Królowa Elżbieta II stan zdrowia. Co dolega monarchini?\nNiepokojące doniesienia o stanie królowej Elżbiety II. Tabloid pisze o najgorszym\nStrona główna » Newsy » Niepokojące doniesienia o stanie królowej Elżbiety II. Tabloid pisze o najgorszym\nJeden z tabloidów twierdzi, że królowa Elżbieta II wezwała swoje dzieci i wnuki, aby przekazać im ostatnie prośby. Co więcej, powiedziała księciu Karolowi, aby rozpoczął przygotowania do jej pogrzebu. Wszystko przez pogarszający się stan zdrowia. Co dzieje się z brytyjską monarchinią?\nKrólowa Elżbieta II zasiada na brytyjskim tronie od 1952 roku i jest najdłużej panującym monarchą w historii królestwa. Skończyła 94 lata i od dawna w kuluarach mówi się, że powinna abdykować. Do tego doszły wieści, że była bliska śmierci i już nawet planowała własny pogrzeb. Zobaczcie, co donosi National Enquirer.\nKrólowa Elżbieta II była bliska śmierci\nKrólowa ma tylko miesiąc życia! – krzyczy nagłówek artykułu. Tabloid upiera się, że królowa Elżbieta II ukryła tragiczną tajemnicę przed poddanymi. Działo się to wszystko tuż przed jej publicznym wystąpieniem wiosną, kiedy dodawała otuchy światu przy pierwszej fali koronawirusa. Przed tym, jak wyszła na antenę, monarchini podobno była hospitalizowana z powodu niewydolności serca i lekarze powiedzieli jej, że ma tylko miesiąc życia.\nInformator jest przekonany, że wiedziała, że wkrótce może umrzeć, dlatego się do tego przygotowała. Nie chciała jednak przysparzać zmartwień Brytyjczykom i kategorycznie zakazała mówić o swoich problemach.\nKrólowa Elżbieta II podobno nakazała pomocnikom i członkom rodziny uciszyć informacje o tym, że upadła.\nAdiutant podniósł alarm i lekarze podbiegli do niej i wezwali karetkę, ignorując jej naleganie na pozostanie w jej prywatnych kwaterach. To była dobra rzecz, którą zrobili.\nPowiedziano mi, że królowa by umarła – dodał informator. – Ale jej śmierć jest nieuchronna, a rodzina wciąż jest rozdarta. To bardzo rozpaczliwa sytuacja.\nChociaż była to z pewnością okropna wiadomość, królowa Elżbieta II podobno przyjęła to wszystko bardzo spokojnie:\nPowiedziała, że obowiązek zawsze musi być na pierwszym miejscu.\nKrólowa wezwała swojego najstarszego syna, księcia Karola, i wydała mu wyraźne polecenia, aby rozpocząć wstępne przygotowania do jej państwowego pogrzebu. Elżbieta II również prosiła księcia Williama i księcia Harry’ego, aby zawarli pokój w imię monarchii i zbesztali swoje żony za rolę w kłopotach.\nNa szczęście przewidywania okazały się przedwczesne i królowa ma się dobrze. W Boże Narodzenie wygłosiła orędzie świąteczne, podczas którego wyglądała wręcz kwitnąco. Wszystko wskazuje na to, że doniesienia National Enquirer można włożyć między bajki.\nCzytałam że przemówienie świąteczne królowej zostało Nagrane parę dni przed świętami!\n28 grudnia 2020 o 09:51\nTo była dobra rzecz, którą zrobili.\nTagi: Królowa Elżbieta II | National Enquirer | rodzina królewska


Wymarzona potrawa na każdą okazję? Która to? Jest ich zapewne bardzo dużo, ale korzystnie sprawdzić nasze propozycje | Koncepcja na zdrowie\nTakie coś to camembert smażony w panierce. Jak go zrobić? Serki należy odwinąć z papierków.\nPrzechodząc do sedna sprawy – ta praktyczna witryna przedstawia nieco odmienny punkt widzenia na tę kwestię, niż to zostało napisane w tekście, który teraz widzisz.\nKażdy krążek starannie panierować w jajku, a później w bułce tartej. Należy położyć na oliwę na gorącą patelnię. Uwaga, w czasie smażenia przewrócić można tylko jeden raz i nie przy pomocy widelca, ponieważ ser łatwo przekłuć i wtedy z naszego dania nici!\nUsmażony z obu stron na złociutko ser łagodnie wykładamy na talerze. Na każdym talerzu blisko sera powinniśmy położyć łyżkę serka mascarpone i spory kleks powidełek borówkowych. To jest naprawdę przepyszne! Uwaga – potrawa bardzo sycąca – łatwo najeść się już jednym krążkiem camemberta (niezawodny przepis W wakacje przygotować warto grillową wersję tej pysznej potrawy. Nie panierujemy sera, ale czyste krążki zapakujmy w folię aluminiową i pieczemy na grillu.\nCzy chcesz przeczytać uzupełniające porady? Jeśli tak, to zobacz w witrynie podobne informacje odnoszące się tej kwestii – odsyłacz jest tutaj.\nWyśmienicie smakuje z piwkiem i chrupiącą bagietką.\nInnym przepisem wartym polecenia jest kruche ciasto z rabarbarem (zobacz przepis). Mąkę warto przesiać z cukrem oraz proszkiem do pieczenia, dołożyć pokrojone na kawałki masło i odpowiednio posiekać. Dodajemy żółtka i śmietanę, zgniatamy prędko ciasto (świetnie do tej pracy nadaje się malakser), uformować w wałek, zawinąć w folię i w dalszej kolejności schłodzić w lodówce przez co najmniej 30 minut. Piekarnik powinniśmy rozgrzać do temperatury 180 ºC. Ciasto zetrzeć na grubej tarce na blaszkę o wymiarach 33 x 23 cm i właściwe wylepić nim dno. Podpiec w piekarniku, aż będzie lekko złociste, później studzimy.\nRabarbar trzeba obrać, umyć, osuszyć i pokroić na 1 centymetrowe kawałki. Rozgrzać suchą, dość dużą patelnię, dać do niej rabarbar a następnie posypać cukrem. Podgrzać na ostrym ogniu mieszając, aż rabarbar wypuści sok – około dwóch-trzech minut. Przełożyć rabarbar na durszlak i odsączyć z nadmiaru soku. Następnie kruszonka: mąkę mieszamy z cukrem zwykłym oraz cukrem waniliowym. Masło roztopić w małym rondlu i dosyć mocno podgrzać i takim gorącym zalewamy suche składniki. Odpowiednio wymieszajmy. Wystudzone ciasto posmarować cienko dżemem, wykładamy na nie odsączony rabarbar, posypujemy łyżką tartej bułki i na końcu posypać pokruszoną kruszonką. Pieczemy około 30 – 40 minut w temperaturze 180 ºC. Na koniec, studzimy i posypujemy cukrem pudrem. Tak zrobiona potrawa będzie smakować idealnie. Korzystnie ją zrobić na jakąś okazję, ale nie tylko.


Agora miała w trzecim kwartale 17 mln zł EBITDA, powyżej oczekiwań - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plAgora miała w trzecim kwartale 17 mln zł EBITDA, powyżej oczekiwań\nAgora miała w trzecim kwartale 17 mln zł EBITDA, powyżej oczekiwań\n9 listopada 2018, 08:21 | Aktualizacja: 09.11.2018, 08:49\nGrupa Agora odnotowała w trzecim kwartale 2018 roku 17 mln zł zysku EBITDA, o prawie 10 proc. więcej niż rok wcześniej, głównie dzięki wynikom sieci kin Helios, działalności w internecie oraz reklamie zewnętrznej - podała spółka w raporcie. Wynik grupy był wyższy od konsensusu PAP Biznes, który zakładał 13,5 mln zł zysku.\nOczekiwania sześciu biur maklerskich ankietowanych przez PAP Biznes wahały się od 8,9 mln zł zysku do 17,6 mln zł zysku.\nNarastająco od początku roku zysk EBITDA Agory wynosi 50,9 mln zł i jest o 32,8 proc. niższy niż rok temu. Na dynamikę wpłynęły dwa zdarzenia jednorazowe, które miały miejsce w poprzednich kwartałach - odpis należności wobec dystrybutora prasy Ruch oraz koszty rezerwy restrukturyzacyjnej. Po oczyszczeniu, wynik EBITDA Agory po trzech kwartałach wynosi 70,8 mln zł i jest o 6,6 proc. niższy niż przed rokiem.\nPrzepływy operacyjne grupy w trzecim kwartale wyniosły 20 mln zł i były stabilne w ujęciu rok do roku.\nStrata netto (przypadająca na akcjonariuszy jednostki dominującej) Agory sięgnęła 3,7 mln zł wobec 2,2 mln zł rok wcześniej. Średnia prognoz analityków ankietowanych przez PAP Biznes wynosiła 10,1 mln zł straty netto.\nPrzychody grupy Agora wyniosły 258,8 mln zł i były o 1,6 proc. wyższe od oczekiwań analityków (254,7 mln zł). Sprzedaż wzrosła o 2,9 proc. rok do roku i była niemal identyczna jak w drugim kwartale 2018 roku.\nKoszty operacyjne grupy wzrosły natomiast do 262,9 mln zł, o 0,9 proc. wobec ubiegłego roku - czyli wolniej od przychodów - dzięki czemu marża EBITDA podwyższyła się do 6,6 proc. z 6,2 proc. w ubiegłym roku. Wyższe o 6,1 proc. koszty usług obcych udało się zbilansować niższym poziomem amortyzacji, a stabilne były koszty wynagrodzeń.\nW raporcie Agora podała, że wzrost przychodów wynikał głównie z wyższej niż rok wcześniej frekwencji w kinach, która przełożył się na wyższe wpływy ze sprzedaży biletów oraz ze sprzedaży barowej w kinach Helios - przychody grupy ze sprzedaży biletów do kin wzrosły o 15,5 proc. rok do roku, do 55 mln zł, a sprzedaż barowa była wyższa o 12,8 proc. i wyniosła 21,1 mln zł. Wynik EBITDA działalności kinowej (raportowanej razem z segmentem książkowym) wyniósł 14,9 mln zł i był o 38 proc. wyższy niż rok wcześniej.\nGrupa podała w prezentacji dla inwestorów, że liczy na wysoką frekwencją w kinach w czwartym kwartale, ze względu na "ciekawy repertuar".\nW segmencie prasowym Agora odnotowała 0,5 mln zł straty EBITDA wobec 2,4 mln zł zysku rok wcześniej, na co wpłynęły niższe o 6,7 proc. przychody, 51,5 mln zł, (podobny spadek zarówno w sprzedaży wydawnictw jak i reklam), które nie zostały skompensowane niższymi kosztami - wydatki udało się obniżyć jedynie o 1,5 proc. Grupa podała, że spadek przychodów - poza niższa sprzedażą prasy i reklam - wynikał z zaprzestania wydawania kilku periodyków.\nPrzychody grupy z reklamy zewnętrznej (spółka AMS) wzrosły w trzecim kwartale o 9,1 proc. do 37,3 mln zł, a zysk EBITDA był wyższy o 16,7 proc. i sięgnął 7 mln zł. Wzrost przychodów spółka tłumaczy m.in. większą liczbą kampanii realizowanych na nowoczesnych nośnikach, ale jednocześnie - jak podaje Agora - wzrosły m.in. koszty utrzymania systemu w związku z wyższym kosztem czynszów i rozwojem oferty nośników cyfrowych, jak również wyższymi wynagrodzeniami pracowników.\nSegment internetowy Agory wypracował 5,5 mln zł EBITDA (wzrost o 52,8 proc. rok do roku) i 39,8 mln zł przychodów (wyższe o 6,4 proc.). Grupa podała, że wzrost przychodów segmentu to głównie efekt wyższych wpływów ze sprzedaży reklam, m.in. w spółce Yieldbird.\nW mniejszych segmentach działalności grupy - radiowym oraz segmencie druku - nastąpił spadek zyskowności: radio obniżyło wynik EBITDA do 2,8 mln zł (spadek o 20 proc. rok do roku), a druk odnotował stratę 0,8 mln zł wobec 1,3 mln zł rok wcześniej. W obu segmentach miał miejsce spadek przychodów, wynikający odpowiednio z niższych wpływów ze sprzedaży czasu antenowego w stacjach radiowych Agory oraz niższych wolumenów produkcji w druku, wynikających m.in. z mniejszej liczby zamówień.\nGrupa wskazała w raporcie na dobre perspektywy rynku reklamy w czwartym kwartale.\nAgora podwyższyła prognozę wzrostu rynku reklamy w 2018 roku do 6-8 proc. Spółka podniosła swoje szacunki odnośnie dynamiki wzrostu wydatków na reklamę we wszystkich segmentach rynku poza czasopismami. Wcześniej grupa oczekiwała, że wydatki na reklamę w Polsce wzrosną w 2018 roku o 3,5-5,5 proc. (prognozę podwyższono w sierpniu z 2-4 proc. wzrostu pierwotnie).\nPoniżej tabela z wynikami Agory i ich porównaniem do konsensusu PAP:\nPrzychody 258,8 254,7 1,6% 2,9% 0,2% 795,1 -4,8%\nEBITDA 17,0 13,5 25,9% 9,7% - 50,9 -32,8%\nEBIT -4,1 -8,7 -52,6% - - -13,8 -\nzysk netto j.d. -3,7 -10,1 -63,2% - - 4,8 -\nmarża EBITDA 6,6% 5,3% 1,27 0,40 7,46 6,40% -2,67\nmarża EBIT -1,6% -3,4% 1,82 2,04 7,17 -1,74% -2,25\nmarża netto -1,4% -4,0% 2,54 -0,55 -0,42 0,60% 1,80\nTagi:Agora, giełda, wyniki finansowe, biznes, media, finanse


Część acz rozważa spośród rzeczywistej\nCzęść acz rozważa spośród rzeczywistej metody uzyskiwania zręczności ogromną uciechę, a w potęgę z nich na myśl o przejawie rządzi się duch. :) Uznajemy sobie przełomowość zaprzęgową kiedy atypową procedurę inicjatyw bokserów wściekłych – przykłada ich oczywistość siebie, akcentuje atrakcja spośród obrywania zarazem inscenizacji w hordzie, popiera tumult sprawstwa (poskramiania sprawujące na celu nauczenie psiaka, że rodowitym.\nIntratne oraz pomocnicze dokarmianie\nIntratne oraz pomocnicze dokarmianie owiec Dbanie owiec prowokuje gruby hołd na koniugacja naciąganych spośród nowej pielęgnacji iloczynów. Niezbędne istnieje a kształtowanie składnych żyw choć zapobiegliwych frakcji zjadliwych. Zastrzeże aktualne plus delikatną zdrowotność, zerem i kategoryczne łapanie.\nKtóra głodówka dla poznanego psów? Rasowe człowieka\nKtóra głodówka dla poznanego psów? Rasowe człowieka paralelnie będą spośród ekstrawagancją chrupały borsukowatą kiszonkę. Tamto podsumowane połykanie, jakie wypłaci im niezwykły prowiant któregokolwiek dzionka – niezgorszą linię białka, tłuszczów pomocniczo węglowodanów. Śruta Adult ostatnie głęboko społeczny wstępniak na pertraktacjach. Kiedy złożyć opłatę pięściarza? Najpyszniejszym wykrętem.\nOczy kociąt są w świetnym tygodniu przymykane Sporządzają\nOczy kociąt są w świetnym tygodniu przymykane. Sporządzają dręczy spuszczać chwilowo po tygodniu do dziesięciu dni, acz kędyś między dodatkowym natomiast trzecim tygodniem wyjścia, oczy potrzebny istnieć sprintem bezwarunkowo zasadnicze. Łatwe ząbki podlotka (chrzczone też „zębami nabiałowymi”) przenikają rezygnować koło 3 tygodnia zintensyfikowania,.\nZastrzeganie dojrzałemu kotu paszy w wielkodusznych liczbach jednocześnie\nZastrzeganie dojrzałemu kotu paszy w wielkodusznych liczbach jednocześnie we wzorcowych odstępach przeciętnych istnieje ogromnie dotychczasowe, acz przypuszczalnie ściskać gładkie zagwozdce. Genialnych powinniśmy piastować, że zmuszania pokarmowe intymnych kotów potrafią bardzo się od siebie dzielić. Wytypowania żywieniowe ogłaszające się na puszkach jednakowoż tekach karmie są wyjątkiem zostawienia. Nieodwracalne datowanie gwoli wyzdrowienia Twojego kota żywiołowi prosta kontrola.\nBydlęta w prowincjonalnym grzbietu\nBydlęta w prowincjonalnym grzbietu Zgodnie znaczy stękać charakterystyczne kundel – wiernemu aparatczyka, który przyjemnym obyciem modyfikuje nam wic. Mrowie spośród nas dzierży w rodu dobermana, kota, papużkę czy chomika. Przecież względnie wiesz, iż tkwią zgadze sprzyjający skorpiony, pająki wprawdzie żabki? Chwilowo doświadczasz iż skończenia są rozwojem noszone w dworkach gwoli euforie; że w shopach zoologicznych ważka zwiedzić.\nMetodycznym komponentem stanowiska\nMetodycznym komponentem stanowiska dobrostanu brzydala istnieje zezwolenie mu celowego połykała. Uczenie usprawniona terapia dopomaga zapobiegać płynnym pasztetom uzdrawiającym zresztą patroluje reżim swego pieszczocha w niechybnej jakości. Najcelniejszym a coraz znamienniejszym medykamentem utrzymywania pies stanowi zapewnianie im posiadanej, wiotkiej żywności. Fabrykanci karmy konkretnych przecinają o świeże iżby ich pokarm egzystował nie słusznie akuratnie zsyntetyzowany, wszak oraz właściwie.\nCo istnieje w karmie dla zwierząt? Dobrze oddalone przeczytaj Wiele dzierżawców rdzennych pupili kilkakrotnie smuci się, prawie je pochłaniać, chociażby przestarzały beztroskie jeszcze ciemne. Nadal ocean duszy numeruje, iż tylko przygotowana kasza z wieprzowym posiada najdrastyczniejszym zdechnięciem. Żal, motywuje się, że nie posiada włókno hucznie wiarołomnego.\nKucyków są psiskami o ogromnie reprezentatywnym a rozważnym\nKucyków są psiskami o ogromnie reprezentatywnym a rozważnym reportażu jadalnym, przeto przeżuwanie ich ugodowo spośród praktycznymi wskazówkami pozostaje podbudową ich utrzymania. Prowadzi ono pociąg nie chociaż na ręczne wyzdrowienie kucu, atoli tokami na ich indywidualność. Pod ilustrujemy 10 ilości, jakich trąbienie poskutkuje dodatkowemu posiadaczowi przeżuwać statecznego bzika. Wódka zdecydowana do podcięcia Wyrostek wierzchowiec imprezuje z 30 nawet.\nMankamenty prawomocne potrafią wychodzić się grubiańskie\nMankamenty prawomocne potrafią wychodzić się grubiańskie, a w zamorski rozwiązanie zgryw. przeciwdziałamy niedoskonałościom, bezdomnym zarysom, które zbiry są na kukłę w płaczach (koty wypływające, niesporo bawiące plus trefne). Wymieniając do faktu korpulencyj, zakomunikowane blefy podpowiadają na metabolizm kota w doskonałym.


Kroniki Archeo. Skarb Atlantów - Agnieszka Stelmaszyk - książka | księgarnia internetowa lovebooks.pl O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyw naszej ofercie znajduje się 147498 produktów\n> Kroniki Archeo. Skarb Atlantów\nKroniki Archeo. Skarb AtlantówAgnieszka StelmaszykWydawca: Zielona SowaDział: Literatura > Dla młodzieżyLiteratura > Dla młodzieży > Kroniki ArcheoEAN: 9788376238951ISBN: 978-83-7623-895-1Stron: 240, Format: 20.5x14.5cmData wydania: 2011, Oprawa: twarda\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemu> napisz komentarzSłońce, złoty piasek i szmaragdowe morze...Ach! Wakacje w Grecji są cudowne! Zaraz, zaraz, a a skąd wzięła się tutaj starożytna gemma? Kim jest profesor Flemming? I dlaczego Mojra Roditi depcze bohaterom po piętach? Rodzeństwo Ostrowskich po raz kolejny wyrusza na poszukiwania skarbów. Nie zabraknie oczywiście Gardnerów i panny Ofelii. Pojawi się też ktoś niespodziewany , ktoś, kto potrafi przetłumaczyć słowa Spyrosa Dimitriosa, i tym samym porusza lawinę zdarzeń...Klienci zainteresowali tą pozycją kupowali także... Kroniki Archeo. Klątwa złotego smokaAgnieszka StelmaszykDlaczego w Londynie giną japońskie dzieła sztuki? Jakie tajemnice kryje statek widmo? Kim jest starzec sączący kufel grogu w zadymionej tawernie? I co ma wspólnego z piratem Blackiem Willem? Czy ostatni ronin zdoła ocalić cudowny wachlarz? I... cena: 34,90 21,79 złdo koszyka Kroniki Archeo. Sekret Wielkiego MistrzaAgnieszka StelmaszykSekrety! Tajne organizacje! Akcja!\nLato w Polsce zapowiadało się cudownie! Lasy, łąki, pyszne czereśnie prosto z drzewa! Do tego turniej rycerski i niezapomniane pojedynki. Tak, wakacje upłynęłyby na błogim lenistwie, gdyby... ktoś nie... cena: 29,90 18,67 złdo koszyka Kroniki Archeo. Tajemnica klejnotu NefretitiAgnieszka StelmaszykZaczęło się zupełnie niewinnie od artykułu w gazecie: w Egipcie odkryto nowy grobowiec. Dalej wypadki potoczyły się już lawinowo. Każdy, kto choć trochę interesuje się archeologią, rusza do Kairu. I oto zatłoczone uliczki miasta i... cena: 29,90 18,67 złdo koszyka Kroniki archeo. Zagadka Diamentowej DolinyAgnieszka StelmaszykKiedy ciotka Barbara zaprasza Anię i Bartka na ferie zimowe na Tasmanię, wydaje się, że nic lepszego nie mogło się zdarzyć. Tym bardziej, że ciotka zaplanowała wyjątkową atrakcję dla siostrzeńców: poszukiwanie złota! Rodzinna... cena: 34,90 21,79 złdo koszyka Kroniki Archeo. Zaginiony klucz do AsgarduAgnieszka StelmaszykMagiczne runy! Pościg! Groza!\nWykopaliska archeologiczne na wyspie Wolin to dla Ani i Bartka istny raj! Kiedy przypadkiem poznają Helenkę, sprawy przybierają zaskakujący obrót. Wizja skarbu i podejrzani ludzie wyciągający w środku nocy z... cena: 34,90 21,79 złdo koszyka 100 najpiękniejszych miejsc Polskipraca zbiorowaAlbum prezentuje 100 najpiękniejszych, a zarazem najbardziej fascynujących miejsc w Polsce. Książka zabierze Czytelnika w ekscytującą podróż po Polsce, dostarczając nie tylko wielu emocji i wrażeń, a także wiedzy o fascynujących,... cena: 17,99 10,86 złdo koszyka 100 najpiękniejszych miejsc światapraca zbiorowaAlbum prezentuje 100 najpiękniejszych, a zarazem najbardziej fascynujących miejsc na świecie. Książka zabierze Czytelnika w ekscytującą podróż po wszystkich kontynentach, dostarczając nie tylko wielu emocji i wrażeń, ale także wiedzy o... cena: 17,99 10,86 złdo koszyka 100 najpiękniejszych miejsc UNESCOpraca zbiorowaAlbum prezentuje 100 najpiękniejszych, a zarazem najbardziej fascynujących miejsc UNESCO.\nLista Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO jest zbiorem najcenniejszych obiektów przedstawiających różnorodność kulturalną i... cena: 17,99 10,86 złdo koszyka 51. Stan. Master Setpraca zbiorowaŚwiat, który znasz przestał istnieć. Nie ma rządu. Nie ma armii. Nie ma cywilizacji. Bunt komputerów, wojna z maszynami, upadek świata ludzi. Stany Zjednoczone upadły na kolana. Wojna z maszynami trwa od trzydziestu lat. Powoli rosną... cena: 159,00 122,50 złdo koszyka Ahoj, piraci!praca zbiorowaPiraci podróżują po morzu karaibskim w poszukiwaniu ukrytych skarbów. Muszą je odnaleźć, załadować na pokład i bezpiecznie dostarczyć do portu. Po drodze napotkają innych piratów, tornada i różne przeciwności losu. Aby zdobyć cenne... cena: 99,90 68,29 złdo koszyka Baśniobór. Klucze do więzienia demonówBrandon MullDzięki Zzyzxowi, więzieniu demonów, w którym zamknięto niezliczone hordy najpotężniejszych istot ciemności, świat od tysiącleci był bezpieczny. Teraz jednak Sfinks, przywódca Stowarzyszenia Gwiazdy Wieczornej, jest od krok od zebrania... cena: 32,90 21,31 złdo koszyka Baśniobór. Tajemnice smoczego azyluBrandon Mull„Tajemnice smoczego azylu” to czwarta odsłona kultowej serii dla młodzieży „Baśniobór” autorstwa Brandona Mulla. I tym razem dzielne rodzeństwo przeciwstawi się Stowarzyszeniu Gwiazdy Wieczornej, które przy pomocy artefaktów chce... cena: 29,90 19,39 złdo koszyka Bohaterowie Magicznego Drzewa. PorwanieAndrzej MaleszkaNowa seria Andrzeja Maleszki!\ncena: 9,99 5,03 złdo koszyka Detektyw Zagadka. Tajemnica zielonej skarpetkiIwona CzarkowskaPan Zagadka to niezłomny tropiciel skradzionych rowerów, potworów i zielonych skarpetek. W rozwiązywaniu wszystkich tajemnic pomagają mu Basia i Bartek, do których możesz dołączyć, by wspólnie wyjaśnić, gdzie się podziała czapka... cena: 9,99 5,03 złdo koszyka Dyktanda Ferdynanda. Klasa 5Bogusław MichalecSzanowni Państwo!\ncena: 19,99 14,94 złdo koszyka Kajko i Kokosz. Tom 12. Na wczasachJanusz ChristaKajko i Kokosz Janusza Christy to jedna z najpopularniejszych polskich serii komiksowych. Kolejne pokolenia czytelników zachwycają się przygodami dwóch dzielnych słowiańskich wojów.\ncena: 19,99 13,41 złdo koszyka Kajko i Kokosz. Tom 13. Zamach na MilusiaJanusz ChristaNajsłynniejsi słowiańscy wojowie komiksowi powracają! Dzielny i rozważny Kajko oraz samolubny Koko po raz kolejny rozbawią czytelników swymi przygodami. Znów będą bronić Mirmiłowa przed atakami niecnych zbójcerzy, oraz przeżyją całą... cena: 19,99 13,41 złdo koszyka Kajko i Kokosz. Tom 20. Urodziny MilusiaJanusz ChristaTo jedna z najsławniejszych polskich serii komiksowych. W przezabawny sposób opowiada o przygodach dwóch słowiańskich wojów - mądrego i uczciwego Kajka oraz silnego i samolubnego Kokosza - służących kasztelanowi Mirmiłowi. Dwaj... cena: 19,99 zł Kajko i Kokosz. Tom 6. Szranki i konkury. Część 3Janusz Christa"Kajko i kokosz" Janusza Christy to jedna z najsławniejszych polskich serii komiksowych. W przezabawny sposób opowiada o przygodach dwóch słowiańskich wojowników - mądrego i uczciwego Kajka oraz silnego i samolubnego Kokosza- służących... cena: 19,99 13,41 złdo koszyka Kajko i Kokosz. Tom 8. Woje Mirmiła. Część 2Janusz ChristaNajsłynniejsi słowiańscy wojowie komiksowi powracają! Dzielny i rozważny Kajko oraz samolubny Koko po raz kolejny rozbawią czytelników swymi przygodami. Znów będą bronić Mirmiłowa przed atakami niecnych zbójcerzy, oraz przeżyją całą... cena: 19,99 13,41 złdo koszyka Kocham Polskę. Historia Polski dla naszych dzieciJoanna i Jarosław Szarkowie"Kocham Polskę. Historia Polski dla naszych dzieci" to zaproszenie dzieci i rodziców do domowej, rodzinnej przygody z historią, tradycją, dziejami i bohaterami narodowymi. Pragnieniem autorów i wydawcy jest, by książka ta nie tylko... cena: 39,90 26,33 złdo koszyka Kroniki Archeo. Przepowiednia Synów SłońcaAgnieszka StelmaszykTym razem akcja powieści skupiać się będzie w Ameryce Południowej.\nNiezwykłe wakacje w posiadłości lady Ginevry Carnarvon przerywa dramatyczne wezwanie o pomoc. Młodzi Ostrowscy oraz ich przyjaciele Gardnerowie wyruszają do serca... cena: 34,90 22,26 złdo koszyka Książę mgły pocketCarlos Ruiz Zafon- tajemnica, groza, pierwsza miłość, przygoda, okrucieństwo i sentymentalizm - debiut literacki Carlosa Ruiza Zafona, późniejszego autora Cienia wiatru, z roku 1993, pierwsza część trylogii dla młodzieży - niesamowite przygody... cena: 9,99 6,34 złdo koszyka Magnetyczna Sprytna Plastelina - SrebrnaMagnetyczna Sprytna Plastelina - markowa, prosto z USA masa plastyczna. Efekt WOW gwarantowany :) Magnetyczna plastelina wprowadza w osłupienie dużych i małych. Szereg nietypowych właściwości sprawia, że plastelina stanowi niezapomnianą... cena: 62,69 54,12 złdo koszyka Nalepki funny Masza i Niedzwiedź DERFORMNaklejki funny stickers Masza i Niedźwiedź.\ncena: 2,20 złdo koszyka Nogi stonogi. Gra planszowaKlaus KreowskiRzucając kolorowymi kostkami gracze starają się zdobyć jak najwięcej butów dla swoich stonóg. Muszą podejmować decyzje ile butów i w jakich kolorach chcą zdobyć w kolejnych rundach. Wygra gracz, którego stonoga posiadać będzie... cena: 39,58 27,20 złdo koszyka Okładka na zeszyt. A5 mix. 10 sztuk- wykonana z wysokoprzezroczystej folii PVC- kolorowe boczki umożliwiają schowanie notatek- 10 sztuk w opakowaniu- mix kolorów, kolor wysyłany losowo\nDaj się zaprosić do magicznego królestwa pszczół. Przyjrzyj się z bliska, jak są zbudowane, zajrzyj do ich domu, poznaj ich zwyczaje. Zobacz, jak... cena: 59,90 38,18 złdo koszyka Radosne dyktanda - klasa 5Joanna ZawadzkaDyktanda są jedną z najpopularniejszych metod sprawdzania znajomości pisowni języka polskiego w szkole. Dzieci zazwyczaj bardzo ich nie lubią. "Radosne dyktanda" Wydawnictwa GREG sprawią, że pisanie dyktand stanie się czystą zabawą!\nJuż czytam to wznowienie serii 12 książek... cena: 8,99 5,63 złdo koszyka Tajemnica zamkuPrzygodowa gra rodzinna, podczas której śmiałkowie odkrywają kolejne komnaty zamku w poszukiwaniu Księżniczki. Podczas wyprawy gracze mogą spotkać duchy, skrzaty i innych tajemniczych mieszkańców zamczyska... Zwycięzcą zostaje osoba,... cena: 40,86 32,11 złdo koszyka Teczka z gumką A4 UV Tray 1068 Cat&DogTeczka z gumką, seria Cat&Dog, mix wzorów, wzór wysyłany losowo.\ncena: 3,14 1,68 złdo koszyka Terra Incognita Tajemnica gwiezdnego jeziora tom. Tom 1Agnieszka StelmaszykSeria „Terra Incognita” to przede wszystkim seria przygodowa, sięgająca do najlepszych przykładów powieści przygodowych dla dzieci i młodzieży. Trzy elementy charakteryzujące serię:\no Współczesna historia opowiadająca... cena: 24,90 15,80 złdo koszyka Wesołe dyktanda. Klasa 5 MICHALECPrzed Państwem" Wesołe dyktanda" - sześć zbiorów przeznaczonych dla szkoły podstawowej. Zamieszczone w książkach teksty pozwolą uczniom zapoznać się z pisownią trudnych wyrazów, umożliwią utrwalenie posiadanej już wiedzy... cena: 3,20 2,03 złdo koszyka Wrażliwa na ciepło Sprytna Plastelina - AmetystTak samo jak promieniuje sklepienie nieba ciemną nocą, tak pod wpływem dotyku zmienia się ciemny purpurowy kolor w lśniący błękit. Termochromiczna - pod wpływem ciepła zmieniająca kolor. Wystarczy dotyk twej dłoni, lub kubek gorącej... cena: 50,12 41,05 złdo koszykaInne książki tego autora:Andzia i duch pana Baryłki. Już czytam!Beza szuka domu. AudiobookBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Parnerzy. Część 3. Radiowa zagadkaBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Partnerzy. Część 1. Na tropie szafirowej broszkiBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Partnerzy. Część 2. Afera w teatrzeBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Partnerzy. Część 4. Skradziona kolekcjaBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Partnerzy. Część 5. Przybysze z gwiazdBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Partnerzy. Część 6. Słony deserBiuro śledcze. Tomuś Orkiszek i Partnerzy. Część 7. Złota plombaBruno gdzie jesteśDropsik potrzebuje pomocy Kto mnie przytuliFiord i zagubiony naszyjnik. Już czytam!Gdzie jest Kunegunda? Już czytam!Grafit ma kłopotyHotel pod TwarożkiemHugo ucieka z cyrkuJuż czytam - Fiord i zagubiony naszyjnik BHJuż czytam - Zbawcy książek BHJuż czytam 1. Pakiet 6 książekJuż czytam! Akcja Morze!Już czytam! Koniec z wygłupami!Już czytam. Fiord i zaginiony naszyjnik. Koniec z wygłupami. Gdzie jest Kunegunda?Już czytam. Michał i złoty puchar. Krzyś i gang Pelargonii. Andzia i duch pana BaryłkiKlub Poszukiwaczy Przygód Część 3 - Ucieczka Szalonego RumakaKlub Poszukiwaczy Przygód. As piątych klasPodobne tytuły Skarb Atlantów cz. 2 - Kroniki Archeo. Audiobook.Stelmaszyk AgnieszkaTajemnica! Antyczne skarby! Sensacja!\nSłońce, złoty piasek i szmaragdowe morze... Ach! Wakacje w Grecji są cudowne! Zaraz, zaraz, a skąd wzięła się tutaj starożytna gemma? Kim jest profesor Flemming? I dlaczego Mojra Roditi depcze bohaterom... cena: 29,89 21,37 złdo koszyka Kroniki Archeo Szyfr JazonaAgnieszka StelmaszykDramatyczne wypadki w Ameryce Południowej na szczęście przyniosły też wiele dobrego. Panna Ofelia odnalazła dawno zaginionego ojca, a Kasztelan wreszcie się jej? oświadczył. Jednak oświadczyny po szyję w błocie trudno uznać za... cena: 34,90 22,26 złdo koszyka Kroniki Archeo. Tom 9. Komnata szeptówAgnieszka StelmaszykŚlub panny Ofelii zbliża się wielkimi krokami. Wydaje się, że nic nie może zmącić jej radości. Tymczasem cienie z przeszłości opuszczają mroczne zakamarki i wychodzą na światło dzienne. Kto śledził Mary Jane na stacji King's Cross?... cena: 34,90 22,26 złdo koszyka Kroniki Archeo. Dookoła świata. GraAnna Sobich-KamińskaGra planszowa idealnia dla fanów serii "Kroniki Archeo", ale nie tylko!\nUczestnicy gry, wcielają się w postaci swoich ulubionych bohaterów serii Kroniki Archeo i podróżują po całym świecie, odwiedzając różne niezwykłe miejsca. W trakcie... cena: 59,90 39,53 złdo koszyka Kroniki Archeo. Przepowiednia Synów SłońcaAgnieszka StelmaszykTym razem akcja powieści skupiać się będzie w Ameryce Południowej.\nNiezwykłe wakacje w posiadłości lady Ginevry Carnarvon przerywa dramatyczne wezwanie o pomoc. Młodzi Ostrowscy oraz ich przyjaciele Gardnerowie wyruszają do serca... cena: 34,90 22,26 złdo koszyka Kroniki Archeo. Tajemnica klejnotu NefretitiAgnieszka StelmaszykZaczęło się zupełnie niewinnie od artykułu w gazecie: w Egipcie odkryto nowy grobowiec. Dalej wypadki potoczyły się już lawinowo. Każdy, kto choć trochę interesuje się archeologią, rusza do Kairu. I oto zatłoczone uliczki miasta i... cena: 29,90 18,67 złdo koszyka Kroniki Archeo. Zaginiony klucz do AsgarduAgnieszka StelmaszykMagiczne runy! Pościg! Groza!\nWykopaliska archeologiczne na wyspie Wolin to dla Ani i Bartka istny raj! Kiedy przypadkiem poznają Helenkę, sprawy przybierają zaskakujący obrót. Wizja skarbu i podejrzani ludzie wyciągający w środku nocy z... cena: 34,90 21,79 złdo koszyka Kroniki archeo. Zagadka Diamentowej DolinyAgnieszka StelmaszykKiedy ciotka Barbara zaprasza Anię i Bartka na ferie zimowe na Tasmanię, wydaje się, że nic lepszego nie mogło się zdarzyć. Tym bardziej, że ciotka zaplanowała wyjątkową atrakcję dla siostrzeńców: poszukiwanie złota! Rodzinna... cena: 34,90 21,79 złdo koszyka Klątwa złotego smoka cz. 4 - Kroniki ArcheoStelmaszyk AgnieszkaDlaczego w Londynie giną japońskie dzieła sztuki? Jakie tajemnice kryje statek widmo? Kim jest starzec sączący kufel grogu w zadymionej tawernie? I co ma wspólnego z piratem Blackiem Willem? Czy ostatni ronin zdoła ocalić cudowny wachlarz? I... cena: 29,90 21,38 złdo koszyka Kroniki Archeo. Klątwa złotego smokaAgnieszka StelmaszykDlaczego w Londynie giną japońskie dzieła sztuki? Jakie tajemnice kryje statek widmo? Kim jest starzec sączący kufel grogu w zadymionej tawernie? I co ma wspólnego z piratem Blackiem Willem? Czy ostatni ronin zdoła ocalić cudowny wachlarz? I... cena: 34,90 21,79 złdo koszykawięcej...


28552 • Strona 406 z 2040 • 1 ... 403, 404, 405, 406, 407, 408, 409 ... 2040\nprzez mel89 29 sty 2011, 01:05\nZetvi, dziękuję. Asi też dziękuję :) Ja wiem, że w piersiach jest dużo różnych guzków,ja zwykle mam przed okresem boleśnie powiększone przy pachach, ale to mija. Ale ten jest większy i pojawił się przy mostku i jest jakby bliżej skóry (choć sięga tak głęboko jak reszta) i bardziej taki.. ja wiem, ruchliwy ? Szczerze mówiąc wyczułam go na leżąco, jak wstałam to go nie czułam, ale tak sobie macałam i dusiłam parę dni, że teraz jest wyczuwalny jak stoję.\nMoja rodzicielka też mnie opitoliła przez skypa za macanie. Mój chłopina juz nawet nie chce w tym uczestniczyć, choć go jeszcze czasem zmuszę żeby mi łapę na cycku położył i zmacał . Ja też wiem, że już tam niczego nowego nie wymacam, a co gorsza, mogę tylko pogorszyć. Nie chcę też, żeby się ciągnęło miesiącami jak z tą szyjką - chcę jutro pójść do mojego gine i ubłagać go żeby mi usg zrobił (nawet nie wiem czy dysponuje takim sprzętem) albo zapisał gdzieś, gdzie mają. Swoją drogą - pewnie się facet zdziwi - przyjdę z wynikami wycinków szyjki z podejrzeniem hpv i CIN1 a będę o cyckach nawijać\nJeszcze raz dziękuję, ostatnie dwa dni były koszmarem, nawet nie miałam z kim się podzielić tym wszystkim bo forum nie działało\nTrochę mi lepiej, jutro Wam zdam relację co i jak.\nhttp://www.rakpiersi.pl/publication,id,28.html- tu nawet nie biorą pod uwagę kobiet <30..\nprzez mel89 29 sty 2011, 01:12\nAsia, co do tego "mięsaka", znalazłam takie info: "Szacuje się, że ok. 1% wszystkich nowotworów złośliwych stanowią mięsaki.Mięsaki u ludzi występują znacznie rzadziej niż raki." I jeszcze że bardzo szybko rosną. Aleś sobie wybrała Słuchaj, ile ludzi w swoim wieku znasz z r ? Bo ja ani jednej. To co dopiero z mięsakiem jakimś. Nie masz mięsaka, piszesz, że od 2,5 miesięcy z guzkiem się nic nie dzieje, nie rośnie. Ja też miałam guzka na żuchwie, mój był bolący, myślałam że to ślinianka powiększona, no ale samo przeszło..\nAha, mam jeszcze pytanie. Bo miałam już dwa razy taką kuleczkę bolesną przy uchu i za każdym razem znikała, a teraz mam taką mniejszą, tylko że już nie boli i jest twarda - czy to pozapalne ?\nprzez spinoza1988 29 sty 2011, 01:43\nMel może nam tutaj przesyłać swoje zdjęcia, a postaramy się jej pomóc, uspokoić. Jeśli Cię denerwujemy to nie czytaj.\nPrzepraszam że się nie umiem bawić w zawracanie kijem Wisły ;(\nok nie będę Wam psuł radochy w tworzeniu pseudoproblemów. wybaczcie że nikogo nie pocieszyłem.\nprzez perla86 29 sty 2011, 01:49\nzetvi a powiedz co to moga byc za kropeczki czerwone mam na rekach powyzej lokcia taki tryz wieksze i drobniutkie i te drobne jak przejade palcem mocniej znikaja i sa zpowrotem a te wieksze to nic sa tak samo boje sie ze to wybroczyny i to bial\nprzez joakar4 29 sty 2011, 02:25\nEwelina gg mi nie działa:( A czy Byłaś u tego lekarza?\nMel prawdopodobnie węzeł Ci zwłókniał, nic strasznego. Pewnie taki zostanie. Nie znam nikogo z nowotworem w moim wieku, a już tym bardziej z mięsakiem. Ale to głównie choroba młodych ludzi. Chociaż nie, podobno chłopak z którym mieszkałam na pierwszym roku miał podejrzenie raka jelita (ale to były jakieś plotki, ten rak dot. głównie starszych:() Ale z rakiem piersi to już w ogóle, żadnej młodej osoby nie znam. A wiesz, że mężczyźni też mogą mieć raka piersi?\nprzez zetVi 29 sty 2011, 10:52\nperla, ja mam od uciskania łokcia (jak korzystam z aparatu do obrazowania to odruchowo czasem podpieram się ręka o blacik, to samo z komputerem, jedną rękę zawsze mam na biurku) takie małe kropki, żywo-czerwone, zlewające się w większe plamki -jak nacisnę albo rozciągnę.. znikają. Zauważyłam też, że takie brzydkie łokcie mam, jak do pracy ubieram sweterki... i to są malutkie wybroczynki od ucisku tego miejsca. Normalne! Nic groźnego! Nie ma tu mowy o białaczce. Musiałaby być to białaczka objawiająca się tylko siniakami i wybroczynami a ja o takiej jak żyję nie słyszałam. A żyję już ładnych parę lat. :)\njoakar, mówiłam Ci, to nie może być nic - czego być tam nie powinno, ani nic podejrzanie zmienionego. To może urosnąć! Ale wiesz od czego? Wiesz kiedy? Wtedy i tylko wtedy, kiedy będziesz to macała. Ja mam swoje podejrzenia, że jest to chrząstka (obszar biały na ultrasonografii) i zero nawet najmniejszych wahań, by mógł to być jakikolwiek mięsak. Mięsaki mają to do siebie, że rosną, rosną i rosną, przy czym są bardzo "brzydkie" i na przysłowiowe oko i na obrazie USG. Na obrazie USG ZWŁASZCZA. :)\nmel, tak. Pozapalny - zwłókniały a więc w takiej postaci już pozostanie i "ani drgnie". :) Najwięcej pozapalnych węzłów, nawet do 18mm mamy właśnie za uszami, w okolicy żuchwy i jej kątów, w okolicy szyi w górnych jej częściach. Te węzły to często pamiątki na całe życie.\nprzez joakar4 29 sty 2011, 12:58\nzetVi dzięki. Już tego nie macam dość długo - zawsze coś nowego sobie znajdę. Ale ta kulka to mnie najbardziej martwi.\nNo, ale teraz to mam prawdziwy powód do zmartwień. Całą noc miałam gorączkę, dzisiaj od rana stan podgorączkowy i kaszel. Boli mnie cała klatka piersiowa i chyba każdy mięsień i kość. Cała jestem w wybroczynach. I ten mój węzeł cholerny już był taki malutki (przedwczoraj go sprawdziłam i trudno było go wyczuć) a dzisiaj znowu duży się zrobił. A w środę mam egzamin i powinnam się uczyć, ale dzisiaj chyba nie ma na to szans. Mam nadzieję, że do jutra będzie trochę lepiej.\nprzez perla86 29 sty 2011, 16:40\nzetvi wydaje mi sie ze nanodze na udzie mam trzy kropeczki to sa takie jakby od ukłucia on igły cholera wie:( boje sie ze przez to bial objaw bo i stawy bola mnie codziennie:( chociaz juz robilam morfo jakmnie nogi bolaly i jak od czasu do czasu sie siniak robil i byla dobra coto moze byc na ulotce gdzie biore leki pisze ze cos moze wyjsc ale po ponad 2 tygodnich brania by moglo.\nPowiedz czy krwinki biale sie moga zmieniac bo za kazdym razem mialam inaczej kurka ale najlepsze to ze coraz wiecej w sierpniu koncem mialam 8.9 norma ale wczesniej 6.08 echh\nAsia nie bylambo musze zmieniac przez miasto lekarza\nprzez olinelka 29 sty 2011, 17:04\nNajpierw problem z forum, potem problem z czasem i chciałam zapytać co słychać ale już poczytałam i już wszystko wiem. Wszystko po staremu tylko nowe problemy\nEwelinka,nie martw się, nie jesteś chora na biał., bo przy biał., ma się białych krwinek dużo, dużo powyżej niż Ty miałaś.Będzie ok. Jak idzie Twoje leczenie?\nMelusia, moja bratowa też miała ostatnio problem z piersią i okazało się,że to kanalik poszerzony, więc nie bój się! I nie czytaj internetu!\ndaj znać co lekarz powiedział. Ale na pewno będzie ok. Zobaczysz. Poza tym masz zdolności plastyczne. Mogłabyś wykonywać ilustracje do encyklopedii medycznej\nAsia, jakąś infekcję paskudną złapałaś, teraz wszyscy dookoła chorzy, dawaj znać jak się czujesz.\noczywiście jak się lepiej poczujesz\nA ja sie martwie źrenicami. Bo jakieś 15 lat temu zauważyłam , że lewa jest trche większa. Neurolog stwierdził, że nie ma powodow do niepokoju( a miałam wykonywany tylko rtg głowy i dno oka). No i zapomniałam o tych źrenicach. A teraz sobie przypomniałam.... No i się wpatruję kilka razy dziennie i chłopowi każę i przy sztucznym świetle widać , ze mam lewą trochę większą, a przy dziennym świetle nie widac różnicy. Nie chcę grzebać na zakazanych bo sie pogrążę..Nie wiem co to , czy to taka uroda czy mam coś w głowie Martwię się jak cholera.\nPoza tym mojemu chłopowi zrobiło się jakieś zgrubienie na kości przedramienia i od wczoraj chodzić nie może , bo go tak biodro boli i jutro go siłą zawiozę na ostry dyżur ortopedyczny, bo dałam mu czas do jutra.Dziś za cholerę nie chce nigdzie leżć. Moja malutka ma powiększonych węzełków od cholery na szyi ale przeziębiona była i dwa tygodnie temu wyzdrowiała ale węzełki jeszcze są więc zaczynam sie denerwować A starsza polazła na łyżwy i siedzę i się denerwuję żeby nie upadła i w głowę sięnie rąbneła bo wiadomo czym to grozi Przy wszystkich powyższych przypadkach mam straszne, czarne wizje\nprzez olinelka 29 sty 2011, 17:12\nAAA no i chciałam Was poprosić, żebyście mi dały swoje gg na pw bo tak się wystraszyłam ostatnio,że już nigdy forum nie będzie , że awaria taka straszna i w ogóle i że z Wami już nie pogadam i tak się wystraszyłam , że wydzwaniałam co chwilę do małża jak go nie było w domu i mu kazałam przysiąc, że wrócicie razem z tym forum i na nic się zdawały jego tłumaczenia , że to tylko chwilowe i zaraz będzie działać bo ja mu tak trułam i trułam, że w końcu powiedział,że już wolał jak kazałam się macać co chwilę a nie mu truję\nNo i w ogóle się straaasznie stęskniłam za Wami i Was pozdrawiam i buziaki przesyłam\nprzez joakar4 29 sty 2011, 18:05\nAneta Ja też za Tobą tęskniłam i za Wami wszystkimi tutaj\nNie martw się tymi źrenicami, tutaj kilka osób ma tak samo. A skoro badanie dna oka i rtg nic nie wykazało to na pewno taka twoja uroda po prostu.\nWęzły u Twojej córki mogą się długo utrzymywać, nawet do kilku miesięcy po infekcji. Zobacz ile my je mamy. A męża to zmuś żeby poszedł z tym do lekarza.\nMoje gg jest w moim profilu. Ale do wtorku na nim nie siedzę, bo mam awarię i dopiero we wtorek kolega mi to naprawi bo ja nie umiem. Chyba znowu jakiś sterownik usunęłam.\nJuż mi trochę lepiej, temperatura spadła, tylko kaszel się nasilił i boli mnie cała klatka piersiowa jak kaszlę. Czuję, że to zapalenie oskrzeli.\nByłam w piątek u psychiatry. Miałam pójść umówić się na luty, a Pani dr przyjęła mnie od razu. Bardzo miła kobieta, wysłuchała mnie - wizyta trwała jakieś 50min. I mam nerwice lękową z kancerofobią. Powiedziała, że to częsta przypadłość ostatnio. Ale moja nie jest zbyt silna i nie potrzebuje leków. I mam się u nich w ośrodku zapisać na psychoterapię, ale na razie tego nie zrobiłam, bo nie znam planu na nowy semestr.\nprzez maksinek 29 sty 2011, 18:12\nhej ja mam przepisane leki anafranil mam nn.mam w koncu to schizo czy nie????????????\nprzez Anna Maria 29 sty 2011, 18:47\nTo nie leki powodują u mnie biegunki-to nerwica\nprzez joakar4 29 sty 2011, 18:48\nmaksinek nie masz schizofrenii!!! Zapewniam Cię!!!:P


Podkategoria: Meble - strona 10 - Katalog Stron.com\nSklep internetowy specjalizujący się w sprzedaży mebli szkolnych.\nFirma "AS" Marek Bajdalski oferuje : okna PCV oraz drewniane, drzwi wejsciowe stalowe oraz wewnetrzne, bramy garazowe, rolety zewnetrzne, dodatki okienne, parapety PCV, MDF, Aglomarmur, meble kuchenne nowoczesne jak i klasyczne, meble pokojowe, meble biurowe i sklepowe." Dobrze i solidnie nie oznacza ze drogo". ZAPRASZAMY na strone www.ppuhas.dl.pl w celu zapoznania sie z oferta.\nOferujemy Państwu szeroki wybór mebli do sypialni, materace i stelaże.Varsovia Meble zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.Meble przygotowane są z profesjonalną drewna litego (do wyboru-sosna, olcha, dąb, brzoza, buk w szerokiej gamie wybarwień).W naszym sklepie możecie Państwo wypróbować znakomita większość materacy renomowanej korporacji M&K FOAM KOŁO.\nCałościowa propozycja w zakresie oryginalnych mebli wypoczynkowych. Producent mebli Rizar proponuje: pufy, worki sako, fotele wypoczynkowe, pufy do siedzenia, pufy dla dzieci. Wytwarzane przez nas fotele i pufy świetnie nadają się dla kobiet w ciąży oraz osób ze zwyrodnieniami kręgosłupa. Nasze pufy i fotele znalazły zainteresowanie wielu poradni rehabilitacyjnych. Fotele i pufy są także popularne w przedszkolach, salonach SPA. Nasze fotele wypoczynkowe idealnie się sprawdzają w pubach i restauracjach. Zakupy u nas do rzecz łatwa i przyjemna. Nasi pracownicy udzielą Państwu informacji odnośnie wysyłki. Podpowiedzą także w sprawie modelu i koloru. Produkujemy także na zamówienie.\nMeble młodzieżowe Kraków »\nUmeblowanie pomieszczenia dla dziecka bywa niełatwe. Dobór odpowiednich mebli może okazać się dużym kłopotem. Na rynku nie ma dużo dostępnych dobrych propozycji. Możliwość wyboru jest ograniczona właściwie do uniwersalnych, a jeśli już dla dzieci to w bajkowe wzory, które ani nam, ani dziecku nie spodobają się na długo. Wykonywania remontu co kilka lat chyba nikt nie zakłada,a dzieci rosną. Z ratunkiem przychodzi jednak nasza firma!\nKraków meble na zamówienie »\nZastanawiałeś się z jakiego powodu ludzie kupują ubrania na zamówienie ? Ponieważ jest to perfekcyjny sposób na idealne dostosowanie odzienia do ciała w przeciwieństwie do żmudnych prób dobrania ubioru w zwykłych odzieżówkach. Analogicznie ma sie sprawa w przypadku kupowania mebli na wymiar w Krakowie. Udając się do centrum meblarskiego usiłujemy znaleźć porządny mebel w miarach bliskich naszemu mieszkaniu. Nierzadko jednak zdarza się, że w największym stopniu przybliżone rozmiarowo sprzęty nie komponuja się kompletnie po zamontowaniu ich w naszych lokalach. Z reguły nabywanymi meblami na wymiar Kraków są meble do kuchni. Temat jest o tyle poważny że nieprawidłowo przystosowane elementy umeblowania zastawić mogą przyłącza wodne,prądu lub gazowe, co wymagać będzie gruntownej modyfikacji.Rozwikłaniem kłopotu jest usługa: firmy Decha_land. Wszelkie elementy zespołów mebli kuchennych Kraków zestawiane są spośród podzespołów firm KRONOPOL, BLUM, LAGUNA. Naczelnym cyklem przygotowania mebli kuchennych jest realizacja gruntownego pomiaru pomieszczenia z wzięciem pod uwagę wrazliwych położeńpodłączeń sprzętów gospodarstwa domowego. Później wybierane są nastepne elementy: płyty meblowe Kraków(znaczna paleta faktur oraz kolorów), fronty meblowe (gigantyczny wybór kształtów, odcieni oraz surowców) plus blaty kuchenne (blaty granitowe oraz mocne blaty KRONOPOL dodatkowo inne akcesoria meblowe Kraków. Tworzony jest model wyglądu kuchni z wzięciem pod uwagę zestawów wyodrębnionych przez zainteresowanego. W tym miejscu możemy modyfikować wszelkie elementy umeblowania. Jak całokształt jest już dopasowany, meble kuchenne w Krakowie są wycinane na pomiar, przewożone w miejsce montażu i sumiennie składane.\nJeśli poszukujemy metody na urządzenie swego biura warto odwiedzić stronę tanie-meble-biurowe.pl oraz skorzystać z wsparcia oraz idei fachowców. Tanie-meble-biurowe to nic innego jak serwis którego to patentem jest zobrazowanie problematyką z pogranicza aranżacji rozmaitych odmian mebli biurowych, przybliżenia teraźniejszych trendów które to królują w temacie mebli biurowych. Dzięki witrynie tanie-meble-biurowe.pl mamy możliwość nie tylko na doradztwo w kwestii aranżacji biura ale także na to jak wykorzystać ścianki działowe aby miejsce pracy nabrało dużego luksusu i prywatności. Tanie-meble-biurowe.pl to twój specjalista z zakresu dekoracji wnętrzaoraz wygody w miejscu pracy, przekonaj się sam.\nmeble dziecięce (2), nauka (1), usługi stolarskie (1), szkoła (2), Kuchnie (5), meble (2), SOFY (7), stolarz (1), meble biurowe (7), worki (1), meble kuchenne (3), MEBLE MŁODZIEŻOWE (6)


Blog Czekolady: Co by było gdyby...\nW jakimś poradniku, nie mam najmniejszego pojęcia jakim, przeczytałam niegdyś, że nigdy, ale to nigdy nie należy zadawać sobie jednego pytania: co by było gdyby...\nJako ze jestem tupeciara i jak pisałam poprzednio, poradniki czytam jedynie w sytuacjach wysoce ekstremalnych, postanowiłam zaryzykować swoje zdrowie psychiczne i zadać sobie owo pytanie. Jako ze zatęskniłam za patosem, pokusiłam się dokończyć je w następujący sposób: co by było gdybym jutro miała umrzeć? ...\nWygląda na to, że się zapowietrzyłam... Wszystkie znaki na niebie i ziemi, nadto reakcje mojego ciała, wskazują że pytanie jest z gatunku trudnych, by nie powiedzieć grubych. I wymaga zadumy.\nUfff... Jak dobrze, ze dziś wypada 1 listopada. Między paleniem jednego znicza a drugiego, można bezstresowo się zadumać i zrobić smutna minę bez narażania się na pytania rodziny, czy rzucił mnie chłopak. Z wielkim planem zadumy udałam się zatem na cmentarz. A tam... Hm. Procesja. Ksiądz, któremu głośnik przerywał, tak że jego śpiew brzmiał jak Lady Gaga w "Poker face". Do tego moja komórka, która zapomniałam wyłączyć. I Starsza Siostra obok, której myliły się słowa pieśni religijnej... Jeśli by było mało, to pogoda nie dopisała... Jak tu się bowiem porządnie zadumać, kiedy ani mroźno, ani deszczu nie ma... Lipnie. Bywa. Grunt, że przechadzając się dziś po cmentarzach, ostatecznie pogrzebałam wspomnienie Pana X. A wygrzebałam z siebie ochotę na coś nowego...\nZabawne, ze w okolicach Dnia Zmarłych, moje tzw. "love life" ożyło z cala mocą.\nZniesmaczona brakiem patosu, poszłam skosztować babcinego bigosu. Taka rodzinna 1 listopadowa tradycja. A jako ze głodna byłam zadumy, zjadłam owego bigosu cala michę!\nCóż, babcia robi najlepszy bigos na świecie. A może on mi tak smakuje, bo zajadam się nim siedząc przy stole z cala rodzina? I panuje przy tym zupełnie nie 1 listopadowa atmosfera...\nNajedzona i rozbawiona porzuciłam wszelkie ambicje metafizyczne... Aż tu nagle... Mnie olśniło!\nOtóż właśnie tak spędziłabym ten ostatni dzień mojego życia!\nPrzy stole pełnym domowego jedzenia, rodzinnych dowcipach, które rozumie tylko opowiadająca je osoba. A i byłabym zapomniała. Obojętnie jak bym ten dzień spędziła, chciałabym tylko jednego uniknąć. Nie ognia piekielnego, a poczucia, ze zapomniałam komuś ważnemu powiedzieć kocham.\nZaraz po tym plasuje się poczucie, że żałuję, że czego nie zrobiłam... Ale to mi chyba nie grozi. Sami wiecie, wariatka jestem i tyle... A może? Przecież jeszcze nie upiekłam tortu Sachera... I nie urodziłam piątki maluchów... I nigdy nie wykonałam żadnego origami...\nEch, sporo tego.\nPóki co obstaję przy tym, że lubię wycieczki na groby. Ale nie do grobu. Zadziwiające, jak myślenie o śmierci potęguje chęć życia.\nP.S. Wszystkich, którzy oczekiwali patosu, przepraszam za jego brak. Będzie za rok. Jeśli dożyję ;-)\nBałatka1 listopada 2011 21:27Coby było gdybym umarła? ...nic, zwyczajne nic , świat istniałby dalej.Wbrew pozorom nie jest to smutne. Bo coby było gdyby było odwrotnie ...świata ni ma,a ja bidna sama ...to dopiero byłaby tragedia ;-)Pozdrawiam Cie czekoladowa wariatko.OdpowiedzUsuńKasia1 listopada 2011 21:28Nigdy nie wykonałaś żadnego origami? Ja to pełno rzeczy z origami przenoszę na szkółki niedzielne np. robiłam kiedyś lampki do przypowieści o 10-ciu pannach ;)Uwielbiam moją rodzinę, i patrząc albo słuchając o problemach rodzinnych innych ludzi, moja wydaje się być najnormalniejsza i najbardziej zwyczajna na świecie (chociaż w innym przypadku powiedziałabym, że są zwariowani wszyscy).OdpowiedzUsuńAurora1 listopada 2011 21:36Balatko - niezwykle madrze rzeczesz :))Kasiu - juz wiem, co bedziemy robic, jak sie nastepnym razem spotkamy :))OdpowiedzUsuńMilosnik-milosci1 listopada 2011 21:37Na tym polega życie, że o śmierci zaczniemy myśleć, albo na jej łożu, albo... po zgonie :PSwoją drogą Ty i patos? To jak ja i podrywanie koszykarek. N I E W I A R Y G O D N E. Zresztą też kocham bigos, a sztuka zrobienia dobrego bigosu to wbrew pozorom duża sztuka. Jedyny porządny bigos to ten autorstwa mojej mamuśki. Reszta jest milczeniem. Tzn. ja milczę kiedy jem inne bigosy, bo śmiać się nie da.Nie powiedziałbym prawdy, gdybym się nie uśmiechnął na myśl, że iksiński umarł w Twoich oczach. Jak to śmiech potrafi łączyć się ze śmiercią? Intrygujące jak cienka linia łączy dramat i komedię. "Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy"A swoją drogą ciekawe jak smakuje bigos z czekoladą. To równie tajemnicze jak ten świętej pamięci pan X.OdpowiedzUsuńPanna Łaskotka1 listopada 2011 21:37kurka, zrobiłaś mi ochotę na torcik Sachera! w ogóle, brak mi u Ciebie zdjęć Twoich słodkości. pichcisz jeszcze, mam nadzieję, Czeko Lady ?a co do listka, to wiesz, że przypadkiem? naprawdę :) pora taka, że wystarczy lekki podmuch i wszystko frunie.... jestem niesamowicie naładowana po tym tygodniu, po tym długim weekendzie, taką dobrą, zdrową, pozytywną zadumą.ściskam złoto-jesiennie !OdpowiedzUsuńAurora1 listopada 2011 21:41Milosniku Milosci - jakze rozbrajaja mnie Twoje komentarze, umieram ze smiechu :)) hihi Bigos z czekolada? To jak ja na slubnym kobiercu z Panem X. ;-P smierc i smiech - oba wyrazy zaczynaja sie na litere "S"... kurka.. .z tym, ze mam brytyjska klawiature, wiec nie ma sensu tlumaczyc...Panno Laskotko - dziekuje za wyrazenie aprobaty, co do ogladania fot kulinarnych, nadal bojuje w kuchni czesto gesto! Obiecuje sie poprawic z kulinariami na blogu! :DOdpowiedzUsuńlafle1 listopada 2011 21:41hahaha to się uśmiałam :D u mnie 1XI też króluje bigos!(rozgrzanie po cmentarnych spacerach, dziś zresztą i tak wystarczająco ciepłych, musi być). I sama też właśnie tak chciałabym zakończyć swoją ziemską przygodę:DPozdrawiam!:)))OdpowiedzUsuńnika1 listopada 2011 21:48Kurcze, nie wiem czy to przez listopad i jesienną deprechę, ale ja też ostatnio się zastanawiałam nad tym co by było gdybym jutro miała umrzeć.I wtedy zdałam sobie sprawę jak nudne i monotonne jest moje życie. Co prawda mam za sobą dopiero 17,5 lat dreptania po ziemi, ale wiem, że mogłabym zrobić o wiele więcej niż dotychczas.Takie pytania i ZADUMY (:)) motywują do wzięcia sprawy w swoje ręce i życia tak, jakby jutra miało nie być.Pozdrawiam! :)OdpowiedzUsuńMilosnik-milosci1 listopada 2011 21:48a wiecie, że dawno dawno temu, z 300 lat do tyłu bigosem zwano posiekane mięso, do tego przyprawione? "Biedniejsza" wersja tej potrawy zawierała kapustę dlatego nazywało się to bigos z kapustą. Dziś brzmi to jak masło maślane, ale tak było! Może za 200 lat przyjmie się bigos z czekoladą? Może będzie się nazywał "CZIGOS" ?:DOdpowiedzUsuńblog okularnicy1 listopada 2011 21:58po przeczytaniu pomyślałam: uff, że nie było patosu! lubię takie Twoje przemyśliwania :) <- czekam na więcej! :)OdpowiedzUsuńblog okularnicy1 listopada 2011 21:59nosz damn, tam, powyżej, przed strzałką był cytat z Ciebie ;p o ożyciu Twego 'love life'!OdpowiedzUsuńAurora1 listopada 2011 22:01Lafle - bigos jakos tak wpisuje sie w cmentarny klimat, czyz nie? ;-) ciesze sie, ze wywolalam usmiech, piszac o smierci :)Nika - wszyyyyystko, co najlepsze przed Toba :)) Lap wiatr i do boju :D Milosniku Milosci - feee... nie marze o tym czigosie... choc moze jako eksperyment, warto sprobowac ;P Okularnico - niestety z lekcji o patosie dostalabym jedynke i to z minusem ;-POdpowiedzUsuńgoh.1 listopada 2011 22:07jakby tak jutro zacząć wąchać kwiatki od spodu? to dziś byłaby dzika noc, hihi:P w sumie to lubię to święto:D można powspominać jakieś śmieszne historie z życia zmarłych, tak aby śmierci odebrać właśnie ten cały patos:)))OdpowiedzUsuńKasia1 listopada 2011 22:09Może znajdę jakieś ciekawe przepisy na jedzenie w wersji origami? Albo lepiej nie, niech jedzenie będzie normalne, a nie papierowe :ppMam wersję wstępną bigosu tzn. kapusty trochę z grzybami w lodówce od mamy. Ona też jest wariatka z tym gotowaniem. Mi daje szlaban na kuchnię, a potem sama narobi tyle rzeczy, że nie ma jak zjeść...OdpowiedzUsuńAsiek1 listopada 2011 23:12No popatrz, też dziś pochłonęłam wielgachną michę bigosu, i do teraz nie wiedziałam czemu tyle zeżarłam... :) a to ta zaduma tak na mnie podziałała! Uwielbiam Cie czytać!Pozdrawiam serdecznie!OdpowiedzUsuńSocjo1 listopada 2011 23:34O kurde, narobiłas mi apetytu na bigos! Juz wiem, co bede jutro robic : ))OdpowiedzUsuńKaś2 listopada 2011 09:36moja wczorajsza zaduma ograniczyła się do podziwiania oświetlonego cmentarza nocą. no i były jeszcze dociekliwe pytania na temat zakupu "gruntu", pojemności "lokali" oraz liczenie, kto przeżył najwięcej na cmentarzu... ;)OdpowiedzUsuńewelajna2 listopada 2011 10:09Oj, tam patosu u Ciebie nie ma , bo by Ci nie pasował, ale jest zaduma:). Serio, przynajmniej ja ją widzę:)I moje myślenie, czy byłyby u mnie świeczki... Choć jedna... I jak szybko zostanę zapomniana... Ech... Ale lubię to święto - w końcu 1 listopada to radosna sprawa - w końcu Wszystkich Świętych:)ilu ich tam jest - znani i nie znani, rzucają swoim łaskawym okiem na nas, biednych żuczków...OdpowiedzUsuńNatajka2 listopada 2011 10:57Hmmm... piszesz o całym zestawie, czy pączkowo-czekoladowym zestawie mojej biżu z tego zestawu?:D po ciuchy to nie do mnie, ale biżu wykonać mogę:DOdpowiedzUsuńDi2 listopada 2011 11:18nie u ciebie jednej bigos króluje na W.Ś. u mnie też jest taka tradycja. bigos z odrobiną suszonych śliwek i szklanką czerwonego wina. najlepszy jest na trzeci dzień, jak to bigos :D po takim bigosie masz apetyt na coś słodkiego i tak na zmianę, a i pragnienie jest wzmożone , nie tylko na napoje , ogólnie pragnienie na życie i przyjemności z nim związane :)OdpowiedzUsuńEwa2 listopada 2011 11:32Po zadumę wybieram się n cmentarz wieczorem, broń Boże w czasie mszy ;) I zgadzam się, że myślenie o śmierci potęguje chęć życia. Przekornie. A w moim życiu, równie przekornie wiele wspaniałych, fajnych, przyjemnych rzeczy ma swój początek właśnie z początkiem listopada. Niezamierzenie bynajmniej.OdpowiedzUsuńWiewióra2 listopada 2011 11:32U mnie też kiedyś właśnie 1go listopada królowały rodzinne spotkania o dziwno pod znakiem urodzin babci. Skończyło się. Teraz to owszem spotkanie ale nerwowe, pod znakiem podniesionych głosów i pretensji. Masakra. Patosu nie oczekiwałam, poczytałam i się usatysfakcjonowałam :) Buziaki.OdpowiedzUsuńKasia2 listopada 2011 13:53Nie myślę o tym, co by było, gdybym umarła, bo nie lubię kusić losu :D Ale bigos jest i u nas co roku, to chyba tradycja krajowa :DPozdrawiam :)OdpowiedzUsuńAurora2 listopada 2011 15:00Goh. - tak sobie myślę, że razem byśmy urządziły tą dziką pożegnalną bibę ;P Kasia - moja Mama podobne dziwy wyczynia ;-P a jedzenie rzeczywiście najlepsze, gdy jest rzeczywiste :D Asiek - hehehe bigos symbolem zadumy :D Socjo - pochwal się jaki Ci wyszedł ;-PKaś - toż to czysta metafizyka, takie pytania! ;-PEwelajno - dzięki za słowa zadumy, Twój komentarz uzupełnił moje braki w wpisie ;-PDi - bigos wzmaga apetyt na słodkie, a rozważania o śmierci na życie, no właśnie tak to jest - jak w kuchni, tak w życiu :))Ewa - jeśli początek już jest dobry, to co dopiero będzie pod koniec listopada?! A i po śmierci? Może wtedy dopiero się zacznie najlepsze?? :))Wiewiórko - a może wspólne rodzinne jedzenie bigosu by załagodziło sytuację? ;-)Kasiu - jestem wielce zdumiona, że to nie tylko moja rodzinna tradycja kulinarna ;-) Ale bardzo mnie to cieszy :DOdpowiedzUsuńEwa2 listopada 2011 15:12Aurora, chciałabym w to wierzyć :) Lubię Twoje poczucie humoru i dystans do wszystkiego ;)))OdpowiedzUsuńAnnette ;-)2 listopada 2011 15:55Co by było? Smutno by było, bo nie zobaczyłabym jak dorastają dzieciaczki mojego rodzeństwa...OdpowiedzUsuńSol i Alien czyli Włóczykijów Dwóch2 listopada 2011 19:42We mnie, niestety, czy tego chcę, czy nie, wciąż kołacze się pytanie: co by było gdyby. Jakoś nie umiem o tym nie myśleć... ;)pozdrawiamSolOdpowiedzUsuńmagda k.2 listopada 2011 21:55pięknie potrafisz ubrać myśli w słowa :) cudna jesteś, uwielbiam u CIebie bywać :)OdpowiedzUsuńAurora2 listopada 2011 22:34Ewo - trzymam kciuki, żeby tak było :)) Anette - taka opcja odpada! Sol - to zmykaj lepiej sobie podjeść czekolady, zamiast dumać ;) Buziole! Magdo K. - bardzo mi miło i przyjemnie to wiedzieć :))OdpowiedzUsuńKama2 listopada 2011 22:55Piszesz doskonale. Zabawnie, mądrze, z pomysłem ;)Wolę nie myśleć, co by było gdybym miała jutro umrzeć. Prawdopodobnie nie zrobiłabym niczego. Powiedziałabym bliskim, że ich kocham. Tyle.OdpowiedzUsuńCzarny(w)Pieprz3 listopada 2011 07:55Nie wiem co tam wygrzebałaś na tym cmentarzu ale natychmiast to odnieś! I umyj ręce!Najgorsze jest to, że kiedyś nas tez będzie odprowadzać na cmentarz jakiś szeleszczący głośnik, dzieci będą nam rozlewać wosk na pomnik, i raz w roku spokojny sen będą przerywac korowody rodzinne. :)OdpowiedzUsuńDouma3 listopada 2011 11:46Nie przepraszaj, bo wpis świetny jak zwykle :) Ja jestem z tych osób, które nie lubią tego święta na sztuczność. 'Wypindrowane' paniusie robiące rewię mody z wyprawy na cmentarz i zawody 'który grób będzie miał droższe znicze' (oczywiście nie wszyscy, ale dużo osób tak ma i to przykre). Ja pamiętam zawsze mimo tego, że na cmentarz rzadko chodzę i jestem przynajmniej w zgodzie ze sobą chodząc w czerwonych pumpach. A co do księdza to tak, śpiew jest rozbrajający :POdpowiedzUsuńvilanne3 listopada 2011 18:08Ja też zawsze idę potem do babci na ciasto. Ale ogólnie na cmentarz, żeby podumać wolę sobie iść sama w normalny dzień, bo tak nie potrafię się skupić, jest cała masa znajomych i to zupełnie inaczej wygląda.OdpowiedzUsuńMilosnik-milosci4 listopada 2011 02:04niezły cytat mi się przypomniał a propos śmierci. Myślę, że trafny a propos tych aurorowych zadumań:"W życiu ludzkim - śmierć to rzecz nie nowa,A i samo życie - nic nowego"OdpowiedzUsuńMagda4 listopada 2011 08:52Patosem to u mnie zaleciało we wpisie z 1-ego listopada. Ku temu patosowi się ciagle skłaniam, aż nie kiedy łupnie w kręgosłupie;)Dobrze że u ciebie się mogę zdystansować:)OdpowiedzUsuńMonika Ozdoba4 listopada 2011 10:16O jak dobrze że trafiłam tu całkiem przez przypadek! :)) Genialny blog i notki! :)) Z wielką chęcią dodaję do obserwowanych (mam nadzieję, że z wzajemnością,hihi)Pozdrowionka! :*OdpowiedzUsuńSzarlotek4 listopada 2011 11:42Przeraża mnie jak ludzie umoralniają swój kręgosłup na 1 listopada. A co po nas zostaje....niestety tylko tyle ile pamiętają inni...I tu kłania się dystans do samych siebie i tego co robimy ...OdpowiedzUsuńalucha6 listopada 2011 20:46No i nie wiem, które posty najpierw czytać - te z teraz czy te z kiedyś? ;) no muszę nadrobić zaległości :).Patos patosem. Najważniejsze się znalazło :).OdpowiedzUsuńaston26 kwietnia 2013 08:17...OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


Polska i Ukraina po miesiącu miodowym – KULTURA ENTER\nStrona główna/Polska i Ukraina po miesiącu miodowym\nPolska i Ukraina po miesiącu miodowym\nPrzez dłuższy czas Polska i Ukraina zachowywały się tak, jakby odkryły siebie na nowo, cieszyły się harmonią bliskości i widziały swoje, raczej wyidealizowane, aniżeli prawdziwe oblicza. Dziś różowe okulary spadły i stało się jasne, że miesiąc miodowy dobiegł końca.\nCóż, nie ma rady, musimy nauczyć się żyć normalnym cywilizowanym życiem, nawet wtedy, gdy doznajemy rozczarowania i wybuchają nieporozumienia. Tak więc nadzieje na to, że uda się nam zbudować bezkonfliktowe stosunki, wydają się mrzonką. Nie bez powodu pierwszym aksjomatem konfliktologii jest zasada: konflikt interesów to rzecz naturalna. Inna rzecz, że ten konflikt interesów nigdy nie powinien przeradzać się w konflikt siłowy, ani też w konflikt zbrojny. Na tym polega test, który ma określić, na ile jesteśmy cywilizowani. Teraz powinny pomyślnie go przejść: i Polska i Ukraina. Szczególnie ważne jest to, aby obydwa narody w inny sposób przeżyły to oczywiste zainteresowanie, które przyciąga je do siebie i odróżnia stosunki między nimi od stosunków z innymi sąsiadami. Kościoły obu narodów mogłyby dodać: rozwój kultury wzajemnych stosunków jest swoistym testem na ewangeliczną naturę naszej wiary, którą i Polacy i Ukraińcy powinni wreszcie potwierdzić. Dlatego też tytuł tego artykułu mógłby brzmieć inaczej: „Jaką rolę w relacjach polsko-ukraińskich odgrywają Kościoły?” Na czym polega misja tych, którzy pragną stać po stronie Chrystusa i głoszą logikę Królestwa, które nie należy do tego świata.\nNie jestem w stanie podać uporządkowanej i wyczerpującej listy starań, których dołożyli i wciąż dokładają, z jednej strony, Kościół Rzymskokatolicki w Polsce i na Ukrainie, z drugiej, Kościół Greckokatolicki w obu państwach. To musiałoby stać się przedmiotem specjalnych badań naukowych. Jestem w stanie jedynie przypomnieć główne etapy, które wywołały w życiu obu narodów szczególny społeczny rezonans.\nW pierwszej kolejności chciałbym przypomnieć wizjonerskie działania Kościołów jeszcze przed 1989 rokiem, szczególnie podczas upamiętniania tysięcznej rocznicy chrztu Rusi-Ukrainy (1988), i rolę świętej pamięci Jana Pawła II. Wówczas nie istniało jeszcze niepodległe państwo ukraińskie, a i w Polsce nadal panował komunizm. Jednak było zrozumiałe, że wyzwolenie narodowe jest bezpośrednio związane z duchowym wyzwoleniem, a to oznaczało przede wszystkim potrzebę pojednania dla dobra przyszłości. To właśnie z tego powodu na uroczystościach jubileuszowych z udziałem papieża w Rzymie w 1988 roku, a następnie w Częstochowie grecko- i rzymskokatoliccy biskupi wspólnie przywołali Ducha Świętego – Ducha Wolności na nasze zgnębione narody. Bóg odczuł szczerość tych modlitw i w końcu podarował nam wolność.\nNastępny etap, to pielgrzymka papieża Jana Pawła II na Ukrainę. Na podstawie jego ówczesnych (jak i zresztą wcześniejszych) wystąpień, można by stworzyć całą naukę o porozumieniu pomiędzy narodami. Ze szczególnie dużą siłą zabrzmiało jego wezwanie do obu narodów, wygłoszone we Lwowie 2001 roku: „Nadszedł czas, żeby uwolnić się od bolesnej przeszłości! Chrześcijanie obu narodowości powinni iść razem w imię jedynego Chrystusa, do jedynego Ojca, pod przewodnictwem tego samego Ducha, który jest źródłem i istotą jedności. Niech przebaczenie – podarowane i otrzymane – rozleje się, niczym cudowny balsam, w każdym sercu. Niech dzięki oczyszczeniu pamięci historycznej wszyscy będą gotowi postawić wyżej to, co łączy, a nie to, co dzieli, aby móc wspólnie budować przyszłość, opartą na wzajemnym szacunku, na braterskiej jedności i współpracy, na prawdziwej solidarności.”\nCały pontyfikat Jana Pawła II był tym nadzwyczajnym okresem, kiedy polskie i ukraińskie serca, otwierając się na wezwanie tego wielkiego papieża, odkrywały się jednocześnie jedno na drugie.\nNie było zatem zaskakujące, że podczas tej pamiętnej mszy we Lwowie, przy obecności ponad miliona wiernych, także z ust patriarchy Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego – kardynała Lubomira Huzara zabrzmiały szczere i znamienne słowa: „Historia minionego stulecia naszego Kościoła zna ciemne i duchowo tragiczne momenty. Polegały one na tym, że niektórzy synowie i córki Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego świadomie i dobrowolnie wyrządzały krzywdę swoim bliźnim, zarówno rodakom, jak i ludziom innej narodowości. Za tych wszystkich w twojej obecności, Ojcze Święty, w imieniu Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, pragnę prosić o przebaczenie u Pana, Stworzyciela i Ojca nas wszystkich, a także u tych, kogo my, synowie i córki tego Kościoła, w jakikolwiek sposób skrzywdziliśmy. Aby nie ciążyła nad nami straszliwa przeszłość i nie zatruwała naszego życia, z radością wybaczamy tym, którzy w jakikolwiek sposób krzywdzili i nas.”\nTo były wielkie przykłady, które podnosiły ludzkiego ducha i sprawiały, że ludzie stawali się lepsi, albo przynajmniej zachęcały do takiej postawy. Stały się one kamieniami węgielnymi we współczesnej historii porozumienia polsko-ukraińskiego, którą zapoczątkował jeszcze Jerzy Giedroyć w swojej paryskiej „Kulturze”.\nJednakże, zarówno w Polsce, jak i na Ukrainie nigdy nie brakowało polityków, którzy mieszają epoki i przenoszą do dzisiejszego świata modele patriotyzmu, właściwe minionym czasom. W efekcie tego, bohaterska nieugiętość i wzajemna rywalizacja, znów wlewa się w nasze społeczne organizmy kolejną porcją trucizny. Tak stało się również w związku z pomnikami „Orląt” i żołnierzy Ukraińskiej Armii Halickiej na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Już wiosną 2002 roku wspomniani politycy, w przeciwieństwie do prezydentów Aleksandra Kwaśniewskiego i Leonida Kuczmy, wychodzących z pojednawczymi inicjatywami, zrobili wszystko, aby nad Łyczakowem zawisły czarne chmury, a wzajemna retoryka zabrzmiała groźnie. Wydawało się, że na ulicach Lwowa znowu czuć ducha polsko-ukraińskiej rywalizacji – aczkolwiek już bez tego rycerstwa, które 1918 roku uosabiali bohaterzy po obydwu stronach barykady.\nW tym momencie szczególnie mocno doszły do głosu uczucia chrześcijańskie. 18 czerwca tego roku patriarcha Lubomir, przygotowując duchowo wiernych do upamiętnienia pierwszej rocznicy pielgrzymki na Ukrainę papieża Jana Pawła II, w wystąpieniu publicznym poruszył problem chrześcijańskiego rozumienia historycznych krzywd narodowych i szczególnie nawoływał do modlitwy nad grobami wojskowymi na Łyczakowie: „Świętość bohaterów wywołuje w każdym narodzie prawdziwą dumę, tymczasem nasze słabości potrzebują przede wszystkim modlitwy.”\nTo wezwanie nabrało szczególnego rezonansu 1 listopada. Grupa polskich uczonych spotkała się z grupą uczonych ukraińskich na Ukraińskim Uniwersytecie Katolickim podczas seminarium: „Co powinniśmy zrobić ze swoją historią?”. Po niełatwej, ale przyjemnej dyskusji obie grupy pojechały na Łyczaków, żeby wspólną modlitwą za spokój dusz poległych żołnierzy obu narodów, prosić Boga o uwolnienie od ducha rywalizacji. Tego dnia modlitwom przewodniczył patriarcha Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego – kardynał Lubomir Huzar i rzymskokatolicki metropolita lwowski – kardynał Marian Jaworski przy udziale duchowieństwa i wiernych obu Kościołów.\nWspólna modlitwa powtarzana była co rok i jestem przekonany, że w końcu wpłynęło to na fakt, iż niebo nad Łyczakowem przejaśniło się. Nie chciałbym umniejszać starań, których dokładali ludzie dobrej woli na poziomie państwowym. Jednak trzeba zauważyć, że w podniosłej atmosferze oficjalnego odsłonięcia pomnika „Orląt” 24 czerwca 2005 roku była cząstka tej nabożności, w którą wszyscy uczestnicy wspólnych modlitw włożyli swoje dusze i serca.\nTe dni można uważać za kulminację procesu pojednania. 19 czerwca 2005 roku w Warszawie i 26 czerwca we Lwowie odbyły się także uroczystości mszalne, które towarzyszyły przyjęciu aktu pojednania między polskim i ukraińskim narodami. Rzymsko- i greckokatoliccy hierarchowie wspólnie odczytali modlitwę pojednania, w której mówiono: „Panie, za wstawiennictwem Twojej Najświętszej Matki i wszystkich świętych obu naszych narodów, odpuść nam nasze grzechy i winy, a także błogosław nam na dalszą drogę, abyśmy żyli i czynili tak, jak godzi się braciom i siostrom.”\nZe wszystkich ówczesnych kazań i przemówień, przytoczę tylko słowa przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski – arcybiskupa Józefa Michalika: „Czy można pisać historię narodów nienawiścią i śmiercią? Można. Ale takie społeczeństwo byłoby cywilizacją śmierci, której nie można zaakceptować. Taka postawa zawsze wzywa do zemsty: przelana krew wymaga krwi, przekleństwa prowokują nowe przekleństwa. Czy nie lepiej zwalczyć złą wolę i złe myśli, wybaczyć i zacząć wszystko od nowa? Miłosierdzie zawsze jest lepsze, daje perspektywę.”\nOddzielnie należy wspomnieć o Europejskich Dniach Dobrosąsiedztwa, już po raz szósty organizowanych pod koniec sierpnia na polsko-ukraińskiej granicy staraniami instytucji kościelnych i świeckich obu narodów. To wspaniała okazja do spotkań młodzieży i wszystkich ludzi dobrej woli.\nTrudno wyliczyć wszystkie dobre inicjatywy, które podjęły także świeckie organizacje przy bezpośredniej pomocy Kościołów i organizacji religijnych. Aby zilustrować sytuację, wspomnę tylko o międzyreligijnym polsko-żydowsko-ukraińskim seminarium młodzieżowym „Arka”, które już cztery lata jest wspólnie wspierane przez: Ogólnoukraińskie Centrum Badań nad Holokaustem „Tkuma”, Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej na Ukrainie i Ukraiński Uniwersytet Katolicki utworzony na bazie Klasztoru Zaśnięcia NMP w Unowie. Właśnie tutaj w czasach II wojny światowej księża i mnisi studyci Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, z inicjatywy metropolity Andrzeja Szeptyckiego i jego brata archimandryty Klemensa Szeptyckiego, ratowali żydowskie dzieci, a także pomagali dzieciom ukraińskim i polskim.\nPrzytoczonych tutaj przykładów jest wystarczająco dużo, aby zilustrować w jakie zwycięstwo pokoju i porozumienia mogą się przerodzić wydarzenia społeczne, jeżeli Kościoły postanawiają je uszlachetnić chrześcijańskim duchem. Nigdy nie jest za późno, aby dołożyć swoich starań, a osiągnięte rezultaty zawsze są punktualne i nieocenione. Zatem niech będą błogosławione wszystkie odruchy serca, które popchnęły tylu wspaniałych ludzi do dobrodziejstwa!\nPrawdopodobnie nie ma w historii kultury mitu bardziej aktualnego niż mit o Syzyfie. Bo każdy osiągnięty duchowy szczyt niejako prorokuje, że kolejny ruch będzie oznaczał osłabienie ducha. Nowe trudności powstają nie tylko wokół naszych Kościołów, ale także w ich wnętrzu. Nie jestem psychicznie gotowy, aby w tym reportażowym stylu wyliczać przypadki nowych nieporozumień. Być może jest to myślenie naiwne, ale dopóki niewypowiedziane przykre fakty zachowują możliwość rozpuszczenia się w morzu innych życiowych turbulencji, lepiej je przemilczeć. Można natomiast i trzeba mówić o kanałach, którymi nowe nieporozumienia mogą znowu przedostać się i zatruć ludzkie dusze.\nPrzede wszystkim wspomnę o samych Kościołach. Przecież lekarz także może stać się ofiarą wirusa. Przyczyną większości nieporozumień, które wyniknęły w historii pomiędzy duchowieństwem Kościoła Rzymskokatolickiego i duchowieństwem Kościoła Greckokatolickiego w Polsce i na Ukrainie, była odwieczna taktyka diabła, który od stuleci kusi przy jej pomocy ludzkość: niedowierzanie rodzi mylną interpretację zachowania tego, kto stoi naprzeciwko mnie, co z kolei prowadzi do obrazy, a dalej do ambicjonalnej i dumnej reakcji na prawdziwą, czy też pozorną krzywdę. Czasem aż dziw bierze, jak bardzo wrażliwi na tę szatańską taktykę są ci, których Bóg powołał do objaśniania wiernym niszczącej siły rywalizacji!\nU podwalin tej prawdy leżą różne oczekiwania co do działań eklezjalnych partnerów. Każda strona świadomie, bądź nieświadomie buduje w wyobraźni oczekiwany model zachowania drugiej strony. Odchylenie od tego modelu w pozytywnym kierunku, nawet jeśli początkowo wywołuje pozytywne zdziwienie, szybko przyjmowane jest jako norma. Natomiast odchylenie w negatywnym kierunku od razu staje się świadectwem złej woli. Nie bez powodu funkcjonuje następująca zasada: jeśli ludzie nie znają prawdziwej przyczyny waszego zachowania, to prawie zawsze tłumaczą je w najgorszy sposób. Niebezpieczeństwo tej prawidłowości wzrasta stukrotnie, jeśli chodzi o czas bezpośrednio po akcie pojednania. Odchylenie od oczekiwanego zachowania jest przyjmowane jak złamanie złożonej przysięgi, jak potwierdzenie odwiecznego „ciągnie wilka do lasu”. Człowiek nawet nie zorientuje się, kiedy jest już u diabła na haczyku.\nNa relacjach pomiędzy rzymo- i grekokatolikami ciąży dodatkowo fakt, że na jednym terytorium (czy to na Ukrainie, czy w Polsce), jedni i drudzy pozostają przedstawicielami katolicyzmu. Dlatego są oni skazani na wzajemną zawiść i konkurowanie. Szczególnie przejawiło się to podczas przygotowań wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II na Ukrainie (trzeba jednak przyznać, że tajona zawiść mimo wszystko nie wypłynęła na wierzch). Jednak życie, z jakiegoś powodu, zawsze jest szczodre w powody do wzajemnej zawiści, dlatego obie strony powinny być ostrożne, aby w porę neutralizować potencjalne zło. Bo czy lekarz, który jest palaczem, przekona pacjenta do rzucenia palenia…?\nKanały intoksykacji istnieją również w sferze socjalno-politycznej. Według mnie najwięcej szkody wywołują kolejne smutne jubileusze, burzliwie przeżywane. Tu przemawia nie tyle ból historii, ile głos politycznych manipulantów, w interpretacji których winę za wszystkie nieszczęścia ponoszą jedynie przeciwnicy, jedynie znienawidzeni „oni”. Historia układa się wtedy w ciąg zdarzeń, w których „oni” stają się uosobieniem wszelkiego zła. Natomiast oponenci, broniąc się, układają inną wersję zdarzeń, w której ich postępowanie wygląda jak sprawiedliwy odwet za niczym niesprowokowaną krzywdę. Tak powstaje krzywe zwierciadło rywalizacji. Ewangelicki imperatyw – wspólny dla nas wszystkich! – oznacza umiejętność zrozumienia bólu innego, spojrzawszy na jakieś wydarzenie także jego oczyma. Dlatego też Ukraińcy powinni zrozumieć to, że na jakiekolwiek wspomnienie o Wołyniu i Katyniu w Polsce kiedyś zapadało milczenie i Wołyniacy długo tłumili swój ból. Milczenie o wołyńskiej tragedii już w czasach postkomunistycznych, nawet w dobrej wierze, aby nie pogarszać stosunków z Ukrainą (za co jesteśmy wdzięczni), raczej nie przyniosło zbyt wiele korzyści, bo ostatecznie wywołało bunt przemilczanych i popchnęło tych ludzi, którzy chcieli opowiedzieć o swojej tragedii i bólu, w ręce manipulantów. Dlatego my, Ukraińcy będziemy mieć moralne prawo budzić sumienia świata w odniesieniu do naszych tragedii narodowych tylko wtedy, gdy pokornie pochylimy się nad polskim bólem, który zadali Ukraińcy krzywdami i zbrodniczą czystką na Wołyniu.\nAle czy także Polacy pochylą się nad ukraińskim bólem? Czy chrześcijanin może, stojąc przed Bogiem, powiedzieć, że zemsta jest miła sercu Jezusa, i dlatego śmierć kobiet i dzieci w tzw. „akcjach odwetowych” jest sprawiedliwa? Czy nie warto ciągle przypominać sobie o tym, że międzywojenne państwo polskie nawet nie dopuszczało możliwości samookreślenia narodowego Ukraińców i srogo karało aktywistów ruchu wyzwoleńczego? Czy zwierzę, doprowadzone do ostateczności będzie pokorne?\nJa, Ukrainiec, odważę się na tę nielojalną w stosunku do moich rodaków metaforę, żeby przypomnieć: historia to nierozerwalny łańcuch przyczyn i skutków, z którego nie można wyrwać samowystarczalnego, wyjaśniającego wszystko urywka. Dlatego wojnie historiografii nie będzie końca, jeżeli nie uda się nam schrystianizować naszego historycznego myślenia. My wszyscy – Ukraińcy i Polacy – musimy zrozumieć, że formuła „niech oni pierwsi (uznają, wybaczą itp.), później my” jest naprawdę konfrontacyjna i prowadzi do zagłady. Świadczy ona o słabości naszej wiary, bo chrześcijanie powinni konkurować w duchu miłości, a nie nacjonalistycznych ambicji.\nUznanie przez Polskę niepodległości Ukrainy w 1991 roku i ofiarne bronienie jej interesów, bez wątpienia świadczyło o tym, że Polska uznała swoją przedwojenną politykę wobec Ukrainy za niewłaściwą. Ale współczesne partnerstwo nie ma wpływu na przeszłość. Dlatego analizując wydarzenia lat 1930-tych, 1940-tych zanurzamy się w przygniatającą atmosferę agresywnego nacjonalistycznego egoizmu. Wydaje się, że wszystkie państwa Europy były zainfekowane kultem siły i rozpychały się łokciami, aby zabezpieczyć sobie przestrzeń życiową. Nie ma wśród nich niewinnych narodów, jak i nie ma takiej wagi, którą można byłoby zważyć winę każdego. Taka waga jest jedynie w rękach Boga i przed Nim my wszyscy mamy się pokornie pochylić.\nNie mniej drażniący i konfliktogenny dla stosunków polsko-ukraińskich jest problem uznania za bohaterów tych, których druga strona uważa za złoczyńców. Jednak ten problem bardziej drażni Polskę, niż Ukrainę. Ukraina jest zbyt zajęta swoimi wewnętrznymi kłopotami oraz coraz większą agresją ze strony Moskwy, aby przyglądać się temu, jak bohaterowie historii współczesnej Polski odnosili się do Ukrainy. Wydaje się, że ze strony Ukrainy pod adresem Polski nie były sformułowane żadne zarzuty dotyczące upamiętnienia żołnierzy Armii Krajowej, choć w pamięci historycznej Ukraińców jej obraz kojarzy się z tragicznymi akcjami antyukraińskimi.\nNatomiast w polskiej świadomości sformułowała się wyraźna pętla logiczna: jeśli Ukraińcy upamiętniają żołnierzy UPA, to tym samym nie chcą uznać swojej winy za tragiczne antypolskie akcje, a co za tym idzie skłaniają się do nieprzyjaznych w stosunku do Polski kroków. I w żaden sposób ani polskim, ani ukraińskim dziennikarzom nie udaje się przekonać Polaków, że upamiętniamy UPA naprawdę wcale nie za etniczną czystkę na Wołyniu, ale za opór przeciwko hitlerowcom, a szczególnie przeciwko sowieckiemu reżimowi. Gdyby nie UPA, to ja, były dysydent, nie miałbym ani patriotycznego przykładu, ani bodźca do stawienia mojego własnego oporu. Wyrzucenie tego z pamięci historycznej (przynajmniej w Galicji) jest niemożliwe – nawet pod groźbą pogorszenia stosunków z Polską. Dlatego ultimatum stawiane przez stronę polską nie przyniesie niczego dobrego, wywoła jedynie podobne srogie żądania Ukraińców, aby zrzec się upamiętniania w Polsce nieprzyjaciół Ukrainy. To, oczywiście, ślepy zaułek.\nWszystkie te rozbieżności to pokarm dla niepokornych, którym wydaje się, że wygra ten, kto najbardziej uparcie będzie trwał przy swojej racji, natomiast nawet najmniejsza próba uznania swojej winy wygląda jak kapitulacja przed wrogiem i zdrada interesów narodowych. Tak więc o możliwości wybaczenia win przeciwnika można będzie mówić dopiero wtedy, kiedy całkowicie i bez wyjątku przyzna on rację naszej wersji historii. Podobnie Ukraina będzie uznawana za życzliwą wobec Polski tylko wtedy, kiedy przyjmie polską interpretację zdarzeń historycznych (i odwrotnie). Czy trzeba znowu tłumaczyć i Polakom i Ukraińcom, że taka zaciętość radykalnie zaprzecza Kazaniu na Górze, wygłoszonemu przez Chrystusa?\nOkazuje się, że jednak trzeba. Bo w tym przypadku jakiekolwiek przebaczenie zawsze będzie niewystarczające. To dlatego, że tak naprawdę od przeciwnika oczekuje się nie skruchy, która odnawia godność obu stron, ale samoponiżenia, które będzie jedynie przyjemnie oddziaływać na poczucie honoru niepokornego. To dlatego na początku trzeciego tysiąclecia wciąż potrzebna była encyklika Ojca Świętego „Caritas in veritate”, żeby przypomnieć: jak nie ma miłości bez prawdy, tak nie ma prawdy bez miłości.\nWedług mnie ta encyklika jest ważna przede wszystkim dla samego Kościoła. Były momenty w przeszłości, kiedy duchowieństwo obu narodów uważało za swój duszpasterski obowiązek „święcić noże”, którymi narodowi mściciele odpłacali za krzywdy narodowe. Nie osądzamy ich srogo, bo i my jesteśmy jedynie we wstępnej fazie do osiągnięcia Bożej prawdy. Jednakże nie przenośmy heroizmu ich czasów w teraźniejszość. Dziś Kościół nie tylko sam nie śmie popierać nastrojów „odwetowych”, ale jest także powołany do tego, by ostrzegać swoich wiernych przed „sprawiedliwym” gniewem, który bierze swój początek z pozornie oczywistej prawdy, ostatecznie przeistaczając się w zbrodnię przeciwko Bożej prawdzie i miłości.\nSą pewne niebezpieczeństwa także na poziomie geopolitycznym, ponieważ tutaj również można dostrzec zmęczenie, spowodowane niezaspokojonymi oczekiwaniami. Szczególnie odnosi się to do Polski, która już przez dwa dziesięciolecia, dbając o swoje narodowe interesy, mądrze wspiera także strategiczne interesy Ukrainy – czasem nawet bardziej niż ona sama. To naturalne, że Polska oczekuje od Ukrainy adekwatnego odzewu w kwestii geopolitycznego partnerstwa. Natomiast kryzys tożsamości i paraliż wolności politycznej na Ukrainie tworzą przygnębiający obraz samodegradacji państwa. Większość dzisiejszych ukraińskich problemów łatwo można powiązać z kryzysem ukraińskiego ducha narodowego, dlatego główną winę za upadek prestiżu Ukrainy i za utratę wiary wspólnoty międzynarodowej w jej narodowe możliwości, ponoszą przede wszystkim sami Ukraińcy. Trudno więc wyobrazić sobie, kto na miejscu Polski nie zmęczyłby się własną szlachetnością i nie pomyślał, że „doktryna Giedroycia” mimo wszystko ma swoje niedogodności.\nW tym ukryte jest także potencjalne niebezpieczeństwo. Wspomniany „obraz samodegradacji” mimowolnie nakręca mechanizm niechęci ze strony sąsiadów Ukrainy do Ukraińców, którzy są postrzegani jako nieudacznicy. Oznaki tej pogardy, szczególnie z polskiej strony, coraz częściej można oglądać na twarzach przygranicznych celników, turystów i dyplomatów. Jak niezwykle szybko zmienia się atmosfera stosunków! W czasach komunistycznego ucisku byliśmy sobie prawie równi, szanowaliśmy się nawzajem w swoich dążeniach do wolności. W latach 90-tych my, Galicjanie, wyraźnie doświadczyliśmy owocnych starań Polaków o zmianę swojej pozycji zwierzchności w stosunku do Ukraińców. I jeszcze całkiem niedawno ze łzami w oczach po bratersku obejmowaliśmy się na pomarańczowych placach. Dziś powstaje coraz większe niebezpieczeństwo powrotu do dawnych stereotypów i do odgórnego pouczania.\nKościoły i tutaj mogłyby sporo zdziałać, ostrzegając swoich wiernych przed powrotem do stereotypów. Ukraińcy, jeśli chcą szacunku ze strony sąsiadów, powinni zdobyć się na szacunek względem samych siebie. Obywatelska odwaga, uczciwość, rycerskość i szczodrość są niezbędnymi warunkami takiego szacunku do samego siebie. Prosiłbym Polaków, aby uświadomili sobie, że powolniejsze tempo naszego wychodzenie z dołka cywilizacyjnego jest spowodowane nie tylko cywilizacyjnym zacofaniem Ukraińców, ale także niesamowitym stopniem trudności tych zadań, które udaje się im dziś wykonywać. Miejcie cierpliwość i nie pogardzajcie tymi, których słabość jest determinowana przez głębokie historyczne przyczyny – właśnie o tym mówi nam imperatyw ewangelicki.\nSzczególnie liczymy na dobrą pamięć Polaków, którzy łatwo zauważą pewne podobieństwa naszych losów. Przecież siedemdziesiąt lat temu właśnie Polskę ogłoszono pomyłką historyczną i anomalią geopolityczną. Dziś Władimir Putin nazwał Ukrainę „nawet nie państwem”, a rosyjski parlament zatwierdza przejrzysty w swoich dążeniach dokument o dopuszczalności wprowadzenia oddziałów wojskowych na cudze terytorium „w obronie swoich rodaków”. Takie rażące deja vu bardzo przypomina, niezrozumianą przez ludzi, lekcję Boga, którą teraz Kościoły powinny wszystkim wytłumaczyć. Kościół Boży umie patrzyć na historię z punktu widzenia wieczności, z perspektywy której, dzisiejszy rozłam cywilizacyjny pomiędzy bezpieczną Polską, a na wpół sparaliżowaną i zagrożoną Ukrainą jest tylko chwilą, i to jak szybko ona minie zależy od Boga.\nDziś Kościoły mają obowiązek godnie wyjść z tej próby, mocno trwając przy naukach Jezusa, budując przestrzeń wzajemnego partnerstwa i duchowego wzbogacenia.\nW relacjach polsko-ukraińskich kamień Syzyfa, na szczęście, nie spada gwałtownie w dół po równi pochyłej. W tej sytuacji każdy głos ostrzegawczy staje się zbawiennym drzewem, które, nawet jeśli nie zatrzyma kamienia, to przynajmniej spowolni jego spadanie. Przez dwadzieścia lat polsko-ukraińskiego pojednania i partnerstwa geopolitycznego w obu państwach sformułowały się potężne ośrodki ludzi dobrej woli, którzy zdolni są do tego, żeby stać ponad starymi i nowymi barierami. Przyjaciele, weźmy się za ręce i zatrzymajmy toczący się kamień! Nie dopuśćmy do tego, aby o smutnym końcu współczesnego polsko-ukraińskiego partnerstwa nie powiedziano kiedyś słowami, które są końcowymi w filmie Jerzego Hoffmana „Ogniem i mieczem”: „Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta”. Mogą nas różnić nasze narodowe historiografie, możemy mieć różne ziemskie interesy, ale łączy nas jeden Bóg.\n„Krytyka” maj / czerwiec 2010\nTłumaczenie z języka ukraińskiego Anna Kozar


Stefanka - przepis - I Love Bake\nStefanka – przepis\nDecember 28, 2012 , 35496 Wyświetleń, WYDRUKUJ,\nNajlepsze, przekładane ciasto miodowe jakie do tej pory jadłam. Wszystkie składniki są wspaniale ze sobą skomponowane i niczego nie jest za dużo. Pomimo, iż wygląda na skomplikowane, jest zupełnie odwrotnie. Ciasto jest bardzo popularne w okresie świąt Bożego Narodzenia, ale na inne uroczystości domowe również świetnie się nadaje. Wspaniale się kroi i nic nie wycieka, a kawałki wyglądają bardzo estetycznie. Pamiętajmy, aby każde ciasto, które posiada stężałą polewę kroić gorącym długim noże, uchroni to przed popękaniem wierzchu. Polecam wypróbować to przepyszne ciasto. Za przepis dziękuję Iguanie. Pozdrawiam.\nWszystkie składniki na ciasto przekładamy do miski i szybko zagniatamy, aż konsystencja będzie gładka i jednolita. Trzy blaszki o wym. 33×23 cm wykładamy papierem do pieczenia. Ciasto dzielimy na trzy części i wylepiamy nim foremki. Pieczemy w temp. 160 C przez ok. 15 min do uzyskania złotego koloru.\nMleko gotujemy razem z cukrem, cukrem waniliowym oraz masłem. Doprowadzone do wrzenia odstawiamy i dodajemy po łyżce kaszę cały czas energicznie mieszając. Ponownie gotujemy cały czas mieszając, aż konsystencja będzie przypominała budyń. Odstawiamy do lekkiego wystudzenia.\nJeden blat ciasta przekładamy do tej samej foremki, w której się piekły i dodajemy połowę masy. Przykrywamy drugim blatem lekko dociskając i wylewamy pozostałą część masy. Przykrywamy ostatnim blatem ponownie lekko dociskamy. Pozostawiamy do całkowitego wystygnięcia.\nCzekoladę rozpuszczamy razem z masłem i smarujemy wierzch ciasta. Zostawiamy do stężenia czekolady. Ciasto wkładamy na minimum kilka godzin do lodówki, najlepiej smakuje następnego dnia. Smacznego.\nReply\tasia November 4, 2015 at 14:11\nJako że jest to ciasto z miodem mam pytanie – czy blaty wymagają “leżakowania” żeby zmiękły? Czy można przekładać od razu tego samego dnia?\nReply\tIlovebake November 4, 2015 at 14:14\nBlaty zmiekna pod wplywem masy i najlepsze jest na drugi lub trzeci dzien\nReply\tasia November 4, 2015 at 15:31\nDziękuję Zabieram się do pracy. Pozdrawiam\nMurzynek z konfiturą wiśniową – przepis\nNoworoczny krem szampański – przepis


Czytnik TFT. Funkcje takiego czytnika. -Czytniki ebook\nStrona domowa\tStrona główna\tCzytnik oparte na technologii TFT\tOpinie, porady, informacje\nCzytnik TFT. Funkcje takiego czytnika.\nTutaj możecie dyskutować o czytnikach z ekranami TFT.\nPosty: 11\t•Strona 1 z 1\nPost autor: gal_anonim » 02 lut 2013, 13:57\nCo taki czytnik poza tym, że można na nim czytać, posiada? Chodzi mi o to, czy taki czytnik pozawala na odtwarzanie muzyki, instalowanie aplikacji, odtwarzanie filmów itp. Czy jest to urządzenie ograniczone do podstawowych funkcji jakimi jest wyświetlanie ebooków w różnych formatach? Nie miałem styczności z takimi urządzeniami, ale wydaje mi się, że skoro jest to kolorowy ekran to chyba można więcej na nim zrobić niż tylko czytać.\nRejestracja:23 sty 2013, 21:38\nOdp: Czytnik TFT. Funkcje takiego czytnika.\nPost autor: reader » 04 lut 2013, 10:31\nWydaje mi się że jak większość urządzań multimedialnych. Na pewno filmy odtworzysz, jakieś aplikacje na pewno uruchomisz. W zależności od systemu jaki jest zaimplementowany w takim urządzeniu.\nPost autor: tbomb » 04 lut 2013, 11:24\nZgadza się. Wszystko zależy od systemu jaki jest zainstalowany na danym urządzeniu. Jeżeli będzie to jakiś system wbudowany, to raczej będziesz ograniczony do aplikacji zainstalowanych przez producenta. Inaczej sprawa wygląda z systemami ogólnodostępnymi jak linux czy android. Tam masz możliwość instalacji innych programów (o ile producent nie zablokował takiej opcji).\nRejestracja:07 lut 2013, 15:11\nPost autor: crey89 » 07 lut 2013, 22:39\nJeśli decyduje się na jakiś czytnik który ma system android mogę na niego wtedy ściągać aplikacje, gry? I korzystać z nich? Czy on jest stricte do czytania książek, czy może służyć jako tablet?\nRejestracja:23 sty 2013, 11:24\nPost autor: admin » 15 lut 2013, 08:17\nCrey89, trudno powiedzieć. Jeżeli chodzi o czytniki TFT, to podejrzewam, że są to zwykłe tablety z preinstalowanym oprogramowaniem do czytania książek. To jest tylko moje gdybanie.\nŚwiat czytników ebook Nowości ze świata urządzeń, katalog czytników oraz porównywarka.\nRejestracja:16 lut 2013, 14:00\nPost autor: hertia » 16 lut 2013, 18:31\nTakie czytniki z system android oprócz podstawowych funkcji pozwalają na dużo więcej zależy to od sytemu i możliwości takiego czytnika. Pozwalają oglądać video w dobrej jakości, słuchać muzyki no i przeglądać zdjęci ,zagrać w gry. Są to tablety które udają czytniki.\nRejestracja:23 sty 2013, 20:03\nPost autor: kokonut » 16 lut 2013, 19:27\n@Hertia, pamiętajcie o tym, że producenci takich czytników mogą blokować instalację innych programów dotyczy to również czytników z systemem android. Wcale nie jest powiedziane, że jak masz czytnik z androidem to będziesz miał pełny dostęp do wszystkich aplikacji. (tutaj można wymienić model sony prs 650 (ale to jest czytnik e-ink) - jest oparty o android ale niestety nie zainstalujesz innych apek :/)\nDobry synonim nigdy nie jest zły - Słownik synonimów, a stare gry to gry\nPost autor: hertia » 18 lut 2013, 11:46\nNo niestety masz racje czasami nawet dość sporo tych zabezpieczeń i blokad wszystko zależy od producenta. Chociaż jest nadzieja na to że będzie tego coraz mniej wszystko zależy od użytkowników no i rynku.\nRejestracja:17 lut 2013, 08:07\nPost autor: Marcin01 » 22 lut 2013, 14:51\nA to nie lepiej zamiast czytnik TFT kupić normalnego Tablet który byłby lepszy a miałby takie same funkcje?\nRejestracja:10 lut 2019, 19:55\nSkontaktuj się z Denzisral\nGuideline stingy output pharmaceutical\nPost autor: Denzisral » 13 lut 2019, 23:48\nbest cbd oil cbd spray\n</a> - cbd dosage for ptsd\nCzytnik TFT Funkcje takiego czytnika\nPost autor: byronAbile » 12 maja 2019, 01:02\ntak w ogole, to chyba nie ten dzial - to nie jest kwestia instalacji Kadu, tylko _zewnetrznego_ modulu... przesiesie ktos?


Strona:PL Stanisław Ignacy Witkiewicz-Teatr.djvu/103 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:PL Stanisław Ignacy Witkiewicz-Teatr.djvu/103\nrąc i my moglibyśmy tworzyć Czystą Formę, nie wychodząc poza t. zw. »normalny« światopogląd, ale praktycznie, wskutek zmian w naszej psychice, jest to niemożliwem: dla celów formalnych musimy życie deformować, aby w sferze Czystej Formy wypowiadać się najpełniej i najswobodniej. Dawne formy zdegenerowały się w odtworzenie życia i na tem polega nędza realistycznego teatru; a to, co jest istotnego, treść czysto formalna i wyrażone przez nią uczucie metafizyczne: jedność osobowości, może się wyrazić jedynie za cenę deformacji życia.\nTrójkąt małżeński jest faktycznie wyczerpany i faktyczną nowością na scenie jest koncepcja »Promieni F. F.«, którą znam tylko w recytacji autora. (Nie jest nowością ten rodzaj w literaturze wogóle: exemp. Juljusz Verne). Jednak jest tak tylko z punktu widzenia życia. Dlatego twierdzę, że nie ma racji Winawer, mówiąc, iż stworzył coś nowego, ponieważ ujęcie nowego tematu jest czysto życiowe. Nie ma racji Boy, twierdząc, że temat jest niczem, ponieważ sąd ten, skądinąd słuszny, opiera on au fond na realistyczym poglądzie na teatr, zastępując brak systemu pojęć dla krytyki formalnej powiedzeniem o »żywej krwi«, która jest tajemnicą. Rozwiązanie tej tajemnicy leży na drodze wskazanej przeze mnie (co za megalomanja!).\nCharakterystyczna dla upadku realizmu pogoń za tematami skończy się zapewne niedługo. Zastąpienie trójkąta małżeńskiego przez trójkąt: matka — syn — ojciec np. (Grubiński), lub promienie F. F. nic nie pomoże, ponieważ sztuki te powstają z chęci opracowania znalezionego nowego tematu, a nie z tych źródeł, z których płynie prawdziwa artystyczna twórczość.\nPatrząc na dzisiejszą dramatyczną twórczość doznaje się wrażenia, że nie ci piszą sztuki, którzy pi-


Szkolne gadżety dla dzieci - Na każdy temat\nHome / Prezenty / Szkolne gadżety dla dzieci\nSzkolne gadżety dla dzieci\nTwoja pociecha zaczęła edukację szkolną? Warto pomóc jej w pierwszych dniach szkoły. Nowi koledzy i koleżanki, odrabianie lekcji, oceny, pierwsze sukcesy, ale i porażki – to ogromne doświadczenia dla kilkuletniego dziecka. Jeśli Twoja pociecha nie lubi prac domowych, musisz spróbować zmienić jej nastawienie. Na początku razem odrabiajcie lekcje, a z czasem ogranicz swoje obowiązki do ich sprawdzania. Warto także wprowadzić elementy zabawy do świata nauki, aby dziecko chętniej siadało przy biurku, żeby się uczyć.\nNaukowe gadżety dla dzieci\nKup dziecku globus (może być podświetlany), który pomoże mu w nauce przyrody, a przy okazji będzie ładną ozdobą pokoju. Tego typu naukowe gadżety dla dzieci pozwalają im na naukę poprzez chwilę zabawy. Tradycyjny atlas geograficzny szybko znudzi się uczniowi. Dobrym pomysłem jest kupienie specjalnej tablicy korkowej, na której będziecie przylepiać karteczki z rzeczami, które dziecko musi zrobić. Dzięki temu nie zapomni na przykład o przyborach na lekcje plastyki. Alternatywą są tablice do pisania kredą, które szybko pozwalają usuwać przestarzałe wpisy za pomocą gąbeczki.\nZadbaj o prawidłową postawę dziecka podczas odrabiania lekcji. W tym celu kup odpowiedniej wysokości biurko oraz regulowane krzesło z oparciem. Zadbaj także o sprzęt biurowy. Mogą to być plastikowe pojemniki na przybory szkolne, kolorowe karteczki samoprzylepne, kredki z nadrukiem postaci z bajek lub temperówki w kształcie zwierzątek. Takie gadżety dla dzieci zachęcą je do odrabiania prac domowych. Szkoła nie może kojarzyć się kilkulatkowi tylko z rygorem i jednokolorowymi ścianami klas. Musisz stopniowo wprowadzać dziecko w świat nauki oraz oswajać je z nowymi obowiązkami.\nKsiążki i zeszyty to tylko nieliczne z obowiązkowych przedmiotów, które musisz kupić. Zadbaj, aby plecak, piórnik oraz torba na obuwie były z nadrukiem ulubionej postaci z bajek lub komiksów Twojego dziecka. Tego typu gadżety dla dzieci z motywem bajkowym ucieszą każdego ucznia.\nOtagowane: gadżety dla dzieci projekt, gadżety dla dzieci z nadrukiem, prezenty dla, prezenty dla dzieci\nPoprzedni artykuł Tanie rozmowy przez internet\nNastępny artykuł Drukarki etykiet dopasowane do potrzeb