Koń by się uśmiał? No niekoniecznie... "Moja Lady Jane" - Cynthia Hand, Brodi Ashton i Jodi Meadows | iambiblioholic\n„Moja Lady Jane” to opowieść, w której prawda miesza się z historią. Autorki postanowiły do smutnych dziejów młodej królowej, często nawet pomijanej we wszelakich spisach władców, dodać nieco magii, koloru i opowiedzieć ją na nowo, po swojemu. I to opowiedzieć w sensie dosłownym, ponieważ autorki uczyniły się narratorkami aktywnymi, nieustannie obecnymi w powieści i często wtrącającymi swoje kwestie w akcję. I jest to właśnie pierwsza sprawa, do której muszę się przyczepić. Nie do końca rozumiem sens tego zabiegu. Czytając książkę i co chwilę natrafiając na wtrącenia w nawiasach od narratorek, mające być zapewne zabawne, jedynie się irytowałam. Szczególnie wtedy, gdy wtrącenia te zdarzały się w środku akcji i przerywały ją… Tego nie czytało się dobrze. Owszem, nadawało to całej historii nuty niepoważności, jednak przez to czułam się sama traktowana niepoważnie, a dodatkowo wytrącało mnie to z rytmu, gdy już się wczułam w opisywane wydarzenia.\nKolejnym moim zarzutem jest humor. Po recenzjach, w których opisywano tę książkę głównie przez pryzmat świetnego humoru, spodziewałam się, że będzie to opowieść zabawna. No i nie jest. Na początku widać, że autorki próbowały wprowadzić nieco sarkastycznego humoru, jednak nie wywołały we mnie salw śmiechu, a raczej zażenowanie. Uśmiechnęłam się pod nosem raz czy dwa i nic więcej. Humoru w tej książce nie da się nazwać humorem na wysokim poziomie, a książki zdecydowanie nie można nazwać zabawną, szczególnie że im bardziej rozwija się fabuła, tym tej zabawności coraz mniej.\nJeśli o fabułę chodzi, przyznam, że może zaciekawić i ja sama, mimo początkowych niezbyt pozytywnych wrażeń, w końcu się wciągnęłam. Jest tu kilka zwrotów akcji, nieco intryg, czarne charaktery, i choć jest to wszystko dość przewidywalne, łącznie z zakończeniem, czyta się to jednak całkiem przyjemnie.\nBohaterowie są obdarowani cechami charakterystycznymi, na przykład Jane kocha książki (aż do przesady – i mówię to ja, książkoholik ;)) i zawsze musi robić po swojemu, a Gifford woli pójść na łatwiznę i w sumie to jest dobrym gościem. Nie można tu mówić o pogłębionej analizie psychologicznej postaci, jednak są one różnorodne i ciekawe i da się je polubić.\nŚwiat wykreowany przez autorki to znana z historii Anglia, choć zbyt wielu opisów tego, jak ona wygląda, w tej książce nie ma. Wiele natomiast mówi się o Ewianinach, czyli ludziach mających zdolności zmieniania się z zwierzęta, a także o politycznym konflikcie między nimi a Nieskalanymi, którzy uważają Ewianinów za wynaturzone istoty i najchętniej widzieliby ich płonących na stosach. To wątek najważniejszy dla tej historii i na niej właśnie opiera się nie tylko historia miłosna Jane i G, ale również intrygi polityczne.\nA właśnie, byłabym zapomniała. W tej książce obecny jest również wątek miłosny, któremu nie da się odmówić oryginalności – w końcu która kobieta miała możliwość zostania żoną konia? Jest on jednak również przewidywalny, choć nie da się powiedzieć, by był nudny.\nNa koniec pozwolę sobie przyczepić się do jeszcze jednej kwestii, tym razem nie dotyczącej już samej fabuły. Mianowicie – w tej książce sporo jest literówek i błędów ortograficznych, które w większości dotyczą pisania słów łącznie z partykułą ‘nie’. Co jak co, ale takie rzeczy to jednak wychwytywać trzeba…\nPodsumowując… „Moja Lady Jane” to typowa lekka, młodzieżowa opowieść, którą czyta się szybko i można się wciągnąć w akcję, która z postępem historii coraz bardziej przyspiesza. Nie jest jednak tak bardzo zabawna, jak się ją reklamuje, szczególnie że im bliżej końca, tym humoru coraz mniej. Nie jest to również nic odkrywczego, choć sam pomysł na fabułę jest interesujący, jednak przewidywalność akcji czyni z tej książki raczej bajkę dla młodzieży, niż trzymającą w napięciu opowieść. Niemniej, jest to również lekka, niezobowiązująca lektura, którą można przeczytać w leniwe popołudnie pod warunkiem, że literówki i błędy w książkach Wam nie przeszkadzają. 😉\nTagged książki, mieszane uczucia, młodzieżówki, nowości, opinie, recenzja, recenzje, romans\n2 - dołącz do dyskusji na temat “Koń by się uśmiał? No niekoniecznie… „Moja Lady Jane” – Cynthia Hand, Brodi Ashton i Jodi Meadows”\n4 września 2017 o 12:29\nGłos rozsądku w oceanie zachwytów 😉\nZawsze jestem szczera 😀 jak mi się coś podoba, to chwalę i polecam, a jeśli jakaś książka nie jest wcale dobra – nie boję się o tym powiedzieć 😀


Rafał Maserak: Chcę zostać aktorem! - Wiadomości - Newsweek.pl\nKogo Polacy chcą na stanowisku premiera?\nCo Polacy sądzą o premierze Donaldzie Tusku, czy boją się powrotu PiS do władzy i czy chcieliby przyśpieszonych wyborów. Prezentujemy wyniki sondażu przeprowadzonego specjalnie dla „Newsweeka”.\nDzwonek alarmowy dla Platformy\nPolityk rozdaje nagrody\nBorusewicz odpowiada Wałęsie\nPolicja ma nowe logo\nW czerwcu Schetyna poinformuje, czy będzie kandydował na szefa PO\nZamieszki w Szwecji: Od sześciu dni niespokojnie na przedmieściach\nTrwające od 6 dni zamieszki na imigranckich przedmieściach Sztokholmu pokazują, że znany z równości model szwedzki przestał działać. Segregacja, wysokie bezrobocie i uzależnienie od zasiłków dotyka tysięcy mieszkańców blokowisk na obrzeżach stolicy.\nGroźba zamachu podczas finału Ligi Mistrzów\nChiny: Urzędnicy oszczędzają, restauracje upadają\nJak Brytyjczycy walczą z dżihadem\nBayern Monachium: Pep, puchary i parówki\nUSA. Zawalił się most autostradowy\nSzukasz w sieci opinii o produkcie lub usłudze? Bądź czujny. Może ktoś próbuje cię oszukać.\nPolak ol inkluziw\nWojsko szuka komandosów\nPrognoza pogody na 25 i 26 maja: Deszczowo i chłodno\nNa Mazowszu w ciągu kilkunastu godzin spadnie więcej deszczu niż w ciągu całego maja\nPrawo budowlane hamuje rozwój gospodarczy\nKantory do lamusa?\nBezrobocie w maju mniejsze\nPolski Holding Obronny – co dalej ze zbrojeniówką?\nW najnowszym "Newsweeku": Grzegorz Markowski o zaburzeniach poseł Pawłowicz\nUczestniczymy wspólnie w dniu świstaka. Dowody? Nienawistne wrzaski poseł Krystyny Pawłowicz już słyszeliśmy, prawda? Choć wydawało się, że takiej kompromitacji urzędu posła nie da się powtórzyć, na mocy dnia świstaka przeżyliśmy to jeszcze raz.\nMarek Rabij: Nadal Polskie Koleje Linowe\nSzmaty przed wieprze\nPawlicki: Żaden bóg nie jest tak wielki, by w jego imię zabijać\nTrendy na lato: sprawdź, co pasuje do twojej sylwetki! PORADY STYLISTKI\nWraz z zaprzyjaźnioną stylistką Martą Kaletą rozkładamy na części pierwsze trendy lato 2013. Przyglądamy się czterem najbardziej charakterystycznym typom sylwetek i najbardziej wyrazistym nurtom w modzie - szukamy ubrań, które nie pogrubią lecz wyszczuplą, nie zniekształcą lecz wymodelują.\nKostiumy kąpielowe push up: 25 modeli naprawdę powiększających biust\nUltradźwięki leczą raka\nNowa metoda - technologia HIFU, czyli skupiona wiązka fal ultradźwiękowych o dużym natężeniu, pozwala nieinwazyjnie niszczyć nowotwory. Za kilka miesięcy ma być dostępna w Polsce.\nBorussia Dortmund – ofiara własnego sukcesu\nNiezależnie od wyniku finał Ligi Mistrzów pomiędzy Borussią Dortmund a Bayernem Monachium może oznaczać koniec budowanej od kilku sezonów drużyny Juergena Kloppa.\nAS Monaco wraca do gry. Kupiło Jamesa Rodrigueza i Joao Moutinho za 70 mln euro\nWarszawa gospodarzem finału Ligi Europy w 2015 roku\nNiebieskie baloniki dla Beyonce\nW sobotę po raz pierwszy wystąpi w Polsce. Koncerty Beyoncé to ponaddwugodzinne show wzbogacone niezwykle efektowną choreografią.\nBon Jovi wystąpią w komplecie?\n„Drugie oblicze”. Hit, którego nie było [RECENZJA]\n„Transcryptum”. Upór w operze\nBeyonce zaśpiewa w sobotę w Warszawie\n"Kronos" - nagi Gombrowicz\nPospolite ruszenie naukowców\nUczeni coraz częściej szukają pomocy internautów i włączają ich do gromadzenia lub obróbki danych naukowych. Najnowsze w Wiedza\nAdolf Hitler - luzak z Facebooka\nPrezes IPN: Błędy polskiej polityki nie usprawiedliwiają Wołynia\nTemat: Sekrety życia gwiazd\nMaserak: Chcę zostać aktorem!\n07 maja 2012 13:00, ostatnia aktualizacja 07 maja 2012 13:17\nRafał Maserak. Fot. PAP/Stach Leszczyński Zobacz także\nHuczy na salonach: Maserak wyparł się Marczuk!\nMarczuk da Maserakowi syna?\nZielińska zatrudniła Maseraka\nRafał Maserak chce iść w ślady koleżanki po fachu Edyty Herbuś. Tancerz, który już kilkakrotnie występował i tańczył w teatralnych spektaklach teraz chciałaby spróbować swoich sił jako aktor. W rozmowie z Faktem Rafał zdradził że czeka na propozycje z seriali. Jego fanki z pewnością byłyby zachwycone takim obrotem sprawy!\nDo tej pory Maserak jedynie koncentrował się na tańcu, jednak gdy kilka tygodni temu wystąpił w spektaklu muzycznym Katarzyny Zielińskiej (33 l.) i Kacpra Kuszewskiego (36 l.) „Berlin czwarta rano" zakochał się w aktorstwie.\n– Bardzo się ucieszyłem, gdy dowiedziałem się, że mogę wziąć udział w spektaklu Kasi – powiedział nam Rafał. – Występuję też w Teatrze Kapitol w spektaklu, który jest typowo tanecznym wydarzeniem, a tu taniec połączony jest z aktorstwem. Więc jest to dla mnie nowe wyzwanie – dodał.SEKRETY ŻYCIA GWIAZD. RAPORT SPECJALNYChoć ten debiut był dla Maseraka bardzo stresujący, w głębi serca poczuł, że chciałaby zostać aktorem. – Ostatnio przeszło mi przez myśl, że mógłbym być aktorem serialowym. Nawet wielu znajomych pyta mnie dlaczego nie idę w tę stronę. Zawsze jednak broniłem się tym, że jestem tancerzem. Gdybym jednak dostał propozycję pracy w serialu na pewno bym się długo nie zastanawiał. Nie da się ukryć, że każdy tancerz jest troszeczkę aktorem. Każdy musi grać jakąś rolę w tańcu – opowiada Faktowi.\nPokaz spektaklu BERLIN CZWARTA RANO w Teatrze Roma. Nz. aktorzy Katarzyna Zielińska, Kacper Kuszewski i Rafał Maserak. Fot. PAP/Stach Leszczyński – Gdybym miał zostać aktorem to na pewno musiałbym wziąć kilka lekcji z nauczycielem. Najlepszą opcją byłoby więc dostać rolę tancerza, czułbym się wtedy jak ryba w wodzie i byłoby świetnie – dodaje Maserak. My już nie możemy się doczekać! Czytaj też: Allankowi poprzesuwały się kości! Edyta trzyma się dzielnie!\nSpektakl BERLIN CZWARTA RANO w Teatrze Roma. Nz. aktorzy Katarzyna Zielińska i Rafał Maserak. Fot. PAP/Stach Leszczyński Follow @NewsweekPolska\nDzieci Roberts nie wiedzą, że jest sławna\nTomasz Kot: Komedii nie biorę\nAnna Mucha wygrała 10. edycję "Tańca z gwiazdami"\n3 + 5 = Czym Egurrola zaraził Adamczyka?\nPiotr Adamczyk (41 l.) ma nową pasję. Aktor pokochał taniec, a miłością tą zaraził go Agustin Egurrola (45 l.). Wszystko zaczęło się gdy Piotr kręcił reklamę dla jednego z banków. Aktor pląsa w niej w rytm disco polo i trzeba przyznać, że mu to wychodzi.\nGołota: Już nigdy nie wejdę do ringu!\n– Jeśli przegram z Saletą, rzucam boks – zapowiadał Andrzej Gołota (45 l.). I zamierza dotrzymać słowa. Bokser, który trzy razy kończył karierę, tym razem zrobi to definitywnie!\nPolacy będą potęgą\n- Liczymy, że trzech, czterech naszych reprezentantów będzie wchodziło do serii finałowych w konkursach w Niemczech i Austrii – mówi prezes Polskiego Związku Narciarskiego Apoloniusz Tajner (58 l.). Przedstawiony przez byłego szkoleniowca kadry plan na Turniej Czterech Skoczni jest bardzo ambitny, ale możliwy do zrealizowania.\n19:10 Internet kłamie\n18:00 Polak ol inkluziw\n17:10 Borussia Dortmund – ofiara własnego sukcesu\n16:20 W najnowszym "Newsweeku": Grzegorz Markowski o zaburzeniach poseł Pawłowicz\n15:00 Czekając na przelew\n13:50 Zamieszki w Szwecji: Od sześciu dni niespokojnie na przedmieściach\n12:40 Groźba zamachu podczas finału Ligi Mistrzów\n12:10 Kogo Polacy chcą na stanowisku premiera?\n12:00 Dzwonek alarmowy dla Platformy\n10:40 Chiny: Urzędnicy oszczędzają, restauracje upadają\nBayern Monachium wywalczył puchar Ligi Mistrzów [RELACJA]\nBon Jovi w Gdańsku wystąpią w komplecie?\nAngelina Jolie - Jak przechytrzyć raka?\nCzekając na przelew, czyli syndrom ujemnego salda\nWizy do USA Polakom już niepotrzebne WIĘCEJ\nKrystyna Pawłowicz na celowniku internautów [MEMY]\nWyścig Gumball 3000 [Galeria]\nCzym Egurrola zaraził Adamczyka?\nBoniek: Młoda Ekstraklasa nie ma sensu\nMarto, ty chyba celowo nie usuwasz konta diarylido.\nKarty z historii IV RP – 26 maja\nSkończmy z wyburzaniem zabytkowych kamienic\nPortugalia wygrzebuje się z kryzysu\nGDDKiA naprawi most na A1 jeszcze w tym roku?\nHeynckes dołączył do największych\nLewandowski dostał SMS-a od siatkarza\nLinetty cały i zdrowy


Urlopy (dziekański, …) – Instytut Filologii Wschodniosłowiańskich UAM zaprasza!\nUrlop dziekański (tzw. “dziekanka”) – przyznawana przez dziekana na wniosek studenta przerwa w studiowaniu, która nie może trwać dłużej niż rok. W czasie jej trwania nie traci się legitymacji studenckiej i zachowuje wszystkie prawa studenta.\nSzczegółówe zasady otrzymania urlopu dziekańskiego są określone w § 42 – § 46 Regulaminu studiów UAM.\nDziekan może udzielić studentowi urlopu, w tym zdrowotnego, losowego:\n1) krótkoterminowego do sześciu tygodni – udzielenie ww. urlopu nie przedłuża terminu zaliczenia semestru lub roku studiów.\n2) długoterminowego: semestralnego lub rocznego – udzielenie długoterminowego urlopu od zajęć przedłuża termin ukończenia studiów.\nW szczególnie uzasadnionym przypadku, jednak nie więcej niż dwa razy w trakcie realizowanych studiów na danym poziomie, na wniosek studenta, dziekan może zezwolić na długoterminowy urlop od zajęć w uczelni na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy.\nWniosek o urlop dziekański można złożyć wyłącznie przez USOSweb.\nZachęcamy do zapoznania się z informatorem w sprawie składania podań studenckich przez USOSweb\nPamiętaj, że do ww. wniosków należy dołączyć zaświadczenie, potwierdzające zaistnienie okoliczności stanowiących wg Ciebie podstawę o urlop dziekański krótko- lub długoterminowy.\nWe wszelkich sprawach związanych z tokiem studiów (w tym również w kwestii dot. urlopu dziekańskiego), należy przestrzegać wskazanej poniżej drogi administracyjnej\nUrlop dziekański – plusy i minusy.\nUrlop od zajęć może okazać się lepszym rozwiązaniem niż rezygnacja ze studiów w przypadku nagłych okoliczności losowych lub zdrowotnych. Dodatkowo studenci na urlopie dziekańskim zachowują pełnie praw studenckich. Oznacza to, że przez całą “dziekankę” przysługuje Ci zniżka studencka czy ubezpieczenie.\nZ drugiej strony urlop studencki, to nie zwolnienie z zajęć czy taryfa ulgowa. Jeśli weźmiesz pół roku (lub cały rok) urlopu – będziesz musiał go odrobić. Oznacza to, że będziesz studiował przez jeden semestr lub akademicki dłużej.


Terapia czaszkowo-krzyżowa dla zaawansowanych\nSkuteczne metody uwalniania emocji - Bożena Przyjemska\nBożena Przyjemska – biolog z wykształceniem medycznym, naturoterapeuta, dietetyk, osteopata. Założycielka Polsko-Kanadyjskiego Stowarzyszenia i Instytutu Terapii Czaszkowo-Krzyżowej. Od kilkunastu lat prowadzi szkolenia technik osteopatycznych. Autorka bestsellerów Terapia czaszkowo-krzyżowa, Niebezpieczne zboża, Z daleka od mleka, Czego nie powie Ci lekarz o chorobach nowotworowych.\nCzy wiesz, że Twój stan zdrowia zależy od Twoich emocji?\nNawet traumy sprzed lat mogą dziś powodować ucisk, skurcz czy ból.\nNajnowsze badania naukowe dowodzą, że nawet 90% problemów ze zdrowiem ma podłoże emocjonalne. Nienawiść, złość, zawiść, bezradność, przygnębienie, brak akceptacji czy niska samoocena mogą powodować obniżenie odporności, a nawet przewlekłe choroby. Negatywne emocje niszczą ciało od środka i tylko od Ciebie zależy co z nimi zrobisz.\nAutorka eliminuje je za pomocą terapii czaszkowo-krzyżowej. Ty również poznasz ćwiczenia, które pozwolą na całkowite rozluźnienie mięśni twarzoczaszki, języka, dziąseł i nie tylko. Przestaniesz nerwowo zaciskać zęby i zgrzytać nimi. Zmieni się również mimika Twojej twarzy i będziesz wyglądał jak po cudownym masażu odmładzającym. Całkowicie pozbędziesz się także stresu i napięcia z powięzi. Zgłębisz techniki hipnozy i regresji, które są pomocne w odsłanianiu dawnych traum i skuteczne w pozbywaniu się bólu.


Wielomszczyzna - blog GPS\n8 listopada 2019, 16:23 648 odsłon\nPodziel się26 Udostęnij Wykop Skomentuj19\tUdostępnij\nSynergiczny efekt handlu <- poprzednia notka\nnastępna notka -> Kto jest liberałem - Bóg czy szatan?\nTagi: gps65, Wielomski, uniwersytet, liberalizm, państwo wyznaniowe, konserwatyzm\nOpublikowano: 8 listopada 2019, 16:23 ; Ostatnia aktualizacja: 9 listopada 2019, 19:56\nPodziel się26 Udostęnij Wykop Skomentuj19\nGPS 17 lutego 2020, 22:45\n@abelart Wszystko co mogłoby być finansowane prywatnie, a jest finansowane z podatków, to działalność bandyty. Każde muzeum śmiało mogłoby się utrzymać z biletów, czy z innego...\nGPS 17 lutego 2020, 22:19\nTVP oczywiście daje odpór propagandzie stacji prywatnych. Ale robi to tak samo - poprzez propagandę. Żadna stacja telewizji naziemnej w Polsce nie zajmuje się rzetelną informacją i...\nGPS 17 lutego 2020, 20:22\nw Od rolowanej mapy do chmury danych. Historia nawigacji samochodowej\n@Almanzor Tak było do 2000 roku. Od tego czasu sygnał GPS jest oczywiście nadal szyfrowany, ale dla zastosowań cywilnych przekłamanie to tylko kilka metrów, a nie kilkadziesiąt jak przed...


Feniks: Serial: "Charmed. Czarodziejki - Sezon 1"\n"Fabuła, czyli rzecz najważniejsza"\nA z czym będziemy mieć do czynienia w serialu? Skupia się on na trzech siostrach - tytułowych czarodziejkach, które według tradycji rodzinnej, mają imiona rozpoczynającą się na literę "P". Najstarsza - Prue, niemal zawsze zachowuje zimną krew i jest chyba najbardziej poważna ze wszystkich. Nauczyła się brać odpowiedzialność za swoje czyny i młodsze siostry, które - w pewnym stopniu wychowywała. Jako czarownica posiada dar telekinezy (może przesuwać dowolne obiekty siłą umysłu). Piper - średnia siostra (i moja ulubienica), jest naprawdę uroczą postacią. Jej głównym celem w pierwszym sezonie było godzenie Prue z Phoebe, a swoje zadanie traktowała niezwykle poważnie. Piper jest mistrzynią gotowania, pracuje w restauracji "Quake", a jako czarownica potrafi spowalniać molekuły (zamrażać czas). Myślę, że jej moc jest najciekawsza ze wszystkich, ale to szczegół. Ostatnią siostrą jest Phoebe - nierozważna, lekkomyślna, o bujnej wyobraźni i naturze buntowniczki - dziewczyna czasem naiwna, kochająca siostry i próbująca nie podpaść Prue. To właśnie dzięki Phoebe cała trójka otrzymała swoje dary. A jeśli już o tym mowa, to nasza słodziutka Phoebs ma - według mnie, najbardziej nudną ze wszystkich mocy, bowiem widzi wizje przyszłości. (Krótko mówiąc jest jasnowidzem) Jednak to dzięki jej umiejętności dziewczyny są w stanie walczyć ze demonami i ratować świat przed złem.\nW pierwszym sezonie Phoebe wraca do domu rodzinnego w San Fransisco i znalazłszy na strychu (a jakże), tajemniczą Księgę Cieni reaktywuje Moc Trzech - największą magiczną siłę dobra jaka kiedykolwiek istniała na Ziemi. Okazuje się, że siostry Halliwell pochodzą ze starego rodu czarownic - Warren'ów, a ich zadaniem jest wykorzystywanie swoich magicznych zdolności do czynienia dobra. Przez cały sezon dziewczyny starają się uporać z nowym dla nich światem nadnaturalnym. Walczą z demonami, ratują niewinnych i w ogóle sieją spustoszenie w szeregach "TYCH ZŁYCH". Nie brakuje oczywiście miłosnych uniesień, zdrad i innych, typowych dla amerykańskich seriali problemów.\nJak odkryłam serial? Właściwie to... całkiem przypadkowo. Parę lat temu, we wakacje po prostu włączyłam telewizor, a tam - emitowano właśnie piąty sezon tego cudeńka. Niedawno przypomniałam sobie o tej produkcji i z uporem maniaka, zaczęłam oglądać pierwszy sezon. Skończyłam go tydzień temu, aczkolwiek powiem wam, że zapadł mi w pamięci, choć drugi jest o wiele od niego lepszy! Ale skupmy się na pierwszym sezonie.\nJako, że serial powstał w 1998 możecie sobie doskonale wyobrazić, że potwory wyglądają komicznie niedorzecznie, a niektóre przypadki "unicestwiania" chodzącego zła, wydawały mi się po prostu śmieszne i głupie. Jednak przy świetnej całości, jestem w stanie zapomnieć o paru niedopatrzeniach. Efekty specjalne, jak na tamte lata wypadły dobrze, jednak niektórym - tym bardziej... wymagającym widzom, mogą się one po prostu nie spodobać.\nCo najbardziej spodobało mi się w "Czarodziejkach"? Oryginalność produkcji. Może wydaje wam się, że pomysł nie jest najwyższej świeżości - trzy siostry, moce, walka dobra ze złem i tak dalej, ale od serialu człowiek po prostu się uzależnia, a po każdym odcinku ma ochotę na więcej. Dodatkowo dochodzą ciekawe wątki, między innymi stary ukochany Prue - Andy w roli policjanta mającego do czynienia z "dziwnymi przypadkami zbrodni", czy choćby pojawienie się mojego drugiego ulubieńca tego serialu (po Piper) - Leo!\n"Powrót dobra i... magii"\nJako fanka produkcji fantastycznych, lub po prostu tych, które mają w sobie coś nadnaturalnego, jestem niezwykle zadowolona z sezonu pierwszego. Jak na razie mogę go jedynie porównać do sezonu drugiego, który aktualnie kończę, jednak jestem pewna, że jeśli lubicie takie magiczne klimaty to i serial przypadnie wam do gustu.\nMnie osobiście najbardziej spodobało się kilka, "specjalnych" odcinków i w pewien sposób najbardziej pomysłowych i ciekawych. Mianowicie: odcinek czwarty i wspaniały wątek miłosny między duchem, a jedną z sióstr. Kolejnym, interesującym odcinkiem jest odcinek 13 o pechowym piątku trzynastego z fantastycznie wykorzystanym, istotnym pechem tego dnia. Mogę wam ręczyć, że dla sióstr Halliwell był szczególnie... pechowy. Następny w kolejce jest odcinek 17, gdzie powracamy z czarodziejkami do lat 70' i ich dzieciństwa. Muszę wam przyznać, że przy malutkiej Piper po prostu wymiękłam. Była słodka - naprawdę. Ostatnim, szczególnie lubianym przeze mnie odcinkiem tego sezonu był odcinek przedostatni - 21, a pokochałam go ze względu na dwa czynniki:\n1) LEO! I smutne, smutne sytuacje...\n2) Zamiana mocy! Przykro mi, że nie rozpiszę się jakoś więcej, ale nie będę wam psuć radości oglądania. :)\nNa podsumowanie, może dodam, iż było naprawdę niewiele nużących odcinków, a jeśli już takowe się zdarzały, to jednak prześwitywały przez nie, ciekawe wątki i rozwiązania. Z serialem i bohaterkami możemy się naprawdę niesamowicie dobrze bawić. Zdarzały się sytuacje gdzie po prostu uśmiechałam się do ekranu jak idiotka.\nW każdym razie! Mam nadzieję, że moja recenzja w jakiś sposób sprawiła, że zainteresowaliście się serialem, ponieważ fanatykom takich magicznych i zakręconych sytuacji, może się ona naprawdę niesamowicie spodobać. Osobiście, szczerze mogę wam powiedzieć, że serial jest jednym z moich ulubionych i nie sądzę, bym kiedykolwiek zmieniła swoje zdanie na jego temat.\nJeśli zaś miałabym wystawić ocenę pierwszemu sezonowi...\nJak tu ich nie kochać? <3 Leo&Piper\nAutor: Le Sherry o 23:56


Rekord Guinnessa z RMF FM2\nMistrzostwa Europy w siatkówce mężczyzn rozpoczynają się w sierpniu i mają miejsce w Polsce. To powód, dla którego Słuchacze RMF FM będą próbowali pobić rekord Guinnessa w jednoczesnym odbijaniu piłki do siatkówki.\nWielka akcja RMF FM w Krakowie!\nNa Rynku Głównym w czwartek, 24 sierpnia, o godzinie 12:00 będzie miała miejsce próba pobicia rekordu Guinnessa w jednoczesnym odbijaniu piłki do siatkówki. Dotychczasowy, oficjalny rekord został ustanowiony przez 299 osób.\nDla pierwszych 2000 uczestników stacja rozda koszulki i piłki MIKASA w barwach RMF FM. Zgodnie z wymogami postawionymi przez Guinness World Records® w Londynie, każdy uczestnik musi utrzymywać piłkę w powietrzu przez co najmniej 10 sekund. Szczegóły dotyczące zasad akcji oraz konkurs z nią związany znajdują się tutaj.\nW biciu rekordu RMF FM pomogą sławni ludzie sportu oraz muzyki:\n- Paweł Papke: wybitny polski siatkarz, wielokrotny reprezentant Polski w piłce siatkowej mężczyzn. Od 2015 do 2016 prezes Polskiego Związku Piłki Siatkowej.\n- Waldemar Wspaniały - polski siatkarz, reprezentant Polski, trener.\n- Antek Smykiewicz - wokalista.\n- Piotr Kupicha z zespołu Feel.\n- Adrianna Palka - trenerka fitness.\nZ kolei na specjalnej podstronie rmf24.pl można znaleźć najważniejsze informacje w raporcie dotyczącym Eurovolley – Mistrzostw Europy w siatkówce mężczyzn.


Nie mówię w tym samym języku co ty. #Drinny: stycznia 2017\n- Czy ja wiem… Może być zabawnie, prawda?\n- Zabawnie? Zabawnie… - Ginny prychnęła głośno, nie mogąc uwierzyć, że słyszy coś tak absudalnego. – Hermiono, czy ktoś ostatnio był może tak miły, aby ci wytłumaczyć znaczenie tego słowa?\n- Nie bądź marudna. Chodzi mi o to, że nie zawsze będziesz miała okazje ważyć tego typu eliksiry. – Dziewczyna uniosła wysoko brew. – Daj spokój, ile znasz ludzi, którzy legalnie tworzyli Veritaserum?\n- Może masz rację – westchnęła Weasley. – Nie ciesz się tak. Może masz rację. Malfoy mnie zniszczy. A ja go zamorduję. I pójdę do Azkabanu. I całą moją edukacje szlag trafi.\n- Chyba przesadzasz. Istnieję pewna taka możliwość… - Hermiona zacięła się na chwilę. – Że może w jakiś sposób dogadasz się z-\n- Nawet tego nie kończ! Nie, nie, nie. To oślizgły, głupi, durny kretyn. Sama dobrze o tym wiesz.\nBrązowowłosa jedynie wzruszyła ramionami.\nGinewra nie odpuściła. Postawiła sobie za cel, aby ktoś jej dzisiaj współczuł. Zdecydowała, że znajdzie kogoś, kto zapłacze nad jej losem, choćby miała być to ostatnia rzecz w jej życiu. Na szczęście sposobność sama się trafiła, gdy Harry postanowił przypomnieć dziewczynie o umówionym wcześniej spotkaniu, na którym mieli wspólnie ćwiczyć zaklęcia.\n- Nie dam dzisiaj rady – jęknęła Ginny, chowając twarz w dłoniach, całą nieszczęśliwa.\n- Coś się stało? – Harry zmarszczył brwi, klepiąc delikatnie dziewczynę po ramieniu i nie do końca wiedząc co ma ze sobą począć.\n- Tak… Będę zawierała pakt z szatanem. Mam dzisiaj pracować. W lochach. Z Malfoyem.\n- No to się porobiło. – Potter rozszerzył szeroko oczy. - Jak będzie trzeba to gryź, kop i szybko zwiewaj.\n- Tak mam plan – Ginny roześmiała się histerycznie, dając do zrozumienia, że to się może nie udać.\n- A w razie awarii chętnie mu wytłumaczmy z Ronem jak ma się zachowywać – chłopak pokiwał gorliwie głową, chociaż dziewczyna stwierdziła, że byłby to ostatni, desperacki krok, na który by się zdecydowała, chociaż świadomość, że ma kogoś po swojej stronie podniosła ją na duchu.\nGdy kierowała się ku najniższym poziomom szkoły, czuła się, jakby szła na ścięcie, mimo, że nie powinna aż tak przejmować się swoim sam-na-sam z Malfoyem. Uderzyła ją świadomość, że nigdy nie odwiedzała tych okropnych korytarzy częściej, niż w ostatnim miesiącu. Było w nich chłodno i wilgotno, a Ginny uważała, że tylko ostateczny frustrat zgodziłby się dobrowolnie zamieszkać w takim miejscu.\n- Ale masz okropne włosy – westchnął Malfoy na powitanie, patrząc na nią z oburzeniem oraz marszcząc brwi. Nie mógł uwierzyć, że Gryfonka, mimo poplątanych zarośli na głowie może się komuś fizycznie podobać. Całokształt mógł być nawet przyzwoity, ale biorąc po uwagę poszczególne wartości i jej pochodzenie chłopakowi było żal ludzi, którzy w ogóle biorą ją pod uwagę.\n- Daj spokój – dziewczyna nadęła policzki. – Zachowujesz się, jakbyś próbował przekonać sam siebie, że jestem odpychająca, mimo, że w głębi duszy możesz czuć inaczej.\n- Jakiej duszy? – sapnął się chłopak, odbijając irytację na ostrych rysach twarzy.\n- Słuszna uwaga… - mruknęła Ginny i wypakowała swoje przyrządy. Draco z politowaniem spojrzał na jej stary, zardzewiały kociołek. Otrzymany zapewne po jednym ze starszych rudzielców, albo komnaty rzeczy dla ludzi... ubogich.\n- Będziemy korzystać z moich przyborów – stwierdził i odsunął jej instrumentaria, wyjmując swoje. Nowe, błyszczące i drogie.\n- Jak wolisz – dziewczyna wzruszyła ramiona, a jego zaczęła irytować ta obojętność.\nMozolnie zabrali się do pracy, co jakiś czas rzucając wzajemne oblegi. Ku zaskoczeniu obojga, kooperacja wychodziła im sprawnie, a tego nawet Malfoy nie mógł zignorować, niezależenie od tego jak bardzo się starał. Przez chwilę przyglądał się jak dziewczyna umiejętnie operuje rękami, jego uwagami, swoimi ripostami i otoczeniem. Poczuł irytację na myśl, że do niewielu rzeczy mógłby się przyczepić.\n- Tnij to ostrożniej – mruknął, patrząc jak perfekcyjnie sieka korzonki, czując, po prostu czując, że za coś musi ją skarcić.\n- Wiem jak to robić. – Dziewczyna zmrużyła oczy, próbując wyglądać złowrogo. Chłopak stwierdził, że musi się jednak jeszcze wiele nauczyć, ponieważ jej próby wychodziły raczej marnie i prędzej im było do urokliwie żałosnego efektu, niż groźby.\n- Teraz potrzebny jest wyciąg z jastrzębia – westchnął po chwili, nie drążąc poprzedniego tematu i zaczął wykonywać przykazanych trzydzieści siedem obrotów, nie do końca potrafiąc się skupić.\n- Z jastrzębia? Ohyda. – Dziewczyna wykrzywiła usta w wyrazie obrzydzenia, ale skierowała się w stronę półki po odpowiedni składnik. Na usta Malfoya wpłynął niemal niezauważalny ironiczny uśmiech, gardzący jej delikatnością.\nNie przewidział, że problematyczne mogło okazać się to, że jak już Ginny wcześniej zauważyła, los nie idzie z nią na bakier, a tym razem nie pozwolił donieść miseczki do celu. Dziewczyna potknęła się o torbę leżącą na ziemi, a cała formalina znalazła swe miejsce na szacie chłopaka. Jego twarz momentalnie wykrzywił grymas złości, a Gryfonka miała wrażenie, że właśnie wyczerpała wszelkie pokłady cierpliwości Ślizgona.\n- Czy musisz być taką pokraką? – spytał powoli, odwracając się w jej kierunku. Dziewczyna instynktownie cofnęła się o krok, ale ku jej uldze, w cichą odpowiedź wkradła się stalowa nuta:\n- O przepraszam, nie zrobiłam tego celowo.\n- Mogę być dla ciebie autorytetem, powinnaś być wdzięczna, że możesz się ode mnie czegoś nauczyć – krzyknął chłopak ze złością i strząsnął maź z rękawa, chwaląc w duchu matkę, że wyposażyła go w kilka kompletów szat. W tych kwestiach nigdy nie zawodziła.\n- Prawdziwy autorytet posiada ten, kto nigdy nie musi podnosić głosu – mruknęła Ginny, odsuwając się jeszcze bardziej od rozwścieczonego Malfoya.\n- Piękna mądrość, gratuluję – warknął ten w odpowiedzi i przeszył ją spojrzeniem. – Chyba zapiszę to sobie w moim notesie złotych myśli.\nGinny miała wrażenie, że coś mocno ściska ją w żołądku. Oczy Malfoya miały w sobie hipnotyzującą szarość, ale po ostatniej uwadze i tak mimowolnie kącik jej ust wystrzelił delikatnie do góry.\nDziewczyna usiadła na krześle, mając wrażenie, że ta sytuacja wyczerpała zasoby jej siły. Już prawie sądziła, że nie będzie tak źle, że może coś wyjdzie z tych zgubnych zajęć. Przyłożyła palce do czoła, zaciskając oczy i przeklinając w duchu samą siebie za głupią nadzieję. Draco rzucił jej nieprzeniknione spojrzenie, którego dziewczyna nie miała możliwości zobaczyć.\n- Odrobina szacunku i pokory, a może coś z tego wyjdzie Weasley – ku swojemu i jej zaskoczeniu mruknął chłopak, zdejmując z siebie brudną szatę i pakując porywczym gestem porozrzucane rzeczy do torby.\n- Zdajesz sobie sprawę z tego, że to by musiało działać w obu kierunkach? – prychnęła Ginny i złapała za najbliższą książkę, aby czymś zająć ręce.\n- Owszem – rzekł Malfoy i wypadł z pomieszczenia, bez słowa pożegnania.\nGinny dopiero po chwili zorientowała się, że odpowiedź wcale nie była ani przecząca, ani złośliwa i że wedle wszelkich znaków na niebie i ziemi mogło być dzisiaj gorzej.\nGdy tego samego dnia Weasley przemierzała korytarz, mocno rozmyślając nad tym kiedy po raz kolejny powinna pojawić się w laboratorium, poczuła szarpnięcie na ramię.\n- Pochwal się, nie było tak źle! – powiedział śpiewnie Blaise, doganiając dziewczynę.\n- Ten entuzjazm cię kiedyś zabije – burknęła Ginny, kręcąc głową.\n- Więc umrę szczęśliwy, idąc za twoim przykładem.\n- To niepoprawne – Ginny zaśmiała się lekko, odwracając delikatnie głowę w kierunku chłopaka. Niektórzy uczniowie spod znaku węża, w rozsądnych ilościach, byli nawet znośni.\n- Słyszałem, że go ubrudziłaś. Słowo daję, był święcie oburzony – parsknął Zabini i spojrzał w przestrzeń, jak gdyby przywoływał w głowie miłe wspomnienie.\n- Najlepszym się zdarza – żachnęła się dziewczyna, machając ręką, niczym próbując coś od siebie odgonić. – A poza tym przekaż swojemu przyjacielowi, że nie mogę dzisiaj wieczorem wpaść. Chyba, że po kolacji, ponieważ wcześniej mam zajęcia.\n- No i pięknie. Jesteś z siebie dumna? – wybuchnął na tę informacją Blaise. Pół żartem, pół serio. – A mogło być tak dobrze. A teraz znów go zdenerwujesz.\n- Chyba sobie kpisz – wysyczała Ginny, przyśpieszając kroku, aby nie iść równo z chłopakiem, który momentalnie wyprowadził ją z równowagi.\nGinny aż opuściła widelec będąc zaskoczona piękną, puszystą sową, która wylądowała przed nią, podczas śniadania.\n- Kto do ciebie napisał? – wychylił się zaraz Ron, który natychmiast został zestrofowany przez Hermionę. Weasley nawet nie fatygowała się z odpowiedzią, ponieważ nie oczekiwała w najbliższym czasie żadnego listu. Przez myśl przeszedł jej Charlie, ale on zawsze i bez wyjątku przysyłał tego samego Puchacza.\nDziewczyna powoli odczepiła, bardzo - na pierwszy rzut oka - gustowną papeterię, delikatnie przesuwając po niej palcami. Momentalnie wyczuła ciepło na policzkach, spowodowane przeświadczeniem, że ktoś się w nią wpatruję. Poderwała głowę w górę i natychmiast napotkała nieprzyjemny, przewiercający wzrok. Westchnęła cicho i wstała od stołu.\n- Od kogo to? – ponowił pytanie Ron, mimo uciszającego spojrzenia swoich przyjaciół.\nGinny wzruszyła ramionami, żegnając się z współdomownikami i wychodząc poza obręb obserwujących ją osób.\nPismo na kopercie było staranne, niemalże kaligraficzne. Dziewczyna była zaskoczona widząc podpis składający się z imienia i nazwiska. Malfoy to zawsze był Malfoy i nigdy nawet przez myśl jej nie przeszło, że chłopak rzeczywiście może mieć imię, z którego korzysta.\nWieczorem Ginny była bardzo usatysfakcjonowana zajęciami z zaklęć i uroków. Piękna dodawał im dodatkowo fakt, że ze Ślizgonów trafił im się jedynie Nott, a on ze swoją mrukliwością i brakiem potrzeby wszczynania awantur był naprawdę strawny. Całą obecną piątką od razu przeszli do zajęć praktycznych, więc odetchnęli z ulgą widząc, że nie czeka ich kolejna lekcja organizacyjna.\nWalcząc dwójkami, co jakiś czas się zamieniali, a osoba bez pary miała obserwować pojedynki i zauważać błędy pozostałych. Teodor Nott w swoich wypowiedziach był praktyczny, konkretny i nie odczuwał pokusy dorzucania nadmiernych złośliwości.\nGinny doszła do wniosku, że tiara zdecydowania pomyliła się przy przydziale, a cała czwórka Gryfonów aż przystanęła na chwilę, gdy chłopak odchodząc rzucił do nich słowa pożegnania.\n- Wow – szepnął Neville, który nie raz miał nieprzyjemność doświadczać drwin i okrutności ze strony uczniów spod znaku Węża i nie spodziewał się jakiejkolwiek odmiany po siedmiu latach tych samych rytuałów.\nGinny złapała Harry’ego za nadgarstek patrząc na godzinę, którą pokazywał jego zegarek. Wskazówki jednak były bezlitosne i nie poruszyły się nawet o minimetr.\n- Od dawna nie działa – wzruszył ramionami chłopak, a delikatna czerwień wpłynęła na jego policzki.\n- Jest dwudziesta trzydzieści – mrukną Neville, podwijając rękaw.\nDziewczyna podskoczyła lekko i pędem pobiegła do Wielkiej Sali łapiąc jakąkolwiek kanapkę, aby następnie zbiec do lochów i chociaż odrobinę zmniejszyć spóźnienie dotyczące spotkania, w stosunku którego została postawiona przed faktem dokonanym.\nI może, może, gdyby się odwróciła zobaczyłaby rozbawione spojrzenie, którym uraczył ją Draco Malfoy, spokojnie jedzący kolację.\nPrzed wejściem do Sali Ginny przystanęła na kilka chwil, aby wyrównać oddech. Nie chciała tam wejść czerwona z wysiłku oraz rozczochrana, aby nie dać Malfoyowi kolejnych powodów do narzekania na jej niechlujny wygląd.\nZ rozmachem otworzyła drzwi, aby przekonać się, że laboratorium jest… puste. Dziewczyna prychnęła cicho i opadła na fotel, który ku jej zdziwieniu, pojawił się w kącie. Już wczoraj w duchu narzekała, że posiadłości Ślizgonów są chłodne i odpychające, podczas, gdy w Gryffindorze królowało ciepło połączone z miłym wystrojem wnętrz. To była naprawdę dobra odmiana.\n- Będę samodzielna – mruknęła po chwili, nakazując sobie zachowanie spokoju. Nie wiedziała skąd przeświadczenie, że Malfoy okaże się obowiązkowy, ale podniosło ją na duchu to, że tak szybko zderzyła się z rzeczywistością. Dało jej to możliwość, aby śpiesznie zaakceptować spodziewaną prawdę.\nZerknęła na bulgoczący kociołek uświadamiając sobie, że dzisiaj skorzysta z własnych przyborów, skoro chłopak poprzedniego dnia w amoku zabrał swoje. Skrzętnie zabrała się do pracy.\nMinęło ponad pół godziny, zanim Draco leniwie wkroczył do pomieszczenia. Ginny zmrużyła oczy, ale postanowiła nie odzywać się pierwsza. Chłopak, także nie znalazł odpowiednich słów powitania. „Cześć” wydawało mu się tutaj nie na miejscu.\nRozpakował się w ciszy i bez trudu odgadł na której pozycji przepisu jest ta mała Weasley. Dziwnie było na nią patrzeć widząc skupienie na dziecinnej twarzy. Zdawała się w ogóle nie przejmować jego obecnością i bez mrugnięcia okiem odhaczała kolejne punkty. Draco nie pozwolił zbyt długo kluczyć myślom i podkręcił ogień do wymaganych dwustu czterdziestu ośmiu stopni.\n- Spóźniłeś się – mruknęła w końcu dziewczyna po prawie godzinie wspólnego milczenia.\n- Wydawało mi się, że przynajmniej w jednym jesteśmy zgodni – że nie musimy ze sobą rozmawiać – sarknął się chłopak. – Czy to nie ty przekazałaś Blaise’owi, że nie zamierzasz pojawić się na czas?\n- O – dziewczyna rozszerzyła na chwilę usta, a na jej policzki wkradł się kolor. – Dał mi do zrozumienia, że nie weźmiesz tego pod uwagę.\n- Może następnym razem warto dowiedzieć się u źródła? – rzekł niezadowolony, by po chwili zrugać się za tę propozycję. Tylko tego brakowało, aby ktoś zobaczył jak rozmawia na korytarzu z tą małą zdrajczynią krwi.\n- Tego chcesz? – warknęła, opierając dłonie o biodra. – Pogawędek między lekcjami? Zostańmy przy listach, są lepszą metodą.\nDraco wciągnął szybko powietrze. To on miał wiele do stracenia zadając się publicznie z wielbicielami szlam, nie ona. Ludzie jej pokroju mogli jedynie pomarzyć, że ktoś z taką pozycją zwróci na nich uwagę.\nChłopak potrząsną głową, aby odgonić wzbierającą irytację. Ojciec bardziej, niż dosadnie dał mu do zrozumienia, że ma się zachowywać przyzwoicie.\nDraco nie zdziwił się widząc kolejną paczkę z domu. Matka uwielbiała przysyłać mu wszystko co najlepsze, rekompensując samej sobie to, że syn jest tak daleko od niej. Żyła po to, żeby go uszczęśliwić. Nie spodziewał się jedynie dorzuconej karteczki od ojca, który – jak sam nieraz ostentacyjnie stwierdzał – nie zamierza brać udziału w tym bzdurnym rytuale. A jednak uznał za konieczne przypomnienie mu, że ma brać udział w tej całej farsie Dumbledore’a, na tej krótkiej notatce nie zawierającej żadnego innego słowa.\nBardziej z konieczności, niż z jakiegokolwiek innego powodu, porzucił swą hardość.\n- Powinniśmy ustalić regularne godziny spotkań – rzekł powoli, panując nad neutralnością swojego głosu.\n- Dobrze – postanowiła Ginny, dając subtelnie do zrozumienia, że ma tu prawo decyzji.\n- Więc? – syknął chłopak, zastanawiając się czy ona specjalnie testuje jego cierpliwość i czy zdaje sobie sprawę z tego jak niewiele mu jej pozostało.\n- Więc co? – westchnęła Weasley. – Musimy porównać swoje plany, zajęcia… i treningi. Będziemy w kontakcie.\nPo ostatnim słowie wykrzywiła usta w ironicznym uśmiechu. Draco miał ochotę ją przekląć za tak jawną bezczelność. Dziewczyna była idealną Gryfonką – irytującą, odważną i niedorzeczną, a to było najgorsze z możliwych połączeń.\nJej własna głupota wpakuje ją kiedyś w niewyobrażalne kłopoty, przeszło mu przez myśl, po czym przypomniał sobie Komnatę Tajemnic.\nNo tak, już raz wykazała się wyjątkowym ograniczeniem, pomyślał zaraz, odczuwając przyjemność.\nI jak zwykle, jak zawsze rudzielcy wyszli z tego cało, dodał sam sobie ze znużeniem, zamykając oczy ze świadomością, że ostatnio prowadzi zbyt dużo wewnętrznych dialogów.\nDopiero pod Wieżą Gryfonów, Ginny poczuła jak opuszcza ją napięcie, a mięśnie się rozluźniają. Nie przypuszczała, że była aż tak spięta, ale przebywanie w jednym pomieszczeniu z tym chłopakiem wykańczało jej nerwy. Ciężko było określić jaki akurat będzie miał humor i kiedy przyjdzie jej usłyszeć przykrą uszczypliwość.\nI nawet przed samą sobą postanowiła nie przyznawać, że tak naprawdę było całkiem… przyzwoicie.\n- Bardzo źle? – jęknął ze współczuciem Colin, gdy chwilę później usadowiła się na dywanie obok fotela, w którym odrabiał Transmutację.\n- Znośnie – odpowiedziała, wykręcając nerwowo palce niezadowolona z tego, że tak bardzo zaczęła wszystko przeżywać.\n– Żyję, prawda? – zaśmiała się po chwili nieudolnie, przejeżdżając rękami wzdłuż ciała, jakby się chłopakowi prezentowała.\n- A to jak wiemy, jest nie lada wyczynem – stwierdził Creevey, wyszczerzając zęby w uśmiechu, a tym samym uśmiechem dopowiedziała mu Ginny.\nPo krótkiej rozmowie na niezobowiązujące tematy Weasley postanowiła bez zwłoki spisać swoje obowiązki, aby określić, które dni ma wolne od zajęć.\nNiezajętych wieczorów nie wyszło wcale wiele i szczerze wątpiła, aby Malfoy się do nich dopasował. Siedziała razem z Colinem przez następną godzinę, w atmosferze, którą tak bardzo ceniła, po czym doszła do wniosku, że dłużej nie może zwlekać i warto odwiedzić Sowiarnie, zanim nadejdzie cisza nocna. Niespiesznie kierowała się do celu, nie mogąc uwierzyć, że ten rok szkolny jest aż tak skomplikowany. Ceniła sobie spokój ducha i pewność wydarzeń, a aktualnie niewiele miała z nimi do czynienia.\nGdy wspinała się na drugą kondygnację, wiedząc, że tam odpoczywają sowy poruszające się w obrębie szkoły, była tak zaskoczona spotkaniem twarzą w twarz z Nottem, że potknęła się o ostatni stopień i tylko szybki refleks chłopaka sprawił, że pozostała w pionie, po tym gdy przytrzymał ją za łokieć.\n- Dzięki – szepnęła poruszona, czując szybkie bicie serca i pomyślała, że Ślizgoni powodują ostatnio nadmiar emocji w jej organizmie. A to niezdrowie.\n- Uważaj – mruknął ten jedynie w odpowiedzi i sprawnie ją wymijając opuścił pomieszczenie. Zaraz za nim zrobił to samo Malfoy, nawet nie zaszczycając Gryfonki jednym spojrzeniem, a Ginny dziękowała losowi za to, że nie na niego przyszło jej wpaść.\nDziewczyna zamknęła na chwilę oczy, zastanawiając się skąd te wszystkie uczucia i pokręciła głową zdegustowana. Oni stali się zbyt… ludzcy. A to musiał być jakiś podstęp, w który nie zamierzała się wplątać.\nMoże jestem chora?, pomyślała szybko, modląc się w duchu, aby była to prawda. Przyłożyła rękę do czoła, ale nie wyczuła podwyższonej temperatury i ze zrezygnowaniem przywołała małą, uroczą płomykówkę.\nDraco przy śniadaniu parsknął na widok dziecięcego pisma Ginny, dochodząc do wniosku, że naprawdę wszystko jest w niej niepoważne. Pansy próbowała zajrzeć mu przez ramię, aby zobaczyć dlaczego list wywołał jego wesołość, ale skutecznie odwrócił się do niej plecami.\nCzuł się, jak gdyby robił coś nieprzyzwoitego, niepoprawnego, mimo, że wykonywał jedynie przykry obowiązek. Zerknął szybko w stronę stołu Gryfonów, bojąc się, że dziewczyna mogła zauważyć ten uśmiech, ale ku jego uldze była zbyt zajęta rozmową z tym swoim dziwnym przyjacielem, Colinem i nawet nie patrzyła w tę stronę. Przekazał zapiski Blaise’owi, wiedząc, że i on będzie musiał wkrótce pracować wraz z nimi, a Parkinson aż wychodziła z siebie próbując zerkać jakie to wspólne tajemnice mogą mieć jej współdomownicy. Draco warknął, że ma się odczepić, a ta obrażona zaczęła wyżalać się współlokatorce siedzącej obok.\nTak było zawsze. Na jego nieszczęście Pansy nigdy nie obrażała się długo i mógł się założyć o całe swoje złoto, że już przed pierwszą lekcją będzie się do niego łasić. Poczuł obrzydzenie na tę myśl i w duchu pochwalił wszystkie kobiety, które posiadały dla siebie jakikolwiek szacunek.\nTo jasne, zdarzało mu się korzystać z męczącego towarzystwa tej durnej dziewczyny, wiedząc, że może pozwolić sobie na co chce, ale nie znaczyło to, że ona ma prawo wtrącać się w jego życie. Że są ze sobą w jakichkolwiek bliższych stosunkach.\nDraco odpisując Ginny jeszcze tego samego dnia, nie mógł uwierzyć, że to robi. Gdyby była kimkolwiek innym, gdyby należała do innej rodziny, mogliby podejść do siebie na korytarzu i ustalić szczegóły.\nA raczej ona podeszłaby do niego, ponieważ nikt z rodu Malfoyów nie zniżał się do biegania za ludźmi.\nAle nie zrobiłaby tego, przeszło mu przez myśl i zezłościł się na ten upór, który w sobie nosiła. Była głupia i nie zdawała sobie sprawy z powagi klasy i stylu, który sobą reprezentował. Nie zdawała sobie sprawy w jakich miejscach bywał, jakich ludzi poznał i gdzie był zapraszany.\nTego chcesz? Pogawędek między lekcjami? Zostańmy przy listach, są lepszą metodą.\nŻałosne, że to on rozważał zwykłą rozmowę, podczas, gdy Wesleyówna broniła się przed tym, aby oznajmić światu, że ma z nim cokolwiek wspólnego. Jego rodzice sami nakazali mu utrzymywać kontakt z tą bandą idiotów, ale w szkole wywołałoby to niemałe poruszenie.\nMają swój sekret. Wraz z Gryfonami mają swój sekret i chyba żadna inna świadomość nie mogła być tak okrutna i dołująca.\nGdy następnego dnia po raz kolejny przy śniadaniu Ginny dostała tak elegancki list, jej brat postanowił, że za wszelką cenę dowie się kto tak nagle zainteresował się jego siostrą. Nawet Harry i Hermiona okazali ponadprzeciętną ciekawość, ale dziewczyna ich zignorowała, bawiąc się kopertą.\n- Skąd ten list? – zapytał szybko Ron, unosząc w górę brwi. Ginny zaśmiała się lekko, głaszcząc sowę, która przyjacielsko dziobnęła ją w palec:\n- Nie twoja sprawa – mruknęła cicho, ale dobitnie, aby ten nie drążył tematu.\n- Jakiś chłopak? – Ron nie potrafił przestać, mimo, że bardzo często zbliżał się do niebezpiecznej granicy, o której nieprzekraczaniu Ginny tak często mu mówiła.\n- Może… – dziewczyna wyszczerzyła zęby, wiedząc, że zirytuje tym swojego brata. Nie lubiła, gdy wtrącał się w jej sprawy i wydawało się, że nigdy nie zaakceptuje tego, że ona ma własne życie, które nie powinno go interesować.\nDraco i Blaise z zaciekawieniem oglądali to przedstawienie. Malfoy krzywił się na myśl, że ta gówniara głaszczę właśnie jego sowę, której ewidentnie wcale to nie przeszkadzało i doszedł do wniosku, że będzie musiał wytłumaczyć temu głupiemu futrzakowi jakie panują zasady. Na szczęście Puchacz był nowy, a Draco konsekwentnie odprawiał go do Sowiarni, nie chcąc narażać się na bród w dormitorium, więc nikt nie mógł się nawet domyślać do kogo należy.\nA jednak jakiś głos w jego głowie śmiał się na myśl, że z tą małą dziewczynką łączy ich coś o czym Rudzielec nie ma pojęcia i bawią się swoim sekretem, o który ten tak bardzo zabiega.\nW duchu pochwalił sam siebie za to, że nie użył rodowej papeterii, ponieważ wrzaski tego rudego kretyna przyciągały uwagę coraz większej ilości ludzi, a część populacji jego domu bez wątpienia rozpoznałaby charakterystyczny znak Malfoyów znajdujący się na jego każdej pieczęci. Bo rozpoznała na pewno wartość papieru i poziom korespondencji, widział to po ich wymienianych szeptach i ukradkowych spojrzeniach dziewcząt. One od dziecka miały wpajane poprawne zasady funkcjonowania i obycia w świecie i z całą mocą potrafiły docenić coś tak gustownego.\nZabini za to świetnie się bawił, będąc wtajemniczonym w coś, o czym większość nie miała pojęcia. Straszy Weasley aż się prosił o to, aby zdradzić mu ten sekret i uświadomić, że do jego małej siostrzyczki wypisuję nie kto inny, niż sam naczelny zły człowiek Hogwartu.\nI mimo, że Ron tak naprawdę nie krzyczał, to niemalże wszyscy uczniowie uwielbiali intrygujące historię, dlatego bez skrępowania odwracali głowy w kierunku rudego rodzeństwa.\nGinny zaczerwieniła się lekko i postanowiła jak najprędzej schować list do torby i opuścić Wielką Salę, aby pozbyć się natrętnych spojrzeń i nie prowokować żadnych dyskusji.\nMalfoy zastanawiał się przez chwilę czy ta dziewczyna chociaż raz nie mogłaby sobie odpuścić odbijania wszystkich uczuć na twarzy, ale po dłuższej chwili doszedł do wniosku, że wcale go to nie obchodzi i wrócił do przerwanego śniadania\nDraco Malfoy + Drinny + Ginny Weasley + Rozdział 5


Inwestycja na Jasnej - Tygodnik Płocki - Portal - Płock - Wiadomości - Zdjęcia\nW październiku Miejskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego będzie miało gotowy projekt i pozwolenie na budowę budynku z lokalami mieszkalnymi i usługowymi przy ulicy Jasnej. Obiekt stanie w miejscu dawnej przychodni lekarskiej.\n– Zgodnie z deklaracjami budynek po przychodni został już rozebrany, a teren został przygotowany pod inwestycję. Dysponujemy także koncepcją. Aktualnie jest przygotowywany projekt obiektu, czym zajmuje się Mazowieckie Biuro Projektów Mapro. W październiku będziemy dysponowali projektem i pozwoleniem na budowę. Oznacza to, że jeszcze w tym roku będziemy mogli ogłosić przetarg na wykonanie inwestycji – mówi prezes MTBS Mirosław Kłobukowski.\nW budynku będzie 17 mieszkań jedno- i dwupokojowych o powierzchni od 28 do 48 m kw. Jedno z mieszkań będzie przeznaczone dla osoby niepełnosprawnej. W garażu podziemnym pod budynkiem będą 34 miejsca postojowe. Na parterze obiektu znajdą się lokale usługowe o powierzchni około 630 m kw. Zostaną przeznaczone przede wszystkim na gabinety lekarskie.\n– Będzie to nowoczesny obiekt, dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Zakończenie inwestycji planujemy na 2012 rok – dodaje Mirosław Kłobukowski. Nowy budynek MTBS przy ulicy Jasnej zostanie wybudowany przy udziale przyszłych najemców lub w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.\n– Rozważamy jeszcze jedną możliwość. Być może w porozumieniu pomiędzy MTBS i Płockim Zakładem Opieki Zdrowotnej zostanie utworzona spółka prowadząca przychodnię podstawowej opieki medycznej. Nasza spółka dysponuje lokalami użytkowymi oraz terenami inwestycyjnymi nie tylko przy Jasnej, ale także na Podolszycach Północ i Południe, gdzie mogą powstać kolejne przychodnie – zdradza Mirosław Kłobukowski. (jac)\nPłock Wiadomości\t2010-08-11


SPRAWY BIEŻĄCE :: Jak uwolniliśmy Kraków od czerwonoarmistów\nJak uwolniliśmy Kraków od czerwonoarmistów\nWysłany: Sro Lis 13, 2013 12:51 pm Temat postu: Jak uwolniliśmy Kraków od czerwonoarmistów\nWażny tekst Jerzego Bukowskiego!\nJak uwolniliśmy Kraków od czerwonoarmistów\nKraków zawsze był miastem, w którym idee niepodległościowe krzewiono w sposób równie zdecydowany jak rozsądny. Panująca w podwawelskim grodzie patriotyczna atmosfera przekłada się na konkretne pomysły i rzeczowe działania, w których chodzi o zrealizowanie zamierzonego celu, a nie o danie upustu narodowej tromtadracji.\nZgodnie z tymi zasadami doszło również do przeniesienia pomnika Armii Czerwonej i otaczających go kilkunastu grobów krasnoarmiejców spod Barbakanu na wojskową kwaterę cmentarza Rakowickiego. Znaczący udział miały w tym dziele Porozumienie Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie oraz klub "Naród-Państwo-Niepodległość".\nJak doszło do tego wydarzenia?\nKiedy tylko późną wiosną 1990 roku wybrano pierwszą demokratyczną Radę Miasta Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa, przystąpiła ona do dekomunizacji przestrzeni publicznej w całej gminie. Powołano w tym celu specjalną podkomisję, na której czele stanął niezwykle energiczny radny Konfederacji Polski Niepodległej Ryszard Bocian. Był on człowiekiem bezkompromisowym i dlatego już wkrótce zniknęły z pejzażu duchowej stolicy Polski sławiące komunistycznych bohaterów i ich organizacje pomniki, tablice, nazwy ulic, placów oraz instytucji publicznych.\nDziałanie tej podkomisji spotkało się z dużym uznaniem krakowian oraz podziwem, a nawet zazdrością samorządów wielu polskich miast, w których eliminacja reliktów minionego ustroju nie przebiegała tak szybko i sprawnie, co wynikało z różnych przyczyn, najczęściej politycznych, motywowanych obawą przed ewentualną reakcją Sowietów.\nAle i w Krakowie nie udało się doprowadzić tej sprawy do samego końca. W samym centrum miasta, na początku Drogi Królewskiej, tuż obok Barbakanu znajdował się mini cmentarz żołnierzy Armii Czerwonej, w którego centrum stał betonowy pomnik. Takie monumenty Sowieci zainstalowali po II wojnie światowej w wielu "wyzwolonych" przez siebie krajach, z upodobaniem lokując je w prestiżowych miejscach, aby tym bardziej upokorzyć zmuszonych do codziennego przechodzenia obok nich zniewolonych obywateli państw należących do obozu socjalistycznego.\nChociaż w połowie 1990 roku pod Wawelem rządzili już nie tylko radni wyłącznie z list Komitetu Obywatelskiego "Solidarności" (73) i KPN (2), ale także mianowany przez premiera Tadeusza Mazowieckiego wojewoda Tadeusz Piekarz, to jednak pojawiły się poważne problemy z grobami i pomnikiem spod Barbakanu.\nÓwczesnemu rządowi bardzo zależało na utrzymywaniu jak najlepszych stosunków z istniejącym jeszcze Związkiem Sowieckim i dlatego sprawa przeniesienia tej nekropolii zaczęła się niepokojąco przeciągać, co budziło zrozumiałe zdziwienie licznych i prężnych pod Wawelem środowisk patriotycznych. Na ich pytania wojewoda krakowski oraz prezydent miasta (funkcję tę pełnili w omawianym okresie kolejno profesor Jacek Woźniakowski, mecenas Krzysztof Bachmiński i inżynier Józef Lassota) nieodmiennie odpowiadali, że jest to sprawa władz państwowych, dyplomatycznie skomplikowana, a politycznie dyskretna i jej zbyt intensywne nagłaśnianie może doprowadzić do niepotrzebnych zgrzytów.\nCzas płynął, rozpadł się Związek Sowiecki, Krakowem rządzili nowi ludzie, a kompetencje dotyczące przenoszenia grobów wojennych przeszły z samorządów do władz państwowych. Pretensje o to, że uwłaczający honorowi niepodległej Rzeczypospolitej pomnik nadal stoi w otoczeniu grobów pod Barbakanem kierowano więc już wyłącznie do wojewody.\nSprawa nabrała tempa w 1994 roku, kiedy kilkanaście związków kombatanckich oraz grupujących działaczy patriotycznych młodszych pokoleń utworzyło Porozumienie Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie. Jego sekretarzem został energiczny działacz Federacji Młodzieży Walczącej śp. Robert Bodnar, kierujący klubem "Naród-Państwo-Niepodległość".\nDelegacje obu tych struktur zaczęły domagać się od mającego przecież "solidarnościowy" rodowód wojewody Piekarza rozpoczęcia konkretnych działań w celu przeniesienia sowieckiej nekropolii na pobliski cmentarz Rakowicki. W odpowiedzi padały jednak przytoczone wyżej argumenty wraz z zawoalowaną sugestią, że załatwienie tej sprawy zgodnie z ich postulatami może zaszkodzić urządzeniu polskich cmentarzy w Katyniu i w innych miejscach na "ziemi nieludzkiej", gdzie spoczywały ofiary masowych mordów dokonanych na Polakach przez NKWD po 17 września 1939 roku.\nPOKiN i kluby "N-P-N" nie miały jednak zamiaru rezygnować. Czując moralne wsparcie większości krakowian oraz miejskich radnych, rozpoczęły zakrojoną na szeroką skalę akcję informacyjną w mediach. Jako rzecznik Porozumienia pisałem wówczas mnóstwo listów otwartych i artykułów chętnie publikowanych przez media krajowe oraz polonijne.\nRównolegle postanowiliśmy organizować regularne apele modlitewne pamięci ofiar zbrodni Armii Czerwonej. Termin nasuwał się sam: 17. dnia każdego miesiąca o godzinie 17.00. Przychodziło na nie pod Barbakan wiele osób, które chciały w ten sposób zademonstrować swoją niezgodę na dalsze pozostawanie reliktu komunistycznej przeszłości na Drodze Królewskiej.\nApele wywoływały zainteresowanie dziennikarzy oraz wzmagały presję na wojewodę. Piekarz nie zmieniał jednak swojego zdania, zalecając nam cierpliwość i dając do zrozumienia, że toczą się w owej materii jakieś rozmowy na wysokim dyplomatycznym szczeblu, ale nie wiadomo, kiedy zostaną sfinalizowane.\nKiedy po zwycięstwie Sojuszu Lewicy Demokratycznej w wyborach parlamentarnych w 1993 roku wojewodą małopolskim został mianowany trzy lata później profesor Jacek Majchrowski, nadzieje na przeniesienie pomnika i grobów nieoczekiwanie ożyły. Reprezentant nowego rządu spotkał się z delegacją POKiN i obiecał rozpoczęcie starań o doprowadzenie tej sprawy do końca, chociaż miał trudniejszą sytuację niż jego poprzednik, ponieważ nie było już Związku Sowieckiego i trzeba było prowadzić pertraktacje z władzami czterech powstałych na jego gruzach państw, aczkolwiek nie ulegało wątpliwości, że centrum decyzyjne nadal pozostawało w Moskwie.\nZareagowaliśmy z umiarkowanym optymizmem, ale comiesięczne apele odbywały się w dalszym ciągu. Co więcej, podczas każdego z nich na jednym z drzew wieszaliśmy tablicę z napisem: "Plac Pamięci Ofiar Zbrodni Armii Czerwonej", która oczywiście znikała kilka godzin po naszym odejściu.\nWojewoda Majchrowski przystąpił tymczasem do działania i trzeba powiedzieć, że powoli, ale systematycznie oraz skutecznie prowadził rozmowy z naszym Ministerstwem Spraw Zagranicznych, a za jego pośrednictwem z rządami państw, których obywatele spoczywali pod Barbakanem.\nWiosną 1997 roku zakomunikował nam, że w najbliższym czasie nastąpi ekshumacja szczątków krasnoarmiejców, mimo że przepisy sanitarne dopuszczają taką procedurę wyłącznie w okresie jesienno-zimowym. Na uroczystość przeniesienia grobów i pomnika prof. Majchrowski zaprosił rodziny poległych w styczniu 1945 roku w Krakowie czerwonoarmistów, przedstawicieli władz ich państw oraz duchownych kilku wyznań.\nJuż wkrótce okazało się, że wojewoda dotrzymał słowa i w połowie lipca sprawa nabrała przyspieszenia. Teren odgrodzono, groby otwarto, pomnik zaczęto rozbierać na niewielkie fragmenty, które łatwo było przewieźć na nowe miejsce.\nW dniu uroczystości ponownego pochówku żołnierzy oraz ustawienia monumentu na wojskowej kwaterze cmentarza Rakowickiego pod Barbakanem zjawiło się sporo krakowian, a wśród nich liczni przedstawiciele organizacji, które wieloletnim uporem (ale bez żadnych ekscesów) doprowadziły do tego, że władze państwowe Rzeczypospolitej wykonały swój ważny obowiązek w zakresie polityki historycznej.\nPOKiN i klub "Naród-Państwo-Niepodległość" miały powody do satysfakcji, ale nie poprzestały na niej. Ponieważ Porozumienie działa na terenie całej Małopolski, podjęło starania o podobne jak w Krakowie oczyszczenie innych miast województwa z reliktów komunizmu. Obecnie głównym punktem naszego zainteresowania jest Nowy Sącz, w którego centrum nadal stoi pomnik chwały Armii Czerwonej, a przy nim zbiorowy grób 6 czerwonoarmistów. Aktualny wojewoda małopolski Jerzy Miler (dawny zastępca Piekarza) obiecuje, że stanie się to wiosną przyszłego roku.\ndr Jerzy Bukowski rzecznik Porozumienia Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie\nOstatnio zmieniony przez Administrator dnia Czw Lis 21, 2013 5:27 pm, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sro Lis 13, 2013 12:52 pm Temat postu:\nKomentarz Ryszarda Bociana.\nWreszcie ukazał się precyzyjny rys historyczny krakowskiej walki z\nmaterialnymi reliktami komunizmu w latach 90. w Krakowie.\nZawdzięczamy go błyskotliwemu pióru dra Jerzego Bukowskiego -\nznakomitego uczestnika i znawcy krakowskiej polityki od lat 80. XX wieku.\nBrakuje mi tu m. in. nazwiska Prof. dra Antoniego Leona Dawidowicza -\nradnego pierwszej kadencji R. M. Krakowa, wybitnego uczestnika i\nwspółprzywódcy bojów w samorządzie krakowskim o repolonizację\nkrakowskich ulic i placów, czy ówczesnej radnej Barbary Bubuli, która\nwybierała się z kilofem na pomnik krasnoarmiejca pod Barbakanem.\nAktualnie wielką rolę w walce o likwidację reliktu komunizmu w Nowym\nSączu odgrywa Krzysztof Bzdyl z Krakowa - aktualny Prezes Związku byłych Konfederatow P. N. z lat 1979-89\nP. s. Warto żeby odezwali się inni zaangażowani w sprawę ówczesnych\ndziałań o repolonizację Krakowa - nie tylko w samorządzie, ale i na\nszczeblu rządowym - a także dyplomatycznym.\nW tej ostatniej płaszczyźnie interesujące byłyby wspomnienia polskich\nambasadorów w Moskwie - np. Pana Jerzego Bahra.


Elewacje wrocław – Agregat do gipsowania\nElewacje w Wrocław najnowsze ogłoszenia na OLX. Wykonujemy docieplenia, docieplanie, ocieplenia, elewacje, wroclaw, malowanie elewacji, docieplanie stropodachów, docieplenia budynków, ocieplanie, . Wykonujemy docieplenia i elewacje w okolicach Wrocławia.\nZ chęcią odpowiemy na wszystkie pytania dot. Elewacje Wrocław i okolice, ocieplanie, remont elewacji, docieplenia, ocieplanie elewacji. Elewacje – Wrocław, (woj. dolnośląskie) – zobacz listę firm w Panoramie Firm.\nDRAGON Przedsiębiorstwo Budowlane – Wrocław – elewacje, docieplenia, brukarstwo, kominki, wnętrza, kamień, instalacje, odśnieżanie.\nWykonujemy usługi budowlane, remonty, roboty dekarskie, docieplenia budynków, elewacje. Jesteśmy autoryzowanym wykonawcą takich firm jak: Atlas, Bolix, . Elewacje wrocław, elewacje, docieplenia wrocław, ocieplenia, poddasza, stropodachy, Wrocław. Zakres zlecenia: docieplenie ścian podziemia (zewnętrznych) styropianem wodoodpornym o grubości 8cm i montaż folii PCV lub kubełkowej Powierzchnia . BAUMAR usługi Ogólnobudowlane Pietrzykowice ok Wrocławia. Elewacje, wykończenia, prace dociepleniowe, roboty malarskie i sztukatorskie.\nProfesjonalne elewacje, docieplenia, roboty wykończeniowe, zabudowy z płyt g-k i. GRUNWALDZKI CENTER” we Wrocławiu, a także wrocławskimi osiedlami . Oferujemy profesjonalne mycie okien, elewacji i witryn.\nPosiadamy specjalistyczny sprzęt pozwalający na mycie szyb najwyższych budynków na terenie . Mogą być wykonane wraz z ociepleniem styropianem lub wełną i wykończone tynkiem cienkowarstwowym lub . Docieplenia, elewacje i remonty Wrocław – ABHOUSE. Przeglądaj nowe Zlecenia na Elewacje, ocieplanie, izolacje z rejonu Wrocław. Opisz własne Zlecenie, a Firmy same złożą Ci Oferty – Bezpłatnie!\nSkład materiałów budowlanych MBS prowadzi sprzedaż elewacji firm Yetico, Styropol, Rockwool i innych. Warto sprawdzić możliwości naszych mieszalników . Galeria zdjęć wykonanych przez nas prac elewacyjnych. FOX to kompletny system podkonstrukcji do elewacji wentylowanych. Rozwiązania systemu FOX służą prawidłowemu zamontowaniu deski elewacyjnej do .


Nie zatykaj otworów wentylacyjnych. Jak wietrzyć mieszkanie nawet podczas chłodu? - WP Dom\nNie zatykaj otworów wentylacyjnych. Jak wietrzyć mieszkanie nawet podczas chłodu?\nKiedy na dworze pojawia się chłód, coraz mniej chętnie otwieramy okna. Z jednej strony jest to w pełni zrozumiałe, gdyż zależy nam na zachowaniu ciepła, ale odbija się to negatywnie na jakości powietrza. A ponieważ nie oddychać się nie da, stąd bardzo ważne jest, żebyśmy zawsze dbali o dopływ świeżego tlenu.\nWażne, czym oddychasz\nKiedy za oknami robi się zimno, naturalnym odruchem jest ich zamykanie, żeby chód nie dostał się do wnętrza. Raz, że w zimnym domu źle się mieszka, dwa, że ogrzewanie kosztuje coraz drożej. Ba, niektórzy, zwłaszcza osoby starsze – szczególnie wrażliwe na niską temperaturę, posuwają się do tego, że zatykają nawet kratki wentylacyjne, żeby, broń Boże, nawet odrobina zimnego powietrza nie dostała się do środka. Takie postępowanie jest ogromnym błędem, gdyż to, co zaoszczędzimy na ogrzewaniu, z dużym prawdopodobieństwem wydamy… na lekarstwa. Brak właściwej cyrkulacji powietrza odbije się bowiem negatywnie na naszym zdrowiu. Dlaczego?\nDzieje się tak, ponieważ powietrze całkiem zwyczajnie się zużywa i psuje. Jest to zupełnie naturalne zjawisko, bo przecież oddychając, pobieramy tlen, a wydychamy dwutlenek węgla. Jeśli znajdujemy się w zamkniętym pomieszczeniu będzie to powodowało stałe obniżenie się poziomu tlenu w powietrzu, a tym samym coraz mniej będzie go trafiać do naszego organizmu.\nPoza tym w powietrzu unoszą się różne zanieczyszczenia, których warto się pozbyć. Po pierwsze będą to bakterie i wirusy, które, jeśli będziemy mieli z nimi dłuższy kontakt, mogą powodować różnego rodzaju choroby.\nPo drugie w powietrzu unoszą się rozmaite substancje przedostające się do niego podczas normalnych, codziennych czynności, takich jak pranie czy gotowanie. Nie mówiąc już o dymie papierosowym. Źródłem związków chemicznych mogą być ponadto używane przez nas kosmetyki.\nOstatecznie, w cały czas zamkniętych pomieszczaniach powstaje też dość dużo wilgoci z pary wodnej, która jest w naszych oddechach, wodzie używanej do gotowania czy higieny, a także na odzieży po wejściu z zewnątrz na skutek np. działania opadów atmosferycznych itp. Jeśli nie będzie ona miała jak wydostać się na zewnątrz, będzie się gromadziła w pomieszczeniach.\nWszystko to powoduje obniżenie jakości powietrza, którym oddychamy. A przecież musimy to robić i to, jakie ono jest, nie pozostaje bez wpływu na nasze zdrowie. W rezultacie długotrwałe przebywanie w miejscu, gdzie nie ma dopływu świeżego powierza, może powodować senność, bóle i zawroty głowy, osłabienie, podrażnienia oczu i dróg oddechowych. Natomiast nadmierne nagromadzenie wilgoci przyczynia się do rozwoju pleśni i grzybów, a stąd już niedaleka droga do różnego rodzaju schorzeń. A jeśli już coś nam się pojawi na ścianach, to bardzo trudno jest to usunąć definitywnie. Biorąc to wszystko pod uwagę, kwestia pozbycia się po prostu przykrego zapachu wydaje się stosunkowo błaha przy powyższych zagrożeniach.\nWietrzyć trzeba z głową\nMożna z tego wyciągnąć całkiem poprawny wniosek, że szybciej zaszkodzi nam brak świeżego powietrza niż zimno w pomieszczeniu. Stąd niezwykle ważne jest, żeby dbać o właściwą cyrkulację również zimą.\nOkazuje się też, że jeżeli robimy to z głową, wcale nie ryzykujemy wielkiej utraty ciepła ani, co za tym idzie, nie kumulujemy kosztów ogrzewania. Jak więc robić do dobrze?\nPo pierwsze nie zatykajmy ani nie zasłaniajmy kratek wentylacyjnych. Mimo że pozornie są one niewielkie, to tak naprawdę przepływa przez nie wiele m3 powietrza na godzinę. Po drugie zimą, nawet przy dużych mrozach, najlepiej wietrzyć jest dwa razy dziennie: rano oraz tuż przed położeniem się spać. Zasada jest taka, że wietrzymy krótko, ale intensywnie. Najpierw należy jednak zamknąć grzejnik lub wyłączyć termostat, a następnie otworzyć okna na oścież na kilka minut – optymalnie od 5 do 10. Po czym zamykamy okna i – gotowe!\nSkąd ta cała procedura i dlaczego taka ważna jest właściwa kolejność wszystkich czynności? Chodzi o to, żeby wietrzenie było możliwie jak najbardziej efektywne, a jednocześnie nie powodowało nadmiernego wychłodzenia, a co za tym idzie, żeby nie kosztowało nas kroci. Rzecz w tym, że wszystkie sprzęty, znajdujące się w pomieszczeniach (podłoga, meble i inne przedmioty), również magazynują ciepło. Jeśli wietrzyć będziemy krótko, nie zdążą się one wychłodzić, a po zakończeniu wietrzenia, oddając ciepło, stają się dodatkowymi jego źródłami. Dzięki temu temperatura w pomieszczeniu szybciej wróci do normalnego poziomu. Gdybyśmy zrobili odwrotnie, pozwolili sobie na długotrwałe wietrzenie, również wszystko w środku by się wychodziło i mało, że nie miałoby czego oddawać, to jeszcze pochłaniałoby dodatkowe porcje ciepła ze źródła ogrzewania. Najgorsze więc, co można zrobić, to podkręcić „na full” ogrzewanie i uchylić okno na stałe.\nRównież czysta ekonomia przemawia za tym, że przed wietrzeniem zamykamy grzejnik. Po pierwsze, jeśli mamy termostat, nagłe uderzenie zimnego powietrza po otwarciu okna odczyta on jako konieczność gwałtownego podniesienia temperatury, i grzejniki zaczną działać na pełnych obrotach. Co gorsza, ciepło to będzie po prostu wywiewane na zewnątrz, więc nie będzie z niego żadnego pożytku. Z kolei, jeśli termostatu nie mamy i regulujemy temperaturę ręcznie, to ciepło również w tym wypadku będzie uciekać przez otwarte okna. A okazuje się, że więcej energii stracimy w ten sposób, niż będzie jej potrzeba do ponownego rozgrzania kaloryfera.


icznościach z ofert w rodzaju: adwokaci Katowice. Dobrze, że prawników w naszej rzeczywistości nie brakuje, bo w przeciwnym wypadku niektórzy mieliby problem. Są tacy, którzy przez całe swoje życie nie muszą korzystać z pomocy prawników, ale jest też i spory odsetek ludzi, którym taka pomoc jest potrzebna. No cóż, samo życie. Nigdy nie wiemy, co i kiedy nam może się przydarzyć. Kancelaria Katowice to miejsce, które odwiedzą przede wszystkim mieszkańcy tego miasta i jego okolic, ale może też być i tak, że katowiccy prawnicy będą reprezentować osoby z drugiego końca Polski. To bardzo możliwe, bo przecież w tym obszarze nie ma rejonizacji. Nikt nam nie narzuca prawnika, który będzie nas reprezentował w sądzie. No chyba że chodzi o obrońce z urzędu, ale to zupełnie inna kwestia, o której tutaj nie mówimy. Na zakończenie dodajmy, że jeśli ktoś ma jakiś prawniczy problem, to powinien jednak zwrócić się do fachowca, który doradzi, co robić w konkretnej sytuacji i pomoże w kłopocie.Aby wykonywać ten zawód należy ukończyćKażda praca jaką wykonujemy, w jakiś sposób pomaga w życiu innym ludziom. My również czerpiemy z tego korzyści finansowe, ale nie to jest tak naprawdę najważniejsze. Wykonując bardzo ważny społecznie zawód mamy poczucie, że jesteśmy komuś potrzebni, pomogliśmy komuś gdy miał poważne kłopoty. Jednym z takich zawodów jest profesja adwokata. Specjalizuje się on w pomocy prawnej, a także reprezentuje swoich klientów na sprawach sądowych, które zarówno oni sami komuś chcą wytoczyć, jak i zostały wytoczone przeciwko nim. Żaden człowiek nie ma stuprocentowej wiedzy na żaden temat, a więc dobrze jest skorzystać z pomocy fachowca. Aby wykonywać ten zawód, należy ukończyć odpowiednie studia, a później otworzyć własną kancelarię prawną, albo być jej pracownikiem i doradzać klientom w kwestiach prawnych. To bardzo odpowiedzialny, ale i potrzebny społecznie zawód. Jeśli uważamy, że to coś dla nas, powinniśmy się zastanawiać nad tym, kiedy zbliża się koniec naszej edukacji w szkole średniej, bo przecież wtedy trzeba już myśleć o studiach, uczelni i kierunku, w jakim chcemy dalej się kształcić. Gdy ukończymy kierunek i zdamy wszystkie egzaminy, obronimy prace licencjackie i magisterskie, zaczniemy utrzymywać się z naszego zawodu, pracując w kancelarii adwokackiej. Potencjalni klienci będą mogli odnaleźć nasze dane kontaktowe pod przykładowymi hasłami adwokat Katowice,kancelaria adwokacka Katowice, albo adwokaci Katowice, gdy to właśnie w tym mieście będziemy pracować.Są bowiem sprawy których bez tegoGdy mamy do załatwienia jakąś ważną dla nas sprawę, to zależy nam na tym, aby firma, do której się zgłosimy, była dostępna w naszym mieście, albo w jego bardzo bliskiej okolicy. To bardzo ułatwiłoby nam życie, ponieważ chyba nikt z nas nie lubi zbytnio oddalać się od miejsca zamieszkania, gdy mamy być może załatwić tylko jedną sprawę. No ale niestety nie wszystko zależy od nas. Gdy jednak jest taka możliwość, to oczywiście z niej korzystamy. Codziennie pomaga nam wielu ludzi, bo przecież nie na wszystkim dobrze się znamy i potrzebujemy pomocy specjalisty. Przykładem takiej porady może być porada prawna, świadczona przez adwokata. Adwokat to ktoś, kto nie tylko radzi nam w kwestii prawa, ale też reprezentuje nas podczas spraw sądowych. Są bowiem sprawy, których bez tego nie będzie można załatwić. Przykładów spraw sądowych jest wiele - rozwodowa, o alimenty, o niesłuszne oskarżenie, kradzieże, a nawet uszkodzenia ciała, czy zabójstwa. Tak samo jak my możemy wytoczyć komuś proces w sądzie, tak samo ktoś może wytoczyć go nam. Rola adwokata będzie polegała na tym, aby nie tylko przekazać nam to, co powinniśmy mówić w sądzie, aby nasze zeznania były wiarygodne, ale też udowodnić sądowi, że racja leży po naszej stronie. Gdy natomiast jesteśmy winni temu, co jest nam zarzucane, walczymy w sądzie o łagodny wyrok. A kontaktu do adwokata możemy szukać w internecie. Trzeba tylko wpisać do przeglądarki odpowiednie słowa kluczowe. Jeśli szukamy pomocy adwokata z Katowic, będzie to adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, albo adwokaci Katowice.Wszyscy będą w takich okolicznościach zadowoleniAdwokat Katowice czy też kancelaria adwokacka Katowice to oferta adresowana przede wszystkim do osób z Katowic właśnie i okolic, ale niewykluczone przecież, że skorzystają z niej również osoby z innych rejonów naszego kraju. To jest jak najbardziej możliwe. Dajmy na to, że ktoś z Gdańska będzie miał do załatwienia sprawę w sądzie w Katowicach i nie będzie mógł w danym dniu przyjechać tutaj. W takiej sytuacji trzeba skorzystać z oferty w rodzaju: adwokaci Katowice i po sprawie. Katowicki adwokat zostanie pełnomocnikiem takiej osoby i będzie ją reprezentował w sądzie. Wszyscy będą w takich okolicznościach zadowoleni. Oczywiście, że nie wszystkie sprawy da się w taki sposób załatwić, ale jaką ich część z całą pewnością. Są ludzie, którzy przez całe swoje życie nie korzystają z pomocy prawników, no może tylko dane im jest się pojawić u notariusza przy okazji jakiegoś przepisu. Dostajemy, darujemy komuś,, kupujemy czy też sprzedajemy w ciągu naszego życia jakieś nieruchomości i stąd ten notariusz. Ale są też i tacy, którzy miewają czasami bardzo skomplikowane sprawy, które załatwione mogą być tylko w sądzie i wówczas bez pomocy adwokata nie da się obejść. Na szczęście kancelarii adwokackich w naszej rzeczywistości nie brakuje, więc w razie potrzeby można znaleźć potrzebnego obrońcę.Praca związana z wykształceniem... albo nieTo, w jakiej branży pracujemy i zarabiamy pieniądze, nie zawsze musi wiązać się z tym, jakie wykształcenie posiadamy. Nasze życiowe priorytety mogą być od zawsze takie same, albo też zmieniać się na przestrzeni lat. Niemniej jednak każdy z nas musi zdecydować o tym jaki kierunek studiów wybrać, bo akurat ta dziedzina może wydawać nam się interesująca. Po skończeniu edukacji możemy pracować w tym zawodzie, albo robić coś innego, niemniej jednak posiadając teoretyczną wiedzę w oparciu o ukończone studia. Życie bywa przewrotne i zdarza się tak, że gdy z jakiegoś powodu musimy zrezygnować z jakiegoś powodu z dotychczas wykonywanej pracy, bo albo jest to zależne od nas lub nie, nie musimy martwić się o swoją przyszłość. Mając bowiem wiedzę zdobytą na studiach, możemy otworzyć biznes związany z kierunkiem studiów. Wielu ludzi może na przykład skończyć studia prawnicze, a pracować jako zawodowy kierowca, muzyk, aktor, czy dziennikarz. Jeśli zdecydujemy na przykład o otwarciu własnej kancelarii prawnej, pieniądze zarobione w poprzedniej pracy możemy wykorzystać właśnie na otwarcie nowego, związanego z prawem biznesu. Porady prawne to coś, co na pewno przydaje się nam w życiu, a w dzisiejszych czasach prawie wszystkie informacje można znaleźć w internecie. Nie inaczej jest z danymi kontaktowymi do różnego rodzaju firm. Gdy szukamy numeru telefonu i adresu kancelarii adwokackiej, która przykładowo w Katowicach, wpiszemy do przeglądarki hasło adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, czy też adwokaci Katowice. W ten sposób na pewno uzyskamy pierwszych klientów, a z czasem biznes na pewno się rozkręci.Zdarzają się przecież sprawy rozwodowe niesłuszneNigdy nie wiadomo, co może wydarzyć się w naszym życiu. Niemniej jednak zawsze trzeba sobie ze wszystkim poradzić, korzystając z pomocy odpowiednich fachowców. Może przecież zdarzyć się tak, że w pewnych sprawach będziemy potrzebowali porady prawnika. Sprawa, w jakiej przyjdziemy do niego po pomoc, nie musi od razu rozstrzygnąć się w sądzie, ale czasami to jedyne dobre wyjście. Zdarzają się przecież sprawy rozwodowe, niesłuszne oskarżenia, wyłudzenia pieniędzy, a nawet jeszcze bardziej poważne, w których naszemu klientowi grozi pobyt w więzieniu. Niezależnie od okoliczności, rolą adwokata jest to, żeby wyrok sądu był dla niego jak najbardziej korzystny, a jeśli nawet dopuścił się zbrodni, aby okoliczności łagodzące wpłynęły na łagodny wymiar kary, jeśli jest to możliwe. Niezależnie od rodzaju sprawy, adwokat poucza swojego klienta na temat tego, co ma mówić w sądzie, aby jego zeznania mogły być wiarygodne. Trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie sprawy w sądach kończą się na pierwszych rozprawach. Większość z nich może ciągnąć się miesiącami, a nawet latami. Gdy szukamy kontaktu do kancelarii adwokackiej, możemy skorzystać z internetu, poprzez wpisanie do przeglądarki odpowiedniego hasła kluczowego. Jeśli szukamy adwokata z Katowic, przykładem hasła może być adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, czy też adwokaci Katowice.\nPrawo a Twoja firmaSprawdzamy co oferują kancelarie adwokackie i prawniczeProblemy z odszkodowaniemPILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz uzyskać pomoć prawnąCo warto wiedzieć o prawieNowe dane jak rozwieść sięNowoczesne sposoby jak znaleźć dobrego prawnika w każdych warunkachPrawo a Przedsiębiorstwo3 Wypowiedzi O Tym Jak Znaleźć Dobrego Prawnika, Które Nie Powinny Nigdy PaśćAdwokat8 sposóbów na to jak iść do radcy prawnegoDo obrony w sądzieSkomplikowane przepisy- coś dla radcy prawnegoPrawo w PolsceMasz prawo wiedziećOdnośnie odszkodowańTrochę prawnych faktówTemat: prawo - co warto wiedzieć?Oni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak prowadzić sprawy prawne!Prawo dzisiajTrochę prawnych faktówPisanie umów - robota dla prawnikaOd prawa rodzinnego po cywilne...Prawo -pisanie umów, reprezentacja przed sądamiPorady prawne- i te darmowe i te płatne. Które lepsze?Chcesz wiedzieć więcej o prawie?Czy 2020 będzie dobry dla ogób które chcą znaleźć dobrego prawnika?Czy ktoś może mi pomóc iść do sądu?Sprawy karne, rodzinne i innePrawnik dla firm?


Nie paź 21, 2018 16:20\n» Pt lis 17, 2017 9:50 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nA traktor ma 3 koła dobre a jedno zepsute....\n» Pt lis 17, 2017 9:57 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nProblem w tym Witku, że ten konkretny traktor nie ma koła zepsutego, tylko co najwyżej bieżnik starty z opony\nTraktor na 3 kołach nie działa, kot z jednym uchem słyszy.\n» Pt lis 17, 2017 10:17 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nNieśmiało dodam swój głos do dyskusji. Dla mnie nie ma najmniejszego problemu, żeby kot częściowo niesłyszący prezentował się na wystawie w kastratach. Wątpliwości moralne natomiast budzi rozmnażanie kotów słyszących, które jednak w kolejnych miotach dają jakiś procent głuchych kotów. Rozumiem, piękny kot szkoda, żeby nie przekazał dalej swoich wspaniałych genów, ale czy nie szkoda tych kociaków, które urodzą się głuche? W końcu ich życie nie jest pełne, komfortowe, są narażone na wypadki itd...\nA co do regulaminu hodowlanego i wystawowego FIFe, to jest fatalnie napisany, jeden wielki babok. I nie trzeba mieć nawet doświadczenia z prawem/regulaminami, żeby to widzieć... Czemu nie jest poprawiany?\n» Pt lis 17, 2017 10:30 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nszariwari pisze: Nieśmiało dodam swój głos do dyskusji. Dla mnie nie ma najmniejszego problemu, żeby kot częściowo niesłyszący prezentował się na wystawie w kastratach. Wątpliwości moralne natomiast budzi rozmnażanie kotów słyszących, które jednak w kolejnych miotach dają jakiś procent głuchych kotów.\nTrzeba by było wyciąć wszystkie koty białe... Bo zdarza się, że masz 2 mioty słyszące a w trzecim bach! i masz na 3 białe jednego głuchego....\n» Pt lis 17, 2017 11:49 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nZdrowie– stan pełnego fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu, a nie tylko całkowity brak choroby czy niepełnosprawności .\nI może Cię zdziwię , ale na świecie są choroby , których się nie leczy . I uprzedzając Twoje kolejne dociekliwe pytania - znajdź sobie w gogle .\nJak pokazuje życie nie dla wszystkich temat jest oczywisty .\nSłowo klucz – NIEPRECYZYJNY .\nszariwari pisze: A co do regulaminu hodowlanego i wystawowego FIFe, to jest fatalnie napisany, jeden wielki babok. I nie trzeba mieć nawet doświadczenia z prawem/regulaminami, żeby to widzieć... Czemu nie jest poprawiany?\nBo można go jak widać interpretować na wiele sposobów . Bo łatwo jest potem mówić , ale ja regulaminu nie złamałem , bo tam nie jest to wyraźnie napisane - rączki mam czyste . Bo komuś na tym zależy ? – jak choćby wprowadzenie obowiązkowych testów BAER ( niekoniecznie z poziomu FIFe )\nDla mnie dyskusja dobiegła końca . Nic już w tej chwili nie wnosi . Jedno jest pewne regulamin jest nieprecyzyjny i nie nadąża za toczącym się dość szybko życiem . Nie jestem specjalnie zdziwiona tym ,że hodowcy wykorzystują tego typu luki i dostosowują je do własnych potrzeb . Mnie osobiście jest wszystko jedno czy na naszych wystawach będą pojawiały się koty głuche , pół głuche , bez oka , łapy czy ucha . Pojawiają się koty z objawami choroby , wnętry , koty agresywne więc jakie to ma znaczenie . Równajmy w dół – tylko dokąd nas to zaprowadzi ?\nI zastanawia mnie jedno jaki jest cel wystawiania takich kotów i czy na pewno warto ? …..\n» Pt lis 17, 2017 12:22 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nA co jest nieprecyzyjnego w binarnym, zerojedynkowym, postawieniu sprawy? Definicja encyklopedyczna dokładnie wszystko opisuje. Zdolny lub nie. Jak zdolny, to nie głuchy. Jak nie głuchy, to może na wystawy. A skoro może na wystawy, to to tylko 5 stron bicia piany.\n» Pt lis 17, 2017 12:28 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\njak widać, potrzeba jest setek tysięcy podpunktów, odniesień, gwiazdek i małych druczków....\nA na konieć i tak będzie dym, bo komuś się tego wszystkiego czytać nie chciało...\n» Pt lis 17, 2017 12:36 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nAnka, a na koniec będzie płacz, że tych setek tysięcy podpunktów, odniesień, gwiazdek i małych druczków ogarnąć nie idzie i że ktoś się na głowy pozamieniał, że tyle tego\n» Pt lis 17, 2017 12:45 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nJa traktuję zerojedynkowo: kot głuchy (niezależnie czy obu- czy jednostronnie) jest z wadą i jako taki nie może być wykorzystywany w hodowli i na wystawach. Amen. Tego się trzymam. A wy róbta co chceta.\n» Sob lis 18, 2017 9:30 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nWitek Nowak pisze: Trzeba by było wyciąć wszystkie koty białe... Bo zdarza się, że masz 2 mioty słyszące a w trzecim bach! i masz na 3 białe jednego głuchego....\nChodzi mi o takie sytuacje, gdy pierwszy miot - głuche kociaki, drugi miot - głuche kociaki. To czy taki kot powinien być rozmnażany? Spotkałam się z tłumaczeniami, że przecież wszystko w porządku, bo robię kociakom testy BAER i żaden głuchy nie idzie do hodowli. A co z kociakami nakolankowymi? Od testu słuchu im nie przybędzie... A upośledzony będzie przez całe życie.\nJeżeli tyle głuchych kotów rodzi się, to może trzeba zrezygnować z hodowania białych? Tak jak ze zwisłouchych, czy innych mutacji, które niosą ze sobą różne wady? Nie wiem...\nA poza tym dyskusja wydaje mi się ciekawa i ważna - jakie wady, schorzenia, ułomności dyskwalifikują kota w wystaw. Jak widać, nie jest to takie oczywiste... Ostatnio zmroziło mnie, jak właścicielka domusa opowiadała na wystawie, niemalże z dumą, że jej kot cierpi na jakieś schorzenie, ale jest na lekach i... ciąga go po wystawach...\n» Sob lis 18, 2017 11:06 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nJeżeli tyle głuchych kotów rodzi się, to może trzeba zrezygnować z hodowania białych?\n» Sob lis 18, 2017 15:55 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nRównie dobrze wytnijmy rude bo częściej przechodzą zapalenie dziąseł....\nA wzięliście pod uwagę chociażby to, że głuche koty idealnie nadają się do domów z "głośnymi" dziećmi?\nCzy głuchota występuje tylko u białych?\n» Nie lis 19, 2017 16:12 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nTo jest kot z wadą (pochodzi z mojej hodowli). Czy może być kotem wystawowym jako kastrat? Raczej nie, prawda? Bo wada jest widoczna. Czy regulamin wystawowy rozgranicza wady widoczne od niewidocznych?\n» Nie lis 19, 2017 18:11 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nJeszcze raz bo najwyraźniej nie chcesz zrozumieć.\nCzy załomek jest wadą w twoim rozumieniu? Jest. Czy kastrata z załomkiem można wystawiać? Można.\nCzy to kończy temat?\n» Nie lis 19, 2017 18:19 Re: Kot głuchy, a wystawa FIFE\nkfiatek 1983 pisze: Jeszcze raz bo najwyraźniej nie chcesz zrozumieć.\nCzy ślepota jest wadą? Jest. Czy ślepego kota można wystawiać?\nCzy głuchota jest wadą? Jest. Czy głuchego kota można wystawiać?\nWg Ciebie: czy załomek jest wadą? Jest. Czy kota z załomkiem można wystawiać? Można. Czy aby na pewno ??\nTak, nie chcę zrozumieć. Bo kot z wadą to kot z wadą.\nNie wystawiamy kotów z wadą.\nI nie mam bólu d...y\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Kozikozi, LittleDevils i 6 gości


Gibson Group podtrzymuje gwarancje socjalne dla załogi - Górnictwo\nGibson Group podtrzymuje gwarancje socjalne dla załogi\nFirma Gibson Group International, która do połowy tego roku ma kupić od Kompanii Węglowej kopalnię "Silesia" w Czechowicach-Dziedzicach, podtrzymuje wszystkie gwarancje socjalne, deklarowane ponad rok temu wobec załogi.\nW czwartek 3 kwietnia szefowie działających w "Silesii" związków zawodowych i reprezentanci załogi spotkali się z przedstawicielami inwestora, m.in. z szefem szkockiej grupy, Tomem Gibsonem. Przekazali mu ostateczną wersję umowy społecznej, parafowanej wstępnie w lutym ubiegłego roku.\n- Modyfikacje są niewielkie, wynikające głównie z uwag prawników. Pojawiła się też preambuła, której wcześniej nie było. Nie zmieniły się natomiast nasze oczekiwania. Inwestor potwierdził, że wywiąże się ze wszystkich uzgodnionych zapisów - powiedział szef "Solidarności" w zakładzie, Dariusz Dudek.\nChodzi m.in. o wypłatę premii prywatyzacyjnej dla załogi w wysokości 1.000 zł netto za każdy przepracowany w kopalni rok dla górników dołowych oraz 600 zł dla pracowników powierzchni. Gibson Group gwarantuje też pracę wszystkim obecnie zatrudnionym i zapowiada zwiększenie zatrudnienia, preferując przy przyjęciach rodziny obecnych pracowników.\nInwestor deklaruje także stopniowy wzrost wynagrodzeń górników oraz respektowanie wszystkich obecnych regulacji prawnych, m.in. układu zbiorowego pracy, karty górnika, funduszu świadczeń socjalnych itp.\nWedług Dudka, postulaty związkowców i deklaracje inwestora są realistyczne. Zaznaczył, że związkowcy mają świadomość generowanych przez kopalnię strat oraz potrzeby dużych inwestycji, związanych z wyczerpywaniem się udostępnionych do wydobycia złóż węgla. Dlatego załoga nie zwiększa swoich żądań związanych np. z bonusem prywatyzacyjnym.\nGibson Group zapowiada ponadto realizację wielomilionowych inwestycji. Chodzi nie tylko o udostępnianie nowych pokładów węgla (wiąże się z tym m.in. budowa nowego szybu i związanej z nim infrastruktury), ale także budowę elektrociepłowni, wykorzystującej gorsze gatunki węgla i metan.\nZwiązkowcom z "Silesii", którzy od początku opowiadali się za sprzedażą kopalni zamiast jej likwidacji, zależy na szybkim sfinalizowaniu transakcji. Po wyborze oferty Gibson Group, która była jedyną w ogłoszonym przetargu, na sprzedaż kopalni zgodziły się zarząd i rada nadzorcza Kompanii. Teraz wszystko zależy od zgody walnego zgromadzenia akcjonariuszy, czyli ministra gospodarki. Sprzedaż kopalni ma nastąpić do końca czerwca.\nryl, 03.04.2008 22:12\ndamy wam w promocji betanki z budryka nawet mozemy dopłacic


Więcej na temat: aldi lotnisko katowice sklepy spożywcze\nW piątek wielkie otwarcie nowego sklepu ALDI przy ul. Długosza we Wrocławiu (PROMOCJE)\nJuż 8 maja o godz. 6. po raz pierwszy dla klientów swoje drzwi otworzy nowy sklep ALDI przy ul. Długosza. Z okazji otwarcia przez 8 dni na klientów czekać będą specjalne promocje sięgające nawet 49%. Nowy sklep to już 7 sklep ALDI w mieście. Jego łączna powierzchnia wyniesie 1100 m2.\nWięcej na temat: aldi wrocław aldi długosza otwarcie aldi sklep wrocław\nWięcej na temat: sklep aldi gocław sklep aldi aldi warszawa sklep aldi warszawa aldi fieldorfa 11


Wiesław Różacki bez absolutorium za pracę w Rafako i PBG - Budownictwo\nWiesław Różacki bez absolutorium za pracę w Rafako i PBG\nWZA PBG oraz Rafako (w 61 proc. zależne od PBG) nie przyznały absolutorium Wiesławowi Różackiemu z wykonania obowiązków prezesa obu spółek w 2012 r.\nWiesław Różacki prezesem i dyrektorem generalnym Rafako był od marca 2005 r. do listopada 2012 r. Stanowisko prezesa PBG sprawował natomiast od końca czerwca do końca października 2012 r.\nkassia, 25.06.2013 09:42\nale prawo zamówien publicznych na to niestety nie pozwala i koło się zamyka...amen\nfrak, 25.06.2013 09:39\nNie sprawdził się. Dobry menadżer z PBG załatwia spółki w kilka miesięcy. On przez siedem lat nie potafił wydoić i zniszczyć Rafako.\nMK, 25.06.2013 08:50\nNo cóż, patrząc na antykulturę biznesową uprawianą ostatnio przez Rafako szanse na długą egzystencję tego podmiotu są ... delikatnie (...)\nWróżbita Maciej, 24.06.2013 14:37\nSądzić się będą?


Deloitte Digital @ Web Summit 2017 - relacja - Salesforce\n11 grudnia 2017\t• Agnieszka Adrianowska, Barbara Han\nLizbona, 6-9 listopada, prawie 60 tys. osób zafascynowanych technologią z najodleglejszych zakątków świata zgromadziło się na Web Summit 2017, aby dzielić się pomysłami, opiniami i inspirować się nawzajem. Przez wielu wydarzenie Web Summit 2017 jest nazywane „najlepszą konferencją technologiczną na świecie”, “najlepszym technologicznym show na ziemi” czy „Davos dla nerdów”. Czy słusznie?\nCzym jest Web Summit 2017?\nNa początek trochę historii. Według oficjalnej strony wydarzenia wszystko zaczęło się w 2010 r. Konferencja ta została stworzona, aby jednoczyć społeczność technologiczną z całego świata, ludzi z różnym doświadczeniem, z wielu branż. Obecnie Web Summit uważany jest za jedną z największych konferencji technologicznych na świecie. Nie bez powodu! W tym roku zgromadziło, reprezentantów ponad 170 krajów, przyjmując, że obecna liczba państw świata wynosi 194, jest wynikiem co najmniej imponującym. Poza pokaźnym gronem uczestników do Lizbony zjechało także 1 200 prelegentów oraz 2 000 dziennikarzy. Ponadto, osoby niemogące pojawić się na konferencji osobiście oglądały transmisję internetową. W 2016 roku była to grupa ponad 10 milionów ludzi (1/4 populacji Polski!). A biorąc pod uwagę, że w pierwszej edycji Web Summit liczba zainteresowanych wynosiła 400 osób organizatorom udało się zwiększyć zasięg wydarzenia 150-krotnie w zaledwie 7 lat.\nW tym roku postanowiliśmy osobiście sprawdzić Web Summit 2017.\nTechnologia to męska działka – niezaprzeczalnie obserwujemy przewagę męskich przedstawicieli w zawodach technologicznych i technicznych. W kontrze do tego i na przekór stereotypom organizatorzy postawili w tym roku na kobiety. Dzięki akcji Women in Tech i ofercie zakupu biletów na bardzo preferencyjnych warunkach Web Summit 2017 ugościło Panie z wielu zakątków świata. Kobiety stanowiły aż 42% wszystkich uczestników konferencji, a ponad jedna trzecia (35.4%) spośród prelegentów reprezentowana była przez płeć żeńską. Inicjatywa Women in Tech obejmowała też dedykowaną przestrzeń Women in Tech lounge, w której odbyło się ponad 220 sesji mentoringowych.\nPokaźne grono Pań pojawiło się na konferencji z wózkami czy nosidełkami przełamując wszelkie konwenanse dotyczące tego typu eventu. Niestety, zarówno nie były przyjazne młodym mamom, co można było odczuć w postaci komentarzy w mediach społecznościowych. Niemniej jednak powinnyśmy podziękować Web Summit 2017 za kierunek, który wyznaczają, pomagając kobietom odnaleźć się w tym wciąż wyraźnie zmaskulinizowanym świecie. Swoją drogą, czy wiecie, że pierwszy programistą na świecie była kobieta? Była nią Ada Lovelace – polecamy poczytać o historii tej Pani np. tu.\nW tym roku, tematyką licznych wystąpień była górująca ostatnio na konferencjach technologicznych sztuczna inteligencja (AI). Wielu z nas kojarzy się ona z wirtualnymi asystentami przyjmującymi piękne kobiece rysy i ciepły głos (tak mogłaby być postrzegana Alexa od Amazona, której umiejętności naprawdę robią wrażenie). AI to nie tylko asystenci głosowi pokroju Siri od Apple czy w/w Alexa od Amazon. Takimi przykładami mogą być drony ratujące ludziom życie, inteligentne chipy identyfikujące moment osłabienia organizmu, jeszcze przed jego nadejściem, samochody bezzałogowe, a może bot stworzony, by zachować pamięć o bliskiej osobie? Dzięki współpracy firm technologicznych z organizacjami non-profit AI pomaga w zwiększeniu szybkości reagowania w przypadku poszukiwania zaginionych. Z drugiej strony fani koszykówki, czy piłki nożnej dzięki zastosowaniu VR w dziedzinie sportu będą mogli jeszcze pełniej i bardziej prawdziwie przeżywać wydarzenia sportowe (Artificial Inteligence: How data is evolving the future of technology by Brian Krzanich) To tylko niektóre zastosowania przedstawione podczas czterodniowego wydarzenia. Uczestnicy konferencji mogli zobaczyć możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji w wielu dziedzinach: motoryzacji, medycynie, sporcie, lifestyle, muzyce.\nDrugim tematem, równie często poruszanym podczas Web Summit były dane, a konkretniej wykorzystanie ogromnej ilości danych jakie produkujemy, dla dobra ludzkości. Jackie Hunter, reprezentantka BenevolentBio firmy, z branży farmaceutycznej opowiedziała o możliwościach ich użycia danych w poszukiwaniu nowych leków. Natomiast, Eric Friedman, CTO, Fitbit zdradził, jak dzięki danym motywować ludzi do aktywności fizycznej, zmniejszając ryzyko wielu chorób, przede wszystkim spowodowanych „siedzącym” trybem życia i otyłością.\nNetworking i Night Summit\nNie wszyscy odwiedzili jednak Web Summit 2017 by posłuchać liderów branży i poznać nowinki i trendy wyznaczane przez największe firmy technologiczne. Znaczne grono przyjechało, by zawierać nowe znajomości, poznawać ludzi o podobnych zainteresowaniach, sukcesach. Wydarzenie zainteresowało ludzi, którzy na co dzień mierzą się z podobnymi wyzwaniami – personalnymi i biznesowymi. Uczestnicy Web Summit to społeczność osób otwartych i ciekawych siebie nawzajem, chętnie dzielących się wiedzą i doświadczeniem. To ogromna szansa dla wielu na znalezienie wymarzonej pracy, nowej okazji biznesowej, inspiracji do dalszych działań lub znajomości na lata. Nie ma drugiego takiego miejsca, gdzie można by spotkać ludzi o tak zbliżonych, a zarazem tak szerokich i różnorodnych zainteresowaniach. Organizatorzy Web Summit 2017 doskonale o tym wiedząc, zadbali nie tylko o dzienną, bardziej oficjalną część konferencji, ale też zorganizowali Night Summit, jeszcze lepiej wspomagając integrację i zawieranie znajomości na długo po zachodzie słońca.\nSwoje miejsce na wydarzeniu u boku miasteczka Google czy wyglądającego jak pałac stoiska Emirates Airlines zajęły też liczne młode firmy – startup’y w różnej fazie rozwoju – alpha, beta oraz start. Początkujący przedsiębiorcy, walczący o uwagę inwestorów, z entuzjazmem opowiadali o swoich pomysłach. Naszą uwagę zwróciły m.in.: Tuki – platforma pozwalająca na planowanie podróży z wykorzystaniem dostawców działających w modelu co-sharingowym. Następnie klub fitness z Sacramento w Kalifornii, całkowicie samostarczalny pod względem elektryczności (energię tworzą ludzie użytkując sprzęt do ćwiczeń, czy Together, aplikacja łącząca ludzi o tych samych zainteresowaniach, pomagająca w umówieniu się z nieznajomym na mecz piłki nożnej czy partyjkę szachów. Pomysłowe i na pewno warte wypróbowania, także tym bardziej kibicujemy im ogromnie!\nNaszym, zdaniem odpowiedź brzmi TAK! Niezależnie od tego, czy jesteś kreatywnym UX designerem, zdolnym deweloperem czy pełnisz rolę biznesową w swojej organizacji – z pewnością znajdziesz na Web Summit 2017 coś dla siebie. Coś, co rozwinie Twój biznes i światopogląd.\nCzym zaskoczy nas Web Summit w 2018 roku? Babies in tech, roboty serwujące lunch a może a może jazda próbna samo jeżdżącym Waymo? My nie możemy się już doczekać, a Wy?\n# relacja • web summit


Narzędzia specjalistyczne do samochodów osobowych - TOMNAR\n11,29 zł - 4 300,00 zł\nNasi stali klienci wiedza, że robimy, co w naszej mocy, aby wspierać ich w codziennej pracy oraz naprawach czy remontach. Pomyśleliśmy także o właścicielach aut, dla których przygotowaliśmy wybór akcesoriów, zestawów oraz narzędzi. Korzystając z nich będziecie mogli zadbać o swój pojazd i dokonać niezbędnych napraw. Z naszej oferty mogą korzystać profesjonaliści, pracujący na co dzień w warsztatach samochodowych, jak i pasjonaci motoryzacji, którzy sami chcą udoskonalać auto.\nNarzędzia, akcesoria i zestawy do samochodów osobowych\nAwaryjny zestaw żarówek, boostery rozruchowe, zestawy haczyków i do demontażu śrub kół, kliny pod koła, lusterka inspekcyjne, ładowarki – to tylko niektóre z naszych propozycji. Zamawiając akcesoria z naszego sklepu online nie dasz się zaskoczyć i nawet wówczas, kiedy na drodze przytrafi Ci się awaria, będziesz w stanie dokonać naprawy i kontynuować jazdę. Sprawdź, co dla Ciebie przygotowaliśmy – wyposaż swój domowy warsztat i woź narzędzia ze sobą w bagażniku. Potrzebujesz pomocy? Z chęcią wskażemy Ci najlepsze rozwiązania i pomożemy w wyborze artykułów.\nCena: 28,54 zł 33,58 zł (netto: 23,20 zł 27,30 zł )\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, H1\nCena: 11,29 zł 13,28 zł (netto: 9,18 zł 10,80 zł )\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, H11\nCena: 22,58 zł 26,57 zł (netto: 18,36 zł 21,60 zł )\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, H4\nCena: 17,36 zł 20,42 zł (netto: 14,11 zł 16,60 zł )\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, H7\nCena: 12,96 zł 15,25 zł (netto: 10,54 zł 12,40 zł )\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, H9\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, HB3\nAwaryjny zestaw żarówek 12V, HB4\nCena: 20,18 zł 23,74 zł (netto: 16,41 zł 19,30 zł )\nAwaryjny zestaw żarówek 24V, H7\nCena: 21 432,00 zł (netto: 17 424,39 zł )\nCena: 6 777,00 zł (netto: 5 509,76 zł )\nBOOSTER ROZRUCHOWY 12 V\nCena: 76,94 zł (netto: 62,55 zł )\nDEMONTAŻ ŚRUB KÓŁ LUGDRILLER 4 trzpienie rozprężne\nDEMONTAŻ ŚRUB KÓŁ LUGDRILLER 5 wierteł\nHACZYKI SPECJALNE Nr 6\nHACZYKI SPECJALNE Nr 1\nHACZYKI SPECJALNE Nr 2\nHACZYKI SPECJALNE Nr 3\nHACZYKI SPECJALNE Nr 4


Odjechani.com.pl - Kursy video c#\nOdjechani.com.pl > Komputery, Internet i technologie > Strefa programisty > C# > Kursy video c#\nPełna wersja: Kursy video c#\nJako że uczę się C#, szukam materiałów do nauki, chciałem się podzielić z Wami linkami.\nOczywiście wszystko w 100% na legalu.\nNa Youtube znalazłem kilkanaście kursów C# w języku polskim, w miarę upływu czasu będę aktualizował temat z kolejnymi linkami.\nKursy na kanale\nKurs "Podstawy programowania w języku C#" - Remastered\nC# - Poziom: średnio zaawansowany\nKurs "Podstawy programowania w języku C#"\nVisual Studio 2010 & 2015 WinForm C#\ntutaj opisuje większość kontrolek (przyciski, itp) jak ich używać, polecam początkującym\nJa osobiście uczę się C#, uważam go za świetny i rozbudowany język. Zdarza mi się korzystać z kursów na YT, chociaż bardziej cenię porządne artykuły, gdzie zazwyczaj są bardziej poprawne merytorycznie.\nJa najbardziej cenię książki, bo kursy i artykuły mają to do siebie, że często potrafią nie mieć jakiś istotnych informacji. Ale jako uzupełnienie informacji taki kurs może być dobry w niektórych przypadkach.\nMoże zrobię podobne zestawienie z materiałami do C i C++, z linkami do dokumentacji, itp.\nKursy video mają tą przewagę że widać w co klikać, żeby np. dodać przycisk do programu, jak się ma zero informacji o danym języku, programie. Potem jak się już to wie to kursy video tracą na znaczeniu, tak jak napisaliście, dokumentacje, dobre artykuły. Dla mnie dokumentacje są zbyt trudne (nawet z przykładem), dlatego szukam po forach poru linii kodu jak użyć tego z czym mam problem.\nZacząłem robić porządek z kursami z YouTube na swoim komputerze, sprawdzać czy coś nowego się nie pojawiło na kanałach youtube. Do utrzymania porządku przyda mi się lista, więc dlaczego mam jej tutaj nie zrobić, pomyślałem.\n(12.03.2017, 22:08)Dominik napisał(a): [ -> ] Dla mnie dokumentacje są zbyt trudne (nawet z przykładem)\nTo też zależy od tego do czego ma być ta dokumentacja oraz jakie te przykłady są. Bo choć czasem rzeczywiście używanie jej jest trudne, o tyle w niektórych przypadkach świetnie się sprawdza. Ja dodatkową poza książkową i poza kursową wiedzę czerpałem po części z for programistycznych i po części z dokumentacji. No i nie należy zapominać, że aby być dobrym programistą, to ważna też jest praktyka, pisanie własnych programów i modyfikacja istniejących.