Porady / Eksploatacja Autor: PRO 2003-08-13 00:00\nOlej silnikowy w kolorowych butelkach widzimy najczęściej na sklepowych półkach. Jego wymianę radzimy oddać w ręce specjalistów. Jednak, jeśli chcemy zaoszczędzić warto zapoznać się z danymi, jakie powinien spełniać olej.\nDo najczęstszych grzechów należy użytkowanie nieprawidłowego specyfiku,\nzbyt rzadkie kontrolowanie poziomu oleju oraz jego wymiana, a także błędna\nocena stanu oleju. Niestety, każde takie niedopatrzenie grozi bardzo poważną\nawarią pojazdu łącznie z zatarciem silnika.\nCZYTAJ TAKŻEJaki olej do auta?\nOlej silnikowy pełni kilka niezwykle istotnych funkcji. Podstawową jest\nsmarowanie metalowych części silnika (np. tłoków), zmniejsza ich tarcie,\ndzięki czemu mogą pracować bez uszkodzeń. Nie należy jednak zapominać,\nże olej ma za zadanie także chłodzić silnik. W trakcie pracy silnika wytwarzają\nsię w nim bardzo wysokie temperatury. Poruszające się elementy rozgrzewają\nniepożądanego w nadmiarze ciepła.\nOd wyboru właściwego oleju zależeć będzie żywotność całej jednostki\nnapędowej, a także sprawność jej działania. Podstawowym kryterium doboru\noleju powinny być zalecenia podane przez producenta auta w jego instrukcji\nużytkowania. Bezwzględnie należy trzymać się przeznaczenia produktu podanego\nprzez producenta oleju - do silników benzynowych nigdy nie wlewamy oleju\nprzeznaczonego do jednostek wysokoprężnych. Oleje silnikowe posiadają także\nklasyfikację jakości. Oznaczenia są literowe i rozpoczynają się od A, a\nkończą na L. Im "wyższa" litera tym lepszy olej. Lepkość oleju oznaczana\njest dwoma liczbami przedzielonymi literą W (np.10W40). Pierwsza wartość\ndotyczy właściwości oleju w niskich temperaturach (w zimie), a druga o\nwysokich temperaturach - im wyższa liczba, tym w wyższych temperaturach\nolej zachowuje swoje optymalne właściwości.\nponiżej - 50\nSpecyfikacja literą - S oznacza olej do silników benzynowych, litera\nC to silniki wysokoprężne.\nWskazówki dotyczące wymiany oleju silnikowe podaje zwykle instrukcja\nkilometrów. Przy starszych pojazdach podobnej wymiany należy dokonać mniej\nwięcej po 10 km przebiegu. Dane te należy traktować jedynie orientacyjnie,\nterenie wymiany oleju należy dokonywać częściej. Podobnie sprawa wygląda\njeżeli jeździmy z dużą prędkością na dalekie dystanse.\nOleje syntetyczne i półsyntetyczne zdobywają coraz większą popularność\nwypierając powoli produkty mineralne. "Syntetyki" chwalone są za wysoką\nodporność, wysoką temperaturę spalania, długą "żywotność" Zanim jednak\nkupimy produkt najnowszej generacji weźmy pod uwagę dwa czynniki - zalecenia\nproducenta i wiek auta. Oleje syntetyczne nie nadają się bowiem do każdego\nsilnika. W jednostkach napędowych starego typu nie spełnią one swojej roli,\na mogą nawet zaszkodzić. Oleje takie bowiem posiadają silne właściwości\nczyszczące i mogą "wypłukać" w starym silniku osady i nagar i tym samym\nrozszczelnić cały układ napędowy. Prowadzić to może do spadku mocy, głośniejszej\npracy silnika, a nawet jego zatarcia.\nPojawienie się świecącej na czerwono lampki ostrzegawczej o zbyt niskim\nciśnieniu oleju. Wówczas należy się czym prędzej zatrzymać. Oznacza ona\nzwykle, że zapomnieliśmy o uzupełnieniu oleju silnikowego lub że mamy do\nczynienia z poważniejszą awarią.\nNależy natychmiast wyłączyć silnik i sprawdzić poziom oleju. Jeśli jest\nzbyt mało - dolać. Dopiero później kontynuować podróż. Jeżeli jednak poziom\noleju nie budzi zastrzeżeń, nastąpiła przypuszczalnie awaria. Zapalenie\nsię lampki oznacza problemy z ciśnieniem oleju i nie musi być to spowodowane\nWymianę oleju silnikowego najlepiej powierzyć specjalistom. Często wraz\nz olejem wymienia się także filtr, którego założenie wymaga często sporych\nczynność ta zostanie wykonana prawidłowo. Odpada nam też problem utylizacji\njak sie sprawdza stan oleju w silniku, jaki olej do silnika na lpg, jaki olej silnikowy do gazu, olej silnikowy, olej syntetyczny, olej syntetyczny czy mineralny, oleje silnikowe, rodzaje olejów silnikowych, specyfikacja olejów silnikowych, specyfikacja oleju Komentarze\nszczepionki to rak\nsyntetyki nie dobre bo sy f z slinika nie rozpuszcza sie wnich powodujac gromadzenie sie mikro opilkow w silniku, lepsze sa naturalne oleje gdyz brudy rozpuszczaja sie w oleju ktory nastepnie jest filtrowany w filtrze i wraca czysciutki do obiegu,\nsyntetyki to kolejna wielka sciema jak samo ewolucja z malpy do czlowieka czy ze szczepionki to zdrowie a wogule dla anglojezycznych ciekawa strona o powodach wojn faszystow amerykanskich w iraq i w krotce w pakistanie i sudanie etc\npanie szczepionka oil synetycz. jest olejem chemicznym , chemia zawsze wygra z naturą . Więc syntek powoduje rozpuszczanie nagaru!\na nagar powstaje z zużycia silnika , złego ustawienia , lub oleju mineralnego przepracowanego. olej min. przepracować można w 500 kilometrów jeżeli wleje się tam gdzie się nie zaleca . na rynku można kupić szereg olejów min. za niewielkie pieniądze , ale trzeba pamiętać o specyfikacjach api acea . grupa54\nNo ładnie jak mamy wymieniać olej co 10 km to olej wyjdzie drożej niż benzyna, tak jest według autora.\nCytuje: "Przy starszych pojazdach podobnej wymiany należy dokonać mniej więcej po 10 km przebiegu"\nHonda Jaguar Skoda Chrysler Alfa Romeo Lamborghini Mitsubishi Innocenti 10 najnowszych motofaktów»


Już po weselu, i to włąśnie wesela tyczy sie tytuł wpisu. Moja córeczka tuż po obiedzie stwierdziła, że nie ma ochoty już dłużej się bawić, więc zanim na dobre rozkręciła sie impreza my już byłśmy w domu. I nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Przynajmniej z prasowniem sie uporałam w końcu :). Kilka dni przed weselem uświadomiłam sobie, że moje dzieciątko nie ma żadnego bolerka do sukienki. Mimo, że pogoda dopisywała to jednak do zimnego kościoła coś by sie przydało. I tak powstało bolerko z resztek włoczki z mojej sukienki ściegiem w tzw różyczki. I właśnie tego zdjęcia nie mam. Obiecujue jak tylko naprawie aparat to je tu umieszcze lub gdy sie tylko okaże żę któremuś z fotografów udało się jednak udukomentować fakt posiadanie przez Małgosię takiegoż bolerka.\nA teraz coś nad czy od dawna pracowałam mój sweterek. Zdjecie wykonane na modelce z powodu wyjazdu na wakacje i braku manekina. Musze sie tu rownież wytłumaczyć że drugi rękaw jest już skonczony tylko brakuje ochoty zeby go przyszyc a babcia, ktora zawsze mi zszywala moje prace akurat nie ma czasu, wiec przyjdzie mi troche poczekac zanim go założe. A tak wyglada:\npozdrawiam wszystkich zagladajacych do mnie i mimo ze juz pogoda nie dopisuje to nadal wakacyjnie.\n16:59, moniczka855d , haft krzyżykowy\nMąż juz w morzu i jakoś nic nie cieszy, nawet skończony haft. Jak tytuł wpisu wskazuje jest to pamiątka ślubna. A co to będzie za wesele jak sama mam iść?! Pierwsze słowa po przebudzeniu Małgosi to "nie ma tatuniu". I jak tu nie " łapać doła"? Ciągle wyszukuje sobie to nowe zajęcia żeby nie myśleć.\nAle dość o codzienności wróćmy do haftu. Wyszywałam na pozłacanej kanwie dwoma nitkami muliny. Sam nie oprawiony haft niezbyt mi sie podobał ale ramka zrobiła swoje. Sama ramka ma wymiary 30 na 40 cm a nie mierzyłam ile sam haft. Prezentuje się następująco:\n21:40, moniczka855d , haft krzyżykowy\nna szybko wpis i mała robótka. Robione są jeszcze zakładka, pamiątka ślubna, sweter i nauka na szydełku idzie do przodu. Niestety wyjazd męża zbliża sie dużytmi krokami więc chęci robótkowe odpowiednio maleją. Zdjęcie metryczki jest tylko jedno i to juz w ramce ( wynik poproszenia o zrobienie zdjęcia mojego męża odpowiedz na zażalenia brzmiała " a po co ci więcej ?!")\n09:25, moniczka855d , haft krzyżykowy


Afazja po udarze mózgu – poważne zaburzenie mowy | Posiłki w chorobie\nStrona główna Neurologia Afazja po udarze mózgu\nUdar mózgu dotyka każdego roku ok. 90 tys. Polaków i jest główną przyczyną niepełnosprawności u osób dorosłych. Często powoduje powikłania, do których należą m.in. zaburzenia połykania, trudności w poruszaniu się, a także afazja – zaburzenia funkcji językowych. Dzięki szybkiemu wdrożeniu efektywnego leczenia oraz rehabilitacji poudarowej pacjent może w znaczącym stopniu odzyskać utracone umiejętności. W przypadku osób z afazją kluczowym elementem rehabilitacji są ćwiczenia logopedyczne, które pomagają w odzyskiwaniu funkcji mowy po udarze mózgu.\nAfazja po udarze mózgu - rehabilitacja\nĆwiczenia logopedyczne po udarze mózgu\nCzy afazja po udarze mózgu mija?\nPodczas udaru mózgu dochodzi do uszkodzenia komórek mózgowych. Przyczyna zależy od rodzaj udaru i może mieć dwojaki charakter. W udarze niedokrwiennym, który dotyczy ok. 80% przypadków, przyczyną uszkodzeń jest niedokrwienie – zaburzony przepływ krwi w obrębie naczyń mózgowych prowadzący do niedotlenienia komórek nerwowych w następstwie czego obumierają. Udar krwotoczny, zwany inaczej wylewem, to uszkodzenie komórek nerwowych na skutek krwotoku w obrębie mózgu oraz towarzyszącego mu wzrostu ciśnienia śródczaszkowego.\nW zależności od tego, które obszary mózgu ulegną uszkodzeniu funkcje/umiejętności, za które ten obszar odpowiada ulegną degradacji. Dlatego naruszenie struktur odpowiedzialnych za funkcje językowe może objawiać się zaburzeniami zdolności językowych dotyczącymi zarówno tworzenia wypowiedzi, jak również ich rozumienia, czyli afazją.\nUdar mózgu jest najczęstszą przyczyną afazji. Znacznie częściej dotyczy ona pacjentów po udarze niedokrwiennym niż krwotocznym, a także osób starszych. Afazja występuje u ok. 15-42% pacjentów w ostrej fazie udaru oraz nawet u połowy pacjentów w fazie przewlekłej.\nW literaturze można znaleźć wiele różnych klasyfikacji afazji opisujących odmienne jej rodzaje. Poniżej najczęstsze z nich.\nAfazja ruchowa (motoryczna, afazja Broca) – całkowita lub częściowa utrata możliwości wypowiadania się, ale z zachowaniem rozumienia mowy. Wypowiadanie słów sprawia pacjentowi trudność i wymaga wysiłku. Chory często je zniekształca lub powtarza, popełnia błędy gramatyczne i ma trudności z budowaniem złożonych zdań. Może wystąpić u niego także zanik umiejętności czytania (aleksja) i pisania (agrafia). Często afazji ruchowej towarzyszy apraksja języka i ust, czyli utrata możliwości wykonywania precyzyjnych ruchów np. odpowiedniego układania ust do wyraźnego wypowiadania słów czy gwizdania.\nAfazja czuciowa (sensoryczna, recepcyjna, afazja Wernickiego) – całkowity lub częściowy brak zdolności rozumienia oraz tworzenia treści językowych. Chory zna słowa i prawidłowo je wypowiada – często mówi płynnie, jednak nie układa ich w logiczne zdania zrozumiałe dla innych oraz siebie. Pacjent może nie zdawać sobie sprawy z własnych zaburzeń. Mogą występować u niego także trudności z czytaniem i pisaniem.\nAfazja mieszana (globalna, całkowita) – połączenie afazji ruchowej i czuciowej.\nAfazja amnestyczna – trudność w nazywaniu przedmiotów (anomia). Chory wie, do czego służy dany przedmiot i potrafi się nim posługiwać, ale nie jest w stanie podać jego nazwy.\nAfazja przewodzeniowa – względnie rzadka postać tej grupy zaburzeń. Chory mówi płynnie, a jego wypowiedzi, szczególnie spontaniczne, są w większości zrozumiałe. Wyraźnym problemem staje się powtarzanie usłyszanych lub przeczytanych zdań.\nZaburzenia mowy mogą mieć także podłoże mechaniczne. Dyzartria to częściowa (anartria – całkowita) utrata zdolności mówienia spowodowana zaburzeniem funkcjonowania aparatu mowy. Przyczyną mogą być m.in. uszkodzenia na poziomie kory mózgowej, struktur podkorowych, pnia mózgu móżdżku, rdzenia kręgowego, a także uszkodzenie nerwów czaszkowych lub połączeń nerwowo-mięśniowych.\nPierwszym krokiem postępowania w przypadki afazji poudarowej jest rozpoznanie, z jakim rodzajem zaburzeń mamy do czynienia oraz jaki jest ich zakres. Należy obserwować pacjenta oraz podejmować próby porozumienia się z nim zarówno werbalnie (słownie), jaki i pozawerbalnie np. poprzez kontakt wzrokowy czy dotyk. Warto postawić się w sytuacji osoby po udarze – nagła utrata możliwości komunikowania się z otoczeniem jest bardzo trudnym doświadczeniem. Chory może odczuwać wahania nastrojów oraz stany depresyjne. Trzeba okazać mu odpowiednie wsparcie, zapewnić poczucie bezpieczeństwa oraz przygotować do terapii. Ważną decyzją w ustalaniu celów terapii jest przyjęcie strategii nastawionej na odbudowę uszkodzonej funkcji lub jej kompensację; na przykład u chorego z globalną afazją całą energię można skupić na ćwiczeniach językowych albo na nauczaniu alternatywnych sposobów komunikacji. Decyzja o podjęciu terapii odbudowującej lub kompensacyjnej powinna wynikać z analizy wielu czynników, między innymi okresu od zachorowania, wielkości uszkodzenia mózgowego, stopnia utraty funkcji.\nTerapię afazji powinien prowadzić wykwalifikowany specjalista – neurologopeda lub neuropsycholog, najlepiej we współpracy z innymi specjalistami – fizjoterapeutą oraz psychologiem, aby zapewnić choremu kompleksową opiekę dostosowaną do jego potrzeb i możliwości. Prowadzący rehabilitację osób po udarze z ruchowymi zaburzeniami czynności mowy (dyzartrie) neurologopeda powinien przeprowadzić również ocenę i terapię dysfagii. Wcześnie rozpoczęta rehabilitacja daje szanse na przywrócenie sprawności w jak największym stopniu. Istotna jest także systematyczność ćwiczeń i stopniowanie poziomu trudności.\nWażne jest również zaangażowanie samego pacjenta. Powinien brać aktywny udział w poszczególnych etapach, być informowany o każdych, nawet najmniejszych postępach i motywowany do dalszej pracy. W proces rehabilitacji warto zaangażować również rodzinę chorego. Bliscy powinni nauczyć się, jak rozmawiać z osobą z afazją, aby wspierać ją podczas rehabilitacji, a także być świadomi, jakich efektów terapii można się spodziewać, aby nie wymagać od chorego więcej niż jest w stanie osiągnąć.\nPrzebieg rehabilitacji zaburzeń funkcji językowych zależy przede wszystkim od ich rodzaju. W pierwszych dniach po udarze mózgu zadaniem terapeuty jest nawiązanie kontaktu z pacjentem – pozawerbalnego (wzrokowego, emocjonalnego, poprzez dotyk i gesty) lub werbalnego, jeżeli jest możliwy, aby poznać jego możliwości komunikacji. W kolejnych miesiącach ćwiczenia skupiają się na próbach przywrócenia funkcji mózgu. Mają one na celu pobudzenie neuroplastyczności mózgu (plastyczności kompensacyjnej), czyli zdolności tworzących go komórek nerwowych do tworzenia sieci nowych połączeń, które przejmują funkcje pełnione przez uszkodzone obszary mózgu Pozwala to na stopniowe odzyskiwanie utraconych zdolności.\nPacjentów z afazją ruchową zachęca się do spontanicznych wypowiedzi zadając proste pytania, na które chory zna odpowiedź. Dobrym ćwiczeniem jest zachęcanie rehabilitowanej osoby do wymienienia kolejnych dni tygodnia lub policzenie do 10. Dzięki powtarzaniu pacjent uczy się wypowiadać pojedyncze głoski, następnie słowa, a kolejno całe zdania.\nW przypadku afazji czuciowej, rehabilitację zaczyna się od zahamowania słowotoku pacjenta i ukierunkowanie go na słuchanie wypowiedzi innych. Chory uczy się znaczenia słów i zdań poprzez wykonywanie nieskomplikowanych polecań często wspomaganych gestykulacją.\nPrzywracanie sprawności to proces długotrwały, może trwać kilka miesięcy, a czasem kilka lat. Nie zawsze udaje się osiągnąć upragniony efekt. Wówczas rehabilitacji poudarowa obejmuje kształtowanie mechanizmów kompensacyjnych – np. naukę innych sposobów komunikacji. Ważne jest, aby chory rozpoczął rehabilitację jeszcze w trakcie pobytu w szpitalu i kontynuował ją po powrocie do domu.\nNa długość trwania zaburzeń afatycznych wpływa wiele czynników. Efektywność rehabilitacji zależy od rodzaju zaburzeń, lokalizacji udaru i rozległości zmian naczyniowych, a także czasu, w jakim pacjent otrzymał pierwszą pomoc medyczną. Nie bez znaczenia jest także wiek pacjenta oraz jego dotychczasowa kondycja zdrowotna. Celem rehabilitacji poudarowej jest przywrócenie choremu jak największej sprawności.\nPomimo, że nie zawsze udaje się w pełni przywrócić utracone zdolności, to dzięki systematycznym ćwiczeniom można w znacznym stopniu je poprawić lub wypracować mechanizmy zastępcze (kompensacyjne), co istotnie wpływa na jakość życia osób po udarze mózgu.


Koszula Emily olive stripes Polly\n» Koszula Emily olive stripes\nKoszula Emily olive stripes\nNasza nowa koszula Emily.\nModel z delikatną stójką i szerokimi długimi rękawami. Uszyta z żakardowej wiskozy o pięknej strukturze z wytłoczonymi oliwkowymi paseczkami. Uwagę zwracają czarno-złote, ozdobne guziki. Dopracowana w każdym szczególe.\nIdealna na co dzień do jeansów, świetnie wygląda też do eleganckich spodni na wieczór.\nBluzka uszyta w Polsce. Materiał wyprodukowany w Grecji.\nKoszula Emily XS/S M/L\ndługość 60 cm 64 cm\nobwód w biuście 108 cm 116 cm\ndługość rękawa 42 cm 44 cm\nKod produktu: 14_BK_3357


Dirk Hohndel: Dlaczego Qt jest lepsze od GTK? | OSWorld.pl\nHome Newsy Dirk Hohndel: Dlaczego Qt jest lepsze od GTK?\nprzez Michał Olber - 15 stycznia 2014, 20:08\nOllbi 15 stycznia 2014 at 20:11\nDirk Hohndel: Dlaczego Qt jest lepsze od GTK? | OSWorld.pl http://t.co/oHIlwXLLfs via @OSWorldpl\nKonrad Kania 15 stycznia 2014 at 20:18\nJedyną wadą Qt jest to że z jakiś powodów producenci przeglądarek dużo częściej wybierają GTK.\nMichał Olber 15 stycznia 2014 at 20:30\nQba 15 stycznia 2014 at 20:49\nUwaga zaraz się zacznie: 3…2….1\nrobski 15 stycznia 2014 at 22:15\nMinęła godzina i nie zaczęło się… Przegrałeś.\nKonrad Kania 15 stycznia 2014 at 21:16\no_O 15 stycznia 2014 at 22:18\nOd dawna mówiłem, że społeczność GTK- i Gnome to banda chamów zapatrzonych w siebie i zamkniętych na współpracę. Miło, że ktoś wreszcie oficjalnie i publicznie to potwierdził.\nA technicznie GTK- też jest bublem i nie dorasta do pięt Qt.\nanon 15 stycznia 2014 at 22:31\nJak ty w ogóle dajesz radę uruchomić nvidia-settings?\nsprae 16 stycznia 2014 at 01:35\nOdprawia egzorcyzmy przed uruchomieniem.\nd'on 16 stycznia 2014 at 14:23\nGusła chyba będą lepszym określeniem ;)\no_O 18 stycznia 2014 at 10:36\nZwyczajnie: alt+f2 ‚nvi’ tab enter\nUżywam wielu programów na GTK-, choćby samego Gimpa.\nTo nie twórcy aplikacji piszący w GTK- czy same te aplikacje są problemem. Owszem, aplikacje takie są gorsze, wolniejsze, słabiej integrują się z systemem, szczególnie jak nie używasz Gnome, nie potrafią nawet poprawnie się zestylować jak w tle nie chodzi mułowaty gniotowy rejestr w postaci gconfd tym bardziej udowadniający przywiązanie GTK- do środowiska Gnome. Ale poza tym najczęściej spełniają swoje zadanie.\nTo GTK- jest problemem autorów takich aplikacji. Bo używają wypaczonego błędu zamiast właściwego narzędzia. Na szczęście wszyscy przenoszą się coraz częściej na Qt i to jest bardzo dobry trend.\nWreszcie przestała działać obłudna propaganda Gnome o zamkniętości Qt, anty-społecznościowości i tym podobne bzdury. Okazało się, że rozwój Qt jest bardziej otwarty, nastawiony na społeczność, Qt chce integrować się z każdym środowiskiem i być przenośne. Propaganda Gnome się skończyła i przygniotły ich fakty.\nA przede wszystkim Qt działa. A GTK- jest oparte na błędnych założeniach dodających sztucznie obiektowość do języka nieprzewidującego jej użycia, GTK- 2 jest przestarzałe, a GTK- 3 bardzo niedopracowane.\nmarcinsud 18 stycznia 2014 at 20:17\nSzczególnie tą szybkość Qt widać na windows, a już szczególnie na przykładzie transmission. Dawno nie widziałem tak wolno rysującego się interfejsu i to nie jest odosobniony przypadek. Aplikacje KDE na windows też „działają” wolno\ngość 16 stycznia 2014 at 01:11\nQt ma bardzo duża zaletę: Jest wyjątkowo łatwo portatywne. W wielu przypadkach ten sam lub niewiele zmieniony kod programu kompiluje się na Linuksie, Windowsie czy np. Haiku i działa. Problemy zaczynają się z interfejsem – gdy np. wymuszamy położenie kontrolek a nie stosujemy gridów, to może nam się GUI z lekka rozjechać na jakimś systemowym stylu. Jeżeli przy uruchamianiu nie ustawiamy atrybutów komponentów przez pomiar używanych czcionek to na stylach klasycznych w Linuksie kładziemy taką aplikację niemal zupełnie (mam na myśli style Motifo-podobne). To jest jednak do rozwiązania narzędziami samego Qt.\nNatomiast dużym problemem jest dostępny build na Windowsy, który jest kompletnie niewydarzony. Nie każdy ma 4TB dyski na przebudowę Qt ze źródeł. To, że ktoś zapłacił za Windowsy nie znaczy również, że ma płacić np. hostingowi, bo 40MB na DLLki dołączane do wydalin kompilatora to jest za dużo. I nie są to biblioteki Qt, tylko jakieś ?icu*?. Podobno można to załatwić przebudowując Qt ze źródeł, przy czym w Windowsach postępowanie zgodnie z większością procedur przebudowania powoduje zapchanie dowolnie dużego dysku.\nRozwój Qt powinien skupić się jeszcze na optymalizacji wydajnościowej buildów na różne systemy, bo aktualnie to troszkę leży, szczególnie jeżeli chodzi o procesor. Nie każdy ma 8 rdzeni, niech to będzie użyteczne również na subnotebookach.\nPrzeszedłem na Qt w pisaniu małych programów w GUI dlatego, że jest łatwiej (choć to, co odwala Creator przy półautomatycznej edycji GUI jest kilka lat przed Delphi 1.0) i szybciej można przekompilować projekt między systemami.\nmarketingowiec 16 stycznia 2014 at 05:21\nno całkiem z sensem kolega prawi… przy qt5 sporo się ogarnie ale fakt z mswin jest słabo może to kwestia dostępności wersji komercyjnej? w każdym razie pyciak i qt to bardzo ciekawe technologie i rozwinięte narzędzia\no_O 18 stycznia 2014 at 10:50\nJeśli piszesz interfejs bez użycia menadżerów układu i sam pozycjonujesz widgety, to mam nadzieję, że potem tylko ty używasz tej aplikacji. Inaczej szczerze współczuję użytkownikom, szczególnie, że skoro tak spartoliłeś UI, to jak bardzo mogłeś skopać logikę? Czyżby przyzwyczajenia z GTK-, gdzie layouty ledwo działały?\nTo wina windowsa, że nie dostarcza podstawowych bibliotek. Pisz do microsoftu. .net waży kilka GB, jak chcesz dać komuś aplikację w nim napisaną pod XP, gdzie nie ma go domyślnie, to zobacz ile zależności musisz dołączyć. Podobnie źle jest z Javą. GTK- też swoje waży choć to już bardziej poziom Qt. A ty marudzisz coś na temat 40MB? Przy czym zapewne twojej aplikacji wystarczy wybrać z tego 10-15MB.\nPoza tym nie używam windows do budowania Qt, bo dużo lepiej od całego systemu microsoftu sprawdza się cross-kompilacja na windows pod Linuksem.\ngość 18 stycznia 2014 at 12:59\nLayouty niestety są często przeceniane, właśnie czcionki trzeba mierzyć samemu, sprawdzać tekst i dostosowywać komponenty UI/rozmiar czcionki podczas tworzenia, bo w niektórych kompozycjach (MOTIF-podbne) zacznie się wszystko rozłazić! Tekst wyłażący z przycisków to tam norma. Mam nawet gdzieś takie VM do „testu wytrzymałościowego” GUI aplikacji w Qt, Okienka są skonfigurowane jak połączenie Motifa z TWMem.\nCzasami jak piszę to musi to wyglądać jak WS_FTP ’95, gdzie wszytko było pisane czcionką typu mono.\nLinux również nie dostarcza podstawowych bibliotek, szczególnie jeżeli chodzi o interfejsy obrazowania. Bo system nie może dostarczać wszystkich bibliotek. Od tego są repozytoria (Linux), serwer ze źródłami (BSD) lub strony producenta (Windows).\nJeżeli zainstaluję 2 wersje .net, aplikacje mi chodzą. Jeżeli zainstaluję programy Qt, muszę mieć DLLki różnych wersji w zależności od kompilacji. To jest chyba jedyna przewaga .neta w codziennym użytkowaniu :).\nJeżeli chodzi o 40MB, już mówię co jest problemem: Core i GUI żrą jakieś 12-14MB, o ile pamiętam. Nie piszę dużych programów i w 80% wyrabiam się tym bibliotekami. Często z powodów problemów z hostingiem wsadzam te biblioteki do osobnego archiwum, ale ogólnie jest OK.\nQt 4.8 na tym kończy. Natomiast Qt 5 dodaje jeszcze jakieś biblioteki, są to pliki o nazwach zaczynających się na „icu”, i to doprawia resztę do tych 40MB.\nLam_Pos 17 stycznia 2014 at 12:15\nNie jest lepsze. Tylko oddajcie mi pełną funkcjonalność Gnome 2. ;)))\nPiszę z pozycji użytkownika.\nA inna rzecz to skłócenie środowisk, faktycznie można odnieść wrażenie jakby ktoś celowo w nich mieszał kijem jak w mrowisku.\ngość 17 stycznia 2014 at 16:44\nJest jeszcze jedna wkurzająca rzecz, w GTK chcieli to wprowadzić, ale się nie udało, w Qt nawet o tym nie myśleli, a naprawdę jest to rzecz moim zdaniem dziś obowiązkowa.\nPodam przykład z GIMPa i LibreOffice’a, ale dotyczy to niemal każdej aplikacji na Linuksie. Może z wyjątkiem FileZilla, ale oni to zrobili w sposób skrajnie „ręczny”.\nChodzi mi o okna dialogowe z pytaniami i ustawieniami. Jeżeli TabOrder (czyli kolejność przełączania się między kontrolkami tabulatorem) jest przemyślany, to już coś. Ale jeżeli mam okienko np. w GIMPie zmiany rozmiaru, czemu nie mogę potwierdzić wpisanych wartości Enterem? Więc jadę myszą z monitora, na któym mam obraz na monitor, na\nktórym mam wyświetlony „ustrój kontrolny” i szukam tego nieszczęsnego\n„Zastosuj”. W LibreOffice to samo tyczy się okienka z pytaniem o zapis pliku – nie mogę szybko wcisnąć „Y”, „T”, czy „N”, jest podłączony tylko Esc. Skróty w takich okienkach podobno jakieś są, ale nie można łatwo zapamiętać ich modyfikatorów, a tym bardziej użyć na szybko.\nTo miało sens, gdy X’y stosowało się do wizualizacji wyników na grafoskopie podczas, gdy shell z programem obliczeniowym działał na alfaskopie – pióro grafoskopu było „odrębnym światem”, a nadanie klawisza nie mogło rozwalić pięknych wyników. Teraz, gdy te dwa terminale są połączone w obudowie peceta, ten prosty problem spowalnia pracę.\nW GTK przewija się cały czas koncepcja unifikowanych okienek do stałych zadań, ale nigdy nie zostało to wprowadzone na szeroką skalę. Qt nie ma do tego wsparcia w ogóle, i trzeba je budować w postaci bibliotek własnych.\nmikolajs 17 stycznia 2014 at 18:45\nA co klawisze mają wspólnego z biblioteką, to twórca aplikacji podpina zdarzenie klawisza pod przycisk lub funkcję.\ngość 18 stycznia 2014 at 12:42\nPowinna być możliwość użycia ergonomicznych okienek od systemu – aplikacje Windowsowe mają dzięki temu zunifikowane skróty w okienkach. W Linuksie system tego nie da, ale mogą zająć się tym biblioteki zamiast wymuszać na użytkowniku pisanie własnych rozwiązań tylko po to, żeby okienko z przyciskami Tak/Nie działało z klawiaturą.\nmikolajs 18 stycznia 2014 at 15:09\n„przyciskami Tak/Nie działało”\nTakie proste okienka w Qt dostarcza QMessageBox i nie trzeba ich pisać, kod ich utworzenia jest prostym wywołaniem statycznej funkcji, chociaż można jak chcemy coś niestandardowego to utworzyć klasę i ustawić inaczej. Czy w GTK+ coś takiego istnieje nie wiem.\nW Qt podstawowe skróty są standardowe, ale nie jest ich tak dużo ponieważ piszesz na wiele platform więc sam musisz wybierać jakie klawisze skrótów będziesz stosował w zależności od docelowej platformy. Taka jest cena biblioteki wieloplatformowej.\ngość 18 stycznia 2014 at 18:03\nSkróty w QMessageBox są raczej kapryśne jeżeli chodzi o działanie przy różnych nie tyle systemach, co nawet środowiskach Linuksa. Prawdopodobnie właśnie z tego powodu, że jest to biblioteka wieloplatformowa, czyli „to powinien zrobić system”. Jak system robi pisałem wcześniej i naleciałość z czasów grafoskopów zaczyna hamować ergonomię aplikacji.


Marek Ziółkowski – Ebooki Epub, Mobi, PDF i Audiobooki mp3– Ibuk.pl\nWydawnictwo Naukowe PWN\t(2489)\nRidero IT Solution\t(2164)\nHarperCollins - Harlequin\t(1911)\nWydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego\t(1701)\nWydawnictwo e-bookowo\t(1478)\nPZWL Wydawnictwo Lekarskie\t(1369)\nPrószyński Media\t(1347)\nUniwersytet Warszawski\t(1125)\nCZARNA OWCA\t(553)\nWydawnictwo Akademickie Dialog\t(387)\nMT Biznes\t(239)\nSłowo/Obraz Terytoria\t(205)\nWielka Litera\t(203)\nNOIR SUR BLANC\t(171)\nBukowy Las\t(137)\nWydawnictwo Karakter S.C.\t(83)\nWydawnictwo Edipresse\t(40)\nNiegrzeczne książki\t(33)\ndo 25 zł (65544)\n26 - 50 zł (25257)\n51 - 100 zł (4199)\n101 - 200 zł (1594)\npowyżej 200 zł (142)\nZnaleziono: 87215 pozycji\nAutor: Kacen Callender\n26,16 zł31,90 zł\nFelix Love nigdy nie był zakochany, a ironią losu jest nazwisko, które nosi. Desperacko chce się dowiedzieć, jak to jest kochać, i nie rozumie, dlaczego innym przychodzi to tak łatwo, a jemu nie. I mimo że jest pewien swojej tożsamości,... więcej >\nAutor: Monika Magoska-Suchar\nWysłannik Boga... Czy raczej sam diabeł?Senne podbeskidzkie miasteczko. Mała, niechętna obcym społeczność. Wszyscy wiedzą wszystko o wszystkich. Najczęściej złe rzeczy. Niewielkie wydarzenie urasta do rangi sensacji, a przybycie nowego... więcej >\nPS Tęsknię za tobą. Postscriptum #2\nTo było takie oczywiste: początkująca aktorka, blondwłosa Melrose Claiborne, córeczka majętnych rodziców, musiała być rozkapryszoną, nieznośną lalą. Sutter Alcott wiedział to od pierwszej chwili, gdy ją zobaczył. Melly była... więcej >\nNiegrzeczne last minute\nAutor: Alek Rogoziński, Magdalena Witkiewicz, Paulina Klepacz, Gabriela Gargaś, Emilia Szelest, Ewelina Dobosz, Katarzyna Bester, Anna Langner, Paulina Jurga, Sonia Rosa\n23,32 zł29,90 zł\nSpontaniczne, zaskakujące, ekscytujące – jak najlepsze wakacje last minute!Opowiadania napisane przez autorów, którzy dobrze wiedzą, jak rozpalić wyobraźnię czytelników. Antologia wakacyjna to zbiór dziesięciu historii pozwalających... więcej >\nAutor: Jeff Guinn\n32,32 zł39,90 zł\nKim był Jim Jones? Genialnym manipulatorem, szalonym guru, fałszywym prorokiem. Diabłem w ludzkiej skórze, który pociągnął ludzi ze sobą wprost do piekła.W listopadzie 1978 roku w Jonestown – wiosce od zera zbudowanej i zasiedlonej przez... więcej >\nAutor: Celia Laskey\nChcieli żyć w strefie wolnej od LGBT, ale los spłatał im figla… Big Burr to miasteczko, gdzie wszyscy się znają - a przynajmniej tak im się wydaje. Kiedy jednak zdobywa niechlubny tytuł „najbardziej homofobicznej miejscowości w... więcej >\nPowieść zdobywcy Nagrody Bookera.Ponad 17 milionów sprzedanych egzemplarzy.Kultowa adaptacja filmowa w reżyserii Anga Lee.Szesnastoletni Hindus Piscine Molitor, nazywany Pi – który jest jednocześnie wyznawcą hinduizmu, chrześcijaninem i... więcej >\nNajgłośniejszy światowy debiut literacki ostatnich lat. Powieść o granicach miłości, która rozbudza emocje i zostaje w człowieku na zawsze. Młody Hugh Bain, zwany przez wszystkich Shuggiem, to samotny chłopiec, którego dzieciństwo... więcej >\nNowa powieść jednego z najpopularniejszych włoskich pisarzy, autora słynnego „Zaklinacza”, którego thrillery cenią m.in. Michael Connelly oraz Ken Follett.Ten sekret już zbyt długo pozostaje w ukryciu…Pietro Gerber jest psychologiem... więcej >\n31,59 zł35,90 zł\nPodczas zdjęć do serialu w parku Sokolniki żona scenarzysty znika bez śladu, a kierowca ekipy filmowej zostaje zamordowany. Jak się okazuje, mężczyzna miał skłonności do hazardu i narkotyków – wszystko wskazuje więc na porachunki... więcej >\n31,12 zł39,90 zł


Fundacja Siepomaga z siedzibą w Poznaniu, Pl. Władysława Andersa 3, 61-894 Poznań, wpisana do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej pod nr KRS 0000396361, której akta rejestrowe przechowywane są przez Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VIII Gospodarczy. NIP: 7831681710, REGON: 301929504. Siepomaga.pl to największy portal zbiórek charytatywnych w Polsce. Pomagacze przekazali już przeszło 1954 milionów złotych na zbiórki charytatywne. Dzięki portalowi Siepomaga.pl możesz zebrać pieniądze na leczenie chorej osoby, lub pomagać Potrzebującym wpłacając na zbiórki charytatywne. Siepomaga.pl - największa moc pomagania.


Polska Partia Narodowa - Ranking żydowskich gazet dla Polaków\nRanking żydowskich gazet dla Polaków\t | Drukuj |\nCzyli czym i jak robią ci wodę z mózgu\n- ogólnopolski dziennik społeczno-polityczny wydawany w Warszawie od 8 maja 1989 r. przez koncern mediowy Agora S.A.; redaktor naczelny Adam Michnik (od 8 maja 1989 r., choć, tu ciekawostka: efektem afery Rywina było wycofanie się Adama Michnika z bieżących prac nad „Gazetą”. Ogłoszono, że z powodów zdrowotnych nie będzie kierował dziennikiem, ale do dziś figuruje – ponad 10 lat po aferze – jako redaktor naczelny). Przez wielu obserwatorów uważana za awangardę zła w Polsce.\nKierownictwo „Gazety Wyborczej” od początku jej istnienia miało jeden cel: wychować i ukształtować nowe pokolenie. Dlatego, tworząc redakcję, sięgnięto głównie po psychologów i socjologów. Nie było między nimi żadnych sporów ideologicznych z prostego powodu - większość szefów „GW” wywodzi się z jednego środowiska: członków Komunistycznej Partii Polski i komunistycznego aparatu władzy.\n„GW”, powołana do istnienia przy Okrągłym Stole, z założenia miała być gazetą polityczną. Do dziś pracują w niej byli posłowie Adam Michnik, Witold Gadomski, Mirosław Czech i Waldemar Kuczyński. Ideologiczną linię pisma nakreślił na samym początku Michnik. Napisał, że największym zagrożeniem dla Polski są trzy fundamentalizmy: religijny, moralny i narodowy. „Rozszyfrowując >fundamentalizmy< Michnika, okazuje się, że są to odwieczne ideały Polaków: Bóg, Honor, Ojczyzna”.\nSwoją antypolską działalność, „Gazeta Wyborcza” prowadzi praktycznie od momentu swego powstania - jedynie pierwsze numery były nakierowane na zdobycie zaufania Polaków, więc w nich, choć zapewne z wielkim trudem, ale przechodziły przez gardło, propolskie treści. Z upływem lat, propagowanie jej linii programowej, sukcesywnie rozszerzano na inne media, w tym na nowo tworzone lokalne stacje radiowe, często uprawiające propagandę kłamstwa pod płaszczykiem przypodobania się, zbliżania do różnych środowisk, także akademickich. Chętnych do pisania kłamstw na polskie tematy nigdy nie brakowało, zwłaszcza gdy swoją nienawiść do Polski i Polaków mogli połączyć z solidnym wynagrodzeniem.\nMoment przełomowy, jakby sygnał do otwartej walki, nastąpił w 1993 roku „Gazeta Wyborcza” w artykule Michała Cichego napisała, że Powstanie Warszawskie wybuchło po to, aby dobić niedobitki Żydów z Powstania w getcie. Potem szambo się wylało szerokim strumieniem. Węsząc antysemityzm zawsze i wszędzie „GW” już wielokrotnie przekroczyła granice samoośmieszeniam, jak np. wysyłając „trojki” swych komisarzy do kiosków w celu tropienia nieprawomyślnych, „antysemickich” wydawnictw.\nMichnik, sam pochodzący z rodziny żydokomunistycznych zbrodniarzy, żołnierzy Wyklętych zrównał z ubeckimi bandytami: Wszyscy, przegrani, oszukani, nieszczęśliwi, są przecież nieusuwalnym fragmentem polskiego losu, polskiej smutnej chwały i naiwności zasługującej na wybaczenie. Niewybaczalna jest bowiem tylko podłość nasycona okrucieństwem. „Wszyscy” - w ujęciu Michnika oznacza nie tylko „żołnierzy Wyklętych”, ale również funkcjonariuszy MBP, UB, KBW z całą tą ferajną z tzw. rodzin resortowych.\nSeweryn Blumsztajn , pochodzący oczywiście ze "szlachty" pisał w Gazecie Wyborczej w 2012 r., że obchody Dnia Żołnierzy Wyklętych to patriotyczna tandeta, szmira, kłamstwo.\nMichnik o Grossie po ukazaniu się jego paszkwilanckiej, antypolskiej książki „Sąsiedzi”: Jego odwaga stawia go w jednym szeregu z Karlem Jaspersem, Thomasem Mannem, Günterem Grassem i Hannah Arendt. Wpisuje się on w długi szereg znakomitych polskich intelektualistów, sięgający od Mickiewicza i Słowackiego do Gombrowicza i Miłosza, którzy odsłaniają zakłamanie i powierzchowność panujące w obszernych częściach polskiej kultury narodowej.\nDla Michnika zaciekłego przeciwnika lustracji i dekomunizacji gen. Kiszczak to „człowiek honoru”, a Polacy jeszcze przed Hitlerem postawili obóz koncentracyjny (Bereza Kartuska). Z innych ciekawszych wypowiedzi „nadredaktora”:\n- Marzec utytłał polską świadomość, rok ‘68 to był horror horrorów, rok 1968 przyniósł wielką rehabilitację polskiej megalomanii narodowej, która owocowała straszliwym spustoszeniem społecznej substancji. I dodawał: Dla mnie Marzec to było rżenie demona. Wtedy pierwszy raz za mojego życia w Polsce zarżał przerażający demon nacjonalizmu. (Źródło: Między panem a Plebanem, s. 167, 187, 191, 385).\nNa pytanie, czy „Pokłosie Pasikowskiego jest filmem antypolskim?”. Adam Michnik odpowiada:\n- Nonsens, kompletny idiotyzm. To nie jest film antypolski, to film, którzy niektórzy próbują przedstawić, jako antypolski. Ten sposób myślenia znam od 1968 r. Ci sami ludzie, którzy dziś mówią, że dokonano zbrodni smoleńskiej, że Polską rządzą zdrajcy, nie pozwalają mówić prawdy o zdarzeniach tragicznych, bolesnych, ale ciemnych… (źródło: „GW” z 21.11.2012).\n- Uważałem, że kardynał Wyszyński jest politykiem reakcyjnym, wstecznym i w gruncie rzeczy jest to sojusznik Gomułki.\n„Gazeta Wyborcza” uważa Polaków nastawionych patriotycznie za „faszystów”, bo „faszystą” nie jest ten, kto ma poglądy faszystowskie. Faszystą jest ten, kogo nie lubią Żydzi. Z całego wachlarza epitetów, którymi obdarza się niechętnych budowaniu „nowego człowieka” (swoją drogą jakie to podobne do bolszewickiego wychowania „nowego człowieka” w Sowietach), na łamach Wyborczej królują takie jak: „faszyści”, „katotalibowie”, „ciemnogród”, „hołota”, „bojówka”, „zacofańce” - im mocniejsze wyzwisko, oparte na stereotypie, tym pewniejsze odwrócenie uwagi społeczeństwa, od prawdziwego problemu.\nOczywiście walka z polskością i katolicyzmem to nie tylko połajanki historyczne fundowane nam na łamach „GW” przez „starszych i mądrzejszych”. Codzienna porcja jadu wylewa się zarówno z wydania papierowego, jak i internetowego. Przykłady tytułów dosłownie z ostatnich dni: Możesz kąpać się nago w wannie z kilkulatkiem. Możesz, jeśli chce („Wysokie Obcasy”); Krynica Morska a mentalność Polaka: pety, puszki i pieluchy są wszędzie (gazeta.pl); Platforma to polskie dobro narodowe. Ma zdolność, by ciągle się uczyć (żakowski - „Wyborcza”).\nTa walka trwa notorycznie, gdyż po trockistowsku rewolucja musi być permanentna. Oprócz poniewierania pamięci cały czas na łamach odbywa się stopniowa demoralizacja społeczeństwa. „GW” jest więc za aborcją, eutanazją, promuje zboczenia itd., itp. czyli wykonuje po cichu to, co Urban jawnie w swoim „Nie”, czyli chce „SKUR... POLAKÓW”. Dość typową techniką, którą stosuje „GW” jest zestawienie: światły, dowcipny, otwarty człowiek z wielkiego świata, kontra polska, ponura, nierozumna tłuszcza.\nTo streszczenie w pigułce podejścia „GW” i jej „dziennikarzy” do Polski i Polaków. Każda okazja wg nich jest dobra, aby dokopać temu znienawidzonemu krajowi i jego mieszkańcom, w którym przyszło im z obrzydzeniem żyć. Każda okazja jest dobra, aby „udowadniać” jacy my niby ciemni, niekumaci i w ogóle do niczego. I dlatego trzeba wg „GW” tę ciemnogrodzką masę przerabiać na jedynie słuszną modłę, której wyznawcami są w swym pojęciu nadludzie pracujący w szklanej wieży na ul. Czerskiej. Szklanej wieży otoczonej morzem motłochu, który w opisywanym przypadku jest spozycjonowany jako agresywny i nieznający się na „żartach”.\nJak wyglądają starsi i mądrzejsi nadludzie z Czerskiej w rzeczywistości możemy dowiedzieć się ze znalezionych w internecie „Wspomień stażysty”:\nStażowałem w dziale ekonomicznym Gazety Wyborczej. Dumnie to brzmi, prawda? (...) byłem wtedy oślepiony blaskiem Wielkich Nazwisk. Paweł Rożyński, specjalista od TP SA, który tam nie pasował, bo był elegancki i pachniał. Andrzej Kublik w swoich grubaśnych okularach. Straszna Helena (Łuczywo), przed którą drżeli wszyscy. Cuchnący kacem świeżym lub kacem trzydniowym Nadredaktor Adam. Ze wszystkimi byłem po imieniu. Tak już jest w tej sekcie, że po imieniu każdy jest z każdym. Najbardziej traumatyczne było chyba jeżdżenie wspólnie z Adamem w tej małej, ciasnej, klaustrofobicznej windzie, która służyła w dawnej siedzibie Agory. Mętny, ale próbujący świdrować, wzrok. Etanolowy oddech. Jakieś kretyńskie komentarze, których nie rozumiałem, ale z których ochoczo rechotali jego przyboczni. A ja sobie stażowałem. Stażowałem, czyli robiłem kawę i patrzyłem jak pracują Wielcy. Chociaż „pracują” to naprawdę słowo na wyrost. Większość wiekopomnych tekstów powstawała „na telefon”. Ale oczywiście na papierze wyglądało to, jakby Znany i Podziwiany Dziennikarz obskoczył pół Warszawy.\nNo i kolegia redakcyjne. Seanse nienawiści, chciałem powiedzieć. Oczywiście to nie jest tak, że chodziłem na kolegia redakcyjne. Ja mogłem tylko przyglądać się kolegium działu ekonomicznego. Te główne były zarezerwowane dla wybranych. Raz jednak zdarzyło się, że szczęśliwym zbiegiem okoliczności mogłem z bliska obejrzeć wywrzaskującą stek wulgaryzmów straszną Helenę, którą zdenerwowało jakieś zbytnie prawicowe odchylenie w jednym z tekstów. To był okres, gdy Łuczywo miała w ręku rozwijający się dopiero zalążek przyszłej potęgi Agory, czyli portal gazeta.pl. Tworzyli go młodzi, pełni zapału, metroseksualni chłopcy. W starciu z rozszalałą Heleną nie mieli oczywiście żadnych szans. A ona naprawdę potrafi zmiażdżyć słowem. (http://lubczasopismo.salon24.pl/AdamMi/post/470631,kulisy-pracy-w-gazecie-wyborczej)\n- tygodnik wydawany w Warszawie od 1990 roku. Czasopismo zostało założone przez Jerzego Urbana vel Urbacha, który jest jego redaktorem naczelnym. Ma charakter antykatolicki, antypolski i antyludzki (gazeta i jej właściciel). Tygodnik politycznie wspierał najpierw Socjaldemokrację RP a następnie Sojusz Lewicy Demokratycznej. Po rozłamie w SLD, był bliższy profilowi ideowemu SdPL Marka Borowskiego. Obecnie sytuuje się najbliżej Ruchu Palikota. W wyborach parlamentarnych w 2011 r. Jerzy Urban poparł partię Janusza Palikota, brał udział w wieczorze wyborczym zorganizowanym przez Ruch Palikota. Z tygodnikiem powiązane jest stowarzyszenie Ruch Społeczny NIE.\nTygodnik wydawany jest przez spółkę Urma, kierowaną od chwili powstania do 2008 roku przez Hipolita Starszaka (ur. 30 października 1939 r. w Łobżenicy) – pułkownik MO, funkcjonariusz SB; zastępca Prokuratora Generalnego. Szkolony w szkole KGB w Moskwie. Brał on udział w najgłośniejszych sprawach politycznych prowadzonych przez SB od połowy lat 60. (raport o „Komandosach”, sprawy Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego, represje wobec oazowego Ruchu Światło-Życie, tuszowanie sprawy zabójstwa Grzegorza Przemyka), zaś kierowane przez niego biuro dostarczało rzecznikowi prasowemu rządu Jerzemu Urbanowi informacje pochodzące z materiałów operacyjnych. Przez Jerzego Urbana został rekomendowany do Sądu Koleżeńskiego Polskiej Izby Wydawców Prasy (2004). W 2002 r. pomagał znaleźć adwokata Edwardowi Mazurowi, gdy ten został zatrzymany w związku z zabójstwem gen. Marka Papały.\nW Instytucie Pamięci Narodowej znajdują się jego akta personalne (teczka IPN 710/466).\nStałymi rubrykami tygodnika są „Tydzień z głowy”, „Dialogi dam w drodze do kościoła”, „Wieści z kruchty”, „Wieści gminne i inne”, „Z czarnej dupy się wyrwało”, „Blog wszystkich świętych”, „Trybuna ludzi” i „Słówka półgłówka”. W każdym numerze zamieszczony jest także felieton Jerzego Urbana, gdzie zwykle daje on upust swej nienawiści do katolicyzmu i patriotyzmu, albo pali głupa, tak jak kilka lat temu, gdy „opisywał” swoje zetknięcie z żołnierzami antykomunistycznego podziemia zaraz po wojnie. Według Urbana mieli czapki z orzełkami, sprawdzili rodzinie Urbana papiery (mieli aryjskie) i puścili wolno, gdyż „tylko żydów szukali”. Urban puentuje, że mu to wystarczyło. Znaczy wystarczyło, aby znienawidzić Polskę i Polaków, mimo iż dzięki nim przeżył wojnę. Rzecz jasna, jeśli Urban tego wszystkiego nie wymyślił, udaje idiotę albo nie jest taki inteligentny, jak sam siebie ocenia. Nie dopuszcza nawet do siebie mysli, że mogła to być popularna wówczas prowokacja NKWD i UB. To było antykomunistyczne podziemie i basta! Mieli orzełki!\nUrban zdaje się być nietykalną, świętą krową tworu zwanego III RP, „Goebels stanu wojennego” jest zapraszany w roli tzw. autorytetu do przeróżnych „wolnych mediów”. Za ocean szamba wylewającego się z każdego zdania w jego gazecie zwykle nie dosięga go żadna kara, a jeżeli już, to zwykle jest szymboliczna jak np. 1000-złotowa (!!!) grzywna za opublikowanie wizerunku zdziwionego Jezusa Chrystusa umieszczonego w grafice drogowego znaku. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa uznał, że publikacja ta była obrazą uczuć religijnych. I jak tu nie „SKUR... POLAKÓW” skoro można to czynić bezkarnie?!\nLewacki tygodnik, kontynuacja ukazującego się od 1982 roku „Przeglądu Tygodniowego”. Od 1999 roku obecna nazwa, po odejsciu prawie całej redakcji do nowego pisma. Redaktor naczelny Jerzy Domański jest honorowym członkiem USOPAŁ Jana Kobylańskiego.\nŻydolewackie pisma z „troską” pochylają się nad kondycją Kościoła katolickiego\nW otrzymanej od Jana Kobylańskiego książce „Potępiany za patriotyzm” na str. 372 i 373 cytując publikacje, gloryfikuje się jednocześnie gazetę. Być może dlatego, że jej autorem jest Żyd Jerzy Robert Nowak były komunistyczny kolaborant, więc mający do poprzedniego systemu sentymentalne podejście. Stawianie przez USOPAŁ ww. osób i gazety wśród „patriotycznych”, musi budzić wstręt i pogardę.\nTygodnik jest nastawiony krytycznie wobec polityki gabinetów postsolidarnościowych po 1989 roku. Sprzeciwiał się również monetarystycznej polityce Leszka Balcerowicza, a także udziałowi Polski w interwencji w Iraku. Rolę, jaką odgrywa Kościół katolicki w polskim życiu społecznym i politycznym, uważa za zbyt dużą. Na łamach „Przeglądu” na początku 2007 roku opublikowano apel na rzecz legalizacji aborcji w Polsce. Rzecz jasna popiera eutanazję i tzw. związki partnerskie. Oprócz bieżącyh wydarzeń zajmuje się także tematyką historyczną, oczywiście w stylu pism prezentowanych powyżej. I tak np. w artykule Bohater z krwią na rękach możemy przeczytać:\nDowodzony przez Leonarda Zuba-Zdanowicza oddział Narodowych Sił Zbrojnych dokonał 9 sierpnia 1943 r. mordu na 26 partyzantach Gwardii Ludowej z oddziału im. Jana Kilińskiego. Wydarzenie to przez wiele lat było przedstawiane jako początek wojny domowej wywołanej przez endecję. Dowódca oddziału, który 60 lat temu dokonał mordu na żołnierzach GL, dostał pośmiertnie jedno z najwyższych odznaczeń. Obecna moda na antykomunizm lansuje właśnie takich ludzi jak on. Dezerter z AK, członek organizacji niepodporządkowanej siłom zbrojnym w kraju, których wcześniej był zaprzysiężonym oficerem. Czy członkostwo w Brygadzie Świętokrzyskiej, wycofującej się na Zachód razem z Niemcami, kontaktującej się z oficerem gestapo, to również „wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej”?\nO tych samych wydarzeniach wybitny historyk Marek Jan Chodakiewicz pisze tak:\nNajgłośniejszą sprawą związaną z nazwiskiem Zub-Zdanowicza są naturalnie wypadki borowskie. Otóż 9 sierpnia 1943 r., w nie do końca wyjaśnionych okolicznościach, partyzanci Zub-Zdanowicza otoczyli, fortelem rozbroili, a następnie rozstrzelali 32 członków, wywodzącego się częściowo z grupy rabunkowej Józefa Liska i Józefa Pacyny („Bartosz”, „Chrzestny”), oddziału Gwardii Ludowej im. Jana Kilińskiego pod komendą Stefana Skrzypka („Słowika”).(...) Na początku listopada w rejonie Budzynia w Kraśnickiem sam Zub-Zdanowicz dowodził akcją na grupę rabunkową „Lońki”, składającą się z byłych GL-owców. Kilka dni później „Cichy” rozbił grupę rabunkową „Mazurów”, wywodzących się z luźnego oddziału Stanisława Kiełbasy („Dziadek”), który wkrótce miał wejść w skład Armii Ludowej. Naturalnie komuniści nie pozostali dłużni i wykonali całą serię wyroków na niepodległościowcach z NSZ oraz z AK.\nPisząc historię po lewacku oczywiście „Przegląd” nie zaniedbuje też tematyki współczesnej, strasząc, a jakże, polskim kołtuństwem, faszyzmem i nietolerancją. W jednym z ostatnich numerów możemy przeczytać:\nBrutalna horda rośnie w siłę\nPejzaż polskiej ksenofobii, przejawów rodzącego się faszyzmu, szans i zaniechań, jakkolwiek to nazwiemy, nie jest niezmienny. Nie ma jednej drogi do opisania zjawiska i podjęcia prób obudzenia społecznej wrażliwości i czujności na zjawiska nietolerancji. Wymagają one zarówno analizy na poziomie intelektualnym, a zwłaszcza socjologicznym, jak też wielu oddziaływań natury społecznej, kulturalnej, edukacyjnej, rzekłbym - formacyjnej. I jednocześnie musi pojawić się oficjalna informacja o skali sprzeciwu wobec nietolerancji. Jest więc potrzebny właściwy wyraz - wart wsparcia instytucjonalnego - sprzeciwu wobec zjawisk związanych z nietolerancją, wobec odbudowującego się faszyzmu itd. Rzecz ma naturę skomplikowaną - społeczną, prawną, polityczną, obyczajową; niesie w sobie spory ładunek emocji, ale też wspaniałe działania ludzi mądrych, dobrych, autentycznych.\nZnowu typowy zabieg: przeciwstawianie nietolerancyjnych, faszystowskich hord (Polacy, katolicy) „ludziom dobrym i mądrym” (zapewne starszym i mądrzejszym).\nPod redakcją Jerzego Domańskiego gazeta otwarcie gloryfikuje pogrobowców żydostalinowskich zbrodniarzy, pedalstwo i eutanazję. Ot takich czytelników nie brakuje. W końcu świadomych swojego pochodzenia i talmudycznych zasad żydostwa w Polsce jest ok. 1,5 mln.\n"Przegląd" miejscami dorównuje a czasami nawet wyprzedza „Gazetę Wyborczą” w gloryfikowaniu czy utajnianiu dorobku żdokomunistycznych zbrodniarzy i ich pogrobowców. Przykładem może być wywiad z Agnieszką Graff pt. „Obca w krainie patriarchatu”, który ukazał się w tygodniku w czerwcu br.:\nCzuję się lewicową wypustką w liberalnym Kongresie Kobiet, w którym brakuje mi lewicowej wrażliwości ekonomicznej. Ale też cenię Kongres za jego skuteczność.\nAgnieszka Graff - pracuje w Ośrodku Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, prowadzi też zajęcia w Instytucie Studiów Zaawansowanych. Członkini Rady Programowej Kongresu Kobiet. Autorka książek „Świat bez kobiet”, „Rykoszetem” i „Magma”. Pisuje felietony do „Wysokich Obcasów”.\nSwoją "lewicowość" odziedziczyła zapewne po rodzicach:\nOjciec - Kazimierz Graff - żydowski prawnik, stalinowski prokurator, zdrajca Polski. Był działaczem antypolskiego Komunistycznego Związku Młodzieży „Życie” oraz przewodniczącym Warszawskiego Akademickiego Komitetu Antygettowego z jego ramienia. Wraz z żoną Alicją Graff od 1946 r. oskarżał wielu żołnierzy Armii Krajowej, m.in. Stanisława Sojczyńskiego ps. „Warszyc”, rozstrzelanego w 1947 r. W 1967 r. zwolniony z prokuratury wojskowej. Od tej pory pracował jako adwokat i radca prawny. Kazimierz Graff zasłynął jako współautor aktu oskarżenia w sprawie generała Stanisława Tatara i innych oficerów WP, mającej wykryć „imperialistyczny spisek w wojsku”. Po 1968 roku, Kazimierz Graff został usunięty z prokuratury wojskowej i dwa lata później rozpoczął praktykę adwokacką. W 1997 roku, na wniosek rodziny jednego ze straconych, został skreślony z listy adwokatów.\nMatka - Alicja Graff z domu Fuks - stalinowska prokurator wojskowa, wicedyrektor Departamentu III Prokuratury Generalnej. Zbrodniarka stalinowska, zdrajczyni Polski.\n- żydolewicowy tygodnik społeczno-polityczny, wydawany od 1957 r. na polecenie Sekretariatu Komitetu Centralnego PZPR, który podjął decyzję o utworzeniu tygodnika społeczno-politycznego. 1 lutego tego roku powstało Wydawnictwo Prasowe „Polityka”, podlegające Zarządowi Głównemu RSW Prasa, redaktorem naczelnym nowego pisma został Stefan Żółkiewski, a redakcji przyznano siedzibę na jedenastym piętrze Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Wraz z dziennikiem Trybuna Ludu, Polityka stanowiła oficjalny organ PZPR, miała stać się tubą propagandową przemian zachodzących na szczytach władzy po okresie tzw. „odwilży”. Linę tę po 56 latach trzyma do dziś, choć z pewnymi modyfikacjami, bo „czasy się zmieniły”. Redaktorem naczelnym przez 24 lata (1958-1982) był Mieczysław Rakowski, uważany przez całe dekady za „partyjnego reformatora i liberała”.\nRzeczywiście „reformował" do końca, aż do wyprowadzenia sztandaru PZPR. W „Polityce” publikowały takie komunistyczne tuzy jak: Jerzy Putrament, Andrzej Werblan, Adam Schaff, Władysław Broniewski, Leon Kruczkowski i Oskar Lange. Obecny skład to też antypolski zestaw: m.in Jacek Żakowski, Janina Paradowska, Daniel Passent (wieloletni TW służb specjalnych PRL), Adam Szostkiewicz, Stanisław Tym, Kuba Wojewódzki. Obecny naczelny: Jerzy Baczyński (właściwe nazwisko: Sroka) to członek Komisji Trójstronnej, uznawanej obok Grupy Bilderberg za nieformalny ośrodek NWO i Rządu Światowego.\n„Polityka” wpisuje się w antypolską działalność „mediów głównego nurtu”, czyni to jednak w sposób bardziej przebiegły, gdyż w założeniu jest pismem dla „inteligencji”. Jad tu jest bardziej racjonowany, subtelny, choć „autorytety” takie jak Paradowska, Żakowski potrafią przywalić z grubej rury obrzucając niewybrednymi epitetami przecwiników, a Kuba Wojewódzki, radykalnie antypolski i antykatolicki jest rzekomo wyrazicielem „młodego pokolenia”.\n- Newsweek Polska - tygodnik społeczno-polityczny, polskojęzyczne wydanie amerykańskiego tygodnika „Newsweek”. Wydawany od 3 września 2001 roku przez Axel Springer Polska na licencji Newsweek Inc. Redaktor naczelny Tomasz Lis. W 2013 r. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nominowało go do antynagrody Hieny Roku za „przekroczenie standardów dziennikarskich poprzez publikację okładki opartej na wulgarnych skojarzeniach, obrażającej uczucia religijne i tworzącej negatywne stereotypy”. Nominacja związana jest z okładką numeru 9/13 tygodnika „Newsweek” przedstawiającą chłopca klęczącego przed mężczyzną w sutannie.\nW ogóle okładki „Newsweeka”, szczególnie od czasu jak naczelnym został Tomasz Lis, dosadnie wyrażają linię programową pisma. Wystarczy spojrzeć.\n6. Fakty i Mity\n- tygodnik założony przez byłego księdza, Romana Kotlińskiego. Gazeta regularnie publikuje materiały dotyczące przestępstw kryminalnych i obyczajowych popełnianych przez duchownych. Tygodnik jako jedyny w Polsce zdecydował się na publikację wywiadu z Grzegorzem Piotrowskim, byłym funkcjonariuszem SB i zabójcą księdza Jerzego Popiełuszki. Piotrowski opowiadał m.in. o działaniach IV Departamentu MSW widzianych oczami pracownika tej komórki SB, zajmującej się osobami powiązanymi z Kościołem rzymskokatolickim. Według niektórych źródeł Piotrowski jest zatrudniony pod przybranym nazwiskiem w „FiM”. Od roku 2011 gazeta współpracuje z Januszem Palikotem, który pisze w niej własny felieton. Redaktor naczelny gazety Roman Kotliński wystartował w wyborach parlamentarnych w 2011 roku, dostając się do parlamentu z listy Ruchu Palikota. W opublikowanym przez Instytut Pamięci Narodowej wykazie osób publicznych podano, że w 1989 r. Roman Kotliński jako kleryk został zarejestrowany jako tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Janusz”.\nZ łamów pisma wylewa się histeryczny wrzask, Polacy, katolicy w szczególności, to durne kołtuny, chamy i faszyści, a Kościół katolicki to instutucja piekielna, wyznająca satanizm. Kilka przykładów:\nSąd w Białymstoku uznał, że takie zwroty - pod adresem muzułmańskich uchodźców przebywających w Polsce - jak: „leniuchy kaukaskie”, „wyznawcy pedofila” i „pasożytnicze ścierwa” mieszczą się w granicach dozwolonej wypowiedzi.\nKościelne metody jak z hitlerowskich Niemiec.\nFekaliami w bliźniego\nKatoliccy bojownicy chcą bojkotować międzynarodowy festiwal teatralny „Festiwal Malta”, ponieważ jednym z kuratorów festiwalu będzie znany z reżyserowania antyklerykalnych przedstawień, Włoch Romeo Castellucci.\nDiler w sutannie\nW najbliższą niedzielę odbędzie się pierwszy Ogólnopolski Kongres Katolików „Stop Ateizacji”.\nTomasz Adamek, człowiek piorący zawodowo ludzi po gębach w imię boże przyznał, że korzystał z pomocy katolickiego egzorcysty.\nPolski kler, zaniepokojony „hedonistycznym nastawieniem” laickiego społeczeństwa postanowił zawalczyć o każdą owieczkę.\nJak na razie dyrektor Teatru Dnia Ósmego z Poznania, Ewa Wójciak nie straciła swojego stanowiska za nazwanie nowego papieża „chu…em”, ale jest już inna ofiara tego skandalu.\nW sumie nic oryginalnego, jakby popłuczyny po urbanowskim „NIE”, czyżby TW „Janusz” pozazdrościł kasy i prestiżu Urbanowi?\n7. Tygodnik Powszechny\n- ukazujący się od 1945 r. tygodnik katolicki o tematyce społeczno-kulturalnej, założony przez kardynała Adama Stefana Sapiehę. Pierwszy numer Tygodnika Powszechnego ukazał się z datą 24 marca 1945 r. Komitet redakcyjny składał się początkowo z czterech osób: z ks. Jana Piwowarczyka, Jerzego Turowicza (wieloletniego redaktora naczelnego), Konstantego Turowskiego i Marii Czapskiej. Później dołączyli do nich m.in. Zofia Starowieyska-Morstinowa, Stefan Kisielewski, Leopold Tyrmand, Antoni Gołubiew, Paweł Jasienica (do aresztowania w 1948 r.), Stanisław Stomma, Hanna Malewska i Józefa Golmont-Hennelowa. W 1953 r. pismo zamknięto z powodu odmowy opublikowania w numerze z 8 marca nekrologu Stalina, a jego wydawanie wznowiono w grudniu 1956 r. Po tym, jak w 1956 r. „Tygodnik” wrócił w posiadanie redaktorów z Wiślnej, na łamach publikowali m.in. Karol Wojtyła, Władysław Bartoszewski, Jerzy Zawieyski, Jacek Woźniakowski, Stefan Wilkanowicz, Leszek Kołakowski, Stanisław Lem, Zbigniew Herbert, Tadeusz Kudliński, Czesław Zgorzelski. Pismo było wówczas uważane za jedyny, niezależny głos środowiska tzw. inteligencji katolickiej.\nZe środowiskiem tygodnika związane jest Koło Poselskie „Znak”. Później współpracowało ono z żydowskim KOR, współtworzyło „Solidarność” (jej kapelanem został ks. Józef Tischner - jeden ze sztandarowych publicystów krakowskiego pisma). W latach 80. XX wieku tygodnik stał się nieformalnym organem „polskiej”, bo zdominowanej przez pogrobowców stalinowskiej żydokomuny tzw. opozycji demokratycznej i był niekiedy uważany za jedyne legalne pismo opozycyjne w PRL. W 1987 r. na łamach „Tygodnika Powszechnego” ukazał się głośny paszkwil Jana Błońskiego „Biedni Polacy patrzą na getto”. Artykuł był najprawdopodobniej sygnałem do przeformowania umiarkowanego kiedyś pisma w kolejny oręż antypolskiej propagandy.\nPo śmierci Jerzego Turowicza w 1999 r. redaktorem naczelnym Tygodnika został polakożerca i prawdziwy judaista w sutannie ks. Adam Boniecki. (na okładce obok) W latach 2007-2011 właściecielem gazety była spółka ITI. „Tygodnik Powszechny” współpracuje z Religia.tv czyli religijną telewizją dla ateistów i oraz kanałem TV Discovery Historia.\nTygodnik Powszechny to styl „Kościoła Otwartego czyli zjudaizowanego”. Tematyka podejmowana na łamach pisma jest jednoznaczna: Biedny chrzęscijanin patrzy na Jedwabne; Promieniowanie Jedwabnego.\nAnna Bikont: „My z Jedwabnego”\nKoszmarna książka. Anna Bikont to zresztą wie, choćby od Marka Edelmana, który co rusz odkładał maszynopis z jękiem: „Kto to przeczyta? Kto w ogóle będzie w stanie to przeczytać?”. Dla Edelmana nie do zniesienia jest nawet nie to, że mordowano Żydów, ale że dokonano tego z takim okrucieństwem i że z ich zabijania czerpano radość.\n8. Dziennik Trybuna\nNumer „0” z 1. maja 2013 r. walczy z „faszyzmem” w stylu propagandowych gadzinówek z wczesnego PRL-u!\nZ troską obserwuje Kościół za autorytet biorąc byłego zakonnika, S. Obirka, znanego głównie z uwiedzenia żony izraelskiego dyplomaty!\nPiórem Piotra Ikonowicza lansuje zbrodniarza Che Guevarę!\n- gazeta o profilu żydo-lewackim wydawana od 22 maja 2013 roku. Też zajmuje się tematyką obrzydliwości Polaków i Kościoła katolickiego, fetowała też 90. urodziny Jaruzelskiego w warszwskim hotelu „Hyatt” publikując na swoich łamach jego okazjonalne przemówienie. Redaktorem naczelnym jest Agnieszka Wołk-Łaniewska, b. publicystka urbanowego „NIE”.\nKomentatorami dziennika są m.in. Piotr Gadzinowski, Piotr Szumlewicz i Przemysław Witkowski. Dziennik Trybuna (a właściwie TRUJBUNA) jest kontynuacją zawieszonej w grudniu 2009 roku Trybuny - gazety codziennej o orientacji lewicowej, powstałej w 1990 jako kontynuacja „Trybuny Ludu”. Powiązana z lewicą postkomunistyczną: początkowo z Socjaldemokracją Rzeczypospolitej Polskiej, następnie z Sojuszem Lewicy Demokratycznej.\nZ kolei Trybuna Ludu powstała z połączenia dwóch gazet: „Głosu Ludu”, organu PPR oraz „Robotnika”, organu PPS. Zaczęto ją wydawać w 1948 r. jako oficjalny organ KC PZPR, a jej pierwszy numer ukazał się 16 grudnia w czasie Kongresu Zjednoczeniowego PPS i PPR, w wyniku którego powstała zbrodnicza Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. Gazeta była w pełni podporządkowana PZPR i była główną tubą propagandową partii. Znaczenie gazety spadło nieznacznie od lat 70. XX wieku, kiedy główną rolę propagandy PRL przejęła Telewizja Polska.\nDo zadań „Trybuny Ludu” należało: prezentowanie stanowiska PZPR wobec wydarzeń w kraju i sytuacji międzynarodowej, publikacja materiałów partyjnych i przemówień, wspieranie działań PZPR w sprawach gospodarczych (np. plan 6-letni, kolektywizacja wsi), informowanie o zmianach personalnych w partii oraz komentowanie jej polityki.\nWszyscy, którzy pamiętają Trybunę Ludu, wiedzą, że nie dawało się tego czytać. Zwykle lekturę zaczynało się i kończyło na... ostatniej stronie z powodu bardzo dobrze redagowanego działu sportowego.\n- tygodnik społeczno-kulturalny, niegdyś wydawany w Krakowie, osiągający wtedy rekordowe nakłady i popularność. Za PRL-u był ciekawym pismem, unikającym nadętej ideologii komunistycznej. Złote czasy skończyły się na początku lat 90. Po zakupie tytułu przez szwajcarski koncern Edipresse Polska w 2002 r., siedzibę przeniesiono do Warszawy. Po przeniesieniu redakcji do Warszawy i zmianie zespołu redakcyjnego Przekrój całkowicie zmienił swój styl pod redakcją Żyda i polakożercy Piotra Najsztuba, a ogromna większość stałych współpracowników zrezygnowała ze współpracy. 27 sierpnia 2009 r. wydawnictwo Edipresse poinformowało o sprzedaży tygodnika „Przekrój” Grzegorzowi Hajdarowiczowi. Ciekawie prezentują się wybrani naczelni „Przekroju” w ostatnich 11 latach: Roman Kurkiewicz: 2002- niedoszły zakonnik, lewak; Piotr Najsztub: 2002-2006 - zdeklarowany ateista, związany z „Gazetą Wyborczą”; Mariusz Ziomecki: 2006-2007 - lewak, mąż Junczyk-Ziomeckiej; Zuzanna Ziomecka: 2012 - córka Mariusza i Ewy Junczyk-Ziomeckiej; Marcin Prokop.\nWśród publicystów odnowionego „Przekroju” sami koledzy i koleżanki z żydolewackiej „Krytyki Politycznej”, „Le Monde Diplomatique” i Ruchu Poparcia Palikota: Sławomir Sierakowski, Michał Sutowski, Przemysław Wielgosz oraz pan czy też panna Anna Grodzka.\nObecnie „Przekrój” stał się antypolską gadzinówką. Jednak, jeszcze gorszym, antypolskim łgarstwem jest obrzydliwa okładka tej bolszewickiej gadzinówki stwierdzająca: „My, Polacy, zabójcy Żydów. Jedwabne 70 lat później”.\nOczywiście publicystka „Przekroju” Janowska „podskakuje z zachwytu” na widok lewackich bandytów Tarasa: „Podskoczyłam z zachwytu na widok prawdziwych Polaków zgromadzonych tydzień temu na Krakowskim Przedmieściu. Więc jednak są, istnieją naprawdę, a nie tylko w wyobraźni. (…) Dominik Taras, chłopak, który na Facebooku dał sygnał, że warto spotkać się przed Pałacem Prezydenckim w wieczór poprzedzający „Akcję Krzyż” spodziewał się, że przyjdzie 20 znajomych. (…)\nŚmiech i radość jak wielkie westchnienie ulgi zawładnęły Krakowskim Przedmieściem, które przestało być ziemią niczyją. Weszli na nią obywatele świadomi swych praw i obowiązków, nieoglądający się na instytucje. Prawdziwi Polacy. (…)”.\nPonieważ jednak powyższe zabiegi nic nie dają lewacki „Przekrój” szuka czytelników wszędzie, choćby wśród seksualnych dewiantów.\nWystarczy tylko popatrzeć na nagłówki i tytuły opublikowanych w jednym z numerów, by wiedzieć do kogo jest adresowany ten „odnowiony” tygodnik, pod nowym zbolszewizowanym kierownictwem.\nJest to zresztą zgodne z dziwną polityką właściciela: „Przekroju”, „Rzeczpospolitej” i „Uważam Rze” - Grzegorza Hajdarowicza, który w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” m.in. stwierdził, że „Mamy w Polsce dyskusję o małżeństwach homoseksualnych, a ja chciałbym, żeby „Przekrój” poszedł dalej i zapytał, dlaczego nie można mieć wielu żon czy mężów”.\nNic to jednak nie dało i popisywanie się antypolską, lewacką propagandą przez politruków z „Przekroju” doprowadziło ten poczytny kiedyś tygodnik na krawędź bankructwa i Janowska została zwolniona. Jednak, jako znanego antypolskiego politruka natychmiast zatrudniła ją postsowiecka agentura w TVP - na szefową TVP Kultura. [sic!]\n10. Warszawska Gazeta\n- także Gazeta Warszawska - publicystyczny tygodnik społeczno-polityczny, wydawany od 2008 r. Z Warszawską Gazetą współpracują: Ryszard Czarnecki, Zbigniew Kuźmiuk, Janusz Wojciechowski, Janina Jadwiga Chmielowska, ks. Stanisław Małkowski i Magda Figurska.\nDziwne to pismo zamieszcza sążniste teksty snujące fantasmagorie o katastrofie smoleńskiej autorstwa Tomasza Parola (Łażący Łazarz), Pawła Przywary (FYM). Pierwszy z nich to były już „redaktor naczelny” Nowego Ekranu - portalu blogerskiego założonego przez Ryszarda Oparę, przy współpracy z oficerami LWP ze stowarzyszeń wojskowych „Pro Milito” i „Sowa”.\nNaczelny: Piotr P. Bachurski, wcześniej redaktor naczelny „Gazety Finansowej”, wydawca „Home&Market”, „Gentelman”. Postać co najmniej ciekawa, na forach internetowych można znaleźć mnóstwo wpisów nt jego poprzedniej działalności i robienia pracowników w bambuko. Ciekawe są też jego wpisy na portalu Salon24, gdzie pisze do autorów, że poszukuje kontaktu, gdyż chciałby opublikować ich teksty na łamach Warszawskiej Gazety.\nW owej brukowej gazecie dominują przedruki oraz zbędna dla średnio inteligentnego czytelnika tematyka powielana z „Gazety Polskiej”. To właśnie jej kopia, a jedyna różnica polega na stałej dawce antyżydowskich tekstów, ale bez opisywania wyczynów działaczy z prawicy. Stanowią oni ok. 40 proc. osób publicznych. Żyd na prawicy jest nietykalny. Tak więc przez łamy przelewają się wypowiedzi m.in. Dawida Wildsteina, żydowskiego szowinisty i jego tate Bronisława, Jarosława Kaczyńskiego, rebe Ryszarda Czarneckiego. To wszystko dla kamuflażu przeplata się z wypowiedziami prawicowych księży.\nGazeta jest perfidną, PiS-owską tubą, liżącą koszerne tyłki Kaczora i pozostałych żydowskich parchów. No i ta „superexpresowa” szata, a właściwie szmata, graficzna.\n11. Nasza Polska\nTo wyjątkowo perfidna gazeta, której właścicielką jest Żydówka Maria Adamus. Metrykę ma wypisaną także na twarzy. Perfidia polega także na tym, że od lat często piętnuje żydowskie wybryki, ale tylko te lewackie. Na prawicy nigdy nie dostrzegła żydowskich UB-eków, kłamców i oszustów zwalczających Polskę. Tak więc kłamstwem pokrywa ok. 40 proc. prawicowego elektoratu.\nOto konkretny przykład z lipca 2013 r., gdy opublikowała wywiad z Piotrem Guziałem, burmistrzem warszawskiej dzielnicy Ursynów, inicjatorem zbierania podpisów pod wnioskiem o referendum w sprawie odwołania prezydent stolicy - Hanny Gronkiewicz-Waltz. Tym razem rozmówca robi za „naszego sukinsyna”, wiec ani słowa, że był to aktywny komuch z SLD, uczestnik pedalskich marszów, wróg KK, itd. Prawicowy czytelnik prawicowego brukowca nie ma pojęcia, że tak naprawdę wydaje kasę na promocję lewackiego oszołomstwa.\n„NP” wydawana jest od września 1995 roku w Warszawie. Wydawcą jest Wydawnictwo Szaniec, którego prezesem jest Maria Adamus. Adamus dostała 30 tys. zł od Jana Kobylańskiego na funkcjonowanie upadającego tytułu.\nStale współpracują z gazetą: Beata Adamczyk, Stanisław Dybowski, Magdalena Chadaj, Piotr Jaroszyński, Antoni Lenkiewicz, ks. Stanisław Małkowski, Aleksander Majewski, Wojciech Reszczyński, Anna Skopińska, Jarosław Wróblewski, Leszek Żebrowski, Zbigniew Żmigrodzki. - Portal internetowy NaszaPolska.pl - związany z tygodnikiem „Nasza Polska” oferuje codzienny serwis informacyjny i publicystyczny. Redaktorem naczelnym portalu jest Robert Wit Wyrostkiewicz znany z wyroku sądowego za kradzież dokumentów z IPN oraz szkalowanie narodowców.\nByły naczelny Piotr Jakucki zrezygnował w 2010 r. nie zgadzając się między innymi na teksty krytykujące Lecha Kaczyńskiego za podpisanie Traktatu Lizbońskiego oraz mierziły go felietony Michalkiewicza.\n12. Gazeta Polska\n- ogólnopolski tygodnik o tematyce społeczno-polityczno-historycznej założony w 1993 roku.\nOd marca 2006 r. wydawnictwo i dziennikarze związani z „Gazetą Polską” wydawali również miesięcznik „Niezależna Gazeta Polska”, który po scaleniu z kwartalnikiem „Nowe Państwo” od września 2009 ukazuje się jako „Niezależna Gazeta Polska - Nowe Państwo”. Od września 2011 r. niektórzy dziennikarze tygodnika publikują także w dzienniku „Gazeta Polska Codziennie”, a ponadto w internetowym portalu informacyjnym Niezalezna.pl. Wydawca zatrudnia za grosze początkujących adeptów dziennikarstwa. Teksty często firmują bardziej znani dziennikarze.\nCzłowiek roku „Gazety Polskiej” 2001: Jan Nowak-Jeziorański; 2003: polakożerczyni Elżbieta Radziszewska (za walkę z „SLD-owską pseudoreformą”; Radziszewska od 2001 r. związana jest z PO! Od 2008 do 2011 r. była sekretarzem stanu w KPRM i pełnomocnikiem rządu ds. równego traktowania! Szefowa dużej komisji do walki z... antysemityzmem!); 2004: Jarosław Kaczyński; 2005: Radosław Sikorski; 2006: Janusz Kurtyka; 2007: Mariusz Kamiński (za „skuteczne zwalczanie korupcji”); 2009: Tomasz Kaczmarek (za „bezkompromisową walkę z korupcją”); 2010: rebe Antoni Macierewicz.\nZałożycielem gazety był Piotr Wierzbicki, jednak w 2005 r. doszło do otwartej wojny wewnątrz redakcyjnej. Na łamach gazety ukazał się artykuł zatytułowany Przejąć „Gazetę Polską”. Autor twierdził, że w latach 2000-2005 próbowano przejąć tygodnik celem zinfiltrowania prawicy i realizacji własnych planów politycznych. Artykuł zawierał hipotezę, że działania nadzorowała grupa o niejasnych kontaktach z biznesem, wywiadem rosyjskim oraz środowiskiem postkomunistycznej lewicy. Celem miałaby być zmiana udziałowców, umieszczenie zaufanych członków w zarządzie gazety i wymiana zespołu redakcyjnego, a docelowo reorientacja polityczna w okresie przedwyborczym. Udział w tych działaniach mieli brać m.in.: ówczesny redaktor naczelny tygodnika Piotr Wierzbicki i jego zastępczyni Elżbieta Isakiewicz.\nWedług Piotra Wierzbickiego, Tomasz Sakiewicz jeszcze jako szef działu krajowego, miał rzekomo przyjść do niego z propozycją „pisania artykułów za łapówki”. Chodziło o jedną z firm telekomunikacyjnych, która chciała, by „Gazeta Polska” pisała o niej dobrze, nie ujawniając jednak przed czytelnikami, że artykuł jest sponsorowany (kryptoreklama).\nObecnie nie muszą już tak chodzić za kasą i brać się za łby, gdyż sponsoruje ich SKOK, a ponadto zarobili krocie na katastrofie smoleńskiej produkując i sprzedając masowo książki, filmy i inne gadżety związane z tą tematyką. Brakowało tylko chyba kubków i breloczków z wizerunkiem rozczłonkowanego TU-154. Gwiazdą ostatnich miesięcy w „GP” jest polakożerca Dawid Wildstein, syn Bronisława. Dawidek twierdzi, np. że żydokomuna to mit, a zbrodni w Jedwabnem dokonali Polacy.\n13. Do Rzeczy\n- tygodnik opinii wydawany od 25 stycznia 2013 r. w Warszawie. Redaktorem naczelnym jest Paweł Lisicki, jego zastępcami są Żyd i polakożerca Piotr Gabryel, Andrzej Horubała i Piotr Zychowicz.\nWydawcą tygodnika jest spółka Orle Pióro, której inwestorem strategicznym jest Platforma Mediowa Point Group, który posiada również tygodnik Wprost (!). Pismo ma rzekomo charakter konserwatywno-liberalny (szanujący tradycję chrześcijańską i wolność gospodarczą), lecz apartyjny. Hasłem promującym pismo było: Nie ma zgody na milczenie.\nNa łamach „Do Rzeczy” publikują w większości dziennikarze uprzednio związani z tygodnikiem „Uważam Rze” m.in. Cezary Gmyz, Piotr Semka, Bronisław Wildstein (syn pułkownika Ludowego Wojska Polskiego), Rafał A. Ziemkiewicz („Antysemici, won z prawicy”), nawiedzony antyendek Waldemar Łysiak, Piotr Gursztyn, Tomasz Wróblewski, (jego kariera to m.in. Newsweek Polska /naczelny/, TVN, Wprost, Rzeczpospolita) oraz Szewach Weiss (były ambasador Izraela w Polsce, radośnie opluwający Polaków przy okazji jedwabieńskiej hucpy!).\n14. Uważam rze\nDo powyższej czołówki żydowskich pism stara się dopasować tygodnik „Uważam Rze” pod redakcją Jana Pińskiego, który został naczelnym, gdy podobne stanowisko opuścił w portalu internetowym „Nowy Ekran”. Zresztą utkanym SB-cką agenturą z Bogusławem Jeznachem na czele. Pewnie ta słabość Pińskiego do gloryfikowania żydokomuny zaowocowała w lipcowym numerze tygodnika dużym wywiadem z komunistycznym bandytą Leszkiem Millerem. Komuchem, który kilka miesięcy wcześniej obraził publicznie pamięć Żołnierzy NSZ. To kolejny przykład zżydzenia prawicowych tytułów bez zasad etycznych i moralnych.\nŻYDZIZM się szerzy. To mój termin, który szerzej wkrótce uzasadnię.\nWybór i opracowanie Leszek Bubel\nPS. Moi wrogowie mówią, że mam obsesję na punkcie antyżydowskiej tematyki. Bzdura, uzupełniam tylko niszę tematyczną publikacjami, które wynikają z wiedzy, a nie z obsesji. Proszę popatrzeć na te kilka okładek, kto i na jakim tle ma obsesję?


Pozyskaj dobre teksty reklamowe - copywriting - Hotele i motele w Pradze\nJest to nic innego, jak marketing skupiający się na tworzeniu treści pod dane grono odbiorców, czyli możemy inaczej nazwać go jako tworzenie indywidualnych dla każdego klienta treści, które będą przyciągały klienta do długich i wieloletnich kontaktów. Co najważniejsze content marketing bardzo różni się od zwykłego marketingu właśnie tym, że opiera się na tworzeniu długich relacji między sprzedającym, a kupującym, a nie tylko po to, żeby przyciągnąć chwilową uwagę na zakup danego produktu bądź usługi.\nDrugim coraz bardziej znanym pojęciem marketingowym jest copywriting. Na czym dokładnie polega? Copywriting robi się coraz popularniejszy, dla wszystkich posiadaczy swoich stron internetowych bądź dla tych walczących o dobrą pozycję w sieci. Polega on głównie na tworzeniu indywidualnych tekstów reklamujących daną markę, produkt albo całą stronę. Każdy specjalizujący się w tym fachu, potrafi wklejać dane hasła ‘klucze’, które dzięki pozycjonowaniu strony, pomagają nam wybić firmę, markę na jak najwyższy poziom przy wyszukiwaniu na przeglądarce Google. W obecnych czasach, to naprawdę bardzo ważny, ponieważ chyba każdy z nas, poszukując danej rzeczy, pierwsze co robi to szuka tego na przeglądarce, często dodając czytanie opinii dla danej firmy.\nNiestety nie ma na to jasnej odpowiedzi. Każda z firm zajmująca się promowaniem stron, ma swoje własne cenniki, które są dość indywidualnie dopieranie pod klienta, dlatego radzimy napisać lub zadzwonić do wybranej firmy, aby poznać cennik zbliżony do naszych oczekiwań. Jednak jedyne co możemy powiedzieć to, że większość firm swój cennik reguluje na podstawie 1000 znaków ze spacjami, za liczone strony A4 lub za całą usługę.


Obóz 2018. Co dziś o nim wiesz? – Harcownik Wielkopolski\nObóz 2018. Co dziś o nim wiesz?\nWyczyn, wyzwanie, pokonywanie słabości i przekraczanie granic. Wielu wędrowników słowa te traktuje jako inspirację, motywują one nas do działania. A przecież właśnie na nich opierać się może obóz Twojej drużyny. Na programie obozu zaś – całoroczna praca. Zapraszam na krótkie rozważania o samorealizującym się rocznym planie pracy drużyny.\nObóz jest podstawową rzeczą w prowadzeniu drużyny. Ale obóz musi być pełen pracowitości, a nie szkołą bezcelowego leniuchowania.\nKończy się weekend majowy, a ja, uderzając w klawisze celem przelania mych myśli na ekran komputera, jestem bardziej zmęczony niż w piątek. Po raz kolejny przekroczyłem swoje granice – ukończyłem szczęśliwie swój pierwszy ultramaraton. I to jeszcze w takim miejscu – miejscu, gdzie przed dekadą nabierało tempa zwieńczenie moich trudów, niemal dokładnie po tej samej trasie…\nCiepły dzień, jak na wrzesień. Siedzieliśmy dość daleko od ognia, bo bliżej nie dało się wytrzymać. Przed kilkoma dniami powróciliśmy z Wędrowniczej Watry, w trudnej atmosferze – z przyczyn nieistotnych z punktu widzenia tego tekstu wracaliśmy z Watry, naszej wymarzonej, pierwszej Watry, już po trzech dniach.\nNie byliśmy zadowoleni, moja motywacja była szczególnie niska. Potrzebowałem kopa. A w miejsce kopa – SMS z zaproszeniem na ognisko. Planujemy następny rok harcerski. Niech to diabli, analizy, SWOT-y, Gantty i SMART-y naprawdę nie były tym, czego wówczas potrzebowałem.\n– Pogadajmy o przyszłorocznym obozie – zaczął ognisko Tomi, drużynowy. Spojrzałem na niego z niedowierzaniem. Przecież dopiero wróciliśmy z obozu… a do następnego jeszcze z grubsza 11 miesięcy. – Wiecie, w przyszłym roku stulecie skautingu, Jamboree w Londynie, jedziemy? – zapytał szef.\n– Drogo – argumentacja godna Wielkopolan wysunęła się na prowadzenie.\n– Za starzy jesteśmy – mruknął ktoś lepiej zorientowany w przedziale wiekowym uczestnika Jamboree.\n– Ale misie kolorowe – strategicznie zwrócił się do swych podopiecznych dumny posiadacz granatowego sznura – mi chodzi o tę wyprawę wędrowniczą. Że na rowerach do tego Londynu.\nTo nie jest tak, że byliśmy drużyną wędrowniczą o specjalności naukowo-informatyczno-eSportowej. Żaden z nas nie był jednak tytanem sportów wytrzymałościowych. Nasze rowerowe doświadczenie ograniczało się sumarycznie do posiadania rowerów z czasów pierwszej Komunii i gry w No-Fear Downhill Mountain Biking na PlayStation. Zaryzykowałbym stwierdzenie, że średnie BMI w naszej drużynie było bliżej górnej granicy normy, moje natomiast po powatrowym uzupełnianiu kalorii wkroczyło w kolejny przedział. No i do tego mieliśmy po 16, 17 lat, a kilkoro z nas w życiu nie widziało świata poza Polską. Potraktowałem propozycję z pobłażaniem.\nAle gdzieś dookoła zaczął rodzić się entuzjazm. Inni już wyobrażali sobie odnowienie Przyrzeczenia w Gilwell Park. Umięśnione nogi cisnące pedały na tle holenderskich farm wiatrowych, te sprawy. Entuzjazm szybko zaczął mi się udzielać.\nGłosowanie. Propozycja przyjęta jednogłośnie.\nKurz, pot, łzy… radości\n10 lipca 2007 roku. Wyjeżdżamy.\n30 lipca 2007 roku. Moje przednie koło, które tego dnia pokonało prawie 170 km dzielących Calais i Londyn, przekracza bramę Gilwell Park. Na samo wspomnienie tego przechodzą mnie ciarki – niech tylko to będzie komentarzem do tego, jakie emocje towarzyszyły mi przed dziesięcioma laty.\nDroga do Gilwell była niesamowita. Prawie 2 tysiące kilometrów. Dziesiątki miejsc i ludzi, których spotkaliśmy po drodze. Niesamowite uczucie, że robimy coś wyjątkowego – a przede wszystkim coś, co przed niecałym rokiem było dla nas całkowicie niewyobrażalne.\nGdybym miał wybrać jeden rok, który z całej mojej harcerskiej działalności ukształtował mnie najbardziej, w ciemno biorę 2006/2007.\n„Udało się” vs „Zrobiliśmy to!”\nW ostatnim czasie wielokrotnie słyszałem filozoficzne dysputy o odpowiednim doborze słów do sytuacji, o podkreślaniu tego, jakie są przyczyny pewnych zjawisk. Jak to się odnosi do 30 lipca 2007 roku?\nCzy „udało nam się”? Czy nasze wykręcone kilometry zawdzięczaliśmy zewnętrznej przyczynie? Czy z tym wyjazdem mieliśmy trochę fuksa?\nMy „zrobiliśmy to”. Wyczyniliśmy tę wyprawę. Przekroczyliśmy swoje granice. Pokonaliśmy swoje słabości. I… nic z tego nas nie zaskoczyło, bo nic nie było dziełem przypadku.\nHarcerstwo uczy nas mierzyć wysoko. Wstępując do ZHP w wieku lat 12 nie miałem wątpliwości, że kiedyś zostanę Harcerzem Rzeczypospolitej. Wiedziałem natomiast, że w tym celu najpierw muszę stać się młodzikiem. Mimo, że zostanie młodzikiem to mały kroczek na wielkiej drodze, to wiedząc, dokąd ona prowadzi – byłem zmotywowany do tego, żeby go zrobić.\nU kresu wielkiej drogi w 2007 roku był Londyn. Ale jak wiele było małych kroczków na tej drodze!\nTreningi. Skompletowanie sprzętu. Pozyskanie sponsorów, partnerów, środków, dofinansowań ze źródeł publicznych. Nauka języków – niemieckiego i angielskiego, również w ramach zbiórek i „samopomocy koleżeńskiej”. Szukanie informacji o miejscach, które odwiedzimy. Udział w JOTI, nawiązywanie kontaktów międzynarodowych. Organizowanie noclegów za granicą z wykorzystaniem SkypeOut. Nauka napraw rowerowych, naprawianie rowerów młodszym harcerzom w ramach służby. Wspólne rowerowe biwaki i otwarte również dla młodszych wycieczki popularyzujące turystykę rowerową. Naturalnie każdy z nas próby na stopień zbudował w dużej mierze w oparciu o wyprawę, zdobywaliśmy adekwatne sprawności. Wiele innych działań, które po dekadzie uległy już pewnemu zatarciu w mojej pamięci…\nOtóż to więc. Było tyle do zrobienia. Program działania naszej drużyny na rok 2006/2007 napisał się sam.\nBądź jak Tomi\nW tym miejscu zwykle znajduje się podsumowanie – jednakże jaką hipokryzją w kontekście wymowy całego artykułu byłoby podsuwanie domkniętych przemyśleń oraz gotowych rozwiązań!\nPozostaje mi więc życzyć udanego obozu. Najbliższego… i kolejnego!\nhm. Stanisław Nowak


Na antenie Telewizji Polskiej TVP1 w magazynie „Rok w zagrodzie” wyemitowano materiał poświęcony inwestycjom zrealizowanym m.in. na terenie Gminy Zalewo.\nRealizacja omawianych w Programie inwestycji była możliwa dzięki doskonałej współpracy Gminy Zalewo z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w Olsztynie.\nSerdecznie zapraszamy do obejrzenia relacji z Gminy Zalewo (od 6 minuty 30 sekundy):\nW Borecznie rozpoczęto realizację zadania związanego z rewitalizacją cmentarza komunalnego.\nZakres prac obejmuje wykonanie ciągów pieszo- jezdnych, poprzedzone robotami ziemnymi (wykopy, przemieszanie, plantowanie i wywożenie ziemi), wykonanie robót rozbiórkowych (rozbiórka ogrodzenia murowanego) oraz wykonanie nawierzchni z kostki betonowej (nawierzchnia z kostki betonowej w kolorze szarym, obramowana krawężnikiem betonowym). W ramach przedsięwzięcia wykonane zostanie ogrodzenie z bramą i furtką wejściową, wymiana punktu czerpalnego wody, rekultywacja terenu, ponadto wykonany zostanie montaż elementów małej architektury- tablica informacyjna, wiata na śmieci, stojak na rowery.\nWykonawcą zadania wyłonionym w drodze zapytania ofertowego jest firma USŁUGI – HANDEL Aleksandra Tobiasz z Morąga. Wartość robót zgodnie ze złożoną ofertą to 279.279,29 złotych brutto. Termin wykonania inwestycji do 16 listopada 2018r. Realizację przedsięwzięcia z funduszy sołeckich wsparło osiem sołectw parafii Boreczno, przeznaczając na powyższy cel łączną kwotę ponad 97 tys. złotych.\nNatomiast na cmentarzu komunalnym w Zalewie trwa kolejny etap budowy ciągów pieszo- jezdnych. Roboty obejmują niwelację terenu, wywiezienie gruzu, utwardzenie nawierzchni z kostki brukowej na podsypce cementowo-piaskowej, wykonanie warstwy odsączającej, montaż obrzeży na ławie betonowej. Powierzchnia utwardzona w ramach przeprowadzonych robót wyniesie 156 m2. Wykonawcą prac wyłonionym w drodze zapytania ofertowego jest Firma Budowa Domów Sadowski Sp. z o.o. z Gardzienia. Wartość prac zgodnie ze złożono ofertą to 31.604,60 złotych. Zakończenie robót ustalone jest do 31 października 2018r.\nPrace inwestycyjne związane z przebudową drogi gminnej w miejscowości Witoszewo są bliskie zakończenia. Zakres robót obejmuje regulację parametrów geometrycznych drogi, miejscowe poszerzenia jezdni, skropienie podbudowy emulsją asfaltową, wykonanie nawierzchni z mieszanki mineralno – asfaltowej, wykonanie poboczy z tłucznia kamiennego, montaż oznakowania pionowego oraz regulację i poprawę odwodnienia.\nŁączna długość przebudowywanej drogi to 522m.\nWykonawcą inwestycji jest wyłoniona w drodze przetargu nieograniczonego firma DROGOMEX Sp. z o.o. z Pruszkowa. Wartość wykonanych robót to 377.449,85 złotych, w tym dofinansowanie 50 tys. złotych z Funduszu Ochrony gruntów rolnych.


Jeżeli jesteś kobietą, interesujesz się polska modą i uwielbiasz dobrze wyglądać w każdej sytuacji - warto zapoznać się z obszerną skalą możliwości zakupowych w naszym kraju. - Moda i uroda\nKażdy standardowy Polak, bez względu na ilość lat, płeć, czy przypisanie do grupy zawodowej – kocha zakupowe wariactwo i klimat mody. Wraz z rozrostem propozycji podróżniczych i komunikacyjnych – do Naszej obyczajowości napływa dużo zagranicznych trendów i szkiców. Szkolą się autentyczni i młodzi kreatorzy, a podąża za tym wychodzenie na rynek coraz więcej zmodernizowanych kolekcji. Moda została istotną, a jednocześnie całkiem osobną dziedziną ludzkiego bytu i wciąż się rozwija. Producent ubrań cieszy się w Polsce ogromnym sukcesem.\nPrzeważnie kupujemy ubrania w galeriach handlu, w których sytuują się powszechnie znane nazwy sieciowych placówek sprzedaży. Tego typu działy cieszą oczy, proponują obszerny wybór ubrań i dodatków. Nabytki w takich placówkach nie posiadają również zawyżonych kwot. Na te ubrania stać zazwyczaj kogokolwiek. Jest to w jakimś sensie Nasz koncept na drobne pocieszenia. Jeszcze korzystniejszym sposobem na zyskanie najtańszych i oryginalnych ubrań jest wizyta w tak zwanym lumpeksie.dowiedz się więcej okulary clip on okulary clip on\nDla takich, którzy posiadają nieprzeciętne umiejętności w wyszukiwaniu wartościowych egzemplarzy i projektów jest to raj dla mody – mała czarna najlepsza na wszystkie okazje. Odzież nie wyłącznie posiada zaniżoną kwotę, lecz również zezwala uciekawić własny styl niespotykanym egzemplarzem. Do takich, jacy wymagają czegoś bardziej eleganckiego, stylowego – prosperują indywidualne, małe lub duże butiki, w jakich istnieje możliwość kupić fenomenalne, specjalnie szyte projekty. Propozycja w sieci typu Mała czarna – sukienki, to zdecydowanie niejedna z promujących się firm.\nW placówkach tych marek pokazują się również w handlu pojedyncze pary butów – czółenka zamszowe, szpilki damskie skórzane i inne.\nPolacy kochają nie tylko odzież, ale także jakiegokolwiek typu dodatki. Torebka damska, biżuteria – kolczyki dla dziecka kobieca, pasek, portfel i kosmetyczki, to ulubione elementy – czytaj . Udostępnione w sprzedaży bywają również kapelusze dziecięce, czapki, szale, galanteria ze skóry i inne.\nPowinno się robić zakupy odzieży w Polsce.\nPosted in Dodatki na każdą okazję, Modna pani, Modne obuwie, Modny pan | Tagged butik, kobiety, moda


Massey ferguson 3060 skrzynia biegów - Strona 3 - Massey Ferguson Seria 30XX-31XX-61XX-26XX-36XX-81XX - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nTo wiem. Tylko ja się pytam czy to negatywnie nie wpłynie na na skrzynie.\nA może ktoś z was ma i chce sprzedać 3060 albo 65 z lubelskiego?\nA po drugie jak właściwie jest z tymi skrzyniami bardzo są problemowe te 32?\nEdytowano Marzec 3, 2014 przez TomekLOP\nJak są dobre i pofrafi ja sie obslugiwać to nie są. A jak kupisz szrota to masz problem\nA jakiś opis działania tych przełączników na konsoli co do czego służy może ktoś ma?\nTomekLOP zależy o co ci chodzi\nNa razie i tak się wstrzymije bo znów ma być MF 390 a ten w pełni mechaniczny i tak ciągle coś nowego. Jak będę potrzebował pmocy dam znać.\nEdytowano Marzec 15, 2014 przez TomekLOP\nA może ktoś wie czym się różni MF 3065S od tego bez S\nCzy warto chłopaki wziąść tego z linku http://otomoto.pl/massey-ferguson-3060-4x4-90r-zetor-renault-mtz-ursus-A428500.htmlza tą kasę , wszystko niby chodzi, około 9 tyś motogodzin\nKolego tego nikt Ci nie powie czy warto.... ile naprawdę ma mth tego nikt nie wie... Z wierzchu wygląda ładnie , odpicowany..\nPrzód opony do wymiany koszt ponad 1,5tyś sztuka brak CBM-ów utrudnia zapinanie maszyn szczególnie tych cięższych brak regulacji kierownicy i chyba części tapicerek nie ma poza tymi zewnętrznymi niedoskonałościami może mieć mech. wady i wycieki których nie widać na foto bez kogoś kto się zna na tych maszynach nie warto go kupić samemu\nZ drugiej strony to trochę tani ten ciągnik???\nEdytowano Czerwiec 9, 2014 przez adrianurban\nEdytowano Wrzesień 29, 2014 przez sznajdik\nczyli masz 32x32 pytam o 16x16... ;)\nno widzisz... ja nie mam wyrobu A B...mam tylko rewers,stąd też mnie intereesuje jak przeważnie ludzie wykonują orkę mkając MFy z taką skrzynią ...czy zdaża się zającem 1 (ze wzmacniaczem lub bez) orać przy 3-4 skibach... czy jednak 4 żółw... korci mnie to bo ta 4 żółw jest stosunkowo wolna...


Wynajmę mały pokój na Sydenham Cena 240 funtów wi ...\nJak podał NBP, na koniec 2017 r. Polacy dysponowali wolnymi zasobami w wysokości 2 bln zł – o 114 mld zł więcej niż rok wcześniej.\nFundacja Lux Veritatis o. Tadeusza Rydzyka, CBA, Ochotnicze Straże Pożarne - to niektóre organizacje, które otrzymały dotacje z Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. Rzecznik Praw Obywatelskich domaga się od ministra Ziobry wyjaśnień.\nZakażenia szpitalne. NIK: lekarze nie dezynfekują rąk i odbierają telefony podczas badania\n- System raportowania i monitorowania zakażeń nie funkcjonuje poprawnie. Tych zakażeń może być jeszcze więcej. mówił w programie "Money. To się liczy" Piotr Wasilewski, dyrektor Departamentu Zdrowia NIK.\nNajlepszy czas na zagraniczne wakacje z dzieckiem. To nie lipiec i sierpień\n- W maju i czerwcu jest przede wszystkim taniej, nie ma tłumów i są niższe temperatury. W hotelach nastawionych na rodziny z dziećmi wyposażenie jest duże. Na miejscu są łóżeczka dla dzieci, animacje, brodziki, krzesełka w restauracjach - mówiła w programie "Money. To się liczy" Klaudyna Mortka, rzecznik prasowa wakacje.pl.\nRekordowa nadwyżka budżetu państwa. Wstępne dane\nW budżecie państwa na koniec kwietnia br. odnotowano 9,3 mld zł - podało Ministerstwo Finansów, prezentując szacunkowe dane. To rekord. Po marcu w budżecie centralnym nadwyżka była 3 razy mniejsza.\nRośnie liczba zakażeń szpitalnych. Powodem brak higieny i specjalistów\n- System raportowania i monitorowania zakażeń nie funkcjonuje poprawnie. Tych zakażeń może być jeszcze więcej. W 18 skontrolowanych przez nas szpitalach lekarze nie wypełniali rzetelnie kart rejestru zakażenia szpitalnego, a w dwóch przypadkach nie było w ogóle takich rejestrów, mimo że zakażenia występowały - - mówił w programie "Money. To się liczy" Piotr Wasilewski, dyrektor Departamentu Zdrowia NIK.\nSzef resortu inwestycji i rozwoju uspokaja, że cięcia w nowym unijnym budżecie nie dotkną mocno Polski. - Możemy dostać o 10 proc. mniej na politykę spójności oraz 15 proc. mniej z puli na Wspólną Politykę Rolną - mówi Jerzy Kwieciński.\nŚlub Harry'ego przyniesie miliony. Przyda się to Brytyjczykom, bo gospodarka mocno hamuje\n120 milionów funtów - tyle ślub księcia Harry'ego i Meghan Markle może przynieść brytyjskiej gospodarce. To wystarczy, by pobić rekord z ostatniego głośnego ślubu rodziny królewskiej.\nMothercare zamyka kolejne sklepy. Sieć już zniknęła z Polski\nMothercare ogłosił swoje plany. Zamknie kolejnych 50 lokalizacji, obniży czynsze w 21 sklepach i zredukuje setki miejsc pracy. W Polsce sieć już zniknęła z rynku. Jej produkty można kupić tylko przez internet.\nNiemcy pozwane za smog. Komisja Europejska walczy o czyste powietrze


Wywiadowca Bretschneider wychodzi z sieci - coryllus - NEon24.pl\nPOLITYKA - ŚWIAT 26.11.2012 14:51 8 komentarzy\nOto kolejny odcinek przygód dzielnego wywiadowcy Bretschneidera podczas wojny polsko-polskiej\nCo wy tam macie na włosach Bretschneider – głos prokuratora Seremeta pełen był niepokoju.\nMelduję posłusznie, panie prokuratorze, że g...no.\nCo wy mi tu Bretshcneider... co to jest...jak się zwracacie do przełożonego...dopiero was do roboty przyjęliśmy, a wy z takim słownictwem?\nKiedy to jest panie prokuratorze prawda. Mam na włosach g...no. Nigdy bym pana prokuratora nie okłamał, bo więcej go sobie cenię niż, nie przymierzając cesarza pana. W tym miejscu wywiadowca Bretschneider spiął się jakoś w sobie i splunął w myślach wprost pod nogi prokuratora, przeżegnał się również w myślach i powiedział w taki sam sposób: sorry Franiu, takie czasy.\nNo, ale dlaczego Bretschneider to g..no jest takie wielkie?! Wytłumaczcie się. Co was osrało? Orzeł przedni?\nMelduję posłusznie panie prokuratorze, że albatros.\nTu? W Warszawie?!\nTak właśnie, szedłem sobie spokojnie zbadać sprawę tego całego Brauna i zgromadzić dowody przeciwko tym trzem blogerom co tam z nim siedzieli, pan wie, co to jeden popełnił zbrodnię śmiania się w publicznym miejscu z pogróżek pod adresem anonimowych dziennikarzy z nieznanych bliżej mediów, szedłem właśnie i nagle sru...! ten albatros nadleciał i mi to zrobił\nWy chyba macie pecha w życiu Bretschneider, co? Przyznajcie się – głos prokuratora zabrzmiał złowieszczo, albowiem w skrytości ducha nienawidził on pechowców i gardził nimi.\nAleż skąd panie prokuratorze, melduję posłusznie, że nie mam pecha. Więcej, myślę, że mam nawet szczęście. Czy pan prokurator wie ile mam emerytury po św. pamięci cesarzu?\nPonad 1400 złotych\nIle?- Seremet o mało nie udławił się bułką z jajkiem, którą do pracy przygotowała mu troskliwa żona – 1400 złotych?! I wy mi Bretschenider będziecie pieprzyć, że nie jesteście pechowcem? Gadajcie lepiej co tam macie na tych trzech.\nMelduję posłusznie, że dziś wieczorem pokażą ich w telewizji u Tomasza Lisa, powiedzą, że brali udział w podżeganiu do morderstwa, powinni bowiem wyjść w trakcie tego programu, albo lepiej strzelić tego Brauna w pysk. Oni jednak tego nie zrobili, a jeden słysząc co ten cały Braun opowiada jeszcze się śmiał.\nJak on się podpisuje w tym całym Internecie Bretschneider? Pamiętacie?\nMelduję posłusznie panie prokuratorze, że pamiętam. On się podpisuje Goryllus.\nA wy Bretshcneider jak się podpisujecie\nMelduję posłusznie panie prokuratorze, że ja się podpisuję Panrtyjota.\nJa pier....ę – powiedział do siebie w myślach prokurator Seremet. Goryllus, Golonka, ten jakiś Kamyczek, a ściga ich gość o ksywie pantryjota...obłęd.\nW tej samej chwili dało się słychać pukanie do drzwi.\nKto tam – wrzasnął Seremet\nDrzwi uchyliły i do środka zajrzał prokurator Ślepokura\nCzego chcecie Ślepokura – zapytał Seremet.\nPrzyniosłem akta sprawy Nicponia – powiedział prawie po wojskowemu prokurator Ślepokura\nNicponia panie prokuratorze\nBretschneider znacie jakiegoś Nicponia?\nMelduję posłusznie panie prokuratorze, że znam.\nTo jest morderca jelonków\nJakich znowu jelonków Bretscheider? Osrał was albatros a wy o jelonkach?\nNa wieść, że Bretschneidera osrał albatros Ślepokura odsunął się odeń ze wstrętem.\nNicpoń panie prokuratorze to ta sprawa sprzed tygodnia, co to do niej dokreciliśmy tego Brauna i jego wypowiedź z 10 września.\nA reszta tych degeneratów, ten co się śmiał na przykład?\nNo, coś tam próbujemy, ale słabo idzie...- tłumaczył się Ślepokura\nNo dobrze Ślepokura zostawcie akta Nicponia i dajcie mi spokój. A wy Bretschneider idźcie do swoich zajęć, tylko błagam nie kręćcie się koło ZOO, żeby was znowu coś nie osrało.\nBędę się starał panie prokuratorze.\nKiedy wywiadowca Bretschneider, podpisujący się w sieci nickiem pantryjota wyszedł prokurator Seremet wyjął z kieszeni olbrzymią kraciastą chustkę i otarł pot z czoła.\nMuszę wszystko dobrze zapamiętać – powiedział do siebie – sprawą Nicponia zajmuje się Ślepokura, a Bretschneider alias Pantryjota rozpracowuje Goryllusa, Golonkę i Kamyczka. I już, już wydawało się, że wszystko wie i wszystko pamięta, kiedy w jego głowie zaświtało jeszcze jedno nazwisko. Nazwisko faceta, który organizował wieczór w klubie Ronina.\nO szyt – zaklął prokurator Seremet. On się nazywał Orzeł, Józef Orzeł! Skonstatowawszy powyższe prokurator Seremet ukrył twarz w dłoniach.\n@Pan Marky 15:37:01\nHaszek też niezłe:)\nMolier 26.11.2012 16:22:35\nHaszek - genialne.\nPan Marky 26.11.2012 17:36:58\nckhopi 26.11.2012 19:18:01\nMoże inni nie mają odwagi, zatem to ja muszę postawić się "wielkiemu" pisarzowi najwyraźniej NIETYKALNEMU zanim mnie zbanuje itd\nCoryllus nie jest lepszy od innych blogerów. To jest podstawowa kwestia, zatem nie należy się wyróżnianie każdego tekstu.\nSzlag mnie trafia, zajmuje na NE dobre miejsce tym swoim spamem, pierdołami pseudoliterackimi, walką z Ziemkiewiczem itp, znalazła się psia mać elita aspirująca, a kysz!!! Gdyby choć jak Pińscy robił milionami odsłony, czy czy cokolwiek dla NE, ale nie... marnie to widzę. Chyba się pożegnamy, społeczność NE zrobi to za redakcję NE z oczywistych powodów. Poradzimy sobie bez Coryllusa na NE!\nChce sobie reklamować swoje książki to niech za to ZAPŁACI, w końcu wolnorynkowiec, a może socjalista? No nie wiem, skoro oczekuje na koncesje z NE. Żadnych odsłon nie daje masowych, odzewu w mediach, żadnych komentarzy, przynosi STRATY dla spółki i SPOŁECZNOŚCI NE.\nMam tego dosyć, ja sam jako skromny bloger i komentator daję więcej odsłon (kto liczy odzew, odsłony z moich 10 tys komentarzy?), a sznyt literacki, artystyczny, elitarny, patriotyczny niech dadzą inni. Taki niedoceniany Zayazd choćby jest miliard razy bardziej wartościowy!!!\nMarek Kajdas 27.11.2012 00:52:23\nNIEPOWTARZALNA SZANSA NA PR- owy SUKCES PIS!\nJEŻELI MASZ MOŻLIWOŚĆ, PRZEKAŻ TĘ WIADOMOŚĆ KOMUŚ ZE SZTABU PIS!\nPo przeczytaniu tego newsa, ze Światowy Kongres Żydów skrytykował kibiców Lazio i domaga się sankcji dla tego klubu, po ostatnich ekscesach ich kibiców, zrozumiałem, że w otoczeniu opozycji nie ma nikogo, kto znałby się na PR trochę lepiej niż słabo. To wręcz doskonała okazja dla PiS by upiec dwie pieczenie na jednym ogniu.\nPrezes powinien wyjść ze zdecydowaną inicjatywą( najlepiej osobna konferencja prasowa, rzecz musi stać się dużym wydarzeniem) i w sposób jednoznaczny potępić zachowanie kibiców Lazio. Powinien się odwołać do tego, jak zbrodniczym systemem był nazizm oraz stale podkreślać, że zabił on miliony POLAKÓW( to należy podkreślać). Powinien powiedzieć, że nikt w Jego partii ani nikt z normalnych ludzi( użyć tych słów) nie powinien tego tolerować. Następnie zrobić wszystko, by przekaz odbił się szerokim echem w Polsce a najlepiej również zagranicą. Umożliwiłoby to dłuższe eksponowanie tematu ochrony Żydów i Polaków przed nazizmem w naszych mediach.\nKtoś zapyta: gdzie tu te korzyści? Już tłumaczę.\nPierwszą korzyścią będzie to, że pojawi się szeroko komentowany przekaz w mediach, którego W ŻADEN SPOSÓB NIE MOŻNA PODWAŻYĆ. Nikt nie będzie polemizował z tym, co Kaczyński powie.\nDrugą, NAJWAŻNIEJSZĄ korzyścią, być może nawet kluczową dla ukrócenia biczowania PiS- u w mediach jest inna kwestia. PO TAKIM WYSTĄPIENIU ŁĄCZENIE PATRIOTÓW I NARODOWCÓW( domyślnie PiS- u) BĘDZIE DLA MEDIÓW BARDZO UTRUDNIONE.\nPiS ma szansę upiec dwie pieczenie na jednym ogniu i staje przed niepowtarzalną okazją by odciąć się od absurdalnych oskarżeń o powiązania z faszyzmem nie tracąc przy tym nic(!) a nawet zyskując. Szansa jest ogromna, ale należy działać szybko, taka szansa na PR- owski sukces, zwłaszcza w kwestiach ideologicznych, nie zdarzy się szybko. Mam nadzieję, że ktoś inteligentny w PiS- ie weźmie sprawy w swoje ręce i namówi kierownictwo partii do tego kroku. To jest murowany strzał w dziesiątkę\nKapitalista 27.11.2012 03:10:34\nTam w PISie ktoś musi szybko myśleć, co mi wydaje się utrudnione, pewnie przez wiek liderów i niechęć do wyjścia ze swego grajdołka...\nkanton 27.11.2012 05:34:12\n@Czarny Borys 23:57:24\nAle ja ten tekst napisałem długo przed programem lisa, a Braun wygłosił swoją wypowiedź długo przez zatrzymaniem Brunona. Pan to rozumie? XZa głupotę i agresję zostaje pan usunięty z tego bloga.\n@Marek Kajdas 00:52:23


Zbiórka dla lubelskich schronisk dla zwierząt. Dary zbierane są jeszcze do 24 stycznia - Lublin24.pl - Najszybszy portal w mieście\nZbiórka dla lubelskich schronisk dla zwierząt. Dary zbierane są jeszcze do 24 stycznia\nOpublikowano: 17 stycznia 2021 16:00 2021-01-17T16:00:00.000Z\nZ Lublina Jeszcze do 24 stycznia trwa zbiórka dla schronisk dla zwierząt z Lubelszczyzny. Dary np. koce, karmy i ręczniki można przynosić do sklepu IKEA Lublin.\nSKENDE ShoppingIKEA Lublinzbiórka dla zwierząt Lublinschroniska dla zwierząt LublinAquael ZooUkręcamy Okrucieństwo\nNadal trwa zbiórka najpotrzebniejszych zimą, rzeczy dla zwierząt ze schronisk na terenie województwa lubelskiego. Koce, pledy, ręczniki oraz dobrej jakości karmy dla psów oraz kotów można przynieść do sklepu IKEA Lublin. Akcję organizują IKEA Lublin i SKENDE Shopping.\n- Specjalny pojemnik, który znajduje się za kasami IKEA wypełnia się prezentami dla czworonogów. Można także zostawić je w sklepie Aquael Zoo znajdującym się na pasażu zewnętrznym SKENDE Shopping - informują organizatorzy akcji.\nW schroniskach potrzebne jest niemal wszystko - koce, pledy, którymi ocieplić można boksy podopiecznych, także karma, żeby zapewnić pożywienie zwierzętom. Dodatkowo, w sklepie Aquael ZOO zbierane są również plastikowe nakrętki w ramach akcji „Ukręcamy Okrucieństwo” prowadzonej przez Fundację na rzecz ochrony praw zwierząt Ex Lege.