Rozdział 4. Trudna przeprawa\nJest około piątej po południu. Hall otwiera się, by wpuścić energiczną młodą kobietę, która natychmiast zaczyna zaczyna przygotowywać scenę, wypytując żywo młodego człowieka, czy herbata zostanie przyniesiona. W miarę jak nadciąga zmierzch, schodzą się inni: chłopak z fryzurą jak mop; wytworny młodzian wbiegający dość późno, prosto po pracy i starszy od nich mężczyzna o szerokich ramionach, którego wejście ożywia atmosferę.\nPróba zaczyna się na poważnie. Aktorzy, których pozycje zaznaczone są na scenie, zaczynają grać, a inni przyglądają im się w skupieniu, reżyser w największym. To scena miłosna i młody z mopem ma powiedzieć z uwielbieniem do młodej kobiety, „Mere jaan, mere rooh, mere Benazir” (Moje życie, moja duszo, moja Benazir), na co ona odpowiada „Mere pyar, mere sapne, mere Khalid” (Moja miłości, mój śnie, mój Khalidzie). Ale pan reżyser nie jest zadowolony. „Czy wy możecie zrobić coś, żeby pokazać, ze naprawdę jesteście zakochani?” pyta ironicznie. Aktorzy odsuwają się od siebie skonsternowani i zaczynają od nowa, ale tym razem z uczuciem.\nPróby trwają już od tygodnia, a ta, jak zawsze przeciągnie się do późnej nocy. Aktorzy i ekipa techniczna wchodzą na scenę i schodzą z niej, inspicjent rozmawia z projektantem kostiumów, osoba odpowiedzialna za rekwizyty biega wokół, nawet kiedy reżyser rozkłada znowu ramiona. Pozwólcie, że poprowadzę was teraz przez kilka najbardziej znaczących lat w życiu Shah Rukha – jego życie w TAG, co jest skrótem od Theatre Action Group. Bo młody człowiek, którego fryzurę raczej nieelegancko nazywam mopem, to nikt inny, jak Shah Rukh.\nKiedy się z nim ostatnio pożegnaliśmy, wybierał się na przesłuchanie do musicalu w Lady Sri Ram College i natknął się tam na Barry'ego Johna – szybki rzut oka do hallu w którym odbywa się próba dla przypomnienia, że to on jest odpowiedzialnie wyglądającym mężczyzną o szerokich ramionach, który patrzy krzywo na aktora, który zapomniał kwestii. „To bardzo plastyczne wspomnienie” mówi Barry o tym spotkaniu. Produkował wraz z collegem musical „Annie Get Your Gun.”Nie jestem pewien, czy to była próba czy przesłuchanie. Podszedł z tyłu; byłem w audytorium oglądając próbę taneczną... Powiedział przepraszam, odwróciłem się, a on tam był.\nShah Rukh został wybrany jako jeden z czterech głównych tancerzy, z tylko jedną mówioną kwestią. Trochę się spóźnił na przesłuchanie, kiedy się zgłosił, casting był już zakończony. Dla chłopca, który zawsze grywał główne role, była to degradacja. „Byłem bardzo rozczarowany, że nie dostałem głównej roli. Nie powiedziałem jednak nic, bo przede mną byli wielcy goście, jak Roshan Seth.” Poza tym, uśmiecha się szeroko, był to musical, a on nie umiał śpiewać. Nie robił więc z tego problemu. Umiał tańczyć, trochę jazzu i tego typu rzeczy.\nSztuka była wystawiana przez cztery miesiące, ale Shah Rukh został zaproszony przez Barry'ego Johna do udziału w warsztatach organizowanych przez TAG. To go stworzyło. Dosłownie. Takiego zaproszenia nie można było lekceważyć. Ta grupa, założona przez Barry'ego Johna, składała się z creme de la creme artystów teatralnych.\nW 1968 roku 26-letni Barry John przyjechał z Anglii, żeby uczyć angielskiego w Indiach. Przyjechał jako ochotnik, pod wpływem impulsu. Nigdy nie pomyślał, ze zostanie tu na zawsze. Lub że skończy trenując i pracując z ponad połową współczesnych talentów teatru i filmu (Shah Rukh Khan, Raghuvir Yadav, Divya Seth, Mira Nair, Manoj Bajpai, Siddarth Basu, Lilette Dubey, między innymi).\nBarry spędził dwa lata jako nauczyciel angielskiego w Regional Institute of English w Bangalore. „Był to program pracy ochotniczej, system usług, w ramach którego inżynierzy, lekarze i nauczyciele byli rozsyłani do krajów rozwijających się. Szkoliłem nauczycieli i robiłem program radiowy dla szkoły.” A w wolnych chwilach robił przedstawienia.\nW 1970 został zaproszony do dołączenia do delhijskiej grupy teatralnej Yatri prowadzonej przez Joan Micheal. Była szczególnie zainteresowana jego pracą z dziećmi. Czas jego urzędowania w Bangalore i tak się kończył, miał wrócić do Anglii i kontynuować pracę nauczyciela aktorstwa. Wrócił – na miesiąc. „Ten miesiąc w Anglii uświadomił mi, że to nie jest już mój świat. Gdzieś w głębi serca już o tym wiedziałem. W popularnym powiedzeniu mówi się, że albo kochasz ten kraj albo go nienawidzisz. Tak czy inaczej, budzi on wielkie namiętności.” Został.\nW 1973 narodziła się Theatre Action Group, złożona z grupki studentów uniwersyteckich, których poznał Barry- Siddarth Basu, Lilette Dubey, Rajiv Mehrotra, Pamela Rooks i Ravi Dubey. Jednopokojowe mieszkanko Barry'ego służyło jako biuro, a próby odbywały się w hallach szkół, wynajmowanych w tym celu.\nW czasach, kiedy go grupy dołączył Shah Rukh, przeżywała ona okres rozkwitu, po tym, jak już raz umarła i narodziła się na nowo. Po pięciu latach odnoszenia sukcesów, członkowie grupy zaczęli bardziej interesować się własnymi karierami. „To było rozdzierająco smutne,” mówi Barry. „Teatr w tym kraju to wciąż amatorskie, pół-profesjonalne przedsięwzięcie, w którym zarabia się grosze. Nie mieliśmy na tyle przedsiębiorczości, żeby zainteresować kapitał i stanąć na własnych nogach. Wiele razy odchodziłem z teatru i wracałem. Dochodzisz do punktu, w którym mówisz 'Zwariowałem, co u licha ja robię, nie ma w życiu innych rzeczy do roboty? Ale czy jest coś bardziej znaczącego niż zmaganie się z fantazją, robienie spektakli, tworzenie fikcji? To jest rozwijający się kraj, i jest coś takiego jak wrażliwość sumienia.”\nPrzez jakiś czas, w latach 1977-1980 Barry uczęszczał na zajęcia do największej szkoły teatralnej w kraju, National School of Drama w Delhi. Zrezygnował, bo ich polityka „doprowadzała go do wariactwa.” Ale do tego czasu nie tylko ten kraj już zdążył obudzić w nim wielką pasję, teatr stał się także częścią jego psychiki. Mówi: 'Próbowałem jakoś zacząć od nowa. Nieoczekiwanie grupa sposób zaczęła się znowu tworzyć. Napłynęli nowi ludzie. Lilette wciąż była. Dołączyli Divya, Ranga i Sunjoy.”\nKiedy do trupy przyszedł Shah Rukh zaczynała już ona powoli odzyskiwać grunt pod nogami. Rzućmy znowu okiem na próbę: wysoki chłopak, który przysiadł na stole, bawiąc się listą zawierającą kolejność scen – to Sunjoy Mukherjee. Dziś jest siwowłosym businessmanem, wtedy zajmował się sprawami administracyjnymi teatru. „Po premierze [„Annie...”], TAG rozpoczęła regularne warsztaty aktorskie, a Shah Rukh był jednym z tych, którzy pozostali. „Po kilku nieporozumieniach zostaliśmy prawdziwymi przyjaciółmi. Wcześniej było trochę niesnasek, ja się irytowałem, a on przyszedł do mnie i powiedział przepraszam, a mnie zaświtało, że coś szczególnego jest w tym chłopaku,” mówi Sunjoy.\nBenny Thomas (pamiętacie eleganckiego młodego człowieka, który wbiegł do hallu prosto po pracy w agencji reklamowej?), znał Shah Rukha jeszcze ze szkoły, choć niezbyt dobrze. Grali nawet razem w „Smike.” Pamięta, jak był zdumiony jego pięknym melodyjnym głosem podczas śpiewu – dopóki nie zobaczył, że to brat Eric D'Souza śpiewa stojąc za kurtyną.\nDzięki musicalowi „Annie... „ i warsztatom, TAG wkrótce znów miał stały zespół. TAG od samego początku miał swoje własne metody pracy. Stała ekipa wystawiała sztuki, a jeśli produkcja była zbyt duża, robili dodatkowe przesłuchania. Kiedy Shah Rukh pojawił się w zespole, byli w nim weterani, jak Rituraj i Manoi Bajpai, a aktorzy jak Raghuvir Yadav i Lilette Dubey dołączali zawsze, kiedy była taka potrzeba. Podstawowa grupa zajmowała się każdym aspektem produkcji teatralnej, jeśli ktoś akurat nie grał, to najpewniej ustawiał światła, pomagał przy kostiumach i – jak często sam Shah Rukh – zamiatał scenę i sprzątał po spektaklu.\n„To był zespół, każdy robił wszystko. Oprócz zwykłych obowiązków, świateł, zdobywania kostiumów i rekwizytów, to była praca w całości zespołowa i każdy robił, co mógł. Shah Rukh był szczęśliwy mogąc się przydać. Miał samochód i rozwoził nas do domów. Mógł robić wszystko, nie miał nic przeciwko ubrudzeniu sobie rąk,” wspomina Barry.\nPierwszymi sztukami, w jakich grał Shah Rukh były „Old King Cole'” „The Dancing Donkey,” („w której czasami grywałem osła”) i „The Incredible Vanishing,” „w której byłem gościem na prochach, który ukrywał się na bagnach, żeby porywać dzieci i zmuszać je do pracy. Moją pierwszą główną rolą w komercyjnym spektaklu był Harry Orange, gej; ten występ przyniósł mi sporo zainteresowania krytyki,” mówi Shah Rukh.\nWróćmy do próby. Jest późno, ale głosy odbijające się echem od sufitu hallu są wciąż świeże. Rituraj, siedzący obok sceny, słucha uważnie. Manoj Bajpai, energiczny młody człowiek, asystuje Barry'emu. Raghuriv Yadav jest na scenie, gra służącego Hakima, którego zdaniem jest połączyć rozdzielonych kochanków. Momencik. Zdaje się, że opowiadam nie tak jak należy, prawda?\nTa sztuka to „Bagdad Ka Ghulam,” wielka produkcja komediowa, stały zespół pracuje nad nią od miesiąca przed rozpoczęciem castingu. Próby rozpoczęły się dwa tygodnie temu i potrwają jeszcze dwa tygodnie, a potem nastąpi premiera. W głównych rolach występują Shah Rukh jako Khalid i Divya Seth jako Benazir. Spośród członków stałego zespołu Rituraj jest dziś znaną bombajską gwiazdą telewizyjną, Manoj Bajpai i Raghuriv Yadav są zasłużonymi aktorami teatralnymi, a także filmowymi, z national awards na koncie; Benny Thomas kontynuuje karierę w reklamie z Divya Seth świetnie radzi sobie z graniem w teatrze, telewizji i kinie.\nDivya, zawadiacka młoda kobieta z początku rozdziału, dołączyła do grupy w rok po Shah Rukhu. Wcześniej grała dla konkurencji, grupy teatralnej zwanej Stageshow, prowadzonej przez Amira Rezę Hussaina. „Zawsze kiedy TAG robił swoją dużą doroczną produkcję, robili mi ten sam numer, mówili, że mają przesłuchania, więc może mogłabym wpaść.” I któregoś dnia wpadła. „Częścią TAG była już ta bardzo blisko ze sobą związana grupa. Byli w niej Benny, Rituraj, Shah Rukh, Sunjoy, Vivek i Mohit. Ja byłam wtedy outsiderką.”\nWystawiano „Bądźmy poważni na serio,” a danie roli Divyi wywołało pomruki niezadowolenia wśród stałego zespołu. „Barry chciał obsadzić mnie w tej roli, ale ja nie chciałam. Przyszłam do niego pewnego wieczoru i powiedziałam, 'Przepraszam, wiem, że robisz dobrze, ale ja nie chcę tej roli.' Spytał mnie więc, którą bohaterkę chcę zagrać, powiedziałam mu i on się zgodził. Wszyscy inni byli nieco urażeni. I przez cały tydzień krzywo na mnie patrzyli.”\nAle jej szczerość wkrótce oczyściła atmosferę i Divya tak bardzo zaprzyjaźniła się z grupą, że kiedy przyszło do powrotu do Stageshow, serca wszystkim pękały. Nie chodziło tylko o przyjaźnie, ale o cały etos pracy TAG, który ją zafascynował. „W sztuce wszyscy byli równie ważni. Pod każdym względem byli zespołem. Byłam pod wrażeniem organizacji i Barry'ego, uwielbiałam być przez niego reżyserowana. Po „Bądźmy poważni...” nie miałam już serca do Stageshow. Wolałam zostać tu, w TAG.” Odeszła więc ze Stageshow. A ponieważ była główną aktorką, swoja decyzją rozwścieczyła Amira Rezę. Jednak to już inna opowieść.\nPróba wreszcie się kończy. Jest prawie 22.00. Nocny stróż zagląda przez drzwi i pokasłuje znacząco. Ale nikt jeszcze nie chce iść do domu. Stałym miejscem spotkań jest sklep z paanem, w którym Benny kupuje papierosy dla Shah Rukha i zaopatruje się w paan. Albo jadą do Nirulas, gdzie będą imprezować przy burgerach i Coca Coli (tak, ludziska, nie Pepsi). Coca Cola i kofeina to było to, co zawsze pili, co utrzymywało ich w stanie ciągłej wibracji. Czasami nocą jechali do kina w Chanakya, fiatem Shah Rukha. Był także chaat (rodzaj przekąski – przypisek mój) i rozmowy na Bengali Market. Albo jechali na przedmieścia do Mulchand's Dhaba, chałupki z plastikową płachtą jako sufitem, plastikowymi ścianami i ławkami, która serwowała tłuste parathy do trzeciej nad ranem.\nChłopcy byli pożeraczami gol guppas (Mumbajczycy nazywają je pani puri). Podczas spektakli wyliczali dokładnie czas pomiędzy wyjściami na scenę i zejściami z niej i pędzili żeby kupić chaat. „Przyprawialiśmy Divyę o zawał serca. Shah Rukh, Rituraj i ja mówiliśmy, mamy dwie sceny do naszego wejścia, chodźmy na gol guppas. A ona po prostu drętwiała, jak możecie robić takie rzeczy. My wybiegaliśmy, wracaliśmy, a ona wciąż się trzęsła,” śmieje się Benny.\nCzęsto lądowali także w domu Shah Rukha w Gautam Nagar, gdzie zaczynały się poważne dyskusje. Albo czasami na przyjęciu grupa zaczynała nagle rozpracowywać jakąś poważną kwestię. Lilette czasami w wychodziła krzycząc, „Dłużej tego nie zniosę!”\n„Zaczynaliśmy gadać, przekrzykiwać się, improwizować, rzucać kalambury. Podobno przeciągało się to w godziny, impreza się kończyła, ludzi się rozchodzili, a rodzice zaczynali pukać do drzwi, a my wciąż nie mogliśmy przestać. Dość traumatyczne dla wszystkich,” śmieje się Benny.\nCzasami chodzili na spektakle innych grup i zachowywali się źle. Trafiali na sztuki zagrane po prostu fatalnie. „Robiliśmy to dla zabawy. Parę razy mi mówiono, 'czy możesz nie śmiać się tak głośno?' Benny i ja leżeliśmy na podłodze ze śmiechu. W TAG, kiedy wystawialiśmy sztukę, robiliśmy to jak należy, albo nie robiliśmy wcale. To było motto Barry'ego,” mówi Divya.\nŻycie teatralne zaczynało się o kończyło sztuką. Grupa była jak rodzina, granie było życiem. „Tak właśnie działa grupa teatralna. Nagle znikasz dla wszystkich innych. Nawet w dniu, w którym nie masz prób albo nie jesteś koniecznie potrzebny i tak przychodzisz. Nie możesz się oderwać. Jest w tym takie wariactwo, takie poczucie przynależności i świadomości, ze jesteś dokładnie tu, gdzie chcesz być i gdzie powinieneś być. To było wspaniałe,” mówi Divya.\nNajpierw są próby czytane. Potem nadchodzi czas na zblokowanie sztuki. Divya cierpliwie wyjaśnia, „Tu masz scenę, zaznaczasz na niej wejście, wyjście, miejsce, w którym stoisz, miejsce, z którego mówisz, tu jest przód, a tu tył sceny.” Kiedy sztuka jest zblokowana (entuzjastów teatru błagam o wybaczenie, ale muszę powiedzieć, ze to mi brzmi jak na meczu rugby. Ale to ten filmowy prostak przeze mnie przemawia), w końcu zaczynają się próby. Czytanie zabiera tydzień, blokowanie – około dwa do dwóch i pół tygodnia, następnie próby trwają przez około trzy tygodnie, zanim dojdzie do premiery. Bilety kosztują po 500,200, 100 rupii. Spektakle TAG były jazdą obowiązkową dla bywalców. „Wszyscy ci ludzie, którzy nie mieli pojęcia, kim jesteśmy i czym się zajmujemy, przychodzili nas oglądać. I – o rany! - wykupowali wszystkie bilety,” mówi Divya. Jednak, nawet jeśli spektakl sprzedawał się dobrze, aktorom rzadko płacono. Ci, którzy nie mieli pracy, żyli na garnuszku u mamy i taty, jak mówi Divya. Grupa zarabiała tyle, żeby koszty się zwracały i wystarczyło na herbatę.\nWróćmy więc w przyszłość i przyjrzyjmy się aktorom. Jakie były te sztuki, które przyciągały taką publiczność? Najzabawniejszy był „Tańczący osioł.” „Ta sztuka była tradycją TAG. Od zawsze wszystkie kolejne zespoły ją wystawiały, grała też w niej moja mama (Sushma Seth, babcia Nainy z KHNH – przypisek mój), która nie była w TAG, tylko w grupie zwanej Yatri,” uśmiecha się Divya. Barry, niegdyś najmłodszy członek Yatri, przeniósł tradycję do TAG. Już próby były czystą przyjemnością. Jest to sztuka o dwóch złodziejach, grywanych zwykle przez Shah Rukha i Benny'ego, którzy udają, że są zakochani w dwóch dziewczynach, bo chcą ukraść tańczącego osła. Ale podczas prób obaj chłopcy tak się wygłupiali i tańczyli z takim zapałem, ze nie starczało im już sił na śpiewanie. Działo się to zwłaszcza wtedy, kiedy wykonywali coś w rodzaju tańca kozackiego w poprzek sceny. Dziewczyny zwykle wtedy dyskretnie wycofywały się ze sceny, śpiewały zamiast chłopaków, a potem pędem wracały i mówiły własne kwestie. Rozwiązanie od czapy, ale pasowało do atmosfery sztuki.\nWiększość obsady bardzo miło wspomina te spektakle. Sztuka miała wielkie powodzenie u dzieci, było tam wiele żartów, tańców, a wygłupy goniły jeden drugi. Benny podkreśla, że on i Shah Rukh byli świetnymi tancerzami, bardzo popularnymi. „On już wtedy miał tę energię, którą widzisz dzisiaj kiedy tańczy na ekranie,” mówi Benny. „Na scenie ciągle się szturchaliśmy i padaliśmy jeden na drugiego. Obaj byliśmy wysportowani i mogliśmy bez trudu robić całą tę fizyczną część. Dzieci uwielbiały, kiedy padaliśmy jak podcięci. Rozumiesz, jeśli czujesz, że publiczność jest dość chłodna, wszystko, co musisz zrobić to przejść się trochę, kopnąć kogoś, on się przewraca i tyle – już masz wybuch śmiechu!”\nAle sztuką, która dała aktorom pierwszy posmak gwiazdorstwa były „Rough Crossing” Toma Stopparda. Sztuka opowiada o grupie aktorów, którzy przeżywają trudne chwile przeprawiając się przez morze. Divya grała aktorkę, która lubi flirtować. Jej francuski narzeczony (grany przez Benny'ego) ledwie może pohamować zazdrość, kiedy widzi ją z włoskim głównym aktorem (Shah Rukh), z którym była związana dawniej. Narzeczony, pisarz, w rezultacie nie może już pisać. Nie mniej ważna była rola Rituraja, amerykańskiego stewarda, który komplikuje sprawy jeszcze bardziej.\nPróby były bardzo trudne. Aktorzy musieli udawać, że są na statku podczas sztormu, więc nieustannie ślizgali się po scenie, imitując przechyły i musieli koordynować swoje ruchy. Tylko Rituraj, steward, jako jedyny stał prosto, to jest, aż do momentu, w którym statek zacumował, bo wtedy to on zaczął się przechylać.\nSztuka odniosła ogromny sukces. Po spektaklach w pełnych salach w Delhi i Kalkucie, grupa wyjechała na gościnne występy do Shillong, gdzie byli przyjmowani jak gwiazdy rocka – wrzeszcząca młodzież stała przed teatrem i oblegała ich, kiedy tylko się pojawili. „Byliśmy jak gwiazdy rocka. Tłum 200 uczennic piszczący ahhhhhhhhhhhhhh! To było uwielbienie,” śmieje się Benny. Pierwszy krok Shah Rukha ku gwiazdorstwu.\nAle Shah Rukh przeżył w TAG także i trudne chwile, zwłaszcza kiedy nie dostał głównej roli w „Whose Life Is It Anyway?” Dramaturg Brian Clark napisał tę książkę w 1978, a potem napisał ja ponownie, zmieniając główną rolą na kobiecą. Sztuka jest bardzo mocna, gęsta, opowiada o człowieku sparaliżowanym po wypadku, walczącym o prawo do śmierci. W 1981 nakręcono na jej podstawie film z Richardem Dreyfusem. A ostatnio znowu powstał film, w którym główną rolę zagrała Kim Cantrall, znana z „Seksu w wielkim mieście.”\nPróby odbywały się w atmosferze napięcia. Shah Rukh chciał zagrać główną rolę, ale dostała się ona Riturajowi. Barry chciał, żeby Shah Rukh zagrał sanitariusza, nadpobudliwego sanitariusza. Według niego była to idealna rola, w której Shah Rukh mógł popisać się dowcipem i seksownością. Tak czy inaczej, w grupie nie było miejsca na długie boczenie się. Wszystko było i tak podporządkowane sztuce\nWarsztaty, próby, występy, życie toczyło się na scenie. Grupa była ze sobą ściśle związana, tak działał Barry. Wtedy wiesz, że kiedy powinie ci się noga, koledzy ci pomogą. Jeśli zapomniałeś kwestii lub opuściłeś coś, idź dalej, inni jakoś sobie z tym poradzą. Divya wspomina, jak kiedyś zabrała do domu koszulę, która była ważną częścią jej kostiumu. „Garderobiana mówiła mi, nie bierz jej, bo zapomnisz przynieść. Powiedziałam, że ja nie zapominam takich rzeczy. Zabrałam ją, wyprałam i kompletnie wyleciała mi z głowy. I nagle w trakcie sztuki, kiedy poszłam na zaplecze, żeby się przebrać, uświadomiłam sobie, że nie mam koszuli. Shah Rukh zdjął swoją, dał mi ją i dalej grał z gołym torsem. Tak jest, kiedy wszyscy sobie ufają i podtrzymują się wzajemnie.\nCzasami włosy Shah Rukha zaczynały przeszkadzać. Mop był kłopotliwy. Barry wciąż mu przypominał, „Nie widzę twoich oczu, zaczesz je do tyłu.” Później, w „Dil Dariya” Lekh Tandon też powtarzał, „Synu, zaczesz włosy w tył.” Shah Rukh potulnie przymuszał kłopotliwe włosy do posłuszeństwa i układał je grzebieniem w ordynku, ale one nieodmiennie znowu ześlizgiwały mu się na czoło. Kiedyś nawet usiadł i cierpliwie czekał, aż Divya je ufryzuje przed spektaklem.\nRównocześnie Shah Rukh kontynuował naukę. Uczęszczał na studia magisterskie w Hans Raj College. Po ukończeniu szkoły Świętego Kolumbana, logicznym następstwem wydawało się kontynuowanie nauki w St. Stephen's College, jednak nie był on zadowolony ze swoich ocen z angielskiego. „To jedna z największych zagadek mojego życia, bo jestem pewien, że mój arkusz egzaminacyjny z angielskiego był świetny. Chłopcy, którzy pożyczali moje notatki o Szekspirze i uczyli się z nich Thomasa Hardy, dostali o wiele wyższe stopnie. To była też pierwsza lekcja życia: o nic nie można być spokojnym, niczego pewnym, mimo swoich największych wysiłków. Czasami to co dasz z siebie najlepszego, to jeszcze za mało. Jest to zasada, której przestrzegam do dziś. Nie wolno się zniechęcać, tylko następnym razem postarać się bardziej.”\nLecz zdeterminowany Shah Rukh i jego rodzice, z wszystkimi papierami w ręku, stanęli przed obliczem dyrektora szkoły św. Stefana. „Nie zostałem przyjęty na tak zwaną najlepszą uczelnię, a dyrektor był dla mnie bardzo nieuprzejmy, kiedy pokazałem mu moje nagrody i dyplomy. To było pierwsze zetknięcie się z twardą rzeczywistością. W większym planie spraw jesteś nikim. Najlepszy uczeń jednej z najlepszych szkół w Delhi nie był dość dobry, żeby zostać studentem najlepszej uczelni w Delhi.”\nNastępnie stało się tak, że kiedy Shah Rukh wychylił się do przodu, żeby sięgnąć po swoje dokumenty, dyrektor spóźnił się z ich podaniem i papiery upadły. Shah Rukh stał i patrzył na swoje szkolne i sportowe życie rozrzucone po podłodze. Spokojnie podniósł to swoje życie i spokojnie poprosił o wybaczenie w imieniu swoim i rodziców. „Nie mogę tu studiować,” powiedział, a rodzice przyjęli to ze spokojem.\nKiedy opuścili mury uczelni, Shah Rukh poprosił, żeby zatrzymali się przy pierwszym college po drodze do domu. Był to Hans Raj College. Tutaj dyrektor popatrzył na pełen wachlarz jego zasług i kilkakrotnie zapytał Shah Rukha, czy na pewno nie zmieni zdania, że chce tu studiować. Mimo zapewnień, że tak, dyrektor poprosił Shah Rukha, żeby zostawił w sekretariacie oryginały dokumentów, żeby uczeń nie mógł zmienić zdania, nawet gdyby chciał.\nShah Rukh postanowił zmienić specjalizację z nauk ścisłych na ekonomię. „Moją motywacją było zdobycie takiego wykształcenia, które pozwalałoby mi otworzyć gazetę i przeczytać ze zrozumieniem każdą jej stronę. Naprawdę podobała mi się teoria popytu i podaży... i wyliczenie dochodu narodowego. I bardzo dbałem o to, żeby oceny, jakie dostaję z egzaminów były takie same jak najwyższe oceny w tak zwanej najlepszej uczelni w Delhi.” W tym roku Hans Raj College dołączył do elity najlepszych instytucji naukowych dzięki temu zdobywcy, który przewyższył w ekonomii wszystkich swoich delhijskich kolegów.\nShah Rukh grał w TAG, aż pochłonęła go telewizja, jak wielu innych aktorów teatralnych przed nim. Był to czas, w którym wydarzył się kolejny cudowny przypadek – Lekh Tandon przyszedł obejrzeć spektakl TAG, bo grała w nim Divya Seth, która była już w obsadzie „Hum Log.”\nLekh Tandon był odnoszącym sukcesy reżyserem filmowym, którego repertuar filmowy obejmował między innymi „Amrapati,” „Agar Hum Na Hote,” „Prince,” „Profesor i „Dulhan Wohi Jo Piya Man Bhaye.” W 1980 zajął się produkcją telewizyjną, a jego serial, „Phir Wahi Talaash,” zdobył nagrodę prezydencją za najlepszy serial roku. W tym czasie, kiedy przyszedł obejrzeć sztukę, robił nabór do „Dil Daryia.”\nShah Rukh pamięta, że na potrzeby roli wyhodował sobie brodę i Lekh Tandon nagle zaprosił go na plan „Dil Dariya.” Następnego dnia, kiedy Shah Rukh, już bez brody, wkroczył na plan, Lekh Tandon był ewidentnie wstrząśnięty. Okazało się, że jest jeszcze chłopcem. Strasznie i namacalnie zakłopotany Tandon powiedział Divyi, „To jest chłopczyk, nie mogę go zatrudnić w serialu.” Ale ostatecznie ustąpił i pozwolił Shah Rukhowi na jedną dniówkę. „Po prostu nagle mi przerwał. Powiedział mi, że nie mogę dalej kręcić, bo on nie wie, co robić. Ale następnego dnia zdecydował się trochę odmłodzić bohatera i mogłem go zagrać.”\nTandon wspomina spotkanie z Shah Rukhiem nieco inaczej. Ten młody człowiek przyszedł na plan po Divyę i jego spojrzenie spotkało się ze spojrzeniem reżysera. Kiedy wychodził, reżyser przyglądał mu się był był poruszony jego wyglądem.” Nie miał pojęcia, że ten młody chłopak jest z zespołu TAG i ze ćwiczy pod okiem Barry'ego Johna. Pamięta, że poprosił Shah Rukha o obcięcie włosów, a on się nie zgodził, choć obawiał się, że nie dostanie roli. Tandon jednak nalegał i krótko ostrzyżony Shah Rukh dołączył do obsady.\nJest i trzecia wersja tej opowieści, pochodząca od Divyi Seth. Ponieważ jedna rola wciąż nie była obsadzona, podpowiedziała ona Tandonowi nazwisko Shah Rukha. Kiedy zgodził się on z nim spotkać, popędziła do domu Shah Rukha i przywiozła do go studia. Cokolwiek zdarzyło się tego dnia, Lekh Tandon zdecydował się dać Shah Rukhowi główną rolę w „Doosra Kewal,” wzruszającej opowieści, w której bohater Shah Rukha zostaje zabity w pierwszym odcinku, a historia, która do tego doprowadziła jest opowiadana w retrospekcjach.\nShah Rukh wspomina „Dil Dariya” jako pouczające doświadczenie. „Serial był wzruszający i wymagał płaczu i grania z głębi serca. Było to dla mnie świetnie ćwiczenie i konieczność odwoływania się do najbardziej podstawowych indyjskich emocji, dla kogoś, kto jak ja pochodził z raczej zachodniej szkoły aktorstwa. Pan Tandon, lub Lekhji, jak go nazywałem, naprawdę mi pomógł przełamać własne nawyki i odwołać się do wyrazistszych emocji i bardziej przesadnej gry aktorskiej, której wymagała rola.”\nDziesięć lat później Lehk Tandon znów pracował z Shah Rukhiem, ale tym razem jako kolega z planu w filmie Ashutosha Gowarikera, „Swades.” W przedpremierowym wywiadzie powiedział, „Kiedy widzę, jak daleko on dotarł, czuję, że nie mam żadnego prawa przypisywać sobie zasług za jego sukces. To jego przeznaczenie. Przyszedł we właściwym momencie, właściwe przeczucie i natura zrobiła co należało, i wszystko poszło tym torem.”\nKiedy trwały zdjęcia do „Dil Dariya,” matka Shah Rukha umówiła go na spotkanie z agentem pośrednictwa nieruchomościami. Latif Fatima oglądała dom do wynajęcia i poprosiła syna, żeby go dokładnie sprawdził. Agent był zachwycony, nie tylko pokazał chłopakowi dom, ale przedstawił go swojemu teściowi, który robił właśnie nabór do nowego serialu. Shah Rukh stawił się następnego dnia o umówionej godzinie i został przedstawiony pułkownikowi Rajowi Kapoorowi (pamiętacie jowialnego gościa z reklamy Volfram 'Thoda ketchup try karo?) Pułkownik po zakończeniu kariery wojskowej odbył pięcioletnią praktykę jako asystent reżysera Raja Khosli.\nW wywiadzie dla portali internetowego pułkownik recytuje, jak Shah Rukh dostał rolę. „Umówiłem Shah Rukha wraz z innymi chłopcami na 6 rano na przesłuchanie, które obejmowało 10 kilometrowy bieg z plecakiem i w wojskowych butach oraz pompki.”\nWspomnienia Shah Rukh pobrzmiewają nieco innym tonem. „Pułkownik wezwał mnie na rano i powiedział biegnij razem z tymi ludźmi, to aktorzy „Fauji.” Ci ludzie nie potrafili przebiec nawet pół mili. Ja biegałem codziennie po 10 kilometrów, więc pobiegłem i wróciłem i powiedziałem pułkownikowi, żeby mnie wezwał, kiedy oni będą wyglądać jak ja (klepnięcie dłonią w naprężony brzuch), kiedy będą mieć takie mięśnie. Żołnierze nie mogą biegać jak ludzie ze szkoły aktorskiej. Proszę mnie wezwać, kiedy będą sprawni.”\nShah Rukh przebiegł dwie mile z żołnierzami, z plecakiem i bronią i zdołał wrócić jako czwarty. Pułkownik był pod wrażeniem. Dał chłopakowi rolę, małą rólkę. Miał stać i warczeć ozkazy, „Biegnij i zobacz co jest na tym drzewie.” Żołnierz wraca i mówi, „Melduję, że tam są liście.” Wtedy miał wywrzeszczeć kolejny rozkaz, „Nie zauważyłeś kruka? Dziesięć okrążeń!” To była jego pierwotna rola w „Fauji.”\nShah Rukh przyjął rolę. Kiedy jednak syn pułkownika, który miał grać Abhimanyu wycofał się, przyszedł on na plan „Dil Dhariya” i poprosił Shah Rukha, żeby to on ją wziął. Główną postacią serialu miał być początkowo starszy brat, Vikram Rai. Kiedy jednak rozpoczęto zdjęcia, to Abhimanyu stał się ważniejszą postacią. „Zobaczyliśmy surowy materiał i zdaliśmy sobie sprawę, że kamera po prostu kocha tego chłopaka i zmodyfikowaliśmy jego wątek, żeby to on był główną postacią. Tak więc, to nie ja wybrałem Shah Rukha, to kamera go wybrała,” mówi Kapoor.\nDla Shah Rakha nadszedł czas obrania zawodu. „Tragedia za plecami skłoniła mnie do zwrócenia się ku aktorstwu. Tak więc, kiedy skończyłem college, postanowiłem zająć się kręceniem filmów, bo znałem się na aktorstwie. Pomyślałem, że będę robić filmy.” Shah Rukh podjął decyzję. Magisterkę zrobił z w Jamia Milla Islamia, z komunikacji masowej.\nÓwczesny teatr tworzyli ludzie związani ze światem reklamy. Kręcili filmy długometrażowe, dokumentalne i szkoleniowe. Shah Rukh zaczął z nimi pracować; chciał nauczyć się rzemiosła filmowego. Sam nawet kręcił filmy reklamowe. Sunjoy prowadził firmę produkcyjną zwaną Teamwork, która zajmowała się projektami reklamowymi i rozrywkowymi w kraju i za granicą. Często współpracował z kolegami z TAG. „Świetnie się z nimi pracowało. My potrzebowaliśmy ludzi, oni – dochodów,” mówi.\nShah Rukh był jednym z tych ludzi. „Pamiętam, jak kręciłem reklamę KLM w Jaipurze. Reklama miała pokazać, że KLM dociera nawet do najbardziej niewiarygodnych miejsc, a planem był las. Mieliśmy rząd słoni z logo KLM idących w nieznanym kierunku.” Ale pojawiły się problemy. Zespół nie dostał pozwolenia na kręcenie w lesie. Więc każdego dnia o świcie ekipa zakradała się do lasu i zaczynała kręcić. Po kilku godzinach pojawiała się straż leśna i resztowała ich. Ekipa wraz ze sprzętem szła pod klucz w miejscowym hotelu, a Shah Rukh zaczynał negocjacje z władzami lasu. Następnego dnia znowu ich aresztowano.\nSunjoy wspomina, jak zabrał Shah Rukha po raz pierwszy do Bombaju, na plan serialu telewizyjnego „Tol Mol Ke Bol., który kręciła telewizja Zee. „Siedzieliśmy w hotelu Sea Rock, w pokoju z widokiem na basen. A on mi powiedział, pewnego dnia będę baadshahem tego miasta. Odpowiedziałem, że tak, pewnego dnia ty będziesz mega gwiazdorem, a ja będę żebrakiem przed bramą, a ty będziesz przejeżdżał obok, nie zauważając mnie. To sobie po prostu gadaliśmy, drażniliśmy się nawzajem. Ale resztę tej historii znasz.”\nA w międzyczasie było wiele do zrobienia. Były próby, trwały studia, seriale telewizyjne, a potem oczywiście były przesłuchania. Benny wspomina wypadek, kiedy to Shah Rukh i on zostali odrzuceni, kiedy poszli na przesłuchanie do głównej roli w filmie „Tajemnice Czarnej Dżungli,” który miał być sequelem :Księgi Dżungli.” „Obu nas odrzucili. Pani odpowiedzialna za przesłuchanie kazała nam przeczytać parę kwestii. Kiedy później porównaliśmy wrażenia, zorientowaliśmy się, ze żaden z nas nie był dość sprawny. Aktor musiał mieć muskulaturę, bo miał przez cały czas chodzić tylko w przepasce biodrowej. Ja byłem za chudy, a Shah Rukh miał dużo młodzieńczego tłuszczyku.”\nW czasach „Fauji” nadeszła pierwsza oferta roli filmowej. Pradip Kishen reżyserował film do scenariusza Arundhati Roy, „In Which Annie Gives It... Those Ones,” który ostatecznie w roku 1989 dostał dwie national awards, za najlepszy scenariusz i najlepszy film długometrażowy w języku angielskim.\nŻeby wyjaśnić kilka dość powszechnych nieporozumień, to po pierwsze, nie, tytuł nie brzmiał „In Which Annie Gives It To Those Ones.” „Those Ones” było slangowym wyrażeniem w dobrych starych hippisowskich czasach, lub, jak wykłada to Shah Rukh, „dniach dzieci kwiatów, narkotyków i szalonych ludzi.” Po drugie, większość badań przed rozpoczęciem zdjęć wykonała Roy – napisała także scenariusz „Electric Moon,” który także wyreżyserował Pradip Kishen – Jeśli więc nic nie pojąłeś z filmu, to musiałeś sprawdzić od nowa swój IQ.\nScenariusz „Im Which Annie Gives It... Those Ones” opowiadał o egzystencjalnym niepokoju studenta architektury. Dla Shah Rukha znowu okazało się, że są to równocześnie najlepsze i najgorsze czasy. Pradip Kishen obsadził większość postaci ludźmi z TAG. Główną rolę Ananta, czyli Annie dostał utalentowany weteran grupy, Arjun Raina, który zbiegiem okoliczności grał z Shah Rukhiem w szkolnym przedstawieniu „Smike.” Raina jest dziś uznanym aktorem teatralnym, znanym najbardziej ze swojego wybitnego Khelkali, eksperymentalnej mieszanki tańca katahakali i Shakespeare'a. Shah Rukh dostał rolę po prostu Mężczyzny, niechlujnego osobnika, człowieka bez właściwości. Był to ulubiony bohater Arundhati Roy.\nByło to dla Shah Rukha pierwsze zawodowe zetknięcie z kręceniem filmu. Zafascynowała go kamera video, „którą podłączało się bezpośrednio do telewizora i gdzie od razu mogłeś zobaczyć sceny już nakręcone, lub te, które były w trakcie kręcenia. Nazywaliśmy to odbiornikiem telewizyjnym, nawet nie wiedzieliśmy, że to monitor. Wtedy nie wiedzieliśmy, czym jest kamera video, to był dla nas jakiś dziwaczny instrument.”\nPradip Kishen prowadził warsztaty w swoim domu w Chanakyapuri, gdzie mieli robić ćwiczenia aktorskie. Próby były kręcone na video. „Ten film miał dla mnie dwa oblicza. U mnie się zawsze tak działo, to było jak stały wzór. Zdarzało się coś dobrego i zaraz potem coś złego. Złamane serce i sukces wciąż u mnie szły w parze,” mówi Shah Rukh.\nCóż, pracował na okrągło – chodził na próby, a także miał się stawić na egzaminie magisterskim z komunikacji masowej. Po miesiącu prób pojawił się prawdziwy facet, na którym wzorowany był Mężczyzna. Stało się oczywiste, że dojdzie w zmiany w obsadzie. Shah Rukha poinformowano, że ma zagrać geja.\n„Nie wiedziałem, czemu tę role zaoferowano mnie. Może była tam taka postać, ale na pewno nie w oryginalnym scenariuszu. Może pomyśleli, że będę zachwycony, bo podobną rolę grałem w TAG i miałem świetne recenzje. Ale ja byłem zdruzgotany,” mówi,. Od miesiąca ćwiczył rolę Mężczyzny podczas warsztatów i uważał, że naprawdę idzie mu dobrze.\nAle był na takim etapie, że już w to wsiąkł. Próby zaczęły się od dwóch wejść Shah Rukha, jedno on – sikający w ubikacji, drugie, on – otwierający drzwi. „To nawet nie jest moja scena. To chyba miał być Annie, a ja tylko sikam i, chyba, patrzę na innego kolesia. Pamiętam, że potem miałem otworzyć drzwi, a mój bohater miał złamaną rękę – kazali mi grać z jedną ręką w gipsie.”\nBenny, który tez grał w filmie, pamięta na szczęście napisy końcowe. „Miałem lepsze miejsce niż on. Ja byłem Mężczyzną A, on Mężczyzną B. Moja postać miała też w filmie imię i zapłacono mi 4.000 rupii, a jemu 2.000. Jest się czym chwalić,” szczerzy się.\nJednak kamera już oczarowała Shah Rukha. „Pamiętam jak Pradip powiedział, przymknij oczy, bardzo, bardzo wolno, trzy razy. Byłem zaskoczony tym, że w filmie widać takie detale. Nie widziałem klatki filmowej ani monitorów, pamiętam tylko głos Pradipa w tle mówiący, „Teraz. Teraz. Teraz.”\nTo było jak objawienie, że wkład aktorski był żaden, że jemu można było mówić, co ma robić. Tego dnia po próbie obciął włosy i zgolił brodę. Nieporządny, niechlujny wygląd należał do Mężczyzny, a on nie musiał już dłużej utrzymywać się w roli. „Odpuściłem i poszedłem swoją drogą i w pewnym sensie depresja, jaka mnie wtedy dopadła, wciąż tam jest, jeszcze tyle lat później. Dobrą rzeczą było to, że sporo się tam nauczyłem, złą, że nigdy tego filmu nie zrobiłem,” uśmiecha się Shah Rukh.\nWrócił do TAG i wspomina, że po kilku pierwszych występach Barry John wziął go na stronę i powiedział, „Wiesz, ty jesteś stworzony bardziej do filmu niż do teatru. Jesteś bardzo „filmi,” bardzo „hero. Jesteś stworzony do filmu, Shah Rukh.” Shah Rukh nie był pewien, jak ma przyjąć te słowa, i nawet dziś nie jest pewien czy powinien wziąć je za dobrą monetę i potraktować jako komplement, miały one negatywny wydźwięk. W następnych latach Shah Rukh zawsze zasługę za swój pierwszy aktorski trening przypisywał Barry'emu. Co do Barry'ego, to pomniejsza swoje prawo do przyjmowania hołdów swojego ucznia. „Shah Rukh jest niemożliwie zajęty. Znalazł swoje własne miejsce. On wie, co myślę o jego aktorstwie. To on stworzył sam siebie, ale jest tak miły, że przypisuje zasługę mnie.”\nShah Rukh był pewien, że podczas lat spędzonych w teatrze, robił coś naprawdę wartościowego. Zna swoje ograniczenia. Jego wymowa angielska była zawsze dość koślawa, a to, jak przyznaje, nie pomagało, kiedy grało się w grupie tworzącej teatr w języku angielskim. „Ale później zdajesz sobie sprawę, że cokolwiek tym sam sądzisz o swoim aktorstwie, nie ma nic wspólnego z tym, jak ludzie cię osądzają. Nie wiedziałem o tym. Wydawało mi się, że byłem niezły. Zbierałem różne recenzje, dobre i złe. Po kilku latach spędzonych w teatrze stałem się dość znany, ludzie przychodzili także dla mnie. Ale nigdy nie byłem Siddarthem Basu albo Roshanem Sethem teatru. Zanim zdążyłem taki być (o ile w ogóle byłem dość dobry), poszedłem do telewizji, a potem zacząłem kręcić filmy.”\nTeatr dał Shah Rukhowi bardzo dużo. Dał mu spore fory, przynajmniej w dziedzinie gry aktorskiej. „Tańczyć nauczyłem się tu, w Bollywood, walczyć nauczyłem się tu. Ale język ciała, wykorzystanie przestrzeni, jak występować, jak operować głosem, wyczucia komedii – wszystko to znam dzięki temu, że bylem w teatrze. Cały jestem wielkim fantastycznym dowodem, że byłem właściwą osobą na właściwym miejscu we właściwym czasie. To charakterystyka mojego sukcesu,”mówi Shah Rukh.\nKontuzja kręgosłupa pchnęła Shah Rukha do teatru, gdzie został jednym z tancerzy z tylko jedną kwestią do wypowiedzenia. Barry John wybrał go i zaprosił do udziału w warsztatach, a potem do przystąpienia do TAG. Po miesiącach spędzonych w profesjonalnym teatrze, telewizja była zaskoczeniem, przez to, że już na wstępie zaczął w niej grywać główne role. Zwykle młodsi stażem aktorzy w TAG dostawali rolę pierwszoplanową po dwóch latach występów na scenie i ustawiania światła. A w telewizji, po zaledwie połowie takiego czasu, Shah Rukh przeszedł do grania ról wiodących. Opatrzność posadziła na widowni Lekha Tandoona, który dał mu „Dil Daryia.”\n„Uważam, że choć w tamtym czasie grupa teatralna był fantastyczna, działy się właściwe rzeczy, to wkroczyła w to telewizja i znowu byłem we właściwym miejscu, o właściwym czasie. Nie każdy ma nauczyciela jak Barry John, partnerów jak Divya Seth, Arjun Raina czy Roshan Seth. Nie podjąłem decyzji o byciu aktorem w dnia na dzień. Albo że posiedzę rok w teatrze, a pół roku w telewizji. Nazwiesz to szczęśliwym trafem czy opatrznością? Nazwij jak chcesz, jak chciałbym wierzyć, że zawsze kiedy ciężej pracuję, czuję się szczęśliwszy.\n„W moim pierwszym zawodowym spektaklu miałem do powiedzenia jedno zdanie, „Mam dla pani wiadomość.” Szlifowałem je 150 milionów razy i wierzyłem że cała widownia 600 osób, ojców, matek i córek czeka tylko na to, żeby usłyszeć tę kwestię. Wierzcie mi, to była moja, tylko moja chwila. Nie czuję się za dobry, nigdy nie czułem się za dobry, żeby to zagrać. Barry John uczył nas, że nie ma małych ról, są mali aktorzy.”\nTym czasem jego studia na wydziale komunikacji masowej stanęły pod znakiem zapytania. Jego profesorowie nie byli zachwyceni, że Shah Rukh krąży pomiędzy szkołą, a teatrem, telewizją i pracą przy produkcji krótkometrażówek poza uczelnią. Został poproszony o nie przystępowanie do egzaminów końcowych, z powodu kiepskiej frekwencji na zajęciach.\n„Frekwencja była tylko pretekstem, ponieważ pracowałem wtedy nad dodatkowym projektem. Czułem się więc bardzo zaniepokojony,” wspomina Shah Rukh. Kręcił właśnie krótkometrażówkę w ramach pracy końcowej, symbiotyczny film pokazujący związek między mężczyzną a kobieta. Film pokazywał kawałki ciała mężczyzny odłączające się od niego i łączące się z kobietą. Miało to pokazywać jak uczucia mogą wpłynąć na ujarzmienie osobnych indywidualności.\nAle władze uczelni były niewzruszone. „Trudno było pojąć ich tryb myślenia. Uważali, że wszystko przychodzi mi się za łatwo i że powinienem doświadczyć nowych trudności. Wydalenie mnie z college'u miało mnie przygotować do starcia z prawdziwym światem. Spakowałem swoje rzeczy i postanowiłem, że nauczę się robić filmy i że wrócę na tę uczelnię tylko jako zaproszony gość, na wygłoszenie wykładu o sztuce filmowej. Ciągle nad tym pracuję,” śmieje się Shah Rukh.\nTymczasem w Bombaju rosło w siłę lobby telewizyjne i wkrótce młody Fauji dostał zaproszenie do miasta marzeń. Shah Rukh podjął decyzję. Postanowił wyjechać.


Firmy z roku na rok coraz częściej decydują się na wypożyczanie mebli na różnego rodzaju eventy. Nie wszyscy mają jednak świadomość dlaczego jest to zdecydowanie korzystniejsze rozwiązanie w porównaniu do zakupu. Warto równ\nDodane: 11-09-2019 03:46\nież wiedzieć czym powinno się sugerować przy wyborze firmy zajmującej się wypożyczaniem tego rodzaju mebli.\n7 Wypowiedzi O Tym Jak zobaczyć pokaz tańca Warszawa, Które Nie Powinny Nigdy PaśćKto może wypożyczyć stół?Dekoracje na ślubJak zorganizować pokaz tańca na sto procent!Meble na imprezę9 nowych sposóbw w 2020 aby wypożyczyć krzesła na imprezęCzy można wypożyczyć krzesła na imprezę w dzień?Parasole i stoły na wypożyczenieJakie meble na eventZobaczyć pokaz tańca Warszawa? Dobrze albo wcale!Jakie meble na eventZrób to wreszcie! Zacznij zorganizować pokaz tańca już w 8 dni!5 Wypowiedzi O Tym Jak pożyczć meble, Które Nie Powinny Nigdy PaśćZorganizować pokaz tańca Profesjonalnie!2020 dobrym czasem aby wynająć krzesłaKilka faktów jak wynająć krzesłaCzy Wiesz Jak wypożyczyć krzesła na imprezę W 8 Dni?Wynajem halCo to są hokery?Wynajem hokerówNamioty na eventCzy można pożyczć meble w niedzielę nie handlową?5 Wypowiedzi O Tym Jak pożyczć meble, Które Nie Powinny Nigdy PaśćNowości w 2020 jak pożyczć mebleSpraw wygodne sofy na event czy expoWyposażenie na targi2020 czas aby lepiej obejrzeć pokaz tańca we WrocłwiuRadzimy jak pożyczć meble szybciejOrganizacja dużej imprezy i jej zaopatrzenieGdzie wypożyczyć meble?


Słuchawka prysznicowa Oxygenics Body Spa | blog.dlakieszeni.pl\nOszczędzanie to temat, wbrew pozorom, dość skomplikowany. Oczywiste posunięcia w tym względzie mogą prowadzić do wyrzeczeń, które nie owocują oczekiwanymi rezultatami. A ja, jak na typowego homo sapiens przystało, tego obawiam się najbardziej – bezcelowego poświecenia, rezygnacji z przyjemności, która nie przynosi żadnych korzyści. Jak tego uniknąć? Wygląda na to, że jedynym sposobem są wytrwałe poszukiwania w Internecie lub jeszcze skuteczniejsze uczenie się na własnych błędach. Mam nadzieję, że ten blog będzie dla jego czytelników drobną wskazówką i pozwoli uniknąć kosztownych pomyłek. Wierzę, że Państwa opinie i komentarze (za które z góry dziękuję) staną się cennym źródłem wiedzy nie tylko dla mnie, ale i dla wszystkich którzy na tę stronę zawitają.\nW moje ręce wpadła ostatnio słuchawka prysznicowa firmy Oxygenics – model Body Spa. Przyznam szczerze, że nie przewidywałem wydania na tego rodzaju produkt ok. 155 zł, jednak po długiej walce z samym sobą, stwierdziłem że warto zjeść kilka posiłków mniej i zaryzykować inwestycje w coś, co przynajmniej wygląda oryginalnie.\nMontaż tej słuchawki nie odbiega niczym od zwykłej słuchawki prysznicowej dostępnej w każdym sklepie. Rzecz sprowadza się do przykręcenia natrysku do końca węża prysznicowego. I chwilę po zakupie można się już cieszyć nowym nabytkiem.\nTo co od razu nie pozostawia wątpliwości, to fakt że nawet po delikatnym odkręceniu kurka, słuchawka Body Spa zapewnia intensywny strumień o sporym ciśnieniu. To miłe zaskoczenie, uspokoiło moje ciągle jeszcze dręczące mnie sumienie. Właściwie pierwsze użycie, daje jasny obraz tego, że ta słuchawka naprawdę pozwala zaoszczędzić sporo wody podczas korzystania z prysznica. Dodatkowo pomyślałem sobie o piecyku, który w moim domu ogrzewa wodę. Mniej wody do podgrzania = mniej zużytego gazu.\nDeklarowany średni przepływ wody równy 5-7,5 l/min pozwala na pełen komfort użytkowania. Obawiałem się, że zbyt duża ilość powietrza w strumieniu wody, sprawi że szybkie opłukanie się będzie niemożliwe. Wykorzystany w Body Spa efekt dyszy Venturiego, sprawdza się jednak znakomicie. Specjalnie uformowana dysza słuchawki (a konkretnie jej przewężenie) znacznie zwiększa prędkość strumienia. Dodatkowo na skutek różnicy ciśnień, powstaje podciśnienie, które zasysa powietrze i miesza je z wodą. Mimo redukcji i napowietrzenia strumienia wody, produkt Oxygenics nie traci żadnego atutu konwecjonalnej słuchawki prysznicowej, do której wszyscy jestesmy przyzwyczajeni.\nJak dowiedziałem się z instrukcji specjalne tworzywo wykorzystywane przez Oxygenics – Delrin, dzięki strukturze o niskej porowatości, znacznie redukuje zjawisko osadzania się kamienia. Fakt ten niezmiernie mnie cieszy, ponieważ woda w moim miasteczku do miękkich nie należy. Zresztą wystarczy przyjrzeć się świeżo zaprzonej herbacie. Sama konstrucja słuchawki pozwala na jej łatwe oczyszczenie, w razie gdyby zaistniała taka konieczność. Wystrczy odkręcić pierścień na końcówce słuchawki, żeby dostać się do środka. Dysze wylotową stanowi sama szczelina między wspomnianym pierścieniem i wewnętrznym profilem. Że proste rozwiązania są najskuteczniejsze (i najtrwalsze) nie trzeba chyba nikogo przekonywać.\nZ Oxygenics Body Spa nie dość, że oszczędzam, to jeszcze mogę liczyć na coś w rodzaju bicza wodnego, który rano dość skutecznie stawia na nogi.\nTen zakup zdecydowanie mogę zaliczyc do udanych.\nTen wpis został opublikowany w Produkty Oszczędnościowe dnia 7 listopada 2012 , przez Pan Kieszen.\n← Nowe środki na zielone inwestycje Dopłaty, dotacje, dofinansowanie… na oszczędzanie! →\n3 myśli nt. „Słuchawka prysznicowa Oxygenics Body Spa”\nPP 18 listopada 2012 o 20:52\nFajna słuchawka, ale czy tyle warta? Do tego, jako osoba szukająca oszczędności, powienieneś zajrzeć na all..gro, gdzie ten model kosztuje nawet <130 zł. Nie mówiąc już o akcjach typu Groupon, gdzie widziałem ją za bodajże 89 zł. 🙂\nleszek 30 listopada 2012 o 10:15\nzakupom grupowym nie do końca ufam, a z tego co się orientuję to te za 89 to podróba, ja wolę markowe\nBeata 19 lipca 2013 o 06:45\nPotwierdzam i polecam tą słuchawkę prysznicową. Korzystałam z niej w w santorium i stała się moim marzeniem, znalazłam kupiłam jest super.Domownicy też ją bardzo polubili . Ja też wole orginał kupiłam na promocji za 135zł, ale myśle,że jest warta nawet 155zł. Sprawdziłam jest oszczędna , już nie krzyczę zakręć tą wodę…


Mikołaj Smol, 6 lat\nnie wierzymy własnym oczom! To, co działo się na zbiórce przez ostatnie dni, przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. Dzięki wielkim sercom Pomagaczy Mikołaj może rozpocząć leczenie! Już w niedzielę wylatujemy do Stanów Zjednoczoczonych. Na wtorek zaplanowano pierwsze konsultacje lekarskie. Zbiórka pozostaje otwarta do 31 stycznia, a cała nadwyżka zostanie przeznaczona na dalcze leczenie i rehabilitację Mikusia.\nDziękujemy za to wszystko, co dla nas zrobiliście! Na bieżąco będziemy Was informować o postępach leczenia. Prosimy o modlitwę!


Zioła i suplementy diety – dlaczego służa sportowcom? | Chęć Poznania Świata\nZioła i suplementy diety – dlaczego służa sportowcom?\n19 marca 2019 Chęć Poznania Świata 0\nZioła i suplementy znane są z posiadania niezwykle cennych wartości dla naszego organizmu. Oprócz wysokich ilości witamin, minerałów czy mikroelementów, zapewniają wyższą odporność i dbają o nasz prawidłowy rozwój. Polecane są szczególnie sportowcom, u których przy częstych i intensywnych wysiłkach dochodzi do wypłukiwania ważnych składników, toteż regularna suplementacja jest u nich wskazana.\nNależy też powiedzieć, iż produkty skierowane dla profesjonalistów są bardziej rozbudowane od tych dedykowanych przeciętnym odbiorcom. Ich różne rodzaje można dostać na http://24fitclub.pl/produkt/blonnik-i-ziola/.\nJakie suplementy i zioła przyjmować?\nRóżnorodne zioła sprawdzą się bardzo dobrze w klasycznych koktajlach odżywczych. Wymieszane z naszymi ulubionymi owocami i witaminami, są w stanie stworzyć produkt niezmiernie bogaty w korzystne dla nas składniki. Takie koktajle dobrze jest przyjmować, co najmniej, raz na 2 dni, a jeśli mamy do tego możliwości – nawet codziennie. U sportowca zapotrzebowanie na takie produkty jest dużo wyższe od zwykłego amatora sportu.\nPodstawą w codziennej diecie profesjonalisty powinny być suplementy zawierające w składzie magnez, wapń, witaminy z grupy B oraz witaminę D – ta szczególnie istotna jest w okresie zimowym. Z kolei, gdy sięgamy po produkty mające przyspieszyć efekty treningu i diety, bądźmy uważni. Nie wszystkie specyfiki na rynku charakteryzują się dobrymi dla nas składami, dlatego szczególną wagę przywiązujmy do sprawdzenia, co faktycznie się w nich znajduje.\nPomijajmy też wszelkie te z chemicznymi dodatkami, a stawiajmy jedynie na naturalne składniki, które nie wywołają negatywnego zamieszania w gospodarce hormonalnej naszego organizmu. Sprawdzone produkty są dostępne m.in. tutaj http://24fitclub.pl/produkt/formula-1-koktajl-odzywczy-saszetki/.


Zachodniopomorskie ARiMR i ODR nagrodziły Bank Pekao SA w Barzkowicach - AgroNews - Wiadomości rolnicze - Ceny rolne\nZachodniopomorskie ARiMR i ODR nagrodziły Bank Pekao SA w Barzkowicach\nBank Pekao SA został dwukrotnie doceniony na 29. Targach Rolnych Agro Pomerania 2016. Bank otrzymał tytuł „Najlepszej Firmy” przyznany przez szczeciński ARiMR. Wyróżniona została także karta „Agrar” dedykowana rolnikom i firmom z branży rolno-spożywczej.\nBank Pekao SA po raz kolejny wziął udział w Targach Rolnych Agro Pomerania w Barzkowicach, gdzie prezentował swoją ofertę kierowaną do rolników. Pekao uhonorowano tytułem Najlepszej Firmy – nagrodą Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie. Doceniono konsekwentne działania banku na rzecz rozwoju sektora rolno-spożywczego.\nPonadto w konkursie „Najlepszy wyrób na targach” Bankowi Pekao S.A zostało przyznane wyróżnienie od Zachodniopomorskiego Oddziału Doradztwa Rolniczego w Barzkowicach za kartę „Agrar”. Dzięki niej rolnicy oraz firmy z sektora rolno-spożywczego mogą skorzystać z atrakcyjnych zniżek u partnerów Banku Pekao, do których należą Ciech, Ursus, Orlen, Polnet, PWR i MB Motors – dealer Mercedes-Benz. Klienci otrzymują rabaty m.in. na środki ochrony roślin, paliwo, samochód i jego serwis, części zamienne do maszyn i urządzeń rolniczych, a także wyposażenie chlewni oraz kurników, silosy paszowe i zbożowe.\nPoprzedni artykułWeterynarze chcą wprowadzenia świadectw zdrowia dla świń i mięsa w całym kraju\nNastępny artykułWiększość produktów rolnych staniała. Ale mleko nadal idzie w górę


Nick Carter Leslie - Pomponik\nPlotki Pomponik » nick carter leslie\nArtykuły na temat: nick carter leslie\nNick nie przyszedł na pogrzeb siostry!\nPogrzeb Leslie Carter, siostry Aarona i Nicka, członka boysbandu Backstreet Boys, odbył się 5 lutego. Ale jej starszego brata na nim nie było...\nCo zabiło Leslie Carter?\nSiostra Nicka i Aarona Carterów, 25-letnia Leslie, przed śmiercią zażyła mieszankę leków psychotropowych - informują amerykańskie media.\nNick Carter opuścił pogrzeb siostry\nZnany z Backstreet Boys Nick Carter nie pojawił się na pogrzebie swojej siostry, Leslie, która zmarła w wieku 25 lat.\nBracia Carter opłakują siostrę\nWokaliści Nick i Aaron Carter stracili siostrę. Leslie Carter zmarła w wieku 25 lat.\nBackstreet Boys: Rodzinne reality show\nW październiku na antenie jednej z amerykańskich sieci kablowych pojawi się reality show "House Of Carters". Głównymi bohaterami programu będą bracia Nick i Aaron Carterowie. Ten pierwszy jest znany z popularnego boysbandu Backstreet Boys, a Nick pierwszą płytę nagrał w wieku 9 lat.\nAaron Carter krytykuje Eminema\nAaron Carter, 12-letni wokalista popowy, brat Nicka Cartera z zespołu Backstreet Boys, skrytykował publicznie kontrowersyjnego rapera Eminema. Młody piosenkarz twierdzi, że autor przeboju "Real Slim Shady" daje dzieciom bardzo zły przykład.\nWideo na temat: nick carter leslie\nangela merkel życiorys\nślub michała wśniewskiego\ndorota wellman sport


Hymn pochwalny, nie recenzja, czyli parę słów o książce "Jestem nudziarą" Moniki Szwaji.\nTym razem pozwolę sobię przybliżyć wam kolejną z książek, do których wracam nieustannie. Jak mówi sam tytuł, nie będzie to recenzja, bo one bywają obiektywne. Ja tę książkę pokochałam, a wiadomo, gdy do gry wchodzą uczucia, mamy do czynienia z subtelnym subiektywizmem. Uprzedzam we wstępie, mój nie będzie subtelny.\n"Jestem nudziarą" jest to przesympatyczna, lekka i pełna humoru opowieść o Agacie, będącej z zawodu filologiem polskim (tak, tak, przez całe życie właśnie tak sobie siebie wyobrażałam), która z powodu nieprzyjemnych doświadczeń w pracy na uczelni, które określić możemy jako "mężczyzna z długimi łapami", zmuszona jest przyjąć posadę nauczycielki w szkole, czego przez wiele lat starała się uniknąć. Gdyby tego było mało, już na dzień dobry zostaje wychowawczynią klasy bystrzaków, przed którą wszyscy inni nauczyciele bronią się jak mogą. Agata znajduje się w klasycznej sytuacji, od jakich zaczynają się powieści tego typu. Jest sama, skazana na swoje pozbawione kolorów ubrania i przyjaciółki, które jak na bratnie dusze przystało, od razu mają pomysł jak zmienić życie Agaty i gdy tylko słyszą z jej ust zdanie "Jestem nudziarą" natychmiast postanawiają, niemalże siłą, zaciągnąć Nudziarę do klubu dla dorosłych. Problem tkwi w tym, że klub dla dorosłych okazuje się być klubem dla nastolatków, w dodatku Agata przebywając w nim majestatycznie wylewa drinka na spodnie swojego wymarzonego Liama Neesona. Gdyby tego było mało, owy Neeson okazuje się być ojcem jednego z jej uczniów... do tego cały ten pojawiający się za chwilę Sławek, preferujący wolne związki i życie Agaty z nudnego w oszałamiającym tempie staje się conajmniej dynamiczne.\nPowieść wciąga i nie jest to tylko moje zdanie. Jest to zdecydowanie najlepszy utwór, który wyszedł spod pióra Pani Moniki, bo jeśli zaczyna się czytanie jej twóczości od czegoś tak fantastycznego, to niestety, można się później trochę rozczarować. I może to dziwne, ale pomimo tego, że w książe brak głębi, drugiego dna czy wątków psychologicznych, ma w sobie to coś, czego wielu współczesnym książkom brakuje, a co sprawia, że naprawdę nie można się od niej oderwać. No, może poza przerwami na złapanie powietrza między kolejnymi salwami śmiechu, od których nie można się powstrzymać w reakcji na niespecyficzny humor autorki.\nPodoba mi się też styl, w którym powieść jest utrzymana, a pisana jest a'la dziennik, co jest doskonałym w tej sytuacji zabiegiem, bo przecież pierwszoosobowa narracja i potoczne słownictwo jedynie potęgują sympatię czytelnika, przez działanie tak zwanej reguły podobieństwa.\nZachęcam do lektury, książka w sam raz na rozpoczęcie lata. Jest lekka i przyjemna. I wiem, że nie powinnam jej tak wychwalać, ale myślę, że ona po prostu nie może się nie podobać.\nAutor: aaagusiek o 01:49\nEtykiety: dla kobiet, obyczajowa, z poczuciem humoru


Obserwator Żmigrodzki Nowy Żmigród Opinie Mam Prawo Wiedzieć - Próba realnego wpływu czy fikcja?\nDo końca 2017 roku tworzenie klubów radnych dawało właściwie tylko jeden plus: konieczność zapewnienia przedstawiciela klubu radnych w komisji rewizyjnej rady gminy. Znowelizowane w styczniu 2018 roku przepisy ustaw samorządowych wzmocniły m.in. role klubów radnych wyposażając je w dodatkowe uprawnienia jak np. obligatoryjne uczestnictwo przedstawiciela klubu w komisji skarg, wniosków i petycji czy też obowiązek procedowania na najbliższym posiedzeniu rady projektu uchwały zgłoszonej przez klub.\nZ logicznego punktu widzenia patrząc, radni, którym rzeczywiście zależy na działalności dla dobra mieszkańców, a nie tylko na „przyklepywaniu” projektów wniesionych przez wójta powinni kluby radnych stworzyć już na początku 2018 roku. Zwłaszcza, że przepisy zmniejszyły liczbę radnych tworzących klub do 3 osób. Z analizy składu Rady Gminy Nowy Żmigród robionej przez pryzmat komitetów wyborczych, w żmigrodzkiej rzeczywistości powinny istnieć co najmniej 2 kluby radnych: Polskiego Stronnictwa Ludowego (4 radnych) i Komitetu Wyborczego Grzegorza Bary (6 radnych). Oczywiście, nie został powołany żaden a radni startujący z różnych komitetów wyborczych w praktyce skupili się do akceptowania wszystkich projektów wniesionych przez Wójta (niektórzy twierdzą, że to dlatego, iż w urządzeniach do głosowania działa tylko jeden przycisk - ten na „TAK”). Jak się jednak ostatnio okazało, 23 września 2020 roku został powołany Klub Radnych PiS na którego czele stoi radny Grzegorz Munia. Klub liczy 7 osób (Grzegorz Munia, Henryk Strzelec, Piotr Kudłaty, Maria Homlak, Wioleta Mucha, Adam Harowicz, Janusz Krzysztof) co w chwili obecnej (do czasu wyborów nowego radnego w miejsce zmarłego T. Czajkowskiego) pozwala na zablokowanie każdego projektu uchwały. Pozostaje otwarte pytanie, czy powołanie Klubu Radnych PiS jest próbą zdynamizowania prac Rady Gminy poprzez stworzenie nowego ośrodka i poszukiwanie alternatyw dla pomysłów władzy wykonawczej czy jest to tylko kolejne działanie pozorne w myśl starej zasady: wiecie, rozumiecie stwórzmy klub radnych, bo to w partyjnej statystyce będzie ładnie wyglądało i władze zwierzchnie nas pochwalą? Patrząc na dotychczasową aktywność gminnych radnych trudno nie wykazywać się sceptycyzmem, bo mimo najszczerszych chęci trudno jedną interpelację złożoną na 25 sesjach Rady Gminy uznać za przejaw jakiejś szczególnej aktywności. Powołanie Klubu Radnych PiS powinno jednak wymusić powołanie takiego samego klubu przez PSL (chyba, że PSL jako partia polityczna w ogóle już "odpuściło" jakąkolwiek działalność) czy też Komitet Wyborczy Grzegorza Bary przez co życie polityczne naszej Gminy nie tyle może stać się ciekawsze, co w ogóle zaistnieć.\n+4 # Janio 2020-09-27 22:57\nPan jak zawsze zadaje trudne pytania!!\n+10 # Jan B. 2020-09-28 07:59\nMówi jeden kolega do pozostałych: "Hej, załóżmy jakąś bandę!". No i założyli, kółko różańcowe.\n+15 # mieszkaniec 2020-09-28 08:12\nWybory samorządowe w 2023. Czas rozpocząć przygotowania? Ciekawe.\n+10 # kermit 2020-09-28 10:53\nKlub PiS tworzą radni, którzy startowali z KWW G. Bary + 2 radnych, którzy startowali z własnych komitetów wyborczych. Ciekawe jest po pierwsze to, że zdecydowali się na taki krok, a po drugie zachowanie radnych PSL. Bo ci drudzy, jeżeli nic nie zrobią, to zostaną uznani za sojuszników PiS w samorządzie. Czy to się im opłaci w przyszłych wyborach?\n+3 # wiejski analityk 2020-09-28 12:37\nRadni PSL-u powinni powołać swój klub i głosować przeciw propozycjom zgłaszanym przez konkurentów politycznych, jeżeli takie propozycje w ogóle będą. Powinni też składać własne projekty uchwał.\n+7 # Marian 2020-09-28 20:14\nPani redaktorze! Z wszystkich tekstów informujących o powołaniu Klubu Radnych PiS jakie ukazały się na okolicznych portalach tylko pan napisał o tym, jakie daje to możliwości radnym! Gratuluje!\n+21 # klips 2020-09-29 11:01\nJuż sobie wyobrażam te ofensywę legislacyjną ze strony klubu radnych PiS! Gmina bedzie rosła w siłę a ludzie bedą żyć dostatniej! :)\n+16 # Rocky Balboa 2020-09-29 15:07\nPrzez dwa lata nic nie zrobili to i teraz nic nie zrobia bo wójt sie nie zgodzi na nic co nie po jego myśli jest!\n+13 # sołtys 2020-09-30 20:38\nKiedy sołtysi dostaną podwyżkę jak im wójt obiecał?\n+14 # obi 2020-10-03 21:43\nZwróćcie się do radnych z PiS!\n+6 # redaktor 2020-10-05 18:37\nNiewątpliwie pomysł podwyższenia diet dla sołtysów (niezależnie od jego oceny) mógłby być ciekawym rozwiązaniem. Zwłaszcza, że pewnie pozostali radni też głosowaliby "za". Taki projekt, który spełni wymagania nadzoru prawnego Urzędu Wojewódzkiego znaleźć można bardzo łatwo - wystarczy przeglądnąć Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego.\n+6 # Janio 2020-10-05 21:44\nPrzeciez pan redaktor byl przeciwny podyzszaniu diet dla soltysow!!!!\n+4 # kermit 2020-10-06 12:17\n+13 # Kent 2020-10-10 21:51\nSłuchając tego co ludzie mówią o PiS-ie to pomysł zakładania klubu radnych PiS może się odbić niektórym czkawką.\n+12 # ktoś 2020-10-10 22:59\nMasz zdecydowanie rację!!!\nStawiam litr mleka, że co najmniej połowa radnych z tego kółka wzajemnej adoracji nie przebrnie najbliższych wyborów!!!\n+5 # nienaszów city 2020-10-13 09:47\nJak nie mają o co pytać to niech zapytają dlaczego światła uliczne się nie świecą?\n+6 # darek 2020-10-13 12:23\nCytuję nienaszów city:\njak to nie swieca?? świecą, co prawda malo ich swieci na calej gminie a te które swieca to swiweca jak im sie podoba\nale sa wszyscy zadowoleni:)\n+5 # goska 2020-10-13 13:19\nBo to nie chodzi, by lampy uliczne świeciły tylko o toby były! Nie rozumiecie tego!\n+5 # ciekawy kazimierz 2020-10-13 14:57\nA wójt się zgodzi, by radni go o to zapytali???\n-1 # Edmundzio 2020-10-13 16:18\nGdyby Państwo śledzili trochę lokalna politykę to na ostatniej sesji był poruszany ten temat :)\n+1 # Kent 2020-10-13 16:58\nPomysłodawcę robienia wersji tekstowej sesji wójt powinien wyrzucić z roboty! :)\n-3 # Edmundzio 2020-10-13 17:57\nCzyli kogo ustawodawcę ? WCAG 2.1 ?\n+2 # redaktor 2020-10-13 18:30\nZ mojej oceny na podstawie tego, co widzę codziennie o 6 rano... Siedliska - ciemność; Nienaszów - ciemność; Stary Żmigród - oświetlony; Nowy Żmigród - ciemność; Toki - oświetlone (oprócz drogi wojewódzkiej, która tonie w ciemnościach); Gorzyce - ciemność; Łężyny - oświetlone. Zadam zatem pytanie: po co wydawać pieniądze na budowę oświetlenia ulicznego? Po co płacić 55 tysięcy zł rocznie za konserwację tegoż oświetlenia, skoro ono tak naprawdę nikomu nie służy? Bo nie służy tym, którzy idą do autobusu na 5 czy 6 rano jadąc na I zmianę i nie służy tym, którzy wracają po II zmianie. Czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby iść drogą gminy Krempna, która montuje lampy solarne dzięki czemu odpada jej odwieczny problem władz gminy Nowy Żmigród, czyli o której włączyć i o której wyłączyć oświetlenie, bo decyduje zwyczajny automat zmierzchowy?\n1. gmina powinna sobie kupić lepszy program do transkrypcji;\n2. zabierający głos powinni się zacząć przygotowywać do swoich występów na sesji, bo plotą niczym Piekarski na mękach...\n+6 # Janio 2020-10-13 19:11\nChciałbys pan zeby decydowal durny wylacznik zmierzhowy zamiast wladzy gminnej?!??to nieodpowiedzialny pomysl!\n+5 # Jan 2020-10-14 07:22\nJaki PAN taki kram, podobno nowy wykonawca utrzymuje oswietlenie w gminie jak to wyglada kazdy widzi u siebie\n0 # redaktor 2020-10-14 13:27\nTrwa modernizacja urządzeń oświetlenia drogowego na terenie gminy Nowy Żmigród...\n+3 # wiesiek 2020-10-19 08:15\nA w Siedliskach jak było ciemno tak ciemno jest!\n-1 # redaktor 2020-10-19 21:50\nSkoro z Siedlisk pierwszy autobus wyjeżdża przed 5-tą rano to chyba jest logiczne, że oświetlenie jest zbędne? Później jest autobus przed 6-tą, więc oświetlenie tym bardziej jest zbędne. A, gdy odjeżdża ten koło 7-ej to już jest jasno, więc po co lampy włączać? :)


Szydło: Powstanie agencja nadzorująca spółki Skarbu Państwa | Zarządzanie | pulshr.pl\n• Premier Beata Szydło zapowiedziała stworzenie agencji sprawującej kontrolę nad spółkami Skarbu Państwa.\n• Jak dodała, agencją będzie kierował menadżer, który ma m.in. ustanowić przejrzyste zasady wyłaniania kandydatów do rad nadzorczych.\n•28 wrz 2016 21:46\nSzydło pytana w wywiadzie w PolsatNews, co stanie się z osobami, które bez kompetencji weszły do spółek Skarbu Państwa odpowiedziała, że jest zdeterminowana, by stworzyć system, który skończy z patologiami tolerowanymi przez poprzedników PiS. (fot.premier.gov.pl)\nSzydło pytana w wywiadzie w PolsatNews, co stanie się z osobami, które bez kompetencji weszły do spółek Skarbu Państwa odpowiedziała, że jest zdeterminowana, by stworzyć system, który skończy z patologiami tolerowanymi przez poprzedników PiS.\nMarek Skomorowski 2016-09-29 11:31:48\nPoniżej udowadniam iż Polska jest najbardziej przestępczym Państwem członkowskim w całej Unii Europejskiej, mimo wygranej ugrupowania politycznego Prawa i Sprawiedliwość w wyborach powszechnych 2015roku (wykorzystują środki UE do celów finansowania grup przestępczych i obrodu gruntami na masową skalę poza wszelką kontrolą Skarbową itp.). W związku z, ujawniłem największej w historii powojennej Polski afery gruntowej masowych zmian oznaczeń gruntów rolnych wszystkich klas w obrębach gmin z "R" rolnych na "B" budowlane, gdzie właściciele gruntów nawet nie byli stronami postępowania, malwersacji finansowych autorstwa Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z starostami powiatowymi wykonujących zadania z zakresu administracji Rządowej zdestabilizowano cały system prawny w Polsce, poniżej zacytuję sześć punktów z pisma Starostwa Powiatowego Chełmie sposób przeprowadzenia modernizacji gruntów rolnych z środków Unijnych przeznaczonych przez Marszałka Województwa Lubelskiego gdyż, w pozostałych powiatach i województwach sposób zmian oznaczeń gruntów rolnych wszystkich klas w obrębach gmin z oznaczenia „R” rolnych na „B” budowlanie od 2012roku był bliźniaczy, powyższe potwierdzają mapy klasyfikacyjne gruntów jak i mapy w zasobach geodezyjno kartograficznych ( obecnie Afera Rządowa co potwierdziła szefowa KPRM Beta Kępa serdeczne dzięki! Państwo bezprawia i zorganizowanej przestępczości ). Symbol pisma OR.1510.5.2013 z dnia 25czerwca 2013roku. 1. Informacja o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz trybie postępowania została podana do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie jej na okres 14 dni w siedzibie Starostwa Powiatowego w Chełmie (od dnia 27.06.2011r. do 15.07.2011r.). Ponadto w celu dotarcia do jak największej liczby mieszkańców informację wywieszono w Urzędzie Gminy Chełm, przekazano sołtysowi wsi oraz ogłoszono w prasie lokalnej ( w gazecie Nowy Tydzień Chełmski w dniu 27 czerwca 2011r.). 2. Informacja o terminie i miejscu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego z modernizacji ewidencji gruntów i budynków została wywieszona na okres 14 dni ( od dnia 22.06.2012 r. do dnia 09.07.2012 r.) w siedzibie Starostwa Powiatowego w Chełmie oraz ogłoszona w prasie o zasięgu krajowym (ogłoszenie ukazało się w dniu 22.06.2012 r. w Gazecie Wyborczej ). Ponadto w celu przekazania informacji o wyłożeniu w/w projektu mieszkańcom, zwrócono się pismem do sołtysa wsi Pokrówka z prośbą o wywieszenie w/w zawiadomienia na tablicy ogłoszeń sołectwa. 3.Wyłożenie projektu operatu opisowo- kartograficznego z modernizacji ewidencji gruntów i budynków w obrębach Pokrówka i Strupin Łanowy, podczas którego każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu, mógł zgłaszać uwagi do tych danych, odbyło się w dniach 9 do 27 lipca 2012r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w Chełmie. 4. Uwagi zgłoszone do projektu były rozpatrywane o przyjęciu lub odrzuceniu przez uprawnionego pracownika Startowa Powiatowego przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych i kartograficznych. 5.Po upływie terminu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym Starosta Chełmski ogłosił w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego ( Dz. U. z dnia 11 września 2012, poz.2639). 6.Każdy,czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym mógł w terminie 30 dni od daty ogłoszenia czyli do dnia 11 października 2012r. zgłaszać zarzuty do danych. Zarzuty te Starosta rozstrzygał w drodze decyzji. Wnioski są oczywiste: Na poziomie prac geodezyjnych nie wykonano operatów pod którymi powinni się podpisać właściciele gruntów, potwierdzam jako poszkodowany, zaś wprowadzono zmiany w ewidencji gruntów i księgach wieczystych bez zgody stron postępowania, doszło do olbrzymich masowych malwersacji pieniężnych, niszczenia dokumentacji urzędowej dotychczasowych zapisów w księgach wieczystych itd. Geodezja wprowadzając zamiany do ewidencji gruntów bez zgody właścicieli gruntów czy wniosków o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej, operatów. Powyższe przestępstwa i inne są podtrzymywane w Powiecie Chełmskim przez Starostę Chełmskiego Piotra Deniszczuka z ugrupowania politycznego Polskiego Stronnictwa Ludowego po odsuniętych ze stanowiska Starosty chełmskiego Pawła Ciechana z SLD obecnie sekretarza Gminy Chełm i jego zastępcy Mirosława Czecha PiS obecnie z ugrupowania PSL dwulicowca obecnie radnego Miasta Chełma . Niebyło nawet uchwalonego prawomocnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla danego obrębu; Gmina Chełm posiadała opracowany i zatwierdzony plan zagospodarowania przestrzennego Uchwałą Rady Gminy Nr XX/120/2004 i ogłoszony w Dz.Urz. Woj. Lubelskiego Nr 163 z dnia 10.09.2004roku który stracił ważność zgodnie z przepisami po 5latach w 2009roku. Gmina opracowała i zatwierdziła Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Chełm Uchwałą Nr XXIV/221/2012 Rady Gminy Chełm z dnia 29.12.2012r. Stosownie do art. 101 ustawy o samorządzie gminnym Gmina Chełm nie powiadomiła stron postępowania właściciel gruntów dla powyższego obrębu czy też, wieczystych użytkowników o służących im prawach wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w związku z, podjęciem przez gminę uchwały o przyjęciu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyżej wymienione Uchwały i daty potwierdził Wójt Gminy Chełm woj. Lubelskiego w pismach do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie, symbole pism Fp 3111.199.2014 z dnia 07 lipca 2014;Fp 3111.156.2014 z dnia 28 kwietnia 2014roku;Fp 3111.264.2014 z dnia 16 października 2014roku. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 06 listopada 2009 roku sygn. Akt IV S.A./W a 1407/09 „Stosownie do art. 28k.p.a stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Źródłem interesu prawnego, o którym mowa w art28k.p.a mogą być przepisy prawa cywilnego, w szczególności prawa rzeczywistego. Interes w załatwianiu sprawy zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów rolnych mają zatem ich właściciele. Decyzje w przedmiocie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze związana jest z wykonywaniem prawa własności nieruchomości. Jej brak ogranicza dysponowanie własnością, gdyż utrudnia obrót nieruchomościami, czy też uniemożliwia ich zabudowę. W związku z tym stwierdzić należy, że stronami w rozpoznawanej sprawie byli także wszyscy właściciele(wieczyści użytkownicy) działek wchodzących w skład spornego obszaru” W uzasadnieniu Wyroku z dnia 25 stycznia 2011roku sygn. Akt II OSK 148/10 Najwyższego Sądu Administracyjnego orzekł „ zgoda o której mowa w art.7 ust 2 następuje w formie decyzji administracyjnej gdyż rozstrzyga sprawę co do jej istoty, a więc spełnia wymogi z art. 104 Kpa” Podobnie jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny Wyrok z dnia 23.06.2010roku sygn. akt II OSK 1017/09" W ocenie NSA zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że właściciel takiego gruntu ma przedmiot strony w postępowaniu o zmianę przeznaczenia gruntu na cele nie rolnicze" Wyżej wymienione wyroki mogą jedynie potwierdzić związek przyczynowo polityczny śmierci Andrzeja Leppera, zajmującego się w powyższym czasie również, kulisami afery gruntowej, nawet daty potwierdzają iż, PSL rozwinęło skrzydła w przedmiotowej aferze w bezkarności dopiero po śmierci kontrowersyjnego polityka „Samoobrony Andrzeja Leppera”. Nowelizacja ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z 2013r. poz. 503, podpisana 16 kwietna 2013roku przez Prezydenta PR jest niewykonalna - prawo nie działa wstecz!!! Znowelizowane przepisy miały rozwiązać problemy w orzecznictwie Sądów Administracyjnych poprzez dodanie w art. 7 ustęp 3a, który jednoznacznie określa strony w postępowaniu o udzielenie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych lecz, w wyniku prac geodezyjnych na gruncie bez podpisu właścicieli pod operatami czy wieczystych użytkowników niemożna wprowadzić zmian w ewidencji gruntów, czy też bez wniosku w/w tym bardziej wprowadzać zmiany w księgach wieczystych. Uchwalone przepisy gdzie, stroną jest Wójt, Burmistrz lub Prezydent miasta to dowód przy pracach mających na celu zatuszowania gigantycznych przestępstw gospodarczych słynnej afery gruntowej co jest oczywiste. Art. 64 Konstytucji z art. 21 ustęp 1, potwierdza podmiotowość stron postępowania( zasada ochrony własności jako zasada działania Państwa) . Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygał sprawy dotyczące opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości od wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (TUSE) z 15 września 2013roku w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 powyższe działania marketingowe wykroczyły poza zwykłe formy sprzedaży. Podobnie jak wyrok Najwyższego Sądu Administracyjnego z dnia 09.11.2011roku sygn. Akt I FSK 1655/11 potwierdził, iż nie z ich inicjatywy doszło do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego" nie dokonali też czynności z uzbrojeniem tych działek. Skoro sam fakt sprzedaży tych gruntów przez rolnika sprzedając te grunty jest podatnikiem podatku VAT ".Końcowe wnioski: Największa w historii afera, pokazująca nieudolność Rządu RP działających na szkodę Skarbu Państwa z uwagi iż, klika przestępcza pseudo rolników ”gównozjadów-cwaniaczków” nawet nie płacą należnego VAT od obrotu tymi gruntami, Wstyd i hańbę przenosicie Polsce z uwagi iż, okradliście uczciwych podatników którzy utrzymują Was z obrębów miast, obecne nieruchomości i budynki ich niejednokrotnie dorobek całego życia są warte” gówno” którego nawet nie mogą sprzedać. Marek Skomorowski . E-mail; Marek Skomorowski.1970@wp.pl (zam. Chełm ul.Budowlana52 kod pocztowy 22-100).


Deklaracja dostępności – Szkoła Podstawowa w Śmiarach\nDeklaracja dostępności Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Śmiarach\nSzkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Śmiarach zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej www.smiary.edu.pl Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Śmiarach\nData ostatniej istotnej aktualizacji: 2017-05-06\n– Treści nietekstowe oraz media zmienne w czasie nie posiadają alternatywnej treści tekstowej.\n– Częściowy brak odpowiedniej struktury nagłówkowej artykułów, nie wszystkie nagłówki są zgodne z obowiązującymi normami.\n– Nie wszystkie funkcjonalności mogą być obsłużone za pomocą klawiatury.\n– Brak możliwości rozróżnienia, aby Użytkownik mógł dobrze widzieć bądź słyszeć treści poprzez możliwość oddzielenia informacji od tła.\n– Brak możliwości powiększenia czcionki.\n– Strona nie jest w pełni obsługiwana przez urządzenia mobilne.\n– Strona nie jest w pełni kompatybilna z technologiami wspomagającymi.\n– Materiały, które zostały opublikowane przed wejściem ustawy o dostępności cyfrowej.\n– Wyłączenia wynikają z przyczyn technicznych lub wiązałyby się poniesieniem nadmiernych kosztów.\nZa rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Katarzyna Wielgórska\nTelefon: 25 6417 328\nOrgan nadzorujący: Dyrektor Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Śmiarach\nAdres: Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Śmiarach\n08 – 112 Wiśniew\n1. Na plac Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Śmiarach prowadzą dwa wejścia, jedno wejście główne furtką i bramą. Wejście główne jest ogólnodostępne, natomiast brama jest otwarta w godzinach pracy szkoły. Z uwagi na znaczny ruch samochodowy, należy zachować szczególną ostrożność. Drugie wejście to brama od strony lasu, otwarta w godzinach pracy szkoły.\n2. Dla osób poruszających się na wózkach dostępne są obydwa wejścia. W budynku szkoły nie ma windy. Szkoła posiada cztery toalety dla niepełnosprawnych: jedna w szatni w – f, jedna w oddziale przedszkolnym, jedna na dolnym korytarzu, jedna na górnym korytarzu.\n3. Do korytarza na parterze prowadzą schody oraz podjazd dla niepełnosprawnych.\n4. Szkoła posiada parking ogólnodostępny, jednak bez miejsca parkingowego przeznaczonego dla osób niepełnosprawnych.\n5. Do budynku i wszystkich jego pomieszczeń można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. Nad wejściem nie ma głośników w systemu naprowadzającego dźwiękowo osoby niewidome i słabowidzące.\n6. Szkoła nie ma możliwości obsługi osób słabosłyszących/ niesłyszących w języku migowym. Z usług tłumacza polskiego języka migowego można korzystać po wcześniejszym uzgodnieniu.\n7. W budynku nie ma oznaczeń w alfabecie Braille’a oraz oznaczeń kontrastowych i w druku powiększonym dla osób niewidomych i słabowidzących. W budynku nie ma pętli indukcyjnych.


Bezprzewodowy odkurza stojący Redroad V17\nby My strawberry fields 7 stycznia, 2022\nwritten by My strawberry fields 7 stycznia, 2022\nBezprzewodowy odkurzacz stojący to jeden z najlepszych gadżetów jakie pojawiły się w ostatnim czasie w moim domu. Bardzo sobie go cenię za mobilność, niewielką wagę oraz uniwersalność. Jeżeli zastanawiacie się czy jest to idealny sprzęt dla Was to zapraszam na recenzję najnowszego odkurzacza Redroad V17!\nRedroad V17 – najważniejsze dane techniczne\nZacznijmy od kilku kwestii technicznych. Bezszczotkowy silnik odkurzacza Redroad V17 ma 450W mocy, a jego moc ssania to 155 AW/26,500 Pa. Bateria ma aż 2500mAh, dzięki czemu wystarcza aż do 60 minut pracy, a jej naładowanie zajmuje tylko 3,5 godziny. Zbiornik na kurz pomieści 600 ml, co pozwala na bezproblemowe odkurzenie całego domu. Waga głównej części, w której znajduje się silnik to 1,62 kg, czyli tyle co duża butelka wody mineralnej. Odkurzacz jest lekki, zwinny i bardzo skuteczny.\nJak już wiecie silnik jest bardzo mocny, a także ma mocną baterię, dzięki czemu producent mógł opracować aż 3 programy. Eco jest najlżejszy i sprawdzi się przy twardych nawierzchniach, na których głównie znajduje się kurz. Medium używam przy większych cząsteczkach, jak np. rozsypana ziemia, okruszki z gotowania czy sierść zwierząt. Turbo to najmocniejszy program idealny do dywanów i wykładzin. Na wybudowanym, kolorowym wyświetlaczu LCD możemy na bieżąco kontrolować tryb mocy, pozostały czas pracy, a także znajdziemy przypomnienia o konserwacji filtra. Na najniższym programie bateria wytrzymuje około godziny, na najwyższym wyczerpie się po około 15 minutach.\n5 warstwowy filtr HEPA\nBardzo ważną kwestią przy wyborze odkurzacza jest dla mnie filtr w jaki został wyposażony. Redroad V17 ma aż 5-warstwowy system filtracji HEPA, który wychwytuje 99,97% cząsteczek tak drobnych, jak 0,1 mikrometra, w tym bakterii i alergenów. Skutecznie wciągnie kurz, roztocza i pleśń, poprawiając jakość życia w domu.\nDużą zaletą odkurzacza jest niski poziom hałasu – poniżej 60 db oraz niezwykle wygodna stacja dokująca, w której możemy nie tylko naładować odkurzacz, ale również przechowywać wszystkie końcówki. Instalujemy ją na ścianie przy kontakcie, dzięki czemu zawsze mamy pewność, że odkurzacz będzie gotowy do pracy, a końcówki nie będę się nam plątać pod nogami.\nKońcówki do odkurzacza Redroad\nPora przyjrzeć się samym końcówkom, a są bardzo udane. Możemy je przypiąć bezpośrednio do silnika lub przez przedłużającą rurę. Pierwsza to Elektroszczotka do wszystkich rodzajów podłóg, której działanie możemy dopasowywać zmieniając kolejność dwóch rolek. Łatwo się otwiera i oczyszcza, a dzięki elastycznemu wężowi możemy nią skręcać i bez problemu dojechać w trudnodostępne rejony. Jest dosyć wąska, dzięki czemu zapewnia nam większą precyzję. Wbudowana lampa podświetla kurz, więc bez problemu odkurzymy nawet ciemne kąty. Aby dodatkowo ułatwić sobie odkurzanie możemy dodać przedłużkę, która zagnie nam główną rurę. Dzięki temu z łatwością wjedziemy odkurzaczem pod łóżko, szafki czy kanapę.\nDo Redroad V17 otrzymujemy także nakładkę do oczyszczania sofy i materacy oraz precyzyjną końcówkę do czyszczenia samochodu i trudno dostępnych rejonów, która także się podświetla w czasie używania. Dusting brush, czyli dosyć szeroka szczotka z włosiem jest niezastąpiona przy odkurzaniu sztukaterii, mebli czy listew przypodłogowych, a Wide Nozzle posłuży do okurzenia klawiatury czy mniejszych powierzchni, których nie chcemy uszkodzić.\nOdkurzacz Redroad V17 świetnie wywiązuje się ze swojego zadania ułatwiając codzienne porządki. Wygodnie się prowadzi, jest lekki, a przy okazji solidnie wykonany. Dobrze wciąga zarówno ledwo widoczny kurz, jak i większe drobinki i okruszki. Pojemnik jest łatwy do oczyszczenia, a także wystarczająco duży, żeby nie było konieczności oczyszczania go każdorazowo po zakończeniu prac. Moim zdaniem spokojnie może konkurować z dużo droższymi markami.\nJego klasyczna cena to 2076 zł, ale aktualnie jest na promocja za 1328,87 zł. Jeżeli uzbroicie się w cierpliwość i poczekacie do poniedziałku to załapiecie się na zimowe wyprzedaże. Wtedy za odkurzacz zapłacicie 1121,21 zł, zostawiam Wam link na Aliexpress.\nPomysły na prezent dla niej i dla niego...\nJestem Magdalena 7 stycznia, 2022 - 6:37 pm\nIdealny odkurzacz dla lubiących dokładność i często sprzątających 🙂\nMIlena M 7 stycznia, 2022 - 6:49 pm\nMyślałam o zakupie takie odkurzacza, super opcja do odkurzania schodów. Trochę zniechęca mnie krótki czas pracy baterii (15 min), nie wiem czy bym zdążyła odkurzyć cały dom w tym czasie.\nDorota 7 stycznia, 2022 - 8:45 pm\nPrzydałby mi się taki odkurzacz, na razie jednak mogę pomarzyć 😉\nAleksandra 7 stycznia, 2022 - 9:52 pm\nTaki odkurzacz to moje marzenie 🙂\nAnna Piekneperfumy 9 stycznia, 2022 - 1:43 pm\nMam taki, ale innej marki i jest to bardzo wygodny sprzęt, kiedy trzeba na szybko coś odkurzyć:).\nSubiektywne Piękno 12 stycznia, 2022 - 5:28 pm\nMam podobny odkurzacz innej marki i dla mnie to super wygoda i ułatwienie 🙂\nMila 12 stycznia, 2022 - 6:57 pm\nNaprawdę świetny sprzęt do domu 🙂 Nigdy nie widziałam takiego odkurzacza ale aż chce się sprzątać!\nKathy Leonia 13 stycznia, 2022 - 4:31 pm\nale świetny sprzęt:D poręczny i ułatwiający sprzątanie:) pokażę chłopu jako inspirację na prezent xd\nSys 18 stycznia, 2022 - 2:12 pm\npóki co mam klasyczny odkurzacz, ale po finalnym remoncie i urządzeniu mieszkania na pewno sprawię sobie takie cudo 😀\nKinga 22 stycznia, 2022 - 9:19 am\nAyuna 4 lutego, 2022 - 10:48 am\nFajny sprzęt, przydałby mi się taki w domu 🙂 Na razie jednak podziękuję, mam obecnie ogromne wydatki ale będę myśleć o takim odkurzaczu 🙂 Świetna recenzja!