Kamień zagłady [Grzegorz Gawlik] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00184 003278 21781702 na godz. na dobę w sumie\nKamień zagłady - ebook/epub\nAutor: Grzegorz Gawlik Liczba stron: 319\nISBN: 978-83-63506-34-6 Data wydania: 2013-11-14\nGregory Davis to wschodząca gwiazda amerykańskiego sądownictwa. Nic nie zapowiada tragedii, która wywróci jego życie do góry nogami. Ucieczki od przeszłości szuka w górach Alaski. W tym czasie na masową skalę w Tanzanii zaczynają umierać ludzie. Według George’a Milesa, przyjaciela pracującego w Pentagonie, tylko Davis może wyjaśnić tego przyczynę. Zresztą, winny mu jest przysługę. W ekspedycji oprócz Davisa biorą udział wyselekcjonowani naukowcy i pracownica brytyjskiego wywiadu. Pewnej nocy w bazie dochodzi do sabotażu. Coś dziwnego dzieje się w siedzibie Pentagonu. Sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli, a zagrożona jest już nie tylko Afryka. Śmierć, zdrada i miłość w połączeniu z doskonale budowanym napięciem, zaskakującymi zwrotami akcji i niespodziewanym zakończeniem czynią niniejszą powieść źródłem wyśmienitej rozrywki.\nGRZEGORZ GAWLIK © Copyright by Wydawnictwo Poligraf, 2013 © Copyright by Grzegorz Gawlik, 2013 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żaden fragment nie może być publikowany ani reprodukowany bez pisemnej zgody wydawcy. Projekt okładki: Izabela Surdykowska-Jurek, Magdalena Muszyńska Korekta: Klaudia Dróżdż, Bogusława Otfinowska, Karol Rutski Skład: Wojciech Ławski Konwersja do EPUB/MOBI - InkPad Książka wydana w Systemie Wydawniczym Fortunet™www.fortunet.eu ISBN: 978-83-63506-34-6 Wydawnictwo Poligraf ul. Młyńska 38 55-093 Brzezia Łąka tel./fax (71) 344-56-35 www.WydawnictwoPoligraf.pl\nSPIS TREŚCI ROZDZIAŁ I: WYROK ROZDZIAŁ II: ŚMIERĆ EANESA ROZDZIAŁ III: STAN OSKARŻENIA ROZDZIAŁ IV: CO ZDARZYŁO SIĘ W TANZANII? ROZDZIAŁ V: TANZANIA: POSZUKIWANIA ROZDZIAŁ VI: TANZANIA: BADANIA ROZDZIAŁ VII: POŚCIG ROZDZIAŁ VIII: NA JEDNEJ Z WIELKICH WYSP SUNDAJSKICH ROZDZIAŁ IX: WYZNANIE W KORDYLIERACH ROZDZIAŁ X: NIE TYLKO SPRAWY FORMALNE\nROZDZIAŁ I WYROK Mimo wyraźnego chłodu, panowała ciepła atmosfera i niebo było bezchmurne. Po jednej stronie widniała biała kopuła Mount Marcus Baker, po drugiej zatoka Cook Inlet. W pięknie położonym domu na obrzeżach Anchorage panował imprezowy nastrój. Gregory Davis obchodził trzydzieste drugie urodziny. Był pierwszy maja roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego. Powoli na tereny Alaski wkraczała wiosna. Dom Grega, bo tak nazywano solenizanta, znajdował się nad brzegiem zatoki, która w tym miejscu bardziej niż część morza przypominała mocno zamulone jezioro. Przy czym pływy morskie nie miały tu nic do rzeczy. Nawet podczas przypływu brzegi zatoki niczym nie przypominały tych w nadmorskich kurortach. Dom, z którego dochodziły odgłosy urodzinowej imprezy, zaskakiwał prostotą. Do tego drewniany, z piętrem sypialnym, nieróżniący się od okolicznych, z wyjątkiem garaży zbudowanych częściowo poniżej poziomu trawnika. Wręcz nijaki z zewnątrz, wewnątrz urządzony gustownie i przytulnie. Wszystko znajdowało się w nim na swoim miejscu i w odpowiedniej ilości. Co bez wątpienia było zasługą żony solenizanta Susan Davis. Dom bez przepychu, ale odzwierciedlający status materialny właścicieli. Znanych i szanowanych w okolicy prawników. Choć sława Grega od niedawna wykraczała poza Alaskę. Został bowiem najmłodszym sędzią Sądu Najwyższego. To jednak tylko w połowie tłumaczyło zainteresowanie jego osobą ze strony mediów. Członkowie tego gremium to byli przecież zazwyczaj starsi, gburowaci panowie. Kobiet niewiele. Zresztą wszystkich cechowało to samo: lekceważenie środków masowego przekazu i obnoszenie się na każdym kroku ze swoją władzą oraz zamożnością. I nagle pod naporem opinii publicznej pojawił się młody prawnik. Uśmiechnięty i wygadany. Widać, że jeszcze niepokorny idealista. Atrakcyjny profil też miał pewnie znaczenie. Kamera go lubiła. Dziennikarki również. Gregory nigdy nie odmawiał wywiadu czy rozmowy z dziennikarzami. Uznawał to za swoją powinność. Od lat najmłodszych lubił być w centrum zainteresowania. W szkole, w pracy, na imprezach dusza towarzystwa. Miał parcie na szkło. Tak od czasów zrodzenia się dziennikarstwa telewizyjnego charakteryzuje się osoby, które ciągnie nie tyle do blasku fleszów, ile do obiektywów kamer. Lecz to nie dzięki nominacji na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego Gregory Davis stał się osobą powszechnie znaną w całym kraju. Zawdzięczał to ostatniemu wydarzeniu w jego zawodowym życiu. Jego nazwisko nie schodziło z tego powodu z czołówek gazet i telewizyjnych serwisów informacyjnych. Nie tylko zresztą w Stanach Zjednoczonych. Sprawa nabrała ogólnoświatowego rozgłosu. A wszystko za sprawą niejakiego Lucasa Eanesa, który brutalnie zamordował swoją rodzinę. Niby przypadek nieodosobniony, ale mocno nagłośniony przez media. Ława przysięgłych, której przewodniczył, skazała go na karę śmierci. Gregory po tym wszystkim chciał odpocząć od tego całego zgiełku. Dlatego na przyjęcie urodzinowe zaprosił tylko najbliższych. Oprócz żony Susan i ich pięcioletniej córki o tym samym imieniu, byli jeszcze tylko matka Laura i stary przyjaciel z czasów studiów George Miles. A także zwierzęta domowe: dwa psy i kot. Przyjęcie było mało liczne, ale potraw i jedzenia jak dla stu osób. Żona z matką solenizanta postarały się. Rodzice Susan nie brali udziału w świętowaniu, bo niestety zginęli w wypadku samochodowym, wraz z nimi zginęła jej młodsza siostra Magy. Były to skądinąd zamierzchłe wydarzenia, do których Susan nie lubiła wracać. Nigdy tak naprawdę nie pogodziła się z tym. Gregory zawsze miał słabość do pięknych kobiet, nie może więc dziwić, iż Susan niewątpliwie się do nich zaliczała. Długie ciemne blond włosy, wzrost przeciętny. Chyba że włożyła wysokie szpilki, co Gregory uwielbiał. I te jej ruchy bioder w małej czarnej. Mama Susan zawsze powtarzała, że kobieta musi być mądra i kobieca. Nie wulgarna, nie chłopczyca, musi być w stanie znaleźć złoty środek. Ale czy to wystarczające, by zainteresować na dłużej kogoś takiego, jak Greg? Brzydzącego się nudą, a co gorsza, szukającego ciągle okazji do jakiegoś wariactwa. Mając to na uwadze, odpowiedź nasuwała się przecząca. Szalona noc, przelotny romans – owszem. Tylko to nie z Susan. Jej takie relacje z mężczyznami nie interesowały. Dołożyła więc do rad matki twardy charakter, pewność siebie i nienaganną figurę, jak przystało na miłośniczkę aktywności fizycznej. Wszystko razem zadziałało swego czasu na Grega jak najsmaczniejszy robak na wielką rybę. „Pięknych kobiet jest dużo, inteligentnych także, ale tylko nikła część łączy obie te grupy przymiotów” – Greg wielokrotnie przytaczał te słowa. I być może dlatego dosyć długo czekał na tę swoją Susan. Mówił też często, że kobieta, z którą ma dzielić życie, musi świetnie sobie radzić w stroju moro w błotnistym lesie, jak i na eleganckim balu. Na tym ostatnim ma być nie tylko biżuterią mężczyzny, ale pełnoprawnym członkiem toczących się tam rozmów, z własnym zdaniem. Gregory’ego zawsze irytowało, gdy ktoś ciągle mu przytakiwał. Możliwość polemiki, zapoznania się z innym punktem widzenia – to zawsze cenił. Na padające co jakiś czas pytanie Susan: „Za co ty mnie właściwie kochasz?”, nie odpowiadał na odczepnego, że za wszystko, tylko: „Zakochałem się w twoim umyśle, to jest najpiękniejsza część twojego ciała”. Jako że obojgu poczucie humoru nie było obce, Susan, by się trochę podroczyć, kiwała przecząco głową i mówiła: „Nieprawda, to przez moją krótką spódniczkę, gdy pierwszy raz rozmawialiśmy”. On wtedy przytakiwał, ale zaraz dodawał, że ta spódniczka, owszem, wywarła na nim wrażenie, ale on się będzie trzymał swojej wersji – chodziło o mózg. To nie znaczy, że fizyczność go nie interesowała. Zawsze cenił wdzięki kobiet. Gdy był młodszy, wystarczały mu same wdzięki. Zresztą szybko się nimi nudził. Z czasem doszedł do wniosku, że inteligencja plus atrakcyjność fizyczna kobiety to jest to, co go interesuje, a tracić czas na kogoś, kto ma tylko to drugie, jest bez sensu. Przy czym nie było nieuczciwe z jego strony, gdy na pytanie: „Co ci się podoba zewnętrznie najbardziej u kobiety?”, odpowiadał: „Twarz”. Gdy ona zyskiwała aprobatę, reszta nie miała większego znaczenia. Jak reszta była super, a twarz nie bardzo, to ta reszta traciła blask. Taka była filozofia Gregory’ego odnośnie do kobiet. Susan była jego rówieśniczką. Poznali się na studiach prawniczych w Nowym Jorku, na uniwersytecie Columbia. Skończyła je ze świetnymi wynikami. I spełniała się, prowadząc własną kancelarię notarialną. Ich drogi połączyła przypadkowa rozmowa w bibliotece pod koniec studiów. Coś zaiskrzyło, co obojgu nie dawało spokoju. Susan po latach wspominała, że Gregory miał w sobie coś przyciągającego, co trwa do dzisiaj, a trudno jej to do końca wytłumaczyć. Znali się wcześniej z widzenia. A Grega znali wszyscy, bo musiał się wyróżniać. Inaczej nie byłby sobą. Bezczelny ignorant, chodzący pod prąd, wytykający błędy i głupotę niektórym profesorom. Kłopoty i kontrowersje to była jego specjalność. Wkurzający. A gdy inni zakuwali, w tym Susan – porządna studentka – on jeździł wspinać się w góry, coraz dalsze, dziksze i wyższe. Wszyscy znali jego szydercze powiedzonka: „Skromność to moje drugie imię” albo: „Mam ciekawsze rzeczy do roboty niż tracenie czasu z nudnymi kobietami”. Gregory przy pierwszym kontakcie był raczej odpychający ze względu na styl bycia. Susan strasznie denerwowało, że gdy mężczyźni wokół uganiali się za kobietami, on udawał niewzruszonego i komunikował swoim zachowaniem: „To wy uganiajcie się za mną”. Z kolei kadra profesorska dostawała rozdwojenia jaźni. Raz chciano wyrzucić go ze studiów, innym razem zrobić wszystko, by jak najszybciej opuścił mury uczelni z tytułem magistra. Profesorowie mówili o nim: „Nieprzeciętnie inteligentny obibok”. Siedzenie nad książkami to nie była nigdy jego specjalność. Zawsze próbował się prześlizgnąć przez egzaminy jak najmniejszym kosztem. Dlatego był zszokowany, gdy otrzymał nominację do Sądu Najwyższego. Wręcz długo podejrzewał żart z czyjejś strony. Gdy jednak okazało się to prawdą, śmiał się na myśl, że przynajmniej połowa jego byłych wykładowców zapewne jest bliska zawału serca. Szkoda, że nie widział ich min. Myli się jednak ten, kto myśli, iż w jego ocenie byli lepsi do objęcia tej zacnej funkcji. W końcu stało się to, o czym zawsze mówił. Ktoś, i to nie byle kto, docenił, że najważniejsze są bystry umysł i logiczne myślenie, a nie wkuwanie dniami i nocami jakichś bzdur na pamięć. On właśnie za to, że tego nie robił, na studiach ciągle miał problemy. Ile razy słyszał od profesorów na egzaminach: „Pan logicznie myśli, ale nie nauczył się pan mojej książki. Przykro mi, spotkamy się jeszcze co najmniej raz”. Czyli co, gdyby nauczył się na pamięć tej książki, ale nie myślał logicznie, to byłoby lepiej? – wściekał się ciągle o to. Tym słowom zaprzeczał fakt, że pierwsza rozmowa Gregory’ego z Susan nastąpiła we wspomnianej już bibliotece. Bo tak po prawdzie, to na takich studiach jak prawnicze i największy obibok musi się trochę pouczyć, by je skończyć. Oboje opowiadali jednak zupełnie inne wersje tego, co się w tej bibliotece wydarzyło. W wersji Grega po prostu coś między nimi od razu zaiskrzyło. W wersji Susan nic nie zaiskrzyło między nimi, tylko Greg tak ją wkurzył, że długo nie mogła dojść do siebie. A przy okazji o nim zapomnieć. Poszło o książkę, na której jej bardzo zależało, a której ostatni egzemplarz tuż przed nią wypożyczył właśnie on, wpychając się do kolejki. I nie chciał oddać, kazał jej spadać. Susan nieraz się zastanawiała, że może coś w tym jest, iż kobiety lubią niegrzecznych facetów. Przynajmniej na początku znajomości. Tym bardziej że po kampusie uniwersyteckim krążyły informacje, jak to kolejna studentka opuszczała rano ze zmierzwionymi włosami wpierw jego pokój w akademiku, a potem wynajęte w pobliżu uczelni mieszkanko. Ale najbardziej wkurzało ją co innego. Nawet przez pewien czas było jej wstyd – bo to ona zabiegała o Grega. Finezyjnie, delikatnie, ale jednak. Gregory urodził się w Anchorage, najludniejszym mieście na Alasce, lecz od drugiego roku życia mieszkał w Nowym Jorku. Jego matce złożono atrakcyjną propozycję pracy, z której postanowiła skorzystać. Podobnie było zresztą u Susan, z tą różnicą, że to jej ojciec znalazł dobrą pracę w największym mieście USA. Przeprowadziła się wraz z rodziną z Los Angeles w ósmym roku życia. Po studiach zamieszkali w rodzinnym mieście Grega, a trzy lata temu zalegalizowali swój związek oraz – jak przystało na pragmatycznych prawników – podpisali intercyzę. Bo jak oboje zawsze twierdzili, w życiu nigdy nic nie wiadomo. Jeśli wszystko będzie dobrze, intercyza będzie się kurzyć bezużyteczna, ale w razie czego ten dokument zapobiegnie kłótniom o łyżeczki i widelce z zastawy stołowej. Niby oboje nie wyobrażali sobie, by mogli nie być razem, ale po to skończyli prawo, aby życie sobie upraszczać, a nie komplikować. Dla nich to była jedynie czynność prawna. Na przyszłość. Jakby co. Zgodnie uważali, że to głupota mieszać intercyzę z miłością czy zaufaniem. Zupełnie nie o to chodzi w tym wszystkim. Najdziwniejsze i najmniej spodziewane w tej historii było to, jak zmienił się Gregory. Pod wpływem Susan bez wątpienia. Z niestałego w uczuciach lekkoducha w przykładnego ojca i męża. Gdyby kilka lat wcześniej ktoś coś takiego mu przepowiedział, wyśmiałby go. Wystarczyło jednak krótko przyjrzeć się im obojgu, by widzieć, że partnerstwo naprawdę funkcjonuje w ich związku. Klasyczny do bólu przykład szczęśliwej amerykańskiej rodziny sukcesu. Jedną z konsekwencji tego szczęścia była pięcioletnia córka, również Susan. Łatwo się domyślić, na czyją cześć. Wszystko wskazywało na to, że urodę odziedziczyła po mamusi, a charakterek po tatusiu. Coraz częściej myśleli o drugim dziecku, choć obowiązki zawodowe Grega trochę te zamiary skomplikowały. Częste wyjazdy do Waszyngtonu i stolicy Alaski Juneau zaczynały być dla całej rodziny męczące. Gdyby ktoś zechciał zapytać o brak ojca Grega na tej rodzinnej uroczystości, odpowiedź była bardzo prosta. Thomas Davis zmarł, gdy Gregory miał dziesięć lat. To nigdy nie była historia, którą lubił opowiadać, ale Thomas nadużywał alkoholu. W pewnym momencie zdiagnozowano u niego marskość wątroby. Stadium zaawansowania było już tak duże, że nie było nawet możliwości przeszczepu. Dlatego wychowała go, jedynaka, matka Laura Davis. Bardzo energiczna i silna kobieta. Ciągle w świetnej formie. Greg od zawsze miał z nią świetne relacje. A wychowanie w środowisku kobiet, zwłaszcza matki i jej koleżanek, niewątpliwie miało wpływ na jego rozwój i postrzeganie świata. Laura stanowiła przeciwieństwo teściowej z kawałów, pewnie dlatego złapała tak dobry kontakt z Susan. Zresztą ich solidarność kobieca zawsze zwyciężała i Gregory nigdy nie miał z nimi żadnych szans. Wiedział, że zawsze postawią na swoim. Nauczył się nie walczyć z takimi żywiołami, bo to jak stanie na straconej pozycji. Całkowicie nieopłacalne. I to mimo że matka mieszkała w Juneau, stolicy Alaski – godzinę lotu od Anchorage. Laura prowadziła z powodzeniem od lat własną firmę budowlaną. W wolnych chwilach oddawała się pasji podróżowania. Co także uwielbiali Greg i Susan. Tylko on w ostrzejszym wydaniu, a Susan bardziej rekreacyjnie. Laura, mimo sześćdziesięciu lat, też wolała ostrzejsze podróżowanie. Niejedna dwudziestolatka nie dorównywała jej figurą, kondycją, zdrowiem i energią. Susan nie ukrywała, że też chciałaby się tak pięknie zestarzeć. Gdy mała Susi bawiła się z dwoma owczarkami niemieckimi, Bakerem i Bukerem, a kot Nigel, pers, spał na trawie, pozostali rozmawiali, między innymi na temat ostatniego procesu, w którym Gregory sądził. – Przyjacielu, ale namieszałeś, stałeś się sławny – z pewnym przekąsem w głosie powiedział George, od lat jego najlepszy przyjaciel. – Tak George, wiem, że zawsze ciągnęło cię do świateł fleszy, ale nie chciałbyś być na moim miejscu. Było naprawdę ciężko – odpowiedział bez wahania Greg. – Pewnie masz rację, ale nie udawaj, że się brzydzisz tą popularnością. – Ale umówmy się, George, w lansowaniu to jednak ty zawsze byłeś mistrzem. – To prawda, choć byłeś bardzo pojętnym uczniem. – Wy sobie chłopaki żartujecie, ale nie ma w tym nic zabawnego – przerwała im Susan. – Czułam, ile go ta sprawa kosztuje, był ciągle nieobecny, w innym świecie. Greg jeszcze nigdy nie brał udziału w tak poważnej sprawie. Dał nam wszystkim nieźle popalić. – To prawda, dzięki, że to wytrzymaliście. Cały czas analizowałem w głowie materiał dowodowy. Chciałem, by ława przysięgłych wydała przemyślany werdykt, który mogłem ogłosić. Nie będę przed wami ukrywał, że chciałem, by przysięgli podjęli taką decyzję. Ani tego, że miałem wpływ na nich. To była moja najtrudniejsza sprawa, odkąd założyłem togę sędziowską. – Nie tłumacz się. Wiesz, że zawsze jestem z tobą, ale nie możesz być gościem we własnym domu. Kochanie, tego nie wolno! – Uwagę Susan odwróciła córka, wspinająca się właśnie na drewniane ogrodzenie. Gdy grzecznie z niego zeszła, wrócili do rozmowy. – Masz rację, teraz będę miał więcej wolnego czasu – głos Grega był jednocześnie zatroskany i przepraszający. Chciał jak najwięcej czasu spędzać z rodziną, a jednocześnie nie rezygnować z kariery. Okazało się to bardzo trudne. Na studiach myślał tylko o sobie i realizacji swoich zamierzeń. Nie musiał się liczyć z niczym i z nikim. Te czasy jednak bezpowrotnie minęły. – Nie było żadnych okoliczności łagodzących? – przerwał im George, obawiając się, że rozmowa zmierza ku wzajemnym pretensjom dwojga kochających się ludzi. – Nie. Gdybyś widział, jak zmasakrował własną żonę i dwójkę dzieci, nie miałbyś skrupułów. To był i ciągle jeszcze jest bardzo zły i niebezpieczny człowiek. – Kiedy odbędzie się egzekucja? Ja bym takich od razu… – Wiem mamo, powiesiłabyś. Wiem, za jaki męski narząd i wiem, że zanim proces by się odbył. Wyrok musi zostać wykonany do dwóch miesięcy od jego ogłoszenia, czyli pozostały jeszcze dwa tygodnie. Tak czy inaczej, ja teraz biorę urlop. – Dlaczego ja nic o tym nie wiem? – spytała zdziwiona Laura. – Teraz mamo wiesz, a po wykonaniu wyroku jedziemy do Azji, na Cypr, we trójkę. Chcę także ogłosić, że po powrocie wezmę udział w wyborach na senatora stanu Nowy Jork, teraz mam szansę, nawet żona prezydenta musi się zacząć ze mną liczyć. Oboje mieli walczyć o nominację w obozie demokratów, choć chętnych było znacznie więcej, a miejsca tylko dwa, bo tyle mandatów było do obsadzenia. Republikanie też szykowali świetnych kandydatów w tym jakże prestiżowym stanie. – Żartujesz!? – wykrzyknęli prawie równo wszyscy z wyjątkiem Susan, która już znała te plany. – Nie żartuję. Obiecano mi poparcie, a przecież wraz z George’em i Susan mieszkaliśmy i studiowaliśmy w Nowym Jorku, to jest argument na moją korzyść. Ale o tym możemy rozmawiać, gdy po urlopie poznam więcej szczegółów. Pewnie nie uniknę wtedy konieczności uzyskania statusu mieszkańca stanu Nowy Jork. – I pewnie przeprowadzki na stałe, jeśli wygrasz? – dodała niezbyt entuzjastycznie Susan. – To ty wiedziałaś o tym jego pomyśle!? – spytała Laura z wyczuwalnym żalem w głosie wynikającym z niewiedzy. – Oczywiście, o wszystkim sobie mówimy. Obiecałam, że nikomu o tym nie powiem. Zachwycona nie jestem, ale to jest rzeczywiście szansa dla Grega. Nie chcę go ograniczać, a swój zawód mogę również wykonywać w Nowym Jorku. Zresztą wiecie, że on się czuje w sprawach życia publicznego, na wiecach, jak ryba w wodzie. Urodzony działacz. Byłby dobrym senatorem. I zamierzam mu w tym pomóc, jak się ostatecznie zdecyduje. Tak Susi? Chcesz coś, nie bawisz się już z Bakerem i Bukerem? – W tym momencie córka wdrapywała się na kolana mamy. – Bawię się – odpowiedziała, sięgając po ciastko. – Uważaj, bo wywrócisz wujkowi George’owi szklankę. Może wujek naleje ci soku? George posłusznie wziął od Susan plastikowy kubek i wlał świeżo wyciśnięty sok z pomarańczy. – I co się mówi? – zwrócił się do Susi tata, groźnie na nią spoglądając, choć nie na poważnie. – Dziękuję. – I sekundę później nie było po niej śladu. Z ciastkiem w jednej ręce i wylewającym się z kubka sokiem w drugiej pobiegła do swoich ukochanych psiaków. W tym samym czasie, gdy Greg prosił córkę o kulturalne zachowanie, George zareagował słowami: – Nie trzeba… – Trzeba, trzeba. Jak chcemy mieć dobrze wychowane dziecko, to od najmłodszych lat musimy z Susan tego pilnować. – Pewnie masz rację, w końcu nie mam dzieci. Greg, powiedz mi szczerze. Zostawisz swoje ukochane góry? – George ciągle nie dowierzał temu, co usłyszał kilka chwil wcześniej. – Będzie mi żal, ale dzisiaj, w erze samolotów, to nie jest wielki problem znaleźć się w górach. – Susan, wybij mu to z głowy! – Wiesz, Lauro, że to nic nie da. Zresztą ja tak jak Greg uwielbiam Nowy Jork. Wielki świat, mimo wszystko cieplejszy klimat. Dobrze się czuję w Anchorage, ale co najmniej tak samo, jeśli nie lepiej będę czuła się w Nowym Jorku. Rozmawialiśmy z psychologiem i dla naszej Susi ta przeprowadzka nie powinna stanowić problemu. Ich córka, jak dla każdego normalnego rodzica, była największym skarbem. Swoim uśmiechem i urwisowaniem wkupywała się w łaskę wszystkich. W restauracji, gdy biegała między stolikami, każdy chciał jej oddać swoje jedzenie i dorzucić jeszcze puchar lodów. W sklepach dostawała cukierki za darmo, a ekspedientki traktowały ją jak małą królewnę. Susi za to znała imię każdej z nich i nazywała je ciociami. – A więc decyzja podjęta! Mnie o zdanie nikt nie zapytał! – Laura nie do końca serio okazywała zdenerwowanie. Nie miała w zwyczaju wtrącać się w życie syna i rodziny, którą założył. – Ależ mamo! Jeszcze żadna stuprocentowa decyzja nie zapadła. I dobrze wiesz, że w naszych relacjach to nic nie zmieni. Poza tym mówiłem ci, przejdź na emeryturę. Podróżuj po świecie i przeprowadź się tak jak my do Nowego Jorku. – Już ja wiem najlepiej, synu, co mam robić! A co z twoim sędziowaniem, przecież niedawno zostałeś sędzią Sądu Najwyższego!? – Wiem, że to nie najlepiej wygląda, ale jeśli wystartuję w wyborach, przestanę być apolityczny i będę musiał porzucić togę sędziowską. W końcu zawsze lubiłem ryzyko. Poczekajmy jednak do naszego powrotu z Cypru. Wszystko jeszcze raz przemyślę, zapoznam się z sytuacją i podejmę decyzję. – Wiesz doskonale, że to jest de facto dożywotnia funkcja – ciągnął George. – Nie przypominam sobie nikogo, kto by z niej zrezygnował. Przecież to prestiż, władza i pieniądze. A ty po roku już nie chcesz być sędzią Sądu Najwyższego. Oszalałeś! – George ma świętą rację! – przytaknęła mu Laura. – To co na waszym miejscu powinienem zrobić? – Już ci tłumaczę, przyjacielu. Poczekaj jeszcze kilka lat, dajmy na to do jednych z kolejnych wyborów. Za cztery albo sześć lat. W tym czasie możesz swoją pozycję znacznie wzmocnić. Wtedy, jeśli nie zmienisz zdania, zrezygnujesz z togi i wystartujesz w wyborach na senatora z Nowego Jorku z dużo większymi szansami na wygraną. – Też się nad takim rozwiązaniem, George, zastanawiałem. – No widzisz. Po takiej wolcie drugi raz nominacji do Sądu Najwyższego już nie dostaniesz. Żaden prezydent cię nie zgłosi, a Senat nigdy nie zatwierdzi. Mam jeszcze jedno pytanie. Dlaczego chcesz zostać senatorem stanu Nowy Jork, a nie Alaski? – Bo wbrew pozorom tam mam lepsze kontakty i możliwości niż tutaj. Prestiż Nowego Jorku też jest większy. Kocham Anchorage, ale Nowy Jork również. Zawsze się tam świetnie czułem. – Tu cię akurat rozumiem – odparł George. – Ale nie zapomnij, że mnóstwo czasu będziesz spędzał nie w Nowym Jorku, lecz w Waszyngtonie. – Ale do Waszyngtonu jest dużo bliżej z Nowego Jorku niż z Alaski. – Dobrze, skończmy z rozmowami o pracy i polityce. Weźmy się do jedzenia. Napracowałyśmy się z Laurą – zarządziła Susan, której pomysł startu w wyborach też nie do końca się podobał. Trzeba jednak przyznać, że jedzenie było naprawdę wyśmienite. Bynajmniej nie rybne, mimo zamieszkiwania nad oceanem. Gregory nigdy nie przepadał za rybami. Za to solidny kawał dobrze wysmażonego steku mógł zjeść zawsze. Plus przypiekane ziemniaki i talerz surówek. Do picia whiskey na przemian z sokiem jabłkowym. Gregory, człowiek gór, lubił zapach morza i uspokajający szum fal, które w miejscu położenia jego domu w zasadzie występowały jedynie, gdy wiał wiatr bądź panowała sztormowa pogoda. Częściej jednak spoglądał na otaczające ośnieżone przez większą część roku górskie szczyty. To zawsze stanowiło jego świat. Gdy jedzenie wylądowało na stole, Susan usiadła na kolanach Grega. Jedną ręką mierzwiła jego bujną czuprynę na głowie, zawsze ją uwielbiała i śmiała się, że jej ciągłe chaotyczne ułożenie oznacza brak jakiegokolwiek kontaktu z grzebieniem. Drugą ręką karmiła solenizanta. Zwłaszcza surówkami, za którymi nie przepadał. Wygłupiali się. I tak minął dzień na rozmowach o wszystkim i o niczym, a kolejne nie wyróżniały się szczególnie. Piętnastego maja, w dzień egzekucji Lucasa, Gregory był u matki w Juneau, by pomóc jej w kwestiach prawnych. To tam zapadł wyrok, ale on nie zamierzał brać już żadnego udziału w tej sprawie. Czekał tylko na informację służb więziennych i mediów, że jest po wszystkim. Wieczorem tego dnia miał wrócić do domu, by następnego dnia przystąpić z rodziną do pakowania. Ciepłe wody Morza Śródziemnego czekały. – Cześć, kochanie, zaraz mam samolot, przygotuj coś dobrego na kolację. – Dla ciebie wszystko i nie mogę się doczekać tego, co będzie po kolacji, przyjeżdżaj szybko. Greg przebywał w Juneau już kilka dni, dlatego nie dziwiły go słodkie słowa stęsknionej żony. Wsiadł do samolotu i jak zawsze zajął miejsce przy oknie. Wiedział, że za niewiele ponad godzinę będzie w domu. Usiadł wygodnie i założył słuchawki. Z wczesnej młodości został mu dzięki różnym przenośnym urządzeniom zwyczaj słuchania w podróży muzyki. Tak było i tym razem. Ale jego spokój postanowiła zakłócić sąsiadka z miejsca obok. – Halo, niech pan zdejmie te słuchawki. – Spokojnie, proszę mnie nie szturchać, o co chodzi? – To pan jest tym sędzią z telewizji? – od rzeczy zapytała Grega starsza pasażerka. – A jeśli tak, to co? – odparł Greg z grymasem niezadowolenia na twarzy, narzekając w myślach, że nawet w samolocie nie ma chwili spokoju. – Dobrze pan zrobił, skazując tego drania na śmierć. Ja zrobiłabym tak samo, należało mu się. Zabić swoją rodzinę, jak można zrobić coś tak okropnego. Ja bym go spaliła za to na stosie – mówiła i mówiła. Greg miał dość. W końcu nie wytrzymał i podniesionym tonem powiedział: – Mało mnie obchodzi, co by pani zrobiła, na szczęście może pani tylko sobie pogadać, więc proszę mówić do siebie, a mnie dać spokój! Założył ponownie słuchawki, widząc, że sąsiadki to nie zraziło i dalej coś gada. Niby jego zachowanie wydawało się zrozumiałe w tej sytuacji, ale to było coś więcej. Gregory ostatnio stał się drażliwy, co wcześniej prawie nigdy mu się nie zdarzało. Lot przebiegał spokojnie, a w tym samym czasie wszystkie stacje radiowe i telewizyjne przerywały program, by nadać informację, że z konwoju więziennego uciekł Lucas Eanes. Przewożono go z więzienia w Yakutat do aresztu w Juneau, gdzie miała odbyć się egzekucja. A uciekł już kilka godzin wcześniej, zabijając czterech pilnujących go strażników. Sprawa była utrzymywana przez ten czas w tajemnicy. Liczono, że szybko ponownie zostanie ujęty. W czasie, gdy radia i telewizje przerywały programy, Susan przygotowywała kolację przy świecach. Dochodziła dwudziesta, córka czekała tylko, by przywitać się z tatusiem i pójść spać. Nagle psy zaczęły szczekać. – Baker, Buker – cicho! Susi zostań w domu, nie wychodź, pójdę tylko sprawdzić – powiedziała Susan. Wychodząc, wzięła kij bejsbolowy, który generalnie służył do grania, ale też zawsze był pod ręką, jakby co. Anchorage to spokojne miasto, ale Susan zawsze była bardzo ostrożna i nigdy nie lekceważyła szczekania psów. Psy nagle ucichły, a z domu dobiegała informacja radiowa o ucieczce Eanesa. Susan chwilę wcześniej włączyła radio i dopiero teraz usłyszała tę wiadomość. Ogarnęło ją przerażenie. Pamiętała, jak Eanes na sali rozpraw odgrażał się, że wszystkich maczających palce w tej sądowej szopce pozabija. Szczególnie agresywny był w stosunku do Gregory’ego. Psów nigdzie nie było, więc Susan postanowiła zadzwonić po policję. Nie wiedziała, co robić, nie wiedziała, jak się ma sytuacja. Nie doszła jednak z powrotem do domu. – Dawaj ten kij! Teraz zabiję cię, dziwko, potem twoją córkę, a potem będę się rozkoszował cierpieniem twego męża, dla niego strata was będzie największą, jaką może ponieść! – Susan wiedziała, kto to. Zaczęła krzyczeć, za co została brutalnie wrzucona do domu. – Zamknij się, zdziro! – w tej samej chwili dostała mocno w twarz. – Co, zdziwiona, jak się tutaj dostałem, skąd znam adres i skąd wiem, że nie ma Davisa?! – Eanes od kwadransa obserwował dom. – Ale zostaw chociaż dziecko w spokoju! – Susi, płacząc, przylgnęła do matki. – Idziemy na górę, tylko szybko, zabawimy się! – Mąż zaraz tu będzie… – To dobrze, bo chcę się z nim zobaczyć. Wpierw popatrzy, jak giniecie, a potem jego też zabiję, skoro tak się o to prosi. A teraz ani słowa, bo spotka cię większa kara, niż zaplanowałem! Tymczasem samolot z Gregorym podchodził do lądowania w Anchorage. Od domu dzieliło go trzydzieści minut, może czterdzieści pięć. W nim jednak rozgrywał się dramat. Nikt po ucieczce Eanesa nie pomyślał, że może stanowić zagrożenie dla osób bezpośrednio związanych z procesem i należałoby je poinformować oraz objąć ochroną. – Za chwilę zapłacisz mała za błąd swego męża, ucieszy się, jak cię zobaczy, bo nie mam czasu na niego dłużej czekać, ale wpierw ty ujrzysz, jak ginie twoja córka! Nie będę się z nią bawił, bo nie mam czasu, wolę większe dziewczynki! Wyjął pistolet i strzelił Susi prosto w czoło, nawet mu powieka nie drgnęła. Siła strzału rzuciła ją na ścianę, na której pojawiła się czerwonokrwista plama. Lucas na ten widok głośno się zaśmiał, a Susan w szoku rzuciła się na niego, za co została uderzona pistoletem w twarz. Zemdlała i padła koło łóżka. – Teraz się zabawimy, ślicznotko, a potem cię zabiję – powiedział do nieprzytomnej Susan. Zdarł z niej ubranie i brutalnie zgwałcił, na koniec podrzynając jej gardło. Krwią napisał na ścianie: „To za twój wyrok, panie sędzio”. Zadowolony, z szyderczym uśmiechem na twarzy, wywrócił kilka szafek. Zabrał znalezione pieniądze i trochę biżuterii. Z uroczystej kolacji przygotowanej przez Susan na powrót męża wziął duży kawałek pieczonego indyka. Kilka chwil później opuścił dom. Nie chciał już zabić Gregory’ego, wiedział, że to, co zastanie w domu, złamie całe jego życie, że śmierć byłaby dla niego ulgą. Dziesięć minut później pod domem zatrzymała się taksówka. Niebo było bezchmurne. Księżyc dumnie się prezentował. Gregory zapłacił taksówkarzowi, zostawiając solidny napiwek, i ruszył ku bramie. Gdy ją przekroczył, zdziwiła go cisza, psy zawsze serdecznie witały swego pana, przybiegając do niego, a tutaj nic. W domu świeciło się światło. Wszedł od ogrodu. Przy wejściu przywitał go pers Nigel, w radiu po raz kolejny program przerwała informacja o zbiegu Lucasie Eanesie. Gregory natychmiast wyciągnął berettę dziewięć mm, nawołując rodzinę. W domu było trochę porozrzucanych rzeczy, odświętnie przygotowany stół na kolację został przewrócony. Ruszył schodami na górę. Sądził, że dziewczyny słyszały komunikat i zostały ukryte przez policję albo same się ukryły. To, co zastał w sypialni, przeszło jego wyobrażenia. Zabita naga żona leżała na łóżku w kałuży krwi, córeczka leżała pod ścianą ze zdeformowaną głową, ich ciała były jeszcze ciepłe. Upadł na kolana, wystrzeliwując cały magazynek w sufit. Jego strzałów, jak i wcześniej Eanesa, nie mógł nikt usłyszeć, bo domy w tej okolicy były od siebie w pewnej odległości. – Nieeeeeee!!! Dlaczego!!! – Zaczął łkać, cały się trząsł. Na ścianie zauważył napis: „To za twój wyrok, panie sędzio”. Teraz miał pewność, co się stało, ale był tak zrozpaczony, że chciał sobie strzelić w głowę. Na jego nieszczęście magazynek był pusty, dlatego ze złości wyrzucił pistolet przez okno, wybijając przy okazji szybę. Usiadł, opierając się o łóżko, na którym za jego plecami leżała martwa żona. I trwał tak kilka minut w bezruchu. Choć wydawało mu się, że to cała wieczność. Był w całkowitym szoku, delikatnie mówiąc. Jego głowa była pusta od jakichkolwiek myśli. Gdy wstał, pocałował ostatni raz swoją ukochaną rodzinę, potem przykrył ciała kołdrą i prześcieradłem. Po czym usiadł w rogu sypialni pod ścianą i ciągle nie dochodziło do niego to, co się stało. Nie mógł uwierzyć, że najważniejsze osoby w jego życiu, które tak kochał, nie żyją. Wszystko, co osiągnął, poszło na marne. Jego kariera zabiła mu rodzinę. To jego wina – uważał. Nie martwiło go, iż Eanes może się gdzieś czaić, by zabić i jego. Pulsowały mu skroń i żyły, był cały mokry i blady. Widok tak zmasakrowanej własnej rodziny powodował coś absolutnie niewyobrażalnego. Nagle przestał płakać i powiedział do siebie: „Nie uratuję już was, ale Eanes będzie się smażył w piekle, już ja tego dopilnuję, umrze w cierpieniach, krzesło elektryczne przy tym to byłaby rozkosz!”. W jego oczach zapanowała nienawiść, miał jeden cel: zabić sprawcę choćby za cenę własnego życia. W ten sposób jego umysł bronił się, aby nie zwariować. Bo gdyby zastanowił się na spokojnie, musiałby dojść do wniosku, że śmierć takiego śmiecia jak Eanes niewiele zmieni. Pół minuty później zadzwonił na policję. Powiedział spokojnym głosem: – Nazywam się Gregory Davis, zabił mi całą rodzinę. Po czym rzucił z wielką siłą telefonem o ścianę. Przytulił kota i zaczął szukać psów. Znalazł je pod płotem z poderżniętymi gardłami. Poczuł się, jakby wszystko i wszystkich stracił, ale tak przecież było. Kiedyś nie lubił psów, Susan sprawiła, że je pokochał, stanowiły część rodziny i zapłaciły życiem za wierność. Usiadł na kamieniu w ogrodzie i zaczął znów płakać. Po niecałych dziesięciu minutach masa samochodów podjechała na sygnale. Nie zabrakło także mediów, które pojawiły się niewiele później. Gregory wyłączył się z rzeczywistości, ciągle nie mógł uwierzyć w to, co się stało. Niedawno rozmawiał z Susan, że następnego dnia wieczorem lecą na wakacje, a ten wieczór i noc mieli spędzić razem przy świecach i dobrym winie. Zamiast tego spotkała go największa tragedia, jaka może spotkać człowieka. Stracił rodzinę. Przez swoją pracę. Całe życie dążył do tego, by zostać sędzią i orzekać w najtrudniejszych sprawach. Gdy dostał nominację rok temu, jako najmłodszy w historii, na sędziego Sądu Najwyższego, rozpierały go duma i radość. Nie przypuszczał, że jego sukces zabije mu rodzinę. Był załamany, życie straciło dla niego sens. Brzmiało to kolokwialnie, ale przecież tak było. Podbiegli do niego sanitariusze i lekarz. Mnóstwo policji i służb ratowniczych w tym czasie kręciło się już po domu. Na terenie posesji było niebiesko od migających przy płocie kogutów policji i karetek. Rozpoczęto zbieranie wszelkich śladów, by koroner mógł zabrać ciała, co miało potrwać kilkanaście godzin. Gregory’ego za jego zgodą zabrano na posterunek. Ale on był w innym świecie, nie słyszał, co do niego mówią. – Panie Davis, proszę powiedzieć, co się stało? – pytali funkcjonariusze policji, choć wszystko wydawało się jasne. – Susan, Susi, już jestem, chodźcie do mnie – majaczył. Środki uspokajające nic nie pomagały, dlatego został przewieziony do szpitala. Na miejscu objęto go ochroną na wypadek, gdyby Eanes kręcił się jeszcze po okolicy. Nie można było bowiem wykluczyć, że ciągle zamierza zabić Davisa. Tymczasem policja zdawała już sobie sprawę z tego, co się stało. Co prawda, byli też tacy, którzy nie wykluczali, że to Davis w przypływie jakiegoś szału zamordował swoją rodzinę, ale nie było na to żadnych dowodów. Zmobilizowano wszelkie możliwe służby policyjne, które przeszukiwały okolicę i cały stan w celu złapania Eanesa. Plotki krążyły w prasie i telewizji. Następnego dnia, po dojściu do siebie na ile to było możliwe, Gregory zmobilizował się i złożył zeznania. Trwało to jakieś trzy–cztery godziny. Następnie wóz policyjny na jego życzenie zawiózł go pod dom, gdzie niecałą dobę wcześniej rozegrała się tragedia. Pracował tam jeszcze oddział operacyjny policji, była też tam matka Gregory’ego, z którą nie chciał się widzieć w szpitalu po tragedii. Wszyscy mu współczuli. Dostał mnóstwo kondolencji z kraju i z zagranicy. Prasa i telewizja trąbiły tylko o tym. Dom był ogrodzony, wokół stało pełno wozów transmisyjnych. Gregory przyjechał się spakować, nie mógł dłużej mieszkać w tym domu. Przepełniały go rozpacz i nienawiść. Media nie dawały mu spokoju. – Panie sędzio, co zamierza pan teraz zrobić, czy nie żałuje pan tego wyroku? – Wyrok był sprawiedliwy, innego być nie mogło, a co dalej będę robił, jeszcze nie wiem, na razie biorę długi urlop. Mam też nadzieję, że policja objęła należytą ochroną ławę przysięgłych i ich rodziny. W każdym wypowiadanym przez niego słowie było słychać, ile wysiłku kosztuje go rozmowa. Nawet w tych okolicznościach uważał, że musi zachować minimum kontaktu z otaczającym go światem. – Jak się pan czuje? – padło kolejne pytanie. – Tak samo jak pani, gdyby straciła najbliższą rodzinę, i proszę nie zadawać tak głupich pytań! – Czy nie boi się pan, że Lucas Eanes zabije teraz pana? – Szkoda, że tak się nie stało wczoraj. Nie mam jednak wątpliwości, że zapłaci za wszystko, co zrobił. – Planuje pan się zemścić? – zapytał zdziwiony kolejny dziennikarz. – Wymiar sprawiedliwości zrobi to za mnie. – Proszę już dać spokój, Greg chodź! – do akcji wkroczyła Laura. – To wszystko, co mam do powiedzenia. – Gregory ruszył w kierunku domu. – Dobrze, że jesteś, synu, i jakoś się trzymasz – przytuliła go. – Nie mam mamo siły na ten temat rozmawiać. Chwilę później wszedł do środka. Zaczął się pakować, udzielił jeszcze kilku informacji policji. Gdy nikt nie widział, otworzył schowek, o którym wiedział tylko on. Wyjął z niego nowoczesny pistolet maszynowy uzi, jeszcze niezłożony sztucer, drugą berettę i kilka magazynków, bo pierwszą zabrała do badań policja, a także kilka granatów, w tym gazowe. Zgromadził to kiedyś na wszelki wypadek, częściowo nielegalnie, ale dla dobra rodziny taki podział – na legalne i nielegalne – nie istnieje. Wszystko ładnie spakował i spojrzał na dom, jakby się żegnał z nim na zawsze. Wychodząc, powiedział: – Mamo zajmij się kotem, ja nie zamierzam zostać tutaj, przeprowadzam się do hotelu. Muszę zająć się pogrzebem. Nie czekając na odpowiedź, wyprowadził z garażu jedną ze swoich zabawek, najmocniejszą wersję nissana patrola. Silnik benzynowy o pojemności cztery i pół litra, dwieście koni mechanicznych. Ten terenowy wóz stanowił ostatni jego nabytek. Ale jakie to miało teraz znaczenie? Matka została na miejscu, a on zatrzymał się na noc w hotelu, nie mógł jednak spać. Następnego poranka zajął się organizowaniem pogrzebu swoich ukochanych kobiet, który miał się odbyć kolejnego dnia. Po załatwieniu formalności ruszył samochodem w kierunku lodowego szczytu Mount Marcus Baker, mierzącego cztery tysiące sto szesnaście metrów wysokości, który zawsze był jego ostoją do przemyśleń. Tym razem jednak nie zamierzał osiągać szczytu, tylko zaszył się między skałami i lodowcem. Myślał nad tym, co się stało. Stracił sens życia, nawet żądza zemsty niewiele pomagała, była rozwiązaniem na krótko, bo co potem, nawet jeśli się mu uda pomścić rodzinę? Nie wiedział, co ze sobą począć, ukochane góry miały mu w tym pomóc. Mimo że Eanesa szukały policja, wszystkie specjalne służby i armia Stanów Zjednoczonych, niezmiennie planował sam wymierzyć sprawiedliwość. O ile wcześniej go nie chwycą lub nie zabiją. Gregory wziął roczny urlop od orzekania, wybory do Senatu przestały mieć znaczenie. Wrócił do Anchorage, ale kolejna noc w hotelu to znowu był jeden wielki koszmar. Niedawno świętował urodziny, planował wyjazd z rodziną, a tu cały świat się zawalił. Najgorsze, że cofnięcie czegokolwiek było już niemożliwe. Rano w dzień pogrzebu do jego hotelu przyjechała matka. Była trochę rozczarowana, że syn nie chce jej pomocy, wsparcia. Nie znała go takiego – samotnika, który nawet w tych trudnych chwilach chciał być sam. Na pogrzebie były tysiące osób, kompania honorowa policji i wojska, oficjele i media z całego świata. Gregory zakazał filmowania pogrzebu, cały cmentarz i przylegający do niego kościół były otoczone kordonem wojska i policji. Na pogrzebie był nawet prezydent Stanów Zjednoczonych z żoną oraz wszyscy, którzy liczyli się w amerykańskiej polityce, z wyjątkiem wiceprezydenta, z oczywistych względów bezpieczeństwa narodowego. Nawet papież z Watykanu przysłał kondolencje, mimo że Gregory ani Susan nie interesowali się żadnym Kościołem ani religią. Wszyscy składali wyrazy współczucia, cały świat mówił o tym wydarzeniu, a prezydent powiedział nad grobem rodziny Gregory’ego: – Oto, jaką cenę niektórzy muszą zapłacić za służenie krajowi i społeczeństwu, za walkę o przestrzeganie prawa. Nic nie zastąpi rodziny, jeszcze ginącej w tak tragicznych okolicznościach. Żadne słowa już nic nie pomogą i nie zmienią. Nawet śmierć sprawcy niewiele zmieni, choć podkreślam, że jest ona nieuchronna. Składam panu i pańskiej rodzinie, w swoim imieniu i imieniu całego narodu, najszczersze kondolencje. Pracował pan dla kraju i nie zostanie teraz sam. Zawsze może pan liczyć na naszą pomoc. Dziękuję za wszystko, co Gregory Davis zrobił i robi dla Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. W tym momencie nastąpiło uściśnięcie dłoni Gregory’ego i prezydenta, który wręczył mu w milczeniu order za zasługi dla kraju. Potem nastąpiły salwy honorowe z karabinów, przelot eskadry myśliwców nad cmentarzem i trumny zostały spuszczone do grobu. Na koniec ceremonii Gregory powiedział: – Jest to dla mnie największa życiowa tragedia, nic nie zwróci mi rodziny. Ból jest ogromny, tak samo jak cierpienie. Nie życzę tego nikomu. Teraz muszę wyjechać, by potem na nowo się narodzić i żyć normalnie, jeśli będzie to w ogóle możliwe. Dziękuję wam wszystkim za przybycie i współczucie, za tak uroczyste pożegnanie moich najbliższych. Gregory był bardzo opanowany, nawet łzy nie uronił, był jak lód, ale to tylko pozory. Zamierzał znaleźć Eanesa i rozszarpać go na kawałki. Matce powiedział: – Muszę wyjechać, nie wiem na jak długo, muszę dojść do siebie, więc nie martw się i nie szukaj mnie. Jak się uspokoję, wrócę. Zajmij się kotem, z domem rób, co chcesz. Cały sprzęt wywiezie, przynajmniej na razie, specjalna firma i schowa do magazynu, jesteś upoważniona do decydowania także w tej materii. Ja wyjeżdżam i o nic nie pytaj. Przytulił i pocałował w czoło matkę. Na stypę po swojej rodzinie się nie wybierał. Podszedł tylko do swego przyjaciela George’a Milesa i powiedział: – Chodź ze mną, musimy porozmawiać. – Domyślam się, o co chodzi – odpowiedział George, w końcu znali się od lat. Wsiedli do samochodu Grega i pojechali za miasto nad brzeg Cook Inlet. Gregory znał dobrze swego starszego przyjaciela ze studiów, teraz szychę w Pentagonie. Wcześniej był agentem FBI, ale wolał ciepły stołek i został wojskowym. Życiorys George’a był osobliwy. Zawsze kochał zabawę i zaliczać panienki. A z czasem odpłatnie korzystać z ich usług. Jak tłumaczył, nie ma już siły bawić się w podryw i randki. Tak jest szybciej i taniej. Nie mogło więc dziwić nikogo, że ukochał status singla. Mimo nadmiaru kilogramów, których ciągle mu przybywało, wyróżniał się elegancją i wypchanym portfelem. Zawsze go pociągała też władza. Lubił decydować, kogo zatrudni, kogo zwolni, komu da podwyżkę. Ale chyba jeszcze ważniejsza była dla niego możliwość podejmowania decyzji istotnych dla państwa. Wywieranie wpływu na rzeczywistość, czego doświadczyć mogli tylko nieliczni. I George zwykł swoje cele osiągać, chociaż nigdy nie był erudytą, za to świetnym krętaczem. To od niego sprytu na studiach uczył się Gregory. Wiedział też, że zawsze może na niego liczyć. Nad niskim trawiastym brzegiem z dodatkiem mułu, chyba że to był piasek, przy odgłosach niewielkich fal Greg powiedział: – Znamy się od lat, wiesz, że nie zostawię tej sprawy w spokoju i zabiję Lucasa! Nic mnie nie powstrzyma! Potrzebna mi twoja pomoc, ale wiedz, że i bez niej się nie poddam. Chcę, byś zrobił ze mnie agenta Pentagonu, dał do dyspozycji ludzi i broń, bo ja mam jej za mało. Rzucam pracę sędziego, dla Susan zostałem sędzią, bo nie chciałem, by bała się, że w każdej chwili mogę zginąć jako agent, o czym po cichu zawsze marzyłem. Nie chciałem swoją pracą narażać rodziny, ale bycie sędzią okazało się śmiertelnie niebezpieczne dla niej. Muszę go dopaść! – Stary, chyba za dużo się filmów naoglądałeś! Jak ty to sobie wyobrażasz? – Tak samo jak ty. – Rozumiem twoje oczekiwania, ale to, czego żądasz, nie jest takie proste. Myślisz, że ot tak zostaniesz agentem, dostaniesz ludzi, środki i będziesz załatwiał swoje prywatne porachunki!? Chyba oszalałeś! – To jest proste, bo mam wszystkie papiery, by zostać agentem jakiejkolwiek instytucji rządowej w tym kraju! Kiedyś miałem nim zostać, zapomniałeś? Tylko poświęciłem ekscytujące wrażenia dla dobra rodziny, dla jej bezpieczeństwa, a i tak, do jasnej cholery, oni zginęli! – Stare dzieje i niewiele to zmienia! Wiesz, że nikt teraz po tym, co się stało, nie zatrudni cię jako agenta jakiejś państwowej firmy wywiadowczej czy wojskowej, prywatnej zresztą też. Ponadto uważam, że w tym stanie jesteś bardziej niebezpieczny niż Eanes i możesz zginąć, nie tylko ty zresztą. Mimo to spróbuję ci pomóc. I tak cię nie przekonam, byś zmienił zdanie i zostawił to nam. Musisz wyjechać jednak ze mną do Waszyngtonu, będziesz miał wszystkie dane do dyspozycji na ten temat, jakie posiadamy. – Gadasz w końcu jak człowiek! Dzięki! Z matką już wszystko załatwiłem i jestem spakowany. Od czego zaczynamy? – Wpierw przejdziesz małe szkolenie, zanim dostaniesz legitymację. Muszę wiedzieć, czy dasz radę. I najważniejsze! Pamiętaj, od dzisiaj nie jesteś żadnym Gregorym Davisem, tylko nazywasz się IceGreg, twoje inicjały to IG. To, kim jesteś, ma wiedzieć jak najmniej osób. Będziesz musiał zmienić między innymi fryzurę i styl ubierania, by było cię trudniej rozpoznać, bo ostatnio jesteś sławny. Zawsze zaprzeczaj, że masz coś wspólnego z Davisem. Pamiętaj, działasz na własną rękę, ja po cichu ci pomogę, ale w razie wpadki liczysz tylko na siebie. – Wiem, nie chcę, byś się narażał na kłopoty z mojego powodu. Dzięki, stary. – I tak się narażam. Nawet nie wiesz, jak bardzo! – A dlaczego IceGreg? – Przecież uwielbiasz lód i lodowce. – Ale aktywne wulkany też uwielbiam… Okay, nic nie mówiłem. – Greg zauważył grymas irytacji na twarzy George’a. Doskonale wiedział, że nie ma to żadnego znaczenia, a nie może się posługiwać własnym nazwiskiem. Jedynym wyjściem z sytuacji był pseudonim, co w świecie tajnych służb nikogo nie mogło zdziwić. – Od kiedy chcesz zacząć? – Jak najszybciej. – No to do roboty, za pięć godzin mamy samolot do Waszyngtonu – powiedział stanowczo George, wsiadając do samochodu i wyrzucając niedopałek kubańskiego cygara. Gregory, czyli teraz IceGreg bądź w skrócie IG, zabrał rzeczy z hotelu. Już wcześniej złożył wszystkie zeznania i teraz oficjalnie wylatywał na kojące duszę zwiedzanie świata. Przed lotem zjedli jeszcze obiad na lotnisku i bez problemów dotarli do Waszyngtonu. Miles jako wysokiej rangi oficer nie miał sprawdzanego bagażu, w którym była broń Grega. Choć chyba lepszym określeniem byłoby powiedzieć: mały arsenał. George Miles za sprawą cech swojego charakteru był człowiekiem od zadań specjalnych, można by rzec, że szarą eminencją Pentagonu. Mimo braku jasno wyodrębnionego stanowiska, o dużej władzy faktycznej. Koordynował działania i decyzje na linii szef Pentagonu – Agencja Wywiadu Obronnego (DIA), która de facto była szefowi Pentagonu podległa. Lecz przecież nie był on w stanie sam się wszystkim zajmować. Agencja Wywiadu Obronnego pełniła też funkcję koordynatora działań służb wywiadowczych poszczególnych rodzajów sił zbrojnych i ściśle współpracowała z Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. To ostatnie gremium miało za zadanie informować prezydenta o sprawach wojskowych i proponować rozwiązania zgodne z przyjętą strategią. Jednym z zadań Milesa było pilnowanie sprawnego obiegu informacji między tymi wszystkimi organami.\nAutor: Grzegorz Gawlik\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kamien_zaglady-ebookRO/p0202997i020" target="_blank" title="Kamień zagłady [Grzegorz Gawlik] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kamień zagłady [Grzegorz Gawlik] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


September/ 2019 /Witaj: boogiebrainfestival.plstrona: 2\nBranie samochodu w leasing nikogo obecnie nie dziwi. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że w ten sposób mamy szansę stawać się właścicielami innego rodzaju sprzętów i przedmiotów. Sprzęt biurowy brany w leasing, jednak także innego rodzaju propozycje rozważane są przez znaczną liczbę klientów. Usługi leasingu sprzętu biurowego i komputerowego stają się u nas jeszcze popularniejsze. Klienci ochoczo korzystają z proponowanych im rozwiązań i chcieliby wybierać dla siebie te szczególnie korzystne.\nProfesjonalna wycena mienia pełni niezwykle poważną rolę podobnie w przypadku nieruchomości lokalnych, gruntowych, jak i przemysłowych. Rzeczoznawca majątkowy oferuje precyzyjną analizę rynku nieruchomości, jak także skutków finansowych wynikających np. ze zmiany planów miejscowych. Poza tym rzeczoznawca oferuje usługi wyceny maszyn i urządzeń, co umożliwia określenie ceny sprzedaży lub zabezpieczenie kredytu.\nKażdego z nas czeka jesień życia, każdy także marzy, żeby była ona jak najbardziej udana. Jak to rozumieć? Z pewnością to, aby mieć zdrowie i oszczędności na normalne wydatki.\nczas, możliwości, nieruchomości\nCo chlebodawca może zyskać dzięki inwestowaniu w ustawiczne dokształcanie pracowników? Czy możemy to w jakikolwiek sposób ocenić? Co uczynić, ażeby szkolenia na jakie decydujemy się przyniosły efekty?\nczasu, dług, fundusze, kurs, umiejętności\nDuża część z nas bez wątpienia lubi czytać książki. Systematyczna ich lektura jest bowiem stanie istotnie rozwinąć nasze perspektywy, na czym ewidentnie bardzo mocno nam zależy. Pozwala również w istotny sposób wywrzeć wpływ na naszą kreatywność, która często może pozostawiać nam dużo do życzenia. Jako hobbyści czytania dobrze wiemy, że dzisiaj możemy spotkać się z książkami o bogatej tematyce.


KRRiT: Kara dla TVN24 może być anulowana, jeśli wpłynie odwołanie - zostanie rozpatrzone\nW odpowiedzi na stanowisko władz amerykańskich Krajowa Rada podkreśliła, że nałożenie 1,48 mln zł kary na nadawcę TVN24 poprzedziła dogłębna, długotrwała analiza relacji w 6 kanałach telewizyjnych. - TVN ma prawo sympatyzować z opozycją jednak relacje sprawozdawców mogły podsycać agresję prowadzącą do tragicznych w skutkach wydarzeń, jakie miały już miejsce w niedalekiej przeszłości - zaznaczyła KRRiT.\nKRRiT przeanalizuje karę dla TVN24, anulować może ją sąd\nTeresa Brykczyńska, rzecznik prasowy KRRiT, w rozmowie z portalem Wirtualnemedia.pl podkreśla, że nałożona kara jest „odwracalna”. - Można ją naturalnie znieść, anulować w drodze ugody, ale jedynie w sposób przewidziany przepisami: po ewentualnym złożeniu przez TVN odwołania do sądu oraz po pozytywnym rozpatrzeniu tegoż odwołania. Na tym etapie procedury sądowej polskie prawo przewiduje instytucję ugody. W przeszłości KRRiT zawierała takie ugody, również wobec decyzji o ukaraniu dotyczących spółki TVN (w roku 2001 i 2003). Sami z siebie nie możemy jej cofnąć. Chcę też zaznaczyć, że nie ma tutaj mowy o pochopnym, czy wręcz opresyjnym karaniu telewizji. Zanim KRRiT nałożyła karę, przez wiele miesięcy przyglądała się wszystkim telewizjom, to nie jest efekt krótkiego oglądania TVN przez członków Rady w grudniu ubiegłego roku. Decyzję poprzedziło wiele godzin analiz, gdyż ogromnie nam zależało, żeby nie oceniać pochopnie i nie podejmować decyzji w oparciu o wątłe podstawy - dodaje.\nBrykczyńska podkreśla też, że kwota kary - która zdaniem wielu jest zbyt wysoka - także wynika z przepisów. - Proszę, żeby napisał pan to tłustym drukiem: 1,48 mln zł to promil przychodów nadawcy w 2016 roku, stąd właśnie ta kwota. KRRiT jest organem państwowym, działającym w oparciu o ustawę. Nakłada to na nas określone obowiązki i wyklucza dowolność w działaniu - informuje.\nJak się dowiadujemy nieoficjalnie, podczas czwartkowego posiedzenia KRRiT nie zajmie się - jak wstępnie planowano - sprawami koncesyjnymi, lecz sprawą kary dla TVN, a przede wszystkim jej krajowymi i zagranicznymi oddźwiękami.\nJacek Kowalski / Tomasz Wojtas\nDołącz do dyskusji: KRRiT: TVN może zaproponować ugodę, kara to tylko promil wpływów nadawcy\nNie "można anulować", ale "dla dobra Polski trzeba anulować".\nJeśli nawet ktoś głęboko nie wierzy w wolność słowa i chciałby wprowadzić cenzurę, to winien zważyć, że czasy są niespokojne.\nA Polsce został tylko jeden sojusznik - USA. Ten, który wczoraj wyraźnie zasygnalizował, że ma zamiar bronić zarówno wolności słowa jako zasady, jak i swego kapitału.\nAkurat tak się składa, że jesteśmy w stosunku do USA w pozycji wyjątkowo proszalnej. Zglosiliśmy prośby o wsparcie kontynentem wojskowym i o zakup broni przeciwlotniczej i przeciwrakietowej (tak się składa, że Polska nie ma żadnej obrony przeciwrakietowej i realnie przeciwlotniczej).\nWięc po co ta cenzorska akcja?! Czysta głupota. Tym bardziej, że w sporze prawnym przed TSUE lub arbitrażem, mamy realnie zerową szansę na obronienie chęci cenzurowania mediów.\nCzy to prawda, że KRRiT ma się wkrótce przenieść na ulicę Mysią 5?\nZgadzam się, że decyzja idiotyczna. I potwierdza się opinia, że "PIS strzelił sobie w kolano". Decyzja jest nie do obrony przed instytucjami międzynarodowymi i potwierdza tylko opinie, że w Polsce ograniczana jest wolność słowa. Moim zdaniem ktoś chciał coś zrobić "dla dobra PISu", a efekt tej durnowatej decyzji będzie dokładnie odwrotny.\nPodobnie jak w 2007 roku, sami się zaorają.\nWystarczy po prostu cierpliwie poczekać.\nStronniczy goście, a jacy są w tv PiS? Dajcie też kare TV PiS za stronnicze materiały w informacjach, za stronniczych gości. Boże Polska sama się oddała w łapy Jarosława. Witaj Historio! cenzura na miarę naszych czasów.


BRAUN MGK5080 Strzyżarka - ceny i opinie w Media Expert\nZestaw 9 w 1 do stylizacji zarostu i włosów, golenia na gładko i pielęgnacji ciała.\nBraun MGK5080 to najbardziej uniwersalny zestaw do stylizacji, spełniający 9 funkcji. Możesz stylizować krótki, średni lub długi zarost, tworzyć precyzyjne linie i kontury, golić się na gładko, strzyc precyzyjnie, pielęgnować całe ciało, przycinać włosy w uszach i nosie oraz strzyc włosy.\nBezpieczna pielęgnacja całego ciała: pach, klatki piersiowej, brzucha i miejsc intymnych.\nPełne naładowanie zajmuje 1 godzinę i zapewnia 100 minut perfekcyjnego strzyżenia. 5-minutowe, szybkie ładowanie wystarcza na jedno strzyżenie.\nMiękka kosmetyczka Miękka kosmetyczka\nStacja ładująca ✖ ✖\n6 nasadek do strzyżenia, Nasadka do przycinania brwi oraz włosów w nosie i uszach, Zasilacz\nPiotr 13 kwietnia 2020\nOd lat użytkuje urządzenia do higieny osobistej firmy Braun, do tej pory nigdy mnie nie zawiodły. Cenie przede wszystkim trwałość, ergonomię użytkowania czy czas pracy na baterii. Zestaw oceniam wysoko, szybkie ładowanie, praca ok 100minut, sprzęt lekki ergonomiczny i poręczny. Można myć pod bieżącą wodą co pomaga w utrzymaniu czystości. Sam zestaw wyposażony chyba w wszystkie końcówki które przydadzą się w codziennym życiu. Całość można zapakować w oryginalnym worku. Polecam\nMarcin 4 kwietnia 2020\nŚwietne. Bardzo polecam\nBardzo duża łatwość obsługi, maszynka nie zapycha się. Łatwa regulacja długości cięcia. W jednym produkcie otrzymujemy 9 funkcji. Bardzo polecam.\nMariusz 5 kwietnia 2020\nKupować nawet się nie zastanawiać\nSuper. Z okazji na zaistniałą sytuację stałem się sam dla siebie fryzjerem. Dobra cena, polecam.\nRobert 20 kwietnia 2020\nPolecam to urządzenie, warte swojej ceny urządzenie do pielęgnacji włosów oraz brody.\nPatryk 9 kwietnia 2020\nUrządzenie wielofunkcyjne, spełnia wszystkie oczekiwania i jest godne polecenia!\nDaniel 9 kwietnia 2020\nŁukasz 18 lutego 2020\nOpinia na temat Strzyżarki\nStrzyżarka pracuje zadowalająco cicho , jest wygodna w użyciu . Części są tak wykonane że nie ma problemu z ich wyczyszczeniem . Produkt jest bardzo prosty w obsłudze , posiada tylko jeden przycisk .Strzyżarkę można dowolnie i z łatwością wyregulować do własnych potrzeb . Produkt jest wykonany w bardzo nowoczesnym kształcie . Jestem bardzo usatysfakcjonowany i zadowolony z zakupu.\nEdyta 18 marca 2020\nZakupiony model to mistrzostwo świata! Jest rewelacyjny, można w nim precyzyjnie ustawić długość strzyżenia, jak również jest bardzo cichy i wygodny. Posiada wiele wymiennych nakładek, dzięki czemu można dać się ponieść wyobraźni jeśli chodzi o fryzurę. Mogę śmiało polecić amatorom domowego obcinania włosów :)\nmario 15 lutego 2020\nTa maszynka to jakaś pomyłka. Nie powiem, działa, ale tylko wtedy gdy chcę się ogolić na zero. Gdy zakładam którąkolwiek końcówkę od regulacji długości cięcia nie ma szans żeby obcięła jakikolwiek włos. Po prostu nie tnie włosów kiedy zakładam końcówkę od regulacji długości włosów.\nBardzo szybkie ładowanie akumulatora, już po przeszło pięciu minutach urządzenie jest gotowe do użytku. Wiele nasadek przez co urządzenie staje się naprawdę uniwersalne (do przycinania brwi oraz włosów w nosie i uszach, 6 nasadek do strzyżenia). Zakup uznaje za naprawdę udany.


Odkurzacze do materaca - pozbądź się roztoczy!\nOdkurzacz do materacy (Fot. Hoover materiały prasowe)\nW Twoim materacu znajduje się co najmniej milion roztoczy, które są groźne dla zdrowia! Jeśli jesteś alergikiem lub śpisz z psem czy kotem, warto zadbać o czystość łóżka. Zmiana pościeli nie wystarczy, ponieważ najwięcej roztoczy gromadzi się właśnie w materacu. Specjalny odkurzacz pomoże utrzymać go w czystości.\nJeśli masz problemy ze snem, trudności z oddychaniem w sypialni lub dostajesz uczulenia, gdy tylko położysz się na łóżku to znak, że czas posprzątać materac, w którym zadomowiły się drobnoustroje. Nieproszeni goście wywołują kichanie, kaszel, zaczerwienienie oczu, problemy skórne oraz wiele innych uciążliwych objawów, a w tapicerce mebli, poduszkach, kocach, materacu jest ich najwięcej. Najlepszym sposobem, by się ich pozbyć jest użycie ręcznego odkurzacza - to proste i szybkie rozwiązanie, dzięki któremu bez problemu usuniemy też sierść zwierzaka.\nŁóżko najlepiej pościelić dopiero 2 godziny po przebudzeniu, warto w tym czasie otworzyć okno, żeby pościel nieco się przewietrzyła, a część drobnoustrojów zginęła. Najlepiej raz w miesiącu dezynfekować materac, a co tydzień zmieniać pościel.\nOdkurzacz do materacy ma kilka bardzo przydatnych funkcji, dzięki niemu sprzątanie będzie naprawdę efektywne. Najważniejsze jest odpylanie - ta funkcja pozwala delikatnie oczyścić nawet najgłębszą i najbardziej ukrytą powierzchnię, przestrzeń między dwoma materacami lub szparę między materacem a ramą łóżka.\nOdkurzacz ręczny Fot. Homebook\nTryb trzepania pozwoli odkurzyć najgłębsze włókna materaca i tkanin na sofie czy kanapie. Warto podkreślić, że szczotka obraca się aż 4200 razy na minutę.\nOdkurzacz wyposażony jest w lampę UV, która umożliwia usunięcie niemal wszystkich (99%) bakterii oraz roztoczy, które powodują alergię i złe samopoczucie.\nRęczny odkurzacz przyda się do sprzątania stołu, zbierania okruchów z blatu czy kanapy, odkurzania przestrzeni między parkietem, a listwą podłogową, odkurzania siedzeń samochodowych. Kupić możemy urządzenie zasilane akumulatorem, bądź kablem o długości 5 metrów.\nPoniżej wybraliśmy odkurzacze do 400 złotych:\nNie trzeba kupować kombajnu,wystarczy dokupić turboszczotkę do swojego odkurzacza za niecałe 100 zł i po kłopocie.\njestem jednak bardziej tradycjonalistką, żeby coś wyczyścić potrzeban jest moc i specjalna ssawa, kupiłam odkurzcz sprintus T11 ma komplecie specjalną ssawę do tapicerki i jest na tyle silny że wyczyści każdy mebel. kupiłam go w cleanmed.com.pI naprawdę jestem mega zadowolona polecam


Argentyna pokonana! Polacy potwierdzają dominację w grupie - Wykop.pl\nArgentyna pokonana! Polacy potwierdzają dominację w grupie\n@j.......2 zczuba.pl #polska #europa #sport #zainteresowania #siatkowka\nPolacy pewnie wygrywają z Argentyną 3:0 na zakończenie pierwszej fazy grupowej. W całej grupie stracili tylko jednego seta, który w dodatku w fazie kolejnej nie będzie miał znaczenia\nAcore 5 lat 1 mies. temu\nWygraliśmy grupę z kompletem punktów i tracąc tylko jednego seta. Przyznam, że przed rozpoczęciem mistrzostw wątpiłem w formę naszej kadry, ale póki co nie ma się o co czepiać. Teraz przyjdą trudniejsi przeciwnicy, ale wierzę, że przebrniemy do decydującej fazy.\njihaad 5 lat 1 mies. temu\n@Acore: dzięki za relacje z imprezy. ;-)\n@Acore: żeby przejść dalej potrzebujemy 5-6 punktów. Włosi są do ogrania, na Francję mamy handicap w postaci Antigi i Blaina, damy radę. Tylko nie wiem jak to jest z trzecią fazą, tam też się zabiera ze sobą punkty?\nw 3 fazie jest reset do zera\n@Acore: @jihaad: @rdy: czyli mówicie, że nie trzeba się kompletnie interesować siatkówką, żeby rozmieć zasady? :)\ng...u 5 lat 1 mies. temu\n@Acore: @vakarei: Najważniejsze będą dwa następne mecze. Iran pokazuje wysoką formę natomiast USA ma widoczne problemy. Dalej nie powinno być źle choć pamiętajmy, że to jednak są mistrzostwa świata i żadna drużyna (nawet Kamerun) nie znalazły się tu przez przypadek.\nLilac 5 lat 1 mies. temu via Android\n@vakarei: rozumiem ze tworzymy teraz nowa grupe z USA Włochami Francja iranem i jak wyglada to punktowo? My mam 9 a reszta?\ntereferee 5 lat 1 mies. temu\n@Acore: Prawda jest taka, że jako jedyna drużyna nie straciliśmy seta (mecz w którym go straciliśmy nie ma znaczenia w nowej grupie).\n@Lilac: W naszej grupie są drużyny z taką ilością punktów:\n2. Francja 7\n6. Argentyna 3\nGramy oczywiście tylko z drużynami, z którymi jeszcze nie graliśmy (dlatego są te punkty).\nŚroda 20:15 z USA\nCzwartek 20:15 z Włochami\nSobota 20:15 z Iranem\nNiedziela 20:15 z Francją\nkasztanowiec 5 lat 1 mies. temu\nKto wymyślił taki system rozgrywek ?\nC........s 5 lat 1 mies. temu\nbalem sie przed meczem z australia. pamietacie IO? przej#%?lismy wtedy, szok dla mnie to byl jak chuj. zwlaszcza ze przed IO byl jakis event i tam rozj#%?lismy wszystkich (USA,bulgarie? w tym) i bylismy pierwsi\nteraz swietnie popatrzyc na naszych jak zawsze. typowy janusz sportowy ze mnie ale ciesze sie ze mamy dobra siatke i chlopaki odnosza zwyciestwa\n@Carcharias: Wtedy wygralismy chyba Puchar Świata albo Ligę Światową.\ng.............k 5 lat 1 mies. temu via iOS\n@C4sh: Lige Światową 2012\nja000rek 5 lat 1 mies. temu\nTo te zawody są w Polsce? Szok! A gdzie znaleźć relacje z tych meczy?\nA tak na serio to szkoda mi przede wszystkim starszych ludzi, kibiców siatkówki, którzy cieszyli się, że w Polsce odbędzie się taka impreza, a teraz wielu z nich nie może jej obejrzeć.\nInna sprawa, że gdyby Polsat chciał być "bardziej przyjazny" dla kibiców mógł wprowadzić oprócz wykupienia całych mistrzostw, np. stawkę 5 zł za pojedynczy mecz.\n@ja000rek: ogromna ilość ludzi ma cyfrowy polsat (ponad 3.5 mln abonentów razy 3 albo 4 bo tyle osób jest zazwyczaj w rodzinie), a więc mają dostęp do transmisji bez dodatkowych opłat ;P\ncum3l3k 5 lat 1 mies. temu\n@ja000rek: Polsat to prywatna telewizja i to co puszczaja, puszczaja dla kasy. Niestety moga decydowac co, kiedy i za ile beda puszczac. Trudno sie do nich o to czepiac.\nAle nalezy zdecydowanie czepiac sie TVP, ktora podobno ma "misje" tylko nikt nie wie co to za misja chyba. Mistrzostwa swiata odbywajace sie w Polsce, z udzialem Polakow ale nie dla Polakow. Farsa.\nb..........a 5 lat 1 mies. temu\nNajlepsze to z kim stracili tego seta( ͡° ʖ̯ ͡°)\n345\twykopali 17\tzakopali 7.1 tys. wyświetleń


WYDARZENIA W POLSACIE - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomości.gazeta.pl\nJuż w sobotę 29 września widzowie Polsatu Sport zobaczą walkę o tytuł mistrza świata z udziałem Nikołaja Wałujewa (bilans walk 46 wygranych, 34 przez KO i tylko 1 porażka). Rosyjski gigant zmierzy się z Kanadyjczykiem Jeanem Francisem Bergeronem (27 wygranych walk, w tym 19 przez KO). czytaj dalej\nNową prowadzącą program informacyjny w Polsacie będzie Marta Leleniewska - dowiaduje się portal Gazeta.pl. Kilkukrotna miss i pogodynka poprowadzi "Wydarzenia" o 15.00. Informację o nowej twarzy "Wydarzeń" zakomunikował dziennikarzom na kolegium redakcyjnym szef "Wydarzeń" Jarosław Gugała.\nprzeniosły ją na czwartek. Więc jako pierwsze w nowej szacie pokażą się "Wydarzenia" w Polsacie. Start w poniedziałek o 18.30. Hanna Smoktunowicz (dotychczas w TV 4) poprowadzi dziennik od poniedziałku do piątku, w weekendy - na zmianę Jarosław Gugała i Iwona Kutyna. "Gazeta": "\nKijowie na rok przed mistrzostwami. Fragmenty wywiadu Bońka z Platinim w Polsacie Sport: Zbigniew Boniek, ekspert stacji Polsat Sport: Euro w Austrii i Szwajcarii za nami, za cztery lata kolejne mistrzostwa - 2012. Dla Polaków bardzo ważne. Rok temu, podczas głosowania na gospodarza tej imprezy\n"Śmierć na Dubrowce" Reporterzy: Radosław Kietliński, Mirosław Majeran "Gazeta Wyborcza": Wacław Radziwinowicz Zdjęcia: Arkadiusz Stani Montaż: Piotr Szmigiel, Radosław Kietliński Emisja: Polsat, godz. 20.00, 15.01.2003 "Co z tą Polską?" Tomasza Lisa. Czy ostatni raz?\nTomasz Lis zapowiadał swój program "Co z tą Polską?" w czasie "Wydarzeń" Nie mówił nic o swoim ewentualnym odejściu. Gośćmi programu będą: Bronisław Komorowski (PO), Joachim Brudziński (PiS), Roman Giertych (LPR) i Leszek Miller (startujący z listy Samoobrony). Temat\n"Film ma szansę stać się dziełem kultowym w historii reklamy" - zapowiadał jego producent w informacjach wysłanych do mediów. Raczej nieprawda. Jest dobrze zrealizowany, animacja i scenariusz dopracowane w szczegółach, pomysł trudno zapomnieć, ale to wszystko konieczność, jeśli chce się\nW lidze kobiet mecz na szczycie. Czy uda się zatrzymać mistrzynie Polski?\nSpotkanie mającej medalowe aspiracje Piotrcovii z broniącym tytułu Zagłębiem Lubin będzie największym wydarzeniem piątej kolejki PGNiG Superligi. Faworytem meczu są przyjezdne, których piotrkowianki nie potrafią ograć od ponad czterech lat. Mimo że w obecnym sezonie Piotrcovia dysponuje znacznie\ngodzinach oglądało 4,23 mln osób, a "Wydarzenia" na Polsacie - 3,55 mln osób. Papież Franciszek: Bracia kardynałowie znaleźli biskupa Rzymu na końcu świata. Oto jestem (CNN/x-news) Polska myśl szkoleniowa w Cafe Futbol w Polsacie Sport\n; - Skandal - denerwował się w Poranku Radia TOK FM Jarosław Gugała, szef "Wydarzeń" w Polsacie. - W Polsce od wieków trwa kryzys kapitału społecznego, zaufania do państwa, instytucji. Kwestionowanie demokratycznego, sprawnego funkcjonowania instytucji państwowych, sugerowanie, że tam są oszustwa\nTo już drugi powrót Hanny Lis do TVP. W latach 1993-2001 była prezenterką w Teleexpressie. Później prowadziła "Dziennik" w TV 4 a następnie - przez trzy lata - "Wydarzenia" w Polsacie. Odeszła po tym, jak od kierowania programem odsunięto Tomasza Lisa. Do telewizji publicznej\nOd kilku dni największe tygodniki opinii od prawa do lewa wieszczą: PiS idzie po władzę. Ile w tym prawdy? - PiS idzie po władzę od wielu lat. To fakt, nie złośliwość - nie krył sceptycyzmu w Poranku Radia TOK FM Jarosław Gugała, szef "Wydarzeń" w Polsacie. Przypomniał, że za nami wybory\nGugała, szef "Wydarzeń" w Polsacie. - Doprowadzimy do tego, że demokracja będzie się kojarzyła z durnowatymi dyskusjami, niekonsekwencją, złym funkcjonowaniem państwa i ludzie zaczną tęsknić za władzą silnej ręki. W historii Polski już to się zdarzało i będziemy musieli przeżyć naszego\n, "Wydarzenia" w Polsacie - mężczyźni. Czy możliwa jest więc kumulacja Durczok - "Fakty"? O tym, że stacja TVN chciałaby mieć u siebie czołowego dziennikarza TVP, wiadomo od dawna. Jednak sam Kamil Durczok unika rozmów na ten temat. Wyniki naszego sondażu Najbardziej wiarygodny\nbył ostatnio szefem "Wydarzeń" w Polsacie i członkiem zarządu tej stacji. Po odsunięciu go od kierowania "Wydarzeniami" przez prezesa Polsatu Zygmunta Solorza-Żaka, spekulowano, że zostanie członkiem zarządu wydawnictwa Axel Springer Polska i redaktorem naczelnym "Dziennika\nm.in. prowadzenia "Panoramy". Kolejny powrót do TVP? To byłby już drugi powrót Hanny Lis do TVP. W latach 1993-2001 była prezenterką ''Teleexpressu'' w TVP1. Później prowadziła "Dziennik" w TV4, a następnie - przez trzy lata - "Wydarzenia" w Polsacie. Odeszła po tym, jak\n"patriotyczny samouczek". Punktów redaktora naczelnego "Wprost" jest 20. Pokazuje w nich argumenty stosowane wobec dziennikarzy "sił liberalizmu, oligarchii, zaprzaństwa i służalstwa". I - prześmiewczo wobec prawicowej publicystyki - zestawia ze sobą wydarzenia - wydawałoby\nHanna Lis w "Panoramie"? TVP przez samowolną zmianę treści czytanego materiału - mówiła wówczas Lis w rozmowie z portalem Gazeta.pl. Od października 2004 roku do września 2007 roku prowadziła "Wydarzenia" w Polsacie. Odeszła po tym, jak od kierowania programem odsunięto Tomasza Lisa. Wcześniej prowadziła m.in\n;Wydarzenia" w Polsacie. W 1996 roku została laureatką "Wiktora" w kategorii "odkrycie roku". Tomasz Lis odsunięty od "Wydarzeń" Wcześniej informowaliśmy, że od kierowania "Wydarzeniami" odsunięty został Tomasz Lis. O decyzji szefów Polsatu Lis dowiedział się\n;Wydarzeń" w Polsacie. Prowadził tam publicystyczny program "Co z tą Polską". Jest dziewięciokrotnym laureatem Wiktora, trzykrotnie był wybrany Dziennikarzem Roku miesięcznika Press (1999, 2007 i 2009). W 2005 r. otrzymał przyznawaną przez Wprost Nagrodę Kisiela. Tomasz Plata był m.in\no godz. 19, także poświęcone tylko zamachowi, obejrzało 2 mln osób, a główne wydanie "Wydarzeń" w Polsacie o godz. 18.45 - 1,7 mln. Najszybciej na wydarzenia zareagował kanał informacyjny TVN 24, który na bieżąco relacjonował wydarzenia z Londynu. Kulczycki o kulisach wyrzucenia z TVP: "Usłyszałem, że jest nowa koncepcja i ja do niej nie pasuję"\nzłożyć. Stało się to wcześniej i czuję pewną ulgę. Koniec napięcia? - Wiadomo było, że będą zmiany, tylko niewiadomo jak głębokie. To było pewnego rodzaju napięcie, oczekiwanie na coś, co się ma wydarzyć. Ale ja pracuję w telewizji tak długo, że raczej oczekiwałem tego z pewną ciekawością, a nie z\nracjonalnej alokacji kosztów". W newsroomie "Wydarzeń" zaległa cisza. Lis usłyszał, że pozostaje członkiem zarządu Polsatu i autorem najpopularniejszego programu publicystycznego stacji "Co z tą Polską?", ale ma dobę na decyzję, czy pozostanie w Polsacie. - Tak szczerze, to od 23\n. Podobnie sytuacja wyglądała w innych stacjach. Również wszystkie programy TVP poświęciła Papieżowi cały wieczór, śledząc na bieżąco rozwój wydarzeń w stolicy apostolskiej i emitując rozmowy z ekspertami oraz materiały archiwalne. W Polsacie po specjalnym wydaniu "Wydarzeń" nadawano program\nNikt nie chce pracować z Hanną Lis w TVP\nPropozycję przejścia do "Wiadomość" złożyła ekipie "Wydarzeń" ich była prowadząca Hanna Lis. Ona sama podpisała już kontrakt na prowadzenie głównego serwisu telewizji publicznej, jednak swój debiut na antenie "Jedynki" uzależniła od zatrudnienia ekipy, z którą już\nŻona "załatwiła" Lisowi pracę w TVP?\ndo TVP po 10 latach. Do września ubiegłego roku prowadził swój program w Polsacie, gdzie był też członkiem zarządu i szefem "Wydarzeń". We wrześniu kierownictwo Polsatu ogłosiło decyzję o odsunięciu Lisa od kierowania "Wydarzeniami", w efekcie Lis zrezygnował z członkostwa w\nidealnemu bilansowi z pierwszej rundy (triumfy nad Francją i Niemcami) półfinału nie odbierze Polakom nawet ewentualna wpadka. Ba, w sprzyjających okolicznościach nie zaszkodzą im także dwie porażki. Po trzecie, skala wyzwań na razie wcale nie rośnie. Zazwyczaj wraz z rozwojem wydarzeń na mistrzowskiej\n. Przysłonił nam to szok, jaki wywołało to wydarzenie. Chociaż nie powinniśmy ulegać tego typu emocjom. Miałam wrażenie, że coś w rodzaju tonu triumfalizmu i radości przeważało w tych relacjach - komentowała prowadząca program ,,Mediacje" Ewa Wanat, redaktor naczelna radia TOK FM. - Jest wiele opinii na\nNajwiększym wydarzeniem ma być kontrowersyjny, popularny na świecie teleturniej "Moment prawdy" (amerykański format "The Moment Of Truth"), w którym uczestnicy - walcząc o duże pieniądze - w obecności bliskich osób odpowiadają na intymne pytania, a ich prawdomówność sprawdza\n", która zostanie przeniesiona na środę. Z kolei nadawane dotychczas w te dni "Autografy" od marca - jak zapowiadaliśmy - spadną z ramówki. Do września ubiegłego roku Lis prowadził swój program w Polsacie, gdzie był też członkiem zarządu i szefem "Wydarzeń". We wrześniu\nwiadomo który - polska komedia "Sami swoi" (TVP 1, 2 maja) - 5,8 mln. Co ciekawe, ten film pokazany w czasie Wielkanocy w Polsacie zgromadził mniej widzów (prawie 4,4 mln). Największym wydarzeniem telewizyjnym w długi majowy weekend był debiut Kamila Durczoka w roli prowadzącego "Fakty\nprzez ponad dwie godziny wszystkie anteny TVP przeszły na emisję jednego programu. Podobnie było w Polsacie. Stacja Zygmunta Solorza nadawała specjalne wydania "Wydarzeń". W studiu był Tomasz Lis, członek zarządu ds. programowych tej stacji, który wraz z Hanną Smoktunowicz łączył się z\nPołudnie lepsze w Meczu Gwiazd, Pluta MVP\nJeśli popularność koszykówki w Polsce ma wrócić na poziom sprzed dziesięciu lat, to właśnie przez takie wydarzenia jak niedzielny mecz. Gwiazdy polskiej ligi, ale nie tylko one, zrobiły show, przy którym we wrocławskiej Hali Stulecia bawiło się 6 tys. kibiców. Obawy, że wydarzenia artystyczne\nPapież zwiększył ogladąlność stacji TV wyniosła 5,6 mln widzów. Średnia oglądalność "Faktów" w TVN - 2,4 mln, a "Wydarzeń" w Polsacie - 1,6 mln. Najchętniej oglądanym programem niezwiązanym z pielgrzymką był niedzielny serial "Na dobre i na złe" w TVP 2 - 6,8 mln widzów. W sumie w ten weekend Polacy oglądali\nWłochy zdecydowanie górowały nad pozostałymi rywalkami i zasłużenie znalazły się w wielkim finale. Dla nas jednak brąz jest ważniejszy i smakuje jak najprawdziwsze złoto. Gratulacje dla trenera Matlaka i jego wielkiej drużyny. * autor jest dyrektorem sportu w Polsacie 'Wydarzenia' Polsatu: Złotka gromią\n;Wiadomości" Radosław Rybiński nie przejmuje się tymi deklaracjami: - Z punktu widzenia wyników oglądalności po odejściu Durczoka nic się nie stało. Natomiast Tomasz Lis, były szef "Faktów", a obecnie twórca "Wydarzeń" w Polsacie, do rywalizacji "Faktów" z "\n1. Polska na EURO 2008 10,9 mlnPolska - Niemcy 10,6 mlnPolska - Austria 8,6 mlnPolska - Chorwacja Rok w polskiej piłce - przeczytaj podsumowanie Steca » Absolutnym hitem 2008 r. były występy Polaków na Euro. Żadne inne wydarzenie sportowe nie miało większej oglądalności niż te trzy mecze\n''Wydarzeń', Polsat: Taka opłata jest potrzebna. Bez tego nie będą powstawały w wystarczającej liczbie polskie filmy dokumentalne, reportaże, programy edukacyjne. To wszystko jest niemożliwe, w momencie kiedy my jako Polacy nie postanowimy wszyscy razem, że składamy się na to. Obecna sytuacja, w której\nurzędnicy iluminację będą reklamować przez trzy tygodnie grudnia spotami reklamowymi w Polsacie i na ekranach w metrze, a także na billboardach w jedenastu największych polskich miastach. - Wysłaliśmy też trzy newslettery do Skandynawii, Hiszpanii, Anglii i Irlandii, w których informujemy o atrakcjach\nreklamowej mogłaby się stać zmiana gości w studiu - mówi "Gazecie" Durczok. Decyzja Rady budzi też wątpliwości Jarosława Gugały, redaktora naczelnego "Wydarzeń" w Polsacie. W rozmowie z internetowym serwisem branżowego miesięcznika "Press" mówi: - Na tej zasadzie my moglibyśmy\n. - Wszystkim zależy na tym, aby tak ważne wydarzenie miało miejsce w nowej i pięknej hali na granicy Gdańska i Sopotu, choć decyzja należy do związku. Bez względu na to gdzie, spotkanie z Niemcami na pewno się odbędzie, bo nasi rywale są nam to po prostu winni. W grudniu to my pojechaliśmy do Kolonii na\nWłosi mistrzami czarnego PR-u i znów atakują Euro 2012 Platini o Euro 2012. "Czas, by Polska się ocknęła" - Cztery miesiące temu daliśmy Polsce i Ukrainie sygnał, żeby się ocknęły. Taki rozwój wydarzeń jest dla nas nie do zaakceptowania. Nie możemy działać tak dalej - grzmiał szef\n. Karyś tego samego dnia wystąpił do Agnieszki Massalskiej, przewodniczącej rady nadzorczej Radia Kielce, z wnioskiem o zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia rady "w celu przedstawienia okoliczności wyżej wymienionego zdarzenia". To kolejne skandaliczne wydarzenie wokół tej sprawy w tym tygodniu\nGórnik z Wujka rozmawiał z gen. Jaruzelskim\nObaj po raz pierwszy spotkali się tydzień temu w programie Tomasza Lisa "Co z tą Polską?" w Polsacie. Mieli rozmawiać o apelu o pojednanie, jaki górnicy z kopalni Wujek i córki zamordowanych podczas pacyfikacji w 1981 r. wystosowali 21 kwietnia. Poruszeni śmiercią Jana Pawła II\nLis pokieruje "Wprost", zastąpi Katarzynę Kozłowską\n"Wydarzeń" w Polsacie oraz wydawca w TVN i TVN 24) oraz (Łukasz Ramlau (b. sekretarz redakcji "Gazety Wyborczej" i redaktor w magazynie "Duży Format"). Wydawca rozstał się z Katarzyną Kozłowską, która dotychczas pełniła obowiązki redaktora naczelnego tytułu i "w\nsprawozdanie o tym, jaką to misję pełnią. Weźmy "Wiadomości" w TVP 1, program par excellence misyjny - dlaczego na tej samej zasadzie "Fakty" w TVN czy "Wydarzenia" w Polsacie nie uznać za misyjne? Bo jeżeli tylko "Wiadomości" mają być misyjne, to wybór, hierarchia\nprodukuje m.in. "Panoramę), że "Dwójce" nie jest potrzebne aż tak wiele programów informacyjnych. - Jeżeli "Panorama" o 18:45 będzie w stanie konkurować z "Wydarzeniami" w Polsacie, a może i z "Faktami" TVN, nie widzę sensu utrzymywania drugiego pełnego wydania\n''Solorz zwolni Lisa za anty-PiS-owskie poglądy?''\nmiejsce Dorotę Gawryluk [obecnie TVP], która miałaby stać się główną gwiazdą Wydarzeń , ale też miałaby wejść w miejsce Lisa do zarządu Polsatu. W tej sprawie Solorz miał już dzwonić do Gawryluk. Solorz nie jest tylko graczem na rynku medialnym. Ma swoje interesy np. w sektorze energetycznym zależnym od\nkomentarz zapytaliśmy PKN Orlen, tytularnego sponsora hali. "PKN Orlen nie ma nic wspólnego z organizacją wydarzenia, więc trudno odnosić się do opinii o jego uczestnikach" - przeczytaliśmy w odpowiedzi biura prasowego koncernu. Skontaktowaliśmy się z Marcinem Uchwałem, sekretarzem miasta. - Gala\n, Button, Heidfeld. I na 10. miejscu Kubica. W sobotę rano ostatni trening, o 14 kwalifikacje. Wyścig o 14 w niedzielę. Transmisje z kwalifikacji w Polsacie i Polsacie Sport. Relacje z toru i rozmowy z zawodnikami w serwisie informacyjnym Polsatu - "Wydarzeniach". Wyniki pierwszego treningu\n, czyli "Informacji", w "Wydarzenia". Prowadzony przez Hannę Smoktunowicz program nie wywołał entuzjazmu, ale zebrał ciepłe recenzje. - "Rzeczpospolita" zrobiła przegląd trzech programów informacyjnych recenzowanych lepiej lub gorzej, ale są to trzy programy informacyjne. Do\nWarszawskiej Szkole Humanistycznej, po odejściu z TVP pracuje w Polsacie jako szef wydawców "Wydarzeń". Formuła 1: Siedmiu faworytów do wygrania GP Australii\ntrening, który potrwa do 4 nad ranem, podobnie jak drugi (6.30 - 8) będzie transmitowany w Polsacie Sport Extra. Kwalifikacje rozpoczną się o 7 w sobotę, a wyścig o 8 w niedzielę. Oba wydarzenia na żywo pokaże Polsat. Pięć ostatnich wyścigów w Melbourne 2008: Hamilton wygrywa, startując z pole position\nczęsto dopiero wieczorem, już w domu, bo nie przechodzi mu nic przez gardło w stresie. - Brakuje mi też czasu. Starsi koledzy potrafią wygospodarować chwilę na obiad, ja nie. Piję tylko kawę i wypalam dwie paczki papierosów - przyznaje. Choć jest najmłodszym reporterem "Wydarzeń", dwa lata temu\ni narzekanie, a nie ma żadnych konstruktywnych propozycji - wyjaśniała Szydło w rozmowie, która transmitowana była równocześnie w TVP Info i Polsacie. - TK jest w Polsce potrzebny, nikt nie ma zamiaru rezygnować z TK. Są państwa w Europie, które nie mają trybunału, są takie, które chcą likwidować\nrządem" w sprawie ustawy o rtv. "Zapłatą" miało być - oświadczył wczoraj Rywin - stanowisko prezesa w kupionym przez Agorę Polsacie. Tu Rywin przerwał, musiał się napić wody. Lew na kacu Kluczowe dla sprawy dni 15 i 22 lipca 2002 r., gdy złożyć miał najpierw w imieniu premiera, a potem\ntelewizyjnych "Wiadomości" (za czasów Roberta Kwiatkowskiego), nie zgadza się z Tomczakiem: - Znam wielu dziennikarzy, którzy mieli romans z polityką i udanie wrócili do pracy w mediach. Jarosław Gugała, dziś prezenter "Wydarzeń" w Polsacie, był ambasadorem, to polityczne stanowisko. Nikt\nPo meczach w LM: Nadzieja umiera ostatnia » Mistrzynie Polski zagrają w Stambule (środa, godz. 15.30, transmisja w Polsacie Sport) rewanżowe spotkanie z Eczaczibasi o awans do Final Four Ligi Mistrzyń. Pierwszy mecz muszynianki przegrały 1:3, do awansu potrzebne jest im zwycięstwo 3:0\n;. Na początku będzie emitowany tylko w poniedziałki i środy o godz. 16.10, jesienią ma być na antenie codziennie. Jak zapowiadają twórcy "Oko na miasto" "ma być telewizyjnym tabloidem, czyli programem prezentującym w skondensowanej formie najciekawsze wydarzenia z życia kulturalno\nUSA czy Kanadzie będą mogli korzystać z naszych zasobów, ale tylko w ramach programów, do których sami mamy prawa internetowe - podkreśla Chrabota. Oznacza to, że nadawca nie zaoferuje w sieci np. filmów zagranicznych i sporej części wydarzeń sportowych. TVN nie odpowiedział na nasze pytania. [DZIEŃ NA ŻYWO] Tusk: Kaczyński sam nigdy nic nie zbudował\nRywin kontra Rywin - komentarz\nsię w Polsacie? Dlaczego nie wyjaśnił tego komisji śledczej - a zamiast tego oświadczył, że nagranie jego rozmowy z Michnikiem jest zmanipulowane, bo Michnik "z zimnym wyrachowaniem" chciał pogrążyć premiera Millera? Dlaczego dopiero teraz Rywin powiedział, że to Rapaczyńska chciała od niego\nOleksy przegrał kasację cywilnej sprawy z TVN\n"Sąd rozważał sytuację, w której z jednej strony są dobra osobiste człowieka, a z drugiej prawo obywateli do rzetelnej informacji. Pozwana telewizja rzetelnie i obiektywnie zrelacjonowała wydarzenie z kampanii wyborczej" - orzekli sędziowie, oddalając kasację pełnomocnika Oleksego. Sąd\nsprawą. Trwała kampania wyborcza, a Polsat jest stacją oglądaną głównie przez elektorat PiS-u. Tymczasem "Wydarzenia" dzień w dzień pokazywał rzeczywistość taką jaką ona jest, a nie taką jaką chcieliby pokazać rządzący. I tyle. Tymczasem prezes Solorz twierdzi, że pana odejście spowodowały\nprzygotowała nową ramówkę na jesień. We wrześniu będzie m.in. transmisja na żywo z przedstawienia "Made in Poland" Przemysława Wojcieszka z Teatru im. Modrzejewskiej z Legnicy (wydarzenie ubiegłego sezonu), będą relacje z Festiwalu Filmów w Gdyni i festiwalu Dialogu Czterech Kultur w Łodzi oraz dzień\nW programie nie zabraknie także przeglądu wydarzeń minionego tygodnia i aktualności. A dla kibiców Barcelony i reprezentacji Francji ekskluzywny wywiad Bożydara Iwanowa z Thierry'm Henry. Pytania do gości i nie tylko: cafefutbol@polsat.com.pl [DZIEŃ NA ŻYWO] PiS uderzyło w konkurencję ''optymistycznym'' spotem


VrooBlog\t» Skutki wąskiej specjalizacji\n« Wolny jak wróbel na parapecie\npiątek, 17 lutego 2006 21:01\nWybrałem się dzisiaj do fryzjera. Chodzę do tego samego miejsca od paru lat, bo dobrze, tanio i blisko (bliżej mojego bloku niż najbliższy spożywczy).\nDzisiaj strzygło mnie całkiem sympatyczne dziewczę, z którym nawiązałem rozmowę. Że akurat w telewizji leciała Olimpiada, tematyka zeszła na Igrzyska właśnie.\nNo usłyszałem kolejno takie pytania:\n1. Czy to Justynę Kowalczyk złapano na dopingu?\n2. Czy Otylia Jędrzejczak też startuje w igrzyskach? (Wyjaśniłem, że pływanie jest w programie letnich igrzysk)\n3. Aaa, to te igrzyska nie są wszystkie razem?\nJasne, czekam na skok o tyczce i kajaki.\n17 lutego 2006 22:43\tmalgo\nMoże jakaś niesmiała była? Albo tak jej sie spodobałes ze wszystko pokręciła (syndrom pustej głowy) hehehe?\n18 lutego 2006 10:44\tWakemaniak\ninteligencja*uroda=const to podstawa a tak poza tym może ona była mistrzynią w dyscyplinie: rzut obcęgami do celu na czas przez płotki. Praca + cięzki trening nie pozwala jej na obserwacje innych dyscyplin.\n18 lutego 2006 10:52\tof-mice-and-men\n18 lutego 2006 11:43\trozalka\nCzłowiek prosty też człowiek.\nDla pocieszenia powiem, że nie mam niebieskiego pojęcia kto to jest Justyna Kowalczyk :D\n18 lutego 2006 16:03\tPaweł\nVro – trochę wyrozumiałości :P Zauważ, że nie mówiła o kłopotach z komputerem, nie zwierzała się… ;)\n18 lutego 2006 17:46\tbasia\nwiesz, ja mam w okolicy młode dziewczę również, fryzjerkę-Iwonkę, młodszą ode mnie. Fryzjerka Iwonka nie dość, że fajnie strzyże i jest przesympatyczna, to znajduje się zdecydowanie powyżej przeciętnej – jeśli chodzi o używanie poprawnej polszczyzny, poziom empatii i oczytanie. Z obu przykładów nie wyciągałabym daleko idących wniosków…;-)\n18 lutego 2006 18:20\tWakemaniak\nBasia – Omówiona przez ciebie fryzjerka to zwykły wyjątek potwierdzający regułę\n18 lutego 2006 21:38\tBAT\nWcale dziewczę nie musiało być głupie. Przecież to stary jak swiat sposób na podryw; zadawanie naiwnych pytań, żeby nawiązać rozmowę z facetem, aby ten mógł wykazać się znastwem co podbuduje jego męskie ego i być może pozytywnie nastroi do pytającej.\n19 lutego 2006 10:44\tbasia\nMuszę stanąć w obronie rzeszy fryzjerek typu Iwonka, dorzucam do wora pana malarza pokojowego Mareczka, który mojego brata -filozofa potrafi zapędzić w kozi róg. Wyjątek potrwierdzający regułę? Nikt inny mnie nie strzyże, nikt oprócz Mareczka pokoju nie malował…no wie wiem ;)\n19 lutego 2006 12:03\tshrew\nnie chce dyskredytowac lduzi uprawiajacych pewne zawody, ale zeby zostac fryzjerem to sie konczy szkole zawodowa. oczywiscie sa rozni ludzie, ale statystycznie ciezko jest trafic na kogos swiatlego i szerokich horyzontow po zawodowce. czyli ot waska specjalizacja zawodowa ;)\n19 lutego 2006 13:50\tKamyk\nNo tak… Bo studia to dodają polotu, inteligencji, dobrego wychowania. To są sami, światli, elokwentni, interesujący ludzie, którzy znają się na wszystkim…\nEch, płakac się chce :P\n20 lutego 2006 19:57\tbejbito\nludzie! nie przesadzajcie z tym wyksztalceniem! sama studia ukonczylam i przerazia mnie rzeczywistosc,to ze wsrod tych mądrych glow,wiele tempakow bylo co jednak studia ukonczyli.(fartem)Nie mozna szufladkowac ludzi ze wzgledu na wyksztalcenie!\n23 lutego 2006 12:29\tshrew\nja nie mowie, ze studia robia z czlowieka madrego, ale zmniejszaja prawdopodobienstwo wystapienia pewnych zjawisk, ktore sa powszechne wsrod tych, co skonczyli zawodowke. nie szufladkujemy, tylk ostwierdzamy proste fakty poparte doswiadczeniem zyciowym. inaczej rozmawia sie ze studentem, nawet najglupszym, a inaczej z kims kto skonczyl zawodowke. wyjatki sa, owszem, ale ja nie znam zadnego. choc wierze, ze sa.


Forum Logistyka.net.pl :: Temat: prośba o kilka rad dla studenta (1/1)\nprośba o kilka rad dla studenta\nTEMAT: prośba o kilka rad dla studenta\nprośba o kilka rad dla studenta\t15 lata 1 miesiąc temu\t#197\nWitam, właśnie kończe studia i jestem w trakcie pisania pracy dyplomowej. Temat mojej pracy to: analiza organizacji procesów zaopatrzeniowych w ujęciu logistycznym na przykładzie przedsiębiorstwa usługowego.\nJednym z etapów pracy jest przebrnięcie przez koncepcje logistyki zaopatrzenia.\ni tutaj moja prośba o nakreślenie co jest tu istotne o czym warto wspomnieć wg Was...\noczywiście propozycją literatury nie pogardze\nOdp:prośba o kilka rad dla studenta\t15 lata 1 miesiąc temu\t#200\nmyślę, że warto się zapoznać z książką Stanisława Krzyżaniaka "Podstawy zarządzania zapasami w przykładach". Można w niej znaleźć omówienie następujących problemów:\n- podstawowe problemy zarządzania zapasami w warunkach zapotrzebowania niezależnego\n- analiza popytu\n- prognozowanie popytu\n- losowa zmienność popytu w cyklu uzupełnienia zapasu\n- poziom obsługi klienta\n- zapas zabezpieczający\n- zamawianie w systemie opartym na poziomie informacyjnym\n- zamawianie w systemie przeglądu okresowego\n- optymalizacja wielkości zapasu rotującego.\n- zapas zabezpieczający dla wielu miejsc lokalizacji\n- zarządzanie zapasami grup asortymentów\nJest też książka Marka Fertscha "Podstawy zarządzania przepływem materiałów w przykładach", ale tu zarządzanie przedstawiono za pomocą przykładów obliczeniowych. Obie wydano w ramach serii Biblioteka Logistyka.\nPonadto warto też zajrzeć do książki pod red. Jarosława Witkowskiego "Strategie i logistyka organizacji sieciowych", wyd. przez Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej z Wrocławia w 2005 r. i Krzysztofa Ficonia "Zarys mikrologistyki", wyd. przez BEL Studio w 2004 r.\nPolecam też czasopismo "Gospodarka Materiałowa i Logistyka."


Bogumiła w serwisie Polska Niezwykła\nBrok - Głaz pamięci prof. Wojciecha Bogumiła Jastrzębowskiego\nGłaz pamięci prof. Wojciecha Bogumiła Jastrzębowskiego znajduje się na placu centralnym obok kościoła i ratusza w Broku. Głaz z tablicą pamiątkową jest poświęcony profesorowi Wojciechowi Bogumiłowi Jas... zabytki: miejsca pamięci i pomniki\nGniezno - Nowoczesny kościół pw. św. Bogumiła\nKościół pw. św. Bogumiła w Gnieźnie położony jest w pobliżu jeziora Winiary; zbudowany został w latach 1981-1989 wg projektu Aleksandra Holasa. zabytki: kościoły, klasztory, sanktuaria\nDobrów - Kaplica Błogosławionego Bogumiła\nDrewniana kaplica Błogosławionego Bogumiła o konstrukcji zrębowej, zbudowana 1788 r., położona wśród rozlewisk rzeki Warty i Teleszyny. zabytki: kaplice i krzyże przydrożne\nSzczytniki - Kościół bł. Bogumiła\nKościół bł. Bogumiła w Szczytnikach. Zbudowany w 1990 roku staraniem miejscowej ludności. zabytki: kościoły, klasztory, sanktuaria