Ekstraklasa: W pojedynku Wisły z Wisłą lepsza ta z Płocka - Ekstraklasa - najnowsze wyniki i relacje ze stadionów. dziennik.pl\n10.12.2017, 17:46 | Aktualizacja: 10.12.2017, 18:22\nZawodnik Wisły Kraków Jesus Imaz (L) i bramkarz Seweryn Kiełpin (P) z Wisły Płock / Polska Agencja Prasowa / Jacek Bednarczyk\nW drugim meczu z rzędu Jakub Świerczok ustrzelił hat tricka. Przed tygodniem dzięki temu jego Zagłębie wygrało mecz u siebie. Tym razem zremisowało 3:3 w Szczecinie z Pogonią. Portowcy już na pewno ten rok skończą na ostatnim miejscu w tabeli.\nPogoń od pierwszego gwizdka sędziego miała przewagę i prowadziła grę, ale to goście pierwsi mieli dogodne sytuacje bramkowe. W 6. min. Bartłomiej Pawłowski z rzutu wolnego strzelił w boczną siatkę bramki Łukasza Załuski, a 10 minut później niecelnie z dystansu uderzał Jakub Świerczok.\nPortowcy uparcie atakowali skrzydłami, ale większość centr Ricardo Nunesa czy Spasa Delewa padała łupem stoperów rywali. Dopiero po pół godzinie gry udało się gospodarzom celnie strzelić na bramkę Martina Polacka.\nNajpierw z ostrego kąta strzelał Kamil Drygas, ale Słowak zdołał zablokować to uderzenie, ale w następnej akcji uderzenie Delewa było nie do obrony. Pięć minut później wynik podwyższyć mógł Adam Frączczak, który po ręce Jarosława Jacha na linii pola karnego, minimalnie przestrzelił z rzutu wolnego.\nW 37. min. Pogoń jednak ponownie dopięła swego. Do zbyt krótko wybitej przez obrońców piłki dopadł Jakub Piotrowski. Strzelił płasko po ziemi podwyższając na 2:0.\nWynik utrzymał się raptem cztery minuty, bo po rzucie rożnym głową kontaktowego gola dla Zagłębia zdobył Świerczok.\nNa przerwę jednak drużyny schodziły przy dwubramkowym prowadzeniu gospodarzy, bo tuż przed zakończeniem tej części kolejny strzał z prawego skrzydła trafił do siatki. Premierowego gola w Pogoni strzelił David Niepsuj.\nPortowcy tuż przed przerwą podwyższyli prowadzenie, a goście tuż po przerwie znów zniwelowali straty. Drugi raz Załuskę pokonał Świerczok. Tym razem z rzutu karnego, po faulu Jarosława Fojuta.\nW 66. min. powinno być 4:2 dla gospodarzy, jednak Delew przegrał pojedynek sam na sam z Polackiem, a za chwilę Łukasz Zwoliński trafił piłką w słupek.\nW odpowiedzi kontrę wyprowadzili goście i Świerczok był bliski wyrównania, ale chybił.\nIm bliżej było końca meczu, tym więcej z gry mieli lubinianie. Jeszcze w 79. min. Zwoliński fatalnie zachował się w sytuacji sam na sam z Polackiem przegrywając pojedynek, ale w doliczonym czasie gry w tłoku na polu karnym gospodarzy ponownie najprzytomniej zachował się Świerczok i doprowadził do wyrównania.\nBramki: 0:1 Damian Szymański (42)\nŻółta kartka - Wisła Kraków: Marcin Wasilewski, Victor Perez. Wisła Płock: Damian Szymański. Czerwona kartka za drugą żółtą - Wisła Kraków: Victor Perez (90+1)\nWisła Kraków: Michał Buchalik - Jakub Bartkowski, Marcin Wasilewski, Zoran Arsenic, Maciej Sadlok - Rafał Boguski (68. Jakub Bartosz), Vullnet Basha, Victor Perez, Kamil Wojtkowski (56. Paweł Brożek), Jesus Imaz (69. Patryk Małecki) - Carlitos\nWisła Płock: Seweryn Kiełpin - Cezary Stefańczyk, Adam Dźwigała, Igor Łasicki (34. Alan Uryga), Arkadiusz Reca - Damian Rasak, Damian Szymański - Konrad Michalak (83. Jakub Łukowski), Semir Stilic (67. Dominik Furman), Nico Varela - Jose Kante.\nEkstraklasa: Drugi z rzędu hattrick Świerczoka. Pogoń 2017 rok zakończy na dnie tabeli przeczytaj »\nTagi: Wisła, ekstraklasa


Opowiadania z piaskownicy – TV Studio Filmów Animowanych Sp. z o.o.\nFilmoteka Opowiadania z piaskownicy Produkcja niezależna Seriale dla dzieci\n25 stycznia 2021 17 września 2021 Studio\tfilm dla dzieci, Seriale dla dzieci\n13 odcinków x 05:00 min.\nSeria jest autorską adaptacją książki Renaty Piątkowskiej pod tym samym tytułem. Składa się na nią 13cie epizodów z życia pięcioletniego chłopca – Tomka, interpretowanych z jego punktu widzenia w „odautorskiej” narracji. Tomek opisuje swoje relacje z otoczeniem i dziejące się wokół sprawy, widziane na swój dziecięcy, naiwny jeszcze sposób, lecz nie pozbawiony dziecięcych przemyśleń. Autorka wykorzystuje każdy, nawet pozornie błahy temat do ‘filozoficznych’ rozważań – bo mały Tomek to taki trochę „drążyciel – myśliciel”. Jak się uczepi jakiegoś tematu, to zgłębia go konsekwentnie i do końca. Humor tych opowiadań jest jakby niezamierzony i wynika z natury dziecka, przekornej i ciekawskiej. Dzieci odnajdują tu świat widziany ich oczami, a dorośli mogą przypomnieć sobie, jak on wygląda. Tomek, a także jego rówieśnicy, co oczywiste, zupełnie inaczej postrzegają problemy, które pojawiają się na styku tych dwóch światów – świata dzieci, z ich wyobraźnią i świata dorosłych z ich pragmatyzmem. Każda przygoda Tomka zaczyna się od zdania „Jak ja lubię…”, bądź „Jak ja nie lubię…”. Dla Tomka i jego rówieśników, każdy dzień to początek nowej, niezapomnianej przygody. Dzień pełen wrażeń, czego dorośli nie dostrzegają i często nie rozumieją.\nTomek jest przedszkolakiem, bystrym, rozbrajającym i ciekawym świata. Z jego ust nie schodzi pytanie: Dlaczego? Małe rączki nigdy się nie nudzą, a każdy dzień utwierdza go w przekonaniu, że na świecie jest całe mnóstwo spraw, których dorośli nigdy nie zrozumieją. Tomek, w sposób właściwy przedszkolakom, odkrywa i tłumaczy sobie świat. Z niezmąconą pogodą ducha mierzy się ze wszystkim, co przynosi dzień. Jego poczucie humoru, zabawne sytuacje, w które ciągle się wikła, wywołują u dorosłych szeroki uśmiech, a dzieci śledząc jego przygody, reagują bardzo żywiołowo.\nWybraliśmy na początek trzynaście, naszym zdaniem, dowcipnych i mądrze zabawnych opowiadań Tomka. Rówieśnicy będą mieli okazję skonfrontować z nimi swoje własne, jakże podobne w tym wieku dziecięce dylematy, a dorośli z pewnością znajdą tu znajome sytuacje doświadczane z własnymi dziećmi.\nAnimacja 2D, kolor, format obrazu 16:9 HD, DCP, 05:00’, Stereo 5.1.\nKino | Cinema\nLupa | Magnifying Glass\nOkulary | Glasses\nStarszy brat | Elder Brother\nOsa | Wasp\nŚwięto | Holiday\nFryzjer | Hairdresser\nTatuaż | Tattoo\nKoszula w kratkę | Checkered Shirt\nZęby | Teeth\nŚlimaki | Snails\nOdcinek 01 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nna motywach opowiadań Renaty Piątkowskiej pod tym samym tytułem\nZdjęcia: Bartosz Zarzycki\nAnimacja: Anna Sobkowiak, Elżbieta Kandziora, Ewa Rodewald, Roman Frajczyk, Janusz Matusik\nW nagraniu dialogów udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Tata Tomka; Antoni Roznerski – Dominik; oraz Zofia Nowosielska, Antoni Kwiecień, Krzysztof Tymiński\nTomek lubi chodzić do kina, choć idzie tam po raz pierwszy z mamą na film o koniku garbusku. Tomek jest zachwycony. Zaprzyjaźnia się z Dominikiem, wymieniają się kukurydzą i landrynkami, urządzają zawody na picie przez słomkę. Tomek twierdzi, że w kinie byłoby jeszcze fajniej, gdyby nie gasili świateł, bo to przeszkadza w zabawie…\nOdcinek 02 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nMuzyka, efekty: Marek Kuczyński\nZdjęcia: Robert Turło, Ewelina Stefańska\nDekoracje: Krzysztof Różański, Paweł Prewencki\nW nagraniu dialogów udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Tata Tomka; Ewa Kania – Babcia Tomka; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka\nTomek bardzo nie lubi się nudzić, a tego dnia pada deszcz i Tomek nie wie, co z sobą zrobić. Tata porządkuje znaczki pocztowe i proponuje mu, aby obejrzał je przez lupę. Tomek uznaje lupę za wspaniały przyrząd do innych obserwacji. W końcu dochodzi do wniosku, że najlepiej zabrać lupę do przedszkola, bo to dopiero będzie coś, zobaczyć przez lupę dziurę po wyrwanym zębie, którą obiecał pokazać Jasiek…\nOdcinek 03 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nZdjęcia: Alicja Grotuz\nLayout: Paweł Prewencki, Janusz Gałązkowski\nAnimacja: Anna Sobkowiak, Daria Kruszka, Dominik Litwiniak, Ewa Rodewald\nDekoracje: Alicja Grotuz\nW nagraniu dialogów udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka; Zofia Nowosielska – Mayumi, Maja; Ewelina Kudeń-Nowosielska – Mama Mayumi; Krzysztof Tymiński – Marek;\nTomek lubi bawić się w piaskownicy. Jest tak zajęty kopaniem tuneli, że nie widzi, kiedy obok zaczyna stawiać babki mała dziewczynka. Okazuje się, że to Mayumi z Chin i nie mówi po polsku. Tomek przygląda się Mayumi i widzi, że wygląda trochę inaczej, niż dziewczynki z przedszkola. Tomek jest zachwycony, że Mayumi ciągle się uśmiecha i jest bardzo grzeczna. Postanawia nauczyć ją języka polskiego…\nodcinek 04 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nZdjęcia: Daria Kruszka\nAnimacja: Anna Sobkowiak, Janusz Matusik, Elżbieta Kandziora, Ewa Rodewald, Dominik Litwiniak\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Antoni Kwiecień – Kuba; Antoni Roznerski – Bartek; Krzysztof Tymiński – Marek; Zofia Nowosielska – Ania, Marta; Ewelina Kudeń-Nowosielska – Przedszkolanka, Mama Kuby; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka\nTomek lubi, jak w przedszkolu dzieje się coś niezwykłego. Kiedy jego kolega Kuba, przychodzi pewnego dnia w okularach, natychmiast stają się one obiektem zainteresowania i zazdrości wszystkich dzieci. Okulary przechodzą z rąk do rąk. Szczególny zachwyt budzi jednak etui, bo można z niego robić kilka fantastycznych rzeczy…\nodcinek 05 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nAnimacja: Janusz Matusik, Ewa Rodewald, Roman Frajczyk\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Tata Tomka; Antoni Kwiecień – Jasiek; Kacper Cybiński – Seba; oraz Joanna Węgrzynowska, Ewelina Kudeń-Nowosielska, Ewa Kania\nTomek bardzo chciałby mieć starszego brata, tak jak Jasiek, kolega z przedszkola. Podoba mu się, kiedy Seba zwraca się do Jaśka „W porzo!” albo „Nara!” i odprowadza go do przedszkola. Po powrocie do domu, Tomek zwierza się Tacie, o chęci posiadania starszego brata. Rozbawiony Tata próbuje mu wytłumaczyć, że taki brat musiałby urodzić się dużo wcześniej, jednak Tomka to nie przekonuje…\nodcinek 06 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka; Antoni Roznerski – Paweł; Krzysztof Tymiński – Marek; Antoni Kwiecień – Kuba; Zofia Nowosielska – Basia;\nodcinek 07 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nReżyseria: Ewelina Stefańska\nZdjęcia: Ewelina Stefańska\nAnimacja: Ewa Rodewald, Anna Sobkowiak, Janusz Matusik\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Ewa Kania – Babcia Tomka; Ewelina Kudeń-Nowosielska – Przedszkolanka; Krzysztof Tymiński – Marek; Zofia Nowosielska – Basia; oraz Antoni Roznerski, Antoni Kwiecień\nTomek lubi, jak w przedszkolu dzieje się coś niezwykłego. Tego dnia, chłopcy dowiadują się, że dziewczynki będą miały swoje święto i powinni przygotować dla nich laurki. Tomek postanawia namalować smoka z trzema głowami. Jest trochę zdziwiony, kiedy Babcia widzi na obrazku przydomowy ogródek, Pani chwali go za piękny bukiet, a Ania za super drużynę piłkarską na zielonej murawie…\nodcinek 08 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nLayout: Paweł Prewencki\nAnimacja: Janusz Matusik, Daria Kruszka, Paweł Prewencki\nDekoracje: Paweł Prewencki\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Tata Tomka, Kacper Cybiński – Narciarz; Zofia Nowosielska – Ewa, oraz Antoni Roznerski, Antoni Kwiecień;\nTomek bardzo lubi jeździć na nartach, choć Tata zabiera go po raz pierwszy na stok. Tomek spokojnie wysłuchuje instrukcji, po czym każda próba zjazdu kończy się dla niego dość niefortunnie. Tata postanawia pokazać Tomkowi jak jeździ mistrz. W końcu Tomek zjeżdża trzymając się kijków Taty, jednak tylko tak długo, aż widzi równolatkę, która obok szusuje na nartach…\nodcinek 09 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nAnimacja: Daria Kruszka, Elżbieta Kandziora, Janusz Matusik, Ewa Rodewald, Anna Sobkowiak\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka; Joanna Węgrzynowska–Cybińska – Fryzjerka, Pies;\nTomek bardzo nie lubi chodzić do fryzjera, chociaż do tej pory włosy obcinała mu Mama. Pewnego razu Mama postanawia zabrać Tomka do fryzjera. Tomek nie jest przekonany, jednak w salonie fryzjerskim bardzo mu się podoba. Fryzjerka obcina mu włosy i chwali, że jest bardzo grzecznym klientem. Tomek widzi swoją nową fryzurę w lustrze i kategorycznie twierdzi, że nie pójdzie do przedszkola, dopóki włosy mu nie odrosną…\nodcinek 10 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nAnimacja: Anna Sobkowiak, Janusz Matusik, Elżbieta Kandziora, Ewa Rodewald\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka; Krzysztof Tymiński – Chłopak; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Dziadek Marka, Tata Marty, Tata Ani; oraz Ewa Kania, Ewelina Kudeń-Nowosielska, Joanna Węgrzynowska-Cybińska\nTomek bardzo lubi jeździć tramwajem, bo często o wiele ciekawsze rzeczy dzieją się w środku, aniżeli na zewnątrz. Tego dnia, Tomek widzi Chłopaka z tatuażem i Dziewczynę z kolczykiem w pępku. Nie może oderwać od nich oczu, podziwia dredy u Chłopaka i niebieskie paznokcie u Dziewczyny. Dopytuje Mamę, czy ona lub babcia nie mogłyby też mieć takich paznokci, a on dredów i smoka na ramieniu…\nAnimacja: Anna Sobkowiak, Janusz Matusik, Ewa Rodewald, Elżbieta Kandziora\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Klaudia Kuchtyk – Mama Tomka; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Dziadek Tomka;\nTomek nie może rozstać się ze swoją ulubioną koszulą w kratkę, którą dostał od dziadka. Mama tłumaczy, że nawet najbardziej ulubioną koszulę trzeba prać. Tomek towarzyszy koszuli w czasie prania, a nawet próbuje przyspieszyć suszenie. Wieczorem podgląda western z kowbojem w podobnej koszuli, co inspiruje go do zabawy. Tomek jest przekonany, że kiedy wyrośnie z tej koszuli, odda ją misiowi, a dziadka poprosi, aby dał mu swoją…\nOpowiadania z piaskownicy – tytuł serii\nodcinek 12 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nZdjęcia: Bartosz Zarzycki, Robert Turło\nAnimacja: Janusz Matusik, Ewa Rodewald, Anna Sobkowiak, Elżbieta Kandziora\nDekoracje: Bartosz Zarzycki, Krzysztof Różański\nW nagraniu dialogów udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Krzysztof Plewako-Szczerbiński – Tata Tomka; Joanna Węgrzynowska-Cybińska – Kot\nTomek bardzo nie lubi myć zębów, bo albo pasta szczypie go w język albo jest jeszcze śpiący, bo jest rano, albo już śpiący, bo jest wieczór. Tata pokazuje mu, jak najlepiej myć zęby, jednak Tomek na każdy argument Taty ma kilka własnych kontrargumentów. A to, że jego uzębieniu niczego nie brakuje, a to, że kot przecież zębów nie myje i nikt się go nie czepia. Tata mówi mu o skutkach nie mycia zębów, co pozwala Tomkowi rozwinąć temat losu bakterii…\nodcinek 13 z serii „Opowiadania z piaskownicy”, sezon 1\nAnimacja: Elżbieta Kandziora, Anna Sobkowiak, Janusz Matusik, Ewa Rodewald, Bartosz Zarzycki\nW dubbingu udział wzięli: Ignacy Plewako-Szczerbiński – Tomek; Antoni Kwiecień – Kuba; Krzysztof Tymiński – Marek\nTomek lubi ślimaki, zwłaszcza winniczki z przydomowego ogrodu. Tego dnia Tomek zabiera dwa winniczki do swojego pokoju i robi dla nich piękne akwarium. W przedszkolu okazuje się, że Marek i Kuba też lubią winniczki, w związku z czym, chłopcy umawiają się u Tomka ze swoimi ślimakami, aby się ze sobą zaprzyjaźniły. Po umieszczeniu ślimaków w akwarium, biegną do ogrodu bawić się na trampolinie…\nOpowiadania z piaskownicy – tytuł\n← Miś Fantazy – premiera książki 2020\nEwelina Stefańska →\nBursztynowa Korona z serii Baśnie i bajki polskie, sezon 2\n28 października 2009 20 kwietnia 2021 Animator\nKopciuch z serii Baśnie i bajki polskie, sezon 3\n8 września 2017 13 kwietnia 2021 Studio


Masaż lekarstwem na wszystkie bóle? - Trafne Zdjęcia\nMasaż leczniczy w Warszawie ma na celu zmniejszenie objawów chorobowych lub zapobieganie chorobom. Granica między masażem leczniczym, a innymi rodzajami masażu jest bardzo płynna, gdyż masaż leczniczy stosowany jest również w sporcie, kosmetyce, czy relaksacji.\nTrzeba jednak pamiętać o tym, że masaż musi być wykonany przez wykwalifikowanego rehabilitanta, gdyż może wyrządzić również szkody dla organizmu, a nie tylko przynosić pożytek. Masaż leczniczy ma cały zasób chwytów, dzięki którym uwalniane w organizmie są endorfiny, które mają rozluźnić organizm.\nZalety masażu leczniczego w Warszawie widać bardzo wyraźnie u pacjentów cierpiących na bóle kręgosłupa, których przyczyną jest nadwaga, siedzący tryb życia, czy silny oraz długotrwały stres. Kolejnymi wskazaniami do masażu są silne przeciążenia, które oddziałują na kręgosłup oraz wady postawy, z którymi boryka się coraz większa liczba dzieci i dorosłych.\nDla kogo jest leczniczy masaż stóp?\nLeczniczy masaż w Warszawie obejmuje również masaż stóp. Refleksologia polega na uciskaniu stref reflektorycznych, dzięki czemu stymuluje organizm do samouzdrowienia. Zalecana jest osobom, które mają problemy z bolącymi stopami, rwą kulszowa, zapaleniem stawów, bezsennością, czy migrenami.\nRefleksologia również nie jest przeznaczona dla wszystkich. Przeciwwskazaniami są owrzodzenia stóp, osteoporoza, cukrzyca, czy żylaki.\nMasaż leczniczy w Warszawie nie jest przeznaczony dla każdego. Niestety stan zdrowia może być przeciwwskazaniem, które uniemożliwi podjęcie rehabilitacji masażami. Jednym z podstawowych przeciwwskazań jest osteoporoza. Choroba ta, powodując duże osłabienie kości, może doprowadzić do uszkodzenia kości w trakcie masażu. Również przebyte złamania kończyn powodują, że powinnyśmy wstrzymać się z masażami. Również naderwania i zerwania powięzi, ścięgien, czy mięśni uniemożliwiają podjęcie leczenia masażami.\nMasaż leczniczy w Warszawie nie jest lekarstwem na wszystkie bóle i dolegliwości. Zawsze przeprowadzany jest zgodnie z zaleceniem lekarza i nie jest przeznaczony dla każdego. Trzeba mieć to na uwadze zastanawiając się nad podjęciem rehabilitacji.\n« Protezy zębowe – zastosowanie, rodzaje, zalety\tKiedy powinno wykonać się test nifty? »


INFORMACJA w związku z sytuacją geopolityczną w Europie - zasady bezpieczeństwa w internecie\n[2022-02-25] INFORMACJA w związku z sytuacją geopolityczną w Europie - zasady bezpieczeństwa w internecie\nPAMIĘTAJ w przypadku czasowej niedostępności Twojej bankowości elektronicznej zachowaj spokój i nie ulegaj panice. Taki jest właśnie cel cyberprzestępców – wywołanie paniki, strachu i chaosu. Nie wspieraj ich w tym. Nie kieruj się również anonimowymi opiniami czy komentarzami np. z mediów społecznościowych czy forów internetowych. Upewnij się, że to wiarygodne informacje a nie „fake newsy”.JAK DBAĆ O BEZPIECZEŃSTWO SWOICH PIENIĘDZY?


Ciemna strona snu: Okiem taty - pokonkursowe rozważania\nOkiem taty - pokonkursowe rozważania\n"Piąte koło u wozu, dziura w moście, drugi grzyb w barszczu i Piłat w credo są według przysłów polskich co najmniej zbytecznymi intruzami i mogą być przyczyną zamętu. Jednak wszystko to razem wzięte nie potrafi narobić tyle zamieszania, co jeden pijak w tramwaju."\nNasza fb znajoma Anita Dudek (mam nadzieję, że nie ma mi za złe) podesłała link do artykułu pani Kingi Matusiak Cebula Roku, czyli Blog Roku vs. rzeczywistość, w którym autorka przytacza przypadki nieuczciwego podejścia do konkursu. Opisywane sposoby pozyskiwania głosów są na tyle niskie, że nie zasługują na jakikolwiek komentarz na Ciemnej Stronie Snu. Zainteresowanych odsyłam do tekstu źródłowego. W ogólnej ocenie konkursu muszę niestety zgodzić się z autorką. Blog Szymka uczestniczy w konkursie po raz trzeci z rzędu. Zawsze traktowałem go jako zabawę, możliwość pokazania Szymka, jego życia, choroby i związanych z nią powikłań, trudności, wyzwań i problemów. Blog pierwotnie miał być sposobem na odreagowanie dnia, wszelkich napięć, rozterek dla mamy Szymka. Miała to być taka prosta autoterapia. Przeanalizowanie emocji, myśli. Jednocześnie, zauważyłem, że nasi przyjaciele i znajomi szczególnie w pierwszych latach życia Szymka mieli kłopot z zapytaniem nas co u Szymka, jak wam idzie, jak tam...etc. Żeby ułatwić im możliwość dowiedzenia się co się dzieje u Szymka choćby w uproszczonej formie, być może również spłaszczonej emocjonalnie rozpocząłem pisanie. Tymczasowo. Mama Szymka miała przecież przejąć temat. To się nie udało. Nie podjęła się pisania... Tu stanąłem przed wyborem: pisać dalej czy też zrezygnować? Pozostałem przy pisaniu, co dla wielu może być zaskoczeniem, że wpisy Szymka to moja robota. Podobno są kobiece... z tego powodu bardzo przepraszam, jeśli ktoś czuje się oszukany lub zawiedziony. W pisaniu pomaga pasja fotografowania. W przypadku dziecka leżącego jest nie lada wyzwaniem, bo ile można wykonać interesujących zdjęć dziecka wycofanego, leżącego, pozbawionego ekspresyjnej mimiki i gestykulacji? Jak wyrazić emocje, jak zainteresować czytelnika? Jak pokazać radość i nie epatować chorobą, zmartwieniami? Stąd seria wpisów, w których Szymek jest naprędce przebrany. Codzienne zmagania nie pozwalają mi na budowanie wystudiowanych kadrów z doskonałą scenografią. To raczej zapis chwili, przy zastanym, zwykle nieidealnym świetle, ale w tych zdjęciach nie chodzi przecież o jakościowy majstersztyk. Szczególnie, że internetowe wpisy, żyją zwykle krótko. Zacięcie społeczne, fotografia, muzyka zdecydowanie pomagają przy pisaniu. Przecież nikt nie jest zainteresowany w czytaniu nudnych powtarzalnych postów jest źle... potrzebne to czy tamto, dziś byłem na rehabilitacji. Stali czytelnicy łatwo odnajdują się w normalnych szymkowych wpisach, cyklu Okiem taty czy też propozycjach filmowych. Część polubiła również pojawiające się prawie zawsze cytaty różnej maści lub eksperymenty z mateuszowymi audiowpisami, które wzmacniają dziecięcy efekt. Blog ewoluuje razem z Szymkiem i nami. Nabieramy rutyny, przyzwyczajamy się do warunków i życia. Zauważamy innych, którzy tak jak my miotają się w dramacie nieuleczalnej choroby. Obserwujemy niemoc systemu, brak wsparcia, zwykła znieczulicę. Stąd Grupa Wsparcia, wymiana doświadczeń pomoc. Być może niewystarczająca, być może zorganizowana nie do końca właściwie, ale wynikająca z potrzeby serca. To dzięki blogowym wpisom poznaliśmy Kasię od Tomcia, Olguskę Agnieszkę, która z nami uczy się fotografować, Wiedźmę, Zoszkę Radoszkę, mamę braci Petelczyc i wiele wiele innych osób. Część tych osób zostaje z nami po zgłoszeniu ciemnej strony snu do konkursu Blog Roku. Wymieniamy opinie, wspieramy się, pomagamy.\nMarsowy wyraz pyska Pana Kota wyraża mój stosunek do kupowania i handlowania głosami w trakcie konkursu. Działania moje i naszych przyjaciół dotyczące głosowania były jak co roku czyste. Nie rozdawaliśmy prezentów, nie obiecywaliśmy reklamy, nie kupowaliśmy głosów. W sumie nawet nie ma dla mnie znaczenia czy inni robili inaczej. Dla mnie wsparcie i głosy oddane na Ciemną Stronę Snu są wyrazem sympatii. Czytając tekst pani Matusiak jest mi tym bardziej miło, że w uczciwy sposób po raz kolejny blog zajął wysokie miejsce. Tym bardziej zdziwiony jestem, że zgłoszony tekst dostał się do drugiego etapu. Możliwe, że blogowe hieny nie doceniły kategorii "tekst roku" lub, że do kolejnego etapu przechodziło 30 tekstów, a nie jak w przypadku blogów 10.\nDziwi mnie również podejście organizatorów do kategoryzacji blogów. Sygnalizowałem im konieczność oddzielenia niszowych, ciężkich tematycznie i często słabych językowo blogów dotykających problemów niepełnosprawności. Z uwagi na tematykę nie będą one popularne, ani poczytne. Nie taki jest ich cel. Nie będą również językowym mistrzostwem świata, gdyż zwykle pisane są w rzadkich wolnych chwilach, nocą, kiedy senność zagląda w oczy po ciężkim dniu wypełnionym opieką i zmaganiem się z rzeczywistością. Brak takiej kategorii powoduje, że blogi o wcześniakach, autystach, lądują w najbardziej zbliżonej kategorii i nie można mieć im tego za złe.\nPrzeniesienie Ciemnej Strony Snu do kategorii Życie i Społeczeństwo uważam za kuriozalne czemu dałem wyraz w tekście Okiem taty - kategoria życie i społeczeństwo Jest to działanie niezrozumiałe, niepotrzebne i wzbudzające wątpliwości.\nZgłaszałem również swoje uwagi dotyczące uczestnictwa osób zawodowo zajmujących się posługiwaniem piórem np. dziennikarzy, dla których powinna być moim zdaniem odrębna kategoria. Kolejny temat to uczestnictwo blogów z działalnością handlową lub pisanych na platformach poczytnych gazet i przez te platformy promowanych.\nSzkoda, że nawet wydawałoby się zwykła zabawa, jaką dla mnie jest Blog Roku, stała się areną mniej lub bardziej legalnych marketingowych zabiegów. Możliwe, że chęć zdobycia nagród oraz blogosferowy splendor części uczestnikom ograniczył możliwość racjonalnego myślenia.\nNadal jednak uważam, że jest to dobry moment na pokazanie szerszej publiczności aspektów życia dzieci z porażeniem mózgowych, aktywizowania czytelników, budowania własnych grup wsparcia, zachęcania do 1% pomocy na różne cele. Jest to też doskonały moment lub powód, żeby wyjść z cienia własnych obaw wynikających z posiadania dziecka niepełnosprawnego. Pewnie Jagódka mogłaby to potwierdzić... to dobry pretekst, aby przełamać własny lęk i zacząć działać pozytywnie. Jest to też czas, w którym biorący udział w konkursie mogą spotkać podobne przypadki, poczuć wspólnotę doświadczeń i skorzystać z doświadczeń innych uczestników. Być może w normalnych warunkach nie mieliby do tego okazji.\nRolą zaś organizatorów jest zapewnienie warunków do uczciwej konkurencji. I nie ma się co łudzić... blogi, które zbiorą niebotyczną ilość głosów, a nie niosą żadnych treści rozbłysną na moment i zgasną w internetowym zapomnieniu. Narobią jedynie chwilowego hałasu jak przytaczany pijak w tramwaju...\nAutor: Szymon po drugiej stronie snu... o 00:21\nEtykiety: blog roku, Okiem taty\nAnna Wartacz pisze...\nJagódka czytała ale woli ciumkać paluszki bo ząbki idą. Ale rodzice Jagódki się z tym jak najbardziej zgazają.\n12 lutego 2015 00:42\nSmutne to o czym piszesz. Niestety kasa rządzi i miejsca ma prawdziwość jest mniej i mniej. Świat robi siecsztuczny, nieautentyczny i fasadowy dlatego temu co prawdziwe ( a tym samym nieuładzone, nirwystudiowane) trudniej jest zaistnieć, nawet w necie. Niestety obawiam się ze będzie jeszcze gorzej.\n12 lutego 2015 07:12\nI jak będę miała chwilę to jeszcze coś dopiszę.\nNiezależnie od wszelkich konkursów przychodzę do Was od dawna. Po to, by dowiedzieć się, co słychać u Szymka, ale także dlatego, że piszesz dobrze i mądrze. Trafiłam kiedyś przez przypadek i zostałam. Pozdrawiam serdecznie, Ania M.\n12 lutego 2015 18:11\nswietna robota,podziwiamy,tak trzymaj;szymku;.\nOkiem taty - protest opiekunów niepełnosprawnych i...\nOkiem Taty - Kategoria Życie i Społeczeństwo\nNie czas na przemyślenia


tablet nawigacja gps | appManiaK.pl\n... aplikacji iOnRoad Augmented Driving, która dzięki odbiornikowi GPS, różnorodnym czujnikom i oraz aparatowi pozwala na ...Augmented Driving z serwisu App Store > > > Nawigacja HERE Jazda bez nawigacji samochodowej to w dzisiejszych czasach samobójstwo przy poruszaniu się...niewątpliwych atutów mogą korzystać także posiadacze\n15.06.2015, Amadeusz Cyganek\tgsmManiaK.pl\n... prognozę dla 2,7 miliona miast zlokalizowanych na całym świecie. Nawigacja oraz odszukiwanie wybranych lokacji jest zdecydowanie prostsza dzięki integracji programu... z serwisem Google Maps i możliwością wykorzystania modułu GPS. Oprócz podstawowych wskaźników pogodowych, takich jak temperatura, zachmurzenie, opady ... offline, gdyż\n...Oto zestawienie 10 najlepszych aplikacji pogodowych przeznaczonych na tablety i smartfony z Androidem! 1. Pogodynka Nasze ...7 miliona miast zlokalizowanych na całym świecie. Nawigacja po świecie oraz odszukiwanie wybranych lokacji jest zdecydowanie...terenie Polski oraz ze świata dzięki wykorzystaniu sygnału GPS, która znacznie\n16.02.2014, Dawid Muniak\tgsmManiaK.pl\n... zestaw najbardziej interesujących, użytecznych i dopracowanych aplikacji na smartfony i tablety internetowe, nad jakimi pracowali rodzimi developerzy. Zaznaczamy również, iż.... Rzeczony tytuł wykorzystuje zaimplementowany w naszym urządzeniu mobilnym moduł GPS aby zlokalizować położenie pojazdu. W praktyce wygląda to mniej\n07.04.2013, Szymon Marcjanek\tgsmManiaK.pl\n... moduły 3G, GPS oraz port HDMI. Więcej na temat urządzenia przeczytacie w maniaKalnym teście tabletu. Pierwsze wrażenia ...bardzo intuicyjna w obsłudze i co bardzo ważne, nawigacja nie jest czasochłonna - to poważny krok naprzód względem... Peacekeeper firmy Futuremark - z poziomu tego samego tabletu (Plug Impact 2)\n15m Czy kina w czerwonych strefach działają?rtv\n62 queries. 0,200, 0.200 (0,200) seconds.


Jaka skuteczność terapii dla homoseksualistów?\nwww.gosc.pl → Wiadomości → Wiadomości z Polski → Jaka skuteczność terapii dla homoseksualistów?\nDr Joseph Nicolosi\twww.josephnicolosi.com\nOk. 200 osób ma wziąć udział w piątek w Poznaniu w konferencji "Praktyczne zastosowanie terapii reparatywnej". Wykład wygłosi naukowiec z USA dr Joseph Nicolosi, twórca terapii reparatywnej dla homoseksualistów. Nie wiadomo, gdzie dokładnie odbędzie się konferencja.\n"Ze względu na pojawiające się w przestrzeni publicznej pogróżki odnoszące się do organizatora i prelegenta, chcąc zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom konferencji, zdecydowaliśmy, że nie będziemy podawać do publicznej wiadomości miejsca konferencji" - wyjaśniła w czwartek PAP Bogna Białecka, prezes Fundacji Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii, organizatora konferencji.\nPoczątkowo konferencja miała się odbyć na terenie Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, jednak władze uczelni, m.in. po protestach środowisk gejowskich, odmówiły wynajęcia sali. Według organizatorów konferencji za pośrednictwem internetu organizowana jest demonstracja przeciwko uczestnikom spotkania.\nPrelegentem konferencji będzie dr Joseph Nicolosi, specjalizujący się w terapii reparatywnej męskiego homoseksualizmu, który w czwartek spotkał się z dziennikarzami.\nTerapia reparatywna ma zastosowanie przy leczeniu nerwic, depresji i także homoseksualizmu egodystonicznego czyli takiego, gdy homoseksualista ze względu na współistniejące zaburzenia psychologiczne szuka terapii pozwalającej na zmianę jego orientacji seksualnej. Światowa Organizacja Zdrowia w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 klasyfikuje homoseksualizm egodystoniczny jako zaburzenie.\n"Klienci trafiają do mnie, kiedy uznają, że się źle czują ze swoim homoseksualizmem. Chcą poznać przyczyny swojego stanu i znaleźć pomoc. Myślę, że takie osoby powinny mieć możliwość uzyskania pomocy" - wyjaśnił na czwartkowej konferencji Nicolosi.\nTerapia jest pomocą psychoterapeutyczną. Klienci prof. Nicolosiego rozmawiają z terapeutami raz w tygodniu osobiście lub telefonicznie. Terapia trwa średnio około dwóch lat.\n"Nasi klienci pragną zrozumieć źródła swojego homoseksualizmu. Według badań najczęstszą powodem homoseksualizmu u mężczyzn jest niepełna rodzina z dominującą matką, bez ojca. Taki mężczyzna, poprzez poszukiwanie męskiej erotycznej miłości, próbuje odnaleźć miłość i akceptację utraconego ojca. To, co robimy, to zachęcanie klientów, aby nawiązywali relacje z mężczyznami heteroseksualnymi i unikali pożądań homoseksualnych" - powiedział Nicolosi.\nSkuteczność terapii reparatywnej prowadzonej przez Nicolosiego wynosi około 30 proc.\n"1/3 osób nie zmienia się, 1/3 odnotowuje poprawę swojego samopoczucia, a pozostali zmieniają się w pełni, co nie znaczy, że ci ostatni nie mają pokus homoseksualnych, ale potrafią sobie z nimi poradzić" - zastrzegł Nicolosi.\nW Polsce od kilku lat działają terapeuci posługujący się metodą dra Nicolosiego.\n"Ta terapia jest prowadzona w Polsce od kilku lat. Założenia terapii są znane dzięki publikacjom dra Nicolosiego także w internecie. W Polsce osoby homoseksualne poszukują pomocy i moim zdaniem powinni mieć możliwość profesjonalnej terapii" - uznała psycholog dr Jolanta Próchniewicz z Poznania.\nDr Joseph J. Nicolosi jest dyrektorem ds. klinicznych oraz założycielem (1980 rok) Thomas Aquinas Psychological Clinic w Encino (Kalifornia), współzałożycielem oraz byłym prezesem Narodowego Stowarzyszenia na Rzecz Terapii i Badania Homoseksualizmu, członkiem American Psychological Association. Ukończył studia psychologiczne i uzyskał doktorat z psychologii klinicznej na California School of Professional Psychology w Los Angeles.(PAP)\ndodane 15.09.2011 16:57


Dyrektor FBI: Chińczycy na uniwersytetach amerykańskich zagrożeniem dla kraju | Idź pod prąd\nStrona główna Aktualności Dyrektor FBI: Chińczycy na uniwersytetach amerykańskich zagrożeniem dla kraju\nDyrektor FBI: Chińczycy na uniwersytetach amerykańskich zagrożeniem dla kraju\nDyrektor FBI Christopher Wray powtórzył we wtorek pogląd już wcześniej utrzymywany wśród przedstawicieli amerykańskiego wywiadu, że Chiny chcą stać się globalnym supermocarstwem w niekonwencjonalny sposób. Sposób ten został przez szefa FBI określony jako zagrażający zarówno rządowi USA, jak i społeczeństwu tego kraju.\nPrzemawiając przed Senacką Komisją Wywiadowczą wraz z szefami innych agencji amerykańskiego wywiadu, Wray powiedział, że aby uderzyć w amerykańską siłę militarną, gospodarczą, kulturalną, a także w siłę informacyjną na całym świecie, Chiny mogą stosować metody opierające się nie tylko na instytucjach państwowych.\n– Jedną z rzeczy, które próbujemy zrobić, jest pokazanie, że zagraża nam nie tylko cały chiński rząd, ale też całe chińskie społeczeństwo – powiedział Wray.\n– I myślę, że będzie to wymagało reakcji całego społeczeństwa.\nWray wskazał na wykorzystanie przez Chiny niekonwencjonalnych źródeł informacji wywiadowczych. Powiedział, że „zbieracze” – czyli ludzie, którzy gromadzą dane wywiadowcze dla rządu chińskiego – zinfiltrowali amerykańskie uniwersytety.\n– W tym kontekście mogę powiedzieć, że wykorzystanie nietypowych zbieraczy – szczególnie w środowisku akademickim, czy to profesorów, naukowców, studentów – widzimy w prawie każdym biurze, które FBI ma a terenie całego kraju – powiedział Wray.\n– Wykorzystują otwartość środowiska badawczo-rozwojowego, którą my szanujemy, jednak oni z tego korzystają – mówił Wray dodając, że w środowiskach akademickich istnieje naiwność w sprawie ryzyka stwarzanego przez ludzi z zagranicy na uniwersytetach amerykańskich.\nAmerykańskie uniwersytety przyjęły ponad milion studentów międzynarodowych w roku szkolnym 2015-16, około jedna trzecia z nich to byli studenci z Chin.\nSenacka Komisja Wywiadowcza\nPoprzedni artykułRuski konsul atakuje Polskę! Kowalski & Chojecki NA ŻYWO w IPP TV 14.02.2018


2020-10-18, godz. 22:27 "Od Schlicka do Mozarta" w ramach Międzynarodowych Dni Bonhoefferowskich [RELACJA] Koncert "Od Schlicka do Mozarta" odbył się wczoraj (17.10) w Kościele Ewangelickim pod wezwaniem Św. Trójcy. Wystąpił poznański kontratenor sopranowy… » więcej\t 2020-10-19, godz. 14:36 Zachodniopomorskie Wydarzenie Muzealne Roku [ROZMOWA] Zakończyła się dziesiąta edycja konkursu Zachodniopomorskie Wydarzenie Muzealne Roku, pod patronatem Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego, organizowanego… » więcej\t 2020-10-18, godz. 23:55 Koncert Grünebergowski w hołdzie Papieżowi [POSŁUCHAJ, GALERIA] Koncerty Grünebergowskie mają już ugruntowaną pozycję w świecie artystycznym. Tydzień temu (11.10.2020) w kościele pw. św. Ducha w Szczecinie-Zdrojach… » więcej\t 2020-10-19, godz. 14:46 24 godziny z życia Szczecina '2020 [ROZMOWA] Odkrywanie własnego miasta to zadanie dla każdego z nas. Często jeździmy po świecie i podziwiamy budynki, zabytki i inne atrakcje. Często cudze chwalimy… » więcej\t 2020-10-12, godz. 13:17 Noc Księgarń - Co będzie się działo w Szczecinie? W programie ponad 200 wydarzeń w 43 miastach, dziesiątki spotkań autorskich, koncerty, dedykowany program ekologiczny, warsztaty, wystawy i wykłady. Ze względu… » więcej\t 2020-10-13, godz. 19:27 Odszedł Zbigniew Malarski - realizator dźwięku w Radiu Szczecin. W wieku 72 lat po ciężkiej chorobie zmarł nasz kolega Zbigniew Malarski. W Radiu Szczecin pracował 30 lat. W czwartek na Cmentarzu centralnym w Szczecinie… » więcej\t 2020-10-13, godz. 19:44 „Wizyta w galerii" Augusta Ludwiga Mosta - nowy obraz w szczecińskiej kolekcji Muzeum Narodowe w Szczecinie powiększyło swoją kolekcję obrazów Augusta Ludwiga Mosta. "Wizyta w galerii” to już trzynasty obraz tego malarza w szczecińskiej… » więcej\t 2020-10-12, godz. 14:01 Ania Rusowicz o płycie "Przebudzenie" [Wywiad] Miała być najpierw wiosenna, a potem jesienna trasa koncertowa promująca ostatnią płytę wokalistki "Przebudzenie". Niestety pandemia pokrzyżowała plany… » więcej\t 2020-10-12, godz. 13:42 Zdzisław Sowiński - fotograf Jana Pawła II [Wywiad] Tegoroczny dzień papieski ma charakter wyjątkowy. Przede wszystkim dlatego, że odbywa się w czasie pandemii koronawirusa, ale również dlatego, że obchodzimy… » więcej\t 2020-10-13, godz. 20:10 "Gęstość zaludnienia" w języku białoruskim [ROZMOWA] Teatr Kana przygotował wersję filmowa swojego spektaklu "Gęstość zaludnienia" w języku białoruskim. Przedstawienie oparta na tekście Swietłany Aleksijewicz… » więcej\n34567 2401 na 241 stronach


W bogactwie i świetności materiału "The Americans" wtórowało w tym roku Cinemaxowe "The Knick". Scenarzyści tym razem pewniej dotrzymali kroku maestrii reżyserskiej Soderbergha w drugim, absolutnie genialnym i skrajnie dobijającym sezonie. Gdzie poprzednio kontrast między nimi był mniej płynnie pogodzony (choć rezultat był niewątpliwie znakomity), to teraz dialogi były bystrzejsze, mniej skupiono się na tle historycznym, pozostawiając więcej miejsca dla samej esencji - skomplikowanych relacji zawodowych i personalnych najistotniejszych postaci. Kobiety stały się zauważalną siłą w fabule, rzucając ciekawe światło na obraz egzystencji dominujących mężczyzn. Nie da się dość nachwalić pracy Clive'a Owena i Andre Hollanda - wyborne aktorstwo w każdym calu. A reszta obsady nie była wcale gorsza.\nByć może nie będzie więcej sezonów, a jeśli mają być, to prawdopodobnie w innej postaci. Patrząc na to z tej perspektywy, "The Knick" funkcjonuje jako jeden wielki film, koronne dzieło Soderbergha, najwybitniejsze osiągniecie aktorskie Owena, kolejny przykład udanej próby przeszczepienia walorów filmowych do świata telewizji. Ostatnie minuty serialu to nie tylko zakończenie roku, ale jedne z najwybitniejszych i najboleśniejszych sekwencji w historii czegokolwiek nakręconego kamerą i ukazanego publice.\n3. Fargo (sezon drugi)\nNoah Hawley stanął przed dużo trudniejszym zadaniem niż za pierwszym razem. Nie mając filmu jako wyjściowego materiału, zaproponowanie zupełnie nowej historii mogło okazać się porażką. Ale w przeciwieństwie do nieudolnego "Detektywa" (niezamierzonego neo-noirowaego pastiszu), "Fargo 2.0" przebijało swojego świetnego poprzednika w każdym elemencie: czarny humor ciął głębiej i ostrzej; absurdalność wydarzeń dostarczała niezliczoną ilość frajdy; barwność obsady nie pozwalała na nudę; stężenie akcji przyprawiało o zawrót głowy (nie pamiętam takiej ilości trupów w jednym dziele od dłuższego czasu); pomysłowość scenariusza nigdy nie zahaczała o zajechane na śmierć, postmodernistyczne tricki. Kolejne wielkie osiągnięcie telewizji.\n4. Hannibal (sezon trzeci)\nJeszcze bardziej odjechany niż sezon drugi, kolosalny i groteskowy koszmar na jawie Bryana Fullera spotkał się z mocno nieprzychylną reakcją widzów, ale w moim odczuciu był najodważniejszą erupcją wolnych skojarzeń na jaźń widza w tym roku. Pierwsze siedem odc. było kulminacją artystycznej pretensjonalności twórcy, halucynogennego, ekstremalnie wystylizowanego storytellingu, przekształcającego "fabułę", homoerotyczną rywalizację między Willem Grahamem a Hannibalem Lecterem w odurzający, poliformiczny spektakl. Zanurzenie się w tych odmętach wyobraźni mocno przypominało to, co robił 25 lat temu David Lynch (jawna inspiracja) w "Twin Peaks", bowiem "Hannibal" jest materiałem o tym samym rodowodzie: surrealistyczną operą mydlaną o makabrycznym zabarwieniu.\nW ostatnich 6 odc. wyłaniał się czerwony smok i Fuller pozornie tonował swoje dziwactwa. Jednak normalny bieg narracji nigdy się nie pojawił, zatem nie było mowy o konwencjonalnej telewizyjnej adaptacji. Zamiast tego oglądaliśmy komiczny i szalony melange a trois miedzy Hannibalem, Grahamem i Dolarhydem, prowadzący ostatecznie do wspaniałego finiszu, który w związku z zakończeniem serialu przez stację NBC, okazał się jedynym słusznym.\n5. Mr. Robot (sezon pierwszy)\n"Mr. Robot" posiada swoją litanię haseł - Zeitgeist, hackowanie, korporacje jako zło świata - ale nie one stanowią o jego największej sile. Jest nim portret wyalienowanej jednostki w stechnicyzowanym i błyskawicznie zmieniającym się świecie. Niby było to już sto razy, ale od dłuższego czasu nikomu nie udało się tego zrobić tak przekonywająco jak tu. Będąc po części Travisem Bicklem ery komputerów, po części zagubionym nerdem, postać grana przez znakomitego Ramiego Maleka cierpiała na przeróżne fobie społeczne, prowadzące m.in. do uzależnienia od morfiny, ale ani przez chwilę nie dało się wyczuć od niej fałszu. Emocjonalna desperacja protagonisty mówiła więcej o życiu w dzisiejszym świecie niż niejeden arthouse'owy film podejmujący podobny problem. Tak przynajmniej wyglądała pierwsza część sezonu. W drugiej twórca Sam Esmail rozkręcił na dobre aurę paranoi, wprowadził duży twist (choć im jestem starszy, tym mniej lubię takie chwyty, to muszę przyznać, że tutaj zadziało to jak należy) i pozostawił nas w miejscu, gdzie wszystko się może wydarzyć. Czyli spełnił swoje zadanie, bowiem mocno oczekuję dalszej kontynuacji. Przy okazji dodam, że rzecz jest imponująco sfilmowana.\n5. Banshee (sezon trzeci)\nKażdy odcinek był jak seria z uzi - człowiek nie zauważał nawet, kiedy się kończył, pozostając wyczerpanym po takiej dawce adrenaliny. Ta jedyna w swoim rodzaju synteza neo-westernu z kinem akcji w duchu lat 90. czy nawet dalej (kolejny raz niesamowite walki wręcz, "Atak na posterunek 13") w swojej trzeciej odsłonie osiągnęła najdoskonalsze rezultaty. Nie tylko w kinetyce, ale też po stronie emocjonalnej. Love it.\n7. Justified (sezon szósty)\nW odróżnieniu od innego wielkiego serialu, który kończył bardzo nieudanie (Mad Men), tutaj pożegnano się z klasą. Choć ostatni sezon "Justified" posiadał wybuchowe momenty, to przeważająca nad całością melancholia dobitnie dawała odczuć, że są to ostatnie chwile z Raylanem i Crowderem. Będę tęsknił.\n8. The Strain (sezon drugi)\nW pierwszym sezonie nie do końca jasne było jeszcze czym ten serial ma być - apokaliptycznym wampiro-horrorem, proceduralnym wampiro-horrorem czy po prostu survivalowym wampiro-horrorem. Trochę za dużo było powagi w tym wszystkim. Drugi sezon na szczęście rozwiał moje wszelkie wątpliwości. Osiągnął dużo lepszy balans między dramatem a pulpą, uniknął gatunkowego cynizmu i zdecydowanie bardziej angażował emocjonalnie.\n08. Penny Dreadful (sezon drugi)\nPozostawia w pamięci kilka spektakularnych obrazów (przede wszystkim bal u Doriana Graya), zaś jako całość utrzymuje poziom pierwszego sezonu, rozsądnie skręcając mocniej w okultystyczne rejony. Przy czym nie zapomina, że w pierwszej kolejności jest to wyrafinowany gotycki dramat o ludziach nienasyconych, nawiedzanych przez przeszłość i uwikłanych w nieubłagany bieg wydarzeń, z którego prawdopodobnie nie ma innego wyjścia niż śmierć. To poczucie permanentnego zagrożenia czyni "Penny Dreadful" wybornie niepokojącym widowiskiem. Eva Green jak zawsze cudna.\n10. Ash vs Evil Dead (sezon pierwszy)\nRole Bruce'a Campbella w drugiej i trzeciej części "Martwego zła" od dawna uznaje za komediowe złoto, zatem niezmiernie cieszy mnie fakt, że postanowiono wskrzesić jego postać w formacie telewizyjnym. Dzięki czemu cotygodniowe 25 min z Busterem Keatonem odgrywającym Clinta Eastwooda dostarcza masę kapitalnych gagów, udowadniając, że jeżeli robić horror komedię, to tylko z tym gościem.\npodsumowanie roku Serial\nEtykiety: podsumowanie roku Serial


Bioshock 2 - Trofea - Forum PSX Extreme\nDecember 18, 2009 in Trofea\nJak oceniasz poziom trudności pucharów?\n1. Jak oceniasz poziom trudności pucharów?\nThuggish Splicer (bardzo łatwe)\nLeadhead Splicer (łatwe)\nSpider Splicer (średnie)\nBrute Splicer (trudne)\nBig Daddie (bardzo trudne)\nJEST 17 PUCHARÓW UKRYTYCH - KOLORY NIEZNANE\nHacked 30 machines at a distances with the Hack Tool.\n"Mr. Bubbles - No!"\nPlayed at least one non-private match on each multiplayer map. Bronze\nJakby się ktoś interesował, to wbicie 40 lvl zajmuje około 25 i pół godziny czystego gameplayu.\nMaster Gatherer - Gathered 600 ADAM with Little Sisters.\nMusze mieć na liczniku 600 Adama od Little Sisters, czy adam jest ciągle nabijany, nawet gdy go wydaje?\nJest ciągle nabijany ,nawet gdy go wydajesz\nPoradnik - http://www.ps3site.pl/trofea/poradniki/poradniki-retail/bioshock-2/\n9-Irony - Paid your respects to the founder of Rapture.\nten pucharek można zrobić tylko w jednym levelu? (chyba drugim)\nJa sam go odkryłem. Po prostu jak zobaczyłem lalkę Ryana i kij golfowy, to od razu wiedziałem, że zaraz mi piknie znajomy fanfar. xD\nkiedy nalezy wylaczyc Vita-Chambers zeby zaliczylo trofeum? od razu po zakończeniu intra, wyłączenie VC w menu wystarczy? a moze nalezy rozpocząć grę z już nieaktywnymi VC?\nMożesz nawet całą gre ukończyć byle byś ich nie użył.\nMuszę sobie "nerwosol" chyba kupić... Wbiję tą platynę i pójdę się powiesić - ten multi to mała tragedia (przesadzam).\nMnie zajęło ze 30. Porażka, głównie przez lagi.\nTrudność pucharków waha się pomiędzy łatwe/średnie - w single same banały. W sieci jak to w sieci - trochę czasu spędzić trzeba. Ludzi nie brakowało, laga miałem sporadycznie, grało się bardzo przyjemnie - 40 ranga wbita w lekko ponad 20h. Później pozostało mi tylko zebrać wszystkie stacje upgrade'u broni, 9-Irony oraz, o dziwo, załatwienie oponenta jego własnym pociskiem W między czasie przebrnąłem przez Minerva's Den (które to spieprzyło mi chwilowo save'y z podstawki). Warto się pokusić o platynę, przyznam że gdyby nie chęć jej zdobycia, to nawet bym się multi nie zainteresował, a tak grało się przednio\nEdited December 7, 2010 by stoodio\nto trofea z dodatków są do wbicia tylko online? nie ma singlowych dodatków? (mówię o dwójce bo jedynka to wiadomo)\njeśli tak to trochę szkoda, ale i tak spróbuję wbić wszystkie\nEdited March 4, 2014 by Czimeq\nDo 2 jest Minervas Den i protector trials, to 1sze za(pipi)iste;)\nSą dwa singlowe DLC- Minerva's Den i Protector Trials. Ten pierwszy to fabularne DLC (polecam), w drugi nie grałem ale to chyba chellenge jak w Bio 1. Natomiast trzeci Rapture Metro Map Pack to dodatek do multi.\nTrzeci dodatek Rapture Metro Pack posiada dość trudne trofea.\n1. Trzeba zagrać mecz online (byle jaki) na każdej z map DLC\n2. Trzeba wygrać mecz online (byle jaki) na każdej z map DLC\n3. Trzeba dobić z levelu 40 do 50 i użyć Rebirth, czyli zresetować level. Albo jak ktoś ma niski level albo zerowy to aż do 50. KOSZMAR !!!\nZ pierwszymi dwoma nie ma aż takiego problemu bo jest glitch który to ułatwia, wystarczy ustawić mecz offline i wybrać tryb gry (Adam Grab), złapać Little sister i trzymać ją aż do końca rundy. I tak zrobić na każdej z map ale offline czyli samemu. I jak już to zrobisz to teraz robi się ciekawie. Aby dostać dwa trofea na raz trzeba wygrać tylko jeden mecz na dowolnej mapie z DLC.\nProblem polega na tym że takie mecze są rzadko ustawiane ponieważ nie każdy kto jeszcze gra w Bioshocka 2 posiada takie mapy wykupione, więc jeśli nawet masz 2 czy 3 kumpli z takimi mapami i zaprosisz ich do swojego lobby ON line i nagle pojawi się 4 koleś bez DLC to gra automatycznie wybiera mape z wersji podstawowej. A map nie można wybrać w lobby ponieważ nie ma tam takiej opcji i gra sama je wybiera. Drugi problem jest taki że dość ciężko jest wygrać taki mecz.\nDobra rzecz to headset, i to bardzo dobra rzecz bo podczas meczu możesz gadać z ludźmi umawiać się gadać i pierdołach i pomagać sobie na wzajem. W mojej ocenie dość męczące jest trofeum Rebirth. Bowiem od levelu 0 do 40 potrzebujesz 97000 adam, i tyleż samo z levelu 40 do 50. Dobrze jest hackować turrety w ustawianych meczach wówczas za 10 minut sprawnego hackowania dostajesz ponad 1600 adam.\nWięc masz mecze ustawione, gracie sobie z kumplami, hackujecie turrety i nagle na mape wpada jakiś typ, łapie siostrę albo zabija ludzi hackujących i psuje im nabijanie leveli.\nPierwszy bioshock nie ma trybu online, Drugi już tak i są one wymagane do zdobycia platyny.\nDzięki za tipy, z tym multi to jakieś przegięcie, do platyny jeszcze dałem radę wbić ten 40lvl, ale jak mam go wbijać znów to wątpię że mi się będzie chciało, dobrze, że dali też singlowe DLC.\nDo platyny to DLC nie trzeba wbijać. Ale mi zachciało się mieć 100% to musiałem pocierpieć.\nKtoś chętny na ustawkę? 1 meczyk potrzebuję wygrać na mapie z DLC, od 3 dni ciągle losuje mi mapy z podstawki\nWie ktos czy trofea z wersji cyfrowej beda kompatybilne z wersja pudelkowa? (ultimate rapture edition)\nJakby cos bede tez chetny na jakies ustawki.\nWg PSNProfiles jest tylko jeden komplet pucharków. Wersja cyfrowa jest chyba zawsze kompatybilna, tutaj bardziej o regiony by się rozchodziło. Są gry, że z innego regionu zapisuje się jako osobny zestaw trofeów i można np mieć trzy platyny w tej samej grze\nBioshock pierwszy na tej stronie ma dwa zestawy dzbanów.\nWlasnie doczytalem, ze jak jeden region to powinno byc ok z pucharami a ewentualne problemy wystapia w przypadku saveow.\nCiekawe czy ludzie jeszcze graja.\nCiężko było zrobić trofea on line jak grałem w grudniu 2013 - koszmar. Ale jeśli dziś serwery są puste to będziesz miał łatwiej, wystarczy że znajdziesz 4 osoby i możecie boostować levele. Bo jeśli jeszcze grają competitively to będzie znacznie gorzej. Każdą ustawkę popsują. Dobrze że w porę usunąłem z drogi do platyny wszystkie trofea on line i tak samo te z DLC więc jak skończę singla to wpadnie pełne 100%.\nJakbyś potrzebował pomocy daj znać, bioshocki jeszcze mam i się nie pozbywam.\nWidzę na playstationtrophies.org, że ludzie się ciągle organizują na ustawki, zagadaj i uwiniesz się z tym szybko\nUdalo mi sie samemu zrobic prawie wszystkie (brakuje mi zagrania na 10 mapach) nawet mother goose. Teraz tylko zostal grind ;/ Ogolnie malo osob gra a matchmaking to jakas paraolimpiada - gra paruje np dwie 50ki, 30, 12 z osobami z lvl 4, 23, 8 xD. Moze na pt.org bedzie jakas sesja, ewentualnie poprosze ussr zeby z nim poboostowac wiezyczki (o ile znajda sie jeszcze gdzies online dwie osoby).


PKS Nova w Suwałkach: Autokar, którym miały jechać dzieci był w fatalnym stanie. Drugi - jeszcze gorszy - Stowarzyszenie RKW\nPKS Nova w Suwałkach: Autokar, którym miały jechać dzieci był w fatalnym stanie. Drugi – jeszcze gorszy\n15 grudnia 2019, 15 grudnia 2019 15 grudnia 2019, 18:39\nOstatecznie uczniowie, po kilku godzinach oczekiwania, pojechali trzecim autokarem. – To nie mieści się w głowie! – denerwuje się ojciec jednego z uczniów. – Jak można wynajmować takie złomy?! Pytałem kierowcę czy ze swoimi dziećmi też by tak ryzykował, ale stał ze spuszczoną głową i milczał.\nSytuacja miała miejsce w minioną środę, 11 grudnia. Tego dnia uczniowie ze Szkoły Podstawowej nr 5 w Suwałkach wybierali się na wycieczkę do Mikołajek. Około godz. 10 na szkolny parking przyjechał autokar.\n– Oklejony folią z napisem Super PKS – ironizuje nasz Czytelnik. – Mimo to, postanowiliśmy poprosić policję o sprawdzenie, czy jest sprawny.\nFunkcjonariusze uznali, że nie nadaje się do wyjazdu. Miał bowiem zużyte opony, nieprawne oświetlenie i uszkodzony układ pneumatyczny. Mundurowi zarekwirowali dowód rejestracyjny, a przewoźnik podstawił kolejny autokar.\n– Był w jeszcze gorszym stanie technicznym – mówi Eliza Sawko, oficer prasowy KMP w Suwałkach.\nPoza łysymi oponami, wadliwie działającym układem pneumatycznym w samochodzie wyciekały też płyny eksploatacyjne. W tym przypadku policjanci także odebrali kierowcy dowód rejestracyjny i wręczyli mu mandat karny. A organizująca wyprawę nauczycielka z “piątki” poprosiła PKS Nova o podstawienie kolejnego, trzeciego pojazdu.\n– Był sprawny – dodaje E. Sawko.\nUczniowie pojechali do Mikołajek z ponad dwugodzinnym opóźnieniem co wiązało się z koniecznością skorygowania programu wycieczki.\n– Jeśli PKS Nova nie posiada sprawnego taboru, nie powinna przyjmować zleceń – sugeruje nasz rozmówca. – A w tym przypadku, w ramach przeprosin albo zrezygnować z pieniędzy za usługę, albo ufundować dzieciom jakieś prezenty.\nSugestia raczej nie będzie wzięta pod uwagę, bo kierownictwo spółki nie poczuwa się do winy. “Pragniemy poinformować, że obydwa rzeczone autobusy zostały sprawdzone przez naszych mechaników. Z ich wyjaśnień wynika, że nie było podstaw do zabrania dowodów rejestracyjnych…” – oświadczenie takiej treści, nie podpisane, otrzymaliśmy z sekretariatu PKS Nova.\nAutor pisma dodaje, że jest mu przykro z powodu zaistniałej sytuacji i dołoży wszelkich starań aby nic podobnego się nie powtórzyło. Z kolei Eliza Sawko apeluje do organizatorów wycieczek, aby przez każdą wyprawą wzywali policję do sprawdzenia stanu technicznego autokarów. Zwłaszcza zimą, gdy aura może zmienić się z godziny na godzinę i drogi mogą być śliskie.


Plac na Osiedlu Tysiąclecia będzie nosił nazwę "Skwer Kadetów Lwowskich" - Infokatowice.pl\nPlac na Osiedlu Tysiąclecia będzie nosił nazwę „Skwer Kadetów Lwowskich”\nPlanowany obszar skweru / fot. BIP UM Katowice\nPlac przy ul. Bolesława Krzywoustego na Osiedlu Tysiąclecia będzie nosił nazwę „Skwer Kadetów Lwowskich”. Do prezydenta miasta wnioskował w tej sprawie katowicki oddział Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich.\nW uzasadnieniu do uchwały, którą na najbliższej sesji Rady Miasta przyjmą radni czytamy:\nKorpus Kadetów nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie powstał 30 października 1918 roku w Szkole Podchorążych w Łobzowie. W 1921 roku Korpus przeniesiono do Lwowa. Istniał do 1939 roku. Po wybuchu III powstania śląskiego w maju 1921 roku, mimo zakazów władz wojskowych, siedemdziesięciu kadetów wyjechało na Górny Śląsk, aby wziąć udział w walkach. Zyskali oni sobie uznanie przełożonych i szacunek samych powstańców. Najbardziej odznaczyli się w bitwie o Górę Św. Anny. Zginęło w niej 6 kadetów: Karol Chodkiewicz (potomek hetmana Karola Chodkiewicza), Henryk Czekaliński, Zbigniew Oszczółkowski. Zygmunt Toczydłowski, Zygmunt Zakrzewski i Zbigniew Zaszczycki. Karol Chodkiewicz został odznaczony Orderem Virtuti Militari, a pozostali polegli otrzymali Krzyże Niepodległości. Trzydziestu dziewięciu kadetów uhonorowano Krzyżami na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi. Dzień bitwy o Górę Św. Anny, 21 maja, marszałek Józef Piłsudski zatwierdził jako Święto Korpusu Kadetów. W dniu 3 maja 1921 roku kadeci otrzymali swoją chorągiew. Był to sztandar powstańczy z 1863 roku, podziurawiony rosyjskimi kulami. W 1931 roku sztandar został odznaczony Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi. Związek Powstańców Śląskich wręczył Korpusowi miecz odlany ze śląskiej stali.\nSkwer Kadetów Lwowskich\njuand ze spychowa 20 sierpnia 2015 At 11:45\nByło się bić za granicą? mają za swoje kadeci od siedmiu boleści\nonadzika 21 sierpnia 2015 At 11:54\nDla uściślenia – to jest Aleja Bolesława Krzywoustego.\nA przy okazji, może ktoś mi wyjaśni dlaczego każdy trawnik na Tysiącleciu musi być jakoś nazwany?\nDanuta Saternus 27 września 2015 At 13:04\nTa nazwa tu po prostu nie pasuje, Zostańmy przy Piastach.


Oznaczanie stężenia leków biologicznych w leczeniu chorób zapalnych jelit — znaczenie w praktyce klinicznej | Rawa | Gastroenterologia Kliniczna. Postępy i Standardy\nOznaczanie stężenia leków biologicznych w leczeniu chorób zapalnych jelit — znaczenie w praktyce klinicznej\nGastroenterologia Kliniczna 2014;6(3):92-96.\nLeki biologiczne w leczeniu choroby Leśniowskiego- -Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego stosowane są od kilkunastu lat. Ich skuteczność, zarówno w indukcji, jak i w leczeniu podtrzymującym jest ograniczona. W terapii podtrzymującej głównym czynnikiem wpływającym na skuteczność jest stężenie anty-TNF-a w surowicy. Stężenie leku poniżej wartości terapeutycznych wiąże się z pogorszeniem wyników leczenia. Dlatego oznaczanie poziomu leków biologicznych u pacjentów z wtórną utratą skuteczności pozwala na optymalizację leczenia. Dzięki oznaczeniu poziomu leków biologicznych w surowicy można zidentyfikować chorych, u których celowe jest zwiększenie dawki leku, jego odstawienie i zamiana na inny lek anty-TNF-a lub całkowita rezygnacja z leków blokujących TNF-a.\nchoroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, leczenie biologiczne, stężenie anty-TN F-a w surowicy\nstężenie anty-TN F-a w surowicy


Radna z Kielc Joanna Zapała zorganizowała Marsz Równości w Kielcach i spadła na nią Boża kara. – Prawda w czasach ostatecznych. Chrześcijanie biblijni.\nRadna z Kielc Joanna Zapała zorganizowała Marsz Równości w Kielcach i spadła na nią Boża kara.\nWedług relacji dziennika Echo Dnia prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie kieleckiej radnej Katarzyny Zapały.\n“Śledczy będą sprawdzać, czy nie doszło do przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego. Pojawiły się podejrzenia, iż Katarzyna Zapała lobbowała za przekazaniem miejskiej działki dla przedsiębiorcy związanego z jej szwagrem.”\nRadna z PO podczas rozmowy z radnym z PIS podczas przerwy w sesji Rady Miasta Kielce została zapytana przez radnego dlaczego tak bardzo forsuje uchwałę dzierżaw działki o wartości ponad dwóch milionów złotych w trybie bezprzetargowym, ta odpowiedziała, że chodzi o jej szwagra.\nTak się jednak złożyło, że mikrofony wyłapały te dyskusję, co rzuca potężny cień na radną z PO.\nCo ważne, szwagier miał być pośrednikiem, a to pokazuje symbolicznie mechanizm działania korupcji w urzędach. Nie biznesmen idzie do polityka, ale ma pośrednika.\nInnym interesującym faktem jest zniknięcie nagrania ze strony Urzędu Miasta, a prezydentem jest słynny były piłkarz ręczny Bogdan Wenta również związany z PO.\nRęka rękę myje, to chyba odpowiednie podsumowanie tych relacji.\nRadna Zapała wraz z inna radną i swą koleżanką z PO i przyjaciółką prywatnie Agatą Wojdą miały otrzymały najwięcej głosów poparcia w wyborach samorządowych.\nOd lewej: Zapała, Wojda, Gierada, Machnicki\nRadna z kolegą posłem Arturem Gieradą:\nPoseł PO tak powiedział kandydując na prezydenta:\nZapewniam, że w mojej prezydenturze będę kierował się wartościami jakie przyświecają mojemu życiu. Ich fundamentem jest tolerancja, równość, prawo do prywatności i kierowania się swoimi przekonaniami. Nie akceptuję stygmatyzowania ludzi ze względu na ich przekonania, wiarę, orientacje seksualną czy narodowość. Jako prezydent na pewno nie będę miał nic przeciw zorganizowaniu parady równości w Kielcach ani oporów, by wziąć w niej udział” – napisał kandydat Koalicji Obywatelskiej.\nJak widać całe PO nie dość, że jest proniemieckie to jeszcze jest prohomoseksualne. Pan Gierada wraz z J. Zapałą są wrogami Jezusa.\nZapała zorganizowała w Kielcach pierwszy Marsz Równości w tym mieście:\npsc z filmu poniżej.\nCała sytuacja z punktu widzenia Prawa Bożego pokazuje Bożą interwencję. Radna za zorganizowanie parady dewiacji seksualnych i bezprawia (wg biblii) została ukarana utratą dobrego imienia a i nie wiadomo jak się to skończy ostatecznie.\nPrzypomnijmy także kwestię prezydenta Adamowicza. On również propagował Marsz Równości…\nJest to także ostrzeżenie dla niej samej od Boga i jeśli przyjmie to z pokorą, to być może się odwróci od swych grzechów. Módlmy się za nią, aby została zbawiona.\nTeraz spójrzmy na to z innej strony. W PO co roku składają sobie życzenia na Sol Invictus (24 grudnia), a więc uczestniczą w świętach katolickich, ale żyją bezbożnie. Katolicyzm jest dla wszystkich grzesznych ludzi. Gdyby to był kościół ewangeliczny, to zostałaby ona i miliony innych wykluczeni. Kościół jak to nazywam go Szeroka Brama (katolicki – powszechny) jest dla wszystkich. Fanów metalu, punka, sld, PO, kibiców itd.\nUpdated: 24 lipca 2019 — 10:55\nTagi: Katarzyna Zapała, Kielce, PO, Szwagier, Wojda


Czyszczenie oczek wodnych i stawów. Prace wodne i melioracyjne - Oczka wodne OASE\nOferta » Czyszczenie oczek wodnych i stawów. Prace wodne i melioracyjne.\nCzyszczenie oczek wodnych i stawów kąpielowych. Prace wodne i melioracyjne.\nKażdy zbiornik wodny, w szczególności sztucznie wytworzony, wymaga systematycznej i profesjonalnej pielęgnacji. Wynika to przede wszystkim z faktu, że w środowisko wodnym funkcjonuje niezliczona ilość organizmów ze wszystkich grup systematycznych, są wśród nich i takie, które oddziałują pozytywnie jak i te, które są wyjątkowo niekorzystne. Właśnie dlatego niezwykle ważne jest aby w zbiorniku wodnym zachowywana była nieustannie równowaga biologiczna. W zbiornikach naturalnych za owa równowagę odpowiadają głównie rośliny, które rosną zazwyczaj w tzw. strefie bagiennej, w zbiornikach sztucznych natomiast poza roślinami stosuje się profesjonalne systemy filtracyjne oraz systematyczne oczyszczanie.\nJednym z najpopularniejszych problemów z jakimi borykają się właściciele stawów i oczek wodnych jest rozwój glonów nitkowatych oraz chorobotwórczych bakterii. Wynika to przede wszystkim z nieodpowiedniego filtrowaniu, nadmiernego zarybienia ( a co za tym idzie dużej liczby odchodów oraz pokarmu dla ryb) oraz doboru nieodpowiednich roślin. Ilość niekorzystnych organizmów wiąże się także ze zmiennością pór roku, największe problemy zdarzają się latem, kiedy występuje zbytnie nagrzanie wody w zbiorniku w wyniku wysokiej temperatury powietrza i silnego nasłonecznienia. W takiej sytuacji najlepiej skontrolować stan wody za pomocą specjalistycznych pasków testowych, które dzięki zanurzeniu w zbiorniku pozwalają na przeanalizowanie podstawowych parametrów wody. Gdy już wiadomo z czego wynika problem należy zastosować profesjonalne środki biologiczne, które w możliwie szybkim czasie zlikwidują niekorzystne organizmu i zapobiegną dalszemu ich powstawaniu.\nW naszej działalności zajmujemy się między innymi sprzedażą specjalistycznych środków do pielęgnacji zbiorników wodnych a także zestawów służących kontroli jakości wody.\nW celu utrzymania równowagi biologicznej niezbędne jest także mechaniczne czyszczenie zbiornika. Do usuwania większych zanieczyszczeń znajdujących się na powierzchni wody stosuje się odpowiednie podbieraki, natomiast dokładne oczyszczenie brzegów i dna zbiornika możliwe jest dzięki profesjonalnym odkurzaczom i specjalistycznym pompom jakimi dysponujemy. Co jakiś czas niezbędne jest także ręczne oczyszczenie zbiornika.\nWłaścicielom oczek wodnych i stawów kąpielowych polecamy skorzystanie z usług specjalistycznych firm zarówno w przypadku gdy chcemy zdiagnozować przyczynę wystąpienia problemów z jakością wody jak i wówczas gdy chcemy doprowadzić nasz zbiornik wodny do idealnego stanu. Nasza firma dysponuje niezbędnymi do uzyskania czystej i przejrzystej wody środkami biologicznymi oraz narzędziami mechanicznymi, a doświadczony zespół znajdzie przyczynę problemów z czystością wody i doradzi w jaki sposób go zlikwidować. Dzięki temu będą mogli Państwo przez cały sezon cieszyć się wodą w ogrodzie i wszelkimi korzyściami jakie ona ze sobą niesie.\nUsługi czyszczenia oczek wodnych i stawów kąpielowych, a także prace melioracyjne prowadzimy na terenie całego kraju. Koszty zależne są od zakresu prac oraz wielkości czyszczonego zbiornika.\nWszelkie zapytania dotyczące czyszczenia zbiorników, terminów oraz kosztów prosimy kierować na numer telefoniczny 519 619 519 lub adres mailowy poczta@oczkawodne.co . Zamówienia na poszczególne produkty stosowane do czyszczenia (środki biologiczne, podbieraki, odkurzacze) prosimy składać za pośrednictwem naszego sklepu internetowego.


Skandia Maraton Kraków 2014\nDodane przez 'mandraghora' dnia 01 czerwca 2014 10:24:45\nSkandia może nie jest kwintesencją MTB (więcej tu trzepania się po szutrach i polach), ale że blisko i nie trzeba nigdzie dojeżdżać to wystartować wypada. W sobotę podjeżdżam więc na Błonia, z zamiarem rejestracji na dystans średni – Medio (61km, 850 przewyższenia).\nSama zabawa z zapisywaniem trwa prawie 40 minut, muszę jeszcze raz wypełniać formularz, stać w kolejce do kasy, później po numer. Wreszcie się udaje zakończyć formalności. Szybka drożdżóweczka i czas udać się do sektora. Mam (niestety!) ostatni na medio – Skandia jako jedyna chyba nie dopuszcza zmiany sektorów na podstawie wyników osiąganych w innych zawodach. Start na końcu ogonka kilkuset zawodników z mojego dystansu raczej przekreśla szanse na wynik. I może dlatego też spokojnie reaguję na fakt, że … nie mogę wejść do swojego sektora bo brakuje miejsca. Stoimy sobie więc z innymi pod barierkami i zastanawiamy się co dalej. Na szczęście start nie jest w tym samym czasie dla wszystkich sektorów – jadą w odstępie minuty, może pół. Zdążam więc wejść za barierkę zanim ruszę w trasę :).\nStart! i pojechali. Początek jak zawsze słaby, trzeba się najpierw rozgrzać, przepalić mięśnie. W Krakowie jest też start trawiasty – po klepisku na Błoniach, a to nie jest moja ulubiona nawierzchnia. Przetaczam się spokojnie nie szarpiąc za bardzo, chociaż tętno i tak wędruje wysoko. Wyjazd na asfalt, kilka zakrętów i już podjeżdżamy w kierunku Lasku Wolskiego – pierwszy poważniejszy podjazd tego dnia. Już na samym początku dojeżdża nas dystans mini, robi się chaos, słychać tylko krzyki „lewa, lewa wolna!”. Tłok jest przeogromny, wypinam się bo to i tak nie ma sensu i boczkiem podprowadzam. Co chwilę jakaś gleba, co chwilę ktoś kogoś zawadza, wycinaki z mini próbują objeżdżać bokami. Zaczynają jeździć pierwsze karetki. Dlaczego nie można puścić ich te 10 minut później? Nigdy tego nie zrozumiem…\nKoniec Lasku, zjazd i mini odjeżdża na pętlę w stronę miasta. Zaraz robi się luźniej. Czuję się dobrze, mocno, noga podaje. Być może to efekt zaliczenia pierwszych km bez gleby, najbardziej bałam się tłoku w Lasku… Lecimy już w mniej licznym towarzystwie przez klepisko przy lotnisku i wjeżdżamy na pętlę. Na początek podjazd pod Grzybów (ile tu jest, chyba ze 25% jak nie więcej). Nie podjeżdżam, podchodzę (mimo że jadąc z chłopakami parę dni temu podjechałam). Teraz szkoda zarzynać nogi. Las Zabierzowski szybko mija, podjazd na Górę Bukowską, stuka 20km a ja czuję że się rozkręcam. Jedzie mi się doskonale, lekko, mocno, podjazdy robię w swoim tempie, ale mimo to łykam kolejnych facetów. Zjazd do Baczyna i wbijamy na czerwony szlak. Zjeżdżam wąwozem, chwila nieuwagi (może to przez ten wrzask z tyłu „lewa!”? – jakiś wycinak z giga mnie objeżdża :)) i odlot przez kierownicę z tulupem. Ląduję na miękkim, nic mi się nie dzieje. Rower bez strat, jedynie urwana blokada od amortyzatora. Spoko, z tym da się jechać, chociaż resztę wąwozu robię trochę ostrożniej.\nNawrotka, podjazd pod Wąwóz Półrzeczki, tutaj też udaje się wyprzedzić parę osób, większość prowadzi. Wyjazd na płaskie i już do Krakowa niedaleko, jeszcze tylko to nieszczęsne klepisko powrotne. Na bufecie szybko łapię kubek z wodą – Camel wysechł już z 10km temu. Lekko podjeżdżam w kierunku miasta, Lasek coraz bliżej, kolejny bufet, zatrzymuję się znów napić. Wjazd na Greenwaysa w stronę Lasku, za kilka km będę już w domu, łykam kilku facetów i nagle jakoś tak miękko, rower jedzie lekko jakby zygzakowato…\nSpoglądam w dół i już wiem, że wyniku nie będzie – kapeć. Rozkładam się w pobliskich krzakach i ściągam oponę, w środku kolec na pół cm… Nie mogę go wydłubać, w końcu pomagam sobie jakoś łyżką do opon i udaje się. Mijają mnie kolejni faceci, których łyknęłam, jeden rzuca nawet: „ale peszek…”. No peszek, peszek jak cholera.... Może dopompować i dojechać? Chyba nie dam rady. Wyciągam szybko dętkę i jakaś dziwna mi się wydaje.. taka cienka…? Już wiem co z nią nie tak, ale jeszcze rzut oka… 28x1,0. Szosowa. O szlag! Wygrzebuję ostatnią, jedyną łatkę i zaczynam szukać przebicia. Jest, całkiem spora dziura. Łatam, zakładam, pompuję (za lekko, nie mam siły ręczną pompką dobić tak jakbym chciała) i z duszą na ramieniu jadę dalej, ale mocno zachowawczo. Kolejny kapeć oznacza bowiem spacer na metę. Straciłam bardzo dużo czasu, Garmin pokazuje postój ponad 20 minut na zabawę ze złą dętką a potem na łatanie. Już pozamiatane…\nPodjazd pod Lasek robię na rowerze, łykam jeszcze kilku panów chociaż warunki do wyprzedzania słabe, jest wąsko, a ludzie zmęczeni – różne ciekawe i mniej ciekawe myki zdarzają się na trasie. Wypadam na wały Rudawy, o rany, jak mi się dłużą! Jestem wypruta do dna, ale to dobrze, znaczy że pojechałam na maxa. Wjazd na Błonia (na krawężniku prawie się zatrzymuję, jeszcze mi tylko snejka brakuje na tym sflaczałym tyle…), klepisko na Błoniach które przejeżdżam chyba tylko siłą woli. Właściwie trzymam się roweru, dociskam, żeby nikt mnie nie łyknął. Ale nikogo za mną już nie ma, dojeżdżam i padam. Żal straconych miejsc w open, na międzyczasach regularnie odrabiam straty (1- open 536, 2- open 515), a na mecie mimo 20-minutowego postoju melduję się na 503 miejscu open. Ile wyżej mogło być? Tego się już nie dowiem....


sobota, 23 października 2021 02:17\nNaukowcy z UJ uzyskali pierwszy na świecie trójfotonowy obraz tomograficzny PET. Opracowany przez nich sposób obrazowania otwiera nowe możliwości diagnozowania nowotworów, a także umożliwia testowanie symetrii między materią i antymaterią.\nObraz wykonano za pomocą skonstruowanego w Instytucie Fizyku UJ przez zespół kierowany przez prof. Pawła Moskala tomografu J-PET. Różni się on zasadniczo od obecnie używanych tomografów PET, które wytwarzają obrazy w oparciu o dwa fotony.\nZbudowany na UJ w ramach realizowanego projektu Jagielloński PET (J-PET) tomograf to prototyp urządzenia do obrazowania medycznego metodą Pozytonowej Tomografii Emisyjnej, który łączy w sobie możliwość jednoczesnego skanowania całego ciała z niekonwencjonalnymi trybami obrazowania. Jednym z nich jest wyznaczanie przestrzennego rozkładu właściwości egzotycznych atomów pozytonium (stanów związanych elektronu i pozytonu), które są produkowane w ciele pacjenta podczas badania PET. Realizacja tej techniki obrazowania wymaga m. in. rekonstrukcji rozpadów pozytonium na trzy fotony, której wykonalność zademonstrowali naukowcy z grupy prowadzonej przez prof. Pawła Moskala na Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UJ. Wraz ze współpracownikami z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Narodowego Centrum Badań Jądrowych, Uniwersytetu w Wiedniu oraz Narodowego Instytutu Fizyki Jądrowej we Włoszech uzyskali oni pierwszy obraz rozciągłego obiektu oparty wyłącznie na trójfotonowych rozpadach pozytonium.\nMożliwość rekonstrukcji takich rozpadów otwiera perspektywy nie tylko dla niekonwencjonalnych rozszerzeń tomografii PET, ale również dla badań podstawowych. Zarejestrowane w ramach eksperymentu rozpady atomów pozytonium naukowcy z grupy J-PET wykorzystali do przeprowadzenia testu symetrii względem połączenia odbicia przestrzennego, odwrócenia ładunku oraz odwrócenia w czasie (symetrii CPT) w układach leptonowych, osiągając największą dotychczas precyzję takiego testu przy pomocy pozytonium na poziomie 10-4. Rezultaty tego eksperymentu zostały opublikowane na łamach czasopisma "Nature Communications".\nCelem realizowanego na UJ projektu Jagielloński PET (J-PET) jest zbudowanie urządzenia pozwalającego na jednoczesne obrazowanie całego ciała. Ma ono służyć nie tylko lokalizowaniu nowotworów, ale także umożliwi określanie stopnia ich złośliwości oraz badanie dynamiki metabolizmu i rozprowadzania leków. Urządzenie budowane jest w oparciu o technologię stworzoną na Uniwersytecie Jagiellońskim, a zespół badawczy, który ją rozwija, składa się z fizyków, informatyków, elektroników, chemików, biologów oraz lekarzy. J-PET jest unikatowym w skali świata rozwiązaniem, które pozwoli na wdrożenie procedur leczniczych, opartych na precyzyjnym diagnozowaniu, które rozwijane będą w tworzonym na UJ Centrum Teranostyki (termin teranostyka powstał ze złożenia dwóch słów: terapia (leczenie) i diagnostyka (wykrywanie chorób); oznacza nowe podejście do medycyny, mające na celu tworzenie nowych rozwiązań technologicznych umożliwiających jednoczesne wykrywanie i leczenie chorób).\nFot. i inf.: Uniwersytet Jagielloński


Stop tyranii GTD i pieprzeniu o produktywności!\nLudziom żyło się dostatniej\nW kulturze, w której ważna jest nie tyle praca i jej sens, co tylko jej zewnętrzne oznaki w postaci biletów płatniczych, transferów środków oraz gromadzonych dóbr - sprawność nie zależy od sprawności a wydajność od wydajności.\nPraca by była pracą musi być czymś więcej niż tylko wykonywaniem czynności. Co jednak zupełnie nie przeszkadza ludziom, którzy wykonują pracę, w tym, lub zwłaszcza, szkodliwą z punktu widzenia pozycji ludzi biednych, wykluczonych, czy wykluczeniem zagrożonych - sugerować, by ci właśnie biedni zajęli się czymś. "Przecież można pracować na dwa etaty", słyszę z ust człowieka, który swoją pozycję zbudował składaniem do kupy pomielonych sztrucli i popychaniem ich jako "funkiel nówka, nietłuczone, pan zobaczy, tylko 150 tys. km". Jeśli praca ma być pracą - musi być etyczna.\nStąd sprawność nie zależy od sprawności. Sprawność rynkowa (czasem, w tym wypadku) zależy od zdolności niezauważania nieetyczności działań. Bądź podejmowania ich z całą świadomością (np. rynek budowlany; poruszany już przeze mnie problem drożdżówek z makiem). Taki rynek, gdzie inni uczestnicy deklarują profesjonalizm i zdolność przeprowadzenia działań, do których się zobowiązują, choć mają pełną świadomość, że nie są w stanie spełnić wymagań, lub brak im kwalifikacji - powoduje, że cokolwiek, co mogłoby być pracą oraz przyzwoitą wymianą usług, towarów, itd. staje się pojedynkiem pacanów.\nWydajność nie oznacza przecież, że trzeba jak najmniejszym kosztem zrealizować postawione przed sobą zadania. Wydajność oznacza, że trzeba znaleźć taki punkt, w którym druga strona godzi się na jakiś zakres błędów, niedopatrzeń, nieścisłości, nieprofesjonalizmu i zwykłego "koło chuja mi to lata".\nWydajność którą mam na myśli wynika ze specjalizacji i podziału pracy. No i oczywiście doświadczenia - rozumianego jako tradycja podejścia do pracy (użyteczność, etyczność).\nTrafia się towarzyskie spotkanie z ludźmi, którzy wg tak rozumianej pracy, wydajności i sprawności - nigdy nie pracowali. Temat tyczy się jakości jedzenia, pacany wyciągają kartę "klasizm": w tych dyskontach to jedzenie tanie i gówno, teraz to wszędzie pakują chemię, kto by coś takiego w ogóle chciał kupować. Na co ja czuję, że muszę i mówię: są przecież ludzie, którzy są wykluczeni z dostępu do żarcia dobrej jakości, ze względu na cenę. Po czym obrywam klasycznym: to czemu nie pracują na dwie zmiany, to dlaczego im się nie chce, dlaczego nie znajdą sobie gdzieś na wsi zaprzyjaźnionego dostawcy żarcia. Próbuję tłumaczyć, że deprywacja, że czas, że koszty, że stopień skomplikowania, że dużo okoliczności, ale nic nie trafia - przecież to tylko lenistwo.\nI dlatego, za każdym razem, kiedy słyszę, że hoho, taki zdolny, zarobiony i obrotny, myślę sobie: gińcie, skurwysyny.\nTagi: etyka praca\nLudzie, którzy zupełnie bez zażenowania potrafią zadeklarować, że dzięki metodzie Get Things Done podnieśli swoją produktywność zasługują na równie specjalne miejsce w piekle, co dziennikarze sportowi. I dziennikarze prasy lokalnej.\nCzym jest cała ideologia Get Things Done: jest rewolucyjnym odkryciem, jakoby praca polegała na wykonywaniu różnych czynności w określonej kolejności. Niech mnie piekło pochłonie, jeśli kłamię.\nCzym jest produktywność? Rozważmy scenkę rodzajową:\ndo sklepu mięsnego przychodzi klient, prosi o 20 dkg krakowskiej suchej. Ekspedient podchodzi do haka, zdejmuje kiełbasę, odkrawa kawałek na oko, kładzie na wadze, wychodzi 21 deko z groszami, pyta, czy może być, klient mówi, że a i owszem. Ekspedient pakuje krakowską suchą, nabija rachunek na kasie, przyjmuje pieniądze, wydaje resztę, życzy klientowi miłego dnia.\nWiecie co się stało? Tak! Brawo! Ekspedient był produktywny, choć nawet tego nie zauważył!\nTrochę się boję, że za całym ruchem produktywistów stoi hasło: ważniejsze od zrobienia rzeczy jak należy jest ich zrobienie. Oczywiście w takim podejściu tkwi ogromne zło - ludzie, którzy robią rzeczy, bo należy je zrobić, a nie dlatego, że się na nich znają są przyczyną wielu problemów i paskudnie często prowadzą do obsunięć i przesunięć terminów i zwiększonych kosztów.\nProduktywiści oczywiście będą oponować: że jak to, przecież dzięki GTD są w stanie zaplanować działania i określić czas na ich wykonanie. Panie, miej ich w swojej opiece, bo nie wiedzą, co czynią. Nic tak dobrze nie robi na zdolność planowania jak praktyka i zluzowanie pośladów. Praktyki w określaniu co, jak i na kiedy nie zdobędzie się będąc przekonanym, że można mieć pełną kontrolę nad tym, co się robi. I ten brak pokory, ukrywany pod smętnym pieprzeniem, że zerknęło się do jakiegoś poradnika i zrozumiało, gdzie i jakie popełnia się błędy - jest porażający.\nGdzie można znaleźć produktywistów? Wszędzie tam, gdzie tak właściwie nie ma wiele pracy i trzeba ją organizować samemu. A więc przede wszystkim u twórców internetowych treści na blogaski i do serwisów oraz rozmaitych MLM-owców.\nW przyzwoitej i uczciwej pracy, nawet jeśli jest to praca freelancera, wymóg rzetelności (a więc np. zrobienia właściwego riserczu), wykonania pracy jak należy w dosyć naturalny sposób będzie zmuszał do zrobienia każdej rzeczy tak, żeby samemu przed sobą nie było wstyd. Niestety - nie wszędzie poczucie wstydu istnieje, stąd też różni specjaliści od przeklejania treści z zagranicznych serwisów czy od namawiania do nowatorskiego biznesu marketingu sieciowego muszą szukać czegoś, co wypełni im tę wielką pustkę.\nProduktywizm jest przejawem tej samej choroby, która objawia się deklaracją "stosujemy indywidualne podejście do każdego klienta". Za taką deklaracją stoi brak doświadczenia, brak procedur, brak rutyny.\nProduktywizm jest niebezpieczny - daje złudne poczucie kontroli nad tym, co się robi. I, czego jestem pewien, zabija całą radość z pracy.\nTagi: GTD produktywność


tokfm.pl 02.12.2020 06:31\n- Mniejsza liczba zakażonych wynika z tego, że testujemy nie te grupy, które powinniśmy testować. Po drugie, testujemy za mało. Dlatego mamy pozorne wygaszanie - mówił w TOK FM dr Bartosz Fiałek.\nBartosz Fiałek, szef kujawsko-pomorskiego oddziału Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy, w "Wywiadzie Politycznym" wyraził pogląd, że z pandemią wygrywamy może w narracji rządu, ale nie w rzeczywistości. - W szpitalach nie widać, by epidemia COVID-19 wygasała - mówił.\nProwadząca audycję Karolina Lewicka zwróciła uwagę, że na to, że druga fala jednak opada, wskazywać mogłyby coraz mniejsze liczby w codziennych raportach Ministerstwa Zdrowia nt. wykrytych zakażeń. Jednak według Fiałka bilanse pokazują głównie, że w Polsce robi się za mało testów.\n- Wielka Brytania wykonuje ponad 250 000 testów na dobę, w Polsce zrobiliśmy wczoraj 38 400 testów. Więc o ile możemy wierzyć, że w Wielkiej Brytanii czy Niemczech epidemia wygasa, nie możemy tego powiedzieć o Polsce. Mniejsza liczba zakażonych wynika z tego, że testujemy nie te grupy, które powinniśmy - bo testujemy tylko osoby z objawami. Po drugie, jeśli wziąć pod uwagę liczbę ludności Polski, testujemy za mało. Dlatego mamy pozorne wygaszanie - stwierdził Fiałek.\nDziennikarka TOK FM pytała również o o kwestię dodatku dla lekarzy pracujących przy COVID-19. Sejm przegłosował, że dostaną go tylko medycy skierowani do pracy przez wojewodę.\n- Jest duże rozgoryczenie w środowisku - przyznał przedstawiciel związku, ale dodał, że "poniekąd rozumie rządzących". - Stosują zasadę "dziel i rządź". Chcą rządzić ludźmi podzielonymi, bo łatwiej to się robi. Podzielenie lekarzy na "lepszych" i "gorszych" - ta technika manipulacji jest idealna - stwierdził Fiałek.\nDodał, że dzięki temu łatwo będzie również zwalić winę na medyków, jeśli zmniejszy się ich udział w walce z epidemią, "choć naprawdę winna będzie zła strategia tej walki".


Kosogłos - Suzanne Collins ~ Gdzieś między światem tym, a tamtym...\n„Kosogłos” to już trzecia i niestety ostatnia część wspaniałej trylogii autorstwa Suzanne Collins. Choć ta amerykańska pisarka ma na swoim koncie wiele powieści, to właśnie „Igrzyska Śmierci” przyniosły jej w Polsce największą sławę. I czemu tu się dziwić? Autorka na potrzeby swoich książek stworzyła brutalny, pełen przemocy, a jednak w jakiś sposób wspaniały, świat i równie ciekawych bohaterów. Teoretycznie „Kosogłos”, jak przystało na ostatnią część cyklu, powinien przynieść odpowiedzi na wiele pytań, rozwiązania kilku spraw, a do tego być superzaskakujący. A co z praktyką?\nKatniss wraz z rodziną, przyjacielem i kilkoma setkami ludzi niegdyś zamieszkującymi Dwunasty Dystrykt, trafia do Trzynastki… która podobno nie istnieje. Członkowie tej podziemnej społeczności również szykują się do ataku na Kapitol, jednak nie od dziś. Potrzebują tylko kogoś, kto stanąłby na czele rebelii, potrzebują Kosogłosa.\nKatniss, choć z początku niechętnie, zgadza się zostać symbolem buntu. Z pomocą kilku mieszkańców Trzynastki kręci krótkie propagity, które mają zagrzewać rebeliantów do walk i pokazywać im, że stoją po właściwej stronie. Odwiedzają różne Dystrykty, zagrzewają ludzi do walki i poznają nowych sprzymierzeńców. Jednak Katniss nie zdaje sobie sprawy z tego, kto tak naprawdę jest jej wrogiem…\nJak dla mnie, zakończenie tej świetnej trylogii wypadło „tylko” dobrze, a przyznaję, że „Kosogłosowi” postawiłam poprzeczkę bardzo wysoko i niestety muszę stwierdzić, że trochę się zawiodłam. Największe „lanie” należy się Collins chyba za sam początek powieści, gdzie autorka opisuje życie w Trzynastym Dystrykcie. Dość mocno wiało tam nudą, nie działo się nic ciekawego i tylko kilka momentów przykuło moją uwagę. Ja rozumiem, że czytelnik zostaje przeniesiony w inne miejsce i musiałby on mniej więcej je poznać, no ale… Lecz jakoś przez to przebrnęłam, i dobrze, bo potem zaczęło się dziać…\nNo, dość już ponarzekałam, teraz czas na zalety „Kosogłosa”, których jak przystało na powieść Suzanne Collins jest niemało. Akcja: gna do przodu z prędkością dźwięku, niejednokrotnie strasznie zaskakuje i wciąga. Oj, wciąga i to porządnie, niczym (jak ktoś to kiedyś ciekawie ujął) bagna stepowe, ruchome piaski czy coś w tym stylu ;) I jeszcze to kończenie rozdziału w najlepszym momencie jakiegoś zdarzenia… „Kosogłosa” czytałam więc do późnej nocy, nie mogąc się od niego oderwać. Styl pisania Collins jest bardzo sugestywny, a dzięki zastosowaniu pierwszoosobowej narracji czytelnik może jeszcze lepiej poznać jakąś sytuację.\nRównież kreacja bohaterów zasługuje tu na chwilę uwagi. Pierwszoplanowe postacie są bardzo żywe, także te odgrywające w powieści drugorzędne role są dobrze dopracowane i nie sprawiają wrażenia papierowych, jak to w niektórych książkach bywa. Wszyscy bohaterowie obok zalet posiadają także cały szereg różnorakich wad, co czyni ich po prostu ludźmi, takimi jak my. Nie są też nieśmiertelni. I to jest kolejny powód do pochwalenia autorki: Suzanne Collins nie boi się uśmiercać bohaterów. Niestety zginęli przez to ludzie, którzy, wydawałoby się, mieli żyć jeszcze długo i szczęśliwie, a ja sama nie raz przeklinałam pisarkę za taki, a nie innych obrót spraw, ale jeszcze bardziej przypominało mi to, że te wszystkie postaci są tylko zwykłymi ludźmi, co czyni tą powieść jeszcze bardziej wartościową. Bo inaczej miałyby się sprawy, gdyby z Kapitolem walczyły, no nie wiem, cyborgi czy chociażby popularne ostatnio wampiry lub wilkołaki. Wtedy książka byłaby pozbawiona całego swojego dramatyzmu i z pewnością zniknęłaby gdzieś w tłumie. A kto wtedy zwróciłby na nią szczególną uwagę?\n"Kosogłos” nie był więc zły, ale też nie najlepszy. Nie oznacza to wcale, że żałuję spędzonego nad nim czasu. Po prostu spodziewałam się czegoś trochę innego, również zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło. Mimo wszystko spotkanie z tą książką uważam za udane, jednak „Igrzyska Śmierci” cały czas pozostają dla mnie najlepszą częścią tej niesamowitej trylogii. Coś czuję, że po książki Suzanne Collins sięgnę jeszcze nie raz, a i Wam gorąco polecam zapoznanie się z nimi, bo naprawdę warto!\n[Media Rodzina, 372 str.]\nPrzyznam się bez bicia - nie przeczytałam do końca Twojej recenzji.\nBo czekam, aż ktoś po 2 miesiącach przetrzymywania książki, w końcu raczy ją oddać do biblioteki, a tym samym będę mogła po nią sięgnąć. Nie chcę żeby moja ochotę na książkę zmalała, bo słyszałam, że książka jest gorsza od tych dwóch poprzednich, a Twoje słowa ""Kosogłos” nie był więc zły, ale też nie najlepszy. " tworzą jeszcze więcej wątpliwości, bo na prawdę byłam i jestem zauroczona "Igrzyskami Śmierci" i "W pierścieniu ognia".\nMimo wszystko po książkę sięgnę, jak tylko pojawi się na bibliotecznej półce :)\nTrzecia część lepsza od drugiej.\n10 listopada 2011 23:38


Produkt Natury | blog kosmetyczny.: Nowe odcienie sunny podkładów mineralnych Annabelle Minerals - porównanie z klasyczną wersją\nNowe odcienie sunny podkładów mineralnych Annabelle Minerals - porównanie z klasyczną wersją\nPodkładów AM używam już niemal od 2 lat. Nie powiem, bo na początku trzeba troszkę poeksperymentować, aby znaleźć swój idealny kolor. Od początku oscylowałam pomiędzy odcieniami beige i golden. W ostateczności zatrzymałam się na golden fair i golden light na lato. Niemniej jednak skusiła mnie nowa paleta kolorów zwana sunny. Tym sposobem wypróbowałam odcienie fair sunny i light sunny, kierując się poprzednią logiką kolorystyczną.\nKOMU DEDYKOWANE SĄ ODCIENIE AM?\nOdcienie golden polecane są dla dziewczyn o cerze oliwkowej lub z przewagą żółtych tonów. Ta paletka odcieni zawiera duużo zielonych tonów, co z kolei idealnie kamufluje nawet najgorsze niedoskonałości, bez potrzeby użycia korektora. Choć odcienie golden fair i light znacząco się różnią, to w moim przypadku idealnie pasują do zmieniających się pór roku. W zimę jestem bladożółta, natomiast w lato karmelowa i właśnie dlatego idealnie sprawdzają się na mojej cerze.\ncecha charakterystyczna: odcienie ziemiste, lekko przybrudzone, wpadające w żółte i zielone tony\nDla odcieni beige charakterystyczna jest różowa tonacja, która u mnie uwydatnia wszelkie niedoskonałości. Z drugiej strony podarowałam taki odcień mojej koleżance, która wygląda w nim doskonale. Skusiła się nawet na kupno pełnowartościowego opakowania! Jeżeli macie niebieskie oczy, bezproblemową, w zimę różową a w lato delikatnie brązową skórę to prawdopodobnie odcień dla Was.\ncecha charakterystyczna: odcienie wpadające w różowy\nOdcienie natural są dla mnie największą tajemnicą. Na początku przygody z minerałami nawet nie wzięłam ich pod uwagę. Podobno to alternatywa dla osób, którym trudno jest wybrać pomiędzy beige a golden. Zgodnie z tym co pisze Mademoiselle Eve, jaśniejsze odcienie w tej palecie wpadają w żółte tony, natomiast ciemniejsze w różowe.\ncecha charakterystyczna: brak przewagi tonów żółtych czy różowych, kolor zbalansowany\nOdcienie sunny to najnowsza oferta marki AM, która przeważa zdecydowanie żółtymi tonami. Odcienie są jasne, rzekłabym - bardzo jasne. Zamówiłam sobie najciemniejszy z całej paletki i tak jak widać na poniższym zdjęciu, na mojej skórze wygląda bardzo źle. Szkoda, że słoneczne kolorki nie występują w ciemniejszych odcieniach, kto wie, może przy mojej ciepłej karnacji wyglądałoby to całkiem nieźle. Niemniej jednak narazie pozostaję przy wersji golden.\ncecha charakterystyczna: jasne odcienie, żółte tony, słoneczny kolor\nJak widzicie, kolor golden light idealnie stapia się z moją skórą. Sunny light natomist przypomina mi kolor ecru lub cream. Wyglądam w nim jakbym chorowała na żółtaczkę, w dodatku pomimo wybranej przeze mnie wersji kryjącej, tylko uwydatnia wszelkie niedoskonałości skóry. Niestety nie jest to odpowiednia kolorystyka dla mnie.\nPORÓWNANIE WERSJI GOLDEN FAIR I SUNNY FAIR\nJaśniejsze odcienie nie są aż tak rażąco odmienne. Prawdę mówiąc trudno momentami wychwycić różnicę między nimi. Pomimo tego mnie tak samo jak odcień light, sunny fair także nie pasuje.\nDajcie znać, czy wypróbowałyście już najnowszą paletkę odcienie od Annabelle Minerals i jak to właściwie jest z tymi neutralnymi kolorami?\nAutor: Produkt Natury środa, lipca 15, 2015\nMój ulubiony korektor pod oczy - porównanie kolor...\nREGENERUM, regenaracyjne serum to pięt - hit czy k...\nYves Rocher, odżywka do włosów farbowanych i znisz...\nJaka jest różnica między żelem aloesowy za 10 zł a...\nAva Laboratorium, maska enzymatyczna - warto?\nWielki test skuteczności produktu nielubianej firm...\nNowe odcienie sunny podkładów mineralnych Annabel...\nBIOLAVEN vs SYLVECO | Porównanie popularnych żeli...\nBielenda CAMELLIA OIL luksusowy kremowy olejek odmładzający\nGwiazdy z ShinyBox: pasta do zębów BlanX Med z porostem islandzkim


Str. głównaSportNasi turyści na nadpilicznym szlaku\n11 czerwca 2015 Sport\nDrugie miejsce w kategorii gmin zajęła Wola Krzysztoporska podczas XVI Ogólnopolskiego Zlotu Turystyczno-Ekologicznego LZS „Szlakiem Nadpilicznym” im. Wiesława Gajzlera, który w dniach 22 – 24 maja odbył się w Ośrodku Wczasowym Dresso w Sulejowie. Zawodnicy z Bujen zajęli także medalowe miejsca z konkurencjach indywidualnych. Ponad 150 turystów z trzech województw rywalizowało w 5 konkurencjach zlotowych: rzucie lotką, rzucie podkową, konkursie wędkarskim, torze sprawnościowym i wycieczce metodycznej. W rzucie podkową drugie miejsce zajął uczeń ZSR CKP w Bujnach Kamil Sianos. Jego szkolny kolega Hubert Stus (ZSR CKP Bujny) wywalczył trzecią pozycję w rywalizacji na torze sprawnościowym.\nW punktacji drużynowej (drużyny 5-osobowe) wśród szkół podstawowych pierwsze trzy miejsca zajęły reprezentacje ze Szkoły Podstawowej nr 2 – Sulejów Podklasztorze. Wśród gimnazjalistów wygrał Kietlin, a za nim znalazły się Moszczenica i Sulejów. Spośród szkół ponadgimnazjalnych najlepszy był ZSP Chroberz, ale tuż za nim znalazły się dwie drużyny z Bujen – ZSR CKP Bujny I i ZSR CKP Bujny II. W kategorii OPEN pierwszy był LZS Dobrzyń nad Wisłą I, drugi – LUKS „Gryf” Bujny, a trzeci Dobrzyń nad Wisłą. W punktacji gminnej Wola Krzysztoporska z dorobkiem 374 punktów zajęła drugie miejsce, ulegając tylko Dobrzyniowi i pokonując Sulejów. W punktacji powiatowej powiat piotrkowski zajął pierwsze miejsce, podobnie jak całe województwo łódzkie.\nGminę Wola Krzysztoporska reprezentowała sekcja turystyczna ZSR CKP Bujny. Komandorem zlotu był Władysław Wawrzyńczak, sędzią konkurencji zlotowych – Jolanta Kordowiak, a sędzią głównym – Anetta Mielczarek.


Aktualności - Strona 149 z 151 - Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu\nStrona główna » Aktualności » Strona 149\nVYSKOV MIASTO PARTNERSKIE…\n13.09 2009r. Delegacja z Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu w ramach współpracy miast partnerskich odwiedziła miasto Vyskov. Wizyta miala na celu promowanie naszego miasta, jak również wzajemną wymianę materiałow (…).\n27.09.2009 w Sali Lustrzanej Centrum Kultury i Promocji przywołane zostały wspomnienia z III Jarosławskiej Nocy Poezji z czerwca tego roku. Kolejna edycja nosi tytuł „Kraina wdzięków” i jest połączona z promocją (…).\nKAROLINA BABIŚ W SALI LUSTRZANEJ…\n18.09.2009r. w Sali Lustrzanej odbył się kolejny cykl wieczorów ” Z MUZYKĄ PRZEZ ŻYCIE” . Gwiazdą wieczoru była maturzystka z Zespołu Szkół Licealnych i Technicznych im. Juliusza Słowackiego KAROLINA BABIŚ. Publiczność zgromadzona (…).\n11.09.2009r.o godz. 19.00 w Sali Lustrzanej wygłoszony został wykład na temat KULTURY KRESÓW POŁUDNIOWO- WSCHODNICH. P. Artur Dobrucki przeprowadził prezentację multimedialną, która miała na celu przybliżenie zgromadzonym sluchaczom miejsc związanych z (…).\nDroga do Wolnośći” widziana oczami LICEALISTÓW…\n8.09.2009 Galeria u Attavantich gościła młodzież z klasy III LO Zespołu Szkół Licealnych i Technicznych im. Juliusza Słowackiego. Uczniowie mieli niepowtarzalną okazję porozmawiać z osobą internowaną P. Władysławem Lisem, który (…).\nRAP DAY W SALI LUSTRZANEJ…\n28.08.2009 w sali Lustrzanej Centrum Kultury i Promocji odbył się pokaz „RAP DAY JAROSŁAW”, jarosławscy artyści prezentowali utwory związane z muzyką RAP. Publiczność nagrodziła ich brawami a talent młodych wykonawców (…).


Perswazyjny poker (Grzegorz Załuski) książka outlet w sklepie CzaryMary.pl\nJesteś tutaj: Start Sukces kariera pieniądze Manipulacja i wywieranie wpływu Perswazyjny poker\nAutor: Grzegorz Załuski Czajkowski Adam\nOpis książki Perswazyjny poker\nRecenzje książki Perswazyjny poker - przeczytaj opinie klientów:\nSzczegóły książki Perswazyjny poker\nAutorzy: Grzegorz Załuski, Czajkowski Adam\nTo nie jest książka do czytania. To talia technik wpływu! Perswazyjny poker to książka oparta na pomyśle krótkich i praktycznych rozdziałów. Jej struktura to 54 karty, tak jak w klasycznej talii kart do gry. Znajdziesz w niej przekrojową wiedzę z zakresu perswazji konwersacyjnej, komun...\nTo nie jest książka do czytania. To talia technik wpływu! Perswazyjny poker to książka oparta na pomyśle krótkich i praktycznych rozdziałów. Jej struktura to 54 karty, tak jak w klasycznej talii kart do gry. Znajdziesz w niej przekrojową wiedzę z zakresu perswazji konwersacyjnej, komunikacji,......


Henna do brwi Inveo - opinia - Make-up and beauty blog\nHenna do brwi Inveo oraz wypełniacz w kremie – opinia\nStrona główna » Bez kategorii » Henna do brwi Inveo oraz wypełniacz w kremie – opinia\nmartynapiechowska 30 grudnia 2017 Bez kategorii\nBrwi to ważny element makijażu. Mimo, że moje brwi częściowo są pod grzywką i tak podkreślam je w codziennym makijażu. Lubię mocniej podkreślone brwi. Najchętniej używam kredek i cieni do brwi, bo w szybki sposób mogę poprawić ich wygląd. Czasem używam różnych wynalazków jak henna do brwi Inveo, więc opisze Wam tę markę. A drugim produktem, który opiszę to wypełniacz do brwi w kremie. Oba kosmetyki Inveo mam w kolorze brązowym. Jak się sprawdziły o tym niżej.\nProdukty Inveo – henna oraz wypełczniacz do brwi\nOba produkty Inveo mają ładne, estetyczne opakowania. Przyznajcie sami, że opakowania są naprawdę ładne, mimo, że to tylko henna do brwi Inveo. Wszystkie niezbędne informacje o użytkowaniu znajdują się na kartonikach. Na nich znajdziemy także jak powinny wyglądać idealne brwi. Sprawdziłam, że henna kosztuje niecałe 9 zł za 4 ml. Ale opakowanie i aplikator sprawiają, że nic się nie marnuje. Wcześniej miałam tak, że hennę rozrabiałam z dwóch składników i zawsze coś mi zostawało. Teraz używam tylko tyle ile potrzebuję. Henna Inveo to dobry produkt i chętnie jej używam.\nJednoskładnikowa ultradelikatna henna do brwi Inveo oraz w kremie\nProdukt, który polubiłam mimo minusów jakie zauważyłam. Zacznijmy od plusów. Po pierwsze henna do brwi Inveo ma genialny aplikator. Wyprofilowana gąbeczka sprawia, że hennę łatwo nałożyć na brwi. Konsystencja i aplikator umożliwiają precyzyjne wymodelowanie brwi. Ten zabieg nigdy wcześniej nie był dla mnie tak łatwy. Henna Inveo barwi tylko włoski, nie pozostawia śladów na skórze, dla mnie jest to minusem, ponieważ efekt jaki uzyskujemy to przyciemnienie włosków, ale nie ma tego efektu wypełnienia, jaki daje henna na skórze między włoskami. Dla osób, które mają rzadkie włoski na brwiach, czy kiedy włoski są nierównomiernie gęste na całej długości brwi efekt może być mało zadowalający.\nKolor henny Inveo, który posiadam to brąz, jednak na moich włoskach wypada ciemno i dla mnie za mało w nim brązowych tonów. Intensywność zależy od czasu trzymania henny na brwiach. Dla delikatnego efektu przyciemnienia wystarczą 3-4 minuty. Dla mocniejszego 6-8 minut, a producent wskazuje, żeby nie przekraczać czasu 10 minut. Henna do brwi Inveo utrzymuje sie na brwiach około tygodnia, więc trochę krócej niż pisze producent na opakowaniu. Ale przy tak prostej aplikacji chętnie powtarzam jej aplikację.\nPodsumowując. Na plus aplikator, konsystencja, łatwa aplikacja. Na minus fakt, że henna nie barwi skóry. Z drugiej strony na pewno znajdą się osoby, które właśnie nie chcą i nie lubią kiedy henna barwi skórę. Więc wszystko jest kwestią oczekiwań.\nWypełniacz do brwi to nic innego jak żel do brwi, ale o bardziej kryjącej formule. Ma aplikator w postaci precyzyjnej, małej szczoteczki, ale niestety nabiera on zbyt dużo produktu. O wiele, wiele za dużo. Konsystencja jest gęsta i dosyć sucha.\nMi osobiści trudno się nakłada ten produkt i nie jest to ekspresowa korekta brwi. Kolor brązowy jest dla mnie za ciemny mimo używania henny, która przyciemnia moje włoski na brwiach. Po nałożeniu wypełniacza do brwi Inveo zawsze muszę wyczesać nadmiar (trzeba to robić dosyć szybko, bo wypełniacz do brwi szybko zastyga). Brwi są o wiele ciemniejsze, bardziej wyraźne. Ale nie podoba mi się efekt, ze względu na brak precyzyjnej dolnej linii brwi. Ten produkt nie sprawdził się u mnie. Chociaż nie wykluczam, że może źle używam, źle aplikuję. Ale nie odpowiada mi też kolor, konsystencja, aplikator. Sprawdziłam, ale wracam do moich ulubionych kosmetyków do brwi.\nO brwiach pisałam już tutaj: → Regulacja brwi krok po kroku | Moja metoda | Tutorial i wskazówki. Dowiecie się z tego wpisu wiele cenny informacji! Na koniec zapytam się Was czym najczęściej podkreślacie brwi? 🙂\ninveo recenzje restored


Modernizują infrastrukturę, dbają o klientów. Mnie irytuje, że prawie kazdemu opertorowi (netia, orange, play) zależy tylko na tym aby nabrać nowych klientów i tylko jak przełączasz na infolinie 1-podpisz umowę to ZAWSZE odbierają, a potem jak masz jakikolwiek problem to zero odzewu. Airmax jest inny - szanują ludzi i za to ich cenię. [rozwiń/zwiń]\nMam od roku, na Bielanach. Jest gicior. Szkoda tylko, ze tak słabo rozreklamowany net, trafiłem przypadkiem. Polecam szczerze.\nprędkość i cena\nW porownaniu do konkurencji maja naprawde super oferte. Zamienilem na AirMAX i jestem zadowolony.\nJa jestem bardzo zadowolona. Korzystam z nich nieco ponad rok. Nie zauważyłam problemów. W domu bywam po 20.00, więc korzystam rzadko, ale intensywnie :). Mogę polecić szczerze. Ale pewnie wszystko zależy od lokalizacji.\nPo przejściach z poprzednimi dostawcami muszę przyznać, że naprawdę nie mam się do czego przyczepić.


Kto musi zamówić etykiety cyfrowe? - http://printy.informator.starachowice.pl/\nKto musi zamówić etykiety cyfrowe? czyli etykiety cyfrowe ą do skorzystania z usług danej firmy. Poligrafia oraz druk dostępna jest w agencjach reklamowych i wielu firmach internetowych. W ofercie tego typu firm znajdują się między innymi długopisy, cz\nPamiętaj o bliskich i wysyłaj kartkiReklamowoDruk reklamowy - krótko i na tematKilka faktów o zaproszeniach na ślubCeny i jakość druku. Kilka słów o poligrafiiO druku i reklamieReklamowy druk dla firmNaklejki, wizytówki i banery - czyli o drukuŚwięta w firmie, czyli o kartkach świątecznychDruk w różnych zakładach poligraficznych. Kilka faktówTradycja wysyłania zaproszeńPoligrafia ogółem i szczegółemCoś czego nie wiesz o druku cyfrowym i nie tylkoKrótko o druku w praktyceKrótko o kartkach na święta, urodziny czy komunięReklama w firmie ulotki i nie tylkoW centrum zaproszeń ślubnychFunkcjonalne reklamy drukowane - naklejki, etykiety itpOto Plan Od A Do Z Aby Wydrukować Reklamę W 8 DniKto musi zamówić etykiety cyfrowe?Nowoczesne czy klasyczne. O zaproszeniach na weseleReklamowy druk w praktyceDruk reklamowy - krótko i na tematNawet Nie Myśl Aby Drukować ulotki Zanim Nie Poznasz Tych 10 Sposobów.Krótko o druku i reklamieKrótko i na temat: poligrafia i drukJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Lubicie dostawać kartki na świętaCo można drukować?Kartki i karty zaproszeniowe na wesele