Podarowane życie. Przeszczepy szansą na nowe życie | filmedukacyjny.pl\nPodarowane życie. Przeszczepy szansą na nowe życie\nPrzeszczepy szansą na drugie życie\nCzym jest transplantacja? Czy każdy organ można przeszczepić? Czy dusza ukryta jest w sercu i czy człowiek się zmieni, jeżeli to serce mu się operacyjnie „wymieni”? Na te i inne pytania pomoże znaleźć odpowiedzi film edukacyjny „Podarowane życie”. Szybki rozwój medycyny, doniesienia medialne o kolejnych osiągnięciach polskich lekarzy, a także popularność kinowego hitu „Bogowie” udowadnia, że zapotrzebowanie na wiedzę i świadomość dotyczącą możliwości współczesnej medycyny oraz etycznych pytań, które za tym rozwojem podążają, jest duże. Także wśród młodzieży.\nMateriał dydaktyczny „Podarowane życie” pomoże nauczycielowi nie tylko w merytorycznym przedstawieniu, trudnego przecież, zagadnienia transplantologii i etyki, ale także – poprzez emocje związane z historią bohatera – w sprowokowaniu dyskusji. Film można wykorzystać zarówno podczas godziny wychowawczej, jak i zajęć z religii, etyki czy nawet biologii. Dodatkowym, atrakcyjnym materiałem edukacyjnym jest także przemówienie Jana Pawła II, w którym zabrał głos na temat transplantologii.\nDzięki skorzystaniu z filmu „Podarowane życie” nauczyciel otwiera uczniów na rozważania związane z etyką i technologią, co – choć niewpisane w regularne programy nauczania – wydaje się niezbędnym i konstytutywnym elementem rozwoju i osiągnięcia dojrzałości przez uczniów. W kontekście nadciągającego tzw. „Internetu rzeczy”, w którym granice technologii, człowieczeństwa i prywatności coraz bardziej się zacierają – dyskusja z klasą, co o tym rozwoju sądzą, będzie dla obu stron doświadczeniem inspirującym.


Niecodzienny pilotaż... Śląscy policjanci brali udział w niecodziennym pilotażu. Stawką było ludzkie życie więc liczyła się każda minuta. Na szczęście, wyścig z czasem zakończył się sukcesem i pacjent w porę trafił do szpitala, gdzie czekało na niego nowe serce.\nWspólne działania autostradówki i celników Prawie 30 tysięcy papierosów bez polskich znaków akcyzy oraz trzech ujawnionych nietrzeźwych kierujących, w tym jeden pod wpływem amfetaminy. To efekty przeprowadzonych wczoraj przez policjantów i celników działań na autostradzie A4. Ich głównym celem było ograniczenie przewozu nielegalnych towarów i substancji oraz eliminowanie z ruchu nietrzeźwych kierowców.\nAutostradówka zatrzymała przemytnika Jechał z prędkością prawie 200 km/h, wioząc kontrabandę - blisko 50 tysięcy papierosów. Obywatel Armenii został zatrzymany. W jego sprawie toczy się już procedura zmierzająca do wydalenia go z terytorium naszego kraju.\nPrzewozili 82.000 nielegalnych tabletek Policjanci z Komisariatu Autostradowego Policji zatrzymali dwóch obywateli Bułgarii, którzy przewozili w wypożyczonym audi ponad 82.000 sztuk tabletek z pseudoefedryną.\n"Co ma wisieć, nie utonie" 23 października w nocy patrol Policji Autostradowej wykonując rutynowe czynności służbowe w rejonie Autostrady A 4 MOP Wirek Ruda Sląska podjął kontrolę pojazdu osobowego m-ki Fiat 170\nNieprzewidziana wpadka 20 października na autostradzie A1 w rejonie MOP Knurów policjanci Komisariatu Autostradowego zatrzymali do kontroli samochód osobowy m-ki Toyota Celica\nNowe Ople na autostradzie Policjanci Komisariatu Autostradowego otrzymali już jeden z dwóch Opli Insignia.\nKampania radiowa "Bezpieczna Autostrada" W każdy piątek października z patrolem Policji autostradowej uczestniczy dziennikarz Radia Fest z Gliwic.\nKieruj się rozsądkiem - kampania społeczna Kampania pod hasłem: KIERUJ SIĘ ROZSĄDKIEM realizowana w ramach projektu współfinansowanego ze środków Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.\nPilotaż niemieckiej policji autostradą A-1 i A-4 W dniu 19 września i 23 września na śląskim odcinku autostrady A-1 i A-4 prowadzony był pilotaż niemieckiej policji.


Białko, czyli o popularnych faktach i mitach | Dobrezdrowie24.pl\nDo najważniejszych substancji odżywczych, które powinny towarzyszyć nam w codziennej diecie, należy między innymi białko. Jego głównym zadaniem jest budowanie mięśni, hormonów oraz enzymów. Bardzo często białko kojarzone jest z wieloma sportowymi odżywkami, ponieważ stosowane jest w celu szybkiego rozwoju tkanki mięśniowej.\nBiałko to podstawowy budulec mięśni\nTo oczywiście prawdziwe stwierdzenie, ale białko to nie jedyny ważny element w naszej diecie, który ma pomóc w maksymalizacji osiąganego przyrostu mięśni. Jednak nie możemy zapomnieć o tym, że jego odpowiednie dawkowanie w codziennej diecie pomaga w szybszej regeneracji tkanek naszego organizmu. Białko ma również za zadanie zapobiegać rozpadom tkanki mięśniowej.\nOdżywki to jedyne źródło białka\nTo oczywiście nie jest prawda, jednak jeszcze kilka lat temu większość z nas uważała inaczej. Nie możemy jednak zapomnieć o tym, że dla wielu tego rodzaju odżywki znacznie pomagają w prowadzeniu diety. Dużo sportowców nie jest w stanie pokryć zapotrzebowania organizmu na białko jedynie z diety. Jednak nie zapominajmy o tym, że białko zawarte w mięsie czy jajach ma takie same właściwości, jak to w proszku. Różni się ono jedynie czasem, w jakim zostanie przyswojone przez nasz organizm. Oczywiście białko dostarczane w proszku dużo szybciej wnika w nasz krwioobieg.\nBiałko zwierzęce jest lepsze, niż to pozyskiwane z roślin\nTo akurat zdanie twierdzące. Nie uważajmy jednak, że białko roślinne jest gorsze. Tak samo umożliwia nam rozwój oraz funkcjonowanie organizmu. W tym aspekcie chodzi o wartość biologiczną. Białka roślinne z reguły kształtują się na dużo niższym poziomie. Ten rodzaj białka sprawia, że do naszego organizmu nie przedostaje się odpowiednia liczba aminokwasów. Większość z nas może uważać, że te wskaźniki nie są wiarygodne. Przyjmuje się jednak, że w naszej diecie powinny przeważać białka zwierzęce z niewielką domieszką tych pochodzenia roślinnego.\nBiałko to oczywiście naprawdę ważny składnik naszej codziennej diety, jednak towarzyszy mu duża ilość faktów oraz mitów. Tak naprawdę nie wiemy, które informacje na jego temat są prawdziwe, a które nie.


informacje na temat obszaru\nInformacje w formie pytań i odpowiedzi.\nstrefa wewnętrzna OOU - nieruchomości mieszkalne – około 1100 nieruchomości;\nstrefa wewnętrzna OOU - budynki użyteczności publicznej – około 10 nieruchomości;\nstrefa zewnętrzna OOU - nieruchomości mieszkalne – około 1500 nieruchomości i dodatkowo 800 lokali mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych;\nstrefa zewnętrzna OOU - budynki użyteczności publicznej – około 11 nieruchomości.\nzabrania się tworzenia stref ochronnych "A" uzdrowisk;\nzabrania się tworzenia stref ochronnych "A" uzdrowisk.\nwykup - nie dotyczy obszaru wokół Portu Lotniczego Poznań-Ławica, bowiem brak jest ograniczeń dla budowy i rozbudowy budynków mieszkalnych;\nspadek wartości nieruchomości - dochodzenie roszczeń przez właściciela nieruchomości odbywać się może tylko na drodze sądowej ze względu na skomplikowany charakter spraw i brak jednoznacznych wytycznych zawartych w aktach normatywnych;\npoprawa komfortu akustycznego - możliwe dochodzenie roszczeń na drodze sądowej, jak w przypadku spadku wartości nieruchomości.


Piętno Katriny - Agnieszka Bednarska - Wyd. Media Rodzina - DobreRecenzje.pl Najlepsze recenzje w internecie!\nPiętno Katriny – Agnieszka Bednarska – Wyd. Media Rodzina\n7 kwietnia, 2021 223 wyświetlenia0\nPiętno Katriny – Agnieszka Bednarska\nPiętno Katriny to literatura z rodzaju tych, które praktycznie od samego początku łapie za serce czytelnika i nie puszcza aż do ostatnich stron.\nNorco Valley to mała mieścina, której mieszkańcy przeżyli już niejedno. Rok 2005 okazał się dla tego zapomnianego przez Boga miasteczka bardzo ciężki i kłopotliwy. Huragan noszący imię Katrina bardzo szybko rozprawił się z zabudowaniami, drogami, ale i co za tym idzie, z ludźmi. Przygnębiający obraz katastrofy towarzyszy ludności Norco Valley do teraz. Piętno, które zostało odciśnięte przez tak niszczycielską siłę nigdy tak naprawdę nie zniknie, tę katastrofę pamiętają nie tylko rodziny, ale i także mury budynków i przede wszystkim drogi, które paręnaście lat temu zaściełane były rozmokniętymi trupami ofiar.\nDo tego miasteczka właśnie przeprowadza się pewna rodzina, małżeństwo, które wcześniej zakupiło całkowicie odremontowany dom. Posiadłość położona głęboko w lesie, swoim wiejskim stylem przypominała piękny obraz sielskiego życia w spokoju i szczęściu.\nJednak już na początku, od kiedy małżeństwo przejechało na swoją już posesję szybko okazuje się, że całkiem nowe drzwi wejściowe wraz z okiennicami stoją otworem. Przed domem natomiast ku zdziwieniu właścicieli, drepcze wielki czarny ogier przypięty do pojazdu, który wydaje się jakby z innej epoki. Niedługo po tym w drzwiach domu pojawia się równie dziwna para. Mężczyzna i kobieta jak gdyby nigdy nic wychodzą z nowo nabytego domu, przy czym wyglądają równie staroświecko jak ich pojazd, którym się tam dostali. Po dość krótkiej, aczkolwiek bardzo burzliwej rozmowie okazuje się, że to nowi sąsiedzi, którzy w promieniu paru mil są jedynymi nowo przybyłej rodziny.\nAklimatyzacja Huberta i Rebeki w Norco Valley przebiega dość mozolnie, tym bardziej w przypadku kobiety, która trawiona przez wewnętrzny ból straty bardzo bliskiej osoby, ciągle nie może dojść do siebie. Wychodząc na ulicę Rebeka zauważa coś dziwnego. Prawie cała społeczność tego małego miasta składa się albo z dorosłych albo ze starych ludzi. Nie ma nawet małych oznak obecności zwierząt na ulicach i polach. Wszystko spowite jest szarą mgłą przeszłości i katastrofy.\nPierwsze dni w nowym domu także okazują się być wielką pomyłką. Ciągłe trzaskanie okiennic, których zatrzaski same z siebie wyskakują z obręczy, dziwne wrażenie, iż ktoś z domowników jest obserwowany i arktyczne powietrze, które momentami wspina się po kręgosłupie domowników. A do tego piwnica, wielka, ciemna z klapą w podłodze, widziała, a przede wszystkim więziła nie jedno życie.\nPiętno Katriny to dogłębnie wstrząsająca książka. Fabuła tym bardziej ciekawi z uwagi chociażby na fakt, iż bazuje ona częściowo na autentycznych faktach. Autorka doskonale oddała klimat i mentalność społeczeństwa, które w przeszłości doświadczyło katastrofy. Opisy pobudzają wyobraźnię.\nNa szczególną uwagę, także zasługuje tutaj jedna sylwetka pojawiającą się w Piętnie Katriny. Według mnie kreacja jednego z bohaterów fabuły okazała się istnym strzałem w dziesiątkę. Mentalność, zachowanie, a także niektóre zamierzone działania wskazują tylko, jak długo autorka pracowała nad kreacją tego bohatera. Chciałoby się napisać podręcznikowy przykład psychopaty.\nMyślę, że Piętno Katriny zasługuje na wysoką ocenę, ze względu oczywiście na kreację bohaterów, ale i także ze względu na oddanie napięcia i atmosfery post katastrofalnej.\nmedia rodzina książki\nnowa książka agnieszki bednarskiej\ntysiące ofiar śmiertelnych\nzniszczenia spowodowane huraganem


Kto wyjdzie przeciwko Legii? Pierwsza jedenastka Ajaxu szczegółowo\n16 lutego 2017 0:19\nKilka słów o Ajaxie mogliście już przeczytać w naszym serwisie zaraz po losowaniu 1/16 finału Ligi Europy. Tym razem przeanalizowaliśmy wyjściową jedenastką naszych czwartkowych rywali. Kto jest gwiazdą, najlepszym rozgrywającym czy najlepszym obrońcą Ajaxu?\nW czwartkowym spotkaniu nasi rywale najprawdopodobniej niczym nadzwyczajnym nie zaskoczą, jeżeli chodzi o wyjściowe zestawienie. Podopiecznych trenera Petera Bosza nie nękają żadne kontuzje, więc Holender będzie miał możliwość wystawienia przeciwko Legii najmocniejszej jedenastki, dokładnie takiej samej jak w niedzielnym meczu ze Spartą Rotterdam. Amsterdamczycy zwyciężyli w tym spotkaniu 2:0.\nPomiędzy słupkami w czwartek przy ulicy Łazienkowskiej stanie André Onana. Kameruńczyk rozegrał w tym sezonie Eredivisie 1800 minut i po odejściu Jaspera Cillessena do Barcelony jest niepodważalnym numerem jeden. Swojej pozycji nie chciał stracić tak bardzo, że postanowił nie jechać na Puchar Narodów Afryki. Onana może tylko tej decyzji żałować – Kamerun został najlepszym zespołem kontynentu po raz piąty w historii. Czarnoskóry golkiper jest solidnym punktem drużyny trenera Bosza.\nPrzejdźmy do obrony. Analizę tej formacji rozpoczynamy od bardzo kontrowersyjnego ostatnio prawego obrońcy Joela Veltmana. Zanim o jego walorach piłkarskich, przypomnijmy sytuację z ubiegłej niedzieli. Otóż holenderski zawodnik w meczu ze Spartą Rotterdam (2:0 dla Ajaxu) zachował się po prostu chamsko. Veltman zasugerował przeciwnikowi zatrzymanie gry i wskazał na leżącego na ziemi Bertranda Traore. Rywal zatrzymał się i stracił koncentrację na piłce. W tym momencie 25-latek z nią ruszył i w ten sposób minął przeciwnika. Gol co prawda z tej akcji nie padł, ale sama sytuacja była zdecydowanie nie miała nic wspólnego z zasadami fair play. Co poza tym można o Veltmanie powiedzieć? Jest wychowankiem Ajaxu. Obecnie interesuje się nim kilka klubów z Wysp Brytyjskich. W tym sezonie rozegrał 21 meczów w barwach klubu z Amsterdam Arena i zaliczył dwie asysty. Holender to najlepszy obrońca „Godenzonen” („Synów bogów”) – 65 skutecznych prób odbioru oraz 58 % wygranych pojedynków główkowych.\nJoël Veltman (fot.: nekush.com)\nPozostali zawodnicy z formacji defensywnej dzisiejszych rywali Legii nie są tak rozpoznawalni jak Veltman. Parę stoperów tworzą Nick Viergever (19 spotkań w tym sezonie Eredivisie i jedna bramka) oraz Davinson Sánchez (21 meczów i aż trzy bramki). Na uwagę zasługuje biegający po lewej stronie Daley Sinkgraven, który zaliczył w tym sezonie już cztery asysty. Nie jest zatem zaskoczeniem, że 21-letni Holender jest byłym lewym pomocnikiem. Może to właśnie z tego powodu Sinkgravenowi zdarza się zapomnieć o powrocie pod własną bramkę i pomocy kolegom w defensywie.\nObrońcy Ajaxu wykonują bardzo dużo dośrodkowań i często, bo aż 33 razy w tym sezonie, defensywna czwórka Ajaxu wypracowała sytuacje strzeleckie.\nPrzejdźmy do pomocników. „Godenzonen” grają systemem 1-4-3-3. Trójka grająca w środku pola ma zadania zarówno defensywne jak i ofensywne. Zacznijmy od prawej strony. Tam zazwyczaj biega Lasse Schøne. 30-letni Duńczyk jest najstarszym graczem podstawowego składu wicemistrzów Holandii. Odpowiada za asekurację Ziyecha i Klaassena, ale poza zadaniami defensywnymi jest także bardzo ważnym ogniwem ofensywnym. Duńczyk w tym sezonie wypracował 37 okazji strzeleckich, a w 17 meczach Eredivisie zdobył 5 bramek. W stawiającym na młodzież Ajaxie, Lasse Schøne pełni rolę opiekuna dla Hakima Ziyecha i Davy’ego Klaassena.\nPierwszy z nich błyszczy w tym sezonie w Ajaxie. Sprowadzony latem z Twente Marokańczyk tylko w tym roku kalendarzowym zdążył zdobyć trzy gole i zanotować asystę. We wszystkich rozgrywkach w obecnie trwającym sezonie Ziyech zdobył 11 bramek. Na swoim koncie ma także 10 asyst (jest liderem klubu z Amsterdamu w klasyfikacji kanadyjskiej). Często uderza z dystansu i z rzutów wolnych. Drugi z wymienionych - Klassen to wychowanek Ajaxu. Holender woli atakować bramkę przeciwnika niż bronić własnej. 10 bramek w tym sezonie chyba to potwierdza. Obaj stanowią motor napędowy „Godenzonen” .\nLasse Schøne (fot.:nu.nl)\nNa deser zajmijmy się ofensywą Ajaxu. Wydawało się, że po odejściu Anwara El Ghazi’ego i Arka Milika drużyna z Amsterdamu będzie w ofensywie bardzo zagubiona. Nic bardziej mylnego. Kłopotom zaradzili bardzo młodzi zawodnicy, czyli grający na skrzydłach Amin Younes i Bertrand Traoré oraz typowa „dziewiątka” – Kasper Dolberg. Younes wcześniej sporadycznie grywał w Bundeslidze, gdy jeszcze reprezentował Borussię Mönchengladbach. W Ajaxie rozgrywa swój drugi sezon. Lubi oddać strzał z daleka, drogę do siatki odnalazł trzy razy w tym sezonie, pięciokrotnie asystował.\nTak samo ważny dla ofensywy Ajaxu co Younes, jest Burkińczyk Traoré, który do Amsterdamu trafił na zasadzie wypożyczenia z Chelsea. W sezonie 2016/2017 rozegrał 14 meczy na boiskach Eredivisie i zdobył pięć bramek. Imponuje szybkością i niezłym dryblingiem. Włodarze Ajaxu poczynili już pierwsze kroki, aby zatrzymać go na dłużej.\nZastąpić godnie Arka Milika. To było ciężkie zadanie, którego wykonania w 100% nikt od Kaspera Dolberga nie oczekiwał. A jednak Duńczyk gra w Ajaxie tak dobrze, że jest nim ponoć zainteresowana FC Barcelona. Ten 19-latek strzelił w tym sezonie już 10 bramek, do tego dorzucił 5 asyst. Jest zawodnikiem wszechstronnym. Nietuzinkowe umiejętności, jeżeli chodzi o grę na szpicy to nie wszystko - potrafi się także cofnąć i poklepać z kolegą. Odwrócenie się z piłką od bramki i jej zastawienie także nie stanowi dla niego problemu. Zadaniem Traoré i Younesa będzie rozciągnięcie obrony Legii w celu zrobienia miejsca dla młodego Duńczyka.


Piekło na Litwie (2) – Kurier Wileński\nStrona główna Historia Piekło na Litwie (2)\nPiekło na Litwie (2)\nLitewski policjant nazistowski w Wilnie prowadzący grupę żydowskich robotników (1941) Fot. Wikipedia\nSkazani w warszawskim procesie członkowie litewskiego Sonderkommando SD Józef Miakisz i Władysław Butkun należeli przed wojną do mniejszości litewskiej zamieszkałej licznie w powiecie Święciany, który wówczas wchodził w skład II Rzeczpospolitej Polskiej.\nMiakisz urodził się w roku 1911 w Mielegianach koło Ignaliny w wielodzietnej rodzinie rolniczej. Jeden z jego braci, Daniel został oficerem policji w Republice Litewskiej, a w czasie okupacji niemieckiej był komendantem posterunku policji w Hoduciszkach. Józef Miakisz ukończył dwie klasy szkoły litewskiej oraz jedną klasę szkoły polskiej. Przed wojną należał do litewskich organizacji społeczno-kulturalnych tj. do Stowarzyszenia Świętego Kazimierza oraz Stowarzyszenia Kultura. Jako obywatel RP odbył zasadniczą służbę w Wojsku Polskim. Następnie brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Po jej zakończeniu zamieszkał w Wilnie, gdzie został listonoszem.\nWładysław Butkun vel Vladas Butkunas (leży)\nWładysław Butkun urodził się w roku 1916 w miejscowości Nowiki, położonej również niedaleko Ignaliny. Ojciec jego był Polakiem, a matka Litwinką. Ukończył 3 klasy szkoły powszechnej w Chucharyszkach.\nW roku 1938 został powołany do wojska. We wrześniu 1939 walczył pod Mławą, a następnie w okolicach Modlina, gdzie został ciężko ranny. Osadzony w obozie jenieckim w Prusach Wschodnich przebywał tam do roku 1941. Następnie powrócił na Litwę i w roku 1942 wstąpił do litewskiej Wartowniczej Ochrony Kolei, skąd przeniósł się do Sonderkommando SD.\nJózef Miakisz vel Juozas Miakišius Fot. archiwum IPN\nZarówno Miakisz, jak i Butkun byli członkami tej formacji aż do marca 1945.\nW lipcu 1944 ewakuowali się wraz z Niemcami do Kowna, gdzie uczestniczyli w rozstrzeliwaniach więźniów politycznych w tamtejszych fortach. Następnie przewieziono ich do obozu koncentracyjnego Stutthofie niedaleko Gdańska, gdzie pełnili służbę wartowniczą. Później zostali przeniesieni w okolice Torunia, gdzie pilnowali osadzone tam węgierskie Żydówki, zatrudnione przy kopaniu dołów przeciwczołgowych.\nW styczniu 1945 konwojowali pieszo te Żydówki do Bydgoszczy. W okolicach Bydgoszczy kolumnę marszową niepostrzeżenie opuścił formację Ypatingasis būrys niemiecki nadzorca, esesman Martin Weiss. Oddział poszedł w rozsypkę.\nMiakisz, Butkun i kilku innych członków formacji dotarło wraz z cofającymi się Niemcami do Chojnic, a następnie w okolice Ustki. Tutaj resztki oddziału zostały otoczone przez nacierającą Armię Czerwoną. Ponieważ Miakisz i Butkun, opuszczając ziemie litewskie, przezornie zabrali ze sobą przedwojenne dokumenty osobiste, teraz po przebraniu się w ubrania cywilne podali się za polskich robotników przymusowo wywiezionych na roboty do Rzeszy. Na tej podstawie uzyskali potwierdzenie kontynuacji obywatelstwa polskiego i osiedlili się na terenie Polski, licząc na to, że tutaj nie zostaną rozpoznani jako mordercy z Ponar.\nTrzeci ze skazanych Jan Borkowski miał życiorys bardziej złożony.\nUrodził się w roku 1916 w Diderkunach koło Dyneburga na Łotwie w zrusyfikowanej rodzinie polskiej. Ojciec był zawodowym podoficerem armii rosyjskiej. Zginął na froncie w roku 1917. Matka na początku lat 20. powtórnie wyszła za mąż za rolnika zamieszkałego w Dulkiszkach w powiecie Brasław, którego narodowość sam Borkowski określił jako „Polaka z pochodzenia”. Borkowski był najlepiej wykształcony z całej trójki podsądnych, gdyż przed wojną zdał maturę w Gimnazjum Marszałka Piłsudskiego w Święcianach. Ponieważ wykazywał się uzdolnieniami muzycznymi, w roku 1936 został członkiem orkiestry 20 Batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza w Nowych Święcianach. We wrześniu 1939 otrzymał przydział do 135 Pułku Piechoty Straży Granicznej. W szeregach tej jednostki odbył kampanię wrześniową. Po jej zakończeniu powrócił na krótko w rodzinne strony w powiecie brasławskim. Tutaj jednakże żył w permanentnym strachu przed władzami sowieckimi, gdyż z racji przynależności do KOP groziło mu uwięzienie i zsyłka do obozu. Właśnie w tym czasie nabrał szczególnej antypatii do Żydów.\nJan Borkowski vel Jonas Barkauskas Fot. archiwum IPN\nW czasie procesu warszawskiego zeznawał: „Moją antypatię do Żydów spowodowały masowe aresztowania ludności polskiej przez Żydów w 1939 roku i los Żydów był mi obojętny(…). Gdy władza radziecka wkroczyła na teren Litwy, ukrywałem się przez kilka dni przed Żydami wraz z innymi Polakami, aby bezpodstawnie nie być przez nich oskarżonym przed władzą radziecką. Tego Żydom nie mogłem zapomnieć(…).\nGdy byłem funkcjonariuszem Oddziału Specjalnego w Wilnie, to mogło być zastrzelonych około 60 tysięcy ludzi, przeważnie narodowości żydowskiej. Nie mam powodu, abym żałował w jakikolwiek sposób rozstrzelanych Żydów w Ponarach. Nigdy nie miałem do Żydów żadnego sentymentu”.\nTak czy inaczej, Borkowski szybko opuścił wcielone do sowieckiej Białorusi rodzinne strony i zamieszkał w zajętym przez Litwinów Wilnie, gdzie czuł się o wiele bezpieczniej. Doszedł do wniosku, że Polska zniknęła z mapy Europy na zawsze i wobec tego należy przystosować się do nowych warunków geopolitycznych. Jako muzyk wojskowy został przyjęty do orkiestry przy jednostce armii litewskiej. Formalnie został litewskim żołnierzem. Po pewnym czasie zaczął władać językiem litewskim, przynajmniej w podstawowym zakresie. Pod koniec roku 1940 ożenił się z wileńską Rosjanką Kławdią Gawryłową i zamieszkał na stałe w domu teściów. W maju 1941 został zdemobilizowany i do września podejmował jedynie dorywcze prace fizyczne. Właśnie we wrześniu 1941 sąsiad i znajomy teściów, miejscowy Rosjanin Iwan Dołgow namówił go do wstąpienia do tworzącego się litewskiego Sonderkommando SD. Dołgow był już członkiem tego oddziału. Dzięki tej protekcji Borkowski również został członkiem formacji Ypatingasis būrys. W czasie procesu zeznawał na ten temat: „Spisali personalia, przyjęli do pracy, ale z zaznaczeniem narodowości litewskiej”.\nPonary, miejsce masowych mordów dokonywanych przez oddziały SS, policji niemieckiej i kolaboracyjnej policji litewskiej Fot. Marian Paluszkiewicz\nW Sonderkommando pełnił służbę faktycznie do lutego 1942, a formalnie do lipca tegoż roku. Prawdopodobnie nie wytrzymując presji psychicznej związanej z czynnościami zawodowego mordercy, dokonał samouszkodzenia nogi i po odbyciu dłuższej kuracji został zwolniony z oddziału. Następnie zajmował się pokątnym handlem. Wiosną 1943 był z tego powodu zatrzymany na pewien czas przez litewską policję. Dzięki protekcji ze strony rodziny żony, jesienią 1943 został przyjęty kurs kierowców paramilitarnego Legionu Speer, gdzie już od jakiegoś czasu był na służbie jego szwagier Andriej Gawryłow. Werbunkiem ochotników do Legionu Speer zajmował się w Wilnie były pułkownik armii carskiej Woronin, który później został jako kolaborant niemiecki zlikwidowany przez AK. Borkowski otrzymał nowy mundur i legitymację służbową, w dalszym ciągu na nazwisko Jonas Barkauskas z wyraźnym zaznaczeniem narodowości litewskiej, gdyż Polacy do Legionu Speer nie byli przyjmowani. Skierowano go do Berlina. Tam po raz trzeci w życiu wstąpił do zmilitaryzowanej orkiestry, tym razem funkcjonującej w ramach Legionu Speer. W lutym 1944, gdy oznaki zbliżającej się klęski Niemiec były aż nadto widoczne, Borkowski wyjechał na urlop do Wilna, z którego już nie powrócił. Obawiając się aresztowania z powodu dezercji, ukrywał się przed władzami niemieckimi u krewnych żony zamieszkałych w okolicach Szyrwint. Jednakże już w marcu 1944 został ponownie aresztowany przez policję litewską, gdyż zatrzymany podczas obławy na partyzantów nie potrafił wylegitymować się żadnym dokumentem. Osadzono go w więzieniu w Wiłkomierzu. Na kilka dni przed wkroczeniem do miasta oddziałów Armii Czerwonej zastępca naczelnika więzienia Bryzgulis wypuścił na wolność wszystkich aresztantów. W Wilnie na ulicach wolał się nie pokazywać: „Jedynym moim ratunkiem przed odpowiedzialnością za działalność w Sonderkommando SD było ochotnicze wstąpienie do Pierwszej Armii Wojska Polskiego”.\nFormalności związane z przyjęciem do Armii Berlinga na podstawie przedwojennych dokumentów załatwiła żona. W dniu 13 grudnia 1944 Borkowski został przyjęty do wojska i skierowany do jednostki w Białymstoku. Znowu przez jakiś czas mógł się czuć w miarę bezpiecznie. Z żoną, jej rodziną oraz z urodzonym w roku 1943 synem Jonasem zerwał wszelkie kontakty. Nie chcąc, by żona poszukiwała go, napisał do niej z Polski tylko jeden list z kłamliwą informacją, że został skierowany na front, co sugerowało możliwość utraty życia w walce.\nW rzeczywistości Borkowski otrzymał skierowanie do Oficerskiej Szkoły Piechoty w Lublinie, gdzie został zastępcą dowódcy drużyny. Podchorążowie z tej szkoły uczestniczyli w walkach z oddziałami niepodległościowego podziemia, co w późniejszym czasie dało Borkowskiemu asumpt do wstąpienia do ZBoWiD-u.\nWięzienie na Łukiszkach. W trakcie okupacji niemieckiej do więzienia przywożono Żydów z Getta, których potem rozstrzeliwano w Ponarach Fot. Marian Paluszkiewicz\nJuż po jego aresztowaniu w roku 1972, członek tej kombatanckiej organizacji porucznik rezerwy LWP Janusz Gronostajski złożył pisemne oświadczenie: „Pluton nasz był wzywany do pomocy wojewódzkim władzom Bezpieczeństwa Publicznego do akcji przeciwko reakcyjnemu podziemiu (NSZ i UPA) na terenie województwa lubelskiego(…). W walkach tych drużyna dowodzona przez kaprala podchorążego Jana Borkowskiego niszczyła grupy uzbrojonych band UPA, biorąc do niewoli jeńców. Wyżej wymieniony we wspomnianych akcjach wykazał dużą odwagę i bohaterstwo, a tym samym przyczynił się do umacniania Władzy Ludowej w latach 1945”.\nW dniu 9 września 1946 rozkazem Ministra Obrony Narodowej generała Żymierskiego Borkowski został udekorowany „Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 r.”. Medal przyznano Borkowskiemu „w uznaniu zasług położonych w wojnie z Niemcami dla sprawy Zwycięstwa Narodu Polskiego nad Barbarzyństwem Faszystowskim”. Wcześniej jednakże, we wrześniu 1945, Borkowski został zwolniony z wojska w trybie natychmiastowym, gdyż władze dowiedziały się, że przed wojną służył w „sanacyjnym” Korpusie Ochrony Pogranicza. Zdemobilizowany podchorąży zamieszkał w Warszawie, gdzie ponownie podjął pracę muzyka. W roku 1947 ożenił się z mieszkanką Mazowsza. W Urzędzie Stanu Cywilnego podał się za kawalera.\nPoczątkowo zatrudnił się w warszawskim Zespole Pieśni i Tańca „Starówka”. W roku 1952, po ukończeniu średniej szkoły muzycznej, został przyjęty jako puzonista do orkiestry Opery Warszawskiej, gdzie pracował aż do chwili aresztowania. Po kilku latach wstąpił do PZPR. Był aktywnym członkiem organizacji partyjnej. Na ten temat zeznawał: „Zapisałem się do PZPR w roku 1958 lub 1959(…). Przez 2 lata byłem członkiem Komitetu Zakładowego. Chciałem swoją pracą naprawić zło. Byłem odznaczony w roku 1971 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski”. Borkowski rzeczywiście zbierał doskonałe opinie służbowe. W piśmie Rady Zakładowej Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki z dnia 2 lutego 1972 stwierdzono: „Należy do czołówki muzyków w grupie puzonistów. Bardzo dobry i zaufany organizator pracy partyjnej, wielokrotnie wybierany do władz partyjnych. Wchodzi w skład Komitetu Zakładowego PZPR, prowadzi pracę partyjną jako grupowy w swoim dziale pracy w orkiestrze”.\nOpinie takie nie wpłynęły jednak na wymiar kary orzeczony przez Sąd Wojewódzki w Warszawie. Po raz ostatni, już w czasie odbywania kary w więzieniu w Strzelcach Opolskich, Borkowski zgodnie ze swoją naturą skrajnego koniunkturalisty próbował dokonać zmiany obywatelstwa. Nie wiadomo, na jakiej podstawie był przeświadczony, że przed sądem LSRR zostałby potraktowany łagodniej niż w Polsce. W prośbie z dnia 29 września 1975 skierowanej do Rady Państwa wnosił o uchylenie prawomocnego wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie i przekazanie go organom wymiaru sprawiedliwości ZSRR.\nW uzasadnieniu wniosku pisał, że w latach 1941-42 był obywatelem radzieckim, podobnie jak ofiary ludobójstwa w Ponarach.\n„Po wojnie z racji służby w Ludowym Wojsku Polskim zostałem obywatelem polskim, ale nigdy o to obywatelstwo się nie starałem(…). Chcę być sądzony w LSRR, gdzie miałbym całkowitą i skuteczną obronę przed Trybunałem Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej”.\nWładze polskie zignorowały prośbę Borkowskiego.\nPoprzedni artykułUroczystość inauguracji Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Bezdanach\nNastępny artykułHanuszyszki: tu Marynia Szetkiewiczówna tupała nóżką na rosyjskiego „uriadnika” (2)


Kiedy warto zatrudnić ekipę remontową? Profesjonalne usługi remontowe Warszawa - kompleksowe remonty wnętrz - Architektura budownictwo i projektowanie\n21 grudnia 2017 whinvasion.pl Budowa i remont\nZlecanie prac remontowych cieszy się bardzo dużą popularnością. Wynika ona przede wszystkim z nieumiejętności wykonania poszczególnych czynności, ale również ze względu na oszczędność czasu i energii. Profesjonalne usługi remontowe pozwalają na uzyskanie wymarzonego efektu w krótkim czasie, charakteryzują się także wykonaniem wszelkich prac z należną starannością i uzyskaniem odpowiednich walorów estetycznych.\nKompleksowe remonty świadczone są na terenie całego kraju przez wiele przedsiębiorstw a w dużych miastach, takich jak Warszawa czy Katowice, znajdziemy zarówno specjalistów od poszczególnych prac, jak i całe ekipy remontowe, które zajmą się wszystkimi niezbędnymi naprawami, odnowieniami czy nawet aranżacją pomieszczeń. Jeśli chodzi o remonty wnętrz, musimy pamiętać, by wybierać odpowiednich ludzi, którzy posiadają niezbędne certyfikaty w zakresie wymiany lub naprawy poszczególnych instalacji. Staranny wybór specjalistów pozwoli na zachowanie bezpieczeństwa, ale również zagwarantuje odpowiednie wykończenie elementów, które podlegają remontowi, co pozwoli na zachowanie estetyki pomieszczeń.\nbeton architektoniczny salonbudowa domu pod kluczcegła z rozbiórkidomy drewniane jednorodzinnedomy drewniane Warszawadrzwi wewnętrzne bielsko białakompleksowe remonty warszawapanele ogrodzeniowe Warszawapłytki ze starej cegłyproducent basenówremonty mieszkań warszawatania wycena nieruchomości warszawaUkładanie kostki WarszawaWarszawa - układanie kostki\nPrevious Post:Remonty – czy warto zainwestować w profesjonalistów? Remonty mieszkań Warszawa\nNext Post:Remont mieszkania – duże wyzwanie i czas pełen stresu – drzwi wewnętrzne Bielsko Biała i okolice. Płytkarze, firmy budowlane\nsufity napinane międzyrzecze\nmieszkania wrocław kiełczów


Przepisy na Potrawy z mięsa (1134) - MniamMniam.com\nPrzepisy na obiad » Potrawy z mięsa\nSolidny obiad nie może obejść się bez dania mięsnego. Szybko można przygotować kurczaka - pieczonego lub smażonego, tradycyjne schabowe w cienkiej panierce lub karkówkę w sosie. Wielu z nas uwielbia dobrze doprawione kotlety mielone - mogą być podawane w sosie lub saute. Na obiad sprawdzą się także pieczenie, gulasze, strogonowy oraz chilli con carne. Warto pamiętać, by potrawy z mięsa dobrze doprawiać i unikać długiego smażenia. Najzdrowsze mięso jest gotowane na parze lub pieczone bez tłuszczu :)\nPrzepis na pyszną polędwicę w estragonie i śmietanie. Śmietana doskonale podkreśla smak mięsa, wydobywa z niego aromat, a estragon dodaje nutę czegoś, naprawdę intensywnego. Polędwica z patelni ze śmi...\nPolędwiczki wieprzowe w sosie śmietanowo - musztardowym\nsmaczne sosu danie pyszne smakuje polędwiczki polędwiczki wieprzowe wykwintne ghee puree sos musztardowy śmietana pietruszki sos do mięsa sos s sos do sa sos do mi\nPrzepis na kurczaka marynowanego w sosie jogurtowym. Dzięki jogurtowi mięso z kurczaka nabiera charakteru. Marynata z jogurtu prosta jest, a nie za często stosowana. Ta potrawa ma ciekawy, lekko indyj...


Elfriede Jelinek - WP Książki\nPisarka i poetka austriacka. Laureatka Literackiej Nagrody Nobla w 2004 roku.\nJej ojciec o korzeniach czesko-żydowskich był chemikiem, matka noblistki pochodziła z bogatej rodziny wiedeńskich mieszczan. Elfriede wychowywała się i chodziła do szkoły właśnie w Wiedniu. Od dzieciństwa uczyła się gry na pianinie i organach, potem wstąpiła do słynnego wiedeńskiego konserwatorium. Równolegle studiowała historię sztuki na wiedeńskim uniwersytecie.\nElfriede Jelinek od wczesnej młodości pisała wiersze. Zadebiutowała zbiorkiem Lisas Schatten w 1967. Na studiach zaangażowała się w ruch lewicujących studentów. W 1970 roku ukazała się jej satyryczna powieść pt. Wir sind lockvoegel baby!. Jej następna powieść Michael. Ein Jugendbuch fuer die Infantilgesellschaft z 1972 roku została już dostrzeżona przez krytyków, a zastosowany przez pisarkę język określano jako prawdziwą lingwistyczną rewolucję w literaturze austriackiej.\nJelinek spędziła kilka lat w Berlinie i Rzymie. W latach 70. wyszła za mąż za Gottfrieda Huengsberga. W 1975 roku wydała kolejną powieść Die Liebhaberinnen, potem Die Ausgesperrten (1980), a tłumaczona w Polsce Pianistka oparta na wątkach autobiograficznych powieść, która przyniosła jej międzynarodowe uznanie, ukazała się w 1983 roku. Ta powieść została sfilmowana w 2001 roku przez austriackiego reżysera Michaela Haneke.\nW Austrii Jelinek uchodzi za pisarkę mocno kontrowersyjną. Po publikacji Pianistki podniosły się głosy, że uprawia "pisarską pornografię". Po wydaniu powieści In Lust (1989), a potem Gier. Ein Unterhaltungsroman (2000), Jelinek doklejono etykietkę wojującej feministki. Twórczość Jelinek czasem trudno zaklasyfikować - elementy prozy, poezji i dramatu płynnie się w nich przenikają. W nocie biograficznej Szwedzka Akademia podkreśla m.in., że jej teksty "poruszają się między prozą a poezją, zaklęciem i hymnem, zawierają sceny teatralne i sekwencje filmowe".\nOstatnio punkt ciężkości w jej pisarstwie przenosi się z prozy do dramatu. Jej pierwsze słuchowiska radiowe powstały w latach 70. Na scenach pojawiały się takie jej sztuki jak Totenauberg, Raststaette, Wolken. Heim, Ein Sportstueck, In den Alpen, Das Werk. Akademia Szwedzka podkreśla, że w sztukach teatralnych Jelinek "sukcesywnie porzuca tradycyjne dialogi dla swego rodzaju polifonicznych monologów, które nie służą określaniu ról, lecz umożliwiają równoczesne słuchanie głosów z różnych poziomów psychiki i historii".\nJeszcze podczas studiów Jelinek angażowała się w ruch lewicujących studentów, działała m.in. w "Grupie roboczej austriackich producentów literatury". W latach 1974-1991 była członkinią Austriackiej Partii Komunistycznej. Od 1993 roku Jelinek pełni funkcję Honorowej Przewodniczącej Austriackiego Związku Dramaturgów. Mieszka w Wiedniu.


IT w Rumunii - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\nIT w Rumunii\n02.04.2001, godz. 07:00\nCałkowita wysokość inwestycji w sektorze IT w Rumunii wyniesie w tym roku ok. 500 mln USD.\nInformację taką podał Sabin Chiricescu, minister telekomunikacji, podczas międzynarodowej konferencji „Process Automation and Information Technology”, zorganizowanej w Bukareszcie przez brytyjską firmę BM Ventures. Minister wyjaśnił, że te szacunki obejmują inwestycje prywatne, budżet państwowy i projekty publiczne łączone z prywatnymi.\nWedług przewidywań Sabina Chiricescu, do roku 2003 inwestycje w branży IT powinny osiągnąć wysokość 1,5 mld USD . Rząd zamierza wspierać ten sektor gospodarki, m.in. poprzez ulgi podatkowe, dodał jednak, że ulgi nie zostaną wprowadzone w najbliższym czasie.


Problemy z erekcją - co robić, gdy podczas stosunku zanika wzwód - fitz-roy.pl, Dlaczego mężczyźni nie stoją penisa\nDlaczego mężczyźni nie stoją penisa, Problemy z erekcją - co robić, gdy podczas stosunku zanika wzwód\nPrzez kilka minut można pieścić członek i jego okolice na różne sposoby poprzez pocałunki, liźnięcia, ssanie, dmuchanie itp.\nBez erekcji na mojej dziewczynie\nKiedy jest silne, stymulacja staje się silniejsza, usta zaczynają naśladować kształt pochwya ruchy stają się bardziej intensywne i rytmiczne w górę i w dół. Jedna dłoń przytrzymuje wtedy podstawę członka, druga pieści dlaczego mężczyźni nie stoją penisa.\nKiedy rytm staje się niezmienny i mocny, a stymulacja okolic wędzidełka intensywna, stanowi to przygotowanie mężczyzny dlaczego mężczyźni nie stoją penisa orgazmu.\nWykonując fellatio, często należy zmieniać techniki, tak by uatrakcyjnić doznania partnera. Jedynym momentem, podczas którego nie zmienia się sposobu stymulacji, jest chwila orgazmu mężczyzny, ponieważ nic tak nie ogranicza jego przyjemności jak jej nagłe zmiany.\nCzy zależy o montażu odżywiania\nErekcja jest wadna\nJak szybko zwiększyć penisa w domu\nMontaż drewnianych listew przypodłogowych\nPotarł miód w penisie Siatkówka - wysokość siatki. Na jakiej wysokości jest siatka w siatkówce? Masz problemy z libido lub erekcją? Są na to naturalne sposoby Orgazm u mężczyzn. Przebieg i objawy męskiego orgazmu | WP abcZdrowie Wpływ impotencji na związek\nPowiększanie się penisa w trakcie wzwodu związane jest z wypełnianiem...\nW prąciu wiotkim jamki są niemal opróżnione, a ich ściany...\nJeśli martwisz się, że nie mieścisz się w normie, tylko...\nMarakuja-karmel Kwaskowy krem marakuja idealnie komponujący się ze słodkim karmelem...\nMechanizm tej współpracy polega na tym, że pod wpływem bodźca...\nKażdy mieszkaniec bloku może z nich dowolnie korzystać i nie...


Świetne nastroje w Ferrari. Sebastian Vettel gotowy do walki o tytuł - WP SportoweFakty\nDragonEnterQt 20-02 19:32 0 1\nJeśli masz na myśli Hama i jego świtę w postaci wilka, to jestem przekonany że sytuacja się powtórzy. Przecież jak Seb rozniósł Mercedesa podczas GP Wielkiej Brytanii to Ham twierdził że Ferrari stosuje jakieś sztuczki. Ciężko było mu zrozumieć że ktoś po prostu mógł być od niego szybszy. Niestety po łatwo zdobytych czterech tytułach w Mercedesie, palma mu odbiła i stał się wręcz wyjątkowo roszczeniowy - bo przecież te wygrane mu się należą!! :D dlatego niech Seb i Ferrari robią swoje, to spokojnie będą lepsi od lamusów spod trójramiennej gwiazdy.\nRicciardo 20-02 18:51 2 0\nMoże nie ma co uprzedzać faktów, ale ciekawe co rywale (wiadomo którzy) będą zarzucać Ferrari, jeśli ci w pierwszych wyścigach potwierdzą, że są najszybsi.\nW każdym razie bardzo obiecująco wyglądają winiki dotychczasowych testów i jeśli tylko auto będzie tak szybkie i niezawodne, to wierzę, że tym razem Seba nie wypuści z rąk okazji na ten upragniony tytuł w barwach Ferrari :) I mam tu też nadzieję, że i sam zespół wyciągnie pewne wnioski z popełnionych błędów. Bo przegrać tytuł, gdy Mercedes przez kilka lat dysponował lepszym autem, to wtedy można tylko pogratulować rywalom. Ale w poprzednim roku mieli już to w swoich rękach.\nI jestem zdania, że wcale nie będzie tu potrzebna pomoc Leclerca, żeby miał pełnić taką rolę, jak Botas. Niech Charles jedzie swoje, jak najlepiej, a zespół niech odpowiednio i elastycznie dba o strategię przede wszystkim z pit stopami, a będzie dobrze.\nchris00 20-02 18:30 2 1


kobieta chaos – Szczęsliwy koniec świata\nŻyjesz z dnia na dzień, masz pracę, znajomych, aktywnie spędzasz wolny czas, niby wszystko jest w porządku, a jednak coś Cię uwiera.\nOd lat niczego nie zmieniałaś, w zasadzie zaczęłaś żyć mechanicznie, od poniedziałku do piątku praca, weekend na odpoczynek i za chwilę znowu poniedziałek… ta sama praca, ta sama rutyna.\nNie lubisz zostawać ze swoimi myślami, więc ciągle wymyślasz sobie jakieś zajęcia, masz tyle rzeczy do zrobienia, tyle różnych spraw… wciąż organizujesz cały świat wokół tylko nie swój, wciąż gonisz, a być może uciekasz.\nW głębi serca czujesz, że to życie jakoś nie ma celu, kierunku, większego sensu, ale z drugiej strony zupełnie nie wiesz co mogłabyś innego robić?? jednego dnia myślisz, że w sumie to nie jest tak źle, masz jeszcze czas, innego zupełnie odwrotnie – że już jest za późno na jakiekolwiek zmiany.\nBo tak naprawdę to chyba się boisz, cholernie się boisz – boisz się zmian, a z drugiej strony przeraża Cię przeżycie życia w sposób nijaki, w którym wciąż godzisz się na mniej, w oderwaniu od tego, co próbuje Ci powiedzieć Twoje serce.\njesteś zawiedziona dotychczasowym kierunkiem życia\nkonfrontując się ze swoimi marzeniami, planami, celami czujesz niezadowolenie\nTwój bilans dotychczasowych osiągnięć jest negatywny\nposzukujesz sensu i celowości życia\nodczuwasz niespełnienie wynikające z braku realizacji swoich prawdziwych pragnień\ndoskwiera Ci dyskomfort psychiczny\ndopadają Cię wewnętrzne wątpliwości na temat jakości swojego życia\ntowarzyszy Ci poczucie zagubienia, bezradności, niemocy\nposzukujesz swojego miejsca na ziemi\n…to moje wsparcie jest dla Ciebie.\nprzestaniesz ciągle gonić i żyć automatycznie, na wiecznym autopilocie, nie dopuszczając do siebie własnych emocji\nprzestaniesz uganiać się całe życie za czymś, co… wcale nie jest Twoje – zaczniesz tworzyć swoją własną, spokojną drogę\nnauczysz się dokonywać świadomych wyborów i podejmować decyzje zgodne ze swoimi wartościami\nodkryjesz, co tak naprawdę chcesz robić w swoim życiu, by czuć spełnienie i radość\nstaniesz się otwarta na zmiany w życiu – zaczniesz je z ciekawością i odwagą realizować\npoczujesz satysfakcję ze swojej codzienności\nodzyskasz wiarę w swoje możliwości i siły sprawcze, poczujesz, że to Ty stanęłaś za sterami swojego życia\nProgram coachingu dla Kobiety Chaos\nPakiet 12 sesji z Akredytowanym Coachem Kryzysowym\nSpotkania mogą zawierać elementy psychoedukacji w zakresie psychologii kryzysu oraz elementy mentoringu\nSesja coachingowa trwa 60 minut.\nSpotkania odbywają się raz na dwa tygodnie (w razie potrzeby raz na tydzień)\nPierwsze spotkanie ma charakter konsultacji oraz możliwości doświadczenia w jaki sposób pracuję – jest spotkaniem bezpłatnym.\nUmów się na bezpłatną konstulację\nCzy coaching kryzysowy\njest dla mnie?\n© 2021 Szczęsliwy koniec świata


Forever Aloe Mango - Miąższ Aloesowy o Smaku Mango 1 l aloesownia.pl\n» Forever Aloe Mango - Miąższ Aloesowy o Smaku Mango 1 l\nCena: 125,00 zł 145,35 zł 125.00\nForever Aloe Mango. Nektar z miąższem z wnętrza liści aloesu o smaku mango. Wszystko, co uwielbiasz w aloesie, połączone z pysznym mango.\nCzy może być coś lepszego niż soczysta słodycz dojrzałego mango? Tak, jeśli połączysz ten pyszny owoc z czystym miąższem aloesowym z naszych własnych upraw! Nowe FOREVER ALOE MANGO uzupełnia naszą linię napojów aloesowych o smak tropików.\nWitamina C pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego oraz w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym. Jednocześnie witamina C wspiera funkcjonowanie Twojego układu nerwowego, utrzymanie prawidłowych funkcji psychologicznych oraz przyczynia się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia\n3 razy w ciągu dnia po 40 ml. Porcję produktu (40 ml) należy wymieszać z 240 ml wody lub soku. Opakowanie zawiera 25 sugerowanych porcji produktu. Uwaga: Kobiety w ciąży, karmiące piersią, dzieci poniżej 12 roku życia, a także osoby z chorobami jelit, wątroby i woreczka żółciowego przed zastosowaniem powinny zasięgnąć konsultacji lekarskiej.


Innowacyjność i zarządzanie innowacją | Energy Group\nZarządzanie innowacjami ma działać i wzmacniać biznes.\nWyłanienie i dojrzewanie projektów innowacyjnych.\nDla organizacji, które odważnie myślą o przyszłości\nWarsztat, na którym kluczowe dla podnoszenia innowacyjności osoby z firmy mogą poznać naturę innowacji i odnieść jej cechy do organizacji. Wszystko po to, by wiedzeić, od czego zacząć i jak nie „zagrzebać się” w projektach, w których klasyczny PM raczej nie pomoże….\nW setkach firm innowacyjność jest tylko sloganem. W równie wielu jest świadomą niekompetencją – wtedy świadomie doskwiera brak spójnej wiedzy na temat tego, z czym my właciwie się mierzymy, skoro dotychczasowe, eksperckie metody zawodzą. Skoro nawet z dobrym i przełomowym pomysłem trudno przebić się i znaleźć partnera do rozmowy a wiele „iskierek” gaśnie zaraz po zaistnieniu… To między innymi dlatego, że INNOWACJA nie daje się opisać klasycznym Business Case’em ani pomierzyć typowym „twardym” ROI, NPV czy wskaźnikami KPI. Uzadsanienie biznesowe wielu innowacji jest trudne do obrony, podobnie, jak było to w odkryciach takich jak fale radiowe czy elektryczność. To znacząco utrudnia wyłanianie i tłumi kreatywność na samym początku drogi do innowacyjnego zarządzania. Warsztat pokazuje, jakimi metodami wesprzeć tą grupę funkcji innowacyjności.\nGdy już dojdzie do zaznaczenia i nazwania innowacji, pojawia się fala kolejnych ograniczeń, które mogą utrudnić jej rozwój – klasyczny PM nie wiele pomoże. Bez spójnego modelu dojrzewania innowacji wlaściwego dla natury organizacji, innowacje odrzuci „siła odśrodkowa” korowego biznesu i strumieni przychodow, które zawsze są najawżniejsze. Ale czy w przyszłości tak będzie? Dobrze skalibrowane fazy dojrzewania, trafna, praktyczna wiedza o tym, jak osiągnąć kolejny poziom dojrzałości i proces, który w sposób lekki reguluje odpowiedzilaności i uprawnienia w tej innowacyjnej sztafecie – to rozwiązania, ktore poznasz na warsztacie.\nA jeśli trzeba DZIAŁAĆ a nie tylko dobrej wiedzy – zapraszamy na platformę IDEAFY\nNa potrzeby średnich i dużych organizacji stworzyliśmy platformę, która pozwala nie tylko „dostrzec iskierki” ale wprowadzić organizację w stan permanentnego „samozapłonu” pomysłami, ideami, wizjami przyszłości produktów i kanałow sprzedaży – oraz poddać mądrej kontroli ich selekcję, dojrzewanie oraz umiejętne wspieranie.\nUdostępnimy i dostosujemy do potrzeb organizacji platformę do zgłaszania, monitorowania i wspierania dojrzewania projektów od pomysłu do monetyzacji i skalowania.\nZapewnimy funckje edukacyjne w potężnej bazie wiedzy o innowcjach pomagajace krok po kroku prowadzić dowolny projekt innowacyjny\nZapewnimy integrację z procesami organizacji w taki spsoób, aby struktura firmy i jej procesy nie spowalniały wylanianai i dojrzewania naljeposzych pomysłów – fast track dla innowacji\nZapewnimy wartości dodatkwe jak rekrutację innowatorów z rynku pracy i z populacji studenckich\nWdrożenie jest wspierane wieloma dostępnymi metodami pracy – audytem, doradztwem, treningiem, coachingiem, mentoringiem – wiemy z doświadczenia, że dobór właściwego stylu pracy i formatu relacji z każdym interesariuszem do klucz do wielu drzwi\nNigdy wcześniej nie spotkałem się z inną firmą, która kładzie tak duży nacisk jak Energy Group na zrozumienie potrzeb klienta. W konsekwencji, każdy przeprowadzony trening był doskonale przygotowany i jest wciąż żywy w pamięci uczestników, mimo upływu kilku lat. Stale zgłaszające się osoby w naszej firmie, deklarujące chęć udziału w treningach prowadzonych przez Energy Group, są najlepszą rekomendacją i dowodem wysokich kompetencji trenerów.\nTerminy: Czas trwania wdrożenia wynika z zakresu wdrożenia oraz dostępności zasobów, głównie po stronie Klienta.


Strona 224 z 659\nPokaż wyniki od 2,231 do 2,240 z 6587\n24-04-17 09:14 #2231\nBlanka gratuluję, Hania dała radę\nZuch dziewczyny i twardzielki!! Tak mama jak i córka bardzo się cieszę\nBlanko cudowne wieści już Wam wystarczy nerwów i stresów śliczna Hania\nNo to Blanka kamień z serca super wieści duża dziewczynka już z Hani\nMaja trzymam kciuki za wizytę\nJa dziś byłam na pobraniu krwi na badania tarczycowe, bo jutro wizyta u endo. A jakoś tak mi kobieta krew dziwnie pobrala, że ręka mnie boli\n24-04-17 09:18 #2232\nMają trzymam kciuki za Ciebie!\nMaggie czasem tak pobierą że ręka boli albo siniak. Oby wyniki były ok!\n24-04-17 09:28 #2233\nBlanko cudowne wieści silna mama to i córa silna niech rośnie Wam zdrowo ksiezniczka\nMaggie mi jak pobierała trzy razy krew na obciążeniu glukoza to było przed świetami a do dzis mam jeden siniak na pol reki i zejść nie chce nie wiem co mi zrobiła.\nEvlin dzięki za namiary na sklep najpierw sobie zadzwonie czy maja akurat ten model kolorystyczny zeby go obejrzec. Przy okazji zahaczymy o zoo i wszyscy beda zadowoleni\n24-04-17 09:29 #2234\nBlanka gratuluję, Hania duża córcia i jaka śliczna!!\nmaja trzymam kciuki!\nu mnie szarość dnia, sprzątanie, gotowanie, mała mi pomaga co ja posprzątam ona zaraz zrobi po swojemu bałagan i 100000000... razy mama\n24-04-17 09:41 #2235\nBusiu skad ja to znam moja mała tez tak samo mi pomaga w każdej dziedzinie gotowanie, pranie czy sprzątanie Dlatego ja cały bałagan sprzątam jak pójdą spac bo to bez sensu ja w jednym kącie porobie a w drugim juz tak samo rozwalone ja sobie nie wyobrażam co to bedzie z trójka.\n24-04-17 09:54 #2236\nblanka cieszymy się razem z Wami! Jeju masz takie przeżycia w tej ciąży, że szok, ale wszystko, WSZYSTKO dobrze się kończy i tak samo będzie dalej :*\n84maja powodzenia ja bym pewnie poczekała jeszcze z 2-3 tygodnie bo na etapie 13tc dziewczynki i chłopcy wyglądają bardzo podobnie, ale nie wiem czy dobrze pamiętam, z usg chyba byłaś trochę do przodu? trzymam kciuki obyś się dowiedziała czego chcesz\nbusia i martita... również to znam, sprzątamy przed spaniem i czasem na drzemce, jest ciągle podłoga w różnych rzeczach, kuchnia itd., pomocnik pomaga mi we wszystkim, ostatnio ma też fazę na wyciąganie odkurzacza i odkurzania na sucho do tego wkurza się jak nie może gdzieś wjechać z rurą... ale nie ma "mama" bo jakoś do tego słowa mu się nie spieszy akurat.\n24-04-17 10:06 #2237\nAsia moja mama zaczęła mówić po 2 urodzinach wcześniej nazywała wszystkich nawet siebie a mama nie i już..na mnie mówiła di! a jak poszło to odmienia przez wszystkie przypadki..\nmartita ja też z 3 nie wiem jak będzie ale pocieszam się ze od września pójdzie do przedszkola to tam się wyszaleje i w domu będzie spokojna tylko boję się chorób.\n24-04-17 10:30 #2238\nBusiu dlatego ja Igi nie puszczam teraz do przedszkola bo mam nauczkę jak było wczesniej. Jak sie Iga urodziła wtedy Hanka poszła do przedszkola i sie zaczęło w wieku 2 miesięcy leżałam w szpitalu z jelitówka, potem miała niecałe 5 miesięcy zapalenie oskrzeli wszystkie choroby z przedszkola przechodziła ta mała razem z Hania.\n24-04-17 11:01 #2239\nJa też członkini fanklubu Annexa. Powiedzcie mi, jak uważacie czy chłopiec może mieć taki wózek? Szczególnie wersja spacerowa wydaje mi się, że pasuje: http://www.bobowozki.com.pl/wozki-zw...ratis-5800.php\nZawsze lubiłam bardziej stonowane wózki, ale ten mi się wyjątkowo podoba.\nSuper ten wózek, kolor jak najbardziej odpowiedni. Spacerówka faktycznie świetnie się prezentuje w tym kolorze.\nZamieszczone przez busiu\nMoja Zuza gada odkąd skończyła 1,5 roku i to gada cały dzień, bez przerwy chyba, że śpi. Kiedyś się śmiałam, że gdybym za każde "mama" wrzucała to skarbonki choćby 10gr to już bym miała niezłą sumkę. Teraz też jest na etapie pomagania, ale bardziej w tych kuchennych sprawach. Nie mogę nic w kuchni zrobić bez jej pomocy. U nas kiedyś było tak że Zuza wszystkie zabawki przynosiła do salonu, oduczyliśmy ją tego i teraz bawi się u siebie i tego pokoju nie sprzątam aż do wieczora bo nie ma to sensu. Ona przed kąpaniem sprząta ze mną i jakoś to idzie.\nBusiu Zuza też idzie do przedszkola od września. Ona się nie może doczekać a ja najbardziej właśnie boje się chorowania.\nWitaminy biorę MamaDha Premium Plus. W pierwszej ciąży przez jakiś czas brałam prenatal duo ale strasznie było mi po nim niedobrze. Biorę od piątku te leki na bóle podbrzusza ale kurcze cały czas mnie pobolewa. Niby ona powiedziała, że jak nie przejdzie to powinnam jechać do szpitala ale w sumie nie wiem po jakim czasie można uznać że leki nie pomagają.\nJa póki co wstrzymuję się z zakupami dla maleństwa, bo jeśli to faktycznie dziewczynka siedzi w brzuchu to najpierw muszę zrobić przegląd Zuzkowych ciuszków. Chociaż ciężko mi się powstrzymać\n24-04-17 11:02 #2240\nBlanka cudowne wieści. Hania to silna dziewczyna Oby już te stresy Was nie dotykały i abyś do końca ciąży była już spokojna.\nMaja trzymam kciuki za wizytę.


Spierings AT - 4 z 38-metrowym wysięgnikiem przy pracy na Powiślu |\nZnajdujesz się tutaj: Strona główna » News » Spierings AT – 4 z 38-metrowym wysięgnikiem przy pracy na Powiślu\nSpierings AT – 4 z 38-metrowym wysięgnikiem przy pracy na Powiślu\nWarszawskie Powiśle od pewnego czasu bardzo mocno się rozwija i oferuje coraz więcej nowoczesnych budynków mieszkalnych. Można powiedzieć, że Powiśle stanowi bardzo atrakcyjną lokalizację dla osób poszukujących idealnego mieszkania, a także dla inwestorów, restauratorów, sklepikarzy, biznesmenów. Nowe budynki wyrastają jak grzyby po deszczu, realizowanych jest coraz więcej inwestycji deweloperskich, bo coraz więcej osób, zwłaszcza młodych małżeństw, chce mieszkać w modnej części stolicy.\nNasza firma już wielokrotnie miała okazję realizować usługi za pomocą dźwigów i podnośników w pobliżu Wisły. Kilka dni temu nasz mobilny żuraw wieżowy Spierings AT-4 z 38-metrowym wysięgnikiem, wyposażony w trawers, realizował swoje zadania na terenie Elektrociepłowni Powiśle, która przeżywa swoją drugą młodość i staje się kolejnym modnym i atrakcyjnym miejscem dla osób szukających atrakcyjnego apartamentu, nowoczesnego biura czy miejsca, gdzie można smacznie zjeść odwiedzając klimatyczną restaurację. Ta nowa inwestycja rozrasta się w bardzo szybkim tempie, dlatego z przyjemnością podjęliśmy współpracę.\nZadaniem dla naszego żurawia i operatora był transport ciężkich big bagów na dach budynku. Duża zwrotność, możliwość ustawiania ramienia żurawia pod różnym kątem, otoczenie budynku i ilość miejsca nie pozostawiały nam wątpliwości – najlepszym rozwiązaniem w tej sytuacji będą mobilne żurawie wieżowe, a konkretnie wspomniany Spierings AT-4 z 38-metrowym wysięgnikiem. Za pomocą zastosowanego trawersu przenoszone na dużą wysokość big bagi zachowywały stabilność i były bezpiecznie podawane na dach budynku.\nMobilny żuraw wieżowy Spierings to bardzo dobry wybór, po który sięga coraz więcej klientów naszej firmy. Gotowość do pracy w ciągu 20 minut, możliwość przemieszczania się, duży udźwig, możliwość ustawiania ramienia dźwigu pod różnym kątem to tylko niektóre z mocnych stron tego typu maszyn. Odkąd wprowadziliśmy do naszej oferty żurawie wieżowe samochodowe – stały się one bardzo solidnym punktem w naszej ofercie.\nJeżeli chcą Państwo skorzystać z mobilnego żurawia wieżowego, który znakomicie spisuje się wszędzie tam, gdzie nie można zastosować tradycyjnego żurawia wieżowego – zapraszamy do kontaktu. Zapewniamy najlepsze urządzenia i najlepszych operatorów dźwigów i żurawi, którzy poradzą sobie z każdym zleceniem!


28 Września 2020 • 3,762 Oglądających\nZwiązki siarkoorganiczne zawarte w czosnku hamowały wpływ SARS-CoV-2 na ACE2 w badaniach laboratoryjnych, co sugeruje, że mogą być pomocne w zapobieganiu infekcji\nCzosnek wykazuje właściwości przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne; jedną z jego zalet jest skracanie czasu przeziębienia\nZwiązki zawarte w czosnku wpływają na funkcje poznawcze, poprawiają kontrolę glukozy oraz zmniejszają ryzyko udaru i niewydolności nerek\nBadając czosnek (Allium sativum), naukowcy zaobserwowali, że różne kultury używają go w bardzo podobny sposób. Niektóre wzmianki znajdują się na sumeryjskich tabliczkach glinianych z 2600 roku p.n.e. W starożytnym Egipcie klasa robotnicza otrzymywała czosnek, który miał ich wspierać w ciężkiej pracy, a podczas pierwszych Igrzysk Olimpijskich w Grecji sportowcy używali czosnku, aby poprawić swoją wytrzymałość.\nW starożytnych Chinach czosnek był przepisywany w celu leczenia problemów z trawieniem i biegunki. W Indiach był używany do przyśpieszenia gojenia ran, łagodzenia zmęczenia, problemów trawiennych, zapalenia stawów, chorób serca i chorób pasożytniczych. Opisując historyczne zastosowania czosnku na całym świecie, w Nutrition Journal naukowcy napisali:\n„Trzy starożytne tradycje medyczne w Indiach, tj. Tibbi, Unani i Ayurveda, szeroko wykorzystywały czosnek jako główny element leczniczych właściwości roślin. Najpopularniejszy starożytny indyjski tekst medyczny, Charaka-Samhita, od wielu stuleci zaleca czosnek w leczeniu chorób serca i artretyzmu.\nW innym starożytnym indyjskim podręczniku medycznym, Bower Manuscript (~ 300 r.n.e), czosnek był używany w łagodzeniu zmęczenia, chorób pasożytniczych, zaburzeń trawienia i trądu.\nWraz z nadejściem renesansu w Europie, coraz więcej uwagi poświęcano medycznemu zastosowaniu czosnku. W XVI wieku, lekarz Pietro Mattiali ze Sieny przepisywał czosnek w leczeniu zaburzeń trawienia, chorób pasożytniczych i zaburzeń nerek oraz był stosowany podczas trudnego porodu. W Anglii czosnek był używany jako lek na bóle zębów, zaparcia, obrzęki i dżumę”.\nZwiązki zawarte w czosnku mogą hamować SARS-CoV-2\nWietnamscy naukowcy walidowali właściwości czosnku, w tym identyfikując składniki aktywne i mechanizmy ich działania. W badaniu opublikowanym na początku pandemii COVID-19, naukowcy ocenili 17 związków siarkoorganiczne, które powszechnie występują w olejku czosnkowym.\nBadanie obejmowało dokowanie molekularne, aby przeanalizować właściwości czosnku hamujące receptor enzymu konwertującego angiotensynę 2 (ACE2) gospodarza. Ten receptor został zidentyfikowany jako kluczowy receptor dla SARS-C0V-2 pozwalający wirusowi infekować ludzkie komórki. 17 badanych związków siarkoorganicznych stanowiło 99,4% olejku czosnkowego.\nNajsilniejsze działanie na SARS-CoV-2 wywierały dwa organiczne związki siarki – disiarczek allilu i trisiarczek allilu, które stanowią 51,3% olejku czosnkowego. Naukowcy napisali, że wyniki badań laboratoryjnych „sugerują, że olejek eteryczny z czosnku jest cennym naturalnym źródłem związków antywirusowych, dzięki czemu przyczynia się do zapobiegania infekcji koronawirusowej”.\nNaukowcy z Turcji napisali o wpływie czosnku na uwalnianie hormonu leptyny z tkanki tłuszczowej. Hormon ten pomaga regulować uczucie sytości, ale odgrywa również istotną rolę we wzmacnianiu cytokin zapalnych. Wysnuto wniosek, że czosnek:\n„…Może być akceptowalnym środkiem zapobiegającym infekcji COVID-19 poprzez wzmocnienie komórek układu odpornościowego oraz powstrzymanie produkcji i wydzielania cytokin prozapalnych, a także hormonu leptyny pochodzącego z tkanki tłuszczowej o charakterze prozapalnym”.\nZbadano również wpływ, jaki czosnek wywiera na poziom leptyny i jej potencjalny wpływ na otyłość. W 2018 roku naukowcy przeanalizowali wpływ napoju zrobionego z daktyli, octu i soku czosnkowego. Odkryli, że uczestnicy badania, którzy pili 500 mililitrów soku dziennie przez 10 tygodni, stracili średnio 9,5 funta ( 4,3 kilograma). Zmniejszaniu uległ również ich współczynnik tłuszczu w organizmie oraz poziom leptyny w surowicy.\nPomimo wielu dowodów na to, że czosnek ma naturalne właściwości przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne, niektórzy ignorują możliwość jego zastosowania w zapobieganiu COVID-19, ponieważ zamiast tego starają się wymyślać nowe związki chemiczne i opracowywać nową szczepionkę.\nWedług Światowej Organizacji Zdrowia: „Czosnek to zdrowa żywność o pewnych właściwościach przeciwdrobnoustrojowych. Jednak nie ma dowodów, że jedzenie czosnku może uchronić ludzi przed zarażeniem nowym koronawirusem”.\nCzosnek jest naturalnym środkiem przeciwwirusowym\nNaukowcy zasugerowali, że użycie wodnego ekstraktu z czosnku podczas przygotowywania hamburgerów może pomóc zmniejszyć wzrost gronkowca złocistego w burgerach. Ekstrakt może być stosowany jako aromat, ale ma również właściwości przeciwbakteryjne wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.\nBadania przeprowadzane podczas pandemii COVID-19 nie są pierwszą analizą czosnku pod kątem jego działania przeciwwirusowego. We wcześniejszych badaniach z 1985 roku naukowcy przyjrzeli się jego wpływowi na wirusy grypy typu B, opryszczki pospolitej i Coxsackie, uznając jego wielowiekowe zastosowanie w leczeniu różnych chorób zakaźnych. Badania laboratoryjne wykazały aktywność przeciwko wirusowi grypy typu B i opryszczce pospolitej.\nW badaniu z udziałem 146 uczestników naukowcy wyodrębnili dwie grupy – jedna z nich otrzymywała placebo, a druga suplement czosnku raz dziennie przez 12 tygodni. Badanie zostało przeprowadzone podczas sezonu grypowego, a uczestnicy codziennie wypełniali kwestionariusz oceniający stan zdrowia i objawy przeziębienia.\nDane pokazały, że osoby z grupy przyjmującej suplement czosnku rzadziej chorowały, a jeśli złapały przeziębienie, szybciej wracały do zdrowia. Osoby przyjmujące placebo chorowały częściej niż raz w okresie 12 tygodni.\nW przeglądzie literatury stwierdzono, że oprócz obniżania wysokiego ciśnienia krwi, zapobiegania cukrzycy i ochrony przed rakiem, czosnek był również aktywny przeciwko wielu wirusom, w tym wirusom grypy, przeziębienia, HIV, opryszczki typu I i II oraz rinowirusom.\nPrzeprowadzono inne badanie, aby sprawdzić wpływ czosnku w proszku w profilaktyce ostrych chorób układu oddechowego u dzieci. Badanie trwało pięć miesięcy i przyniosło wyniki wskazujące, że odsetek zakażeń u dzieci w wieku szkolnym przyjmujących czosnek w proszku zmniejszył się 2,4 razy w porównaniu z grupą kontrolną.\nNaukowcy przeszli do drugiego etapu badania, w którym porównali 42 dzieci w wieku od 10 do 12 lat z 41 dziećmi, którym podano placebo i 73 dziećmi, które otrzymały benzimidazol. Wyniki ponownie pokazały, że czosnek działał lepiej niż placebo przy tym samym stosunku i 1,7 razy lepiej niż benzimidazol. Naukowcy doszli do wniosku, że:\n„Wyniki tego badania wykazały, że tabletki zawierające czosnek w proszku (Allicor) są skuteczne w niespecyficznej profilaktyce ostrych infekcji dróg oddechowych u dzieci i nie powodują żadnych skutków ubocznych. Dodatkowo, powszechnie stosowana profilaktyka ARD za pomocą benzimidazolu okazała się całkowicie nieskuteczna w badaniu kontrolowanym placebo, więc opracowanie nowych, bezpiecznych i skutecznych leków, takich jak preparaty na bazie czosnku, ma ogromne znaczenie”.\nSpożywanie surowego czosnku przynosi korzyści dla mózgu\nCzosnek wywiera korzystne działanie na mózg, ponieważ pomaga zwalczać zmiany flory jelitowej związane z wiekiem, które mają wpływ na funkcje poznawcze. Tak twierdzą naukowcy z University of Louisville, którzy przedstawili swoje badania na spotkaniu American Physiological Society w 2019 roku.\nDuża różnorodność flory jelitowej wiąże się z lepszym stanem zdrowia. Jednak wraz z wiekiem ta różnorodność może się zmniejszyć. Naukowcy wykorzystali 24-miesięczne myszy, co odpowiada ludziom w wieku około 56 do 69 lat. Niektóre myszy otrzymały siarczek allilu – składnik czosnku – a inne placebo.\nNaukowcy odkryli, że myszy, które otrzymały siarczek allilu, miały lepszą funkcję pamięci i większą ekspresję genu natriuretycznego czynnika pochodzenia neuronalnego (NDNF), który jest niezbędny do konsolidacji pamięci.\nTen związek między bakteriami jelitowymi a zdrowiem mózgu nie jest nowy. Naukowcy odkryli, że osoby z demencją mają inną populację i różnorodność flory jelitowej niż osoby zdrowe.\nPodkreślono również korzyści płynące z ekstraktu z dojrzałego czosnku (AGE) dla zdrowia mózgu. W badaniu przeprowadzonym w Tajlandii w 2017 roku zaobserwowano silne działanie przeciwzapalne i poprawę pamięci krótkotrwałej u szczurów z chorobą Alzheimera, które otrzymywały AGE.\nCzosnek wspiera zdrowie serca i pomaga w regulacji poziomu cukru we krwi\nZ wiekiem tętnice sztywnieją. Dzieje się tak prawie u każdego człowieka, choć w różnym stopniu. W tym krótkim filmie, autor bestsellerów dr Michael Greger, stypendysta American College of Legal Medicine i lekarz specjalizujący się w żywieniu klinicznym, omawia zalety czosnku związane z sercem.\nSztywność tętnic prowadzi do słabego krążenia krwi w mikrokrążeniu układu nerkowego i mózgu. Może to zwiększyć ryzyko udaru i niewydolności nerek. W metaanalizie oceniającej wpływ spożycia czosnku na zdrowie naukowcy odkryli, że pomaga on zoptymalizować poziom cholesterolu i zmniejsza ryzyko incydentów wieńcowych.\nPonadto Greger zauważa, że właściwości czosnku rozrzedzające krew są tak wyraźne, że Amerykańskie Towarzystwo Anestezjologiczne zaleca pacjentom unikanie spożywania czosnku w tygodniu poprzedzającym operację.\nJeśli jednak jesteś przed operacją i chcesz spożywać czosnek, upewnij się, że jest dobrze ugotowany, ponieważ gotowanie dezaktywuje właściwości rozrzedzające krew. Greger sugeruje dodawanie surowego czosnku do pesto, salsy i innych sosów.\nSurowy czosnek obniża również wysoki poziom cukru we krwi, który jest objawem cukrzycy typu 2. Według „National Diabetes Statistics Report 2020”, 13% populacji USA choruje na cukrzycę, a liczba ta gwałtownie wzrasta do 26,8% w przypadku osób powyżej 65 roku życia. Organizacja diabetologiczna z siedzibą w Wielkiej Brytanii informuje, że:\n„…Naukowcy odkryli, że umiarkowane przyjmowanie suplementów czosnku może przynosić korzyści chorym na cukrzycę, a surowy lub gotowany czosnek albo ekstrakt z czosnku mogą pomóc w regulacji poziomu glukozy we krwi i potencjalnie zatrzymać lub zmniejszyć skutki niektórych powikłań cukrzycy, a także zwalczać infekcje zmniejszając poziom „złego” cholesterolu i wspomagając przepływ krwi”.\nOstrzegają jednak, że nie należy przyjmować nadmiernych ilości czosnku, a pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem suplementów czosnku i innych środków poprawiających zdrowie.\nUprawa czosnku z ząbków czosnku ze sklepu spożywczego\nMożesz uprawiać własny czosnek w ogrodzie, bez pestycydów i innych toksyn chemicznych. Wyhodowanie całej główki czosnku musi odbywać się na zewnątrz, ponieważ roślina potrzebuje mroźnej zimy, aby wytworzyć cebulkę. Rośliny czosnku mają niewiele wymagań poza słoneczną lokalizacją z żyzną glebą.\nZąbki czosnku sadzi się jesienią przed pierwszym mrozem. Możesz użyć dobrej jakości główki czosnku ze sklepu. Delikatnie rozerwij ją i użyj większych zewnętrznych ząbków do sadzenia.\nUmieść je w glebie na głębokości od 3 cali do 4 cali (8-10 cm) i około 6 cali (15 cm) od siebie, spiczastą stroną skierowaną do góry. Podlej delikatnie i przykryj 4 calami (10 cm) słomy. Następnego lata usuwaj chwasty i podlewaj uprawę do czasu zbiorów.\nJeśli jednak zależy Ci na kiełkach, sprawdzi się pojemnik do prawy w domu. Kiełki to delikatnie zawinięte zielone wierzchołki, które wyrastają z ząbka czosnku po posadzeniu.\nZielone kiełki mają delikatny aromat czosnku i mogą być spożywane na surowo, smażone lub gotowane. Możesz zauważyć wybrzuszenie na środku kiełków. Jest to nieotwarty kwiat, który również jest jadalny. Na targu kiełki są dostępne wczesną wiosną, ale sadząc własny czosnek w pomieszczeniu, możesz cieszyć się kiełkami przez cały rok.\nMożesz posadzić od trzech do czterech ząbków czosnku w jednej małej doniczce i zebrać kiełki w około 10 dni. Jeśli chcesz przez cały czas mieć dostęp do kiełków, musisz sadzić ząbki czosnku w odstępie czasu, ponieważ po przycięciu nie odrastają.


Dekolt Wendzikowskiej na Balu Dziennikarzy zrobił furorę\nHome » Gwiazdy » Newsy » Dekolt Wendzikowskiej na Balu Dziennikarzy zrobił furorę\nAnna Wendzikowska (37 l.) uwielbia kreacje, które podkreślają jej kształtny biust. Tak było i tym razem. Na charytatywnym Balu Dziennikarzy pojawiła się w złotej sukni. Obok tego dekoltu nie dało się przejść obojętnie. Umieszczone na Instagramie zdjęcie skomentował nawet Marcin Mroczek.\nPo urodzeniu dziecka i rozstaniu z jego ojcem Anna Wendzikowska nie ma zamiaru zaszywać się w domu i rozpaczać nad swoim losem. Wręcz przeciwnie. Dziennikarka rzuciła się w wir pracy. Często też korzysta z okazji, jakie daje jej zawód dziennikarki. Stąd też nie mogła opuścić ostatniego charytatywnego Balu Dziennikarzy. Na uroczystą galę wybrała długą wieczorową suknię w odcieniu złota. W oczy rzucał się dekolt kreacji, który można powiedzieć, że więcej odkrywał niż zakrywał. Zdjęciem, na którym dekolt był na pierwszym planie, pochwaliła się na Instagramie. Fotografię bardzo szybko skomplementował gwiazdor “M jak miłość” Marcin Mroczek.\n🦋 pewnie zostałabym w domu z dziećmi.. ale podobno #19baldziennikarzy ma być ostatnim.. wyrwałam się więc na dwie godzinki, żeby spotkać się z koleżankami i kolegami.. i dołożyć swoją „cegiełkę” #baldziennikarzy2019 #dressoftheday\nA post shared by Ania Wendzikowska (@aniawendzikowska) on Feb 17, 2019 at 1:23pm PST\nTo jednak nie koniec zamieszania wokół tego zdjęcia. Anna Wendzikowska podpisała je słowami:\n– Pewnie zostałabym w domu z dziećmi.. ale podobno 19. Bal Dziennikarzy ma być ostatnim.. wyrwałam się więc na dwie godzinki, żeby spotkać się z koleżankami i kolegami…\nTo wzbudziło oburzenie niektórych fanek. Które zareagowały w komentarzach w następujący sposób:\n“Trzeba było zostać z dziećmi w domu”, “Dwie godzinki na balu, dwie u fryzjera, jedna na makeup, kolejna na paznokcie…nie oszukujemy się – zszedł się cały dzień. Po co tylko udawać, że chce się być matką 24 godziny na dobę, jak czasem ciągnie do ludzi. Ktoś tu się chyba oszukuje” – ten ostatni komentarz najwidoczniej zabolał celebrytkę, która postanowiła się bronić.\n“Skąd pomysł, że cały dzień? O 18 wyszłam z domu. Chociaż fakt, gdyby to nawet miał być cały dzień to nie ma w tym moim zdaniem nic złego. Tylko po co komuś zarzucać kłamstwo?” – napisała rozżalona Wendzikowska.


Michał Szpak: płyta Byle być sobą znowu dostępna. Finał afery\nStrona główna » Newsy » Finał afery o piosenki Michała Szpaka. To się musiało tak skończyć\nMichał Szpak w polskim show-biznesie zadebiutował po swoim fenomenalnym występie w programie X-Factor. Po wejściu na scenę publiczność nie była zachwycona jego osobą. Jednak po jego wykonaniu piosenki Dziwny jest ten świat z repertuaru Czesława Niemena, dostał owację na stojąco. Od tamtej pory rozpoczęła się jego wielka kariera sceniczna. Od samego początku swojej kariery współpracował z menadżmentem Musicart. Jednak po 9 latach postanowił zmienić menadżera, i początek tego roku rozpoczął pod skrzydłami męża Ani Wyszkoni. Od kilku miesięcy o interesy wokalisty dba Maciej Durczak i firma Rock House Entertainment.\nDla Michała okazało się to początkiem kłopotów. Wyszło na jaw bowiem, że była agencja Michała Szpaka – Musicart wydała oświadczenie informujące, że współwłaścicielem praw autorskich do jego obu płyt jest Jaguarec Sp. z o.o. oraz SM Publishing Sp. z o.o. Oznaczało to, że Michał, a by wykonać na koncercie swoje największe przeboje, między innymi Colour of your life musiałby uzyskać zgodę tych spółek. Fani zaniepokoili się także w momencie, gdy płyty z muzyką Michała Szpaka zniknęły z popularnych serwisów streamingowych. Zablokowano także teledyski do jego piosenek na You Tube. Jastrząb Post jako pierwszy nagłośnił całą sytuację.\nUtwory Michała Szpaka wróciły do sieci. Konflikt zażegnany?\nObecny menadżer wokalisty niestety nie miał wpływu na decyzję podjęta przez jego poprzedników. Miał jednak nadzieję, że nie będą oni chcieli odebrać Michałowi jego dorobku artystycznego.\nTo jest niezrozumiałe dla mnie. To decyzja poprzednich producentów Michała o usunięciu jego piosenek z internetu. Nie mam na nią żadnego wpływu – powiedział Durczak.\nNa te słowa postanowiła odpowiedzieć firma Musicart, która wydała na temat dosyć obszerne oświadczenie. Poinformowała w nim, że Maciej Durczak powinien wystąpić do nich o licencje na wykonywanie przez Michała Szpaka jego flagowych utworów. Piosenki te bowiem zostały napisane przez kogoś innego, a wokalista jest jedynie ich odtwórcą.\nWydaje się jednak, że cały konflikt został zażegnany, ponieważ płyty Michała Szpaka ponownie pojawiły się w serwisach streamingowych. Dostęp do utworów znajdujących się na krążkach Byle być sobą i Dreamer jest już możliwy. Fani artysty w końcu mogą odetchnąć z ulgą.\nutwory Michała Szpaka ponownie w sieci\n13 sierpnia 2020 o 08:42\nTaki właśnie pieśniarz bo inaczej tego nazwać nie można skoro nie pisze się muzyki i słów to czego się spodziewać ,NA GWIAZE TRZEBA MIEĆ JAKIŚ DOROBEK.


Nieprawdopodobne wydarzenia z życia artystki Hanki Bielickiej właśnie ujrzały światło dzienne. Nikt nie spodziewał się, z czym zmagała się gwiazda. Zycie\nNieprawdopodobne wydarzenia z życia artystki Hanki Bielickiej właśnie ujrzały światło dzienne. Nikt nie spodziewał się, z czym zmagała się gwiazda\nHanka Bielicka/ Screen youtube\nStarsze pokolenia ją uwielbiały! Nieprawdopodobne wydarzenia z życia artystki Hanki Bielickiej właśnie ujrzały światło dzienne. Niemalże nikt prędzej nie spodziewał się, z czym zmagała się gwiazda... O co chodzi?\nJak wiadomo, Hanka Bielicka była ikoną polskiej sceny kabaretowej. Urodzona w roku 1915 kobieta już od lat dziecięcych wyróżniała się na tle innych dzieci niesamowitym poczuciem humoru, talentem aktorskim i niespotykaną charyzmą i temperamentem.\nNa scenie dała się poznać jako osoba zawsze tętniąca życiem i ogromną energią, wraz z każdym wystąpieniem była uśmiechnięta. Jej życie prywatne jednak – mimo iż mogłoby się wydawać inaczej – nie było tak kolorowe. Setki fanów kobiety tak naprawdę nie miało pojęcia z jakimi trudnościami w życiu przyszło jej się mierzyć.\nMimo że gwiazda na scenie zawsze była radosna, w życiu spotkał ją prawdziwy dramat...\nNieudany związek przyczyną problemów\nJak się okazało po wielu latach, aktorce nigdy nie było dane zaznać prawdziwej, szczerej i odwzajemnionej miłości, mimo że kochało ją tysiące fanów.\nKobieta była w związku małżeńskim, który okazał się wielkim rozczarowaniem. Potem, po latach zawarła kolejny związek - także nieudany. Te bolesne przeżycia i doświadczenia w sferze uczuciowej sprawiły, że aktorka cierpiała na załamanie nerwowe.\nZ uwagi na to, że zawsze była uśmiechnięta, nikt nawet nie przypuszczał, że tak naprawdę kobieta jest nieszczęśliwa w swoim prywatnym życiu.\nJAK INFORMOWAŁ PORTAL „ŻYCIE”: ZATRWAŻAJĄCY INCYDENT NA MARSZU NIEPODLEGŁOŚCI W WARSZAWIE. FUNKCJONARIUSZ OMYŁKOWO CELOWAŁ W FOTOREPORTERA. RZECZNIK STOŁECZNEJ POLICJI PRZEPRASZA\nPORTAL „ŻYCIE” PISAŁ RÓWNIEŻ O: WARSZAWA: ZATRWAŻAJĄCA SYTUACJA W JEDNYM Z BLOKÓW MIESZKALNYCH W STOLICY. MIESZKAŃCY APELUJĄ DO WŁADZ O NATYCHMIASTOWE WPROWADZENIE ZMIAN. O CO CHODZI\nJAK INFORMOWAŁ RÓWNIEŻ PORTAL „ŻYCIE”: WARSZAWA: RZUCALI W OKNA PETARDY, BO BYŁY NA NICH SYMBOLE STRAJKU KOBIET. POŻAR W JEDNYM Z MIESZKAŃ WSZCZĘTY PRZEZ UCZESTNIKÓW MARSZU NIEPODLEGŁOŚCI\nWysłano: 12.11 15:11


Twoje światło w Fatimie. Zapal wirtualną świecę - pomodlimy się w Twojej intencji - W maju 2016 roku ponad 200 świec trafiło do fatimskiego sanktuarium\nW maju 2016 roku ponad 200 świec trafiło do fatimskiego sanktuarium\nStowarzyszenie im. Ks. Piotra Skargi w maju 2016 roku przekazało do fatimskiego sanktuarium rekordową liczbę 219 sztuk dużych świec wotywnych, pochodzących z akcji "Twoje światło w Fatimie". Małe świeczki, odsyłane przez osoby zapalające wirtualne świece na stronach akcji zostają każdorazowo przetopione w wysokie świece wotywne. Dołączane są do nich intencje osób modlących się tą drogą - tym razem jest to aż 5040 kart z prośbami i podziękowaniami do Matki Bożej.\nAkcja "Twoje światło w Fatimie" realizowana jest od siedmiu lat, w tym na polu internetowym od lat pięciu, gromadząc coraz liczniejsze grono osób modlących się i wspierających modlitwą innych. Tylko w ostatnim półroczu zapalono tą drogą ponad 7000 świec, w tym ponad 2000 trzydziestodniowych i wieczystych. Właśnie te świece każdorazowo obfitują w niemałą liczbę świec składanych w Potrtugalii. Towarzyszą im intencje, które korespondenci i darczyńcy Instytutu Ks. Piotra Skargi powierzają wstawiennictwu Maryi. We wszystkich tych intencjach w maju i październiku odprawiana jest w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej Msza Święta.\nPrzypominamy także, iż w maju 2016 r., tak jak to miało miejsce w latach poprzednich, w ramach pielgrzymki wyruszy do Portugalii grupa kilkudziesięciu Apostołów Fatimy, wylosowanych w ramach cyklicznych działań Apostolatu. Będą oni mieli unikalną szansę poznania miejsc objawień Matki Bożej i Anioła Portugalii. Poznają także domy rodzinne pastuszków fatimskich oraz najważniejsze zabytki i miejsca kultu katolickiego w Portugalii.


Wyprawa lądem do Indii\nWyprawa lądem do Indii, sierpień – październik 2001\nTaka podróż chodziła mi po głowie już kilka lat, ale nigdy jakoś nie było okazji... W końcu zmobilizowałem się i oto mogę przedstawić ten zapis podróży. Na początku miał to być regularny dziennik, prowadzony wzorowo z dokładnymi datami lub nawet godzinami, tak się wtedy łudziłem. Wydawało mi się to szalenie proste, w podróży będzie mnóstwo czasu na robienie notatek, z samych nudów spędzając kilkanaście lub kilkadziesiąt godzin w autobusach i pociągach, ręce same sięgną po pióro i zeszyt... Niestety nie ma tak łatwo, nie przewidziałem tego, że wcale nie będę się aż tak bardzo nudził, i że czas poświęcany poznawanym współtowarzyszom podróży zmusi mnie do późniejszego chaotycznego uzupełniania notatek po upływie nawet kilku dni, i czytelnik bardzo szybko zorientuje się, że tekst nie jest do końca spójny, występuje rozbieżność w czasie narracji, niekiedy jest to czas teraźniejszy, a niekiedy przeszły – wtedy, kiedy notatki uzupełniane są po czasie. Niekiedy opis jest bardzo dokładny, z dużą ilością szczegółów, niekiedy tylko krótka informacja, gdzie i co. Ważne jest tylko, że tekst nie był cenzurowany post factum, tzn. nie poprawiałem brudnopisu, nawet wtedy, gdy coś zostało napisane pod wpływem jakiegoś silnego wrażenia i później po upływie pewnego czasu miałem ochotę nieco to „utemperować”, zmieniając zdanie co do pierwszego, być może mylnego odczucia. Oczywiście jest kilka dopisków, które wstawiłem, będąc już mądrzejszym o wiedzę o zakończeniu wyprawy, co nie zmienia faktu, że przepisałem wszystko, co zostało napisane w brudnopisie. Jeżeli więc niekiedy moje reakcje na coś mogą się wydać przesadzone lub nawet zbyt nerwowe, czy jak mi to ktoś powiedział histeryczne, to są one przecież odzwierciedleniem tego, co wtedy na bieżąco czułem i myślałem, więc późniejsze zmienianie tego pod wpływem naturalnej obawy przed zrobieniem z siebie idioty, byłoby nieuczciwe w stosunku do potencjalnego czytelnika. Pomoże to także wyczuć klimat tego, czego nie potrafiłem opisać, poza tym w końcu, jak to mówią, moje błędy świadczą o mnie. Nie chcę przez to powiedzieć, że teraz zmieniłem zdanie, co do większości jakichś zawartych tu subiektywnych ocen, po prostu proszę o trochę wyrozumiałości tam, gdzie się ze mną nie zgodzicie...\nMam w związku z tym nadzieję, że żadna z wymienionych tu osób zaczynając od Magdy, nie poczuje się urażona tym, co napisałem i co przedstawiam bez ugłaskiwania. Pozdrawiam wszystkich, którzy niniejsze notatki przeczytają i mam nadzieję, że razem ze zdjęciami uda mi się przekazać, chociaż tysięczną część tego, co sam zobaczyłem...\nMagdę poznałem dwa dni przed wyjazdem. Moje ogłoszenie na internetowej liście dyskusyjnej od kilku tygodni pozostawało bez odpowiedzi i kiedy już byłem psychicznie przygotowany na samotność, odebrałem list od dziewczyny, która też chciała pojechać do Azji.\nrano spotkaliśmy się na Dworcu Centralnym w Warszawie (Magda przyjechała z Gdańska) i 10 godzin później o 18.25 wsiedliśmy do pociągu jadącego do Łodzi Fabrycznej, skąd o 19.51 odprawiliśmy się do Katowic. W Katowicach byliśmy o 22.25 i osiem minut potem siedzieliśmy już w pociągu do Jarosławia. Podróż była spokojna, jeżeli nie liczyć zamieszania, jakie wywoływały nasze 15 kilogramowe plecaki i zmagań Magdy z hamburgerem, który jakimiś tylko sobie znanymi sposobami omijał jej usta, rozsypując się na tysiące kawałków pomidora, ogórka i tego, z czego składają się hamburgery, przyozdabiając bluzkę Magdy w kolorowe, postmodernistyczne wzorki. Byliśmy trochę podnieceni perspektywą tej długiej podróży i co chwila powtarzaliśmy szczegóły planu. Musiało to wyglądać strasznie głupio lub śmiesznie, para nawiedzonych zapaleńców w pociągu Katowice - Jarosław, rozwijających mapy, przerzucających kartki przewodników i mówiących do siebie jakiś dziwnym językiem o egzotycznych państwach i miastach leżących „gdzieś tam”. Ludzie patrzyli na nas ukradkiem zdziwieni i chyba tylko przez delikatność nie pukali się w czoło. W Jarosławiu byliśmy o pół do czwartej nad ranem i przed sobą mieliśmy dwie godziny oczekiwania na pociąg do Przemyśla. Dworzec w Jarosławiu to wzorcowy przykład architektury realnego socjalizmu (po stylu zgaduję, że powstał na przełomie epoki Gomułka - Gierek). Pseudo monumentalny rozmach połączony z prawie zerową funkcjonalnością. Aby odnaleźć toaletę (szczególnie w środku nocy, kiedy nie ma tam żywego ducha) trzeba obejść cały gmach dookoła, zaś poczekalnia na parterze posiada tylko jeden rząd ławek. Ktokolwiek chce przysiąść na kilka minut, musi targać cały bagaż po schodach na górną poczekalnię, gdzie na szczęście ławek jest już pod dostatkiem. Bezsensowne rozplanowanie skromnej galeryjki handlowej wokół górnej poczekalni (brak sklepu spożywczego, jest za to punkt naprawy sprzętu elektronicznego! XXI wiek) dopełnia reszty. Jak na gmach z betonu i szkła przystało, popękane i nigdy nie umyte szyby w oknach poklejono plastrem, a ich konstruktorom nawet się nie przyśniło, aby można było je otworzyć i wpuścić odrobinę świeżego powietrza. Jest tu z nami grupka około 15 „jeżogłowych” młodzieńców, dosyć hałaśliwych, chociaż jak wynika z używanego przez nich języka raczej inteligentnych i chyba niegroźnych. Wygląda na to, że też jadą do Rumunii przez Suczawę, ciekawe czy wystarczy biletów dla wszystkich? Magda rozłożyła się na ławce z plecakiem pod głową i śpi. W końcu wiedziony nosem znalazłem toaletę (nie było to proste, gdyż na dworcu panował mikroklimat wybitnie sprzyjający lewitacji przedmiotów wykonanych z drewna i stali) i po umyciu się, zrelaksowany przystąpiłem do pilnowania plecaka, który w tym momencie leżał już za plecami Magdy (kiedy szedłem do łazienki spała przodem do plecaka). Krótko ostrzyżeni młodzieńcy na szczęście się nami nie interesują.\nKilkanaście minut po szóstej, pociąg z piętrowymi wagonami dowiózł nas do Przemyśla. Niestety, już kiedy jechaliśmy pociągiem zaczęło padać i kilkadziesiąt metrów od stacji kolejowej do dworca autobusowego pokonaliśmy sprintem przeciskając się przez tłum szukający schronienia przed ulewnym deszczem.\nZ Przemyśla wyjechaliśmy po pół do ósmej. Bilety kupiliśmy cudem. Okazało się, że miejsca na autobus Przemyśl - Suczawa trzeba rezerwować z kilkudniowym wyprzedzeniem. Facet w okienku powiedział, że naszą jedyną szansą jest absencja tych, którzy zarezerwowali bilety. Nie byliśmy też jedynymi, którzy chcieli załapać się na ten autobus. Rumuński kierowca - o dziwo nie był skłonny do wzięcia łapówki, jak się potem okazało bynajmniej nie dlatego, że zamierzał ubiegać się o stanowisko honorowego prezesa Transparency International, po prostu cały autokar był do ostatniej szpilki wypchany paczkami i tobołkami, także pod i między siedzeniami i nawet pasażerowie z biletami musieli siedzieć skuleni z podkurczonymi nogami. Szczęście nam dopisywało, nie wiadomo czy to z powodu ulewy, ale kiedy godzina odjazdu wybiła a kilka foteli pozostało pustych, rzuciliśmy się na kierowcę, który niczym makler na giełdzie rzucał biletami w gąszcz wyciągniętych rąk. Kolejna lekcja socjalizmu, zamiast uruchomić dodatkowy autobus - chętnych wystarczyłoby, aby zapełnić cały, tym bardziej, że podobno sytuacja ta nie należy do rzadkości - "zdecydowało" się na system kartkowy.\nDeszcz przestał padać i wyszło słońce. Autobus nie posiadał klimatyzacji, albo kierowca o niej nie wiedział i nasze przemoczone ubrania, wilgotne fotele oraz zaczynający się upał, dawały przedsmak najbliższych kilku - tak się wtedy łudziłem, godzin w autobusie. A przecież to zaledwie niecałe 500 km, podczas gdy przed nami jeszcze 20 razy tyle!\nW Medyce (granica z Ukrainą) byliśmy około 9.00 i zaczęły się zgrzyty. Kierowca zażądał po 5$ od łebka - 3$ na przymusowe ukraińskie ubezpieczenie, tzw. „strachowka” i 2$ na łapówkę dla celników, aby szybko odprawili nasz autobus, bez okazywania specjalnej ciekawości. Wkurzyłem się. Mam własne zdanie na temat celników, podatków i innych tego typu postępowych wynalazków, i kiedy ktoś próbuje okradać mnie jeszcze z taką bezczelnością, wpadam w szał. Zwymyślałem kierowcę (trochę kumał po Polsku) i powiedziałem, że nie zapłacę. Magda, która do tej pory uważała mnie pewnie za wcielenie aniołka w ludzkiej skórze słuchała zdegustowana mojej prelekcji, ale też powiedziała, że nie zapłaci. Mój bunt znalazł zrozumienie u kilku innych pasażerów i kierowca nieco łagodniejszym tonem zaczął tłumaczyć, że to nie jego wymysł, i że to naprawdę konieczne, bo inaczej (kolejka do odprawy była spora) będziemy stali tu bardzo długo. Powiedziałem, że mogę zapłacić 2$ łapówki dla „pasożytów”, ale ubezpieczenie mam prywatne (Gerling), na wszystkie kraje świata i nie zamierzam wchodzić w jakikolwiek kontakt z ukraińskimi zdobyczami socjalizmu w postaci „bezpłatnej służby zdrowia” i jej pochodnymi. Krótko ostrzyżeni młodzieńcy również nie wykazywali specjalnego entuzjazmu, żeby płacić 5$ „frycowego”, ale mieli to już chyba dobrze „obcykane” i poprosili, aby jednak zapłacić, gdyż na to naprawdę nie ma sposobu, a kierowca obiecał coś wytargować. Stanęło na tym, że w końcu dostaliśmy po 2$ z powrotem i przejechaliśmy granicę dwie godziny później, a więc dosyć szybko jak na ilość oczekujących samochodów.\nPrawdziwą lekcję pokory odbyliśmy dopiero na granicy ukraińsko - rumuńskiej, gdzie zawinęliśmy po długich mękach około godziny 18-tej (w autobusie było naprawdę gorąco i ciasno, cały tył zajmowały poukładane aż pod sufit plecaki, na których siedzieli dwaj kolesie kierowcy, a ponieważ plecaki co chwila zsuwały im się na plecy, wyżywali się na nich butami - niewiele brakowało do następnej awantury, ponieważ chcąc ochronić swojego Canona przed deszczem schowałem go w plecaku). Wyjazd z Ukrainy był prawie pusty, cztery samochody osobowe i autokar. Teoretycznie można je było odprawić w pół godziny (tyle to w rzeczywistości trwa), ale celnicy nie wykazywali nadzwyczajnego zapału do pracy. Dłubiąc w zębach i w nosie na przemian, snując się „donikąd”, obojętnie mijali znudzonych kierowców siedzących w samochodach pootwieranych na przestrzał, i z trudem ukrywających irytację i zdenerwowanie. Kiedy już do wszystkich dotarło, kto tu jest najważniejszy, i kto przed kim powinien bić pokłony, celnicy najwidoczniej znudzeni nudzeniem się przystąpili do pracy, o ile to można nazwać pracą... Zaczęła się komedia porównywania twarzy ze zdjęciami w paszportach. Piszę komedia, gdyż nie odbyło się to jak zazwyczaj szybko i sprawnie w autokarze, ale w budynku przejścia granicznego, gdzie zostaliśmy zaprowadzeni, aby tam, w tej świątyni urzędniczej władzy, groźne miny celników uzyskały godną tej ceremonii oprawę. Ponieważ jednak część pasażerów stanowili owi wygoleni młodzieńcy, ubrani dodatkowo w paramilitarne wdzianka, celnicy mieli dodatkową zabawę przenosząc wzrok z prawie jednakowych twarzy, na zdjęcia pochodzące prawdopodobnie jeszcze z komunii lub poprzedniego długowłosego wcielenia. Swoją drogą ciekawy jestem, co to za jedni? Wyglądają na jakąś grupę skinów, tudzież innych socjalistów narodowych, noszą się po wojskowemu, mundury khaki, o swoim „herszcie” mówią per „dowódca” lub „komendant”. Coś mi tu jednak nie pasuje, ich zachowanie, język, którego używają dowcipny i inteligentny odbiega od wizerunku zadymiarzy, szukających tylko jakiegoś murzyna lub żyda do zglanowania.\nPo godzinie tej zabawy znaleźliśmy się po stronie rumuńskiej. Rozpoczął się następny akt komediodramatu. Raz kazano nam wysiąść z autokaru, to za chwilę wsiąść z powrotem. Ponieważ wyjście zatarasowane było stertą plecaków, każdy taki manewr wywoływał niesamowite zamieszanie, nikt też nie miał ochoty torturować kręgosłupa niepotrzebnym siedzeniem w rozgrzanym autobusie, tym bardziej, że nie wiedzieliśmy, jak długo będziemy tam czekać. Zaczęło się całkiem niewinnie, zebranie paszportów, krótkie oględziny autobusu i kiedy już mieliśmy nadzieję na rychłe opuszczenie tego przybytku urzędniczej potęgi, w celników wstąpił Belzebub i nastąpił popis biurokratycznych możliwości. Ponownie, po raz nie wiem który, kazali nam opuścić autokar, powyjmować bagaże z luków i wnętrza pojazdu. Było tego sporo, gdyż większość pasażerów stanowili młodzi ludzie z 80 litrowymi plecakami, do których podpięte były karimaty i inne tobołki drobniejszego płazu. Drugie tyle stanowiły jednak pakunki przewożone przez kierowcę i to pewnie one były przyczyną irytacji celników. Kazano nam ustawić się rzędem razem z bagażami i zaczęło się patroszenie każdego plecaka osobno. Autokar stał dosyć daleko od latarni i było na tyle ciemno (po 23.00), że sam kilka razy potknąłem się o jakiś plecak pod nogami. Świadczyło to o tym, że nie spodziewają się niczego znaleźć, ale pokazanie swojej wszechwładzy najwidoczniej musiało im sprawiać prawie orgazmiczną satysfakcję. Po kolejnej godzinie tego przedstawienia zostaliśmy odpędzeni od autokaru, który teraz już w świetle lamp poddany został dokładnym oględzinom, o ile zauważyłem, ze zdejmowaniem kół włącznie. Nie wiem, co było w paczkach przewożonych przez kierowcę, ale w końcu wróciły do autobusu i wypakowano je dopiero po przekroczeniu granicy. My tymczasem zostaliśmy zapędzeni pod siedlisko rumuńskich pasożyt... pardon, tzn. celników i zaczęły się przymiarki do kontroli osobistej połączonej z przesłuchaniami. Gdzie jedziemy, po co, na jak długo, ile mamy pieniędzy? Poznaliśmy kilku chłopaków spod Zakopanego i okolic, którzy jechali w rumuńskie góry i zaczęliśmy się naradzać, jak odpowiadać na pytania celników o ilość posiadanych pieniędzy. Ja miałem około 1000$ gotówką, zaszyte w wewnętrznej kieszeni spodni, ale nie zamierzałem się tą wiedzą dzielić ze złodziej... pardon, celnikami. Nie znam dokładnie tutejszych przepisów i chociaż jestem raczej pewien, że dozwolonego limitu nie przekraczam, to mogę się założyć, że jakieś tam paragrafy na pewno pozwalają na „bratnią pomoc” w dokonaniu wymiany określonej kwoty na walutę rumuńską, nie wspominając o „dobrowolnych ubezpieczeniach” większej sumy nawet, jeżeli mieści się w dozwolonej wysokości. Magda miała część pieniędzy w gotówce i część w czekach i też nie była pewna, czym się okazać. Tymczasem powód do zmartwień był zupełnie odwrotny, celnicy uznali, że część pasażerów nie posiada dostatecznej ilości pieniędzy na pobyt w Rumuńskiej Republice Dobrobytu! Byliśmy więc potencjalnymi kandydatami na żebraków, którzy na pierwszym lepszym dworcu zaczną podtykać przechodniom pod nos tekturowe pudełka. Ponieważ celnicy sprawiali wrażenie nieprzejednanych, musieliśmy się dyskretnie złożyć na dwóch chłopaków (tych spod Zakopca), aby mieli wymaganą kwotę (ok. 300$). Kiedy i ten cyrk dobiegł końca, rozłożyliśmy się na plecakach i karimatach wokół niewielkiego trawnika przy szlabanie, oczekując na przyjazd naszego autokaru, który w tym czasie został rozłożony chyba na śrubki. Magda gdzieś się zapodziała, więc z nudów nawiązałem rozmowę ze „skinami”. Okazało się, że to po prostu członkowie obozu survivalowego z Wrocławia i ochotnicy pogotowia GOPR. Rumunię znają bardzo dobrze, jechali tą trasą nie raz (stąd ten ich brak irytacji na „strachowki”, łapówki i inne przejawy urzędniczej inicjatywy). Granicę opuściliśmy w końcu około pół do czwartej i przed piątą, już w Suczawie, taxówką po 0.5$ od łebka podjechaliśmy na dworzec kolejowy. Jeden pociąg do Bukaresztu, odszedł o 22-ej z minutami i spóźniliśmy się nań z powodu guseł odprawianych na granicy. Następny był o 7.25, niestety droższy, bo express (RAPID). Poczekalnia o piątej nad ranem była jeszcze pusta a kasy zamknięte. Ratownicy - „skini” sprawnie rozbili prowizoryczny obóz, rozłożyli karimaty w kącie poczekalni, otoczyli plecakami, wylosowali wartownika i poszli spać. Nasi znajomi z gór zrobili to samo nieopodal, zapraszając Magdę na kawałek wolnego legowiska. Korzystając z sytuacji, zostawiłem plecak pod opieką pilnującego kolegów GOPR –owca, i poszedłem się przejść wokół dworca. Wdychając poranne wilgotne powietrze obserwowałem jak Suczawa budzi się ze snu. Wokół dworca nie ma wiele do oglądania, a nie chciałem się zapuszczać zbyt daleko. W knajpie przy dworcu wypiłem podłe, chociaż przynajmniej zimne i tanie (ok. 1 PLN) piwo i wymieniłem u barmana 10$ po kursie 1$ = 28 000 lejów. Kiedy wróciłem na dworzec, sklepy w poczekalni były już otwarte i dworzec powoli wypełniał się pierwszymi pasażerami. Asortyment towarów zróżnicowany, ceny trochę niższe niż w Polsce (wędliny, towary przemysłowe) i dużo niższe (alkohole, słodycze). Magda już wstała i kupiliśmy bilety - 245 000 lejów.\nRumuńskie pociągi to temat sam w sobie nieprzebrany. Już obserwując ich standard i stan widać jak niewiele się tu zmieniło. Nasz express za prawie 10$ był brudny jak nieszczęście, a wagony sprawiały wrażenie jakby zaraz miały się rozlecieć. Każde zamkniecie lub otworzenie drzwi do przedziału wprawiało w dziki taniec wszystkie ściany, podobnie jak oparcie się o wyłożone półmetrową chyba warstwą gąbki siedzenia. Skaj, którymi je obito był tak zaświniony, że kiedy tylko dotknąłem go nogawką swoich jasnych spodni, pojawiła się idealnie czarna plama. Zasłonki w oknach bardziej przypominały zmywaki do garnków skrzyżowane z wycieraczką pod buty, ustalenie ich pierwotnego koloru byłoby niewykonalne nawet dla najzdolniejszego technika kryminalnego. Chyba z 10 minut czyściłem siedzenie przezornie zabraną małą gąbką i zużywając pół butelki wody mineralnej. Osiągnąłem tyle, że plama powstała po kontakcie z obiciem miała kolor szary. Dałem za wygraną i za przykładem Magdy, która nie przejmowała się takimi drobiazgami (inna sprawa, że była ubrana na ciemno), „z pewną taką nieśmiałością” wyciągnąłem się wzdłuż siedzenia. Mieliśmy cały przedział dla siebie, pociąg odjeżdżał prawie pusty. Nagle świat zawirował mi przed oczami i znalazłem się na podłodze. Wystarczył jeden mały ruch łokciem podłożonym pod głowę i półmetrowa gąbka niczym trampolina wyrzuciła mnie do góry. Na szczęście Magda już spała i moje akrobacje nie zostały ocenione niską notą za styl. Przynajmniej ten brud został wynagrodzony komfortem dostarczającym dodatkowych wrażeń.\nPunktualnie o 14.30 byliśmy na Gara du Nord w Bukareszcie. Pociąg do Stambułu był dopiero następnego dnia rano, za ok. 23$, co bardzo mi odpowiadało, gdyż chciałem pospacerować po mieście, wyspać się w hotelu i odświeżony wyruszyć dalej. Niestety Magda chciała jechać najszybciej jak to tylko możliwe i pojawiły się pierwsze rozdźwięki między naszym podejściem do wyprawy. Ja zdając sobie sprawę z tego, że droga jest bardzo długa i męcząca (jazda autokarem lub pociągiem, choćby z najpiękniejszymi widokami za oknem, przestaje być przyjemnością po jakichś 20 godzinach), chciałem uniknąć przynajmniej zmęczenia psychicznego wywołanego ciągłym pośpiechem, przeskakiwaniem z jednego pociągu do drugiego. Miałem też zamiar przynajmniej pobieżnie zwiedzać mijane po drodze większe miasta. Szyld hotelu „Bucegi” zapraszał naprzeciwko wyjścia z dworca. Nie miałem jednak ochoty na kłótnie i wyruszyliśmy na poszukiwanie autobusu do Stambułu. Było sobotnie popołudnie i mieliśmy kłopoty z wymianą dolarów, wszystkie napotkane kantory były zamknięte. W końcu, niedaleko dworca trafiliśmy na biuro podróży TOROS gdzie wymieniłem 5$ po kursie 1$ = 29 000 lejów. Biuro oferowało bilety do Stambułu za 25$, czyli drożej, niż to można wyczytać w przewodnikach lub internecie, ale w sobotę, z plecakami na ramionach, w 30 stopniowym upale, szukanie innego miejsca nie wróżyło sukcesów. Jeszcze raz zaproponowałem Magdzie nocleg – pozbywając się plecaków, wypoczęci, na pewno znajdziemy tańszą ofertę i nawet po zapłaceniu za hotel wyjdziemy na to samo. Niestety przysłowie, że kobiety nie da się przekonać w pełni się potwierdziło i nie chcąc prowokować spięć już na początku podróży, zgodziłem się na dalszą jazdę. Pocieszałem się, że najwyżej zwiedzę sobie Bukareszt w drodze powrotnej - jak się później okazało, przysłowie o nadziei również nie straciło na aktualności. Autokar był już podstawiony i szef biura zaoferował nam gratisową taksówkę, która dowiozła nas do stanowiska odjazdów. Nie było więc nawet czasu na kupienie czegoś do jedzenia i picia. Pocieszałem się, że cena zawiera wliczony posiłek i po drodze na pewno zatrzymamy się gdzieś „na popas”. Bukareszt oglądany z okien taksówki wyglądał całkiem zachęcająco. Nawet pomimo architektonicznej masakry dokonanej przez komunistów „Paryż wschodu” na pewno wart był przynajmniej kilku godzin spaceru.\nNasz autokar prezentował się całkiem nieźle. Nowoczesny, czysty i co najważniejsze prawie pusty, najwyżej połowa miejsc była zajęta. Można było się wiec rozłożyć na obu siedzeniach wyciągając nogi na fotele w drugim rzędzie.\nJazda była w miarę przyjemna, podano lody i zimne soki (w miarę, jeżeli nie liczyć tego, że byliśmy w drodze od 48 godzin), a przekroczenie granicy rumuńsko - bułgarskiej tym razem odbyło się prawie błyskawicznie (pół godziny) i bez stresu. Bułgaria nie wygląda na tak zdewastowaną komunizmem, jak mi się to na początku wydawało, być może dlatego, że nie przejeżdżaliśmy przez większe miasta z ich ponurymi blokowiskami. Bułgarska prowincja widziana z drogi wiodącej przez góry, to obraz turystycznego dolce vita, którego czasy świetności nawet jeżeli już przeminęły, to liczne wille, kurorty, niewiarygodnie lekko i elegancko (jak na komunistyczne budownictwo) wkomponowane w krajobraz, z pewnością kontrastują z wyobrażeniami o podupadłych ruderach a la PGR. W Polsce zestaw słów „droga” i „Bułgaria” najczęściej kojarzy się z kolorowymi paniami rozstawionymi rządkami wzdłuż pobocza, których obecność, rodzice w samochodach tłumaczą swoim dzieciom sprzedażą grzybów, jagód i innych leśnych frykasów, które dzisiaj tatuś kupi jednak w sklepie. Bułgarskie pobocza również tętnią życiem, ale nie zauważyłem tam ostentacyjnych oznak handlu miłością. Wszechobecne, dosyć prymitywne i tandetnie efekciarskie sklepiki oferują dosłownie wszystko i dobrze świadczą o rozwoju handlu i przedsiębiorczości mieszkańców nawet małych miasteczek. Jednak ceny porównywalne do naszych nie pozostawiają wątpliwości, że jeżeli oficjalne statystyki dotyczące poziomu zarobków nie kłamią, to większość Bułgarów na wyeksponowane dobra może sobie jedynie popatrzeć, a klientami są głownie turyści.\nMade in Ataturk, czyli Turcja wita...