Słowa będą tylko słowami..: 2012\nHej ! ;3 jak już mówiłam, zaczynam pisać nową historię, jednakże nastąpiła pewna zmiana, ponieważ pod epilogiem podałam Wam link do bloga na blogspocie, a rozdziały będę publikować na moim tumblrze.. Liczę na to, że dodacie mój blog do obserwowanych i, że nadal zostaniecie ze mną i będziecie czytać moje opowiadania ( PS. również na tym tumblrze już niedługo będzie publikowane kolejne opowiadanie o 1D XD )\nMój tumblr - gdzie od teraz będą publikowane WSZYSTKIE moje opowiadania, jak i również one-shoty :)\nAutor: Najimi o 06:33:00\nNie będę przepraszać, że dodaje dopiero teraz, ponieważ nie było to z mojej winy.. Mam taki zapierdziel w szkole, że ledwo wyrabiam ( a pomyśleć, że to dopiero początek! ) Jak widzicie, to już epilog.. cholernie zżyłam się z tą historią, z Lucy i z innymi bohaterami . Ten blog, był pierwszym, podczas którego większość pomysłów brałam z życia .. i jestem cholernie z siebie dumna, że dotrwałam do końca, że zostawiłam po sobie ślad i , że przede wszystkim WY byliście ze mną! To takie niesamowicie wspaniałe uczucie, wiedzieć, że ktoś czyta to, co napisałam. I ogromnie dziękuję Wam za to, że dotrwaliście do końca!\nChciałabym podziękować kilku osobom, przede wszystkim:\n-Kindze, za jej cholernie długie komentarze, za pomaganie mi w każdej chwili, za to, że jest i mimo tego, że przeczytała i znała tą historię już dawno, nadal mnie wspierała i potrafiła dać porządnego, wirtualnego kopniaka.. Dziękuję ci kochana za te wakacje, za te kilka dni, podczas których spełniłam moje marzenie i Cię spotkałam.. Kocham Cię jak cholera, i nigdy tego nie zapominaj !\n-Emmie dziękuję, za nasze jaranie się trykotem, za to, że napędzałaś mnie do pisania kolejnych rozdziałów, za nasze głupie rozmowy, które nie miały w ogóle sensu, za twoje namawianie mnie, do odwiedzenia Cię i za nasze " :# " i " <# " i za to , że zdecydowałaś się współpracować ze mną ! <3 I pamiętaj głupolu, Ciebie też kocham! <3\n-Juliette, znanej jako @LittleLegoBirdx, za twoje rady i wmawianie mi, że jestem świetną pisarką, za twoje ciepłe słowa i to, że zawsze mogę na ciebie liczyć, jeśli tylko mam jakiś problem, za nasze fangirlingi i za to, że po prostu jesteś!\n-YourSweetDream, za nasze głupie wjazdy na Omegle, za to, że pomagasz mi w każdej, ciężkiej chwili, za to, że mogę ci się wyżalić i pochwalić, za nasze odpały na polskim i każdej innej lekcji .. Wiesz, nie potrafię więcej wymieniać.. Po prostu, tak bardzo ci dziękuję, za to, że mogę na Ciebie liczyć..\n-skarllex, Justynie_1d, torallisx3, thatbeeasy i venice_16 , Smerfów_Świat, 1DirectionLovee - ponieważ chyba jako nieliczne jesteście ze mną niemalże od samego początku.\n-Transience Time. , Malinowej mambie - za wasze cholernie długie komentarze!\nJeśli kogokolwiek przegapiłam, przepraszam! ale nie byłam w stanie wypisać WSZYSTKICH czytelników.\nA POZA TYM, DZIĘKUJĘ KAŻDEMU, KTO CZYTAŁ I WYTRWAŁ ZE MNĄ DO SAMEGO KOŃCA !\nZANIM ZACZNIESZ CZYTAĆ, WŁĄCZ TO , a po przeczytaniu epilogu, przeczytaj również tłumaczenie tej piosenki.. co czujesz? :)\nByła idealna, taka jaką była, a mimo tego nadal dążyła do doskonałości.\nZmarła , bo pragnęła być ideałem dla kogoś , przez kogo wylała morze łez, dla kogoś , kogo nienawidziła całym sercem, a mimo tego go kochała. Chciała czuć się piękna , chciała zapomnieć o bliznach przeszłości jakie pozostały na jej sercu..\nI udało jej się .\nDzięki Niallowi Horanowi , chłopakowi , przez którego tyle wycierpiała , z jej pamięci zostały wymazane wszystkie złe wspomnienia . To on nauczył ją kochać , to dzięki niemu potrafiła pokazać prawdziwą siebie i umiała wybaczyć. Przestała być dziewczynką , chowającą się w kącie ze wstydu. Stała się kobietą , której wielu pożądało .\nSama stworzyła kogoś , kim pragnęła być.\nLucy Joyse była aniołem ukrytym w ludzkim ciele. Aniołem , którego nikt nie zauważał , bo skrywał się pod skórą zwykłej nastolatki.\nAle kto inny, jeżeli nie anioł, potrafiłby wybaczyć, kto inny odpuścił by wszystkie grzechy osobie , która niegdyś sprawiała , że czuł się źle?\nSkrywała się za maską nienawiści , bo to uznawała za stosowne . W ten sposób chciała zniechęcić Nialla do samej siebie.\nA kiedy już nauczyła się żyć , kiedy była szczęśliwa , wszystko spadło na nią , sprawiając , że dusiła się powietrzem. Nie mogła pogodzić się z tym co się stało . Pragnęła walczyć , dla Nialla , ale kiedy po raz pierwszy przekroczyła próg kliniki , wiedziała , że płomyczek jej istnienia gaśnie , że nawet jej Irlandzkie Szczęście nie pomoże jej wyjść z tej gry ze śmiercią cało .\nJej historia od początku nie miała być bajką. Tak jak ustalił Bóg , miała być dramatem opowiadającym o walce z samym sobą i przeszłością.\nŻycie jest jak karuzela , raz pędzi z ogromną prędkością przyprawiając nas o mdłości , a później , kiedy coś pójdzie nie tak , zatrzymuje się nieoczekiwanie.\nTo właśnie stało się z Lucy. Jej życie stanęło w najmniej oczekiwanym momencie.\nAle każdy ją zapamięta , jako piękną i tajemniczą dziewczynę , która rozkochała w sobie Nialla Horana , jednego z Wspaniałej Piątki , która przegrała walkę z chorobą i przede wszystkim , jako osobę , która nauczyła innych przebaczać .\nNa koniec, chciałabym poprosić KAŻDEGO, kto czytał mojego bloga, skomentował.. Żebym dowiedziała się tak naprawdę, dla ilu osób pisałam historię Lucy ...\nMoja kolejna historia, pojawi się tutaj - Kiedy? Ruszy 1 października! , a póki co możecie mnie spotkać tutaj , gdzie tworzę wspólnie z Emmą :3\nAutor: Najimi o 12:24:00\nHej , to jest ostatni rozdział na tym blogu , po którym będzie jeszcze epilogi i BYĆ MOŻE dodatki :D Jeśli zasłużycie ;p\nMożecie mnie spotkać jeszcze TUTAJ :) i jeśli napiszę jakieś shoty , to TUTAJ :D\nLink do bloga , którego będę prowadzić po Words , podam Wam pod ostatnią notką :D\nLondyn wiosną powinien być bardziej przyjazny, ale nie dzisiaj . Tym razem pogoda wiedziała , że ma być bardziej przytłaczająca . Niall przyjął to z ulgą , ponieważ jego łzy mieszały się z deszczem.\nUdało mu się załatwić to , czego tak bardzo pragnął.\nKiedy wszedł do małego kościoła z jego gardła wydarł się szloch. Lucy leżała w dopasowanej do jej wzrostu trumnie , w której wyglądała tak .. drobno. Rozejrzał się wokoło.\nNie było nikogo poza nim , jego przyjaciółmi i rodzicami Lucy.\nPodszedł do jasnej trumny i przyklęknął przy niej, głaszcząc potwornie blady policzek Lucy.\n-Dlaczego? - zapytał szeptem , po czym podniósł się.\nMsza nie trwała długo. Zebrała się większość szkoły , przyjechała nawet Charlotte , której szloch rozdzierał każdemu serce , tak samo jak płacz Juliette. Każdy , kogo poprosili rodzice Lucy, mógł podejść do ołtarza i powiedzieć coś od siebie . Zgodziła się tylko jedna osoba . A nawet ona nie chciała za dużo mówić.\nNiall podszedł do mikrofonu.\n-Na początek chciałbym podziękować wszystkim zgromadzonym w imieniu moim i rodziców Lucy. Dzięki niej dowiedziałem się co to miłość , to ona nauczyła mnie kochać . Nawet nie zdążyłem przeprosić jej za to , co robiłem w dzieciństwie . - Zamilkł na chwilę , przełknął ślinę. - Tak samo jak moi przyjaciele , dostałem od niej list . Nie będę go czytał na forum , ale Lucy poprosiła mnie w nim , abym dokończył dzieło , które powstawało na jej laptopie , które tworzyła od września . Miała zmontować film o naszym zespole. Dokończyłem go , ale zmieniłem go w taki sposób , żeby był to film o niej ..\nBlondyn skinął na kapłana, który włączył projektor .\nNa ścianie pojawił się obraz .\nBlondyn poczuł ucisk w okolicy serca , kiedy w głośnikach zabrzmiał jej śmiech. Przełknął łzy , ale w momencie , w którym zobaczył jej twarz , a zaraz po tym obrazy , z nią na pierwszym planie , nie potrafił powstrzymać płaczu. Wspomnienia wracały tak nagle . Widział ją przytuloną do siebie , widział ją tańczącą na środku salonu z Zaynem , czy gotującą obiad z Harrym. To wszystko sprawiało , że miał ochotę szlochać . Każde ujęcie powodowało u niego zaciśnięcie wszystkich mięśni i ogromny ból w klatce.\nNadal nie wierzył , że jego skarb nie żyje.\nPodczas ostatnich minut , rozbrzmiała ich piosenka , którą nagrali . Pisali ją z myślą o takiej sytuacji , jednak nie mieli pojęcia , że któremuś z nich to się przytrafi.\nMoments , w tej chwili była jego historią .\nSłyszał szloch wielu osób i mimo tego , że widział ten film milion razy , żeby upewnić się , czy wszystko jest w porządku , sam płakał jak małe dziecko.\nPoczuł na ramieniu czyjąś dłoń.\n-To było cudowne - usłyszał szept Juliette. - Niall dziękuję ci , za to , że byłeś.\nUścisnął jej dłoń .\n-Nie ma pani za co dziękować - uśmiechnął się smutno.\nPochówek był najgorszą częścią pogrzebu. Stał trzymany przez Zayna i Liama , ponieważ obawiali się , że Niall może zrobić coś głupiego.\nW momencie, kiedy wokół rozniosła się pieśń pogrzebowa , a trumna powoli , zapadała się pod ziemię, z gardła blondyna wydarł się szloch. Próbował się wyrwać . Chciał tam pójść , wyjąć trumnę własnymi siłami , otworzyć ją i po raz ostatni przytulić swoją miłość .\nUpadł na kolana , zakrył dłońmi uszy i płakał. Zayn i Liam klęknęli obok niego i przytulili go .\nHarry nie mógł na to patrzeć, on był bardziej zżyty z Lucy niż Louis , ale mimo tego oboje płakali. Odwrócił się plecami do opuszczanej trumny i wtulił się w pierś Louisa .\n-Nie mogę w to uwierzyć . Niedawno tańczyłem z nią na weselu - wyszeptał przez łzy.\nLouis przytulił go z całej siły .\n-Ja też nie mogę w to uwierzyć, skarbie .\nNie tylko oni tak się czuli . Każda osoba , która choć trochę znała Lucy nie zdawała sobie sprawy z tego , że jej już nie ma . Że Joyse , odeszła , na zawsze .\nI mimo tego , że pamięć o niej przetrwa w ich sercach , to tak naprawdę jej już nie będzie.\nŻadne słowa nie mogą opisać tego , co wtedy się z nim działo . On jako jedyny został na cmentarzu po pogrzebie . Po prostu stał i patrzył na tabliczkę z napisem:\nLucy Mariah Joyse\nJego ciałem nadal wstrząsały dreszcze. Był w stanie rozkopać grób własnymi rękoma.\n-Kocham cię. Śpij dobrze maleńka - wyszeptał.\nPoczuł jak ktoś głaszcze go po plecach , zupełnie jak Lucy tej nocy , kiedy.. Spojrzał przez ramię , ale nikogo z nim nie było . Uśmiechnął się pod nosem i ruszył w kierunku bramy .\nPatrzyła na niego z uśmiechem. Pragnęła mu powiedzieć , że żałuje , że chciałaby wrócić do życia , do niego.\nByła pewna , że spadająca gwiazda spełni jej prośbę , że Niall znajdzie kobietę godną jego osoby , że założy z nią rodzinę , a mimo tego nigdy o niej nie zapomni.\nBo pamięć o niej powinna przetrwać.\nTen rozdział nie wyszedł.. Ale nie chciałam go pisać na nowo, więc dodaję w tej postaci.\nNastępny dodam 4 września.\nWBIJAJCIE NA BLOG, KTÓRY PROWADZĘ Z EMMĄ, WŁAŚNIE POJAWIŁ SIĘ 2 ROZDZIAŁ\nOddał pocałunek i zanurzając palce w jej włosach przyciągnął ją bliżej, żeby go pogłębić . Koniuszkiem języka przesunął po jej wardze.\nNie wiedział , czy Lucy robi to , bo naprawdę tego chce . Jednakże to była jednyna kobieta , z którą mógłby stracić cnotę .\nNie chciał się spieszyć .\n-Chodźmy do ciebie - wymamrotała Lucy i zanim zdążyła wstać , Niall trzymał ją w ramionach i niósł do swojej sypialni.\nJego serce tłukło się w piersi , miał wrażenie , że zabrakło mu języka. Nie potrafił nic powiedzieć . Kiedy kładł ją na swoim łóżku przełknął głośno ślinę.\nAle chciał tego.\nPołożył dłonie na wysokości jej głowy i składał czułe pocałunki na jej szyi . Obawiał się tego , co wyniknie z tej nocy. Bał się , że może zrobić jej krzywdę.\n-Lucy .. - odsunął się na moment .\n-Coś nie tak? Jeśli nie chcesz ..\nPrzerwał jej wpijając się w jej usta . Muskał wargi Lucy z pasją .\nW tym samym czasie jej dłonie powędrowały na jego kark , po czym sunęły coraz niżej . Podwinęła delikatnie koszulkę Nialla , którą po chwili zdjął i odrzucił w kąt .\nNie interesowały go jego rządze, tylko bezpieczeństwo Lucy. Robił wszystko powoli , tak jak podpowiadał mu instynkt. Nie narzucał się . Kiedy zdjęła swoją bluzkę zobaczył nadal sterczące żebra i wyraźnie zarysowany mostek .\nPrzełknął głośno ślinę . .\nMimo tego ją kochał .\nPochylił się i złożył czuły pocałunek na jej kości miedniczej i podążał coraz wyżej , całując dokładnie każde żebro po stronie jej serca . Przeniósł się na szyję , potem żuchwę.\nPoczuł jak Lucy odpina pasek od jego spodni.\nUśmiechnął się i przeszkodził jej , całując jej usta . Jednak nie na długo , już po chwili pomógł jej zsunąć ze swoich bioder spodnie i odrzucił je na n bok , po czym zrobił to samo z jej spodniami .\nNie potrafił zrobić kolejnego kroku . Obawiał się , że coś wyjdzie nie tak , że schrzani całą atmosferę , jaką zbudowali , że zrobi coś źle i Lucy będzie odczuwała ból.\nLucy ujęła jego twarz w dłonie , zmuszając go , żeby spojrzał w jej oczy.\n-Niall, nie myśl o konsekwencjach. Liczy się tu i teraz.\nWsunął dłonie pod jej drobne ciało i najdelikatniej jak potrafił , rozpiął jej stanik , który odłożyła gdzieś obok nich. Mimo tego , że tak cholernie się bał , jego oczy błyszczały ze szczęścia.\nWrócił do całowania jej ust . Nagle , ku zdziwieni Lucy , jej chłopak odsunął się od niej i usiadł na krawędzi łóżka . Chowając twarz w dłoniach.\nZbliżyła się do niego i pogładziła po plecach . - Niall , co się dzieje?\n-Boję się , że zrobię ci krzywdę. - Wyszeptał kręcąc głową.\nUśmiechnęła się pod nosem i nie myśląc za wiele odciągnęła dłonie Nialla od jego twarzy. - Chcę tego jak jeszcze nigdy dotąd. Nie musisz się obawiać .\nZaczerpnął głośno powietrza i wrócili do poprzedniej pozycji.\nJuż się nie bał . Zaczepił palcem o gumkę jej koronkowych majtek , po czym zsunął je z jej bioder.\nJego bokserek pozbyła się sama .\nSpojrzał na nią po raz ostatni , chcąc upewnić się , czy naprawdę tego pragnie . Ledwo zauważalnie skinęła głową.\nWystarczył jeden ruch .\nDo uszu Nialla dobiegł głośny jęk i zaraz po tym paznokcie Lucy wbiły się z całej siły w jego plecy.\nTeraz stali się jednym.\nRanek przyszedł stanowczo za wcześnie. Lucy nie chciała jeszcze wyjeżdżać . Pragnęła zostać z Niallem , spędzić z nim każdą możliwą chwilę . Wrócić do szkoły , której jej strasznie brakowało . Już od dawna nie miała kontaktu z Clary, nie mówiąc już nic o Charlotte . Pragnęła wrócić do starego życia , które tak naprawdę sama zniszczyła .\nPożegnanie było czymś , co pragnęła odłożyć na później.\nZarówno Lexie jak i Cath nie potrafiły powstrzymać łez , kiedy ją przytuliły , nie mogły puścić . Jej matka ledwo stała na nogach , miała rodzić już wkrótce, więc Lucy przytuliła ją tylko i ucałowała w policzek . Kiedy jej ojciec przygarnął ją do piersi , nie miała ochoty od niego odchodzić , ale pozostało jej najgorsze . Nie mogła wydusić z siebie żadnego słowa , którym mogłaby pożegnać się z Niallem . Szczególnie po tej nocy. Wybuchła panicznym szlochem i przylgnęła do jego piersi. Blondyn gładził ją po głowie , próbując jakoś powstrzymać łzy napływające do oczu.\n-Skarbie , już niedługo się spotkamy - wyszeptał i pocałował ją w czoło. - Kocham Cię .\nZadarła brodę .\n-Ja ciebie też . Nawet nie wiesz jak bardzo .\nWspięła się na palce , żeby pocałować go po raz ostatni przed wyjazdem.\nWycofała się do auta , którym przyjechała jedna z wolontariuszek z kliniki.\nPowitał ją uśmiechnięty Nathan . Przytuliła go i mimo łez płynących po policzkach , uśmiechnęła się w stu procentach szczerze .\n-Jak wesele? - zapytał .\n-Nie mogło być lepiej .\nUsiadła na swoim łóżku i położyła dłoń na piersi , tam gdzie znajdował się wisiorek .\nNathan uśmiechnął się szeroko.\n-Cieszę się . Rozmawiałem z lekarzem i powiedział , że jeszcze trzy kilo i mogę wracać do domu , pod warunkiem , że będę systematycznie sprawdzał stan mojego zdrowia . - Wypiął dumnie pierś.\nLucy pisnęła głośno i przytuliła go z całej siły .\n-Tak bardzo się cieszę !\nMinął kolejny tydzień , podczas którego Niall nie mógł znaleźć sobie miejsca. Kroczył z kąta w kąt. Nie miał żadnych wieści o Lucy , ale miał nadzieję , że już wkrótce się spotkają , że znowu będzie mógł powiedzieć jak bardzo ją kocha .\nPierwszy maja okazał się najgorszą datą w jego życiu.\nUsłyszał dzwonek telefonu . Kiedy na ekranie wyświetlił się nieznany numer , odebrał od razu , z nadzieją , że dzwonią z kliniki , żeby poinformować go o zdrowiu jego dziewczyny.\nJednakże dzwonili z innego powodu.\n-Witam , czy rozmawiam z Niallem Horanem? - usłyszał damski głos.\nKobieta w słuchawce westchnęła cicho.\n-Byłabym wdzięczna gdyby pan usiadł .\n-Ale o co chodzi? Wypuszczacie Lucy? - zapytał rozochocony.\n-Przykro mi, ale Lucy...\nReszta słów stała się białą plamą w jego pamięci .\n-Pani sobie stroi ze mnie żarty , prawda? - zapytał szeptem , bo nie mógł mówić głośniej , przez łzy .\n-Zgon nastąpił kilkanaście minut temu ...\nNie musiała mówić nic więcej .\nZ gardła Nialla wyrwał się szloch . Telefon wypadł z jego ręki . Osunął się po ścianie na podłogę . Objął rękoma kolana i schował twarz .\n-Niall , co się dzieje ? - zapytał Harry wchodząc do holu .\nZrozumiał , w momencie , w którym blondyn na niego spojrzał . W gardle bruneta powstała ogromna gula , której nie mógł przełknąć . Jego oczy zaszły łzami . Przyklęknął obok swojego Irlandzkiego przyjaciela i przytulił go z całej siły , płacząc razem z nim .\nWieść szybko rozniosła się na cały dom. Ten dzień pogrążył wszystkich w rozpaczy , jednak nic , nawet rozpacz matki nie mogła równać się z tym , co przeżywał Niall. Nie mógł uwierzyć , nie miał pojęcia jak do tego doszło. Przecież zdrowiała , a może to były tylko pozory? Płakał każdy. Liam, Zayn, Louie również nie mogli powstrzymać szlochu.\nLucy była im wszystkim naprawdę bliska.\nJeszcze tego samego dnia Juliette dostała list od swojej córki. Rozdzierając kopertę , nie mogła pohamować płaczu . Jej dłonie trzęsły się ze zdenerwowania . Ojciec Lucy siedział obok , przyglądał się swoim splecionym na kolanach dłoniom. Nie potrafił nic powiedzieć .\nZ zamyślenia wyrwał go przytłoczony przez łzy , głos jego żony.\n-Kochani rodzice; Na początku chciałabym Wam powiedzieć jak bardzo Was kocham. Nie wyobrażam sobie mojego życia, gdyby nie Wy, Wasza pomoc i miłość , jaką mnie obdarzyliście . Bez niej w ogóle by mnie nie było; Mamo, niedługo rozwiązanie .. Chłopiec i dziewczynka , tak bardzo się cieszę , że jest ich dwoje , również żałuję , że ich nie zobaczę , nie będę mogła pomóc Wam w wyborze imion , jednak chciałabym Was prosić , żebyście nazwali chłopca Nathan , chłopak o tym imieniu nauczył mnie bardzo wielu rzeczy na temat życia i to on , mimo wszystko wygrał z chorobą . Pokonał samego siebie i dał radę; Tato . Będziesz wspaniałym ojcem , mój brat i moja siostra będą mieli niesamowitych rodziców . Proszę zajmij się mamą ; Macie moje błogosławieństwo; Zawsze kochająca Lucy.\nNiall uspokoił się o wiele wcześniej niż jego przyjaciele , co było najdziwniejsze. Jednak w jego głowie pojawił się pomysł , który musiał zrealizować .\nWiedział , że nie powinien w tej chwili przeszkadzać rodzicom Lucy , ale musiał . Założył swoją jedyną czarną bluzę i zarzucił na głowę kaptur po czym pojechał prosto do ich domu, nie myśląc nawet o kasku.\nDostał to czego chciał , czyli laptop Lucy i jej kamerę z całym nagranym przez nią materiałem.\nTę noc spędził przed komputerem , kończąc montaż filmu , którego nie skończyła jego dziewczyna\nAutor: Najimi o 09:10:00\nBoże! Wybaczcie, po pierwsze za to, że tak późno, a po drugie za długość, ale te ostatnie rozdziały będą właśnie takiej długości . Będę teraz dodawała częściej , żeby epilog dodać w pierwszym tygodniu września..\nZAPRASZAM NA MOJEGO DRUGIEGO BLOGA <klik>\nNastępny rozdział: 31 sierpnia ;3\nKażda para na weselu znajdowała się właśnie na parkiecie , sunąc po nim w najlepsze i kołysząc się w rytm żywiołowej piosenki . Każda para oprócz Lucy i Nialla. Blondyn wyciągnał swoją dziewczyne na balkon oświetlony lampkami choinkowymi. Przyciągnął ja do siebie i po prostu przytulił. Zanurzył twarz w jej włosach , wdychając ich lawendowy zapach. Tak cholernie za tym tęsknił . Miał przy sobie kogoś, kogo kochał jak nikogo na świecie , kogoś , kto nieświadomie potrafił dać mu szczęście. Jeden dotyk , jeden uśmiech czy choćby spojrzenie sprawiało , że Niall czuł się jak w niebie.\nNiedługo miał to znowu stracić.\nPoczuł jak w jego błękitnych oczach zbierają się łzy. Powinien się cieszyć , że ma Lucy przy sobie, ale nie potrafił. Nie w tej chwili , kiedy zdał sobie sprawę, że za dwa dni wyjeżdża. Dni bez niej były najgorszą męką . Już wolałby być z nią , tam w ośrodku , wspierać i towarzyszyć jej w walce o zdrowie , ale nie mógł . Zasady tam panujące były zbyt surowe.\n-Niall... - usłyszał cichy szept, a zaraz po tym Lucy odsunęła się od niego. - Wszystko okej?\nIrlandczyk niepewnie skinął głową. - Chyba tak..\n-Wiem , że nie jest łatwo , ale damy radę . Poradzimy sobie z tym wszystkim. - na jej twarzy pojawił się blady uśmiech.\nWszystko, każdy dźwięk, każde uderzenie w bęben przez perkusistę, każde cięższe brzmienie nadane przez gitarę basową doprowadzało ją do szału. Czuła jak jej dłonie drżą , mimo tego , że ściskała z całej siły kopertówkę . Była na głodzie od kilku dni . Przedtem , udawało się jej jakoś oszukiwać Liama. Nadal ćpała , kiedy tylko mogła . Oddała Carlosowi amfetaminę i wyszła na czysto . Nie miała już żadnych długów do spłacenia . Jej starzy znajomi już się do niej nie odzywali , a mimo tego , mimo zmiany towarzystwa , nadal brała . Chciała przestać , pragnęła być warta Liama , ale nie mogła .\n-Skarbie , co się dzieję? - zapytał szatyn pochylając się nad nią .\nCath przymknęła powieki . -Liam , ja już nie mogę . Nie wytrzymam dłużej ..\nLiam poczuł rosnącą w gardle gulę . Miał do siebie pretensję , o to , że nie umiał jej pomóc . Jego dziewczyna walczyła z nałogiem , a on mógł tylko jej dopingować .\nWyciągnął w jej kierunku dłoń.\n-Chodźmy na parkiet - uśmiechnął się szeroko .\nBrunetka niepewnie ujęła jego rękę i skierowała się za nim na środek sali , gdzie goście balowali w najlepsze . Muzyka zmieniła się w wolną melodię bez słów, zarzuciła drżące ręce na jego szyję , przysuwając się do niego najbliżej, jak mogła .Zaraz po tym , poczuła jak dłonie Liama obejmują ją w talii .\nPodniosła wzrok , aby wbić go w ciemne tęczówki. -Wiesz , że cię kocham? - zapytała niemal szeptem.\nLiam uśmiechnął się szeroko. Po raz pierwszy , z ust Cath wypłynęły te słowa. Pochylił się nad nią .\n-Ja ciebie też. I obiecuję , pokonamy twój nałóg razem.\nZayn kołysał się w rytm wolnej piosenki , trzymając w ramionach swoje szczęście. Lexie wyglądała przecudnie w białej sukience. Była jego aniołem.\n-Jestem najszczęśliwszym facetem na ziemi - wymamrotał zgarniając niesforny kosmyk rudych włosów Lexie i zakładając go za jej ucho. - Mam piękną i idealną żonę, cudną córeczkę . Jak skończymy szkołę , od razu znajdę dla nas mieszkanie .\nDziewczyna spojrzała na niego złowrogo.\n-Nie musisz mi składać obietnic - uśmiechnęła się . - Wystarczy mi to , że mam ciebie . O mieszkaniu pomyślimy wspólnie.\nZayn zaśmiał się cicho . Pochylił się nad swoją żoną i muskając wargami płatek jej ucha, wyszeptał:\n-I ślubuję ci miłość , wierność i uczciwość małżeńską...\nLexie przerwała mu w połowie zdania - Oraz , że cię nie opuszczę aż do śmierci.\nWtuliła się w jego pierś, po jej policzkach spłynęły łzy . Nie mogła uwierzyć , że wszystko potoczyło się tak szybko , że może nazywać Zayna mężem, że w wieku osiemnastu lat jest mężatką.\nLouis przechylił kolejny kieliszek wódki , tego wieczoru , co Harry skomentował śmiechem. Pochylił się nad nim i wyszeptał najciszej jak potrafił.\n-Dzisiaj chyba już nie mam na co liczyć - skomentował , a Lou spojrzał na niego spode łba.\n-Za kogo ty mnie masz? Przecież jestem trzeźwy - czknął głośno.\nHarry odkaszlnął , żeby zamaskować śmiech. - No to co powiesz na to , żeby ujawnić się przed wszystkimi ludźmi.\n-Chcesz się ze mną pieprzyć ? Tutaj? - zapytał Lou robiąc wielkie oczy, a Harry nie wytrzymał i zaśmiał się głośno .\n-Nie głuptasie, chcę z tobą zatańczyć .\nLouis teraz zrozumiał.\n-Aaaa! To trzeba było tak od razu . Chodź na parkiet ogierze - Tommo puścił Loczkowi oczko i zachichotał cicho.\nHarry podniósł się , a Lou klepnął go w tyłek , po czym ruszył za nim , splatając ich dłonie ze sobą .\nOboje czuli wzrok innych ludzi na sobie . Większość z nich widzieli po raz pierwszy , dlatego też mieli gdzieś ich zdanie . Liczyła się chwila spędzona razem .\n-Kto prowadzi? - Zapytał Lou.\n-Nikt - wyszeptał Harry i przyciągnął Louisa bliżej, tak , że stykali się klatkami , po czym objął go w pasie.\nLouis uśmiechnął się głupkowato i schował twarz w zgięciu szyi Harrego i poruszał się w rytm wolnej piosenki .\nTego wieczoru , chyba każdy odnalazł swój kawałek nieba. Każdy przebywał w nim chociaż chwilę wraz z drugą osobą , która była im przeznaczona . Był ktoś , kto nie wyglądał szczęśliwie , ale mimo tego czuł się wspaniale . Pierwszy raz od pewnego czasu miał przy sobie kogoś , bez kogo nie wyobrażał sobie przyszłości . Pewnie domyśliliście się o kim mówię . Tak , chodzi mi o Nialla . On jako jedyny nie uśmiechał się bez przerwy . Uśmiech zarezerwował dla Lucy , aby za każdym razem móc ją nim obdarzyć i w ten sposób pokazać jej , że nie ma nikogo ważniejszego nż ona .\nTa noc należała do nich, ale nie tylko ta .\nWesele dobiegło końca o szóstej nad ranem. Jedni goście wrócili do domów bez problemu , inni musieli iść po czworaku . Jednak Lucy wspominała tę noc jako jedną z najwspanialszych w jej życiu. Na każdym krokiem dostawała w prezencie uśmiech, uścisk czy pocałunek od swojego mężczyzny. Cały ranek i południe spędziła w łóżku , u jego boku , tuląc się do jego piersi i gładząc jego szorstki policzek. Czuła się szczęśliwa . W końcu .\nPragnęli spędzić ze sobą każdą możliwą chwilę przed wyjazdem Lucy . Dlatego też nie poszli na poprawiny . Zayn i Lexie rozumieli ich wyśmienicie . Zostali w domu Nialla , siedzieli przed telewizorem jedząc słodycze . Lucy robiła wszystko , żeby uspokoić buntujący się żołądek .\n-Niall ... jutro popołudniu wyjeżdżam i zanim to się stanie , chciałabym ci coś dać . - w tej chwili cieszyła się , że w pokoju jest ciemno , bo jej policzki przybrały barwę purpury .\nBlondyn zmarszczył brwi . Nie chciał niczego od Lucy . To ona była dla niego prezentem .. prezentem od losu . O wiele lepszym niż te , o których zdarzało mu się marzyć . Zanim się zorientował Lucy pochyliła się nad nim i musnęła jego wargi .\nTo było zaproszenie .\nTeraz wszystko zależało od niego . Mógł pójść dalej , albo nie przyjmować prezentu .\nJak myślicie , co wybrał?\nAutor: Najimi o 08:49:00\nWigilia, bardzo szybko dobiegła końca. Lucy była już zmęczona, jednak w ostatniej chwili jej mama wstała.\n-Kochanie, Lucy.. Dobrze wiecie, że jestem w ciąży, jednakże nie powiedziałam wam wszystkiego..\nSzatynka wpatrywała się w swoją mamę z zaciekawieniem. - Tak? - spytała, kiedy już nie mogła doczekać się odpowiedzi.\n-To jest ciąża bliźniacza.\nOjciec Lucy momentalnie pobladł. - Żartujesz sobie ze mnie? - zapytał.\nJuliette pokręciła głową, a w pokoju wybuchła wrzawa. Każdy po kolei gratulował matce Lucy, a w tym czasie, Niall porwał na chwilę Lucy na ganek, uprzednio pomagając jej włożyć płaszcz.\n-Zapewne zauważyłaś, że na bransoletce nie ma , niczego, co symbolizowałoby mnie. - Przytaknęła. - Poprosiłem dziewczyny, żeby nic takiego tam nie dokładały, bo chciałem , żebyś miała to ode mnie. Może i nie jest to zbyt kreatywne, ale...\nWyjął z tylniej kieszeni małe pudełeczko, z którego wyjął łańcuszek z zawieszką, którą była koniczynka.\n-Od teraz, Irlandzkie szczęście będzie z tobą - uśmiechnął się szeroko.\nLucy przytuliła go, po czym pokręciła głową. - Nie masz racji, Irlandzkie szczęście jest ze mną, od kiedy stałeś się dla mnie kimś naprawdę bliskim - wyszeptała a po jej policzku spłynęła pojedyncza łza. - Dziękuję ci Niall.\nBlondyn zapiął jej srebrną żmijkę na szyi.\nMimo tego, że kolacja szybko się skończyła, wszyscy siedzieli nieopodal choinki i opowiadali różne historie. Lucy modliła się tylko o to, żeby nie usnąć. Podczas kiedy Niall nucił jakąś kolędę jej oczy przymykały się . W końcu jej głowa opadła bezwładnie na jego ramię, wydała ciche westchnienie i pogrążyła się we śnie.\nObudziła się , kiedy Niall niósł ją po schodach.\n-Zostaniesz dzisiaj ze mną? - zapytała szeptem.\n-Nie sądzę, żeby twoi rodzice byli zadowoleni z tego powodu. - Wymamrotał Niall.\n-To chociaż zostań ze mną przez chwilę - poprosiła.\nKiedy postawił ją na podłodze od razu podeszła do okna. Oparła się o szeroki parapet i spojrzała w niebo pełne gwiazd.\nNiall znalazł się obok niej w mgnieniu oka. Objął ją w talii i tak samo jak ona, wbił wzrok w gwieździste niebo, które miało wręcz ciemnobordowy odcień, co oznaczało nadejście kolejnej śnieżycy.\n-Spadająca gwiazda! - odezwała się szeptem Lucy.\nBlondyn też ją zauważył. - Pomyśl życzenie - wyszeptał.\nJa też pomyślę, stwierdził w myślach.\nChcę, żeby Lucy była szczęśliwa.\nW głowie szatynki zamajaczyło kilka próśb. Wybrała jednak tylko jedno.\nProszę, aby u boku Nialla stała kobieta godna tego miejsca, żeby dawała mu szczęście i miłość.\nWtuliła się w pierś Nialla.\n-Kocham cię - wymamrotała.\n-Ja ciebie też - Niall pocałował ją w czubek głowy.\nMożna było pomyśleć, że Lucy dobrzeje, przybrała troszkę na wadze, jednak wszystko siedziało w jej głowie. W jej umyśle, choroba osiągnęła najwyższe stadium. Wyżerała ją od środka. Nowy rok powinien oznaczać nowe życie, postanowienia. Nie dla Lucy. Ona cały czas miała tylko jedną prośbę. Tę samą, o którą poprosiła w wigilię. Nie chciała umierać , ale według niej , właśnie to było jej pisane.\nDokładnie dwudziestego stycznia, kiedy zajęta była przeglądaniem filmików , poczuła się źle. Zawołała swojego ojca , który od razu zadzwonił po karetkę.\nTeraz, to wszystko już było nieuniknione. Musiała pojechać do tej kliniki, odciąć się od świata. Bogu dzięki, zdołała się pożegnać z przyjaciółmi i chłopakiem.\nKlinika dla osób z tego typu zaburzeniami , okazała się czymś całkowicie innym niż się tego spodziewała. Był to duży budynek , przypominający ogromny hotel, w środku panowała przyjazna atmosfera. Ludzie zwracali się do siebie z nieskrywaną sympatią. Kilku z nich wglądało jak chodzące szkielety. Jedni chodzili o własnych siłach, inni jeździli na wózkach inwalidzkich. Lucy czuła do tego miejsca odrazę, do tych ludzi również . Wszyscy popadli w ten sam nałóg co ona. Głodzili się, byle tylko wyglądać lepiej.\nPierwsze zajęcia , były chyba najgorsze . Powiedzieli , że nie musi wstawać, więc też tego nie robiła.\n-Jestem Lucy - zaczęła cicho. - W tym roku skończę osiemnaście lat. Pochodzę z Londynu, ale dzieciństwo spędziłam w Paryżu.\n-Jak to się stało , że zaczęłaś się odchudzać, Lucy? - zapytał chłopak o czarnych włosach i potwornie bladej cerze.\nWidziała tunele w jego uszach, kolczyk w wardze całkowicie przypominał jej Lexie, a ułożone "na Biebera" włosy były takie... Louisowe.\n-Kiedy byłam mała nikt mnie nie lubił, bo byłam gruba. Po wyjeździe do Paryża postanowiłam wziąć się za siebie. Katowałam się dietami i ćwiczeniami. Przeszłam na wegetarianizm, przestałam jeść słodycze. Po pięciu latach czułam się na tyle silna, że wróciłam. - Wyjaśniła.\n-Czy był ktoś , kto prześladował cię bardziej niż inni?- zapytał ten sam chłopak.\nPoczuła rosnącą w gardle gule. Przełknęła ją i skinęła niepewnie głową.\n-Tak, była piątka chłopców. - Powiedziała.\nNie chciała tutaj , mówić o nich tych "złych rzeczy".\n-Spotkałaś ich po powrocie? - spytała wysoka dziewczyna o kasztanowych włosach.\nWszyscy wpatrywali się w nią, jak w obrazek. Chcieli poznać jej historię.\n-Aktualnie, jeden z nich , jest moim chłopakiem.\nKażda osoba na sali wstrzymała oddech.\nUsiadła na swoim łóżku . W tej chwili nie pragnęła niczego innego poza rozmową z Niallem. Widziała go dzisiaj rano, a mimo tego tak bardzo tęskniła.\n-Byłaś dzielna. - Usłyszała za sobą głos.\nSpojrzała przez ramię. W drzwiach stał ten sam chłopak, który zapytał o historię związaną z jej odchudzaniem się.\nWskazała dłonią na łóżko naprzeciwko . - Zapraszam - posłała mu uśmiech.\nUsiadł na wskazanym przez Lucy łóżku.\n-Jestem Nathan. - Skinęła głową. - Zaskoczyła mnie twoja historia.. - Lucy spojrzała na niego zdziwiona. - Każdego z nas przeraża nasza przeszłość. Ja na przykład zawsze byłem wysoki i chudy, a anoreksja jest powodem gnębienia w szkole. Mieli mnie za geja. Za małego pedałka, który lizał wszystkim dupę. W tej chwili bałbym się wrócić do starej szkoły. A ty? - Spojrzał na nią. - Dałaś radę. Wróciłaś do starego życia mimo złych wspomnień.\n-Musiałam tam wrócić. Pewnie myślisz , że się tego nie obawiałam... Ale jest całkiem inaczej. Bałam się jak cholera. Kilka razy zmieniałam zdanie , czy chcę wrócić do Londynu czy nie..\n-Jak ma na imię twój chłopak?\nNa twarzy Lucy malował się uśmiech.\nNie, to ja jestem farciarą, bo mam przy sobie moje Irlandzkie szczęście, pomyślała, a jej ręka powędrowała do naszyjnika .\n-W życiu nie chodzi o to, żeby uciekać przed wszystkim, tylko o to, żeby stawić temu czoła. - Odezwała się głośno.\nNathan też się uśmiechnął.\n-Może i masz rację. Jednak dla mnie, życie jest karuzelą . Czasem pędzi jak oszalałe, przyprawiając nas o mdłości, a czasem , kiedy coś pójdzie nie tak, zatrzymuje się i nie pozwala nam pójść dalej. Ja właśnie zatrzymałem się w tym momencie.\nLucy zastanowiła się nad jego słowami. Były po części prawdą.\nJednak jej życie było inne. Cieszył ją fakt, że właśnie tak potoczyła się jej historia.\n-To my piszemy scenariusz, jednak nie wszystko jest od nas zależne. Czasem zdaża się coś, czego w ogóle nie planowaliśmy, niechciana ciąża, choroba, czy w naszym przypadku anoreksja. Chciałabym teraz być w domu, zająć się moją ciężarną matką, pomóc mojej przyjaciółce w zajmowaniu się córką, czy posłuchać jak Niall gra na gitarze, albo chłopcy ekscytują się Fifą. Nie minął jeszcze jeden dzień, a ja chcę wracać... Być z nimi. Jedyną rzeczą, która mi ich przypomina jest moja bransoletka..\nNathan sięgnął po jej rękę i przejechał szczupłym palcem po wisiorkach.\n-Każda kogoś symbolizuje - zgadnął , a Lucy tylko pokiwała głową.\n-Twój chłopak, jest tym serduszkiem, prawda?\nLucy zaśmiała się cicho. - Nie, mój chłopak znajduje się na moim sercu - sięgnęła dłonią pod koszulkę i pokazała Nathanowi łańcuszek.\n-Lucy, walcz. Nie warto się poddawać.\nNiall był smutny, może trochę zły . Zły na siebie za przeszłość , której nie mógł zmienić. Spędzili razem urodziny Zayna, jednak w urodziny Harrego musiał już bawić się sam. Nie potrafił i Bogu dzięki nikt nie miał mu tego za złe. Podczas kiedy oni się bawili, on wyszedł uprzednio składając Harremu życzenia i wręczając prezent. Błąkał się bez sensu po Londynie rozmyślając o swojej dziewczynie. Kilka dni wstecz dowiedział się od Juliette, że Lucy wyjdzie na przepustkę, na ślub Zayna i Lexie, czyli dokładnie dwudziestego drugiego maja, czyli dokładnie dwa dni przed ślubem.\nNie chciałam tego dodawać, bo było AŻ 7 komentarzy pod ostatnim rozdziałem , ale po chwili stwierdziłam , że skoro obiecałam , to się z tego wywiążę.\nNie chcę nic mówić na temat tego rozdziału, tylko chcę pochwalić się Wam, że mój jednopart zajął trzecie miejsce w konkursie ;3 możecie go znaleźć TUTAJ ;D , a komentarze na jego temat piszcie do mnie na:\nTwittera : @LittleLexiex3\newentualnie tutaj ;d\nZachęcam Was również do głosowania na WASZYM ZDANIEM najlepszy jednopart ; )\nNASTĘPNY ROZDZIAŁ POJAWI SIĘ 20 SIERPNIA, POD WARUNKIEM , ŻE BĘDZIE CHOCIAŻ 15 KOMENTARZY ;3\nPOZA TYM ZAPRASZAM NA MOJEGO TUMBLR'A KLIK , NA KTÓRYM BĘDĘ PUBLIKOWAŁA MOJE ONE-SHOTY ;3 JUŻ DZISIAJ POJAWI SIĘ JEDEN Z NICH ;3\nAutor: Najimi o 10:01:00\nJak mógł tego nie zauważyć? A może po prostu nie chciał? Dlaczego rzeczywistość musi być tak okrutna ?\nNiall tłukł się z myślami. Siedząc na niewygodnym krześle w poczekalni , sprawiał wrażenie całkowicie wyłączonego i zobojętniałego . Tak naprawdę , było całkiem inaczej . Nie mógł poradzić sobie z tym, że Lucy jest w takim stanie.\nPoczuł jak ktoś kładzie dłoń na jego ramieniu. Spojrzał w górę.\n-Niall , zadzwoniliśmy do rodziców Lucy. Już tutaj jadą . – Oznajmił Zayn.\nIrlandczyk zdołał tylko pokiwać głową .\nCatherine otworzyła drzwi . Na progu stał Carlos . Chłopak , który nie odzywał się do niej przez ostatnie dni i któremu cały czas wisiała fetę.\n-Dlaczego już cię w ogóle nie widać na mieście? – mruknął niezadowolony.\nCath przewróciła oczyma i otworzyła szerzej drzwi. – Chcesz rozmawiać na progu?\nCarl od razu skierował się do jej pokoju. Rozłożył się wygodnie na jej łóżku .\n-Czego chcesz? – usiadła na krześle obrotowym i świdrowała chłopaka wzrokiem.\nMdłe promyki słońca przebijały się przez firanki i oświetlały twarz Carlosa , przez co wydawała się jeszcze bardziej bledsza. Co ona w nim widziała ? Nałogowego ćpuna , który nigdy tak naprawdę nie sięgnął po nic „cięższego”.\n-Kurwa .. – mruknęła pod nosem. – Mówię już jak Liam . – Pokręciła głową z dezaprobatą.\n-Kto ? –chłopak podniósł się do pozycji siedzącej. – O kim ty mówisz? – Cath machnęła ręką . – O kim mówisz!? – wrzasnął , a dziewczyna zadrżała ze strachu.\nCarlos zerwał się na równe nogi i podbiegł do dziewczyny . Chwycił ją z całej siły za ramiona i potrząsnął . – O kim mówisz? – cedził słowa . –Masz kogoś?\nBrunetka skinęła głową , co jak się później okazało , było błędem. Chłopak wymierzył jej silne uderzenie w twarz.\nChwyciła się za policzek , a drugą ręką odepchnęła go.\n-Co ty sobie wyobrażasz?! Chcę skończyć z tym świństwem , a zmiana towarzystwa mi w tym pomoże!\nCarl ponownie chwycił ją za ramiona. – Pomoże ci ? Taak ? To życzę powodzenia na nowej , lepszej drodze życia , szmato – warknął i wyszedł z jej mieszkania.\nLucy cały czas czuła się słabo . Jednak kiedy do pomieszczenia wparował zdenerwowany Niall , uśmiechnęła się momentalnie .\n-Hej skarbie – uśmiechnęła się .\nBlondyn w ułamku sekundy znalazł się przy niej i musnął ustami jej czoło.\n-Jak się czujesz? – zapytał siadając obok jej łóżka.\n-Nie mogę tu być za długo . Lekarz powiedział , że musisz odpocząć … - Wstał i już chciał odejść , kiedy Lucy drasnęła palcami jego rękę. – Tak?\n-Nawet się nie pożegnasz?\nPochylił się i delikatnie pocałował.\nDopiero teraz zauważył , że jego dziewczyna naprawdę schudła . Jej dłonie chyba nie mogły być bardziej kościste , kości policzkowe były lepiej widoczne.\n-Wyśpij się , widzimy się jutro.\nWyszedł z pomieszczenia , a jego serce tłukło się w piersi . Po jego głowie znowu krążyły te same pytania . Znowu zastanawiał się jak mógł to przegapić .\nJuliette usiadła koło łóżka Lucy.\n-Posłuchaj mnie teraz i najlepiej nie przerywaj – ostrzegła. – Rozmawiałam z lekarzem , a jego diagnoza jest jednoznaczna .. Masz anoreksję . Możesz wrócić do domu , próbować z tego wyjść na własną rękę , ale jest również możliwość wyjazdu do kliniki.. Coś na kształt odwyku . Nie będziesz miała z nikim kontaktu , zabiorą ci telefon , Internet … Co wybierasz ?\nZastanowiła się chwilę . Taka „terapia” mogła trwać nawet do kilku miesięcy . Nie uśmiechało jej się to .\n-Chcę zostać tutaj .\nPodjęła decyzję .\nLiam pojechał do Cath . Nie umawiali się przedtem , ale chciał zobaczyć czy wszystko z nią okej , bo nie odzywała się przez ostatnie kilka godzin.\nDrzwi otworzyła mu matka Catherine . Uśmiechnął się do niej .\n-Cath źle się czuje . – Stwierdziła , a on zmarszczył tylko czoło.\n-Jak to ? Mogłaby mnie pani wpuścić?\nKobieta otworzyła szerzej drzwi .\nMimo tego, że jego serce tłukło się w piersi, wparował do pokoju Cath. Jego dziewczyna leżała skulona na łóżku, odwrócona do niego plecami. Nabrał powietrza w płuca i podszedł do niej.\n-Skarbie, co się dzieje? - zapytał.\nCatherine powoli obróciła się w jego stronę.\nLiam poczuł rosnącą furię. - Kto ci to zrobił? - Brunetka pokręciła głową. - Cath! Powiedz mi do cholery, kto ci to zrobił!\n-To nic nie zmieni. On i tak wróci ..\n-On? Czyli kto.\n-Nie ważne, Liam.\nZerwał się na równe nogi i wyszedł z pomieszczenia nie zwracając uwagi na nawoływanie Cath. Krew buzująca w jego żyłach dudniła mu w uszach. Serce biło jak oszalałe, a furia rosła z każdą minutą. Nie wiedział kto jej to zrobił, ale miał zamiar się dowiedzieć.\nLucy wiedziała , że podjęła dobrą decyzję. Miała wrażenie, że płomyczek jej istnienia powili gaśnie, a ostatnich dni nie chciała spędzać w jakimś durnym ośrodku dla chorych psychicznie szkieletów. Nie była chora, bynajmniej tak się nie czuła. Najchętniej poszłaby jeszcze pobiegać.\nLekarze wypisali ją ze szpitala w środę. W tym czasie Juliette załatwiła jej prywatne lekcje w domu, bo nie chciała, żeby stało jej się coś podczas zajęć. Niall miał nadal przychodzić na lekcje hiszpańskiego, co sprawiało, że Lucy czerpała z tego jakąś przyjemność. Juliette starała się wmuśić w swoją córkę jedzenie, natomiast Lucy próbowała je jakoś utrzymać w żołądku. Czasem, przez ten głupi jadłowstręt, nie była w stanie przełknąć choćby kęsa, jednakże dużo piła, żeby znowu się nie odwodnić.\nWigilia przyszła stanowczo za wcześnie. Po długiej rozmowie z mamą , udało jej się ubłagać ją o to, żeby zaprosiła do domu tę drugą część jej rodziny. Wszyscy zgodzili się bez zająknięcia. Chcieli spędzić święta razem. Może po raz ostatni.\nNiall ujął w dłonie twarz Lucy.\n-Życzę ci siły, żebyś dała radę wyjść z choroby i spędziła ze mną kolejne dwadzieścia jak nie więcej świąt. - Pocałował ją w czoło.\n-Dziękuję skarbie, ja natomiast życzę ci , żeby w twoim życiu zawsze był ktoś, kto cię będzie kochał. Jednakże to chyba jest bezsensu , bo przecież masz chłopców, rodzinę. Oni dadzą ci to, czego nie dam ci ja, kiedy już mnie zabraknie. - Uśmiechnęła się smutno.\n-Nie mów takich rzeczy. Wesołych świąt - pochylił się i musnął wargami jej usta.\nPrzez cały wieczór, najdłużej trwało chyba dzielenie się opłatkiem. Tylko dwoje z całej grupy w tym nie uczestniczyło. Zayn, który był muzułmaninem nie obchodził świąt, ale zawsze starał się spędzać je z osobami, dla których było to ważne, a poza tym lubił obdarowywać bliskich prezentami. Natomiast Cath była ateistką. Nie wierzyła w nic, ale święta spędzała co roku z matką, bezta żadnych specjalnych obrządków.\nLucy, tak właściwie nie dostała zbyt wielu prezentów. Chłopcy postanowili złożyć się na ogromny obraz, złożony z ogromnej ilości zdjęć. Widząc obrazki z tak niedalekiej przeszłości, popłakała się jak małe dziecko, w kółko dziękując swoim przyjaciołom. Dziewczyny dały jej bransoletkę z zawieszkami, w której każda z doczepianych figurek symbolizowała coś innego.\nMały kotek, był ucieleśnieniem Harrego.\nMarchewka, to oczywiście Louie.\nLusterko - Zayn.\nŻółwik przedstawiał Liama.\nBłyskawicą była Cath, ukazując, jej burzliwy charakter.\nSówka, to Lexie, ponieważ każdy biegł do niej, kiedy miał jakiś problem, wiedząc, że rudowłosa we wszystkim doradzi.\nI ostatnie, serduszko.. To była Vivi, bo wszyscy właśnie tak ją nazywali.\nBrakowało tylko Nialla.\nHej, nie chcę za dużo mówić , mam nadzieję, że Wam się podoba ..\nChciałabym zaprosić Was na mojego nowego bloga, którego zaczynam prowadzić z Emmą #1 #2, w na dniach powinien pojawić się prolog ;3 KLIK Mam nadzieję, że ten blog przypadnie Wam do gustu i zostaniecie ze mną ;3\nJeśli chodzi o mój indywidualny blog.. link pojawi się pod epilogiem ;D\nNastępny rozdział pojawi się 16 xD\nAutor: Najimi o 07:42:00\nLucy udało się dzisiaj ubłagać mamę, żeby zrobiła jej „wolne” od szkoły. Więc już koło trzynastej siedziała w salonie chłopaków , rozmawiając w najlepsze z nowopoznaną „koleżanką” Liama. Niall siedział cały czas obok niej , obejmując ją w talii, pochłonięty był rozmową z chłopakami.\nLucy co chwilę chwytała za kamerę i nagrywała niektóre sytuacje.\n-Zayn i Lex już są! – wydarł się Louis.\nWszyscy zerwali się na równe nogi .\nJuż rano dostali pewną przesyłkę , zawierającą rzeczy Lexie i niektóre meble , potrzebne do pokoju Vivianne. Od razu chłopcy zajęli się meblowaniem sypialni dla małej. A teraz , mogli ją wreszcie zobaczyć po raz pierwszy .\nDla Harrego było to troszkę dziwne uczucie. Widział Lexie tylko kilka razy , ostatni raz jakieś trzy lata temu . Znał ją , ale miał jakieś dziwne poczucie , że wpuszcza do domu obcą osobę w dodatku z małym dzieckiem . Jednakże , chciał , żeby Zayn był szczęśliwy , a teraz , widząc jego uśmiech , kiedy szedł ze swoją dziewczyną u boku i nosidełkiem w ręce , wiedział , że dobrze postąpił.\nNagle , w salonie pojawił się Zayn.\n-Lexie! – zawołali chłopacy i rzucili się na nią, co skomentowała śmiechem.\n-Cześć, cześć – przytuliła każdego z nich, po czym chłopcy podeszli do Zayna i Vivianne.\nPo pomieszczeniu roznosiły się achy i ochy. Całe towarzystwo zdążyło zakochać się w córce Zayna. Lucy jeszcze nie udało się nawet jej przedstawić, ponieważ nagrywała całą sytuację , żeby mieć pamiątkę na później. W momencie , w którym Lexie pokazała reszcie pierścionek zaręczynowy , nie miała ochoty puszczać kamery .\nDni płynęły szybko. Listopad ustąpił miejsca kolejnemu miesiącowi . Jesienne kurtki trzeba już było zamienić na cieplejsze. Wszystkim powodziło się świetnie .\nHarry i Louis nadal ukrywali swój związek , bo obwiali się reakcji reszty.\nLucy , Catherine i Lexie stały się sobie bliższe , niż ktokolwiek inny . Spędzały razem z Vivi każdą możliwą chwilę , w której nie były zajęte swoimi chłopakami czy narzeczonymi.\nTak , Lucy i Niall byli już formalnie parą. Mieli już za sobą pierwszą randkę. Jednakże ich związek nie polegał na ciągłym obściskiwaniu się. Pragnęli być dla siebie kimś więcej niż dziewczyną i chłopakiem.\nI kolejne , tak .. Liam i Cath również zeszli się ze sobą, jednak ich związek był bardziej burzliwy, bo dziewczyna Liama nie potrafiła sobie odmówić narkotyków . I mimo tego , że oboje się starali , Cath nie potrafiła tego rzucić.\nZwiązek Lexie i Zayna z dnia na dzień promieniał coraz bardziej, a Vivi tylko w tym pomagała . Zayn okazał się być wspaniałym ojcem. Zajmował się swoją córką , kiedy tylko mógł , nie zapominał też o swojej narzeczonej, która w tej chwili była jego prywatnym skrawkiem nieba.\nLucy już po raz kolejny tego dnia zwróciła to , co udało jej się w siebie wepchnąć . To wszystko siedziało głęboko w niej . Nie potrafiła zaakceptować samej siebie i tego kim kiedyś była. Tym samym nie mogła zapanować nad obrzydzeniem do jedzenia.\nNie mówiła nic o tym Niallowi . Nie chciała , żeby jeszcze bardziej się o nią martwił. Był dla niej najważniejszą osobą w życiu.\nJej matka dostała urlop, ponieważ jej ciąża była zagrożona i teraz spędzała więcej czasu w domu . Jednak każdego wieczoru, podczas którego ojciec wracał , pędziła do chłopaków z przewieszoną przez ramię kamerą. Od samego początku nagrywała wszystko , co było godne uwagi. Na jej komputerze było teraz mnóstwo filmików z Vivianne w roli głównej , ale nie zabrakło też tych , na których była ona sama , najczęściej tuląc się do Nialla , czy obdarowując go pocałunkiem.\nTym razem też tak było . O całkowicie pustym żołądku , pędziła do swojego chłopaka.\nWszyscy siedzieli już w salonie , jak każdego wieczoru z resztą. Teraz , był to dla nich w pewnym sensie codzienny rytuał . Jednakże tym razem Louis wraz z Harrym planowali powiedzieć wszystkim prawdę na ich temat.\n-Ludzie! – wrzasnęła Lexie , żeby ich uspokoić. – Vivi śpi kilka pokoi obok , bądźcie troszkę ciszej , a poza tym , chyba Lou chce nam coś powiedzieć , bo taki spięty siedzi .. Co znalazłeś sobie kogoś? – uśmiechnęła się szeroko do chłopaka , a wzrok wszystkich skierował się w stronę Tomlinsona.\nTommo przełknął ślinę. –Yy . Muszę .. właściwie to musimy .. – jąkał się.\n-Jej Lou .. Załatwimy to szybciej . – Odezwał się Harry i zanim jego przyjaciel zdążył zareagować , przyciągnął go bliżej i obdarował szybkim pocałunkiem .\nKażdy obecny w salonie , patrzył na tą scenę z otwartymi ustami. Lucy była w takim szoku , że nawet nie zdążyła chwycić za kamerę , leżącą obok.\n-Od kiedy jesteście parą? – zapytał Liam.\nLouis spuścił wzrok , żeby ukryć zażenowanie.\n-Jeszcze przed moją śpiączką .. Baliśmy się , że źle to odbierzecie .. – wytłumaczył Harry.\nZayn poklepał Louisa po plecach. – Gratulacje chłopcy .\n-Serio? – odezwał się cicho szatyn. – Nie macie nic przeciwko temu?\n-Dlaczego mielibyśmy mieć? – odezwała się Cath – Jesteśmy rodziną – uśmiechnęła się szeroko.\nWszyscy pokiwali tylko głowami.\nLiam zdecydował się odprowadzić Catherine do domu . Zazwyczaj właśnie to robił. Jednakże teraz planował zrobić jej na złość . Chciał spróbować czegoś , dzięki czemu udałoby się jej skończyć z nałogiem. Od razu , kiedy dzisiaj ją zobaczył , wiedział , że coś brała . Bogu dzięki jego przyjaciele tego nie zauważyli .\n-Ja też chcę spróbować – odezwał się.\n-Co? – zapytała jego dziewczyna.\n-Też chcę spróbować ćpać ..\n-Liam porąbało cię do reszty ?! To nie jest coś dla ciebie! – wrzasnęła dziewczyna , a kilu przechodniów zwróciło na nią uwagę.\n-Albo oboje jesteśmy czyści , albo oboje ćpamy – zadecydował .\n-Jesteś pojebany – warknęła na niego i wbiegła do klatki schodowej .\nLiam już wiedział , że wygrał . Cath nie mogła znieść myśli , że jej chłopak może sięgnąć po narkotyk, więc była to dla niej w pewien sposób terapia szokowa. Payne nie czuł się urażony. Wiedział , że tak zareaguje.\nLucy usiadła na łóżku Nialla . Czuła się całkowicie wypompowana z energii życiowej . Było jej słabo , ale jakoś , udało jej się to zamaskować . Irlandczyk usiadł obok niej i oparł się plecami o ścianę. Szatynka przylgnęła do jego boku\n-Wiesz co ? – odezwała się szeptem.\n-Hmm? – wymruczał Niall , opierając się policzkiem o jej głowę.\nNa twarzy blondyna pojawił się szeroki uśmiech . Przytulił Lucy z całej siły i pocałował ją w czoło.\nUwielbiał słyszeć wydobywające się z jej ust słowa, które usłyszał przed chwilą. Sprawiały , że jego serce wywijało koziołki .\n-Niall… - wysapała dziewczyna. –Niall , słabo mi..\nChłopak zerwał się na równe nogi. I spojrzał na swoją dziewczynę. Jej twarz zrobiła się przeraźliwie blada . Najszybciej jak umiał , wziął ją na ręce i popędził do salonu .\n-Lexie pomóż .. – wymamrotał.\nRudowłosa od razu zorientowała się , że coś jest nie tak . Kazała Niallowi , posadzić Lucy na sofie , ale właśnie w tym czasie , szatynka zamknęła oczy.\nCzas spędzony na oczekiwaniu na jakąkolwiek wieść od lekarza , był najgorszy w całym życiu Nialla . Chłopak siedział na korytarzu wraz z całą bandą . Brakowało tylko Lexie , ale ta musiała się zająć Annie. W pomieszczeniu panowała przeraźliwie napięta atmosfera . Niall wpatrywał się uparcie w podłogę . Bał się , że jeśli coś powie , wybuchnie płaczem .\n-Przepraszam . Ktoś z państwa jest rodziną dla Lucy?\nNiall zerwał się na równe nogi.\nLekarz westchnął. – No dobrze , skoro nie ma nikogo bliższego , to powiem panu . Nie chcę owijać w bawełnę , ale stan Lucy jest ciężki . Jest niedożywiona i odwodniona , a w dodatku ma anemię. Nie chcemy dawać błędnych diagnoz , ale przewidujemy anoreksję.\nNogi Nialla ugięły się . W tym samym czasie Zayn zdołał zerwać się i przytulić swojego przyjaciela , chociaż on sam był bliski płaczu . Liam był następnym , który się otrząsnął. Podszedł do nich i przyłączył się do Zayna.\n-Dziękujemy za informacje , będzie można wkrótce ją zobaczyć? – zapytał Lou .\n-Tak, ale aktualnie jest przetaczana krew ..\nLouis skinął głową. – Dziękuję.\nLekarz odwrócił się na pięcie , a Tommo i Harry podnieśli się z niewygodnych krzesełek i dołączyli się do grupowego miśka , żeby Niall poczuł się chociaż odrobinę lepiej .\nNo to mamy kolejny xD\nPostanowiłam , że dodam , bo powiem szczerze ten blog wydaje mi się coraz większym niewypałem, ale nie mogę go zostawić, dlatego też chcę go jak najszybciej skończyć.\nPod ostatnią notką było osiemnaście komentarzy... mam nadzieję, że teraz nie będzie inaczej :)\nNastępny dodam koło 10 sierpnia xD\nA POZA TYM MAM PYTANKO !\nChcielibyście , żebym po opublikowaniu epilogu napisała jeszcze kilka dodatków? :)\nAutor: Najimi o 06:25:00\nLexie patrzyła na Zayna zszokowana . To było spełnienie jej marzeń .. Kolacja , świece , taniec , oświadczyny , ale teraz ? W jej głowie była tylko pustka . Słyszała słowa piosenki , którą dla niej napisał , widziała jego , klękającego przed nią z wyciągniętym jej stronę pudełeczkiem z pierścionkiem , który tak niesamowicie błyszczał. Ale czy była tego warta ? Czy to ona powinna dostać od niego jego własne serce?\nSpojrzała w jego ciemne oczy , w których lśniły łzy i wyciągnęła w jego stronę dłoń , co w oczach Zayna znaczyło więcej niż zwykłe „tak”.\nWsunął na jej dłoń drobny pierścionek i wstał . Lustrował wzrokiem łzy spływające po jej policzkach , po czym starł je kciukami.\n-Nawet nie wyobrażasz sobie jak bardzo cię kocham – wyszeptał , a dziewczyna wybuchła płaczem i wtuliła się w jego pierś.\nWyszło na to , że Liam nie wypił nawet łyka piwa . Wyszedł z lokalu trzymając Cath w objęciach i starając się jakoś ją pocieszyć. Obiecał jej , że zrobi wszystko , żeby wyszła z uzależnienia , ale to nie zależało tylko od niego . To głównie ona musiała się na to zdecydować.\nPragnęła zrobić wszystko , żeby zapewnić sobie lepszą przyszłość .\nLiam odprowadził Cath do mieszkania jej matki , po czym posadził na łóżku .\n-Zostać u ciebie na noc ? – zapytał , a brunetka w odpowiedzi wtuliła się w jego pierś i pokiwała tylko głową. Chłopak pochylił się i pocałował ją w czubek głowy. – Zostanę.\nLouis zgarnął z twarzy śpiącego Hazzy włosy . Był taki cudowny kiedy spał. Właśnie wtedy był najbardziej naturalny . Nie ukrywał się pod maską ciągłego optymisty. Był po prostu sobą. Właśnie takiego go kochał. Pochylił się i pocałował go w czoło.\n-Śpij , królewiczu – wyszeptał i ułożył się obok niego , tuląc do jego piersi.\nNiall nie wrócił do domu . Pojechał prosto do domu Lucy, żeby wszystko sobie z nią wyjaśnić . Może i był nachalny , ale nie obchodziło go to . Musiała wiedzieć coś , czego nie odważył się jeszcze powiedzieć żadnej dziewczynie. Jak na złość zostawił skuter pod jej domem.\nW końcu znalazł się pod jej lokum . Zapukał do drzwi .\n-Niall, Lucy nie jest w najlepszej formie , żeby rozmawiać . – Oznajmiła Juliette.\nBlondyn wzruszył ramionami, ale w środku się w nim gotowało.\n-Rozmawiałem z nią , kiedy nie mogła wstać z łóżka , a pani mi mówi, że ona teraz nie jest w formie ? – zapytał głupkowato.\nKobieta westchnęła i wpuściła chłopaka do środka.\nBlondyn odetchnął z ulgą i bez pytania popędził do pokoju Lucy. Nawet nie pukał , tylko od razu wparował do pomieszczenia .\nLucy leżała na swoim piętrowym łóżku , wtulona w miękkiego miśka, bez którego się nigdzie nie ruszała . Nawet nie zwróciła uwagi na Nialla , który wparował jak burza do jej pokoju.\nChłopak wspiął się na górę i usiadł obok Lucy , położył dłoń na jej ramieniu i pogładził go delikatnie.\n-Lucy, porozmawiaj ze mną – poprosił niemalże szeptem.\nDziewczyna milczała , jakby w ogóle słowa Nialla do niej nie dotarły.\n-Lucy, proszę cię. – Już błagał.\nSzatynka podniosła się do pozycji siedzącej. –Czego chcesz? Ponabijać się ze mnie? –zapytała z wyrzutem .\n-Chce wiedzieć, od kiedy czujesz do mnie coś więcej?\nSpojrzała na swoje splecione na kolanie dłonie.\n-Niall, nie wiem.. To wszystko działo się tak szybko. Najpierw byłeś dla mnie największym wrogiem , nie miałam ochoty nawet na ciebie patrzeć. Później , z każdym dniem , z każdą lekcją hiszpańskiego lubiłam cię coraz bardziej , a wtedy , kiedy mnie pocałowałeś po raz pierwszy .. wtedy już wiedziałam.\nChłopak nie wierzył własnym uszom. Pokręcił głową.\n-Ty tępaku! Wiedziałam , że cię koch…\nNie udało jej się skończyć , bo jej usta zostały skutecznie zakneblowane przez wargi Nialla. Chłopak naparł na nią z taką siłą , że ugięła się pod jego ciężarem i ułożyła się na łóżku , podczas kiedy Niall pochylał się nad jej drobną twarzą. Zadrżał w momencie , w którym długie palce Lucy wplątały się w jego włosy. Kiedy rozchyliła wargi , żeby pogłębić pocałunek , wiedział , że to ona jest tą jedyną. Wsunął delikatnie koniuszek języka do jej ust , przesunął nim po jej wardze , co skomentowała cichym pomrukiem.\nOdsunął się na chwilę, żeby zaczerpnąć powietrza, a dziewczyna ponownie usiadła.\n-Ja też cię kocham , głuptasie. – wyszeptał i rozchylił ramiona, żeby mogła wtulić się w jego pierś.\nLiam znowu nie mógł zasnąć . Gładził policzek Catherine , jakby ta była jakimś rasowym kociakiem do pieszczenia . Jednak nie robiło mu to różnicy . Teraz , kiedy uświadomił sobie coś , nie chciał opuszczać tej drobnej brunetki . Zrozumiał , że przy niej zapomina o Danielle . Uśmiechnął się do swoich myśli i westchnął cicho.\n-Śpij , malutka – pocałował ją w czubek głowy i ułożył się wygodnie.\nZ ust brunetki wydobył się cichy jęk. Obróciła się na drugi bok i przylgnęła do jego piersi. Liam objął ją w pasie i przyciągnął bliżej, tak , że niemal stykali się nosami.\nPobudka, dla Liama nie była jedną z najprzyjemniejszych. Catherine obudziła się koło szóstej z krzykiem , a on zerwał się z łóżka zaraz za nią , po czym przytulił ją z całej siły.\n-Co się stało? – wyszeptał , oplatając oddechem jej bladą skórę na szyi.\n-To było straszne.. – wymamrotała brunetka, po czym wybuchła niekontrolowanym płaczem.\nAle tym razem Liam miał lepszy pomysł , żeby ją uspokoić. Wziął ją pod brodę, zmuszając , żeby na niego spojrzała .\n-Jestem przy tobie – powiedział i uśmiechnął się pocieszająco , po czym pochylił się i musnął ustami jej wargi.\nPoczuł jak drży. Odebrał to jako dobry znak. Chciał pogłębić pocałunek , kiedy Cath wyszeptała.\n-Liam, ja nie jestem tego warta..\nZmarszczył czoło i w odpowiedzi przygarnął ją do piersi.\n-Cath, znamy się drugi dzień .. Pamiętam , że jak zobaczyłem cię po raz pierwszy , leżałaś w ciemnym zaułku , totalnie zaćpana. – Spojrzała na niego swoimi wielkimi piwnymi oczyma . – Tak. To ja zadzwoniłem po karetkę. To ja cię uratowa… - Nie zdążył skończyć, bo tym razem ona go pocałowała.\n-Dziękuję Liam .. Tak bardzo ci dziękuję..\nHarry nie wiedział jak zachować się w towarzystwie Louisa. Kiedy obudził się rano, jego nie było przy nim . Zniknęły wszystkie ślady, które mogłyby potwierdzić , że to wszystko stało się naprawdę , a nie było wytworem jego wybujałej wyobraźni.\nOn naprawdę kochał się z Louisem?\nZadrżał , a na jego rękach pojawiła się gęsia skórka. Tak , to stało się naprawdę.\nUśmiechnął się pod nosem i wygrzebał z łóżka. Powtarzał sobie w myślach ,że Louis musiał czegoś zapomnieć .\nNa podłodze , w kącie pokoju była jego koszulka. Harry uśmiechnął się triumfalnie i zgarnął szybko materiał , po czym założył go szybko na siebie . Pogładził się po klatce piersiowej , żeby chociaż trochę naprostować koszulkę i w samych bokserkach wyszedł z pokoju .\nZ kuchni dochodził do jego nozdrzy zapach świeżo sparzonej kawy . Ruszył w kierunku pomieszczenia. Louis stał oparty o blat stołu , odwrócony do niego tyłem wertował gazetę. Loczek podszedł do niego i objął w pasie.\n-Dzień dobry – wychrypiał przylegając do Louisa całym ciałem.\nW odpowiedzi usłyszał cichy pomruk zadowolenia .\n-Louis , wiem , że na pewno zepsuję ci tym humor od rana , ale co powiesz , na to , żebyśmy ujawnili się chłopakom?\n-Z czym się ujaw… - Niall urwał w połowie zdania , widząc Harrego obejmującego Lou.\nLoczek momentalnie odskoczył od Louisa .\n-No bo my … eee… No .. My ten ..\n-Harry próbował mnie naciągnąć na kupno kota . – Odezwał się Lou z szerokim uśmiechem. – A wiesz , jak on czegoś chce , to próbuje każdego , możliwego chwytu. Próbował mnie wziąć na oczy lemura , drżącą wargę , płacz i przytulanie , ale jestem nieugięty – Wypiął pierś , co Niall skomentował głośnym śmiechem .\nStyles odetchnął z ulgą , ale po chwili podchwycił temat . – No właśnie Niall , a co ty być powiedział na kota ? – wyszczerzył zęby.\n-Ja nie chcę nic wam mówić , ale dzisiaj przyjeżdża Zayn z Lexie i Vivianne.\nLouis uderzył się otwartą dłonią w czoło. – Fakt . Zapomniałem ci powiedzieć – spojrzał przepraszająco na Loczka .\nHarry machnął ręką . – I tak pozwoliłem im się wprowadzić . Nie wiecie może gdzie jest Liam?\nSpojrzeli po sobie. W momencie , w którym wzrok Nialla i Louisa się skrzyżował , oboje uśmiechnęli się szeroko i wypowiedzieli równocześnie jedno słowo.\nHarry zrobił wielkie oczy. – Kto to Cath?\n-Dziewczyna, która wczoraj spała u Liama – Niall poruszył zabawnie brwiami. – Pewnie teraz zdecydowali się na upojną noc w łóżku. – Zachichotał.\n-Tee , blondzia ! Co ty dzisiaj taki radosny? – zapytał Harry klepiąc Nialla w tyłek.\nIrlandczyk uśmiechnął się jeszcze szerzej, po czym machnął ręką. – Dobrze mi się spało .\nHarry spojrzał na Louisa i pokręcił głową. – Kłamiesz – mruknęli oboje.\ndobra , było 15 komentarzy, więc dodaje nowy :D\nMam nadzieję , że przypadnie wam do gustu i skomentujecie ..\nW sondzie zagłosowało 57 osób.. tak więc czy chociaż połowa z nich nie może skomentować rozdziału ? Może i jestem typowym wyciągaczem komentarzy, ale to jest głupie ... Piszę blog z nadzieją , że zostanie wyrażona na jego temat opinia ...\nProszę każdą osobę , która czyta o komentarz .. choćby zwykłe "Podoba mi się" czy "Jest do dupy". Będę przynajmniej wiedziała na czym stoję .\nAutor: Najimi o 09:26:00\nPrzed przeczytaniem tego rozdziału , chciałabym Was prosić , o to , żebyście w odpowiednim momencie włączyli piosenkę. W momencie , w którym pojawi się link , po prostu ją włączcie :D Wiem , że nigdy Was o to nie prosiłam , ale ta sytuacja tego wymaga :D\nLexie zbiegła na dół po schodach , żeby sprawdzić , kto ją nachodzi . Jednak na progu nikogo nie było . Przed drzwiami leżała tylko paczka z listem na wierzchu. Wzięła ją niepewnie i wróciła do środka , zatrzaskując za sobą drzwi . -Kto… – zaczęła jej matka , ale kiedy zobaczyła pudełko w rękach Lexie , przerwała . – Co to ?Rudowłosa wzruszyła niepewnie ramionami i popędziła do salonu , żeby rozpakować prezent . Jednakże , najpierw chciała przeczytać list . Rozerwała papier i usiadła na sofie . Od razu rozpoznała pochylone pismo.\nWiem, że to głupie, informować Cię o takich rzeczach za pomocą listu , ale sam nie mam zbyt wiele czasu na przygotowanie.\nDzisiejszego wieczoru zabieram Cię na kolację . Rozmawiałem już w Emily i zgodziła się zająć Vivi przez tę godzinę czy dwie , więc nie musisz się tym przejmować .\nW pudełku jest sukienka , wiem , że masz pewnie wiele własnych , ale chciałbym , żebyś ubrała się w tę , którą Ci dałem .\nO dziewiętnastej będę czekał pod Twoim domem.\nPoczuła miłe ciepło rozchodzące się po ciele i rzuciła się na pudełko z sukienką.\nByła … niesamowita .\nCzarna , sięgająca do połowy uda , wiązana na plecach i z niewielką kokardką pod piersiami .\nPrzyglądała się sukience z zachwytem .\n-No już mała , zostały ci trzy godziny . Pędem pod prysznic, zrobię ci makijaż i fryzurę – oznajmiła Emily , a Lexie skinęła tylko szybko głową .\nJuż po chwili pędziła w podskokach do łazienki . Cieszyła się z tego wyjścia jak małe dziecko z nowej zabawki . Zapomniała nawet wyzwać swoją matkę od zdrajcy , w końcu jak mogła nie powiedzieć własnej córce , że Zayn ma przyjechać?\nLucy śmiejąc się głośno wskoczyła na plecy Nialla. Blondyn ujął delikatnie jej łydki i podrzucił ją, bo zaczęła się zsuwać.\n-Wygodnie ci ? – zapytał uśmiechając się szeroko.\nW odpowiedzi Lucy schowała twarz w zagłębieniu szyi Nialla i musnęła ustami jego skórę.\nNiall zadrżał , ale już po chwili poczuł rozchodzące się po ciele ciepło. Teraz wiedział , że to TA chwila. Zatrzymał się i pomógł Lucy zsunąć się z jego pleców , po czym odwrócił się przodem do niej . Dziewczyna wpatrywała się w jego twarz , jakby był seryjnym mordercą. Pogładził opuszkami palców jej policzek, po czym zerknął na jej usta .\nZaczął zbliżać się do jej twarzy , kiedy ta odwróciła głowę w drugą stronę.\n-Nie . – Wyszeptała . – Niall przepraszam . – Wymamrotała i odwróciła się na pięcie z zamiarem ucieczki .\nKu jej zaskoczeniu Niall nie był zszokowany jej zachowaniem . Ba ! Nawet spodziewał się odmowy więc zdążył zareagować i chwycić jej dłoń.\n-Wytłumacz dlaczego . Już raz mnie pocałowałaś …\n-Niall ja .. – zaczęła .\n-Ty co ?\nSzatynka zacisnęła usta w wąską kreskę . No właśnie , dlaczego nie obdarowała Nialla pocałunkiem , mimo tego , że go kochała ? Dlaczego bała się ujawnić swoje uczucia , do tego słodkiego blond Irlandczyka ? Co było przeszkodą .\nCiągłe poczucie , że Niall robi to , bo jest mu żal?\n-Bo ja …\nUparcie wpatrywała się w czubki swoich balerinek. Niall wziął ją pod brodę, zmuszając do tego , żeby na niego spojrzała.\n-Cholera jasna, kocham cię , rozumiesz? – prawie wrzasnęła.\nTo była ostatnia odpowiedź jakiej Niall mógł się spodziewać. W tej chwili już nie miał siły , żeby zatrzymać uciekającą szatynkę. Stał , jakby wmurowany w ziemię i nie mógł się ruszyć. Nie mógł uwierzyć w słowa wypowiedziane przez Lucy .\nLiam tak jak planował zabrał Catherine na piwo do jakiejś małej knajpki , gdzie nie było zbyt tłoczno . Już kiedy wyszła z toalety zauważył , że zaćpała , ale nie chciał się odzywać . W końcu to było jej życie.\nWziął dwa kufle z piwem i położył je na stoliku , po czym usiadł naprzeciwko niej . Brunetka momentalnie upiła łyk napoju i odetchnęła z ulgą.\n-Od kiedy ćpasz ? – zapytał Liam nagle.\nCatherine zrobiła oczy jak pięciozłotówki .\n-Bawisz się w psychologa ? – mruknęła .\nNie lubiła jak ktoś mieszał się do jej prywatnych spraw.\n-Nie, po prostu chcę wiedzieć – Liam wzruszył ramionami.\n-Co masz na myśli przez „ćpasz” – narysowała w powietrzu cudzysłów.\nLiam zastanowił się. W sumie to on sam nie wiedział co ma na myśli .\n-Chodzi mi tu o ciężkie narkotyki.\nCatherine spojrzała na niego spode łba.\n-Nie ma czegoś takiego jak „ciężki narkotyk”. Przynajmniej w moim świecie. Nie patrzę na to co ćpają moi znajomi , ale wydaje mi się, że tylko ja w całej grupie posunęłam się do wstrzykiwania heroiny . – Liam nie mógł uwierzyć, że mówi o tym tak .. beznamiętnie.\n-Opowiedz mi, jak to się zaczęło. –Poprosił.\nCatherine skinęła głową. – Dobrze. Miałam szesnaście lat , kiedy zaczęłam popalać haszysz. Wiesz , wtedy czułam się wielka, bo robiłam coś , co było niedozwolone . A dlaczego zaczęłam ? Nie wiem, presja towarzystwa , rozwód rodziców. Później zaczęłam przechodzić do rzeczy , jak to ty nazwałeś cięższych kwas, feta. To już przestało być fajne , ale nadal to lubiłam , bo kiedy byłam na haju , czułam się wolna. A później chciałam już tylko więcej. Zaczęłam mieszać . A w końcu sięgnęłam po heroinę. Najpierw tylko niuchałam , ale od kiedy dałam sobie w żyłę , skończyło się dla mnie wszystko . Skończyło się dla mnie życie towarzyskie , rodzinne. Byłam tylko ja . Ja i heroina.\nLiam wsłuchiwał się zszokowany w historię Cath. Nie wyobrażał sobie , że osoba w wieku osiemnastu lat może być uzależniona od heroiny. Spojrzał na brunetkę i zamarł. Po jej policzkach spływały łzy . Szatyn momentalnie przesiadł się obok niej i przytulił.\n-Ciii, nie płacz – wyszeptał i pogładził ją po włosach.\nCatherine schowała twarz w zagłębieniu jego szyi i tak po prostu zaczęła szlochać.\nNie wiedział co ma robić. Pozwolił jej przylgnąć do swojej piersi , bo to jako jedyne wydawało mu się właśnie na miejscu.\nDziewiętnasta nadeszła szybko . Lexie była już gotowa i oczekiwała tylko na przyjazd Zayna. Tak jak prosił, założyła na siebie tę sukienkę , którą jej dał. Włosy miała upięte w luźny kok , a makijaż miała tak delikatny , że w ogóle go nie zauważała. Na stopy wsunęła jedenastocentymetrowe szpilki , żeby chociaż raz poczuć się wysoką.\n-Już jest! – oznajmiła jej matka.\nLexie uśmiechnęła się szeroko i odwróciła się przodem do Emily.\n-Jak wyglądam ? – zapytała .\n-Olśniewająco , ale teraz już pędź , bo twój królewicz czeka – kobieta ucałowała swoją córkę w policzek i wypuściła ją z domu.\nZayn czekał przed autem , aż Lexie wyjdzie z domu . Sam miał na sobie garnitur , ale kiedy zobaczył dziewczynę , nogi się pod nim ugięły .\nLexie była dla niego wszystkim . Ona i Vivianne.\nUśmiechnął się szeroko do rudowłosej. Od razu do niej podszedł i przytulił .\n-Cześć skarbie – wyszeptał i pocałował ją w czoło .\n-Hej – odwzajemniła uśmiech. – Gdzie ty mnie dzisiaj porywasz ?\nZaśmiał się cicho i pociągnął w kierunku auta .\nPlanował to od dłuższego czasu . Restauracja tylko czekała na znak od niego . Dlatego też , wszystko było gotowe . Pusta sala , mnóstwo świeczek , zgaszone światło i zieleń . Kochał to miejsce , bo właśnie tam po raz pierwszy powiedziała mu , że go kocha.\n-Jejku, Zayn… - położyła dłoń na ustach i pokręciła głową.\n-Chodź – chwycił ją mocniej za rękę i pociągnął w kierunku stolika, przy którym już stał kelner.\nOdsunął krzesło , na którym miała usiąść , a później przysunął je do stołu , po czym zajął miejsce naprzeciwko.\nZamówili dania , które już po chwili zostały im przyniesione. Oboje byli zajęci konsumowaniem , żeby rozmawiać , ale kiedy tylko skończyli w głośnikach rozbrzmiała piosenka <KLIK>, którą Zayn napisał dla Lexie , którą sam skomponował i którą niedawno jego dziewczyna nuciła Vivianne. Nagrał ją niedawno , bo pomyślał , że może mu się przydać … Miał rację. Może i była trochę szczeniacka , ale była szczera ..\nPodniósł się z krzesła i wyciągnął w jej kierunku dłoń.\n-Zatańczysz ? – zapytał , a ta uśmiechnęła się szeroko i tylko ujęła delikatnie jego rękę.\nPoprowadził ją do prowizorycznego parkietu, gdzie przyciągnął ją bliżej i położył jej dłonie na swojej piersi , a sam objął się w talii.\nCały czas patrzył jej w oczy i szeptał, że ją kocha. Ta chwila mogła trwać wiecznie , ale niestety , musiał ją przerwać .\n-Lexie.. Muszę ci coś powiedzieć . – zaczął , a dziewczyna zmarszczyła tylko brwi. Kiedy zobaczyła jak jej chłopak klęka na jedno kolano , jej broda zaczęła drżeć , a do oczu napłynęły łzy. – Obiecuję kochać ciebie i Vivianne, niezależnie od tego w jakiej będziemy sytuacji . Zagwarantuję wam dom i świetlaną przyszłość , ale przede wszystkim dam wam to , czego nie da nikt inny. Ofiaruję wam moje serce… Alexandro Edwards, wyjdziesz za mnie?\nDobra, nie było piętnastu komentarzy, ale dodaje, bo akurat mam dostęp do internetu :D a poza tym chciałabym jak najszybciej skończyć tę historię... Tak, tak .. Powoli, małymi kroczkami zbliżamy się do epilogu xD Jeśli chodzi o następny blog... to zastanawiam się czy będę go prowadzić.... Wszystko będzie zależeć od ilości czytelników ...Link podam pewnie pod następnym rozdziałem xd\nTo będzie na tyle .. Patrząc na sondę, nie powinno być problemy z 15 komentarzami, nieprawdaż ?\nAutor: Najimi o 10:10:00


Karolina Breguła: Muzea – Zwierciadlo.pl\nJuż dwa tygodnie mijają od mojego przyjazdu do Budapesztu, a ja ciągle ani jednego dnia nie poświęciłam na bycie turystką.\nOd początku swojego pobytu tutaj pochłonięta jestem pracą przy komputerze. Moje wypady do centrum związane są w większości z zawodowymi spotkaniami. Zawsze, gdy mknę na nie na rowerze, Budapeszt niestrudzenie wabi mnie widokami. W tym tygodniu wreszcie mu się udało – mimo że moja praca nie jest skończona, postanowiłam przestać opierać się pokusie miasta i trochę pozwiedzać.\nZaczęłam naturalnie od muzeów. Odwiedziłam Muzeum Sztuki Pięknych, Muzeum Ernsta, Muzeum Ludwiga, Kunsthalle i Galerię Narodową. Po tym wszystkim wczoraj wieczorem trafiłam na wernisaż w Galerii Trafo.\nPoznałam kilku węgierskich artystów i wypiłam łyk lokalnego wernisażowego wina, obejrzałam niezwykle skomplikowane działania francuskiego kolektywu RYBN.ORG. Tak usatysfakcjonowawszy moje potrzeby turystyczne i towarzyskie, wracam do pracy.


Powstał Trójkąt Lubelski. Czaputowicz o współpracy Polski, Litwy i Ukrainy | Niezależna\nPowstał Trójkąt Lubelski. Czaputowicz o…\nPOLSKA / WIADOMOŚĆ / 28.07.2020, godz. 11:59\nPowstał Trójkąt Lubelski. Czaputowicz o współpracy Polski, Litwy i Ukrainy\nJacek Czaputowicz / Marian Paluszkiewicz/Gazeta Polska\nMinister Spraw Zagranicznych Jacek Czaputowicz poinformował dziś o utworzeniu formatu współpracy trójstronnej - Trójkąta Lubelskiego. - Stworzy on możliwości współpracy między Polską, Litwą i Ukrainą - poinformował minister.\n- Dzisiaj podjęliśmy decyzję o utworzeniu formatu, formatu współpracy trójstronnej, platforma, formacja współpracy trójstronnej. Być może będziemy go nazywać, w zasadzie już się na to zgodziliśmy, jako Trójkąt Lubelski, który stworzy możliwości współpracy między naszymi trzema państwami\n- poinformował Czaputowicz.\n- Dzięki wdrożeniu odpowiednich mechanizmów współpracy będziemy w stanie realizować nasze cele, jakim jest trwałe zaangażowanie w rozwój Partnerstwa Wschodniego, skuteczną walkę z pandemią koronawirusa, mocne poparcie dla europejskich i euroatlantyckich aspiracji Ukrainy, a także związków tego państwa i współpracy tego państwa z Inicjatywą Trójmorza\n- podkreślił szef polskiego MSZ.\n- Zamierzamy działać też w dziedzinach ekonomicznych\nTrójkąt Lubelskijacek czaputowicz


All roads to kitchen...: Cobbler jabłkowy\nJeżeli macie ochotę na nieszablonową szarlotkę koniecznie wypróbujcie ten przepis. Efekt uboczny może być tylko jeden: już nigdy zrobicie zwykłej szarlotki. U mnie przepis zrealizowany bardzo spontanicznie, ale takie właśnie wychodzą najlepiej. Ja się zajadałam cobblerem ze swoim 'drink latte'.\n1 szklanka mąki (czubata)\nok. 4 jabłka, gruszka + cynamon\njabłka i gruszkę obieramy, kroimy w kostkę, mieszamy z cynamonem\nwykładamy do formy (u mnie śr. 22 cm)\nskładniki na ciasto najpierw mieszamy, potem zagniatamy, wykładamy na jabłka\npieczemy 45-50 minut w 160 stopniach (jeżeli po tym czasie kruszonka się nie zarumieni można zwiększyć temperaturę i poczekać aż wierzch się zabrązowi, chodzi o to aby jabłka się udusiły)\nAutor: Agata o 19:19:00


Jezus podaje rady o właściwym odżywianiu się . - Religia - Forum Nastroik.pl\nPrzez wędrowiec, 18 Sierpnia 2019 w Religia\nJezus mówi o zdrowiu:\n" ... Jedzcie tylko gdy słońce stoi najwyżej na niebie, i znowu gdy zachodzi. A nigdy nie zobaczycie choroby, gdyż takie\npostępowanie znajduje uznanie w oczach Pana. A jeśli chcecie aby anioły Boga radowały się w waszym ciele, a Szatan\nomijał was z daleka. A wtedy dni wasze będą długie na ziemi, gdyż takie postępowanie miłe jest oczom Pana. Jedzcie zawsze,\ngdy stół Boga jest przygotowany przed wami, a jedzcie zawsze to, co znajdziecie na stole Pana.\nGdyż mówię wam prawdziwie, Bóg wie dobrze czego potrzebuje wasze ciało, i kiedy tego potrzebuje.\nOd nadejścia miesiąca Jiar (kwiecień/maj), jedzcie jęczmień, od miesiąca Sivan (maj/czerwiec) jedzcie pszenicę,\nnajdoskonalsze wśród ziół noszących ziarno. A niech wasz dzienny chleb uczyniony będzie z pszenicy, aby Pan mógł\nzadbać o wasze ciała. Od Tammuz (czerwiec/lipiec) jedzcie kwaśne winogrona, aby wasze ciało mogło zmaleć, a Szatan\nmógł z niego uciec. W miesiącach Ab (lipiec/sierpień) i Shebat (styczeń/luty) powinniście jeść figi bogate w sok, a to co\npozostanie niech anioł słonecznego blasku zatrzyma dla was. Jedzcie je z miąższem migdałów we wszystkich miesiącach\ngdy drzewa nie dają owoców. A zioła co przychodzą po deszczu, te jedzcie w miesiącu Thebet (listopad/grudzień), aby\nwasza krew mogła być oczyszczona z wszystkich waszych grzechów. A w tym samym miesiącu zacznijcie jeść również\nmleko waszych zwierząt, gdyż dlatego Pan dał zioła pól wszystkim zwierzętom, aby mogły one swym mlekiem karmić\nczłowieka. Gdyż mówię wam prawdziwie, szczęśliwi są ci, którzy jedzą tylko przy stole Boga, a unikają obrzydliwości\nNie jedzcie tak jak poganie, którzy napychają się w pośpiechu, zanieczyszczając swe ciała wszelkimi\nGdyż moc aniołów Boga wkracza w was z żyjącym pokarmem który Pan daje wam ze swego królewskiego stołu. A kiedy\njecie, miejcie nad wami anioła powietrza, a pod wami anioły wody.\nOddychajcie długo i głęboko w czasie wszystkich waszych posiłków aby anioł powietrza mógł pobłogosławić wasze posiłki.\nA żujcie dobrze wasze pożywienie waszymi zębami, aby stało się wodą, a anioł wody obrócił je w krew w waszym ciele.\nA jedzcie powoli, jakbyście modlili się do Pana.\nGdyż mówię wam prawdziwie, moc Boga wkracza w was, jeżeli w ten sposób jecie u stołu. Ale Szatan obraca w\nparujące bagno ciało tego, na którego anioły powietrza i wody nie opuszczają się przy jego posiłkach. A Pan nie ścierpi\ngo dłużej u swego stołu. Gdyż stół Pana jest ołtarzem, a ten kto je u stołu Boga jest w świątyni. Gdyż mówię wam\nprawdziwie, ciało Synów Człowieczych jest przemienione w świątynię, a ich wnętrze w ołtarz, jeżeli trzymają się przykazań\nDlatego więc, nie kładźcie nic na stół Boga, gdy wasza dusza jest strapiona, ani nie myślcie o nikim ze złością w świątyni\nA wchodźcie do sanktuarium Pana, gdy czujecie w sobie wezwania jego aniołów, gdyż wszystko to, co jecie w żalu,\nlub w gniewie, lub bez pragnienia, staje się trucizną waszym ciele. Gdyż wszystko to zanieczyszcza oddech Szatana.\nKładźcie z radością swe ofiary na ołtarzu waszego ciała, a pozwólcie wszystkim złym myślom uciec z was, gdy\nprzyjmujecie w wasze ciało moc Boga ze jego stołu. A nigdy nie siadajcie u stołu Boga zanim nie zawoła was poprzez\nRadujcie się zatem, zawsze z aniołami Boga przy ich królewskim stole, gdyż jest to miłe sercu Pana. A wasze życie długie\nbędzie na tej ziemi, gdyż najcenniejszy ze sług Boga będzie służył wam przez wszystkie wasze dni: anioł radości.\nA nie zapominajcie, że każdy siódmy dzień jest święty i poświęcony Bogu. Przez sześć dni karmcie wasze ciało darami\nZiemskiej Matki, ale siódmego dnia poświęcajcie wasze ciało waszemu Niebiańskiemu Ojcu. A siódmego dnia nie jedzcie\nżadnego ziemskiego pokarmu, ale żyjcie tylko słowami Boga ...".\nA siódmego dnia nie jedzcie żadnego ziemskiego pokarmu, ale żyjcie tylko słowami Boga. A bądźcie dzień cały z\naniołami Pana w królestwie Niebiańskiego Ojca. A siódmego dnia pozwólcie aniołom Boga zbudować królestwo niebios\nw waszym ciele, tak jak pracujecie przez sześć dni w królestwie Ziemskiej Matki. A nie utrudniajcie jedzeniem pracy aniołów\nw waszym ciele podczas siódmego dnia. A Bóg da wam długie życie na ziemi, abyście mogli mieć życie wieczne w\nGdyż mówię wam prawdziwie, jeżeli już więcej nie zobaczycie chorób na tej ziemi, będziecie żyć na zawsze w królestwie\nA Bóg wyśle wam każdego ranka anioła słonecznego blasku aby obudzić was z waszego snu. Zatem słuchajcie wezwań\nwaszego Niebiańskiego Ojca, i nie leżcie bezczynnie w waszych łóżkach, gdyż anioły powietrza i wody oczekują już na\nwas na zewnątrz ... .".\n(słowa Jezusa zapisane przez esseńczyków 32 r. n.e.)\nKażdy ma swoją ścieżkę do Boga i nie prowadzi ona przez odżywianie.\nJa nie mam ścieżki do żadnego z bogów, odżywiam się jak chcę bo mi z tym dobrze... i nie mam zamiaru tego zmieniać...!!!\nEdytowano 18 Sierpnia 2019 przez Takasobie68 (zobacz historię edycji)\nOstatnio trochę więcej się interesuję zdrowym odżywianiem. Myślałem, że to wpis jakiegoś dietetyka czy coś.\nOgólnie wyszedł raczej poradnik "Podstawy krok po kroku spożywania pokarmu", który być może komuś się przyda\n50 minut temu, wędrowiec napisał:\nA żujcie dobrze wasze pożywienie waszymi zębami\nPrzysięgać nie będę, ale ja na prawdę nie pożyczałem zębów od kolegi czy koleżanki, by zjeść moje ulubione potrawy!\nW razie pojawienia się niedowiarków jestem w stanie poddać się badaniu wariografem!\nWierzę na słowo...pewnie chcesz się pochwalić nowymi extra zrobiony przez dobrego fachowca.\nJasne, wszak każda reguła ma wyjątki.\nA żujcie dobrze wasze pożywienie waszymi zębami.\nZasada żywcem wyjęta z Buddyzmu.... religii powstałej jakieś 5 wieków przed narodzinami Jezusa.\nNie czytuję wklejanych tu wielgachnych artykułów - bo forum , to gadanie z innym człowiekiem a nie z gazetą ...\nAle weszłam, bo interesuje mnie sztuczne uzębienie i sposób pożyczania go potrzebującym...\nPierwszy wpis skojarzył mi się z jedzeniam sezonowym, a więc jedzeniem tego, czym w danej porze roku natura na obdarowuje. Teraz sięgam po świeże warzywa, owoce najlepiej prosto z drzewa, później grzyby, zimą a nawet przez cały rok - ryby itd. I to ma dla mnie sens, bo w mojej ocenie tak smakuje najbardziej, a nawet czuję, że mój organizm się tego domaga.\n10 godzin temu, wędrowiec napisał:\nCo to za tekst?,.. bo na pewno nie z Nowego Testamentu.


bezpieczeństwo - AUTO MANIAK\nhttps://modeo-shop.com/pl/page/26/nasza agencja zaprojektuje dla twojej firmy logo oraz pozostale elementy identyfikacji wizualnej. - projektowanie banerow radomsko - dzieki spojnej identyfikacji wizualnej stworzonej przez nasza firme, wzbudzisz zaufanie u swoich potencjalnych klientow.\nTaśma rzep używana w butach i nie tylko. Zapytaj o cenę. zamki do mebli Zamki błyskawiczne hurt to oferta dla producentów odzieży, którzy chcieliby tanio zaopatrzyć się w takie zamki. Sprawdź naszą ofertę.\nŁadne kolorowe złote banknoty 25000 Dinar złota folia banknoty papierowe pieniądze kolekcje Ładne kolorowe złote banknoty 25000 Dinar złota folia banknoty papierowe pieniądze kolekcje WAPRO ERP\nhttps://marketorio.pl/page/3424/ https://asorteo.pl/page/427/ https://websites-info.com/de/ https://it-hits.info/\nRedakcja 28 października 2019 Leave a Comment on Czy autocasco od kradzieży się przydaje?\nW przeciwieństwie do ubezpieczenia OC, AC nie jest obowiązkowe dla kierowcy. Czym jest, czy warto je zakupić oraz jak wybrać właściwą ofertę dla swoich potrzeb? Dla kogo Autocasco? Autocasco jest […]


Para - buch!: Kulebiak - pieróg z kapustą i grzybami\nKulebiak - pieróg z kapustą i grzybami\nKulebiak to danie tradycyjne ale z nieco innych regionów niż ten, w którym Ona i On przebywają - ze wschodu - i to niekoniecznie bardzo dalekiego. Spełnia wszystkie wymogi postnego dania, ale na takim Podlasiu na przykład pojawia się częściej na Wielkanoc niż Boże Narodzenie.\nCo ciekawe, On dania nie znał wcale, a Ona bardzo dobrze kojarzy je z jeszcze innych okazji: rodzinnych imprez urodzinowych. Ciocia nie miała sobie równych, gdy na stół wjeżdżała pachnąca drożdżowa rolada z kapustą i grzybami. Dla Niej i Jej Brata to było przez długi czas ulubione danie - chyba nawet byli w stanie odpuścić sobie słodki urodzinowy tort i od razu przejść do konkretów.\nOd lat kulebiaka na rodzinnym stole nie było. Danie obrosło trochę u Niej w niepowtarzalny smak z dzieciństwa, który wreszcie postanowiła odtworzyć. A że kapuchy z grzybami nagotowała, czas było ją przerobić. Na pierwszy rzut poszedł właśnie kulebiak.\nok. 45 dag gotowej kapusty z grzybami\nOna wykorzystała przygotowaną uprzednio kapustę z grzybami, ale gdyby nie miała jej w tak imponujących już ilościach, pewnie przygotowałaby farsz dokładnie według tego przepisu.\nW rondlu Ona podgrzała mleko z drożdżami. Do miski przesiała mąkę, dodała jaja, masło, sól, cukier, a na koniec mleko z drożdżami. Całość zarobiła i ostawiła do wyrośnięcia na ok. 40 minut.\nGdy ciasto wyrosło, a farsz ostygł, Ona zabrała się do właściwej pracy. Ciasto drożdżowe rozwałkowała cienko, tworząc kształt prostokąta.\nZbędą część ciasta odcięła – przygotowała z niej jakieś dwie koślawe nieco gwiazdki, którymi postanowiła przystroić wypiek, a resztę wykorzystała do stworzenia drożdżowych pierożków (ale o tym wkrótce).\nW około 1/3 części ciasta rozłożyła niezbyt gruby wałek farszu (pozostawiła wolne ciasto z góry i dołu, aby można było je swobodnie skleić).\nZawinęła go jedną z częścią ciasta.\nNa pozostałej części ułożyła kolejną część farszu i ponownie zawinęła.\nDokładnie skleiła i przystroiła (choć to chyba za dużo powiedziane).\nKulebiaka posmarowała rozbełtanym żółtkiem\ni wstawiła na natłuszczonej blaszce do rozgrzanego piekarnika na ok. 40 minut.\nOn zjadł z apetytem. Dla Niej była to całkiem udana imitacja kulebiaka Cioci;)\nSzczerze? Nie dali rady całemu;)\nAutor: Ona o 08:57\nSmakowite! Też kulebiak lubię i w tym roku chcę zrobić na Wigilię. Ale z ilością drożdży to oczywista pomyłka! 30 dag drożdży na 50 dag mąki? Raczej 3, ale powinno być tak naprawdę 5 dag. Pozdrawiam.


Dom – Strona 2 – Samborek\nMIELE to niemiecki wytwórca AGD, jaki cieszy się uznaniem w wielu miejscach na świecie. MIELE ma bogatą tradycję – powstała w roku 1899. Od tamtej pory bez przerwy podnosi jakość wytwarzanych sprzętów a także wykorzystywanych technologii.\nW ofercie producenta można wyszukać przede wszystkim takie urządzenia AGD jak:\n– sprzęt do pieczenia i gotowania na przykład, urządzenia do gotowania na parze z piekarnikiem\n– akcesoria w tym np., akcesoria do ekspresów do kawy\nCzemu warto mieć w swoim domu sprzęt AGD od MIELE?\n1. JAKOŚĆ – marka stawia na pierwszym miejscu na jakość, w związku z tym ich produkty z założenia powinny działać nawet 20 lat.\n2. TECHNOLOGIA – w sprzęcie używane są technologie, jakie umożliwiają ekonomiczne zużywanie energii.\n3. WYGODA – nie bez znaczenia jest prostota korzystania z urządzeń, jakie są nadzwyczaj intuicyjne.\n4. DESIGN MIELE doskonale rozumie, iż design jednak jest ważny, dlatego też oferowane produkty są stylowe jak też uniwersalne.\n5. SERWIS – żeby klienci byli w zupełności usatysfakcjonowani z produktów firma przykłada ogromnych starań, żeby serwis MIELE był na wysokim poziomie.\nZobacz także opinie kilku usatysfakcjonowanych klientów!\nŚniłam o zmywarce i ta jest świetna. Posiada bardzo dużo programów zmywania do ustawienia. Już na pierwszy rzut oka można zauważyć, iż jest dokładnie wykonana.\nKawa z tego modelu jest wyśmienita. Ekspres niezywkle prosty w obsłudze jak też czyszczeniu. Do tego jest bardzo gustowny.\nPiekarnik z pewnością wart swojej ceny. Na jego korzyść przemawia bardzo dużo aspektów – przede wszystkim jest solidny, prosty w montażu jak również obsłudze.\nOdkurzacz lekki i małych rozmiarów. Plusem jest możliwość regulowania intensywności ssania, długi kabel i relatywnie cicha praca.\nPralka dosyć pojemna jak również cicha. Wiele programów, dzięki którym pranie jest jeszcze przyjemniejsze. Dosyć droga mimo wszystko się opłaca.\nav_timerStyczeń 24, 2018\nAranżowanie wnętrza może przysporzyć ogrom kłopotów. Jednym z nich może być wybór właściwego sufitu. Pomimo, że dla mnóstwa ludzi wybór w tej kwestii zdaje się być mały, mamy masę możliwości. Coraz większą sławę zdobywają sufity napinane, jakie dają bardzo dużo sposobności aranżacyjnych. W tym wpisie pod lupę wzięliśmy sufity lustrzane, akustyczne ,a także sufity niebo.\nIrytuje Cię duży hałas dochodzący z zewnątrz? Zastanów się nad zainstalowaniem sufitu akustycznego, który pozwoli wygłuszyć pomieszczenie. Ten model sufitu daje sposobnośc, także uwolnić się od efektu echa, jaki częstokroć przeszkadza w przestrzeniach o sporym metrażu. Sufit ten może być też znakomitym elementem dekoracyjnym.\nSufity te perfekcyjnie sprawdzą się w każdym pokoju zarówno w domu, jak również klubach oraz biurach. Nadają wnętrzu niezwykłej elegancji. Sufity lustrzane jesteśmy w stanie zamówić w wielorakich barwach – od białego po czarny. Charakteryzują się lekką strukturą, dzięki czemu są nietrudne w montażu. Najważniejszą korzyścią lustrzanych sufitów jest wizualne powiększanie miejsc, w jakich zostały zamontowane.\nMonochromatyczny sufit nie spełnia Twoich oczekiwań? Co powiesz na sufit niebo? Dzięki niezwykłej technologii zwyczajny biały sufit można przeistoczyć w niepowtarzalną ozdobę wnętrza, która jednocześnie może spełniać funkcję oświetlenia. Powłoka napinana, która odzwierciedla niebo może zostać uzupełniająco oświetlona taśmami LED. Sterowanie oświetleniem przebiega bezprzewodowo, co jest sporym udogodnieniem. Możliwość zmiany barwy oświetlenia i regulacji jego nasilenia sprawi, iż uzyskasz w wnętrzu nadzwyczajny klimat! Możesz również uzyskać efekt gwieździstego nieba dzięki nowoczesnym światłowodom. Sufit niebo nada się nie tylko do sypialni, lecz jest też genialnym rozwiązaniem do pokoju dla dziecka jak też restauracji.\nSzukasz więcej informacji na temat sufitów napinanych? blog.dpsceilings.com – blog, który rozwieje wszelkie wątpliwości.\nav_timerStyczeń 20, 2018\nav_timerGrudzień 23, 2017\nSzorowanie szyb a także innych szklanych obszarów nie jest Twoim ukochanym zajęciem? Dobrym rozwiązaniem dla Ciebie oraz Twojego domu może być myjka do okien karcher. Dzięki temu innowacyjnemu urządzeniu sprzątanie może być zauważalnie krótsze jak również bardziej przyjemne. W marketach dostępnych jest sporo modeli myjki od KARCHER w tym między innymi WV 1 Plus, WV 2 Premium Home Line, WV 5 Plus – zestaw Non Stop, WV Classic jak również inne modele.\nW internecie można znaleźć wiele opinni na temat myjek marki KARCHER. Oto parę przykładowych opinii użytkowników tego sprzętu:\n– Sprzęt spełnia swoją funkcję, doskonale ułatwia czyszczenie powierzchni lustrzanych w tym luster ja również glazury\n– dzięki temu urządzeniu, czyszczenie okien zabiera mi dużo mniej czasu. Działa na zasadzie podobnej do odkurzacza.\n– bardzo dobra jakość czyszczenia. Myjka nie zostawia żadnych smug. Odkąd czyszczę okna myjką Karcher czynność ta o wiele się skróciła.\n– Perfekcyjne rozwiązanie dla osób mających sporo szklanych powierzchni do czyszczenia i tych, które nie znoszą tej czynności.\n| Poznaj także historię marki KARCHER: wikipedia.org/wiki/Kärcher\n– zero wylanej wody jak też potrzeby moczenia w niej rąk\n– niskie koszty specjalistycznego płynu do mycia szyb.\nCena myjki może się wydawać stosunkowo wysoka. Wynosi ona w zależności od modelu od około 200 zł do 300 zł.Produkt jest mimo to warta swojej ceny.\nav_timerGrudzień 6, 2017


Pozycjonowanie SEO Proszowice - wyróżnij się na tle swojej konkurencji!\nSprawdzone metody, zgodne z zasadami Google – nie bój się konsekwencji! Zaufaj ekspertom w dziedzinie SEO i zyskaj szerokie grono nowych klientów, nie tylko w Proszowicach\nPozycjonowanie SEO Proszowice - co to jest?\nPozycjonowanie SEO (ang. Search Engine Optimization) to nieodłączna część marketingu internetowego. SEO to wszystkie działania mające ,których głównym celem jest ulokowanie Twojej strony www na wierzchołku wyników wyszukiwania, zwiększenia ruchu na Twojej stronie i zwiększenia świadomości marki.\nPozycjonowanie SEO to w naszych czasach niebywale pożądane działania przez niemal każdego właściciela strony internetowej lub sklepu internetowego, niezależnie od branży w jakiej działa czy od zasięgu jego biznesu. Za każdym razem, gdy użytkownik wpisze poszukiwane słowo czy frazę w wyszukiwarkę (np. Google), w wyświetlonych wynikach otrzymuje spis linków (odnośników) do stron internetowych. Niezależnie od tego, czy chcesz zaoferować swoim Klientom usługi lub też produkty, aby trafili oni na Twoją stronę, muszą móc Cię znaleźć. A jak nam wiadomo, więszka część osób nie patrzy dalej niż pierwsza strona wyników.\nW sieci znajduje się z pewnością cała masa stron z Twojej branży. Co w takim razie powinieneś zrobić, żeby akurat Twoja przyciągała zainteresowanie przyszłych klientów? I właśnie tu do akcji wkracza FrostSEO ze swoją usługą Pozycjonowanie SEO Proszowice! I nasza w tym głowa, by Twoja witryna wyświetlała się jak najwyżej.\nWażnym elementem do zapamiętania jest to, że pozycjonowanie SEO najlepsze efekty przynosi tylko wtedy gdy działania pozycjonerskie i optymalizacyjne wdrażane są systematycznie. A także, że nie są to działania natychmiastowe, gdyż takie (zwane Black Hat SEO) z pewnością narażą nas na nieprzyjemne konsekwencje ze strony Google – jak np. na wykluczenie naszej sitryny z wyników wyszukiwań. Nielicznym wyjątkiem odbiegającym od tej zasady są unikalne słowa kluczowe, czyli takie, w których konkurencja jest niezwykle niska albo zerowa. W takim wypadku możemy liczyć, że SEO przyniesie dużo szybsze rezultaty. Gdy mamy do czynienia z dużą konkurencją, na wyniki musimy nieco zaczekać.\nJako nasz klient otrzymujesz dostęp do Panelu Klienta online, z którego będziesz mógł zarządzać całym swoim kontem. Ze swojego panelu masz dostęp do swoich płatności i aktywnych usług (SEO, PPC i inne). Dodatkowo przez Panel Klienta będziesz w stanie kontaktować się z FrostSEO w jakiejkolwiek sprawie. Jeżeli masz jakikolwiek problem związany z usługą, wystarczy, że założysz odpowiedni Ticket, a dedykowany specjalista skontaktuje się z Tobą najszybciej jak to możliwe.\nBEZPŁATNA ANALIZA WITRYNY I DARMOWA WYCENA POZYCJONOWANIA SEO Wszystkim odwiedzającym naszą stronę oferujemy bezpłatną analizę strony oraz gratisową wycenę. W ramach bezpłatnej wyceny naszych usług każdy dostaje kompleksową ofertę cenową z wybranymi przez specjalistów słowami kluczowymi. Oczywiście jeżeli masz już jakiś pomysł na słowa kluczowe dla swojej witryny możesz napisać o tym w zgłoszeniu. Przeanalizujemy Twoje frazy pod kątem najbardziej optymalnych efektów. Ofertę zazwyczaj wysyłamy w ciągu 48 h od otrzymania zgłoszenia. Jeśli ten czas miałby ulec zmianie – zostaniesz o tym niezwłocznie poinformowany. Nasza wycena jest i zawsze będzie zupełnie darmowa, dlatego nie czekaj i już dziś napisz do Nas!\nBEZPIECZNE METODY I PROFESJONALNA OFERTA DOPASOWANA DO TWOICH POTRZEB! Każdego roku, z miesiąca na miesiąc techniki pozycjonowania ulegają zmianom. Każda firma oferująca usługi takie jak nasze może mieć przeróżne metody pozycjonowania. Istotne jest to, żeby były one zgodne ze standardami i zasadami narzucanymi przez Google. My we FrostSEO gwarantujemy wszystkim klientom świadczenie usług na najwyższym poziomie. Lata doświadczenia, wąska specjalizacja, szeroki zakres wiedzy związanej z pozycjonowaniem pozwalają nam na prowadzenie skutecznych i kompleksowych kampanii pozycjonowania SEO w Proszowicach. Wszystkie metody, z których korzystają nasi specjaliści są zgodne z zasadami Google. Dlatego też każdy z naszych klientów może być pewny, że jego witryna jest bezpieczna i jest w odpowiednich rękach!\nATRAKCYJNY MIESIĘCZNY ABONAMENT – Z FROSTSEO ZAPLANUJESZ SWÓJ BUDŻET! We FrostSEO realizujemy model abonamentowy. Co to oznacza? Abonament we FrostSEO oznacza stawkę miesięczną jaką klient zobowiązany jest płacić za usługę pozycjonowanie SEO Proszowice. Kwota abonamentu jest dobierana indywidualnie albo w przygotowanych przez nas pakietach SEO. Stawki dobieramy na podstawie ilości fraz kluczowych, na które pozycjonujemy daną stronę, konkurencji oraz zasięgu (lokalny albo globalny). Tyle lat doświadczenia wykazało, że model ten jest najkorzystniejszy dla obu stron. Model stałych płatności jest dużo bardziej przejrzystyi dzięki temu łatwiej zaplanować sobie firmowy budżet. Nie będziesz musiał martwić się i zastanawiać ile w następnym miesiącu trzeba będzie przeznaczyć na kampanię marketingu internetowego.\nZAPŁAĆ MNIEJ W PAKIECIE SEO + PPC W pakiecie zawsze taniej! Zyskaj 5% upustu łącząc usługę pozycjonowanie SEO Proszowice z kampanią PPC (oferta dotyczy wybranych pakietów SEO)! Taki zestaw da Ci dużo więcej możliwości a także przyczyni się do zwiększenia widoczności oraz ruchu na Twojej stronie www, a co za tym idzie przyczyni do zwiększenia Twoich zysków. Łączenie pozycjonowanie SEO i PPC to w tej chwili najlepszy sposób na zaistnienie w sieci, dlatego jest tak chętnie wybierana przez naszych klientów. Więcej o kampanii PPC (Google AdWords) możesz przeczytać w dedykowanej zakładce na naszej stronie www. Możesz też skontaktować się z nami – nasz specjalista chętnie przedstawi Ci najlepszą dla Ciebie opcję.\nKampanie Adwords Proszowice


Ruszt do grilla LANDMANN 0187 (58 x 30 cm)\nWykonany ze stali chromowanej ruszt do budowy grilla. Ruszt do samodzielnej budowy grilla stacjonarnego. Powierzchnia grillowania: 58 x 30 cm - odpowiedni dla około 8 osób. Gwarancja: 24 miesiące. więcej\nKod produktu: 109367\nRuszt do grilla LANDMANN 018...\nRuszt do grilla LANDMANN 10221 betonowego (46.5 x 32 cm)\nRuszt do grilla betonowego wykonany ze stali chromowanej. Pasuje jako zapasowy ruszt do grilli betonowych 11711, 11712, 11714 lub ruszt do samodzielnej budowy grilla stacjonarnego. Powierzchnia więcej\nKod produktu: 852975\nRuszt do grilla LANDMANN 102...\nTacka do grillowania LANDMANN 11130S prostokątna Inox\nTacka do grillowania wykonana ze stali szlachetnej. Stal szlachetna zapewnia długoletnie użytkowanie. Posiada specjalne otwory wentylacyjne zapewniające lepszą cyrkulację powietrza. Długo więcej\nKod produktu: 857709\nTacka do grillowania LANDMAN...\nTacka do grilla LANDMANN Emaliowana 252\nTacka do grillowania wykonana z solidnej blachy stalowej, pokryta odporną na wysokie temperatury emalią. Zapobiega kapaniu tłuszczu na palenisko dzięki czemu potrawy są zdrowsze i smaczniejsze. więcej\nKod produktu: 313972\nTacka do grilla LANDMANN Ema...\nSzpikulce do szaszłyków LANDMANN Bambusowe (50 sztuk) 0245\nSzpikulce do szaszłyków wykonane z drewna bambusowego. Długość: 30 cm\nKod produktu: 856669\nSzpikulce do szaszłyków LAND...\nSzpilki do szaszłyków LANDMANN 105 metalowe (4 sztuki)\nWykonanie ze stali chromowanej, Długość: 38 cm, Zestaw: 4 sztuki.\nKod produktu: 854644\nSzpilki do szaszłyków LANDMA...\nKod produktu: 859087\nSzczypce do grilla LANDMANN 287\nSzczypce do grilla wykonanie ze stali chromowanej. Uchwyt izolowany cieplnie do łatwego i wygodnego obracania grillowanych potraw. Długość: 46 cm.\nKod produktu: 858780\nSztućce do grilla LANDMANN 101 (3 elementy)\nZestaw 3-częściowy, składający się z widelca, łopatki i szczypiec z drewnianymi uchwytami. Chromowane. Wymiary: Długość: 38 cm.\nKod produktu: 856834\nSztućce do grilla LANDMANN 1...\nSztućce do grilla LANDMANN 102 (5 elementów)\nKod produktu: 856877\nSztućce do grilla LANDMANN 110 rustykalne (3 elementy)\nZestaw 3-częściowy, składający się z widelca, łopatki i szczypiec z drewnianymi uchwytami. Chromowane. Wymiary w cm: Długość: 50.\nKod produktu: 857924\nSztućce do grilla LANDMANN 118 rustykalne (5 elementów)\nKod produktu: 857298\nSztućce do grilla LANDMANN 210 (3 elementy)\nKod produktu: 857406\nSztućce do grilla LANDMANN 2...\nKod produktu: 854643\nW skład zestawu 18-częściowego wchodzą: widelec, szczypce, łopatka, nóż, pędzelek, szczotka, szpilki do szaszłyków (x 4), uchwyty do trzymania kukurydzy (x 8) oraz walizka pcw.. Wykonane ze więcej\nOpiekacz do mięsa LANDMANN 13431 obrotowy Inox\nKod produktu: 306900\nOpiekacz do mięsa LANDMANN 1...\nKod produktu: 852481\nSzczypce do grilla LANDMANN ...