Coherence (2013) – FSGK.PL\n21 sierpnia 2018 31 sierpnia 2018 DaeL 14 komentarzy DaeL, Emily Baldoni, James Ward Byrkit, Nicholas Brendon, science fiction\nPewnego wieczoru grupa starych znajomych (i ich partnerów/partnerek) postanowiła spotkać się przy kolacji. Miała to być wyjątkowa noc, również ze względu na okoliczności. W nadzwyczajnie bliskiej odległości od Ziemi przelatywała ogromna kometa. Takie zjawisko musi budzić fascynację, a nawet instynktowny lęk. Kolejne wydarzenia tego wieczora tylko ów lęk podsyciły. Najpierw wszyscy stracili metodę komunikacji ze światem zewnętrznym. A potem padł prąd. W całej podmiejskiej okolicy tylko jeden budynek miał jeszcze światło. Kiedy jeden z uczestników kolacji zaczyna w niezbyt… koherentny sposób opowiadać o przestrogach, jakich udzielił mu brat (z wykształcenia fizyk), i decyduje się ruszyć w stronę oświetlonego domu, rozpoczyna się seria wydarzeń jeszcze dziwniejszych. Wkrótce grupa przyjaciół przekona się, że oświetlony dom to dokładna kopia “ich” domu. Skopiowani są też… ludzie.\nTyle mogę o fabule powiedzieć, nie psując Wam jednocześnie zabawy związanej ze zwrotami akcji, których będzie multum. Przyznam szczerze, że po pierwszych trzech minutach filmu miałem wrażenie, że czeka mnie mordęga. Niskobudżetowy film nieznanego reżysera (James Ward Byrkit), który nigdy wcześniej (ani później) nie pracował nad pełnometrażowym filmem. Grupa aktorów kompletnie nieznanych, albo mało znanych (w tej kategorii znajduje się chyba tylko Nicholas Brendon czyli Xander z serialu “Buffy Postrach Wampirów”). Do tego dialogi nagrywane w stylu improwizacyjnym, mającym dodać naturalności konwersacjom, a w praktyce bardzo często prowadzącym do tego, że widz jest niezainteresowany bełkotem przekrzykujących się postaci. Pierwsze próby tłumaczenia naukowego podłoża dziwnych wydarzeń też zażenowały, będąc popkulturową papką złożoną z tego, co przeciętny człowiek wie na temat mechaniki kwantowej (czyli mamy tradycyjnie niezrozumiany eksperyment myślowy z kotem Schrödingera i tego typu pomysły). Innymi słowy zapowiadało się na wtopę. I już zaczynałem żałować, iż zwabił mnie tytuł filmu, który zabawnie rezonował z nadużywanym przez redaktorów FSGK słówkiem koherencja.\nWiększość zdjęć realizowanych jest we wnętrzach zwykłego domu na przedmieściach. Nie liczcie na wodotryski… Ale film nie traci przez to nic z suspensu.\nA jednak w miarę upływu kolejnych minut, film zaczął mnie powoli do siebie przekonywać. Atmosfera gęstnieje, gadanie o niczym ustępuje pola starannie zaplanowanym scenariuszowym trikom, a pierwsze skrzypce zaczynają grać aktorzy potrafiący pokazać na ekranie coś ciekawego (wspomniany Nicholas Brendon czy Emily Baldoni). Nade wszystko zaś dostrzegamy, jak dobry i… sprytny, było pomysł stojący za filmem. Nie chcę odzierać w tej recenzji filmu z magii, ale powiedzmy, że urzekł mnie fakt, iż na pozór chaotyczne wydarzenia mają bardzo dobre wyjaśnienie, które pojmiemy dopiero w drugiej połowie filmu (na krótko przed zrozumieniem tego przez jedną z postaci). I pacniemy się przy okazji otwartą dłonią w czoło, wywołując głośne plaśnięcie.\nTo chyba najlepsza rzecz, którą można o tym filmie powiedzieć. Jest sprytny. W swych najlepszych chwilach wywoływał skojarzenia z produkcją o której jeszcze tu kiedyś napiszę – mam na myśli film “Primer”. W podobny sposób zmusza widza do wysiłku i rozgryzienia zagadki. W przeciwieństwie do “Primera”, “Coherence” nie wymaga jednak od widza prowadzenia zeszytu z notatkami uzupełnianymi w toku kolejnych seansów. W zależności od tego na co macie aktualnie ochotę, może to być wadą lub zaletą.\nPan w środku i pani po prawej mają najwięcej do zagrania. I robią to bardzo poprawnie.\nMożna oczywiście przyczepić się trochę do zakończenia, które ma chyba problem z wybrzmieniem, i ciągnie się tylko po to, by zaoferować jeszcze jeden (najsłabszy) zwrot akcji w ostatnich sekundach. Ale mimo wszystko uważam, że film jest autentycznym triumfem Jamesa Warda Byrkita (jednocześnie reżysera i scenarzysty), który za 50 tysięcy dolarów potrafił na 88 minut przykuć mnie do ekranu. To również triumf science-fiction jako gatunku, dowód na to, że dobry, przemyślany koncept sci-fi, potrafi pociągnąć fabułę “za uszy”. Miło było też zobaczyć ponownie Nicholasa Brendona, którego postać przedstawia się jako aktor z serialu Roswell (jak wspomniałem, prawdziwy Brendon grał w “Buffy”). Zwłaszcza, że aktor ma autentyczne umiejętności i szkoda, że nie jest częściej wykorzystywany.\nInnymi słowy, film polecam (acz ostrożnie, ze świadomością, że nie jest pozbawiony wad) i cieszę się, że ktoś realizuje podobne produkcje.\nI jeszcze na koniec mała uwaga odnośnie tytułu. Film, który powinien przecież nazywać się po polsku koherencją (co idealnie współgra z wieloznacznością tego słowa – w końcu w filmie chodzi o koherencję psychologiczną, fizyczną, filozoficzną, etc…), dostał od polskiego dystrybutora inną nazwę. “Równoleglą rzeczywistość”. Bo tak.\n← Szalone Teorie: Kim jest Szalona Mysz?\nBelfer (sezon 1) →\nKilka komentarzy do "Coherence (2013)"\nNie pamiętam zupełnie, co skłoniło mnie do obejrzenia tego filmu, pamiętam za to, że przez pierwsze minuty wiele razy zastanawiałam nad wyłączeniem filmu. Na szczęście tego nie zrobiłam.\nFakt, trzeba trochę naciąć logikę przy seansie, ale gdy to się zrobi, to film zdecydowanie zyskuje, no i wciąga oraz bawi… aż do zakończenia. Było ono z tych “tego nie przewidziałam”, niestety nie przewidziałam, że może być aż tak złe.\nPodzielam opinię. Dael często ma fajne recenzje, ale w tym przypadku w mojej opinii mocno przestrzelił. Film to takie 3/10, słabizna. Nie marnujcie swojego czasu na tego gniota.\n23 sierpnia 2018 at 02:05\ndael przestrzelil zupelnie jak w recenzji z dnia poprzedniego hehehehehehehehe\n21 sierpnia 2018 at 13:04\n“Film, który powinien przecież nazywać się po polsku koherencją (co idealnie współgra z wieloznacznością tego słowa – w końcu w filmie chodzi o koherencję psychologiczną, fizyczną, filozoficzną, etc…), dostał od polskiego dystrybutora inną nazwę. “Równoleglą rzeczywistość”. Bo tak.”\npewnie drań wychodzi z założenia że prawie nikt nie zna tego słowa, łobuz jeden!\n21 sierpnia 2018 at 13:24\nBardzo mi się podobał ten film. Nie wiadomo było, czy się bać, czy tylko próbować dociec, o co chodzi, ale nastrój tajemniczości był zbudowany znakomicie. No i zawsze mnie wkurza przy takich projektach, że przecież ich produkcja kosztuje tyle co paczka gwoździ, w porównaniu do wszelkiej maści “superprodukcji”. A jaki efekt! Naprawdę nie potrzeba bazylionów złotych monet, żeby zrobić fajny i ciekawy film (który przy okazji nie poraża smutkiem), a cały czas nie możemy się czegoś takiego doczekać w Polsce.\n21 sierpnia 2018 at 17:00\nDaeL pojechał po bandzie 😀\nHeheh, normalnie padlem 😀\nMozna zbudowac inteligentny i merytoryczny clickbait dla czytelnikow? Mozna! 🙂\nFSGK wyznacza najwyzsze standardy w polskim internecie.\nKapitalny majstersztyk. Az obejrze ten film 🙂\nDael mistrzu 😀 Niebezpiecznie parsknęłam śmiechem dzisiaj w pracy przez ten wpis.\nale co w nim takiego zabawnego?\n21 sierpnia 2018 at 23:37\nNie wiem, czy tego infa o polskim tytule nie należałoby oznaczyć jako spojler. Nie widziałem filmu, ale wg niektórych tytuł za dużo zdradza.\nCzekam na ‘Primer’! Najlepiej w formie Szalonej Teorii, z rozpiską ‘dla debili’ 🙂 Obejrzałem go tylko raz i jestem pewny, że załapałem w 1/3.\nZ filmów za grosze polecam ‘Labirynt Dave’a’ (‘Dave made a maze’). Mega pomysłowa zabawa.\nPrimer to już waga ciężka jeśli chodzi o porąbanie fabuły. Widziałem gdzieś wykresy, na których ludzie próbowali wyjaśniać wszystkie możliwe linie czasowe i kolejność zdarzeń. Ich też nie zrozumiałem do końca. 😉 Ale film jest naprawdę intrygujący, podobał mi się.\n25 sierpnia 2018 at 03:18\nZgadzam się i właśnie dlatego zaproponowałem tekst o ‘Primer’. Skoro Mistrz DaeL rozkminił motywację Baelisha, to i ‘Primer’ ogarnie. Panie, wskaż nam drogę! 🙂\nWłaśnie obejrzałem, bardzo dobry jak na budżet. Zaraz się biorę za Primer\nCiekawe wyjaśnienie podróży w czasie w różnych filmach/książkach. English of course 🙂


Ćwiczenia w powiecie niżańskim. : Radio Leliwa\nĆwiczenia w powiecie niżańskim.\nData publikacji: 27 lipca 2012 Kategoria: Archiwum, Wiadomości Zamieścił: mg\nA o tej gotowości świadczą choćby przeprowadzone właśnie ćwiczenia zgrywające Obrony Cywilnej i służb ratowniczych powiatu niżańskiego, które wypadły pomyślnie. Służby wiec się sprawdziły, ważne jednak by w razie zagrożenia i mieszkańcy odpowiednio reagowali i wykazywali się rozsądkiem.\nA jak przyznał burmistrz Grochowski, po ostatnich doświadczeniach spowodowanych zmianami klimatycznymi, każda zapowiedź załamania pogody np. w Rudniku stawia na nogi wszystkie służby gminne\nI tylko w Krzeszowie na szczęście do tej pory osuwisk ziemi nie było. Jednak jest to gmina, w której takie zagrożenie występuje. Mówi wójt Stanisław Nowakowski\nRównież Rudnik doświadczył w tym roku skutków wichury, o czym mówił burmistrz Rudnika Waldemar Grochowski\nA zagrożenia są rzeczywiste, bo choćby podtopienia i powodzie w gminie Jeżowe nie należą do rzadkości\nTak rzeczywiście mogło się stać, na szczęście tym razem były to tylko ćwiczenia zgrywające służb ratowniczych powiatu niżańskiego, bo jak stwierdził starosta ostatnie wydarzenia pogodowe wymuszają pełną gotowość do działań\nNiemal kataklizm dotknął 3 gminy powiatu niżańskiego. Starosta niżański Gabriel Waliłko, szef Obrony Cywilnej Powiatu poinformował, że uruchomił służby ratownicze z terenu powiatu niżańskiego do walki z powodzią, osuwiskami i skutkami huraganu w gminie Jeżowe, Rudnik i Krzeszów


Ładna skrzynka balkonowa PŁOTEK z uchwytami 5 Kolorów donica na kwiaty\nSkrzynka balkonowa PŁOTEK 50 cm jest wykonana z polipropylenu są odporne na warunki atmosferyczne, tj. deszcz, słońce. Dzięki swojemu nietypowemu wyglądowi imitującego płotek są bardzo chętnie kupowane. Prezentują się okazale na tarasach i balkonach. Skrzynki dostępne są w 7 kolorach: oliwkowy, limonka, antracyt, brązowy, biały, terakota i mysi szary.\nRegulowany uchwyt doniczkowy idealnie spełnia funkcję uchwytu na skrzynkę, którą mamy zamiar powiesić na balkonie. Jest to produkt uniwersalny, z łatwością można dopasować niemal każdą doniczkę. Uchwyty dostępne w 5 kolorach: biały, terakota, antracyt, mysi szary i oliwkowy.\nWymiary uchwytów na zdjęciu.\nKolory na zdjęciach mogą się różnić od realnego produktu ze względu na np. oświetlenia fotografii bądź kalibracji kolorów monitora.\nW zestawie znajduje się jedna skrzynka balkonowa oraz jeden komplet 2 uchwytów do doniczki.\nARTGOS SKRZYNKA BALKONOWA "BEGONIA" 80cm z podstawką. Skrzynki balkonowe z tworzyw sztucznych mają szereg zalet - są trwałe, lekkie i wygodne w użyciu.\nZespół rękojeści wyposażony w zawór tłoczkowy, wykonany z wysokiej jakości tworzywa sztucznego.\nRękojeść montowana jest seryjnie we wszystkich opryskiwaczach typu Orion.\nKwazar Dysze do opryskiwacza Orion...\nKomplet 6 dysz wykonanych z wysokiej jakości tworzywa sztucznego.\nZestaw zawiera dysze o różnym wydatku cieczy, filtr końcówki lancy oraz filtr cylindryczny, który zapobiega zapychaniu rozpylacza podczas pracy.


Wieczory kawalerskie Warszawa, imprezy Warszawa\nSpotkania męskiego grona w ramach wieczoru kawalerskiego to tradycja kultywowana od wieków. Choć niepisana to obowiązkowa zabawa, jest ostatnią nocą, aby zażyć przyjemności niedostępnych po ślubie. Po raz ostatni zaszaleć życiem kawalera przed rozpoczęciem odpowiedzialnego życia. Aby szaleństwo nie wymknęło się spod kontroli, oferujemy organizowanie wieczorów kawalerskich w akompaniamencie najlepszej muzyki wybieranej na żywo przez doświadczonego DJ-a. W nastrojowych piwnicach naszej restauracji znajduje się Pub Rozdroże, który jest w stanie pomieścić nawet do 100 osób.\nDla uczestników wieczoru kawalerskiego przygotowaliśmy specjalną ofertę na napoje alkoholowe oraz doskonałe potrawy z menu naszej restauracji. Niepowtarzalny, zatrzymany w czasie klimat naszego lokalu pozwala na urządzenie najlepszych wieczorów kawalerskich w Warszawie. Chcesz przeżyć niezapomnianą imprezę? Poczuć klimat dawnych lat? Nastroić się na dobrą zabawę i długie rozmowy?\nWieczory kawalerskie tylko w Rozdrożu!


Zakosztujmy kuchni polskiej - casandra\nStart » Turystyka » Hotele i Noclegi » Zakosztujmy kuchni polskiej\nDodane: 2020-11-17 Kategoria: Turystyka / Hotele i Noclegi\nGdzie wybrać się w te ferie? Dobrze byłoby wybrać ciekawe i dogodne miejsce, gdzie na pewno możemy liczyć na cos takiego jak kuchnia polska. Kazimierz Dolny będzie się do tego nadawał wprost idealnie. Nie brakuje tutaj wykwalifikowanych kucharzy, którzy mają w małym palcu wszystkie, najlepsze przepisy i na pewno zaskoczą nas czymś wspaniałym. Odkąd pamiętamy uwielbiamy coś takiego jak kuchnia polska. Kazimierz Dolny zatem jest dla nas spełnieniem marzeń, gdy chodzi o naprawdę dobry urlop. Nie brakuje tutaj też innych, cudownych dań, które na pewno nas zachwycą i staną się ciekawym urozmaiceniem diety.\nZapraszamy Was na weekend i nie tylko do najlepszego SPA, które cieszy się doskonałą opinią wśród swoich klientów. U nas nie tylko odpoczniecie, ale również zorganizujecie spotkania biznesowe, imprezy okoliczno...\nWybierasz się na studia do Warszawy i nie wiesz, gdzie znajdują się tanie apartamenty do wynajęcia. Warszawa to miasto, w którym od ponad 20 już lat dysponujemy mieszkaniami do wynajęcia, które idealnie nadają s...\nSzkolenia są formą podnoszenia kwalifikacji, którą wykorzystuje coraz więcej firm przekonanych o tym, że umiejętności wynoszone przez pracowników ze szkoleń sprawdzają się doskonale w firmowej praktyce. Jedna...


Polichromatyczne stoły firmy Rabkin do testowania kolorowej wizji\n455 Shares 2253 views\nW celu wizualizacji barwy fotosensowne komórki receptorów siatkówki – reagują. Są trzy rodzaje stożków, których maksymalna czułość widmowa spada na niebieskie, zielone i czerwone obszary widma. Dzięki korespondencji typów stożków do tych trzech podstawowych kolorów, osoba rozpoznaje tysiące kolorów i odcieni. Przy jednoczesnym pobudzaniu 3 typów receptorów występuje uczucie białości.\nZakłócenie percepcji kolorów\nJeśli naruszasz lub osłabisz postrzeganie jednego z trzech podstawowych kolorów, osoba przestaje postrzegać dowolny kolor. Naruszenie percepcji czerwieni nazywa się protanopią, zieloną – deuteranopią, niebieską – tritanopią. Zaburzenia percepcji kolorów mogą być wrodzone lub nabyte. Rzadko pojawiają się wrodzone zaburzenia niebieskiej percepcji i para lub całkowita ślepota. Częściej niż nie, ludzie nie mogą rozróżnić między czerwonym a zielonym; Postrzegaj te kolory jako szare. Taki zaburzenie widzenia kolorowego nazywa się ciemnością barw. Jest to choroba genetyczna, częściej występująca u mężczyzn. Aby zdiagnozować zaburzenia kolorystyczne lekarze okulistyczni wykorzystują polichromatyczne stoliki Rubina.\nJakie są polichromatyczne stoliki Rabkina\nTabele składają się z wielobarwnych okręgów, rozmieszczonych w określony sposób, które wyznaczają zarys rysunków lub figur geometrycznych. Jeśli pogarsza się percepcja kolorów, pacjent widzi ukryte liczby, które są niewidoczne dla zdrowych osób. Tabele uwzględniają powszechnie akceptowane typy zaburzeń widzenia kolorowego, które umożliwiają określenie wrodzonej lub nabytej patologii. Badanie można przeprowadzić dla dorosłych i dzieci od 2 lat.\nMetoda badania percepcji kolorów\nBadacz siedzi tak, że źródło światła znajduje się za jego plecami.\n· Stoły są rozmieszczone pionowo na poziomie oczu, w odległości 1 metra od obiektu.\nDla pojedynczej tabeli podaje się nie więcej niż 10 sekund.\n• Jeśli badacz nosi okulary, test musi być przeprowadzony w okularach.\n· Aby ustalić wrodzoną patologię badanego, należy poprosić o jednoczesne oglądanie stołów z dwoma oczami i zbadanie nabytych zaburzeń, badanie wykonywane jest naprzemiennie z prawym i lewym okiem.\n· Dzieciom przysługuje okrągnąć znak, który widzą na stole.\nOcena wyników badań\nNormalna wizja koloru (trichromasia) – jeśli prawidłowo podano 27 tabel głównych serii.\nNieprawidłowe odczuwanie kolorów – jeśli nieprawidłowo nazwano od 1 do 12 tabel.\nNaruszenie percepcji jednego koloru (dichromazja) – niepoprawnie nazwano 12 stołów lub więcej.\nWarianty tabel czytania:\nSą trzy tabele, w których można przeczytać tylko osoby z przejętym patologii.\n769 shares 7836 views\nTo wygląda jak strup? Opis postaci choroby ze zdjęciami\n162 shares 7121 views\nOpryszczka na ustach: jak rozłożone? Wyleczenia opryszczki na wardze. Czy opryszczka jest niebezpieczna?\n848 shares 7546 views\nBiologiczny zegar – można je założyć i zarządzać\n853 shares 9816 views\nRobaki w organizmie człowieka: znaki i źródła zakażenia\n120 shares 9896 views\n873 shares 1689 views\n477 shares 3726 views\n735 shares 7284 views\n96 shares 9486 views\n331 shares 4083 views\n834 shares 7751 views\n565 shares 9920 views\nUS nerki i pęcherza\nChoroba niedokrwienna serca. Co to jest i jakie są jego objawy?\nZapalenie więzadła: objawy i leczenie\nKandydoza przewlekła leczenie i następstwa\nBashkir powstanie. Bashkir powstanie 1705-1711: przyczyny, wyniki\nCholeryk – niebezpieczna mieszanka silnych emocji i częste zmiany nastroju\nCertyfikacja umiejętności – to świetny sposób, aby wzmocnić swoją postać w Lineydzh 2


Pojednanie małoletniego z rodzicami: sąd uprawni kuratora - Prawo i wymiar sprawiedliwości - GazetaPrawna.pl - wiadomości, notowania, kursy, praca, emerytury, podatki -\ngazetaprawna.plPrawoPojednanie małoletniego z rodzicami: sąd uprawni kuratora\nautor: Ewa Maria Radlińska26.06.2012, 08:58; Aktualizacja: 26.06.2012, 10:27\nDo pojednania małoletniego z rodzicem, który wyrządził mu krzywdę, uprawniony jest kurator wyznaczony przez sąd opiekuńczy. Na pojednanie musi jednak zezwolić sąd – uchwalił Sąd Najwyższy.\nMatka została oskarżona o znęcanie się psychiczne i fizyczne nad dzieckiem. Sprawa została skierowana do postępowania mediacyjnego, w którym pokrzywdzone dziecko reprezentował kurator.\nMiędzy nim a matką doszło do pojednania. Na tej podstawie sąd rejonowy, który sprawę rozpoznawał, warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonej.\nProkurator wniósł apelację. Sąd okręgowy również miał wątpliwości co do interpretacji przepisu i wystąpił do Sądu Najwyższego, przedstawiając zagadnienie prawne: czy do pojednania może dojść za pośrednictwem kuratora, a jeżeli tak, to czy potrzebuje on zezwolenia sądu opiekuńczego.\nSąd Najwyższy orzekł, że kurator wyznaczony przez sąd opiekuńczy może pojednać się ze sprawcą w imieniu reprezentowanego małoletniego. Na pojednanie to musi jednak zezwolić sąd.\nJeżeli bowiem żadne z rodziców nie może reprezentować dziecka, zwłaszcza gdy proces toczy się między nimi a dzieckiem – dziecko reprezentuje kurator, ustanowiony przez sąd.\nKorzysta on ze wszystkich uprawnień procesowych, które przysługiwałyby pokrzywdzonemu, gdyby sam mógł działać w procesie. Jednak we wszystkich ważniejszych sprawach, które dotyczą małoletniego, kurator musi uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego.\nKuratorzy powinni lepiej reprezentować dzieci »\nGdy dobro dziecka tego wymaga, sąd zabroni rodzicowi widywania »\nPodjęcie przez kuratora działań zmierzających do pojednania się za małoletniego ze sprawcą przestępstwa musi być uznane za czynność niecodzienną, a zarazem ważną dla dziecka i jego relacji z rodzicami.\nPojednanie takie musi więc być poprzedzone zezwoleniem sądu, który powinien wysłuchać małoletniego i w miarę możliwości uwzględnić jego stanowisko.\nUchwała Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I KZP 9/12\nTagi:dzieci, prawo rodzinne, prawo cywilne, sądownictwo, orzeczenia SN


Korzystanie z telefonu służbowego do celów osobistych bez PIT\nPracodawca nie musi naliczać przychodu pracownikowi, który wykorzystuje służbowy telefon do celów osobistych, jeżeli telefon jest opłacany ryczałtowym abonamentem. Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w i interpretacji indywidualnej z 18 grudnia 2015 r. sygn. IBPB-2-1/4511-465/15/MD.\nUpały negatywnie wpływają na wydajność pracy, zarówno pracowników fizycznych, jak i biurowych. Badania amerykańskiej firmy Captivate Network dowodzą, że podczas upałów aż o 20 proc. spada produktywność, a o 19 proc. zdolność koncentracji wśród pracowników biurowych.\nKonsekwencje podatkowe zwrotu pracownikowi różnicy wynikającej z zastosowania różnych kursów walut w momencie ponoszenia wydatku w trakcie podróży służbowej w stosunku do kursu przyjętego dla rozliczenia delegacji, wyjaśnia konsultant podatkowy z ECDDP Sp. z o.o.\nZagwarantowanie ochrony pracowników delegowanych z innych państw UE na poziomie co najmniej polskiego Kodeksu pracy zakłada ustawa, którą podpisał Prezydent RP. Chodzi o warunki zatrudnienia w Polsce pracowników delegowanych i związanych z tym nowych obowiązków PIP.\nW przypadku gdy pracownik wyjeżdża na urlop wypoczynkowy samochodem służbowym, dochodzi do nieodpłatnego świadczenia pracodawcy na rzecz podwładnego. Takie świadczenie ustawa o PIT włącza pod definicję opodatkowanych przychodów ze stosunku służbowego.\nZwrot pracownikom wydatków na napiwki jest ich przychodem\nPracownik, któremu pracodawca zwraca wydatki poniesione przez niego na napiwki w trakcie spotkań służbowych, zawsze uzyskuje przychód ze stosunku pracy. W związku z tym pracodawca ma obowiązek obliczenia i pobrania od wypłaconych kwot zaliczki na PIT. Takie kontrowersyjne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 18 kwietnia 2016 r., sygn. IBPB-2-2/4511-208/16/MMa.\nSezon urlopowy zbliża się wielkimi krokami, a to oznacza, że pracodawcy już teraz poszukują pracowników na zastępstwo. Jakie korzyści ze sobą niesie ten rodzaj zatrudnienia?\nMinimalne wynagrodzenie w 2017 r. powinno wzrosnąć do 1900 zł?\nPłaca minimalna w 2017 r. powinna wzrosnąć z 1850 zł do 1900 zł, czyli o 2,7 proc. - proponuje Konfederacja Lewiatan. To podwyżka ponad 4-krotnie wyższa niż wynikająca z ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.\nNa najbliższym posiedzeniu Sejm zajmie się projektem nowelizacji ustawy Kodeks pracy. Zakłada on wydłużenie do 30 dni terminu umożliwiającego pracownikowi odwołanie się do sądu pracy od wypowiedzenia umowy o pracę.\nSenat nie zaproponował poprawek do nowelizacji ustaw o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy oraz o roszczeniach pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Chodzi o dostosowanie tych ustaw do przepisów Prawa restrukturyzacyjnego.\nWiększy wymiar płatnego zwolnienia z pracy dla rodziców z kilkorgiem dzieci\nUzupełnienie umów terminowych o pracę do 21 maja\nW przypadku zawarcia umowy terminowej przed 22 lutego 2016 r., konieczne będzie jej uzupełnienie. Pracodawca ma obowiązek do 21 maja 2016 r. uzupełnić umowę poprzez zamieszczenie informacji o obiektywnych przyczynach uzasadniających zawarcie takiej umowy oraz okolicznościach przekroczenia limitów.\nPrzedsiębiorca zamierza wypłacać dodatek za rozłąkę pracownikom z Ukrainy, którzy wykonują pracę w zakresie opieki nad osobami starszymi. Czy świadczenie to, stanowiące rekompensatę za pobyt z dala od bliskich, jest zwolnione z podatku?\nObowiązek pisemnego zawarcia umowy o pracę lub potwierdzenia na piśmie jej warunków przed podjęciem pracy wprowadził do kodeksu pracy Sejm, przyjmując rządowy projekt nowelizacji. Zmiana ma wejść w życie 1 września 2016 r.\nRząd przygotowuje nowelizację ustawy o promocji zatrudnienia. Pracujący sezonowo i krótkoterminowo cudzoziemcy będą musieli pozyskiwać zezwolenia na pracę, co zwiększy formalności.\nCzy zwrot przez pracodawcę kosztów napiwków stanowi przychód pracownika\nKwoty pokrywanych przez pracodawcę napiwków pozostawianych przez jego pracowników za posiłki lub taxi stanowią dla pracowników przychód w rozumieniu ustawy o o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym na pracodawcy ciąży obowiązek obliczenia i pobrania zaliczki na podatek.\nBezpłatny dowóz pracowników nie podlega VAT, gdy ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania firmy. Jeśli takie działanie ma zaspokoić cele osobiste pracowników, podlega opodatkowaniu. W praktyce pracodawcy mają często problem z ustaleniem, kiedy zachodzi dany przypadek.\nPrzedsiębiorca, który sfinansował swoim pracownikom wyjazd integracyjno-szkoleniowy z własnych środków obrotowych, ma możliwość rozliczenia go w kosztach firmy. Natomiast dla uczestniczącego w nim pracownika, pokrywany przez pracodawcę koszt wyjazdu będzie stanowił dodatkowy przychód, od którego zapłaci PIT. Jak z kolei będą wyglądały rozliczenia w przypadku, gdy wyjazd zostanie sfinansowany ze środków ZFŚS?\nJednym z obowiązków każdego pracodawcy jest terminowe wypłacanie prawidłowo naliczanego wynagrodzenia pracownika za wykonaną przez niego pracę. Obowiązek taki wynika wprost z przepisów Kodeksu pracy. Z jakimi konsekwencjami musi liczyć się pracodawca, który nie dokonał wypłaty wynagrodzenia w określonym przez ustawodawcę terminie?\nOtrzymywana przez pracownika kwota wypłacana tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez pracownika w związku z użyciem prywatnego samochodu w jazdach lokalnych (niebędących podróżą służbową w rozumieniu Kodeksu pracy) nie powoduje powstania po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tak stanowi interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 lutego 2016 r. (sygn. IPPB4/4511-1369/15-2/MS).\nPrzedsiębiorcy, aby skutecznie ograniczać ryzyko korupcji i nadużyć, mogą wdrażać m.in. politykę compliance. Innym rozwiązaniem jest wdrożenie wewnętrznego systemu zgłaszania nieprawidłowości, który jest jednym z najskuteczniejszych narzędzi pozyskiwania informacji o nadużyciach mających miejsce w organizacji.\nŚwięto 1 maja, które przypada w tym roku w niedzielę, oraz pierwszy dzień Zielonych Świątek (zawsze występuje w niedzielę) nie obniżają wymiaru czasu pracy w maju 2016 r. Nie trzeba więc za nie oddawać pracownikom innego dnia wolnego. Natomiast święto 3 maja, które przypada w tym roku we wtorek, i święto Bożego Ciała, które przypada w czwartek 26 maja 2016 r., obniżają wymiar czasu pracy łącznie o 16 godzin.\nZnowelizowane przepisy Kodeksu pracy, które obowiązują od 22 lutego 2016 r., wprowadziły ograniczenia w rodzajach umów o pracę. Obecnie mogą być zawierane trzy umowy o pracę - na okres próbny, na czas określony i na czas nieokreślony. W wyniku zmian zrezygnowano z wyodrębniania wśród rodzajów umów o pracę umowy na czas wykonywania określonej pracy oraz umowy na zastępstwo.\nUłatwienie i pomoc w korzystaniu z prawa do swobodnego przepływu pracowników wewnątrz UE zakłada projekt zmian, który przyjął rząd. Wynikające z unijnego prawa zmiany mają zapewnić m.in. wsparcie równego traktowanie takich osób i przeciwdziałać ich dyskryminacji.\nCo mówią przepisy prawa pracy o zasadach wynagradzania pracownika w przypadku wadliwego wykonania powierzonej mu pracy? Czy pracodawca może obniżyć lub w ogóle nie wypłacić wynagrodzenia?\nPolska będzie dążyć do zablokowania zaproponowanych przez Komisję Europejską zmian w dyrektywie o pracownikach delegowanych. Zakładają one, że pracownik wysłany przez pracodawcę do innego kraju UE powinien mieć prawo do takiego samego wynagrodzenia, jak pracownik lokalny, a nie tylko do płacy minimalnej. Miałby otrzymywać np. premie czy dodatki przysługujące pracownikom lokalnym.\nNiektóre obowiązki przy delegowaniu pracowników za granicę można wykonać on-line\nPrzedsiębiorcy, którzy delegują pracowników do pracy za granicę muszą pamiętać o uzyskaniu formularza A1 potwierdzającego zabezpieczenie społeczne pracownika w Polsce. Wniosek o wydanie tego formularza można złożyć do ZUS przez Internet.\n351 - 400 z 934 artykułów


Problem NP-zupełny | Nonsensopedia | FANDOM powered by Wikia\nInformatyka, Matematyka dyskretna\nProblem NP-zupełny (Problem niezwykle-pracogenno-zupełny) – rodzinka wyjątkowo złośliwych, męczących i upierdliwych w rozwiązaniu problemów. Aktor grający zbira w trzecim odcinku Kojaka udowodnił, że jeżeli uda się rozwiązać jeden problem NP-zupełny w ludzkim czasie, to można też rozwiązać w tym czasie inne problemy z tej rodzinki.\nProblem odkurzenia wszechświata – należy odkurzyć cały wszechświat, co z uwagi na zanieczyszczenia i oceany bywa kłopotliwe, a następnie zawartość worka wyrzucić na zewnątrz.\nProblem czasu reklamowego – należy obliczyć średni czas trwania bloku reklamowego na Polsacie w danym miesiącu.\nProblem sznurka do snopowiązałki w PRL-u – sznurek ten, pomimo dużej produkcji i braku eksportu, nie istniał w praktyce, a jego brak wymagał zastosowania domowych środków zaradczych.\nAlgorytm rozwiązujący problemy w czasie znośnym edytuj\nWynaleziony pod koniec 2007 roku algorytm rozwiązujący problemy NP-zupełne w czasie znośnym, tj. na przykład przed wybudowaniem planowanych w Polsce autostrad.\nOpis algorytmu edytuj\nAlgorytm ten jest bardzo prosty, i opiera się na podstawowych własnościach matematycznych.\nAby wykonać algorytm rozwiązujący problemy NP należy działać według niżej wymienionych punktów a wynik będzie poprawny/optymalny.\nWprowadź dane instancji problemu do niedeterministycznej maszyny Turinga.\nNie zapomnij wybrać z opcji zaawansowanych tryb „TURBO EXPERT”.\nPoczekaj pińćdziesiąt jednostek czasu, wykorzystując je pożytecznie, na przykład zmywając naczynia lub grając w CSa.\nOdczytaj wynik rozwiązanego problemu i odbierz milion dolarów za rozwiązanie milenijnego problemu.\nCiesz się i żyj w dobrobycie.\nDowód poprawności algorytmu jest banalny i jest modyfikacją dowodu na nieskończoność liczb pierwszych. Nie rozumiesz? Nie przejmuj się, do Biedronki wszystkich przyjmują.


Jubileusz OHP w Jeleniewie [zdjęcia] | suwalki24.pl - Suwalski Dziennik Internetowy (Suwałki, Augustów, Sejny, Suwalszczyzna)\nJubileusz OHP w Jeleniewie [zdjęcia]\nW piątek w Jeleniewie, w przeddzień 82. rocznicy powstania Junackich Hufców Pracy i w stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę, Komendant Główny Ochotniczych Hufców Pracy Bogdan Ścibut odsłonił w tamtejszej Szkole Podstawowej im. Danuty Siedzikówny „Inki” tablicę poświęconą pamięci junaków i kadry Junackich Hufców Pracy.\nPrzed II wojną światową działała w Jeleniewie szkoła, która nosiła imię Junackich Hufców Pracy. Także w Jeleniewie pracował batalion JHP, którego junacy budowali drogę do Wiżajn. W sierpniu spotkał się z nimi właśnie w Jeleniewie Komendant Główny JHP płk Bogusław Kunc.\nUroczystość, pod patronatem Programu Wieloletniego „Niepodległa”, odbyła się z udziałem m.in. parlamentarzystów, Wojewody Podlaskiego Bohdana Paszkowskiego, przedstawiciela Biskupa Ełckiego ks. dr. Karola Sokołowskiego, Komendanta Głównego Ochotniczych Hufców Pracy Bogdana Ścibuta, Krajowego Duszpasterza OHP ks. kanonika Jarosława Sroki, Podlaskiego Kuratora Oświaty Beaty Pietruszki, władz lokalnych, nauczycieli, uczniów i mieszkańców Jeleniewa. Uczestniczyła w niej również rodzina patronki szkoły Danuty Siedzikówny "Inki".\nUroczystości towarzyszyła wystawa poświęcona historii Junackich Hufców Pracy.\nJunackie Hufce Pracy powstały 22 września 1936 roku na mocy dekretu prezydenta RP Ignacego Mościckiego i ich głównym celem było zapewnienie dokształcenia, nauczenie zawodu, przeszkolenie wojskowe (mężczyźni) i wychowanie bezrobotnych młodych kobiet i mężczyzn w wieku 18-20 lat na dobrych obywateli, przyszłych obrońców kraju i rzetelnych ludzi pracy (cytat z broszury "Co to są JHP", rok. wyd. 1936). W roku 1938 zaczęto powoływać do JHP również absolwentów szkół średnich ogólnokształcących i zawodowych. Junakami byli Karol Wojtyła, Tadeusz Zawadzki "Zośka", Janek Bytnar "Rudy" czy Maciej Aleksy Dawidowski "Alek".\nMężczyźni budowali drogi, boiska, strzelnice i stadiony sportowe; usypywali wały przeciwpowodziowe; zajmowali się regulacją rzek i potoków górskich; wykonywali prace melioracyjne, a w miarę narastania zagrożenia wojennego - fortyfikacje. Wzięli także udział w budowie Centralnego Okręgu Przemysłowego oraz portu i miasta Gdyni. Kobiety, skupione w żeńskich kompaniach pracy, uprawiały ogrodnictwo, hodowały zwierzęta gospodarskie, zajmowały się krawiectwem oraz tkactwem, a także uczyły się prowadzić gospodarstwo domowe.\nOchotnicze Hufce Pracy, które mają za patrona św. Jana Pawła II, to instytucja rynku pracy wykonująca zadania państwa z zakresu polityki społecznej. Zdobywanie wykształcenia na zasadzie uczestnictwa w OHP jest jedną z dróg uzyskiwania wiedzy ogólnej i przygotowania zawodowego w ramach polskiego systemu oświaty i jest przeznaczone dla osób w wieku 15-18 lat, które z różnych przyczyn chcą lub muszą realizować obowiązek szkolny lub obowiązek nauki łącząc go z pracą zarobkową. Oferta kształcenia zawodowego w OHP obejmuje ok. 80 zawodów.\nOHP realizują również zadania w zakresie rynku pracy. Świadczą usługi rynku pracy dla młodzieży poprzez: pośrednictwo pracy (w tym pośrednictwo EURES), poradnictwo zawodowe, szkolenia zawodowe, obsługę refundacji pracodawcom wynagrodzeń młodocianych pracowników. W ramach pośrednictwa pracy OHP pozyskują od pracodawców oferty pracy stałej i krótkoterminowej; kierują młodzież poszukującą pracy do pracodawców; organizują targi i giełdy pracy, jak również współpracują z partnerami rynku pracy. Poradnictwo zawodowe to kolejna z nieodpłatnych form wsparcia, jakiej udzielają OHP osobom w wieku 15-25 lat poprzez Mobilne Centra Informacji Zawodowej (MCIZ) oraz Młodzieżowe Centra Kariery (MCK).\nOchotnicze Hufce Pracy są także jednym z głównych realizatorów unijnego programu "Gwarancje dla młodzieży". W jego ramach realizują wiele atrakcyjnych projektów dla młodzieży.\nW obszarze edukacji i wychowania OHP są jedyną instytucją publiczną w Polsce świadczącą pomoc o takim zakresie i w takiej skali. Obejmują opieką ok. 120 tys. osób, w tym ok. 32 tys. osób zdobywa wykształcenie. Znaczenie Ochotniczych Hufców Pracy dostrzegła także Komisja Europejska dokonując przeglądu działań w ramach programu „Gwarancje dla Młodzieży” w 2016 r. Wskazała na działające w Polsce OHP jako flagową inicjatywę w obszarze działań na rzecz osób młodych dotkniętych problemem bezrobocia oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym (Commission Staff Working Document (…), The Youth Guarantee and Youth Employment Initiative three years on, European Commission, Strasbourg, 2016 r. str. 41).


MOJA MENAŻERIA : U popielańskich bobrów\nU popielańskich bobrów\nStacjonując w Popielnie, odwiedziliśmy oczywiście naszych znajomych - bobry i żubronia. My z Pawełkiem pamiętamy co prawda większość informacji, które można "pozyskać" w czasie zwiedzania, ale Michaś z Krzysiem każdorazowo wyłapują coś nowego z opowieści. Poza tym odwiedzenie jedynych takich miejsc jest po prostu obowiazkowe.\nPo "dobrej zmianie" nie było już szans na składanie wizyt w towarzystwie naszego wieloletniego przewodnika - pana Ryśka, który oprócz informacji wpisanych w zakres obowiązkowej znajomości każdego "oprowadzacza", sypał jak z rękawa historiami z życia wziętymi - o kręceniu filmów z oswojonymi bobrami, o ucieczce Brutusa z zagrody czy spacerze w towarzystwie łosia przez zamarznięte jezioro...\nDo bobrów poszliśmy w towarzystwie sympatycznej pani Oli. Wiedzieliśmy, że dorosłe boberki zobaczymy co najwyżej w ich ciemnych, sztucznych żeremiach, bo obecnie żaden z pracowników PAN-u nie jest na tyle obyty z tymi zwierzętami, żeby odważyć się na tyle, by je pogłaskać czy wziąć na ręce. Czasy, kiedy pan Rysiek nosił duże boberki na rękach, bezpowrotnie odeszły do przeszłości.\nBobrza ferma była bardzo ważnym miejscem dla przetrwania tego gatunku w latach, kiedy bobry były zagrożone wyginięciem w naturalnym środowisku. Obecnie ich populacja jest na tyle duża (w niektórych rejonach aż za duża), że hodowanie ich w niewoli jest przeżytkiem, który funkcjonuje siłą rozpędu. Dzięki temu możliwe jest zobaczenie tych zwierzaków z bardzo bliska.\nBobrza ferma znajduje się w niskim baraku, wyglądającym dość obskurnie Na zewnątrz są oddzielne wybiegi dla każdej z rodzin. Tam właśnie bobry dostają swoje racje żywnościowe, które obkorowują w tempie ekspresowym. Świadczy o tym spora sterta "nagich" wierzbowych gałązek ułożonych nieopodal.\nWewnątrz budynku znajdują się "żeremia", czyli wilgotne, betonowe mieszkanka - osobne dla każdej rodziny. W jednym z nich przyszły na świat cztery młode bobry, które mogliśmy obejrzeć. Miały raptem trzy tygodnie i jeszcze nie trenowały pływania w basenie, do którego wejście wyprowadzone jest wprost z przytulnego "żeremia". W czasie, kiedy podglądaliśmy maluchy, ich rodzice pławili się w wodzie krążąc wokół otworu prowadzącego do "gniazda". Najwidoczniej, mimo iż są przyzwyczajone, że ktoś im ciągle zakłóca spokój, pilnowały swoich dzieciaczków, chociaż same wolały się ewakuować z domku.\nW budynku panuje półmrok, żeby światło dzienne nie zakłócało bobrom ich naturalnego rytmu życia - snu w czasie dniai nocnej aktywności.\nZ bliska mogliśmy obejrzeć bobrzątko. Jak każde dziecko jest słodziakiem - ma miękkie futerko i lubi się przytulać. Taka bobrza ferma to jedyna możliwość na tak bliskie spotkanie - w naturze takie maluszki nie opuszczają jeszcze przytulnego gniazdka w środku żeremia.\nAutor: Dorota Ziembla o piątek, czerwca 17, 2016\njakozak 18 czerwca 2016 19:16\nJakie kochane maleństwo! Wiesz, Dorotka? Jeszcze nigdy nie widziałam bobra w naturze.\nDorota Ziembla 18 czerwca 2016 20:11\nJolu! Ja też w naturze bobra nie spotkałam, chociaż widuję sporo śladów ich działalności, a kilka razy nawet czatowałam na nie w miejscach, gdzie mieszkają. Chyba mi cierpliwości brakło...\nBobrowe maleństwa są tak mięciutkie i delikatne jak szczeniaki albo kocięta. Dorosłe mają znacznie twardszą sierść.\nAnonimowy 19 czerwca 2016 10:26


Eksperymenty i Konferencje | GETT Polska\nZajmujemy się kreowaniem doświadczenia; psychologią, gastrofizyką. Wszystkim tym co ma wpływ na nasze zadowolenie i nasze decyzje. Prowadzimy eksperymenty w różnych krajach Europy od 2014 roku. Recenzujemy publikacje i eksperymenty innych autorów. Zdobytą wiedzę przekładamy na biznes w doradztwie i produkty w naszym studio, planujemy także własne publikacje. Już niedługo postaramy się tym wszystkim podzielić tutaj, na naszej stronie.\nEKSPERYMENTUJ Z GETT\nWeź kawałek czekolady deserowej (ewentualnie mlecznej ale nie za słodkiej). Nałóż na uszy słuchawki i zacznij jeść czekoladę. Następnie skorzystaj ze ścieżek dźwiękowych widocznych poniżej. Jak wrażenia? Właśnie wziąłeś udział w kultowym Chocolate Experiment udowadniającym wpływ tonów dźwięku na odczuwanie słodyczy!\nDodaj słodyczy - Chocolate experiment\nDodaj goryczy - Chocolate experiment\nTam gdzie mieszka smak.\nNADCHODZĄCE I ZREALIZOWANE KONFERENCJE\nTemat wykładu w przygotowaniu.\nJako partner merytoryczny konferencji zrealizujemy część wykładową oraz warsztatową.\nMADE For Restaurant - Sztuka przetrwania\nWykład: "Gastrofizyka. Mózg a smak"\nBędziemy mieli okazję wygłosić wykład dla szefów kuchni i managerów. O tym jak powstaje smak i jakie to ma znaczenie dla biznesu restauracyjnego.\nWykład/Warsztat: "Gastrofizyka. Co zmienia smak kawy?"\nWykład: "Gastrofizyka. Co zmienia smak czekolady?"\nWykład: "Gastrofizyka. Czy smak jest halucynacją?"\nNa zaproszenie organizatorów będziemy mieli okazję wziąć udział w spotkaniu ponad 7000 restauratorów z całego świata. Co będzie wspaniałą okazją do zaprezentowania produktów stworzonych przez GETT Art&Sience.\nWykład: "Projektowanie doświadczeń wokół stołu. Gastrofizyka"\nW nadchodzącym festiwalu będziemy mieli okazję zarówno wygłosić wykład, jak i przeprowadzić eksperyment na 100 uczestnikach specjalnej kolacji festiwalu.\nWykład: "Guest Experience"\nMieliśmy okazję wygłosić wykład dla hotelarzy i inwestorów. O tym jak powstaje doświadczenie i jak hotele mogą z tej wiedzy korzystać.\nWykład: "CRM Re-invented"\nPo raz drugi z rzędu zostaliśmy zaproszeni do wygłoszenia prelekcji w ramach międzynarodowej konferencji skierowanej do światowej branży barowej.\nBols Business Class Cracow 2018\nWykład: "Smak jest halucynacją"\nPo raz pierwszy w Polsce odbyła się konferencja poświęcona wpływowi nauki i sztuki na nasze doświadczenie w Barze\nDine Art 2018\nWarsztat: "Doświadczenie multisensoryczne"\nPrzygotowaliśmy warsztaty dla 30 najlepszych barmanów\nw Polsce. Przeprowadziliśmy wykład i eksperyment udowadniający wpływ kolorów i dźwięków na smak.\nCampari Academy 2018\nWykład: "What you taste is your brain's hallucination. Future of food & beverage"\nPrelekcja w ramach międzynarodowej konferencji skierowanej do światowej branży barowej.\nBols Business Class Gdańsk 2017\nTrzykrotnie w ramach konferencji restauratorów braliśmy udział w panelach dyskusyjnych i debatach z liderami branży w Polsce.\n- seria konferencji\nWykład: "Sztuka gościnności"\nWspółtworzyliśmy wykład otwarcia branżowej konferencji skierowanej do managerów i szefów kuchni.\nWykład: "Czy muzyka może być słona?"\nW ramach największej polskiej konferencji barowej poprowadziliśmy wykład oraz przeprowadziliśmy eksperyment multisensoryczny na blisko 200 uczestnikach.\nBetter Bar 3\nWykład: "Dyrektor do spraw doświadczenia i jego praca"\nWykład na międzynarodowej konferencji barowej\nBar Symposium 2016\na także zorganizujemy coś wspólnie!\nJeśli prowadzisz badania, publikujesz lub po prostu uważasz, że jest temat którym koniecznie powinniśmy się zająć:\nDziękujemy! Mamy Twoją wiadomość!


Chcesz czytać więcej książek? Sprawdź jak wplatamy czytanie w życie codzienne.\nŚwiat polskich pielęgniarek\nZ czym na co dzień mierzą się pielęgniarki pracujące w polskich szpitalach?\n61 pomysłów na prezent\ndla książkoholika! Podrzuć link rodzinie 🙂\nSandra & Oskar Jarnot\nZobacz jakie miejsca na odpoczynek z książką polecamy\nZapraszamy do świata, w którym mieszają się cisza i natura\nAutobiografia Biografia Biznesowe Dla dzieci IT Komedia Kryminał Literatura faktu Literatura obyczajowa Literatura piękna Literatura podróżnicza Marketingowe Młodzieżowa Młodzieżowe nauki społeczne Podróże po Europie Podróże po Polsce Poradnik Powieść historyczna Reportaż Romans Sportowe Thriller Uncategorized WPISY GOŚCINNE Z medycyną w tle Z życia książkoholika Życiowe\nmam na imię Sandra i jestem ekstrawertykiem, który wciąż ma coś do zrobienia\nKsiążki to dla mnie ucieczka od codziennych obowiązków. To możliwość podróżowania bez ruszania się z kanapy. Poznawania innych punktów widzenia, ciekawych historii i zdobywania wiedzy. Najczęściej sięgam po książki z medycyną w tle oraz te z dziedziny marketingu. Lubuję się w literaturze faktu. Aczkolwiek uważam, że każda książka wnosi w moje życie jakąś wartość. Niezależnie czy jest to poradnik, literatura piękna czy kryminał. Czasami po prostu niektórymi dobrze rozpala się w kominku.\nTak samo jak książki kocham podróże z moim mężem. Zarówno te zaplanowane jak i spontaniczne, będące połączeniem wolnego czasu, szybkiego pomysłu i naszej energii. Kochamy miejsca nieoczywiste (które poznajemy nierzadko dzięki serwisowi Slowhop). Uwielbiamy podróże po Polsce, bo uważamy, że w naszym kraju można zobaczyć i przeżyć wiele i nie trzeba wydawać na to fortuny.\nJak wielu moli książkowych jestem kocią mamą. Julek i Yuki są jak członkowie naszej rodziny. Umilają nam codzienność i wnoszą do niej jeszcze więcej pozytywnej energii (nierzadko wchodząc nam na głowę – dosłownie i w przenośni).\nPolubiłam układanie puzzli, które mnie wyciszają i trenują moją ważność oraz tak jak książki – wyłączają z rzeczywistości.\nNa co dzień jestem marketingowcem. Pomagam pomagać pacjentom docierając do nich z informacjami, które umożliwiają im rozpoczęcie leczenia i dbania o swoje zdrowie. Prowadzę też własną firmę wspierając małych przedsiębiorców w budowaniu ich wizerunku i sprzedaży online.\njestem Oskar, pędzę przez życie każdego dnia i staram się robić codziennie mały krok do przodu 🙂\nKsiążki są dla mnie sposobem na relaks, źródłem inspiracji do życia, możliwością wykorzystania pozyskanych z nich informacji w moich aktywnościach zawodowych.\nPreferuję literaturę bazującą na faktach, badaniach i wręcz niejednokrotnie jestem pełen podziwu jak dzisiejszy świat pędzi…ile się dzieje. Jestem zaskoczony jak dużo rzeczy zostało stworzonych na świecie i już nawet przetestowanych, a My nie dowiadujemy się o tym z mediów.\nBoję się też tego… ponieważ według mnie niektóre nowinki technologiczne i podejście ludzi zmierza w złym kierunku.\nZe względu na moje zamiłowanie sportowe do m.in triathlonu lubię tematykę sportową (biografie sportowców, historie kolarskich wyścigów). Podziwiam życie niektórych osób i staram się czerpać z nich inspiracje do swojego życia.\nPodróże są naszą wspólną pasją i to moją rolą jest organizowanie naszych wyjazdów pod kątem logistycznym. Zagwarantowanie, że nie będziemy się nudzić, zobaczymy ciekawe rzeczy z interesującymi historiami, a i też zjemy coś dobrego 😉 (w Naszym domu to ja jestem szefem kuchni).\nWszystkie wyżej wymienione tematy wykorzystuje w mojej codziennej pracy zawodowej jako Lean Manager i Project Manager, a uwierzcie mi – da się to wszystko połączyć i o tym też możemy wspólnie porozmawiać 🙂


gorączka zakupów – krótka historia motoryzacji w miniaturze\nTag: gorączka zakupów\n213. Gorączka przedświątecznych zakupów – BMW 320 (E90)\nWiem, wiem, to już było, i to nie raz. Było dwa lata temu, było trzy lata temu i sześc lat temu też. Ale komu będzie się chciało szukać na blogu wpisu sprzed dwóch, czy trzech lat, a że tekst, który wtedy napisałem wciąż jest aktualny, postanowiłem go (po raz kolejny) przypomnieć :\nModeliki Cararama chińskiej firmy Hongwell pojawiły się na polskim rynku dobre 10 lat temu. Na początku były to modele nie najwyższego lotu, niemal wszystkie mały niezbyt dobrze spasowane otwierane drzwi, zaś jakość odwzorowania niektórych detali i bryły nadwozia pozostawiała wiele do życzenia. Jednak od samego początku, z uwagi na przystępną cenę (ok. 10 zł) oraz dość szeroki asortyment modeli ciekawych samochodów, stanowiły bardzo interesującą alternatywę dla drogich w owym czasie i trudnych do zdobycia rasowych modeli kolekcjonerskich. W ciągu pierwszych kilku lat jakość modelików nowo wypuszczanych przez firmę bardzo się poprawiła, zaś gdzieś około roku 2005 na dobre pojawiły się modele pozbawione nie najlepiej wykonanych otwieranych drzwi, wyposażone za to w dobrej jakości elementy wykończenia. Modele te, choć wciąż sprzedawane były jako zabawki, mogły już śmiało konkurować z wieloma modelami kolekcjonerskimi, a w niektórych przypadkach nawet jakością wykonania przewyższały autka renomowanych firm modelarskich (zwłaszcza te starsze). Dlatego modele Cararama nie tylko ja, ale i wielu innych kolekcjonerów uznało za interesujące i zaczęło kupować. Przez pewien okres czasu (jeszcze kilka lat temu) modele były dość powszechnie dostępne w marketach, sklepach z zabawkami, na stacjach benzynowych, a nawet w drogeriach i z ich nabyciem większych problemów nie było.\nJednak kilku lat temu modele Cararama prawie zupełnie z rynku zniknęły i znów trzeba na nie polować.\nJeszcze jakiś czas temu, w roku można było wyróżnić 2 „sezony polowań” na modeliki Cararama: „Sezon letni” ( koniec maja, przed Dniem Dziecka) oraz „sezon zimowy” (od połowy listopada do końca roku) – okres „gorączki” zakupów związanych ze Świętami Bożego Narodzenia. Od kilku lat modeliki Cararama można trafić już tylko późną jesienią i to w naprawdę niewielu marketach.\nTekst poniżej napisałem ponad 6 lata temu, a że po raz kolejny okazał się aktualny, postanowiłem go też jeszcze raz przytoczyć:\nJak co roku, zaraz po Święcie Zmarłych wielkie warszawskie hipermarkety rozsuwają regały i wystawiają całą masę artykułów związanych z zupełnie innym świętem – Świętem Bożego Narodzenia. W marketach rozpoczyna się gorączka świątecznych zakupów, a dla kolekcjonerów mini-autek największy w roku sezon polowań na tanie modeliki. W tym czasie w marketach i nie tylko pojawia się ogromna liczba różnego rodzaju zabawek, a wśród nich od dobrych kilku lat pojawia się spory wybór ciekawych, całkiem nieźle wykonanych i zupełnie niedrogich modeli Cararama chińskiej firmy Hongwell.\nPodczas gorączki przedświątecznej, jak co roku, odwiedzam więc hipermarkety w poszukiwaniu ciekawych nowości lub modeli znanych tylko z Internetu. Czasem zdarza mi się kupić coś ciekawego przy okazji zwyczajnych cotygodniowych zakupów. W ubiegłych latach kupiłem w ten sposób kilka modeli, które zazwyczaj są dość trudne do zdobycia. (między innymi BMW Isetta z przyczepką, którego zdjęcie jest w albumie Krótka Historia 1950-1967)\nOd kilku już lat na całotygodniowe zakupy jeżdżę w piątki. Doszedłem do wniosku, że można lepiej spożytkować czas w piątkowe popołudnie, niż stać w trakcie powrotu z pracy w gigantycznych korkach, które właśnie w piątki, przed weekendem, są w Warszawie najgorsze. Jakiś czas temu, (bodajże pod koniec maja 2009 roku) robiłem (jak zwykle) zakupy w hipermarkecie Auchan (na Woli). Kiedy miałem już wózek wypełniony artykułami spożywczymi, poszedłem kupić kilka artykułów przemysłowych i zaplątałem się do działu z zabawkami. A ponieważ rzecz działa się w trakcie „letniego sezonu” polowań na tanie modeliki, znalazłem tam dwa kartony ze świeżo dostarczonymi na Dzień Dziecka modelikami Cararama. Z całej sterty wybrałem chyba 5 modeli i dokładnie obejrzałem. Zrezygnowałem z zakupu Saaba i BMW serii 3, z żalem odłożyłem też na półkę bardzo ładnie wykonane Audi A3, bo przecież nie będę zastępował w kolekcji rasowego modelika Minichamps’a tanim modelikiem Cararamy. W wózku na zakupy wylądowały czerwone Porsche 911 (997) i biały Fiat New 500. Kiedy jednak po zakończeniu zakupów zacząłem wykładać na taśmę przed kasą wszystkie towary z wózka (napoje, mięso, wędliny, warzywa, owoce, sery jogurty, artykuły chemiczne i inne), a na taśmie utworzyła się niezła sterta, trochę się przestraszyłem, że rachunek mały nie będzie i modeliki odłożyłem, chociaż oba kosztowały razem 20 zł.\nModeliki te jednak nabyłem. Fiata 500 trzy lata temu a Porsche 911 dwa lata temu. (Obydwa nabyłem przed Świętami Bożego Narodzenia i obydwa były na blogu opisywane).\nNajwiększy w Warszawie, a chyba i całej Polsce, hipermarket Auchan (na warszawskiej Woli), inaczej niż większość znanych mi tego rodzaju placówek, jest piętrowy. Na parterze są artykuły spożywcze, a na piętrze przemysłowe. W trakcie cotygodniowych zakupów zazwyczaj przemieszczam się z wózkiem tylko po parterze, zaś na piętro wjeżdżam ruchomymi schodami (już bez wózka) tylko po kilka niezbędnych drobiazgów, po czym wracam na parter i kontynuuję zakupy.\nW ubiegły piątek, 15 listopada choć wciąż odczuwałem dolegliwości związane z „korzonkami” wybrałem się na zakupy do Auchan na Woli . Ponieważ noga wciąż mnie bolała, nie miałem zamiaru robić ich zbyt długo, a że na „zakupowej” liście nie miałem żadnych szamponów, odżywek, podpasek czy innych kosmetyków, nie miałem nawet zamiaru na piętro wchodzić.\nKiedy wysiadłem z samochodu i skierowałem soje kroki w kierunku wejścia na parterze, przypomniałem sobie, że nie mam złotówki na wózek. Przy ladzie punktu obsługi klienta stało jednak kilka osób, więc trochę niezadowolony pojechałem na piętro do drugiego punktu obsługi, aby rozmienić pieniądze na wózek. Gdy zdobyłem już upragnioną złotówkę, pomyślałem, że skoro już na górnym poziomie jestem, zajrzę jednak do stoiska z zabawkami, które od wejścia jest oddalone zaledwie o kilkanaście metrów.\nNa półce z samochodzikami było bardzo dużo różnych zabawek, ale dostrzegłem na niej niezbyt w tym roku liczną stertę modelików Cararama. Wśród nich nie było żadnych nowości i były to właściwie te same modele, które pojawiają się tam od lat. Wśród nich znalazłem jednak modelik, którego kilka lat temu nie kupiłem i on przyciągnął moją uwagę. Modelik BMW serii 3 (E90) nie pojawiał się w Auchan od dawna. Ostatni raz widziałem go tam chyba 4 lub 5 lat temu, dlatego bardzo się ucieszyłem. Zacząłem grzebać w stercie głębiej i po chwili wygrzebałem kilka kolejnych modelików. Otwierałem pudełka, (które nie były jak zazwyczaj zaklejone) i dokładnie oglądałem ich zawartość, po czym z powrotem pakowałem modeliki do pudełek. Zwracałem szczególną uwagę na wykonanie atrapy przedniej, bo jest to bardzo istotny i charakterystyczny element (zwłaszcza w modelikach BMW). Atrapa powinna być jaka najlepiej wykonana, bo niestety tego elementu poprawić się w żaden sposób nie da. Obejrzałem chyba 4 modeliki, jednak nie wybrałem z nich żadnego. Niestety, każdy miał jakąś wadę. Kiedy już miałem zamiar opuścić stoisko za zabawkami, doszedłem do wniosku, że spróbuję jeszcze raz. Gdzieś na spodzie sterty wygrzebałem kolejny modelik. Tak jak poprzednio otworzyłem pudełko i obejrzałem go. W tym ostatnim atrapa była OK, więc nie bacząc na pozostałe zauważone niedoróbki, postanowiłem go kupić.\nModelik nie prezentuje się imponująco, ale za to kosztował tylko 12zł i 71 groszy.\nMimo wszystko, w porównaniu do modelika, którego nie kupiłem w Auchan kilka lat temu, całość prezentuje się chyba jednak lepiej. Producent zrezygnował z malowania na czarno ramek wokół bocznych okien (trzeba to będzie zrobić samemu). Malowanie to jednak w starszej wersji nie było wykonane rewelacyjnie, wręcz modelik szpeciło. Wadą obecnej „mikołajkowej” wersji jest jednak to, że została uproszczona. Lampy tylne nie są w niej wykonane jako osobne elementy z czerwonego przezroczystego plastiku, a zostały namalowane na karoserii czerwoną farbą i to trochę nierówno.\nModelik ma bardzo starannie wykonaną bryłę i zarówno na długość, jak i na szerokość został wykonany dokładnie w skali 1:43. Szczególnie dobrze wygląda w rzucie z boku.\nDetale pozostawiają jednak wiele do życzenia. Co prawda udało się z 5 sztuk wybrać jedną, w której atrapa jest pomalowana w miarę symetrycznie. Jednak widoczne są inne wady: Krzywo pomalowana rejestracja i zadarte do góry lusterka.\nTę ostatnią wadę próbowałem poprawić. Jednak lusterka w aktualnie produkowanych autkach Cararamy, jako że są one sprzedawane jako zabawki, w przeciwieństwie do niemal wszystkich znanych mi modeli, (zwłaszcza kolekcjonerskich) zostały wykonane z elastycznego tworzywa. Kleić się tego nie da, wyginać też, co gorsza próbowałem lewe lusterko zdemontować, ale wygląda na to, iż zostało do nadwozia dodatkowo przyklejone (oprócz standartowego mocowania na bolcu).\nReasumując, modelik BMW serii 3 to nie „gotowiec” do postawienia od razu na półkę, ale dobra „baza” do wykonania ładnego modelu, lepiej odzwierciedlającego prawdziwy samochód. Zakup okazał się jak najbardziej słuszny. W miniony piątek (22 listopada) też robiłem zakupy w Auchan i też zajrzałem do stoiska z zabawkami. Z kilku spotkanych tam tydzień wcześniej modelików BMW, na półce pozostał tylko jeden i to odłożony wcześniej przeze mnie.\nNa koniec kilka słów dlaczego kupiłem ten model.\nBMW serii 3 to jedno z najbardziej popularnych i znanych aut tej marki. Samochód moich emocji nie budził. W przeciwieństwie do swojego poprzednika (wersji E46), w którym byłem „zakochany”, kiedy pojawił się model E90 szczerze mówiąc, jego design nie bardzo przypadł mi do gustu. Samochod ten, podobnie zresztą jak i poprzednią jego wersję, miałem przyjemność prowadzić, ale tylko przez kilkanaście minut na szkoleniu. O ile E46 zrobił na mnie oszałamiające wrażenie, o tyle E90, którym jeździłem w trakcie szkolenia porównawczego po wioskach wokół Sewilli, takiego wrażenia na mnie nie zrobił. Wrażenie w trakcie tego szkolenia zrobiło na mnie wtedy zupełnie inne auto. Dlaczego więc postanowiłem kupić jego modelik?\nSamochody BMW serii 3 to aktualnie, ale też od kilku dziesięcioleci najpopularniejsze samochody tej marki. Są one też najchętniej kupowanymi modelami aut klasy średniej, jeśli chodzi o marki premium. Tę udaną serię zapoczątkowały jeszcze w latach 60-tych auta BMW 1600 i 2002 ( E114). Ich modeliki pokazywałem jakiś czas temu na blogu. W mojej kolekcji lubię mieć całą „linię rozwojową” zwłaszcza modeli samochodów znanych i popularnych, a mówiąc krótko, takich które odniosły sukces. I tak oprócz modeli serii E114 mam w kolekcji modeliki kolejnych ich następców: E21, E30, E36 (i to w czterech odmianach).\nModelik wersji E46, który w moim zbiorze był ostatnim z modeli BMW serii 3, też początkowo kupiłem jako tani modelik Cararamy. Jednak z uwagi na to, co napisałem powyżej, dość szybko po jego zakupie uznałem, iż nie jest on godny „reprezentowania” tego ze wszech miar udanego auta i zastąpiłem go znacznie lepiej wykonanym modelem kolekcjonerskim firmy Schuco:\nKupiony ostatnio E 90 Cararamy raczej takiej zamiany się nie doczeka. Nabyłem go tylko w celu uzupełnienia serii dotychczas zebranych modeli BMW serii 3. Kiedy wykonam w nim planowane przeróbki, zapewne się nimi tutaj pochwalę.\nWe wtorek 26 listopada musiałem pojechać znowu do Auchan. W poprzedni piątek podczas cotygodniowych zakupów kupiłem (wreszcie) nowe prześcieradło z gumką na małżeńskie łoże do sypialni. Chociaż jego wymiar był taki jak łóżka, zachodziła obawa, że materac jest dość wysoki i prześcieradło może się jednak źle układać. Postanowiłem je wymienić na większe.\nW Auchan znów zaplątałem się do stoiska za zabawkami i kupiłem następny modelik BMW E 90 z nadzieją, że będzie lepiej wykonany od poprzedniego. Dziś wieczorem trochę z nudów w obydwu autkach pomalowałem wnętrza:\nDrugim modelikiem nie wyraziła zainteresowania ani koleżanka za pracy jako „special offer na mikołajki dla Pan Mąż”, ani kolega Janek, z którym chyba po 2 latach udało mi się wreszcie spotkać na „modelikowych pogaduchach”. Poza tym nie jestem do końca pewien, który z dwóch sobie zostawić, więc na razie w kolekcji będą dwa:\nW „kultowym” temacie melduję, że 27 listopada rano kupiłem Lublina 51. Modelik ma jednak pewną trudną do usunięcia wadę i nie mogę go ani rozpakować, ani tu pokazać. Miły pan w „kultowym kiosku” obiecał, że może mi go wymienić, ale będę musiał poszekać, jakieś 3 tygodnie.\n27 listopada, 2013 5 Maj, 2018\nHistoria czasem lubi się powtarzać. Tak było i tym razem. Tekst poniżej napisałem dokładnie rok temu, a że jest on w dalszym ciągu jak najbardziej aktualny, postanowiłem go tu przypomnieć:\nModeliki Cararama chińskiej firmy Hongwell pojawiły się na polskim rynku dobre 10 lat temu. Na początku były to modele nie najwyższego lotu, niemal wszystkie mały niezbyt dobrze spasowane otwierane drzwi, zaś jakość odwzorowania niektórych detali i bryły nadwozia pozostawiała wiele do życzenia. Jednak od samego początku, z uwagi na przystępną cenę (ok. 10 zł) oraz dość szeroki asortyment modeli ciekawych samochodów, stanowiły bardzo interesującą alternatywę dla drogich w owym czasie i trudnych do zdobycia rasowych modeli kolekcjonerskich. W ciągu pierwszych kilku lat jakość modelików nowo wypuszczanych przez firmę bardzo się poprawiła, zaś gdzieś w roku 2005 w serii na dobre pojawiły się modele pozbawione nie najlepiej wykonanych otwieranych drzwi, wyposażone za to w dobrej jakości elementy wykończenia. Modele te, choć wciąż sprzedawane jako zabawki, mogły już śmiało konkurować z wieloma modelami kolekcjonerskimi, a w niektórych wypadkach nawet jakością wykonania przewyższały autka renomowanych firm modelarskich (zwłaszcza te starsze). Dlatego modele Cararama nie tylko ja, ale i wielu innych kolekcjonerów uznało za interesujące i zaczęło je kupować. Przez pewien okres czasu (jeszcze kilka lat temu) modele były dość powszechnie dostępne w marketach, sklepach z zabawkami, na stacjach benzynowych, a nawet w drogeriach i z ich nabyciem większych problemów nie było. Jednak od kilku lat modele Cararama prawie z rynku zniknęły i znów trzeba na nie polować.\nWedług moich obserwacji, w ciągu roku można wyróżnić 2 „sezony polowań” na modeliki Cararama: „Sezon letni” – koniec maja – przed Dniem Dziecka oraz „sezon zimowy” – od połowy listopada do końca roku – okres „gorączki” zakupów związanych ze Świętami Bożego Narodzenia.\nTekst poniżej też napisałem ponad 4 lata temu. Jednak również tej późnej jesieni, po raz kolejny okazał się on aktualny, więc postanowiłem go jeszcze raz przytoczyć:\nJak co roku, zaraz po Święcie Zmarłych wielkie warszawskie hipermarkety rozsuwają regały i wystawiają całą masę artykułów związanych z zupełnie innym świętem – Świętem Bożego Narodzenia. W marketach rozpoczyna się gorączka świątecznych zakupów, a dla kolekcjonerów mini-autek największy w roku sezon polowań na tanie modeliki. W tym czasie w marketach i nie tylko pojawia się ogromna liczba różnego rodzaju zabawek, a wśród nich od dobrych kilku lat pojawia się duży wybór ciekawych, całkiem nieźle wykonanych, czasem naprawdę rzadkich i zupełnie niedrogich modeli Cararama chińskiej firmy Hongwell.\nPodczas gorączki przedświątecznej, jak co roku, odwiedzam więc hipermarkety w poszukiwaniu ciekawych nowości lub modeli znanych tylko z Internetu. Czasem zdarza mi się kupić coś ciekawego przy okazji zwyczajnych cotygodniowych zakupów. W ubiegłych latach kupiłem w ten sposób kilka modeli, które zazwyczaj są dość trudne do zdobycia. (między innymi BMW Isetta z przyczepką, którego zdjęcie jest w albumie obok)\nOd kilku już lat na całotygodniowe zakupy jeżdżę w piątki. Doszedłem do wniosku, że można lepiej spożytkować czas w piątkowe popołudnie, niż w trakcie powrotu z pracy stać w gigantycznych korkach, które właśnie w piątki, przed weekendem są w Warszawie najgorsze. Jakiś czas temu, (bodajże pod koniec maja 2009 roku) robiłem (jak zwykle) zakupy w hipermarkecie Auchan (na Woli). Kiedy miałem już wózek wypełniony artykułami spożywczymi, poszedłem na piętro kupić kilka artykułów przemysłowych i zaplątałem się do działu z zabawkami. A ponieważ rzecz działa się w trakcie „letniego sezonu” polowań na tanie modeliki, znalazłem tam dwa kartony ze świeżo dostarczonymi na Dzień Dziecka modelikami Cararama. Z całej sterty wybrałem chyba 5 modeli i dokładnie obejrzałem. Zrezygnowałem z zakupu Saaba i BMW, z żalem odłożyłem też na półkę bardzo ładnie wykonane Audi A3, bo przecież nie będę zastępował w kolekcji Minichamps’a Cararamą. W wózku na zakupy wylądowały czerwone Porsche 911 (997) i biały Fiat New 500. Kiedy jednak po zakończeniu zakupów zacząłem wykładać na taśmę przed kasą wszystkie towary z wózka (napoje, mięso, wędliny, warzywa, owoce, sery jogurty, artykuły chemiczne i inne), na taśmie utworzyła się niezła sterta i trochę się przestraszyłem, że rachunek mały nie będzie. Odłożyłem więc na bok modeliki, bo chociaż oba kosztowały razem 20 zł, postanowiłem z ich zakupu zrezygnować, by nie podwyższać i tak już sporej kwoty rachunku.\nW piątek 9 grudnia podczas cotygodniowych zakupów w hipermarkecie Auchan (na warszawskiej Woli) zajrzałem do stoiska z zabawkami. W okresie przedświątecznym zaglądam tam od czasu do czasu. Rok temu właśnie w tym okresie kupiłem modelik Fiata new 500. Tym razem na półce z samochodzikami była spora sterta modelików Cararama, jednak wśród nich nie było żadnych nowości (były to właściwie dokładnie te same modele co rok temu). Moją uwagę zwrócił na siebie czerwony modelik Porsche 911 (997), o którym od dłuższego już czasu myślałem i oglądałem go wcześniej kilka razy. Teraz też dokładnie obejrzałem modelik, miał on jednak jakąś wadę więc go odłożyłem. W tym czasie przez głośniki ogłoszono, że od tej chwili na wszystkie zabawki udzielany jest rabat 20%, który zostanie zwrócony przy kasach. Zacząłem więc grzebać w stercie głębiej i po chwili wygrzebałem kilka kolejnych modelików. Otworzyłem pudełka i dokładnie obejrzałem ich zawartość, po czym z powrotem zapakowałem modeliki do pudełek. Najstaranniej wykonany wylądował w wózku z zakupami.\nInaczej jednak niż w przypadku kupionego rok temu Fiata 500, kupując modelik wiedziałem, że będzie on wymagał przeróbki. Już w sklepie w oczy rzuciły mi się zbyt głęboko osadzone w nadwoziu szyby boczne. Pomyślałem sobie „8 zł nie majątek, myślałem nad nim chyba ze 2 lata, więc tym razem zaryzykuję, wezmę go, a może jednak coś z niego będzie”.\nModelik nie był drogi i na pierwszy rzut oka bardzo mi się podobał. Kiedy w domu wyjąłem go z pudełka, rozkręciłem, obejrzałem zdjęcia samochodu w Internecie, doszedłem do wniosku, że nie tylko boczne szyby będą wymagały przeróbki. Postanowiłem z modelika wymontować, a właściwie wyciąć wszystkie szyby i odpowiednio je zamontować na nowo:\nPoprawki wykonywałem etapami. Na tym zdjęciu pokazałem pierwszy etap przeróbki. W modeliku, szyby wykonano jako jedną wkładkę i trzeba ją było pociąć. Najpierw odciąłem od wkładki szybę tylną. Dopasowałem ją do otworu w nadwoziu i przykleiłem do wkładki. Następnego dnia znów wyłamałem szybę tylną i od wkładki odciąłem szyby boczne. Następnie rozwierciłem nieco nity mocujące wkładkę (jeden do dachu i dwa pod maską) po czym wymontowałem szybę przednią.\nModelik miał za niską szybę przednią. Tak wynikało ze zdjęć samochodu w Internecie. Początkowo nie miałem zamiaru jej przerabiać. Przednią krawędź dachu (nad szybą) nieco tylko spiłowałem i pomalowałem czarną farbą. Niestety nie wyglądało to najlepiej i postanowiłem szybę przednią „podnieść” czyli przesunąć do góry o ok. 1 mm. Jeszcze raz spiłowałem krawędź dachu, tym razem powiększając otwór na szybę. Odciąłem szybę od wkładki ok 2 mm nad jej górną krawędzią (wzdłuż linii 1) i dopasowywałem wszystko nie wkładając do modelika czarnej wkładki pasa podokiennego z imitacją wycieraczek, który jest mocowany między nadwoziem, a dolną płetwą szyby przedniej (na te same nity co szyba). Efekt był dobry szyba pasowała dobrze. Jednak jak teraz zamocować pas podokienny? Kombinowałem różnie. W końcu przykleiłem szybę na górze (do resztki wkładki mocowanej do dachu) zaś na dole odciąłem szybę od poziomej płetwy mocowanej pod maską (wzdłuż linii 2), po czym zamontowałem do modelika pas podokienny, odciętą płetwę przesunąłem nieco do tyłu i przykleiłem z powrotem do szyby. Następnie do resztki wkładki (płytki między szybami mocowanej do dachu) przykleiłem szyby boczne. Wymagały one przesunięcia na zewnątrz o ok 0,6 mm. Powstałe między nimi, a płytką mocowaną do dachu szczeliny wypełniłem nasączonym klejem do tworzyw styropianem. Kiedy to wyschło, przykleiłem po raz kolejny szybę tylną.\nZ modelika wymontowałem jeszcze reflektory, a pasek we wnęce po nich (między dolną krawędzią szybki reflektora, a dolą krawędzią chromowanej wkładki odbłyśnika) pomalowałem srebrną farbą. Po tej operacji lampy przednie stają się optycznie bardziej „jajowate” i spod szybki nie prześwituje już czerwona farba.\nModelik był właściwie gotowy i w tym stanie przestał (w nowej już gablotce) kilka kolejnych dni. Celem całej tej „dość upierdliwej” operacji poprawy przeszklenia modelika było nie tylko optyczne powiększenie szyby przedniej, ale i to, aby powierzchnie szyb jak najlepiej, najpłynniej przechodziły w powierzchnie nadwozia (tak jak jest to w prawdziwych samochodach) i między tymi powierzchniami nie było uskoków, czy też aby szyby nie „zapadały” się w nadwoziu. W przypadku górnej krawędzi szyby przedniej nie do końca się to jednak udało i po kilku dniach, ogladąjąc przerobiony już modelik, doszedłem do wniosku, że trzeba go jeszcze poprawić. Uznałem, że przyczyną, która pomimo włożonego w dopasowywanie szyby do nadwozia sporego wysiłku, powoduje, iż szyba nie „licuję” się z dachem jest jej sposób mocowania. Ponieważ na dole udało się ją dobrze skleić (po wcześniejszym odcięciu od płetwy mocującej), postanowiłem zupełnie odciąć ją od mocowania górnego i wypchnąć nieco na zewnątrz. Operację przeprowadzałem na zmontowanym już niestety modeliku, przy czym szyby boczne oprócz wklejenia z powrotem do wkładki, zostały ponadto przyklejone (na dole) do nadwozia klejem kontaktowym. O wyjęciu całej wkładki szyb nie było więc mowy. W tej sytuacji musiałem odciąć górną krawędź szyby przedniej od wkładki, ostrym nowym nożykiem modelarskim, od jej wewnętrznej strony wzdłuż linii 3. Operacja okazała się kłopotliwa i nie obeszło się bez strat. Szyba ma na górnej krawędzi dwa małe pęknięcia. Jednak na szczęście na zmontowanym modeliku tego specjalnie nie widać:\nPowinienem jeszcze górną krawędź szyby jeszcze trochę „dopieścić”, ale czy ma to sens ? W końcu to przecież tylko naprawdę tani modelik, a i tak wygląda całkiem nieźle. Z kupionego za całe 8zł i przerobionego modelika, wyprodukowanego dla sieci hipermarketów Auchan przez firmę firmę Hongwel (dokładnie tak samo jak kupiony rok wcześniej Fiat 500) jestem bardzo zadowolony.\nPrzy okazji jego opisu postanowiłem zaprezentować jeszcze inny modelik (z tej samej serii), też kupiony w Auchan na Woli pod koniec września. Modelik, który niejako „psim swędem” załapał się do kolekcji.\nRok temu, na grudniowej giełdzie modelarskiej nabyłem z całe 5 zł „rozbitka”. Mocno sfatygowany modelik Opla Zafiry firmy Minichamps z pourywanymi kołami. Modelika nie prezentowałem na blogu, bo wymaga dość poważnych napraw, zamontowałem w nim niejako „prowizorycznie” koła z jakiegoś taniego, kupionego kiedyś za kilka złotych zapasowego modelika firmy New Ray i pokazałem na jednym ze zdjęć przy okazji opisywania zdobyczy roku 2010. Jednak z plastikowych kółek nie bardzo byłem zadowolony i postanowiłem zdobyć do modelika jakieś lepsze kółka. W trakcie poprzednich „przedświątecznych zakupów” w Auchan, kiedy już wybrałem sobie nową zdobycz (wtedy Fiata 500) zacząłem się rozglądać za modelikiem „na kółka”. Przejrzałem stertę i doszedłem do wniosku, że jedynie kółka z modelika New Mini jako tako mogą pasować do Zafiry. Ponieważ jednak jak to przed świętami wydatków jest zawsze sporo, w wózku leżał już Fiat 500, z zakupu kolejnego modelika (tym razem „na części”) zrezygnowałem.\nOgromy hipermarket Auchan na warszawskiej Woli jest piętrowy. Cotygodniowe zakupy, głównie artykuły spożywcze robię na parterze. Przypuszczam, że w ich trakcie, pchając wózek i biegając między regałami i tak robię kilka kilometrów, toteż na piętro (gdzie między innymi rzeczami leżą zabawki) wpadam tylko do działu kosmetyków, przeważnie po szampony i odżywki do włosów (dla moich pań) czasem też po mydło, żel pod prysznic, a rzadziej również po podpaski czy tampony OB mini, wózek z pozostawiając na parterze. Do lezącego nieopodal działu zabawek zaglądam raczej rzadko. Jednak w piątek 29 września jakoś się tam zaplątałem. Z półki wziąłem modelik New Mini, bo przypomniałem sobie o kółkach do Zafiry i poszedłem z nim do czytnika cen. Po zeskanowaniu kodu kreskowego czytnik pokazał „oszałamiającą” wręcz cenę 3,04 zł. Pobiegłem na półkę i wziąłem z niej drugi taki sam modelik w identycznym pudełku (chyba jednak z innej dostawy) i znów podszedłem do czytnika. Tym razem wyświetliła się cena 12,99 zł. Drugi modelik szybko odłożyłem i ponownie sprawdziłem cenę pierwszego. Wyświetliło się znów 3 zł. Nie oglądałem więc nawet modelika, szybko zjechałem na parter i wrzuciłem go do wózka.\nW domu modelik przeleżał w opakowaniu chyba ze 2 tygodnie (w tym czasie robiłem remont w ubikacji rodziców). Kiedy w końcu wyjąłem go z pudełka, obejrzałem i porównałem z kolekcjonerskim Mini (firmy Solido) doszedłem do wniosku, że jest ciekawy i chociaż nie przepadam, za odkrytymi wersjami cabrio, normalnych seryjnych samochodów, nie rozbiorę go „na kółka”.\nI tak, modelik za 3 zł też wylądował w nowej gablotce. Może do Zafiry uda się dokupić na giełdzie albo na pchlim targu na Namysłowskiej jakiegoś innego „rozbitka” (z kółkami). Najlepszy byłby modelik BMW Z3 (też Hongwel), ale w Auchan już od dawna go nie ma, a na giełdzie chcieli za niego 15 zł (to jednak jak za modelik „na części” trochę za drogo).\n14 stycznia, 2012 29 kwietnia, 2018\nTekst poniżej napisałem ponad 3 lata temu. Jednak tej późnej jesieni, po raz kolejny okazał się on aktualny, więc postanowiłem go tu przytoczyć:\nOd kilku już lat na całotygodniowe zakupy jeżdżę w piątki. Doszedłem do wniosku, że można lepiej spożytkować czas w piątkowe popołudnie, niż w trakcie powrotu z pracy stać w gigantycznych korkach, które włąsnie w piątki, przed weekendem są w Warszawie najgorsze. Jakiś czas temu, (bodajże pod koniec maja 2009 roku) robiłem (jak zwykle) zakupy w hipermarkecie Auchan (na Woli). Kiedy miałem już wózek wypełniony artykułami spożywczymi, poszedłem na piętro kupić kilka artykułów przemysłowych i zaplątałem się do działu z zabawkami. A ponieważ rzecz działa się w trakcie „letniego sezonu” polowań na tanie modeliki, znalazłem tam dwa kartony ze świeżo dostarczonymi na Dzień Dziecka modelikami Cararama. Z całej sterty wybrałem chyba 5 modeli i dokładnie obejrzałem. Zrezygnowałem z zakupu Saaba i BMW, z żalem odłożyłem też na półkę bardzo ładnie wykonane Audi A3, bo przecież nie będę zastępował w kolekcji Minichamps’a Cararamą. W wózku na zakupy wylądowały czerwone Porsche 911 i biały Fiat New 500. Kiedy jednak po zakończeniu zakupów zacząłem wykładać na taśmę przed kasą wszystkie towary z wózka (napoje, mięso, wędliny, warzywa, owoce, sery jogurty, artykuły chemiczne i inne), na taśmie utworzyła się niezła sterta i trochę się przestraszyłem, że rachunek mały nie będzie. Odłożyłem więc na bok modeliki, bo chociaż oba kosztowały razem 20 zł, postanowiłem z ich zakupu zrezygnować, by nie podwyższać i tak już sporej kwoty rachunku.\nW piątek 3 grudnia, podczas cotygodniowych zakupów w Auchan (na Woli) zajrzałem do stoiska z zabawkami. Na pierwszy rzut oka niczego ciekawego tam nie zauważyłem. Na półce był spory bałagan, ale zacząłem w niej grzebać. Po chwili wygrzebałem modelik czerwonego Fiata New 500 i go obejrzałem. Modelik miał jakąś wadę, więc go odłożyłem. Zacząłem jednak grzebać w stercie nieco głębiej i wygrzebałem 2 kolejne modeliki. Otworzyłem pudełka i znów dokładnie obejrzałem ich zawartość, po czym z powrotem zapakowałem modeliki do pudełek. Tym razem ten staranniej wykonany wylądował w wózku. Pomyślałem sobie „8 zł nie majątek, więc tym razem go jednak kupię” i tak zrobiłem:\nModelik jest bardzo ładny. Gdy obejrzałem go w domu, nie mogłem się nadziwić, że modelik za całe 8 zł nie wymaga żadnych przeróbek ani poprawek i śmiało można go postawić obok drogich modeli kolekcjonerskich.\nProdukowany w zakładach Fiat Auto Poland w Tychach New 500, kiedy się pojawił, wyglądem nie przypadł mi szczególnie do gustu. Jednak od samego początku odniósł duży sukces. Zanim pojawił się w salonach, Fiat zebrał 50 tys. zamówień na to auto, co stanowiło w ostatnich latach swoisty ewenement w branży. Znacznie wcześniej, bo już na przełomie XX i XXI wieku na rynku pojawiło się kilka innych samochodów, podobnie jak New 500 nawiązujących wyglądem do legendarnych poprzedników z lat 50-tych i 60-tych. Największy sukces odniósł New Mini, VW New Beetle, przynajmniej w Europie, takiego sukcesu raczej nie odniósł i chociaż jest teszcze produkowany, karierę raczej zakończył . Większego sukcesu nie odniosły też chyba Jaguary S-type oraz naprawdę ładny i stylowy XJ, skoro Ford, po wielu latach zarządzania marką, jeszcze przed kryzysem zdecydował się sprzedać markę mało u nas znanemu indyjskiemu koncernowi Tata. Fiat New 500, pomimo, że wytwarzany w Polsce, jest u nas jeszcze autem naprawdę rzadkim. Nawet w Warszawie raczej na co dzień trudno go zobaczyć, bo na nasze warunki, jak na auto małe jest po prostu samochodem drogim. Jego modelika nie wypada jednak w kolekcji prezentującej historię motoryzacji nie mieć. Sprzedawane w salonach Fiata, również tanie modeliki tego auta nie przypadły mi do gustu. Za to z kupionego w Auchan, za 8 zł modelika firmy Hongwel, tym razem sygnowanego nazwą Motorama, jestem bardzo zadowolony.\ni raz jeszcze w Nowym Roku 2011 życzę wszystkiego najlepszego.\n31 grudnia, 2010 26 kwietnia, 2018\n40. MERCEDES G-Klasse – Gorączka przedświątecznych zakupów\nJak co roku, zaraz po Święcie Zmarłych wielkie warszawskie hipermarkety rozsuwają regały i wystawiają całą masę artykułów związanych z zupełnie innym świętem – Świętem Bożego Narodzenia. W marketach rozpoczyna się gorączka świątecznych zakupów, a dla kolekcjonerów mini autek największy w roku sezon polowań na modeliki. W tym czasie w marketach i nie tylko pojawia się ogromna liczba różnego rodzaju zabawek, a wśród nich od dobrych kilku lat pojawia się duży wybór ciekawych, całkiem nieźle wykonanych, czasem naprawdę rzadkich i zupełnie niedrogich modeli Cararama chińskiej firmy Hongwell.\nW ubiegłą sobotę (właśnie podczas robienia normalnych zakupów w markecie Auchan) udało mi się wziąć do ręki i dokładnie obejrzeć model Peugeota 406, którego zdjęcia widziałem tylko w internecie oraz zupełnie nowy model rajdowego Peugeota 206 WRC, którego nawet w internecie nie widziałem. Niestety obydwa, pomimo dość starannego wykonania, nie zrobiły na mnie najlepszego wrażenia i ich nie kupiłem. 206 WRC wygląda trochę jak zabawka, zaś modelik 406, na który szczerze mówiąc polowałem, dość mocno mnie rozczarował. Model był tylko w trójpaku, z dwoma innymi Peugeotami (za jedyne 20zł, a tyle mniej więcej kosztuje jeden model Cararama na stacji benzynowej). Ponieważ jeden z trójpaków był uszkodzony, udało mi się wyjąć modelik i obejrzeć go z każdej strony. Niestety model 406 Cararamy ma złe proporcje – maska jest zbyt długa i przez to kufer wydaję się za krótki. Wygląda to dość karykaturalnie, gdyż model jest kopią Peugeota 406 (co prawda po face liftingu), ale proporcje bryły są przejęte jakby z następcy – Peugeota 407.\nW sobotę z całej sterty modeli wygrzebałem tylko jeszcze jednego jedynego Mercedesa klasy G, ale chociaż wyglądał zachęcająco odłożyłem go na półę, bo przecież takiego Mercedesa, tylko czarnego mam już od jakiegoś czasu. Poza tym było dość późno, a ja miałem do kupienia całą listę artykułów (głównie spożywczych) i szkoda byłoby odkładać taki ładny modelik przy kasie, zwłaszcza że rachunek za zakupy wyniósł ponad 230zł, a w bliskiej perspektywie był jeszcze zakup opon zimowych (do modelika w skali 1:1, którym na zakupy przyjechałem).\nW niedzielę wieczorem wyruszyłem na polowanie do kilku innych marketów. Leclerc był jednak zamknięty, w Carefuar Cararamy nie było, a w Auchan (na Woli) niczego ciekawego nie wygrzebałem. W poniedziałek po pracy zahaczyłem o Leclerc i z samego dna półki, za pudłami pełnymi modelików wygrzebałem jakby schowanego specjalnie znów jednego jedynego Mercedesa klasy G. Za 8 zł postanowiłem go jednak kupić. Nad czarnym, przywiezionym kiedyś z Czeskiego Cieszyna modelem trochę się napracowałem i chociaż czarny kolor najlepiej pasuje do tego auta, modelik nie wygląda w nim najlepiej, nie widać na nim żadnych szczegółów. Modelik kupiłem trochę na zapas, z zamiarem ewentualnej sprzedaży. Gdy jednak go rozpakowałem i oskrobałem z farby nadlewki imitujące przednie migacze (tak samo zrobiłem kiedyś w czarnym modelu) postanowiłem go sobie zostawić. W końcu kosztował równowartość paczki papierosów, a wg informacji potwierdzonych na miniautoforum jest wykonany praktycznie nie gorzej niż model renomowanej firmy Autoart (za jedyne 120 zł). Zresztą po zakupie modelu czarnego sam miałem możliwość porównania obydwu modeli i to co inni napisali na miniautoforum to święta prawda.\n24 listopada, 2007 20 kwietnia, 2018


„Bright”. Orkowie z Beverly Hills - Film - rp.pl\nAktualizacja: 14.01.2018, 14:56\n„Bright”. Orkowie z Beverly Hills\nJak wyglądałoby połączenie filmu policyjnego z opowieścią fantasy?\n„Bright" stanowi właśnie taki mariaż, mieszankę „Dnia próby" i „Władcy pierścieni". Nieudaną, ale jednocześnie ciekawą. Pełną barwnych konceptów, z których większość nie wypaliła.\nDwójka bohaterów to klasyczny duet gliniarzy oparty na sprzeczności charakterów. Scott Ward (Will Smith) ma wieloletnie doświadczenie na ulicy, rodzinę na utrzymaniu i kredyt na karku. Jego towarzysz to Nick Jacoby (Joel Edgerton) – szkaradny ork przydzielony Wardowi do pary przez zwierzchników realizujących poprawnościową politykę antydyskryminacyjną. Ward jest sarkastycznym pragmatykiem. Nick to rozgadany fascynat, żółtodziób od dzieciństwa marzący o policyjnej odznace. Problem w tym, że jest jedynym jak do tej pory orkiem w mundurze. Ludzie nie darzą go zaufaniem, w końcu orkowie to w świecie fantasy odwieczni wrogowie człowieka i najokrutniejsza rasa spośród wszystkich. Stworzeni raczej do łamania zasad aniżeli ich pilnowania. Jednocześnie pobratymcy Nicka traktują go jak zdrajcę. Bo kto słyszał, żeby ork służył w policji?\nNad filmowym Los Angeles latają smoki, pijany olbrzym wygraża przechodniom dwuręcznym mieczem, a najzamożniejsza grupa etniczna w mieście to elfy, które patrzą z góry na inne rasy. Z kolei bandy orków w opuszczonych spodniach, obwieszone łańcuchami sieją postrach na przedmieściach.\nW gruncie rzeczy elementy fantasy w „Bright" stanowią zaledwie kostium, pod którym kryje się dobrze znana kinomanom opowieść o gliniarzach, którzy muszą sobie zaufać w niebezpiecznych okolicznościach. Ward i Jacoby żartują, strzelają, jeżdżą na interwencje, choć chwilami mają obawy o wzajemną lojalność. Nietrudno się domyślić, że ta ognista relacja zamieni się w braterstwo broni. Gdy w ich ręce trafi czarodziejski artefakt – różdżka, w Los Angeles wybuchnie wojna pomiędzy ulicznymi gangami, piekielnymi elfami i służbami specjalnymi. Bowiem w uniwersum „Bright" magia jest pożądana bardziej od pieniędzy czy narkotyków. Stąd tytuł, który oznacza jednostki wybrane – oświeconych, którzy potrafią kontrolować śmiertelnie niebezpieczne moce.\nPoczątek dwugodzinnego filmu jest obiecujący. Zastanawiamy się, jakie surrealistyczne pomysły zaskoczą nas w kolejnych scenach. Niestety, druga godzina zamienia się w tradycyjną gonitwę schematów i uproszczeń, które do znudzenia wyeksploatowało już kino klasy B. Nieudanemu scenariuszowi Maxa Landisa nie pomogły poprawki wprowadzone przez reżysera Davida Ayera, który w dorobku ma tak dobre filmy, jak „Bogowie ulicy" (2012) czy „Furia" (2014). Pomimo premiery w końcówce grudnia film z Willem Smithem zdążył się załapać na wysokie miejsca na listach najgorszych produkcji roku. Sporo w tym przesady, bo przecież na tle licznych premier sensacyjno-rozrywkowych „Bright" nie wygląda aż tak źle.\nOsobnym wątkiem jest dystrybucja filmu, przypominająca rękawicę rzuconą przez Netflix przemysłowi filmowemu, dystrybutorom i sieciom kin. Chociaż „Bright" promowany jest w tradycyjnej formie pod postacią ulicznych plakatów i zwiastunów, to obrazu nie zobaczymy w kinach. Dostępny jest za to dla użytkowników cyfrowej platformy na telewizorach i komputerach. W dodatku film Ayera był najdroższą produkcją filmową w historii Netflixa, kosztował 90 mln dolarów. Koncern od razu ogłosił sukces, zadowolony z rozgłosu i oglądalności. Zapowiedziano nawet kontynuację, którą również wyreżyseruje David Ayer. Filmowiec, niezrażony słabymi recenzjami, skomentował je w sposób charakterystyczny dla naszych czasów. Powiedział, że „Bright" miał przede wszystkim „wywołać żywą reakcję widzów". Co z kiepskimi recenzjami? To już problem krytyków.\n„Bright", reż. David Ayer, Netflix\nJak studia filmowe uznały, że filmy mają zarabiać, a...\nEwolucja Stevena Spielberga. Od Szczęk do Czwartej W...\nKornél Mundruczó: Każdy może fruwać\nPopękane czarne lustro


Prime Tours Bureau (Kijów, Ukraina) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Prime Tours Bureau\nAtrakcje w pobliżu obiektu Prime Tours Bureau\nPrime Tours Bureau opinie, Kijów\nNr 19 wśród 34 Posiłki i napoje w lokalizacji Kijów\nWycieczki, Posiłki i napoje, Lokale czynne w nocy, Wycieczki po pubach, barach i klubach, Wycieczki ze zwiedzaniem, Wycieczki kulinarne, Piesze wycieczki, Wycieczki prywatne Więcej\nSpacer po mieście z Marią\nMaria dała swobodną i zabawną pieszą wycieczkę pełną historycznych wglądów i małych opowieści, których nie znajdziesz w książkach historycznych. Jej angielski był najbardziej zrelaksowany i płynny w stosunku do każdego, kogo spotkałem podczas mojej wizyty. Z pewnością dołączę do jednego z jej innych podczas mojej...następnej wizyty - - Żałuję tylko, że nie mam więcej czasu w ten weekend!Więcej\nWspaniałe kościoły i niespodziewane dania dla smakoszy!\nMiałem kilka dni w Kijowie i szukałem czegoś innego niż zwykłe wycieczki turystyczne, gdzie mówią wszystko i nic za godzinę. Wybrałem więc Starożytne Kijów i Wycieczkę po jedzenie oferowane przez tę agencję. Maria, przewodnik, oprowadziła mnie po mieście i opowiadała mi mnóstwo interesujących anegdot i...legend o starożytnych tradycjach Kijowa i jego wspaniałych kontrastach. Podczas wycieczki po jedzenie miałem okazję skosztować tradycyjnego barszczu, salo i kilku ukraińskich drinków, co sprawiło, że wycieczka była jeszcze bardziej zabawna! Całkowicie polecam go tym, którzy chcą mieć alternatywne doświadczenie w tym pięknym mieście!Więcej\nPulau Lankayan, Malezja\nNiezapomniana wędrówka i wycieczka po barze!\nZrobiliśmy spacery, a potem wycieczkę po barze z Marią i świetnie się bawiliśmy. Trasa piesza jest naprawdę interesująca i pozwala zobaczyć wszystkie atrakcje Kijowa. Wieczorem spotkaliśmy się z Marią i poszliśmy do kilku lokalnych barów, których my jako turysta nigdy byśmy nie znaleźli bez niej....Bary były świetne, a potem nawet wyszliśmy do podziemnego klubu. Świetnie się bawiliśmy i bardzo dziękuję Marii za to, że była tak gościnna, że dzień sprawił, że nasza podróż do Kijowa była niezapomniana!Więcej\nWizyta w Kijowie nie będzie kompletna, jeśli nie wykorzystasz spotkania i zostaniesz eskortowany podczas niewiarygodnej wycieczki prowadzonej przez Marię i biuro Prime Tours Bureau. Kijów / Ukraina ma długą i skomplikowaną historię, którą Maria pięknie rozpląta warstwa po warstwie. Ma wiedzę na tak wiele tematów...i poświęca czas i zainteresowanie, aby dokładnie wyjaśnić każdy etap historii, dania regionalne lub ukryte skarby. Ciesz się Kijowem, bo to bogate dziedzictwo, jest intrygujące, a PTB, nie zawiedzie. Co więcej, pozytywna i ciepła osobowość Marii jest również bardzo ważna. TWOJE ZDROWIE -Więcej\nJong Hwi Y\nWspaniałe popołudnie w zaśnieżonym Kijowie\nMiałem szczęście spotkać się z Marią jako moim przewodnikiem po Kijowie w ośnieżone popołudnie. Była bardzo pouczająca i miała wspaniałe poczucie humoru. Najlepsze jest to, że zajmuje ona wystarczająco dużo czasu na wszystkie moje pytania i jestem przekonana o jej miłości do miasta. Dużo podróżowałem...i przeżyłem wiele miłych tras na całym świecie, ale ten jest szczególnie niezapomniany. Niestety, spędziłem tam tylko 3 dni, ale następnym razem wypróbuję wycieczkę po barze.Więcej\nByłem bardzo zaskoczony tym, jak bardzo podobał mi się mój dzień. przewodnik był fantastyczny i bardzo kompetentny. Świetnie się bawiłem. Wysoce wysoko zalecane:)\nUknown Tour Tour i Bar Tour\nJa i mój znajomy zarezerwowaliśmy Uknown Kyiv Tour i to było wspaniałe doświadczenie i zabrali nas do niektórych części Kijowa, o których nie wiedzieliśmy. Maria była naprawdę przyjazna, informująca o miejscach, które odwiedziliśmy, a nawet pomogła nam z pytaniami, które jej wysłaliśmy następnego dnia. Zrobiliśmy...też wycieczkę po barze z Marią i to równie dobrze. Wreszcie, na pewno polecilibyśmy firmę znajomemu.Więcej\nWspaniała wycieczka kulinarna\nOdwiedziłem Kijów w celach biznesowych. Podczas mojej podróży zdałem sobie sprawę, że byłoby miło spróbować ukraińskiej kuchni, ponieważ nigdy nie próbowałem tego. Miałem szczęście, że miałem mojego przyjaciela w Kijowie, który polecił mi agencję Prime Tours z powodu prywatnych wycieczek obsługiwanych przez fajnych lokalnych przewodników....Jestem bardzo wdzięczny mojemu przewodnikowi Marii, która zrobiła ze mną niesamowity spacer po stolicy Ukrainy. Odwiedziliśmy wiele restauracji z historią, tajnymi hasłami i przepyszną ukraińską kuchnią narodową. Polecam zatrzymać się na wino żurawinowe. Wysoce rekomendowane!Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Prime Tours Bureau.