HAROLD R. STOCK - Koniówka\n18 listopada 2011 roku zmarł Harold Raymond Stock, jeden z pilotów Latającej Fortecy, która swój lot zakończyła na śtrece w Koniówce. Harold Stock ratował się wcześniej na spadochronie lądując na Starym Polu w Podczerwonem wśród grupki chłopców. Byli to Józek Leja-Jędrosek, Jędrek Leja-Maciuna i Józek Leja-Garaj. Jeden z nich wspomina do dziś spotkanie ze spadochroniarzem w lśniących oficerkach i opisuje zajścia, które w szybkim tempie toczyły się 13 września 1944 roku. Stock czekał na nadciągających Niemców, następnie szedł prowadzony do posterunku Gestapo w Czarnym Dunajcu, by dzień później iść do stacji kolejowej w Nowym Targu. Stąd zabrał go wraz z Barrym pocięg do Krakowa.\nHarold Richard Stock urodził się 22 maja 1922 roku w San Marcos w okręgu San Diego w stanie Kalifornia i wychowywany był przez Johna i Lenę Avery, rodziców matki. Ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia wyższe pracując równocześnie w branży budowlanej. W 1939 roku wziął ślub z Dorothy, a w październiku 1942 stanął przed komisją wojskową. W roku 1943 przydzielony został do załogi Robsona, jako co-pilot i zarazem jego zastępca. Był wysoki, miał dwadzieścia jeden lat, był miły i lubił żarty, był także osobą trzeźwo myślącą i postępującą z zimną krwią w sytuacjach ekstremalnych. Zawsze chciał zostać pilotem myśliwca, najchętniej Mustanga P-51.\nW Europie przydzielony został do 817 Eskadry 483 Grupy Bombowej stacjonującej w bazie lotniczej Sterparone na północny-zachód od Foggi we Włoszech. Mimo, że przybył na miejsce wraz załogą Robsona, pierwszy lot zaliczył, jako co-pilot innej załogi, co później okazało się niemalże tradycją, gdyż w sumie odbył tylko cztery lub pięć lotów (w tym ostatni lot z 13.09.1944) z ludźmi, których szkolił w USA.\n13 września 1944 roku, w czasie nalotu na Blechhammer jego maszyna została uszkodzona, a jeden z członków załogi został ranny w głowę. Po sprawdzeniu łączności, stanu samolotu i stanu pozostałych członków załogi, Stock wraz z nawigatorem udzielił poszkodowanemu pierwszej pomocy, by następnie wrócić do kokpitu. Pół godziny później, w czasie ewakuacji samolotu, doliczył się tylko 9 członków załogi. Szybko odnalazł brakującego strzelca i pomógł mu wypchając go przez luki bombowe. Sam, po wylądowaniu na ziemi w okolicy Starego Pola w Podczerwonem, nie zamierzał się ukrywać i ze spokojem oczekiwał nadciągających Niemców. Został zabrany na pierwsze przesłuchania do siedziby Gestapo w Czarnym Dunajcu, a następnego dnia wraz ze strzelcem ogonowym, któremu wcześniej pomógł wydostać się z samolotu i którego Niemcy złapali niemalże w tym samym czasie, został przewieziony do Krakowa.\n29 września 1944 roku przetransportowany został do Dulag Luft koło Frankfurtu nad Menem, do jenieckiego obozu przejściowego dla kadry lotniczej. Po tygodniu dostał przydział do obozu docelowego Stalag Luft I w Barth. Przywieziono tu także jego dowódcę, z którym spotkał się tylko raz w tym miejscu. W Boże Narodzenie wspólnie wypalili jedno z cygar, które Robson dostał w paczce świątecznej od swojej rodziny. Niemcy opuścili obóz w nocy 30 kwietnia 1945 roku, co pozwoliło aliantom na zorganizowanie transportu byłych jeńców do obozu repatriacyjnego Lucky Strike we Francji, gdzie Stock spędził kilka dni w oczekiwaniu na okręt do Stanów Zjednoczonych.\nW USA skierowany został do obozu adaptacyjnego i dopiero po sześciu miesiącach, pod koniec listopada mógł zobaczyć swoją żonę. Osiedlił się z rodziną na stałe w Kalifornii, a po uzupełnieniu studiów podjął pracę jako technik inżynier. Pracował jeszcze przez trzydzieści lat, a jego hobby (jak sam mawiał) to rodzina i wychowywanie dzieci. Rzadko rozmawiał o wojnie, ale w ostatnich latach powtarzał, że jest dumny ze swojego udziału.\nDo śmierci żony Dorothy, także w tym roku, zajmował jeden z apartamentów w domu starców w San Marcos w Kalifornii. Zmarł 18 listopada 2011 roku w szpitalu w trakcie rekonwalescencji po upadku i złamaniu biodra. Pożegnała go piątka dzieci i liczne wnuki.\nBogusław Zięba, koniówka 29.11.2011


Życiorys J. Kochanowskiego • wypracowanie Renesans\nkochanowski • literaura • polska • utwory • życie •\nŻyciorys J. Kochanowskiego\nKochanowscy herbu Korwin wywodzili sie z Kochanowa kolo Wieniawy w Radomskiem. Rodzina ta pierwotnie uzywala herbu Slepowron, zas herb Kruk wszedl w uzycie w drugiej polowie XV w. Poeta J. Kochanowski obejmujac w 1564 roku probostwo poznanskie przedstawil jako swój herb Kruka w czerwonym polu z pierscieniem w dziobie.\nJan Kochanowski urodzil sie w Sycynie w 1530 roku Jego rodzicami byli Piotr Kochanowski i Anna Bialaczowska. Poczatkowe nauki zawdziecza swojej matce, która po smierci meza kierowala wychowaniem i ksztalceniem dzieci. Jan Kochanowski pobierajac pierwsze nauki musial dosc biegle opanowac jezyk lacinski, skoro rodzice wyslali go jako 14-letniego chlopca na dalsza nauke do Krakowa. W semestrze letnim 1544 roku wpisano do metryki Akademii Krakowskiej Jana Kochanowskiego stwierdzajac, ze "Jan Kochanowski syn Piotra z Sycyny, diecezji krakowskiej wniósl oplate w wysokosci 3 groszy". Nie wiadomo nic blizszego, w jakim kregu pozostawal poeta w tych latach. Wiele wskazuje na to, ze Kochanowski wyniósl wlasciwie z Akademii Krakowskiej nie tylko zainteresowania filozoficzne, ale takze upodobania matematyczno - astronomiczne. Po opuszczeniu Krakowa w 1547 roku mógl studiowac we Wroclawiu, Wittenberdze lub Lipsku. Kolejnym etapem studiów i podrózy Kochanowskiego byl pobyt w Królewcu, a pózniej w Padwie, gdzie oddawal sie filologii pod kierunkiem prof. Robortella. Robortello byl znakomitym hellenista i dzieki niemu Kochanowski poznal ducha starozytnego nie...


Miłków: Spadające elementy z wieży kościoła. - Jelenia Góra 998\n16Lut 16 lutego 2020 Paweł\nDnia 15.02.2020r. około godziny 19:30 do Stanowiska Kierowania KM PSP w Jeleniej Górze wpłynęło zgłoszenie o spadających elementach z wieży dawnego kościoła ewangelickiego w Miłkowie.\nNa miejsce zdarzenia natychmiast zadysponowano zastępy straży pożarnej. Po przyjeździe na miejsce zdarzenia przystąpiono do sprawdzenia konstrukcji wieży.\nStrażacy usunęli elementy, które mogły spaść z konstrukcji.\nNa czas prowadzonych działań ruch drogą wojewódzka nr 366 był znacznie utrudniony. W dniu dzisiejszym (16.02.2020r.) podjęto decyzję o czasowym zamknięciu drogi. Ruch został poprowadzony objazdem przez drogę serwisową (wewnętrzną) obsługująca do tej pory ruch autobusowy.\nFoto: Paweł Michałkiewicz – Jelenia Góra 998


Honda Crossrunner - wszystko o modelu - Motocykl Online\n„Sportowa elegancja” – oto motto nowej wersji VFR-y 800 F, który ma kontynuować pełną sukcesów passę sportowych turystyków z silnikami V4. Honda mocno zmodyfikowała VFR-ę – od owiewek, przez elementy podwozia, felgi, ABS, zbiornik paliwa, aż po kontrolę trakcji. Inżynierowie wiele zrobili, by podnieść walory użytkowe tej maszyny, a jednocześnie zredukować jej masę. I to się udało. Nowa VFR-a waży o 10 kg mniej. Dlatego można jej wybaczyć, że po modyfikacjach widlasta czwórka z systemem VTEC (zmienne sterowanie zaworami) straciła nieco mocy, zyskując lepiej dostępny moment obrotowy. W końcu 106 KM i 75 Nm to i tak niemało. Inna sprawa, czy na tej modernizacji skorzysta VFR 800 X Crossrunner. Wiadomo jedynie, że nadal opiera się na starszej generacji VFR-ki.\nZobacz wszystkie dane techniczne modelu Crossrunner\nTesty motocykli Honda Crossrunner\nZobacz wszystkie testy marki Honda Crossrunner\nZobacz wszystkie wiadomości marki Honda Crossrunner\nZobacz wszystkie galerie marki Honda Crossrunner


Smarowanie ko³owrotka a gwarancja? | opinie forum wedkuje.pl\n2011-09-21 / 14 odpowiedzi\nChcia³bym zapytaæ do¶wiadczonych u¿ytkowników jak to jest z zachowanie gwarancji chc±c nasmarowaæ ko³owrotek. Aby to zrobiæ dobrze nale¿y do rozebraæ by smar na³o¿yæ we wszystkie niezbêdne elementy. W sklepie pytaj±c o smarowanie, powiedzieli mi, ¿e mog± to wykonaæ odp³atnie z zachowaniem gwarancji (15z³/szt.), bior±c pod uwagê ¿e mam ich sze¶æ (Okuma i Dragon po 5 lat gwarancji ka¿dy) to co sezon 90z³ jest lekk± przesad±. Smar kosztuje 8z³ i na jednej tubce spokojnie objadê wszystkie m³ynki. Jak my¶licie, smarowaæ licz±c ¿e nic im siê nie stanie czy wykonywaæ przez serwis odp³atnie?\nW przypadku Okumy przegl±d sezonowy/czyszczenie masz za darmo w ramach gwarancji. Tak przynajmniej mnie zapewniono w sklepie Bass rok temu gdy kupowa³em u nich jeden z modeli Okumy.\nByæ mo¿e i tak jest w przypadku Okumy, ale ko³owrotki kupuje w sklepach na allegro bo jest zdecydowanie taniej ni¿ u mnie w regionie, jest parê sklepów które serwisuj± sprzêt wêdkarski ale jak wspomnia³em odp³atnie, wysy³anie ko³owrotka do sklepu w którym go zakupi³em przekre¶la ideê oszczêdzania na tym procesie. (2011/09/21 10:44)\nNo wiesz ze smarowaniem ko³owrotków jest tak jak z samochodami nikt nie zabierze Ci gwarancji za to ze sprawdzisz stan oleju i ewentualnie go dolejesz. Oczywiscie ko³owrotek trzeba rozkrecic i zrobic to w miare umiejêtnie zeby nie pogubic czêsci. wtedy gwarancji na pewno nie stracisz. a s³ysza³em ze do smarowania ko³owrotków bardzo dobrze nadaje siê olej silnikowy. (2011/09/21 10:59)\nW papierach pisze wyra¼nie, ¿e oddanie sprzêtu w ramach gwarancji, sprzêt nie mo¿e nosiæ ¿adnych znamion ingerencji. Gdyby w samochodzie do wlania oleju by³a potrzeba jego rozkrêcania zapewne inaczej by to wygl±da³o. A tak na serio my¶la³em czy wlanie paru kropel oleju przez trzonek od szpuli wystarczy? Wtedy nie muszê go rozkrêcaæ i jakby co to nienaruszony. Kolega w³a¶nie t± drog± psika WD40 ale czyta³em ¿e to kiepskie rozwi±zanie, poza tym WD tylko wyp³ukuje smar i inne zanieczyszczenia. (2011/09/21 11:07)\nW papierach pisze wyra¼nie, ¿e oddanie sprzêtu w ramach gwarancji, sprzêt nie mo¿e nosiæ ¿adnych znamion ingerencji. Gdyby w samochodzie do wlania oleju by³a potrzeba jego rozkrêcania zapewne inaczej by to wygl±da³o. A tak na serio my¶la³em czy wlanie paru kropel oleju przez trzonek od szpuli wystarczy? Wtedy nie muszê go rozkrêcaæ i jakby co to nienaruszony. Kolega w³a¶nie t± drog± psika WD40 ale czyta³em ¿e to kiepskie rozwi±zanie, poza tym WD tylko wyp³ukuje smar i inne zanieczyszczenia.\nWD to nie smar i psuje ko³owrotek a nie smaruje.\nDruga rzecz to piêcioletnia gwarancja,temat ju¿ poruszany na forum.Wielu kolegów stwierdzi³o ¿e jest ona tylko chwytem reklamowo-promocyjnym szczególnie w tañszych modelach.Zgadzam sie z tym ca³kowicie. (2011/09/21 11:17)\nNie wiem jak to jest w przyadku kolowrotkow spinningowych, ale czy warunkiem utrzymania gwarancji jest smarowanie kolowrotak ?. Jesli nie to ja bym go wogole nie smarowal. Niech sie rozpadnie. Na gwarancji dostaniesz nowy. A jak okres gwarancji minie, to go rozbierz, wyczysc i porzadnie przesmaruj. (2011/09/21 11:23)\nNiby tak, ale jak mia³bym przebrn±æ przez te wszystkie procedury reklamacyjne, straciæ mnóstwo czasu i pozostaæ bez sprzêtu nawet dwa miesi±ce to ju¿ sam nie wiem co lepsze. Co do okresu trwania gwarancji nie wa¿ne czy jest to chwyt marketingowy i nie do koñca tyczy to siê taniego sprzêtu je¶li daj± to dlaczego nie korzystaæ? Z drugiej strony nie wyobra¿am sobie nie smarowaæ przez piêæ lat mechanizmów, do¶æ intensywnie u¿ywam spinningów i ju¿ s³yszê ¿e staj± siê coraz g³o¶niejsze. Nie chcê ich psuæ przez lenistwo albo tylko dlatego ¿e s± na gwarancji, chcia³bym by s³u¿y³y mi jak najd³u¿ej, jestem z nich zadowolony i tyle. My¶la³em ¿e trafiê tu na forum na kogo¶ kto smarowa³ ko³owrotek na gwarancji, pó¼niej co¶ mu siê sta³o i próbowa³ go reklamowaæ. (2011/09/21 12:36)\nNiby tak, ale jak mia³bym przebrn±æ przez te wszystkie procedury reklamacyjne, straciæ mnóstwo czasu i pozostaæ bez sprzêtu nawet dwa miesi±ce to ju¿ sam nie wiem co lepsze. Co do okresu trwania gwarancji nie wa¿ne czy jest to chwyt marketingowy i nie do koñca tyczy to siê taniego sprzêtu je¶li daj± to dlaczego nie korzystaæ? Z drugiej strony nie wyobra¿am sobie nie smarowaæ przez piêæ lat mechanizmów, do¶æ intensywnie u¿ywam spinningów i ju¿ s³yszê ¿e staj± siê coraz g³o¶niejsze. Nie chcê ich psuæ przez lenistwo albo tylko dlatego ¿e s± na gwarancji, chcia³bym by s³u¿y³y mi jak najd³u¿ej, jestem z nich zadowolony i tyle. My¶la³em ¿e trafiê tu na forum na kogo¶ kto smarowa³ ko³owrotek na gwarancji, pó¼niej co¶ mu siê sta³o i próbowa³ go reklamowaæ.\nMasz prawo korzystaæ z praw gwarancyjnych.Jednak kupuj±c ko³owrotek przyk³adowo Dragona za 80 z³ ka¿dy wêdkarz który ma go zamiar intensywnie u¿ytkowaæ wie ¿e on padnie.Reklamacja tak jak piszesz wi±¿e siê z strat± czasu itp. i zostanie uznana lub nie.By³ niedawno post na ten temat,jeden z kolegów pisa³ jak odmówiono mu naprawy gwarancyjnej jakiego¶ modelu Dragona.Mo¿esz poszukaæ,mo¿e co¶ rozja¶ni. (2011/09/21 12:50)\nOstatnio w zwi±zku z kradzie¿± sprzêtu musia³em nieco od¶wie¿yæ swoj± flotê wêdkarsk±. Wêdzisk, czy ko³owrotków nie kupowa³em przez ostatnie 6-7 lat. Mia³em dobrej jako¶æ rzeczy i nie odczuwa³em potrzeby posiadania bie¿±cego rocznika z katalogu. Po nieprzyjemnych doznaniach zwi±zanych z utrat± 90% sprzêtu kupi³em jak dobrze teraz liczê trzy nowe ko³owrotki- Okuma, Mistrall i Trabucco. Poza Okum± ¿aden nie mia³ dostatecznej ilo¶ci ¶rodków smarnych wewn±trz korpusu. Nieznaczne ilo¶ci mazi /smarem tego nie nazwê/ zalega³y na niepracuj±cych czê¶ciach mechanizmów. £o¿yska by³y praktycznie suche... Wcale nie by³y to jakie¶ specjalne, uszczelnianie ³o¿yska. Zwyk³e maszynowe, otwarte ³o¿yska kulkowe. Wszystko musia³em smarowaæ sam. Z powodzeniem stosujê smar £T-43 do ³o¿ysk tocznych. Do grafitowego, który najczê¶ciej jest w tubce z etykietk± "Smar wêdkarski" nie mam do koñca przekonania. Faktycznie przeznaczony jest do przek³adni ¶limakowych etc., ale po prostu chyba go nie lubiê. :) (2011/09/21 13:11)\nIdentyczna sytuacje mialem z C4. Tez zero smarowania, podobny staz, ale na niego lowilem mniej. (2011/09/21 13:12)\npos³uguje siê naszym prexserem od 15 lat a smarowa³em go mo¿e ze trzy razy a kupi³em go u¿ywanego (2011/09/21 15:45)\npos³uguje siê naszym prexserem od 15 lat a smarowa³em go mo¿e ze trzy razy a kupi³em go u¿ywanego\nProblem w tym,¿e ko³owrotki sprzed dziesiêciu b±d¼ kilkunastu lat by³y chyba jako¶ inaczej "robione" porównuj±c je do wiêkszo¶ci dzisiejszych.Jako¶æ materia³ów u¿ytych do produkcji (tañsze,gorsze,czy jak ich tam zwa³) i samo wykonanie pozostawia wiele do ¿yczenia-masówka.Takie czasy:szybko,tanio i byle jak,a to dotyczy wielu dziedzin z naszego codziennego ¿ycia.\nWracaj±c do tematu to zrobi³bym jak radzi kolega Pawelz - m³ynek na gwarancji to nie robiê z nim nic dopóki dzia³a. (2011/09/21 19:53)\nDziêki za podpowiedzi, zrobiê jak radzicie, nie smaruje, jak padnie reklamuje, mam inne na zmianê, jak przetrwa okres gwarancyjny to nasmaruje. pawelz ze sprzêtem z prze³omu lat 80 - 90 jest identycznie jak z samochodami, sprzêtem RTV I AGD niemal niezniszczalne i wielu z nas do dzi¶ ich u¿ytkuje, ponadto Abu jest mark± sam± w sobie, domniewam ¿e gdyby¶ dzi¶ kupi³ Abu i spróbowa³ u¿ytkowaæ go intensywnie na spinningu przez taki okres jak piszesz nie wierzê by to wytrzyma³, rynek musi mieæ samoregulacjê, co¶ jest tworzone tak by wytrzyma³o od do i tyle, no chyba ¿e siê bardzo postaramy by by³o inaczej. Z racji tego ¿e jestem pocz±tkuj±cym amatory, który nie mo¿e wytrzymaæ dnia bez wêdkowania, na dobry pocz±tek postanowi³em kupowaæ sprzêt na przyzwoitym poziomie, przy wyborze kierujê siê opini± do¶wiadczonych kolegów, którzy mnie wkrêcili w ten sport, a raczej hobby oraz internetowe opinie na temat tego co zamierzam kupiæ. Z czasem przekonam siê co jest warte swej ceny, a co nie. Jedno wiem na pewno ¿adnego Shimano Catana:-)Pozdrawiam wszystkich. (2011/09/22 20:34)\nmo¿e troche nie do tematu , ale wiesz jak to jest z gwarancj± ?? .. Dajmy na to masz 2 lata gwarancji na sprzêt. Przez dwa lata nic siê nie dzieje , chodzi miodzio.. a mija termin warzno¶ci (gwarancja) na u¿ytkowanie i zaczyna siê sprzecik sypaæ :) .. nie raz tak mia³em. Pamiêtam do dzisiaj (przyk³ad: mikrofalówka) Misiesi±c po 2 letniej gwarancji ,szlak j± trafi³ ;) .. Nie wiem czy oni tak to konstruuj± ,¿eby przetrwa³o akurat ten okres i do wymiany czy po prostu to by³ peszek ;dd .. My¶le ,¿e podobnie jest z ko³owrotkami ]; (2011/09/22 20:49)


EKU24 - Wiadomości Kutno - Wiadomości - Fałszywy fizjoterapeuta z Łęczycy usłyszał zarzuty. "Swoim działaniem naraził kobietę na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu"\nFałszywy fizjoterapeuta z Łęczycy usłyszał zarzuty. "Swoim działaniem naraził kobietę na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu"\nponiedziałek, 14 grudnia 2020 12:05\nSzukająca pomocy w chorobie kobieta trafiła do fizjoterapeuty. Jak się okazało, przez nielegalną praktykę 74-latka zostało narażone jej zdrowie a nawet życie. Policjanci z łęczyckiej komendy przedstawili już podejrzanemu zarzuty dotyczące tego przestępstwa, które jest zagrożone karą więzienia do lat 3. Pamiętajmy, że za pośrednictwem Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów możemy sprawdzić legalność podmiotu świadczącego pomoc w tym zakresie.\nW czerwcu tego roku prokuratura rejonowa w Łęczycy została zawiadomiona o nielegalnych praktykach medycznych, które wykonywane były bez wymaganego zezwolenia. Nielegalny fizjoterapeuta podjął leczenie kobiety, która zgłosiła się do niego szukając pomocy w chorobie nowotworowej. Zbadaniem sprawy zajęli się policjanci wydziału kryminalnego z łęczyckiej komendy.\nNa podstawie zgromadzonych dowodów ustalili, iż 74-latek swoim działaniem podczas jednej z dwóch wizyt naraził 36-letnią kobietę na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, bowiem jego metoda leczenia mogła doprowadzić do pogłębienia się już istniejącej choroby.\n8 grudnia 2020 roku mieszkaniec powiatu łęczyckiego usłyszał zarzuty dotyczące tego przestępstwa. Dodatkowo odpowie za prowadzenia usług fizjoterapeutycznych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bez wymaganego zezwolenia co jest zagrożone karą grzywny albo ograniczenia wolności.\nPolicjanci ostrzegają przed korzystaniem z usług osób podających się za fizjoterapeutów. Jak pokazuje przykład nie wszyscy mają fachową wiedzę medyczną. Dlatego przed każdą wizytą można sprawdzić za pośrednictwem Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów legalność podmiotu świadczącego pomoc w tym zakresie.


zestawienia książek – Strona 2 – Books My Love\nNowości wydawnicze: kwiecień/maj 2017\nprzez Books My Love on 10 kwietnia 2017 with 1 komentarz\nWiosna sprawia, że wszyscy budzimy się z zimowego snu, letargu. Za oknem coraz więcej słońca, wszystko wokół się zieleni, a temperatura przyjemnie idzie do góry. Wiele osób lubi ten stan, który powoduje, że zaczyna nam się więcej chcieć, mamy więcej … Czytaj więcej\nMiędzynarodowy Dzień Kobiet! Bo w nas kobietach jest wielka siła i myślę, że dziś bardziej niż kiedyś to pokazujemy i sobie wielce cenimy! Świętujmy więc nasz cudowny dzień! Top 10 książek o kobietach na Dzień Kobiet to zestawienie moim … Czytaj więcej\nprzez Books My Love on 14 stycznia 2017 with 1 komentarz\nW ramach kampanii „CZYTAJ Z NAMI” organizowanej przez członków grupy facebookowej KLUB KSIĄŻKI pn. „PRZECZYTAJ I PODAJ DALEJ” zapraszam Was na gościnny wpis trzech fantastycznych blogerek: Aleksandry z What to see in Turkey, Pauliny z Czytaj na walizkach i Martyny … Czytaj więcej\nArtykuły 2017, książki, zestawienia książek\nNajciekawsze książki w trzecim kwartale 2016 roku\nprzez Books My Love on 3 października 2016 with Brak komentarzy\nPoniżej przedstawiam listę najciekawszych opublikowanych recenzji w drugim kwartale 2016 roku Ważne i mądre: Droga do domu Yaa Gyasi Jeszcze czego! Paulina Młynarska Historia pszczół Maja Lunde Kiedy pada deszcz Lisa De Jong Miałem sen Mikołaj Maziarz Psychologiczne: Oswoić … Czytaj więcej\nZestawienie książek 2016, książki, zestawienia książek\nprzez Books My Love on 21 września 2016 with Brak komentarzy\nJesień w pełni więc to idealny moment na cudowne chwile z książką. Poniżej przedstawiam zestawienie TOP 10 książek na jesienne wieczory, przy których relaks gwarantowany: Kiedy pada deszcz Lisa De Jong Byłam zraniona. Zostałam ocalona. Odzyskałam nadzieję. Tamtej nocy myślałam, … Czytaj więcej


Jesteś tutaj: Home Lepszy Wzrok Zrozumieć wzrok Trendy i porady Czy żółty kolor soczewek sprawia, że ludzie czują się szczęśliwi?\nHome Lepszy Wzrok Zrozumieć wzrok Trendy i porady Czy żółty kolor soczewek sprawia, że ludzie czują się szczęśliwi?\nBarwione soczewki oczywiście wprowadzają radość do naszego życia. Ale jakie są jeszcze inne zalety barwionych soczewek? Jakie barwienie ma najwięcej zalet a które kolory to najnowsze trendy w modzie ? Ten artykuł pokaże Państwu jakie barwienia są obecnie dostępne i jakie barwienie należy wybrać w zależności od natężenia światła.\nKomfort dzięki barwionym soczewkom okularowym\nKażda barwiona soczewka działa jak filtr efekt filtru. Wiele osób uważa, że soczewki barwione na kolor na żółty poprawiają im nastrój i rozjaśniają oglądane przedmioty .Z obiektywnego punktu widzenia, żółte barwienie nie rozjaśnia. Barwienie żółte filtruje dużą część światła niebieskiego, co podnosi kontrast oglądanych przedmiotów. Jednak ,aby ten efekt był widoczny muszą być odpowiednie warunki oświetleniowe. Oznacza to, że efekt ten nie sprawdzi się w nocy i o zmierzchu. Golfiści, miłośnicy strzelania często używają soczewek barwionych na kolor żółty, aby widzieć wyraźniej i trafiać do celu- zwłaszcza w dni deszczowe i we mgle.\nRowerzyści oraz kierowcy czy motocykliści nie powinni nosić soczewek ze zbyt mocnym barwieniem (Kategoria 4). Takie barwienie zmniejsza ilość docierającego światła do oka, co może skutkować późniejszą reakcją na drodze np. nieprawidłowe rozpoznanie koloru sygnalizacji świetlnej i zbyt późne hamowanie .\nOprócz barwień jednolitych modne są barwienia gradalne. Następuje wówczas zmiana natężenia barwienia od najciemniejszego na górze soczewki, do najjaśniejszego, a często do białego na dole soczewki. Takie okulary szczególnie preferują kierowcy podczas jazdy samochodem .Kiedy kierowca patrzy na drogę wówczas okulary chronią przed intensywnym światłem słońca, a kiedy spogląda np. na deskę rozdzielczą, patrzy przez część soczewki o mniejszym zabarwieniu. Jest to bardzo wygodne i komfortowe.\nBadania wykazały, że nie każde oko toleruje dane barwienie równie dobrze. Dlatego wybierając okulary przeciwsłoneczne należy się w pierwszej kolejności kierować komfortem i wygodą użytkowania. Warto więc przed zakupem okularów przetestować swój ulubiony kolor barwienia.\nSoczewki polaryzacyjne są praktyczne dla miłośników sportów wodnych oraz kierowców. Podnoszą kontrast oglądanych przedmiotów oraz minimalizują oślepiające odblaski, które powstają na skutek odbicia światła od powierzchni poziomych np. mokrej drogi lub powierzchni wody.\nNasza rekomendacja dla tych z Państwa, którzy uwielbiają wyjątkowe produkty: Carl Zeiss oferuje unikalne spektrum barwień : od barwy oceanu wokół Karaibów do intensywnego koloru nieba, od pomarańczowego do brązowego- wszystko dla komfortu i dobrego wyglądu.\nKolor: Brylant żółto-zielony.\nModa: Inspiracje retro z lat 80-tych, neon jako akcent koloru przy różnych połączeniach bieli.\nSoczewka: Neon green\nBarwienie zielono-żółte : 40/15 %\nKolor: morze wokół Capri.\nModa: Nad morzem, wszechstronna: od krótkich spodenek po różne wzory kwiatowe na letnich kreacjach.\nSoczewka: Capri blue\nBarwienie niebiesko-zielone: 45/40%\nKolor: Ciepły, słoneczny.\nModa: różnorodność w połączeniu z kolorem brązowym, styl orientalny i cygański\nSoczewka: Oriental orange\nBarwienie brązowo-pomarańczowe 60/45%\nKolor: Wszystko pomiędzy brązem a zielenią.\nModa: kolory miasta, odcienie czekoladowe, moda kamuflażu.\nSoczewka: Natural brown\nBarwienie brązowo-zielone 55/40%\nBarwienia Fashion-Colours są wykonywane na soczewkach organicznych w indeksie 1.5 i 1.6 Przeznaczone do użytkowania w ciągu dnia, ale nie nadają się do użytkowania w nocy.


Jak bank oblicza koszt ubezpieczenia i co obejmuje ochrona ubezpieczeniowa? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Prawo » Finanse » Budżet Domowy » Bank » Jak bank oblicza koszt ubezpieczenia i co obejmuje ochrona ubezpieczeniowa?\n05 sierpnia 2011, 08:14\nJakie oferty są dostępne na rynku? Jaki jest zakres ochrony przed ryzykiem oraz ile kosztują tego rodzaju pakiety? Sprawdźmy!\nOsoby, zainteresowane skorzystaniem z oferty pożyczki lub kredytu gotówkowego, mają możliwość przystąpienia do specjalnych pakietów ubezpieczeniowych, przygotowanych we współpracy z towarzystwami ubezpieczeniowymi. Najczęściej występującymi na rynku rodzajami ubezpieczeń dla kredytobiorców są:\nPrzyjrzyjmy się bliżej, jaki jest zakres ubezpieczenia, oferowanego obecnie klientom. Pakiet może obejmować:\n•\tcałkowita, trwała lub czasowa niezdolność do pracy;\nNajlepsze oferty kredytów gotówkowych – sprawdź, nie przepłacaj!\nNie jest żadną tajemnicą, że ochrona ubezpieczyciela jest ograniczona tak, aby zminimalizować ryzyko wyłudzeń świadczeń ubezpieczeniowych. Do najczęściej występujących na rynku ograniczeń odpowiedzialności ubezpieczyciela zaliczamy następujące sytuacje:\n•\tpopełnienie samobójstwa przez pożyczkobiorcę;\n•\tuczestnictwo w działaniach wojennych, aktach terroru (czynnie) lub\npróba popełnienia przestępstwa;\n•\tpozostawanie pod wpływem alkoholu lub środków odurzających;\n•\tzarażenie wirusem HIV;\n•\tprowadzenie pojazdu bez uprawnień albo brak ważnych badań technicznych;\n•\tzdarzenia, skutkującego niezdolnością do zarobkowania lub normalnej egzystencji wskutek udziału w zajęciach sportowych o podwyższonym ryzyku – takich jak: kaskaderstwo, spadochroniarstwo, nurkowanie, wspinaczka wysokogórska, żeglarstwo morskie itp.\nJeśli w ciągu 30 dni od daty ubezpieczenia nastąpi śmierć, a pozostałe zdarzenia ubezpieczeniowe będą miały miejsce w ciągu 90 dni, Ubezpieczyciel jest wolny od odpowiedzialności, czyli wypłacenia świadczenia. Karencja nie ma zastosowania dla zdarzeń, będących skutkiem nieszczęśliwego wypadku.


Paryskie inspiracje Bolesława Prusa - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 30.05.2020 07:55\n– Wydawałoby się, że "Lalka" jest powieścią o Warszawie. Krzysztof Rutkowski mówi: "nie, jest również powieścią o Paryżu i miasto to odgrywa w tej powieści rolę centralną" – mówi Mateusz Matyszkowicz.\nParyskie wpływy w "Lalce" (Trójkowy chuligan literacki)\n"Wokulski w Paryżu" Krzysztof Rutkowski\nWokulski litrami, kiedy tylko napadały na niego wspomnienia: Warszawy i kobiety, na widok której baraniał, stawał się kastratem, impotentem, durniem, albo prowokatorem. Po tej kobiecie odbywał Wokulski w Paryżu żałobę. Pokutował po nieponiesionej stracie, bo jej nie chciał. To ona go chciała, ale on tylko o niej marzył. Kiedy mógł ją mieć, było już za późno. Zresztą wyobraźmy sobie Wokulskiego z Izabelą w łóżku. Katastrofa!\nCo jeszcze robił Wokulski w Paryżu? Oddawał się rozpuście. Wokulski w Paryżu stał się cielesny. Nabrał ciała. Został mężczyzną. Co prawda mężczyzną bywał już wcześniej, ale niechętnie. Obowiązki z Minclową wykonywał równie mechanicznie jak rachunki. W Paryżu odżył. Na chwilę długą jak wieczność. Ekstatyczne kurewstwo działało na Wokulskiego równie mocno jak szare oczy Izabeli Łęckiej, które pozbawiały go męskości.\nZobacz więcej na temat: Trójka KULTURA KSIĄŻKA Mateusz Matyszkowicz Bolesław Prus


SONIC EXPLORER « WRO 2015 TEST EXPOSURE\nSzymon Kaliski (PL) + Marek Straszak (PL)\nKinetyczno-dźwiękowa, interaktywna instalacja bazująca na zdekonstruowanych bryłach platońskich. Każda z nich, przez inny stopień dekonstrukcji, wydaje osobliwy dźwięk, będący dźwiękowym zapisem niedoskonałości formy. Widz może w intuicyjny sposób budować melodię, która odgrywana jest przez rzeźbę.\nMarek Straszak (PL), artysta wizualny, absolwent Wrocławskiej ASP (Multimedia) i Berlińskiej UdK (Art and Media). Szczególnie Interesuje się technikami projekcji video, motion-designem i filmem. Te umiejętności chętnie łączy w analogowo-cyfrowe instalacje.\nSzymon Kaliski (PL), kreatywny programista i artysta multimedialny zajmujący się projektowaniem i implementowaniem rozwiązań w przestrzeni przenikających się technologi, designu i sztuki. Zajmuje się szeroko pojętą wizualizacją danych, sztuką generatywną oraz muzyką eksperymentalną.


Zapowiadają się spore kontrole. Na baczności powinni się mieć ci, którzy otrzymali pieniądze od państwa | BiznesINFO\nAutor Konrad Karpiuk - 3 Lipca 2020\nZapowiedziana została kontrola firm, które skorzystały ze wsparcia fundowanego przez tarczę antykryzysową. Polski Fundusz Rozwoju przyznał już 55 miliardów złotych 300 tysiącom firm. Niedługo będą sprawdzać czy przyznane dofinansowanie było zasadne.\nKontrola Polskiego Funduszu Rozwoju w firmach\nKontrola Polskiego Funduszu Rozwoju (PFR) ma się odbyć w tych firmach, które skorzystały z dofinansowania tarczy antykryzysowej. Ponadto kończy się czas na uzyskanie dofinansowania, później rząd planuje bardziej ogólne wsparcie poszczególnych sektorów.\nJak stwierdził prezes PFR Paweł Borys w rozmowie z Wirtualną Polską, planowana jest kontrola 20% firm, które ubiegały się o dofinansowanie. To oznacza kilkadziesiąt kontroli. Jednocześnie przewidywana ilość nadużyć szacowana jest poniżej jednego procenta. - My staramy się być odpowiedzialni za pieniądze publiczne jak za swoje. [...] Ponad 80% na etapie weryfikacji wniosku, weryfikowaliśmy ZUS, KAS. Natomiast część była na oświadczeniach i jesteśmy zobowiązani, aby po udzieleniu subwencji zweryfikować poprawność z dostępnymi danymi - mówił prezes.\nWiadomo również, w jaki sposób odbędą się kontrolę. Jak mówił dla Wirtualnej Polski prezes PFR, na miejsce nie będą wysyłani inspektorzy, wszystko odbędzie się online. Specjalny program automatycznie sprawdzi rozliczenia podatkowe przedsiębiorców. Paweł Borys ma nadzieję, że dzięki wypłatom od PFR wzrośnie zaufanie przedsiębiorców do państwa. Jak sam zaznaczyło, dzięki szybkim działaniom, udało się wesprzeć ponad 50% polskich przedsiębiorstw.


Bracia: Udzielając tych pouczeń nie pochwalam was za to, że schodzicie się razem nie na lepsze, ale ku gorszemu, że zdarzają się między wami spory, gdy schodzicie się razem jako Kościół. Zresztą nawet muszą być wśród was rozdarcia, żeby się okazało, którzy są wypróbowani. Tak więc, gdy się zbieracie, nie ma u was spożywania Wieczerzy Pańskiej. Każdy bowiem już wcześniej zabiera się do własnego jedzenia, i tak się zdarza, że jeden jest głodny, podczas gdy drugi nietrzeźwy. Czyż nie macie domów, aby tam jeść i pić? Czy chcecie znieważać Boże zgromadzenie i zawstydzać tych, którzy nic nie mają? Cóż wam powiem? Czy będę was chwalił? Nie, za to was nie chwalę. Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: „Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. Tak więc, bracia moi, gdy zbieracie się, by spożywać wieczerzę, poczekajcie jedni na drugich.\nR: Głoście śmierć Pańską, aż powtórnie przyjdzie.


Rekolekcje rodzin w Ożarowie Maz.16–21.07.2019 | Wspólnota Krwi Chrystusa (WKC)\nHome » Aktualności » Rekolekcje dla Rodzin » You are reading »\nRekolekcje rodzin w Ożarowie Maz.16–21.07.2019\nBarbara Błaszczyk 16 lipca 2019 Rekolekcje rodzin w Ożarowie Maz.16–21.07.20192019-08-01T16:10:12+00:00 Aktualności, Rekolekcje dla Rodzin No Comment\nprowadzący: ks. Ksawery Kujawa CPPS, ks. Marcin Pawlicki CPPS i animatorzy świeccy\ntreści dotyczyły: relacji w rodzinie i relacji do Boga zasadniczo na podstawie Pisma Świętego i książki Dave’a Willisa: „7 praw miłości.\nTajemnice dobrych i szczęśliwych związków”. Nie zabraknie też odniesień do treści zawartych w nauce Kościoła (np. adhortacji Amoris Laetitia /O miłości w rodzinie/ papieża Franciszka), oraz innych książkach — szczególnie mojego ulubionego autora Garego Chapmana (na którego wskazówkach opieram się od lat w duszpasterstwie rodzin) lub innych autorów (np. Jacka Pulikowskiego, którego osobiście poznałem i który jest w Polsce autorytetem we wspomnianych dziedzinach).\nPrzedstawianie się rodzin. Rekolekcje międzynarodowe, bo nie tylko z Polski, ale z wielu krajów.\nModlitwa poranna prowadzona przez rodziny i animatorów\nKonferencje dla rodziców prowadzone przez ks. Ksawerego Kujawę CPPS\nCodzienna Msza św., modlitwa rano i wieczorem, pracę w grupach\nOsobne homilie/katechezy dla dzieci prowadzone przez ks. Marcina Pawlickiego CPPS\nW naszych rekolekcjach nie zabraknie czasu dla małżeństw — w którym małżonkowie mają okazję wspólnie przemyśleć to, co można byłoby zmienić na lepsze w Waszych rodzinach: między Wami oraz w relacji z dziećmi i bliskimi. Program jest tak ułożony że gdy małżonkowie będą zajęci – dzieci będą miały własny program dostosowany do wieku. To również czas na Wasz wspólny odpoczynek i integrację.\nOpieka nad dziećmi podczas spotkań dla małżonków\nAdoracja Najświętszego Sakramentu i indywidualne błogosławieństwo\nPogodny wieczór — zabawy dla wszystkich\nUroczyste odnowienie przyrzeczeń małżeńskich\nPrzywitanie małżonków chlebem i solą, tańce oraz obiad\nMisteria — Ewangeliczne scenki przygotowane przez rodziny\nSpotkanie animatorów / opiekunów dzieci\nNa zakończenie rekolekcji Eucharystia i indywidualne błogosławieństwo olejem\nPamiątkowa wspólna fotka\nlink udostępniła: Dominika Gołasiewicz\nlink udostępnił: Tomasz Topczewński\nlink udostępniła: BB — będzie więcej …\nDom rekolekcyjny w Ożarowie Mazowieckim (koło Warszawy) jest położony w dość spokojnym miejscu… Do obiadu i po kolacji jest program rekolekcyjny zaplanowany przez misjonarzy. Natomiast czas od obiadu do kolacji jest „wolny” – jest to blok ok. 4-ro godzinny do zagospodarowania przez rodziny w celu budowania więzi i miłości między sobą. Można w tym czasie zaplanować sobie wyjazd rodzinny do różnych atrakcji turystycznych położonych w okolicy Ożarowa Maz. (np. Żelazowa Wola, Niepokalanów itp.) albo w Warszawie\nZAPRASZAMY ZA ROK — tj. 14–19 lipca 2020 roku\napostolstwo w rekolekcjach dla rodzin, Rekolekcje dla rodzin\n« We Wrocławiu w lipcu Nabożeństwo ku czci Krwi Chrystusa\nOdeszła do Pana Ela Wailand z Bydgoszczy »


HasłoMiecze na lemiesze" cz. 2 - Główne - Forum Odkrywcy\nZapraszam- poprzedni/pierwszy już dość długo się ładował".\nWśród darów z UNRRY mojej rodzinie trafił się kombinezon lotniczy, taki z futrem. Najpierw został przerobiony na kożuch, potem na półkożuszek, a w latach siedemdziesiątych uszyto z niego kurtkę dla mnie. Dwa lata temu trzeba ją było wyrzucić, bo już się rozpadała.\nA z cięższej półki: praktycznie nieskończonym źródłem materiałów i urządzeń był GNEISENAU, regularnie szabrowany przez instytucje i prywatnie, a jeszcze zostało tego sporo dla gospodarki uspołecznionej. Więcej tutaj: http://fow.aplus.pl/forum/viewtopic.php?t=98&highlight=gneisenau\nPo wojnie na wybrzeżu ekipy z portów i stoczni przeszukiwały lasy i pobojowiska szukając wraków czołgów i innych pojazdów. A w nich - silników, które potem były montowane na łodziach i kutrach, albo rozmontowywane na części zamienne.\nGwizdek z mausera xd\nNiemiecka maselniczka jako pojemnik na przybory do golenia\nm42 jako miarka do zboża\nu mnie oststnio bagnet s84/98 skrócony przerobony na noż do buraków i brukwi. a prócz tego sforznie od Pz III/IV jako przecinaki i bolce do maszyn rolniczych\nah, jeszcze jedno, niemiecka apteczka jako pojemnik na śróbki\nOt ciekawostka, znalazłem na necie, nie moje fotki.\nZ allegro wraz opisem sprzedającego:Stary możdzież stalowy, miedziana opaska, stan dobry, wymaga czyszczenia , wys.11,5cm, szer 10cm, tłuczek dł. 19cm\nTaka sobie niemiecka skrzynka...\nA w środku zainstalowana piła :)\nHistoria zasłyszana od znajomego: w jego okolicy był dom w któym chłop zamurował URa. po wojnie dom odkupiony, Ura znaleziono, przecięto na pół i lufę wywieziono na złom lub na sprzedaż, co z resztą - niewiadomo.\nPoza tym kanister niemiecki z 1939r. gdzieś w piwnicy leży o przecież nic nie warty", bagnety do szlachtowania świń, skrzynki do rkmów jako pojemniki na nity i narzędzia, puszka na maskę jako pojemnik na farbę.\nKlamka do wiejskich drzwi.\nłuska z armaty wz. 97 osadzona na paliku służyła do prostowania starych gwoździ\nklamka to uchwyt od skrzyni posagowej nie wojskowej pozdr\nWydaje mi się, że ten uchwyt pasuje.\njak twierdzi wlasciciel bardzo poreczne pudełko na różne drobiazgi niezbędne podczas prac polowych.Ponoć niezawodnie służy od kilkudziesięciu lat, bez żadnych konserwacji.\n... w temacie.\nKidyś służąc w wojsku w jednostce we Wrocławiu na ul Poznańskiej,pamiętam że były tam zasłony porobione ze spadochronów z pieczątkami niemieckimi z roku 1942.\nfajny wózek boczny, może ktoś zidentyfikuje z jakiego to samolotu (?)


Prognozy ekspertów Bitcoin Streszczenie - Magazin dla ekspertów kryptowalutowych\nPrognozy ekspertów Bitcoin Streszczenie\nPrognozy ekspertów Bitcoin\nEdukacja. Aby stać się odnoszącym sukcesy inwestorem, musisz znać podstawy handlu. Istnieją różne kursy, które są dostępne online. Niektóre z nich są nauczane poprzez filmy, podczas gdy inne są nauczane poprzez zrzuty ekranu. Możesz wybrać kurs, który najlepiej pasuje do Twojego harmonogramu i Prognozy ekspertów Bitcoin nawyków studiowania. Wskazane jest również, aby zasięgnąć profesjonalnej porady w przypadku, gdy nie masz jasności co do czegoś.\nProfesjonalni inwestorzy. Najlepsze miejsce, aby znaleźć ekspertów, którzy mogą zaoferować wskazówki dotyczące inwestowania w najlepszy możliwy sposób. Możesz uzyskać dostęp do listy za pośrednictwem strony internetowej. Istnieją również różne blogi, na Prognozy ekspertów Bitcoin których prowadzone są podobne dyskusje. Możesz zasubskrybować te blogi i otrzymywać aktualizacje pocztą elektroniczną. Niektóre z nich oferują nawet seminaria na żywo, aby pomóc Ci lepiej zrozumieć ten proces.\nNigdy nie można się pomylić, inwestując w kryptowaluty. Są one bardzo popularne i zyskują na popularności każdego dnia. Najlepsze w nich jest to, że są bardzo przystępne cenowo, co ułatwia ludziom rozpoczęcie inwestowania i czerpania zysków z ich inwestycji. Znalezienie najlepszego brokera w Polsce to tylko kwestia czasu. Więcej informacji można znaleźć na stronie: Bitcoin.\nNajbezpieczniejsze portfele Bitcoin Streszczenie


1.7. Elementy systematyki roślin\nSystematyka roślin jest działem botaniki zajmującym się grupowaniem roślin. Za jej twórcę uważa się szwedzkiego przyrodnika Karola Linneusza, który w XVIII wieku stworzył pierwszy3 system klasyfikacji roślin i wprowadził stosowaną do dziś dwuczłonową nazwę gatunku, złożoną z nazwy rodzaju (rzeczownik) i nazwy gatunku (zazwyczaj przymiotnik). Największą wadą tego systemu było oparcie go głównie na podobieństwie cech morfologicznych (budowa kwiatów). Obecne systemy jako podstawę kalsyfikacji przyjmują cechy filogenetyczne czyli oparte na pokrewieństwie (pochodzeniu). W systemach tych decydującą rolę odgrywają związki filogenetyczne wynikające z kolejności powstawania gatunków; podobieństwo (lub jego brak) cech morfologicznych nie ma tutaj większego znaczenia.\nPodstawowym pojęciem w systematyce jest gatunek (Species). Jest to elementarna jednostka, w obrębie której\nosobniki mają bardzo zbliżone wszystkie cechy. W ramach gatunku dopuszczalne są jedynie niewielkie różnice,\nktóre mogą prowadzić do wyodrębnienia w nim podgatunków (subspecies == subsp.), a dalej odmian (varietas == var.)\ni form (forma == f.). Poprawny zapis nazwy gatunku wraz z ewentualnym określeniem konkretnego podgatunku, odmiany i formy\nrodzaj gatunek [podg. podgatunek] [odm. 'Odmiana'] [f. 'Forma']\nGenus species [subsp. subspecies] [var. 'Varietas'] [f. 'Forma']\n(nawiasów kwadratowych użyto w celu wskazania, że poza członami określającymi rodzaj i gatunek, wszystkie pozostałe człony są opcjonalne).\nZwróćmy uwagę, że z wielkiej litery pisany jest tylko człon określający rodzaj w nazwie łacińskiej; wszystkie pozostałe człony - w tym również\nwszystkie człony polskiej nazwy - są pisane z małej litery. Przykładowo poprawna nazwa systematyczna kapusty czerwonej, będącej jedną\nz form odmiany kapusty głowiastej należącej do gatunku kapusta warzywna to: Brassica oleracea var. 'Capitata' f. 'Rubra'.\n█ Często po nazwie gatunkowej dodaje się jeszcze tzw. cytat. Określa on autora, który jako pierwszy opisał dany gatunek czyli dokonał tzw. diagnozy taksonomicznej oraz, po przecinku, rok i ewentualnie miejsce publikacji tej diagnozy (np. Branta albifrons Scopoli, 1769, Annus I Hist.-Nat. 69). Często używany symbol L. oznacza, że autorem był Karol Linneusz; (np. Populus alba L.).\n█ W obrębie odmian botanicznych wydziela się czasami uzyskane na drodze sztucznych zabiegów (krzyżówki, mutacje itp.) tzw. odmiany hodowlane (uprawne). Wyraźnie odrębne, jednorodne i trwałe odmiany uprawne nazywamy kultywarami. Wyróżniają się one określonymi walorami użytkowymi lub ozdobnymi, których zachowanie wymaga z reguły zastosowania rozmnażania wegetatywnego i dlatego większość kultywarów stanowią klony. Kultywarom nadaje się unikalne nazwy pisane z wielkiej litery i ujęte w apostrofy, np. Berberis thunbergii 'Atropurpurea' (inny przykład: brukiew - odmiana botaniczna Brassica napus var. 'Napobrassica' rzepaku jest uprawiana w dwóch odmianach hodowlanych: Kaszubska i Pastewna żółta IHAR).\nKrólestwo roślin obejmuje wszystkie gatunki roślin, a więc stanowi niewyobrażalnie wielki zbiór, idący w setki tysięcy elementów. Aby ułatwić poruszanie się po tak ogromnym zbiorze, wprowadza się jego podział na kolejne, coraz to mniejsze podzbiory, czyli tzw. jednostki systematyczne (inaczej taksony). Jednostki te można podzielić na dwie grupy: główne i pośrednie. Główne jednostki systematyczne (idąc od najniższego poziomu ogólności) to: gatunek (Species), rodzaj (Genus), rodzina (Familia), rząd (Ordo), klasa (Classis), gromada (Divisio)4 i królestwo (Regnum). Wszystkie nazwy dotyczące jednostek wyższych niż gatunek Nazwy pośrednich jednostek systematycznych powstają przez dodanie prefiksu nad- lub pod- do nazwy jednostki głównej, której dotyczą. W ten sposób powstają podrodziny, nadrzędy, podklasy itp. W niniejszym opracowaniu w celu uproszczenia zrezygnowano ze stosowania jednostek pośrednich. Jedynymi wyjątkami, zamieszczonymi ze względu na ich fundamentalne znaczenie, są nadgromada roślin nasiennych i podkrólestwo roślin naczyniowych.\n3) Pierwsze próby klasyfikacji roślin opierały się na ich użyteczności dla człowieka; wyróżniały one rośliny pożyteczne, szkodliwe oraz obojętne. Nieco później ojciec nauk przyrodniczych Arystoteles dokonał pierwszego podziału roślin ze względu na opis, wydzielając w nich drzewa, krzewy i zioła.\n4) Niektórzy botanicy zamiast gromady, używają zaczerpniętego z zoologii określenia typ (Phyllum).\nOd razu podkreślmy, że wprowadzając jednostki pośrednie stwarzamy możliwość, że nie zawsze dana jednostka systematyczna musi zawierać tylko jednostki bezpośrednio podrzędne. Na przykład królestwo roślin zawiera jedno podkrólestwo (roślin naczyniowych), ale także kilka gromad czyli jednostek w tym przypadku niższych aż o 3 poziomy (licząc z jednostkami pośrednimi). Podobnie w skład podkrólestwa roślin naczyniowych wchodzi tylko jedna jednostka bezpośrednio niższego poziomu - nadgromada roślin nasiennych; pozostałe jednostki w randze gromad są niższe już o dwa poziomy. Ta różnica poziomów nie może jednak przekroczyć trzech, co innymi słowy oznacza, że pomijając jednostki pośrednie (tzn. przemieszczając zawarte w nich jednostki główne do odpowiednich najbliższych jednostek głównych wyższego lub niższego rzędu) każda jednostka główna może zawierać tylko bezpośrednio podrzędne jednostki główne.\nZgodnie z tym, co powiedziano wyżej, uproszczony schemat podziału królestwa roślin jest więc następujący:\nK R Ó L E S T W O\nTabela 1.7.1. Jednostki systematyczne świata roślin.\nŻyjące obecnie rośliny drzewiaste są rozmieszczone w trzech głównych grupach (wszystkie w randze gromad): paprociowych (Pteridophyta), nagonasiennych (Pinophyta, Coniferophyta) i okrytonasiennych (Magnoliophyta).\nNajstarsze ewolucyjnie są oczywiście paprociowe; gromada ta wraz ze skrzypowymi, widłakowatymi i psylofitami tworzy grupę paprotników, których bezpośredni przodkowie - tzw. pierwotne paprotniki w późnym ordowiku (~450 milionów lat temu) były pierwszymi roślinami opanowującymi ląd. Dziś spośród drzewiastych paprotników występują już tylko bardzo nieliczne paprocie drzewiaste, ale w karbonie (360-290 mln. lat temu) lądy były porośnięte lasami złożonymi z ogromnych drzewiastych widłaków, skrzypów i paproci. Pod koniec ery paleozoicznej, a dokładniej w okresie permu (~250 mln. lat temu) dominację na blisko 150 milionów lat przejęły rośliny nagozalążkowe, w tym głównie drzewa iglaste. W połowie kredy (ok. 100 milionów lat temu) oddały one panowanie roślinom okrytozalążkowym, do których należą wszystkie (z wyj. miłorzębu dwuklapowego) żyjące dziś drzewa liściaste. Od tego momentu rośliny okrytozalążkowe nieprzerwanie dominują na Ziemi.\nPodział żyjących obecnie roślin drzewiastych w ujęciu systematyki roślin przedstawia zbiorczo poniższa tabela:\nR O Ś L I N Y D R Z E W I A S T E\n(grupa roślin zarodnikowych) N A S I E N N E\n(nadgromada roślin nasiennych)\n(podzbiór) Sagowcowe, Miłorzębowe,\nGniotowe, Iglaste (Szpilkowe)\n(*) Obecnie klasa dwuliściennych\nzostała podzielona na cztery nowe klasy,\nz których najważniejsza z punktu\nwidzenia drzew i krzewów jest Rosopsida\nTabela 1.7.2. Podział żyjących roślin drzewiastych w ujęciu systematyki roślin.\nPrzejdźmy teraz do skrótowego omówienia głównych jednostek systematycznych roślin drzewiastych (szczegółowe informacje na temat podziału systematycznego świata roślin znajdują się w rozdziale Systematyka roślin).\n1.7.1. Paprotniki (Pteridophyta)\nOkreślenie paprotniki nie stanowi nazwy jednostki systematycznej; jest to raczej nazwa pewnej grupy roślin, wyodrębniona na podstawie związków filogenetycznych, ale także grupująca rośliny o podobnych cechach morfologicznych i fizjologicznych. W jej skład wchodzą wymarłe dziś psylofity oraz trzy gromady żyjących jeszcze roślin: widłakowe, skrzypowe i paprociowe. W epoce węgla (karbonie) we wszystkich tych gromadach występowały duże rośliny drzewiaste, a nawet "prawdziwe drzewa". Żyjące dziś skrzypy i widłaki, podobnie jak większość paproci, to niewielkie rośliny zielne. Rośliny drzewiaste występują tylko, a i to bardzo nielicznie, w gromadzie paprociowych (są to omówione dalej paprocie drzewiaste).\nJako rośliny zarodnikowe, paprotniki nie tworzą kwiatów, nasion ani tym bardziej owoców - rozmnażają się one\ngeneratywnie poprzez zarodniki (oraz wegetatywnie, np. przez odrośla korzeniowe i zakorzenianie pędów naziemnych).\nAkt płciowy paprotników musi się odbywać w obecności wody, która stanowi jedyny środek transportu plemników do rodni. Paprotniki nie wykształciły palowego systemu korzeniowego; ich pnie są podtrzymywane przez liczne wiązki cienkich korzeni przybyszowych. Wszystko to powoduje, że paprotniki są w większym stopniu niż inne rośliny lądowe uzależnione od wilgotnego środowiska i mogą zasiedlać tylko wilgotne obszary (np. w pobliżu zbiorników wodnych).\nMłody osobnik paproci drzewiastej Dicksonia squarrosa\nw Ogrodzie Botanicznym w Krakowie.\n1.7.1.1. Paprociowe (paprocie drzewiaste)\nW chwili obecnej na Ziemi istnieje około 10 tysięcy gatunków paproci. Jest to liczba niezwykle mała w porównaniu do czasów prehistorycznych, kiedy to, jak przypuszczają naukowcy, mogła ona sięgać nawet miliona! Zdecydowana większość żyjących obecnie paproci to rośliny zielne; do roślin drzewiastych należą tu jedynie stanowiące dziś najprymitywniejszą grupę roślin drzewiastych na świecie paprocie drzewiaste. Wraz z innymi wielkimi paprotnikami - widłakami i skrzypami, paprocie drzewiaste tworzyły w okresie karbonu (360-290 mln. lat temu) ogromne lasy, które dały początek wydobywanym dziś pokładom węgla kamiennego.\nDziś paprocie drzewiaste to prawdziwe żywe skamieliny. Są one reprezentowane zaledwie przez cztery rodziny (w tym ok. 550 gatunków), a ich nieliczne stanowiska można jeszcze znaleźć tylko na niewielkich obszarach tropikalnych i subtropikalnych Australii i Nowej Zelandii. Przykładem gatunku należącego do paproci drzewiastych jest diksonia antarktyczna (Dicksonia antarctica) - wiecznie zielona roślina osiągająca 15m wysokości i występująca w południowo-wschodniej Australii oraz na Tasmanii.\nChoć z wyglądu paprocie drzewiaste przypominają drzewa, to jednak ich budowa jest zupełnie inna. Poza różnicami, o których była mowa wyżej, a więc rozmnażaniem przez zarodniki i brakiem mocnego systemu korzeniowego, istnieją jeszcze co najmniej dwie niezwykle istotne różnice. Po pierwsze paprocie drzewiaste nie wytwarzają drewna - ich przypominające pnie łodygi są zbudowane z zeschniętych resztek ogonków liściowych i korzeni przybyszowych. Co ciekawe, niektórzy naukowcy uważają, że pradawne paprocie drzewiaste, tworzące wraz z widłakami i skrzypami karbońskie lasy, wytwarzały drewno. Z jakiegoś bliżej nie znanego powodu musiały one w którymś momencie ewolucji zatracić tę właściwość. Kolejną istotną różnicą pomiędzy paprociami drzewiastymi a drzewami jest to, że paprocie drzewiaste, podobnie zresztą jak nieco wyżej od nich rozwinięte palmy, nie posiadają konarów ani gałęzi - ich "pień" jest bezpośrednio zwieńczony pióropuszem wielkich, pierzastych liści. Paprocie wytwarzają dwa rodzaje liści: zarodnikonośne (służące do rozmnażania płciowego poprzez produkcję zarodników) i asymilacyjne (służące wyłącznie do prowadzenia fotosyntezy). Liście paproci drzewiastych osiągają ogromne rozmiary - ich długość może przekraczać nawet 4m!\n1.7.2. Nasienne (Spermatophyta)\nZdecydowanie wyżej od paprotników w hierarchii rozwoju stoją rośliny nasienne (Spermatophyta),\nktóre do rozmnażania generatywnego wytwarzają nasiona. Pomijając wspomniane wyżej\negzotyczne paprocie drzewiaste, wszystkie pozostałe rośliny drzewiaste należą dziś do nasiennych.\nNasiona okazały się doskonałym wynalazkiem, który pozwolił roślinom skutecznie opanować ląd. Nasiono zawiera młody i bardzo słabo rozwinięty, ale kompletny zarodek rośliny (zapłodniony zalążek). Znajduje się on w stanie uśpienia i w takiej postaci może przetrwać długi czas nawet w bardzo niesprzyjających warunkach, korzystając z substancji zapasowych zawartych w nasionie i będąc chroniony przez zewnętrzną warstwę ochronną. Może też być przenoszony na duże odległości przez wiatr, wodę i zwierzęta. W określonych warunkach zarodek kiełkuje dając początek nowej roślinie. Nasiona są wytwarzane w kwiatach, dlatego rośliny nasienne określane są również jako kwiatowe. Kwiaty są organami rozmnażania generatywnego roślin; wytwarzają one męskie i żeńskie organy płciowe. Do zapłodnienia żeńskiego zalążka męskim pyłkiem dochodzi w procesie zapylenia, wynikiem którego jest powstanie zarodka rośliny umieszczonego wewnątrz nasiona. Są dwie główne metody zapylania: poprzez wiatr i z wykorzystaniem zwierząt (głównie owadów). W zależności od stosowanej przez roślinę metody zapylania jej kwiaty mogą być niepozorne (zapylanie przez wiatr) lub duże, kolorowe i pachnące (zapylanie przez owady).\nBudowa kwiatów oraz sposoby tworzenia nasion są podstawą podziału wielkiej grupy (dokł.: nadgromady) roślin nasiennych na mniejsze jednostki systematyczne. I tak w obrębie roślin nasiennych wyróżniamy dwie gromady: nagozalążkowe i okrytozalążkowe. Różnią się one położeniem zalążków na owocolistkach (żeńskich liściach zarodnionośnych) a także tym, że u roślin okrytozalążkowych występuje zróżnicowanie na okwiat (płatki korony i działki kielicha) oraz słupki (żeńskie organy rozrodcze zawierające zalążki) i pręciki (męskie organy produkujące pyłek).\n1.7.2.1. Nagonasienne (Pinophyta = Coniferophyta)\nStarsze ewolucyjnie rośliny nagozalążkowe posiadają zalążki umieszczone na nieosłoniętych łuskach nasiennych\n(brak zalążni). Każda łuska nasienna odpowiada pojedynczemu kwiatowi żeńskiemu. Łuski nie zrastają się, nie ma tu więc słupka.\nDojrzewające łuski tworzą przeważnie zdrewniałe twory z nasionami zwane szyszkami. Te oraz inne (np. mięsiste osnówki, szyszkojagody)\nkontenery nasion stanowią odpowiednik owoców, których rośliny nagonasienne nie tworzą.\nKwiatostany męskie roślin nagozalążkowych wyglądają inaczej - zwykle są to niewielkie, jasnożółte utwory, z których na wiosnę wysypuje się żółty pyłek. Dość zaskakującą cechą niektórych roślin nagonasiennych jest wieloletni okres dojrzewania nasion. Na przykład na jednym osobniku sosny można często znaleźć wiele pokoleń szyszek: obok najmłodszych, czerwonawych, niedawno przekwitłych kwiatostanów żeńskich, oraz zielonych szyszek z bieżącego roku możemy zobaczyć ciemnobrązowe szyszki z poprzedniego sezonu, które otworzą się dopiero pod koniec trzeciego roku, a nawet otwarte, nie zawierające już nasion, czarnobrązowe szyszki z ubiegłych lat.\nGromadę nagonasiennych (Pinophyta = Coniferophyta) dzieli się często na dwie podgromady: nagonasiennych wielkolistnych (Cycadophytina), obejmujących klasy paproci nasiennych (Pteridospermatopsida = Lyginopteropsida - wymarłe), sagowcowych (Cycadopsida), benetytowych (Bennettitopsida - wymarłe) i gniotowych (Gnetopsida) oraz nagonasiennych drobnolistnych (Pinophytina = Coniferophytina) z klasami kordaitowych (Cordaitopsida - wymarłe), miłorzębowych (Ginkgoopsida) i iglastych (inaczej szpilkowych - Pinopsida = Coniferopsida). Żyjące obecnie rośliny nagozalążkowe są więc zgrupowane w czterech klasach: sagowcowych, gniotowych, miłorzębowych i iglastych; trzy pozostałe klasy - paprocie nasienne, benetytowe oraz kordaitowe zawierają wyłącznie rośliny kopalne.\nOlbrzymie szyszki niektórych sagowców mogą osiągać\nkilkadziesiąt cm długości i ważyć kilka kilogramów! Mniejsze sagowce są popularnymi\nSagowcowe (Cycadophytina) są najstarszymi przedstawicielami drzewiastych roślin nagozalążkowych; swój rozkwit przeżywały one w okresie jurajskim, około 150 milionów lat temu. Do dziś przetrwało jedynie 11 rodzajów, w tym około 185 gatunków tych niezwykłych roślin. Występują one tylko na niewielkich obszarach stref subtropikalnych, głównie na półkuli południowej. Z wyglądu i pod względem budowy sagowce przypominają starsze ewolucyjnie paprocie drzewiaste; podobnie jak one nie wytwarzają drewna ani nie posiadają gałęzi, a z ich nastroszonego, składającego się w większości ze zdrewniałych ogonków liściowych pnia wyrasta najczęściej pióropusz ogromnych, pierzastych liści. Od paproci drzewiastych sagowce różnią się występowaniem palowego systemu korzeniowego (z grubymi i mięsistymi korzeniami głównymi) oraz tworzeniem szyszek. Szyszki te u niektórych gatunków mogą osiągać nawet kilkadziesiąt cm długości i ważyć kilka kilogramów! Istnieją także gatunki sagowców, które dzięki zdrewniałym ogonkom liściowym i łuskom pokrywającym pień, są praktycznie całkowicie "ognioodporne". Mogą one bez trudu przetrwać nawet duże pożary zdarzające się w lasach.\nBlaszkowate liście miłorzębu stanowią wyjątek wśród drzew nagonasiennych.\nIch widlasta nerwacja jest z kolei wyjątkiem wśród drzew liściastych.\nNasiona miłorzębu są otoczone kulistą, mięsistą osnówką.\nMiłorzębowe (Ginkgoopsida) stanowią niezwykle specyficzną klasę roślin nagozalążkowych. Składa się na nią tylko jeden jedyny żyjący obecnie gatunek - miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba). Co więcej, ponieważ miłorzębowe budową anatomiczną są zbliżone do nagonasiennych drobnolistnych, a pod wzgledem procesu rozmnażania przypominają bardziej nagonasienne wielkolistne, niewykluczone, że w przyszłosci trzeba będzie dla miłorzębu stworzyć oddzielną podgromadę Ginkgoophytina. Osobliwość miłorzębu dwuklapowego polega między innymi na tym, że jest to tak na prawdę jedyne na świecie nagozalążkowe drzewo liściaste; wszystkie inne drzewa nagozalążkowe (pomijając sagowce i gniotowe, które jednak nie są drzewami w ścisłym tego słowa znaczeniu) są drzewami iglastymi. Widlasta nerwacja liści występująca obecnie u niektórych paproci wskazuje na pochodzenie roślin podobnych do miłorzębu dwuklapowego od starszych ewolucyjnie paprotników. Miłorząb dwuklapowy jest jedynym gatunkiem miłorzębowych, który przetrwał do dziś. Rośliny tego typu pojawiły się na Ziemi przed około 270 milionami lat(!), a swój największy rozwój przeżywały, występując licznie na obu półkulach, przed około 100 milionami lat. Pod koniec paleocenu, tj. około 55 milionów lat temu ich liczba została nagle zredukowana do jednego gatunku - Ginkgo adiantoides, bardzo podobnego do jedynego żyjącego dziś miłorzębu dwuklapowego (G. biloba). Także i ten gatunek niedawno był bliski wyginięcia, jednak nie z powodów związanych z ewolucją, a na skutek działalności człowieka. Sądzi się, że to pochodzące z Chin drzewo nie występuje już w ogóle na stanowiskach naturalnych, a wszystkie jego osobniki pochodzą z uprawy i nie wyginęły tylko dzięki zapobiegliwości chińskich i japońskich mnichów buddyjskich, traktujących miłorząb jako drzewo święte.\nLiście drzew iglastych mają postać małopowierzchniowych igieł (lub łusek)\na ich nasiona są zwykle zebrane w "kontererach zwanych szyszkami.\nDrzewa iglaste (Pinophyta, Coniferophytina). Liczące dziś niespełna 550 gatunków (liczba ta stanowi zaledwie ok. 1% ogólnej liczby drzew i krzewów!) drzewa iglaste stanowią najliczniejszą, najbardziej reprezentatywną i zdecydowanie najbardziej rozpowszechnioną na Ziemi grupę roślin nagozalążkowych. Rośliny te pojawiły się na naszej planecie przed około 290 milionami lat, a swój największy rozkwit przeżywały w mezozoiku. Mimo, że jako rośliny nagozalążkowe drzewa iglaste już ok. 100 milionów lat temu utraciły gatunkową dominację (zostając w dużej mierze zepchnięte przez rośliny okrytozalążkowe w najtrudniejsze regiony świata jak np. tajga, wysokie góry itp.), to pod względem wielkości populacji do dziś stanowią one główny składnik lasów na Ziemi (dość powiedzieć, że iglaste lasy tajgi na północnej półkuli zajmują powierzchnię równą łącznej powierzchni wszystkich pozostałych lasów razem wziętych!). Drzewa iglaste wykazują też wyjątkowo dużą zdolność adaptacji do trudnych warunków; możemy je spotkać praktycznie we wszystkich strefach klimatycznych - od gorących poprzez umiarkowane do zimnych, od suchych do wilgotnych itp. Często drzewa iglaste docierają tam, gdzie liściaste nie mogą już dotrzeć (np. wysokie góry, daleka północ itp.).\nPokrój drzew iglastych jest zdecydowanie bardziej regularny niż drzew liściastych. Mamy tu zwykle do czynienia z prostym, widocznym do samego wierzchołka pniem, z którego wyrastają regularne okółki gałęzi. Długość gałęzi maleje ze wzrostem wysokości tak, że korona przyjmuje charakterystyczny dla drzew iglastych, stożkowaty kształt. Do drzew iglastych należą najwyższe i najpotężniejsze obecnie drzewa na świecie: sekwoja wieczniezielona, mamutowiec olbrzymi i choina kanadyjska.\nJednym z najbardziej typowych przedstawicieli\ndrzew iglastych jest świerk pospolity.\nWspomniane wyżej, swoje niezwykłe zdolności przystosowawcze drzewa iglaste zawdzięczają specjalnej budowie liści. Mają one postać cienkich igieł (czasem łuskowatych), pokrytych grubą warstwą wosku. Taka konstrukcja liści pozwala ograniczyć do minimum odparowywanie wody oraz zabezpiecza je przed niskimi temperaturami. Dodatkowo drzewa iglaste co roku wymieniają tylko niewielką część aparatu listnego (ok. 1/5), mogą więc funkcjonować na terenach o krótkim okresie wegetacji dużo lepiej niż drzewa liściaste, które nie są w stanie w tak krótkim okresie od nowa wytworzyć całej masy liściowej. Kwiaty drzew iglastych są rozdzielnopłciowe i wiatropylne. Większość gatunków to rośliny jednopienne, choć sporadycznie zdarzają się także dwupienne drzewa iglaste (np. cisy). Kwiaty męskie tworzą niewielkie, kotkowate kwiatostany, które po wyczerpaniu pyłku opadają. Kwiatostany żeńskie są zazwyczaj większe od męskich i tworzą tzw. szyszeczki. Szyszeczki składają się z łusek nasiennych, z których każda stanowi pojedynczy kwiat żeński i zawiera na swojej powierzchni dwa zalążki. Po zapyleniu łuski szyszeczek rozrastają się i twardnieją, a same szyszeczki przekształcają się w szyszki pełniące rolę kontenerów nasion i stanowiące odpowiednik owoców, których drzewa iglaste, jako rośliny nagonasienne, nie tworzą. Dojrzałe szyszki rozwierają się (zwykle dopiero po kilku latach) i uwalniają nasiona. Wyjątkowo wśród drzew iglastych występują gatunki nie tworzące szyszek. Zamiast nich drzewa te wytwarzają pojedyncze nasiona otoczone miękką osłonką (cisowate) lub mięsiste nibyjagody (jałowce).\n1.7.2.2. Okrytonasienne (Magnoliophyta)\nStojące na szczycie hierarchii ewolucyjnej rośliny okrytozalążkowe posiadają zalążki ukryte w słupku powstającym\nprzez zrośnięcie owocolistków. Słupek posiada tzw. znamię, na którym osiada pyłek produkowany w pylnikach pręcików zbudowanych\nz nitki i główki (męskie organy rozrodcze). W ten sposób dochodzi do zapłodnienia (zwanego w tym przypadku zapyleniem), w wyniku którego\nze słupka powstaje owoc. Tworzenie owoców jest cechą charakterystyczną tylko dla roślin okrytozalążkowych,\ndlatego bywają one określane mianem roślin owocowych.\nMożna obrazowo powiedzieć, że owoc jest jednym z najnowszych wynalazków świata roślin. Jego główną rolą jest umożliwienie bardziej skutecznego i szybszego rozprzestrzeniania się roślin poprzez wykorzystanie zwierząt do roznoszenia nasion (owoce zwabiają zwierzęta, które zjadają je i wydalają nasiona w innym miejscu). Jak widać rośliny mogą wykorzystywać zwierzęta nie tylko przy akcie zapylenia, ale także do roznoszenia nasion powstałych w jego efekcie. Oczywiście nie wszystkie owoce stanowią pokarm dla zwierząt; w przypadku niektórych roślin (np. topole, wierzby, jesiony) tworzone owoce są niepozorne, a czasami dodatkowo zdrewniałe. W tym przypadku posiadają one jednak zwykle jakiś rodzaj aparatu lotnego (torebki zaopatrzone w puch, skrzydlaki itp.) pozwalający im na bycie roznoszonymi przez wiatr. Tak więc podobnie jak przy zapylaniu, także i przy roznoszeniu nasion rozróżniamy dwa główne mechanizmy transportu: wiatr i zwierzęta.\nW skład gromady roślin okrytozalążkowych (Magnoliophyta) wchodzą wszystkie żyjące dziś drzewa i krzewy liściaste (z wyj. miłorzębu dwuklapowego) a także ogromna liczba gatunków roślin zielnych. Rośliny te znajdują się na szczycie hierarchii ewolucji i stanowią najliczniejszą dziś gatunkowo gromadę roślin. Liczba gatunków roślin okrytozalążkowych aż 300-500-krotnie przewyższa ilość gatunków nagozalążkowych! Można zatem bez przesady stwierdzić, że z botanicznego punktu widzenia żyjemy w erze roślin okrytonasiennych. Oczywiście nie zawsze tak było. Kiedy na początku kredy, około 135 milionów lat temu rośliny okrytozalążkowe pojawiły się na Ziemi, były one zdominowane przez przeżywające swój rozkwit rośliny nagozalążkowe, a nawet przez będące już w regresie paprotniki. Potrzeba było około 40 milionów lat, aby okrytonasienne przejęły dominację w świecie roślin. Jak powiedziano wyżej, główne różnice pomiędzy roślinami okrytozalążkowymi i nagozalążkowymi dotyczą budowy kwiatów i istnienia zalążni. U okrytonasiennych kwiaty mają bardziej skomplikowaną budowę: występuje u nich zróżnicowanie na okwiat (płatki korony i działki kielicha), słupki (żeńskie organy rozrodcze zawierające zalążki) i pręciki (męskie organy rozrodcze produkujące pyłek). Zalążki okrytonasiennych nie występują nieosłonięte bezpośrednio na łuskach nasiennych, a są umieszczone wewnątrz zalążni powstałej ze zrośniętych owocolistków (żeńskich liści zarodnionośnych). Konsekwencją istnienia zalążni jest tworzenie przez rośliny okrytonasienne owoców (których nie tworzą rośliny nagonasienne).\nW skład roślin okrytonasiennych wchodzą prawie wszystkie drzewa liściaste,\na więc drzewa posiadające blaszkowate liście o dużej powierzchni.\nKwiaty roślin okrytonasiennych (w odr. od nagonasiennych) mogą być obupłciowe i owadopylne. W takim przypadku są one zwykle duże,\natrakcyjnie zabarwione i intensywnie pachnące (←). Jedną z głównych cech roślin okrytonasiennych jest tworzenie owoców (→).\nBudowa kwiatów i owoców jest jednym z kryteriów decydujących o podziale wielkiej gromady roślin okrytozalążkowych na mniejsze jednostki systematyczne. A podział ten zaczynamy od wyodrębnienia w ramach gromady roślin okrytozalążkowych dwóch klas: roślin jednoliściennych i dwuliściennych (obecnie klasa dwuliściennych została podzielona na cztery nowe klasy). Taki podział wynika z liczby liścieni, jakie posiada zarodek rośliny. Jest to niezbyt praktyczne krtyerium o tyle, że liścienie występują tylko u bardzo młodych osobników, zaraz po wykiełkowaniu. Na szczęście w parze z liczbą liścieni idzie szereg innych cech, które pozwalają bez trudu odróżnić rośliny jednoliścienne od dwuliściennych także w przypadku dorosłych osobników. Są to na przykład nerwacja liści (równoległa u jednoliściennych i pierzasta lub dłoniasta u dwuliściennych) oraz krotność okółków kwiatów (jednoliścinnne - 3, dwuliścienne - 4 lub 5). Z punktu widzenia hierarchii rozwoju dwuliścienne rośliny okrytozalążkowe stanowią najbardziej rozwiniętą grupę roślin; liczba ich gatunków znacznie też przewyższa liczbę gatunków jednoliściennych.\nRośliny jednoliścienne (Liliopsida) są reprezentowane głównie przez formy zielne (np. trawy); liczba gatunków drzewiastych jest tu stosunkowo niewielka. Poza wymienionymi już cechami, takimi jak jeden liścień, równoległa nerwacja liści oraz 3-krotne kwiaty (z okwiatem słabo zróżnicowanym na kielich i koronę), cechami charakterystycznymi jednoliściennych są wiązkowy system korzeniowy (brak głównego korzenia palowego) oraz nie wytwarzanie drewna w botanicznym tego słowa znaczeniu. Łodyga drzewiastych roślin jednoliściennych tylko "udaje pień" - tak na prawdę stanowi ona zlepek zdrewniałych pochew liściowych i resztek korzeni przybyszowych, a więc jest zbudowana podobnie jak u sagowców i paprotników. To podobieństwo jednoliściennych roślin drzewiastych do starszych ewolucyjnie paprotników i sagowców nie jest zresztą jedyne. Inne polega na tym, że większość gatunków jednoliściennych, podobnie jak paprotniki i sagowce, nie tworzy w ogóle gałęzi - zamiast nich z łodygi wyrasta bezpośrednio pióropusz wielkich liści. I choć istnieją gatunki, np. afrykańskie drzewo kołczanowe, które wytwarzają gałęzie, to sposób, w jaki to czynią jest bardzo nietypowy: najpierw łodyga dzieli się na pół, następnie powstałe z tego podziału części znów ulegają podziałowi itd. Jako spektakularne przykłady jednoliściennych roślin drzewiastych można podać należący do traw bambus oraz chyba najbardziej znaną rodzinę palm.\nNajbardziej znanymi drzewiastymi przedstawicielami klasy jednoliściennych są palmy.\nTak naprawdę jednak nie są to drzewa - oprócz tego, że nie tworzą drewna (ich "pień",\na właściwie łodyga zwana kłodziną stanowi po prostu zlepek pozostałości po pochwach\nliściowych i korzeniach przybyszowych), nie występują u nich gałęzie - bezpośrednio z pnia\nwyrasta zawsze pióropusz ogromnych, pierzastych lub dłoniastych liści. System korzeniowy\nroślin jednoliściennych jest zawsze wiązkowy, nawet u tak dużych, drzewiastych roślin,\nDo klasy dwuliściennych (Dicotyledones) należy ogromna większość roślin drzewiastych, w tym prawie wszystkie żyjące dziś drzewa i krzewy liściaste (z wyjątkiem miłorzębu dwuklapowego). Jak już wspomniano, dwuliścienne stanowią obecnie najwyżej zorganizowaną klasę roślin, zawierająca także najwięcej gatunków. Nazwa klasy pochodzi od dwóch liścieni występujących w zarodku młodej rośliny i w siewce. Dwuliścienne rośliny drzewiaste posiadają także rozbudowany, palowy system korzeniowy, blaszkowate liście z pierzastą lub dłoniastą nerwacją oraz kwiaty o 4- lub 5-krotnym okwiacie zróżnicowanym często na kielich i koronę. Bardzo ważnymi cechami tej grupy roślin jest wytwarzanie "prawdziwego" (w botanicznym sensie tego słowa) drewna oraz wyraźne zróżnicowanie na pień i gałęzie; jak było powiedziane wyżej, poza okrytozalążkowymi roślinami drzewiastymi, podobne cechy posiadają tylko nagozalążkowe drzewa iglaste. Jednak drewno okrytozalążkowych ma więcej wiązek przewodzących i są one bardziej regularnie rozłożone. Występuje tu także zróżnicowanie wiązek pod względem rodzaju przesyłanych składników - jedne z nich transportują wodę, inne - produkty fotosyntezy. Pokrój większości gatunków drzew liściastych wyraźnie różni się od typowego pokroju drzew iglastych. Występuje tu większa różnorodność form i mniejsza regularność planu budowy. W szczególności pień drzew liściastych często już na niewielkiej wysokości rozgałęzia się na niesymetryczne konary, przez co korona nie musi być stożkowata, a może przyjmować rozmaite kształty.\nTopola kanadyjska należy do najbardziej "klasycznie"\nzbudowanych drzew liściastych.\nDalsze jednostki systematyczne\nW naszych rozważaniach dotyczących roślin drzewiastych, wychodząc od podziału królestwa roślin na paprotniki i rośliny nasienne, poprzez dalszy podział tej ostatniej grupy na dwie gromady: nago- i okrytonasiennych, doszliśmy w końcu do podziału gromad na klasy. I tak gromadę nagozalążkowych podzieliliśmy na cztery klasy żyjących obecnie roślin: gniotowych, sagowcowych, miłorzębowych i iglastych, zaś gromadę okrytozalążkowych na dwie klasy: jedno- i dwuliściennych. Nadal jednak, szczególnie w przypadku klasy dwuliściennych, mamy do czynienia z bardzo obszernymi zbiorami roślin. Konieczne są dalsze podziały na rzędy, rodziny, rodzaje i wreszcie gatunki. Nie będziemy tu szczegółowo omawiać poszczególnych jednostek systematycznych; byłoby to zbyt skomplikowane. Zainteresowanego Czytelnika odsyłam do rozdziału poświęconego systematyce roślin. W tym miejscu odnotujmy jedynie istnienie wyjątkowo interesującej i bardzo licznej rodziny różowatych (Rosaceae), do której poza roślinami zielnymi należy większość uprawianych w naszych sadach drzew owocowych. Z rodziną tą (jak zresztą z wieloma innymi) wiąże się bardzo ciekawa konstatacja. Otóż przykładowo tak zupełnie inne na pierwszy rzut oka dwie rośliny - jabłoń dzika i róża dzika - są ze sobą bliżej spokrewnione niż ta sama jabłoń i większość zdecydowanie bardziej podobnych do niej drzew, w tym nawet niektórych owocowych (takich jak np. orzech włoski). Mechanizmem umieszczającym oba te gatunki - mimo ich tak dużych różnic morfologicznych (w tym pokroju) - w jednej rodzinie różowatych jest oczywiście filogenetyka.


branża oze | Stowarzyszenie Czysta Energia Odnawialna\nTag: branża oze\nSłoneczne oszczędności w Rudzie Śląskiej\n21 września 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia słonecznabranża oze, czysta energia odnawialna, energia odnawialna w Polsce, energia słoneczna, oze, oze w Polsce, Ruda Śląska, słońce\nJeszcze w tym roku na dwóch krytych basenach i hali sportowej w Rudzie Śląskiej zostaną zamontowane nowe instalacje fotowoltaiczne. Dzięki wykorzystaniu energii słonecznej zmniejszą się rachunki za prąd wykorzystywany w tych obiektach. Inwestycje mają kosztować około 800 tys. zł. Większa Read More\nPrzy granicy z Polską powstanie fabryka ogniw PV\n21 września 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia słonecznaAleo Sunrise GmbH, branża oze, czysta energia odnawialna, fotowoltaika, moduły fotowoltaiczne, odnawialne żródła energii, Prenzlau, słońce\nW niemieckimi mieście Prenzlau, położonym niedaleko Szczecina, powstanie jedna z zaledwie kilku znajdujących się w Europie fabryk ogniw fotowoltaicznych. W Prenzlau moduły fotowoltaiczne produkuje firma Aleo Solar. Teraz obok modułów będzie wytwarzać tam również ogniwa fotowoltaiczne, stając się jednym z Read More\n20 GW w pół roku, fotowoltaiczny rekord Chińczyków\n25 lipca 2016 22 sierpnia 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia słoneczna, OZEbranża oze, Chiny, czysta energia odnawialna, energia słoneczna, fotowoltaika, moduły fotowoltaiczne, oze\nChińska agencja informacyjna Xinhua podała, że w pierwszej połowie tego roku Chińczycy zamontowali niewiarygodny potencjał nowych elektrowni fotowoltaicznych na poziomie 20 GW. W ubiegłym roku w Chinach powstały instalacje fotowoltaiczne o łącznej mocy około 15 GW, dzięki czemu ten kraj wyprzedził Read More\nFinalny lot Solar Impulse\n25 lipca 2016 22 sierpnia 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia słoneczna, OZEbranża oze, energia odnawialna, energia słoneczna, fotowoltaika, moduły fotowoltaiczne\nStartując z Kairu samolot Solar Impulse, napędzany wyłącznie energią słoneczną, rozpoczął ostatni etap podróży dookoła świata. Cel to Abu Dhabi, skąd ponad rok temu rozpoczął swoją misję, aby zrealizować – jak to ujął jeden z dwóch pilotów Bertrand Piccard – Read More\nRusza budowa największej farmy wiatrowej na Bałtyku\n25 lipca 2016 22 sierpnia 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia wiatrowa, OZEbranża oze, czysta energia odnawialna, energia odnawialna, energia wiatrowa, farmy wiatrowe, inwestycje, nowe technologie, oze\nMorskie farmy wiatrowe. Hiszpański koncern Iberdrola podjął decyzję o realizacji ogromnej farmy wiatrowej na Bałtyku jeszcze w 2012 roku. Teraz w końcu rozpoczyna się jej budowa, a na miejscu pojawiły się pierwsze fundamenty. Farma wiatrowa Wikinger ma być zlokalizowana około Read More\nCeny za energię z dachowych instalacji PV we Francji\n11 lipca 2016 19 sierpnia 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia słoneczna, OZEbranża oze, czysta energia, czysta energia odnawialna, energia słoneczna, fotowoltaika, nowe technologie, oze, panele fotowoltaiczne, słońce\nEnergia odnawialna we Francji. Francuski rząd podał wyniki kolejnej aukcji, w której o wsparcie konkurowali inwestorzy planujący instalację systemów fotowoltaicznych. Tym razem chodzi o aukcję dla średniej wielkości dachowych elektrowni PV. Francuskie ministerstwo ekologii i energii podało, że w ramach Read More\nApple przechodzi na OZE\n4 kwietnia 2016 5 kwietnia 2016 SCEOLeave a commentOZEApple, branża oze, czysta energia, czysta energia odnawialna, Innowacja, oszczędzanie energii, oze\nFirma z Doliny Krzemowej z sukcesem realizuje strategię przejścia na energię wytworzoną ze źródeł odnawialnych. Ostatnie informacje, które przekazał Apple, pokazują, że jest on już bliski niemal całkowitego zaspokajania swoich potrzeb zieloną energią. Dwa lata temu Apple zobowiązał się do Read More\nUstawa o farmach wiatrowych na cenzurowanym\n25 marca 2016 29 marca 2016 SCEOLeave a commentOZEbranża oze, czysta energia odnawialna, energia odnawialna, energia odnawialna w Polsce, energia wiatrowa, farmy wiatrowe, farmy wiatrowe w Polsce, oze, oze w Polsce, prawo, wiatr, wiatraki, wiatraki w Polsce\nZdaniem Sądu Najwyższego w projekcie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych potrzebne są zmiany. W przeciwnym razie ustawa może być uznana za niekonstytucyjną. Posłowie oceną Sądu się jednak nie przejęli. Niemal żadna z uwag nie została uwzględniona. Przypomnijmy, że Read More\nOZE Day 2016 – Dzień Odnawialnych Źródeł Energii na AGH\n22 marca 2016 5 kwietnia 2016 SCEOLeave a commentOZEbranża oze, czysta energia, czysta energia odnawialna, energia odnawialna, energia odnawialna w Polsce, energia solarna, fotowoltaika, Konferencje, oze, OZE Day, oze w Polsce\nOZE Day odbędzie się w dniach 6–8 kwietnia 2016 roku w Gmachu Głównym Akademii Górniczo–Hutniczej w Krakowie. Projekt OZE Day – Dzień Odnawialnych Źródeł Energii realizowany na Akademii Górniczo – Hutniczej ma na celu zorganizowanie festiwalu naukowego, który jest połączeniem zróżnicowanych Read More\nOpracowano żel zwiększający wydajność ogniw PV\n21 marca 2016 22 sierpnia 2016 SCEOLeave a commentAktualności, Energia słoneczna, OZEbranża oze, czysta energia odnawialna, energia odnawialna, energia odnawialna w Polsce, energia słoneczna, kolektory solarne, panele fotowoltaiczne, panele PV, słońce\nProfesor Challa Kumar, pracująca na Uniwersytecie Connecticut w USA opracowała żel, który zwiększa zdolność ogniw fotowoltaicznych do absorbowania energii słonecznej. Dzięki zastosowaniu powłoki z żelu, możliwe jest zwiększenie dwukrotnie wydajności istniejących już ogniw PV oraz produkowanie nowych znacznie tańszych i Read More


Franciszek w Molfetta: Eucharystia to najbardziej zaskakująca komunia z Bogiem [DOKUMENTACJA] / Przemówienia\nFranciszek w Molfetta: Eucharystia to najbardziej zaskakująca komunia z Bogiem [DOKUMENTACJA]\n20.04.2018 13:15, aktualizacja 20.04.2018 13:27\n(fot. PAP/EPA/Annamaria Loconsole)\nZOBACZ WIĘCEJ 3 modlitwy na Pierwszą Komunię świętą. Dla dziecka, rodziców i chrzestnych Papież w Alessano: bliskość wobec ubogich musi wyrażać się w konkretnych działaniach Wielka wyprawa małego Andrew. "Tam, gdzie mieszka Bóg" 3 rzeczy o których najłatwiej zapomnieć przed pierwszą Komunią twojego dziecka Papież w Alessano: Ewangelia wzywa często do niewygodnego życia [DOKUMENTACJA] Jak właściwie przeżywać Eucharystię? Te 4 elementy są bardzo ważne Franciszek w Molfetta: żyjmy Eucharystią, aby być źródłem nadziei, radości i pokoju\nDo autentycznego przeżywania Eucharystii, aby być źródłem nadziei, radości i pokoju zachęcał dziś papież.\nChleb jest podstawowym pokarmem dla życia, a Jezus w Ewangelii daje nam siebie jako Chleb życia, jakby chciał powiedzieć: "Beze Mnie nie możecie się obyć". I używa mocnych wyrażeń: "Spożywajcie moje ciało i krew moją pijcie" (por. J 6, 53). Co to znaczy? Że dla naszego życia istotne znaczenie ma nawiązanie życiodajnej, osobistej więzi z Nim. Ciało i krew. Tym jest Eucharystia: nie jest to piękny obrzęd, ale najgłębsza, najbardziej konkretna, najbardziej zaskakująca, jaką można sobie wyobrazić, komunia z Bogiem: komunia miłości tak rzeczywista, że przybiera formę pokarmu. Życie chrześcijańskie wychodzi za każdym razem stąd, od tego stołu, gdzie Bóg karmi nas miłością.\nBez Niego, Chleba życia, każdy wysiłek w Kościele jest daremny, jak przypominał don Tonino Bello: "Nie wystarczą uczynki miłosierdzia, jeśli brakuje miłości uczynków. Jeśli brakuje miłości, z której wychodzą dzieła, jeśli brakuje źródła, jeśli brakuje punktu wyjścia, jakim jest Eucharystia, każde zaangażowanie duszpasterskie okazuje się jedynie karuzelą spraw".\nJezus w Ewangelii dodaje: "Kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie" (w. 57). Jakby chciał powiedzieć: ten, kto karmi się Eucharystią, przyswaja sobie tę samą mentalność, co Pan. On jest Chlebem łamanym dla nas, a kto go przyjmuje, staje się z kolei chlebem łamanym, który nie powstaje na zaczynie pychy, ale daje się innym: przestaje żyć dla siebie, dla własnego powodzenia, dla posiadania czegoś lub stania się kimś, ale żyje dla Jezusa i jak Jezus, to znaczy dla innych. Życie dla to znak wyróżniający tych, którzy pożywają ten chleb, "znak firmowy" chrześcijanina. Żyć dla. Można by to wywiesić jako ogłoszenie przed każdym kościołem: "Po Mszy św. nie żyjemy już dla siebie, ale dla innych". (...)\nDon Tonino tak żył: był wśród was jako biskup-sługa, pasterz, który stał się ludem, który przed tabernakulum uczył się, jak dawać siebie na pokarm dla ludzi. Marzył o Kościele głodnym Jezusa i nietolerancyjnym wobec wszelkiej doczesności, o Kościele, który "umie dostrzegać ciało Chrystusa w niewygodnych tabernakulach nędzy, cierpienia, samotności". Ponieważ, jak mawiał, "Eucharystia nie toleruje siedzącego trybu życia" i nie wstając od stołu pozostaje "sakramentem niedokończonym". Możemy zadać sobie pytanie: czy we mnie sakrament ten jest urzeczywistniany? Bardziej konkretnie: czy lubię jedynie, aby Pan usługiwał mi do stołu, czy też wstaję, by służyć jak Pan? Czy daję w życiu to, co otrzymuję na Mszy św.? A jako Kościół moglibyśmy się zapytać: czy po tylu komuniach staliśmy się ludźmi komunii?\nChleb życia, Chleb łamany jest bowiem także chlebem pokoju. Don Tonino twierdził, że "pokój nie nadchodzi, gdy ktoś bierze sobie tylko swój chleb i idzie go zjeść na własną rękę. [...] Pokój jest czymś więcej: jest wspólnym spożywaniem posiłku". Jest to "spożywanie chleba razem z innymi, nie oddzielając się, jest zasiadaniem do stołu pośród różnych osób", gdzie "inny jest obliczem, które trzeba odkryć, kontemplować, któremu trzeba okazać czułość". Ponieważ konflikty i wszystkie wojny "znajdują swój korzeń w zaniku twarzy". A my, którzy dzielimy ten Chleb jedności i pokoju, jesteśmy powołani, aby kochać każde oblicze, aby naprawić każde rozdarcie; być, zawsze i wszędzie, budowniczymi pokoju.\nRazem z Chlebem, Słowo. Ewangelia mówi o zaciekłych dyskusjach wokół słów Jezusa: "Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?" (w. 52). Kryje się w tych słowach atmosfera defetyzmu. Przypomina je wiele naszych słów: jak Ewangelia może rozwiązać problemy świata? Jaki jest pożytek czynienia dobra pośród tak wielkiego zła? I tak popadamy w błąd tych ludzi, sparaliżowanych dyskutowaniem o słowach Jezusa, zamiast być gotowymi do zgody na przemianę życia, o którą On prosił. Nie zrozumieli, że Słowo Jezusa ma służyć przejściu przez życie, a nie by usiąść i mówić o powodzeniach i niepowodzeniach.\nDon Tonino, właśnie w okresie wielkanocnym życzył przyjęcia tej nowości życia, przechodząc w końcu od słów do czynów. Dlatego napominał tych, którzy nie mieli odwagi, by się zmienić: "Specjalistów zakłopotania. Pedantycznych księgowych plusów i minusów. Roztropnych wyrachowanych aż po skurcz przed ruchem". Jezusowi nie odpowiada się według wyrachowania i wygody chwili, ale przez "tak" całego życia. On szuka nie naszych refleksji, ale naszego nawrócenia.\nSugeruje to nam samo Słowo Boże. W pierwszym czytaniu zmartwychwstały Jezus zwraca się do Szawła i nie proponuje mu subtelnego rozumowania, ale prosi go, by zaryzykował całe swe życie. Mówi mu: "Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić" (Dz 9,6). Przede wszystkim: "Wstań". Pierwszą rzeczą, której należy unikać, jest leżenie na ziemi, bierne znoszenie życia, zadręczanie się lękiem. Ileż to razy don Tonino powtarzał: "Wstań!", ponieważ "przed Zmartwychwstałym nie można przebywać inaczej jak tylko na stojąco". Zawsze trzeba wstawać, patrzeć w górę, gdyż apostoł Jezusa nie może zadowalać się małymi satysfakcjami.\nNastępnie Pan mówi Szawłowi: "Wejdź do miasta". Także do każdego z nas mówi: "Idź, nie trwaj zamknięty w swych bezpiecznych przestrzeniach, podejmij ryzyko!". W życie chrześcijańskie musi wejść Jezus i musi być ono ofiarowane dla innych. Po spotkaniu Zmartwychwstałego nie możemy czekać, nie możemy odkładać na później; musimy iść, wyjść, pomimo wszystkich problemów i niepewności. Spójrzmy na przykład Szawła, który po rozmowie z Jezusem, choć ślepy, wstaje i idzie do miasta. Widzimy Ananiasza, który, choć bojaźliwy i niezdecydowany, mówi: "Jestem, Panie" (w. 10) i natychmiast udaje się do Szawła.\nWszyscy jesteśmy powołani, niezależnie od sytuacji, w której się znajdujemy, aby nieść wielkanocną nadzieję, być "Cyrenejczykami radości", jak mawiał don Tonino; sługami świata, ale jako zmartwychwstali, a nie pracownicy. Nigdy się nie martwiąc, nigdy się nie poddając. Miło jest być "kurierami nadziei", prostymi i radosnymi rozdawcami wielkanocnego alleluja.\nW końcu Jezus mówi do Szawła: "Powiedzą ci, co masz czynić". Szaweł, człowiek pewny siebie i stanowczy milczy i odchodzi, posłuszny Słowu Jezusa. Akceptuje posłuszeństwo, staje się cierpliwy, rozumie, że jego życie nie zależy już od niego. Uczy się pokory.\nPokorny nie oznacza bowiem nieśmiałego lub zrezygnowanego, ale posłusznego Bogu i wyzbytego samego siebie. Wtedy nawet upokorzenia, takie jak te, którego doświadczył Szaweł, leżący na ziemi na drodze do Damaszku, stają się opatrznościowe, ponieważ ogałacają z arogancji i pozwalają Bogu, by nas podnieść. A Słowo Boże: uwalnia, podnosi, sprawia, że idziemy naprzód, pokorni i odważni zarazem. Nie czyni z nas ludzi o ustalonej pozycji i mistrzów swoich umiejętności, ale autentycznych świadków Jezusa w świecie.\nTagi: eucharystia, antonio bello, homilia, papież franciszek


Madryt: uroczystości ku czci Matki Bożej Almudena - Radio Watykańskie\nMatka Boża Almudena\nW Madrycie trwają uroczystości patronalne Matki Bożej Almudena, pod której wezwaniem jest tamtejsza katedra. W tym roku przebiegają one pod hasłem „Maryja, przyczyna naszej radości”. Uroczystej Mszy i tradycyjnej procesji przewodniczył kard. Carlos Osoro.\nKult Matki Bożej Almudena jest ściśle związany z początkami chrześcijaństwa w Madrycie. W 1085 r. odpadł fragment wieży strażniczej w bramie De la Vega. W niszy ukazała się niewielka figura Matki Bożej, którą chrześcijanie ukryli w obawie przed Arabami. Dokumenty z 1382 r. mówią, że mieszkańcy czczą ją pod wezwaniem „Almudena”. Nazwa pochodzi od arabskiego słowa „al-mudayna”, czyli cytadela. Matka Boża Almudena uważana była już za opiekunkę rozwijającego się Madrytu. Figura została ukoronowana 10 listopada 1948 r. Papież Paweł VI ogłosił Matkę Bożą Almudena patronką diecezji madryckiej 1 lipca 1977 r.\nW tym roku uroczystości przebiegają pod hasłem „Maryja, przyczyna naszej radości”. Od wczoraj mieszkańcy miasta składali tzw. ofiarę maryjną. Zwyczajowo były to kwiaty, jednak od wybuchu kryzysu ekonomicznego zamieniono je na „ofiarę solidarnościową”. Mieszkańcy Madrytu przynoszą żywność, którą następnie Caritas rozdziela wśród rodzin ubogich. W homilii kard. Carlos Osoro zachęcił, aby uczyć się od Maryi wiary oraz dyspozycyjności. Pragnie on również, aby madrycka diecezja stała się Kościołem, który wychodzi na peryferie i włącza wszystkich do jednej wspólnoty uczniów Chrystusa.\nM. Raczkiewicz CSsR/ Madryt/rv


Okręgowy Puchar Polski: Wieczysta Kraków – Podgórze Kraków | Groundhopping\nOkręgowy Puchar Polski: Wieczysta Kraków – Podgórze Kraków\n(62). Witam Was w kolejnym wpisie. Być może jednym z ostatnich, bo czekają Batowice czy Grębałów. Ciekawe czy w alei głównej.\nAle dzisiaj były dwa mecze. Właściwie to tylko jeden. Najpierw pojechałem na Fieldorfa Nila na Clepardię, ale coś mi nie grało. W zasadzie to piłkarze nie grali. Czekam z 20 minut.\nMeczu nie było.\nOd mojej ostatniej wizyty zmieniła się tylko cena.\nBrak sędziów i piłkarzy gości. Clepardia urządziła sobie wewnętrzną gierkę. Według moich informacji Michałowice odpuściły sobie ten mecz. Garstka ludzi czeka, a ja zabieram się na Rakowice. Zamawiam ubera i za 6 minut jestem na Chałupnika.\nDołączyłem w około 30 minucie. Bluzgi pod adresem Wieczystej lecą z trybun w najlepsze. Można się domyśleć, że Podgórze prowadziło. 3-0. Skończyło się na 3-5. I to było tyle pozytywów na dzisiaj. Wiało i dość nieprzyjemne. W kolejnej V rundzie Podgórze zmierzy się z zespołem rezerw Garbarni, która pokonała Gajowiankę.\nNieprzyjemny był też powrót. Dostałem prawdziwy strzał. E tam. Kornik i tak napisze mój uładzony życiorys.\nWieczysta Kraków 3-5 Podgórze Kraków\n13.09.2017 (środa), godzina 16.30\nOkręgowy Puchar Polski – Kraków\nSektor tylko dla Vipów.\nWpis opublikowany w groundhopping i otagowany Cracovia groundhopping, Crohn blog, Groundhopping blog, Kraków zwiedzanie, KS Podgórze, Podgórze, Podgórze groundhopping, rynek w Podgorzu, wieczysta groundhopping, Wieczysta Kraków 13 września 2017 przez Adrian.\n← A klasa: Lot Balice – Krakus Swoszowice IV liga: Jutrzenka Giebułtów – Clepardia Kraków →


Stoczył nierówną walkę z progiem zwalniającym - Nowy Kurier Zamojski\nStrona główna Aktualności Stoczył nierówną walkę z progiem zwalniającym\n38-letni mężczyzna po alkoholu i bez kasku siadł na motocykl WSK. Po najechaniu na próg zwalniający stracił panowanie nad motocyklem i wylądował w szpitalu. Jak wykazało przeprowadzone przez policjantów badanie, miał w organizmie ponad 1,5 promila alkoholu. Apelujemy o wyobraźnię i rozsądek na drodze.\nDo zdarzenia doszło wczoraj około godziny 21:30 w Józefowie na ulicy 29 Marca. Ze wstępnych ustaleń policjantów pracujących na miejscu zdarzenia wynika, że 38-letni mieszkaniec gminy Józefów, który kierował motocyklem marki WSK na prostym odcinku drogi nie dostosował prędkości do warunków panujących na drodze, najechał na próg zwalniający w wyniku czego stracił panowanie nad pojazdem i przewrócił się. Z obrażeniami ciała trafił do szpitala.\nJak wykazało przeprowadzone przez policjantów badanie na zawartość alkoholu, miał w organizmie ponad 1,5 promila alkoholu. Ponadto mężczyzna nie posiadał podczas jazdy kasku ochronnego, a jego motocykl tablic rejestracyjnych. Obecnie ustalamy i wyjaśniamy dokładne okoliczności wypadku oraz apelujemy o wyobraźnię i rozsądek na drodze.\nŹródło: KMP Biłgoraj, młodszy aspirant Joanna Klimek\nPoprzedni artykułWysyp medali dla AKSON “Krok za krokiem” !\nNastępny artykułZAMOŚĆ: Plenerowy spektakl dla dzieci “Ach, jak cudowna jest Panama”


nr ogłoszenia: 6738\nKraków to miejsce, gdzie znalazło mieszkanie dużo Polaków. Niemal każdy chce aby w tym mieście było jak w dużym światowym mieście. Dużo koncertów, które są wymyślane przez tutejsze organizacje są rozpowszechniane na Świecie. W stolicy Małopolski w każdym miesiącu ma miejsce wiele przedsięwzięć, a poza tym wydarzeń kulturalnych na jakich pojawia się masa turystów, a także miejscowych osób. Zastanawiając się nad czymś takim jak niemały wypoczynek w Krakowie, powinno się zabrać ze sobą kamerę, aby móc uwieczniać rzucające się w oczy atrakcje z takiego wyjazdu. Przechadzkę Błoniami w Krakowie, bulwarami wiślanymi po Krakowie, czy też dookoła Wawelu należy zachować na twardym dysku, żeby następnie móc takie coś sobie obejrzeć. Co należy zobaczyć, przeczytasz na wiem-krakow.pl.


Rydułtowska książnica poszerzyła grono swoich czytelników - Nasz Wodzisław - portal informacyjny, wiadomości z Wodzisławia Śląskiego i powiatu wodzisławskiego\nAktualności » 09 lutego 2017, godz. 07:46 » komentarzy:\nSprawozdania statystyczne za 2016 rok wykazały, że rydułtowska książnica powiększyła grono czytelników o ponad 400 osób. - Powodem wzrostu liczby czytelników jest nie tylko ciekawy i ciągle poszerzający się księgozbiór, ale również szeroka i bardzo aktywna działalność pracowników biblioteki. Praca w Rydułtowskiej Bibliotece nie polega tylko na wypożyczaniu książek, ale wiąże się również z aranżowaniem zajęć, festynów, spotkań i konkursów. Biblioteka organizuje zajęcia dla najmłodszych. Grupy zajęciowe nazywają się „Szalone literki”, „Wesołe Nutki” i „Moliki Książkowe”. W zajęciach biorą udział nie tylko dzieci, ale również ich opiekunowie. Co tygodniowe spotkania wspomagają integrację w grupie, dają możliwość wymiany doświadczeń osób dorosłych i oczywiście zachęcają do pogłębienia wiedzy przez oddanie się lekturze. Jednym z pozytywnych efektów zajęć jest wzbudzanie w dzieciach ciekawości do szeroko rozumianego słowa pisanego – mówią rydułtowscy urzędnicy.\nPonadto Publiczna Biblioteka Miasta Rydułtowy rozpoczęła naukę języka obcego dla najmłodszych. Celem zajęć „Play with us” jest przede wszystkim oswojenie maluchów z językiem obcym oraz pokazanie, że angielski nie musi być nudny.\nBiblioteka otwiera również swoje drzwi dla nieco starszych oraz dorosłych. Prężnie działają warsztaty haftu „Igła z nitka”, a od 2000 r. pod egidą Rydułtowskiej Biblioteki działa grupa Literacka „Zwrotka”. Dodatkowo w ubiegłym roku w rydułtowskiej książnicy zorganizowano szereg spotkań z interesującymi ludźmi. Między innymi Rydułtowy odwiedziła Dorota Zawadzka– super niania, Thomas Arnold – autor kryminałów, Jarosław Kret – dziennikarz, autor książek podróżniczych i nie tylko.\n- Trud jaki pracownicy biblioteki wkładają w organizację zajęć, spotkań i innych wydarzeń został zrekompensowany. Rydułtowska Biblioteka nie musi bać się pomiarów statystycznych. Możemy być pewni, że w Rydułtowach nie zgubiła się czytająca inteligencja, która dba w swoich domach, aby lektura była cały czas żywa – dodają urzędnicy.\nAutor: DM, UM Rydułowy, dawid@naszwodzislaw.com\nTagi: Biblioteka Publiczna Miasta Rydułtowy im. Henryka Mikołaja Góreckiego, Biblioteka, czytelnicy\nSzpital w Rydułtowach poszukuje internistów i lekarzy geriatrów


Ja w was dwóch będę jeden,\nA we mnie ty i on.\nZdołaj duchy spłomienić...\nZdołaj duchy spłomienić,\nSpokojny ciała dom,\nChwilę zamienić w grom!\nTrójcę w jedność zamienić!\nSama ogniami stlej,\nA gdy się mąż zamroczy,\nPatrz mu ogniście w oczy,\nUsta z ustami zlej!\nSzepcząc do ucha wciąż,\nCzyń bez żalu i skruchy,\nTy i on — to dwa duchy,\nZ wami trzeci ja, wąż.\nJeśli masz ognia mało,\nTo ściągnij oto dłoni\nPo owoc tej jabłoni,\nJej duchem podkarm ciało.\nJuliusz Słowacki, Na drzewie zawisł wąż...\nPełny wężowisk ducha matecznik, gród śmierci…\nSiedzą ciała nie swymi napełnione duchy,\nTen mówi ja...\nTen mówi ja — a drugi duch się w nim odzywa —\nDrugi — którego przeszłość w siebie zajrzeć znęci,\nSpojrzy — i cudzą pamięć znajdzie w swej pamięci.\nJa byłem wtenczas dziecię, lecz do gliny\nCzy widzisz żagli tych trumnianych bicie\nBo się nie siarką...\nRozpacz im dano, a skargi nie dano!\nNiźli ty myślisz.\ni tych jasnych duchów słonecznik złoty,\nCiągle ku przejasnemu słońcu odwracający\nTak ci gadali do siebie\nPrzez trumienkę otworzoną\nGdzie z narcysową koroną\nBędąca na swym...\nBędąca na swym pogrzebie\nSrebrna dusza pewnie onych\nMów się przelękła szalonych.\nI od takiej świata lutni,\nI od takich męki krzyży\nUciekała coraz smutniéj,\nUciekała coraz wyżéj…\nI nie mogłem się obronić,\nAby nad nią łez nie ronić.\nNie zatrzymać w myśli rysów,\nNie żałować tych narcysów…\nTo wtenczas skrzydła się duszy łabędzie\nCałe rozwiną przeciw wichrom losu,\nTo wtenczas serce jak...\nTo wtenczas serce jak z twardego ciosu;\nI tym się nawet chełpi boleść sroga,\nŻe miała świadkiem walki — tylko Boga.\nI tym się cieszy serce, choćby pękło,\nŻe zamiast podłych zlitować — przelękło.\nJuliusz Słowacki, Trzy poemata, Wacław\nOdkąd zniknęła jak sen jaki złoty,\nUsycham z żalu, omdlewam z tęsknoty.\nI nie wiem, czemu ta dusza, z popiołów,\nNie wylatuje za nią do aniołów?\nCzemu nie leci za niebieskie szranki,\nDo tej zbawionej i do tej kochanki?\nJuliusz Słowacki, Trzy poemata, W Szwajcarii\nPrawie we wszystkich okolicznościach dostojna dusza widzi możliwość czynu, o którym dusza pospolita nie ma...\nGdyby nie wykonała czynu, który jej się objawił, gardziłaby sobą, byłaby nieszczęśliwa. Człowiek ma obowiązki wedle miary swego ducha.\n‹‹ previous 1 2 3 4 … 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 next ››


Marusia, czyli uśmiechnięty pies-ratownik. Zobacz ją w akcji | Fotoblogia.pl\nMarusia to suczka poszukiwawcza-ratownicza. Podczas wykonywania swoich misji wygląda na niezwykle szczęśliwą. Jej charakter i umiejętności doskonale sprawdzają się podczas pełnienia obowiązków służbowych. Na zdjęciach widać pełen profesjonalizm.\n© Anton Novoderezhkin / TASS via FORUM\nMarusia to suczka rasy welsh corgi pembroke. To psy są nie tylko ulubioną rasą królowej Elżbiety II, ale mają wachlarz wrodzonych talentów, które są bardzo przydatne. Kiedyś te psiaki były wykorzystywane do zaganiania owiec i kierowały je pogryzając za kopyta. Jest to tak głęboko zakorzenione w ich naturze, że nawet jako psy domowe, potrafią łapać swoich właścicieli za pięty, co bywa irytujące.\nWracając do Marusi – ta suczka wykorzystuje swoje umiejętności do pomagania ludziom. Jest bowiem pracownicą służb ratowniczych. Prywatnie opiekuje się nią Leonid Kiselev, pełniący rolę kierownika powiatowego centrum ochrony cywilnej. Suczka towarzyszy mu w codziennej pracy i czynnie bierze udział w akcjach poszukiwawczych.\n(© Anton Novoderezhkin / TASS via FORUM)\nKiselev mówi, że jej pomoc jest nieoceniona, gdyż każdego dnia dostają nawet do 1500 telefonów z różnymi zgłoszeniami, z czego dwie trzecie wymagają natychmiastowego działania. Wówczas Marusia przywdziewa swój uniform i wyjeżdża z ratownikami na pomoc potrzebującym.\nNasze fotograficzne inspiracjeHumorJak fotografować psy?CiekawostkiPsyFotografia prasowaInspiracjeFotografowanie psówZdjęcia psów\nOkładki wielu legendarnych albumów muzycznych powstały w Londynie. Tak prezentują się na tle oryginalnych miejsc Czy tak wyobrażaliśmy sobie ”Amerykański Sen”? Zdjęcia nowojorskiego metra z lat 70. zachwycają różnorodnością „Nigdy nie powinno się zapominać, że fotografia opublikowana raz może stać się kiedyś wizytówką” - rozmowa z Filipem Wolakiem, laureatem SWPA 2016 Fotografie finalistów Wildlife Photographer of the Year 2016 pokazują zachwycające piękno przyrody Romantyczne portrety Emily Soto Inspiracje dokumentalne #12 Anna Liminowicz zdobyła Nagrodę im. Krzysztofa Millera Jacek Patora otrzymuje Poland National Awards na SWPA 2020 Podwodny duet fotograficzny staje w obronie środowiska morskiego Portrety „żołnierzy zabawek" z Sahary Zachodniej Zobacz cały cykl Księżyca na jednym zdjęciu Poznaj najnowsze zgłoszone zdjęcia w konkursie Nat Geo Nature Photographer of the Year 2017


B J's Velvet Freez, Colorado Springs - recenzje restauracji - TripAdvisor\nNr 10 wśród 41 Desery w lokalizacji Colorado SpringsNr 178 wśród 1 305 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Colorado Springs}\nUwielbiam Boston Shake\nLokalne lody ulubiony\nŚwietne frytki, koktajle mleczne, świateł mijania i czekoladowe rożki lodowe!\nWspaniały rodzinny biznes.\nI krzyczą, krzyczą ...\nKlasyczny uczta dla 4\nCzasami dobre - czasami nie!\nMiękkie podają świateł mijania rożki lodowe!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu B J's Velvet Freez.\nNumer telefonu: +1 719-633-6365