Referencje behawiorysty, trenera psów psiego Collegu\nPani Agnieszka, właścicielka Pako.\n"Wybór LikeDog to była najlepsza decyzja. Zaufaliśmy sobie nawzajem i dzięki zaufaniu, współpracy, Waszemu wsparciu i wprowadzaniu wszystkich wskazówek widać cudowne efekty. Czasami trzeba zrobić krok w tył, czasami zmiany nie przychodzą łatwo i szybko ale warto jeśli zależy nam aby nasz psi przyjaciel był szczęśliwy żeby cała rodzina była bezpieczna i szczęśliwa. Niestety do dzisiaj słyszę komentarze w stylu: - jak pies nie będzie się witał z innymi psami to będzie agresywny... - jak nie będę pozwalała, żeby różni ludzie podchodzili i głaskali Pako to będzie dzikusem... - każdy pies ma biegać za patykiem albo biegać z innymi psami aż się zmęczy... - pies co nie podaje łapy to nie pies...\nOby coraz więcej ludzi miało wiedzę i świadomość jakie potrzeby mają psy. Dziękujemy z całego serducha za wsparcie i pomoc w wychowaniu naszego olbrzyma."\nPani Joasia, właścicielka Drago.\n"Jak my bardzo kochamy wszystkie psy uczące za naukę i prace jaką wykonują dla naszego kochanego psiego chłopczyka. Nauka w psim LikeDog psi College to to co spotkało naszego Dragusia w życiu najlepsze i polecamy wszystkim dobrym ludziom którzy kochają swoje psie pociechy z całego serca."\nPani Martyna, właścicielka Spike`a.\n"Czym jest dla mnie LikeDog? A dokładniej czym jest LikeDog dla mnie i Spike. Pomocą ale i wielkim wsparciem. Razem z moim Spike udaliśmy się do psiego College'u by nauczyć się wzajemnego zrozumienia. Po konsultacjach behawioralnych okazało się, że wiele rzeczy umknęło mojej uwadze przy samodzielnej pracy z psim chłopcem. Po kilku miesiącach ciężkiej pracy wspaniałych nauczycielek oraz psiej kadry Spike stał się zupełnie innym psiakiem, a co najważniejsze lepiej rozumianym.\nTeraz wiem jak odpowiednio postępować z psim chłopcem w naszej dalszej pracy. Dziś widząc zupełnie nowego Spike dziękuję najlepszej ekipie za wszystko. Nie mogę doczekać się kolejnego spotkania, a wszystkim, którzy to czytają serdecznie polecam LikeDog. Pani Madziu, Pani Kasiu, cudowna Psia Kadro dziękuję!"\n-- Zdjęcie jest własnością ukochanej właścicielki psiego ucznia.\nPani Iza & Pan Darek & Roland & Karolina, właściciele Indi. „Indi trafiła do nas jako 5-cio miesięczny szczeniak. 3 miesiące spędziła u poprzednich właścicieli. Ten fakt wpłynął na to, że miała już pewne swoje nawyki, które musieliśmy zmienić. Ponadto w naszym domu była wtedy i jest wciąż druga suczka. Dziewczynki nie polubiły się. Były zazdrosne, nie umiały komunikować się z sobą. Byliśmy bezradni. Wiedzieliśmy, że nie poradzimy sobie sami, zwłaszcza, że mamy do czynienia z dużym charakternym Amstaffem i malutkim bardzo przywódczym kundelkiem. Bez chwili namysłu zapisaliśmy Indi na szkolenie do znanego nam wcześniej z mediów LikeDog. To był najlepszy wybór, jakiego dokonaliśmy.\nPani Ola, właścicielka Misi.\n"Cudowne osoby, które są prawdziwym wsparciem dla właścicieli borykających się z problemami behawioralnymi psów. Sprawdziłam kilka miejsc i tylko tu czułam, że mój pies jest w dobrych rękach. Efekty współpracy są widoczne, a przypadek był ciężki. Panie nie lukrują rzeczywistości i mówią wprost co myślą. Będę na zawsze wdzięczna za wszystko, za dobre słowo kiedy potrzebowałam, za pracę z moim trudnym psiakiem."\nPani Kasia, właścicielka Bono.\n"To dzięki Wam mój Bono jest dziś szczęśliwym psem. To dzięki Wam otworzyły mi się oczy. Jesteście Panie najlepszą ekipą psio-ludzką, którą spotkałam. Serdecznie pozdrawiamy z Bono."\nPan Andrzej z Rodziną, właściciele Harrego. „Ciężko jest mi pisać. Pierwszy raz kiedy wykonaliśmy telefon do Pani, był to telefon rozpaczy, bezsilności braku alternatywy z posiadania czworonoga „po przejściach, bez socjalu”, jak się niedługo okazało również bardzo agresywnego zabranego ze schroniska, gdzie opisano go jako psa „rodzinnego”. Gdy spotkaliśmy się pierwszy raz zapaliło się światełko w ogroooooomnym tunelu, że jest szansa dla naszego małego terrorysty, aby stał się normalnym członkiem naszej rodziny. Kiedy dostawaliśmy operatywkę za nieodpowiednie traktowanie psa, a w zasadzie ja, to wiedziałem, że muszę zrobić wszystko, aby nigdy się to nie powtórzyło w trakcie rehabilitacji. Było ciężko, ale skutki były rewelacyjne. Nasze spotkania w ośrodku zawsze były konstruktywne, pełne niespodzianek tak dla Harrego jak i dla nas. No i oczywiście ta kawa i coś na ząb dla psiaka. Byliśmy chyba już na półmetku, ogromne efekty. Harry nie gryzie, słucha się swojej rodzinki, łazienka nie jest salą tortur (dobrze ją kojarzy), rozumie komendy, nie uciekł a miał okazję co najmniej 4 razy, nie demoluje kuchni (jego królestwa) cudowny, a w zasadzie był nasz pierwszy wyjątkowy, kochany psiak, gdyż już go nie ma. Dla nas wielka – ogromna strata, pustka w domu – cisza… Chcielibyśmy wam bardzo podziękować za cierpliwość, mądrość zrozumienie. Nie wiemy czy kiedykolwiek będziemy mieli psa, bo tak naprawdę to Harry miał dla nas tylko 4 cudowne miesiące. Na pewno będziemy w kontakcie.”\nPani Ewa, właścicielka Ampera.\n„Amper to pies ze schroniska, po przejściach. Powiedzieć, że to pies z problemami to eufemizm. Próbowałam sama go wychować, bo całe życie miałam psy i myślałam, że się na nich znam, ale było coraz gorzej. Amper nie znosił zostawać sam. Gryzł wszystko i niszczył. Zjadł cały fotel, do stalowej konstrukcji, niszczył meble i wszystko czego dosięgnął. Co dzień po pracy zastawałam ogromne zniszczenia. To był największy problem chociaż nie jedyny. Nie pomagało nic, ani zabawki, ani dalekie, wielogodzinne spacery. Byłam już w rozpaczy, nie miałam pojęcia co robić. W końcu postanowiłam szukać pomocy, bo sytuacja zrobiła się podbramkowa. I trafiam do Pani Magdy. Nie miałam właściwie nadziei, że szkolenie pomoże, że cokolwiek pomoże. Pani Magda okazała się doskonałą profesjonalistką. Podchodzi do psa w sposób całościowy, obserwuje go najpierw w domu, ocenia jego relacje z właścicielami, sprawdza środowisko w jakim się wychowuje. Doskonale wychwytuje wszystkie szczegóły. Znajduje przyczyny kłopotów i opracowuje indywidualną terapię. Na spotkaniach w ośrodku we właściwym tempie przerabiamy odpowiednio dobrane ćwiczenia. Pani Magda tłumaczy też właścicielom powody zachowania psa i układa ćwiczenia do wykonania w domu. Szkoli nie tylko psa, ale i właściciela, pomaga im wzajemnie się zrozumieć. Jest zaangażowana w pracę, ma doświadczenie i talent. Patrząc teraz na Ampera nie mogę uwierzyć, że zanim poznaliśmy Panią Magdę rozważałam nawet oddanie go z powrotem do schroniska. Pani Magda pomogła mu uporać się ze swoimi emocjami i uspokoić. Amper zaczął zwracać na mnie uwagę, wzbudzam teraz jego szacunek. Stał sie posłuszny i stonowany. Szkolenie przyniosło niewiarygodne efekty, a do tego upływało w przemiłej atmosferze. I Amper i ja uwielbialiśmy przyjeżdżać na lekcje do Pani Magdy i Pani Kasi. Są najlepsze. Pozdrawiam."\nKacper & Pani Agnieszka & Pan Bartek, właściciele Jankesa.\n„Przygodę z LikeDog rozpoczęliśmy w wakacje. Na samym początku nasz podopieczny Jankes miał pewne problemy z kontaktem z innymi psami, w przeciwieństwie do kontaktów z ludźmi. Przez trzy lata nic z tym nie robiliśmy, jednak w końcu zdecydowaliśmy się na rozpoczęcie terapii. Gdy pierwszy raz przyjechaliśmy do ośrodka szkoleniowego byliśmy pozytywnie zaskoczeni. To miejsce od razu nas oczarowało. Największym wyzwaniem był kontakt z innym psem. Jankes zaczął się robić agresywny, lecz z czasem zaczął tolerować innego psa. Wymagało to ciężkiej pracy i mnóstwa wysiłku, lecz było to mimo wszystko warte. Pani Magda wykazała się ogromną cierpliwością i uporem w przywróceniu Jankesa na właściwą drogę i wyrobieniu w nim podstaw kontaktu z innymi psami. Pod koniec zajęć zmiana była widoczna. Jankes zmienił się na lepsze. Polecam te zajęcia, każdemu kto posiada mniejsze lub większe problemy ze swoim czworonogiem. Naprawdę warto!”\nTosia & Shaggy\nKlaudia & Piotr, właściciele Tosi i Shaggiego.\n"Jedyny ośrodek w Polsce, w którym behawiorystki rozumieją psią psychikę. Jedyny ośrodek, w którym zrozumienie psich problemów wkracza na wyższy poziom. Poziom, który obnaża ludzkie słabości, bezradność, niedouczenie a nawet okrucieństwo w relacjach z własnym psem - a przy tym wyciągają pomocną dłoń, która sprawia, że ludzie nie przychodzą na "szkolenie psa" lecz uczą się szanować, rozumieć i żyć z drugą istotą innego gatunku. Nie sztuką jest wyszkolić od szczeniaka - psa na zawody, nauczyć go komend, sztuczek, prawdziwą sztuką jest pomóc w problemach psu z agresją a największą sztuką jest uświadomić właścicielowi, że to on jest problemem. Tego nie robi żaden ośrodek w Polsce, ponieważ nikt tak naprawde nie analizuje problemów. Bardzo gorąco polecam. Te Panie wprowadzą was w wyższy poziom zrozumienia waszych psów i jeżeli ktoś kocha zwierzęta i potrafi sie przyznać do błędu osiagnie niesamowity sukces nie krzywdząc przy tym swojego przyjeciela.\nPani Monika & Pan Sebastian, właściciele Lunki.\n„Chciałabym wyrazić moją głęboką wdzięczność Pani Magdalenie – twórczyni Ośrodka LikeDog, w którym nasza suczka Lunka uczyła się właściwego odbioru otaczającego świata, natomiast my z mężem mieliśmy okazję uczyć się poprawnego odczytywania psich sygnałów w praktyce. To Pani Magda, osoba pełna pasji i zaangażowania, a ponadto wiary w słuszność swego działania wprowadzała nas w tajniki psiego świata… Podczas naszego pierwszego spotkania, niestrudzenie przedstawiała nam świat widziany oczami Lunki… i okazało się, że nieświadomie robimy rzeczy, które nie służą naszemu psu. Mieliśmy dużo rzeczy do wspólnego przepracowania, aby nasze przyszłe relacje z psem stały się źródłem radości dla obu stron.\nCzy my sami – ludzie, chcielibyśmy przyjaźnić się z kimś, kto nas do czegoś zmusza siłą, sprawia nam przykrość i rani (choćby słowami, czy kolczatką) Oczywiście, że nie… Więź oparta na strachu jest bezwartościowa… Dlatego trzeba podjąć wysiłek i „nauczyć się” swojego psa… Zyskamy wówczas prawdziwego przyjaciela na dobre i złe, który przeżyje przy nas radosne i szczęśliwe życie.\nEwa, właścicielka Maxa.\n"Max jakiś czas temu zamieszkał z nami w mieszkaniu, gdzie mieszkał już kilkuletni chłopiec. Max wcześniej nie mieszkał z dzieckiem. Doszło do przykrego incydentu, Max chciał zaatakować chłopca. Teraz już wiem, że Max nie zaatakował bez powodu, a zanim do tego doszło pokazywał wiele znaków ostrzegawczych, których wtedy nie znałam i nie potrafiłam odczytać. Pomimo tego, że bardzo kochałam Maxa przestraszyliśmy się, padła w rodzinie przez chwilę myśl o oddaniu go do schroniska.\nZaczęliśmy szukać pomocy… Trafiliśmy na Panią Magdę. Na pierwszym spotkaniu bardzo się denerwowaliśmy. Czekaliśmy na Panią Magdę, która już na samym początku wytłumaczyła nam, że nie możemy spacerować z Maxem trzymając go na maksymalnie skróconej smyczy, „podwieszając” go ciągle na ogromnej kolczatce i zakładając mu kaganiec bojowy, który wtedy uznawaliśmy za najlepszy. Pani Magda przyjechała ze swoimi szelkami, kagańcem i smyczą, poprosiła nas, aby założyć Maxiowi wygodne szeleczki i wygodny przewiewny kaganiec, a smycz maksymalnie wyluzować. Od tego spaceru pozbyliśmy się na stałe kolczatki, a Maxiu zaczął chodzić na szeleczkach oraz w wygodnym kagańcu, który udało mi się po czasie dobrać Maxiowi idealnie. Wyruszenie na spacer nie należało do najłatwiejszych, ponieważ Max był negatywnie nastawiony do innych osób i bardzo szybko reagował agresją. Podczas spaceru Pani Magda obserwowała zachowanie Maxa. Wychwyciła wiele zachowań niepożądanych, które dość mocno były już utrwalone. U Maxa bardzo dużym problemem było to, że nie potrafił się na niczym skupić, jeżeli zauważył gdzieś psa…, Max wpadał w amok, przeraźliwie szczekał, wył i piszczał…\nNigdy nie zapomnę pierwszej wizyty w ośrodku Pani Magdy. „Domek” LikeDog został tak przygotowany, aby móc sprawdzić zachowanie psiaków w warunkach domowych. Na tamten czas Max bardzo mocno wpatrywał się w Panią Magdę i Kasię, które nic od niego nie chciały, po chwili warczał i bez powodu atakował. Max wyglądał tak jakby spał, przynajmniej ja tak myślałam, jednak szybko Pani Magda uświadomiła mi jak z takiego stanu, Max bez żadnego powodu przechodził w próbę ataku na człowieka. Max bardzo mocno demonstrował swoją siłę, szturchał i prowokował. Początki były bardzo trudne, ale nie tylko Maxiu uczył się nowych rzeczy. Ja przy Pani Magdzie zaczynałam uczyć się jak postępować i co robić, aby Maxiu mógł zacząć czerpać radość z życia na wiele innych sposobów. Małymi kroczkami szliśmy cały czas do przodu.\nPani Magda dużo ryzykowała pracując z Maxiem, ale widać było, że jej praca, aby wyciągnąć Maxia z agresji była bardzo przemyślana. Max dzięki ciężkiej pracy, odwrażliwianiu przestał tak strasznie reagować na inne psy. Ja również zmieniłam swoje podejście do Maxia. Teraz uwielbiam z nim spacerować, bo już wiem jak. Na spacerze nie jestem zdenerwowana, czuję się odprężona, a Maxiu nie czuje mojego stresu jaki miałam wcześniej z nim spacerując. Teraz nie boję się, że Maxiu coś komuś zrobi na spacerze. Teraz Maxiu na spacerze jest szczęśliwy, nauczył się cieszyć spacerem.Teraz ma możliwość powąchania sobie trawki, krzaczka, drzewka, może potarzać się w trawce, czy na piaseczku i co mnie bardzo cieszy nauczył się od Buszeczki „Psiego Profesora” Pani Magdy, że wejście do wody jest fajne i przyjemne. Maxiula stał się miłośnikiem kąpieli, z której na każdym spacerze musi skorzystać . Wcześniej Maxiu panicznie bał się wody, nie tylko nie chciał do niej wchodzić, ale także nigdy nie chciał napić się na dworze, co podczas pory letniej martwiło mnie. Max zaczął tolerować w swoim otoczeniu inne psy i ludzi. Ładnie ich omija, nie rzuca się. Życie Maxia stało się radośniejsze i spokojniejsze. Teraz jest innym psem.\nW ośrodku LikeDog, który dla mnie jest „uzdrowiskiem”, w którym Maxiu został „wyleczony”, Max jest bardzo szczęśliwy. Oswajał się tam z wieloma rzeczami, dźwiękami, relaksował się, a teraz biega luzem bez smyczy i kagańca i świetnie się bawi z Magdą i Kasią. Pani Magda na własne ryzyko podjęła próbę nauczenia Maxa polecenia „czekaj”. Dzięki temu Max przestał wymuszać jedzenie, bardzo ładnie odsuwa się i czeka. Dzięki „czekaj” mam możliwość szybkiej reakcji i udaremnienia wybuchu niepożądanego zachowania Maxia. Na ostatnim spotkaniu w ośrodku Maxiu poczuł się jak w raju świetnie się bawił aż żal odjeżdżać, ale po powrocie nasza praca na pewno będzie kontynuowana Pani Magda naprawdę leczy duszę psiaków i zmienia myślenie właścicieli… Wiem to na własnym przykładzie. Teraz z Maxiem cieszymy się sobą. Ciężka praca popłaca… Dziękuję i ja i Maxio."\nWioleta, właścicielka Buszmena.\n„Buszmen, gdy trafił do schroniska był bardzo wychudzony i agresywny, ale dzięki Pani Magdzie zmienił się. Razem z chłopakiem postanowiliśmy, że damy mu dom i opiekę. Busz jest z nami już ponad 2 lata. Dzięki zaangażowaniu i pomocy Pani Magdy Buszmen nie jest już taki nieprzewidywalny i znacznie się wyciszył. Przed adopcją Pani Magda dużo czasu spędzała nad pracą z nim. Spotykaliśmy się, chodziliśmy na wspólne spacery, dzięki czemu lepiej poznaliśmy jaki jest pies i jakich sytuacji mamy unikać. Pani Magda powiedziała nam jaki jest Busz i na co mamy zwracać uwagę. Bardzo wiele jej zawdzięczamy… Teraz zostałam sama z Buszem, ponieważ chłopak wyjechał za granicę. Wiadomo, że samej mi ciężko zabierać Busza na długie spacery, ale Pani Magda wraz z Kasią bardzo mi pomagają. Praca nad Buszem nadal trwa i Pani Magdzie wychodzi to świetnie. Widać zmiany na lepsze nawet w codziennych zachowaniach naszego psiaka. Kochamy go i cieszymy się, że to właśnie u nas znalazł swój dom, bo Buszmen to wspaniały i kochany pies! Bardzo dziękujemy Pani Magdzie za to, że w każdej sytuacji możemy liczyć na jej pomoc i dobre serce.”\nMadzia & Marcin, właściciele Emi.\nMarta z Rodziną, właściciele Figusi.\n„Figusia była uroczym, ślicznym szczeniaczkiem. Byliśmy tak nią zauroczeni, że nie zauważyliśmy, że ma problemy i że one rosną razem z nią. Nieświadomi swych zachowań pogłębialiśmy jej lęki. Figa zaczęła bać się ciemności, nie chciała wychodzić wieczorem na spacer, doszło do tego, że panicznie bała się opuszczać dom po zmroku. Sprawiało jej przyjemność leżenie na kanapie, zabawy w domu, a to co normalnie sprawia radość psom dla niej było koszmarem. Byliśmy bezradni wobec jej zachowań i problemów, które pogłębiały się z każdym dniem. W tym momencie z pomocą przyszły Pani Magda i Kasia, które uświadomiły nam, wagę problemu i pomogły nam nazwać pewne zachowania Figusi.\nDługa praca pod ich okiem i z ich wskazówkami pozwoliła powoli pokonać lęki Figi. Drobnymi kroczkami dochodziłyśmy do chęci wyjścia na wieczorny spacer na osiedlu, a nie jak wcześniej zanoszeniem Figi do samochodu, wyjazdem do parku i powrotu. Pani Magda i Kasia z wielką cierpliwością odnosiły się do zachowań Figusi i uczyły nas tego samego. Nie wszystkie zachowania były dla nas zrozumiałe i wiele źle interpretowaliśmy. Dziewczyny nauczyły nas odczytywać potrzeby Figusi. W tym miejscu ja, cała moja rodzina a przede wszystkim Figusia chcielibyśmy podziękować dziewczynom za to, co zrobiły dla Figusi, a jednocześnie dla nas. Nowe zasady, urozmaicone zabawy wprowadzone przez dziewczyny pomogły nam zrozumieć potrzeby Figi i nawiązać z nią nowy rodzaj więzi. Cieszymy się, że trafiliśmy na Panią Magdę i Kasie i mogliśmy skorzystać z ich wiedzy, profesjonalnego podejścia i zaangażowania. Jesteśmy dumni z postępów Figi, ale wiemy, że czeka nas jeszcze dużo pracy, jednocześnie z każdym dniem zauważamy, że Figa staje się szczęśliwszym psem. Jesteśmy pod wielkim wrażeniem zaangażowania w prace Pani Magdy i Kasi i ich oddania psiakom. Życzymy wszystkim, którzy poważnie traktują swych czworonożnych przyjaciół, aby mogli skorzystać z ich wiedzy i pomocy.”\nMagda, właścicielka Elmy.\n„Bycie właścicielem psa to olbrzymia odpowiedzialność dla wszystkich członków rodziny. Pies jest jej częścią, dlatego bardzo ważne jest prawidłowe poprowadzenie rozwoju nie tylko fizycznego, ale przede wszystkim psychicznego i emocjonalnego. O pomoc dla mojej Elmy, ale też dla mnie poprosiłam Panią Magdę. Jej podejście bardzo profesjonalne – wytyczyło dla nas piękną drogę wychowania Elmy na mądrego przyjaciela. Osoba Pani Magdy – bardzo ciepłej, pełnej miłości dla zwierząt – zaraża fascynacją do czworonogów. Ona robi z nimi cuda, a one ją za to kochają i szanują. Moja Elma jest jej fanką. Ja osobiście bardzo chcę podziękować za okazaną pomoc, poświęcony czas, pełny profesjonalizm. Nie potrafiłabym sobie poradzić z moją wilczurzycą – jest piękna ale i bestia. Bardzo wymagająca w życiu, a Pani Magda – wychowała nas dwie – właściciela też trzeba wychować. Podziękowania dla Pani Magdy to mało - trzeba jej postawić pomnik. Dziękuje, dziękuję, dziękuję.”\nBogusia, właścicielka Baksia.\n„Hallo Dziewczyny – to ja Baks! Życzę wszystkiego dobrego w Nowym Roku! Ja ten Nowy Rok zacząłem spokojniej niż przypuszczałem – choć w czasie lekcji, które moje Panie, wraz z moimi koleżankami i kolegami psami prowadziły przed zakończeniem roku – zdawałem sobie pytanie – co za wariacje – huki i grzmoty muszę znosić :) Lecz wiadomym jest, iż mając tak dobrych i kochanych nauczycieli wraz z ich „pomocami naukowymi” poziom inteligencji wzrasta, nerwy i niechęci odchodzą na bok.\nP.S. Uprzejmie informuję, iż treningów z moim państwem nie opuszczam – wręcz przeciwnie! Zjeść, pospać i dalej. Ale z wielką chęcią, aby podwyższyć swoje kwalifikacje znów Was Kochani odwiedzę!!!! Pozdrawiam Was serdecznie również od moich państwa – Wasz Baksiulek.”\nPani Asia, właścicielka Nami.\nPod koniec cyklu spotkań zaczęliśmy zapraszać gości do domu, gdzie wcześniej wszyscy omijali nasz dom z daleka. Oswajaliśmy Nami z obcymi ludźmi metodami Pani Magdy. I pamiętam dzień, gdy odwiedziła mnie koleżanka i spokojnie wypiłyśmy kawę w towarzystwie suni. To było piękne. Teraz nawet wspólne wakacje w górach z Nami nie stanowiły problemu. Byliśmy z nią na szczycie Śnieżki, spacerowaliśmy po Karpaczu i Jeleniej Górze oraz innych zatłoczonych miejscach. Nami była szczęśliwa bo byliśmy razem, a my jeszcze bardziej. I całe to szczęście dzięki Pani Magdzie!!!!! Dziękujemy za serce i mądrość jaką obie Panie dajecie. Dziękujemy za fachowość i za to że nie pozwolono mi na zrezygnowanie. Pani Magdo, życzymy dalszych sukcesów i oby wszystkie były tak cudowne jak Pani praca nad Nami. DZIĘKUJEMY!!! Wdzięczni: Asia , Paweł, Daniel i Nami."\nKasia, właścicielka Bolka.\nBolciu przed tymi adopcjami dzielnie walczył o swoje życie. Trzeba było go ratować u fachowców w klinice spoza naszego miasta. Pani Magda z dobrego serca zrobiła wtedy wszystko co było w jej mocy, aby pomóc Bolkowi. Woziła go do kliniki oraz sfinansowała jego leczenie. Dzięki temu uratowała mu życie. Bolciu po miesięcznym pobycie w klinice wrócił do schroniska. Pani Magdzie udało się namówić mnie na adopcję Bolka oferując swoją pomoc od pierwszego dnia jego pobytu u mnie. Bardzo jej za to dziękuję, gdyż teraz kocham tego psiaka ponad wszystko i nie wyobrażam sobie, żeby go ze mną nie było. Ja jestem szczęśliwa, że mogłam psiakowi po takich perypetiach dać prawdziwy dom, taki na zawsze. Na początku nie było łatwo, trochę czasu musiało minąć, aby Boluś mi zaufał, psy tak łatwo nie zapominają złego traktowania w przeszłości. Jednak dzięki wskazówkom Pani Magdy Boluś bardzo ładnie mnie zaakceptował, zaufał i pokochał swój nowy domek. Teraz chłopak ma wszystko, czego potrzebuje, czyli miłość, spokój i opiekę. Bolciu ma już swój wiek i do tego choruje. Musi jeść specjalistyczną karmę i dostawać leki. Dzięki Magdzie ma to wszystko zapewnione. Boluś uwielbia Magdę, okazuje to zawsze gdy ją spotyka. Myślę, że ci co mieli przyjemność dłuższy czas popracować ze swoim psem pod okiem Pani Magdy wiedzą o czym mówię. Ale nie ma co się dziwić psy czują dobrego człowieka."\nDominika, właścicielka Drago.\n„Gdy pierwszy raz przyjechałam do ośrodka LikeDog nie wiedziałam czego się spodziewać lecz wystarczyło spojrzeć na Panią Magdę i Kasię, by wiedzieć, że znają się na swojej pracy. Bardzo podobało mi się podejście do mojego psa, a także do ludzi. Drago był tam już wcześniej i myślę, że naprawdę mu się tam podobało. Zostaliśmy zaproszeni (my i Drago) do „domku” LikeDog, gdzie Pani Magda w bardzo miły sposób wyjaśniła mi jak mam postępować z moim ulubieńcem. Kiedy ja rozmawiałam i uczyłam się ważnych rzeczy, Drago eksplorował teren i radośnie bawił się w ośrodku, jednocześnie ucząc się od Buszki, psiej profesorki jak powinien się zachowywać. Podczas miesięcznej pracy nauczył się chodzić na smyczce, której nie znał i nie lubił. Nauczył się też przychodzenia do Nas na zawołanie. Przestał się wszystkiego bać, poznał wiele rzeczy. Pani Magda i Kasia dużo rzeczy mi wyjaśniły i dzięki temu lepiej go rozumiem. Ciężko opisać jaki ogrom pracy włożyły Panie, które go prowadziły. Widać, że kochają to co robią i wkładają w to serce. W całym ośrodku LikeDog panuje spokój, który jest potrzebny do prawidłowego rozwoju mojego malucha. Jest tam również teren specjalnie przygotowany do tego, by Drago poznał najwięcej rzeczy i by ich się nie bał. Chodziliśmy z nim na spacery gdzie również uczył się strasznie wiele. Drago zmienił się nie do poznania odkąd Panie zajęły się nim i zaczęły uczyć go życia. Jest odważny, nie wykazuje agresji do innych psów i chętnie poznaje nowe rzeczy oraz pokochał wodę, której na początku się bał. Ja również zmieniłam swoje zachowanie w stosunku do psów, wiem, że niektóre moje zachowania nie były właściwe, ale Panie wyjaśniły mi wszystko i teraz nie będę popełniać tych błędów. Strasznie się cieszę, że poznałam je, cieszę się, że są jeszcze osoby, które obchodzi przyszłość naszych czworonożnych przyjaciół.”\nMagda & Karol, właściciele Bigg'iego. „Madzia i Kasia - dwie cudowne kobiety, które łączy miłość do psiaków. Kobiety, które swoją wiedzą i cierpliwością pokazały naszej rodzinie jak żyć w symbiozie z naszymi pupilami. Zawsze uśmiechnięte, pomocne i szczere. Świetnie zorganizowane i pomocne w każdej kwestii. Pracują nie tylko z psiakami, ale także z ich właścicielami ucząc prawidłowego podejścia do pupila w codziennym życiu. Nawet nie zdajemy sobie sprawy jak wiele błędów popełniamy w naszych kontaktach z psiakami. LikeDog uświadamia nas i uczy jak odczytywać niewerbalna mowę naszych cudaków, by wspólnie żyło nam się po prostu pięknie. Dziękuję za ten ogrom wiedzy, który od Was dostałam, dziękuję za odebrane telefony i długie refleksyjne rozmowy, dziękuję za uśmiech i wiarę w nasze psiaki i nas. Dziękuję za serce. Do zobaczenia."\nOktawia & Damian, właściciele Goffiego. „Na stałe mieszkamy w Niemczech. Ogłoszenie o sprzedaży Goffiego znaleźliśmy w Internecie (kontakt do sprzedającego, informacja że piesek ma jechać za granicę - ok, nie ma problemu wszystkie dokumenty będą załatwione). Śliczny, słodki, beżowy szczeniaczek o ciemniejszej plamce na głowie. Ok jedziemy do Szczecina. Pojechaliśmy, Pan „pseudohodowca” wziął kasę dał nam szczeniaczka, dał teczkę z dokumentami, nawet nie sprawdził czy suma się zgadza, jeszcze krótko napomknął, że po tygodniu mamy z pieskiem iść do weterynarza na rutynowe szczepienia i odjechał. Zakochani w tym maleństwie nawet nie po myśleliśmy, żeby sprawdzić dokumenty.Przyjechaliśmy do domu radość niesamowita. Goffie od razu wiedział, że może spać w łóżku, po 2 dniach załatwiał się już na podwórku, poznawał wszystko w domu i na podwórku - rewelacja. Kochany, przytulany, tulony taka ogromna pozytywna energia nastała w naszym domu... Aż do czasu jak poszliśmy po tym tygodniu do weterynarza.Nie ma szczepienia na wściekliznę, nielegalnie przekroczył granicę. Nie możecie go zabrać do domu. Musi trafić do kwarantanny i tam musimy go zbadać… Świat się zatrzymał …Ale jak to? Dlaczego? Prawo w Niemczech… nie ma dyskusji. Mój maleńki 9 tygodniowy pieseczek został nam odebrany ? Tak po prosu całkiem sam do zimnej klatki beze mnie, bez nas...(aż ciężko o tym pisać bo znów zalewam się łzami). Zabrali nam go na 6 tygodni i te całe 6 tygodni żyliśmy w niepewności czy w ogóle nam go oddadzą. Codziennie dzwoniłam do schroniska pytałam co z nim, jak się czuje co 2 dni gotowałam mu jedzenie i zawoziłam koszulki, koce żeby tylko nas czuł i wiedział, że na niego czekamy. I to wszystko przez nas bo nie sprawdziliśmy tych cholernych dokumentów.Po 6 tygodniach oddali nam go i tu się zaczął nasz problem skakał, gryzł, rozrywał ubrania nie potrafił chodzić na smyczy (bo skąd). Moje wyrzuty sumienia były tak ogromne, że na każde takie jego zachowanie miałam wytłumaczenie.Nie przeszkadzało mi to do czasu, aż Goffie nie zaczął ważyć prawie 40kg i coraz ciężej było mi go utrzymać, każdy skok na innego psa uważany był jako zabawa… Wybite palce, przeciągnięcie 15m liny przez nogę, aż do poparzenia, skakanie na każdego, kradzież jedzenia, podgryzanie, chodzenie krok w krok za mną, wieczne nakręcenie.Jedna trenera, jedna z najlepszych (60 euro za godzinę) jak mój piesek na dzień dobry na nią skoczył ścisnęła mu pyszczek i naparła do dołu… - koniec naszej współpracy.Kolejna: jak ciągnie to uderzać smyczą w kręgosłup „jego to nie boli, tylko jest nieprzyjemne uczucie”, na placu „szkoleniowym” absolutnie, żeby nie zrobił siku bo inne psy nie podejdą… patrzenie psu w oczy ojej i dużo jeszcze innych głupot... - koniec współpracy.Myśliwy, szkolący psy... hmm tego widoku jak potraktował mojego pieska nie mogę pozbyć się do dzisiaj... - raz jedyny i o ten jeden raz za dużo. Nigdy więcej!Wieczne słuchanie i kłótnie w rodzinie „masz głupiego psa”, „nie umiesz go wychować”, „co to za pies, same problemy z nim od początku” - Nigdy więcej nikt nie obrazi mojego Pieska!I teraz najprzyjemniejsza część naszej historii spotkanie rewelacyjnych babeczek P. Magdy i P. Kasi...Dowiedzieliśmy się o Ośrodku LikeDog od znajomej, która również uczęszczała tam ze swoim Psiakiem. Zadzwoniliśmy, udało nam się dostać termin no i jedziemy 530km szukając pomocy dla naszego pieska i dla nas.Pierwsze zajęcia hmm... moja głowa była bardziej zmęczona niż mojego Goffiego. Masa myśli, masa błędów które popełniliśmy.Dzień później umowa była, że pracujemy razem z Goffiem i się uczymy, 40 min przed rozpoczęciem zajęć zostało nam oznajmione, że Goffie zostaje tam sam :O (szczerze...? zastanawiałam się czy w ogóle tam jechać. Ja mam komuś obcemu mojego psiego synka zostawić? Było to mega ciężkie i naprawdę z bólem serca to zrobiłam i dziewczyny nie wiedzą tego, do teraz ale jak go zostawiliśmy to całe 2 godziny siedziałam i ryczałam).Teraz wiem, że lepszej decyzji nie mogłam podjąć. Jeszcze nikt nigdy z takim spokojem, ogromną wiedzą i tak olbrzymim serduchem nie uczył Goffiego. Jeszcze nikt tak poważnie i mądrze nie potrafił dotrzeć do Goffiego głowy.Jego zmiany zaczęliśmy zauważać już po 2 spotkaniu. To było niesamowite jak na nowo mój piesek poznawał wszystko i obserwował (gdzie wcześniej przez to nakręcenie nie było takiej możliwości). Dzięki pracy ukochanych Dziewczyn i niesamowitej Ekipie LikeDog mój piesek staje się naprawdę myślącym, spokojnym, zauważającym świat i wszystko co go otacza zwierzakiem. Piszę staje się bo jest przed nami jeszcze dużo pracy, ale to jest praca, która stała się częścią naszego życia, praca, dla której budzimy się rano z uśmiechem i merdającym ogonem. Niedługo znów się spotkamy, czego nie możemy się już doczekać.A teraz chcemy razem z Goffiem bardzo ale to bardzo podziękować za możliwość uczęszczania do Ośrodka LikeDog, za poświęcony czas, za odpowiedź na każde pytanie na każdą wiadomość mimo, że dzieli nas prawie 600 km my wiemy, że zawsze możemy na Was liczyć. Za to, że podchodzicie do mojego pieska indywidualnie i bardzo go lubicie (inaczej nie cieszył by się aż tak na Wasz widok).I teraz najważniejsze: jedyne kobiety, jedyna Szkoła gdzie mam 100% zaufanie i ze spokojnym sercem jako „matka kwoka” zostawiam mojego psiego synka!!!”\nMonika & Patryk, właściciele Kazika i Zbyszka. „Nasza przygoda z ośrodkiem LikeDog rozpoczęła się pewnego słonecznego, kwietniowego dnia. I odwróciła nasze życie do góry nogami.. Zaciekawieni pierwszym spotkaniem, z podekscytowaniem oczekiwaliśmy wizyty Madzi i Kasi. Jesteśmy posiadaczami dwóch cudownych huskich – Zbyszka i Kazika. Są to psy bardzo wymagające o silnych cechach pierwotnych i masie energii, która musi zostać dobrze ukierunkowana. Wiedzieliśmy już wtedy, że jest pewien problem z naszymi chłopcami, nie wiedzieliśmy zaś, że jest on aż tak złożony i skomplikowany. Temperament i energiczność naszych dwóch psiaków, została przez nas nieświadomie źle pokierowana i okazało się, że problemy jakie z tego wynikały były dla nas nie do opanowania. Wskazówka do następnego spotkania brzmiała – nie głaszczemy, nie witamy się. Nie byliśmy jeszcze świadomi tego jak wielkie będzie to dla nas wyzwanie, jak wiele będzie to nas kosztować. Okazało się, że mamy dwa psy, z zupełnie innymi problemami.\nPsy to integralna część naszego życia, pełnoprawni członkowie naszej ludzkiej rodziny, nasi podopieczni, za których bierzemy pełną odpowiedzialność jako opiekunowie. Umiejętność czytania pięknej, niezwykle bogatej psiej komunikacji otworzyła nam oczy jeszcze szerzej. Praca z Madzią i Kasią była dla nas przeogromną przyjemnością, miała zawsze pierwszeństwo w naszym kalendarz. Dzięki ogromnemu wsparciu oraz pomocy tych dwóch cudnych pań, można powiedzieć, że ‘jesteśmy w domu’. Będzie nam niezwykle brakowało regularnych wizyt w ośrodku, smaku nalanej od serca smakowej kawy Madzi, Kasi, której bystre oko było w stanie zarejestrować najdrobniejsze, ale bardzo istotne szczegóły naszej psiej współpracy, jesteśmy niewątpliwie mistrzami slalomów. Ośrodek LikeDog to już dla nas stała część życia, bo wiemy, że są tam ci, którzy ze szczerą dobrocią i miłością do zwierząt zrobią wszystko, aby pomóc zrozumieć zwierzęta i nauczyć się z nimi rozmawiać. Rzadko w dzisiejszych czasach można natrafić na ludzi, którzy tak sumiennie i z tak wielkim zaangażowaniem podchodzą do wykonywanych obowiązków. Życzymy dalszych sukcesów w zmaganiu się z psią oraz ludzką psychiką. Nie ma na tym świecie słów, które opiszą jak wiele dobra na wielu płaszczyznach wniosła do naszego życia decyzja o współpracy. Była to jedna z najlepszych decyzji w naszym życiu.”\nNatalia & Kuba & Pani Grażyna & Pan Kazik, właściciele Lakiego.\n„Są na świecie ludzie , dzięki którym życie jest piękniejsze, bo Oni w nim są…’’ Dla mnie i Lakiego taka jest Pani Magda. Wszyscy zauważyliśmy, że pomimo tego, iż nasz chłopak ma na szyi „opaskę’’ All inclusiv, ma zapewnione wszystkie potrzeby socjalno-bytowe: duży wybieg, dostęp do jeziora, ocieploną budę, kojec, odpowiednią karmę, stały dostęp do świeżej wody, Nas, że chyba czegoś mu brakuje, ponieważ nie chciał nas słuchać, daremne były próby nauczenia Lakiego, żeby przyszedł czy przybiegł na zawołanie, nie chciał nauczyć się wykonywać komend: siad, zostań, na miejsce, skakał na powitanie na wszystkich, przeszkadzał nam w pracach ogrodowych, gryząc wszystko co widzi: grabie, wąż z wodą, kręcące się kółko przy taczce, wykopywał świeżo zasadzone rośliny itp. Postanowiliśmy oddać chłopaka na profesjonalne szkolenie, żeby Go ułożyć i tak trafił „w ręce Pani Magdy’’. Laki w ośrodku i domku LikeDog spędził kilka dni po kilka godzin razem z nami, ale już od pierwszego dnia widać było jakiego my mamy pojętnego chłopaka, jak On chętnie się uczy, wykonuje wszystkie polecenia z psim uśmiechem na pysku, które zadają mu Pani Magda i Pani Kasia, zaznajamiał się z nowym środowiskiem, był aż chłonny wiedzy i zabawy. Laki poprzez zabawę szybciutko Pani Magdzie wykonywał wszystkie zadane mu polecenia: siad, nie, zostań . Obserwując z boku jak profesjonalnie zajmują się naszym chłopakiem obie Panie, widzieliśmy jaki jest chętny do nauki, jak dosłownie wodzi wzrokiem za Panią Magdą po wykonaniu jakiegoś zadania, co nowego do wykonania mu Pani wymyśli, cokolwiek to było: szukaj, siad, waruj, nie, Laki bardzo chętnie to wykonywał jakby był zahipnotyzowany . A wszystko w spokoju, ciepłej atmosferze, przy pysznej kawie JAK U MAMY! Laki pokochał to miejsce W Ośrodku szkoleniowo-rehabilitacyjnym LikeDog nauczyliśmy się wszyscy jak zachęcić naszego chłopaka „do pracy’’ i jak z Nim pracować, uzyskaliśmy od Pani Magdy wiele cennych wskazówek . Laki na pewno odwiedzi jeszcze domek LikeDog, aby pochwalić się Pani Magdzie i Pani Kasi jakie zrobili postępy Jego opiekunowie w Jego wychowaniu. Cały czas nad tym pracujemy. Laki jest teraz taki jak Jego imię SZCZĘŚLIWY. BAARRDZOO DZIĘĘKUUJEMY: Natalia, Kuba, Grażyna, Kazik i Laki P.S.\nKasia & Wojtek, właściciele Tonika.\n„To był szalony pomysł, bo Sosnowiec, gdzie mieszkamy, leży 550 km od Szczecinka, gdzie pani Magda ma ośrodek, ale udało się zaaranżować konsultacje tak, aby przypadły na czas naszego urlopu. Byliśmy zdeterminowani pomóc naszemu psu Tonikowi, który ma niestety kilka problemów z samym sobą. Oczywiście w ośrodku pani Magdy Tonik by uprzejmy pokazać się z jak „najlepszej” strony. Pani Magdzie i pani Kasi nic nie umknęło – rzetelnie chłopaka rozpracowały i oceniły. Spędziliśmy w ośrodku kilka intensywnych i bardzo pouczających godzin. Pani Magda zadała nam setki pytań i postawiła diagnozę, zaleciła też zmiany w naszym postępowaniu. Okazało się, że mimo naszego zaangażowania w życie pod jednym dachem z psem adoptowanym ze schroniska mnóstwo rzeczy robiliśmy na opak. Pani Magda wypunktowała to wszystko, co trzeba było zmienić, i to od zaraz. Tonik, choć jest opornym materiałem, robi postępy. A my jesteśmy zadowoleni ze zmian w jego zachowaniu, chociaż to proces trudny i długi. Jesteśmy wdzięczni pani Magdzie za pomoc i zaangażowanie. Ośrodek jest kapitalny, a nasz psiurek nie miał ochoty wyjeżdżać, mimo że doznał swego rodzaju terapii szokowej. Serdecznie dziękujemy, Kasia i Wojtek oraz Tonik.”\nMichał, właściciel Bruno.\n„Długo zbierałem się do napisania tych kilku słów, ale to głównie dlatego, że ciężko w kilku zdaniach móc wyrazić moją ogromną wdzięczność za ogrom włożonej pracy, poświęconego czasu oraz wielkiego zaangażowania ze strony Pani Magdy. Nie codziennie można spotkać osoby, które tak wiele serca wkładają w to aby móc pomóc psom oraz ich właścicielom, którzy często nie wiedzą jak postępować ze swoimi pupilami oraz co najważniejsze nie potrafią odczytywać jasnych sygnałów wysyłanych przez psy (po tylu spotkaniach te sygnały są już dla mnie oczywiste). Po prawie pół roku wspólnej pracy Bruno bardzo się zmienił i jest to właśnie zasługa cennych wskazówek ze strony Pani Magdy oraz pracy z jej wspaniałymi psiakami Buszką, Ridą i nie tylko. Przez ten czas nie tylko Bruno wiele się uczył, ale także, albo zwłaszcza ja. Teraz już wiem co robiłem źle i na co należy zwrócić szczególną uwagę bo to właśnie głównie my, właściciele naszych psów decydujemy o tym jak nasi czworonożni przyjaciele się czują i to my powinniśmy umieć przewidywać, oraz odczytywać sygnały wysyłane z ich strony. Jeszcze raz z całego serca dziękuję za OGROMNĄ pomoc Pani Magdy oraz Kasi oraz polecam każdemu właścicielowi psa, nie koniecznie mającemu już problemy ze swoim pupilem poznać Panią Magdę i przekonać się osobiście, że jest to osoba, która jak mało kto wie jak i z całego serca pomaga psiakom. DZIĘKUJEMY! Michał i Bruno.”\nBeata & Robert, opiekunowie Pai i Cywila. „Wspaniałe miejsce, gdzie dzieją się cudowne psie i ludzkie przemiany. Gdzie z psa zamkniętego w sobie, bez kontaktu z przewodnikiem wydobywa się wspaniałego, rozumnego przyjaciela, gdzie tworzą się wspaniale więzi między ludźmi i zwierzakami i gdzie otwiera się oczy na wiele aspektów życia psio-ludzkiej gromady. Jesteśmy wdzięczni i dziękujemy za wszystko.”\nPan Mariusz z Rodziną, właściciele Gorana.\n„Bardzo chciałbym podziękować Pani Magdzie za bardzo trafne spostrzeżenia i rady dla mnie, dotyczące błędów jakie popełniałem w wychowaniu Gorana. Dostosowując się do zaleceń Pani Magdy widzę pozytywne zmiany w zachowaniu Gorana. Serdecznie dziękuje i pozdrawiam.”\nKarolina, właścicielka Kenzo.\nAndrzej, właściciel Kenzo.\n„Napiszę prosto i krótko gdybym nie pojechał z Kenzo do Pani Magdy nie wiem jak dalej potoczyłyby się jego i nasz los. Na własne oczy widziałem jak pies zaczyna się zmieniać po paru dniach. Nie przypuszczaliśmy że nasz pies boi się ludzi, że nie umie bawić się jak mały szczeniak, że idąc ulicą czy będąc w parku przeżywa ogromny stres. To dopiero wychwyciła pani Magdalena Górska. Tam w ośrodku zacząłem rozumieć swojego psa jego problemy na ulicy czy nawet zachowanie w naszych kontaktach tu muszą pracować dwie strony pies i jego właściciel, ale wszystko musi być robione na szacunku i zaufaniu. Wiem dziś że wielką miłością do naszego psa można mu wyrządzić krzywdę na całe jego życie. To jest nasz trzeci pies wcześniej też mieliśmy astka i wiem ile błędów z nim popełniliśmy, Lenox był wspaniałym psem i cierpliwym w stosunku do nas. Z Kenzo tego nie zrobimy mimo że na starcie psiaczek dostawał to czego nie powinien dostać a szczególnie psiak tej rasy, dzięki Pani Magdzie dostaliśmy piękną lekcję na całe życie. Miałem psa, a jego nie czułem, dziś zaczynam czuć psa i wiem, że go mam. Dziękujemy Pani Magdo, a innym polecam, aby odwiedzili ten wspaniały ośrodek . Wspominamy teraz te piękne chwile dziękujemy za wszystkie lekcje i oddanie się naszej sprawie. Do zobaczenia.”\nOla & Paweł, właściciele Majki. „Niecały rok temu zostaliśmy właścicielami 6 tygodniowej suczki Mai. Liczyliśmy się z tym, że małego psiaka będzie trzeba nauczyć wszystkich zachowań w domu od początku, tym bardziej, że została za szybko rozdzielona ze swoją mamą. Jak się szybko okazało Majka nie była tylko słodkim, niesfornym szczeniakiem. Był to wręcz diabeł ukryty w małym ciele.\nObecnie nie jesteśmy już obiektem służącym do wyładowywania złości i niepożądanych emocji, nie gryzie nas, załatwia się na zewnątrz i zrobił się z niej prawdziwy pieszczoch. Wciąż ma wiele energii, ale dzięki radom Pani Magdy i Pani Kasi wiemy jak ją w aktywny i mądry sposób spożytkować\nWszystkim osobom, które mają problem ze swoim psiakiem polecamy Ośrodek LikeDog, ze względu na fachową pomoc, indywidualne podejście do każdego psa i jego właścicieli, a także za pasję, którą czuć już od pierwszego spotkania."\nPani Barbara, właścicielka Harrego.\n„Pani Magda Górska, mała kobieta do zadań specjalnych. Nikt tak jak Ona nie jest w stanie pomóc bezradnemu właścicielowi niesfornego psa, który nie wiedzieć czemu, buntuje się przeciw wszystkiemu, jak pomóc sobie i szczeniakowi, aby móc przyjemnie /w przyszłości/ spędzać z nim czas i aby w miarę umieć odczytywać jego sygnały. Nie wiem jak potoczyłyby się losy mojego obecnego szczeniaka, gdyby nie Pani Magda. Dzisiaj, wprawdzie są jeszcze zachowania niepożądane, ale dziś wiem jak mądrze reagować i jak się w danej sytuacji zachować. Dziękuje, że pojawiła się Pani u nas jak kometa na niebie.”\nPani Asia & Pan Norbert, właściciele Mailo. „Nasza przygoda z LikeDogiem zaczęła się ponad pół roku temu. Wcześniej uczęszczaliśmy na psie szkolenia, korzystaliśmy z porad, jak się później okazało pseudobehawiorystów, które wręcz powodowały jeszcze gorsze zachowanie Maila, a co za tym idzie coraz większą frustrację. Nic nie przynosiło odpowiednich efektów, bo ogóle nie rozumieliśmy naszego własnego psa. Dopiero po przyjeździe do ośrodka LikeDog Panie Magda i Kasia uświadomiły nam, co robimy nie tak… czyli wszystko. Przede wszystkim nauczyły nas wspierać naszego Mailutka, nie „ciumkać” do niego, traktować po prostu jak psa, a nie jak człowieka. Mijały tygodnie, Mailo wracał do domu coraz spokojniejszy, a my przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Magia:) Nie, to po prostu LikeDog! Mailo nauczył się w ośrodku obcowania z innym psiakami, zmienił się nie do poznania, a my zmieniliśmy swoje podejście do niego. Bardzo dziękujemy za każdą radę, wsparcie w trudnych momentach oraz wiarę, którą otrzymaliśmy od Pani Kasi i Pani Magdy. To na pewno nie koniec przygody z LikeDogiem. Będziemy wracać, bo wiemy, że LikeDog to pieski raj. Mailo spędził tu już dwa razy psie wakacje. Nie wyobrażamy sobie, by powierzyć naszego psiaka komuś innemu, bo wiemy, że tylko w Szczecinku nasz kochany psiak otrzyma fachową opiekę oraz naukę połączoną z mądrą zabawą. Pani Magdo, Pani Kasiu – dziękujemy z całego serca, dzięki Paniom wyszliśmy na prostą. Do zobaczenia."\nPani Iza & Pan Ryszard & Kacper, właściciele Dafki. "W kwietniu 2016 r. zakochaliśmy w 3 letniej suni zabraliśmy ją ze schroniska. Dafi w schronisku była spokojna, spragniona miłości i bardzo ufna. Po wyjściu za bramę schroniska dopiero się okazało jaka jest wycofana i przerażona całym światem , mamy w domu kotkę – 13 letnią i dogadały się bez problemu. Dafka na początku nie tolerowała mojego męża, bała się własnego cienia, odgłosu zapalniczki, starszych ludzi w długich czarnych płaszczach z laskami i nie tolerowała innych psów po prostu była mocno skrzywdzona. Nasze wysiłki i miłość do niej nie dawały żadnych rezultatów, a sytuacja stawała się coraz trudniejsza, postanowiliśmy szukać pomocy u specjalisty. Pierwsze spotkanie z p. Madzią i p. Kasią było szokiem, bo okazało się, że problemów jest dużo więcej, adaptacja jest tylko pozorna, a błędów, które popełniliśmy jeszcze więcej. Rozpoczęliśmy resocjalizację naszej suni i prostowanie naszych wyobrażeń o szczęśliwym psie. Spotkania w ośrodku były wspaniałe, wiele się nauczyliśmy, a nasza sunia była tam przeszczęśliwa.Teraz na widok męża powracającego z pracy po prostu szaleje i trzeba ją mocno wykochać na przywitanie, co do psów to dalej ich nie toleruje bo obawia się, żę mogą nas skrzywdzić. Ale co do Karmela, Ariulki i Demona to nie ma lepszych kompanów do zabawy. Bardzo dziękujemy obu wspaniałym dziewczynom – p. Madzi i p. Kasi za cierpliwość, pogodę ducha, wspieranie nas w naszych wysiłkach zrozumienia psiego świata i chociaż na razie się pożegnaliśmy, to na pewno się jeszcze spotkamy w ośrodku LikeDog na pysznej kawie i herbacie oraz na zajęciach na które nasza Dafka bardzo lubiła przyjeżdżać".\nGosia & Grzegorz, właściciele Tequili i Cody.\nGdyby nie Magda nie wiedzielibyśmy jak postępować szczególnie z Codą. Intuicja moja dobrze mi podpowiedziała ośrodek LikeDog i w 100% zaufaliśmy Magdzie, która oprócz olbrzymich umiejętności posiada również serducho, spokój, opanowanie i mnóstwo życzliwości. Jest też osobą która powie prawdę właścicielowi co robi źle patrząc tylko na zachowanie psa bez cukrowania i za to też jestem Magduli niezmiernie wdzięczna, wiadomo prawda boli, ale powiedziana w odpowiedni sposób jest do przyjęcia. W końcu po to jechaliśmy tyle kilometrów, żeby wszystkiego się dowiedzieć co źle i dobrze robimy. Takich osób się nie zapomina i do takich osób się wraca. Czas spędzony w ośrodku był dla Nas szczególny, bo wreszcie wiemy jak postępować z suczkami i gdyby nie to, że do Magduli mamy prawie 400 kilometrów w jedną stronę to Nasze suczki częściej gościłyby w ośrodku. Widzieliśmy różne miejsca szkolenia psów i widzieliśmy psy po takich szkoleniach i z pełną odpowiedzialnością mogę polecić LikeDog jako najlepsze miejsce do pomocy psom z różnymi problemami."\nPani Dagmara & Pan Andrzej, właściciele Frygi i Smyk. „Serdeczne podziękowania dla Pani Magdy i Pani Kasi – ekipy LikeDog za trud włożony w resocjalizację naszych pupili Frygi i Smyka. Były to wspaniałe spotkania, w których chętnie braliśmy udział razem z naszymi pieskami. Wykazały sie Panie bardzo dużymi umiejętnościami, dużą cierpliwościa i profesjonalnym podejściem zarówno do nas, jak i do naszych zwierzaków. Był to bardzo miło spędzony czas. Dzięki Paniom nasze psiaki sa posłuszne i mądrzejsze, a my mamy lepsze podejście do naszych małych czworonożnych przyjaciół. Jedeśmy bardzo zadowoleni z naszych wspólnych spotkań i chętnie bedziemy polecali innym zainteresowanym osobom psi college LikeDog."\nRyszard, właściciel Ryuu.\n„Dziękuję Magdzie i Kasi za pracę, jaką włożyły w Ryuu. Przeprowadziły go ze spokojem i zrozumieniem całą drogę od wycofanego i lękliwego szczeniaczka do silnego i pewnego siebie młodzieńca. Sam nie dałbym rady ukształtować odpowiednio jego bardzo sinego charakteru, mógłbym mieć przez to kłopoty w przyszłości, a tak patrzę w nią ze spokojem…"\nAla, właścicielka Saby. „Trafiliśmy do Pani Magdy i Kasi przypadkiem, ale chyba lepiej trafić nie mogliśmy. Nasza dziewczynka miała straszne życie zanim do nas trafiła co spowodowało u niej dużo blokad i niepożądanych zachowań. LikeDog był dla nas zbawieniem, bo nie mieliśmy pojęcia jakie podstawowe błedy popełnialiśmy i zamiast pomagać naszej Sabci, stawialiśmy ją w niekomfortowych sytuacjach. Na szczęście Pani Magda i Kasia tłumaczyły i wbijały do głowy co jest dla niej najlepsze i mimo naszych wątpliwości miały racje. Na zajęciach razem pomagałyśmy Sabci poznać świat i pokonać jej bariery i lęki. Ojjj a miała ich dużo… Źli ludzie ją skrzywdzili, trzeba było od nowa nauczyć ją wszystkiego. Wytrwałość i ciężka praca się opłaciły, w końcu po czasie było widać efekty, a wszystko dzięki Pani Madzi i Kasi. Dziękuję im z cełego serca, że pomogły mojej Niusi i nie żegnam się z Collegem na stałe, bo zawsze warto tam wrócić i nauczyć się od Pań czegoś nowego.”\nPani Judyta, właścicielka Werki. „W Internecie znajdziemy wiele opinii i porad dotyczących przyczyny i sposobów radzenia sobie z niewłaściwym zachowaniem naszych psiaków, zazwyczaj udzielają je osoby, które tak naprawdę nie mają pojęcia o tym jak prawidłowo szkolić psy. Dlatego tak ważne jest by robić to pod okiem doświadczonej osoby. I właśnie takie znalazłam w Ośrodku Szkoleniowo – Rehabilitacyjnym LikeDog. Pełna wiary zgłosiłam się do Pani Madzi. Co mnie przekonało:) Głównie zdjęcia wesołych pyszczków psiaków, ciekawy, profesjonalny a zarazem wesoły wygląd ośrodka a przede wszystkim życzliwość w oczach pani Magdy, jej zaangażowanie i miłość do tego co robi. Wiedziałam, że musi się udać.\nPani Halinka & Pani Izunia & Pan Jan, właściciele Tofika „Wkrótce minie 8 miesięcy od adopcji naszego Tofika. Czasu wypełnionego nauką życia z psem, o psychice głęboko okaleczonej przez człowieka – psem, który po tygodniu, zaczął wykazywać silną agresję o podłożu lękowym do ludzi i innych zwierząt. Byliśmy zaskoczeni i przytłoczeni tym, co zobaczyliśmy. Całkowicie nie przygotowani na to, co nas spotkało. Pojawienie się wewnętrznego strachu i uczucia zwątpienia sprawiły, że postanowiliśmy poszukać profesjonalnej pomocy. I tak trafiliśmy do LikeDog – Ośrodka innego niż wszystkie… Tutaj zaczęliśmy pisać nowy rozdział. Już pierwszy telefoniczny kontakt – konkretny, życzliwy, a zarazem wnikliwy i profesjonalny sprawił, że coś ruszyło. Nadzieję na zmianę.\nPani Ewa & Pan Andrzej, właściciele Nory.\n„Zaadoptowaliśmy 4-5 letnią sunię po przejściach ze schroniska w Szczecinku. Sunia w schronisku była szczekająca, nieufna, wycofana. Po powrocie do domu szybko się zaadaptowała i jedyny, jak nam się wydawało problem, to ostra niechęć do drugiego domownika – 10 letniego kota. Ponieważ nasze wysiłki nie dawały żadnych rezultatów, a sytuacja stawała się coraz trudniejsza, postanowiliśmy szukać pomocy u specjalisty od zwierzęcych problemów. Pierwsze spotkanie z p. Madzią i p. Kasią było szokiem, bo okazało się, że problemów jest dużo więcej, adaptacja jest tylko pozorna, a błędów, które popełniliśmy jeszcze więcej. Rozpoczęliśmy resocjalizację naszej suni i prostowanie naszych wyobrażeń o szczęśliwym psie. Spotkania w ośrodku były wspaniałe, wiele się nauczyliśmy, a nasza sunia była tam przeszczęśliwa. W domu coraz większy spokój i tolerancja między zwierzakami, a sunia coraz lepiej sobie radzi z opanowaniem emocji. Bardzo dziękujemy obu wspaniałym dziewczynom – p. Madzi i p. Kasi za cierpliwość, pogodę ducha, wspieranie nas w naszych wysiłkach zrozumienia psiego świata i chociaż na razie się pożegnaliśmy, to na pewno się jeszcze spotkamy w ośrodku LikeDog na pysznej kawie i herbacie oraz na ćwiczeniach uszczęśliwiających naszą Norkę."\nPani Madzia & Pan Andrzej & Zosia, właściciele Glorii. „Chciałabym bardzo podziękować pani Madzi oraz pani Kasi za pomoc w wychowaniu naszego psa. Dzięki cennym wskazówkom, które otrzymaliśmy w ośrodku nauczyliśmy się traktować psa w sposób właściwy. Pies to nie maskotka, ma swój charakter i swoje uczucia. W ośrodku nauczyliśmy się pod czujnym okiem instruktorek obserwować i odczytywać znaki dawane nam przez psa. Gloria także nauczyła się obcowania z innymi pieskami i odczytywania przesyłanych przez nich sygnałów. Stała się pieskiem spokojniejszym i zrównoważonym. Dzięki radom pani Madzi zrozumieliśmy, że posiadacze psa muszą z nim pracować przez cały czas, nie tylko tylko na zajęciach. Wizyty w ośrodku to nie tylko terapia dla psów, ale także nauka pokory dla ich właścicieli. Chcielibyśmy wszystkim właścicielom piesków polecić zajęcia w ośrodku Like Dog.”\nPani Asia & Pan Mateusz, właściciele Szagiego.\nNasz Shaggy to już nie ten sam co kiedyś, szczekający na wszystkich i wszystko psiak. Lekcje z psiakami Pani Madzi i Pani Kasi dużo pomogły w zachowaniu naszego „malucha”. Cała nasza trójka uwielbia jeździć do ośrodka. Zawsze panuje tam dobra atmosfera, jest dużo śmiechu dużo nauki i zabawy dla psiaka i dla nas również.\nJesteśmy bardzo zadowoleni z efektów pracy Pani Madzi i Pani Kasi. Za co pięknie dziękujemy.To jeszcze nie koniec naszej przygody z ośrodkiem LikeDog, chcemy pomóc naszemu psiakowi do końca wyjść z jego problemów. Wiele z nich udało się już rozwiązać. Poza tym ciężko pożegnać się z tak miłym towarzystwem i zrezygnować ze szczęścia psa. To ulubiony „plac zabaw i nauki” naszego Shaggy’ego . Polecamy wszystkim tym, dla których szczęście psa jest równie ważne jak człowieka. Pozdrawiamy!!”\nPani Ania, właścicielka Neli. „Gdzieś kiedyś przez przypadek mignął mi profil LikeDog na facebooku. Pomyślałam – może warto trochę poduczyć naszą 7-letnią sunię uciekinierkę i przede wszystkim siebie jak żyć w zgodzie i bez agresji. Niestety nie zdążyliśmy… Ale przywędrowało do nas nowe duże maleństwo pełne agresji i tym razem byliśmy pewni, że skorzystamy z porad ośrodka, bo nie poradzimy sobie sami, a nie chcieliśmy popełnić drugi raz tych samych błędów. I tak poznaliśmy przecudowne dwa Anioły – panią Madzię i panią Kasie.\nDziś nasza Nela jest spokojna, nie gryzie nas, nie rzuca się z agresją, nie niszczy ogrodu ani zabawek dziecka, nie rzuca się na dziecko ani na jedzenie które np. trzymamy w dłoniach… Ach wiele rzeczy można by było pisać jak dużo zmian zaszło w naszym psie. I w nas… We mnie… I teraz zastanawiam się czy te spotkania były bardziej potrzebne Neli, czy mi. Pewne jest to, że co jakiś czas będziemy wracać do LikeDog, aby troszkę się „wyrównać” i pobyć chwilę z „przyszywaną rodziną” – bo LikeDog to właśnie taka rodzina”.\nPani Aneta & Pan Daniel, właściciele Psotki. „Długo zastanawialiśmy się nad rasą psa do mieszkania w bloku i padło na yorka. Malutka trafiła do nas w wieku 3 m-cy. Pokochaliśmy ją od pierwszego wejrzenia. Na początku wybaczaliśmy jej wszystkie wpadki i wypadki, jednak po jakimś czasie były już męczące. Szukaliśmy porad w sieci i stosowaliśmy je wszystkie – z części z nich dumni nie jesteśmy… a problemy nie zniknęły, wręcz odwrotnie, jeszcze bardziej się nasiliły. Nie świadomi swoich błędów, popełnialiśmy je dalej. Często też słyszeliśmy – york to nie pies, tylko maskotka do torebki. Uważajcie, bo są bardzo chorowite i często łamią sobie łapki…, są głupie, tępe i rozwydrzone, dlatego tak się zachowują. Nasza bezsilność osiągnęła dna i znaleźliśmy nr tel. do p. Magdy. No i cud!!! Okazało się, że mamy bardzo mądrego psa.\nOdpowiednio prowadzona, wyszła ze swoich problemów – nie rzuca się na nas, nie wymusza ciągłej uwagi, no i najważniejsze – zaczęła załatwiać się na podwórku. Dla „normalnych” posiadaczy psów bzdury, ale dla nas – nie. Po kilku wizytach w ośrodku i pracy z obiema paniami stwierdzamy, że nasza Psota to PIES RASY YORK, NIE MASKOTKA – TYLKO PIES, który dzięki naszym nauczycielkom może żyć, jak PIES, zachowywać się, jak PIES i cieszyć się z bycia PSEM. A wszyscy, którzy sądzą o yorkach inaczej, niech dokształcą się, bo york, to terier, który kiedyś – zanim został uczłowieczony – polował – TAK POLOWAŁ na myszy i szczury!!! Dziękujemy bardzo za pomoc i polecamy wszystkim, którzy chcą dla swoich psów, jak najlepiej. Szczęśliwi posiadacze normalnego yorka."\nPani Paulina & Pan Grzegorz, właściciele Gabi.\n"Każdy kolejny dzień spędzony ze wspaniałym psiakiem daje coraz więcej radości. Głównym problemem Gabi była jej niekontrolowana agresja wobec nas. Zaczynała szczekać, warczeć, marszczyć pyszczek oraz łapać nas za ręce jak coś było nie po jej myśli. Dodatkowo gryzła buty, kapcie przy czym w żaden sposób nie było można jej odciągnąć. Za każdym razem, gdy przechodziła koło doniczki z kwiatem wyrzucała ziemię i szarpała liście. Problemy również objawiały się podczas spacerów – gryzła i szarpała smycz, buntowała się (kładła się i nie chciała iść dalej). To są, a właściwie to były problemy jakie mieliśmy z małą agentką do dnia, w którym to spotkaliśmy się z panią Magdą i Kasią.\nChcieliśmy serdecznie podziękować Paniom za ogromną pomoc i wiarę w siebie. Obecnie zupełnie inaczej patrzymy na naszego psiaka i rozumiemy każde jej postępowanie. Jest to dla nas ogromna zmiana na lepsze. Bardzo dziękujemy i pozdrawiamy. Mała Agentka z rodzinką."\nJulka, właścicielka Analis.\nPan Jan, właściciel Bostona.\n"Witam. Na samym wstępie chcę podziękować ośrodkowi LikeDog. Nie mogłem sobie dać rady z moim pieskiem. Szukałem czegoś, co by mogło ostudzić zapędy mego Bostona, zacząłem przeglądać internet natrafiłem na ośrodek LikeDog, nie zastanawiając się zadzwoniłem. Po rozmowie z Panią Magdą nie namyślając się długo, podjąłem decyzję, że muszę tam być i jak się okazało nie musiałem długo czekać. Po pierwszym spotkaniu na samym początku Pani Magda i Pani Kasia rzetelnie oceniły i rozpracowały Bostona. Trening i trening… i uwagi dla mie To miejsce to raj dla psów. Nasze spotkania w ośrodku zawsze były pełne niespodzianek, tak dla Bostona jak i dla mnie, no i oczywiście kawa i coś na ząb dla Bostona. Nie było łatwo, ale po kilkakrotnych przyjazdach udało się Boston to już nie ten pies co na początku, teraz wychodzi na prostą. Pozdrawia Jan.”\nPani Dorota & Pan Michał, właściciele Ivy.\n„Polecam wszystkim, którzy mają większe lub mniejsze problemy ze swoim pupilem, aby skorzystali z pomocy Pani Magdy i Kasi. Bardzo dużo się dowiedzieliśmy, zrozumieliśmy, zainspirowaliśmy. Dwa spotkanie dało nam więcej korzyści, niż oglądanie fachowych programów telewizyjnych. Dzięki cennym poradom nasza Iwa staje sie jeszcze bardziej kochanym psem. Po spotkaniach kochamy naszego psa tak samo mocno, ale już mądrzej! Dziękujemy."\nPani Jagoda & Pan Jan, właściciele Toffika.\n„Piszę to w imieniu mojego słodkiego Tofiego, który właśnie zakończył pewien etap szkolenia w Ośrodku LikeDog u przemiłych pań Magdy i Kasi. Tofi był niesfornym „okrutnie” się witającym i nie reagującym na nic już rocznym „biszkopcikiem”. Dzięki poczcie pantoflowej dowiedzieliśmy się z małżonką o Pani Magdzie i Ośrodku LikeDog. No i zaczęło się. Po wstępnej akceptacji Tofi rozpoczął naukę. Z każdej lekcji wracał szczęśliwy i bogatszy o nowe doświadczenia. Czy był pojętnym uczniem, w/g nas tak, ale to niech potwierdzą nauczycielki. Obecnie jest nadal słodki, ale jakby bardziej. W tym miejscu chciałbym gorąco podziekować obu Paniom za fachowość, podejście do ucznia, konsekwencje w działaniu i cierpliwość. Na pewno nie zapomnimy czasu spędzonego w wspaniale wyposażonym i położnym Ośrodku. Wiosną na pewno przyjedziemy się pokazać i ewentualnie „łyknąć” coś nowego. Jeszcze raz gorąco dziękujemy za WSZYSTKO i polecamy Ośrodek LikeDog następnym uczniom. Jagoda, Jan i Tofi."\nOskar, właściciel Demona.\n„Moja przygoda z ośrodkiem LikeDog rozpoczęła się na początku maja, kiedy potrzebowałem pilnej i troskliwej opieki nad Demonkiem, związana ona była z moim wyjazdem. Wtedy dzięki znajomości z Kasią trafiłem na wspaniałą możliwość pozostawienia swego pupila w rękach profesjonalnego behawiorysty Madzi. Po powrocie byłem bardzo zadowolony, że mój Demonek miał tak fajnie zaplanowany dzień w ośrodku LikeDog, rozmawiałem również z Madzią o tym jak Demi zachowywał się podczas mojej nieobecności w ośrodku. Wtedy przeżyłem szok Madzia powiedziała mi o tym, jak bardzo wycofany jest Demon i potrzebuje pracy pod kątem wyciągnięcia go z różnych stresujących go przeżyć, jakie napotykał każdego dnia spacerując ze mną. Stwierdziłem, że Demonkowi potrzebna jest profesjonalna pomoc i umówiłem się na zajęcia w ośrodku. Już na pierwszych zajęciach po konsultacji z Madzią i Kasią zauważyłem, że Demonkowi potrzebna jest pomoc, by stać się dzielnym chłopakiem w codziennym życiu. Od tamtej pory przyjeżdżałem regularnie na zajęcia do LikeDog`a i zachwytem patrzyłem jak z lekcji na lekcję zmienia się mój podopieczny i staję się wesołym psiakiem. Ale muszę przyznać się, że we mnie też zaczęło się coś zmieniać. Pani behawiorystka, którą poznałem strasznie mi się spodobała i pokochałem ją od kiedy zacząłem pracować z Demonem. Praca przebiegała wspaniale a Madzia odwzajemniła moje uczucie stając się moją ukochaną. Stanowimy obecnie super kochającą się parę i planujemy w przyszłości nasz związek połączyć węzłem małżeńskim, a Demczers swoją panią behawiorystkę ma na co dzień i jest mega szczęśliwym psiakiem bez fobi. Ośrodek LikeDog serdecznie polecam wszystkim osobom, które chcą by ich pupil super sobie radził w życiu po psiemu, z mądrym wsparciem swego przewodnika. Zdecydowanie polecam !!!\nKazanek ze swoją właścicielką, Panią Krystyną.\nPani Małgorzata & Pan Marcin, właściciele Bonieczki.\nPan Andrzej, były właściciel Karmela.\n„Witam i na samym wstępie chcę podziękować pani Magdzie i jej rodzinie za danie Karmelowi domu. Wraz z moją rodziną chcieliśmy dać temu cudownemu psiakowi dom do ostatnich jego dni, więc adoptowaliśmy biedaka ze schroniska, ale niestety jego zachowań, które ujawniły się po 4 dniach bycia u nas nie potrafiliśmy opanować. Jego ekscytacja, nakręcanie się, „zabawa” i energia przeszły nasze najśmielsze oczekiwania i nie potrafiliśmy sobie poradzić z jego atakami na nasze ręce, nogi, skakanie i szarpanie za rękawy, buty… W domu psik kopał dziury w dywanie, gonił swój ogon, obgryzał swoje łapy, gryzł nasze stopy, nogawki od spodni, nagle z niewiadomego powodu szczekał na nas i doskakiwał z zębami. W takich momentach żadne znane nam sposoby, które powinny pomóc nie działały. Od początku byliśmy w kontakcie z behawiorystką, panią Beatą Leszczyńską, która przez telefon próbowała nam podpowiadać jak w tych „szalonych” momentach radzić sobie z Karmelkiem, ale niestety nic nie pomagało. Próbowaliśmy przez kilkanaście dni wyciszać jego emocje, ale nie było żadnej poprawy. W końcu z bólem serca, ze łzami w oczach zdecydowaliśmy, że nie jesteśmy w stanie mu pomóc. Szczęście w nieszczęściu, że Pani Beata skontaktowała się z Panią Magdą, opowiedziała historię Karmela a potem Pani Magda chciała dostać od nas jak najwięcej informacji o psiaku. Wysłałem wszystkie zdjęcia, które zrobiliśmy, filmiki, opisałem wszystkie zachowania od początku jak go poznaliśmy, czyli na pierwszym spacerze w schronisku, jego późniejsze zachowania już w domu, podczas spacerów, zabaw. Były też długie rozmowy przez telefon i w końcu nadeszła dla nas najlepsza wiadomość, bo Pani Magda powiedziała, że adoptuje Karmisia! Przez ten czas jak był u nas bardzo go pokochaliśmy, od wielu lat mieliśmy psy w domu i nie potrafiliśmy się pogodzić z tym, że nie umieliśmy sprostać tej adopcji. Cieszymy się, że dzięki temu, że Pani Magda i Pani Beata się znają ten wspaniały pies dostał swój cudowny dom, który wie jak mu pomóc i sprawić żeby był szczęśliwym psem. Pani Magda przebyła dalekie kilometry żeby uratować kolejnego psiaka, zrobiła to bezinteresownie, z dobrego serca i mimo że wiedzieliśmy, że nie adoptuje już kolejnych psów to miłość do nich wygrała. Tacy wyjątkowi ludzie jak Pani Magda są rzadkością! Dziękujemy za to, że dała Pani kochający dom Karmisiowi i że zawsze będzie mógł liczyć na wsparcie Pani i Pani rodziny. Cieszymy się, że na bieżąco telefonicznie dowiadujemy się o tym co się dzieje w życiu Karmela i możemy jego resocjalizację zobaczyć na zdjęciach. Jest Pani wielką osobą o ogromnym sercu! DZIĘKUJEMY !!!”


Jak walczyć z nadmiernym poceniem się stóp zimą? - mPorady.pl\nJak walczyć z nadmiernym poceniem się stóp zimą?\nWydzielanie potu jest naturalną czynnością organizmu. w ten sposób chroni się on przed przegrzaniem i pozbywa się różnych szkodliwych substancji. Kłopot pojawia się dopiero wtedy, gdy zaczynamy pocić się nadmiernie. Szczególnie uciążliwe jest pocenie się stóp. Dolegliwość tę nasila jeszcze bardziej ciepłe, nieprzewiewne obuwie zimowe, noszone najczęściej przez wiele godzin dziennie. Dość szybko pojawia się wówczas niemiły zapach. Dzieje się tak na skutek rozkładu potu przez znajdujące się na skórze bakterie (świeży pot nie ma zapachu). Jest to przypadłość przykra nie tylko ze względów estetycznych, ale też zdrowotnych, sprzyja bowiem rozwojowi grzybicy. Dlatego trzeba z nią walczyć.\nDo mycia potliwych stóp przydają się przede wszystkim te, które mają działanie ściągające, na przykład lawendowe, różane lub kameliowe.\nMożna kupić różnego rodzaju środki pielęgnacyjno-zaradcze, na przykład zasypki działające osuszająco, żele przeciwpotowe dające przyjemne uczucie chłodu, preparaty przeciwbakteryjne do butów, specjalne przeciwpotowe wkładki.\nGodne uwagi są też antyperspiranty typu roll on, na przykład Etiaxil. Pomagają one zahamować nadmierne pocenie się stóp, przy czym – co bardzo ważne – nie blokują całkowicie wydzielania potu, tylko spowalniają je i kontrolują. Preparat nakłada się na noc na czystą, suchą, niepodrażnioną skórę. Co istotne, wystarczy użyć go przed snem przez dwa kolejne wieczory, by mieć zapewnione uczucie świeżości na resztę tygodnia.\nDo kąpieli całego ciała lub do moczenia samych stóp przydatne są tzw. zioła garbnikowe, które działają ściągająco, przeciwzapalnie, bakteriobójczo i znacząco zmniejszają ilość wydzielanego potu. Takie właściwości mają na przykład kora dębu, liście czarnej porzeczki oraz nawłoci, ziele hyzopu lekarskiego.\nZwolennicy gotowych kosmetyków zawierających naturalne składniki mogą zaś sięgnąć na przykład po Anipot w sprayu. Obecne w nim olejki eteryczne, m.in. bergamotowy i z szałwii muszkatołowej ograniczają nadmierne pocenie i likwidują przykry zapach stóp. Specyfik ten wspomaga ponadto leczenie stanów zapalnych skóry, łagodzi podrażnienia, działa antyseptycznie, chłodząco i odświeżająco.\nJak łagodzić oparzenia?\nJak tamować krwotok z nosa?\nSygnały braku równowagi hormonalnej\nOto 13 sygnałów zaburzeń równowagi hormonalnej: – zaburzenia snu – …\nOparzenia są z reguły bolesne i niełatwo się goją, dlatego …\nOddychanie jest jedną z naturalnych metod łagodzenia bólu porodowego. Różne …


Lokalizacja » Home Spółdzielczość Poznaj patologie Listy z Prezestanu: Bilionowy majątek prezesów!\nFoto Agnieszka Wróblewska\nJarosław Kaczyński może uwolnić ponad 10 milionów Polaków z jarzma prezesów. Reforma spółdzielczości to poprawa warunków życia dla najuboższych, to mniej ubóstwa, mniej patologii, mniejsze nakłady na pomoc socjalną, mniej biedy dziedziczonej.\nOstatnio zmieniany środa, 28 czerwiec 2017 07:31\nmajątek postkomunistycznych spółdzielni\nWięcej w tej kategorii: « Listy z Prezestanu: Kto rządzi Polską?? PiS czy prezesi?\tListy z Prezestanu: Głos z Grajewa »


Hemoroidy są zaliczane do szeregu chorób żylnych, a jedną z ich nieprzyjemnych objawów jest obecność hemoroidów w odbycie. Ci, którzy cierpią na takie zaburzenie, zazwyczaj martwią się bólem i krwią, które pojawiają się podczas defekacji....\nŻylaki są niebezpieczną chorobą żył, która charakteryzuje się niedrożnością i stagnacją. Do jego leczenia konieczne jest podejście w sposób złożony, do przerzedzenia krwi, preparatów krwiopłucnych i venotonics....\nCo czwarty Rosjanin ma objawy żył. Pacjenci nie konsultują się z lekarzem z taką dolegliwością, z obawy przed operacją chirurgiczną. Właściwe leczenie wyznaczy flebologa....\nTrzeba to wiedzieć przed skleroterapią (przypomnienie pacjenta)\nSkleroterapia jest popularną, skuteczną i bezpieczną metodą leczenia żylaków i naczyniowych "gwiazd". Opiera się on na wprowadzeniu specjalnego leku do żyły pacjenta - stwardniającego, który w pewnych warunkach, jak gdyby "uszczelnił" chore żyły, a następnie całkowicie zniknął....\nZ tego artykułu dowiesz się: jakie są leki antyarytmiczne, jakie leki najlepiej pasują do każdego konkretnego przypadku arytmii.Leczenie farmakologiczne arytmii jest główną metodą leczenia tej choroby....\nŻylaki hemoroidów najczęściej występują w drugim etapie. I nie jest to zaskakujące, ponieważ patologiczny proces bez odpowiedniego leczenia jest przewlekły, objawy stają się bardziej wyraźne....\nŻylaki hemoroidów należą do najczęstszych chorób na świecie. Jednak pacjenci nie spieszą się do pokoju proktologii z powodu delikatności problemu, często prowadząc patologiczny proces do zaniedbanego etapu, kiedy tylko operacja pomaga....\nBadanie krwi na obecność skrzepów krwi\nBadanie krwi na obecność skrzepów krwiKomórki krwi, zwane płytkami krwi, odgrywają ważną rolę w pracy ludzkiego ciała. Są odpowiedzialne za koagulację i odbudowę uszkodzonego naczynia....\nHemoroidy - choroba spowodowana przez rozszerzenie żył hemoroidalnych. Pod wpływem czynników zewnętrznych, przepływ krwi w obszarze miednicy ulega uszkodzeniu, naczynia i ściana żylna tracą elastyczność i wytrzymałość....\nMaści z zewnętrznych hemoroidów - być może, idealny wariant lokalnego środka przeznaczonego do usuwania objawów zewnętrznej postaci przedłużenia żylaków odbytu....\nDokładne przyczyny nie są jeszcze znane na hemoroidy nauki, ale jeden z czynników wyzwalających jego rozwoju - jest to błąd w diecie, co prowadzi do przewlekłego zaparcia, twarde kałem, jego stałym stwierdzeniem w odbytnicy i wysiłku podczas wypróżnień.\nŚrodki zaradcze poprawiające krążenie krwi w mózgu są wskazane w przypadku naruszeń różnego pochodzenia. Przyczyny problemów z naczyniami mózgu mogą być liczne, a główne z nich są następujące:\nCzy można kucnąć z żylakami lub lepiej, aby powstrzymać się od wysiłku fizycznego?


Nokaut w kanadyjskim Canmore! Zdecydowane zwycięstwo Justyny Kowalczyk! - Sport WP SportoweFakty\nNokaut w kanadyjskim Canmore! Zdecydowane zwycięstwo Justyny Kowalczyk!\nDaniel Ludwiński 13 Grudnia 2012, 19:37\nTo był teatr jednej aktorki - Justyna Kowalczyk bez najmniejszych problemów triumfowała w Canmore w biegu na 10 kilometrów stylem klasycznym ze startu wspólnego. To jej pierwsza wygrana w tym sezonie.\nJustyna Kowalczyk: Narty były przygotowane perfekcyjnie i bardzo mi pomogły\nTrasy w Kanadzie, na których w 1988 roku odbywała się rywalizacja o olimpijskie medale, zawsze sprzyjały Justynie Kowalczyk - Polka wygrywała tam już w 2008 i 2010 roku. W bieżącym sezonie nasza zawodniczka przyjechała do Canmore w roli głównej faworytki nawet biorąc pod uwagę fakt, że inauguracja Pucharu Świata nie była dla niej zbyt udana. Pod nieobecność trójki Norweżek Marit Bjoergen, Therese Johaug oraz Heidi Weng, a także Szwedki Charlotte Kalli, Polka nie miała zbyt trudnego zadania na dystansie 10 kilometrów stylem klasycznym ze startu wspólnego.\nKowalczyk dość spokojnie pokonała pierwszą pętlę, jednak już na drugim okrążeniu trasy liczącej 3,3 km zdecydowała się na radykalne zwiększenie tempa. Jak się okazało, było to stanowczo zbyt wiele dla jej rywalek, które momentalnie zostały za plecami Polki. Różnica rosła w oczach i jeszcze przed półmetkiem biegu wiadomo było, że jeśli nie przydarzy się żaden kataklizm, Kowalczyk ma wygraną w kieszeni.\nNasz zawodniczka już do końca kontrolowała sytuację i na ostatniej długiej prostej, tuż przed finiszem, mogła nieco zwolnić i następnie z uśmiechem na ustach przeciąć linię mety fetując swój sukces. To pierwsze zwycięstwo Justyny Kowalczyk w bieżącej edycji Pucharu Świata. Polka zbliżyła się tym samym w klasyfikacji generalnej cyklu do liderującej Bjoergen i zapewne jeszcze w ten weekend wyprzedzi Norweżkę - strata wynosi już tylko 75 punktów.\nZa jej plecami finiszowała Anne Kylloenen. Reprezentantka Finlandii stopniowo pozbywa się łatki typowej sprinterki i coraz lepiej radzi sobie także na dłuższych dystansach. Druga pozycja w biegu na 10 kilometrów jest jej najlepszym wynikiem w całej karierze. W Canmore błysnęła także inna specjalistka od krótkich biegów, czyli Maiken Caspersen Falla. Młoda Norweżka finiszowała jako trzecia i jej wynik to największe zaskoczenie czwartkowego biegu. Z Fallą przegrały jej rodaczki, m.in. Vibeke Skofterud, która była czwarta.\nOprócz Justyny Kowalczyk na starcie stanęła Paulina Maciuszek. Druga z Polek nie dała jednak rady zdobyć pierwszych w sezonie punktów Pucharu Świata i finiszowała na czterdziestym dziewiątym miejscu.\nW programie zawodów w Canmore są jeszcze dwie konkurencje kobiece. W sobotę narciarki zmierzą się w sprincie stylem dowolnym, natomiast w niedzielę czeka je skiathlon (7,5+7,5 km).\n1 Justyna Kowalczyk Polska 28:58,4\n2 Anne Kylloenen Finlandia +14,4\n3 Maiken Caspersen Falla Norwegia +28,2\n4 Vibeke Skofterud Norwegia +29,7\n5 Ingvild Flugstad Oestberg Norwegia +30,1\n6 Kikkan Randall USA +30,6\n7 Kristin Stoermer Steira Norwegia +31,8\n8 Virginia De Martin Topranin Włochy +37,5\n9 Walentina Szewczenko Ukraina +44,4\n10 Masako Ishida Japonia +51,4\n49 Paulina Maciuszek Polska +3:52,4\nGabi14 14-12 13:52 Zgłoś\nA ta mała Maiken Caspersen Falla odgraża się,że "Najlepsze Norweżki zgniotą Kowalczyk" i ,że Polka nie jest dla nich żadnym zagrożeniem.Ach ci Skandynawowie i ich bujna wyobraźnia ;)\nIleż to w tamtym roku Justyna miała mieć starty do Marit na szczycie Alpe Cermis ? Sześć minut bodajże? Ciekawe te gierki psychologiczne stosują Norwegowie, ale jak na razie to na dobre im to nie wyszło nigdy.\nWars 14-12 09:14 Zgłoś\nW końcu coś wygrała!!! Brawo!!!\nRICARDO2000 14-12 06:31 Zgłoś\nPo prostu rewelacja, Justyna jest the Best, prawdziwa sportsmenka, bez sterydów i innych bzdurnych lekarstw. Prawda zawsze, powiadam zawsze wygrywa. A ten miesięczny odpoczynek norweskich\nbiegaczy, będzie skutkował, moim zdaniem negatywnie\nJustyna Kowalczyk: Narty były przygotowane perfekcyjnie i..


Dłonie - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: dłonie\nPokaż mi swoją dłoń...\nParafinowa kuracja do dłoni - Marion SPA\nByłam wczoraj na zakupach w Biedronce i między koszami znalazłam takie o to cudo ---> Parafinowa kuracja do dłoni z firmy Marion . Saszetka składa się z 2 części. W pierwszej mamy regenerujący peeling, a w drugiej pielęgnacyjną maskę parafinową do...\nza rączkę i wio!\nTo że mnie zarazek powalił na łopatki, to nie znaczy że sekcja balans też leży. Nie leży, ale pracuje i realizuje plan zgłębiania dalszego meandrów fotografii. Były prace nad tym co za oknem, czyli zimą prawdziwą, były dłonie, było "wieczorową porą",...\nWitajcie ! :) dzisiaj przedstawie wam sposoby na suchość :P waszych dłoni oraz odżywczą maseczkę na twarz i szyje :) Pierwsze co wam zaproponuje to maseczka z awokado i płatków owsianych :) składniki: * awoka...\nNiezastąpiona OLIWA Z OLIWEK\nDzisiaj klasycznie, ale tak całkiem nie do końca :) Oliwa z oliwek - bardzo zdrowa, ma niebywałe właściwości zdrowotne. Najlepszą oliwą jest ta z pierwszego tłoczenia - jest najzdrowsza! Do smażenia bądź sałatek, kanapek itp. najlepiej uż...\n Przez ładnych parę miesięcy ciąży miałam opuchliznę na dłoniach i nogach. O dłoniach pisałam tutaj , a o nogach tam ;) Z nóg opuchlizna zeszła mi od razu po porodzie, jak ręką odjął, a z dłoni… Cóż, niby zeszła, ale lekka wciąż jes...\nNa przełomie 25 i 26 tc zauważyłam u siebie obrzęk dłoni, który nie mijał, a wręcz przeciwnie, nasilał się. Jak na obrzęk był to dość wczesny etap ciąży. Pierwsze 3 tygodnie były bardzo ciężkie. W nocy dopadał mnie ból palców, który potrafił obudzi...\nNajlepsze blogi: dłonie


Marian Musiał - Element krajobrazu | artinfo.pl - Portal rynku sztuki\n08 czerwca - 15 lipca 2018\nNa wystawie pokazujemy kilkadziesiąt zdjęć, dzielących się na trzy obszary tematyczne, obejmujące fotografię portretową z lat 40., życie codzienne Suchedniowa w okresie od lat 50. do 80. oraz krajobrazy. Na szczególną uwagę zasługuje pierwsza część wystawy poświęcona fotografii portretowej. Wielu ludzi utraciło w czasie wojny zdjęcia rodzinne i portretowało się by podzielić się fotografiami z bliskimi, często rozrzuconymi po całej Polsce. Fotografowali się starzy i młodzi, kobiety, mężczyźni, samotni, całe rodziny, pielęgniarki, wojskowi, urzędnicy. Z braku warunków studyjnych - przede wszystkim dobrego, stałego oświetlenia, zdjęcia były wykonywane w ogrodzie przy domu, w którym działał pierwszy zakład, w latach 1946-47. Na część poświęconą życiu miasta składają się zdjęcia przedstawiające edukację, pracę i czas wolny mieszkańców Suchedniowa.\nZarejestrowane przez Musiała przeciętne, zwykłe sytuacje, są doskonałym przykładem fotografii wernakularnej. Wykonane jako zdjęcia użytkowe, bez intencji artystycznej, dziś można rozpatrywać w kontekście rozszerzonego pola fotografii, docenić nie tylko ich walory dokumentalne ale także estetyczne, oraz ich potencjalną wartość w kontekście szerokiego obszaru zainteresowań współczesnej humanistyki.\nWśród zdjęć przedstawiających życie miasteczka przewijają się także fotografie krajobrazowe, które były pasją Mariana Musiała. Realizował ją w wolnych chwilach, często ze swoim przyjacielem Pawłem Pierścińskim, najważniejszą postacią kieleckiej szkoły krajobrazu. Wystawa ma na celu przybliżenie dotychczas szerzej nieznanej twórczości Mariana Musiała, a jednocześnie pokazanie, że lokalni fotografowie zakładowi często wykraczali poza cztery ściany swoich atelier, tworząc ciekawy i wartościowy materiał dokumentalny.


Jesteś tutaj: Start --> Płyty --> Inne --> Yeah Yeah Yeahs - It’s Blitz\nCzy granie rocka jest jeszcze w modzie, czy to elektronika jest teraz w odwrocie? Jeśli się sugerować gustem Karen O, która od kilka lat wyznacza trendy na scenie nowojorskiej, to nadszedł czas wymiany gitar na syntezatory.\nTak przynajmniej zrobili na trzecim albumie członkowie jej zespołu Yeah Yeah Yeahs, a do pomocy zaprosili jeszcze dwóch producentów: Nicka Launaya (Arcade Fire, Talking Heads, PIL) i Dave’a Sitka (TV on The Radio).\nSłuchając „It’s Blitz”, nietrudno dostrzec fascynacje New Order, Garym Numanem czy The Cars, ale nie ma mowy o zwykłym naśladownictwie czy budzeniu sentymentów do lat 80. Muzycy po prostu poszli z duchem czasu i nadali swoim piosenkom inne brzmienie.\nDzięki temu w zadziornym „Heads Will Roll” czy romantycznym „Soft Shock” charyzmatyczna Karen O wciąż pozostaje sobą. A pełen patosu „Hysteric” przypomina wielki przebój „Maps” sprzed lat.\nTrudno się dziwić decyzji członków Yeah Yeah Yeahs, skoro w podobnym stylu święcą obecnie tryumfy The Killers, Franz Ferdinand czy MGMT. Teraz singlowym „Zero”, utrzymanym w electro-popowym stylu, mogą z nimi spokojnie konkurować na listach przebojów.\nPozostaje pogratulować konsekwencji i przyglądać się, jakim echem odbije się ten album w nadchodzących miesiącach na rockowej scenie.\nOdwiedza nas 952 gości oraz 5 użytkowników.


Sernik z truflami i wiśniami - Cakes by Kejt\nHome Serniki Sernik z truflami i wiśniami\nKatarzyna Załuska 13:55:00\nTym razem nie będę skromna. Ten sernik to absolutne mistrzostwo świata. Słodkawy ser, chrupiący spód, soczyste wiśnie i słodkie, pysznie rozpływające się trufle. Nie da się poprzestać na jednym kawałku. Jest za dobry. Osoby będące na diecie niech opuszczą ten post, nie chcę mieć na sumieniu Waszych złamanych postanowień :)\nTo najlepszy serowy wypiek, który wyszedł spod mojej ręki.\n750g sera twarogowego Emilki od Mlekomy\n250g serka mascarpone od Mlekomy\n10 cukierków trufli\n2/3 szklanki wiśni z syropu lub kompotu\n1 budyń waniliowy lub śmietankowy (ja dodałam pudding)\nCiasteczka zmielić w blenderze, połączyć z rozpuszczonym masłem i przełożyć do wyłożonej papierem do pieczenia tortownicy, dobrze docisnąć. Na czas przygotowywania masy serowej schować do lodówki.\nDo miski przełożyć 750g serka Emilki, dodać jajka i cukier, zmiksować. Dodać budyń i mascarpone, króciutko zmiksować do połączenia składników. Następnie dodać pokrojone w mniejsze kawałki trufle i odsączone wiśnie,wymieszać łyżką lub szpatułką.\nPrzelać na schłodzony spód (masy będzie prawie po brzegi, ale nie urośnie), włożyć do nagrzanego do 170'C piekarnika, piec 45-50 minut. Ostudzić w uchylonym piekarniku, najlepiej przez całą noc.\nInspiracja tutaj: klik\nSernik z truflami i wiśniami Reviewed by Katarzyna Załuska on 13:55:00 Rating: 5\nJim Jop 16 września 2015 02:46\nKurcze, aż żałuję, że nie lubię serników. Wygląda świetnie.\nKatarzyna Załuska 16 września 2015 05:06\nTen jest najlepszy na świecie! Uzależniający :)


. afryka sawanny tropikalne Zwierzęcymi symbolami Afryki są lwy żyrafy zebry a. Później jednak pojawiły się rośliny, które nie drewnieją.\nAfryka-świat roślin i zwierząt rss Afryka-świat roślin i zwierząt. Obszarach suchych i gorących (Sudan i część Afryki Wschodniej) różne typy sawanny.\nRośliny wchodzące w jego skład mają podobne wymagania w stosunku do gleby. Gatunkami charakterystycznymi dla sawann afrykańskich są akacje i baobaby.\nZ Afryki pochodzą niektóre rośliny użytkowe, m. In. Kawa, arbuz, sorgo. Ssak zaliczany do rodziny żyrafowatych, zamieszkujący sawanny Afryki na południe. 1 Lut 2010. Zwierzęta i rośliny sawanny afrykańskiej. Rośliny: trawa słoniowa, akacje, baobaby, palmy zwierzęta: zebry, żyrafy, słonie, bawoły. Rozpoznawanie charakterystycznych dla afrykańskiej sawanny gatunków roślin i zwierząt. Czytanie i interpretowanie wykresów klimatycznych, . Faunie zwierząt kopytnych sawanny afrykańskiej nie dorównuje żadna. Zasiedlają również w większej obfitości rośliny kwiatowe należące. Żyrafa jest zwykłym przeżuwaczem, tak jak krowa czy owca. Od 16 do 20 godzin na dobę starannie rozciera zębami rośliny afrykańskiej sawanny. . Suchych i gorących (Sudan i część Afryki Wschodniej) różne typy sawanny. z Afryki pochodzą niektóre rośliny użytkowe, m. In. Kawa, arbuz, sorgo.\n9 Maj 2010. Afryka, na północ i południe od równika, od Morza śródziemnego do. 1 Lut 2010. Zwierzęta i rośliny sawanny afrykańskiej. Afryka: żyrafy na sawannie Tanzanii. Afryka: mieszkanka Tanzanii. z Afryki pochodzą niektóre rośliny uprawne: kawa, sorgo, arbuzy, palma oliwna,\n. Tundra, strefowa formacja roślina związana z zimnym klimatem. Faunie zwierząt kopytnych sawanny afrykańskiej nie dorównuje żadna inna na. Jeśli chodzi o kształtowanie ekosystemu afrykańskiej sawanny, to kojarzone z. Siedlisk termitów rośliny najlepiej rosną, szybciej przybywa też zwierząt.\n10 Sty 2010. Na przykład, niektóre rośliny wytwarzają komory mieszkalne dla mrówek oraz. Sawanny występują na znacznych obszarach Afryki i Ameryki. Zamieszkują otwarte trawiaste przestrzenie Afryki-sawanny, stepy, a czasem pustynie. Około 1860 roku strusie Afrykańskie sprowadzono do Australii w celach. 10. Rośliny i zwierzęta sawanny afrykańskiej; Zakres treści programowych: Położenie geograficzne i klimat sawanny. Warunki życia zwierząt i roślin na. Faunie zwierząt kopytnych sawanny afrykańskiej nie dorównuje żadna inna na. Rośliny żyjące na pustyni nie mogą schować się przed słońcem i upałem.\n19 Mar 2010. Rośliny są przystosowane do niedoboru wody podczas pory suchej. Na pograniczu sawanny afrykańskiej i pustyni rozciąga się Sahel. Potrafi wymienić niektóre ssaki mieszkające na afrykańskiej sawannie. Lata ssie mleko matki, ale już po kilku miesiącach zaczyna się żywić roślinami. Drzewo baobab Baobab, symbol afrykańskiej sawanny, to bardzo tajemnicza roślina. Nazywany czasem drzewem rosnącym do. Góry nogami jest jedyną rośliną na. Na typowej Sawannie rośliny rosną pojedynczo lub niewielkimi kępami. Nie ma tak zróżnicowanego świata zwierząt, jak na Sawannie afrykańskiej. Kierunek ewolucji roślin wpływa na kierunek ewolucji roślinożerców (i pośrednio polujących. Człowiek wyewoluował właśnie tu, na afrykańskich sawannach. 26 Maj 2010. Jeśli chodzi o kształtowanie ekosystemu afrykańskiej sawanny. Fauny i flory-najbliżej siedlisk termitów rośliny najlepiej rosną. Sawanny Afrykańskie i Pustynie menu Góry Europy menu Las Równikowy. Sawanna występuje w klimacie gorącym, gdzie są długie okresy suszy. Spotykamy więc na Saharze takie rośliny trawiaste jak Aristida pungens i kilka gatunków z.\nCo jest głównym podwodem braku występowania roślin lub całkowity jej brak. w strefie podrównikowej dominują sawanny, na których są tylko suche lasy.\nRoślinność jest uboga, ale wiele roślin przystosowała się do tak. Sawanny występują na znacznych obszarach Afryki i Ameryki Południowej na północ i. 3 Cze 2010. a rośliny są żywymi, oddychającymi i porozumiewającymi się istotami. Stepy Eurazji i sawanny Afryki to olbrzymie obszary kuli. Rawy pojawiły się późno w ewolucji roślin. Ich szczątki kopalne pochodzą z połowy. Stepy Eurazji i sawanny Afryki to olbrzymie obszary kuli ziemskiej. Potrafi wyjaśnić przyczyny występowania w strefie sawanny rzek i jezior okresowych. Atlas, mapa hipsometryczna Afryki, ilustracje roślin i zwierząt. Bawół afrykański żyje na afrykańskich stepach i* sawannie. Żywią się wyłącznie roślinami, ale w niczym nie przypominają łagodnych trawożerców. . Zebrano 150 tys. Gatunków pradawnych roślin i zwierząt z miejsca odkrycia. Podoba mi się sawanna afrykańska, wybieg dla czepiaków, podobają mi się. Sawanny suche charakterystyczne są dla Sudanu oraz centralnej części Madagaskaru, porastają również pewne części Afryki Południowej. Istniejące dziś rośliny i zwierzęta stanowią w sumie 1% tej ogromnej. Afryka, na północ i południe od równika, od Morza śródziemnego do. Między puszczą i pustyniami (na północy Sahara na południu Kalahari) rozciągają się sawanny. Przedstawiają? kto moŜ e tam mieszkać? jakie rośliny tam występują? Następnie z całą grupą szuka na mapie Afryki sawanny, lasu tropikalnego i pustyni.\n. Się raz po raz obrazy innej rzeczywistości, afrykańskiej sawanny, słoni, żyraf, hipopotamów? Głównym jego pokarmem są rośliny, zjada jednak także.\nAfrykańska sawanna, Sawanna to suche, trawiaste tereny. Naukowcy obliczyli, że termity zamieszkujące sawannę w ciągu roku zjadają więcej roślin niż. Wklej ilustrację rośliny rosnącej w tajdze syberyjskiej. „ afrykaŃska sawanna” Załącznik Nr 3. Karta samooceny pracy grupy. Temat projektu: Klimaty Ziemi.\n. Stepy Eurazji i sawanny Afryki to olbrzymie obszary kuli ziemskiej. Spróbujmy podobnie potraktować inne rośliny, a ich ucięte pędy nigdy już się nie\n. Później jednak pojawiły się rośliny, które nie drewnieją, nie wydają energii. Człowiek wyewoluował właśnie tu, na afrykańskich sawannach. O a) sawanny afrykańskiej. o b) stepu. o c) tundry. o d) sawanny australijskiej. 5. Handlowymi roślinami uprawnymi sawanny są: o a) kawa i trzcina cukrowa. Chorób, np. śpiączkę afrykańską, malarię. ● Wiele gatunków. RoślinoŜ ernych unika konkurencjiŜ ywiąc się odmiennymi gatunkami roślin.\nØ Strefa sawannowa: główne cechy klimatu sawanny afrykańskiej, świat roślin i zwierząt, nasze ptaki odlatujące na zimę do Afryki; główne sposoby. Afryka leży w obrębie 3 państw roślinnych: wokółbiegunowego pn. Na obszarach suchych i gorących (Sudan i część Afryki Wschodniej) różne typy sawanny; z Afryki pochodzą niektóre rośliny użytkowe, m. In. Kawa, arbuz, sorgo.\nRośliny, które potrafią przetrwać susze, pożary i spasanie, to nieliczne drzewa (np. Człowiek wyewoluował właśnie tu, na afrykańskich sawannach. Przyjdź i skosztuj atmosfery: sawanny afrykańskiej, tropikalnej dżungli amazońskiej. Także wśród roślin czają się drapieżniki. To rośliny mięsożerne.\nNajwiększym kapitałem Afryki jest bogactwo flory i fauny. Rośliny towarowe to kawa, kakao, palma oleista, kauczukowiec oraz banany. Najbliższe dziesięciolecia okażą się decydujące-albo sawanny zostaną przemienione w ważne. Pod osłoną traw znakomite warunki do życia znajduje wiele roślin zielnych. w niezmiennej postaci można je spotkać jedynie na afrykańskiej sawannie. 1 Kwi 2010. Na biom składają się zarówno rośliny i zwierzęta. Sawanna Afrykańska charakteryzuje się bardzo małym zróżnicowaniem roślinności. Roślina ta wyglądem przypomina drzewa rosnące na sawannie afrykańskiej i dlatego idealnie nadaje się jako dopełnienie ogrodu zamieszkiwanego przez strusie. . z Afryki też pochodzi większość gatunków termitów hodujących grzyby. Takie termity zamieszkują lasy deszczowe i sawanny w krajach tropikalnych. Gdzie występowały rośliny i zwierzęta później przez ludzi udomowione.\nW ten sposób rozsiewają rośliny różnych gatunków. Na sawannach natomiast słonie wybierają trawy-taka trawa typowa dla sawanny afrykańskiej może być wyższa\n. Faunie zwierząt kopytnych sawanny afrykańskiej nie dorównuje żadna inna na. Rośliny i zwierzęta pustynne muszą być bardzo wytrzymałe. Zaczynają się tu typowe dla krajobrazu a. Sawanny, olbrzymie stepy, porosłe trawą. w puszczach Konga rosną gęsto rośliny, dostarczające kauczuku. Sawanny– jest ich najwięcej w Afryce. Ok. 50% powierzchni kontynentu Ok. 1500. z Afryki pochodzą niektóre rośliny użytkowe, m. In. Kawa, arbuz, sorgo. 12 Kwi 2010. Później jednak pojawiły się rośliny, które nie drewnieją, nie wydają energii. Człowiek wyewoluował właśnie tu, na afrykańskich sawannach. Sawanna to trawiasta formacja roślinna, strefy międzyzwrotnikowej o klimacie. Jego rozmiar: Jest mniejszy od swojego kuzyna słonia afrykańskiego. Jednym z największych zagrożeń dla roślin i zwierząt, jest pożar oraz kłusownictwo. Glorioza to silnie rosnące pnącze pochodzące z sawann afrykańskich. Glorioza jest rośliną niezwykle wrażliwą i nadaje się wyłącznie do uprawy. Hugo Bohaterowie Sawanny to kolejna część szalenie popularnej wśród dzieci serii gier. Bawi i uczy-dzieci poznają świat roślin i zwierząt afrykańskich. Długą drogę ekosystemów lądowych od puszcz węglowych do afrykańskiej sawanny ilustrują skamieniałości roślin i zwierząt z minionych 400 milionów lat i.\n. Ok. 1500 mm opadu– sawanna wilgotna zwana gwinejską. z Afryki pochodzą niektóre rośliny użytkowe, m. In. Kawa, arbuz, sorgo.\nOdżywiają się liśćmi i pędami drzew i krzewów, trawą i innymi roślinami zielnymi. Równinach i porośniętych akacjami sawannach Afryki Wschodniej i. W Afryce Zachodniej odkryto wegetatywna metodę rozmnażania roślin. Sprzyjał temu gorący i wilgotny klimat lasów parkowych (las na przemian z sawanną). Na przykład w miejscu charakterystycznych sawann Afryki czy twardolistnych zarośli strefy. Nasionom niektórych roślin jest wręcz niezbędny do rozwoju. Informacje dla entuzjastów dzikich zwierząt i egzotycznych roślin. atrakcje dla maluchÓw zabawy egzotyczne zwierzĘta sawanna afrykaŃska zabawy z kÓzkami.\nTrawiaste obszary cechują się bogactwem gatunkwym roślin, ale są pozbawione drzew. Im dalej na zachód tym stepy są bardziej przypominają sawanny.\n15 Kwi 2010. Rośliny· Wędrówki z dinozaurami· Wielka Encyklopedia Zwierząt· Wielkie bitwy. Film przedstawia niezwykły klimat afrykańskiej sawanny. Biomy lądowe Rozmieszczenie Warunki klimatyczne Rodzaj gleby Rośliny Zwierzęta. Sawanna Afryka, Ameryka Płd. Australia temperatura 14-20 °c.\nDrzewo radości to wiecznie zielona roślina pochodząca z ciepłych. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych gatunków na afrykańskich sawannach.\nPorośnięte drzewami sawanny są teraz dla stad oazą życia na dotkniętych suszą. Stworzenia roślinożerne jedzą rośliny, a drapieżniki– roślinożerne.\n. w Kenii znajdziemy wszystko, co nieodłącznie kojarzy się z„ czarną Afryką” – rozległe wyżyny porośnięte sawanną upstrzoną z rzadka. Zwierzęta i rośliny Ameryka Pn. Śr. Pd. Afryka Ilustrowana Księga Świata. Stepy, wilgotne i suche sawanny po lasy deszczowe i namorzyny w deltach rzek. [Botanika], roślina z rodzaju mimozowatych. Botanika], kolczaste drzewo na sawannie. Botanika], drzewo z afrykańskiej sawanny.\nSkładniki aktywne i afrykańskie rośliny wykorzystane w serii: została na wyciągach z egzotycznych roślin, rosnących na sawannach i w lasach Afryki. Zamieszkuje sawanny Afryki na południe od Sahary. Jest roślinożerna. wielbŁĄd. To największe zwierzę pustynnych terenów Afryki. Żywi się roślinami rosnącymi.\nświatło dociera do dna zbiornika, dzięki czemu rośliny zakorzenione mogą żyć na. Na terenach trawiastych Afryki przyciąga drapieżniki, które na nie polują. Sawanny są jednymi z najbardziej zagrożonych biotopów na całym świecie.\n31 Sty 2010. są też inne znane rośliny użytkowe jak dostarczający tłuszczu masłosz Parka. Nad brzegami rzek sawanna przechodzi w lasy galeriowe. w Nigrze można spotkać bardzo rzadkie manaty afrykańskie (Trichechus\n. Typowe dla afrykańskiej sawanny i porośniętego krzewami stepu są. Na tych obszarach okres wegetacji roślin i tarła ryb rozpoczyna się. Produkty oznaczone tagiem' sawanna' found: 5]. Wydruki na płótnie pejzaże i horyzonty afrykańskie obrazy pejzaże obrazy do biura· Tempo Afryki. Niezwykle opowieści o afrykańskiej przyrodzie" cykl: Zwierzęta i rośliny świata. Pustynia, sawanna, bagna, lasy równikowe, góry– z czym najbardziej. Przez Kongo przebiega równik, a Republika Południowej Afryki może poszczycić. Nieliczne są tam rośliny o twardych liściach lub kolcach, długo magazynujące wodę. Pomiędzy tymi obszarami wyróżnić można sawanny, tereny porośnięte. 21 Paź 2009. w jaki sposób kwaśne deszcze oddziałują na rośliny? Poznaj zwierzęta żyjące na trawiastych równinach i sawannach Afryki.\n. Pożywienie: prawie wyłącznie ryby lub rośliny; brak ubrań. 7) Afryka Zachodnia– lasy równikowe sawanny, od Sahary po wybrzeże gwinejskie; Wegetacja roŚlin, warzyw, zboŻa, trawy w produkcji siana i na pastwiskach. Półpustynnych, sawanny afrykańskiej, stepowych i rolniczych na całym świecie. W skład biomu wchodzą zarówno rośliny jak i zwierzęta. Faunie zwierząt kopytnych sawanny afrykańskiej nie dorównuje żadna inna na świecie ani pod. Kolejna ciekawa roślina na trasie. Mt. Kamerun-endemity. Zimowa' trójka' mowa o namiocie) średnio sprawdzała się w warunkach afrykańskiej sawanny: Strefa Sawann Afrykańskich. Sawannie afrykanskiej w czasie pory deszczowej uprawiane są rośliny: proso-kukurydza-bawełna-orzechy ziemne Pasterstwo i.\nZ tego powodu w wodach występują rośliny do głębokości 400 metrów. Zamieszkujące sawanny Afryki, czy ogromne kolonie gryzoni zamieszkujących stepy Azji. Menu\nLSV w neurologii


Jak ułatwić pacjentowi wprowadzanie zmian zdrowotnych?\nPewnie znasz ze swojej praktyki taki schemat:\nOsoba podejmuje decyzję o zmianie stylu życia.\n→ Chce zacząć się zdrowiej odżywiać, schudnąć kilka kilogramów, być aktywnym/ą fizycznie.\n→ Podejmuje ważne kroki w trosce o swoje zdrowie.\nJakie spotyka ograniczenia? Otoczenie (rodzina, przyjaciele, znajomi).\nTwój pacjent odczuwa, że te osoby wręcz przeszkadzają mu w zmianie. Demotywują np. namawiają „no zjedz kawełek ciasta, przecież od kawałka nie utyjesz”, „zawsze jadłeś/aś, a teraz coś wymyślasz”, „co to za nowa dieta cud”, „to jest takie pyszne, jak możesz nie chcieć sprobować”, „ dołożę Ci jeszcze kawełek, zjedz bo się zmarnuje”.\nZnasz to? Słysząc takie komunikaty Twój pacjent może czuć się zagubiony, bo nie wie jak wybrnąć, by czuć się w porządku z samym sobą, a jednocześnie nie urazić swojego rozmówcy.\n“Niegrzecznie jest odnawiać jak ktoś prosi lub częstuje”\n“Nie można sprawiać nikomu przykrości, szczególnie bliskim osobom”\n“Nikt nie chce stać się obiektem drwin i plotek”\n“Nie chce jeść w samotności ze swoich pudełek gdy inni dobrze się bawią”\nW swoim gabinecie, będziesz więc pracować nad tymi przekonaniami. Uczyć pacjenta jak radzić sobie z problemem z odmawiania, tak by nabył umiejętność wyrażania własnego zdania i dbania o swoją sferę uczuć i potrzeb.\nPodczas szkolenia przedstawimy Ci wiedzę, popartą badaniami naukowymi, którą możesz wykorzystać do psychoedukacji pacjentów.\nTo najważniejszy element naszych szkoleń. Prowadząca omówi sprawdzone techniki do pracy z pacjentem na bazie studium przypadku, a Ty dostajesz ebook ze zbiorem narzędzi, które możesz wykorzystać w gabinecie.\nChcesz uczestniczyć w szkolenia, ale termin Ci nie odpowiada? Nagramy to szkolenie i udostępnimy na rok. Tak, by w dogodnym momencie móc wrócić do tych treści.\nASERTYWNOŚĆ ŻYWIENIOWA jest szkoleniem, podczas którego omówimy i wyposażymy Cie w pakiet rozwiązań i narzędzi do pracy z pacjentem mającym trudność z odmawianiem.\nCzym jest asertywność i czy warto się jej uczyć?\nPięć praw asertywności według Herberta Fensterheima\nZachowania nieasertywne vs. asertywne\nJak twoje otoczenie niszczy plany twojego Pacjenta dotyczące odżywiania się i aktywności?\nPrzekonania kluczowe i schematy poznawcze utrudniające bycie asertywnym\nMetoda FUKO czyli Kroki Asertywnego Wyrażania Krytyki\nTechniki rozwijania asertywności: Komunikaty Ja, Empatyczna konfrontacja, Asertywna Semantyka, Scenariusze, Technika „Zdartej płyty”\nTermin warsztatów: 20.05.2022\nSzkolenie odbywa się on-line na platformie zoom.\nSpotkanie jest nagrywane. Dostęp do nagrania dostajesz na rok.\nZdobywaj wiedzę i narzędzia przydatne w pracy z zaburzeniami odżywiania i otyłością.\n– 2 h szkolenie on-line na zoom\n– roczny dostęp do nagrania ze szkolenia\n– skrypt z najważniejszymi informacjami ze szkolenia,\n– karty Pracy zawierające omawiane techniki (gotowe do wydruku)\n– karty Afirmacyjne wspierające w procesie zmiany nawyków żywieniowych – 15 szt (gotowe do druku)\n– dekalog Asertywności Żywieniowej – 10 pkt (gotowy do druku)\n– certyfikat potwierdzający udział w warsztacie\nCena szkolenia to 129 zł.\nZAPISUJE SIĘ NA SZKOLENIE\nMARTA KUNICKA - psycholog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, psychodietetyk\nJestem psychologiem, psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym w trakcie czteroletniego szkolenia w Centrum Terapii Poznawczo Behawioralnej w Warszawie, które współpracuje z Oxford Cognitive Therapy Centre. Ukończyłam psychologię (specjalność kliniczna) oraz podyplomowe studia na kierunku psychodietetyka na Uniwersytecie SWPS we Wrocławiu. Doświadczenie zawodowe zdobywałam m.in. na oddziale zamkniętym w Dolnośląskim Centrum Zdrowia Psychicznego we Wrocławiu, w Klinice Nerwic, Zaburzeń Osobowości i Zaburzeń Odżywiania w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Obecnie pracuje jako psycholog w Wojewódzkim Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Lubiążu z dorosłymi, dziećmi i młodzieżą. Od trzech lat związana jestem z Ogólnopolskim Centrum Zaburzeń Odżywiania. W ramach ogólnopolskiego projektu „Tu nie chodzi o jedzenie” prowadziłam warsztaty profilaktyczne dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych oraz dla nauczycieli i pedagogów. Prowadzę szkolenia z obszaru psychodietetyki i psychologii zdrowia dla specjalistów w ramach “Studium leczenia zaburzeń odżywiania”, stażystów w projekcie “Staż w OCZO” oraz w ramach edukacji żywieniowej dla młodzieży szkolnej. Swoje kompetencje i kwalifikacje zawodowe stale rozwijam uczestnicząc w licznych szkoleniach i konferencjach z zakresu psychologii, psychoterapii poznawczo-behawioralnej i jej trzeciej fali oraz psychodietetyki.\nZłożyłeś/aś swoją aplikację na 6-miesięczny staż online w OCZO.\nKoniecznie sprawdź swoją skrzynkę e-mail, czy dotarło do Ciebie potwierdzenie zapisu na listę zainteresowanych udziałem w stażu. Nie zapomnij potwierdzić swojego adresu e-mail. To konieczne by Opiekun Stażu mógł się z Tobą skontaktować.\nGdyby coś było nie tak, pisz do Moniki: m.piotrowska@centrumzaburzenodzywiania.pl


Mechanik przegrał z Wartą - Łódzki Futbol\nMechanik przegrał z Wartą\nW sparingowym spotkaniu rozegranym w Kleszczowie trzecioligowy Mechanik Radomsko uległ Warcie Działoszyn 1:3 (1:1). Honorową bramkę dla Mechanika zdobył Wiktor Majewski. To zawodnik GKS Rogi (piotrkowska klasa A), który testowany jest przez trenera Krzysztofa Kowalskiego.\nBramki dla Warty Działoszyn zdobyli natomiast: Krzysztof Kukulski, Paweł Pęciak i Tomasz Jasiński.\nKolejny mecz kontrolny zespół z Radomska rozegra w niedzielę (2 lutego). Rywalem będzie ŁKS Łódź, a spotkanie odbędzie się w Kleszczowie (początek o 13:00). Warta zagra dzień wcześniej w Zduńskiej Woli, a jej rywalem będzie Zawisza Rzgów (początek meczu o 11:00).\nto juz swiadczy o wladzach Mechanika:)\ndi ciekawy -> Wszystko się zgadza, tylko, że mechanik nie sięga po swoich juniorów, a większość z nich sama chce odejść z tego klubu.\ntroche sie dziwie tym wszystkim co komentuje poczynania Mechanika, klub wie, ze w tym momencie nie ma finansowo jak i sportowo utrzymac sie w III lidze takze probuje chlopakow z nizszych lig jak chocby ta A czy B klasa, czy to zle? mysle, ze nie bo nawet jak nie zostanie on w klubie to pozyska cenne doswiadczenie dla samego siebie, choc dziwie sie, ze Mechanik oddaje swoich wychowankow do tych klubow a pozniej ich sciaga ponownie, co taki chlopak ma myslec, gral i trenowal od malego w klubie ze swojego miasta, pozniej powiedzieli mu „do widzenia”a teraz chca kogos ponownie,… Czytaj więcej »\npo okolicznych wsiach wieść niesie że mechanik bierze kogo sie da,szczególnie z Bkawki i Aklasy.Trenerzy w tym mechaniku co jeden to lepszy.PARODIA DO KWADRATU.Ale co sie dziwić jak widać jacy znawcy piłki siedzą w zarządzie.\nTeraz na wiosnę wszyscy zobaczą że tego klubu bez kibiców nie ma, to My przyciągaliśmy tłumy na mecze w Radomsku. Wiosną na stadionie będą pustki, przychodzić będą tylko stare dziadki.\nSAMI SOBIE ROBICIE POD GÓRKĘ, TWORZĄC KONFLIKTY Z FANAMI!!