Studnie przodków - Joanna Chmielewska - ebook + książka - Legimi online\nStudnie przodków ebook\n4,0 (183 oceny)\nKomedia sytuacyjna, gdy to czytam widzę swoją rodzinke\nHania zawahała się. Metody handlowania miała ustalone raz na zawsze: nigdy nie pokazywać całego towaru, najpierw sprzedać ten gorszy. Obecny towar jednakże był raczej nietypowy i nie bardzo umiała z nim sobie poradzić, po krótkim namyśle zatem zaprosiła kontrahenta do domu. John Capusta przypomniał o pomidorkach.\n– Trochę natki może być, trochę rzodkieweczki, trochę koperku – dodał raźnie. – Pani wie, pani Haneczko, że ja do pani przychodzę wyłącznie po witaminki i nic więcej.\nHania zdobyła się nawet na uśmiech, który do jej twardej, zimnej, białej twarzy wcale nie pasował. Przypomniała sobie, ile pieniędzy już jej zapłacił ten zagraniczny bęcwał nie tylko za witaminki, ale także za inne rzeczy, różne stare rupiecie wyciągnięte ze strychu i odkupione za nędzne grosze od rozmaitych ludzi. Szukał staroci, proszę bardzo, w żelaznej skrzynce leżą starocie…\nPoszukiwacz staroci siedział w kuchni przy stole, Hania zaś donosiła mu z pokoju po jednym dokumencie. Ani razu nie zapomniała zabrać poprzedniego, nim wręczyła następny, i ani razu nie zostawiła otwartych drzwi. Na początku dała mu te, które wydawały jej się nowsze, przy czym część ich pochodziła z wielkiej koperty, ulokowanej gdzieś w środku skrzynki. Wyjęła je kolejno, po czym pedantycznie schowała z powrotem. Następnie donosiła coraz to starsze, oceniając ich wiek po stanie papieru i zawijasach pisma, wszystkie po kolei, z wyjątkiem jednego. Może zresztą był to więcej niż jeden, nie mogła tego wiedzieć, nie leżał bowiem luzem, tylko również w kopercie zaklejonej i zalakowanej trzema pieczęciami. Na wszelki wypadek wolała te pieczęcie zostawić nie naruszone, bo nigdy nie wiadomo, co z czego wyniknie. Zamierzała zastanowić się nad nimi po zakończeniu transakcji.\nGość każdą sztukę odczytywał z uwagą, robiąc sobie przy tym jakieś notatki, a Hania w trakcie jego lektury z wielką starannością i bardzo wolno pakowała pomidory i zieleninę. Przyglądała mu się przy tym spod oka i myślała, że chyba udaje, bo wiadomo przecież, że tych gryzmołów nie da się odczytać.\nJohn Capusta skończył wreszcie czytać, podniósł głowę i popatrzył w okno.\n– Za wszystko razem mogę dać pani dwieście złotych – rzekł z lekką niechęcią i nieco wzgardliwie.\nHania się niemal zachłysnęła.\n– Co pan…? Jakby pan powiedział dwa tysiące, to byśmy mogli zacząć rozmawiać. Żarty pan sobie stroi.\n– Jakie tam żarty. Tu nie ma nic wartościowego, stare bo stare, ale ja się papierami nie zajmuję. Nikomu to się nie przyda. Dwieście złotych… No, trzysta!\nHania wyjęła mu z ręki ostatni przeczytany papier, zaniosła go do pokoju, schowała do skrzynki i wróciła do kuchni.\n– Pięć tysięcy – powiedziała zimno.\n– To nie ze mną – odparł John Capusta równie zimno. – Ja mogę rozmawiać na temat trzystu złotych. Od nikogo pani nawet i tyle nie dostanie.\nHania nie zniżyła się do udzielenia odpowiedzi. Podejrzewała, że kontrahent ma rację, niemniej na sprzedaż za trzysta złotych nie zamierzała się zgodzić. W milczeniu pakowała nowalijki.\n– Nic tam więcej nie ma? – spytał po chwili John Capusta, wciąż patrząc w okno roztargnionym wzrokiem.\nHania po namyśle wyznała, że jest coś więcej. Jeszcze jedna koperta, ale do ręki mu jej nie da, bo pieczęcie łatwo połamać. Jakby kupował, to i z tym, ale jak nie, to nie.\n– Kto mówi, że nie? Ja bym może i kupił, ale pani wymyśla takie ceny, że skóra cierpnie. Obejrzałbym to jeszcze raz powolutku i na spokojnie…\nPo południu John Capusta podniósł cenę na pięćset złotych, Hania zaś opuściła do czterech tysięcy. Operacja donoszenia dokumentów powtórzyła się trzykrotnie. John Capusta studiował przedmiot targu z niesłychaną dokładnością, papier po papierze odczytywał w skupieniu i cały czas robił sobie notatki. Trzymał się przy tym tych pięciuset złotych jak rzep psiego ogona, napomykając tylko niedbale, że bez obejrzenia ostatniego dokumentu, tego z pieczęciami, o sfinalizowaniu transakcji w ogóle mowy nie ma.\nSprawę ostatecznie przesądził Adam Dudek. Wieczorem, kiedy zostali sami, wyjawił żonie swój plan.\n– Do tej parceli koło nas, to wiesz, Rada Narodowa ma prawo pierwokupu – rzekł tajemniczo, zdejmując buty. – Stary Marcinkowski chce sprzedać, a nam potrzebna, że no! Do zarżnięcia! Musiałbym taką łapówkę dać, że niech ręka boska broni. No więc wywiedziałem się już, tak delikatnie, że jak będziemy mieli jakie zasługi, to im będzie nijako się upierać i pozwolą nam kupić. Zasługa jak z nieba spadła!\n– Jaka zasługa? – spytała Hania nieufnie, bo Adam zamilkł przekonany, że powiedział już wszystko.\n– No, jak to jaka? Darowizna dla muzeum. Z hukiem to trzeba załatwić, z wielkim gadaniem, z zaświadczeniami, z czym się da.\n– Co do huku, to masz z głowy, bo nasze dzieci już po całym mieście roztrąbiły, że znaleźliśmy Bóg wie jaki skarb i oddajemy do muzeum.\n– Roztrąbiły? – ucieszył się Adam. – Złote dzieci, niech im będzie na zdrowie! Zaraz jutro tam się wybiorę. Skrzynkę też im oddamy, żeby nie było, że skąpimy.\nHania syknęła, jak ukąszona. Pomysł męża sam w sobie nie był głupi, papierów nie żałowała, skoro John Capusta nie chciał dać więcej… Możliwość zakupu parceli tuż obok ich ogrodu była na pewno więcej warta niż te idiotyczne pięćset złotych. Ale skrzynka…? Taka porządna żelazna skrzynka…!\nStanęło w końcu na tym, że o skrzynce zadecyduje muzeum. Jeżeli okażą obojętność, Adam przyniesie ją z powrotem, jeśli jednak rzucą się tam na nią z pazurami i roziskrzonym wzrokiem, trudno, zostawi. Za zysk z parceli Hania kupi sobie tysiąc żelaznych skrzynek, a teraz nie ma o czym gadać.\nW urobieniu przychylnej Adamowi opinii publicznej wydatnie dopomogły nie tylko dzieci, ale także Staszek Bielski, któremu przyjemnie było pomyśleć, że uczestniczył w znalezieniu czegoś niezwykle cennego. Papiery ze skrzynki w ciągu kilku godzin zestarzały się o dobre kilkaset lat. W Radzie Narodowej już z góry było wiadomo, że Adam Dudek dokonuje wiekopomnego czynu i trzeba go będzie moralnie wynagrodzić…\nW pokoju konserwatora muzeum w Liwiu siedział oficjalny zastępca kustosza, Michał Olszewski, historyk sztuki. Ukończył studia rok temu i to była jego pierwsza praca. Miał dwadzieścia pięć lat, całe życie przed sobą i wielkie nadzieje na przyszłość.\nSiedział w pokoju konserwatora, bo w gabinecie kustosza urzędował konserwator, który de facto pełnił obowiązki administracyjne. Od chwili kiedy kustosz poszedł na dwuletni urlop macierzyński, w muzeum nastąpiło lekkie pomieszanie funkcji. Konserwator, wieloletni, doświadczony pracownik muzealnictwa, automatycznie przejął czynności kierownicze, Michał zaś zajął się porządkowaniem i konserwacją wszystkiego z wyjątkiem malarstwa. Przy renowacji malarstwa pozostał prawdziwy konserwator, wykazujący w tym kierunku nieprzeciętne talenty.\nMichał siedział przy biurku, oglądał przez okno obłoki na wiosennym niebie i wyobrażał sobie nadzwyczajne rzeczy. Przed oczami duszy jawiły mu się liczne dzieła sztuki urody zupełnie niepowtarzalnej. Przez całe swoje życie marzył o pracy wśród zabytkowych arcydzieł, o wstrząsających odkryciach, o wynajdowaniu i ocalaniu antyków, jakich świat nie widział, o wyciąganiu na światło dzienne historycznych pamiątek i prezentowaniu ich na wszystkie strony. Marzył o przepychu sal muzealnych, pełnych bogactw. Przez całe lata cierpiał straszliwe katusze, natykając się na zaniedbania i marnotrawstwo, na dzieła sztuki poniewierające się po piwnicach, magazynach i strychach nie tylko domów prywatnych, ale także budynków muzealnych. Krew się w nim burzyła i serce zamierało, zaciskał zęby i z całej duszy postanawiał sobie poprawiać świat. Wynajdywać wszystko, każde wielkie dzieło i każdą drobnostkę, odnawiać, czyścić, pielęgnować i pokazywać. Pokazywać wszystkim jak leci: dzieciom i dorosłym, obcokrajowcom i tubylcom, intelektualistom i analfabetom, komu popadnie, bez różnicy płci, wieku i urzędu. Informować, opowiadać, budzić miłość i szacunek dla historii sztuki, uhistorycznić, ukulturalnić, uartystycznić społeczeństwo! Pazurami wydrzeć te zabytki zewsząd, gdziekolwiek się marnują, odkupić, wyżebrać, w ostateczności nawet ukraść! Stworzyć muzeum, któremu Luwr nie byłby godzien butów czyścić!\nInnymi słowy, był absolutnym, nieuleczalnym maniakiem, idealistą i zapaleńcem w swoim zawodzie.\nMuzeum, w którym pracował, odbiegało od marzeń w sposób rażący. Zawierało trzy eksponaty na krzyż, w dodatku była to głównie broń, samopały od siedemnastego wieku wzwyż, a zatem, jak na potrzeby Michała, przedmioty za młode i za mało artystyczne. Najstarsze w zbiorach były halabardy, do których też żywił największy sentyment. Dając wyraz uczuciom, w wielkiej tajemnicy i bez świadków, czyścił je, polerował, nawet ostrzył, i zawsze miał pod ręką co najmniej dwie.\nZa oknem, na niebie, ukazało się wielkie stado wron, a równocześnie zawarczał jakiś zbliżający się samochód. Samochód był przedmiotem obrzydliwie nowoczesnym, samym warkotem usunął z obłoków ów czarowny obraz arcydzieł. Pełen rozgoryczenia na rzeczywistość, a zarazem jakiejś rozpaczliwej chęci działania, wciąż zamyślony Michał wstał z krzesła i roztargnionym ruchem zdjął ze ściany halabardę.\nDrąg był dość ciężki i nieporęczny. Michał ujął go krzepko w połowie, niejasno myśląc, że miał toczyć walkę o dzieła sztuki. Zaprzątnięty ową mglistą myślą uczynił mimowolny zamach halabardą. Zamach wydał mu się jakoś nieodpowiedni dla narzędzia, uczynił zatem drugi zamach. Też nie najlepszy. Nagle zainteresowany fechtunkiem, spróbował kilku innych gestów i już po chwili dźgał i ze świstem przecinał powietrze z takim zapałem, jakby miał przed sobą przeciwnika, który w wilgotnej piwnicy ukrywa nieodporne na wodę skarby sztuki sprzed pięciuset lat.\nOczywistą jest rzeczą, że na ten właśnie moment trafił Adam Dudek, który furgonetką przywiózł swoją skrzynię. Muzeum było otwarte, ale puste, nie wiedział, gdzie się udać, zapukał zatem do najbliższych drzwi na lewo. Nie czekając na zaproszenie, bo skrzynia ciążyła mu solidnie, nacisnął klamkę i uchylił drzwi.\nCoś ze straszliwym świstem przecięło powietrze przed samym jego nosem. Miotnął się do tyłu, huknął łokciem w futrynę, ciężar wymknął mu się z rak i gruchnął o podłogę. Świszczące coś zamigotało, błysnęło zygzakiem i z potężną siłą wbiło się akurat w rozsypaną zawartość skrzyni tuż pod jego nogami..\nNie wiadomo, kto przeraził się bardziej: śmiertelnie zaskoczony Adam czy też Michał, któremu zrobiło się upiornie gorąco na myśl, że omal nie przebił człowieka. W ostatniej chwili zdążył zmienić kierunek morderczego pchnięcia! Osłabł nagle z wrażenia i trwał w bezruchu wsparty na halabardzie, wspominając ze zgrozą, że właśnie ją świeżo naostrzył…\nSkrzynia upadła na bok, wieko z rozmachem otwarło się już w locie, papiery wyleciały i halabarda trafiła dokładnie w środek wielkiej koperty, łamiąc trzy czerwone pieczęcie. Adam spojrzał na to i zdrętwiał do reszty. Obaj zamarli na długą chwilę, wpatrzeni w połamane pieczęcie, nie śmiąc spojrzeć na siebie nawzajem.\nAdam oprzytomniał pierwszy, bo zamajaczyła mu myśl o Hani. Poczuł, że musi coś zrobić, i spróbował szerzej otworzyć drzwi.\n– Można? – spytał bardzo ostrożnie.\nMichał również ocknął się z drętwoty. Poderwał halabardę i czym prędzej odwiesił ją na ścianę.\n– Proszę, proszę – rzekł zachęcająco. – Zaraz panu pomogę… Pan w jakiej sprawie?\nAdam przelazł przez skrzynię, przykucnął i wepchnął z powrotem sponiewierane papiery. Wspólnym wysiłkiem postawili żelazne pudło na biurku. Michał mimo woli zainteresował się pięknym barokowym ornamentem na wieku. Zły trochę na siebie, a trochę na gościa, wszelkimi siłami starał się wyglądać godnie, poważnie i nobliwie, niedokładnie słuchając wyjaśnień. Treść opowieści Adama zaczęła do niego docierać dopiero w połowie, porzucił wieko, zajrzał do skrzynki, obejrzał papiery i całkowicie uronił dalszy ciąg.\nPo krótkiej chwili Adam zorientował się, że młody człowiek w ogóle go nie słucha. Zamilkł ponuro i patrzył, jak ten pomylony kustosz wyciąga dokumenty ze skrzynki, bez widocznego trudu czyta skomplikowane zawijasy, zachłannie sięga po następne, jak stopniowo policzki zaczynają mu płonąć, a uszy czerwienieć, oczy zaś iskrzą się podejrzanym blaskiem. Spłoszył się mocno i jął przemyśliwać, czy nie lepiej byłoby machnąć ręką na wszystko i czym prędzej stąd uciec.\nMichał, nie wierząc własnym oczom, przeglądał dokumenty. Stopniowo ogarniała go fala wzruszenia tak potężna, że musiał jej dać ujście. Oderwał się od cudownej lektury, żeby coś zrobić, ryknąć gromko, fiknąć kozła, rzucić się w prysiudy, nic jednakże nie zrobił, bo wzrok jego padł na spłoszonego Adama, i uprzytomnił sobie, że ma świadka. Adam wydał mu się postacią niebiańską, przebaczył mu natychmiast to złapanie go na wygłupach z halabardą i gotów był wywijać dla jego rozrywki nawet lufą armatnią.\n– Panie, rany boskie, skąd pan to ma?! – wykrzyknął w radosnym oszołomieniu. – Przecież to skarb, istny skarb!\n– Przecie mówię, skąd mam, ale pan nie słucha – odparł Adam z lekkim wyrzutem.\n– Ależ skąd, słucham, oczywiście! Niech pan powtórzy jeszcze raz!\nAdam cierpliwie powtórzył od początku całą opowieść o znalezieniu skrzynki pod posadzką piwnicy. Z szaleńcem wolał nie zadzierać. Michał słuchał tym razem z największą uwagą.\n– Skąd to się to znalazło? – spytał zdumiony. – I jakim cudem ocalało pomimo wojny?\n– Tam mieszkał jeden notariusz – wyjaśnił Adam. – Jeszcze przedwojenny. On sobie budował dom przed samą wojną i zanim co, ojciec mu wynajął ten nasz. No i on tam mieszkał. Tyle że miał żonę Żydówkę, więc jak Niemcy przyszli, od razu ich wygarnęli do ostatniego człowieka. Znaczy nie całkiem, bo garkotłuk został i przez tego garkotłuka dom ocalał.\n– Jak to? Przez jakiego garkotłuka?\n– A przez ich kuchtę. Mieli taką kuchtę, co od samego początku kombinowała z Niemcami. Szkopy zostawiły jej ten dom, całą wojnę w nim mieszkała, ochlaje im urządzała, z wizytami chodzili, jeszcze jej dopłacali. Dziewucha, nie powiem, była jak rzepa, z dzieciństwa ją pamiętam, tyle że wredna. To ona doniosła na notariuszową, że Żydówka. No, ale dzięki niej, jak notariusza wzięli, domu nie spalili, nie rozgrabili, został w porządku i wojnę przetrzymał. A kuchta gdzieś przepadła i nikt jej nie żałował.\n– Wie pan może, jak się ten notariusz nazywał?\n– Wiem. Przypomniałem sobie. Łagiewka Bolesław.\n– I myśli pan, że to on schował?\n– A któż by inny? Nikt więcej tam wtenczas nie mieszkał, myśmy się przygarnęli kątem przy rodzinie, bo notariusz dobrze płacił. Ojciec dom postawił i pieniędzy już mu nic nie zostało. A notariusz widać przeczuł, co będzie, i papiery w piwnicy zamurował, żeby chociaż tyle ocalić.\n– Kiedy pan to znalazł?\n– Przedwczoraj. Znaczy, jedenastego.\n– Łagiewka Bolesław… – powtórzył Michał i znów poczuł się wzruszony. Zajrzał do skrzynki. Łagiewka Bolesław, prawdopodobnie w prostej linii wnuk albo prawnuk tamtego Łagiewki, który sto lat temu sporządził te dokumenty i którego podpisy tu widnieją. Przedwczoraj, jedenastego… To znaczy, że dzisiaj trzynasty. Trzynaście, cóż to za prześliczna liczba…\nAdam Dudek pomyślał właśnie, że diabli nadali tego trzynastego, zawsze to pechowy dzień. Musiał trafić na obłąkańca, który znów nie słucha, co się do niego mówi, a Adam zaczął właśnie o zaświadczeniu. Zaplątał się trochę, bo właśnie chodziło mu o coś mocniejszego niż zaświadczenie, jakieś podziękowanie albo co…\nDo Michała dotarło nagle, że przybysz coś jąka. Czegoś chce. Gotów był dla niego na wszystko. Adam, spocony ze zdenerwowania, mamrotał coś o radzie narodowej, parceli i prawie pierwokupu. Michał nic z tego nie rozumiał, ale z całego serca chciał mu dogodzić. Zaświadczenie o przekazaniu podarunku, oczywiście, to się rozumie samo przez się, urzędowe podziękowanie…\nZnów przestał zwracać uwagę na gościa, bo oko jego padło na kopertę z połamanymi pieczęciami. Widniało na niej kilka napisów, jakby spis zawartości, a pierwszy z nich brzmiał: „Testament Jaśnie Wielmożnej Pani Zofii z Chmielewskich Bolnickiej spisany przez notariusza Bartłomieja Łagiewkę w dniu 11 kwietnia roku pańskiego 1901, w dwudziestą piątą rocznicę ucieczki z domu Jaśnie Wielmożnej Panny Katarzyny Bolnickiej”.\nMichał nie był specjalnie przesądny, ale osobliwa zbieżność dat przyprawiła go o bicie serca. Poczuł, że do reszty traci równowagę. Cudowny facet przyniósł te nadzwyczajne rzeczy, ale cudownego faceta trzeba się wreszcie pozbyć, żeby móc je spokojnie przeczytać. Dojrzał tam już coś zupełnie nieprawdopodobnego i chory będzie, jeśli się tym nie zajmie!\nAdama zaczęła już ogarniać beznadziejna rozpacz, kiedy muzealny szaleniec eksplodował nagle dziką energią. Zerwał się z miejsca, wywlókł Adama z budynku, wrócił po jakieś pieczątki do gabinetu kustosza, drugi raz wrócił po papier, trzeci raz zawrócił, żeby zamknąć drzwi. Ciągnąc go za sobą, wykrzykiwał coś o Urzędzie Stanu Cywilnego. Zdesperowany Adam opierał się z całej siły, aż dotarły do niego chaotyczne wyjaśnienia, że maszynistka w USC pisze najpiękniej w całym województwie. Wówczas zaniechał oporu i zaproponował, żeby może jednak nie lecieć czterech kilometrów piechotą, tylko pojechać do Węgrowa jego furgonetką. Zawrócili już od szosy i galopem popędzili do furgonetki.\nW godzinę później sprawa była całkowicie załatwiona. Uszczęśliwiony Adam udał się do domu z pismami, których ton był tak entuzjastyczny, że mógł zastąpić bez mała Złoty Krzyż Zasługi, a Michał został wreszcie sam. Wrócił do muzeum, zamknął się na klucz i zasiadł do czytania.\nUroczyście, z uczuciem, że wstępuje do raju, wyciągnął przede wszystkim coś, co wstrząsnęło nim na pierwszy rzut oka. Dokument nosił tytuł: „Spis majętności zgromadzonych przez JW Panią Zofię Bolnicką, oddanych w depozyt Bartłomiejowi Łagiewce dla przyszłego przekazania jej spadkobiercom zgodnie z ostatnią jej wolą, wyrażoną w testamencie z dnia 11 kwietnia a.d. 1901”. Początek dokumentu był w doskonałym stanie, środek i koniec natomiast uległy pewnemu zniszczeniu na skutek gorszej jakości papieru i były prawie nieczytelne.\nPoniżej tytułu widniała długa lista. Od pierwszej pozycji Michała zaczęło dławić w gardle, pierwsza pozycja wymieniała bowiem rubli w złocie 15 tysięcy i uświadomił sobie natychmiast, jakie okazy numizmatyczne stanowią owe ruble. Przy drugiej zaparło mu dech w piersiach. Wypisana tam była jak byk informacja, że chodzi o dwa tysiące sztuk różnych monet złotych i srebrnych, z dawna nie używanych w obiegu, w tym tak zwanych bizantynów, solidów, groszy polskich, dukatów, talarów i innych. Następnie czytał dalej opis klejnotów i ozdób, aż musiał wstać i napić się wody, dotarł bowiem do świecznika, przed trzystu laty zakupionego od potomka rodu, w którym stanowił łup z wypraw krzyżowych. Przy starodawnej ozdobie głowy, z trzystu pereł wykonanej, pociemniało mu w oczach, zaś po serwisie srebrnym roboty krakowskiego złotnika, wykonanym przed samą śmiercią królowej Jadwigi, przestał czytać. Przetarł oczy, potrząsnął głową, rozmazał sobie po twarzy resztkę nie wypitej wody i zaczął jeszcze raz od początku\nDalszy ciąg tekstu, poniżej serwisu, był piegowaty i lektura jęła stwarzać pewne trudności. Michał z mozołem odszyfrował wybrakowane litery, ze wstrętem myśląc o kupcu, który dostarczył notariuszowi zły papier. W całości udało mu się odczytać tylko informację o portrecie babci pani Zofii, namalowanym z czystej sympatii do niej przez mistrza Bacciarellego, reszty mógł się najwyżej domyślać. Gorąco mu było przeraźliwie, twarz go paliła, czuł niemal zawrót głowy, oczyma duszy z niesłychaną dokładnością widział każdy opisywany przedmiot. Wstał z krzesła, wykonał przy oknie kilka głębokich wdechów i wydechów, przyniósł sobie następną szklankę wody i zaczął czytać po raz trzeci.\nDoczytawszy w upojeniu do końca, uprzytomnił sobie wreszcie, co czyta. Spis przedmiotów oddanych w depozyt… Notariusz wziął to wszystko w kupie, tu jest spis, a gdzie przedmioty…?\n– Na litość boską, co się z tym wszystkim stało?! – wyjęczał rozdzierająco w kierunku okna i po chwili dodał półgłosem: – Spokojnie, Michałku, tylko spokojnie…\nOdsunął wstrząsający spis i przystąpił do dalszego przeglądania zawartości skrzynki. Wśród licznych aktów kupna i sprzedaży najrozmaitszych obiektów znalazł notatki odmiennej treści. Jedna z nich głosiła:\n„W pierwszą rocznicę śmierci mojego świętej pamięci nieboszczyka ojca, Bartłomieja Łagiewki, stwierdzam jako stan bieżący spadek po świętej pamięci Zofii Bolnickiej. Dobra w zarządzie moim z pomocą boską i Antoniego Włókniewskiego. Katarzyna z Bolnickich Wojtyczkowa ciągle żyje”.\nDalej następowała data: 4 lutego 1905 roku.\nTej notatki Michał w pierwszej chwili w ogóle nie zrozumiał. Po długim namyśle wywnioskował z niej, że w dniu 4 lutego 1905 roku spadek po owej Bolnickiej nie został jeszcze przejęty przez spadkobierców. Całość przedmiotów wymienionych w spisie wciąż spoczywa w depozycie, teraz już u syna owego notariusza, który sporządzał testament. Co jednakże miała oznaczać wzmianka o życiu Katarzyny z Bolnickich Wojtyczkowej?\nNiesprecyzowana, niejasna, dławiąca wzruszeniem nadzieja tknęła go w serce. Gorączkowo jął grzebać w pozostałych papierach i trafił na oddzielną kartkę, z września 1939 roku. Podpisany był na niej Bolesław Łagiewka, który zanotował następujące słowa:\n„Do wiadomości ewentualnych wykonawców: Katarzyna Wojtyczkowa żyje nadal. Paulina de domo Wojtyczko, primo voto Włókniewska żywa i zdrowa. Reszta bez zmian zgodnie z wolą testatorki”.\nMichałowi znów zrobiło się nieznośnie gorąco. Opadł na krzesło, przechylił się na oparcie i przycisnął dłońmi płonące uszy. Niesprecyzowana nadzieja nabrała wyraźniejszych kształtów. W 1939 roku spadek nadal pozostawał w depozycie, a tajemnicza Katarzyna z Bolnickich Wojtyczkowa miała z tym coś wspólnego. Wywierała na to jakiś wpływ przez sam fakt, że żyła. Mignęło mu w głowie, że cholernie długo żyła… Niemniej, jeżeli w 1939 roku istniał pewien stan, to ten stan istniał nadal, ponieważ testament przez ostatnie trzydzieści pięć lat spoczywał pod posadzką w piwnicy Adama Dudka. Przedmioty ze spisu, ów bajeczny skarb, leżą gdzieś w depozycie. Leżą… Zaraz, czy jeszcze leżą? Była wojna, a potem trzydzieści lat…\nMichał oderwał plecy od oparcia, chwycił spis i zaczął go uważnie studiować pod innym niż poprzednio kątem widzenia. Każdy przedmiot wałkował w myślach, oglądał oczyma duszy, wyobrażał sobie, starał się porównać z innymi. Pamięć miał znakomitą, a przez ubiegłe dziesięć lat, wiedziony swoim maniactwem, nabywał wiedzę o zabytkowych dziełach sztuki. Badał je, czytał o nich, szperał, zbierał wszelkie informacje, plotki i anegdoty, oglądał, co tylko się dało obejrzeć, pętając się o głodzie i chłodzie po całej Europie, i śmiało mógł o sobie powiedzieć, że jak mało kto wie, co się gdzie znajduje. Pamiętał, co istniało w Polsce przed wojną, co zostało wywiezione i ukradzione, co odnaleziono, odzyskano i odkryto po wojnie. O zabytkowych dziełach sztuki wiedział właściwie wszystko i teraz oto stwierdzał oś wstrząsającego.\nZ całą pewnością ani jedna z opisanych tu rzeczy nie ukazała się nigdzie. Kompletnie nigdzie, nie tylko w Polsce. O przedmiotach tej klasy, o takich okazach numizmatycznych, gdyby się gdzieś pojawiły, musiałoby się coś słyszeć. Bodaj o jednym… Nie stanowią i nigdy nie stanowiły całości, są chaotycznym zbiorowiskiem absurdalnych bogactw, jedno od Sasa, drugie od lasa, bez wątpienia zostałyby rozparcelowane między różnych zbieraczy. Nie istnieje taki człowiek, który by przez tyle lat nie puścił czegoś w świat albo dla pieniędzy, albo by wymienić na coś innego. A tu nic, o ani jednej sztuce nigdy nawet nie słyszał. A zatem…\nMichał na moment znieruchomiał. Zamknął oczy, potem otworzył je i spojrzał wprost w ciemniejące niebo, po którym płynęły różowe obłoki, pędzone łagodnym zefirem. Ani nieba, ani obłoków w ogóle nie zauważył, dla odmiany zrobiło mu się zimno i musiał zebrać wszystkie siły, żeby wreszcie sprecyzować tę niesłychaną, niewiarygodną, olśniewającą myśl.\nA zatem cały ten spadek, cały ten depozyt, cały ten oszałamiający, nieporównywalny z niczym skarb wciąż jeszcze leżał gdzieś w ukryciu, tam gdzie ulokował go stary notariusz, Bartłomiej Łagiewka, na zlecenie swojej klientki, Zofii z Chmielewskich Bolnickiej…\nMniej więcej po kwadransie Michał Olszewski stał się na nowo zdolny do myślenia. Potężna, ekstatyczna radość dodawała mu skrzydeł i wzmagała bystrość umysłu. Fakt istnienia jakichś tam spadkobierców na razie zlekceważył całkowicie, nie wątpił, że uda się ich namówić do sprzedaży, jeśli tylko muzeum zdoła kupić. A nawet jeśli nie, z pewnością zgodzą się to zabezpieczyć, sfotografować, opisać, pokazać ludziom… Grunt, że będzie istniało w kraju niejako na wierzchu, dostępne. Wywozu, na szczęście, zakazują przepisy…\nJedyna trudność to odnaleźć ów skarb. Niewątpliwie został dobrze ukryty, jeśli udało mu się przetrwać do tej pory. Gdzie też stary notariusz mógł znaleźć odpowiednią kryjówkę? Zapewne zakopał… Michał obliczył mniej więcej objętość depozytu i wyszła mu skrzynia o rozmiarach biurka konserwatora. Można zakopać taką skrzynię, można zakopać nawet większe przedmioty, tylko gdzie?!\nObejrzawszy dokładnie wszystkie znajdujące się w skrzyni papiery, Michał niezbicie stwierdził, że na ten temat nie ma tam żadnej informacji. Zostawał tylko testament. Gdyby pieczęcie wielkiej koperty pozostały nie naruszone, zapewne zawahałby się przed jej otwarciem, na szczęście jednak pieczęcie połamały się dobrowolnie. Testament stanowił ostatnią szansę.\nBiorąc do ręki nadwerężoną kopertę, Michał po pierwsze zauważył, że już zapadła głęboka noc i w pokoju świeci się lampa, którą zapewne sam zapalił, chociaż nic o tym nie wie, po drugie stwierdził, że jest nieprzytomnie głodny, a po trzecie pomyślał, że coś tu nie gra. Coś jest nie w porządku. Testament otwiera się po śmierci testatora i w obecności spadkobierców. Skąd wiadomo, co należało zrobić z tym spadkiem pozostawionym w depozycie? Oczywiście z testamentu. A zatem ten testament musiał już być otwierany i czytany. Zaraz… Ale jeżeli wykonawcą został ten sam notariusz, który go pisał, siła rzeczy musiał znać jego treść bez otwierania. Synowi wszelkie informacje mógł przekazać ustnie. No więc w końcu co…\nKonieczność odnalezienia przecudownego skarbu pchała do działania. Michał zaniechał rozważań i otworzył kopertę.\nWewnątrz znajdowały się dwa testamenty i notatka notariusza.\nZ rozpędu Michał rozłożył pierwszy z brzegu papier. Jakiś Kazimierz Chmielewski w dniu 7 sierpnia roku pańskiego 1874 zapisywał testamentem wszystko, co posiada, JW Pannie Katarzynie Bolnickiej, córce Włodzimierza i Zofii, lub też potomkom rzeczonej Katarzyny. Nie czytając dalszego ciągu, gdzie była mowa o jakichś gruntach, młynach i złocie, Michał odłożył niecierpliwie ten dokument i sięgnął po następny. Tak, to było to. Znów pieczęć i suchy rozkaz: „Otworzyć po śmierci Katarzyny z Bolnickich Wojtyczkowej”.\nPrzelotnie pomyślawszy, że ta Katarzyna do tej pory już chyba wreszcie umarła, Michał z determinacją odciął pieczęć. Treść ogarnął niemal jednym rzutem oka, po czym zaczął czytać dokładniej. Niżej podpisana Zofia z Chmielewskich Bolnicka, zdrowa na umyśle, acz z racji wieku nieco poszkodowana na ciele, zapisywała Paulinie Wojtyczko, córce Katarzyny z Bolnickich Wojtyczkowej, zaślubionej wbrew woli rodziców Antoniemu Wojtyczko, potężny majątek, pochodzący z następujących źródeł: primo, posag zebrany dla Katarzyny, którego pozbawiona została uciekłszy z domu i zawarłszy niepożądany mariaż; secundo, spadek po Kazimierzu Chmielewskim przeznaczającym swoją fortunę Katarzynie lub jej potomkom, w tym wypadku jej potomkom; tertio, majątek odziedziczony po świętej pamięci siostrze pani Zofii Bolnickiej, Marii hrabinie Lepieżyńskiej; quarto, drobną część dóbr pani Zofii w postaci klejnotów, sprzętów i jednego portretu. Całość powyższych majętności zawierała w sobie cztery folwarki w rozmaitych miejscach, dwa młyny, dużo lasu z dwoma tartakami, gorzelnię i browar, co do którego zawarta była umowa o dostawę chmielu z kupcem rosyjskim, niejakim Fiodorem Wasiliewiczem Kolczewem, ważna przez dwadzieścia lat. Michał przypomniał sobie, że widział tę umowę wśród dokumentów, i pomyślał, że już pierwszej wojny światowej chyba nie przetrzymała.\nCzytał dalej. Podstawę majątku stanowiły pieniądze korzystnie ulokowane w rozmaitych przedsięwzięciach. Oprócz nich istniała gotówka w postaci piętnastu tysięcy rubli w złocie, jako też liczne przedmioty użytkowe i ozdobne, niezmiernie cenne, wyszczególnione w osobnym spisie, złożone w skrzyni drewnianej, okutej żelazem, którą na przechowanie oddaje się wykonawcy niniejszego testamentu, notariuszowi Bartłomiejowi Łagiewce, wraz z kluczami, obligując go w imię Boże do starannej pieczy i uchronienia dóbr przed wszelkim niebezpieczeństwem. Tegoż Bartłomieja Łagiewkę pani Zofia Bolnicka zobowiązała także do pieczy nad pozostałym majątkiem, oddając mu w zarząd owe folwarki i młyny, aż do chwili przekazania legatu spadkobiercom. Warunkiem owego przekazania, warunkiem absolutnie bezwzględnym, miała być śmierć Katarzyny z Bolnickich Wojtyczkowej, której najstarsza córka nie miała prawa niczego odziedziczyć za jej życia. Skromną resztę swoich majętności pani Zofia przekazywała jedynemu pozostałemu przy życiu synowi, Bogumiłowi Bolnickiemu, bez żadnych warunków i zastrzeżeń.\nW osłupieniu doczytawszy do końca ten oryginalny testament, Michał ujrzał pod spodem podpisy świadków. Było ich dwóch. Jakiś Damazy Mieniuszko i jakiś Franciszek Włókniewski. Tego Włókniewskiego już gdzieś widział, wpadł mu w oko…\nSzybko odnalazł dwie wzmianki o Włókniewskim. Młodszy Łagiewka zarządzał dobrami pani Zofii z pomocą boską i Antoniego Włókniewskiego, musiał to być zapewne syn Franciszka. I drugie: Paulina de domo Wojtyczko, spadkobierczyni Zofii Bolnickiej, wyszła za mąż za któregoś Włókniewskiego, sądząc z dat, prawdopodobnie za syna Franciszka, tego Antoniego lub innego… Franciszek był jednym ze świadków, znał treść testamentu, nic dziwnego, że ożenił syna z córką Katarzyny! Dziwne raczej, że nie przyśpieszył opuszczenia przez nią tego padołu…\nW serce tknął go nagły niepokój. Zaraz, jeżeli Włókniewski ożenił się z córką Katarzyny, jeżeli wiedział od ojca o treści testamentu, czy nie zrobili tam jakiegoś kantu ze spadkiem? Nie czekali na śmierć Katarzyny… Nie, wykluczone, ostatni potomek rodu notariuszy, Bolesław Łagiewka, w 1939 roku napisał jak byk: „ Reszta bez zmian, zgodnie z wolą testatorki”. Skoro zgodnie z wolą, to znaczy, że za życia Katarzyny nic nie dostali.\nMichał przestał odczuwać głód. Już zagłębił ręce w stosie papierów z zamiarem szukania wieści o Włókniewskich, kiedy przypomniał sobie o notatce notariusza. Chwycił ją czy prędzej.\nStary Bartłomiej Łagiewka, czując zbliżającą się śmierć, na piśmie pozostawił zalecenia synowi, wyjaśniając przy okazji niektóre wydarzenia, związane z testamentem pani Zofii. Po pierwsze, treść testamentu miała pozostać absolutną tajemnicą aż do chwili jego realizacji. Obaj świadkowie przysięgli na krzyż bezwzględne milczenie. Po drugie, tak Franciszkowi Włókniewskiemu, jak i jego starszemu synowi, Antoniemu, można zaufać, przyjmując ich pomoc w zarządzaniu majątkiem, są to bowiem ludzie nieposzlakowanej uczciwości. Po trzecie, pani Zofia Bolnicka zmarła nagle, rażona apopleksją na wieść, że jej najstarsza wnuczka, Paulina, uciekła z domu, aczkolwiek Paulina, uciekając, nie miała na oku żadnego mariażu i udała się do Warszawy w celu podjęcia uczciwej pracy. Po czwarte, rażona apopleksją pani Zofia w ostatnich godzinach życia usiłowała jeszcze coś powiedzieć, co jej się na szczęście nie udało. Bartłomiej Łagiewka nie wątpi, że zamierzała wydziedziczyć swoją wnuczkę, do czego za żadną cenę był zdecydowany nie dopuścić, uważa bowiem, że Katarzyna de domo Bolnicka została ciężko skrzywdzona, i to przy jego udziale. Uchybił swoim obowiązkom, godząc się na pozostawienie w zawieszeniu testamentu Kazimierza Chmielewskiego, a uczynił to pod naciskiem pani Zofii, której niesłusznie ulegał, co niech mu Pan Bóg przebaczy. Niechże przynajmniej córka Katarzyny odziedziczy, co do niej należy. Po piąte, zobowiązuje syna do przekazywania wieści o miejscu ukrycia powierzonej skrzyni, o której mowa w testamencie, wyłącznie ustnie i tylko jednej osobie. Po szóste, nakazuje mieć oko na Paulinę i jej ewentualnych potomków, żeby w chwili śmierci Katarzyny nie było kłopotu z odnajdywaniem spadkobierców. Po siódme, poleca syna opiece boskiej.\nPoniżej podpisu Bartłomieja Łagiewki widniała notatka wykonana ręką jego syna: „W dniu 5 września a.d. 1903 Paulina Wojtyczko poślubiła Franciszka Włókniewskiego i zamieszkała z nim w Warszawie, przy ulicy Zgoda 9, w oficynie na trzecim piętrze”.\nW kompletnym osłupieniu Michał wpatrywał się w tę notatkę. Na litość boską, Paulina poślubiła Franciszka, faceta, który był prawie rówieśnikiem jej babki?! I ten Franciszek zamieszkał w Warszawie?! Niemożliwe!\nGorączkowo rzucił się do skrzyni. Było tam coś, z całą pewnością widział tam coś więcej o tych cholernych Włókniewskich! Jakieś zwyczajne, mało ważne rzeczy…\nWiosenny świt wstawał za oknem, kiedy Michał uspokojony w kwestii mariażu Pauliny Wojtyczko, odczytywał umowę dzierżawną, w której Franciszek Włókniewski oddawał w dzierżawę starszemu bratu Antoniemu, swoje grunta, odziedziczone po ojcu. Dalej był dokument, z którego wynikało, że Antoni spłacił Franciszka i objął całość majętności. Na myśl, że Paulina poślubiła jednak osobnika odpowiedniego wiekiem, Michał doznał ukojenia. Wciągnął się już bez reszty w dzieje tej dziwacznej rodziny, w której córki nagminnie uciekały z domu, a matki okazywały bezlitosną nieugiętość. Przy okazji dostrzegł kontrast między owym ukrytym majątkiem a trzecim piętrem w oficynie i wreszcie uwierzył ostatecznie, że starszy Franciszek Włókniewski do końca dochował tajemnicy.\nNa kilka skromnych dokumentów, dotyczących Józefa Mieniuszki, syna Damazego, wedle których rzeczony Józef zaciągał długi i wyzbywał się gruntów, Michał nie zwrócił już uwagi. Z roztargnieniem obserwując zamglony wschód słońca pomyślał, że jakoś chyba do tych spadkobierców dotrze. Będzie musiał zacząć od Włókniewskich ze wsi, bo na wsi jednak mniej się zmieniło niż w mieście, szczególnie w Warszawie. Oficyny z trzecim piętrem nie ma już od trzydziestu pięciu lat, Bóg raczy wiedzieć co się mogło stać z Pauliną i Franciszkiem, możliwe jednak, że wiedzą coś o nich potomkowie Antoniego. Wiadomość o skrzyni notariusz miał przekazywać ustnie i wyłącznie jednej osobie. Któż mógł być tą osobą, którą wybrał sobie w obliczu wojny? Chyba tylko ktoś ze spadkobierców, nikt obcy. Trzeba ich znaleźć, tych potomków Katarzyny, i razem z nimi spróbować odgadnąć, co też mogła wykombinować Zofia Bolnicka do spółki ze starym notariuszem…\nZ powiadomieniem władz muzealnych i milicji postanowił na razie jeszcze zaczekać. Mimo wszystko rzecz była niepewna, a przedwczesne rozgłoszenie sprawy mogło jej tylko zaszkodzić. Zdecydował się szukać na własną rękę, co nie powinno spowodować żadnych strat, bo skoro skarb wytrzymał do tej pory, wytrzyma i dalej. A myśl, że on sam, osobiście i własnoręcznie miałby odnaleźć i ocalić to wszystko…\nPrzecudowna, zuchwała, niebiańska myśl płonęła mu w duszy i zatykała dech w piersiach…\nIndyki lazły drogą powoli i majestatycznie, co chwila wybuchając pełnym oburzenia gulgotem i nie zwracając najmniejszej uwagi na klakson i warkot samochodu. Przejechanie ich wydawało mi się niewskazane. Wlokłam się za stadem na jedynce, trąbiąc, porykując silnikiem i popychając zderzakiem pierzaste kupry bez żadnego skutku. Indyki zaparły się w sobie i nie zmieniały tempa.\nGruntowa droga była wysadzana drzewami, po jednej stronie ciągnęła się wieś, po drugiej łąka i pola, za nimi na horyzoncie czerniał las, bliżej trzciny na łące wskazywały miejsce usytuowania małego jeziorka, stawu czy też bagienka. Mogłam swobodnie kontemplować krajobraz, bo do indyków dołączyło wielkie stado gęsi, które do reszty zagrodziły drogę i wykluczyły dalszą jazdę. Wylazły z jakiegoś podwórka przede mną i przełaziły w poprzek, zmierzając ku łące.\nGdzieś tutaj, w tej okolicy, prawdopodobnie przy bagienku, znaleziono zwłoki nie zidentyfikowanego faceta, który miał przy sobie mój adres. Nie tylko mój zresztą. Tajemnicze zwłoki zaopatrzone były w adresy bez mała całej mojej rodziny; adres moich rodziców i mojej ciotki Lucyny w Warszawie, mojej kuzynki Lilki w Cieszynie, jej brata Henryka we Wrocławiu, nawet adres mojej drugiej ciotki, Teresy, w Kanadzie. Poza owymi adresami, starannie spisanymi na obszarpanym kawałku papieru, zwłoki nie posiadały nic i nie zdołano stwierdzić, kim były za życia.\nPrzesłuchani zostaliśmy oczywiście wszyscy solidnie i rzetelnie. Milicja okazała nam dużą uprzejmość, prezentując podobiznę nieboszczyka odpowiednio upiększoną, tak że wyglądał na niej prawie jak żywy i nie budził zgrozy, jak również nie domagając się oglądania go w naturze. Nikt z rodziny go nie znał. Nikt nigdy nawet nie widział go na oczy i było to pewne do tego stopnia, że nawet organa MO przestały żywić jakiekolwiek wątpliwości. Znaleziono owe zwłoki jesienią zeszłego roku, zadano nam parę tysięcy pytań i niczego nie wyjaśniono.\nJuż pod koniec wnikliwych dociekań padło między innymi pytanie, czy coś nam mówi nazwisko Mieniuszko. Mój ojciec, moja matka i ja od razu zgodnie stwierdziliśmy, że pierwsze słyszymy, moja ciotka natomiast, Lucyna, zamyśliła się.\n– Chyba je kiedyś słyszałam – rzekła w zadumie, budząc błysk nadziei na twarzy pytającego kapitana MO. – Tak mi chodzi po głowie… Ale dotyczy to czasów, kiedy miałam szesnaście lat, więc wątpię, czy pana teraz zainteresuje. Poza tym i tak nie pamiętam, skąd mi się bierze.\nKapitan MO spojrzał na nią z nie skrywanym obrzydzeniem i zaniechał dalszych pytań.\nPodobiznę denata zaprezentowano także Teresie w Kanadzie, o czym powiadomiła nas listownie, komunikując, iż ostatnio dostrzega niezwykły urodzaj na podejrzanych półgłówków. Jeden podejrzany półgłówek usiłował wypytywać ją o rozmaitych przodków, przychodził dwa razy, obcy człowiek, w ogóle go nie zna, drugi zaś, niezależnie od pierwszego i w jakiś czas później, podtykał jej fotografię jakiegoś faceta, który wyglądał na nieboszczyka, upierając się, że ona o nim coś wie. Nie wie i nie chce wiedzieć. Z osobami, które tak wyglądają, nie życzy sobie mieć do czynienia.\nWyjaśniliśmy jej, również listownie, że osobnika na zdjęciu słusznie wyglądał na nieboszczyka. Zaintrygował nas niezmiernie pierwszy półgłówek, który składał wizyty miesiąc przed znalezieniem zwłok i mógł mieć jakieś znaczenie, ale o nim również Teresa nic nie wiedziała. Po paru miesiącach przyjechała na wypoczynek do Polski i zagadkowość imprezy poruszyła wszystkich na nowo. Postanowiliśmy odbyć wycieczkę do Woli, żeby obejrzeć okolicę, która stanowiła ostatnie miejsce pobytu na tym padole dziwnego nieboszczyka, szczególnie, że okolica też była niejako rodzinna.\nMoja mamusia i Lucyna bardzo na te wycieczkę nalegały, Teresa, na zmianę, to protestowała w popłochu, to wpadała w bojowy nastrój, raz odżegnując się od tajemniczej zbrodni, a raz upierając się ją wyjaśnić, niepewna przy tym, czy posłużyć milicji informacjami, o nawiedzających ją w Kanadzie podejrzanych półgłówkach, czy też przeciwnie, zataić ich wizyty starannie. Lucyna złośliwie wpierała w nią Mieniuszkę.\n– Mieniuszkę znasz? – spytała życzliwie od razu w chwili powitania. – Lepiej przypomnij sobie wszystkich dawnych gachów, dużo ich było, na pewno znajdzie się między nimi i jakiś Mieniuszko…\nTeresę rozwścieczyło to niewymownie, omal się nie pobiły w drodze z lotniska do domu. Przeszkodziła im ciasnota samochodu. Sponiewierawszy Lucynę, Teresa odżegnała się także i od Mieniuszki.\n– Odczep się! – rzekła z furią. – Ta wasza milicja jest do niczego! Wypraszam sobie, żeby jakieś trupy nosiły przy sobie mój adres!\n– Nasze adresy też noszą – zauważyła ugodowo moja mamusia.\n– Wasze mogą sobie nosić, a mojego nie! O żadnych Mieniuszkach w życiu nie słyszałam! I w ogóle nie będę słuchać, zatkam sobie uszy! To trzeba wreszcie wyjaśnić, nie życzę sobie, żeby się za mną wlokły jakieś głupie zbrodnie!\n– Toteż właśnie – powiedziała żywo moja mamusia. – Jedźmy tam!\n– Gdzie?! Na miejsce zbrodni? Żeby i nas tam kto utłukł? Jeszcze czego…!\nW tydzień później, wykorzystując ową zmienność nastrojów Teresy, pojechałyśmy obejrzeć okolicę, gdzie popełniono morderstwo powiązane z rodziną przez adresy z niepojętych przyczyn. Zabrałyśmy ze sobą siostrę ojca, ciocię Jadzię, która w cichości ducha czuła się głęboko skrzywdzona faktem, że jej adresu nieboszczyk nie posiadał, i żywo interesowała się familijną sensacją. Na drodze zatrzymał mnie drób, siedziałam zatem bezczynnie przy kierownicy, melancholijnie kontemplując sielski pejzaż i nie mając najmniejszego pojęcia o wydarzeniach, które sprowadziły mnie do tych gęsi, indyków i bagienka na łące…


Film z Tischnerem w świątecznym „Tygodniku Powszechnym” - Tischner.pl\nFilm z Tischnerem w świątecznym „Tygodniku Powszechnym”\nStrona główna/Bez kategorii/Film z Tischnerem w świątecznym „Tygodniku Powszechnym”\nW środę 20 kwietnia trafi do kiosków wielkanocny numer „Tygodnika Powszechnego”, a w nim wyjątkowa płyta zawierająca film Wina Spinlera „Gdzie ja idę, wy kiedyś pójdziecie…”. To niewątpliwie jedna z najlepszych i najbardziej przejmujących telewizyjnych rejestracji Tischnera: opowieść o męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, i o tym, że ten dramat powtarza się w życiu każdego człowieka.\nRozważania, które stały się kanwą filmu, zarejestrowano wczesną wiosną 1996 roku w Łopusznej, Jaworkach i na hali Ornak. Szczególnie mocno zapada w pamięć scena nakręcona przed domem Tischnera. Wciśnięty w kąt werandy ksiądz w smugach padającego śniegu opowiada o ukrzyżowaniu – i o każdej ludzkiej śmierci. „Jest jakiś taki moment w życiu człowieka, w którym Bóg wypuszcza człowieka z rąk i pozwala mu lecieć w jakąś tajemniczą przepaść”. Ale nim człowiek spadnie w tę przepaść, może jeszcze temu samemu Bogu powierzyć swój los. „Nie Bóg wymyślił śmierć”, mówi powoli Tischner. „To pomysł diabła. Bóg wymyślił życie, wymyślił miłość, która z życia się bierze. I z której życie się bierze. Powiedziano kiedyś: miłość mocna jako śmierć. A krzyż ma pokazać coś głębszego: że mocna jest miłość – mocniejsza jako śmierć”. Nie przypadkiem tę właśnie scenę umieścił po latach w finale swego dokumentu „Tischner – życie w opowieściach” Artur „Baron” Więcek.\nPrócz filmu Spinlera na płycie znalazły się też krótkie filmiki poświęcone Nagrodzie Znaku i Hestii im. Ks. J. Tischnera oraz jej tegorocznym laureatom: Piotrowi Sikorze, Dariuszowi Kosińskiemu i Uniwersytetowi Dzieci.\nKinga Łukowska\t2011-04-20T15:14:00+00:00\t20 kwietnia 2011|Bez kategorii|


Pasy Transportowe Dobiegniew Mocowanie Transport lubuskie [LB] PrzyczepyMarter.pl\nPasy Transportowe Dobiegniew: Mocowanie i Transport lubuskie [LB] do Kupienia Online w Sklepie PrzyczepyMarter\nPełna oferta pasów transportowych przygotowana dla mieszkańców miejscowości Dobiegniew w województwie lubuskie [LB]. Poznaj zasady mocowania ładunków towarowych w transporcie drogowym na przyczepach oraz naczepach Dobiegniew. Zabezpiecz ładunek zgodnie z obowiązującymi przepisami w Polsce oraz Unii Europejskiej. Na stronie znajdziesz wszystkie niezbędne wiadomości dla Dobiegniew związane z użytkowaniem pasów transportowych z napinaczem. Poznasz metody mocowania ładunku i pełną ofertę produktów dla lubuskie [LB] ze sklepu online PrzyczepyMarter. W ofercie sklepu znajdują się także pasy transportowe trzypunktowe do lawet do przewożenia samochodów w Dobiegniew\nPrzyczepy DobiegniewZloty motocyklowe Dobiegniew Pasy Dobiegniew\nWszystkie pasy transportowe z Dobiegniew możesz wykorzystać do mocowania towarów na wybranych modelach przyczep samochodowych. Przeglądaj poszczególne modele pojazdów do transportu rzeczy, których nie przewieziesz samochodem dostawczym. W ofercie sklepu motoryzacyjnego PrzyczepyMarter znajdziesz do kupienia nowe przyczepy samochodowe oraz wybrane akcesoria do przyczepek. W ostatnim czasie nasze oferta została poszeżona o kolejne produkty wykorzystywane w transporcie drogowym - różnego rodzaju pasy transportowe. Jeśli jesteś zainteresowany zakupem pasów i innych systemów mocowania ładunków, możesz odwiedzić sklep stacjonarny zlokalizowany w miejscowości Przygoń przy ulicy Łąkowej 3 (gmina Dobroń, łódzki) - dokładny adres w zakładce kontakt wraz z lokalizacją na mapie. Dla osób poszukujących szybkich rozwiązań oferujemy także sprzedaż internetową pasów transportowych. Kontakt w sprawie oferty +48 696 426 746 lub email: blog@przyczepymarter.pl.\nPasy transportowe Dobiegniew do mocowania ładunków na przyczepach i naczepach sklep PrzyczepyMarter\nNa tej stronie znajdziesz pełną ofertę pasów transportowych Dobiegniew przeznaczonych do mocowania ładunków na przyczepach samochodowych towarowych oraz dużych naczepach ciężarowych, przeznaczonych do transportu krajowego oraz międzynarodowego. Pasy transportowe są podstawowym produktem wykorzystywanym do mocowania towarów na platformach do przewozu towarów w Dobiegniew. Na blogu ponadto opublikowanych zostało kilka artykułów, które ogólnie opisują rodzaje pasów transportowych z napinaczem oraz do lawet i auto lawet. Znajdziesz tam wskazówki jak mocować różne rodzaje towarów, tak aby zapewnić bezpieczeństwo podczas transportu drogowego w Dobiegniew (lubuskie [LB]).\nCeny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun City N5-145 city do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun City N5-146 city do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N5-155 ptw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 ptw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 ptr resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 svw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 ptd do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 pts do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-236 ptw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-236 ptr resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-253 ptw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-263 ptw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pratik PR160 do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-210 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-210 pro resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-236 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-236 prr resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-263 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-263 prr resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-236 2 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-263 2 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-350 CT resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N07-236 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N13-236 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N16-236 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N10-253 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N13-253 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro N16-253 pro do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Pro+ N7-263 2 pro+ do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-210 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-210 rt resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-236 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-236 rtr resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-263 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-263 rtr resor do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-236 2 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-263 2 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N07-236 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N13-236 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N07-253 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N13-253 rt do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-202 tw** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-236 tw** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-253 tw** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-253 2 tw** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N7-195 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N07-236 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N13-236 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N16-236 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N07-253 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N10-253 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N13-253 bois** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-194 kpsw do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-194 kpsb do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-263 kps* do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-263 2 kps* do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N13-263 kps* do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N13-263 2 kps do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Multi N7-240 multi do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Multi N7-255 multi do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Multi N7-305 multi do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Multi N10-305 multi do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Multi N13-305 multi do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Moto N6-220 pm2*** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Moto N7-221 pm3*** do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun NAVY N7-12 navy do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun NAVY N7-17 navy do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Dobiegniew do przyczepy samochodowej Neptun Navy N13-20 navy do mocowania ładunków w transporcie lubuskie [LB].\nSolidne pasy transportowe Dobiegniew (lubuskie [LB]) stanowią podstawę bezpiecznego i szybkiego transportu towarów na przyczepach samochodowych i naczepach. Do tego celu można użyć różnych rodzajów pasów transportowych z napinaczem lub ściągających pasów Dobiegniew (lubuskie [LB]) do opasania ładuku. Ważnym elementem składowym każdego pasa jest jego sposób mocowania do punktów na pojazdach, wytrzymałość pasów transportowych czy długość poszczególnych jednostek. W ofercie sklepu PrzyczepyMarter dla mieszkańców miejscowości Dobiegniew (lubuskie [LB]) znajdują się tylko produkty spełniające wszystkie normy bezpiecznego transportu, o czym świadczy jakość wykonania i certyfikaty producentów produktów zaoferowanych w sprzedaży. W szczególności chodzi o wszelkie normy EN 12195-2 dla pasów transportowych, których musi przestrzegać każdy kto przewozi ładunki na przyczepach samochodowych czy naczepach ciężarowych.\nPasy transportowe trzypunktowe Dobiegniew do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N13-380 alb w lubuskie [LB]. Pasy transportowe trzypunktowe Dobiegniew do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N15-380 alb w lubuskie [LB]. Pasy transportowe trzypunktowe Dobiegniew do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N16-380 alb w lubuskie [LB]. Pasy transportowe trzypunktowe Dobiegniew do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N18-380 alb w lubuskie [LB]. Pasy transportowe trzypunktowe Dobiegniew do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N20-400 2 ahb w lubuskie [LB]. Pasy transportowe trzypunktowe Dobiegniew do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N25-400 2 ahb w lubuskie [LB].


Tort bezowy vol.2 - przepis kulinarny :: WLKP24.info - informacje południowej Wielkopolski\n03.05.2013 | 12:37\nTort bezowy vol.2 - przepis kulinarny\nJuż prezentowałem swój ulubiony tort bezowy. Każdy z nas ma swoje ulubione danie, ale czy nie warto spróbować jego regionalnej wersji? Teraz, kiedy długi weekend już trwa - możemy odkryć regionalne smaki w naszych ukochanych potrawach czy deserach. Przedstawiam wielkopolski tort bezowy.\nMajowy długi weekend to czas relaksu, grillowania i spotkań w miłym gronie. Niekiedy też jest to okazja do popisów kulinarnych. Często sięgamy po sprawdzone i ulubione przepisy. Może jednak, mając więcej czasu, odważymy się spróbować odkryć regionalne nuty w symfonii smaków ulubionych dań. Zwieńczeniem każdej kolacji czy obiadu, który przygotowujemy dla najbliższych, jest deser. Kiedy mamy to przysłowiowe "wolne", mamy okazję do celebracji posiłku i tego czasu przy stole z rodziną. Niech będzie tak i tym razem, lecz w regionalnym wydaniu. Ja swój ulubiony tort bezowy poddałem regionalnemu czarowi, by zyskał wielkopolski wyraz. Smakuje równie dobrze, jak ten z przepisu babci... Sprawdźcie sami!\nWielkopolski tort bezowy\n1 szklanki cukru (250 ml)\nNa polewę weź:\nRozgrzewamy piekarnik do 130ºC. Białka ubijamy na sztywną pianę ze szczyptą soli i cukrem. Do ubitej piany przesiewamy mąkę i delikatnie, lecz dokładnie mieszamy (nie robotem). Na blaszce robimy plamy z przygotowanej piany i wykładamy papierem do pieczenia, który przylepiony do blachy nie będzie się ruszać. Delikatnie przekładamy masę na papier i wstawiamy do piekarnika, w którym będzie się suszyć 3 godziny. Teraz polewa. Wszystkie składniki topimy i mieszamy w rondelku na małym ogniu. Po ostygnięciu rozkładamy bitą śmietanę na bezie, którą dekorujemy polewą i płatkami migdałowymi prażonymi na suchej patelni.\nTagi: deser dawid dąbrowski tort bezowy przepis kulinarny\nEgzotyka z grilla - przepis kulinarny\nJeśli lubisz pichcić na świeżym powietrzu, to musisz spróbować grillowanego ananasa z malibu i polewą czekoladową. Ananas jest tak absurdalnie tropikalnym owocem, że od razu widzisz siebie pod palmą z drinkiem w ręku. Czego chcieć więcej podczas wakacji? Może odrobiny czekolady.\nZabajone - przepis kulinarny\nToskania to serce Włoch. Zapierające dech w piersiach widoki, smak win, których historia sięga niepamiętnych czasów i masa kulinarnych przygód. Tak dla mnie powinny wyglądać wakacyjne plany podróży do Italii. Smak zabajonych pomoże wyobrazić sobie ten włoski cud.\nMoc letnich truskawek - przepis kulinarny\nW dzisiejszych czasach nawet w sezonie ciężko o słodkie i aromatyczne owoce. Truskawki są tego świetnym przykładem. Czasem zdarza się, że nie smakują już tak jak kiedyś. Zatem trzeba im trochę pomóc, a i te idealne można wykorzystać do letnich deserów. Proponuję m.in. letni drink truskawkowy i różane truskawki.


"Architektura uczuć" Meg Adams - Kulturantki\nby AnetaPosted on 28 czerwca 2019 28 czerwca 2019\nZa sprawą debiutu literackiego Meg Adams i jej książki Architektura uczuć od razu zrobiło się światowo na naszym literackim podwórku. Dobry debiut wróży Autorce udaną karierę literacką i pokazuje, że można zaprojektować wszystko oprócz swojego życia.\nDavid Arnaud, światowej sławy architekt, przyjeżdża z Paryża do Polski, żeby we współpracy z pyskatą architektką Oliwią Wróblewską zrealizować prestiżowy projekt. Nie podejrzewa, że ta wizyta i to zlecenie na zawsze odmienią jego życie.\nMiędzy młodymi i zdolnymi architektami od początku fruwają wyładowania elektryczne. Jedno i drugie jest uparte i przekonane o słuszności swoich racji, jedno i drugie każdego walczy z demonami przeszłości. Dodatkowo oboje czują wzajemną fascynację i przyciąganie. Jakby przeciwności losu było mało, David skrywa tajemnicę, która zagraża życiu ich obojga. Najlepszy przyjaciel z młodzieńczych lat wplątał go w naprawdę niebezpieczną sprawę… Oliwia też wcale nie jest święta. Jej mroczna i pogmatwana przeszłość wciąż do niej wraca, jej najbliżsi są ponownie w niebezpieczeństwie za sprawą mordercy i psychopaty, który po latach spędzonych w ukryciu, powróci ze zdwojoną mocą.\nWyszłam godzinę później bez majtek, za to z uśmiechem na ustach.\nStraciłam głowę… i godność. A co gorsze, zrobiłabym to jeszcze raz.\nMiłość, zdrada i mafijne porachunki\nArchitektura uczuć to naprawdę dobry debiut. Opisy nie trącą nudą, mistrzostwem są cięte dialogi i riposty głównych oraz drugoplanowych bohaterów. W powieści jednym z bohaterów jest też Kraków i mimo że nie lubię tego miasta, tutaj mnie ono nie raziło. Wręcz przeciwnie – odniosłam wrażenie, że ten Kraków jest wart poznania. Może dam mu jeszcze jedną szansę. Meg Adams kocha Kraków i to czuć w jej powieści. Nie emanuje jednak nachalnie miłością do tego miasta i ma za to ode mnie ogromnego plusa. Kolejny mega plus wędruje do Autorki za to, że mnie zaskoczyła. Gdzieś do połowy książki myślałam, że znam zakończenie i wiem, jak dalej potoczy się ta historia. A tu taka niespodzianka – do romansu wjechały mafijne porachunki, narkotyki i tym podobne ciemne sprawy, rodem z dobrego thrillera. I powiem Wam, że taki pobudzający koktajl emocjonalny od Meg Adams to ja szanuję. Najpierw rozpala zmysły do czerwoności, a później jeszcze podgrzewa atmosferę, by na koniec rozczulić i zostawić z takim „wtf” na twarzy. Z wypiekami na twarzy czekam na drugą książkę tej niesamowicie zdolnej pisarki.\nNiesamowicie podoba mi się okładka Architektury uczuć. Jest zrobiona ze smakiem i łączy w sobie erotyzm z romantyzmem. Czerwień i granat to bardzo zmysłowe połączenie, a zostało przełamane nietypowym sercem i malowniczą panoramą Krakowa. Ta okładka mnie po prostu uwiodła.\nMiłość bywa skomplikowana.\nPosted in KsiążkiTagged Architektura uczuć, debiut literacki, Meg Adams, polska literatura, powieść, recenzja, Wydawnictwo NieZwykłe\nPrev Pamiętnik inteligenta – Jerzy Rakowiecki\nNext „Wiśniowe serce” Cathy Cassidy\nOne Reply to “„Architektura uczuć” Meg Adams”\nAleż zachęcająca recenzja. Mam ogromną ochotę na zdobycie tej książki.


Pierwsze utrudnienia wystąpiły po wczorajszym, ulewnym deszczu. Od godziny 16.50 do 1.00 w nocy siedem zastępów straży pożarnej wypompowywało wodę z 7 zalanych posesji. Droga wojewódzka 728 Nowe Miasto - Odrzywół była zamknięta. Niestety, ale po 4 godzinach woda ponownie wdarła się na posesje mieszkańców Żdżarek, zalewając tym razem 13 gospodarstw. Z jednego z domów ewakuowano starszą kobietę. Niestety mimo pompowania wody przez kilka pomp, nadal nachodzi ona do wysokiego poziomu. Jak informują strażacy, winne są nieszczelne przepusty.\n- Na drodze brakuje rowów odpływowych - mówi Mariusz Dziuba, burmistrz Nowego Miasta nad Pilicą. - Na całej długości znajduje się tylko jeden przepust, który niestety nie jest w stanie poradzić sobie z tak dużą ilością wody. Mieszkańcy narzekają także, że rowy są rzadko konserwowane.\nAkcji nie ułatwia fakt, że posesje znajdujące się przy drodze wojewódzkiej są nisko położone. Na miejscu jest straż pożarna (10 zastępów), policja oraz władze samorządowe, które dowożą posiłki dla ekip ratunkowych.\nW związku z zaistniałą sytuacją, władze Nowego Miasta nad Pilicą zwołują posiedzenie sztabu kryzysowego, na który zaproszą dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Dróg. Spotkanie odbędzie się prawdopodobnie w poniedziałek.\nOstatnio zmienianypiątek, 03 lipiec 2020 15:24


Etui 3d Panda lalka do Samsung Galaxy S7\nNiesamowyty wzor pokrowca na etui ze wzorem pandy 3d. Wyjątkowe Etui 3d Panda lalka do Samsung Galaxy S7 w dobrej cenie\nKupujesz Etui 3d Panda lalka do Samsung Galaxy S7\n(Zdjęcia etui są z innego modelu, prosze się nie sugerować otworami)\nEtui case ZAJĄCZEK 3D do Huawei Y7 2018\nCase ZAJĄCZEK na Huawei Y7 2018 to idealne rozwiązanie, które znajdziesz w naszym sklepie internetowym. Perfekcyjna ochrona smartfona. Pokrowiec wykonany jest z najwyższej jakości materiałów, dzięki czemu posłuży przez bardzo długi okres czasu. Etui zapewni bezpieczeństwo dla twojego urządzenia mobilnego.\nEtui case PIES PIESEK do Samsung Galaxy S9 Plus\nEtui case 3d Panda lalka do Apple iPhone 6\nNiesamowyty wzor pokrowca na etui ze wzorem pandy 3d. Wyjątkowe Etui case 3d Panda lalka do Apple iPhone 6 w dobrej cenie\nEtui case TPU Silikonowe na Samsung Galaxy A40\nEtui do Samsung Galaxy A40 jest wykonane z wysokiej jakości miękkiego materiału TPU, dzięki czemu idealnie dopasowuje się do kształtu urządzenia, jednocześnie nie pogrubiając go. Pokrowiec jest bardzo elastyczny oraz cienki. Sprawia to, że jest on wygodny w nakładaniu i użytkowaniu.\nEtui guma PANDA smyczka do Samsung Galaxy J4 Plus\nEtui PORTFEL SMYCZ MIŚ do Samsung Galaxy A6 2018\nEtui portfel Miś z smyczką na Samsung Galaxy A6 2018 to idealne rozwiązanie dla osób uwielbiających wyjątkowe oraz nietuzinkowe rzeczy. Case ten jest fantastycznym zabezpieczeniem dla Twojego smartfona. Słodka portmonetka z miękkiego silikonu z błyskawicznym zamkiem oraz breloczek przy pokrowcu o wysokiej jakości to wyjątkowy produkt w naszej ofercie....\nEtui KRÓLIK z brelokiem Apple iPhone XR\nEtui guma PANDA futrzana do Huawei P Smart Z\nEtui PIES PIESIO CASE do Samsung Galaxy A10\nCase PIES PIESIO na Samsung Galaxy A10 to idealne rozwiązanie, które znajdziesz w naszym sklepie internetowym. Perfekcyjna ochrona smartfona. Pokrowiec wykonany jest z najwyższej jakości materiałów, dzięki czemu posłuży przez bardzo długi okres czasu. Etui zapewni bezpieczeństwo dla twojego urządzenia mobilnego.\nEtui case Panda lalka 3d do LG K40\nNiesamowyty wzor pokrowca na etui ze wzorem pandy 3d. Wyjątkowe Etui case Panda lalka 3d do LG K40 w dobrej cenie\nEtui Misio Portfel smycz do Samsung Galaxy A6 2018\nEtui uniwersalne pokrowiec WALLET - 5,0"\nPokrowiec WALLET - 5,0" - 80x145mm


Renata Przemyk | Kup bilet online - Ekobilet\nFundacja Szyndziel Pomaga » Renata Przemyk » 19:00, Czwartek\nRenata PRZEMYK jest artystką niezwykłą, która od lat konsekwentnie podąża własną...\nto kameralny projekt, w którego skład wchodzą oprócz wokalistki (sięgającej po instrumenty perkusyjne) świetni instrumentaliści. Zobaczyć i usłyszeć możemy Piotra Wojtanowskiego grającego na fretlessie (bezprogowej gitarze basowej) oraz Grzegorza Palkę - grającego na gitarze akustycznej. Artyści sięgają po utwory znane odzierając je jednak z pierwotnych aranżacji. Także po te lubiane, lecz nieco zapomniane. W repertuarze znajdują się m.in. piosenki zarejestrowane na płycie "AKUSTIK TRIO", jak również piosenki z płyty „RZEŹBA DNIA” oraz kilka songów Leonarda Cohena. Z czystej akustycznej formy promieniuje nowa energia i wzruszenie. Koncert pełen jest zaskakujących zwrotów, energii i wirtuozerskich rozwiązań aranżacyjnych. Wyjątkowo czytelny jest głos artystki oraz - co za tym idzie - przekaz wszystkich piosenek.\nSprawdź Aktualny repertuar Fundacja Szyndziel Pomaga


Krystian Ferreti z Hotel Paradise 3 bedzie miał dziecko?\nStrona główna » Newsy » Krystian Ferretti z „Hotelu Paradise 3” dopiero potwierdził, że jest w związku, a już mowa o dziecku. Reakcja zwycięzcy show jest jednoznaczna\nDo finału 3. edycji show Hotel Paradise dotarli razem Krystian Ferretti i Basia Pędlowska. Od samego początku między nimi zaiskrzyło i starali się pielęgnować uczucie przez cały program. Podczas finałowego odcinka mężczyzna zaskoczył wszystkich i rzucił kulą. Zrobił to jako pierwszy uczestnik polskiej edycji. Oznaczało to, że cała wygrana z programu trafi na jego konto, a jego partnerka zostanie z niczym.\nZwycięzca podjął jednak decyzję o tym, że chce podzielić się pieniędzmi nie tylko z Basią, ale także z Simonem i Bibi, którzy również dotarli do finałowego odcinka. Już zaprosił przyjaciół po odbiór gotówki, którą im obiecał.\nKrystian Ferretti tuż po zwycięskim finale pojawił się razem z Basią w programie Dzień Dobry TVN. Para, która zwyciężyła w finale miłosnego show szybko rozwiała na antenie wszystkie wątpliwości dotyczące tego co ich łączy.\nKurz po 3. edycji show już opadł, ale internauci są żywo zainteresowani losami uczestników, którzy ku ich uciesze są bardzo aktywni na Instagramie. Krystian nie ukrywa, że odnalazł szczęście w nowej relacji, a nawet pojawiły się informacje o dziecku.\nKrystian Ferretti z Hotel Paradise 3 będzie miał dziecko?\nJakiś czas temu Krystian Ferretti w wywiadzie dla Dzień Dobry TVN zdradził, że wraz ze swoją nową partnerką, tajemniczą Oliwią, z którą spotyka się od połowy maja, ogłoszą wielkie nowiny:\nJesteśmy razem jakoś od połowy maja, ale więcej informacji przekażę wkrótce. Myślę, że warto poczekać, bo to, co ogłosimy będzie naprawdę potężne.\nWielkie zamieszanie zaczęło się jednak dopiero, kiedy zwycięzca show zaczął odpowiadać na pytania internautów na Instagramie. Potwierdził wówczas, że jego serce jest zajęte, jednak ponownie zasiał ziarnko niepewności. Kiedy jeden z fanów zapytał, czy jest z kimś związany, odpowiedział:\nJa myślę, że to, co robimy to jest o wiele grubsze niż związek. Na pewno jest jakiś związek i to gruby.\nInny użytkownik poszedł o krok dalej i zapytał wprost, czy Ferretti będzie miał dziecko:\nTak i moja dziecinka będzie miała 250 m2 – odpowiedział z uśmiechem.\nZdaje się, że restauracja, którą planuje otworzyć Krystian, będzie bardzo bliska jego serca.\nida nowakowska rozwod\nTagi: Hotel Paradise | Krystian Feretti


Czy może mi ktoś doradzić jakieś porządne liceum dla dziecka w okolicy np. Bydgoszcz, Nakło\nPrzegranego nikt nie chce.... Janowi Wachowi, wójtowi gminy Sicienko, w lipcu minie 18 lat "na urzędzie". Z zawodu animator kultury, rolnik z uprawnieniami, na gospodarstwo nie mógłby wrócić, bo straciło rolniczy charakter. Jan Wach: - Byłoby słuszne pomyśleć szczególnie o ludziach w wieku 50+, którzy w ogóle mają problemy na rynku pracy. pisze Pomorska 1. przegrany...:) 2. mógl myslec o tym wczesniej 3. a poza tem to co za zwyczaje - może emeryturę prezydencką...\nI jakie wieści po spotkaniu "NA sali gimnastycznej"? Były tłumy? Mam nadzieję, że nikt nie spadł - chyba że rozłożono maty. Zastanawiałam się czy pójść - ale zrezygnowałam . Moje dziecko pójdzie do normalnej klasy w normalnej szkole.\nData publikacji: 2013-03-16\nAutor: Też ktoś\nNie z klasami - tylko z klasą. I czy fajny to zobaczymy za 3 lata. Wójt zarządził sukcesy - "dzieciaki Gałaja" z Wojnowa potrójnymi mistrzami województwa, więc poprzeczka zawieszona bardzo wysoko. Czy młodzież z klasy zapasosiatkówkowej da radę - zobaczymy . Podobno Zosia też będzie w klasie. Szkoda, że zapasy wypadły z igrzysk. Może by pojechali - z takim poparciem .....\nAutor: Dąbrówka Nowa\nBardzo bym chciała podziękować pani sołtys z Dąbrówki Nowej za super zorganizowany Dzień Kobiet,który odbył się w niedzielę 10 marca.Super pomysł wspólnie się wiejskie baby spotkały i pogadały.Dziekujemy\nAle trzeba przyznać,że pomysł z klasami sportowymi w Sicienku fajny.\nData publikacji: 2013-03-10\nPewnie,że są w tej szkole też świetni nauczyciele.Jeszcze kilku się uchowało.Co do toalet,to maluchy mają toaletę na parterze,ale tam nie zawsze jest papier toaletowy.Było już kilka takich żenujących sytuacji,że dziecko wracało z brudnym tyłkiem do sali.Niestety dyr.kwitowała to w ten sposób,że nie ma papieru,bo gimnazjaliści wrzucają do sedesu.Palą-wystawia się drzwi.Wrzucają papier-maluszki chodzą z brudnymi tyłkami.A tylko rodzicu zwróć uwagę!!!Rodzic zwraca uwagę,że w kuchni czuje dym papierosów,robią z niego idiotę i wytykają palcami.Męskiej ręki i mądrej głowy tam potrzeba,bo naprawdę można z tym zrobić porządek.\nChwileczkę - ale młodsze dzieci przecież mają swoją toalete na pietrze a starsi na parterze wiec o co chodzi? ludzie, bez przesady - gimnazjum przeciez nie korzysta z sedesów i umywalek zamontowanych na wyskosc małych dzieci! to wina głupiej reformy ze takie male dzieci maja chodzic do szkoly - one po pprostu nie sa psychicznie gotowe i tu lezy problem\nFakt, niektórzy nauczyciele mogliby się zabrać do roboty, zamiast z bezsilności (czyt. brak kompetencji) wyzywać dzieci ale nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka bo niewątpliwie są też tacy, którzy zasługują na nasz szacunek i uznanie dla tego, co robią dla naszych pociech :) i tych właśnie pozdrawiam\nOna nie musi się tłumaczyć.A jak już się tłumaczy,to gmina wszystko łyka.Plecy robią swoje.


ojcostwo | Wychowawca – Miesięcznik Nauczycieli i Wychowawców Katolickich\nOjciec ma niezbywalne prawo do opieki, wychowania i kształcenia dzieci. Wypełnianie tych ojcowskich powinności jest niezbędne dla harmonijnego rozwoju dziecka. Ojcowska obecność, miłość, autorytet, odpowiedzialność, zainteresowanie sprawami dziecka ma istotne znaczenia dla jego rozwoju. Relacje ojciec – syn, ojciec – córka pozwalają odkryć swoją osobowość, odmienność płci i ról pełnionych w życiu. Ojciec winien wspomagać rozwój każdej osoby w rodzinie, wprowadzać w świat wartości materialnych i duchowych, wyznaczać obowiązki i uczyć ich spełniania, przestrzegać przed zagrożeniami i niebezpieczeństwami, stwarzać warunki do usamodzielnienia się w życiu. Ważne jest zaspokajanie potrzeb materialnych dzieci i rodziny, ale zabieganie o coraz lepsze warunki życia nie może prowadzić do nieobecności ojca w domu, niewypełniania ojcowskiego powołania. Trudno być dobrym człowiekiem, bardzo trudno być dobrym mężem, najtrudniej być dobrym ojcem' (Norm Wakefield). Dobry tato to przecież nie tylko taki, który po prostu jest. Jednak wielu dzisiejszym mężczyznom trudno jest odnaleźć się w tej roli. I nawet, jeśli mężczyzna chce spełnić się jako dobry ojciec, to nierzadko nie wie, jak to zrobić. Tymczasem mężczyzna swoją stanowczością, konsekwencją i siłą ma pomóc matce w trudzie wychowywania dzieci, aby weszły w dorosłe życie z bagażem dobrych przeżyć i wspomnień. Jeśli nie może to być ojciec, niech będzie dziadek, wujek, ktoś z rodziny. Dziecko wychowane jedynie w kobiecym świecie nie pozna wszystkich aspektów człowieczeństwa. Czytaj dalej →\n03/2010 Być matką, Być ojcem\nMacierzyństwo i ojcostwo to dar i odpowiedzialne zadanie. Miłość małżeńska sprawia, że rodzicielstwo staje się odpowiedzialne i piękne. Dziecko ma prawo do wzrastania w pełnej rodzinie, w domu bezpiecznym, w atmosferze zrozumienia i miłości. Ojciec i matka są niezbędni w wychowywaniu dzieci, muszą znaleźć czas dla dzieci, mieć z nimi dobry kontakt emocjonalny, codziennie interesować się ich sprawami. Stwierdzenia wartościujące rodziców „to jest dobre, a to złe”, „to mi się podoba” są przyjmowane przez dziecko bezwarunkowo i kształtują wrażliwość moralną, estetyczną. Przykład rodziców, ich postawy moralne, społeczne, kulturalne, religijne, kształtuje osobowość dziecka. 13% rodzin w Polsce to matki samotnie wychowujące dzieci, zwiększa się liczba „nieobecnych ojców” w rodzinie. „Nieobecni ojcowie” nie wiedzą, jak ma być realizowane ich ojcostwo, wycofują się z życia rodzinnego, z wychowywania dzieci. Zapomnieli o tym, że sukces zawodowy, pieniądze, sport, rozrywka ma służyć rodzinie, a nie odbywać się kosztem rodziny. Czytaj dalej →


Nowe boisko o sztucznej...\nInwestujemy w zdrowie i rozwój dzieci\nW najbliższych dniach wejdzie w życie ustawa, która zobowiązuje samorządy do zapewnienia uczniom opieki stomatologicznej. Dla części z nich będzie to nie lada wyzwanie. Nie dla gminy Ropczyce, która już od dwóch lat zapewnia opiekę stomatologiczną uczniom szkół podstawowych. Nie czekając na zmiany przepisów i nowe wymogi Samorząd Ropczyc dostrzegł potrzebę opieki dentystycznej najmłodszych mieszkańców już kilka lat temu. Pierwsze gabinety stomatologiczne wyposażone w nowoczesny sprzęt specjalistyczny w naszych podstawówkach powstały jeszcze w 2016 roku. Głównym celem ich działania jest efektywny nadzór stomatologiczny nad dziećmi i młodzieżą do 18 roku życia z terenu gminy Ropczyce.\nSamorząd jako jednostka bliższa lokalnej społeczności zna faktyczne potrzeby swoich mieszkańców i realizuje je według konieczności. W zakresie oświaty corocznie pojawiają się kolejne działania, które wpływają na prawidłowy rozwój fizyczny i intelektualny naszych dzieci oraz młodzieży. Od lat realizowany jest program budowy boisk sportowych i placów zabaw przy każdej szkole na terenie gminy Ropczyce. W przeciągu najbliższych 2 lat już każda placówka będzie miała takie zaplecze sportowo-rekreacyjne. Obecnie na ukończeniu jest budowa boiska o sztucznej nawierzchni przy Zespole Szkół na Czekaju. Wszystkie tego typu inwestycje realizowane są głównie z budżetu gminy przy bardzo małym wsparciu środków rządowych.\nPrzed Samorządem Ropczyc stoi kolejne wyzwanie w zakresie odpowiedniego przygotowania placówek oświatowych. Wymiana komputerów i doposażenie w interaktywne tablice to działania, które wymagają dużego nakładu finansowego. Nasza gmina będzie oczekiwać na rządowe programy wspierające takie zadania. Nowości technologiczne wymuszają wymianę sprzętu, aby uczniowie mogli rozwijać swoją wiedzę i umiejętności. W tym roku rozpoczęto gminny projekt wyposażania przedszkoli w klimatyzatory. Jak do tej pory samorząd przeznaczał na ten cel środki własne. Inwestycje miałyby być przeprowadzone w ciągu najbliższych dwóch lat. Również w tym przypadku nasz samorząd będzie liczył na wsparcie rządowe.


Snow Patrol - teledyski, mp3, teksty, newsy, płyty na Radioplus.pl\nSnow Patrol - Biografia\nSnow Partol jest jedną z najbardziej charakterystycznych irlandzkich grup muzycznych, grających alternatywnego rocka, powstałą w 1994 roku. Na początku swojej działalności band, założony przez dwóch studentów z Uniwersytetu Dundee w Szkocji, Marka McClellanda i Gary’ego Lightbody nie nosił jednak obecnej nazwy. Do roku 1995, grali jako „Shrug”, następnie przez dwa lata zespół znany był pod nazwą „Polar Bear”, aby w 1997 przyjąć obecnie używaną – „Snow Patrol”. Szkoccy muzycy wydali łącznie 5 albumów, począwszy od „Songs for Polarbears”, przez – „ When It’s All Over We Still Heve to Clear Up”, „Final Straw”, „Eyes Open” aż do wydanego 23 października 2008 roku „A Hundred Million Suns”, oraz 12 singli. Do ich najsłynniejszych kawałków, zdecydowanie można zaliczyć: „Run”, z trzeciego albumu „Final Straw”, który okazał się tak naprawdę pierwszym większym sukcesem grupy. Umieszczono go na albumie: „Top Gear: The Ultimate Driving Experience”. Można go również usłyszeć w takich produkcjach jak filmy, seriale, czy programy telewizyjne: „ The humscrubber”, „The Guardian”, „Doctor Who”, „Wołanie o pomoc”, „Dowody zbrodni”, „Pogoda na miłość” czy “Jerycho”. Natomiast w 2008 roku, „Run”, wykonała na reedycji swojej płyty „Spirit- The Delux Edition”, Leona Lewis. Inne popularne utwory muzyków to: „Chasing Cars” (znany między innymi z serialu „Grey’s Anatomy”), „Signal Fire” (nagrany na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu „Spider- Man 3”). Aktualny skład zespołu stanowią: Gary Lightbody ( wokalista, gitarzysta), Paul Wilson (basista), Jonny Quinn (perkusista), Nathan Connolly (gitarzysta), Tom Simpson (keyboard). Mark McClelland, jeden z dwóch założycieli opuścił grupę w 2005 roku. 7 lipca 2007 roku zespół wystąpił na stadionie Wembley w Londynie, z okazji „Live Earth”, gdzie zaraz po występie, Simpson został aresztowany w związku z opuszczeniem wyznaczonej przez sąd daty, w sprawie oskarżenia keyboardzisty o posiadanie kokainy. Snow Patrol byli nominowani aż trzykrotnie do Brit Award oraz pięciokrotnie zdobyli Meteor Ireland Music Award. Na całym świecie sprzedali ponad siedem milionów albumów.\nSNOW PATROL - zobacz informacje, zdjęcia, utwory i teledyski\nSeweryn Krajewski, Maryla Rodowicz


W tym artykule nie będzie zbyt wielu technicznych specyfikacji i porównań systemów. Chciałam podzielić się z Wami moimi odczuciami po zmianie telefonu z małego iPhona 5 na duży iPhone 7 Plus.\nTemat wyższości jednego systemu operacyjnego nad drugim, bądź trzecim (lub odwrotnie) nie podlega tu żadnej dyskusji, bo systemu zmieniać nie zamierzałam.\nNajbardziej zależało mi na dużym wyświetlaczu (poprzedni miał 4 cale, więc jak na dzisiejsze standardy to raczej niewiele) i dobrych zdjęciach. Z ostatniego punktu mój „stary” iPhone wywiązywał się bardzo dobrze. Jego wielkość też była idealna, tzn. bardzo dobrze leżał w dłoni. Gdyby telefon miał służyć tylko do dzwonienia, nie byłoby potrzeby zmiany.\nNiestety z przeglądaniem internetu czy mediów społecznościowych bywało coraz gorzej – niewiele widziałam i ciągle zmuszona byłam powiększać ekran lub czytać „na raty”. Obróbka zdjęć owszem, działała dobrze, ale co z tego, skoro jej efekty trudno było dostrzec. Przeglądanie zdjęć na Instagramie czy śledzenie nowych wpisów na Bloglovin’, było mało komfortowe. Odpisywanie na maile lub edycja notatek bardzo często kończyła się błędami – palec nie zawsze trafiał w odpowiednie litery.\nPozostała jeszcze kwestia koloru. Poprzedni model był czarny, potrzebowałam odmiany. Poza tym czarny kolor w dużym formacie nie przypadł mi do gustu. Do wyboru miałam zatem: złoty, srebrny i różowy.\nZdecydowałam się na złoty róż, chociaż specjalnie nie zachwyca. Najbardziej przeszkadza mi połączenie białego przodu z kolorowym tyłem. Nijak do siebie nie pasują.\nNajbardziej obawiałam się utraty komfortu w codziennym użytkowaniu. Trzymanie telefonu jedną ręką sprawdza się jednak całkiem dobrze. Potwierdziło się, że chwytając telefon np. prawą dłonią, nie sięgnę kciukiem góry ekranu, ale wówczas używam po prostu drugiej ręki.\nZmiana parametrów wielkości przeszła zatem całkiem gładko, po tygodniu przyzwyczaiłam się już do nowego rozmiaru.\nSzybkość działania iPhona 7 Plus jest naprawdę niesamowita. W gry nie gram, więc w tym temacie się nie wypowiem, ale wszystkie aplikacje, których używam działają błyskawicznie.\nNowością jest dla mnie 3D Touch. Polega to na tym, że telefon różnie reaguje w zależności od siły nacisku w aplikacjach, wyskakują np. dodatkowe opcje na ekranie. Potrafi też „odpowiadać” na moje gesty, np. kiedy przesuwam pasek powiadomień, ten lekko „stuka” dotykając krawędzi.\nSygnały haptyczne można wyłączyć w ustawieniach systemowych, mnie jednak bardzo odpowiadają. W ustawieniach jest też opcja wyboru działania jednego z trzech stylów przycisku początek.\nduży wyświetlacz 5,5 cala pozwala na precyzyjne kadrowanie zdjęć i filmów\n10-krotny zoom w zdjęciach i 6-krotny w trybie wideo znacznie ułatwiają pracę\ndwa obiektywy w tyle zapewniają lepszy zoom bez utraty jakości i efekt rozmycia tła (opis poniżej)\ndo wyboru cztery rozdzielczości nagrywania filmów: 720p HD (30 kl/s), 1080p HD (30 kl/s), 1080p HD (60 kl/s) i 4K (30 kl/s)\nnagrywanie w trybie poklatkowym oraz całkowita dla mnie nowość – nagrywanie w zwolnionym tempie!\nCiekawie działa funkcja Wspomnienia w zdjęciach, tworząc za nas montaż fotograficzno-filmowy z danego okresu czasu lub wydarzenia, uatrakcyjniony muzyką.\nPodoba mi się także rozbudowany podział na albumy, w których znajdziemy m.in.:\nPosumowanie plusów i minusów\nPrzenoszenie wszystkich danych z mojego starego telefonu na nowy iPhone 7 Plus trwało niecałe 10 minut. Pamiętam jak dawniej taka migracja potrafiła zająć mi nawet 3 dni!\nDzięki iTunes cały proces odbył się błyskawicznie i mój nowy telefon posiada dokładnie takie same ustawienia jak poprzedni model. To duży plus, bo spora oszczędność czasu, ale też mały minus, ponieważ czasami czuję się, jakbym w dalszym ciągu użytkowała iPhona 5, tylko w większym rozmiarze. System wewnętrzny pomimo udogodnień prezentuje się identycznie, nie ma posmaku nowości.


Oficjalnie: Amorebieta i Boateng w Fulham | Transfery.info\n2013-05-22 17:43:23, Aktualizacja: 7 lat temu\nŹródło: Fulham Londyn FC\nKontrakt Amorebiety z Athletikiem Bilbao wygasa latem. Zawodnik nie zdecydował się na przedłużenie tej umowy i na zasadzie wolnego transferu został piłkarzem Fulham. Z londyńskim klubem podpisał 4-letni kontrakt.\nFernando Amorebieta z klubem z Bilbao był związany od 2005 roku. Podczas jego kariery w klubie z Kraju Basków rozegrał ponad 250 spotkań. Mimo hiszpańskiego obywatelstwa i występów w reprezentacji Hiszpanii do lat 19, Amorebieta zdecydował, że będzie reprezentował drużynę narodową Wenezueli – kraju, w którym się urodził.\n– Jestem bardzo zadowolony z tego, że podpisałem z Fulham 4-letni kontrakt i już nie mogę się doczekać rywalizacji w Premier League - powiedział zadowolony Amorebieta.\nDrugim wzmocnieniem Fulham jest reprezentant Ghany, Derek Boateng, któremu także latem wygasa kontrakt z jego dotychczasowym klubem, ukraińskim Dnipro Dnipropetrowsk. Ghańczyk podpisał kontrakt na rok z opcją przedłużenia go na kolejny sezon.\nBoateng jest piłkarskim obieżyświatem. W swojej karierze występował w drużynach pochodzących z Niemiec, Grecji, Izraela, Hiszpanii i Ukrainy. Teraz przyszedł czas na Anglię.\n– Jestem niezwykle szczęśliwy, że podpisałem kontrakt z tym klubem. Ciężko pracowałem, by znaleźć się w takim klubie i postaram się dawać z siebie wszystko występując dla niego - powiedział Boateng.\nWięcej na temat: Fernando Amorebieta Mardaras Derek Owusu Boateng Athletic Bilbao Fulham FC Oficjalnie Hiszpania Anglia Ghana Dnipro Dniepropetrowsk


Sex Gry Online-Darmowe Gry Porno Hardcore\nSex Gry Online Nadchodzi Z Najbardziej Eklektyczną Kolekcją\nJeśli jest jedna rzecz, której nauczyliśmy się przez lata pracy w branży porno, to to, że wszystkie dobre strony porno mają jedną wspólną cechę. Bez względu na to, czy mają ogólny temat, czy są niszowe na konkretnym załamaniu, wszystkie pochodzą z różnorodnością. A różnorodność jest nadana przez tak wiele czynników, które wszystkie muszą wnioskować o tej doskonałej kolekcji, która cieszy wszystkich przez cały czas. Doskonale zróżnicowana kolekcja porno zawiera wszystkie typy kobiet, które lubisz, od nastolatków po milfy i wszystkie rodzaje grup etnicznych., W tym samym czasie jest również wyposażony w słodkich facetów i trans dla queerowej publiczności, co powinno być równie zróżnicowane. A potem musi zawierać wszystkie te hotties we wszystkich rodzajach załamań. Dokładnie to zrobiliśmy na Sex grach Online. Zadbaliśmy o to, aby zawierać gry ze wszystkich kategorii perwersyjnych i postaci dla wszystkich gustów.\nPonieważ jesteśmy stroną z Grami erotycznymi, oferujemy również różnorodność, jeśli chodzi o gatunki gier, w które można grać na naszej platformie. Niektóre z gier tutaj przychodzą z prostą rozgrywką seksualną, będącą doskonałymi symulacjami, w których możesz eksperymentować z dowolnymi załamaniami, które chcesz. Niektóre inne gry pochodzą z złożoną rozgrywkę i historię, która zadowoli prawdziwych graczy. Mamy nawet gry, które pomogą Ci zabić czas podczas podniecenia i niesamowite powieści wizualne z grywalnymi scenami seksu dla tych, którzy lubią erotykę. Sex gry Online jest również adresowanie do dużej różnorodności graczy., To nie jest TYLKO strona dla Hetero mężczyzn. Jest to również strona dla osób wszystkich płci, bez względu na ich zainteresowania seksualne, a także strona, gdzie znajdziesz odpowiednie gry porno dla par. Przeczytaj więcej o naszej świeżo uruchomionej stronie poniżej.\nNaprawdę Mamy Wszystko?\nCóż, mamy wszystko, co jest popularne w Internecie, plus wiele innych niszowych perwersji, które są dość rzadkie. Wyobraźnia seksualna jest nieskończona i żadna strona nie może mieć absolutnie wszystkich załamań, które mogą istnieć w naszych umysłach. Ale w porównaniu do wszystkich innych stron z Grami porno, możemy powiedzieć, że Sex Gry Online ma ogromną różnorodność gier. Kiedy stworzyliśmy tę kolekcję, wzorowaliśmy ją na stronach kategorii najpopularniejszych kanałów porno. I tak jak tam, najbardziej popularne gry na naszej stronie pochodzą z rodzinnych fantazji seksualnych, ledwo legalne Nastolatki pieprzone przez wielkie kutasy i Cycate milfy., Mamy wiele gier POV, w których możesz zanurzyć się w skórze swojego awatara, ciesząc się akcją analną i niesamowitym obciąganiem. Inną fajną kategorią jest fetysz, w którym można znaleźć gry o stopach i impregnacji, a także ekstremalne perwersje, takie jak gry upokorzenia i gry role play gwałtu.\nAle to nie wszystko dla facetów Hetero, jak już wspomniano wcześniej. Mamy mnóstwo gier dla pań. Z tego, co widzieliśmy, naprawdę lubią Trójkąty MMF, które mamy na naszej stronie, i jak każdy by się spodziewał, idą też na Międzyrasowe gry. Symulatory randkowe z tej kolekcji są również doceniane przez naszą kobiecą publiczność. I nie ma to jak jedna z naszych tekstowych gier erotycznych dla fanów erotyki, które w większości są również kobietami., Następnie Mamy gry dla par, które pomogą Ci złagodzić pomysł niektórych załamań, które przeniosą działania w sypialni na nowe poziomy, a nawet interaktywne gry, które poprowadzą Cię przez doskonałą grę wstępną i intensywną akcję seksualną z nowymi pozycjami.\nNa koniec porozmawiajmy o naszych gejowskich grach. Mamy tyle samo różnorodności w naszych gejowskich grach porno, co w sekcji Hetero. Oferujemy Lesbijskie gry, które są naprawdę skierowane do lesbijek, nie tylko dla facetów Hetero, a następnie dostarczamy wszystkie gry porno shemale, które mogą być cieszone przez wszystkich, ponieważ zawierają wszystkie kombinacje seksu z transami, jakie można wymyślić.\nWszystkie Nowe Gry Dla Różnych Platform\nWiemy, jak sprawić, by witryna odniosła sukces i do tego potrzebujemy ludzi, którzy będą grać w Nasze gry z całej sieci. Ponieważ około połowy wyszukiwań porno odbywa się z urządzeń mobilnych, upewniliśmy się, że zarówno nasza strona, jak i każda gra na niej jest dostosowana do telefonów i tabletów. Przetestowaliśmy wszystkie gry, aby sprawdzić ich kompatybilność między platformami, ale także wrażenia z rozgrywki na ekranie dotykowym. A jeśli gra nie przeszła tych testów, po prostu nie wgraliśmy jej do kolekcji. Nie ma nic bardziej wyłączonego niż znalezienie gry, którą chcesz tylko uświadomić sobie, że nie możesz grać na swoim iPhonie lub urządzeniu z Androidem., A wszystkie gry są przeznaczone dla Twojej przeglądarki. Nie ma pobierania, nie ma raty, wystarczy kliknąć i grać bezpośrednio w Internecie z tak małym czasem ładowania.\nDarmowe Gry Erotyczne Bez Kliknięć I Wyskakujących Okienek\nKiedy jesteś w dół i brudne z tych gier, nie musisz się martwić o żadnych ukrytych sztuczek. Jesteśmy transparentni w tym, jak zarabiamy na naszej stronie. Robimy to poprzez uczciwą reklamę. Reklamodawcy płacą nam więcej za ruch wysokiej jakości, a to oznacza, że ludzie tacy jak ty, którzy cieszą się dłuższym czasem gry na naszej stronie i którzy wracają z więcej. Gdybyśmy mieli gry niskiej jakości i irytujące reklamy, po prostu cię odepchnęlibyśmy. Zamiast tego skopiowaliśmy modele reklamowe głównych kanałów porno, z którymi już jesteś używany, więc nic nie będzie wydawało się niezwykłe., Mamy wszystko, czego potrzebujesz do zabawy online i jesteśmy pewni, że zakochasz się w naszej platformie. Ciesz się seks gry online Dziś wieczorem!


Upały w górach szczególnie groźne - Wydarzenia lokalne\nPAP/AT • 10 czerwca 2019 - 11:12\nW Tatrach nastał okres upałów (fot.pixabay)\nOstre słońce w górach może być groźne dla turystów. - Wyjście w góry najlepiej planować na godziny wczesnoporanne, kiedy słońce jeszcze nie operuje bardzo mocno. Należy zabezpieczyć głowę i często się nawadniać - mówi dyżurny ratownik TOPR.\n"W Tatrach nastał okres upałów. Ratownicy górscy przypominają, aby zabierać na górskie szlaki nakrycia głowy, zapas wody i stosować kremy z filtrami. Przegrzanie organizmu to częsta przyczyna zasłabnięć, a niekiedy nawet nagłych zachorowań" - powiedział dyżurny ratownik TOPR.\nCzytaj też: Upałów ciąg dalszy IMGW wydał ostrzeżenia\n"Wyjście w góry najlepiej planować na godziny wczesnoporanne, kiedy słońce jeszcze nie operuje bardzo mocno. Należy zabezpieczyć głowę i często się nawadniać, także odpowiedni zapas wody w plecaku jest niezbędny" - powiedział ratownik dyżurny.


Rusza nabór do żłobka w Białce. Zapisy potrwają dwa tygodnie\nW poniedziałek (tj. 23 listopada) rozpoczyna się nabór dzieci do nowopowstałego Gminnego Żłobka Baśniowy Zakątek w Białce. Potrwa do 4 grudnia, więc czasu na złożenie deklaracji nie jest zbyt wiele.\nKartę zgłoszenia dziecka do żłobka można odbierać w Biurze Obsługi Urzędu Miejskiego w Makowie Podhalańskim lub pobrać ze strony internetowej www.makow-podhalanski.pl\nLiczba przewidzianych miejsc wynosi 48.\nŻłobek rozpocznie swoją działalność od dnia 04.01.2021r.\nGodziny pracy żłobka 6.30 do 16.30.\nDo żłobka przyjmowane będą dzieci w wieku od 20 tygodnia życia do ukończenia 3 roku życia.\nDo placówki przyjmowane są w pierwszej kolejności dzieci zamieszkałe na terenie Gminy Maków Podhalański. W drugiej kolejności dzieci zamieszkałe na terenie gmin, które zawarły porozumienie z Gminą Maków Podhalański, w dalszej kolejności dzieci z pozostałych gmin. Pierwszeństwo w przyjęciu mają dzieci z rodzin wielodzietnych (troje i więcej), z orzeczeniem o niepełnosprawności, obojga rodziców pracujących zawodowo, uczących się lub studiujących, czy też gdy rodzic posiada orzeczony znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności. Większe szanse na przyjęcie mają również dzieci objęte pieczą zastępczą, rodziców powracających na rynek pracy po okresie macierzyństwa (po urlopie macierzyńskim lub tacierzyńskim) i te, których rodzice odprowadzają podatek dochodowy w Gminie Maków Podhalański.\nMiesięczna opłata za pobyt dziecka w Gminnym Żłobku w Białce w wymiarze do 10 godzin dziennie wynosić będzie 900 zł. Jednak, gdy chociaż jeden z rodziców i dziecko mieszka na terenie Gminy Maków Podhalański lub na terenie gminy, która zawarła porozumienie z Gminą Maków Podhalański, to stawka maleje do 500 zł. Jeżeli do żłobka uczęszcza rodzeństwo, to opłata za kolejne dziecko jest obniżona o 200 zł. Gdy dziecko będzie spędzało w placówce więcej niż 10 godzin dziennie, do głównej stawki doliczane będzie 60 zł za każdą dodatkową rozpoczętą godzinę pobytu dziecka.\nDzienna stawka żywieniowa będzie wynosić 9 zł.\nWięcej w tej kategorii: « Podnieśli stawkę opłaty targowej, ale nie będą... jej pobierać. Mała Amelka walczyła dzielnie. Życie okazało się okrutne »\nHomeWydarzeniaMaków PodhalańskiRusza nabór do żłobka w Białce. Zapisy potrwają dwa tygodnie


Oferta | W pogoni za modą\nCzy trzeba wydawać fortunę, żeby wyglądać modnie? Większości z nas tak się wydaje. Dzięki pięknym ubraniom możemy poczuć się pewniej i śmielej. Moda jest przyjemnością, której nie potrafimy sobie odmówić, ale czy to znaczy że musimy wydawać tysiące złotych? Nie! Wystarczy otwarty umysł i gotowość na zmiany. Dziś ubranie to nie tylko rzeczy chroniące ciało, ale również sposób na wyrażenie siebie, swojej osobowości, pokreślenie indywidualności.\nZakupy – spotkanie rozpoczynamy rozmową o tym co lubisz, gdzie pracujesz, czym się interesujesz. Chcę poznać Ciebie i Twoją osobowość. Ustalamy, czego potrzebujesz, w czym czujesz się dobrze. Następnie wyruszamy na łowy! Oferta idealna dla osób, które potrzebują odświeżenia garderoby, zakupu kilku elementów, sukienki na imprezę czy sezonowych „must have”.\nZwykle zakupy zajmują ok 2h.\nCena – 100 zł/h Warszawa, 80 zł/h Białystok.\nPrzegląd szafy, analiza i zakupy – przyjeżdżam i oglądam zawartość Twojej szafy, wspólnie decydujemy co warto nosić i z czym łączyć a czego trzeba się pozbyć. Ustalamy w którym kierunku chcemy iść, jaki styl ma dominować i wybieramy się na zakupy. Po zakupach istnieje możliwość skomponowania zestawów.\nPrzeważnie zajmuje to cały dzień (ok. 8h).\nCena – 500 zł Warszawa, 400 zł Białystok\nPamiętaj, że najważniejsze jest Twoje zdanie! To Ty potem będziesz nosić te ubrania i istotne jest, aby czuć się w nich dobrze. Ubranie to nie przebranie! Dla stałych klientów atrakcyjne rabaty 🙂\nMust have SS15\nW pogoni za smakiem – makaron pappardelle z cukinią i szafranem\nW pogoni za smakiem – domowa wędlina\nW pogoni za (idealnymi) butami\nMust have SS1509 kwietnia 2015\nW pogoni za smakiem – makaron pappardelle z cukinią i szafranem19 wrz. 2014\nW pogoni za smakiem – domowa wędlina16 sierpnia 2013\nW pogoni za (idealnymi) butami10 sierpnia 2013\nWspółczesne retro31 lipiec 2012\n© 2012 W pogoni za modą. Wszystkie prawa zastrzeżone.


Odpowiednia ochrona dłoni podczas treningów - Prokultura\nOdpowiednia ochrona dłoni podczas treningów\nRegularne ćwiczenia, zwłaszcza te, w których wykorzystuje się dłonie, są często przyczyną powstawania rozmaitych urazów: odcisków, zerwanego naskórka, odparzeń. Bardzo często nie jest to nawet efekt przeciążeń, a po prostu wynik działania niektórych sprzętów stosowanych przy standardowym treningu. W takich przypadkach sprawdzają się skóry gimnastyczne i inne formy ochrony dłoni.\nOczywiście, wiele zależy od tego, jakie ćwiczenia wykonujemy. Jeśli pracujemy z hantlami, to uszkodzenia skóry będą raczej rzadkie; w przypadku, gdy dużo ćwiczeń wykonujemy na drążku, istotny będzie nie tylko chwyt, ale i dobór skórek gimnastycznych.\nOdpowiedni chwyt to podstawa\nNie da się ukryć, że podstawowym elementem, który ochroni dłonie podczas treningów jest przede wszystkim dobry uchwyt na sztandze czy drążku. Każdy ćwiczący będzie musiał dopasować ten chwyt do siebie, bo ciało jest inne, ale i tak warto trzymać się zaleceń, które wskazują na jak najmniejsze łapanie naskórka podczas zwisania na drążku. Łapiąc go u podstawy palców zmniejszamy ilość skóry, którą moglibyśmy zerwać. Nie jest to niestety gwarancja na uniknięcie uszkodzeń, bo te mogą pojawiać się nawet przy jednorazowym, przypadkowym, nieprawidłowym uchwycie.\nSkóry gimnastyczne – mechaniczna ochrona\nTak zwane gripy, czyli inaczej mówiąc – skóry gimnastyczne – zapewniają przede wszystkim ochronę mechaniczną, co jest niemożliwe np. w przypadku stosowania samego talku do ćwiczeń na sztandze. O ile talk znacznie zwiększa przyczepność, o tyle już nie chroni samej skóry przed potencjalnymi uszkodzeniami. Warto tylko pamiętać, aby skórę gimnastyczną nie tylko dobrze dobrać, ale również we właściwy sposób użytkować.\nPielęgnacja jest niezbędna\nNa sam koniec warto pamiętać o tym, aby właściwie pielęgnować skórę dłoni. Po namaczaniu np. w kąpieli zrogowaciały naskórek warto zetrzeć, a w dłonie wmasować krem nawilżający. Jego efekt będzie silniejszy, jeśli zastosujemy dodatkowo rękawiczki. Przy bardzo silnych uszkodzeniach warto zadbać o skórę i najpierw są nieco odbudować, jeśli możemy pozwolić sobie na chwilową przerwę w konkretnym typie ćwiczeń.\nJak dobrać dmuchany materac?\nNiegdyś dmuchane materace kojarzyły się głównie z dość charakterystycznie wyglądającymi materacami do pływania.…\nOdzież do narciarstwa biegowego dla początkujących\nPodjęcie decyzji o uprawianiu sportu to pierwszy krok w kierunku prowadzenia zdrowego i aktywnego stylu życia. Na początku chętnie decydujemy…\nRowerki trójkołowe i pierwsze kroki z rowerem\nCiekawość świata u najmłodszych pociech bywa zaskakująca. Ciężko zadowolić dzieci, które codziennie chcą próbować…