Stylizacja Rzęs i Paznokci Crea'Tif - Kraków - Zarezerwuj Wizytę Online - Ceny, opinie, zdjęcia\nManicure tytanowy to metoda pudrowa nie wymagająca użycia lampy UV, która wzmacnia kondycje płytki dzięki zawartym witaminą A, E, D3, B5 oraz wapń . Idealna dla osób z łamliwością i rozwarstwianiem się płytki , a także bezpieczna dla kobiet w ciąży . więcej\npracownik: Agnieszka Wojcikowska\nPierwsza wizyta bardzo zadowolona jestem\npracownik: Lora Nikolaienko\nTo moja druga i nie ostatnia wizyta w tym salonie . Cudowne rzęsy i paznokcie tytanowe . Polecam w 100 %\nSuper, dziękuję i polecam wszystkim\nJestem mega zadowolona z paznokci tytanowych u pani Agnieszki, ktiór a jest profesjonalistka, a przy tym niezwykle sympatyczna odoba . Kolejna wizyta ...umowiona :) Pokaż więcej\nBrwi zrobione z delkiatnoecia i starannością\nBardzo ładnie i starannie wykonane rzęsy. Polecam :)\nWszystko w porzadku, paznokcie ładne, a Pani Agnieszka bardzo sympatyczna i profesjonalna.\nDziekujemy za opinie i zapraszamy ponownie 😍\nHenna brwi z regulacją Manicure hybrydowy+ściągnięcie po innej stylistce Usunięcie lakieru hybrydowego\nJestem bardzo zadowolona z efektu końcowego stylizacji brwi i paznokci. W salonie panuje cudowna atmosfera a usługi wykonywane są bardzo starannie i n...a najwyższym poziomie. Z pewnością tutaj wrócę ☺ Pokaż więcej\nByłam dzisiaj pierwszy raz i naprawdę polecam, bardzo ładnie wykonane paznokcie, miła atmosfera 🥰 na pewno będę uczęszczała regularnie.\nStarannie, sympatycznie, cenowo konkurencyjnie. Stała klientka, przeszło 2 lata 🙂\nDziekujemy za opinie i zapraszamy ponownie 🥰\nRzęsy oraz paznokcie zawsze bardzo ładnie zrobione, Panie są bardzo miłe i życzliwe. Zawsse wracam z przyjemnością. 🥰\nŁadnie, dokładnie i w dobrej cenie 😊👍 Polecam! 😊\nDziękujemy za opinie i zapraszamy ponownie ❤\nGreat service!! Always on time and very flexible.\nSuper wykonanie.Miła atmosfera.Polecam usługi u p.Agnieszki\nPięknie zrobione rzęsy! Bardzo polecam Panią Lorę :)\nJestem bardzo zadowolona, polecam ;)\nPani Lora, jak zawsze, pięknie i w miłej atmosferze przedłużyła i zagęściła moje rzęsy. Dziękuję!\nLubisz mieć piękne i zadbane dłonie ? Szukasz salonu który zagwarantuje Ci manicure zawsze na topie? A może chcesz przedłużyć rzęsy? Koniecznie odwiedź nasz salon Crea'Tif ,gdzie zarówno wystylizuje...my Twoje rzęsy , jak i paznokcie! Wykonujemy manicure metodą hybrydową, tytanową oraz manicure japoński. Rzęsy przedłużamy natomiast dowolnymi metodami . Dlaczego warto wybrać Crea' Tif? Ponieważ pracują tu osoby z bogatą wiedzą , doświadczeniem i pasją . Dokładamy wszelkich starań , aby nasze klientki opuszczały salon zadowolone nie tylko z wykonanej przez nas usługi , ale także z panującej w gabinecie atmosfery. Serdecznie zapraszamy!


terapia dla par - Strona 2 - Biznes Forum - forum biznesowe pomysł na biznes\nNam pomogła specjalistyczna terapia dla par, przeprowadzona przez http://psycholog-opole-maslankowska.pl . Tym oto sposobem udało nam się wyjść z kryzysu, który dosłownie nas zmiażdzył. Kilka spotkań, właściwych porad - i się udało! Jesteśmy szczęśliwsi niż kiedykolwiek.\n15 sie 2019, 19:25\nZdecydowaliśmy się na skorzystanie z takiej terapii,. Niestety, ale zagościł u nas pewien kryzys. Nie oznacza to, że kryzysu nie da się pokonać! Najwazniejsze było skorzystanie z pomocy specjalisty. Postawiliśmy na http://psychologlegnica.com/ , terapia z tego legnickiego centrum okazała się bardzo trafiona.\n18 sie 2019, 18:36\nJa jestem ciekaw, czy to rzeczywiście działa. Niby piszecie, że tak, ale czy to nie jest wyciąganie pieniędzy po prostu z ludzi?\n01 paź 2019, 07:28\nWszystko zależy od pary. Są pary (albo jedna osoba z tej pary), które już się pogodziły z rozpadem związku i chodzenie na terapie, to tylko mydlenie oczu (sobie i innym), że niby się starają. Ale są pary, które faktycznie mają problemy, ale chcą ze sobą być i chcą nad sobą i swoim związkiem pracować. I dla nich taka terapia jest faktycznie pomocna, a ich związek udaje się uratować. Co do dobrego psychologa od terapii par to polecam panią Joanna Lipin - https://www.znanylekarz.pl/joanna-lena-lipin/psycholog-psychoterapeuta-terapeuta/czestochowa , świetny specjalista, cudowny człowiek. Potrafi wysłuchach, zdiagnozować problem i otworzyć oczy, na niby błahostki, które niszczą związek.\nZarówno ja jak i moja żona przeszliśmy przez terapię zaproponowaną przez www.psyche.czest.pl . Dokładnie tego potrzebowaliśmy, gdyż oboje byliśmy w powaznym kryzysie. Ale przeszliśmy przez to!


Zapraszamy na nowy magazyn wędkarski „Kołowrotek”. Doświadczony wędkarz i doktor ichtiologii Adam Tański wyruszy nad najbardziej malownicze zbiorniki wodne w Polsce, aby przeczesać głębiny i złowić duuuuuużą rybę. W naszym programie znajdziecie nie tylko ważne i cenne porady dla pasjonatów moczenia kija, ale przede wszystkim masę ciekawostek o rybach i ich środowisku. To wszystko zawsze z lekkim przymrużeniem oka i w okolicznościach naprawdę przepięknej, polskiej przyrody. Poznajcie Adama, jego kolegów i pasję, która ogarnęła miliony Polaków. Jeśli lubisz spędzać czas nad wodą, z pewnością polubisz nowy program wędkarski „Kołowrotek”. - "Kołowrotek" - 19/57 - VOD w INTERIA.TV


Wrocławscy Bonnie i Clyde zatrzymani. Ukrywali się, zmieniając wygląd • www.tuwroclaw.com\nWielogodzinna praca operacyjna policjantów z komisariatu przy Rydygiera doprowadziła do zatrzymania małżeństwa, poszukiwanego listami gończymi. Wobec mężczyzny w systemie widniało 26 podstaw poszukiwawczych, a wobec kobiety - 22. Wspólne ukrywanie się zostało przerwane: 29-latek trafił do aresztu śledczego, a jego żona do zakładu karnego.\nWrocławscy policjanci prowadzili poszukiwania za przestępczym, małżeńskim duetem. Sprawa nie była prosta, bo poszukiwany mężczyzna ukrywał się od 2 lat na terenie całej Polski, zmieniając nieustannie miejsca pobytu i swój wygląd. Funkcjonariusze na podstawie pracy operacyjnej i wielogodzinnej analizy wytypowali miejsca, w których może przebywać zarówno poszukiwany mężczyzna, jak też jego poszukiwana małżonka.\nObserwacja jednego z tych miejsc przyniosła efekty we wtorek przed godz. 6. Policjanci zauważyli mężczyznę, wychodzącego z mieszkania wraz z psem, jednak ze względu na kolejną zmianę jego wyglądu funkcjonariusze nie mieli stu procent pewności, że to poszukiwany. Funkcjonariusze podeszli do podejrzanego, który był wyraźnie tym zaskoczony. Podjęte czynności legitymowania rozwiały wszelkie wątpliwości: był to poszukiwany w związku z 26 podstawami poszukiwawczymi z terenu całej Polski 29-latek.\nW mieszkaniu, z którego wyszedł, znajdowała się jego żona, także poszukiwana w związku z 22 powodów. Naruszenia prawa przez małżeństwo dotyczyły głównie oszustw, dokonywanych przy sprzedaży towarów w sieci.\n- Para została rozdzielona na minimum rok, bo tyle czasu za kratkami spędzi mężczyzna. Natomiast 32-latka trafiła do zakładu karnego i spędzi tam minimum trzy miesiące - mówi Paweł Noga z wrocławskiej policji.\nTagi: wrocław, małżeństwo, przestępstwa, Bonnie i Clyde, zatrzymanie, policja, policjanci, więzienie


Polak był uwięziony pod tonami sera przez 8 godzin - Polska gazeta  UK - wiadomości UK- czasopismo w UK oraz portal ogłoszeń Londyn | Polskie gazety w UK\nNapisane 10 maj 2016 .\nPolak był uwięziony pod tonami sera przez 8 godzin\nPochodzący z Polski Tomasz Wiśniewski został przygnieciony tonami sera w jednym z angielskich magazynów z żywnością. Do zdarzenia doszło w w Hinstock, Shropshire (Anglia).\nOkoło 50 strażaków z West Midlands, Merseyside oraz Leicestershire usiłowało za wszelką cenę uwolnić Polaka, który został przygnieciony przez ogromną ilość sera w piątek 6 maja około godziny 9:40. Mężczyznę udało się wyciągnąć dopiero o godzinie 18:00. Akcja ratunkowa trwała więc ponad 8 godzin!\nJak wynika ze wstępnych ustaleń, do wypadku doszło na skutek załamania się metalowych regałów, pod którymi właśnie utknął Polak pracujący jako operator wózka widłowego. Strażacy za pomocą drona zlokalizowali szybko ofiarę, a następnie musieli przeciąć bok budynku magazynu, aby wydostać mężczyznę. Ratownicy byli zaskoczeni, że Wiśniewski wyszedł cało z tego wypadku.\n- „Byliśmy niesamowicie zdziwieni faktem, że po tylu godzinach mężczyzna był w stanie sam wyjść z magazynu, uśmiechał się i z nami rozmawiał. Przewieźliśmy go do szpitala Princess Royal Hospital, by upewnić się, że nie ma żadnych obrażeń wewnętrznych” - wyjaśnił Murray McGregor z West Midlands Ambulance Service.\nRzecznik Shropshire Fire and Rescue Malcolm Stevenson poinformował, że zostanie wszczęte postępowanie, które będzie miało na celu ustalić okoliczności zdarzenia.


Konferencja (Nie)grzeczne dzieci? | PWSZ w Elblągu\nKonferencja (Nie)grzeczne dzieci?\n9 grudnia 2016 roku w Auli PWSZ w Elblągu przy al. Grunwaldzkiej 137 odbędzie się konferencja poświęcona dzieciom (Nie)grzecznym. Udział w niej wezmą niżej przedstawieni prelegenci, zgodnie z załączonym programem. Organizatorami konferencji są: Instytut Pedagogiczno-Językowy PWSZ w Elblągu we współpracy z Zespołem Szkół Nr 2 w Elblągu.\n10.00-10.10 – inauguracja konferencji\n10.10-11.00 dr hab. Jacek Pyżalski – Jak radzić sobie z trudnymi zachowaniami uczniów.\n11.00-11.40 Katja Schrodinger , Marek Stankiewicz – Jak wygląda „koci świat”– świat osoby ze spectrum autyzmu .\n12.15 -13.15 mgr Dorota Zawadzka – Wychowanie? – to nie taka trudna sztuka.\n13.15-14.15 dr Monika Zielińska-Terapia zaburzeń rozwojowych.\nJacek Pyżalski- doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki.\nPracuje na Wydziale Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz jest adiunktem w Instytucie Medycyny Pracy w Łodzi – w Krajowym Centrum Promocji Zdrowia w Miejscu Pracy. Mediator sądowy. Autor licznych publikacji. Trener w obszarze komunikowania i trudnych zachowań.\nMonika Zielińska- psycholog, doktor nauk humanistycznych, wykładowca w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej i na Uniwersytecie Gdańskim, kierownik studiów podyplomowych z zakresu Stosowanej Analizy Zachowania (SWPS Sopot), dyrektor Centrum Diagnozy i Terapii Zaburzeń Rozwojowych (CDIT), jedynego w Polsce ośrodka zajmującego się całościową terapią dzieci z takimi problemami jak zaburzenia jedzenia, mutyzm selektywny, lęk społeczny, nawykowe zaparcia, tiki ruchowe i głosowe, zaburzenia opozycyjno-buntownicze opartą na zasadach analizy zachowania. Jej zainteresowania naukowe dotyczą psychopatologii dzieci i młodzieży, zaburzeń zachowania i procedury ich redukcji\nDorota Zawadzka- Super Niania -psycholog rozwojowy, doradca rodzinny, trener umiejętności społecznych. Specjalistka w sprawach rozwoju człowieka, wychowania oraz mediów dla dzieci i młodzieży, wykładowca uniwersytecki, autorka telewizyjnych programów poradnikowych dla rodziców.\nKatja Schrodinger- autorka bloga i książki „Koci Świat ASD czyli świat osoby ze spektrum autyzmu” zarazem osoba ze zdiagnozowanym zespołem Aspergera.\nMarek Stankiewicz – autor bloga Photography & Asperger, nauczyciel w Niepublicznej Terapeutycznej Szkole Podstawowej „Bajka” w Suwałkach, osoba z zespołem Aspergera


Noclegi w Rungis - Oferty noclegów w Rungis - eSky.pl\nNoclegi w Rungis\nTanie Noclegi - Rungis\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Rungis!\nParyż, 12 października 2021, 2 noce\nParyż, 28 września 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Rungis\nWybierając się do Rungis, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Rungis są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Rungis w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Rungis daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Rungis, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Rungis\nNoclegi w Rungis obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Rungis. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Rungis ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Rungis zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Rungis?\nNoclegi w Rungis szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Rungis są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Rungis już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Rungis?\nUdogodnienia przy noclegach w Rungis są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Rungis zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Rungis?\nRezerwacji noclegów w Rungis można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Rungis, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Rungis. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Rungis?\nKoszt noclegów w Rungis jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Rungis cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Rungis na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Skryje\nNoclegi w Macerata\nNoclegi w Pittsburg (KS)


Mój Magiczny Decoupage: marca 2016\nAutor: Anna Maria o 01:20 9 komentarzy:\nHop, hop, BlogHop!!!!\npełna kreatywnych, inspirujących\nI zaprasza na niezwykłą wyprawę po blogach Artystek współtworzących ów blog.\nZabawa zwie się BlogHop!\n"Oddawanie się pasji jest\nważniejsze niż sama pasja.\nwłóż całe serce,\nTo jest prawdziwy sukces."\nAutor: Anna Maria o 10:45 6 komentarzy:\nJuż dni kilka do Świąt !\nJuż teraz życzę Wam Radosnych Świąt Wielkiej Nocy!\nAby ta Noc była dla Was Wielka!\nSzczodrości Łask od Pana Zmartwychwstałego!\nZabawa trwa do 25 maja.\nBędę wówczas już po komunii św. córci:)\nBanerek do zamieszczenia, podlinkowania(pierwsza to z zasad):\nNiezmiernie mi miło będzie gdy zostaniecie obserwatorami mego bloga, oraz lubiącymi fanpage\n(pasek boczny),kolejna z zasad udziału w zabawie to pozostawienie komentarza-weń potwierdzenie udziału w zabawie:)\ndla person aktywnie blogujących .\nMożna podwoić swe szanse zgłaszając się do zabawy także na fb.\nNagrodę wysyłam na terenie naszego cudnego kraju.\nAtrakcyjne nagrody to m. in. talerz\n(podobny na banerku Candy!), moc przydasi :tasiemki,\nAutor: Anna Maria o 03:33 29 komentarzy:\nKrótko, zwięźle i na temat: wyzwanie & candy :)\nBardzo , bardzo dziękuję uczestniczkom za udział w mym\nbiorącym udział w\nW II Wyzwaniu zwyciężyła\nW Candy nagroda pofrunie do\n(tu wyboru dokonał Przystojniak-syn mój drugorodny, rezyduje chory w domu)\nSzanowne panie gratuluję!!!!\nOgromnie dziękuję za udział wszystkim uczestniczkom!\nI zapraszam na kolejne Candy;)\nAutor: Anna Maria o 03:29 6 komentarzy:\n1% dla Macieja\nDziś też z życia mego wzięte i niedecu temat,ale jakże ważny dla mnie.\nJak tylko dziecko może być ważne dla mamy...\nOd lat Maciej jest w terapii....\nNie od razu wiedzieliśmy cóż to nęka nasze dziecię. Teraz już wiemy.Autyzm.\nPrzeszliśmy już dłuuuugą drogę,ile jeszcze przed nami Pan Bóg wie...\nJeśli chcielibyście wesprzeć drogę Macieja do samodzielności,do zdrowia,łączę fotografię nań inf.\nMoc podziękowań dla autorki fotografii.\nMoc podziękowań dla wspaniałych ofiarodawców.\nAutor: Anna Maria o 09:45 1 komentarz:\nJak ten czas galopuje!\n"Kurcgalopkiem" jak pisała wspaniała pani Joanna Chmielewska.\nJuż 15-go finał mego II wyzwania\nIkona -podarek w wyzwaniu już w trakcie tworzenia...\nPodzielę się z Wami ,że zeń wizerunek tak mnie ujął...\nWciąż ikony tworzę zeń...\nMamie podarowałam, przyjaciołom...\nNiedawno usłyszałam przepiękne słowa w noworocznym kazaniu biskupa Rysia o twarzy Jezusa Miłosiernego...\nJa się wzruszyłam słuchając do łez...\nDla mnie to właśnie ten obraz...\nA podczas niedawnych rekolekcji u nas właśnie ten wizerunek towarzyszył wiernym, wyświetlany na ścianie świątyni...\nNiezwykły wszak mamy czas Rok Miłosierdzia (od 8 XII 2015, i niech trwa!)\nDo 14 III trwa pierwsze Candy u\nKoniecznie skuście się na cukieraski, na odwiedziny na blogu!\nAutor: Anna Maria o 00:06 Brak komentarzy:\nNie samym decopage żyję, także chciałam się podzielić z Wami\ndziś metamorfozą...mą :)\nWszak nie szata zrobi człeka, acz odziana we wdzianko ,które lubię, które "leży" mi czuje się dobrze.A odziana w TAKIE po prostu czułam się jak dama.\nW mej kochanej małej ojczyźnie mieszka wspaniała kreatywna Teresa. Wyszyła pół setki kreacji. Wystroiła weń panie i mnie i...\nMoc wspaniałych fotografii pozostałych metamorfoz z "Wehikułu czasu":\nMogę tylko podziękowań moc słać Autorce kreacji za zaproszenie mnie...\nMoc podziękowań dla niesamowitej pani fotograf!!!\nAgnieszka dziękuję za rozśmieszanie,rozbrajanie mnie przy robieniu fot.!!!\nps. Zapraszam przeogromnie na\nAutor: Anna Maria o 09:10 8 komentarzy:


Notebook Stand z Twoich rękach\n818 Shares 8105 views\nKtóre mogą ułatwić pracę komputerów przenośnych oraz jednocześnie zmniejszyć swoje ciepło? Asystent będzie stać na laptopa. Ręce mogą być wykonane z dowolnego dostępnych materiałów: skrawki plastikowej rury, kartonu lub fornirem.\nW stylu high-tech. Notebook Stand z rąk z plastikową rurkę\nTrzeba standardowe części najcieńszej rury spustowej (32 mm średnicy): bezpośredni kolanie (6 szt.), I sprzęganie krótkie rury 2. Montaż stojaka przez dołączenie części ze sobą w tej kolejności: kolano rury, 2 kolanka pod kątem do siebie. Takie konstrukcje tworzy dwa, po czym łączy się w jedną z wykorzystaniem sprzęgła. Gotowy stanąć przed projekcją przypomina literę „P”, i koniec – bardzo wydłużony maksymalnie «Z». Nadchodzące kolana porcja trzeba patrzeć w górę, a sprzęgło jest tylna i dolna część głównego punktu konstrukcji nośnej. Komputer jest umieszczony na podstawie, co zwiększa kąt skutecznie chłodzi, a otwory w rurze może być stacjonarne, które są często stosowane.\nNotebook Stand z rąk z sklejki lub tektury\nDla takich rzemiosła trzeba najpierw zrobić szablon. Wygląda na to, parę bocznych części o kształcie prostokątnym lub trójkątnym kształcie, a belki, na której jest zainstalowane, a Nout. Przymocowane do siebie za pomocą elementów rowkami i występami, rowki są rozmieszczone na częściach końcowych. Zdemontowany stoisko mieści się w torbie laptopa i można go nosić.\nBoki nie muszą wyglądać niezdarny – prostokąt – fundament, który może być ulepszony w zależności od smaku: zaruglit narożniki, wyciąć dowolny wzór. Odnosi się to oczywiście do wykonania z sklejki – bardziej trwałe i dekoracyjne. Stojak pochopnie Notebook z rąk mogą być wykonane z najzwyklejszym opakowaniu kartonowym. Ograniczają żywotność takich urządzeń – jeden i pół miesiąca, ale proces jej tworzenia prostych i łatwo dostać się rzeczy za darmo.\nJest możliwe zastosowanie więcej „leniwe” sposób: do laptopa pod pachami są wykonane z płaskiego kartonu szerokiej strony którego dopasowania wielkości i przekracza wartość w urządzeniu. Odpowiednie opakowanie edycji prezent książki dużym formacie. W celu zapewnienia lepszego chłodzenia, możliwe jest wycinania otworów w materiale. W niektórych modelach może to nie wystarczyć, jeśli komputer jest naprawdę gorąco, można zastosować metodę opisaną poniżej.\nNotebook Stand z chłodzenia własnymi rękami\nPodstawą dla tego produktu będzie podajnik papieru z przezroczystego tworzywa sztucznego A4. Potrzeba aktywnego chłodzenia chłodnicy (do 4, w zależności od intensywności przenośnego ogrzewania) za pomocą łączników, drut USB AB. Również przydatny śrubokręt, uchwyt, nóż i taśmę klejącą.\nAby rozpocząć na pole oznaczone miejsca Chłodnice otwory montażowe na śruby lub gwoździe stapia lutownicy ogrzewa się na kuchence gazowej. urządzenie śrubowe pola chłodzenia, a nad nimi w tworzywie sztucznym są gniazda dla obiegu powietrza. Lepiej wyciąć ostrym nożem, rozpalonym w ogniu. Niektóre nierówności formatuje po schłodzeniu plastikową ostry frez lub drobnym papierem ściernym.\nChłodnica musi być cięte łączniki. Teraz przygotować kabel: Wybierz żądaną długość i cięcia drutu. Bo to musi być koniec korka, uzyskać „+” (zazwyczaj czerwony przewód) i „ziemi” (zazwyczaj czarny), podłącz je do przewodów zasilania USB i zaizolować. Będzie miał tylko podłączyć zasilanie do laptopa i zapomnieć o ewentualnym przegrzaniem i powiązanych problemów.\n723 shares 8865 views\n836 shares 4479 views\nHP 620: cechy, zalety, opinie\n531 shares 5542 views\nNotebook Asus K53SD: cechy i osobliwości\n420 shares 5996 views\n365 shares 1468 views\n786 shares 8012 views\nOrigami: Jak zrobić dwunastościan papierowe\n174 shares 6261 views\n„Postawa” – partia-transformator: Opinie producentów\n533 shares 3097 views\nMateriał na podłogę: typy i opis pokryć podłogowych\n844 shares 9580 views\nVolkswagen Sharan, opinie i funkcje\n784 shares 1846 views\ninspekcja kanalizacji: typy, cel i kolejność instalacji\n767 shares 5454 views\nWhite-tailed jelenia: opis, styl życia, rodzaj ochrony\n517 shares 3902 views\n„Korvalkaps”: instrukcje użytkowania, opis leku, recenzje\nLaptop Presario CQ57: Dane techniczne, zdjęcia i opinie


Jak zaplanować oświetlenie do pokoju dziecka? - magiaswiatel.pl\nWYSYŁKA 24H Plafon oprawa Basic Round I C0067 Maxlight biała oprawa w nowoczesnym stylu Plafon Tango MX1104-2 czarny Zuma Line nowoczesna oprawa sufitowa w kolorze czarnym Kinkiet Posta AP2 009940 Ideal Lux aluminiowa oprawa w stylu design\nLampy w pokoju dziecięcym mogą spełniać nie tylko funkcję praktyczną, ale i dekoracyjną, a niektóre z nich dodatkowo będą stymulować malucha. Starszym dzieciom pomogą z kolei pobudzić wyobraźnię. Lampki nocne, żyrandole czy lampy ścienne o niezwykłych kształtach i fantazyjnych kolorach stworzą naszemu dziecku krainę zabawy, dzięki czemu maluch chętnie będzie spędzał czas w takim otoczeniu.\nNiemniej, lampy dziecięce powinny być też funkcjonalne i bezpieczne. Warto zwrócić uwagę na to, by były odpowiednio dopasowane do pozostałych elementów wyposażenia i aby tworzyły z nim harmonijną całość.\nNa które modele najlepiej się zdecydować? Jak prawidłowo rozmieścić oświetlenie w pokoju dziecięcym? Co jeszcze warto wiedzieć i na co zwrócić uwagę? Sprawdź koniecznie!\nGniazdka w pokoju dziecięcym\nPlanując oświetlenie do pokoju dziecięcego, nie zapominajmy o odpowiednim rozmieszczeniu gniazdek. Wraz z rozwojem twojego dziecka, będzie potrzebne więcej sprzętów (jak np. ładowarka do laptopa, telefonu, drukarka), co wymaga instalacji większej ilości gniazdek. Jeżeli chcesz więc uniknąć konieczności remontów w przyszłości, zadbaj o dodatkowe gniazda już na etapie planowania. Na początku w miejscach, gdzie obecnie niepotrzebne będą gniazdka, można zastosować zaślepki, a prawidłowy produkt zamontować dopiero na późniejszym etapie rozwoju dziecka.\nPamiętajmy również, że w pokoju dziecięcym należy szczególnie zadbać o bezpieczeństwo, dlatego przy zakupie gniazdek, koniecznie sprawdź, czy wybrane produkty mają przesłony torów prądowych. Jeżeli wybrane gniazdka posiadają przesłony, nie musimy kupować dodatkowych zewnętrznych zaślepek blokujących dostęp.\nRozmieszczenie oświetlenia w pokoju dziecka\nKażde pomieszczenie - w tym również pokój dziecięcy - musi być podzielone na odpowiednie strefy. Dzieci w swoich pokojach powinny posiadać zarówno strefę relaksu i wypoczynku, jak i strefę nauki i zabawy.\nWarto zdecydować się więc na kilka rodzajów oświetlenia:\nogólne (plafony, żyrandole, lampy wiszące itp.)\ndodatkowe (kinkiety, lampki na biurka, lampki stojące, lampki nocne, systemy zapewniające oświetlenie dekoracyjne, np. oczka podłogowe).\nŚwiatło ogólne to najważniejsza część w strefie, którą wydzieliliśmy dzieciom do zabawy oraz do nauki. Lampki nocne i kinkiety powinny znaleźć się w strefie relaksu i odpoczynku, a lampki biurkowe należy umieścić w strefie, w której dziecko będzie się uczyć.\nProjektując oświetlenie pokoju dziecięcego, warto wybierać sprzęt najlepszej jakości, od renomowanych producentów. Lampy dla dzieci muszą być przede wszystkim bezpieczne, funkcjonalne, ale i atrakcyjne wizualnie. Jednym z ważniejszych źródeł światła, jest oświetlenie sufitowe. Decydując się na plafon, możemy wybrać zarówno ten z widocznym, jak i ukrytym stelażem. Wybierając z kolei lampę wiszącą, zobaczmy czy posiada ona regulację zwisu.\nNie zapominajmy też o dodatkowym delikatnym oświetleniu do pokoju najmłodszych dzieci, w tym niemowlaków. Jeżeli nasze dziecko jest starsze, niezbędna okaże się natomiast lampa na biurko, która pozwoli w komfortowy sposób przyswajać wiedzę.\nWybierajmy modele wykonane z tworzyw, które nie posiadają niebezpiecznych substancji chemicznych oraz pilnujmy, by nasze dzieci, szczególnie te najmłodsze, nie miały dostępu do kabli i przewodów.\nDo niskich pomieszczeń polecamy szczególnie plafony sufitowe, które są odporne na uderzenia i zniszczenia podczas zabaw.\nMożna też zdecydować się na modele pod postacią abażurów. Mogą one swoimi kształtami przypominać piłki, listki, kulę ziemską, sówki, pandy, samoloty i wiele innych. Dzięki temu nasze dziecko z przyjemnością będzie spędzało czas w swoim pokoju.\nLampy wiszące to idealny pomysł do bardziej przestrzennych, wyższych wnętrz. Wybierając je do pokoiku dziecka, zwracajmy zawsze uwagę na to, czy dany model posiada opcję regulacji. Pośród nowości, jakie możemy znaleźć na rynku, są m.in. lampy wyglądające jak zabawki, które z pewnością dadzą wiele radości twojemu dziecku.\nWybierając natomiast bardziej minimalistyczne rozwiązania, można zdecydować się np. na lekkie klosze wiszące w jasnych, pastelowych kolorach i wiele innych, ciekawych produktów.\nOprócz oświetlenia sufitowego należy zaopatrzyć malucha, szczególnie tego, który uczęszcza już do szkoły, w lampkę biurkową, z regulowanym kloszem oraz kątem nachylenia. Pamiętajmy, że dzieciom leworęcznym lampkę stawiamy po stronie prawej, natomiast praworęcznym - po lewej. To sprawi, że maluch nie będzie zasłaniał sobie światła podczas pisania czy kolorowania.\nZ kolei biurko należy ustawić jak najbliżej okna, ponieważ naturalne światło dzienne również jest niezwykle ważne do prawidłowej nauki.\nCiekawym pomysłem jest wybór lampki nocnej z regulacją natężenia światła. Niektórzy decydują się również na modele z czujnikiem ruchu, które instaluje się niedaleko łóżka. To sprawia, że w momencie, gdy maluch chce np. iść w nocy do toalety, światło automatycznie się zaświeci, natomiast gdy położy się z powrotem do łóżka - zgaśnie.\nDla dziecka, które boi się ciemności, możesz z kolei wybrać lampkę nocną o małej mocy żarówki, która tylko delikatnie będzie rozjaśniała ciemność. Takie rozwiązanie jest również dobre wówczas, gdy musimy dzieciom pozostawiać odrobinę światła przy zasypianiu lub na całą noc.\nLampy dziecięce dekoracyjne i ścienne\nCiekawym rozwiązaniem są również lampy podłogowe, które dają przyjemne i delikatne światło w wybranym obszarze pomieszczenia.\nWarto również korzystać z takich produktów jak lampy na ścianę. Subtelne światło odpręża i relaksuje. Modele te będą też dobrym rozwiązaniem dla najmłodszych (zainstalowane przy łóżeczku) podczas snu. Ponadto, nie mają one ostrych krawędzi ani drobnych elementów, które mogłyby być niebezpieczne dla malucha. Dodatkowo możesz dostać je w wielu, ciekawych kształtach jak np. chmurki, gwiazdki, serduszka, liście czy motyle i wiele innych.\nRodzicom, których dzieci uwielbiają tworzyć rysunki na ścianach, polecamy również lampy, po których można pisać flamastrami. Takie produkty sprawdzą się szczególnie u bardzo kreatywnych dzieci.\nJaki rodzaj światła zastosować w pokoju dziecka?\nWybierając rodzaj światła do pokoju dziecięcego, pamiętajmy, że zimne odcienie (4600 – 6500 K) uaktywniają i pobudzają, natomiast ciepłe barwy (2700 – 3200 K) sprzyjają odpoczynkowi i relaksowi. Warto je więc odpowiednio dostosować do wydzielonych stref. Barwy światła lampek nocnych i kinkietów przy łóżku powinny być cieplejsze, natomiast lampka na biurku, przy której dziecko będzie odrabiało lekcje, musi posiadać żarówkę o zimniejszym odcieniu światła.\nWybierając lampy, zarówno dla dziewczynki, jak i dla chłopca, zwróćmy uwagę nie tylko na to, by odpowiednio dopasować kolorystykę do preferencji malucha, ale i na to, by wybierając asortyment, postawić na takie produkty, które są łatwe w utrzymaniu czystości i nie zbierają zbyt dużej ilości kurzu.\nLampy w pokojach u najmłodszych powinny być interesujące i przykuwające wzrok dziecka, dlatego, jeśli twoja pociecha ma jakieś szczególne zainteresowania lub ulubionego bajkowego bohatera, warto pamiętać o tym przy wyborze lamp.\nOświetlenie do pokoju dziecka - Podsumowanie\nW pokoju dziecięcym obowiązkowo należy zainstalować oświetlenie górne.\nNad łóżkiem warto zamontować plafon, kinkiet lub zdecydować się na lampkę nocną, którą nasza pociecha będzie mogła samodzielnie włączyć w razie potrzeby.\nMoc żarówki w lampce biurkowej powinna być na tyle duża, by dobrze oświetlać miejsce nauki, a jednocześnie nie męczyć wzroku.\nLampka biurkowa powinna być regulowana.\nPamiętajmy również o dostosowaniu odpowiedniej barwy światowej do strefy.\nŻyrandol dopasujmy do wielkości pokoju, świetnie sprawdzają się te produkty, które posiadają opcję regulacji światła.\nW dużych pokojach dziecięcych niezbędna może okazać się dodatkowa lampa oświetlająca strefę zabawy.\nLepiej zdecydować się na większą ilość lamp o mniejszej mocy niż jedną o bardzo dużej.\nPrzy łóżku dziecka warto powstawać lampkę nocną o ciepłym, relaksującej barwie światła. Bardzo ważne jest aby - jeśli to możliwe - pokój dziecka nie był oświetlany przez całą noc, ponieważ może to zaburzyć sen malucha.\nJeżeli nasze dziecko ma silny lęk przed ciemnością, można zakupić modele lamp mające różne kształty, np. zwierząt lub zabawek. Takie produkty pomogą w oswajaniu strachu. Dobrym pomysłem są również lampki nocne, dające delikatne, rozproszone światło, dzięki czemu mogą świecić się również podczas snu.\nLampa wisząca Allington 108124 Markslojd czarna nowoczesna oprawa wisząca\nPoprzedni wpis Żyrandol szklana kula — czy nadal jest modny?\nNastępny wpis Żyrandol do salonu - nowoczesny czy klasyczny?


ŚWIĘCI (bł. BRONISŁAW MARKIEWICZ) - św. Zygmunt\n(1842, Pruchnik - 1912, Miejsce Piastowe)\npatron: zgromadzeń św. Michała Archanioła (michalitów i michalitek)\nUrodził się w 1842 r. w Pruchniku, na terenie obecnej Archidiecezji Przemyskiej, jako szóste z jedenaściorga dzieci Jana Markiewicza, burmistrza miasta, i Marianny Gryzieckiej.\nW domu rodzinnym otrzymał bardzo staranną formację religijną. Pomimo tego nieco później, w okresie nauki w gimnazjum w Przemyślu, przeżył załamanie w wierze spowodowane w znacznej mierze silnym duchem antyreligijnym panującym w środowisku szkolnym. Owe trudności udało mu się szybko przezwyciężyć i odzyskał pogodę ducha i wewnętrzny pokój. Później opisał to doświadczenie tak: „ Upadłem na kolana i zacząłem się modlić: ‘Jeśli istniejesz, Boże, daj mi się poznać, a wszystko gotowym dla Ciebie uczynić’. I w tej chwili napełnił mnie Pan wielką światłością wewnętrzną, która sprawiła, iż uwierzyłem we wszystko, co Kościół święty do wierzenia podaje i tegoż jeszcze dnia wyspowiadałem się z całego mojego życia… ”\nW 1863 r., po uzyskaniu świadectwa dojrzałości, czując się powołanym do kapłaństwa, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Ukończywszy przewidziane studia w 1867 r. został przez bpa Manastyrskiego wyświęcony na kapłana.\nPo sześciu latach pracy duszpasterskiej w charakterze wikariusza w Harcie i w katedrze w Przemyślu (w okresie epidemii cholery w Przemyślu w 1872 r. organizował doraźną pomoc lekarską chorym i kuchnię dla głodujących…), chcąc lepiej przygotować się do pracy z młodzieżą, studiował przez dwa lata pedagogikę, filozofię i historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (studiów nie ukończył rozczarowany ateizującymi nurtami filozoficznymi szerzącymi się wśród kadry naukowej).\nW 1875 r. został mianowany proboszczem w miejscowości Gać, a dwa lata później w Błażowej.\nZ sukcesami zwalczał pijaństwo na wsi, a przede wszystkim dał się poznać jako charyzmatyczny duszpasterz, spowiednik i organizator.\nW 1882 r. powierzono mu wykłady z teologii pastoralnej (homiletyki) w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu.\nCzując się powołanym do życia zakonnego, w 1885 r. wyjechał do Włoch. Tutaj wstąpił do Zgromadzenia Salezjanów, odbył nowicjat w San Benigno Canavese i w 1887 r. złożył, na ręce św. Jana Bosko, śluby zakonne. To wtedy, wśród tekstów otrzymanych przez Jana Bosco, poznał określenie „ powściągliwość i praca ”, które na trwałe wpisać się w jego życie…\nW tym samym roku wywołuje skandal książeczką „ Trzy słowa do starszych w narodzie w stulecie rozbioru Ojczyzny ”, napisaną jeszcze w Polsce, i wydaną we Lwowie. Kard. Jan Puzyna, abp krakowski, nakazał nawet zniszczenie nakładu! Bronisław twierdził w niej, że utrata niepodległości była karą za ucisk i zaniedbywanie ludu, zarzucał elitom egoizm i próżniactwo, a księżom także lenistwo i chciwość.\nPisał: „ Całe wsie w Galicji, poczynając od wójta, nie wiedzą, Kim jest Chrystus. Zapytasz włościanina, mówiącego po polsku, czy jest Polakiem, to nieraz namyśla się, co odpowiedzieć, albo odpowie przecząco ”…\nZ powodu surowego trybu życia i odmienności klimatu zachorował na gruźlicę płuc. Stan jego zdrowia był tak ciężki, że uważano go za bliskiego śmierci. Powróciwszy szczęśliwie do zdrowia, odbywał rekonwalescencję we Włoszech aż do 1892 r. kiedy to, za zezwoleniem przełożonych, powrócił do Polski by objąć funkcję proboszcza w Miejscu (przemianowanym w 1897 r., z jego inicjatywy, przez Sejm Galicyjski na Miejsce Piastowe) pod Krosnem.\nIdąc za duchem św. Jana Bosko, oprócz zwyczajnej działalności parafialnej, poświęcił się formowaniu młodzieży biednej i sierocej. Dla niej otworzył w Miejscu Piastowym Instytut Wychowawczy, który zapewniał wychowankom pomoc materialną i duchową, przygotowując ich jednocześnie do przyszłego samodzielnego życia poprzez formację zawodową w szkołach działających przy tymże instytucie. Powstały zarysy warsztatów szkolnych: krawiecki, szewski, a później pracownia stolarska, bednarska, koszykarska, kowalska, ślusarska, introligatorska i inne. Oprócz tego młodzież uczyła się rolnictwa, sadownictwa, ogrodnictwa, warzywnictwa, pszczelarstwa, etc.\nW Miejscu Piastowym stworzył dom i zapewnił wychowanie setkom chłopców, poświęcając się dla nich bez reszty…\nAle w sercu tych działań tkwiła miłość Boża i głęboka wiara, którą starał się przeszczepiać swoim wychowankom. Jego metodę wychowawczą znakomicie ilustruje zapisane przez niego zdanie: [to] „ religia stanowi sekret wychowania, ponieważ przestrzeganie jej zasad i przykazań religijnych ułatwia wzajemne zrozumienie, okazywanie pomocy i życzliwości ”…\nDlatego też w Instytucie w Miejscu Piastowym umieścił figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus, która stała się przedmiotem szczególnego kultu mieszkańców domu, a z czasem całej okolicy. Gdy ktoś przychodził z trudną sprawą do rozwiązania, Bronisław wysyłał go najpierw do kaplicy, aby swe problemy złożył u stóp Matki Bożej, bo „ Ona tylko ma środki i radę na wszystkie nasze biedy i braki… My sami nic nie możemy. Ale gdy Ona wstawi się za nami do Jezusa, to nie zabraknie nam niczego, jak nie zabrakło wina w Kanie Galilejskiej ”…\nU salezjanów przetrwał do 1897 r., gdy z powodu konfliktu na tle sposobu organizacji ośrodków dla młodzieży, które otwierał i prowadził, odszedł ze zgromadzenia. Rozpoczął tworzenie dwóch nowych zgromadzeń zakonnych, opartych na duchowości i pierwotnych statutach opracowanych przez św. Jana Bosko, dostosowanych do specyfiki swego szczególnego charyzmatu. Charakteryzowało je zawołanie św. Michała Archianioła: „ Któż jak Bóg! ”, które stanowi kwintesencję ich duchowości.\nNie otrzymał wszelako zgody swego biskupa na ich rejestrację, a wręcz kategoryczną odmowę (1903 r., mimo wcześniejszej zgody w 1902 r.). Tuż przed śmiercią podjął ostatnią próbę, bezpośrednio w Stolicy Apostolskiej - bezskutecznie. Zgromadzenia św. Michała Archanioła zostały zatwierdzone dopiero po śmierci Założyciela: gałąź męska (michalici) w 1921 r., a gałąź żeńska (michalitki) w 1928 r. W 1966 Zgromadzenie zostało zatwierdzone na prawie papieskim…\nBiskupem owym, który nie udzielił zgody na założenie zgromadzeń zakonnych, był św. Józef Sebastian Pelczar. Ów konflikt między dwiema wielkimi postaciami Kościoła – polskiego Kościoła – jest znamienny. Ukazuje z jednej strony jego wielowymiarowość a z drugiej mocny rys posłuszeństwa w duchu Chrystusowym. W tym ścieraniu się poglądów i osobowości na niwie jednoczącej miłości Bożej tkwi siła i moc Pana Jezusowego Kościoła…\nOpiekę nad ośrodkami przejęło więc powołane w 1898 r. „Towarzystwo Powściągliwość i Praca” (jego statut napisał adwokat Władysław Markiewicz, brat Bronisława). Do 1912 r. przeszło przez nie 1514 wychowanków, zaś do 1939 r. - 13 tys. Bronisław pełnił w nim – będąc jednocześnie proboszczem w diecezji przemyskiej – dyrektora Instytutu. Równolegle w 1898 r. zaczął ukazywać się miesięcznik „Powściągliwość i praca” (publikowany do dnia dzisiejszego)…\nMimo formalnych problemów zakłady typu „Markiewiczowskiego” rozrastały się, gromadząc coraz to większe rzesze dzieci i młodzieży. W 1903 r. Bronisław otworzył nową placówkę wychowawczą w Pawlikowicach koło Krakowa, gdzie około 400 sierot znalazło dom wraz z możliwością formacji duchowej i zawodowej. Następne powstały w Zborowie koło Tarnopola (1905 r.), Skomorochach k. Stanisławowa (1906 r.), Wilnie (1906 r.), Lublinie (1906 r.). Jedni z pierwszych wychowanków ks. Bronisława udali się też do Stanów Zjednoczonych, do diecezji Burlington, gdzie szerzyli idee Bronisława…\nW 1908 r. Bronisław ujawnił rys mistyczny i prorocki swego charakteru. Ukazało się wtedy mianowicie pierwsze wydanie jego dramatu „Bój bezkrwawy”, w którym zapowiadał bliskie, mordercze wojny o szerokim zasięgu, mówił o rzeszach sierot wymagających opieki, a także o szczególnej roli Polski, o ile zachowa wierność zasadom wiary. I proroczo dodawał: „ Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie kiedy dacie światu wielkiego Papieża ”.\nCałkowite poświęcenie się dzieciom, heroiczne zaparcie się samego siebie oraz ogrom pracy do wykonania, stosunkowo szybko przyczyniły się do wyczerpania sił i do całkowitej utraty zdrowia, już i tak bardzo nadszarpniętego chorobą przebytą we Włoszech. Przez ostatnie 20 lat życia nie wziął ani dnia urlopu!\nWszystko to doprowadziło do zakończenia jego pielgrzymki doczesnej w 1912 r. Poddał się operacji ale już nie odzyskał sił. Zmarł w Miejscu Piastowym. W ostatnich słowach miał upomnieć swych współpracowników: „ Chwile to moje ostatnie… odchodzę, a wy zostaniecie i poprowadzicie dalej dzieło, które nie jest moje, lecz Boże… Miłujcie się nawzajem i ukochajcie to dzieło święte z całej duszy… ”\nPochowany został na cmentarzu parafialnym w Miejscu Piastowym. W 1990 r. jego szczątki doczesne zostały przeniesione do kościoła Matki Bożej Królowej Polski, tamże.\nTak za życia jak i po śmierci ks. Markiewicz uważany był za człowieka nadzwyczajnego. Przekonanie o jego świętości nieustannie wzrastało. W świadectwach i wspomnieniach tych, którzy zetknęli się z nim osobiście, jest podkreślane w sposób szczególny jego umiłowanie Boga i bliźniego, zwłaszcza dzieci i młodzieży najbiedniejszej, zaniedbanej, opuszczonej i sierocej. Im poświęcił całego siebie przejawiając głębokie pragnienie przygarnięcia jak największej ich liczby i ofiarowania im ludzkiej życzliwości i dobroci, której odczuwali tak wielki brak.\nTo pragnienie wyraził w słowach: „ Chciałbym zebrać miliony dzieci i młodzieży z wszystkich krajów i narodów, żywić ich za darmo i przyodziewać ich na duszy i na ciele ”. Pozostał wierny do końca życia temu nakazowi miłości połączonemu z odważną – jak na owe czasy – opcją na rzecz ubogich, przyjmując w sposób heroiczny wszystkie skutki jakie zeń wypływały.\nBeatyfikował go, w 2005 r. w Warszawie, w imieniu Benedykta XVI, Prymas kard. Józef Glemp.\nZamyślając się posłuchajmy kilku piosenek poświęconych bł. Bronisławowi:\n„Polacy o to wzywa was”:\n„Twą żywą wiarą zapaleni”:\nMapa dojazdu do Miejsca Piastowego:\n„Żywot ks. Bronisława Markiewicza”, ks. Ś. P. M., 1934\nOstatnia aktualizacja: 20 lutego 2011


Nic co ludzkie nie jest mi nieznane: Czy spełnienie twojego życzenia nie będzie oznaczało czyjejś krzywdy?\nCzy spełnienie twojego życzenia nie będzie oznaczało czyjejś krzywdy?\nKiedy już sformułujesz swój cel, musisz mieć pewność, że nie tylko będzie ci przyjemnie, kiedy go osiągniesz, ale że pragniesz jego spełnienia całym sercem i będziesz szczęśliwy.\nJeśli pragniesz osiągnąć swój cel tylko „trochę” , tylko „połową serca”. To nie znajdzie się w nim dość siły do urzeczywistnienia obrazu, jaki stworzyłeś w wyobraźni. Niezbędnym warunkiem urzeczywistnienia celu jest gorące pragnienie, aby ów się spełnił. Twoje życzenie powinno ciągle szturmować świadomość i podświadomość, tylko wtedy bowiem będzie miało wystarczający ładunek siły do realizacji. Na razie więc ponawiaj pytanie: czy naprawdę tego chcę? Czy powinienem tego chcieć?\nUpewnij się, o ile to możliwe, czy spełnienie twego życzenia nikomu nie zaszkodzi albo czy nie naruszy istniejącej we wszechświecie harmonii. W zasadzie możesz żądać tylko tyle, ile jesteś w stanie osiągnąć bez wyrządzania szkody bliźnim i sobie samemu. Tego moralnego prawa nie wolno ci złamać.\nMożesz, na przykład, pragnąć awansu zawodowego i zostania szefem działu w twojej firmie.\nŻycie znajdzie już sposób przeniesienia obecnego szefa na lepsze stanowisko, tak aby i on skorzystał na twoim rozwoju. Nie wolno ci jednak pragnąć zwolnienia szefa, żebyś ty mógł zająć jego miejsce. Takie życzenie byłoby nie tylko niemoralne, ale zaszkodziłoby tobie samemu. Kiedy naszymi egoistycznymi pragnieniami naruszamy porządek życia, gromadzi się w nas negatywna energia, w efekcie czego ściągamy na siebie różne fatalne wypadki. Według starohinduskiego pojęcia „karmy”, wszelkie zło trzeba „odpokutować”, aby móc współistnieć w harmonii ze światem.\nMetoda treningu umysłu jest systemem samoregulującym się. Nie możemy jej nadużywać, a więc wykorzystywać do złych celów. Metoda nie działa, kiedy nasze życzenia są ewidentnie destrukcyjne. Poza tym życie zawsze znajdzie sposób, by uwidocznić nam spowodowaną przez nas dysharmonię i skłonić do jej naprawienia. Cokolwiek robimy, nigdy nie wolno nam naruszać porządku wszechświata.\nNiestety, świadomie lub nieświadomie ciągle stwarzamy sytuacje krzywdzące bliźnich i, co za tym idzie, wyrządzające szkodę nam samym. Swoim postępowaniem zakłócamy porządek wszechświata i niejako automatycznie wywołujemy przyczyny późniejszych negatywnych skutków. Samolubne i bezwzględne wykorzystanie wyższych sił zawsze przyniesie nam szkodę. Nie oznacza to jednak wcale, że naszym celem nie mogą być dobra materialne. Siły stworzenia zawsze mogą nam pomóc w uzyskaniu takiego celu, choć najmądrzejszy użytek, jaki możemy z nich zrobić, to prosić je o wspieranie w rozwoju naszego umysłu i ducha, abyśmy stali się członkami społeczności jutra.\nIstnieją zatem pragnienia dobre i złe. Błędem jest domagać się spełnienia życzeń oznaczających czyjąś krzywdę. Jeśli pragniesz osiągnąć cel kosztem bliźniego, bądź przygotowany, że niekoniecznie stanie się to, czego pragniesz.\nGepostet von Heinrich Josef Damian Bienek unter sobota, maja 29, 2010


Jak wybrać deskę snowboardową dla naszego dziecka? | Ośrodek Wiedzy\nSnowboard to sport cieszący się z roku na rok coraz większą popularnością wśród miłośników zimowego szaleństwa na stoku. Co istotne, uprawiają go nie tylko osoby dorosłe, ale również dzieci – już w wieku od 5-6 lat. W ich przypadku konieczne jest zawsze dobranie odpowiedniej deski, tak aby jazda była bezpieczna i sprawiała dużo frajdy. Kupimy ją w niemal każdym profesjonalnym sklepie z asortymentem dla sportowców. Znajdziemy tam ponadto odzież w różnych rozmiarach. Jeśli chodzi o takie elementy stroju, jak kurtka, spodnie, buty czy czapka burton jest jednym z najczęściej polecanych producentów.\nDługość, szerokość i elastyczność konstrukcji to kluczowe parametry\nIstnieje kilka rodzajów desek snowboardowych, m.in. all mountain (uniwersalna), freestylowa (szeroka, do trików oraz akrobacji) i freeridowa (wąska, dosyć długa i wcięta). W przypadku dzieci najlepiej sprawdzają się te pierwsze, zwłaszcza na początku ich przygody z omawianym sportem. Duże znaczenie ma długość konstrukcji – zalecane są modele krótsze, gdyż znacznie łatwiej nimi operować. Przy wyborze warto się kierować następującym wzorem: waga dziecka – 20 plus 100. Uzyskana wartość to optymalna długość naszej deski. Inna zasada głosi, że postawiona w pionie na ziemi musi sięgać co najmniej do brody, ewentualnie przedramienia. Decydując się na zakup desek snowboardowych dla dzieci, trzeba mieć też na uwadze ich szerokość. Powinna ona być idealnie dopasowana do długości buta – nie może on wystawać poza jej krawędzie, natomiast przestrzeń między brzegiem a piętą i palcami nie może być zbyt duża. Ostatnie kluczowe parametry to elastyczność i waga. Zaleca się, aby deska dla naszej pociechy była lżejsza i znacznie elastyczniejsza niż dla nas samych. Wynika to z faktu, że taka konstrukcja ułatwia wykonywanie wszelkich manewrów na śniegu.


26. zebranie Zarządu KPZSzach II kadencji, Bydgoszcz 20.03.06\n26. zebranie Zarządu KPZSzach II kadencji\nW dniu 20 marca 2006 r odbyło się w Bydgoszczy posiedzenie Zarządu KPZSzach na które przybyli Andrzej MICHALSKI, Lidia GERC, Ewa ŚMIECHOWSKA, Andrzej KARPIŃSKI, Waldemar STARZYŃSKI, Ulrich JAHR i Piotr SZYBOWICZ. W porządku posiedzenia była kwestia potwierdzenia stanowiska Zarządu w sprawie odwołania złożonego przez KS Apator, zatwierdzenie regulaminów najbliższych Mistrzostw KPZSzach, omówienie ostatnio rozegranych zawodów mistrzowskich, sprawy finansowe, przygotowania do OOM, aktualizacja odznaczeń w KPZSzach i inne.\nW poprzednim tygodniu Zarząd KPZSzach rozpatrywał odwołanie KS Apator Toruń od decyzji sędziego DMR w sprawie przełożenia meczu MKS EMDEK-Apator Toruń w Bydgoszczy. W telefonicznym głosowaniu Zarząd podjął decyzję o przełożeniu meczu na dzień 8 kwietnia 2006. W tej sprawie odwołał się Ulrich JAHR, wskazując na nieważność głosowania z powodu nie otrzymania tekstu odwołania oraz nie poinformowania go o terminie zebrania, które zostało zorganizowane w pośpiechu, pod nieobecność sędziego przebywającego pięć dni za granicą. Po otrzymaniu tekstu odwołania Ulrich JAHR nie podważył samego faktu przełożenia meczu, gdyż w swojej decyzji wyraźnie zaznaczył, iż odwołać można się do Zarządu KPZSzach, który ostatecznie zadecyduje o terminie rozgrywki. Na posiedzeniu Zarządu wskazał jednak, że odwołanie wytyka sędziemu przynajmniej 10 wykroczeń podlegających wszczęciu procesu dyscyplinarnego przeciwko niemu. Wystąpił więc z wnioskiem, aby Zarząd podjął uchwałę o wszczęciu takiego postępowania przeciwko sędziemu głównemu DMR, który z chwilą podjęcia tej uchwały powinien zawiesić działalność sędziowską do zakończenia postępowania dyscyplinarnego. Postępowanie dyscyplinarne może zakończyć się dyskwalifikacją sędziego na podstawie zarzutów, które są poważne:\na) sędzia nie zna podstaw matematyki na poziomie klasy podstawowej (nie umie zliczyć do dwóch),\nb) nie widzi konfliktów w terminarzu sportowym KPZSzach,\nc) przekroczył swoje uprawnienia wkraczając z argumentacją w prerogatywy kluby,\nd) brakuje mu logiki w uzasadnieniu decyzji,\ne) odmawia prawa przygotowania się zawodniczki do zawodów,\nf) każe jechać 15-letniej zawodniczce samej na zawody mistrzowskie,\ng) nie widzi problemu braku rezerwy kadrowej w Apatorze,\nh) nie dostrzega, że klub miał częściej problemy z terminami meczów,\ni) dąży administracyjnie do uzyskania korzystnego wyniku dla drużyny bydgoskiej,\nj) przyczynił się do uniemożliwienia startu kontrolnego przed rozgrywkami OOM.\nZarząd podjął jednomyślną uchwałę o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego przeciwko sędziemu DMR. Za tego rodzaju przewinienia, jeśli zostaną udowodnione, grozi sędziemu dyskwalifikacja na czas minimum 18 miesięcy. Przewodniczącym Komisji Dyscyplinarnej KPZSzach jest Piotr SZYBOWICZ, członkami Mariusz STOPPEL i Piotr SKOWROŃSKI.\nZarząd przedyskutował treść projektowanego regulaminu Mistrzostw KPZSzach seniorów i juniorów starszych. Zebrani wprowadzili kilka poprawek do tekstu i zalecili Pawłowi JAROCHOWI uzupełnienie i przekazanie gotowego regulaminu jako załącznika do kolejnego komunikatu KPZSzach. Zarząd dokonał podsumowania ostatnio rozegranych zawodów mistrzowskich. Wskazano na najważniejszy sukces w historii KPZSzach-złoty medal Kacpra DROZDOWSKIEGO w finale MP dzieci do 10 lat. W tym samym turnieju Mateusz MAZALON zajął wysokie siódme miejsce. Niestety pozostali zawodnicy, uczestniczący w MP Juniorów do 10 i 12 lat, wypadli miernie zajmując miejsca w dolnych rejonach tabel turniejowych. Na Mistrzostwach KPZSzach w Chojnicach zanotowano rekordową frekwencję zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet. Świadczy to o sile organizatora, który wielością nagród i upominków potrafi przyciągnąć do turnieju więcej zawodników niż ktokolwiek inny (łącznie z centralnie położonymi Bydgoszczą i Toruniem). Również na mistrzostwach Old Boy frekwencja była liczna, mimo rozgrywania zawodów na dziewiczym terenie w Zamku Bierzgłowskim. Tu mankamentem był konflikt w godzinie rozpoczęcia turnieju. Większość uczestników przyjechała na godz. 10, ale niektórzy twierdzili iż zawody miały rozpocząć się o 11.\nPodczas omawiania spraw finansowych prezes podkreślił, że wszystkie kluby uregulowały swoje zaległości i obecnie nie ma z tego tytułu zastrzeżeń. Zbliża się jednak termin 31 marca, zapłaty za składkę roczną klubów. Około połowy klubów jeszcze nie uregulowało tej składki, która wzrośnie po tym terminie. Prezes wskazał na opóźnienia w rozliczaniu delegacji służbowych KPZSzach. Delegacje powinny być rozliczane najdalej w ciągu 7 dni po zakończeniu wyjazdu.\nPrzy omawianiu ustalenia kadry młodzików na 2006 r prezes MICHALSKI wskazał na dokonane korekty z powodu braku nadesłanych danych osobowych zawodników z dwóch klubów: LKS Promień Kowalewo i UKS OPP Toruń. Zawodnicy tych klubów zostali przeniesieni na listę rezerwową kadry. Do finałów tegorocznej Olimpiady Młodzieży zakwalifikowało się pięciu szachistów KPZSzach. Zebrani proponowali, aby na te zawody wysłać Zbigniewa SZYMCZAKA, jako trenera z ramienia KPZSzach. Wymaga to uzgodnienia z zainteresowanym. Jako rezerwowego wytypowany został Andrzej MACIEJEWSKI.\nPiotr SZYBOWICZ zaproponował opublikowanie w Internecie listy osób posiadających odznaki Polskiego Związku Szachowego. Kluby będą mogły uzupełnić tę listę, wskazując na braki. Zarząd przypomina, że wnioski o odznaki PZSzach składają wyłącznie kluby szachowe, a o przyznaniu odznaki decyduje Zarząd KPZSzach. Zarząd KPZSzach zadecydował o przyznaniu brązowej odznaki PZSzach dla Jarosława WIŚNIEWSKIEGO z Nakła.\nW sprawach różnych Zarząd wydał następujące oświadczenia.\nNależy przyjąć jako zasadę, że wszystkie zawody mistrzowskie w KPZSzach rozpoczynają się o godz. 10. Na finały MP Juniorów do 16 i 18 lat wyjątkowo nie desygnowano trenera z KPZSzach. Na zakończeniu zawodów zawodników obowiązuje właściwe zachowanie oraz ubiór (w Chojnicach szachiści odbierali nagrody ubrani w płaszcze, jak do wyjścia). W czasie meczu AZS UKW Bydgoszcz-Rotmistrz Grudziądz Paweł KUKUŁA zlekceważył swojego przeciwnika nie podając mu ręki i nazywając Nikim.\nNastępne posiedzenie Zarządu KPZSzach odbędzie się w dniu 13 maja w Toruniu.


Przewróciłam się na plecy i zaczęłam się bezmyślnie wpatrywać w sufit. Kolorowa poświata lampek choinkowych przebijała się przez przeszklone drzwi do sypialni. Oprócz tego, pokój rozjaśniało nikłe światło świec ze świątecznie przystrojonych świeczników.\nPrzyglądałam się fantastycznym i niemal magicznym cieniom na suficie. Kacper oddychał miarowo obok mnie, a dzieciaki, zmęczone testowaniem nowego toru wyścigowego, spały w swoim pokoju. Tylko ja nie potrafiłam odgonić od siebie nadmiaru myśli. Nie były one ani szczególnie przyjemne, ani też niemiłe. Męczący był sam fakt, że nie potrafiłam zmusić umysłu, by się ich pozbył i wreszcie odpoczął.\nMimo że po rozmowie z naczelnym postanowiłam poświęcić się przygotowaniom do Bożego Narodzenia i dopiero później wziąć się za zbadanie sprawy Kostkowskiego, to nie potrafiłam zapomnieć o nim na dłuższy czas. Niemal przypiekłam karpia, zastanawiając się nad tym, co właściwie powinnam zrobić i kogo o Marcina wypytać. Gdyby nie Kacper, który delikatnie zwrócił mi uwagę, że piekarnik od dłuższego czasu wydaje drażniące dźwięki, oznaczające ukończenie pieczenia, zapewne ta ryba nie pojawiłaby się na stole wigilijnym.\nWestchnęłam ciężko i przestałam wpatrywać się w sufit, wiedząc, że im dłużej będę to robić, tym później zasnę. Obróciłam się więc w stronę Kacpra i przytuliłam się do niego, mając nadzieję, że to pozwoli mi wreszcie zasnąć. Kiedy jednak przez dłuższy czas nie potrafiłam wyrzucić z myśli widoku świeżego grobu chłopaka, dałam wreszcie za wygraną i wstałam z łóżka.\nOstrożnie uchyliłam drzwi, by nie obudzić Kacpra, i przeszłam do salonu. Położyłam na ławie laptopa i włączyłam go, oczekując, że pomoże mi znaleźć właściwe rozwiązanie. Kilka razy zawieszałam dłonie nad klawiaturą, by wpisać w wyszukiwarkę internetową jakieś hasło, ale w końcu zawsze rezygnowałam. Po siódmej takiej próbie wyłączyłam zrezygnowana laptopa i położyłam się na kanapie.\nNie było innego wyjścia — musiałam odwiedzić rodzinę Marcina. Chłopak, który otworzył mi drzwi był zapewne jego bratem i może udałoby mi się odpowiednio zmotywować go do tego, by powiedział mi co wie. Zastanawiałam się jak może się zachować ich matka. Odmówi komentarza ze względu na dobre imię syna czy, z tego samego powodu, wszystko mi opowie?\nRobiłam w myślach spis potencjalnych rozmówców, aż w końcu zmęczenie wzięło górę i wreszcie zasnęłam.\nObudziły mnie jakieś nie do końca zidentyfikowane odgłosy z pokoju chłopców. Zmusiłam się, by otworzyć oczy. Leżałam wciąż na kanapie w salonie, przykryta jednak kocem i z poduszką pod głową. Kacper, pomyślałam, uśmiechając się do siebie.\nPrzeciągnęłam się i ziewnęłam potężnie, po czym wmaszerowałam do łazienki, by zmyć z twarzy resztki snu, witając się po drodze z dzieciakami, które tym razem bawiły się klockami. A raczej Adaś próbował ułożyć wieżę, a Michał skutecznie mu ją psuł i stąd te krzyki. Ubrałam się szybko i załagodziłam nieco sytuację, zapraszając chłopców na śniadanie.\nKuchnia w naszym mieszkaniu — jak zapewne większość kuchni w bloku — była niewielkim pomieszczeniem, które jednak całkowicie nam wystarczało. Dzieciaki rozsiadły się wygodnie na swoich miejscach, a ja przygotowywałam im śniadanie, zastanawiając się, gdzie też może podziewać się Kacper. Kiedy się obudziłam, nie było go już w sypialni, a chłopcy nie widzieli, by wychodził. Musiał się więc wyrwać z domu wcześnie rano, nic nikomu nie mówiąc.\nW końcu drzwi się otworzyły i mój mąż wszedł do kuchni w nie najlepszym humorze.\n— Smacznego — mruknął na przywitanie i wyszedł do salonu.\nZostawiłam chłopców samych i podążyłam za nim.\n— Gdzie byłeś? — spytałam bez cienia wyrzutu, jedynie z lekkim zaciekawieniem.\nA i tak spojrzał na mnie z widoczną irytacją.\n— Wyobraź sobie, że przez pomyłkę wyłączyli nam prąd! — powiedział z wyraźną niechęcią.\n— A ja myślałam, że lampki się przepaliły — odparłam, patrząc z rozbawieniem na choinkę. — Rozumiem, że byłeś to wyjaśniać? — spytałam, siadając na kanapie i odrzucając na bok koc, którego jeszcze nie zdążyłam sprzątnąć.\n— A spróbuj załatwić coś w Boże Narodzenie! — mruknął, chowając kurtkę do szafy. — Już i tak ciężko tak normalnie…\n— Ale załatwiłeś? — przerwałam mu, z jakiegoś powodu rozbawiona.\n— Ano… — odparł i uśmiechnął się do mnie niemrawo.\n— Najwyraźniej masz jakieś nadprzyrodzone moce! — zaśmiałam się. — Ale lampki wciąż nie działają — zauważyłam.\nKacper przyglądał mi się uważnie przez dłuższą chwilę, pewnie zastanawiając się skąd się nagle u mnie wziął taki dobry humor.\n— Bo prąd włączą za godzinę — odparł, wciąż przyglądając mi się badawczo. — Coś się stało? — spytał.\n— Nie, nic — powiedziałam. — Nie można mieć dobrego humoru ot tak?\n— Pewnie można — oznajmił, wzruszając ramionami. — To co dzisiaj robimy? — spytał, siadając wreszcie obok mnie.\n— Wy, moi panowie, zajmujecie się swoimi męskimi sprawami, a ja pojadę popracować — rzuciłam beztrosko i uśmiechnęłam się na widok zdziwionej miny męża. — Tak, w Boże Narodzenie — odpowiedziałam na jego nieme pytanie. — Im szybciej się z tym uporam, tym lepiej dla wszystkich, prawda?\nSkinął głową bez przekonania, westchnął i podniósł się z kanapy.\n— To ja pójdę sprawdzić czy chłopcy nie zdemolowali kuchni — oświadczył.\nUśmiechnęłam się w odpowiedzi i zaczęłam przygotowywać się do pracy…\nUlice Bydgoszczy były bardziej puste, niż mogłoby się wydawać. Ludzie pewnie woleli świętować w domach niż kursować po mieście w sobie tylko znanym celu.\nPoprzedniego dnia spadło sporo śniegu, który utrzymywał się do tej pory dzięki niskim temperaturom. Zimno było tym bardziej odczuwalne, że jeszcze do niedawna słupek rtęci wskazywał okolice pięciu stopni powyżej zera. Teraz oscylował w tych samych granicach, tyle że pod kreską.\nDrogowcy jak zwykle nie byli przygotowani na nagłe opady, w związku z czym ulice przypominały zamarznięte błoto. Na szczęście leżała na nich jedynie cienka warstwa mieszanki brudu i śniegu, ale i tak przejechanie z Bartodziejów na Błonie zajęło mi więcej czasu niż mogłabym przypuszczać.\nZaparkowałam w końcu przed właściwym blokiem i wysiadłam z samochodu. Mój poranny dobry humor już się nieco ulotnił, a perspektywa rozmowy z krewnymi Marcina w Boże Narodzenie na pewno nie napawała mnie dodatkowym optymizmem. Czułam jednak, że powinnam mieć tę rozmowę jak najszybciej za sobą, bo w przeciwnym razie będzie mnie męczyć przez najbliższe dni, a im dłużej będę ją odkładać, tym ciężej będzie mi się przekonać do tego, by ją w końcu przeprowadzić.\nWestchnęłam i zdecydowanie wmaszerowałam na drugie piętro. Zapukałam do drzwi i czekałam. Miałam nadzieję, że nie zostanę od razu wyrzucona…\nOtworzył mi znowu ten sam chłopak. Tego dnia wyglądał nieco inaczej. W jego postawie można było wyczuć raczej rezygnację niż bunt czy wrogość. Choć spojrzenie, którym mnie zmierzył, wciąż było nieufne.\n— To pani — powiedział zamiast powitania. Zauważyłam, że miał na sobie wyprasowaną, ciemną koszulę, dżinsy i eleganckie buty. Najwyraźniej przerwałam świętowanie.\nAle przecież musiałam się z tym liczyć, kiedy wychodziłam z domu.\n— Tak, ja — odparłam głupio, zanim zdążyłam się ugryźć w język. — Beata Sawicka — powiedziałam szybko, podając mu dłoń. — Czy moglibyśmy porozmawiać?\nChłopak spojrzał najpierw na mnie, a później na wyciągniętą w jego stronę rękę. Uścisnął ją z westchnieniem i zaprosił mnie do środka.\n— Szymon jestem — oznajmił. — Zawołam mamę — dodał. — Na pewno się ucieszy.\nZniknął na moment w przyległym pomieszczeniu, a ja nie wiedziałam czy stara się być miły, czy raczej ironizuje.\nMieszkanie było sporo mniejsze niż nasze, choć schludne i przytulne. A przynajmniej tak się wydawało na pierwszy rzut oka, bo już po chwili dało się wyczuć jakąś nostalgiczną i nieco żałobną nutkę w powietrzu. Zupełnie jakby wkraczało się do małego, prywatnego sanktuarium.\nSzybko uświadomiłam sobie z gorzką satysfakcją, że to określenie bardzo dobrze pasuje do tego miejsca. Już w korytarzu do ścian przybite były zdjęcia chłopaka na pewno starszego od Szymona, ale z tym samym bacznym spojrzeniem orzechowych oczu. Poza tym, bracia byli całkowicie różni. Marcin był wysokim blondynem, a na wspólnych zdjęciach przerastał Szymona przynajmniej o głowę. I o ile oczy młodszego z nich zdradzały już wtedy jakąś dziwną nieufność, o tyle ze spojrzenia Marcina dało się wyczytać melancholijną zadumę.\nNie dostrzegłam natomiast żadnych zdjęć zmarłego pana Kostkowskiego…\n— Przystojny był, prawda? — usłyszałam nagle obok siebie zmęczony, cichy głos, w którym jednak pobrzmiewał cień dumy.\nObróciłam się i stanęłam twarzą w twarz z niską, chudą kobietą o zapadłych oczach, zmarszczkach zmartwień i złości oraz siwych włosach. Ciężko było stwierdzić w jakim jest wieku, choć podejrzewałam, że, mimo dużo starszego wyglądu, mogła mieć nieco ponad czterdzieści lat.\n— Proszę? — spytałam grzecznie.\n— Mój syn — odparła kobieta i podeszła bliżej, zatrzymując się przy zdjęciu, które właśnie oglądałam. — Nie był podobny ani do mnie, ani do Henryka, chociaż mąż wciąż powtarzał, że wygląda zupełnie jak jego matka. Niestety, zmarła, kiedy Henryk miał piętnaście lat i mogę potwierdzić to jedynie ze zdjęć. Muszę przyznać, że trochę racji miał…\nPrzez dłuższą chwilę obie wpatrywałyśmy się w zdjęcie. Czułam, że udziela mi się nastrój nabożnej czci dla starszego z synów tej kobiety. Pewnie dlatego, kiedy się odezwałam, potrafiłam wydobyć z siebie jedynie szept.\n— Beata Sawicka — powiedziałam cicho, po czym natychmiast odkaszlnęłam zakłopotana. — Z Wieści bydgoskich…\n— Alicja Kostkowska — odparła kobieta i uścisnęła mi dłoń. — I niech się pani niczym nie przejmuje. Ten dom jest pełen duchów przeszłości. Nie wszyscy czują się swobodnie w towarzystwie wspomnień — dodała, po czym zaprosiła mnie do jednego z dwóch pokojów.\nBył to skromnie urządzony pokój przejściowy, który zapewne służył jednocześnie za salon, jak i za sypialnię. W tej chwili na niewielkiej ławie przed rozkładanym tapczanem stały dwie filiżanki napoczętej już kawy i talerz z dwoma rodzajami ciasta. Jednym z nich na pewno była szarlotka.\n— Przepraszam, że nachodzę państwa w taki dzień… — zaczęłam zakłopotana. Zaczynałam myśleć, że to jednak nie był dobry pomysł.\n— Nic nie szkodzi — odparła łagodnie Kostkowska, prosząc mnie, bym usiadła na fotelu naprzeciwko niej, który Szymon właśnie przestawił spod ściany. — Kawy?\n— Nie, dziękuję — powiedziałam, czując, że gdybym jeszcze bardziej pofatygowała tych ludzi, to sumienie nie dałoby mi spokoju. — Chciałabym tylko zadać kilka pytań…\n— Oczywiście — odparła zaraz kobieta i wzrokiem nakazała synowi usiąść obok siebie. Z jej postawy i gestów wobec Szymona można było wywnioskować, że kiedyś była bardzo stanowczą i zasadniczą kobietą.\nZ wahaniem wyciągnęłam dyktafon na stół i poprosiłam, by Kostkowska opowiedziała mi o swoim synu najlepiej jak tylko potrafi i z jak największym obiektywizmem.\nOpowieść kobiety była tym, czego spodziewałam się od samego początku — pięknym, słownym pomnikiem syna. Na szczęście nie był to wyłącznie biały pomnik…\nKiedy Marcin Kostkowski urodził się pewnego zimowego wieczoru, wszyscy od razu zwrócili uwagę na jego oczy. Wydawał się rozumieć dużo więcej niż można by wymagać od noworodka czy niemowlęcia. Zapewne była to gra świateł szpitalnych lamp, ale fakt ten został odnotowany i zapamiętany, a ludzie przepowiadali chłopcu wielką przyszłość. Rzeczywiście, jako dziecko nierzadko zaskakiwał dorosłych bystrością umysłu i wyobraźnią. Często odrzucał towarzystwo rówieśników, którzy nie potrafili go do końca zrozumieć, i uciekał w tajemniczy świat książek, w którym mógł być kim tylko chciał.\nMarcin zawsze był trochę odludkiem, po części z własnej winy, ponieważ nie szukał specjalnie towarzystwa innych. Ale też i tym innym nie zależało aż tak bardzo na jego obecności. Naprawdę dobre kontakty chłopak miał z matką i bratem. Ojca kochał równie mocno, jednak często nie potrafili się porozumieć, co prowadziło do powstawania między nimi różnorodnych konfliktów. Mężczyzna nie pochwalał wyboru drogi życiowej syna. Nie pozwalał mu zbyt długo bujać w obłokach. Czasami też delikatnie sugerował Marcinowi, że może warto by się było zastanowić nad innym rozwiązaniem. Chłopak jednak nie chciał słuchać ojca. Od początku liceum wiedział, że chce iść na studia i skończyć polonistykę.\nTo właśnie w szkole średniej Marcin wreszcie trafił na odpowiednich dla siebie ludzi. Nigdy nie wiązała go z nimi taka przyjaźń jak z matką czy z bratem, ale chłopak zaczął się bardziej otwierać na ludzi, zakochał się w koleżance z klasy, a cały czas wolny zaczął poświęcać pisaniu książek; początkowo tylko do szuflady, później jednak pokazał któreś z opowiadań matce, a ona już wiedziała co z tym dalej zrobić. Z uśmiechem wspominała przejęcie wymalowane na twarzy chłopaka, kiedy przyniósł do domu pierwszy egzemplarz książki, pachnący jeszcze farbą drukarską.\nŚmierć ojca dotknęła Marcina bardziej, niż sam mógłby przypuszczać. Został brutalnie wyrwany ze świata marzeń i iluzji do rzeczywistości, w której to on musiał zapewnić rodzinie godne warunki. Kostkowska miała sporo kłopotów zdrowotnych i skromna renta, którą otrzymywała, nie wystarczyłaby na pewno na zaspokojenie potrzeb dwóch dorastających synów. Zysk z książek nie był oszałamiający, w związku z czym Marcin wziął urlop dziekański i znalazł całkiem dobrze płatną pracę. I choć zarzekał się, że z pisaniem nie ma problemów, to nie dał matce do przeczytania ani jednej strony. Kobieta nie wierzyła w zapewnienia, że na razie nie chce nikomu zdradzać tajemnicy, ale zostawiła chłopaka w spokoju, mając nadzieję, że niemoc twórcza wkrótce zostanie zastąpiona przypływem natchnienia.\nTak się jednak nie stało. Aż do śmierci Marcin nie napisał ani słowa, o którym wiedziałaby jego matka. Najwyraźniej nawet napisanie pożegnalnego listu przerosło młodego pisarza i zdecydował się pozostawić wszystkich bez odpowiedzi na najbardziej dręczące ich pytania.\nAlbo też nie zdążył…\n— Co ma pani na myśli? — spytałam po tej uwadze kobiety, patrząc na nią uważnie.\n— Mój syn nie miał powodów, by się zabijać — oświadczyła. — Był spokojnym, wesołym chłopakiem, który miał problemy, oczywiście, tak jak wszyscy…\n— Może to jednak przez śmierć pani męża? — zasugerowałam. — Może Marcin nagle zdał sobie sprawę ile się od niego oczekuje i nie wytrzymał ciężaru odpowiedzialności?\n— Każdy, ale nie Marcin — odparła z przekonaniem kobieta.\nSiedzący obok niej Szymon prychnął nagle, przypominając nam o swojej obecności. Spojrzałam na niego spod zmarszczonych brwi. Nie wydawał się szczególnie szczęśliwy po opowieści matki…\n— Znowu zaczynasz? — usłyszałam surowy, karcący głos i ze zdziwieniem uświadomiłam sobie, że należał on do Kostkowskiej.\n— Po prostu uważam, że masz mylne wyobrażenie o swoim synu — mruknął. — Mamo — dodał szybko.\n— Wiesz coś więcej? — natychmiast skierowałam to pytanie w stronę chłopaka.\nWzruszył tylko ramionami i spojrzał mi prosto w oczy.\n— Tylko tyle, że Marcin wcale nie był aż tak idealny — odparł. — Ani tak silny, jakim chciałaby go widzieć mama…\n— Nikt nie znał go lepiej ode mnie — powiedziała kobieta, tym samym oschłym, karcącym głosem. — A ja wiem, że Marcin by nas nie zostawił. To na pewno nie było samobójstwo!\n— Podejrzewa pani… — zaczęłam ostrożnie.\n— Zabili go! — zawołała. — To oczywiste! Nie wiem kto i dlaczego upozorował samobójstwo, ale… mój syn nie odszedłby bez pożegnania. Cokolwiek myśli na ten temat jego brat!\nWstała z kanapy i wyszła do pokoju obok, rzucając mi w progu krótkie słowa pożegnania. Patrzyłam przez chwilę w zamyśleniu na zamknięte drzwi.\n— Marcin był zawsze jej oczkiem w głowie — odezwał się Szymon i od razu przeniosłam wzrok na chłopaka. Wyczułam w jego głosie gorzką nutkę żalu. — Dlatego często nie dostrzegała jego wad, a nawet jeśli, to przymykała na nie oko.\n— A tobie wcale się to nie podobało? — bardziej stwierdziłam niż spytałam.\n— Do wszystkiego można się przyzwyczaić — odpowiedział.\n— Czy wiesz może kto mógłby…? — zaczęłam.\n— Nie mam pojęcia — odparł, zanim zdążyłam uformować pytanie. — Choć ja w żadne bajki o morderstwie nie wierzę i pani też radziłbym w nie zbytnio nie wierzyć. Czas jest zbyt cenny, by tracić go w tak głupi sposób…\nNic więcej nie udało mi się już z niego wyciągnąć. Schowałam więc dyktafon, pożegnałam się i wyszłam z mieszkania pełna wątpliwości.\nInes 6/04/2010 12:04:31 [Powrót] Komentuj\nLorelei 3/05/2010 18:22:31\n| brak www IP: 77.253.3.93\nJak zwykle podobało mi się tak swobodnie się to czyta. Hmm po przeczetyniu przynajmniej częśc wątpliwości została rozwiana, właśnie część. Można się było spodziewać, że matka będzie wybielać starszego ze synów, i tak jak mówił młodszy nie chciała widzieć jego wad. Coraz bardziej przekonuje mnie wersja Szymona, że być może był nie do końca tym za kogo uważali go wszyscy i był zdolny do takiego czynu. Z niecierpliwością czekam na dalsze fakty dotyczące artykułu.\nI zapraszam na ostatnią już część mojego opowiadania jeśli masz siłe je czytać pzdr;))\nUntil I die 10/04/2010 12:55:41\nLorelei 7/04/2010 23:38:26\n| brak www IP: 77.253.6.118\nWidzę, że jestem pierwsza:) i szczerze, to nie za bardzo wiem co mam na pisać. Moze inaczej: wiem ale nie wiem jak :D\nMoże zacznę od tego, ze mi się podobało( jak zawsze z resztą). Historia płynie odpowiednim rytemem, nic nie przyspieszasz, nie zmieniasz ani nie dopasowujesz na siłę.\nJesteśmy właśnie po rozmowie z rodziną szanownego denata: mamy matke zaptrzoną w syna i barta( nie mylę się, chyba), który podejrzewam był zazdrosny o "oczko w głowie" matki, co oczywiście nie zmienia faktu, ze go nie kochał czy nie oceniał go obiektywnie:)\nMamy dwa stanowistka w stosunku do pana Kostkowkiego: może na niego patrzeć oczami matki i widzieć w nim spokojną duszyczka, nikogo nie krzywdząca bądz budować sobie o nim z danie z perspektywy barata czyli, widzieć w nim typowego, kto wie czy nie zakompleksiony i bardziej niż sie niż sie może wydawać, zagubionego człowieka.\nJedyne co mi pozostaje to czkać na następną notkę :) Mam nadzieję, ze nie karzesz czakać zbyt długo :)\nTeraz jeśli chodzi o Twoje pytania:\na) jestem na kierunku pedagogicznym, ale robie specjlaność pracownika socjalnego.\nb) prace już napisała, choć samo jej napisanie to niestety nie wszystko:/\nc)teologiczne elementy- cóż...chyba, mi sie to poprostu podoba:) Pozatym lubie czytać, książki o tematyce teologocznej i symoblicznej( Jak sie w to zagłębi może wciągnąć:D ) Chciałam nawet studiować teologię, ale raz że rodzice sie nie zgdzili aby wyjechała, a dwa bali sie, ze zaraz by mnie wywalili za podejście do świata i Boga :P Ja szukam uniwersalenj prawdy, co niestety nie każdemu sie podoba.\nMam nadzieję, ze moje odpowiedzi choć trochę sie usatysfakcjonowały.\nJak byś miała jeszcze jakieś pytania to pytaj. Spróbuje Ci odpowiedzieć, najlpiej jak będę poptrafiła:)\np.s. jestem w trakcie pisania następnego rozdziału. Liczę, ze pojawi sie on jeszcze w tym tygodniu :)\nPozdarawiam raz jeszcze!\nLorelei 6/04/2010 22:51:10


Osteoartroza | Masaż leczniczy kręgosłupa\nJakiś czas temu pisaliśmy o zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa, dlatego dziś przybliżymy chorobę zwyrodnieniową, zwaną osteoartrozą, która dotyka też inne stawy:\nchoroba zwyrodnieniowa stawów rąk i stóp (artroza)\nChoroba zwyrodnieniowa stawów może zająć wszystkie stawy. Charakteryzuje się ona zmianami degeneracyjnymi struktur stawowych, tj.: chrząstka stawowa, kości, mięśnie, ścięgna i więzadła. W pierwszym etapie choroby dochodzi do uszkodzenia chrząstki, następnie mogą pojawić się wyrośla kostne w postaci osteofitów, które powodują proces zapalny tkanek okołostawowych.\nPrzyczyny rozwoju osteoartrozy:\nnadmierne przeciążanie stawów\npłeć (częściej chorują kobiety, gł. w okresie pomenopauzalnym)\nnieleczone wady postawy (tj. np. skolioza, powiększona lordoza lędźwiowa, dyskineza łopatek, inaczej skrzydłowate łopatki, wady stóp)\nDiagnostyka polega na szczegółowym wywiadzie oraz badaniach obrazowych w postaci RTG, tomografii komputerowej czy rezonansie magnetycznym.\nGłówne objawy osteoartrozy:\ntrzeszczenie podczas ruchu w stawie\nbóle stawowe, które nasilają się podczas wykonywania pierwszych ruchów, tzw. bóle startowe\nból podczas ruchu oraz jego brak podczas odpoczynku, w zaawansowanym stadium ból może być ciągły i przewlekły\nNa początku leczenie jest zachowawcze, polegające na wprowadzeniu leków farmakologicznych w celu usunięcia możliwego stanu zapalnego oraz szeroko pojętej fizjoterapii. Postępowanie fizjoterapeutyczne musi być dostosowane indywidualnie do stanu Pacjenta i obejmuje ono zabiegi z zakresu terapii manualnej: terapie powięziowe, punkty spustowe, trakcje stawowe statyczne i dynamiczne oraz kinezyterapia, czyli odpowiednio dobrane ćwiczenia, które zniwelują dolegliwości bólowe oraz poprawią ruchomość zajętego stawu.


Puder ryżowy – Forum – Sztuka Wyboru\nŚcieżka forum - jesteś tutaj:FORUMTematy rozmów: KosmetykaPuder ryżowy\n5 sierpnia 2020, 09:04\nCytat z Kamila Gwiazdowska data 5 sierpnia 2020, 09:04\nMoja cera ma już dość sztucznych pudrów z zapychaczami w składzie. Dużo mówi się o pudrach ryżowych, które podobno nie zapychają cery i dobrze matują. Nie miałam okazji jeszcze przetestować żadnego z nich, więc pytanie do was: czy polecacie? która marka ma najlepszy puder ryżowy?\nCytat z Julka Malarz data 5 sierpnia 2020, 10:19\nMusisz sama przetestować takie pudry i zobaczyć czy Ci pasują. Dla jednej osoby kosmetyki takie będą hitem, dla drugiej osoby nie. Dużo tutaj zależy od cery. Dla zmatowienia polecam puder ryżowy. Dla delikatnego rozświetlenia bambusowy. Nie są to drogie kosmetyki, dobrze jest przetestować oba. Sama uzywam ich zamiennie, aczkolwiek wolę lepsze zmatowienie tak więc u mnie lepiej sprawdzi się ryżowy.\nZe swojej strony polecam kosmetyki od Wibo albo od Paese. Jeśli nie znajdziesz pudrów stacjonarnie, będą bez problemu do zamówienia przez internet 🙂 W dobrej cenie mają je tutaj .\nOstatnio edytowany 15 sierpnia 2020, 10:02 przez Julka Malarz · #2\n15 września 2020, 09:07\nCytat z Katarzyna data 15 września 2020, 09:07\nJedyny puder ryżowy, który na dłużej zagościł w mojej kosmetyczce to ten z firmy Ecocera. Wydaje mi się, że jego skład jest całkiem w porządku. Przewinęło się też kilka innych drogeryjnych pudrów tego typu, ale żaden mi nie przypadł do gustu i nawet nie pamiętam, co to były za marki.\nPuder z Ecocery polecam (jednak koniecznie sypki, prasowany ma jakby nieco inne działanie i jest bardzo niewydajny - przy czym sypki wydajność ma świetną) jako posiadaczka cery mieszanej, która lubi szybko wyświecać się w strefie T. Uważam go jednak za kosmetyk na specjalne okazje, z kilku powodów. Matuje bardzo mocno, co może dać efekt "płaskiego" makijażu. W związku z tym mocnym matowieniem skóra lubi się przesuszać pod jego wpływem (trzeba mieć dobrze przygotowaną, nawilżoną skórę, bo będzie podkreślał każdą suchą skórkę). Niestety trochę też bieli, a ja i tak mam skórę praktycznie porcelanową. Na podkład wygląda to jeszcze całkiem w porządku, ale kilka razy nałożyłam go na skórę, w celu tylko zmatowienia i niestety efekt był taki, że wyglądałam na chorą, bo puder właśnie zmienił nieco jej odcień.\nMimo tych kilku wad według mnie jest super, kiedy zależy nam na długotrwałym zmatowieniu i utrzymaniu makijażu. Używam go na wyjścia, wesela i zawsze się świetnie spisuje, nie muszę używać nawet bibułek matujących.\nOdpowiedz na wpis: Puder ryżowy


Diablo 3 - Page 123 - Gry - PurePC.pl - Forum Dyskusyjne\nPage 123 of 364\nJak ktoś ma wolne to poproszę o GP. Z góry dziękuję.\nDokładnie, jak zobaczylem, co znajomy wyrabia monkiem (z relatywnie słabym sprzętem), porzuciłem rozwijanie barba w połowie nightmare. Póki co skupiam się na WD, potem monk.\nEdited May 20, 2012 by blasphemy\nSprawdzał ktoś, czy katalog z grą jest przenośny, tzn. mogę go skopiować na innego kompa i normalnie odpalić grę, czy trzeba normalnie ściągać od zera?\nna 99,9% jest przenosny, z WoWem nigdy nie bylo jazd.\nNa pewno instalator, można przekopiować.\noooo nasz stary znajomy powrócił ERROR 37 :mur:\nNo offence Aurora, ale chyba kiepsko się prowadzisz :razz: barb to maszynka do mięsa dla której piekło jest placem zabaw :]\nbtw ogarnijcie to tłumaczenie:\n+406 pkt. życia za każdego zabitego, czy za każdy cios... co za różnica :lol2:\nNo to niezłe kwiatki , dobrze wiedzieć ,że tłumacze się popisali. To pewnie ja mam podobnie (uzywam też pl) więc teraz będę na to zwracał uwage hehehe. Dla mnie to jest duża różnica ,ale widać dla tłumaczy to wszystko jedno.\nTakich błędów jest dużo więcej ;) zobacz sobie np opis do umiejętności tornado. W standardowym runa przywraca 1 punkt życia za każdego trafionego wroga, a rozszerzony pokazuje furię...\nA wiadomości na czacie się pokazywały po minucie :D chyba niedziela zrobila blizzowi stress test ;] Edited May 20, 2012 by kkNd!\nBattle Net maintenance w niedzielne popołudnie\nDiablo 3 (Uncut) (RU)\nCzłowiek wraca z pracy a tu zonk na BN.\nOczywiście nie dało się tego przewidzieć...\nja mam "Błąd 33"\nEdited May 20, 2012 by VICTORious\nna kluczu ru nie można grać z innym klientem niż rosyjski\nMimo mojej niedużej znajomości niemieckiego wydaje mi się, że będzie dostępne dopiero 7 czerwca.\nDo tej pory mogą się pojawić boxy, także chyba nie warto...\nCzy ktoś miał sytuację pt. cutscenka przerwana instant death przez championów? Czy jak to się nazywa w oryginale...\nRozwalam bramkę w 3 akcie, oglądam film i zdycham - przy hardcorowym podejściu należałoby chyba olewać wszystko na rzecz przeżycia :/\nGralem dzisiaj troszku logowalem sie chyba z 5 razy i nie bylo problemow, dziwna sprawa.\nBtw. Czy w tym diablo mozna sobie zdupic postac przez zle wybory w umiejetnosciach ? Bo z tego co widze to nie i wszysto rozwija sie liniowo ?!?\nNa normalu raczej nie.\nMaintenance w niedzielę po południu - no po prostu wypas...\nA czytacie ze zrozumieniem ?? Coś im siadło (pewnie przeciążone serwery) i pracują nad tym dlatego mają Maintance !!! Też się lekko zdziwiłem ,ale wole poczekać jakiś czas i zobaczyć efekt jeśli będzie GIT nie będę mieć żalu natomiast jeśli odpalą i dalej będzie kicha wtedy można psioczyć ,że w niedziele :)\nUmiejętności zmieniasz w dowolnym momencie jak chcesz...\nA no jeśli tak to w porządku, mam nadzieję, że niezbyt długo to potrwa.\nA grało się tak pięknie..\nCześć. Do czasu drugiej dostawy gram sobie na Guest Pass'ie. Możecie mi powiedzieć jaka postać będzie dobrym wyborem? Odrazu powiem, że barbarzyńca odpada, ponieważ preferuję postacie dystansowe ;)\nDo czasu kolejnej dostawy na pewno zdążysz przerobić wszystkie postacie do 13 poziomu, więc nie ma znaczenia, którą zaczniesz grać.\nPrzyda się mała przerwa zawsze :)\nzapomnialem ze D3 to nie wow i moje top 50 world kille nic nie znacza.\nSzkoda, że Method nie wiedział że się nie da barbem kiedy szli z jednym w drużynie i wymietli inferno bo pewnie dali by sobie siana, ale gdzie tam im małym robaczkom do takiego pr0 wymiatacza jak nasz Aurora... :lol:\nWszystko zależy od sprzętu i builda, gadanie że jedną postacią na hell/inferno jest trudno, a drugą dużo łatwiej to takie biadolenie frustrata w stylu "WIZERD OP L2P NORMAL CLASS OMG!1" :D\nNie spinać się, to tylko gra - nawet jeżeli coś jest popsute, Blizzard to naprawi z czasem. Zobaczcie np. na SC2 - tam balansują do tej pory.\nDokładnie zmieniają czasy budowli czy jednostek nawet o kilka sekund.\nBez pośpiechu jestem dopiero w czwartym akcie na normalu doktorkiem. Gra się całkiem przyjemnie chociaż czaszka trochę rozczarowuje tylko 85% a miał być moim std atakiem. Może runy potem coś pomogą ale na bossów to się kompletnie nie nadaje i ma buga z belialem w 2 akcie bo boss wisi w przestrzeni i czaszki przez niego przelatują, deszcz kwasowy podobnie. Ciekawe jestem jak pieski będą sobie radzić na wyższych poziomach trudności bo sieją ładne spustoszenie wybuchu i jeszcze nigdy mi się nie zdarzyło żeby mi się chociaż jeden nie odrodził.\nEdited May 20, 2012 by oliwer21\nPodczas lagów różne kwiatki się zdarzają... ja dzisiaj zrobiłem town portal do miasta i kiedy stałem przy kowalu nagle życie mi spadło z 36k do 3k =]\nCzaszka dobra jest, cały czas używam z drugą runą (tą która powoduje, że czaszka skacze w na innych przeciwników) - przy dobrej broni i bonusie z int sieje ładne spustoszenie. Pieski jak dla mnie są całkowicie nieprzydatne w późniejszej rozgrywce bo szybko padają i słabo biją.\nDzisiaj właśnie pokonałem Beliala na Nightmare używając właśnie m.in. czaszki więc opisywanego buga nie zauważyłem.\nJak ruszą serwery to wrzucę swojego builda jakiego mam na chwilę obecną.\nEdited May 20, 2012 by bender83\nTo ty widac jakie masz pojecie, bo problemem na inferno nie sa bossy, a raczej dostanie sie do nich... :lol:\nBossy sa skryptowane, jak ginie to tylko z wlasnej glupoty, bo wiekszosc damage nie powinienes w ogole dostac, co innego champion packi czy rare'y. Tutaj dostajesz w ryj bo nie da sie uciec przed dostaniem prawie 1 shotow.\nMethod przez wiekszosc aktow probowal sie przebic byle dalej kitujac trash... Tak wiec plusikujcie i czekamy az dobijecie do inferno :lol: :lol: :lol:\nA barb na champion packach jest praktycznie bezuzyteczny jesli chodzi o damage. Przestancie tylko dalej siedziesz na normalu, nightmare czy pierwsze akty z hell'a :lol:\nPS. Jak ktos gra wizem z hydra to wie o co kaman :lol:\nEdited May 20, 2012 by Aurora001


milerpije.pl - wszystko, co musisz wiedzieć o whisky - Koncerny alkoholowe! Prawie wszystkie znane marki mają kilku właścicieli... milerpije.pl – wszystko, co musisz wiedzieć o whisky\nWiększość osób nie wie, że na świecie jest bardzo niewiele rozpoznawalnych marek alkoholi, które są niezależne. Międzynarodowe koncerny alkoholowe są właścicielami prawie wszystkich „marek-ikon”. Koncerny alkoholowe budują swoje portfolia tak, aby umieścić w nich trunki z każdej kategorii: whisky, rum, koniak, wódka itp. Oczywiście marketing prowadzony jest w taki sposób, że nie jest to oczywiste, ale warto wiedzieć, że niezależnie od tego czy kupisz Bacardi czy Grey Goose, Chivas Regal czy Absoluta lub Jacka Daniel’sa czy Finlandię, Twoje pieniądze zładują w tej samej kieszeni.\nKoncerny alkoholowe – 12 największych graczy (kolejność alfabetyczna)\nPozwala to na osiągnięcie synergii w sprzedaży, dystrybucji i marketingu. Niestety sytuacja ta ma także swoje wady ponieważ współistnienie różnych marek pod jedną egidą skutkuje często w konieczności „modelowania portfolio” w taki sposób, aby podobne marki, np. dwie whisky, wydawały się możliwie różne. Koncerny alkoholowe budują także swoje portfolia w sposób łatwy do zrozumienia dla konsumenta. Oznacza to, że portfolia te najczęściej nie są bardzo złożone.\nWiecie, że skupiam się głównie na alkoholach mocnych, dlatego pozwoliłem sobie pominąć koncerny alkoholwe takie jak SAB Miller, Heineken lub Carlsberg. No dobra, zobaczmy zatem kto na świecie produkuje alkohole mocne!\nBacardi Limited to największa firma alkoholowa, która cały czas jest w rękach rodziny założycieli. Wchodzi ona w skład koncernu Bacardi-Martini. W jej portfolio znajduje się ponad 200 marek alkoholi. Historia tej firmy jest bodajże najciekawsza ze wszystkich ponieważ wiąże się z kubańską rewolucją. W 1960 roku rząd kubański skonfiskował cały przybytek firmy na Kubie. Na szczęście przewidująca rodzina Bacardi przeniosła kilka lat wcześniej dokumnety rejestracyjne na Bahamy (dla korzyści podatkowych) i otworzyła filie firmy w Meksyku i Puerto Rico. Rodzina Bacardi była także zamieszana w spiski CIA i miała bliskie kontakty z amerykańskimi elitami politycznymi. Nikogo nie zaskoczy teraz fakt, że rum Bacardi nie jest ani produkowany, ani dostępny na Kubie. A teraz wracając już do samej firmy.\nTo trzeci największy na świecie producent alkoholi mocnych powstały w wyniku połączenia amerykańskiej firmy Beam (producenta bourbona Jim Beam) oraz japońskiej firmy Suntory (produkującej takie whisky jak Yamazaki, Hakushu i Hibiki). Połączenie obu firm miało miejsce w 2014 roku. Firma obecnie sprzedaje swoje marki w ponad 200 krajach.\nTo jeden z największych producentów alkoholi w USA i na świecie. Jego produkty sprzedawane są w 135 krajach. Historia firmy sięga roku 1870 a członkowie rodziny Brown cały czas mają część udziałów w firmie.\nW 1860 roku Gaspare Campari stworzył jeden z najbardziej charakterystycznych aperitif na świecie – Campari. Marka Campari stała się włoską potęgą jako marka i w 1995 roku rozpoczęła wdrażanie strategii akwizycji innych marek. Dzisiaj to jeden z globalnych graczy na rynku alkoholi z dystrybucją marek do 190 krajów. W 2016 roku Gruppo Campari była 6. największym producentem alkoholi na świecie. Warto dodać, że alkohole mocne stanowią około 65% biznesu Gruppo Campari. Duże części stanowią także wina i napoje bezalkoholowe, a także umowy dystrybucyjne. We Włoszech, Gruppo Campari jest dystrybutorem takich marek jak Jagermeister, Glenfiddich, Grant’s a także Lipton Ice Tea.\nTo utworzona w 1997 roku poprzez fuzję koncernów Grand Metropolitan i Guinness firma z siedzibą w Londynie, która jest największym światowym producentem trunków mocnych oraz istotnym producentem piwa i wina. Warto zwrócić uwagę jak wiele potężnych i zannych marek whisky znajduje się w portfolio tego koncernu. Oprócz licznych legendarnych marek alkoholi mocnych ja Smirnoff, czy Tanqueray, DIAGEO posiada także 29 destylarni whisky słodowej w Szkocji. Oznacza to, że co 4 whisky szkocka, którą pijecie… tak – jest z DIAGEO 😀\nWarto dodać, że w posiadaniu DIAGEO znajdują się także zasoby destylarni, które już nie funkcjonują np. Port Ellen i Brora.\nEdrington, znana wcześniej jako The Edrington Group to szkocki producent niezwykle sławnych marek whisky. Korzenie firmy sięgają połowy XIX w i firmy Highland Distillers, która została przejęta przez firmę Edrington.\nLa Martiniquaise to drugi co do wielkości francuski producent alkoholi. Firma powstała w 1934 i przez lata zebrała interesujące portfolio marek, z których dla polskiego konsumenta prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalna jest marka Glen Moray, Cutty Sark i Label 5. Warto wspomnieć także o najlepiej sprzedającym się porto na świecie „Porto Cruz”.\nTo konglomerat marek luksusowych, który powstał w 1987 z połączenia domu mody Louis Vuitton i producenta alkoholi Moët Hennessy, które zrodził się wcześniej z połączenia Moët & Chandon i Hennessy. Najważniejsze marki:\nWarto też dodać, że LVMH posiada wiele innych marek, które choć nie są związane ze światem alkoholi, są znane kazdemu: Fendi, Donna Karen, Givenchy, Kenzo, Louis Vuitton, Marc Jacobs, Parfums Christian Dior, Bulgari, TAG Heuer, Sephora i wiele innych.\nPotężna francuska firma skupiająca się na markach alkoholi z segmentu premium. Historia firmy sięga roku 1975 kiedy to dwaj najwięksi producenci pastisu Pernod i Ricard połączyli swoje siły tworząc „Pernod Ricard”. Seria przejęć innych firm przez lata pozwoliła firmie Pernod Ricard na zbudowanie imponującego portfolio marek światowych.\nRemy Cointreau to francuska firma zajmująca się sprzedażą alkoholi aż od 1724 roku (to data założenia domu koniaku Remy Martin). Obecny kształt firmy jest efektem fuzji, która miała miejsce w 1990 roku kiedy to firma Remy Martin połączyła się z producentem sławnego na całym świecie likieru Cointreau. Remy Cointreau działa na całym świecie z czego najważniejsze rynki to Ameryka, Azja i Europa, z których każdy stanowi około 1/3 aktywności firmy. Najważniejsze marki:\nWilliam Grant & Sons to rodzinna firma zalożona w 1887 roku przez Williama Granta, który zdecydował się rzucić pracę w destylarni Mortlach, aby założyć własną destylarnię – Glenfiddich. W wyniku dynamicznej działalności powstała także whisky mieszana Grant’s, które dzisiaj są markami rozpoznawalnymi na całym świecie i wokół nich rośnie portfolio innych alkoholi.\nKoncerny alkoholowe – wyciągnijmy wnioski\nKiedy przeanalizujemy portfolia, które prezentują największe koncerny alkoholowe łatwo wyciągnąć wniosek, że mnogość graczy na rynku alkoholi mocnych jest pozorna. Setki sławnych marek w rzeczywistości należą do około 10 graczy. Nie oznacza to jednak, że konkurencja jest mała. Wprost przeciwnie – koncerny alkoholowe konkurują bardzo zaciekle. Oczywiście dużo prościej byłoby gdyby każda z wymienionych firm produkowała jeden rum, jedną whisky, jeden likier itd. Jednak taki stan rzeczy skończył się już w XIX w. W dzisiejszym świecie skutecznie można poruszać się wyłącznie przez portfolia, które przy mniejszej liczbie relacji pozwalają sprzedać więcej grup asortymentowych. Oznacza to, że jedna firma poprzez jednego przedstawiciela handlowego może sprzedać dystrybutorowi nie tylko np. whisky albo wódkę, ale także rum albo likiery. Skoro już to wiecie, to mam dla Was zadanie, czytajcie dalej –>\nKoncerny alkoholowe – zadanie domowe po przeczytaniu\nTeraz kiedy znacie już portfolia najważniejszych koncernów alkoholowych i wiecie jak funkcjonują, zacznijcie obserwować rynek. Najłatwiej zrobić to przez analizę półek sklepowych i menu w restauracjach. Szybko dostrzeżecie prawidłowości, które po przeczytaniu tego artykułu stają się oczywiste:\nArdbeg i Glenmorangie podróżują razem\ntam gdzie Grant’s, tam Tullamore Dew i Glenfiddich\nJack Daniel’s zwykle przychodzi na imprezę z Finlandią\nAbsoluta i Ballentine’sa łączy coś więcej niż występowanie literki „B” w nazwie\nKoniecznie napiszcie mi w komentarzach jakie jeszcze prawidłowości obserwujecie na rynku!\nWarto dodać, że rynek alkoholi podlega ciągłemu procesowi konsolidacji co oznacza, że prędzej czy później znowu będziemy świadkami połączenia któregoś z powyższych kolosów z inną firmą. Artykuł ten napisałem w 2012 roku i ponownie aktualizowałem w kwietniu 2020.\nSiedem lat przerwy daje ciekawą perspektywę, która pokazuje, że być może świat alkoholi nie zmienia się codziennie, ale kilka ważnych rzeczy się wydarzyło:\nW Remy Cointreau kupiło Bruichladdich\nW 2014 doszło do fuzji Jim Beam i Suntory\nW 2016 Firma Brown-Forman kupiła destylarnie Ben Riach, GlenDronach i Glenglassaugh (o tym warto poczytać tutaj).\nW 2014, DIAGEO wymieniło destylarnię irlandzkiej whiskey Bushmills na tequillę Don Julio\nZobaczymy co będzie dalej, a jeśli chcecie trzymać rękę na pulsie to pamiętajcie żeby regularnie wpadać na MilerPije.pl 😀\nBacardiBeamBrown FormanCampari GroupCEDCDiageoEdringtonLVMHMartiniPernod RicardRemy Cointreau\n25 Responses to Koncerny alkoholowe! Prawie wszystkie znane marki mają kilku właścicieli…\n14 stycznia 2013 o 15:29\nNie wiem jak to dokładnie wygląda formalnie, ale CEDC w zeszłym roku zostało wrogo przejęte przez Russian Standard. Gdyby portfolio obu firm połączyć, to wygląda jeszcze ciekawiej. Z tym, że CEDC jest co prawda producentem wódki Bols w Polsce, ale nie jest właścicielem marki Bols. Tym jest Lucas Bols, B.V., producent likierów Bols oarz napojów Galliano, Vaccari Sambuca, Pisang Ambon, Damrak Gin i genewerów.\nJak wygląda sprawa z Hennessy? Bo z tego co sie orientuje to 2/3 ma LVMH a reszta to jakiś chińczyk który ma coś wspólnego z Diageo i nawet na stronie Diageo znajdziesz w portfolio własnie Hennessy… Nie ogarniam tego. Może to ktoś wyjaśnić?\n14 stycznia 2013 o 15:39\naha no i Beam Inc. ma podpisany kontrakt na 5 lat z CEDC wiec teraz to oni rozprowadzają w Polsce Jim Beam, Greenore i inne.\n14 stycznia 2013 o 15:44\nTo prawda właśnie o tę współpracę chodzi mi w akapicie o CEDC.\nCo do Hennessy – w Polsce zajmuje się nim LVMH.\nDzieki wielkie za rozwianie wątpliwości 🙂\n(P.S. w takim razie skasuj przy Diageo hennessy bo wystepuje i tam i w LVMH)\nMój błąd, skasuj raczej Moët et Chandon, to wystepuje 2 razy . raz jako Moët et Chandon a raz jako Moët & Chandon a to chyba to samo 🙂\n27 września 2013 o 13:56\nJim Beam teraz będzie należał do grupy Stock Polska\nNależał? Nieee, Stock ma tylko dystrybucje, bo przejęli ją od CEDC.\n27 września 2013 o 23:16\nok, nieodpowiednie słowo\nNa naszym rodzimym rynku dość istotnym graczem w branży alkoholowej jest jeszcze Stock Polska(tzw. Lublin), o którym nie wspomniałeś.\n14 stycznia 2013 o 16:41\nTo prawda, ale zrobiłem to celowo. Przeglądałem nawet ich portfolio dwa razy, ale ma ono znaczenie tylko w Polsce, Czechach i może jeszcze paru innych krajach, ale nie globalnie. Choć oczywiście dostrzegam i cenię markę WŻG i to jak rozwija się w Polsce. Pominąłem też Suntory.\n17 stycznia 2013 o 14:59\nSkoro tak to CEDC jest zasadniczo tylko w Polsce, Rosji, Węgrzech i Bułgarii. To jeszcze japoński Kirin ma Four Roses\n27 września 2013 o 13:57\nFour Roses nie ma prZypadkiem Pernod Ricard :Polska?\nWarto dodać, że Belvedere jest polską wódką, produkowaną przez Polmos w podwarszawskim Żyrardowie.\nZapomniałem dopisać, że strona www Belvedere ani jednym słowem nie wspomina o Żyrardowie. Brak nawet jakichkolwiek informacji na temat samego Polmosu, czy też jego zdjęć.\n16 stycznia 2013 o 02:04\nBelvedere należy chyba do tego LVMH, dystrybowane przez Diageo jesli sie nie myle.\n15 stycznia 2013 o 14:53\nZapomnieliscie wspomniec o William Grant & Sons. Posiadaja w swoim portfolio m.in:\n16 stycznia 2013 o 02:05\ntak, to są ich marki, a w Polsce dystrybutorem jest potężne CEDC. tak przynajmniej mi sie wydaje.\nAlkohol wieczoru #117: ArArAt Nairi 20yo • 200-300 PLN • Milerpije.pl pisze:\n23 stycznia 2013 o 10:52\n[…] Białorusi i rzeczywiście ArArAtem zatawione są całe półki. Od czasu kiedy markę ArArAt kupił francuski koncern Pernod Ricard, brandy ta zaczyna rozlewać się także na salonach europejskich. W byłym ZSSR na brandy mówi […]\nBacardi Legacy Competition • Artykuły • Milerpije.pl pisze:\n28 lutego 2013 o 12:26\n[…] zparoszony na finał Bacardi Legacy, czyli wielkiego konkursu barmańskiego organizowanego przez Bacardi-Martini. Zawody były niezwykłe ponieważ odbywały się 130 metrów pod ziemią w komorze Jana Haluszki, […]\nJack Daniel's White Rabbit Saloon 120th Anniversary • 50-100 PLN • Milerpije.pl pisze:\n[…] Ej bankowcy! Choć kochać to nie znaczy zawsze to samo, pamiętajcie, że miłość do whisky powinna przejawiać się zrozumieniem jej smaku, a nie zapychaniem półek butelkami (wtedy to miłość do butelek)! Dlatego właśnie, wyjątkowo, pokuszę się o mały upselling na rzecz firmy Brown-Forman […]\n5 kwietnia 2016 o 21:40\nA kto należy do Siebie ? Eduador ?\n12 kwietnia 2016 o 00:32\nJeśli chodzi o single malty to są to pochodzące z wysp islay: Deanston, ledaig, bunnahabhain, tobermory oraz blended Black Bottle na bunnahabhainie i Scottish Leader original i signature.\nUda się odświeżyć artykuł ? Dużo pozmieniało się do tej pory 🙂\n25 marca 2020 o 14:33\nMuszę nad tym popracować 😀


Tag profilaktyka ruch drogowy - Komenda Powiatowa Policji w Kutnie\nTag profilaktyka ruch drogowy\nZWOLNIJ - JAK KOCHA TO POCZEKA ! Walentynki to doskonała okazja aby przypomnieć wszystkim, nie tylko tym zakochanym, że pośpiech tak jak w miłości i na drodze nie jest wskazanym:)Nadmierna prędkość nadal pozostaje jedną z głównych przyczyn wypadków, w tym tych najtragiczniejszych w skutkach. Dbajmy o bezpieczeństwo swoje i innych uczestników ruchu. ZWOLNIJ- jak kocha to poczeka, zwłaszcza z walentynkową kolacją!\nPolicyjne działania „Kaskadowy pomiar prędkości" Policja prowadzi dzisiaj ogólnopolskie działania kontrolno-prewencyjne pn. „Kaskadowy pomiar prędkości”. Ich celem jest egzekwowanie od kierujących przestrzegania ograniczeń prędkości na drogach krajowych, stanowiących główne ciągi komunikacyjne kraju.\n,,BEZPIECZNY PRZEJAZD"-AKCJA DROGÓWKI Policjanci Wydziału Ruchu Drogowego z Komendy Powiatowej Policji w Kutnie uczestniczą w akcji ,,Bezpieczny przejazd", której celem jest ograniczenie wypadków na przejazdach kolejowych.\nDziałania kontrolno – prewencyjne pn. „TIR” na polskich drogach Policjanci ruchu drogowego prowadzą wzmożone działania kontrolno – prewencyjne ukierunkowane na bezpieczeństwo na drogach w okresie wakacyjnych wyjazdów i powrotów oraz na wiążące się z tym przestrzeganie przepisów ruchu drogowego i zasad bezpiecznej jazdy przez kierujących pojazdami ciężarowymi. Realizując działania ukierunkowane na bezpieczeństwo na drogach w okresie wakacyjnych wyjazdów i powrotów oraz na wiążące się z tym przestrzeganie przepisów ruchu drogowego i zasad bezpiecznej jazdy przez kierujących pojazdami ciężarowymi, policjanci zwracają szczególną uwagę na ruch tych pojazdów na drogach ekspresowych i autostradach.\nBezpieczny senior na drodze - warsztaty nt: „Bezpieczeństwa w ruchu drogowym w Żychlinie 4 października na terenie Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej im. Marii Kownackiej w Żychlinie Krajowa Rada BRD przy współpracy z Komendą Powiatową Policji w Kutnie przeprowadziła akcję informacyjno-edukacyjną „60+ bezpieczni w ruchu drogowym”.