Problem - studia, nie studia? Nie wiem co dalej. - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\n1 Temat przez a830 2011-10-29 23:51:29\nTemat: Problem - studia, nie studia? Nie wiem co dalej.\nWitam. Jestem tu nowa. Zakładam wątek, by się wyżalić i zasięgnąć porady, mam nadzieję, że wybrałam odpowiedni dział.\nW tym roku zdawałam maturę. Nie zdałam matematyki, zdałam dopiero w sierpniu, na poprawce. Świadectwo dostałam w środku września, większość uczelni nie prowadziła już rekrutacji na studia dzienne, więc nie miałam okazji załapać się na żaden lepszy kierunek. Dodam, że zaoczne nie wchodziły w grę bo zwyczajnie nie stać mnie na taką "imprezę" : ]\nMimo to moja mama wywęszyła, że na Uniwersytecie w naszym mieście prowadzą jeszcze rekrutację na filologię słowiańską. Byłam średnio zadowolona, kiedy mama zaczęła mnie na te studia namawiać, ale koniec końców zgodziłam się i wzięłam udział w rekrutacji. Teoretycznie do wyboru były 4 języki, ale jak się okazało, już 1 października przydzielili nas do określonych grup, a głównym kryterium był nabór. Ja dostałam się z trzeciego, więc wrzucili mnie na filologię macedońską.\nI co się stało? Wracałam do domu ze łzami w oczach, perspektywa studiowania tego języka mnie przeraziła, jako że wcześniej nie miałam z nim żadnego kontaktu, poza tym wydawał mi się trudny jak i mało przyszłościowy.\nJuż pierwszego dnia stwierdziłam, że rezygnuję. Oczywiście mama namawiała mnie, żebym została i nie rzucała tych studiów. Jednak stało się, to był impuls, pojechałam po papiery i tym sposobem siedzę teraz całymi dniami, użalam się nad sobą i zastanawiam, czy dobrze zrobiłam.\nPatrząc na to z punktu widzenia, a raczej myślenia o przyszłości, rzeczywiście język mało przydatny, można studiować dla pasji lub połączyć z innym kierunkiem - mnie nie stać, żeby opłacić drugi kierunek, a w trybie dziennym już dwóch studiować nie można.\nJednak teraz dopadają mnie myśli typu "nie wiem co dalej", mama ma dalej do mnie żal o to, że rzuciłam te studia, ciągle słyszę, że nie mam ambicji, co jest nieprawdą, bo uważam, że owe ambicje posiadam.\nMoja obecna sytuacja wygląda tak, że zapisałam się na studium policealne, ale wiem, że to może nie wystarczyć, czuję pewien niedosyt, że znajomi studiują, a ja zostałam z niczym.\nChciałabym za rok poprawiać dodatkowe przedmioty maturalne i iść na studia, które sobie wymarzyłam, ale co chwilę słyszę od rodziców, że przecież i tak już na studia nie wrócę, skoro nie poszłam na nie zaraz po maturze, że mam się nie łudzić i moja motywacja do czegokolwiek w takich chwilach spada.\nSama już nie wiem co dalej, nie mam do kogo zwrócić się z tym problemem, mam wrażenie, że nikt z mojego otoczenia mnie nie rozumie, co gorsza, każdy ma to w głębokim poważaniu.\nNie wiem już co robić, na co się nastawiać, wiem, że chcę iść na studia, ale dopadają mnie czarne myśli, boję się, że rodzice nie pozwolą mi iść na nie, że coś im odbije i każą mi iść do pracy i nie będę miała szansy na wykształcenie. Moja obecna sytuacja jest straszna, mam wielkiego doła i ogromny żal do siebie, że rzuciłam te studia po pierwszym dniu, czasem się zastanawiam, czy nie zrobiłam źle.\nJakie jest wasze zdanie na ten temat? gdybyście byli na moim miejscu, co byście zrobili?\n2 Odpowiedź przez lewa4444 2011-10-29 23:59:57\nDokładnie to samo, co Ty;)\nUczysz się dla siebie- nie dla innych. Powinnaś robić, to co lubisz i co chcesz robić. Przezimuj ten rok, może znajdź jakąś pracę na tymczasem, odpocznij od wszystkiego, a od nowego roku weź się ostro i udowodnij rodzicom, że jesteś ambitną kobietką, nie spoczywającą na laurach\nTrzymam za Ciebie kciuki, główka do góry, będzie ok\n3 Odpowiedź przez Beautiful Nightmare 2011-10-30 00:02:22\nTo jest TWOJE zycie i TWOJA edukacja. Wolalabys siedziec w lawce uczac sie czegos co cie po prostu nie interesuje, nie przez miesiac czy 2, a przez kilka lat??\nJezeli to nie bylo to czego oczekiwalas/chcialas, to moim zdaniem dobrze zrobilas, ze zrezygnowalas. Na studia nie idzie sie tylko po to by cos robic ze swoim czasem. Zdecyduj co tak na prawde chcesz robic i skladaj papiery na studia za rok.\nTeraz nie uzalaj sie nad soba, tylko zorganizuj sobie czas. Zacznij chodzi na jakies warsztaty, naucz sie czegos nowego, idz do pracy i zdobadz jakies doswiadczenie, moze nawet wyjedz za granice, by troche zarobic i nauczyc sie nowego jezyka. Mozliwosci sa nieograniczone. Tylko nie siedz zamknieta w czterech scianach.\nRodzice uwazaja, ze juz na studia nie pojdziesz? Porozmawiaj z nimi, przedstaw im jak sytuacja wyglada z twojego punktu widzenia, pokaz im, ze ten rok wcale nie bedzie zmarnowany.\nJednak pamietaj, ze jakakolwiek decyzje podejmiesz to bedzie decyzja podjeta przez ciebie i dla twojego dobra.\n4 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 00:13:19\nTeż rzuciłaś w tym roku? I co teraz robisz? Z jakiej przyczyny rzuciłaś?\nSorry za to przesłuchanie, ale bardzo jestem ciekawa i jakoś mi lżej, że nie jestem jedna jedyna\nSzkoda, że w otoczeniu nie mam takich osób, wszyscy studiują a ja jedyna mało ambitna co rzuciła studia\n5 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 00:18:28\nNie planowałam takich studiów jeżeli o to chodzi... ale nie wiem, czy by mi się spodobało, czasem myślę, że jednak jest szansa, że by mi się koniec końców spodobało i bym została bo planowałam studia filologiczne, ale moim marzeniem była filologia hiszpańska albo rosyjska.\nI właśnie to jest problem, że nie mam nawet towarzystwa, taka ironia losu, ale moi najlepsi znajomi wyjechali na studia i jedyne co teraz robię to siedzę przed komputerem i udzielam się na różnych forach, tyle moich kontaktów ze światem, bo ci, co zostali - najbliższa rodzina i dalsi znajomi, w ogóle mnie nie rozumieją albo nie chcą zrozumieć. Więc zabijam sobie czas na rozmowach z obcymi ludźmi.\n6 Odpowiedź przez lewa4444 2011-10-30 01:20:52\nNie, studiów nie rzuciłam, ale przerwałam naukę w technikum i nie dla tego, że mi się tam nie podobało, ale dlatego, że życie obrało mi inny tor- macierzyństwo...\nAle tak naprawdę, to jeszcze wtedy, ucząc się w tej szkole nie wiedziałam, co chcę w życiu robić, kim chcę być.Uczęszczałam tam raczej dla zabicia czasu, z nadzieją, że nabiorę wiatru w żagle i odnajdę swój cel. Szczerze mówiąc, to jest tak do dziś i to jest mój najgorszy ból. Wiem, że stać mnie na więcej, niż osiągnęłam, że powinnam zdobywać wiedzę, ale nie wiem w jakim kierunku. Póki co, bawię się w mamę i zabijam czas pracując, choć to, co robię niestety nie jest moim wymarzonym zajęciem\nJeśli Ty wiesz, co chcesz w życiu robić i co da Ci satysfakcję, to nie rezygnuj z dalszych planów, spełniaj się, decyduj o życiu Ty, a niech życie nie decyduje za Ciebie\n7 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 01:45:44\nWybór szkoły średniej tak naprawdę nie zaważa w większości przypadków na dalszym życiu. Potem możesz iść całkiem inną drogą.\nRozumiem... czyli inna sytuacja niż moja, myślałam, że Ty też rzuciłaś studia ; ]\n8 Odpowiedź przez młody-stary 2011-10-30 02:01:04\nSzkola średnia może być jednocześnie zawodową.\nWięc może wpłynąć moim zdaniem jakoś chociażby na C.V..\n9 Odpowiedź przez marena7 2011-10-30 08:36:01\nDroga a830, dobrze myślisz. Te studia, z których zrezygnowałas, to zajęcie dla hobbystów. Moja młoda kuzynka skończyła bałkanistykę i pracowała w sklepie przez parę lat. Czy naprawdę trzeba nauczyć sie po macedońsku, żeby znaleźć pracę w sklepie? Potem kuzynka całkowicie zmieniła profil. Porobiła kursy zawodowe, dzięki czemu znalazła pracę, a teraz studiuje zaocznie kierunek związany z pracą. Jej pierwsze studia do niczego jej się nie przydały, to był stracony czas.\nWykorzystaj ten rok do przygotowania się na studia, które oprócz tego, że będą wymarzone to jeszcze przyszłościowe!\n10 Odpowiedź przez asienka88 2011-10-30 10:44:25 Ostatnio edytowany przez asienka88 (2011-10-30 10:45:20)\na830 nie Ty jedna na tym świecie rzuciłaś studia. Moim zdaniem lepiej zrezygnować od razu niż się męczyć. Opiszę CI moją sytuację. Poszłam na studia dzienne- zarządzanie, ale ten kierunek tak naprawdę nigdy nie był moim wymarzonym po miesiącu studiowania zrezygnowałam- mówiłam to nie dla mnie, to bez sensu itd. Gdy wróciłam do domu czułam się podobnie jak ty- inni studiują a ja głupia gąska siedzę w domu. Dowiedziałam się, że są jeszcze wolne miejsca na pedagogice opiekuńczo-wychowawczej więc poszłam- to był dopiero koszmar- całe 3 dni wytrzymałam. Zrezygnowałam. Zrozumiałam że takie studiowania "na siłę" nie ma sensu. Bardzo się tym wszystkim podłamałam. Wiedziałam, że zawiodłam rodziców a przede wszystkim sama siebie. I tak jak Tobie teraz wtedy mi też nie było łatwo. Pomogła mi moja mama- mimo tego że ją zawiodłam przecież nie przestała mnie kochać wręcz przeciwnie pragnęła mi jak najbardziej pomóc widząc jak mi z tym wszystkim źle. Zarejestrowałam się jako osoba bezrobotna w UP. Po jakimś miesiącu dostałam się na roczny staż jako pracownik biurowy- w tym czasie myślałam co tak naprawdę bym chciała robić w życiu i teraz studiuję administrację:) Tak więc kochana głowa do góry. Spróbuj znaleźć jakąś pracę nawet na umowę zlecenie zawsze będziesz miała jakieś doświadczenie do wpisania w CV. Spróbuj podszkolić angielski lub jakiś inny język który lubisz. I pamiętaj że to e ktoś studiuje nie znaczy że jest lepszy od nas, bo liczy się to co mamy w środku, to jacy jesteśmy dla innych a nie to jakie szkoły ukończyliśmy.\n11 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 16:16:22\nTeż pytałam mamy, gdzie jej zdaniem mogłabym pracować po macedońskim, sama nie znała odpowiedzi na to pytanie, ale stwierdziła, że w końcu to studia, będę miała wyższe wykształcenie, to lepsze niż średnie. A teraz skoro rzuciłam to już na pewno nic nie osiągnę i to już dla mnie koniec. Mimo że wiem, że nie powinnam się przejmować to dołuje mnie strasznie takie gadanie i nie mam przez to motywacji do niczego.\n12 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 16:17:33\nWiem, że nie ja jedna skończyłam, ale jestem osobą ambitną w moim mniemaniu (matka uważa inaczej) i brak kontynuacji nauki jest dla mnie rzeczą przykrą.\n13 Odpowiedź przez Anemonne 2011-10-30 16:27:35\nMoim zdaniem Twoja mama troszkę histeryzuje - ale nie mogę powiedzieć, że tak zupełnie jej nie rozumiem. Rozumiem po części i Ciebie, i mamę Ona po prostu się martwi, zazwyczaj rodzice mają już "obmyśloną" drogę życiową dla swoich dzieci i ciężko im przełknąć fakt, że owe dzieci mogą mieć zupełnie inny pomysł na siebie. Nie zmienia to faktu, że na Twoim miejscu postąpiłabym dokładnie tak samo. Uważam, że studiowanie tylko po to, żeby mieć dyplom wyższej uczelni dobre jest ewentualnie dla ludzi, którzy kompletnie nie mają pomysłu na siebie i nie wiedzą, co chcieliby robić. Natomiast Ty, jak sama napisałaś, masz jakiś swój wymarzony kierunek - więc śmiało staraj się zdać za rok! A do tego czasu najlepiej idź do jakiejś tymczasowej pracy, żeby mama nie miała poczucia że trzyma w domu "darmozjada"\nJa sama poszłam na swoje upragnione studia dopiero trzy lata po maturze. W międzyczasie dwa razy zaczynałam inne kierunki studiów, ale to nie było "to". Moja mama również panikowała, prosiła, groziła Aż w końcu powiedziała, że nie będzie utrzymywać nieuczącej się i niepracującej dorosłej córki, więc poszłam do pracy. Absolutnie nie żałuję: teraz mam studia, które naprawdę lubię, stałą pracę, którą również lubię i w końcu poczucie, że robię w życiu to, co chcę, a nie coś "z przypadku".\n14 Odpowiedź przez krewzalewa 2011-10-30 17:40:45\nU mnie było tak, rodzice wypchnęli mnie na ukochaną informatykę chociaż prosiłem, żeby tego nie robili bo wiedziałem, że po prostu nie dadzą rady na to płacić, a w regionie perspektywa pracy dla studenta była marna i tak się stało byłem zmuszony zrezygnować po roku. Szukałem dalej pracy jakiej popadł i załapałem się do sklepu z zaopatrzeniem budowlanym pomogłem rodzicom spłacić kredyt i zastanawiałem się, jakie mnie czekają perspektywy z ówczesna pensją 800 czy 900 zł na miesiąc. Otóż pewnego miesiąca miałem tego tak serdecznie dość, zwłaszcza, że robota była średnio ciekawa (ładowanie worów itp.) i lekka nie była. Pierdyknąłem to w cholerę i usiadłem na tyłku, miesiąc później zastanawiałem się WTF jest z tym życiem, że nie można po prostu uczciwie żyć.\nNadal uwielbiałem informatykę toteż siedziałem nadal przy kompie zacząłem uczyć, się i uczyć coraz więcej na własną rękę po pół roku zacząłem łapać pierwsze zlecenia tak po prostu z forów z polecenia innych itp. I tak dotarłem do miejsca gdzie zarobki są niezłe ale mimo to nadal siedzę na tyłu przed monitorem zastanawiając się jak to życie się nadal potoczy bo nadal bogaczem nie jestem i raczej nie będę.\nMogę Ci tylko poradzić NIE PODDAWAJ się moi znajomi też wyjechali zostałem sam i jeden mój kolega w podobnej sytuacji. Wielu rzeczy można się samemu nauczyć popatrz na to tak dziś się nauczysz a potem już tylko formalność na studiach będzie albo będziesz miała więcej czasu dla siebie.\nJak chcesz pogadać polecam się można ze mną o wszystkim pogadać, a sam też nie bardzo mam z kim, posyłam Ci moje GG na email.\n15 Odpowiedź przez kaisa_malene 2011-10-30 18:12:29\nNie widzę w ogóle problemu: zdałaś maturę później, nie miałaś szansy zdawać na interesujące Cię studia, więc możesz na nie zdawać za rok. W tym czasie możesz faktycznie się uczyć na poprawkę i podjąć się jakiejś pracy na pełen lub niepełen etat. Zarobisz kasę, będziesz miała na cięższe czasy studenckie. A i chętniej Cię potem gdziekolwiek przyjmą, bo masz doświadczenie w pracy. Tak naprawdę same plusy, łeb do góry. Ja dostałam się na studia zaraz po maturze, 2 lata na filologii norweskiej, 3. rok na Erasmusie w Norwegii. Nie mam tytułu licencjata, powinnam się użalać nad sobą, bo nie mam dyplomu? Nie mam, to nie mam, studiuję dalej, mam jeszcze mnóstwo czasu, żeby zdobyć wykształcenie.\nA tak przy okazji: czy Twoi rodzice mają wykształcenie wyższe? Moi nie mają, więc nie mogą mieć do mnie pretensji, jeśli nie ukończę studiów. Ja się przynajmniej o uniwersytet otarłam\n16 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 20:01:46\nMają To znaczy mama ma, tata nie. Ale nie w tym rzecz. Sama chciałabym mieć skończone studia, nie chodzi o ich opinię i wykształcenie. Po prostu boję się, że za rok już nie wrócę bo oni tak mówią i że tak ich gadka się sprawdzi albo sami doprowadzą do tego, że nie będę miała możliwości powrotu.\n17 Odpowiedź przez asienka88 2011-10-30 20:15:43 Ostatnio edytowany przez asienka88 (2011-10-30 20:16:20)\nSkoro twoja mama nie wie to chyba ty tym bardziej, bo macedońskiego w szkole raczej nie uczą - więc perspektywa pracy w szkole kiepska, w firmach transportowych/spedycyjnych taki język może i jest używany więc może praca w takiej firmie, ale moim zdaniem to studia dla hobbystów.\nMożesz swojej mamie powiedzieć że sam fakt posiadania wykształcenia wyższego nie świadczy jeszcze o tym jaki ten człowiek jest. Poza tym teraz przede wszystkim do znalezienia pracy liczy się doświadczenie. Myślę, że twoja mama myśli tak - skończysz studia- zdobędziesz fajną pracę za duże pieniądze.... a tak wcale nie jest. Znam bardzo dużo osób z mgr i inż. przed nazwiskiem i siedzą w domu albo pracują za niezbyt wysoką pensję. Skończenie studiów nigdy nie daje gwarancji znalezienia pracy za nie wiadomo jakie pieniądze. Poza tym to jest Twoje życie i to TY decyduj o sobie. Nie pozwól aby mama tak ingerowała w twoje życie. I olej wielkim łukiem to co mówi bo się w depresję wpędzisz dziewczyno!!!!!! Pogadaj o tym lepiej z jakąś zaufaną osoba (siostra, przyjaciółka, chłopak) a jak nie masz to pisz do nas my jesteśmy od tego żeby pomagać:)\nP.s sorry, że to napiszę ale tak mi się wydaje jakby twoja mama traktowała ludzi z średnim wykształceniem jako jakiś margines społeczeństwa, ludzi gorszych od tych "wykształciuchów". I napiszę jeszcze jedno gdyby nie było takich zwykłych ludzi - rolników, piekarzy, rzeźników itd. to wszyscy byśmy z głodu poumierali bo byśmy nie mieli co do garnka włożyć. I tym ludziom właśnie takim "prostym" i "zwyczajnym" należy się największy szacunek.\n18 Odpowiedź przez vinnga 2011-10-30 20:16:15\nWięc porozmawiaj szczerze z rodzicami i im przedstaw swój pomysł na życie. Studium policealne nic Ci nie daje - poziom jest tam koszmarnie niski i właściwie niczego nie można się nauczyć. Lepiej wykorzystaj ten rok sensownie - idź do jakiejś pracy, poszukaj jakiś kursów. Jeśli będziesz siedziała w domu to faktycznie Twoja mama będzie miała powody do biadolenia. I nie miej żadnych wyrzutów sumienia, że rzuciłaś te studia. Męczyć się przez kilka lat dla papierka - bez sensu. Równie dobrze mogłabyś się zapisać na jakieś zaoczne na malutkiej uczelni - byłoby taniej, też dostałabyś papierek i byłby on równie mało wart jak Twój dyplom filologii macedońskiej...\nAczkolwiek... wbrew pozorom absolwenci rzadkich kierunków mają szansę na bardzo dobrą pracę. Ale pod warunkiem, że studia łączą z pasją, a nie spełniają obowiązek wobec rodziców.\n19 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 20:31:55\nSkoro studium policealne nic mi nie daje to jestem w jeszcze gorszej sytuacji bo praktycznie nic nie mam. A pracy nie wiem gdzie szukać szczerze mówiąc, nie jestem na tyle pewna siebie, żeby iść gdzieś do restauracji/hotelu,firmy i sama zapytać, czy kogoś nie potrzebują do pracy, po prostu brakuje mi tej przebojowości, od zawsze byłam nieśmiałą osobą. W UP jestem zarejestrowana, ale na dzień dzisiejszy nie mają już staży, kazali mi się zgłosić w styczniu to "może coś dla mnie znajdą", a pracy też mi pani nie zaproponowała, bo mówiła, że jak na razie same fizyczne, nie chciała mi takich proponować widocznie, nie wiem czemu, widocznie moja postura mówi sama za siebie, poza tym niedawno wyleczyłam się z ciężkiej można powiedzieć choroby, więc prace typu magazynier odpadają.\nCzasem ręce mi opadają, nie cierpię miejsca w którym mieszkam, kiedyś miałam plany, że wykształcę się i wyjadę stąd, a teraz już nie wiem, co dalej, bo z niczym świata nie zwojuję.\nA co do rodziców, oni nie chcą ze mną rozmawiać. Mówią, że już jestem dorosła, to moje życie i mam sobie radzić.\n20 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 20:35:44\nJuż o krok od depresji jestem, na razie się trzymam, ale odkąd to się stało mam czarne myśli, mam też sporo koleżanek, które miały poprawki i one są na studiach, załapały się gdzieś dalej na dzienne, ale ja nie miałam możliwości wyjazdu na studia, a wolałabym na dzienne a nie zaoczne, bo wiadomo jak jest teraz z pracą, gdybym poszła na zaoczne to musiałabym płacić a za dzienne rodzice pokryliby mi wszystkie opłaty, jakie mogłyby być z nimi związane.\nNie, moja mama nie traktuje ludzi ze średnim czy zawodowym wykształceniem jak margines, ona po prostu chciała, żebym ja za wszelką cenę skończyła tą filologię macedońską żeby mieć cokolwiek i koniecznie w tym roku.\n21 Odpowiedź przez kaisa_malene 2011-10-30 20:38:05\na830: To, że mają wyższe wykształcenie ma tu duże znaczenie, bo przecież nie możesz być gorsza od nich... Myślę, że stąd u nich ta presja, bo też i wstyd mieć niewykształconą córkę. Mogłabyś skończyć byle co i nie mieć pracy, ale byłabyś magistrem i byliby dumni. A jeśli będziesz miała wykształcenie średnie, założysz własną firmę i zarobisz kupę kasy, to pewnie nie, bo nie masz magistra. Wybacz, ale tak to mi wygląda, skoro Twoja mama naciska, byś studiowała macedoński, który jest jeszcze mniej przyszłościowy od mojego norweskiego. Powiem Ci z własnego doświadczenia: jeśli nie chcesz być tłumaczem, nie idź na filologię. Albo studiuj języki jako dodatek do czegoś konkretnego. Sam język niestety Ci wielu kompetencji nie daje. Tłumaczenie jest fajne, ale to bardzo niepewne pieniądze, raz masz zlecenie, raz nie. A dodatkowo wcale nie jest jakoś super płatne, jeśli nie jesteś przysięgłym. Więc wytłumacz mamie, że do niczego Ci się ten macedoński nie przyda i wolisz studiować bardziej popularny język, który da Ci jakieś możliwości (przynajmniej byś nauczycielką tego rosyjskiego lub hiszpańskiego mogła być). I że złożysz za rok. I tak już rzuciłaś te studia, więc po co to marudzenie, skoro i tak nic nie można zrobić?\n22 Odpowiedź przez vinnga 2011-10-30 20:56:47\nPo przeczytaniu Twoich ostatnich wpisów zastanawiam się po co Ci w ogóle studia? Odnoszę wrażenie, że tylko po to, żeby przez kilka latek powegetować pod skrzydłami rodziców jako grzeczna córeczka. Dziewczyno, jesteś dorosła! Weź swój los w swoje ręce. Gdybyś była samodzielna (chociażby mentalnie) to by Cię tak słowa rodziców nie dołowały.\nJak wyobrażasz sobie dorosłe życie, jeśli BOISZ SIĘ szukać pracy? Czy myślisz, że po Twojej filologii hiszpańskiej pracodawca sam zapuka Ci do drzwi i zapyta "czy zechciałaby Pani łaskawie u nas pracować"? Najwyższy czas zapomnieć o nieśmiałości i zacząć coś robić.\nNie zgadzam się z tym, że dobre studia gwarantują dobrą pracę. Można skończyć najlepszy kierunek, ale jeśli się jest życiową pierdołą to nadal będzie się siedziało w domu i ubolewało nad losem i niedobrym państwem, w którym przyszło żyć. Z kolei zaradnemu człowiekowi wystarczą byle jakie studia (albo i tylko szkoła średnia) i taki człowiek znajdzie pracę i odnajdzie się w tym "niedobrym państwie".\nA830 - jeśli Twoim problemem jest nieśmiałość to zacznij z nią walczyć! To dobra okazja. Jest sporo kursów i szkoleń podnoszących samoocenę, uczących sztuki autoprezentacji. Poszukaj sobie czegoś takiego. Bo w tym momencie metrykalnie jesteś dorosła, a w rzeczywistości zachowujesz się jak mała, biedna dziewczynka, która panicznie boi się samodzielności...\n23 Odpowiedź przez krewzalewa 2011-10-30 21:28:27\nAleś Ty cięta, dotknięcie grozi utratą kończyn. W tym kraju to musisz umieć kraść i kombinować oraz mieć mocną wątrobę żeby wchodzenie w układy wytrzymała. Co do studiów to żadne Ci nie potrzebne po prostu musisz mieć wrodzoną kłamliwość, nieuczciwość i wyzysk. W przypadku kobiet nie mieć zahamowań przed robieniem kariery przez łóżko.\nDobrze podsumowałem? Masz vinnga 30 na karku ale życie to chyba z lepszej strony znasz bo ja swoje znam od tej gdzie masz jedno wielkie 0 i z tego zera próbujesz zrobić coś, a jak na razie to tylko Bóg chyba coś z niczego potrafi zrobić. Cóż ja Bogiem nie jestem więc będę tą "życiową pierdołą", która sobie próbuje jakoś poradzić nie szkodząc innym. Bo jak na razie to w tym kraju to suto żyją TYLKO Ci którzy innych mają w dupie.\nZnam gościa, który ma studia i zapieprza w kopalni soli, a znam niedoroba co ma ojca z kontaktami i jest radnym naszego posranego miasta, a razem tą samą szkołę kończyli. Więc gadanie o zaradności sobie darujmy ew. zamieńmy je na złodziejstwo bo wtedy wypowiedzi będą prawdziwe.\n24 Odpowiedź przez asienka88 2011-10-30 21:46:19\nW trakcie skrobania poprzedniego posta wyjaśniła się sprawa wykształcenia Twojej mamy. I mamy wszystko podane jak na tacy.\nWiesz jak to się nazywa WYGÓROWANE AMBICJE twojej mamy- i to co napisała kaisa_malene to sama prawda. Lepiej pochwalić się przed znajomymi córką która studiuje filologię macedońską, czyli studiuje "coś i ma mgr. niż, że rok później zaczęła studia które są jej pasją. Tylko niech nie zapomni dodać, że sama te studia Ci wybrała, że poszłaś na nie bo nie maiłaś wyboru i że wcale one nie są zgodne z twoimi zainteresowaniami. Dziewczyno obudź się ty masz 19/20 lat a słuchasz się swoich rodziców jakbyś miała 5. Możesz wziąć po uwagę ich zdanie, przy wyborze studiów ale nie kieruj się broń boże tym co Ci powiedzą. Poszukaj sobie w internecie ile jest wpisów osób że mają zmarnowane 5 lat życia bo rodzice wybrali za nich studia- studia które w ogóle ich nie interesują. Tak było i w twoim przypadku to twoja mama dokonała decyzji, ba ona nawet sama wyszukała te studia- dzięki Bogu obudziłaś się w odpowiednim momencie. Dostałaś szansę żeby twoje życie nie wygadało tak jak tych osób więc ją wykorzystaj.\nDogadywanie że nie poszłaś na studia to podcinanie Ci skrzydeł, sprawianie że będzie Ci jeszcze bardziej brak motywacji do jakiejkolwiek formy edukacji czy pracy itd. doprowadzi Ci to tylko do wielkiego obniżenia własnej wartości, a co za tym idzie problemami z samą sobą. Model przyczynowo- skutkowy itd. Dalej to już nerwica, depresja itd. Myślę, że takiego życia dla siebie nie chcesz, więc weź się w garść, i może otwarcie porozmawiaj z rodzicami, bo wydaje mi się, że tego nigdy nie zrobiłaś tylko po cichutku coś tam zawsze wspominałaś o swoich wymarzonych studiach. Jak to nie pomoże to może wykrzycz im co o tym wszystkim myślisz- czasem takie stanowcze postawienie sprawy przynosi oczyszczenie atmosfery i prowadzi koniec końca do rozwiązania problemu.\n25 Odpowiedź przez vinnga 2011-10-30 21:57:20\nKrewzalewa, znam życie z każdej strony, z tej bardzo mrocznej też. Tyle, że ja nigdy nie liczyłam, że mi coś z nieba (lub z innej strony) spadnie. Zawsze liczyłam na siebie. Nawet kiedy chodziłam do szkoły w jednych spodniach to nie oczekiwałam, że mi rodzice w końcu kupią drugą parę tylko myślałam jak to fajnie będzie być dorosłą i kupić sobie sama.\nNie generalizuj. Nie każdy, kto coś osiągnął jest kłamcą, oszustem lub panią lekkich obyczajów. Znam kilka osób, które dobrze sobie radzą bez studiów. Znam też kilka takich, które zupełnie sobie nie radzą, mimo mgr w kieszeni. Nie zawsze liczy się papierek. Znacznie ważniejsze rzeczy to: inteligencja, przebojowość, elastyczność, doświadczenie. Po co pracodawcy magister z wykształceniem kierunkowym, który się boi odezwać, a studia skończył, bo mamusia mu kazała? Znacznie lepszy nabytek to osoba bez odpowiedniego wykształcenia, ale bystra, chętna do nauki i umiejąca przekonać Beduina, żeby na Saharze worek piasku kupił...\n26 Odpowiedź przez a830 2011-10-30 22:01:33\nDzięki za słowa pociechy, asienka88 - pewnie masz sporo racji, niedawno słyszałam nawet rozmowę mojej mamy przez telefon jak żaliła się koleżance, że "była przez 1 dzień matką studentki a teraz jest matką bezrobotnej".\nAle oni wiedzą, na jakie studia ja chciałam iść i o jakich marzyłam. Gadałam o tym z mamą, ale ona powiedziała, że tak chciał los i muszę się zadowolić tym, na co mam szansę - to były jej słowa po moim płaczu nad filologią macedońską.\n27 Odpowiedź przez krewzalewa 2011-10-30 22:11:09\nWybacz przegiąłem trochę, staram się unikać generalizowania ale fakt faktem popatrz na nasz rząd tam mamy 90% takich ludzi jak nie lepiej także jak by rzucić statystycznie na społeczeństwo to nie najlepiej wychodzi.\nNie znam twojego życia to też przepraszam nie powinienem był, wyczulony jestem po prostu na słowa których użyłaś, bo słyszałem je za dużo razy. Ciężko jest w tych mniejszych miejscowościach coś zdziałać. Mam jeszcze brata i nie chcę żeby mój pokichany los podzielił całe szczęście jest 5lat młodszy więc ma jeszcze trochę czasu. Więc pozostaje mi jakoś siły zbierać i iść do przodu chociaż to że znalazłem się tutaj było w sumie aktem mojej skrajnej desperacji i tego, że po prostu z roku na rok gorzej ze mną zaczyna być. Na rodziców chociaż kochani nie mogę liczyć obecnie oni liczą na mnie. Także jadę pod stromą górkę.\n28 Odpowiedź przez kaisa_malene 2011-10-30 22:51:59\nTym bardziej zrób po swojemu. Mnie ojciec usilnie próbował wysłać na studia do Anglii i to najlepiej na jakiś kierunek ścisły. Uparłam się przy filologii norweskiej, nie zrobiłam dyplomu, ale jestem dzięki temu w Norwegii i przymierzam się do bardziej ścisłych studiów tutaj. Sama doszłam do wniosku, że chcę zmienić typ studiów, sama zadecydowałam. I jestem bardzo zadowolona z tego wyboru, bo nawet gdybym teraz była na studiach magisterskich z np. chemii, to nie miałabym żadnej radości z tego studiowania, bo to nie ja sobie te studia wybrałam. Nie pozwól rodzicom sterować Twoim życiem, jesteś już dorosła! A wybór kierunku studiów jest bardzo ważny. Weź się w garść, znajdź pracę (wcale nie jest tak ciężko z tą pracą, musisz się tylko rozejrzeć) i spróbuj jeszcze raz za rok. To wcale nie jest takie skomplikowane. I tym bardziej postaw sobie za cel pokazać matce, że nie miała racji krytykując Cię i że świetnie sobie poradzisz, z jej błogosławieństwem, czy bez niego.\n29 Odpowiedź przez asienka88 2011-10-30 22:56:49\nOdpowiedz sobie na pytanie: Czy byłabym dziś szczęśliwa studiując filologię macedońską??? albo nie te pytanie powinno brzmieć czy moja mama byłaby szczęśliwa gdyby jej córka studiowała filologię macedońską??? Tak te pytanie tak powinno brzmieć.\nSorry, że Ci to napiszę ale twoja mama to egoistka - ona w ogóle nie bierze pod uwagę tego co Ty teraz przeżywasz, ciągle mówi o sobie o swoim rozczarowaniu, niespełnieniu, żal jej tego, że tylko przez 1 dzień była matką studentki- a gdzie w tym wszystkim jesteś TY???? gdzie są twoje uczucia, twoje żale????? Odpowiedz twojej mamy, że los tak chciał abyś studiowała tą nieszczęsną filologię macedońską jest po prostu śmieszna, zabrakło jej po prostu sensownego argumentu.Tak więc teraz los chciał abyś rzuciła tę filologię i zaczęła robić to co lubisz- nie tak???\nI napiszę to jeszcze raz nie dostanie się na studia za pierwszym razem, czy nie pójście na nie z różnych powodów nie jest końcem świata. Nie ty pierwsza i nie ostatnia!!!!! I wiesz co ja poszłam na studia 2 lata po skończeniu matury i jakoś żyję i daję sobie radę, nie użalam się nad sobą jak to ja biedna bo na studia nie poszłam od razu.\nA jak Ci z tym bardzo źle to za rok zacznij studia, które będą spełnieniem marzeń twojej mamy, aby mogła pękać z dumy i chwalić się, że jest mamą studentki takiego i takiego kierunku na takiej i takiej uczelni, tylko niech nie zapomni dodać niespełnionej , nieszczęśliwej studentki...\nI zastanawia mnie tylko jedna rzecz, czy gdybyś wiedziała, że twoja mama tak będzie "cierpieć" przez to że nie poszłaś na studia czy dzisiaj też podjęła byś taką samą decyzję ???\n30 Odpowiedź przez Fara 2011-10-30 23:21:44\nGłowa do góry Jeżeli naprawdę nie odpowiadał Tobie ten kierunek to dobrze ze rzuciłaś studia. Ja skończyłam kierunek, który w ogóle mi nie odpowiadał. Studiowałam ze łzzami w oczach, strasznie się na studiach męczyłam - nie warto było. Dopiero teraz kształcę się w tym kierunku, który naprawdę jest moją pasją i w którym się odnajduję. Moja rada dla Ciebie postaraj się efektywnie wykorzystać ten rok. Zaczęłaś szkołę policealną to ją kontynuuj, powtarzaj materiał do matury, poszukaj sobie dorywczej pracy..czy tez postaraj się o staż w jakiejś firmie. W tan sposób rozwiniesz się, nie będziesz stała w miejscu, poznasz nowych ludzi. Działaj!\n31 Odpowiedź przez Blaneczka 2011-10-31 00:24:46\na830 - Nie jesteś sama Ja też w maju zdawałam maturę i w chwili obecnej nie studiuje, nie mniej mam w planach studia za rok. Dlaczego nie studiuje? Ponieważ zmieniły mi się plany/ priorytety, w trakcie klasy maturalnej dotarło do mnie, że droga którą obrałam nie jest tą właściwą i co za tym idzie, że studia będą dla mnie tylko 5letnią męczarnią.I stał się wielki klops bo nie miałam zielonego pojęcia co dalej przerażona przeglądałam uczelnie i kierunki studiów jednak to było jak szukanie igły w stogu siana i podjęłam decyzję o rocznej przerwie. Dałam sobie po prostu czas na zastanowienie się a z drugiej strony nie chciałam studiować czegoś żeby tylko studiować ponieważ jestem osobą która albo się w coś angażuje i robi coś na 200 % albo wcale. Jednak nie żałuje tej decyzji jak i tego , że na dzień dzisiejszy nie mogę pochwalić się statusem "studentki". Jesteśmy z jednej strony w bardzo fajnym wieku, ale też trochę w bardzo ciężki ponieważ w tym momencie musimy zdecydować co będziemy robić prawdopodobnie do końca naszego życia to nie jest łatwa decyzja. Nie powiem, czasami przychodzi chwila zwątpienia ( szukam pracy i nie jest to kolorowe zajęcie ) nie mniej jest to jakieś doświadczenie na przyszłość.\nMnie motywuje też co innego nie chce bowiem żeby za kilka lat moje przyszłe dzieci patrzały na sfrustrowaną mamę, która nie lubi swojej pracy i żałuje decyzji podjęty pochopnie bez głębszego zastanowienia takiej przysłowiowej "zapchaj dziury".\nDlatego w pełni popieram Twoją decyzje o rezygnacji ze studiów. A co do Twoich rodziców przytoczę tu pewne powiedzenie " Nikt za mnie nie umrze, więc nikt nie będzie mi mówił jak mam żyć. " To jest Twoje życie i to są Twoje decyzje.\nJeśli chcesz pogadać o blaskach i cieniach rocznego urlopu w nauce to ja jestem jak najbardziej chętna Pozdrawiam\n32 Odpowiedź przez a830 2011-10-31 00:58:34\nNie spodziewałam się, że w takim miejscu znajdę zrozumienie wśród tylu osób\nJak to mówią, czasem zupełnie obca, przypadkowa osoba lepiej jest w stanie zrozumieć kogoś niż osoba teoretycznie bliższa, taka, z którą widujemy się często czy też na co dzień.\nWidzisz, mnie ogarnia to uczucie "nie wiem co dalej", wiem, że nie powinnam aż tak się martwić, bo mam już maturę, teraz zostaje tylko poprawić przedmioty dodatkowe na lepsze wyniki, a nawet jeżeli bym nie poprawiła to świat się nie zawali, mogę składać papiery na studia, mimo to te gadki rodziców mnie przerażają. Tutaj niektórzy piszą, że studia nie są potrzebne, że to nie wszystko, ale spoglądając prawdzie w oczy muszę stwierdzić, że przeciętnej osobie o przeciętnej osobowości i praktycznie żadnych nadzwyczajnych zdolnościach będą one pomocne, bez wykształcenia taki ,,szary'' człowiek niewiele osiągnie, a i człowiekowi na domiar przebojowemu na pewno dodatkowe wykształcenie nie zaszkodzi.\nA Ty jaki miałaś pomysł na siebie, co Cię tak naszło w klasie maturalnej? ;> Miałaś jakieś konkretne plany czy po prostu nie wiedziałaś w jakim kierunku iść i to tylko zadecydowało o przerwie?\nSzczerze mówiąc, jeżeli chodzi o blaski i cienie to na razie zauważam tylko cienie. ;> Siedzę całymi dniami w domu, najlepsi znajomi powyjeżdżali, reszta ma swoje sprawy a ja całymi dniami tylko siedzę i siedzę. Chwilami już mam dość, a to gadanie jeszcze dodatkowo mnie dobija.\n33 Odpowiedź przez Blaneczka 2011-10-31 22:26:12\nJa w ogóle tak z dystansem podchodzę do tytułu magistra bo spójrzmy prawdzie w oczy teraz tytuł magistra ma co druga osoba więc nie jest to nic nadzwyczajnego. I jakoś ten tytuł nie gwarantuje mi extra życia i pracy. Prosty przykład moja ciocia bez magistra i wyższego wykształcenia otworzyła własną firmę, która bardzo dobrze prosperuje. A koleżanka po studiach z tytułem magistra ledwo wiąże koniec z końcem i pracuje dorywczo na inwentaryzacjach.\nDoskonale wiem co oznacza uczucie " nie wiem co dalej" bo też mnie takie uczucie ogarnia jednak staram się myśleć pozytywnie i wiem, że nie długo będę już mogła sprecyzować swoje plany co wiem na pewno to to, że nie nadaję się na panią urzędniczkę bo by mnie chyba piorun strzelił siedząc 8 godzin w biurze przerzucając papiery po prostu nie nadaję się do tego.\nJa w zasadzie przez 4 lata technikum miałam sprecyzowane plany chciałam iść na prawo i zostać prawnikiem jednak w miarę upływu czasu dochodziłam do wniosku, że to jednak nie dla mnie ( nie będę tu przytaczać całej argumentacji bo trochę tego by było ) no i nie wiedziałam co dalej wiedziałam tylko, że prawo to nie są studia dla mnie. Moi rodzice też nie byli do końca zadowoleni w końcu prawnik to pewny zawód no i większości kojarzy się z dużymi zarobkami a moi rodzice chcą dla mnie lepszej przyszłości niż oni sami mieli, co jest jak najbardziej zrozumiałe. Jednak nie potępiali mnie za moją decyzje uszanowali ją mimo, że się z nią nie zgadzali. Widzisz same cienie powiadasz no cóż ja nie powiem, że jest różowo, ale staram się cieszyć małymi rzeczami np jak za oknem szaruga pada deszcz a brat musi wstać i wyjść a ja nie muszę się ruszać z pod ciepłej kołderki to takie detale, ale jednak jakiś pozytyw z resztą co Ci mogę powiedzieć nie siedź w domu bo to faktycznie deprymuje i wcale nie pomaga poszukaj jakiejś pracy dorywczej zawszę wyjdziesz do ludzi i będziesz miała jakieś swoje pieniążki albo może jakiś wolontariat z pewnością poznasz tam fajnych ludzi opcji jest wiele trzeba tylko się odważyć. To że nie studiujesz nie oznacza, że przez rok masz siedzieć w domu i nic nie robić.\n34 Odpowiedź przez a830 2011-10-31 22:45:47\nA teraz już masz chociaż jakiś zarys pomysłu na siebie? Już coś kombinujesz, co dalej?\nJa wiem, że nie powinnam siedzieć, ale z kolei boję się, że jak pójdę do pracy to mnie na tyle wciągnie, że nie wrócę już na studia.\n35 Odpowiedź przez NITAY 2011-11-02 11:37:22\nJa skończyłam studia, mam mgr inż. biotechnologi i co ? i nie chcę pracować w zawodzie. Na 3 roku zobaczyłam, że to nie dla mnie i chciałam zmienić kierunek na ogrodnictwo. Zamiast tak zrobić i nie konsultować decyzji z otoczeniem, powiedziałam mamie. I padło NIE bo to 3 lata w plecy (nasza sytuacja materialna była kiepska) Zostałam, skończyłam, dyplom bdb i coś w rodzaju depresji. Poszłam na studia bo chciałam wyrwać się z biedy. Miałam przekonanie że takie wykształcenie gwarantuje dobre zarobki. A wcale tak nie jest. NIby mam dobre wykształcenie a tak naprawdę rozminełam się z powołaniem, mam poczucie straconego czasu. Wracam do punktu wyjścia, odkopuję swoje zainteresowania i w tym obszarze zamierzam się rozwijać.\nKoleżanka kończy politologię- myślałam że to jej wybór a ona mówi, że jej mama chciała żeby to studiowała!?. Dziewczyna zdolna więc sobie poradziła ale nie chce mieć z tym nic wspólnego.\nTO TWOJE ŻYCIE Rób to co jest twoją pasją, jeśli do tego będą potrzebne studia to je skończysz bo sama będziesz miała determinację. Nie patrz na innych, ilu wśród nich jest takich jak ja i moja koleżanka?\nŻyczę powodzenia w realizacji marzeń )\n36 Odpowiedź przez a830 2011-11-02 13:15:51\nTyle że ja sama jeszcze tak naprawdę nie wiem, co jest moją pasją. Kiedyś chciałam być fryzjerką, ale poszłam do liceum i tym samym mogę już pomarzyć, bo teraz nawet gdybym skończyła szkołę policealną kształcącą w tym kierunku to i tak nie mam szans na wybicie się, bo są osoby, które skończyły zawodówkę+taką szkołę, więc jakie ja mam szanse...? żadne. Oczywiście mogłabym spróbować, ale myślę, że i tak nic by z tego nie wyszło, ludzie mówią, że głupi ten, kto nie próbuje, ale patrząc na realia to jednak szkoda mi czasu, trudno, tak wyszło.\n37 Odpowiedź przez kaisa_malene 2011-11-02 13:28:17\na830: No to jeśli nie masz żadnej pasji i pomysłu na studia to idź zwyczajnie do pracy. Nie każdy musi mieć tytuł licencjata, czy magistra, nic na siłę. Praca to nic wstydliwego przecież! A jeśli kiedyś poczujesz, że jednak chcesz studiować, to podejmiesz studia później, ale wtedy z przekonaniem, że to jest właśnie to, co byś chciała studiować.\n38 Odpowiedź przez a830 2011-11-02 15:16:49\nTak, tylko że z moim wykształceniem, a raczej jego brakiem, nie można znaleźć żadnej lepszej pracy, szukałam, ale przeglądając ogłoszenia w poszukiwaniu pracy uwaga... kelnerki (!) trafiałam i na takie, gdzie preferowane jest wyższe wykształcenie lub licencjat. Prędzej osoba po zawodówce znajdzie pracę niż osoba bez sprecyzowanego ukierunkowania, po liceum.\nNawet jeśli bym jakąś pracę teraz znalazła (bo ludzi do sprzątania, wyładowywania towaru zawsze będą potrzebować) to i tak nie będzie to na pewno zajęcie, dzięki któremu będę czuła się spełniona, wręcz przeciwnie, wiem, że stać mnie na więcej.\nPoza tym nie chcę przez całe życie ciężko zapieprzać (przepraszam za wyrażenie) i to za najniższą krajową.\nWiem, że w dzisiejszych czasach i podwójne studia niczego nie gwarantują, ale na pewno dają większe perspektywy. Nawet będąc taką kelnerką w zwykłym barze a mając skończony choćby licencjat czułabym się lepiej niż na chwilę obecną, żyjąc z myślą, że nawet nie spróbowałam zrobić czegokolwiek, żeby mieć lepsze perspektywy na przyszłość.


Instytut Geofizyki - PROJEKT - ACTRIS - Aerosols, Clouds, and Trace gases Research InfraStructure Network [IGF UW/PROJEKT]\nOkres realizacji: 11 października 2011 - 11 października 2015\n6th Framework Programme - -\nprof. dr hab. Hanna Pawłowska Główny wykonawca\ndr hab. Iwona S. Stachlewska Wykonawca\nACTRIS (Aerosols, Clouds, and Trace gases Research InfraStructure Network) to europejski projekt mający na celu integrację europejskich stacji naziemnych, wyposażonych w zaawansowaną aparaturę do pomiarów atmosfery w zakresie aerozoli, chmur i krótkożyciowych gazów. ACTRIS będzie odgrywał kluczową rolę we wspieraniu rozwoju nowej wiedzy i polityki w zakresie zmian klimatu, jakości powietrza i transportu zanieczyszczeń na dalekie odległości.\nACTRIS tworzy nową generację naziemnego komponentu systemu obserwacyjnego UE poprzez połączenie trzech istniejących infrastruktur badawczych EUSAAR, EARLINET, CLOUDNET oraz nowego komponentu sieci gazów śladowych w jedną skoordynowaną strukturę. ACTRIS jest finansowany w ramach 7. Programu Ramowego Komisji Europejskiej "Infrastruktury badawcze dla badań atmosfery".


Elektroniczne sprawozdania finansowe w praktyce przedsiębiorcy - EasyBlog - iTurek.net\nElektroniczne sprawozdania finansowe w praktyce przedsiębiorcy\nReforma e-administracji wprowadziła wiele zmian, zarówno w kwestiach prawnych, podatkowych jak i finansowych. Odbija się to na praktycznym funkcjonowaniu przedsiębiorców, w coraz szerszym zakresie zachęcając ich lub wręcz zmuszając do korzystania z nowych, elektronicznych form komunikacji i rozliczeń. Przykładem jednej z tych zmian, jest wprowadzenie 1 października 2018 roku konieczności składania sprawozdań finansowych przez podmioty prowadzące pełną księgowość, tylko i wyłącznie w formie elektronicznej. Funkcjonujące do tej pory rozwiązania powinny być więc zmienione, a każdy nowy przedsiębiorca spełniający kryteria ustawodawcy do sprawozdawczości elektronicznej, powinien zastanowić się nad najwygodniejszą dla niego forma pracy nad sprawozdaniem finansowym, będącym podsumowaniem finansów za rok 2019.\nDlaczego warto włączyć "wspomaganie" – czyli czym są e-sprawozdania\nPrzedsiębiorca może samodzielnie przygotować wszelkie dokumenty elektroniczne i w sposób "ręczny" przepisywać posiadane informacje i dane finansowe do sprawozdania. Takie działanie, w szczególności przy dużej ilości dokumentów, czy informacji może jednak powodować błędy i omyłki pisarskie. Dlatego ten segment pracy przedsiębiorców zaciekawił specjalistów z zakresu oprogramowania wspierającego działy księgowe, finansowe, właścicieli oraz zarządy firm. Stworzono tak zwane "e-sprawozdania finansowe". E-sprawozdania, to potoczna nazwa zarówno na przygotowywany dokument elektronicznego sprawozdania finansowego, jak i na aplikacje komputerowe, które mogą pomóc podatnikom w realizacji tego zadania.\nCo umożliwia skorzystanie z aplikacji do e-sprawozdań (zalety profesjonalnych aplikacji)\nUżytkownicy specjalnych aplikacji do wypełniania e-sprawozdań wymieniają się ocenami i opiniami. Do najważniejszych z nich wskazują:\n• możliwość automatycznego importu wielu danych z najpopularniejszego formatu Excel, co zdecydowanie ułatwia pracę, bez konieczności przepisywania dużej ilości danych i informacji;\n• opcja skorzystania z opisów i wsparcia pomocy programów oraz specjalnych poradników\n• udostępnienie formy wysyłki gotowego sprawozdania elektronicznego (JPK_SF) do e-KRS bezpośrednio w aplikacji, bez konieczności instalowania, czy korzystania z dodatkowych narzędzi.\nWysyłanie dokumentów według nowych zasad – skomplikowane warunki i możliwość profesjonalnego wsparcia\nReforma e-administracji wprowadziła konieczność przekazywania dokumentów za pomocą specjalnych elektronicznych bramek, interfejsów, czy przesyłania ich na odpowiednie skrzynki podawcze. Dla ważności, dokumenty musza być również odpowiednio podpisane. E-sprawozdania różnią się, w pewnych aspektach, od lepiej znanych podatnikom deklaracji PIT'owskich, dlatego szczególnie w ich wypadku należy uważać, by zachować odpowiednie formy podpisów, zatwierdzeń, itp.. Dokument do e-KRS najczęściej należy opatrzyć kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym, przez co najmniej jedną osobę fizyczną, której numer identyfikacyjny PESEL jest ujawniony w Rejestrze danego podmiotu, wpisaną jako samodzielnie lub łącznie z innymi uprawnioną do reprezentacji podmiotu. Aby jednak dochować pełnej staranności, bez konieczności samodzielnej weryfikacji dużej ilości regulacji przy pracy nad e-sprawozdaniami, warto skorzystać z profesjonalnego wsparcia, na przykład specjalnych aplikacji do e-sprawozdań.\ne-sprawozdanie sprawozdanine finansowe\nBetlejemskie Światełko Pokoju od Harcerzy ZHP dla ...\nTerytorialsi Wyszyna piłka nożna ZST wybory telewizja wypadek konkurs PSP judo śmieci koronawirus KPP Turek Władysławów powiat turecki Malanów Brudzew SP ZOZ Dariusz Jasiakiewicz WOT Powiat Turecki koncert Gmina Turek Tuliszków dofinansowanie Kaczki Średnie Turek sesja Muzeum Miasta Turku Miejska Biblioteka Publiczna Miasto Turek Kawęczyn pożar OSP karate Michał Gaj Przykona Dariusz Kałużny Dobra Ryszard Bartosik


Arabba atrakcje i wydarzenia\nArabba - atrakcje i wydarzenia\nArabba Superpark proponuje warunki do freestyle’u najwyższej jakości, dopasowane do różnych poziomów zaawansowania. Odnajdziemy tam rampy, skocznie, boxy oraz pozostałe podobne atrakcje.\nTor dla skuterów śnieżnych\nTo jedyny taki tor na Sella Rondzie! Przygotowana trasa ma długość 2km! Dojazd do toru możliwy jest na nartach - znajduje się on w pobliżu Funslope Arabba i schroniska Plan Boè Refuge. Atrakcja dostępna jest dla dorosłych i dla dzieci.\nLodowisko w Arabbie zwykle jest czynne codziennie od godz 15.00 do 21.00 Bilet normalny to wydatek ok. 10 € - łyżwy w cenie, 6 € wstęp z własnymi łyżwami. Przewidziane są również zniżki dla dzieci. Więcej szczegółów już wkrótce!\nTak blisko na lodowiec!\nBliskość lodowca Marmolada jest absolutną atrakcją ośrodka narciarskiego Arabba! Możesz dotrzeć do celu - najwyższego szczytu Dolomitów - szybko i wygodnie przez przełęcz Padon kolejkami linowymi i wyciągami! Uwaga: Marmolada polecana jest dla bardziej zaawansowanych narciarzy, ze względu na wysokość (3,342 m. n.p.m.) i często zmieniające się warunki atmosferyczne. Dobrym narciarzom polecamy również powrót 12 kilometrową trasą narciarską „La Bellunese”.


Inspekcja pracy sprawdzi, jak firmy wykorzystują tarcze - Finanse\nInspekcja pracy sprawdzi, jak firmy wykorzystują tarcze\nGłówny Inspektor Pracy Katarzyna Łażewska-Hrycko, zapowiada, że GIP rozszerzy zadania związane z pandemią. fot. Shutterstock\nDodano: 20 maj 2021 08:04\nInspekcja pracy nie chce być postrzegana wyłącznie jako instytucja represyjna, ale jako sojusznik pracodawcy – mówi w rozmowie z czwartkowym „PB” jej obecna szefowa Katarzyna Łażewska-Hrycko. Zapowiada jednak, że dla rażących naruszeń nie będzie pobłażania.\nGłówny Inspektor Pracy Katarzyna Łażewska-Hrycko, zapowiada, że GIP rozszerzy zadania związane z pandemią.\nInspekcja pracy chce być postrzegana jako sojusznik pracodawcy.\nUrzędnicy sprawdzą, jak pracodawcy poradzili sobie z tarczami antykryzysowymi.\nGłówny Inspektorat Pracy ALERT RSS Tarcza Antykryzysowa ALERT RSS


Skandia polisa na życie |\nWybór odpowiedniej polisy na życie to wbrew pozorom niełatwa decyzja, która wymaga głębokiego przemyślenia. Przed podjęciem decyzji warto sprawdzić jakie oferty posiadają ubezpieczyciele, co zawierają, jaki zakres ochrony oferują, a co za tym idzie jaka jest wysokość składki. Nikt nie pokaże nam jednej i najlepszej polisy, która będzie idealna dla każdego. Dzieje się tak ponieważ wszyscy jesteśmy różni, mamy inne oczekiwania, wiek, upodobania. Jedna z ofert takiego ubezpieczenia: „Skandia polisa na życie” jest opcją kompleksowej usługi ubezpieczeniowej. Zawiera ona zarówno ubezpieczenie zdrowotne związane z utrata zdrowia, zwrotem kosztów za leczenie czy utratę życiom. Z drugiej strony jest to ubezpieczenie na życie, które zakłada pomoc finansową związaną z stratą pracy, a co za tym idzie pogorszeniem warunków życiowych. Oferta daje możliwość elastycznego okresu ubezpieczenia, ponadto cechuje się wyjątkowo niską składką ubezpieczenia. Dobre ubezpieczenie na życie to w dzisiejszych czasach sprawa ważna, która ma dawać poczucie bezpieczeństwa ubezpieczonemu i jego rodzinie.


Paulina Sykut o debiucie w "Tańcu z gwiazdami": "Nie każdy mi pogratulował" - WP Teleshow\npaulina sykuttaniec z gwiazdamipolsatpaulina sykut-jeżynaprogramy rozrywkowebaza ludzibaza programów\nPaulina Sykut o debiucie w "Tańcu z gwiazdami": "Nie każdy mi pogratulował"\nWieść o tym, że Anna Głogowska nie będzie prowadzącą 5. edycji "Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami" zaskoczyła tak widzów jak i ją samą. Pojawiło się więc pytanie, kto ją zastąpi. Media stawiały na Agnieszkę Kaczorowską, ale Polsat znów zrobił niespodziankę i wybrał na gospodynię Paulinę Sykut-Jeżynę.\nPrezenterka ma już pokaźne doświadczenie w pracy w stacji. Niewielu pamięta, że zadebiutowała w 2003 roku jako uczestniczka "Idola". I chociaż odpadła z programu tuż przed finałem, sam udział otworzył jej drzwi do kariery. Sykut-Jeżyna szybko zdobyła sympatię widzów i świetnie sprawdziła się nie tylko jako pogodynka, ale prowadząca festiwali czy imprez sylwestrowych. Później przyszła praca w "Must Be The Music", gdzie już od 5 lat jest gospodynią, i w końcu awans w "Tańcu z gwiazdami", gdzie wcześniej prowadziła kulisy. Jak czuje się w nowej roli?\n- Jestem typem uwielbiającym nowe wyzwania, więc bardzo się cieszę, że w tym sezonie będę mogła współprowadzić program. Prócz tego, cały czas byłam blisko "Tańca z gwiazdami", bo prowadziłam kulisy i mogę powiedzieć, że nasiąknęłam fantastyczną atmosferą tego programu i tańca jako takiego - powiedziała w wywiadzie dla "Tele Tygodnia".\nGdy media obiegła informacja, że to Sykut zastąpi Głogowską w roli prowadzącej, pojawiły się plotki, jakoby obie panie nie przepadały za swoim towarzystwem. Ile w tym prawdy? Okazało się, że niewiele. Jednak sporym zaskoczeniem był fakt, że nie wszyscy ucieszyli się z awansu doświadczonej prezenterki Polsatu.\n- Takie zmiany nigdy nie są miłe, a komentarze zawsze krzywdzące. Tak ważne decyzje podejmowane są przez władze stacje, nie miałam na to wpływu. Bardzo lubię i szanuję Anię. Rozmawiałyśmy o tym. Wiem, że mnie wspiera i będzie mi kibicować. Ale nie każdy mi pogratulował, ale nie boli mnie to i nie analizuję tego. Jestem pełna zrozumienia dla ludzi - podsumowała Sykut na łamach "Tele Tygodnia".\nZobacz także: Paulina Sykut o życiu po 35. urodzinach


Czy to najstarszy implant zębowy w Europie? - informacje i ciekawostki stomatologiczne\nCzy to najstarszy implant zębowy w Europie?\nCzy to najstarszy implant zębowy w Europie? (źródło: Antiquity Publications Ltd)\nOdkrycia dokonano w Le Chene na północy Francji. W drewnianej komorze grobowej z epoki żelaza spoczywała kobieta, licząca w chwili śmierci od 20 do 30 lat. Szkielet był w bardzo złym stanie, jednak zęby się zachowały. W miejscu górnego siekacza naukowcy znaleźli żelazny trzpień - informuje pismo „Antiquity”.\nPrawdopodobnie na trzpieniu umieszczony był sztuczny ząb wykonany z drewna lub kości, który z czasem uległ rozkładowi w kwaśnej glebie. Żelazo, ze względu m.in. na skłonność do korozji nie nadaje się na implanty, toteż naukowcy powątpiewają, aby próba jego zastosowania zakończyła się powodzeniem, zwłaszcza, że procedura wszczepienia przeprowadzona w niesterylnych warunkach zapewne doprowadziłaby do zakażenia i powstania niebezpiecznego ropnia.\nGrób był jednym z czterech pochówków dorosłych kobiet pochodzących z trzeciego wieku przed naszą erą. Odkrycia dokonano w czasie budowy osiedla w regionie Szampania-Ardeny. W miejscach pochówków znaleziono wiele przedmiotów, typowych dla celtyckiej kultury La Tene.\nTo pierwsze tego rodzaju znalezisko dotyczące zachodniej Europy, protezy zębów liczące aż 5500 lat znaleziono w Egipcie oraz na Bliskim Wschodzie. Na trzysta lat przed naszą erą mistrzostwo w protetyce dentystycznej osiągnęli Etruskowie, wykorzystujący zwierzęce zęby, mocowane do konstrukcji ze srebra i złota. Jednak ich protezy miały prawdopodobnie przede wszystkim zastosowanie wybitnie „kosmetyczne" a nie użytkowe - poprawiały wygląd zmarłego.\nimplantologia implanty najstarszy implant zębowy


Siła mentoringu | HBRP\nŚwiadome kierowanie ścieżką kariery, większa pewność siebie i asertywność to tylko niektóre z zalet mentoringu. Dlatego programy mentoringowe odgrywają tak ważną rolę w procesie wspierania rozwoju kobiet w biznesie, zwłaszcza w branżach zdominowanych przez mężczyzn.\nKobiety na całym świecie, w tym również w Polsce, stanowią zdecydowaną mniejszość w zarządach i radach nadzorczych przedsiębiorstw, pomimo nieustających wysiłków mających na celu zwiększenie różnorodności płciowej w najważniejszych organach spółek. Z piątej edycji raportu Women in the Boardroom: A Global Perspective, przygotowanego przez firmę doradczą Deloitte, wynika, że kobiety globalnie zajmują 15% miejsc w zarządach. W naszym kraju menedżerki stoją na czele 6,3% zarządów 480 spółek giełdowych z rynku głównego. Co ciekawe, z analizy Deloitte wynika, że obecność kobiety na stanowisku prezesa lub dyrektora generalnego wpływa znacząco na wzrost liczby menedżerek zasiadających w zarządzie danej firmy.\nPomimo popularnych w ostatnich latach programów mających służyć wzmocnieniu pozycji kobiet w organizacjach menedżerki nadal mają problem z przebiciem się na szczyt. Na najwyższe szczeble firmowej hierarchii nadal dociera niewiele kobiet, choć liczne badania wskazują na to, że panie są lepiej wykształcone od mężczyzn. Z danych GUS wynika, że w roku akademickim 2016/2017 szkoły wyższe w Polsce ukończyło ponad 387 tysięcy osób, w tym 63,3% (245,4 tysiąca) absolwentek(1).\nZ czego zatem mogą wynikać bariery, z którymi spotykają się kobiety w drodze na szczyt? Już dekadę temu autorzy raportu Women and leadership: The Role of Mentoring and Networking stwierdzili, że szklany sufit jest związany z wyzwaniami organizacyjnymi i społecznymi, a nie z barierami strukturalnymi. W dokumencie tym podkreślono, że dyskryminacja ze względu na płeć odgrywała dużą rolę w ograniczaniu dostępu kobiet do wysokich poziomów zarządzania. Kobiety stosują inne style zarządzania niż mężczyźni, a kultura w dużych przedsiębiorstwach często sprzyja tradycyjnym męskim formom przywództwa. Problem w tym, że gdy kobiety mają styl przywództwa uważany za typowo „męski”, są postrzegane i nagradzane inaczej niż mężczyźni.\nChociaż publikacja ta powstała 10 lat temu, dziś nie traci na aktualności. Liczne raporty wskazują na to, że płeć w dalszym ciągu odgrywa rolę w ocenie wydajności liderów. Aby rozwiązać ten problem, organizacje powinny nagradzać i oceniać efektywność kobiet za pomocą obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Eksperci nie mają wątpliwości, że jest to jeden ze skuteczniejszych sposobów likwidacji niektórych potencjalnie negatywnych uprzedzeń.\nNa czym powinien polegać skuteczny program mentoringowy\nJestem współzałożycielką i prezeską Fundacji Mentors4Starters, organizacji, która stworzyła ogólnopolski program mentoringowy Mentors4Starters, łączący prezesów i założycieli największych polskich firm z aspirującymi liderami w różnych dziedzinach (w wieku 25–35 lat). Założyciele wspólnie z pierwszymi mentorami uznali, że edukacja formalna w Polsce nie zapewnia wystarczającego transferu wiedzy. Pierwsza edycja programu wystartowała w 2014 roku z pięcioma parami mentorów i ich podopiecznymi. Zamysłem projektu było budowanie relacji międzypokoleniowych, dzielenie się ekspercką wiedzą i doświadczeniem z osobami, które jej naprawdę potrzebują, oraz zbudowanie społeczności wzajemnie wspierających się ludzi.\nProgram Mentors4Starters dynamicznie rósł, co potwierdzało nasze przekonania, że to, co robimy, ma sens. W pierwszej edycji programu wzięło udział pięciu mentorów, później 12, następnie 25, a w kolejnej edycji aż 33. Obecnie staramy się, aby nie było więcej niż 30 par. Chcemy bowiem, aby program nie stracił swojej dotychczasowej przewagi, polegającej na kameralności, dobrym kontakcie z pozostałymi mentorami i ich podopiecznymi, a także elitarności.\nMentoring jest bardzo efektywną formą wspierania rozwoju kariery. Czasami dwie godziny rozmowy z bardzo doświadczoną osobą mogą dać podopiecznemu więcej niż lata studiów, bo dostanie wskazówki odnoszące się do jego ścieżki kariery.\nNa czym polega dobry program mentoringowy? Kluczem do sukcesu jest pozwolenie mentorowi i jego podopiecznemu na zbudowanie relacji. Ważniejsze od formalnych wydarzeń związanych z organizacją mentoringu są bezpośrednie spotkania dwojga osób, podczas których każda może coś zyskać.\nObecnie modne są programy mentoringowe oparte na wirtualnych relacjach. Uczestnicy takich programów umawiają się z mentorami np. na rozmowy na Skypie. Taka relacja może być korzystna dla osoby mentorowanej, zwłaszcza jeżeli służy rozwiązaniu jakiegoś technicznego problemu, ale może okazać się powierzchowna i nie służyć długoterminowej współpracy. Pracując nad programem Mentors4Starters, wychodziliśmy z założenia, że najważniejsza jest osobista relacja i zaangażowanie obu stron. Zyskuje na tym zarówno osoba mentorowana, jak i sam mentor, który może poznać nową perspektywę.\nOsobista relacja z mentorem to połowa sukcesu. Warto także zadbać o inne elementy związane z programem mentoringowym, takie jak budowanie społeczności. W przypadku Mentors4Starters to właśnie społeczność wpłynęła znacząco na sukces programu i jego odbiór w oczach uczestników. Kiedy w jednym pokoju spotyka się około 50 ambitnych osób, chętnych do tworzenia czegoś nowego, niewiele trzeba, żeby zaczęły współpracować. Takich projektów, które zrodziły się na wydarzeniach M4S, jest wiele. Udało nam się zbudować zaangażowaną społeczność, której członkowie organizują się nieformalnie – poza oficjalnymi wydarzeniami.\nZ moich doświadczeń związanych z organizacją programu M4S wynika, że kobiety coraz chętniej korzystają z narzędzi wspierających ich rozwój. Od 2015 roku systematycznie rósł odsetek kobiet aplikujących do naszego programu (z około 45% w 2015 roku do 51% w 2018 roku).\nObserwujemy również, że zarówno kobiety, jak i mężczyźni coraz chętniej aplikują do kobiet jako mentorów. W 2015 roku 21% kobiet wskazało mentorki jako pierwszy wybór, w 2018 roku odsetek ten wyniósł 30%. W 2015 roku zaledwie 5% mężczyzn aplikowało do mentorki, dziś już jednak ten odsetek jest nieco wyższy i wynosi 18%.\nMaria Belka - prezeska Fundacji Mentors4Starters i wicekurator warszawskiego oddziału Global Shapers\nZanim to jednak nastąpi, receptą na wyrównanie szans kobiet jest mentoring. Odnosi się on do relacji mistrz‑uczeń. Mentor pomaga swojemu podopiecznemu odpowiednio pokierować ścieżką kariery, korzystając z własnego, bogatego doświadczenia w danym obszarze bądź branży. Firmy na świecie, a także w Polsce, oferują liczne programy rozwojowe. Obecnie popularne są programy mentoringu indywidualnego, w tym skierowanego konkretnie do kobiet i uwzględniającego wyzwania, z którymi muszą się mierzyć. Oprócz mentoringu organizacje stawiają na networking i kluby kobiece; dzięki nim liderki mogą się wspierać oraz czerpać inspirację do realizacji celów.\nZ artykułu Why Mentoring Women in The Workplace Spurs Greater Innovation, opublikowanego w grudniu 2017 roku na stronie organizacji non profit Association for Talent Development, wynika, że aż 71% przedsiębiorstw z listy Fortune 500 ma formalne programy mentoringowe. Seena Mortazavi, autor tekstu oraz CEO firmy technologicznej Chronus, która stworzyła oprogramowanie do mentoringu, zwraca uwagę, że mentoring umożliwia rozwój umiejętności i budowanie sieci kontaktów. Zwiększa również zaangażowanie pracownicze i pomaga utrzymać pracowników.\nZdaniem Mortazaviego, istotne znaczenie ma to, aby programy mentoringowe były przygotowane w przemyślany sposób, a nie służyły jedynie „odhaczeniu zadania”. Programy, które naprawdę przynoszą rezultaty, nie mogą ograniczać się do przypisania mentora do podopiecznego. Powinny natomiast angażować całe przedsiębiorstwo, a szczególnie osoby zarządzające. Bez tego zaangażowania trudno jest rozpocząć i prowadzić programy mentoringowe, a następnie poprawnie zmierzyć ich efekty. Zdaniem autora programy mentoringowe powinny być także organizowane formalnie, zwłaszcza w kulturach organizacyjnych zdominowanych przez mężczyzn. Jeżeli firma zachęca do nieformalnych spotkań mentoringowych, ale w żaden sposób nie kontroluje tego procesu, kobietom może być trudno się przebić. Formalne programy mentoringowe mogą się przyczyniać do zmniejszenia poczucia izolacji kobiet(2).\nMentoring kobiet nie powinien leżeć wyłącznie w gestii liderek, ale również mężczyzn, którzy muszą chcieć zaangażować się w ten obszar.\nSkuteczność mentoringu zależy także od zaangażowania obu stron – zarówno mentora, jak i osoby mentorowanej. Zwraca na to uwagę Maria Belka, prezeska Fundacji Mentors4Starters (zobacz ramkę Na czym powinien polegać skuteczny program mentoringowy). Istotną rolę odgrywa również przygotowanie do sesji mentoringowej (zwłaszcza po stronie podopiecznego), a w końcu wyciąganie wniosków i mierzenie postępów.\nEksperci zwracają uwagę na liczne korzyści wynikające z przeprowadzenia skutecznego programu mentoringowego w przedsiębiorstwach. Najważniejsze to poszerzenie perspektywy podopiecznych, a także zwiększenie ich pewności siebie. Mentoring odgrywa szczególną rolę w rozwoju kariery menedżerek. Zwłaszcza w branżach zdominowanych przez mężczyzn pomaga w budowaniu sieci kontaktów i ułatwia funkcjonowanie w kulturze organizacyjnej. Wsparcie ze strony bardziej doświadczonych menedżerów może również wpływać na efektywność kobiet.\nLiderzy mentorami liderek\nCiekawymi spostrzeżeniami na temat tego, kim powinien być mentor, podzielili się David Smith i Brad Johnson na portalu magazynu „Harvard Business Review”. David Smith jest profesorem socjologii na U.S. Naval College, a Brad Johnson – profesorem psychologii na United States Naval Academy. Badacze – wyciągając wnioski ze swoich doświadczeń w wojskowości, która jest zdominowana przez mężczyzn – twierdzą, że to mężczyźni powinni być mentorami kobiet w miejscu pracy. Swoim przemyśleniami na ten temat dzielą się w książce Athena Rising: How and Why Men Should Mentor Women.\nW podkaście When Men Mentor Women, w którym uczestniczyła także Sarah Green Carmichael, redaktorka magazynu „Harvard Business Review”, Smith i Johnson twierdzą, że mężczyźni powinni być mentorami kobiet m.in. ze względów praktycznych. W branżach takich jak wojskowość, STEM lub finanse jest niewiele kobiet (zwłaszcza na wyższych stanowiskach), które mogłyby wspierać młodsze koleżanki. Kolejnym argumentem jest fakt, że mężczyźni zazwyczaj mają inną pozycję i władzę w firmach, ponieważ częściej zajmują kierownicze stanowiska. Jeśli nawet w przedsiębiorstwie jest wystarczająco dużo potencjalnych mentorek, mogą nie być tak samo wpływowe jak mężczyźni. Dlatego oferują inne możliwości rozwoju kobietom. Na te elementy zwrócił uwagę David Smith.\nZ kolei Brad Johnson wskazuje na korzyści płynące z tego, że liderki mają wsparcie ze strony liderów, zwłaszcza w branżach tradycyjnie męskich. „Wówczas menedżerki zarabiają zwykle więcej; częściej awansują; osiągają lepsze wymierne wyniki. Czy to dlatego, że mężczyźni są lepszymi mentorami? Nie. Dzieje się tak po prostu dlatego, że – jak zauważył David – mają inną pozycję i więcej władzy”.\nJohnson wskazuje również na to, że mężczyźni wspierający kobiety są inaczej postrzegani niż kobiety będące mentorkami swoich koleżanek. Kiedy mężczyzna publicznie promuje kobietę, jego oceny roczne rosną. Kiedy jednak kobieta publicznie wspiera inną menedżerkę, jest bardziej prawdopodobne, że uzyska niższe oceny. „(…) Ona jest wówczas postrzegana jako ktoś, kto faworyzuje (kobiety); on jest postrzegany jako czempion różnorodności”.\nSpostrzeżenia badaczy rzucają nowe światło na wagę mentoringu w organizacji i konieczność wzmacniania pozycji kobiet. Mentoring kobiet nie powinien leżeć wyłącznie w gestii bardziej doświadczonych liderek, ale również mężczyzn, którzy muszą chcieć zaangażować się w ten obszar. Obie strony powinny podejmować działania na rzecz różnorodności w organizacji i wyrównania szans liderek.\nO tym, że mentoring przynosi organizacjom wymierne korzyści, świadczą wypowiedzi przedstawicieli firm w Polsce. Na kolejnych stronach tego raportu eksperci dzielą się swoimi doświadczeniami dotyczącymi mentoringu oraz wspierania rozwoju kariery kobiet.\n(1) Szkolnictwo wyższe w roku akademickim 2017/2018; dane wstępne opublikowane 15.06.2018 r. przez GUS\n(2) Źródło: https://www.td.org/insights/why‑mentoring‑women‑in‑the‑workplace‑spurs‑greater‑innovation\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Komentarze ekspertek »


Janusz Korczak, Król Maciuś Pierwszy — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 3\n– Wszyscy królowie jednakowi. Dawniej, to tam może było inaczej.\n– Co my tam wiemy, jak było dawniej. Może tak samo leżeli pod pierzyną, a że nikt nie pamięta, więc kłamią.\n– Co mają kłamać.\n– No powiedzcie, ilu królów zabili na wojnie, a ilu żołnierzy?\n– No bo król jest jeden, a żołnierzy dużo.\n– A ty byś może chciał jeszcze więcej jak jednego. I z takim jednym dosyć kramu.\nMaciuś uszom własnym nie wierzył. Tyle się nasłuchał o miłości narodu do króla, a szczególniej wojska. Jeszcze wczoraj myślał, że musi się ukrywać, żeby z nadmiaru miłości nie wyrządzili mu szkody; a teraz widzi, że gdyby odkryto, kim jest, nie wzbudziłoby to wcale zachwytu.\nBał się Maciuś, żeby czego na ojca nie powiedzieli. Ale nie – nawet go pochwalili:\n– Nieboszczyk nie lubił wojen. Sam nie chciał się bić i narodu do wojny nie zmuszał.\n– I po prawdzie – co król będzie robił na wojnie. Prześpi się na trawie – zaraz kataru dostanie. Pchły mu spać nie dadzą. Od zapachu żołnierskiego sukna głowa go rozboli. I skórę mają delikatną – i nosy delikatne.\nWczoraj spał na trawie – i ma naprawdę katar. I głowa go boli – i skóra cała nieznośnie swędzi.\n– No chłopcy, dajcie pokój – i tak nic nie wymyślimy. Lepiej sobie co wesołego zaśpiewać.\n– Jedziemy! – krzyknął ktoś.\nI naprawdę pociąg dość szybko ruszył. Bo tak się jakoś dziwnie składało, że ile razy kto powiedział, że pociąg stać będzie długo, pociąg ruszał nagle – i żołnierze wskakiwali w biegu, a niejeden nie zdążył i zostawał w drodze.\n– Uczą nas tak w drodze, żeby się nie gapić – domyślał się któryś.\nZajechali na większą stację. I naprawdę się okazało, że przejeżdżać będzie jakaś wielka figura. Flagi – warta honorowa, jakieś damy biało ubrane i dwoje dzieci z pięknymi bukietami.\n– Królewskim pociągiem jedzie na front sam minister wojny.\nZnów postawili pociąg na sąsiedniej linii, gdzie stali całą noc, którą Maciuś przespał kamiennym snem. Głodny, zmęczony i smutny – spał Maciuś i nic mu się nie śniło.\nOd świtu czyszczono i myto wagony – porucznik biegał i sam wszystkiego doglądał.\n– Trzeba was schować, chłopcy, bo będzie krewa37 – powiedział kapral.\n– Oj, dzieci, dzieci – biadała – i po co wam to było. Nie lepiej chodzić do szkoły. Dawno wojujecie? Gdzie byliście – dokąd jedziecie?\n– Dobra pani gospodyni – chmurnie odpowiedział Felek. – Ojciec nasz jest plutonowy. I tak nam na odjezdnym powiedział: dobry żołnierz nogi ma do marszów, ręce do karabina38, oczy do patrzenia, uszy do słuchania, a język na to, żeby go trzymać za zębami, dopóki ich łyżka nie otworzy z zupą żołnierską. Żołnierz jednym karabinem jednej broni głowy. A jednym głupim językiem zgubić może nie tylko własną głowę, ale – całego oddziału. – Skąd i dokąd jedziemy – to tajemnica wojenna. Nic nie wiemy i nic nie powiemy.\nAż usta otworzyła szeroko dobra zwrotniczowa39:\n– Kto by się to spodziewał. Malec, a gada jak stary. Macie rację: dużo bo szpiegów między wojskiem się włóczy. Ubierze40 taki siaki mundur żołnierski i wypyta, wywie się o wszystkim, a potem hajda do nieprzyjaciela.\nI z wielkiego szacunku nie tylko napoiła ich herbatą, ale i kiełbasy dała.\nSmakowało Maciusiowi śniadanie, tym bardziej, że i umył się jak należy.\n– Pociąg królewski, pociąg królewski – rozległo się wołanie.\nFelek wlazł z Maciusiem na drabinę, która stała przy obórce zwrotniczego i patrzyli.\nPiękny pociąg osobowy z dużymi oknami wjeżdża na stację. Orkiestra gra hymn narodowy. W oknie stoi dobrze Maciusiowi znany minister wojny.\nOczy ministra spotkały się na chwilę z oczami Maciusia.\nMaciuś drgnął i szybko się pochylił: coby to było, gdyby go poznał minister.\nMinister nie mógł poznać Maciusia, po pierwsze dlatego, że myśl jego była zajęta bardzo ważnymi sprawami, a po drugie dlatego, że już po ucieczce Maciusia, którą prezes ministrów ukrył przed wszystkimi, o czym później się powie – Maciuś podrobiony żegnał go na drogę w stolicy.\nMinister spraw zagranicznych kazał mu się przygotować do wojny z jednym, a bić się trzeba aż z trzema królami.\nMinister wojny miał teraz o czym myśleć: – Łatwo powiedzieć – idź i bij się, kiedy aż trzech na ciebie idzie. Co z tego, że pobije jednego albo dwóch nawet, jeżeli go trzeci położy.\nŻołnierzy by może starczyło, ale ani karabinów nie ma, ile potrzeba, ani armat, ani odzieży. Toteż minister taki plan obmyślił:\n– Rzuci się znienacka, rozbije pierwszego nieprzyjaciela – zabierze mu wszystko, co on przygotował do wojny – i dopiero weźmie się do drugiego.\nPrzykro było trochę Maciusiowi, gdy patrzał, jak wojsko stało na baczność, jak ministrowi dawano kwiaty i orkiestra bez przerwy grała.\n– Mnie się to wszystko należy – pomyślał.\nAle że był sprawiedliwy, więc zaraz sam sobie wszystko wytłomaczył41:\n– Tak, łatwo chodzić i salutować, słuchać muzyki i brać bukiety. Ale powiedz no, mój Maciusiu, czy wiedziałbyś, dokąd posyłać wojsko, kiedy nie umiesz jeszcze geografii.\nBo co wie Maciuś? – Zna trochę rzek i gór, i wysp, wie, że ziemia jest okrągła i obraca się dokoła osi, ale taki minister musi znać wszystkie fortece, wszystkie drogi, musi znać każdą ścieżkę w lesie. Pra-pra-dziadek Maciusia wygrał wielką bitwę, bo kiedy nieprzyjaciel prowadził na niego wojska, on schował się w lesie, przeczekał aż nieprzyjaciel wejdzie głęboko w las, a sam gęstymi ścieżkami zaszedł od tyłu i rozbił go na głowę. Nieprzyjaciel myślał, że spotka wojsko pra-dziadka z przodu, a on uderzył niespodzianie z tyłu i jeszcze go wepchnął w bagna.\nA Maciuś czy zna swoje lasy i błota?\nPozna je teraz. Gdyby siedział w stolicy, znałby tylko swój ogród królewski. A tak – zobaczy całe swoje państwo.\nMieli słuszność żołnierze, że śmieli się z Maciusia. Maciuś jest bardzo jeszcze małym i mało uczonym królem. Może i źle się stało, że wojna tak od razu wybuchła. Żeby choć za dwa lata, albo za rok jakiś.\nMądry był królewski lokaj: zamknął na klucz sypialnię, pobiegł do mistrza ceremonii, który spał jeszcze – obudził go i do ucha powiedział:\n– Jaśnie wielmożny mistrzu ceremonii, król zginął.\n– Ukradli króla.\nTo przecież jasne. Nieprzyjacielowi musiało bardzo na tym zależeć, żeby ukraść króla. Wojsko się dowie, że nie ma króla, więc bić się nie zechce – i bez boju nieprzyjaciel zawładnie stolicą.\n– Kto wie, że nie ma króla?\n– Musimy się tylko dowiedzieć, czy Maciuś został uprowadzony, czy też zabity. Panie prefekcie policji, proszę to zbadać. Czekam za godzinę odpowiedzi.\nW parku królewskim była sadzawka. Może utopili Maciusia? Sprowadzono z ministerium morskiego ubranie nurka. Ubranie nurka – to jest taki żelazny klosz z okienkami i rurą, przez którą się pompuje powietrze. Prefekt policji włożył na głowę ten klosz, spuścił się na dno sadzawki – chodzi i szuka. A z góry mu marynarze pompują powietrze. Ale Maciusia nie znalazł.\nWięc powiedzieli, że Maciuś jest niezdrów i doktór42 zapisał mu na śniadanie raki. I dlatego prefekt policji wlazł do sadzawki.\n– No dobrze, więc dziś możemy już być spokojni – powiedział minister spraw wewnętrznych – ale co jutro zrobimy.\n– Jestem prezesem ministrów i głowę mam nie od parady. Zaraz zobaczycie.\n– Czy pan pamięta tę lalkę, którą Maciuś kazał kupić dla Irenki?\n– Doskonale pamiętam. A bo małą mi zrobił awanturę minister finansów, że na głupstwa wydaję pieniądze.\n– Więc jedź pan w tej chwili do fabrykanta i powiedz pan, że na jutro musi być podług fotografii Maciusia zrobiona taka lalka, żeby nikt, ale to nikt nie poznał, żeby wszyscy myśleli, że to naprawdę żywy Maciuś.\n– Znów Maciusiowi strzeliło coś do głowy.\nObstalunek tym bardziej mu był potrzebny, że z chwilą wybuchu wojny – wszyscy prawie ojcowie i wujaszki wyjechali, i nikt nie miał głowy do kupowania lalek.\n– Panie fabrykancie, terminowy obstalunek. Lalka musi być gotowa na jutro.\n– To będzie trudno. Prawie wszyscy robotnicy poszli na wojnę, zostały tylko robotnice i chorzy. A przy tym zawalony jestem robotą, bo prawie każdy ojciec, idąc na wojnę, kupuje dzieciom swoim lalki, żeby nie płakały i nie tęskniły, i były grzeczne.\nFabrykant kłamał jak najęty. Bo nikt z jego robotników nie poszedł na wojnę, bo tak im mało płacił za robotę, że wszyscy z głodu byli chorzy i niezdatni do służby wojskowej. Obstalunków43 żadnych nie miał. A powiedział tak, bo za lalkę chciał wziąć dużo pieniędzy.\n– Uważa pan: król musi się często pokazywać. Będzie jeździł powozem po mieście, żeby nie myśleli, że się boi, że jest wojna, i siedzi schowany. A po co dziecko wozić tak ciągle po mieście. Może być deszcz – zaziębi się albo co. A rozumie pan, że właśnie teraz dbać trzeba o zdrowie króla.\n– Więc koniecznie na jutro?\n– Na jutro na dziewiątą rano.\nFabrykant wziął pióro, niby to coś liczył – Maciusia musi przecież zrobić z najlepszej porcelany – nie wie, czy mu starczy. Tak, to musi bardzo drogo kosztować. I robotnikom więcej zapłacić musi za tajemnicę. A tu maszyna mu się zepsuła. Ile to reparacja44 będzie kosztowała! No – i te obstalunki musi odłożyć. Liczył – liczył długo.\n– Panie ministrze handlu, gdyby nie wojna – ja rozumiem przecież, że teraz są wielkie wydatki na wojsko i armaty. Gdyby nie wojna, musielibyście dwa razy więcej zapłacić. Więc niech będzie – no, już ostatnia cena…\n– Ależ to zdzierstwo.\n– Panie ministrze, pan obraziłeś45 przemysł narodowy.\n– Panie prezesie ministrów, strasznie drogo chcą za tę armatę.\n– Nie targuj się pan, tylko powiedz, że musi za pociągnięciem sznurka salutować.\nTelefonistka46 bardzo się zdziwiła, co to za nowe armaty, które mają salutować.\nOn do obstalunku dołoży. To nie jego rzecz. Niech się zwrócą do królewskiego mechanika albo zegarmistrza. On jest poważny przemysłowiec, a nie magik. Maciuś będzie zamykał oczy, ale salutować nie będzie – i basta. Wreszcie i na to zgoda, ale nie opuści ani złamanego szeląga.\n– Już wiem, jak Maciusia ukradli. Obejrzałem wszystko dokładnie. Było tak: kiedy Maciuś spał, zarzucono mu na głowę worek i wyniesiono do królewskiego ogrodu tam, gdzie rosną maliny. Między malinami jest wydeptane miejsce. Tam Maciuś zemdlał. Więc dano mu na otrzeźwienie maliny i wiśnie. Leży tam sześć pestek od wisien. Kiedy przenoszono Maciusia przez parkan, musiał się bronić, bo na korze drzewa są ślady błękitnej krwi47. Dla niepoznaki wsadzono go na krowę. Sam prefekt widział ślady krowich nóg. Potem droga prowadzi do lasu, gdzie znaleziono worek. A potem na pewno ukryto gdzieś żywego Maciusia, a gdzie, prefekt nie wie, bo miał mało czasu i nie mógł się nikogo pytać, żeby nie zdradzić tajemnicy. Należy pilnować zagranicznego guwernera, bo jest bardzo podejrzany: pytał się, czy może odwiedzić Maciusia. A oto są pestki od wisien i worek.\nPrezes ministrów włożył worek i pestki do skrzynki, zamknął na kłódkę i opieczętował czerwonym lakiem, a na wierzchu napisał po łacinie: corpus delicti48.\nPlan ministra wojny udał się doskonale. Trzej nieprzyjaciele myśleli, że wojska Maciusia pójdą od razu na wszystkich. A tymczasem on zebrał kołnierzy w jedno miejsce, z całej siły uderzył na jednego i pobił go. Wziął wielką zdobycz i rozdał karabiny, buty i plecaki tym, którym nie wystarczało.\n– A to co za wojownicy? – zdziwił się główny intendent wojska, to jest ten, który daje odzież i jedzenie.\n– My tacy sami wojacy, jak wszyscy – powiedział Felek – tylko trochę mniejsi.\nKażdy wybrał sobie parę butów, rewolwer, karabin, plecak. I Felek żałował nawet, że zabrał ojcu pas i nóż składany – i niepotrzebnie zupełnie dostał wtedy w skórę. Ale kto może przewidzieć, jakie niespodzianki przyniesie wojna.\nNie darmo mówiono, że głównodowodzący nie był zanadto mądry. Zamiast, zabrawszy łupy, cofnąć się i okopać na miejscu, poszedł naprzód. Zabrał jakichś pięć czy sześć miast, do niczego mu niepotrzebnych. I dopiero kazał kopać okopy. Ale już było za późno, bo nieprzyjacielowi szli na pomoc ci dwaj inni.\nKiedy weszli do tego zagranicznego zwyciężonego miasta, Maciusiowi wszystko bardzo się podobało. Spali w wygodnych dużych pokojach, co prawda na podłodze, ale zawsze to lepsze, niż ciasna chałupa, albo zgoła pole.\n– Stanąć i kopać.\nMaciuś nie znał zupełnie nowoczesnej wojny. Myślał, że wojsko tylko się bije, zabiera konie i jedzie coraz dalej i dalej, tratując nieprzyjaciela. Ale że wojska kopią rowy, przed tymi rowami wbijają paliki z drutem kolczastym – i siedzą w tych rowach całe tygodnie – ani się Maciusiowi śniło. Toteż nie bardzo chętnie wziął się do roboty. Zmęczony był i słaby – wszystkie kości bardzo go bolały; bić się – to królewskie zadanie, ale kopać – to każdy inny lepiej zrobi od niego.\nAż tu raz wali49 samochodem pułkownik saperów, krzyczy, pięści zacisnął, grozi, że rozstrzela tych, którzy źle kopią.\n– Jutro ma być bitwa, a oni nic nie robią.\n– A ci dwaj po co tu? – krzyknął w ostatniej złości. – Co to za Waligóra i Wyrwidąb.\nI mogła się cała złość pułkownika saperów skrupić na dwóch ochotnikach, na szczęście nad głowami warczeć zaczął nieprzyjacielski aeroplan50.\nPułkownik popatrzał przez lornetę w niebo, ale prędko zawrócił, wsiadł do samochodu i czmychnął. A tu buch – buch – buch – jedna za drugą trzy bomby opadły. Nikogo wprawdzie nie zraniły, ale wszyscy powskakiwali do wykopanych rowów, bo tam było bezpieczniej.\nBomby i pociski armatnie tak są urządzone, że w nich jest dużo kul i kawałków żelaza. I jak pocisk się rozerwie, wszystko to ze środka się rozsypie na różne strony i rani, i zabija. A kto siedzi w dole, w rowie, temu nad głową wszystko przelatuje. Chyba, że pocisk w sam rów upadnie. Ale to rzadko się zdarza, bo kule armatnie parę wiorst51 niosą i trudno akurat w rów wycelować z takiej odległości.\nTe trzy bomby wiele Maciusia nauczyły. Już nie dąsał się i nie buntował, tylko wziął za łopatę i pracował tak długo, aż wreszcie zmęczone ręce same opadły, i jak kłoda zwalił się ciężkim snem zmorzony, na dno samo rowu. Nie budzili go żołnierze, ale sami przy świetle rakiet całą noc pracowali. A razem ze świtem spadł na nich pierwszy atak nieprzyjaciela.\nPokazało się czterech nieprzyjacielskich jeźdźców na koniach. To byli ci, którzy ich szukali: gdzie są – żeby wojsko uprzedzić. Zaczęli strzelać do nich, jeden spadł z konia, pewnie zabity, a trzech uciekło.\n– Zaraz będzie bitwa – wołał porucznik. – Leżeć w rowach, tylko karabiny wystawić i czekać – brzmiał rozkaz.\nIstotnie niezadługo pokazało się wojsko nieprzyjacielskie. Zaczęto strzelać z obu stron. Ale oddział Maciusia ukryty był w rowach, a tamci szli przez otwarte pole. Kule tamtych przelatywały nad rowem, nad głowami ukrytych żołnierzy, i tylko świst ich i brzęczenie słychać było, a tamtych gęsto kule raziły.\nZrozumiał teraz Maciuś, że słusznie gniewał się wczoraj pułkownik saperów i zrozumiał, że na wojnie każdy rozkaz musi być wykonany szybko i bez niepotrzebnego gadania.\nTak, cywile mogą sobie słuchać lub nie słuchać, ociągać się i perorować, ale wojskowy jedno wie tylko:\n– Rozkaz musi być bez zwłoki wykonany, każde polecenie ściśle spełnione.\nNaprzód – to naprzód, w tył – to w tył. Kopać – to kopać.\nBitwa cały dzień trwała. Nareszcie nieprzyjaciel zrozumiał, że nic nie poradzi, bo tylko traci ludzi, a dojść do nich nie może, bo przeszkadzają druty kolczaste. Więc cofnął się i zaczął okopywać. Ale inna rzecz – kopać spokojnie, gdy nikt nie przeszkadza, a inna kopać pod strzałami, gdy zewsząd kule padają.\nW nocy co chwila puszczano rakiety, więc było widno – i chociaż mniej strzelano, bo zmęczeni na przemian strzelali i spali, ale bitwa dalej trwała.\n– Nie daliśmy się – mówili zadowoleni żołnierze.\n– Nie daliśmy się – telefonował porucznik do sztabu.\nBo i telefon zdążyli już przeprowadzić.\n– Dlaczego? – wykopaliśmy rowy, zatrzymaliśmy wroga, możemy się bronić.\nGdyby Maciuś był porucznikiem, na pewno nie posłuchałby rozkazu. To pewnie pomyłka jakaś. Niech pułkownik tu przyjdzie, niech zobaczy, jak dobrze się biją. Tamtych tylu zabitych, a u nich jeden tylko ranny w rękę, bo kiedy strzelał z rowu, wysuniętą rękę drasnęła nieprzyjacielska kula. Skąd pułkownik z daleka może wiedzieć, co tu się dzieje.\n– Ja jestem król Maciuś. Niech sobie pułkownik co chce rozkazuje, a ja nie pozwalam się cofać. Król jest starszy52 od pułkownika.\nI po raz drugi przekonał się Maciuś, że w wojsku rozumować nie wolno, a trzeba bezzwłocznie wykonywać rozkazy.\nPrzykro było rzucać z takim mozołem wykopane rowy strzeleckie, zostawiać nawet część zapasów, chleba, cukru i słoniny. Przykro było wracać przez wieś, gdzie mieszkańcy zdziwieni pytali się:\nJuż w drodze dogonił ich konny wysłaniec z listem, żeby szli prędko, bez wypoczynków.\nŁatwo mówić: bez wypoczynku, ale – po dwóch nieprzespanych nocach, gdy jedną noc kopali, a drugą noc się bili – iść bez wypoczynku nie można. Przy tym jedzenia mieli mało, a w dodatku byli źli i zmartwieni. Iść naprzód ochota, ostatnich sił dobywasz i pędzisz, ale wracać się niechętnie – to sił prędzej braknie.\nIdą – idą – idą – idą – a tu nagle z dwóch stron strzały, bo i z prawej, i z lewej strony.\n– Rozumiem – krzyknął porucznik. – Myśmy za daleko poszli naprzód, a nieprzyjaciel zaszedł od tyłu. Miał rację pułkownik, że kazał prędko uciekać. Byliby nas wzięli do niewoli.\n– Ładna historia, musimy się przedzierać – ze złością powiedział jeden żołnierz.\nCicho, jak cienie, uciekali lasami, a porucznik coraz to patrzał53 na mapie, gdzie jest jakiś parów54, żeby się ukryć, albo gęstwina.\n– Ojczulku, ojczulku – myślał Maciuś – o, jak ciężko być królem, który prowadzi wojny. Łatwo było powiedzieć: „a bo my się boimy – zwyciężę was, jak mój wielki pradziadek”. Łatwo gadać, ale robić trudno. Och, jakim ja wtedy byłem lekkomyślnym dzieciakiem. Myślałem tylko o tym, jak będę na białym konia opuszczał stolicę, a ludność sypać będzie kwiaty pod nogi konia. A nie myślałem, ilu ludzi zabiją.\n– A teraz śmiać się z nas będą – pomyślał Maciuś.\nNowi żołnierze zajęli okopy i strzelali, a oni przeszli jeszcze pięć wiorst do tyłu – i tam zatrzymano ich w małym miasteczku.\n– No co, zuchy, rozumiecie teraz, dlaczego potrzebne są rowy?\n– Cześć wam za to, że zachowaliście broń. Bohaterów prawdziwych poznaje się nie w powodzeniu, a w porażce.\n– Patrzcie, są tu ci dwaj malcy – zawołał pułkownik saperów. – Niech żyją dzielni bracia – Waligóra i Wyrwidąb.\n– Ej, Waligóra, przynieś no wody.\n– Te, Wyrwidąb, dorzuć drew do ognia.\nTu na wypoczynku dowiedzieli się, że minister wojny strasznie się pokłócił z głównodowodzącym – i dopiero król Maciuś ich pogodził.\nMaciuś nic nie wiedział o lalce, która go zastępowała w stolicy, i dziwił się bardzo, że tak mówili, jakby on był w domu. Maciuś był jeszcze bardzo młodym królem i nie wiedział, co to jest dyplomacja. A dyplomacja – to znaczy wszystko kłamać, żeby nieprzyjaciel nic nie wiedział.\nA no – odpoczęli, podjedli – i zasiedli w okopach. I zaczęła się tak zwana wojna pozycyjna. To znaczy, że i oni, i nieprzyjaciel strzelali, ale kule przelatywały nad głowami, bo żołnierze siedzieli pod ziemią.\nTylko od czasu do czasu, jak im się zaczynało nudzić, szli do ataku, raz ci, raz tamci – i wtedy albo jedni, albo drudzy o parę wiorst szli naprzód albo w tył.\nUczył Maciusia porucznik, któremu też się nudziło. Postawi rano wartę, żeby patrzeli55, czy nieprzyjaciel nie idzie do ataku – zatelefonuje do sztabu, że wszystko w porządku – i cały dzień nie ma co robić.\nWięc chętnie zgodził się uczyć małego Wyrwidęba. Miłe to były lekcje. Siedzi Maciuś w rowie i uczy się gieografii, śpiewają skowronki – czasem tylko strzał się rozlegnie. Cicho i przyjemnie.\nI zaczyna się. Karabiny rechocą, jak żaby – tu gwiżdże – tu syczy – tu dudni – i raz wraz – bac – bęc – buch – buch.\nDoktór56 rannych opatrzy – w nocy odeśle do polowego szpitala.\nAno cóż – wojna.\nNie uniknął i Maciuś rany. Przykro mu było iść do szpitala. Taka mała rana – nawet kość nieruszona. Ale doktór się uparł – odesłał.\nNa próżno mu tłomaczyli57, że może król Maciuś przyśle mu medal, jak przeglądając obrazki – zobaczy takiego małego żołnierza.\n– Poślesz ojcu, głupi, swoją fotografię, to się ucieszy.\nMaciuś pomyślał – „do pioruna” – bo już dawno zapomniał etykietę i nauczył się gwary żołnierskiej.\n– Chodź, spróbuj.\n– Do aeroplanów58.\nTeraz został sam jeden i duże usługi oddawał oddziałowi: to warcie zanosił patrony59, to wślizgnął się pod drutami do nieprzyjacielskich okopów, a dwa razy w przebraniu zakradł się aż na ich stronę.\n37. krewa (daw. pot.) – nieszczęście, klęska, niepowodzenie. [przypis edytorski]\n38. karabina – dziś popr. forma D. lp: karabinu. [przypis edytorski]\n39. zwrotniczowa – żona zwrotniczego, pracownika kolei obsługującego zwrotnicę, która pozwala kierować pociągi na właściwy tor w miejscu, gdzie droga się rozwidla. [przypis edytorski]\n40. ubrać mundur (reg.) – założyć mundur, ubrać się w mundur. [przypis edytorski]\n41. wytłomaczyć – dziś popr.: wytłumaczyć. [przypis edytorski]\n42. doktór – dziś popr.: doktor. [przypis edytorski]\n43. obstalunek (daw.) – zamówienie. [przypis edytorski]\n44. reparacja (daw.) – reperacja, naprawa. [przypis edytorski]\n45. pan obraziłeś – dziś popr. forma grzecznościowa: pan obraził. [przypis edytorski]\n46. telefonistka – dawniej centrale telefoniczne obsługiwały żywe osoby: po podniesieniu słuchawki trzeba było poprosić telefonistkę w centrali o połączenie z odpowiednim numerem. [przypis edytorski]\n47. błękitna krew – nawiązanie do poetyckiego przekonania, że osoby z rodzin arystokratycznych (królowie, książęta, hrabiowie itp.) mają krew błękitną, a nie czerwoną jak zwykli ludzie. [przypis edytorski]\n48. corpus delicti (łac.) – dowód zbrodni. [przypis edytorski]\n49. walić (daw. pot.) – jechać a. iść. [przypis edytorski]\n51. wiorsta – daw. jednostka odległości, ok. 1 km. [przypis edytorski]\n52. starszy – tu: ważniejszy, wyżej w hierarchii; król jest starszy od pułkownika – pułkownik musi słuchać rozkazów króla; rozkaz króla jest ważniejszy niż rozkaz pułkownika. [przypis edytorski]\n53. patrzał – dziś popr. forma 3 os. lp cz.przesz.: patrzył. [przypis edytorski]\n54. parów – wąwóz, dolinka o stromych zboczach. [przypis edytorski]\n55. patrzeli – dziś popr. forma 3 os. lm cz.przesz.: patrzyli. [przypis edytorski]\n56. doktór – dziś popr.: doktor. [przypis edytorski]\n57. tłomaczyć – dziś popr.: tłumaczyć. [przypis edytorski]\n58. aeroplan (daw.) – samolot. [przypis edytorski]\n59. patrony (daw.) – naboje. [przypis edytorski]


Ww lotto pl wyniki. videoslots malta\nLepiej dużo wcześniej zaplanować swój strój, aby uniknąć kompletowania stylizacji na szybko.\nPierwszy poważny bal w życiu młodego mężczyzny jest bardzo wzniosłym i hack para governor of poker 2 premium edition uroczystym wydarzeniem, które wymaga odpowiedniej prezencji, co nie oznacza jednak sztywnego i nudnego stroju.\nTak naprawdę na rynku tym mamy do dyspozycji dwóch graczy, z czego jeden jest.\nW lotto Ekstraklasie w ten weekend odbędzie się.Kolejorz przegrywał po golu Damiana Szymańskiego, ale odrobił straty za sprawą Darko Jevticia i Christiana Gytkjaera.Pomocną dłoń mogą według informacji "Sportu wyciągnąć do niej władze mobile no deposit bonus codes 2017 miasta.Piłkarze z Dolnego Śląska przegrali na własnym boisku z Legią Warszawa 0:1, która dzięki tej wygranej wskoczyła na pozycję wicelidera tabeli lotto Ekstraklasy.Nowy trener Lecha zadebiutuje w Krakowie. .Piłkarze z Dolnego Śląska prowadzili przez większą część spotkania po golu Roberta Picha.Powiadomimy cię o najważniejszych wydarzeniach!W tym czasie drużyna rozegrała cztery spotkania, dwa zremisowała i dwa, w tym jedno w Pucharze Polski, wygrała.Kolejka, w ramach której dojdzie.Stałe fragmenty gry są największym atutem Legii Warszawa w ofensywie.\nCracovia była bliska porażki ze Śląskiem Wrocław, ale ostatecznie spotkanie obu drużyn zakończyło się hotels near gateway casino london ontario remisem 1:1.Media: Lech może zatrudnić Holendra Leo Beenhakker może wrócić do Polski?W ostatniej kolejce pierwszej rundy, w sobotę, Nafciarze podejmą Zagłębie Sosnowiec.Już jutro we Wrocławiu, Śląsk w pierwszym meczu tej serii gier podejmie Lechię Gdańsk.W czwartek zagrają towarzysko w Gdańsku z Czechami, a we wtorek 20 listopada w ramach Ligi Narodów zmierzą się w Guimaraes z Portugalią.Wygrali gospodarze z Trójmiasta i zachowali pozycję lidera tabeli.


Profesjonalnie przyszykowane święto dla każdego brzdąca. - Modowe aktualności\nProfesjonalnie przyszykowane święto dla każdego brzdąca.\nFachowo urządzone święto dla każdego bez wyjątku dziecka to coś, czego wyczekuje, a to tak czy siak niebezpodstawnie każdy bez wyjątku rodzic, jaki korzysta z propozycji specjalistów, organizujących właśnie takiego rodzaju urodziny. Z tego względu, podczas gdy komuś de facto zależy na tym, aby dzień ten został wykonany wzorowo, to ma powinność zrobić użytek z usług organizacji, jaka sławna jest na tym obszarze jako ta, która przygotowuje najlepszy przyjęcia powiązane z urodzinami dla dzieci.\nNie bez powodu, pozostaje to tego typu wydarzenie, jakie dziecko musi zapamiętać na na wiele lat. Słusznie będzie skorzystać z polecenia innych opiekunów dzieci, albo kolegów, którzy już w jakimś miejscu urządzali przyjęcie dla swojej pociechy. Wówczas posiada się sporą wiedzę, że właściwie się wytypowało takie miejsce. Właściwie jest do lokalu tego udać się osobiście i skontrolować, jacy ludzie tam pracują, czy cechuje ich stosowne podejście i plan na to, w jaki sposób powinny przebiegać konkretne urodziny.\nNa przykład, kiedy mówić o urodziny dla dzieci wybór jest duży, lecz warto tylko i wyłącznie skupić się na tych firmach, gdzie zatrudniona jest umiejętnie sobie radząca kadra pracowników, która każde bez wyjątku przyjęcie urodzinowe daje radę bez trudu przystosować do lat i do zdolności każdego bez wyjątku jubilata i do tego jego gości. Słusznie dobrać lokale, jakie znane są z niebanalnych eventów tego rodzaju, gdyż pociechy wtedy będą spędzać czas o wiele ciekawiej.\nMiejsce te powinno się też wybrać pod kątem tego, ile dzieci prognozuje się zapraszać na te wydarzenie, bo, jak przyjęto, im więcej maluchów, tym większa przestrzeń użytkowa będzie wymagana. Aula na urodziny dla pociechy powinna się zaprezentować się stylistycznie na tyle ciekawie, aby dzieci natychmiast poczuły się w takim lokalu swobodnie. Tak samo znaczące jest także to, aby catering był znacznie urozmaicony.\nMama i tata mają powinność skierować uwagę na fakt, czy osoby pracujące w tym miejscu wezmą pod wzgląd propozycje ich a także dziecka, co do tego, jak powinno przedstawiać się mniej więcej całe przyjęcie. Indywidualne podejście do tej rzeczy to wyraźny wyznacznik faktu, czy warto jest się decydować na te miejsce, albo także być może jeszcze poszukać innego. Kiedy odpowiednio dobierze się taki lokal, to istnieje okazja pozostawać pewnym, że dziecko będzie usatysfakcjonowane a do tego wdzięczne mamie i tacie za to jakiego typu święto dla niego przygotowali. A opiekunowie solenizanta przy następnej okazji chętniej się do tej firmy ponownie skierują.\nKategorie Moda dziecięcaTagi dziecko, przyjęcie, święto, Urodziny\tZobacz wpisy


Damskie buty halowe | sklep z butami woliniusz.pl\nJak łatwo i tanio zwrócić towar za pomocą Paczkomaty InPost?\n170,00 zł - 260,00 zł (10)\n260,00 zł - 350,00 zł (5)\n350,00 zł - 450,00 zł (8)\nDobrze dobrane obuwie to podstawowy element wyposażenia każdego sportowca.\nButy halowe mogą nie tylko zminimalizować ryzyko urazów, ale także znacznie poprawić osiągnięcia.\nO ile bowiem obuwie do uprawiania sportów na wolnym powietrzu używa się często również do spacerów i zwykłego chodzenia po mieście, to jednak halówki zwykle służą jedynie celom sportowym. Kobiece stopy są bardzo delikatne i potrzebują dobrej ochrony. Damskie buty halowe wykonane w najwyższej technologii obuwia sportowego skutecznie odprowadzają pot, dzięki czemu zapewniają wysoki komfort w czasie użytkowania. Dodatkowo, profesjonalne obuwie sportowe pozwala również na stylowy wygląd, co z pewnością przypadnie do gustu paniom, które cenią sobie podążanie za trendami. Oferujemy zatem różnorodną gamę wyboru wszelkich butów halowych, które odpowiednio spełniają swoją funkcję, wpływając na efektywność każdego treningu.\nJak wybrać damskie buty halowe?\nObuwie sportowe tego rodzaju powinno przede wszystkim zapewniać dobrą przyczepność. Wybór odpowiedniego modelu zależy zatem od tego, w jakich warunkach, czyli na jakim podłożu zamierzamy grać. Na nawierzchni drewnianej i poliuretanowej (PU) najlepiej sprawdza się obuwie z podeszwą gumową. Na hali możemy korzystać z butów przeznaczonych do badmintona, ale również z modeli do squasha oraz halowych. Nie sprawdzą się natomiast buty do biegania, koszykówki, czy piłki nożnej. Warto pamiętać, że brudna podeszwa oznacza gorszą przyczepność, dlatego buty musimy zmieniać przed wejściem na halę i w razie potrzeby przecierać je ręcznikiem. Ponadto, buty powinny być odpowiednio lekkie.\nOdpowiednie również na fitness buty halowe damskie\nNiektóre zajęcia fitness łączą w sobie elementy cardio oraz elementy siłowe. Są to treningi o wysokim poziomie intensywności, często z obciążeniami i wymagające dla ciała. Warto zatem równie wysokie wymagania postawić sprzętowi, z którym ćwiczymy, a szczególnie butom. Powinny być one przede wszystkim odpowiednio sprężyste, ale i sztywne, aby stopa się nie odkształcała podczas pracy z obciążeniami. Warto zadbać również o to, aby damskie halówki były odpowiednio przewiewne - ślizgające się obuwie zwiększa ryzyko poważnej kontuzji. W czasie ruchu stopa powinna pozostawać sucha – zapobiega to obtarciom, bolesnym bąblom oraz przesuwaniu nogi wewnątrz buta, co zwiększa ryzyko kontuzji i utrudnia ćwiczenia.\nButy do siatkówki ASICS GEL-BEYOND 5 MT (B650N 100)\n388,00 zł / para\n208,00 zł / para\nButy halowe ASICS GEL-TACTIC GS (1074A014 001)\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-ROCKET 9 (1072A034 400)\n218,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-ROCKET 9 (1072A034 002)\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-ROCKET 8 (B756Y 3993)\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-ROCKET 8 (B756Y 400)\n408,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-ROCKET 8 (B756Y 020)\n184,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-VOLLEY ELITE FF MT (B750N 400)\n448,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie Mizuno WAVE LIGHTNING Z5 MID (V1GC190501)\n438,00 zł / para\n314,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie Mizuno WAVE LIGHTNING Z4 (V1GC180060)\nButy do siatkówki ASICS GEL-BEYOND 5 MT (B650N 400)\n368,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-FLARE 6 (B75PQ 700)\n338,00 zł / para\nButy do siatkówki damskie Mizuno WAVE LIGHTNING Z4 MID (V1GC180590)\n284,00 zł / para\nButy halowe Mizuno WAVE MIRAGE 2 (X1GB175001)\nButy halowe Mizuno WAVE STEALTH 4 (X1GB160002)\nButy do siatkówki damskie ASICS GEL-TASK MT (B753Y 0133)


Pogoda dla Wysowej-Zdroju na 21 września 2020 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Wysowej-Zdroju na 21 września 2020\nNiedziela, 20 września (04:10) Aktualizacja: Poniedziałek, 21 września (04:02)\nW poniedziałek 21 września, w Wysowej-Zdroju będzie słonecznie.\nCzeka nas bardzo ciepły dzień. Jednak nad ranem będzie bardzo chłodno. O siódmej termometry wskażą 8 stopni Celsjusza. Najwyższa temperatura 21 stopni przewidywana jest około godziny czternastej. Temperatura zacznie spadać pod wieczór i o 22:00 będzie wynosiła tylko 10 ºC.\nSłońce wstanie o 6:20, a zajdzie o 18:34. Dzień potrwa 12 godzin i 14 minut i będzie krótszy od najdłuższego dnia w roku o 4 godziny i 2 minuty. Pozostał dzień do rozpoczęcia astronomicznej jesieni.\nKsiężyc pojawi się na niebie o 11:22, a zajdzie o 20:51. Jego widoczność trzy dni przed pierwszą kwadrą wyniesie 21%. Nasz naturalny satelita oddala się od Ziemi, w perygeum był trzy dni temu.


Big Star - Baleriny szary oryginalne w kolor jasny szary - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Baleriny › Big Star - Baleriny szary oryginalne w\nBig Star - Baleriny szary oryginalne w kolor jasny szary\nProponowane Big Star - Baleriny szary oryginalne w były tanio do kupienia w www.answear.com. baleriny damskie są bezsprzecznie czołowym po kątem wygody obuwiem kobiecym. A Big Star dba, by ten tytuł był w pełni zasłużony. Big Star - Baleriny szary oryginalne w to obuwie wybitnie wygodne, które zapewni kobiecie komfort na wiele godzin. Z tej.. więcej »\nProponowane Big Star - Baleriny szary oryginalne w były tanio do kupienia w www.answear.com. baleriny damskie są bezsprzecznie czołowym po kątem wygody obuwiem kobiecym. A Big Star dba, by ten tytuł był w pełni zasłużony. Big Star - Baleriny szary oryginalne w to obuwie wybitnie wygodne, które zapewni kobiecie komfort na wiele godzin. Z tej przyczyny kobiety decydują się na ich zakup - a bardzo często ich wybór pada na model prezentowany poniżej. Jednym z głównych atutów - tuż obok komfortu - jest niesamowity fason, pasujący do wielu zarówno dziewczęcych, jak i kobiecych stylizacji. Niżej jest dokładniejszy opis obuwia:\nBig Star - Baleriny szary oryginalne w . Baleriny z kolekcji Big Star. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i syntetycznego. Spiczasty, usztywniony nosek. Tłoczona podeszwa. Usztywniony zapiętek. Skórzana wkładka. Komfortowe wnętrze. Ozdobne detale. Długość wkładki wynosi: 24 cm. Wymiary podane dla rozmiaru: 37, materiał: tekstylny, materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny. Wnętrze: Materiał tekstylny, Skóra naturalna. Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4931-OBDP71 Kod producenta: U274387.\nJeżeli chodzi o baleriny damskie firmy Big Star to na portalu prezentujemy Państwu duży wybór zbliżonych do zamieszczonego modelu Big Star - Baleriny szary oryginalne w . Warto zwrócić uwagę, że znaczna większość obuwia baleriny marki Big Star odznacza boski design i pierwszorzędna jakość wykonania. Nic dziwnego więc, że są tak cenione przez płeć piękną z całego świata.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Big Star - Baleriny szary oryginalne w kolor jasny szary