Dziś odbyły się w Klubie 'andrzejki' przesunięte z zeszłego tygodnia. Jesteśmy pełni dumy z miejsca, gdzie możemy odbywać taką czy inne imprezy. Standard siedziby jest dość wysoki i każdego miesiąca wspólnym staraniem wzbogacamy się o nowe elementy wyposażenia, nie zapominając o estetyce. Przedsionek został fachowo odnowiony przez Pawła Wieczorka, a sąsiadująca z nim toaleta zaczęła w pełni działać. Trzeba podkreślić ogromne zaangażowanie Jurka Kozery, który ostatnio niemal codziennie angażował się we wszystkie prace. Godziwe warunki, w jakich spędzamy czas to przede wszystkim efekt jego starań i grupki kolegów dających z siebie ile mogą. Stąd prosiak, jaki padł tego wieczora miał dobrą oprawę zaszczytnego końca.\nImpreza rozkręciła się w piątkowy wieczór z zadowalającą frekwencją pomimo pieskiej pogody. Dotarli nawet Jacek Łada, Romek Sendal i Arnold Zimnicki spoza Piły, a drogę mieli paskudną ze względu na opady śniegu. Dopisali koledzy z Piły i wspólna zabawa toczyła się przy ogniu trzaskającym w piecu. Nie zabrakło niczego z zaopatrzenia, bo prócz prosiaka był bigos Mariana, doskonały smalec na pieczywie od Romana i sałatki przyniesione przez NN. To wszystko doskonale pływało w wysokoprocentowej kąpieli.\nJak zwykle poszła w ruch gitara łkająca biesiadne standardy w rękach Jarka Grochowskiego. Oczywiście wokalizę zapewniał chór wiernych słuchaczy naszego 'Hendrixa' skupionych pod piecem i tak doczekaliśmy ranka, bo ostatni uczestnicy emigrowali do domów grubo po godzinie 4:00 przed świtem. I chyba to wystawia naszym 'andrzejkom' wysoką ocenę wyznaczaną dobrze spędzonym czasem.\nLokalne media doniosły o ważnych działaniach podjętych przez naszych przyjaciół z Krajna Motors Team w Łobżenicy. Już wcześniej było nam wiadomo o zamiarach adaptacji starej przystani kajakowej na cele związane z turystyką, a w szczególności jej motocyklową opcją. Piotr Orzeł podczas któregoś ze spotkań napomknął o zaawansowanych rozmowach toczonych z Urzędem Miasta i Gminy, lecz teraz już oficjalnie wiadomo o podpisaniu stosownych dokumentów, co wieńczy pierwszy i najważniejszy etap prac.\nMotocykliści z Łobżenicy nie przestraszyli się stosów dokumentów do wypełnienia i mając za sobą poparcie władz, jak również zabezpieczone własne środki finansowe i energię do działania są na starcie do realizacji ambitnych planów. W ramach wspierania unijnych projektów w obszarach wiejskich otrzymali znaczne dofinansowanie, które zapewni przeprowadzenie niezbędnych robót. Prezes zapowiada, że stanica służąca także innym turystom będzie gotowa na rozpoczęcie sezonu już w maju 2014! Znając determinację i odpowiedzialność łobżenickiej grupy, jesteśmy pewni dotrzymania terminu. Gratulujemy całemu zespołowi i z pewnością staniemy na progu nowego obiektu, żeby podziwiać i cieszyć się razem z autorami sukcesu. O szczegółach można dowiedzieć się ze strony internetowej KMT lub portalu pila.naszemiasto.pl.\nW październiku i listopadzie Wojtek Skowroński kilkakrotnie odwiedził dwóch pacjentów bydgoskiej polikliniki przebywających na Oddziale Rehabilitacji. Choć przypadek zdecydował o ich pobycie w tym miejscu, wizyty nie były przypadkowe, a ich owocem jest niniejsza relacja.\nBartek ma 23 lata i mieszka w okolicach Sępólna Krajeńskiego. Do szpitala sprowadziły go skutki wypadku motocyklowego, któremu uległ wraz ze swoją dziewczyną prowadzącą jednoślad podczas kolizji drogowej. Uciekając przed zderzeniem z samochodem osobowym jadącym z naprzeciwka, wpadli do rowu. Dziewczyna miała liczne złamania, w tym obojczyka i miednicy oraz uszkodzony kręgosłup. Szczęśliwie po leczeniu i rehabilitacji ma pewność całkowitego powrotu do zdrowia. Bartek doznał przerwania rdzenia kręgowego w okolicy odcinka piersiowego kręgosłupa. Miał mniej szczęścia, co oznacza wyrok... Chłopak ma pełną świadomość, że doznany uraz nie daje mu szans na powrót do pełnej aktywności życiowej i dolna część ciała pozostanie trwale bezwładna. Lecz nie daje za wygraną, walczy i projekcję przyszłości kieruje na motocykl lub choćby quada, bardziej przydatnego do prowadzenia w tym stanie.\nW trakcie rozmów wykazał dystans i głęboką refleksyjność wobec zdarzenia. Ma duże wsparcie ze strony bliskich oraz dziewczyny, która po wszystkim nie zmieniła stosunku do Bartka, odwiedza go w szpitalu pomimo odczuwanych skutków kontuzji. Trwają razem, choć dla obojga nie jest to łatwe. Kiedy Wojtek zadał pytanie, jak mógłby opisać osobisty stosunek do takich wydarzeń i co powiedziałby innym, dał krótką, lecz wymowną odpowiedź. Kiedy był zdrowy i dowiadywał się o jakimś wypadku nie docierało, że cokolwiek złego może kiedyś dotknąć jego samego. To wszystko dotyczyło innych ludzi. Teraz ma świadomość błędu i wie, że o takich wypadkach decydują ułamki sekund odnoszące się do każdego bez wyjątków.\nHubert jest nieco starszym od poprzednika 25 latkiem, pochodzi ze Śremu pod Poznaniem i służył w jednostce wojskowej w Ustce. Z jego kolegami spotkaliśmy się podczas Festynu Lotniczego w Mirosławcu, gdzie pozorowali działania oddziału obrony przeciwlotniczej. Ofiarą wypadku motocyklowego został feralnego dnia w drodze do pracy, kiedy maszyna wpadła na koleiny pobocza i uderzyła o krawężnik. Kierowcy nic się nie stało, ale Hubert został wyrzucony z siedzenia uderzając głową w drzewo i doznał złamania kręgów szyjnych oraz uszkodzenia rdzenia kręgowego. Ma szansę powrotu do zdrowia przy dużym zaangażowaniu w rehabilitację. Tymczasem nie chodzi i porusza się na wózku. Liczy, że w przyszłości stanie samodzielnie na kulach.\nJest niezwykle towarzyski i łatwo nawiązuje nowe znajomości. Podobnie do poprzednika ma silne wsparcie bliskich, lecz urwała się znajomość z kolegą, który prowadził pojazd. Ot, życie ciągle weryfikuje nasze relacje z innymi... Wojtek również zapytał o stosunek do tamtych chwil z perspektywy czasu, co Hubert skwitował krótkim przesłaniem, by nie wariować! Nie można ulegać przekonaniu, że wypadki zdarzają się wszystkim tylko nie nam! Kiedy był zdrowy to ktokolwiek, nawet ktoś po podobnym wypadku, poruszający się na wózku nie byłby w stanie przekonać go do większej ostrożności. Nic co złego nie miało prawa go spotkać... Wypadek przyniósł diametralne zmiany i dużą dawkę pokory wobec życia.\nPrzyłączamy się z wielkim przekonaniem do apeli obydwu naszych kolegów, by nie zapominać nigdy o kruchości życia i... przypadku wymierzającym razy wszystkim bez wyjątków, bo tak działa ślepy los. Powinniśmy posługiwać się świadomością i doświadczeniem kształconym podczas każdego wyjazdu, żeby nie stanąć po drugiej stronie życia z refleksją, którą bezinteresownie podzielili się Bartek i Hubert. Życzymy im bezkompromisowej wytrwałości dla wypełnienia przyrzeczeń, jakie dali sami sobie i swoim bliskim. Niniejszy materiał niech będzie trwałym zapisem potwierdzającym naszą pamięć i życzeniem powrotu do zdrowia w taki sposób, żeby zadziwili lekarzy i samych siebie! Wierzymy, że jest to możliwe i dziękujemy za wyrażenie zgody na publikację, która w przesłaniu niesie ostrzeżenie dla każdego z nas. Dziękujemy pani Ewie Piłat za przygotowanie spotkania.\nPomimo informacji przekazanej niemal na ostatnią chwilę przez pilskiego motocyklistę Daniela Karczewskiego udało się zorganizować całkiem sporą grupę kolegów, którzy uformowali paradę ślubną dla syna i przyszłej synowej naszego 'zleceniodawcy'. Sprzyjała dobra pogoda, co w tej porze roku jest rosyjską ruletką i przejazd całej kolumny odbył się tak, jak tylko nowożeńcy mogli sobie wymarzyć.\nZarówno Młoda Para, jak i ojciec Pana Młodego wiedzieli w jaki sposób wyrazić wdzięczność za koleżeńską przysługę. Zostało to zaakcentowane w dobitny sposób i żaden z uczestników parady nie mógł czuć się niezadowolony. Za naszym pośrednictwem Daniel jeszcze raz wyraża wdzięczność motocyklistom za poświęcony czas podkreślając, że właśnie takie okazje są potwierdzeniem środowiskowego braterstwa!\nAmatorski wielobój wymyślony przez Tomka Kołodziejczyka odbył się w pięknej scenerii złotej, polskiej jesieni przede wszystkim na Płotkach, choć start miał miejsce spod fontanny w parku na pilskiej wyspie. Jak podano w komunikatach zapowiadających imprezę, uczestniczyły ośmioosobowe ekipy rowerzystów z Czarnkowa, Trzcianki i Piły oraz kajakarze i motocykliści również z naszego miasta. Prawdziwym wyczynem był sprint od zajazdu Rębajło na Płotki, gdzie czekali kolejni zmiennicy sztafety. W tej konkurencji z grupy motocyklistów wziął udział Artur Golasa i oddał 'pałeczkę' kolejnemu zawodnikowi w rekordowym czasie.\nTomek Kołodziejczyk prócz funkcji organizatora zajął też miejsce w osadzie kajaka na dystansie do przeciwległego brzegu jeziora i z powrotem.\nOczywiście 'motocykliści pilscy' brali udział we wszystkich konkurencjach i w efekcie zajęli nie najgorsze miejsce, co zreszta nie miało żadnego znaczenia, gdyż dominowała atmosfera znakomitej zabawy. Sprzyjała radosnemu współzawodnictwu słoneczna aura oraz niezwykła życzliwość wszystkich uczestników. Dowodem niech będzie obrazek z chwili tuż po zakończeniu ostatniej konkurencji, dosłownie na gorąco!\nOczywiście nie obyło się bez dekoracji oraz wręczenia trzem pierwszym zespołom nagród w postaci... worów z kilkoma kilogramami prawdziwych pyr! Niemniej nikt nie pozostał bez symbolicznych pamiątek lub drobnych upominków, a każdej scenie dekoracji towarzyszyły wesołe komentarze co dobitnie ilustrują twarze ekipy 'motocyklistów' wyróżniających się oryginalnymi, różowymi koszulkami...\nNawiasem mówiąc, wrodzona dociekliwość skłoniła do bliższego zapoznania z członkami grupy motocyklistów, gdyż większość twarzy zupełnie nie kojarzyła się z kimkolwiek z pilskiego środowiska, co nominalnie miało mieć znaczenie. Okazało się, że poza dwójką aktywnie korzystających z motocykli, no - może trzema, włączywszy kolegę do niedawna czynnego motocyklistę, cała reszta czyli pięć osób nie miało z motocyklami nic wspólnego! Ale zważywszy na doskonałe przygotowanie imprezy to szczegół mało istotny, choć w naszej opinii zespół motocyklistów powinien być przez nich reprezentowany. No chyba, że padł pomór na kilkusetosobowe grono :-)\nJuż po pogrzebie... Przyjechało około 25 motocyklistów, głównie z Piły. Podczas wyprowadzania trumny z kaplicy włączyliśmy silniki, a kiedy wózek odjeżdżał do miejsca spoczynku, na życzenie brata Zmarłego odkręciliśmy manetki i pożegnaliśmy się lewą w górze. Ot i wszystko...\nOd Husarii byli Sławek Przydatek i Wojtek Skowroński.\nCzteroosobowa grupa w składzie Jarek Grochowski, Adam Kubacki, Jurek Kozera i Romek Sendal pojechała na cztery dni do Zakopanego. W dniach 12-15.09. chłopacy mieli dość swobody od swoich żon dla szaleństw, co zostało udokumentowane w odpowiedniej galerii zdjęć. Najbardziej ekstremalnym wyczynem był wjazd kolejką na jakąś górkę i konsumpcja żeberek. Tyle wiemy oficjalnie...\nNiewielu mamy takich zagorzałych sympatyków z daleka, którzy upatrzyli sobie Piłę i środowisko motocyklistów naszego miasta, jak Teresa Kubka z Zielonej Góry. Niemal co roku znajduje czas, żeby podjąć trud spotkania na organizowanych przez naszych kolegów imprezach, a przede wszystkim podczas Włóczykijów i Motopikniku w Głowaczewie. Jest serdeczną koleżanką, która niejednokrotnie podkreślała wspaniałą atmosferę oraz życzliwość doznawane w trakcie pobytów i poznawania atrakcji wokół Piły i najbliższych okolic. Długo by opowiadać...\nSkładamy Teresce wyrazy serdecznego współczucia z powodu śmierci Matki, którą opiekowała się z całym oddaniem przez ostatnie lata. Wspólnie wierzymy, że tam dokąd się udała najbliższa jej osoba jest lepiej i wspieramy ją w trudnych chwilach!\nPilska TVK Asta w cyklicznym programie motoryzacyjnym pt. Motowizja przedstawiła postać i osiągnięcia p. Tomasza Krajewskiego. Program prowadził Szymon Chwaliszewski znanego choćby z materiału, jaki robił o naszej Husarii w 2010 roku.\nPodczas wywiadu bohater opowiadał o swoich konstrukcjach i drodze do ich realizacji oraz pobycie w naszych okolicach, a dokładnie w domku letniskowym w Głowaczewie k. Wałcza. To miejscowość, gdzie odbywają się Motopikniki nad Piławą zainicjowane przez naszych kolegów z Ride To Live, a gościem ostatniego w bieżącym roku był właśnie pan Tomasz. Okazuje się, że podróże do Głowaczewa odbywał niejednokrotnie koleją z Warszawy do Wałcza, gdzie po wyjściu z dworca wyjmował z torby jeden ze swoich pojazdów i drogę do Głowaczewa odbywał jednośladem.\nTo prawdziwy pasjonat i twórca prototypów polskich motorynek, który w czasach PRL budował swoje dzieła praktycznie z niczego. Pracując w stołecznych zakładach metalowych miał możliwość podstawowej obróbki profili i realizacji gotowych pojazdów. Jego projekty zostały uznane za interesujące przez kierownictwo nieistniejących dziś zakładów Romet w Bydgoszczy, lecz do seryjnej produkcji znanych polskich motorynek wykorzystano jedynie niektóre z autorskich rozwiazań.\nDziś widok pojazdów, jakie wyszły spod ręki tego niezwykle uzdolnionego człowieka może rodzić politowanie, lecz w latach '70 były to rozwiązania nowatorskie i budzące na ulicach powszechne zainteresowanie. Trzeba dodać, że wszystkie prototypy były nie tylko pracami studialnymi, ale gotowymi do jazdy jednośladami. Specjalnie na potrzeby programu pan Tomasz zaprezentował trzy motorynki w idealnym stanie, w dodatku jeżdżące, co widzowie Asty mogli obejrzeć na ekranach telewizorów. Programu szukajcie na stronie internetowej TVK Asta Piła skąd pochodzą zamieszczone fotografie.\nMiło nam poinformować, że w Półmaratonie Philipsa przeprowadzonym dzisiaj w Pile pobiegli dwaj motocykliści Husarii. Dobre przygotowanie techniczne i kondycyjne Artura Golasy oraz Tomka Kołodziejczyka pozwoliło im wziąć udział w prestiżowym biegu na ponad 21 km, który był niemałym wyzwaniem dla wszystkich uczestników.\nRelacja z pierwszej ręki od Artura potwierdziła, że jest dumny z udanego startu i osiągniętego wyniku. Fotografia powyżej potwierdza te słowa w całej rozciągłości, a nawet poszerza promień dumy na żonę Ewę i dzieci, a szczególnie Norberta wyraźnie szczęśliwego, że tata-zawodnik trzyma go w takiej chwili za rękę! Także my przyłączamy się do serdecznych gratulacji i bynajmniej jesteśmy zaskoczeni dobrą kondycją naszych kolegów. Jak kto dba (o zdrowie) tak ma!\nTomek Kołodziejczyk wziął również udział w innej pilskiej, oryginalnej imprezie, jaka odbyła się w sobotę 31.08.2013. Był to Dętkospływ czyli pokonanie Gwdy na dętce w przebraniu - a jakże - motocyklisty, do czego posłużył kultowy kombinezon rajdowy podarowany Klubowi przez Jarka Lelewskiego. Jak widać pokazujemy się nie tylko na naszych jednośladach, a aktywność członków Husarii jest nieograniczona, wielodyscyplinarna i dyktowana fantazją!\nNa zaproszenie ppłk. Bogdana Ziółkowskiego, dowódcy 12 Komendy Lotniska, wzięliśmy udział W Festynie Lotniczym w Mirosławcu. Przy znacznej frekwencji zarówno członków Klubu, jak innych motocyklistów regionu stawiliśmy się na terenie jednostki w efektownym szyku paradnym wzbudzając znaczne zainteresowanie publiczności obecnej na płycie lotniska.\nJak 'pod sznurek' zajęliśmy wyznaczone miejsce w łącznej liczbie 33 maszyn, co wyraźnie określiło naszą obecność i przyczyniło się do atrakcji Festynu. A tych nie brakowało choćby w postaci ekspozycji statycznych samolotów i śmigłowców udostępnionych do zwiedzania oraz oglądania. W części pokazów dynamicznych zobaczyliśmy dwukrotnie interesujący 'występ' potężnych MiG 29 wzbudzający podziw i grozę jednocześnie niezwykłą mocą oraz możliwościami manewrowania w powietrzu. Wystartowały także dwa śmigłowce i wykonały kilka efektownych przelotów tuż nad głowami widzów.\nByło co oglądać i słuchać, gdyż pokazom towarzyszyła orkiestra wojskowa z repertuarem znanych melodii, w tym także popularnych tematów estradowych i jazzowych. To również znakomita okazja spotkań ze znajomymi i przyjaciółmi motocyklistami, których obecność nastrajała do opowiadań o bieżących wyjazdach i cementowała stare znajomości.\nNa zakończenie pojechaliśmy do Tuczna, gdzie Piotrek Maksymowicz 'umówił' nas do parady ślubnej. Parę Młodych zabraliśmy najpierw do kościoła, a potem odprowadziliśmy do domu weselnego nad tuczyńskim jeziorem. W podziękowaniu uczestnicy otrzymali stosowne, godziwe prezenty, poczym wróciliśmy do Klubu w towarzystwie nowo poznanych motocyklistów z Piły. Serdecznie dziękujemy za wspólną wycieczkę wszystkim kolegom i koleżankom, a szczególnie osobom spoza Husarii, którzy odpowiedzieli na nasz apel i dzięki temu mogliśmy licznie reprezentować środowisko u gospodarzy w Mirosławcu!\nSpędziliśmy kilka miłych godzin na składkowym grillu w Klubie. Dzięki przygotowaniom poczynionym wcześniej przez Jurka Kozerę i Mariana Jędrzejaszka licznie przybyli husarzy mogli dowolnie cieszyć się przy suto zastawionym stole opatrzonym stosownymi atrybutami.\nKlubowa gitara łkała w rękach Jarka Grocholskiego, co wyraźnie podgrzewało atmosferę spotkania, a sentymentalna nutka w każdym kolejnym standardzie przy akompaniamencie bardziej lub mniej wprawnych głosów kwitowana była wspólnym toastem za zdrowie gitarzysty i rozbawionego 'zespołu wokalnego'.\nByło nas ponad dwudziestu, w tym także Jacek Łada i Adaś Kubacki z żoną. Nie da się ukryć, a potwierdziliśmy zgodnie naszą opinię o potrzebie takich spotkań, że dzięki nim realizuje się koleżeńska integracja. Ponadto samo miejsce klubowych spotkań, gdzie jesteśmy gospodarzami całkowicie odpowiadającymi za swoją obecność jest atrybutem poza jakąkolwiek krytyką. Miło być na własnych i niezależnych włościach poza poprzednią lokalizacją, gdzie często spotykały nas absurdalne szykany i bezpodstawna niechęć. Nie warto do tego wracać, ale uraz trudno jest zapomnieć.\nZ dużym wzruszeniem przeczytaliśmy poranną korespondencję elektroniczną skierowaną na adres Husarii. Znalazło sie w niej skromne podziękowanie od osoby z grona tych, które Wojtek z Rafałem odwiedzili podczas podróży na Dolny Śląsk i w Kotlinę Kłodzką:\nDziekujemy za miłe słowa i cieszymy się bardzo z Waszego bezpiecznego powrotu do domu.\nNiech Pan błogosławi już teraz w zwykłej codzienności.\n...i do zobaczenia ;)\nSiostry Franciszkanki Szpitalne - s. Maksymiliana\nSiostra Maksymiliana jest jedną z zakonnic, które serdecznie i niezwykle gościnnie przyjęły motocyklistów w murach domu zakonnego. Żadne ze słów nie opiszą atmosfery tego przyjęcia, lecz dowodem na prawdziwość wzruszeń niech będzie powyższy cytat. Całe zdarzenie dowodzi, jak fenomenalnym środkiem w dążeniu do poznawania jest otwartość na drugiego człowieka, choć nie tylko...\nPukajcie, a będzie wam otworzone. Proście, a będzie Wam dane. Pytajcie, a zyskacie słowo. Czasem będzie to słowo Boże...\nPodjęliśmy wyzwanie kolejnej części turystycznego 'Projektu Blücher'! Na szlak w sobotni poranek 10.08. wyjechali Rafał z Kacprem, Artur z Hubertem, Daniel z Alicją, Andrzej z Beatą oraz Wojtek czyli w sumie pięć motocykli. Trasa wycieczki powiodła z Piły przez Drawsko do Trzebiatowa, gdzie motocykliści odpoczywali po trudach dnia pierwszego.\nDrugiego dnia w niedzielę, po spacerze pełnym niebanalnych spotkań, wzruszeń i zachwytów wśród trzebiatowskich atrakcji, pojechali dalej w kierunku Koszalina i Kołobrzegu omijając Słupsk, do Miastka. To miejscowość równie mocno naznaczona cieniem Blüchera, co jego były majątek w Radowie Wielkim z dnia poprzedniego. Jednak w tym przypadku mieli do czynienia z bardziej namacalnymi pamiątkami, choćby głazem tzw. Blücherstein zalegającym między pięknymi jeziorami. Wycieczka dobiegła końca późnym wieczorem w Pile, jednak zanim się pożegnali, wcześniej zjedli wspólny obiad w Białym Jarze.\nW zgodnej opinii uczestników, był to świetnie spędzony czas i najważniejszą korzyść dla każdego z osobna i wszystkich razem stanowiła niewymuszona, zarazem radosna i serdeczna integracja na różnych poziomach. Trzeba podkreślić nieocenioną rolę wspólnie spędzanego czasu dla ojców z dziećmi, które okazały się znakomitymi kompanami nie tylko dla nich, lecz również dla całej grupy!\nNa stronie głównej pojawiła się drastyczna fotografia rozjechanego zwierzęcia. To forma apelu o zachowanie szczególnej ostrożności także wobec innych stworzeń, które w przypadku kolizji cierpią nie inaczej od ludzi. Nastała pora letnich wyjazdów, co zwiększa ryzyko takich zdarzeń, a szczególnie po zmroku i przed świtem, kiedy zwierzęta dziko żyjące wychodzą na żer. Jeśli już doszło do potrącenia, nie należy uciekać z miejsca wypadku! Za nieudzielenie pomocy rannemu zwierzęciu i niepoinformowanie o zdarzeniu odpowiednich służb grozi kara grzywny w wysokości nawet 5 tys. zł.\nZ policyjnych statystyk wynika, że w 2012 roku miało miejsce 166 wypadków z udziałem zwierząt, w wyniku których pięć osób poniosło śmierć, a ponad 200 zostało rannych. Ogółem wypadków mogło być nawet kilkakrotnie więcej. Ile dokładnie? Nie wiadomo, bo kierowcy rzadko informują o takim zdarzeniu policję. Zgłaszają kolizję ze zwierzyną tylko wtedy, gdy w wyniku zderzenia doznali uszczerbku na zdrowiu lub gdy uszkodzeniu uległ ich samochód. W przypadku najechania na małe zwierzę, kierowcy rzadko kiedy zatrzymują samochód, by zobaczyć, co stało się z potrąconym zwierzęciem, a jeszcze rzadziej zaistniałe zdarzenia zgłaszają odpowiednim służbom, o czym zresztą można się przekonać, widząc leżące na poboczach lub środkach drogi nieuprzątnięte zwłoki zwierząt. Takie postępowanie może jednak ostro uderzyć po kieszeni.\nNajechanie na zwierzę, to wypadek, jak każdy inny. Kierowca powinien zachować więc standardowe procedury: włączyć światła awaryjne, a miejsce zdarzenia zabezpieczyć trójkątem ostrzegawczym. Zgodnie z obowiązującym prawem, kierowca, który potrącił zwierzę, powinien zapewnić mu stosowną pomoc i zgłosić zaistniałą sytuację odpowiednim służbom: straży miejskiej, policji, lokalnemu nadleśnictwu. Podejmą oni działania związane z eliminacją zagrożenia stworzonego przez zwierzę (ranne dzikie zwierzęta bywają bardzo agresywne) i udzielą mu odpowiedniej pomocy. W razie potrzeby wezwane na miejsce służby zajmą się także uprzątnięciem zwłok, by nie zagrażały innym użytkownikom drogi. Powiadomienie o wypadku odpowiednich służb i sprawdzenie stanu rannego zwierzęcia, to obowiązek, o którym zapominają kierowcy. Może to jednak słono kosztować, bo za ucieczkę z miejsca wypadku i pozostawienie rannego zwierzęcia bez pomocy, grozi kara aresztu lub grzywny do 5 tys. zł!\nZgodnie z art. 25 Ustawy o Ochronie Zwierząt, prowadzący pojazd mechaniczny, który potrącił zwierzę, zobowiązany jest, w miarę możliwości, do zapewnienia mu stosownej pomocy lub zawiadomienia jednej ze służb o których mowa w art. 33 ust. 3 (w tym również straży miejskiej). Zgodnie z art. 37. 1 tejże Ustawy, osoba naruszająca zakaz z art. 25 podlega karze aresztu lub grzywny.\nZderzenia ze zwierzyną w znacznej większości przypadków nie można przewidzieć. Są jednak miejsca, w których lepiej zawczasu zdjąć nogę z gazu, bo ryzyko spotkania się oko w oko ze zwierzęciem jest bardzo prawdopodobne. Będą to leśne drogi, chronione obszary przyrodnicze, miejsca, w których widnieją znaki ostrzegające przed dzikimi zwierzętami. Warto pamiętać, że zwierzyny leśnej nie odstrasza światło reflektorów. Po wejściu na jezdnię, oślepione światłem, rzadko uciekają, a w większości przypadków zastygają w bezruchu. To zjawisko nosi nazwę "freeze" czyli zamrożenia. Zwierzę tkwi w nim tak długo, dopóki nie pojawi się inny bodziec. Może to być mruganie światłami, trąbienie klaksonem. Jeśli jednak kierowcy nie uda się uniknąć kolizji, powinien pamiętać o obowiązujących przepisach i to nie tylko wtedy, gdy spotka się oko w oko ze zwierzyną leśną. Wymienione przepisy obowiązują także w przypadku najechania na zwierzęta domowe.\nCytat za materiałem opublikowanym w moto Onet.pl\nW czerwcu nasz kolega Romek Sendal razem ze współpracownikiem Arturem spędzili kilkanaście dni w pobliżu kręgu polarnego w Rosji na wyprawie wędkarskiej. Poniżej próbka klimatu z tego pobytu:\nJuż niebawem opublikujemy galerię kilkudziesięciu wybranych zdjęć wykonanych w plenerach, o jakich śnią nie tylko wędkarze. Może obrazki, jakie Roman z Arturem przywieźli staną się inspiracją dla innych? Nie wiemy, ale serdecznie tego życzymy każdemu, komu przygoda bliską jest!\nZakończyła się pełnym sukcesem tegoroczna edycja 'Motoparty nad Piławą' przygotowanego przez pilską kompanię Ride To Live. W dolinę jednej z najczystszych rzek Polski zjechało około 400 motocyklistów, by zaznać zlotowego klimatu w magicznej scenerii lasów, jezior i rzek pojezierza wałeckiego. Nasze pierwsze spotkanie z grupą zlotowiczów nastąpiło podczas odwiedzin wałeckiego zespołu umocnień tzw. Cegielni.\nTrzeba wiedzieć, że ten zlot jest inny od typowych imprez motocyklowych choćby przez formułę spędzania czasu opartą na poznawaniu okolicznych ciekawostek oraz ścisłą integrację z lokalną społecznością. Czymś, co dodatkowo go wyróżnia są nowinki, jak bieżące spotkanie z Tomaszem Krajewskim. To uznany konstruktor i projektant m.in. motorynki Romet, a także bohater programu TV z cyklu 'Legendy PRL'. Dla tych, którzy szukali muzyki przygotowano maraton muzyczny w wykonaniu cenionych kapel grających klimaty od spokojnych kawałków po ostre, metalowe brzmienia.\nKolejne i zarazem ostatnie spotkanie szpicy Husarii z imprezą R2L miało miejsce w sercu zlotowiska, gdzie zjawiliśmy się w sobotę, późnym wieczorem. To, co zaobserwowaliśmy potwierdzało dobrą zabawę motocyklistów i ich towarzyszek, które zjawiły się liczniej, niż zazwyczaj! Potwierdzeniem renomy Motoparty było wielu przyjezdnych z daleka i zajęte niemal całe zaplecze noclegowe pobliskiego Pensjonatu nad Piławą.\nZ naszej strony udzielamy pełnej rekomendacji dla jakości zlotu, w tym całego atrakcyjnego programu oraz zdrowej i spontanicznej atmosfery. Impreza jest spełnieniem marzeń każdego amatora zlotów i towarzyszą jej tak potrzebne na codzień poczucie serdeczności, przyjaźni i koleżeństwa. A o to przecież chodzi w zwieńczeniu każdego sukcesu, którym zasłużenie mogą się pysznić organizatorzy tej niezwykłej imprezy! Gratulujemy Wam koledzy!\nGościliśmy skromnym gronem w Podgajach na tradycyjnym, tym razem niezwykle dostojnym, 80 jubileuszu urodzin Franka Paproty. Jubilat, jak zwykle, niecierpliwie czekał na nasz przyjazd będąc doskonale przygotowany na obecność znacznie większej grupy motocyklistów. Przy stole zasiedliśmy razem z najbliższą rodziną Franka, co tym bardziej podkreślało prestiż i rolę klubowych kolegów.\nSpędziliśmy dobry czas będąc równie przygotowani do uroczystości, jak sam gospodarz. W imieniu Husarii złożyliśmy wszyscy życzenia, czemu ton nadawał Marian wręczając kwiaty i prezent od kolegów. Niejako dodatkową wisienką u tortu był... okolicznościowy tort, jaki zamówiliśmy na dzisiejszą okoliczność ze specjalną dedykacją.\nW prezencie urodzinowym Jubilat otrzymał od Klubu piękną, żeglarską busolę do swojej łodzi i okazjonalny bukiet kwiatów. Na urodziny przyjechali Marian Jędrzejaszek, Jarek Grochowski, Jurek Kozera, Karol Wiśniewski, Arnold Zimnicki oraz Wojtek Skowroński co stanowiło 20 procent całego Klubu, a gdzie w tym czasie była reszta?\nMotocykl nad wejściem do Klubu nie zagrzał zbyt długo miejsca. Jacek Sokołowski mozolnie umocował go 19 kwietnia br. i pięknie wyeksponowany kusił złomiarzy do dzisiaj, czyli trochę więcej niż dwa miesiące, poczym... znikł!\nNiniejsza fotografia jest historyczna, bo pięknej czerwonej MZ już nie ma na daszku! 'Odjechała' w siną dal prawdopodobnie w nocy, z soboty na niedzielę.\nUczestnicy wycieczki "Śladami pamięci i wstydu" otrzymali za naszym pośrednictwem kartkę z życzeniami od pana Romana Koeniga.\nPan Roman był przewodnikiem po kirkucie w Jastrowiu. Spotkanie z motocyklistami biorącymi udział w imprezie pozostawiło sympatyczny ślad i stąd zapewne popłynęły serdeczności w stronę grupy turystów. Bardzo dziękujemy za pamięć i miły gest!\nOdbyła się pierwsza część 'Projektu Blücher', którego autorem jest Wojtek Skowroński. Dokładna relacja z wycieczki jest zamieszczona na Forum w dziale o wycieczkach, zlotach i imprezach łącznie z galerią zdjęć. Na zbiórkę przyjechało pięciu uczestników: Artur, Mirek, Rafał, Zbyszek i Wojtek - grupa choć skromna, to jednak mocno zainteresowana formułą wyjazdu.\nPonieważ projekt obejmuje trzy wycieczki w różne strony Polski, każdy chętny będzie miał jeszcze możliwość konfrontacji z lekko strawną historią obejmującą wybitną postać jednego z dowódców wojskowych 'napoleońskiej' Europy. Jako uzupełnienie projektu zostały przewidziane spotkania z osobami o bogatej wiedzy z epoki.\nTrasa bieżącej części została wytyczona tak, by uczestnicy mogli zapoznać się z innymi wydarzeniami, obiektami i osobami związanymi z miejscem akcji każdego z epizodów projektu. I tak w Złotowie odwiedzili miejscową farę, w niej kryptę ze szczątkami Grudzińskich oraz złotowski rynek, gdzie pięknie uczczono dawną społeczność wyznania mojżeszowego kreśląc granitowymi blokami obrys synagogi, spalonej przez Niemców w 1938 roku. Mieli również czas na integrację z mieszkańcami Starej Wiśniewki, zostawiając - mamy nadzieję - dobre wrażenia. W drodze powrotnej odwiedzili starą, krajeńską Radawnicę - szczególną wieś, gdzie przez całe wieki biło źródło polskości mimo zaborów i obydwu wojen światowych. Wojtek zapowiada na najbliższe tygodnie kolejne części projektu, a szczegóły znajdziecie z pewnością w komunikatach i na Forum!\nPiła w bieżący weekend żyła nie tylko imprezami motocyklowymi, ale mogliśmy uczestniczyć w wielu innych, nie mniej atrakcyjnych wydarzeniach. Jedną z nich były bez wątpienia 'Regaty smoczych łodzi' gdzie rywalizowały między sobą załogi miejscowych zakładów pracy, instytucji oraz uczelni.\nMogliśmy oglądać zawody z brzegów Gwdy lub - niektórzy z wysokości podnośnika koszowego wysuniętego nad lustro rzeki. Dla Wojtka Skowrońskiego i pilskiego fotografa Roberta Judyckiego taką platformę do robienia zdjęć zapewnił nasz przyjaciel motocyklista Piotrek Wiza, czyli popularny Pepo.\nJego pojazd wjechał tuż nad brzeg rzeki, a następnie wysunął belkę dźwigową z koszem na wysokość kilkunastu metrów nad wodę, co zapewniło fotografom widoki niespotykane z innego miejsca i dało okazję do wykonania niepowtarzalnych zdjęć. Dziękujemy Pepo!\nDzisiejszy dzień obfitował w wiele wydarzeń ze świata motocykli ze skromnym udziałem Husarii. Już od rana na uczestników rajdu 'Stare Skrzydło' czekali organizatorzy w Wyrzysku. Sam start, miał miejsce na parkingu leśnictwa Zielona Góra pod Osiekiem i do tego miejsca kierowały motocyklistów wskazówki otrzymane od tajemniczego opiekuna. Tu witał każdego sam prezes Old Wings w osobie Rafała i od tego momentu impreza biegła gorącym tempem.\nTrzeba przyznać, że trasa została perfekcyjnie wytyczona i pomimo znacznej długości odcinków piaszczystych oraz szutrowych była niezwykle atrakcyjna i zróżnicowana. Wzdłuż jej przebiegu należało odszukać miejsca wykonywania zadań oraz punkty kontrolne przejazdu. Wszystko grało, niczym w szwajcarskim zegarku i nawet oko stałego bywalca i zarazem obserwatora Wojtka Skowrońskiego nie wypatrzyło istotnych uchybień!\nDługość trasy liczyła zaledwie 55 km, lecz obfitość wrażeń zdawała się wydłużać ją jeszcze bardziej. Do mety dotarli zdaje się, wszyscy uczestnicy i pomimo drobnych usterek nie zdarzyła się żadna poważniejsza awaria. W niniejszym linku znajdziecie obszerną relację fotograficzną ze strony Old Wings. Oczywiście, dostępna jest także nasza Galeria zdjęć z tej niezwykle udanej imprezy!\nJeszcze w trakcie trwania Starego Skrzydła, tuż przed 15:00 ponad dwudziestu motocyklistów Husarii zebrało się przed paradą ślubną, jaka miała eskortować Ewelinę i Damiana u prologu wspólnej drogi. Na początek dotarliśmy do baru Gringo na Podlasiu, skąd prowadziliśmy Pana Młodego do domu wybranki.\nTrochę trwało, zanim Panna Młoda uległa namowom przyszłego męża i wreszcie wyjechaliśmy razem do kościoła. Przejazd przez miasto, celowo wydłużany na rondzie obok Molino przykuwał uwagę wielu obserwatorów, lecz czas ceremonii u św. Antoniego naglił, więc w końcu zjawiliśmy się pod murami kościoła.\nZawarcie ślubu nie jest ani proste, ani nadto śpieszne, więc w oczekiwaniu na sakramentalne 'tak' Młodej Pary mieliśmy dość czasu, żeby poprawic 'uprząż' i zaspokoic pragnienie, bo dzień był wyjątkowo słoneczny i gorący. Lecz kiedyś znów trzeba było odpalic maszyny i po godzinie pojechaliśmy razem ze świeżo upieczonymi małżonkami do Domu weselnego w ogródkach działkowych. Tam prezes Marian Jędrzejaszek w imieniu motocyklistów pogratulował Młodym i czas było zwijać żagle. Ciąg dalszy uroczystości nastąpił w Klubie na lotnisku i kto nie był, niech żałuje albo i nie!\nNa zaproszenie Arnolda Zimnickiego gościliśmy na festynie parafialnym w Trzcińcu, gdzie znajduje się salezjański ośrodek szkolno-wychowawczy dla młodzieży.\nPo poczęstunku, w którym uczestniczył również ksiądz Dyrektor, zostaliśmy podjęci uroczystym obiadem w pałacu, będącym głównym obiektem Ośrodka. Spotkanie było doskonałą okazją do wymiany bieżących informacji o naszej działalności, jak również stanowiło pozytywny akcent na relacjach z Arnoldem, który otrzymał dowód mocnych więzi mimo odległości, jaka nas oddzieliła po objęciu przez naszego kolegę, nowej funkcji w kościelnej oświacie.\nNie popasaliśmy jednak zbyt długo i krótka obecność wśród społeczności bawiącej na pikniku zakończyła się jeszcze krótszym, wspólnym przejazdem przed widownią i już nas nie było! Na miejsce dotarł także Andrzej Bujas z synem Przemkiem, ale nie doczekawszy się nas przy motocyklach na parkingu, wyruszyli w dalszą podróż do Kalisza, Choszczna i Dobiegniewa. Doskonała pogoda stworzyła dzisiaj znakomite warunki do wszelkich wycieczek i większość z nas wykorzystała bieżący weekend do nadrobienia zaległości spowodowanych mijającymi (na szczęście) deszczami.\nW minionym tygodniu otrzymaliśmy sympatyczne zaproszenie od dowódcy jednostki wojskowej z Mirosławca. Dotyczy popularnego pikniku lotniczego na terenie tamtejszego lotniska wojskowego, dobrze znanego z wizyt na zaproszenie m.in. ówczesnego dowódcy płk. Jerzego Piłata, który zginął śmiercią lotnika w katastrofie tuż pod miastem, na lotnisku gdzie pracował. Do dziś w naszym archiwum przechowujemy listy z okazjonalnymi życzeniami i oznakami pamięci.\nw dniu 31.08.2013 roku, na terenie lotniska Mirosławiec organizujemy dla kadry jednostki i ich rodzin, mieszkańców Mirosławca i okolic oraz wszystkich sympatyków lotnictwa festyn lotniczy pod nazwą "Weekend pod Lotniczym Niebem". Podczas festynu planujemy zaprezentować gościom szereg atrakcji, a Klub Turystyki Motocyklowej "Husaria" z pewnością byłby jedną z nich. W związku z tym chcielibyśmy przy tej okazji zaprosić Państwa do udziału w w/w przedsięwzięciu, udział w festynie jest nieodpłatny.\nJeśli Państwa Klub jest zainteresowana tego typu promocją, proszę o kontakt e-mailowy lub telefoniczny pod nr tel. 672505341\nDowódca JW.3299 Mirosławiec\nppłk Bogdan Ziółkowski\nZawsze przyjmowano nas serdecznie i z dużym zainteresowaniem, więc nie ma przeszkód do kolejnych odwiedzin u znajomych. O szczegółach wyjazdu ponownie napiszemy przed imprezą, jednak już dziś zapraszamy do udziału wszystkich motocyklistów!\nOdbyła się wycieczka 'Ścieżkami pamięci i wstydu' Na start przyjechało 26 uczestników licząc razem z pasażerami i w takiej liczbie ruszyliśmy w... przeszłość, by godnie zaakcentowac pamięć i doznać nieco tytułowego wstydu. Oczywiście, nikt nikogo nie zmuszał do żadnych, z góry zaprojektowanych zachowań, jednak zapamiętane widoki odwiedzonych miejsc z pewnością nie staną się obojętne dla żadnego z uczestników.\nNa naszej drodze spotkaliśmy interesujących ludzi, że wymienić należy panów Dariusza Górznego i Romana Koeniga z Jastrowia oraz Lecha Cabańskiego z Arentowa, którzy bezinteresownie służyli swoją obecnością, wiedzą i autorytetem. To zdumiewające, że istnieją poważne luki w znajomości naszych najbliższych okolic, które ubogie w zabytki to jednak potrafią dostarczyć wiele intrygujących motywów dla osób chętnych do ich odkrywania.\nNa szczególne podkreślenie zasługuje serdeczne przyjęcie, jakiego doznaliśmy u przyjaciół-motocyklistów z Old Wings w Osieku. Była to zarazem okazja do wspólnego spotkania w większym gronie, gdyż Stare Skrzydła czekały na nas w niemal pełnym składzie z poczęstunkiem oraz zasileniem spragnionych gardeł, co jest dowodem wzajemnego szacunku i koleżeństwa. Szczegóły z wycieczki zostały już opublikowane w Galerii zdjęć oraz w relacji na naszym Forum. Za rozdrobnienie przepraszamy, lecz trudno byłoby zawrzeć wszystko w jednym miejscu.\nMsza święta za motocyklistów i święcenie motocykli już za nami! Chociaż nie było oszałamiającej frekwencji, a wręcz można powiedzieć o kameralnym charakterze uroczystości, to jednak uważamy ją za potrzebną i udaną. Nad Zalew przyjechało kilkudziesięciu motocyklistów, w tym również zupełnie nowi koledzy. Przejechaliśmy przez miasto bez sensacji i zwyczajowego hałasowania, co było pożądane ze względu na powagę spotkania.\nW kościele obecni byli ci, którzy okazali się wolą uczestniczenia w jedynej w swoim rodzaju mszy oraz rodzina państwa Obszarskich z panią Ewą, wdową po motocykliście Zbyszku Obszarskim. W jego intencji oraz wymienionych z nazwiska Zbigniewa Wołkowskiego, Michała Mikitowicza 'Mikiego', Roberta Grabińskiego, Michała Kędziory i innych pozostających w naszej pamięci, ks. Arnold Zimnicki odprawił mszę świętą. Słowa kapłana były tym bardziej skierowane do serc i umysłów zebranych, że on sam jest motocyklistą i jak żaden potrafi opisać rolę Opatrzności w życiu wierzących. Mamy nadzieję, że przekaz ceremonii pozostanie długo w świadomości uczestników, a zwłaszcza dla rodzin, którym szczególnie serdecznie dla ukojenia bólu po odeszłych, poświęcone były intencje mszalne.\nPo tradycyjnym święceniu, którego nikt nie uniknął rozjechaliśmy się w swoje strony, a Husaria udała się na krótką wycieczkę do Tuczna. Po powrocie do Piły spotkaliśmy się jeszcze na grillu w Klubie i to praktycznie wyczerpało program całego dnia. Niedobitki wracały do domów podczas wieczornego deszczu, lecz mimo to byliśmy zadowoleni z czasu spędzonego w większym gronie, niż zazwyczaj.\nPraktycznie całe dzisiejsze, czwartkowe popołudnie przeznaczyliśmy na ogólne porządki przez sobotnim święceniem motocykli i spodziewanym spotkaniem w Klubie. Posadzki zalśniły czystością, pomieszczenia odetchnęły po zimie wywietrzone na przestrzał, a lodówka zapełniona została zapasami.\nNa froncie budynku zamocowaliśmy tablicę z nazwą Klubu, przygotowaną z dwóch arkuszy nierdzewnej blachy przez niezawodnego Adasia Kubackiego. Całość prezentuje się niezwykle atrakcyjnie, a dzięki podwójnej warstwie płaska tablica nabyła cech trzeciego wymiaru. O precyzyjny montaż zatroszczył się Jarek Lelewski, którego ponowną aktywność i młodzieńczy entuzjazm aprobujemy z wielką radością!\nPierwszy tak długi wolny weekend mamy za sobą i bez wątpienia duża część naszej kompanii wybrała się w dalsze lub krótsze wojaże. Większą grupą złożoną z czterech dwuosobowych załóg pojechali w Polskę Rafał Bartoś z Asią, Artur Golasa z Ewą, Wiesiek Pawłowski z Luną i Jacek Sokołowski z Dorotą. Mamy nadzieję, że podzielą się z nami opisem podróży, jak i relacją fotograficzną. Liczymy również na tych, którzy nie wymienieni tak samo fotografowali się gdzieś w świecie razem za swoimi... motocyklami!\nTo nie pilska kompania RideToLive pod wodzą Marcysia Ciemińskiego, lecz z nazwy bliźniaczo podobna formacja LiveToRide rozpoczęła sezon publikacją nowości z atrakcyjnego kalendarium dostępnego pod adresem www.livetoride.pl/calendar. Grafika oraz zastosowane skrypty wskazują na wiele możliwości wykorzystania nowego medium, co z pewnością spotka się z aprobatą i entuzjazmem środowiska.\nKomentując wydarzenie na gorąco nie można pominąć cennego aspektu informacyjnego stworzonego projektu. Jeśli autorom i animatorom strony nie zabraknie konsekwencji, będzie to potrzebna i doceniana inicjatywa w poruszaniu się po gęstniejącej od imprez mapie motocyklowej Polski. Gratulacje za pomysł i realizację dla L2R - dobra robota chłopaki!\nWreszcie eksplodowała wiosna, a przynajmniej tak można sądzić po dzisiejszej Motomarzannie i oszałamiającej frekwencji motocyklistów na inauguracji sezonu w Pile, a konkretnie na Płotkach. Mocno przed oficjalnym rozpoczęciem parkingi Ośrodka zaczęły zapełniać się pojazdami, żeby osiągnąć kres swoich możliwości równo w południe.\nPosługując się statystykami organizatorów na imprezę zjechało nie mniej, jak 300 motocykli wwożąc pokaźną liczbę uczestników, w tym siła pasażerów jednośladów. Równie wielu przybyło w samochodach, co jest o tyle zrozumiałe, że sezon został rozpoczęty w zaspach śniegu i temperaturą oscylującej w granicach zera stopni. Gdyby nie wspaniałe słońce, kto wie czy impreza nie przypominałaby Eintopftreffen w Krajence! Jakby nie było godziny spędzone najpierw nad jeziorem, a później na bulwarach Gwdy w mieście należy uznać za udane i tym samym sezon motocyklowy 2013 za rozpoczęty. Nasi przyjaciele z R2L spisali się znakomicie organizując po raz kolejny sympatyczną zajawkę na progu letnich przygód i wyjazdów na dwóch kółkach! Husaria, oczywiście była reprezentowana na wiele różnych sposobów - motocyklami, samochodami i... wózeczkami dziecięcymi z, jak się wydaje, przedstawicielem kolejnego pokolenia motocyklistów.\nW dniach 1-3 marca w Warszawie na terenie Centrum Targowego MT odbyła się V Ogólnopolska Wystawa Motocykli i Skuterów. To ważne wydarzenie w światku miłośników jednośladów, więc nie mogło zabraknąć tam kolegów z Husarii.\nNa jednodniową wycieczkę zdecydowali się pojechać Mirek Kalinowski i Rafał Bartoś z synem. Prócz niezapomnianych wrażeń przywieźli także garść fotografii, których niewielki zbiór prezentujemy w naszej galerii.\nDzisiejszego dnia nasza kompania została oficjalnie zarejestrowana, jako stowarzyszenie w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS 0000449629. Tym samym nabraliśmy wszelkich cech podmiotu prawnego, co i tak niewiele zmieni na codzień, a jeszcze mniej będzie dostrzegalne dla większości członków. Wbrew hiobowym informacjom o ciągnących się miesiącami procedurach i wielu poprawkach nic takiego nas nie dotknęło, co wskazuje na perfekcyjne przygotowanie dokumentów dla sądu.\nPonieważ wykończyliśmy już podstawowe wyposażenie łazienki, to nic nie stanęło na przeszkodzie godnemu rozstrzygnięciu aukcji Włóczytłoków licytowanych podczas finału 21 WOŚP. Na skromnej uroczystości pojawił się inicjator aukcji Tomek Tojza razem z fantami oraz... butelką dobrego wina dla zwycięzcy. W atmosferze wielkiej sensacji okazał się nim nasz przyjaciel Adaś Kubacki, który wystąpił podczas licytacji w roli tajemniczego Hugo12. Niestety, z przyczyn zawodowych nie mógł być obecny podczas przekazania wygranej, lecz upoważnił do tej czynności jednego z obecnych motocyklistów.\nTak więc, Włóczytłoki wróciły do swojej kolebki i z pewnością staną się ozdobą Klubu, jak również symbolem solidarności motocyklistów z tymi, którym Jerzy Owsiak dedykował bieżącą zbiórkę, czyli z dziećmi i seniorami. W aukcji poza Adasiem brali udział nasi członkowie Jarek Lelewski, Tomek Kołodziejczyk i - nie pierwszy już raz Wojtek Skowroński. Wyrazy sympatii kierujemy również pod adresem Basi i Marcina Ciemińskich, którzy rzucili pomysł wystawienia Włóczytłoków na licytację WOŚP.\nRozpoczęły się prace przy aneksie sanitarnym w siedzibie Klubu. Od właścicieli obiektu otrzymaliśmy niezbędne materiały wraz z wyposażeniem łazienki i WC, które w najbliższych dniach zostaną poskładane w działającą całość. Efekt zapewni nam pełen dostęp do wygód, których nie mieliśmy w poprzedniej lokalizacji.\nNa łamach kwartalnika motocyklistów pt. 'Swoimi drogami' ukazał się obszerny materiał o naszej kompanii autorstwa Wojtka Skowrońskiego. To historia 'Husarii' w pigułce zawierająca najważniejsze fakty i wydarzenia z dziejów Klubu począwszy od 2006 do końca 2012.\nZachęcamy do lektury całego numeru, w którym znajdziecie wiele interesujących artykułów podanych w atrakcyjnej formie oraz aranżacji, począwszy od popularnego flasha do plików *.pdf o różnej jakości. Przygotowanie 'naszego' materiału wymagało nieco trudu zważywszy na dobór informacji oraz fotografie ilustrujące całość. Nie było to łatwe zadanie dla amatorów, ale daliśmy radę!


Koło Fortuny odc. 12\nW tym odcinku rywalizują ze sobą: Monika, Bernard i Edyta. Gra jest zacięta i bardzo...\nW tym odcinku rywalizują ze sobą: Monika, Bernard i Edyta. Gra jest zacięta i bardzo... ROZWIŃ\nW tym odcinku rywalizują ze sobą: Monika, Bernard i Edyta. Gra jest zacięta i bardzo wyrównana, jednak do finału może dojść tylko jedna osoba. Kto tym razem zawalczy o główną nagrodę? Dla kogo Koło Fortuny zakręci się szczęśliwie? ZWIŃ


wlasnie przeczytalam na onecie - - damy-rade.org\nwlasnie przeczytalam na onecie\nTEMAT: wlasnie przeczytalam na onecie\nwlasnie przeczytalam na onecie 11 lat(a) temu Oklaski: 17\nTagi: Długi, Kraków, Medycyna i zdrowie\nKraków: problemy szpitala, 9-latek bez renty\ndzisiaj, 14:16 Katarzyna Ponikowska\n"Gazeta Krakowska": Prywatnej klinice położniczej SPES, która przestała wypłacać rentę sparaliżowanemu chłopcu, grozi upadłość. Jak dowiedziała się "Gazeta Krakowska", został powołany tymczasowy nadzorca sądowy, który ma sprawdzić, czy jest możliwe przeprowadzenie procesu upadłościowego i jakim majątkiem firma dysponuje. Właściciel kliniki nie poczuwa się do odpowiedzialności za sytuację spółki, a pani prezes nie chce komentować sytuacji.\nO sprawie "Gazeta Krakowska" pisała 29 grudnia. 9-letni Mateusz Płatek jest od urodzenia sparaliżowany od szyi w dół. To wynik błędu popełnionego przez personel medyczny podczas odbierania porodu w klinice SPES. Matka chłopca wygrała sprawę w sądzie i od trzech lat klinika wypłacała chłopcu odszkodowanie. Jednak w grudniu kwota nie wpłynęła na konto. Kobieta znalazła się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. - Muszę się zajmować Mateuszem 24 godziny na dobę. Nie mam jak podjąć pracy - ubolewa Anna Płatek.\nOkazuje się, że nie będzie jej łatwo odzyskać te pieniądze. Właściciel firmy Andrzej Bałasz umywa ręce. - To nie jest mój dług, ale dług spółki. Proszę się kontaktować z prezesem - mówi i dodaje, że zarząd SPES-u jest w kontakcie z adwokatem Anny Płatek. Ta jednak zaprzecza. - W firmie cały czas nas odsyłają z kwitkiem. Mówią, że pani prezes jest na zwolnieniu i oddzwoni. Niestety, nie oddzwania - mówi mama Mateusza. Reporterzy "Gazety Krakowskiej" odwiedzili wczoraj siedzibę kliniki przy ul. Królowej Jadwigi 15. SPES był zamknięty, ale klinika Arka, która również należy do pana Bałasza, funkcjonowała normalnie. - SPES zawiesił działalność - poinformowała recepcjonistka z Arki. Mimo iż prezes SPES Alicja Bałasz była na miejscu, nie chciała z nami rozmawiać.\nJak ustaliła gazeta, jeszcze 9 listopada SPES złożył do Sądu Rejonowego Kraków-Śródmieście wniosek o ogłoszenie upadłości. 23 grudnia sąd ustanowił tymczasowego nadzorcę sądowego, który ma za zadanie zabezpieczyć majątek dłużnika. - Sprawdzam, jaka jest sytuacja finansowa spółki i czy są pieniądze na przeprowadzenie procesu upadłościowego - informuje Witold Szumski, tymczasowy nadzorca sądowy. SPES ma już zobowiązania finansowe, m.in. wobec Narodowego Funduszu Zdrowia. Klinika przegrała z NFZ proces i musi zapłacić 1 mln 250 tys. zł. - Przez dwa miesiące po tym, jak rozwiązaliśmy z nimi umowę, wykonywali świadczenia, za które domagali się od nas pieniędzy - wyjaśnia Jolanta Pulchna z NFZ.\nFundusz zerwał kontrakt z kliniką, ponieważ nie spełniała wymogów sanepidu. - Pacjenci byli przyjmowani w warunkach zagrażających ich zdrowiu i życiu - mówi Pulchna. Obecnie nie wiadomo, jaki jest majątek spółki. Jeśli się okaże, że jest zbyt mały na pokrycie zobowiązań, Mateusz Płatek może zostać bez renty. SPES to bowiem spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, więc jej zarząd nie odpowiada za długi firmy osobistym majątkiem. Jak wyjaśnia Waldemar Żurek z Sądu Okręgowego w Krakowie, zdarzają się jednak sytuacje, w których wierzyciel pozywa członków zarządu firmy za to, że zwlekali z ogłoszeniem upadłości. - Jeśli udowodni się im winę, mogą spłacać długi z własnego majątku - mówi Żurek. - Takie sprawy są trudne, ale się zdarzają i są do wygrania - dodaje.\nO: wlasnie przeczytalam na onecie 2 mies., 4 tygodni(e) temu Oklaski: 0\nHi, I am so happy to read to your blog. I think, nobody has complete information about it. At this time, you can get more service like Lock repair in Jacksonville service. Me and my experts always ready for your help.


Malinowe kwiaty Malwy: Europejski Rok Obywateli Unii Europejskiej !\nCześć Kochani. Kilka dni temu obchodzony był w Polsce Europejski Rok Obywateli Unii Europejskiej (2013r.). W mojej szkole z tej okazji został zorganizowany apel oraz stoiska z potrawami, przygotowane przez klasy pierwsze i drugie. Czy u Was w szkołach też się obchodzi taki dzień? Każda klasa wylosowała jedną karteczkę, na której było napisane jedno państwo. Trzeba było się dowiedzieć co w danym kraju jest spożywane na śniadanie, obiad czy kolację, a następnie zaprezentować to w dniu apelu. Moja klasa wylosowała Niemcy... więc postanowiliśmy, że będziemy sprzedawać kiełbaski z grilla, udało nam się nawet sporo zarobić, mimo tego, że niektóre klasy rozdawały swoje jedzenie, nie potrafię zrozumieć takiego toku myślenia :o.\nNa zdjęciu przedstawiciele klasy IIa reprezentujący Francję - miejsce I.\nGrillujemy, grillujemy, a czasem podjadamy :).\nNasze słynne kiełbaski, udało nam się zebrać około 130zł.\nPotrawy przygotowane przez klasę Ia (Włochy) - miejsce III oraz twórczy pomysł smażenia jajka, na palniku chemicznym.\nMam nadzieję, że niektórymi potrawami narobiłam Wam smaki. Więcej zdjęć mojego wykonawstwa możecie zobaczyć na stronie internetowej mojego miasta - Leszna. W czwartek rano (7.30) wyjeżdzam na wycieczkę do Oświęcimia, więc do soboty raczej się już post żaden nie pojawi, możliwe, że w niedzielę Was czymś zaskoczę. Pozdrawiam Malwina.\nAutor: Malwina o środa, kwietnia 24, 2013\nOana O 24 kwietnia 2013 19:03\nKolejna osoba, która zdjęciami pysznych kiełbasek z grilla/ ogniska doprowadza mnie do szału głodowego! Podczas wyjazdu do Polski wyjem chyba całe zapasy!\nAlexGlamPage.com 24 kwietnia 2013 19:30\nmniam mniam ale ta kiełbaska wygląda apetycznie:)\nPo co dodajesz zdjęcia osób trzecich??! A CO JEŚLI ONE SOBIE TEGO NIE ŻYCZĄ?\nMalwina 24 kwietnia 2013 20:13\nZdjęcia, które tutaj publikuję są również umieszczane na stronie szkoły(wszyscy mają do nich dostęp) oraz dość często w mediach... Skoro nie życzysz sobie żebym umieszczała Twoje zdjęcie to daj mi po prostu o tym znać :)\nEwelina Witek 24 kwietnia 2013 19:43\nświetny look. fajne zdjęcia\nMayita Pink 24 kwietnia 2013 20:33\nmons-monss 24 kwietnia 2013 20:37\nsuper wygląd , zapraszam częściej !\nAnnlie 24 kwietnia 2013 21:04\nFajne są takie wydarzenia u mnie rzadko się zdarzają. Patrząc na stolik Litwy zachciało mi się tych babeczek. :)\nBigHug 24 kwietnia 2013 21:10\nNarobiłaś mi ochoty na kiełbaskę :)\nAlexandra 24 kwietnia 2013 21:15\nHaha! Aż zgłodniałam, chociaz mięsa nie lubię. Obserwuję.\nPanna Karina 24 kwietnia 2013 21:43\nNie przepadam za zagraniczną kuchnią, ale fajne takie dni integrujące.\nWhite-Lady 24 kwietnia 2013 22:00\nBastian 24 kwietnia 2013 22:12\nSiema ;) Dzięki za komenta, zapraszam na mojego aktualnego bloga : www.lifeofapropser.blogspot.com :)\nTinaaa 24 kwietnia 2013 22:27\nRenews way 24 kwietnia 2013 22:33\nTakie dni i zabawy w szkole są naprawdę super - miło je wspominam, choć to było już jakiś czas temu :P\nDziękuję za przemiłe słowa na na moim blogu xxx\nMasz ochotę na wzajemną obserwację? :) Ja z wielką chęcią :)\nPiotrowskaPaulina 24 kwietnia 2013 22:38\nDziękuję i bardzo mi miło . Gdy czytam takie słowa to, aż chce się tworzyć kolejne posty ;);) U ciebie równie super co u mnie ;) fajne zdjęcia ;)\nP@tka 24 kwietnia 2013 22:40\nłaał ale świetne zdjęcia :)\nAga 24 kwietnia 2013 23:52\nTeż mamy coś takiego, ale organizowane jest to 9 maja, dzień Uni Europejskiej i naszego patrona - Roberta Schumana. :)\nJustCleo 25 kwietnia 2013 09:15\nsuper organizacja, i dużo pyszności:))\ngościu w oknie (z babeczką:D)- super uchwycone zdjęcie:D\nMalwina 27 kwietnia 2013 09:05\nw oknie.... tylko z kiełbaską ;D\nLife 25 kwietnia 2013 10:10\nWidzę , że było fajnie ; D uwielbiam grillowane jedzenie ; D\nPlANTOFELEK 25 kwietnia 2013 10:17\nHej:) Bardzo dziękuję za tak miły komentarz:) Widzę że prowadzisz bardzo ciekawego bloga, wiele rzeczy Ciebie interesuje i to jest super!!\nangelika eM 25 kwietnia 2013 10:28\nduużo pozytywnych zdjęć :)\nHard Candy 25 kwietnia 2013 12:12\nzdjęcia bardzo pozytywne, kiełbaski z grila mmniam zjadłabym!:)\nSylvieu 25 kwietnia 2013 12:13\nŚwietna inicjatywa :) Pamiętam, jak kiedyś u mnie w gimnazjum była podobna, ale ile lat temu to było... Ciekawie się Ciebie czyta, obserwuję z wielką chęcią! :)\nMarta 25 kwietnia 2013 18:25\nmm. :D świetna sprawa! :P\nRoksana 25 kwietnia 2013 19:55\n130 zł za sprzedaż kiełbasek to naprawdę spora sumka :)\nokiem m-a 25 kwietnia 2013 21:02\nBardzo fajna akcja;) Można wiele ciekawych rzeczy się dowiedzieć.\nIchtyo 26 kwietnia 2013 08:56\nJEDZENIE! Tylko to by mnie interesowało ;p\npowerpinkyx 26 kwietnia 2013 19:54\nStereotyp 26 kwietnia 2013 21:58\nNatalia Giesa 27 kwietnia 2013 11:12\nTe kiełbaski z grilla! Mniam:)\nKaro 27 kwietnia 2013 14:02\nale fajne spotkanie :) wybrałabym się na takie coś :D\n♥Izabel♥ 27 kwietnia 2013 16:23\nŚliczne zdjęcia, takie pozytywne..<33\nMademoiselle Michelle. 27 kwietnia 2013 20:12\nMademoiselle Michelle. 27 kwietnia 2013 20:13\nrozwala mnie ten gościu w oknie z kiełbasą xd\nMaliniarz 28 kwietnia 2013 14:57\nhaha widzę, że wszyscy świetnie się bawili ;)\nMonica 28 kwietnia 2013 17:08\nświetne zdjęcia ;) zazdroszczę takich ciekawych wydarzeń, można bardzo miło spędzić czas. ;)\nDominika 28 kwietnia 2013 21:29\nMmm.. ale smaka mi narobiłaś, jeszcze tak pod wieczór ;)\nBoom 29 kwietnia 2013 16:13\n:) Fajne. Bardzo popularny blog :D Gratuluję siły przebicia.\nA tymczasem zapraszam do sb http://byczyss.blogspot.com/\nMarciak 29 kwietnia 2013 16:40\nU mnie w szkole nie ma czegoś takiego ale pomysł naprawdę fajny. Normalnie zgłodniałam oglądając te zdjecia :P\n♥ Sylwia 29 kwietnia 2013 21:34\nale świetne zdjecia! :D\nKaties 30 kwietnia 2013 01:46\nświetny blog kochana:) dziekuje za komentarz i zapraszam w wolnej chwili na nowy post:*


Czekające na 2 kreseczki REAKTYWACJA - strona 261 - W oczekiwaniu na bociana - Forum\nStrona 261 z 510\npAleksandra do Belgii :)\nCześć! Podczytuję Was od jakiegoś czasu, dziś pora by się zacząć udzielać aktywnie:)\nDomka! Wielkie gratulacje, trzymam kciuki!\nKilka słów o mnie. Mam 29 lat, córeczkę 15 miesięczną i stratę 4 lipca w 10tc, przeszłam przez to w domu, bez łyżeczkowania. Pierwszą @ po stracie miałam dopiero 9 sierpnia, jestem bojowo nastawiona, choć mój mąż chce czekać ze staraniami.\nRobicie testy owulacyjne? Jakie macie opinie, doświadczenia z testami LH? Ile dni po pieszczotkach robicie test ciążowy? Czekacie z tym do terminu spodziewanej @?\nczesc :) wspolczuje straty, najwazniejsze, ze jednak nadal masz ta chec i motywacje w sobie, silna babka\nnie stosuje testow owulacyjnych, bo raczej mam regularne cykle, jesli byloby inaczej to pewnie bym stosowala, bo idzie sie pogubic\ntest ciazowy zauwazylam tutaj na forum lepiej robic w dniu spodziewanej miesiaczki, albo nawet po (rzadziej pokazuje cos przed), wiec bez sensu podlamywac sie testem, jesli za wczesnie nic nie pokaze\nMartusiaM witamy :) ja również nigdy nie stosowałam testów owulacyjnych, zazwyczaj miałam cykle regularne i jakoś nigdy nie mogłam się zebrać do nich. Z tego co kojarze dziewczyny polecały te z rossmana firmy "facella".\nA ciążowe faktycznie najlepiej robić w dniu spodziewanej @.\nMartusia nawet nie wiesz jak miło Cię tu zobaczyć :)\nDomka moje gratulacje, wreszcie się udało ;)\nJa już od ponad miesiąca mam przy sobie maluszka :) i szczerze życzę Wam takich porodow jaki miałam ja. Co prawda trochę długo się zbieralam, bo od 7 do 16 skurcze, ale potem 15 minut i po bólu\nja cały dzień jestem śpiąca, ale to dlatego, że u nas od rana jest szaro buro i pada\nbardzo jestem ciekawa, czy ta @ przyjdzie jutro czy nie\npoziomka a kiedy planujesz testować?\njesli @ jutro nie bedzie to w sobote rano :)\nPoziomka trzymam kciuki.\nWitam Martusia, przykro mi z powodu straty. Ja też nie używam jeszcze testów owu. A test ciążowy w terminie @.\nU mnie @ nadal brak. Jeśli nie przyjdzie do soboty powtórzę już ostatni raz test, ale bez nadziei już. Strasznie mnie ta sytuacja denerwuje.\npoziomka Patunia trzymam mocno kciuki :)\nJa zaczęłam stosować testy po okresie ostatnim- sierpniowym, bo po urodzeniu córki miałam dwa cykle i ciąża, więc nawet nie mogłam obliczyć "średniej" z dwóch pełnych cykli. Przed pierwszą ciążą miałam cykle między 27 a 33 dni, więc rozstrzał spory.\nCo do straty - wydawało mi się, że jestem jedyną osobą co najmniej w województwie, która to spotyka. Jest nas wiele, tylko jest to temat tabu. W każdym razie wydaje mi się, że już to przepracowałam, teraz czas na działanie!:)\nDomka , widzisz jakie życie jest przewrotne:) jakiś czas temu sto Ty mi zazdrościłaś:) baaardzo się cieszę, że Wam się udało, oby wszystko poszło po Waszej myśli:)\nDomka widze, ze na majowkach masz pusto ciekawe kiedy ktos w koncu do ciebie dolaczy:)\nMartusia zobaczysz szybko się uda. U mnie też nie zdążył się cykl wyregulować po odstawieniu od piersi więc na dobrą sprawę nie znam dokładnego terminu porodu poza tym, że przypada na początek maja. Więcej dowiem się po wizycie u lekarza. Ja codziennie mierzyłam temperature termometrem owulacyjnym. Miałam paskowe testy owulacyjne z allegro i mikroskop owulacyjny ale to chyba pic na wodę i zostałam przy samym termometrze, który ładnie wszystko pokazywał.\npoziomka93 pusto pusto ;/ mam nadzieję, że to się zmieni\npoziomka93 majówki 2018 do których należałam też ucichły aż przerzucilam się do czerwcówek 2018 i tam poznałam Martusie i parę innych dziewczyn ;)\nGosia jak wyniki bety?\ndomka spokojnie,jeszcze trochę nas jest do testowania..... może będzie nas więcej ;-) prawda też jest taka,że teraz dużo dziewczyn na Fb się przerzuca.\nJak byłam w ciąży ze Stasiem i byłam na forum tutaj na Parentingu to naprawdę było dużo dziewczyn z każdym z miesięcy a teraz to tak różnie.....\npAleksandra zapisałam się do jednej grupy na fb ale to nie to, nie czuję się tam i chyba długo tam nie zawitam\nGosia jak beta? Udało się zrobić? Trzymam mocno kciuki! ❤\nMagdabb jak sobie dajesz radę z dwoma maluszkami? Też będę mieć podobną różnicę wieku i zastanawiam się czy warto kupić wózek podwójny rok po roku ?? Będzie u nas półtorej roku różnicy. Mam już upatrzony wózek ale boję się że jak córka zacznie chodzić to znudzi jej się wózek więc nie chce niepotrzebnie inwestować.\nU mnie wszystko dobrze. Wieczorami nadrabiam forum bo w dzień nie ma czasu.\nDołączam się do pytania? Weszłam sprawdzić bo się martwię.\nA skąd... Diagnostyka jest do bani jednym słowem. Ciśnienie mam niesamowite bo nie wiem czego się spodziewać. Eh...\nGosia ja też tak czekałam na swoją betę w diagnostyce, tylko ze ja koło 14 zadzwoniłam i spytalam gdzie wyniki, okazało się że są tylko ktoś nie zatwierdził, babka coś kliknela i od razu się pojawiły, także dzwoń tam jutro z samego rana.


Błędy medyczne - Xaltum odszkodowania\nBłąd medyczny to m.in. nieprawidłowa diagnoza, w tym nierozpoznanie choroby czy urazu (np. złamania), nieodpowiednie leczenie, w tym nieprawidłowo przeprowadzone operacje czy zabiegi chirurgii plastycznej, a także zakażenia szpitalne.\nWarto wiedzieć, że za tego rodzaju naruszenia mogą przysługiwać Ci odpowiednie świadczenia. XALTUM specjalizuje się w dochodzeniu świadczeń za błędy medyczne, zarówno na etapie przedsądowym, sądowym jak i przed wojewódzkimi komisjami ds. orzekania o zdarzeniach medycznych.\nNajczęstsze błędy medyczne, za które może przysługiwać Ci odszkodowanie to:\nzakażenia szpitalne (np. rany pooperacyjnej)\nnieprawidłowa diagnoza choroby, pociągająca za sobą wdrożenie nieodpowiedniego leczenia\nnieprawidłowo przeprowadzona operacja, skutkująca powikłaniami\nJeśli doznałeś szkody w innych okolicznościach, również możesz się do nas zgłosić, a my pomożemy Ci w uzyskaniu odszkodowania.\nJeżeli następstwem błędu medycznego są powikłania, które nie miałyby miejsca, gdyby wdrożono odpowiednie leczenie, masz prawo do dochodzenia roszczeń. Nie jest przy tym istotne czy doszło jedynie do przedłużenia leczenia, czy też powikłania są daleko idące. Zajmujemy się każdym przypadkiem nieprawidłowego leczenia.\nJeśli doznałeś szkody na skutek błędu medycznego, masz prawo dochodzenia następujących roszczeń:\nW przypadku błędów medycznych bardzo istotne jest zgromadzenie odpowiedniej dokumentacji, zabezpieczenie dowodów, dlatego też im szybciej przystąpisz do pozyskiwania właściwych dokumentów, tym lepiej.\nRoszczenia z ubezpieczenia OC podmiotu leczniczego warto zgłosić w momencie, gdy dysponujesz odpowiednią dokumentacją medyczną.\nWarto wiedzieć, że wniosek o rozpatrzenie sprawy przez wojewódzką komisję ds. orzekania o zdarzeniach medycznych możesz zgłosić jedynie w terminie roku. Natomiast do podmiotu leczniczego roszczenia można zgłaszać w terminach odpowiadających innym wypadkom, tj. w terminie 3 lat od dnia zdarzenia, a gdy szkoda wynika z przestępstwa (poważne obrażenia ciała czy śmierć bliskiej osoby) 20 lat.


Jane - Together | recenzje ArtRock.pl\nJane — Together\nwydawnictwo: Brain 1972\nCałkowity czas: 43:55\n- Klaus Hess / lead guitar ; - Charly Maucher / bass, vocals (4) ; - Werner Nadolny / organ, flute (5) ; - Peter Panka / drums, percussion (4); - Bernd Pulst / vocals\nProg z kapustą.\nZnowu wracamy do bardziej tradycyjnego rockowego grania.\nJane to jeden z bardziej znanych zespołów niemieckich lat siedemdziesiątych, co prawda za granicą wielkiej kariery nie zrobił, ale był to na tamtym rynku poważny gracz – Erste Bundesliga, obok Eloy, Grobschnitt, Triumvirat, Novalis. Do Polski chyba też niewiele się przebiło, bo ja pierwszy raz się z nimi spotkałem dopiero w latach dziewięćdziesiątych, kiedy ich lata świetności dawno minęły, ale za to zaczęły pojawiać się wznowienia ich płyt na kompaktach.\nJuż wejście mieli mocne – ich debiut, „Together” zyskał sobie spory rozgłos i ciepłe recenzje prasy muzycznej. Jak najbardziej zasłużone, bo być może jest to nawet ich najlepsza płyta. Kto lubi klasyczne, rockowe granie, przede wszystkim hard-rocka, rocka progresywnego, to powinien znaleźć tu (i w muzyce Jane w ogóle) dla siebie sporo ciekawego. Jest to takie w rozkroku – ciężkie, hard-rockowe brzmienie oparte na soczystych, organowych dźwiękach, ale zagrane też z progresywnym rozmachem. Można powiedzieć, że to jest prog-rock w hard-rockowych spodniach, bo to jest po prostu ciężej zagrane, nie szybciej, czy dynamiczniej, tylko właśnie ciężej, bardziej dostojnie, monumentalnie. Jedynie fragmentami zespół rozpędza się nieco bardziej np. środkowa część „Spain”, druga część „Hangman”. Oprócz omalże kościelnych organów Nadolnego, warto zwrócić uwagę na grę Hessa – moim zdaniem to jest główny bohater „Together” – jego partie gitary świadczą o dużych umiejętnościach i równie dużej wyobraźni – współbrzmienie gitar w środkowej części „Daytime” to majstersztyk, w innych utworach też co solówka, to dzieło – to taka bluesowo-krautrockowa szkoła grania – umiejętność sensownego improwizowania na zadany temat, coś jak Goettsching w „Amboss”.\nJak na debiut, rzecz to bardzo dojrzała, słychać, że już wtedy styl Jane był ostatecznie ukształtowany. Niewiele tej płycie można zarzucić – może tą „harcerską” melodię wygrywaną przez Nadolnego, na której opiera się „Wind”? No pewnie i to, że jednak słychać, że to Niemcy grają, a nie Brytole, czy Jankesi – troszkę jest to kwadratowe, zagrane troszkę bez feelingu. Anglosasi mają takie granie w genach, wyssali to mlekiem matki, dla nich to coś zupełnie naturalnego, a Niemcy musieli się takiego grania nauczyć, chociaż słychać, że to pilni i zdolni uczniowie – taki niuans.\nJane nie było/nie jest zespołem specjalnie wybitnym. Żadna z ich płyt, które znam, czyli wszystko do „Germanii” włącznie, nie zasługuje na miano rockowego arcydzieła, ale przez całe lata siedemdziesiąte utrzymywali całkiem dobry poziom. Debiut, czy „How We Are” spokojnie możemy zaliczyć do kanonu niemieckiego rocka, „Jane III” i „Lady” wiele od nich nie odstają, swoich zagorzałych zwolenników ma „Between Heaven And Hell”, a koncert „Live At Home” jest znakomity. Dla mnie dopiero niesłuchalna jest „Germania”, wcześniejsze płyty łykam bezproblemowo. Moja ulubiona to dwójka, poza tym bardzo lubię „Age of Madness”, bo tam Wieczorke (wcześniej Eloy) dorwał się do syntezatorów. Późniejszych płyt, tych nagranych po roku 1982 już nie znam i nie bardzo mam ochotę poznawać, bo rating na progarchivach mają zwykle dosyć kiblowy. Szczególnie, że po drodze powstały dwa Jane’y – jeden dowodzony prze Pankę, a drugi przez Nadolnego. I nawet po śmierci Panki dalej istnieją dwie grupy pod tą nazwą. What a mess! Nie mam zamiaru się przez to przebijać. Ale w latach siedemdziesiątych nagrali sporo ciekawej muzyki, wartej poznania. A debiut – jak już wcześniej napisałem – to klasyka niemieckiego rocka.\nTo jest okładka z winyla. Ta z reedycji kompaktowej jest żółta, a nie jasnoszara i do tego jest na niej tylko fragment oryginalnej grafiki.\nZ płytami Jane nie ma problemu, właściwie wszystkie są w miarę dostępne.


Jak tworzyłam Przedmiotowy System Oceniania ?\nJak tworzyłam Przedmiotowy System Oceniania z matematyki ?\nMoją macierzystą szkołą jest Szkoła Podstawowa w Szlachcie. Od 1 września 2000 roku zatrudniona jestem także w Zespole Szkół Publicznych w Osiecznej, gdzie uczę w trzech klasach gimnazjalnych: I, II i III. W obu szkołach w sierpniu i wrześniu 2000 roku pracowałam w komisjach powołanych w celu stworzenia Szkolnego Systemu Oceniania. Wynikiem prac komisji są dokumenty Szkolnego Systemu Oceniania, które się sprawdziły. Zawierają ogólne ramy, które są podbudową pod Przedmiotowe Systemy Oceniania, tworząc z nimi zwartą całość. W Zespole Szkół Publicznych w Osiecznej Rada Pedagogiczna zdecydowała, że powstanie Nowy, Punktowy System Oceniania. W Publicznej Szkole Podstawowej w Szlachcie pozostaliśmy przy starych, tradycyjnych ocenach. Osobiście od samego początku stałam się zwolenniczką Punktowego Systemu Oceniania. Według mojej oceny jest on bardziej sprawiedliwy, jasny i motywujący ucznia do działania. W nim liczy się każdy zdobyty punkt, nie ma ocen niedostatecznych, są punkty, które zsumowane dają uczniowi nadzieję na pozytywną ocenę końcową.\nPunktowemu Systemowi Oceniania pragnę poświecić ten artykuł.\nPrace nad Przedmiotowym Systemem Oceniania z matematyki rozpoczęłam w sierpniu 2000 roku. Minęło już 3 i pół roku od tego czasu, system utworzony przeze mnie poddawany był ewaluacji, niemal po każdym roku pracy z systemem dokonywałam drobnych korekt.\nPierwsze pytanie, jakie sobie zadałam, to:\nJaką rolę powinna pełnić ocena?\nOcena powinna być elementem mobilizacji do dalszej pracy, być obiektywna i jawna. Z jawnością oceny nauczyciele nie mają problemu, gorzej jest z jej obiektywizmem. To, co my, nauczyciele uważamy za słuszne, obiektywne, uczniowie interpretują subiektywnie. Często czują się pokrzywdzeni, o swoich obawach rozmawiają w domu z rodzicami. Często słyszy się głosy:\nbo pani się na mnie uwzięła,\nwszystko umiałem, a pan postawił mi tylko 2.\nNauczyciel, starając się obiektywnie oceniać ucznia, określa szereg aktywności podlegających ocenie, nie zawsze posiadających tą samą wagę ważności. Rodzic, który przychodzi na wywiadówkę, widzi u swojego dziecka na kartce przekazanej przez wychowawcę szereg ocen: 2,3,2,1,2,1,3,4,3,5,4. Wszystkie wyglądają tak samo, wydawać by się mogło, że mają takie same znaczenie. Skąd rodzic w tym momencie ma wiedzieć, że ta jedynka, to z pracy klasowej, a piątkę syn dostał za wykonanie modelu sześcianu? Co z takich ocen wyjdzie na koniec roku? Jaką ocenę wystawić? Nauczyciel też ma wątpliwości: naciągnąć ocenę, czy też nie? Co z obiektywizmem w stosunku do innych dzieci? Po takiej wywiadówce matka jednego ucznia zapytała mnie, czy wszystkie oceny mają taką samą ważność? Oczywiście odpowiedziałam "nie" i musiałam jeszcze raz przypominać zasady i kryteria oceniania, które rodzicom były przedstawione na początku roku, ale mama już nie pamiętała.\nOkazuje się, że ocenianie stopniem nie jest wcale obiektywne. Może warto coś zmienić? Zanim jednak zaczęłam, postawiłam sobie szereg pytań:\n1.\tPo co oceniam uczniów?\n2.\tJak oceniałam dotychczas?\n3.\tJakie są wady i zalety starego systemu?\n4.\tZebrałam opinie i oczekiwania uczniów i rodziców,\n5.\tUświadomiłam sobie, jakie są konsekwencje oceniania dla ucznia, rodzica i dla mnie, nauczyciela.\n6.\tJakie emocje towarzyszą ocenianiu?\n7.\tUstaliłam kierunek zmian, odpowiedziałam sobie na pytanie: co chcę zmienić?\nPrzez kilka lat pełniłam rolę doradcy metodycznego w powiecie starogardzkim. Organizowałam wtedy warsztaty dla nauczycieli. Na jednym ze spotkań z nauczycielami próbowaliśmy się wczuć w sytuację ucznia zdolnego i słabego. Próbowaliśmy uzmysłowić sobie, co czuje uczeń dobry, a co słaby podczas oceniania i co z tego wynika dla jego przyszłości. Przyznam się, że nauczyciele byli zdziwieni tym, co sobie uswiadomili.. Tak wtedy napisała jedna z grup o uczniu słabym:\nCo z tego wynika dla przyszłości ucznia?\n- Patologia, bezrobocie.\nNauczyciel jest pierwszą osobą, która może to zmienić. Warto zadbać o to, żeby uczeń słaby był częściej motywowany do pracy, niż uczeń zdolny. On nie musi poświęcać tyle czasu na naukę. Zdaję sobie sprawę, że jest to bardzo trudne. Sama niejednokrotnie mam z tym problemy. Przecież łatwiej pracować z uczniem zdolnym, można zrobić więcej, uczeń rozmawia z nauczycielem, jest bardziej pewny siebie, wyciąga logiczne wnioski.\nPunktowy System Oceniania stwarza szansę pozytywnego myślenia o sobie każdemu uczniowi, nawet temu słabemu.\nJakie funkcje pełni ocena?\nWyróżnia się dwie funkcje oceny:\nKlasyfikacyjna - ocena jest wyrażona za pomocą umownego symbolu i służy zróżnicowaniu oraz uporządkowaniu uczniów zgodnie ze skalą stopni szkolnych.\nFunkcja klasyfikacyjna jest użyteczna przy:\nOcenie poziomu opanowania wiedzy w dłuższym dystansie,\nRóżnicowaniu i selekcji uczniów ze względu na dalsze ścieżki kształcenia,\nPorównywaniu osiągnięć uczniów ze standardami,\nInformowaniu dla nadzoru i środowiska.\nDiagnostyczna - ocena służy wspieraniu szkolnej kariery ucznia, monitorowaniu jego postępów i określaniu indywidualnych potrzeb.\nFunkcja diagnostyczna jest użyteczna przy:\nOpisie rozwoju kompetencji ucznia,\nRozpoznawaniu indywidualnych potrzeb każdego ucznia,\nPorównywaniu efektywności programów nauczania,\nOkreśleniu efektywności stosowanych metod,\nPlanowaniu procesu nauczania\nInformacji zwrotnej dla ucznia i rodziców\nBraniu przez ucznia odpowiedzialności za proces uczenia się.\nOceniamy nie tylko stopniem. Może to być pochwała, plusy i minusy, aprobata lub dezaprobata słowna,\n. Ocena musi spełniać funkcję dydaktyczną i wychowawczą. Ocenianie powinno określić mocne i słabe strony ucznia, wskazywać jego indywidualne potrzeby, wspierać jego samodzielny rozwój. Ocena końcowa będzie trafna, jeśli będzie składową wielu różnych form aktywności i osiągnięć ucznia. Uczeń musi być poddawany ocenie systematycznie i w sposób ciągły.\nNa jednym z warsztatów dla nauczycieli postawiłam pytanie:\nJakie formy aktywności oceniamy u ucznia?\nW odpowiedzi nauczyciele wymienili:\nPrace klasowe, sprawdziany, kartkówki, odpowiedź ustną, odpowiedź pisemną, zadania domowe, indywidualną pracę ucznia na lekcji, opracowanie referatu na nową lekcję, testy, przygotowanie środków dydaktycznych, systematyczność pracy, aktywność, zeszyt, indywidualne rozwiązywanie zadań, dobre miejsce w konkursie, zadania dodatkowe (z gwiazdką), pomoc koleżeńską, prace długoterminową.\nNastępnie zapytałam się, gdzie w tych wszystkich aktywnościach ma szansę odnaleźć się uczeń słaby, który pragnie być oceniony pozytywnie? Okazało się, ze w niewielu. Jak zatem dobrać aktywności, aby szanse na ocenę pozytywną miał każdy uczeń?\nWybierając aktywności, które mogą zafunkcjonować w Systemie Oceniania, należy pamiętać o wszechstronności form i możliwościach uczniów. W mojej szkole na ocenę dopuszczającą uczeń musi zdobyć 35% możliwych do zdobycia punktów . Formy aktywności, w których może odnaleźć się uczeń słaby powinny dać mu szansę zdobycia tych punktów. Mogą to być: zadania domowe, przygotowanie środków dydaktycznych, np. model bryły, systematyczność pracy, zeszyt, praca długoterminowa.\nBudując system oceniania musiałam zdecydować, jakie formy oceniania będę brała pod uwagę. Musiały to być takie formy, które byłabym w stanie stosować na co dzień. Gdyby się okazało, że którejś z form nie byłabym w stanie realizować na bieżąco, to uczniowie by ją lekceważyli. W ocenianiu bardzo ważna jest systematyczność. Każda forma aktywności powinna mieć też określoną częstotliwość i wagę względem innych form. Nie można dopuścić do tego, aby prace klasowe stanowiły na przykład 60% możliwych do zdobycia punktów. Uczeń, który uzyska niskie wyniki z tej formy nie będzie miał sposobu nadrobić braków innymi formami. Jeśli jednak uczeń punkty będzie zdobywać zbyt łatwo, może się okazać, że system jest nieobiektywny i nie odzwierciedla faktycznych wyników nauczania. Poniżej przedstawiam tabelę form, ich częstotliwość i wagę dla Przedmiotowego Systemu Oceniania z Matematyki dla gimnazjum. Pragnę jednak nadmienić, że w pracy zespołu międzyprzedmiotowego miałyśmy wiele problemów nad wypełnieniem tej tabeli. Nie można ze sobą porównywać przedmiotów. Dla każdego przedmiotu zawartość tabeli nieznacznie się różniła. Inaczej przecież oceniana jest odpowiedź z języka polskiego, historii, czy matematyki. Wadą pracy w małej wiejskiej szkole jest to, ze nie można powołać zespołu przedmiotowego, gdyż przez ten okres czasu byłam jedynym nauczycielem matematyki w szkole. Swoje wątpliwości, co do trafności doboru form i ich wagi konsultowałam na spotkaniach zespołu międzyprzedmiotowego, opierałam się na literaturze i opracowaniach innych nauczycieli, a także na własnym doświadczeniu.\nFormy aktywności, waga ocen, częstotliwość:\nPrzy tak dobranych formach uczeń słaby, który wykaże się pracowitością, ma szansę na ocenę najmniej dopuszczającą.\nNa początku tworzenia Systemu Oceniania starałam się, aby każdy uczeń miał wypełnioną całą kartę ucznia. Problem wyniknął w momencie, kiedy uczniowie chorowali i byli przez jakiś czas nieobecni w szkole. Doszłam do wniosku, że każdy uczeń powinien być potraktowany indywidualnie. dopuszczalne stało się też opuszczenie "zaliczenia" danej formy z przyczyn obiektywnych. Stało się jasne, że nie jest możliwe porównywanie wyników między uczniami. W danym czasie zdobywali oni różną liczbę punktów, co wynikało ze sprawdzania ich różnymi formami w różnym czasie. Koniecznością stało się stworzenie arkusza kalkulacyjnego, który liczyłby punkty za nauczyciela. Sama nie umiałam sobie z tym poradzić, choć przyznam, że prób takich dokonywałam.\nWe wrześniu 2002 roku natknęłam się w Internecie na stronach eduseek-u na artykuł dyrektora szkoły w Kołczewie, który napisał artykuł "Punkty zamiast ocen". Załączył do artykułu arkusz kalkulacyjny wypracowany dla potrzeb jego szkoły. Arkusz spełnij moje oczekiwania. W czasie pracy zespołu międzyprzedmiotowego dostosowaliśmy arkusz do potrzeb nauczycieli naszej szkoły. Należało trochę pozmieniać formuły i formy aktywności, ale mając pewien wzorzec, daliśmy sobie z tym radę. Arkusz jest tak skonstruowany, że przelicza ilość punktów zdobytych przez ucznia w stosunku do punktów możliwych do zdobycia, oblicza procent zdobytych punktów i zamienia go na ocenę zgodnie z zasadami SSO.\nInnym ważnym aspektem w indywidualizacji nauczania są kryteria wymagań na poszczególne stopnie szkolne. Dbam o to, by znalazły się one we wszystkich formach oceniania ucznia. Jest to bardzo trudne w przypadku zadania domowego, czy ocenie aktywności ucznia. Mniej problemów sprawiają prace klasowe, kartkówki i odpowiedzi pisemne. Sprawiedliwe ocenianie ucznia ma sens, jeśli we wszystkich formach aktywności pojawią się zadania ze wszystkich poziomów wymagań. Na przykład z pracy klasowej ok. 60% - 65% zadań powinno być określonych na poziomie podstawowym, bo taką skalę na ocenę dostateczną określa SSO. Kiedy stosuję gotowe testy, sprawdzam najpierw, czy kartoteka testu uwzględnia poziomy zadań zgodnie z kryteriami wymagań określonymi przez szkolny i przedmiotowy system oceniania w mojej szkole.\nOczekiwania względem Systemu Oceniania\nZ punktu widzenia ucznia system powinien zapewniać:\nTakie same zasady na wszystkich przedmiotach ,\nMożliwość oceny własnych postępów,\nZnajomość swoich osiągnięć w każdej chwili,\nMożliwość porównania z innymi ,\nDostrzeganie wszelkich postępów,\nZ punktu widzenia nauczyciela system powinien zapewniać:\nBezpieczeństwo - niezmienność reguł między klasami ( np. kl. IV i kl. VI).\nZ punktu widzenia rodziców system powinien zapewniać:\nProstotę i łatwość zrozumienia,\nMożliwość porównania osiągnięć dziecka z innymi,\nPewność sukcesu dziecka - zgodność ze standardami egzaminacyjnymi.\nZ punktu widzenia nadzoru system powinien zapewniać:\nZgodność ze standardami osiągnięć i wymagań,\nPorównywalność między szkołami,\nStworzenie systemu spełniającego oczekiwania wszystkich zainteresowanych stron jest bardzo trudne. Budowa takiego systemu jest procesem złożonym i wymaga czasu. Dobrze by było, gdyby nauczyciele wymieniali ze sobą doświadczenia, mówili o swoich kłopotach i sposobach rozwiązywania. Zdaję sobie sprawę, że każdy przedmiot określa inne ramy, że PSO z poszczególnych przedmiotów są różne, ale rozwiązania podobne. Dlatego ważne jest, aby tam, gdzie nie mogą powstać zespoły przedmiotowe (małe, wiejskie szkoły), powstawały zespoły międzyprzedmiotowe np. do spraw rozwiązywania problemów związanych z ocenianiem. Ważną rolę może w tym momencie spełnić WDN.\nRodzice wobec PSO\nNajwięcej kłopotów system sprawił rodzicom. Rodzice nie zawsze byli informowani przez swoje pociechy o stanie faktycznym swoich ocen. Dlatego cieszyłam się, że WSO określił pierwszą środę miesiąca dniem otwartym dla rodziców. Dzień ten miał służyć indywidualnym kontaktom rodziców z nauczycielami.\nNiestety, niewielu rodziców przychodzi w czasie dyżurów nauczycieli do szkoły. Rodzice uczniów, którzy osiągają bardzo niskie wyniki nauczania, dziwnym zbiegiem okoliczności nie pojawiają się w szkole. Nie zdają sobie sprawy, że dziecko ma kłopoty i trzeba mu pomóc. Lepiej wygląda współpraca z rodzicami uczniów dobrych. Dzieci chętnie informują rodziców o swoich wynikach, systematycznie wypełniają kartę ucznia i przeliczają punkty na ocenę.\nDni otwarte w szkole i wywiadówki nie dawały mi pełnej gwarancji kontroli ocen przez rodziców uczniów. Rodzic nie zawsze miał czas, aby przyjść do szkoły. Aby utrzymać pełniejszy kontakt z domem rodzinnym ucznia, wprowadziłam tabelkę zbiorczą ocen, do której systematycznie 1 raz w miesiącu wpisuję potrzebne informacje.\nRodzic ma ogólny obraz zdobytych przez dziecko ocen. Na podstawie procentu zdobytych punktów rodzic obserwujeł, czy jego syn/córka pracuje systematycznie, czy należy wzmóc kontrolę nad czasem wolnym dziecka, czy wszystko jest w porządku.\nMoim zadaniem jest konsekwentne egzekwowanie podpisu rodzica, co ma świadczyć o bieżącej kontroli rodziców nad ocenami ich pociech.\nZa i przeciw, czyli analiza pola sił\nSiłami napędowymi do wprowadzenia punktowego systemu oceniania stały się:\nPotrzeba zmiany dotychczasowego systemu,\nPlanowanie pracy nauczyciela i ucznia,\nMotywacja ucznia do zdobywania jak największej liczby punktów,\nRóżnorodność form aktywności,\nJasność kryteriów oceniania,\nOcena przyjazna uczniowi,\nStosowanie aktywizujących metod pracy.\nSiłami oporu stały się:\nObawa uczniów, rodziców i nauczycieli przed nowym systemem,\nW takiej sytuacji należy podjąć działania wzmacniające. Należą do nich:\nWspółpraca nauczycieli w zespołach przedmiotowych,\nStudiowanie odpowiedniej literatury, śledzenie opracowań np. w Internecie,\nPoszukiwanie różnych form oceniania,\nOpracowanie kryteriów wymagań,\nUświadomienie rodziców i uczniów, co do zasad funkcjonowania systemu,\nZbieranie informacji i opinii o systemie, ewaluacja,\nIstnieją także działania osłabiające, niepożądane:\nNegatywne opinie uczniów, czy też rodziców o systemie,\nBrak poparcia, lęk przed efektem końcowym.\nOd nauczyciela zależy, jakie postawi sobie cele, jaką drogę obierze, gdzie określi sobie swoje miejsce. Wiele szkół pozostało przy stopniach z powodu obawy przed zmianą, nauczyciele nie byli pewni, czy Punktowy System Oceniania się sprawdzi.\nJa miałam możliwość doświadczyć czegoś nowego, co okazało się dobre dla mojego rozwoju i pracy ucznia. Poprosiłam uczniów o wypełnienie ankiety dającej mi pewien obraz, jak opracowany przeze mnie system się sprawdza. Wyniki są wręcz dobre. Mogę się więc cieszyć, że postawiony przeze mnie cel został osiągnięty.\nIwona Maria Glaza


Dungeons & Dragons Dark Alliance Day One Edition - Sklep - GRYMEL.pl\nJesteś na: Strona główna Wydawca Cenega Dungeons & Dragons Dark Alliance Day One Edition\nDLC: Zestaw Broni Białego Smoka (bułat, łuk, topór, młot) –kod wysyłany przez sklep\nPokonaj legendarne potwory w Dungeons & Dragons: Dark Alliance!Połącz siły z grupą do czterechznajomych i walcz z kultowymi potworami z Dungeons & Dragons w nowej grze akcji RPG Dungeons & Dragons: Dark Alliance.\nDark Alliance ożywia świat Dungeons & Dragons w niesamowitej grze akcji RPG, wypełnionej dynamiczną współpracą i walkami w czasie rzeczywistym.Mroźne olbrzymy i mściwe smoki panoszą się bez kontroli po Dolinie Lodowego Wichru, a armie zła z każdym dniem stają się coraz silniejsze. Teraz czterech bohaterów musi odpierać ataki potworów i bronić świata przed mrokiem. Wybierz bohatera i dołącz do maksymalnie czworga znajomych, aby walczyć z legendarnymi potworami.\nPokonaj niepokonane potwory - Dark Alliance stawia graczy przeciwko niektórym z najbardziej legendarnych potworów ze świata Dungeons & Dragons. Mroźne Olbrzymy, Obserwatorzy, BiałeSmoki -zbierz siłę, by pokonać ich wbrew wszelkim przeciwnościom.\nWybierz swojego bohatera - Graj jako jedno z czworga różnych bohaterów, każde z własnym, unikalnym stylem gry i dostosowywanymi umiejętnościami.Wykonuj misje i pokonuj bossów, odblokowując nowe umiejętności i zdobywając potężny sprzęt, który pozwoli graczom podjąć jeszcze większe wyzwania.\nPrzemierzaj mroźną krainę - Dark Alliance ożywia świat Dungeons & Dragons, jak nigdy dotąd. Eksploruj mroźnyi niebezpieczny świat Doliny Lodowego Wichru, broniąc swojej ojczyzny przed armiami odrażających potworów.\nUłatwione zebranie drużyny - KupującyDark Alliance na PlayStation®4 dostaną kod umożliwiający aktualizację do wersji na PlayStation®5 i vice versa.Posiadacze konsoli Xbox One lub Xbox Series X|S będą musieli kupić grę tylko raz, po czym otrzymają ją na obie z tych platform dzięki usłudze Smart Delivery\nProducent Tuque Games\nData premiery 13.07.2021


Nieważność umowy z powodu wyłączonej poczytalności\nPowód domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego ponad 109.000 zł. Wyjaśnił, że pozwany zawarł z jego poprzednikiem prawnym sześć umów kredytowych we wrześniu 2013 r. Pozwany nie spłacił jednak zaciągniętych kredytów. W toku postępowania pozwany domagał się oddalenia powództwa. Nie kwestionował tego, że zawarł z bankiem umowy kredytowe. Wskazał natomiast, że nieświadomie podpisywał umowy. Pełnomocnik pozwanego z urzędu podniósł, że pozwany działał w stanie wyłączającym świadome powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Sądy obu instancji nie podzieliły jednak tego stanowiska. Powództwo zostało uznane za zasadne w całości.\nCzytaj: Nieważność postępowania wciąż problemem w procesach cywilnych>>\nSądy ustaliły, że pozwany zawarł we wrześniu 2013 r. z bankiem łącznie sześć umów kredytowych na cele konsumpcyjne. Nie wywiązał się on jednak z żadnej z zawartych umów. Prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Po pewnym czasie powód nabył od banku wierzytelności wynikające z nieuregulowanych zobowiązań pozwanego. Z ustaleń sądów wynikało również, że pozwany w dacie zawierania umów kredytowych miał 45 lat. Jest bezdzietnym kawalerem. Od początku swojej edukacji miał problemy z nauką; powtarzał po kilka razy klasy. Szkołę podstawową skończył ostatecznie już jako osoba pełnoletnia. Pozwany pracuje fizycznie, ale jest utrzymywany przez swoich rodziców. Od wielu lat nadużywa alkoholu. Rozpoznano u niego zespół zależności alkoholowej. Pozwany nie odbył natomiast leczenia odwykowego. Ma poważne problemy z koncentracją uwagi. Pozwany posiada znaczne zadłużenie. Biegli psychiatra i psycholog wykluczyli, aby pozwany był osobą upośledzoną umysłowo. Jest on natomiast osobą o obniżonej dojrzałości życiowej. Jest też podatny na wpływy innych osób. W dacie zawierania umów nie znajdował się on w stanie wyłączającym świadomość – uznał sąd, zgadzając się z opiniami ekspertów.\nSądy zgodnie zwróciły uwagę, że istotne dla oceny twierdzeń pozwanego były opinii biegłych sądowych: lekarza psychiatry i psychologa. Z ich ekspertyz nie wynikało jednak, by pozwany w dacie zawierania umów działał w stanie wyłączającym podejmowanie świadomych decyzji. Sądy podkreśliły, że opinie biegłych należało ocenić za miarodajne dowody. Pozwany nie zdołał skutecznie ich zakwestionować. Sądy zaznaczyły, że pozwany nie wykazał przed sądem, że podczas podpisywania umów z bankiem działał w sposób wyłączający świadome podejmowanie decyzji. Jak wynika z art. 82 k.c., nieważne jest oświadczenie woli złożone przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli.\nZobacz: Wady oświadczenia woli w praktyce notarialnej >\nZ opinii specjalistów nie wynikało jednak to, że pozwany cierpiał na takie schorzenia czy zaburzenia, które skutkowałyby wyłączeniem jego świadomości w chwili podpisywania umów. Był on więc zdolny do tego, by rozumieć jakie konsekwencje niesie za sobą zawarcie takich umów. To, że pozwany miał ograniczoną zdolność do rozumienia podejmowanych działań, nie oznacza, że jego twierdzenia były skuteczne. Również jego wieloletnie problemy alkoholowe nie były podstawą do przyjęcia, że podpisując z bankiem umowy działał nieświadomie. Pozwany sam przyznał przed sądem w toku składania wyjaśnień informacyjnych, że w chwili zawierania umów był trzeźwy. Opinie biegłych nie potwierdziły istnienia ostrych objawów psychicznych u pozwanego, które skutkowałyby zniesieniem stanu świadomości pozwanego w dacie zawierania umów. Zarzut pozwanego co do nieważności umowy okazał się więc bezzasadny. Oznacza to, że powód mógł żądać od pozwanego zapłaty za nieuregulowane zobowiązania finansowe – wyjaśniły sądy.\nWyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 14 lutego 2019 r., I ACa 567/18, LEX nr 2637090.\nKomentarz adwokata Karoliny Wrąbel\nSkładane każdego dnia oświadczenia woli (np. chęć zawarcia umowy kredytowej) prowadzą do powstania, zmiany lub ustania danego stosunku prawnego. Ustawodawca dopuszcza możliwość uchylenia się od wywołanego złożeniem oświadczenia woli skutku. Jest to możliwe, jeżeli podmiot składający oświadczenie woli znajdował się w stanie wyłączającym świadome lub swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Pozostałymi wadami oświadczeń woli są pozorność, błąd, podstęp, a także groźba. Za bezwzględne nieważne może być uznane oświadczenie woli złożone przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome lub swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Jako przykłady ustawodawca wskazuje chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy, czy chociażby przemijające zaburzenie czynności psychicznych. W tych przypadkach osoba składająca oświadczenie woli musi znajdować się w takim stanie psychicznym, który uniemożliwia jej świadome lub swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Podstawą prawną jest art. 82 k.c. Z praktyki sądów wynika, że taki stan może zaistnieć również w stanach depresyjnych i maniakalnych, przy uwiądzie starczym, w psychozach, w chorobie alkoholowej, czy pod wpływem narkotyków.\nAby ocenić, czy dana osoba podjęła decyzję w stanie wyłączającym świadome lub swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, należy zbadać jej stan psychiczny z chwili składania tego oświadczenia. Zatem nawet stwierdzenie u danej osoby choroby psychicznej nie powoduje samo przez się nieważności dokonanej czynności prawnej. Niezbędne jest wtedy przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia zdolności do wyrażenia woli w momencie jej składania (np. w chwili zawarcia umowy o kredyt konsumpcyjny). Przeprowadzony przez Sąd Okręgowy dowód z opinii biegłego psychiatry i psychologa dostarczył jednoznacznej informacji co do stanu psychicznego pozwanego w momencie zawierania umów kredytowych. Ze zgromadzonego materiału wynika, że pozwany w chwili składania oświadczeń woli był zdolny do rozumienia konsekwencji podejmowanych czynności, a także mógł je przewidzieć.\nPOLECAMY: Ustawa o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami. Komentarz >\nNadto z opinii wynika, że pozwany nie jest osobą upośledzoną umysłowo, nie rozpoznano u niego również innej choroby psychicznej, która mogła wywołać stan wyłączający świadome powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Czynniki osobowościowe stwierdzone u pozwanego mogą ograniczać zdolność do rozumienia swoich czynów, to w ocenie biegłych były one jednak niewystarczające do orzeczenia nieważności oświadczenia woli z powodów psychiatrycznych. Z zebranych dowodów wynika też, że pozwany był osobą nadużywającą alkoholu, przez co mógł mieć problemy ze świadomym podejmowaniem decyzji. Jednakże materiał dowodowy, w tym przede wszystkim treść opinii biegłych, nie dały podstaw do stwierdzenia, aby w trakcie podpisywania umów kredytowych, pozwany był w stanie wyłączającym świadome i swobodne podjęcie decyzji i wyrażenie woli. Nie było zatem podstawy prawnej do uznania dokonanej czynności prawnej przez pozwanego za bezwzględnie nieważną. Wobec prawidłowo poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych i wyprowadzonych na ich podstawie wniosków orzeczenie Sądu Apelacyjnego wydaje się być słuszne – zauważa adwokat Karolina Wrąbel, mediator, prowadząca Kancelarię Adwokacką w Łodzi.


Cute Boy pokona przeszkody w parku przygody liny. Koncepcja wakacji letnich. Happy Kid grając w parku przygody liny.\nNumer pliku: 0101268383830\nRozdzielczość: 3660x2440 (30,99x20,66 cm 300 dpi)\nZdjęcie "Cute Boy pokona przeszkody w parku przygody liny. Koncepcja wakacji letnich. Happy Kid grając w parku przygody liny. " może być wykorzystywane do celów osobistych i komercyjnych zgodnie z warunkami zakupionej licencji Royalty-free. Obraz jest dostępny do pobrania w jakości wysokiej rozdzielczości do 5760x3840.\nCzas wolny Zabawa Rozrywka sprzęt parkowych Szczęście Radość Słodkie zdrowy Drzewo dziecko trochę zabawny samiec chłopiec dzieciństwo dzieci przedszkola Nowoczesny Fajnie Odpoczynek gra styl życia netto Rekreacja przygoda wspinaczka Miłej zabawy plac zabaw Przeszkoda wyzwanie Wspinaj się Czas zabawy tunel mały chłopiec ZMIANA PARK Tor przeszkód park rozrywki wakacje letnie Rekreacja ground chłopiec gra szczęśliwe dzieciństwo Park linowy Szczęśliwy dzieciak Pokonywanie przeszkód outdoors game rope tunnel outdoors games


Jeśli chcemy razem ze znajomymi przeżyć niezapomnianą przygodę, to warto zagrać w Escape Game\nEscape Room to idealne rozwiązanie dla ludzi, którzy uwielbiają aktywne spędzanie wolnego czasu, lecz nie mają możliwości, aby udać się przykładowo na wędrówkę do lasu.\nWizerunek jest obecnie niezwykle relewantnym aspektem funkcjonowania znacznej części ludzi. Nie można ukryć, że w najogromniejszym stopniu skupiają się na nim dziewczyny, dla których ogromnie istotne jest, by ślicznie wyglądać.\nMieszkańcy Polski spędzają coraz więcej czasu w aktywny sposób. Wystarczy spojrzeć jak dużym zainteresowaniem cieszą się chociażby imprezy biegowe w naszym kraju.\nDzieci są ciekawe świata, dzięki czemu często nie mogą dłużej usiedzieć na miejscu i ciągle szukają nowych rozrywek. Dosyć ciężko zainteresować je jakąś atrakcją lub zorganizować im czas. Pomimo to powinno się wychodzić z dziećmi na różne imprezy kulturalne tworzone z myślą o nich, ponieważ to doskonale oddziałuje na ich rozwój oraz poszerza ich horyzonty.\nWrocław jest pięknym miastem znajdującym się nad śliczną rzeką Odrą, zajmującym turystów nie tylko ze względu na jego architekturę ale również z przyczyny kosmicznej liczby wydarzeń kulturalnych. To jedno z największych i najpiękniejszych polskich miast jest idealnym miejscem do zwiedzania. Jednak nie tylko urozmaicenia turystyczne są warte czasu, we Wrocławiu istnieje wiele interesujących kawiarenek i restauracji oferujących przepyszny posiłek.\nLądujemy wieczorem na wersalce i za sprawą jednego ożywienia pilota wynurza się przed nami niemalże cały świat. Nie musisz nawet przemieszczać się z przyjemnego fotela, żeby podejść wśród niebezpiecznych zwierząt w kniej czy może debatujących polityków. A nawet gdy zatrzymamy to bajeczne okno, występuje , że program tv będzie się jeszcze długo z nami, przechadzał ukryty w naszej logice.\nSubmitted by admin on Fri, 05/06/2016 - 11:50\nŁucznictwo to nie tylko doskonały sport, ale także hobby, które w aktualnych czasach można bez problemu uprawiać, po godzinach na własnym podwórku czy w wyodrębnionym miejscu. Warto zatem dokładnie przygotować się do tego sportu, gdyż kupno łuku i strzał to tylko początek.\nCzemu warto skusić się na niezwykłe szablony zaproszeń?\nSubmitted by admin on Fri, 04/29/2016 - 14:52\nJeżeli organizujemy ważną uroczystość o charakterze rodzinnym, koniecznie musimy pomyśleć nad wyborem konkretnych zaproszeń. Możemy zdecydować się na zakup wydrukowanych szablonów, ale możemy też zlecić ich zaprojektowanie, według naszych indywidualnych preferencji. Tym samym zyskamy pewność, że zaproszenia będą naprawdę wyjątkowe i tym samym przypadną do gustu przyszłym odbiorcom.\nSubmitted by admin on Thu, 03/03/2016 - 14:32\nMilitaria są to dosyć popularne artykuły kolekcjonerskie, a każdy z państw ma własną formę militariów, wynikają natomiast one z tradycji i tworzenia historii. Tak więc zbieranie militariów na przestrzeni lat to prawdziwie ciekawe hobby, zwłaszcza dla osób, które interesują się historią.\nSubmitted by admin on Thu, 02/11/2016 - 12:44\nPoszukujemy wyjątkowego prezentu z okazji rocznicy ślubu, lecz jak zwykle mamy ten sam dylemat, nie mamy pojęcia co kupić. Nic w tym dziwnego, sporo osób ma taki sam problem. Na szczęście z pomocą przychodzą wciąż ciekawsze oraz bardziej urozmaicone oferty zakupów grupowych. Można wybierać pośród naprawdę sporej ilości ofert. Oto parę z tego typu propozycji.


Honda w Swindon świętuje - wyprodukowano 2 miliony aut - Motoryzacja\nHonda obchodzi jubileusz wyprodukowania dwumilionowego samochodu w fabryce w Swindon. Srebrny CR-V zjechał z linii montażowej niemal 16 lat po tym jak rozpoczęto produkcję w tym brytyjskim mieście, w październiku 1992. W tym samym czasie firma zapowiedziała dalsze znaczne inwestycje.\n22-letnia historia Honda of the UK Manufacturing Ltd. ma służyć jako fundament pod inwestycje dalszych 80 mln funtów brytyjskich, których celem będzie unowocześnienie i poprawienie procesów produkcyjnych. Na inwestycje te składają się:\n- 20 mln funtów - Dział Tworzyw Sztucznych, który rozpoczął produkcję w styczniu \_'08. Każdego dnia jest on zdolny do uformowania i pomalowania 1300 zestawów zderzaków dla modeli Civic i CR-V.\n- 16 mln funtów - nowa odlewnia wykorzystująca opatentowany przez Hondę proces odlewu półstałego ASCT (advanced semi-solid casting technology). Unikalna metoda umożliwi niezależne odlewanie bloków silników wysokoprężnych, co wcześniej było wykonywane jedynie w Japonii.\n- 50 milionów funtów - w technologię spawania i malowania. Celem inwestycji będzie podwyższenie efektywności i elastyczności linii produkcyjnych.\nW ciągu ostatnich 18 miesięcy fabryka w Swindon powiększyła produkcję o 25% i w roku 2007 przekroczyła sprzedaż 100 tys. samochodów w samym tylko Zjednoczonym Królestwie. Obecnie prawie 30% produkcji przeznaczone jest na rynek brytyjski. W ub.roku wyprodukowano tam 237 783 samochodów (Civic htb, CR-V). Do roku 2000 w Wlk.Brytanii produkowano model Civic Aerodeck, a do 2002 4- i 5-drzwiowego Accorda.


Warszawa, 12.07.2017 (ISBnews) - Infoscan otrzymał od amerykańskiej Agencji Żywności i Leków (Food & Drug Administration, FDA) pozytywną ocenę formalną wniosku o certyfikację urządzenia MED Recorder, służącego do zdalnej diagnostyki bezdechu sennego, podała spółka. Pozytywna ocena przez FDA strony formalnej pozwala na przejście do merytorycznej oceny wniosku - ostatecznego etapu procedury.\n"Zatwierdzenie wniosku jest kluczowym warunkiem z punktu widzenia komercjalizacji urządzenia MED Recorder w Stanach Zjednoczonych ? największym na świecie rynku pod względem przeprowadzanych badań bezdechu sennego (zgodnie z informacjami posiadanymi przez zarząd emitenta, przeprowadza się tam ok. 4 mln badań rocznie)" - czytamy w komunikacie.\nIntegralną częścią wniosku do FDA są finalne i podpisane raporty, zawierające wyniki badań przeprowadzonych w amerykańskich, certyfikowanych przez FDA laboratoriach, potwierdzające skuteczność urządzenia MED Recorder.\n"Dzięki kilkumiesięcznej pracy nad wnioskiem we współpracy z doradcą Smith Associates istotnie przyspieszyliśmy proces certyfikacji naszego urządzenia w USA. Statystycznie na ocenę formalną potrzeba około 3 miesięcy, ale dzięki dobremu przygotowaniu udało nam się przejść ten etap w miesiąc. Liczymy, że na przełomie 2017 i 2018 roku uda nam się przejść ocenę merytoryczną i na początku roku rozpocząć sprzedaż urządzenia w USA" - powiedział prezes Infoscan Jacek Gnich, cytowany w komunikacie.\nZarząd spółki przewiduje, że do końca tego roku podpisze 5 - 10 umów z amerykańskimi klinikami snu (ang. sleep lab), które rocznie przeprowadzają 4 mln badań bezdechu sennego (dla porównania w Polsce rocznie prowadzonych jest 15 tys. tego typu badań).\n"Zarząd emitenta podjął decyzję o publikacji powyższej informacji z uwagi na prawdopodobny istotny jej wpływ na wycenę instrumentów finansowych spółki notowanych w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect" - podsumowano w informacji.


Torba shopper granat z kieszonkami - Torby na ramię - Torby i torebki\n> Torby i torebki > Torby na ramię > Torba shopper granat z kieszonkami\nTorba shopper granat z kieszonkami\nTorebka damska typu shopper,na co dzień,na zakupy,do pracy. Szer-40cm Wys-49cm Materiał-sztruks. Kolor-granat. Zgrabna i pojemna torba damska typu shopper. Bardzo lekka. W środku podszewka -standardowa-poliestrowa-kolor czarny z kieszonkami na wsuwanie. Zapinana na zamek błyskawiczny. Torebka posiada uchwyty do noszenia na ramieniu wykonane z materiału-podszyte paskiem parcianym-kolor czarny. Długi pasek przypinany na karabińczyk z regulacja długości. Bardzo pakowna,pomieści dużo rzeczy,doskonała na co dzień. Z przodu torby dwie kieszenia-na wsuwanie. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.\nTorba shopper granat niebieski z kieszonkami na wsuwanie\nTorba shopper szary popiel\nTorebka z filcu i skóry naturalnej - granatowa - listonoszka - na laptop\nSkórzana torebka kopertówka z frędzlami granatowa