Pa�dziernik 26 2020 19:03:41\nKsiężniczka dość dobrze poznawała gęstwinę, w której znalazła się wychodząc ze skalnej szczeliny w sporym oddaleniu od podnóży zamku. Tajemne przejście używane w dawnych wiekach w chwilach oblężenia teraz wyprowadziło dziewczynę w sam środek boru, niedaleko rozlewisk – siedziby starej wiedźmy. Ścieżka nie była wydeptana, bo mało kto zapuszczał się w te strony. Księżniczce pokazała ją przed laty matka, kiedy pierwszy raz zaprowadziła córkę do czarownicy.\nGdy tchnęło stojącą wodą stawów, a księżniczka omal nie wpadła w zacienione puszczą i zielone od obfitej rzęsy rozlewiska, wiedziała już, że jest na miejscu. Skręciła zarośniętym tatarakami brzegiem i po kilku krokach usłyszała plusk wody. Niedługo później ujrzała kąpiącą się w stawie dziewkę i poznała kim owa jest – wychowanką staruchy.\nSerce księżniczki zatrzepotało boleśnie. Płynąca do brzegu dziewczyna była dokładnie w jej wieku. Urodziły się podobno tego samego dnia. Lecz widok wyłaniającego się z wody nagiego ciała zastopowało księżniczkę i pogrążyło w smutnej zazdrości.\nNie zdążyła się otrząsnąć z ponurych myśli, bo wychowanka wiedźmy spostrzegła ją i po chwilowym zawahaniu kontynuowała drogę ku brzegowi.\nByła mokra, ale tak kształtna, że księżniczka zapatrzyła się w nią mimowolnie. Gdyby mała wiedźma miała jeszcze odrobinę wstydu zapewne zakryłaby się chociaż rękami lub spłoniła. Jednak Korczynka, bo tak miała na imię, wykręciła tylko ociekające wodą włosy, jeszcze wdzięczniej jawiąc się przed zrozpaczoną przybyłą, po czym uśmiechnęła się.\n- Witaj, siostrzyczko – zaczęła, ciekawie znosząc błądzący po jej nagim ciele wzrok oszołomionej księżniczki.\nZepchnięta w najczarniejszą otchłań żalu Mirabella przycisnęła do płaskiej piersi przyniesiony pamiętnik. Nie mogła przestać patrzeć na idealnie zaokrąglone ciało wiedźmowej służki, pełne gdzie trzeba i jednocześnie zmysłowo wcięte w innym miejscu. Do tego świeże i pachnące chłodem stawu.\n- Gdybym mogła mieć twoje ciało… - z ust księżniczki same wyleciały rozżalone myśli ubrane w tak proste i nieoczekiwane słowa. – Z takim ciałem mogłoby mu być tak dobrze.\n- Jemu? Królewiczowi? – Korczynka domyśliła się, podnosząc z mchu giezło i zakrywając się nieco. – Oj, więc ty o tym… Moja biedna. – Zaraz przypomniała sobie coś innego: - Wiedźmy nie ma. Będzie po nowiu dopiero.\nMirabella wpadła na tory zdarzeń, które przygnały ją tutaj. Wystraszyła się:\n- Dopiero po nowiu? Szkoda.\n- Przyszłaś po poradę? Bez matki? – spytała Korczynka, bo w istocie księżniczki bez królowej jeszcze u wiedźmy nie widziała.\n- Tak, jestem sama. – Księżniczka odruchowo mocniej przytuliła pamiętnik. – Mama przestała mnie rozumieć.\n- „Przestała”? – służka wiedźmy prychnęła. – Wszak nigdy cię nie rozumiała, jak na moje myślenie. Biedactwo ty moje. Chodź. Opowiesz mi wszystko. Wreszcie bez nich jesteśmy, nie będą nami rządziły. Ani twoja matka, ani moja pani.\nZachęcona krzepkim uśmiechem Mirabella odważyła się zatrzymać jeszcze jedno zamierzenie Korczynki, spontanicznie chwytając giezło i blokując przed jego założeniem. Speszona, nieco później cofnęła dłoń.\n- Nie musisz się odziewać – śniade policzki zarumieniły się mocno. – Ja… tak chciałabym jeszcze na ciebie popatrzeć.\nWiedźmowa służka szybko ocknęła się. Poczuła smutek.\n- Jasne, patrz ile chcesz – Korczynka odrzuciła giezło. Wzruszyła ramionami, i chcąc wprowadzić w obie odrobinę wesołości, zaproponowała: - Może i ty się rozdziejesz, okąpiesz? Woda ciepła, nagrzana z tylu dni. Mnie przecież nie musisz się wstydzić – mrugnęła.\nJednak na to ostatnie Mirabella tym bardziej posmutniała.\n- Tak, ty znasz moją przypadłość i moją… tragedię – skończyła szeptem.\nTo ostatecznie rozczuliło Korczynę. Jak stała, tak objęła towarzyszkę. Było jej obojętne, że dłoń dużo wyższej koleżanki niechcąco musnęła jej pierś. Dobrze wiedziała jak straszne jest cierpienie tej istoty. Pozwoliła by palce księżniczki otuliły jej krągłe kształty. Na chwilę wraz z Mirabellą pogrążyła się w zadumie.\n- Więc tak to powinno wyglądać – szepnęła księżniczka, pełna zachwytu dla pieszczonej piersi, potem zgrabnej talii i zaokrąglonego biodra, po których powoli przesunęła dłonią. – Tak bardzo by mu się podobały. – Tu zacisnęła usta, powstrzymując ich drżenie. Wzrokiem uciekła w staw. – Kiedy mnie zobaczy, ja… Ja wolałabym umrzeć!\nTu odsunęła się i znów mocniej otuliła ramionami pamiętnik, który skrywał najstraszniejszą tajemnicę.\nKorczynce zachciało się płakać. Rzadko miała takie stany, zwłaszcza jako przybrana córka czarownicy. Ale sprawa Mirabelli od dziecka zasmucała ją, jak nic na świecie. Znała tą biedną istotę, odkąd królowa pierwszy raz przyprowadziła ją na rozlewiska. Równolatki miały wtedy po kilka lat. Niechcąco oczy Korczynki ujrzały smutny sekret, ukrywany przed światem przez królową i może jeszcze jakieś wtajemniczone osoby. Sekret, który miał wyjść na jaw w noc poślubną Mirabelli i zaważyć nie tylko na jej życiu, ale może właśnie na… śmierci.\n- Kiedyś mnie zastąpiłaś – cichy głos księżniczki zabrzmiał nad stawem.\n- Tak. Podobno. Byłam za mała, by pamiętać. Leżałam w kolebce majtając nogami. Tyle.\n- I ja nie pamiętam. Ale żałuję, że nie mieszkam tutaj nadal, z wiedźmą. Ty powinnaś zastąpić mnie w całym życiu. Miałabyś pałac, służbę, pełnen stół, suknie i… jego. Dałabyś mu ciało, którego mógłby pragnąć, które dałoby mu rozkosz, dzieci. Nie mnie, szkaradę i wybryk.\nMirabella zapłakała cicho. Przez łzy, łamiącym się głosem wyrzuciła jeszcze:\n- Matka chce byś zastąpiła mnie w nocy! Ale on przecież pozna! Kilka razy miał mnie w ramionach! Chudą kłodę! Nie mogłabym zdradzić go w ten sposób, tak zadrwić! Ja… Ja go kocham.\nTo ostatnie padło bardzo cicho, a Korczynka nie wiedząc, co powiedzieć, stanęła z tyłu i wtuliła się w plecy koleżanki.\nDługo myślała nad słowami pocieszenia. Wiedziała, że ślub nadchodził nieubłaganie.\n- Jaki on jest? – spytała zwyczajnie i łagodnie, wiedząc, że to rozmarzy księżniczkę i może odrobinę ukoi.\nMirabella odwróciła się. Rzeczywiście lekka ulga pięknych wspomnień przebiegła przez jej śniadą, śliczną twarz. Bo twarz miała naprawdę delikatną i subtelną, wręcz zmysłową. Pozwoliła, by obie usiadły na trawie, położyła pamiętnik na kolanach Korczynki.\n- Tu wszystko opisałam – zaczęła, otwierając na pierwszej stronie. Wiedziała, że służka wiedźmy była uczona liter, na wszelki wypadek. – Wszędzie to ze sobą noszę.\nPamiętnik miał kute oprawy i kłódkę.\n- Drugi kluczyk ma on – wyznała księżniczka, nie mogąc przestać marzyć o mężczyźnie. – Tak dobrze mi się z nim rozmawia. Jest łagodny i taki dobry. Ufam mu. Nie był jak moi bracia, głośny i rozrabiający. To znaczy dawniej bili się nieraz dla zabawy, ale przy mnie zawsze spokojniał. Jakbym była kimś ważnym. Cokolwiek mówiłam, to nie czułam, że mówię głupio. Nawet w dzieciństwie, a on jest przecież cztery lata starszy. Niektóre rzeczy musiały mu się wydać śmieszne. Miał tyle cierpliwości i takiego… szacunku. A potem, po wojnie, jak nie widzieliśmy się kilka lat, to… zobaczył mnie i – Mirabella uśmiechnęła się z goryczą – czułam, że mu się podobałam. Powiedział, że wyrosłam. – Spuściła głowę. – Nie wie jak wyglądam pod sukienką. – Nagle potrząsnęła głową. – Muszę mu powiedzieć przed ślubem. Nie mam odwagi wprost. Jedyne, co przyszło mi do głowy, to ten pamiętnik. Chcę mu go dać do przeczytania. Tu jest cała prawda.\nKorczynka skinęła wiernie.\n- Przeczytasz pierwsza? – padło z ust księżniczki. – Znasz prawdę, doradzisz. Proszę.\n- „Bajka o księżniczce, która umarła na ślubnym ołtarzu” – przeczytała przerażona Korczynka. Pytająco spojrzała na Mirabellę.\n- Tak, to nie jest zwykły pamiętnik.\nDawno dawno temu, za siedmioma górami, za siedmioma lasami, za siedmioma rzekami żył król, który miał siedmiu synów. Każdy otrzymał za żonę księżniczkę z sześciu otaczających królestwo księstw. Każdy oprócz najmłodszego. Bowiem w siódmym, ostatnim księstwie od lat księżna wydawała na świat samych chłopców.\nNie spieszono się. Najmłodszy królewicz miał dopiero cztery lata, lecz księciu śmiertelnie zależało na sojuszu dynastycznym z potężnym królem. Dlatego, kiedy księżna ósmy raz była przy nadziei, powiedział coś strasznego:\n- Jeśli tym razem urodzisz mi syna, będę musiał znaleźć księstwu inną panią.\nBarbarzyńskie plemiona sprzymierzały się za siedmioma górami, coraz bardziej grożąc państwu, jeśliby nie miało potężnego wsparcia w silnym sąsiedzie – księżna zrozumiała, że mąż gotów był dotrzymać obietnicy.\nKiedy czas przyszedł, wśród burzy wydała na świat dziecko. Ósmy poród w ciągu tak krótkiego życia kobiety mocno nadwyrężył jej ciało.\nPołożna spojrzała krytycznie na księżną.\n- Jeśli ci życie miłe, dziewczyno – powiedziała – nie daj się więcej zbrzuchacić.\nDla księżnej tylko jedno się liczyło. Patrzyła wyczekująco. Lecz położna nie musiała nic więcej mówić. Po jej minie kobieta poznała prawdę co do dziecka. W jęku opadła na poduchę, wyjąc z wściekłości głośniej, niż w czasie porodu.\nAle księżna nie miała czasu na porażkę. Zacisnęła usta i podniosła wzrok dumnie.\n- Każę was wszystkie zgładzić, jeśli powiecie co tu dzisiaj zaszło – przemówiła chłodnym, groźnym głosem. – Sprowadźcie tu wiedźmę. Ona wie, co robić. I nikomu ani słowa.\nZimnymi ustami ucałowała noworodka, po czym pożegnała gestem i kazała zabrać sobie z oczu.\nTej samej nocy gotowa była na odwiedziny męża.\n- Proście jaśnie pana – nakazała. – Powiedzcie mu, że doczekał się córki.\nPodobno pierwszy raz swoją przyszłą żonę królewicz zobaczył leżącą w kołysce. Miał cztery lata i jedyne co powiedział to:\n- Kiedy ona będzie już duża?\nNa długie lata jego zainteresowanie obiecaną sobie dziewczynką było średnie i mało uświadomione. Wprawdzie potrafił na chwilę pobawić się z nią w czasie nielicznych odwiedzin, jak wtedy gdy ledwo siedzącą i dwuzębną rozbawiał do rozpuku gonieniem jakiegoś kota po komnacie.\nAle lata płynęły wolno i dzieci mało się znały.\nOstatnie dziecinne spotkanie przed wojną, która później nastała, odbyło się w lecie, gdy Mirabella miała dziewięć lat, a jej trzynastoletni przyszły mąż coraz trudniej znosił dziecięce towarzystwo. I coraz bardziej męczył się wizją dalekiej dorosłej przyszłości z istotą tak sobie obcą.\nNakazano mu zabrać ją na spacer po ogrodach, czemu sprzyjała słoneczna pogoda. Wpajano, by poznawał dziewczynkę i stawał się jej przyjacielem. Królewicz jednak przestawał już być dzieckiem i niańczenie małej stawało się dla niego prawdziwą męczarnią.\nSpojrzał na nią pobłażliwie. Tuptała grzecznie u jego boku, omotana długą sukienką, raz po raz odgarniając z opalonej oliwkowej buzi czarne utrefione loki. Czasem uśmiechała się, kiedy zapomniała o wstydliwym fakcie wypadnięcia dwóch górnych mlecznych dwójek.\nStłumił rozbawienie i westchnął na myśl, że będzie to kiedyś obiekt jego pożądania.\n- Co tam czytasz? – zagaił uprzejmie pod adresem ściskanej na piersi książeczki.\nPrawie się zlękła na myśl, że ma z nim rozmawiać. Spięta, ale dzielna, mocniej przycisnęła zszyte kartki.\n- To moja książka – odparła dumnie, znów zapominając o braku dwóch zębów i opromieniając się szerokim, pełnym tremy uśmiechem.\nDobrotliwie poklepał ją po głowie, z trudem powstrzymując rozbawienie.\n- To świetnie. A o czym piszesz? – dopytywał wyrozumiale.\nSpłoniona od tego zainteresowania odparła:\n- O moim psie Łatku.\nPokiwał głową, śmiejąc się trochę jawniej. Nie wierzył, że rozmawia z przyszłą żoną. Rówieśniczki interesowały go, owszem, ale dzieci?! Zdecydowanie musiał przestać o tym myśleć w ten sposób – inaczej czuł, że oszaleje.\n- Chcesz przeczytać? – dziewczynka podsunęła nieśmiało.\nAż zatrzymał się, mając ją teraz przed sobą. Odebrał zeszyt i otwarł. Widok równych dziecięcych literek w pewien sposób rozczulił go, a na pewno wywołał instynkty opiekuńcze, na które chyba trochę czekał. Do tego rysunek, również wykonany piórem, przestawiał pieska z całkiem sensownie złapanym realizmem.\n- To właśnie Łatek – pokazała, a potem spiesznie schowała poplamione atramentem paluszki.\n- Świetny – królewicz przewrócił kartki, widząc, że cały zeszyt jest tak zapisany.\n- Szybko się czyta. Mamie zajęło to chwilkę przy herbatce.\n- Przeczytam. Jeśli usiądziemy tam pod drzewem i poczekasz chwilę, chcesz?\nA kiedy potem pochwalił ją za całość, promieniała.\nŻegnając się z nią tamtego dnia, pocałował jej czółko i jeszcze raz pogratulował talentu. Jednocześnie miał nadzieję, że kiedy ujrzy ją następny raz, przestanie choć trochę przypominać dziecko.\nŚwiat wojny był tak inny, że zupełnie nie dawał czasu na myślenie o niej. Działania wojenne ciągły się przez cztery lata, a dwa ostatnie królewicz spędził na froncie jako adiutant jednego z generałów. Nawet nie wiedział jak bardzo zmienił się w ciągu tego czasu.\nFeta, którą przyniosło zwycięstwo sprzymierzonych państw znów związała się z odwiedzinami. Tym razem to księżniczka miała zjechać do królestwa, o czym przypomniano siedemnastoletniemu młodzieńcowi.\nGodzinę wpatrywał się w baldachim łóżka w dniu, kiedy miał zobaczyć ponownie swoją przyszłą żonę. Starał się przypomnieć swoje niegdyś trzynastoletnie koleżanki, by wyobrazić sobie jak wyglądają dziewczynki w tym wieku i jak może ona wyglądać. Poddał się jednak w zwątpieniu.\nZ mieszanymi uczuciami stawił się na czas powitania na szczycie szerokich zamkowych schodów u boku rodziców. Powiódł wzrokiem w dół, szukając jej i zastygł. Szła właśnie z matką, zupełnie zagubiona, rozglądając się po niebotycznym sklepieniu zamkowego wnętrza. Nie było takich w jej rodzimym księstwie.\nKrólewicz uśmiechnął się pod nosem, niedowierzając. Wzrostem dorównywała już matce i choć jeszcze z daleka zdawała się drobna i chudawa, w twarzy nie dominowały dziecinne pyzy, a tak przyjemna powaga.\nNie bacząc na etykietę, królewicz zbiegł odważnie w dół, wyprzedzając rodziców. Zdawkowo przywitał się z kilkoma napotkanymi osobami i odważnie zjawił się przed Mirabellą.\nNie tylko on osłupiał i nie tylko dlatego, że tak butnie pominął konwenanse. Raczej wygląd obojga młodych zaskoczył rodziny, a ich samych przede wszystkim.\n- Witaj, Mirabello – skłonił się, jednocześnie nie odrywając wzroku od panienki.\nBył tak prosto urzeczony jej urodą, tak jawnie to okazując, że przyjęto zachowanie z pobłażaniem i rodzicielską radością. Dziewczyna, do której wyrwał się tak śmiało, najpierw stała lekko wystraszona nieszablonowym gestem, potem długo zdawała się nie pojmować powodu tej jasności w jego oczach. I dopiero po chwili udzielił jej się jego nastrój. Odpowiedziała dygnięciem, ośmieliwszy się uśmiechnąć w takim samym zachwycie co do jego postaci. Siedemnastoletni królewicz w mundurze z medalami, wyższy od jej braci, wyglądał jak z marzeń. Nawet nie wiedziała kiedy podał jej ramię, a ocknęła się stojąc z nim, jak jeszcze nigdy dotąd – tak oficjalnie i tak dorośle.\nKiedy minęła uroczystość, nie wiedziała. Trzymała się tylko ramienia swojego przyszłego męża i kłaniała komu trzeba. Nie zastanawiała się dokąd pójść i co będzie dalej, bo on doskonale prowadził ich dwoje. Raz po raz odkrywała jego spojrzenia mówiące coś, co było dla niej zupełnie czymś nowym – podobała mu się. I nie była już dla niego dzieckiem.\nWreszcie po objedzie znaleźli chwilę, by móc wymknąć się na taras. Było na tyle cicho, by dało się porozmawiać, ale ledwo stanęli naprzeciw siebie wymieniając radosne uśmiechy, gdzieś z boku zgrzytnęła czyjaś inna rozmowa.\n- Tak, para piękna. Zresztą Mirabella zaczęła już krwawić.\nSzczebiocące matki przyglądały się im oto z boku.\nKrólewicz wyrozumiale stłumił śmiech, a dziewczyna posmutniała. I było to coś głębszego, niż zwykłe zażenowanie. Młodzieniec wychwycił to w jednej chwili, spychając jednak na dalszy tor, bo nadeszli też jej liczni bracia, rozbawieni tym, co i oni usłyszeli.\n- Dziękować bogu – wtrącił pokątnie do nadciągającej kompanii – że moja mateczka nie pochwaliła się etapem licznych zmazów, które przechodziłem!\nGruchnęli śmiechem. Służyli razem na froncie, teraz zapominając się w rubaszności.\nAleksander pomiarkował się, łagodniej otaczając sobą Mirabellę.\n- Wybacz – szepnął, mniej śmiałym gestem odgarniając kosmyk z jej czoła. Zupełnie jakby bardzo musiał skupić się na utrzymaniu gestu delikatnym.\nSkinęła, starając się wypogodnieć. Dotyk męskiej już dłoni na skroni był jedynym, o czym mogła teraz myśleć.\n- Darujcie – Aleksander wymownie spojrzał na druhów i na obie mamy w tle – ale chciałbym pomówić z moją przyszłą żoną sam na sam. – Tu pozwolił sobie sprowadzić Mirabellę na taras niżej, a potem jeszcze o jeden, aż skryli się w cieniu krzewiastej alejki.\nDziewczyna wyglądała przepięknie. Młodzieniec specjalnie zatrzymał ją przed sobą, by móc nacieszyć oczy. Szczupłą postać w długiej sukni opływały gęste czarne włosy, skręcające się lekko wokół uroczej, śniadej twarzy i dołem przy pasie. Najsłodsze były przy skroni, okalając czoło, a poskromione śnieżnobiałym, misternym wiankiem.\n- Jesteś najpiękniejszą dziewczyną na balu – stwierdził odważnie. – Tak wyrosłaś. Aż mi dech zapiera.\nZmysłowe usta księżniczki zadrżały w niepewnym uśmiechu. Królewicz nie wiedział tylko dlaczego piękne długorzęse oczy nie uśmiechnęły się. A wręcz posmutniały.\nPostanowił zmierzyć się z przyczyną.\n- Więc nie podobam ci się – westchnął wesoło.\nWylękniona podniosła na niego wzrok.\n- Podobasz – zapewniła, w porę powstrzymując się, by tego wręcz nie wykrzyczeć. – Podobasz jak nikt na świecie – dodała o dziwo śmiało. I nawet dorzuciła jeszcze szeptem: - Jesteś przepiękny, panie.\nZnów złagodniał, tłumacząc sobie, że rozmawia z dziewczyną, która ledwo przestała być dziewczynką, że różni się od bandy chłopów z wojska otaczających go w ciągu ostatnich lat.\n- Muszę nauczyć się rozmawiać z dziewczynami – przyznał wreszcie. – Będziesz do mnie mówiła po imieniu? Bardzo chciałbym.\n- Przepraszasz? Kochana – wyrwało mu się wreszcie – co ci? Źle się ze mną czujesz?\n- Nie – znów tak bardzo chciała zabrzmieć wiarygodnie. – Ja po prostu… nie wiem czemu mama to powiedziała, bo… - zwiesiła głowę – wcale nie krwawię.\nOmal go tym nie zwaliła z nóg. Zaskoczony szerzej otwarł oczy, powstrzymując chęć złapania się za głowę. A potem nie dał rady nie zaśmiać się.\n- Więc o to szło! – niedowierzał, starając się jak najszybciej wrócić do powagi. A kiedy udało mu się, zresztą naprawdę starał się, by nastąpiło to szybko, odetchnął. – Najmilsza – podjął wyrozumiale – nie martw się o to. Nie wyścigujemy się w niczym. Twoje ciało wie kiedy ma krwawić i z pewnością niedługo zacznie. Naprawdę… jesteś cudowna. Zauroczyłem się i… nie wiem co powiedzieć. Chciałbym, żebyś była przy mnie tak szczęśliwa, jak ja przy tobie.\n- Jestem. Ale co jeśli nie zacznę krwawić? Nigdy?\nZaniemówił. Naprawdę jak mało kiedy czuł, że nie rozumie kobiet.\n- Czy twoja mama nie za często porusza ten temat? – zmarszczył brwi w niepokoju.\nKiwnęła głową. A raczej spuściła ją całkiem.\n- No, tak myślałem – chłopakowi zdawało się, że wreszcie pojął. Dumny z tego faktu przyjął spokojny ton: - Mirabello, jako moja przyszła żona możesz z mamą wcale o tym nie rozmawiać. Ja mogę być twoim powiernikiem, jeśli wolisz. I będę się tobą opiekował w każdym problemie.\nBardzo chciała, ale skinęła tylko w zwątpieniu. Jakby miała strapienia, których nawet on nie rozwiąże. I to zauważył.\nChwilkę myślał nad tym wszystkim. Wreszcie złapał ostatni trop, że dziewczyna, choć wysoka, wcale nie jest jeszcze gotowa na nie bycie dzieckiem. Zrobiło mu się jej żal.\n- A jak twoje opowiadania? – przypomniał sobie. I sam mimowolnie opromieniał na wspomnienie zapisanego dziecięcą rączką zeszytu z pięknym rysunkiem psa na przedzie. – Jak Łatek?\nJakby szerzej otwarła oczy.\n- Pamiętałeś – odkryła wzruszona.\nChyba nawet się uśmiechnęła. Tak, uśmiechnęła się, prawie zaśmiała. A czekał tego, ani nie wiedział jak bardzo.\n- Łatek został w domu – podjęła. – Jest już trochę głuchy. Mam go od dziecka.\n- Uhm. A piszesz coś jeszcze? Albo rysujesz? Dobrze ci szło.\n- Tak – znów jednak tchnęła tamtym smutkiem. Nie chcąc, by musiał wyciągać każde słowo, dokończyła: - Piszę o trochę dziwnych rzeczach. O bezimiennym chłopcu uwięzionym w dziewczynce.\n„Trochę dziwnych”, pomyślał, ale nie okazał zdumienia. Pokiwał tylko głową.\n- Głupie, wiem – sama pospieszyła. – Tak jakoś… siedzi we mnie. Nie ważne. – Oczy zaszły jej łzami: - Chciałabym być wesoła i… żeby było ci przy mnie milej.\nTym razem naprawdę jej słowa zaniepokoiły chłopaka. Chwilę przyglądał się jej w żalu, próbując poznać co tak naprawdę chciała mu powiedzieć.\n- Wciąż jest mi z tobą miło, Mirabello – zapewnił cicho, zbliżając się znacznie. Chyba pierwszy raz poczuł się jak mężczyzna, który ma się nią opiekować. – Nie musisz chichotać, jeśli ci smutno. Chciałbym pomóc ci, jeśli mogę. Jeśli chciałabyś mi o czymś powiedzieć, to będzie mi najmilej na świecie. I nigdy nie pomyślę, że to głupie.\nSpojrzenie wdzięcznych oczu, którym obdarzyła go po tych słowach, było najbardziej wzruszającym widokiem w jego życiu.\nUsłyszał muzykę niosącą się od zamkowych komnat.\n- Zatańczysz ze mną? – ostrożnie przygarnął ją sobie. To, co nastąpiło nie przypominało tańca, a raczej było przytuleniem do jakiegoś powolnego taktu. Ale właśnie tego potrzebowała ich znajomość. Chwili spokoju i odosobnienia. – Wreszcie czuję, że będziemy razem – szepnął Aleksander.\nZ policzkiem na męskiej piersi i ciepłem ciała wokół siebie, Mirabella śmielej odetchnęła przyjemnym zapachem coraz bliższego człowieka.\n- Mój – szepnęła. – Tak bym chciała, żebyś mógł być mój.\n- Jestem – odparł. Z wrażeniem, że wciąż nie pojmował czegoś ważnego i… strasznego.\nPrzy rozstaniu obiecała, że kiedyś będzie mógł przeczytać to o zaklętym chłopcu, uwięzionym, jak to nazywała, w ciele dziewczynki. Dostała specjalny zeszyt, bardzo gruby, obity skórą i stalą, z kłódką, do której jeden z dwóch kluczyków darowała jemu.\nTak wyjechała, a on odprowadzał orszak aż po granicę królestwa. Zadumany i zmartwiony, choć nie wiedział czym dokładnie. Poczuł też, że tęskni. A to z kolei ucieszyło go jak nic dotąd. Chodził zamyślony i nieobecny, a kiedy śmiano się, że zakochany – potwierdzał, nie mogąc powstrzymać uśmiechu.\nNiestety nieoczekiwane uderzenie barbarzyńskich plemion na granicy okazało się na tyle groźne, że mobilizacją znów objęto oba sprzymierzone kraje. A podjęta wspólna decyzja budowania obronnego muru wzdłuż górskich pasm na rubieżach sprawiła, że Aleksander znalazł się w koszarach na całe cztery lata.\nMówiono, że księżniczka Mirabella z tęsknoty i z lęku o niego doszczętnie straciła apetyt. Chuda i zapłakana spędzała życie w ogrodzie nad stawem, za jedynego towarzysza mając dziennik, z którym się nie rozstawała. Matrony na dworze martwiły się, lecz rozumiały stan zakochanej. Dlatego, kiedy tylko mur na granicy był na tyle mocny, by zdołała utrzymać go mniejsza ilość żołnierzy, postanowiono jak najszybciej zwolnić Aleksandra i ustalić datę ślubu.\nKrólewicz gnał co koń wyskoczy, lecz nie do domu. Pędził do niej. Ledwo wyhamował przed rogatkami stolicy księstwa i nie witając się z nikim wpadł prosto do ogrodu zamkowego, gdzie jak słyszał przebywała usychająca z tęsknoty ukochana.\nUjrzał ją z daleka, nie przestając w biegu. Siedziała na kocu pod kwitnącą jabłonką pochyloną w opiekuńczy sposób nad dziewczyną i zdającą się szumieć słowa pocieszenia.\n- Mirabello! – zawołał radośnie, śmiejąc się w głos też do samego siebie.\nWidział, że wstała zaskoczona, a kiedy dopadł jej, wyhamował czule. Zanim złapał biedaczkę w ramiona, jeszcze przystanął i na ułamek chwili napawał się widokiem łez wzruszenia i ulgi na jej twarzy.\n- Jestem – szepnął i objął dziewczynę z rozkoszą, całując włosy i na długo zamykając zmęczone drogą oczy.\nNajpierw myśl o bliskich objęciach włączyła księżniczce dobrze znany alarm – jak bardzo miałby poznać, że jest płaska. Płacz wzmógł się, ale radość z tego, że był z nią bezpieczny pokonała tamto. Księżniczka powoli odważyła się odblokować ręce splecione na piersiach i odsłaniając się, otoczyła i jego ramionami. Przygarnął ją mocniej, na co z żalem zacisnęła powieki – bała się, co myślał. Musiał być rozczarowany. Wyrzuty matron, że Mirabella nie je i nigdy nie nabierze kobiecych kształtów znała na pamięć. Jedynie matka wiedziała jak bardzo ją raniły, lecz nie potrafiła pomóc. Nikt nie potrafił.\n- Codziennie marzyłem o tobie – szepnął on tymczasem. – Nawet nie wyobrażasz sobie jak tam było strasznie.\nOdetchnął i nieznacznie odsunął ją od siebie. Znów patrzył w rozczuleniu w zapłakaną twarz.\n- I ja tęskniłam – wyznała. – Modliłam się, byś wrócił cały i zdrowy.\nOdruchowo chciała zasłonić brakujący biust, aż wreszcie w rozpaczy skrzyżowała ramiona. Miała już szesnaście lat. Jej ciało nie różniło się wiele kształtem od tego, które widział ostatnio. Przy nim teraz, dwudziestoletnim, rosłym mężczyzną czuła się jak zapyziały kurczak przeznaczony do eliminacji ze stada.\nZauważył to. Ostrożnie wziął jej rękę, powoli odsłaniając z dekoltu. Uśmiechnął się z akceptacją, po czym pociągnął dziewczynę w stronę koca i stawowi w tle. Marzył o odpoczynku.\n- Pozwolisz? – roześmiał się rozbrajająco, kładąc rozłożyście.\nUsiadła grzecznie obok. Nie umiała bez speszenia znosić wzroku, którym za nią wodził. Jakby była… piękna.\n- Poczekaj chwilkę – zakłopotana wstała i podbiegła do stawu. Potem wróciła ze zmoczoną chusteczką i… ośmieliła się przemyć jego spocone czoło.\nZaniemówił, zachwycony. Widziała to. Delikatnie obmyła jego rozpaloną twarz. Uśmiechnęła się na ukojenie, które miał w oczach. Leciutki wiaterek owiał zwilżoną skórę i królewicz prawie odpłynął w rozkoszy.\n- Jestem w raju – stwierdził z miłością w oczach. Wziął jej dłoń i ucałował. – Na tle sklepienia tych kwiatów jabłonki wyglądasz jak najpiękniejsza rusałka. Ile razy grzeszyłem kochając się z tobą w myślach, nie policzę. Cudowna moja.\nTak bardzo wpadło jej to w serce, że z roztargnienia została przy nim spojrzeniem. Wyznanie zaczarowało Mirabellę. I tak zaskoczyło. Zupełnie pomieszało zmysły.\nPotem dłoń mężczyzny spoczęła na jej biodrze, pogładziła je tęsknie.\n- Tak bardzo cię pragnę – mówił, nie potrafiąc odmówić sobie choć tego. – Szaleję z pożądania. Tyle lat na ciebie czekam i na ten ślub. Byłem ci wierny, wiesz? – dodał ufnie, nie bojąc się śmiechu.\nSkinęła, wzruszona. Coraz smutniejsza.\n- Powiedz, co cię trapi? Błagam – poprosił, widząc przecież dobrze znane łzy w jej oczach. – Serce mi pęka, kiedy widzę, że cierpisz, a nie wiem dlaczego, ani jak ci pomóc. – Aż usiadł, otaczając ramionami szczupłe plecy. Pobiegł za uciekającym w dal spojrzeniem.\n- Chcę powiedzieć, uwierz. Ale strach mnie ściska. Wiem, że jednym słowem strącę nam na głowy cały nasz ledwo stojący na nogach świat.\nNie rozumiał, zwłaszcza, kiedy skończyła szeptem:\n- Ten świat nie jest prawdziwy. Przeze mnie. Dlatego ja… chciałabym umrzeć.\n- Co byś zrobił, gdyby okazało się, że cały czas cię oszukiwałam? Że ktoś postanowił zakpić z ciebie najokrutniej na świecie, a ja na to pozwoliłam? Że ciało, którego pragniesz, jest ohydne i… – urwała, zanosząc się płaczem. Jeszcze nigdy nie była taka przerażona.\nAleksander cierpiał, czując, że sam ma ściśnięte gardło. Odsunął gruby warkocz z jej szyi i pocałował chude ramię.\n- Nie wiem – szepnął – kto lub co każe ci tłumić w sobie takie rzeczy, ale jeśli chodzi o twoje ciało, mogę choćby zaraz wycałować każdy jego fragment. A zacząłbym od – uśmiechnął się – jak to twierdzisz: „najohydniejszego”.\nCichy szloch jeszcze wstrząsał nią, choć miała mało siły już nawet na płacz.\nPozwoliła oprzeć swoją głowę na jego ramieniu. Skuliła się, widząc jak dotyka jej talii. A cudowny dreszcz pocałunków gdzieś na szyi zamieniał ją w nieruchomą, wystraszoną trusię.\n- Masz piękne oczy – podjął cicho Aleksander – usta, które tak bardzo chciałbym pocałować. Masz śliczną buzię, włosy, uśmiech. Ja nie przyjechałem tu dla twoich piersi, bo widzę, że to ich tak się wstydzisz. Nie chcę ożenić się z piersiami. A jeśli to nie tylko to, jeśli masz coś jeszcze, jakiś… defekt, nie wiem, to… tylko sprawia, że bardziej chciałbym pokazać ci, że akceptuję cię całą.\nMilczała bezradnie. Nic nie było w stanie dodać jej nadziei.\nTymczasem królewicz powoli dążył do jednego. Zwrócił jej twarz ku swojej.\n- Mógłbym cię pocałować? – spytał zwyczajnie, choć cicho i prawie nieśmiało.\nSkamieniała. Poprawiła się nerwowo.\n- Aleksandrze, ja… - ledwo mówiła – boję się, że kiedy poznasz prawdę, będziesz się brzydził takiego pocałunku…\nCisza zaskoczyła ją. Wystraszona podniosła na niego wzrok i prawie jęknęła.\nTym razem i Aleksander miał mokre oczy. Milczał, bo słowa uwięzły mu w ściśniętym gardle.\n- Kochany… - chciała pogłaskać ogorzały od wiatru policzek. Zawahała się.\nWidząc cofnięcie dłoni, ostatecznie poddał się. Spuścił głowę.\n- Nie chciałam ci sprawić przykrości – tłumaczyła. – Cokolwiek zrobię, idę do zranienia ciebie. Nie zrozumiesz.\n- Dlaczego nie możesz mnie po prostu kochać? – szepnął, w bardzo złym stanie ducha. – Czemu nie pozwalasz siebie kochać? Nie ufasz mi? Co to za straszna prawda, której byśmy nie przetrwali? Naprawdę między nami nie ma tyle więzi, żeby wytrzymała?\nZrozpaczona księżniczka odruchowo spojrzała na dziennik, który kiedyś darował jej właśnie on, a teraz zapisany leżał obok na kocu.\nKrólewicz też poszedł tam wzrokiem. Przypomniał sobie dawną rozmowę. Drgnął.\n- Zapisałaś? – uśmiechnął się smutno.\n- Tak, prawie.\n- Jak to było? O bezimiennym chłopcu uwięzionym w ciele dziewczynki? – wymówił tytuł i miał wrażenie, że zamiera.\nZ zadumą obserwował Mirabellę. Widział, że i ona stara się dramatycznie poznać jego myśli, wyczulona na najmniejszy objaw złości świadczącej o domyśleniu się… Ale pozostał cierpliwym. Może jeszcze zmartwionym.\n- Tamto już spaliłam – szepnęła. – Wstydziłam się.\nOpanowany i łagodny czekał.\n- Teraz piszę o swoim śnie – mówiła. – Strasznym, który mnie prześladuje.\n- O tym, że umrę na ślubnym ołtarzu.\nPewna jego irytacji lub rozdrażnienia, może niecierpliwości albo znudzenia – i teraz nie doczekała się żadnej z tych reakcji.\n- Chciałbyś przeczytać? – Jej duże, dobre oczy na dłużej znalazły oparcie w jego spojrzeniu. – Tam jest wszystko, czego nie mam odwagi powiedzieć ci wprost.\n- Tak. Przeczytam, kochana. Jeśli tylko mi pozwolisz.\n- Masz drugi kluczyk. Cały czas pisałam to tylko dla ciebie.\nAleksander uśmiechnął się i nie pytając, zbliżył twarz do jej twarzy. Nie wyglądał jakby bał się prawdy. Pocałował miękkie, odrobinę słone od łez usta. I nie miał ochoty myśleć o nich niczego prócz tego, że smakowały dokładnie tak cudownie, jak sobie wyobrażał.\nPotem długą chwilę siedzieli tak. Księżniczka odprężyła się. Aleksander nie ustępował, całując ją jeszcze wiele razy. Z każdym nowym dotykiem ust na swoich Mirabella czuła się swobodniej, wreszcie sama inicjując je, ku prawdziwej radości królewicza.\nJabłonka rzuciła im na koc małą kwiecistą gałązkę. Aleksander zaśmiał się, zakładając ją za ucho Mirabelli. Z zachwytem podziwiał efekt, powąchał pachnące płatki, przytulając do policzka miękkie włosy dziewczyny.\n- To jest prawdziwe – przemówił – widzę co całuję, usta, oczy, twarz. Nie boję się żadnej tajemnicy.\n- Dziś skończę, a wieczór dam tobie – powiedziała.\n- Dziękuję – odetchnął, szczęśliwy, że wreszcie mu ufała.\nDodane przez Aquarius dnia czerwiec 27 2016 21:20:58 8 Komentarzy · 788 Czyta� ·\nak dnia czerwiec 28 2016 22:03:25\nHej, już sama sobiwe znalazłam powtórzenie Sorki, ile by człowiek nie czytał, zawsze coś się przemyci:\n- "patrząca księżniczka zapatrzyła się w nią mimowolnie"\nak dnia czerwiec 28 2016 22:05:20\ndodam, że druga część jest już gotowa i pewnie Aquarius niedługo wrzuci; mam nadzieję, że ktoś przeczyta i napisze jak się podobało, pa\nak dnia lipiec 09 2016 10:19:56\nAquarius, dzięki za wiesz co Jesteś litościwy!\ngermatoid dnia lipiec 14 2016 13:43:47\nZgodnie z poleceniem, przeczytałem! Moje wrażenia są takie: jestem zaciekawiony, zastanawia mnie co będzie dalej, czyli zdaje się, że zostałem "złapany w pułapkę", a o to chyba chodzi... Miłym zaskoczeniem jest fakt wkroczenia na pole transpłciowości, tj. potraktowania yaoi w sposób nieco bardziej liberalny (i co za tym idzie - niebanalny). Opowiadanie czyta się szybko i lekko, moim zdaniem - jak to mam w zwyczaju - w tekście jest trochę za dużo światła. Brakuje mi dłuższych fragmentów opisowych, ale zdaje sobie sprawę, że jest to zwykle dosyć ciężki wybór (i skierowany głownie w stronę gustu, bo to co dla mnie byłoby OK, dla kogoś może być już "przegadane").\nJeżeli chodzi o sposób prowadzenia narracji i język, to podoba mi się to, że mamy do czynienia z pewnym bajaniem (tak bym to nazwał). Jest to duży plus, bo doskonale koresponduje ze światem przedstawionym. Są tutaj pewne konstrukcje, które mogą wydawać się dziwne, lub nie do końca składne, ale w wielu przypadkach stanowią one dodatkowy atut (np. bardzo podoba mi się "szepnął on tymczasem", choć brzmi niecodziennie, z kolei nie czaję zlepki "ciekawie znosząc", znaczy nie rozumiem jak można znosić coś ciekawie). Z kwestii językowych, mogę jeszcze dodać, że trochę drażni mnie słowo "istota". Jakoś nie leży mi to określenie w odniesieniu do człowieka, nie wiem czemu, ale automatycznie przychodzi mi na myśl Obcy, lub Z Archiwum X - no wiecie, istota pozaziemska, heh. To takie moje bardzo subiektywne odczucia.\n1. "Raz po raz odkrywała jego spojrzenia mówiące coś, co było zupełnie czymś nowym" - dla mnie, aż się prosi, aby zmienić szyk na "czymś zupełnie nowym"\n2. "tą biedną istotę" - wiem, że można tutaj polemizować, bo forma "tą" powoli zaczyna wypierać "tę", ale ja jednak będę się upierał przy "tę", szczególnie w tym kontekście. Gdyby chodziło wypowiedź bohatera, to podszedłbym do tego inaczej\nak dnia lipiec 14 2016 17:02:34\nŁał, jaki wspaniały komentarz! Czekałam na t... tę (już mi się "ą" pchało) na tę chwilę!\nCo do zlepków, które tworzę - tak mam, tekst nie był też jakoś specjalnie odkładany na odleżenie, ani super dopieszczany. Nie miał nawet betaczytacza. A przestawianie szyku to już moja prawdziwa zmora - zwłaszcza po napisaniu Baśni o Wilczej Dolinie - takiego długiego czegoś. I ogólnie udawnianie - ciągle mi się wkrada, nawet kiedy nie chcę - moja warsztatowa słabość (czasami mocność:)\n"Istota" chyba miało być takim słowem - wstrząsaczem. Żeby uzmysłowić jak bardzo ten człowiek był już zagubiony w temacie swojej tożsamości.\nDzięki za przeczytanie i wyczerpujący komentarz! Proszę o więcej:)\ngermatoid dnia lipiec 15 2016 02:48:27\nOk. Kupuję wytłumaczenie użycia słowa "istota". Nie odczytałem tego w ten sposób, ale ma to sens i podkreśla pewną nieokreśloność postaci (może nawet odczłowieczenie).\nJeżeli szyk jest hiperpoprawny przez cały czas to tez niedobrze (bo nudno)\nak dnia lipiec 15 2016 12:12:49\nOK A przeczytasz drugą część? Jest króciutka.\ngermatoid dnia lipiec 15 2016 17:27:55\nNo coś Ty! Zawsze czytam połowę, a resztę zostawiam. Takie tam skłonności sadystyczno-masochistyczne...


Najlepiej uczą w liceum w Libiążu. Tak mówią wyniki matur - NaszeMiasto.pl\nNajlepiej uczą w liceum w Libiążu. Tak mówią wyniki matur\nOkręgowa Komisja Egzaminacyjna w Krakowie przedstawiła wyniki tegorocznych matur. Do egzaminu dojrzałości w powiecie chrzanowskim przystąpiło w tym roku 603 osób. Zdawalność w liceach wyniosła 92 proc., w technikach 76 proc., natomiast ogólna 85 proc. Sprawdziliśmy, jak na maturze uczniom liceów i techników poszło w naszym powiecie.\nmatura powiat chrzan...


Jednym z najważniejszych pomieszczeń w domu jest kuchnia. Na co dzień spędza się w niej wiele czasu, dlatego powinna być ona równie przytulna, jak pozostałe wnętrza mieszkania. Dywaniki kuchenne, które znajdziesz w ofercie, pomogą w stworzeniu przyjemnej przestrzeni. Nie może być to jednak wybór pierwszy z brzegu. Podobnie jak w przedpokoju, tak i w kuchni dywan musi być antypoślizgowy. Łatwo tu bowiem o zachlapanie podłogi, a co za tym idzie – poślizgnięcie się.\nPrezentujemy efektowne i bezpieczne dywany do kuchni. Wśród nich nie zabrakło produktów cechujących się designem uwzględniającym najnowsze trendy i najwyższą jakością wykonania. Wiele z nich charakteryzuje też płaskie tkanie, co chroni je przed zabrudzeniem. Ich kształt to najczęściej prostokąt o różnych wymiarach, dzięki czemu można dobrać je do konkretnych wymagań. Jeśli interesuje Cię praktyczny i ciekawy dywanik do kuchni, to zakupy w naszym sklepie z pewnością będą satysfakcjonujące.


ICT. Czy to nasza nowa inteligentna specjalizacja? - Strategia Rozwoju Województwa Podlaskiego\nSpotkanie odbyło się 8 października w formie wideokonferencji. Członkowie Forum i Grupy Roboczej ds. specjalizacji regionalnej gospodarki zapoznali się z dwoma raportami przygotowanymi przez ekspertów na zlecenie Komisji Europejskiej.\nPierwszy z nich zaprezentował Tomasz Kulisiewicz. Dotyczył on m. in. analizy firm informatycznych w regionie, ich kondycji i infrastruktury dostępowej. Ekspert omówił też kwestię potencjału podlaskich uczelni, zwłaszcza wydziałów informatycznych oraz parków technologicznych. Jego zdaniem największe szanse na rozwój w województwie podlaskim ma farmacja i medycyna.\nCiekawa dyskusja rozgorzała wokół branży ICT. Uczestnicy Forum podkreślali, że jest ona bardzo potrzebna w regionie, lecz na miejscu brakuje specjalistów, gdyż tych wchłania Warszawa. Tomasz Kulisiewicz nie zgodził się jednak z tymi uwagami. – Branża ICT nie powinna być priorytetem Podlasia. Wypromowanie jej wymagałoby nieadekwatnych, ogromnych wysiłków finansowych – mówił.\nAutorem drugiego badania jest Krzysztof Gulda. Jego ekspertyza koncentrowała się na efektach, jakie przyniósł Plan rozwoju przedsiębiorczości w oparciu o inteligentne specjalizacje województwa podlaskiego (RIS3).\nZostały w nim wskazane dziedziny, w których województwo podlaskie już przoduje. To tzw. specjalizacje wiodące: sektor rolno-spożywczy, metalowo-maszynowy, medyczny oraz ekoinnowacje i nauki o środowisku. Gulda zapewnił, że pozycja tych branż jest niezwykle silna na lokalnym rynku. – Urząd Marszałkowski doskonale poradził sobie z wdrażaniem RIS-u – podsumował.\nJego analiza szukała odpowiedzi: na ile obecny Plan rozwoju spełnia kryteria przyszłej perspektywy finansowej, jakie zapisy powinny zostać zmienione i w jakich obszarach. – Należy uzupełnić dane statystyczne na niższym poziomie, bo pozwoli to lepiej wychwycić różne zjawiska – zaznaczył ekspert.\nJoanna Sarosiek, dyrektor Departamentu Rozwoju Regionalnego podkreśliła, że raport będzie bardzo szczegółowo analizowany. – Wnioski płynące z tego badania zostaną uwzględnione przy aktualizacji Planu rozwoju przedsiębiorczości – zadeklarowała.\nNa zakończenie spotkania zastępca dyrektora Wioletta Dąbrowska omówiła też prace nad programowaniem kolejnej, unijnej perspektywy finansowej na lata 2021-2027. Uczestnikom spotkania zaprezentowała harmonogram prac na projektem Umowy Partnerstwa oraz przedstawiła główne założenia projektów wspieranych w ramach Krajowego Planu Odbudowy. – Pracujemy coraz intensywniej nad nowym programem operacyjnym i w najbliższym czasie będzie więcej spotkań tematycznych – zapewniła.\nPrezentacja Tomasza Kulisiewicza (PDF 508 kB)\nPrezentacja Krzysztofa Guldy (PDF 783 kB)\nDodana: 12 październik 2020 12:23\nZmodyfikowana: 12 październik 2020 12:24


Darmowy e-book WAPRO RODO\nObrót stalą w myśl nowych przepisów w WAPRO Mag\nObrót stalą z odwrotnym obciążeniem i obrót stali bez naliczania podatku VAT\nObrót stalą z odwrotnym obciążeniem Transakcje obrotu stalą rejestrowana jest w programie w podobny sposób, jak każdego innego dokumentu zakupu/sprzedaży. Po otwarciu okna „Dodawanie dokumentu handlowego” z okna przeglądarki kartoteki dokumentów handlowych w sekcji nagłówka dodatkowo należy zaznaczyć opcję „Odwrotny”.\nUwaga - ze względu na to, że operacja „odwrotnego obciążenia” obejmie wszystkie pozycje asortymentowe wprowadzone do dokumentu należy zwrócić uwagę na to, aby w przypadku, kiedy na fakturze zakupu znajdują się również inne pozycje, które nie podlegają tej procedurze, wprowadzić je oddzielnym dokumentem zakupu.\nPozycje asortymentowe wprowadzamy z właściwą im stawką VAT. Po zatwierdzeniu takiego dokumentu w rejestrach sprzedaży i zakupu pojawią się zapisy związane z ta transakcją. W przypadkach, w których nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT, na drugiej zakładce okna „Dodawanie dokumentu handlowego” należy zmienić domyślne ustawienie parametru „Prawo do odliczenia VAT” z wartości TAK na NIE.\nZmiana ustawienia tego parametru nie wpływa na zapisy w programie WAPRO Mag, wartość parametru jest informacją dla programów księgowych WAPRO Fakir oraz WAPRO Kaper, która może być wykorzystana, przy odpowiednim skonfigurowaniu importu danych, do odpowiedniego zarejestrowania wartości naliczonego od zakupu podatku VAT, jako podatek podlegający odliczeniu lub niepodlegający odliczeniu.\nZe względu na to, że podstawą opodatkowania w transakcjach, w których naliczenie podatku VAT zostało przeniesione na nabywcę (zaznaczona opcja „Odwrotny”) jest kwota, którą musi zapłacić nabywca, po zatwierdzeniu dokumentu w kartotece rozrachunków zostanie zarejestrowany rozrachunek na wartość netto zarejestrowanego dokumentu zakupu. W przypadku tego typu dokumentów kwota netto jest równa kwocie do zapłaty wynikającej z dokumenty sprzedaży dostawcy, kwota brutto zawiera naliczony już podatek VAT.\nNa zakończenie wystawiania dokumentu zakupu należy wydrukować fakturę wewnętrzną, na której podstawie dokonano naliczenia podatku VAT. Po zatwierdzeniu dokumentu, należy wskazać go na liście w oknie przeglądarki kartoteki dokumentów handlowych i wcisnąć przycisk „Wydruki” lub użyć skrótu klawiszowego „Ctrl+D” ewentualnie z menu podręcznego wywoływanego prawym przyciskiem myszy, wybrać polecenie „Wydruki”. Na ekranie pojawi się formatka „Wybór raportu”, z której należy wybrać pozycję „Faktura VAT wewnętrzna” i wydrukować ją.\nObrót stali bez naliczania podatku VAT\nFaktura sprzedaży stali wystawiana jest dokładnie tak samo jak każdego innego towaru lub usługi, należy tylko pamiętać o wybraniu odpowiedniej stawki VAT (konieczne może być wskazanie stawki "--" dla niektórych grup towarowych.\nPrzed wystawieniem pierwszej faktury sprzedaży należy zdefiniować domyślną stawkę VAT sprzedaży złomu w zakładce „Informacje podstawowe” formatki „Edycja artykułu” , uruchomionej z okna przeglądarki kartoteki asortymentowej programu. Podczas wystawiania faktur sprzedaży będzie ona automatycznie wstawiana w pozycji dokumentu.\nW dostępnych w sieci informacjach na temat sposobu wystawiania faktury sprzedaży stali nie ma obecnie jednoznacznego stanowiska, co do stawki VAT, której należy użyć na takim dokumencie. Podobnie z informacji, które docierają do nas od Państwa wynika, że również Urzędy Skarbowe mają różne stanowiska w tym względzie. Niektóre interpretacje sugerują zastosowanie stawki „NP.” a inne zastosowanie różnego od obowiązujących stawek VAT symbolu lub brak stawki, uznając stosowanie stawki „NP.” za niewłaściwe. Aby umożliwić Państwu wybranie właściwego dla siebie sposobu wystawiania faktury sprzedaży złomu, w programie została dodana do słownika stawek VAT nowa pozycja o symbolu „ -- „, przykład widoczny jest na powyższym obrazie. Wybranie tej pozycji pozwoli wpisać pozycję bez naliczenia podatku VAT.\nPrzed wydrukiem faktury, w dokumencie należy umieścić obowiązkowe informacje o tym, że podatek nalicza nabywca, wskazać ustawę, dyrektywę lub oznaczenie „odwrotne obciążenie”, które zostaną wydrukowane na fakturze. Aby dodać do dokumentu odpowiednio zredagowaną treść informacji, należy wpisać ją do słownika „Opisy dokumentu” w zakładce „2) Informacje nagłówkowe” formatki dokumentu.\nPrzypomnę, że słownik dostępny jest po przyciśnięciu ikonki „folder” wskazanej na powyższym obrazie czerwonym obramowaniem. Do słownika można wpisać wiele pozycji, które mogą być umieszczane alternatywnie na drukowanych fakturach w polu „Uwagi” . Jeżeli, któraś pozycja zostanie dodatkowo oznaczona jako „Domyślna”, dopóki nie zostanie zmieniona lub usunięta, będzie automatycznie umieszczana na dokumencie.\nNa zakończenie dodam, że aby pole „Uwagi” zostało wydrukowane, w konfiguracji parametrów wydruku musi być włączona opcja „Drukuj uwagi”.\nŚrednie firmy Zamów on-line Menedżer radzi Aktualne wersje Biuletyn informacyjny\nBiura rachunkowe Pobierz demo Znajdź nas na


Superpuchar Włoch: Finał Modena - Trentino. Transmisja w Polsacie Sport Extra - Polsat Sport\nSuperpuchar Włoch: Finał Modena - Trentino. Transmisja w Polsacie Sport Extra\nBartosz Bednorz ma szansę wywalczyć swoje pierwsze trofeum w barwach Modeny. W niedzielę zagra o finale Superpucharu Włoch. Transmisja meczu Modena - Trentino w Polsacie Sport Extra.\nW półfinale Bednorz i spółka pokonali Cucine Lube Civitanova. Reprezentant Polski, którego zabrakło wśród wybrańców Vitala Heynena na mistrzostwa świata 2018, wystąpił w pierwszym składzie. Mecz był bardzo zacięty. Żeby wyłonić zwycięzcę, potrzebny był tie-break, w którym lepsi okazali się siatkarze Modeny, wygrywając 15:13.\nRywalem drużyny Bednorza będzie Trentino. Ten zespół w półfinale rozprawił się gładko z Sir Safety Conad Perugia, w składzie którego zadebiutował jeden z najlepszych siatkarzy świata Wilfredo Leon. Podopieczni Angelo Lorenzettiego wygrali 3:0. Co za tym idzie, Leon, w przeciwieństwie do Bednorza, musi jeszcze poczekać na okazją do wywalczenia swojego pierwszego trofeum na Półwyspie Apenińskim.\nTransmisja finałowego meczu o Superpuchar Włoch Modena - Trentino w Polsacie Sport Extra. Początek o godzinie 18:00.\nBARTOSZ BEDNORZ INNE MODENA VOLLEY SIATKÓWKA TRENTINO VOLLEY


Płonie największy park narodowy w Polsce | WWF Polska\nPrzed trzydziestu laty walka o utworzenie Biebrzańskiego Parku Narodowego była powodem, dla którego Fundacja WWF rozpoczęła swój pierwszy projekt w Polsce. Obszar ten został uznany za niezwykły w skali całej Europy, dlatego podjęto decyzję o zaangażowaniu się WWF-u w naszym kraju.\nTeraz, na naszych oczach dzieje się tragedia.\nTracimy siedliska zwierząt, które występują w Europie tylko w Biebrzańskim Parku Narodowym.\nTo właśnie tam gniazduje orlik grubodzioby, dla którego teren ten jest jedyną taką ostoją w Unii Europejskiej. W Parku występuje też wiele innych rzadkich gatunków zwierząt i roślin. W ogniu giną żyjące w kępach turzyc, norniki północne. Gęsi gęgawy straciły w płomieniach gniazda, może również świeżo wyklute pisklęta. Płoną suche trzciny i liście turzyc, ale również drzewa i zarośla, a wśród nich niezwykłe krzewiaste brzozy niskie – bardzo rzadki w Polsce gatunek bagienny. Ogień niszczy system korzeniowy storczyków. Przyroda ponosi niewyobrażalne straty!\nGaszenie pożaru na terenach bagiennych jest ogromnie trudne. Ogień znajduje się na trudno dostępnych terenach. By dotrzeć do miejsca akcji, strażacy nierzadko muszą pokonać dwa kilometry pieszo i sami przeprawić się przez rzekę. W rozprzestrzenianiu się pożaru pomagają warunki pogodowe - wyjątkowa jak na tę porę roku susza oraz chwilami silny wiatr.\nTo dzięki Wam, naszym darczyńcom, mogliśmy wspierać tworzenie Parku, chcemy pomóc też teraz! Przyłączamy się do apelu Dyrektora Parku i prosimy o wsparcie.


1 euro 36 eurocentów, tyle przynajmniej do najbliższej środy wynosić będzie stawka za świnie w klasie E na niemieckim rynku. Brak zmian za zachodnią granicą oznacza brak zmian także w krajowych cennikach.\nCeny skupu trzymają stabilny, ale niski poziom. Tak tanio jak teraz nie było od stycznia.\nAgrobiznes TVP, 22 października 2018


Forum Ateista.pl Nauka Nauki przyrodnicze Yyyy\nDyskusja na temat Konwencji o Przeciwdziałaniu zainspirowała mnie do tego, by zastanowić się nad genetyką determinacji płci. Chciałbym zapytać o to: czy uważacie, że genetyczne upośledzenie jednej z płci (zwykle samca) daje jakąś bezpośrednią korzyść ewolucyjną, czy też jest tylko pewnym efektem ubocznym innych procesów.\nPo pierwsze - chciałbym zwrócić uwagę na fakt, że mamy kilka różnych mechanizmów determinacji płci, w których istnieje upośledzenie genetyczne samca. Są to: mechanizm XY (Jak u ludzi), mechanizm XO oraz arrenotokia.\nPo drugie - mechanizmy te będąc podobnymi w tym aspekcie, że mężczyzna nie posiada pewnych genów powstały mimo wszystko w inny sposób i są przykładem ewolucji zbieżnej:\nW przypadku systemu XY jaki występuje u ssaków, gen SRY determinuje płeć męską. Choć więc jeden z chromosomów degeneruje się, to jednak nie może zaniknąć.\nNie u wszystkich jednak organizmów występuje mechanizm odpowiadający genowi SRY. O ile u człowieka osobnik X0 to dziewczynka (chora), o tyle u Drosophila - jest to samiec. Niektóre organizmy w ogóle nie mają więc chromosomu Y (system X0).\nW przypadku arrenotokii, płeć żeńska jest warunkowana przez heterozygotyczność genu CSD. W tym przypadku nie doszło jednak jedynie do uwstecznienia jednego chromosomu, ale do powstania systemu, w którym samce są całkowicie haploidalne.\nChodzi mi o to, że ewolucja zbieżna, pojawienie się czegoś podobnego w różny sposób i w różnych liniach może sugerować, że genetyczne upośledzenie samca jest z jakiegoś powodu korzystne. Jaka może być to korzyść? Upośledzony chromosom Y mógłby stanowić rodzaj "pawiego ogona". Zauważmy na przykład, że mężczyzna, który nie cierpi na pewne choroby genetyczne udowadnia tym samym, że nie jest tych chorób nosicielem. W przypadku takiej pszczoły w ogóle żadne geny letalne nie mogą się przenieść przez trutnia.\nCo mi jednak w tej teorii nie pasuje:\nPo pierwsze - żeby to zadziałało w ten sposób, kobieta musiałaby jakoś "wiedzieć", że dany osobnik posiada tylko jedną kopię danego genu. W przeciwnym razie nie ma różnicy w przystosowaniu między osobnikiem mającym dwa geny w tym jeden uszkodzony oraz mającym tylko jeden.\nPo drugie - mamy też organizmy (np. ptaki), gdzie genetycznie upośledzona jest samica - osobnik który ponosi większe koszty w spłodzeniu potomstwa.\nCo o tym myślicie? Możecie mnie jakoś nakierować na konkretne badania i modele?\nDlaczego zatytułowałeś to yyy.\nOczywiście symbol chromosomu męskiego.\nIlu osobom na tym forum wpadnie na podświadomość;-) ,że chodzi Tobie o tego typu dyskusję? Ja myślałam, że będziesz chciał rozmawiać o jąkaniu ;-)\nY zawiera gen SRY determinujący płeć męską. Płeć determinowana jest zatem przez chromosom otrzymany od ojca.\nNo i dupa. Nikt nie ma propozycji? To może ja.\nOtóż Bryan Sykes twierdzi, że wytłumaczeniem obecnego stanu chromosomu Y jest liniowe wytracanie genów przez ten chromosom. Dlaczego jednak miało to nastąpić?\nWyobraźmy sobie wyjaśnienie alternatywne - naglą delecję dużego fragmentu chromosomu zawierającego gen SRY. Delecję, która miała dwie cechy:\nNie była letalna (osobnik nie miał cech letalnych na drugim chromosomie w obszarze, który wyleciał)\nDała konkretny, łatwy do zauważenia przez samice efekt fenotypowy (jakieś cechy kształtowane przez ilość produkowanego białka)\nDopiero taka koncepcja pozwala nam zastosować "regułę upośledzenia". Osobniki o fenotypie wskazującym na delecję stały się atrakcyjne, bowiem posiadały dowód na to iż posiadają dobrą część chromosomu X. Dlatego delecja się utrwaliła.\nJedyne, czego teoria nie wyjaśnia, to dlaczego u ptaków (gdzie przecież też to samica ponosi większe ryzyko wychowania potomstwa) utrwalił się mechanizm odwrotny. Ktoś ma pomysły?\nPrzede wszystkim to samica wnosi większą inwestycję rodzicielską już od momentu zapłodnienia. To ona rodzi ,karmi mlekiem(u ssaków) i to samiec może pierwszy dać dyla.\nSamica więc wybiera partnera. Nie chcę wchodzić już w to jaka strategia samicy lub samca będzie teraz korzystna. Chodzi mi o to ,że samica musi po prostu ,,być". Chodzi więc o to ,że jakiekolwiek upośledzenie czy wręcz przeciwnie powinno dotyczyć samca ,ponieważ to u niego ważne są jego geny. Jeśli upośledzenie pomaga w znalezieniu partnera seksualnego. (Np ten pawi ogon ,który raczej przed drapieżnikiem nie ukrywa a i uciekać z taką wicią nie najłatwiej;p) to oczywiście daje korzyść ewolucyjną. Ważne przecież żeby dzieciów narobić i by twoje geny pozostały w grze. Jeśli chodzi o gen ,który ,,pokazywałby'' chorobę to mamy oczywisty konflikt interesów. Dla samca lepiej byłoby go ukrywać no a dla samicy wiedzieć o chorobie partnera. Tak więc jeśli upośledzenie pozwala na bardziej obfite bzykanko to jest korzystne ,a jeśli pokazuje defekty samca to już punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Nwm czy Zefciowi chodziło o tego typu odpowiedź.\nCytat: Przede wszystkim to samica wnosi większą inwestycję rodzicielską już od momentu zapłodnienia.\nSłyszałeś o cyklach miesięcznych?\nSłyszałem ,ale celem samca jest spłodzenie dziecka ,więc to ten punkt jest znaczący. Samica ,która nie może mieć dzieci ,nie jest atrakcyjna. U samców zresztą tak samo;p\nzefciu napisał(a): Po drugie - mamy też organizmy (np. ptaki), gdzie genetycznie upośledzona jest samica - osobnik który ponosi większe koszty w spłodzeniu potomstwa.\nKażdy orze jak może i trudno wyciągać tu jednoznaczne wnioski.\nExeter wrzucił też tu pozycję http://ksiazki.onet.pl/fragmenty-ksiazek...yjna/4ef4m Agresja mężczyzn wobec kobiet: perspektywa ewolucyjna\nktóra jest jawnie tendencyjna. Po pierwsze - a czemu nie ma w druga stronę? Po drugie - są też inne zachowania, o których nie piszą. Te słynne szympansy bonobo. One się oddzieliły od szympansów jakaś rzeka czy cuś? Podejrzewam, że jak coś to zwykłe szympansy by je zgwałciły i wykończyły. Ogólnie to nie można robić uogólnień.\nTeza, że przemoc jest obecna w życiu jest zaś truizmem. Podają tam przykłady zachowań agresywnych. Np. to mentalne podkarpacie: żeby puknąć kobitkę trzeba ją pokonać w walce, bo byle komu nie da. I albo jesteś silniejszy, albo ci się podłoży. Jest jeszcze jakaś grupa etniczna, która się zachowuje jak te bonobo. Nazwa na b się zaczyna. Dalej zapomniałem.\n2. Wnioski są takie, że ta przemoc okazuje się mechanizmem sprawnym ewolucyjnie, skoro tak się rozpowszechniła. A czemu samice nie są większe od samców i ich nie łomotają? Bezprzemocowe społeczności jak widać wyginęły. Może to jest przyczyna wyginięcia mamutów?\n3. Sprawa owego chromosomu Y jest zaś jałowa: ani się tego nie potwierdzi, ani nie zaprzeczy. Nie da się udowodnić, co będzie za parę tysięcy lat. Nadaje się zatem na dysertację.\nW tych kwestiach Exeter nie daje pożądanych wyjaśnień.\nChciałbym tylko zaznaczyć, że jeśli teraz exeter podejmie „polemikę” z poowyższymi rzygowinami Smoka i potem będzie opowiadał, że „przecież się wypowiedział”, to oślizgłość tego zagrania przekroczy oślizgłość wszystkich dotychczasowych jego zagrań.\nSmoku drogi. Ja wiem, że jak się nie może spać o 4 w nocy, to się usiłuje coś robić dla zabicia czasu. Ale to naprawdę nie jest wątek o księżniczkach, co się oddają temu, który je ogra w szachy. Więc jak masz ochotę coś takiego produkować, to rób to gdzieś indziej.\n04.12.2017, 23:28 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 04.12.2017, 23:28 przez Sofeicz.)\nzefciu napisał(a): Dyskusja na temat Konwencji o Przeciwdziałaniu zainspirowała mnie do tego, by zastanowić się nad genetyką determinacji płci.\nChciałbym zapytać o to: czy uważacie, że genetyczne upośledzenie jednej z płci (zwykle samca) daje jakąś bezpośrednią korzyść ewolucyjną, czy też jest tylko pewnym efektem ubocznym innych procesów.\nA mógłbyś wyjaśnić, co dokładnie rozumiesz przez genetyczne 'upośledzenie' którejś z płci?\nSofeicz napisał(a): A mógłbyś wyjaśnić, co dokładnie rozumiesz przez genetyczne 'upośledzenie' którejś z płci?\nSytuację, kiedy jedna z płci ma wybrakowany genom. Czegoś jej brakuje, co zwiększałoby (teoretycznie) przystosowanie osobnika, zmniejszało jego podatnośc na choroby etc.\nZ tą większą podatnością na choroby to na dwoje babka wróżyła. Ze względu na redukcję Y u ssaków nastąpiło zwiększenie ekspresji genów na X, w końcu samce mają tylko jeden. Ale coby samice nie miały nadmiernej ekspresji (odpowiadałoby to wręcz jakiejś tetrasomii skoro są dwa chromosomy X z dwa razy silniejszą ekspresją niż ustawa przewiduje), na pewnym etapie rozwoju zarodkowego jeden losowy X jest metylowany czyli "wyłączany", losowo w poszczególnych komórkach. Efektem jest swoista fenotypowa mozaikowość. Pytanie brzmi czy to nie jest powodem częstszego występowania chorób autoimmunologicznych u kobiet.\nkmat napisał(a): Pytanie brzmi czy to nie jest powodem częstszego występowania chorób autoimmunologicznych u kobiet.\nZałóżmy że jest. Nadal jednak mężczyźni już od młodego wieku mrą w większym odsetku niż kobiety. Stan równowagi liczebnej osiągają mężczyźni i kobiety około wieku rozrodczego. Więc nowonarodzona kobieta ma większe niż mężczyzna szanse, że odniesie sukces rozrodczy.\nWidzę, że znowu się muszę pochylić z troską nad wami, abyście mogli pojąć kolejny skrawek rzeczywistości: dokładnie taka jest funkcja samca. Zauważcie, jeśli jesteście w stanie, że brak samców można łatwiej nadrobić niż samic. Np. jakby 2/3 samców wyginało to każdy z pozostałych zapłodni 3 samice i już. A 3 samce nad jedna samicą nie zwiększę jej efektywności płodzącej.\nDlatego tak się zrobiło, że samce odpowiadaj za migracje, czyli miszanie się pul genowych raz.\nDwa: jak widać czyszczą ten chromosom X poprzez eliminację letalnych mutacji.\nW wypadku jakiejś pszczoły to czyszczenie posunęło się aż do haploidalności, czyli nie ma żadnego mechanizmu korekcyjnego poprzez podwojenie chromosomów. Egzemplarz z błędem zdycha i cześć.\nMamy tu zatem różnice wynikające z wskaźnika pożądanej przeżywalności wzglednej samce-samice.\nBredzisz Smoku te same brednie, które bredzi exeter. Stosunek liczby rodzących się dzieci obu płci oraz przeżywalność kobiet i mężczyzn jest dokładnie taka, że do wieku produkcyjnego dożywa tyle samo kobiet co mężczyzn. Dodatkowo sytuacje takie jak np. wojny, które dysproporcjonalnie wycinają mężczyzn powodują, że rodzi się więcej chłopców. Mamy więc coś, co można wręcz nazwać aktywnym mechanizmem homeostazy struktury płciowej populacji.\nTo wszystko potwierdza, że wszelkie to pierdzielenie exetera o tym, jak zajebiście jest gwałcić wszystko co się rusza, czy też przechwałki Smoka, który zapładnia 3 samice „i już” między bajki należy włożyć. Najwyraźniej dominującą strategią rozrodczą u człowieka jest i długo była monogamia.\nzefciu napisał(a): Załóżmy że jest. Nadal jednak mężczyźni już od młodego wieku mrą w większym odsetku niż kobiety.\nTo akurat raczej testosteron, nie geny.\nzefciu napisał(a): Stan równowagi liczebnej osiągają mężczyźni i kobiety około wieku rozrodczego.\nI dziś na tym się stabilizuje. Ale w przeszłości dochodziła śmiertelność okołoporodowa, która przechylała proporcje w kierunku większej liczebności mężczyzn.\n06.12.2017, 01:13 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 06.12.2017, 01:13 przez zefciu.)\nkmat napisał(a): To akurat raczej testosteron, nie geny.\nNie wiem, czy da się zliczyć, ilu mężczyzn zmarło z powodu nadmiaru testosteronu, a ilu z powodu nieodróżnienia świateł na skrzyżowaniu. Tak samo nie zliczymy, ile kobiet (jeśli jakieś) zmarło z powodu naturalnej „mozaikowatości”.\nCytat: I dziś na tym się stabilizuje. Ale w przeszłości dochodziła śmiertelność okołoporodowa, która przechylała proporcje w kierunku większej liczebności mężczyzn.\nJakieś dane? Chętnie się przyjrzę.\nZastanawia mnie też koncepcja mechanizmu tej stabilizacji. Spróbuję wykombinować jakąś symulację.\nTa a.wswoim czasie popularne były haremy i wielożeństwa.a.woelomestwa tylko w.Nepali\nNie były nigdy i nigdzie "popularne" bardziej, niż dziś prywatne odrzutowce. Ponieważ w każdej populacji ilość mężczyzn i kobiet jest mniej więcej równa, to każdy mężczyzna z czterema żonami pozbawia trzech innych mężczyzn jakiejkolwiek. A to raczej doprowadziłoby do rozruchów. Dlatego poliginia była zawsze i wszędzie przywilejem nielicznej warstwy możnych i bogatych. I do tej pory tak bywa, tyle, że nieoficjalnie. Powiedziałbym więc, że dla większości ludzi najbardziej naturalna jest monogamia, ale im bardziej mężczyzna czuje się samcem alfa (co niekoniecznie musi odpowiadać stanowi faktycznemu) tym częstsze jego skłonności ku poliginii, z kolei kobiety nierzadko wolą być piętnastą metresą księcia, niż jedyną żoną kmiecia. To jednak z natury rzeczy dotyczy mniejszości.\nAktualny czas: 18.08.2019, 08:35 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


Wędkarstwo rodzinne i zawody PZW Rzeszów - Wędkarstwo Lucio ŁOWCA\n30.08.2015 w Głogowie Małopolskim (łowisko 3 stawy) odbyły się rodzinne zawody wędkarskie organizowane przez moje rzeszowskie koło nr 7 Sazan. W zawodach udział wzięło ok 30 osób w tym całe rodziny z dziećmi. Zabrałem swoich młodych łowców Mikołaja i Kornela aby wspólnie spędzić czas i porozmawiać z chłopakami z koła. Zawody trwają 4 godziny od 8:00 – 12:00. Jest to specyficzna impreza, na którą zawodnicy przyjeżdżają z rodzinami nierzadko z małymi dziećmi. Dla tych ostatnich 4 godziny to optymalny czas do łowienia. Moi łowcy już po 3ech godzinach zaczęli zadawać pytania kiedy koniec. Stało się tak, ponieważ ryby nie brały. Dziecku ciężko jest zrozumieć cierpliwość i szybko się zniechęca, zwłaszcza kiedy za rogiem czyhają takie pokusy jak lody i gry.\nZa każdym razem przy okazji takich spotkań podkreślam, że wędkarstwo rodzinne jest dla mnie najwartościowszą i najpiękniejszą odmianą tego sportu. Tu na prawdę nie ważne są ryby (choć ważne aby brały aby zainteresować dzieci). Taktyka w tej odmianie wędkarstwa polega na zainteresowaniu rybami dzieci. Nie dość, że trzeba ogarniać cały majdan wędkarski to dodatkowo pilnować aby nasze pociechy się nie nudziły. Zawsze po takiej wyprawie wracam mega zadowolony i spełniony.\nOdnośnie samych zawodów trwają 4 godziny. Na każdego członka rodziny przypada 1 wędka czyli będąc nad wodą z 2 ką dzieci mogliśmy wspólnie łowić na 3. Niestety chłopaki umożliwili mi rozstawienie tylko 2-ch. jedną łowili oni (lekką odległościówką na spławik) a z boku stał feeder, który udało mi się raz przerzucić. Czyż to nie piękne. Bez spinki i parcia na wygraną można całkiem przyjemnie wystartować na zawodach. Wszystkie ryby całe drużyny rodzinne wrzucały do jednej siatki. Łączna waga ryb decydowała o wygranej.\nW tym dniu jednak ryby nie chciał współpracować. Większość zawodników łowiła po kilka płoci. Zdarzyły się 3 karpie i 2 karasie. Założyłem chłopakom najmniejszy ochotkowy haczyk na przyponie z fluorokarbonu 0.12. Nic to nie dało. Ryby po prostu nie żerowały. Ostatecznie moja 3 osobowa rodzina zajęła 9te miejsce. Lepiej zdecydowanie poszło Romkowi a Jurek dopiął swego i pokazał klasę. Był lepszy odemnie o 0,01g czym zajął 8 miejsce. Dzieci po powrocie spytały kiedy znowu pojedziemy więc jest dobrze.\nMapka z dojazdem do Głogowa Małopolskiego\nZapraszam na relację filmową. Polecam oglądnąć film wędkarski od początku do końcu. Jeżeli masz pytanie lub chcesz porozmawiać zapraszam do dyskusji w komentarzach poniżej. Jak film się podoba proszę o łapkę w górę i udostępnienie wpisu znajomym. Z góry dziękuję i ryby, ryby, ryby!\n[…] Wędkarstwo rodzinne i zawody PZW Rzeszów […]\n18 września 2015 o 20:58


Rynek przyczep: Pronar bezkonkurencyjny\nOd stycznia do końca listopada 2021 r. zarejestrowano w Polsce 7993 nowe przyczepy rolnicze.\nW porównaniu do 2020 r. to o 1853 szt. więcej niż w tym samym czasie przed rokiem, co daje wzrost o 30,3%. Królem tego zestawienia jest Pronar, który sprzedał aż 2997 przyczep. Czy to dużo w porównaniu do konkurencyjnych marek? Można nawet pokusić się o stwierdzenie: to przepaść. Aby pokonać lidera musiałoby się zjednoczyć kilka czołowych marek. A zatem policzmy: Metal-Fach ma 1052 rejestracje, Wielton 730, Metaltech 695, Zasław 416, to w sumie 2893 nowe przyczepy. Zatem potrzebna byłaby jeszcze niemal połowa sprzedaży Cynkometu, aby te pięć firm zrównało się w rejestracjach nowych przyczep z Pronarem.\nGwoli uzupełnienia, w omawianym okresie Cynkomet sprzedał 280 przyczep. Kolejne marki to Meprozet 274,Wodziński 248, Mar-Pol 200, Pomot 184, Joskin 111, Gomar 99, Fliegl 92, Auto-Tech 40 i Ursus 20 rejestracji.\nPoza tradycyjnymi przyczepami rolniczymi, kolejną grupą są wozy asenizacyjne, których zarejestrowano ogółem 523 szt. (od stycznie do listopada 2021 r.):\nMeprozet – 270 szt.\nPomot – 180 szt.\nJoskin – 43szt.\nFliegl – 26 szt.\nInne marki – 4 szt.\nDuża sprzedaż i ładowność\nJak wynika z danych Polskiej Izby Gospodarczej Maszyn i Urządzeń Rolniczych najwięcej przyczep zarejestrowano w województwie lubelskim aż 1203 szt. Na drugim miejscu jest woj. mazowieckie –1075 szt., a na trzecim wielkopolskie – 961 nowych przyczep rolniczych. W całym kraju nabywcy najczęściej decydowali się na modele o ładowności 12-17 t (2517 przyczep). Na drugim miejscu znalazły się przyczepy rolnicze 5-7 t (1651 szt.), trzecia lokata przypadła nieco większym modelom 7 t-10 t (1550 szt.). Czwarte miejsce w liczbie sprzedanych przyczep zajęły modele o ładowności poniżej 5 t – było ich łącznie 1105 szt.\nA oto sprzedaż przyczep rolniczych po jedenastu miesiącach 2021 roku. Zestawienie, tradycyjnie otwiera Pronar T653/2 z 565 rejestracjami. Na drugie miejsce awansował Pronar PT612 z 239 przyczepami. Wersja RPS-2/W12 marki Wielton spadła na trzecie miejsce. Zarejestrowano 237 takich przyczep. Pronar 672 zajmuje czwartą pozycję z 226 rejestracjami. Na piątym miejscu jest również Pronar z przyczepami PT610, których zarejestrowano 195.\nW okresie od stycznia do listopada 2021 roku zarejestrowano 4932 przyczep używanych. To o 619 więcej niż przed rokiem, co daje wzrost o 14,3%.\nOd stycznia do listopada br. zarejestrowano 1052 przyczepy marki Metal-Fach.


J.R. Smith zostaje w Cleveland Cavaliers - Sport WP SportoweFakty\nJ.R. Smith zostaje w Cleveland Cavaliers\nRafał Malinowski 21 Sierpnia 2015, 11:06\nWażny element w układance [tag=797]Cleveland Cavaliers[/tag] zostaje w drużynie wicemistrzów NBA. [tag=13114]J.R. Smith[/tag] poinformował na Instagramie, że będzie nadal grał w ekipie Cavs.\nTo nie było wcale takie pewne, gdyż po sezonie 2014/15 Smith nie był przekonany do dalszego reprezentowania drużyny ze stanu Ohio. Po przeanalizowaniu sytuacji na rynku NBA 29-latek podjął decyzję o pozostaniu w ekipie, której lideruje LeBron James. - Nie mogę się już doczekać startu sezonu - powiedział J.R. Smith.\nPrzypomnijmy, że J.R. Smith trafił do Cavaliers z New York Knicks w trakcie ubiegłego sezonu. W fazie zasadniczej notował średnio 12,7 pkt, 3,5 zb. i 2,5 as. W play-off jego statystyki zatrzymały się na 12,8 pkt, 4,7 zb. i 1,2 as. Smith w swojej karierze reprezentował też Denver Nuggets i New Orleans. Podczas lockoutu w NBA zdecydował się na grę dla chińskiego klubu Zhejiang Golden Bulls, w którym zdobywał ponad 34 punkty na spotkanie.\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika JR Smith (@teamswish) 20 Sie, 2015 o 6:17 PDT\nTristan Thompson odrzucił kontrakt wart... 80 milionów dolarów!\nCzy Smith razem z Cavaliers znów dojdzie do finału NBA?\nTylkoWłókniarz 22-08 09:14 Zgłoś\nCavs kandydat nr.1 do finału NBA ze wschodu.


Święto Wolności i Demokracji - Strefa Społeczna zaprasza w sobotę i niedzielę. PROGRAM Gdańsk - oficjalny portal miasta\nPodczas obchodów 40-lecia Porozumień Sierpniowych, w Strefie Społecznej Europejskiego Centrum Solidarności, dziennikarze, urzędnicy, politycy i działacze rozmawiać będą m.in. o zmianach klimatycznych, manipulacji w mediach informacyjnych i społecznościowych oraz kondycji organizacji samorządowych. Część dyskusji i warsztatów będzie transmitowana na gdansk.pl\nStrefa Społeczna w 2019 roku, tłum gości na spotkaniu z Kubą Wojewódzkim\nŚwięto Wolności i Demokracji w Gdańsku. 29 i 30 sierpnia - dwa dni debat, wystaw, wydarzeń kulturalnych\nRok temu w Strefie Społecznej podczas Święta Wolności i Solidarności, zorganizowanego z okazji rocznicy wyborów 4 czerwca na terenie sąsiadującym z Europejskim Centrum Solidarności, działała wyjątkowa w skali Polski przestrzeń spotkań osób i organizacji o różnych wrażliwościach społecznych i politycznych.\nOrganizacje społeczne, ruchy obywatelskie, aktywistki i aktywistów odwiedziło wówczas 40 tysięcy osób.\nW tym roku podczas Święta Wolności i Demokracji spotkania w Strefie Społecznej także się odbędą, ale w mniejszym - z racji pandemii - gronie. Organizatorzy zapraszają na panele dyskusyjne, animacje, prezentacje, warsztaty.\nStrefa Społeczna będzie zlokalizowana w plenerze, nieopodal Europejskiego Centrum Solidarności. Główne działania odbywać się będą w sobotę i niedzielę, 29–30 sierpnia, w godzinach 10:00-19:00.\n- Wybraliśmy tematy, problemy, którymi żyliśmy przez ostatni rok, kluczowe dla naszego społeczeństwa - tłumaczy Jacek Bendykowski, prezes zarządu Fundacji Gdańskiej, która przygotowała strefę. - Będziemy rozmawiać o klimacie, mediach, organizacjach pozarządowych. Także o polityce, ale pod kątem zaangażowania w nią organizacji młodzieżowych, które na przykład wspierały w ostatnich wyborach kandydatów na prezydenta Polski. Spróbujemy postawić diagnozę, co młodych ludzi przyciąga dziś do polityki, bo nie jest to działanie przynoszące splendor wobec dramatycznego spadku zaufania publicznego do zawodu polityka. No i czy to zaangażowanie czy pragmatyzm.\nMAPA STREFY SPOŁECZNEJ 2020\nDyskusje w Hali Debat przy ECS dotyczyć będą też m.in. klimatu i mediów::\n(NIE)ZŁY KLIMAT I CO Z TYM ROBIMY? (29 sierpnia, sobota, godz. 10.00-12.00)\nMIĘDZY MANIPULACJĄ A MANIPULACJĄ. MEDIA PO POLSKU (29 sierpnia, sobota, godz. 15.00-17.00).\n- To bardzo ważna dyskusja - podkreśla Jacek Bendykowski. - Bo manipulacja w mediach informacyjnych, społecznościowych to szalenie niebezpieczna dziś sprawa. Ilość fałszywych informacji, które budzą przecież określone emocje, kształtują poglądy i naszą rzeczywistość przeraża. Są zdarzenia, których nie pokaże TVP i których nie zobaczymy w TVN, a to znaczy że podsuwa się nam alternatywne rzeczywistości, do wyboru. To poważny problem, bo jako wspólnocie narodowej odbiera się nam wspólną pamięć historyczną.\nW Strefie Społecznej w 2019 roku stanął okrągły stół, przy którym odbywały się dyskusje, spotkania, można było też wykonać własne plakaty, znaczki związane z tematyką solidarnościową\nBardzo ciekawie zapowiada się dyskusja na temat - REALIZACJA W PRAKTYCE KONSTYTUCYJNEJ ZASADY POMOCNICZOŚCI (30 sierpnia, niedziela, godz. 15.00-17.00). Panel współorganizowany przez Regionalne Centrum Informacji i Wspomagania Organizacji Pozarządowych.\n- Kondycja organizacji samorządowych to ważna kwestia, szczególnie teraz kiedy w ostatnich latach językiem Putina mówi się i u nas, że wśród nich są “złe” organizacje, szkodzące Polsce, finansowane z zagranicy - uważa Jacek Bendykowski. - Ważny jest też brak pełnej równości NGO i nie jest to problem, który zaistniał od 2015 roku, a straszy. Już wcześniej były organizacje-celebryci, lubiane i znane oraz mniejsze, działające na uboczu, którym trudniej było pozyskać pieniądze na na działanie. Teraz zmieniły się wektory: te elitarne, znane trochę odeszły w cień, a dawniej niszowe zyskały popularność. Taj stało się na przykład z Fundacją Batorego i Instytutem Ordo Iuris.\nW Strefie Społecznej odbędzie się też uroczysta gala wręczenia nagród Prezydenta Miasta Gdańska im. Lecha Bądkowskiego i uhonorowanie zasłużonych członków Pomorskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego oraz Gdańskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego, z okazji 15-lecia powołania Rady.\nAle Strefa Społeczna to nie tylko dyskusje i warsztaty, także rozrywka - chętni będą mogli nauczyć się np. ozdabiania świec, wziąć udział w warsztatach rękodzieła, warsztaty projektowania i malowania kaszubskiej ceramiki, nawet wybudować proste latawce papierowe.\nPROGRAM WYDARZEŃ W STREFIE SPOŁECZNEJ\nWięcej o Święcie Wolności i Demokracji na stronie www.1980gdansk.pl.\nOsoby uczestniczące w obchodach prosimy o zachowanie zasad bezpieczeństwa.


Tekst i foto Blue7 08-06-2004\nMasło rozpuscić w garnku o grubym dnie. Dodać czosnek, chwilę smażyć mieszając.\nWlać 1/3 szklanki śmietany, wkruszyć ser, mieszać aż ser zupełnie się rozpuści (ale nie zagotować!). dodać resztę smietany, wymieszac, podgrzać, posolić, popierzyć, dodać gałkę muszkatołową.\nALe mniam mniam tlusciutkie i mniamniusne :)\nrewelacyjne :) zazwyczaj jadam właśnie tak ale czasami także z kawałkiem jakiegoś grillowanego miesa\nZgłoś 13.07.2004 ruda\na gdzie podział się makaron?:))\nZgłoś 08.10.2004 Kapec\nBardzo dobre ale jeszcze lepsze sa Gnoicchi zamiast makaronu\nLubie Twoje przepisy ale musze ochrzanic za niedociagniecie. Jak wiadomo gorgonzola to ser, ktory jest czescia tej potrawy, to tak jakby nazwac krupnik "marchewka" albo "kasza&quo... Pokaż więcej\nLubie Twoje przepisy ale musze ochrzanic za niedociagniecie. Jak wiadomo gorgonzola to ser, ktory jest czescia tej potrawy, to tak jakby nazwac krupnik "marchewka" albo "kasza":)\nZgłoś 01.06.2005 mama\nKażdy może nazywać swoje potrawy jak mu się podoba. Skrytykujmy za nazwę zupę pomidorową, wszak są w niej pomidory :-( Puknij się w główkę.\nZgłoś 14.09.2005 Fafik\ntak jak można zrobić zupę pomidorową\nla pasta... buahaaa\nZgłoś 15.10.2005 witja\nA lazania (spolszczyłem tą nazwę, zawsze spolszczam). Jest to potrawa, w której jednym ze składników jest makaron lazania (czy jak kto woli "lasagne").\nZgłoś 02.06.2006 LAWINIA\nPrzepis ten znam od lat,czèsto tez go robiè.Mièdzy nami mozna uzyc polskiego rokpolu,a na koniec powinnismy wrzucic do sosu rozgniecione orzechy wloskie\nPs.nig... Pokaż więcej\nPs.nigdy nie dodajè soli,bo juz sama w sobie gorgonzola ma swòj smak\nzAPOMNIALAM DODAC,W PRZEPISIE NIE MA CZOSNKU


Od dużego testu 50 skanerów minęło już kilka miesięcy. Na rynku pojawiły się nowe modele, których jakość pozwala sklasyfikować je w rankingu Top 10.\nOcena końcowaNowe urządzenia przetestowane w naszym laboratorium dostarczyli dystrybutorzy Canona, HP, Microteka oraz Musteka. Większość nowych skanerów w porównaniu z testowanymi w kwietniu osiągnęło bardzo dobry rezultat. Potwierdzeniem tego jest drugie miejsce modelu HP ScanJet 7400C oraz trzecie Canona. Kolejność może się jeszcze zmienić, gdy uda nam się przetestować zaprezentowaną w lecie tego roku rodzinę nowych CanoScanów.\nSkaner HP jest bardzo drogi w porównaniu z pozostałymi (2399 zł). Osiąga dobre rezultaty, lecz ze względu na cenę polecamy go głównie do biur, gdzie przyda się jego duża wydajność (krótki czas skanowania). Zajmujący trzecie miejsce Canon to dobre rozwiązanie dla osób, przygotowujących do druku materiały w niewielkim studiu graficznym.\nPozycję najlepszego w rankingu od dawna zajmował Microtek X12 USL i to się nie zmieniło - w przeciwieństwie do jego ceny, która spadła o ponad 300 zł.\nParametry techniczne i wyniki testów skanerów płaskichDuży sukces osiągnął inny model Microteka (ScanMaker 3800 - 7 pozycja w rankingu), który zyskał dobrą ocenę za jakość wprowadzanego do komputera obrazu i niską cenę (450 zł). Dzięki temu wraz z urządzeniami Agfy (SnapScan e25) i Canona (CanoScan N650U) zajmuje pierwsze miejsce pod względem opłacalności.\nSkanery te można polecić głównie domowym użytkownikom. Na czele stawki - pierwsza piątka - znajdują się skanery drogie - jeden prawie 1000 zł, reszta grubo ponad.\nNiestety za dobry stosunek wysokiej jakości do możliwości musimy zapłacić.\tWrzuć na Facebook


Tęczowa ciąża i macierzyństwo - Poronienie - strona 3 - Forum OvuFriend\nWysłany: 2 lutego 2019, 11:38\nPau. Em widziałam właśnie.. Zostań z nami tu, my przecież z tamtego wątku też jesteśmy.. Ja pamiętałam Twoją historie, cieszę się że ta ciąża zakończyła się happy endem, jesteś mile widziana przez nas\nPau. Em widziałam właśnie.. Zostań z nami tu, my przecież z tamtego wątku też jesteśmy.. Ja pamiętałam Twoją historie, cieszę się że ta ciąża zakończyła się happy endem, jesteś mile widziana przez nas :)\nWiecie co ja też nie wiem tak naprawdę gdzie pasuje. Pomimo, że straciłam syna to mam córkę przy sobie. Jak nie patrząc jestem mamą ziemskiej Juleczki.\nBoję się, że ktoś mi zarzuci, że o co ja marudzę i co ja to wiem bo mam jednak to dziecko żywe. Dziwnie się porobiło. I bez Was jakoś mi tak źle. Sorki że tu o tym piszę. Ja Wam strasznie kibicuje. Was pierwsze poznałam na tym forum i to Wy mnie tu przygarnełyscie i nigdy żadna z Was nie wypomniała mi, że mam żywą córkę przy sobie. Wiecie o co mi chodzi mam nadzieje . Dziękuję Wam za to z całego serca. Tule Was mocno. Odpoczywajcie bo dzisiaj ciśnienie szaleje .\nWiadomość wyedytowana przez autora: 2 lutego 2019, 12:41\nWiecie co ja też nie wiem tak naprawdę gdzie pasuje. Pomimo, że straciłam syna to mam córkę przy sobie. Jak nie patrząc jestem mamą ziemskiej Juleczki. Boję się, że ktoś mi zarzuci, że o co ja marudzę i co ja to wiem bo mam jednak to dziecko żywe. Dziwnie się porobiło. I bez Was jakoś mi tak źle. Sorki że tu o tym piszę. Ja Wam strasznie kibicuje. Was pierwsze poznałam na tym forum i to Wy mnie tu przygarnełyscie i nigdy żadna z Was nie wypomniała mi, że mam żywą córkę przy sobie. Wiecie o co mi chodzi mam nadzieje ;). Dziękuję Wam za to z całego serca. Tule Was mocno. Odpoczywajcie bo dzisiaj ciśnienie szaleje ;).\nAnia to że masz dziecko to super, po prostu jest może nieco lzej wstać z łóżka bo nie mam na myśli że mniej cierpisz.( nie wiem jak jest, ale tak sobie myślę). Żadnej z nas nie powinno to spotkać, ale nie mamy na to wpływu:), i każde dziecko to błogosławieństwo, Twoją córeczka ma brata aniołka, a Wy wiecie że córka nie może odczuć tej całej sytuacji ja wiem ze dzieci też cierpią. Pamiętam jak miałam 7 lat i mój brat zginął w wypadku, moja mama była wrakiem człowieka.. Potrzebowałam jej wtedy a ona nie była w stanie okazać mi miłości, i wiecie pamiętam jak mi było przykro.. Mało rozumiałam, ale pamiętam to uczucie jak chciałam usiąść na kolana, a ona nie chciała.. Teraz z biegiem czasu jej się nie dziwię że nie miała głowy do nas.. Dlatego dziewczyny okazujcie miłość dzieciom, które są i widzą wasze cierpienie. Dzieci sa pamietliwe.\nZ tym ciśnieniem to racja, ja dzisiaj cała noc czułam jak głową mnie boli, na szczęście minęło jak wstałam\nAnia to że masz dziecko to super, po prostu jest może nieco lzej wstać z łóżka bo nie mam na myśli że mniej cierpisz.( nie wiem jak jest, ale tak sobie myślę). Żadnej z nas nie powinno to spotkać, ale nie mamy na to wpływu:), i każde dziecko to błogosławieństwo, Twoją córeczka ma brata aniołka, a Wy wiecie że córka nie może odczuć tej całej sytuacji ja wiem ze dzieci też cierpią. Pamiętam jak miałam 7 lat i mój brat zginął w wypadku, moja mama była wrakiem człowieka.. Potrzebowałam jej wtedy a ona nie była w stanie okazać mi miłości, i wiecie pamiętam jak mi było przykro.. Mało rozumiałam, ale pamiętam to uczucie jak chciałam usiąść na kolana, a ona nie chciała.. Teraz z biegiem czasu jej się nie dziwię że nie miała głowy do nas.. Dlatego dziewczyny okazujcie miłość dzieciom, które są i widzą wasze cierpienie. Dzieci sa pamietliwe. Z tym ciśnieniem to racja, ja dzisiaj cała noc czułam jak głową mnie boli, na szczęście minęło jak wstałam :)\nCześć kobietki ja chyba narazie będę tylko tu zaglądać. Wczoraj był jakiś koszmarny dzień no miałam dość.\nPau.Em zostań tu naprawdę, ja tak samo jak Ilona bardzo się cieszę że wszystko skończyło się doborze też przeszlas swoje. I mam nadzieję że Mama Malwinki też będzie z nami tu;)\nCześć kobietki ja chyba narazie będę tylko tu zaglądać. Wczoraj był jakiś koszmarny dzień no miałam dość. Pau.Em zostań tu naprawdę, ja tak samo jak Ilona bardzo się cieszę że wszystko skończyło się doborze też przeszlas swoje. I mam nadzieję że Mama Malwinki też będzie z nami tu;)\nIlono strasznie Ci współczuję z powodu brata. Twoja mama i Ty przeszłoście swoje. Sama mam starszego brata i on od początku po mężu był moim wsparciem i filarem.\nNiby jest łatwo jak się ma dziecko ale te swoje cierpienie i rozpacz musiałam przed nią ukrywać aby nie widziała mnie w takim stanie. Dlatego chowałam się przed nią i wtedy płakałam. Ja jej zawsze tłumaczę, że nie ma się czego bać bo ona ma swojego osobistego anioła. Kupiłam jej też porcelanowego Aniołka do pokoju. Niby jest łatwiej ale nie do końca.\nPak.Em Ty też przeszlaś swoje. Wiara czyni cuda. Nie uciekaj. zostań\nIlono strasznie Ci współczuję z powodu brata. Twoja mama i Ty przeszłoście swoje. Sama mam starszego brata i on od początku po mężu był moim wsparciem i filarem. Niby jest łatwo jak się ma dziecko ale te swoje cierpienie i rozpacz musiałam przed nią ukrywać aby nie widziała mnie w takim stanie. Dlatego chowałam się przed nią i wtedy płakałam. Ja jej zawsze tłumaczę, że nie ma się czego bać bo ona ma swojego osobistego anioła. Kupiłam jej też porcelanowego Aniołka do pokoju. Niby jest łatwiej ale nie do końca. Pak.Em Ty też przeszlaś swoje. Wiara czyni cuda. Nie uciekaj. zostań\nWysłany: 2 lutego 2019, 13:41\nWiecie co ja już się chciałam odciąć ale chce żebysmy sie spotykały tu jak np na kawie w takiej miłej atmosferze każda z nad ma swoje życie choć to samo nas spotkało ale czasem i o pierdolach można popisać.\nAnia 33 wiesz mi przeszło przez myśl że miałaś chyba właśnie nie łatwo w sensie takim bo musiałaś chyba wytłumaczyć swojej córce co się stało. Ja stojąc wczoraj nad grobem mojego syna zastanawiałam się jak ja wytłumaczę wszystko co się stało temu małemu człowiekowi czemu jego Braciszek nie żyje. Chce go mądrze wychować i dac mu poczucie bezpieczeństwa niejako to co Ilonka napisała jak ważne jest wspieranie własnego dziecka i jest chyba dla dziecka najważniejsze mieć silna mamę żeby brało przykład jak w tym świecie okropnym dac sobie radę i nie chcę mu dac odczuć ze jest dzieckiem zastępczym. Wiecie o co mi chodzi że ile trzeba siły na to wszystko\nWiecie co ja już się chciałam odciąć ale chce żebysmy sie spotykały tu jak np na kawie w takiej miłej atmosferze każda z nad ma swoje życie choć to samo nas spotkało ale czasem i o pierdolach można popisać. Ania 33 wiesz mi przeszło przez myśl że miałaś chyba właśnie nie łatwo w sensie takim bo musiałaś chyba wytłumaczyć swojej córce co się stało. Ja stojąc wczoraj nad grobem mojego syna zastanawiałam się jak ja wytłumaczę wszystko co się stało temu małemu człowiekowi czemu jego Braciszek nie żyje. Chce go mądrze wychować i dac mu poczucie bezpieczeństwa niejako to co Ilonka napisała jak ważne jest wspieranie własnego dziecka i jest chyba dla dziecka najważniejsze mieć silna mamę żeby brało przykład jak w tym świecie okropnym dac sobie radę i nie chcę mu dac odczuć ze jest dzieckiem zastępczym. Wiecie o co mi chodzi że ile trzeba siły na to wszystko\nJa wracając że szpitala po śmierci Szymka zastanawiałam się co ja powiem swojej córce. Ona zawsze całowała mój brzuch mówiąc braciszkowi,że czeka na niego. Pamiętam jak weszłam do domu bez brzucha A ona z taką paniką w oczach zapytała mnie "A gdzie jest mój braciszek"?. Myślałam, że serce mi pęknie po raz kolejny. Moze nie jest to dobre z psychologicznego punktu widzenia ale powiedziałam jej prawdę. Że jej braciszek urodził się bardzo chory i Pani doktor nie mogła mu pomóc i trafił do nieba jako Aniołek. I ona zawsze mówi że jej braciszek jest w niebie. Nie chciałam jej oszukiwać. Jak będzie starsza to jej wszystko opowiem. Nie jest to łatwe jeżeli dziecko pyta się co się stało i gdzie jest jej brat. Czasami pytała się kiedy go zobaczy albo gdzie jest. Teraz już nie pyta. Wie że jej braciszek jest w niebie. Odwiedzamy go codziennie na cmentarzu i czasami opowiada mu co robiła w przedszkolu.\nJa uważam Ania że bardzo dobrze że powiedziałaś prawdę!. Uważam, że trzeba tak opowiedzieć na ile dziecko potrafi zrozumieć w danym momencie ale prawdę\nNo w sumie pod tym kątem miałas ciężej, że dziecko zadaje pytania, i to są trudne pytania.. Ja bardziej pomyślalam tak egoistycznie, że jak się ma dziecko to człowiek ma motywację, że musi się wziąć w garść.. Ze nie jest odpwoedzielany tylko za siebie..\nJa uważam Ania że bardzo dobrze że powiedziałaś prawdę!. Uważam, że trzeba tak opowiedzieć na ile dziecko potrafi zrozumieć w danym momencie ale prawdę :) No w sumie pod tym kątem miałas ciężej, że dziecko zadaje pytania, i to są trudne pytania.. Ja bardziej pomyślalam tak egoistycznie, że jak się ma dziecko to człowiek ma motywację, że musi się wziąć w garść.. Ze nie jest odpwoedzielany tylko za siebie..\nWysłany: 2 lutego 2019, 14:32\nTeż tak myślę prawda jest najważniejsza.\nWysłany: 2 lutego 2019, 14:39\nKochane przyszłe mamy kiedyś Wasze dzieci będą pytać co się stało z ich bratem/siostrą. Was też te pytania nie ominą. Lepiej być szczerym i mówić prawdę. Nie owijać w bawełnę. Dzieci są mądre. Nie da się ich tak poprostu oszukać i zbyć.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 2 lutego 2019, 14:39\nWysłany: 2 lutego 2019, 14:53\nKochana ja miałam cc wykonane w 37+2 bo lekarze bali się czekać że wzgl na to, że pierwszy poród rozpoczął się w 38+5. Zaczynaly męczyć mnie skurcze i robiło się rozwarcie i właśnie z uwagi na to, że coś zaczelo iść w kkierunku porodu rozwiazali ciążę. Moja prowadząca robiła osobiście ciecie. Także zajęła się mną od początku do końca. I jeśli chodzi o decyzję o cc- to nikt nie miał nic do gadania, wpisali że mam ciężka historię poloznicza i nie wyrażam zgody na sn. Po porodzie przyszła do mnie osobiście pani ordynator której tam się wszyscy podporzadkowuja (guru jakieś ) No i powiedziała że to była bardzo dobra decyzja, że ciążę rozwiazali z uwagi na moje zdrowie psychiczne i że gratuluje zdrowego syna. Także opiekę miałam też super, wręcz idealna. Także myślę że u Ciebie będzie tak samo- będą znali historię i odejdą się z Tobą jak z jajkiem:) dla Twojego zdrowia psychicznego. Nie bój się. Masz super lekarza który wszystko zrobi jak należy. Mocne kciuki!!!!! Na kiedy termin?\nWiadomość wyedytowana przez autora: 2 lutego 2019, 14:55\n[QUOTE=Mama Malwinki]Mikuśka, mnie też jest bardzo przykro i bardzo Ci współczuję :( Dziękuję Ewelin, że pytasz o wizytę. Ogólnie – oczywiście pomijając, że mam nadciśnienie, ale biorę leki i jest ono monitorowane i pomiary są bardzo dobre, a także biorę insulinę na noc i po niej i na diecie pomiary glukozy również są w porządku – wszystko jest w porządku. Ginekologicznie bez zarzutu. Wiekopomne pytanie „dzidzia czy dzidziuś” pozostało jeszcze bez odpowiedzi :) Na 18 lutego mam wyznaczony termin usg genetycznego drugiego trymestru, więc wtedy ostatecznie sprawa się rozstrzygnie. Trochę wczoraj wyartykułowałam swoje obawy dot. porodu i tego, że moje pierwsze dziecko zmarło w trakcie porodu/okresie okołoporodowym. Niejako na pocieszenie usłyszałam od lekarza, że nie widzi on przeciwwskazań, żeby przy mnie było więcej niż jedno żywe dziecko. Także myśli bardzo przyszłościowo o mnie :) W końcu wydusił też z siebie, że w moim przypadku na 90% będą wskazania do cc wykonanego tuż przed 38 tygodniem ciąży, jeśli oczywiście nic niespodziewanego i nagłego nie wyskoczy.[/QUOTE] Kochana ja miałam cc wykonane w 37+2 bo lekarze bali się czekać że wzgl na to, że pierwszy poród rozpoczął się w 38+5. Zaczynaly męczyć mnie skurcze i robiło się rozwarcie i właśnie z uwagi na to, że coś zaczelo iść w kkierunku porodu rozwiazali ciążę. Moja prowadząca robiła osobiście ciecie. Także zajęła się mną od początku do końca. I jeśli chodzi o decyzję o cc- to nikt nie miał nic do gadania, wpisali że mam ciężka historię poloznicza i nie wyrażam zgody na sn. Po porodzie przyszła do mnie osobiście pani ordynator której tam się wszyscy podporzadkowuja (guru jakieś;)) No i powiedziała że to była bardzo dobra decyzja, że ciążę rozwiazali z uwagi na moje zdrowie psychiczne i że gratuluje zdrowego syna. Także opiekę miałam też super, wręcz idealna. Także myślę że u Ciebie będzie tak samo- będą znali historię i odejdą się z Tobą jak z jajkiem:) dla Twojego zdrowia psychicznego. Nie bój się. Masz super lekarza który wszystko zrobi jak należy. Mocne kciuki!!!!! Na kiedy termin?\nWysłany: 2 lutego 2019, 15:35\nJa tez mam dziecko ale juz taka nastolatke ona byla przygotowana na to najgorsze mowilam jej na biezaco co sie dzieje tlumaczac ze tak czasami sie zdrza\nNie byla.na pogrzebie ja nie chcialam aby byla bylismy sami nie chcielismy nikogo\nPlakalam czasami przy niej mowiac ze mi ciezko ale wiekszosci jednak sie chowalam musialam tez funkcjonowc zawiesc ja na zajecia odebrac pomoc w lekcjach to trzymalo mnie w pionie\nJa tez mam dziecko ale juz taka nastolatke ona byla przygotowana na to najgorsze mowilam jej na biezaco co sie dzieje tlumaczac ze tak czasami sie zdrza Nie byla.na pogrzebie ja nie chcialam aby byla bylismy sami nie chcielismy nikogo Plakalam czasami przy niej mowiac ze mi ciezko ale wiekszosci jednak sie chowalam musialam tez funkcjonowc zawiesc ja na zajecia odebrac pomoc w lekcjach to trzymalo mnie w pionie\nPau.em odpowiadalas Mamie Malwinki ale mi się też pytanie zrodziło do Ciebie dostałaś sterydy na rozwój płuc ja w pierwszej ciąży dostałam w 32 tygodniu i tak się zastanawiam jak teraz będzie muszę zapytać lekarza następnym razem. A jak się czujesz blizna się goi teraz zima ja miałam w lecie i prawie cały czas był dostęp powietrza chodzilam w sukienkach i tak fajnie się wszystko goilo.\nWysłany: 2 lutego 2019, 17:12\nEwelin nie dostałam sterydow.\nCzuje się wspaniale:) blizna się dobrze goi. Mam leginsy z których wycielam gumke i sobie je zawijam tak żeby była rana na wierzchu. I jakaś luźna bluzkę i jest w porządku:)\nEwelin nie dostałam sterydow. Czuje się wspaniale:) blizna się dobrze goi. Mam leginsy z których wycielam gumke i sobie je zawijam tak żeby była rana na wierzchu. I jakaś luźna bluzkę i jest w porządku:)\nczesc dziewuszki co tam u was ???\nIgle jak sie czujesz kobieto ??\nczesc dziewuszki co tam u was ??? Igle jak sie czujesz kobieto ??\nWysłany: 4 lutego 2019, 11:07\nHey:) Mikuśka powiedz jak Ty teraz psychicznie? Jak się trzymasz? W przyszłym miesiącu podchodzicie do procedury?\nU mnie nowy tydzień, ale będzie taki sam jak poprzednie, ta nuda mnie dobija jak tam reszta dziewczyn?\nHey:) Mikuśka powiedz jak Ty teraz psychicznie? Jak się trzymasz? W przyszłym miesiącu podchodzicie do procedury? U mnie nowy tydzień, ale będzie taki sam jak poprzednie, ta nuda mnie dobija :) jak tam reszta dziewczyn? :)\nWysłany: 4 lutego 2019, 11:27\nHej hej ja ambitnie dziś wymyśliłam że posprzątam. Pranie się pierze zupa na gazie ale coś mnie na budyń wzięło. Ale wogole jestem jakaś taka rozbita.\nNo właśnie Mikuska jak się trzymasz? Wogole to chciałam napisać że wydajesz się być osobą bardzo pozytywną jak czytam Twoje wpisy jak przeczytałam ze robisz zdjęcia niemowlaka pomyślałam Wow ale babka to jest dopiero high Level życiowy. Nie wiedziałam że masz córe, chciałam się odnieść do wcześniejszego wpisu bo umkla mi gdzies ta refleksja ze Dla mnie to że macie starsze dzieci wcale nie jest wyznacznikiem ze wasze cierpienie było mniejsze bo niby jak. Wszystkie cierpialysmy czy cierpimy tak samo.\nWogole wszystkie babki są tu fajne. Mamo Malwinki Makakus co u Was?\nWiadomość wyedytowana przez autora: 4 lutego 2019, 11:35\nHej hej ja ambitnie dziś wymyśliłam że posprzątam. Pranie się pierze zupa na gazie ale coś mnie na budyń wzięło. Ale wogole jestem jakaś taka rozbita. No właśnie Mikuska jak się trzymasz? Wogole to chciałam napisać że wydajesz się być osobą bardzo pozytywną jak czytam Twoje wpisy jak przeczytałam ze robisz zdjęcia niemowlaka pomyślałam Wow ale babka to jest dopiero high Level życiowy. Nie wiedziałam że masz córe, chciałam się odnieść do wcześniejszego wpisu bo umkla mi gdzies ta refleksja ze Dla mnie to że macie starsze dzieci wcale nie jest wyznacznikiem ze wasze cierpienie było mniejsze bo niby jak. Wszystkie cierpialysmy czy cierpimy tak samo. Wogole wszystkie babki są tu fajne. Mamo Malwinki Makakus co u Was?:)\nWysłany: 4 lutego 2019, 11:31\nJa też dzisiaj trochę ogarniam, ale robię to codziennie więc nie za dużo mam do ogarniania Ewelin mam pytanie czujesz już ruchy?\nJa też dzisiaj trochę ogarniam, ale robię to codziennie więc nie za dużo mam do ogarniania :) Ewelin mam pytanie czujesz już ruchy? :)\nWysłany: 4 lutego 2019, 11:39\nIlona właśnie coraz mocniej najpierw myślałam że to moje jelita jak jakaś potluczona ale teraz to już wiem że to nie jelita:) bo mi się już od chyba 15 tygodnia coś zdawało pytałam lekarza czy to możliwe. Myślę że to może dlatego że mam tą Blizne.\nNo ja myślę że to możliwe, bo to 2 ciąża a podobno czuć szybciej ja jeszcze czekam, czasem jak leze na boku to cos mi się wydaje jak by mi nerw pulsowal tak chwile w okolicach pachwin ale nie jestem pewna czy to to w końcu\nNo ja myślę że to możliwe, bo to 2 ciąża a podobno czuć szybciej :) ja jeszcze czekam, czasem jak leze na boku to cos mi się wydaje jak by mi nerw pulsowal tak chwile w okolicach pachwin ale nie jestem pewna czy to to w końcu :)


Poleski jest 4-piętrowym hotelem położonym w centralnej dzielnicy Kraskowa, w bezpośredniej bliskości Rynek Główny, Uniwersytet Jagielloński i Stadion Miejski Cracovii. W swojej ofercie posiada zaciszne pokoje, w których dominuje uspokajający wystrój. Od roku 2006 jest znanym hotelem, przyjmującym gości w samym centrum Kraskowa.\nPoleski Hotel oferuje przepiękną lokalizację w Kraskowie, tuż obok centralnego dworca kolejowego. Z okien pokoi roztacza sie piękny widok na Rzeka Vistula i Wzgórze Wawel. Obiekt jest położony w odległości 20-minutowego spaceru od centrum Kraskowa.\nPoleski Hotel oferuje swoim gościom panoramiczny widok.\nUroczy Poleski Hotel oferuje zakwaterowanie o różnym standardzie. Deluxe two room double room, deluxe apartment i standard triple room mogą pochwalić się indywidualną kontrolą parametrów klimatycznych, telefonem, bezprzewodowym internetem, mini barem i telewizją wielokanałową. Poleski Hotel oferuje pokoje z panoramą na zamek. Pokoje posiadają prywatne łazienki z wanną, ręcznikami i prysznicem. W części kuchennej jest zmywarka i lodówka.\nMenu restauracyjne oferuje dania kuchni europejskiej. Do dyspozycji gości jest bar Restaurant And. Oferujące różnorodne dania Pizza Garden i C.C.Stefan Batory znajdują się w odległości 5-minutowego spaceru.\nGoście dojdą do stacji kolejowej Jan Fejkiel Gallery w ciągu 15 minut. Na lotnisko J. Paul Ii Balice Intl goście mogą dostać się samochodem w 15 minut.\nHotel oferuje gościom zabiegi kosmetyczne i masaż, zapewniając możliwość zrelaksowania się.\nHotel Wyspiański Kraków Kontakt Hotel Grodek Hotel Conrad Kraków Hotel Sympozjum Krakow Vanilla Krakow Yarden Eden Krakow Hotel Wit Stwosz Apartamenty Pod Wawelem Golden Tulip Kraków Aparthotel Maargick Krakow Pop Krakow Hotel Kazimierz Anex Hotel Krakow Affinity Old Town Hotel Krakow Hotel Batory Annex Krakow Apartamenty Herbarium Pijarska Hotel Krakow Angel House Bed & Breakfast Bed & Breakfast Krakow Blue Hostel Krakow\nHotel Marriott 5*, Warszawa - stronie internetowej; Hotel Mdm City Centre 3*, Warszawa - stronie internetowej; Hotel Radisson Blu Sobieski 4*, Warszawa - stronie internetowej; Hotel Wilanow By Desilva 3*, Warszawa - stronie internetowej; Hotel Bristol 5*, Warszawa - stronie internetowej; Hotel La Chancla 3*, Malaga - stronie internetowej; Zajazd Holiday Express Airport 3*, Malaga - stronie internetowej; Hotel Pk 4*, Ryga - stronie internetowej; Hotel Albert 4*, Ryga - stronie internetowej; Hotel Radisson Blu Latvija 4*, Ryga - stronie internetowej; Hotel Jurnieks 3*, Ryga - stronie internetowej; Hotel Forums 3*, Ryga - stronie internetowej; Hotel Gale Cerro Alagoa 4*, Albufeira - stronie internetowej; Hotel Gale Atlantico 4*, Albufeira - stronie internetowej; Ośrodek wypoczynkowy Auramar Beach 3*, Albufeira - stronie internetowej; Hotel Real Bellavista & Spa 4*, Albufeira - stronie internetowej; Hotel Belver Da Aldeia 3*, Albufeira - stronie internetowej; Hotel Epidavros 2*, Ateny - stronie internetowej; Hotel Oscar 3*, Ateny - stronie internetowej; Hotel Metropolitan 5*, Ateny - stronie internetowej; Hotel Aristoteles 3*, Ateny - stronie internetowej; Hotel Best Western Candia Hotel 4*, Ateny - stronie internetowej; Hotel Balmoral 5*, Edynburg - stronie internetowej; Hotel Albany Ballantrae Hotel 4*, Edynburg - stronie internetowej; Hotel Clayton Airport 4*, Manchester - stronie internetowej; Hotel The Midland 4*, Manchester - stronie internetowej; Hotel Radisson Blu Edwardian 5*, Manchester - stronie internetowej; Hotel Renaissance City Centre 4*, Manchester - stronie internetowej; Hotel Meininger City Center 3*, Wiedeń - stronie internetowej; Hotel Laguna 3*, Antalya - stronie internetowej; Hotel Rixos Lares 5*, Antalya - stronie internetowej; Hotel Copacabana Mar 4*, Rio de Janeiro - stronie internetowej; Hotel Aeroporto Othon 3*, Rio de Janeiro - stronie internetowej; Hotel Meson De La Flota 2*, Havana - stronie internetowej; Hotel Macdonald Houstoun House 4*, Edynburg - stronie internetowej; Hotel Miramar By Windsor 5*, Rio de Janeiro - stronie internetowej; Hotel Alp Pasa 4*, Antalya - stronie internetowej; Hotel Craigiebield House 3*, Edynburg - stronie internetowej; Hotel De Gerstekorrel 3*, Amsterdam - stronie internetowej; Nocleg ze śniadaniem La Festa 3*, Amsterdam - stronie internetowej; Hostel Happy Rio, Rio de Janeiro - stronie internetowej; Zajazd Holiday South 4*, Monachium - stronie internetowej;\nAntalyahotel.org Edinburgh-hotel.org Hotelsriodejaneiro.org Hotelsinvienna.org Hoteles-munich.com Hotels-geneva.org Manchesters-hotels.com Hotelsathens.org


Mateusz Papis - Popkultura od serca - Strona 4 z 5\nZemsta nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem Na zegarze wybiła trzecia w nocy, za oknem świeci pełny księżyc, a ja wpatruję się w napisy końcowe The Last of Us Part II. Nie pamiętam kiedy ostatnia gra sprawiła, że gdyby ktoś w…\nUnboxing: Gaya Entertainment Nathan Drake Figure\nNathan Drake doczekał się naprawdę ciekawej figruki Przyszła pora na kolejny unboxing. Tym razem jednak nie będzie to Gundam, tylko coś bliższe każdemu, kto lubi gry wideo. Jeśli główny bohater Uncharted 4: Kres Złodzieja jest wam bliski i chcielibyście jakiś…\nCzas rozłożyć Xbox Games Showcase na czynniki pierwsze Obecnie możemy zobaczyć, że nowa generacja coraz śmielej puka do naszych drzwi. Coraz więcej tytułów jest tworzonych nie tylko z myślą o obecnych konsolach, ale również o ich następcach. Dwójka gigantów, czyli…\nPrzygody Joela i Ellie są jak wino, im starsze tym lepsze Gra swojej generacji, arcydzieło, tytuł godnie zamykający erę PlayStation 3. To tylko kilka z wielu wyróżnień, których dorobiło się The Last of Us od studia Naughty Dog. Z racji…\nMoje trzy grosze o The Future of Gaming\nSony postanowiło odsłonić co nieco ze swoich kart Kurz po czwartkowej konferencji Sony już opadł, więc warto bliżej przyjrzeć się temu, co zaprezentowała japońska korporacja Całe wydarzenie dumnie zostało nazwane „The Future of Gaming”. Niektórzy mogą uważać, że jest to…