1 STUDIA ZMARTWYCHWSTAŃCZE O. PIOTR SEMENENKO CR L I S T Y Tom XV R Z Y M 2011\n3 O. P I O T R S E M E N E N K O C R L I S T Y tom XV RZYM 2011\n6 Za zezwoleniem Władzy Duchownej: KS. BERNARD HYLLA CR Przełożony Generalny Rzym, 18 listopada 2011 r. Redakcja, szata graficzna, odczytanie z rękopisów i wprowadzenie listów do komputera oraz korekta typu B - przeprowadzona w Listach O. P. Semenenki CR od tomu VII do XV: Liliana DRÓŻDŻ Tipografia-Legatoria w Rzymie, Włochy\n7 1. List do O. Waleriana Kalinki CR (ACRR 370) Mój kochany i drogi Ojcze Walerianie 1. Rzym, 3 stycz.[nia] 1883 [r.] Widać, żeśmy obaj bardzo zajęci, kiedy przez cały ciąg Świąt nie mieliśmy czasu wzajemnie ich sobie powinszować. Więc winszuję, choć późno i niech te życzenia będą tym serdeczniejsze. Nie odpisałem jeszcze na Twoje listy z 12 i z 14 grudnia, i tu przyznaję się do winy, albowiem powinien bym był odpisać, choćby na ów jeden punkt tylko, tyczący się odesłanego postulanta. Za to serdecznie przepraszam. Odpowiadam zaś, że postulanta Jasieńskiego nie tylko nie można przyjąć na kleryka, ale że go nie można ani w Zgromadzeniu zatrzymać. Przypadkiem znalazł się tutaj w Kolegium Polskim jeden jego współuczeń z Seminarium Jasieński nie wie o tym i proszę mu o niczym nie wspominać, który zapytany opowiedział całe jego przeszłe postępowanie w Seminarium, wcale nie budujące, a nawet gorszące innych i w zgorszenie wprowadzające. To wszystko wprowadziło nas na drogę i O. Leon 2, który go dokładnie badał (a trzeba przyznać, że dobrze się nauczył tego rzemiosła i nie jest zgoła porywczym w zdaniu) jest nawet tego 1 2 KALINKA WALERIAN CR, ks. ( ). Znany polski historyk. Studiował filozofię i prawo na uniwersytecie w Krakowie. W 1847 r. studiował bibliotekarstwo w Belgii i Holandii. W 1855 r. powrócił do Paryża, pracował dla partii monarchistycznej. W 1861 r. został dyrektorem Biblioteki Polskiej w Paryżu i aktywnym współpracownikiem Hôtelu Lambert. W 1862 r. wyjechał do Rzymu i zbliżył się do oo. zmartwychwstańców. Do Zgromadzenia wstąpił 26 kwietnia 1868 roku i 17 grudnia 1870 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Był nazywany założycielem krakowskiej szkoły historycznej. Odegrał bardzo istotną rolę w dziejach Zgromadzenia jako założyciel wspólnoty oo. zmartwychwstańców w Polsce. ZBYSZEWSKI LEON CR, ks. (1832 -?). Do Zgromadzenia Zmartwychwstania P.N.J. Chr. wstąpił w 1867 r. Święcenia kapłańskie przyjął 30 marca 1872 r. W 1890 r. opuścił Zgromadzenie. 1\n8 przekonania, że dzisiejsze jego niby budujące postępowanie jest grą tylko, tym gorszą, im lepiej udaną, a że on ją odgrywa, dlatego tylko że nie ma gdzie się udać i co z sobą zrobić. Kiedy to piszę bardzo mi krucho na sercu, bo nuż ten człowiek chce się poprawić? Ale z drugiej strony nie można Zgromadzenie narażać na trzymanie w nim zaraźliwych członków, zwłaszcza takich, którzy zarazę ukryć umieją. Naraziłbym zaś, gdybym wbrew dawnym dowodom i nowym wskazówkom, wbrew sumiennemu zdaniu właściwego sędziego, przyjmował niebezpiecznego człowieka w nadziei, że innym się stanie. My nie jesteśmy instytucją naprawczą, domem zdrowia; ale powinniśmy przyjmować zdrowe już i pewne osoby, aby być organizmem i siłą normalną na chwałę Bożą i dobro bliźnich. Prawda, że jak Jasieński przyszedł do mnie oświadczając, że O. Leon nie przyjmuje go na kleryka, więc on gotów zostać braciszkiem, pochwaliłem mu to, i nawet jakbym upoważnił powiedzieć to Tobie, ale ja w onej chwili nie byłem jeszcze mówił z O. Leonem i nic nie wiedziałem o całej prawdzie przeciwnej jemu. W obecnym stanie rzeczy, choć z boleścią w sercu, ale nie mogę pozwolić na jego pozostanie w Zgromadzeniu. Muszę Ci przy tym zrobić uwagę, że szkoda, iż przed wysłaniem do Rzymu Jasieńskiego nie napisałeś był do regensa Seminarium, w którym był przedtem, prosząc go o szczegóły co do jego przeszłości. Co do drugiego postulanta, owego Węgra, niestety, nie tylko że nie ma powołania, ale zgoła nie ma wiary. Twierdził, że wierzy w bóstwo Chrystusa, ale i to się rozchwiało; on w Boga nie wierzy, w prawdziwego, chrześcijańskiego Boga. U niego tylko jest bóstwo jakieś, ale takie, że przy jego wszechstronności nie ma miejsca dla wolnej woli człowieka. Jest wprawdzie złe i dobre, ale człowiek jedno lub drugie robi z konieczności, stąd nie ma piekła, itd. itd. To wszystko rąbie z największą prostodusznością, a przy tym z zupełną pewnością, a nawet upodobaniem. Nieszczęśliwy człowiek, zwłaszcza że pod względem moralnym nie ma mu nic do zarzucenia, i ma pewną rzeczywistą wartość. Żal go nam bardzo i O. Leon ma z nim wielką cierpliwość, i chciałby go nawrócić, zwłaszcza że jest otwar- 2\n9 ty, szlachetny, bez udawania. Jak chodziło o to, wszystko szczerze wypowiedział. Księdzem chciał zostać dla narodowych, społecznych celów. Odsunąwszy go tedy od Sakramentów i od bliższych z innymi stosunków, trzymamy go i pracujemy nad nim, aby go przekonać i do wiary przyprowadzić, ale ciężko rzecz idzie i prawdopodobnie trzeba go będzie wyprawić. Za to z Janem Kantym dawniejszym, a dzisiejszym znowu Józefem, wielka pociecha, to dobry dzięki Bogu nabytek. Mamy też w nowicjacie i dwóch reńskich Niemczyków, prawdziwych chłopaczków Bożych (nie chciałem powiedzieć aniołków) i rozumnych, i dobrych. Deo gratias! Z Maksymczukiem trochę twardo idzie, ale idzie. W ogólności jest za co Panu dziękować! Rzym, 3 stycz[nia] 1883 [r.] Co do pani Zofii B. sprawy w swoim czasie nie zaspałem i zaraz pisałem do tych pań, aby ją przywołano. Szczęściem, że ta sprawa sama w swoim czasie przyszła do dobrego rozwiązania, i że żadnego powodu do prawdziwej obawy nie było. Pani Zofia jest rzeczywiście dziecko, nawet niedobrze albo i wcale nie wychowana, ale także rzeczywiście jest dobre i rozumne dziecko, które wiele obiecuje i da Pan Bóg, ziści. Tych pań jest tu cztery, za kilka dni ma pani Jerz. Z dwiema innymi przyjechać. Mieszkać będą na drugim piętrze Kolegium Polskiego, które od Nowego Roku jest wolne i teraz przyrządzają je do mieszkania. Wchód do niego jest osobny od ulicy, ten sam, który służył wprzódy markizostwu Guiccioli. I skądinąd dobre wiadomości. O. Tomasz 3 pisał do mnie w końcu grudnia (a ja ten list otrzymałem w sam dzień Nowego Roku) w sposób, który nam wszystkim przyniósł prawdziwą przyjemność. Pogodził się zupełnie z myślą przeniesienia się do Rzymu, chciałby jak najprędzej tu stanąć, zaprasza serdecznie O. Waleriana; 3 BRZESKA TOMASZ CR, ks. ( ). W latach był kierownikiem nowicjatu; wikarym w parafii w Piekarach na Śląsku; asystentem rektora O. P. Semenenki CR od 1857 r. do 1863 r. Od 1867r. do 1883 r. był przełożonym misji oo. zmartwychwstańców w Bułgarii. Zmarł w 1900 r. w Rzymie. 3\n10 jednym słowem, ta sprawa, która z góry zdawała się tak trudną, dzisiaj za łaską Bożą jest łatwą i pocieszającą. O. Walerian 4 bardzo rad teraz, że tam jedzie. Co do przyjmowania nadal kleryków wcale się nie zrażaj tym, że się raz albo drugi nie uda. Proszę Cię bardzo o to. Zresztą doświadczenie uczy i Ciebie nauczyło. Główna rzecz w tym, żeby wyczerpać wszystkie źródła możebne, mogące objaśnić o przeszłości kandydata. Miałbym jeszcze niejedną rzecz do powiedzenia ale już i list długi, i późno w nocy, i jutro muszę wstać raniej, bo mam śpiewać Mszę [świętą] żałobną za ks. Martet, który przed kilkoma dniami (7-miu) umarł. Pomódl się i Ty za niego. Tak długie lata u nas mieszkał i był jak bratem. Wszystkich Was pozdrawiam i błogosławię i Nowego Roku pełnego łask życzę. Ciebie mój drogi i najdroższy do serca przyciskam i w szczególny sposób Panu polecam. W miłości Jezusa i Maryi najoddańszy ks. Piotr. [P. S.] A kiedy weźmiesz się do pisania swej historii? Bardzo tego życzę i proszę o to. Odpowiedziałem Kazimierzowi Chłapowskiemu, który o tym pisał, że już teraz możesz to zacząć na nowo. 2. List do O. Tomasza Brzeski CR (ACRR 2105) Kochany i drogi Ojcze Tomaszu. Rzym, 15 stycz.[nia] 1883 [r]. Wczoraj otrzymałem Twój ostatni list z 6 stycznia i natychmiast odpisuję. 4 PRZEWŁOCKI WALERIAN CR, ks. ( ). Do Zgromadzenia Zmartwychwstania wstąpił 1 grudnia 1864 r. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 kwietnia 1867 r. w Rzymie. W 1868 r. otrzymał stopień doktora teologii, a w 1876 r. licencjat prawa kanonicznego. Od 1874 r. do 1883 r. był prokuratorem generalnym, a następnie misjonarzem w Bułgarii. W 1887 r. był przełożonym generalnym. Zmarł 7 maja 1895 r. w Rzymie. 4\n11 1. Twój list z 7 grudnia w tej chwili spaliłem i już na tej ziemi żadnego śladu jego nie ma. Bądź tedy zupełnie spokojnym, a upokorzenie, jakie on Ci sprawił, niechaj będzie na zdrowie duszy Twojej. Zresztą bardzo jestem zbudowany Twoim żalem, jaki mi z powodu tego listu wynurzasz; i to w taki sposób, że oprócz zbudowania, mam pewną pociechę z korzyści duchownej, jaką Ci to przyniosło i zmuszony jestem zawołać: Diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum. 2. Zgadzam się zupełnie na to, abyś nie jechał nad morze. Owszem po porozumieniu się z O. Przewłockim zdaje mi się, że dobrze by było, jak on już o tym do Ciebie pisał, abyście spotkali się w Wiedniu. Mógłbyś pojechać naprzód przez Osiek (Esseg) do Zagrzebia, a stąd zrobić wycieczkę do Wiednia i dopiero z Wiednia przyjechać do Rzymu przez Laibach, gdzie byś odwiedził resztę swoich przyjaciół słowiańskich. Zresztą nie nakładam porządku koniecznego podróży; mówię tylko o spotkaniu się z O. Przewłockim w Wiedniu. Ten ostatni będzie zresztą sam pisał do Ciebie, aby rzecz ułożyć praktycznie. 3. Proszę mi zaraz donieść, o jakich to rzeczach pisał do Ciebie O. Czok z Sofii. Może mógłbyś przysłać mi list jego, bo mnie ta rzecz wielce interesuje. Potem doniesiesz mi zaraz z Sofii o swojej z O. Czokiem rozmowie. 4. Brat Karol Bohrer niechaj pozostanie w Adrianopolu. 5. Mam jednego kandydata do Seminarium w Adrianopolu, który w tej chwili jest w Paryżu, nazywa się Władysław Marszałkiewicz 5. Jego historię byłoby za długo opisywać, zresztą zna go dobrze O. Przewłocki. Mnie zaś idzie o to tylko, aby Was uprzedzić o jego przyjeździe. Był on w naszym Zgromadzeniu jako nowicjusz; musieliśmy go odprawić i był przez rok blisko u kartuzów w Grenoble, skąd znowu 5 MARSZAŁKIEWICZ WŁADYSŁAW CR, ks. Urodził się 23 września 1861 r. w Jassy. Do Zgromadzenia Zmartwychwstania P.N.J.Chr. wstąpił r. Święcenia kapłańskie przyjął r. Zmarł w Rzymie dn r. 5\n12 zgłosił się do nas. Że to zdatny i zresztą dobry chłopiec, przyjęliśmy go na powrót; ale nie do Rzymu. Będzie musiał tymczasem być w Adrianopolu, w perspektywie przyjęcia obrządku greckiego i uczyć się przez ten czas filozofii i teologii, a potem zobaczymy. Kiedy więc przyjedzie przyjmijcie go uprzejmie, a pierwsza jego praca niech będzie, aby się uczył dobrze po bułgarsku. Bohrer i Spetz znają go, jeśli się nie mylę. 6. Donoszę Ci na końcu, mój drogi Ojcze Tomaszu o sprawie, która się Ciebie tyczy i tu w Rzymie czeka na Ciebie. Wiesz, że gdy ks. metropolita Sembratowicz rezygnował ze swego urzędu, został tu powołany do Rzymu. Ojciec Święty 6 zrobił go prezesem komisji przeznaczonej do przejrzenia i poprawienia ksiąg liturgicznych słowiańskich. W tych dniach Ojciec Święty ma zamianować członków mających składać tę komisję. Ja miałem być podany na jej członka, już byłem zapisany na liście, ale kiedy się dowiedziałem, prosiłem, aby Ciebie mianowano na moim miejscu i zgodzono się na to. Nie mam żadnej wątpliwości, że będziesz zamianowany tym członkiem. Widzisz drogi Ojcze Tomaszu, że Ci Pan Bóg gotuje więcej pracy i to bardzo dobrej, niżeli się jej tu w Rzymie spodziewałeś. Dosyć tego na dzisiaj. Błogosławię Was wszystkich. Ciebie w szczególności przyciskam do serca. W miłości Jezusa i Maryi najoddańszy - ks. Piotr. 3. List do O. Waleriana Kalinki CR (ACRR 371) Kochany mój i drogi Ojcze Walerianie. Rzym, 19 stycznia 1883 [r.] Co do Jasieńskiego. Pojmuję i nie mam za złe Ojcom we Lwowie, i Tobie razem z nimi, że rozkaz, to jest postanowienie moje, aby 6 LEON XIII, papież od 1878 r. Doprowadził do zakończenia trwającej w Niemczech walki państwa z kościołem ( Kulturkampf ). Wydał w 1891 r. m. in. encyklikę o kwestii socjalnej Rerum novarum. Zmarł w 1903 r. 6\n13 Jasieńskiego wydalić, było Wam wszystkim niemiłe, a Tobie wykonanie jego wstrętne, bo widzicie postępowanie jego obecne i całą postać zewnętrzną budującą i przemawiającą za nim. I mnie też bardzo niemiła i jakoby również wstrętna rzecz jest przy moim pierwszym postanowieniu obstawać, i dlatego proszę Was moi najmilsi dla miłości Pana Jezusa, i dla mojej, abyście mi za złe nie brali, jeżeli tak uczynię i czynię. Bardzo długo nad tą sprawą zastanawiałem się i rozbierałem ją ze stron wszystkich. Zwłaszcza że mnie obawą przejmuje dalszy los biedaka, kiedy od nas oddalony nie będzie wiedział, gdzie się udać. Ale z drugiej strony nie mogę na szwank wystawiać przyszłości Zgromadzenia, bo smutne doświadczenie coraz mnie więcej przekonuje, że dla Zgromadzenia nic zgubniejszego nie ma, jak mieć w swoim łonie ludzi nie tylko bez powołania, ale podejrzanej moralności, i nie mających poczucia nadprzyrodzonego życia. Ojciec Leon mnie zapewnia, że tak jest z Jasieńskim. Zapewnia na podstawie odbytych z nim rekolekcji, i dokładnego rozpoznania jego usposobień, zapewnia w sposób stanowczy, z największym przekonaniem w sumieniu, tak że aż mnie dziwi żywością i głębokością swego przekonania, które zresztą nie ma nic interesownego w sobie i na żadnym się nie opiera jakimś tylnym, ukrytym zamiarze lub powodzie. Mam zresztą racje dające mi rękojmię, że w wielu razach, które mogłem sprawdzić O. Leon trafnie w podobnych wypadkach i sumiennie sądził. Zapewne, że nie jest nieomylny, ale ja nie mam prawa wymagać od niego nieomylności, a mam obowiązek zawierzyć jego zdaniu, skoro mi rzecz przeciwna nie jest dowiedziona, albo widoczna. Wasze zdanie nie może przeważyć jego, bo jest ujemne, świadczy tylko, że nie widzieć tego, co widzi O. Leon, a on świadczy że widział, i widzi, i jak najdokładniej. Zresztą on świadczy ze swego miejsca i urzędu, do którego ma i osobną łaskę Bożą. Może jej wprawdzie nadużyć: ale skąd pewność? Ostatnia jeszcze rzecz zostaje, o której wspominasz, mój drogi Ojcze, a jest ta, żeby Jasieńskiego przez pewien czas u Was wypróbować, i gdyby się pokazało co przeciw niemu, za pierwszą okazją go odesłać. Ale czyż to wypada, żeby człowieka, który regularnie był 7\n14 wyegzaminowany w głównym domu, w nowicjacie, w regularnych rekolekcjach i za minus habens uznany, zaraz w innym domu przyjmować na dalszą próbę? Nie mówię, gdyby powrócił po dwóch lub trzech latach i dał powód, i dowody, by zmienić nasz pierwszy sąd; ale tak zaraz? Byłby to oczywisty nieporządek i dowód jakiejś niezgody, nierządu w Zgromadzeniu. Wypisałem to wszystko obszernie, bo mi chodzi o to, skoro już raz sprawa wytoczona, żebyście wiedzieli, dlaczego tak czynię jak czynię, a to dlatego, żebyśmy byli w porozumieniu, a następnie w zgodzie. Proszę Cię też mój drogi Ojcze, żebyś nie miał zbyt mocnego uprzedzenia przeciwko O. Leonowi. Wierzaj mi, że on chce dobrego, chce chwały Bożej, chce dobra dusz, dobra Zgromadzenia; wiele, wiele on postąpił na drodze wewnętrznego życia, a jest w gruncie szlachetny, pełen poświęcenia, prawdziwy sługa Boży. Ma swoje ale; ale któż go nie ma? Więc proszę Ciebie bądź łaskawszy względem niego w Twoich o nim sądach. Niech nas miłość wiąże coraz bliżej, ale z miłością niech idzie koniecznie nie lekceważenie lub obojętna krytyka, ale szacunek wzajemny i dobroć łącząca serca i umysły. Tyle na dzisiaj. Da Bóg za parę dni będę znowu do Ciebie pisał. Mam niejedno do powiedzenia. W miłości Jezusa i Maryi Twój najoddańszy ks. Piotr [P. S.] Ojców i Braci serdecznie pozdrawiam i błogosławię. Papież na audiencji był najłaskawszy. Następnie więcej o tym. 4. List do O. Waleriana Kalinki CR (ACRR 372) Kochany mój i drogi Ojcze Walerianie. Rzym, 22 stycz.[nia] 1883 [r.] Przyrzekłem Ci za parę dni pisać w dodatku do ostatniego listu. Więc dołączam to, co następuje. Pomówmy naprzód o tym, co było treścią mego listu do Kazimierza Chłapowskiego, przez niego samegoż przesłane go Tobie. Pamiętasz, cośmy układali za 8\n15 mego pobytu we Lwowie? Że obecność tam O. Pawła, przeniesienie na niego prowadzenia domu, zrobienie z niego rodzaju przełożonego, da Tobie większą, niemal całkowitą wolność, że będziesz się mógł tak urządzić, że tylko kontrola ogólna wszystkiego będzie do Ciebie należała, a szczegółami kto inny się zajmie; i tylko od czasu do czasu jakiś ważniejszy interes w namiestnictwie lub przed władzą kościelną będzie Cię mógł odciągnąć od pracy. Że ta przeto wolność pracy będzie następstwem owego urządzenia się, o którym mówiliśmy. Prawda, żeśmy mówili i o dalszym projekcie, wyniesienia lwowskiej misji do znaczenia i godności domu prowincjonalnego, którego to projektu przyjechawszy do Rzymu ja tu nie wniosłem jeszcze na radę, ale wykonanie podobnego projektu nic by nie zmieniło w Twoim położeniu dzisiejszym, ani nie przydało sił żadnych. Masz zawsze Pawła i Władysława, a z nimi siły dostateczne do zapewnienia sobie w obecnej chwili, jeżeli już nie całkowitej, to przynajmniej ¾, że tak powiem wolności, o której mówimy. Tak zdawało się wtedy, a zdaje mi się, że i Tobie także - tak mi się i dzisiaj zdaje. Nic dziwnego, że w podobnej myśli do Chłapowskiego pisałem. Cóż przeszkadza, aby przyszło do tego? W całym liście nie widzę żadnej prawdziwej przyczyny. Na pierwszym miejscu położyłeś jako przyczynę, że nie przeprowadziłem przez radę erekcji domu jako prowincjalnego. Że wtedy można by mianować Ojca Pawła 7 przełożonym zakładu. Ale to, jak powiedziałem, nie doda Ci sił żadnych, a czy nazwiesz O. Pawła prefektem, czy rektorem, czy przełożonym, stan rzeczy się nie zmieni, on pod jakimkolwiek 7 SMOLIKOWSKI PAWEŁ CR, ks. - ( ), generał Zgromadzenia. Do Zgromadzenia wstąpił w 1867 r. Był pierwszym zmartwychwstańcem wyświęconym r. w obrządku bizantyjskim. Pracował jako misjonarz w Bułgarii, w Adrianopolu. Długoletni rektor Kolegium Polskiego w Rzymie. W 1895 r. wybrany został przełożonym generalnym Zgromadzenia. Przez papieża Leona XIII był mianowany doradcą Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Zmarł w opinii świętości 11 września 1926 r. w Krakowie. 9\n16 nazwiskiem może czynić to, co prawdziwy przełożony czynić powinien. Więc to nie jest racja, która by zmieniała nasze dawniej wspólne zdanie. Erekcja domu lwowskiego, jako prowincjonalnego, wtedy dopiero będzie potrzebna, kiedy w Krakowie stanie nowicjat, a przy nowicjacie będą inni ojcowie ze Zgromadzenia (jak O. Pawlicki 8 ), którzy do nowicjatu nie należą. Ta chwila jeszcze nie przyszła i wszystko przemawia za tym, aby dla uniknienia niepotrzebnych sporów, odłożyć ją do chwili, kiedy będzie potrzebną. Tymczasem rób, co możesz, a możesz wszystko. W Twym liście jest dalej wzmianka, że chcąc O. Pawła uczynić przełożonym, musiałbyś z niego zdjąć połowę ciężaru dzisiejszego. Tego nie widziałeś w ten sposób w chwili naszych rozmów. Jeżeliby tak doprawdy było, to bym nie wiedział, co Ci odpowiedzieć i musiałbym przyznać Ci rację. Ale mnie się zdaje, że przesadzasz. Zmiłuj się, mój najdroższy Ojcze Walerianie, zaklinam Cię na miłość Pana Jezusa, sprawdź tę rzecz w sumieniu swoim przed Panem Jezusem i razem z O. Pawłem. Jeżeli tak jak mi się zdaje, rzecz jest możebna, to natychmiast staje się obowiązkowa. Jeżeli się pokaże, że O. Paweł może być przełożonym de facto, tedy trzeba, żeby nim był, pod ja- 8 PAWLICKI STEFAN ZACHARIASZ CR, ks. ( ). Urodzony w Gdańsku 2 września 1839 r. Studiował na uniwersytecie we Wrocławiu. Docent filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Do Zgromadzenia wstąpił w 1868 r., na kapłana wyświęcony w 1872 r. W latach wykładowca rzymskiej Accademia di Religione Cattolica. Od 1883 r. profesor Uniwesytetu Jagiellońskiego w Krakowie; rektor. Od 1884 r. członek Akademii Umiejętności. Był też dziekanem Szkoły Teologicznej. Przeciwnik ewolucjonizmu; jego prace wywarły znaczny wpływ na filozofów, pisarzy i uczonych IX/XX wieku. Był pierwszym Polakiem piszącym o Shopenchauerze i jego filozofii. Uważany za jednego z najbardziej inteligentych Polaków naszych czasów. Jego najbardziej znane prace to: Żywot i dzieła Ernesta Renana, O początkach chrześcijaństwa, Dzieje filozofii greckiej i wiele in. Por. Ks. John Iwicki CR, Historia Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, t. I, str T. Misicki, Najuczeńszy z ludzi, Chicago, 1916 r. 10\n17 kimkolwiek tytułem, a Ty mój najdroższy, żebyś się natychmiast szczerze wziął do Twojej historii. Wkładam tę sprawę, jak najwięcej na sumienie Twoje. Powiadasz, że O. Paweł poświęca 2 godziny dziennie na przygotowanie się do swoich opowiadań. Wiem, jak one są pożyteczne, ale nie są konieczne; daleko konieczniejszym jest, aby on Ciebie jako przełożonego bezpośredniego wyzwolił, a Ty, abyś się wziął do pisania. Jeszcze raz kładę to na sumienie Twoje. Czorbę 9 mam zamiar posłać Ci w tym roku. Ale Orpiszewskiego 10 nie będę mógł Ci zostawić. Lecz nie myślmy tak bardzo o przyszłości; najważniejsza, korzystać z obecnej chwili i z każdej. Dziękuję Panu Jezusowi, że mogłem Ci to dzisiaj napisać; za parę dni znów, da Pan, napiszę. Dzisiaj przyciskam Cię do serca i razem z innymi błogosławię. W miłości Jezusa i Maryi najoddańszy ks. Piotr [Listu ACRR 391 nie podaje się, ponieważ jest kopią części rękopisu listu ACRR 392, którego treść jest w całości przedstawiona poniżej.] 5. List do O. Waleriana Kalinki CR (ACRR 392) Mój najdroższy Ojcze Walerianie. Rzym, 24 stycznia 1884 [r]. Żeby już nie odkładać dłużej mojej odpowiedzi, biorę się do pisania, choćby tylko przebiegając per summa capita tego co mam powiedzieć. Przed kilku dniami miałem rozmowę z mon CZORBA KONSTANTY CR, ks. ( ). Do Zgromadzenia Zmartwychwstania P. N. J. Chr. wstąpił 12 kwietnia 1872 r. w Rzymie. Święcenia kapłańskie przyjął 22 września 1883 r. Zmarł w Rzymie 12 kwietnia 1927 r. ORPISZEWSKI WŁADYSŁAW CR, ks. Urodził się 8 września 1856 r w Szwecji. Do Zgromadzenia Zmartwychwstania P.N.J.Chr. wstąpił 20 lipca 1881 r. Święcenia kapłańskie przyjął 27 marca 1880 r. Zmarł w Krakowie 2 grudnia 1942 r. 11\n18 signorem Cretonim 11. On nasz szczery przyjaciel i chciałem się dowiedzieć, jak on będzie się zapatrywał na zamierzone wprowadzenie spólności obojga narodów do naszego zakładu. Nie żebym czegoś u niego szukał do mojego sądu o samej wartości rzeczy, bo wiesz, jak o niej myślę, ale chciałem zbadać, jak on będzie uważał nasze udanie się wprost do papieża. Potrafiłem go od razu przekonać o stosowności i użyteczności takiego urządzenia zakładu. Ale co do wprowadzenia urządzenia w życie, był stanowczo zdania, żeby się naprzód udać do kardynała prefekta Propagandy (Simeoni), a potem do papieża. Opuszczam jego racje, bo już samo takie zdanie jego (bardzo zresztą przychylne, bo nie wątpił o dobrym skutku), jest racją, z którą się trzeba rachować. Taki obrót rzeczy nasunął mi cały szereg uwag, którymi przedtem do myśli nie przychodziły, a pod ich wpływem zacząłem się inaczej zapatrywać na zdanie ks. Pakieża, na które pierwej zgoła nie zważałem. Ks. Pakież, jak skoro się dowiedział o myśli zespolenia obu narodowości, pomimo że wyszła od Rusina i zdawała się przeto imże nie nieprzyjazna ani podejrzana, jął nas jednak przekonywać nie bez życzliwości, ze to niezawodnie nam przed Rusinami zaszkodzi, że dopiero wołać zaczną, iż zaczynają na jaw wychodzić nasze tylne zamiary latynizowania i polonizowania Rusinów i że skwapliwie chwyciliśmy się zaraz pierwszej okazji, pozoru pierwszego lepszego, by się wziąć do tego dzieła. Tak mówił ks. Pakież. Dopiero po rozmowie z ks. Cretonim, zacząłem w jego przedłożenia bliżej wchodzić i takowe rozbierać i przyszedłem do przekonania, że nie trzeba się spieszyć, ale przynieść do tego kroku już nie wiem ile roztropności, miary, otwartości, porozumienia się, miłości i już nie wiem czego. Dopiero teraz stanęło mi przed myślą to pytanie: Czy też dobrze mieszać zaraz z początku papieża do tej sprawy? Czy nie 11 CRETONI SYLWESTER, kardynał urodzony w 1833 r. W 1893 r został arcybiskupem, od 1896 r. kardynałem. Pracował w różnych kongregacjach rzymskich, m. in. był sekretarzem Kongregacji Kościołów Wschodnich. 12\n19 będzie w tym jakiegoś odiosum, że my tak z góry, od razu, używamy najwyższej powagi w Kościele do zmuszenia niejakiego Rusinów i do narzucenia na nich naszego sposobu postępowania, choćby w przyjściu do zgody i jedności, ale bez porozumienia się poprzedniego z nimi? Jednym słowem ostatni wniosek moich uwag był ten, że najlepszy sposób rozpoczęcia naszego dzieła zamierzonego, Jest porozumienie się z Rusinami, tylko nie prywatne jakieś, ale publiczne i niejako urzędowe, rozumie się nie biurokratyczne, a to za pomocą biskupów. Bardzo po prostu, trzeba obu biskupów zapytać się, czy przeciwko tej myśli, która zresztą wyszła od samychże Rusinów, nie mają nic do zarzucenia i naturalnie trzeba wystawić wszystkie dobre racje na poparcie. Zdaje mi się, że taki krok ujmie obu biskupów i choćby się nawet od razu nań nie zgodzili, utoruje drogę do zgodzenia się po pewnym czasie, a zawsze obudzi dla nas coraz większe zaufanie. Oto do czego doszedłem, a na poparcie dodam jeszcze jedną, ale obosieczną uwagę. Oto z jednej strony przypuszczając, że Papież oa nasz wniosek przystanie i my w Jego imieniu przyjdziemy z gotowym dziełem już zatwierdzonym do Rusinów, wtedy okrom, że to się wyda przymusem i narzuceniem, co innego jeszcze nastąpi. Nasza siła działania o Rzym się opierająca, nie powiększoną ale zmniejszoną zostanie. W Papieżu może się urodzić i pozostawać wątpliwość lub obawa, czy też roztropnie zrobił, a mogą się znaleźć i tacy, co mu te myśli podsuną, więc osłabienie od strony papieża. My zaś możemy wyjść na zastęp jakoby wojenny, który największy i ostatni swój nabój od razu zużył i niema nic już podobnego w odwodzie. To z jednej strony. Z drugiej zaś strony przypuszczając, że się w tej rzeczy z biskupami porozumiemy, natychmiast nie tylko zyskujemy ich przychylność, ale ta z nimi zgoda będzie dla nas wielkim poparciem przed Rzymem samym i przed Papieżem i Papież nasz zamiar i dzieło podwójnie zatwierdzi i podwójnie popierać będzie. Będziemy w Rzymie samym dwakroć silniejsi, lecz mogę dodać, że dwakroć silniejsi i we Lwowie będziemy, to jest, że taki koniec 13\n20 będzie trzykroć i czterykroć szczęśliwszy, co daj Boże Panu naszemu jedynemu na chwałę! 25 stycznia [1884 r]. To pisałem wczoraj, dzisiaj przyszedł list od Ciebie: jakkolwiek mi wyrzucasz moje ostatnie milczenie, cały ton jednak twego listu jest tak serdeczny, że same Twoje wyrzuty były mi miłe. W niniejszym moim liście masz odpowiedź na co żądałeś, a chociaż może nie taka, jakiej byś sobie życzył, mam jednak nadzieję, że uznasz słuszność moich uwag i pójdziesz za kierunkiem, jaki zdaje mi się trzeba nam przyjąć. Trzeba nam koniecznie zwyciężyć i pozyskać Rusinów miłością i dobrym szlachetnym obchodzeniem się. To co mi piszesz w swoim odczycie, bardzo mnie pocieszyło. Czas wieczorny przyniósł nam treść Twojej rzeczy. Trzeba nam z pomocą Bożą iść śmiało na tej drodze. Veritas liberabit nos! Dodam Veritas et misericordia. Pan Bóg dopomoże! Niech Ci obficie błogosławi, mój najdroższy Ojcze Walerianie. Przyciskam Cię do serca. Czekam odpowiedzi i sam da Bóg wkrótce pisać będę. Wszystkich Was pozdrawiam w Panu i z serca błogosławię. w miłości Jezusa i Maryi najoddańszy ks. Piotr. 6. List do O. Waleriana Kalinki CR (ACRR 373) Mój najdroższy Ojcze Walerianie. Rzym, 25 stycz.[nia] 1883 [r.] Bardzo Ci dziękuję za Twój liścik do Ojca Leona, w którym mu donosisz, że Jasieńskiego wydaliłeś z domu. Przyniósł go natychmiast do mnie, a chociaż nieco przymawiał, że lakoniczny, wyraźnie jednak był z treści jego zadowolony. Jest to krok z Twej strony, który badzo wiele dobrego przyniesie i już niezawodnie je zaszczepił. Dziękuję Ci tedy serdecznie, mój dobry i kochany Ojcze Walerianie za to, co uczyniłeś, zwłaszcza że 14\n21 tego od Ciebie nie wymagałem i Ty to uczyniłeś z własnego popędu, idąc za dobrym natchnieniem Bożym. Panie Boże zapłać! Z dawnych rzeczy mam jeszcze na jedną, dość ważną do odpowiedzenia. Pisałeś mi w Twoim ostatnim [liście], że ks. Baczyński z Konsystorza ruskiego, dość zręcznym zabiegiem, dał nam uczuć, żebyśmy zakład nasz submitowali [przedstawili] władzy metropolitarnej, i wtedy mógłby być może uważanym za małe seminarium ruskie. Proszę Cię tedy, żebyś nawet do myśli nie przypuszczał jakiejkolwiek submisji podobnej, wyjąwszy kanonicznej jurysdykcyjnej koniecznej, która się tylko osób tyczy. Trzeba nam jako naczelną zasadę położyć i święcie jej bronić, zasadę wolności zakładu i naszego w nim zarządu, a ta wolność powinna być nietykalną, ile tylko być może, zarówno wobec władzy cywilnej, jako też i duchownej wyjąwszy, jak powiedziałem, jednej tylko konieczności, gdzie byśmy już nie mogli inaczej. Inaczej bowiem żadna nadzieja, żadna korzyść nie zapłaci nam tej szkody, jaką nam zada utrata wolności i prawa naszego. Wkładam to na Twoje sumienie, bo już nieraz mi się zdawało, że zanadto ufasz władzy, mówię o cywilnej. Zapewne, że ona dziś dobra, ale któż ręczy za przyszłość? To samo stosuje się do duchownej. O Ojca Leona nie lękaj się, ani o stosunki z nim przyszłe. Jest on w pewnej transformacji i wyjdzie z niej, mam nadzieję, znacznie przemieniony. Już nim jest w wielkiej mierze. Trzeba tylko cierpliwości, a przede wszystkim miłości, lecz połączonej z szacunkiem okazywanym na zewnątrz. Miłość bez szacunku jest istota bez życia, a chociażby i była żywa w sobie, życia innym nie da, ani owoców życia nie przyniesie. Trzeba nam wszystkim dobrze to sobie powtarzać. Moja ostatnia audiencja u papieża (jutro będzie dwa tygodnie), była dzięki Bogu pomyślna, jak zawsze. Uzyskałem, że Propagandzie [Wiary] rozkazał, aby poleciła francuskiej Propagation de la Foi, żeby rocznie zamiast dawali nam fr. Prócz tego sam z innych funduszów propagacyjnych tutejszych przeznacza fr. rocznej pensji na utrzymanie 6 młodych Bułgarów w naszym za- 15\n22 kładzie. Będzie to 6 burs imienia Leona XIII, którego przykład może innych do czego podobnego zachęci. Pani Borzęcka 12 z siostrami (jest ich wszystkiego siedem) najęła drugie piętro Kolegium Polskiego, które jakby umyślnie dla nich markiz Guiccioli, mający prawo najmu dożywotniego, dziwnym zbiegiem okoliczności, sam odstąpił, a teraz żałuje i chciałby powrócić. Już od tygodnia zaczęli próbę regularnego życia i idzie to, dzięki Bogu. Ja im trzy razy na tydzień po południu daję konferencje i tyle razy tylko do nich chodzę. Mam zupełną w Panu nadzieję, że temu pobłogosławi i dalej jak dotąd, i że dzieło Jego łaską stanie. Młoda siostra Zofia coraz lepiej się formuje i pokazuje w sobie prawdziwy fundusz do życia naprawdę Bogu oddanego, ale potrzebuje to jeszcze dużo pracy. Pani Witosławskiej powiedz (przepraszając, że dotąd o tym nie pamiętałem), że za list dziękuję serdecznie, że wiele dobrych razy mi napisała, za które wdzięczny jestem, i że mi był wielce miłym dowód jej szczerości. Chcę nawet jej odpisać, ale jak będę mógł. Wszystkich razem z Tobą serdecznie błogosławię. Ciebie do serca przyciskam i za wszystko dziękuję. W miłości Jezusa i Maryi najoddańszy ks. Piotr. 12 BŁ. BORZĘCKA CELINA CR ( ). Urodziła się 29 października 1833 r., we wsi Antowil na Białorusi jako córka Ignacego Chludzińskiego i Klementyny Kossow, właścicieli ziemskich. Celina wyszła za mąż r. za Józefa Borzęckiego, właściciela majątków w Obrembszczyźnie koło Grodna. Ze związku tego urodziło się czworo dzieci, z których dwoje w niemowlęctwie zmarło, przy życiu była Celina, urodzona w 1858 r. i Jadwiga, urodzona w 1863 r. Po 21 latach małżeństwa Józef Borzęcki zmarł w 1874 r. w Wiedniu. Po wielu trudnościach Celina i jej córka Jadwiga rozpoczęły życie zakonne pod kierunkiem O. Piotra Semenenki CR 24 grudnia 1882 r. w Rzymie. 6 stycznia 1891 r. złożyły śluby jako Siostry Zmartwychwstania. Matka Celina zmarła w Krakowie 26 października 1913 r. (Zob. ks. John Iwicki CR, Charyzmat Zmartwychwstańców, Historia Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, T. I, przyp. 157.) 27 października 2007 r. w bazylice św. Jana na Lateranie odbyła się Msza święta, podczas której Matka Celina Borzęcka CR ogłoszona została błogosławioną. 16


Ośrodek Terapii Uzależnień Borowikowa | Hyperreal [H]elp - chcemy pomóc\nHyperreal [H]elp - chcemy pomóc\nWybierz placówkę wg jej kategorii\nAlfabetyczny spis placówek\nChcę uaktaualnić dane placówki - co mam zrobić?\nStaramy się, by dane placówek były aktualne. Jeżeli jesteś przedstawicielem danej placówki, możesz dbać samodzielnie o rzetelność informacji. Po prostu skontaktuj się z nami, a my ci powiemy jak to zrobić.\nOśrodek Terapii Uzależnień Borowikowa\n"Borowikowa" to ośrodek mieszczący się w cichym, spokojnym miejscu na skraju Bydgoszczy. Jest to dodatkowy atut, dla wszystkich oczekujących spokoju i dyskrecji. Wraz z kadrą terapeutów dbamy o atmosferę zaufania i bezpieczeństwa w ośrodku. Naszym celem jest, aby klient stopniowo realizował swoje cele, oraz zyskał kompetencje potrzebne do samodzielnego rozwiązywania trudności.\n• terapię indywidualna oraz grupową\n• warsztaty profilaktyczne i poradnictwo\n• terapię dla dorosłych i młodzieży\n20 Borowikowa, Bydgoszcz, 85-367\nPoradnictwo dla uzależnionych\nGrupa wiekowa i płeć:\nPlacówka adresowana zarówno do młodzieży jak i dorosłych\nOstatnia aktualizacja placówki:\n01/08/2015 - 11:47\nOcena placówki przez czytelników hyperreala\nBaza materialna - ocena położenia placówki, komfortu zakwaterowania (jeśli dotyczy), wszelkiego rodzaju wyposażenia\nOcena kadry - ocena profesjonalizmu, kompetencji i sposobu odnoszenia się pracowników placówki do korzystających z pomocy.\nJakość pomocy - ocena wartości oferowanych form pomocy, oraz sposobu ich realizowania. Czy placówka potrafi dobrać właściwą formę pomocy, uwzględnia indywidualne potrzeby? Czy wszystko (psychoterapia, leczenie, proces detoksykacji, poradnictwo, edukacja, warsztaty, grupy wsparcia...) jest sprawnie zorganizowane i prowadzone?\nZasady i wymagania - czy obowiązujące w placówce zasady i wymogi wobec korzystającego z pomocy są sensowne i zrozumiałe? Motywują, czy raczej zniechęcają?\nAtmosfera - najbardziej subiektywna z kategorii. Ogólne wrażenie w kwestii nastrojów i emocji jakie panują w placówce\nhyperreal.info 2015-2019. Skontaktuj się z nami.


Biner LC 2 x 2 g DentalTree Internetowy Sklep Stomatologiczny\n» Biner LC 2 x 2 g\nBiner LC 2 x 2 g\nBiner LC – to materiał podkładowy o doskonałych właściwościach, które zadowolą nawet najbardziej wymagających stomatologów. Biner posiada wszystkie cechy, jakimi powinien się charakteryzować materiał podkładowy: bardzo dobrze chroni miazgę przed destrukcyjnym działaniem materiału wypełniającego oraz otoczenia. Produkt charakteryzuje się uwalnianiem fluoru, który wzmacnia zęby, ponadto nie przepuszcza RTG oraz jest światłoutwardzalny. Biner został zaprojektowany tak, aby mógł zostać połączony z systemem wiążącym oraz wszelkiego rodzaju materiałami wypełnieniowymi.\ndoskonała ochrona miazgi zęba;\npodkład pod wszelkiego rodzaju materiały wypełnieniowe;\nznakomita ochrona podczas stosowania techniki ogólnego wytrawiania.\nBiner jest w stanie wiązać się z wszystkimi systemami wiążącymi, materiałami powstałymi na bazie żywicy oraz kompozytami. Potrafi się także połączyć mikrochemicznie z zębiną. Materiał zawiera hydroksylowy fosforan wapnia w żywicy dimetakrylanu.\nmateriał jest biozgodny z miazgą i zębiną;\nświatłoutwardzalny, wyjątkowo twardy po polimeryzacji;\nłączy się chemicznie z kompozytami i wszystkimi materiałami wypełnieniowymi;\nzawartość hydroksyfosforanu wapnia w składzie;\nnie rozpuszcza się w wodzie ani płynach ustrojowych jamy ustnej;\nnie przepuszcza RTG\nbardzo wygodne dozowanie, które ułatwia pracę z produktem;\nBiner LC 2x2g - instrukcja.pdf\nUltrablend Plus (Dentin) 4 x 1,2 ml\nUltrablend Plus (Dentin), 4 szt.\nUltrablend Plus to podkład w kolorze zębiny nadający się do stosowania pod kompozyty, amalgamaty, złoto itp. Cechuje go nierozpuszczalność w wodzie, dzięki czemu nie wypłukuje się, oraz duża wytrzymałość. Łatwa aplikacja za pomocą strzykawki.\nOpakowanie zawiera 4 strzykawki z 1,2 ml preparatu.


Wickens kontuzjowany po wypadku w Pocono - ŚwiatWyścigów.pl\nWickens kontuzjowany po wypadku w Pocono\nRobert Wickens doznał urazów dolnych kończyn, prawego ramienia oraz kręgosłupa, a także stłuczenia płuca w wyniku wypadku, jaki miał miejsce podczas niedzielnego wyścigu IndyCar Series na torze w Pocono. Kanadyjczyk został przewieziony do szpitala Lehigh Valley, gdzie przejdzie badanie rezonansem magnetycznym oraz prawdopodobnie zostanie poddany operacji.\nDo incydentu doszło podczas siódmego okrążenia wyścigu – Wickens próbował zaatakować Ryana Hunter-Reaya od wewnętrznej w drugim zakręcie. Obaj zetknęli się kołami, w wyniku czego Hunter-Reay obrócił się, a samochód Wickensa wspiął się na jego auto, by uderzyć w siatkę okalającą tor powyżej bariery ochronnej SAFER. Po uderzeniu w siatkę, Wickens kilkukrotnie obrócił się w powietrzu, po czym wylądował z powrotem na torze, gdzie jego Honda się zatrzymała.\nZe względu na obrażenia ortopedyczne i brak zagrożenia dla życia, operacja wydobycia Wickensa z jego samochodu trwała kilkanaście minut, po czym został on przetransportowany do szpitala drogą lotniczą. Ostatni komunikat na temat jego stanu został opublikowany o godzinie 4:40.\nW powstałym karambolu uczestniczyli również Takuma Sato, Pietro Fittipaldi i James Hinchcliffe – ten ostatni został uderzony fragmentem samochodu, który rozciął jego dłonie, lecz poza tym nie odniósł żadnych obrażeń. Pozostali kierowcy wyszli z wypadku bez szwanku.\n« SPM nie wystawi drugiego samochodu w Gateway\nRossi zdominował wyścig IndyCar w Pocono »


Zestaw termos i butelka dla rodzica ECO-friendly 500ml - Królik Mnilandc\nTermos butelka dla rodzica ECO-friendly 500ml - Królik Miniland\nnapoje, na herbatę, do szkoły, na wycieczkę szkolną 8413082893460\nKod produktu: ML89346\nBardzo wydajna - utrzymuje pożądaną temperaturę przez 24h\nButelka pasująca do termosu dla dziecka w tym samym kolorze\nIdealna, aby zabrać ją ze sobą wszędzie\nButelka Wiewiórka 500ml stanowi idealne uzupełnienie dla termosu dla dziecka z naturalnym motywem, dzięki czemu zarówno rodzice jak i ich maluch mogą posiadać stylowy, dopasowany produkt.\nUtrzymuje temperaturę płynów przez ponad 24 godziny.\nButelka Miniland jest niezwykle odporna na działanie temperatur zewnętrznych i skutecznie utrzymuje ciepło, dzięki podwójnej ściance ze stali nierdzewnej 18/8 (stal 304) i komorze próżniowej. Dzięki temu napoje utrzymują ciepłą lub zimną temperaturę przez cały dzień.\nDesign z naturalnymi motywami.\nButelka z naturalnym motywem posiada atrakcyjny wzór inspirowany naturą, który zaspokoją gusta wszystkich rodziców. Dodatkowym atutem butelki jest gumowana, miękka w dotyku powierzchnia zewnętrzna.\nWielokrotnego użytku i trwała.\nWykonana ze stali nierdzewnej, może być ponownie używana przez długi okres czasu, przedłużając jej żywotność i przyczyniając się do zrównoważonego rozwoju środowiska. W ten sposób rodzice mogą uczyć najmłodszych, jak ważne jest dbanie i szanowanie świata, na którym żyją.\nMateriały obdarzone wyjątkową jakością.\nButelka wykonana jest ze stali nierdzewnej 18/8 (stal 304), która ma bardzo niskie przewodnictwo cieplne i bardzo dobrą odporność na wysokie temperatury, będąc najbardziej odpowiednim materiałem do przechowywania żywności.\nMiedziowa warstwa izolacyjna\nInne produkty marki Miniland\nTermos dla dziecka próżniowy na napoje Deluxe z termoopakowaniem 500ml - srebrny Miniland\nTermoopakowanie Deluxe na termosy/butelki 500ml - czarne/srebrne Miniland\nTermometr kąpielowy do pomiaru wody i pokojowy z zegarem 2w1 -Żabka Miniland\nZagłówek do fotelika samochodowego beMyBuddy\nMiniland Gra edukacyjna dla dzieci 3+ Emocje\nZestaw do pielęgnacji dziecka niemowlęcia (7 produktów) - czarno-biały Magical Miniland\nZestaw trzech pojemników szklanych okrągłych ECO-friendly 3x300ml - Królik Miniland\nTermos dziecięcy do posiłków ECO-friendly 600ml - Królik Miniland\n47,88 zł 54,89 zł\nPojemniki szklane 4x160ml - Wiewiórka\nPojemniki hermetyczne z torbą izotermiczną Azure-Rose 2x350ml - śródziemnomorskie Miniland


Wydanie DZIENNIKA z dn. 21.09.2021\nHome»Dziennik»Wydanie DZIENNIKA z dn. 21.09.2021\nprzez Mikołaj Grabowski w dniu\t 21 września 2021  Dziennik\nZapraszamy na wtorkowe wydanie DZIENNIKA w Zebrra.tv. Dziś:\n– Prawie 640 mln zł z UE dla subregionu radomskiego\n– Jutro przejazdy komunikacją miejską w Radomiu za darmo\n– Głosowanie w Budżecie Obywatelskim Mazowsza: czas start!\nPoprzednia publikacjaGłosowanie w Budżecie Obywatelskim Mazowsza: czas start!\nNastępna publikacja Jesienne seanse na ekranach Heliosa!


nowoczesna STODOŁA z Kolorado - nowoczesna STODOŁA\nnowoczesna STODOŁA z Kolorado\nTen ciepły rodzinny dom aż zaprasza, by do niego wejść. Usadowiony pośród drzew doskonale wykorzystuje swą spokojną, pełną przyrody lokalizację.\nChoć inspiracją dla projektu były dawne, amerykańskie domy na farmach, ten dom jest bez wątpienia nowoczesny. Autorami projektu są architekci z firmy Surround Architecture z Boulder w Kolorado. nowoczesna STODOŁA stoi u podnóża wyżynnego obszaru o nazwie „Rocky Mountain Foothills”. Posiadłość w pełni wykorzystuje zalety tego miejsca.\nZ zewnątrz ten dom tworzy prosta, geometryczna konstrukcja, która jednak została wykończona w sposób stylowy i nowoczesny, choć zachowuje swój rolniczy charakter. Wewnątrz domu widzimy natomiast żelazne i metalowe belki konstrukcyjne, malowane drewniane sufity, podłogi z dębu europejskiego, dwuczęściowe drewniane drzwi, a całość tworzy wystrój współczesny z delikatnym tchnieniem elegancji.\nDom jest dwupoziomowy i ma dwa zewnętrzne patia oraz spory garaż. – „Założeniem było oddalenie ruchu samochodowego od samego domu, więc część garażowa została usytuowana w części frontowej działki, pozwalając reszcie budynku czerpać wszelkie korzyści z zalesionych, głównych części posiadłości” – wyjaśnia Dale Hubbard, założyciel firmy Surround Architecture.\nUniesione lekko przejście łączy dwa budynki, nie zakłócając przepływu wody w położonym poniżej starym rowie.\nProsta forma domu otwiera się na dwie strony – front i przód działki. Takie rozwiązanie przekłada się również na przestrzenie wewnętrzne, które otwierają się na zewnątrz na wszystkie strony. Dzięki zastosowaniu drzwi przesuwnych i ruchomych, szklanych ścian w salonie, dom można maksymalnie otworzyć na jego otoczenie i przyrodę.\nRozkład wnętrza na piętrze jest prosty i jasny. Część strychu łączy sypialnię główną z sypialniami dzieci.\n„Koncept na wnętrze był od początku jasny i prosty, a przestrzeń miała tworzyć funkcjonalny dom rodzinny, co znajduje też swoje odzwierciedlenie w naturalnych materiałach i szkle. nowoczesna STODOŁA musiała być wydajna nie tylko pod względem energetycznym, ale także realizacyjnym, ponieważ musi ona troszczyć się o potrzeby wiecznie zmieniającego się życia rodzinnego” – wyjaśnia Hubbard.\nzdjęcia: Jensen Walker Pictures


dodano: 2016-03-12 10:34\ndodano: 2016-03-12 10:59\nWiesz, że jak pierwszy raz zobaczyłam to arcydzieło, myślałam, że to jest zdjęcie? I że na podstawie tego zdjęcia zrobiłaś szkic, który też przysłałaś. Zazdroszczę talentu! :) Nie wiedziałam, że ktoś może narysować tak bogatkę. Jaką techniką wykonany jest rysunek? :)\ndodano: 2016-03-12 11:54\nCyfrowo. :) Rysowałam go w Photoshopie CS6 przy użyciu tabletu Huion 1060Pro+. No i 2h wolnego czasu :)\ndodano: 2016-03-12 13:35\nNiesamowita! Widząc miniaturkę, myślałam, że to dobra fotografia, a nie obraz. Masz wielki talent, rysuj dalej! :)\ndodano: 2016-03-12 13:51\nBędę rysowała na pewno, w końcu taki zawód i szkołę wybrałam. :)\ndodano: 2016-03-14 14:49\nZ daleka wygląda jak prawdziwa!\ndodano: 2016-03-14 20:15\nBeatabird ma rację, z miniaturki myślałam, że to zdjęcie!\ndodano: 2016-03-20 08:32\nSzczerze przyznam, że dodając zdjęcie z folderu i mając je w miniaturce sama przez chwilę myślałam, że przypadkowo przeniosłam do folderu z pracami zdjęcie, na którym bazowałam. :) Cieszę się, że się podoba i dziękuję wszystkim za miłe słowa!\ndodano: 2016-04-09 21:42\nHeh, a ty to niby talentu nie masz? :P Twoje rysunki są świetne! :)\ndodano: 2016-04-10 10:40\nararauna napisał: „Heh, a ty to niby talentu nie masz? :P Twoje rysunki są świetne! :)”\nDziękuję za komplement, jednak nie przesadzajmy. ;) Nie narysuję takiego arcydzieła...


Wspomnienia z naszych ostatnich wakacji spędzonych w Chorwacji, wywoływały w nas coraz większe zainteresowanie seksem. Nie zwykłym seksem, ale takim kiedy to ja widzę co ona robi z innym facetem na moich oczach. Już opowiadania którymi raczyliśmy się każdej nocy nie zastępowały nam prawdziwych doznań. Owszem potrafiliśmy dać sobie to co chcieliśmy, ale brakowało nam tego dodatkowego smaczku, tego skrywanego pragnienia które towarzyszyło nam wtedy. Zbliżały się święta i coroczna wizyta u moich teściów. Ich mały domek musiał pomieścić w czterech pokojach, dodatkowe 8 osób. Rozmyślań i kombinacji było co niemiara, w końcu staneło na tym, że nie było żadnej swobody i tak właśnie przez święta gościliśmy się razem wszyscy. Aga, John i my z Kasią, nawet nie mogliśmy pomyśleć o figlach, gdy była okazja do tego to i tak ktoś był w pobliżu. Dzieciaki, teściowie i na dokładkę Denis nie dawali zbyt wielkiej swobody. Wtedy Aga wpadła na doskonały pomysł. Zarezerwowała apartament w Kołobrzegu, i tam właśnie mieliśmy zabawić się witajac Nowy Rok, minęły prawie trzy miesiące od naszego ostatniego spotkania więc cieszyłem się na to. Dni szybko zleciały nam na przygotowaniach do tego wieczoru, a kiedy już nadszedł ruszyliśmy w drogę nad morze, najedzeni do syta gdyż teściowa nie dała za wygraną, i kazała nam zjeść obiad przed wyjazdem.\nHotel okazał się wspaniały, 4* z rozbudowanym SPA robiło wrażenie, jak zwykle John i Aga wszystko zaplanowali perfekcyjnie, jednak największe wrażenie zrobili na nas Paweł i Marta którzy czekali w hotelowym lobby. Szybko jednak wyjaśnili nam, że był to pomysł Johna, a oni wręcz zrezygnowali z swoich planów chcąc być tu z nami. Poszliśmy razem do naszego pokoju, widok z okna zapierał dech w piersiach. Wielkie okna wychodził i pokazywały pełny obraz naszego pięknego morza. Salon był wielki, urządzony w nowoczesnym stylu tak by każdemu się spodobał, oddzielna sypialnia przypominała raczej przybytek miłości niż hotelowy styl. Wielkie łoże z baldachimem stało w centralnym punkcie pomieszczenia, a na ścianach były obrazy przedstawiające erotyczne freski kobiet i mężczyzn kochających się w różnych pozycjach. John otworzył butelkę Prosseco i nalał każdemy wznosząc toast za dzisiejsze spotkanie. Kolejnym punktem w naszym programie dnia był spacer brzegiem naszego morza, było dość zimno więc wróciliśmy szybciej niż były nasze plany, kolejne kieliszki wina i nasze rozmowy stawały się coraz bardziej zbaczać na temat seksu. O godz. 18tej Aga zarezerwowała masaż dla pań, nie było by w tym nic dziwnego gdyby nie fakt że mamy im w tym towarzyszyć. Jeszcze większe zdziwienie wzbudziło w nas to, kiedy każda z naszych kobietek leżała już na łóżku do masażu, mając do dyspozycji swojego masażystę. Nam w tym czasie podano po drinku i kazano wygodnie położyć się w leżankach. Widok mieliśmy wspaniały, no bo jak tu nie podziwiać pięknych ciał naszych kobiet masowanych przez wprawne ręce innych mężczyzn. Atmosfera zrobiła się zupełnie luźna , kiedy John swoją łamaną polszczyzną zachęcał chłopaków do działania. Wszyscy zalewaliśmy się łzami śmiejąc się z jego żartów, które jednak przyniosły spodziewany efekt. Nasze kobietki pozbyły się ręczników, które zakrywały ich pupy, i teraz dłonie masażystów bez skrępowania wędrowały w dół ich pleców, kończąc swą wędrówkę na ich pośladkach. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy, i nasz czas upłynął. Pożegnaliśmy naszych panów i zgodnie z kolejnym punktem w programie poszliśmy do sauny.\nWiadomo jak moja Kasia reaguje w takich miejscach, nawet będąc nagą, nic nie wskóra na to, że długo nie może wytrzymać, mając zawroty głowy. I tak było i tym razem. Po 8 minutach wstała i oznajmiła nam, że dłużej nie wytrzyma i idzie do jacuzzi. Patrzyłem jak wychodzi kręcąc gołym tyłeczkiem, nagle z ławy obok mnie wstał Paweł i wyszedł za nią. Wiedziałem że ma wielką słabośc do niej, nie raz zachwalał jej ciało kiedy rozmawiałem z nim, a teraz po cichu liczyłem na to, że w końcu zobaczę jak on ją pieprzy na moich oczach. Z zamyślenia wyrwała mnie Aga kładąc głowę na moich nogach, patrzyliśmy jak John zabawiał się wielkimi piersiami Marty, a ta ręką delikatnie masuje mu jego jądra, gładząc drugą jego tors.\n- Mam już dość tego skwaru, cała jestem lepka od potu i oliwki. Idziesz ze mną czy zostajesz tu z nimi.. powiedziała Aga wstając\nJa też miałem słabość do mojej szwagrowej, poszedłem za nią. Obok sauny były dwa prysznice, widziałem jej wzrok, dobrze go znałem. Niewiele myśląc, klęczałem przed nią mając wydepilowaną cipkę tuż przed sobą. Moje usta, a później język przywarły do jej łona, jej ręce wplecione w moje włosy dociskały mnie do jej cipki jeszcze mocniej. W środku była goraca i mokra, a przede wszystkim smakowita. Wyczuwałem powolne skurcze pochwy kiedy mój język zagłębiał się w niej, złapałem jej kształtne pośladki, sciskałem je z całych sił. A Aga, pochylona jeczała coraz głośniej, coraz mocniej dociskała moją głowę do swojego krocza. Wpiłem się ustami w jej wargi sromowe, wsuwając jednocześnie język najgłębiej jak potrafiłem. Ruszałem nim w górę i dół, znajdując ten magiczny punkt, który doprowadza wszystkie kobiety do wrzenia. W końcu ciało Agi przeszył silny skurcz, jej dłonie oparły się na moich barkach, a uda ścisneły mi głowę. Jej krzyk dał mi znak o jej orgazmie, nogi ugieły się pod nią, ale trzymając ją mocno za pośladki postawiłem ją. Przyszła moja kolej, trzymając ja za biodro odwróciłem plecami do siebie. Aga błyskawicznie zrozumiała, swoje ręce oparła o ścianę jeszcze bardziej eksponując swoje krągłe pośladki. Jedno mocne pchnięcie i byłem w niej, nasz seks nie trwał długo. Widok jej dupci i tego jak w nią wchodzę, jak odbija się od mojego ciała spowodował szybki orgazm, w ostatniej chwili wyszedłem z niej, i spuściłem się na jej niesamowity tyłek. Aga odwróciła się i pocałowała mnie, w tej samej chwili obok nas zjawili się John i Marta.\n- Długo tu jesteście?. Zapytałem...\n- Niestety za krótko by coś zobaczyć, odpowiedziałą Marta\n- Nic straconego, może w jacuzzi coś uda nam się zobaczyć - odparła Aga\nW czwórkę nadzy poszliśmy w kierunku jacuzzi, dopiero teraz spojrzałem na Martę, na jej tyłek na którym były czerwone ślady rąk Johna, na jej sterczące sutki i rozanielony wzrok. Niestety pewnie się spózniliśmy, owszem Kasia siedziła na kolanach Pawła, ale jej szyderczy uśmieszech mówił mi, że już jest po wszystkim. Złożylismy zamówienie na kolejne drinki i teraz wspólnie każdy przy swoim partnerze czekaliśmy na to, aż nam je obsługa przyniesie. Znów rozmawialiśmy o różnych sprawach, aż w szklankach zrobiło się pusto, tylko Marta nie wypiła, ale nie dziwiłem się temu ponieważ Paweł ssał zawzięcie jej piersi, dodatkowo ściskając je. Kasia siedziała mi na kolanach, ręką jezdziła po moim kutasie, a kiedy doprowadziła go do pełnego wzwodu, uniosła pupę do góry i nadziała się na niego.Jej Dłonie oparły się o moje kolana i w ten sposób poruszała się w górę i dół. Cały czas patrzyła jak Paweł pieści wielki cycki Marty, która majac już dość, wstała wypieła swój tyłek w jego kierunku, dajac mu zapewne wspaniały widok. Marta czekała na swojego meżczyznę, jej wielki biust leżał teraz na chłodnych płytkach, natomiast Paweł zawziecie pieprzył jej cipke stojąc za nią. Dymał ją coraz szybciej, poruszając tyłkiem jak jakaś maszyna do jebania. Obok nich nagle znalazła się Aga, którą położył na brzegu basenu John, podniósł jej nogi na swoje ramiona i bez skrupułów zaczął dymać w takim samym tempie jak Paweł robił to z Martą. Na moją Kaśkę widok tych dwóch par podziałał jeszcze bardziej potęgując jej doznania, rozkazała mi bym położył się na podłodze obok nich, i w ten sposób dosiadła mnie. Nie wiem która para skończyła pierwsza, ale kiedy doszliśmy wszyscy do siebie minęło dość dużo czasu, był to pierwszy raz kiedy kochaliśmy się tak obok siebie.\nPoszliśmy pod prysznice i wróciliśmy do naszego apartamentu przygotować się do kolacji. Kasia ubrała czarną obcisłą sukienkę, podreślającą jej figurę, do tego wysokie szpilki dopełniały cały strój, blond włosy dodatkowo wieńczyły całość. Marta lubiła czerwony kolor i teraz tez wystroiła się w sukienkę tej barwy, z wielkim dekoltem i odkrytymi ramionami. Aga za to ubrała białą sukienke podkreślającą jej piekną pupę i odsłaniającą jej plecy, my panowie ubrani w garnitury, udaliśmy się do restauracji za naszymi paniami. Kolacja była pyszna, przystawka, drugie danie no i deser, ale to nie wszystko co nas zaskoczyło. Podczas deseru obsługa przyniosła nam butelkę Prosecco którą zamówił Paweł\n- Musimy wam coś powiedzieć - zaczął swój wywód\n- Powiesz im czy znów ja mam to zrobić - ponaglała go Marta\n- Już dobrze daj mu powiedzieć, próbowała uspokoić sytuację moja Kasia\n- Co tu dużo gadać. Muszę wam powiedzieć, że po tylu latach prób i starań moja Marta jest w ciąży.... w końcu skończył mówić Paweł\nDziewczyny zerwały się z miejsc, składały gratulacje Marcie i Pawłowi, John również, ale ja doskonale wiedziałem, że tu coś śmierdzi. Tyle lat się starali o potomka, i nie mogli.\n- To kuzynko w którym miesiacu jesteś, zapytałem będąc obok niej\n- Chyba w trzecim, odpowiedziała uśmiechając się do mnie, a później patrząc na Johna\nAga i Kasia wymownie popatrzyły w moją stronę, a ja tylko o jednym myślałem, czy one to wszystko zaplanowały w ten upalny Chorwacki dzień kiedy były same. Patrzyłem jak fajerwerki nad Kołobrzegiem oświetlają niebo, wybiła północ, a my wróciliśmy do naszego apartamentu. Nasze kobietki włączyły muzykę, tańczyliśmy wymieniając się partnerami. Powoli czułem że mój kutas jest gotowy na dalsze zabawy. Kasia poszła odświeżyć się w łazience, siedziałem z Martą na sofie podziwiając jak Aga wije się w objeciach Pawła. Patrzyłem na nich jak do mojego rozporka zaczęła dobierać się Marta, pomogłem jej pozbawiając się spodni. Jej usta namiętnie ssały moją pałę coraz bardziej zachłannie. Wstaliśmy pozbywajac się naszych rzeczy, znów leżeliśmy na sofie, tym razem układ się zmienił. W pozycji 69, pieściliśmy nasze najczulsze punkty, co jakiś czas zerkajac na parę obok.Tam Paweł klękał na podłodze, jego kutas stał wyprężony, tuż przed nim na czworaka była Aga, która opuściła głowę, tak by członek Pawła zagłębił się w jej ustach. Otuliła go ciasno wargami, zaczęła lizać i ssać z całych sił. Paweł odchylił się, jęczał i wzdychał jakby nie mógł znieść dłużej jej pieszczot. Aga czując co się świeci, przerwała na chwilę, pchneła go by położył się na dywanie. Paweł popatrzył w nasza stronę, a więc to go tak podnieca, widok jego kobiety w rękach innego mężczyzny. Aga uniosła się nad niego, uklękła w rozkroku, ocierając się łonem o jego podbrzusze, znalazła jego stojącą męskość i nakierowała ja na siebie. Zamruczała błogo kiedy członek, bez większego trudu torował sobie drogę w głąb jej ciała. Zapewne czuła jak jego palce kurczowo zaciskają się na jej bokach bioder, a paznokcie wbijają w jej skórę. Marta wypuściła mojego fiuta z ust\n- Słodki jest, chcę jak ona. Wydyszała, chcę widzieć ich jak to robią...\nMarta była mniej subtelna niż Aga, uniosła się i opadła wprost na wyprężona moja męskość. Gdy wnikał w nią aż do końca, zaczynała kołysac biodrami i zaciskać swe mięśnie na nim, co jakiś czas pochylała się dając mi possać swoje wielkie piersi i sutki. Na chwile przerywaliśmy nasze zmagania by zobaczyć jak Aga dalej ujezdza swojego partnera, Paweł już był u kresu. Aga również dyszała z przyjemności i zapewne zmęczenia, a jej piersi, brzuch oraz uda lśniły od kropel potu. Wciąż jednak niestudzenie nadziewała się na penisa Pawła, gdy nagle zastygła, uniosła wyprostowana rekę przed siebie jakby pokazując nam coś. Odchyliłem głowę patrząc w tamtym kierunku, no tak czego mogłem się spodziewać po mojej żonce.\nMatowa ściana za którą była łazienka stała się zwykłą szybą, a za nią zobaczyłem Johna i Kasię. Kasia zapierała się głową o szybę, jej mokre piersi dociśnięte były do niej, jej tyłeczek był wypięty w kierunku bioder Johna. Jego usta były przyciśnięte do ust mojej blondyny w namiętnym pocałunku.Widać jak bawili się nami, jego wielkie dłonie pieściły jej ciało, a ona coraz mocniej napierała swoim tyłkiem na jego stojącego kutasa. Dłonią wsunął kutasa pomiedzy jej uda, Kasia wypinajac się jeszcze bardziej zacisnęła je, by spotęgować jego doznania. Widzieliśmy wszyscy jak zachłannie patrzy na jej tyłeczek, jak jego wielkie dłonie łapią ją za pośladki, zapewne rozszerzając je, jak wbija się w nią od tyłu. Na przemian całował i kąsał ją po szyi, ugniatał i i pieścił jej piersi. Znów mogłem podziwiać jak się kochali, namiętnie i zachłannie. Kasia jęczała oddając się w tej pozycji jego dominacji, jego silne pchnięcia wstrząsały jej ciałem, pieszczoty wzmagały tylko jej doznania. Gruby penis Johna wbijał się w jej ciasna cipkę, wypełniajac ją po brzegi. Jego koniec był bliski, gorączkowo całował ją po plecach, oboje drżeli z pożądania i niecierpliwości, oczekując jednoczesnego spełnienia. A potem był szał wspólnego szczytowania, John wdarł się w nia aż po jaja, nawet nie myślał o tym by wyjść z niej. Spuszczał się w nią, jednocześnie przywarł ustami do jej szyi całując zachłannie, Kasia drżała cała, kolejne fale rozkoszy przeszywały ją w skroś, tylko dzięki jego silnym ręką nie upadła podtrzymywana, aż doszła do siebie. Znów szyba stała się matowa, a ja wróciłem do tego co robiłem przedtem.\nOboje patrzyliśmy jak Aga odchyla się i rękoma podpiera o kolana Pawła. Teraz jakby jeszcze mocniej zaciskała się na jego kutasie, będąc wygieta w łuk czerpała z tego zespolenia całą rozkosz. Paweł drżał, jego całe ciało było blisko ekstazy, podniósł się ostatkiem sił. Przywarł ustami do jej szyi i zasypał ja deszczem natarczywych pocałunków, jego usta zostawiały na jej szyi mokre ślady. Złapał ją za pośladki i uniósł, Aga tylko na to czekała, nadziała się na niego z całych sił. Taniec jej bioder spowodował, że jego członek zagłębiał się w jej pochwie, wsuwał aż po jądra. Paweł krzyczał z rozkoszy, nawet nie myślał żeby się powstrzymać. Aga jeszcze mocniej dążyła do swojego spełnienia, palcami odnalazła swoja łechtaczkę, kilka chwil i równie głośno jak Paweł krzyczała wijąc się na jego kutasie. Kiedy doszli do siebie, powiedziała;\n- Podobał się pokaz, , ,\n- Oj tak, odpowiedziałem, tyle tylko że teraz nasza kolej...\nWstałem i razem z Martą podszedłem do dużej drewnianej ławy, położyłem ja na niej. Patrzyła zdziwiona na mnie, podniosłem jej nogi na swoje barki. Na początku wolno posuwałem ją lecz z każdą chwilą, moje ruchy były coraz szybsze. Widok był piękny, jej wielkie piersi bujały się w rytmie jaki im nadawałem, Marta dyszała ale mi było wciąż mało. Czułem jak stopniowo jej cipka zaciskała się na mym kutasie, traciliśmy kontrolę, resztkami sił pieprzyłem ją wytrwale nie mogąc dojść. W końcu zobaczyłem Agę jak łapie w usta jedna z jej piersi, po drugiej stronie to samo robi moja Kasia, pieszczą ją ssąc jej brodawki, a ja eksploduję całym swym ładunkiem w jej wnętrzu. Marta dochodzi chwilę po mnie, cała drży ale dziewczyny nie dają jej spokoju. Pieszczą się dalej, przenosimy się na podłogę, plontanina nagich ciał. Już nie wiem kto z kim, tylko seks się teraz liczy......\nZAC opublikował opowiadanie 16.04.2017 w kategorii erotyka, użył 3078 słów i 16228 znaków, zaktualizował 16 kwi 2017.\nnam1988· 18 kwi 2017\nBardzo fajne opowiadanie czekam na kolejna część


Stosowanie leków Beto 75 mg i Xydroxyzinum 25 mg a picie czerwonej herbaty - Na pytanie odpowiada AmeliaŚwisłowska | WP abcZdrowie\nStosowanie leków Beto 75 mg i Xydroxyzinum 25 mg a picie czerwonej herbaty\nWitam mam 25 lat jestem na diecie odchudzającej,zażywam leki rano beto 75mg (z powodu napadów czestoskurczow) i 2-3razy dziennie xydroxyzinum 25mg ( z powodu nerwicy ) moje pytanie : czy przy tych lekach mogę pić 2filizanki herbaty czerwonej pu-erh?\nNerwica Odchudzanie Dietetyka Stosowanie leków Herbata Diety odchudzające Dieta\nWitam Nie widzę przeszkód, jeśli nie czuje Pani żadnych nieprzyjemnych objawów po jej spożyciu. Proszę dodatkowo przeczytać na ulotkach leków, jak wygląda ich stosowanie z jedzeniem i piciem.\nWitam Panią, proszę się skonsultować z lekarzem psychiatrą oraz dietetykiem. Pozdrawiam\nStosowanie leków przeciwmigrenowych a picie herbaty Pu Erh – odpowiada Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)\nCzy pijąc czerwoną herbatę mogę schudnąć, jeśli nie jestem osobą otyłą? – odpowiada mgr Joanna Arciszewska\nHerbata z hibiskusa a odchudzanie – odpowiada Mgr inż. Kamila Szczepaniak\nJak często w ciągu dnia można pić czerwoną herbatę? – odpowiada Mgr Agnieszka Kaźmierska\nKtóra z herbat bardziej wspomaga odchudzanie zielona czy czerwona? – odpowiada Mgr Katarzyna Mazowska\nPicie czerwonej herbaty w ciąży – odpowiada Dr n. med. Aneta Kościołek\nCzy herbaty wspomagające odchudzanie działają? – odpowiada Mgr Katarzyna Szott\nJabłka a dieta odchudzająca – odpowiada Mgr Patrycja Sankowska\nSkutki uboczne picia czerwonej herbaty – odpowiada Mgr Katarzyna Mazowska\nStosowanie kwasu hydroksycytynowego jako wspomaganie przy odchudzaniu – odpowiada Mgr inż. Ewa Ceborska-Scheiterbauer\nSłoik orzechów Dietetycy już od dawna wskazują, ż...\nCiąża • Psychologia • Leki • Psychiatria • Depresja • Farmakologia • Antybiotykoterapia • Psychoterapia • Zawroty głowy • Ćwiczenia fizyczne • Suplementy diety • Stres • Zasady zdrowego odchudzania • Poradnictwo dietetyczno-żywieniowe • Nadwaga • Żywienie • Konsultacje dietetyczne • Interakcje międzylekowe • Skutki uboczne leków • Dieta dla chorych • Lęk • Anoreksja • Waga a zdrowie • Konsultacje psychologiczne • Kilokalorie • Dieta dla kobiet • Porady dietetyczne dla odchudzających się • Diety od A do Z • Zdrowie psychiczne • Owoce\nCzerwona herbata - właściwości, odchudzanie, dieta • 5 powodów, dla których nie warto rezygnować z węglowodanów na diecie odchudzającej • Dieta na płaski brzuch - produkty żywnościowe, produkty zakazane • Odchudzanie brzucha - dieta, aktywność fizyczna, przykładowe menu • Dieta dr. Atkinsa • Dieta Kwaśniewskiego - produkty zalecane, produkty niewskazane, wady • Diety odchudzające - dieta Dukana, dieta South Beach, dieta kopenhaska • Dieta Dukana - zasady, etap I, etap II, etap III, etap IV, efekty • Zdrowa dieta orzechowa • Dieta Strażników Wagi\nBiofer • Domowa Apteczka Apetyt Stop Max • Naturkaps Chrom + B3 • Aloes Live Odchudzanie • HerbaTon • Len mielony 200g+200g • Len mielony 100g+100g • ARMED Odchudzanie kompleks solny d/kąpieli • Błonnik + żywe kultury bakterii • Colosan Ex z probiotykami\nJak mam leczyć silną nerwicę? • Co mogą oznaczać problemy z budzeniem się przy nerwicy? • Czy moje objawy mogą wskazywać na nerwicę? • Co może oznaczać złe samopoczucie po stosowaniu leku Egzyste? • Czy moje wszystkie objawy mogą być wynikiem nerwicy? • Jak można skutecznie wyleczyć nerwicę lękową? • Czy podane objawy świadczą o nerwicy natręctw? • Czy podane objawy są podstawą do wykonania ablacji serca? • Co mogą oznaczać duszności i bóle w okolicach serca? • Ból nóg a nerwica lękowa


Roman Giertych na proteście KOD, 2015 r. Fot. Onet News/YouTube.com\nW czwartek Centralne Biuro Antykorupcyjne zatrzymało Romana Giertycha. „Został pokonany swoją własną bronią” – pisze w komentarzu Kaja Puto.\nŻeby było jasne: każdy powinien być równy wobec prawa, a nawet najgorszy zbrodniarz nie zasługuje na aresztowanie na podstawie fałszywych oskarżeń, szczególnie tych motywowanych politycznie. I tak, przy obecnym stanie sądownictwa możemy nigdy się nie dowiedzieć, czy oskarżenia były fałszywe.\nTylko że zatrzymany w czwartek przez CBA Roman Giertych został pokonany swoją własną bronią. Przypomnijmy krótko: Roman Giertych był założycielem i pierwszym prezesem stowarzyszenia Młodzież Wszechpolska, posłem został w 2001 roku z ramienia Ligi Polskich Rodzin. Jako prezes tej partii objął funkcję wicepremiera oraz ministra edukacji w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, a później Jarosława Kaczyńskiego. Po konflikcie z Kaczyńskim usunął się w cień, by po kilku latach pomścić zadrę na swoim ego i stanąć w szeregu z antypisowską opozycją. I jako pozyskany „konwertyta” – choć niektórych poglądów nie zmienił – stał się Giertych medialną twarzą tejże opozycji.\nNie będę przytaczać wszystkich antydemokratycznych wypowiedzi ustnych i pisemnych Romana Giertycha – w końcu nie kopie się leżącego. Nie będę się również spierać, czy Giertych się naprawdę w niektórych kwestiach zmienił – jeśli tak, chwała mu za to. Trudno jednak odkreślić grubą kreską fakt, że przyczynił się on w najwyższym stopniu do promocji idei „śmierć wyznaczanym przez nas wrogom ojczyzny”. Oraz „kto nie z nami, ten przeciwko nam”.\nŻe stworzył organizację, która w prostej linii wyewoluowała w dzisiejszą skrajną prawicę, to jedno. Zresztą jego wychowankowie również nie znoszą Kaczyńskiego, bo warto pamiętać, że bycie przeciwko PiS-owi nie wystarczy do tego, by mianować się demokratą, a bycie nacjonalistą nie wystarczy, by popierać PiS. Ale drugie, być może ważniejsze – że był dla PiS-u prawą ścianą, która wprowadziła nacjonalistyczny radykalizm do mainstreamowego obiegu. Czego skutki odczuwamy do dziś.\n„Kto nie z nami, ten przeciwko nam”. Jeśli akcja CBA w istocie była upolityczniona, to jest ona realizacją dokładnie tego rodzaju myślenia. Giertych narzeka w mediach na Kaczora Dyktatora, broni jego wrogów po sądach, bryluje w towarzystwie tzw. elit III RP. A do tego podrzuca mediom informacje, które dowodzą faktu, że PiS-owskie elity się od tamtych elit pod wieloma względami nie różnią. Jest wrogiem PiS-u, czyli wrogiem polskiej racji stanu, polskich patriotów, polskiego narodu. Jest wrogiem ojczyzny, którego trzeba ukarać, tak jak pan Roman (nomen omen) Dmowski powiedział.\nDlatego trudno mi przyklasnąć peanom na temat męczeństwa Giertycha, które od czwartku wypełniają łamy liberalnych gazet. Niewiele się różnią od słów Gombrowiczowskiego profesora Bladaczki: „Słowacki wielkim poetą był” (których Giertych, przypomnijmy, chciał zakazać). Jak to nie zachwyca Gałkiewicza, jeśli tysiąc razy tłumaczyłem, że go zachwyca? Tak to – bo bez działalności Giertycha nie byłoby dzisiejszego PiS-u. Ani szerzej – dzisiejszej Polski.\nnacjonalizmprawo i sprawiedliwośćroman giertych


dGCS.NET Sp z o. o.\nSprawdź wersje programów na 2020!\ninfolinia: 62 734-76-40\nAktualizacja DGCS System\nJeśli nie wiesz jak zainstalować aktualizacje, masz więcej stanowisk lub zwyczajnie chcesz żeby zrobił to specjalista możesz skorzystać z usług zdalnej instalacji przez naszego konsultanta, który za Twoim zezwoleniem przeprowadzi instalację na Twoim komputerze przez internet. Dowiedz się więcej\nMożesz także do nas zadzwonić 509-688-690 lub napisać info@dgcsnet.pl.\nNależy wykonać kopię bezpieczeństwa bazy danych. Zobacz\nPrzed przystąpieniem do instalacji aktualizacji należy wyłączyć program na wszystkich pozostałych stanowiskach. Instalację należy rozpocząć od serwera lub innego głównego komputera na którym umieszczona jest baza danych.\nNa komputerze od którego rozpoczynamy instalację wybieramy z menu Pomoc, a następnie opcję Sprawdź czy są dostępne aktualizacje.\nPorgram sprawdzi dostępne do istniejącej instalacji programu aktualizacje, a następnie wyświetli ich liczbę na ekranie, Jest ona zależna od częstotliwości aktualizacji, jeżeli w czasie pomiędzy ostatnią instalacją aktualizacji, a kolejnym sprawdzeniem ich dostępności, nie została wydana żadna aktualizacja przez producenta, program poinformuje, że nie znalazł aktualizacji do instalacji.\nKrok 5 Po pobraniu aktualizacji należy postąpić zgodnie z poniższą instrukcją.\nDla systemów innych niż Windows w katalogu będzie się znajdował plik Uaktualnij bez rozszerzenia.\nDla przykładu standardowa lokalizacja katalogu głównego DGCS System to:\ndla Windows: C:/DGCS/DGCSSystem\ndla macOS Programy/DGCS/DGCSSystem\nPo uruchomieniu Uaktualnij, należy wybrać opcję Aktualizuj program.\nUwaga! podczas instalacji na drugim i kolejnym stanowisku należy wybrać również wybrać opcję Uaktualnij z katalogu głównego programu, nie należy uruchamiać programu.\nProgram poinformuje o pobranych uaktualnieniach i poprosi o potwierdzenie instalacji.\nProgram został zainstalowany pomyślnie, można przystąpić do dalszej pracy.\nUwaga! Podczas instalacji na drugim i kolejnym stanowisku zaktualizowany DGCS System na serwerze lub komputerze głównym również musi być wyłączony.\nJeśli powyższa instrukcja nie pomogła w poprawnej instalacji lub w czasie jej przebiegu wystąpiły inne nieprzewidziane sytuacje możesz do nas zadzwonić 509-688-690 lub napisać info@dgcsnet.pl. Możesz także skorzystać z usług zdalnej instalacji przez naszego konsultanta, który za Twoim zezwoleniem przeprowadzi instalację na Twoim komputerze przez internet. Dowiedz się więcej\n- Aktywacja programu\n- Instalacja DGCS System na macos\nDGCS System dla firm\nPoznaj 5 powodów dlaczego warto wybrać DGCS System właśnie dla Twojej firmy.\nSkorzystaj z naszej usługi zdalnej instalacji...\nDGCS System na macos\nOprogramowanie DGCS System pracuje w środowisku macos...\nSprawdź nową wygodną formę zakupu oprogramowania\nZdalna instalacja programu\nDGCS System moduły i pakiety dla firm(dawniej INFOR DGCS System)\nPakiet Mała Firma\nDGCS System pakiety i moduły dla biur rachunkowych\nMałe Biuro Rachunkowe\nDuże Biuro Rachunkowe\n© Copyright 2013 - 2020 dgcsnet.pl\nRabat 10% sprawdź!\n× Zapisz się na nasz newsletter, aby zawsze być na bieżąco, i dodatkowo otrzymać 10% rabatu na pierwsze zamówienie.\nDoradzamy w sprawie programów\nMasz pytania o program? Problem z wyborem wersji, stanowisk, dodatków? Zostaw kontakt oddzwonimy.\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb wykonania Usług (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997  roku o Ochronie Danych Osobowych; tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. Nr 101, poz. 926 ze zm.). Więcej informacji w polityce prywatności Zgoda jest wymagana\nUżyjemy Twojego numeru do jednorazowego kontaktu.\nOddzwonimy do Ciebie w godzinach pracy 8-16 w dni robocze\nDziękujemy za pozostawienie danych, skontaktujemy się tak szybko, jak będzie to możliwe.


» Janusz Sipkowski\nFRASZKI JANUSZA SIPKOWSKIEGO – WYRÓŻNIENIE W KONKURSIE NA AFORYZM I FRASZKĘ IM. EUGENIUSZA SZULBORSKIEGO “SATYRBIA 2014″\nAutor: admin dnia 24 Czerwiec 2014\tBrak komentarzy\nIM. EUGENIUSZA SZULBORSKIEGO “SATYRBIA 2014″\nWładza nas rozweseli, bo dobierano znów\nOsoby do foteli według siedzeń – nie głów.\nMyślę sobie czasem, gdy na mini zerkam:\nKiecka się zeszmaci czy jej właścicielka?\nPewien poeta, przy weny błysku,\nKochał się z muzą na rymowisku.\nDla przekonania drugiej połowy\nWalnął w stół pięścią i… śpi w stołowym.\nChce się [...]\nUTWORY JANUSZA SIPKOWSKIEGO – WYRÓŻNIONE W XVI OGÓLNOPOLSKIM TURNIEJU SATYRY „ O ZŁOTĄ SZPILĘ”\nAutor: admin dnia 7 Styczeń 2014\tBrak komentarzy\nBył historykiem. Lubił w dziejach grzebać.\nPanna z przeszłością spadła mu jak z nieba.\nW sumie najgorzej nie wyszedł na tym:\nŚlubne obrączki kupił z rabatem.\nNajpierw na szyi wisiała, potem\nWisi już tylko na różne kwoty.\nZaczerwieniło się coś w stolicy.\nZnów tylko lakmus – nie politycy.\nBez prochu i od strzelnic z dala\nKasę na celność się [...]\nAutor: admin dnia 20 Czerwiec 2013\tBrak komentarzy\nPrzedstawiamy fraszki Janusza Sipkowskiego z Łukowa, który został zwycięzcą XIV Ogólnopolskiego Konkursu na Aforyzm i Fraszkę im. Eugeniusza Szulborskiego “Satyrbia 2013″.\nJanusz Sipkowski, zwany też “Królem Satyrbii” okazał się najlepszy już po raz piąty, w tym najbardziej prestiżowym konkursie na fraszki i aforyzmy w Polsce!!!\nBywał nad kreską, bywał pod kreską,\nA z ułamkami wciąż było [...]\nWysyp figli z różnych [...]\nUTWORY JANUSZA SIPKOWSKIEGO – LAUREATA II NAGRODY W XV OGÓLNOPOLSKIM TURNIEJU SATYRY „ O ZŁOTĄ SZPILĘ”\nAutor: admin dnia 3 Styczeń 2013\tKomentarzy: 5\nPortal Migielicz.pl przedstawia Państwu zestaw fraszek i limeryków Janusza Sipkowskiego z Łukowa, za który otrzymał on II nagrodę (zwyciężył) w XV Ogólnopolskim Turnieju “O Złotą Szpilę” im. Ignacego Krasickiego w Przemyślu w kategorii Turnieju Literackiego.\nNa cztery łapy spadł i zaparło mu dech:\nNa poprzednim stołku liczył tylko do trzech.\nNa „Piwnicę [...]\nJANUSZ SIPKOWSKI – FRASZKI – WYRÓŻNIENIE w XIII OGÓLNOPOLSKIM KONKURSIE na AFORYZM i FRASZKĘ “SATYRBIA 2012″\nAutor: admin dnia 30 Listopad 2012\tKomentarzy: 2\nPortal Satyryczny Migielicz.pl przedstawia fraszki Janusza Sipkowskiego z Łukowa, za które otrzymał on wyróżnienie w XIII Ogólnopolskim Konkursie na Aforyzm i Fraszkę “Satyrbia 2012″ w Białymstoku.\nPrzybywa bałwanów po kolejnych zimach,\nAż trudno uwierzyć, że złagodniał klimat.\nPatrzę na zegar, oczom nie wierzę:\nCzas zżera myszka… przy komputerze.\nW wielu akwenach [...]\nWIERSZ “DYLEMATY” JANUSZA SIPKOWSKIEGO\nAutor: admin dnia 12 Październik 2012\tBrak komentarzy\nPrzedstawiamy Państwu kolejny wiersz Janusza Sipkowskiego pt. “Dylematy”, który został napisany w latach 90-ych XX wieku i był drukowany w prasie centralnej i regionalnej . Wydaje się, że równie dobrze opisuje on bieżącą naszą rzeczywistość, jak i realia końca ubiegłego stulecia. Wierszem tym autor udowadnia , że jest nie tylko świetnym fraszkopisarzem. Przypominamy, że debiutował [...]\nLIMERYKI JANUSZA SIPKOWSKIEGO WYRÓŻNIONE W VI EDYCJI KONKURSU “SUWALSKIE LIMERYKI LATEM”\nAutor: admin dnia 7 Wrzesień 2012\tJeden komentarz\nPortal Migielicz.pl przedstawia Państwu limeryki Janusza Sipkowskiego z Łukowa, za które otrzymał wyróżnienie w VI edycji Konkursu “SUWALSKIE LIMERYKI LATEM” 2012.\nKibic z okolic Jeleniewa\nPrzez Euro z żoną się pogniewał.\nGdy pozycję miał bramkową,\nPołowica, kręcąc głową,\nWpierw mu kazała hymn zaśpiewać.\nRaz informatyk z Filipowa\nWspółżycie z żoną zresetował\nWIERSZ “RYCERSKOŚĆ” JANUSZA SIPKOWSKIEGO\nAutor: admin dnia 4 Sierpień 2012\tBrak komentarzy\nPortal Migielicz.pl przedstawia Państwu wiersz Janusza Sipkowskiego pt. “Rycerskość”.\nWiersz napisany w latach 90-ych XX wieku , był drukowany w prasie centralnej i regionalnej, do dzisiaj zachował aktualność.\nRycerzy szukać dziś ze świecą\nI rycerskości nam nie staje,\nOdkąd dwudziesty wiek co nieco\nZmienił rycerskie obyczaje.\nWspółczesny rycerz skrywa lica\nI nie wypowie czasem słowa,\nTu łeb zakuty, tam przyłbica,\nA ówdzie tarcza [...]\nFraszki i aforyzmy Janusza Sipkowskiego – Wyróżnienie w XIV Ogólnopolskim Turnieju Satyry “O Złotą Szpilę” w Przemyślu\nAutor: admin dnia 5 Grudzień 2011\tBrak komentarzy\nPortal Migielicz.pl przedstawia Państwu wyśmienite fraszki i aforyzmy Janusza Sipkowskiego , za które otrzymał wyróżnienie w XIV Ogólnopolskim Turnieju Satyry “O Złotą Szpilę” w konkursie literackim, rozstrzygniętym w listopadzie 2011 r. w Przemyślu.\nWielu się szwenda w sejmowych salach,\nWszak konstytucja [...]\nJanusz Sipkowski- Fraszki i Aforyzmy – II Nagroda w XII Ogólnopolskim Konkursie na Aforyzm i Fraszkę “Satyrbia 2011″\nAutor: admin dnia 21 Czerwiec 2011\tKomentarzy: 2\nNasz Portal Satyryczny przedstawia Państwu kolejne nagrodzone utwory w ogólnopolskich konkursach satyrycznych.\nW dniu dzisiejszym publikujemy znakomite, jak zawsze fraszki oraz aforyzmy Janusza Sipkowskiego , za które otrzymał on II Nagrodę w XII Ogólnopolskim Konkursie na Aforyzm i Fraszkę “Satyrbia 2011″ w Białymstoku.\nJanusz Sipkowski to legendarny, błyskotliwy polski fraszkopisarz, czterokrotny zwycięzca “Satyrbii’ z lat ubiegłych.\nGdy do [...]


Posterunek Policji - Page 6\nSro Sie 26, 2015 4:33 pm\nIsabela obserwowała ją uważnie, czekając na odpowiedź. Zanotowała wzmiankę o domu dziecka i drgnęła nieznacznie słysząc podany przez Ellie adres. Nie spodziewała się takiego obrotu spraw. Nagle nadzieja, że śledztwo ruszy do przodu znowu zaczęła się w niej tlić.\nPolicjantka przekartkowała akta, które miała ze sobą i z wolna uniosła wzrok na Ellie.\n- Zdaje sobie pani sprawę, że podany przez panią adres to miejsce zbrodni? - obserwowała dziewczynę przez jakiś czas. - Panno Hammerslay, czy domyśla się pani dlaczego morderstwa dokonano w dawnym miejscu pani zamieszkania?\nSro Sie 26, 2015 9:15 pm\nOczywiście, że zdaje sobie sprawę. - warknęła w duchu. Podczas, gdy ja rozmyślałam o przeszłości, moj ojciec wytaszczył z naszej piwnicy zmasakrowane ciało kobiety. Trudno nie zdawać sobie z tego sprawy!\n- Nie wiem. - odparła krzywiąc się nieznacznie. Mysl, że w jej rodzinnym domu została dokonana taka zbrodnia, sprawiała, że chciało jej się wymiotować. - Ta dzielnica od dawna jest zrujnowana, a ja nigdy nie sprawdzałam, do których pokoi jest jeszcze dostęp... - głos miała rozdrażniony. Nie umiała się smucić, umiała się tylko złościć. - Nie wiem dlaczego ktoś obrał sobie za kryjówkę wlasnie moj dawny dom.\nCzw Sie 27, 2015 5:27 am\n- No... w... W porządku. - paplała jak nawiedzona. W innym świecie mogłaby mieć takie skille. Zagadanie na śmierć no Justu! Morda w kubeł no Justu! Pan policjant, Lucien, dotknął kołnierzyka koszuli, odchylił go, niby gorąco w biurze.\n- W każdym razie... Zadam jeszcze parę kontrolnych pytań i jest pani wolna. - powiedział. - Za tydzień zapraszam na posterunek. Na testy fizyczne.\nI zadał parę pytań, wtrącił że Matylda ma czas na przygotowania do testów. Ciekawe czy tylko ją tak sprawdzał, będąc sceptycznym wobec obcokrajowców? Pożegnał Perłę NeoZigguratu i jeszcze oślepiony jej blaskiem wrócił do papierowej roboty. Nie potrafiąc o niej zapomnieć.\nCzw Sie 27, 2015 7:45 am\nDenerwowała się. Oczywiście, że się denerwowała. Trudno oczekiwać po człowieku spokoju, kiedy w jego dawnym mieszkaniu dokonano morderstwa. Ale czy to był jedyny powód, czy kryło się za tą nerwowością coś więcej? Tego musiała się dowiedzieć.\n- Widziała pani sprawcę. Może nie był to zwykły przypadek, że się tam znalazł? Może on też mieszkał wtedy w okolicy? Może był to przyjaciel rodziny? Niech się pani zastanowi. Kojarzy go pani skądś?\nCzw Sie 27, 2015 8:35 am\nNo to co ? No to Matylda poszła i miała tydzień na przygotowanie się do testów, w które od początku wątpiła, amen. Niech Ra będzie z nią\nPią Sie 28, 2015 5:03 pm\nWidziała pani sprawcę? Jak na komendę wspomnienia wróciły przed oczy Ellie. Jak w jakimś upiornym obrazku - męska postać wynosząca zwłoki, próba ucieczki, konfrontacja z... Przekłknęła ślinę. Ojciec cały we krwi, brudny, wściekły jak zaszczute zwierzę. I jego oczy, gdy zorientował się, że Ellie jest jego córką.\n- Nie. - odpowiedziała z wahaniem, zastanawiając się przy tym. - Ten mężczyzna był cały zakrwawiony, było ciemno... Nie potrafiłabym go zidentyfikować.\nCzuła jak robi jej się sucho w ustach. Te wspomnienia. Ta świadomość.\n- Przepraszam. - powiedziała, bo rzeczywiście czuła się winna. - Czy mogę prosić o szklankę wody?\nMyron R. Canfield\nPią Sie 28, 2015 5:17 pm\nMyron w tym czasie obchodził stół dookoła. Przyglądając się zwłokom. A przyglądał się w zgoła inny sposób niż Mortimer. Bowiem nasz słodki Grabarz patrzył na ciało z perspektywy własnego zawodu: czy powinno być zakryte? Czy twarz da się uratować i wymalować? Może jakieś zdjęcie pośmiertne? Jak długo będzie palić się ciało? Cmoknął w zamyśleniu.\n- Ogórek? - podniósł głowę w zamyśleniu, w pierwszej chwili nie wiedział o co chodzi. - Ach, ogórek. Ni tak. Wybacz. Nigdy nie pamiętam czy tak bardzo go lubisz, czy nie lubisz.\nWzruszył ramionami. Nie pamiętał. Przez kilka cholernych lat nie mógł tego zapamiętać.\n- Kto to? - skinął podbródkiem na stol.\nNie Sie 30, 2015 8:24 pm\nPokiwała głową i zanotowała to w swoich papierach. Cóż, zrozumiałe, że wspomnienie tamtej chwili nie było przyjemne. Choć Isabela właśnie nie sprawiała wrażenia wyrozumiałej.\n- Oczywiście - odparła i podniosła się z krzesła. Na krótką chwilę zniknęła za drzwiami pokoju przesłuchań i wróciła ze szklanką wody, którą podała Ellie. Przyniosłaby w dzbanku, ale nie miała czasu go szukać.\n- Ktoś zaraz przyniesie dzbanek z wodą - poinformowała dziewczynę uprzejmie i usiadła z powrotem na miejscu.\nZajrzała do swojego kubka, by łyknąć nieco kawy zanim zada kolejne pytanie, jednak zastała tam tylko pustkę. No cóż.\n- A Liliane Fitzroy? Znała ją pani?\nNie Sie 30, 2015 9:17 pm\nNie zwrócił większej uwagi na to, że się odsunęła. Może nawet nie do końca to zauważył, wgapiając się w papiery.\n- Grant powinno się czytać od tyłu "pech". Życie tego faceta to momentami pasmo porażek i wiecznej żenady - stwierdził przypominając sobie wszystko, co mówiono o Grancie. Odrzucony narzeczony (w wyjątkowo paskudny sposób), człowiek bez nogi, z depresją, po zawałach, rzucony przez pomywaczkę (jeszcze nie ogarnął, że chodzi o siostrę jego znajomych z wojska), uwikłany w związek z kobietą, którą przerżnęło pół miasta ( w tym on sam. Powinien iść na badania?), śmierć Beowulfowej, teraz ta głowa. A to i tak pewnie tylko ułamek nędznego życia protetyka. Przez chwilę Crowowi było Granta naprawdę szkoda.\n- Jeśli to miał być pstryczek, to wyjątkowo... udany - spojrzał na Mad. - Odkąd prowadzę tę sprawę mam wrażenie, że Beowulf ma wyjątkowo osobliwe poczucie humoru. Chciał Grantowi przekazać, że...że co? Że będzie miał urwanie głowy?\nSam pokręcił głową prostując się.\n- Przesłuchasz Marchantów, Oselów...- patrzył teraz na listę gości.- Fitzroya, Cassel... nie, ja ją wezmę. Ty za to Howarda. Przesłucham Moncreiffów, Black, Callahan... o. Isabela. i Black. Reebentoff też się zajmę. Była na liście gości, ale ominęła zabawę. Za to przyszła na czas, żeby znaleźć poćwiartowaną Wiktorię.\nPon Sie 31, 2015 11:29 am\nZastawszy sama w pomieszczeniu odetchnęła głęboko, choć i tak niemal niezauważalnie. Przesunęła dłonią po czole. Tak bardzo nie chciała tutaj być. Nie na długo dane jej było napawać się ciszą i spokojem, bo po chwili Callahan wróciła ze szklanką. Ellie od razu się napiła.\nZostała zapytana o Lilianne. Lilianne... Młoda dziennikarkę, młodą żonę, młodą kobietę. Która została sprowadzona li tylko do krwawej miazgi, którą Ellie miała wątpliwą przyjemność oglądać. Przełknęła ślinę.\n- Nie znałam jej... - potrząsnęła głowę. - Znaczy nie osobiście. Jej męża też nie znałam. - dodała.\nPon Sie 31, 2015 11:43 am\n- Raczej to, że zrobił co tylko chciał z kobietą, która Grant podobno kochał przez pół życia. I to zrobił z nią co chciał nie tylko przed śmiercią, ale i po. - wzdrygnęła się lekko na swoje własne słowa. Pieprzony psychopata.\nBrwi marszczyły się na zawsze pogodnej twarzy Madeleine wprost proporcjonalnie do rzucanych przez Ravena nazwisk. Chciał ją zawalić całą pracą, biorąc sobie tylko dwa nazwiska? Przy czym jedno... Westchnęła. No ale to była jego decyzja.\n- Mam za długą listę. - zauważyła. - To będzie się ciągnąć w nieskończoność. Weź chociaż Moncreiffów i Callahanki.\nPon Sie 31, 2015 11:52 am\nRaven popatrzył na Mad jak na idiotkę. Nie wyspała się, czy co? Podzielił ich po równo. A nawet sześć do ośmiu.\n- Przecież przed chwilą powiedziałem, że biorę Moncreiffów i Callahanki.\nPokręcił zrezygnowany głową.\n- Madeleine Rowley, skup się, co?\nPon Sie 31, 2015 12:06 pm\nPotrząsnęła głową, jakby w roztargnieniu, marszcząc brwi. Cóż, ostatnimi czasy rzeczywiście była roztargniona. Miała zbyt wiele rzeczy do przemyślenia. Dziewięćdziesiąt procent tego nie było niczym przyjemnym.\n- Och... - wyrwało jej się. - W porządku, przepraszam.\nMyśli poszły w nieodpowiednià stronę, czyli do wspomnień związanych z tym, co robił jej Silver. Z roztargnienia przygryzła ołówek.\nPon Sie 31, 2015 1:07 pm\n- Jeśli cię to przerasta, poproszę kogoś innego - wsunął ręce do kieszeni zastanawiając się, czy zapalić teraz, czy może za chwilę. - Mogę też poprosić Silvera albo kogoś z jednostki żeby zajął się częścią osób.\nPrzeciągnął się, rozejrzał wokoło pomieszczenia. Każdy nad czymś pracował albo jadł pączki. Ravenowi aż się niedobrze zrobiło na myśl o tych wszystkich słodkich polewach i lukrze.\nPon Sie 31, 2015 1:31 pm\nPopatrzyła na niego krzywo. Może wcześniej, gdy podchodziła do życia bardziej radośnie, znosiła humory Ravena po prostu lepiej. Teraz czuła sie, jakby miał coś do niej personalnie.\n- Dam radę. - powiedziała z lekkim ociąganiem, a gdy padło nazwisko jej... oprawcy, zareagowała żywiej. - Nie. Dam radę. Ze wszystkim.\nPon Sie 31, 2015 8:47 pm\n- Napisać ci kartkę w twoim biurze? Pinezka przypnę ją gdzieś.. gdzieś.. Nie wiem - zrezygnował z podania miejsca, bo nie wpadł na żadne odpowiednie. Gdzies mu ją przypnie.\n- A.. to? - zerknął na trupa znad kanapki i przyjrzał mu się przeżuwając. - Athwal go dopadł, jakiś niedoszły bohater - zmarszczył nos.\nWto Wrz 01, 2015 7:34 am\n- Hm - mruknęła policjantka pod nosem.\nObróciła długopis w palcach przyglądając się Ellie. Wyglądała na mocno wystraszoną dziewczynę, która nie odważyłaby się okłamywać funkcjonariusza policji. Ale co jeśli to tylko pozory. Zmrużyła odrobinę oczy, lecz po chwili znowu zerknęła w swoje notatki.\n- Więc nie znała jej pani osobiście - powtórzyła. - Niemniej była to dość kojarzona persona. Słyszała pani, by Liliane Fitzroy miała jakiś wrogów? Może ktoś jej złorzeczył? - zapytała, choć nie spodziewała się usłyszeć twierdzącej odpowiedzi.\nWłaściwie nie miała już o co więcej pytać. Będzie musiała sprawdzić adres, dowiedzieć się więcej o Ellie, przesłuchać jeszcze kilka osób. A Hammerslay wezwie ponownie jeśli zajdzie taka potrzeba.\n- Ostatnie pytanie. Czy pamięta pani z dnia zdarzenia coś co mogłoby pomóc nam w śledztwie? Choćby drobny szczegół? Fragment ubioru sprawcy? Blizna, która rzuciłaby się pani w oczy? Może coś konkretnego zapadło pani w pamięć? Proszę się zastanowić.\nWto Wrz 01, 2015 1:31 pm\nEllie nie była tak do końca przestraszona. Była zła. Zła, że musi być na przesłuchaniu, na którym wcale być nie chce. Zła, że cała sprawa dotyczy jej niby ojca. Rozdrażnienie mogło być jednak łatwo odebrane jako stres i przerażenie. W gruncie rzeczy Ellie traciła oddech, gdy przed iczy powracały wspomnienia. Dlaczego nie powie wszystkiego? Przecież miała taki zamiar. Przecież życzyła ojcu, by gnił w wiezieniu. Wiec dlaczego teraz nie mowi wszystkiego ze szczegółami? Nie potrafiła sobie odpowiedzieć na to pytanie. Moze po prostu nie chciała zostac oficjalną "córką mordercy". A może... Aż potrząsnęła z roztargnieniem głowa.\n- Nie, nie znałam jej osobiście i w zasadzie nic o niej nie wiem poza tym, że pisała do Podszewki. - westchnęła ze zmęczenia. - Nie Inetersuje mnie życie dziennikarek.\nZbierała przez chwilę myśli. Chciała odpowiedzieć na wszystkie pytania na tyle wyczerpująco, by już zwolniono ja do domu.\n- Nie, przykro mi. - pokręciła głową. - Napastnik był zakrwawiony, na twarzy i na koszuli. Tak mi sie wydaje, że to była krew... - przełknęła ślinę. - Po wilgoci. Bo niewiele widziałam w nocy. Ja po prostu... - zmarszczyła brwi, znowu rozgniewana, ze cos takiego w ogole ją spotkało. - Atakował mnie, chciał mnie zgwałcić, zaatakował nożem. Ja po prostu chciałam tylko uciec. Naprawde nie skupiałam sie na żadnych szczegółach.\nWypuscila z płuc powietrze.\nWto Wrz 01, 2015 8:16 pm\nJakikolwiek nie byłby nastrój Ellie, Isabela odebrała to tak jak odebrała. Widziała jedynie to co na zewnątrz. Nie wiedziała co dzieje się w środku. Może to i lepiej? Gdyby wiedziała na pewno nie byłaby skłonna tak szybko wypuścić Ellie z komisariatu.\n- Rozumiem. Naprawdę rozumiem - posłała Ellie krzepiący uśmiech.\nPrzez chwilę milczała notując coś w swoich papierach. Potem uznała, że wystarczająco męczyła dziś dziewczynę. Uniosła głowę, by oświadczyć Ellie radosną nowinę:\n- Zatrzymujemy panią na komisariacie. Jest pani podejrzana o morderstwo Liliane Fitzroy.\nAle zanim staną wam serca - wszak jestem mistrzem budowania napięcia i brania czytelników z zaskoczenia, hehe - uspokoję was i powiem, że to tylko żart. Huhu, ależ ja jestem zabawna! Tak naprawdę powiedziała:\n- To wszystko na dzisiaj, panno Hammerslay. Jeśli będziemy potrzebować więcej informacji wezwiemy panią ponownie. Tymczasem dziękuję pani za udzielone odpowiedzi. Oby to przeżycie nie odbiło się zbyt mocno na pani życiu.\nCóż tak naprawdę mało obchodziło ją życie Ellie. Była jednak uprzejma, bo... miała na to ochotę? Ot, tak ją naszło. Może sama cieszyła się, że skończyła przesłuchanie i może zająć się resztą papierkową roboty i sprawdzaniem informacji? Tak, na pewno. Niemniej odprawiła Ellie z komisariatu i podjęła pracę. A potem pewnie wyszła jak zwykle po skończonej zmianie.\nPią Wrz 04, 2015 4:34 pm\n- Wyślij mi pocztówkę, powieszę na lodówce. - skwitował śmiertelnie poważnie.\nZaiste. Trup wyglądał jakby właśnie wrócił ze spotkania z athwalem. Pewnie wyniósł z tego bolesne wspomnienia. Haha. Myron zaśmiał się w myślach. To było zabawne, bo trup nie mógł niczego z nikąd wynieść.\n- Nie musisz go składać. Zamknę go w trumnie i puszczę z dymem. - zaznaczył ponuro. - Pewnie i tak wszystko na koszt państwa. Szkoda twojego czasu.\nWto Wrz 08, 2015 4:55 pm\n- Nigdy nie pamiętam czy to mieszkanie czwarte czy piąte, już dwa razy pukałem nie do tych drzwi - westchnął na to wspomnienie, bo tamta kobieta wydawała się uważać, że jest jakimś zboczeńcem tylko na nią czyhającym i dostał już po łbie.\n- Raczej go rozkładam - stwierdził, przygryzając kanapkę. Bez ogórka była pyszna!\n- Miał w ustach dziwne ślady, okazało się, że zeżarł jakąś żrącą roślinę.. Bohaterom potrzeba jakiś przewodników po faunie i florze pustyni, najwyraźniej. I tak, na koszt miasta. Zszyję go jakotako i sobie poradzisz. Może ci się trochę przewalać w trumnie, ale jakoś to zniesiesz.\nSro Wrz 09, 2015 9:03 am\n---> Mieszkanie Lamba\nWszedł szybko na posterunek, było późno, nie było wielu funkcjonariuszy. Rozejrzał się po pomieszczeniu. Podszedł szybko do biurka wyjął kartkę papieru.\nUsiadł i zaczął pisać...\n... Proszę o wydanie pozwolenia na przeszukanie domu publicznego Różowej Koronki... Podejrzewanie zatrudniania nieletnich..." i tak dalej.\nPodpisano Nathan Lamb.\nNie było komendanta, jakoś się wytłumaczy, najwyżej beknie, ale jeśli ta suka zatrudnia Kendrę pójdzie do pierdla. Potrzebna była szybka akcja.\nPołożył podanie na biurku komendanta. Zgarną jeszcze trzech mundurowych i wesołą paczką pojechali to Koronki.\n---> ZT Różowa Koronka\nNie Wrz 13, 2015 10:58 am\n- Do cholery, Mort, mógłbyś w końcu po tylu latach zapamiętać, że mieszkam nad swoim domem pogrzebowym. - rzucił obojętnie, tylko nieznacznie było słychać w głosie jakiś przytyk. Myron pokręcił głową. - Pewnie tylko jacyś starożytni bogowie wiedzą do kogo się dobijałeś.\nMężczyzna powiódł wzrokiem po pomieszczeniu. Gdyby jego stołek, na ktorym przysiadł, mogl się kręcić, to Grabarz pokręciłby się na nim tak, jak kręcił się na fotelu w biurze. Nie mogl sobie jednak zrobić tutaj tej przyjemności.\n- Niech się przewala. - wzruszył ramionami. - I tak w ostatecznym rozrachunku stanie się pyłem. Jak my wszyscy. - zamyślił się. - Nie wiem po co niektórzy wydają tyle pieniędzy na to, by zwłoki przes spaleniem wyglądały bardziej zjawiskowo niz za życia. Kredyty wyrzucone w błoto.\nNie Wrz 13, 2015 11:08 am\nOdetchnęła z ulgą. Tym razem niemal niezauważalnie i pewnie to westchnienie mogłoby być odebrane w różnoraki sposób. W każdym razie Ellie cieszyła się, że może już wrócić do domu, że ten temat już się skończył. Nie miała ochoty na to, by wyszło, kim jest morderca dziennikarki. Gdzieś w głębi duszy, w tych zakamarkach, do których nie chciała się przyznać i w które nigdy się nie zapuszczała, w najciemniejszych zakątkach swojej osobowości, Ellie uważała, że Joel Miller co prawda powinien zostać ukarany - powinien zostać ukarany w tak okrutny sposob, w jaki traktował swoje ofiary - ale jednocześnie... był jej ojcem. I chciałaby mieć jeszcze możliwość porozmawiania z nim. Nie przyznawała się nawet przed sama sobą, że ma takie pragnienia. Za kazdym razem, gdy o tym myslala robiło jej się niedobrze na mysl o samej sobie, więc odsuwała to wszystko w głąb serca.\n- Dziękuję. - odpowiedziała cicho.\nChciała jeszcze dodac "do widzenia", ale przeciez juz nigdy nie chciała widzieć tej policjantki. Ani tej, ani zadnego innego funkcjonariusza, ktory bedzie chciał ją przesłuchiwać. Wyszła szybko z posterunku, nie oglądając się za siebie.\nNie Wrz 13, 2015 9:16 pm\n- Dasz, nie dasz... pewnie i tak podrzucą nam z góry kogoś z wojska. Świadków jest sporo, a nas czas nagli - wzruszył ramionami. Mad rozpowiadała o gwałcie każdemu, kogo spotkała na drodze, ale akurat nie Ravenowi. Toteż nawet nie udawał, że stara się cokolwiek zrobić.\n- Nikt nie da sobie rady ze wszystkim.\nPotarł dłonią nos. Miał na głowie jeszcze jedną sprawę. Zamierzał zapytać o coś przyjezdnych z Kaan-an. Nie miał pojęcia, czy sprawa może czekać. Musiał się jednak dowiedzieć.\n- No, to wszystko jasne? Za Beowulfem już rozwieszono listy gończe. Skurwysyn, musiał się dobrze ukryć, skoro do tej pory nikt go nie widział.


Nadziewane mufinki z ciasta Pizza al Gusto (Przekąski) - Polecany przepis na dajprzepis.pl\nMechanik w kuchni 12 Jan 17\nTuryn z orzechami. 2. Salone del Gusto\nOrganizowany co dwa lata w Turynie jako wielkie święto idei Slow Food w tym roku zyskał nowe otwarcie – na miasto. Salone del Gusto 2016 wyszło z parku Valentino i autentycznie scaliło się z Turynem Turyńskie Salone del Gusto jak co roku ściągnęło nad ...\nZ podróży, Slow food, Turyn, Piemont, Carlo Petrini, Salone del Gusto, Sapori\nDla dzieci, Mączne, Sezonowe, Na słodko, Sweet, Desery ciasteczka babeczki, Dynia\nDla dzieci, Sezonowe, Mączne, Na słodko, Sweet, Desery ciasteczka babeczki, Dynia\nPyszne mufinki z białym serem mięciutkie, wilgotne, z kwaśnym serem w środku. Na pewno zrobię je wkrótce ponownie i sama zacznę wyglądać jak duża i okrąglutka mufinka ;) Mufinki z białym serem Wydrukuj Czas przygotow. 25 minut Czas gotow...\nMakarony są niezwykle wdzięcznym materiałem na obiad. Też tak uważacie?Z wszystkiego można przygotować do nich pyszny sos, wystarczy mieć np zawsze w pogotowiu pomidory pod różną postacią (w zasadzie czy passata, czy pomidory w kawałkach, wszystko się ...\nKuchnia, Makaron, Pomidor, Primo gusto


Spotkanie przed Szczytem Inicjatywy Trójmorza w Sofii. Polskę reprezentował minister Krzysztof Szczerski - Trimarium Spotkanie przed Szczytem Inicjatywy Trójmorza w Sofii. Polskę reprezentował minister Krzysztof Szczerski - Trimarium\nSpotkanie przed Szczytem Inicjatywy Trójmorza w Sofii. Polskę reprezentował minister Krzysztof Szczerski\nSekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Andrzeja Dudy Krzysztof Szczerski wziął udział w spotkaniu koordynacyjnym przed Szczytem Inicjatywy Trójmorza. „Jednym z najważniejszych tematów spotkania były aktualne polityczne i praktyczne aspekty funkcjonowania Trójmorza” – czytamy w komunikacie KPRP.\nSpotkanie odbyło się z inicjatywy Bułgarii. To właśnie w stolicy tego państwa, Sofii, odbędzie się w lipcu tego roku Szczyt Trójmorza. Bułgaria objęła w 2021 r. przewodnictwo w Inicjatywie. W rozmowach uczestniczyli także przedstawiciele Stanów Zjednoczonych i Niemiec.\n„Jednym z najważniejszych tematów spotkania były aktualne polityczne i praktyczne aspekty funkcjonowania Trójmorza, a także potencjalna rola tego formatu współpracy regionalnej w procesie odbudowy gospodarek regionu po kryzysie wywołanym pandemią COVID-19” – czytamy w komunikacie Kancelarii Prezydenta.\nKolejny Szczyt Trójmorza\nPodczas rozmowy poruszono kwestie rozwoju infrastruktury, a także energetyki i cyfryzacji. Jak podkreślono, tematyka ta „dobrze wpisuje się w europejskie ogólnoświatowe strategie pokryzysowe”.\nTegoroczny Szczyt Inicjatywy Trójmorza będzie już szóstym tego typu wydarzeniem. Odbywa się ono co roku. Wcześniej organizatorami dyskusji na najwyższym szczeblu o współpracy w regionie były: Chorwacja, Polska, Rumunia, Słowenia i – w październiku ubiegłego roku – Estonia.