Polska Liga Siatkówki, materiały prasowe 02.06.2020 08:08\nDrużyna 20-lecia PlusLigi wybrana!\nW sumie do drużyny 20-lecia kandydowało po dziesięciu atakujących, rozgrywających i libero oraz po dwudziestu przyjmujących i środkowych. Do drużyny 20-lecia kibice mieli wybrać dwóch rozgrywających, dwóch atakujących, dwóch libero, czterech przyjmujących i czterech środkowych. Ponadto spośród wszystkich kandydatów wybierali MVP 20-lecia. Fani wybierali również najlepszego trenera, którym został Andrea Anastasi.\nMariusz Wlazły najlepszym zawodnikiem. Wygrał z ogromną przewagą!\nNajwięcej głosów w wyborach najlepszego gracza dwudziestolecia w Polskiej Lidze Siatkówki – 44 procent – zebrał wieloletni atakujący PGE Skry Bełchatów, Mariusz Wlazły. Kolejni w tej klasyfikacji byli Michał Winiarski (7 procent), Paweł Zagumny (6 procent) i Sebastian Świderski (5 procent).\nWlazły został też oczywiście uznany najlepszym atakującym 20-lecia. Siatkarza PGE Skry w swojej drużynie widziało aż 85 procent głosujących w portalu www.plusliga.pl. Najlepszym rozgrywającym został Paweł Zagumny (75 procent), najlepszym libero Paweł Zatorski (73 procent), najlepszym środkowym Piotr Nowakowski (67 procent), a najlepszym przyjmującym Michał Winiarski (76 procent).\nDrużyna 20-lecia PlusLigi. Najlepszym zawodnikiem Mariusz Wlazły Polska Liga Siatkówki\nPonadto w drużynie marzeń znaleźli się rozgrywający Benjamin Toniutti, atakujący Gyorgy Grozer, libero Krzysztof Ignaczak, środkowi Srećko Lisinac, Karol Kłos i Arkadiusz Gołaś oraz przyjmujący Michał Kubiak, Bartosz Kurek i Stephane Antiga. Tu trzeba wyjaśnić, że choć Kurek w ostatnich latach występuje jako atakujący, to w plebiscycie kandydował jako przyjmujący, bo większość lat w PlusLidze spędził właśnie na tej pozycji.\n36 procent biorących udział w plebiscycie kibiców szukając trenera dla tej wyśmienitej drużyny, wskazało na Andreę Anastasiego. Włoch wygrał zdecydowanie z grona dziesięciu konkurentów.


Dębica musi być większa\nCmentarz będzie rozbudowywany w kierunku ul. Wschodniej (fot. Michał Skroboszewski)\nCmentarz komunalny Dębica będzie rozbudowywany w kierunku ulicy Wschodniej. Nowe nagrobki, w tym kolumbaria, będą powstawać na powierzchni około 8 hektarów. Teren wystarczy na pochówki na najbliższe kilkanaście lat.\nElbląscy urzędnicy zmieniają obecnie miejscowy plan zagospodarowanie przestrzennego okolic cmentarza Dębica, by rozbudowa była możliwa.\n- W trakcie zmiany planu w roku 2019 opracowano koncepcję budowy cmentarza dla niezalesionej części tego obszaru o pow. 8,3 ha. W koncepcji uwzględniono przyszłą przebudowę drogi ul. Wschodniej, z rondem w ul. Łęczyckiej. W roku 2020 planowane jest zlecenie opracowania dokumentacji projektowej, a realizacja budowy planowana jest w kolejnych latach – informuje Elżbieta Gieda, dyrektor Departamentu Inwestycji w Urzędzie Miejskim w Elblągu.\n8 hektarów na nowe pochówki wystarczy – jak zapewniają urzędnicy – na kilkanaście lat. Co potem? W planach jest wykorzystanie kolejnego około 11-hektarowego terenu przy ul. Wschodniej w kierunku leśniczówki i Góry Chrobrego. A dopiero w kolejnym etapie pod cmentarz ma być przeznaczony aż 125 hektarowy teren w Stagniewie.\nUlica Wschodnia (fot. Michał Skroboszewski)\nO planach związanych z Dębicą dyskutowano podczas ostatniego zdalnego posiedzenia Komisji Gospodarki Miasta.\n- Nowa część cmentarza na wniosek zarządcy cmentarza ma być urządzona w stylu amerykańskim, by ludzie nie błądzili w poszukiwaniu nagrobków. Po lewej i stronie głównej alei będą znajdowały się kolumbaria. Nowa część cmentarza będzie skomunikowana z dotychczasową nekropolią – tłumaczyła na posiedzeniu komisji Elżbieta Gieda.\nW okolicy nowej części mają też powstać miejsca parkingowe i przystanek dla komunikacji miejskiej. A rozbudowa cmentarza nie będzie stała w kolizji z - odłożonymi na razie na półkę – planami miasta związanymi z budową tzw. obwodnicy wschodniej.\nNo to już wiadomo ,kto to podpalił!\nnareszcie dobra wiadomość, Elbląg zaczyna się rozwijać, mi tu brakuje budowy elektro-ciepłownio - krematorium,\nOd razu przewidzieć furtkę by można było wejść od strony bażantarni.\nDębica musi być głębsza\n"odłożonymi na razie na półkę – planami miasta związanymi z budową tzw. obwodnicy Wschodniej" Na razie?\nElbląg jest niczym w imadle, z jednej strony zalewany przez cofkę, a z drugiej strony ściskany grobami zmarłych,\nA nie można by się tak kremować ? będzie potrzeba mniej miejsca.\nOstatnio tam wypalali\nZagospodarować całą Bazantarnie na ten cel. I to byłaby słuszna koncepcja.\nI to jest kierunek rozwoju miasta ?? Wszystko jasne.\nNo cóż ..(2020-04-22)\nA kiedy będzie budowana obwodnica Wschodnia? to powinien być priorytet panie prezydencie\nOby ,tylko tam cmentarza nie zrobili


Archiwalne: Kurtka ciażowa 46 Gdynia Chwarzno-Wiczlino • OLX.pl\nKurtka ciażowa 46\nSprzedam kurtkę jesienno-zimową ciążową marki bpc. Kurtka w rozmiarze 46 ale pasuje i na wieksze Panie bo posiada z boku zamki. Sprawdzi się na brzuszek do porodu spokojnie. Bardzo wygodna i ciepła. Kupiłam jako nową. Nosiłam niecałe 2miesiące. Serdecznie polecam.\nDodane z telefonu o 10:00, 19 października 2020\nID ogłoszenia: 635569334\nKoszulka swiateczna 2-3 latka\nKoszulka swiąteczna 2-3 latka\nPolar 104 straż pożarna\nPolo lacosta 104 dziecko\nDodane z telefonu o\t10:00, 19 października 2020


Przyczepa typu "SAM" - Zrób to sam - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzyczepa typu "SAM"\nPrzez Reenault, 14 Styczeń w Zrób to sam\nWitam zastanawiam się nad budową przyczepy 1 osiowej na bazie Stara 200 z kiprem, zdemontował bym resory dzięki czemu otrzymałbym większą stabilność na pochyłym terenie, niższy próg załadunku, niższą masę w połączeniu z usunięciem wału i wszystkiego co zbędne. Pytanie jak rozwiązać sprawę hamulcy? Czy jest jakiś prosty i w miarę możliwości bezawaryjny patent czy darować sobie zabawę z hamulcami? I pytanie czy do samoróbek o takich gabarytach nie przyczepia się policja bo rejestracja w Polsce czegoś takiego raczej nie możliwa. Pozdrawiam\nPo zatrymaniu na drodze publicznej przez policję bez rejestracji i OC takiej przyczepy --> 930zł fundusz gwarancyjny, +bodaj 500zł brak przeglądu (według przepisów od stycznia, lub sąd i grzywna bodaj do 5000zł) + nieprawdopodobniej koszt lawety.\nEdytowano 15 Styczeń przez Alchemik\n1 minutę temu, Alchemik napisał:\nPo zatrymaniu na drodze publicznej przez policję bez rejestracji i OC -> 930zł fundusz gwarancyjny, +bodaj 500zł brak przeglądu (według przepisów od stycznia, lub sąd i grzywna bodaj do 5000zł) + nieprawdopodobniej koszt lawety.\nDokladnie. Legalnie nie wyjedziesz na droge samem.\nLampy LED. Dlaczego warto na nie postawić? zobacz »\na nie podejdzie taka przyczepa pod przyczepę specjalną?\ntrzeba kupić starą jednoosiówkę do świń z nr i papierami i jest git;-) najwyżej wyjdzie ze przeładowana 😉\nU mnie gostek zrobił przyczepkę jednoosiową z dostawczaka ,zostawił napęd i zamontował wałek przekażnika, i jadąc w tereny podmokłe po drewno czy coś kolwiek gdzie trudno z wyjazdem, włącza napęd w przyczepce i nie ma problemu z wyjechaniem,wcześniej miał dwukołówkę zarejestrowaną do wożenia świń i bydła i teraz dwie dwukółki chodzą na tych samych dokumęntach i tablicach.\nJak to z tym rejestrowaniem jest ktoś w temacie potwierdzi?\n5 godzin temu, kopin napisał:\nTylko jak ktoś chce "grubo remontować" to lepiej kupować stare egzemplarze.\nZ czasem przy rejestracji wymagano szkiców z wymiarami, czy fotografii....\nI można wtopić...\nmoże tak ,ja mam z 89 r i nikt tego nie chciał wtedy\n1 godzinę temu, krzysiek1979 napisał:\nKażda przyczepa podlega rejestracji i OC. Na jakiej podstawie właściciel twierdzi, że nie podlega? Tylko maszyny rolnicze typu rozrzutnik, przyczepa samozbierająca nie podlega rejestracji.\nI z maszynami rolniczymi nie dokońca się zgadza. Znajomy brał na młodego min beczkowóz i przy rozliczeniu młodego agencja pytala o dowód rejestracyjny beczkowozu. I musiał rejestrować bo ma tabliczkę znamionowa . Podobnie przedstawiciel handlowy pytał mnie czy chce rozrzutnik obornika z tabliczka czy nie . Pytam po co . No bo jak na Prow trzeba rejestrować i musi być tabliczka\nEdytowano 15 Styczeń przez atrol123\ntaaa,bez tabliczki to jest cena netto,Na RMG brałem rozrzutnik i nic nie rejestrowałem\n7 godzin temu, Pafnucy napisał:\nPrzyczepa wywrotka nie podejdzie jako przyczepą specjalną.\n16 godzin temu, Reenault napisał:\nW Starze 200 masz hamulce hydrauliczne z cylinderkami w bębnach, więc przeróbka jest kłopotliwa. Prościej będzie sprzedać kompletny most i za niego wstawić oś od przyczepy z hamulcem pneumatycznym, najlepiej od Autosan D83 lub podobnej ciężarowej.\nMożna zarejestrować na podstawie dopuszczenia jednostkowego ale wymagania i koszty są duże.\n3 godziny temu, krzysiek1979 napisał:\nTakich handlarzy lepiej unikać.\n1 godzinę temu, atrol123 napisał:\nBył już na forum temat dotyczący rejestracji przyczep asenizacyjnych. Kilka lat temu zmieniły się przepisy i obecnie beczkowozy podlegają rejestracji.\nRozrzutnik obornika nie podlega rejestracji w Polsce. Jak kupisz rozrzutnik bez tabliczki znamieniowej, to nie masz numerów podwozia i w razie reklamacji producent wyprze się gwarancji, bo formalnie on jej nie wyprodukował.\nObecność tabliczki znamionowej o niczym nie świadczy, bo nawet pługi zawieszane je mają.\nNo dobra a jak mam fabryczna wywrotkę jednoos rumunkę ? Nr ma na ramię tabliczki nie ma to co z takim pojazdem na drodze? Ubezpieczyć dla świętego spokoju po nr VIN i jeździć?\nmogli by te przepisy doprecyzować.\n17 minut temu, aezakmi666 napisał:\nMasz na nią jakiś dokument własności: umowę kupna-sprzedaży, fakturę zakupu itp.?\nJeśli tak, to najpier do Wydziału Komunikacji w sprawie skierowania na założenie tabliczki znamionowej zastępczej (chyba że kupisz tabliczkę do tej przyczepy). Przy okazji na stacji diagnostycznej zrób okresowe badanie techniczne. Z papierami do WK, gdzie zarestrują Ci przyczepę. Oczywiście w dniu rejestracji wykup polisę OC.\nPo tym wszystkim, wartość przyczepy wzrośnie a Ty w razie kontroli na drodze lub kolizji masz komplet papierów.\nP.S. polisa OC na przyczepę niezarejestrowaną to kiepski pomysł. W razie kolizji ubezpieczyciel wypłaci odszkodowanie ale od Ciebie ma prawo ściągnąć wartość odszkodowania, bo przyczepa nie była zarejestrowana i nie miała ważnego okresowego badania technicznego.\n30 minut temu, Pafnucy napisał:\nKtóre przepisy? Jak dla mnie są bardzo przejżyste.\nnp rozrzutnik. zakładasz burę i należy rejestrować?\nOdkupiona od znajomego nikt tego nigdy nie rejestrował papierów nie mam to jest wyrob fabryczny swiatla ma hamulce najazdowe. 3 razy w roku na szosie. Ps niewiem jak w zniwa jechałem z 2 przyczepami bez tablic i swiatel a za mną radiowóz. Ja zesrany policja wyprzedziła pokazała palcem no no i pojechali.\nMoże od jakiegoś Holendra "zakupiona", tam chyba przyczepy nie podlegają rejestracji. "Odszukać" go, umowę napisać, przegląd i do WK\n14 minut temu, Pafnucy napisał:\nNie musisz rejestrować, bo nie dokonujesz zmian konstrukcyjnych. Tak samo jak w osobowym vanie wyjmiesz tylne siedzenia (bo chcesz przewieźć pralkę) to przecież nie wprowadziłeś zmian konstrukcyjnych zmieniający samochód osobowy na samochód ciężarowy.\n@aezakmi666 ta rumunka to Medgidiar RPV-2?\nZnajomy był pierwszym właścicielem przyczepy? Jeśli tak, to może ma jeszcze dokument zakupu?\n13 minut temu, jacor73 napisał:\nCiekawy pomysły🤔 Wkrótce ludzie zaczną "sprowadzać" Autosanki z Holandii😁\n14 godzin temu, kopin napisał:\nO właśnie, mam taką stoi tak długo jak pamiętam, kiedyś świnie były nią wożone tarpanem. Jakieś stare papiery są. Przejdzie, jak przebiję nr z niej na jakąś współczesną, czy musze ten złom przerabiać koniecznie?\n8 godzin temu, Izyth0r napisał:\nSkad mamy wiedziec czy przejdzie.. Najwyzej jak jestes slabym oszustem to sprawa sie wyda i dostaniesz wyrok.\n10 godzin temu, Izyth0r napisał:\nNie pytaj o to jak robić przekręt tylko zapytaj znajomego na stacji o numery do nabicia ,a jak nie to kup takie same jak masz\nDnia 15.01.2022 o 18:31, bergman31 napisał:\nNo to raczej nie przejdzie bo po vin dojdą że już była rejestrowana w pl\nDnia 15.01.2022 o 18:15, aezakmi666 napisał:\nCzym się tu chwalić.Jak dla mnie to za jazdę bez świateł powinieneś beknąć i to porządnie.\nEdytowano 24 Styczeń przez GRZES1545


Filtr cząstek stałych DPF Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM | Kreator Mocy\nKatalog – Usuwanie filtrów czastek stalych >> Filtr DPF / Filtr FAP – Lancia >> Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM\nFiltr DPF w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM potrafi sprawić wiele problemów. Niestety, nawet przy małych przebiegach (szczególnie w autach używanych głównie do jazdy w mieście) filtr cząstek stałych w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM potrafi się zapchać i procedura wypalania nie daje żadnego efektu. Jedyną w pełni skuteczną metodą na pozbycie się problemu jest całkowite usunięcie filtra DPF w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM.\nUsuwanie filtra DPF w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM to proces składający się z trzech etapów:\n1. MECHANICZNE USUNIĘCIE FILTRA CZĄSTEK STAŁYCH - polega na wymontowaniu puszki filtra z auta, otworzeniu jej i wyciągnięciu wkładu filtra. Następnie wykonana zostaje atrapa i wszystko montowane jest ponownie w aucie. Dzięki temu nie ma żadnych śladów modyfikacji w samochodzie, wszystko wygląda tak jak przed usunięciem DPF w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM i nie ma problemów podczas jakiejkolwiek kontroli.\n2. ELEKTRONICZNE USUNIĘCIE FILTRA CZĄSTEK STAŁYCH - polega na przeprogramowaniu sterownika silnika. Jest to najlepsza i w pełni skuteczna metoda. Dzięki temu nie włącza się procedura wypalania filtra DPF w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM. Auto zachowuje się tak, jakby fabrycznie nie było wyposażone w filtr cząstek stałych.\nUwaga: program w sterowniku jednostki napędowej jest zapisem cyfrowym, nie ma możliwości żeby samoistnie się zmienił. Dzięki temu po tak wykonanej usłudze usunięcia filtra cząstek stałych w Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM problem z filtrem DPF nigdy więcej nie powróci.\n3. POMIAR ZADYMIENIA / EMISJI - posiadamy urządzenie DS2 PC, w które wyposażona jest polska policja i służby. Dzięki temu wiemy, że Lancia Delta 1.9 MultiJet 190 KM bez filtra cząstek stałych spełnia europejskie normy zadymienia. W momencie odbioru pojazdu z naszego serwisu właściciel auta otrzymuje wydrukowany raport z wykonanego pomiaru.


Bodaj Budka - Natałka Babina | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nbiałoruś europa wschodnia literatura białoruska tożsamość\nNikt tak jak Natałka Babina nie łączy sielskości białoruskiej wsi ze złem, które czai się w ukryciu ...\n41 opinii 63 ocen 0 dyskusji\nAłka Bobylowa, pisarka ogarnięta kryzysem twórczym, decyduje się na zakup starego domu przy torach kolejowych – tytułowej budki. Położona na obrzeżach wsi, na łonie natury, budka tchnie nieuchwytnym urokiem i spokojem. Jednak radość Ałki nie trwa długo, bo w pobliżu jej nowego domu pojawiają się tajemnicze znaki, zapowiadające tragiczne wydarzenia − nie tylko w życiu bohaterki, ale na skalę całej Białorusi. Czy bohaterom uda się ocalić znany im świat, zanim zupełnie opanuje go wyłaniający się z mroku Strach?\nW „Bodaj Budce” można się zakochać jeszcze zanim przeczyta się choćby pierwszą stronę. Przyciąga rozgwieżdżone niebo na okładce, intrygujący tytuł, swojsko-obce nazwisko autorki: Natałki Babiny, urodzonej w białoruskiej wsi Zakazanka. Babina pisze po białorusku, co jest istotne, bo chociaż 2/3 populacji Białorusi włada tym językiem, to mniej niż 1/4 deklaruje, że posługuje się nim w domu. Dlatego to nie wątek obyczajowy, nie zagadki kryminalne i nie elementy fantastyczne są w tej książce najważniejsze, ale właśnie język, kształtujący tożsamość.\n„Bodaj Budka” to wspaniała lektura, ale z pewnymi zastrzeżeniami. Książka nie do końca jest tym, co sugeruje opis na okładce, a co za tym idzie może nie spełnić oczekiwań czytelnika. Gdy sielska powieść obyczajowa przechodzi w kryminał, kryminał w horror, a horror w powieść fantastyczną z wątkami postapokaliptycznymi, wywołuje to tak silny dysonans, że nieprzygotowany na to odbiorca może poczuć rozczarowanie, a nawet irytację. Niesłusznie, bo powieść Babiny urzeka mimo zmian formy i niesie piękne przesłanie, otwarte na liczne interpretacje. W dodatku jest napisana sugestywnym, niemal poetyckim językiem z licznymi wtrętami z lokalnego dialektu: kawę nalewa się tu z kawnika, na wietrze chylą się chwojki, a z domu wychodzi się na dwór. Tłumaczka, Anna Korzeniowska-Bihun, pięknie oddaje ten lokalny koloryt, przejawiający się w języku.\nW „Bodaj Budce” podoba mi się niemal wszystko: pełen uroku język, słowiański realizm magiczny, motyw walki ze złem i strachem, liczne metafory i alegorie, ciepłe opisy przyrody, fragmenty powieści pisanych przez Ałkę, a nawet zaskakujące połączenie sielskiej wsi z wątkami postapokaliptycznymi. Mam zastrzeżenia jedynie do kilku rozwiązań rodem z science-fiction, które jak dla mnie drastycznie nie pasowały do całości i nieco psuły przyjemność płynącą z lektury. Ale poza tym „Bodaj Budka” to zapadająca w pamięć, swojsko-obca i bardzo aktualna opowieść o walce ze złem w obronie swojego życia, kultury, wartości i tożsamości.\nMam z tą książką ogromny problem. Mimo, że porusza ważne i aktualne tematy. Jednak mam zarzuty do formy, w jakiej je przedstawione. Z jednej strony świetne analogie i odniesienia do ciężkiej historii, z drugiej wykreowany świat, od którego mocno się odbiłam.\nAłła Babylowa to pięćdziesięcioletnia pisarka i dziennikarka po przejściach. Mieszka w małej białoruskiej wsi i stara się stworzyć powieść życia oraz uporać się z przeszłością. Kiedy więc pojawia się okazja zakupu domu przy pobliskich torach, który nierozerwalnie związany jest z dzieciństwem głównej bohaterki, ta nie waha się ani przez moment i od razu go kupuje z nadzieją na spokój i twórcze natchnienie. Jednak w pewnym momencie w okolicy dochodzi do brutalnych aktów przemocy i morderstwa a Ałła zostaje wrzucona w sam środek akcji.\nSzczerze mówiąc to nie wiem czego się po tej książce spodziewałam. Początek był świetny. Zwiastował grozę a duszny klimat aż się z niej wylewał. Upał panujący w powieści odczuwałam na własnej skórze. Poczucie niepokoju i nieustannej grozy towarzyszyło mi podczas lektury. Niewypowiedziane zło, tajemnice z przeszłości i wydarzenia historyczne, które mają wpływ na współczesnych ludzi. Ciężka, pełna strachu, przemocy i nienawiści historia Europy Wschodniej. Początkowo czułam ciężar tej książki, gdzie wątki się ze sobą splatały. I tak było do mniej więcej 60 strony. Bo później wszystko jebło i sama nie wiem co tam się wydarzyło.\nPowieść Natałki Babiny pełna jest metafor i analogii. I tego jej odmówić nie mogę. Rozprawia się z ciężką historią pogranicza białorusko-ukraińsko-polskiego. Pokazuje nam jak wiele mamy ze sobą wspólnego i jak wiele moglibyśmy razem osiągnąć, gdybyśmy odłożyli na bok wszelkie waśnie i wyciągnęli w swoją stronę ręce. Rozprawia się z nacjonalizmami, z poczuciem własnej tożsamości i przynależności. I robi to w zaskakujący sposób. Jednak ja tej formy nie kupuję i ona do mnie kompletnie nie przemawia.\nPoczątkowe kilkadziesiąt stron stwarzało atmosferę grozy i na taką książkę się właśnie nastawiałam. Ja wspomniałam wcześniej, autorka świetnie budowała napięcie i liczyłam na realizm magiczny, który ładnie się wplecie w fabułę. Dostałam sama nie wiem do końca co. Motyw ze Strachem był dobrze skonstruowany, jednak (hmmm, jakby tu to opisać, żeby nie za wiele zdradzić) pewne postacie, które się pojawiły i coś w rodzaju inwazji, to mnie kompletnie odrzuciło. Czytając, wyczuwałam mocny Stephen King vibe, jednak u Kinga pewne rzeczy mi nie przeszkadzają, ba, nawet ich u niego oczekuję, tak tutaj były dla mnie nie do przyjęcia i sprawiły, że po tych 60 stronach czytałam tę książkę tylko, żeby ją skończyć i nie czerpałam z niej żadnych emocji. Kompletnie żadnych.\nJeśli chodzi o plusy, to Natałka Babina świetnie ukazała motywy rządzące ludźmi, jak się zachowują podczas zagrożenia i co nimi kieruje podczas wojny. Pokazuje i ludzi, którzy walczą z najeźdźcą, pokazuje kolborantów, pokazuje też ludzi, którzy zamieniają się w potwory i wykazują zapędy dyktatorskie. Bardzo podobały mi się fragmenty powieści głównej bohaterki, które zostały wplecione w fabułę, jednak bardzo mi przeszkadzało to, że te wątki są zawieszone w próżni i takie pozostały.\nPodsumowując: po prostu liczyłam na coś innego i się przeliczyłam. Sama wychowałam się na wsi bardzo podobnej do tej z powieści, zwłaszcza, że w latach 90., czyli latach mojego dzieciństwa często wieś widziałam podobnie, szczególnie latem. Gdzie chodziłam na pobliskie pola, gdzie również był strumyk a nad nim most, gdzie chodziło się po torach, które niejako wyznaczały granicę między światem ludzkim a pobliskim lasem. Czułam to gorące, parne powietrze, które tylko na wsi ma ten specyficzny zapach i posmak i które tak bardzo rożni się od śmierdzącego i ciężkiego powietrza w mieście. I przez pewien czas znów mogłam się przenieść w moje rodzinne strony i poczuć to wszystko dodatkowo okraszone grozą i niepokojem. Jednak to, w jaką stronę to poszło, całkowicie zepsuło mój odbiór tej powieści.\nAłła Babylowa to pięćdziesięcioletnia pisarka i dziennikarka po przejściach. Mieszka w małej białoruskiej wsi i...\nDziwaczna, brawurowa, wspaniała.\nZakręcona. Osobliwa. Nieprawdopodobna. Dziwna. Momentami wręcz absurdalna. Ale przede wszystkim mistrzowsko napisana. Taka jest proza Natałki Babiny, która zaczyna się z pozoru niewinnie. Ot, poznajemy 50-letnią Ałłę, pisarkę i alkoholiczkę, która po raz pierwszy w życiu kupuje nieruchomość.dla siebie samej. Jest nią tytułowa Budka czyli budynek ulokowany tuż przy torach kolejowych wymagający solidnego remontu. Ałła żyje samotnie. Jej mężczyzna odszedł wiele lat wcześniej do innej, a jej jedyna córka zmarła będąc jeszcze dzieckiem. W życiu bohaterki są jednak obecne kobiety - chorująca na raka siostra bliźniaczka, weterynarz Łenka oraz dyrektorka szkoły Oksanka. Do momentu parapetówki wszystko toczy się normalnie. Jednak gdy następnego dnia w pobliżu nowego domu Ałły odnalezione zostaje ciało Oksanki i to przecięte na pół, rzeczywistość straci swój zwyczajowy kształt, a na Białorusi zapanuje strach. Nie tylko Śmierć przechadza się po łące, a słońce zaczyna wschodzić po przeciwnej stronie niż zwykle. Z powierzchni ziemi giną ludzie, zwierzęta i kwiaty. Brakuje benzyny, prądu, gazu i wody. A wkrótce również żywności. Kraj został otoczony przez przezroczystą kopułę, zaś ludzie sterowani są przez tajemnicze istoty nazwane Antygomami. Ałła próbuje przetrwać w tej nowej rzeczywistości, w której towarzyszą jej gadające Kocisko oraz starszy mężczyzna zwany przez nią Halzheimerem.\n"Bodaj budka" to kompletnie nie mój świat. Jednocześnie jest w tej powieści coś, co sprawia, że chce się ją czytać. I nie, nie jest to przedstawiania historia. Raczej warsztat pisarski oraz pewien vibe. A ja ostatnio jestem głodna literatury pięknej. Co prawda w miarę postępów w lekturze mój zachwyt stylem pisania Natałki sukcesywnie opadał, a sama fabuła nieco męczyła, jednak nie na tyle bym porzuciła czytanie. Być może byłam zwyczajnie ciekawa zakończenia, ale niewykluczone, że z niecierpliwością czekałam przede wszystkim na sceny z gadającym Kociskiem, który stał się moim niekwestionowanym ulubieńcem. To nie jest powieść dla każdego.\nZakręcona. Osobliwa. Nieprawdopodobna. Dziwna. Momentami wręcz absurdalna. Ale przede wszystkim mistrzowsko napisana. Taka jest proza Natałki Babiny, która zaczyna się z pozoru niewinnie. Ot, poznajemy 50-letnią Ałłę, pisarkę i alkoholiczkę, która po raz pierwszy w życiu kupuje nieruchomość.dla siebie samej. Jest nią tytułowa Budka czyli budynek ulokowany tuż przy torach...\nkłopot mam. ja nie wiem jak traktować tę pozycję. czy to fantastyka czy literatura współczesna? mam się silić na filozofowanie ,co też autorka przekazała czy traktować jako historyjkę która w pijackim zwodzie opisała bohaterka? przeczytałam z sentymentu do miejsc,które opisuje autorka. ale generalnie to nie moja bajka, gusła,niewidzialne siły, wiara ...nie.\nnatałka Babina sprawnie rozprawia się z mitem idyllicznej białoruskiej wsi. Jej narratorka ,alter ego pisarki, cierpiąca na niemoc twórczą wraca w rodzinne strony. wykupuje mały domek położony przy torach kolejowych, ongiś siedzibę dróżnika, przez miejscowych zwany Budką. Ledwo się wprowadziła, a zwyczajna wieś staje się areną nadprzyrodzonych zjawisk.\nBudka mieści się na obrzeżach wsi, urzekają otaczające ją sielskie krajobrazy, wydawać by sie mogła, że taka lokalizacja kojąco wpłynie na pisarkę. Pojawiają się dziwne znaki, napisy z grzybów, omeny zwiastujące nieszczęście.\nPoznajemy takze kilka znajomych oraz siostrę bliźniaczkę narratorki. Oksanka to wdowa opłakująca męża zabitego za niesfałszowanie przez Oksanę lokalnych wyborów. O białoruskiej rzeczywistości ( bardzo zresztą w chwili obecnej aktualnie) opowiada z dystansem i wręcz czarnym humorem. Wolne wybory od lat nei istnieją, społeczeństwo jest zastraszane i żyje w autokratycznym świecie, bez szans na zmianę sytuacji.\nTo, co miało być analizą wiejskiego społeczeństwa, staje się po trosze thrillerem ekologicznym, horrorem, apokaliptyczną opowieścią o zagładzie gatunku ludzkiego. nadchodzi bowiem nieugięta cywilizacja pozaziemska i konsekwentnie zabiera się za wyrzynanie mieszkańców Ziemi.\nnatałka Babina sprawnie rozprawia się z mitem idyllicznej białoruskiej wsi. Jej narratorka ,alter ego pisarki, cierpiąca na niemoc twórczą wraca w rodzinne strony. wykupuje mały domek położony przy torach kolejowych, ongiś siedzibę dróżnika, przez miejscowych zwany Budką. Ledwo się wprowadziła, a zwyczajna wieś staje się areną nadprzyrodzonych...\nGłówną bohaterką, a zarazem narratorką opowieści jest Ałła Bobylowa, pięćdziesięcioletnia...\nNa początku było pięknie - język, opisy, nastrój. Ale w pewnym momencie powieść skręciła w fantastykę. I im dalej, dla mnie tej fantastyki było za dużo.\n„Bodaj budka” Natałki Babiny to powieść zawierająca elementy całego mnóstwa gatunków literackich. Rozpoczyna się niewinnie – pięćdziesięcioletnia pisarka kupuje swoją pierwszą w życiu nieruchomość. Przedmiotem zakupu jest budka czyli dom przy kolei. To kamienny budynek, z zabudowaniami gospodarskimi, z ławkami przed domem i starym sadem, miejsce znane bohaterce z czasów dzieciństwa. W powieści Babiny można znaleźć elementy fantastyki (złota łuna, dziwne postaci), wschodniosłowiański realizm magiczny, kryminał (zagadkowe morderstwa kota i przyjaciółki), powieść obyczajową (szczególnie początek książki), nawiązanie do polityki (komentarze autorki). Początek faktycznie przyciąga, szczególnie gdy na scenę wchodzą dwa morderstwa – małego kotka znalezionego przy torach i przyjaciółki wracającej rowerem z nocnej imprezy. Im dalej, tym treść bardziej ciąży. Pojawiają się nieoczekiwane znaki, które zaczynają zakłócać błogi spokój, ład i porządek. Chęć wyjaśnienia zagadki morderstwa i kolejne dziwne wydarzenia prowadzą Ałłę do mokradeł, gdzie czai się niewytłumaczalna siła i okrutne zło. Wśród mieszkańców pojawia się strach przed nieznanym zjawiskiem. Liczyłam, że początkowa sielsko-wiejska powieść obyczajowa przerodzi się w klasyczny kryminał. Tymczasem mnóstwo tu symboli i skomplikowanych metafor, których zrozumienie i rozwikłanie odbiera przyjemność z lektury.\nMoje oczekiwania były zupełnie inne, niż to co czekało na mnie w środku „Budki”. Po lekturze w mojej głowie pozostał chaos. Początkowe zainteresowanie dobrym warsztatem literackim Babiny przerodziło się w znużenie. „Bodaj budka” to specyficzna historia, która jest odzwierciedleniem mocno rozwiniętej wyobraźni autorki. W fabułę wplata coraz to dziwne elementy. Obcy zwani Antygomami, gadający kot, przedziwne znaki na niebie, skoki w czasie, postać Śmierci. Dla mnie za bardzo.\n„Bodaj budka” jest alegorią bez końca. I tym Natałka Babina mnie do siebie nie przekonała.\n„Bodaj budka” Natałki Babiny to powieść zawierająca elementy całego mnóstwa gatunków literackich. Rozpoczyna się niewinnie – pięćdziesięcioletnia pisarka kupuje swoją pierwszą w życiu nieruchomość. Przedmiotem zakupu jest budka czyli dom przy kolei. To kamienny budynek, z zabudowaniami gospodarskimi, z ławkami przed domem i starym sadem, miejsce znane bohaterce z czasów...\nBez żadnych wątpliwości - to jedna z najlepszych powieści, jakie przeczytałem w ostatnich latach. Piszę to świadomie, nie przesadzam i nie koloryzuję, postaram się także uzasadnić ten stanowczy sąd wobec książki, której ani autor, ani język, ani kraj powstania nie predestynuje do poważnych miejsc na listach bestsellerów czy choćby siania fermentu wśród intelektualistów. A jednak! Popatrzmy na ten fenomen z kilku różnych punktów widzenia.\nPunkt widzenia czytelnika szukającego ciekawej lektury.\nOto powieść zawierająca elementy całego mnóstwa gatunków literackich, więcej ich tam niż, jak sądziłem, da się w jednym tekście osadzić, przy czym autorce udało się to zrobić tak naturalnie, że nie czuje się żadnych zgrzytów, żadnych wysilonych przejść między nimi. Wydaje się, że ta naturalność właśnie stworzyła tę książkę, że Babina pisała tak, jak czuła, a nie konstruowała rzecz mozolnie, z wyrachowaniem wbudowując poszczególne „żanry” w szkielet tekstu. Mamy tu oczywiście fantastykę w temacie obecnym w science-fiction od samego początku („Wojna Światów” Wellsa), mamy horror (w dawce niewielkiej na szczęście i raczej gotyckiej niż krwawej, ale jednak), mamy realizm magiczny w bardzo interesującej wersji wschodniosłowiańskiej, mamy kryminał (zagadkowe morderstwa, przystojny śledczy), mamy powieść kobiecą (bohaterka, jej przyjaciółki, koleje ich losu od czasu do czasu wspominane, ich spotkania i rozmowy o życiu z pewnością zaciekawią czytelniczki literatury tego podgatunku), mamy powieść polityczną (o tym potem słów kilka), mamy wreszcie hipertekst (powieść w powieści, rozważania o pisaniu i pisarstwie, w dawce niewielkiej, zatem znaczącej, a nie męczącej). Zadziwiające, jak oczywiste wydaje się to połączenie, jaka symfonia (w odróżnieniu od możliwej kakofonii) z tego powstała.\nPunkt widzenia osób zainteresowanych polityką w szerokim rozumieniu tego terminu.\nNatałka Babina pisze po białorusku, i już samo to jest faktem politycznym. Białoruś jest tylko formalnie białoruskojęzyczna, na co dzień tego języka używa znikomy procent obywateli (choć rozumieją go prawie wszyscy), są to głównie patriotycznie (czyli raczej antyrosyjsko) nastawieni intelektualiści, często opozycjoniści. Większość Białorusinów została w pełni, choć chciałbym wierzyć, że odwracalnie, zruszczona. Kto pisze po białorusku, wie, że mało kto go przeczyta, chyba że powstanie tłumaczenie na rosyjski. Kilka razy w powieści natykamy się na zdecydowany, choć wyrażony powściągliwie pogląd, że Moskale w dziejach Białorusi to wyłącznie wrogowie, macki siejącego śmierć i zniszczenie imperium, żadni tam bracia czy przyjaciele. Osiadłych w sąsiedztwie Rosjan się w żadne sposób nie potępia, nie o pojedynczego Rosjanina tu idzie, lecz o potwora ze wschodu, który zabija, niewoli, odbiera świadomość i wolę, a którego metaforą jest zło próbujące zawładnąć Białorusią. Zapewne owo zło utożsamiać można także i z obecną, od lat niezmienną, a przez to śmieszno-straszną władzą tego kraju. Działania bohaterów przeciw fantastycznemu złu również odnoszą się do walki politycznej przeciwko zniewoleniu i przez Rosję, i przez własny „rząd”, ale przecież mają także wydźwięk uniwersalny, mówią o człowieczym dążeniu do wolności, do życia według własnych norm i pragnień, a nie w ramach (więzach) narzucanych przez zewnętrzną siłę, jaka by ona nie była.\nPunkt widzenia filologów, slawistów i tych, kogo dotyczy problem językowy na Białorusi (czyli głównie polskich Białorusinów i ich potomków).\nJak podaje Wikipedia białoruska (ta pisana tzw. taraszkiewicą, czyli ortografią jeszcze przedwojenną, różną w pewnym stopniu od dzisiejszej oficjalnie przyjętej w państwie białoruskim, a używaną głównie przez białoruską emigrację), a za nią polska, Babina jest Ukrainką, która świadomie zdecydowała, że w kraju głównie rosyjskojęzycznym będzie pisać po białorusku!!! Dla nas, obywateli kraju bardzo jednorodnego językowo, to prawie niepojęte. Pisarka także w fabułę powieści wplata pogląd, że używanie rodzimego języka ma wpływ na równowagę w przyrodzie, wręcz na istnienie świata i przetrwanie rodzaju ludzkiego. Jednocześnie „Budka” jest przypomnieniem, że Brześć i ziemia brzeska jest etnicznie ukraińska i że została przez sowietów sztucznie oddzielona od Ukrainy, a jej mieszkańcy uznano za Białorusinów, po czym oczywiście (nie w stu procentach, Bogu dzięki) zruszczono. Dobrze jest przypomnieć sobie, że my w Polsce żyjemy w komforcie językowym, co ma dużo większe znaczenie, niż nam się wydaje. Mam nadzieję, że nasze mniejszości narodowe, ze swoimi szkołami, gazetami, organizacjami itd. także nie czują się w Polsce narodowościowo czy językowo dyskryminowane. W tym kontekście bardzo porusza to, że pisarka (nie tylko ona) mówi o charakterze narodowym Białorusinów, potulnych i w dużej mierze bezwolnych, których przebudzić może jej i jej ziomków z rejonu brzeskiego ukraińskie umiłowanie wolności, zadziorność i kulturowy impet.\nPunkt widzenia mój własny.\nTak się złożyło, że bezpośrednio przed lekturą „Budki” przeczytałem chwaloną, a jakże, amerykańską powieść Sigrid Nunez (imię skandynawskie, nazwisko hiszpańskie, narodowość amerykańska) pt. Przyjaciel. Ta rzecz z kolei w naturalny sposób trafia na te czy inne listy, bo Nowy York, bo o psie (po wierzchu sądząc) i o literaturze i o miłości traktuje, bo National Book Award itd. No i co? No i ponury nastrój mnie ogarniał podczas lektury, bo to książka o nieszczęściu i o braku na nie lekarstwa. Nieszczęściu nie bohatera, ale powszechnym, demokratycznie dotykającym każdego, nawet zwierzaków być może. A prowincjonalna do maksimum (bo co może być bardziej prowincją niż Białoruś? Bangladesz? Gambia? Wyspy Owcze?) „Bodaj Budka” wyrasta na uniwersalną opowieść o nieszczęściu, na które można i da się znaleźć lekarstwo, niełatwe do odszukania i zastosowania, ale istniejące i działające. Opowieść, która dodaje sił, wiary i nadziei, a robi to subtelnie, jak to sztuce pięknej przystało. Nie chciałbym, żeby to, co napisałem, brzmiało jak popłuczyny po komunistycznej propagandzie (zgniły Zachód, zdrowy Wschód), bo nie o to idzie. Idzie o to, że z pewnych powodów, np. nieprzesycenia dostępem do wszystkiego, co zdobyła tzw. cywilizacja, np. spowodowanej inwazyjną, zbyt ingerującą w życie obywatela polityką konieczności dochodzenia do prawd podstawowych, Stany Zadowolone Ameryki (określenie hrabalowe) i podobne im kraje tu i tam z tego swojego zadowolenia przechodzą w stan apatii i zagubienia, podczas gdy cywilizacyjnie czy politycznie zagubione (niektóre) części świata powoli dźwigają się ku prawdzie i wolności, bardzo wiele na tej drodze zyskując. Może chodzi o to, że my, ludzie, nie potrafimy żyć owocnie i bogato (wewnętrznie), jeśli nie mamy się z czym borykać, czego pokonywać i z czym dawać sobie rady, i jako jednostki, i hurtem, jako społeczności.\nA teraz? Odsapnę chwilę przy innych książkach, żeby Budka we mnie popracowała, i wezmę się za poprzednią powieść pisarki, za „Miasto ryb”, zamiast tracić czas na boleśnie puste dywagacje pisarzy, którzy stracili chęć do życia i umiejętność życia, bo z samej tylko umiejętności pisania prawdziwa literatura, niestety, nie powstanie.\nBez żadnych wątpliwości - to jedna z najlepszych powieści, jakie przeczytałem w ostatnich latach. Piszę to świadomie, nie przesadzam i nie koloryzuję, postaram się także uzasadnić ten stanowczy sąd wobec książki, której ani autor, ani język, ani kraj powstania nie predestynuje do poważnych miejsc na listach bestsellerów czy choćby siania fermentu wśród intelektualistów. A...\nGdy przeczytałam, że autorka doskonale łączy sielskość białoruskiej wsi ze złem, które czai się w ukryciu, to moje oczekiwania były zupełnie inne niż, to co znalazłam w książce. Natałka Babina jest dziennikarką „Naszej Niwy” – niezależnej gazety białoruskiej, została także nominowana do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus za rok 2010.\nAłła Bobylowa zakupiła dom w Budce, z którym wiązały ją wspomnienia z dzieciństwa. Ma nadzieję, napisać tu kolejną swoją książkę. Na parapetówkę przybyły jej przyjaciółki: Oksana – dyrektorka wiejskiej szkółki, Łenka – biznesmenka, która prowadzi klinikę weterynarii oraz Ulanka siostra bliźniczka – działaczka społeczna i właścicielkę kanału telewizyjnego. Nieoczekiwanie pojawiają się znaki, które zaczynają zakłócać błogi spokój gospodyni. Dziwne wydarzenia prowadzą do mokradeł, gdzie czai się niewytłumaczalna siła i okrutne zło. Pojawia się strach przed nieznanym zjawiskiem, a wszystko dzieje się we wsi, gdzie wydawałoby się, że czas płynie wolno, leniwie i beztrosko.\nNawet nie przypuszczałam, jak bardzo zaskoczy mnie fabuła. Początek był ciekawy, delikatny, a nagły zwrot akcji zupełnie zbił mnie z tropu. Po przeczytaniu opisu nie spodziewałam się, że opowieść skręci w stronę niewytłumaczalnych wydarzeń.\nAutorka pochodzi ze wsi Zakazanka, co sprawiło, że doskonale uchwyciła białoruską wieś. Opisy wciągają i płynie się z nimi lekko przez fabułę przynajmniej na początku, gdzie pokazana była radość i beztroska wsi.\nOd razu rzuca się w oczy ogromny zasób słów autorki i jej dziennikarskie doświadczenie. Pierwszy raz zwróciłam uwagę na tak dużą ilość niebanalnych porównań, metafor, które trafiają prosto w serce. Tak autorka opisuje swoje przyjaciółki: „Twarze nasze przeszły przez filtr lat, a ciężar płci przybrał wygląd przezroczystego błękitnego fleuru”. Takich oryginalnych opisów jest bardzo dużo.\nDoceniam kunszt pisarski, ogromny zasób słów i opisy wiejskiej przyrody. Delektowałam się zapachem rannego powietrza i roślin oraz smakiem potraw, którym raczyłam mnie autorka. Jednak fabuła tej książki nie była dla mnie, bo poszła w stronę nadprzyrodzonych mocy i wtedy straciłam dalsze zainteresowanie czytaniem. Dokończyłam książkę, ale czułam chaos w głowie.\nWiem, że autorka miała głębszy przekaz, bo przestrzega przed tym, co się może kiedyś wydarzyć. Przed naszą lekkością bytu oraz zatraceniu się w dobrach materialnych. W książce doskonale ujęta jest radość z małych rzeczy, jedzenia, natury, z powrotu do normalności.\nGdy sięgniecie po tę powieść, to na pewno was zaskoczy, czy pozytywnie? Tego nie wiem. Powieść zapamiętam na długo, ale moje odczucia są niejednoznaczne. Ja też znalazłam coś dla siebie, bo doskonałe pióro autorki urzeka i wręcz prosi się, by zapisać cudowne cytaty.\nKsiążka w dużej mierze przypomina thriller, ale trudno ją sklasyfikować do jednego gatunku. Może się podobać miłośnikom mocy nadprzyrodzonych, tajemnic nie z tej ziemi. Dla tych, co wiedźmy, uroki i obrzędy doceniają, a zarazem dobrze się w tym odnajdują.\nAłła Bobylowa zakupiła dom w...\nCzy jestestwo człowieka zmienia się w zależności od tego, jak inni nas nazywają albo jak sami siebie nazywamy? Czym ono jest? Na czym polega? Czy Halc utracił swoje jestestwo, bo gdzieś daleko za sobą zostawił imię i nazwisko? Gdzie się to jestestwo ukrywa? W głowie? W sercu? Na pewno nie w rękach, bo bez rąk można żyć - pomyślałam sobie...\nCzy jestestwo człowieka zmienia się w zależności od tego, jak inni nas nazywają albo jak sami siebie nazywamy? Czym ono jest? Na czym polega...\nNatałka Babina Bodaj Budka Zobacz więcej\nCóż to za kara, cóż to za straszna kara: nie być winnym i czuć się winnym.


Wstać rano , zrobić się na bóstwo i pognać gdzieś w szpilkach? A może wstać rano z uśmiechem na twarzy, wskoczyć w dres i przebiec kilka kilometrów na dobry początek dnia? A może zjeść wspólne śniadanie z rodziną, gdzie stół zastawiony ugina się od nadmiaru jedzenia?\nTyle wiem z reklam, że niektórzy tak zaczynają dzień. Reszta ich dnia, tych „niektórych” oczywiście zdecydowanie przypomina mi jeden typ reklamy, a mianowicie środków na ból głowy. Naprawdę. Kobieta, która popędziła gdzieś w szpilkach,z impetem wkracza do wielkiego biura, gdzie mija setki osób, w tle huczą telefony, a ona sama zostaje przytłoczona nadmiarem obowiązków. Chaos, którego moja chora głowa nie ogarnia.\nMoim centrum dowodzenia jest dom. Mam tu spokój i ciszę przynajmniej do godziny 15-tej. To tu tworzę swoje małe dzieła- karteczki z listą zakupów. Taka moja mała lista „to do”.\nTak właśnie funkcjonuję – bez bólu głowy i bez zgagi od stresu, a co najważniejsze bez pośpiechu. Czasem tylko z lekką nutka frustracji, że te dni są wszystkie tak bardzo do siebie podobne. Ale co zrobię, jak nie ma gdzie…popędzić w szpilkach.\ncodzienność dom życie\n2 Responses to “Raport z codzienności.”\nSama nazwa tytułu wpisu – „Zarządzanie codziennością” – uwiodła mnie. Lubię zgrabne, krótkie, treściwe połączenia słów – tak poetycko…\nPrzypomina metodę z korporacji. Mamy przecież Zarządzanie Projektami, Produktem, Kadrą itd itd…\nAle „Zarządzanie codziennością” – pierwsze słyszę i myślę, że jest kapitalna definicją, wyśmiania wszystkich górnolotnych typów „Zarządzania” oraz z drugiej strony przyziemnym życiem z dnia na dzień i wielu dni – mozołu trudu oraz tych karteczek „to-do” z lista zakupów…\nGratuluję wpisu i życzę spokoju i wszystkiego jak to się brzydko mówi w nowomowie korporacjuszy „slow”.\n14 grudnia 2018 o 13:49\nNiestety zmieniłam tytuł 5 minut później. Zobaczyłam, że „zarządzanie snem” już miałam kilka postów niżej. Chyba jednak władza mi się marzy nad światem…A tak serio zarządzanie codziennością ukradłam komuś, kto pisał, że po kilkunastu latach życia razem w związku nie ma już miłości tylko wspólne zarządzanie codziennością. Akurat tu bym polemizowała. No, ale zgadzam się, że jest to ciekawe określenie i jeszcze do tego wrócę.\nTeż lubię fajne słowa, które do siebie dziwnie pasują 🙂\nPrevious post: Jak ja się przedświątecznie cieszę..\nNext post: Do zmartwionego ojca…\nTotal Website Visits: 282116


Endometrioza – jest się czego bać? - Prostata\nEndometrioza – jest się czego bać?\nStrona główna » Artykuły i porady » Endometrioza – jest się czego bać?\nChoroba wędrującej śluzówki, gruczolistość, czy podwójna miesiączka. Wszystkie te określenie opisują jedną i tę samą chorobę, czyli endometriozę. Aby jednak w sposób w pełni zrozumiały zdefiniować tę przypadłość, należy wiedzieć czym jest endometrioza.\nJak zaczyna się endometrioza\nW prawidłowo funkcjonującym organizmie, błona śluzowa macicy, inaczej zwana endometrium, w naturalnym cyklu menstruacyjnym przechodzi wielokrotne zmiany. Podczas oczekiwania na przyjęcie zarodka staje się wielokrotnie grubsza, aby następnie złuszczyć się, gdy nie dojdzie do zapłodnienia. Jest to naturalny proces, regulowany przez wytwarzane hormony.\nDo endometriozy dochodzi w momencie, gdy błona śluzowa pojawia się w miejscach, w których nie powinna się znaleźć, czyli w jajowodzie, jajnikach, na ściankach pęcherza moczowego, a nawet w jelitach.\nTypowe objawy endometriozy\nNajczęściej zgłaszanymi przez pacjentki objawami endometriozy są bóle w podbrzuszu, obfite i przedłużające się miesiączki oraz bóle podczas stosunku (o nich więcej tutaj: https://zdrowy.net/zdrowie/choroby/endometrioza/objawy-endometriozy/). Łatwo wiec zauważyć, że endometrioza objawy przejawia bardzo zbliżone do typowej miesiączki. Faktem, który dodatkowo w znaczący sposób utrudnia odpowiednie zdiagnozowanie tej choroby, jest prawdopodobieństwo całkowicie niewspółmiernych dolegliwości do stanu zaawansowania choroby. Inaczej mówiąc, pacjentki które zgłaszają bardzo silne objawy endometriozy, po przeprowadzonych wstępnych badaniach, są odsyłane z kwitkiem, ponieważ nie posiadają widocznych gołym okien zmian. Natomiast pacjentki, które są w znacznie bardziej zaawansowanym etapie choroby, mogę te dolegliwości mieć na tak niskim poziomie, że zwyczajnie je bagatelizują.\nObecna medycyna, pomimo nadal nierozpoznanej przyczyny powstawania tej choroby, wypracowała już dwie metody na walczenie z nią. Endometrioza leczenie ma realizowane na dwa sposoby: farmakologiczne oraz operacyjne.\nLeczenie farmakologiczne sprowadza się do prób zahamowania wzrostu błony śluzowej w macicy, oraz złagodzeniu występowania istniejących objawów. W tym celu pacjentkom podaję się gestageny, leki zmniejszające wydzielanie estrogenów przez jajniki i gonadotropiny przez przysadkę oraz leki przeciwbólowe łagodzące towarzyszący endometriozie ból.\nSkutkiem ubocznym tego typu leczenia jest działanie antykoncepcyjne. Z tego powodu nie jest ono zbyt przychylnie traktowane przez lekarzy, ponieważ według większości z nich, leczenie endometriozy, która ma wpływ na płodność, metodą która tę płodność jeszcze bardziej ogranicza, zwyczajnie mija się z celem.\nMetoda operacyjna leczenia endometriozy realizowana jest najczęściej za pomocą laparoskopii. Wskazaniem do jej wykonania są torbiele endometrialne o średnicy przekraczającej 3 centymetry. W skrajnych przypadkach, usunięciu podlegać może cały jajnik, a nawet macica z przydatkami.\nCelem metody operacyjnej jest maksymalne wyeliminowanie powstałych zrostów i zmian, w celu przywrócenia stanu anatomicznego sprzed choroby.\nZdiagnozowana endometrioza a ciąża, to pytanie, które zadaje sobie ogromna większość kobiet z tą przypadłością. Medycyna nie wykryła póki co bezpośredniej korelacji pomiędzy endometriozą, a bezpłodnością. Istnieją co prawda badania, które zauważają pewne zależności, np. co trzecia kobieta posiadająca trudności z zajściem w ciążę choruje na endometriozie. Jest to spowodowane wytwarzanymi przez ogniska endometriozy enzymami, które utrudniają zapłodnienie oraz powstałymi w trakcie choroby zrostami wewnątrz macicy.\nPoprawna diagnoza endometriozy nie jest łatwym zadaniem. Z powodu objawów do złudzenia przypominających miesiączkę, jest ona zwykle bagatelizowana i zbyt późno wykrywana. Dlatego tak istotne jest regularne badanie swojego stanu zdrowia i w razie potrzeby szybka reakcja na sygnały ostrzegawcze wysyłane przez nasze ciała.\n2 comments on “Endometrioza – jest się czego bać?”\nStyczeń 22, 2018 o 10:33 pm\nJest. Endometrioza to choroba, która może w dużej mierze zmienić życie. Zwłaszcza, że po endometriozie można zapomnieć o ciąży. Praktycznie nie ma szans na zajście w ciążę w naturalny sposób a i in vitro chyba raczej też nie.\nStyczeń 23, 2018 o 10:14 am\nZazwyczaj endometrioza występuje po ciąży i porodzie, więc część osób się ucieszy. Wśród moich znajomych większość chce mieć jedno dziecko i żadne 500 plus ich nie przekona żeby mieć więcej.\nprofilaktyka prostaty test domowy chlamydia kosmetyki na cellulit laserowe usuwanie tatuaży zamykanie naczynek gdańsk rzęsistkowica leczenie prostaty dietą brak wzwodu przy prostacie depilacja laserowa cesarskie cięcie przebieg wypadanie włosów co to jest alkoholizm depilacja gdańsk krew w spermie co oznacza choroba leśniowskiego crohna objawy rzęsitkowicy odżywianie na prostatę migrena stulejka gdańsk zapalenie migdałków usunięcie tatuaża co to jest gronkowiec wirus hpv test kłykciny test rzeżączka


Kwestia temperamentu – Rynek książki\nStrona główna / Czasopisma / Kwestia temperamentu\n– Kiedy pojawiła się w twojej głowie Lu, bohaterka „Bokserki”? – Chyba wtedy, kiedy wychodziłam z klubu bokserskiego po treningu. Zazwyczaj jeszcze staliśmy i gadaliśmy chwilę, byliśmy zżytą grupą, wygłupialiśmy się, żeby trochę z nas zeszła adrenalina. Dołączali do nas trenerzy, Europejczyk i Afrykańczyk. Na ringu prezentowali różne style walki i nauki, które się uzupełniały. To z tej symetrii narodził się pomysł, żeby opisać wielokulturowość Brukseli, ale nie tą eurokratyczną, instytucjonalną, tylko autentyczną, fizyczną, ze wszystkimi olśnieniami, ale i tarciami charakterów, osobowości, odmiennych doświadczeń życiowych. Zaczęła mi się zarysowywać postać kobiety, którą to miasto kształtuje, ludzie, których tu spotyka. Lu wzięła się z potu i adrenaliny na ringu, powstała dzięki wspaniałej więzi z ludźmi, których poznałam w klubie. Reszta to fikcja. – Czym jest dla ciebie boks? Mierzeniem się z własnym ciałem? – Nie, bo ciało to nie mój wróg, tylko przyjaciel, dlatego daję mu to, co się należy, czyli zaspokajam zwierzęcą …\nPoprzedni wpis: Trzęsienie gnojem\nNastępny wpis: Wrocław sercem Europy


Dziecko nie chce usnąć – jak sobie z tym poradzić? | ZabawkowyNet.pl\nDla niektórych rodziców wieczorne usypianie maluchów to prawdziwa udręka. Nierzadko zdarza się tak, że zanim dziecko pogrąży się we śnie, mija dużo czasu, co naprawdę bywa męczące szczególnie dla zmęczonej mamy, która czuwa nad łóżeczkiem szkraba. Gdy brzdąc nie chce współpracować, a usypianie znacznie się przedłuża, warto sięgnąć po gadżety, które pomogą zasnąć maluchowi. Zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i internetowych np. https://kinderall.de wybór zabawek jest naprawdę spory. Każdy rodzic znajdzie coś, co przypadnie do gustu jego dziecku.\nJakie zabawki pomogą usnąć dziecku?\nJeśli brzdąc ma problemy z zasypianiem, warto pomyśleć o zakupie projektora. Świetnie sprawdzą się tym wypadku projektory, dzięki którym sufit czy ściany pokrywają się gwieździstym niebem. Odpowiednie oświetlenie sprawia dodatkowo, że maluch czuje się pewnie i bezpieczniej – nie boi się ciemności, dzięki czemu łatwiej mu usnąć.\nDobrym pomysłem jest również zakup karuzeli z pozytywką. Spokojna, przyjemna dla ucha dziecka melodia z pewnością znacznie szybciej uśpi malucha. Sporym plusem tego typu zabawek jest fakt, iż posiadają one czasomierz. Rodzice więc mogą ustawić, jak długo ma grać melodia. Niektóre karuzele sprzedawane są razem z pilotem, dzięki któremu w łatwy sposób możemy włączyć urządzenie.\nSporą popularnością cieszą się także szumisie. To przytulanki, które emitują tzw „biały szum” , który uspokaja i wycisza malucha. Zakup szumisia to doskonałe wyjście szczególnie w przypadku najmłodszych brzdąców. Maluchy słyszą dźwięki przypominające im czas, gdy znajdowały się jeszcze w brzuch mamy. Po 45 minutach zabawka powoli się wycisza, by nie wybudzić szkraba ze snu. Szumisie wykonane są z kolorowych materiałów, świetnie prezentują się pod względem wizualnym, a część z nich ma dodatkowe elementy w postaci zwisających tasiemek czy szeleszczących łapek. Szumisie to także doskonała opcja na prezent urodzinowy dla najmłodszych.


Battlefield V: Ujawniono ostateczne wymagania sprzętowe / CD-Action\nBattlefield V: Ujawniono ostateczne wymagania sprzętowe\nCursian czwartek, 1 listopada 2018, 15:28 News\nWiemy też, jakim sprzętem trzeba będzie dysponować, by cieszyć się funkcją ray-tracingu.\nPremierę Battlefielda V zaplanowano na 20 listopada, więc EA uznało, że najwyższy czas podzielić się ostatecznymi wymaganiami sprzętowymi. Jeśli planujecie dołączyć do zabawy, warto się z nimi zapoznać, bo odrobinę różnią się od tych, które podawano przy okazji bety. Dowiedzieliśmy się też, jak mocnego peceta trzeba posiadać, by cieszyć się zaletami ray-tracingu.\nKarta graficzna: GeForce GTX 1050 / GeForce GTX 660 lub Radeon HD 7850 / Radeon RX 560 2 GB\nPołączenie internetowe: 512 kb/s lub szybsze\nKarta graficzna: GeForce GTX 1060 6 GB lub Radeon RX 580 8 GB\nKonfiguracja dla ray-tracingu\nProcesor: Intel Core i7-8700 lub AMD Ryzen 7 2700\nPS: Jeśli chcielibyście się dowiedzieć, jak powstawała polska wersja językowa Battlefielda V, zapraszam TUTAJ.\npiątek, 2 listopada 2018, 14:57 Shaddon\nJeśli dobrze się orientuję, to mobilna 1050 jest średnio o kilkanaście procent wolniejsza od zwykłej, a i twój procesor zdecydowanie ustępuje wydajnością podanemu i5-6600K. Z drugiej strony, wymagania minimalne Battlefield V zdają się być identyczne z tymi jakie miała poprzednia część, ta zaś działała w jakichś 40-60 klatkach na sprzęcie porównywalnym do twojego przy średnich/wysokich ustawieniach.\npiątek, 2 listopada 2018, 14:31 Sejman\nA Soul Calibur VI z tego co pamiętam też w minimalnych GTX 1050.\npiątek, 2 listopada 2018, 14:28 Sejman\nPójdzie mi na niskich w Full HD, lub średnich w 1600x900? Nie jestem pewien, a planuję kupić. Mam bardzo podobnego laptopa do wymagań minimalnych: i5 7300HQ, 8GB RAM DDR4, GF GTX 1050 4GB DDR5 128 bit, 1TB HDD + 256GB SSD, Win 10 64 bit. Soul Calibur V na high w Full HD stałe 60 fps mam.\npiątek, 2 listopada 2018, 13:22 Shaddon\nNie ma szans, kolego. O ile taka ilość pamięci, czy karta graficzna pozwoliłyby bawić się przy odpowiednich ustawieniach gry, o tyle procesor jest po prostu zbyt słaby, szczególnie, że Battlefieldy oparte na ostatniej wersji silnika Frostbite mają bardzo duże zapotrzebowanie na CPU.\npiątek, 2 listopada 2018, 11:39 Wiedzmin673\nPujdzie u mnie bo grałem w Bete\npiątek, 2 listopada 2018, 0:28 Tesu\nczwartek, 1 listopada 2018, 21:53 Dijkstra2013\nLink podany na końcu nie prowadzi do newsa o polskiej wersji, tylko do innej informacji dot. wymagań BF-a.\nczwartek, 1 listopada 2018, 19:07 fanboyfpsow\nEE nowa generacia raczej przełomem nie będzie. Co najwyrzej zrówna się z obecnymi topowymi pc tami no chyba że znów Procuydenci przyoszczędzą na bebechach. Ja bym tak jeszcze ze 2 lata poczekał a tych rtx ów dla jakichś tam lepszych cieni nie kupował bo to się nie opłaca moim zdaniem.\nczwartek, 1 listopada 2018, 18:47 WindsorIII\nRay-tracingu czyli w końcu nowa epoka? Będzie trzeba wymienić sprzęt, ale chyba jeszcze nie na tą generację co debiutuje, bo będzie niedorobiona i mało wydajna? Ciekawe czy PS5 i Xbox "coś" już są tak konstruowane.\nczwartek, 1 listopada 2018, 18:06 konio52\n@Victarion chodziło mi o procesor\nW grze pojawią się też m.in. prywatne serwery, na których to my ustalimy warunki rozgrywki.\nNadgodziny PlayStation PlayStation 4 E3 2013 Steam Przecieki Xbox One E3 2012 Ubisoft Microsoft PlayStation Vita Electronic Arts Ogłoszenia Nintendo Ciekawostki konkurs Steam, Direct2Drive, Impulse, EA Store i inne - najciekawsze oferty na weekend Rynek gier Sony E3 2011


To nie twoja wina - jedynie 29,27 zł w matras.pl\nHistoria lęku, który zabija rozsądek. Historia przyjaźni, która ocala Patrycja łączy studia z pracą, by spełnić marzenie o wyprowadzce z akademika. Kiedy wreszcie wynajmuje pokój, zostaje brutalnie zgwałcona przez właściciela mieszkania, który zastrasza dziewczynę i przejmuje kontrolę nad jej życiem. Przerażający obraz tego, jak obezwładniająca potrafi być ... przemoc i jak bezbronna jej ofiara, a jednocześnie dająca nadzieję opowieść, że z każdej traumy można się wyzwolić. Czytaj dalej >> << Zwiń\nPatrycja ma niewiele ponad 20 lat, przyjechała do stolicy z malutkiego miasteczka i postawiła sobie za punkt honoru skończyć studia ... znaleźć pracę, a w trakcie nauki samej zarabiać na swoje utrzymanie. Ukochana mam, która została w rodzinnej miejscowości nie może jej pomóc, sama ledwo wiąże koniec z końcem.\nOby żadna z nas nigdy nie znalazła się na miejscu Patrycji. Czytaj dalej >> << Zwiń\nPozory mylą ale w życiu trzeba radzić sobie samemu\ndziś zapraszam Was do poruszenia bardzo trudnej i często przemilczanej tematyki gwałtu, o której bez wątpienia powinno mówić się bardzo głośno lecz niestety paraliżujący strach przed zemstą oprawców jak również obawa przed potępieniem społecznym powoduje, że kobiety decydują się przemilczeć krzywdę jaka je spotkała. Zastanówmy się zatem co te pozostawione samym sobie kobiety czują, co myślą jak każdego dnia walczą o to ... by odzyskać swoje utracone dawne życie. Jeśli kiedykolwiek zadawaliście sobie te wszystkie pytania zachęcam Was do sięgnięcia po książkę Kai Płatowskiej „To nie twoja wina”. Autorka w swojej najnowszej powieści odpowiada na wszystkie rodzące się podczas lektury owego tytułu w głowie czytelników pytania.\nPatrycja jest młodą studentką która podążając w ślad za swoimi marzeniami łączy naukę z pracą. Pragnąc się usamodzielnić wyprowadza się z akademika po to, by wynająć maleńki wymarzony pokoik od wysoko postawionego pana mecenasa. Niestety jej radość i podekscytowanie rozpoczętym nowym etapem w życiu kończy się bardzo szybko. Świat młodej dziewczyny staje się piekłem. Mecenas Dębski szanowany i uznany w kręgach zawodowych, przykładny i kochający ojciec staje się jej katem w dniu, kiedy dopuszcza się on na Patrycji gwałtu. Przemoc jakiej doznaje ze strony swojego oprawcy czyni z niej osobę pozbawioną uczuć i emocji. Tylko odrętwienie w jakie popada pozwala jej przetrwać traumę jaką przeżywa. Zamknięta w piwnicy własnego strachu i wstydu nasza bohaterka ukrywa przed najbliższym otoczeniem swój bolesny sekret. Wpojona w domu rodzinnym zasada „W życiu trzeba sobie radzić samemu” utwierdza ja w przekonaniu, że nie może obarczać innych tym, co dzieje się w jej życiu,\nTo, co jest elementem nieustannie powtarzalnym wśród kobiet gwałconych to paradoksalnie poczucie winy. Te biedne kobiety czują się winne temu, że padły ofiarami gwałtu. Tak też dzieje się w przypadku naszej bohaterki. W jej głowie rodzą się myśli ”być może jakoś go sprowokowałam” , ”może wysłałam jakieś mylne sygnał, które on odebrał jako przyzwolenie na to, co mi zrobił”. Jak się przekonacie strach o siebie nie jest jedynym z czym musi zmagać się dziewczyna. Zapewne teraz zastanawiacie się czy dla niej samej jest jakaś szansa by wyrwać się z rąk potwora w masce? Czy uda jej się znaleźć siłę i odwagę i siłę, by zawalczyć o siebie? Teraz nie pozostaje nic innego jak niezwłocznie przystąpić do czytania „To nie twoja wina” i samemu się o tym przekonać.\nChoć widzę w owym tytule wiele niedociągnięć i uważam, że autorka zbyt pobieżnie potraktowała temat to jednak jest to niewątpliwie pozycja, po którą trzeba sięgnąć. Autorka w bardzo wyrazisty i przejmujący sposób „rysuje” portret psychologiczny gwałconej kobiety. To co czuje, myśli, przeżywa. Wachlarz odczuć które odczuwa do siebie i swojego ciała. Obrzydzenie, bród, nienawiść, chęć autodestrukcji.\nKolejną, bardzo ważną kwestią na którą autorka zwraca uwagę czytelników jest poczucie bezkarności oprawców. Nie bez powodu określiłam Dąbrowskiego mianem potwora w masce. Często bowiem dzieje się tak, że krzywdzą ci, którzy na co dzień mogli by być wzorem do naśladowania dla innych, a jak się później okazuje pozory mylą. Jak często bowiem słyszy kiedy ktoś krzywdzi drugiego człowieka „Nic nie wskazywało na to, żeby on był zdolny coś takiego zrobić”. Takie pozory są zwodnicze również jeśli chodzi o JEGO osobę jak zwykła nazywać tego zwyrodnialca nasza Patrycja. Pamiętajmy jednak, że pod latarnią zawsze najciemniej. Mam nadzieję i bardzo chcę w to wierzyć, że tytuł ten uczuli nas wszystkich na to, by baczniej przyglądać się życiu bliskich nam kobiet bo być może któraś z nich przechodzi właśnie przez cierpienie o którym nie jest w stanie mówić mimo że w środku krzyczy o pomoc.\nPomimo swej trudnej fabuły jest to książka niosąca wiarę i nadzieję w to, że można przeciwstawić się i wyjść zwycięsko z najgorszej sytuacji jeśli mamy obok siebie kogoś kto poda nam pomocną dłoń, doda siły i odwagi nie oczekując wyjaśnień.


Twarze radomskiej bezpieki - Aparat bezpieczeństwa - Przystanek Historia\nWystawa „Twarze radomskiej bezpieki” zawiera biogramy 78 funkcjonariuszy Urzędów Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa, pracujących w latach 1945–90 w regionie radomskim. Są to przede wszystkim sylwetki osób kierujących pionem SB w Komendzie Wojewódzkim Milicji Obywatelskiej (od 1983 r. – Wojewódzkim Urzędzie Spraw Wewnętrznych) w Radomiu, a więc zastępcy komendanta wojewódzkiego MO ds. Służby Bezpieczeństwa (później zastępców szefa WUSW), naczelników i zastępców naczelnika poszczególnych wydziałów oraz kierowników sekcji odpowiedzialnych za zwalczanie opozycji. Uzupełniają je biogramy komendantów wojewódzkich MO oraz szefów jednostek terenowych UB/SB.\nTwarze radomskiej bezpieki (plik w formacie PDF)


pasha i esport głównym tematem dzisiejszego odcinka UWAGI TVN! - IzakTV\n20/02/2021 Michał Maćkowski Counter-Strike: Global Offensive\nO rozgrywkach elektronicznych coraz częściej możemy usłyszeć w telewizji. Tym razem UWAGA TVN nagrała odcinek, w którym mówi o esporcie i najbardziej znanym polskim esportowcu, czyli Jarosławie “pashy” Jarząbkowskim.\nEsport coraz częściej przewija się w dużych mediach typu telewizja czy radio. Dzisiaj przed 20 w programie UWAGA TVN wyemitowany został odcinek dotyczący rywalizacji w Internecie, czyli o esporcie. Oprócz o rozgrywkach i rozwoju branży gier mogliśmy posłuchać kawałek historii Jarosława “pashy” Jarząbkowskiego czy wypowiedź żony Jarka.\n,,Pewnego dnia gość otworzył kafejkę internetową. Potrafiłem pójść tam w piątek po szkole, o godz. 19 i w sobotę po południu wrócić do domu. Po kilku miesiącach chłopaki zaczęli się zastanawiać, czemu ich tak szybko eliminuję, że jakoś dobrze mi to idzie. Sam nie wiedziałem jak to się dzieje. To wszystko wyszło samo z siebie” – mówi Jarosław “pasha” Jarząbkowski\nOprócz Jarząbkowskich w materiale na temat esportu wypowiedzieli się także Marcin Gortat oraz Wojciech “Łozo” Łozowski. Dzisiejszy odcinek możecie już obejrzeć w Internecie, a dokładnie tutaj. Reportaż trwa ponad jedenaście minut i w dobrym świetle pokazuje esport.


Czy sprzedaż materiałów nadal się opłaca? Jak dobre pomysły zamienić w biznes? | | HHstyle\nCzy sprzedaż materiałów nadal się opłaca? Jak dobre pomysły zamienić w biznes?\nListopad 2, 2021 Listopad 2, 2021\nWiele ludzi lubi wspominać stare czasy, często określając je mianem dobrych. I jeżeli wspomnienia dotyczą czasów komunizmu, to cóż można się zdziwić. Ale często można też usłyszeć, że kiedyś to nie było tak łatwo, bo trzeba było szyć ubrania, a nie po prostu iść do sklepu i je zakupić. Ale patrząc na modę lata 80-tych czy 70-tych w Polsce przez pryzmat zdjęć znalezionych w sieci można uznać, że kobiety naprawdę dobrze się ubierały i świetnie się prezentowały. Pewnie też nieraz słyszeliście i nadal słyszycie opowieści jak to kupowało się materiały i szyło ubrania. Cóż, zapewne, gdyby teraz trzeba było samodzielnie szyć, to sporo kobiet raczej dobrze by się nie prezentowało. Ale w sumie jak trzeba, to pewnie można się nauczyć i teraz można powiedzieć, że nawet trzeba, przynajmniej, gdy chcemy się wyróżnić stylizacją. Nie ma co ukrywać w sklepach można znaleźć duży wybór, ale jakość wiele ubrań jest na przysłowiowe jedno „kopyto”. A przecież poprzez strój chcemy się wyróżnić i pokazać swoją osobowość. Owszem są ubrania nader stylowe i oryginalne, ale też drogie. Dlatego czas nauczyć się szyć. Ale zmierzamy również do pytania czy sprzedaż materiałów nadal się opłaca? W końcu nadal można zobaczyć sklepy z takim asortymentem. Jak dobre pomysły zamienić w biznes?\nO sprzedaży słów kilka\nSprzedaż materiałów w sumie powinna się opłacać. Szczególnie, że rzeczywiście coraz więcej osób szyje swoje ubrania, ale też przerabia je. W końcu warto dawać nowe życie starym rzeczom i przestać tak marnować nie tylko ubrania, ale i pieniądze. Nie wspominając też, że ochrona środowiska powinna być kolejnym argumentem mówiącym żeby raczej przerabiać ubrania. Jednocześnie przerobione ubrania można nie tylko nosić, ale też sprzedawać. Zatem to dobry pomysł, by nieco zarobić. Ale nic nie stoi na przeszkodzie, by otworzyć też internetowy sklep vintage. Możliwości jest więc sporo. Wystarczą tylko odpowiednie tkaniny dekoracyjne, dzianiny i rzeczywiście można dać nowe życie starym ubraniom. Ale to nadal nie koniec możliwości, bo można także postawić na stworzenie kolekcji autorskiej.\nO stylu i marzeniach\nJeżeli lubicie projektować, ale też szyć i chcecie wreszcie spełnić swoje marzenie, to nic nie stoi na przeszkodzie. Warto spróbować, bo potem można żałować. Czas więc przygotować swoją kolekcję autorską. Na początku należy znaleźć dobrego dostawcę. Zaopatrzenie warto kupować w hurtowni dzianin, gdzie znajdziecie szeroki wybór przeróżnych materiałów w korzystnej cenie. Gdy materiały już macie, a także dodatki, typu guziki czy zamki, to czas zacząć szyć. A gdy już choć cześć ubrań gotowa, to oczywiście najwyższy czas na reklamę. Media społecznościowe dają duże pole do popisu i przynajmniej nie trzeba wydawać pieniędzy na reklamę. Możecie oczywiście założyć stronę na Instgramie czy Facebooku i zapraszać znajomych do obserwowania i polubienia. A także poprosić ich o to, aby zaprosili i swoich znajomych do tego. Dzięki temu grono obserwatorów będzie systematycznie się powiększać. I pewnie w ten sposób zyskacie pierwszych klientów, a raczej klientki. Jeżeli do tego Wasza odzież będzie świetnie wykończona bez zbędnych niedoróbek, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że klientela będzie naprawdę bardzo szybko rosła.\nCzy sklepy z materiałami dalej utrzymają się na rynku?\nOdpowiedź na to pytanie brzmi rzecz jasna: tak. W końcu kupują w nich i sprzedawcy detaliczni, ale i projektanci czy też po prostu osoby, które chcą szyć czy przerabiać dla siebie ubrania. Trudno się nie zgodzić z faktem, że w takich sklepach czy hurtowniach w wielu przypadkach można znaleźć naprawdę najwyższą jakość materiałów. A jak wiadomo ubrania, które się kupuje najczęściej szyte są w Chinach i w wielu przypadkach ich jakość zupełnie nie powala, a wręcz przeciwnie, już po kilku praniach rozciągają się bądź też kurczą.\nWarto kupować w sklepach oferujących materiały, choćby dlatego, że wspieracie polskich przedsiębiorców, ale też lokalne biznesy. Ale kolejnym argumentem, dlaczego warto to robić jest fakt, że zyskujecie towar najwyższej jakości i to w nader korzystnej cenie, z którego możecie uszyć świetne kreacje.\nBiznes - by Paweł Koterski\nProvident: pożyczka online


Maria Gołkowska urodziła się 14 stycznia 1935 r. w Sochaczewie, w rodzinie o tradycjach patriotycznych. Córka Władysławy Kozłowskiej, również animatorki życia kulturalnego naszego miasta, organizatorki imprez i spektakli teatralnych. Absolwentka wydziału polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1951 roku aresztowana przez komunistyczne władze, oskarżona o „szerzenie wrogiej propagandy" i skazana na 9 miesięcy więzienia. Ostatecznie spędziła w nim pół roku, resztę kary zamieniono na dozór milicyjny. Aktywna członkini NSZZ Solidarność, pod koniec lat 80’ zaangażowana w tworzenie Komitetu Obywatelskiego, z którego po wyborach samorządowych w 1990 r. wywodzili się radni pierwszej kadencji Rady Miejskiej naszego miasta. Współzałożycielka dwóch lokalnych pism: „Sochaczewianina" i „Ziemi Sochaczewskiej".\nOd 1 grudnia 1951 r. do 31 sierpnia 1963 r. pracowała jako nauczycielka w Szkole Podstawowej Nr 1 w Sochaczewie, z półtoraroczną przerwą od 31 maja 1952 r. do 1 grudnia 1953 r. Od 1 września 1963 r. do 31 października 1969 r. pełniła funkcję zastępcy dyrektora w Technikum Ekonomicznym w Chodakowie. Od 1 listopada 1969 r. do 31 sierpnia 1970 r. była kierownikiem w Powiatowym Domu Kultury w Sochaczewie. Od 1 września 1970 roku do 31 sierpnia 1997 roku pracowała jako nauczycielka w Liceum Ogólnokształcącym im. F. Chopina, gdzie od kwietnia 1974 do końca sierpnia 1978 roku pełniła funkcję wicedyrektora.\nNie mniej ważna jest jej działalność jako animatora życia społecznego i kulturalnego - współtworzyła pierwsze po 1989 r. lokalne pismo „Sochaczewianin" oraz pełniła funkcję jego redaktora naczelnego, była współzałożycielką „Ziemi Sochaczewskiej", z którą współpracowała do 1994 r., a także organizatorką wielu przedsięwzięć kulturalnych (spektakle teatralne, spotkania autorskie i prelekcje).\nPrzez blisko pięćdziesiąt lat uczyła kolejne roczniki sochaczewian miłości do języka i kultury własnego narodu. Pasja, z jaką przekazywała wiedzę - bez względu na to, czy uczyła w szkole podstawowej, czy średniej - powodowała, że jej uczniowie chcieli sięgać znacznie dalej, poza ramy szkolnego programu.\nNagrody i odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi w 1975 r.; dwukrotnie medal Komisji Edukacji Narodowej w 1985 r. i 1976 r.; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski w 1990 r.; nagroda Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia w 1973 r.; nagroda Inspektora Oświaty i Wychowania w Sochaczewie w 1984 r.; nagroda Kuratora Oświaty w 1990 r.; nagrody Dyrektora Szkoły w latach 1988, 1989, 1993 i 1994.\nTytuł Honorowego Obywatela Miasta przyznano uchwałą Rady Miasta na sesji w dniu 27 maja 2014 roku. Odebrała go 13 czerwca 2014 roku, w czasie uroczystej sesji Rady Miasta.\nZmarła 27 grudnia 2016 roku.


Kopia rzeźby i elementy rekonstrukcji\nPedagog: dr hab. Wiesław Procyk\nTyp przedmiotu NK- obowiązkowy\nProjekty indywidualne. Praktyczna realizacja kopii materiałowej w wybranym surowcu kamiennym z zastosowaniem przyrządów rzeźbiarskich.\nTryb mieszany (hybrydowy).\nPozytywne zaliczenie II roku studiów na kierunku Konserwacji i Restauracji Dziel Sztuki.\nWrodzone zdolności plastyczne, spostrzegawczość i umiejętność koordynacji zmysłowo ruchowej, sprawność manualna, znajomość metod modelowania przestrzennego, umiejętności posługiwania się narzędziami rzeźbiarskimi.\nPredyspozycje w zakresie wykonania kopii wybranego fragmentu płaskorzeźbionej dekoracji w rzeźbiarskim materiale plastycznym (np. w glinie).\nZnajomość doktryn i podstaw etyki konserwatorskiej, podstaw wiedzy z geologii, technologii rzeźby oraz wybranych fragmentów wiedzy z historii sztuki, dotyczących zagadnień stylu, pośród epok dominujących w sztuce europejskiej.\nWykształcenie praktycznych podstaw świadomego formowania projektów, polegających na kompleksowej ochronie kamiennych obiektów zabytkowych przez wykonanie kopii metodami rzeźbiarskimi.\nUmiejętność samodzielnego prowadzenia prac na polu rekonstrukcji, związanych z odtworzeniem uszkodzonych fragmentów motywów indywidualnych, czy też całkowicie zniszczonych zabytkowych kompozycji rzeźbiarskich.\nKopia materiałowa, wierna kopia rzeźbiarska, bazująca na doświadczeniach omawianego kursu-jako zwieńczenie rzeźbiarskich umiejętności plastyczno-estetycznych, definiujących artystyczny poziom realizowanych prac.\nWykonanie kopii odręcznej, modelowanej w glinie i utrwalonej w postaci odlewu w gipsie lub w zaprawie konserwatorskiej, studiu oryginału w kanonie sztuki: - wczesnośredniowiecznej (romańskiej) - semestr 5; późnośredniowiecznej (gotyckiej) - semestr 6; - barokowej ( w stylu baroku dojrzałego lub rococo) - semestr 7;\nWykonanie kopii materiałowej, kopii rzeźbiarskiej (np. popiersia), realizowanej według historycznego wzoru (modelu z oryginału) w wybranym surowcu skalnym z zastosowaniem przyrządów rzeźbiarskich(pantografu) i tradycyjnych narzędzi rzeźbiarskich semestr 8 i 9.\nPrezentacja kopii wraz z omówieniem rezultatów prac studyjnych w formie wystawy na zakończenie semestru. Pokaz posiada podłoże analityczne z wskazaniem na różnice w postrzeganiu i interpretacji szczegółów modelunku na zasadzie porównawczej (także samooceny)w odniesieniu do modelu z oryginału.\nOcena na zakończenie semestru:\nOcena poziomu artystycznego i technicznego wykonania prac.\nOcena stopnia zaangażowania w realizację programu.\nŚrednia ocen składowych z poszczególnych ćwiczeń.\nDwuetapowa kwalifikacja ćwiczenia:\nEtap pierwszy - po wymodelowaniu kopii w glinie i finalnym skorygowaniu modelu wg. formalnych uwag prowadzącego.\nEtap drugi - ocena końcowa po wykonaniu zadania w formie pozytywu, w mineralnej zaprawie konserwatorskiej.\nDoskonalenie wrodzonych relacji pomiędzy zmysłem postrzegania a receptorami, na polu doświadczeń artystycznych oraz koordynacji zmysłowo-ruchowej, sprawności manualnej i umiejętności posługiwania się narzędziami rzeźbiarskimi w pracach konserwatorskich w cyklach kopiowania, uzupełniania i rekonstrukcji.\nWykształcenie mechanizmów polegających na biegłym formowaniu materii rzeźbiarskiej w procesie kopiowania lub rekonstrukcji na bazie analizy zachowanych analogii.\nWykorzystanie zdobytych doświadczeń w świadomym kształtowaniu projektów konserwatorskich, związanych z ochroną zabytków rzeźby i architektury poprzez wykonanie ich metodami rzeźbiarskimi lub sztukatorskimi.\nPozyskanie doświadczeń i umiejętności w procesie wnikliwego studium historycznej formy rzeźbiarskiej i stylu, charakterystycznych dla epok starożytnych i nowożytnych w kamiennej rzeźbie wolnostojącej i architektonicznej.\nWykształcenie manualnych zdolności plastycznych i technologicznych z zakresu kopii odręcznej, realizowanej przez obserwację oryginału lub jego repliki, wykonanej metodami rzeźbiarskimi.\nRozwinięcie umiejętności plastycznych i zgromadzenie własnych doświadczeń na tle niezbędnej wiedzy stylistycznej jako podstawy konstruktywnego prowadzenia zadań konserwatorskich, związanych z rekonstrukcją zniszczonych fragmentów kompozycji figuralnych oraz detali rzeźbiarskich-architektonicznego kostiumu elewacji.\nKamieniarstw, Cz.I. Technologia surowca kamieniarskiego. Tyrowicz T. PWSZ. Warszawa 1952.\nRęczna obróbka kamienia, Tyrowicz T. PWSZ. Warszawa 1952.\nTechnologia obróbki udarowej kamienia. Wyd. II uzupełnione, Praca zbiorowa; Kraków 1978.\nKamieniarstwo; Wilcke H., Thunig W.; WSiP Warszawa 1978.\nKamieniarstwo.Współczesne spojrzenie na tradycję; Judrowsky R.; Arkady, Warszawa 2015 r\nAnaliza materiałowa zabytków małej architektury i rzeźby kamiennej z XVI w i początku XVII w w Wilnie i Nieświerzu; Wardzyński M., w Sztuka kresów wschodnich, t. 6, pod red.Krasny P., Betlej A., Krakow 2006.\nMarmur i alabaster w rzeźbie i małej architekturze Rzeczypospolitej, studium historyczno-materiałoznawcze przemian tradycji artystycznych od XVI do początku XVIII wieku.. Wardzyński M., Fundacja Hereditas 2015.\nKamień w rzeźbie i architekturze Warszawy;Sygietyńska H. PWN. Warszawa 1978.\nPiaskowiec w zabytkowej architekturze Warszawy. Jarmontowicz A., Krzywobłocka-Laurów R., Lehman J.; Warszawa 1994.\nKamienne tworzywo sztuki; Sylwestrzak k., Kachnic J., WN UMK Toruń 2010.\nWielkie warsztaty rzeźbiarskie Warszawy doby saskiej, modele kariery, formacja artystyczna, organizacja produkcji; Sito J., Warszawa 2013 .\nSłownik terminologiczny sztuk pięknych; Kozakiewicz S.; PWN Warszawa 1976.\nKU_01 wykorzystywać właściwe środki ekspresji w realizacji prac artystycznych, świadomie rozwijać własną osobowość twórczą, posługiwać się odpowiednimi narzędziami i materiałami w zależności od techniki wykonywanej pracy.\nKU_09 posługiwać się różnymi technikami artystycznymi oraz wykonywać kopie dzieł sztuki (odpowiednio z ukończoną specjalizacją) zgodnie z kanonami danej epoki.\nKW_01 zasady realizacji prac artystycznych zgodnie z ukończoną specjalizacją, różne formy wypowiedzi artystycznej, złożoność procesu tworzenia dzieła sztuki zgodnie z własnymi zamierzeniami twórczymi.\nPracownia wyposażona w kawalety rzeźbiarskie, w oświetlenie górne i boczne, z światłem dziennym i sztucznym, wentylacja z wymuszonym obiegiem powietrza i pochłaniaczem pyłów.\nMateriały do studium formy i stylu:\nKopie form i detali rzeźbiarskich pozyskane na drodze odlewu gipsowego z oryginału,\nElementy oryginalne, fragmenty płaskorzeźbionych ornamentów lub form figuralnych jako pozostałości po zabiegach kopii, rekonstrukcji lub po procesie zamiany oryginału na kopię.\nKonserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki / konserwacja i restauracja rzeźby i elementów architektury s.8 o 105 5 ćw. 105h\nKonserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki / konserwacja i restauracja rzeźby i elementów architektury s.6 o 45 2 ćw. 45h\nKod kursu: #38.11360


Dodano: 18 listopada 2020, 11:18 54\n17 listopada, dzień 260 || Ale jazda. Ja myślałem, że po zakończeniu maratonu wyborczego bieg spraw politycznych trochę przyhamuje, a tu co tydzień nowy kryzys. Stało się – zagroziliśmy wetem Unii Europejskiej. Ach ci Polacy… znowu. O co poszło?\nOd kiedy nastały w Polsce rządy PiSu nie podobało się to przeważającej politycznej opcji w Unii Europejskiej. Rząd jeszcze nie pisnął po swoim ukonstytuowaniu się w 2015 roku, a już na początku 2016 Unia wszczęła procedury sprawdzające zagrożenie naruszenia praworządności w naszym kraju. Działanie było celne, bo było wiadomo (z programu partii), że PiS zabierze się za reformę sądów, a naruszenie status quo w sądownictwie to dobry pretekst by zacząć sprawę praworządności na międzynarodową skalę. Temu trendowi szybko zawtórowała opozycja i temat praworządności stał się głównym przesłaniem krytyki PiS-u na ulicy i zagranicy.\nZamieszanie wokół reformy sądownictwa, weto prezydenta, niechęć środowiska sędziowskiego oraz słabe przedłożenia w temacie zreformowania sądownictwa (oczekiwanego przez społeczeństwo) stało się pożywką do szerokiej krytyki władzy, formułowania wobec niej dyktatorskich podejrzeń. Szczególnie było to eksploatowane przez struktury unijne, gdzie widać było jak na dłoni polityczne motywacje wszczętych procedur, popartą słabiutką wiedzę na temat polskich poczynań w tej sprawie ze strony europarlamentarzystów. System sądownictwa miał być w Polsce upolityczniony, co kłóciło się z odgrzewaną na nowo i taktycznie ideą trójpodziału władzy. Nawet wykazywanie przez polskie władze, że przyjęte rozwiązania są zaczerpnięte z funkcjonujących systemów państw-członków Unii Europejskiej na nic się nie zdały. Polska została odhaczona, że słaby punkt jest w praworządności i tak już zostało. Nie wiem nawet jakbyśmy się starali.\nA z tą praworządnością, to jak z definicją piękna. Jest ich wiele, jedna jest fajniejsza od drugiej, ale i tak każdy ma swoją. Kwestia ta w traktatach akcesyjnych była pozostawiona do wyłącznej jurysdykcji państw członkowskich, ale w procesie „integracji europejskiej” doszło do pozatraktowego, osmatycznego przeniesienia kompetencji z państw na instytucje unijne, ze szczególnym uwzględnieniem samowybieralnej Komisji Europejskiej, kosztem Parlamentu Europejskiego, a ostatnio Rady Europejskiej. Tak więc mamy temat wrażliwy, bo kto nie jest za praworządnością, niezidentyfikowany w traktatach, przeniesiony do Komisji Europejskiej, która może go dowolnie używać.\nI używa. W trakcie lipcowych negocjacji założeń nowego budżetu i pokowidowego Funduszu Odbudowy kwestia uzależnienia partycypacji w środkach od oceny (przez kogo?) stanu praworządności w danym kraju znowu stanęła na porządku obrad. Po podobno ostrych negocjacjach premier Morawiecki miał otrzymać zapewnienie (od kogo?), że taki mechanizm nie zostanie zaproponowany, a jeśli – to i tak jest do rozważenia przez Radę Europejską pod rygorem weta, które może go zatrzymać. Premier wrócił więc z (okazuje się, że wirtualną) tarczą i zapewnił, że wszystko jest (będzie?) w porządku.\nJednak Parlament Europejski wraz z Komisją Europejską i na jej wniosek przyjęli niedawno rozporządzenie, które wprowadza mechanizm uzależnienia finansowania z Unii od oceny stanu praworządności w danym kraju. Nowy sposób uruchomienia tego mechanizmu uniezależnia jego wprowadzenie w życie od jednomyślności Rady Europy, więc weto jest rozbrojone. Czyli premiera… oszukano.\nW Polsce odbyła się krótka wojenka we wnętrzu władzy na temat czy i dlaczego premier dał się wprowadzić w błąd i czy daliśmy się ograć. Wojenka ta ucichła, bo Polska, dołączając do Węgier, zapowiedziała weto budżetu mającego zawierać mechanizm praworządności. A więc jak ma być taki mechanizm to, jak mówił Kononowicz – nie będzie niczego. Co się stanie po wecie? Formalnie – będzie obowiązywało prowizorium budżetowe z poprzednich ram finansowych, gdzie Polska miała i tak więcej niż ma mieć w tej nowej. Ale – co ciekawe – będzie prowizorium, ale zasada praworządności będzie mogła być zastosowana w jego trakcie. I mimo, że się Polsce należy, to dowolnie stosowany mechanizm praworządności może nas i tak pozbawić środków.\nTyle kwestie formalne, ale najważniejsze są kwestie polityczne. Bo teraz właśnie zaczęła się jazda. Na Polaka. To znaczy już się mówi, że znowu jesteśmy sami przeciw wszystkim, a więc Węgrów się pomija. A jak się już pisze, że my i oni, to zaraz, że z faszystą Orbanem. Tusk udaje, że nie wie o prowizorium i „dziwi się”, dlaczego Polska nie chce wejścia w życie korzystnego dla niej budżetu. (Ale jak korzystnego, jak mającego de facto wisieć na włosku oceny Komisji, która już się w tej sprawie – negatywnie – wypowiedziała?). Kwestia weta polsko-węgierskiego ma w obecnej budżetowej perspektywie duży ciężar gatunkowy, bo opory tych krajów mogą nie tylko wstrzymać prace budżetowe, ale i uruchomienie setek miliardów z kowidowego Funduszu Odbudowy. Tu na Polskę będą napuszczane kraje, które czekają na tę pomoc – Hiszpania, Włochy czy Portugalia. W Polsce gospodarczymi skutkami weta są już straszeni polscy przedsiębiorcy, którzy nie dostaną pieniędzy z Funduszu, bo władza zablokowała środki swoim unijnym sprzeciwem.\nTen Fundusz to też ciekawa historia. To wspólny, pierwszy wspólny dług krajów członkowskich. Polska też się na niego składa i dziwne by było, gdyby dawała do kasy, skoro nie wie czy cokolwiek z niej dostanie jak się tak zwidzi unijnym urzędnikom. Mimo, że wielu liczy na fundusz pomocowy dla przytłoczonej kowidowymi lockdownami gospodarki europejskiej, to ich optymizm wynika raczej z… niewiedzy. No bo przypatrzmy się strukturze tego na co pójdą miliardy pomocy: 37% środków ma iść na zieloną energię kosztem CO2, 20% na innowacyjne projekty cyfrowe, 30% na reformy strukturalne powiązane z euro oraz na… poprawę dialogu z opozycją. Czyli na unijne pierdoły, zamiast na pomoc dla realnych biznesów. Reszta – 360 mld euro – będzie przeznaczona na kredyty, które trzeba będzie oddać. Taka to jest ta europejska pomoc. Nie wiem kto z niej skorzysta, chyba że upadli restauratorzy, którzy przebranżowią się na miejskie farmy wiatrakowe.\nDla PiS-u jest to moment na no passaran. Bo to już nie tylko chodzi o to, że praworządność jest tylko pretekstem, by przywołać polski rząd do unijnego porządku. Tu chodzi o kwestie ściśle merytoryczne, w samym centrum walki politycznej. Bo tu nie idzie jedynie o stworzenie mechanizmu pokazowego podporządkowania jednego z (dwóch?) członków, ale o treść i kierunek wektora przyłożonego wobec opornych. I to wykorzystał ostatnio na swojej konferencji minister Ziobro, podnosząc, że obecnie hasło praworządności będzie użyte przez Unię do wprowadzenia w Polsce aborcji na życzenie, małżeństw wielopłciowych wraz z adopcją, czy deprawującej edukacji seksualnej dla najmłodszych. Opozycja się śmieje z paranoi ministra, ale Ziobro ma solidne papiery na to co powiedział. Bo Unia się nie uchyla od takich postulatów.\nJest to część procesu, który trwa już od wielu lat, odkąd tęczowy ruch zinstytucjonalizował się wokół postulatu dopisania praw LBGT czy tzw. praw reprodukcyjnych do ogólnej puli praw człowieka. W związku z tym zostają one dołączane do praw podstawowych i ich przestrzeganie będzie zobowiązywało każde państwo członkowskie, pod zarzutem niepraworządności. Czyli będziemy niepraworządni jeśli nasze prawodawstwo nie będzie uwzględniało całości praw człowieka, włącznie z prawem do aborcji, małżeństw wielopłciowych wraz z prawem do adopcji, edukacją seksualną według zaleceń WHO i całą polityką „równościową” wobec mniejszości tożsamościowych z włączeniem oczywistej pozytywnej dyskryminacji większości.\nI tak to się kończy. Kiedy zapisywaliśmy się w referendum do Unii, to mieliśmy zarówno kwestie ustroju wymiaru sprawiedliwości jak i kwestie światopoglądowe wyłączone z jurysdykcji unijnej. Po 16 latach powolnego procesu „gotowania żaby” jesteśmy w Unii, która odebrała nam te resztki samostanowienia, a nasze w tym względzie opory uważa za ostatnie podrygi ciemnogrodzkiego „chorego Europy”. Tak jakby weto nie było normalną częścią traktatowych procedur, z których kraje zachodnie korzystały już dziesiątki razy.\nMyśmy się zapisywali do Unii, której już nie ma. Mimo traktatów zmieniła się w kierunku, który jeśli by był jasny dla obywateli to nie wiem jak by się potoczyło polskie referendum akcesyjne. Jedno jest pewne, tak pograliśmy, że w tej kwestii nie bardzo jest gdzie się cofnąć, bo unijna ocena praworządności jest de facto kluczem, który otwiera już chyba ostatnie drzwi naszej państwowej podmiotowości. Bo wtedy nawet nie Unia, ale Komisja Europejska będzie nam pisała całe prawo. Teraz pisze „tylko” z 80%.\nPonad 57% Polaków pozytywnie ocenia możliwość polskiego weta. Choć przecież już słychać jaki to będzie obciach przed światem, jakie straty nie tylko nasze, ale i Europy, że po co nam tacy Polacy, co traktują budżet Unii jak skarbonkę, zaś jej prawa jak menu, z którego wybierają co chcą. PiS ma szczęście, bo to wewnętrznie – po sztafetach zadym lewacko-prawackich – czyni z niego jedynego depozytariusza polskich spraw, oraz zasypuje (odracza?) wewnętrzne konflikty w obozie władzy. I znowu będzie bezalternatywnym „mniejszym złem”.\nNa razie obie strony (Unia i polsko-węgry) grają w zabawę kto kogo i kto pierwszy pęknie. Jest w negocjacjach taki model porównywany z tym jak jadą na siebie na czołowe zderzenie dwie rozpędzone ciężarówki. Aktem deklaracji pozycji negocjacyjnej jest wyrzucenie przez jednego z kierowców kierownicy przez okno, tak by ten drugi to zobaczył. Żeby wiedział, że ten drugi już nie skręci. Mieliśmy to już z parę razy, ale nie na serio. Zawsze się jakoś minęło, nawet jak ktoś tam wyrzucił kierownicę, to się zaraz okazywało, że ma jakieś zapasowe kombinerki, którymi jakoś tam wykręcił. Ciekaw jestem jak to jest teraz z tymi kierownicami? A może nikt nie wie, że jak już parę razy obie strony wyrzuciły te kierownice, to żadna już nic tam zapasowego nie ma?\nZostały tylko pedały gazu…\nTylko, że na przeciwko jedzie czołg niemieckiej prezydencji…


Kindly Kitchen, Boone - recenzje restauracji - TripAdvisor\nKindly Kitchen, Boone\nNr 48 wśród 113 Restauracje w lokalizacji Boone\nUlubiona restauracja z cały czas!\nMój mąż i ja uwielbiam to miejsce! To jest nasza ulubiona restauracja w Boone, i teraz, że nie żyjemy w Boone, staraliśmy się znaleźć inne miejsca, jak to, ale nic nie jest blisko, więc mówię, że to nasza ulubiona restauracja nigdzie! Jedzenie jest niesamowite! Są...tak twórcze z ich smaków, i mogę szczerze powiedzieć, że nigdy nie jadłem nic, co mi się nie podoba. Wszystko jest świeże i aromatyczne, a ja czuję się dobrze o jedzeniu. Uwielbiam to, że to jest smaczne i zdrowe. Uwielbiam to, że nie muszę się martwić czy coś będzie z - wegańskie składniki. Właściciele są bardzo mili i uwielbiam to, że pracownicy powiedzą Ci jak wszystko jest. Porcje są bardzo obfite. Nawet moim znajomym i rodzinie, która nie wegańskie i wegetariańskie delektować się jedząc w Uprzejmie, bo wszystko jest po prostu tak dobrze! Zawsze zatrzymaj się w Uprzejmie kuchnia w Boone! Restauracja jest trochę trudne do znalezienia, ale jest w środku okolicy studio jogi na drugim piętrze na King Street. To warto szukać!Więcej\nJeśli uda Ci się znaleźć, spróbuj.\nJest to codziennie świeża sprawiło, ograniczone menu, wybierz składniki restauracji. Wybór jest ograniczony, ale świeże i bardzo smaczne. Ciężko znaleźć łatwy do jedzenia. Na najwyższym z Boone atmosfera, ciepłe, chrupiące i gościnny. Naprawdę nie sądzę, by jak to, bo lubię, ale to było świeże i...smaczne. Super swobodna, niedrogo.Więcej\nNie wegańskie, ale uwielbiam to miejsce. Tak kreatywności w ich prezentacja z warzyw, owoców i ziarna. W całym, najpyszniejszy, posiłek w mieście. Personel jest tak uprzejmie!\nTrudny do znalezienia, ale lokalne świeże posiłki wegańskie\nZalecane przez ludzi, którzy własne sok Boone, i w końcu znalazłem to miejsce, które jest na górze z sklep i studio jogi. Można zamówić ryż lub zieleń to, że strony masaż (lub niektóre z obu), a następnie masz wybór warzyw i innych dodatków. Doskonałe zdrowe...jedzenie. Mają też koktajle dostępne. Słodkie miejsce.Więcej\nTo nie jest dobrze oznakowany. W rzeczywistości, nie ma na zewnątrz znak Uprzejmie kuchnia, a drzwi ma plakat w studio jogi. Ale kiedy już raz zaparkowany z tyłu i na metalowych schodach na drugim piętrze, więc jesteś w odpowiednim miejscu. Porcje są ogromne, więc mój...mąż i ja sałatki. Można wybrać sobie warzywa, warzywa, sos, i chrupiące na czele. Wszystko jest świeże i przygotowane na zamówienie, i to jest fantastyczne. I wszystko to jest wegańskie i bezglutenowe. Mieliśmy tarasem wody do picia, ale ich koktajle również wyglądał naprawdę dobre. Następnym razem, gdy w końcu Boone w godzinach popołudniowych, wrócę.Więcej\nNajlepsza restauracja w Boone!\nposiłek niesamowite, atmosfera niesamowita. doskonałe ceny. Przyjaźni ludzie, domowe owoce tarasem wody! Mają nowe menu każdego dnia z lokalnych produktów. Wszystko poszło bardzo sprawnie. Moje ulubione miejsce.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Kindly Kitchen.\nMiejsca siedzące, Dostępny parking, Płatność kartami American Express, Płatność kartami Mastercard, Płatność kartami Visa, Bezpłatna sieć Wi-Fi, Płatność kartami Discover, Na wynos, Dostęp dla niepełnosprawnych, Płatność kartą kredytową\nAdres: 659 W King St, Suite 2, Boone, NC 28607-3421\nNumer telefonu: +1 828-386-6005


Kształcenie i szkolenie zawodowe pozwala ludziom na zdobywanie wiedzy, umiejętności i kompetencji niezbędnych do osiągania sukcesów w pracy. Obecnie co najmniej 85% miejsc pracy w UE wymaga określonego poziomu umiejętności cyfrowych. Czy masz kompetencje potrzebne, aby osiągnąć sukces? Chcesz odkryć swój talent? #DiscoverYourTalent\nWeź udział w tygodniu #EUVocationalSkills w swoim regionie\n#DiscoverYourTalent: Czytaj więcej\nKomunikat dla Rodziców i Uczniów naszej szkoły\nW okresie od 17 października 2020 r. do 23 października 2020r. nauka w naszej szkole będzie odbywać się z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość. W okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, zarządzamy, co następuje:\n1. Praca zdalna w naszej szkole będzie odbywać się w oparciu o platformę Microsoft Teams.\n7. W okresie kształcenia na odległość wszelkie uwagi i wnioski prosimy kierować do nauczycieli i wychowawców w oparciu o moduł Wiadomości w edzienniku.\nKomunikat dla Rodziców i Uczniów naszej szkoły: Czytaj więcej\nWięcej informacji na stronie Kuratorium Oświaty w Opolu:\nMinister Edukacji Narodowej o wprowadzeniu od poniedziałku 19 października 2020 r. nauki zdalnej i hybrydowej dla uczniów szkół ponadpodstawowych. Wideo\nNauka zdalna i hybrydowa dla uczniów szkół ponadpodstawowych – zmiany w funkcjonowaniu szkół od poniedziałku 19 października 2020 r.: Czytaj więcej\nDn. 13.10.2020r. w naszej szkole odbyła się krótka, ale uroczysta akademia z okazji Dnia Edukacji Narodowej przygotowana przez uczniów klasy 1c Technikum Ekonomicznego i Technikum Architektury Krajobrazu.\nPierwsze projekty naszych logistyków\nUczniowie klasy Id Technikum Logistycznego pod opieką pani Magdaleny Koloch przygotowali projekty swoich centrów logistycznych, które oczywiście stworzą po ukończeniu naszego TECHNIKUM :)\nPierwsze projekty naszych logistyków: Czytaj więcej\nWycieczka uczniów klasy 3c\nDn. 29.09.2020r. uczniowie klasy 3c z opiekunami na wycieczce w Krakowie. Celem wycieczki było poznanie dziedzictwa kulturowego i historycznego naszych przodków, pobudzanie aktywności poznawczej, wyzwalanie oraz rozwijanie zainteresowań polską kulturą i tradycją.\nWycieczka uczniów klasy 3c: Czytaj więcej\nOgólnopolska Akcja Sadzimy Drzewa\nW ramach Ogólnopolskiej Akcji Sadzimy Drzewa zorganizowanej przez Lasy Państwowe, uczniowie klasy 2c Technikum Architektury Krajobrazu posadzili na terenie szkoły sadzonki drzew.\nSerdecznie dziękujemy za darmowe sadzonki Nadleśnictwu w Oleśnie.\nOgólnopolska Akcja Sadzimy Drzewa: Czytaj więcej\nDn. 24.09.2020r. odbyła się wycieczka dla uczniów klasy 2d Technikum Logistycznego celem poznania zasad i umiejętności pływania na kajakach. Trasa wycieczki: Olesno - Kolonowskie - Ozimek - Olesno.\nSpływ kajakowy: Czytaj więcej\nWycieczka integracyjna Ic\nDn. 23.09.2020r. odbyła się wycieczka integracyjna dla uczniów klasy Ic Technikum Ekonomicznego i Technikum Architektury Krajobrazu do Starego Olesna.\nWycieczka integracyjna Ic: Czytaj więcej\nUwaga! Dn. 01.10.2020r. w pracowni nr 6 o godz. 17.00 odbędzie się spotkanie przedstawicieli Rady Rodziców (po 1 rodzicu z każdej klasy).\nSpotkanie przedstawicieli Rady Rodziców: Czytaj więcej\nWycieczka integracyjna Id\nDn. 16.09.2020r. uczniowie klasy 1d Technikum Logistycznego na wycieczce w Starym Oleśnie.\nWycieczka integracyjna Id: Czytaj więcej\nWycieczka integracyjna dla Ia\nDn. 18.09.2020 roku uczniowie klasy pierwszej II Liceum Ogólnokształcącego - klasy mundurowej wzięli udział w wycieczce integracyjnej. Rada rodziców przygotowała poczęstunek i zorganizowała warsztaty strzelania z łuku. Pod czujnym okiem łucznika pana Romana Maciborko z Kluczborka, który od sześciu lat uprawia tą dyscyplinę oraz startuje w zawodach ogólnopolskich, uczniowie mieli możliwość zapoznania się z tajnikami tego sportu. Dobry humor nie opuszczał młodzieży przez cały czas. Współpracowali, rywalizowali i bawili się wspólnie w zawodach sportowych, grach i zabawach. Rodzice i nauczyciele cały czas dotrzymywali młodzieży kroku w różnych zadaniach. Bardzo dziękujemy Radzie Rodziców i sponsorom za pomoc w zorganizowaniu pierwszego wspólnego wyjazdu.\nWycieczka integracyjna dla Ia: Czytaj więcej\nOpolski ZUS rusza z projektami edukacyjnymi dla młodzieży. Każdy z nich dostosowany jest do wieku uczniów. Dla młodzieży szkół ponadpodstawowych są to "Lekcje z ZUS".\n"Projekt "Lekcje z ZUS" na stałe wpisał się w kalendarz wielu szkół, nauczycieli uczniów i cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Dostrzegają to nauczyciele z całej Opolszczyzny, którzy z sukcesami reprezentowali region w finałach krajowych poprzednich edycji projektu.- Lekcje z ZUS to ciekawa inicjatywa, w której warto wziąć udział. Zachęcam nauczycieli do przyłączenia się do tego projektu, który pozwala uczniom zgłębić wiedzę z zakresu ubezpieczeń społecznych. Uczniom podoba się formuła zajęć i materiały przygotowane przez ZUS. Olimpiada "Warto wiedzieć więcej o ubezpieczeniach społecznych" daje szanse sprawdzenia wiedzy i uzupełnienia wiadomości, które już posiadają. W projekcie biorę udział już od 2014 roku. Od tegorocznej edycji będę ten projekt realizowała w Zespole Szkół Ekonomicznych w Oleśnie, oczywiście we współpracy z opolskim ZUS - Magdalena Koloch, nauczyciel przedmiotów ekonomicznych. "Lekcje z ZUS" to cykl czterech lekcji o emeryturach, rentach, zasiłkach oraz o prowadzeniu firmy. Zajęcia mogą być realizowane w czasie lekcji podstaw przedsiębiorczości, wiedzyo społeczeństwie czy innych przedmiotów zawodowych. Zdobytą wiedzę z ubezpieczeń społecznych uczniowie będą mogli zweryfikować podczas olimpiady "Warto wiedzieć więcej o ubezpieczeniach społecznych".\n- Olimpiada, która kończy cykl Lekcji z ZUS daje możliwość zdobycia cennych nagród rzeczowych, ale także indeksów na uczelnie wyższe w całym kraju z którymi ZUS ma podpisane porozumienia o współpracy. Od tego roku szkolnego Olimpiada jest w wykazie tematycznym Ministerstwa Edukacji Narodowej, a to oznacza, że uczniowie i szkoły biorące w niej udział są wymiernie premiowane. Sukces ucznia w Olimpiadzie może na przykład oznaczać zwolnienie z części pisemnej egzaminu zawodowego. Ponadto przystąpienie do Olimpiady to dla szkoły 25 procent więcej punktów w prestiżowym rankingu szkół ponadpodstawowych "Perspektywy" - Grażyna Wertel z opolskiego oddziału ZUS.Projekt edukacyjny "Lekcje z ZUS" jest objęty honorowym patronatem Ministra Edukacji Narodowej, Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Kuratora Oświaty w Opolu. Szkoły, które chcą skorzystać z przedsięwzięcia ZUS mogą już teraz zgłaszać swój udział, a więcej informacji o projektach można znaleźć na stronie www.zus.pl."\nUbezpieczenia dla uczniów naszej szkoły w roku szkolny 2020/2021\nUbezpieczyciel: COMPENSA Towarzystwo Ubezpieczeń SA\nOkres ubezpieczenia: 01/09/2020 - 31/08/2021\nSkładka: 43,00 zł\nSuma ubezpieczenia: 15.000,00 zł (100%uszczerbku zdrowia)\nSzczegółowy zakres ubezpieczenia zawarty jest na polisie oraz w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia.\n1. osobiście lub pocztą elektroniczną: Kancelaria Brokerska Mariusz Jerka tel. 603111301\nmariuszjerka@gmail.com 46-300 Olesno ul. Armii Krajowej 12\n2. telefonicznie: 801120000 numer ten jest dostępny z telefonów stacjonarnych w całej\nPolsce lub +48 225016100\n3. online: https://zgloszenie.compensa.pl/assetclaim/new\n4. poczta elektroniczną: dokumenty@compensa.pl\n5.pocztą tradycyjną: Compensa TU SA 02-342 Warszawa Al. Jerozolimskie 162\nDokumenty niezbędne do zgłoszenia szkody:\n1. Zgłoszenie szkody - druk dostępny w sekretariacie szkoły, kancelarii brokerskiej lub na stronach towarzystwa.\n2. Dokumentacja medyczna związana z leczeniem wypadku.\n3. Rachunki imienne potwierdzające poniesione koszty związane z NW.\n4. Inne dokumenty niezbędne do ustalenia wysokości świadczeń.\nGrupowe ubezpieczenie NNW zawarte w szkole należy traktować jako ubezpieczenie podstawowe. Rodzice oczekujący szerszego zakresu, wyższych świadczeń powinni doubezpieczyć się zawierając dodatkowe, indywidualne umowy uwzględniające ich oczekiwania i potrzeby.\nUbezpieczenie indywidualne można zawrzeć samodzielnie wykorzystując poniższe dedykowane linki.\nUbezpieczenia NW: Czytaj więcej\nEuropejski Tydzień Umiejętności Zawodowych to coroczna inicjatywa Komisji Europejskiej związana z podniesieniem świadomości korzyści płynących z kształcenia zawodowego i podnoszenia kwalifikacji zawodowych (VET). Tydzień EVSW 2020 będzie wydarzeniem hybrydowym, które odbędzie się 9-13 listopada w Berlinie i on-line cyfrowo w całej UE. Mottem inicjatywy jest Discover Your Talent!\nTematem tegorocznej kampanii jest VET for Green and Digital Transitions, zgodnie z priorytetami Komisji dotyczącymi Europejskiego Zielonego Ładu i Cyfryzacji Europy.\nZachęcamy uczniów do podzielenia się przed całą Europą swoimi wrażeniami z odbytych staży i praktyk.\nFormularz znajduje się na stronie\nZakwaterowanie w naszym szkolnym internacie odbędzie się dn. 31.08.2020r. (w poniedziałek):\nw godz. od 17.00 do 18.30 uczniowie klas pierwszych\nod godz. 18.30 uczniowie klas drugich, trzecich i czwartych.\nW celu zachowania bezpieczeństwa prosimy uczniów o przybycie tylko z jednym opiekunem.\nInauguracja roku szkolnego 2020/2021 odbędzie się dnia 01 września 2020r. na płycie boiska szkolnego.\nO godz. 8.30 - odbędzie się uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego dla uczniów klas pierwszych i drugich.\nO godz. 9.30 - odbędzie się uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego dla uczniów klas trzecich i czwartych.\nUWAGA! Uczniowie przychodzą w maseczkach.\nUWAGA! W pierwszym tygodniu września 2020r. w naszej szkole odbędzie się GIEŁDA PODRĘCZNIKÓW, na której będzie możliwość zakupienia wymaganych podręczników z zachowaniem reżimu sanitarnego.\nWykaz podręczników dla uczniów klas pierwszych:\nWykaz podręczników dla uczniów klas 2, 3 i 4:\nWykaz podręczników na rok szkolny 2020/2021: Czytaj więcej\nW dniach od 13.08.2020r. do 18.08.2020 r. należy potwierdzić przez rodzica kandydata wolę przyjęcia do szkoły w postaci przedłożenia oryginału świadectwa ukończenia szkoły i oryginału zaświadczenia o wynikach egzaminu zewnętrznego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe w Technikum − także zaświadczenia lekarskiego zawierającego orzeczenie o braku przeciwskazań zdrowotnych do podjęcia praktycznej nauki zawodu. W przypadku braku możliwości przedłożenia odpowiednio zaświadczenia lub orzeczenia, rodzic kandydata informuje o tym dyrektora szkoły w terminie do 18 sierpnia 2020 r. do godz. 15.00, wskazując na przyczynę niedotrzymania terminu. Zaświadczenie lub orzeczenie składa się dyrektorowi szkoły, do której uczeń został przyjęty, nie później niż do dnia 25 września 2020.\nUWAGA! Kandydaci, którzy dostarczyli już oryginały świadectw i zaświadczeń o wynikach egzaminu, są automatycznie przyjęci do szkoły zgodnie z listą zakwalifikowanych ogłoszoną 12.08.2020r.