Wilno A.D. 1905 Wynalazek alchemików z Uniwersytetu Wileńskiego wywrócił życie w Europie do góry nogami. Teraz między miastami Aliansu latają potężne sterowce, po ulicach jeżdżą karety parowe, porządku pilnują golemy, a mechanicy konstruują automatony.\nSWynalazek alchemików z Uniwersytetu Wileńskiego wywrócił życie w Europie do góry nogami. Teraz między miastami Aliansu latają potężne sterowce, po ulicach jeżdżą karety parowe, porządku pilnują golemy, a mechanicy konstruują automatony.\nredaktor naczelny „Creatio Fantastica“\nŚwiat i wynalazki alchemików\nOryginalne powieśći konstruowane z dbałością o szczegóły\nwschodnią literaturę fantastyczną\nksiążki "Wilcza godzina"\nUrodził się i mieszka w Wilnie. Pisarz, tłumacz, wykładowca i gwiazdor telewizyjny. Szczęśliwy ojciec i mąż. Uwielbia futbol amerykański i piłkę nożną. Na język litewski przełożył między innymi książki J.R.R. Tolkiena i Terry’ego Pratchetta.\nWilno A.D. 1904\nna temat książki "Wilcza godzina"


Problem z uzyskaniem dokumentów do uwolnienia hipoteki po spłacie PKO BP dawna NORDEA - Kredyty mieszkaniowe - Forum-Kredytowe.pl\nProblem z uzyskaniem dokumentów do uwolnienia hipoteki po spłacie PKO BP dawna NORDEA\nBy Beataaa, May 7 in Kredyty mieszkaniowe\nWystąpiłam o dokumenty do uwolnienie hipoteki po całkowiciej spłacie kredytu mieszkaniowego w zeszłym roku w PKO BP dawni klienci NORDEA. Bank pobrał kwotę 50 zł i wystawił świstek bez nr KW o tym że spłaciłam kredyt. Poszłam z tym do sądu to mnie wyśmiali że na dokumencie nie ma nr KW itd.\n28 marca złożyłam reklamację w sytemie i prośbę o prawidłowe wystawienie dokumentów. Dostałam odpowiedź na reklamację że cofają opłatę 50 zł za ten świstek i że dokumenty prawidłowo wystawione były dostępne w zeszłym roku były ale ja nie odebrałam (jakoś nikt mnie nie powiadomił że były dokumenty inne ale już na dziś są nieważne) i teraz mi wystawią jeszcze raz dokumenty do uwolnienia hipoteki i mam się dowiadować w oddziale na Puławskiej 22. Mamy dziś 7 maja. Do placówki na Puławskiej nie można się dodzwonić. Pan na infolinii powiedział że telefony do placówki nie są do załatwiania spraw klientów :))))) Zdobyłam telefon do doradcy kredytowego i pan Zarzycki stwierdził że po 30 dniach dalej nie ma dokumentów i on nie wie czemu nie ma ale się dowie. Złożyłam wczoraj ponownie reklamację, że nie mam dokumentów do uwolnienia hipoteki.\nCo moge zrobić żeby bank wydał mi te dokumenty. Nie oddamy pani hipoteki i co nam pani zrobi? Bareja wiecznie żywy. Klient może sobie prosić a bank ma gdzieś.\nIle można czekać na uwolnienie hipoteki przez bank. Gdzie mam się jeszcze udać? Jak tylko dostanę te dokumenty zabieram stamtąd swoje pieniądze. Ten bank to porażka. Odsyłają cię od infolini do placówki oddział 127 który przezornie nie odbiera żadnych telefonów. Czy bank bezkarnie może nie uwalniać hipoteki po spłacie kredytu?\nWitam, Mam problem ze spłatą chwilówek w kilku instytucjach. Łączna kwota do spłaty to 12000. Po za tym ma dwa małe kredyty w bankach na kwote łączna 30000. Mam prace na czas nieokreslony od 6 miesiecy w tym samym miejscu i dostaje 3000 netto. Z kredytami w bankach jestem w stanie sobie poradzic, laczna suma tych dwóch kredytow to 550 miesiecznie. Nie wiem natomiast jak poradzic sobie z chwilówkami, z którymi zwlekam juz ze spłata max 20dni. Czy istnieje jakas mozliwosc, aby wziac gdzies p\nMonday at 01:21 AM in Dla zadłużonych


350cdi 2009/2010 prośba o doradzenie przed zakupem - Forum Mercedes E-Klasa W212\n02 Kwiecień 2020, 17:59 30s\n350cdi 2009/2010 prośba o doradzenie przed zakupem\nAutor Wątek: 350cdi 2009/2010 prośba o doradzenie przed zakupem (Przeczytany 2784 razy)\nOdp: 350cdi 2009/2010 prośba o doradzenie przed zakupem\n« Odpowiedź #1 dnia: 01 Kwiecień 2019, 18:05 08s »\n« Odpowiedź #2 dnia: 01 Kwiecień 2019, 20:16 31s »\nPoczytaj sobie na forum co juz wiadomo o OM642 silnikach.\nJak uszczelki chlocniczki oleju nie byly robione, to odloz kase na to.\nJak Twoja rodzina zrobila 300k bez czyszczenia klapek kolektora, to maja ogromne szczescie.\nTez robota za ktora trzeba niezle zaplacic jak sam nie robisz.\nAuta 10-cio letnie. Na zdjeciach ciagle dobrze wygladaja ....\n« Odpowiedź #3 dnia: 02 Kwiecień 2019, 21:38 27s »\n« Odpowiedź #4 dnia: 04 Kwiecień 2019, 20:15 02s »\nJak z częściami to w miarę ok.\nu mnie ceny od 500 do 1200zł za samą robotę.\n« Odpowiedź #5 dnia: 06 Kwiecień 2019, 17:02 06s »\n« Odpowiedź #6 dnia: 06 Kwiecień 2019, 19:37 33s »\nWitam. Oba auta zostały sprowadzone z Niemiec więc jedno jest pewne: żeby miały atrakcyjną cenę to albo były uszkodzone albo miały bardzo duże przebiegi. Żaden Niemiec nie sprzedaje dobrego samochodu tanio. Nie ma okazji w Niemczech. Zobaczcie sami jakie są ceny od prywatnych osób\nTo taki mało znany portal, coś jak nasz OLX gdzie jest dużo ogłoszeń od prywatnych właścicieli. Do cen doliczcie 18,6 % akcyzy i koszty sprowadzenia. Tyle kosztuje W212 w Niemczech z wiarygodnym, nie za wysokim przebiegiem.\n« Odpowiedź #7 dnia: 07 Kwiecień 2019, 00:42 29s »\n« Odpowiedź #8 dnia: 07 Kwiecień 2019, 00:43 18s »\n« Ostatnia zmiana: 12 Kwiecień 2019, 23:29 47s wysłana przez W212 »\n« Odpowiedź #9 dnia: 30 Kwiecień 2019, 21:43 36s »\n« Odpowiedź #10 dnia: 01 Maj 2019, 08:56 36s »\nWrzucaj tutaj VIN, będzie kompletne info o jakim aucie się rozmawia.\nAirmatic ma po prostu działać, podnoszenie, opuszczanie. Diagnostyka SD obowiązkowo.\n« Odpowiedź #11 dnia: 01 Maj 2019, 09:03 49s »\n« Odpowiedź #12 dnia: 01 Maj 2019, 09:15 41s »\n« Odpowiedź #13 dnia: 01 Maj 2019, 16:33 12s »\nSalon PL, ładna opcja nawet, zadzwoń do aso po info, i sprawdź na historia pojazdu gov pl.\n« Odpowiedź #14 dnia: 01 Maj 2019, 17:34 25s »\n« Odpowiedź #15 dnia: 01 Maj 2019, 17:36 36s »\n« Odpowiedź #16 dnia: 02 Maj 2019, 00:30 27s »\nSzukasz takiego auta napisz do mnie na pw może się dogadamy.\n« Odpowiedź #17 dnia: 03 Maj 2019, 15:46 05s »


Olivia Business Centre z nową umową najmu na ponad 1600 m2 - Gazeta\nSabina 20 kwietnia 2020 Nowości\nOlivia Business Centre z nową umową najmu na ponad 1600 m2\nAcxiom Global Service Center Polska podpisał nową, 6 letnią umowę na najem powiększonej powierzchni w budynku Olivia Four. To potwierdzenie prężnego rozwoju firm zlokalizowanych w oliwskim centrum biurowym i kolejny biznesowy sukces działającej na całym świecie spółki IT.\nNa powiększenie powierzchni wynajmu zdecydowaliśmy się ze względu na dynamiczny rozwój oraz otwarcie nowych stanowisk pracy w obszarze wsparcia kluczowych klientów firmy – mówi Tomasz Świecki, Director Delivery z Acxiom Global Service Center Polska.\nOd 2016 roku na terenie Olivii Business Centre biura Acxiom zajmowały powierzchnię 1269 m2.\nJeszcze przed upływem okresu umowy spółka zdecydowała się na jej przedłużenie i powiększenie zajmowanej powierzchni do 1682 m2. Zgodnie z nowymi zapisami, biura firmy znajdować się będą na 3 i 4 kondygnacji budynku Olivia Four. Acxiom równocześnie zwiększa liczbę miejsc parkingowych zajmowanych w garażach podziemnych.\nNowa umowa zakłada przebudowę i remont dotychczasowej przestrzeni oraz aranżację nowych biur. Za aranżację odpowiadają Katarzyna Koza i Jagoda Paluchowska. Podobnie jak poprzednio, na nowej powierzchni znajdzie się wiele ciekawych rozwiązań, które uwzględniają także ekologię materiałów i technologii wykonania. Aranżacyjnie projekt nawiązuje do aktualnej powierzchni, co można zauważyć np. w wyborze kolorów wykładziny lub elementów dekoracyjnych czyli szarość, zieleń oraz intensywna pomarańcz. Nie zabraknie również nowych elementów, np. nawiązujących do miasta, w którym znajduje się biuro czyli Gdańsk. Pojawią się również rozwiązania umożliwiające optymalne wykorzystanie dostępnej przestrzeni oraz zapewnienie jak najbardziej komfortowych warunków pracy dla naszych pracowników. – Karolina Bykowska, Facility Manager w Acxiom.\nBiura firmy, oprócz doskonale wyposażonych stanowisk pracy zapewniają pokój relaksu ze stołem do bilardu, rzutkami, konsolą do gier i telewizorem. Na nowej powierzchni znajdzie się również miejsce na stół do ping-ponga. Do dyspozycji pracowników są w pełni wyposażona kuchnia i przestronna jadalnia. Acxiom ponadto przykłada dużo uwagi do ekologii. Firma wybrała budynek, który przeszedł rygorystyczną certyfikację BREEM na poziomie Excellent, a wyposażenie wnętrz biurowych wykonane jest z materiałów poddawanych recyklingowi. Biurowe wykładziny produkowane są wyłącznie z wykorzystaniem energii ze źródeł odnawialnych i bez odpadów produkcyjnych. Do ich montażu nie stosuje się kleju, a ekologiczne taśmy wykonane z przetworzonych plastikowych butelek, po demontażu wykładziny trafią do ponownego wykorzystania przez ich producenta.\nObecnie w biurach trwają prace adaptacyjne.\nPlanowany termin ich zakończenia to maj 2020 roku.\nOlivia Four to 11-piętrowy budynek biurowy klasy A. Jego charakterystyczna biało-szklana bryła mieści ponad 14,7 tys. mkw. powierzchni biurowej. Od czasu oddania Olivia Four do użytku w marcu 2014 r. swoje siedziby założyły w nim m.in. Allianz, Atos Origin, Epam Systems, Generali, HK Finance, LOTOS-Air BP, Nationale Nederlanden, Omida Group, Roedl, Solveo (d. Moore Stephens) czy amerykański Quad Graphics.\nObok firm międzynarodowych w Olivia Four przewidziane jest miejsce także dla start-upów oraz małych i średnich przedsiębiorstw. To m.in. z myślą o nich parter, pierwsze i drugie piętro budynku przeznaczone zostało na przestrzeń rozwoju innowacji O4, łączącą w sobie multimedialne centrum konferencyjne, różnej wielkości powierzchnie biurowe, przestrzeń coworkingową z biurkami do wynajęcia na godziny i część socjalną. W Olivia Four mieści się także kantyna Natka.\nHol główny budynku Olivia Four, w którym znajduje się Acxiom, jest uważany za jeden z najpiękniejszych w Olivii. Jest wyłożony toskańskim marmurem Bianco Carrara i hiszpańskim Nero Marquina. W lobby stoją ikoniczne meble Barcelona, zaprojektowane przez Ludwiga Mies Van Der Rohe na wystawę międzynarodową w Barcelonie w 1929.\nO Olivia Business Centre\n400-procentowy wzrost telekonsultacji 21 kwietnia 2020\nChiny: W poszukiwaniu straconego popytu 21 kwietnia 2020\nWarta wspiera 34 szpitale w walce z pandemią 20 kwietnia 2020\nPłytka dachowa na miarę czasów 20 kwietnia 2020\nZakupy spożywcze Polaków w dobie koronawirusa 20 kwietnia 2020\nKup rajstopy i wspieraj walkę z epidemią – złotówka potrafi wiele 20 kwietnia 2020\nInternauci nie reagują na rosnące zagrożenie w sieci 20 kwietnia 2020\nDo 60% zniżki na wymianę uszkodzonego ekranu lub płyty głównej w serwisie Huawei 20 kwietnia 2020\nNozbe Teams – aplikacja do pracy zdalnej dostępna bezpłatnie do końca kwietnia 20 kwietnia 2020\nNext Mobile z promocyjną ofertą internetu mobilnego 20 kwietnia 2020


Dodatkowy zasiłek opiekuńczy przywrócony - Contract Administration\nOd 9 listopada nauką zdalną zostają objęci także uczniowie klas I-III. W związku z tym rząd zdecydował o ponownym uruchomieniu dodatkowego zasiłku opiekuńczego.\nZnaczny wzrost liczby zachorowań na Covid-19 w Polsce w ostatnich tygodniach spowodował, iż rząd zdecydował o objęciu od poniedziałku 9 listopada nauką zdalną również uczniów najmłodszych klas. Żłobki i przedszkola nadal będą jednak działać.\nW efekcie nowych zarządzeń wraca dodatkowy zasiłek opiekuńczy, z którego skorzystać będzie można w okresie od 9 listopada do 29 listopada 2020 r.\nDodatkowy zasiłek opiekuńczy przysługiwać będzie na poprzednio obowiązujących zasadach, czyli:\nrodzicom dzieci w wieku do lat 8, jeśli ich szkoła lub inna placówka zostały zamknięte,\nopiekunom dzieci niepełnosprawnych:\nrodzicom lub opiekunom pełnoletnich osób niepełnosprawnych, zwolnionym od wykonywania pracy z powodu konieczności zapewnienia opieki nad taką osobą.\nszkoła, przedszkole, żłobek lub klub dziecięcy, do którego uczęszcza dziecko lub dorosła osoba niepełnosprawna zostały zamknięte z powodu COVID-19\nw/w placówki nie mogą zapewnić opieki w związku z czasowym ograniczeniem ich działania w związku z koronawirusem\nw/w placówki są otwarte tylko w ograniczonym zakresie\nZobacz także: Kwarantanna – już nie trzeba dostarczać pracodawcy zaświadczenia z sanepidu


Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... 77, 78, 79 ... 83, 84, 85 Następny\nWysłany: Pią Cze 29, 2012 20:36 Temat postu:\nno i wykrakalam..\nczulam,ze on podejdzie pod ograniczenie praw i ustanowienie kontaktow. Jesli sie to jemu uda.. cala walka na nic.\nNapisalas ze Nie ty zakazujesz kontaktow z dziecmi ale sad zakazal.\nI tu bym sie ugryzla w jezyk..\nW Twoim przypadku Ty tez zakazujesz!\nJesli przyjmiesz linie, ze TY nie zakazujesz to moze byc / i chyba byloby / odczytane jako ze on nie jest taki zly skoro ty zgadzasz sie na kontakty. TO byloby na jego korzysc. Twoja nawet watpliwoc , jakies " tak ale.. " bedzie na jego korzysc. Moim zdaniem nie p[owinnas zgadzac sie na kontakty z dziecmi. nigdzie w zadnym pismie nie powinnas sugerowac swojej zgody. , przeciwnie.. sadze ze powinnas przyjac taka jednoznaczna linie- zadnych kontaktow ani zblizania sie do ciebie i dzieci.\nNo i chyba juz dosc..\nBasia,on dziala, on caly czas dziala.. TY oceniasz fatum sad i inne ..\nPora zaczac dzialac.\n2 sprawa o podzial.\no co chodzi z tym kontem?\nSad sobie moze prosic ciebie o podanie konta do sadu i jego wiadomosci a ty wcale nie musisz go sluchac.!!!!\nOd tego Baska masz komornika. Widzisz sama co on robi? zaslania sie tym,ze nie znal konta wiec nie posylal alimentow.\nIdz dzieczyno do komornika.. twoja uleglosc dziala na twoja niekorzysc.. on widzi ciebie jako jako/ wybacz / "ta glupia " ktora ma pod reka instrumenty ale z nich nie korzysta bo jest tak glupia ..\nOn nie widzi tego ze jestes dobra , ze nie chcesz bardziej zaogniac,., ale widzi ciebie jako slaba i niekumata. Dlatego wciaz szaleje.. wciaz chce wiecej.. On wie,ze sady w polsce sa .. niecenzuralne-\ni gra z sadami.. liczac ze a nuz sie uda.. i w polskich sadach jest to mozliwe! bo w polskich sadach wszystko jest mozliwe.\nZakaz zblizania to zakaz zblizania.. zadnych kontaktow, listow , telefonow..\nidz do tego komornika, konta sadowi nie podawaj, napisz do sadu kolejne pismo,ze zyczysz sobie aby ciebie informowano kiedy wyjdzie . Napisz ze zgodnie z postanowieniem sadu o zakazie zblizania i kontaktu bojac sie o zycie swoje i dzieci nie zgadzasz sie na jakiekolwiek kontakty R z dziecmi i ze soba . W kwestii alimentow i konta- napisz- ze oddalas sprawe alimentow do egzekucji komorniczej.\nNo i zacznij dzialac konstruktywnie, nie zostawiaj mu otwartych furtek . ktore on nastepnie wykorzystuje.\nRozwod jest ?- jest. Zakaz zblizania - jest? - jest\nteraz podzial majatku ..\nod alimentow jest komornik.\nnie patrz na sady , nie licz na sady , licz na siebie. Masz juz to co najwaznijsze. Teraz podejmij dzialania aby sie calkowcie wyplatac ze zwiazkow z nim. Calkowicie.\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 7:08 Temat postu:\nBaska.. prosze.. napisz nam ze bylas u komornika i zlozylas wniosek o egzekucje zaleglych i biezacych alimentow.\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 8:59 Temat postu:\nmarta 25 ja napisałam że "nie ja zakazuje a sąd zakazał " by podkreślic że sądy nie komunikuja sie miedzy soba to ten sam sąd okregowy i rodzinny wiec powinien wiedziec, ma tych samych kuratorów wiec powinien wiedziec .... Ja sie nie zgadzam na kontakty i nigdy sie nie zgodzę bo uważam że on wyrzadzil dzieciom tyle krzywdy że nie ma prawa wogole czuc sie ich ojcem ....ale to co ja mysle to ja mysle natomiast sądy powinny wiedzieć o tym co sie dzieje choc w ich obrębie albo dopytac jego zanim sie rozpisuje wzywa itp itd.\nmarto25 przeciez pisałam, że tak jak obiecałam ja44 ona dzielna na rozprawie ja u komornika wiec byłam ...ja nie rzucam słow na wiart jesli obiecuje to dotrzymuje słowa... a dzieciom wnioski na dowody osobiste własnie w poniedziałek złozyłam ... uważam, że z mojej strony staram sie jak mogę by i udowodnić prawdę i przerwac przemoc (((( i uwazam że ciągłe wzywanie do sądu to tez jest przemoc w dalszym ciągu tyle że w innej formie ))))))\nmarto 25 to nie tylko moja wina,, że nie mówi sie wprost że na sprawie karnej mogłam prosic o zakaz zblizania to nie moja wina ze nie znam sie na tym co i jakie ja mam prawa, to nie moja wina że jemu nalezy sie adwokat z urzędu a mnie nie marto 25 i dlatego jestem tutaj i dlatego mam adwokata a to, że ja po dwoch rozprawach karnych za znecanie sie nad rodzina nie mam zakazu zbliżania, to juz zaskakuje nawet mnie ...to ze on wrocil z wiezienia do domu tez zaskakuje mnie, to ze nie moge wykonac eksmisji to tez zaskakuje .....mnie zaskakuje ale coz, kto by sie tam przejmował taką gigi i dwojką szkodników jak stanie sie tragedia, jak komus sie cos stanie, wtedy powiedzą nic nie wiedzieli, o nic nie prosiłam, nic nie wskazywało ... droga marto 25 z, zamykam jak wiem ktore furtki zamknąc......nasz mnie nie od dzis i doskonale powinnas wiedzieć ze z tym człowiekiem nie łaczy mnie już nic\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 9:35 Temat postu:\nNiestety wbrem wszystkim oficjalnym twierdzeniom państwo musi dać obrońcę z urzędu podejrzanym / w większości przypadków / natomiast pokutuje u nas polityka że Sąd i państwo wie lepiej dlatego pokrzywdzony często działa na rękę własną nawet nie znając jakie tak naprawdę ma mozliwości.\nNawet jeżeli na pierwszym etapie dostanie swoje pouczenia to tam ma napisane do czego ma prawo ale bez szczegółow np. ma prawo składać wnioski ale jakie to już niestety trzeba się dowiedzieć.\nMoje dzieciaki prowadzą takie sprawy ale też i masę innych. Nie mają czasu na prawdziwą pracę z pokrzywdzonym - pozatym niestety nie zawsze taka pokrzywdzona osoba na nie trafia - często na dyżurze jest policjant z pionu innego. On zna ogólne zasady ale już w szczegółach to nie bardzo.\nA sądy niestety kreuja sie niezaleznością - nie muszą się nawzajem dopytywać - więc znam wyroki / dotyczy to spraw cywilnych / zapadłe w tej samej sprawie w innych sądach diametralnie różnie.\nMało jest takich osób jak Echnaton, którzy widzą to z wielu perspektyw i wiedzą od czego jak to przysłowiowo "muchy zdychają"\nCo sprawy karnej jeszcze przed wyrokiem / jezeli jesteś oskarżycielem posiłkowym / możesz wnosić o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci / a potem dazyć do jego uzyskania w wyroku /\nArt. 275. § 1. Kodeks Postępowania Karnego - Tytułem środka zapobiegawczego można oddać oskarżonego pod dozór Policji, a oskarżonego żołnierza – pod dozór przełożonego wojskowego.\nA i jeszcze w przypadku uzyskania wyroku skazującego albo jeżeli Twoje zdanie będzie uwzględniane wnieś o podanie go do wiadomości publicznej - podstawa prawna art. 39 kodeksu karnego / jest to środek karny /.\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 9:36 Temat postu:\nuwazam że ciągłe wzywanie do sądu to tez jest przemoc w dalszym ciągu tyle że w innej formie ))))))\nteż tak uważam, jak również to wszystko o czym Gigi pisze i z calym szacunkiem do Jej Osoby podpisuję pod jej każdym słowem.\nUważam że zrobiła więcej niż wszystko! A to co się dzieje to jakaś instytucjonalna paranoja, którą również napotykam na swej drodze, z tą ogromną rożnicą że Ja mam dorosle dzieci.\nściskam Cię Gigi mocnooooo\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 12:06 Temat postu:\ngrubyfus musi ...tak musi ale pamietajmy że tez musi zapewnić\nArt. 32 Konstytucji III Rzeczypospolitej z 1997 r. zapewnia wszystkim równość wobec prawa. Każdy z nas powinien być w ten sam sposób traktowany przez władze publiczne. Zakazana jest dyskryminacja w życiu politycznym, gospodarczym i społecznym. Konstytucja mówi o równych prawach dla kobiet i mężczyzn.(...)\nCzyzbym nie udowodniła jego winy????? czyżby on nie łamał praw innych ludzi jak i prawa????? więc ja ciągle walczę a on się śmieje z nas wszystkich, tak dokłądnie z nas wszystkich zarówno policjantow wodzi za nos, kuratorom daje kupę pracy, jak i sądom daje nad czym się zastanawiać (((( bo każdy musi latać za jego pismami)))) bo on ma prawo ..... bo prawo stoi po jego stronie bo on ma prawo .... i tak w kółko macieja.... A DZIECI?????? gdzie ich prawa, juz pomińmy mnie bo sama sobie biedy narobiłam...\nCzuje się źle i z każdym dniem gorzej bo widzę bezsens swojej walki swojego pisania , mówienia i pokładania kolejnych nadzieii... potem pojawia się malutka iskierka i rownie szybko znika... ciągle mam wrażenie że walkę z przemocą wygrywa tylko ten, który poprostu ucieknie za granicę kraju lub śmierci ...\ngrubyfus ja juz to wszytsko przerabiałam i dozór i wyjscie z wiezienia i wiele innych spraw i nie mam sił na kolejne...\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 12:39 Temat postu:\n..nasuwa mi się skojarzenie..że prawo samo nie przestrzega swoich praw,a tym samym nie szanuje, zatem daje przyzwolenie na wodzenie się za nos..\ncóż, my tego nie zmienimy i w niektórych przypadkach tak jak mówi Gigi, walka z przemocą kończy się w momencie ucieczki za granicę lub z chwilą śmierci..\nPrawo niby musi, ale nie zapewni, za to ON musi..by\nwszystko krecić wokół niego..czy to nie dziwnie wygląda? Przed skazaniem/izolacją wszystko musiało kręcić sie wokół niego i teraz też sie kręci wokół niego..tylko że teraz nie Gigi daje na to przyzwolenie tylko Prawo.\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 12:53 Temat postu:\ndlatego trzeba olać nieludzkie "prawo" i pozostać człowiekiem\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 13:05 Temat postu:\nmgrabas, zasugeruj coś więcej w kwestii tego człowieczeństwa gdy w grę chodzi zdrowie i życie Gigi i jej dzieci?\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 14:01 Temat postu:\nwziąć Dzieci i uciec z tego kraju\nnp. w Niemczech dają pracę za opiekę nad osobami starszymi\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 20:25 Temat postu:\nBaska , wybacz, czytam co piszesz, czasem zle zrozumie, czasem ty tak napiszesz,ze ja zle zrzoumiem.\nUf,.. ucieszylam sie ze bylas u komornika i ze wyrabiasz dzieciom dowody\ni.. Przeczytaj co napisal mgrabas..\nA wiec.. Jak wiesz Masza nadal gryzie ogon, nadal nie uzyskala nic.. a sady trwaja , caly czas trwaja. ile juz lat ? a 6 ty rok idzie.\nprosze przestan mi tu cytowac konstytucje, paragrafy itd.. konstytucja jest chyba pod ochrona wiec nie napisze co sobie w tym kraju mozna zrobic z aktami prawnymi.\nTY mysl o sobie, nie o prawie. Widzisz sama ze na prawo nie masz co liczyc. jestes tu juz dosc dlugo by wiedziec ile warte jest w Polsce prawo.\nSytuacja jest powazna i wszyscy o tym wiemy.\nMasz adwokata to zaloz sprawe o podzial. 1000zl. Jak nie masz- to pogadamy pokombinujemy / masz wiecej przyjaciol niz wiesz/ biegly kosztuje ok 1500-2000zl. taka kasa bedzie ci potrzebna jakies 4 -5 miesiace pozniej po zlozeniu . Teraz-mysle, ze w sierpniu dostaniesz- komornik sciagnie z niego kase i bedziesz miala pieniadze . I niech ta sprawa o podzial sie toczy.\nW miedzy czasie rozmawiaj z ludzmi.. pogadaj tez z masza, nie moge pisac zbyt szczegolowo bo obawiam sie,ze on nadal to czyta.\nPowiesz absurd? ja o tym nie mysle.. ja tu mam dom, rodzine..\na Maga.. pamietasz? tez musiala zrobic co zrobila.. bo tylko tak mogla uratowac dzieci.\nMUsiz wykorzystac okres kiedy on nie ma zadnych praw do dzieci.. bo sama widzisz jakie on ma zamiary.. jesli mu sie uda.. a przy durnocie polskich sadow moze sie udac.. - bedzie koniec.. bedzie tak jakby cala ta historia, twoj wysilek- poszla na marne.\nOswajaj sie z mysla ,ze chyba nie masz wyjscia.. szukaj znajomych, rozmawiaj z ludzmi ale dyskretnie zeby sie nie dowiedzial.. mysl o przyszlosci..i zaczynaj sie uczyc.. inwestuj w siebie a nie w pieprzonych adwokatow i sady .. Baska.. to nie sa zarty., wystarczy ze ci pozaklada kilka durnych spraw.. i bedzie jak u Maszy. dlugi ja przerosly.. pamietasz ze miala problemy w pracy z braniem wolnego na te rozne sprawy?\nZniszczyl jej zycie nie tylko tym,ze zabral dzieci ale pozniej - sadami i kosztami. na sady. .\n.. olej prawo i ani nie mysl o sprawiedliwosci../ a nawet jesli wygrasz wszystko to co? otocza ciebie kordonem policji aby chronic was przed nim? przeciez tak nie bedzie.\nObawiam sie,ze jak Masza - pamietasz ile on jej spraw pozakladal? - Ty nie walczysz juz z nim ale on ciebie zaczyna wkreciac w prawo i walczysz juz bedziesz z sadami. Obawiam sie,.ze kiedy on wyjdzie to sie rozkreci.. to sie dopiero rozkreci.\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 20:39 Temat postu:\n.. przygotuj sie psychicznie na spis jego rzeczy , spisz sama i potem wezwij sasiadke np i niech sprawdzi z lista .. podpisze ze byla .. i wyrzuc jego rzeczy do piwnicy .. a adwokat niech posle do jego adwokata ze rzeczy sa do odebrania tego i tego dnia..Ty do niego nie pisz, zrob to przez adwokata Chodzi o jego rzeczy osobiste..\non wychodzi w koncu lipca.. no to niech one beda do odebrania 2-3 dni pozniej.. . Jak sie nie pojawi, to niech gnija w piwnicy.\nno i wynies z domu cenniejsze rzeczy , prezenty od swoich rodzicow itd.. zanim on wroci. Wolno ci!!!!!!!!!!!!!!!! Zostaw te ktore kupilas po rozwodzie albo od czasu gdy bierzesz alimemnty.\nWysłany: Sob Cze 30, 2012 21:01 Temat postu:\nTo wszystko zaczyna wyglądać jak w jakimś horrorze!!!\nNa dodatek te wpisy tutaj dostępne są do wielu osób w tym sądu, gdyż jak mi wiadomo temat jest dowodem , zatem Wysoki Sąd też widzi co się tutaj dzieje! I naprawdę nie moze nic zaradzić????Albo jest bezsilny wobec sprytu Pana R..?\nPrzecież to wszystko o czym my tutaj piszemy jest również do Jego wiadomości, podane wskazówki co Gigi powinna uczynić On zna z wyprzedzeniem!Podaje mu się na tacy i przy obmyslaniu kolejnych dzialań ma niezły ubaw że tak może łatwo manipulowac wymiarem sprawiedliwości.\nWysłany: Nie Lip 01, 2012 7:34 Temat postu:\nDziewczyny obie nakrecacie w zalach i pretensjach ze zycie wyglada jak wyglada. Lecz ono- walsnie tak wyglada. Wasz los obchodzi tylko was same, mozecie liczyc tylko na siebie walczyc o siebie .\nTak oni tez czytaja..\nPiszesz ze oni maja ubaw..\nnie.. im sie wydaje ze maja ubaw. Od dlugiego czasu ciagne watek Konwencji ktorej Tusk pod naciskiem Kosciola nie chce podpisac , zrozumcie wreszcie ze zyjecie w kraju gdzie prawa kobiet sa redukowane i proces ten sie poglebia. Skonczcie z pretensjami do czegos czego nie zmienicie, skonczcie ten repertuar zalow i pytan dlaczego.\nMacie takie problemy bo zyjecie w Polsce, gdybyscie byly Irankami mialybysmy inne problemy a gdybysmy byly afgankami mialobysmy jeszcze inne.\nTo sa fakty i dosc juz karmienia sie idealami, mysleniem zyczeniowym.. bo przeciez konstytucja.\nno co z tego, ze konstytucja.. na papierze mozna wszystko..\nNaprawde pora zamiast pytac " dlaczego zycie, oni, prawo itd mi to robia? zaczac pytac co ja zrobie? Co ja zrobie aby wyjsc z tego calo.\nPora wejsc w zdrowy egoizm i myslec tylko o sobie. I co najwazniejsze przyjac wreszcie do swiadomosci,ze to sie dzieje. To wszystko sie dzieje: sady sa nieudolne, prawo nie uchroni, oni nadal niebezpieczni..\ni majac swiadomosc tego pomyslec co wiiec moge zrobic?\nco ja moge zrobic?\nale nie ze zlą Polska, nie z sadami , nie z nimi, lecz ze soba. Co moge zrobic ze swoim zyciem? Bo zycie macie tylko jedno i jeden raz dane.\nBo odpowiadacie za dzieci.\nDO was nalezy decyzja czy godzicie sie na bycie marionetkami w marionetkowym panstwie marionetkowego prawa, czy tez wezmiecie to swoje zycie we wlasne rece i potraficie powiedziec a pocaluj mnie Polsko..\n1. Wyplatac sie z zaleznosci, wspolwlasnosci itd.. odciac sie calkowicie.\n2. Niestety zaplacic za swoje bledy., za swoja latwowiernosc, za swoja naiwnosc, za swoje zyczeniowe oczekwiania .\n3. ustalic plan odtworzenia, zbudowania siebie i swojego zycia od nowo.\nJa sie pytam.. jestescie mlode babki..\nKtora z was podjela jakas nauke, np angielskiego / majac swiadomosc,ze w polsce nie ma pracy/ ktora z was poszla na jakies kurrs , zdobyla nowy zawod, pokombinowala jak zdobyc w miare stabilne albo zrodlo utrzymania albo prace ? ktora z was pomyslala o sobie? dala sobie szanse?\nNie zrobilyscie tego bo Wasz umysl i emocje sa pochloniete walka z wiatrakami, sadami, adwokatami, nerwowym wyczekiwaniem na listonosza.. Wasze umysly sa nastawione na obrone przed atakiem. na myslenie o nich.. co oni zrobia? . a nie na siebie.\nTo trzeba zmienic. Krotko mowiac trzeba zmienic siebie, trzeba wydoroslec i pozegnac sie z mysleniem zyczeniowym.. np ze prawo cos dla nas zalatwi.\nRok temu nafuczalas / do Ja/ na mnie za zdanie ze bycie ofiara nie brzmi dumnie, a wrecz przeciwnie jest stygmatem gorszosci.\nWszystkie jestesmy ofiarami wlasnej glupoty i naiwnosci. Wszystkie jestesmy ofiarami Tradycji ktora w Polsce ustanowila kobiete jaka tą niosaca krzyz bez skargi. Matka Polka.\ndzis jestescie na etapie / nie mozecie miec do siebie o to pretensji to jest etap ktory musi byc/ kiedy matka Polka osmielila sie poskarzc .\nAle nikt nie slucha. Bo Tradycja nakazuje kobiecie niesc krzyz w milczeniu. Krzyczaca Matka Polka wg Tradycji postrzegana jest jako cos na ksztaklt opetania, pogorszylo sie jej czy co? zwariowala ?\nBolesnie sie przekonuja sie o tym zwlaszcza mieszkanki wsi., gdzie zropaczona zdesperowana kobieta nie znajduje zrozumienia ale ostracyzm bo wylamuje sie z powszechnej konwencji milczenia i ukrywania briudow.\nPora, juz naprawde pora abyscie obie zaczely sie przekierowywac i tj,.. rozumiec,ze nikt nie slucha i nie bedzie , ze jestescie zdane tylko na siebie. i same musicie zabrac sie za swoje zycie.\nTO nie stanie sie po przeczytaniu tego wpisu , nie stanie sie jutro, ale do licha zrozumcie, ze musicie to zrobic.. nie uciekniecie przed tym.\nMeg przegrala dom swoj dom / jak u Gigi/ po w sumie 8 latach walki. 8 lat temu byla o 8 lat mlodsza !!!! Gdyby 8 lat temu zrobila to co dzis musi zrobic.. musi , bo tak postanowil sad- o ile byloby jej latwiej, dzis bylaby juz na jakims nowym ale stabilnym gruncie.\nMeg przegrala? Nie,. meg zaplacila za karygodny blad jaki zrobila- dopisala meza do wspolwlasnosci domu. i za drugi blad- dala sie wkrecic w prawo bo uwierzyla papierom tj konstytucji, kodeksom i sadom. I propagandzie.\nZa glupote sie placi - mowi przyslowie. Zaplaccie z pokora i na litosc - idzcie dalej nie ogladajac sie za siebie i nie liczac strat.\nI nie bo ja tak napisalam, ale bo nie macie wyjscia , a szkoda czasu. O czym wiele z nas bolesnie sie przekonalo..\nutrata domu czy mieszkania to dramat - wiem bo tez przez to przeszlam. Ale mieszkanie mozna wynajac.\nZeby wynajac mieszkanie - trzeba zarabiac.\nZeby zarabiac trzeba cos umiec, , pracowac, zeby pracowac trzeba miec prace., zeby miec prace trzeba pozegnac kraj zwany Polska.\nLogiczne. Czyli... zajac sie trzeba soba!!! soba a nie sadami, sprawcami, itd..\nNie amcie wyboru - albo zostaneicie wiecznymi zgorzknialymi ofiarami pelnymi zalu i pretensji do zycia albo sie wyprostujecie i podniesiecie glowy .. Nikt nie jest tak wazny jak Wy same.


Pozostałe recenzje wykonawcy Arcania\nW tym roku praktycznie żaden stricte metalowy album nie przyciągnął mojej uwagi. Aż do zeszłego miesiąca, kiedy oficjalnie poznałem Francuzów z Arcania. Nie ukrywam, że jak gro moich tekstów stanowią recenzje albumów core, tak prawdę mówiąc Arcania ze swoim ''Sweet Angel Dust'' kasuje większość z tego czego w przeciągu tego roku dane mi było posłuchać.\nZ ręką na sercu, dla mnie osobiście ''Sweet Angel Dust'' to najlepszy metalowy album tego roku, który w kategorii thrash metalu pobił nawet Heathen, Exodusa nie licze, bo zamulili totalnie, i czego chyba większość nie zauważa, po ''Tempo of The Damned'' te nowe płyty zlewają się w jedno - zarówno kompozycyjnie jak i brzmieniowo. Dodajmy do tego niemożliwie długie czasy trwania tych krążków i... wnioski wyciągnijcie sobie sami. Exodus nie jest królem thrash metalu - nie. Nie ma w ogóle czegoś ani kogoś takiego, bo to, że na stare lata udało im się wybić i przebić (swoisty paradoks) nie czyni z nich jeszcze najlepszych thrasherów. Ortodoksyjni fani Slayera również niech zamilkną.\nWracając do Arcania. Miks mechanicznego death metalu spod znaku Gojira, z klasycznym thrash metalem (spore wpływy Metallica) plus na dodatek potężną dawką progresywnego (europejskiego) łojenia to zdecydowanie balsam na moje przeżarte szwedzkimi melodyjkami i bezustannymi breakdownami uszy. Gdy po raz pierwszy usłyszałem utwór tytułowy, po prostu zakochałem się. Nie mogłem przestać tego słuchać. ''Sweet Angel Dust'' ma w sobie dosłownie wszystko - zarówno jako opener jak i utwór flagowy dla całego wydawnictwa. Częste zmiany tempa, agresywną grę sekcji rytmicznej (blasty grane niczym przez Duplantiera!), ogromne pokłady melodii, groove czy nawet psychodelię (pozytywka na początku przyprawia o ciarki!). Co więcej, o zdecydowanej jakości Arcanii jako tworu, i to w każdym z dziewięciu utworów jest wokalista, który perfekcyjnie łączy manierę wokalną Hetfielda (swoiste zaciąganie) z niskim głosem przypominającym ponownie jednego z braci Duplantier. Zeby nie było, frontman Aracania potrafi również nisko zagrowlować, czy też zaśpiewać nieco wyżej - odrobinę heavy metalowo.\nUtwór tytułowy to jednak nie wszystko. Im dalej tym równie dobrze, a nieco Gorefestowy ''No End'' następujący po słodkim anielskim pyle zabija ciężarem. ''Memento'' oraz ''My Funeral'' przytłaczają monumentalnością, rozmachem - a jednocześnie zniewalają potężnym atakiem szybkich riffów. Nie ma sensu rozpatrywać każdego z utworów z osobna. ''Sweet Angel Dust'' chłonie się w całości, już od pierwszego odsłuchu - nie zważając na mocno triggerowane bębny. Jak dla mnie najlepszy metalowy album w tym roku. Osobisty faworyt we wszystkich notowaniach i przedsmak tego, co czeka (mnie) na ich koncertach w Polsce. Już niedługo!


Kronika Prowincji 18 września 2021 wyświetleń: 105\nBeatyfikacja nowych polskich Sług Bożych - Adelajda\nW dniach od 9 do 11 września br. w kościele p.w. Zmartwychwstania Pańskiego w Unley, odbyło się duchowe przygotowanie do beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego oraz m. Elżbiety Róży Czackiej. Zwieńczeniem tego wydarzenia był program słowno - muzyczny zatytułowany: Wszystko postawiłem na Maryję.\nUczestnicy tego religijnego wydarzenia wzięli udział w Adoracji Najświętszego Sakramentu, modlitwie różańcowej z rozważaniami kard. Wyszyńskiego oraz m. Czackiej. Ponadto uczestniczyli w Mszach świętych z kazaniami traktującymi o działalności i życiu Prymasa Tysiąclecia oraz Niewidomej Matki Niewidomych. Triduum poprowadził ks. Michał Skiba TChr. W wieczór poprzedzający beatyfikację odbył się program słowo - muzyczny pt.: Wszystko postawiłem na Maryję, który został przygotowany przez p. Jana Adama i p. Urszulę Leś, członków Ośrodka Duszpasterstwa Polskiego w Adelajdzie. Podczas programu można było odkryć na nowo święte życie Kardynała i Matki Niewidomych poprzez film, zdjęcia, wiersz i piosenkę. W tym wydarzeniu wzięli udział członkowie naszej wspólnoty oraz licznie przybyli goście z pobliskich parafii. W dniu beatfikacji na Mszach świętych w Unley, Croydon i Salisbury dziękowaliśmy Bogu za nowych polskich błogosławionych.


2020-11-02 eMMa "Sweet tooth" 17 komentarzy\n17 komentarzy do “Tortille/placuszki dla cukrzyka”\n2021-04-26 o 14:12\nJuż jakiś czas temu przeczytałam na blogu wszystkie Twoje wpisy. Bardzo ciekawa i inspirująca historia. Podziwiam ludzi skłonnych do wyrzeczeń w imię zachowania/poprawy zdrowia. Czekam z niecierpliwością (pewnie nie tylko ja) na kolejnego posta. Jestem bardzo ciekawa co u Ciebie Emmo…\n2021-04-26 o 18:17\nAwario, bardzo dziękuję za miłe słowa. U mnie wszystko OK. Rzeczywiście dawno nic nie pisałam. Wynika to z faktu, że miałam poczucie, iż wszystko co ważne już napisałam. W tak zwanym międzyczasie, byłam na wizycie u "celebryty" dietetyka klinicznego, w celu dobrania suplementów dla wsparcia organizmu; niestety, historia skończyła się dla mnie dużym rozstrojem. Już z tego wyszłam, ale czy jest sens o tym pisać? Teraz eksperymentuję z medycyną chińską, ale ciut za szybko na jakiekolwiek wnioski. Pozdrawiam serdecznie.


Komputer długo się włącza i jest wolniejszy - Problemy z oprogramowaniem - dobreprogramy - forum\nKomputer długo się włącza i jest wolniejszy\nLukasz1251 (Łukasz125) Styczeń 26, 2017, 12:23po południu #1\nOstatnio na laptopie ( ASUS ) usunąłem ORGINALNIE ZAINSTALOWANĄ gre demo Luxor firmy Oberon. Po jej deinstalacji komputer dłużej się włącza i jest wolniejszy. Pozostałe gry tej firmy znikły z dysku ale są widoczne w dodaj lub usun programy. Co mam zrobić bo jestem początkujący.\nAgaton (Agatonster) Styczeń 28, 2017, 10:34rano #2\nProblem z oprogramowaniem OBERON MEDIA\nzybartek (Bartek Z) Styczeń 28, 2017, 10:36rano #3\nWitam, jak usunąłeś tę grę? Jeśli poprawnie, nie powinno być problemów. Jak masz zainstalowany program Ccleaner to użyj go do usunięcia zbędnych gier i innych śmieci, które do laptopa dołączył producent. Przejrzyj też autostart.\nJeśli nie masz Ccleanera, gry usuń poprzez Dodaj/Usuń programy a autostart:\nKliknij pasek start, (zakładam, że masz Vistę/Seven) wpisz CMD, w konsoli MSCONFIG, przejdź do zakładki Uruchamianie i zerknij co zbędnego masz w autostarcie. Jeśli jesteś laikiem to polecam Ccleanera, poprzez MSCONFIG możesz wyłączyć coś ważnego i będziesz miał niepotrzebną robotę.\nLukasz1251 (Łukasz125) Styczeń 28, 2017, 10:36rano #4\nHej usunąłem tą grę przez DODAJ LUB USUŃ programy .Wydaje mi się że to zrobiłem poprawnie. Przed usunięciem komputer szybko się włączał i był o wiele szybszy.W autostarcie mam tylko same potrzebne programy. Posiadam w systemie CClendera . Mój system to Windows 7.\ngufi4 (gufi4) Styczeń 28, 2017, 10:49rano #5\nmożesz także zdefragmentować dysk i wywalić nie potrzebne pliki


AO/MŚ 19.11.2018 11:21\nKącik śniadaniowy urządzono w załomie ściany. Przycięty na wymiar blat przymocowano do ściany na zawiasach. Kiedy nie jest potrzebny, można go opuścić, żeby nie przeszkadzał w poruszaniu się po wąskiej kuchni. fot. Rafał Lipski\nMała kuchnia w bloku - aranżacja w stylu skanydnawskim\nW małej i wąskiej kuchni w bloku zabudowę kuchenną trzeba było umieścić na na jednej ścianie. Kącik śniadaniowy urządzono w załomie ściany. Przycięty na wymiar blat przymocowano do ściany na zawiasach. Kiedy nie jest potrzebny, można go opuścić, żeby nie przeszkadzał w poruszaniu się po wąskiej kuchni.\nCałe pomieszczenie jest utrzymane w białej kolorystyce i w stylu skandynawskim. Nowoczesne rozwiązania pozwoliły na optymalne wykorzystanie niewielkiej powierzchni. Ta mała kuchnia w bloku jest nie tylko funkcjonalna, ale również modna.\nMała kuchnia w bloku Projekt kuchni. EG Projekt - Ewelina Golinowska\nMała kuchnia w bloku - cała w bieli\nW projekcie kuchni w bloku na Mokotowie optymalnie wykorzystano niewielką przestrzeń. Zmieściły się tam wszystkie niezbędne sprzęty oraz wygospodarowano sporo miejsca na przechowywanie. Żeby optycznie powiększyć małe pomieszczenie, ściany pokryto białą farbą oraz białymi, błyszczącymi płytkami "metro". Na jedynej wolnej ścianie namalowano szarą farbą lamperię.\nŻeby zaoszczędzić jak najwięcej miejsca, zdecydowano się na sprzęt AGD do zabudowy. Wolno stojąca kuchenka czy piekarnik pochłonęły by znacznie więcej przestrzeni. Z tych samych względów w projekcie uwzględniono wykorzystanie okapu wyspowego. Jest on montowany do sufitu, a nie ściany, co również pozwala na swobodniejsze aranżowanie przestrzeni. Podobne rozwiązania powinni rozważyć wszyscy posiadacze małej kuchni w bloku.\nW rogu pomieszczenia wprowadzono zabudowane szafki sięgające pod sam sufit, które zapewniają odpowiednio dużo miejsca na przechowywanie. Ważnym zabiegiem jest wprowadzenie mini-wyspy kuchennej. Dzięki niej wygospodarowano miejsce na płytę grzewczą oraz blat, przy którym można spożywać posiłki.\nTo nie był poważny remont, a tylko kosmetyczne zmiany. Tyle jednak wystarczyło, by nieciekawa kuchnia stała się atrakcyjnym wnętrzem. Stylistka, zainspirowana sielskim widoczkiem z fińskiego talerza wiszącego na ścianie, zaaranżowała pomieszczenie w rustykalnym stylu. ARANŻACJE WNĘTRZ - METAMORFOZA. Blat z laminowanej białej płyty oraz stalowy zlewozmywak z baterią zastąpiły stare, bardzo zniszczone sprzęty. Z powodu ograniczonego budżetu kupiono tanie modele w jednym z supermarketów budowlanych. Stare szafki odświeżono, wykańczając je samoprzylepną okleiną imitującą bielone drewno. Zmieniono również uchwyty. Na ścianie między szafkami wisi fiński talerz. Fot. Agnieszka Żelazko\nMała kuchnia w bloku - oryginalna ściana nad blatem roboczym\nStylistka, zainspirowana sielskim widoczkiem z fińskiego talerza wiszącego na ścianie, zaaranżowała małą kuchnię w bloku w rustykalnym stylu. Wprowadzono blat z laminowanej białej płyty oraz stalowy zlewozmywak z baterią. Z powodu ograniczonego budżetu kupiono tanie modele w jednym z supermarketów budowlanych. Stare szafki odświeżono, wykańczając je samoprzylepną okleiną imitującą bielone drewno. Na ścianie między szafkami wisi fiński talerz.\nŚcianę nad blatem chronią laminowane panele podłogowe imitujące stare deski. To przede wszystkim one nadały wnętrzu wiejski styl. Takie panele znakomicie sprawdzają się na kuchennej ścianie - nie zniszczą się ani pod wpływem wilgoci, ani wysokiej temperatury. Nowe są również relingi, na których gospodyni wiesza sztućce kuchenne. Teraz są one zawsze pod ręką, a dodatkowo wzmacniają rustykalny charakter wnętrza.\nZobacz także: 10 pomysłów na aranżację ściany nad blatem\nDo kuchni wybrano urządzenia AGD mniejsze od standardowych. Takie modele oferuje wielu producentów. Dolna zabudowa w kształcie litery L zapewnia w miarę wygodne miejsce do pracy. Aby zwiększyć liczbę schowków, pod górnymi szafkami umieszczono rząd półek. fot. Michał Mutor\nMała kuchnia w bloku - w kawalerce\nMała kuchnia w bloku - tym razem w 15,5-metrowej kawalerce. Na tak małej powierzchni nie można sobie pozwolić na choćby najmniejsza stratę miejsca. Wybrano więc urządzenia AGD mniejsze od standardowych. Takie modele oferuje wielu producentów. Dolna zabudowa w kształcie litery L zapewnia w miarę wygodne miejsce do pracy. Aby zwiększyć liczbę schowków, pod górnymi szafkami umieszczono rząd półek.\nPrzepierzenie z pomalowanych na biało sosnowych listew dzieli wnętrze na strefy o różnej funkcji. Taka ażurowa przegroda nie ogranicza dopływu naturalnego światła do aneksu kuchennego.\nPlan mieszkania 15,5 m kw.\nZamiast ciasnych, skromnie urządzonych klitek - przestronne i eleganckie wnętrze w iście paryskim stylu. Przenosząc mieszkanie z epoki wczesnego Gierka w XXI wiek, właścicielka wraz z projektantką udowodniły przy okazji, że wyobraźnia i dobre pomysły znaczą więcej niż wypchany portfel. Salon, kuchnię i przedpokój połączyły szerokie przejścia bez drzwi. Dzięki temu te ciasne pomieszczenia wydają się znacznie przestronniejsze i jasniejsze. Powiększone otwory w ścianie wykończono zamówionymi u rzemieślnika listwami ze stali. Fot. Monika Lewandowska/Phototapeta\nMała kuchnia w bloku - w szarościach\nW tym mieszkaniu salon, kuchnia i przedpokój są połączone szerokim przejściem bez drzwi. Dzięki temu te ciasne pomieszczenia wydają się znacznie przestronniejsze i jaśniejsze - szczególnie aneks kuchenny nie wygląda już jak mała kuchnia w bloku. Powiększone otwory w ścianie wykończono zamówionymi u rzemieślnika listwami ze stali.\nW kuchni znajduje się zabudowa z płyty MDF lakierowanej na grafitowo, stalowy sprzęt AGD i beton na ścianie decydują o industrialnym klimacie kuchni. Chłód tych materiałów został przełamany ciepłym drewnem brzozy, z którego zrobiono blat. Szara kolorystyka prezentuje się stylowo i nowocześnie.\nUmiejętnie dobrane meble i dodatki stworzyły spójny, elegancki wystrój przywodzący na myśl stare francuskie mieszkania. Wrażenie to potęgują laminowane panele na podłodze, imitujące stare dębowe deski.\nKropka na ogół wieńczy dzieło, w tym wnętrzu je rozpoczęła. Wypatrzone w sklepie płytki z takim motywem stały się źródłem inspiracji dla projektantki, która urządzała mieszkanie swojej przyjaciółki. MIESZKANIE. Pas ściany nad kuchennym blatem wykończono płytkami ceramicznymi. Nad nimi zamocowano płytę gipsowo-kartonową pokrytą tapetą w dyskretny kwiatowy deseń. Pod płytą schowano przewody gazowe i oświetlenie blatu. Zamiast szafek wiszących - tylko prosta półka fornirowana dębem. Nietypowa zabudowa znajduje się w centrum mieszkania. Od strony kuchni są w niej pojemne szafki, piekarnik i lodówka, ze strony pokoju dziennego - regał, a część przedpokojowa mieści pralkę ze schowkami. fot. Radosław Wojnar\nMała kuchnia w bloku - modne kropki\nCo zrobić, by mała kuchnia w bloku wydawała się większa? Nawiązać jej wystrojem do pozostałych pomieszczeń w mieszkaniu. W tym lokum to kropki stały się motywem przewodnim. Nie mogło ich więc zabraknąć także w kuchni. Pas ściany nad kuchennym blatem wykończono płytkami ceramicznymi. Nad nimi zamocowano płytę gipsowo-kartonową pokrytą tapetą w dyskretny kwiatowy deseń. Pod płytą schowano przewody gazowe i oświetlenie blatu. Zamiast szafek wiszących - tylko prosta półka fornirowana dębem.\nNietypowa zabudowa znajduje się w centrum mieszkania. Od strony kuchni są w niej pojemne szafki, piekarnik i lodówka, ze strony pokoju dziennego - regał, a część przedpokojowa mieści pralkę ze schowkami. Zabudowa kuchenna z płyty MDF została zrobiona na zamówienie. Jej biały kolor sprawia, że pomimo swoich rozmiarów nie przytłacza wnętrza.\nSzeroki parapet bliżej kuchni stanowi przedłużenie blatu roboczego zrobionego z płyty laminowanej. Stół można w każdej chwili wysunąć spod niego - wtedy zasiądzie przy nim więcej osób. Szafki z lakierowanej na wysoki połysk płyty MDF zostały zrobione na zamówienie. Fot. Damian Osak\nMała kuchnia w bloku - aranżacja z twarzą Marylin Monroe\nCałe mieszkanie liczy tylko 33 m kw. Przy takim metrażu udało się zaaranżować w pełni funkcjonalną, choć małą kuchnię. Z konieczności jednak jest to kuchnia otwarta, w której liczbę mebli ograniczono do minimum. Granicę między kuchnią a salonem wyznacza stół, przy którym można wygodnie usiąść i zjeść posiłek. Było to niezmiernie ważne dla właścicieli.\nSzeroki parapet bliżej kuchni stanowi przedłużenie blatu roboczego zrobionego z płyty laminowanej. Stół można w każdej chwili wysunąć spod niego - wtedy zasiądzie przy nim więcej osób. Szafki z lakierowanej na wysoki połysk płyty MDF zostały zrobione na zamówienie.\nWystrój wnętrz. Gazowa płyta grzejna została wybrana ze względu na nietypowy kształt. Ma wymiary 90 x 51 cm, a palniki są tak rozmieszczone, że można na nich jednocześnie ustawić nawet cztery duże garnki. Piekarnik z funkcją mikrofali zainstalowano w wysokiej zabudowie, która pozwoliła funkcjonalnie zagospodarować całą ścianę. Mieści się w niej także chłodziarko-zamrażarka. Nad urządzeniami zaprojektowano cztery głębokie schowki. Dolne szafki w tym ciągu mają tylko 50 cm głębokości (o 10 cm mniej od standardowych). Dzięki temu między ciągami można było zachować odległość ok. 100 cm, konieczną, by swobodnie sięgać do szafek. Głębokość górnych szafek wynosi 40 cm. Zlewozmywak z kompozytu ma tylko 43 cm szerokości (standardowe modele nie mieściły się na szafkach głębokości 50 cm). Kolor laminowanego blatu dopasowano do ceglanej okładziny. Fot. Rafał Lipski\nMała kuchnia w bloku - zaprojektowana na wymiar\nTa mała kuchnia w bloku jest dodatkowo wąska. W jej urządzaniu nic nie mogło pozostać pozostawione przypadkowi. Gazowa płyta grzejna została wybrana ze względu na nietypowy kształt. Ma wymiary 90 x 51 cm, a palniki są tak rozmieszczone, że można na nich jednocześnie ustawić nawet cztery duże garnki. Piekarnik z funkcją mikrofali zainstalowano w wysokiej zabudowie, która pozwoliła funkcjonalnie zagospodarować całą ścianę. Mieści się w niej także chłodziarko-zamrażarka. Nad urządzeniami zaprojektowano cztery głębokie schowki.\nDolne szafki w tym ciągu mają tylko 50 cm głębokości (o 10 cm mniej od standardowych). Dzięki temu między ciągami można było zachować odległość ok. 100 cm, konieczną, by swobodnie sięgać do szafek. Zlewozmywak z kompozytu ma tylko 43 cm szerokości (standardowe modele nie mieściły się na szafkach głębokości 50 cm). Każdy centymetr powierzchni został tak zaaranżowany, by zwiększyć funkcjonalność kuchni. Aż trudno uwierzyć, że taki projekt udało się zrealizować we wnętrzu o szerokości zaledwie dwóch metrów!\nWystrój kuchni jest równie bezpretensjonalny jak reszty mieszkania. Monika i Marcin kupili gotową zabudowę w IKEA; szafek jest niewiele, ale tyle w zupełności im wystarcza. W dzień wnętrze jest dobrze oświetlone naturalnym światłem wpadającym przez okno. Po zmroku rozjaśniają je halogenowe reflektorki zainstalowane na przeciągniętych skosem linkach. Monika Olesińska i Katarzyna Sobczyk-Osuchowska\nMała kuchnia w bloku - swojsko i rustykalnie\nWystrój tej małej kuchni w bloku jest bezpretensjonalny i pogodny. Monika i Marcin kupili gotową zabudowę w IKEA; szafek jest niewiele, ale tyle w zupełności im wystarcza. W dzień wnętrze jest dobrze oświetlone naturalnym światłem wpadającym przez okno. Po zmroku rozjaśniają je halogenowe reflektorki zainstalowane na przeciągniętych skosem linkach.\nFot. Monika Olesińska i Katarzyna Sobczyk-Osuchowska\nJednak to drobiazgi, a nie duże elementy wyposażenia tworzą klimat. W kuchni znalazło się wile starannie dobranych elementów dekoracyjnych. Wśród nich można znaleźć ozdobne naczynia, skrzynki, wiklinowe przedmioty. Wszystkie składają się na sielski wystrój kuchni.\nMonika Olesińska i Katarzyna Sobczyk-Osuchowska\nZabudowa w kształcie litery L, z szafkami górnymi sięgającymi sufitu, zapewnia mnóstwo miejsca do przechowywania. Ma także inną zaletę - pod sufitem nie zbiera się kurz i kuchenne osady. Podłoga z płytek imitujących drewno zastąpiła cieniowaną terakotę, wyglądającą na wiecznie brudną. Duże płytki ułożono jak ceglany mur. Dawny wzór w karo pasuje bardziej do stylizowanych wnętrz. Fot. Arkadiusz Scichocki\nKuchnia w bloku - wąska i nowoczesna\nTa mała kuchnia w bloku ma wydłużony kształt. Żeby maksymalnie wykorzystać posiadaną przestrzeń właściciele wprowadzili zabudowę w kształcie litery L, z szafkami górnymi sięgającymi sufitu. Zyskano w ten sposób mnóstwo miejsca do przechowywania. na podłodze ułożono płytki imitujące drewno. Duże płytki ułożono jak ceglany mur.\nZobacz także: Jak urządzić wąską kuchnię?\nMinimalistyczny wystrój kuchni ożywiają ceramiczne dekory w abstrakcyjny wzór umieszczone między dolnymi a górnymi szafkami. Ściany pomalowano specjalną farbą przeznaczoną do kuchni, można więc zmywać z nich wszelkie zabrudzenia. Odcień farby jest zbliżony do koloru szafek stojących. Wiszące są również popielate, ale o kilka tonów jaśniejsze. Stół jest wąski, nie utrudnia więc swobodnego poruszania się w kuchni. Zamiast krzeseł wybrano stołki, które można całkowicie wsunąć pod blat, by nie przeszkadzały podczas pracy.\nCiemne szafki wiszące, fornirowane drewnem wenge, wyglądają jak czekoladowe tafelki. Zestawiono je z jasnymi - z płyty MDF lakierowanej na wysoki połysk. Fot. Przemyslaw Andruk\nMała kuchnia w bloku - otwarta i nowoczesna\nWłaściciele mieszkania chcieli uzyskać wrażenie większej przestrzeni, dlatego zdecydowali się na kuchnię otwartą. W kuchni przeważa odcień białej czekolady. Ściany nad blatem z kompozytu zostały zabezpieczone taflą szkła lacobel w tym samym kolorze. Na podłodze ułożono płyty polerowanego gresu.\nCiemne szafki wiszące, fornirowane drewnem wenge, wyglądają jak czekoladowe tafelki. Zestawiono je z jasnymi - z płyty MDF lakierowanej na wysoki połysk. Owe błyszczące powierzchnie dodatkowo rozjaśniają i wnętrze kuchni i potęgują wrażenie większej przestrzeni.\nStolik śniadaniowy nie mógł być duży, bo przeszkadzałby w poruszaniu się po wąskim pomieszczeniu. Jest to zrobiony na zamówienie blat przymocowany wspornikami do ściany. Przy nim stoją stołki, które również zajmują mało miejsca - gdy nie są używane, nakłada się jeden na drugi. Kącik oświetla niewielki kinkiet zainstalowany nad stołem. fot. Arkadiusz Ścichocki\nMała kuchnia w bloku - aranżacja za niewielkie pieniądze\nO wystroju tej małej kuchni w bloku zdecydował nie tylko skromny metraż, ale i niewielki budżet. Stolik śniadaniowy nie mógł być duży, bo przeszkadzałby w poruszaniu się po wąskim pomieszczeniu. Jest to zrobiony na zamówienie blat przymocowany wspornikami do ściany. Przy nim stoją stołki, które również zajmują mało miejsca - gdy nie są używane, nakłada się jeden na drugi. Kącik oświetla niewielki kinkiet zainstalowany nad stołem.\nKinkiet nad oknem bardzo przydaje się wieczorem - oświetla miejsce pracy przy zlewozmywaku. W dzień dopływ naturalnego światła można teraz precyzyjnie regulować żaluzjami - wybrano model z lakierowanymi na biało listewkami, które nie dominują we wnętrzu. Zasłony nie zdałyby tu egzaminu - przeszkadzałyby w czynnościach wykonywanych w tej części kuchni; moczyłaby je też pryskająca ze zlewu woda. Relingi zamocowane na ścianie przy oknie to doskonałe miejsce na naczynia i akcesoria najczęściej używane w pracach kuchennych.


Ochraniacz Na Łóżeczko Warkocz Biały (1455/Lul) - La Pokoik\n» OCHRANIACZ NA ŁÓŻECZKO warkocz biały\nOchraniacz Na Łóżeczko Warkocz Biały\nKod produktu: 1455/LUL\nPleciony ochraniacz do łóżeczka typu warkocz, uszyty z najwyżej jakości weluru bawełnianego w kolorze białym.\nTego typu ochraniacz jest świetną alternatywą dla tradycyjnego ochraniacz mocowanego do szczebelków łóżeczka. Stanowi też piękną dekorację.\nMoże być wykorzystywany nie tylko jako ochraniacz w łóżeczku. Możemy zabrać go ze sobą do dużego łóżka i położyć przy ścianie aby zabezpieczyć maluszka prze uderzeniem czy dotykaniem zimnej ściany. Dodatkowo kiedy dziecko wyrośnie już z małego łóżeczka, warkocz świetnie sprawdzi się jako osłonka barierki w łóżeczku średniaka.\nUszyty jest z wysokiej jakości weluru bawełnianego. Tkaniny niezwykle miękkiej, puszystej i przyjemnej w dotyku. Duża zawartość bawełny sprawia, że jest ona bardzo dobrze tolerowana przez najmłodsze dzieci. Welur bawełniany jest świetną alternatywą dla innych, poliestrowych tkanin tego typu.\nWypełniony jest antyalergiczną kulką silikonową wysokiej jakości, która nawet mimo wielu prań nie ulega odkształceniu.\nDo wyboru kilka długości ochraniacza: 100 cm, 120 cm, 140 cm, 160 cm, 180 cm, 200 cm, 220 cm,\n240 cm i 300 cm. +/- 5 cm.\nJeżeli interesuje Cię inny wymiar prosimy o kontakt mailowy.\nWysokość warkocza 15 cm.\nJeżeli interesuje Was inne kolorystyka prosimy o kontakt mailowy. Wyślemy dostępne kolory weluru, z których możemy uszyć ochraniacz.\nOchraniacz można prać w temperaturze 30/40 stopni wirować i delikatnie prasować. Prasujemy z wyczuciem, aby nie przypalić tkaniny wierzchniej.


Sebastian Szymański: 20 milionów siedziało w głowie - Sport WP SportoweFakty\nGetty Images / Epsilon / Na zdjęciu od lewej: Douglas Santos i Sebastian Szymański\nKrzysztof Gieszczyk 23 Stycznia 2020, 09:27\nByły pomocnik Legii, Sebastian Szymański, zaryzykował i postawił na transfer do ligi rosyjskiej. Piłkarz jest zadowolony z podjętej decyzji i po cichu liczy na wyjazd na Euro 2020.\nPod koniec maja 2019 roku media obiegła informacja o transferze Sebastiana Szymańskiego (więcej TUTAJ). Piłkarz Legii Warszawa przeszedł do Dynama Moskwa, a cena za piłkarza wyniesie łącznie z bonusami około 7 mln euro. Zawodnik zdołał jeszcze w zeszłym roku zadebiutować w meczu kadry przeciwko Austrii w eliminacjach do Euro 2020.\nPiłkarz dobrze radzi sobie w lidze rosyjskiej. Pytany w rozmowie z TVP Sport, przyznał że nie żałuje przenosin na wschód. Negatywne opinie o tamtejszej lidze nie znalazły potwierdzenia w rzeczywistości. - Na początku uśmiechałem się słysząc takie dyskusje. Polacy nie znają zbyt dobrze ligi rosyjskiej. Jeśli ktoś nie wgłębi się w takie rozgrywki, nie może wiedzieć, jaka jest ich specyfika. Nie jestem graczem ubogim technicznie i trudno było przeczuwać, że zaginę w Rosji - powiedział Szymański.\nPoczątkowo wydawało się, że - jak inni młodzi polscy piłkarze - trafi do Włoch. Szymański wraz ze swoim menedżerem podjął inną decyzję i jej nie żałuje. - Wydaje mi się, że trafiłem do odpowiedniego klubu i mogę regularnie występować. Wielu kolegów wyglądających w poprzednim sezonie Ekstraklasy lepiej ode mnie, wybrało opcję przenosin do Włoch i trudno im się odnaleźć - ocenił dla TVP Sport.\nKiedy miał odchodzić z Legii, mówiło się o ogromnych kwotach, jakie warszawski klub może zarobić. - Myślę, że tak. Kiedyś pojawiła się łatka pod hasłem "Szymański może być wart 20 milionów euro". Każdy chciał, bym odszedł z Legii za jak najwyższe pieniądze. Często było tak, że gracze zmieniali drużyny, płacono za nich wielkie kwoty, a potem przepadali. Wydaje mi się, że najlepszą opcją jest zmieniać drużyny na lepsze i robić regularne postępy. Wtedy wartość zawodnika wzrasta równomiernie. Taka cenowa otoczka nieco siedziała w głowie - ocenił Szymański.\nPieniądze z transferu pomogły "spiąć" budżet, choć piłkarz nie czuje, że uratował Legię. - Wszystko dobrze się potoczyło - ocenił Szymański. Piłkarz przyznał, że swoimi dobrymi występami może przybliżyć się do gry w kadrze, a udział w mistrzostwach Europy jest jego marzeniem.\nKamaWROC 23-01 12:35 Zgłoś\nWygląda na to, że to rekord ligii jeżeli chodzi o sprzedaż z ekstraklasy, choć w Legii zapowiadają iż niejaki Karbownik sprzeda się za parę milionów więcej.Zobaczymy, czas pokaże.\nKiedyś Lech a dziś Legia jest liderem pod tym względem.Zobaczymy czy tylko nie osłabi to klubu z Warszawy, czy dobrze ulokuja pieniądze. Patrząc dodatkowo, że sprzedają teraz napastnika bodajże za 5 czy 6 mln z bonusami.


(wybierz) obwód kołnierzyka - 41 cm / wzrost - 176 cm obwód kołnierzyka - 42 cm / wzrost - 176 cm obwód kołnierzyka - 42 cm / wzrost - 188 cm obwód kołnierzyka - 43 cm / wzrost - 188 cm obwód kołnierzyka - 44 cm / wzrost - 188 cm obwód kołnierzyka - 45 cm / wzrost - 188 cm\nOcena: 3.91091 (Ilość ocen: 6)\nRobocza koszula flanelowa - niebieska:\nSpodnie robocze ogrodniczki w kolorze niebieskim dla wymagających. Charakteryzują się dużą wytrzymałością na rozdzieranie i ścieranie. Posiadają nowoczesny i profesjonalny design (kontrastowe wstawki). Ogrodniczki robocze wykonana są z materiału o niskiej kurczliwości i wysokiej trwałości kolorów.\nFlanela bardzo dobrej jakości,koloryt ładny i dużo rozmiarów do wyboru;błyskawiczna przesyłka - same plusy\nocena celujaca pod kazdym wzgledem\nbardzo ładna z dobrej flaneli polecam\nProdukt spełnia moje oczekiwania - gorąco polecam


Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego/Tadeusz Rejten - Wikiźródła, wolna biblioteka\nPamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego/Tadeusz Rejten\n< Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego\n←Ożenienie się moje Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego\nTadeusz Rejten • Henryk Rzewuski Klasztor człuchowski→\nHenryk Rzewuski Klasztor człuchowski→\nŚmieją się z nas, starych, że my radzi zawsze mówić o dawnych czasach i o dawnych ludziach. Ale kiedy bo i czasy, i ludzie byli lepsi niż teraz! Wielkie sądy Boże... Pan Bóg Sodomie był gotów odpuścić, gdyby się w niej przynajmniej dziesięciu sprawiedliwych znalazło; czyż już i tak małej liczby u nas nie było, aby ojczyznę ocalić? Na to nigdy nie pozwolę. Widać, że nasz upadek tylko chwilowy, że to jest zawieszenie bytu, ale nie zagładzenie, omdlenie, a nie śmierć; po czym życie silniejsze i świetniejsze wrócić się koniecznie musi, jako ziarno w ziemię rzucone przegniwa i zamiera, aby ożywić potem dziesięć razy na sób obfitszy plon. Nędza i ucisk częstokroć bywały zwiastunami wielkich pomyślności. Dlatego ludzie mądrzy w naukach boskich, których zgłębić nie można, jeno przez wielką niewinność serca, w wielkiej są obawie, kiedy wszystko im się wiedzie; jęczą, że tak powiem, pod niezmordowaną pomyślnością i radzi, kiedy jaki frasunek niespodziany cokolwiek przerwie im pasmo snute przeznaczeniem ciągle przyjaznym. Takim był JW. Rejten, podkomorzy nowogródzki, którego w młodości mojej często miałem szczęście oglądać, chodząc do szkół ze wszystkimi jego synami, oprócz pana Michała, co się wychowywał w Nieświeżu z księciem Karolem Radziwiłłem, hetmanowiczem wielkim litewskim. JW. podkomorzy był urzędnik, jakich i dawniej nawet mało było mu podobnych; bo i rozum nadzwyczajny, i sprawiedliwość ledwo nie wyrównywająca tej, jakiej wzór nam zostawili święci sędziowie ludu Bożego. A pobożność i wiara, że gdyby nie jego pokora, umarłych by wskrzeszał! On to był szczególnym dobrodziejem ojców jezuitów w Nowogródku, a tameczny ubogi klasztor dominikański jego szczodrotą został jednym z bogatych na Litwie. Bywało, co miesiąc sprowadza zakonników do Gruszówki, by z nimi rekolekcje odprawiać, i wtedy dyscypliną się chłoszcze jakby jaki winowajca; nie tylko on, ale i cała czeladź. "Mój chleb jecie -prawi -pokutujcie więc ze mną." Strach w całym dworze, kiedy się jaki dominikanin lub jezuita pokaże! A żaden sługa go nie opuścił: starzeli się i umierali u niego, a byli przywiązani, że w ogień za niego by wskoczyli, chociaż był groźny, że nie tylko oni, ale i dzieci, i żona nawet czuj duch byli przed nim. Nadzwyczajne było jego szczęście. Z rodziców już bogaty; majątek ciągle wzrastał, a zdawało się, że o niego nie dbał. Ani się spyta, co się na jego poletkach dzieje, dyspozytory, jak chcą, rządzą, a on mawiał: "U mnie Pan Jezus gospodarz, a Najświętsza Panna gospodyni" - i na nich się zdawał tak dalece, że miał dobra Berezdów w województwie połockim, niedaleko Wielkich Łuk, do których przez całe życie swoje raz tylko zawitał i parę tygodni przesiedział; a przecie kiedy je objął po ojcu, sześć folwarków tam było, a tyle ich przykupił, że zostawił dzieciom piętnaście. Miał on po nim jeszcze Gruszówkę, w której mieszkał, i trzysta chat w Mozyrskiem z własnego nabycia, i Rubieżewicze miał w dożywociu od księżnej kanclerzyny Radziwiłłowej, która za jego dobrymi radami miliony ocaliła, a nie znał zabiegów, o nic nie prosił i nad własnymi interesami się nie troszczył. Na zaszczyty równie był obojętny. Dwa razy był deputatem, raz posłem, potem sędzią ziemskim, na koniec na najpierwszy urząd województwa wyniesiony, a na żadnym z tych sejmików się nie znajdował. Każdy laudum i przywilej szukały go w Gruszówce, a nie on ich w Nowogródku ani w Warszawie. Frasował się nieraz, że mu tak ciągła pomyślność się nie przerywa. Razu jednego zgorzał nm magazyn wódczany, w którym kilkoletni zapas był złożony. Nic z niego nie wyratowano, na trzydzieści tysięcy przeszło poniósł szkody, cały dom był w smutku, on jeden wesół. "Przecie aby raz się nie powiodło - wyrzekł - sobiem rad, bo Pan Bóg pamięta o mnie." A to był jakby żarcik Opatrzności, bo doby nie minęło, aż odbiera przywilej na starostwo krzyczowskie w Mścisławskiem, co na rok więcej przynosiło niż to, co dopiero utracił, z czego prócz niego wszyscy się w domu weselili. To mu upadło jak kamień z nieba, bo ani się starał o to, ani stosunków nawet nie miał u dworu. A w pożyciu domowym jaki szczęśliwy. Żona to był anioł w ludzkim ciele: tak cnotliwa i piękna; syny kawalerowie wzięci, że każdy ojciec ich mu zazdrościł; a córek było trzy: piękne panny, co wyglądały jak młodsze siostry matki. Za życia powydawał ich za potomków pierwszych domów naszego województwa. Jedne wziął pan Paweł Jeśman, chorąży słonimski, którego przodek był wojewodą smoleńskim; drugą wydał za pana Kazimierza Haraburdy, starosty wiladymowskiego, którego ród w całej Litwie nad sobą nie ma starożytniejszego; a trzecia poszła za pana Joachima Rdułtowskiego, kasztelanica nowogródzkiego, co po śmierci teścia został podkomorzym naszym. - A do tego taki był zdrów, że już mu było niedaleko ośmiudziesiąt lat, a lekarstwa nie znał. To kiedy zapadł na słabość, która go przez cztery lata do łóżka przykuła, a na koniec życia pozbawiła, był okryty ranami i wielkie boleści cierpiał (jako lekarze mówili, bo po nim tego domyśleć się nie można było, tak mężnie wszystko znosił), wszyscy płakali, a on był weselszy niż kiedykolwiek i powtarzał: "Oto mi teraz dobrze, że Bóg przecie do żywego mnie dotknął. Dopiero zaczynam dobrze tuszyć o przyszłym moim losie, kiedy mnie tu boli; dawniej sam siebie, teraz mój Pan łaskaw mnie chłoszcze." Toteż Pan Bóg, jako zapewnię duszę jego zabrał do chwały swojej i na ziemi pamięć jego pobłogosławił, między tylu godnymi dziećmi dawszy mu Tadeusza, jednego z największych mężów naszej ojczyzny.\nGdyby najznakomitsza cnota ludzka mogła przeważyć wyroki Najwyższego, pan Tadeusz jeden ojczyznę by ocalił. A jakkolwiek pozornie biorąc rzeczy, jemu się nie powiodło, co jest niezawodnym, to, [że] pokąd ostatniego Polaka serce bić będzie, pamięć jego nie zaginie. On to nas postawił w tym stopniu, że ani Grekom Arystydesów, ani Rzymianom Katonów zazdrościć nie mamy powodu. A my szczególnie, Nowogródzanie, cieszmy się naszym ziemianinem, którego imię naród konający kazał złotymi literami napisać w miejscu obrad swoich prawodawców. Starzec, puszczę wodze nadziei, wszak mówią, że przed śmiercią czasem duch wieszczy ogarnia: nasi wnukowie doczekają się, że w Nowogródku Rejten ze spiżu posąg otrzyma. Rocznicę jego zgonu urząd miejscowy, rycerstwo i naród święcić będą. Co wiara ma najświętszego w swoich obrządkach, co rozsądek narodu może wynaleźć najokazalszego w wyświadczeniu ogólnych uczuciów, złączą się, by uwieczniać pamięć naszego bohatera. Ubogich kilka panien, wyposażonych szczodrotą publiczną, corocznie u nóg tego posągu zawierać będą szluby z żołnierzami, co już swe lata odbywszy, na wysłużonym kawałku ziemi osiędą. Matki, synkom swoim pokazując jego rysy, będą im tłomaczyć, jakim sposobem w narodach wolnych zapory grobowe się zwyciężają. Nieraz pomimowolna pycha rozszerza piersi moje, że pierwiastki mojego żywota z nim przepędziłem, że od jednych mistrzów z nim nauki brałem, że obok niego na ławach szkolnych siadywałem, żem podzielał jego zabawy. Jest jakaś dziwna potęga cnoty. W szkołach panu Tadeuszowi wszyscyśmy nad sobą wyższość przyznawali, lubo do nauk był dość tępym, a w zabawach najczęściej zamyślony, a nawet ponury; nie miał tej giętkości towarzyskiej, innym niezbędnej dla otrzymania popularności. Jeżeli jaki obywatel nawiedzający ojców jezuitów o dawnych rzeczach polskich mówił, pan Tadeusz wszelkie zabawy nasze opuszczał i w głębokim milczeniu przysłuchiwał się tym opowiadaniom, i już nic z zadumania rozerwać go nie mogło. Że klasztor był fundacji Jana Karola Chodkiewicza, jego obraz w kościele wisiał, to on, bywało, jak oczy w niego wlepi, to aż się śmieją koledzy, a profesor musi go dobrze potrząść, nim się opamięta, że w kościele na ołtarz, a nie na co innego patrząc trzeba. A czy tylko obraz mu takie roztargnienia dawał? Na korytarzu klasztornym wisiała mapa Polskiej, to idąc na zabawę jak na nią okiem rzuci, stanie przy niej jak wryty i w nią się wpatruje tak zamyślony, że już nic koło siebie nie słyszy, choć studenci wrzeszczą, że ledwo umarłego by nie zbudzili; i nieraz rekreacja się skończy, a jego przy mapie zastają, jak go zostawili. Ojcowie jezuici długo usiłowali, by jego oduczyć od tego ustawicznego zamyślania się, ale przekonawszy się, że to było na próżno, zostawili go, ile że w postępkach swoich był bardzo łagodny i pokorny dla zwierzchności szkolnej. Chociaż jezuici dość surowymi byli w prowadzeniu młodzieży, kilka lat minęło, a pan Tadeusz ani razu nie był sztrofowany. Raz tylko był karany, i silnie, z następnego powodu: między konwiktorami był już w czwartej klasie pan Władysław Oskierko, kasztelanie nowogródzki, którego ojca gdy rodziła ostatnia z domu Gosiewskich, znaczną swoją ojcowiznę Oskierkom wniosła. Był to chłopiec wielkiej roztropności i dziwnych postępów w naukach. Otóż na majowej rekreacji zaczęto mówić o hetmanię Gosiewskim, o jego sławie i zasługach. Jeden z uczniów odezwał się, że zrobiwszy akces do konfederacji tyszowieckiej od tej pory zmazał plamę swojego związku ze Szwedami. Kasztelanie i w tym względzie bronił swojego przodka, a pan Tadeusz, co temu dyskursowi się przysłuchiwał, przerwał swoje milczenie mówiąc: "Panie Władysławie, wstydź się bronić złej sprawy, chociaż swego nad-dziada. Hetman późniejszymi zasługami zmazał swoją zdradę, to mu przyznaję; ale pokąd trzymał z najezdnikami, któż śmie przeczyć, że był zdrajcą ojczyzny?" Pan Władysław dowodził, że uleganie okolicznościom nie jest zdradą i że człowiek widząc, że siebie zgubi, a ojczyzny nie zbawi - sama roztropność każe w układy wchodzić z nieprzyjacielem, aby się zachować ojczyźnie na czas sposobniejszy. Na to pan Tadeusz tak się oburzył, że porwawszy kamień, cisnął nim na kasztelanica głowę, że aż krwią się oblał. Wielki się z tego zrobił rozruch w całym klasztorze Postępek pana Tadeusza tym gwałtowniejszym widzieli. że kasztelanie z łagodnością się tłomaczył. Sam rektor oćwiczył pana Tadeusza - który ani jednej łzy nie puścił -a potem kazał mu klęcząc przepraszać skrzywdzonego kolegi. Ale pan Tadeusz powiedział: "Com zrobił, tego nie żałuję, i nie przeproszę, choćby mnie zabić miano; a każdego uderzę, co mnie powie, że godzi się w zmowy wchodzić z najezdnikami ojczyzny." Kilkakrotnie był bity, a nic go przemóc nie mogło. Jak się uparł, stał jak opoka nieporuszony. Przestał go bić ksiądz rektor, by mu zdrowia nie nadwątlił, ale go do kozy zaparł, skąd tylko na naukę wychodził, chcąc go tym sposobem zmusić do upokorzenia siebie. Cztery tygodnie wytrzymał wszystko w statecznym wytrwaniu, aż JW. Oskierko, kasztelan nowogródzki, przyjechawszy do szkoły a o wszystkim dowiedziawszy się, sam go wyprosił.- A gdy mu go przedstawili, zaczął go całować mówiąc: "Niech ci Bóg nie pamięta, żeś mi chłopca taką blizną obznaczył; ale szczęśliwa matka, co ciebie na świat wydała. Nie masz czego przepraszać mojego syna, ale proszę ciebie, bądź mu odtąd przyjacielem, jako nim jestem twojego ojca." Dopiero się zmiękczył pan Tadeusz i rzucił się w objęcia kasztelanica, przyrzekając mu przyjaźń, którą mu odtąd dochował.\nW szkołach księża jezuici byli zaprowadzili różne zabawy, stosowne do obyczajów polskich, i one nam wielce smakowały - między innymi potykanie się na palcaty. Za klasztorem było miejsce obszerne, a na każdej połowie przy końcu przestrzeni była mogiłka usypana, którą nazywano taborem. Szkoła na dwie części się dzieliła, jako dwa wojska z sobą potykające się. Cała wygrana była, aby opanować tabor, przeciwny; i zażarcie biliśmy się, aby swojego obronić, a nieprzyjacielski zdobyć. Zwyczajnie dzielono się na Polaków i Moskalów, a losy ciągnione stanowiły, do których każdy z nas miał należeć. To pan Tadeusz, co był jeden z najtęższych w palcaty i niemiłosiernie w tych niby bojach częstował na niego nacierających, ile razy mu wypadało być Moskalem, choć od najsłabszych bić się dawał, że aż mu guze występowały. Kiedyśmy podziwiali, że guzy, bywało, nosi od takich, co ledwo palcat w ręku trzymać umieją, on, co słynie z siły i wprawy: "Cóż chcecie - odpowiadał - kiedy ja i żartem znieść nie mogę, aby Polaków Moskale bili. Ile razy ja, niby Moskal, a buchańca oberwę, zdaje mi się, że ojczyzna coś wskórała, a ta myśl tak mnie jakoś opanuje, że bronić się nie umiem." Bywały częste zatargi między studentami a przekupkami i Żydami i o to tak gęste skargi do profesorów, że rady sobie dać nie umieli, mając około tysiąca chłopców do szkół chodzących. Jezuici wpadli na myśl szczęśliwą, której uskutecznienie wyrobili u JW. Jabłonowskiego, wojewody wówczas nowogródzkiego, o to, aby był sąd szkolny przez studentów spomiędzy siebie wybranych, co by wszelkie ich sprawy z mieszczanami sądził bez odwołania. Jak to rozporządzenie przyszło do skutku, z początku lękały się przekupki być w sprawach swoich na dyskrecji studentów, ale wkrótce błogosławiły tej ustawie, bo większej sprawiedliwości pod słońcem znaleźć by nie mogły. Popołudnia czwartkowe były przeznaczone na sądy, składające się z prezydenta, czterech sędziów, dwóch pisarzy i regenta. Studenci indukowali sprawy, a nawet żalącej się strome sąd dodawał obrońcę, studenta. Wszystko tak szło porządnie jakby w grodzie; a tym sposobem młodzież wprawiała się do znajomości prawa i do mówienia w publiczności. Co roku sejmikowaliśmy dla wyboru urzędników, ale jakeśmy raz wybrali prezydentem pana Tadeusza, nie przestał nim być aż do wyjścia swojego ze szkół. Raz nawet przekryskował księcia Radziwiłła, marszałkowicza nadwornego, co potem był koniuszym litewskim, lubo za nim sami księża jezuici forsowali. To pan Tadeusz, bywało, aż mu książki z rąk wydzierają profesorowie, tak się prawa uczy, aby do niego dekreta swoje stosował. Razu jednego brat jego, pan Józef, przez swawolę jakiejś przekupce garnki porozbijał, i o to się sprawa, wytoczyła. Pan Tadeusz wstał, a przekupka tyle ufała w jego sprawiedliwość, że się upierała, aby koniecznie sądził, ale on tego nie przyjął mówiąc: "To nie idzie o ufność, ale żeby robić, jak prawo każe, a prawo nie pozwala, aby powinny powinnego sądził. Wolę prawa pilnować niż się cieszyć chlubą, że w sądzeniu na rodzonego brata nie oglądałem się." A że jak co wyrzekł, od tego i przed hakami by nie odstąpił, więc taki się usunął.\nJak w szkołach był zapalonym Polakiem, tak z nich wyszedłszy gorliwym był obywatelem; i można powiedzieć, że nie tylko każda myśl jego, ale nawet każde tchnienie było dla ojczyzny. On to będąc jeszcze towarzyszem w chorągwi księcia Karola Radziwiłła, mając ledwo lat dwadzieścia, miał chętkę do stanu małżeńskiego, ale prędko tego zaniechał. Była mu wpadła w oko panna Jewłaszewska, wojszczanka wołkowyska, co potem wyszła za pana Prota Chmary, marszałka oszmiańskiego. Panna urodziwa, z domu karmazynowego, bo przed stoma laty jej przodek był wojewodą brzeskim, a jako jedynaczka, krocie były w nadziei. Otóż poznawszy ją w domu jej ciotki, W. cześnikowej Bemowiczowej, z którą i dom Rejtenów był w swojactwie, zaczął się jej nieco zalecać (czemu jego matka była rada, bo już ojciec nie żył) i ze szwagrem swoim, panem chorążycem Jeśmanem, pojechał do domu W. Wojskiego, niby dla oddania mu atencji, ale w istocie, aby lepiej poznać pannę, nim Pan Bóg i ściślejsze związki przeznaczy. Ale tam przyjechawszy obaczył w bawialnym pokoju wiszący konterfekt Piotra Wielkiego: to go tak zniechęciło, iż zaraz od swojego zamiaru odstąpił. Co się potem pan chorążyc nie namęczył, aby go zwrócić do dawnego przedsięwzięcia. Wszystko było na próżno.\n- Piotr - mówił - to był największy nasz wróg. On to nieboszczyka króla wciągnął w wojnę ze Szwedami, przyrzekł mu Inflanty, które są nasze wedle praw boskich i ludzkich, a potem, jak wylazł z kłopotu, nie tylko że nie dotrzymał słowa, ale jeszcze z jego łaski zwinięto nasze wojsko, to wojsko, postrach bisurmanów, a które pod Wiedniem całe chrześcijaństwo z ostatniej wydźwignęło toni. Wolę całe życie być kawalerem niż brać żonę z takiego domu, gdzie pamięć nieprzyjaciela Polskiej jest w poważaniu, że aż obraz jego zdobi pokój, w którym rodaków przyjmują.\nSą rozmaite losy, których Opatrzność szafuje: jego było męczeństwo za ojczyznę; jakoż w istocie on tylko wtedy się cieszył, kiedy za nią cierpiał, i tyle rozumiał swoje przeznaczenie, że zawsze był skwapliwym poświęcać siebie dla niej. Kiedy po śmierci Augusta III Moskwa bez żadnego hamulca rozprzestrzeniała gwałty po Polsce, upoważniona poniekąd ku temu przez kilku obywatelów zwiedzionych, którym się zdało, że bezprawiem można ojczyznę pokrzepić i że najezdnik, przez nich sprowadzony, będzie w ich ręku ślepym narzędziem ich może zamiarów zbawiennych - książę Karol Radziwiłł, nie zapuszczając tak daleko swojej wyobrażalności, ale pamiętny senatorskiej przysięgi, jako wojewoda wileński, porozsyłał wici powołujące do pospolitego ruszenia obywatelów, by się z nim łączyli w obronie praw zdeptanych, aby oswobodzić grunt ojczysty, skalany najezdniczym przechodem. Pan Tadeusz, wówczas towarzysz, pierwszy zrozumiał, jakie są obowiązki żołnierza i ziemianina, i zaczął naglić kolegów, aby się nie wahali w powinności swojej. Dowódca chorągwi, człowiek poczciwy, ale podeszły w wieku, ojciec dzieciom i lękliwy, przekładał mu, że w tych rzeczach pierwsi, co zaczynają, na siebie odpowiedzialność ściągają, że bezpieczniej doczekać się jakiejś siły, do której by się przyłączyć można, niż się na oślep wyrywać, że jakkolwiek zapał jest szlachetny, roztropność ma swoje prawidła, którymi gardzić się nie godzi. Ta przeklęta roztropność jeszcze wtenczas odurzała flakowate umysły. Ale pan Tadeusz odpowiedział mu: "Co mnie waćpan rozumowania naprzeciw powinności stawisz! Bądź co bądź, róbmy to, co nam prawo i sumienie każe, a spuśćmy się na Tego, co nas nie będzie pytać, czy my majątki lub zdrowie ocalili, ale czy my naszej powinności dopełnili. Silni, zwycięstwem zbawim ojczyznę; stali, cierpieniem za nią wysłużym ją u Boga." I pomimo oporu porucznika chorągiew całą przekonał i ze Słucka przyprowadził ją do Nieświeża.\nZostawszy regimentarzem nowogródzkim, wszędzie w potyczkach i niezachwianą wytrwałość, i nieustraszone męstwo okazał. Pod Klockiem, widząc leżącego pod koniem pana Aleksandra Odyńca, rannego, który pod nim służył, a poznawszy jego nadzwyczajną zdatność, wiemy swojemu powołaniu, z siebie za niego zrobił ofiarę: swojego konia mu podał i tym go ocalił, a sam siebie oddał w niewolą, w której dwa lata przebył, istny męczennik, i z niej nie wyszedł, aż kiedy Moskwa, wszelki opór przygniótłszy, utwierdziła na tronie Stanisława. Po rozwiązaniu się konfederacji nieświeskiej wszystkim do czasu dano pokój, przywdziane barwę umiarkowania; skrupiło się tylko na księciu Karolu Radziwille, którego odsądzono od urzędów i majątku i który jeden tułać się musiał, nie mając innych przychodów, tylko sumy, które z krwawej pracy przyjaciele z Litwy mu dosyłali. Jak to u nas zwykle, po wybuchnięciu wielkiego zapału następuje obojętność dla rzeczy publicznych, okraszona niby pobożną maksymą, że trzeba się zgodzić z wolą Pana Boga, a więc czuć przestać - zaczęto oswajać się z narzuconym rządem i sobą tylko się zajmywać. Ale pan Tadeusz był z małej liczby tych, co ani chwili nie stracili pamięci obelg Rzeczypospolitej. Od wszystkiego się uchylił, wymówił się od ofiarowanego mu imieniem króla stołka w Radzie Nieustającej ani się nawet na sejmikach nie chciał znajdywać. Siedział w Gruszówce, z początku obcował z nawiedzającymi, ale ta wesołość, którą oni chcieli rozerwać jego ponurość, zniechęciła go, iż potem rzadko kiedy samotność swoją przerywał, i to chyba, aby się nie omijać z prawidłami gościnności. Powtarzał tylko braciom: "Ja mam się weselić, kiedy nasz wódz na wygnaniu?" I to wyrzekłszy, od nichże samych stronił. Ale nie miał to być jeszcze kres jego zawodu. Moskwa, co więcej jeszcze pragnęła naszej czci niż naszych dzierżaw, niedługo zasypiała. Już była zhańbiła część narodu, trzeba jej było jeszcze ohydzić to, co u nas było najślachetniejsze, trzeba było pasmem nieprawości uwikłać najcnotliwszych mężów. Ułudziwszy ich obietnicami zwodniczymi, przywabiła ich, aby podnieśli konfederacją dla zrzucenia z tronu tego Stanisława, którego z wzgardą całego narodu przemocnie była usadowiła. Tak się podniosła konfederacja radomska, której marszałkiem chciała mieć nawet tegoż tułającego się księcia Radziwiłła, ciągle przez nią dotąd prześladowanego za nieugięte przywiązanie do swobód ojczystych i nieubłaganą ku niej nienawiść. Zdjęto z niego banicją, wrócono mu nieprawnie odjęte urzęda, zrobiono go naczelnikiem, że tak powiem, narodu. Nawet nad wojskiem moskiewskim poruczono mu dowództwo. Konfederacja zamieniła się w sejm, wszystko na siebie brało postać, jakoby głos sumienia dał się słyszeć zastarzałym naszym wrogom, jakoby dla nas sprawiedliwymi być chcieli. Komu dziś tajno, na czym się skończyły te nadzieje? Trzech senatorów i poseł na Sybir porwani oświecili świat, jakie są zasady rządu moskiewskiego, jak tam rozumieją prawa narodów i czym jest w istocie pozorne ukształcenie tego państwa. Ale ta obelga obudziła otrętwiały naród, jakby z jakiego letargu. W wielu województwach chwycono się oręża; konfederacja barska się podniosła.\nPan Tadeusz natenczas znajdywał się w Berezdowie, gdzie mógł się oddać samotności więcej niż w Gruszówce. Tam jedyna jego rozrywka było polowanie w niebotycznych puszczach. Ale ledwo wieść go doszła o usiłowaniach narodu, chciał być z liczby pierwszych powstańców. Zawiązawszy stosunki z sąsiadami, ożywiwszy w nich tlejącą miłość ojczyzny, usiłował w lasach białoruskich zaprowadzić wojnę zażartą. Ale nie mógł przelać siły swojego ducha między tamecznymi mieszkańcami. Większa ich część sprzyjała wprawdzie sprawie publicznej, aleby rada widziała rzeczy pewniejsze, a byli i tacy, co taki Moskwie sprzyjali. Dość że na siłę kilkaset ludzi uzbroił, i to po wielkiej części z jego dóbr. A co się tyczy obywatelów, choć było tego cokolwiek, co dało mu słowo, a nawet przyłączyło się do niego - na wstępie jak jednemu z nich Moskale wieś z dworem zapalili, wnet ostygła miłość ojczyzny, że ledwo kilkudziesiąt szlachty przy nim zostało. Trzymał się on jednak w puszczy, ale jak Moskale puścili na niego obławę swoich jegrów, a znaleźli się tacy, co im drogę pokazali, aby tą usługą dobrze się wystawić przed carową i tym zatrzeć pamięć pierwszych dowodów niechęci, trudna była sprawa dla pana Tadeusza. A jednak robił, co mógł: ze łzami błagał swoich, aby się bronili do upadłego, a nie hańbili imienia polskiego. Mówił im:\n- W lesie jeden za dziesięciu stanie; abo oni wiedzą ilość naszych?\n- Ale, nie wiedzą? - odpowiadali mu obywatele z nim będący. - My, to prawda, że nie wiemy, wiele ich jest, ale oni co do jednego policzyć nas mogą; abo ten i ten ich już nie nauczyli na pamięć?\nA pan Tadeusz, zmęczony, jakby się żywymi gadzinami nakarmił:\n- Pozwólcie, niech ja ich policzę; może ich tylko garść, dla postrachu, a wy na oślep się trwożycie. Nie rozpierzchajcie się tylko, pokąd się nie dowiem.\nI na nikogo nie spuszczając się, że był zręczny, liziwem na ogromną sosnę wlazł, jakby siabr jaki, i jak potem nam nieraz powtarzał, w samej rzeczy nie było tego tyle, aby im się nie oprzeć; ale tameczna plugawa szlachta, jak on przestał im bechtać nad uszami o powinności, rozpierzchła się, że tylko gajowi doczekali się, że przynajmniej widzieli Moskalów, ale i ci przed nimi w nogi, widząc siebie opuszczonych. Tak Moskale w lesie, a pan Tadeusz na sośnie. Szczęście, że jego nie spostrzegli, boby go jak głuszca byli położyli. To on dopiero późną nocą z sosny zlazł, a do Berezdowa nie było mu czego iść, bo tam już byli goście, co mu dom zrabowali do szczętu, a potem zapalili: magazyny, stodoły, wszystkie zabudowania, co jeszcze za nieboszczyka przez dwadzieścia lat może się stawiały, w jednej godzinie w popiół się zamieniły. Pan Tadeusz, jak mógł, do Gruszówki się przedarł, jak zwierz błądząc po lasach, i Pan Bóg, co go do większych rzeczy gotował, nie dopuścił mu wpaść w ręce Moskalów, bo oni niezawodnie byliby go zamęczyli. - To w Gruszówce dokazał, że kilkuset Kozaków swoim kosztem uzbroił, a najwięcej z dworskich, bo każdy nowogródzki szlachcic, co mógł, mu swoich ludzi oddawał, i z swoim dawnym [towarzyszem] Aleksandrem Odyńcem wystąpił w pole. Znajdywał się on w nieszczęśliwej stołowickiej potyczce, gdzie hetmana Ogińskiego rozbito przez zdradę pana Giełguda. Tam kartacz zgruchotał głowę Odyńcowi, że pan Tadeusz jego mózgiem obryzgany został. Ta śmierć była mu krzyżem do dźwigania, bo w niej upatrywał wielką klęskę dla kraju - i nie bez słuszności. I czy to w jednej bitwie walczył aż do końca! Nareszcie rozwiązała się konfederacja barska: zbrodnia i przemoc jeszcze raz zgniotły niewinność i prawość.\nZbierał się sejm, ale już było wiadomo, że się gotował przez niego okropny, a w dziejach naszych niesłychany zamach na ojczyznę. Pan Tadeusz, co nigdy o żaden urząd nie prosił i unikał nawet dotąd sejmików, podał się na posła, aby na ostatnim szańcu prawa bronić sławy narodu. Polski Fawoniusz, Michał Korsak, został kolegą tego polskiego Katona. Zbierają się zatwardziałe lub przelękłe prawodawcę w Warszawie. O dniu najhaniebniejszy, a razem najchlubniejszy dla Polski, w którym nasze nowogródzkie poselstwo usłyszało głos znieważonej i konającej ojczyzny! Wszystkie ulice miasta zalegli uzbrojeni Moskale: harmaty wystawiono naprzeciw izby poselskiej, lonty zapalone grożą śmiercią każdemu, co jeszcze ostatki sumienia nie przydusił; zniewieściały monarcha idących do sali posłów ze łzami błaga, aby daremnym oporem nie gubili ojczyzny i siebie. Zbierają się posłowie: jedni jakimś dzikim uśmiechem chcą pokryć wewnętrzne pomieszanie, drudzy, zalani łzami, zdradzają i poczciwe uczucia, i słabość duszy; kilku tylko, z obliczem wypogodzonym, okazują, że wszystko oprócz Boga poświęcą, że za progami izby zostawili, co tylko do żywota przywiązać ich mogło, i że są przygotowani do wszelkiej walki i ofiary. Haniebnej pamięci kanclerz ogłasza propozycją królewską, aby zawiązać sejm pod konfederacją, i zaprasza Ponińskiego na marszałka.\n- Nie ma sejmu! - powtarzają wierne męczennik!.\nPoniński, zapisawszy akt, solwował sesją na dzień pojutrzejszy, a posłowie się porozchodzili, oprócz wiernych tych sześciu, którzy się zostali dla zaniesienia manifestu. Tam trzy doby siedzieli zamknięci o głodzie, a potem nareszcie osłabionych wypuszczono. Nie było ofiar, którymi by ich nie kuszono, aby od manifestu odstąpili, a zrobili akces do konfederacji. Rejtenowi laskę mniejszą litewską i starostwo borysowskie, Korsakowi i Bohuszewiczowi kasztelanie i intratne królewszczyzny ofiarowano; toż innych trzech wiernych posłów kuszono. Niecnota Poniński śmiał z nim o tym mówić i mógł znieść jego oblicze.\nStraszono ich odsądzeniem od czci i konfiskatą majątków; ale ci mężowie milczeniem pełnym pogardy odpowiedzieli. Wywieziono ich na koniec za miasto, a pan Gurowski, któremu zlecono było ich wywieźć do pierwszej poczty, dodając szyderstwo do innych pocisków, tam im powiedział:\nPan Tadeusz osiadł w Gruszówce, ale to pasowanie się ciągłe a świeżo odbyte, to zranienie na j drażliwszych uczuciów znacznie mu zdrowie osłabiło; tym więcej że w czasie tej rozbójniczej sesji jeden z tych potworów, wydzierając mu laskę, silnie pięścią w ciemię go ugodził. Zawrót głowy częsty przy innych boleściach cierpiał, a w ciągłych zadumaniach nocy bezsenne przepędzał, jednak śladu nie było nadwątlenia umysłu. Ale jak doszła do niego wieść o pierwszym podziale ojczyzny za zezwoleniem jednomyślnym skonfederowanych stanów, tego ciosu wytrzymać nie mógł - i rozum jego rozbił się. przywalony sromotą publiczną. Nikomu do siebie przystępu nie dawał, każdego nazywając zdrajcą i nikczemnikiem, że nie biegnie do Warszawy ojczyzny ratować. Gdy dał się słyszeć, że sławy narodu swojego przeżyć nie chce, zaczęli bracia mieć go w pilnej straży. Całe obywatelstwo nowogródzkie biegło do Gruszówki oglądać swojego nieśmiertelnego posła na łożu boleści, z umysłem nadwerężonym w usługach ojczyzny, a pogrążonego w ostatniej rozpaczy. Ale nie dał się widzieć, mówiąc:\n- Ja ich nie znam. Obywatele nowogródzcy są w Warszawie, oni zdrajców ojczyzny myślą rozsiekać, a nie z chorym gawędzić.\nKiedy ośmieliłem się go nawiedzić, gdy mnie jemu oznajmiono, przypomniał mnie sobie:\n- Seweryn Soplica to kolega szkolny i wojskowy; a dobrze, niech wnijdzie.\nUprzejmie mnie powitał i z początku spokojnie rozmawiał, ale zamyśliwszy się, zaczął z ruska przebąkiwać:\n- A co, panie Sewerynie, nie winszujesz mi szczęścia, żem postąpił na Moskala? Tak, Berezdów w guberni białoruskiej, ja już carowej poddany. Proszę mnie mojego zaszczytu nie odejmywać: mnie sejm oddał. Jestem mu wdzięczny, bo tam Ponińskich nie ma.\nI zaczął drzeć na sobie wszystko i porywać się, że gdyby słudzy nie przytrzymali, na mnie by się rzucił. Ze łzami go pożegnałem. Matka jego, JW. podkomorzyna, z wielkiego żalu opuściła była Gruszówkę i aż w Mozyrskie się przeniosła nie mogąc znieść cierpień syna. Jakoż wkrótce skończył swoją pielgrzymkę na tym padole płaczu. Przez okno obaczył wysiadającego z powozu generała moskiewskiego, który stał w Nowogródku, a przyjechał rewizytę oddać panu Michałowi, natenczas gospodarzowi Gruszówki. Pan Tadeusz chciał koniecznie iść na pokoje i odgrażał się na generała, ale ludzie go nie puścili i jego zamknęli. Wtenczas wpadł w jakieś zapamiętanie i szybę u okna rozbiwszy, szkłem uraził sobie jelita. Dwa dni po tym przypadku życie Panu Bogu oddał. Mówię: Panu Bogu, bo w kilka godzin przed skonaniem zupełna przytomność mu wróciła i najprzykładniej gotował się na śmierć, której tyle razy nieustraszony szukał. Panu Michałowi różne jakoby przepowiednie o dalszych naszych losach robił, których nie chciał ten szanowny jego brat przed ludźmi odkrywać, mówiąc:\n- Nie chcę was zasmucać, bo co ma być dobrego, tak dalekie, że żaden z nas się [nie] doczeka, a bieda na karku siedzi.\nTo były jego ostatnie słowa.\nTę stronę ostatnio edytowano 1 lis 2007, 21:21.


Cywilni pracownicy wojska zapowiadają protest w Warszawie - RMF24.pl\nCywilni pracownicy wojska zapowiadają protest w Warszawie\nPiątek, 1 maja 2009 (16:30)\nPracownikom cywilnym wojska prawo zabrania strajkować, a czują się „nabici w butelkę”, bo w tym roku mieli dostać po 200 złotych do pensji. Zaplanowano środki na podwyżki i one są ujęte w ustawie budżetowej. Minister obrony narodowej jednostajnie zadecydował, że pracownicy nie dostaną obiecanych 208 złotych, a tylko 3,9 proc., tj. około 50 zł netto - powiedział reporterowi RMF FM Zenon Jagiełło, szef NSZZ Pracowników Wojska.\nJagiełło dodał, że cywilni pracownicy to najsłabiej zarabiająca grupa w wojsku. Ich zarobki wynoszą przeważnie 1200-1300 złotych. Tym czasem resort obrony na swojej stronie internetowej podaje, że ich pensje są znacznie wyższe. Posłuchaj relacji reportera RMF FM Marek Smółka:\nJak zaznaczył Jagiełło, w sobotę w prasie ma się ukazać list otwarty adresowany do premiera Donalda Tuska.\nTagi:MON, Warszawa, pracownicy cywilni, wojsko\nNewsZbrojeniówka dostanie w tym roku mniej pieniędzy od MON-u