Przyznam, ze nie wiem, o czym mowisz. Agnostycyzm nie polega na upieraniu sie, ze rozumowanie jest niesluszne. Agnostycyzm polega na prostym zauwazeniu, ze u podstaw lezy aksjomat.\nZgoda. Uważam jednak, że jest pewien rodzaj rozumowania / poznania za którym nie leży arbitralnie dobrany aksjomat. I wtedy upieranie się, że dane rozumowanie / poznanie nie ma charakteru uniwersalnego, ale jest zależne od przyjętych aksjomatów, jest irracjonalne.\nSpytam wiec prosto: czemu ustepujesz staruszce miejsca w autobusie?\nJaka metafora? Dlaczego ustepujesz miejsca tej kobiecie? Dla metafory?\nUstępuje miejsce autobusie ponieważ chcę być dla tej kobiety miły. Nie zadaje przy tym ontologicznych pytań w stylu: czy ona istnieje, w jaki sposób istnieje. Takie pytanie są tutaj zupełnie niepotrzebne i wręcz niedorzeczne.\nNie o tym mowa. Zakladamy, ze nikt cie nie oklamuje. Skad wiesz, ze to, co wiesz od innych ludzi, jest rzeczywiscie tym POWODEM?\nPonieważ nic nie wskazuje na to, aby tak nie było.\nTo nie jest inna mozliwosc. To jest narzedzie, za pomoca ktorego zarowno jedni jak i drudzy implementuja te wartosci i uzasadniaja, ze to one sa wlasnie wartosciami absolutnymi.\nW takim razie nie rozumiem o co Wam chodzi gdy piszecie o wartościach absolutnych. I nie rozumiem też dlaczego są tylko dwie możliwości; albo Bóg albo materia. Czy materia jest wartością absolutną? Nie rozumiem.\nUważam jednak, że jest pewien rodzaj rozumowania / poznania za którym nie leży arbitralnie dobrany aksjomat.\nChodzi ci o rozumowanie/poznanie, za ktorym lezy aksjomat nie dajacy sie odrzucic, bo to odrzucenie jest calkowicie niepraktyczne? Ja tez tak uwazam Wlasnie dlatego twierdze, ze konsekwentny agnostycyzm prowadzi wprost do wiary w Boga. Do WIARY (bo niepraktycznosc nie musi byc rownowazna zgodnosci z absolutna prawda), lecz jest to nie dowolna wiara, lecz wiara optymalna dla kazdego czlowieka.\nUstępuje miejsce autobusie ponieważ chcę być dla tej kobiety miły.\nCzy chcesz byc mily rowniez dla swojej walizki, i dlatego rowniez swojej walizce ustepujesz miejsca?\nSkad wiesz, ze to, co wiesz od innych ludzi, jest rzeczywiscie tym POWODEM?\nDyskusje ateista/teista (lub materialista/personalista) polegaja miedzy innymi na zastanawianiu sie, co na co wskazuje i co na co nie wskazuje. Pierwszym krokiem w takich uzasadnieniach moga byc powyzsze rozwazania o pasazerach i walizkach w autobusie.\nnie rozumiem o co Wam chodzi gdy piszecie o wartościach absolutnych. I nie rozumiem też dlaczego są tylko dwie możliwości; albo Bóg albo materia. Czy materia jest wartością absolutną? Nie rozumiem.\nMnie chodzi o to, co stanowi absolutna podstawe, na ktorej wszystko (z rozumowaniem wlacznie) opiera sie. Dla jednych opiera sie wszystko na materii. Dla innych - na Bogu.\nWysłany: Nie 18:53, 21 Maj 2006 Temat postu:\nChodzi ci o rozumowanie/poznanie, za ktorym lezy aksjomat nie dajacy sie odrzucic, bo to odrzucenie jest calkowicie niepraktyczne?\nNie tyle niepraktyczne, ale wręcz niemożliwe. Dalszej zaś części Twojej wypowiedzi zupełnie nie rozumiem.\nWlasnie dlatego twierdze, ze konsekwentny agnostycyzm prowadzi wprost do wiary w Boga. Do WIARY (bo niepraktycznosc nie musi byc rownowazna zgodnosci z absolutna prawda), lecz jest to nie dowolna wiara, lecz wiara optymalna dla kazdego czlowieka.\nNie rozumiem dlaczego prowadzi do wiary w Boga. Dlaczego w Boga? Jakiego Boga?\nNie rozumiem co masz na myśli pisząc o byciu miłym dla walizki i ustępowaniu jej miejsca. Są to sformułowania niedorzeczne.\nZupełnie nie rozumiem co do nieszczęsnej Pani w autobusie ma ateizm, teizm, materializm i personalizm.\n1 - co to jest ta absolutna podstawa? Czy jest ona konieczna?\n2 - dlaczego niby rozumowanie ma opierać się na absolutnej podstawie? Może i na czymś się opiera, ale czy jest to podstawa absolutna?\n3 - Nie rozumiem dlaczego stawiasz sprawę tak radykalnie. Albo oparcie na materii, albo oparcie na Bogu. A innej możliwości nie ma? A może jest zupełnie inaczej? Ja nie czuję konieczności opierania czegokolwiek na materii lub na Bogu. Nie mam w ogóle takich absolutystycznych zapędów.\nWysłany: Nie 21:43, 21 Maj 2006 Temat postu:\nNie tyle niepraktyczne, ale wręcz niemożliwe.\nPokaz, w jaki sposob buduje sie na tym poglad na swiat.\nDalszej zaś części Twojej wypowiedzi zupełnie nie rozumiem.\nTo bylo po prostu odniesienie do mojego swiatopogladu Opiera sie on na aksjomacie, ktorego odrzucenie jest mozliwe tylko teoretycznie, ale w kazdej praktycznej sytuacji prowadzi do kompletnego chaosu i krancowego szalenstwa.\nNie rozumiem dlaczego [konsekwentny agnostycyzm] prowadzi do wiary w Boga. Dlaczego w Boga? Jakiego Boga?\nBo pozwala zrozumiec, ze jedynym punktem odniesienia dla ciebie jestes ty sam. A ze wiara w Boga bedacego wszechmocna miloscia jest optymalnym dla ciebie pogladem na swiat, to konsekwentny agnostycyzm powinien cie do niej doprowadzic. Zatrzymac cie moze tylko jakis blad w rozumowaniu, brak czasu, lub niedojrzalosc emocjonalna.\nNie rozumiem co masz na myśli pisząc o byciu miłym dla walizki i ustępowaniu jej miejsca\nUstepujesz kobiecie, bo chcesz byc dla niej mily. Dlaczego chcesz byc mily dla kobiety, a dla walizki nie? To POWAZNE pytanie. Prosze o staranna odpowiedz, chocby wydawalo ci sie, ze mowisz oczywistosci. Przyjrzenie sie tym oczywistosciom jest bardzo wazne.\nco to jest ta absolutna podstawa? Czy jest ona konieczna?\nAbsolutna podstawa to rzeczywistosc sama w sobie, taka jaka jest, bez zludzen i bledow wywolanych przez obserwacje i interpretacje wynikow obserwacji. Pytania o koniecznosc nie rozumiem, wyraz je innymi slowami lub omow jakos.\ndlaczego niby rozumowanie ma opierać się na absolutnej podstawie? Może i na czymś się opiera, ale czy jest to podstawa absolutna?\nSkoro twoje rozumowanie opiera sie na tobie, a ty nalezysz do rzeczywistosci samej w sobie, to twoje rozumowanie opiera sie na tej samej absolutnej postawie, ktora stanowi owa rzeczywistosc. Bez tej podstawy nie byloby bowiem ciebie, a bez ciebie nie byloby twojego rozumowania. Poza tym jedynym gwarantem slusznosci twojego rozumowania jest istnienie jakiejs korelacji pomiedzy twoim rozumowaniem a owa absolutna podstawa. Bez tej korelacji jest tylko chaos.\nNie rozumiem dlaczego stawiasz sprawę tak radykalnie. Albo oparcie na materii, albo oparcie na Bogu. A innej możliwości nie ma?\nJa powiedzialem, ze "dla materialisty-ateisty jest to materia". Nie wykluczylem istnienia ateistow, ktorzy nie sa materialistami.\nWysłany: Nie 22:53, 21 Maj 2006 Temat postu:\nTo o czym mówiłem nie służy do budowania jakiegokolwiek światopoglądu.\nMoja odpowiedź była jak najbardziej poważna. Nie można być miłym dla walizki. Chyba, że w jakimś bardzo szczególnym, literackim sensie.\nKonieczna do funkcjonowania w świecie, konieczna dla wiedzy i poglądów.\nCzy moje rozumowanie opiera się na mnie? Nie.\nNie zgodzę się z tym, że podstawa rozumienia musi być absolutna i bez tego grozi chaos. Dlaczego chaos? Owa podstawa może być przecież lokalna, ograniczona (lecz nie ograniczona do subiektywności), a mimo to nie będzie to prowadzić do chaosu. Oczywiście takie rozumowanie też będzie lokalne i ograniczone, lecz właśnie w tej przestrzeni będzie ono pewne.\nWciąż jednak bazujesz na dychotomii ateista - teista.\nWysłany: Nie 23:11, 21 Maj 2006 Temat postu:\nChodzi jednak o swiatopoglad, Tadeuszu. Na wierze opiera sie swiatopoglad, nie nauka. A swiatopoglad posiadac musi kazdy czlowiek.\nNie można być miłym dla walizki.\nA jesli w walizce umieszcze magnetofon, ktory bedzie ci mowil "dziekuje serdecznie", gdy walizke posadzisz na krzesle w autobusie?\nMozna funkcjonowac w swiecie, nie zastanawiajac sie nad niczym. Ale to nie jest podejscie godne czlowieka myslacego. Mozna tez funkcjonowac w swiecie uwazajac rzeczywistosc za calkowicie chaotyczna, pozbawiona jakiejkolwiek stabilnej podstawy, i tylko przypadkiem trzymajaca sie w danym momencie kupy. Ale takie podejscie jest juz oparte na opinii o absolutnej prawdzie: "rzeczywistosc ma u swej podstawy chaos"...\nOno opiera sie na tym, czym ty jestes. I przez to opiera sie na rzeczywistosci samej w sobie.\nBo kazdy postepuje albo jak ateista, albo jak teista. Nawet, jesli twierdzi, ze nie ma w tej sprawie zdania.\nWysłany: Pon 0:11, 22 Maj 2006 Temat postu:\nTo ja się już pogubiłem o co Ty mnie pytasz.\nTo nic nie zmienia. Nie rozumiem do czego dąrzysz?\nNie o to mi chodziło. Oczywiście nie zastanawianie się nad niczym jest oznacza, że jest się bezmyślnym. Chodziło mi o to, że można myśleć o rzeczywistości nie posługując sie w ogóle żadnymi absolutami, podstawami i z tego powodu świat się nam nie zawali.\nMoje rozumowanie opiera się na transcendentalnych i intersubiektywnych prawidłach rozumienia. Wiem, że są one pewne, a dlatego, że jest niemożliwe, abym z nich zrezygnował. Wyznaczają one ponadto ramy mojej wiedzy o świecie. Czy mają one charakter absolutny? Nie wiem, gdyż moja wiedza jest właśnie ograniczona przez te ramy, wszelkie wykraczanie poza te ramy to prowadząca do nikąd spekulacja. Czy opierają się o rzeczywistości samej w sobie? Nie wiem gdyż o rzeczywistości samej w sobie nie mogę nic sensownie powiedzieć.\nMoże nazwać powyższy pogląd agnostycyzmem, gdyż wyraża on wątpliwość w rzecz samą w sobie i absolutność. Nie jest to jednak agnostycyzm radykalny. Same prawidła rozumowania są bowiem niepowątpiewalne.\nUżywanie wielkiego kwantyfikatora ("każdy") jest ryzykowne. Aby go użyć musić udowodnić, że niemożliwy jest wyjątek. Nie rozumiem dlaczego niemożliwe jest, aby ktoś nie był ani ateistą, ani teistą. Nie chodzi tu o to, że nie ma w tej sprawie zdania, lecz po prostu o to, że ten dyskurs jest mu obcy.\nWysłany: Pon 15:39, 22 Maj 2006 Temat postu:\nPisze Pan że istnieje rozum jako odniesienie się do orzekania o rzeczywistości. A skąd ma Pan pewność, że Pański rozum jest OK? (prosze nie odbierać tego jako ataku!) Ktoś kiedyś powiedział, że nie ma ludzi zdrowych psychicznie, lecz są jedynie wypadki nie przebadane.\nJeśłi pisze Pan, że ja, Pan, Wuj, etc to istnienie w porządku metaforycznym, to mamy tu do czynienia poniekąd z solipsyzmem a na pewno z nominalizmem.\nCo zaś do istnienia sensu stricte, to mnie strasznie mocno uderza taka oto myśl:\nŚwięta Teresa Benedykta od Krzyża napisał:\nJestem, to znaczy: żyję,wiem,chcę,kocham\nSzanowny Panie, na mój rozum, w tej kwestii powinienem zgodzić sie z Jarosławem. Nie istnieje żadna trzecia droga. Takie oto koncepcje mi się rodzą:\n1. Jestem teistą i mam zasadniczo teistyczny pogląd na świat\n2. Jestem ateistą i mam zasadniczo ateistyczny pogląd na świat\n1a. Jestem teista i mam zasadniczo ateistyczny pogląd na świat\n2a. Jestem ateistą i mam zasadniczo teistyczny pogląd na świat\nNie trzeba byc Filozofem, by a priori stwierdzić, że zdania 1a oraz 1b sa fałszywe. Wiemy, iż konstytucja człowieka to również jego uczucia, emocje, Sitzt im Leben. I nawet, gdyby go żywym ogniem przypiekać, rany solą nasypywać, to i tak owego człowieka nie "wyjałowimy" z jego światopoglądu teistycznego, czy ateistycznego. Nawet, gdy ow człowiek będzię sie maskować ze swymi pogladami, bedzie czynić ucieczki językowe, czuy każde inne, to i tak zawsze grozi mu zdemaskowanie. Tym samym dotzremy do jego teizmu/ateizmu.\nRozumiem, że w moim myśleniu moge byc ograniczony. Prosze jednak o dojaśnienie pańskiego twierdzenia, iz nie mozna szafować kwantyfikatorem każdy .\nZgoda, tylko ja miałem na myśli inny rozum. Nie mój osobisty, ale Rozum będący wspólny nam wszystkim i pozwalający np na prowadzenie tej dyskusji.\nJeśli pisze Pan, że ja, Pan, Wuj, etc to istnienie w porządku metaforycznym, to mamy tu do czynienia poniekąd z solipsyzmem a na pewno z nominalizmem.\nZostałem źle zrozumiany, być może wyraz metafora jest nieodpowiedni - w takim razie to moja wina. To o czym mówię nie ma nic wspólnego z solipsyzmem. Chodziło mi o to, że w naszym języku słowo "jest" pełni role, ma różne znaczenia w różnych okolicznościach. I zrozumienie tego słowa jest możliwe tylko w tych okolicznościach. Dlatego nie można nie można skoncentrować się tylko na tym słowie, abstrachować od całego kontekstu i poddawać je analizie.\nZgadza się istnienie ma wiele wymiarów.\nAby używać wielkiego kwantyfikatora trzeba to jakoś uzasadnić.\nKażdy jest albo teistą albo ateistą.\nz tego wynika zaś, że nie istnieje nikt, kto nie jest ani ateistą ani teistą.\nSkąd jednak ta pewność?\nDlaczego trzeba być albo teistą albo ateistą? Nie rozumiem.\nNawet, gdy ow człowiek będzię sie maskować ze swymi pogladami, bedzie czynić ucieczki językowe, czuy każde inne, to i tak zawsze grozi mu zdemaskowanie. Tym samym dotzremy do jego teizmu/ateizmu.\nWysłany: Pon 18:57, 22 Maj 2006 Temat postu:\nOk, o ile wiem są takie możliwości w tej kwesti:\nTeraz jeszcze mozna być niezdecytdowanym, poszukujacym (ale to chyba filozofowi nie wypada, albo inaczej filzof powinien miec jakies stanowisko w tak istotnej chocby pod wzgledem kulturowym sprawie) No chyba,m,, ze jako filozof zaproponujesz nowe stanowisko, o ile wiem filozofów ciągnie to strasznie.\nPds: Życzę sukcesów w edukowaniu tego forum, nie będę cię demaskowa. :wink:\nWysłany: Pon 20:25, 22 Maj 2006 Temat postu:\nMoże to jakaś literówka, ale ja nie wiem co to jest.\nCzy chodzi o New Age?\nPoza tym nie o to mi chodzi. Wymieniłeś szereg możliwości. Wciąż jednak jest się ograniczonym przez te możliwości. Wciąż jednak trzeba być kimś.\nTo tak jakby ktoś mnie zapytał, czy jestem fanem Wisły Kraków czy Widzewa Łódź. A jakbym odpowiedział, że żadnego z nich, to zaproponowałby mi listę wszystkich klubów pierwszoligowych. A co jeśli piłka nożna nie interesuje mnie w ogóle, a nawet jeśli interesuje, to nie jestem żadnym fanem?\nTeraz jeszcze mozna być niezdecytdowanym, poszukujacym (ale to chyba filozofowi nie wypada, albo inaczej filzof powinien miec jakies stanowisko w tak istotnej chocby pod wzgledem kulturowym sprawie)\nNie rozumiem dlaczego filozofowi nie wypada być niezdecydowanymi poszukującym? Dlaczego trzeba mieć jakiś pogląd, jakieś stanowisko? Dla mnie filozofia (o czym była już mowa w innym wątku) to nieustanne pytanie, to pozostawanie w pytaniu, to stan pernamentnego myślenia.\nNo chyba,m,, ze jako filozof zaproponujesz nowe stanowisko, o ile wiem filozofów ciągnie to strasznie.\nNie zamierzam nic proponować i do niczego takiego mnie nie ciągnie.\nJa tutaj nie zamierzam nikogo edukować, lecz po prostu rozmawiać. Nie rozumiem o co chodzi z tym demaskowaniem.\nWysłany: Pon 20:46, 22 Maj 2006 Temat postu:\n1. Stoję na gruncie pluralizmu i fenomenologii. Poszczególne byty sa egzemplifikacją mego stanowiska. Wszystkie swe istnienie czerpią z Istnienia. Nie dopuszczam jakiegoś tam extra Rozumu.\n2. Widzi Pan Panie Tadeuszu: rzecz się jednak rozbija o esse. aliquid schodzi na dalszy plan. Ważne jest to: Co jest? Dopiero potem: jakie jest? Jak żyć?\nNiuejdżyzm - miał chyba byc u Radka\nWysłany: Wto 1:08, 23 Maj 2006 Temat postu:\nNie chodzi o jakiś tam extra Rozum, lecz o Rozum jako zdolność myślenia, argumentowania, uzasadniania, uczenia się i zdobywania mądrości. Rozum o którym mówię nie jest żadnym bytem, żadnym Bogiem, ani niczym podobnym. To zupełnie inne sprawy.\nPo zastanowieniu samo to pytanie jest dla mnie kłopotliwe. "Co jest ważne?" - ważne czyli jakie, do czego ważna, dla kogo ważne?\nA może wszystkie te pytania są nierozerwalne? Może nie można odpowiadać na "Co jest" bez pozostałych pytań?\nWysłany: Wto 1:36, 23 Maj 2006 Temat postu:\nRzecz idzie o esse. Jak określimy esse wówczas cała reszta pójdzie z płatka.\nMam propozycję: spróbujmy nie używać słowa <<jest>> chcąc określić suwerenność i status ESSE. Potem możemy odnosić sie do całej historii agnostycyzmu, sceptycyzmu i innych -yzmów i - izmów. Bez odniesienia się do ESSE ani rusz. Istny obłęd!. Zatem Panie Tadeuszu: fundamentalne pytanie moje do Pana: Co z całą pewnościa dla Pana spełnia warunki ESSE?\nWysłany: Wto 8:45, 23 Maj 2006 Temat postu:\nA dlaczego? Uważam, że granic sensownego wątpienia można się dowiedzieć nie pytając w ogóle o ESSE.\nTo ja w takim razie nie rozumiem co to "jest" to ESSE. Skoro mam nie używać "jest" do określania to zupełnie nie rozumiem tego określenia.\nNie rozumie taż dlaczego bez odniesienia się do ESSE ani rusz. Jak mniemam jest tak w filozofii tomistycznej. Można jednak myśleć inaczej o świecie.\nDlatego proszę mi wyjaśnić o co chodzi z tym ESSE, bo bez tego nie mogę odpowiedzieć na pytanie co spełnia jego warunki.\nWysłany: Wto 22:34, 23 Maj 2006 Temat postu:\nCo z całą pewnościa dla Pana spełnia warunki ESSE?\nBede bezczelny ja pierwszy postawiłem pytanie\nPanie Tadeuszu, nie odpowiada się pytaniem na pytanie\nWysłany: Śro 0:27, 24 Maj 2006 Temat postu:\nZgoda, lecz ja nie rozumiem pytania. Nie rozumiem co to znaczy "spełniać warunki ESSE". Nie potrafię więc na to pytanie odpowiedzieć.\nWysłany: Śro 7:35, 24 Maj 2006 Temat postu:\nProsze napisać, co wg Pana niewątpliwie posiada kwalifikacje pewności istnienia. O czym nie zachwianie można powiedzieć, że istnieje, że posiada realność\nWysłany: Śro 9:05, 24 Maj 2006 Temat postu:\nOj odpowiem z aniego. tadeusza cos takiego jak pewność istnienia nie interesuje, jak tłumaczył można życ bez niej, bo co to znaczy pewność istnienia? Nie rozumie... .\nPs: Tadek może powiesz nam czym więc zajmuje sie filozof?\nWydaje mi się, że są tutaj dwa pytania:\n1) o istnienie\n2) o realność\n1) Pytanie o istnienie brzmi: co posiada kwalifikację pewności istnienia czyli co do czego jestem pewien, że istnieje. Sądzę, że jest wiele takich rzeczy, np.\nJestem pewien, że istnieje Borys Jelcyn (chociaż nigdy nie widziałem go na oczy)\nJestem pewien, że istnieje kolor zielony.\nJestem pewien, że istnieje na świecie zagrożenie katastrofą ekologiczną.\nWydaje mi się, że za każdym razem słowo "istnieje" mógłbym zamienić słowem "jest" i nadal były by to zadania zrozumiałe.\nWyrażenia "jestem pewien, że" są niepotrzebnym dodatkiem. Nie wnoszą one bowiem nic do tych wypowiedzi. Równie dobrze mógłbym powiedzieć, że:\nIstnieje Borys Jelcyn\nIstnieje kolor zielony.\nIstnieje na świecie realne zagrożenie katastrofą ekologiczną.\nOczywiście w każdym z tych zdań słowo "istnieje" pełni inną funkcję. Istnienie Borysa Jelcyna nie jest tym samym co istnienie koloru zielonego.\nJeżeli jednak ktoś by mnie pytał o to czym jest samo istnienie, to rozłożyłbym bezradnie ręce. To słowo ma znaczenie w kontekstach i wyrywanie go z tych kontekstów prowadzi do tego, że traci ono znaczenie.\nPoza tym "istnienie" jest tutaj rzeczownikiem. Nie należy jednak zapominać, że pochodzi ono od "istnieć", który to wyraz jest czasownikiem. Uważam, że nie należy traktować słów niczym rzeczy, niczym przedmioty - jest to bowiem nadużycie języka.\nZ realnością jest podobnie. Jestem pewien, że realny jest smak fasoli, którą przed chwilą zjadłem, że realne jest moje uczucie do mojej dziewczyny, a także, że problem alkoholizmu to w Polsce realny problem.\nCzy by jednak była sama realność - nie wiem.\nWracając jednak do pewności. Oczywiście we wszystkich wymienionych przeze mnie przypadkach mogłem się mylić. Byłem pewien, że istnieje Borys Jelcyn, a tymczasem mogło się okazać, że to wszystko wymysł służb rosyjskiego wywiady albo, że telewizja mnie okłamała. Jest to możliwe, lecz nic na to nie wskazuje. Do tego, aby żyć w tym świecie nie potrzebuję absolutnych fundamentów (np ostatecznego dowodu na to, że przedmioty fizyczne istnieją). Nie oznacza to, że przyjmuję jakiś agnostycyzm. Nie chodzę bowiem po świecie i nie myślę "To jest kubek, lecz jego istnienia nie jestem pewien". To przecież nonsens. Kubki, stoły, Borys Jelcyn - to wszystko należy do mojego światopoglądu. Mogę mniej lub bardziej sensownie wątpić w poszczególne elementy tego światopoglądu, lecz wątpienie w cały ów światopogląd jest niemożliwe.\nOprócz tego jest "coś" w co wątpienie jest nie tyle niewyobrażalne, lecz logicznie niemożliwe. Chodzi mi tu o wspomniane już wcześniej reguły argumentowania. Co do tego śmiem twietdzić, że mogę mieć nie tyle pewność, lecz adekwatną wiedzę. Nie mogę zaprzeczyć regułom argumentowania - gdybym to próbował uczynić, to popadł bym w sprzeczność. Stanowi to szkielet mojego języka. I nie można powiedzieć, że zakłądam sobie ów szkielet, albo przyjmuje, albo dowodzę. Jest to bowiem coś, dzięki czemu argumentuje, przyjmuje, dowodzę itd. Jest to warunek możliwości mojego językowego bycia w tym świecie.\nNie chodzi o to czy rozumiem. Staram się bowiem zrozumieć i wyobrazić skąd takie pytania się biorą. Sądzę jednak, że warto przyjrzeć się przede wszystkim językowi w którym owe problemy i pytania zostały wyrażone. Taka zmiana perspektywy - uważam, że jak najbardziej uzasadniona - a więc zmiana sposobu myślenia doprowadzić nas może do bardzo ciekawych wniosków.\nJuż w innym wątku próbowałem to wyjaśnić.\nFilozof to miłośnik mądrości. Owa mądrość może okazać się jednak dla nas bardzo zaskakująca.\nTak no to dobra,\n-Tadek jest wstajacy rano i myjacy zęby.\n-Tadek jest osobą bardzo sympatyczną.\n-Tadek jest zafascynowany nowymi modelami samochodów.\n-Tadek jest zakochany w Zosi.\nCzyli z tego co napisałes powyzej wynika. że możesz mówić o swoim istnieniu w podanych kontekstach, nie możesz jednak mówić o swoim istnieniu jako takim.... . Ale zaraz my w codziennym zyciu zachowujemy sie tak jakby istnienie byłło dajace sie wyrywać z kontekstu po to aby znaleźc sie w nowym kontekście. I teraz, po jakimś czasie:\n-Tadek jest spiochem, budzi sie po południu.\n- Tadek jest osobą bardzo zdystansowaną.\n-Tadka wogóle nie obchodzą samochody.\n-Tadek chodzi z Krysią\nBez tego owa ewolucja zajsć by nie mogła.\nDo tego, aby żyć w tym świecie nie potrzebuję absolutnych fundamentów\nZgoda ale z pewnymi stwierdzeniami o istnieniu jesteś bardziej przejety niż innymi prawda? Fakt, że Borys Jelcyn nieistniałby potraktowalbyś jako ciekawostke... . Inaczej zapewne jakąś rewelacje na przykład na temat najbliższej rodziny czy zdrady dziewczyny z którą chodzisz. Zapewneistnieja takie stwierdzenia o istnieniu, które gdyby je obalić nic by cię to nie obeszło i takie po których "swiat zawaliłby ci sie na głowę". Smiem twierdzić, że u każdego człowieka sa właśnie takie wrażliwe punkty odnoścnie istnienia bądź realności. Cz łowiek odczuwa potrzebę (bardzo Lewinasowską) ugruntoowania ostatecznego owych punktów, inn a sprawa, ze sie może bez nich teoretycznie, w kontekscie innych ludiz obejsć. Wynika to z sta, zę każdy z nas ma je często gdzie indziej.\nZmiana perspektywy jest niewatopliwie potrzeban obysmy tylko w wyniku odprzedmiotawiania jezyka i badania go jako narzedzia nie zaczeli uprzedmiatawiać śwata i rzeczy które w nim są. bo one funckjonują w rolzicznych związkach.. byc może fakt, ze nie istniałby Borys Jelcyn w jakiś zaskakujacy i neiprzewidywany sposób odnosiłoby się do innych istnień bądż nie istnień teraz i w przyszłosci.\nNa wierze opiera sie swiatopoglad, nie nauka. A swiatopoglad posiadac musi kazdy czlowiek.\nTo przypomne, ze zaczelo sie od mojej uwagi:\nAgnostycyzm nie polega na upieraniu sie, ze rozumowanie jest niesluszne. Agnostycyzm polega na prostym zauwazeniu, ze u podstaw lezy aksjomat.\nMowa, rzecz jasna, o podstawach swiatopogladu. OK?\nTo przypomne kontekst:\nontologia jest dla mnie niezrozumiała. A dokładniej: jest zrozumiała w pewnych, skromnych granicach. Dorabianie ontologicznego nadęcia do zdań mowy potocznej mija się z celem. /.../ Takie pytania doszukują się problemu tam, gdzie on naprawdę nie występuje.\nDaze teraz do ustalenia, dlaczego chcesz byc mily dla kobiety, a dla walizki to juz nie. Chce ci pokazac ontologiczne podstawy twojego traktowania tych dwoch obiektow w inny sposob.\nWalizka podziekuje ci wiec uprzejmie za ustapienie jej miejsca, kobieta moze nie odezwie sie nawet slowem. Czemu jednak ustapisz miejsca nieuprzejmej kobiecie, a nie uprzejmej walizce?\nmożna myśleć o rzeczywistości nie posługując sie w ogóle żadnymi absolutami, podstawami i z tego powodu świat się nam nie zawali.\nBrak FORMALNEGO systemu w mysleniu nie znaczy, ze myslacy nie posluguje sie absolutami i podstawami. Przyjrzyjmy sie do konca tej kobiecie z walizka w autobusie, OK?\nMoje rozumowanie opiera się na transcendentalnych i intersubiektywnych prawidłach rozumienia. Wiem, że są one pewne, a dlatego, że jest niemożliwe, abym z nich zrezygnował.\nkazdy postepuje albo jak ateista, albo jak teista.\nAteizm jest po prostu zaprzeczeniem teizmu. Jesli komus dyskurs jest obcy, to jest on w praktyce ateista - nie jest bowiem teista.\nPoglady rozpadaja sie na dwie klasy: teizm i dopelnienie teizmu do reszty. To dopelnienie to ateizm.\nOczywiscie, jest to uproszczenie, bo nie interesuje nas tu pytanie typu "a czy poganin to teista czy ateista". Ale to nie wnosi nic do sprawy, prawda?\nWysłany: Czw 22:36, 25 Maj 2006 Temat postu:\nZawieszam głos w tym wątku. Musze myśli w całośc pozbierać\nWysłany: Czw 22:57, 25 Maj 2006 Temat postu:\nTo zdanie wg mnie jest niegramatyczne.\nPowinno raczej brzmieć "Tadek wstaje rano i myje zęby"\nCzyli z tego co napisałes powyzej wynika. że możesz mówić o swoim istnieniu w podanych kontekstach, nie możesz jednak mówić o swoim istnieniu jako takim....\nNie do końca. W różnych kontekstach używam czasownika "istnieć" a nie pojęcia istnienia.\nAle zaraz my w codziennym zyciu zachowujemy sie tak jakby istnienie byłło dajace sie wyrywać z kontekstu po to aby znaleźc sie w nowym kontekście.\nNo właśnie. Zachowujemy się "tak jakby". To, że ten sam wyraz pojawia się w różnych zdaniach nie oznacza, że wyrwaliśmy go z jednego zdania i wstawiliśmy do nowego "tak jakby" miał on jakieś uniwersalne, niezależne od kontekstu znaczenie. W języku jest wiele analogii - np to, że dane słowa pojawiają się tu i tam "tak jakby" znaczyły to samo. Nieporozumienie polega na tym, że dajemy się zwieźć przez te analogie.\nJaka ewolucja? Nie rozumiem.\nZgoda ale z pewnymi stwierdzeniami o istnieniu jesteś bardziej przejety niż innymi prawda? Fakt, że Borys Jelcyn nieistniałby potraktowalbyś jako ciekawostke... . Inaczej zapewne jakąś rewelacje na przykład na temat najbliższej rodziny czy zdrady dziewczyny z którą chodzisz. Zapewneistnieja takie stwierdzenia o istnieniu, które gdyby je obalić nic by cię to nie obeszło i takie po których "swiat zawaliłby ci sie na głowę". Smiem twierdzić, że u każdego człowieka sa właśnie takie wrażliwe punkty odnoścnie istnienia bądź realności.\nPrzykłady które podałeś to mniej lub bardziej istotne elementy mojego światopoglądu. Nie rozpatruje ich jednak w kategorii istnienia lub realności. Poza tym "zwalenie się świata na głowę" jest pewną metaforą. Gdyby zdradzała mnie dziewczyna lub okazało się, że moi rodzice są jedynie moimi przybranymi rodzicami, to z pewnością byłoby to przykre doświadczenie. Nie są to jednak absolutne punkty ugruntowujące moją wiedzę.\nCz łowiek odczuwa potrzebę (bardzo Lewinasowską) ugruntoowania ostatecznego owych punktów, inn a sprawa, ze sie może bez nich teoretycznie, w kontekscie innych ludiz obejsć. Wynika to z sta, zę każdy z nas ma je często gdzie indziej.\nLevinasa czytałem jedynie "Całość i nieskończoność" i nie znalazłem tam fragmentów mówiących o potrzebie ugruntowania pewnych punktów. Być może źle czytałem. Niemniej jednak piszesz, że jest to potrzeba "ugruntowania ostatecznego". Cóż to miałoby jednak oznaczać? Nawet jeżeli są sprawy, które są dla mnie istotne, to wystarczy mi pewna wiedza o tym, a nie jakieś ostateczne ugruntowanie. Piszesz poza tym, że każdy ma swoje istotne punkty w różnych miejscach. Czyli, że różne rzeczy są dla różnych rzeczy ważne. Jak z tego wyprowadzić absolutną, wszystkich obowiazującą podstawę?\nJeszcze jedna uwaga. Wydaje mi się, że przekonania ludzkie są tak ze sobą powiązane, że nie sposób ich oddzielić i oceniać, które z nich są naprawdę istotne, a które mniej znaczące. Np gdyby sie okazało, że Borys Jelcyn nie istnieje, to nie byłaby to ciekawostka, lecz zmieniało bo to w dość znaczący sposób mój obraz świata. Owo nieistnienie Jelcyna pociągnęło by za sobą wiele konsekwencji.\nNie dokonuję tutaj uprzedmiotowienia języka. To robiła wg mnie filozofia, która traktowała język po macoszemu, jako narzędzie właśnie, które to najczęście przeszkadza, a które to można w miarę potrzeb wykorzystać. Ja uważam, że język umożliwia nam jakiekolwiek myślenie, mówienie i odnoszenie się do świata. Nie oznacza to, że świat jest tutaj uprzedmiotawiany.\nWysłany: Pią 5:52, 26 Maj 2006 Temat postu:\n* agnostycyzm/pewność + uniwersalia\nA jak można poznawać rzeczy same w sobie w oderwaniu od tych przygodnych (czy jak je zwał)\nJa jeszcze nie spotkałem CZŁOWIEKA a jedynie ks. Marka. Pojęcia to po prostu uogólnienia. Platoniczne upieranie się przy "koniowatości", "człowiekowatości" jako idei istniejących REALNIE jest dość zabawne...


Frączkiewicz-Wronka, Aldona - Uniwersytet SWPS\nekonomistka, znawczyni zagadnień polityki społecznej\nUkończyła studia na kierunku politologia na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach gdzie również uzyskała stopień doktora oraz doktora habilitowanego. Tytuł profesora nauk ekonomicznych uzyskała na wniosek Rady Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach.\nUkończona w ramach nauk politycznych specjalność polityka społeczna i podjęte zatrudnienie w Akademii Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach zdeterminowały ścieżkę jej profesjonalnego rozwoju jako poszukiwania badawcze, których celem jest wypełnianie luki poznawczej w zakresie identyfikowania czynników decydujących o efektywnym osiąganiu celów społecznych przez organizacje świadczące usługi publiczne. Analiza treści prac monograficznych oraz kilkunastu innych publikacji głównym nurtem zainteresowań są poszukiwania rozwiązań wychodzących poza schematy organizacyjne praktykowane w sferze publicznej. Skupienie uwagi badawczej na relacji państwo/społeczeństwo obywatelskie, obejmującej organizacje publiczne, organizacje non-profit oraz nowe międzyorganizacyjne formy współdziałania w różnych sektorach życia społecznego i gospodarczego oraz na zagadnieniach związanych z wpływem charakterystycznych cech sektora publicznego na jego efektywność i funkcjonalność – jest ważnym i nowym nurtem badawczym, wzbogacającym wiedzę o ekonomicznych aspektach funkcjonowania państwa i społeczeństwa.


Cechy programu AnTherm\n"Obraz mówi więcej niż tysiąc słów" – AnTherm udostępnia najnowocześniejsze technologie wizualizacji, które do niedawna były jedyne dostępnej w przemyśle maszynowym, lotniczym, wysokich energii oraz w pracach badawczych, i czyni to w imponująco prosty i wyjątkowy, nawet zabawiający, oczywisty sposób.\n"Obraz mówi więcej niż tysiąc słów" – dzięki temu jest również bardziej zrozumiały - nawet dla laików - niż długie kolumny liczb albo protokoły. Naturalnie z tychże nie można zrezygnować, jeśli chodzi o dokładne, ilościowe oceny. Odpowiednie i elastyczne przedstawienie w postaci obrazu powala na jakościową identyfikację obszarów, które należy poddać późniejszej dokładnej analizie, co przyspiesza niebywale proces analityczny. Możliwe jest to dzięki najwydajniejszemu i najbardziej skomplikowanemu kanałowi postrzegania u człowieka – wzrokowi. Ludzki mózg jest zdolny do niebywale szybkiej oceny sytuacji, jej różnicowania i jakościowej oceny.\nWizualizacja pozwala na ograniczenie koncentracji na najważniejsze obszary, które, w następnym kroku, muszą być dokładnie ilościowo zbadane i analizowane, istotnie przyspieszając całość łańcucha procesów produkcyjnych. Jest w ten sposób podstawą dla bezpośredniego polepszenia efektywności nawet najbardziej skomplikowanych narzędzi analitycznych w procesach nowoczesnej techniki.\n"Łatwy do nauczenia" – Nowoczesne specjalistyczne narzędzie, jakim jest również program do analizy mostków cieplnych, jest jedną z wielu metod pomocniczych w złożonych procesach dzisiejszej techniki. W przebiegu całości pracy, doradca lub technik spędzi relatywnie krótki czas, prawie tylko jedną chwilę, używając raz z tego a raz innego narzędzia. Intuitywne, łatwe do nauczenia i obsługi, ale równocześnie szybkie i wiarygodne narzędzia pracy, są nieodzowne w ekonomicznie efektywnych procesach doradczych.\nAktualna kontekstowa dokumentacja programu (dostępna również On-Line) włącznie z przykładami i teorią wspomaga takoż nowych jak i doświadczonych użytkowników materiałami nauczania oraz dla referencji.\nAnTherm jest to kompletny pakiet programowy do obliczania rozkładu ciepła i prądów cieplnych w konstrukcjach budowlanych, szczególnie z uwzględnieniem mostków cieplnych.\nAnTherm pozwala na dokonywanie obliczeń dla dowolnie skomplikowanych konstrukcji budowlanych. Istniejące ograniczenia wynikają jedynie z możliwości używanego komputera.\nŁatwa i przejrzysta definicja geometrii konstrukcji budowlanej poprzez wprowadzanie prostokątnych elementów;\njednolita zasada wprowadzania danych dla dwu i trójwymiarowego modelu obliczeń,\npomocnicze funkcje: np. kopiowanie, obroty, odbicia lustrzane,\nbaza danych materiałowych DIN, ÖNORM oraz z Internetu aktualizowane: Baubook (ÖBOX), BPHDB.COM, etc.\nStała kontrola danych;\nróżnorodne możliwości przedstawiające graficznie aktualny stan modelu:\nprzyporządkowanie kolorów do przedziałów przewodnictwa cieplnego,...\nDyskretyzacja (tworzenie modelu obliczeniowego w formie siatki liniowej) jest ultymatywnie wygodna i następuje niezależnie od wprowadzania danych.\nSzybkie tworzenie siatki modelu:\nw pełni automatyczne, zależnie od:\nwybranych standardowych parametrów, albo\nparametrów z innego, porównywalnego modelu obliczeniowego\nlub półautomatycznie, zależnie od:\nparametrów podanych przez użytkownika,\nmodyfikacji automatycznie wytworzonej siatki poprzez wstawianie dodatkowych linii i powierzchni siatki lub ich kasowanie.\nObliczenie podstawowych wyników (metoda różniczek skończonych):\nW pełni zautomatyzowane prowadzenie obliczeń również dla źle uwarunkowanych modeli konstrukcji budowlanej, takich jak\nkonstrukcji w kontakcie z masa gruntu,\ndetali ram i konstrukcji okien,\nkonstrukcji stalowych, itd.\nWysoka dokładność obliczeń poprzez zastosowanie "podwójnej precyzji" w części obliczeniowej programu.\nMaksymalna ilość bilansowanych okienek siatki jest ograniczona jedynie wyposażeniem komputera; umożliwiając analizę dużych trójwymiarowych modeli konstrukcji budowlanych jak np.:\nkonstrukcje i pomieszczenia w kontakcie z masa gruntu,\nwiele kompletnych pomieszczeń,\nszczegółowe, skomplikowane konstrukcje (np. ramy okien)\nmoduł obliczeniowy programu może być również zainstalowany na specjalnych komputerach (mainframe, superkomputer).\nZadanie warunków brzegowych (temperatury powietrza w pomieszczeniach, mocy źródeł ciepła) jest niezależne od podstawowych wyników obliczeń\nprzedstawienie wyników obliczeń dla różnych warunków brzegowych jest\npodstawowe wyniki nie musza być każdorazowo wyliczane (zasada superpozycji).\nWyniki obliczeń są prezentowane zgodnie z wymogami norm i standardów:\nmacierz przewodnictwa, oraz harmoniczne, periodyczne współczynniki przewodnictwa\nmacierz ważonych współczynników temperatur (g-wartości),\nmaksymalne i minimalne temperatury powierzchni oraz graniczne wilgotności dla zadanych warunków brzegowych\nszacunek błędów numerycznych.\nPrezentacja wyników w postaci\ninteraktywnej dwu- i trójwymiarowej wizualizacji\nAktualny, interaktywny i kontekstowy system pomocy, dokumentacji i instrukcji programu\nProgram praktycznie nie ogranicza rozmiarów wprowadzanej konstrukcji budowlanej. Ograniczenia wynikają jedynie w związku ze stosowanym wyposażeniem komputera.


REGULAMIN ŚWIETLICY SZKOLNEJ w Szkole Podstawowej w Zaborzu. Uchwalono na podstawie art. 105 ustawy z 14 grudnia 2016 r. - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "REGULAMIN ŚWIETLICY SZKOLNEJ w Szkole Podstawowej w Zaborzu. Uchwalono na podstawie art. 105 ustawy z 14 grudnia 2016 r."\n1 REGULAMIN ŚWIETLICY SZKOLNEJ w Szkole Podstawowej w Zaborzu Uchwalono na podstawie art. 105 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 59). 1. Postanowienia ogólne 1. Świetlica jest integralną częścią szkoły w swojej programowej działalności realizuje cele i zadania szkoły, ze szczególnym uwzględnieniem treści i działań wychowawczoopiekuńczych przyjętych w planie pracy oraz w Programie Wychowawczo- Profilaktycznym Szkoły. 2. W świetlicy zadania realizowane są według rocznego planu pracy świetlicy. 3. Regulamin świetlicy opracowywany jest co roku przez wychowawców świetlicy na początku każdego roku szkolnego i zatwierdzany przez dyrektora szkoły oraz przedstawiany do akceptacji wychowankom i ich rodzicom. 4. Zajęcia świetlicowe są przeznaczone dla uczniów klas I-III, którzy pozostają w szkole dłużej niż trwają ich zajęcia lekcyjne. W świetlicy mogą przebywać również uczniowie starsi, oczekujący na lekcje i różne szkolne zajęcia dodatkowe. Zajęcia świetlicowe organizowane są systematycznie, w ciągu całego dnia, z uwzględnieniem potrzeb edukacyjnych oraz rozwojowych dzieci i młodzieży, a także ich możliwości psychofizycznych. 2. Cele i zadania świetlicy 1. Wychowawcy w świetlicy szkolnej zapewniają dzieciom i młodzieży: zorganizowaną opiekę wychowawczą, pomoc w nauce, warunki do nauki własnej, kulturalną rozrywkę i zabawę, właściwe wzorce kultury osobistej i współżycia w grupie, rozwój zainteresowań oraz zdolności, stymulowanie postawy twórczej, wdrażanie do samodzielnej pracy umysłowej,\n2 pomoc w nabywaniu umiejętności nawiązywania prawidłowych relacji z rówieśnikami, pomoc w odkrywaniu przez dzieci swoich mocnych stron, wdrażanie i rozpowszechnianie zdrowego stylu życia. 2. Do zadań świetlicy należy: organizowanie opieki, organizowanie pomocy w nauce, tworzenie warunków do nauki własnej, przyzwyczajanie do samodzielnej pracy, wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów, organizowanie gier i zabaw ruchowych, mających na celu prawidłowy rozwój fizyczny, odkrywanie i rozwijanie zainteresowań, stworzenie warunków do uczestnictwa w kulturze, organizowanie kulturalnych rozrywek, kształcenie nawyków kulturalnego życia codziennego, upowszechnianie zasad kultury zdrowotnej, kształtowanie nawyków higieny i czystości oraz dbałości o zachowanie zdrowia, rozwijanie samodzielności i aktywności, współpraca z rodzicami i nauczycielami dzieci uczęszczających do świetlicy szkolnej, a także z pedagogiem, psychologiem szkolnym. 3. Założenia organizacyjne 1. Świetlica działa w dni pracy szkoły w godzinach: od oraz Nadzór pedagogiczny nad pracą świetlicy sprawuje dyrektor szkoły. 3. Całokształt pracy świetlicy szkolnej organizują i bezpośrednio nadzorują wychowawcy świetlicy szkolnej. 4. Kwalifikacja uczniów do świetlicy odbywa się na podstawie kart zgłoszeń obowiązujących w szkole, które wypełniają rodzice. 5. W świetlicy prowadzone są zajęcia w grupie, gdzie liczba uczniów nie powinna przekraczać 25 osób. 6. Opieką wychowawczą objęci są wszyscy uczniowie:\n3 a) klas I-III, b) skierowani do świetlicy z powodu nieobecności nauczyciela lub czekający na zajęcia lekcyjne, c) zwolnieni z uczęszczania na zajęcia np. wychowania fizycznego, religii, wdż. 7. Dzieci przebywające w świetlicy spożywają obiad o godzinie oraz Pozostałe dzieci spędzają czas na przerwie, na korytarzu szkolnym pod opieką nauczyciela dyżurującego. 8. Dziecko ze świetlicy mogą odbierać jedynie rodzice/prawni opiekunowie oraz wyznaczone przez nich osoby wpisane do Karty zgłoszenia dziecka do świetlicy. W wyjątkowych sytuacjach uczeń może być odebrany przez inną osobę, której rodzic nie wpisał do Karty zgłoszenia, wyłącznie na podstawie pisemnego upoważnienia od rodziców/prawnych opiekunów. 9. Obowiązkiem rodziców/prawnych opiekunów jest odbieranie dziecka punktualnie, według indywidualnych ustaleń. Nagminne nieprzestrzeganie punktualności w ostateczności skutkować może wypisaniem dziecka ze świetlicy. 10. Każda zmiana decyzji rodziców w kwestii pobytu dzieci w świetlicy musi być przekazana w formie pisemnej z datą i podpisem. 11. Uczniowie przebywający w świetlicy zobowiązani są do przestrzegania Kontraktu świetlicowego, zawartego pomiędzy wychowawcami a uczniami. 4. Prawa i obowiązki ucznia uczęszczającego do świetlicy szkolnej 1. Wychowanek ma prawo do: a) właściwie zorganizowanej opieki, b) życzliwego traktowania, c) poszanowania godności osobistej, d) ochrony przed przemocą fizyczną i psychiczną, e) wyboru zajęć zgodnie z zainteresowaniami, f) uzyskania pomocy w przypadku trudności w nauce, g) rozwijania swoich zainteresowań i uzdolnień, h) korzystania z pomocy dydaktycznych, gier i sprzętu będącego na wyposażeniu świetlicy. 2. Wychowanek jest zobowiązany do: a) przestrzegania regulaminu wewnętrznego świetlicy, b) przestrzegania zasad współżycia w grupie, c) współpracy w procesie wychowania i opieki, d) uczestniczenia w zajęciach organizowanych w świetlicy, e) kulturalnego zachowania się w trakcie zajęć świetlicowych, f) respektowania poleceń nauczyciela, g) nieopuszczania świetlicy szkolnej bez uprzedniego zgłoszenia wychowawcy, h) przebywania w miejscu wyznaczonym przez nauczyciela, i) nieoddalania się od grupy podczas wyjść poza salę świetlicową, j) dbałości o wspólne dobro, ład i porządek,\n4 k) ponoszenia odpowiedzialności za własne postępowanie. Stosowane nagrody i wyróżnienia to: 5. Nagrody i kary 1. Wyróżnienie wobec grupy przez wychowawcę świetlicy lub wychowawcę klasy. 2. Pochwała przekazana opiekunom. 3. Pochwała dyrektora szkoły. Stosowane kary to: 1. Upomnienie udzielone przez wychowawcę świetlicy lub kierownika świetlicy. 2. Poinformowanie rodziców o niewłaściwym zachowaniu. 3. Nagana udzielona w obecności wychowawcy klasy. 4. Nagana udzielona przez dyrektora szkoły. 5. Skreślenie z listy uczestników świetlicy. 6. Współpraca z rodzicami 1. Bezpośrednia codzienny kontakt i rozmowy przy odbieraniu lub przyprowadzaniu dziecka do świetlicy. 2. Rozmowy telefoniczne. 3. Pisemne informacje w mobidzienniku ucznia. 1. Regulamin świetlicy. 7. Dokumentacja świetlicy 2. Roczny plan pracy świetlicy szkolnej (rozkład tematów). 3. Ramowy rozkład dnia. 4. Dziennik zajęć. 5. Karty zgłoszeń dzieci do świetlicy szkolnej. 6. Roczne sprawozdanie z działalności świetlicy szkolnej.\n5 7. Kontrakt zawierany między wychowawcami świetlicy z uczniami. 8. Zadania nauczyciela świetlicy 1. Opracowanie ramowego planu zajęć dydaktyczno-wychowawczych. 2. Systematyczne prowadzenie dziennika zajęć (elektronicznego). 3. Przestrzeganie dyscypliny pracy. 4. Sumienne spełnianie obowiązków podczas dyżurów(dni wolne od zajęć dydakt.). 5. Prowadzenie zajęć dydaktycznych według ogólnego planu rocznego. 6. Sprawowanie opieki i zapewnienie bezpieczeństwa wychowankom. 7. Organizowanie gier i zabaw ruchowych oraz innych form kultury fizycznej w pomieszczeniach i na powietrzu mających na celu prawidłowy rozwój fizyczny uczniów. 8. Rozwijanie zainteresowań uczniów. 9. Upowszechnianie zasad kultury zdrowotnej, kształtowanie nawyków higieny oraz dbałość o zachowanie zdrowia. 10. Współpraca z rodzicami, Radą Pedagogiczną, higienistką szkolną. 11. Dbanie o estetykę pomieszczeń i aktualny wystrój świetlicy. 12. Zapoznanie uczniów (w pierwszym tygodniu września) z regulaminem świetlicy. 13. Podpisanie kontraktu z wychowankami. 14. Uzgadnianie z przełożonymi potrzeb materialnych świetlicy. 15. Zgłaszanie wychowawcy klasy, rodzicom informacji o nieuczęszczaniu dziecka do świetlicy. 16. O niewłaściwym zachowaniu uczniów wychowawca świetlicy powiadamia rodzica i wychowawcę ucznia. 10. Wyposażenie świetlicy\n6 Świetlica szkolna powinna być wyposażona w pomoce naukowe, sprzęt i materiały umożliwiające realizację programu pracy opiekuńczo-wychowawczej: Sprzęt audiowizualny. Przybory do zespołowych gier i zabaw sportowych. Czasopisma, książki, gry do zajęć artystycznych, technicznych itp. Sprzęt i materiały niezbędne do prowadzenia zajęć dydaktycznych. Regulamin wchodzi w życie z dniem uchwalenia. Podstawa prawna Art. 105 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 59).


Legenda Oliwska. Małgorzata K. Nowak | Album Polski\nMałgorzata K. Nowak 2013-12-11\nPrzed około stu laty w Katedrze Oliwskiej można było oglądać imponujących rozmiarów kamienny bochen chleba. Dziś nie ma już po nim śladu. Skąd się tam wziął? Historia skamieniałego bochna spisana została na cielęcej skórze gęsim piórem przez jednego z mnichów, a znaleziona w trakcie prac konserwatorskich Katedry Oliwskiej, kiedy trzeba było przenieść zniszczony „zębem” czasu gotycki krucyfiks w inne miejsce. Wówczas odkryto przypadkowo po zdjęciu krzyża szparę miedzy cegłami, a w niej dziwny dokument. Tekst zapisany drobnymi łacińskimi literami podjął się rozszyfrować kilka lat temu prof. Jerzy Samp, który przedstawiam poniżej:\n„(…) Przeto wiedząc, iż nadchodzi kres dni moich, pragnę dać świadectwo temu, co się w dniu onym wydarzyło. Może przykład mego żywota uzna ktoś za pouczenie lub nawet przestrogę. Może szerzej otworzy oczy i serce na to, co naprawdę ważne. Wyznaję bowiem ze skruchą, iż wiele lat żyłem w niegodziwości, głuchy na krzywdę bliźniego i jego niedolę. Prawdziwym mym panem nie był Stwórca, lecz pieniądz, z którego uczyniłem złotego cielca. Nie umiałem dzielić się z innymi moim bogactwem. Obce było mi słowo miłosierdzie. Nie potrafiłem nikogo kochać miłością szczerą i bezinteresowną. Każdy zaś sposób pomnożenia majątku, choćby najmniej uczciwy, uznawałem za dobry.\nTak było również wówczas, gdy na Gdańsk – moje miasto, spadła klęska głodu. Wielu z tych, co wiedzieli o mej majętności, błagało mnie o wsparcie, ja jednak nie udzieliłem go nikomu, mówiąc, że sam jestem w potrzebie. A kiedy dotarła do mnie wieść, iż cystersi z oliwskiego opactwa rozdają najbardziej głodującym jadło, przywdziałem zgrzebną szatę i udając nędzarza poszedłem do ich klasztoru, choć w mej spiżarni niczego nie brakowało. Swoim przyodziewkiem zmyliłem mnicha, ten zaś obdarował mnie łyżką strawy i gorącym jeszcze bochenkiem chleba, który ukryłem za pazuchą i ruszyłem w drogę powrotną do Gdańska.\nKiedym się już zbliżał do miasta, nieopodal opustoszałej oberży Jeruzalem, ujrzałem siedzącą przy gościńcu niewiastę z dzieciątkiem na ramieniu. Kogoś mi przypominała, lecz zrazu nie mogłem pojąć kogo. Gdy ją mijałem, odchyliła chustę i wyciągnęła w mą stronę rękę, błagając o wsparcie. Dobry człowieku – rzekła. – Niczego nie jadłam od wielu dni. Brak mi sił, by iść dalej na piechotę. Moje maleństwo, dla którego nie mam już pokarmu w piersiach, umiera z głodu. Podziel się z nami chlebem co masz pod szatą.\nNie wiem, o czym mówisz, kobieto – odpowiedziałem. – Sam jestem głodny nie mniej od was. Pod swym zgrzebnym worem trzymam jedynie kamień. Noszę go ze sobą w obawie przed psami, które wyległszy głodne poza miasto, gotowe są rozszarpać najbardziej choćby prawego człowieka. Jeśliś prawym człowiekiem i powiadasz prawdę, idź z Bogiem, ale jeżeli skłamałeś, to masz serce z kamienia – usłyszałem z jej ust na pożegnanie.\nLedwie uszedł parę kroków, poczułem ciężar w dłoni. Bochen ciepłego jeszcze tak niedawno chleba stał się zimny niczym głaz. Nie to jednak było najstraszliwsze. Moje serce przestało nagle bić, choć przecież wciąż żyłem i krew płynęła w mych tętnicach. Głucha cisza, którą owej chwili poczułem w sobie, stała się nie do zniesienia. Pierwszą napotkaną osobę poprosiłem, by przytknęła ucho do mej piersi. Ta jednak uczyniwszy to, uciekła ode mnie ze słowami: zgiń! przepadnij! na ustach, jakbym był żywym trupem lub upiorem. Obejrzałem wtedy wyłudzony bochen chleba. Skamieniał…\nNie umiałem iść dalej, choć widać było miejskie bramy. Zawróciłem, by odszukać tę, którą dopiero co okłamałem. I wówczas pojąłem, kogo przypominała mi napotkana kobieta. Ależ tak, była podobna do figury Pięknej Madonny z Dzieciątkiem, tylekroć oglądanej przeze mnie w Mariackim kościele, gdym jeszcze był chłopcem.\nNiewiasty już wszakże nie zastałem. W miejscu, gdzie tak niedawno jeszcze tuliła do serca swa pociechę, rosła teraz tylko biała lilia, choć kwiaty te nigdy przecież nie kwitną o tej porze roku. Dopiero wówczas zrozumiałem całą swą nikczemność. Wróciłem wprawdzie do domu, lecz po to tylko, by czym prędzej spieniężyć cały swój majątek, a pieniądze porozdawać biednym oraz głodującym(…).Sobie za się, prócz lichego przyodziewku, zostawiłem jedynie skamieniały bochen chleba, z którym udałem się do oliwskiego klasztoru cystersów.\nWyznałem ze skruchą czcigodnemu przeorowi wszystkie swe winy, a on przyjął mnie wkrótce w poczet zakonnej braci. Wtedy moje serce zaczęło bić na nowo, a ja po raz pierwszy w życiu doznałem prawdziwej ulgi. Skamieniały chleb – świadectwo cudu, który się dokonał w owym czasie głodowym – mnisi zawiesili w świątyni, tak, by wszyscy wierni mogli go oglądać. Nie kreślę się tu imieniem, bom niegodny, by je zapamiętano. Ale też nie chcę, aby kamienny bochen był jedyna pamiątka, tego, com przeżył. Przeto najszczerzej wyznawszy na piśmie to, co przed dziesiątkami lat odmieniło moje życie, ja starzec, odchodzę do Pana w nadziei, że kiedyś pergamin ten trafi w ręce potomnych i zostanie przez nich odczytany(…)”\nStało się tak, jak tego pragnął.\nŹródło : Legendy Gdańskie - Jerzy Samp


Wycinanka ludowa, kurpiowska - gwiazda. Kolor niebieski, śred. 20 cm. ...\n2016-07-06 Encyklopedia makatek\n„Ojczyzną” makatek kuchennych były tereny dzisiejszych Niemiec i Holandii. Używano ich tam powszechnie już w początkach XIX wieku. Z czasem rozpoczęły one swą stopniową ekspansję na wschód i południe Europy.\nNa przełomie XIX i XX wieku zadomowiły się, i już na dobre, i w innych krajach, najpierw w domach mieszczańskich, potem robotniczych, a na koniec także wiejskich. Ten ostatni etap ich migracji miał najczęściej miejsce po pierwszej wojnie światowej.\nNajwiększy rozkwit "makatkowej mody" w poszczególnych krajach i regionach oraz w różnych grupach społecznych przypada na różne okresy XX w.\nNajdłużej makatki używane były, bo jeszcze w ostatnich dziesięcioleciach XX w., na terenie Słowacji i Węgier. Wszędzie w sposób prosty i obrazkowy propagowały rolę kobiet w XIX-wiecznym społeczeństwie, były odzwierciedleniem głoszonych w tym okresie maksym i ideałów związanych z idealną rodziną.\nNajbardziej znaną i powszechnie propagowaną była sentencja niemiecka tzw. trzy K (Kinder, Küche, Kirche - dzieci, kuchnia, kościół), której autorem był najprawdopodobniej cesarz Wilhelm II.\nW Polsce, po drobnej modyfikacji brzmiała ona: Kuchnia, Kościół, Kołyska.\nNatomiast w Anglii powszechnie głoszoną była maksyma Barefoot and pregnant (boso i w ciąży). Sugerowała ona, że kobiecie nie są potrzebne buty, ponieważ jej podstawowym zadaniem jest rodzić i wychowywać dzieci, a zatem nie opuszczać domu.\nMakatki - poza Niemcami i Holandią - występowały w Anglii, Austrii, na Białorusi Zachodniej (w części graniczącej z Polską) oraz w Bułgarii, Czechach, Estonii, Holandii, Francji (w tym wypadku jedynie w Alzacji i Lotaryngii), na Litwie, Łotwie, w Macedonii, Niemczech, Polsce, Rosji, Serbii, na Słowacji, Słowenii, Ukrainie, Węgrzech i w krajach skandynawskich.\nStanowiły element wyposażenia wnętrz niezależnie od wyznania religijnego gospodarzy, były używane w domach zarówno katolików, protestantów jak i ludności obrządku wschodniego.\nMakatki umieszczano najczęściej w kuchniach. Podkreślały czystość, porządek i przytulność miejsca będącego sercem każdego domostwa – kuchni, które to wnętrze w rodzinach o chłopskim i robotniczym rodowodzie pełniło specyficzną i ważną funkcję.\nTam były zaspakajane podstawowe potrzeby życiowe jej członków (gotowano, jedzono, myto się, wykonywano drobne prace domowe). Tam zazwyczaj przesiadywano w powszednie, jak i świąteczne dni oraz przyjmowano sąsiadów i mniej znaczących gości.\nDlatego też gospodynie zwracały szczególną uwagę na przyozdobienie tego miejsca.\nNajczęściej makatki lokowano nad stołem, kuchnią, przy szafkach lub półkach na naczynia, na framugach drzwi łączących wnętrza. W innych pomieszczeniach zwykle zawieszano je wzdłuż łóżek lub ław, ale także przy różnorakich szafkach, komodach i stolikach.\nOkreślenie makatki obejmowało nie tylko zawieszane na ścianach prostokątne, sporadycznie kwadratowe, tkaniny ozdobione haftem, najczęściej o wymiarach ok. 50x70cm.\nMiano to przynależało także makatkom tzw. kranowym (prostokątny kawałek tkaniny z wycięciem na kran), dwustronnie haftowanym ręcznikom (zawieszane na specjalnych drążkach przysłaniały ręczniki użytkowe), różnorakim kieszonkom (do przechowywania drobnych przedmiotów), ząbkom (przypinanym do półek), oraz jedno lub dwuczęściowym portierom wieszanym na futrynach drzwi.\nFot. Archiwum Elżbieta Piskorz- Branekova\nTKANINY i TECHNIKI HAFCIARSKIE\nSurowcem na wszelkiego rodzaju makatki były początkowo samodziały z różnych włókien, bardzo szybko jednak ich miejsce zajęły bawełniane tkaniny fabryczne.\nNajstarszym i najpowszechniejszym haftem na makatkach był haft konturowy wykonywany sznureczkiem (ściegiem wodnym).\nW końcowej fazie "mody makatkowej" pojawiały się na nich także hafty płaskie i krzyżykowe, którymi wyszywano cały motyw lub uzupełniano, wzbogacano wzór konturowy.\nW połowie minionego stulecia zarówno makatki jak i ręczniki haftowane często i chętnie zastępowano drukowanymi. Umieszczane na nich motywy i napisy były bardzo podobne jak na wyrobach haftowanych.\nZdobiący je fabryczny druk był jednobarwny (zwykle niebieski) lub wielokolorowy.\nPodstawowym atutem tych wyrobów było to, że natychmiast po zakupie nadawały się do używania, i nie wymagały dodatkowego nakładu pracy i były tanie. Najczęściej krawędzie całej makatki podwijano i podszywano ręcznie lub maszynowo białą nitką.\nDo wyszyć makatkowych, wykonywanych sznureczkiem używano początkowo nici w jednym kolorze. W Polsce były one najczęściej niebieskie, chociaż występowały też czerwone lub czarne.\nNajprawdopodobniej na kolorystykę najstarszych makatek miała wpływ ceramika produkowana w Delfach (Holandia). Była ona zawsze biała, zdobiły ją kobaltowe wzory, które przetrwały na makatkach jako wzory tzw. holenderskie (wiatraki, łodzie, ludzie w strojach etnicznych).\nZ czasem makatkowe hafty stały się wielobarwne, niekiedy naturalistyczne i wręcz pstrokate. Makatki zdobione haftami płaskimi i krzyżykowymi były już na ogół wielokolorowe, rzadziej jednobarwne i wtedy najczęściej czarne lub czerwone.\nDo wyszywania używano przede wszystkim nici wyrobu fabrycznego, chociaż sporadycznie także farbowanych domowymi sposobami.\nZwykle motywy miały charakter schematyczny, płaski, uproszczony, rysowano je bez zachowania perspektywy, nie zawsze zachowując właściwe proporcje postaci i przedmiotów.\nKonturowy typ przedstawienia postaci ludzi, zwierząt oraz przedmiotów odwoływał się do wyobraźni oglądającego i dzięki temu naiwne obrazki stawały się czytelne i zrozumiałe. Często ważnym ich uzupełnieniem był tekst pisany.\nMakatki pełniły rolę schematycznego, obrazkowego leksykonu, który kreował wartości uważane za najważniejsze w życiu kobiety i jej rodziny. Dlatego też występowały na nich motywy dwojakiego rodzaju: religijne i świeckie.\nNa makatki związane z wiarą duży wpływ miała moralizatorska tradycja religii protestanckiej. Natomiast motywy świeckie odzwierciedlały życie nie tylko kobiety, ale w ogóle człowieka.\nMówiły o domu rodzinnym, ojczyźnie (szczególnie tej utraconej), miłości (zarówno spełnionej jak i idealnej), tęsknocie, małżeństwie, stanowiły ABC zasad moralnych i cech dobrej gospodyni (kuchnia, czystość), zaspakajały potrzeby estetyczne pokazując martwe natury, faunę, motywy tzw. holenderskie i etniczne, były ilustracjami do znanych bajek.\nBardzo ważnym elementem makatkowej sceny był tekst, chociaż występowały też makatki bez tekstu oraz takie, na których występował on wyłącznie w formie złotej myśli lub modlitwy.\nNapis stanowił dopełnienie i niekiedy objaśnienie motywów na rysunku, często był także do niego komentarzem.\nW większości wypadków makatkowe sentencje to zwroty jedno- lub dwu zdaniowe najlepiej, jeśli to możliwe, o rymowanej, łatwej do zapamiętania konstrukcji. Ich autorzy nie zawsze przestrzegali reguł ortograficznych i interpunkcyjnych.\nUżywali wyrazów gwarowych, ignorowali znaki przestankowe, pisali słowa dużą literą ze względu na lepszą kompozycję całości.\nNiezbyt powszechnie, ale zdarzało się, że na makatkach zamieszczano teksty z utworów klasyków literatury i poezji lub znanych piosenek ludowych tudzież znane przysłowia.\nWYBÓR MAKATKOWYCH SENTENCJI\n1. Religia (Bóg)\nCzechy - Ewa wiedziała, że owoc z tego drzewa jest zakazany zerwała go jednak i jadła dała Adamowi i on też jadł\nEstonia - Pan jest moim pasterzem\nŁotwa - Panie dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim\nPolska - Bez boga ani do proga\nNiemcy - Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a one mnie też znają\nSłowacja - Aniele stróżu mój opiekuj się moją duszą i ciałem!\nUkraina - Panie, zostań z nami\nWęgry - Módl się i pracuj, w pokorze znoś ból i cierpienie, aż nadejdzie czas gdy otrzymasz zasłużoną nagrodę\n2. Przywiązanie do ojczyzny i rodzinnego domu\nEstonia - Mój dom jest bardzo mały, ale dla mnie najukochańszy\nCzechy - Dobre wino i miła dziewczyna to największe dary czeskiej ziemi\nPolska - Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej\nSłowacja - Kto w domu nie zaznał radości, darmo jej szuka na obczyźnie\nNiemcy - Pomóż znaleźć drogę powrotną do kraju, bo na obczyźnie nie znalazłem domu\nCzechy - Był pierwszy maj, był miłości czas\nEstonia - Miłość rzuca na ścieżki życia piękne kwiaty\nHolandia - Niezapominajka wyraża to tak delikatne, że zapomnienie o nim jest bardzo trudne\nŁotwa - Miłość jest jak kwiat\nNiemcy - Gdy wiosna znów powraca, skowronek powraca i przynosi\nwspomnienie minionego szczęścia\nPolska - Czy mnie kochasz na zawsze?\nRosja - Ty mnie kochaj, jak ja ciebie i na zawsze bądźmy przyjaciółmi\nSłowacja - Była miłość była, do czasów wesela Wesele minęło, miłość odeszła\nUkraina - Kogo serce pragnie temu rade służy\nWęgry - Róża kwitnie od słońca i od słońca więdnie Nic na to nie poradzę, że kocham ciebie\nCzechy, Niemcy - Gdy będziemy znów we dwoje…\nPolska - Bóg kocha takie dziadki, co słuchają ojca, matki\nNiemcy - Tylko matka wie czym jest oddanie i prawdziwa miłość\nSłowacja - Największym klejnotem jest serce matki, kto go straci jakże jest biednym\n5. Kobieta w kuchni\nCzechy - Największym skarbem w kuchni jest kobieta, która potrafi gotować\nEstonia - Chcę dobrze zjeść\nHolandia -Kto mówi o mnie źle niech nie przystępuje progu mojego domu, ponieważ każdy powinien najpierw ocenić sam siebie\nŁotwa - Kuchnia to moje i domu serce\nNiemcy - Pięciu było zaproszonych, przyszło dziesięciu, kiedy dolejesz wody do zupy dla wszystkich wystarczy i zawsze wszystkich serdecznie powitasz oraz ugościsz\nPolska - Gdy kucharka myślami jest daleko, kot wypija całe mleko\nRosja - Pierwszy blin kumowi\nSłowacja - Gdzie Słowaczka warzy, tam się dobrze darzy\nWęgry - Moja kuchnia lśni czystością za to kocha mnie mój mąż\nSłowenia - Z jajkami, mąką i tłuszczem Mogę dobrze gotować\n6. Przywary mężczyzn\nCzechy - Mój mąż tylko wodę pije nie żałuję, że z nim żyję\nEstonia - Ci mężczyźni którzy są czyści i nie piją alkoholu są czerstwi i zdrowi\nPolska - Gotuj dobrze nie żartuję potem z tobą poflirtuję\nSłowacja - Kiedy mój mąż będzie pijał tylko wodę, ja nie będę opłakiwać swojej panieńskiej swobody\nSłowenia - Ja bym była bardzo szczęśliwa, gdybym miała wzorowego męża\nWęgry - Taki mężczyzna mi się podoba, który się po karczmach nie włóczy\n7. Czystość i higiena\nBułgaria - Czystość jest największym wrogiem chorób\nEstonia - Czystość dla ciała, wiara dla duszy\nNiemcy - Powrót czystości\nPolska - Chcesz zdrowym być musisz się często myć\nSłowacja - Jedna ręka drugą myje\n8. Powitanie nowego dnia i pożegnanie minionego\nCzechy - Sen już minął, ranek przyszedł, głos skowronka rozbrzmiewa na polu\nEstonia - Powitaj słońce z czułością gdy wschodzi rano\nPolska - Kto rano wstaje temu Pan Bóg daje\nBułgaria, Macedonia - Dobrego ranka\n9. Maksymy ważne w życiu człowieka\nCzechy - Jedz co ci dają, odpowiadaj kiedy pytają\nEstonia - Dom gdzie nie ma pracy i skrzętności to miejsce stracone dla chleba i soli\nLitwa - Praca to cel życia\nNiemcy - Praca uszlachetnia\nPolska - Bez pracy nie ma kołaczy\nRosja - Pierwsza decyzja najlepsza\nSłowacja - Kto się nie leni temu się zieleni\nSzwecja - Praca daje chleb


Polityka prywatności - Budżet Obywatelski Mińsk Mazowiecki\nKorzystając z platformy dostępnej pod domeną minskmaz.budzet-obywatelski.org ufasz, że odpowiednio przetwarzamy Pana/Pani dane osobowe, dlatego chcemy zapewnić, że ich bezpieczeństwo i poufność stanowi podstawę przy projektowaniu i rozwijaniu wszystkich funkcjonalności Platformy. W niniejszej Polityce prywatności chcielibyśmy przekazać Użytkownikom najważniejsze informacje dotyczące przetwarzania danych osobowych, tak aby pomóc w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących ich danych podczas korzystania z Platformy.\n▪ Administrator danych osobowych (ADO) – Burmistrz Miasta Mińsk Mazowiecki;\n▪ Platforma – serwis internetowy dostępny pod domeną minskmaz.budzet-obywatelski.org administrowany przez Burmistrza Miasta Mińsk Mazowiecki;\n▪ Użytkownik – odwiedzający Platformę dostępną pod domeną minskmaz.budzet-obywatelski.org\n▪ Administrator - Burmistrz Miasta Mińsk Mazowiecki.\nAdministratorem Pana/Pani danych osobowych przetwarzanych na Platformie jest Burmistrz Miasta Mińsk Mazowiecki z siedzibą w Mińsku Mazowieckim, ul. Konstytucji 3 Maja 1.\nAdministrator powołał Inspektora Ochrony Danych (IOD) z którym można skontaktować się mailowo na adres iod@umminskmaz.pl lub tradycyjnie na adres: ul. Konstytucji 3 Maja 1, 05-300 Mińsk Mazowiecki.\n▪ data urodzenia,\n▪ numer telefonu,\n▪ adres e-mail,\n▪ adres IP.\n▪ Ponadto dane osobowe mogą być udostępnione podmiotom uprawnionym na podstawie przepisów prawa.\nMa Pan /Pani prawo uzyskania od Administratora danych osobowych informacji, czy Pana /Pani dane osobowe są przetwarzane. Jeżeli Administrator przetwarza Pana/Pani dane osobowe ma Pan/Pani prawo dostępu do danych osobowych, uzyskania informacji o celach ich przetwarzania, kategoriach przetwarzanych danych osobowych, odbiorcach lub kategoriach odbiorców tych danych, planowanym okresie przechowywania danych lub o kryteriach ustalania tego okresu, oraz prawach przysługujących na mocy RODO;\nAdministrator bez zbędnej zwłoki, udziela informacji o działaniach podjętych w związku ze zgłoszonym przez Pana /Panią żądaniem.


Ponad siedem milionów złotych z mandatów w akcji "Weź paragon" - RMF 24\nPonad siedem milionów złotych z mandatów w akcji "Weź paragon"\nPiątek, 13 września 2013 (14:25)\n27 tys. 267 mandatów - to pokłosie prowadzonej w wakacje przez służby skarbowej akcji "Weź paragon". Kwota mandatów to 7 mln 221 tys. 858 zł.\nZa niewydanie paragonu ukarano wydano ponad 27 tys. mandatów /Grzegorz Michałowski /PAP\nAkcja, w której wzięli udział pracowników urzędów kontroli skarbowej oraz pracownicy izb skarbowych w całej Polsce trwała od 1 lipca do 31 sierpnia. Kontrolerzy sprawdzali, czy przedsiębiorcy rzetelnie rejestrują obroty ze sprzedaży towarów i usług przy zastosowaniu kas fiskalnych oraz czy wydają paragony potwierdzające zawarte transakcje.\nPrzedstawiciele fiskusa pojawiali się najczęściej u osób prowadzących sklepy i różnego rodzaju punkty usługowe, na targowiskach i bazarach. Można było ich też spotkać podczas imprez plenerowych, w lokalach gastronomicznych i rozrywkowych, w busach i autokarach kursujących między najbardziej popularnymi miejscowościami danego regionu.\nMinisterstwo Finansów podkreśla, że posiadanie paragonu daje pewność, że podatek wliczony w cenę towaru i zapłacony przez kupującego przekazany zostanie do budżetu państwa. Ogranicza to "szarą strefę" i wspiera uczciwą konkurencję.\nTagi:mandaty, skarbówka, paragon, paragony\nNewsWkrótce zmiany w paragonach. "To cios dla małych sklepów!"


Agnieszka Kruk: Coach powinien umieć słuchać - Ikmag\n– Profesjonalny Coach przestrzega kodeksu etycznego swojego zawodu. Powinien umieć klientowi wyjaśnić czym jest coaching i jaka jest różnica między taką sesją a innymi formami pomocy. Coach powinien umieć słuchać, zadawać pytania, nie sugerować klientowi odpowiedzi i być cierpliwy. Nie oceniać oraz zachować poufność. – mówi Agnieszka Kruk, przedsiębiorca, wieloletni menadżer w firmach różnych branż, certyfikowany coach, trener pewności siebie oraz przywództwa zrzeszony w międzynarodowej organizacji John C. Maxwell. Członkini Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu.\nZanim zaczęłaś pracę jako coach, kierowałaś firmami różnych branż, uczestniczyłaś w procesach rekrutacyjnych. Co skłoniło Cię do wyboru takiej ścieżki zawodowej?\nDo takich decyzji chyba trzeba dorosnąć, bo rozwojem osobistym interesowałam się już od 2004 roku. Im bardziej poznawałam ten obszar, tym jeszcze więcej chciałam się uczyć. Rozwój posłużył mi najpierw do zmian, jakie chciałam wprowadzić u siebie i w swoim życiu a potem w 2019 roku stwierdziłam, że już jest czas na to, aby pomagać innym. Najpierw zostałam doradcą rozwoju osobistego a potem poszłam głębiej i skończyłam szkołę coachingu, weszłam do organizacji Johna Maxwella, gdzie uczę się dalej od najlepszych międzynarodowych trenerów. Obecnie kończę szkołę trenerów mentalnych Jakuba B. Bączka Tak więc chęć zmiany samej siebie i chęć pomagania innym spowodowała, że jestem tu, gdzie jestem.\nCzym dla Ciebie jest coaching? Tylko zawodem, czy może pasją, sposobem na życie?\nNa początku myślałam, że będzie to tylko zawód ale potem okazało się, że podczas szkoły zdobyłam umiejętności, które wdrożyłam do codziennego życia. W coachingu bardzo ważna jest umiejętność słuchania a przecież tego powinniśmy się uczyć już od maleńkości, bo przydaje się nie tylko w życiu prywatnym lecz też zawodowym. Nauczyłam się umiejętnie zadawać pytania co przydaje się również w życiu prywatnym szczególnie gdy ma się dziecko. Mogę powiedzieć śmiało, że coaching wykorzystuję w życiu, ciągle się uczę, chcę więcej i na pewno jest w obszarze mojej pasji.\nJesteś certyfikowanym coachem. Jak wygląda proces certyfikacji?\nNa tę chwilę certyfikowałam się w szkole, w które się uczyłam. Tam przede wszystkim musiałam uczestniczyć w wykładach, ćwiczeniach i po drodze było kilka zadań, które trzeba było zaliczyć. Jak np. wykonać określoną liczbę sesji oraz dokonać nagrania wraz z jej transkrypcją. Taka sesja potem podlegała ocenie przez trenera. Na tę chwilę nie wiem czy będę dokonywała certyfikacji ICF. Być może będzie to decyzja w późniejszym terminie.\nDlaczego warto zdecydować się na sesję właśnie z certyfikowanym coachem?\nPrzede wszystkim patrzeć na to, aby coach był po szkole a nie jak ja to mówię, bo weekendowym kursie z pdf. Można być doświadczonym, wieloletnim coachem a nie posiadać certyfikacji np. ICF. Mam ogrom znajomych, którzy od wielu lat są świetnymi coachami bez tej certyfikacji, ponieważ po kilku latach pracy okazało się, że im certyfikacja nie była potrzebna.\nBardziej właśnie skupiłabym się tutaj na coachu, który skończył szkołę profesjonalną, ponieważ w dobie pandemii jak grzyby po deszczu wyrosły osoby, które nazywały siebie coachem a kompletnie nie wiedziały o co w tym wszystkim chodzi. Kilka razy w ciągu ostatnich dwóch lat słyszałam, że aby być coachem żadnej szkoły nie potrzeba, bo każdy potrafi gadać i doradzać. I tu mi od razu się światełko zapala, bo wiem, że ta osoba kompletnie nie wie co to jest coaching. Coach słucha i zadaje pytania a nie doradza. To jest ogromna różnica, której nawet nie zauważają osoby nazywające się coachami.\nJakimi cechami powinien charakteryzować się rzetelny, profesjonalny coach?\nProfesjonalny Coach przestrzega kodeksu etycznego swojego zawodu. Powinien umieć klientowi wyjaśnić czym jest coaching i jaka jest różnica między taką sesją a innymi formami pomocy. Coach powinien umieć słuchać, zadawać pytania, nie sugerować klientowi odpowiedzi i być cierpliwy. Nie oceniać oraz zachować poufność. Powinien być osoba otwartą, komunikatywną a przede wszystkim mieć na celu pomoc klientowi a nie sam zysk.\nMentor to przede wszystkim osoba, która dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem z klientem. Zazwyczaj mentoring jest stosowany w biznesie, gdzie mentor pomaga klientowi w różnych obszarach ze względu na to, że ma wiedzę, którą może się podzielić. Tutaj klient zadaje pytanie i oczekuje odpowiedzi czy też naprowadzenia przez mentora. W coachingu klient ustala cel na daną sesję a coach zadaje pytania tak aby można było się przyjrzeć danemu obszarowi czy też wyzwaniu z różnych perspektyw. Coach nie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem no chyba, że jest to np. coaching biznesowy czy zespołowy, gdzie coach ma wiedzę potrzebną klientowi i zostało to wcześniej między nimi zakontraktowane, aby tą wiedzą się podzielić.\nProwadzisz sesje zarówno indywidualne jak i zespołowe. Jakich umiejętności wymaga praca z jednym, a jakich z drugim typem klientów.\nTo co wcześniej powiedziałam o rzetelnym, profesjonalnym coachu dotyczy zarówno indywidualnych sesji jak i zespołowych ale w coachingu zespołowym potrzebne są dodatkowo umiejętności trenerskie, umiejętności pracy z zespołem czy też budowanie relacji i zaufania. Łatwo jest nawiązać relację z jedną osobą, do której możemy się dostosować a inaczej jest, kiedy pracujemy z zespołem. Mamy razem pracować a każda osoba ma inną osobowość, często inne zaangażowanie, chęci itp. Bardzo często jest też tak, że dany zespół kompletnie nie jest zgrany i dochodziło między nimi do tej pory do różnych napięć, które również mogą a nawet powiedziałabym na pewno pojawią się podczas sesji zespołowych. I tutaj coach również powinien umieć zachować się w takiej sytuacji i poprowadzić zespół. Coach powinien umieć moderować czyli zarządzać dyskusją oraz facylitować czyli zarządzać procesem grupowym.\nKto obecnie częściej decyduje się na coaching: klient indywidualny czy właściciel firmy, który szuka optymalnych rozwiązań dla zespołu swoich pracowników?\nTo zależy od tego w czym specjalizuje się i jakich klientów preferuje coach. Ja w większości pracuję jeżeli chodzi o coaching i mentoring z indywidualnymi osobami, które prowadzą swoje biznesy. To jest mój klient, z którym najczęściej pracuję i takich klientów mam najwięcej.\nJak w praktyce wygląda indywidualna sesja coachingowa: ile spotkań może ona obejmować, co jest ważne podczas pierwszej rozmowy?\nPrzy pierwszej rozmowie bardzo ważny jest kontrakt, czyli omówienie zasad współpracy z klientem. Klient musi wiedzieć co to jest coaching i jaka jest różnica między nim a np. terapią, doradztwem, mentoringiem itp. Powinien wiedzieć ile dana sesja trwa czy co ma zrobić, kiedy będzie chciał przenieść jej termin. Aby mieć jasną sytuację i rzeczywiście aby ta relacja miała charakter zaufania klient musi wiedzieć, że ma możliwość nie odpowiadania na jakieś pytanie, kiedy będzie ono dla niego zbyt drażliwe. Umawiamy się wtedy na to, że po prostu jasno powie, iż nie chce odpowiadać. Do tej pory mi się taka sytuacja nie zdarzyła ale zawsze klientów informuję, że jest taka możliwość.\nMówi się także o otwartości, zaufaniu, uczciwości i o tym, że to klient wyznacza cel na coaching a także jest odpowiedzialny za dalsze działania. Prawda jest taka, że podczas sesji dojdziemy do rozwiązania i ustalimy kolejne kroki ale to do klienta należy wykonanie tych działań, które sobie wyznaczy. My za niego tego nie zrobimy.\nPodczas pierwszego spotkania mówimy także o ilości potrzebnych spotkań. I właśnie jeżeli chodzi o ilość spotkań to jest to różnie. Czasami są klienci, którzy wiedzą i zdają sobie sprawę z tego, że mają cel, który jest złożony z kilku elementów, nad którymi chcieliby popracować. I tu proponuję im proces składający się np. z 6 czy 9 sesji. A czasami klient przychodzi z niewielkim wyzwaniem, które przepracowujemy podczas jednej czy dwóch sesji. Każdy jest inny i każde wyzwanie jest inne dlatego też rozmawiam z klientem o jego potrzebach i wybieramy najlepsze rozwiązanie.\nObecna sytuacja mocno wpłynęła na rynek pracy. Wiele osób, choć odczuwa wewnętrzną potrzebę zmian, boi się podjąć decyzję o ich wdrożeniu, wybierając stagnację, schemat, zamiast rozwoju np. w nowej firmie. Co możesz im doradzić?\nJest kilka rodzajów ludzi wśród nich są tacy, którzy działają i tacy, którzy działać nie będą. Jedni odczuwają potrzebę zmian i są gotowi do tego aby działać i aby w ich życiu nastąpiły zmiany. To są ludzie, którzy szukają rozwiązań i trafiają np. na osobę taką jak ja czyli coacha, z którym cel wyznaczą i krok po kroku pójdą do przodu.\nCi drudzy to są ludzie, którzy wiedza, że chcieliby się zmienić czy też zmienić swoją sytuację życiową ale dopóki nie podejmą decyzji o podjęciu pierwszego kroku to niestety my za nich tego nie zrobimy. Zdaję sobie sprawę z tego, że bardzo dużo osób z tej drugiej grupy nigdy nic nie zmieni ze strachu przed właśnie zmianami i z powodu takiego, że jeszcze nie jest im aż tak źle aby chcieć poczuć ból zmian. Prawda jest taka, że zmiany bolą i nie będę tego ukrywać. Jesteśmy do czegoś przyzwyczajeni i aby coś się zmieniło w naszym życiu musimy zacząć działać inaczej niż dotychczas a to boli. „Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów” – powiedział kiedyś Albert Einstein i miał rację. Aby wreszcie coś w swoim życiu zmienić należy zacząć działać inaczej.\nI posłużę się też powiedzeniem indiańskim: „Możesz konia doprowadzić do wodopoju, lecz pić za niego się nie da. Możesz pokazać ludziom możliwości, ale oni sami muszą chcieć je wykorzystać”.\nDlaczego w swojej pracy tak dużą wagę przykładasz do optymalizacji wizerunku swoich klientów w social mediach?\nW większości przypadków moi klienci to są osoby, które prowadzą swoje biznesy. I wizerunek w social mediach może im zaszkodzić albo pomóc. Rozmawiamy z klientem i chcemy zaoferować mu swoje usługi czy też produkty mówiąc, że jesteśmy „solidną firmą”. Jednocześnie nasz profil pokazuje kompletnie coś innego albo poruszamy na nim kontrowersyjne tematy. Niestety może się okazać, że klient zobaczy to czego nie chciał zobaczyć albo ma odmienne zdanie od naszego i mamy jak ja to mówię „pozamiatane”. Ogrom osób nie zdaje sobie sprawy, że są wyszukiwani w google czy też w mediach społecznościowych, bo klient chce wiedzieć z kim ma do czynienia albo z jaką firma ma do czynienia.\nI to nie dotyczy tylko osób prowadzących swoje firmy ale również zwykłe osoby. Wystarczy sobie wyobrazić, że szukamy pracy na np. wyższe stanowisko a nasz profil budzi grozę w oczach rekruterów. Ludzie potrafią mieć takie rzeczy na profilach, że ja czasami sama ocieram oczy ze zdumienia. Wielokrotnie jest to kompletnie odmienne od tego co jest napisane w CV. Pytanie czemu wierzyć? Czy temu co jest napisane w CV czy temu co pokazują teksty i zdjęcia na social mediach? Na pewno choćby nie wiem jak dobre cv to obraz z social mediów je przykryje. I nie ma się co łudzić, ze rekruterzy nie patrzą na social media. Patrzą i wielu rzeczy się dowiadują. Podobnie jest z naszymi kontrahentami. Dlatego ważne jest aby nasze profile w mediach społecznościowych nie dawały poczucia oglądającemu, że coś tu nie gra albo najlepiej skończyć te znajomość już teraz.\nCo jest najbardziej satysfakcjonujące w Twoim zawodzie?\nZadowolenie klientów. Ich uśmiech na twarzy. Ich momenty AHA a przede wszystkim zmiany jakie w nich zachodzą. Nie ma nic lepszego niż zadowolony klient, który posuwa się w swoich wyznaczonych celach do przodu.\nTagi: coaching, mentoring, warsztaty


kosciol.wiara.pl » Indie: Rośnie przemoc wobec chrześcijan\nmeenakshi madhavan / CC 2.0 W Indiach narasta hinduistyczny nacjonalizm\nTylko w ciągu pierwszych pięciu miesięcy 2018 r. odnotowano 101 ataków na wyznawców Chrystusa.\nMiesięcznie rejestruje się średnio 20 przypadków przemocy wymierzonej w chrześcijan – dowiadujemy się z danych przedstawionych w raporcie Alliance Defending Freedom, organizacji zajmującej się promocją wolności religijnej i świętości życia w Indiach.\nProblem nie cieszy się dużym zainteresowaniem władz. Tylko 13 na 100 przypadków może liczyć na interwencje policji. W czterech indyjskich stanach m.in. Delhi i Goa przemoc odnotowano po raz pierwszy dopiero w tym roku. Rośnie także liczba ataków na chrześcijańskie kobiety i dzieci. Groźby, zastraszania i agresja najczęściej jednak dotyczą wiernych, którzy spotykają się na modlitwie.\nW 8 stanach prześladowania pochodzą ze strony tzw. „sił cywilnych”. W pozostałych 14 za przemocą stoi Indyjska Partia Ludowa (BJP). Od 4 lat przy Zjednoczonym Forum Chrześcijańskim istnieje telefon zaufania dla ofiar ataków. Do tej pory zgłoszono w ten sposób 750 takich przypadków.\ndodane 05.07.2018 20:11


z Kotem w kuchni: Paszteciki z Kapustą (Kapuśniaczki) - Dieta Dukana\nPaszteciki z Kapustą (Kapuśniaczki) - Dieta Dukana\nNajlepsze świeże, na drugi dzień polecam odgrzać po prostu na patelni :)\nŚwietnie sprawdzają się na co dzień np. z nadzieniem pieczarkowym.\nPaszteciki są bardzo proste, robi się je dość szybko :)\ngotowy farsz z kapusty, pieczarek lub bigos (odparowany)\n1 łyżka skrobi ziemniaczanej + ewentualnie 1 łyżka mleka w proszku\n1 łyżeczka proszku do pieczenia lub 0,5 łyżeczki sody\nOddzielić białka od żółtek, białka odstawić.\nWymieszać osobno suche składniki i osobno mokre, połączyć i bardzo dokładnie wymieszać/zmiksować.\nBiałka ubić ze szczyptą soli, delikatnie wymieszać z wcześniejszą masą (białka dodajemy zawsze na końcu i zawsze białka do masy).\nWlać masę na blachę, szybko ale delikatnie, równomiernie rozsmarować.\nPiec 20-25 minut. Uważać by nie spiec, nie może się ciasto zrumienić - musi być blade, inaczej się połamie.\nCiasto wyjąć, zdjąć papier i zawinąć w wilgotną ściereczkę jak na roladę. Odstawić na chwilę aż zrobi się elastyczne od wilgotnej ściereczki.\nRozwinąć ciasto, nałożyć poziomy pasek farszu, zawinąć kawałek, odciąć i posmarować brzeg żółtkiem żeby się skleił.\nOdłożyć gotowy wałek na blachę.\nFarsz i ciasto nakładać tak do końca.\nWałki pociąć ostrym nożem na skos, uważać by się nie rozkleiło.\nPodsuszyć w piecu ok. 15 minut w 200*\nAutor: Anna Lucewicz o 23:14 PRZEPIS NA FAZĘ: 2 PW\nAnonimowy 9 stycznia 2011 15:04\nTo ciasto jest wspaniałe. Właśnie zrobiłam paszteciki wyszły świetnie. Dzięki za pomysł, takiego ciasta właśnie szukałam.\nBornIntoChaos 9 stycznia 2011 16:28\nTo świetnie Daguś :)Ciesze się razem z tobą, bo po to jest ten blog, by na dukanie było łatwo, przyjemnie a zwłaszcza by jeść normalne rzeczy :)Mnie ostatnio paszteciki się nie udały bo miałam zmrożony twaróg, więc zrobiłam z nich w keksówce lazanię :)\nAnonimowy 25 stycznia 2011 01:03\nalez te zdjecia kusza!!! dawniej robilam paszteciki z ciasta francuskiego z piaczarkami i cebulka - i wygladaly jak te!\njutro pieke twoje paszteciki!\nBornIntoChaos 26 stycznia 2011 15:40\nMoniko napisz jak ci smakowały :) i jakie dałaś nadzienie :) Też myślałam o pieczarkowo-cebulowym, ale jakoś zawsze było coś innego do robienia dobrego :)\nAnonimowy 30 stycznia 2011 23:51\nzrobilam dzisiaj i musze powiedziec ze wpadlas na bardzo dobry pomysl :-) fajne sa do pochrupania przed tv.\nnastepnym razem zrobie z 2lyz otrebow,2lyz skrobii i odrobina slodzika zeby bardziej przypominalo "slodkawe" ciasto franc i koniecznie ciensze ciasto :-)\nmoj farsz to pieczarki+cebula(sol,pieprz,vegeta,slodka+ostra papryka,odrobina koncentratu)\nogolnie b.pozytywna przekaska\nTen przepis kusił mnie od dawna, ale obawiałam się zwijania ciasta. Mam złe doświadczenie, jeżeli chodzi o roladę.\nJednak wreszcie odważyłam się i okazało się, że przepis jest fantastyczny.\nRoladki wyszły przepyszne. Nie przypuszczałam, że na diecie można zjeść coś tak dobrego.\nZastanawiam się, czy jest możliwe nadzienie czosnkowe. Może coś wymyślisz?\nBornIntoChaos 2 lutego 2011 12:41\nBetty, nadzienie czosnkowe? może coś w stylu czosnkowo-cebulowego musu? Zetrzeć/zmiksować cebulę i czosnek i podsmażyć, żeby odparowało? ewentualnie zrobić jakąś gęstą pastę czosnkową np z serka albo twaróg z jogurtem lub homo i do tego czosnek :)\nBornIntoChaos 2 lutego 2011 12:43\nMoniko, robiłaś już według proporcji, które podałaś? ciekawi mnie czy wyszło ci to "fransuskie" :) Mam sesje, więc z czasem i jedzeniem krucho :(\nAnonimowy 2 lutego 2011 15:39\nwłaśnie robi się farszyk na paszteciki:) z kapusty i grzybków oraz smażona cebulka do tego:)\nmiejmy nadzieję, że będą tak pyszne jak wyglądają:)\nAnonimowy 16 lutego 2011 23:12\nWczoraj skorzystałam z Twojego przepisu i naprawdę super kapuśniaczki wyszły. Chrupiące ciasto, rewelka. Teraz pokombinuję z barszczem czerwonym do tego i po prostu będzie jedna wielka pycha :)\nGratuluję talentu i pomysłów, bardzo często tutaj zaglądam i polecam innym bo naprawdę warto!\nBornIntoChaos 16 lutego 2011 23:34\nDziękuje, ciesze się, że smakowało :)\nAnonimowy 23 lutego 2011 00:04\nWlasnie skonczyly sie piec paszteciki, ja sprobuje jutro na obiad, bo jutro P+W, ale moj TZ wlasnie wtrzachnal jedna i chce wiecej :D Wiec na pewno dobre, bo On wybredna bestia jest ;) Dodalam tylko do ciasta lyzke slodziku, a wieksza sztypte soli ubilam z bialkami i wiecej soli nie dawalam :) Farsz - bigos z grzybami, marchewka i cebula plus przyprawy :)) Wspanialy masz ten blog i genialne pomysly :)) To nie pierwszy, ktory juz wykorzystalam i wszystko wychodzi jak ta lala i swietnie smakujeeee!! Dziekuje :))\nBornIntoChaos 24 lutego 2011 09:10\nCondita, daj znac jak tobie smakowalo z tym slodzikiem :)\nAha.. nie chce byc niemila, ale prosze nie uzywaj tutaj sformulowania "TZ", bo to strasznie brzmi :P\nCiesze sie, ze podobaja sie przepisy i sie udaja, bo to moje najwieksza zmartwienie, czy uda wam sie cos upiec lub uzyskac dany smak i bedzie wam to smakowalo :)\npozdrawiam i nie czuj sie urazona, ja po prostu jestem szczera az o bolu i zawsze pisze co mam na mysli :)\nAnonimowy 2 marca 2011 00:54\nZe slodzikiem na prawde znaaaaaaaaaaaaaakomite :D Od 1-3 lyzek slodziku w proszku dosypuje w zaleznosci od checi i przewidywanych dodatkow :) I zaczelam kombinowac troszke z tym ciastem, bo ono samo w sobie mi baaardzo podpasowalo :) Dlaczego "TZ" strasznie brzmi? :D To skrot od "Towarzysz Zycia" :) To sformuowanie bardziej mi podpasowalo od okreslen typu "facet", czy "partner" :) "Narzeczony", czy "maz" jeszcze napisac nie moge ;P A "TZ", to calkiem wygodny skrot ;P Ale ok, nie ma problemu, jesli obraza/uraza w jakis sposob nie bede uzywala :)) Pozdrawiam goraco :^^\nBornIntoChaos 2 marca 2011 14:36\nOki :) Fajnie :)\nagra 1 sierpnia 2011 22:47\nIle mniej wiecej wychodzi pasztecikow z takiej porcji???\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 1 sierpnia 2011 22:55\nNa zdjęciu jest ok 30szt.\nAle w rzeczywistości wyszło mi ok 40-45 :) długość 6cm? może 7?\nAnonimowy 3 września 2011 22:46\na mi poszło tak o:\nciasto mi sie spaliło od spodu, musialam bardzo zmiękczyć je ścierka, ale i tak popękało. wyszlo mi z 15-20 i nie bardzo rozumiałam jak to zawinąć itp:)\nAle ja ogólnie jestem bardzo kiepską kucharką, właściwie początkującą, wiec ten przepis byl dla mnie wyzwaniem:)\ni mimo tego ze nie wyglądają zupełnie jak na zdjęciu, to co za satysfakcja!! :D\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 3 września 2011 23:22\nW gazowym piekłaś?\nZawijać jak roladę po kawałku i odcinać :)\nOgólnie rolady i zawijanie dla początkujcych są trudne, sama przez to przechodziłam i raz rolada była pieknie zawinięta a za drugim razem dno totalne :) więc trzeba wprawy :)\nAle jak sama napisałaś.. satysfakcja :) a ona jest bezcenna :D\nAnonimowy 11 stycznia 2012 21:12\nPaszteciki właśnie się studzą:) Jedne zrobiłam z pieczarkami, drugie z szynką i serem żółtym który także dziś przygotowałam :) Robiłam na blaszce do ciasta, ale chyba mam mniejszą niż ty, bo wyszło mi 21 sztuk, z czego 3 się "otworzyły":) Ale to dobrze- zobaczę, czy można z tego przepisu robić chrupki chlebek (o ile zrobią się chrupiące) :) Jak na razie są twardawe ale nie chrupią:)\nAcha i co ważne- w piekarniku elektrycznym piekłam 17 minut, bo ciasto zaczynało się rumienić. Pamiętajcie żeby obserwować potrawy nie ściśle trzymać się czasu ;)\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 11 stycznia 2012 21:14\nMoże masz mniejszą, to zalezy na jakiej piekłaś?\nJa na tej od kompletu z piekarnika przy czym piekarnik jest duży, bo wiem, że są jakieś mniejsze piecyki też.\nMnie też się 2-3 otwierały :) zależy pewnie jak ściśniesz :)\nJak krócej piekłaś to chyba masz mniejszy piec, bo mniejsze się szybciej nagrzewają i szybciej pieką :)\nAle ogólnie super, że wyszły :D\nAnonimowy 11 stycznia 2012 22:09\nHmm, mam normalnej wielkości kuchenkę elektryczną z piekarnikiem- ale ciasto robiłam na blaszce od ciasta 26x41:)\nPaszteciki już wystygły, są przepyszne, następnym razem zrobię wszystkie z pieczarkami i zjem z barszczykiem :D\nPokombinuje też z przepisem, żeby wyszedł mi chrupki chlebek a'la Wasa- dam znać jak coś wymyślę :)\nps. odwiedzałam Cię kiedyś codziennie, potem miałam przerwę w dukaniu, ale od kilku dni znowu walczę:) Dzięki Tobie to sama przyjemność, szczególnie, że waga spada powoli, bo nie ważę dużo:)\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 11 stycznia 2012 22:24\nMnie taki chlebek wychodzi z mikrofali, ale inny przepis, nie ten tutaj :)\nJa akurat robiłam zawsze takie same paszteciki :) jakoś nigdy nie robiłam typowo pieczarkowych, bo zawsze miałam robić, ale kończyło się na pizzy hehe :)\nCiesze się, że znów mnie odwiedzasz, choć nie mam czasu ostatnio by codziennie pisac przepisy, bo mam juz zaliczenia na uczelni i jeszcz dojdzie sesja, ale póxniej znów będę codzień :D\nAnonimowy 13 stycznia 2012 15:53\nAniu właśnie zajadałam się pasztecikami z małą modyfikacją farszu(tylko kapustka z pieczarkami), ale z tej porcji wyszło tak dużo, że mam jeszcze na jutro. Były tak pyszne, że na dukanowym forum załączyłam link do Twojej stronki, ale zdjęcia wkleiłam swoje;)Niech inni też spróbują tych pyszności. Pozdrawiam i czekam na kolejne ciekawe przepisy oczywiście po zdanych egzaminach-wiadomo nauka najważniejsza. Powodzenia na sesji\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 13 stycznia 2012 22:31\nA farsz to i tak dowolny, ja dysponowałam tylko bigosem :)\ni robiłam jeszcze z serem i wędliną :)\nsoull 7 maja 2012 12:16\nOstatnio ubolewałam że nie mogę na diecie jeść kapuśniaczków które uwielbiam. Z nieeeeeba mi spadłaś :) Wyszły wyśmienicie! Z farszem można pokombinować wedle zachcianek..\nAnonimowy 3 czerwca 2012 10:14\nHmm może to głupie pytanie ale jak to ciasto mam zawinąć w ściereczke:( Proszę o pomoc\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 3 czerwca 2012 13:31\nTak krok po kroku to..\n1. Moczysz i odciskasz ścierkę czy ręcznik kuchenny (na wymiar ciasta).\n2. Wyjmujesz ciasto z pieca (jest ono na blaszce jeszcze).\n3. Kładziesz ciasto na blat papierem do góry (od razu na ścierkę wilgotną).\n4. Zdejmujesz papier, nakładasz ewentualnie drugą wilgotną ścierkę, powinna nakryć całe ciasto.\n5. Po chwili zawijasz ze ścierką (ścierkę z wierzchu zdejmujesz) - łapiesz za brzeg, zawijasz ciasno w rulon tak, by ścierka zawijała się do środka razem z ciastem :)\nMam nadzieje, że obrazowo? jak co to pisz :)\nAnonimowy 3 czerwca 2012 14:14\nPrzecież to takie proste! Co z moją wyobraźnią? :D\nDziękuję bardzo za wytłumaczenie :) pozdrawiam\nBornIntoChaos (Anna Lucewicz) 4 czerwca 2012 18:02\nJa się wcale nie zdziwiłam na to pytanie, bo sama pamiętam jak miałam pierwszy raz zawinąć :) to musiałam mamę pytać :) bo niby coś oczywistego, ale nigdy nie pamiętałam którą stroną się zawija :)\nElyonaise 3 kwietnia 2013 17:29\nTo był mój pierwszy raz ze zwijaniem ciasta, i powiem szczerze - wyszło fantastycznie. Idealnie upieczone, idealnie zwinięte.\nŚwietny przepis, dzięki :-)\nAnonimowy 26 czerwca 2013 01:53\nGENIALNE CIASTO:) jestes "WIELKA":)\nIga Dietmap.pl 3 listopada 2015 10:53\nCiasto z białym serem? Ciekawie jak smakuje, ale fakt. To wersja dukanowa, więc bogatobiałkowa ;)\nuziyada 19 grudnia 2017 20:26\nBardzo smaczne paszteciki i znikają z talerza raz dwa :)


Czy chcieliby Państwo uzyskać dodatkowe informacje o firmie Dr. Oetker? Prosimy skorzystać z naszej różnorodnej oferty – jesteśmy do Państwa dyspozycji.\nJeżeli są Państwo w stanie sprecyzować jakiego obszaru dotyczy Państwa zapytanie prosimy kliknąć w odpowiednią zakładkę.\nSerwis Konsumenta chętnie odpowie na Państwa pytania dotyczące produktów oraz przepisów Dr. Oetkera. Ponadto uzyskają Państwo informacje odnośnie składników i źródeł zakupu produktów Dr. Oetkera, jak i sposobu ich wykorzystania. Z przyjemnością odpowiemy na Państwa pytania.\nInfolinia: 801 100 700*\n*Infolinia czynna jest od poniedziałku do soboty w godz. 10-18 oraz w niedzielę w godz. 10-13. Koszt połączenia zgodnie z cennikiem Operatora.\nJeżeli chcą Państwo rozmawiać z konkretną osobą, proszę skorzystać z pomocy pracownika Recepcji, który Państwa odpowiednio połączy:\nTelefon: 58 511 91 99\nTutaj znajdą Państwo odpowiedzi na pytania związane z firmą Dr. Oetker w roli pracodawcy, szansami dot. kariery zawodowej, wolnymi wakatami czy procesem rekrutacji.\nJeżeli zajmują się Państwo dziennikarstwem i mają konkretne pytania dotyczące przedsiębiorstwa, bądź naszych produktów, prosimy wysłać do nas wiadomość. Czekamy!\nSzanowny Konsumencie, jeśli charakteryzuje Cię ciekawość i otwartość wobec nowych produktów, serdecznie zapraszamy do udziału w badaniach!\nWięcej informacji dotyczących przetwarzania przez nas danych osobowych w powyższym celu znajdą Państwo tutaj.


Jak naprawić rozmyte zdjęcie: najlepsze programy i aplikacje | Kreacje online\nWyobraź sobie, że masz bardzo ważne wydarzenie lub chcesz uchwycić ten obraz, który widzisz i którego nie chcesz zapomnieć dla świata. Ale kiedy robisz zdjęcie, zdajesz sobie sprawę, że jest rozmyte. I nie możesz cofnąć się w czasie, aby to poprawić. Jak więc naprawić rozmyte zdjęcie?\nWierz lub nie, ale można to zrobić na wiele sposobów, nie tylko za pomocą komputera, ale także dowiedz się, jak naprawić rozmyte zdjęcie online, z Photoshopem, z iPhone'em, z aplikacjami ... Dzisiaj dajemy Ci kilka opcji, aby Twoje zdjęcie nie wyglądało źle.\n1 Programy do naprawy rozmytych zdjęć\n2 Jak naprawić rozmyte zdjęcie na komputerze\n2.1 Topaz Wyostrz AI\n3 Jak naprawić rozmyte zdjęcie w Internecie\n4 Napraw rozmyte zdjęcie z telefonu komórkowego z systemem Android lub iOS\n4.2 Inteligentna deblur\n4.3 Po ustawieniu ostrości\nProgramy do naprawy rozmytych zdjęć\nWcześniej, kiedy robiłeś rozmyte zdjęcie, bez względu na to, jak bardzo Ci się podobało, w końcu je wymazałeś, ponieważ jest to niepowtarzalny obraz, którego niestety nie byłeś w stanie wyraźnie uchwycić. Ale jeśli jesteś jednym z tych, którzy chcieliby odzyskać te wspomnienia, a przede wszystkim dać im drugą szansę, powinieneś wiedzieć, że są na to sposoby. I nie, nlub wszystkie z nich sugerują, że musisz mieć umiejętności lub szkolenie związane z fotografią. W rzeczywistości nie będziesz musiał być ekspertem, ale kimś, kto wie, jak znaleźć rozwiązania.\nSą też programy, jak naprawić rozmyte zdjęcia. Mają one na celu rozwiązanie problemu nieostrego obrazu poprzez utworzenie przed i po. Chcesz wiedzieć, które z nich polecamy?\nJak naprawić rozmyte zdjęcie na komputerze\nJeśli chcesz użyć komputera, aby poprawić ostrość zdjęcia, znajdziesz dwie opcje. Pierwsza dotyczy korzystania z programów, które musisz zainstalować na swoim komputerze, aby z nich korzystać. Druga opcja opiera się na stronach internetowych, na które można wgrać zdjęcie i to oni odpowiadają za jego retuszowanie tak, aby efekt był dużo ostrzejszy niż oryginał.\nObie opcje są poprawne, a użycie jednej lub drugiej będzie zależeć od tego, co chcesz zrobić, a także od tego, jak rozmyte jest zdjęcie (ponieważ jest możliwe, że niektóre programy lub strony internetowe nie są w stanie go całkowicie naprawić).\nJeśli zdecydujesz się na pierwszą opcję, niektóre programy, które możemy polecić, to:\nTopaz Wyostrz AI\nJest to jedno z najlepszych istniejących programów do przetwarzania obrazu, a przede wszystkim Najbardziej skupia się na naprawianiu „wad” zdjęć, taki jak ten, który jest nieostry i / lub zamazany. Ponadto wykorzystuje sztuczną inteligencję do wyeliminowania rozmycia i odzyskania obrazu.\nNa przykład wyobraź sobie, że masz zdjęcie swojego zwierzaka, które poruszyło głową, powodując rozmycie obrazu przez ruch. Cóż, ten program dba o rozwiązanie problemu i oferuje wyraźne zdjęcie.\nMa jednak wadę, a mianowicie to, że ten program jest tak techniczny, że może być trudno nauczyć się go używać, a także będzie wymagał dużo czasu i powolnego przetwarzania obrazu, co może skończyć się rozpaczą.\nTen program możesz go używać, gdy masz rozmyte zdjęcia, ale lekko, Innymi słowy, jeśli jest zbyt nieostry, nie przyda ci się to zbytnio. Poprawia ostrość i koryguje te wady, ale nie można tego osiągnąć na zdjęciach, które są bardzo rozmyte.\nDziś znamy Photoshopa i wiemy, że jest to jedno z najczęściej używanych programów w firmach, a także w domach. Zarówno ten, jak i jego „klon”, Gimp, są znani. Aby dowiedzieć się, jak naprawić nimi nieostre zdjęcie, po prostu przejdź do Filters / Sharpen. Tutaj, przy odrobinie cierpliwości, możesz poprawić wady swojego zdjęcia, aby uzyskać dobry ogólny wygląd zdjęcia.\nOczywiście, podobnie jak w przypadku programów graficznych, może przytłoczyć użytkowników, zwłaszcza jeśli jesteś nowicjuszem. I nie zrobi ci to wiele dobrego, jeśli zdjęcie będzie zbyt zniszczone.\nJest to darmowy i stary program, ale nie będzie nieskuteczny w naprawianiu zamazanego zdjęcia, wręcz przeciwnie. Dobrą rzeczą w tym jest to, że wystarczy wybrać zdjęcie, a automatycznie wykryje rozmycie masz i spróbujesz to naprawić, aby przestał być rozmazany.\nJak naprawić rozmyte zdjęcie w Internecie\nJeśli wolisz używać stron internetowych do poprawiania swoich zdjęć, nasze najlepsze zalecenia są następujące:\nJest to jedna z najbardziej znanych witryn do pracy z obrazami i zdjęciami. Ponadto ma tę zaletę, że jest to darmowy edytor online, więc nie będziesz się bać, jeśli naprawisz zdjęcie, ale nie będziesz mógł go pobrać. Co powinieneś zrobić? Pierwszą rzeczą jest odwiedzenie strony. Tam będziesz musiał przesłać zdjęcie, które chcesz naprawić i powinno znajdować się na twoim komputerze.\nGdy już to zrobisz, Kliknij opcję menu Filtr. Gdy już się w nim znajdziesz, podaj szczegóły i dostrój, aby pokazać narzędzie, które pozwoli Ci dostosować ostrość obrazu. Kiedy zobaczysz to dobrze, kliknij Zapisz i voila, będziesz mieć swoje zdjęcie.\nTo kolejny program, z którego możesz korzystać online. Aby to zrobić, wystarczy wejść na stronę internetową i otworzyć zdjęcie i wyretuszować nim. Gdy już to zrobisz, naciśnij przycisk „ustawienia”, a tam „ostrość”. Będziesz musiał poruszać się stopniowo, aż uzyskasz odpowiednią wyrazistość zdjęcia. Poza tym też możesz zmienić jasność i / lub kontrast obrazu.\nI voila, wszystko, co musisz zrobić, to zapisać wynik.\nNapraw rozmyte zdjęcie z telefonu komórkowego z systemem Android lub iOS\nNiezależnie od tego, czy masz telefon komórkowy z Androidem, czy iOS (Apple), są też aplikacje, które pozwalają naprawić wady na zdjęciach. W szczególności zalecamy:\nJest to aplikacja, której możesz używać na obu (Android i iOS) i która pomoże ci w retuszowaniu zdjęć. Co powinieneś zrobić? Najpierw pobierz i otwórz aplikację. W nim pojawi się symbol +, aby dodać zdjęcie. Weź ten, który chcesz naprawić i wybierz „Ostrość”. Tak więc, zamierzasz dostosować ostrość obrazu, aż zobaczysz go dobrze. Kiedy to zrobisz, kliknij Zapisz, a będziesz mieć zdjęcie.\nJest to inna aplikacja do użycia. Wystarczy go pobrać i otworzyć. Po zakończeniu otwórz obraz, który chcesz wyretuszować za pomocą aplikacji i to wszystko. Właściwie nie musisz robić nic więcej, ponieważ aplikacja sama dba o naprawę zdjęcia i zaoferowanie najlepszego możliwego wyniku.\nJest to więc jedno z najlepszych narzędzi dla tych, którzy nie mają dużego pomysłu.\nPo ustawieniu ostrości\nW takim przypadku ta aplikacja wymaga niewielkiej pomocy. Czy po otwarciu zdjęcia powinieneś wskazać punkty, w których widzisz, że jest nieostry lub zamazany pracować nad nimi i je naprawiać.\nPełna ścieżka do artykułu: Kreatywne online » Ogólne warunki » Fotografia » Jak naprawić rozmyte zdjęcie\nBernardo Rivera powiedział\nWszystko bardzo automatyczne. Ale zwykle nie dają bardzo dobrych wyników.\nNaprawiłem niektóre (tylko wtedy, gdy nie mam alternatywy, jeśli jesteście fotografami, jak myślicie o zrobieniu tylko jednej z każdej sceny ...? To tak, jakby nie mieć żadnej wersji z otwartymi wszystkimi oczami ... Zawsze musisz robić w najmniej 3) ... używając trybu LAB. Zmień tryb koloru na LAB i wyostrzaj tylko na kanale jasności.\nOdpowiedz Bernardo riveira\nAplikacja do edycji zdjęć: te są najlepsze