Zmiana w zespole marketingu Podravki « Wiadomości « Gieldaspozywcza.pl\nZmiana w zespole marketingu Podravki\nWarzywko – polska, uniwersalna przyprawa do potraw - zyskało nową Brand Manager. Zatrudniona na tym stanowisku Anna Wierzchowska odpowiada za wzmocnienie świadomości marki w grupie docelowej.\n1 sierpnia 2008 r. do działu marketingu firmy Podravka Polska dołączyła nowa Brand Manager marki Warzywko - Anna Wierzchowska. Do jej najważniejszych zadań należą: budowanie wizerunku marki Warzywko na rynku polskim, tworzenie i wdrażanie strategii marketingowej marki oraz wsparcie działań marketingowych i produkcyjnych na rynkach Europy Środkowo-Wschodniej. Główne cele jakie stawia przed Anną Wierzchowską Michał Jung, Dyrektor Marketingu Podravki, to wzrost świadomości marki wśród konsumentów oraz utrwalenie pozytywnego wizerunku Warzywka jako najlepszej przyprawy uniwersalnej z segmentu „medium”.\nAnna Wierzchowska posiada kilkuletnie doświadczenie marketingowe w branży spożywczej. Wcześniej związana była z firmami Lait France (wsparcie marki Candia i mleka „Mamo, rosnę!”) oraz Mead Johnson Nutritionals (działania dla marek Enfamil oraz Nutramigen). Jej doświadczenie zawodowe dopełnia wykształcenie kierunkowe na Wydziale Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego oraz studia podyplomowe Marketing i Strategie Marketingowe w Szkole Głównej Handlowej.\nPrywatnie, Anna Wierzchowska ukończyła 27 lat i ceni sobie aktywne formy wypoczynku. Jej największe pasje to jazda na rowerze, jogging oraz nordic walking.\nPodravka jest najsłynniejszą firmą chorwacką, znaną przede wszystkim z produkcji spożywczej. Firma posiada w swojej ofercie bardzo szeroką gamę produktów. Ma doświadczenie zarówno w produkcji przetworów mięsnych, dań gotowych, dodatków do potraw, jak i odżywek dla dzieci, słodyczy, herbat oraz napojów. W Polsce znana jest jako największy specjalista w dziedzinie przypraw i dodatków do potraw, głównie dzięki Vegecie.\nFirma powstała jeszcze przed drugą wojną światową, a jej początki były skromne i niczym nie zapowiadały dzisiejszych osiągnięć. W 1934 roku bracia Mateusz i Marian Wolf założyli małą przetwórnię owoców, która później stała się podstawą Podravki. Po drugiej wojnie światowej fabryka została znacjonalizowana i otrzymała obecną nazwę. Marka Vegeta pojawiła się na rynku w 1959 roku i w krótkim czasie stała się wizytówką Podravki. W latach sześćdziesiątych Vegeta dotarła również za granicę.\nPodravka sprzedaje obecnie swoje produkty w 40 krajach świata i zatrudnia ok. 7400 pracowników. Koncern ma firmy w 17 krajach na całym świecie, a fabryki w 5 krajach – Chorwacji, Słowenii, Czechach, Słowacji i od 2000 roku także w Polsce.\nWięcej na www.podravka.pl


Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało projekt zmian w zasadach dziedziczenia. Zmiany dotyczą, między innymi: niegodności dziedziczenia, kręgu spadkobierców, odrzucenia spadku w imieniu małoletnich dzieci, wskazanie sposobu dziedziczenia.\nWyjaśnić należy, iż niegodność dziedziczenia to sytuacja prawna, w której dana osoba, która według testamentu albo przepisów ustawy, winna dziedziczyć spadek zostaje pozbawiona tego prawa.\nZgodnie z aktualnymi jeszcze zasadami:\nuznania niegodności dziedziczenia danego spadkobiercy może domagać się każdy, kto ma w tym interes prawny, zwykle są to inni spadkobiercy albo też osoby powołane do dziedziczenia w dalszej kolejności (np. dzieci spadkobiercy niegodnego), jednak mogą to być również osoby obce,\nz żądaniem niegodności można wystąpić w ciągu roku od dnia, w którym uprawniony dowiedział się o przyczynie niegodności, jednak nie później niż przed upływem lat trzech od dnia otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy).\nObecnie, zgodnie z art. 928 kodeksu cywilnego, spadkobierca może być uznany przez sąd za niegodnego, jeżeli:\n1) dopuścił się umyślnie ciężkiego przestępstwa przeciwko spadkodawcy – pojęcie ciężkiego przestępstwa nie jest zdefiniowane, jednak przyjmie się, że chodzi tu o czyny określane przez kodeks karny, jako zbrodnie oraz występki, które w danym, indywidualnym przypadku będą oceniane, jako „ciężkie” np. z uwagi na nasilenie złej woli spadkobiercy, postępowanie okrutne, poniżające, upokarzające, z niskich pobudek, długotrwałe. Dotyczy to czynów przeciwko: życiu i zdrowiu, wolności, wolności seksualnej i obyczajności, rodzinie i opiece oraz czci i nietykalności cielesnej;\n2) podstępem lub groźbą nakłonił spadkodawcę do sporządzenia lub odwołania testamentu ewentualnie groźbą lub podstępem przeszkodził spadkobiercy w dokonaniu jednej z tych czynności;\n3) ukrył lub zniszczył testament spadkodawcy, sfałszował testament albo skorzystał z testamentu sfałszowanego przez inną osobę.\nSkutkiem stwierdzenia przez sąd niegodności dziedziczenia jest traktowanie określonego spadkobiercy tak, jakby nie dożył śmierci spadkodawcy.\nNie będzie uznany za niegodnego dziedziczenia spadkobierca, któremu spadkodawca wybaczył. Jednak chodzi o wybaczenie określonego, znanego spadkodawcy zachowania którego dopuścił się spadkobierca.\nWedług projektowanych nowości znalazła się dodatkowa przyczyna uznania niegodności: „uporczywe niewykonywanie obowiązku alimentacyjnego wobec spadkodawcy lub uporczywe uchylanie się od sprawowania opieki nad spadkodawcą”. Propozycja ta ma na celu wyeliminowanie sytuacji, gdy spadek przypadał osobom postępującym nagannie względem spadkodawcy poprzez nie płacenie alimentów z jednej strony albo niewywiązującym się z obowiązku opieki nad spadkodawcą.\nDalsi krewni wyłączeni z dziedziczenia\nNowością będzie wyłączenie od dziedziczenia stryjecznego i ciotecznego rodzeństwa i ich dzieci. Aktualnie dziedziczenie w sytuacji niedożycia otwarcia spadku przez dziadków pozwala na dziedziczenie ich dzieciom (czyli wujkom i ciotkom zmarłego), a jeżeli wujkowie albo ciotki nie żyją to ich dzieciom czyli rodzeństwu ciotecznemu czy stryjecznemu.\nW sytuacjach, gdy dla przyjęcia albo odrzucenia spadku, w szczególności odrzucenia spadku w imieniu małoletnich dzieci, wymagana jest zgoda sądu, w przepisach uregulowane ma być zawieszenie biegu terminu do czasu zakończenia sprawy w przedmiocie zgody na odrzucenie. Ta zmiana z praktycznego punktu widzenia nie ma znaczenia. Zwróci, bowiem należy uwagę na tę okoliczność, iż w orzecznictwie jest już przyjęte, iż złożenie do sądu rodzinnego wniosku o wydanie zezwolenia na odrzucenie spadku czyli na dokonanie czynność przekraczającą zwykły zarząd majątkiem dziecka skutkowało tym, iż termin sześciomiesięczny na złożenie oświadczenia nie mógł się skończyć przed prawomocnym zakończeniem postępowania o zezwolenie na złożenie przez małoletniego spadkobiercę oświadczenia o odrzuceniu spadku. Po prawomocnym zakończeniu tego postępowania oświadczenie małoletniego powinno być złożone niezwłocznie, chyba że termin ten jeszcze nie upłynął. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2018 roku w sprawie sygn. akt III CZP 102/17). Nowością jest jednak to, iż zgodę miałby wydawać sąd spadku, nie zaś sąd rodzinny. Więcej informacji na temat odrzucenia spadku w imieniu małoletnich dzieci znajdziecie Państwo w artykule: Porady prawne: Jak odrzucić spadek w imieniu małoletnich dzieci?\n← Hrubieszów: 8 nowych przypadków koronawirusa\nPijany 19-latek zakończył jazdę na drzewie. Dwie osoby zostały ranne →\nDzień Matki i Ojca w GOK Mircze


Kuba o wizycie w fundacji - Fundacja Pies Przewodnik\nJesteś tutaj: Strona główna » Kuba o wizycie w fundacji\nWczoraj z Martą byłem w fundacji „Vismaior”.\nAch, co to była za podróż. Przejechaliśmy bezpiecznie przez całe miasto.\nNajpierw jechaliśmy autobusem, potem tranwajem do centrum, po to, żeby przesiąść się w metro.\nMarta zbytnio niewiedziała jak trafić z przejścia podźiemnego do wejścia do metra. To dzięki mnie i temu, że tam często chodziłem z treserką trafiliśmy do metra. Ona jedynie mówiła mi, że chodzi jej o drzwi.\nPodczas przemierzania tej trasy wykonałem wszystkie komendy, które znam, poczynając OD na lewo, prawo, po przez schody, A kończąc na drzwiach i windach. Bardzo lubię wyzwania, a to było nielada wyzwanie , biorąc pod uwagę, że na tyle samodzielnie po Warszawie nie mieliśmy jeszcze z Martą okazji się poruszać.\nW furtce, koło fundacji spotkaliśmy Jolę z Redem. Dziewczyny w pierwszej chwili się nie poznały, no bo one przecież nie widzą.\nJola swoim chorym, ochrypłym głosem wskazała nam drogę do fundacyjnych drzwi.\nW fundacji zostaliśmy ciepło przyjęci, przywitano nas jak starych znajomych.\nMając na uwadze powagę sytuacji i autorytet Reda, zachowywałem się przyzwoicie.\nRozmowy oczywiście zeszły na nasze psie tematy.\nJednym słowem, obgadano mnie i rewsztę psiego gatunku.\nO godzinie dwunastej przyszła Magda i udaliśmy się wszyscy na spacer do parku.\nNo i tu była porażka, gdyż Redzio i Bryś byli spuszczeni ze smyczy i wesoło galopowali po parku, szukając psich stołówek, a ja nie. Marta za żadne skarby nie puściła mnie luzem, ale ja zazdroszczę chłopakom!\nObiecuję, jak będzie tylko sposobność, zawsze chętnie przyjadę z Martą do fundacji.\nBardzo dziękuję całej fundacji „Vis maior” za to, że mogę współpracować z Martą i jej pomagać. Przez ten stosunkowo krótki czas przekonałem się, że jestem jej bardzo potrzebny.\nTo właśnie dzięki takim ludziom, którzy tworzą fundacyjny zespół mogę pomagać Marcie i przez to być aktywną osobą psią.\nWitajcie.To ja, początkujący przewodnik, Kuba. Właśnie wyzdrowiałem po pięciodniowej chorobie – prawdopodobnie zatrucie. nie miałem apetytu, wymiotowałem i miałem temperaturę. Na szczęście Marta należycie o mnie zadbała. Zaprowadziła mnie do bardzo miłej pani doktor, która zaaplikowała mi kroplówki i zastrzyki, co grzecznie znosiłem, jedynie przy pomiarze temperatury kilka razy się obróciłem, za co pani […]\nCzytaj cały artykuł » Kuba – po chorobie


Wyposażenie barów - Lorien Group - Ogłoszenia - białostocki portal ogłoszeniowy\nWyposażenie barów - Lori...\ndodano: 2021.01.14 ważne do: 2022.01.09 wyświetleń: 93\nLorien Group odpowiada za kompleksowe wsparcie w zakresie wyposażenia profesjonalnych obiektów gastronomicznych na terenie całego kraju. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu dzielimy się wiedzą na temat najlepszych rozwiązań wykorzystywanych obecnie w branży gastronomicznej. Do naszych zadań należy stworzenie dopracowanej pod każdym względem koncepcji technologicznej, montaż sprzętu gastronomicznego oraz późniejsza opieka serwisowa, dzięki czemu części zamienne nie stanowią problemu. Naszym priorytetem jest terminowe i estetyczne wykonanie projektów, a mamy ich za sobą ponad tysiąc.\nul. Zagrodnicza 29A, 61-654 Poznań, woj. wielkopolskie\tPokaż na mapie\npokaż adres e-mail\tpokaż telefon\thttp://lorien.pl/


Biznes | Portal internetowy - Part 2\nFakty są takie, że w chyba wszystkich dziedzinach gospodarki panuje duża konkurencja. Oczywiście są jakieś wyjątki, przykładowo polski rynek wyszukiwarek internetowych, lecz zasadniczo, aby dzisiaj utrzymać się dłużej na rynku, bez żadnego cienia wątpliwości trzeba kombinować – oczywiście w granicach zdrowego rozsądku oraz prawa. Jednak takie na ten przykład litery przestrzenne to bez żadnego cienia wątpliwości nic niezgodnego z prawem. Przecież kto powiedział, iż staranie się o to, aby być […]\nDo absolutnie najbardziej podstawowych kwestii jakimi powinien nieustannie zajmować się dosłownie każdy przedsiębiorca bez wątpienia należy dbanie o rzeczywiście skuteczną reklamę dla swojej firmy. Jest to bardzo ważne szczególnie teraz, kiedy właściwie w każdej branży na rynku panuje ogromna wręcz konkurencja – bez dobrych działań tego typu najzwyczajniej nie da się zyskać w pełni zadowalającej popularności. Świetną wiadomością jest jednak to, że związane z tym możliwości są teraz tak szerokie, […]\nUczestnictwo w rozmaitych targach na pewno jest rewelacyjną propozycją dla absolutnie każdej firmy, która tylko chciałby rzeczywiście efektywnie wypromować jakikolwiek oferowany przez siebie produkt. Coś takiego jest w końcu okazją do nawiązania bardziej bezpośredniego kontaktu z naszymi potencjalnymi klientami, przez co dany produkt może być wówczas o wiele dokładniej zaprezentowany. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że do wzięcia udziału w czymś takim konieczne jest również odpowiednie przygotowanie. Absolutnie […]\nW panujących czasach niesamowicie dużo osób korzysta z różnorodnych wsparć finansowych. Zazwyczaj pożyczka, jest najlepszym ratunkiem w sytuacji, kiedy konieczne są w konkretnej chwili pieniądze. Dobra pożyczka prezentowana jest pkf skarbiec, jaki daje niesamowicie ciekawe warunki spłaty tego rodzaju pożyczki. Skarbiec ten działa od wielu lat i ma ogromną bazę klientów, dlatego że jest to rzetelna placówka, jaka służy nie tylko pożyczkami, ale także innymi pomocami finansowymi. Pożyczka, jaką jest […]\nCodziennie setki Polaków kupuje samochody. W przeważającej większości mówimy o używanych samochodach – przede wszystkim z Niemiec, generalnie z zachodniej Europy. Jednak nie można powiedzieć, że porządne używane auto jest niedużym wydatkiem – relatywnie. Oczywiście to wszystko zależy od kilku czynników, ale kiedy chcielibyśmy zakupić porządny wóz, musimy przyszykować spore pieniądze. W wielu przypadkach ludzie nie posiadają wymaganej sumy pieniędzy. Co w takim razie należy robić? Cóż, najbardziej wskazanym wyjściem […]\nObecnie własne auto jest zasadniczo powszechne. A więc jeśli zaznajomimy się z różnego rodzaju statystykami, zauważymy, że w Polsce ciągle wzrasta liczba właścicieli samochodów. I wspaniale, bo w końcu to akurat żadna większa tajemnica, że posiadanie własnego samochodu ma wiele zalet. Dobrze, lecz w końcu zapewne chcielibyśmy dowiedzieć się, jak dbać o własne auto. No właśnie, co trzeba zrobić? A weźmy choćby pod uwagę wejście na stronę internetową toka.com.pl. Ta […]\nChociaż bardzo wielu ludzi w Polsce, choć w innych również, nie lubi ulotek, a na dodatek bardzo się dziwi, że są tacy przedsiębiorcy, którzy inwestują pieniądze w promocję, to w zasadzie można powiedzieć jedno – prawda jest taka, że ogólnie ulotki, zresztą podobnie wizytówki, są ciągle efektywne. Wystarczy zadać dla siebie proste pytanie – czy gdyby faktycznie roznoszenie ulotek nie miałoby większego sensu, to owa dziedzina gospodarki byłaby tak dużo […]\nNaprawdę często jest tak, że po prostu są niezbędne dla nas pieniądze, lecz nie mamy nic na koncie. To trudne, ale takie są właśnie realia. Jednakże raczej nie można powiedzieć, że w każdym przypadku powinniśmy uzyskiwać chwilówkę albo wcale zrezygnować z owego wydatku. Co zatem możemy robić? Świetnym rozwiązaniem jest chociażby sprzedaż złomu. W końcu wysoce prawdopodobne, że posiadamy we własnym domu, na strychu, etc., takie urządzenia, których nie potrzebujemy. […]\nJeśli jesteś przedsiębiorcą, który chce uniknąć problemów w pracy, powinieneś zwrócić uwagę, że strzałem w dziesiątkę jest to by po prostu założyć firmę w Anglii. Chociaż to trochę mało patriotyczne, to przecież wcale nie jest powiedziane, że wyrządzamy dla kogoś krzywdę. Chociaż naturalnie prawda jest taka, że gdyby każdy tak myślał, to w zasadzie nie byłoby zbyt dobrze w Polsce. Jednak to już na temat na inny artykuł… W zasadzie […]\nCzęsto sytuacja jest taka, że jeżeli chcielibyśmy w jakiś sposób przysłużyć się środowisku, przede wszystkim musimy wiedzieć, że w każdym przypadku czymś istotnym jest to, aby najzwyczajniej w świecie przeprowadzić niejako rachunek sumienia. Dzięki właśnie temu rozwiązaniu na spokojnie będziesz miał możliwość przekonać się co tak naprawdę robisz źle. Weźmy chociażby pod uwagę odpady niebezpieczne. Bardzo często jest tak, że różnego rodzaju odpady wyrzucamy ze zwykłymi śmieciami. A to coś […]\nRaczej nie jest powiedziane, że prowadzenie firmy jest czymś prostym. Weźmy choćby w rachubę prowadzenie księgowości… Prawda jest taka, że w wielu przypadkach przedsiębiorcy zamiast rozwijać prowadzony przez siebie interes są zmuszeni najzwyczajniej spędzać długi czas na robocie papierkowej. I dlatego właśnie biuro rachunkowe Łódź jest dobrym rozwiązaniem. W naszym kraju biura rachunkowe charakteryzują się różnym poziomem – zresztą to nie tylko polska specyfika. Można tak naprawdę powiedzieć, że aby […]\nJak zachować odpowiedni kontakt ze swoją rodziną w trakcie emigracji? Emigracja to takie zjawisko, które jest stare jak świat. Także Polacy całkiem chętnie emigrują – czasowo bądź na stałe. Jednak dzisiaj sytuacja jest taka, że nawet jeśli wyemigrujemy na drugi koniec świata, to i tak nie powinniśmy w automatyczny sposób uważać, iż będziemy mieć duży problem z choćby zachowaniem dobrych kontaktów z polską rodziną. W końcu są telefony! Warto zwrócić […]\nFakty są takie, że większość osób, które pracują na etacie, najzwyczajniej nie jest z tego powodu zbytnio usatysfakcjonowana. Mowa oczywiście o pieniądzach. Można także wyróżnić grupę tych osób, które nie czują się zbyt dobrze, jeżeli mają nad sobą ludzi – kierowników, szefa… Co w takim razie robić? Bardzo dobrym rozwiązaniem jest choćby skorzystanie z możliwości założenia firmy. Tylko pamiętajmy – założenie swojej firmy to pikuś. Dużo trudniejsze jest to by […]\nZe względu na kryzys i obniżone środki finansowe, dużo korporacji budowlanych decyduje się nie inwestować w innowacyjne maszyny budowlane poleasingowe, a skorzystać z ofert dostępnych w Internecie oraz zakupić sprzęt solidnej jakości ale używany. Wówczas na pewno zaoszczędzi wiele tysięcy złotych, które może ulokować finanse w inny sposób. Korporacji handlujących używanymi ,maszynami budowlanymi jest na rynku co raz więcej. Wystarczy, ze zaintrygowana jednostka czy prywatny inwestor wpisze w wyszukiwarce internetowej […]\nWspółczesny rynek pracy jak przedstawiają badania nie wydaje się być zbyt interesujący dla młodych oraz wykształconych ludzi. Kłopot bierze się zwłaszcza z braku miejsc pracy na wyuczonych stanowiskach lub ewentualnie także ze zanadto małych pensji dla osób prawidłowo wykształconych. Dowodem na to jest kolosalna fala emigracyjna młodych i zdolnych rodaków. Mający dobry fach w ręku i dobrą znajomość języków obcych śmiało oraz coraz częściej decydują się na życie za granicą. […]\nBiura księgowe proponują pełny pakiet usług. Są w stanie radzić w kwestiach pieniężnych, wspomagać podatnikom w rozliczaniu PIT-ów oraz pomagać przy przekształcaniu instytucji. Tutaj biuro rachunkowe warszawa jest w stanie zrealizować też szczegółową analizę pieniężną zleceniodawcy. W stworzonym przez nas kraju jest ich coraz to więcej – prawdopodobnie jest to już kilkadziesiąt rozmaitych placówek, między jakimi konsument ma okazję wybierać, w zgodzie ze swoimi potrzebami. Wiele z nich ma w […]


pod adresem poczty elektronicznej: bok@medihealpolska.pl.\nSklep Internetowy - serwis internetowy prowadzony przez Sprzedawcę, dostępny pod adresami elektronicznymi (stronami): www.mediheal.pl za pośrednictwem, którego Klient/Użytkownik może uzyskać informacje o Towarze i jego dostępności oraz kupić Towar lub zlecić świadczenie usługi.\nW celu poprawnej realizacji Umowy sprzedaży na odległość Administrator danych może udostępniać dane Klientów/Użytkowników podmiotom kurierskim. Aktualnie dostępne sposoby dostawy w Sklepie Internetowym dostępne są pd adresem: https://www.mediheal.pl/pol-delivery.html.\nW celu poprawnej realizacji Umowy sprzedaży na odległość Administrator może udostępniać dane Klientów/Użytkowników systemom płatności internetowych. Aktualnie dostępne sposoby płatności w formie przedpłat w Sklepie internetowym dostępne są pod adresem: https://www.mediheal.pl/pol-payments.html.\nKlient może w dowolnym momencie zrezygnować z otrzymywania Newslettera samodzielnie, poprzez odznaczenie stosownego pola na stronie swojego Konta lub udając się na formularz https://www.mediheal.pl/newsletter.php, kliknięcie stosownego linku znajdującego się w treści każdego Newslettera lub za pośrednictwem Biura Obsługi Klienta.


Fanfic: Ten trzeci Ch 6, Hetalia - Axis Powers | FanFiction\nChwilę później otrzymali posiłki, a cała kolacja przebiegła już w podobnej atmosferze, niezbyt lekkiej, ale i nie bardzo ciężkiej. Bariera między Skandynawem a południowcem była wręcz namacalna, a idealnie pomiędzy nimi właśnie znajdował się Ludwig, który, jak widać, najmniej wiedział, co z tym można uczynić. Zazwyczaj Niemiec prowadził rozmowę albo z jednym, albo z drugim, podczas gdy ten trzeci zwykle siedział cicho. Kiedy akurat rozmowa toczyła się między kuzynami, Berwald jeszcze czasami coś wtrącił, podjął wątek, jednak kiedy rozmowa akurat toczyła się między kochankami, Roderich siedział całkowicie cicho. Wkrótce też odłączył się od nich w poszukiwaniu wcześniej wspomnianej pary. Szwed i Niemiec też się wtedy ewakuowali.\nPo co oni właściwie za nim wtedy poszli? Rod próbował to zrozumieć. Niby chcieli spędzić czas w towarzystwie, ino nie wyszło im to kompletnie – było zimno i sztywno, aż mu było od tego gorzej. Nie potrafił dogadać się z północą, nie potrafi się do nich przekonać. Chociaż to właśnie Szwecja najbardziej angażuje się w rozwój kulturalny w swoim kraju ze wszystkich Skandynawów, to Rod nie potrafi go po prostu pojąć. I do tego wciąż miał wrażenie, że tenże nie jest mu przyjazny. A przez to tym bardziej ciężko mu zrozumieć, dlaczego zdecydowali się na wspólny posiłek z nim.\nRod nie chce stawiać barier, nie o to mu chodzi. Stara się przede wszystkim nie popaść w zwadę z obecnym kochankiem kuzyna, akceptuje go i życzy im szczęścia. Nie czuje się jednak komfortowo w jego towarzystwie, nie wie, czy w ogóle umiałby z nim rozmawiać. Dlaczego więc na siłę Ludwig próbuje zrobić z nich jakąś paczkę? Bez sensu…\nWęgierka i Hiszpan akurat stali na korytarzu, czekając na windę, więc to w progu się na nich natknął. To prawda, że chwilę już spędził szukając ich po ich pokojach, a później jeszcze na zaglądaniu do recepcji, zatem ucieszył się, że jednak nie musiał wzywać ich telefonicznie. Jednakże, widział po nich, że mieli gdzieś iść razem, ale na jego widok najwidoczniej zmienili plany.\n- Doch… Doprawdy, będę u siebie – oświadczył ostrożnie, próbując nie wyjść na egoistę. – Nie chciałbym psuć wam zamiarów.\nHiszpan otoczył go jednak ramieniem, a Ela znalazła się nagle po drugiej stronie.\n- Weź, Rod. Szukamy cię cały dzień. Idziesz z nami, teraz.\nSkąd u Antonia wzięła się ta stanowczość, Rod nie miał pojęcia. Jako że nie widział go często w takim stanie, uznał, że Toś musiał mieć kiepski nastrój, a to z kolei nie sugeruje, aby dobrym pomysłem było protestować. Poza tym Węgierka też wydawała się dziwnie zatroskana, o co im chodziło?\nRuszyli w kierunku kącika rozmów, ulokowanego na tym piętrze. Było to kilka foteli ustawionych koło okien na końcu korytarza - neutralny teren, w miarę oddzielony od pozostałych osób, chociaż nie z tych najbardziej ustronnych miejsc. Drzwi od pokoju ulokowanego tuż przy tym kąciku akurat się zamknęły, lokator musiał właśnie wrócić, chociaż Rod nie wiedział, kto tam pomieszkiwał. Usiadł na jednym z czterech białych siedzisk, zaraz również każdy z jego byłych partnerów zajął swoje miejsce.\n- Rodi – zaczęła kobieta – kapuję, że nie lubisz mówić o swoich problemach, ale… kurczę, o co chodzi? Przecież widzę, że chodzisz przybity, powiedzże, co jest grane?\nSpojrzał to na jedno, to na drugie, mrużąc oczy. Nie planował tutaj zwierzać się ze swoich problemów, szczególnie że nie do końca sam umiał je sprecyzować. Nie był chętny do rozmowy i to było widać, Toś też to zauważył i odezwał się po tej przeciągającej się chwili ciszy.\n- Słuchaj, to nie jest fajne… widzieć, że jest ci źle. Daj sobie pomóc, nie wiem, wygadaj się. Wiesz, że możesz nam zaufać, no!\n- I czemu miałbym się wam spowiadać? – odciął się szorstko, męczyło go to podejście, wściubianie nosa w nieswoje sprawy.\n- Bo kiedyś z każdym z nas byłeś w związku? – Rod zastanawiał się, czy to szantaż ze strony Węgierki. – Przynajmniej ja nie pozwolę, by cierpiał mężczyzna, którego kiedyś kochałam.\nTrafna uwaga. Rod spojrzał jednak jeszcze na Hiszpana, oczekując odpowiedzi na to samo pytanie. Ten tylko pokręcił głową, cicho wzdychając, prawie że jak nie on.\n- Nieczęsto masz tak, że nagle od wspólnego towarzystwa się odłączasz i idziesz, kij wie gdzie. My się po prostu martwimy, tak to ciężko zrozumieć?\n- Trochę. – Austriak splótł dłonie i oparł o kolana, choć zaraz je stamtąd zabrał i rozłączył. Denerwował się. – Nie utrzymywaliśmy ostatnio zbyt ciepłych kontaktów. Szczególnie – zerknął na Erzsébet – my dwoje.\nTrzeba by być głuchym i ślepym, by nie dostrzec, że Węgrzy ostatnio szczególnie nagabywali Austriaków, ku rozdrażnieniu tych drugich. Orban nie pomagał, a wręcz zaogniał ten konflikt. Roderich przypuszczał, że Węgierka tak naprawdę go nie lubi, chociaż teraz deklaruje coś całkowicie innego. Napuszyła się od razu, jednak po chwili zrezygnowała z tego, co najwyraźniej chciała powiedzieć.\n- Politykę można przecież odłożyć na bok. Za długo cię znam…\n- Wcale mnie nie znacie – odciął się znów, chcąc to wreszcie skończyć.\nWstał przy tym i ruszył stamtąd, poirytowany. Tym razem odezwał się Antonio:\n- Odmawiając przyjaciołom będziesz tylko bardziej samotny!\nRoderich zatrzymał się, patrząc na niego przenikliwie, te słowa zabolały. I to… pod każdym względem. Nie uważał ich za bliskich sobie przyjaciół. I tak, był samotny. Cholernie samotny. Złość z jego spojrzenia uciekła na rzecz bezradności, mimowolnie jednak wrócił na miejsce. Antonio odetchnął cicho.\n- O to chodzi, tak myślę – rzekł do nich w ramach wyjaśnienia. – To ciężko określić…\nPrzysunęli się, słuchając. Żadne mu nie przerwało, niestety. Chciałby, żeby ktoś mu przerwał, aby nie musiał bardziej zagłębiać się we własną psychikę i otwierać na innych. Niestety, jak na złość, oni właśnie tego chcieli…\n- Widzicie na pewno, że Ludwig i… Szwecja są ze sobą. – Pokiwali oboje głowami. – Z jednej strony gratuluję im i życzę powodzenia, chociaż z drugiej… poczułem się przez to niesamowicie samotny.\nHiszpan oparł się mocniej, wypuszczając powietrze z płuc. Węgierka nie pokazywała po sobie zbyt wielkich emocji poza zrezygnowaniem. Odwróciła nieco wzrok.\n- To okropne tym bardziej, iż wiem, że parokrotnie postawiłem w takiej sytuacji samego Ludwiga. A on nigdy nie protestował, ja zaś nie mogę sobie z czymś takim poradzić.\nOdprężył się na twarzy i sam przyjął wygodniejszą pozycję, spoglądając bez wyrazu przez okno. Najgorsze w tym wszystkim było to, że nie czuł nic ponad pustkę i żal do siebie. Nie było tu żadnego zdenerwowania, refleksji. Nawet tęsknoty nie był pewny. Po prostu nicość, pusta tak jak cisza, która zapanowała między obecną tu trójką. Roderich nie chciał nic więcej mówić sam z siebie, nawet nie był do końca pewny, co jest tu istotne.\n- No ale przecież… jakbyś się zaprzyjaźnił z panem Oxenstierną? – zapytała Erzsébet, jakby z nadzieją w głosie. Rod prychnął pod nosem.\n- Nie sądzę, aby to w ogóle było możliwe. Skoro Berwald czuje wobec mnie niechęć, ja nawet nie będę się mu narzucał, tym bardziej z przyjaźnią. Mniemam, że szybciej by się to skończyło awanturą, niż spokojną rozmową.\nGłos Roda był suchy, ilekroć pomyślał o okularniku ze Skandynawii. Zawsze czuł się w jego towarzystwie obcy, niepotrzebny, nie było po prostu możliwości, aby jakkolwiek go lubił. Ciężko darzyć sympatią kogoś, kto odbiera człowiekowi pozytywną energię.\n- A, ten… - odezwała się znów kobieta. – Jesteś pewny, że Berwald cię nie lubi?\nRod spojrzał w jej oczy w sposób nieprzenikniony. Widział jednak, że i Hiszpan dołączył do tego pytania w sposób niemy, co mu się tym bardziej nie podobało. On nic nie wiedział na temat Szweda, nie umiał go przejrzeć, zupełnie jakby miał kontakt z maszyną, nie osobą. Do tego maszyną z defektem ukazywania jakichkolwiek emocji, cyborgiem mającym po prostu wykonywać zadania. Zmieniał się prawdopodobnie tylko przy Ludwigu, chociaż Rod zastanawiał się, czy tamta scena widziana w pokoju nie była po prostu halucynacją.\n- Chłód, jaki ma w oczach jest dla mnie wystarczającym świadectwem. Wolę nie ryzykować większego zderzenia, już od tego czuję wystarczający niepokój.\nWęgierka westchnęła cicho, jakby nieprzekonana, Antonio jednak kiwnął powoli głową, w jego oczach pojawiło się coś na kształt zrozumienia.\n- Wiesz, on nigdy nie był nam przychylny, masz pewnie sporo racji – przyznał Hiszpan jakby zamyślonym tonem. - …ale nigdy nie był też złośliwy, do nikogo. Może jak nie będziesz mu wchodził w drogę, on nie będzie wchodził w drogę tobie?\nW oczach Antonia Rod widział coś w rodzaju nadziei, jednak sam Austriak spojrzał na niego pobłażliwie, jakby na dziecko, które nie rozumiało czegoś prostego. Sam zresztą taką emocję odebrał od niego. Jak dziecko.\n- To właśnie robię, cały czas.\nHiszpan kiwnął głową znowu i, już nie mając pomysłu na dalszy ciąg tej konwersacji, przytulił Roda do siebie, gładząc go ostrożnie po głowie. Austria odpowiedział delikatnym uściskiem, mimo wszystko dzięki temu nieco napięcia z niego zeszło. Z drugiej strony zaraz dołączyła do uścisku Erzsébet, stawiając Austriaka w nieco nieprzyjemnym położeniu między obojgiem swoich eks. Przymknął oczy, dając się ściskać, skoro tak tego chcieli, on też nie odmawiał, nie widział ku temu żadnych przeciwwskazań. Kiedy ostatecznie się odsunęli, tylko kiwnął im głową.\n-Już wiecie, co mi leży na sercu. Nie miejcie mi za złe wisielczego humoru, będzie mi prawdopodobnie towarzyszył do końca obrad.\nPo tych słowach Rod odwrócił się i odszedł od swojego przymusowego towarzystwa. Na szczęście żadne z nich nie poszło za nim. Słyszał co prawda za sobą ich przyciszoną rozmowę na temat, który właśnie omówili – nie uznał jej jednak za ważną, w konsekwencji nie przysłuchiwał się jej. Wrócił do pokoju, przyjmując przed drzwiami neutralną minę i postawę, emocje chowając znowu jak najgłębiej w sobie. Przez tę rozmowę jednocześnie był w jakiś sposób odprężony, w końcu komuś wreszcie o tym powiedział, z drugiej strony te emocje były teraz wygarnięte na wierzch i Rod starał się po prostu nie rozkleić na środku korytarza. A Ludwig tego by już mu nie odpuścił, zaś Rod nie chciał przy nim tego tematu poruszać. Wciąż wierzył, że to przejściowe i że z czasem przyzwyczai się dzielić Ludwiga z Berwaldem tak, by każdy był usatysfakcjonowany.\nWkroczył do cichego pokoju, idealnie wysprzątanego pomieszczenia, które bez trudu mogłoby nawet w tym momencie przyjąć nowych gości, gdyby nie Niemcy siedzący na swoim łóżku z laptopem, zapatrzony w ekran w pełnym skupieniu. Wydawał się być pochłonięty pracą, obok niego leżał telefon, który akurat zabrzęczał, sygnalizując nową wiadomość. Dzień jak każdy z życia pracoholika, tak często Rod sarkastycznie komentował styl egzystencji swojego kuzyna. Austriak rozejrzał się bacznie po pokoju, będąc czasem obserwowanym przez błękitne oczy, chyba go rozpraszał.\n- Masz wolny wieczór? – zagadnął młodszego kuzyna ostatecznie, siadając też na łóżku obok niego. Udało mu się na szczęście oderwać mężczyznę od aktualnego zajęcia, już się bał, że tamten nawet to pytanie pominie na rzecz obowiązków.\n- Mam pracę – poinformował go Ludwig. Zerknął przelotnie na starszego od siebie i zaraz aktywował telefon, by odczytać wiadomość. Nie spojrzał nawet, jak Rod westchnął cicho, jakby zawiedziony.\n- Szkoda… miałem nadzieję, że coś obejrzymy.\nBlondyn odpisał coś szybko i odłożył znowu telefon, skupiając spojrzenie na muzyku, który chwilowo domagał się atencji. Fioletowe oczy przyglądały się młodszej nacji z ciekawością, ale i prośbą, przez co Ludwig nieco zmiękł. Rod miał ochotę go uścisnąć, wiedział jednak, że zaraz Niemiec wróciłby go na miejsce, nie chcąc odwzajemniać nagłych oznak czułości. W ogóle Roderich miał ochotę go zaczepiać, skoro miał okazję. A przecież zazwyczaj wzajemnie znosili się z czystej grzeczności. Może to właśnie fakt, że teraz nie miał do Niemca całodobowego dostępu, kusił Roda do zabawy.\n- Film? – zapytał krótko, na chwilę pochylając ekran laptopa, by całkiem skupić się na kuzynie.\nAustria westchnął ostentacyjnie, wywracając oczyma. Dobrze wiedział, że Ludwig tego nie znosił. I jak zawsze, również teraz na czole blondyna pojawiła się zmarszczka, a samo spojrzenie Niemca się wyostrzyło. Jednakże werbalnie nie przekazał żadnego komunikatu, po prostu patrzył, prawdopodobnie oczekując wyjaśnienia tego niezbyt pasującego zachowania.\n- Robisz się równie elokwentny, co twój partner, Ludwigu. Gdzież podziała się twoja zdolność składania pełnych, bogatych zdań?\nWspomniany odetchnął cicho, odkładając laptop na bok. Nie wydawał się rozbawiony... choć tylko przez jedną chwilę. W następnej nagle popchnął Roda na poduszkę i sam wsparł się na ramionach tuż nad nim, przyglądając mu się z góry. Czasem tak czynił, kiedy chciał go zaskoczyć, żeby Rod przestał się boczyć lub „mówić od rzeczy", jak to potrafił mu zarzucać. Za każdym razem Roderich przyznawał, że było to skuteczne, z czasem nauczył się jednak zachowywać tak, żeby Ludwig nie zaczął go dodatkowo łaskotać. Było to szczególnie istotne, zważywszy na fakt, że szczuplejszy z nich miał naprawdę wrażliwą skórę.\n- Szanowny panie Edelstein… - zaczął Niemiec – Raczy pan sobie ze mnie kpić?\nRod zwykł mu w takich sytuacjach kłaść dłonie na ramionach, żeby utrzymać minimum dystansu między nimi. Podejrzewał też, że choć Ludwig przyjmował taką dość nieformalną pozycję wobec niego, nigdy nie odważyłby się na żaden krok dalej, szczególnie teraz, kiedy miał partnera. Ale ani teraz, ani nigdy przedtem Rod nie odważył się na pytanie, czy kiedykolwiek jemu też przyszło to do głowy. Za bardzo się obawiał, że mógłby to być ostatni raz, kiedy znaleźliby się w tej komicznej sytuacji, szczególnie że jednak lubił ten specyficzny, acz miły objaw sympatii.\n- Ani trochę, wszak bym się nie odważył – odarł mu grzecznie, powoli podciągając się do góry i siadając. Ludwig odsunął się spokojnie i usiadł obok. – A więc? Może jednak opera?\nBlondyn naburmuszył się, pokręcił powoli głową. Usiadł obok niego, otwierając komputer ponownie.\n- Wciąż jestem bardziej za filmem – rzekł, wchodząc od razu na portal IMDb.\nRod przeglądał z lekkim znużeniem kolejne pozycje wyświetlane w nowościach, nie czując chęci na żadną z nich. Nie, żeby był ignorantem, był ciekaw ich fabuły, ale zwyczajnie nie miał teraz „weny" na taki rodzaj.\n- Może film musicalowy? – zaproponował kompromis, ostrożnie moszcząc się na ramieniu drugiego mężczyzny. Nigdy nie widział nic złego w takich czułościach, Ludwig nigdy się też nie odsuwał, a więc starszy z nich tym bardziej pozwalał sobie na nie.\nLudwig poburczał nieco pod nosem, ale ostatecznie przełączył na wyszukiwarkę tego konkretnego gatunku. Roderich uśmiechnął się pod nosem, przeglądając kolejne tytuły, które wyświetlały się na ekranie. Rozpoznawał niektóre z nich, dlatego chwilę zajęło mu odszukanie czegoś wciąż dla niego nowego. Nie zwrócił uwagi, gdy Ludwig odpisywał coś na brzęczącym co chwilę telefonie, nie był aż tak zazdrosny. W końcu zakochani ludzie tak mają, że zaczepiają się co pięć, dziesięć minut. Nawet jeśli żadnego z tych dwóch mruków Rod by o taką żywotność emocjonalną nigdy nie posądził.\nW końcu zatrzymał się na jednej pozycji, czytając dokładniejszy opis filmu. Ludi w międzyczasie posłał kolejną wiadomość, nim spojrzał na tytuł.\n- Oglądałem już – oświadczył, siadając znowu wygodniej. – Nic specjalnego.\nRod odłożył komputer na pościel i spojrzał na niego uważnym, chociaż nieco zawiedzionym wzrokiem. Zaczynał naprawdę mocno odczuwać nudę, a bardzo tego nie lubił.\n- Co znaczy formułka „nic specjalnego"? – W przypływie bezczynności aż nie wiedział czy się poruszyć, czy siedzieć wciąż prosto obok kuzyna. Blondyn wzruszył nieco ramionami.\n- Dużo krwi, powtarzający się rytm, fabuła mocno naciągana. Byłbyś zawiedziony, Vetter.\nLudwig przekręcił się i położył na poduszce, zerkając na razie tylko znowu w telefon. Roderich odstawił komputer całkiem na podłogę i, w przypływie impulsu, położył się obok, stwierdzając, że ta pozycja jest naprawdę komfortowa.\n- Straciłem ochotę na film – burknął pod nosem, pozwalając sobie wciąż na brak oficjalności, powagi i okazanie rozleniwienia tego jakże prostego, ale przyjemnego wieczora.\n- Gut… Mogę wrócić do pracy? – Ludwig znów go obserwował, chociaż nie ruszał się z tej pozycji ani trochę, chyba nawet czerpał przyjemność z towarzystwa.\n- A mogę tutaj wówczas leżeć? Czy li będę ci przeszkadzał...? – Nie wytrzymał jednak, przytulił się do niego ostrożnie. I tak jak się spodziewał, blondyn położył mu silne dłonie na ramionach, bez problemu go od siebie odczepiając i kładąc znowu na wcześniejszym miejscu.\n- Leżeniem mi nie będziesz przeszkadzał. Leż spokojnie – polecił mu kuzyn, siadając prosto i zabierając komputer z podłogi. Nawet na chwilę wstał, by podać ciemnowłosemu książkę, nim całkiem wpadł w wir pracy.\nRod doskonale wiedział, że tego mu brakowało w czasie, kiedy Niemiec ciągle przesiadywał z kochankiem, tej spokojnej, sielankowej, trochę dowcipnej relacji. Tej niemalże braterskiej relacji między dwojgiem dorosłych, na co dzień poważnych ludzi, którzy przy sobie mogą jednak spuścić nieco z tonu i wzajemnie sobie dokuczać. Uwielbiał spędzać z nim takie wyrywkowe chwile… Nie mogły być one jednak nigdy zbyt długie, aby nie stały się irytujące.\nMiał świadomość też tego, że może jeśli sam znalazłby partnera, nie czułby się tak źle ze świadomością, iż jego kuzyn spędza czas z kochankiem i „zapomina" o nim. A może to nie o to chodziło, ale właśnie o bolesną pustkę spowodowaną brakiem partnera. Rod darzył Ludwiga specyficznym uczuciem, chociaż nie było to nic, czym uraczyłby ewentualnego ukochanego. Mimo to, mógł szczerze powiedzieć, że w tym momencie to ten blondyn był chwilowo najważniejszą osobą w jego życiu. Owszem, kłócili się, bardzo się różnili, Roderich miał mu wiele rzeczy za złe i często wychodził ze spotkania z nim wściekły, nie rzadziej Niemiec również. Mieli tygodnie, kiedy ograniczali kontakt ze sobą do niezbędnego minimum, ponieważ obaj mieli siebie dość, zawsze jednak w jakiś sposób… wracali. Rod czasami prosił Ludwiga o pomoc, wsparcie mentalne, chociaż również deklarował mu, że i on zawsze może przyjść, to jednak Niemcy nigdy się do niego nie zgłaszał. A on starał się nie mieć mu tego za złe i szanować jego prywatność.\nTeraz, obserwując zza okładki książki skoncentrowanego kuzyna, Austriak znów zastanawiał się, co napędza i motywuje tę młodą nację do tak ciężkiej pracy, jaką wykonuje każdego dnia. Rod nawet próbował go naśladować, pracować tyle samo, jednak jego ambicje spłonęły po dwóch dniach, kiedy nie dawał już rady. Nie jest w stanie długotrwale pracować, bez przerwy, bez spojrzenia w coś, co byłoby milsze dla duszy. Niemcy był strasznie wytrwały i Rod naprawdę, naprawdę go za to podziwiał. W jego oczy nie wpadały żadne zbyteczne informacje, Ludwig zdawał się być też nieczuły na dźwięki. Rod przyuważył nawet, że blondyn przestał sięgać po telefon, by odpisać kochankowi. Był pochłonięty do końca i aż kusiło, by mu przerwać. Austriak wiedział jednak, że mogłoby to zdenerwować drugiego mężczyznę, a tego nie chciał.\nSpojrzał na zegar, niedawno wybiła dwudziesta. Nie mógł się skupić na tekście książki, obrócił się na plecy i wlepił oczy w sufit, kładąc chwilowo wolumin na brzuchu. Ludwig kuknął na niego na sekundę, nim wrócił znowu do jasnego ekranu, jednak w tej samej chwili rozległo się pukanie do drzwi. Obaj w jednej chwili spojrzeli po sobie, dosyć zdziwieni, a nim Rod zdążył się podnieść, młodszy z nich położył mu laptop na udach i wstał, by spojrzeć, kogo przyniosło. Okularnik zaś nie omieszkał zerknąć w ekran – spostrzegłszy jednak wszelkiego rodzaju tabelki, skrupulatnie uzupełniane przez blondyna, grzecznie pochylił ekran, nawet nie próbując się domyślić, cóż zajmowało dotąd głowę tegoż tygrysa biznesu.\n- Przecież pisałem, że zaczynam pracę – rzekł Ludwig. Rod go nie widział, podobnie jak gościa. Podniósł się jednak do siadu, a widząc wchodzącego Berwalda, zacisnął lekko usta, mimowolnie się prostując. Ujął książkę, szykując się do przeniesienia na swoje posłanie.\n- Wi'm – odezwał się Szwed, poprawiając jeszcze Ludwigowi zagubiony kosmyk włosów – Ni' przyszedł'm tu t'raz do ci'bie.\nJasnoniebieskie, bardzo chłodne, w mniemaniu Roda, oczy właśnie skupiły się na Austriaku, a on sam poczuł, jak mu trochę zasycha w ustach. I to nie dlatego, że kolejna osoba czegoś od niego chciała tego dnia, ale że był to właśnie Szwed, który się już z nim dzisiaj przecież widział i wcześniej nie dawał żadnych oznak, że jest chętny na pogawędkę. Roderich na swojej liśćie pragnień definitywnie nie miał pozycji „rozmowa ze Szwedem", dotychczasowa izolacja była mu naprawdę na rękę. Dużo by teraz dał, aby ten lodowy olbrzym sobie jednak poszedł, dał kuzynom wrócić do tego miłego spędzania czasu razem. Niech sobie idzie!\n- Wolałby pan wyjść… na zewnątrz, panie Oxenstierna? – zaoferował południowiec, schodząc z łóżka kuzyna tak czy siak i póki co prostując się, a kiedy Skandynaw skinął twierdząco głową, podszedł do niego bez zastanowienia. – Proszę, niech pan prowadzi.\nLudwig wciąż spoglądał to na jedno, to na drugie, wyraźnie nie rozumiejąc, o co chodzi. Szwed jeszcze podszedł do Niemca, by go cmoknąć krótko w policzek i zaraz podążył za arystokratą, dostrzegając lekki nieład w jego zazwyczaj równo ułożonych włosach. Może to przez zmęczenie psychiczne tenże kulturalny mężczyzna tego po prostu nie zauważył, kto wie.\nTymczasem pokierowali się na zewnątrz, gdzie Berwald zapalił w spokoju papierosa, spoglądając na chyba zniecierpliwioną twarz Austriaka. Było już późno, ciemność rozświetlały latarnie, z oddali dobiegały głosy zabawy w klubie nocnym. Mimo sytuacji, miasto tętniło życiem, mieszkańcy się tutaj nie nudzili.\n- Zr'biliście błąd – tak zaczął, obserwując nieco młodszego mężczyznę. Rod zamrugał, zdziwiony.\n- Przepraszam…? Nie rozumiem, proszę pana – odparł Rod chłodno, acz z zaciekawieniem. Austriak tak naprawdę chciał poznać, gdzie powinien się poprawić, gdzie miał niedopatrzenie. Oczy Berwalda były takie same, jak zawsze, acz Rod mógł przysiąc, że gdzieś tam błysnęła jakaś iskierka opiekuńczości.\n- R'zmawi'łeś z Hiszp'nem i W'gierką. K'ło moich drzwi - odparł mu neutralnie i spokojnie, z tym samym wyciszeniem też obserwował, jak twarz Rodericha przechodziła ze skoncentrowaną w czystą formę zaskoczenia, a następnie strachu. Straciła przy tym na kolorze, źrenice stały się nienaturalnie duże, tak że purpury w oczach niemal nie było widać. Rod to odczuwał całkowicie, mrowienie w skroniach, osłabienie i głośny szum w głowie, nie tylko wyglądał, ale i czuł się tak, jakby zaraz miał zemdleć. Takie... TAKIE niedopatrzenie, wszak powinien się najpierw upewnić, czy nie będzie wokół świadków! Jak teraz on miałby to odkręcić?! - Ni' jestem tw'im wrogi'm, R'd – mruk ten brzmiał czysto neutralnie, w mniemaniu Roda wręcz formalnie. Chociaż domyślał się, że nie tak miał brzmieć. Słowa te nakazały mu się jednak pozbierać, zacząć myśleć trzeźwo, rozmawiać. Myśleć o tym, co odpowiedzieć, by nie pogorszyć relacji jeszcze bardziej.\n- Nie tak prosto mi w to uwierzyć, panie Oxenstierna, ja-\n- Berwald – przerwał Szwed, spoglądając na niego. Rod podniósł na niego wciąż oszołomione, zdziwione spojrzenie – Mam n' imi' Berwald.\nSilne spojrzenie sprawiło, że Rod miał ochotę skurczyć się w sobie. To było lodowate i przeszywające, w żadnym stopniu miłe. Szwed jednak nie powiedział nic więcej, jakby chciał, by ten komunikat był samowystarczalny lub aby Rod domyślił się tego, co uczynił źle. Przełknął ślinę, aby odblokować ściśnięte gardło.\n- Więc… Berwaldzie – zaczął mówić ostrożnie – Wielokrotnie miałem wrażenie, że wam przeszkadzam…\nSzwecja przechylił głowę, nim znowu się zaciągnął, nie zrywał kontaktu wzrokowego. Ale też nic nie mówił, niemo prosząc o rozwinięcie kwestii. Choć Rod i to dopiero po chwili wyczuł, czekał początkowo na odpowiedź. Blondyn był o wiele bardziej milczący, niż Roderichowi się wydawało. Ostatecznie, ten mieszkający bardziej na południu wziął kilka głębszych wdechów na uspokojenie, którego teraz niemal panicznie potrzebował.\n- Przyznaję, tu, wśród krajów, nie mam swojego towarzystwa. Może to dlatego zrobiłem się zazdrosny o Ludwiga.\nPrzyznanie prawdy było dla niego trudne, ale wiedział, że to był jeden z powodów jego stanu i być może Szwed mu po prostu wybaczy. Ten jednak uniósł na chwilę brwi, po czym zgasił w popielnicy papierosa, myśląc dalej. Cisza utrzymywała się między nimi chwilę, raptem kilka minut, acz to oczekiwanie było męczące i zdawało się przeciągać w nieskończoność. Żaden też się wówczas nie odezwał – Sve się zastanawiał, a Rod nie wiedział, co może jeszcze dodać. Przecież Szwed nie był żadnym jego bliskim przyjacielem, aby mu się zwierzać.\n- Ni' przeszk'dzałeś nam. N'gdy – rzekł Berwald ostatecznie, opierając się wygodnie o barierkę – T' z nim sp'dzasz czas i jo.\nRod spojrzał uważnie, zaraz jednak odwrócił oczęta, nie chcąc pokazać swoistego rozczarowania, jakie odczuwał. W jego mniemaniu Ludwig nie spędzał z nim czasu niemalże wcale, nie licząc świąt i, do niedawna, wyjazdów biznesowych. Jeśli Szwed tego nie wiedział, to tylko dlatego, że Ludwig nigdy na niego nie narzekał. A to w sumie było jakimś pozytywem…\n- Cu? – Szwed i tak szybko zorientował się, że coś jest nie tak. Rod rzucił mu ostrożne, choć początkowo nieśmiałe spojrzenie.\n- Nie… Nic. – Pokręcił głową - To już sprawy… rodzinne między mną a kuzynem.\n- Wi'c powi'dz o nich.\nSzwed był stanowczy, ale trochę też tym Rodericha zdenerwował, swoją natarczywością. Austriak wyprostował się powoli.\n- Berwaldzie… Czy to nie wykracza poza tematykę, jaką mieliśmy tu omówić?\nWyszło mu bardziej oficjalnie, niż planował, no trudno. Szwed się lekko zapowietrzył, jakby na moment brakło mu argumentów. Odetchnął jednak po krótkiej pauzie.\n- 'le j'śli ma ci tu pom'c… - napoczął, zdania nie skończył, czasem tak robił. Rod nie wiedział, dlaczego, nie znał go za dobrze.\n- Doprawdy… rozmawiałem z Ludwigiem o tym parokrotnie, ale to dość rozbity problem. Rad jednak będę, jeśli pozostanie między mną a kuzynem całokształt tej sprawy, bez ingerencji osoby trzeciej.\nBlondyn zmrużył na moment oczy, ale zdołał ino skinąć głową. Nie widać było po nim emocji, jak zawsze, stąd Rod nie wiedział, czy ta prośba jakiekolwiek w nim wywołała. Rodericha czasem zastanawiało, czy Ludwig nauczył się go rozczytywać.\n- 'czywiści' – dodał jeszcze Szwed, po czym chrząknął cicho, jakby chcąc zmienić temat – Mi'dzy nami… zg'da?\n- Po prawdzie nigdy konfliktu nie było – odparł mu Rod nie-wprost na pytanie, wyciągając do niego rękę na zgodę. Sve, mimo awersji do wszelkiego dotyku ze strony osób mniej znanych, jednak przyjął ten gest po męsku. Spojrzał mu jeszcze w oczy, jakby kontrolnie, po czym ino skinął głową i już się wycofał, idąc do wyjścia. Rod odprowadzał go przez chwilę spojrzeniem - …Berwald!\nSzwed odwrócił się ku niemu, już stojąc przy drzwiach, jednak postanowił poświęcić mu ostatnią chwilę. Rod pozwolił sobie nawet na delikatny uśmiech.\nNie podchodził, powiedział to po prostu głośniej, tutaj i tak nie było rumoru, aby jego głos mógł zostać zaburzony. Szwed skinął głową po raz drugi i już znikł w budynku, dopiero wówczas Rod poczuł, jak schodzi z niego napięcie. Musiał się wręcz chwycić barierki, by nie upaść – to nieprzyjemne uczucie przeniknęło go znów. Szwed prosił, by go zaakceptować, nie wchodzić z nim w konflikt, jak jednak to mogłoby być możliwe, skoro Rod darzy go taką formą lęku? Czy byłby mu w stanie zaufać…?\nPochłonięty myślami, ruszył się, aby też wrócić do środka, zaczynało robić się chłodno. Droga, mijana recepcja i po raz wtóry urocze kinkiety na klatce schodowej aktualnie go nie rozpraszały, Austriak był głęboko zapadnięty w sobie i swoich myślach, tak jak wtedy, pierwszego dnia przy oknie oraz na wałach nad rzeką. Samotność doskwierała mu zbyt mocno, samotność duszy, brak swojego ukochanego. Krajom po prostu nie dało się zaufać, powierzyć swoich tajemnic, ponieważ oni nie przeminą, mogliby przez tysiące kolejnych lat męczyć go o coś, o czym komuś by nieopatrznie powiedział. Dlatego im nie ufał, dlatego nie miał tu przyjaciela, nawet kochanków w swojej historii trzymał na dystans względem zaufania. Paradoksalnie kuzyni wiedzieli o nim najmniej. Roderich wiedział, iż nie daliby mu żyć, gdyby zaczął się im zwierzać, chcieliby „pomóc", „radzić", zaczęliby traktować go „ostrożnie". Gilbert oczywiście miałby całe nowe pole do szyderstwa.\nA jednak, mimo iż także o Ludwigu wiele nie wiedział, podświadomie był zazdrosny o każdą chwilę, którą ten spędzał z Berwaldem, nie z nim. Tak paradoksalnie, bo logicznie nie powinien mieć mu tego za złe, a miewał. Tak jak to, iż Ludwig, w jego mniemaniu, często kuzyna unikał – mogliby się częściej spotykać, rozmawiać, dzielić wrażeniami lub po prostu sączyć kawę. Często jednak miewał wrażenie, iż Niemiec wykręcał się na siłę, że – choć, oczywiście wierzył mu, że ciężko pracuje – jednak traktuje też pracę jako wymówkę od spotkania. Nie pamiętał już, kiedy razem byli w teatrze, operze, czy filharmonii.\nZ czasem dotarło do niego, że to, co odczuwał wobec Niemca, to połączenie głodu uczuć oraz syndromu pustego gniazda, nawet jeśli Rod nie był dla Ludwiga rodzicem ani opiekunem, nawet jeśli to nie on go wychował. Oczywiście, zawsze starał się dołożyć cząstkę siebie do rozwoju młodego Niemca, lata temu, jednak ten zaszczyt przypadł głównie Gilbertowi (co do dziś jest mu naprawdę ciężko przełknąć). Czy może fakt, że jednak był wcześniej izolowany od, młodego wówczas, kuzyna sprawił, iż dziś chciałby spędzić z nim wiele chwil, a zostało mu to odebrane?\nPowoli wszedł do pokoju. Ludwig, już w odzieniu nocnym, leżał pod kołdrą i relaksował się. Mimo wszystko, mimo całej tej otoczki wątpliwości i lęków, Rod wewnętrznie się uśmiechnął – to był bardzo miły widok. Bez zbędnych słów zamknął ich pokój na klucz, po czym przeszedł do łazienki, aby samemu się przyszykować. Wszak… bez Ludwiga byłby jeszcze bardziej samotny. On dawał mu poczucie, że w sytuacji zagrożenia jest osoba, do której mógłby się zwrócić. Nie dawał mu fizycznego, żywego towarzystwa, ale coś w rodzaju pewności, bezpieczeństwa. To też dużo. Przez tę nową myśl, Rod zaczął się zastanawiać czy mógłby od Niemca wymagać więcej, niż obecnie od niego dostawał. Zapewne… mógłby, ale wówczas mogłoby dojść do patowej sytuacji, w której dla niego Ludwig byłby najważniejszą osobą na świecie, ale dla Ludwiga Rod by takową nie był. A to mogłoby być dla emocji destrukcyjne. Zmuszać do kontaktu go nie mógł, sam z resztą wydał dawno temu osąd, iż Ludwig nie byłby w stanie zrozumieć jego stanów emocjonalnych, często burzliwych i absurdalnych nawet dla samego Austriaka. „Nie przesadzaj". Tak jak pierwszego dnia nie chciał mu mówić, że było mu przykro i odczuwał żałość, tak wcześniej również wielokrotnie takie sytuacje się powtarzały i Roderich wiedział, że wciąż będą się powtarzać.\nW podsumowaniu, chciałby spędzać z Niemcem nieco więcej czasu, ale nie angażować się w relację za mocno, pozostawić ją na pograniczu relacji koleżeńsko-przyjacielskiej, przynajmniej z jego perspektywy. Był mu wdzięczny za pośrednią opiekę i sam mu ją dawał, czasem jednak tęsknił za bezpośrednim kontaktem. Starał się cieszyć jego szczęściem, życzył mu owocnego związku, acz sam czuł się niedoceniony, pozostawiony jedynie samemu sobie.\nMoże… może znalezienie miłości rozwiązałoby tę ostatnią kwestię. O ile to dla niego w ogóle możliwe, gdyż nie czuł nic do nikogo ze swojego aktualnego otoczenia.\nWrócił do ich sypialni, Niemiec nawet nie zmienił swojej pozycji. Mimo wszystko ta obecność, choć bardzo pasywna, była lepsza od hipotetycznej samotności, w jakiej mógłby spędzić tę noc. Podszedł do niego i przysiadł mu na łóżku, czekając na chwilę uwagi ze strony Ludwiga, która została mu po kilku sekundach udzielona. Bez słowa rozłożył ramiona, a blondyn, choć z ciężkim westchnieniem, podniósł się i objął go szczelnie, dając mu możliwość zapomnienia się na chwilę we własnych ramionach.\n- Nie możesz za często jeździć na delegacje – mruknął ciemnowłosy, powoli się odsuwając, kiedy tylko te silne ramiona się rozsunęły. Ludwig zmarszczył delikatnie brwi.\n- Ponieważ wówczas nie mógłbyś ćwiczyć i straciłbyś całą swoją atletyczną sylwetkę.\nZ tymi słowy ostrożnie położył mu dłoń na klatce piersiowej, nawet dla zabawy napierając na nią, jednak bez wiary w to, że mógłby go poruszyć. Całkiem słusznie, Niemiec jakby tego nie zauważał, tylko spojrzał na tę dłoń, nim westchnął cierpiętniczo, wracając do niego wzrokiem.\n- Idź spać, Rod. Zaczynasz mówić bez sensu – polecił mu, samemu wkładając zakładkę między strony.\nRod żachnął się, niby poważnie, chociaż tak naprawdę wiedział, że mówił to i zachowywał się w taki a nie inny sposób jedynie dla żartu. Przytulił go jeszcze na chwilę, nim wrócił na swoje miejsce, układając się wygodnie do snu.\n- Obudzisz mnie jutro? – wolał się jeszcze upewnić, nim pozwoli sobie na odpłynięcie.\n- Jak zawsze. Dobranoc.\nOdpowiedź zdawkowa, prowokowała go do kolejnej zaczepki, ale już sobie podarował, życząc mu ino dobrej nocy. Jutro wrócą do Berlina, a stamtąd Rod pojedzie do Wiednia. Znowu będą rozdzieleni. Ale może… może Ludwig jakoś znajdzie nieco czasu dla niego. Wszak Rod chciał tylko być szczęśliwy…


W czasie kwarantanny dzieci się nudzą – jak przeżyć czas zamknięcia i nie zwariować? - Serwis biznesowo-finansowy - Business-media.pl\nTen specyficzny okres kwarantanny to nowość dla nas wszystkich – dotychczas nie musieliśmy spędzać tyle czasu w domu, praca odbywała się w innych warunkach, ale i życie rodzinne znacznie się różniło. Każdy miał swoje obowiązki poza domem – przedszkole, edukacja, praca. Teraz wszystko skumulowało się na przestrzeni mieszkań i musimy radzić sobie zupełnie inaczej. To niełatwe dla nas wszystkich. Zmęczenie i stres dają o sobie znać. Szczególnie silnie odczuwają to rodzice i ich dzieci w wieku szkolnym, którzy – poza swoimi codziennymi obowiązkami – musieli przejąć też część pracy, którą na co dzień wykonują nauczyciele. Jak sobie z tym wszystkim poradzić i nie zwariować?\nE-szkoła. Piekło codziennych zadań\nChociaż czas na reakcję był raczej krótki, wiele szkół i nauczycieli stanęło na rzęsach, aby nasze pociechy mogły w miarę normalnie zdobywać wiedzę i przygotowywać się do sprawdzianów, ale i znacznie poważniejszych egzaminów końcowych. Nie oszukujmy się jednak – wśród belfrów są tacy, którzy niestety nie pojęli potęgi Internetu, a ich lekcje polegają na zadawaniu kolejnych stron podręcznika do samodzielnego opracowania i zlecania zadań domowych. Na kim wówczas spoczywa obowiązek wytłumaczenia niezrozumiałych zagadnień? Oczywiście na rodzicu! Nie zawsze jest to łatwe, nie tylko ze względów merytorycznych, ale i logistycznych. Wielu z nas zwyczajnie brak na to czasu. Dobrym rozwiązaniem jest zainwestowanie w atrakcyjne kolorowe pomoce szkolne. W dobie pandemii łatwo możemy wykonać sami plansze edukacyjne (co samo w sobie jest utrwalaniem wiedzy), ale też podrzucić dziecku kolorowe karteczki, znaczniki, notesy czy flamastry, które znacznie ułatwiają przyswajanie materiału. Tego rodzaju przybory przydadzą się również w organizacji wolnego czasu naszym milusińskim.\nCzy ktoś jeszcze dzisiaj pamięta okręty? Sentymentalna podróż w przeszłość\nWielu z nas pamięta czasy, kiedy nie graliśmy w gry komputerowe, a deszczowe wieczory spędzaliśmy nad własnoręcznie wykonanymi planszami do wszelakich zabaw. Któż nie grał w okręty, państwa i miasta czy kółko i krzyżyk? Tymi wspomnieniami możemy podzielić się z naszymi dzieciakami, aby nie spędzały całego czasu przeznaczonego na naukę i zabawę przed ekranami. Taki wieczór analogowych gier może stać się okazją do prawdziwie rodzinnej integracji zarówno dla tych młodszych, jak i starszych. Ci starsi przypomną sobie dawne rozrywki, a młodsi poznają nowy wymiar spędzania wolnego czasu! Wspólnie spędzony czas podczas kwarantanny to bowiem nie tylko uciążliwe obowiązki, ale i ważne chwile pozwalające nam na to, by zbliżyć się i po prostu dobrze bawić we własnym gronie. Niewskazane są odwiedziny znajomych, zatem warto zorganizować sobie inne rozrywki. Postawmy na kreatywność, a jest szansa, że lockdown nie odbije się na naszych relacjach w negatywny sposób. Wykorzystajmy ten dziwny czas produktywnie, a nasze podejście od razu zmieni się na bardziej pozytywne.


Komenda Główna Żandarmerii Wojskowej - Porozumienie MON i MSZ\nPorozumienie zostało zawarte 18 stycznia w siedzibie Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Dokument podpisali reprezentujący Ministra Obrony Narodowej komendant główny Żandarmerii Wojskowej gen. bryg. Tomasz Połuch oraz reprezentujący Ministra Spraw Zagranicznych dyrektor generalny służby zagranicznej Andrzej Papierz.\nZa organizację współdziałania w zakresie określenia: placówek podlegających ochronie Żandarmerii Wojskowej, terminu przejęcia ochrony placówek przez Żandarmerię Wojskową, form i metod ochrony placówek oraz sposobu współdziałania Żandarmerii Wojskowej i służby zagranicznej odpowiadają komendant główny Żandarmerii Wojskowej i dyrektor komórki organizacyjnej właściwej do spraw bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych.\nPodstawą realizacji przez żołnierzy Żandarmerii Wojskowej ochrony fizycznej placówek dyplomatycznych i ich personelu dyplomatyczno-konsularnego jest wniosek złożony przez Ministra Spraw Zagranicznych do Ministra Obrony Narodowej.\nW ramach realizacji ochrony fizycznej placówek i ich personelu żołnierze Żandarmerii Wojskowej będą m.in. kontrolować zewnętrzny i wewnętrzny stan placówek, obsługiwać systemy zabezpieczające placówki, prowadzić obserwację placówek, uniemożliwiać dostęp osobom nieuprawnionym i wnoszenie niedozwolonych przedmiotów na teren placówek oraz podejmować interwencje w przypadku zagrożenia placówek.\nPorozumienie, zawarte na czas nieokreślony, wchodzi w życie z dniem podpisania.\nDołączona galeria zdjęć: Porozumienie MON i MSZ


a szeroki wybór spośród różnych modeli stołów do wypożyczenia. Wśród oferty stołów do wynajęcia można znaleźć takie modele, które idealnie nadadzą się na imprezę rodzinną, na imprezę plenerową, a także na różnego rodzaju spotkania\nDodane: 07-09-2020 08:42\nDobra inwestycja w ciepły domKiedy przyjdzie potrzeba na prawnikaHow about cleaning services for you home?Czy można znaleźć kardiologa samemu?Protezy zębów stałych Ever wanted to choose a chauffeur to go about it? Tańsze panele słonecznePrzywracanie brakujących zębówO makijażu i kosmetykach z MarokaMarokańskie kosmetyki. Krótko i na tematCo musisz wiedzieć o pielęgnacji i dbaniu o skóryWelcome in Tatra MountainsElewacja, kostka brukowa w ogrodzie i tak dalejReprezentacja w sądzie. O obrońcach i adwokatachCzy leczyć zęby jest trudno?Wytwarzanie prądu z energii słonecznejJak wybrać ogrodzenie?Natura dla kobietJakie zabiegi warto zrobić u kosmetyczki?Tańszy prąd? To możliweSkuteczna i mobilna reklamaZanim kupisz drzwiJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówHouse maintenance services - short articleCeny prądu idą w górę! Jest na to rada... Moduły solarneKiedy zamówić kolektory słoneczne i na co zwrócić uwagę?Artykuł o drewnie i meblach drewnianychWażne zagadnienia i problemy w kwestii pozycjonowaniaCzy wiesz jak zatrudnić adwokata żeby później tego nie żałować?Choroby i problemy układu nerwowego Choose the best printing method for you


Lody Grabovskie Gąski - Pomorze Zachodnie\nAdres: ul. Nadbrzeżna 64b, 76-034 Gąski\nDaty otwarcia: 01.06-31.08 oraz majówka\nCześć ! Jesteśmy małą rodzinną manufakturą, która kocha lody. Zapraszamy do spróbowania naszych słodkości. Tworzymy je z miłością, zaangażowaniem i troską. Cenimy prostotę dlatego stawiamy na naturalność naszych lodów. Naszą dewizą jest hasło: Rodzinne Naturalne Pyszne Rodzinne - Tworzymy lody z miłością, troską, zaangażowaniem. Lody, które kochamy i otaczamy miłością tak jak naszą rodzinę. Naturalne - Robimy wszystko aby być jak najbliżej natury. Tworzymy lody, które mają prosty skład, pozbawiony chemicznych wzmacniaczy, stabilizatorów. Nie idziemy na kompromis względem jakości!\nUżywamy produktów najwyższej jakości, a nasze lody z czystym sumieniem dajemy naszym dzieciom. Pyszne - Doceniamy prawdziwy smak. Lody Grabowskie zapadają w pamięć smakują, przywołują miłe wspomnienia. Pragniemy zaprosić Was do naszej rodziny! Mamy nadzieję, że zagościcie u nas na dłużej. Razem wyruszamy w podróż. Bądźcie z nami! :)


Pracodawcy płacą za grypę : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Raporty Pracodawcy płacą za grypę\nRosnąca liczba zachorowań na grypę zwiększa koszty funkcjonowania przedsiębiorstw, wynika z raportu przygotowanego przez ekspertów medycznych oraz firmy doradczej Ernst & Young.\nAutorzy opracowania przestrzegają, że w sezonie z epidemią koszty pośrednie związane z grypą mogą wynieść nawet 4,3 mld zł. Co zaskakujące, promocja profilaktyki grypy wśród pracowników, powszechna na Zachodzie, w Polsce nie znajduje wielu entuzjastów.\nRaport Grypa i jej koszty powstał we współpracy ekspertów medycznych oraz firmy doradczej Ernst&Young. W dokumencie znalazła się szczegółowa analiza kosztów związanych z grypą oraz jej powikłaniami, jak również symulacje korzyści wynikających z wprowadzenia skutecznych rozwiązań w zakresie profilaktyki zachorowań.\nGrypa wiąże się z ogromnymi kosztami finansowymi. Koszt kilkunastu tysięcy hospitalizacji, wizyt lekarskich czy zakup leków to jednak tylko niewielka cześć (10-20%) wszystkich wydatków, które rzeczywiście ponosimy z powodu grypy. Największą część, która stanowią koszy pośrednie, obejmujące wysokie straty finansowe w związku z absencją chorobową pracowników, ich obniżoną wydajnością oraz długotrwałą niezdolnością do pracy. W sezonie z epidemią to może wynieść nawet 4,3 mld PLN.\nBadania wskazują, że aż 12% wszystkich absencji pracowników na świecie spowodowanych jest przez grypę oraz powikłania z nią związane.\nKoszty związane z absencjami w pracy z powodu zakażenia wirusem grypy, koniecznością organizacji zastępstw i komplikacjami organizacyjnymi są bardzo często pomijane w sprawozdaniu finansowym firmy, stąd też bardzo trudno jest je realnie oszacować, ale są chwile w których odczuwamy je na własnym ciele - zauważa prof. Adam Antczak, Kierownik Kliniki Pulmonologii Ogólnej i Onkologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Oświaty Zdrowotnej Fundacji Haliny Osińskiej - Liczne zachorowania na grypę wpływają na bieżące funkcjonowanie placówki medycznej, która w sezonie zachorowań na grypę bardzo często zmaga się z dwoma problemami. Po pierwsze nawał chorujących pacjentów, z drugiej strony niedobory kadrowe z powodu chorującego i nieobecnego personelu. Ale temu można skutecznie zapobiegać. Z tego powodu w szpitalu, w którym pracuję na co dzień, nieustannie zachęcam wszystkich pracowników do szczepień - dodaje.\nBadania pokazują, że zdecydowana większość kosztów grypy ponoszona jest przez przedsiębiorców oraz Skarb Państwa. W efekcie, epidemia wpływa na funkcjonowanie gospodarki w skali makro. Niestety, wciąż wielu pracodawców nie promuje szczepień przeciw grypie, jako narzędzia redukcji ryzyka absencji pracowników, szczególnie podczas szczytu zachorowań w miesiącach styczeń - marzec.\nKoszty związane z grypą ponoszą głównie przedsiębiorcy. Muszą oni uświadomić sobie powagę sytuacji i wielkość kosztów, które rzeczywiście ponoszą. - mówi Włodzimierz Jezierski, Prezes Polskiego Towarzystwa Oświaty Zdrowotnej - W rozmowach ze znajomymi sceptykami zawsze proszę ich o przeprowadzenie prostej analizy danych pod kątem absencji pracowniczej w sezonie zachorowań na grypę oraz energii, którą trzeba zainwestować, by uporać się z tym deficytem. Cyfry przekonują zarządy firm do podejmowania zdecydowanych działań profilaktycznych.


ICHALĂłW, 3-go MAJA 1918\nDzieĹ 3-go maja 1918 roku byĹ jeszcze dniem wojny. W dniu tym przypadaĹo w Polsce ĹwiÄto narodowe, uchwalenie Konstytucji 3-go Maja.\nW caĹym Powiecie Zamojskim postanowiono uczciÄ to ĹwiÄto. Nie chciano prowokowaÄ stojÄ\ncych tu wojsk austryjackich jak i przewalajÄ\ncych siÄ przez ZamojszczyznÄ wojsk niemieckich. Dlatego w ĹwiÄcie tym w wiÄkszoĹci braĹa udziaĹ mĹodzieĹź szkolna.\nRelacjÄ z tego pochodu opisaĹ i zamieĹciĹ w Kronice Powiatu Zamojskiego pan Piotr Ciesielski. Piotr Ciesielski byĹ wĂłwczas kierownikiem szkoĹy w Michalowie, gdzie przybyĹ tu wraz ze swojaÄ\nw 1911 roku.\nJuĹź o godzinie 7 rano na placu szkolnym zaczÄĹy siÄ gromadziÄ dzieci szkĂłĹ : Prywatnej SzkoĹy (ludowej) Ordynacji Zamojskiej oraz ochrony i szkoĹy (ludowej) wsi MichalĂłw; uĹmiechniÄte twarze ich zwiastowaĹy, Ĺźe z radoĹciÄ\npozrywaĹy siÄ z ĹĂłĹźeczek swych, a zabrawszy coĹ do zjedzenia w chusteczki, biegĹy na oznaczonÄ\ngodzinÄ na plac szkolny. Tu zebraĹa siÄ juĹź orkiestra dÄta wsi MichalĂłw. Wszystko chĹopcy mĹodzi, weseli, a trÄ\n, jak zĹoto. OczekujÄ\nwszyscy na dzieci szkoĹy z Deszkowic, wsi odlegĹej o 2 km. IdÄ\n! â woĹa ktoĹ. Orkiestra siÄ szykuje i marszem wprowadzajÄ\ndzieci tej szkoĹy na plac. Tu ustawia siÄ nasamprzĂłd orkiestra, za niÄ\nczwĂłrkami dzieci szkĂłĹ, ochrony i ludu sporo. Orkiestra rozpoczyna âBoĹźe coĹ PolskÄâ i caĹy pochĂłd rusza.\nPo przegranej zwrotce dzieci ĹpiewajÄ\ni tak dÄ\nĹźy pochĂłd do Szczebrzeszyna, odlegĹego o 6 km., stale siÄ powiekszajÄ\nc. ChociaĹź to kawaĹ drogi na dzieciÄce siĹy, jednak idzie to z radoĹciÄ\n, a Ĺpiewa z przejÄciem: OjczyznÄ, wolnoĹÄ, .., bo czujÄ\n, Ĺźe one wyproszÄ\nsobie jeszcze OjczyznÄ, a wolnymi juĹź sÄ\nPo drodze przyĹÄ\nsiÄ gromadki dzieci i starszych. Do Szczebrzeszyna wkracza pochĂłd juĹź duĹźy i dÄ\nĹźy ku koĹcioĹowi. W koĹciele dziatwy szkolnej ze swoimi nauczycielami zebraĹo siÄ peĹno. Po naboĹźeĹstwie x. Dziekan A. Wadowski z kazalnicy przystÄpnie a piÄknie przedstawiĹ zebranym powagÄ i znaczenie ĹwiÄta narodowego. Po naboĹźeĹstwie wszystkie szkoĹy z orkiestrÄ\nna czele ruszyĹy do kopca KoĹciuszki. Orkiestra graĹa, przeplatajÄ\nc Ĺpiew, to marsze, lub to, co ĹpiewaĹ pochĂłd.\nU kopca KoĹciuszki nie przemawiaĹ nikt, bo do tego co powiedziaĹ, x. dziekan w koĹciele, zbyteczne byĹo coĹ dodawaÄ. Tu dziatwa szkolna przeĹpiewaĹa kilka piosenek, poczym szkoĹy z Michalowa, Deszkowic i SzperĂłwki ruszyĹy do domu czwĂłrkami. ZmÄczone, lecz wesoĹe wrĂłciĹy na plac szkolny , a tu na poĹźegnanie zagraĹa im orkiestra marsza.\nArtykuĹ z Kroniki Powiatu Zamojskiego, maj 1918, napisany przez kierownika prywatnej szkoĹy w Michalowie Piotra Ciesielskiego


y zawód, którego trzeba uczyć się latami i być wciąż na bieżąco z przepisami prawa. Wymaga cierpliwości i dokładności. Adwokat to pewnego rodzaju prawnik, który jest także obrońcą w sądzie. Pomoc prawna polega na usługach z za\nPomoc prawna polega na usługach z za\nDomowo znaczy taniej? Co warto zrobić u kosmetyczkiKlimaRÃ³Å¼ne metody naprawy komputerÃ³w. Kilka ciekawostek o serwisach komputerowychElectricians in EnglandGdzie pozycjonować?Jak wybraÄ‡ drzwiBest solution for a problem with smoke in your carO ogrodach i ogrodnikachCo warto wiedzieÄ‡ przed zakupem drzwi?Komputerowe grawerowanie aluminiumWynajem namiotówAn article about engine issuesArticle about car serviceProblem kaÅ¼dego zmotoryzowanego- warsztat samochodowyPozycjonowanie stron Białystok - krótki poradnikPlotery frezujÄ…ce - co o nich wiesz?Optymalizować panele solarne dobrze?O atrakcjach w AndaluzjiZacznij sprzÄ…taÄ‡ ekologicznie. CO i jak z eko Å›rodkami czystoÅ›ciImplanty zębowe zabrzeMotoryzacja - naprawa autArtykuÅ‚ o dekoracjach w domuFotowoltaika dla domu. Co musisz wiedziećNigdy nie wiadomo kiedy przydadzą się meble na wymiarPomoc psychologiczna- dla kogo?Klasycznie - historia klasycyzmu i klasyczne wnÄ™trzaPolacy pracujÄ… za granicÄ…11 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci naprawić ekspres do kawyFunkcjonalna odzieÅ¼ dla sportowcÃ³w-co i jak?Kilka sÅ‚Ã³w o wodzie, ekologii i oszczÄ™dzaniu


Sierpień | 2014 | Blog Ciekawostki z życia\nMonth: Sierpień 2014\tViagra generyczna to wspólna nazwa środków aptecznych,\nPosted on\tSierpień 17, 2014\tby\tadmin\tViagra generyczna to łączna nazwa środków aptecznych, które zawierają jako substancję czynną cytrynian syldenafilu, a nie są farmaceutykami wytwarzanymi przez firmę Pfizer. Środki generyczne znajdujące się na rynku mają na celu zwiększenie dostępności leczenia dla sporego grona chorych, przez zmniejszenie cen terapii w wyniku zniwelowania monopolu firmy, która jako jedyna opatentowała określoną substancję. Generyki Viagry […]\nPosted on\tSierpień 1, 2014\tby\tadmin\tDzięki metce powiadamiającej o składzie możemy łatwo dopasować do swoich wymogów zarówno ubrania, oraz i buty czy nawet biżuterię. Niestety prawo nie nakłada obowiązku przyklejania metki informacyjnej przy galanteryjnych wyrobach „skórzanych”. Dlatego też tak często po kilku miesiącach lub nawet tygodniach odkrywamy gorzką prawdę – nabyliśmy nieskórzany bubel! Jak więc rozpoznać asortyment złej jakości? Przede […]\nPosted on\tSierpień 1, 2014\tby\tadmin\tTransport samochodu może być obciążający. Na pewno niejeden nabywca nowej, pięknej maszyny czuje się trochę zdezorientowany, przekazując własny zakup w ręce firm przewozowych. Jest to jednak proces, przez który trzeba przejść, zanim będzie można usiąść za kierownicą. Oprócz nowych nabytków nagminnie przewożone są też pojazdy felerne, toteż właściciel musi martwić się nie tylko tym, że […]


Policja odkrywa pierwszą farmę konopi w finansowej dzielnicy Londynu - CoolStoryBro!\nPierwsza farma konopi została znaleziona w historycznej dzielnicy finansowej Londynu, gdzie budynki biurowe zostały opróżnione w celu powstrzymania rozprzestrzeniania się COVID-19, podała brytyjska policja w środę (20.01).\nLondyńska policja stwierdziła, że w budynku niedaleko Banku Anglii znaleziono 826 konopi. Policja powiedziała, że pojawiły się doniesienia o „silnym zapachu konopi”, który doprowadził do nalotu.\n„To pierwsza fabryka konopi indyjskich w mieście, niewątpliwie powstała w odpowiedzi na mniejszą liczbę ludzi, którzy byli poza domem podczas pandemii, którzy mogli zauważyć jakąkolwiek niezwykłą aktywność” – napisała policja w oświadczeniu.\nCity of London, w którym znajduje się największy na świecie komercyjny rynek ubezpieczeń, banki i firmy zarządzające inwestycjami, został w dużej mierze “opuszczony” od marca, po tym, jak większość pracowników została poproszona o pracę w domu.\nDyrektor Bank of England Andrew Bailey powiedział podczas internetowego konferencji w środę (20.01), że ludzie prawdopodobnie będą żartować z tego, co robią pracownicy banku centralnego.\n„Będziemy teraz przedmiotem niekończących się żartów na temat „teraz, wiemy, co się dzieje w Bank of England”- powiedział. „Jestem pewien, że będzie wiele innych żartów.”\nMieszkańcy Japonii mogą teraz zdobyć nagrody o wartości 10 000 jenów za oszukiwanie oszustów\nNiemiecki oddział bombowy odkrył że granat był gumową zabawką erotyczną


Upamiętniono wyzwolenie - Beskidzka24.pl\nAutor: Redakcjaaccess_time 27.01.2017 19:03 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nW 72 rocznicę oswobodzenia KL Auschwitz-Birkenau i miasta Oświęcimia spod hitlerowskiej okupacji na placu Tadeusza Kościuszki w zadumie oddano hołd ofiarom II wojny światowej. W uroczystości wzięły udział delegacje władz miasta, powiatu, gminy, instytucji i spółek, młodzież. Do Oświęcimia przyjechali również przedstawiciele miast partnerskich z włoskiego Cori i Arezzo, francuskiego Ballan-Mire, niemieckiego Kerpen, Dachau i Hanoweru oraz ukraińskiego Sambora.\nNa Grobie Nieznanego Żołnierza delegacje uczestników obchodów rocznicowych złożyły znicze i kwiaty. Hołd ofiarom wojny oddano także w innych punktach miasta, składając kwiaty i zapalając znicze na pomnikach, a także na terenie cmentarzy. W południe rozpoczęły się państwowe obchody rocznicy, ale już na terenie obozu Auschwitz-Birkenau. Najpierw ich uczestnicy zebrali się w budynku tzw. „Sauny”, a następnie modlono się w intencji pomordowanych i oddano im hołd przy Pomniku Ofiar.\nPoprzedni post Poprzedni post Bielsko: Komendant się żegna i prezentuje nowy sprzęt\nNastępny post Następny post Kolejny rok za Banialuką


Puchar Polski -2019/2020 ! - Strona 16 - Kibice.net\nPost autor: Glivitzky1945 » 13.12.2019, 20:57\nPiast to ma problem nawet w meczu o majstra u siebie uzbierać taką liczbę.\nwiem ze z frekwencja u nas szalu nie ma chociaz jakby porownac kilka okolicznosci to wcale na tle innych ekip tragedii nie ma ale nie o tym. po co piszesz ze byl problem na majstra z taka liczba, jak na 2 ostatnie mecze bilety byly sprzedane kilka dni przed i bylo zapotrzebowanie na wiecej? naprawde tak ciezko byc obiektywnym i nie pisac farmazonow?\nPost autor: dd2 » 13.12.2019, 22:48\npo co piszesz farmazony? Jagi było 16 tys. na finale.\nPost autor: Hahahaha » 13.12.2019, 23:17\nJeśli tak, to sypie głowę popiołem i przepraszam. Szukałem wczoraj na szybko i gdzieś wyskoczyła mi liczba 8300 zapisanych. Nie interesowałem się ich liczbą wcześniej. Jednak zdania co do potencjalnych liczb na przyszłym finale nie zmienię.\nPost autor: BekazWas » 14.12.2019, 11:00\nJak się na geografii dłubało w nosie to się nie wie że Białystok ma 300 000 mieszkańców, więc co to za z d*** porównania do Legnicy, Gliwic, Tych i Mielca? Czy te tysiące kibiców Legii, Lecha, Lechii i innych ekip które miały okazje być na narodowym to kibice z młyna? Też nie, więc co to za z d*** przykład na Jagiellonii która pojechała w ogromnej liczbie i pokazała jedną z lepszych opraw.\nPost autor: Hahahaha » 14.12.2019, 19:59\nTy chyba dłubałeś na innych lekcjach. Ja nic nie porównuję, tylko stwierdzam że te ekipy nie są w stanie wykorzystać takiej puli biletów. Przykładem może być Arka, która też czekała latami na taki mecz.\nPost autor: nikodem » 14.12.2019, 23:42\nNawet jak któraś z ekip wykorzysta 6 czy 8 tyś to też tragedi by nie było,nie każdy ma taki potencjał ludzki jak Lech czy Lechia,Legii nie wymieniam bo dla nich ewentualny finał PP to nie wyjazd.\nPost autor: Spaacerowicz » 16.12.2019, 10:41\nJak się na geografii dłubało w nosie to się nie wie że Białystok ma 300 000 mieszkańców,\nTy zapewne wiedzę o liczbie mieszkańców Białegostoku wyniosłeś ze szkoły i nie zajrzałeś do Wikipedii. Omnibus się znalazł.\nPost autor: RSD » 16.12.2019, 12:51\nZ tego co pamiętam to Arka dwa razy na narodowym pojawiła się w komplecie. Co do reszty to się zgodzę, że Stal Mielec, GKS Tychy czy Miedź Legnica nie wykorzystały by 10 000 biletów. Bez dwóch zdań najciekawszy był by finał Lech - Lechia a z drugiej strony ktoś nowy na narodowym spoza ekstraklasy to była by również ciekawa opcja. Np. GKS Tychy ma bardzo dużo zgód, które konkretnie by ich wspomogły (Cracovia, ŁKS, Zawisza, Górnik Wałbrzych).\nUżytkownicy przeglądający to forum: Biniobill, BKL, Bobson1312, C1365O, Emigrant35, gadzikk, Garcia, Jucha'93, kumitsu i 61 gości


Szachy w moim życiu.: Etos sportowca\nAktualne problemy, Kontrowersje14 grudnia 2012Krzysztof KledzikOdpowiedz\nPo ostatnim nieudanym występie naszego czołowego szachisty am Radosława Wojtaszka, na stronie ChessBrains.pl użytkownik podpisujący się admin2 zamieścił artykuł pt. „Wojtaszek IV w Kalkucie”. Tekst jest dostępny na stronie: Link\nAdmin2 zauważył, iż „nasz arcymistrz rozstawiony jest z turniejową jedynką i na pewno będzie mu się ciężko grało w roli faworyta. Z drugiej strony pokazanie się w turnieju o formule otwartej oznacza, że Radek czuje się naprawdę silnie”. Gdy ktoś decyduje się na przyjęcie na siebie roli faworyta, nawet „pewniaka”, to ciąży na nim pewnego rodzaju obowiązek wygrania tej rywalizacji, bądź zajęcia w miarę wysokiego miejsca na podium. Wszelkie inne rozwiązania należy traktować jako porażkę. Oczywiście mówimy tu o sporcie zawodowym, zarezerwowanym (przynajmniej teoretycznie) dla zawodników naprawdę liczących się w świecie, o wyrobionej „marce” i nazwisku. Niestety, ta kwestia w przypadku naszego reprezentanta ciągle jest sprawą otwartą, żeby nie powiedzieć, dyskusyjną. Teza o silnej pozycji czy woli Wojtaszka powinna być regularnie weryfikowana poprzez grę w mocnych i liczących się turniejach. Trudno wyrabiać sobie markę na peryferyjnych rozgrywkach. Skoro nasz arcymistrz czuje się pewny swojej pozycji, to już czas najwyższy aby pokazał czołowym szachistom, na co go stać. Dotychczasowe pojedyncze wygrane z liczącymi się zawodnikami były dobrą zapowiedzią, ale jedna czy dwie jaskółki wiosny nie czynią.\nNatomiast wprawił mnie w kompletne zdumienie, a nawet w konsternację, akapit w którym Admin2 wypowiada myśl, iż „dlatego wyrobienie w sobie automatyzmu wygrywania z niżej notowanymi przeciwnikami pozwoli mu [Wojtaszkowi] wkroczyć do pierwszej piętnastki, co spowoduje, że będzie zapraszany za superturnieje”. Jest dla mnie co najmniej zaskoczeniem stwierdzenie, że jedną z przepustek do ścisłej czołówki światowej oraz paszportem na superturnieje ma być bicie szachistów o klasie przeciętnego silnego gracza i zdecydowanie niższym rankingu. Rozumiem, że trzeba umieć wygrywać partie z osobami słabszymi, ale to jest zrozumiałe samo przez się, i wydaje mi się że to nie jest powód do specjalnego podkreślania. Taka umiejętność powinna być wyrabiana w trakcie standardowej pracy nad szachami jako element niezbędny w każdej grze. Ale trudno legitymować się nią przy aplikowaniu do superturniejów. Dlaczego np. Anish Giri nie jeździ na takie openy i nie bije niżej notowanych szachistów aby wyćwiczyć zdolność ogrywania słabszych? Przecież jemu taka umiejętność też jest potrzebna. Ale pomiędzy oboma szachistami istnieje pewnie taka różnica, że Giri i jego trenerzy wiedzą, że wspomnianą postawą nie uzyska należnego mu splendoru, co najwyżej wymijającą notatkę na jakimś lokalnym portalu szachowym i konsternację jego fanów. Przepustkę do pierwszej piętnastki szachistów na liście rankingowej oraz zaproszenia na superturnieje, am Wojtaszek powinien wypracować w przyzwoitych turniejach, walcząc z klasowymi zawodnikami. Przecież chyba istnieje coś takiego jak etos sportowca.\n14 grudnia 2012 o godz. 21:06\nO stylu gry Radosława Wojtaszka pisałem wielokrotnie. Naszemu arcymistrzowi brakuje przebojowości w partiach. Jego repertuar debiutowy jest schematyczny i tym samym nudny. Zobaczymy co przyniesie przyszłość. Jeśli Wojtaszek nie poprawi swego podejścia do początkowej fazy gry, to będzia się staczać systematycznie po równi pochyłej. Trzeba koniecznie wprowadzić nowe elementy w grze.\nKrzysztof Kledzik w swoim tekście bardzo trafnie przedstawił problem. Radosław Wojtaszek powinien koniecznie się z tym tekstem zaznajomić i wyciągnąć wnioski!\n14 grudnia 2012 o godz. 22:30\nZgadzam się generalnie ze stwierdzeniem, że wygrywanie ze słabszymi przeciwnikami o rankingu 2500-2600 powinno być u Wojtaszka normą. Natomiast uważam, że porównywanie Wojtaszka do Giriego jest nietrafione. Powodem, dla którego Giri jest zapraszany do supertuniejów oprócz jego oczywistej siły gry jest również jego wiek – Anish ma 18 lat. Podobna sytuacja była parę lat temu z Magnusem Carlsenem, który zaproszenie na turniej w Linares w 2007 roku dostał właśnie ze względu na wiek, ponieważ biorąc pod uwagę ranking zdecydowanie odstawał od reszty. Zaproszenie Carlsena było poniekąd chwytem marketingowym, który miał przykuć uwagę mediów. Podobnie ma się sprawa z Girim. Natomiast Wojtaszek ma 25 lat i na zaproszenia do superturniejów musi sobie ciężko zapracować.\n15 grudnia 2012 o godz. 14:53\nAby być zawodnikiem klasowym, którego zauważą profesjonalni organizatorzy z zagranicy i sponsorzy oczekujący sukcesu, to najpierw trzeba pokazać się z dobrej strony na krajowym podwórku, a Wojtaszek nic ciekawego nie pokazał, wygrał chyba raz Najdorfa, w Lublinie nie błyszczy, a w MP udaje mu się być na miejscu 3, czy 4. Gdybym był sponsorem wymagałbym wyników klasowych.


Angelina Jolie, naga sesja i szczere wyznanie: Moje ciało\n6 listopada 2019, 09:00 1\nAngelina Jolie inspiruje wiele kobiet na świecie. (Fot. Getty Images)\nMoje dzieci znają moje prawdziwe ja i pomogły mi je odnaleźć - wyznała w rozmowie z Harper's Bazaar Angelina Jolie. W wywiadzie aktorka mówi o wolności i byciu sobą. Zawsze lubiła się buntować, bo jak sama przyznaje, gdyby nie bunt, nic by się nie zmieniło.\n"Moje ciało przeszło wiele przez ostatnią dekadę, szczególnie przez ostatnie cztery lata, nosi zarówno widoczne, jak i niewidzialne blizny. Z tymi niewidzialnymi trudniej walczyć. Życie potrafi się zmieniać. Czasami zostajesz zraniony, czasem widzisz tych, których kochasz w bólu, nie możesz być tak wolny i otwarty, jak pragnie tego twój duch. Jednak czuję, że krew znów zaczyna krążyć w moim ciele" - wyznała Angelina Jolie.\nTym szczerym wyznaniem Jolie pokazuje, że zamyka pewien etap w swoim życiu i powoli odzyskuje utraconą wolność. "Ta część nas, która jest wolna, dzika, otwarta, ciekawa, może zostać przytłoczona przez życie. Ból lub krzywdę. Moje dzieci znają moje prawdziwe ja i pomogły mi je odnaleźć. Wiele przeszli. Uczę się od nich siły" - dodaje.\nRównocześnie sama uczy szóstkę swoich dzieci otwartości i odwagi bycia tym, kim są i kim chcą być. "Jestem świadoma tego, że mam swobodę mówienia tego, co chcę i dokonywania własnych wyborów. I możliwość zachęcania moich dzieci do odkrywania świata, w tym świata pomysłów i wypowiedzi. Nic nie wywołuje u mnie większego uśmiechu niż widok osoby, która jest sobą, z własnym indywidualnym stylem i charakterem" - przyznaje.\nAktorkę możemy zobaczyć w ostatniej części "Czarownicy" Disneya. (Fot. Getty Images)\nChoć jej niespokojny duch znalazł ukojenie w Kambodży, podkreśla, że jej ulubionym miejscem jest to, w którym jeszcze nie była. "Chcę, żeby moje dzieci dorastały na świecie - nie tylko się o nim uczyły, ale w nim żyły, miały przyjaciół w różnych jego zakątkach. Chciałabym mieszkać za granicą i zrobię to tak szybko, jak tylko będzie to możliwe, gdy dzieci skończą 18 lat. Teraz muszę osiąść w miejscu, w którym zdecyduje się żyć ich ojciec" - wyznała.\nZapytana o to, czego życzy sobie i innym, mówi o niezależności, wolności i byciu sobą. "Jeśli czujesz, że nie żyjesz pełnią życia, spróbuj ustalić, co lub kto blokuje twój oddech. Zidentyfikuj to i walcz z tym, co cię dręczy. To przybiera różne formy i dla każdego będzie inną walką. Mówię to z głębokim zrozumieniem, że dla tak wielu kobiet wolność po prostu nie jest opcją. Ich własny system, społeczność, rodzina, rząd działa przeciwko nim i jest częścią tego, co je powstrzymuje" - podkreśla.\nDodaje, że w jednej z ostatnio przeczytanych książek znalazła dane, z których wynika, że w latach 2000–2006 więcej amerykańskich kobiet zmarło w wyniku zabójstwa domowego niż amerykańskich żołnierzy na polu bitwy. "To szokujące, że na świecie najbardziej niebezpiecznym miejscem dla kobiet jest dom" - podkreśla.\nZaznacza, że swoje słowa kieruje nie tylko do tych uciśnionych, których prawa są ograniczone. Wskazuje, że wielu z nas jest więźniami swojego życia.\n"Często pytam ludzi: co zawsze chciałeś robić?. W 90 proc. są to cele możliwe do osiągnięcia. Myślę, że wyzwaniem jest zadanie sobie pytania, co zawsze chciałeś robić, i zrobienie tego. Nie ograniczaj się do tego, co jest ogólnie akceptowane. Znajdź swój tlen, swoją oryginalność, własny głos. Żyj pełniej. Buntuj się, opieraj, pytaj, bądź ciekawym, badaj, mów to, co bałeś się powiedzieć. Odłóż ten magazyn i zrób dziś coś, czego nigdy wcześniej nie robiłeś" - zachęcała Jolie.\n8 listopada 2019, 07:22\nTak,osoba taka jak Angelina Joly najlepszy przepis na życie już zna.Osoba jaka maiała od samego poczatku szereg ważnych i bogatych znajomych czy rodzine w szołbiznesie.Zawsze wszystko jest łatwe jeśli się ma kase.Na poczatek niezły start a potem już jak po maśle.\nNie wystarczy zostać modelką by zagrać w filmach.Prawda jest taka że tylko ci co mają znajomości daleko szybują.Co lepsze zawsze pojawiają się z nikąt.Nic o prawdziwym życiu nie wiesz I nigdy już się nie dowiesz,jesteś pusta jak puste są Twoje słowa.


Wrocław instaluje dystrybutory podpasek. W aż 17 miejscach! | Popularne\nPopularne » Newsy » Wrocław instaluje dystrybutory podpasek. Skrzyneczki postawiono w 17 miejscach\nWrocław instaluje dystrybutory podpasek. Radni ufundowali 17 nowych Różowych Skrzyneczek wypełnionych także tamponami i kubkami menstruacyjnymi.\nDwa lata temu światową premiera miał film Rayki Zehtabchi Okresowa rewolucja, opowiadający o mieszankach indyjskiej wioski, w której menstruacja i podstawowe artykuły higieny kobiecej nadal stanowią temat tabu. Kobiety podejmują walkę ze stereotypami i zaczynają same produkować podpaski.\nW 2019 roku film został uhonorowany Oscarem w kategorii najlepszej krótkometrażówki dokumentalnej i wywołał dyskusję na całym świecie. W końcu przejęła się nim Światowa Organizacja Zdrowia, która w pocie czoła obliczyła, że tak zwane ubóstwo menstruacyjne dotyka ponad 500 milionów kobiet na świecie.\nProblem ten nie dotyczy wyłącznie krajów uboższych. Szkocka Partia Pracy szacuje, że na podpaski nie stać aż 10 proc. młodych Szkotek. Stąd pomysł, by zapewnić obywatelkom Szkocji powszechny i darmowy dostęp do podpasek i tamponów. W szkockim parlamencie projekt jest ciągle na etapie dyskusji, a tymczasem na pozycje europejskiego lidera niespodziewanie wysuwa się Wrocław.\nWrocław instaluje dystrybutory podpasek\nRadne i radni Nowoczesnej i Współczesnego Wrocławia zwrócili się z wnioskiem do prezydenta miasta i przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia, by w Centrach Obsługi Mieszkańca i Sukiennicach zainstalować dystrybutory artykułów higienicznych dla osób menstruujących.\nTak zwane Różowe Skrzyneczki wypełnione podpaskami, tamponami i cieszącymi cię coraz większą popularnością kubeczkami menstruacyjnymi wiszą w budynkach wrocławskich uczelni od 2020 roku. Postulat radnych zakłada poszerzenie oferty o kolejne lokalizacje, zwłaszcza że z powodu pandemii dostęp do budynków uniwersyteckich jest obecnie utrudniony. Jak przekonuje radna Jolanta Niezgodzka z Nowoczesnej:\nPrzestrzenie urzędowe, w których przyjmowane są osoby menstruujące, np. Centra Obsługi Mieszkańca czy Sukiennice, powinny być możliwie najbardziej przyjazne.\nOczywiście, jak zawsze w takich przypadkach sprawa opiera się o pieniądze. Producenci tamponów i podpasek nie oddają ich przecież za darmo. Jest też ryzyko, że znajdą się osoby, którym dystrybutory podpasek urażą uczucia, więc postanowią wyrazić swoją frustrację aktem wandalizmu lub ktoś w przypływie „dobrego humoru” wykorzysta zawartość dystrybutora np. do zaśmiecenia ulicy.\nGdzie będą zainstalowane Różowe Skrzyneczki?\nDlatego wnioskodawcy obiecali osobiście ufundować 17 Różowych Skrzyneczek na terenie szkół i centrów aktywności lokalnej. Jak tłumaczy Piotr Uhle, przewodniczący Nowoczesnej w Radzie Miejskiej, dosyć już zamiatania pod dywan sprawy, która bezpośrednio dotyczy połowy ludzkości i to na dodatek naprawdę często:\nMenstruacja nie powinna być tematem tabu, nie powinna zawstydzać, upokarzać ani wykluczać z aktywności w przestrzeniach publicznych, takich jak urzędy, szkoły czy instytucje kultury. Liczymy, że zarówno prezydent Sutryk jak i przewodniczący Charłampowicz dołączą się do naszej akcji.\nW akcję zaangażowali się również Magdalena Razik-Trziszka, Dorota Galant, Michał Górski, Agnieszka Kędzierska, Tadeusz Grabarek, Tomasz Hanczarek, Maciej Zieliński i były wiceprezydent Adam Zawada.\nDo montażu Różowych Skrzyneczek wytypowano następujące lokalizacje:\n• LO nr XV im. Mjr Piotra Wysockiego przy ul. Wojrowickiej 58,\n• Zespół Szkoła Podstawowa nr 21 przy ul. Osobowickiej 127,\n• SP nr 8 im. Józefa Piłsudskiego przy ul. Kowalskiej 105,\n• SP nr 1 im. Marii Dąbrowskiej przy ul. Nowowiejskiej 78,\n• SP nr 97 im. Jana Brzechwy przy ul. Prostej 16,\n• SP nr 61 im. J. Korczaka przy ul. Skarbowców 8,\n• LO nr VIII im. Bolesława Krzywoustego przy ul. Zaporoskiej 71,\n• Centrum Aktywności Lokalnej przy ul. Marii Curie-Skłodowskiej 63a (Fundacja Ładne\n• Fundacja Opieka i Troska ul. Kiełczowska 43.\nTagi: Wrocław | podpaski | Różowa Skrzyneczka\nŹródła: www.tuwroclaw.com, bezprawnik.pl


Wybór używanego diesla– na co zwrócić uwagę? | poradnik\nWybór używanego diesla– na co zwrócić uwagę?\nSilniki wysokoprężne w Europie mają nie najlepsze opinie głównie ze względu na wysokie koszty napraw i na kwestie związane z ekologią. W Polsce jednak nadal dobrze sprzedają się używane samochody wyposażone w jednostki diesla. Zanim podejmie się decyzje o zakupie diesla z drugiej, warto zwrócić uwagę na kilka kwestii.\nSilniki diesla z pompą rotacyjną\nPompy rotacyjne występują w jednostkach wysokoprężnych od dawna – zostały wprowadzone na przełomie lat 80. i 90. Teoretycznie silniki z tym elementem (VEP) należą do trwałych, szkopuł tkwi tylko w tym, że ich trwałość zależy od przebiegu. Niestety zazwyczaj na rynek wtórny trafiają modele, które mają kłopoty z rozruchem, większym spalaniem i kopceniem, czyli objawami awarii pompy. Dlaczego właściciele nie chcą naprawiać tego podzespołu? Bo jego regeneracja jest droga. Innymi usterkami charakterystycznymi dla jednostek z VEP są: wycieki, awarie elektroniki, zniszczenie elementów tłoczących. Trzeba szczególnie uważać na zbyt małą ilość paliwa – lepiej nie jeździć na rezerwie.\nJeśli wybieracie np. Nissana 2.2 D, BMW serii 3 E46 albo Hondę Civic V, najpierw dokładnie sprawdźcie stan wspomnianych podzespołów, żeby nie musieć wydawać dużych kwot na naprawę tuż po zakupie.\nSilniki wysokoprężne common rail\nWtryski common rail (CR) pojawiły się już w 1997 roku. Od tamtego czasu wielu producentów korzysta z tego rozwiązania. W międzyczasie zmieniono tylko m.in. maksymalne ciśnienie paliwa na szynie, a także rodzaj wtrysków – wprowadzono wersje elektromagnetyczne i piezoelektryczne. Trzeba mieć na uwadze, że minusem silników z common railem jest wrażliwość na jakość tankowanego paliwa. Co to oznacza? Nawet po 150 tys. km może dojść do uszkodzenia końcówek wtrysków. Objawia się to zwiększonym spalaniem, ospałością przy dodawaniu gazu, a nawet zapaleniem się kontrolek ostrzegawczych. Dodatkowym problemem do niedawna był brak możliwości regeneracji wtrysków nowszej generacji, czyli wspomnianych piezoelektrycznych i elektromagnetycznych, na szczęście teraz da się to zrobić, chociaż koszty raczej są wysokie.\nInnymi usterkami często spotykanymi w silnikach z CR są: wycieki spod podkładek wtrysków oraz awarie pomp wysokiego ciśnienia.\nW jakich samochodach montowano wtryski CR? M.in. w Oplach 1.7 i 2.0 CDTI, Toyotach 2.0, 2.2 D-4D, D-CAT, BMW 2.0d M47TU oraz autach z Grupy Fiata 1.6, 1.9, 2.0 JTD, JTDm lub Multijet.\nSilniki wysokoprężne z PD\nJeszcze innym rozwiązaniem jest stosowanie pompowtrysków (PD). Na ten pomysł wpadła Grupa Volkswagen. Użycie pompowtrysków pozwoliło na utrzymanie wysokiej dynamiki przy niskim spalaniu. Niestety w efekcie wysokich kosztów produkcji w połączeniu z koniecznością dostosowania się do wyśrubowanych norm spalin – wówczas Euro 5 – marka zrezygnowała z tego typu urządzeń. Problemem okazały się także awarie związane z pompowtryskiwaczami, głowicami i pompami oleju. Jeśli jednak obecnie kupuje się auta z tamtego okresu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że są po naprawie osprzętu. Mimo to należy pamiętać o konieczności regulacji pompowtrysków średnio co 80–120 tys. km\nW jakich samochodach montowano silniki z PD? M.in. w Audi A3 pierwszej i drugiej generacji, Volkswagenach Passatach B5 i B6, Mitsubishi Outlanderze II oraz Volkswagenie Golfie IV i V.


Projektantka biżuterii Nadine Ghosn założyła markę NGFJ\nBiżuteria jak klocki Lego\nProjektantka Nadine Ghosn o libańsko-brazylijskich korzeniach w Londynie tworzy markę NGFJ, której biżuteria wygląda jak klocki Lego, hamburgery z McDonaldsa albo bohaterowie komiksów.\nZachwycił mnie pierścionek The Five Carrots. Jak wpadłaś na ten pomysł?\nMoja przyjaciółka poprosiła męża o pierścionek z pięciokaratowym diamentem, a on zwrócił się do mnie o pomoc. Sęk w tym, że nie mógł sobie pozwolić na taki wydatek, więc wymyśliłam dla niego pierścień, który przewrotnie nazwałam „Pięć marchewek”, wykonany z 18-karatowego złota i pomarańczowych szafirów, diamentów i tsaworytu. Uwielbiam humor, który się za nim kryje, a także kunszt wykonania. Taka biżuteria zwraca uwagę, jest świetnym pretekstem do rozpoczęcia rozmowy.\nW jakim stopniu twoje doświadczenie i wykształcenie pomogło ci rozwinąć biznes?\nNa studiach na Stanfordzie studiowałam sztukę i ekonomię. To pomogło mi rozwinąć kreatywność i logiczne myślenie. Potem przez dwa lata pracowałam w branży dóbr luksusowych – byłam konsultantem w BCG, co sprawiło, że stałam się bardziej uporządkowana. Następnie zostałam zrekrutowana do programu zarządzania w Hermès w Paryżu. Po dwóch latach pracy w różnych działach poznałam tajniki tworzenia trwałej marki. Miałam 25 lat i byłam w takim momencie mojego życia, że chciałam podjąć ryzyko i zacząć robić coś, co kocham – biżuterię. Nie miałem żadnych koneksji w branży, nie pochodzę z rodziny jubilerów.\nPomysł, że kilka zestawionych ze sobą pierścionków wygląda jak kanapka z McDonald’s, naprawdę zaskakuje. Skąd bierzesz te inspiracje?\nLubię bawić się przedmiotami codziennego użytku, rzeczami, które widzimy na co dzień, ale niekoniecznie kojarzą się z biżuterią, jak właśnie hamburger. Kusi mnie, żeby kwestionować sztywne normy jubilerskiego świata – po otrzymaniu nagród w mojej branży, dostałam e-maila od McDonald’s, że chcieliby nawiązać współpracę. Byłam zszokowana, ale też schlebia mi to i nie mogłam się doczekać współpracy przy tworzeniu „Bling Mac”, hamburgera, który został wprowadzony na rynek z okazji walentynek w 2018 r.\nNadine Ghosn (Fot. Materiały prasowe)\nCo jeszcze robisz, żeby zachęcić ludzi do kupowania?\nStaram się zapewnić klientom jak największą różnorodność. Na przykład Burger może być noszony razem lub osobno, podobnie jak pierścionki w kształcie klocków Lego. Ta uniwersalność pozwala moim projektom przybierać nieoczekiwane formy, można je dopasować w zależności od stylizacji. Zachęcam klientki do kupowania sobie biżuterii, bo uważam, że inwestowanie w nią daje poczucie sprawczości. Zamiast czekać, że ktoś inny kupi ją dla ciebie, kup sobie sama – to moja dewiza.\nDlaczego lubisz złoto?\nWierzę, że złoto zachowało naszą kulturę i sposób opowiadania przeszłości. Tak wiele rzeczy zostało zapamiętanych dzięki złotej biżuterii. Dla mnie złoto uosabia też solidność i luksus. Dbam o jego najlepszą jakość i kunszt połączony z konkurencyjnymi cenami na rynku luksusowej biżuterii. Chciałabym, żeby moja biżuteria była przekazywana z pokolenia na pokolenie.\nOstatnio podniosłaś ceny, tłumacząc to rosnącymi kosztami złota.\nLudzie coraz częściej inwestują w złoto. To zawsze ma miejsce podczas recesji lub jakichkolwiek wahań gospodarczych, dlatego moje koszty znacznie wzrosły. Wiele firm jubilerskich podniosło w tej sytuacji ceny, nawet Cartier czy Van Cleef & Arples.\nNaszyjnik w kształcie słuchawek od iPhone’a to wymarzony prezent na walentynki. Który z projektów dla mężczyzn jest twoim ulubionym?\nSłuchawki. Widziałam wielu mężczyzn, którzy je nosili, nawet łączyli je z garniturem lub smokingiem. To też wzór, który najbardziej przypomina mi Karla Lagerfelda, który nosił moje słuchawki i wystąpił w nich na wielu sesjach zdjęciowych. To był dla mnie wielki zaszczyt, że wspierał moją markę.\nJakie słowa ludzie najczęściej grawerują na twojej biżuterii?\nWielokrotnie graweruję na niej słowa dodające energii i odwagi. Na mojej własnej biżuterii piszę coś, co oddaje mój nastrój w danym momencie. Teraz noszę na małym palcu pierścionek z napisem: WIP, co oznacza work in progress, przypomnienie, aby zawsze się uczyć i pozostać ciekawym.\nNadine Ghosn biżuteria NGFJ Katarzyna Straszewicz\nPremiery Romantyzm i złota era Hollywood w nowej kolekcji ślubnej Sleeper Michalina Murawska


Murować spoiną tradycyjną czy cienkowarstwową? - Biznes i Styl\nChoć spoiny stanowią niewielki procent przegrody murowej, mogą dość istotnie wpłynąć na obniżenie jej parametrów, przede wszystkim pod względem termoizolacyjności. Stanowią źródło liniowych mostków termicznych, przez które ucieka ciepło. Z&nbsptego względu, im mniejsza grubość warstwy łączącej bloczki, tym lepsza ochrona budynku.\nCienkie spoiny - zalety\n- Takie mury wznosi się szybciej niż metodą tradycyjną. Mniejsza grubość spoin oznacza też mniej wilgoci technologicznej, dzięki czemu przegrody szybciej wysychają. Cienkie spoiny gwarantują równą powierzchnię ścian, którą łatwo wykończyć na późniejszym etapie prac – wyjaśnia Robert Janiak, product manager firmy H+H. - Nic więc dziwnego, że stosowanie cienkich spoin staje się coraz popularniejsze. Jest jednak jeden podstawowy warunek. W&nbsptaki sposób można łączyć jedynie elementy murowe o&nbspdużej dokładności wymiarowej i&nbspgładkiej powierzchni. Cechy te posiadają bloczki z&nbspbetonu komórkowego oraz elementy silikatowe z&nbspSystemu Budowy H+H, produkowane w&nbspnajwyższej klasie dokładności wymiarowej.\nMetoda cienkowarstwowa ma wiele zalet, ale wymaga precyzji w&nbspmurowaniu. Tradycyjna zaprawa pełni funkcję wyrównującą, czego nie da się uzyskać przy niewielkiej grubości zaprawy klejowej. Z&nbsptego względu bardzo istotne jest, aby dokładnie ustawiać wszystkie bloczki i&nbspstale kontrolować poziom kolejnych warstw muru.\n- Trzeba pamiętać, że pierwszą warstwę muruje się zawsze przy użyciu zaprawy tradycyjnej (spoina gr. 10 mm), co pozwala na skorygowanie nierówności, które mogły powstać na etapie fundamentowania. Każdą kolejną warstwę rozpoczyna się od ustawienia bloczków w&nbspnarożnikach. Następnie rozciąga się między nimi sznur murarski i&nbspwedług niego uzupełnia kolejne bloczki – tłumaczy Robert Janiak.\nZaprawa cienkowarstwowa ma postać gotowej suchej mieszanki, którą należy rozrobić z&nbspwodą w&nbspproporcjach zgodnych z&nbspzaleceniami producenta, następnie nanosić ją specjalną kielnią. Jej ząbkowanie pozwala prawidłowo rozprowadzić zaprawę klejową i&nbspaplikować zaprawę na taką samą grubość w&nbspkolejnych warstwach muru.\nW przypadku dłuższych, prostych ścian zastosować też można tzw. skrzynkę. Co istotne, zaprawy cienkowarstwowej nie powinno się nakładać jednorazowo na odcinek dłuższy niż 3 m, żeby przedwcześnie nie wyschła. Jeśli roboty prowadzone są przy wysokiej temperaturze i&nbspmałej wilgotności powietrza, powierzchnię bloczków należy zwilżyć dodatkowo wodą.


Nie możesz połączyć się z PCGamer? Próbujesz otworzyć PCGamer, ale witryna nie działa i wygląda na to, że jest dzisiaj offline? Sprawdź problem poniżej, jeśli jest bezczynny dla wszystkich innych lub tylko dla Ciebie!\nW Isnotdown możesz od razu sprawdzić, czy PCGamer działa idealnie, czy wręcz przeciwnie, rejestruje jakiś problem w oferowaniu swoich usług.\nWydaje się, że usługa PCGamer działa!\nPCGamer częste awarie\nProblem rozwiązany? Nadal nie możesz połączyć się z PCGamer? Przejdź do kroku 2.\nNadal utknąłem i nie cieszę się z PCGamer, a następnie przejdź do kroku 3.\nKrok 3: Twoja zapora sieciowa mogła zablokować PCGamer\nTymczasowo wyłącz program antywirusowy lub zaporę ogniową działającą w tle. Jeśli teraz możesz uzyskać dostęp do PCGamer, pamiętaj, że Twoje oprogramowanie zabezpieczające powoduje problemy. Spróbuj dodać PCGamer do zestawu zaufanych witryn.\nDNS to usługa, która tłumaczy PCGamer na odczytywalny maszynowo adres zwany adresem IP. W większości przypadków ta praca jest wykonywana przez dostawcę usług internetowych. Jeśli nie otwierają się tylko określone witryny, prawdopodobnie ulegną uszkodzeniu.\nPoproś o bezpośrednią pomoc administratorów PCGamer\nIstnieje sposób, aby poprosić administratorów PCGamer o pomoc w sprawie aktualnych przestojów. Po prostu przejdź przez dowolny z poniższych przycisków i skopiuj poniższy adres URL i wklej go na Facebooku, na stronie próbki lub na forum, aby uzyskać pomoc, prosząc o pomoc.