ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (EU) NR 1409/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie statystyki płatności - PDF\nROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (EU) NR 1409/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie statystyki płatności\nDownload "ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (EU) NR 1409/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie statystyki płatności"\n1 L 352/18 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (EU) NR 1409/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie statystyki płatności (EBC/2013/43) RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, sprawozdawczą właściwe informacje powinny być zbierane bezpośrednio od podmiotów sprawozdających. uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny ( 1 ), w szczególności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4, uwzględniając opinię Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu realizacji swoich zadań Europejski Bank Centralny (EBC) wymaga krajowej i porównawczej statystyki płatności. Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 stanowi, iż informacje mogą być zbierane w zakresie statystyki płatności i systemów płatności. Dane te są niezbędne do identyfikacji i monitorowania rozwoju rynków płatniczych w państwach członkowskich oraz wspomagania promowania sprawnego funkcjonowania systemów płatności. (2) Artykuł 5 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej Statutem ESBC ) zobowiązuje EBC do zbierania, z pomocą krajowych banków centralnych (KBC), od właściwych władz krajowych lub bezpośrednio od podmiotów gospodarczych, informacji statystycznych, które są niezbędne do realizacji zadań Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). Artykuł 5 ust. 2 Statutu ESBC stanowi, że KBC wykonują, w miarę możliwości, zadania określone w art. 5 ust. 1. (3) Eurosystem zbiera informacje dotyczące płatności na mocy wytycznych EBC/2007/9 ( 2 ). W celu poprawy jakości i wiarygodności statystyki płatności oraz zagwarantowania przekazywania danych przez pełną populację ( 1 ) Dz.U. L 318 z , s. 8. ( 2 ) Wytyczne EBC/2007/9 z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie statystyki monetarnej oraz instytucji i rynków finansowych (Dz.U. L 341 z , s. 1). (4) Metodologia zbierania informacji dotyczących płatności powinna uwzględniać ewolucję przepisów dotyczących płatności w Unii Europejskiej, w szczególności dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 3 ), dyrektywy 2009/110/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 4 ) oraz art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 ( 5 ). (5) Zbieranie przez KBC od rzeczywistej populacji sprawozdawczej informacji statystycznych niezbędnych do wypełnienia wymogów statystycznych EBC może być częścią szerszych ram sprawozdawczości statystycznej ustanowionych przez KBC samodzielnie na podstawie prawa wspólnotowego, prawa krajowego lub utrwalonych praktyk, służących również innym celom statystycznym, pod warunkiem że nie jest zagrożone wypełnienie wymogów statystycznych EBC. Może to również prowadzić do zmniejszenia obciążeń sprawozdawczych. Dla zachowania przejrzystości w tych przypadkach zasadne jest informowanie podmiotów sprawozdających o tym, że dane zbierane są również dla innych celów statystycznych. W określonych przypadkach EBC może uznać informacje zebrane dla innych celów statystycznych za wystarczające do realizacji swoich wymogów. (6) Pomimo tego, że rozporządzenia przyjmowane przez EBC na mocy art. 34 ust. 1 Statutu ESBC nie przyznają praw i nie nakładają obowiązków na państwa członkowskie, których walutą nie jest euro (zwane dalej państwami członkowskimi spoza strefy euro ), art. 5 Statutu ESBC stosuje się zarówno do państw członkowskich, których walutą jest euro (zwanych dalej państwami członkowskimi strefy euro ), jak i państw członkowskich spoza strefy euro. Motyw 17 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 powołuje się na to, że art. 5 Statutu ESBC, łącznie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, zobowiązuje państwa członkowskie spoza strefy euro do zaprojektowania i wdrożenia na poziomie krajowym wszelkich środków uznanych przez nie za właściwe ( 3 ) Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (Dz.U. L 319 z , s. 1). ( 4 ) Dyrektywa 2009/110/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością (Dz.U. L 267 z , s. 7). ( 5 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 (Dz.U. L 266 z , s. 11).\n2 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/19 w celu zbierania informacji statystycznych niezbędnych do wypełniania wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej oraz zapewnienia terminowych przygotowań w dziedzinie statystyki do uzyskania statusu państw członkowskich strefy euro. W konsekwencji postanowienia niniejszego rozporządzenia mogą być uznane za obowiązujące KBC państw członkowskich spoza strefy euro poprzez współpracę takich KBC z Eurosystemem opartą na zaleceniach EBC. (7) Zastosowanie powinny mieć standardy ochrony i wykorzystywania poufnych informacji statystycznych, określone w art. 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98. (8) Niezbędne jest ustanowienie procedury wprowadzania w skuteczny sposób zmian technicznych do załączników do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że zmiany takie nie zmienią podstawowych ram pojęciowych ani obciążenia sprawozdawczego. W procedurze tej zostaną uwzględnione opinie Komitetu ds. Statystyki Europejskiego Systemu Banków Centralnych (STC). KBC i inne komitety ESBC mogą proponować takie zmiany techniczne do załączników za pośrednictwem STC, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Definicje Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają: a) podmiot sprawozdający i rezydent podmiot sprawozdający i rezydenta w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98; b) usługa płatnicza, dostawca usług płatniczych, instytucja płatnicza i system płatności usługę płatniczą, dostawcę usług płatniczych, instytucję płatniczą i system płatności w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE; c) emitent pieniądza elektronicznego i instytucja pieniądza elektronicznego emitenta pieniądza elektronicznego i instytucję pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 dyrektywy 2009/110/WE; d) operator systemu płatności podmiot prawny odpowiedzialny zgodnie z prawem za prowadzenie systemu płatności. Artykuł 2 Rzeczywista populacja sprawozdawcza 1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmuje dostawców usług płatniczych (w tym emitentów pieniądza elektronicznego) lub operatorów systemów płatności. 2. Podmioty sprawozdające podlegają wymogom przekazywania pełnej sprawozdawczości statystycznej. Artykuł 3 Wymogi sprawozdawczości statystycznej 1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza przekazuje informacje statystyczne KBC państwa członkowskiego, którego rezydentem jest podmiot sprawozdający, zgodnie z załącznikiem III oraz z uwzględnieniem wyjaśnień i definicji określonych w załącznikach I i II. 2. KBC określają i wdrażają, zgodnie z uwarunkowaniami krajowymi, rozwiązania w zakresie sprawozdawczości obowiązujące rzeczywistą populację sprawozdawczą. KBC zagwarantują, aby rozwiązania te zapewniały informacje statystyczne wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia oraz umożliwiały dokonanie rzetelnej kontroli zgodności z wymogami minimum w zakresie przekazywania, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt, określonymi w załączniku IV. Artykuł 4 Wyłączenia 1. KBC mogą udzielać wyłączeń podmiotom sprawozdającym w odniesieniu do części lub wszystkich wymogów sprawozdawczych określonych w niniejszym rozporządzeniu: a) w przypadku instytucji płatniczych jeśli te spełniają warunki określone w art. 26 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/64/WE; b) w przypadku instytucji pieniądza elektronicznego jeśli te spełniają warunki określone w art. 9 ust. 1 i 2 dyrektywy 2009/110/WE; c) w przypadku pozostałych dostawców usług płatniczych niewymienionych w lit. a) i b) jeśli spełniają oni warunki określone w art. 9 ust. 1 i 2 dyrektywy 2009/110/WE lub w art. 26 ust. 1 i 2 dyrektywy 2007/64/WE. 2. KBC mogą udzielać wyłączeń podmiotom sprawozdającym na mocy ust. 1, tylko jeśli udział tych podmiotów sprawozdających na poziomie krajowym w transakcjach płatniczych dla każdego rodzaju usługi płatniczej nie jest istotny ze statystycznego punktu widzenia. 3. KBC mogą udzielać wyłączeń podmiotom sprawozdającym w odniesieniu do przekazywania transakcji z instytucjami innymi niż MIF, w przypadku gdy a) łączna wartość usług, określonych w tabeli 4 załącznika III, realizowanych przez podmioty sprawozdające korzystające z takich wyłączeń, nie przekracza na poziomie krajowym 5% dla każdej takiej usługi oraz b) obciążenie sprawozdawcze byłoby nieproporcjonalne z uwagi na wielkość takich podmiotów sprawozdających.\n3 L 352/20 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Jeżeli KBC udziela wyłączeń zgodnie z ust. 1 lub 3, zawiadamia o tym EBC w tym samym czasie, kiedy przekazuje informacje zgodnie z art. 6 ust EBC publikuje listę podmiotów, którym KBC udzieliły wyłączeń. Artykuł 5 Lista dostawców usług płatniczych i operatorów systemów płatności dla celów statystycznych 1. Zarząd sporządza i prowadzi listę dostawców usług płatniczych, w tym emitentów pieniądza elektronicznego, oraz operatorów systemów płatności podlegających niniejszemu rozporządzeniu. Lista ta bazuje na istniejących listach nadzorowanych dostawców usług płatniczych i operatorów systemów płatności, sporządzonych przez organy krajowe, w przypadku gdy takie listy są dostępne. 2. KBC i EBC udostępniają zainteresowanym podmiotom sprawozdającym listę, o której mowa w ust. 1, oraz jej aktualizacje w odpowiedni sposób, w tym drogą elektroniczną, przez internet lub na wniosek podmiotów sprawozdających w formie papierowej. 3. Lista, o której mowa w ust. 1, ma charakter wyłącznie informacyjny. Jeżeli jednak ostatnia dostępna elektroniczna wersja listy, o której mowa w ust. 1, jest nieprawidłowa, EBC nie nakłada sankcji na podmioty, które nie wypełniły właściwie wymogów sprawozdawczych w zakresie, w jakim korzystały one z nieprawidłowej listy w dobrej wierze. Artykuł 6 Termin przekazywania danych 1. KBC przekazują EBC informacje statystyczne określone w załączniku III z częstotliwością roczną, w terminie do końca ostatniego dnia roboczego maja po zakończeniu roku, którego dane dotyczą. 2. W celu dotrzymania terminów przekazywania sprawozdawczości do EBC KBC ustalają terminy i częstotliwość przekazywania danych wymaganych od podmiotów sprawozdających i informują te podmioty o tych terminach. Artykuł 7 Weryfikacja i obowiązkowe zbieranie danych Uprawnienie do weryfikowania lub przymusowego zbierania danych, które podmioty sprawozdające przekazują zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jest wykonywane przez KBC, bez uszczerbku dla uprawnień EBC w tym zakresie. Uprawnienie to KBC wykonują w szczególności wówczas, gdy podmiot sprawozdający nie przestrzega określonych w załączniku IV wymogów minimum w zakresie przekazywania, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt. Artykuł 8 Pierwsze przekazanie danych Na zasadzie odstępstwa od art. 6 pierwsze przekazanie danych zgodnie z postanowieniami niniejszego rozporządzenia następuje w czerwcu 2015 r. i dotyczy informacji statystycznych za drugą połowę roku kalendarzowego 2014 (tj. danych za okres od lipca 2014 r.). Artykuł 9 Uproszczona procedura wprowadzania zmian Zarząd EBC uprawniony jest, po uwzględnieniu opinii STC, do wprowadzania zmian technicznych do załączników do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że zmiany takie nie zmienią podstawowych ram pojęciowych ani obciążenia sprawozdawczego. Zarząd EBC niezwłocznie zawiadamia Radę Prezesów o wszelkich takich zmianach. Artykuł 10 Przepis końcowy Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie 20. dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami. Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 28 listopada 2013 r. W imieniu Rady Prezesów EBC Mario DRAGHI Prezes EBC\n4 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/21 ZAŁĄCZNIK I OGÓLNA STRUKTURA STATYSTYKI PŁATNOŚCI CZĘŚĆ 1 PRZEGLĄD Część 1.1 Przegląd tabel 1. Statystyka płatności sporządzana jest przez Europejski Bank Centralny (EBC) na podstawie zbierania zharmonizowanych danych, którym na poziomie krajowym zarządza każdy krajowy bank centralny (KBC). Struktura sporządzanych danych określona jest w formie siedmiu poniżej opisanych tabel zawierających dane krajowe każdego państwa członkowskiego, którego walutą jest euro (zwanego dalej państwem członkowskich strefy euro ), które są następnie agregowane w tabelach porównawczych obejmujących wszystkie państwa członkowskie strefy euro. Tabela Opis najważniejszej zawartości Tabela 1: Instytucje oferujące usługi płatnicze instytucjom innym niż monetarne instytucje finansowe (instytucjom innym niż MIF) W podziale według liczby depozytów bieżących, liczby rachunków płatniczych, liczby rachunków pieniądza elektronicznego utrzymywanych przez instytucje kredytowe, instytucje pieniądza elektronicznego, instytucje płatnicze i pozostałych dostawców usług płatniczych (zwanych dalej dostawcami ) oraz emitentów pieniądza elektronicznego oraz wartości środków na nośnikach pieniądza elektronicznego wydanych przez te instytucje. Tabela 2: Funkcje kart płatniczych Liczba kart wydanych przez dostawców będących rezydentami. Dane dotyczące kart sporządzane są w podziale według funkcji karty. Tabela 3: Urządzenia akceptujące karty płatnicze Liczba terminali udostępnianych przez dostawców będących rezydentami. Dane dotyczące terminali przekazywane są w podziale na bankomaty, terminale w punktach sprzedaży (POS) oraz terminale kart pieniądza elektronicznego. Tabela 4: Transakcje płatnicze z udziałem instytucji innych niż MIF Liczba i wartość transakcji płatniczych wysłanych do i otrzymanych przez instytucje inne niż MIF za pośrednictwem dostawców będących rezydentami. Transakcje sporządzane są w podziale według usług płatniczych oraz w podziale geograficznym. Tabela 5: Transakcje płatnicze z udziałem instytucji innych niż MIF według rodzaju terminali Liczba i wartość transakcji płatniczych wysłanych przez instytucje inne niż MIF za pośrednictwem dostawców. Transakcje sporządzane są w podziale według rodzaju terminali oraz w podziale geograficznym. Tabela 6: Uczestnictwo w wybranych systemach płatności Liczba uczestników w każdym systemie płatności zlokalizowanym w kraju, w podziale według uczestników bezpośrednich i pośrednich oraz liczba uczestników bezpośrednich w podziale według rodzaju instytucji. Tabela 7: Płatności przetwarzane przez wybrane systemy płatności Liczba i wartość transakcji płatniczych przetwarzanych przez każdy system płatności zlokalizowany w kraju w podziale według usług płatniczych oraz w podziale geograficznym. Część 1.2 Rodzaj informacji 1. Dane o stanach zawarte w tabelach 1, 2, 3 i 6 dotyczą końca okresu, tj. pozycji na ostatni dzień roboczy danego roku kalendarzowego. Wskaźniki dotyczące wartości środków na wydanych nośnikach pieniądza elektronicznego sporządzane są w euro i dotyczą nośników płatniczych denominowanych we wszystkich walutach.\n5 L 352/22 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Dane o przepływach zawarte w tabelach 4, 5 i 7 dotyczą transakcji płatniczych zakumulowanych w okresie, tj. wartości ogółem w danym roku kalendarzowym. Wskaźniki dotyczące wartości transakcji sporządzane są w euro i dotyczą transakcji płatniczych denominowanych we wszystkich walutach. Część 1.3 Konsolidacja w ramach tego samego terytorium krajowego 1. W każdym państwie członkowskim strefy euro populacja sprawozdawcza obejmuje dostawców usług płatniczych (zwanych dalej dostawcami ) lub operatorów systemów płatności. 2. Dostawcy to instytucje zarejestrowane i mające siedzibę na tym terytorium, w tym również jednostki zależne spółek dominujących mających siedzibę poza tym terytorium oraz oddziały instytucji, których centrale znajdują się poza tym terytorium. a) Jednostki zależne stanowią oddzielne, posiadające osobowość prawną podmioty, w których inny podmiot posiada udział większościowy lub pełny. b) Oddziałami są podmioty nieposiadające osobowości prawnej będące w całości własnością jednostki dominującej. 3. Dla celów statystycznych stosuje się następujące zasady konsolidacji dostawców w granicach krajowych: a) jeżeli spółka dominująca i jej jednostki zależne są dostawcami zlokalizowanymi na tym samym terytorium krajowym, wówczas spółka dominująca może konsolidować sprawozdania statystyczne własne i tych jednostek zależnych. Dotyczy to wyłącznie przypadków, w których spółka dominująca i jej jednostki zależne zaliczane są do tego samego rodzaju dostawców; b) jeżeli instytucja posiada oddziały na terytorium innych państw członkowskich strefy euro, wówczas zarejestrowana siedziba lub centrala zlokalizowana na terytorium określonego państwa członkowskiego strefy euro traktuje te oddziały jak rezydentów innych państw członkowskich strefy euro. Natomiast oddział zlokalizowany w określonym państwie członkowskim strefy euro traktuje zarejestrowaną siedzibę lub centralę albo inne oddziały tej samej instytucji zlokalizowane w innych państwach członkowskich strefy euro jak rezydentów innych państw członkowskich strefy euro; c) jeżeli instytucja posiada oddziały poza terytorium państw członkowskich strefy euro, wówczas zarejestrowana siedziba lub centrala zlokalizowana na terytorium określonego państwa członkowskiego strefy euro traktuje te oddziały jak rezydentów zagranicy. Natomiast oddział zlokalizowany w określonym państwie członkowskim strefy euro traktuje zarejestrowaną siedzibę lub centralę albo inne oddziały tej samej instytucji zlokalizowane poza państwami członkowskimi strefy euro jak rezydentów zagranicy. 4. Dla celów statystycznych nie zezwala się na konsolidację dostawców wykraczającą poza granice krajowe. 5. Jeżeli operator systemu płatności jest odpowiedzialny za kilka systemów płatności zlokalizowanych na tym samym terytorium krajowym, przekazuje on statystykę odrębnie dla każdego z tych systemów. 6. Instytucje zlokalizowane w centrach finansowych znajdujących się w rajach podatkowych traktuje się ze statystycznego punktu widzenia jako rezydentów terytoriów, na których te centra się znajdują. CZĘŚĆ 2 WYMOGI SZCZEGÓLNE W TABELACH 2 7 Część 2.1 Funkcje kart płatniczych (tabela 2) 1. Jeśli karta z funkcją płatniczą (z wyjątkiem kart wyłącznie z funkcją pieniądza elektronicznego) posiada kilka funkcji, jest liczona w każdej odpowiedniej podkategorii. Tym samym łączna liczba kart z funkcją płatniczą może być mniejsza niż suma podkategorii. W celu uniknięcia podwójnego naliczania, podkategorii nie należy sumować. 2. Karta z funkcją pieniądza elektronicznego może być kartą z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego lub kartą z dostępem do pieniądza elektronicznego przechowywanego na rachunkach pieniądza elektronicznego. Tym samym łączna liczba kart z funkcją pieniądza elektronicznego jest sumą tych dwóch podkategorii. 3. Łączna liczba kart wydanych przez dostawców będących rezydentami wykazywana jest odrębnie w pozycji liczba kart ogółem (bez względu na liczbę funkcji kart). Liczba ta nie musi być sumą kart z funkcją gotówkową, kart z funkcją płatniczą i kart z funkcją pieniądza elektronicznego, ponieważ kategorie te nie muszą się wzajemnie wykluczać. 4. Kategoria karta z połączoną funkcją debetową, gotówkową i pieniądza elektronicznego odnosi się do karty wydanej przez dostawcę, która łączy w sobie funkcję gotówkową, debetową i pieniądza elektronicznego. Ponadto jest ona wykazywana w każdej z poniższych podkategorii: a) karta z funkcją gotówkową ; b) karta z funkcją debetową ; c) karta z funkcją pieniądza elektronicznego.\n6 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/23 5. Jeśli karta posiadająca kilka funkcji oferuje dodatkowe funkcje, wówczas jest również wykazywana we właściwej podkategorii. 6. Karty liczone są po stronie wydawcy, bez względu na siedzibę posiadacza karty czy lokalizację rachunku, z którym karta jest powiązana. 7. Każdy kraj wykazuje liczbę kart wydanych przez dostawców będących rezydentami tego kraju, bez względu na to, czy emisja nastąpiła pod własną czy wspólną marką. 8. Karty w obiegu są wykazywane bez względu na to, kiedy zostały wydane i czy były używane. 9. Karty wydane przez systemy kart, tj. systemy trój- lub czterostronne, są wykazywane. 10. Karty, których termin ważności wygasł lub które zostały wycofane, nie są wykazywane. 11. Karty wydane przez punkty usługowo-handlowe (retailer cards) nie są wykazywane, chyba że zostały wydane we współpracy z dostawcą, tj. wydane pod wspólną marką. Część 2.2 Urządzenia akceptujące karty płatnicze (tabela 3) 1. Wykazywane są wszystkie terminale udostępnione przez dostawców będących rezydentami, w tym wszystkie terminale zlokalizowane w kraju sprawozdającym oraz terminale zlokalizowane poza krajem sprawozdającym. 2. Podmiot udostępniający terminale jest agentem rozliczeniowym, bez względu na to, czyją własnością są terminale. Tym samym wykazywane są tylko terminale udostępnione przez agenta rozliczeniowego. 3. Terminale udostępnione przez oddziały lub jednostki zależne dostawcy zlokalizowane za granicą nie są wykazywane przez dostawcę będącego spółką dominującą, ale przez same oddziały lub jednostki zależne. 4. Każdy terminal liczony jest osobno, nawet jeśli w jednym punkcie usługowo-handlowym znajduje się kilka terminali tego samego rodzaju. 5. Jeśli bankomat oferuje więcej niż jedną funkcję, jest zaliczany do każdej odpowiedniej podkategorii. Tym samym łączna liczba bankomatów może być mniejsza niż suma podkategorii. W celu uniknięcia podwójnego naliczania podkategorii nie należy sumować. 6. Terminale POS dzielą się na dwie podkategorie: terminale EFTPOS i terminale kart pieniądza elektronicznego. Nie należy sumować tych podkategorii, ponieważ są one pozycjami w tym i nie sumują się do pozycji ogółem. 7. Jeśli terminal kart pieniądza elektronicznego oferuje więcej niż jedną funkcję, jest zaliczany do każdej odpowiedniej podkategorii. Tym samym łączna liczba terminali kart pieniądza elektronicznego może być mniejsza niż suma podkategorii. W celu uniknięcia podwójnego naliczania podkategorii nie należy sumować. Część 2.3 Transakcje płatnicze z udziałem instytucji innych niż MIF (tabela 4) 1. Transakcje płatnicze inicjowane są przez instytucje inne niż MIF (z dowolnym partnerem) lub przez dostawców (jeśli partnerem jest instytucja inna niż MIF). Transakcje takie obejmują: a) transakcje płatnicze pomiędzy dwoma rachunkami utrzymywanymi przez różnych dostawców, realizowane poprzez pośrednika, tj. w przypadku gdy płatności wysyłane są do innego dostawcy lub do systemu płatności; oraz b) transakcje płatnicze pomiędzy dwoma rachunkami utrzymywanymi przez tego samego dostawcę, np. transakcja na nasze konto, rozliczana albo na rachunkach samego dostawcy, albo poprzez pośrednika, tj. innego dostawcę lub system płatności. 2. Transakcje płatnicze inicjowane przez dostawcę będącego rezydentem i realizowane z określonym poleceniem, tj. z wykorzystaniem instrument płatniczego, wykazywane są jako transakcje według rodzaju usługi płatniczej. 3. Transfer środków pomiędzy rachunkami tego samego posiadacza oraz pomiędzy różnymi rodzajami rachunków jest wykazywany zgodnie z wykorzystaną usługą płatniczą. Transfery pomiędzy różnymi rodzajami rachunków obejmują, na przykład, transfery z depozytu rozliczeniowego na rachunek zawierający depozyt nierozliczeniowy.\n7 L 352/24 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej W przypadku masowych transakcji płatniczych liczy się każdą indywidualną transakcję płatniczą. 5. Zaliczane są tu transakcje płatnicze denominowane w walucie obcej. Dane przeliczane są na euro po referencyjnym kursie walutowym EBC lub kursach stosowanych dla tych transakcji. 6. Transakcje płatnicze inicjowane przez dostawcę będącego rezydentem i realizowane bez określonego polecenia, tj. bez wykorzystania usługi płatniczej, a poprzez zwykły zapis księgowy na rachunku instytucji innej niż MIF, nie są wykazywane. Jeśli nie można osobno wydzielić takich transakcji, wówczas są one wykazywane jako transakcje według rodzaju usługi płatniczej. Transakcje płatnicze ogółem 7. Transakcje płatnicze z udziałem instytucji innych niż MIF ogółem są sumą sześciu rozłącznych podkategorii: polecenia przelewu, polecenia zapłaty, płatności kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami (z wyjątkiem kart wyłącznie z funkcją pieniądza elektronicznego), transakcje płatnicze z użyciem pieniądza elektronicznego, czeki oraz pozostałe usługi płatnicze. Polecenia przelewu 8. Każda transakcja przypisywana jest tylko do jednej podkategorii, tj. inicjowane w formie papierowej lub inicjowane w formie elektronicznej. Ponieważ podkategorie te są wzajemnie rozłączne, liczba poleceń przelewu ogółem jest sumą podkategorii. Ta sama zasada stosuje się do wartości poleceń przelewu ogółem. 9. Polecenia przelewu wykazywane w pozycji inicjowane w formie elektronicznej dzielą się następnie na inicjowane w paczce i inicjowane jako płatności indywidualne. Ponieważ podkategorie te są wzajemnie rozłączne, liczba poleceń przelewu inicjowanych w formie elektronicznej ogółem jest sumą ich podkategorii. Ta sama zasada stosuje się do wartości poleceń przelewu inicjowanych w formie elektronicznej ogółem. 10. Kategoria ta obejmuje polecenia przelewu realizowane przez bankomaty z funkcją polecenia przelewu. 11. Transakcje z wykorzystaniem gotówki po jednej lub obu stronach transakcji płatniczej oraz z wykorzystaniem usługi płatniczej polecenia przelewu są również zaliczane do kategorii polecenia przelewu. 12. Zalicza się tu również polecenia przelewu wykorzystywane do rozliczania sald transakcji z wykorzystaniem kart z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku. 13. Polecenia przelewu obejmują wszystkie polecenia przelewu Jednolitego Obszaru Płatności w Euro (SEPA) oraz transakcje niezgodne z SEPA. Transakcje niezgodne z SEPA są również wykazywane w podkategorii niezgodne z SEPA. 14. Podkategorie inicjowane w paczce i inicjowane jako płatności indywidualne obejmują wszystkie transakcje SEPA i niezgodne z SEPA. 15. Transakcje krajowe wysłane, transakcje transgraniczne wysłane oraz transakcje transgraniczne otrzymane zawierają zarówno transakcje SEPA, jak i niezgodne z SEPA. 16. Płatności gotówkowe na rachunek bankowy z wykorzystaniem blankietu bankowego nie są zaliczane do poleceń przelewu. Polecenia zapłaty 17. Zalicza się tu zarówno jednorazowe, jak i stałe polecenia zapłaty. W przypadku stałych poleceń zapłaty każda indywidualna płatność jest liczona jako jedna transakcja. 18. Zalicza się tu również polecenia zapłaty wykorzystywane do rozliczania sald transakcji z wykorzystaniem kart z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku, gdyż są to odrębne płatności dokonywane przez posiadacza karty na rzecz wydawcy karty. 19. Polecenia zapłaty dzielą się na inicjowane w paczce i inicjowane jako płatności indywidualne. Ponieważ podkategorie te są wzajemnie rozłączne, liczba poleceń zapłaty ogółem jest sumą ich podkategorii. Ta sama zasada stosuje się do wartości poleceń zapłaty ogółem. 20. Polecenia zapłaty obejmują wszystkie polecenia zapłaty SEPA oraz transakcje niezgodne z SEPA. Transakcje niezgodne z SEPA są również wykazywane w podkategorii niezgodne z SEPA.\n8 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/ Podkategorie inicjowane w paczce i inicjowane jako płatności indywidualne obejmują wszystkie transakcje SEPA i niezgodne z SEPA. 22. Transakcje krajowe wysłane, transakcje transgraniczne wysłane oraz transakcje transgraniczne otrzymane obejmują zarówno transakcje SEPA, jak i niezgodne z SEPA. 23. Płatności gotówkowe z rachunku z wykorzystaniem blankietu bankowego nie są zaliczane do poleceń zapłaty. Płatności kartami 24. Transakcje płatnicze kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami wykazywane są bez względu na lokalizację marki, pod którą zrealizowana została transakcja płatnicza. 25. Transakcje wykazywane w podziale według usługi płatniczej obejmują dane dotyczące transakcji kartami w wirtualnych punktach sprzedaży, np. transakcji przez internet czy telefon. 26. Transakcje płatnicze realizowane są z wykorzystaniem kart z funkcją debetową, kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku, w terminalu albo innymi kanałami. Transakcje płatnicze kartami należy wykazywać w następującym podziale: a) płatności kartami z funkcją debetową ; b) płatności kartami z funkcją odroczonego obciążenia rachunku ; c) płatności kartami z funkcją kredytową ; d) płatności kartami z funkcją debetową lub odroczonego obciążenia rachunku ; e) płatności kartami z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku. 27. Podkategorie płatności kartami z funkcją debetową lub odroczonego obciążenia rachunku i płatności kartami z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku wykazywane są tylko w przypadku, gdy niemożliwa jest identyfikacja określonej funkcji karty. 28. Każda transakcja przypisywana jest tylko do jednej podkategorii. Ponieważ podkategorie te są wzajemnie rozłączne, liczba płatności kartami ogółem jest sumą podkategorii. Ta sama zasada stosuje się do wartości płatności kartami ogółem. 29. Transakcje płatnicze kartami dzielą się również na inicjowane w terminalach EFTPOS oraz inicjowane na odległość. Ponieważ podkategorie te są wzajemnie rozłączne, liczba płatności kartami ogółem jest sumą podkategorii. Ta sama zasada stosuje się do wartości płatności kartami ogółem. 30. Płatności kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami, które posiadają wyłącznie funkcję pieniądza elektronicznego, nie są zaliczane do tej kategorii. Transakcje płatnicze z użyciem pieniądza elektronicznego 31. Każda transakcja przypisywana jest tylko do jednej podkategorii, tj. z wykorzystaniem karty z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego lub z wykorzystaniem rachunków pieniądza elektronicznego. Ponieważ podkategorie te są wzajemnie rozłączne, liczba transakcji płatniczych z użyciem pieniądza elektronicznego ogółem jest sumą podkategorii. Ta sama zasada stosuje się do wartości transakcji płatniczych z użyciem pieniądza elektronicznego ogółem. 32. W ramach kategorii z wykorzystaniem rachunków pieniądza elektronicznego osobno wykazuje się pozycję z dostępem za pomocą kart. Czeki 33. Do kategorii tej zalicza się wypłaty gotówki za pomocą czeku. 34. Wypłaty gotówkowe z wykorzystaniem blankietu bankowego nie są zaliczane do tej kategorii. 35. Do kategorii tej nie zalicza się czeków wystawionych, ale nieprzedstawionych do rozliczenia.\n9 L 352/26 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Transakcje transgraniczne 36. W przypadku transakcji wysłanych, w celu uniknięcia podwójnego naliczania, transakcje transgraniczne liczone są w kraju, w którym transakcja została zapoczątkowana. 37. W przypadku transakcji otrzymanych, w celu uniknięcia podwójnego naliczania, transakcje transgraniczne liczone są w kraju, w którym transakcja została odebrana. 38. Różnica pomiędzy transakcjami transgranicznymi wysłanymi i transakcjami transgranicznymi otrzymanymi stanowi wpływ lub wypływ netto transakcji do lub z kraju sprawozdającego. Przepływ środków 39. Kierunek przepływu środków zależy od usługi płatniczej i kanału inicjacji: a) w przypadku poleceń przelewu, płatności z użyciem pieniądza elektronicznego i podobnych transakcji inicjowanych przez płatnika uczestnik wysyłający jest również wysyłającym środki, a uczestnik otrzymujący jest odbiorcą środków; b) w przypadku poleceń zapłaty, czeków, płatności z użyciem pieniądza elektronicznego i podobnych transakcji inicjowanych przez odbiorcę uczestnik wysyłający jest odbiorcą środków a uczestnik otrzymujący jest wysyłającym środki; c) płatności kartami są w niniejszym rozporządzeniu traktowane tak, jakby były transakcjami inicjowanymi przez płatnika, mimo iż transakcję inicjuje odbiorca. Część 2.4 Transakcje płatnicze z udziałem instytucji innych niż MIF według rodzaju terminali (tabela 5) 1. Wszystkie kategorie w tej tabeli dotyczą gotówkowych lub bezgotówkowych transakcji płatniczych zrealizowanych w fizycznych (nie wirtualnych) terminalach. 2. Dostawcy będący rezydentami przekazują informacje o wszystkich transakcjach płatniczych w terminalach udostępnianych (tj. nabytych) przez dostawców. 3. Dostawcy będący rezydentami przekazują informacje o wszystkich transakcjach płatniczych kartami wydanymi przez dostawców w terminalach udostępnianych przez dostawców niebędących rezydentami. 4. Transakcje płatnicze w terminalach udostępnianych przez zagraniczne oddziały lub jednostki zależne dostawców nie są wykazywane przez spółkę dominującą dostawcy. 5. Transakcje według rodzaju terminali dzielą się na trzy różne kategorie w zależności od siedziby dostawcy. Kategorie z poniższych lit. a) i b) liczone są po stronie otrzymującej, a kategoria z lit. c) po stronie wydającej: a) transakcje płatnicze w terminalach udostępnianych przez dostawców będących rezydentami, kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami; b) transakcje płatnicze w terminalach udostępnianych przez dostawców będących rezydentami, kartami wydanymi przez dostawców niebędących rezydentami; c) transakcje płatnicze w terminalach udostępnianych przez dostawców niebędących rezydentami, kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami. 6. Nie należy sumować podkategorii w ramach każdej z kategorii a), b) i c), o których mowa w pkt W niniejszej tabeli struktura geograficzna dotyczy lokalizacji terminali. Część 2.5 Uczestnictwo w wybranych systemach płatności (tabela 6) 1. Tabela ta dotyczy liczby, rodzaju i sektora instytucjonalnego uczestników systemu płatności (bez względu na ich lokalizację). 2. Kategoria liczba uczestników jest sumą dwóch wzajemnie rozłącznych podkategorii uczestnicy bezpośredni i uczestnicy pośredni.\n10 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/27 3. Kategoria uczestnicy bezpośredni jest sumą trzech rozłącznych podkategorii instytucje kredytowe, bank centralny i pozostali uczestnicy bezpośredni. 4. Kategoria pozostali uczestnicy bezpośredni jest sumą czterech rozłącznych podkategorii administracja publiczna, podmioty świadczące usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe, inne instytucje finansowe i pozostali. Część 2.6 Płatności przetwarzane przez wybrane systemy płatności (tabela 7) 1. Tabela ta dotyczy transakcji płatniczych przetwarzanych przez system płatności. 2. Transakcje płatnicze dostawców na ich własny rachunek wykazywane są w odpowiednich pozycjach niniejszej tabeli. 3. W przypadku systemu płatności, w którym pozycje rozliczane są przez inny system płatności, np. zewnętrzny system płatności, stosuje się następujące zasady: a) system rozrachunkowy wykazuje faktyczną liczbę operacji rozrachunku i faktyczną kwotę będącą przedmiotem rozrachunku; b) w przypadku gdy transakcje płatnicze rozliczane są poza systemem płatności a poprzez system płatności dokonuje się jedynie rozrachunku pozycji netto, liczone są wyłącznie transakcje rozrachunku pozycji netto; transakcje te klasyfikuje się w zależności od rodzaju usługi płatniczej wykorzystanej w transakcji rozrachunku. 4. Każda transakcja płatnicza jest liczona tylko raz po stronie uczestnika wysyłającego, tj. obciążenie rachunku płatnika i uznanie rachunku odbiorcy nie są liczone odrębnie. Zob. część 2.3 dotyczącą przepływu środków. 5. W przypadku zbiorowych poleceń przelewu, tj. płatności masowych, liczona jest każda indywidualna płatność. 6. W przypadku systemów saldowania wykazywana jest liczba i wartość transakcji płatniczych brutto, a nie wynik saldowania. 7. Systemy płatności rozróżniają i wykazują transakcje krajowe i transgraniczne, zgodnie z siedzibą uczestników wysyłających i otrzymujących. Klasyfikacja transakcje krajowe lub transakcje transgraniczne odzwierciedla lokalizację stron uczestniczących w transakcji. 8. W celu uniknięcia podwójnego naliczania transakcje transgraniczne liczone są w kraju, w którym transakcja została zainicjowana. 9. Kategoria płatności kartami obejmuje transakcje w bankomatach, w przypadku gdy nie mogą one być osobno wydzielone; w przeciwnym razie transakcje w bankomatach wykazywane są w odrębnej pozycji transakcje w bankomatach. 10. Kategoria płatności kartami obejmuje wszystkie transakcje płatnicze przetwarzane przez system płatności bez względu na to, gdzie karta została wydana i użyta. 11. Anulowane transakcje płatnicze nie są uwzględniane. Transakcje, które zostały następnie odrzucone, są uwzględniane.\n11 L 352/28 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej ZAŁĄCZNIK II DEFINICJE DANYCH Termin Definicja Acquiring (Acquiring) Oznacza usługi umożliwiające odbiorcy płatności przyjęcie instrument płatniczego lub transakcji płatniczej poprzez uwierzytelnianie, autoryzację oraz rozrachunek, które prowadzą do przekazania środków odbiorcy płatności. Administracja publiczna (Public administration) Jednostki instytucjonalne będące producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne, finansowane z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także jednostki instytucjonalne, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego, zgodnie z definicją sektora instytucji rządowych i samorządowych. Agent (Agent) Agent w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Agent rozliczeniowy (Acquirer) Termin ten stosowany jest w następujących przypadkach: a) podmiot prowadzący rachunek depozytowy dla akceptantów kart, tj. punktów handlowo-usługowych, na który to rachunek akceptanci kart przesyłają dane dotyczące transakcji. Agent rozliczeniowy jest odpowiedzialny za gromadzenie informacji o transakcjach i rozliczenie z akceptantami; b) w odniesieniu do transakcji w punktach sprzedaży (POS), jest to podmiot, któremu akceptant, zazwyczaj punkt handlowo-usługowy, przekazuje informacje niezbędne do przetwarzania płatności kartami. Agentem rozliczeniowym jest podmiot zarządzający rachunkiem punktu handlowousługowego; c) w odniesieniu do transakcji w bankomatach, jest to podmiot udostępniający banknoty posiadaczowi karty, bezpośrednio lub poprzez strony trzecie; d) podmiot udostępniający terminale, bez względu na własność tych terminali. Bank centralny (Central bank) Instytucja finansowa i jednostka typu przedsiębiorstwo, której podstawową funkcją jest emisja pieniądza, ochrona wewnętrznej i zewnętrznej wartości waluty oraz utrzymywanie całości lub części rezerw walutowych kraju. Bankomat (ATM (automated teller machine)) Urządzenie elektromechaniczne umożliwiające upoważnionym użytkownikom, z reguły za pomocą możliwej do maszynowego odczytania karty, wypłacanie gotówki z własnego rachunku lub dostęp do innych usług, jak na przykład sprawdzanie salda rachunku, przekazywanie środków czy wpłacanie pieniędzy. Urządzenie umożliwiające jedynie sprawdzenie salda rachunku nie jest uznawane za bankomat. Bankomat może być dostępny w trybie online, umożliwiając składanie zleceń do autoryzacji w czasie rzeczywistym, lub offline. Bankomat z funkcją wypłaty gotówki (ATM with a cash withdrawal function) Bankomat umożliwiający upoważnionym użytkownikom wypłacanie gotówki z ich rachunków przy użyciu karty z funkcją gotówkową. Bankomat z funkcją polecenia przelewu (ATM with a credit transfer function) Bankomat umożliwiający upoważnionym użytkownikom dokonanie polecenia przelewu przy użyciu karty płatniczej. Czek (Cheque) Pisemne zlecenie jednej strony, tj. wystawcy, na rzecz drugiej strony, tj. akceptanta, którym jest zazwyczaj instytucja kredytowa, na mocy którego akceptant ma na żądanie zapłacić wystawcy lub stronie trzeciej kwotę wskazaną przez wystawcę.\n12 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/29 Termin Wpłaty gotówki w bankomacie (z wyjątkiem transakcji z użyciem pieniądza elektronicznego) (ATM cash deposit (except e-money transactions)) Depozyty rozliczeniowe (Transferable deposits) Dostawcy usług płatniczych (Payment service providers) Emitent pieniądza elektronicznego (Electronic money issuer) Gotówka (Cash) Definicja Wpłaty gotówki dokonywane w bankomacie z użyciem karty z funkcją gotówkową. Kategoria ta obejmuje wszystkie transakcje, w których gotówka jest wpłacana w terminalu bez interwencji manualnej, a płatnik jest identyfikowany na podstawie karty płatniczej. Depozyty należące do kategorii depozyty bieżące, które są bezpośrednio wykorzystywane na żądanie do regulowania płatności na rzecz innych podmiotów gospodarczych za pomocą powszechnie stosowanych środków płatniczych, bez znaczącej zwłoki, ograniczeń lub kar. Dostawcy usług płatniczych w rozumieniu art. 1 dyrektywy 2007/64/WE (zwani dalej dostawcami ). Emitent pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 dyrektywy 2009/110/WE. Banknoty i monety w skarbcach monetarnych instytucji finansowych (MIF). Do kategorii tej nie zalicza się monet kolekcjonerskich, które nie są powszechnie używane do realizacji transakcji płatniczych. Inne instytucje finansowe (Other financial institutions) Instrument płatniczy (Payment instrument) Instytucja inna niż MIF (Non-MFI) Wszystkie instytucje finansowe będące uczestnikami systemu płatności, nadzorowane przez właściwe organy, tj. bank centralny lub nadzorcę ostrożnościowego, ale niespełniające kryteriów definicji instytucji kredytowej. Instrument płatniczy w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Każda osoba fizyczna lub prawna niezaliczana do sektora MIF. Dla potrzeb statystyki płatności do sektora instytucje inne niż MIF nie zalicza się dostawców. Instytucja kredytowa (Credit institution) Instytucja pieniądza elektronicznego (Electronic money institution) Instytucja płatnicza (Payment institution) Instytucje oferujące usługi płatnicze instytucjom innym niż MIF (Institutions offering payment services to non-mfis) Karta (Card) Instytucja kredytowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ( 1 ). Instytucja pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 dyrektywy 2009/110/WE. Instytucja płatnicza w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Obejmują wszystkich dostawców, przy czym w tabeli 1 wykazywane są wybrane dane dotyczące instytucji kredytowych, instytucji płatniczych i emitentów pieniądza elektronicznego. Urządzenie, które może być wykorzystane przez posiadacza do przeprowadzenia transakcji albo wypłaty pieniędzy. Zgodnie z umową zawartą z wydawcą, karty oferują posiadaczowi jedną lub kilka następujących funkcji: gotówkową, debetową, odroczonego obciążenia rachunku, kredytową i pieniądza elektronicznego. Karty powiązane z rachunkiem pieniądza elektronicznego zaliczane są do kategorii karty z funkcją pieniądza elektronicznego oraz do innych kategorii zgodnie z oferowanymi przez nie funkcjami. Karty liczone są po stronie uczestnika wysyłającego (tj. stronie wydania karty). Karta z dostępem do pieniądza elektronicznego na rachunkach pieniądza elektronicznego (Cards which give access to e-money stored on e-money accounts) Zob. definicję rachunków pieniądza elektronicznego.\n13 L 352/30 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Termin Karta z funkcją debetową (Card with a debit function) Definicja Karta umożliwiająca posiadaczowi bezpośrednie i natychmiastowe obciążenie kwotą zakupów jego rachunków, prowadzonych przez wydawcę karty lub inne podmioty. Karta z funkcją debetową może być powiązana z rachunkiem umożliwiającym dodatkowo przekroczenie salda rachunku. Liczba kart z funkcją debetową dotyczy liczby kart w obiegu ogółem, a nie liczby rachunków, z którymi karty te są powiązane. Cechą wyróżniającą karty z funkcją debetową jest, w odróżnieniu od karty z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku, postanowienie umowne umożliwiające bezpośrednie obciążanie kwotą zakupów środków znajdujących się na rachunku bieżącym posiadacza karty. Karta z funkcją debetową lub odroczonego obciążenia rachunku (Card with a debit or delayed debit function) Karta posiadająca funkcję debetową lub odroczonego obciążenia rachunku. Kategoria ta wykazywana jest jedynie wówczas, gdy nie można wyróżnić odrębnych kategorii karty z funkcją debetową i karty z funkcją odroczonego obciążenia rachunku. Karta z funkcją gotówkową (Card with a cash function) Karta umożliwiająca posiadaczowi wypłatę gotówki z bankomatu lub wpłatę gotówki w bankomacie. Karta z funkcją kredytową (Card with a credit function) Karta umożliwiająca posiadaczowi dokonywanie zakupów i, w niektórych przypadkach, wypłacanie gotówki do wysokości uprzednio ustalonego limitu. Przyznany kredyt może zostać rozliczony w całości na koniec ustalonego okresu lub w części, a pozostałe saldo traktowane jest zwykle jak kredyt oprocentowany. Cechą wyróżniającą karty z funkcją kredytową jest, w odróżnieniu od karty z funkcją debetową lub odroczonego obciążenia rachunku, umowne postanowienie przyznające posiadaczowi karty linię kredytową umożliwiającą zaciągnięcie kredytu oprocentowanego. Karta z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku (Card with a credit or delayed debit function) Karta posiadająca funkcję kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku. Kategoria ta wykazywana jest jedynie wówczas, gdy nie można wyróżnić odrębnych kategorii karty z funkcją kredytową i karty z funkcją odroczonego obciążenia rachunku. Karta z funkcją odroczonego obciążenia rachunku (Card with a delayed debit function) Karta umożliwiająca posiadaczowi obciążenie kwotą zakupów, do wysokości uprzednio ustalonego limitu, rachunku prowadzonego przez wydawcę karty. Saldo na tym rachunku jest następnie rozliczane w całości na koniec uprzednio ustalonego okresu. Posiadaczowi jest zazwyczaj naliczana opłata roczna. Cechą wyróżniającą karty z funkcją odroczonego obciążenia rachunku jest, w odróżnieniu od karty z funkcją kredytową lub debetową, umowne postanowienie o przyznaniu linii kredytowej, ale zobowiązujące do rozliczenia zadłużenia na koniec uprzednio ustalonego okresu. Ten rodzaj karty nazywa się powszechnie kartą obciążeniową. Karta z funkcją pieniądza elektronicznego (Card with an e- money function) Karta umożliwiająca dokonywanie transakcji z użyciem pieniądza elektronicznego. Kategoria ta obejmuje karty z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego oraz karty z dostępem do pieniądza elektronicznego przechowywanego na rachunkach pieniądza elektronicznego. Karta z funkcją pieniądza elektronicznego, która została załadowana co najmniej raz (Card with an e-money function which has been loaded at least once) Karta z funkcją pieniądza elektronicznego, która została załadowana co najmniej raz i tym samym można ją uznać za aktywowaną. Ładowanie można interpretować jako intencję użycia funkcji pieniądza elektronicznego. Karta z funkcją płatniczą (z wyjątkiem kart wyłącznie z funkcją pieniądza elektronicznego) (Card with a payment function (except cards with an e-money function only)) Karta z co najmniej jedną z następujących funkcji: debetową, odroczonego obciążenia rachunku lub kredytową. Karta może mieć również inne funkcje, takie jak funkcja pieniądza elektronicznego, ale karty wyłącznie z funkcją pieniądza elektronicznego nie są zaliczane do tej kategorii.\n14 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/31 Termin Karta z połączoną funkcją debetową, gotówkową i pieniądza elektronicznego (Card with a combined debit, cash and e-money function) Definicja Karta wydana przez dostawcę, łącząca w sobie funkcję gotówkową, debetową i pieniądza elektronicznego. Karty z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego (Cards on which e-money can be stored directly) Pieniądz elektroniczny przechowywany na karcie należącej do posiadacza pieniądza elektronicznego. Zob. również definicję pieniądza elektronicznego. Krajowa transakcja płatnicza (Domestic payment transaction) Krajowa transakcja płatnicza rozumiana zgodnie z definicją płatności krajowej, zawartą w art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 ( 2 ). Liczba depozytów bieżących (Number of overnight deposits) Liczba rachunków, na których zgromadzone są depozyty, które mogą być na żądanie zamienione na gotówkę lub wykorzystane do regulowania płatności za pomocą czeku, polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub w podobny sposób, bez znaczącej zwłoki, ograniczeń czy kar. Liczba depozytów bieżących rozliczeniowych (Number of transferable overnight deposits) Liczba rachunków depozytowych bieżących, na których zgromadzone są depozyty, które są bezpośrednio wykorzystywane na żądanie do regulowania płatności na rzecz innych podmiotów gospodarczych za pomocą powszechnie stosowanych środków płatniczych, bez znaczącej zwłoki, ograniczeń lub kar. Liczba depozytów bieżących rozliczeniowych liczba depozytów bieżących rozliczeniowych z dostępem przez internet/pc banking (Number of transferable overnight deposits of which: number of internet/pc linked overnight transferable deposits) Liczba rachunków depozytowych bieżących rozliczeniowych w posiadaniu instytucji innych niż MIF, do których posiadacz ma dostęp elektroniczny przez internet lub aplikację PC banking za pomocą dedykowanego oprogramowania i dedykowanych linii telekomunikacyjnych. Liczba depozytów bieżących w tym: liczba depozytów bieżących z dostępem przez internet/pc banking (Number of overnight deposits of which: number of internet/pc linked overnight deposits) Liczba rachunków depozytowych bieżących w posiadaniu instytucji innych niż MIF, do których posiadacz ma dostęp elektroniczny przez internet lub aplikację PC banking za pomocą dedykowanego oprogramowania i dedykowanych linii telekomunikacyjnych. Liczba kart ogółem (bez względu na liczbę funkcji karty) (Total number of cards (irrespective of the number of functions on the card)) Liczba kart w obiegu ogółem. Karty mogą mieć jedną lub kilka następujących funkcji: gotówkową, debetową, kredytową, odroczonego obciążenia rachunku lub pieniądza elektronicznego. Ładowanie i rozładowywanie kart pieniądza elektronicznego (E-money card-loading and unloading ) Transakcje umożliwiające przekazanie wartości pieniądza elektronicznego od emitenta pieniądza elektronicznego na kartę z funkcją pieniądza elektronicznego i odwrotnie. Kategoria ta obejmuje zarówno transakcje ładowania, jak i rozładowywania kart. Marka (Brand) Określony produkt płatniczy, w szczególności karta, posiadający licencję jego właściciela na wykorzystanie na określonym terytorium. Monetarne instytucje finansowe (MIF) (Monetary financial institutions (MFIs)) MIF obejmują jednostki instytucjonalne zaliczane do podsektora bank centralny (S.121), instytucje przyjmujące depozyty z wyjątkiem banku centralnego (S.122) i fundusze rynku pieniężnego (FRP) (S.123), zgodnie ze znowelizowanym europejskim systemem rachunków określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej ( 3 ).\n15 L 352/32 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Termin Definicja Odbiorca (Payee) Odbiorca w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Oddział (Branch) Miejsce prowadzenia działalności, inne niż centrala, znajdujące się w kraju sprawozdającym i utworzone przez dostawcę zarejestrowanego zgodnie z prawem w innym kraju. Oddział nie posiada osobowości prawnej i bezpośrednio przeprowadza niektóre lub wszystkie transakcje charakterystyczne dla działalności dostawcy. Wszystkie miejsca prowadzenia działalności utworzone w kraju sprawozdającym przez tę samą instytucję zarejestrowaną zgodnie z prawem w innym kraju stanowią jeden oddział. Każde z tych miejsc prowadzenia działalności liczone jest jako odrębna placówka. Pieniądz elektroniczny (Electronic money) Wartość pieniężna stanowiąca należność od emitenta, która jest przechowywana na nośniku elektronicznym, w tym magnetycznym, emitowana w zamian za otrzymane środki w celu dokonywania transakcji płatniczych określonych w art. 4 ust. 5 dyrektywy 2007/64/WE, akceptowana przez osobę fizyczną lub prawną niebędącą emitentem pieniądza elektronicznego. Płatnik (Payer) Płatnik w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Płatności kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami (z wyjątkiem kart wyłącznie z funkcją pieniądza elektronicznego) (Card payments with cards issued by resident PSPs (except cards with an e-money function only)) Transakcje płatnicze zrealizowane przy użyciu kart z funkcją debetową, kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku, w terminalu lub innymi kanałami. Zalicza się tu wszystkie transakcje płatnicze inicjowane kartą, tj.: a) wszystkie transakcje, w których agent rozliczeniowy i wydawca karty są różnymi podmiotami; oraz b) wszystkie transakcje, w których agent rozliczeniowy i wydawca karty są tym samym podmiotem. Kategoria ta obejmuje obciążenia rachunku dostawcy wynikające z rozrachunku transakcji kartą, w której agent rozliczeniowy i wydawca karty są tym samym podmiotem. Zalicza się tu transakcje płatnicze kartą przez telefon lub internet. Nie zalicza się tu transakcji płatniczych z użyciem pieniądza elektronicznego. Wypłaty i wpłaty gotówkowe w bankomatach nie są zaliczane do tej kategorii. Są one wykazywane w pozycjach wypłata gotówki w bankomacie i wpłata gotówki w bankomacie. Nie zalicza się tu poleceń przelewu w bankomatach, które są wykazywane w kategorii polecenia przelewu. Nie zalicza się tu zaliczek gotówkowych w terminalach POS. Płatności kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami inicjowane na odległość (Card payments with cards issued by resident PSPs initiated remotely) Inicjowane w formie elektronicznej transakcje płatnicze kartami, które nie są inicjowane w fizycznym terminalu POS. Pozycja ta obejmuje zazwyczaj zapłatę kartami za towary i usługi zakupione przez telefon lub internet. Płatności kartami z funkcją debetową (Payments with cards with a debit function) Transakcje płatnicze z użyciem kart z funkcją debetową zrealizowane w fizycznym terminalu lub innymi kanałami. Płatności kartami z funkcją debetową lub odroczonego obciążenia rachunku (Payments with cards with a debit and/or delayed debit function) Transakcje płatnicze z użyciem kart z funkcją debetową lub odroczonego obciążenia rachunku zrealizowane w fizycznym terminalu lub innymi kanałami. Niniejsza podkategoria wykazywana jest jedynie wówczas, gdy nie można wyróżnić odrębnych kategorii płatności kartami z funkcją debetową i płatności kartami z funkcją odroczonego obciążenia rachunku.\n16 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/33 Termin Płatności kartami z funkcją kredytową (Payments with cards with a credit function) Definicja Transakcje płatnicze z użyciem kart z funkcją kredytową zrealizowane w fizycznym terminalu lub innymi kanałami. Płatności kartami z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku (Payments with cards with a credit and/or delayed debit function) Płatności kartami z funkcją odroczonego obciążenia rachunku (Payments with cards with a delayed debit function) Transakcje płatnicze z użyciem kart z funkcją kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku zrealizowane w fizycznym terminalu lub innymi kanałami. Niniejsza podkategoria wykazywana jest jedynie wówczas, gdy nie można wyróżnić odrębnych kategorii płatności kartami z funkcją kredytową i płatności kartami z funkcją odroczonego obciążenia rachunku. Transakcje płatnicze z użyciem kart z funkcją odroczonego obciążenia rachunku zrealizowane w fizycznym terminalu lub innymi kanałami. Płatność kartą (Card payment) Płatność kartą inicjowana w fizycznym terminalu EFTPOS (Card payment initiated at a physical EFTPOS) Płatność z użyciem pieniądza elektronicznego (E-money payment) Płatność z użyciem pieniądza elektronicznego z wykorzystaniem kart z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego (E-money payment with cards on which e-money can be stored directly) Transakcja płatnicza przeprowadzona z użyciem karty z funkcją debetową, kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku w terminalu lub innymi kanałami. Inicjowana w formie elektronicznej transakcja płatnicza kartą w fizycznym terminalu POS umożliwiająca elektroniczny transfer środków. Pozycja ta obejmuje zazwyczaj płatności kartami w terminalu do elektronicznego przelewu środków w punktach sprzedaży (EFTPOS) w siedzibie punktu usługowo-handlowego. Nie obejmuje ona transakcji płatniczych z użyciem pieniądza elektronicznego. Transakcja, w której posiadacz pieniądza elektronicznego przekazuje wartość pieniądza elektronicznego z własnego salda na saldo beneficjenta, z wykorzystaniem karty z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego, albo z wykorzystaniem innych rachunków pieniądza elektronicznego. Transakcja, w której posiadacz karty z funkcją pieniądza elektronicznego przekazuje wartość pieniądza elektronicznego ze swojego salda na karcie na saldo beneficjenta. Płatność z użyciem pieniądza elektronicznego z wykorzystaniem rachunków pieniądza elektronicznego (E-money payment with e-money accounts) Transakcja, w której środki przekazywane są z rachunku pieniądza elektronicznego płatnika na rachunek odbiorcy. Zob. definicję rachunków pieniądza elektronicznego. Płatność z użyciem pieniądza elektronicznego z wykorzystaniem rachunków pieniądza elektronicznego, z dostępem za pomocą kart (Emoney payment with e-money accounts of which: accessed through a card) Transakcja, w której w celu uzyskania dostępu do rachunku pieniądza elektronicznego wykorzystywana jest karta, a następnie środki przekazywane są z rachunku pieniądza elektronicznego płatnika na rachunek odbiorcy. Zob. definicję rachunków pieniądza elektronicznego. Wypłata gotówki w bankomacie (z wyjątkiem transakcji z użyciem pieniądza elektronicznego) (ATM cash withdrawal (except e-money transactions)) Podmiot świadczący usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe (Clearing and settlement organisation) Wypłata gotówki w bankomacie z użyciem karty z funkcją gotówkową. Zaliczki gotówkowe w terminalach POS wypłacone z użyciem karty z funkcją debetową, kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku zaliczane są do tej kategorii tylko wówczas, gdy nie są związane z transakcją płatniczą. Pozycja ta nie obejmuje wypłaty gotówki z jednoczesną transakcją płatniczą, zaliczanej do kategorii transakcje w terminalach POS. Podmiot świadczący usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe będący bezpośrednim uczestnikiem systemu płatności.\n17 L 352/34 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Termin Polecenia przelewu inicjowane jako płatności indywidualne (Credit transfers initiated on a single payment basis) Polecenia przelewu inicjowane w formie elektronicznej (Credit transfers initiated electronically) Definicja Polecenie przelewu inicjowane w formie elektronicznej niezależnie od innych poleceń przelewu, tj. niebędące częścią wspólnie inicjowanej grupy poleceń przelewu. Każde polecenie przelewu składane przez płatnika bez wykorzystania formy papierowej, tj. składane w formie elektronicznej. Kategoria ta obejmuje polecenia złożone telefaksem lub w inny sposób, jak np. poprzez automatyczną bankowość telefoniczną, jeżeli są one przekształcane w płatności elektroniczne bez interwencji manualnej. Kategoria ta obejmuje zlecenia stałe składane pierwotnie w formie papierowej, ale realizowane w formie elektronicznej. Kategoria ta obejmuje polecenia przelewu realizowane przez dostawcę jako usługę finansową, jeżeli ta usługa finansowa inicjowana jest w formie elektronicznej albo jeżeli forma zlecenia usługi nie jest znana i dostawca zrealizował polecenie w formie elektronicznej. Zalicza się tu polecenia przelewu inicjowane w bankomacie z funkcją polecenia przelewu. Polecenia przelewu inicjowane w formie papierowej (Credit transfers initiated in paper-based form) Polecenie przelewu złożone przez płatnika w formie papierowej. Polecenia przelewu inicjowane w paczce (Credit transfers initiated in a file/batch) Polecenia przelewu niezgodne z SEPA (Credit transfers of which: non-sepa) Polecenia zapłaty niezgodne z SEPA (Direct debits of which: non- SEPA) Inicjowane w formie elektronicznej polecenie przelewu, które jest częścią grupy poleceń przelewu inicjowanych wspólnie przez płatnika poprzez dedykowaną linię. Wykazując liczbę transakcji, każde polecenie przelewu zawarte w paczce należy policzyć jako odrębne polecenie przelewu. Polecenia przelewu niespełniające wymogów poleceń przelewu Jednolitego Obszaru Płatności w Euro (SEPA), określonych w rozporządzeniu (UE) nr 260/2012. Polecenia zapłaty niespełniające wymogów poleceń zapłaty SEPA określonych w rozporządzeniu (UE) nr 260/2012. Polecenie przelewu (Credit transfer) Usługa płatnicza umożliwiająca płatnikowi wydanie dyspozycji instytucji prowadzącej jego rachunek do przekazania środków beneficjentowi. Jest to zlecenie płatnicze lub seria zleceń płatniczych złożonych w celu postawienia środków do dyspozycji beneficjenta. Zarówno zlecenie płatnicze, jak i środki w nim określone zostają przeniesione od dostawcy płatnika do dostawcy odbiorcy, tj. beneficjenta, czasami za pośrednictwem kilku innych pośredniczących instytucji kredytowych albo jednego lub kilku systemów płatności i rozrachunku. Transakcje z użyciem gotówki po jednej lub obu stronach transakcji płatniczej oraz z wykorzystaniem usługi płatniczej polecenia przelewu klasyfikowane są jako polecenia przelewu. Kategoria ta obejmuje również polecenia przelewu inicjowane w bankomacie z funkcją polecenia przelewu. Polecenie zapłaty (Direct debit) Polecenie zapłaty inicjowane jako płatność indywidualna (Direct debit initiated on a single payment basis) Polecenie zapłaty inicjowane w paczce (Direct debit initiated in a file/batch) Usługa płatnicza umożliwiająca obciążenie rachunku płatniczego płatnika, również powtarzające się, w której transakcja płatnicza inicjowana jest przez odbiorcę na podstawie zgody udzielonej przez płatnika odbiorcy, dostawcy odbiorcy lub własnemu dostawcy płatnika. Polecenie zapłaty inicjowane w formie elektronicznej niezależne od innych poleceń zapłaty, tj. niebędące częścią wspólnie inicjowanej grupy poleceń zapłaty. Inicjowane w formie elektronicznej polecenie zapłaty, które jest częścią grupy poleceń zapłaty inicjowanych wspólnie przez płatnika. Wykazując liczbę transakcji, każde polecenie zapłaty zawarte w paczce należy policzyć jako odrębne polecenie zapłaty.\n18 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/35 Termin Pozostali emitenci pieniądza elektronicznego (Other e-money issuer) Definicja Emitenci pieniądza elektronicznego inni niż instytucje pieniądza elektronicznego i instytucje kredytowe. Zob. definicję emitentów pieniądza elektronicznego. Pozostali uczestnicy bezpośredni (Other direct participants) Pozostałe usługi płatnicze (Other payment services) Punkt usługowo-handlowy (Merchant) Rachunek płatniczy (Payment account) Każdy bezpośredni uczestnik systemu płatności, z wyjątkiem instytucji kredytowych i banków centralnych. Kategoria ta obejmuje czynności związane z działalnością w zakresie dokonywania płatności niezaliczone do żadnej z usług płatniczych określonych w art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Podmiot upoważniony do otrzymania środków w zamian za dostawę towarów lub usług, który zawarł umowę z dostawcą o akceptowaniu tych środków. Rachunek płatniczy w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Rachunki pieniądza elektronicznego (E-money accounts) Rachunki pieniądza elektronicznego z dostępem za pomocą karty (E-money accounts accessed through a card) Rachunki, na których przechowywany jest pieniądz elektroniczny. Posiadacz rachunku może wykorzystać saldo na rachunku do dokonania płatności i transferu środków pomiędzy rachunkami. Do kategorii tej nie są zaliczane karty z możliwością bezpośredniego przechowywania pieniądza elektronicznego. Zob. definicje rachunków pieniądza elektronicznego i karty z funkcją pieniądza elektronicznego. System kartowy (Card scheme) Infrastruktura techniczna i handlowa utworzona w celu obsługi kart jednej lub kilku marek oraz zapewniająca ramy organizacyjne, prawne i operacyjne niezbędne do funkcjonowania usług oznaczonych tymi markami. Trójstronny system kartowy jest systemem, w którym uczestniczą następujące strony: a) sam system kartowy działający jako wydawca i agent rozliczeniowy; b) posiadacz karty; c) strona akceptująca. Czterostronny system kartowy jest systemem, w którym uczestniczą następujące strony: a) wydawca; b) agent rozliczeniowy; c) posiadacz karty; d) akceptant karty. W przypadku transakcji w bankomatach usługi bankomatowe są zazwyczaj oferowane przez agenta rozliczeniowego. System pieniądza elektronicznego (E-money scheme) System płatności (Payment system) Środki (Funds) Terminal akceptujący karty pieniądza elektronicznego (E-money card-accepting terminal) Zbiór technicznych pojęć, zasad, protokołów, algorytmów, funkcji, postanowień prawnych i umownych, umów handlowych oraz procedur administracyjnych, stanowiących podstawę udostępniania określonego produktu pieniądza elektronicznego. Kategoria ta może również obejmować świadczenie członkom systemu usług marketingowych, przetwarzania i innych usług. System płatności w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Banknoty i monety, pieniądz skrypturalny oraz pieniądz elektroniczny. Terminal umożliwiający posiadaczom pieniądza elektronicznego na karcie z funkcją pieniądza elektronicznego przekazanie wartości pieniądza elektronicznego z ich salda na saldo punktu usługowo-handlowego lub innego beneficjenta.\n19 L 352/36 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Termin Terminal do ładowania i rozładowywania kart pieniądza elektronicznego (E-money cardloading and unloading terminal) Terminal kart pieniądza elektronicznego (E-money card terminal) Terminal POS (POS terminal) Definicja Terminal umożliwiający przekazanie wartości elektronicznej od emitenta pieniądza elektronicznego do posiadacza karty z funkcją pieniądza elektronicznego i odwrotnie, tj. ładowanie i rozładowywanie karty. Terminal umożliwiający przekazanie wartości elektronicznej od emitenta pieniądza elektronicznego na kartę z funkcją pieniądza elektronicznego i odwrotnie lub z salda karty na saldo beneficjenta. Urządzenie umożliwiające użycie kart płatniczych w fizycznym, a nie wirtualnym, punkcie sprzedaży. Informacje o płatnościach są rejestrowane albo ręcznie, na papierze, albo w formie elektronicznej przez terminale EFTPOS. Terminal POS przeznaczony jest do przekazywania informacji w trybie online, z żądaniem autoryzacji w czasie rzeczywistym, lub offline. Terminale EFTPOS (EFTPOS terminals) Transakcja otrzymana (Transaction received) Terminale do elektronicznego transferu środków w punkcie sprzedaży (EFTPOS), które przyjmują informacje o płatności w formie elektronicznej i przeznaczone są w niektórych przypadkach do przekazywania takich informacji w trybie online, z żądaniem autoryzacji w czasie rzeczywistym, lub offline. Kategoria ta obejmuje terminale bezobsługowe. Transakcja z udziałem instytucji innej niż MIF otrzymana od dostawcy. Informacje przekazywane są w kraju sprawozdającym przez dostawcę będącego rezydentem. W odniesieniu do różnych usług płatniczych stosuje się następujące zasady: a) polecenia przelewu liczy się po stronie odbiorcy; b) polecenia zapłaty liczy się po stronie płatnika; c) czeki liczy się po stronie płatnika; d) transakcje kartami liczy się po stronie odbiorcy, tj. po stronie rozliczającej; e) transakcje płatnicze z użyciem pieniądza elektronicznego liczone są po stronie płatnika albo odbiorcy w zależności od kanału inicjacji transakcji. Jeśli w kategorii transakcje otrzymane transakcja liczona jest po stronie płatnika (odbiorcy), to w kategorii transakcje wysłane powinna być liczona po stronie odbiorcy (płatnika). Transakcja płatnicza (Payment transaction) Transakcja transgraniczna (Crossborder transaction) Transakcja płatnicza w rozumieniu art. 4 dyrektywy 2007/64/WE. Transakcja płatnicza inicjowana przez płatnika lub odbiorcę, w której dostawca płatnika i dostawca odbiorcy znajdują się w różnych krajach. W szczególności w odniesieniu do systemów płatności: transakcja płatnicza pomiędzy uczestnikami mającymi siedzibę w różnych krajach. Transakcja wysłana (Transaction sent) Transakcja z udziałem instytucji innej niż MIF wysłana do dostawcy. Informacje przekazywane są w kraju sprawozdającym przez dostawcę będącego rezydentem. W odniesieniu do różnych usług płatniczych stosuje się następujące zasady: a) polecenia przelewu liczy się po stronie płatnika; b) polecenia zapłaty liczy się po stronie odbiorcy; c) czeki liczy się po stronie odbiorcy; d) transakcje kartami liczy się po stronie płatnika, tj. po stronie wydającej; e) transakcje płatnicze z użyciem pieniądza elektronicznego liczone są po stronie płatnika albo odbiorcy w zależności od kanału inicjacji transakcji. Jeśli w kategorii transakcje wysłane transakcja liczona jest po stronie płatnika (odbiorcy), to w kategorii transakcje otrzymane powinna być liczona po stronie odbiorcy (płatnika). W odniesieniu do systemów płatności jest to transakcja wysłana przez uczestnika do przetwarzania przez system płatności.\n20 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 352/37 Termin Definicja Transakcje płatnicze z udziałem instytucji innych niż MIF ogółem (Total payment transactions involving non-mfis) Liczba transakcji z udziałem instytucji innych niż MIF z wykorzystaniem instrumentów płatniczych, ogółem. Wartość transakcji z udziałem instytucji innych niż MIF z wykorzystaniem instrumentów płatniczych, ogółem. Transakcje POS (z wyjątkiem transakcji z użyciem pieniądza elektronicznego) (POS transactions (except e-money transactions)) Transakcje zrealizowane w terminalach POS z użyciem karty z funkcją debetową, kredytową lub odroczonego obciążenia rachunku. Do kategorii tej nie zalicza się transakcji z użyciem karty z funkcją pieniądza elektronicznego. Transakcje w bankomacie (z wyjątkiem transakcji z użyciem pieniądza elektronicznego) (ATM transactions (except e-money transactions)) Wypłacanie lub wpłacanie gotówki w bankomacie z użyciem karty z funkcją gotówkową, obejmujące wszystkie właściwe transakcje zainicjowane z użyciem karty, tj.: a) wszystkie transakcje, w których agent rozliczeniowy i wydawca karty są różnymi podmiotami; oraz b) wszystkie transakcje, w których agent rozliczeniowy i wydawca karty są tym samym podmiotem. Pozycja ta nie obejmuje transakcji płatniczych z użyciem pieniądza elektronicznego. Transakcje w terminalach udostępnianych przez dostawców będących rezydentami kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami (Transactions at terminals provided by resident PSPs with cards issued by resident PSPs) Transakcje płatnicze przeprowadzone we wszystkich terminalach dostawców będących rezydentami (tj. bez względu na to, czy terminale zlokalizowane są w kraju siedziby dostawcy czy poza nim), z użyciem kart wydanych przez dostawców będących rezydentami. Struktura geograficzna, określona w załączniku III, odnosi się do kraju lokalizacji terminali. Transakcje w terminalach udostępnianych przez dostawców będących rezydentami kartami wydanymi przez dostawców niebędących rezydentami (Transactions at terminals provided by resident PSPs with cards issued by non-resident PSPs) Transakcje płatnicze przeprowadzone we wszystkich terminalach dostawców będących rezydentami (tj. bez względu na to czy terminale zlokalizowane są w kraju siedziby dostawcy, czy poza nim), z użyciem kart wydanych przez dostawców niebędących rezydentami. Struktura geograficzna, określona w załączniku III, odnosi się do kraju lokalizacji terminali. Transakcje w terminalach udostępnianych przez dostawców niebędących rezydentami kartami wydanymi przez dostawców będących rezydentami (Transactions at terminals provided by non-resident PSPs with cards issued by resident PSPs) Transakcje płatnicze przeprowadzone we wszystkich terminalach dostawców niebędących rezydentami, z użyciem kart wydanych przez dostawców będących rezydentami. Struktura geograficzna, określona w załączniku III, odnosi się do kraju lokalizacji terminali. Transakcje wysłane ogółem (Total transactions sent) Liczba transakcji dostarczonych do i przetworzonych przez dany system płatności, ogółem. Wartość transakcji dostarczonych do i przetworzonych przez dany system płatności, ogółem. Uczestnik bezpośredni (Direct participant) Podmiot identyfikowany lub uznawany przez system płatności, upoważniony do wysyłania i przyjmowania zleceń płatniczych bezpośrednio do i od systemu bez pośrednika lub bezpośrednio związany regulaminem systemu płatności. W niektórych systemach uczestnicy bezpośredni wymieniają również zlecenia w imieniu uczestników pośrednich. Każdy uczestnik posiadający indywidualny dostęp do systemu liczony jest odrębnie.


Restauracja kuchni polskiej – Pierogarnia PoPierogu w Wejherowie\nPierogarnia PoPierogu w Wejherowie\nSzukasz restauracji, w której znajdziesz prawdopodobnie najpopularniejszą w Polsce potrawę w różnych odsłonach? Odwiedź Pierogarnię PoPierogu w Wejherowie i poznaj smak świeżych pierogów lepionych z cienkiego i samodzielnie wyrabianego ciasta. Środek wypełniamy solidną ilością farszu w różnych smakach. Do każdej porcji zamówić można też zupy, w tym kremy warzywne.\nW naszej kuchni stawiamy na oryginalność połączoną z tradycją. Zjesz więc u nas znane z babcinej kuchni gotowane pierogi bez mięsa, ale i całkiem nietypowe pieczone pierogi z ciasta drożdżowego wypełnione wytrawnymi i słodkimi nadzieniami. Lubimy też eksperymentować ze smakami i w naszych wyrobach znajdziesz farsz z łososia czy też z gęsiny. Wszystkim zainteresowanym poznawaniem kuchni innych krajów polecamy za to pierożki chinkali czy pielmieni.\nStawiamy na najwyższą jakość i każdego dnia przygotowujemy świeże dania. Dbamy o wybór najlepszych produktów oraz starannie przeprowadzony proces przygotowania pierogów – od wyrobienia elastycznego ciasta, po wypełnienie krążków wybranym nadzieniem i zlepienie ich w charakterystyczne półksiężyce.\nPierogi dowozimy także pod wskazany adres – do domu, do pracy i wszędzie tam, gdzie chcesz zjeść z rodziną czy znajomymi sycący posiłek! Zachęcamy również do korzystania z oferty cateringu świątecznego, który jest dostępny sezonowo.\nMięsny farsz jest prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym smakiem nadzienia pierogów. U nas, poza tradycyjnym wnętrzem z mięsa mielonego znajdziesz też wariant z kaszanki lub wołowiny.\nW naszym menu nie mogło zabraknąć pierogów jarskich! Bezmięsne nadzienie może być pełne smaku i szpinaku, kapusty czy grzybów. Ale wszyscy dobrze wiemy, że w tej kategorii królują ruskie, prawda?\nPierogi podawane na słodko mogą być fajnym pomysłem na obiad, jak i alternatywą dla deseru. W naszych nadzieniach królują owoce, ale i popularny dodatek, jakim jest twaróg.\nPierogi na cieście drożdżowym\nCzasami warto spróbować czegoś nowego i zamiast pierogów gotowanych zamówić drożdżowe, pieczone w piecu. Słodkie lub słone nadzienie smakuje w nich bardzo oryginalnie!\nMiska gorącej, aromatycznej zupy smakuje dobrze o każdej porze dnia. Jeśli dodamy do niej pierogi otrzymamy zestaw idealny, do którego spróbowania nikogo nie trzeba zachęcać!\nPierogi są dobre na wszystko: na obiad, na kolację i na poprawę nastroju!


Strona główna / Misje / Aleppo / Bp Khazen: Aleppo jest „ikoną odrodzenia”\nPrzed nami stoją wielkie wyzwania, ale jednocześnie mamy przeogromną wolę życia – tak sytuację w Syrii opisał wikariusz apostolski dla katolików obrządku łacińskiego w Aleppo bp Georges Abou Khazen OFM. Podczas wizyty we włoskim Lugo di Romagna podkreślił, że właściwą drogą do odrodzenia Syrii są „przezwyciężenie podziałów” i „wzajemne przebaczenie”. Biskup stwierdził ponadto, że Aleppo stało się „ikoną odrodzenia kraju”.\nWedług hierarchy wypędzenie islamistów obudziło nadzieje nie tylko w Aleppo, ale w całej Syrii. Nadzieja na wyłączenie wszystkich terrorystycznych grup zbrojnych przełamała strach przed podziałem Syrii i umożliwiła budowanie nowoczesnego państwa, w którym „członkowie różnych grup religijnych i etnicznych będą żyć w pokoju i harmonii” – podkreślił wikariusz apostolski. Zaznaczył, że podstawowe znaczenie ma tu „wzajemne przebaczenie”. „Bez niego nie ma miłości bliźniego, kultury ani przyszłości, jest tylko śmierć. My, chrześcijanie, musimy dawać temu świadectwo” – podkreślił biskup i dodał że „choć czasem uważają nas za «niewiernych», to przecież wielu muzułmanów myśli podobnie jak my”. Dla bp. Abou Khazena znakiem nadziei jest fakt, że uchodźcy zaczynają powracać. Oblicza się, że tylko w ostatnim okresie do kraju powróciło pół miliona dawnych jego mieszkańców.\nGość z Syrii zapowiedział też, że niebawem zbierze się wspólny synod Kościołów katolickich wszystkich obrządków, obecnych w Aleppo (łacińskiego, melchickiego, maronickiego, syryjskiego, chaldejskiego i ormiańskiego). Lata wojny odcisnęły piętno na życiu tych wspólnot, zmieniło się oblicze Kościoła: „Nie jest on już taki jak dawniej” – zaznaczył biskup. Wyjaśnił, że myślą przewodnią przyszłego synodu będzie obraz uczniów z Emaus, którzy „byli w drodze załamani i pozbawieni nadziei, ale wtedy spotkali Chrystusa”. Mimo cierpień, wojny i terroru, chrześcijanie w Aleppo mają obowiązek dostrzegać w innych dobro, toteż dialog z islamem prowadzą „nie zza biurka, ale w konkretnym życiu i odkrywają w muzułmanach również wiele cech pozytywnych” – stwierdził bp Abou Khazen. Zwrócił uwagę, że dla chrześcijan w tym mieście ważna jest nie tylko pomoc materialna w odbudowie, ale też świadomość, że znajdują na świecie „bratnie dusze”, to znaczy „ludzi, którzy nam współczują, którzy się z nami solidaryzują i nam pomagają”. „Dzięki temu czujemy się nie prześladowaną mniejszością, ale członkami wielkiej rodziny, jaką jest Kościół powszechny” – oświadczył wikariusz apostolski.\nAleppo Misje odrodzenie Syria


Absolwent a abiturient - na czym polega różnica?\nSłownikowa definicja abiturienta brzmi, iż jest to osoba, która ukończyła nauczanie bądź pewną jego zasadniczą część na danym etapie edukacyjnym, ale nie otrzymała dyplomu. Różni się on od absolwenta tym, że ten drugi nie tylko zrealizował program pewnej jednostki oświaty, ale również uzyskał - występujące w zależności od jednostki oświaty pod różnymi nazwami - świadectwo, potwierdzające jego pełną finalizację. Na czym jeszcze polega różnica między studentem a absolwentem?\nRównież na uniwersytecie\nJeśli chodzi o abiturienta, z określeniem tym spotykamy się na uczelniach. Jest nim student, który zdał wszystkie egzaminy obowiązkowe na studiach licencjackich, inżynierskich czy magisterskich, nie obronił jednak pracy dyplomowej. Przeważnie uniwersytet umożliwia przystąpienie do tego rodzaju ostatniego, wieńczącego naukę kroku w ciągu kilku lat od ostatniego roku studiów. Rozróżnienie, któremu poświęcony jest ten tekst, występuje również w przypadku licealistów czy generalnie osób pobierających naukę w szkołach średnich.\nAbsolwenci szkół ponadpodstawowych\nAbsolwent szkoły ponadpodstawowej to osoba, która już otrzymała dyplom jej ukończenia. Abiturient zaś różni się od niego tym, że jeszcze czeka na wydanie tego dokumentu, który otrzymuje po pewnym czasie. Jak możemy dowiedzieć się ze słownika Władysława Kopalińskiego, ten ostatni to uczeń, który kończy liceum. W kontekście matur abiturientem nazywamy osobę, która zamknęła program wszystkich lekcji i została dopuszczona do przystąpienia do egzaminu dojrzałości. Przy czym warto zaznaczyć, że zdawanie matury nie jest obowiązkowe. Wykształcenie średnie uzyskujemy po ukończeniu liceum, natomiast dodatkowo umożliwia nam ono zdobycie świadectwa dojrzałości. Obecnie znaczenie tego ostatniego polega również na tym, że wyniki z egzaminów maturalnych stanowią kryterium rekrutacyjne uwzględniane przy tworzeniu list rankingowych na studia wyższe.\nWykształcenie średnie jest potrzebne na wielu różnego rodzaju stanowiskach. Wymaga się go m.in. w administracji publicznej, turystyce czy w sektorze usługowym. Abiturient zwykle może więc już ubiegać się o pracę w tych branżach. Przystąpienie do matury stanowi jednak dobry pomysł nawet wtedy, gdy na danym etapie życia nie zależy nam na podejmowaniu studiów, w przyszłości bowiem może się to zmienić. Warto np. wiedzieć, że niektórzy pracodawcy rekomendują swoim pracownikom, z którymi wiążą przyszłość, zdobycie tytułu licencjata bądź magistra (część z nich także finansuje naukę na uczelni).\nBez wątpienia również abiturientom studiów wyższych zaleca się obronę pracy dyplomowej, ponieważ bez tego nie będą oni posiadać tytułu zawodowego.


Sidi Kaouki – surfowanie w Maroku – jak dojechać? Noclegi\nJeśli zwiedziliśmy już wszystkie piękne marokańskie miasta, wygrzewaliśmy się i opalaliśmy na marokańskim wybrzeżu, warto teraz wyruszyć w poszukiwaniu przygód. W tym celu najlepiej udać się do maleńkiej mieściny Sidi Kaouki.\nJak dojechać do Sidi Kaouki?\nWystarczy jechać na południe główną drogą z Essaouira do Agadiru, aby po około 15 kilometrach dotrzeć do zjazdu na Sidi Kaouki. Dwupasmowa droga nagle zamienia się w wąską asfaltowaną dróżkę, prowadzącą prostopadle do Oceanu Atlantyckiego.\nDo Sidi Kaouki można się dostać na kilka sposobów, np. idąc z Essaouira wzdłuż wybrzeża (ok. 20 km) lub autobusem, który kursuje kilka razy dziennie. Jednak jednym z najbardziej popularnych sposobów dotarcia do tego miejsca jest przyjechanie własnym samochodem i to najlepiej campingowym.\nCamping w Maroku\nSidi Kaouki jest jednym z najlepiej przystosowanych do campingów marokańskich miast. Jest tu wiele miejsc oferujących odpowiednią bazę noclegowo-sanitarną. Oczywiście znajdują się tutaj także różnej klasy hotele, więc każdy znajdzie nocleg odpowiedni do swoich potrzeb i możliwości finansowych.\nWioska Sidi Kaouki została nazwana po XIX-wiecznym marabucie (islamski duchowy przywódca). Do dzisiaj na plaży znajduje się jego dom, który obecnie jest świątynią przyciągającą setki pielgrzymów muzułmańskich z całego kraju. W Sidi Kaouki organizuje się Maarouf, czyli "święto pierwszego obcięcia włosów" u nowo narodzonego dziecka. Jest to pewnego rodzaju rytuał przejścia. Idealnie, gdy towarzyszy mu morski marabut.\nMaroko | Sidi Kaouki jest rajem dla surferów (by guiseiz )\nMożna powiedzieć, że dla europejskich turystów w Sidi Kaouki nie ma absolutnie nic ciekawego. Żadnych zabytków, żadnych atrakcji turystycznych, nie ma zbyt wielu barów ani tym bardziej dyskotek.\nJest dosłownie kilka sklepów spożywczych i... same wypożyczalnie sprzętu surfingowego. Sidi Kaouki jest bowiem mekką surferów. Wiatr wieje tu chyba przez 360 dni w roku, a fale (szczególnie podczas naszej zimy) są idealne dla osób średniozaawansowanych w tym sporcie.\nCeny w wypożyczalniach są z góry ustalone, ale mimo to można się targować, szczególnie jeśli jest przed sezonem oraz wówczas, gdy bierze się zarówno deskę, jak i piankę do pływania od razu na kilka dni. Sprzęt można wypożyczyć już za 10 euro za dobę. Zanim zdecydujemy się na daną wypożyczalnię i ustalimy cenę, warto dokładnie obejrzeć sprzęt, którym dysponuje właściciel, ponieważ często taniej nie oznacza lepiej (co szczególnie tyczy się wypożyczalni przy hotelach, które mają sprzęt naprawdę stary i poniszczony). Odpowiedni sprzęt znajdą tutaj także pasjonaci windsurfingu i kitesurfingu. Nie trzeba więc go brać ze sobą z kraju!\nCi, którzy nigdy nie próbowali jeszcze tych sportów, a chcieliby się ich nauczyć w Sidi Kaouki również będą mieli ku temu okazję, gdyż jest tu wielu wykwalifikowanych instruktorów. Ponieważ woda nie jest zbyt ciepła, pianka z długimi nogawkami i rękawami jest obowiązkowa. Plaża ma tutaj długość 5 km, więc miejsca wystarczy dla każdego, a w wodzie nie ma niebezpiecznych skał czy kamieni, a jedynie delikatny piasek.\nChwila relaksu przy owocowym koktajlu\nPo całym dniu aktywnego wypoczynku, dla zregenerowania sił, najlepiej udać się do jednej z restauracji nieopodal domu marabuta, gdzie serwowane są przepyszne świeże owoce morza, sałatki warzywne oraz fenomenalne koktajle np. z avocado. Nie trzeba się martwić zatruciami pokarmowymi, ponieważ wszystko jest świeże i przyrządzane na miejscu chwilkę przed podaniem.\nDodatkową atrakcją jest fakt, że w niektórych restauracjach można przy okazji podziwiać prace malarskie lokalnych artystów. Wszystkie wystawione obrazy są na sprzedaż. Świetnym miejscem jest także Sidi Kaouki Surf Club, gdzie można spotkać się z innymi surferami, porozmawiać i wymienić się doświadczeniami. Mimo iż Maroko jest krajem muzułmańskim, to w Sidi Kaouki w niektórych pubach przy plaży można kupić piwo i wino.\nMaroko | Szeroka plaża Sidi Kaouki (by mr_diesio )\nSzaleństwo na quadzie\nOsoby, które same nie pływają na desce, a przyjechały tutaj towarzysząc surferom, mogą skorzystać z wypożyczalni quadów, którymi można szaleć po plaży. Inną ciekawą opcją jest jazda konno lub na grzbiecie wielbłąda albo po prostu spacer po okolicy i podziwianie plantacji drzew arganowych oraz... kóz, które po tych drzewach skaczą. Można również wybrać się do pobliskiego wodospadu lub na spacer wzdłuż plaży do wioski rybackiej, zbierając po drodze wyrzucone przez ocean muszelki.\nW Sidi Kaouki czas płynie wolniej niż w innych miejscach Maroka. Panuje tu prawdziwie hipisowska atmosfera spokoju i relaksu. Nikt nikogo nie nagabuje, nikt niczego nie chce sprzedać ani nigdzie nas zaprowadzić. Jest słonecznie, wietrznie i sportowo.\nJest to rewelacyjna i tania odskocznia od zatłoczonych plaż Essaouira.\nMaroko | Częstym widokiem są kozy skaczące po drzewach arganowych (by cuno )\nMiasta Maroka Sidi Kaouki Sport w Maroku


Jak uzyskać odszkodowanie za opieszałość sądu administracyjnego - Infor.pl\nStrona główna » Sektor publiczny » Temat dnia » Jak uzyskać odszkodowanie za opieszałość sądu administracyjnego\nDługie czekanie na zakończenie sprawy sądowej to niestety reguła. Skarżący, którzy czekają na rozstrzygnięcie sporów przed sądami administracyjnymi, są w dość komfortowej sytuacji. Tu czas oczekiwania to średnio kilka miesięcy. Jednak skarżący, który uważa, że czeka za długo, może skorzystać ze specjalnej instytucji. Zawiera ją ustawa określająca zasady i tryb wnoszenia skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu.\nTrzeba podkreślić, że przepisy ustawy nie mają zastosowania jedynie do sądów administracyjnych. Można ich użyć we wszystkich przypadkach, gdy na skutek działania lub bezczynności sądu albo komornika sądowego doszło do naruszenia prawa strony do przeprowadzenia i zakończenia bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.\nJaka skarga na opieszałość\nInstytucja skargi na opieszałość sądów polega na tym, że obywatel, w tym również podatnik, może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.\nDotyczy to takich sytuacji, gdy postępowanie w danej sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Naruszenie może też polegać na tym, że postępowanie trwa dłużej niż to konieczne do załatwienia innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (tzw. przewlekłość postępowania).\nZagwarantowanie ustawowo prawa do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania nie oznacza jednak tego, że w każdym przypadku zostanie ona pozytywnie załatwiona. Przewlekłość nie może tu oznaczać subiektywnego odczucia skarżącego. Liczyć się więc będą obiektywne okoliczności terminu, w jakim sprawa trafi na wokandę sądu, a nie subiektywne przeświadczenie podatnika.\nDla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, będzie w szczególności oceniana terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty lub czynności podjętych przez sąd w celu wykonania orzeczenia sądowego. W tym zakresie zostanie uwzględniony:\n• charakter sprawy,\n• stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości,\n• znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.\nPRZYKŁAD: KIEDY MOŻNA WYSTĄPIĆ Z NOWĄ SKARGĄ\nPodatnik wniósł skargę na przewlekłość postępowania. W jego ocenie sąd działał zbyt wolno, więc po trzech miesiącach wniósł skargę na przewlekłość postępowania. Sąd nie uznał jego racji i jej nie uwzględnił.\nPodatnik po kolejnych dwóch miesiącach znów złożył skargę na opieszałość sądu. Jego skarga zostanie jednak odrzucona. Zgodnie z przepisami skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy. W sprawie egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego po upływie 6 miesięcy od daty wydania przez sąd orzeczenia dotyczącego przewlekłości. Jeżeli skarga zostanie wniesiona z uchybieniem tych terminów, zostanie odrzucona.\nJednak z orzecznictwa sądowego wynika, że ustalenie zaistnienia przewlekłości postępowania nie jest zależne jedynie od upływu czasu i subiektywnych odczuć skarżącego. Jest to wypadkowa czynników obiektywnych oraz czasu niezbędnego do podejmowania działań zgodnych z obowiązującymi przepisami przewidującymi prowadzenie określonych procedur. Jak podkreślają sądy, przewlekłość jest pojęciem mówiącym, że jakieś zdarzenia czy stany są nadmiernie rozciągnięte w czasie, rozwleczone i przedłużają się. Jest to, co oczywiste, pojęcie względne, a zatem zawsze musi być odnoszone do konkretnych realiów sprawy i przyjętego trybu postępowania. Jedynie nadmierne odstępstwa od czasu koniecznego do wykonania określonych czynność sądowych, prac i procedur mogą być uznawane za tworzące stan nieuzasadnionej zwłoki.\nCo do zasady, sądem właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie. Jeżeli jednak skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub NSA, to właściwy do jej rozpoznania jest Nsa.\nSkargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skargę składa się do sądu, przed którym toczy się postępowanie. Oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona jedynie do jego prawomocnego zakończenia. Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.\nSąd, do którego wniesiono skargę, przedstawia ją niezwłocznie sądowi właściwemu wraz z aktami sprawy, w której toczy się postępowanie. W przypadku spraw podatkowych, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, należy ją złożyć do WSA. Z WSA skarga trafi do NSA, który jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość w postępowaniu sądowoadministracyjnym.\nUprawniony do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony.\nPRZYKŁAD: JAK SPORZĄDZIĆ SKARGĘ\nPodatnik złożył do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na decyzję podatkową w VAT. Postępowanie podatkowe trwało kilka lat. Od złożenia skargi minęło ponad 1,5 roku. W tym WSA średnio na wyznaczenie sprawy podatnik czeka ok. 9 miesięcy. Podatnik postanawia złożyć skargę na przewlekłość.\nW tym przypadku skarga ma szanse na uwzględnienie. Obiektywnie w tym przypadku czas rozpoznania skargi odbiega od standardu. Podatnik musi pamiętać, że skarga musi odpowiadać wymogom pisma procesowego. W piśmie konieczne będzie wskazanie żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Podatnik ma prawo zażądać w skardze zasądzenia odpowiedniej kwoty od Skarbu Państwa. W uzasadnieniu należy powołać wszelkie okoliczności potwierdzające to, że skarga nie została załatwiona w normalnym terminie. W skardze należy wymienić i załączyć do niej załączniki, w tym odpis skargi oraz dowód opłaty. Skargę trzeba opłacić. Opłata jest stała i wynosi 100 zł. Skargę można złożyć osobiście w biurze podawczym sądu lub wysłać pocztą listem poleconym.\nSkarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Każde pismo strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinno zawierać:\n• oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,\n• osnowę wniosku lub oświadczenia,\nPonadto skarga na przewlekłość musi zawierać:\n• żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy,\nDwa dodatkowe warunki, jakie przewidziano dla skargi na przewlekłość, muszą się bezwzględnie znaleźć w piśmie. Jeżeli skarżący ich nie przywoła, skarga zostanie odrzucona bez wzywania do uzupełnienia braków. Sąd odrzuci także skargę wniesioną przez nieuprawnionego.\nSkarga może też zawierać żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności oraz zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej. Jeżeli bowiem skarga okaże się zasadna, sąd stwierdzi, że nastąpiła przewlekłość postępowania. Na żądanie skarżącego sąd może zalecić podjęcie przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie. Zalecenia nie mogą jednak wkraczać w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy.\nCo może dać wniesienie skargi\nPrzede wszystkim orzeczenie w tym zakresie sąd wydaje w terminie dwóch miesięcy, licząc od daty złożenia skargi. Ale to nie jedyna satysfakcja dla skarżącego się na przewlekłość podatnika. Przyznanie mu racji oznacza możliwość żądania swego rodzaju odszkodowania. Zgodnie z przepisami uwzględniając skargę sąd może przyznać od Skarbu Państwa, odpowiednią sumę pieniężną. Możliwe jest to jednak na żądanie skarżącego. A wysokość sumy zasądzonej przez sąd nie może przekroczyć 10 tys. zł. W wypadku przyznania odpowiedniej sumy pieniężnej od Skarbu Państwa wypłaty dokonuje sąd prowadzący postępowanie, w którym nastąpiła przewlekłość postępowania, ze środków własnych.\nNie jest to jedyna korzyść z pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy. Strona, której skargę uwzględniono, może w odrębnym postępowaniu dochodzić naprawienia szkody wynikłej ze stwierdzonej przewlekłości od Skarbu Państwa. Postanowienie uwzględniające skargę wiąże sąd w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie lub zadośćuczynienie co do stwierdzenia przewlekłości postępowania.\nWażne! Skargi nie można złożyć, gdy postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Funkcją skargi jest kontrola sprawności postępowania oraz wymuszenie jego właściwej organizacji\nPRZYKŁAD: CO MOŻE MIEĆ WPŁYW NA ZADOŚĆUCZYNIENIE\nSkarżącemu przyznano rację. NSA uznał, że w jego sprawie wystąpiła przewlekłość postępowania. Podatnik zastanawia się, czy będzie to miało wpływ na postępowanie sądu cywilnego w sprawie o odszkodowanie. Z piśmiennictwa wynika, że sąd cywilny rozpoznający powództwo odszkodowawcze, które wynika ze stwierdzonej przewlekłości, powinien wziąć pod uwagę okoliczność przyznania stronie rekompensaty w rozstrzygnięciu wydanym na skutek wniesionej skargi na przewlekłe prowadzenie sprawy i o tę kwotę pomniejszyć wysokość przyznawanego odszkodowania czy zadośćuczynienia. Może więc się zdarzyć tak, że odszkodowanie zostanie pomniejszone o to, przyznał sąd administracyjny w postępowaniu dotyczącym przewlekłości.\nSkargi nie można złożyć, gdy postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Funkcją skargi jest kontrola sprawności postępowania oraz wymuszenie jego właściwej organizacji\n• Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. nr 179, poz. 1843).