Samsung Galaxy S21 FE. Dobry telefon, na razie zła cena.\nMirosław Mazanec 22 stycznia 2022\nSamsung chciałby powtórzyć sukces modelu S20 FE. Ale tym razem może być to trudne, bo kilka rzeczy działa na jego niekorzyść.\nDwa lata temu Samsung stworzył prawdziwy hit. Może trochę przypadkiem, może nie o to mu do końca chodziło, ale fakt pozostaje faktem. Galaxy S20 FE, bo o tym telefonie tu mówimy, zwłaszcza w wersji 4G, był doskonale jak na tą firmę wyceniony – poniżej 3 tys. (wersja z 5G kosztowała od 3399 zł). I zamiast Exynosa miał Snapdragona 865, co było jego dodatkową zaletą. Ważny jest też czas, w jakim się ukazał. Był trzeci kwartał 2020, do debiutu flagowca S21 mieliśmy jeszcze kilka miesięcy. Do dziś smartfon się nie zestarzał i jest godny polecenia, cena zaś spadła i teraz model bez 5G można kupić za mniej niż 2 tys. zł.\nTo cię zainteresuje Samsung Galaxy S21 FE 5G w ofercie naszych telekomów. Gdzie najtaniej go kupić?Samsung Galaxy S21 FE. Czy właśnie tego chcieli fani?\nNajnowsze S21 FE kosztują dużo więcej. Nie ma już modelu 4G, a za najtańszą wersję trzeba zapłacić 3499 zł. Startowa cena jest o 100 zł wyższa od S20 FE 5G.\nCiekawy jest też koncept linii FE czyli Fan Edition. To smartfony nieco wykastrowane w stosunku do flagowców, zwłaszcza jeśli chodzi o jakość użytych materiałów, za to bardzo wydajne. Taka odpowiedź Samsunga na rosnącą popularność kiedyś Xiaomi a teraz realme, które walczą o rynek głównie ceną i wydajnością. I zaczęły podbierać Samsungowi część klientów.\nZupełnie nie dziwi mnie więc fakt, że Samsung chciałby powtórzyć sukces modelu S20 FE. Ale tym razem kilka rzeczy działa na jego niekorzyść.\nPierwsze to czas i cena. Na dniach poznamy najnowszą flagową linię S22 i ceny zeszłorocznych S21 idą w dół. Dziś za podstawowy model trzeba dać 2999 zł. Czyli mniej niż za S21 FE 5G.\nDrugą jest procesor. S20 FE miał sprawdzonego i bezproblemowego Snapdragona 865. S21 FE ma Snapdragona 888. Który się grzeje i nie cieszy specjalnym uznaniem.\nDlatego już na samym starcie S21 FE ma pod górkę. Czy to jednak oznacza, że nie ma szans na powtórzenie sukcesu poprzednika?\nZacznijmy od krótkiego rzutu oka na specyfikację.\nWymiary: 75 x 156 x 7.9 mm\nEkran: Dynamic AMOLED 2X 6.4'', rozdzielczość 2400x1080, 411 ppi\nSystem Android 12, One UI 4.0\nAparaty: główny 12 MP, Dual Pixel PDAF, OIS;\ntele 8 MP PDAF, OIS, 3x zoom optyczny;\nszeroki kąt 12 MP;\nselfie 32 MP.\nBudowa Samsunga Galaxy S21 FE\nSmartfon jest plastikowy, co czuć w ręce i wielu osobom będzie przeszkadzać. Mi nie, zwłaszcza po tym, jak dwukrotnie mi upadł – raz na twardą posadzkę w szatni, raz na drewniany parkiet w domu. Z obu zdarzeń, czy raczej zderzeń, wyszedł bez większego uszczerbku więc ja jak najbardziej doceniam taką budowę.\nSamsung Galaxy A53. Co wiemy o następcy uwielbianego średniaka A52? MM Mirosław Mazanec\nPewnie bezpieczniej byłoby, gdybyśmy mogli włożyć S21 FE do jakiegoś etui, ale niestety takich luksusów w pudełku nie znajdziemy. Podobnie jak ładowarki – o obie te rzeczy musimy zatroszczyć się we własnym zakresie.\nRamę wykonano z aluminium, więc tu jest już solidnie i „premium”. Wyspa z oczkami aparatów jest ładnie wtopiona w tył telefonu, oczywiście wystaje, ale niewiele.\nNa dolnej krawędzi umieszczono slot na dwie karty SIM. Niestety tym razem nie ma możliwości zainstalowania karty pamięci, co mogliśmy zrobić w starszym modelu. Obok jest wejście USB-C i jeden z dwóch głośników – drugi zintegrowano z głośnikiem do rozmów. Po prawej stronie, na idealnej wysokości, umieszczono przycisk włączania i regulacji głośności.\nS21 FE jest wodo i pyło szczelny, spełnia normę IP 68 (zanurzenie do 30 min. do głębokości 1.5 m).\nTelefon jest mniejszy i lżejszy od swojego poprzednika, co ja bardzo doceniam, bo brakuje mi na rynku zgrabnych urządzeń. Dobrze leży w dłoni, nie jest śliski, pod względem ergonomii nie mogę mu nic zarzucić.\nWyświetlacz Samsunga Galaxy S21 FE\nPanel ma przekątną 6.4 cala i wykonano go w technologii Dynamic AMOLED 2X. Rozdzielczość to FHD+ 1080 x 2400 pikseli, 411 PPI, a proporcje 20:9. Obsługuje HDR10+, odświeżanie może wynosić 60 albo 120 Hz. Brak niestety ustawień adaptacyjnych, co jest moim zdaniem sporą wadą (ale o tym jeszcze za chwilę). Ekran pokryto szkłem Corning Gorilla Glass Victus.\nWyświetlacz niby jest płaski, ale jego boki są minimalnie zakrzywione. Dokładnie na tyle, żeby palec nie zahaczał nam o ostry kant telefonu i łatwiej wykonywało się na nim wszystkie gesty. To bardzo duża dbałość o szczegóły którą ja zawsze doceniam.\nRameczki wokół wyświetlacza są cienkie, dół jest minimalnie grubszy. Jednak chwyt telefonu jest pewny, nigdy nic przypadkiem nie nacisnąłem. Kamerkę do selfie umieszczono centralnie, w średnich rozmiarów otworze.\nW ustawieniach wyświetlacza znajdziemy: tryby jasny i ciemny oraz tryb ekranu – żywy i naturalny wraz z ustawieniami balansu bieli i ustawieniami zaawansowanymi RGB.\nWidoczność w każdych warunkach jest znakomita. Nie mamy problemów zarówno w mocnym słońcu – to dzięki wysokiej jasności maksymalnej, jak i w ciemnościach – dzięki niskiej jasności minimalnej. Kolory są doskonałe, kąty widzenia również.\nTelefon można wygasić i wybudzić dwukrotnym uderzeniem w ekran. Zamiast diody powiadomień jest w pełni konfigurowalny Always on Display z różnymi motywami i pokazujący wszystkie powiadomienia. Mamy możliwość przejścia do nich bezpośrednio z ekranu blokady.\nOptyczny czytnik linii papilarnych umieszczono pod ekranem. Nie jest może najszybszy ale w sumie nie mam do jego pracy zastrzeżeń. Trzeba się nauczyć, że należy przytrzymać palec minimalnie dłużej niż w czytnikach ultradźwiękowych. Telefon odblokujemy również za pomocą naszej twarzy, skanowanej przednią kamerką. Procesowi towarzyszy ładna animacja wokół oczka aparatu.\nNa ekranie nie ma żadnej folii ochronnej, powłoka oleofobowa spisuje się dobrze, bo śladów palców praktycznie nie ma.\nJeśli miałbym na coś narzekać, to na brak adaptacyjnego odświeżania. Telefon jest niesłychanie płynny przy 120 Hz i różnica po powrocie do tradycyjnych 60 Hz jest wręcz kolosalna. Tyle, że sztywne 120 Hz w każdej czynności mocno drenuje baterię. Prosiłoby się zastosowanie odświeżania adapcyjnego – gdzie urządzenie samo reguluje częstotliwością w zakresie od 1 do 120 Hz. Niestety tu tej opcji nie znajdziemy.\nDziałanie Samsunga Galaxy S21 FE\nTelefon jest napędzany Snapdragonem 888 5G z układem graficznym Adreno 660. Do testów dostaliśmy wersję z 6 GB RAM i 128 GB pamięci wbudowanej. Dostępna jest jeszcze wersja 8/256.\nPodstawowe pytanie brzmi – czy telefon się nagrzewa? Tak. W pierwszym teście AnTuTu Benchmark smartfon osiągnął 772284 pkt., w kolejnym 722478. Temperatura procesora skoczyła z 38,8 do 44,4 stopni. Ewidentnie występuje więc zjawisko throttlingu. Telefon po pierwszym teście był ciepły, po drugim – gorący. Dość mocno nagrzewał się również podczas grania (PUBG), choć tu nie zauważyłem by przekładało się to na jakiś spadek wydajności. Wyższa temperatura była również zauważalna podczas kręcenia filmów i intensywnego wykonywania zdjęć. Na szczęście podczas normalnych czynności (przeglądanie Internetu, You Tube, Netflix) telefon nie robił się ciepły.\nOczywiście wzrost temperatury podczas obciążenia przekłada się na szybki spadek baterii. Ale o tym w osobnym akapicie. Trzeba też pamiętać, że urządzenie testowaliśmy w zimie, przy dość niskich temperaturach (zero albo poniżej). Niestety obawiam się, że wakacyjne ciepło nie będzie sprzymierzeńcem S21 FE 5G.\n120 Hz odświeżania zapewnia doskonałą płynność telefonu z jednym wyjątkiem. W aplikacji aparatu fotograficznego dość często dawało się zauważyć spore lagi np. po zrobieniu zdjęcia i próbie przejścia na inny obiektyw czy wyjściu z apki.\nTelefon doskonale spisuje się w roli nawigacji, błyskawicznie łapie łączność z satelitami, obsługiwane to A-GPS, GLONASS, BDS, GALILEO, i dokładnie prowadzi do celu.\nPakiet komunikacyjny obejmuje 5G, LTE Cat19 1600/200 Mbps, WiFi ax/6, Bluetooth 5.0 i NFC.\nTelefon świetnie gra – zarówno na głośnikach zewnętrznych jak i na słuchawkach bluetooth. Dźwięk dostosujemy do swoich upodobań dzięki korektorowi Dolby Atmos.\nJakość połączeń głosowych stoi na bardzo dobrym poziomie.\nOprogramowanie Samsunga Galaxy S21 FE\nUrządzenie dostajemy od razu z Androidem 12, za co należą się Samsungowi wielkie brawa. Do tego mamy nakładkę One UI w wersji 4.0.\nW porównaniu z 11 wersją systemu mamy bardzo ładne, płynniejsze animacje i nowe widżety. Jest również możliwość dodania skrótów do ekranu blokady – odtwarzacza muzyki, kalendarza albo pogody. Oczywiście sama nakładka również daje nam wiele ciekawych opcji – np. dostosowanie kolorów ikon do wersji firmowej tapety.\nJest oczywiście możliwość zintegrowania telefonu z urządzeniem Windows, odbieranie połączeń i SMS-ów na innych urządzeniach, kontynuacja pracy w aplikacjach na innych urządzeniach, Samsung Dex czyli łączenie się z telewizorem czy monitorem bezprzewodowo albo po kablu.\nJednym z moich ulubionych rozwiązań jest w pełni konfigurowalny pasek boczny, do którego można przypiąć ulubione kontakty, aplikacje, pogodę. To pozwala mieć wszystkie najczęściej używane programy na wyciągnięcie kciuka i zachować porządek na pulpitach.\nZdjęcia i filmy w Samsungu Galaxy S21 FE\nZestaw aparatów jest z jednej strony dobry, ale z drugiej nieco rozczarowujący. Nie różni się on bowiem od tego, co znajdziemy w Samsungu Galaxy S20 FE. To:\nobiektyw główny 12 MP, f/1.8, 26mm, 1/1.76", 1.8µm, Dual Pixel PDAF, OIS;\nobiektyw tele 8 MP, f/2.4, 76mm, 1/4.5", 1.0µm, PDAF, OIS, 3x zoom optyczny;\nszeroki kąt 12 MP, f/2.2, 13mm, 123˚, 1/3.0", 1.12µm;\nselfie 32 MP, f/2.2, 26mm, 1/2.74", 0.8µm.\nJeśli więc jest jakaś poprawa w jakości zdjęć względem starszego modelu, to może ona wynikać jedynie z zastosowania nowszego procesora.\nW aplikacji mamy: jedno ujęcie, tryb portretowy, wideo, AR Doodle, tryb pro dla zdjęć oraz filmów, panoramę, żywność, tryb nocny, wideo portretowe, zwolnione tempo, hyperlapse i podwójne nagrywanie.\nFilmy nagramy w najwyższej rozdzielczości 4K 60 FPS z przodu i tyłu.\nJakość zdjęć jest typowa dla Samsunga, czyli bardzo dobra, ale z lekko podkręconą saturacją. Czyli to co widzimy na fotografii będzie się nam podobać, ale odbiega od tego, co widzi nasze oko – kolory będą mocniejsze a kontrast podbity. W ujęciach z głównego aparatu szczegółów jest bardzo dużo, w szerokim kącie jest ich zauważalnie mniej, zwłaszcza na bokach kadru. Godna pochwały jest za to niemal identyczna kolorystyka zdjęć z obu oczek.\n3x zoom optyczny jest bardzo dobrej jakości i korzystałem z niego bardzo często. Cieszy mnie też jego wartość. Dość często producenci decydują się na 5x zoom optyczny, ale wtedy zbliżenie jest moim zdaniem mało praktyczne, bo zbyt duże. W S21 FE zoom cyfrowy spisuje się bardzo dobrze i zdjęcia aż do 10x przybliżenia robione przy dobrym oświetleniu spokojnie nadają się do publikacji w portalach społecznościowych. Maksymalny zoom wynosi 30x i jego jakość jest słaba.\nTelefon doskonale radzi sobie w trybie portretowym. Rozmycie tła robi wrażenie, można je modyfikować już po zrobieniu fotografii, jest bardzo dokładne.\nTryb nocny również nie zawodzi – ładnie rozjaśnia źródła światła, zwłaszcza fotki robione po zmroku przy miejskim oświetleniu mogą się podobać. Selfie też są OK, efektownie wygląda tryb portretowy.\nŻeby nie było tak idealnie – zdarzyło mi się kilka zdjęć w których telefon nie poradził sobie z ustawieniem ostrości, co nieco mnie zdziwiło, bo zazwyczaj Samsungi nie mają takich problemów.\nFilmy są doskonałej jakości, stabilizacja w każdej rozdzielczości stoi na najwyższym poziomie, ostrość łapana jest błyskawicznie. Głos jest doskonale zbierany.\nBateria Samsunga Galaxy S21 FE\nBędę narzekał. Ale nie, nie na baterię. Ta ma pojemność 4500 mAh i jeśli nie obciążamy telefonu grami czy kręceniem filmów, to nawet ze 120 Hz odświeżaniem powinniśmy dotrwać od rana do wieczora czy nawet kolejnego dnia. To osiągi większości telefonów ze Snapdragonem 888.\nAle jeśli wieczorem przyjdzie nam do głowy np. obejrzeć jakiś odcinek ulubionego serialu, to przy 10, 15 proc. lepiej naładować telefon. I tu właśnie pojawia się problem. W topowych telefonach mamy ładowanie 60, 80 czy nawet 120 W. I podładowanie urządzenia zajmuje chwilę. Tymczasem S21 FE 5G możemy ładować z maksymalną mocą… 25W. Czyli trwa to około 1.5 h jeśli chcemy napełnić go do pełna, a około 35 min – do połowy. Jak na dzisiejsze standardy i telefon kosztujący ponad 3 tys. zł – to wręcz nie przystoi. Nie mówiąc już o tym, że oczywiście o ładowarkę musimy zatroszczyć się sami…\nRozumiem, że Samsung ma złe doświadczenia jeżeli chodzi o baterie (Note 7) i woli chuchać na zimne. Ale jednak np. podwojenie mocy ładowania znacznie ułatwiłoby życie użytkownikom. I mam nadzieję, że modele S22 będą obsługiwały szybsze ładowanie.\nTelefon można również naładować indukcyjnie (15W), obsługuje też ładowanie zwrotne.\nPo pierwsze – cena. Po drugie – wolne ładowanie. To moim zdaniem dwie podstawowe wady tego urządzenia. Z tą pierwszą można coś zrobić – już w niektórych sklepach z elektroniką dostaniemy Galaxy S21 FE tańszego o 400 zł w stosunku do ceny wyjściowej, czyli za 3099 zł. Jeśli cena będzie spadać tak szybko – wkrótce powinniśmy dojść do całkiem atrakcyjnych poziomów.\nObawiam się, że z drugą wadą nic nie da się zrobić i z wolnym ładowaniem przyjdzie nam po prostu żyć. Taka uroda tego urządzenia. Zawsze na pocieszenie możemy sobie powtarzać, że dzięki temu bateria pożyje dłużej.\nProblemem dla S21 FE 5G są też dwa inne telefony Samsunga. Wciąż bardzo dobry a sporo tańszy w wersji bez 5G S20 FE oraz również lepiej wyceniony a lepiej wykonany flagowy S21.\nJeśli komuś się spieszy z kupnem – te dwie opcje będą dla niego raczej lepsze. Jeśli ma czas, niech poczeka na obniżki S21 FE 5G.\nSamsung Galaxy S21 FE - plusy i minusy\nObciążony grzeje się


Dawne uzbrojenie: chiński podstęp ze strzałami\nchiński podstęp ze strzałami\nEpoka dynastii T'ang, Chiny\nPodczas powstania An Lushana w 756 roku generał sił T'ang nazwiskiem Chang Hsün został zamknięty w oblężeniu przez wojska innego przywódcy - Linghu Ch'ao. Na jednego broniącego się przypadało dwudziestu atakujących, do tego żołnierzom państwa T'ang szybko zabrakło strzał. Aby rozwiązać ten problem, genarał Chang nakazał swoim ludziom przygotować słomiane kukły i ubrać je w czarne mundury. W nocy manekiny opuszczono na linach z murów miasta przy akompaniamencie głosu bębnów wojennych i gongów. Generał Linghu uznał, iż wróg postanowił przeprowadzić z zaskoczenia nocne uderzenie, i nakazał swoim łucznikom zasypać opuszczane po murach postacie deszczem strzał. Kiedy kukły były już nafaszerowane pociskami, obrońcy wciągnęli je z powrotem do góry, uzupełniając tym samym własne zapasy amunicji.\nNastępnego dnia generał Linghu poczuł się upokorzony i przypuścił w odwecie atak na mury obronne. W nocy żołnierze T'ang znów opuścili kukły na sznurach, lecz tym razem nieprzyjacielski dowódca nakazał swoim ludziom je zignorować, zakładając, iż znów jest to sztuczka mająca pozwolić obrońcom zdobyć zapas strzał. Kiedy generał Chang zobaczył, iż do słomianych manekinów nikt nie strzela, nakazał opuścić w ich miejsce pięciuset spośród swoich najleprzych ludzi. Przypuścili oni błyskawiczny atak na znajdujących się w obozie żołnierzy wroga, całkowicie ich zaskakując. Oblężenie zostało przełamane, a armia generała Linghu uciekła z pola bitwy.\nVerstappen Stefan H. - Trzydzieści sześć strategii starożytnych Chin - Helion - 2014 - s. 48-49\nAutor: Krzysztof Bełzowski o 06:12\nEtykiety: arrow, broń miotana i miotająca, chinese arrow, ranged weapons, shi, strzała, strzała chińska


Only Girl: WYNIKI KONKURSU+WAKACJE\nNadszedł czas aby podać wyniki konkursu. Niestety konkurs muszę skrócić o jeden dzień, gdyż jutro wyjeżdżam na wakacje, przepraszam. No, ale żeby nie przedłużać....\nCzas wygenerowania: 2011-07-07 12:34:13 783\nJutro po południu wyjeżdżam na Chorwację i prawdopodobnie do Czarnogóry. Zupełnie mi to nie przeszkadza, że na Chorwację jadę 3 raz. W Czarnogórze byłam 2-3 lata temu i wspominam te wakacje bardzo dobrze, mimo tego, że nie byłam z rodzicami, ale to dłuższa historia. Wrócę za tydzień lub za dwa, ale to się jeszcze okaże. Za to mam dla Was kilka zdjęć z Czarnogóry, na której byłam raz, ale nie zapomnę jej do końca życia.\nAutor: Klaudia o 12:37\nDziękuję za odwiedziny i komentarz na blogu ^^\nE 7 lipca 2011 13:03\nTeż mi ten komplet przypadł do gustu :) Zazdroszczę Chorwacji! Też byłam 2 razy i ani trochę Ci się nie dziwię, że chcesz tam jechać 3 raz, mimo, że Chorwacja wydaje się zwykła to... jest niesamowita i chce się tam wracać :)\njoannade 7 lipca 2011 15:38\nniesamowite! bardzo sie ciesze ze wygralam! kochana zycze Ci udanego wyjazdu! A i zerknij pozniej na moje nominacje blogow, jestes w nominowanych :) Pozniej zrobie posta z moninacjami, bo dostalam takową :) I teraz ja mam przyznac.\nbardzo byloby mi milo gdybys obserwowala moj blog poniewaz niedlugo bede rozne konkursy z kosmetykami i bizuteria do wygrania:*\njoannade 7 lipca 2011 16:21\ndostalas ode mnie nagrode, jestes nominownaa! :D\nlovely blog award:*\ni stworz wlasne nominacje:8\najmissindependent 7 lipca 2011 22:33\nooo jak Ci zazdroszcze. uwielbiam takie wakacje! niestety nie w tym roku\nZazdroszczę, bardzo bym chciała jechać na Chorwację! :)\nupfliter.blogspot.com-zapraszam, chętnie poznam twoją opinię :)\nLenny Lemonade 9 lipca 2011 04:14\nNo to będziesz miała te mega piękne widoku znowu :))))\nNie byłam w Czarnogórze ;> Wierzę, że musi być cudnie. W Chorwacji byłam raz, ale trafiłam na złe, wyłącznie pod turystów, miejsce. Mimo tego woda lazurowa i słońce grzejące na maksa były :))))\nACH JAK ZAZDROSZCZĘ TAKICH WAKACJI :P.\nGratuluję, Joannie De :)\nmnikaa 13 lipca 2011 09:36\nNGMint 14 lipca 2011 22:16\nzapraszam również do wzięcia udziału w moim konkursie do wygrania bardzo ładna biżuteria :)\nAnnkaf 16 lipca 2011 20:50\nOOO świetne zdjęcia, ja właśnie niedługo wybieram się do Czarnogóry! :)\nzoraida 18 lipca 2011 02:32\nTwój blog został przeze mnie nominowany do One Lovely Blog Award :)\nalmaa. 20 lipca 2011 11:09\ntych butów z flagą szukaj jako 'japan style flaga' :)\nLittle Black Girl 21 lipca 2011 12:47\no jak Ci fajnie :)) pozdrawiam!\nFabrizia 21 lipca 2011 17:23\nJasmin 3 sierpnia 2011 21:31\npofarbowałam jasne końcówki tonerem ;)


Dalszy ciąg historii włoskiej stygmatyczki | Niedziela.pl\nPrzychodziłam do niej, aby jej towarzyszyć, we wszystkie Wielkie Piątki, piątki „Męki Pańskiej”. Tak je nazywałam od pierwszego razu w 1950 r., kiedy to Natuzza powiedziała do mnie: „Proszę pani, musimy odbyć Mękę. Czy będzie pani przy mnie blisko?”. Odrzekłam: „Proszę mi powiedzieć, co mam robić”. A ona: „Pójdźmy na górę i módlmy się razem”. Byłyśmy tylko we trzy: ja, Natuzza i jej szwagierka, jedyna siostra Pasqualego Nicolace, jej męża. Dzieci nie było, posyłała je do krewnych, ponieważ były jeszcze małe. Tłumaczyła mi, że nie chce, aby widziały, jak cierpi, żeby nie wywołać u nich szoku. Dopiero kiedy podrosły, stopniowo były informowane i także one zaczęły uczestniczyć w mistycznych cierpieniach matki. Najpierw Anna Maria, później wszystkie pozostałe. Podczas Wielkiego Piątku widziałam Natuzzę, jak zwracała się do kogoś, kogo ja nie byłam w stanie zobaczyć. Rozmawiała z Jezusem i Matką Bożą. Było jej przykro, często płakała, ponieważ znajdowała się przed zakrwawionym Jezusem, Jego umęczonym ciałem i wtedy mówiła: „Ja jestem tutaj, Jezu, i ofiaruję Ci całe moje życie. Skąd tyle złości? Dlaczego wyrządzili Ci tyle zła?”.\nPodczas któregoś z Wielkich Piątków - bardzo bolał mnie wtedy kręgosłup - schylając się ku łóżku, by się z nią pożegnać, straciłam równowagę i żeby nie upaść, instynktownie oparłam rękę na czole Natuzzy, gdzie miała liczne rany, które wyglądały, jakby były zadane przez jakieś kolce. To było straszne, poczułam na dłoni cierniową koronę, która była niewidoczna, a jeden z cierni ukłuł mnie w sam środek dłoni, zadając mi przeszywający ból, który do tej pory, po tylu latach, wciąż daje o sobie znać, zwłaszcza w piątki. Natuzza uczestniczyła w cierpieniach Pana, aby odnawiać wraz z Nim Jego ofiarę miłości. Przez te boleści dusze dostępowały zbawienia. Jezus przyszedł na ziemię, aby pozwolić się ukrzyżować, a później zmartwychwstać, dając możliwość odkupienia całemu rodzajowi ludzkiemu, i w ten sposób, wspierając się takimi świętymi duszami jak Natuzza, nadal wypełnia ten wielki plan zbawienia. Ale wszystko to zrozumiem dopiero po czasie i po natarczywych pytaniach kierowanych do Natuzzy, która przeważnie, z racji swej wielkiej pokory i dyskrecji, próbowała uchylać się od odpowiedzi. Naprawdę męczyło ją to, że była uważana za wybraną. Ona czuła się ostatnim z grzeszników, pomimo swej ogromnej dobroci i szczególnego zadania powierzonego jej przez Pana.\nWielokrotnie w ciągu mojej długoletniej znajomości z Natuzzą miałam możliwość osobiście widzieć dary, którymi Pan ją obdarzał, aby rozpalić swoje światło miłości i w ten sposób zbliżyć serca do wiary. Ona zawsze starała się albo ukrywać, albo umniejszać te cuda, ale przebywając przy niej blisko, praktycznie nie można było nie zauważyć jej licznych „wyjątkowych cech”, które uwidaczniały się w codziennym życiu. Wśród najbardziej znaczących epizodów odcisnął mi się w pamięci ten związany z chustką, którą Natuzza zostawiła w moim domu w Catanzaro i po którą wróciła „w duchu”, kiedy my byliśmy poza miastem. Oto jak dokładnie potoczyły się wypadki, które opisał mój mąż Libero kilka miesięcy przed swoją śmiercią:\nPrzyszła do naszego domu na śniadanie, ponieważ pewna dziewczyna (sierota - przyp. red. wyd. wł.) miała być bierzmowana u jednej z trzech sióstr mojej żony (siostry Dory). Tego samego dnia przyjeżdżają razem z nią siostra Angelina oraz siostry Emira i Maria oraz monsignor Capellupo. Razem z Natuzzą mąż z dziećmi, Frankiem i Angelą. Po śniadaniu Natuzza wróciła do Paravati. Moja żona i ja odwieźliśmy siostrę Dorę do Bari, gdzie była przełożoną wspólnoty przy via Monsignor Nitti. Wyszliśmy z domu, a żegnając się z Teresiną i Marią, moja żona uświadomiła sobie, że Natuzza zapomniała chustki, i powiedziała: „Zostawcie ją tam, gdzie leży, a jak wrócimy z Bari, to weźmiemy i zawieziemy ją Natuzzie. Zamknijcie dokładnie drzwi i wszystko uporządkujcie”. Po powrocie z Bari moja żona pospieszyła sprawdzić, czy chustka jest na swoim miejscu! Ale jej nie było. Widząc, że moja żona się tym martwi, uspokoiłem ją i zadzwoniłem do obu sióstr, które mi odpowiedziały: „Gdzie była chustka? Myśmy jej nawet nie tknęły!”. Niepokój Italii ustał dopiero wtedy, gdy jej powiedziałem: „Jutro, 17 (września), pojedziemy do Natuzzy, aby przeprosić za to, co się stało”. Kiedy przybyliśmy do Paravati, Natuzza, zanim jeszcze otworzyliśmy drzwi, wyszła sama ze słynną chustką. Zapytaliśmy, jak to się stało, że ma tę chustkę u siebie. Z typową dla siebie prostotą odpowiedziała: „Musiałam iść do kościoła, a nie mając czym nakryć głowy, razem z aniołem udałam się do waszego domu i zabrałam sobie moją chustkę!”.\nPamiętam, że na widok mojej zmartwionej twarzy Natuzza z uśmiechem dodała: „Moja droga, martwiła się pani niepotrzebnie. Przyszłam z aniołem i wzięłam ją sobie!”. Tymi słowami dała mi do zrozumienia, że wiedziała o tym, jak bardzo byłam przejęta i jak mi było przykro z powodu zagubienia chustki zostawionej u nas „na przechowanie”.\nLuciano Regolo, „Płakała krwawymi łzami. Historia stygmatyczki Natuzzy Evolo”,\nWydawnictwo św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej, ul. Straszewskiego 2, 31-101 Kraków, tel. (12) 429-52-17, e-mail: wydawnictwo@stanisławbm.pl, www.stanislawbm.pl.


#002 piątka barcelońska - mojepiatki.com\n#002 piątka barcelońska\n8 maja 2019 by bardon Leave a Comment\nNieskończona katedra i hiszpański totolotek\nZwiedzanie Barcelony rozpoczęliśmy od spaceru w okolicy katedry Sagrada Familia. Tym razem postanowiliśmy ograniczyć się do oglądania kościoła z zewnątrz. A żeby tradycji było zadość, w sklepiku nieopodal katedry kupiliśmy figurkę Sagrady, magnes na lodówkę i koszulkę dla młodego z napisem Barcelona, stylizowanym na logo Levisa – taki must have turystycznych Januszów.\nW kolekturze, gdzieś między Sagrada Familią a Gran Via de les Corts Catalanes, przy której był nasz hotel, kupiliśmy los na loterii. Wydaliśmy 5 euro, ale pokusa wygrania 75 milionów okazała się silniejsza niż zdrowy rozsądek i znajomość matematyki.\nWyników losowania jeszcze nie sprawdzałem. Pożyję chwilę z poczuciem możliwości bycia „euromilionerem”. Jeśli ktoś z Was sprawdzi i się okaże, że los jest zwycięski, odpalam 10%, bez dyskusji oczywiście, pierwszej osobie, która to wpisze w komentarzu pod tym tekstem 😉\nCiutadella, Arco de Triunfo, Picasso\nDrugi dzień rozpoczęliśmy spacerkiem do parku La Ciutadella. Po drodze natrafiliśmy na Łuk Triumfalny! Nie wiedziałem, że przenieśli z Paryża, ale w sumie fajny pomysł, popieram. Park La Ciutadella to bardzo przyjemne miejsce. Najpierw, kryjąc się przed słońcem, pograliśmy tam w szachy i w karty przy jednym ze stolików. Grę uprzyjemniała nam grupa muzyków zajmująca sąsiadujące stoliki. Nie jestem w stanie przypisać ich muzyki do żadnego ze znanych mi gatunków, ale była miła dla ucha i z całą pewnością nadawała niepowtarzalny klimat temu miejscu.\nNastępnie poszliśmy w stronę złoconej fontanny, która jest bardzo estetycznie utrzymana i robi majestatyczne wrażenie. Po deserze lodowym przyszła pora na łódki. Mimo 35-stopniowego upału (w cieniu rzecz jasna) i żaru lejącego się z nieba pływanie sprawiło nam dużo radości.\nKolejną atrakcją na liście było Muzeum Picassa, pozycja chyba obowiązkowa na liście to do w Barcelonie. Kilkanaście minut stania w kolejce i chyba było warto, chociaż miłośnikiem malarstwa nie jestem. W muzeum obowiązuje zakaz fotografowania, więc… zrobiłem kilka zdjęć.\nNa wieczorny posiłek wybraliśmy się do Botafumeiro, do – jak się później okazało – bardzo wytwornej restauracji. W holu na ścianach wisiały zdjęcia osobistości, które jadły tam posiłek, m.in. Lionel Messi, Eva Longoria, Diego Simeone, Morgan Freeman, Bill Clinton, Ronaldinho, Andres Iniesta… Nie jestem pewien ale wydaje mi się, że widziałem błysk flesza i mam przeczucie, że po moim wyjściu zawisło tam również i moje zdjęcie J. Zjadłem tam przystawkę z krabów i ciasto krabowe. Oprócz tego wspomnę brownie, które zafundowała mojemu synowi na oko 60-70–letnia para Amerykanów z Zachodniego Wybrzeża, a dokładniej z Los Angeles, która siedziała przy sąsiednim stoliku, a w Barcelonie spędzała… miesiąc miodowy. Można? Jedzenie było dobre, ale nie wybitne, czego oczekiwałem po restauracji, w której jadają koronowane głowy, aktorzy i sportowcy z pierwszych stron gazet.\nPrzepraszam za jakość zdjęć, obiecuję poprawić się w przyszłości.\nGraffiti w Poblenou\nKolejnym zaplanowanym w Barcelonie punktem była dawna dzielnica przemysłowa Poblenou. Co mnie tam zawiodło? Otóż chęć obejrzenia graffiti i murali, zgodnie z koncepcją, że mają stanowić ważny element bloga. To, co udało się zobaczyć w Poblenou, sprawia, że na pewno nie będę się zmuszał do szukania Street Artu w różnych zakątkach globu. Według spotkanej na miejscu Hiszpanki, która również fotografowała graffiti, malunki co tydzień zastępuje się nowymi. Informacji nie weryfikowałem, ale część dzieł wyglądała rzeczywiście świeżo.\nPiątka, Barceloneta i naleśnik z czekoladą\nTym razem, ze względu na rehabilitowane pooperacyjnie kolano, pięć kilometrów przeszedłem, zamiast przebiec. Trasa wiodła od Gran Vía de las Cortes Catalanas, przy której stał nasz hotel, do La Barcelonety i z powrotem.\nDeptak jest świetnym miejscem do… deptania. Fajnie się tamtędy spaceruje. Nie napotkałem tam aż takich tłumów jak na pobliskich uliczkach.\nWidok na port i zacumowane tam łodzie jest niesamowity.\nWspomnę jeszcze o dodatkowej atrakcji, jaką są porozkładane na kocach i oferowane do sprzedaży torebki Gucciego czy Louisa Vuittona. Nie wszystkie marki rozpoznałem, ale w końcu to nie blog modowy ;-P. Myślałem nawet, żeby przywieźć jedną torebkę i ją tutaj rozlosować – mogłoby to się zakończyć przeogromnym wysypem folołersów albo, daj Boże, folołerek, och. No ale cóż, nie przywiozłem, może następnym razem.\nWarto jeszcze wspomnieć o naleśniku, podanym z wypisanym czekoladą imieniem mojego syna. Winę za małą rozbieżność w pisowni kładę na bark mojej niedoskonałej umiejętności literowania po angielsku. Miły gest, naleśnik też miły, sam też chapsnąłem.\nGüell, Barca FC, Font Màgica i p…..ni kieszonkowcy\nPrzedostatni dzień pobytu obfitował w atrakcje i… nie do końca miłe sytuacje, ale o tym za chwilę.\nPierwsza część dnia upłynęła w parku Güell, w większości przewodników opisywanym jako jedna z pięciu głównych atrakcji miasta. Woleliśmy nie przegapić takiego gwoździa programu.\nDwóch rzeczy żałuję: że nie weszliśmy na najładniejsze w całym parku tarasy, co tłumaczę zmęczeniem czterokilometrowym marszem w upale; oraz że nie kupiłem ręcznie malowanego przez artystę pięknego magnesu na lodówkę z motywami parku. Na to już wytłumaczenia nie mam.\nPo drodze minęliśmy trochę street artu i kilka festynów ulicznych, a ze schodów wiodących do parku podziwialiśmy świetny widok na Barcelonę.\nWieczorem pojechaliśmy na długo wyczekiwany, szczególnie przez dziesięciolatka, z którym podróżowałem;-), mecz Barcy. Był to finał pucharu Gampera pomiędzy FC Barcelona a argentyńskim Boca Juniors. Camp Nou, mekka futbolu, Święty Graal, Maybach wśród stadionów na pewno dużo lepsze wrażenie robi z wewnątrz niż z zewnątrz. Stadion był wypełniony w trzech czwartych, fajna atmosfera, ale na mnie, niespodziewanie, najlepsze wrażenie wywarli kibice przyjezdni ze swoim „Alle Boca”. Czyż nie jest to wystarczający powód, żeby zacząć planować podróż zahaczającą o boskie Buenos?\nPodczas powrotu z meczu miał miejsce niezbyt miły incydent, który być może posłuży jako przestroga dla kolejnych strudzonych wędrowców. Otóż w metrze barcelońskim, gdzieś między stacją Badal a Plaça de Sants, łupem złodziei padł mój telefon. Na stacji panował tłok, w jednej kieszeni miałem portfelik z kartami i dowodami osobistymi, w drugiej był iPhone, w jednej ręce miałem aparat fotograficzny, a w drugiej dziecko. Gdy wchodziliśmy do wagonu, zrobiło się zamieszanie. Ktoś na mnie wpadł, ja wpadłem na kogoś, zaczęło się przepraszanie i tłumaczenie, że to reakcja łańcuchowa, a że nie mam telefonu, zorientowałem się na kolejnej stacji, na której wysiedliśmy.\nSięgnąłem do kieszeni i krzyknąłem: „Telefon!”. Cały wagon na mnie spojrzał. Wszyscy byli podejrzani, drzwi się zamknęły, pociag odjechał… W sumie to dobrze, że nie ukradli portfelika z dowodami, bo trzeba by były biegać po ambasadach przed wylotem (pozdrowienia dla HK). Pożyczonego z pracy nikona też wolałbym nie stracić. Ani dziecka…\nNajlepsze jest to, że gdy opowiadałem o tym po powrocie, okazało się, że wszyscy wiedzą, że w Barcelonie kradną. Koleżanka wiedziała, bo bratu kolegi też ukradli, a ortopeda powiedział: „Nie, no mógł pan mówić…”. Hmmmm nie, to pan mógł mówić! :-/. Niech ten wpis stanie się przestrogą: pilnujcie się i bądźcie czujni, moi mili!\nKolejną, obowiązkową atrakcją do zobaczenia jest fontanna Font Màgica. Byłem na niej 20 lat temu jako młody chłopak podczas „wczasów” z rodzicami, a teraz przyszedł czas pokazać ją mojemu dziecku.. Pierwsze podejście okazało się falstartem, gdyż we wtorki pokazów brak, a nikt tego nie sprawdził. A żeby było odpowiedzialnie – ja tego nie sprawdziłem. Drugie podejście było już udane (chociaż miało miejsce tuż po kradzieży telefonu, trudno mi było się zatem z tego w pełni cieszyć :-/). Miejsce na pewno warte zobaczenia, ale do tego samego wniosku wyszło milion osób, które zgromadziło się wokół fontanny, żeby zobaczyć pokaz. Nie było gdzie palca wsadzić! Siedzieliśmy na ziemi i nie narzekaliśmy. Wrzucam tylko jedno zdjęcie, bo w internecie można znaleźć mnóstwo fotek, które dużo lepiej oddają urok tego miejsca. Nie ten poziom fotografii. Jeszcze.\nLa Rambla, La Boqueria i La Guns’N’Roses\nW związku z tym, że lot powrotny zarezerwowaliśmy na późną godzinę, ostatni dzień wykorzystaliśmy jeszcze na wizytę w sklepie z płytami winylowymi oraz na słynnej La Rambla i La Boqueria. W Discos Revolver kupiłem pierwszą część Use Your Illusion Guns’N’Roses – to klimatyczny sklepik położony w uroczej uliczce. Zdecydowanie warto tam zajrzeć.\nSpacer ulicą La Rambla nie zrobił na nas szczególnego wrażenia. Może dlatego, że nie byliśmy nastawieni na zakupy. Bardzo na niej tłoczno i podobno najczęściej w Europie dochodzi tam do kradzieży telefonów. Ja jednak utarłem nosa wstrętnym kieszonkowcom z La Rambla, dałem się okraść wcześniej, ha, ha. Mniej więcej w połowie ulicy znajduje się Mercat de la Boqueria, barwne targowisko z ogromnym wyborem owoców morza, przypraw, orzechów, oliw, wędlin, warzyw i owoców „niemorza”. Skusiłem się na sałatkę z ośmiornic (przepyszną) i ostrygi. Próbowałem przekonać do nich swoją latorośl, ale jak widać na załączonym obrazku, nie było mu to w smak. Na marginesie dodam, że wynegocjowałem z nim zgodę na użycie zdjęcia na blogu, stawka to 3 $, zbita z początkowych 50 zł.\nRynek ten tłumnie odwiedzają turyści. Niektórzy stawiają mu zarzuty, że jest komercyjny, no ale jeśli szukamy atrakcji niekomercyjnych, to nie znajdziemy ich w centrum Barcelony. Mnie się podobało i z czystym sumieniem polecam.\nDrugi wpis na blogu pora kończyć. Podsumowując, udało się połączyć zwiedzanie z wypoczynkiem, wpleść w plan atrakcje dla młodego i nie przesadzić z intensywnością. Na pewno przydałoby się kilka dni więcej, wtedy byśmy sobie chociaż jeden dzień poplażowali. Z kilku względów wyjazd zaplanowaliśmy na sierpień, jednak gdyby była taka możliwość, wybrałbym, głównie ze względu na Tłumy i Temperatury, wrzesień lub październik, wtedy podobno nie m nic na „T”…\npiątka [ˈpʲjɔ̃ntka] pięciokilometrowa trasa, którą biegam lub w wyjątkowych okolicznościach pokonuje w miastach, które odwiedzam.\nBlog to subiektywny przewodnik po miejscach, które odwiedzam, z elementami joggingu, graffiti, a także z akcentami kulinarnymi oraz muzycznymi między innymi…\nJanské Lázně, CZ\n#015 piątka warszawska\n#014 piątka dżakarcka\n#013 piątka ubudzka\n#012 piątka kucka\n#011 piątka szanghajska\nCopyright © · mojepiatki.com


68 Rocznica Powstania Warszawskiego - NaszeMiasto.pl\n68 lat temu wybuchło Powstanie Warszawskie. 1 sierpnia Poznań także będzie pamiętał o tym jednym z najbardziej przejmujących wydarzeń w historii Polski.\nWięcej na temat: 68 rocznica pw poznań 68lat temu powstanie warszawskie pozanan powstanie warszawskie powstanie warszawskie poznań powstanie warszawskie zdjęcia poznan powstaie warszawskie 2012\nPoznań: 68. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego [ZDJĘCIA]\nPrzy poznańskim pomniku Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej odbyły się uroczystości upamiętniające 68. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Zobaczcie zdjęcia.\nWięcej na temat: powstanie warszawskie poznań 68 rocznica pw poznań powstanie warszawskie obchody 68 rocznicy pw poznań\nPowstanie Warszawskie. Poznaniacy pamiętają [ZDJĘCIA, WIDEO]\nW czwartek, 1 sierpnia, mija 69 lat od wybuchu Powstania Warszawskiego. Walczyło w nim ponad ośmiuset Wielkopolan. Jutro pod pomnikiem Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej poznaniacy oddadzą hołd powstańcom.\nWięcej na temat: powstanie warszawskie powstanie warszawskie rocznica Powstanie Warszawskie Poznań\nRocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Walczyło w nim ponad 800 Wielkopolan\nNajpierw zostaną złożone kwiaty pod tablicami pamięci w krużgankach kościoła oo. Dominikanów przy al. Niepodległości. Następnie o godz. 15.30 rozpocznie się msza w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela przy ul. Fredry.\nWięcej na temat: powstanie warszwaskie poznań rocznica powstania wybuch powstania warszawskiego poznań flagi\nW Poznaniu zawyją syreny. Przypomną o rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego\nW poniedziałek, 1 sierpnia, o godzinie 17. w Poznaniu zawyją syreny alarmowe. W ten sposób uczczona zostanie 72. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.\nWięcej na temat: powstanie warszawskie powstanie warszawskie obchody w poznaniu godzina w syreny w poznaniu rocznica powstania warszawskiego\nCzęstochowa: Rocznica Powstania Warszawskiego. Plan obchodów\nCzęstochowa: Rocznica Powstania Warszawskiego. 1 sierpnia o godz. 17.00 rozpoczną się częstochowskie uroczystości upamiętniające 72. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Po mszy świętej w Kościele Akademickim w III Alei Najświętszej Maryi Panny, nastąpi przemarsz pod Pomnik Nieznanego Żołnierza w alei Sienkiewicza.\nWięcej na temat: częstochowa rocznica powstania częstochowa powstanie warszawskie rocznica powstania warszawskiego\nrocznica powstania 56\n93 rocznica powstania\nrocznica powstania 2011\n68 rocznica pw poznań\n65 rocznica powstania Izraela\nobchody powstania warszawskiego Poznań


Latanie | Harry Potter Wiki | Fandom\n„Jak dotąd nie znamy zaklęcia, które by pozwalało czarodziejom latać samodzielnie, zachowując ludzką postać. Latać mogą tylko ci animagowie, którzy przemieniają się w latające stworzenia – a wiadomo, że nie jest ich wielu. (...) Lewitacja jest często spotykaną umiejętnością, ale naszym przodkom stanowczo nie wystarczała, jako że lewitujący czarodziej unosi się zaledwie pięć stóp nad ziemią. Chcieli więcej. Chcieli latać jak ptaki, nie obrastając przy tym piórami.”\nLatanie (ang. Flying) — kontrolowane unoszenie się w powietrzu.\nHarry lata na miotle\nCzarodzieje, podobnie jak mugole, od zarania dziejów pragnęli latać, zazdroszcząc tej umiejętności ptakom. W odróżnieniu jednak od mugoli przy realizacji tego marzenia mogli posłużyć się magią, co doprowadziło do wynalezienia wielu sposobów magicznego poruszania się w powietrzu, czyli latania. Korzystając z posiadanych umiejętności oraz wykorzystując istniejące w magicznym świecie istoty, czarodzieje z biegiem czasu wypracowali tyle sposobów latania, że ta umiejętność stała się wśród nich powszechna do tego stopnia, że nikogo nie dziwiła, a była wręcz przymusowo nauczana.\nRodzaje sposobów latania Edytuj\nWe własnej i cudzej postaci Edytuj\nLatanie we własnej postaci to lot, podczas którego czarodziej pozostaje we własnej, ludzkiej postaci. Do tej kategorii zaliczyć należy:\nlatanie na magicznych stworzeniach\nlatanie na magicznych przedmiotach\nLatanie w cudzej postaci to przemieszczanie się czarodzieja w powietrzu pod postacią zwierzęcia:\nanimagowie przemieniający się w ptaki mogli pod ich postacią latać, zachowując w pełni swoją ludzką świadomość\nczarodzieje, których transmutowano w ptaki mogli latać, jednak wówczas tracili na czas pozostawania pod postacią ptaka własną, ludzką świadomość.\nWspomagane i niewspomagane Edytuj\nPrzez lot wspomagany należy rozumieć przemieszczanie się czarodzieja w powietrzu przy użyciu magicznego przedmiotu lub stworzenia:\njedynymi magicznymi przedmiotami, przeznaczonymi do latania, były:\nlatające miotły oraz latające dywany\nDo latania przystosowano jednak również przedmioty, które z założenia nie powinny wzbijać się w powietrze, a tę unikalną funkcję dodali im ich właściciele:\nNiektóre magiczne stworzenia dobrowolnie pozwalały czarodziejom dosiadać się, żeby na nich polecieć:\ntestrale hodowane przez Hagrida w Zakazanym Lesie pozwalały się dosiadać nawet młodocianym czarodziejom\nhipogryf Hardodziob wzbił się w powietrze z Harrym Potterem na grzbiecie.\nfeniks Fawkes uniósł w powietrze i odbył krótki lot z Harrym Potterem, Ronem Weasleyem, Ginny Weasley i Gilderoyem Lockhartem uczepionymi jego ogona.\nwielkie nawałniki burzowe codziennie pozwalają się dosiadać uczniom pierwszych 4 klas japońskiej Szkoły Magii Mahoutokoro, których dowożą i odwożą ze szkoły.\nJedynym odnotowanym przypadkiem lotu na magicznym stworzeniu bez jego zgody była ucieczka Harry'ego, Rona i Hermiony z Banku Gringotta na grzbiecie smoka – spiżobrzucha ukraińskiego. Nie jest wykluczone, że doświadczeni hodowcy mogli ułożyć do latania inne jeszcze gatunki magicznych stworzeń, zwłaszcza abraksany, aetonany i graniany, posiadające postać skrzydlatych koni.\nLatanie niewspomagane Edytuj\n„A potem go zobaczył. Voldemort szybował ku nim, nie dosiadając miotły czy testrala, po prostu mknął w powietrzu jak strzęp dymu, jego twarz węża lśniła upiornie na tle ciemności, jego biała ręka unosiła ponownie różdżkę...”\n— Harry Potter obserwujący swobodny lot Voldemorta[źródło]\nLatanie niewspomagane (ang. Unsupported flight) to zaklęcie lub magiczna technika, pozwalająca czarodziejom na latanie bez użycia miotły lub innego wsparcia.\nJedynym zanotowanym w serii przypadkiem latania bez użycia miotły był pościg za Harrym podczas ucieczki z Privet Drive w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci. Wówczas to Harry, pośród lecących na miotłach śmierciożerców, ujrzał szybującego w powietrzu Voldemorta. Zszokował go ten widok, z czego możemy wnioskować, iż umiejętność ta była bardzo rzadka i możliwa do opanowania jedynie przez niezwykle potężnych czarodziejów. Możliwe też, że latanie było wynikiem eksperymentów z lewitacją, podobnie niebezpiecznych jak tworzenie horkruksów.\nUmiejętności tej od Voldemorta mógł nauczyć się również Severus Snape. Wskazują na to słowa McGonagall, która w Insygniach Śmierci stwierdziła podczas opisania jego ucieczki z Hogwartu, że najprawdopodobniej nauczył się on paru sztuczek od swojego pana.\nZnane osoby potrafiące latać Edytuj\nLatanie na miotle wymagało pewnych umiejętności, jednak nie zaliczały się one jako umiejętności magiczne − refleks, zwinność, orientacja itp. Nie każdy czarodziej też potrafił latać – na pierwszej w serii lekcji latania Pani Hooch miotła Neville'a nie słuchała go. W serii o Harrym Potterze osób korzystających z mioteł pojawiło się naprawdę wiele, m.in.:\nPierwsza lekcja latania Harry'ego\nReprezentacje quidditcha: Gryffindoru, Hufflepuffu, Ravenclawu i Slytherinu\nDrużyny narodowe w quidditchu i sędziowie quidditcha\n↑ Ponieważ czarodziej mógł transmutować w ptaka również mugola, ten jeden sposób magicznego latania był pośrednio dostępny również dla osób niewładających magią.\n↑ Powóz wprawdzie był ciągnięty przez zaprzęg abraksanów, jednak musiał być również zaczarowany, gdyż w przeciwnym przypadku jedynie zwisałby na linach, na których był ciągnięty.


Tomasz Babiloński: Walka Granta z Gołotą była porywająca. Ściągnięcie go do Polski to duży sukces - WP SportoweFakty\nTomasz Babiloński: Walka Granta z Gołotą była porywająca. Ściągnięcie go do Polski to duży sukces\n- Michael Grant to wielkie nazwisko pięściarza, który w przeszłości boksował z Andrzejem Gołota i Tomaszem Adamkiem. To, że udało mi się go ściągnąć do Polski, to dla mnie duży sukces - mówi nam promotor boksu Tomasz Babiloński.\nMichał Bugno 20 Kwietnia 2017, 19:39\nMichał Bugno, WP SportoweFakty: Dlaczego na rywala dla Krzysztofa Zimnocha wybraliście Michaela Granta?\nMichael Grant: W Polsce zdziwią się, gdy wygram z Krzysztofem Zimnochem\nTomasz Babiloński, promotor bokserski: Michael Grant to prawdziwy zawodnik wagi ciężkiej, który ma świetne warunki fizyczne. Chcemy, żeby Krzysiek mierzył się z zawodnikami o takich gabarytach, bo w każdej chwili może przecież dostać ofertę walki z takim pięściarzem. Ostatnia taka walka Krzyśka miała miejsce dziesięć lat temu, kiedy pokonał Deontaya Wildera na mistrzostwach świata amatorów w Chicago. Złośliwcy przyczepiają się do tego, że Grant ma swoje lata i dawno już nie boksował, ale nie zmienia to faktu, że to bardzo doświadczony zawodnik. Weźmy też pod uwagę, że czarnoskórzy zawodnicy mają inną genetykę niż biali. Za przykład może posłużyć George Foreman i Roy Jones Jr, którzy w zaawansowanym wieku prezentowali kawał dobrego boksu. Michael Grant boksu na pewno nie zapomniał. Po jego wyglądzie widać, że cały czas trenuje. Na pewno nie będzie już tak dobry jak w walce z Andrzejem Gołotą, bo wiadomo, że wiek robi swoje, ale Krzysiek nie jest też jeszcze na takim etapie jak Gołota, kiedy walczył z Grantem. Taka weryfikacja jest potrzebna, żeby zrobić kolejny krok ku olbrzymom, którzy rządzą teraz w wadze ciężkiej.\nWspomniał pan o walce Michaela Granta z Andrzejem Gołotą. Co najbardziej zapadło panu w pamięci z tamtego pojedynku?\nTo były czasy, w których trenowałem boks, a cały pokój miałem w plakatach z Andrzejem Gołotą. Ta walka była czymś, co absolutnie mnie porwało. Kiedy ją obejrzałem, uświadomiłem sobie, że boks to coś, co będę chciał robić do końca życia. Wydaje mi się, że wielu ludzi po obejrzeniu tego pojedynku ruszyło na salę treningową. Takie walki pamięta się latami i chętnie się do nich wraca. To samo dotyczy walk Andrzeja Gołoty z Riddickiem Bowe. Te pojedynki to prawdziwe życiowe inspiracje.\nZOBACZ WIDEO: Łukasz Jurkowski:To będzie piekło i wielkie przeżycie, tworzymy nową historię KSW\nMichael Grant pokonał Andrzeja Gołotę, ale nie dał rady Tomaszowi Adamkowi. Do tej walki doszło siedem lat temu, kiedy Polak znajdował się w najlepszych latach swojej kariery.\nWalkę Michaela Granta z Andrzejem Gołotą oglądałem w telewizji, ale już pojedynek Amerykanina z Adamkiem obejrzałem na żywo w hali Prudential Center w New Jersey. To była emocjonująca walka, którą bardzo dobrze się oglądało. Pamiętam, że w szóstej albo siódmej rundzie Tomek przyjął cios, który go cofnął. Michael Grant, niby stary, a pokazał, że ciągle nie można go skreślać. A przecież walczył z Adamkiem, który piął się ku walce z Witalijem Kliczko. Kiedy po latach usłyszałem, że Grant chce wrócić na ring, rozpoczęliśmy negocjacje i dogadaliśmy się. Bardzo się z tego cieszę. Nawet jeśli niektórym nie podoba się, że Grant stoczy walkę w Polsce.\nWspomniał pan o tym, że Michael Grant ma świetne warunki fizyczne, a czarnoskórzy zawodnicy potrafią być długowieczni, ale z drugiej strony na Amerykanina można spojrzeć nieco bardziej krytycznie. W sierpniu skończy 45 lat, a w ciągu ostatnich sześciu lat stoczył tylko dwie walki. Obie przegrał. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że będzie dla Krzyśka łatwym rywalem.\nBoksu się nie zapomina. Jeżeli Grant naprawdę cały czas regularnie trenuje, to Krzysiek nie będzie miał z nim łatwej przeprawy. To zawodnik o bardzo dużym doświadczeniu. A że niebawem skończy 45 lat? Cóż… Kiedy na wcześniejsze gale ściągałem do Polski Olivera McCalla i rozbitego Mike'a Mollo, nie brakowało złośliwców. I nigdy nie będzie ich brakować. Jedni Krzysztofa Zimnocha lubią, a inni nie, ale widzę, że generalnie ludzie chcą go oglądać. A o Michaela Granta niech nikt się nie martwi. Przeszedł badania, które potwierdziły, że jest zdrowy. Do Polski ściągamy zawodników, którzy mogą pokazać dobry boks. Grant to wielkie nazwisko pięściarza, który w przeszłości boksował z Andrzejem Gołota i Tomaszem Adamkiem. To, że udało mi się go ściągnąć do Polski, to dla mnie duży sukces.\nNa początku marca rozmawialiśmy o ewentualnej walce Zimnocha z Arturem Szpilką. Mówił pan wtedy, że fajnie by było, gdyby jesienią udało się taką walkę zorganizować. Czy w ciągu ostatnich 6-7 tygodni pojawiły się jakieś nowe ustalenia w tej sprawie?\nNie. Na razie czekamy na powrót Artura Szpilki, który w czerwcu ma walczyć z Dominikiem Breazeale’em. Zobaczymy, czy faktycznie do tej walki dojdzie. Niech Artur wróci do boksu po półtorarocznej przerwie. Jest duża różnica między regularnymi treningami a przygotowaniami do walki. Walka Krzyśka z Arturem na pewno nie odbędzie się w najbliższych miesiącach.\nJakie są inne perspektywy dla Zimnocha?\nPrzede wszystkim chcemy postawić na to, żeby doszedł do walki o mistrzostwo świata. To marzenie każdego promotora. Na pewno byłby dużo bliżej takiego pojedynku, gdyby rok temu nie przegrał z Mike’em Mollo. Teraz musimy to odrobić. Zobaczymy, jak Krzysiek zaprezentuje się na tle Granta. Chcemy, żeby jesienią zawalczył po raz kolejny i stoczył taki pojedynek, który da mu możliwość wejścia do pierwszej dziesiątki w rankingach wagi ciężkiej.\nKrzysztof Zimnoch zapowiada życiową formę na walkę z Michaelem Grantem\nA Krzysztof Głowacki? Ostatnio zgodziliście się na jego występ podczas czerwcowej gali Polsat Boxing Night, organizowanej przez Mateusza Borka.\nZgodziliśmy się. Teraz czekamy na to, jakich rywali przedstawi nam Mateusz. Mam nadzieję, że będzie to impreza o większym zasięgu i większych możliwościach finansowych niż ja miałem w Legionowie. Niech Krzysiek boksuje, bo przerwa od sportu mu nie służy. Zawodnik musi mieć regularne starty i odpowiednie przygotowania. Mam nadzieję, że stoczy świetną walkę i stanie się polskim Arturo Gattim, który zawsze będzie porywał publiczność ze względu na to, że jest waleczny, niczego się nie boi, a w ringu potrafi przyjąć i oddać. Czyli zrobić to, co tak bardzo kochamy.\nCo sądzisz pan o wypowiedziach czołowych polskich pięściarzy, którzy zapowiadają, że po zakończeniu kariery bokserskiej chętnie spróbowaliby swoich sił w MMA? Tylko w ostatnich tygodniach mówili o tym Mariusz Wach i Ewa Piątkowska. Podobnie zresztą Artur Szpilka, który stwierdził, że w przyszłości chętnie skopałby komuś tyłek w oktagonie.\nPróbował tego mój kolega Wojtek Bartnik, próbował także Rafał Jackiewicz, ale zmiana dyscypliny z boksu na MMA to nie jest taka prosta sprawa. Pięściarze nie mają doświadczenia w walce w parterze, więc to nie takie „hop siup”. Dużo łatwiej jest się tego nauczyć w MMA zapaśnikom i judokom, którzy mają inną szkołę trenowania. To już łatwiej zawodnikowi MMA przebić się do boksu niż odwrotnie. Przejście zawodników z boksu do MMA postrzegam więc przede wszystkim jako skok na kasę.\nCzy Krzysztof Zimnoch bez większych problemów pokona Michaela Granta?\nOburzenie po gali w Wieliczce. Węgier ośmieszył się w ringu, a i tak nieźle zarobił\nSzpilka pochwalił się nowym pomysłem. Pięściarz zaczyna siedmiodniową głodówkę\nMaciej Sulęcki piątym pięściarzem świata. Przed nim już tylko mistrzowie\nSzpilka skomentował porażkę "Diablo". "To już nie jest to, co było"\nPawel Brzana 21-04 15:24 0 0\nTamta walka była ustawiona przez naszą rodzimą mafię, Gołota tą walkę celowo przegrał, Grant nigdy nie był wielkim zawodnikiem poza gabarytami i walką z Gołotą niczym się nie wyróżnił.\nAntoni Zawadzki 20-04 21:51 0 0\nUpłynęło wiele lat od czasu walk Andrzeja Gołoty,kiedy za każdym ciosem trzesła się ziemia!Nikt dotąd z białych nie zbliżył się w wadze ciężkiej i nie dał tyle nadziei co Andrzej! Szkoda że niespodziewanie dla milionów jego wielbicieli przegrywał! Andrzeju i tak jesteś wielki!\nMichał Bugno Boks zawodowy Polska Tomasz Babiloński Michael Grant Boks Sporty walki\nŁapin zostaje przy Włodarczyku. "Kłopoty w życiu osobistym go wykończyły"\nWyraźny spadek notowań Krzysztofa Włodarczyka\nGłowacki i Masternak na kolejnych galach WBSS. Znamy nazwiska rywali\nPonury żart "Diablo" Włodarczyka po porażce. "Tym razem nie będę się wieszał"\nCo dalej z karierą "Diablo" Włodarczyka? Czytelnicy WP SportoweFakty doradzają emeryturę\n"Gassijew z tygrysa zrobił kotka!". Tomasz Babiloński krytykuje sztab trenerski "Diablo"\nMarek Jędrzejewski: Fajnie wrócić do Polski [WIDEO]\nDariusz Sęk: Rywal przyjechał tylko po pieniądze [WIDEO]\nZwycięski debiut Michała Cieślaka w wadze ciężkiej. "Mój narożnik mniej uspokajał" [WIDEO]\n"Chwila nieuwagi i było po wszystkim". Krzysztof Włodarczyk dziękuje kibicom i przeprasza\nEleganckie zachowanie Murata Gassijewa. Rosjanin docenia Włodarczyka\nGassijew - Włodarczyk: Statystyki ciosów. "Diablo" trafił tylko cztery razy\nJubileusz Mateusza Masternaka i łatwa wygrana nad Stivensem Bujajem\nGala w Wieliczce: świetna walka. Michał Cieślak wraca w dobrym stylu\n"Taka olbrzymia puszka soku pomidorowego". Kompromitacja na gali boksu w Wieliczce\nGala Boksu w Newark: Włodarczyk, Masternak na żywo. Transmisja TV, stream online\nŚwietna informacja dla polskich kibiców. Polsat pokaże walkę Włodarczyka\nSkruszony Michał Cieślak wraca na ring. "Zawiodłem siebie i najbliższych"\nKlasyka Fightklubu: Fernando Vargas vs Shane Mosley – pierwsze starcie\nTa gala wpisana jest do księgi rekordów Guinnessa. Ewenement!\nGassijew vs Włodarczyk: W tej walce jest intryga i nieunikniony nokaut\nAndrzej Wasilewski: Włodarczyk zrobił najwięcej dla naszego boksu zawodowego. Jest polską legendą\nAdam Kownacki będzie sparingpartnerem Aleksandra Powietkina\nKto będzie następny? Floyd Mayweather Jr wrócił na salę treningową


Od gitary do aparatu fotograficznego | Życie Bytomskie\nHistoria „Kwiatów na kamieniach”. Jedną z osób, które w tym roku będą otrzymywały stypendium artystyczne prezydenta Bytomia jest Wiesław Ciecieręga. Pomysłodawca i organizator festiwalu „Kwiaty na kamieniach” teraz napisze monografię tej imprezy.\nOgólnopolski Festiwal Piosenki Poetyckiej „Kwiaty na kamieniach” po raz pierwszy odbył się w Bytomiu w 1992 roku. Od tamtego czasu wystąpiło na nim ponad 750 wykonawców poezji śpiewanej. W jury zasiadali najbardziej znani polscy wykonawcy i znawcy poezji śpiewanej – m.in. Andrzej Sikorowski, Mirosław Czyżykiewicz, prof. Jan Poprawa, Bogusław Sobczuk, Adam Ziemianin czy Elżbieta Zapendowska. Telewizja Katowice zrealizowała prawie 50 odcinków programu „Kwiaty na kamieniach”.\nFestiwal – na początku organizowany przez Młodzieżowy Dom Kultury nr 1, a obecnie przez Bytomskie Centrum Kultury – wymyślił i koordynuje Wiesław Ciecieręga. Jest nie tylko teoretykiem – instruktorem teatralnym i animatorem kultury, ale również praktykiem: poetą i wykonawcą poezji śpiewanej. Gitarę pierwszy raz wziął w ręce dość późno – w wieku 16 lat. Już nawet nie pamięta do kogo należała. Jest samoukiem – jedynie przez rok uczęszczał na zajęcia Społecznego Ogniska Artystycznego. Bardziej utkwiła mu w pamięci pierwsza „dobra” gitara, którą kupił, mając 25 lat w Krakowie. Była to produkowana w Niemieckiej Republice Demokratycznej „Musima”. – Dzisiaj mam kilkanaście gitar, gram na czterech – mówi Ciecieręga. – Wszystkie kolejne były już nagrodami, jakie otrzymałem na konkursach i festiwalach poezji śpiewanej.\nCiecieręga wykonywał piosenki Kaczmarskiego i Kofty, śpiewał utwory własne, występuje także w duecie z córką Martyną. Jako instruktor teatralny prowadził kilka zespołów, był inicjatorem stworzenia dwóch grup poetyckich: „Nowy sezon” w Mikołowie oraz „Obok sceny” w Bytomiu. Spróbował swoich sił także jako prozaik – kilka lat temu ukazała się jego powieść zatytułowana „Żelazne dekoracje”.\nOd jakiegoś czasu pochłania go kolejna pasja – fotografia. Zdjęcia robił od dawna, jeszcze w czasach analogowych aparatów. – Poezja i obraz zawsze idą w parze – mówi Ciecieręga. Jednak na dobre „wkręcił” się w fotografowanie, kiedy nadeszła epoka fotografii cyfrowej. Pierwszy aparat odkupił jako sprzęt „z demobilu” od jednego z bytomskich fotoreporterów. Potem przyszły kolejne, nieco lepsze. Fotografia cyfrowa nie ogranicza – w ciągu roku Ciecieręga wykonał kilkadziesiąt tysięcy ujęć, niemal „zajeżdżając” migawkę. Specjalizuje się w fotografii natury oraz portretach kobiet – wiele z jego modelek to młode aktorki oraz wykonawczynie poezji śpiewanej, także uczestniczki i laureatki „Kwiatów na kamieniach”. Zdjęcia regularnie zamieszcza na Instargramie (profil viesiek Girls ant nature. Poland). Efekty są naprawdę wyśmienite, jednak autor uważa, że ciągle jest za wcześnie, aby myśleć o wystawie swoich fotografii. – Jeszcze do tego nie dorosłem, ciągle się uczę, poznaję nowe techniki, czuję, że mogę fotografować lepiej – mówi Ciecieręga.\nFestiwal „Kwiaty na kamieniach” w tym roku odbędzie się po raz 30. Wielu z jego laureatów to dziś zawodowi aktorzy – jak na przykład Aleksandra Popławska, znana z wielu seriali oraz filmów (m.in. „Kobiety mafii”). Dzięki stypendium prezydenta miasta Bytomia Wiesław Ciecieręga napisze monografię – książkę opowiadającą historię tego bytomskiego festiwalu.\nArtykuł był oglądany 594 razy.


Innovation Nest - misja USA, cz. 5: Business of business - MamStartup Artykuły\nb2b venture capital dolina krzemowa Felietony Innovation Nest BUSINESS OF BUSINESS Sand Hill Road McKinsey Peter Thiel ...\nInnovation Nest - misja USA, cz. 5: Business of business Dodane\nMam Startup "Nie znam bardziej aroganckiej grupy ludzi niż partnerzy funduszy Venture Capital z Sand Hill Road!" mówi jeden z partnerów funduszu VC z Sand Hill Road i dodaje: "nawet konsultanci z McKinsey tacy nie są...". Nie dajmy się zwieść, nie chodzi o arogancję w zwykłym tego słowa znaczeniu :) - ona raczej przejawia się w przekonaniu, że Dolina Krzemowa jest epicentrum światowej innowacji... i jest to samospełniająca się przepowiednia! Ten ekosystem faktycznie działa i przyciąga najlepszych, dlatego Krzemowa Dolina JEST centrum światowej innowacji w technologiach cyfrowych i nie tylko.\nNiektóre fundusze są nadzwyczajnie kompetentne, posiadają nadzwyczajne kontakty i pracują nadzwyczaj ciężko. Ale jeśli się współtworzyło setki firm wartych dziś powyżej 1 miliarda dolarów każda, w tym największe marki, to się ma kompetencje i kontakty oraz trzeba pracować – wszystko w wymiarze nadzwyczajnym!\nPeter Thiel założył fundusz Founders Fund. Proponując im współpracę, trzeba odpowiedzieć na kilka pytań. Jedno z nich jest następujące: jeżeli miałbyś bardzo dużą moc obliczeniową do swojej dyspozycji, to co policzyłbyś? – liczy się wyobraźnia! Inne pytanie: jakie jest prawdopodobieństwo, że zbiór zawierający wszystkie zbiory nie zwierające siebie zawiera siebie? – liczy się logika!\nCały proces rozwoju projektu jest dość przewidywalny: najpierw poszukiwanie kierunku strategicznego ("market fit"), stworzenie prototypu i udowodnienie wartości projektu na jednym lub kilku klientach w zależności od rodzaju biznesu (jak to mój znajomy powiedział: "one unit of utility"), następnie wejście na rynek (właściwe pokazanie trakcji), w końcu – ekspansja.\nPrzeczytaj równieżInnovation NestInnovation Nest - misja USA, cz. 4: Przedsiębiorcy\nProces inwestycyjny przebiega równolegle: najpierw runda seed; tuż przed lub tuż po wejściu na rynek: runda A - finansowania; właściwe finansowanie VC to runda B. Jesteś na nią gotowy kiedy masz 1 mln użytkowników, a najlepiej 3 miliony (zwłaszcza w przypadku, gdy użytkownicy nie płacą za podstawową usługę), a w biznesach B2B potrzebne jest 100 klientów mniejszych lub kilku większych.\nMotywacją przedsiębiorców jest stworzenie dobrej firmy, czyli takiej, która będzie służyła klientom, rozwiązywała ich problemy i jednocześnie będzie dużo warta. Pozyskanie inwestora, czy inne ważne momenty w życiu firmy to tylko etapy, środki do osiągnięcia tego celu. Mój znajomy ujął to bardzo trafnie: "We are in business of business, not in business of ideas".


Co to jest zachowek? - Aktualności - Bieruń, Lędziny, Imielin, Chełm Śląski, Bojszowy\nCZYTAJ TEŻ: DLACZEGO UMOWA O DOŻYWOCIE MOŻE URATOWAĆ PRZED ZACHOWKIEM?\nW opisanej powyżej sytuacji zachowek należy się najbliższej rodzinie, czyli:\n· zstępnym zmarłego – to znaczy jego dzieciom, a jeśli one nie żyją to ich dzieciom, wnukom, prawnukom itd., ale tylko wtedy dalszym zstępnym, gdy są uprawnieni do dziedziczenia po tym pierwszym, czyli np. wnuki po dziadku, a nie dzieci żony zmarłego, czyli pasierbowie mimo, że są oni zstępnymi tej żony,\n· rodzicom - ale tylko w przypadku gdy byliby powołani do spadku z ustawy, czyli spadkodawca nie pozostawił żadnych żyjących zstępnych.\nZachowek nigdy nie przysługuje:\n· osobom wydziedziczonym w testamencie, czyli pozbawionym zachowku, ale jest to możliwe tylko w nielicznych przypadkach, przede wszystkim jest to brak kontaktu i zainteresowania spadkodawcą albo agresywne zachowania w stosunku do spadkodawcy, a przyczyna wydziedziczenia musi być jasno opisana w testamencie,\n· osobom, które zostaną sądownie uznane za niegodnych dziedziczenia,\n· tym, którzy zrzekli się dziedziczenia lub odrzucili spadek,\n· małżonkowi wyłączonemu od dziedziczenia (czyli takiemu, który pozostawał ze zmarłym w separacji orzeczonej przez sąd bądź przeciw któremu zmarły wystąpił przed śmiercią z wnioskiem o orzeczenie rozwodu lub separacji z winy współmałżonka).\nKażdy uprawniony do zachowku może się o niego starać w przypadku, gdy nie otrzymał należnej mu części spadku ani na skutek dziedziczenia (bądź zapisu w testamencie), ani na skutek darowizny poczynionej przez spadkodawcę jeszcze za życia, a zaliczanej do spadku. Dodatkowo może wystąpić sytuacja, gdy uprawniony nie uzyskał całego należnego mu spadku – przysługiwać mu będzie wówczas roszczenie o jego uzupełnienie, to znaczy zapłatę różnicy między tym, co otrzymał, a należnym mu faktycznie zachowkiem.\nUprawniony do zachowku nigdy nie może zażądać wydania jakiejkolwiek rzeczy, której nie dostał, a która jest zaliczona do spadku bądź określona jako jego składnik. Może jedynie domagać się zapłaty określonej kwoty pieniężnej.\n1. Jeśli spadkobierca zostanie, mocą testamentu, wydziedziczony, wtedy w jego miejsce wchodzą dzieci i wnuki. Trzeba pamiętać o ich wydziedziczeniu, ale możliwe jest to tylko jeżeli są pełnoletni.\n2. Zachowek nie będzie należał się temu, kto zrzekł się dziedziczenia w umowie notarialnej zawartej ze spadkodawcą jeszcze za jego życia. Postanowienie to rozciągać się będzie automatycznie na zstępnych zrzekającego się, chyba, że w umowie zapisano inaczej.\n3. Wierzytelność z tytułu zachowku ma cechę zbywalności, a więc uprawniony do zachowku może przenieść na inną osobę przysługującą mu z tego tytułu wierzytelność.\n4. Wybrany przez spadkodawcę sposób zaspokojenia prawa do zachowku wiąże uprawnionego, co oznacza, że nie może on odrzucić przypadającego mu spadku lub zapisu i w zamian za to realizować wierzytelność pieniężną.\n5. Wysokość zachowku zależeć będzie od wartości części majątku, która należałaby się danej osobie w razie dziedziczenia ustawowego. Na ogół wynosi on połowę, a w przypadku zstępnych, małżonka i rodziców, którzy otrzymaliby spadek ustawowy, a są trwale niezdolni do pracy (także dzieci do 18 roku życia) należy się 2/3 tego, co otrzymaliby w drodze dziedziczenia ustawowego.\nBardzo ważną kwestią podczas ustalania wysokości zachowku jest określenie wartości majątku spadkodawcy, od którego zachowek ma być wyliczony. Składa się na niego nie tylko to, co zmarły pozostawił w chwili śmierci, ale również poczynione przez niego darowizny, także te poczynione na rzecz osób obcych (chodzi o określenie całościowej wartości). Przy wyliczaniu wysokości udziałów sąd bierze pod uwagę wszystkich ustawowych spadkobierców, także tych uznanych przez sąd za niegodnych oraz tych, którzy spadek odrzucili. Nie uwzględnia się tylko tych, którzy zrzekli się dziedziczenia bądź zostali przez spadkodawcę wydziedziczeni.\nUwaga na artykuł kodeksu cywilnego o darowiznach, które nie powodują obowiązku zapłaty zachowku. Dotyczy to wyłącznie obdarowanych, którzy są osobami obcymi dla darczyńcy, czyli nie są spadkobiercami ani uprawnionymi do zachowku.\nNa koniec warto zaznaczyć, że nie podlega doliczeniu do spadku wartość kwot wypłaconych z rachunku bankowego spadkodawcy według jego dyspozycji na podstawie art. 56 prawa bankowego na rzecz małżonka, wstępnych, zstępnych lub rodzeństwa. Wspomniane kwoty nie wchodzą w ogóle w skład spadku.\nWysokość takiej kwoty jest z góry określona przepisami i nie może przekroczyć dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni miesiąc przed śmiercią posiadacza rachunku, obecnie jest to kwota ok 94.000,00 zł.


Psycholog - kiedy może Ci pomóc? - http://zyj-zdrowiej.eko-las.wroclaw.pl/\nPsycholog - kiedy może Ci pomóc? czyli psychoterapeuta Kraków asami nie mogąc sobie z tym poradzić. Mamy coraz więcej problemów i coraz mniej rzeczy nas cieszy. A jeśli ta zwykła czysta radość w naszym życiu już w ogóle nie występuje, powinniśmy pomyśleć o skorz\nCena tego jak odżywic ceręProblemy z sercem...Problemy ze skórą? Sprawdź kosmetyki z MarokoKosmetyczne olejki - jak stosowaćJak fajnie zrobić dezodorant w domu?Kiedy serce źle funkcjonujeEko kosmetyki w olejkach - co trzeba wiedziećDbaj o skórę, naturalnieNie Musisz Być Ekspertem Aby zrobić dezodorant w domu. Wystarczy, że Zastosujesz Te 12 Zasad.Gdzie można znaleźć psychologa a gdzie nie?Nowy trend branży drogeryjnejZdrowa skóra i włosyNaturalne olejki i ich dobroczynny wpływOto 5 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak zbadać swoje serceKremy prosto z natury - kilka faktówProblemy ze skórą? Sprawdź kosmetyki z MarokoTemat dnia: KardiologiaSzukasz jak Stosować naturalne kosmetyki?Psycholog - kiedy może Ci pomóc?Psycholog - kiedy może Ci pomóc?Różane, arganowe, kokosowe i wszystkie inne olejki kosmetyczne. Czy warto je kupić?Zrezygnuj z komercyjnych kosmetyków. Jak dbać o skórę naturalnieCzy opłaca się Kupić krem arganowy?Jak używać i stosować olejki kosmetyczneTrafna diagnoza serce. U kardiologaTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie odżywic ceręPiękno w zgodzie z naturąKiedy wiadomo, że potrzebujesz pomocy psychoterapeutyNa pewno nie wiesz jak odmłodzić cerę. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisZdrowa skóra i włosy


Odzież ochronna stosowana przez personel medyczny | Druga Strona Medalu\n8 listopada 2021 8 listopada 2021 Druga Strona Medalu\nWiększość zawodów nie wymaga stosowania szczególnych środków ostrożności i specjalnej odzieży, ale istnieją też takie, w których jest to niezbędne. Mowa m.in. o lekarzach i pielęgniarkach, a więc personelu medycznym. Taki personel ma często do czynienia z pacjentami o różnym stanie zdrowia. Niektórzy z nich mogą roznosić groźne wirusy i bakterie i właśnie z tego powodu osoby pracujące w szpitalu czy przychodni muszą nosić odpowiednie ubrania. Odzież stosowana przez personel medyczny powinna odznaczać się konkretnymi cechami, tak aby zapewniała skuteczną ochronę i była praktyczna. Co dokładnie powinno charakteryzować odzież przeznaczoną dla personelu medycznego?\nJaką odzież używa na co dzień personel medyczny?\nOdzież dla personelu medycznego musi być przede wszystkim wytrzymała i wygodna. Powinna być zatem wykonana z trwałych, a zarazem przyjemnych w dotyku materiałów, które dodatkowo będą zapewniać optymalną temperaturę ciała bez względu na warunki panujące w obiektach medycznych. Pranie nie może jej szkodzić, gdyż stale użytkowana, będzie wymagała regularnego i naprawdę dokładnego czyszczenia, a czasem również dezynfekowania. Dobrze, jeśli konkretne elementy stroju będą przewiewne i wyposażone w liczne kieszenie i dodatki, które przydadzą się personelowi medycznemu. Odzież spełniającą te warunki, a także elementy ochrony, takie jak rękawiczki i fartuchy można nabyć w odpowiednich punktach na rynku, jak chociażby https://rcmedical.pl/, który cieszy się dobrą opinią i bogatym asortymentem.\nJak działa botoks na włosy?\nZawody sportowe – o czym należy pamiętać?


Stowarzyszenie Literackie im. K.K. Baczyńskiego - Łódź, Poland\nOrganizacja o statusie OPP będąca pierwszym w wolnej Polsce niezależnym stowarzyszeniem twórczym promującym nowe zjawiska literackie i młodych twórców. KRS: 0000124347\nCelem Stowarzyszenia jest animacja i prezentacja szeroko rozumianej twórczości w formie zajęć warsztatowych, spotkań autorskich, spektakli teatralnych i publikacji książkowych. Działalność Stowarzyszenia opiera się na dotacjach i darowiznach osób prywatnych i instytucji oraz nieodpłatnej pracy jego członków – wszystkie uzyskane fundusze, również ze sprzedaży książek, przeznaczane są w całości na realizację statutowych celów Stowarzyszenia.\nTa forma działania, promująca etos bezinteresownej pracy na rzecz upowszechniania czynnego współtworzenia kultury i wspierania rozwoju młodych talentów, z której jesteśmy znani w całej Polsce, została zainicjowana przez pomysłodawczynię założenia Stowarzyszenia i pierwszą Przewodniczącą Zarządu, prof. Joannę Ślósarską. Wszystkie kolejne kadencje Władz Stowarzyszenia dokładają wszelkich starań, aby ten etos był naszym wyraźnym znakiem rozpoznawczym — w 2000 roku Wiceprezydent Miasta Łodzi, w uznaniu dla naszej postawy, złożył na ręce Przewodniczącego Zarządu podziękowania za „działania i zaangażowanie w dziedzinie współtworzenia i upowszechniania kultury”.\nStowarzyszenie Literackie im. K.K. Baczyńskiego zostało założone w listopadzie 1990 roku przez studentów, pracowników i absolwentów Uniwersytetu Łódzkiego z inicjatywy prof. Joanny Ślósarskiej, jako pierwsze w wolnej Polsce niezależne stowarzyszenie twórcze promujące nowe zjawiska literackie i młodych twórców. Zrzesza poetów, prozaików, tłumaczy, plastyków i pracowników naukowych z terenu całej Polski.\nDowodem uznania dla prowadzonej działalności jest przyznanie Stowarzyszeniu we wrześniu 2008 roku statusu Organizacji Pożytku Publicznego, co sprawia, że Stowarzyszenie może być beneficjentem odpisu 1% od podatku dla osób fizycznych.\nNasza działalność wielokrotnie zyskiwała uznanie i nagrody (min. Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek), za pojedyncze publikacje oraz nieobecne wcześniej w polskich życiu literackim serie debiutów młodych twórców.\nOrganizowany dorocznie Konkurs Poetycki o Nagrodę im. K. K. Baczyńskiego zyskał wysoką rangę w środowisku literackim. W Stowarzyszeniu debiutowało wielu uznanych dzisiaj twórców, którzy zdobywają obecnie liczne nagrody w Polsce i za granicą.\nul. Sienkiewicza 85/87, Łódź, 90-057, Poland\nI'm Fit Squash dla studentów\nPiłsudskiego 10, Łódź, 90-051, Poland\nal. Piłsudskiego 8, Łódź, 90-051, Poland


Obecnie samochody sportowe są jednymi z najchętniej kupowanych pojazdów. Jeśli ludzie są bardziej zamożni to używają samochodu sportowego jako drugi. Wiadome jest także to, że dla prawdziwego wielbiciela „sportówek” zwykła limuzyna nigdy nie będzie prawdziwym samochodem, którym można szybko jeździć i pochwalić się dźwiękiem własnego silnika, który\nzawsze potrafi postawić całe osiedle na równe nogi. Duży prym w produkcji samochodów sportowych wiodą koncerny amerykańskie, które wyprodukowały pojazdy, o których mówi się do dziś. Duże uznanie wzbudził samochód zwany Chevroletem Camaro, który dzięki swej wyjątkowej stylistyce, robi duże wrażenie i właśnie dlatego wielu konsumentów także z Europy zakochało się po prostu w tym samochodzie. Dużo młodych ludzi jeździ tego typu pojazdami, niestety nie po Polskich drogach, gdyż cena tego samochodu jest dosyć zaporowa …. Ale za przyzwoitą cenę otrzymamy bardzo przyzwoity samochód z dużą ilością mocy. W Ameryce jest wiele dróg nadających się do przetestowania tego samochodu, nie to co u nas. Następnym samochodem wartym przyjrzenia się mu bliżej jest Chevrolet Corvette, który wyprodukowany został przez General Motors. Najczęściej do zobaczenia w kolorze żółtym, który przykuwa uwagę, a także wypromował markę Chevroleta. Wyposażony jest w nadwozie typu coupe. Produkcję tego cacka rozpoczęto w 1953 roku i trwa do dzisiejszego dnia:). Samochód posiada dwoje drzwi – otwieranych do góry. Często Corvetty są używane jako pojazdy do ślubów.


Ulica Rozbrat i trzy inne zmienią swoje oblicze - Portal WPR24\nUlica Rozbrat i trzy inne zmienią swoje oblicze\n15 kwietnia 2019 10:49\nPruszkowski urząd ogłosił przetarg na budowę ul. Rozbrat, Brzechwy, Kasprowicza oraz ul. KDL-40.\nO ul. Rozbrat pisaliśmy już wielokrotnie kilka lat temu. Już w 2015 r. jeden z czytelników pisał do nas, że czas na tej drodze zatrzymał się w miejscu. Kiedy jest ciepło i sucho mieszkańcy walczą z kurzem. Kiedy jest mokro na ul. Rozbrat tworzy się dosłownie rzeka. Kolejne z wymienionych ulic wcale nie są w lepszym stanie… Ale to wszystko ma ulec zmianie.\nW 2017 r. miasto ogłosiło przetarg na projekt czterech ulic wymienionych w zajawce. Teraz przyszedł czas na roboty drogowe, urząd poszukuje wykonawcy prac budowlanych. Jezdnie zostaną wykonane z kostki betonowej, podobnie jak chodniki i miejsca postojowe. Prace będą dotyczyły też wykonania odwodnienia i oświetlenia.\nJak długo potrwa realizacja zadania? Wykonawca będzie miał rok na przeprowadzenie prac, dokładnie do końca kwietnia 2020 r.\n10 odpowiedzi na “Ulica Rozbrat i trzy inne zmienią swoje oblicze”\nCzerwiec 11, 2019 o 1:42 pm\nKosztem mieszkań z ogródkami Rozbrat powstanie droga i miejsca postojowe a nam niszczą ogródki. Super płot musimy za własne pieniądze postawić bo kasę dostanie każdy mieszkaniec osiedla, a płot postawią osoby związane z ogródkiem czyli 15 mieszkań super tak to tylko w Polsce się załatwia sprawy po cichu .\nCzerwiec 12, 2019 o 8:57 pm\nJak cię nie stać na domek jednorodzinny tylko mieszkanie z ogródkiem to musisz ponieść tego konsekwencje. Biedota zawsze ma pod górkę Lenio. Trochę gejowaty nici.\nCzerwiec 13, 2019 o 5:48 am\nMasz pecha – nie stać cię na działkę z domkiem to teraz musisz się podporządkować.\nKwiecień 15, 2019 o 3:25 pm\nProjekt przewiduje 31 miejsc parkingowych + 2 N. Szaleństwo. Lepiej już zostawić w obecnym stanie i przywyknąć do błota i kurzu.\nKwiecień 15, 2019 o 3:53 pm\nGdzie można znaleźć plan ?\nKwiecień 16, 2019 o 7:55 am\nWyszukiwanie nie boli. http://pruszkow.bip.gmina.pl/index.php?id=759\nKwiecień 15, 2019 o 11:23 pm\n31 miejsc parkingowych w miejscu gdzie normalnie parkuje co najmniej 80-90 samochodów? Jeżeli to prawda to szykuje się niezła szopka i parkowanie gdzie popadnie.\nWidzę pan bardzo dobrze poinformowany. To może dowiem się ile miejsc parkingowych wybudował deweloper przy „swoim osiedlu” bo chyba jakąś niemałą nawet ilość musiał, zgodnie z warunkami miejscowego planu zagospodarowania. Nie mam nic przeciwko budowaniu miejsc parkingowych przy deweloperskich osiedlach z publicznych środków ale to już chyba przesada.\nKwiecień 25, 2019 o 9:20 pm\nZ pretensjami to proszę udać się do dewelopera bloków, dobrze wiedział jak później będzie wyglądała sytuacja z miejscami parkingowymi\nKwiecień 15, 2019 o 11:48 am\nCzemu nie z asfaltu ??\nPrzynajmniej dzieciaki mogłyby czasem sie na rolkach przejechać


Kozaczek.pl » Jola Rutowicz » Jola Rutowicz kłamała, że jest w ciąży? (FOTO)\nJolanta Rutowicz wkroczyła do świata show-biznesu po raz drugi z radosną nowiną. Celebrytka ogłosiła wszystkim, że jest zakochana, a co więcej spodziewa się dziecka.\nNa początku nie obyło się bez zdjęć w seksownej bieliźnie, co trochę nie pasowało nam do obrazu przyszłej mamy.\nKilka dni temu Rutowicz na jednej z warszawskich imprez pozowała w obcisłej sukience i tam również trudno było doszukać się widoku rosnącego brzuszka.\nCzyżby wiadomość o ciąży była zmyślona?


Czy warto uczyć się hiszpańskiego? - Uroda, Moda, Zdrowie, Kuchnia, Psychologia, Relaks\nStrona główna\tAktualności\tCzy warto uczyć się hiszpańskiego?\nprzez admin 13 października, 2016\nJęzyk hiszpański jest drugim po chińskim najpowszechniej używanym językiem na Ziemi oraz drugim najczęściej używanym w biznesie po angielskim. Native Speakerów hiszpańskojęzycznych jest dziś więcej niż anglojęzycznych. Szacuje się, że ogólna liczba ludzi mówiących tym językiem przekracza półtora miliarda.\nHistoria języka hiszpańskiego sięga V wieku, kiedy to po upadku Cesarstwa Rzymskiego znacząco osłabł wpływ wszechobecnej łaciny. Na Półwyspie Iberyjskim ukształtował się wówczas nowy język. Nazwa „hiszpański” pochodzi od łacińskiego słowa Hispania, którym Rzymianie określali prowincję zajmującą cały Półwysep Iberyjski.\nDziś krajami hiszpańskojęzycznymi są m.in.: Kolumbia, Argentyna, Gwatemala, Ekwador, Boliwia, Salwador, Paragwaj czy Panama, które coraz częściej są wybierane jako interesujące cele podróży. W USA język ten jest równie popularny, co język angielski. Hiszpański jest też językiem urzędowym wielu międzynarodowych organizacji takich jak UNICEF, UEFA, WHO, EU czy ONZ. Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła nawet 12 października Świętem Języka Hiszpańskiego.\nHiszpański nigdy nie jest nudny!\nTen popularny język ma wiele odmian i dialektów. Przykładem może być słowo „T-shirt”, które w języku hiszpańskim brzmi „camiseta”, jednak w Argentynie będzie to „remera”, w Chile „polera”, a w Meksyku „playera”. Ponadto w odmianach latynoamerykańskich występują słowa zaczerpnięte z języków rdzennych, np. w Peru hiszpański wzbogacony jest o słowa pochodzące z języka keczua (języka urzędowego Państwa Inków) – tłumaczy Piotr Majdan, Country Manager polskiego oddziału Education First, który mieszkał kilka lat w Madrycie i wielokrotnie podróżował po Ameryce Łacińskiej.\nZdecydowanie różni się też akcent. W Argentynie występujące w hiszpańskim podwójne l (jak w wyrażeniu „me llamo”) wymawiane jest bardziej jak „sz”, mimo że w większości krajów dźwięk ten wymawiany jest jako „dź” lub „j”. Hiszpański jest bardzo ciepłym i miłym w brzmieniu językiem, czemu sprzyja duża liczba zdrobnień, np. „mi amorcito” (moja malutka miłości). Jest to spowodowane barwną kulturą mieszkańców krajów hiszpańskojęzycznych, którzy są pełni życia i otwarci na kontakty międzyludzkie.\nBiznes w języku hiszpańskim\nSzacuje się, że za dwa lub trzy pokolenia mówić po hiszpańsku będzie nawet co dziesiąty mieszkaniec Ziemi. Według Instytutu Cervantesa, hiszpański jest drugim po angielskim najczęściej nauczanym językiem obcym na świecie. Możliwości nauki hiszpańskiego jest wiele: od wyboru studiów filologicznych, po naukę w szkole językowej, przez Skype czy aplikacje. Innym sposobem jest też wyjazd do hiszpańskojęzycznego kraju w ramach pracy czy kursu\nWiele osób decyduje się również na potwierdzenie swoich kompetencji językowych międzynarodowymi certyfikatami jak DELE czy DIE. Ponadto język ten jest drugim najczęściej stosowanym językiem w komunikacji międzynarodowej. Posługuje się nim m.in. Światowa Organizacja Handlu. Jest to język najczęściej używany w obu Amerykach, Europie czy Zachodniej Afryce. Popularność hiszpańskiego rośnie też w Azji, głównie w Chinach, Indiach oraz Japonii. Z kolei hiszpańskojęzyczne firmy coraz częściej poszukują osób dwujęzycznych, które poza językiem hiszpańskim władają biegle np. językami centralnej Europy.\nRegulamin konkursu z marką FLOSLEK – 13 października 2016r -13 listopada 2016r


Hotele — Casalabate - Anuluj większość rezerwacji | Hotels.com\nCasalabate — hotele\nHotele - Casalabate\nCasalabate — najpopularniejsze atrakcje\nStatua di Manuela ArcuriJeśli masz w planach zwiedzanie, Casalabate to miejsce, które może Ci się spodobać — a szczególnie Statua di Manuela Arcuri w odległości 1,2 km od centrum.\nWięcej informacji — Casalabate\nNajlepsze hotele w mieście Casalabate\nCasalabate — ogólne informacje\nCasalabate to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Casalabate — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Casalabate. Casalabate to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Casalabate — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Casalabate?\nCasalabate — najlepsze hotele:\nPokoje (Casalabate), gdzie goście mają do dyspozycji aneksy kuchenne\nHotel na plaży (Squinzano), gdzie goście mają do dyspozycji bar przy basenie\n• Bezpłatne śniadanie • Bezpłatny parking • Bezpłatne Wi-Fi • 4 restauracje • Basen odkryty\nWilla (obiekt przyjazny rodzinie, Squinzano), gdzie goście mają do dyspozycji prywatny basen i kominek\nCasalabate — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Casalabate?\n• Brindisi (BDS-Papola Casale), 23,8 km od centrum miasta Casalabate\nCasalabate – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Casalabate:\n• Opactwo Santa Maria Cerrate (3,8 km od centrum miasta)\n• Plaża Torre Chianca (7,8 km od centrum miasta)\n• Regionalny park przyrody „Bosco e Paludi di Rauccio” (5,4 km od centrum miasta)\n• Wieża Chianca (8,9 km od centrum miasta)\n• Lido Cerano (9,5 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Casalabate?


Odnaleźć przeznaczenie (2003) - Telemagazyn.pl\nI Am David, USA 2003\n12-letni David dorasta w komunistycznej Bułgarii. Pewnego dnia w dramatycznych okolicznościach zostaje odebrany rodzicom i osadzony w obozie pracy. Tam zaprzyjaźnia się z dużo starszym Johannesem.\nOdnaleźć przeznaczenie w telewizji\nŚroda 24.02.2010 00:15\nŚroda 03.02.2010 21:20\nPaul Feig Scenariusz\nDavina Belling Producent\nClive Parsons Producent\nDwunastoletni David dorasta w komunistycznej Bułgarii lat 50. Pewnego dnia w dramatycznych okolicznościach zostaje odebrany rodzicom i osadzony w obozie pracy. Tam zaprzyjaźnia się z dużo starszym Johannesem. David decyduje się na ucieczkę. Wyposażony zaledwie w kompas i bochenek chleba musi dotrzeć do Kopenhagi, aby dostarczyć tajemniczy list, który mu powierzono. Podróż do Danii staje się dla chłopca odkrywaniem wolnego świata i ludzi, którym - wbrew temu, czego nauczył go obóz - można zaufać.\nJest rok 1952. W obozie pracy w Belene w Bułgarii przebywa 12 - letni David, który spędził za drutami większość swego krótkiego jeszcze życia, nie dane mu było zaznać beztroskiego dzieciństwa, poznać świat. Pewnego dnia tajemniczy człowiek zachęca go do ucieczki, nawet za cenę utraty życia. Mężczyzna wręcza chłopcu zalakowaną kopertę, którą w nienaruszonym stanie ma on dostarczyć upoważnionym osobom w Kopenhadze. Trasa ucieczki prowadzi najpierw do Salonik, stamtąd nastolatek ma popłynąć statkiem do Włoch, by następnie przedostać się do Danii. Przed wyruszeniem w drogę David dostaje jeszcze jedną radę: by nigdy nikomu nie ufał. Z pomocą tajemniczego strażnika Davidowi udaje się zbiec z obozu: zaopatrzony w kompas, kawałek chleba i nóż rusza w nieznane, by odnaleźć swoje przeznaczenie. Po raz pierwszy poznaje smak wolności i radości życia, odkrywa zupełnie obcy mu dotąd świat. Podczas pełnej nowych doświadczeń i przygód wędrówki wciąż dręczą go koszmarne wspomnienia z obozu, nie może zapomnieć o strasznych warunkach, brutalnych strażnikach, znających jedynie język pogardy i przemocy. Przed oczami przesuwają mu się też wydobyte z zakamarków pamięci chwile spędzone z przyjacielem współwięźniem oraz mentorem Johannesem, który opowiadał mu o świecie i życiu. We wspomnieniach chłopca pojawia się również mglista postać pięknej blond kobiety - być może jego matki. W drodze David zaprzyjaźnia się z włoskim marynarzem, Roberto, a także ratuje życie dziewczynie o imieniu Maria. Próbuje zarobić pieniądze na dalszą podróż, ale nigdzie długo nie zagrzewa miejsca. Kiedy ludzie zaczynają zbytnio się nim interesować, znika. Trawiony ciekawością w końcu otwiera zalakowaną kopertę, w której są dokumenty stwierdzające jego tożsamość. Od poznanej szwajcarskiej malarki, Sophie, David dowiaduje się, że jego rodzice zostali aresztowani w Bułgarii za antykomunistyczną działalność. Okazuje się, że matka przeżyła obóz, jest słynną pisarką i mieszka w Danii.\nPrzypadkowo w trakcie przeskakiwania z programu na program trafilam na ten film. Wciagajacy, ineresujacy z tego powodu, ze tak malo wiemy o tamtejszej polityce Bulgarii. Oplacilo sie siedziec pozno w noc. Warty obejzenia. POLECAM.\nNati, widzę, że Twoja reakcja była wielce nowatorska. Ciekawe jak to Ty płąkasz?\nfilm kozak wciagajacy i wzruszajacy\nja nie zdążyłem na niego... A żona mówi że dobry. Będzie jeszcze w TV ?\nryczałam jak bóbr, piękny\nswietny ja płąkałam kilka razy:)\nFilm naprawdę doskonały i wzruszający. Niesie ze sobą nutę optymizmu i wiary w ludzi.\nniesamowity film warty obejżenia


odra szczepienia ukraina – Kawiarniany.pl\nodra szczepienia ukraina\n6 sierpnia 2019 23 stycznia 2019 przez Admin\nEpidemia odry na Ukrainie, której centrum znajduje się we Lwowie, jest jednym z powodów przez które wiele osób decyduje się na odwołanie swojego wyjazdu. Dla wielu odra jest powodem przez który nie decydują się na wakacje na Ukrainie i wyjazd do Lwowa. Czy w związku z odrą wyjazd na Ukrainę jest bezpieczny? Czy bać się odry we Lwowie? Jak zminimalizować ryzyko zachorowania na odrę we Lwowie?\nCzytaj dalejOdra na Ukrainie. Czy jest się czego obawiać jadąc do Lwowa? Na co uważać?\nKategorie Lwów, UkrainaTagi choroby na ukrainie, choroby we lwowie, czego unikać na ukrainie, czy na ukrainie jest bezpiecznie 2019, czy we lwowie jest bezpiecznie 2019, epidemia na ukrainie 2019, epidemia odry lwów, epidemia odry na ukrainie, epidemia odry ukraina, lwów bezpieczeństwo 2019, odra lwów, odra na ukrainie, odra na ukrainie 2019, odra objawy, odra szczepienia ukraina, odra ukraina, odra we lwowie, ukraina bezpieczeństwo, ukraina bezpieczeństwo 2019


Uczuleni na pracę | Dziennik Polski\nUczuleni na pracę\nGmina Zator z powodzeniem wystartowała w konkursie Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Cenną nagrodą jest sfinansowanie programu "Konserwator". Jego cel to aktywizacja osób bezrobotnych. - Jako jedyni w powiecie oświęcimskim dostaliśmy środki na jego realizację! - chwali się wiceburmistrz Mariusz Makuch.\nOśrodek Pomocy Społecznej w Zatorze od pierwszych dni lipca do 31 listopada 2005 roku daje zatrudnienie piętnastu osobom, ośmiu kobietom i siedmiu mężczyznom. Program jest adresowany do środowiska osób długotrwale pozostających bez pracy.\n- "Długotrwale" oznacza w tym przypadku przebywanie bez zajęcia co najmniej przez rok w ciągu ostatnich 24 miesięcy - wyjaśnia Małgorzata Stachura, kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej.\nPrzepisy są sztywne i jak przyznają sami urzędnicy - nie zawsze przystają do rzeczywistości: - Nie mogę np. zatrudnić fachowca. A jest taki fajny chłopak, przydałby się do tej roboty, ale brakuje mu kilka dni i nie spełnia rocznego kryterium bez zatrudnienia - ubolewa Mariusz Makuch.\nZakres prac związanych z programem obejmuje dwa zadania. Na cmentarzu i w parku: - Na starym cmentarzu komunalnym zostaną m. in. oczyszczone nagrobki i zabytkowe grobowce, które pozostały po wybitnych mieszkańcach zatorszczyzny, będą też porządkowane cmentarne alejki i wycinane samosiejki - wylicza Małgorzata Stachura. Podobne zabiegi pielęgnacyjne czekają "konserwatorów" na terenie parku pałacowego.\nBezrobotni skorzystają nie tylko w wymiarze finansowym. Równie ważne będzie przełamanie bariery psychologicznej, która jest często następstwem długiego, często wieloletniego przebywania bez zatrudnienia. - Mamy nadzieję, że ci ludzie znowu poczują się pełnowartościowi i potrzebni. Być może staną się również bardziej atrakcyjni jako potencjalni pracownicy - _wyjaśnia kierownik OPS. Na pewno poprawi się ich wizerunek w oczach lokalnej społeczności: - Ludzie zobaczą, że oni normalnie pracują, a nie tylko wyciągają rękę po zasiłek albo siedzą bezczynnie na rynku - mówi pani Małgorzata.\nBezrobocie okrutnie doskwiera, ale i znalezienie rąk do pracy nie jest łatwe. Wybranie piętnastki szczęśliwców ze 120-osobowej grupy chętnych szło urzędnikom jak po grudzie: - Oczywiście woń alkoholu od razu dyskwalifikuje człowieka w pracy. Niektórzy zaś mają wysokie wymagania. Gdy, przynajmniej teoretycznie - nie ma się na chleb - to dziwi. Z drugiej strony, rozumiem, że np. po dziesięciu latach na bezrobociu ciężko zacząć -_ opowiada Małgorzata Stachura. - Ale zdarzają się i takie przypadki, że to osoby do których się zwracaliśmy, odmawiały i np. przynosiły zaświadczenie o alergii na kurz...\nUrzędnicy mają jednak nadzieję, że nie chodzi tu o "długotrwałe" uczulenie na pracę.