O onkologii narządu ruchu rozmawiali lekarze oraz studenci z całej Polski podczas 3-dniowej konferencji „Co w stawie trzeszczy?”. Wydarzenie miało miejsce w Rektoracie Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie w dniach 8-10 kwietnia 2022 roku. Była to już V edycja naszej szlagierowej konferencji. Tym razem do głównych organizatorów należała także Katedra i Klinika Ortopedii, Traumatologii i Onkologii Narządu Ruchu PUM oraz działające przy Klinice Studenckie Koło Naukowe. Komitet Organizacyjny tworzyli: lek. Dawid Ciechanowicz, lek. Jakub Pawlik, Hanna Wawrzyniak, dr Alina Jurewicz oraz Kinga Dąbek. Wśród patronów konferencji znalazło się m.in. Polskie Towarzystwo Ortopedyczne i Traumatologiczne, Okręgowa Izba Lekarska w Szczecinie, Stowarzyszenie Sarcoma oraz Pomorski Uniwersytet Medyczny i Parlament Studentów PUM.\nPatronat medialny nad konferencją objęło TVP3 Szczecin. Zapraszamy do zapoznania się z krótką relacją z wydarzenia pod poniższym LINKIEM.\nGotowy do działania Komitet Naukowy oraz Komitet Oganizacyjny konferencji. Od lewej: Doktor Krzysztof Rękawek; Profesor Daniel Kotrych; Doktor Radomir Czajka; Kinga Dąbek; Jakub Pawlik, Hanna Wawrzyniak, Profesor Andrzej Bohatyrewicz i Dawid Ciechanowicz.\nIdeą cyklicznej konferencji „Co w stawie trzeszczy?” jest przekazywanie specjalistycznej wiedzy z różnych dziedzin ortopedii w sposób zrozumiały, prosty i dostępny zarówno dla młodych lekarzy, jak i zainteresowanych studentów. Tym razem główna tematyka dotyczyła nowotworów narządu ruchu. To właśnie w tej dziedzinie ortopedii właściwa i wcześnie postawiona diagnoza oraz odpowiednie leczenie zasadniczo wpływają na rokowania chorych. Dlatego każda okazja do przekazywania wiedzy o onkologii ortopedycznej jest dobra. Ponadto dzięki wsparciu Prezesa PTOiTr – Profesora Tomasza Mazurka, każdy z uczestników konferencji otrzymał wydanie specjalne najstarszego w Polsce czasopisma ortopedycznego – Chirurgia Narządów Ruchu i Ortopedia Polska, które prawie w całości zostało poświęcone onkologii narządu ruchu.\nPodczas pierwszego wystąpienia prelegentów Martna Szyjkowska przedstawiała na jakie objawy zwracać uwagę u pacjentów z nowotworami kości oraz jakie badania labolatoryjne możemy użyć w procesie diagnostycznym. Martyna za powyższe wystąpienie została nagrodzona przez Komitet Naukowy III nagrodą\nWielkim zaszczytem było móc gościć podczas konferencji Prezesa Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego (PTOiTr) - Profesora Tomasza Mazurka. Dzięki Panu Profesorowi możliwe było stworzenie specjalnego wydania czasopisma Chirurgii Narządów Ruchu i Ortopedii Polskiej\nKomitet Naukowy uważnie przysłuchiwał się wszystkim prelekcjom. Od lewej: Profesor Andrzej Bohatyrewicz, Profesor Tomasz Mazurek, Profesor Daniel Kotrych.\nPodczas pierwszego dnia wydarzenia uczestnicy konferencji mieli okazję wysłuchać wykładów przygotowanych przez wybitnych specjalistów, zajmujących się onkologią narządu ruchu – Profesor Daniel Kotrych (Szczecin), Profesor Piotr Rutkowski (Warszawa) oraz Doktor Radomir Czajka (Szczecin). Uroczyste otwarcie konferencji uświetnił swoją obecnością Rektor Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego Profesor Bogusław Machaliński oraz Prezes Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego – Profesor Tomasz Mazurek, a także Kierownik Katedry i Kliniki Ortopedii, Traumatologii i Onkologii Narządu Ruchu PUM – Profesor Andrzej Bohatyrewicz. Po niezwykle ciekawych wykładach eksperckich oraz żywej dyskusji dla uczestników zaplanowana została uroczysta kolacja.\nRektor Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie - Profesor Bogusław Machaliński podczas uroczystego powitania uczestników konferencji. To był ogromny zaszczyt gościć Pana Profesora, który objął wydarzenie patronatem honorowym.\nPatronat nad konferencją objęło także Stowarzyszenie Pomocy Chorym na Mięsaki i Czarniaki - Sarcoma. Na zdjęciu członek zarządu - Szymon Bubiłek przybliża uczestnikom działalność Stowarzyszenia.\nPrawdziwa ikona ortopedii onkologicznej - Profesor Daniel Kotrych, podczas wykładu otwierającego. Tematem wystąpienia była - "Diagnostyka nowotworów kości"\nPodczas drugiego wykładu w Piątek Doktor Radomir Czajka przedstawił jak zmieniało się leczenie pacjentów z nowotworami kości na przestrzeni lat, jakie możliwości terapii mamy obecnie oraz jaki kierunek ortopedia onkologiczna obierze w przyszłości\nPodczas ostatniego wykładu eksperckiego w Piątek Profesor Piotr Rutkowski zaprezentował temat "Wielospecjalistyczne podejście do diagnostyki i terapii mięsaków tkanek miękkich". Wystąpienie cieszyło się dużym zainteresowaniem i pomimo późnej pory nie brakowało pytań do Pana Profesora.\nNa drugi dzień konferencji zaplanowane zostały wystąpienia studentów oraz młodych lekarzy z zakresu onkologii ortopedycznej. Nad merytoryką prezentowanych treści czuwał Komitet Naukowy na czele z Profesorem Andrzejem Bohatyrewiczem. W programie zaplanowano 5 sesji, które poprzedzone były wykładami eksperckimi zaproszonych gości (Profesor Andrzej Bohatyrewicz, Profesor Anna Raciborska, Profesor Daniel Kotrych, Profesor Tomasz Mazurek). Poziom merytoryczny przygotowanych prac przerósł najśmielsze oczekiwania zarówno Komitetu Naukowego, jak i organizatorów. Pomimo, że wielu z prelegentów było jeszcze studentami, to wystąpienia były prezentowane w sposób niezwykle ciekawy, Natomiast przygotowanie merytoryczne prac było na najwyższym poziomie. Z tego miejsca szczere wyrazy uznania i gratulacje dla wszystkich prelegentów – świetna robota! 🙂\nPierwszą sesję w Sobotę otworzył Przewodniczący Komitetu Naukowego - Profesor Andrzej Bohatyrewicz, który przedstawił zagadnienie steroidoterapii w leczeniu schorzeń ortopedycznych\nKażde wystąpienie prezentowało wysoki poziom merytoryczny i zawierało wiele wskazówek praktycznych dla młodych lekarzy. Na zdjęciu Mateusz Nawrocki z Warszawy przybliża temat wykorzystania klasycznych badań RTG w diagnostyce nowotworów kości\nKażda sesja zakończona była panelem dyskusyjnym, które obfitowały w żywe dyskusje i dużą dawkę wiedzy. Na zdjęciu Profesor Daniel Kotrych odpowiada na pytania uczestników konferencji\nMimo, że Pani Profesor Anna Raciborska nie mogła być z nami w Szczecinie osobiście, to dzięki połączeniu online ucztesnicy konferencji mieli okazję wysłuchać ciekawego wykładu na temat diagnostyki i leczenia nowotworów kości u dzieci. Po wykładzie Pani Profesor chętnie odpowiadała na wszystkie pojawiające się pytania\nNa koniec konferencji Komitet Naukowy przyznał 3 nagrody dla prelegentów:\nI nagroda: Diagnostyka różnicowa guzów kości – zmiany guzopodobne. Julia Kulbacka (Uniwersytet Medyczny w Łodzi)\nII nagroda: Przerzuty nowotworowe do szkieletu osiowego i obwodowego – kwalifikacja do leczenia operacyjnego, główne zasady leczenia. Kaja Surowiecka (Uniwersytet Medyczny w Lublinie)\nIII nagroda: Objawy nowotworów kości oraz pomocne w diagnostyce badania laboratoryjne. Martyna Szyjkowska (Pomorski Uniwersytet Medyczny)\nSwoje nagrody, podczas głosowania wybrała również publiczność i tutaj uhonorowani zostali:\nNagrody dla laureatów zostały ufundowane przez naszych sponsorów: Centrum Edukacji Medycznej, Wydawnictwo PZWL, Edra Urban&Partner, Więcej niż LEK, LEPoLEK.\nUroczystość wręczenia nagród Komitetu Naukowego. Na zdjęciu od lewej Przewodniczący Komitetu - Profesor Andrzej Bohatyrewicz podczas odczytywania zwycięskich wystąpień; następnie Marcin Mostowy (Prezes OSTO) oraz Komitet Organizacyjny w składzie - Hanna Wawrzyniak, Dawid Ciechanowicz, Jakub Pawlik\nZwycięskie wystąpienie Juli Kulbackiej z Łodzi na temat Diagnostyki różnicowej w ortopedii onkologicznej z szczególnym naciskiem na zmiany guzopodbne. Warto podkreślić, że było to pierwsze wystąpienie Juli na konferencji - tym bardziej gratulujemy i trzymamy kciuki za dalsze sukcesy 🙂\nPubliczność zdecydowała, że najciekawsze wystąpienie przedstawił Wojciech Bocheński z Łodzi, podczas którego przybliżył tematykę nowotworów łagodnych kości (Chondroma, Chondroblastoma,Torbiel tęniakowata kości)\nDrugą nagrodę Komitetu Naukowego zdobyła Kaja Surowiecka z Lublina za przedstawienie bardzo ważnego problemu leczenia zmian przerzutowych do szkieletu osiowego i obwodowego\nDrugie najciekawsze wystąpienie wg, publiczności zostało zaprezentowane przez Hannę Wawrzyniak ze Szczecina i dotyczyło wykorzystania badań obrazowych w diagnostyce nowotworów kości\nPodczas ostatniego dnia wydarzenia dla uczestników przygotowane zostały dwie tury warsztatów praktycznych. Wcześniej jednakże podczas śniadania zaprezentowany został przez Prezesa firmy ChM – Andrzeja Sobolewskiego wykład na temat możliwości rekonstrukcji w ortopedii onkologicznej. Następnie podczas warsztatów uczestnicy mieli możliwość dzięki Profesorowi Łukaszowi Kołodziejowi poznać jak powinno przebiegać prawidłowo przeprowadzone badania ortopedyczne. Natomiast podczas warsztatów USG stawu kolanowego Doktor Krzysztof Rękawek, zaprezentował możliwości wykorzystania ultrasonografii w ortopedii. Warto podkreślić, że wszyscy uczestnicy, dzięki dużej dostępności aparatów, mieli możliwość samodzielnie przeprowadzić pełne badanie z użyciem USG. Z tego miejsca serdecznie podziękowania dla sponsorów i organizatorów warsztatów –TMS Sp z o o (wyłączny, autoryzowany przedstawiciel firmy Canon Medical Systems), a także Fundacji Mocni na Starcie oraz firmie MIRO.\nDobrze przeprowadzone badania ortopedyczne to fundament w procesie diagnostycznym. Profesor Łukasz Kołodziej uczył przyszłych ortopedów na co zwracać szczególną uwagę oraz jak przeprowadzić prawidłowe badanie przedmiotowe\nDużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty wykorzystania ultrasonografii w diagnostyce ortopedycznej. Na zdjęciu Doktor Krzysztof Rękawek prezentuje, jakie struktury możemy uwidocznić w stawie kolanowym podczas badania USG\nNa konferencji ortopedycznej nie mogło zabraknąć również wiertarek, płyt i śrub. Podczas warsztatów osteosyntezy na sztucznych kościach Doktor Szymon Pituch uczył młodych medyków jak zespalać złamania w obrębie trzonu kości ramiennej oraz kości przedramienia. Do dyspozycji uczestników było oryginalne instrumentarium, używane podczas operacji ortopedycznych. Duże podziękowania za organizację warsztatów dla firmy ChM. Na wyszczególnienie zasługują jednak warsztaty komunikacji z pacjentem onkologicznym, przygotowane przez Doktor Justynę Krysztowiak wraz z aktorami z Teatru Współczesnego w Szczecinie. Podczas nich uczestnicy mogli wcielić się w rolę lekarza, który ma za zadanie przeprowadzenie „trudnej” rozmowy zarówno z chorym, jak i rodziną oraz kolegą z pracy (relacja młody lekarz – starszy lekarz). Była to wyjątkowa okazja do szlifowania umiejętności miękkich i komunikacyjnych, tak ważnych w praktyce każdego medyka.\nPodczas warsztatów komunikacji uczestnicy mogli przeżyć na własnej skórze jakie emocje towarzyszą zarówno lekarzom, jak i pacjentom podczas przekazywania trudnych wiadomości. Na zdjęciu Marcin Mostowy podczas niełatwego zadania przekazania pacjentce informacji o konieczności amputacji kończyny.\nPrzyszłe rezydentki ortopedii pod okiem Doktora Szymona Pitucha zakładają pierwszy w życiu gwóźdź śródszpikowy, aby zespolić złamaną kość ramienną. Warsztaty powstały dzięki uprzejmości firmy ChM\nPomimo, że aktorzy nie oszczędzali uczestników warsztatów komunikacji podczas przygotowanych scenek, to na koniec dobry humor dopisywał wszystkim 🙂 Na zdjęciu od lewej: Wojciech Wiese, Maria Wójtowicz, Katarzyna Nowak (Aktorka), Justyna Krysztowiak (Prowadząca warsztaty), Adam Kuzycz-Berezowski (Aktor), Maciej Kloc, Konrad Czernikiewicz, Dawid Ciechanowicz\nW wydarzeniu udział wzięło około 90 uczestników z całej Polski. Wiele pozytywnych opinii i ciepłych słów, sprawiają że mamy jeszcze więcej motywacji i energii do tworzenia podobnych wydarzeń w przyszłości. Możecie się o tym przekonań już na początku Czerwca w Lublinie na kolejnej edycji „Co w stawie trzeszczy?”, tym razem w tematyce stawu biodrowego. Serdecznie zapraszamy i zachęcamy do śledzenia naszej strony oraz social media 🙂\nW Szczecinie podczas 3 dni konferencji udział wzięło ponad 90 uczestników z całej Polski. Cieszymy się, że tak wiele osób zdecydowało się dołączyć do naszego wydarzenia. Jeśli chcesz być częścią kolejnych edycji zapraszamy już niebawem do Lublina 🙂\nPrevious Previous post: Konferencja „Co w stawie trzeszczy? O biodrze od podstaw” Lublin 4-5 czerwca 2022 roku\nNext Next post: Mobilne warsztaty kadawerowe – Arthrex


Świadectwa - Ks. Wojciech Piwowarczyk\nKs. Stanisław Słowik, Dyrektor Caritas Diecezji Kieleckiej:\n„Ks. Wojciech Piwowarczyk w 1980 roku mając 80 lat powoli rezygnował z czynnego zaangażowania pracę w Referacie Dobroczynności chrześcijańskiej w Kurii Diecezjalnej. Głównym bodźcem była pojawiająca się duża fala darów rzeczowych z Europy Zachodniej i USA dla Solidarności i Kościoła w Polsce. Nieco dłużej zajmował się prowadzeniem duszpasterstwa głuchych i niewidomych. Niezrozumiałym wówczas przełomem było zaproponowanie wspólnych wyjazdów na tzw. wczasorekolekcje dla niepełnosprawnych, którzy zazwyczaj nie opuszczali swoich domów. To było szokiem dla wielu, że 84 letni kapłan podejmuje nowe wyzwania, których nikt dotąd nie realizował. Oczywiście wsparciem był udział wielu wolontariuszy spośród katechetów, seminarzystów i rodzącego się Instytutu Chrystusa Króla. Nie było wtedy gdzie zgromadzić kilkadziesiąt osób niepełnosprawnych. Początkowo wyjazdy organizowano w domu parafialnym przy parafii w Szewnej k. Ostrowca Św. Potem inne parafie jak Kazanów czy Zielenice i Tumlin były miejscem kolejnych wczasorekolekcji. Wyjazd był ubogacony elementami rekolekcyjnymi jak regularne konferencje i nabożeństwa okolicznościowe oraz Msza św., a także zawierał elementy krajoznawcze. Dla większości niepełnosprawnych były to pierwsze doświadczenia tego typu. Schorowany i coraz bardziej niepełnosprawny ojciec duchowny tego przedsięwzięcia był kierownikiem turnusu i wyznacznikiem czego niepełnosprawni oczekują.\nInną poważna “domeną” posługi duszpasterskiej Ojca Piwowarczyka było sprawowanie Mszy św. w domach osób przewlekle chorych. Kilkanaście lat po Soborze Watykańskim II sprawowanie Mszy św. w domu chorego było czymś bardzo niezwykłym. Ojciec miał specjalną walizkę z przyborami do Mszy św. w terenie co oczywiście ułatwiało przygotowanie takiej liturgii, ale też prosił aby seminarzyści towarzyszyli mu w tych wyjściach do chorych i wspólnej modlitwie. Niemal do ostatnich dni zycia podejmował działania duszpasterskie. Kiedy już nie mógł opuszczać mieszkania wówczas w prywatnej kaplicy domowej gromadził wokół siebie wolontariuszy i niepełnosprawnych, którzy towarzysząc swojemu przyjacielowi również z nim się modlili, korzystali z sakramentu pokuty i cennych porad w różnych trudnościach życia.\nJak wyraził się kiedyś ks. Bp Stanisław Szymecki, po szczegółowym poznaniu tajników duszpasterstwa przez 20 lat był ojcem duchownym seminarzystów, potem kolejne 20 lat pełnił posługę ojca duchownego księży kieleckich i kolejne 20 lat pełni posługę ojca duchownego dla Biskupów Kieleckich.”\nKs. Józef Knap, Proboszcz Parafii pw. Wszystkich Świętych w Brzezinach:\n“Z Ojcem Piwowarczykiem spotkałem sie jeszcze podczas pobytu w seminarium, kiedy przychodził, by spowiadać lub wygłaszać konferencje z zakresu dzieła misyjnego, a później podczas turnusów wczasorekolekcji z chorymi. Chciałbym podzielić się jedynie kilkoma spostrzeżeniami, które utkwiły mi w pamięci.\nW odniesieniu do miłości Boga:\nPodziwiałem systematyczność przekazywanych treści:\nKonferencje czy homilie były skrupulatnie przygotowane. Jako wieloletni duszpasterz pewnie potrafiłby coś powiedzieć, ale jego wypowiedzi były ujęte wieloaspektowo z odniesieniem do współczesności.\nByłem świadkiem wprowadzania w życie zasady pomocniczości:\nNie starał się zrobić tego, co mogli zrobić inni np. czytania, śpiewy, czy angażowanie uczestników w konferencje zadając szereg pytań, coraz bardziej drążących do odkrycia prawdy.\nOjciec był wierny przepisom liturgicznym i tradycji:\nPamiętam jak oberwało mi się kiedyś za to, że w przygotowaniu do Mszy świętej po ubraniu alby, zamiast podać stułę (żeby było szybciej), sam założyłem ją mu na ramiona, nie czekając aż Ojciec odbierze ją ode mnie, ucałuje i sam sobie nałoży. Potem tłumaczył jak to być powinno.\nW odniesieniu do przykazania miłości człowieka.\nZ każdego spotkania z Ojcem wychodziłem ubogacony. Poświęcał wiele czasu na rozmowy. Wszystkim się interesował. Zadawał wiele pytań. Niektóre pytania wydawały mi się bardzo trudne. Nieraz nie wiedziałem co odpowiedzieć, bo się nigdy nad tym nie zastanawiałem. Np. ilu mam kolegów, przyjaciół? Czy się dobrze czuję wśród nich? O czym z sobą rozmawiamy? Teraz z perspektywy czasu mogę ocenić, że był jakby ponad tymi sprawami i jak ojciec ukazywał pewną niezagospodarowaną przestrzeń.\nDoświadczyłem jego troski o rozwój duchowy. Chyba raz byłem u Ojca u spowiedzi i mogę powiedzieć, że był bardzo wymagający. Wtedy dziwiłem się, dlaczego pyta mnie o te czy inne sprawy, skoro ja przyszedłem zupełnie z innym grzechem. Teraz się nie dziwię.\nOjciec Piwowarczyk starał się rozwijać u podopiecznych aktywność. Niejednokrotnie obarczał mnie i kolegów zadaniami, które wydawały się przekraczać nasze możliwości. Wtedy było to dużą trudnością, dzisiaj wiem, że jest to dużą mądrością. Niczego na siłę nie narzucał, ale proponował i zachęcał, a jeśli ktoś się podjął zadania, to był z niego rozliczany.\nPamiętam, że patrząc na niego zastanawiałem się, kim on jest skoro jest otoczony tyloma ludźmi i w domu, i na spotkaniach, i młodymi, i starszymi, zdrowymi i chorymi. Myślę, że pod tym względem jest tak podobny do Ojca Świętego, do którego tak chętnie wszyscy lgną. Myślę, że to jest jakiś charyzmat, łaska dana od Boga.\nOjciec Piwowarczyk uwrażliwiał mnie na potrzeby osób chorych, niepełnosprawnych. Żałuję tylko, że jest takim niedościgłym wzorem.\nMiał duże poczucie humoru. Pogodne wieczory musiały być dokładnie, szczegółowo przygotowane i to nieraz w kilku wariantach np. na deszcz i na pogodę. Śmialiśmy się, że najlepsza jest spontaniczność pod warunkiem, że jest przygotowana. Mimo podeszłego wieku i uciążliwości chorobowych chętnie brał w nich udział wykazując się poczuciem humoru i pomysłowością.\nTo jest ekonomia Boża. To, co w izbach szepczą, na dachach będzie głoszone. To, co Ojciec czynił w cichości, trzeba, by było ogłoszone światu.”\n“Na konwersatoriach naszego roku, ks. Jan Janicki zapytał o propozycje tematów spotkań-ja chciałam, żeby o Piśmie Św., które tak słabo znamy. Wtedy koleżanka powiedziała, że są spotkania oazowe-modlitewne z Pismem Św. Na pytanie, GDZIE? Odpowiedziała u KS.PIWOWARCZYKA! Ks. Piwowarczyk okazał się starszym już człowiekiem, z siwymi do białości włosami – miał wtedy 75 lat. Dosłownie biegłam na te spotkania – choć ich nie prowadził, ale czasem nam towarzyszył. Ponieważ to było w Jego mieszkaniu, więc po modlitwie jeszcze długo z Nim rozmawialiśmy, często wesoło. W akademiku po powrocie, długo jeszcze rozmawiałyśmy z koleżankami, powtarzając co powiedział, jak zażartował. Po pewnym czasie koleżanka z przyległego pokoju, poprosiła abyśmy zabrały ją ze sobą, bo tak zaintrygowała ją postać księdza, na którego mówiłyśmy OJCIEC, że bardzo chciała Go poznać! Choć wcześniej nie chodziła do kościoła – pod wpływem Ojca to się zmieniło. Urzekał nas młodych choć był wymagający, ale taki autentyczny i pełen humoru.\nPrzychodziło do Niego dużo różnych ludzi: po wsparcie materialne, po poradę, lub różne grupy na Mszę Św. czy inne nabożeństwa, gdyż miał w mieszkaniu kaplicę z Najświętszym Sakramentem. Opiekował się wtedy niewidomymi i głuchoniemymi, odprawiając dla każdej z tych grup osobno, co miesiąc – Mszę Świętą, po której było spotkanie informacyjno-towarzyskie, najczęściej z poczęstunkiem.\nWtedy mieszkałam w Końskich i kiedy przyjeżdżałam na spotkania, zastawałam Ojca w kaplicy na modlitwie, często odprawiającego Drogę Krzyżową, nawet jeśli to nie był Wielki Post.\nW 1982r Ojciec zaproponował mi, wyjazd na wczasorekolekcje z niepełnosprawnymi do Szewnej, gdyż osoba odpowiedzialna za ich organizację nie dostała urlopu.\nZdecydowałam się z obawą czy podołam wyzwaniu, gdyż Ojciec życzył sobie, żebym czuwała nad całością. Z klerykami przygotowywaliśmy zarówno nabożeństwa jak programy rozrywkowe. Chyba pierwszy raz wtedy usłyszałam, że rozrywka powinna nie tylko rozśmieszać i bawić, ale też czegoś uczyć, wychowywać! Dlatego zlecił mi, abym sprawdzała treści skeczy i piosenek na ognisko, czy na wieczorki, by były na poziomie.\nZawsze ustosunkowywał się do tego co robiliśmy – pochwalił bądź skrytykował, nigdy nie było Mu obojętne co robimy. Nic nie zostawiał bez podsumowania, czyli pewnej formy oceny.\nOjciec był też w pewnym okresie moim spowiednikiem. Zawsze był gotowy wysłuchać spowiedzi. Kiedyś wspomniałam, iż nazajutrz przyjdę wyspowiadać się (wtedy mieszkałam w Kielcach) – na to Ojciec: „lepiej dzisiaj – niech Basia się pomodli, a ja za kilkanaście minut przyjdę do kaplicy”. Nauczył mnie wtedy nazywać rzeczy konkretnie, beż używania „ale”, usprawiedliwiania się. Podpowiadał co mogę uwzględnić w pracy nad sobą.\nNie jestem w stanie wyliczyć wszystkiego, za co Ojcu jestem niezmiernie wdzięczna – ile dobra otrzymałam od P. Boga przez Niego.\nChwała Bogu w Trójcy Jedynemu za dar Ks. Wojciecha Piwowarczyka.”\nJanina Salwa, nauczyciel, opiekun SKC\nJako młoda i początkująca katechetka pogłębiałam swoją wiedzę na spotkaniach u Ks. Mieczysława Rusieckiego. Ale szczególnie ceniłam sobie Msze św. w prywatnej kaplicy O. Piwowarczyka. Początek lat 80 tych to bardzo trudny okres dla Polski, jednak O. Piwowarczyk tworzył szczególny klimat. Pogoda ducha spokój, ale nie obojętność. Prostota, lecz nie prostactwo gromadziło wokół Ojca wielu wspaniałych ludzi. Każde spotkanie miało dla mnie wielki wpływ na moje życie duchowe. Zapalał nas troska o potrzebujących. Pewnie dzisiaj nazwalibyśmy to akcją Caritas. Wtedy po prostu były to dobre uczynki. To O. Piwowarczyk zapalił nas troską o misję. Dzieci I Komunijne składały dar pieniężny dla dzieci na misjach. Radość w sercu była ze spotkania z Ojcem, kiedy przekazywaliśmy dar. Ceniliśmy sobie te spotkania. Nigdy nie odeszliśmy bez wsparcia duchowego, ale była też zawsze dobra herbatka i ciasteczko. Dzieci czekały i same pytały kiedy pojedziemy do tego księdza … Jednak największe wrażenie zrobiła na mnie Msza św. Marcina Wojcickiego- chłopca z lamliwością kości. Chłopiec nie mógł sam dojść do ołtarza ja doniosłam go na rękach do ołtarza Tak przyjął I Komunię z rąk O. Piwowarczyka. Kiedy spotkałam go po wielu latach powiedział mi, że to był ostatni rok kiedy złamała mu się kość. Niepełnosprawność została, jednak może na tyle dobrze funkcjonować, że skończył szkoły i pracuje. Nasze spotkanie było na pielgrzymce do Ziemi Świętej.


katy ‹› harry potter ‹› Ichigo x renji ‹› czerwony ‹› floppy ‹› Itachi ‹› Integral ‹› wiosna ‹› patka maja ‹› Jebanie ‹› seksowne ‹› przytul ‹› maluje ‹› http ‹› szkoa ‹› w-f wierszyk ‹› jego dziewczyna ‹› sukces ‹› punk ‹› opisy ‹› jaka ‹› kla ‹› lee ‹› bo tylko ciebie kocham ‹› gry ‹› ksi ‹› super ‹› nasza klasa pl ‹› kobieta ‹› hej ‹› pomoc ‹› opowiadania o Th ‹› wiersze na nk ‹› pytania ‹› joe ‹› opowie ‹› 2005 ‹› ciastek ‹› emo ‹› akatsuki ‹› po pierwsze ‹› Orgazm ‹› 3 klasa ‹› sama pisa ‹› rower ‹› g- dragon ‹› dziewczyn ‹› misio ‹› samotno ‹› kocham cie ‹› hobby ‹› pamitnik ‹› riddle ‹› dr house ‹› shaman ‹› Lady ‹› zielone oczy ‹› czcionki na nk ‹› cody ‹› cipeczka ‹› itachi i ‹› straszne historie na nk ‹› obrazy ‹› dzie ‹› MIOCI ‹› pies ‹› bo kocham ‹› STRASZNE ‹› image ‹› Tsunade ‹› rock ‹› moda ‹› ściąganie ‹› kasiek ‹› uwodzenie ‹› Tokio hotel op ‹› wiadomo ‹› pain ‹› nazwy ‹› o jesieni ‹› anio ‹› historie na nk ‹› niepewna ‹› blog ‹› piersi ‹› kocham ci ‹› dla dziewczyny ‹› dompress ‹› madara ‹› prace ‹› wszystkiego ‹› to tylko seks ‹› Jonas ‹› sweet ‹› ZDJECIA ‹› Jego jaja ‹› us5 ‹› doda ‹› dziewczyna ‹› obrazki na NK ‹› humor ‹› ash ‹› dlaczego kocham cie ‹› mieszne ‹› pepsi ‹› pracuje ‹› pain i ‹› kocham cie bo ‹› obrazy na nk ‹› muzyka ‹› opisy na ‹› rok po ‹› robert lewandowski ‹› USA ‹› dla dzieci ‹› dorota ‹› arka ‹› jestem emo ‹› myli ‹› jessica alba ‹› duchy ‹› Rukia x ‹› historie na nk z hp ‹› OBRAZKI w-F ‹› strasznie ‹› chuj ‹› linki ‹› mama ‹› nasza klasa ‹› pati ‹› psy ‹› dla przyjaci ‹› dup ‹› wiersz o mi ‹› WITAM ‹› Sakura i naruto ‹› dla przyjaci ‹› zdrowia ‹› Jebał mnie ‹› WEEKEND ‹› avatary na nk ‹› 4 klasa ‹› test ‹› przyjaciele ‹› klasa 4 ‹› oczy ‹› magda ‹› huj ‹› zimno ‹› smok ‹› jaka jestem ‹› Ichigo x ‹› tom ‹› sami ‹› nowa ‹› one piece ‹› ciuchy ‹› przepraszam ‹› aston villa ‹› hotel ‹› justin ‹› prof ‹› sakura ‹› black ‹› rob ‹› test kl 6 ‹› smutna ‹› żal ‹› beznadziejne ‹› o marzeniach ‹› site ‹› bill ‹› teen ‹› rozdzia ‹› uroda ‹› cisza jest moja ‹› kamil ss ‹› ewelina ‹› kocham ‹› miley ‹› opisy gg ‹› historie na nk ‹› poduszki ‹› wiara ‹› demon ‹› wiersz ‹› dzie dobry na nk ‹› test klasa 4 ‹› kamila ‹› hannah ‹› lato ‹› najlepsze ‹› tajemnice ‹› wstA ‹› kasia ‹› pokemon ‹› itachi i sakura ‹› find ‹› pawe ‹› gwiazdy\nEfekt Wujka Karola - Filozofia Px5 Efekt Wujka Karola tworzy dwoje raperów dobrze znanych w środowisku Skarżyska. W przeszłości współtworzyli takie projekty jak Efekt Paktu czy Wersyfikacja. Jak sami mówią o sobie, ich muzyka jest połączeniem rapu i ragga, okraszona nawijką...\nHistoria w literackim przekazie Karola Bunscha Karol Bunch to znany i ceniony pisarz historyczny, tworzący XX wieku. Autor wyjątkowy pod każdym względem, posiadający umiejętność przenoszenia się w czasie. Wykształcenie prawnicze, a także zamiłowanie do historii pozwoliły stworzyć mu wiele...\n...:::I kto tu kręci?Karola?Ehh...same problemy:::... Właśnie wróciłam z rekolekcji.Gadałam z Karolą na pewien temat i nie wiem co mam myśleć. To głupia sytuacja.I kto tu kreci? Wydaje mi się, że Karola no sama nie wiem czemu... Uważam, że Kamila przedstawiła mi prawdziwy bieg wydarzeń. O kurcze nie...\nKAROLA Tu ja karola osatnio z ania nie pisalysmy ,ania nie ma chwilowo internetu.Nareszcie znowu cieplo wiec czesto spotykamy sie z ania ostatnio poszlysmy na pyszne lody, a potem na fryteczki.Bylo super troszke sobie pogadalysmy i bylo...\nKilka (chyba kilkanaście) słów o mnie - Karola Helloł ludzie:* Tym razem ja postanowiłam się troche wyspowiadać (bo jak mawia pewien agent FBI, grany przez mojego męża, 'jedna, dobra rzecz: spowiedź.') Jestem Karola, a dokładniej Karolina Monika Fichtner. Z Willem poznałam się trzy i pół...\nObraz Jana Matejki Pokój utrzymał się do 1366 roku. Kazimierz odbył wówczas udaną wyprawę na Ruś zakończoną podpisaniem pokoju przyznającego Polsce kolejne zdobycze. Pod bezpośrednią władzę Kazimierza przeszła ziemia krzemieniecka, natomiast pozostałe nabyte ziemie...\nJan Paweł II Jan Paweł II czyli Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – Sługa Boży, polski duchowny katolicki, arcybiskup krakowski, kardynał, od 16 października 1978 papież. Poeta i poliglota, a także...\nOdszedł Wspaniały Wspaniałe zdjęcia: Więcej zdjęć na Tu Biografia: Jan Paweł II Ród Wojtyłów, z którego wywodzi się Karol z Wadowic sięga swoimi korzeniami genealogicznymi końca XVIII wieku. Od Macieja Wojtyły urodzonego w 1765 roku we wsi Czaniec nad...\ni chociaż chcesz żeby Cię nie było... karola 22:04:45 Obiecaj mi kochanie że... każdy mój bląd pokażesz mi spokojnie, bo już nie zniosę teo co jest! karola 22:06:00 Każdą moja pomyłkę tak powoli mi wytłumaczysz! karola 22:06:16 I nie będzie nigdy chodziło o kasę! karola...\nKazimierz 3 Wielki Na chrzcie nadano mu imię dziada po mieczu – Kazimierza, księcia kujawskiego. Kazimierz miał dwóch starszych braci – Stefana i Władysława – którzy zmarli młodo (pierwszy w 1306, a drugi w 1312), tym samym już w wieku dwóch lat...\nNasz PAPIEŻ Jan Paweł II - Karol Wojtyła: Dzieciństwo i młodość: Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach jako drugi syn Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich. Ród Wojtyłów wywodzi się z Czańca koło Kęt i Lipnika (obecnie dzielnica Bielska-Białej). Ród Kaczorowskich pochodzi z...\nOdcinek 1 - Zakład o ... uczucia??? Spojrzałam z nadzieją w stronę drzwi. A chłopaków jak nie było tak nie ma. Byłam może nawet zdenerwowana tą całą atmosferą czekania; ale w końcu teraz miało się spełnić moje wielkie, niezwykłe marzenie. - Gdzie oni są?!?- zaczęła wypytywać...\ncześc 13 ...tom-ty bill dobry masz wokal bez mikrofonu perfekcyjny bill-ajak!dobra Idz już spac bo pora na ciebie! tom-a dostałeś kiedyś w łep! bill-no i to nieraz... tom-no racja ode mnie..( z cwanickim uśmieszkiem) bill-chciałbyś karolina-dobra...\n"Sama w domu" cz.2 Sama w domu Karolina leżała na podłodze skręcając się z bólu. Nagle drzwi otworzyły się i staneła w nim jakaś czarna postać o dłogich blond włosach. To była dziewczyna. Była szczupła i miałą długie nogi. Miała jakąś czarną sukienkę, czarne...\nRozdział 1, czyli o o szarlotce, zimnych blatach i bardzo kłopotliwych telefonach. - Pierwsze spotkanie Klubu Nałogowych Anatomijczyków uważam za... - Karolina przerwała i popatrzyła znacząco na Dominikę, która właśnie zaczęła jeść ciastka,przyniesione przez Olgę. - Przepraszam. Nie mogłam sie oprzeć. Pozostałe tylko...\nRozdział 5. Koncert, malibu i... Wszyscy gotowi do wyjścia. Olga umalowana, Karola jeszcze nakładała mocniejszy cień na powieki. Mimo, że jej mąż patrzył na to takim bardziej krzywym okiem. - Ok, gotowi wszyscy? Idziemy się zabawić. - No tak wszyscy gotowi, tylko pana...\n1 Bezlitosny, wkurzony Wampir Człowiek zdenerwowany jest zawsze pełen jadu. Słoneczko ledwo wstało. Było zimno jak na tę porę roku. Jesienny wiatr wrzucał liście przez otwarte okno. Było bardzo cicho i spokojnie. A mi nareszcie było ciepło. Nagle tą moją cudowną ciszę...\nMyślący, albo i nie... Koniec Dzisiaj ostatnia część mojego opowiadania, myślę, ze wam się sopdoba;) Piszę już następne, więc kto wie;)...   Drzwi otworzyły się, stanęła mama Karola, uśmiechnęła się do mnie, ja też przywitałam ją uśmiechem, choć musiał być on...\nAnna świdnicka Anna świdnicka (ur. 1339, zm. 11 lipca 1362 w Pradze) – księżniczka świdnicka, królowa czeska, królowa rzymska, cesarzowa rzymska z dynastii Piastów.Córka księcia świdnickiego Henryka i Katarzyny, której pochodzenie nie jest znane. Żona...\nstrony:1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25


Wyższy poziom muzyki - LuxLux\nWyższy poziom muzyki\nTagi: sennheiser, hd 700, ces 2012, consumer electronics show, słuchawki, słuchawki audiofilskie.\nNowe audiofilskie słuchawki to propozycja dla tych wszystkich, dla których jakość odtwarzanych utworów nie pozostaje obojętna. W tym przypadku mamy do czynienia z ciekawym kolażem autentyczności brzmienia i wyrafinowanym designem słuchawek, zaprojektowanych przez niemiecką firmę Sennheiser.\nHD 700 to zaprezentowany na tegorocznych targach w Las Vegas (Consumer Electronics Show 2012) nowy model słuchawek High-End, uzupełniających najwyższą linię produktów audiofilskich Sennheisera.\nWykonane z wysokiej jakości komponentów gwarantują duży komfort noszenia. Otwarte wokółuszne słuchawki z innowacyjnym systemem zapobiegania wibracjom zapewniają odbiorcy niesamowitą jakość odsłuchu w dowolnym miejscu. Utrzymane w klasycznej czarno-szarej kolorystyce i z ascetycznym designem będą miały zarówno swoich zwolenników jak i przeciwników. Co jednak najważniejsze bronić będą się same, jakością odtwarzanej muzyki.\nHD 700 na rynek trafią już w marcu 2012 roku. Cena będzie kształtować się na poziomie 1000 dolarów. Czy to dużo czy mało? Oceńcie sami.\nWyglądają dość futurystycznie\nWt., 14-02-2012 mieciu\nranza (Wt., 14-02-2012) napisał:\nSennheiser to marka dla bezdomnych\nsie znasz w dupie byles g widziales\nŚr., 29-02-2012 mialem\n@ mieciu : mialem hd600 i skoro dla ciebie to marka dla bedomnych to ja nie wiem ale cienki z ciebie znawca tematu.\nseria hd od 600 w gore warta jest kazdego dolara czy zlotówki oczywiscie gdy sie chce posluchac i ma z czego a mp3 z komputera.\nJak będziecie mieli możliwość to proponuję posłychać modeli Sennheiser Orpheus - zwalają z nóg, słuchałem na nich muzyki jazz oraz rock - powalają na kolana, słychać na nich dźwięki których do tej pory nigdy nie słyszałem. Rewelacja.


Kosmetyki konopne – TOP 5, które warto przetestować! - Portal pozytywnych wiadomości\nOlej z nasion konopi siewnej znajduje coraz częstsze zastosowanie przy produkcji preparatów do pielęgnacji twarzy i ciała. Kosmetyki konopne z CBD zmiękczają i wygładzają skórę, pozostawiając na jej powierzchni niewidoczną warstwę zapobiegającą nadmiernemu odparowywaniu wody. Zastanawiasz się, po jakie produkty opłaca się sięgnąć, by wspomóc kondycję naskórka? Jeśli tak, zachęcamy Cię do przeczytania poniższego artykułu. Specjalnie dla Ciebie przygotowaliśmy krótkie zestawienie TOP 5 kosmetyków konopnych, w które warto zainwestować! Są to preparaty, które cieszą się uznaniem i zbierają bardzo dobre opinie, dlatego mogą być stosowane nawet przez osoby ze skórą wrażliwą.\n1. Krem konopny do twarzy z koenzymem Q10\n2. Naturalne mydło z olejem konopnym\n3. Mleczko konopne do ciała\n4. Regenerująca maść konopna do skóry\n5. Krem konopny do pielęgnacji rąk i stóp\nWysokiej jakości kosmetyki konopne – zajrzyj do sklepu\nPierwszą propozycją z naszego zestawienia jest krem konopny do twarzy z koenzymem, który doskonale nadaje się do codziennej pielęgnacji każdego rodzaju cery. Regularnie stosowany zapewnia skórze optymalny poziom nawilżenia, wspomaga procesy regeneracyjne oraz wzmacnia ją przed działaniem szkodliwych czynników zewnętrznych. Dzięki zawartości naturalnego antyoksydantu spowalnia powstawanie zmarszczek. Recepturę kremu wzbogacono o olejek z drzewa sandałowego, który ma działanie kojące i zmiękczające.\nDrugim kosmetykiem wartym uwagi jest naturalne i bardzo łagodne mydło konopne, które rewelacyjnie nawilża skórę i zabezpiecza ją przed nadmiernym wysuszeniem. Znajdujący się w jego składzie olejek z nasion konopi siewnej zawiera całe bogactwo substancji niezbędnych do zachowania zdrowego i elastycznego naskórka. Dostarcza mu między innymi aminokwasów, nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy Omega oraz witamin A i E. Jest też świetnym źródłem tokoferolu i terpenolu – związków, które chronią skórę przed niekorzystnym działaniem promieniowania ultrafioletowego.\nTrzecie miejsce w naszym rankingu zajęło nawilżające mleczko konopne do ciała, które znakomicie nadaje się do pielęgnacji skóry suchej, odwodnionej oraz wrażliwej. Dzięki olejowi z nasion Cannabis Sativa przeciwdziała nadmiernemu odparowywaniu wody z naskórka, zapewniając mu elastyczność i miękkość. W składzie preparatu znalazły się także witaminy oraz pantenol, który ma właściwości wzmacniające, łagodzące oraz wspomagające fizjologiczne procesy regeneracyjne. Mleczko jest odpowiednie do każdego rodzaju skóry.\nKolejnym godnym uwagi preparatem do pielęgnacji skóry jest regenerująca maść konopna. Kosmetyk ten sprawdzi się przede wszystkim w przypadku szorstkiego i mocno odwodnionego naskórka, który potrzebuje odpowiedniego nawilżenia oraz natłuszczenia. Zawarty w nim olejek z nasion konopi siewnej doskonale zmiękcza i koi, nie naruszając przy tym naturalnej bariery ochronnej. Maść może być nakładana zarówno na twarz, jak i pozostałe części ciała.\nOstatnimi propozycjami z naszego rankingu są kosmetyki z CBD przeznaczone do codziennego dbania o delikatną skórę dłoni oraz stóp. Są to produkty silnie zmiękczające i uelastyczniające naskórek, które zapewniają natychmiastowe ukojenie oraz regenerację. W ich składzie poza ekstraktem konopnym znalazły się emolienty naturalnego pochodzenia, witaminy oraz oleje (ze słodkich migdałów, z konopi). Formuły opracowano w ten sposób, aby natłuszczać, nawilżać oraz przeciwdziałać nadmiernemu odwodnieniu skóry.\nMamy nadzieję, że powyższe zestawienie ułatwi Ci wybór kosmetyku konopnego, dzięki któremu zadbasz o stan swojej skóry. Jeśli chcesz nabyć mleczko nawilżające, regenerującą maść lub krem konopny, odwiedź sklep internetowy w tym celu. Zajdziesz tam zapewne duży wybór starannie wyselekcjonowanych oraz dokładnie przebadanych preparatów posiadających w swoim składzie wysokiej jakości olej z nasion konopi siewnej


Jaki wydasz wyrok ?\nWłącz / 2013 / Grudzień / 21 / Jaki wydasz wyrok ?\n21 grudnia 2013 · Michał Bajerski\nLudzie bardzo często pielęgnują kwiaty. Podlewają, wyrywają zwiędłe liście, ba, niektórzy do nich mówią. Co bardziej pracowici, tudzież poświęcający swojej ogrodniczej pasji więcej czasu, pielęgnują drzewa. Rośliny stanowią towarzystwo, opowiadają historie, bowiem niejedną widziały, a wreszcie pomagają często odnaleźć spokój ducha. W ten sam sposób pielęgnują również swoje symbole.\n„Generał” we współreżyserii Aleksandry Popławskiej i Marka Kality stanowi próbę odnalezienia odpowiedzi na pytanie: jak współgra ze sobą człowieczeństwo i podniesienie (czy może w tym przypadku – zdegradowanie) do rangi symbolu? Ramę spektaklu wyznacza dzień… Dzień albo dni albo godziny – czas jest umowny, niedookreślony. Ptaki ćwierkają nawet wieczorem, wydarzenia zlewają się ze sobą lub rozciągają w opowieści. Doskonale oddaje to niepewność, lęk i atmosferę towarzyszącą rachunkowi sumienia, które towarzyszą człowiekowi przed ważnymi wydarzeniami. Takim dla Generała jest dzień sądu, w którym będzie musiał odpowiedzieć za swoje uczynki.\nMarek Kalita z brawurą portretuje protagonistę. W wyraźny sposób nakreśla kontur między sobą a postacią, co w teatrze nie jest zjawiskiem tak częstym. Zadanie nieco ułatwia mu wyraźna kreska, którą naszkicowany jest portret Generała w pamięci zbiorowej. Bo choć jego imię nie pada ani razu, nie można mieć złudzeń – wyliczenie można zacząć od charakteryzacji, by kontynuować przez ubiór, a w końcu gesty i sposób formułowania myśli. Każdy widz doskonale zdaje sobie sprawę, kim Generał jest.\nDlatego chwała twórcom (reżyserowi, reżyserce i autorowi dramatu), że nie uciekli w tani populizm – nie mamy tu do czynienia z tanią ekspiacją, która mogłaby poruszyć serca niczym zakończenie dowolnej powieści Paulo Coelho, ani też z demonizowaniem, które popychałoby do rzucania pomidorów na scenę. Przez godzinę i czterdzieści minut obserwujemy zmagania człowieka, który dokonał wyborów i musi liczyć się z ich konsekwencjami. Człowieka, który ma swoje wady i zalety, który uwikłany jest w przeszłość. Ale nie tylko w przeszłość – trwa też w quasi-onirycznym świecie, w którym historia równolegle pisze osobną narrację na jego temat i która konstruuje jego osobę tak, jak zapamiętają ją przyszłe pokolenia. Dlatego nie dziwi rozgoryczenie i gniewny, choć próżny bunt przeciwko wszystkiemu. Bezsilność potęguje świadomość, że podjął pewne decyzje oparte na swoim osądzie, a które doprowadziły do smutnego końca. Ten dramatyzm doskonale podkreślają słowa, która padają z jego ust: nie ma mniejszego i większego zła. Jest tylko zło.\nI tak, jak sposób przedstawienia Generała jest największą zaletą spektaklu, tak odnieść można wrażenie, że przez skupienie się na tym aspekcie, twórcy zignorowali inne, równie ważne dramaturgicznie elementy. Dlatego budzi zgrzyt naszkicowanie innych postaci zbyt grubą kreską, co tylko akcentuje przesadzony sposób ich odgrywania (być może zamierzony, jeśli wszystko przypomina koszmar czy inscenizację, jednak nie oceniajmy motywów, ale efekty!), opowieść momentami nabiera dziwnego tempa, które nie służy przekazowi. Problemem dla rytmu jest też fakt, że wszystko, co istotne, zostaje powiedziane na początku. Następnie początkowe słowa są parafrazowane, a to, o czym wspominano, zostaje pokazane, nie zmieniając jednak sytuacji. Wygrywane są znane nuty, wprowadzające zbyt mało wariacji.\nUcieszyło mnie jednak niepokazanie sceny sądu, który stanowi przecież finał, do którego prowadzić mają wszystkie wydarzenia na scenie. Widz pozostaje ze świadomością: sąd będzie miał miejsce. No, ale kto wyda wyrok. No kto, widzu? Ha? Domyślasz się już?\nGodna pochwały jest też scenografia i gra świateł – ta pierwsza: oszczędna, przemyślana, ale funkcjonalna i porządkująca świat. Doskonale wykorzystana. Aby uniknąć przesytu jej elementów, a także może karykaturalnego odgrywania przez aktorów, pozostałe ramy świata przedstawionego wyznacza się światłem. Nie zwracać na nie uwagi, to przeoczyć ważny element spektaklu. Brawa!\nNa spektaklu 13 grudnia (!) Generał nie został zaszczycony owacjami na stojąco i ciężko składać to choćby na karb kontrowersyjności tematyki. Sztuka bowiem posiada sporo braków w aspekcie dramaturgicznym, które osłabiają przekaz i moc spektaklu. Co nie znaczy, że nie warto – ze sceny padają ciekawe pytania. I to nie o to, kim generał był i czemu dokonał takich, a nie innych wyborów. Są to pytania dużo bardziej niewygodne – czemu z pewnych ludzi czynimy symbole, ułatwiające nam mierzenie się z historią, wręcz infantylizujące ją? Czemu pielęgnujemy je – niczym przerażające drzewa, które w czasie burzy mają straszyć dzieci? A przede wszystkim: gdzie kończy się człowiek, a zaczyna symbol?\nW końcu: jaki wydasz wyrok?\nJarosław Jakubowski „Generał”\nScenografia: Katarzyna Adamczyk i Aleksandra Popławska\nObsada: Janusz Chabior, Mariusz Jakus, Marek Kalita, Natalia Kalita, Małgorzata Maślanka, Krzysztof Ogłoza, Agnieszka Podsiadlik, Robert Wabich\n← Bajki o czekaniu. drewnofromlas – „(tu wpisz tytuł)”\nKONKURS: Bractwo Bang Bang →


LONG MEN 3szt - NAJSZYBSZE tabletki na potencję. - W sekrecie\nTelefon: + 48 668 088 930\nTelefon: +48 578 898 399\nLONG MEN 3szt – NAJSZYBSZE tabletki na potencję.\nTabletki Long Men mają dobroczynny wpływ na męski organizm nawet do 36 godzin po zażyciu tabletki. Dzięki długotrwałemu efektowi zapewnia większą częstotliwość wzwodu i pomaga cieszyć się seksem na co dzień. Naturalne ekstrakty roślinne tonizują i rozgrzewają organizm, skutecznie pobudzając do działania.\nSKU: 3c59dc048e88 Kategorie: tabletki, Potencja\nDzięki tabletkom na potencję Long Men skończą się Twoje problemy z osiągnieciem erekcji. To lek nowoczesny i całkowicie bezpieczny, a jego skuteczne działanie oparte jest tylko na naturalnych składnikach.\nMocna erekcja w 30 minut\nLong Men to obecnie jedna z najszybciej działających, dostępnych bez recepty, tabletek na potencję Dzięki zastosowaniu tej tabletki Twoja radość z intymnych doznać będzie jeszcze większa, a stosunek dłuższy i przyjemniejszy, zarówno dla Ciebie jak i partnerki, pozytywnie zaskoczonej siłą Twojej erekcji.\nTabletki na potencję Long Men to skuteczny środek na mocną erekcję. Jego działanie zostało potwierdzone przez mężczyzn w każdej grupie wiekowej, a czas działania na poziomie 30 minut sprawia, że to prawdziwa petarda na rynku suplementów diety na potencję.\nBardzo ważnym aspektem działania tabletek Long Men jest ich bezpieczeńśtwo dla zdrowia. Jak działają? To proste. Ekstrakt z owoców buzdyganka naziemnego oraz korzenia szparaga lekarskiego i korzenia maca pobudzają krążenie krwi, dzięki czemu czujesz się bardziej pobudzony, a Twój penis jest gotowy do akcji. Pobudzenie krążenia sprawia także, że ciała jamiste prącia powiększają się, zapewniając szybszą i trwała erekcję, a także sprawiają, ze członek w stanie wzwodu jest większy niż zazwyczaj. Takie efekty to marzenie wielu mężczyzn, więc wypróbuj Long Men i ciesz się seksem już dzisiaj.\nTOTAL MEN – 5 tab – Najsilniejszy na erekcję\nJesteśmy grupą osób, które doskonale wiedzą, że czasem w prosty sposób można całkowicie odmienić swoje życie intymne oraz sprawić, że sypialnia będzie nie tylko pomieszczeniem przeznaczonym do relaksu, ale przede wszystkim miejscem, gdzie spotkają się pożądanie z namiętnością.\nCopyright © All rights reserved - wSekrecie.com\nPrzeczytaj i zaakceptuj nasz regulamin.


Hobbistyczny świat: Swarovski zawitał u mnie\nSwarovski zawitał u mnie\nU mnie jeszcze chyba nie było kryształków Sworovskiego... Postanowiłam zrobić prezent dla mamy i siostry. Zależało mi, aby wykorzystać srebrne elementy a przy tym zrobić coś eleganckiego i delikatnego za razem. Tak tez powstały dwie pary kolczyków. Tak wiem - są bardzo proste, mimo to i tak bardzo mi się podobają.\nJak na tak proste kolczyki zdjęć, będzie dużo, bo tak mi się podobają.\nDla mnie i rak najważniejsze, że kolczyki trafione w gust, pod każdym względem: koloru, wielkości, zapięcia.\nMiłego wieczoru życzę i nie zapomnijcie popatrzeć dzisiaj na niebo - dzisiaj można zaobserwować (i to nie jedną) spadającą gwiazdę :)\nEtykiety: biżuteria, kolczyki, srebro, Sworovski\nSeszen 12 sierpnia 2013 20:58\nBardzo ładne kolczyki:) Ciekawe są te bigle:) Czasem właśnie prostota najbardziej zachwyca.\nsosnowygaik 12 sierpnia 2013 21:10\nŚlicznie się mienią, szczególnie te zielone serca. Podobają mi się tego typu kolczyki.\nSzpinakożerca 12 sierpnia 2013 22:06\npiękne :) bardzo lubię te kamienie za to jak cudnie się mienią\nWeronika Wittbrodt 16 sierpnia 2013 09:57\nSwarovski jest piękny :) Kolczyki wprost urzekają :) nie dziwię się, że się spodobały :) klasyczna elegancja zawsze się sprawdza :)


Camille Saint-Saëns: Karnawał zwierząt. Książka i płyta CD. - Muzyka na poważnie.\nWykonawcy Ciołek, Grażyna ∎ , Gębołyś-Łozowski, Zbigniew ∎ , Mróz, Barbara ∎ , Muła, Barbara ∎ , Orkiestra Symfoniczna Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu ∎ , Pijarowski, Marek ∎ , Ryk, Małgorzata ∎ , Tatarczyk, Jan ∎ , Wota, Jacek ∎\nCD DUX 0423Total time: \n1. Introdukcja i marsz królewski lwa\n2. Kury i koguty\n8. Osobistości z długimi uszami\nOrkiestra Symfoniczna Filharmonii im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu\nMarek Pijarowski /dyrygent/\nBarbara Mróz /fortepian/\nBarbara Muła /fortepian/\nGrażyna Ciołek /wiolonczela/\nJacek Wota /ksylofon/\nJan Tatarczyk /klarnet/\nMałgorzata Ryk /flet/\nZbigniew Gębołyś-Łozowski /kontrabas/\nBajka o Witku. Książka i płyta CD.\nKsiążka z płytą CD, opowiadająca o życiu Witolda Lutosławskiego.\nKlienci, którzy kupili: Camille Saint-Saëns: Karnawał zwierząt. Książka i płyta CD., kupili również:\nSergiusz Prokofiew: Piotruś i Wilk. Książka i płyta CD.


Donald Tusk: łupki priorytet, węgiel konieczny, atom powoli - Energetyka\nNa pytanie jednego z internautów, czy Polska będzie rozwijała energetykę węglową, budowała bloki gazowe, elektrownie jądrowe, czy też postawi na łupki, Donald Tusk odpowiedział: łupki priorytet, węgiel konieczny, atom powoli adekwatnie do możliwości finansowych.\nGLEWS, 20.02.2014 13:20\nEnergetyka jądrowa powoli to duży błąd. W związku z normami Unii od 2020r dotyczących emisji gazów ,Polska zpłaci ogrmne sumy kar z tym (...)\ntusek-be, 14.02.2014 14:49\nTusk ty lepiej trzymaj swoje łapy z dala od naturalnych bogactw.\nJesteś jeden z większych nieudacznikow więc spi******j jak najdalej od (...)\nMIT, 21.01.2014 18:33\nCzy mogłoby być tak: Donald Tusk: łupki priorytet, węgiel konieczny, atom powoli, a hydroelektron pro futuro (...)\nMacGawer, 11.01.2014 17:45\nA może przed taką krytyka warto zajrzeć w ststystyki? W 2012r na świcie wyprodukowano z atomu 560 mln toe, z czego w Europie 267 mln. Rok (...)\nPolak Katolik, 10.01.2014 11:59\nPopieram.Na zachodzie odchodzą od energetyki jądrowej a polaczki sie dopiero obudziły.. ,eh, tylko nikt nie patrzy,że zachodnie kraje stać na (...)\nBiko, 09.01.2014 09:08\nPriorytety PO to pompowanie pieniędzy do kieszeni koalicyjnych słupów przed nadchodzącym politycznym potopem. POwoli kraj nad Wisłą znika ale (...)\ngość:), 07.01.2014 18:42\nciekawe jest to że Niemcy odchodzą od elektrowni atomowych a my je zaczynamy budować jak dla mnie paranoja... przypomina mi to sytuacje z (...)\nGość, 07.01.2014 12:00\nŁupki - wątpliwa korzyść... zwłaszcza ekologiczna. Mało chemikaliów dostaje się do gleby żeby jeszcze specjalnie je tam wtłaczać w celu (...)\nphoenix, 07.01.2014 11:03\nnormalny, 05.01.2014 20:31\ntak, tak... a mamy drewno i świeczki i telefony na kabel - nie potrzebne nam smartfony i jakies tam pralki automatyczne - mamy przecież (...)


grajiwygrywaj - Plemiona\nPlemiona - jest to tak samo wspaniała gra jak Runes of Magic. Także posiada swoją wikipedię. Jak już wcześniej wspominałem zajęła wysokie miejsce w międzynarodowej ankiecie najlepszych gier online. Bardzo polecam.\nBy budować budynki, bądź szkolić wojska, potrzebujesz surowce, które otrzymasz automatycznie z tartaku, cegielni i huty żelaza. Surowce otrzymujesz również, nawet jeżeli nie logujesz się do konta.\nIlości surowców jakie dostajesz są zależne od poziomu Twoich budynków wydobywczych. Dodatkowo bardzo ważne jest rozbudowywanie spichlerza, abyś miał pewność iż wyprodukowane surowce nie przepadną. W prawym górnym rogu znajdziesz informację na temat obecnej pojemności swojego spichlerza oraz liczby posiadanych obecnie surowców.\nNa początku potrzebujesz przede wszystkim surowców. Drwale rąbią drewno, w cegielni wydobywa się glinę i produkuje cegłę, a w hucie żelazo. Im bardziej rozbudujesz te budynki, tym więcej będzie produkowane. Na początku zaleca się właśnie rozbudowanie produkcji surowców.\nOprócz produkcji surowców powinieneś też zabezpieczyć się przed napadami innych graczy. W czasie jednego napadu mogą oni przejąć wyprodukowane w pocie czoła surowce. Dlatego powinieneś jakoś temu zapobiec. Jedną z możliwości stanowi schowek. Im większy poziom rozbudowania, tym więcej surowców można ukryć przed napastnikami. Powinieneś skorzystać z tej możliwości, jeżeli w twojej okolicy są sami mocni gracze. Oprócz tego powinieneś rozbudować mur. W początkowym stadium wystarczy już kilka poziomów, by przysporzyć agresorowi sporych szkód.\nPo rozbudowaniu produkcji możesz szkolić jednostki oraz rozwinąć handel. W koszarach (wymagany jest poziom ratusza 3) możesz szkolić pikinierów. Wprawdzie nie są oni przeznaczeni do napadów, jednakże dają oni możliwość rabowania surowców słabym graczom.\nJeżeli ktoś woli skupić się na handlu, powinien w tym celu rozbudować rynek (wymagany jest ratusz na poziomie 3 oraz spichlerz na poziomie 2). Na rynku możesz obserwować propozycje wymiany surowców twoich sąsiadów, a ty z kolei możesz pozbyć się nadmiaru surowców. Naturalnie możesz też sam składać propozycje wymiany surowców. Pamiętaj jednakże, że posiadając rynek na poziomie 1, dysponujesz tylko jednym kupcem.\nPoza tym powinieneś się ubiegać o członkostwo w plemieniu. W grupie łatwiej się obronić oraz wymieniać surowce. Dodatkowo możesz poznać tu mnóstwo miłych osób...\nJeżeli dołączyłeś do jakiegoś świata w późniejszej fazie gry, powinieneś dostosować strategię do tej sytuacji. Naturalnie dalej jest ważne, by przykładać się do produkcji surowców, by przyspieszyć rozbudowę wioski. Równie ważne jest, byś zabezpieczył się przed wrogim plądrowaniem surowców. W tym celu rozbuduj mur oraz schowek a także wyszkól kilka jednostek. Rozsądna rozmowa z sąsiadami może również zaowocować we współpracy. Jeżeli zdołałeś się wzmocnić sam możesz zacząć najazdy na innych.\nTeraz pora na przedstawienie największej różnicy w stosunku do normalnej rozbudowy, którą znasz:\nNie popełnij tego błędu i nie stawiaj wszystkiego na jedną kartę: na wytworzenie szlachcica. Może wydaje się to logiczne, ponieważ chcesz mieć więcej wiosek, by dorównać innym. Może to być jednak duży błąd, ponieważ mocni gracze starają się podbijać wioski w swoim sektorze, by zagwarantować sobie dobrą pozycję w stosunku do innych graczy. Jeżeli przeznaczysz surowce tylko na budynki oraz szkolenie ofensywy, staniesz się łatwym łupem dla takich graczy! Będą mieli możliwość przejęcia wioski tanim kosztem. Po napadzie takich graczy jest już z reguły za późno.\nJedyna strategia, która może zapobiec takiemu scenariuszowi, to szkolenie defensywy, która składa się z wielu mieczy oraz pikinierów (a także, na niektórych światach - łuczników). Nie możesz stać się atrakcyjnym łupem dla tych dużych graczy. Jeżeli poniosą spore straty podczas ataku na twoją wioskę, przypuszczalnie zostawią cię w spokoju. Tutaj pomoże ci też morale. Wojska agresora mogą stracić nawet do 70% siły ataku!\nFaza rozbudowania bezpiecznej bazy wojskowej kosztuje wprawdzie mnóstwo czasu, ale przynosi też mnóstwo korzyści, ponieważ wojska obronne są cały czas w gotowości. Jeżeli już posiadasz solidną armię defensywną, składającą się z minimum 1200 pików oraz 1200 mieczy, możesz rozpocząć przygotowania do wytworzenia szlachcica oraz szkolenia wojsk ofensywnych.\nJeśli chcesz postawić budynek, musisz udać się do ratusza i kliknąć na "Rozbuduj do poziomu X". Potrzebujesz pewnej ilości drewna, gliny i żelaza. Ilość ta jest zależna od rodzaju i poziomu budynku. Im wyższy poziom, tym więcej kosztuje surowców.\nDodatkowo niektóre budynki wymagają by istniały już inne budowle jako konieczny warunek do powstania. Przykładowo, możesz zbudować rynek tylko wtedy, jeśli spichlerz jest rozbudowany do pewnego poziomu. W ratuszu możesz zobaczyć te warunki oraz koszty.\nSwoje pierwsze jednostki możesz rekrutować w koszarach. Aby je zbudować, musisz wcześniej rozbudować ratusz do poziomu 3.\nNajpierw możesz szkolić tylko pikinierów. By szkolić inne jednostki, musisz najpierw wybudować kuźnię oraz wymagane budynki, jak stajnia (dla konnicy), czy warsztat (dla machin oblężniczych). W Przegląd jednostek znajdziesz krótki opis na temat wymagań poszczególnych jednostek oraz ich właściwości.


LKS Przemsza Siewierz | Hit dla Unii. Przemsza bez argumentów w starciu z liderem.LKS Przemsza Siewierz\nPrzemsza Siewierz niestety przegrała w sobotnie popołudnie „mecz o mistrzostwo jesieni” z drużyną Unii Ząbkowice 1-0 (0-0). Mecz XV kolejki katowickiej okręgówki rozgrywany w niesprzyjających warunkach nie był zbyt porywający, ale atut własnego boiska wykorzystali „biało-niebiescy”, którzy objęli prowadzenie po bramce Huberta Gmaja z 56 minuty i dowieźli je do końca meczu zgarniając całą pulę.\nNa stadion Unii zawitała ponad 40-to osobowa grupa kibiców z Siewierza mająca nadzieję na zwycięstwo „biało-czerwono-zielonych”. Sam początek spotkania był dość wyrównany, a przez pierwsze kilkadziesiąt minut gra toczyła się raczej w środku boiska. Z biegiem czasu do głosu coraz częściej dochodzili piłkarze z Ząbkowic, a pierwszą groźną akcję gospodarze przeprowadzili w 13 minucie. Po szybkiej kontrze napastnik Unii oddał ładny strzał, ale na nasze szczęście tylko w boczną siatkę. Trzy minuty później doszło do dość kuriozalnej sytuacji pod naszą bramką. Matyjaszczyk zgubił piłkę tuż za prawą linią pola karnego, a natychmiast przejął ją Gmaj i wpadł z nią w pole karne. Będąc praktycznie sam na sam z naszym golkiperem oddał strzał z ostrego kąta, który jednak trafił w słupek! Przemsza zagroziła Unii w 23 minucie po stałym fragmencie wykonywanym przez Marcina Marko, ale jego dobrego dośrodkowania nie wykończył żaden z naszych zawodników. Minutę później to jednak ząbkowiczanie mieli przysłowiową „setkę”. Po szybkiej akcji piłkarzy KS-u, idealną piłkę na piąty metr, po dośrodkowaniu z prawej strony, dostał Tkocz, ale na nasze szczęście z tak niewielkiej odległości posłał futbolówkę nad poprzeczką. Pod koniec pierwszej połowy ładną akcję przeprowadzili nasi piłkarze, ale piłka po strzale Sebastiana Komina przeleciała również nad poprzeczką. Pierwsza połowa zakończyła się więc bezbramkowym remisem ze wskazaniem na gospodarzy. Pierwsze minuty drugiej odsłony meczu to również walka w środku boiska, ale tu powoli optyczną przewagę zaczynali mieć „biało-czerwono-zieloni”. Taki stan rzeczy nie trwał jednak długo bo w 56 minucie to Ząbkowice zadały jak się okazało zabójczy cios. Bardzo ładną piłkę ze środka boiska „w uliczkę” dostał najlepszy strzelec Unii – Hubert Gmaj. Wbiegł z nią w pole karne naszego zespołu i z kilku metrów uderzył mocno po ziemi, „po długim rogu”, pokonując nie mającego raczej żadnych szans Matyjaszczyka. Po bramce trener Lis postawił wszystko na jedną kartę i zdecydował się na ofensywne zmiany w naszym zespole. Na murawie pojawili się Zając, Machura i Hajduk. Gra po naszej stronie ożywiła się, na lewej stronie szybkie akcje i wrzutki wykonywał Zając, ale nie miał ich za bardzo kto wykańczać. W 67 minucie ponownie szybko skontrowali gospodarze – kolejny raz w doskonałej sytuacji znalazł się Gmaj, ale tym razem zwycięsko z tego pojedynku wyszedł nasz golkiper broniąc strzał napastnika drużyny z dzielnicy Dąbrowy. Chwilę później doszło do dość sporej kontrowersji. Bardzo ładne podanie z głębi pola, „za plecy” defensywy Unii, dostał Jakub Machura i na pełnej szybkości minął ostatniego obrońcę miejscowych wychodząc na czystą pozycję mając przed sobą tylko bramkarza. Tu jednak sędzia boczny podniósł chorągiewkę dopatrując się spalonego (zdaniem wielu niesłusznie) czym bardzo, łagodnie mówiąc, zdenerwował kibiców Przemszy. W 75 minucie spotkania dobrą okazję stworzyli sobie nasi piłkarze. Po wrzutce zza pola karnego piłka po rykoszecie zmierzała w światło bramki, ale tu umiejętnościami i refleksem popisał się golkiper Ząbkowic, który palcami zdołał sparować ją na poprzeczkę, a dobitka Machury była niecelna. Przemsza pod koniec spotkania przejęła inicjatywę na boisku, „siedząc” na połówce gospodarzy. W dalszym ciągu skrzydłami próbowali Zając, Tora czy Płatek, a przed polem karnym akcje konstruował Hajduk lecz ponownie brakowało wykończenia i przysłowiowej „kropki nad i”. „Biało-niebiescy” natomiast skoncentrowali się na obronie korzystnego wyniku i na grze z kontry. W 82′ na mocny strzał na bramkę ząbkowiczan z prawej strony zdecydował się Daniel Płatek (być może mógł podawać do Hajduka), ale doskonale wybronił go bramkarz miejscowych. Końcówka meczu to podobnie jak w meczu z Górnikiem Mysłowice ataki Przemszy niemal całą drużyną, ale nie dały one chociażby wyrównania wyniku i nasi zawodnicy zeszli po raz pierwszy w sezonie pokonani w meczu wyjazdowym. Była to druga przegrana naszej drużyny w sezonie. Po tej porażce Przemsza dalej pozostaje na drugim miejscu w tabeli gr. II tracąc 4 punkty do lidera z Ząbkowic. Natomiast po zwycięstwie nad Niwką, punktami z nami zrównała się Warta Zawiercie.\nPrzemsza: Matyjaszczyk – Setlak (60′ Zając), Will, Renner, Płatek, Marko, Afeltowicz (65′ Hajduk), Colik, Tora, Komin, Kruczek (60′ Machura).\nSkrót meczu (+ wypowiedzi trenerów) od iTVSiewierz\nWyniki XIV kolejki: Unia 1-0 Przemsza, Wawel 1-1 Siemianowiczanka, Śląsk 1-4 Unia Kosztowy, Górnik 0-0 Tęcza, Strażak 2-1 Pogoń, Unia Strzemieszyce 1-3 Pionier, AKS Niwka 0-3 Warta, Rozwój II 4-0 Jastrząb.\n◂ Przed hitem rundy Unia Ząbkowice – Przemsza Siewierz\nWiosna jesienią czyli przed meczem Strażak – Przemsza. ▸


Angry Arts Week — Rok antyfaszystowski\nAngry Arts Week, zorganizowany w Nowym Jorku tygodniowy festiwal sztuki antywojennej był jednym z największych artystycznych protestów, jakie odbyły się w Stanach Zjednoczonych w czasie trwania konfliktu w Wietnamie.\nRudolf Baranik, ulotka / flyer for the Angry Arts Week, 1967 Kolaż oburzenia / Collage of Indignation, Angry Arts Week, 1967 Rudol Baranik, plakat / poster for the Angry Arts Week, 1967\n„My, Artists and Writers Protest, zapraszamy do współtworzenia Kolażu oburzenia, który będzie prezentowany w dniach 29 stycznia-4 lutego 1967 roku w Loeb Student Center na Uniwersytecie Nowojorskim, w ramach wydarzenia organizowanego na rzecz pokoju. Podczas festiwalu zatytułowanego The Angry Arts, zaprezentowane zostaną happeningi, odczyty poezji, pokazy filmów, koncerty muzyczne i spektakle teatralne, a także wystawa wielkoformatowych płócien, na których prosimy Was, artystów Nowego Jorku, o namalowanie, narysowanie albo przyczepienie dowolnych obrazów lub obiektów, wyrażających lub symbolizujących waszą wściekłość i sprzeciw wobec wojny. […] Jesteśmy zainteresowani wszelkimi wizualnymi inwektywami, politycznymi karykaturami i podobnego rodzaju brutalnymi materiałami, które macie odwagę włączyć do projektu. W duchu współpracy dołączycie do wielu innych społeczności artystycznych miasta w tym kolektywnym, desperackim apelu o rozsądek”. M.Israel, Kill for Peace: American Artists Against the Vietnam War, University of Texas Press, Austin 2013, s.70.↩\nOdzew na rozdystrybuowany pod szyldem AWP apel był ogromny – w Angry Arts Week wzięło udział ponad 500 artystek i artystów, których prace złożyły się na program koncertów, pokazów, performansów, wystaw i wystąpień. Centralnym punktem wydarzenia był Kolaż oburzenia – ogromnych rozmiarów (3x36m) dzieło-wystawa składające się z kilkunastu obitych płótnem paneli wielkości ścian, skrzętnie wypełnionych antywojennymi obrazami, rysunkami, obiektami i interwencjami wykonanymi przez setki amerykańskich artystek i artystów:\n„Pomimo iż jego współtwórcy reprezentowali wiele kierunków artystycznych popularnych w tamtym okresie, to elementy Kolaż w większości stanowiły wściekłe tyrady słowne, stylistycznie przypominające graffiti, plakaty polityczne i komiksy, podobne do tych, które »artyści-obywatele« wieszali na Peace Tower. Ciekawe przykłady stanowią prace Jacka Sonnenberga, który wpisał słowa w jedną ze swoich abstrakcji, Marka di Suvero, który wypalił słowa w surowym kawałku metalu, Irvinga Petlina, którego »niepochlebny obraz prezydenta Lyndona B. Johnsona« podpisany był słowami »Johnson to morderca – ku pamięci kobiet i dzieci zabitych przez bomby w Wietnamie«; May Stevens, która nagryzmoliła na ścianie »Morrison nie umrze nigdy« (odnosząc się do Normana Morrisona, który w 1965 roku w akcie protestu przeciw wojnie dokonał samospalenia) oraz Nancy Graves i grupy aktywistycznej Black Mask, którzy napisali na ścianie odpowiednio »hump war« i »revolution«. Inni artyści, jak Jacob Lawrence, po prostu się podpisali. Fraser Dougherty przyczepił do płótna swoje powołanie do wojska” ibidem, s.74-76.↩.\nKolaż przyciągnął ogromną widownię – w ciągu tygodnie obejrzało go ponad 10 tysięcy osób. Jak całe Angry Arts Week zwrócił też uwagę mediów, które szeroko rozpisywały się o wydarzeniu i jego poszczególnych elementach. Krytyka artystyczna nie uznała jednak Kolażu za wystawę istotną – tak jak w przypadku wielu innych, podobnych inicjatyw recenzenci ganili go za przedkładanie przesłania politycznego ponad kwestie formalne, brak kreatywności i chaotyczne, nieestetyczne wyrażanie frustracji przez artystki i artystów. Pisząc dla „New Yorkera” Harold Rosenberg zdawkowo uznał, że całe przedsięwzięcie prezentowało zaledwie „standardy rzemieślnicze”. Ibidem.↩\nFilm, teatr i karawan\nW programie Angry Arts Week, oprócz przyciągającego największe zainteresowanie Kolażu, znalazło się też wiele więcej pozycji, korzystających z różnorodnych form artystycznego protestu. Cały tydzień wypełniony był wystawami, pokazami, spotkaniami, manifestacjami, spektaklami i happeningami. W ramach wydarzenia odbyły się m.in. prezentacja fotografii dokumentalnych Wernera Bischoffa zatytułowana Life in Vietnam, krytyczna wystawa zabawek wojennych, koncert bez dyrygenta w ratuszu miejskim czy wystawa Pokój kontemplacji, na której można była oglądać ponad 200 kolorowych slajdów przedstawiających codzienne życie w Wietnamie, jednocześnie słuchając doniesień radiowych na temat zbrodni popełnianych w czasie konfliktu.\nW czasie jednego z wieczorów filmowo-teatralnych pokazana została pionierski film Viet-Flakes Carolee Schneeman, który artystka stworzyła na przełomie 1965 i 1966 roku. Składa się on z szeregu statycznych obrazów przedstawiających brutalność i okrucieństwo wojny, w tym w szczególności okaleczone i martwe ciała. Schneeman kolekcjonowała tego rodzaju dokumentalne zdjęcia przez kilka lat, wycinając je z gazet i magazynów. Tworząc Viet-Flakes, rozłożyła swoją kolekcję na ziemi i kręciła poszczególne obrazy z góry, szybko przybliżając je i oddalając, rozmywając i wyostrzając oraz drastycznie pomiędzy nimi przeskakując. Sprawia to, że widz nigdy nie może na dłużej skupić wzroku na żadnym pojedynczym zdjęciu, nie jest w stanie z pewnością stwierdzić, na co patrzy. W połączeniu z brutalnie pociętymi fragmentami popularnych utworów muzycznych cała praca staje się halucynacyjnym, nieznośnym i bolesnym montażem, łączącym elementy popkultury z upiornymi przedstawieniami okropieństw wojny.\nW ramach Angry Arts Week miał miejsce także występ Bread & Puppet Theatre, legendarnego lewicowego teatru założonego przez Petera Schumanna w 1961 roku. Przygotowany przez grupę spektakl rozpoczynał się od sceny naukowego wykładu na temat skutków używania napalmu oraz konsekwencji różnego stopnia poparzeń i sposobów ich leczenia, po czym przemieniał się w niekończący się potok informacji na temat konfliktu w Wietnamie. Przez kilka godzin widownia zalewana była faktami i danymi na temat liczby ofiar cywilnych i zabitych żołnierzy, gwałtów, przypadków łamania prawa wojennego, kosztów kontynuowania konfliktu, sytuacji politycznej. Całość odbywała się na tle projekcji dokumentalnych zdjęć i nagrań przedstawiających skutki wojny, zniszczone miasta, ofiary bombardowań i ludzi poparzonych napalmem.\nPonadto, Angry Arts Week miał też swoją mobilną platformę, która poruszała się po całym mieście, tzw. Karawanę Angry Arts. Specjalnie przerobiona ciężarówka odgrywała rolę wielofunkcyjnej sceny, na której nieustannie odbywały się performansy, przemówienia, odczyty, koncerty oraz pokazy zdjęć i filmów. Ciężarówka obwieszona była antywojennymi pracami artystycznymi, flagami i plakatami, a obsługujące ją artystki, piosenkarki, aktorzy, intelektualiści i aktywistki rozdawały przechodniom zaprojektowane przez Rudolfa Baranika broszury, które zawierały informacje na temat Angry Arts Week oraz wybór antywojennej poezji.\nYerbamala Collective\tCzym jest faszyzm?


Suplementuj nie tylko zimą- Bodymax 50+ – Apteka Sopot\nSuplementuj nie tylko zimą- Bodymax 50+\n13 listopada 2017 1 lutego 2019\nSuplementacja witamin i minerałów wielu kojarzy się wyłącznie z okresem zimowym. Przyjmowanie kompleksu witaminy C i rutyny to już właściwie baza zimowej suplementacji. Potrzebne organizmowi ludzkiego substancje to jednak nie tylko witamina C.\nBodymax 50+ to kompleks witamin i minerałów wzbogacony wyciągiem z żeń- szenia przeznaczony do całorocznej suplementacji u osób po 50 roku życia. Dlaczego, warto zażywać preparaty witaminowe przez cały rok?\nZawarte w suplemencie składniki potrzebne są organizmowi ludzkiego o każdej porze roku. Witamina D odpowiadająca za równowagę wapniowo- fosforanową pełni swoją rolę zawsze, podobnie jak naturalne zmiatacze wolnych rodników, czyli witaminy C i E. Podczas zażywania preparatu nie należy również zapomnieć o magnezie wpływającym na pobudliwość mięśni oraz żelazie biorącym udział w procesie tworzenia krwinek czerwonych (erytrocytów).\nNiska jakość jedzenia i powszechnie występujące zaburzenia trawienia i wchłaniania nie pozwalają na utrzymanie równowagi witaminowej nawet latem (kiedy spożywanych jest więcej warzyw i owoców), dlatego po suplementację warto sięgać przez cały rok. Jedynie odpowiedni poziom witamin i minerałów pozwala na zachowanie organizmu w zdrowiu przez długi czas- nie wszyscy jednak o tym pamiętają.\nfarmaceuta Suplementy Bodymax 50+\nZimą nie rezygnuj ze sportu i zdrowej diety\nZioła na powitanie każdego dnia


Działki rekreacyjne na sprzedaż: Rypin | Morizon.pl\nmorizon.pl działki kujawsko-pomorskie Rypin\nRypin - działka na sprzedaż\nDziałki rekreacyjne Rypin - oferty sprzedaży\nZnaleziono jedno ogłoszenie, średnia cena 40 000 zł (62 zł/m²)\nDziałka w miejscowości Borzymin, gmina Rypin o powierzchni 643m2. Nieruchomość jest położona w odległości zaledwie 60m od jeziora, z dojazdem bezpośrednio z drogi asfaltowej. Działka znajduje się w pięknej okolicy, w której w promieniu kilku kilometrów są położone inne jeziora. Teren działki na lekkim pagórku z łagodnym nachyleniem w stronę jeziora, dzięki czemu jest zapewniony widok na jezioro i okolicę. W sąsiedztwie znajdują się domy\nBorzymin 1 oferta\nMieszkania na sprzedaż Rypin\nDomy na sprzedaż Rypin


jaki tuner do odbioru dvb-t z AZARTU - DVB-T: sprzęt, tunery, karty - Forum SAT Kurier\njaki tuner do odbioru dvb-t z AZARTU\nMarch 24, 2013 in DVB-T: sprzęt, tunery, karty\nMam problem. Chcę korzystać z naziemnej telewizji cyfrowej z sieci azart. Gdy się podłącza zwykły dekoder dvb-t to nic nie odbiera. Na stronie mojej spółdzielni znalazłem takie info dot. parametrów odbioru.\nMultiplex 1 obejmuje kanał K6 VHF 178000 kHz o szerokości pasma 8MHz,\nMultiplex 2 obejmuje kanał K12 VHF 226000kHzo szerokości pasma 8MHz\nNie wiem jaki mam kupić dekoder, żeby to wszystko działało. U panów ze spółdzielni można kupić jakiś złom przez nich konfigurowany aż za 250 zł a tyle nie mam zamiaru wydać. Na jakimś forum czytałem, że jak się zmieni kraj w ustawieniach dekodera na Rosja to może działać. Proszę o pomoc w doborze sprzętu.\nFerguson Ariva T65 ma możliwość ręcznego wpisania częstotliwości i zajętości pasma (6/7/8MHz).\nTak poza tym, myślę, że wypadało by ich zgłosić do UKE, ponieważ w przypadku telewizji cyfrowej obowiązuje nas już zachodni raster kanałowy, który wynosi 7MHz na VHF-3, a nie 8MHz. Również odbiorniki dvb-t mają mieć domyślnie 7MHz w tym paśmie.\nWszyscy mi też to mówią, że do UKE to się nadaje...Dzięki wielkie za pomoc w doborze tunera. Zna Pan może jeszcze jakieś inne tunery w których mogę ręcznie wpisać częstotliwość? Ten też się nadaje? http://www.wiwa.info.pl/produkty/tunery-dvb-t/wiwa-hd-80-evo.html\nZnam ten problem z autopsji (Zabrze).\nNapewno Opticum T 90 rozwiąże problem (z automatu przesukuje w VHF 7 i 8 MHz).Podobno Ariva t 650i też, ale nie sprawdzałem.\nNa początek witam wszystkich forumowiczów serdecznie, to jest mój pierwszy post na tym forum\nPodepnę się pod temat, bo widzę, że kolega z Zabrza się wypowiadał. Ja mam taki problem u znajomej:\nChciała, żeby jej wyszukać więcej programów i poustawiać (Opticum STB N3). Wybrałem wyszukiwanie kanałów i zonk!\nNie wyszukało nic a tamte usunęło. Kombinowałem tak z godzinę czasu, antena (azart) i euro podpięte ale kanałów zero.\nPrzywracałem do fabrycznych i nic nie pomaga. Zaraz tam będę szedł, czy przestawienie na 7MHz pomoże?


„The Bar World of Tomorrow” – nowa bezpłatna aplikacja edukacyjna dla środowiska barmańskiego | Pernod Ricard\n„The Bar World of Tomorrow” – nowa bezpłatna aplikacja edukacyjna dla środowiska barmańskiego\nGrupa Pernod Ricard ogłosiła start bezpłatnego programu szkoleniowego na temat zrównoważonego i odpowiedzialnego prowadzenia baru. Kurs dostępny jest na platformie ONZ „EducateAll”.\n„The Bar World of Tomorrow” to bezpłatny kurs skierowany dla wszystkich osób dorosłych (w wieku uprawniającym do spożycia alkoholu), dostępny na mobilnej platformie szkoleniowej EdApp. Kurs powstał w partnerstwie z Instytutem UNITAR (United Nations Institute for Training and Research) i jest częścią inicjatywy „EducateAll”.\nInicjatywa „The Bar World of Tomorrow” ma na celu rozpowszechnienie zrównoważonych i odpowiedzialnych praktyk barmańskich. Uwzględnia wiele aspektów pracy baru: od użycia świeżych składników, przez odpowiedzialne serwowanie alkoholu, po świadome zarządzanie odpadami – wszystkie bezpośrednio związane z Celami Zrównoważonego Rozwoju (SDGs). Szkolenie bazuje na czterech filarach (składniki, serwis, bar oraz personel) i ocenia każdy z nich według modelu 5xR: Rethink, Reduce, Reuse, Recycle and Respect (Przemyśl, Zredukuj, Użyj Ponownie, Segreguj i Szanuj). Wdrożenie tych pięciu prostych zasad pozwoli właścicielom i menedżerom barów w zrównoważony sposób rozwijać swój biznes. W aplikacji można znaleźć wiele ciekawych tematów, takich jak gospodarowanie lodem, zarządzanie odpadami zgodnie z ideologią zero waste czy oszczędzanie wody i energii.\nModuły szkoleniowe zostały zaprojektowane przez Grupę Pernod Ricard w partnerstwie z globalnymi ambasadorami zrównoważonego rozwoju – Trash Tiki oraz Sustainable Restaurant Association.\nGrupa Pernod Ricard prowadzi wiele globalnych i lokalnych inicjatyw, skierowanych do środowiska barmanów, menedżerów i właścicieli lokali gastronomicznych. Jedną z lokalnych inicjatyw jest polski projekt „Barmates. Bartendering & Sustainablity”, który wprowadza w życie praktyki zrównoważonego rozwoju za barem np. wykorzystanie każdego składnika w całości czy tworzenie lokalnych społeczności między barmanami, lokalami i dostawcami. Każde z tych działań jest wkładem w ochronę planety, a jednocześnie formą oszczędności i odpowiedzialnych rozwiązań, wpływających korzystnie na budżet. Szkolenia mają na celu zwrócenie uwagi branży na tematy związane ze zrównoważonym rozwojem, nie pomijając jednocześnie wiedzy nt. alkoholi, koktajli, trendów i technik barmańskich.\nDzięki platformom i programom edukacyjnym, inicjatywy promujące zrównoważony rozwój staną się normą, a nowe pokolenie barmanów będzie wychowywane w duchu świadomych praktyk. W obecnych czasach, takie podejście powinno być oczywiste dla wszystkich, niezależnie od tego jaką rolę pełnią w barze – barmana, managera czy klienta. Każdy jest odpowiedzialny za środowisko, przez co staje się integralną częścią tworzenia zrównoważonego i odpowiedzialnego „baru jutra” – mówi Kamila Czaban, S&R Marketing Projects Manager Pernod Ricard.\nInicjatywa „The Bar World of Tomorrow” jest kolejnym krokiem, wpisującym się w przedstawiony w zeszłym roku plan działania Grupy Pernod Ricard w zakresie zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialności. Powstał on w ramach strategii Transform & Accelerate i wyznacza 8 ambitnych zobowiązań, zgodnych z Celami Zrównoważonego Rozwoju ONZ, które mają być zrealizowane do 2030 roku.\nWięcej informacji o szkoleniu znajduje się na stronie https://www.edapp.com/course/the-bar-world-of-tomorrow/.


Graphite 58G061, Wyrzynarka - cena i opinie - OleOle!\nwyrzynarka Graphite 58G061 + brzeszczot Graphite 57H755\nwyrzynarka Graphite 58G061 + brzeszczot Graphite 57H754\nWysokiej klasy wyrzynarka sieciowa GRAPHITE o mocy 600W, przeznaczona do precyzyjnego i szybkiego cięcia drewna i metalu, o maksymalnej grubości odpowiednio 65 mm i 8 mm. Układ regulacji obrotów pozwala na osiągnięcie od 500 do 3000 suwów na minutę. Wyrzynarka posiada aluminiową stopę z regulacją kąta nachylenia w zakresie od 0° do 45° w prawo i lewo, w tylnej części stopy znajduje się także praktyczny schowek na brzeszczoty. Posiada funkcję 3-stopniowej regulacji wielkości ruchu wahadłowego, pozwalającą na zwiększenie szybkości cięcia w wybranych materiałach.\nPracę ułatwi także urządzenie laserowe, w które wyposażono elektronarzędzie oraz beznarzędziowy system wymiany brzeszczotów. Brzeszczot wyrzynarki (skok 15 mm) został zabezpieczony przezroczystą osłoną, wykonaną z wytrzymałego poliwęglanu. Rękojeść urządzenia wyposażona w wygodny włącznik z blokadą, dla komfortu i bezpieczeństwa została pokryta antypoślizgowym materiałem. Poręczna wyrzynarka z systemem zdmuchiwania i odprowadzania wiórów i pyłu doskonale sprawdzi się zarówno w zakładzie rzemieślniczym, jak i w przydomowym warsztacie. W zestawie z wyrzynarką znajdują się: klucz sześciokątny, adapter odprowadzania pyłu, prowadnica równoległa oraz walizka transportowa.\nInformacje dodatkowe funkcja dmuchawy przeciwpyłowej, beznarzędziowe mocowanie, wskaźnik laserowy, system odsysania pyłu\nW moim przypadku wyrzynarka okazała się niewypałem!Reklamowałem raz,dostałem nową teraz tą nową reklamują drugi raz-na to samo:wyrzynarka nie tnie prosto,ściąga wsamoczynnie w prawo ok 5mm na długości cięcia 30 cm,a więc dużo!Od spodu widać ,że szczelina na nóż jest pod kątem wobec wałka prowadzącego!\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Graphite 58G061, wpisz 1063548 w wyszukiwarce oleole.pl.


Hipercholesterolemia, Warszawa - ZnanyLekarz.pl\nHipercholesterolemia specjaliści w Warszawie\nInternista Dietetyk Kardiolog Endokrynolog Lekarz rodzinny\n„Profesjonalizm i klasa sama w sobie! Pani doktor jest przemiłą i konkretną osobą. Wszystko dokładnie tłumaczy i wyja…śnia. Jestem pewna, że z pomocą Pani doktor w pełni wrócę do zdrowia:) Polecam!” Więcej\nPolna 3 lok. 806, Warszawa • Mapa\n„Jestem wybredną osobą jeśli chodzi o jedzenie. Wielu produktów nie lubię, ale Pani Paulina idealnie dostosowała do m…nie jadłospis. Wszystkie swoje preferencje wypisałam w kwestionariuszu. Moje uwagi zostały uwzględnione. Nie chciałam spędzać całych wieczorów na gotowaniu, to również zostało wzięte pod uwagę. Pani Paulina doskonale słucha i wykorzystuje zdobytą wiedzę w praktyce. Widać, że Pani Paulina ma duże doświadczenie i dzięki temu pozbyłam się zbędnych kilogramów i poprawiłam swój stan zdrowia. Czuję się lepiej i lepiej wyglądam. Pełen profesjonalizm. Bardzo polecam” Więcej\n„Pani Karolina jest wyrozumiała, cierpliwie przekazuje wiedzę i wszystko wyjaśnia. Jest bardzo pozytywną osobą, ma po…czucie humoru i przez to podczas wizyt człowiek nie czuje się zestresowany :) Jestem zadowolona ze spotkań i efektów przygotowanej diety.” Więcej


Głos z Ukrainy | BezPrzesady.com\nNiezwykły głos z Ukrainy – na okazję 70-tej rocznicy…\n„Publicysta Antin Borkowski dla kulturoznawczego kwartalnika Ji\nGorzkie chleby rzek wołyńskich\nKto zabił? A przecież jakoś zginęli …\nOdpowiedzi na pytanie, dlaczego doszło do tragedii wołyńskiej można szukać długo. Ale nie na tym polega ta sprawa. Pytanie, co powinniśmy robić teraz? Nie chodzi tu o rezolucje w polskim Sejmie. Ukraina ciągle ma dylemat: przeprosić, czy nie? Wyznać winę, czy nie?\nNa Ukrainie nadal nie ma poczucia, że na Wołyniu doszło do przestępstwa przeciwko cywilnej ludności.\nPrzyzwyczailiśmy się do abstrakcyjnej krwi. Po Wielkim Głodzie, drugiej wojnie światowej, represjach stalinowskich ofiary sąsiadów nie wyglądają zbyt katastrofalnie. Nie uczciliśmy zresztą jeszcze pamięci własnych ofiar. Dlatego Wołyń pozostaje bezosobowym obrazem w ukraińskich podręcznikach historii. 30 czy 40 tysięcy ofiar polskich. A może 60 tysięcy? Przecież Ukraińców ginęły miliony? w czasach Wielkiego Głodu czy drugiej wojny światowej. Polakom od tego nie jest jednak łatwiej. Rekonstrukcje historyczne trwają, a wspólnego punktu widzenia nie ma.\nDosłownie przedwczoraj wyrżnięto w pień kilkadziesiąt tysięcy cywilów, tymczasem historycy po obydwu stronach granicy nadal targują się, jakby kładli ciała na szalę. Polacy kłamią – mówią jedni. ?Ukraińcy nie chcą dostrzegać zaplanowanej zbrodni – odpowiadają inni.\nDla historyków po obu stronach jest to wygodne ? politycy i dziennikarze pytają ich o porady, poszukują formuły do opisania „masakry wołyńskiej” jakich słów można używać, a jakie zaszkodzą racji stanu. Kalkulacyjna wyobraźnia oficjalnych rzeczników „prawdy historycznej” zgodnie z szablonem podaje przykłady, według których należy uczyć przyszłe pokolenia. Historycy strażnicy interesu racji stanu. Bezkompromisowa walka prowadzona jest z powodu kilku linijek w szkolnym podręczniku i ewentualnie za miejsce pod partyjnym słońcem. Targują się z powodu napisów na pomnikach. O formułę potępienia i pojednania. Ale nadaremnie. Ukraina Zachodnia nie będzie zgadzała się na publiczne piętnowanie OUN i UPA, które stały się symbolem walki z komunistami. Polska nie zaakceptuje pomników Bandery i Szuchewycza, którzy dla Polaków pozostają antybohaterami.\nMożna przytaczać w sprawie wołyńskiej wyjaśnienia w faszyzowaniu Ukraińców, w ludożerczych ideologiach XX wieku i kolonizacyjnych skłonnościach Polaków, w obudzonej podczas wojny przemocy chłopskiej. Ale wewnętrzny głos podpowiada nam ? historycy raczej nie ustalą obopólnej prawdy. Ukraińscy historycy chcą zobaczyć rzeczywiste dowody, powiedzmy ? oficjalny dokument OUN, na którym został zapisany rozkaz „idź i zabij Polaka”. Nie znajdą. Nie było takiego papieru. Nie istnieją takie papiery. Istnieją tylko góry trupów.\nUkraińscy historycy przypominają o polityce kolonizacji przedwojennego rządu polskiego, która oburzyła chłopów, polscy ? o ukraińskich nacjonalistycznych grupach komandosów. Wypominają mieszankę z Niemców, Sowietów, maruderów, partyzantów i Bóg wie czego jeszcze.\nNie wiem, czy istnieją dowody na to, że to właśnie OUN była zaangażowana w organizację masakry na Wołyniu czy odwrotnie ? niezaangażowana. Chciałbym wierzyć, że tych trupów nie było, że to brednie „polskich szowinistów”. Że liczby są zbyt zawyżone. Że wołyński mrok zrodzili Stalin i Hitler. Że jakoś tak to się stało. Jakoś samo. Nie wierzę w to. Bo to jednej lipcowej nocy jednocześnie zapłonęła setka wiosek. Wątpię, że ktokolwiek, nawet z nacjonalistyczną odwagą, będzie fałszywie zeznawać w sprawie morderstwa. Przecież nie zabijali siebie Polacy, aby później ich potomkowie mieli wygodne narzędzie do obniżania ukraińskiej samooceny. Więc była krew.\nSyndrom nieprzyznawania się do zbrodni jest charakterystyczny dla wszystkich narodów. I dla nas, i dla Polaków, i dla Rosjan. I zbiorowy Hutu pewnie nadal nie widzi krwi Tutsi na swoich rękach.\nTeraz wszyscy oni ? wołyńscy zabójcy ? są martwi. Żaden z nich głośno nie będzie pokutował. Chociaż nie wiadomo, czy ich ostatnimi słowami na łożu śmierci nie były: „Panie, bądź miłościw mnie grzesznemu! Wybacz, Jezusie Chrystusie, za przelaną krew! Zlituj się Matko Boska, nie wiedziałem. Złamałem przykazanie w imię nienawiści. Zabijając ich ? zabiłem siebie. Tobie jedynie ufam. Odpuść mi, Panie”.\nPamięć lubi słodkie, złe do lamusa. Ojciec zabił sąsiada my jednak pamiętamy tylko to, jak grał na skrzypcach. Bo dobrze grał. Naprawdę dobrze. I huśtawki robił. Jeśli jednak to był nasz ojciec, musimy znaleźć w sobie siły, by powiedzieć to „przepraszam”, nawet nie mając nadziei, że usłyszymy w odpowiedzi „wybaczam”.\nI problem nawet nie leży w formule pojednania, to wszystko jest bardziej tragiczne. Przelana krew stała się jakby dodatkiem do grzechu, zainwestowanym w nowoczesne budowanie narodu, stała się powszednią zaprawą do walk, niby zawsze tak było i zawsze tak będzie. Regularne stwierdzenie, że „ludzka krew nie woda” stopniowo zaćmiło oko.\nMimo rytuałów protokolarnych kazań, mimo rocznicowego machania kadzidłami do dziś porozumienie w sprawie zbrodni wołyńskiej było kastrowane, gdyż nie było czynu pokuty jako takiego. Wewnętrznego, nie pozornego. Formalne próby porozumienia się przypominały w pewien sposób biurokratyczną błazenadę „tutaj ostry wyraz wycinamy, a tutaj dodajemy mądre słowo”. Ale nie palił wstyd, który umożliwia czyn pokuty. Nie było pragnienia, aby odpokutować grzech, który nadal ropieje pod łachmanami pamięci narodowej. Do dziś, nawet szukając próby przeprosin, wynajdowano powody, aby zrównać przebaczenie do imperatywnego: niech oni pierwsi pokutują?. Oczywiście na Ukrainie są środowiska, które wypowiadają się kategorycznie przeciwko przepraszaniu Polaków ale nie chodzi tu o nich.\nPotencjalne osoby pokutujące nadal nie mają śmiałości, by na pytanie „kto zabił?” odpowiedzieć ? „może i myśmy zabili”. Jeśli „my” brzmi zbyt patetycznie, to należy zindywidualizować wewnętrznie ? „ja zabiłem”. Poczuć w sobie to narodowe „ja”, które pół wieku temu uważało, że zabicie sąsiada jest możliwe.\nZ tego miałby się zacząć „dialog wołyński”. Ale nie chodzi o to, że poszczególny Myrosław Marynowycz, Taras Woźniak lub Lubomyr Husar ?dosłownie wziął i zabił Polaka na Wołyniu?. Pokutować powinna właśnie ta część narodu, która wciąż tworzy w sercu linię podziału na swoich i obcych. Gdzie swój jest zawsze bliższy. Ta część, która wyraźnie wyznacza „swojego bliźniego” i „ich dalszego”. Gdzie obcy ? to przeważnie wróg. Gdzie swój ? zawsze jest ofiarą. Gdzie Chrystus ? to tylko abstrakcyjny autor książkowej utopii i atrybut liturgii, zabity Polak nie równa się zabitemu Ukraińcowi i na odwrót.\nOczywiście, ludzie żyją według praktycznych szablonów, ale czyn pokuty i pragnienie szczerego pojednania nie przewidują podwójnych standardów. Jeśli naprawdę chcemy, aby słowa skruchy zostały usłyszane, będziemy musieli obudzić swoją odpowiedzialność za grzech zbiorowy. I sprawa nie w Polakach. To konieczne, aby sformułować te słowa tak, abyśmy mogli usłyszeć je my sami. Zrozumienie między Polakami i Ukraińcami jest potrzebne, ale jak dla mnie, przyjęcie chrześcijańskiej odtrutki jest dla Ukraińców znacznie ważniejsze od „pogodzenia się” w kolejnej pustej deklaracji. Bo to nie dla Polaków jest ważne nasze „przepraszam”, a właśnie dla nas samych. Cokolwiek by nie rozgadywali nasi narodowcy-paranoicy, ale nikt nie zabierze kresów z powodu tych, którym na Ukrainie będzie wstyd za ?swój los? krwi przelanej w latach 40. na Wołyniu.\nNarodowe „ja” ma wiele powodów do dumy, ale powinno być wrażliwe także na wyrządzoną niesprawiedliwość. Tak więc, czy to Ukraińcy spowodowali krzywdę na Wołyniu każdy decyduje za siebie. I podobny test stoi przed każdym narodem.\nChrześcijańska metodologia nie wymaga znalezienia winowajcy ? podczas gdy właśnie chrześcijanin ma siłę, aby przyznać się do winy, namacać ją pod pozłacanymi warstwami pamięci narodowej. Za co mają pokutować Polacy, niech przypominają oni sami na drogę pokuty „za swoje” musimy stanąć sami, bez względu na ich reakcje.\nNieprzebaczony grzech niszczy i tylko sumienie pozwala skupić rozmytą pamięć narodową. Skrucha leczy sto razy bardziej niż triumfalne marsze. Bębny marszowe są głośne, ale jest to tylko bicie halucynogennego haszyszu w skroniach. Powojennym Niemcom się udało. Udało się Francji. Udało się Polakom w sprawie Jedwabnego. Niedawno znaleziono „zdrajcę” ludności serbskiej, reprezentowanego przez prezydenta Tomislava Nikolića, który po raz pierwszy powiedział słowa, które mieli usłyszeć nie Bośniacy i nie europosłowie. Te słowa mieli usłyszeć głównie Serbowie: „staję na kolana i błagam o przebaczenie dla Serbii z powodu zbrodni, które zostały popełnione w Srebrenicy. Przepraszam za zbrodnie popełnione w imię naszego kraju i naszego narodu?. My na razie nie dojrzeliśmy. Może po prostu nie nadszedł jeszcze czas, może Ukraińcy jak na razie nie poczuli się na tyle silni.\nPrawdopodobnie o tej najstraszniejszej karze, tym pogańskim bieganiu w kółko, gdzie zemsta stale obraca się w karę pisał Mikołaj Gogol: „ponieważ dla człowieka nie ma większego cierpienia, niż chcieć zemścić się i nie mieć możliwości dla zemsty”. Gogol pisał nie tyle o zbrodni i radości ze „sprawiedliwej” zemsty, ile o jej zgrozie. Bo ten, kto krąży w labiryncie nienawiści (nawet tej uzasadnionej) nie będzie wolny od rozliczenia się za nią: „kara straszna, wymyślona przez Ciebie, człowieku! powiedział Bóg. „Niech będzie wszystko tak, jak powiedziałeś, ale i ty zawsze siedź na swoim koniu i nie będzie dla ciebie królestwa niebieskiego, dopóki będziesz siedział na swoim koniu!” Serbowie pokonali ten lęk rezygnując z wiecznej zemsty, oni, jeśli nawet się nie uwolnili, to chociaż ?zsiedli z tego konia?.\nPolityka pamięci historycznej nie jest geopolityką. To nie jest kwestia krajobrazu, oznakowanego zabytkami czy publiczne napiętnowanie katów. Polityka pamięci historycznej staje się możliwa, kiedy u ludzi budzi się sumienie. W przeciwnym razie ? jest to tylko propaganda, zwodnicza koronka argumentów. Dlatego pamięć poszkodowanych zawsze jest silniejsza niż fanfary propagandy i cenzury.\nNa abstrakcyjne wspomnienie o zbiorowej zbrodni przytępiony instynkt reaguje niemrawo. W szczególności, jeśli spierać się o liczby i formuły, nie myśląc o zmarłych, a dokładniej o tych, którzy zginęli w mękach. Podobnie jest z Wielkim Głodem, który na Kremlu jest uważany za ?juszczenkowskie zniesławienie? i gdzie mówią: ukraińscy chłopi umierali z głodu, ale w Rosji też umierali, więc dlaczego to wypominać…\nKiedy trupy zaczynają przemawiać, wtedy kompromis (nawet z sumieniem) nie jest możliwy. Oczywiście, strach się przyznać i żyć z plamą na honorze narodowym, tym bardziej, jeśli uważa się martwych za „obcych”. Ale jeszcze gorzej żyć z grzechem nieodkupionym, bo to pewny dowód ? boża droga jest pomijana.\nHistoryk, który kokieteryjnie przykrywa krew, ksiądz, który nie wymaga sakramentu pokuty ? są zaangażowani w zbrodnię. Oni kryją mordercę. Jeśli duchowieństwo stara się „pogodzić” w kwestii wołyńskiej, to niech odpowiedzialnie doprecyzuje, kto zabił i jak głębokie są wyrzuty sumienia. A jeśli historycy stwierdzą, że nie wiedzą, kto zabił ? wtedy sprawy naprawdę mają się źle, wtedy jest kłopot.\nPrzez lata obok granicy moralizatorzy w sutannach przypominają „przebaczamy i prosimy o przebaczenie”. Ale ani nie przebaczyli, ani nie przeprosili. Dlaczego zatem gromadzić nieodcięte przez brzytwę Ockhama wodewile? Jeśli zabijali ? wtedy prawdopodobnie był i ten, który zabijał.\nJeśli prosimy o przebaczenie choć i nie jednocześnie ależ każdy za grzechy „swoich”. Według miary sumienia, a nie zgodnie z kanonem MSZ. W przeciwnym razie nigdy nie rozwiążemy tego węzła.\nSprawdzian sumienia w sprawie zbrodni wołyńskiej nie został zaliczony do dzisiaj. W imieniu kogo więc biskupi prosili o przebaczenie? W imieniu jakich nieuchwytnych ludzi z siekierami? Więc nie proście. Może nie są oni Ukraińcami. Ale jeśli wiecie kto zabił, proście o przebaczenie w ich imieniu. Jeśli wstydzicie się pokrewieństwa lepiej módlcie się w ciszy. Nie wołajcie prezydentów i nie zapraszajcie operatorów kamer telewizyjnych. Nie bawcie się w politykę chrześcijańską. Ponieważ nie istnieje polityka chrześcijańska jest polityka chrześcijan. Jeśli prosicie o przebaczenie, doprecyzujcie na czym polega wina i wobec kogo. Powtarzanie protokolarnego „przebaczamy i prosimy o przebaczenie” bez moralnej skruchy narodu tylko znieważa.\nOczywiście to nie będzie sprzyjać „politycznie poprawnemu pojednaniu”. Ale przecież nie gramy w piłkę nożną. Na razie, jak do nieba, daleko do szczerego wybaczenia: „przepraszam Cię, mój dziadek zabił twoją babcię. I nie mogę później być dumnym z jego munduru. Wybacz mi w imię Chrystusa„.\nMożna stworzyć wiele marmoladowych wzorów, lekkostrawnych i przyczesanych, pełnych aluzji i westchnień. Ale jeśli nie odczuwasz ciężaru zbrodni, to jak prosić o przebaczenie? Pokuta nie toleruje paliatywu.\nNie można wierzyć w Chrystusa do połowy. Nie można prosić o przebaczenie z figą w kieszeni. I pewnie dlatego wciąż w naszych wodach obraca się gorzki, nieodpokutowany chleb Wołynia. Nadszedł więc czas, aby pozwolić mu odejść.”\nTe ostatnie wytłuszczone przeze mnie słowa jakże są istotne. Nie sposób się z nimi nie zgodzić. TO jest prawdziwa droga do pojednania.\nOpublikowano 17 maja 2013 3 sierpnia 2018 Autor PiotrekKategorie Aktualności, Historia, Kresy - Ziemie ZabraneTagi dzieci, kresy, Ludobójstwo\n5 myśli w temacie “Niezwykły głos z Ukrainy – na okazję 70-tej rocznicy…”\n18 maja 2013 o 7:10\nDziekuje Panie Piotrze za artykul. Polacy musza wiedziec i pamietac o ukrainskich morderstwach naszego Narodu na Kresach. Ok.120 tys. pomordowanych Polakow. Musimy przypominac te zbrodnie Ukraincom. Jesli bedziemy milczec, oni postawia sie w roli ofiary.\nPozdrawiam Pana Piotra i Rodakow Rej.\n20 maja 2013 o 9:33\nKażdy system nacjonalistyczny, nazistowski i totalitaryzmy rodzą zło i niewinne ofiary – ofiarami padają osoby innych narodowości ale też i ci którzy nie chcą godzić się na czynienie krzywdy i wyrządzanie zła w imię chorych haseł o czystości rasy czy też o wyższości jednych nad innymi. Nie możemy zapomnieć – o zbrodniach – po to aby móc zapewnić przyszłym pokoleniom pokój i dobro. W imię tego celu piszemy i mówimy o zbrodniach aby przestrzegać i zapobiegać. Każdy któremu bliskie jest i ważne dobro dla swoich dzieci powinien włączać się w tą walkę – przestroga na przyszłość. Miejmy nadzieję że te działania dadzą efekt. Pozdrowienia\n20 maja 2013 o 9:35\n10 czerwca 2013 o 10:41\nPo latach myśli Wodza Marszałka Dziadka Józefa Piłsudskiego o Republice czterech narodów Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi budzą ogromne emocje.\nMoże być tak jak było i być powinno, to ludzie wiedzą czego chcą!!!! – po 2004 roku w świadomości wielu ludzi z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi, a także Węgier wiele uległo zmianie Litwini, Ukraińcy i Białorusini mówią, że woleli Lachów, a nie Moskali, a do Polaków i Węgrów dotarło, że to od nich zależy przyszłość tej części Ziemi.\n10 czerwca 2013 o 10:50\n– Pamięć o przelanej krwi nigdy nie umiera. Narody Polski i Ukraiński mają obowiązek na drodze do wzajemnego pojednania – Pojednania między NARODAMI Narodem Polskim i Narodem Ukraińskim, zawsze nasyłane na siebie przez wspólnych wrogów – na drodze do pojednania w celu rozliczenia Zbrodni Ludobójstwa 1943 roku i wypłaty odszkodowań. Dla wspólnego życia w celu obrony wspólnego interesu jakim jest Niepodległość i Suwerenność Państwa Polskiego i Państwa Ukraińskiego.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Aborcja po 24 tygodniu – mordem. Wyrok zapadł.\nNastępny Następny wpis: Boryszyn 2013 – Zlot pojazdów militarnych.


Ukraina wzmocni ochronę granicy z Białorusią\nWładze w Kijowie obawiają się przeniknięcia rosyjskich dywersantów na teren Ukrainy od strony Białorusi.\nWłaściwe służby non stop kontrolują sytuację na rosyjsko – ukraińskiej granicy. Jednak pozostaje niebezpieczeństwo przedostania się rosyjskich dywersantów przez Białoruś, o czym informuje Espreso TV. Dziennikarze telewizji dowiedzieli się ze źródeł zbliżonych do ukraińskich służb specjalnych, że Straż graniczna już wzmocniła ochronę granicy z Rosją, jednak pozostaje jeszcze „białoruski korytarz”.\nBiałoruś jest związana z Rosją umową sojuszniczą w ramach członkostwa w Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (OUBZ), w związku z czym jest zobligowana udostępnić możliwość przejścia przez swoją granicę rosyjskim grupom wywiadowczo – dywersyjnym oraz osobom wykonującym zadania specjalne. A to oznacza konieczność wzmożenia ochrony granicy z Białorusią.\nKR/Biełsat za espreso.tv


➤ SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nSoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne\nDługość przewodu słuchawek wynosi 120. Impedancja liczy 16. Dawka ulubionej muzyki może poprawić nam humor lub zmotywować, a słuchawki SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne w tym pomogą. SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne to bardzo dobrze wykonane słuchawki, które zawsze warto mieć pod ręką, gdyż mogą współgrać z wieloma innymi urządzeniami. Czy mamy tu mikrofon: Nie.\nNiestety nie znamy dokładnej ceny SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem słuchawek 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne.\nPozostałe istotne parametry sprzętu: Przetwornik: dynamiczny 15mm, neodymowy mag. Zastosowane złącza: 3,5 mm minijack. Impedancja wynosi dokładnie 16. Zastosowanie słuchawek SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne jest całkiem spore. Warto zwrócić uwagę na przeznaczenie słuchawek, którym jest głównie: Muzyka. Ważnym elementem słuchawek może być komunikacja bezprzewodowa, a czy ten model ją oferuje Nie. Zastosowano tu elastyczny przewód o długości 120. Urządzenie jest w kolorze: Czarny|Czerwony. Konstrukcja słuchawek jest następująca: Douszne. Omawiany model waży dokładnie 12. SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne to słuchawki, które mogą stać się znakomitym sprzętem dla każdego fana dobrego i czystego brzmienia. Sprzęt nie zawodzi w kwestii jakości wykonania i jest odpowiednio trwały.\nInstrukcja obsługi do SoundMAGIC EP10 Czarno Czerwone douszne


Najnowocześniejsze techniki na zabezpieczenie domów oraz mieszkań przed kradzieżami oraz włamaniami\nJedną z istotniejszych spraw, o jakiej należy pomyśleć podczas stawiania domu, jest zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa. Będzie się to wiązać nie tylko z zakupem odpowiednio mocnych drzwi z atestowanymi zamkami i montażem alarmu, lecz również na odpowiednim zabezpieczeniu wszystkich okien i garażowych wejść.\nWiele osób skupia się bowiem przede wszystkim na wejściu głównym do mieszkania, a tymczasem większość włamań będzie się odbywać w całkowicie odmienny sposób.\nZłoczyńcy wiedząc, że wejściowe drzwi są bardzo dobrze zabezpieczone będą szukać innych metod na wejście do środka. I najczęściej je znajdują, bo wiele osób zupełnie zapomina o niewielkich oknach w piwnicach albo drzwiach garażowych z tyłu domu. Niekiedy tego typu miejsca nie mają żadnego zabezpieczenia, przez co są bardzo łatwe do obejścia, chociaż niektórzy przekonują się o tym jedynie wtedy, jak coś już się stanie.\nJeżeli prezentowany wpis wzbudza Twoją ciekawość, kliknij tu oraz dodatkowo zdobądź wiarygodne info , które także są godne zapamiętania.\nA przy użyciu naprawdę tanich środków da się znacznie polepszyć bezpieczeństwo budynku, zdecydowanie lepiej więc będzie wziąć się za to wcześniej (solidne bramy). Jednym z najlepszych sposobów na ochronę garażowego wejścia garaż są bramy segmentowe. Są one bardzo praktyczne, wygodne w użyciu, a dzięki zastosowanym pomysłom także bezpieczne. Bramy tego typu są sprzedawane w dużej liczbie odmian i wzorów, więc nie będzie problemów z dobraniem ich do danego budynku.\nWykonane są najczęściej z solidnej, odpornej stalowej blachy, co znacznie utrudnia możliwość wejścia przez nie, jest również możliwość instalacji dobrych zamków (). We współczesnych ochronnych rozwiązaniach świetnie dobrze sprawdzają się też rolety zewnętrzne.\nJak sama ich nazwa będzie wskazywać, przeznaczone są do montażu z zewnętrznej strony okiennic, oprócz standardowych funkcji takich jak ochrona przed warunkami pogodowymi posiadają także spore znaczenie przy ochronie przeciwwłamaniowej. Oczywiście nie stanowią one przeszkody której się nie da pokonać, ale znacząco wydłużają czas dostania się do wnętrza, co znacznie ogranicza ryzyko kradzieży.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2019-05-30 11:05:55\nTagi: rolety, bramy