Nowy dokument Papieskiej Komisji Biblijnej a homoseksualizm\nW dniu 17 grudnia 2019 ukazał się we włoskim dzienniku La Repubblica komentarz do kilku, wyrwanych z kontekstu zdań dokumentu Papieskiej Komisji Biblijnej „Czym jest człowiek?” (Libreria Editrice Vaticana 2019), ogłoszonego i zaprezentowanego papieżowi Franciszkowi 16 grudnia 2019 roku. W komentarzu tym nie brak skrótów myślowych, przemilczeń i nadinterpretacji. Krótko mówiąc, cały ten komentarz jest misterną manipulacją, która błyskawicznie zaowocowała na łamach portalu Breviarium Historiæ Ecclesiæ Postconciliaris, który na jej podstawie wprost przypisuje Papieskiej Komisji Biblijnej „rozpoczęcie walki o afirmację homoseksualizmu i związków jednopłciowych”, z pogardliwym tagiem: „Pontyfikalna Komisja Biblijna wydała kolejnego gniota”. Chociaż tekst we włoskiej La Repubblica jest w tytule bardziej stonowany: „Kościół prosi o większą troskę duszpasterską nad związkami homoseksualnymi”. I trzeba przyznać, że sam ten tytuł, jakkolwiek mało precyzyjny, przynajmniej nie przekręca – i to o 180 stopni – zasadniczego przesłania Dokumentu Papieskiej Komisji Biblijnej, jak czyni to portal związany z „Kościołem Posoborowym”. Ale postawmy zasadnicze pytanie: na czym polega manipulacja dokonywana w prezentacji dokumentu na łamach La Repubblica, portalu Breviarium Ecclesiae Postconciliaris, a nawet w pełnym oskarżeń artykule Marcina Jendrzejczaka na portalu PCh24, noszącym alarmujący tytuł: „Sodoma spłonęła przez niegościnność? A co z homoseksualizmem?”?\n1. Relatywizacja głównej prawdy Biblii o małżeństwie przez jej fałszywe obramowanie kontekstowe\nPierwszym przekrętem jest wypaczenie sensu zasadniczego passusu, wyrażającego podstawową i niezmienną prawdę o małżeństwie: „instytucja małżeństwa, ustanowiona przez stabilny związek między mężem i żoną, jest stale przedstawiana jako oczywista i normatywna w całej tradycji biblijnej”, i że nie ma „przykładów legalnie uznanego związku między osobami tej samej płci” (n.185). Deformacja tego przesłania Biblii w komentarzu zamieszczonym na łamach La Repubblica dokonana została poprzez obramowanie go z jednej strony tytułem, będącym kluczem dla interpretacji, a w którym dużymi literami się pisze: „Kościół prosi o troskę duszpasterską o związki homoseksualne”. Tymczasem w przytoczonym tekście Dokumentu Papieska Komisja Biblijna wyraźnie i bez najmniejszego cienia wątpliwości stwierdza, że Pismo św. nie podaje „przykładów legalnie uznanego związku między osobami tej samej płci” (n.185). Co to znaczy? Otóż Objawienie w sposób ciągły i bardzo wyraźny mówi o małżeństwie jako związku mężczyzny i kobiety, których łączy sam Bóg Stworzyciel i im błogosławi, a Jezus Chrystus tę więź ustanawia sakramentem, czyli czyni z ich wspólnego życia drogę wiodącą do zbawienia i rozwinięcia w pełni tego talentu, którym jest bycie mężczyzną i bycie kobietą. Jeżeli Objawienie nie podaje przykładu żadnego „legalnie uznanego związku między osobami tej samej płci”, to znaczy, że takie związki nie są zgodne z Prawem Boga (Torą), czyli z Jego wolą jako Stworzyciela, a w Nowym Testamencie z ewangelią Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela.\nZ drugiej strony manipulacja dopełnia się przez to, że cytowany wyżej tekst dokumentu „Czym jest człowiek?” w komentarzu La Repubblica otoczony jest informacją, że „Papieska Komisja Biblijna zauważa jednak również głosy, które nie zgadzają się i domagają się akceptacji – na równi z akceptacją dla związków heteroseksualnych – homoseksualizmu i związków homoseksualnych jako prawowitego i godnego wyrazu człowieczeństwa”. Nie pisze się wyraźnie, że nie są to głosy członków Papieskiej Komisji Biblijnej, a komentator nie zadał sobie trudu, aby to doprecyzować. Zestawienie tych głosów z cytowaną wyżej podstawową tezą Dokumentu wyraźnie relatywizuje jej treść, a zwłaszcza przedstawiony w niej stwórczy (pochodzący od Boga Stworzyciela) i odkupieńczy (pochodzący od Chrystusa), nienaruszalny i ponadczasowy charakter małżeństwa, wpisany nieodwołalnie w historię zbawienia jako nierozerwalny związek jednego mężczyzny i jednej kobiety.\nWłaściwym kontekstem dla prawdy o małżeństwie w Biblii – podanym w Dokumencie – jest wprowadzenie do tej problematyki, ujętej w paragrafie pod znamiennym tytułem: „Związek małżeński w dziejach ludzkości: problemy, normy, wykroczenia”. W punkcie nr 171 czytamy, że „perspektywa antropologiczna, którą propaguje Biblia, uznaje w miłosnym związku mężczyzny i kobiety realizację projektu, który chce dla człowieka Stwórca (Rdz 1–2). Stałe i jednomyślne docenianie relacji małżeńskiej, z jej ukoronowaniem w postaci prokreacji i wychowania dzieci, staje się podstawowym elementem etycznych i religijnych ram tekstu natchnionego”. Ale równocześnie jako zagrożenie dla tego kreacyjnego modelu związku małżeńskiego dokument „Czym jest człowiek?” przywołuje te stronice Biblii, które uwidaczniają, jak na przestrzeni wieków ludzie go wypaczali poprzez „niewłaściwe podejścia i transgresywne zachowania, które wykoślawiają doskonałą formę związku małżeńskiego zaplanowaną przez Boga (modalità improprie e comportamenti trasgressivi che deturpano la forma perfetta dell’unione sponsale predisposta da Dio)”. Następnie wskazuje się na różne przyczyny tych wypaczeń: czynniki natury ekonomicznej i prestiżu społecznego, wpływ kultur inspirowanych bałwochwalczymi kultami płodności, czy wręcz „żądze ludzkiego serca tak łatwo skłaniającego się ku głupocie i przemocy”. Jednak zapisana w Biblii historia zbawienia i Bożej pedagogii „prowadzi do stopniowej, ale zarazem ostatecznej afirmacji związku mężczyzny i kobiety jako jedynego modelu „związku” małżeńskiego. Jednocześnie, w kontraście do niego, z rosnącą surowością Biblia wyraża potępienie praktyk transgresywnych (w sferze seksualnej) sprzecznych z prawem Bożym”.\n2. Próba przypisania Papieskiej Komisji Biblijnej opinii przez nią cytowanych, z którymi się nie zgadza\nManipulacją jest kolejny fragment komentarza w La Repubblica, w którym przypisuje się Papieskiej Komisji Biblijnej niemal jako jej własne tych opinii, które ona jedynie referuje, odnotowując rzetelnie to, co w publicznej debacie na temat homoseksualizmu pojawia się jako roszczenie. Nie przeszkadza autorowi komentarza czynić podobnych sugestii, nawet jeżeli wyraźnie brzmiące zdanie, które służy jako wprowadzenie do prezentacji tych poglądów, z którymi Biblia, a co za tym idzie także Papieska Komisja Biblijna się nie zgadza, jest bardzo precyzyjne. A brzmi ono tak: „Od jakiegoś czasu, zwłaszcza w kulturze zachodniej, ujawniły się głosy sprzeciwu (dissenso) względem poglądów antropologicznych zawartych w Piśmie świętym, tak jak one są rozumiane i przekazywane przez Kościół w ich normatywnym znaczeniu”. Ale w komentarzu dziennika La Repubblica czytamy dosadne stwierdzenie, że „Papieska Komisja Biblijna zauważa jednak również głosy sprzeciwu, które domagają się akceptacji – na równi z akceptacją dla związków heteroseksualnych – homoseksualizmu i związków homoseksualnych jako prawowitego i godnego wyrazu człowieczeństwa” (n.185). Pominięto informację o tym, że są to głosy, które nie ujawniły się w łonie Papieskiej Komisji Biblijnej, ale „zwłaszcza w zachodniej kulturze”, z którymi Komisja ta stanowczo polemizuje.\nPapieska Komisja Biblijna bowiem już we wprowadzeniu do całego paragrafu o znamiennym brzmieniu „zachowania transgresywne” (modalità trasgressive) w odniesieniu do związku małżeńskiego (nn.181-195) podaje bardzo ważny klucz interpretacyjny do takich wykroczeń przeciw objawionemu Prawu Bożemu jak kazirodztwo, cudzołóstwo, prostytucja, homoseksualizm: „Pismo Święte nie tylko wspomina o problematycznych aspektach instytucji małżeństwa, ale potępia także postawy uwłaczające dobru, które będąc przeciwnymi woli Bożej, podlegają zatem – uważanym za proporcjonalne – karom” (n.185). A konkludując passus, w którym przytoczone zostały roszczenia współczesnej kultury zachodniej dotyczące homoseksualizmu i związków homoseksualnych (n.181 – otwierający większy fragment nt. homoseksualizmu – nn.181-195) Papieska Komisja stwierdza: „Wydaje się zatem koniecznym przebadanie fragmentów Pisma Świętego, w których porusza się problematykę homoseksualną, w szczególności tych, w których praktyki te są ganione i potępiane. Natychmiast należy podkreślić, że Biblia nie mówi o inklinacji erotycznej do osoby tej samej płci, a tylko o aktach homoseksualnych” (n.185-195). I następuje szczegółowa analiza tekstów biblijnych Starego Testamentu (Rdz 19; Sdz 19, Kpł 18,22 i 20,13), dopełniona analizą najważniejszych w tej materii fragmentów ksiąg nowotestamentowych (Rz 1,26-27; 1 Kor 6,9 e 1 Tm 1,9-10).\n3. Odwrócna i zawężona interpretacja homoseksualizmu i „związków” homoseksualnych w tekście PCh24\nNa łamach portalu PCh24 w dniu 22 grudnia 2019 roku ukazał się artykuł Marcina Jendrzejczaka pod alarmującym tytułem: „Sodoma spłonęła przez niegościnność? A co z homoseksualizmem? [ANALIZA]”. Autor zadał sobie trud, aby przedstawić krytykę dokumentu Papieskiej Komisji Biblijnej, jaką napisała Diane Montagne [lifesitenews.com], popierając jej argumenty swoimi dopowiedzeniami. Według tej autorki Papieska Komisja Biblijna sugeruje, że to nie homoseksualizm ściągnął na Sodomę karę Bożą. Jak pisze Montagne, według teologów z Komisji opisana w Księdze Rodzaju „historia nie służy jednak przedstawieniu wizerunku całego miasta zdominowanego przez niepohamowane homoseksualne żądze, lecz potępia postępowanie społecznych i politycznych instytucji niezamierzających witać przybysza z szacunkiem, upokarzających go [...]”. Interpretację tę wspiera według autorów fragment Księgi Mądrości, wskazujący, że to właśnie nienawiść wobec przybyszy przyczyniła się do kary wymierzonej Sodomie i Egiptowi”. Komisja stosuje wedle dziennikarki „strategię retoryczną służącą przesunięciu obserwowanego (ang. perceived) nauczania Kościoła w kierunku radykalnej ideologii gender naszych dni, bez jednoczesnego dążenia do odrzucenia całego tego dystansu (dzielącego Kościół od genderyzmu - przyp. MJ) za jednym posunięciem”.\nA dalej już M. Jendrzejczak stawia pytanie: „Czy jednak usprawiedliwione jest redukowanie grzechu sodomskiego do niegościnności?” I powołując się na autorów książki W obronie wyższych praw, stwierdza: „Pogarda dla ubogich i przybyszów wpisuje się w grzech mieszkańców Sodomy – ten jednak nie sprowadza się wyłącznie do niego. Mieszkańcy ukaranego miasta dopuszczali się nie tylko jej. Popełniali nieprawość na najrozmaitsze możliwe sposoby. Wybitny egzegeta Korneliusz a Lapide (1567-1637) stwierdzał, że wśród rozlicznych grzechów, jakich dopuszczali się Sodomici znajdują się pycha, przesyt i obfitość, lenistwo i brak miłosierdzia. To właśnie niemiłosierna postawa wywołała w konsekwencji nienaturalne zachowania seksualne. W każdym razie, jak twierdzą autorzy książki W obronie wyższych praw, „jest zatem jasne, że chociaż mieszkańcy Sodomy dopuszczali się różnych wzajemnie ze sobą powiązanych grzechów, to grzechem, który sprowadził na nich karę Bożą, był homoseksualizm. Tak brzmi jednomyślna interpretacja Ojców Kościoła i wszystkich egzegetów pozostających w zgodzie z Tradycją” – wyrokuje M. Jendrzejczak.\nI na koniec tych wywodów M. Jendrzejczak formułuje oskarżenie skierowane pod adresem Papieskiej Komisji Biblijnej, mające na celu zdemaskować jej szkodliwe dla prawdy i Tradycji działanie: „Dążenia do zmiany tej narracji, do uwolnienia jej od kulturowego kontekstu czy głębszego wydobycia treści biblijnej stanowią raczej przejaw ulegania współczesnym modom niż głębszego poznania Pisma. Rozmydlanie przesłania biblijnej historii o Sodomie szkodzi koniec końców także samym grzesznikom, którym przykład zniszczonego miasta – dzięki swemu dramatyzmowi – służy za wezwanie do nawrócenia i szczęścia, którego Bóg pragnie dla wszystkich. Także dla zmagających się z problemem homoseksualizmu”.\nAle czy rzeczywiście Papieska Komisja zmienia narrację Rdz 19, rzekomo wskazując jedynie na niegościnność jako przyczynę zagłady Sodomy? Czy rozmydla przesłanie biblijnej historii o Sodomie? Czy Komisja rzeczywiście stosuje strategię retoryczną służącą przesunięciu nauczania Kościoła w kierunku radykalnej ideologii gender naszych dni – jak z kolei na podstawie pobieżnej analizy jednego punktu autorytatywnie zawyrokowała D. Montagne? Aby na te oskarżenia rzetelnie odpowiedzieć – wykazując ich nietrafiony, jedynie powierzchownie i pozornie „uzasadniony” charakter – należy przeprowadzić szczegółową i wnikliwą analizę wszystkich fragmentów dokumentu „Czym jest człowiek?” poświęconych homoseksualizmowi (nn.181-195).\nZ analiz dotyczących Sodomy (Rdz 19) i pokolenia Beniaminitów w Gaba (Sdz 19) wynika, że do bardzo ciężkiego grzechu braku otwartości na przybyszów (złamanie prawa gościnności, uznawanych przez niektórych komentatorów rzeczywiście za jedyny w tym fragmencie) dołącza się „poniżająca przemoc” seksualna (violenza mortifera), która podlega odpowiednio surowej karze (n.188; dokument podaje także tę drugą interpretację). W tym drugim kluczu teksty te interpretował już Kościół apostolski, o czym świadczą przywołane w dokumencie Papieskiej Komisji Biblijnej teksty z Drugiego Listu św. Piotra (2,6-10) i z Listu Judy (7).\nW dokumencie „Czym jest człowiek?” czytamy, że w Rdz 19 „miasto Sodoma jest obwiniane za nieprzyzwoitą praktykę seksualną, zwaną „sodomią”, polegającą na związkach natury erotycznej z osobami tej samej płci. W Rdz 19 mówi się o dwóch „aniołach” (w. 1), którzy nocowali w domu Lota, a którzy zostali otoczeni przez „mężczyzn z Sodomy” (w. 4), młodych i starych, całą społeczność, chcącą wykorzystać seksualnie tych cudzoziemców (w. 5). Użyty tu hebrajski czasownik to „poznać”, eufemizm relacji seksualnych, co potwierdza propozycja Lota, który w celu ochrony gości jest gotów poświęcić dwie córki, które jeszcze „nie poznały mężczyzny” (w. 8)”. I chociaż, jak czytamy dalej w tymże dokumencie Papieskiej Komisji Biblijnej, na pierwszy plan w analizie Rdz 19 wysuwa się brak otwartości na przybyszów, to jednak kanoniczna reinterpretacja tego tekstu w świetle 2 P 2,6-9 i Jud 7, gdzie ewidentnie wskazuje się na przemoc doświadczaną przez sprawiedliwego Lota, kazała w podsumowaniu stwierdzić, że „opowiadanie (Rdz 19) nie ma jednak na celu przedstawienia obrazu całego miasta zdominowanego przez nieokiełznane żądze natury homoseksualnej; potępia się raczej zachowanie podmiotu społecznego i politycznego, który nie chce z szacunkiem przyjąć obcego, zmierzając do poniżenia go, zmuszając go siłą do znoszenia odbierającej honor podległości”.\nJak widać, praktyki homoseksualne łączone są z określonym „podmiotem społecznym i politycznym” (miasto), który nie dlatego nie toleruje „obcego”, bo jest przybyszem i szuka chleba, ale dlatego, że nie podziela panującego w nim modelu transgresywnych relacji. Co więcej, ta nietolerancja przechodzi w przemoc seksualną zmierzającą do poniżenia i podeptania honoru i ludzkiej godności przybyszów. Jeszcze wyraźniej tę nietolerancję – tym razem zepsutego przez bałwochwalstwo pokolenia Beniamina – i poniżającą, wręcz niosącą śmierć przemoc natury seksualnej widać w Sdz 19. Ostatecznie zatem interpretacja Rdz 19 i Sdz 19 podana w dokumencie „Czym jest człowiek?”, w której łączy się element wrogości wobec obcych (głównie z uwagi na ich model życia małżeńskiego nie dopuszczający relacji homoseksualnych) i dominujące w zepsutym mieście (w jego kulturze) zachowania transgresywne rozumiane wręcz jako „poniżająca przemoc” depcząca honor i godność człowieka (i to gościa, który winien być specjalnie chroniony!), jest dwakroć mocniejsza niż te, które widzą w tych tekstach jedynie grzech sodomii lub tylko grzech braku gościnności.\nA krytykowi dzielnie strzegącemu „jednomyślnej interpretacja Ojców Kościoła i wszystkich egzegetów pozostających w zgodzie z Tradycją” dokument Papieskiej Komisji Biblijnej (n.186) przytacza nauczanie nie tylko Księgi Mądrości, ale i proroków. To nie dopiero Korneliusz a Lapide wyliczał inne grzechy Sodomy, ale czynili to już tacy prorocy jak Izajasz (zdrada Boga – 1,10; złe postępowanie – 3,9), Jeremiasz (cudzołóstwo, kłamstwo, złoczyńcy, brak nawrócenia – 23,14), Ezechiel („Oto taka była wina siostry twojej, Sodomy: ona i jej córki odznaczały się wyniosłością, zachłannością i spokojną beztroską, ale nie wspierały biednego i nieszczęśliwego, co więcej, uniosły się pychą i dopuszczały się tego, co wobec Mnie jest obrzydliwością”– 16,49-50; por. Syr 16,8). Jak widać, znacząca tradycja prorocka używała nazwy Sodoma (i Gomora) jako emblematycznego, ale mającego dosyć szerokie znaczenie, tytułu określającego miasto zepsute (città malvagia) (por. Pwt 32,32-34). Zanim rzuci się oskarżenie, należy sięgnąć do pełnego tekstu dokumentu. Więcej, należy przeczytać te teksty Pisma św., które są w nim przywołane jedynie w formie referencji (i bardzo skrótowo zasygnalizowane), jak w przypadku nauczania proroków o Sodmie.\nZ kolei odnosząc się do tekstów z Księgi Kapłańskiej (18,22 i 20,13), będącej sercem Tory, według których akty homoseksualne winny być karane śmiercią, Papieska Komisja Biblijna stwierdza: „Nie mamy informacji, że kara ta była kiedykolwiek wykonana. Pozostaje jednak faktem, że takie działania są uważane za ciężkie przestępstwo w świetle Prawa starotestamentowego i są surowo zakazane” (n. 189). Co więcej dodaje się, że jakkolwiek Prawodawca „nie podaje motywacji ani samego zakazu, ani surowej kary, to możemy twierdzić, że podana w Księdze Kapłańskiej norma ma na celu ochronę i promocję życia seksualnego otwartego na prokreację, w zgodzie z przykazaniem danym przez Stwórcę istotom ludzkim (Rdz 1,18), i troszcząc się naturalnie o to, żeby takie życie seksualne było wpisane w zgodny z Prawem model małżeństwa” (n. 190). Ale o tej interpretacji i retoryce Komisji Biblijnej ani D. Montagne, ani M. Jendrzejczak już nie wspominają...\nA bez wątpienia najmocniejszym argumentem, nowym, podanym przez Papieską Komisję Biblijną, który ukazuje istotę zła „związków” jednopłciowych, jest odniesienie ich do dzieła stworzenia, ujętego w Rdz 1,1 – 2,4a w oparciu o schemat „rozdzielania”, inaczej mówiąc, rozróżniania (diversita), na którym zasadza się cała logika dzieła stworzenia zawarta w stwórczym Słowie Boga. Poszczególne stworzenia powoływane są do istnienia w kolejne dni parami: dzień i noc; niebo i ziemia itd. Tak objawione w Rdz 1 „działanie stwórcze Słowa Boga znajduje swe zwieńczenie w rozróżnieniu między mężczyzną i kobietą (maschio e femina); a jego symboliczny walor zostaje zanegowany i zagrożony przez współżycie seksualne osób tej samej płci” (n.190). A zatem, w świetle tego stwierdzenia akty homoseksualne są nie tylko czynami naruszającymi Dekalog jako Prawo Przymierza z Bogiem, ale czymś co neguje najbardziej podstawowe dobro, jakim jest samo dzieło Bożego stworzenia, a nawet mu zagraża. Są nie tylko buntem względem Boga Stworzyciela, ale aktem niszczącym Jego dzieło, które On sam uznał za bardzo dobre (Rdz 1,31).\n4. Przemilczane nauczanie św. Pawła – wnikliwie analizowane w dokumencie Papieskiej Komisji Biblijnej\nApostoł Paweł kilka razy zabiera głos w sprawie homoseksualizmu. Jego nauczanie zostało wnikliwie przeanalizowane w dokumencie „Czym jest człowiek?”. Niestety, ani w artykule na łamach La Repubblica, ani w opracowaniu Marcina Jendrzejczaka na portalu PCh24 („Sodoma spłonęła przez niegościnność? A co z homoseksualizmem?”) nie zostało ono nawet wspomniane, poza jednym zdaniem o karze wpisanej w sam grzech.\nTymczasem apostoł Paweł – jak pisze Papieska Komisja Biblijna – zalicza stosunki homoseksualne (męskie i żeńskie) do grzechów ciężkich i umieszcza na listach przestępstw, które wykluczają człowieka z Królestwa Bożego (1 Kor 6,9-10). Listy te są podobne do Dekalogu i innych starostestamentowych wykazów grzechów łamiących Przymierze z Bogiem (por. n.191). Drugą listę grzechów (1 Tm 1,9.10) umieszcza w bardzo znaczącym kontekście, w którym mówi o uwodzicielskich doktrynach, będących przeciwieństwem „ewangelii chwały błogosławionego Boga” (1 Tm 1,11). Dla chrześcijan stosunki homoseksualne są grzechem ciężkim, nawet jeżeli poza środowiskami chrześcijańskimi mogły istnieć inne opinie. Są one dla niego fałszowaniem prawdy o Bogu Stwórcy i o stworzeniu i Prawa Bożego (por. n.192).\nNajobszerniej ten argument św. Paweł przedstawia w Rz 1,18-32, gdzie denuncjuje homoseksualizm jako ciężki grzech przeciw najwyższej wartości świata judaizmu, czyli Prawu Bożemu (a co tym idzie uznaje go za niesprawiedliwość – grec. adikia, por. w.18) i grzech przeciw Prawdzie bardzo ważnej w świecie greckim (i uznaje go za głupotę [grec. moria] i fałsz [pseudos] – por. ww.21-22.25), a będący owocem „zdeprawowanego rozumu” (grec. adokimos nous – w.28) i teorii usprawiedliwiających zło (w.32).\nJako grzech przeciw Prawu i Prawdzie św. Paweł łączy praktyki homoseksualne (podobnie jak jest to w Rdz 19) z brakiem prawdziwego poznania źródła Prawa i Prawdy, czyli Boga, przez ludy, do których nie dotarło jeszcze światło Objawienia w Rz 1,9-32. Nie rozpoznając Stworzyciela oddawali cześć „obrazom i rzeźbom” ludzi i zwierząt (Rz 1,20-25). Nie zrozumieli istotnej różnicy, pomieszali rzeczywistości odmienne, stąd fałszywa religia (idolatria). „Ten brak rozumu – wg Pawła – ma swoje konsekwencje natury antropologicznej, przede wszystkim wypaczenia natury seksualnej (distorsioni sessuali)” (n.193). Są one manifestacją „nieczystości” (akatharsia), „rozumianych jako bezczeszczenie własnych ciał”, a wszystko to objawia się w emblematyczny sposób w homoseksualnych praktykach żeńskich i męskich. Zamiana wiary w Boga prawdziwego w bałwochwalstwo ma skutek w postaci zmiany w relacjach seksualnych, i z tego też powodu określone są one jako „przeciwne naturze” (Rz 1,26). Co papieska Komisja Biblijna wyjaśnia słowami: „Określenie to winno być rozumiane jako wskazanie na coś, co kontrastuje z rzeczywistością stworzoną, a mianowicie rzeczywistością ciał obdarzonych różnorodnymi cechami płciowymi (corpi sessuati, che hanno in loro stessi una differenza) i celowością, która nie jest rozpoznawana. Co więcej, tej różnorodności i tej celowości wpisanej w ciało mężczyzny i ciało kobiety nie okazuje się posłuszeństwa, gdy się praktykuje relacje seksualne z osobami tej samej płci” (n.193).\nWedług apostoła Pawła stosunki homoseksualne manifestują jedynie „pragnienia serca” (terminologia, która wskazuje na nieuporządkowane namiętności, gdzieindziej określone jako „żądze cielesne”; por. Ga 5,16-17; Ef 2,3); w istocie, wszystko to zostaje skwalifikowane jako „bezecne namiętności” (Rz 1,26), „bezwstyd” (Rz 1,27), „aberracja” (Rz 1,27). W ten sposób Paweł aktualizuje nauczanie Księgi Kapłańskiej, wprowadzając jedną ważną różnicę, polegającą na tym, że widzi w tych aktach przejaw głupoty, która sama w sobie jest rodzajem kary. Z tej racji czytamy w dokumencie: „Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę bezecnych namiętności (…) tak że na samych sobie ponoszą zapłatę należną za zboczenie (Rz 1,26-27). Tak więc człowiek winien widzieć w życiu seksualnym, które nie uznaje naturalnych różnic symptom wypaczenia prawdy” (n.193).\nW dalszej części swego wykładu na temat stosunków między osobami tej samej płci św. Paweł wyciąga wnioski natury społecznej. Brak poznania prawdziwego Boga, prowadzi w życiu społecznym do zachowań niszczących porządek i do przemocy. I dotyczy to wszystkich relacji interpersonalnych. W Rz 1,29-31 podaje całą ich listę, przez którą poznajemy, w jak ciężkiej sytuacji znajduje się świat widziany oczami apostoła oświeconego światłem Prawa i Ewangelii. Dochodzi nawet do zuchwałego odwrócenie do góry nogami najważniejszych wartości dobra i zła: „Oni to, mimo że dobrze znają wyrok Boży, iż ci, którzy się takich czynów dopuszczają, winni są śmierci, nie tylko je popełniają, ale nadto chwalą tych, którzy to czynią” (Rz 1,32). Przyczyną główną tego odwrócenia jest kłamstwo dotyczące Boga Stworzyciela: ludzie ci chcą samych siebie uznawać za bogów (idąc za podszeptem Kusiciela z Rdz 3) i nazywać dobrem to, co jest wypaczeniem dzieła Stwórcy.\nPrzytaczana przez mnie w powyższych paragrafach medialna krytyka dokumentu Czym jest człowiek? bodaj najlepiej uzasadnia zawarty w nim apel o inteligentną interpretację tekstów Pisma św. i jego ponadczasowego orędzia antropologiczno – zbawczego; o interpretację wolną od fundamentalistycznej i powierzchownej dosłowności, żonglującej wyrwanymi, pojedynczymi tekstami czy nawet fragmentami świętego tekstu, w ich oderwaniu od całości przesłania Biblii oraz jej rozumienia już w tradycji religijnej ludu Przymierza (np. prorocy; mędrcy) i w Kościele apostolskim, bez uwzględniani ich gatunków literackich i kulturowego zakorzenienia w określonym miejscu i czasie, które nie zagrażają ponadczasowemu przesłaniu, ale pozwalają je głębiej rozumieć i owocniej aplikować w Kościele i świecie współczesnym. Tylko taka interpretacja pomoże moralistom, pastoralistom, duszpasterzom i wiernym świeckim w podejmowaniu zbawczej troski o osoby dopuszczające się praktyk homoseksualnych, w obronie kultury i antropologii chrześcijańskiej przed nacierającą filozofią radykalnie sprzeczną z prawdą Objawienia i prawdą rozumu odczytującego zamysł Boga Stwórcy dotyczący mężczyzny i kobiety.\nKs. Henryk Witczyk, Członek Papieskiej Komisji Biblijnej\n Pełne brzmienie tekstu 2 P 2,6-10: „Także miasta Sodomę i Gomorę, obróciwszy w popiół, skazał na zagładę, dając przykład tego, co spotka bezbożnych, ale wyrwał sprawiedliwego Lota, który uginał się pod ciężarem rozpustnego postępowania ludzi nie liczących się z Bożym prawem – ten sprawiedliwy bowiem, mieszkając wśród nich, z dnia na dzień duszę swą sprawiedliwą miał udręczoną przeciwnymi Prawu czynami, które widział i o których słyszał – to wie Pan, jak pobożnych wybawiać z doświadczenia, niesprawiedliwych zaś jak zachowywać na ukaranie w dzień sądu, przede wszystkim zaś tych, którzy idą za głosem ciała w nieczystej żądzy i pogardę okazują Władzy: zuchwalcy, zarozumialcy, którzy nie wahają się przed wypowiadaniem bluźnierstw przeciwko „Chwałom”; Z kolei w Jud 7 i w jego bezpośrednim kontekście poprzedzającym czytamy: „Pragnę zaś, żebyście przypomnieli sobie, choć raz na zawsze wiecie już wszystko, że Pan, który wybawił naród z Egiptu, następnie wytracił tych, którzy nie uwierzyli; i aniołów, tych, którzy nie zachowali swojej godności, ale opuścili własne mieszkanie, spętanych wiekuistymi więzami zatrzymał w ciemnościach na sąd wielkiego dnia; tak samo Sodoma i Gomora, i okoliczne miasta – w podobny sposób jak one oddawszy się rozpuście i pożądaniu cudzego ciała – stanowią przykład przez to, że ponoszą karę wiecznego ognia”.\n Teksty brzmię następująco: „Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość! (…). Bo każdy, kto czyni jedną z tych obrzydliwości, wszyscy, którzy je czynią, będą wyłączeni spośród swojego ludu” (Kpł 18,22.29); „Ktokolwiek obcuje cieleśnie z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą, popełnia obrzydliwość. Obaj będą ukarani śmiercią, ich krew spadnie na nich” (Kpł 20,13).\nArtykuł Marcina Jendrzejczaka do przeczytania tutaj\nMt 7,15-28: Jezus naucza z mocą właściwą Mądrości Bożej\nHOMILIA NA XVIII NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ "A" (02.08.2020)\nHOMILIA NA XVII NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ "A" (26.07.2020)


Dawid Narożny spełnił nietypową prośbę ciężarnej partnerki. Mocny komentarz gwiazdora disco polo! | Disco-Polo.info\n2020-09-10T07:20:00+02:00 2020-09-10T07:20:00+02:00 Dawid Narożny spełnił nietypową prośbę ciężarnej partnerki. Mocny komentarz gwiazdora disco polo! https://disco-polo.info/uploads/news/2020/09/dawid-narozny-spelnil-nietypowa-prosbe-ciezarnej-partnerki-mocny-komentarz-gwiazdora-disco-polo-1599682071.jpg\nRedakcja , 10 Wrzesień 2020 07:20\nGwiazdy disco polo bardzo często dzielą się z fanami życiem prywatnym. Udostępniają w social mediach relacje z codziennych czynności lub przemyślenia w jakimś konkretnym temacie.\nW sieci często również udaje się dostrzec dobry humor, który towarzyszy artystom. Dawid Narożny, dodał post, który z pewnością zadziwi, później rozbawi, a na koniec pozwoli myśleć o nim w kontekście idealnego partnera, który dla swojej kobiety, jest w stanie zrobić dosłownie wszystko.\nNa fotografii, którą udostępnił wokalista, można dostrzec jego samego oraz dłoń Joanny, która robi mu make up!! Wszystko w domowych realiach, nie na planie teledysku.\nOkazuje się, że gwiazdor posłużył jako model swojej ukochanej, czego dowiadujemy się z opisu: „Moja myśl na dziś: Kiedy Kobieta w Ciąży mówi Ci że dziś jesteś modelem tzn. ŻE DZIŚ JESTEŚ MODELEM **RWA MAC!! P.S. Nigdy nie odmawiajcie kobiecie w Ciąży...”. Po przeczytaniu tej treści, nasuwa się jeszcze jeden wniosek.\nDawid dba o Asię w każdym kontekście. Jest jej oddany i robi wszystko, by czuła się jak najlepiej, szczególnie w obecnym stanie. Dodatkowo w ciekawy i zabawny sposób przekazuje fanom swoje spostrzeżenia i ważne sentencje.\nKto z Was pamięta? Dawid i Asia spodziewają się córeczki czy synka?\n#dawid narożny wokalista


Tynk silikatowy KABE SWISS NOVALIT T Silikatowa masa tynkarska 25kg - Tynki Silikatowe - Skład Budowlany Warszawa Lublin Kraków Wrocław\n«Wróć | Skład Budowlany Warszawa Lublin Kraków Wrocław » Tynki zewnętrzne » Tynki Silikatowe » Tynk silikatowy KABE SWISS NOVALIT T Silikatowa masa tynkarska 25kg\nKABE TYNK SILIKATOWY NOVALIT T\nSilikatowa - Polikrzemianowa (niskoalkaliczna) masa tynkarska do nakładania pacą\nTynki Kabe przykładowe kolory UWAGA RABATY!!! Zapytaj o cenę!\n*) przy użyciu produktu w systemie ociepleń, producent udziela gwarancji jedynie w przypadku zastosowania wszystkich składników systemu KABE THERM NV lub KABE THERM WM.\nWzględny opór dyfuzyjny dla tynku o gr. 2,0 mm: Sd = 0,08 m (wymóg normowy Sd ≤ 2,0 m);\nWspółczynnik nasiąkliwości powierzchniowej: w = 0,08 kg/m2h0,5 (wymóg normowy w ≤ 0,5 kg/m2h0,5).\nPodłoże musi być nośne, odtłuszczone, równe i suche oraz wolne od plam i wykwitów pochodzenia biologicznego i chemicznego (solnych lub korozyjnych). W przypadku występowania porostu glonów i/lub grzybów należy zastosować preparat do usuwania skażenia biologicznego ALGIZID Z / ALGIZID W. Wszelkie luźne, niezwiązane z podłożem warstwy (jak np.: odspojone tynki lub złuszczone powłoki malarskie) trzeba usunąć. W sytuacji, gdy nierówności podłoża są znaczne, ścianę należy wstępnie wyrównać zaprawą wyrównawczą, a następnie całą powierzchnię wyrównać i wygładzić zaprawą szpachlową. Przy małych nierównościach można od razu wykorzystać zaprawę szpachlową. Zastosowanie wyżej wymienionych zapraw powinno być zgodne z kartami technicznymi tych produktów. Podłoża chłonne przed nakładaniem zapraw wyrównawczych i/lub szpachlowych należy zagruntować odpowiednim preparatem. W przypadku nakładania polikrzemianowej masy tynkarskiej na nowo wykonanych podłożach mineralnych (tj.: beton, tynk cementowy i cementowo-wapienny) należy zachować min. 2-tygodniowy okres sezonowania. Przed zastosowaniem masy tynkarskiej w systemie ociepleń KABE THERM NV lub KABE THERM WM, należy wykonać warstwy podkładowe systemu zgodnie z technologią bezspoinowego ocieplania ścian zewnętrznych budynków. Polikrzemianową masę tynkarską można nakładać na zagruntowaną powierzchnię dopiero po całkowitym wyschnięciu warstwy zbrojonej, co w normalnych warunkach następuje po ok. 3-4 dniach.\nPrzed nakładaniem masy tynkarskiej podłoże należy zagruntować preparatem Grunt NOVALIT GT. Okres wiązania zastosowanego na podłożu preparatu w optymalnych warunkach pogodowych (w temperaturze +20°C i wilgotności względnej powietrza 55%) wynosi ok. 24 godzin. Po całkowitym związaniu naniesionego na podłoże preparatu można przystąpić do nakładania masy. W celu ograniczenia możliwości przebijania koloru podłoża przez fakturę wyprawy tynkarskiej (szczególnie przy zastosowaniu tynku o fakturze drapanej lub mieszanej), zaleca się zastosowanie preparatu gruntującego podbarwionego pod kolor tynku.\nOpakowanie zawiera produkt gotowy do stosowania. W razie konieczności można dodać niewielką ilość wody (max. 5% objętości masy). Po długim okresie magazynowania, a bezpośrednio przed użyciem, masę należy dokładnie wymieszać (wiertarką/mieszarką wolnoobrotową z mieszadłem koszykowym), aż do uzyskania jednorodnej konsystencji. Dalsze mieszanie nie jest wskazane, gdyż może doprowadzić do nadmiernego napowietrzenia masy.\nMasę tynkarską nakładać na podłoże cienką, równomierną warstwą na grubość ziarna, za pomocą pacy ze stali nierdzewnej. Następnie pacą plastikową wyprowadzić fakturę tynku, zacierając nałożoną masę ruchami kolistymi (faktura pełna i mieszana) lub ruchami podłużnymi w kierunku pionowym lub poziomym (faktura drapana). Masę tynkarską o fakturze modelowanej należy nakładać pacą ze stali nierdzewnej na grubość 1÷5 mm, a następnie w zależności od potrzeb wyprowadzić wzór wałkiem, pacą lub gąbką. Wyprawę tynkarską o fakturze gładkiej wykonuje się w dwóch etapach. Najpierw należy wykonać według powyższego opisu wyprawę tynkarską o fakturze pełnej, a następnie (po jej wyschnięciu) nałożyć drugą warstwę masy tynkarskiej o fakturze modelowanej. Masę o fakturze modelowanej należy zacierać ruchami kolistymi, dokładnie wyrównując całą powierzchnię wyprawy.\nCzas związania (utwardzenia) nałożonej na podłoże masy tynkarskiej (w temperaturze +20°C i wilgotności względnej powietrza 55%) wynosi ok. 24 godzin.\nUwaga: Niska temperatura i wysoka wilgotność powietrza wydłużają okres wiązania, nawet do kilku dni. Nowo nałożoną masę tynkarską należy chronić przed opadami atmosferycznymi, aż do całkowitego związania i utwardzenia. Pomieszczenia zamknięte po otynkowaniu należy wietrzyć, aż do zaniku specyficznego zapachu.\nNa efekt końcowy wykonanej wyprawy tynkarskiej może mieć wpływ rodzaj podłoża. Dlatego też, w przypadku występowania niejednorodnego podłoża zaleca się wcześniejsze wyrównanie całej powierzchni zaprawą szpachlową.\nW celu uniknięcia różnic kolorystycznych niezbędne jest wykonanie powierzchni stanowiącej odrębną całość architektoniczną w jednym cyklu roboczym, metodą „mokre na mokre”. Bezpośrednio po zakończeniu prac narzędzia należy umyć wodą. Podczas nakładania i wiązania masy tynkarskiej powinna występować bezdeszczowa pogoda z temperaturą powietrza od +5°C do +25°C. Należy unikać pracy na powierzchniach bezpośrednio nasłonecznionych i przy silnym wietrze. W celu ochrony niezwiązanej wyprawy tynkarskiej przed szkodliwym oddziaływaniem czynników atmosferycznych zaleca się zastosowanie na rusztowaniach odpowiednich siatek ochronnych.


Nowoczesny sprzęt dla dyżurnych policji - Aktualności - Policja.pl\nNowoczesny sprzęt dla dyżurnych policji\nDyżurni Komendy Wojewódzkiej Policji w Rzeszowie od wczoraj dysponują nowoczesnym sprzętem teleinformatycznym i pracują na nowym, wyremontowanym Stanowisku Kierowania. Przebudowanie i unowocześnienie pomieszczeń dyżurki było możliwe dzięki środkom pozyskanym w ramach projektu współfinansowanego przez Unię Europejską.\nDo dyspozycji dyżurnych oddano nowoczesny sprzęt teleinformatyczny – stacje dostępowe, laptopy, urządzenia wielofunkcyjne, nowoczesne telefony, ścianę medialną oraz radiowe konsole. Dzięki ścianie medialnej, na czterech niezależnych ekranach LCD, dyżurni będą mogli śledzić System Wspomagania Dowodzenia, w tym mapę zaangażowania patroli policyjnych, a także Krajowy System Informacji Policji. Ekrany mają również podłączenie do internetu. Inną nowością są radiowe konsole dotykowe zapewniające dyżurnym łączność radiową.\nRemont dyżurki trwał trzy miesiące, kosztował ponad 600 000 złotych. Wyposażenie pomieszczeń Stanowiska Kierowania w KWP w Rzeszowie zrealizowano w ramach projektu: „Poprawa stanu bezpieczeństwa na terenie województwa podkarpackiego poprzez wyposażenie jednostek Policji w specjalistyczny sprzęt …”. Jest to projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013. Całkowita wartość projektu to 4 247 189 zł, w tym dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wynosi 3 610 110,65 zł.\nTen projekt, oprócz remontu i wyposażenia pomieszczeń dyżurnych, obejmuje również zakup ambulansu kryminalistycznego, samochodów terenowych i łodzi motorowych oraz specjalistycznego sprzętu dla Laboratorium Kryminalistycznego.


CO ZAMIAST URBAN OUTFITTERS - Poradnik Kobiety\nco zamiast urban outfitters\nPrzegląd przez wiosenne wyprzedaże\nDobra wiadomość dla niecierpliwych. Dopiero co zapoznałyśmy się z wiosennymi kolekcjami, a znów przyszła pora na wyprzedaże.\nperfekcyjnie potrafi łączyć paski z kwiatkami czy kratą. My proponujemy bardziej jesienny, cieplejszy zestaw. W galerii znajdziecie zdjęcia z wybiegów - dla osób lubiących eklektyzm mogą być naprawdę inspirujące! Spodnium Urban Outfitters ok. 230zł, futerko Pull & Bear 159,90zł , szalik Zara 169zł\nBlogerzy piszący o modzie czy szafiarki prezentujące w internecie swoją szafę stają się coraz bardziej popularni i dostają ciekawe propozycje. Jane Aldrige prowadząca Sea of Shoes została poproszona o zaprojektowanie obuwia dla sklepu Urban Outfitters. Tavi Gevinson prowadząca Style Rookie\nczęsto kwestia niedługiego czasu. Biżuterię Agaty Bieleń można już kupić w stacjonarnych sklepach w Pradze, Berlinie, Oslo, a także na Litwie, Łotwie i w Japonii. KOPI to pierwsza polska marka dostępna na platformie Urban Outfitters, a biżuteria 10 Deco Art sprzedawana jest w paryskim domu towarowym Bon\n3 cm w zwisie


Europoseł Hetman: Sadownicy muszą mieć zagwarantowaną cenę minimalną! - Prawo i dotacje\nAutor: Związek Sadowników RP 16 lutego 2020 13:59\nOd wielu miesięcy trwają prace nad wprowadzeniem w życie tzw. umowy kontraktacyjnej, która regulowałaby obrót towarami pomiędzy producentem a bezpośrednim jego odbiorcą / fot. shutterstock\nDotychczas jako jedyny na prośbę ZSRP odpowiedział Europoseł Krzysztof Hetman, z którym przedstawiciele Związku Sadowników RP, Zrzeszenia Producentów Wiśni i Krajowego Stowarzyszenia Plantatorów Czarnych Porzeczek spotkali się w poniedziałek 10 lutego br.\nSpotkanie poświęcone było omówieniu zagadnienia oraz przedstawieniu naszych założeń i propozycji związanych ze stanowiskiem Komisji Europejskiej odnośnie naszego projektu ustawy „zmianie ustawy o organizacji niektórych rynków rolnych oraz ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi”.\nW naszym odczuciu problemem nie jest tylko prawo Unii Europejskiej, ale przede wszystkim nasza administracja krajowa.\nMinister Rolnictwa i Rozwoju Wsi mimo wielu próśb spotkania się z organizacjami zaangażowanymi w pracę nad ustawą o umowach kontraktacyjnych w ciągu ostatnich 6 miesięcy nie wyraził takiej woli. Dlatego tym bardziej jesteśmy wdzięczni Eurodeputowanemu K.Hetmanowi za poświęcony czas, wysłuchanie nas i deklaracje zaangażowania i pomocy w procedowaniu naszych postulatów.


Nie letnia, a jesienna! Nadchodzi Noc Kultury 2020 – Polformance\nWszystkie atrakcje na świeżym powietrzu, dostępne dla zwiedzających całodobowo – tak zapowiada się tegoroczna edycja festiwalu Noc Kultury 2020. I choć pandemia koronawirusa wpłynęła na zmianę terminu i kształtu wydarzenia to przyszli widzowie nie będą mogli narzekać na nudę. Warto jednak wcześniej sprawdzić program wydarzenia, ponieważ w tym roku organizatorzy nie przewidują utworzenia punktów informacyjnych czy drukowanych afiszy.\nNoc Kultury to jedno ze słynniejszych lubelskich festiwali, które cieszy się popularnością nie tylko wśród rodowitych mieszkańców, ale i przyjezdnych studentów. Tegoroczne wydarzenie odbywać się będzie w noce między 9-11 października, w godzinach 19:00-2:00, na Starym Mieście oraz Śródmieściu. Motywem przewodnim będzie Miastoczułość.\n– Zapraszamy do serdecznego spojrzenia na miasto, do odkrywania jego niedoskonałego piękna, niepozbawionego rys i zmarszczek. W tę jedną noc Lublin zmienia swoje oblicze nie do poznania, ale nie udaje podlotka. Jest dojrzały, piękny, mądry i ma wiele do powiedzenia.\nCzuła jest noc pisał poeta, Noc Kultury będzie doskonałą okazją by spotkać się w mieście mile widzianym. W nocy 6/7 czerwca będziemy patrzeć na miasto z czułością – czytamy na stronie organizatora.\nW programie Nocy Kultury 2020 znajdziemy 1 muzyczny spacer, 17 sztuk wizualnych oraz 3 inne wydarzenia. Odbywać się one będą głównie przy ul. Ku Farze, Radziwiłłowskiej, Jezuickiej 16, Grodzkiej 7, Bramie Rybnej, Placu Litewskim (Fasada Pałacu Czartoryskich), Szambelańskiej, Placu Łokietka, Bernardyńskiej 15 (Perła-Browary Lubelskie S.A.), Archidiakońskiej oraz Zaułku Hartwigów.\nWstęp na wszystkie festiwalowe wydarzenia jest bezpłatny i nie wymaga wcześniejszych zapisów. Warto jest jednak wcześniej zapoznać się z nocnymi pokazami, ponieważ ze względów bezpieczeństwa, organizatorzy zrezygnowali z punktów informacyjnych oraz drukowanych programów. Powrót z nocnych spotkań z kulturą wesprze Zarząd Transportu Miejskiego w Lublinie, który zwiększy liczbę kursów nocnych linii oraz zapewni bezpłatny przejazd nocnymi autobusami.\nProgram Nocy Kultury 2020 – Miastoczułość, dostępny jest na stronie www.nockultury.pl/program/.\nWydarzenie na Facebooku – www.facebook.com/events/945167879182489/\nFot. Noc Kultury/wydarzenie na FB\nTags: #Miastoczułość, #Noc Kultury 2020, #Warsztaty Kultury, kultura, Lublin, sztuka\nPrevious Zapłacimy drożej za bilety komunikacji miejskiej\nNext Zajęcia od 8 października. O co chodzi?


Full Moon – Ken Kelly ❤\nGłówna ⇒ 🎨Kelly Ken ⇒ Full Moon – Ken Kelly\nFull Moon – Ken Kelly\nW tym samym roku 1968 Kelly otrzymał swoje pierwsze profesjonalne zlecenie. Przed przekazaniem pracy klientowi pokazał ją Frankowi Frazette’owi, aby usłyszał jego opinię. Frazetta pomyślała, że kobieta na obrazie to zbyt przerażony wyraz twarzy. Musiałem napisać nową na starej twarzy, która okazała się bardziej udana. Teraz wszystko było świetne. Ta praca została wykonana dla magazynu Vampirella Warrena i nosi tytuł Hidden Aggression. Przez resztę roku Ken pracował również dla magazynu Warren i Skywalda.\nW 1969 roku Kelly zaczął projektować okładki książek i od tego czasu aktywnie współpracuje z wieloma poważnymi wydawcami. Ken Kelly zilustrował dzieła literackie takich sławnych autorów fantasy jak Robert Howard, Robert Adam i inni stali liderzy sprzedaży. Równolegle z produkcją kurtek przeciwpyłowych Kelly współpracowała z większością producentów zabawek, projektowała okładki albumów muzycznych, w tym grupę rockową Kiss, dla której stworzył dwa obrazy, za które otrzymał nominację najlepszego artysty złotej płyty roku.\nObrazy Ken Kelly są dosłownie wypełnione energią i pulsowaniem życia, przez lata pracy artysty nie utraciły zdolności budzenia wyobraźni i niosły widza do odległych miejsc, w których miały miejsce te wydarzenia. W obrazie Kała Kelly’ego „Pełnia księżyca” widzimy straszliwą transformację. Zaledwie minutę temu dziewczyna miała łagodnego kochanka, ale była północ, a zamiast jej ukochanej, nieszczęśnik zobaczył kudłatego potwora z wilczą twarzą, wydając rozdzierające serce wycie. Pełnia – czas wilkołaki.\nSmoki i Rycerze – Ken Kelly W przeciwieństwie do większości nauczycieli malarstwa, którzy niezmiennie zalecali swoim uczniom kontynuowanie studiów w wyższych instytucjach artystycznych, pani Valerious miała całkowicie przeciwne podejście. Przekonała rodziców Kena, by nie nalegali na kontynuowanie edukacji artystycznej po tym, jak Ken ukończył szkołę średnią. Pani Valerious myślała, że zniszczy to jego naturalny i niepowtarzalny styl. To było tylko na......\nFull Moon – Ken Kelly.\n← Najczystsze Zdrowaś – Gniew wrogom – Nicholas Roerich\nBlisko morza – Paul Gauguin →


Wiadomości24 » Cywilizacja » Nauka » Warsztaty „Media-Kultura”\nData dodania: 2008-05-19 22:49\nWe Wrocławiu odbywają się warsztaty pod hasłem „Media-Kultura”. Przeznaczone są, jak sama nazwa wskazuje, dla osób zainteresowanych mediami oraz kulturą. Dotyczą zagadnień dziennikarstwa, internetu oraz public relations. Udział w programie jest bezpłatny!\nProgram „Media-Kultura” to pomysł Wrocławskiego Stowarzyszenia Multimedialnego (WSM). Współorganizatorami są: Wrocławskie Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych oraz Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej (IDziKS) Uniwersytetu Wrocławskiego. To cykl wykładów połączonych z warsztatami, przeznaczonych dla licealistów oraz studentów zainteresowanych tematyką dziennikarstwa, internetu oraz public relations.\nJak mówią organizatorzy, ich intencją jest „przekazanie podstawowych informacji z zakresu krytyki kulturalnej, dziennikarstwa online, fotografii prasowej, strategii PR i reklamy internetowej”. Podczas zajęć można się również dowiedzieć więcej o studiach w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWr. Udział w programie jest bezpłatny! Wszystkie zajęcia oraz imprezy dodatkowe rozpoczynają się o godz. 18. Wykłady odbywają się we Wrocławskim Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych „Sektor 3” (ul. Legnicka 65).\nCo już było, a co przed nami\nDo tej pory miały już miejsce dwa spotkania, wykłady połączone z warsztatami: 16 maja Jakub Mazurkiewicz (wiceprezes WSM, absolwent Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWr, obecnie dziennikarz magazynu „Aktivist”) prowadził zajęcia dotyczące projektowania strategii PR, 19 maja Paweł Wencel (prezes WSM, dyrektor zarządzający Rabbits.pl) mówił o reklamie internetowej i marketingu szeptanym.\nWe wtorek, 20 maja, dr Arkadiusz Lewicki (IDziKS) miał wygłosić wykład oraz poprowadzić warsztaty dotyczące podstaw krytyki filmowej. Niestety, spotkanie to zostało odwołane z powodu choroby dr Lewickiego. W kolejnych dniach odbędą się podobne zajęcia. Każde następne będzie dotykać innej dziedziny sztuki: 21 maja wykłady i warsztaty z dr Urszulą Glensk (IDziKS) zostaną poświęcone podstawom krytyki literackiej, 26 maja Marta Bryś (Nowa Siła Krytyczna) opowie o krytyce teatralnej, natomiast 27 maja Alicja Zalewska (G-punkt.pl) poprowadzi zajęcia na temat krytyki muzycznej.\nOrganizatorzy projektu przewidzieli także dodatkowe atrakcje. W piątek, 23 maja, zapraszają do „Sektora3" na projekcję filmu „Szok w toku”, wyróżnionego podczas 6. Festiwalu Kina Amatorskiego i Niezależnego KAN 2005 „za prawdę o mediach” i spotkanie z jego autorką, Beatą Marciniak. W przyszłym tygodniu, 29 maja, w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWr (ul. Joliot-Curie 15) odbędzie się spotkanie z reżyserem filmowym Janem Komasą w ramach cyklu MovieWro. Projekt „Media-Kultura" zakończy się 30 maja. Na godz. 18 przewidziano w „Sektorze3” spotkanie z Adamem Lachem (Manual Agency/Newsweek) poświęcone fotografii prasowej, o godz. 20 zainteresowani będą mogli w tym samym miejscu spotkać się z profesorem Leszkiem Pułką (IDziKS), aby dowiedzieć się więcej na temat mediów lokalnych oraz specyfiki studiów w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWr.\nWięcej informacji na temat projektu „Media-Kultura”\nWrocławskie Centrum Wspierania Organizacji Pozarządowych „\nTagi: Wrocław Wrocławskie Stowarzyszenie Multimedialne Media-Kultura wsm paweł wencel


Maryla Rodowicz ma powód do radości! Właśnie została ...\nMaryla Rodowicz ma powód do radości! Właśnie została …\n02/02/2020 14/05/2020 Dziennikarz wsieci24.pl\nMaryla Rodowicz to bez dwóch zdań królowa polskiej piosenki. Choć w prywatnym życiu wokalistki jest wiele zawirowań, to na pewno ten ogromny sukces przyćmi wiele niepowodzeń. Szczególnie z mężem i niską emeryturą.\nMaryla Rodowicz od końca lat 60 ze swoimi piosenkami sprawiła, że chyba nie ma Polaka, który by o niej nie słyszał. Wielka artystka nie ma sobie równych. Żadna piosenkarka nie może się z nią mierzyć. W końcu Rodowicz to wyjątkowy głos, popularne piosenki i odważne stroje!\nMaryla Rodowicz przejdzie do historii\nWszystko za sprawą ostatniego konkursu na piosenkę wszech czasów! Polskie Radio na swoje 95-lecie ogłosiło konkurs na najlepszą piosenkę. Oczywiście wynik mógł być tylko jeden: Maryla Rodowicz i „Małgośka„. To właśnie piosenka „Małgośka” zdeklasowała inne znane tytuły jak na przykład „Dziwny jest ten świata”. Słuchacze Polskiego Radia wybrali piosenkę „Małgośka” za hit hitów! Piosenka z 1974 roku nadal jest słuchana. To dopiero powód do radości dla Maryli, że została tak uhonorowana.\nNie jest zamrażana!\nKonkurs ogłoszony przez Polskie Radio i wygrana piosenki „Małgośka” to ewidentny dowód na to, że Maryla Rodowicz jest aktywna cały czas. Wiele osób śmieje się, że Maryla jest tylko odmrażana na czas Sylwestra. A już 1 stycznia ponownie zamrażana! Nasza królowa pokazała całej Polsce, że osiąga sukcesy nie tylko w czasie ostatniej nocy w roku!\nZOBACZ: Monika Olejnik w żałobie?! Dziennikarka TVN bardzo przeżywa to odejście!\nMaryla Rodowicz – Królowa jest tylko jedna\nTen ogromny sukces na dobre zapisze Marylę w historii polskiej muzyki i Polskiego Radia. Wszyscy, którzy wzięli udział w głosowaniu i postawili na „Małgośkę” pokazali jedną rzecz: królowa jest tylko jedna! Choć wiele wokalistek próbowało osiągnąć to co Maryla, to jednak Rodowiczowej nikt nie jest w stanie podrobić!\n← Czy na studniówce można pić alkohol? Zmiany w regulaminach?\nDobra wiadomość! Kawa zmniejsza RYZYKO… →\nGwiazda serialu „Na dobre i na złe” pozuje nago! Zniewalająca fotka!\n18/10/2020 18/10/2020 Natalia Tomaszewska\nPraworządność w Polsce jest łamana? Znów debata w PE


Znaki przeciwpożarowe i ewakuacyjne - BHPEX Zielona Góra\nHome Dział PPOŻ Sprzęt przeciwpożarowy Znaki przeciwpożarowe i ewakuacyjne\nJeżeli jesteś pracodawcą, to masz obowiązek stosowania znaków lub sygnałów bezpieczeństwa wszędzie tam, gdzie inne środki stosowane w organizacji pracy, a także ochrony zbiorowej nie wystarczają. Chodzi tu głównie o znaki przeciwpożarowe i ewakuacyjne. Dodatkowo konieczne jest zapewnienie instrukcji, dotyczących stosowanych w zakładzie pracy znaków, obejmujące rzeczy takie, jak znaczenie znaków i sygnałów, jak i również zasady zachowania się pracowników, których one dotyczą.\nGdzie można tanio kupić znaki przeciwpożarowe i ewakuacyjne?\nOczywiście w naszej firmie. Jeżeli potrzebujesz oznakowania swojego obiektu i poszukujesz najtańszej oferty, to dobrze trafiłeś. Oferujemy wszystkie niezbędne znaki o najlepszej jakości i luminacji.\nPosiadamy znaki w różnych formatach, w zależności od potrzeb klienta i parametrów budynku. Gwarantujemy, że dzięki wysokiej jakości i fotometryczności, nasze znaki będą widoczne z odpowiedniej odległości. Nasze znaki są oczywiście zgodne z polskimi przepisami i normami.\nJakie posiadamy znaki przeciwpożarowe i ewakuacyjne?\nNasze znaki dzielimy ze względu na różne parametry:\nLuminacja: nieświecące, fotoluminescencyjne\nMateriał znaku: naklejka, płyta sztywna PCV\nTyp znaku: z opisem, bez opisu\nZnak ,,Wyjście ewakuacyjne”\n,,Kierunek do wyjścia drogi ewakuacyjnej”\nZnak ,,Drzwi ewakuacyjne”\n,,Miejsce zbiórki do ewakuacji”\nSklep BHPEX z siedzibą w Zielonej Górze oferuje Państwu szeroką ofertę znaków przeciwpożarowych i ewakuacyjnych. W naszym sklepie internetowym można również zamówić znaki personalizowane. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nZnaki przeciwpożarowe Znaki ewakuacyjne


Najtrudniej jest tym, którzy pozostają – wsparcie psychologiczne w żałobie | Charaktery Plus\nNajtrudniej jest tym, którzy pozostają – wsparcie psychologiczne w żałobie\nMiłość - schematy i oczekiwania ODC. 8/8\nCzy każdy rodzaj żałoby spotyka się z równym wsparciem i dlaczego społeczne rytuały mogą być pomocne w jej przeżywaniu?\nWśród wielu strat, jakich doświadczamy w ciągu życia, śmierć bliskiej osoby jest często jedną z najtrudniejszych. Z jednej strony przez swoją powszechność wydaje się oswojona i doskonale zrozumiana, z drugiej zaś osoby przeżywające żałobę wciąż nie zawsze czują się odpowiednio wsparte, potraktowane czy rozumiane. Czym w takim razie jest żałoba? Kiedy jest naturalnym stanem, odpowiedzią na nieodwracalną utratę kogoś bliskiego, a kiedy warto zwrócić uwagę na niektóre jej aspekty? W końcu czy każdy rodzaj żałoby spotyka się z równym wsparciem i dlaczego społeczne rytuały mogą być pomocne w jej przeżywaniu?\nŻAŁOBA – CZYM WŁAŚCIWIE JEST?\nŻałoba jest absolutnie naturalnym stanem następującym po śmierci bliskiej osoby. To, że jest ona powszechna, nie oznacza jednak, że każdy przeżywa ją tak samo – na sposoby przeżywania żałoby nakładają się cechy temperamentalne i osobowościowe, okoliczności śmierci osoby bliskiej, nagromadzenie innych czynników stresogennych w danym okresie, kultura danej społeczności itd. Niezależnie od indywidualnego sposobu przeżywania żałoby u większości osób występuje jednak najogólniej rzecz biorąc znaczne i przedłużające się obniżenie nastroju. Jasne jest jednak, że mimo pewnych wspólnych dla żałoby i depresji objawów (obniżony nastrój, anhedonia, płaczliwość, problemy ze snem i apetytem, zaburzenia funkcji poznawczych) nie są one tożsame – w zdrowej, naturalnej żałobie nie pojawiają się czynniki takie, jak: obniżona samoocena, poczucie winy, myśli i zamiary samobójcze – te są domeną depresji i jeśli pojawiają się w przebiegu żałoby, powinny zaniepokoić i skłonić do sięgnięcia po fachową pomoc. Choć literatura i kryteria diagnostyczne podają różne ramy czasowe dla domknięcia okresu żałoby, najbezpieczniej jest przyjąć, że najważniejszym kryterium nie jest czas, a rodzaj i nasilenie objawów. Norma dla przeżywania żałoby jest naprawdę szeroka – część osób całkowicie upora się ze stratą w ciągu kilku miesięcy, inne będą potrzebowały na to kilku lat. Jeśli w międzyczasie żałobnicy żyją w miarę normalnie, a emocje i myśli związane z utratą bliskiej osoby nie uniemożliwiają codziennego funkcjonowania, raczej nie ma powodów do obaw. Warto również zaznaczyć, że żałoba może przebiegać sinusoidalnie – po okresach większej intensywności może pojawiać się względny spokój, zburzony na powrót jakimiś czynnikami, np. zbliżającą się rocznicą urodzin zmarłej osoby lub ważnym osobistym wydarzeniem życiowym, w którym zmarły nie będzie już uczestniczył (np. ślub). Zdarza się, iż pacjent czy klient, zgłaszając się do psychologa czy psychoterapeuty, przy okazji wspomina o tym, że w kilka czy kilkanaście lat po śmierci bliskiej osoby nadal przeżywa jakieś trudności, np. wzrusza się, oglądając raz na kilka miesięcy stare zdjęcia czy wspomina raz na jakiś czas wspólnie przeżyte chwile. Ważne jest, aby dopytać wtedy o inne objawy i codzienne funkcjonowanie pacjenta, jednak bardzo często rolą profesjonalisty jest po prostu znormalizowanie przeżyć pacjenta i psychoedukacja na temat różnicy między trwaniem w aktywnej, nasilonej żałobie, a zwyczajną pamięcią o bliskim, który odszedł i nadal żywymi (choć często słabszymi) uczuciami wobec niego.\nW literaturze mówi się również o stadiach czy etapach żałoby. Najpowszechniej znany jest model autorstwa Elizabeth Kübler-Ross, zakładający, iż żałoba przebiega w pięciu etapach:\nzaprzeczenie – moment niewiary w rzeczywistość straty, wypieranie faktu śmierci;\ngniew – złość kierowana w różnych kierunkach, czasem wobec osoby zmarłej, innym razem np. w kierunku personelu medycznego; gniew może również przybierać postać pytania „Dlaczego ja, dlaczego mnie to spotkało?”;\ntargowanie się – przybierające postać negocjacji z Bogiem czy losem;\ndepresja – pogrążenie w rozpaczy, obniżony nastrój;\nakceptacja – zaakceptowanie faktu straty, pogodzenie się z nią.\nInne typologie zachowują właściwie podobny układ czynników, nieznacznie różniąc się terminologią czy użytymi sformułowaniami. Większość autorów zgadza się jednak, że etapy te nie następują po sobie linearnie – konkretna osoba może przejść tylko przez część faz, mogą one nawracać czy występować w kolejności innej niż zaproponowana. Modele żałoby ułatwiają jednak nazwanie pewnych mechanizmów czy uczuć, a odniesienie się do typologii części pacjentów może przynieść ulgę....\nżałoba bliskie relacje związki śmierć wsparcie psychologiczne\nMiłość - schematy i oczekiwania


16 lutego 2010 | Blog Zbigniewa Kuźmiuka\nBezrobocie będzie rosło do końca 2012 roku\nOpublikowano 16 lutego 2010 Autor: Zbigniew Kuźmiuk\n1. W poprzednim tygodniu rząd po tygodniowych przepychankach pomiędzy PO i PSL, rząd przyjął i przesłał Komisji Europejskiej zaktualizowany program konwergencji do roku 2012. Większość komentatorów tego programu skupiła się na takich danych makroekonomicznych jak wzrost PKB, czy wysokość deficytu finansów publicznych albo długu publicznego w relacji do PKB.\nWzrost gospodarczy w latach 2010-2012 ma wynieść zdaniem rządu odpowiednio 3%, 4,5% i 4,2%. Deficyt finansów publicznych w relacji do PKB odpowiednio 6,9%, 5,9% i 2,9%. Dług publiczny w relacji do PKB odpowiednio 53%, 56,3% i 55,8%.\nW komentarzach zwracano uwagę na prognozowane wyraźne przyśpieszenie wzrostu gospodarczego, a szczególnie na wyraźne zmniejszanie deficytu finansów publicznych do 2,9% PKB tak aby na koniec 2012 roku polskie finanse publiczne spełniały jedno z kryteriów z Maastricht. Wprawdzie w dokumencie nie zaprezentowano instrumentów,które mają doprowadzić do takiego zmniejszenia deficytu finansów publicznych ale przedstawione liczby spełniają oczekiwania Komisji Europejskiej.\nOkazuje się jednak,że nie wszystkie dane makroekonomiczne nawet według prognoz rządu będą się kształtowały tak optymistycznie.\n2. Najgorsze informacje zawarte w programie konwergencji dotyczą rynku pracy. Już rok 2009 był dla tego rynku fatalny. Od grudnia 2008 do stycznia 2010 bezrobocie wzrosło z 9,5% do 12,8%, a więc o 3,3% czyli o około600 tys. osób. Po raz pierwszy od paru lat liczba bezrobotnych znowu przekroczyła 2 miliony i wyniosła 2,052 mln osób.W kolejnych miesiącach bezrobocie będzie rosło do ponad 13% i zacznie się zmniejszać ale tylko sezonowo najprawdopodobniej od kwietnia tego roku do jesieni a potem będzie znowu rosnąć.\nWedług programu konwergencji na trwale bezrobocie zacznie spadać dopiero pod koniec 2012 roku, a więc praktycznie za 3 lata. I to jest wyjątkowo niedobra informacja dla tych, którzy będą wchodzili na rynek pracy w najbliższych trzech latach.\n3. Źle to wróży wszystkim funduszom zależnym, od wielkości zatrudnienia i wysokości funduszu płac. Zarówno wpływy do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia, czy Funduszu Pracy zależą właśnie od ilości zatrudnionych w gospodarce. Im jest ich więcej tym wyższe wpływy do tych funduszy, im jest ich mniej tym wpływy są mniejsze.\nCo więcej za bezrobotnych składki do tych funduszy musi odprowadzać budżet państwa co powoduje powiększenie wydatków budżetowych, a w konsekwencji i deficytu budżetowego. Nie najlepiej wróży to także nastrojom społecznym. Wypowiedzi Premiera Tuska i Ministra Rostowskiego o tym,”że kryzys przeszliśmy suchą nogą” powodują określone oczekiwania społeczne.\nCi ,którzy w ciągu ostatniego roku stracili pracę, spodziewają się,że już za chwilę odblokuje się rynek pracy i będzie można znaleźć pracę stosunkowo szybko. Nic bardziej błędnego, jak wynika z prognozy przygotowanej przez rząd nowych miejsc pracy będzie jak na lekarstwo.Może to spowodować kolejną falę emigracji zarobkowej szczególnie młodych ludzi wchodzących na rynek pracy tak jak to było zaraz po naszym członkostwie w Unii Europejskiej.\nJest to możliwe także dlatego,że od 2012 roku zostaną otwarte dla Polaków dwa ostatnie rynki pracy w Unii Europejskiej, rynek niemiecki i rynek austriacki, które mogą być dla Polaków równie atrakcyjne jak swego czasu rynek brytyjski czy irlandzki.\nUjemne skutki tamtej emigracji zaczynamy odczuwać już w tej chwili, zwłaszcza,że wyjechali ci najlepiej wykształceni i najbardziej przedsiębiorczy. Miejmy nadzieję,że mimo fatalnych prognoz dla polskiego rynku pracy w najbliższych 3 latach kolejnej fali emigracji jednak nie będzie.


Uniewinnienie - jedynie 30,52 zł w matras.pl\nZwiązek Radziecki, koniec lat 40. ubiegłego wieku. Ofiary Wielkiej Czystki, więźniowie stalinowskich łagrów, którzy od lat uznawani są za zmarłych, znów pojawiają się w życiu swoich bliskich. Spotkania zawsze są przelotne, a dziwne zachowanie i przerażający wygląd skazańców sprawiają, że świadkowie starają się jak najszybciej o nich zapomnieć.Po latach, gdy Zwią ... zek Radziecki upada, wnuk jednego z represjonowanych podejmuje własne śledztwo, starając się wyjaśnić tajemnicę zagadkowych powrotów. Trop prowadzi go do gorliwie strzeżonego łagru, gdzie w nieznanym celu przetrzymywano tych więźniów, którzy mimo tortur nie przyznali się do winy. Poszukiwanie ukrytego „drugiego dna Imperium” obraca się w odrealnioną wędrówkę po obłąkanych syberyjskich wioskach, w których rzeczywistość miesza się z koszmarem, a przeszłość – z teraźniejszością.Dmitrij Bykow – jeden z najpopularniejszych współczesnych rosyjskich pisarzy, poeta, krytyk literacki i publicysta. Choć nie jest politykiem, jest wymieniany w szeregu liderów ponadpartyjnej antyputinowskiej opozycji. Dzięki swojej postawie obywatelskiej i celnym satyrycznym komentarzom na temat aktualnej rzeczywistości stał się głosem rosyjskiego protestu. W swoich książkach umiejętnie łączy elementy kryminału, antyutopii, a nawet thrillera z refleksją nad historią i teraźniejszością Rosji.Jego powieść Uniewinnienie jest mistrzowską próbą zrozumienia irracjonalnej tęsknoty za radziecką przeszłością ubraną w formę literackiej prowokacji. Czytaj dalej >> << Zwiń\nGorzka opowieść o Rosji i Rosjanach..\nZrozumieć Rosję i Rosjan to rzecz nie prosta, jeśli nie niemożliwa. Owszem, możemy poznać burzliwą historię tego kraju, jego barwną kulturę, obyczaje i zwyczaje zwykłych mieszkańców.. Wszystko to jednak będzie tylko niewielkim skrawkiem tego, co możemy nazwać prawdą o Rosji. Wydaje się bowiem prawdziwym stwierdzeniem to, iż Rosję poznać może tylko i wyłącznie Rosjanin z krwi i kości, żyjący w tym kraju od zawsze i zmagający się z dawnymi echami przeszłości, która nigdy nie da o sobie zapomnieć. ... Podobne i niezwykle interesujące spojrzenie na tę kwestię rysuje w swojej debiutanckiej powieści rosyjski autor Dmitrij Bykow, której to tytuł brzmi - "Uniewinnienie".\nAkcja powieści przenosi Nas do Związku Radzieckiego lat 40-tych, oraz Rosji po upadku komunistycznego Imperium. Główny bohater tej opowieści - młody historyk Rogow, zainspirowany opowieściami sąsiada z daczy - Kretowa, postanawia rozwikłać tajemnicę i zagadkę legendarnych powrotów więźniów u schyłku lat 40-tych, którzy pojawiali się swoimi bliskim na krótką chwilę, po czym nagle znikali. Więźniowie Ci, uznawani za zmarłych, odwiedzali swoje rodziny, swoje domy i swych przyjaciół, ukazując Im swój przerażający wygląd i równie przerażające zachowanie. Rogow, tchnięty wskazówkami Kretowa, wyrusza w wielką i niebezpieczną wyprawę po najodleglejszych krańcach Syberii, której to celem jest tajemniczy obóz więzienny pod Omskiem, gdzie trafiali najwięksi i najzagorzalsi wrogowie władzy ludowej.. Podróż pomiędzy jawą i snem odmieni na zawsze życie młodego mężczyzny, a jej finał okaże się niezwykle tragiczny..\nKsiążka Dmitrija Bykowa to bardzo klimatyczna opowieść o Rosji teraźniejszej i tej sprzed lat, do której wciąż tak wielu obywateli tego kraju czuje tęsknotę i sentyment. Książka utrzymana jest w konwencji psychologicznej powieści drogi, ale znajdziemy tu także elementy sensacji, dramatu jak i również fantastyki. W zasadzie lektura tej pozycji to coś na wzór podróży pomiędzy tym co logiczne i namacalne, a tym co niezwykłe, szaleńcze, symboliczne. I trudno jest tutaj oddzielić czytelną granicą te dwa światy, gdyż wzajemnie się one ze sobą przeplatają i tworzą wspólną i niepowtarzalną całość literackiego świata Bykowa. Być może to nazbyt daleko idące porównanie, ale czytając tę powieść nie mogłam oprzeć się skojarzeniom z "Miasteczkiem Twin Peaks" Davida Lyncha, ukazanego w rosyjskich realiach i poprzez rosyjskie spojrzenie na życie, świat, historię i miejsce człowieka w jej trybach.. Myślę, że właśnie tak należy odbierać tę opowieść, na wpół realnie, na wpół symbolicznie, by w pełni zrozumieć jej przesłanie.\nFabułą tej historii jest bardzo interesująca, zaskakująca i trzymająca w napięciu niemalże do ostatniej strony. Oto bowiem dowiadujemy się o wielkiej tajemnicy sprzed lat, której rozwikłanie leży w rękach głównego bohatera. Następnie towarzyszymy mu w jego niezwykłym śledztwie i podróży po Rosji, która niesie sobą wiele przygód, ciekawych postaci i niespodzianek. Wreszcie na sam deser otrzymujemy spektakularny finał, który z pewnością zaskoczy każdego czytelnika i pozostawi z bardzo mieszanymi uczuciami.. Innymi słowy - fabularny przepis na świetną opowieść. W normalnych okolicznościach zapewne tak by było, jednak w tym przypadku owa fabuła stanowi jedynie tło dla czegoś znacznie bardziej ważnego. Tym czymś jest interpretacja historii, losów całego narodu, tożsamości i dzisiejszej kondycji psychicznej mieszkańców Rosji. To także polityka, od której tutaj nie sposób nie uciec i nie dostrzec bardzo mocnych poglądów samego autora, jakże krytycznych wobec historii oraz totalitarnych zapędów dzisiejszej władzy. I w tym oto kontekście ta, skądinąd niezwykle ciekawa fabuła, traci jakby na znaczeniu, ustępując pola bardziej wzniosłym echom tej literackiej historii. Czy to dobrze..? Nie wiem, myślę że z punktu widzenia europejskiego czytelnika, może wcale nie koniecznie. Za punkt widzenia Rosjanina nie mogę odpowiadać, aczkolwiek jestem bardzo ciekawa jak on by wyglądał..\nPo lekturze "Uniewinnienia" nie mogę oprzeć się wrażeniu, iż książka ta była kierowana głównie do rosyjskiego czytelnika. Pomijając już nawet liczne typowo rosyjskie niuanse, jak chociażby nazwiska ważnych ale mało znanych poza Rosją postaci, odwołania do historycznych szczegółów czy też stricte rosyjskie powiedzenia, lektura tej powieści siłą rzeczy będzie trudną przygodą dla każdego obcokrajowca, który nie był i nie żył nigdy w tym wielkim kraju. To swoisty dialog, gra i słowna zabawa pomiędzy autorem, a rosyjskim społeczeństwem. Zabawa, która wraz z z kolejnymi stronami przeradza się w istną terapię szokową, uderzającą w ludzką naiwność, głupotę i zakłamywanie rzeczywistości ze zdwojoną siłą. I najciekawsze w tym wszystkim jest to, iż dla Polaka, Niemca czy też Francuza będą to oczywiste prawdy, dla Rosjanina - nie koniecznie. To literacka próba rozliczenia się z przeszłością, której tak naprawdę naród ten nigdy nie podjął i chyba nie czuł też takiej potrzeby.. Choć jak widać, niektórzy z Rosjan mimo wszystko podjęli tę próbę..\nNiemniej muszę przyznać, iż podczas lektury tej książki zazdrościłam rosyjskiemu czytelnikowi emocji i zaskoczeń, których to udziałem może On być, Ja zaś z pewnością siłą rzeczy musiałam być ich pozbawiona.. I nawet jeśli owe emocje będą w większości bardzo mocne, trudne i bolesne, to i tak sam fakt ich przeżycia za pomocą literatury jest już czymś niezwykłym i bardzo ważnym. Wiem, że to być może nie do końca racjonalne spostrzeżenie, ale jest coś na rzeczy w tym, iż niektóre książki są dla pewnych narodów wyjątkowe, dla innych zaś po prostu są. Zazdrość czytelnika i miłośnika dobrej, ambitnej literatury wydaje się być w tym miejscu czymś w pełni uzasadnionym.., bynajmniej mam taką nadzieję:).\n"Uniewinnienie" to także wielka skarbnica literackich "smaczków", których nie moglibyśmy poznać i spotkać w żadnej innej książce. Wystarczy tu wspomnieć choćby niezwykłe wątki o losach radzieckich pisarzy, z Issakiem Bablem czy też Jurijem Oleszą na czele. Są to nazwiska nie mówiące zbyt wiele przeciętnemu czytelnikowi w Polsce, a z pewnością zasługujące na poznanie i pamięć, gdyż byli to wybitni twórcy rosyjskiego życia kulturalnego. Jednak owa uczta na tym się nie kończy, gdyż znajdziemy tutaj niepowtarzalne dygresje i rozważania tychże postaci i innych bohaterów na temat literatury i jej roli w życiu człowieka, kondycji ówczesnej sztuki, kultury, wagi religii czy też różnic rasowych. To słowa nie tylko mądre, ale graniczące wręcz z poezją, których nie powstydziliby się najwięksi mistrzowie pióra. I wreszcie metafizyka, której na stronach tej książki znajdziemy naprawdę bardzo dużo. To uczta dla wymagającego odbiorcy, któremu brakuje w dzisiejszej literaturze pytań, rozważań i dyskusji.., nie koniecznie oczekujących zaś uzyskania odpowiedzi..\nLektura tej powieści to literacka podróż po Rosji, jej historii i niezwykłej kulturze. Podróż, która odsłania wszystkie ciemne strony tego narodu, jak i również daje pewną nadzieję na przyszłość. Owa nadzieja rodzi się z tego, iż jej autor jest człowiekiem otwartym na prawdę i gotowym stawić czoła demonom przeszłości. I choć z pewnością jest on w mniejszości rosyjskiego społeczeństwa, to już sam fakt iż odważył się On podjąć taki temat i stworzyć taką historię, zasługuje na wielkie uznanie. To głos nowego pokolenia Rosjan, który być może kiedyś zostanie dosłyszany przez cały naród. Myślę, że właśnie literatura jest idealną drogą do tego celu..\n"Uniewinnienie" to bardzo ciekawa, ambitna, inteligentna i momentami szokująca powieść, idealna dla wszystkich tych którzy oczekują od literatury czegoś więcej niż tylko rozrywki. Powieść o Rosji jakiej do tej pory nie mieliśmy okazji poznać, być może zrozumieć. I chyba właśnie dziś, w tak dramatycznym okresie historii Europy i Rosji, warto sięgnąć po tę książkę i spróbować usłyszeć rosyjski głos, jakże inny od tych słyszanych z kremlowskiego pałacu..\nRogow to wnuk represjonowanego w 1938 roku pracownika naukowego. Stary przyjaciel rodziny opowiada chłopakowi o tajemniczym łagrze, w którym przetrzymywano wyselekcjonowanych podczas Wielkiej Czystki więźniów. Dodatkowo Kretow sugeruje młodemu mężczyźnie, że więźniami były osoby, które przeżyły piekło tortur i przesłuchań, a na koniec byli wywożeni do specjalnych obozów. Rogow wierzy, że w takim właśnie miejscu przebywał jego zaginiony dziadek ... Chłopakowi przez długi czas tłucze się po głowie opowieść starego przyjaciela, nie dając o sobie zapomnieć. Kiedy Kretow umiera pozostawia mu w testamencie lusterko z gazetą, a której zaznaczono słowo „Czyste”. Bohater decyduje się rozpocząć poszukiwania owego tajemnego miejsca. Nie wie do czego doprowadzi go prywatne śledztwo, ale zdaje sobie sprawę z tego, że trudno będzie mu zawrócić z obranego kursu.\n„Uniewinnienie”, to opowieść o tych, którzy poddali się reżimowi. Wymęczeni zaczęli akceptować bezwzględność i okrucieństwo. To również rzecz o dramatycznych i niejednokrotnie skandalicznych wyborach, jakich musieli dokonać bohaterowie opowieści. Wreszcie jest to historia o tych, którzy wygrali ze śmiercią i nieśli nadzieję kolejnym pokoleniom. Czytaj dalej >> << Zwiń


Autor: Michał Sieńko Redaktor: Słowik\nDodane: 17-11-2009 16:51 ( 17 lis 2009, 16:51:06 )\nAkcja powieści toczy się więc dwutorowo. Z jednej strony poznajemy przygody młodego zwiadowcy i jego towarzyszki niedoli uprowadzonych przez piratów, z drugiej natomiast autor prezentuje nam działania Halta i Horace'a próbujących ocalić porwanych. Zdecydowanie ciekawsze fragmenty poświęcone są dwóm przyjaciołom Willa, niż niemu samemu.\nDwuosobowa misja ratunkowa na swej drodze natrafia na tuziny niebezpieczeństw, m.in. zmaga się z rycerzami-rabusiami. W trakcie podróży Horace "uczy się życia" - młody chłopak wychowywany najpierw w przyzamkowej wiosce, a później w Szkole Rycerskiej, z ogromną ciekawością i zainteresowaniem chłonie nowe informacje. Na drugim biegunie stoi Halt, dojrzały mężczyzna po 50 z bagażem życiowych doświadczeń. Dla młodego rycerza wszystko jest nowe, a każda nauka bardzo cenna, zaś dla Halta podróż jest raczej przykrą koniecznością, której nie ma możliwości przeskoczyć ani przyśpieszyć.\nDla Horace'a jest to na pewno przełomowy moment. Jak dotąd nie miał możliwości uczestniczyć w prawdziwym, niezależnym życiu. Patrząc na perypetie młodego rycerza w poprzednich częściach cyklu, zauważamy, iż niemal wszystko było dla niego bajką. Nastał jednak kres dziecinady. W Galii, świecie odległym i niebezpiecznym, oprócz ostrzy mieczy czekają na niego trudniejsze zadania - stanie przed wyborem, czy w imię wyższych celów można odłożyć na bok rycerskie zasady, które nie od wczoraj były mu wpajane. Jak postąpi Horace? Przeczytajcie i przekonajcie się sami!\nZupełnie inaczej wygląda sprawa Willa. Uczeń Halta wraz z Evanlyn i piracką bandą trafiają na niewielką wyspę, gdzie czekają na poprawę pogody, by następnie ruszyć do Skandii. Tytułowa „ziemia skuta lodem" staje się gehenną dla młodych Aralueńczyków. Stojący na skraju wyczerpania przyszły zwiadowca nieświadomie spożywa narkotyk, który całkowicie go uzależnia. Biedna Evanlyn postanawia uratować swego towarzysza, a pomoc, jak podpowiada nam sam autor, "nadejdzie z najmniej oczekiwanej strony".\nCo może zaoferować czytelnikom John Flanagan w trzeciej części cyklu? Wiele zależy od tego, czego oczekujemy od powieści. Jak już kiedyś wspomniałem, cała seria poświęcona zwiadowcom przeznaczona jest dla młodszych fanów literatury. Dlatego właśnie jako dzieło młodzieżowe należy je oceniać. Powieść nie odstaje poziomem od poprzednich tomów. Ba! Byłbym nawet skłonny powiedzieć, że wcześniejsze części wypadają blado przy "Ziemi skutej lodem". W końcu odczułem, że świat, w jakim poruszają się bohaterowie może być niebezpieczny, stwarza zagrożenie, jest groźny nie tylko w bajkach opowiadanym dzieciom na dobranoc, ale i w rzeczywistości. Oczywiście świat wykreowany przez Flanagana daleki jest od stereotypowego dark fantasy, ale wreszcie ukazała się jego ciemniejsza strona, która nie ujawniła się w poprzednich częściach.\nZabiegi autora nie zmieniły jednak faktu, że postaciom daleko od wiarygodności i autentyczności. Flanagan starał się stworzyć kilka "szarych" postaci, lecz jego działania spaliły na panewce, gdyż bohaterom od razu można przypisać etykietę "zły" lub "dobry". Z jednej strony rozumiem to działanie, dzieciom i młodzieży powinno ukazywać się dobre wzorce, lecz z drugiej strony spłyca to lekturę i "Ziemia skuta lodem" wydaje się prosta jak Sześćdziesiątka Szóstka w Stanach Zjednoczonych. Moim zdaniem najbardziej kuleje w powieści poziom fabularny. Historia zbudowana przez Flanagana mogłaby być zaprezentowana w dużo ciekawszy sposób, chociażby poprzez dodanie kilku elementów, np. wyrazistych bohaterów, nieoczekiwanych zwrotów akcji (te zawarte w książce były bardzo "oczekiwane"), czy większej ilości dylematów moralnych. W końcu książka liczy ponad 300 stron i znalazłoby się miejsce na te treści.\nCzęściowo przyjemność z czytania "Zwiadowców" odbiera mi fakt, że postacie nie mają własnego stylu, własnego "ja". Ich wypowiedzi są bezbarwne, beznamiętne. Poznając nowe przygody głównych bohaterów i zagłębiając się w kolejne części cyklu miałem wrażenie, że wszyscy zostali wychowani w ten sam sposób, odznaczają się kulturą osobistą na podobnym poziomie, ich cele i ideały podporządkowane są słowom króla - nawet jeden wyjątek nie uczynił w tej zasadzie wyłomu.\nJuż za niecały miesiąc będą "Mikołajki", a później jeszcze Święta Bożego Narodzenia, więc jeśli zastanawiacie się, co kupić swoim pociechom, aby miały z tego przyjemność i wyniosły coś z lektury, to zdecydowanie "Zwiadowcy" podołają temu zadaniu. Starsi odbiorcy, wymagający od powieści więcej, raczej byliby zawiedzeni.\nDziękujemy Wydawnictwu Jaguar za udostępnienie książki do recenzji.\n„Królowe zbrodni” - recenzja\n„Czas polowania” - recenzja\n„Damulka” - recenzja DVD


[24tp.pl] Funkcjonariusze z Jabłonki uhonorowani\nFunkcjonariusze z Jabłonki uhonorowani\nStarsze małżeństwo z Orawki wystosowało oficjalne podziękowania dla policjantów, z Jabłonki, którzy ujęli szajkę oszustów działających „na wnuczka” i odzyskali wyłudzone pieniądze i kosztowności.\nOszuści działali na początku listopada. Od starszego małżeństwa wyłudzili pieniądze (20 tysięcy złotych) i kosztowności. Wcześniej zasugerowali, że wnuczka spowodowała śmiertelny wypadek w Rabce i pieniądze są potrzebne by kobieta nie trafiła do więzienia. Zgłoszenie o oszustwie szybko dotarło do policjantów z Komisariatu Policji w Jabłonce. Policjanci niezwłocznie ruszyli na miejsce i szybko ujęli „kuriera”, który przejął pieniądze. Mężczyzna trafił do aresztu a pieniądze i biżuteria wróciły do prawowitych właścicieli.\nWdzięczne policjantom niedoszłe ofiary przestępstwa wystosowały list z podziękowaniami na ręce komendanta wojewódzkiego i szefa nowotarskiej policji. - Funkcjonariusze wykazali się ogromnym profesjonalizmem oraz empatią w stosunku do staruszków, którzy padli ofiarami paskudnego oszustwa „na wnuczka” - napisali. - Chcieliśmy serdecznie podziękować policjantom z Komisariatu Policji w Jabłonce zaznaczając, iż ich odpowiednia postawa przyczyniła się do spokoju staruszków. Mamy nadzieję, iż takich funkcjonariuszy jak oni będzie więcej.”\nOdwiedzin: 5817\tAktualizacja 2019-12-07 00:31:59


Handel organami do przeszczepów... • .......SŁOWO ŻYCIA .....\nTeraz jest 28 stycznia 2021, o 05:53\nHandel organami do przeszczepów...\nTytuł: Czy Polska na masową skalę handluje organami pobieranymi\nNapisane: 3 listopada 2013, o 13:02\nIlu ludzi w Polsce uśmiercono na stołach operacyjnych?\nCzy Polska na masową skalę handluje organami pobieranymi od żywych ludzi?!\nCyt. “Czy praca serca może nagle ustać, a potem pojawić się jak gdyby nigdy nic? Najprościej byłoby uznać, że to lekarz zaniedbał swoich obowiązków. Jednak podobne przypadki zdarzają się na całym świecie i to od dawien dawna. Swego czasu w Europie i Ameryce obawy o pochowanie żywcem były w społeczeństwie tak silne, że wynaleziono szereg technik, by upewnić się, że zmarły rzeczywiście odszedł na zawsze..\nhttp://kefir2010.wordpress.com/2013/11/ ... ych-ludzi/\nTytuł: Handel organami do przeszczepów...\nNapisane: 27 lutego 2014, o 14:11\n"Dwie sale ludzkich kości. Transporty do Brazylii, Europy i USA".\nTak wygląda światowy handel ludzkimi organami i szkieletami [Fragmenty książki\nOperacja przeszczepu nerki (Fot. Rafał Michałowski / AG)\nSzesnaście lat po wprowadzeniu przez Indie zakazu eksportu ludzkich szczątków nieformalne centrum biznesu robionego na ludzkim ciele nadal znajduje się w tym kraju. W książce "Czerwony rynek" dziennikarz Scott Carney przekonuje: w XXI wieku nielegalny handel szczątkami ludzkimi wciąż kwitnie [FRAGMENTY KSIĄŻKI].\nW borykającym się z biedą i przeludnieniem indyjskim państwie ludzkie ciało i te jego części, którymi można handlować, mają cenę. Niezbyt wysoką. W uhonorowanej Clarion Award książce "Czerwony rynek" Scott Carney, dziennikarz Wired, Foreign Policy i National Public Radio, postawił pytanie: jak ucywilizować i uregulować intratny biznes, w którym towarem jest ciało człowieka lub sam człowiek, i to żywy.\nCarney opisał m.in. patologie systemów adopcyjnych czy klinik płodności oraz żerowanie przez pośredników w handlu organami do przeszczepów na ludzkiej biedzie i naiwności.\nA także proceder wykradania ludzkich szkieletów z cmentarzy, przygotowywania ich w oficjalnie nieistniejących "fabrykach kości" i szarą strefę szmuglu spreparowanych już szkieletów na Zachód. Ten właśnie fragment książki, dotyczący Young Brothers - jednej z firm trudniących się tym biznesem, prezentujemy Czytelnikom.\nFRAGMENT KSIĄŻKI "CZERWONY RYNEK":\n"Ukryty w bocznej uliczce, między jednym z największych cmentarzy Kalkuty i jednym z jej największych szpitali, budynek firmy Young Brothers przypomina raczej porzucony magazyn niż siedzibę czołowego dystrybutora ludzkich szkieletów. Zardzewiałe drzwi wejściowe wyglądają tak, jakby zamknięto je na kłódkę i pozostawiono na pastwę losu co najmniej dekadę temu. Nad wejściem wisi wyblakły szyld firmy, z którego płatami schodzi stara farba. Nie zawsze tak było. Jak twierdzi były szef departamentu zdrowia Kalkuty i lider opozycyjnej partii Bengalu Zachodniego Javed Ahmed Khan, w 2001 roku miejsce to tętniło życiem. W owym czasie sąsiedzi narzekali, że biura firmy cuchną śmiercią. Na dachu suszyły się wielkie sterty kości.\nKhan jest politykiem, który łączy w sobie cechy Eliota Nessa i Ralpha Nadera, nie znosi bierności policji i w razie potrzeby gotów jest bronić sprawiedliwości na własną rękę. Nie cofa się przed brutalnymi metodami, co kilkakrotnie zaprowadziło go do więzienia - jak w 2007 roku, gdy napadł na pewnego lekarza z uczelni medycznej oskarżonego o gwałt na swojej studentce. W 2001 roku, gdy policja odmówiła wszczęcia śledztwa przeciwko Young Brothers, Khan najechał na siedzibę firmy z oddziałem osiłków uzbrojonych w bambusowe pałki. Przypominało to współczesną, indyjską wersję działań samozwańczej straży obywatelskiej z dziewiętnastowiecznej Anglii i Ameryki.\nWysyłali transporty do Tajlandii, Brazylii, Europy...\n- Znaleźliśmy dwie sale pełne ludzkich kości - opowiada Khan. Załadowali nimi aż pięć ciężarówek. Udało im się również przechwycić tysiące dokumentów, w tym faktury z adresami firm z całego świata. - Wysyłali transporty do Tajlandii, Brazylii, Europy i Stanów Zjednoczonych. Szesnaście lat po wprowadzeniu zakazu handlu wydawało się, że właściwie nie ma on żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. Spotykam się z Khanem w pokoju na zapleczu porzuconego hangaru dla łodzi. Przedstawia mnie młodej kobiecie w kolorowej chuście na głowie, która pracowała w firmie Young Brothers od roku 1999 do 2001. - Realizowaliśmy zamówienia z całego świata, kupowaliśmy kości od Mukti Biswasa. Widziałam ponad pięć tysięcy zwłok - mówi. Prosi o anonimowość w obawie przed odwetem. Co miesiąc firma otrzymywała z zagranicy co najmniej piętnaście tysięcy dolarów, a Biswas był tylko jednym z jej dostawców. Podobne fabryki działały na terenie całego Bengalu Zachodniego. Najazd Khana skłonił policję do aresztowania właściciela Young Brothers, Vinesha Arona. Spędził w więzieniu dwa dni, ale podobnie jak Muktiemu, nie postawiono mu żadnych zarzutów i wyszedł na wolność.\nDziś na dachu nie ma już kości. Chodzę po okolicy przez jakąś godzinę, przepytując sąsiadów, gdy pod budynek podjeżdża biała furgonetka. Wysiada z niej mężczyzna w różowej kraciastej koszuli. Podchodzi szybko do drzwi i puka - to Vinesh Aron. Aron widzi, że robię mu zdjęcia, i puka jeszcze mocniej, ale jego pracownik w środku ma jakieś kłopoty z zamkiem. Gdy próbuję szybko sformułować pytanie, mój tłumacz podsuwa mikrofon Vineshowi i pyta, czy nadal wysyła szkielety na Zachód. - Wygraliśmy sprawę! - odpowiada pospiesznie mężczyzna, wyraźnie zdenerwowany. W końcu jego pracownikowi udaje się pokonać nieposłuszny zamek, a Vinesh wsuwa się do wnętrza budynku i zatrzaskuje mi drzwi przed nosem. Kiedy rozmawiam z nim później przez telefon, Aron oznajmia, że sprzedaje teraz modele i diagramy medyczne, ale nie szkielety. Miesiąc później spotykam się jednak ze sprzedawcą narzędzi chirurgicznych, który twierdzi, że jest szwagrem Arona. Mówi, że Young Brothers to jedyny dystrybutor kości w kraju. Na zapleczu jego sklepiku w Madrasie leży kilkanaście kartonowych pudeł pełnych rzadkich kości. Sięga do jednego z nich, wyciąga czaszkę płodu wielkości pięści i uśmiecha się, jakby trzymał w dłoni drogocenny klejnot. - Mój szwagier to jedyny człowiek w Indiach, który nadal się tym zajmuje. On jeden ma odwagę to robić. Potem proponuje, że za tysiąc rupii (dwadzieścia pięć dolarów) wykopie dla mnie szkielet.\nWbrew prawu - indyjskie szkielety trafiają za granicę\nW katalogu na lata 2006-2007 firma Young Brothers informuje swoich klientów, że działa zgodnie z prawem. Prezentuje szeroki asortyment kości po cenach hurtowych, zaznaczając, że prowadzi sprzedaż "wyłącznie na terenie Indii". Mimo to indyjskie szkielety trafiają jakoś za granicę. Osta International z Kanady sprzedaje ludzkie kości na terenie całych Stanów Zjednoczonych i Europy.\nTa czterdziestoletnia firma oferuje natychmiastową realizację zamówień. - Mniej więcej połowę towaru sprzedajemy w Stanach - mówi Christian Ruediger, który zarządza firmą wraz ze swym ojcem Hansem.\nRuediger przyznaje, że kości sprzedawane przez Osta pochodzą z Indii, więc prawdopodobnie zostały nielegalnie wywiezione z tego kraju.\nJeszcze kilka lat temu kupował towar u dystrybutora w Paryżu, ale to źródło wyschło w 2001 roku - mniej więcej w tym samym czasie, gdy Javed Khan najechał na siedzibę Young Brothers.\nOd tej pory korzysta z usług pośrednika w Singapurze.\nOdmawia, gdy proszę o nazwisko tego człowieka. -\nStaramy się zachować dyskrecję - mówi.\nKilka spośród około trzydziestu instytucji, z którymi się kontaktowałem, zbierając materiał do tej książki, przyznało, że kupowało kości w ostatnich latach, lecz żadna z nich nie chciała ujawnić swoich źródeł ani wypowiedzieć się oficjalnie - choć nazwa Osta pojawiła się w tych rozmowach dwukrotnie. -\nKupiłem od Osty kompletny ludzki szkielet i rozciętą czaszkę - zdradza wykładowca z prestiżowej uczelni w Wirginii. - Obie te pomoce były w bardzo dobrym stanie.\nInnym klientem Osty jest firma Dentsply Rinn, która oferuje plastikowy model głowy, zawierający prawdziwą czaszkę, używany do szkolenia dentystów. - Bardzo trudno odpowiednio spreparować ludzkie kości - wyjaśnia kierownik handlowy. -\nPoza tym kupujemy tylko czaszki odpowiednich rozmiarów i jakości, pozbawione jakichkolwiek defektów anatomicznych. Ich pochodzenie nas nie interesuje. Głowa z prawdziwą czaszką jest bestsellerem w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.\n'' Nie ma żadnych dowodów na to, że zabijali ludzi''\nWładze Indii traktują tę kwestię równie beztrosko.\nChoć międzynarodowy handel kośćmi narusza zarówno prawo handlowe kraju, jak i miejscowe przepisy dotyczące ochrony grobów, urzędnicy państwowi odwracają głowy. - To nic nowego - mówi Rajeev Kumar, zastępca głównego inspektora policji stanu Bengal Zachodni. - Nie ma żadnych dowodów na to, że zabijali ludzi.\nPolicja zainteresowała się Biswasem tylko dlatego, że zaginęły ciała kilku ważnych osób.\n- Próbujemy wprowadzić prawo odnoszące się do tego, jaką wagę przykłada do danego czynu społeczeństwo - dodaje. -\nA społeczeństwo nie uważa tego za poważne przestępstwo.\nWszyscy zdają sobie sprawę, że ludzkie kości są nieodzownym elementem badań i edukacji medycznej, lecz mało kto się domaga, by pozyskiwano je za uprzednią zgodą ludzi, do których niegdyś należały.\nPonowne ożywienie handlu szkieletami w Indiach jest świadectwem tej właśnie sprzeczności.\nO ile ofiarami zwiększonego zainteresowania kośćmi są ludzie zmarli, o tyle jeszcze groźniejsze zjawisko pobierania nerek od żywych mieszkańców slumsów jest jedynie współczesną wersją starych indyjskich praktyk.\nTymczasem fabryki kości w Kalkucie znów pracują pełną parą".\nhttp://metromsn.gazeta.pl/Wydarzenia/1, ... ylii_.html\nTytuł: Re: Handel organami do przeszczepów...\nNapisane: 27 lutego 2014, o 14:17\nDer Spiegel": w krajach UE 880 tys. osób wykonuje pracę niewolniczą\n(Fot. "Der Spiegel")\nW krajach UE 880 tys. osób pracuje w warunkach niewolniczych, a jedna czwarta z nich wykorzystywana jest seksualnie - podał w niedzielę niemiecki tygodnik\n"Der Spiegel", powołując się na dane zebrane przez komisję Parlamentu Europejskiego.\n3 tysiące 600 międzynarodowych gangów działa na terenie Unii Europejskiej - tak wynika z informacji specjalnej komisji parlamentu europejskiego CRIM.\nZyski gangów z handlu ludźmi szacowane są na 25 mld euro rocznie.\nStraty państw UE spowodowane przestępczą działalnością oceniane są na 290 mld euro. Autorzy sprawozdania uznali korupcję za "poważne zagrożenie" dla UE.\nOsoby, które ujawniają nieprawidłowości w działalności instytucji i urzędów, nie powinny być ścigane przez wymiar sprawiedliwości.\nNapisane: 27 lutego 2014, o 14:21\nW Chinach rozbito organizację przestępczą zajmującą się handlem organami.\nW 18 prowincjach zatrzymano prawie 140 osób.\nJak informuje chińska telewizja - uratowano też 127 osób, które przygotowywano do pobrania organów.\nHandel organami to w Chinach wciąż niezwykle poważny problem.\nWedług chińskich mediów rozbity właśnie gang był świetnie zorganizowany.\nPośród zatrzymanych jest 18 lekarzy, którzy przeprowadzali nielegalne transplantacje.\nPrzestępcy poszukiwali dawców organów poprzez internet.\nPrzed pobraniem organów przetrzymywano ich w specjalnych miejscach odosobnienia,\nbez kontaktu ze światem zewnętrznym.\nWiększość pieniędzy pochodzących od pacjentów, którzy płacili za przeszczep, trafiała do kieszeni handlarzy.\nDawców traktowano w nieludzki sposób, dochodziło także do pobić.\nCCTV opisuje historię jednego z dawców, którego przez 2 miesiące więziono w mieszkaniu. Mężczyznę wożono też po kraju, na spotkania z potencjalnymi biorcami.\nPo operacji pobrania nerki mężczyźnie zamiast obiecanych 16 tys. dolarów wypłacono niespełna tysiąc. Cena nerki - według chińskich mediów - na czarnym rynku waha się od 30 tys. do 80 tys. dolarów.\nNapisane: 27 lutego 2014, o 14:23\nPrzełom w dostępie do organów?\nNiemcy mają nowe prawo\nDzisiejsza (25.05.12) uchwała Bundestagu to finał wieloletniej debaty.\nNiemiecki parlament uchwalił tzw. rozwiązanie decyzyjne i wprowadził odpowiednie zmiany do ustawy o transplantacji organów.\nW przyszłości wszyscy obywatele RFN w wieku powyżej 16 lat będą pisemnie przekonywani przez kasy chorych, by wyrazili zgodę na pobranie narządów w wypadku śmierci. W ten sposób zwiększona ma zostać liczba potencjalnych dawców.\nKażdy ma swobodę decyzji.\n- Przyjęta regulacja przewiduje możliwość, że ludzie nie będą chcieli zdecydować się w danym momencie. Ale nie będziemy dawać za wygraną - powiedział minister zdrowia RFN Daniel Bahr (FDP). Jak dodał, nowa regulacja to sygnał zachęcający wszystkich do podjęcia decyzji - najlepiej na rzecz transplantacji. Szef opozycyjnych socjaldemokratów Frank-Walter Steinmeier (SPD) widzi w nowej regulacji zdecydowane "tak" dla człowieczeństwa i solidarności.\nW Niemczech brakuje organów do transplantacji. - Obecnie 250 pacjentów czeka na serce. Tylko 70-80 będzie mogło w tym roku poddać się transplantacji - stwierdził przedstawiciel Centrum Transplantacji Serca w Bad Oeynhausen (zachodnie Niemcy). Chociaż w sondażach 80 procent zapytanych wypowiada się pozytywnie na temat możliwości udostępnienia narządów do transplantacji, to jednak tylko 20 procent wypełniło stosowną deklarację. W 2011 roku w całych Niemczech pobrano pośmiertnie organy od 1200 dawców. Obecnie na przeszczep czeka 12 tysięcy pacjentów. Codziennie umiera troje z nich.\nNapisane: 27 lutego 2014, o 14:25\nPrzeszczepy rogówki bez zgody?\nCBA zawiadamia prokuraturę; prof. Szaflik odpiera zarzuty\nCBA skierowało do Prokuratury Generalnej zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w prywatnej klinice okulistycznej należącej do odwołanego ze stanowiska konsultanta krajowego w dziedzinie okulistyki prof. Jerzego Szaflika. Przestrzegałem prawa - zapewnia Szaflik.\n- Zawiadomienie dotyczy przestępstw określonych w ustawie o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów. Ma związek z przekazanymi nam w ubiegłym tygodniu przez Ministerstwo Zdrowia informacjami dotyczącymi nieprawidłowości - powiedział dziś rzecznik CBA Jacek Dobrzyński.\nBank Tkanek Oka poza rejestrem?\nNapisane: 28 grudnia 2014, o 12:41\nNapisane: 29 grudnia 2014, o 18:09\nstr na fb\n"Twoje oczy zasługują na lepsze życie pozagrobowe.\ntak brzmi hasło kampanii hinduskiego Banku Oczu.\nPrzedstawiając konsumpcję gałki ocznej na cmentarzu przez robaki autorzy kampanii chcieli pokazać, że można zapewnić swoim oczom lepszy los po śmierci, a dodatkowo pomóc niewidomym.\nCo sądzicie o takiej kampanii:)?\nfoto sie nie zachowało


Sprawdź 1 warsztatów zajmujących się katalizatorami i filtrami DPF w samochodach marki Isuzu w Gaci. - filtry-dpf-fap.pl\nStrona główna > Isuzu > Gać\nRegeneracja filtrów DPF / FAP i czyszczenie katalizatorów - Isuzu, Gać\nCzyszczenie FAP/DPF i regeneracja katalizatorów (naprawa SCR) do samochodów Isuzu w Gaci\nW Gaci wystąpiła szansa regeneracji katalizatorów do aut osobowych Isuzu z powodu obecności warsztatowego laboratorium z Gaci. Isuzu to osobowe i ciężarowe diesle, jakie cieszą się uznaniem na terenie całego świata, jednakże biedzą się z utrudnieniami z filtrami cząstek stałych. Katalizatory funkcjonują w bardzo skomplikowanym środowisku, czyli w wydechu, co jest przyczyną tego, że dochodzi do spadku właściwości części. Generowanie górnych limitów ilości produkowanych zanieczyszczonych spalin, poprawnych dla normy EURO, koniecznie wymaga niezawodnego DPF-a. Niemało aut w Gaci to pojazdy z silnikiem CRDi mające zamontowany filtr i katalizator, który musi się oddawać do regenerowania. Osobówki firmy Isuzu odznaczają się świetnymi sposobami w sferze redukowania produkcji gazów wydechowych. Prócz niespodzianek dla podróżnych pod Gacią zlokalizować można warsztaty samochodowe, parające się naprawą DPF do pojazdów osobowych i ciężarowych Isuzu. Typową słabością, z jaką męczą się samochody korporacji Isuzu, zwłaszcza, wykorzystujące silnik diesla, jest zabrudzony sadzą filtr DPF. Dlatego że Isuzu, zupełnie jak inne marki potrzebuje do nienagannego działania działających filtrów DPF dlatego też polecamy, żeby w Gaci zaopiekować się elementem, jakim jest filtr cząstek stałych DPF FAP. Znajdź swojego mechanika samochodowego, który poradzi sobie z Twoim Isuzu w Gaci, dzięki naszej wyszukiwarce na panelu po prawej stronie.\nCennik czyszczenia i regeneracji filtrów DPF/FAP i katalizatorów Isuzu w Gaci\nCzyszczenie filtra DPF Isuzu w Gaci 320\nRegeneracja filtra FAP Isuzu w Gaci 320\nMycie katalizatora Isuzu w Gaci 320\nPłukanie katalizatora SCR Isuzu w Gaci 320\nNaprawa filtra cząstek stałych Isuzu w Gaci 320\nCzyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Isuzu w Gaci 1490\nWycinanie filtra DPF Isuzu, usuwanie filtra DPF Isuzu w Gaci 0 *\nSerwisowe wypalanie filtra FAP Isuzu w Gaci 250\nZarezerwuj termin regeneracji filtra DPF/FAP lub katalizatora Isuzu w Gaci\nWybierz typ usługi Czyszczenie filtra DPF Isuzu w Gaci Regeneracja filtra FAP Isuzu w Gaci Mycie katalizatora Isuzu w Gaci Płukanie katalizatora SCR Isuzu w Gaci Naprawa filtra cząstek stałych Isuzu w Gaci Czyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Isuzu w Gaci Wycinanie filtra DPF Isuzu, usuwanie filtra DPF Isuzu w Gaci Serwisowe wypalanie filtra FAP Isuzu w Gaci Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nWybierz punkt w Gaci z którego możesz nadać filtr DPF lub katalizator do samochodu Isuzu\nAby zregenerować filtr DPF lub katalizator Isuzu w Gaci wykorzystaj wygodne punkty odbioru wyszczególnione poniżej:\nBentley w Gaci\nASO Nissan pod Gacią\nSerwisy Łada z Wyśmierzyc\nDaihatsu w Mirsku\nZamienniki FAP w Tarnowie Opolskim\nMycie Katalizatorów z Sulechowa\nPod Skarpą w Wadowicach