Hej, mam mały problem. Gdy wchodzę na stronę, gdzie powinno być opowiadanie 'you're my only shawty', by je tłumaczyć, pokazuje mi się komunikat 'Odmowa dostępu. Ta historia nie została zatwierdzona przez administratorów tej strony.' Jako, że przez to nie mam z czego tłumaczyć, tłumaczenie zostaje zawieszone. Gdy (jeśli) tylko odblokują stronę, wrócę tutaj z nowym rozdziałem. Przepraszam, ale jak widzicie to nie zależy ode mnie.\nMam nadzieję, że miło mijają Wam wakacje, :)\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 8/04/2013 05:46:00 PM 16 komentarzy:\nRozdział 7: Bawił się mną...\nDojechaliśmy do domku wypoczynkowego około ósmej. Justin i ja wyskoczyliśmy z przyczepy ciężarówki podczas, gdy Sophie i Ryan wysiadali z samochodu. Wszyscy wzięliśmy swoje walizki i zaczęliśmy je ciągnąć w stronę domku. Gdy byliśmy w środku, upuściłyśmy z Sophie walizki i zaczęłyśmy rozglądać się dookoła.\n- Tu jest pięknie. – moje oczy chłonęły zachwycający wygląd wewnętrzny domku.\n- Wiem. – Sophie była tak samo zachwycona jak ja.\nJustin i Ryan weszli do salonu a my chwilę później podążyłyśmy za nimi.\n- To miejsce jest zajebiste. – mruknął Ryan.\nWszyscy się z nim zgodziliśmy, kiwając głowami.\n- Zajmuję najlepszy pokój! – Justin nagle krzyknął, rzucając się w stronę schodów.\nOd razu wszyscy pobiegliśmy za nim w nadziei, że uda nam się wybrać najlepszy pokój. Śmialiśmy się przy tym jak debile.\nGdy znalazłam pokój, który mi odpowiadał, zeszłam na dół, by zabrać walizkę. Podniosłam ją i zaczęłam taszczyć ją po schodach.\nLekka to ona na pewno nie była..\n- Pozwól mi sobie pomóc. – zaproponował Justin, biorąc ode mnie walizkę.\n- Dziękuję. – uśmiechnęłam się.\n- Nie ma problemu. – powiedział z szerokim uśmiechem na twarzy.\nGdy dotarliśmy na samą górę, przesunęłam walizkę na środek mojego pokoju. Odwracając się, zobaczyłam, jak Justin wchodzi i zamyka za sobą drzwi. Natychmiast przeszedł przez pokój i złapał mnie w pasie, przyciągając do siebie. Ten ruch spowodował, że gwałtownie wciągnęłam powietrze.\n- Justin, co ty robisz? – czułam, jak zaczynam się znowu denerwować.\n- Cóż.. – zaczął muskać ustami moją szczękę, zostawiając na niej delikatne pocałunki, by chwilę później całować moją szyję.\nRobił to już wcześniej, ale teraz pierwszy raz pozwoliłam to sobie naprawdę poczuć.\n- Po prostu pomyślałem.. – pocałował moją szyję, by chwilę później szeptać mi do ucha. – Że wisisz mi.. – odsunął się od mojego ucha i spojrzał mi w oczy.\nNasze usta były bardzo blisko siebie. Tak blisko, że mogłam poczuć jego gorący oddech. Byłam tak bardzo zatracona w tym, co się działo, że nie mogłam mówić.\n- Pocałunek. – wyszeptał prosto w moje usta, chwilę przed zmiażdżeniem ich swoimi.\nAutomatycznie zamknęłam oczy i oddałam pocałunek. Poczułam motylki w brzuchu. Nikt nigdy nie sprawił, że czułam się tak dobrze.\nOwinęłam ręce wokół jego szyi a on jedną rękę oparł o ścianę za moją głową a drugą objął mnie w pasie. Zjeżdżał ręką coraz niżej, by chwilę później ścisnąć mój tyłek. Otworzyłam usta, by nabrać powietrza a on tylko na to czekał. Wsunął język do moich ust, wciąż trzymając dłoń na moim tyłku. Przyciągnęłam go bliżej siebie, jeżeli to było w ogóle jeszcze możliwe, i pogłębiłam pocałunek.\nTo było pełne emocji. Było ich tak wiele, że z jednej strony czułam się źle całując chłopaka, którego nienawidzę, ale z drugiej było mi tak cholernie dobrze, że mnie to nie obchodziło.\nOderwałam się od jego ust, by zaczerpnąć powietrza a Justin w tym czasie przeniósł pocałunki na moją szyję. Gdy znalazł mój słaby punkt na szyi, zaczął go ssać. Przygryzłam wargę, by nie jęknąć, ale było mi coraz ciężej utrzymać go w środku, więc chwilę później głośno jęknęłam. Czułam, jak Justin uśmiecha się w moją szyję.\nNa zmianę całował mnie i szeptał mi do ucha.\n- Nie powstrzymuj jęków, kochanie. – odsunął się ode mnie, posyłając mi jeden ze swoich uśmieszków.\nPotem odwrócił się, podszedł do drzwi, otworzył je i odwrócił się, by do mnie mrugnąć.\n- Do zobaczenia na obiedzie.\nZamknął drzwi i ruszył na dół po schodach. Tak po prostu. Stałam z otwartymi ustami i patrzyłam na drzwi.\nCzy ja właśnie całowałam się z Justinem Drew Bieberem, chłopakiem, którego nienawidziłam od dnia, gdy go spotkałam?!\nZaczęłam myśleć, czy naprawdę chciał mnie pocałować, czy byłam po prostu kolejną dziewczyną na jego liście. Przecież to jest Justin Bieber. Największa męska dziwka w szkole.\nPotrząsnęłam głową i biorąc głęboki wdech, wzięłam się za rozpakowywanie walizki. Wyjęłam szczotkę do włosów i kosmetyki do makijażu, by iść do łazienki i trochę się odświeżyć.\nUczesałam włosy i nałożyłam tusz na rzęsy, po czym dodałam trochę różu na policzki. Następnie spakowałam wszystko do kosmetyczki i wróciłam do pokoju.\nWyciągając sweter z szafy, założyłam go i podwinęłam rękawy. Spoglądając na nadgarstki, poczułam łzę spływającą mi po policzku, gdy wspomnienia na chwilę mną zawładnęły. Szybko ją otarłam i opuściłam rękawy, by chwilę później udać się na dół.\nWeszłam do salonu i zobaczyłam, że każdy siedział przed telewizorem a na stoliku leżały otwarte pudełka od pizzy.\nStarając się uniknąć kontaktu wzrokowego z Justinem, usiadłam obok niego.\n- Cześć. – mruknęłam.\nRyan i Sophie siedzieli na drugiej kanapie obok nas.\n- Cześć, chcieliśmy właśnie iść po ciebie, byś zeszła do nas. Zamówiliśmy pizze! – wykrzyknęła Sophie.\n- Cóż.. widzę. – zaśmiałam się, wskazując na pizze.\nSophie zmrużyła oczy i odwróciła się do Ryana, całując go w usta.\nChwila.. przegapiłam coś?\n- Kiedy TO się stało? – zapytałam, wskazując na nich palcem.\n- Zeszłej nocy. – zarumieniła się Sophie.\nZerwałam się z kanapy, złapałam ją za nadgarstek i zaciągnęłam do kuchni. Oczy Ryana i Justina śledziły naszą drogę i mogłam usłyszeć, jak Justin coś mruczy do Ryana.\n- To znaczy, że musimy czekać na Was, żeby zjeść pizzę? – potrząsnęłam głową, odpowiadając.\n- Możecie jeść, tylko zostawcie nam po kawałku.\nWeszłyśmy do kuchni i zamknęłam za nami drzwi, by chłopcy nie mogli nas usłyszeć.\n- Czemu mi wczoraj nie powiedziałaś? – zapytałam.\n- Nie wiem. Przepraszam, jakoś nie było okazji.\n- Mogłaś powiedzieć mi w szkole. – zaśmiałam się.\n- Przepraszam. – westchnęła, patrząc w dół.\n- Dobra, nie martw się, ważne, że teraz wiem! – zachichotałam, przytulając ją. - Jest coś, co musisz wiedzieć..\n- Sorry koleś, muszę skoczyć do kibla. – powiedziałem, zeskakując z kanapy.\n- Spoko. – był zbyt zajęty oglądaniem telewizji, by zwrócić na mnie uwagę.\nPrzeszedłem przez pokój i obok kuchni, gdy usłyszałem swoje imię. Podszedłem do drzwi, przyciskając do niego ucho.\n- POCAŁOWAŁAŚ GO! – Sophie krzyknęła.\n- Zamknij się, okej? On jest w drugim pokoju. – uśmiechnąłem się gdy usłyszałem, że rozmawiają o mnie.\n- Więc.. Dobrze całuje? – zapytała Sophie.\nMogłem sobie wyobrazić, że Amy się zarumieniła.\n‘Może’? Tylko pieprzone ‘może’? Całuję zajebiście i ona o tym wie!\n- Może?! Nie możesz mi mówić, że się z nim całowałaś i nie podać mi żadnych szczegółów! – krzyknęła Sophie.\n- No dobra, był świetny. Zadowolona? – na pewno któregoś dnia użyję tego przeciwko niej.\nUśmiechnąłem się na tą myśl.\nOdsunąłem się od drzwi, bo nie chciałem zostać przyłapany. Ryan pewnie pomyślał, że zatrzasnąłem się w kiblu czy coś..\nPoczułem, jak telefon wibruje mi w tylniej kieszeni spodni. Przeciągnąłem palcem po wyświetlaczu, odblokowując go i kliknąłem w wiadomości, czytając tę, która przed chwilą przyszła.\n‘Będę tam jutro rano, Justy ;) xx’\nNastępnego ranka wstałam z łóżka, ruszając w stronę drzwi. Otworzyłam je i wyjrzałam na zewnątrz upewniając się, że nikogo za nimi nie było. Gdy zobaczyłam, że jestem sama na piętrze, pobiegłam do łazienki. Gdy już tam byłam, zamknęłam za sobą drzwi.\nWzięłam prysznic, umyłam twarz i zęby, po czym się pomalowałam.\nMiałam na sobie tylko ręcznik, więc proszę Boże, żebym na nikogo nie wpadła. Biorąc głęboki oddech, otworzyłam drzwi łazienki i tak jak wcześniej, wyjrzałam na zewnątrz. Gdy zobaczyłam, że wciąż nikogo tam nie ma, pobiegłam do pokoju.\nDocierając do drzwi pokoju, pozwoliłam sobie na westchnienie ulgi, że na nikogo nie wpadłam.\nZamknęłam za sobą drzwi i odwróciłam się, po czym prawie dostałam ataku serca.\n- Justin, kurwa, przestraszyłeś mnie na śmierć! – położyłam ręce na biodrach.\n- Przepraszam, ale twoja reakcja była po prostu.. genialna. – zachichotał.\n- Umm.. Justin?\n- Co ty tu robisz? – tak w ogóle był bez koszulki i było mi ciężko nie patrzeć na jego ciało.\nBoże! Miał najgorętszy brzuch, jaki kiedykolwiek widziałam!\n- Nic. – zachichotał ponownie.\n- Cóż.. więc w takim razie możesz wyjść, żebym mogła się przebrać.\n- Kolejny powód dla mnie, bym został, kochanie. – owinęłam się ciaśniej ręcznikiem, gdy zaczął iść w moją stronę.\n- Poważnie, Justin? Idź stąd! – wskazałam na drzwi.\n- Ale kochanie..\n- Nie mów na mnie ‘kochanie’! – zmrużył oczy.\n- Pomyślałem tylko, że moglibyśmy powtórzyć wydarzenia z wczorajszego dnia.. Podobno byłem Ś W I E T N Y. – zajęło mi chwilę, by zorientować się o czym mówił.\n- Podsłuchiwałeś naszą rozmowę! – krzyknęłam.\n- Może. – zaśmiał się.\n- Justin, po prostu wyjdź! – warknęłam.\nPodniósł dłoń w geście poddania. Idąc do drzwi, zatrzymał się obok mnie, by szepnąć mi do ucha.\n- Nigdy nie podejrzewałem, że nosisz stringi.. Te fioletowe najbardziej mi się podobają, to mój ulubiony kolor. – moja twarz automatycznie przybrała kolor dojrzałego pomidora.\nJustin lekko się zaśmiał i wyszedł z pokoju, zamykając za sobą drzwi.\nZałożyłam różowe bikini, bo mieliśmy iść na plażę i sukienkę w ananasy na to. Ślizgając się po schodach, udałam się na dół.\nWchodząc do salonu zobaczyłam coś, przez co nie mogłam się ruszyć. Nie mogę uwierzyć, że on po prostu się mną bawił. Wczorajszy pocałunek nic dla niego nie znaczył? Poczułam, jak moje oczy napełniają się łzami. Justin siedział na kanapie a na jego kolanach siedziała największa dziwka w całej szkole..\nCześć! :) rehneiugneurineunge wreszcie pocałunek Justina i Amy! :D Szkoda, że Justin się tak zachował. Co myślicie?\nJejciu! Pod ostatnim rozdziałem pojawiło się aż 45 komentarzy! Bardzo się cieszę, że tyle osób czyta to tłumaczenie :) Ciekawe, czy kiedyś uda Wam się pobić ten rekord :D\nW komentarzach było wiele wiadomości, że zbyt rzadko dodaję rozdziały, więc chciałabym to wyjaśnić. Wybaczcie, ale nie mogę całego wolnego czasu poświęcić na tłumaczenie. Robię to, bo lubię, więc gdy mam ochotę potłumaczyć to się za to biorę. Nie robię niczego na siłę, dlatego rozdziały są tak rzadko. Przepraszam, jeżeli komuś to nie odpowiada.\nNie wiem, kiedy będzie następny rozdział, bo jako, że są wakacje, to jadę do Hiszpanii na 3 tygodnie. Na pewno nie będę miała możliwości, by dodać tam rozdział, więc nie wiem, kiedy się on pojawi. Musicie uzbroić się w cierpliwość. :)\nEDIT: Twitter zawiesił mi konto, więc informowałam z konta przyjaciółki.\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 7/15/2013 11:02:00 AM 34 komentarze:\nNiedawno otrzymałam nominację do Liebster Blog od UnbrokenWriter. Jest mi bardzo miło i dziękuję za wyróżnienie :)\nNominacja do Liebster Blog Award jest przyznawana blogerom za dobrze wykonaną pracę, o mniejszej liczbie obserwatorów i daje możliwość rozpowszechnienia bloga. Polega to na tym, że odpowiadasz na 11 pytań od osoby nominującej. Następnie Ty nominujesz 11 osób i zadajesz 11 pytań. Nie można nagradzać osoby, która Cię nominowała.\nPytania od UnbrokenWriter:\n2. Gdzie chciałabyś/ chciałbyś wyjechać?\n3. Masz zamiar kiedyś się przeprowadzić?\nBardzo chciałabym przeprowadzić się do Anglii, no ale nie wiem jak to będzie. Zobaczymy :)\nZaczęłam tłumaczyć opowiadanie, bo chciałam sprawdzić, na ile dobrze posługuję się językiem angielskim :)\n5. Co cię natchnęło, że stworzyłaś/eś akurat taką historię? / Dlaczego tłumaczysz akurat to opowiadanie?\nSpośród wielu innych, wybrałam opowiadanie 'You're my only shawty', bo po przeczytaniu całego po angielsku stwierdziłam, że jest tego warte. Podoba mi się fabuła.\n6. Kto jest twoim idolem?\nW tej chwili jest to Selena Gomez - Love Will Remember.\n8. Twoje najskrytsze marzenie?\nIść na koncert Demi Lovato.\nBlackberry curve 9220.\n11. Jesteś nieśmiała/y czy raczej pewna/y siebie?\nRaczej pewna siebie ;)\n1. Jakie masz zainteresowania?\n4. Chciałabyś cofnąć czas? Jeśli tak, dlaczego?\n5. Łatwo się wzruszasz?\n6. Miejsce, które chcesz odwiedzić?\n7. Wydarzenie, które zawsze będziesz pamiętać?\n8. Imię najlepszego przyjaciela?\n9. Czego się najbardziej boisz?\n11. Dlaczego piszesz/tłumaczysz opowiadanie?\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 7/13/2013 02:39:00 PM 2 komentarze:\nRozdział 6: Podróż...\nZadzwonił dzwonek kończący lekcje. Dzięki Bogu, bo ten tydzień był cholernie długi! Justin i ja zrobiliśmy prawie cały projekt a Justin przez cały czas się do mnie dobierał co niszczyło mój humor.\nZrzuciłam rzeczy z ławki do torby i podniosłam ją, zarzucając sobie na ramię, po czym powolnym krokiem ruszyłam w stronę drzwi.\nIdąc w kierunku mojej szafki spotkałam Sophie. Wydawała się zbyt szczęśliwa, ale cóż.. w końcu mamy piątek.\nOtworzyłam szafkę i wrzuciłam do niej podręczniki, których nie będę potrzebowała przez weekend.\n- Czemu jesteś taka szczęśliwa? – zaśmiałam się.\n- Bo Ryan zaprosił mnie na plażę na weekend. – odpowiedziała radośnie podskakując.\nTrzaskając drzwiczkami od szafki położyłam jej rękę na ramieniu, zatrzymując jej skoki.\n- Nawet nie słyszałaś jeszcze najlepszej części. – zachichotała.\n- Proszę, oświeć mnie. – odpowiedziałam sarkastycznie zdejmując rękę z jej ramion.\n- Cóż.. Ryan zaprosił też Justina i.. – urwała.\n- Czemu miałoby mnie to obchodzić? – zmarszczyłam brwi.\n- Bo ja zapraszam ciebie! – zaśmiała się.\nKolejny czas spędzony z Bieberem to jest właśnie to, czego potrzebuję..\n- Um.. nie jestem pewna, czy mogę z wami pojechać, Soph. – wymamrotałam.\n- Dlaczego? – jej uśmiech zbladł.\n- No wiesz.. mój sekret.. – Sophie pokiwała głową ze zrozumieniem. – Cóż.. Justin już prawie go odkrył a jeśli pójdę na plażę to jestem pewna, że to zauważy. – wyjaśniłam.\n- Jak to prawie go odkrył?\n- Kiedy robiliśmy projekt, podniosłam rękawy, bo było za gorąco i on TO zobaczył, więc szybko je opuściłam. – Sophie przyciągnęła mnie do siebie wiedząc, że trudno mi o tym mówić.\n- Nie martw się, Amy.. – mówiła łagodnie. – Na pewno nie zwróci na to uwagi. One już praktycznie zniknęły. – oderwałam się od niej i skinęłam głową. – Chyba, że jest coś, czego mi nie mówisz, Amy. – wydawała się nieco zła.\nRuszyłyśmy w stronę wyjścia ze szkoły prosto do samochodu Sophie.\n- Nie! – pokręciłam głową. – Możemy przestać o tym gadać?\nZbliżyłyśmy się do samochodu.\n- Więc teraz idziemy się pakować! – krzyknęła, po czym wskoczyła na fotel kierowcy.\nZaśmiałam się, kręcąc głową i siadając na miejscu pasażera.\nGdy dojechałyśmy pod mój dom, odpięłam pas bezpieczeństwa.\n- Dzięki, Soph. – powiedziałam.\n- Nie ma problemu. Ryan zabierze najpierw mnie, później podjedziemy pod Justina i na końcu po ciebie, więc bądź gotowa za jakieś dwie godziny.\n- Dobrze, do zobaczenia. – pomachałam jej, gdy odjeżdżała, po czym weszłam do domu kierując się prosto do swojej sypialni.\nCo ja mam spakować..?\nRzuciłam torbę z książkami na łóżko i wyjęłam walizkę. Włożyłam tam wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy, takie jak bielizna, kosmetyki, kostium, szpilki, ubrania dzienne, wyjściowe, piżamę i tak dalej.\nGdy już się spakowałam, wzięłam szybki prysznic, myjąc włosy owocowym szamponem.\nKończąc, wyszłam spod prysznica i owinęłam się różowym, puszystym ręcznikiem dookoła ciała a z drugiego zrobiłam turban na głowie.\nGdy byłam już całkiem sucha, założyłam bieliznę i wciągnęłam na siebie czarne krótkie spodenki i żółtą tunikę, podwijając wcześniej jej rękawy.\nPóźniej rozczesałam włosy i wysuszyłam je a na samym końcu się umalowałam. Nałożyłam na powieki trochę rozświetlających cieni i musnęłam usta błyszczykiem.\nZałożyłam czarne vansy i związałam włosy w luźnego kucyka, po czym przewiązałam przez głowę kwiatową bandanę, by wyglądała jak opaska.\nWrzucając do walizki jeszcze kilka rzeczy, wreszcie ją zamknęłam i wzięłam się za pakowanie bagażu podręcznego. Spakowałam tam kosmetyczkę, telefon, słuchawki, błyszczyk i inne potrzebne przedmioty.\nGdy usłyszałam dzwonek do drzwi, przerzuciłam sobie torbę przez ramię, założyłam okulary przeciwsłoneczne i zdjęłam walizkę z łóżka.\nKurwa, zapomniałam o perfumach..\nSzybko psiknęłam się perfumami Beyonce Heat, wrzuciłam je do torebki i jeszcze raz złapałam walizkę, znosząc ją po schodach.\nUsłyszałam ponowne pukanie do drzwi.\n- Już idę! – krzyknęłam.\nNie musiałam żegnać się z rodzicami, bo kilka dni temu znowu pojechali gdzieś w podróż biznesową.\nWychodząc przez drzwi i zamykając je za sobą, zobaczyłam Justina siedzącego na przyczepie małej ciężarówki a Sophie i Ryan siedzieli w środku samochodu.\n- Serio mam siedzieć z tobą na przyczepie, Bieber? – warknęłam.\n- Niestety tak, Reed. – odwarknął, pokazując zęby w lekkim uśmiechu.\nPomógł mi wnieść walizkę na przyczepę, na której mieliśmy siedzieć po czym wskoczył na nią, podając mi rękę. Przyjęłam ją, więc szybko wciągnął mnie na górę. Gdy już usiedliśmy, samochód ruszył.\nSophie wytknęła głowę przez okno i mi pomachała.\n- Hej, Ryan i ja mówimy ‘cześć’.\n- Haha, okej. – pokazałam jej uniesione kciuki.\nSpojrzałyśmy na siebie, by chwilę później krzyknąć.\n- WYCIECZKA! – złapałam się za brzuch, śmiejąc.\nGdy skończyła się śmiać, pomachała mi, chowając głowę z powrotem do auta.\nOdwróciłam się do Justina.\n- Jak długo trwa ta podróż?\n- Umm.. około dwie i pół godziny.\n- Świetnie! – odpowiedziałam sarkastycznie.\n- Cieszmy się, że chociaż świeci słońce i nie pada. – uśmiechnął się.\n- Tak, to prawda.. – zaśmiałam się.\n- Hej, Amy..? – powiedział Justin, chociaż zabrzmiało to bardziej jak pytanie.\n- Jeżeli chodzi o to, co się stało ostatnio, gdy robiliśmy projekt.. – przytaknęłam, ale zaczęłam się denerwować..\nCiekawe, o co mu chodzi.\n- Um.. Ja po prostu chciałem się upewnić, że wszystko.. umm.. dobrze. – nerwowo podrapał się po szyi.\nAww, troszczy się o mnie!\n- Justin Bieber się martwi, kto by pomyślał.. – zaśmiałam się nerwowo.\n- Ha. Ha. – mruknął sarkastycznie. – Ale ja się serio pytam.\n- Nie martw się, Justin, ze mną wszystko dobrze, jak widzisz.. – otworzyłam ramiona i wskazałam na siebie.\n- To dobrze, chciałem po prostu się upewnić. – jest taki słodki, jak się denerwuje.\n- A teraz.. miałaś jakieś gorące fantazje na mój temat po wyjściu? – Justin-Kutas powrócił.\nWzruszyłam ramionami, przez co głośno się zaśmiał.\n- Nope. – odpowiedziałam, akcentując ‘p’.\n- Okej, możesz udawać, że to prawda a ja mogę udawać, że ci wierzę. – zachichotał.\nKiwnęłam głową, po czym spojrzałam na niego, zwracając uwagę w co jest ubrany i.. wygląda serio gorąco! Ten SnapBack powoduje, że wygląda jeszcze lepiej. Mam na myśli.. cały jego ubiór woła.. um.. ‘chcę się z tobą pieprzyć!’.\n- Dokładnie.. miło, że to zauważyłaś. – mrugnął do mnie.\nChwila, czy ja to powiedziałam na głos?\n- Tak, kochanie, właśnie to zrobiłaś. – zaśmiał się.\n- I od teraz zdecydowanie będę zakładać SnapBack’i częściej. – zachichotał.\nCzułam się, jakby ktoś podpalił mi twarz.\n- Aww, kochanie, zawstydziłaś się? – zadrwił ze mnie.\nUkryłam twarz w dłoniach, by ukryć rumieniec. W tej chwili chciałam, żeby ziemia się pode mną zapadła. Chodzi o to, że ze wszystkich ludzi dookoła, powiedziałam swoje myśli akurat do Justina.\nTo będzie naprawdę długa podróż..\nJechaliśmy już około godziny.\nSłuchałam muzyki na iPodzie a Justin robił coś na swoim laptopie.\nPrzewijałam Twittera, czytając tweety, gdy poczułam rękę na swoim ramieniu. Zastopowałam muzykę i wyjęłam słuchawki z uszu, rozglądając się.\n- Amy, mogę puścić ci swoją muzykę, nad którą pracowałem, żebyś powiedziała co myślisz? – zapytał Justin.\n- Jasne. – przesunęłam się na drugą stronę przyczepy, by siedzieć obok niego. – Nie wiedziałam, że tworzysz muzykę.\n- Wielu rzeczy o mnie nie wiesz, kochanie. – mrugnął.\n- Cóż.. a ty nie wiesz wiele o mnie, Bieber. – odpowiedziałam dumnie.\n- Wiem, Reed, ale jestem gotowy, by się tego wszystkiego dowiedzieć. – zaśmiał się.\nKliknął coś w laptopie, po czym schował swoje słuchawki do plecaka i nacisnął ‘play’.\n“Ha It's Justin.....Bieber\nI can take you to a new world, take your problems away\nTell me whatchu' wanna do girl, just come right this way\nI don't never need a new girl (no), cause you're here to stay\nLemme show you what I do girl, and you'll never leave\nGirl, you know you want me\nGirl, you know you want me right (go) right (go)\nGirl, you know you want me right\nAnd you said that you love me, yeah I said that I love you too\nLet you know that you're lovely, flowers for nothing just for you\nYou know I got you until the whole world ends\nYou know I got you why don'tcha come and be my girlfriend\nCause you're scared to fall but you won't spread your wings\nYou know it's hard to fly when you don't try new things\nAnd Imma be the one to make you smile for a minute\nPut your head down and get down for a minute\nBaby, (baby) this sounds crazy (crazy) thinking bout you (thinking bout you) I just need a...I just need a lady”\n- To wszystko co mam, jak na razie. – powiedział.\n- To było świetne, Justin! Ty to napisałeś? – zapytałam.\nByłam w wielkim szoku.\n- I to ty śpiewasz?\n- Nie udawaj zaskoczonej. – zaśmiał się.\n- Przepraszam, ale to serio było bardzo dobre. – powiedziałam zgodnie z prawdą.\n- Cóż.. dziękuję. – szeroko się uśmiechnął.\n- Nie ma za co. – odpowiedziałam mu z uśmiechem.\nWszystko, co mogłam robić to myślenie o kim jest ta piosenka.\nW pewnym sensie chciałabym, żeby była o mnie.\nCześć! Mam nadzieję, że rozdział Wam się podoba :) Nie wiem kiedy następny, ale do 17.07 na pewno dodam :)\nMam do Was prośbę. Chciałabym się dowiedzieć, ile osób czyta to opowiadanie. Mogę prosić, żeby każda osoba, która przeczyta ten rozdział, napisała krótki komentarz? Może to być tylko wesoła lub uśmiechnięta buźka a będę Wam bardzo wdzięczna. Dzięki za wszystko! <3\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 7/08/2013 08:09:00 PM 46 komentarzy:\nRozdział 5: Randka naukowa..\nWłaśnie grałem w gry video, kiedy zadzwonił dzwonek do drzwi. Zatrzymałem grę i wyjrzałem przez okno w moim pokoju, z którego był widok na werandę.\nO kurwa, to Amy!\nSzybko wyłączyłem grę i zgarnąłem ciuchy porozrzucane po całym pokoju, wrzucając je pod łóżko.\nStałem chwilę, myśląc, po czym stwierdziłem, że powinienem zmienić koszulkę. Zdjąłem białą koszulkę z dekoltem, by chwilę później założyć czarną.\nSzybkim machnięciem ręki ułożyłem włosy i odwróciłem nieznacznie głowę zerkając na lampę, gdzie zobaczyłem moją bieliznę.\nSzybko ją zdjąłem i wrzuciłem do szafy. Stanąłem przy łóżku i czekałem na Amy.\n- Nie zrobię twojej części projektu za ciebie, łapiesz? – warknęła wchodząc.\n- Przypomnisz mi jeszcze raz, dlaczego to ja musiałam przyjść do ciebie? – spytała.\n- Musze opiekować się moim młodszym rodzeństwem. – wyjaśniłem, na co ona pokiwała głową ze zrozumieniem. - I nie udawaj, że nie cieszysz się, że znowu mnie widzisz – mrugnąłem do niej.\nZignorowała mój komentarz.\n- Nadal grasz w gry video? - zaśmiała się, rozglądając się po moim pokoju.\nNie zdążyłem jej odpowiedzieć, bo moja mama weszła do pokoju.\n- Hej dzieciaki, chcecie może coś do jedzenie lub picia albo może trochę więcej poduszek by usiąść na podłodze?\n- Mamo.. – westchnąłem.\n- Okej, więc.. zostawić drzwi otwarte czy zamknięte?\n- Zamknij je. - odpowiedziałem.\n- Więc do zobaczenia później, Justin. Ja wychodzę.\n- Dobra mamo, pa. – odtańczyłem taniec radości, kiedy zamknęła drzwi.\nW pokoju panowała niezręczna cisza do czasu, aż Amy ją przerwała.\n- A więc powinniśmy chyba wziąć się do roboty.\nObróciła się do mnie twarzą\nUsiedliśmy na moim łóżku. Amy wyciągnęła książki z plecaka, a ja przyniosłem mojego laptopa.\n- Więc powinniśmy to podzielić na fragmenty czy coś? - zaśmiała się.\n- Chyba tak. Patrz, znalazłem stronę, która może nam pomóc. - obróciłem laptopa tak, by mogła ją zobaczyć.\n- Zacznij robić pokaz slajdów, a ja w tym czasie poszukam jeszcze czegoś w książce.\n- Okej. – westchnąłem.\n- Przestań jęczeć.\n- Przepraszam, ale nie da się nie jęczeć, kiedy jesteś w pobliżu, kochanie. - uśmiechnąłem się.\n- O mój Boże! Justin! - krzyknęła i schowała twarz w poduszkę, by ukryć rumieniec.\n- Awwww, czy ja właśnie sprawiłem, że się zarumieniłaś? - zapytałem dziecięcym głosikiem.\nJej twarz ciągle była schowana w poduszce.\n- Poważnie, Justin?! - jej głos był stłumiony.\nZachichotałem, po czym zacząłem robić slajdy.\nW końcu wyjęła twarz z poduszki, co spowodowało u mnie wybuch śmiechu. Nie lubię jej, ani nic, ale po prostu lubię się z nią przekomarzać i kocham to, jak na nią działam. To jest słodkie. Widok zawstydzonej Amy jest niesamowity.\n- Przepisz to. - pokazała mi paragraf w książce.\nZaśmiałem się jeszcze raz i zacząłem przepisywać.\nJustin i ja pracujemy już od godziny nad projektem i o dziwo, jeszcze się nie pozabijaliśmy.. Jeszcze. Denerwuje mnie jedynie to, że cały czas próbuje ze mną flirtować.\nSiedzieliśmy u niego na łóżku i gadaliśmy o różnych rzeczach. W pokoju było zimno, więc opuściłam rękawy mojego fioletowego swetra.\nNie rozumiem moich uczuć do Justina. To znaczy.. nienawidzę go, ale jednocześnie całkiem mi się podoba. Nie można go winić za to, że jest gorący. Nie ważne jak bardzo bym go nienawidziła, nie można temu zaprzeczyć. Oczywiście nigdy nie przyznam tego głośno, a przede wszystkim nie przed Justinem.. Jego ego stało by się jeszcze większe, jeżeli to w ogóle możliwe.\n- W porządku? – zapytał Justin, wyrywając mnie z moich rozmyślań.\n- Po prostu wyglądałaś na zamyśloną.. – urwał. – Spoko, możesz przyznać, że myślałaś o mnie.\n- Świetna odpowiedź, kochanie, a teraz idź do kuchni i zrób mi kanapkę. - zaśmiał się.\n- Musisz przestać nazywać mnie kochaniem. - Justin zaśmiał się, przybliżając bliżej do mnie, więc natychmiast się odsunęłam. - I nie zrobię Ci kanapki. To twój dom. - przybliżył się jeszcze bliżej, więc ja znowu się odsunęłam. - Ale prawdopodobnie u mnie w domu też bym ci jej nie zrobiła. - zaśmiałam się.\n- Oh naprawdę? - podniósł brew i przysunął się do mnie przez co jeszcze kawałek się odsunęłam.\nSpadłam z łóżka…\nPopatrzyłam w górę i zobaczyłam śmiejącego się Justina.\nPodał mi rękę, by pomóc mi wstać. Wdzięczna przyjęłam pomoc.\nKiedy już mnie podniósł, pchnął mnie na ścianę za nami, opierając ręce po obu stronach mojej twarzy.\nJestem w pułapce.\n- Sprawiam, że się denerwujesz? - wyszeptał mi do ucha, patrząc mi w oczy.\nNie byłam w stanie mu normalnie odpowiedzieć, gdy tak na mnie patrzył.\n- N-n-nie.. – mruknęłam.\nMoja reakcja spowodowała u niego śmiech. Przybliżył swoje ciało do mojego. Kurwa, on serio sprawia, że się denerwuję. Nienawidzę uczuć, jakie we mnie wywołuje.\n- Cóż.. przecież widzę, że robisz się przy mnie nerwowa. – wyszeptał, a jego gorący oddech uderzył mnie prosto w twarz.\n- C-czemu tak m-myślisz? – cholera, zapomniałam jak się normalnie mówi.\nZaśmiał się, po czym przejechał nosem po mojej szyi.\nMój oddech przyśpieszył, gdy pocałował płatek mojego ucha.\n- Więc... – urwał.\nCzułam jego usta blisko mojego ucha.\n- Zawsze się jąkasz, kiedy jestem blisko ciebie i rumienisz się, gdy z tobą flirtuję albo kiedy nazywam cię kochaniem, kochanie.\nPocałował moją szyję po czym popatrzył mi w oczy.\n- Kiedy chcę się do ciebie zbliżyć, ty się oddalasz, przez co PO RAZ KOLEJNY wylądowałaś przy ścianie. Nie, żeby mi to jakoś przeszkadzało. – mrugnął, przez co znowu się zaczerwieniłam.\nOgarnij się, Amy.\nSpojrzał w moje oczy, chwilę później na usta i znowu w oczy. Najgorsze w tym wszystkim było to, że chciałam go pocałować.\nTo jest chore.. przecież go nienawidzę.\nPochylił się przez co mój oddech przyśpieszył. Przybliżyliśmy się do siebie a ja zamknęłam oczy i czekałam na moment, w którym nasze usta się złączą.\n- Bieber! - otworzyłam oczy, a Justin natychmiast odsunął się ode mnie.\nMała dziewczynka wbiegła do pokoju.\n- Hej, księżniczko. - wziął ją na ręce.\n- Kto to? - wskazała na mnie palcem.\n- Jazzy, to Amy. Amy, to Jazzy, moja młodsza siostra. – powiedział, pokazując najpierw na mnie, a potem na nią.\n- Ona jest ładniejsza od Misty. - powiedziała najsłodszym głosikiem, jaki kiedykolwiek słyszałam.\nJustin i ja zaczęliśmy się śmiać. Chwilę później, Justin odłożył ją na podłogę.\n- Może pooglądasz SpongeBoba, a ja zrobię Ci herbaty? – powiedział.\nNie musieliśmy czekać długo, bo Jazzy chwilę później wybiegła z pokoju.\n- Więc gdzie skończyliśmy? – spytał, przybliżając się do mnie.\nPołożyłam mu dłonie na klatce piersiowej pokazując, by przestał, po czym spakowałam swoje książki.\n- Właśnie wychodziłam.\nPodwinęłam rękawy mojej bluzy. Zrobiło mi tak gorąco.. nawet nie pamiętam, dlaczego je rozwinęłam.\n- Co jest na twoim nadgarstku? - spytał.\nSzybkim ruchem opuściłam rękawy.\n- Nic. - założyłam plecak i ominęłam go, lecz złapał mnie za ramię.\n- Amy, jesteś pewna, że wszystko w porządku? - zapytał takim głosem, jakby mu zależało.\nWyrwałam rękę z jego uścisku\n- Do zobaczenia w szkole, Justin. – szybko opuściłam pokój, zeszłam po schodach i wyszłam przed dom.\nOto rozdział piąty! Co myślicie? Dajcie mi znać w komentarzach :)\nRozdział wyjątkowo przetłumaczony przez moją przyjaciółkę @Saaeva, której bardzo dziękuję. Ona tłumaczyła, ja go tylko poprawiałam.\nObiecuję, że przed wakacjami wstawię jeszcze jeden rozdział, ale niestety nie wiem jak to będzie w wakacje. Przez całe dwa miesiące praktycznie w ogóle nie ma mnie w domu. Postaram się tłumaczyć i jak tylko będę miała możliwość, będę Wam wrzucała rozdziały, ale niestety nie wiem w jakim odstępie czasu będą się one pojawiały :(\nMam też dobrą wiadomość. Jeśli pamiętacie, na początku informowałam Was, że nie wiem, czy opowiadanie będzie skończone, że to zależy od autorki. Kilka dni temu, autorka dodała ostatni rozdział, więc opowiadanie w całości zostanie przetłumaczone. :)\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 6/25/2013 09:43:00 PM 22 komentarze:\nRozdział 4: Błąd..\nPo naszym tańcu, Amy gdzieś zniknęła. Jestem pewny, że nie zdawała sobie nawet sprawy, że to ze mną tańczyła, ale to nie miało znaczenia. Tym razem nie zamierzałem wykorzystać tego przeciwko niej.\nRuszyłem do kuchni, by wziąć kolejne piwo, mrugając po drodze do kilku zdesperowanych dziewczyn, stojących pod ścianami. Tak jak powiedziałem wcześniej, ludzie mnie wielbią, szczególnie dziewczyny. Pewnie myślicie, że jestem kutasem, ale ja sam siebie wolę określać ‘pewny siebie’.\nGdy wziąłem kolejne piwo, wyszedłem na zewnątrz. Było tam kilka obściskujących się par i jedna pijana dziewczyna, obserwująca osoby, które leżały na trawie, głośno śpiewając. Przynajmniej wyglądali, jakby to właśnie robili.\nZobaczyłem mojego przyjaciela – Chaza – w towarzystwie kilku chłopaków i dziewczyn, więc ruszyłem w ich stronę. Usiadłem obok nich, sadzając sobie jakąś obcą mi dziewczynę na kolanach.\n- Siema, stary. – powiedziałem a Chaz kiwnął mi głową na przywitanie. – Widziałeś gdzieś Ryana?\n- Ostatnio jak go widziałem, był z jakąś dziewczyną. – odpowiedział mi z uśmiechem.\n- Oh, no tak... Zaprosił Sophie na imprezę.\n- Chcesz? – zapytał Chaz, podając mi papierosa.\nNie palę na co dzień, tylko wtedy, gdy jestem gdzieś ze znajomymi.\nWziąłem papierosa od Chaza, zapaliłem go i zaciągnąłem się przed wypuszczeniem dymu w perfekcyjnym kółku.\nZ daleka zobaczyłem Amy, która właśnie wychodziła z domku. Kurwa, ona była serio pijana. W sumie, to było całkiem zabawne.\nAmy przeszła przez trawnik i usiadła na wolnym krześle, z którego chwilę później spadła. Zauważyłem to jako jedyny, więc zepchnąłem dziewczynę ze swoich kolan i ruszyłem w jej stronę. Kurwa, też muszę być całkiem pijany skoro chcę pomóc Amy Reed – dziewczynie, której nienawidzę, i która nienawidzi mnie.\nChwilę później podniosłem ją z ziemi i zabrałem do domu krzycząc ‘cześć’ do Chaza. Wszedłem z nią po schodach, potykając się kilka razy i gdy w końcu znaleźliśmy się na górze, poszukałem jakiejś wolnej sypialni, w której mógłbym zostawić Amy.\nByła dość duża szansa, że wejdę do pokoju, w którym zobaczę coś, czego nie chcę widzieć, więc przygotowałem się na najgorsze i pchnąłem pierwsze drzwi po prawo.\nDzięki Bogu, pokój był pusty. Inaczej mógłbym się znaleźć w naprawdę kłopotliwej sytuacji.\nPoprowadziłem Amy do łóżka, gdzie mogłaby się przespać. Powoli na nim usiadła, po czym od razu wstała i podeszła do mnie wolnym krokiem.\n- Justin, kochanie, daj mi się dla ciebie rozebrać.. – Boże, jak bardzo pijana ona była?\nZdjęła szpilki i położyła je przy łóżku. Stanęła przede mną i powoli zsunęła z siebie sukienkę, kusząco kręcąc przy tym biodrami.\nW tej chwili zdecydowanie mnie podniecała.\n- Połóż się ze mną, kochanie. – wyszeptała do mojego ucha.\nBoże, była taka gorąca.\nChwilę później wspięła się na łóżko, wciąż w samej bieliźnie.\nTeż byłem wstawiony, więc nie rozumiejąc sam siebie, położyłem się obok niej, zdejmując wcześniej koszulkę i spodnie.\nJakiś czas później obydwoje spaliśmy, śniąc o swoich pijackich błędach.\nJestem półnaga w łóżku z Justinem Bieberem.\nCo ja robiłam zeszłej nocy?\nCóż.. Patrząc na to, że nie jestem całkiem naga, to może znaczyć, że nie uprawialiśmy seksu, prawda?\nUgh.. Przestań się martwić i po prostu obudź Justina.\n- Justin! Justin! JUSTIN! – krzyknęłam, potrząsając nim kilka razy.\nMusiał mieć naprawdę mocny sen.\n- Co? – wymamrotał swoim porannym, zachrypniętym głosem, który naprawdę seksownie brzmiał.\nZnaczy.. głupio.. tak, Amy, właśnie to miałaś na myśli.\n- Czemu leżę półnaga z tobą w łóżku? – zapytałam zmartwionym głosem.\nUśmiechnął się i podniósł lekko, unosząc się na ramionach.\n- Cóż.. – zaczął. – Tańczyliśmy razem, pamiętasz? – jego uśmiech stawał się coraz szerszy.\n- Czekaj.. to byłeś ty? – starałam się nie panikować.\n- Jasne, że tak, kochanie.\n- Mówiłam ci, żebyś mnie tak nie nazywał. – warknęłam.\n- Czy ja kiedykolwiek cię posłuchałem, kochanie? – zaśmiał się.\n- Nie ważne.. Co się stało później?\n- Cóż.. Zniknęłaś gdzieś i gdy byłem na zewnątrz z Chazem, wyszłaś z domu i usiadłaś na krześle, z którego chwilę później spadłaś. – w zażenowaniu zakryłam twarz dłońmi. – Więc zabrałem cię na górę. – spojrzałam na niego przez palce, posyłając mu zaciekawione spojrzenie. – Tak, wiem. Też jestem zszokowany, ale myślę, że to przez alkohol. – kiwnęłam głową. – Gdy posadziłam cię na łóżku, wstałaś i zdecydowałaś się dla mnie rozebrać. Nie kłóciłem się. – mrugnął do mnie.\nMoja twarz przybrała kolor pomidora.\n- Cały czas nazywałaś mnie ‘Justin, kochanie’. Zawsze wiedziałem, że na mnie lecisz. – zaśmiał się.\n- Zamknij się, Bieber. Nie lecę na ciebie. – wzdrygnęłam się na słowo ‘lecę’. – Co się stało później? – przygotowałam się psychicznie na to, co usłyszę.\n- Później zrobiłaś mi loda. – zachichotał, jakby to była najbardziej normalna rzecz na świecie.\n- CO ZROBIŁAM?! – krzyknęłam.\nNienawidzę tego chłopaka.. Jak mogłabym zrobić z nim coś tak.. intymnego?\n- Myślę, że słyszałaś, co powiedziałam. – jeszcze raz się zaśmiał.\nZ CZEGO ON SIĘ KURWA ŚMIEJE?!\n- O mój Boże.. Co ja zrobiłam..? Co ja powiem Sophie? Co ludzie pomyślą? Będą nazywać mnie suką, kurwą, dziwką Biebera. Nie mogę na to pozwolić! Nigdy więcej nie tknę alkoholu! Nie mów nikomu! Proszę, Justin! – chodziłam po pokoju a Justin przyglądał mi się z zainteresowaniem, stojąc przy łóżku.\n- Nie powiem nikomu..\n- O Boże! Bardzo ci dzięku..\n- Mogłam się domyślić, że to jakiś podstęp. – zmrużyłam oczy a on zachichotał.\n- Nie powiem nikomu, jeśli upadniesz na kolana i będziesz mnie o to błagać. Wtedy zobaczymy, co da się zrobić. – zaśmiał się.\n- Cóż.. więc będziesz znana jako dziwka Biebera, tak jak wcześniej powiedziałaś. – uśmiechnął się szerzej.\nZabiję go któregoś dnia.\nUpadłam na kolana i spojrzałam na niego z dołu. Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, przerwał mi.\n- Podobnie jak zeszłej nocy, co? – mrugnął.\nCzułam, jak się rumienię.\nSpojrzałam na niego, zanim zaczęłam błagać. Czym ja sobie na to zasłużyłam?\n- Proszę, Justin, nie mów nikomu, błagam cię. Zrobię wszystko, tylko proszę, nie mów o tym nikomu. To była tylko pijacka pomyłka. Pros.. – przerwał mi jego śmiech. – Co jest kurwa takie zabawne? – on testował moją cierpliwość..\n- Po prostu.. ty… - śmiał się histerycznie, trzymając za brzuch. – Nie mogę uwierzyć, że mi uwierzyłaś! – zmarszczyłam brwi.\nZerwałam się z kolan i zaczęłam go bić po klatce piersiowej. Mocno.\n- Justin, idioto! – on ciągle się śmiał. – Jesteś takim kutasem! Pozwoliłeś mi uwierzyć, że zrobiłam ci loda! Jak mogłeś?! – biłam go, dopóki się nie uspokoił i nie złapał mnie za nadgarstki.\n- Dobrze, dobrze, przestań mnie bić! – próbowałam wyrwać nadgarstki z jego uścisku. – Przepraszam, ale powinnaś zobaczyć swoją twarz. – puścił moje ręce a ja zdałam sobie sprawę, że wciąż jestem w samej bieliźnie.\nCholera, jest jeszcze coś, co może mnie dzisiaj zawstydzić?\nPodniosłam sukienkę z ziemi i wsunęłam ją na siebie.\n- Bieber, mógłbyś zapiąć mi tą sukienkę?\n- Jasne. – podszedł do mnie i powoli zasunął ekspres. – Wybacz mi, kochanie. - szepnął mi do ucha, całując w ramie.\nByłam w jakimś transie. W ogóle nie mogłam zebrać myśli, gdy jego gorący oddech uderzał w moją szyję.\n- Wezmę to za ‘tak’. – pocałował mnie w płatek ucha.\nUspokój się, Amy.\n- Nieważne.. – podniosłam szpilki z ziemi i wyjęłam swój telefon.\nDziesięć nieodebranych połączeń od taty.\nOsiem nieodebranych połączeń od mamy.\nJedna nowa wiadomość od Sophie.\nCholera, przecież miałam wrócić wieczorem do domu.. Na pewno dostanę szlaban.\nKliknęłam przycisk ‘wiadomości’ otwierając tą od Sophie.\nNie mogłam cię znaleźć, więc wyszłam z Ryanem. Mówił, że widział cię z Justinem ;)\nZadzwoń do mnie później! Mam nadzieję, że się zabezpieczyliście!\nKocham Cię! xxxxxx\nZmrużyłam oczy i wzięłam się za odpisywanie.\nSpałam w tym domu, gdzie była impreza, ale nie przespałam się z nikim. Znaczy spałam w jednym łóżku z Bieberem, ale.. nieważne..\nTeż Cię kocham! xxxxxx\n- Chcesz, żebym odwiózł cię do domu? – zapytał Justin.\n- Tak, jeśli nie masz nic do roboty. Która jest godzina? – zaczęłam panikować, przypominając sobie, że powinnam być w szkole.\n- Umm.. 7:10. – odpowiedział, zerkając na zegarek.\n- Kurwa, rodzice mnie zabiją. Zapomniałam, że wracają dzisiaj z podróży biznesowej!\n- Nie martw się o to, po prostu chodźmy.\nZeszliśmy po schodach, kierując się do samochodu Justina.\n- Dzięki za podwiezienie. – właśnie miałam wyskoczyć z samochodu, gdy Justin mnie zatrzymał.\n- Musimy się umówić na randkę naukową.\n- To nie będzie randka, Bieber. Po prostu musimy zrobić ten gówniany projekt.\n- Wiem, ale sama chcesz, żeby to była randka. – mrugnął.\n- Co powiesz na dzisiaj po szkole u mnie? Prawdopodobnie i tak mam szlaban.\n- Brzmi nieźle. Do zobaczenia w szkole, Reed.\n- Do zobaczenia, Bieber. – wyszłam z samochodu i przygotowałam się psychicznie na wykład od rodziców.\nPowoli otworzyłam drzwi do domu. Kiedy nie usłyszałam żadnego dźwięku, weszłam do kuchni.\nMoi rodzice siedzieli przy stole.\n- Gdzie byłaś, młoda damo? – zapytała mama surowym głosem.\n- Umm.. byłam u Sophie. – trzęsły mi się ręce.\n- Dlaczego masz na sobie sukienkę? Poszłaś w nocy na imprezę, prawda? – tym razem odezwał się mój tata.\n- N-nie, naprawdę byłam u Sophie.\n- Nie okłamuj nas, Amy.\n- No dobrze, poszłam na imprezę, ale spałam u Sophie. – starałam się brzmieć przekonująco.\n- Skoro masz teraz szkołę, odpuszczamy ci tą rozmowę, ale masz szlaban do końca tygodnia.\n- Dobrze.. – wiedziałam, że lepiej nie walczyć z moimi rodzicami. – Ale muszę zrobić projekt do szkoły. Mój partner może dzisiaj tutaj przyjść, żeby mi pomóc?\n- Tak, może przyjść. Akurat dzisiaj wychodzimy na kolację. Amy, musimy wyjechać na kolejną podróż w ciągu kilku dni.\n- Tak, przepraszamy, skarbie, ale będziemy do ciebie dzwonić tak często, jak to tylko będzie możliwe.\n- Nieważne.. Muszę przygotować się do szkoły. – wybiegłam z kuchni, ruszając prosto do mojego pokoju.\nMyślenie, że rodzice się o mnie naprawdę troszczą, było dużym błędem.\nRozdział 4 za nami :)\nWiem, że miałam dodać rozdział do niedzieli, ale zatrułam się czymś i nawet nie wychodziłam z łóżka. Wiecie, wymioty, gorączka, omdlenia.. Byłam dosyć słaba i nie miałam głowy, żeby do tego usiąść, ale mam nadzieję, że mi to wybaczycie :)\nDziękuję za wszystkie komentarze i prawie 7000 wyświetleń :)\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 6/11/2013 02:31:00 PM 20 komentarzy:\nRozdział 3: Upijmy się...\n- Nie gadaj! – Sophie i ja siedziałyśmy w moim pokoju i właśnie skończyłam opowiadać jej co Justin zrobił.\n- Więc tak po prostu zaczął całować cię po szyi? – zapytała.\n- Tak! To było dziwne. Chodzi o to, że go nienawidzę, ale nie wiem co o tym myśleć.\n- Może on cię lubi. – zasugerowała.\n- Zamknij się! On na pewno mnie nie lubi. – zaprzeczyłam szybko.\nChciałam podnieść swój telefon, ale zorientowałam się, że to Sophie była tą, która dostała sms-a.\n- O mój Boże! – krzyknęła.\n- Ryan zapytał czy chciałabym iść dzisiaj wieczorem z nim dzisiaj na imprezę! – zapiszczała.\n- Niemożliwe! – krzyknęłam.\n- Tak, wiem! Powiedział też, że możesz przyjść jak chcesz.\n- Oh.. Czułabym się jak trzecie koło u wozu.\n- Nie, Justin też tam będzie. – uśmiechnęła się.\n- Przestań! Mówię to ostatni raz. Nie. Lubię. Justina! – robiłam pauzę po każdym słowie, żeby zrozumiała.\n- Jasne. – zaśmiała się.\nPostanowiłam, że dam już spokój.\n- Przyjdę, bo wiesz, że nigdy nie opuszczam imprez, ale co założymy? – zapytałam.\n- Umm.. Co powiesz na te sukienki, które ostatnio kupiłyśmy?\n- Dobrze, pójdziesz po swoją i wrócisz tutaj, żebyśmy mogły się przygotować razem?\n- Tak, będę z powrotem za 15 minut. – wstała z łóżka i wybiegła z sypialni.\nSophie mieszka 5 minut drogi stąd, co ułatwia naszą przyjaźń. Muszę tylko zobaczyć gdzie schowałam swoją sukienkę.\nWyciągnęłam telefon z tylniej kieszeni spodni, by sprawdzić kto do mnie pisze.\nHej, zobaczymy się na imprezie, suko ;)\nSpróbuj nie zachwycić mnie zbyt mocno! – J.\nNie marnowałam czasu na odpisanie, bo wystarczająco mnie już dzisiaj zdenerwował. Zmieniłam tylko nazwę wyświetlaną na ‘Kutas’ i uśmiechnęłam się dumnie do nazwy kontaktu.\nIdealnie go to opisuje, prawda?\nOkoło 10 minut później, Sophie wróciła do mojego domu. Wbiegła po schodach do mojego pokoju, trzymając w ręku sukienkę. Impreza zacznie się około 20:30, więc pomyślałyśmy, że modnie się spóźnimy będąc tam o 21:00.\nSophie robiła sobie różowe pasemka a ja się malowałam. Użyłam rozświetlającego cieniu do oczu, pudru i trochę różu. Potem zrobiłam eye-linerem kreski na powiekach i pociągnęłam rzęsy tuszem. Gdy skończyłam, podłączyłam lokówkę do prądu. Przygotowywałam się w swojej sypialni podczas, gdy Sophie zajęła łazienkę, która była połączona z pokojem.\nGdy lokówka się nagrzała, zaczęłam kręcić włosy.\nGdy byłyśmy z Sophie gotowe, zegarek pokazywał 08:40. Impreza trwała około 15 minut, więc wyszło nam idealnie.\n- Ryan zaniemówi z wrażenia jak cię zobaczy. – zażartowałam, mrugając do niej.\n- Mam taką nadzieję. – zaśmiała się. – Ale muszę powiedzieć, że Justin też będzie całkiem szczęśliwy. – przewróciłam oczami na jej komentarz.\n- Kiedy dasz mi spokój? – westchnęłam.\n- Jak oboje przyznacie, że się lubicie. – odpowiedziała.\nŚwietnie, więc nigdy. Dlaczego ona myśli, że ja go lubię? Nienawidzę go. Tyle w temacie.\n20 minut później przyjechaliśmy do domu pełnego pijanych nastolatków. Gdy wchodziliśmy, zobaczyłam kilka osób palących marihuanę. Zmarszczyłam nos czując jej zapach. Nie jestem jakimś frajerem, który nigdy nie chodzi na imprezy, ale jeśli jeszcze się nie domyśliliście, nie jestem też najpopularniejszą osobą w szkole. Przede wszystkim dlatego jesteśmy z Justinem wrogami.\nWeszliśmy do środka przez otwarte drzwi. Zapach alkoholu i narkotyków roznosił się po pomieszczeniu.\nSophie trąciła mnie łokciem wskazując coś przed nami. Ryan i Justin zmierzali w naszą stronę. Okej, nie będę kłamać, Justin wyglądał gorąco i w tej chwili chciałabym go nie nienawidzić. Chwila, ta myśl to na pewno przez zapach marihuany, po prostu na mnie też podziałało. Tak, to na pewno to.\nSophie odeszła z Ryanem zostawiając mnie samą z tym dupkiem.\nWow, Amy wygląda dzisiaj naprawdę gorąco. Wciąż jej nienawidzę, ale jeśli dałaby mi szansę, żebym ją dzisiaj przeleciał, zrobiłbym to. Oczywiście tylko dlatego, że mógłbym tego użyć później przeciwko niej. Może powinienem ją upić…?\n- Chcesz coś do picia, suko? – mrugnąłem do niej.\n- Odpieprz się, Justin.\n- Nie żeby mnie to obchodziło, ale czemu?\n- Bo tu jesteś. Wkurwiasz mnie. – uśmiechnęła się sztucznie i zepchnęła mnie z drogi, zmierzając do kuchni.\nGdy chciałem za nią iść, zostałem zatrzymany przez jedyną w swoim rodzaju: Misty Diamond.\n- Justy! – zapiszczała swoim irytującym głosem.\n- Cześć, kochanie. – położyłem ręce na jej biodrach, przyciągając ją do siebie.\n- Dlaczego rozmawiałeś z tą frajerką? – moja głowa bolała od jej pisków.\n- Z Amy? – przytaknęła. – Nie martw się o nią, kochanie. Ona jest po prostu zazdrosna, że jestem z tobą a nie z nią. – uśmiechnąłem się sztucznie.\nZachichotała i pocałowała mnie. Brutalnie oddałem pocałunek. Podniosłem ją, przyciskając do ściany, gdy owinęła nogi wokół mnie. Na pewno jesteście ciekawi, dlaczego ją całuję. Cóż… Ona jest moją.. hmmm… Jak mogę to nazwać? Seksualną zabawką? Tak, dokładnie. W gruncie rzeczy, ona mnie wielbi, jak cała reszta frajerów z tej szkoły. Misty po prostu udaje, że jesteśmy ‘parą’ a ja udaję razem z nią, by zachować swoją reputację. Ten ‘związek’ to sam seks. Wiecie, główna cheerliderka i kapitan drużyny koszykówki umawiają się. Tak powinno być.\nGdy wreszcie się od siebie odkleiliśmy, owinąłem ręce wokół jej talii, ciągnąc ją za sobą do kuchni. Zobaczyłem tam Amy, pijącą kieliszek wódki, który zapewne nie był jej pierwszym, bo cztery puste kieliszki stały już przed nią. Gdy wypiła, chwyciła puszkę piwa i ruszyła na parkiet. Podniosłem swoje piwo i wypiłem całe na raz. Chciałem się szybko upić.\nMisty gdzieś zniknęła, więc wypiłem kilka shotów, złapałem kolejne piwo i poszedłem w stronę tańczących. Leciało ‘Strip’ Chrisa Browna. Uśmiechnąłem się, przypominając sobie moją rozmowę z Suką podczas kary.\nGdy zobaczyłem Amy kiwającą biodrami w rytm muzyki, ruszyłem w jej stronę.\nTo będzie zabawna noc.\nBoże, jestem zdecydowanie zbyt pijana! Wypiłam 5 shotów, 5! Później zajęłam się piwem, które zdecydowanie było mocne.\nNie jestem nawet pewna, co robię w tej chwili. Chyba gra piosenka Chrisa Browna, więc po prostu tańczę. Gdy poczułam ciało, przyciskające się do moich pleców, natychmiast zsynchronizowałam się z nim.\n- Jesteś seeeeeksoownaa, kiedy taaańczysz, kochaniee. – usłyszałam głos jakiegoś chłopaka, który szeptał do mojego ucha.\nNie umiałam go zidentyfikować, bo zdecydowanie zbyt dużo na to wypiłam. On też był już wstawiony, bo przedłużał wyrazy.\nTańczyliśmy razem, blisko do siebie przyciśnięci.\nOkej, zdecydowanie byłam pijana, bo gdybym była trzeźwa, nigdy bym tego nie robiła.\n-Dziewczyno, chcę teraz po prostu zobaczyć jak się rozbierasz, jest późno, kochanie.* – wyszeptał mi do ucha seksownym głosem, równo z muzyką. – Dziewczyno, chcę zobaczyć jak się rozbierasz.\nTańczyliśmy blisko siebie przez całą piosenkę. Zobaczyłam, że Misty patrzy na nas, stojąc pod ścianą. Wyglądała na wściekłą. Nie miałam pojęcia dlaczego, więc po prostu ją olałam.\nPo skończonej piosence, nie pamiętam ani jednej pieprzonej rzeczy, która się później wydarzyła.\nNastępnego ranka obudziły mnie promienie słońca, przebijające się przez zasłony.\nChwila.. to nie są moje zasłony. Nie jestem w swoim łóżku i to nie jest mój pokój..\nGdzie ja kurwa jestem?!\nOdwróciłam głowę w drugą stronę i zachciało mi się wymiotować. Nie z powodu wypitego alkoholu, ale dlatego, że Justin Drew Bieber leżał obok mnie.\nCo ja kurwa zrobiłam?!\n*Jest to tekst piosenki 'Strip' Chrisa Browna, który możecie przeczytać TUTAJ :)\nPrzed Wami rozdział trzeci. Jak myślicie, co zrobiła Amy? :D\nPo prawo pojawiła się zakładka 'Pytania', więc jeśli będziecie mieli jakiekolwiek pytania o rozdział, o mnie bądź o inne tłumaczenia, zapraszam do niej :)\nProszę, napiszcie chociaż jedno słowo w komentarzu, czy Wam się podoba, to bardzo motywuje :) Dodawajcie się też do obserwowanych.\nJeśli ktoś jeszcze chce być informowany, piszcie w zakładce 'Informowani' :)\nDziękuję, że to czytacie! :)\nAutor: Lost In Dreams ∞ o 6/03/2013 05:52:00 PM 16 komentarzy:\nMoje drugie tłumaczenie


Most energetyczny przez Łomżę do końca 2015 roku - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nMost energetyczny przez Łomżę do końca 2015 roku\nPSE Operator poinformowała, że wyłoniła już wykonawców wszystkich jedenastu zadań na które podzielono budowę tzw. polsko-litewskiego mostu energetycznego. W jej ramach pod Łomżą ma powstać duża stacja energetyczna, która połączy planowane do budowy linie 400 kV Ostrołęka-Narew i Łomża-Ełk-Litwa.\nPlanowane połączenie energetyczne Polska-Litwa to strategiczna, priorytetowa inwestycja, która ma się przyczynić do poprawy bezpieczeństwa energetycznego we wschodniej Polsce. Ma zapewnić dostawy prądu bez przerw i awarii, zlikwidować wieloletnie zapóźnienia w infrastrukturze przesyłowej, która na wschodzie należy do najsłabszych w Polsce.\nPierwszy etap inwestycji ma kosztować około 2 mld zł i ma być zakończony do 2015 roku. W jego ramach ma powstać m.in. linie 400 kV Ostrołęka-Narew, linia 400 kV Ełk-Łomża, stacja Łomża oraz linia 400 kV z Ełku do granicy polsko-litewskiej. Zgodnie z projektem ma powstać ok. 450 km linii energetycznych.\nLinia Ostrołęka-Narew ma liczyć ok. 80 km i powstać do końca 2014 r., a linia Ełk-Łomża to około 86 km i powinna być gotowa do końca czerwca 2015 r.\npt, 25 maja 2012 10:11\nData ostatniej edycji: pt, 25 maja 2012 10:13:07


[24tp.pl] Bołgorz z Niedzicy - ostatni, co tak na bębenku gra...\nBołgorz z Niedzicy - ostatni, co tak na bębenku gra...\nOd wieków, kiedy w Niedzicy rozlega się werbel bębna, ludzie biegną do okien, wychodzą na ulicę, zatrzymują się i słuchają. Przeczytajcie te niezwykłą historię, o której 20 lat temu pisała na łamach Tygodnika Podhalańskiego Grażyna Mróz. A że Niedzica właśnie obchodzi swoje 700 urodziny to tym bardziej na czasie.\nOstatni, co tak na bębenku gra...\nKochał je od dziecka. Ojciec nienawidził, macocha udawała, że nie dostrzega, a on je po prostu kochał. Gołębie - z każdym rokiem wiedział o nich coraz więcej. Po śmierci rodziców został sam w kilkupiętrowym domu. Nie szukał kobiety. Żył jak chciał, aż siedem lat temu zrozumiał, że to jednak za mało. Wtedy przyjął bębenek i został bołgorzem, czyli doboszem obwieszczającym we wsi urzędowe komunikaty. Kto wie, może nawet ostatnim bołgorzem? W dobie poczty elektronicznej, internetu i modemów, niedzicki bołgorz jest jak Hulot wśród samochodów. Trochę zagubiony i bezradny, ale jednocześnie samowystarczalny i tak jakoś ujmująco ludzki.\nOd wieków, kiedy w Niedzicy rozlega się werbel bębna, ludzie biegną do okien, wychodzą na ulicę, zatrzymują się i słuchają. Taki mają odruch. Franciszek Morawczyński co jakiś czas zatrzymuje się, przerywa bębnienie i doniosłym głosem informuje: po pierwsze o nowym podatku od psa, po drugie o wyższej składce do PZU, po trzecie o terminie zebrania wiejskiego. On pierwszy dowiaduje się od wójta o wszelkich zmianach. Dobry bołgorz to nie tylko newsman, to również uzdolniony PR-owiec czyli specjalista od public relations, a także komentator dokonujących się zmian. Od jego interpretacji, a nierzadko także odautorskiego komentarza zależy społeczne przyjęcie nowego zarządzenia. Obejście całej Niedzicy zajmuje mu około trzech godzin - to długa wieś.\nSołtys Niedzicy Andrzej Froncz bardzo chwali pana Franciszka. To zajęcie, które w gruncie rzeczy wymaga samodyscypliny i dokładności. Pan Franciszek ma dobrą pamięć i przez siedem lat nie było na niego żadnych skarg. Za swoją pracę otrzymuje co roku deputat w drzewie - 2,5 kubika, które musi sobie ściąć i zwieźć. Formalnie jest zatrudniony przez urbar, czyli spiską wspólnotę leśną. Podobno we Frydmanie i Łapszach też mają bołgorza, ale odpowiedniego człowieka znaleźć niełatwo. W historii zdarzały się przypadki, że bołgorz złośliwie komentował przekazywane zarządzenia, wprowadzał własne zmiany w tekście łub wychodził na obchód w stanie wskazującym na spożycie.,.\nBębnienie to sztuka\nFranciszek Morawczyński jest bołgorzem od siedmiu lat. Przed nim przez wiele lat bębnił Józef Wida - sąsiad i przyjaciel, ale przestał, bo - jak sam twierdzi - czasu brakowało, rodzina, dzieci. Jeszcze trochę bębni, kiedy Franciszkowi coś wypadnie i zawsze chętnie go zastępuję, bo mu tego bębnienia brakuje. Właśnie bębnienia, bo obwieszczać - uważa - potrafi prawie każdy, ale bębnienie to SZTUKA. - Każdy bębni inaczej - trzeba mieć refleks do pałeczek. Dawniej jeszcze piskało się co godzinę na fujarce, coby ludzie wiedzieli, jak szybko czas upływa. Na mnie to piskanie się skończyło - mówi z pewną dumą Józef Wida i na dowód, jak piskanie było morderczo ekspansywne - pokazuje wysłużony kikut ustnika od fujarki. - Tyle z niej zostało - stwierdza.\nAle piskanie nie cieszy tak, jak bębnienie - przynajmniej jego. Sam przyznaje, że strasznie go ciągnie, żeby sobie co jakiś czas klepnąć - jak to określa. - Cieszy mnie to - mówi z prostotą. Nie jest zazdrosny, wie, że stało się sprawiedliwie. - Franek osiągnął, to niech ma - stwierdza filozoficznie. - Ale żal jest tym bardziej, że nową skórę naciągnęli i bęben głos ma już inny niż za mnie. Teraz zależy, jak Franek będzie bił, ale nawet gdyby mocno walił, to nic - kozy jeszcze żyją - wyprawi się i będzie - podsumowuje.\nSłynny najazd Tatarów\nDawniej nie używało się skór kóz, tylko psów - wtedy głos bębna był zupełnie inny. Każdy ma swój talent - perkusista swój, organista swój, ale tak, jak bębnił poprzednik Józefa, to już nikt nigdy bębnił nie będzie. Chodzi głównie o słynny najazd Tatarów. - Nieraz, bywało, durknęliśmy sobie kapeczkę - wspomina rozmarzony Józef Wida - Wtedy on brał bęben i mówił: A teraz, Józefie, zagramy sobie Tatarów. I słychać było tętent końskich kopyt, walenie w bębny przed bitwą, jazdę tatarską gnającą na wroga. Nikt już tak nie gra - jak świętej pamięci poprzednik. - W każdym razie, jak Franciszek nie może, to idę, nie ma problemu - powraca do myśli mu przyjemnej, bo to jakby furtka do bębnienia. Ciągnie go do bębenka - zwłaszcza tego jedynego, co pamięta jeszcze czasy austriackie, stuletniego, przekazywanego z pokolenia na pokolenie, z rąk do rąk, z szafy do szafy. Aż się na bokach wytarł od tego historycznego ściskania. Ale teraz jest czas jego sąsiada, Franciszka Morawczyńskiego.\nWierniejsze od psa\nJednak ponad bębnienie Franciszek przedkłada hodowlę gołębi. Oba te zajęcia nie są, wbrew pozorom, tak od siebie odległe. Dawniej były jeszcze bliżej siebie. Dziś gołębie, choć dalej zwane pocztowymi, nie przynoszą nikomu pilnych wiadomości. Przelatują setki kilometrów, aby najszybciej dotrzeć do domu i wygrać dla swojego właściciela puchary, nagrody, mistrzowskie tytuły. Jak wyścigowe konie wymagają kosztownych odżywek, treningów, troskliwej opieki i serca. Gołębie walczą dla swojego właściciela o sławę i podziw innych hodowców. Ale dla Franciszka chyba najważniejsza jest wierność, niespotykana u innych ptaków, zwierząt, a nawet ludzi. Gołębie zawsze wracają do domu. Tylko zły los, jastrząb lub podstępny człowiek może im to uniemożliwić. Gołębie w życiu Franciszka były zawsze - odkąd pamięta. Budował dla nich budy, które rozwalał jego ojciec, bo dla niego gołębie były darmozjadami, które odciągały od pracy w polu. Ojciec rozwalał, a Franciszek zbijał nowe. Aż któregoś dnia ta walka ustała - słychać było tylko gruchanie gołębi. I taka dziwna jakaś cisza zapanowała.\nPo śmierci rodziców, Franciszek został sam w kilkupiętrowym dużym domu. Ostatnią kondygnację zajmowały gołębie. Wiedział o nich coraz więcej, w pokoju, obok telewizora wciąż przybywało pucharów - dużych i małych, o tradycyjnych i mniej tradycyjnych kształtach, z nieodłącznym na szczycie wizerunkiem gołębia. Jego gołębie i on sam stawali się znani w środowisku. Franciszek nie ożenił się - mówi, że nie miał wtedy czasu, a dzisiaj jest już za późno. Ale nie ma w jego głosie żalu, myśli nieprzyjemnej, że kiedyś popełnił błąd. Przeżył jednak coś, co do dzisiejszego dnia w nim żyje, płonie, jak drewniany dom na Spiszu.\nDziesięć lat temu, w marcu 1990 r. w Niedzicy wybuchł pożar. Józef pracował w polu, kiedy ludzie przybiegli krzycząc, że palą się domy we wsi, w tym również jego. Kiedy już dobiegał, słyszał okrzyki: „Franciszku, nic nie zostało z twojego domu”. Pamięta, jak biegnąc, powtarzał: „Jakie szczęście, że gołębie są na wolności. Jakie szczęście, że zdążyły”. A później zobaczył coś, czego pewnie nie zapomni do końca życia. Nad płonącym domem pojawiły się jego gołębie. Krążyły, wzlatywały wyżej i opadały - coraz niżej i niżej - jakby czegoś szukały. A potem - jakby się upewniły, że to ich dom, jeden po drugim wpadały w płomienie i ginęły. Po kolei. Wszystkie osiemdziesiąt. Wbrew instynktowi - wróciły do domu po raz ostatni.\nCiężko się żyje następnego dnia, tydzień później, a nawet po miesiącu. Wciąż pojawiają się jakieś nowe szczegóły, detale, powraca zapach spalenizny. Nigdy nie myślał, że w takiej sytuacji pomogą mu ludzie, dla których skrzydlaci posłańcy byli równie ważni jak dla niego. Dostał gołębie od hodowców z Szaflar, Nowego Targu, okolicznych wsi - wśród nich „Lotnika”, który już cztery razy wracał z Holandii i wywalczył dla niego mistrzowskie tytuły. Teraz ma sześćdziesiąt gołębi, choć mówi, że tak jak baca nigdy się nie przyzna, ile ma naprawdę owiec, tak gołębiarz, ile liczy jego stadko. Dlaczego? A dlaczego baca nie chce powiedzieć, ile ma owiec? To jedna z tajemnic, które łatwo rozwiązać, kiedy w domu pojawiają się gołębie.\nU Franciszka Morawczyńskiego gołębie mają swoje drewniane cele, a niedawno, za przeszło cztery tysiące złotych kupił specjalny zegar z fotokomórką do rejestrowania czasu powrotów. Same gołębie też nie są tanie - dobry gołąb kosztuje od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Dlatego Franciszek najmuje się do różnych dodatkowych prac, aby trochę zarobić. Czy ma jakieś marzenia? Ma - wygrać z... Janowiakiem. - Ty masz dzieci na dachu, ja mam trochę większe... - zaczyna Józef, ale nie kończy, zamyśla się głęboko i odruchowo wybija rytm pałeczką. Kiedy Franciszek Morawczyński z Niedzicy pokona Janowiaka, będzie najlepszym gołębiarzem i jednym z ostatnich legendarnych bołgorzy na Podhalu, Spiszu i Orawie. Ma 47 lat i to jest świat, na którym mu zależy.\nTygodnik Podhalański 14/2000\nOdwiedzin: 1957\tAktualizacja 2020-08-27 09:40:13


Przedsiebiorstwo handlowe grzegorz piotrowski\nMniejsze przedsiębiorstwa handlowe rządzą się swoimi prawami. Stąd i uzyskuje się w nich nieco inne programy komputerowe, niż dla dorosłych sieci handlowych. Sklepy mniejsze tworzą z listy nieco mniejszy asortyment, mniejszą powierzchnię, zatrudniają mniej pracowników, a co najistotniejsze - nie stosują się ogólnymi zasadami będącymi w składach chodzących do wysokich sieci.\nStąd też właściciele niewielkich prywatnych sklepików mogą na polską rękę wprowadzać delikatne zmiany w wartościach funkcjonowania sklepu, na dowód wprowadzać promocje według swego zdania.\nProgram Mini Market Program Mini Market dedykowane dla przeciętnych biznesów jest doskonałym lekarstwem dla średnich przedsiębiorstw handlowych. Pozwala sprawnie prowadzić sklepem, prowadzić jego stan magazynowy, i badać na bieżąco wszelkie pracy w charakterze nowości w wyborze. Program taki pozwala sprawnie odejmować ze okresu zakupiony przed chwilą towar, i wdrażać inne materiały oraz kolejny model asortymentu. Niewielkie sklepy dzięki takim programom mogą jeszcze zaczynać swoje plany lojalnościowe i rabaty dla zwykłych klientów.\nCechy Toż niebywale istotne, by prowadząc sklep pomyśleć o jego komputeryzacji. Pozwoli to zmniejszyć koszt pracy pracowników takiego sklepu, ponieważ większość czynności kończy się w czasie paru sekund za pośrednictwem komputera. Przykładowo, nadawanie cen produktowi przeprowadza się przy pomocy skanera kodów kreskowych a zapłata jest wpuszczana do komputera, a następnie ściągana ze stanu dzięki skanerowi powiązanemu z komputerem. To umożliwia zaniechać naklejania metek z wartościami na wszystek produkt, a następnie wbijania każdej ceny z ryzykiem pomyłki przy wstukiwaniu jej na kwotę fiskalną. Nie odda się ukryć, że nawet w niewielkich sklepach taka komputeryzacja stanowi daleko funkcjonalna, i umożliwia wiarygodnie prowadzić sklep.


Melnik w pigułce. Najmniejsze miasto Bułgarii (Mapa)\nWszystkieŻycie nocneZwiedzanieNaturaPlażaAktywniePoza szlakiem\n3.60 Zobacz opinie (5)\nMaleńki Melnik warto odwiedzić z kilku względów. Przede wszystkim jest najmniejszym miastem całej Bułgarii. Posiada nieco ponad 200 stałych mieszkańców. Po drugie, to właśnie stąd pochodzi jeden z najstarszych, winnych szczepów, zwany oczywiście Melnik. Miasto otaczają winnice, a produkowane tam wino cieszy się naprawdę dużym uznaniem.\nMelnik, Bułgaria - © Shutterstock\nMelnik posiada także bardzo ciekawą lokalizację. Leży u stóp gór Piryn i otaczają go Melnickie Piramidy. Te rdzawoczerwone formy z piaskowca przyjmują dość fantazyjne kształty, które uformowane zostały przez wodę i wiatr. Melnik charakteryzuje się również tradycyjną, zabudową. W znajdujących się tam domach działają pensjonaty, restauracje czy winiarnie. Warto zaplanować tam nocleg, gdyż niespieszna i niezobowiązująca atmosfera Melnika szybko udziela się każdemu.\nMelnik spodoba Ci się, jeśli cenisz miejsca, w których kultywuje się tradycje, gdzie można posmakować lokalnej kuchni i skosztować wybornego wina. Gdy natomiast lubisz aktywnie spędzać czas, wtedy w okolicy znajdziesz szlaki piesze, dzięki którym dotrzesz do wielu, punktów widokowych.\nŻycie nocne w Bułgarii\nCo zwiedzić w Bułgarii?\nAktywnie w Bułgarii\nPoza szlakiem w Bułgarii


Bliźniaczka, 24 maja • Kobieta • mega horoskop\nBliźniaczka, 24 maja • Kobieta\nsamopoczucie: dzień w kalendarzu nie odznaczający się niczym specjalnym, spróbuj tchnąć w niego ducha, nie gódź się by wyskoki gwiazd zniszczyły twoje zamysły.\nzdrowie: przestrzegam, że dziś twoja forma jest nadzwyczaj słaba, próbuj wystrzegać się zbędnej mordęgi.\nszczęście: to niespecjalnie szczęśliwy moment, zabawianie się hazardem nie przyniesie raczej dochodu.\nmiłość: niewątpliwie rozumiersz, czego oczekujesz w życiu emocjonalnym, twoje tęsknoty obecnie mogą się spełnić.\nkamień lapis lazuli, agat, kryształ górski, akwamaryn\nkolor popielaty, siarkowy, szafranowy, cytrynowy, żółty, złocisty\nPani bliźnięta urodzona dnia 24 05 bywa jednostką towarzyską, jest źródłem różnych koncepcji, jej banalne czynności mają wygląd wyszukanego baletu, jednakże częstokroć niestety nie umie zamknąć się we właściwym momencie. Bywa niestała, nie potrafi wykazywać się zorganizowanymi zobowiązaniami i często nie umie zakończyć rozpoczętych zadań, dlatego niezmiernie ciężko zaczyna się z nią negocjacje. Lubi zachowywać się egoistycznie, tylko jej prywatne kłopoty są istotne, nie obchodzi jej rozwój konstruktywnych więzi z osobami i do celów potrafi dążyć chociażby poprzez cudzą krzywdę. Częstokroć bywa uczuciowa, nie obawia się romantycznych uniesień, lekceważy czysto rozumowe stanowisko, toteż często wolałaby przyjść na świat o setki lat temu. Jest to człowiek metodyczny, systematycznie prze do finału, umie się prawidłowo mobilizować, jednak częstokroć nie daje rady improwizować w wymagających tego okolicznościach. Jest to osobnik wszechstronny, znamionują ją najrozmaitsze, unikalne plany, dobrze sprawdza się na każdym wakacie i słowo „niewykonalne” nie figuruje w jej słowniku. Znamionuje się elokwencją, jej myśli są podobna do wieloaspektowych struktur, ochoczo studiuje, aczkolwiek często trudno wywlec z niej syntetyczne i merytoryczne riposty. To jednostka ciekawa, chce poznać każde zagadnienie, więc chętnie włóczy się po całym globie oraz częstokroć para się dziwacznymi zainteresowaniami.\nTo człowiek pobudliwy, jest święcie przeświadczona, iż na pozór niespójne działania też potrafią zapewniać rezultaty i powinno się sobie zezwolić na żywiołowe doświadczanie doznań i wyrażanie się. Cechuje się kompromisowością, nie przeszkadzają odmienne zamiłowania i problemowo zmienia dotychczasowe poglądy w kontakcie z nowopoznanymi obserwacjami, zatem jest organizatorem charytatywnym dopominającym się o równouprawnienie ludzi represjonowanych. To osoba posłuszna, uwielbia zajmować się wyciszającymi, niezwiązanymi z obowiązkiem zajęciami, albowiem boi się uczestniczyć w utarczkach z innymi i nazbyt swobodnie poddaje się czyimś namowom. Jest to jednostka grzeczna, umie wybrnąć z przykrych i groźnych sytuacji, które wymagają potężnej dozy taktownego taktu i okażą nierealne dla jej mnogich poprzedników. Bywa powierzchowna, potrafi po kawałku posiadać wiedzę o każdej sprawie, ale zachowuje się często zbytnio beztrosko, a więc nie urzeczywistnia zwykle dziejowych badań i reform. Jest to człowiek flegmatyczny, nie interesuje się fasadami, bowiem najbardziej ceni ergonomię i w każdym wypadku usiłuje konstruować długookresowe analizy. To osobnik sprawiedliwy, niezwykle skrupulatnie bada wszelkie rzeczy oraz nie pokłada ufności w wyborach wybieranych pod wpływem afektów, a zatem z reguły jest ogólnie uważana za bezstronnego arbitra. To osoba wyrafinowana, najchętniej ubiera się w najbardziej poszukiwane w tej chwili i szykowne ubiory i doznaje pociągu do przestawania z malarstwem, więc częstokroć jest oceniana jako rodzimy dyktator mody.\nZawodami, w których najtrafniej się będzie sprawdzał, są: komiwojażer, powieściopisarz, muzyk, pisarz, akwizytor, doradca, asystent, handlowiec, dziennikarz, sprzedawca, statystyk, felietonista, księgarz oraz spiker.\nAlfred Molina (1953-) aktor angielski.\nAllen Joseph (1919-2012) aktor amerykański.\nAndrzej Gutek (1976-) sportowiec, piłka nożna.\nArchie Shepp (1937-) amerykański muzyk jazzowy, saksofonista.\nBrad Penny (1978-) amerykański sportowiec, baseball.\nBrian Ching (1978-) sportowiec, piłka nożna.\nDana Ashbrook (1967-) aktor amerykański.\nDanuta Zaborowska (1928-) aktorka.\nDenis Petrić (1988-) słoweński sportowiec, piłka nożna.\nElijah Burke (1978-) amerykański sportowiec, wrestling.\nHenryk Stanisław Cofta (1922-) profesor, fizyka.\nJacek Todorow (1941-) operator filmowy.\nJan Sokołowski (1899-1982) zoolog, ornitolog.\nJarosław Kaszowski (1978-) sportowiec, piłka nożna.\nJim Broadbent (1949-) aktor angielski.\nJohn Russell (1917-2002) aktor angielski.\nJulia Bremermann (1967-) aktorka niemiecka.\nKarol Bracha (1984-) sportowiec, piłka nożna.\nKlaus-Günter Stade (1953-) niemiecki sportowiec, piłka nożna.\nKrzysztof Kotwica (1984-) sportowiec, piłka nożna.\nLiz McColgan (1964-) szkocka sportowiec, lekkoatletyka, biegi długodystansowe.\nLois Ayres (1963-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nLouis Fürnberg (1909-1957) niemiecki poeta i publicysta.\nLudovic Baal (1986-) francuski sportowiec, piłka nożna.\nMai Zetterling (1925-) szwedzka aktorka, reżyser filmowy.\nMarcin Jakubowski (1992-) sportowiec, piłka nożna.\nMaryvonne Dupureur (1937-) francuska sportowiec, lekkoatletyka, biegi średniodystansowe.\nMarínos Satsiás (1978-) sportowiec, piłka nożna.\nMasahide Kobayashi (1974-) japoński sportowiec, baseball.\nMieczysław Abramowicz (1952-) pisarz.\nMohammed Fellah (1989-) norweski sportowiec, piłka nożna.\nNicola Ventola (1978-) włoski sportowiec, piłka nożna.\nPiotr Badło (1976-) sportowiec, piłka nożna.\nPiotr Wojtasiak (1993-) sportowiec, piłka nożna.\nPriscilla Presley (1945-) aktorka amerykańska.\nPrzemysław Kozłowski (1969-) aktor.\nR J Reynolds (1954-1987) amerykański aktor w filmach erotycznych.\nRadosław Nowosielski (1988-) sportowiec, piłka nożna.\nRob Edwards (1949-) aktor angielski.\nRoger Peterson (1937-1959) amerykański pilot cywilny.\nRolf Köhler (1951-2007) niemiecki wokalista, kompozytor, producent muzyczny.\nRon Blecker (1965-) amerykański konsultant filmowy, aktor.\nRosanne Cash (1955-) piosenkarka amerykańska.\nRyszard Dyja (1930-2002) dziennikarz sportowy.\nSefton Delmer (1904-1979) dziennikarz brytyjski.\nSteve Carlson (1943-) aktor amerykański.\nTakeshi Katô (1929-2015) aktor japoński.\nWiktor Ruban (1981-) ukraiński sportowiec, łucznictwo.\nWillis Bouchey (1907-1977) aktor amerykański.\nhoroskop»kobieta»bliźniaczka, 24 maja


Brązowe botki ze skóry licowej. Noski w tym modelu zostały delikatnie zwężone, co doskonale współgra ze smukłymi i cienkimi obcasami. Cholewka botków sięga do kostki, w środku zastosowano miękkie, polarowe ocieplenie. Zakładanie obuwia ułatwiają poręczne suwaki wszyte od wewnętrznej strony cholewki. Klasyczne botki ze złotą ozdobą to propozycja dla kobiet poszukujących uniwersalnych rozwiązań w modnym wydaniu.


Europejska mapa otyłości - Zdrowie & Fitness - WP.PL\nCzym grozi otyłość i nadwaga?\nGwiazdy kontra cellulit i nadwaga\nEuropejska mapa otyłości\nPonad połowa dorosłych mieszkańców Unii Europejskiej ma nadwagę lub cierpi na otyłość. Specjaliści przyznają, że to już prawdziwa epidemia i biją na alarm, bo w zastraszającym tempie przybywa też osób patologicznie otyłych.\nW niechlubnym unijnym rankingu pierwsze miejsce zajęły Węgry. Tam do otyłych zalicza się 28,5 proc. dorosłych. Kolejne miejsca przypadły Wielkiej Brytanii (26,1 proc.), Irlandii (23 proc.) i Malcie (22,9 proc.). Według danych zebranych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) najmniej otyłych żyje natomiast w Rumunii (7,9 proc.), a poza UE - w Szwajcarii (8,1 proc.). Polacy nie mają powodów do dumy, ale też nie muszą się zbytnio wstydzić - w gronie 27 państw UE zajmujemy 14 pozycję. Średnia unijna wynosi 16,6 proc., w Polsce problem dotyczny 15,8 proc. dorosłych - 16,6 proc.mężczyzn i 15,2 proc. kobiet. Ta różnica jest jednak niewielka w porównaniu np. z Łotwą, gdzie kobiety mają większe problemy z utrzymaniem wagi niż mężczyźni. Tu dysproporcja jest wyraźna - wynosi prawie 9 proc. (kobiety - 20,9 proc., mężczyźni - 12 proc.)\nMiędzy nadwagą a otyłością\nNajpopularniejszym i wciąż najbardziej miarodajnym sposobem sprawdzania stanu wagi jest kontrola BMI. Body Mass Index (BMI) to wskaźnik, który pozwala ocenić czy jest ona właściwa, czy też mamy jakieś problemy – niedowagę, nadwagę lub jesteśmy otyli. Wzór jest prosty: wagę dzielimy przez wzrost wyrażony w metrach do kwadratu. BMI wynoszące od 20 do 29,9 świadczy o nadwadze, jeśli jest równe lub wyższe niż 30 – to już otyłość. Tę klasyfikuje się trzystopniowo (I stopień między 30,0-34,9, II między 35,0-39,9 i III od 40). Wszyscy, których indeks BMI przekracza 30, powinni jak najszybciej udać się do dietetyka. Jeśli wskaźnik ten jest znacznie wyższy, pomoc lekarska jest wprost niezbędna. O ile przy wskaźniku około 30 z otyłością zazwyczaj można sobie poradzić dzięki odpowiednio ustawionej diecie i ćwiczeniom, przy 40 nie obędzie się bez leków.\nPamiętamy, że otyłość to nie tylko niezbyt atrakcyjny wygląd, ale przede wszystkim ryzyko wystąpienia wielu problemów zdrowotnych. Lista zagrożeń jest niestety bardzo długa.\nOtyłość sprzyja wystąpieniu cukrzycy. Szczególnie narażone są osoby z brzusznym typem otyłości. Sygnałem alarmowym powinien być obwód talii wynoszący powyżej 102 cm u mężczyzn i powyżej 88 cm u kobiet. W początkowym stadium choroby dochodzi do nieprawidłowej tolerancji glukozy i rozwoju oporności tkanek na insulinę. Z czasem rozwija się pełnoobjawowa cukrzyca. Jeśli nie jest odpowiednio kontrolowana, szybko daje powikłania pod postacią uszkodzenia nerek (nefropatia cukrzycowa), narządu wzroku (retinopatia) i układu nerwowego (neuropatia). Dodatkowo dochodzi do rozwoju tzw. zespołu stopy cukrzycowej.\nChore naczynia krwionośne\nOtyłość zazwyczaj wiąże się z nieprawidłowym profilem lipidowym (stężenie cholesterolu całkowitego, trójglicerydów, cholesterolu LDL i HDL). Podwyższone stężenie cholesterolu (szczególnie LDL) prowadzi do miażdżycy naczyń krwionośnych. Wraz z rozwojem miażdżycy naczynia stają się sztywne, ich przekrój jest mniejszy, co prowadzi do nieprawidłowego przepływu krwi. Dodatkowo blaszki miażdżycowe, odklejając się mogą doprowadzić do zawału serca i udaru mózgu. U większości osób otyłych dochodzi również do rozwoju nadciśnienia tętniczego, które z czasem może doprowadzić do niewydolności mięśnia serca.\nNadmiar kilogramów to dodatkowe obciążenie, do którego nasz kręgosłup i stawy nie są przyzwyczajone. U osób otyłych dochodzi do wczesnego rozwoju zwyrodnień stawów. Na zwyrodnienia najczęściej narażone są stawy nośne, na przykład stawy kolanowe. Często otyłości towarzyszą silne bóle kręgosłupa, a obciążone kości częściej ulegają złamaniom.\nOtyłość jest szkodliwa również dla układu oddechowego. Często towarzyszy jej uczucie duszności. Powodowane jest to niewydolnością serca, zmniejszoną tolerancją wysiłku oraz zmniejszeniem objętości klatki piersiowej (przepona unosi się zbytnio przez otłuszczone narządy jamy brzusznej). Otyłość sprzyja również wystąpieniu zespołu bezdechu sennego, którego konsekwencją są: senność w ciągu dnia, bóle głowy i rozwój nadciśnienia tętniczego.\nOtyłość a nowotwory\nNadmierna ilość tkanki tłuszczowej może predysponować do wystąpienia niektórych nowotworów. Szczególnie częste u otyłych są tzw. nowotwory hormonozależne, takie jak rak piersi, trzonu i szyjki macicy oraz jajnika. Związane jest to z dodatkową produkcją estrogenów w tkance tłuszczowej. Otyli mężczyźni narażeni są na raka prostaty i odbytnicy. Dobrze udowodniony jest również wpływ otyłości na rozwój nowotworów jelita grubego.\nTagi: otyłość, nadwaga, bmi\nDlaczego diety niskokaloryczne nie mają sensu?\nŚniadanie – najważniejszy posiłek w ciągu dnia\nJestem bardzo szczęśliwa po miesiącu brania Slimunox efekty są bardziej niż zadziwiające.Że waga spadła to widzę bo regularnie się warze.Ale zmienia mi się jeszcze figura .Super zaczynam widzieć wcięcie w tali.\nCoś tu sie nie zgadza,mieszkam juz pare ładnych lat w Holandii i tyle grubasów sie tu widzi ze szok,szczególnie młode dzieci i kobiety w każdym wieku prawie....\nOd lat zmagałam się z moimi kg! Próbowałam różnych sposobów na pozbycie się nadwagi, ale waga wracała. Aż wreszcie ktoś polecił coś rewelacyjnego!Nawet nie wiem kiedy zgubiłam te kg, wiem tylko ze nie glodowalam i jadłam ulubione moje potrawy a chudłam. Waga nie wróciła:) Chcesz się dowiedzieć więcej? zajrzyj www.idealnafigura.com/gbere s\nco za bzdury ktos tam pisze,w polsce wiecej niz w niemczech? popukajcie sie w glowe,albo ruszcie dupy z krzesel i pojezdzijcie po europie,mieszkam w niemczech,wiem cos o tym.\na gdzie ukraina\nNADWAGA ZACZYNA SIĘ POWYŻEJ 25-30 a nie 20!!!! kto pisze te artykuły?\nOwszem jest coraz czestsze ale musimy tu dodac takze ludzi ktorzy cwicza na silowni takich jak ja mam 186 cm wzrostu i waze 100kg moje bmi wynosi 28,6 jest to nadwaga, zapewne duzo osob sie w to wlicza :P pozdrowienia dla ludzi z siłki :P\nTo nie prawda co jest napisane na temat BMI, oto poprawne wartosci wedlug WHO. BMI\tNutritional status < 18.5- NIEDOWAGA 18.5–24.9- NORMALNA WAGA 25.0–29.9- NADWAGA 30.0–34.9-OTYLOSC I STOPNIA 35.0–39.9-OTYLOSC II STOPNIA > 40-OTYLOSC III STOPNIA\nOstatnia opinia jest nieprawdziwa, otyli żadziej chorują na nowotwory wg najnowszych badań:)\nha ha, mam BMI 17 i jestem po zawale. Blaszki miażdżycowe mają nie tylko tłuściochy !!


Sprawunki z całą rodziną w galerii handlowej mogą okazać się przyjemnością, jeżeli uprzednio zaplanujecie co należy kupić - Modnie i stylowo w itsallintheclothes.com\nSprawunki z całą rodziną w galerii handlowej mogą okazać się przyjemnością, jeżeli uprzednio zaplanujecie co należy kupić\nUdajecie się z całą rodziną na zakupy? Jeżeli tak to najlepiej jest zrobić uprzednio listę zakupów, by nie denerwować się podczas sprawunków. W sezonie bożonarodzeniowym możemy się spodziewać wielu ludzi w niejednej dużej galerii handlowej.\nNiemniej jednak to właśnie w tym okresie są najogromniejsze promocje, w trakcie których można zakupić różnorodne produkty w interesujących cenach. Największe przeceny są przede wszystkim w butikach z obuwiem, gdzie sprzedawane są buty z minionych kolekcji. Wobec tego bezproblemowo wyszukamy buty dziecięce American Club w atrakcyjnych cenach – odkryj prostotę zakupów internetowych z Ceneo. Ta znana nie jednej osobie marka od wielu lat produkuje solidne i niesłychanie wytrzymałe buty na każdą porę roku. W związku z tym nie powinniśmy się zastanawiać, tylko natychmiast decydować się na taki zakup. Teraz w sklepach z butami znajdziemy także buty damskie zamszowe, które są tańsze nieomal o połowę. Jest to wywoływane tym, iż sezon na takie buty się zakończył i powróci dopiero na wiosnę. W sklepach po raz kolejny pojawi się tego rodzaju obuwie, a my będziemy zdołały wyjąć je z naszej garderoby.\nNaturalnie w centrach handlowych znajdują się sklepy z konfekcją wyłącznie dla facetów. Są tam głównie wytworne i ekskluzywne ciuchy, jakie ubierane są wyłącznie na specjalne okoliczności. Dlatego znajdziemy tam półbuty męskie rozmiar 39, których często nie ma w butikach stacjonarnych, albowiem jest to nietypowy numer – zainteresuj się półbutami w rozmiarze 39. Przeważnie sklepy obuwnicze mają na stanie buty od rozmiaru 40, więc panowie mający małą stopę mają gigantyczny kłopot z ich zakupem. Wiadomo, że w takim butiki uda nam się wyszukać marynarki męskie sportowe, jakie można ubierać codziennie do pracy, a także na wyjątkowe okazję.\nUdając się na zakupy nie zapomnij o odwiedzeniu marketów, które na co dzień mijasz, bowiem właśnie tam prawdopodobnie uda Ci się znaleźć najlepsze promocje.\nWiedz, że wnikliwe opracowanie to często najcenniejsze źródło informacji? Tak jest i w niniejszym wypadku – gdy wejdziesz na ten odnośnik, odkryjesz podobne pomocne wiadomości.\nW takich butikach z pewnością będzie ekspedient, który z przyjemnością pomoże Ci wybrać pasujące ciuchy do Twojego wyglądu. Nie krępuj się, bo taka osoba ma kolosalną świadomość o tym zagadnieniu i rzecz jasna dzięki niej będziesz w stanie kupić właściwe ubrania.\nbuty kobiety moda obuwie sklep ubrania


Zweryfikowane kody kuponów (Kod Rabatowy Olika) i rabaty, wybieraj sposród aktualnych ofert i uzyskaj do 10% znizki na zakupy z kodami kuponów, oszczedzaj wiecej dzieki kodom kuponów i ofertom.\nBadz na biezaco z najnowszymi kodami kuponów (Kod Rabatowy Olika), dostepnymi kodami promocyjnymi i ofertami, oszczedz do 5% dzieki ekskluzywnemu kodowi rabatowemu i uzyskaj do 25% znizki na oferty.\nZaoszczedz dzisiaj z rabatem do 35% dzieki kodom rabatowym (Kod Rabatowy Olika), wybierz przetestowane i zweryfikowane kody kuponów i kody rabatowe, ciesz sie oszczednosciami dzieki kodom kuponów.\nW tym artykule omówimy bee kody rabatowe and ivet kod rabatowy razem z kod rabatowy max elektro wraz z kod rabatowy missguided z kod rabatowy outhorn jak równiez bohomoss kod rabatowy oraz kod do sizeer lacznie z rtv euro agd kod rabatowy takze flaconi kody rabatowe do kfc kod znizkowy oraz kupony rtv euro agd oraz lamour kod rabatowy z miloan kod promocyjny plus calypso kod rabatowy oraz top secret kod rabatowy.\nOmówimy picky pica kod rabatowy and cinamoon kod rabatowy razem z inpost kupon rabatowy wraz z kod rabatowy mcdonald z nutridome kod rabatowy jak równiez puderek kod rabatowy oraz kod rabatowy neonail lacznie z kod rabatowy doz apteka takze notino kupony rabatowe do zooplus kupony oraz 4f kod rabatowy 20 oraz eobuwie kupon na przecenione z friser kod rabatowy plus poster store rabat oraz taniaksiazka kod rabatowy.


Zmiany w londyńskich autobusach – kierowcy będą zmuszeni przestrzegać ...\nZgodnie z decyzją Transport For London w przyszłym roku wybrane modele londyńskich autobusów zostaną wyposażone w specjalne systemy ISA (Inteligent Speed Adaptation), których zadaniem będzie automatyczna regulacja prędkości pojazdów.\nNowa technologia działająca w oparciu o cyfrową mapę Londynu z wyznaczonymi limitami prędkości dla poszczególnych ulic ma być przełomowym projektem poprawiającym bezpieczeństwo na londyńskich drogach.\nZmiany, jakich podejmuje się Tfl mają zapewnić bezpieczeństwo zarówno przechodniom jak i rowerzystom, czyli grupie najbardziej narażonej na wypadki z udziałem pojazdów przekraczających limity prędkości.\nJak podaje „The Evening Standard”, w zeszłym roku na ruchliwych ulicach Londynu w wyniku wypadków drogowych ucierpiało ponad dwa tysiące ludzi.\nDalsze innowacje techniczne, jakie zapowiedział Tfl, mają obejmować specjalne detektory informujące kierowcę o niebezpiecznym położeniu rowerzystów, czy pieszych względem przejeżdżającego autobusu.


Dwory z ruin powstają – Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi\nCategories Siedziby ziemiańskie\nPrzez ostatnie dziesiątki lat wiele obiektów ważnych dla podtrzymania tożsamości narodowej Polaków, przestało istnieć. Jednak w ostatnim czasie coraz częściej się słyszy o ratowaniu i odbudowie polskich dworów i pałaców, co daje nadzieję na to, że zachowana zostanie tradycja polskiego dworu. Poniżej przybliżamy historię kilku budynków ocalonych od niebytu.\nHistoria takich dworów często jest podobna, wyeksploatowane i zdewastowane budynki są odbudowywane przez prywatnych inwestorów. Kosztuje to wiele wysiłku, mnóstwo formalności i funduszy, ale efekt końcowy rekompensuje wszystkie przeciwności. Dobrym przykładem jest tutaj barokowy dwór w Radoszewicach (łódzkie) z XVIII w., zbudowany przez Niemojowskich, przebudowany na przełomie XIX/XX w. i po 1945 r. Do niedawna użytkowany przez szkołę podstawową. Obecnie, wyremontowany jest własnością prywatną.\nSiedmioosiową elewację frontową dworu zdobi wysunięty przed lico piętrowy portyk z czterema kolumnami, zwieńczony spłaszczonym frontonem, od strony ogrodowej balkon. Na uwagę zasługuje tzw. dach polski: czterospadowy, łamany, zaopatrzony w doświetlające lukarny. Dach pierwotnie był kryty gontem, potem papą. A od kiedy budynek stał się własnością prywatną, ponownie został pokryty tym materiałem. Dwór otoczony jest resztkami niegdyś pięknego parku, w którym podziwiać można 34 lipy drobnolistne i 16 dębów szypułkowych. W runie występuje zawilec. Park stanowi doskonałe siedlisko wielu gatunków ptaków.\nDwór Kossaków w Górkach Wielkich (śląskie), jako jeden z niewielu, dosłownie powstał z ruin. Obiekt zbudowano w 1734 r. ,w miejscu budynku drewnianego. Zanim trafił w ręce Kossaków należał do Habsburgów. W 1922 r. rodzice powieściopisarki Zofii Kossak, Tadeusz i Anna z Kisielnickich, dzierżawiąc od skarbu nowo powstałego Państwa Polskiego majątek i zamieszkując we dworze przywrócili mu pierwotną funkcję mieszkalną. W latach 1925-1939 w dworku mieszkała Zofia wraz z mężem Zygmuntem. Za czasów swej świetności dwór gościł wielu wybitnych ludzi, m.in. Jana Parandowskiego, Marię Dąbrowską czy Melchiora Wańkowicza. To w tym miejscu powstały najsłynniejsze powieści samej Zofii Kossak.\nW czasie II wojny światowej dwór zajął okupant, który przystosował budynek do swoich potrzeb. W maju 1945 r., pod nieobecność właścicieli, dwór został spalony, jednak już w 1957 r., po powrocie z emigracji, u Zofii i Zygmunta pojawił się pomysł odbudowy budynku, którego nie dało się zrealizować.\nPo 1989 r. spadkobiercy Zofii i Zygmunta postawili sobie za cel przywrócenie do życia swego rodzinnej posiadłości, która już wtedy była ruiną. Postanowiono środkową część dawnego dworu zabudować bardzo współczesnym budynkiem, który pozwoli na zwiedzanie ruin. Obiekt ostatecznie został otwarty w październiku 2010 r. z przeznaczeniem na Centrum Kultury i Sztuki nazwane „Dworem Kossaków”. Koszt inwestycji wyniósł 1,5 mln zł. W jego wnętrzu znajdują się multimedialne urządzenia pozwalające na oglądanie zdjęć, filmów czy słuchanie wypowiedzi pisarki. W Górkach Wielkich już myślą nad odnowieniem gorzelni, która stoi obok dworu i stworzeniem tam małej gastronomii.\nDwór Horodyńskich w Zbydniowie (podkarpackie) zbudowany na przełomie XVIII i IX w. to jeden z najważniejszych, pod względem historycznym, budynków w Polsce. Jest malowniczo położony w parku stworzonym w stylu angielskim. Przez dziesiątki lat ród Horodyńskich był jednym z najbardziej liczących się w tej części Podkarpacia. Rodzina była bardzo popularna wśród okolicznych chłopów. Po wymordowaniu prawie całej rodziny (ocalał tylko Dominik Horodyński, którego nie było wtedy w domu) przez oddziały SS podczas drugiej wiosny światowej budynek zaczął popadać w ruinę. W latach 90. XX w. Dominik Horodyński sprzedał posiadłości prywatnemu inwestorowi, dzięki czemu w ostatnich latach dwór odzyskał swój dawny blask.\nCo ciekawe – zabytek w Zbydniowie to już drugi dwór należący do rodziny Horodyńskich, który został uratowany przed całkowitym zniszczeniem. Pierwszy to dwór w Kotowej Woli (podkarpackie) zbudowany w 1774 r. przez podkomorzego Kajetana Kraińskiego, w 1906 r. trafił w ręce rodziny Horodyńskich. Ostatnim jego lokatorem był Jan Konstanty Horodyński, który w 1944 r., po usunięciu go z dworu przez ówczesne władze, wyemigrował. W 1946 r. część budynków gospodarczych sprzedano, a resztę rozebrano. Dwór przekazano Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi, a później opiece społecznej. Do lat 70. XX w. funkcjonowała tam szkoła, a potem przedszkole. Ostatecznie dwór popadł w ruinę.\nW 2011 r. Stowarzyszenie Odnowy Wsi „Wolan” z Kotowej Woli uzbierało środki na ratowanie obiektu i po dwóch latach obiekt został uratowany. Po wykonaniu konstrukcji dachu, wzmocnieniu podłóg i sklepień, pracownicy położyli ceramiczną dachówkę z rynnami, a obecnie czekają na pieniądze od ministerstwa finansów oraz od wojewody, aby rozpocząć prace wewnątrz budynku. Po odbudowie obiekt ma pełnić funkcje kulturalne, ma tu być sala konferencyjna, kawiarnia, biblioteka, sale do zajęć dla dzieci i młodzieży.\nDwór Słupia (łódzkie) zbudowano w 1925 r. dla Stanisława Sułowskiego. Budynek miał dość specyficzne przeznaczenie, bowiem w zamierzeniach właściciela było, aby spełniał on funkcje… kasyna. Nigdy jednak do tego nie doszło. Podczas II wojny światowej majątek zajęli Niemcy. W roku 1949 dwór przejęła pabianicka Fabryka Żarówek „Polam”, która urządziła tu ośrodek wczasowy. W latach 70. XX w. ulokowano tu szpital psychiatryczny. Po jego zamknięciu budynek zaczął popadać w ruinę.\nDo roku 2003 majątek był własnością Skarbu Państwa, samorząd powiatu zamierzał odrestaurować dworek i stworzyć w nim centrum turystyki i edukacji ekologicznej, jednak inwestycja ta okazała się zbyt kosztowna. Na szczęście znalazł się inwestor, który odkupując obiekt za 321 tys. zł, pod okiem konserwatora zabytków, przywrócił mu dawny wygląd. Przy dworku znajduje się zabytkowy park ze starym, ponad 100-letnim, drzewostanem oraz przyległymi stawami. Obiekt jest malowniczo położony w naturalnym cieku wodnym, starym korycie Widawki.\nKlasycystyczny dwór w Radoniach (mazowieckie) został zbudowany około 1842 r. dla Piotra Folkierskiego. Ostatnimi właścicielami dóbr – do 15 września 1945 r. – byli Jan i Maria Chrzanowscy. Doskonale funkcjonujący i samowystarczalny majątek z przetwórnią owoców i warzyw, hektary pól uprawnych oraz dwór i park – wszystko to Chrzanowscy tracą na skutek reformy rolnej z 1944 r. Po wojnie ulokowano w nim PGR Radonie, w latach późniejszych został silnie zdewastowany i popadł w ruinę. Na początku lat 90. XX w. zaczęła się odbudowa dworu, później jednak zaprzestana. Dopiero remont rozpoczęty w 2001 r. kończy się sukcesem. W 2010 r., po dziewięciu latach intensywnego remontu, zrujnowany dwór powraca do swej dawnej świetności i nowi właściciele dostają pozwolenie na użytkowanie. Po raz pierwszy od 60. lat, budynek zaczyna ponownie funkcjonować jako dom rodzinny. Zachowały się do dziś elementy pierwotnego założenia parkowego, w tym prostokątny staw umieszczony na osi dworu za elewacją ogrodową, otoczony szpalerem grabowym. Na terenie parku rosną okazy starodrzewu: 2 dęby szypułkowe, 2 lipy drobnolistne, 3 jesiony wyniosłe oraz kasztanowiec pospolity.\nDworek w Suchoręczu (kujawsko-pomorskie) wzniesiony w XIX w., parterowy, nakryty dachem łamanym, z pozornym ryzalitem opiętym lizenami na osi. W latach 1920-1940 jego właścicielem był niemiecki polityk i rolnik Eugeniusz Neumann. Obiekt podczas II wojny światowej został częściowo zniszczony przez pożar, a po 1945 r. wykorzystywany był jako obiekt użyteczności społecznej. Obecny właściciel przejął obiekt w 2000 r. Odbudowa trwała kolejnych dziewięć lat. Budynek główny został pieczołowicie odbudowany i odrestaurowany w secesyjnym stylu. Stajnia, ze stanowiskami na sześć koni, zbudowana w stylu muru pruskiego. Również w tym czasie częściowo została odrestaurowana lodownia (piwnica, znajdująca się w ziemi z ceglanym sklepieniem w gotyckim stylu, która powstała około XV w.). Warto dodać, że wszystkie pomieszczenia są w pełni wyposażone i umeblowane w stylowe meble najwyższej jakości oraz antyki, z różnych okresów historycznych. Park przy dworze zachował się w całkiem dobrym stanie, a znajdujący się na jego terenie staw, został w 2006 r. pogłębiony, brzegi zostały od nowa uformowane i utwardzone.\nDwór w Ustkowie (łódzkie) wzniesiono na przełomie XVIII i XIX w., w stylu klasycystycznym. Jest to budowla murowana, parterowa, na wysokim podpiwniczeniu. Front zdobi portyk kolumnowy z trójkątnym przyczółkiem i ciekawymi detalami. W elewacji frontowej znajduje się balkon z kutą balustradą. Całość wieńczy czterospadowy dach kryty dachówką. W latach 80. XX w. budynek popadł w ruinę. Obecnie, stoi w zabezpieczonym stanie surowym, ma nowy dach, lecz ze starą dachówką. W najbliższej przyszłości planowana jest jego dalsza rekonstrukcja. Docelowo ma tu powstać pensjonat z muzeum. Wokół dworu rozciąga się piękny, zabytkowy park.\nKlasycystyczny dwór Chojnowo (gm. Czernice Borowe, mazowieckie) został wybudowany w poł. XIX w. przez rodzinę Chełchowskich. W 1907 r. należał do Stanisława Chełchowskiego, prezesa Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim. A od 1935 r. do Michała Bojanowskiego Juniora. Za Chełchowskich dwór pełnił funkcje miejsca współdziałania ziemian. W nim to właśnie odbywały się liczne spotkania mające na celu podniesienie świadomości narodowej oraz służące rozwojowi wsi. Po 1945 r. we dworze ulokowano szkołę podstawową, biura miejscowego PGR-u oraz mieszkania prywatne. Właścicielem powojennym był PGR Grudusk, Zakład Rolny w Chojnowie. W latach 90. XX w. dwór pozostawał częściowo zamieszkały i chylił się ku upadkowi. Roszczenia co do nieruchomości zgłosili poprzedni właściciele – rodzina Bojanowskich. 28 lutego 2011 r. dwór, za zgodą spadkobiercy rodu Bojanowskich, został przekazany Gminie Czernice Borowe, która od września 2013 r., przy współpracy z organizacjami pozarządowymi, prowadziła prace konserwatorsko-restauratorskie dworu, a także rewitalizację terenu podworskiego, zakończone sukcesem w 2015r.\nTo historia zaledwie kilku – strażników tradycji i świadków dziejów naszych przodków – z wielu tysięcy siedzib ziemiańskich, jakimi usiana była przedwojenna wieś polska, które ocalono od zapomnienia. Miejmy nadzieję, że wiele innych jeszcze „świadków” minionego czasu powróci do swojej świetności.\nLibicki P., Dwory i pałace wiejskie na Mazowszu, Poznań 2013\nKoział-Ogorzałek A., Renowacja dworków sposobem na biznes, http://www.dziennikpolski24.pl/artykul/3270220,renowacja-dworkow-sposobem-na-biznes,id,t.html\nSypuła-Gliwa J., Dwór pejzaż okaleczony, Łomianki 2010\nZobacz także Previous post: Międzynarodowy Turniej Rycerski pod Byczyną\nZobacz także Next post: Konny Turniej Rycerski. 1-2 maja 2020


Najpopularniejsze wymówki od seksu - Papilot.pl\nnie podniecam go\nmąż nie chce się kochać\nPewnie już nieraz doświadczyłaś na własnej skórze, w jak różnym tempie tykają nasze biologiczne zegary i barometry ochoty na seks. Uważa się, że kobiety to zwolenniczki wieczornych igraszek, a mężczyźni są gotowi do akcji zaraz po przebudzeniu. Przyczyn takiego stanu rzeczy należy szukać zarówno w psychologii, jak i działaniu hormonów, które powodują w naszych organizmach istny chaos (więcej przeczytasz o nim w osobnym artykule – „Sprawdź, jak tyka twój seksualny zegar”)! Nic więc dziwnego, że czasami zgranie się pary kochanków bywa niemożliwe, a jedna ze stron zaczyna się gęsto tłumaczyć z obniżonego libido… Kiedyś najpopularniejszą wymówką od seksu był przysłowiowy ból głowy. Jak jest dzisiaj?\nPostanowili to sprawdzić brytyjscy naukowcy, którzy stworzyli zestawienie najczęstszych wykrętów, jakimi tłumaczymy brak ochoty na erotyczne uniesienia. Okazało się, że największy procent z nas sięga w takich chwilach po zmęczenie oraz stres i zły nastrój. Ból głowy trafił na trzecie miejsce, a na liście pojawiły się również takie wymówki jak „chyba słyszę nasze dziecko” albo „musze jutro rano wcześnie wstać”.\nPrzy okazji badacze zadali respondentom pytania dotyczące rzeczywistych powodów obniżenia libido. Aż 1/3 mężczyzn i 1/5 kobiet zadeklarowała, że nie podnieca ich widok partnera. W efekcie, aby uniknąć niewygodnych pytań czy dwuznacznych sytuacji, kładą się do łóżka o innej porze niż mąż/żona, chłopak/dziewczyna.\nPoniżej lista najbardziej typowych wymówek od seksu. Zadziwiające, jak bardzo potrafimy być kreatywni!\n1. Jestem zmęczona/y. 2. Miałam/em ciężki dzień i nie mam nastroju. 3. Boli mnie głowa. 4. Muszę jutro rano wcześnie wstać. 5. Mam dużo pracy. 6. Gniewam się na ciebie. 7. Słyszę dziecko/dzieci. 8. Przydałby ci się prysznic. 9. Bolą mnie plecy. 10. Jest jeszcze na to za wcześnie w naszym związku.\nre: Najpopularniejsze wymówki od seksu\nOstatnio przepiękną usłyszałem. -Bierz do buzi -Nie bo mam niesmak w ustach :]\n"przydałby ci sie prysznic" hahahha zal\nGdyby kobeita rozmawiala o swoich potrzebach z partnerem to jej zycie sexualne napewno by kwitlo. Wkurwia mnie takie gadanie ze facet jest nudny itp , zupelnie jakby sexs krecil sie tylko wokolo nas !!! facet nawet nei jest w stanie okreslic czy mamy orgazm , a co dopiero jakie pieszczoty lubimy . Jesli jestes niezadowolona ze swojego partnera to wylacznei Twoja wina , mezczyzna ma chyba zawsze ochote na sex i napewno postaralby sie dla Ciebie gdybys rowniez angazowala sie w milosc cielesna.\n"Jest jeszcze na to za wcześnie w naszym związku." Nie nazwałabym tego wymówką...\nNo to mamy nowe znaczenie słowa szmata - dziewczyna, która wykręca się od seksu, bo jej partner jest nudny i nigdy jej nie doprowadza do orgazmu! Wow ;)\nwymówki :):) nie chce , nie mam ochoty , zostaw mnie .....znowu chcesz , tylko tobie to w glowie .To jest jedyna rada dla facetów , jak masz taka kbiete to jak najszybciej najpierw daj jej po mordzie .........., jak nie pomoze to kopa w żyć i....odejdż od szmaty na zawsze\n8 najlepsze xD\nale głupoty, nie ma sensu nawet tego komentowac ;/\nnie da sie czytac przez te reklamy ;////////////////////////////\nto sobie je wyłącz............................ !!!!!