Luigi Bosca Gewurztraminer Seleccion de Granos Nobles 2012 na Winny Wtorek - Blurppp - życie po pięćdziesiątce\nWybierający temat tej edycji Winnych Wtorków czyli Sebastian wskazał na gewurztraminera, a potem uzasadnił swój wybór takim oto zdaniem „może w tę zimową porę należy się zmierzyć ze swoimi demonami?”. Trochę go rozumiem, z mojego doświadczenia, ale też w sporej części z literatury wiem, że GTR to jeden z najbardziej kontrowersyjnych szczepów. Winna publiczność albo go kocha albo nienawidzi. A to może oznaczać tylko jedno – jest jakiś. A jaki i czy typowy jest mój Luigi Bosca Gewurztraminer Seleccion de Granos Nobles 2012.\nChoć powszechnie za bastion gewurztraminera uznaje się Alzacje i to stamtąd pochodzą najciekawsze i najwyżej cenione ekspresje tego szczepu to w ostatnich latach rozpoczął on pochód przez wiele innych regionów winiarskich świata. Spotkacie go w północnych Włoszech, ale też w Katalonii czy Somontano. Coraz wyżej ceni się amerykańskie GTR’y z Oregony, Waszyngtonu czy Kalifornii. Nasadzenia odnajdziecie też w Nowej Zelandii i Australii, oraz oczywiście w Ameryce Południowej.\nCo sprawia, że wszyscy chcą mieć wina z tego szczepu w swojej ofercie. Odpowiedź jest oczywista, ich popularność wynikająca z pokroju aromatyczno-smakowego. Każdy kto choć raz w życiu miał okazje wsadzić nos do kieliszka z klasyczną alzacką ekspresja długo jeszcze wspomina eksplozje aromatów. Te wszystkie owoce liczii, kwiaty róż, kandyzowany imbir. W mojej ocenie to szczep który w kanoniczej wersji jest pierwszym jaki nowy adept winny uczy się rozpoznawać (na drugim miejscu umieściłbym „zieloną” ekspresję SB z Nowej Zelandii).\nO ile nos zachwyca prawie wszystkich, podobnie zresztą jak barwa, zawsze ciemna i mocno wysycona, a będąca wynikiem ciemnych, różowych skórek jagód. O tyle z ustami jest różnie. Bardzo często wino jest bardzo nisko kwasowe, na tyle nisko – że dla wielu wydaje się być mdłe i to dlatego są tacy którzy gewurztraminera nie lubią.\nTo też GTR’y to najczęściej wina słodkie lub półsłodkie, czasami półwytrawne, tych wytrawnych powstaje stosunkowo nie wiele. DO tego, te z wytrawnych gewurztraminerów które próbowałem, jak choćby hiszpański Cajon de Gato Gewurztraminer nie wzbudził mojego zachwytu. Podobnie zresztą jak większość tanich marketowych GTR’ów i to bez względu na region pochodzenia. Ewidentnie za udanego gewurztraminera trzeba zapłacić więcej niż 30-40 zł.\nOczywiści cały czas mówię o GTR w klasycznym rozumieniu. Zdarzają się oczywiście wersje bardzo odbiegające od stereotypu. Choćby niedawno próbowany przeze mnie Haeffelin Gewürztraminer Grand Cru Pfersigberg 2014 o nosie bardzo mineralnym. Jednak i tu kwasowość była w granicy stanów niskich. A przypomnę był to GTR z matecznika, z Alzacji.\nLuigi Bosca Gewurztraminer Seleccion de Granos Nobles 2012\nMoja butelka Luigi Bosca Gewurztraminer Seleccion de Granos Nobles 2012 powstałą bardzo daleko od Alzacji. Zrodzona w argentyńskiej Mendozie, pochodzi od giganta Luigi Bosca i jest winem naturalnie słodkim z późnego zbioru. Wszystkie grona pochodzą z jednej parceli (Finca El Paraiso) położonej na wysokości 780 metrów n.p.m. co z grubsza odpowiada wysokości działek alzackich. Ten parametr ma generalne znaczenie, bo oznacza zimne noce i dłuższy okres wegetacji. Z drugiej strony dni też są tu chłodniejsze co jest o tyle istotne, że przegrzane GTR’y mają tendencje do popadania w goryczkę.\nA co do prezencji. W barwie jasne złoto. W nosie tony kwiatowe, przede wszystkim jaśmin ale nie róże i do tego klasyczne liczii i zaskakujące mango, delikatny ton herbaty z cytryna i imbir. Nos jest słodki i intensywny. Usta są wyraźnie słodkie, (cukier resztkowy 66g/l), esencjonalne, ekstraktu nie brakuje. Kwasowość nie ma bardzo wiele, ale wystarcza by nie wino nie było mdłe i płaskie. Owoc wyraźny i zmierzający w stronę tropikalnego z uwzględnienie mango i liczi. Jedynym co mi zaburza całość to goryczka herbacianej esencji pojawiająca się posmaku (czyżby jednak grona były delikatnie przegrzane?). Z drugiej strony to ta denerwująca przy pierwszym łyku goryczka sprawia, że chętnie sięga się po drugi kieliszek bo nadaje wino zdecydowany sznyt. W mojej ocenie, kiedy za oknem minus dwanaście, co jest nie bez znaczenia w wypadku oceny win słodkich, to wino bardzo dobre czyli na 5.0.\nPolskim importerem jest The Fine Food Group, kupicie za 77,90 w krakowskim sklepie Po Prostu Wino i w sklepie internetowym.\nW tej edycji Winnych Wtorków po gewurztraminera sięgnęli również:\nZdegustowany (pomysłodawca tematu)\nTFFG wino argentyńskie wino białe wino słodkie


Nowy serwis MTV Polska\nFFCreation - realizuje kolejny projekt dla stacji muzycznej MTV\nTym razem zadaniem agencji jest re-launch strony www.mtv.pl - czyli odświeżane designu.\nOd 19 kwietnia stacja MTV zmieniła wizerunek - stała się bardziej kontrowersyjna i prowokująca - zmieniła się ramówka, ale to nie wszystko. Również strona www.mtv.pl doczekała się nowej szaty graficznej i to właśnie FFCreation podjęło się tego wyzwania. Koniec grzecznego www.mtv.pl? Widać to w nowo stworzonej kolorystyce i elementach graficznych na stronie. Scratche, esy floresy, artystyczne wzory. Koniec z zimnymi kolorami - szarościami i błękitami - strona MTV ożywa - utrzymana jest teraz w czerwono-brązowo-pomarańczowych tonacjach, a sekcje MTV mają teraz różne ciepłe odcienie.\nProjektem po stronie FFCreation opiekuje się Account Manager - Tomasz Kołodziejczyk.\nDołącz do dyskusji: Nowy serwis MTV Polska


Utracony cel: 20. Gra aktorska\n20. Gra aktorska\nZ westchnieniem ruszyłam w stronę drzwi, w połowie drogi jednak Ryan zatrzymał mnie, chwytając za mój nadgarstek. Odwróciłam się do niego z pytaniem w oczach.\n– Nie możesz mu nic wyjaśnić – szepnął Ryan; w jego czarnych oczach dostrzegłam napięcie. – Jeśli nie chcesz, żeby ostatnie pół roku poszło na marne, Mandy, musisz wymyślić jakąś historyjkę. O tym, dlaczego tu jestem.\nZawahałam się, odwracając w kierunku drzwi. Niby co miałam mu powiedzieć?!\n– On tego nie kupi – zaprotestowałam bez przekonania. Ryan pokręcił głową.\n– Kupi, tylko musisz się postarać. Jesteś dobra w kłamstwach, Mandy. Postaraj się.\nDudnienie rozległo się znowu. Głos Josha był coraz bardziej natarczywy; wywróciłam oczami.\n– Po co w ogóle wymyśliłam historyjkę o tym byłym facecie?! – syknęłam z irytacją. – Nie łatwiej było powiedzieć, że jesteś moim bratem, ale za tobą nie przepadam? Albo kuzynem?!\nRyan rzucił szybkie spojrzenie na drzwi, a potem zniżył głos, mówiąc:\n– Nie wiem, o co dokładnie chodziło, ale miałaś w tym jakiś cel, Mandy. Na początku chyba chciałaś dostać się do mieszkania Josha. Chciałaś, żeby poczuł się do odpowiedzialności chronienia cię przed byłym facetem–wariatem. Ale potem też miałem cię nachodzić; wspominałaś coś o tym, że chcesz, żeby Josh zabrał się do Hamptons.\nHamptons? Do letniego domu swoich rodziców? Ale po co, na Boga?!\nDecyzję podjęłam w ułamku sekundy. Musiałam zaufać Amandzie Griffin; skoro robiła to wszystko w jakimś celu, coś w tym musiało być. Skoro przedstawiła Joshowi Ryana jako szwarccharakter, musiała mieć powód, i to dobry. Co oznaczało, że nie powinnam załagadzać sytuacji i zacząć wmawiać Joshowi, że ze strony Ryana nic mi nie groziło.\nZaufałam Amandzie; zaufałam sobie. Jakie inne miałam wyjście?\n– Uderz mnie – poprosiłam, czym wyraźnie go zaskoczyłam. Ryan prychnął z niedowierzaniem.\n– Oszalałaś?! – syknął. – Nie będę cię bił, Mandy!\n– Więc mnie popchnij – odparłam z irytacją, gdy zza drzwi znowu dobiegło walenie Ryana. Jeszcze chwila i Alex wpadnie ze swoim kompletem kluczy, pomyślałam w przestrachu. – No popchnij mnie, do diabła!\n– Zwariowałaś – stwierdził z głębokim przekonaniem i już chciał się ode mnie odwrócić, gdy nagle kopnęłam go w kostkę. – Auu! Masz źle w głowie?!\nZamiast odpowiedzieć, rzuciłam się na niego z pięściami. Krzyknęłam, gdy wykręcił mi rękę do tyłu; zrobiłam to na tyle głośno, że spowodowałam natychmiastową reakcję za drzwiami. Coś tam się zakotłowało, słyszałam to wyraźnie; wyślizgnęłam się z uchwytu Ryana, a gdy złapał mnie za barki, przyciskając do siebie i ponownie wykręcając ręce za plecy, najpierw ugryzłam go w ramię (wydarł się z irytacją), a potem podcięłam mu nogi.\nChociaż wiedziałam, że groziło to odnowieniem moich kontuzji, i tak wydałam z siebie jęk satysfakcji, gdy ciężko zwaliliśmy się na podłogę. Przywaliłam twarzą prosto w nogę stolika do kawy, bo Ryan nadal trzymał moje ręce i nie mogłam się zasłonić; poczułam jeszcze większą satysfakcję, gdy z wargi popłynęła mi krew. No, przecież właśnie o to chodziło.\nRyan gdzieś w połowie drogi do parteru chyba też zrozumiał, w czym rzecz, bo nie puścił mnie wcale, gdy już upadliśmy; zamiast tego znalazł się nade mną, gdy padłam na wznak, a jego ładnie wykrojone usta wygiął ponury uśmiech. Czarne oczy błyskające rozbawieniem z tak niewielkiej odległości wyglądały jeszcze bardziej niepokojąco.\n– Niezły ruch, Mandy – szepnął, po czym mnie pocałował.\nTo był już drugi pocałunek Ryana i drugi, przy którym ugięły mi się kolana. Gdybym i tak nie leżała, z pewnością straciłabym w tamtej chwili równowagę. Na szalony, krótki jak mgnienie oka moment zapomniałam o Joshu, Alexie i Zachu; liczył się tylko Ryan i jego wargi, które gwałtownie wpijały się w moje. Nie potrafiłam już, jak za pierwszym razem, zachować dystansu. Otworzyłam usta, wpuściłam jego język do środka i wyszłam mu naprzeciw, podnosząc głowę z desek i kurczowo obejmując jego kark, i nie zważając na krew, sączącą się z mojej wargi, której cierpki smak poczułam w ustach.\nRyan opamiętał się pierwszy. Zresztą najwyraźniej miał wszystko dokładnie zaplanowane, bo odsunął się i zaczął wstawać z podłogi akurat w chwili, gdy drzwi wejściowe otwarły się szeroko, ukazując stojących w progu Josha i Alexa. Zach trzymał się, na wszelki wypadek, z tyłu, tworząc mało przekonującą eskortę.\nRyan wstał; zdążył tylko spojrzeć na nich i zetrzeć moją krew z ust, w następnej chwili Josh już był przy nim. Chyba chciał go znokautować, ale Ryan nie był pierwszym lepszym zawodnikiem, natychmiast się uchylił i odsunął o krok, po czym uniósł do góry obydwie dłonie w geście kapitulacji.\n– Spokojnie, człowieku – zwrócił się do rozjuszonego Josha. – Nie chcę żadnej bójki. Właśnie wychodziłem.\nAlex i Zach stworzyli mu orszak pożegnalny, żaden jednak nie odważył się go dotknąć. Josh obrzucił Ryana złym spojrzeniem; byłam przekonana, że mimo wszystko by na niego natarł (i w końcu się doigrał), więc czym prędzej przerwałam tę walkę kogutów słowami:\n– Josh, pomóż mi wstać, proszę.\nJeszcze jedno, kontrolne spojrzenie na odchodzącego już Ryana, po czym Josh rzucił się do mnie, by pomóc mi podnieść się z podłogi. Chwycił mnie pod ramiona i do siebie przyciągnął, a ja obejrzałam się za siebie, na drzwi, w których stał już Ryan.\n– To jeszcze nie koniec – rzucił w moją stronę z roziskrzonym spojrzeniem. Przeszły mnie ciarki, które Josh zrozumiał opacznie, przyciągając mnie do siebie jeszcze bliżej.\nOch, mam nadzieję, że to nie koniec, pomyślałam wbrew sobie. Gdyby po takim pocałunku nie miał nastąpić ciąg dalszy, czułabym się mocno rozczarowana.\nRyan wyczytał to w moich oczach, zanim wyszedł. Powiedział mi to jego przelotny, pełen satysfakcji uśmiech. Cholera. Gdybym do tamtej pory miała jeszcze jakieś wątpliwości, czy mogłabym poczuć coś do Josha, jeśli dam mu więcej czasu, w sekundzie wszystkie by mnie opuściły. To, co czułam w obecności Ryana, nie miało nic wspólnego tym, czy go znałam, czy nie. A może po prostu przebijały przeze mnie uczucia sprzed wypadku? Sama nie byłam pewna.\nFaktem pozostawało, że znałam Ryana od zawsze, i jakoś nigdy między nami, jeśli wierzyć jego słowom, nie było. Dlaczego? Ryan wspominał przecież, że zawsze chciał mnie pocałować. Problem musiał więc tkwić we mnie; musiałam mieć jakiś powód takiego zachowania. Podobno bałam się, że mogłam w ten sposób utracić przyjaciela. Ale też nie wiedziałam, co tracę, skoro nigdy wcześniej nawet się z nim nie całowałam!\n– Wszystko w porządku? Nic ci nie zrobił? – Usłyszałam nagle nad sobą pełen troski i obawy głos Josha. Gdy jego wzrok padł na moją rozciętą wargę, syknął ze złością. – Zabiję tego gnoja, przysięgam, że go zabiję!\n– Nie, to… nic, Josh – zaprotestowałam słabo, dotykając palcami wargi i niechcący rozcierając krew. – Naprawdę, nic się nie stało. Upadłam i uderzyłam się o stolik.\n– Upadłaś? – powtórzył Josh z niedowierzaniem. – Jezu, wolę nie myśleć, co by się tu stało, gdybym nie przyjechał! Nie mogłem nawet wejść, bo zmieniłaś zamki, musiałem prosić Alexa o drugi komplet…!\n– Nie zadzwoniłem do niego – wtrącił Alex obronnym tonem, najwyraźniej jednak obawiając się nieco, że mogłam spełnić swoją groźbę. – Zadzwoniłem do Zoey. Za przekazanie wieści o wizycie twojego byłego–wariata dalej wiń ją.\nOch, świetnie, teraz jeszcze Alex łapał mnie za słówka. No racja, powiedział przecież, że już nie będzie kłamał, więc to jasne, że nie mógł tego tak zostawić. Nawet nie miałam siły się na niego gniewać. Byłam przecież tak blisko dekonspiracji!\n– Alex, Zach, wyjdźcie, proszę – rzuciłam w przestrzeń; przez moment nie spotkałam się z żadnym odzewem, ale potem Josh pokiwał głową, jakby upewniając ich, że mogli, po czym obydwaj, jeden za drugim, opuścili moje mieszkanie. Alex, jako ostatni, zamknął za sobą drzwi.\nZostaliśmy sami. Ponieważ Josh nadal trzymał mnie mocno, wyswobodziłam się z jego objęć i usiadłam ciężko na kanapie, dotykając językiem zranionej wargi. Josh usiadł obok mnie i podał mi chusteczkę higieniczną, za którą podziękowałam uśmiechem. On jednak się nie uśmiechał; był potwornie, jak na niego, poważny.\nWiedziałam, że teraz następował czas na wymówki. W końcu zrobiłam coś, czego Josh nigdy by się po mnie nie spodziewał. Dzień po wyprowadzce od niego przyjęłam u siebie w mieszkaniu byłego faceta, według niego niebezpiecznego, co skończyło się źle, a mogłoby jeszcze gorzej, gdyby Alex z Zachem posłuchali mnie i o niczym go nie powiadomili.\nOczywiście, przynajmniej z jego perspektywy tak to wyglądało.\n– Josh, przepraszam – uprzedziłam więc te wymówki, rzucając mu rozpaczliwe spojrzenie. – Wiem, że nie powinnam była tego robić. Ale on brzmiał tak przekonująco… I mógł mi tyle opowiedzieć o moim życiu w Pasadenie…\n– Amanda, nie mam do ciebie pretensji – westchnął Josh. – Po prostu… mogłaś mi o tym powiedzieć. Mogłem tu przyjechać, spotkałabyś się z nim w mojej obecności. Przecież wiem, że chcesz odzyskać pamięć i wspomnienia, nie dziwi mnie to. Nie mam pretensji, że spotkałaś się z człowiekiem, z którym coś cię łączyło, nawet jeśli to było naiwne i lekkomyślne. Boli mnie tylko, że nie masz do mnie zaufania.\nW oczach pojawiły mi się łzy, które nieco zamazały obraz i już nie wiedziałam, jakie uczucia malowały się na twarzy Josha.\n– Przepraszam – chlipnęłam, pociągając nosem. – Czuję się taka… zagubiona. Wcale nie chciałam, żeby to tak wyszło. I nie chciałam ci nic mówić, bo bałam się, że sobie pomyślisz, że ciągle coś do niego czuję. Myślałam, że sobie poradzę…\nBrawa dla Amandy Griffin, aktorki roku! Szkoda, że Akademia tego nie widziała, bo jednogłośnie od razu przyznałaby mi Oscara. Cóż, najwidoczniej niektóre gwiazdy błyszczą w świetle jupiterów, a innym dane jest na zawsze pozostać w cieniu.\nJosh przytulił mnie mocno, szepcząc jakieś uspokajające słowa, których za bardzo nie słuchałam, a kiedy położyłam mu głowę na ramieniu, z ulgą znowu zaczęłam mrugać oczami. Ten sposób na wywołanie łez był naprawdę niezły, choć nieco uciążliwy. Pogmerałam sobie w oku palcem, mając nadzieję, że tusz mi się jakoś spektakularnie rozmaże. Wtedy wyglądałabym na jeszcze większą ofiarę losu i Josh już w ogóle nie byłby w stanie robić mi wyrzutów.\nAmanda Griffin kłania się publiczności i… wykonuje finałowy numer!\n– Zostaniesz ze mną? Proszę – jęknęłam, odsuwając się od niego, żeby zobaczył moje zapłakane oczy. Przez łzy nadal nie widziałam jego wyrazu twarzy, co strasznie mnie irytowało. – Nie będę się tak bardzo bać, jeśli nie zostanę sama.\n– Oczywiście – zapewnił mnie Josh, a w jego głosie usłyszałam niepokój, ale i czułość. Jedną ręką delikatnie objął mnie w pasie, a drugą położył mi na policzku. – Kocham cię, Amanda, i będę z tobą zawsze, gdy tylko będziesz chciała.\nWow! Byłabym naprawdę świetną aktorką. Z drugiej strony, te wyrzuty sumienia względem niego mnie trochę dobijały…\nAle przecież robiłam to wszystko, bo musiałam. Bo nie chciałam zaprzepaścić sześciu miesięcy poświęconych na odkrycie mordercy przyjaciółki. Nie mogłam przecież tak po prostu powiedzieć mu teraz prawdy!\n– Musisz obiecać mi jedno, Amanda – dodał twardo Josh; widząc jego spojrzenie, natychmiast pokiwałam głową. Wiedziałam, o co mu chodziło, jeszcze zanim to powiedział. – Obiecaj mi, że nigdy więcej się z nim nie spotkasz, że nie wpuścisz go do mieszkania. Że nigdy więcej nie wystawisz się na takie niebezpieczeństwo.\n– Obiecuję, że nie będę tak ryzykować – odparłam cicho, choć nie byłam pewna, czy i tej obietnicy nie przyjdzie mi złamać.\nWiedziałam, że Ryan nie przedstawiał sobą żadnego zagrożenia. Chciał mi tylko pomóc, jak wszyscy. Obiecałam więc nie ryzykować, a nie zaprzestać spotykania się z nim; czy jednak, zakładając, że poszukiwanie informacji na temat okoliczności śmierci Dylan mogło na mnie ściągnąć gniew nieznanego prześladowcy, mogłam dotrzymać obietnicy danej Joshowi? Podejrzewałam, że nie.\nO dziwo, nie miało to dla mnie jednak większego znaczenia. Powinnam chyba bardziej przejmować się własnym krzywoprzysięstwem, zwłaszcza że chodziło o Josha, jednak przyszło mi to bardzo łatwo. Ostatecznie Josh nie wiedział, o co toczyła się gra, miał zupełnie inne wyobrażenie o niebezpieczeństwie.\nWestchnęłam i położyłam mu głowę na ramieniu, żeby przypadkiem nie dostrzegł mojego wyrazu twarzy. To prawdopodobnie zaszkodziłoby temu widowisku, które właśnie przed nim odegrałam.\nPodwinęłam nogi pod siebie i wlazłam cała na sofę, a gdy Josh objął mnie ramieniem, prawie się na nim położyłam. Zamknęłam oczy i pomimo tego wszystkiego, co się wydarzyło, odkąd wpuściłam Ryana do swojego mieszkania, usnęłam.\nGdy się obudziłam, za oknami było już ciemno. Byłam rozbita i bolała mnie głowa, a warga piekła żywym ogniem. Rozejrzałam się dookoła półprzytomnie i stwierdziłam, że spałam na sofie sama, przykryta kocem. Jęknęłam, niezbornym ruchem odgarniając włosy z czoła; w tej samej chwili dobiegł mnie z kuchni jakiś podejrzany odgłos. Podskoczyłam i odwróciłam się plecami do kuchni; wtedy jednak zauważyłam palące się tam światło i odetchnęłam z ulgą.\n– Wstałaś już? – zapytał Josh, spoglądając na mnie zza otwartej lodówki. – Co powiesz na kolację?\nWpatrywałam się w niego z niedowierzaniem. Jezu, jakim cudem ciągle widywałam tego faceta w kuchni? Wydawałoby się, że ktoś, kto nie tylko jest zapracowanym szefem firmy, ale w dodatku na co dzień korzysta z usług pomocy domowej, nie ma pojęcia o gotowaniu. A jednak Josh gotował dla mnie ciągle!\nZmarszczyłam brwi, próbując poprawić włosy, co na niewiele się zdało.\n– A niby co mielibyśmy zjeść? W lodówce pustki – odparłam trochę bez sensu. – Nie zdążyłam pójść na zakupy.\n– Zrobiłem to za ciebie – odpowiedział Josh, wzruszając ramionami i zdejmując z pieca jakiś garnek, najwyraźniej gorący, bo zrobił to przez ścierkę. – Pewnie nie miałaś okazji zrobić zapasów, więc uznałem, że przyda ci się pomoc.\n– Josh… – jęknęłam, rzucając mu błagalne spojrzenie i podnosząc się z sofy. – Jesteś kochany, naprawdę, ale przecież właśnie po to się od ciebie wyprowadziłam, żeby zrobić coś samodzielnie. Samodzielnie, rozumiesz? Niezależnie od innych.\n– A ja myślałem, że po to, żeby się ode mnie uwolnić – mruknął. Podeszłam bliżej i stanęłam tuż przy nim, zaglądając mu poważnie w oczy.\nNaprawdę tak pomyślał? Byłam jeszcze bardziej okrutna, niż sądziłam. Byłam okropna. Byłam złą kobietą.\n– Nie, kochanie, nie po to – jęknęłam, chwytając go za rękę. Josh rzucił mi niepewne spojrzenie. – Mówisz serio, faktycznie tak myślałeś? Dlaczego od początku nic nie mówiłeś?\n– Nie wiem, nie chciałem… Chciałem uszanować twoją wolę – zakończył nieco kulawo. Westchnęłam, po czym poprosiłam go:\n– Josh, błagam, musisz mnie zrozumieć. To wszystko nie tak! Postanowiłam wrócić do siebie, bo odkąd wyszłam ze szpitala, nie było nawet sekundy, w której byłabym za siebie odpowiedzialna. To zawsze ty o mnie dbałeś, a jeśli nie ty, to ktoś inny – Scarlett, Zoey, Alex… Mam dwadzieścia siedem lat, Josh. Przez poprzednich kilka byłam samowystarczalna i samodzielna, z tego, co wiem. A teraz wszystko, co pamiętam, to zależność od ciebie. Zamieniam się w coś gorszego od kury domowej! Naprawdę takiej chcesz dziewczyny, Josh?\nJosh zrobił zamyśloną minę, zdejmując z ognia z kolei patelnię. Wyłączył wszystkie palniki, zanim na mnie spojrzał; przeczesał palcami brązowe włosy w geście, o którym już wiedziałam, że oznaczał zakłopotanie; w końcu założył ramiona na piersi i obrzucił mnie uważnym spojrzeniem.\n– Naprawdę tak myślisz? – zapytał niepewnie. – Naprawdę nie próbujesz mi powiedzieć, żebym sobie poszedł do diabła?\n– Nie, naprawdę nie chcę, żebyś sobie poszedł do diabła. – Uśmiechnęłam się. – Zależy mi na tobie, Josh. I potrzebuję trochę przestrzeni, a nie braku twojego towarzystwa.\nBardzo się starałam powiedzieć to tak, żeby nie czuć się z tym źle. A i tak nie do końca mi się udało. Przecież nawet jeśli nie wiedziałam, dlaczego zainteresowałam się Joshem, wiedziałam, że istniał jakiś ważny powód. A to znaczyło, że nie zachowywałam się wobec niego w porządku, dawałam mu nadzieję, której mu dawać nie powinnam. Wyrzuty sumienia powinny mnie zjeść od środka.\nI prawie tak było. Tylko wypieranie tej myśli mi pomagało.\nPochyliłam się ku niemu i pocałowałam go lekko w usta. Kiedy się odsunęłam, Josh sięgnął dłonią do mojej wargi i palcem delikatnie dotknął miejsca, w którym się skaleczyłam. Jego oczy pociemniały ze złości.\n– Jezu, najchętniej zabiłbym tego bydlaka – wyszeptał i wiedziałam, że miał na myśli Ryana. Odruchowo zwilżyłam wargę językiem. – Stłukłbym go tak, że nigdy więcej nie ośmieliłby się podnieść na ciebie ręki.\nZadrżałam, choć nie z tego powodu, o którym zapewne myślał Josh. Wyobraziłam sobie, jak próbuje zmierzyć się z Ryanem, wyszkolonym policjantem i synem szpiega, po czym zrobiło mi się trochę niedobrze. Postanowiłam go przestraszyć.\n– Lepiej, żebyś tego nie robił. Nie chciałabym, żeby coś ci się stało – mruknęłam. Josh spojrzał na mnie ze zdziwieniem.\n– Stało? Niby dlaczego coś miałoby mi się stać? Nie wierzysz we mnie, kochanie?\n– Wierzę, oczywiście. – Uśmiechnęłam się oszczędnie. – Ale, widzisz… Nie wiem, czy ci o tym kiedyś wspominałam, ale Ryan jest policjantem. Dowiedziałam się tego z Internetu, była tam wzmianka na jego temat. Pewnie dlatego pomyślałam, że rozmowa z nim powinna być względnie bezpieczna, w końcu kto spodziewałby się czegoś złego po policjancie? Tak czy inaczej obawiam się, że on może być wyszkolony w walce wręcz. Może nawet nosić przy sobie broń! A co byłoby, gdyby cię postrzelił i potem wmawiał, że to dlatego, że pierwszy się na niego rzuciłeś? Wszyscy uwierzyliby przecież policjantowi!\nJosh znowu wpatrzył się we mnie z niedowierzaniem. Chyba nigdy nie przestanę go zaskakiwać, pomyślałam z melancholią. A najbardziej prawdopodobnie zaskoczyłabym go przezabawną opowieścią o tym, jak wybrałam go na zasłonę dymną dla mojego prawdziwego celu pobytu w Nowym Jorku.\n– To dlatego nie chciałaś, żebym się w to mieszał, tak? – Gwałtownie pokiwałam głową. – Amanda, trzeba mnie było uprzedzić, do diabła! To nie są takie informacje, które powinnaś zostawiać dla siebie, nie rozumiesz?\n– Ale się bałam! – pisnęłam. – Bałam się, że zrobisz coś głupiego. Zresztą… Nie wiem, czego się bałam. On jest policjantem, Josh, nie rozumiesz? Jasne, jest poza swoim obszarem, nie może z tego czerpać przywilejów, ale mimo wszystko…\nNa moment zamilkliśmy oboje, wpatrując się w siebie z frustracją. Świetnie, aktorstwo szło mi coraz lepiej. Jeśli już miałam na swoim koncie Oscara, to co będzie następne? Złoty Glob? Nagroda Emmy? Nie, to ostatnie chyba przyznawali za role telewizyjne, nie nadawałam się do serialu, na dłuższą metę dostałabym rozstroju nerwowego…\n– Zjedzmy kolację – poprosił, urywając temat. – Potem porozmawiamy.\nZabrzmiało to dość złowieszczo, ale tylko pokiwałam głową. Z Joshem nie zamierzałam się kłócić.\nMój telefon zadzwonił, gdy wspólnie wkładaliśmy brudne naczynia do zmywarki. Wystarczyło, że zerknęłam na wyświetlacz i już wiedziałam. Nieznany numer. Zawahałam się, spoglądając na Josha, który właśnie wyrzucał resztki z kolacji do kosza na śmieci pod zlewozmywakiem. Świetnie, i co teraz niby miałam zrobić?!\n– Cześć, Scarlett – zaszczebiotałam do słuchawki. Ryan prychnął z rozbawieniem.\n– Nadal go tam trzymasz? – mruknął. Przytaknęłam. – Waleczny pan Hamilton zostaje dzisiaj na noc?\n– Bzdury – prychnęłam. – Nigdy w życiu!\n– Och, teraz tak mówisz – droczył się ze mną. – Ale kiedy jeszcze nie wiedziałaś o sobie wszystkiego i byłaś przekonana, że faktycznie jest twoim narzeczonym, pewnie się nad tym zastanawiałaś, co?\n– Do rzeczy – warknęłam, bo jego słowa działały mi na nerwy, zamiast śmieszyć. Pewnie także dlatego, że były bliskie prawdy. – O co chodzi?\n– Chciałem ci tylko powiedzieć, że ta akcja to był majstersztyk – odpowiedział Ryan uprzejmie. Zrobiłam znudzoną minę, szkoda, że tego nie widział. – Byłabyś świetnym szpiegiem, Mandy. Może powinnaś się nad tym jeszcze zastanowić?\n– Nie, dzięki – zaprotestowałam ponuro. – To zbyt stresujące.\n– Och, nigdy wcześniej ci to nie przeszkadzało. Lubiłaś niebezpieczeństwa – zauważył z rozbawieniem. Usiadłam ciężko na sofie, zostawiając Josha samego w kuchni.\n– Tak, ale, o ile pamiętasz, potem miałam wypadek i straciłam pamięć – przypomniałam kąśliwie. Ryan natychmiast mi przytaknął.\n– Faktycznie, po tym wypadku czasami zdajesz się zupełnie inną osobą. Ale nie uważam, że to źle. Zawsze uważałem, że twoi rodzice popełnili jakiś błąd przy twoim wychowaniu. Teraz wydajesz się dużo bardziej… ludzka.\n– Ludzka?! – powtórzyłam z niedowierzaniem. – Słuchaj, to mi wcale nie pomaga. Nie czuję się dobrze…\n– Hej, nie wygadaj zbyt wiele – przerwał mi stanowczo. – Tak, wiem, jak się czujesz, potrafię to sobie wyobrazić. Dlatego proponowałem ci, żebyś sobie to wszystko odpuściła, ale nie chciałaś, bo ci szkoda poświęconego na to czasu. Może i słusznie. Pytanie, czy dasz sobie z tym radę?\nZawahałam się. Na jakiś ułamek sekundy.\n– Tak – potwierdziłam twardo. – Tak, dam sobie radę.\n– To dobrze – odparł Ryan z zadowoleniem. – Bardzo mnie to cieszy. Spotkajmy się w najbliższym czasie, to obgadamy szczegóły. Postaram ci się pomóc, opowiem ci o wszystkim, co mówiłaś mi przed wypadkiem, może coś ci zaświta albo w czymś pomoże. Tylko musimy się spotkać gdzieś na mieście albo u mnie w hotelu, bo ta obstawa u ciebie już mnie więcej do ciebie nie wpuści. I pomyśleć, że z własnej woli zrobiłem dzisiaj z siebie damskiego boksera!\n– Chyba nie pierwszy raz – przyznałam. Ryan prychnął z irytacją.\n– Owszem, widzisz, ile dla ciebie wytrzymuję? W każdym razie pewnie obiecałaś Hamiltonowi, że więcej się ze mną nie zobaczysz, więc musimy to robić tak, żeby nikt się nie zorientował. A za ten kopniak i całą tamtą akcję jeszcze mi zapłacisz.\n– Myślałam, że już to mamy z głowy? – zdziwiłam się. Ryan zaśmiał się do słuchawki.\n– Chodzi ci o tamten pocałunek, Mandy? O nie, jesteś mi winna o wiele, wiele więcej – zaprzeczył tonem, który przyprawił mnie o ciarki. – Poza tym doskonale wiem, że podobało ci się tak samo jak mnie, więc nie rób teraz takiej nonszalanckiej pozy. Ja i tak wiem swoje, a ponieważ czekałem na to dziesięć lat, tym razem mi się nie wymkniesz.\nZabrzmiało to co najmniej… niepokojąco. Nic jednak nie mogłam poradzić na to, że cholernie mi się podobało.\n– Dlaczego akurat tyle? – zainteresowałam się. Ryan przez chwilę się jakby wahał, aż w końcu odpowiedział szczerze:\n– Bo to właśnie wtedy wróciłem po studiach do domu i zauważyłem u siebie niezrozumiały pociąg do małolaty, którą wtedy byłaś. Widzisz? Ukrywałem to przed tobą przez tyle czasu w nadziei, że mi przejdzie.\n– A nie przeszło? – zapytałam słabo. W głosie Ryana znowu usłyszałam rozbawienie.\n– Nigdy – przytaknął chętnie. – I teraz wreszcie ci to mogę powiedzieć, Mandy, bo przed wypadkiem byś mnie wyśmiała. Śpij słodko, młoda, odezwę się znowu niedługo.\nRozłączył się, zanim zdążyłam wymyślić jakąś odpowiedź. Przez moment jeszcze wpatrywałam się w telefon, jakby spodziewając się, że wyskoczy stamtąd głowa Ryana; kiedy jednak nic się nie stało, odłożyłam w końcu komórkę na stolik i napotkałam uważne spojrzenie Josha.\n– Scarlett? – zapytał. Pokiwałam głową. – O co chodziło?\n– Larry chce, żebym wróciła do pracy – odpowiedziałam natychmiast i, co najważniejsze, zgodnie z prawdą. – Chyba najwyższy czas, żebym wróciła do normalnego życia.\nJosh podszedł bliżej, z uśmiechem objął mnie ramionami, po czym pocałował lekko. Nie opierałam się, ale też w żaden sposób na to nie odpowiedziałam. Nie mogłam; w głowie wciąż miałam wspomnienia pocałunku Ryana.\n– Szkoda – stwierdził, gdy wreszcie się ode mnie odsunął. – Podobało mi się to nienormalne życie, które wiedliśmy przez ostatni miesiąc.\nZamiast odpowiedzieć, położyłam mu głowę na ramieniu i zamknęłam oczy. Nie mogłam odpowiedzieć mu tym samym, nie mogłam nawet przekonująco skłamać. Nie wtedy, gdy w jego objęciach myślałam ciągle o czymś – o kimś – innym.\nPod powiekami wciąż miałam Ryana.\nNinówa 4 września 2012 12:06\nHej, najlepszy rozdział jak do tej pory! Przynajmniej moim skromnym zdaniem :P Wcześniej, gdy Mandy spotkała się z Ryanem w parku, wiele się rozjaśniło (chociaż w sumie? xD) i czytało się z zapartym tchem, a ten rozdział był taki... wyważony :D Rozmawiałyśmy o tym przy okazji marudzenia Alessandro na Negatywie, może pamiętasz :)\nZdecydowanie wolę taką Mandy! Widać, że w końcu bierze życie we własne ręce, nie ma zupełnie czasu na to, żeby się nad sobą poużalać. Zdecydowanie rozwój tej postaci jest dużym plusem Utraconego celu. Drugim plusem, samym w sobie, jest oczywiście Ryan! Mam ślinotok, jak nic! Akcja z szarpaniną w w ogóle genialna, biję pokłony! Później ich rozmowa też. Ach, no i Oscar dla Mandy xD\nNie za bardzo Ci słodzę? ;>\nCharlie 4 września 2012 21:07\nNie lubię Amandy i już chyba raczej to się nie zmieni, ale wielkie brawa dla niej, że w końcu zaczęła działać.\nNie miałabym przeciwko, gdybyś trochę jej uprzykrzyła życie. To samo tyczy się Ryana. Ten facet działa mi na nerwy. Uważa się za herosa, który ocali biedną Mandy z opresji :P\nOna w ramach podziękować pójdzie z nim do łóżka.\nA tak w ogóle ile on ma lat? 40?\nZdecydowanie wolę Negatyw szczęścia ;)Alessandro jest mój xD. Mam nadzieję, że w następnych rozdziałach będzie go więcej!


ByBogumiła9 października 2017 0\nKilkanaście lat temu dostęp do Internetu miały tylko nieliczne osoby. Do tego połączenie się z Internetem było przyjemnością bardzo kosztowną. Dzisiaj Internet jest dostępny powszechnie.\nWiększość użytkowników korzysta z sieci w sposób nieograniczony dzięki stałym łączom. To dlatego pojawiły się sklepy internetowe, w których zakupy robi coraz więcej osób.\nDlaczego tak wiele osób decyduje się na kupowanie w sklepach online?\nRobienie zakupów w sklepach internetowych łączy w sobie obie te zalety. Jeżeli chcemy w nich kupować, nie musimy wychodzić z domu. Jeżeli mamy telefon z dostępem do Internetu, to zakupy w e-sklepie zrobimy dosłownie wszędzie – nawet w pracy podczas przerwy na lunch. Z tak wygodnej możliwości robienia zakupów korzysta więc mnóstwo osób w różnym przedziale wiekowym.\nZakupy internetowe to nie tylko komfort i wygoda, ale także duża oszczędność czasu. Niezbędne nam produkty kupujemy wtedy, kiedy nie wykonujemy żadnych innych prac. Zamówienie w sklepie internetowym możemy złożyć w późnych godzinach nocnych czy w dniach wolnych od pracy. Nie musimy także tracić czasu na dojazd do sklepu lub stanie w kolejce.\nWiele sklepów internetowych ma bardzo korzystne ceny. Często koszt zakupu tego samego produktu jest o wiele niższy w sklepie online niż w stacjonarnym. Sklepy internetowe często organizują różne rodzaju akcje promocyjne, podobnie do tradycyjnych sklepów organizują wyprzedaże.\nDostawa pod dowolny adres\nMożemy wskazać w zamówieniu dowolny adres. Może to być zarówno adres domowy. Ale przesyłkę możemy zamówić także na adres zakładu pracy. Bardzo wygodnym rozwiązaniem dostępnym w coraz większej liczbie sklepów internetowych jest także dostawa do paczkomatu. Ten ostatni sposób odbioru zakupionych produktów spotyka się z coraz większym zainteresowaniem klientów sklepów internetowych.\nZalety, które wymieniliśmy to tylko skromna część korzyści, które skłaniają coraz więcej osób do kupowania w sklepach internetowych.\nInternetowe zakupy lepsze niż tradycyjne\nWartościowe usługi internetowe


Projekt "Wsparcie ochrony własności intelektualnej tworzonej w Instytucie Technologii Drewna w...\nInstytut Technologii Drewna w Poznaniu uzyskał dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na realizację projektu nr POIG.01.03.02-30-040/12 pt.:\n„Wsparcie ochrony własności intelektualnej tworzonej w Instytucie Technologii Drewna w wyniku prac B+R w zakresie uszlachetniania i zabezpieczania drewna i tworzyw drzewnych"\nCzas realizacji projektu: lata 2013-2015,\nWsparcie ochrony własności przemysłowej tworzonej w jednostkach naukowych w wyniku prac B+R\nWartość Projektu: 691 507,00 zł\nDofinansowanie z środków Unii Europejskiej: 656 570,00 zł\nCelem projektu jest uzyskanie praw wyłącznych w zakresie ochrony własności przemysłowej rozwiązań, które są owocem badań zespołów Instytutu Technologii Drewna, zajmujących się opracowaniem nowatorskich rozwiązań środków do ochrony matrycy lignocelulozowej przed procesami biodeterioracji, stosowanych w innowacyjnych technologiach zwiększania trwałości drewna i płyt drewnopochodnych, jak również opracowaniem kompozycji lakierowej z wykorzystaniem nanotlenków metali, poprawiającej odporność na światło uszlachetnionej powierzchni drewna.\nProjekt obejmuje wsparcie ochrony praw własności przemysłowej dla czterech wynalazków w zakresie wysokich technologii w sektorze chemicznym i drzewnym, z zastosowaniem środków nowej generacji i nanozwiązków.\nProjekt zakłada rozszerzenie ochrony polskich zgłoszeń patentowych:\nP. 399736 „Środki do ochrony przed grzybami i algami oraz sposoby ochrony drewna przed grzybami i algami przy użyciu tych środków",\nP. 400122 „Sposób zabezpieczania płyt wiórowych przed działaniem grzybów oraz środek do ochrony płyt wiórowych przed działaniem grzybów",\nP. 400103 „Sposób zabezpieczenia sklejki przed działaniem grzybów"\nw Europejskim Urzędzie Patentowym (zgodnie z procedurą EPO) oraz zgłoszenie nowego rozwiązania w procedurze krajowej i europejskiej:\n"Kompozycja lakieru z dodatkiem nieorganicznych pigmentów w celu poprawy odporności na światło lakierowanych elementów drewnianych".\nOpracowana kompozycja lakierowa jest wynikiem wieloletnich prac badawczych prowadzonych w Instytucie w celu stworzenia podstaw opracowania receptury i sposobu uzyskania drewnianych elementów meblowych o zwiększonej odporności na działanie światła.\nDziałania podjęte w projekcie wpisują się w priorytety wskazane w Unii Innowacji poprzez dogłębne rozpoznanie nowości naukowych oraz zaproponowanie własnych rozwiązań, a także utrzymanie i rozwiniecie ścisłej współpracy z przedsiębiorcami.\nRealizowane przedsięwzięcie przyniesie wiele pozytywnych efektów ekonomicznych i społecznych. Przyczyni się do rozwoju branży drzewnej i chemicznej, szczególnie produkującej środki ochronne i lakiery do uszlachetniania drewna, a tym samym rozwoju Regionu, w którym projekt jest realizowany.\nProjekt wpisuje się w Regionalną Strategię Innowacji dla Wielkopolski na lata 2010-2020 poprzez przepływ wiedzy i technologii z nauki do podmiotów gospodarczych. Wzrost potencjału technologicznego i menadżerskiego przedsiębiorstw, wartości rynkowej przyszłych producentów cieczy jonowych - ekologicznych preparatów ochronnych, nowatorskich wyrobów z surowca drzewnego korzystnie wpłynie na wzrost produkcji przemysłowej, zapewni konkurencyjność polskiej gospodarki na rynku międzynarodowym, co jest zgodne z polityką wyrównywania szans oraz budowania gospodarki opartej na wiedzy.\nEkologiczne technologie płyt drewnopochodnych odpornych na procesy biodeterioracji, wdrożone dzięki komercjalizacji wynalazków, przyczynią się do rozwiązania problemu degradacji i pleśnienia materiałów płytowych produkowanych na rynku europejskim.\nEfektem projektu będzie także wzmocnienie bazy naukowo-badawczej i technologicznej sektora leśno-drzewnego na poziomie europejskim, utworzenie wspólnej polityki drzewnej w Europie a także wzrost konkurencyjności biogospodarki, opartej na surowcach odnawialnych. Nowatorski charakter projektu polega na opracowaniu związków ochronnych i uszlachetniających o ograniczonej emisji do środowiska i ich aplikacji technologicznej, co ma wysoce pozytywny wpływ na poprawę środowiska naturalnego i zdrowie mieszkańców.\nWynalazki zgłoszone do Europejskiego Urzędu Patentowego w ramach projektu zdobyły medale na 63. Światowych Targach Wynalazczości Badań Naukowych i Nowych Technologii BRUSSELS INOVA 2014 >>


Przepis na tartę flambee, czyli francuską pizzę bez drożdży!\nCategories PrzepisyPosted on 14 kwietnia 2020 31 maja 2020\nRęka w górę, kto ma ochotę na pizzę! Za mną chodzi od początku kwarantanny, niestety drożdże w sklepach skończyły się szybciej niż moja cierpliwość. Znalazłam jednak GE-NIAL-NY przepis na tartę, która z powodzeniem może zastąpić pizzę. Jak również chlebek na śniadanie albo kolację. Przepis jest prosty, ciasto robi się szybko, więc w jego przygotowywanie możesz zaangażować dzieciaki. Na pewno będziecie się przy tym świetnie bawić. A ja idę o zakład, że wszystkie składniki masz w swojej kuchni!\nWYKORZYSTAJ OKAZJĘ I GOTUJ RAZEM Z DZIEĆMI!\nOd małego angażuję moje dzieci we wszystkie domowe czynności, a gotowanie zdecydowanie jest ich ulubionym zajęciem. Teraz, gdy nie można wychodzić z domu, to również fajny sposób na nudę. Dzieci gotowanie traktują jak zabawę, a ja bardzo polecam spędzać czas właśnie w ten sposób, bo poza mnóstwem frajdy:\n1. Dzieci mogą wykazać się kreatywnością.\n2. Nabywają bardzo potrzebnych w dorosłym życiu umiejętności. Pamiętajmy, aby gotowania uczyć nie tylko nasze córki, ale również synów ;).\n3. Nie masz lepszej okazji, żeby wyrabiać zdrowe nawyki żywieniowe.\n4. Jeśli dzieci same gotują, wszystko smakuje im lepiej! W końcu każdy chce spróbować, jak wyszło to, co przed chwilą robiliśmy.\n5. Rodzinne gotowanie naprawdę zacieśnia więzi.\n6. I ćwiczy małą motorykę.\n7. Wyrabianie ciasta rękoma to jeden z najlepszych sposobów na rozładowanie stresu, o czym pisałam już TUTAJ, a teraz masz okazję to sprawdzić :).\nPRZEPIS NA TARTE FLAMBEE wg Davida Gaboriauda\nTarte flambee to francuska pizza bez drożdży. Jest przepyszna! Przepis pochodzi STĄD. Jeśli masz wątpliwości, jak powinno wyglądać ciasto po wyrobieniu, koniecznie zerknij na filmik TUTAJ, gdzie mój ulubiony kucharz David krok po kroku wszystko pokazuje.\nulubiony serek Almette: my wybraliśmy śmietankowy i ziołowy\nWSKAZÓWKA: jeśli twoje dziecko nie lubi cebuli czy roszponki (albo akurat nie masz tych produktów w lodówce), dodatki zawsze możesz wybrać inne. To idealny przepis na czas kryzysu: my dzięki niemu do ostatka zużywamy resztki!\nNajpierw ciasto. Mąkę pszenną przesiej do dużej miski. Dodaj sól i olej. Następnie powoli wlej letnią przegotowaną wodę. Dużo zależy od tego, jakiej mąki używasz, ale będziesz potrzebować ok. 80-100 ml wody. Jeśli wody okaże się za dużo: dodaj mąki, jeśli za mało i ciężko wyrobić sprężyste ciasto: dolewaj po łyżce wody.\nCiasto wyrabiaj w mikserze z hakiem przez 5-6 minut na wolnych obrotach albo ręcznie, również przez kilka minut. Powinno być gładkie i sprężyste.\nWyrobione ciasto przełóż do czystej miski, przykryj wilgotną ściereczką i odstaw na 15 minut.\nNastępnie wyjmij je na posypaną mąką stolnicę albo blat. Krótko wyrób i rozwałkuj na cieniutkie placki, których kształt zależy tylko od ciebie! Może być okrągły jak pizza lub nieregularny, a moje dzieciaki wykroiły dla siebie serca.\nRozwałkowane cienko ciasto piecz w piekarniku rozgrzanym do 200-220 stopni przez kilka minut, aż spód i brzegi zbrązowieją. My placki usmażyliśmy na rozgrzanej i suchej patelni z obu stron – zupełnie jak naleśniki!\nGorące jeszcze ciasto posmaruj ulubionym serkiem Almette i połóż wybrane dodatki. Całość możesz polać łyżką oliwy, doprawić solą oraz pieprzem.\nTo wszystko, więc smacznego!\nJeśli przepis na tarte flambee ci się podoba i masz ochotę na więcej, zaglądaj na stronę Almette TUTAJ, bo teraz David będzie wrzucał więcej prostych pomysłów na wspólne, rodzinne gotowanie, żeby w ramach akcji #zostańwdomu z przyjemnością maksymalnie umilić nam ten trudny czas. Ja już się nie mogę doczekać!\nI koniecznie daj znać, czy też lubisz gotować ze swoimi dziećmi?\n* Partnerem wpisu jest producent naszego ulubionego serka Almette\n(9 010 odwiedzin wpisu)\nDla mnie serki Almette to smak domowych maminych kanapek.. Minęło kilka lat od ostatnich! Moja córka, 21 m-cy też mi zawsze towarzyszy w gotowaniu, jak tylko widzi że zbliżam się do kuchenki, rzuca wszystko i leci do mnie z wyciągniętymi rączkami. Ma za sobą mieszanie zup, mieszanie ciasta na racuchy/naleśniki, ostatnio to ona doprawia potrawy solą albo ziołami. Także jak wyjdzie coś niesmacznego zawsze mogę na nia zwalić ;)\nSkąd bluza z poprzedniego wpisu? :)\nDziękuję za odpowiedź. Muszę przyznać, że jest obłędna i bardzo Ci w niej do twarzy :D\nWyglada pysznie. Ja czasem jem nalesniki z Almette, rodzinka woli na slodko. I jak nie mam polskiego twarogu to wykorzystuje do pierogow ruskich.\nNie wiem, jak w Polsce, ale w Berlinie wprawdzie suche drozdze sa nie do dostania, ale swieze w lodowkach i owszem. Przechowuje wiec te moje ostatnie paczuszki jak relikwie, a korzystam teraz ze swiezych. To tez kwestia szczescia – niemal nie chodze na zakupy (maz robi) – wyszlam raz, przypadkowo trafilam na papier toaletowy, chyba cztery ostatnie paczki staly na palecie jak gdyby nigdy nic, a juz sie martwilam, ze nam sie konczy (nie, nie obkupilam sie wczesniej). Wczoraj maz wrocil z Lidla z maka, a tez nam sie skonczyla w Swieta, mowi, ze cala paleta stala, najwyrazniej swiezo dowieziona. W kazdym razie dostawy sa, czasem cos sie trafi z towarow deficytowych.\nO! Ja uwielbiam naleśniki w wersji: Almette śmietankowy (lub jogurtowy) + dżem.\nNie są tak przesłodzone jak z samych dżemem, dla mnie pycha :)\nPoprzedni wpis Previous post: Zabawy w domu, żebyśmy już dłużej się nie nudzili!\nNastępny wpis Następny wpis: Jak ograniczyć słodycze w diecie dziecka? Kontrowersyjny sposób, który działa!


Pobierz Magiczny pocałunek ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nDoktor Gavin Brice przyjechał do San Francisco z humanitarnej misji w Afryce. Nie darzy on sympatią swojej nowej przełożonej, doktor Virginii Potter. Virginia, zwana przez personel Królową Śniegu, nie ukrywa dezaprobaty wobec jego metod leczenia. Gdy jednak poznają się bliżej, zostają przyjaciółmi. I jak w bajce, niespodziewany pocałunek Gavina sprawia, że w sercu silnej, lecz samotnej Virginii topnieje lód…\ndownload ebook free Magiczny pocałunek Ruttan\nMagiczny pocałunek - to ebook opublikowany przez Harlequin.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788327610935.\nPremiera "Magiczny pocałunek" miała miejsce dnia 2015-02-20.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: Romans. Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Magiczny pocałunek to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Magiczny pocałunek musisz poświęcić ~4 -6 godziny. Na ebook składa się około 160 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 40000 słów.\nMagiczny pocałunek - powiązane ebooki do pobrania:


Miody, produkty pszczele bez sztucznego składu - Zielarnia św. Franciszka\nStrona główna / Sklep / Kategorie / Miody i produkty pszczele\nKlimuszko miód wspierający trawienie 300g\nW tej kategorii znajdują się naturalne miody i produkty pszczele od sprawdzonych pasiek. Oprócz swoich walorów smakowych, posiadają również wiele cennych witamin i mikroelementów, które pozytywnie wpływają na organizm człowieka. W naszym sklepie znajdziesz, m.in. miód faceliowy, akacjowy, gryczany, wrzosowy, spadziowy, rzepakowy i nawłociowy, a także pierzgę pszczelą i pyłek kwiatowy.\nPosiada jasnożółtą barwę, delikatny smak i wyrazisty zapach. Wytwarzany jest przez pszczoły z kwitnącego rzepaku. Jego drogocenne właściwości docenią osoby z problemami kardiologicznymi, ponieważ miód ten wzmacnia siłę skurczów serca, poszerza naczynia wieńcowe i obniża ciśnienie. Dzięki dużej zawartości choliny, chroni wątrobę przed stłuszczeniem i wchłanianiem toksyn. Miód rzepakowy wykazuje również zbawienny wpływ na układ pokarmowy i wspomaga leczenie zgagi, wzdęć i wymiotów. Dodatkowo łagodzi objawy stanu zapalnego, towarzyszącego wrzodom żołądka i dwunastnicy.\nJego charakterystyczną cechą jest ciemnobrunatna barwa, która powstaje ze spadzi, czyli soków drzew liściastych i iglastych. Posiada on wiele cennych składników odżywczych, korzystnych dla zdrowia, w tym biopierwiastki – magnez, sód, potas, wapń, srebro, fosfor i mangan. Miód spadziowy wspomaga oczyszczanie organizmu ze szkodliwych substancji, takich jak alkohol, kawa czy tytoń. Dodatkowo poleca się go przy infekcjach gardła, uporczywym kaszlu i ogólnym przeziębieniu, ponieważ działa przeciwzapalnie. Ponadto korzystnie wpływa na pracę serca i nerek oraz przyspiesza gojenie ran.\nNiewątpliwą zaletą tego miodu jest jego piękny, kwiatowy zapach. Co ciekawe, jest on mniej słodki w smaku niż inne, a jego ciemna barwa powstaje właśnie za sprawą małej ilości sacharozy. Podobnie do wyżej wymienionych miodów, miód wrzosowy wykazuje wiele właściwości prozdrowotnych. Przede wszystkim ma działanie moczopędne i bakteriobójcze, dzięki temu polecany jest podczas infekcji dróg moczowych. Oprócz tego wspomaga leczenie schorzeń układu pokarmowego – biegunek, zaparć i zgagi. Swoje zastosowanie znajdzie również w kosmetyce. Świetnie sprawdzi się w formie maseczki na twarz, która odżywi skórę i załagodzi zaczerwienienia.


Test Recenzja iBasso D-Zero Mk2 | kropka.audio\nRecenzja iBasso D-Zero Mk2\nD-ZERO to nowy, wielofunkcyjny przetwornik ze wzmacniaczem, przenośny i stacjonarny od iBasso, który ma działać bez ładowania nawet przez 120 godzin. Warto płacić 630 zł?\nMało u nas urządzeń tego typu. Dominują produkty FiiO, choć niedawno pojawiły się podobne rozwiązania Alpha Design Labs (ADL), a teraz wreszcie dostępna jest propozycja iBasso. Sprzęt może działać jako stacjonarny przetwornik lub przenośny ze smartfonem. To także mobilny wzmacniacz do odtwarzaczy lub przetwornik pozwalający na podłączenie go do innych wzmacniaczy. A i to nie wszystko, bo producent wyposażył D-ZERO w podwójny przetwornik Wolfsona, dobrze znany model WM8740, od którego niedawno odeszło FiiO. Jak D-ZERO ma się do rozwiązań konkurencji?\nNiewielkie, zwyczajne pudełko mieści urządzenie oraz sporo akcesoriów. Są to:\nkabel USB z filtrem ferrytowym (około 1 m);\ninterkonekt cyfrowy (kątowy, micro do miniUSB, około 5 cm);\ninterkonekt analogowy (3,5 mm, proste wtyki mini jack);\ndwie opaski silikonowe z logo producenta;\npiankowe nóżki (8 sztuk);\npokrowiec (gruby, materiałowy).\nKabel USB jest solidny i zaopatrzony w filtr ferrytowy. Interkonekt cyfrowy jest krótki, a jego zaletą są kątowe wtyki. Trochę gorzej z tym analogowym, który jest dłuższy, ale z prostymi wtykami. Silikonowe opaski są solidne i rozciągliwe – nie ściskają tak mocno jak te od FiiO. Szkoda, że nóżki nie są silikonowe.\nD-ZERO to bardzo zgrabny wzmacniacz, a jednocześnie prosty. To metalowa tabliczka, chuda, nie za długa ani nie za szeroka. Jest zdecydowanie mniejszy niż wszystkie urządzenia tego typu od FiiO lub ADL. Nie został wyposażony w wyświetlacz (w przeciwieństwie do E07k lub E17k), bliżej mu do FiiO E18, ale bez banku energii. Wykonanie to jednak równie dobry poziom.\nD-ZERO MK2 mierzy 55 na 101 mm, a jego grubość to 11 mm (bez liczenia nóżek), zaś waga to 95 gramów. Obudowa jest czarna, matowa, gruba i solidna – naniesiono na nią oznaczenie modelu wraz z logotypem producenta i funkcją D-ZERO. Do niej przykręcone są panele – oba srebrne i również metalowe. Bryła jest kanciasta, a dłuższe boki zostały lekko zaokrąglone wraz z rogami paneli, krótsze są już bardziej ostre.\nPrzedni panel zawiera dwa gniazda 3,5 mm oraz diodę pomiędzy nimi – z lewej strony jest wyjście słuchawkowe z prawej wejście lub wyjście sygnału. Następnie jest włącznik w formie trójskokowego przełącznika z pozycją zero na środku. Z prawej strony znajduje się rolka, ząbkowana, wpuszczona w obudowę.\nZ tyłu umieszczono gniazdo miniUSB z diodą ładowania, diodą sygnalizującą pracę oraz dwa suwaki: pierwszy włącza lub wyłącza ładowanie, drugi odpowiada za dwa poziomy podbicia.\nTo wszystko – D-ZERO to prosty design, dużo prostszy niż u konkurencji, a wręcz surowy. Prezentuje się jednak bardzo dobrze, według mnie lepiej. Jest surowy, ale wrażenie robią jego wymiary i waga. Szkoda jednak, że gniazda są plastikowe, a nie metalowe, tak jak u FiiO. Są jednak dobrze zamocowane, bez luzów.\nNiewielkie wymiary i niska waga to duże zalety opisywanego sprzetu. Kanapka z odtwarzaczem lub smartfonem jest zdecydowanie chudsza niż z urządzeniami FiiO. D-ZERO ma też niezłe proporcje: nie jest ani za długi, ani za szeroki. Ostateczny efekt jest jednak zależny od miejsca gniazd USB lub 3,5 mm na obudowie smartfona/odtwarzacza – rezultaty mogą być różne.\nPrzy łączeniu D-ZERO z większymi smartfonami pojawia się jeden problem – wzmacniacz posiada wyjście słuchawkowe na przedniej ściance, więc gdy podłączony zostanie ze smartfonem za pomocą kabla USB na tylnej ściance, to gniazdo słuchawkowe będzie znajdowało się gdzieś za plecami smartfona lub tabletu, a jeśli wtyk jest duży, to może być niewygodny przy wpinaniu lub rysować pokrywę obudowy telefonu. Wygodniej jest już przy łączeniu analogowo – wyjście słuchawkowe umieszczono na tej samej ściance co wejście 3,5 mm, zatem wtyk nie będzie się chował za odtwarzaczem muzyki.\nObsługa urządzenia jest prosta – przełącznik na przednim panelu ma trzy pozycje: na lewo włącza wzmacniacz, na prawo DAC, a środek to wyłączenie urządzenia. Rolka lekko odstaje od obudowy, jest trochę szorstka, tak samo jak nacięcia wgłębienia – trochę drapie opuszek palca i nie jest specjalnie przyjemna w obsłudze. Komfort obsługi jest jednak podobny do rozwiązania z FiiO E17k Alpen 2.\nZ tyłu znajdują się dwie diody, którę świecą trochę za mocno. Czerwona sygnalizuje ładowanie (po przesunięciu suwaka), żółta to połączenie USB. Są dosyć duże, w przeciwieństwie do tej z przodu, która jest schowana za wąską szczeliną. Podczas nocnych odsłuchów tylne diody rozświetlają blat biurka. Suwak wyłączający ładowanie to jednak duży plus – pozwala oszczędzić ogniowo i odciąć się od zasilania z USB. Urządzenie pracuje do 10 godzin jako DAC i do 120 godzin jako wzmacniacz. Szkoda, że pierwsza wartość jest niska, ale druga robi już duże wrażenie. Ładowanie z portu USB w pełni rozładowanej baterii trwa 5 godzin.\nDual DAC Wolfson WM8740, odbiornik Via Vinyl ENVY do 24 bit/96 kHz\nwspółpraca z Windows, Android (OTG), iOS (z Camera Kit)\npasmo przenoszenia: 17 Hz – 20 kHz (+/- 1 dB, DAC), 17 Hz – 100 kHz (+/- 1 dB, AMP)\nSNR 108 dB (DAC), 102 dB (AMP)\nTHD 0,002% (DAC), 0,003% (AMP)\nmoc wyjściowa: do 120 mW @ 16 Ohm\nimpedancja wyjścia słuchawkowego: <0,5 Ohm\nwzmocnienie: +3/+9 dB\nczas pracy: do 10 godzin (AMP), do 120 godzin (DAC)\nrekomendowana impedancja słuchawek: 8-300 Ohm\nwymiary: 55 x 101 x 11 mm\nTopping D30 Pro i A30 Pro [recenzja]\ngregorr 8 marca 2016\tW\t10:26\nPrzymierzam się do zakupu tego combo oraz słuchawek nausznych. Poważnie rozważam AKG K612 Pro w zestawie. Czytałem jednak, że słuchawki te mogą być trudne do napędzenia przez przenośny sprzęt. Jak D-Zero MKII poradził sobie z tymi słuchawkami?\nMyślę, że tym przedziale cenowym to dosyć sensowne zestawienie, bo oczekuję dźwięku naturalanego, bez koloryzacji, dobrej kontroli basu, która jest dla mnie ważniejsza niż ilość basu, sopranów czytelnych lecz nie męczących przy dłuższym słuchaniu i przyjemnych wokali. Przy tym ostatnim chyba musiałbym zrobić niewielkie ustępstwo jak mi się zdaje, po przeczytaniu obu recenzji.\nMaciej Sas 8 marca 2016\tW\t11:54\nUważam, że K612 Pro to ściśle stacjonarne słuchawki pod konkretne, pełnowymiarowe wzmacniacze. Z D-Zero MK2 brzmiały tak sobie, nie rozwinęły skrzydeł. Potrzebują sporo mocy, szukałbym pod nie raczej konkretnego wzmaka w stylu klonów Lehmanna. Niewysterowane poprawnie brzmią chudo, mało dynamicznie i bardzo ciasno.\ngregorr 8 marca 2016\tW\t13:09\nCzy można zatem dobrać słuchawki nauszne do tego combo w podobnym zakresie cenowym i wg walorów jakie przedstawiłem w komentarzu powyżej? No i impedancji powyżej 100Ω, bo jest możliwe, że w tym roku uda mi się sfinalizować wzmacniacz słuchawkowy na 6080 do których te słuchawki mam zamiar podłączyć.


Choroby układu moczowego, Kobyłka - ZnanyLekarz.pl\nChoroby układu moczowego specjaliści w Kobyłce\n„Rzeczowa konsultacja, szczegółowa analiza przypadku na podstawie przeslanej dokumentacji. Wizyta online, polecam Pan…a Doktora.” Więcej\n„Lekarz, specjalista, rzetelny fachowiec. Przeprowadził rozpoznanie i skierował mnie na leczenie radiologiczne. Skrup…ulatnie i rzeczowo wyjaśnił przyczynę wybranego sposobu leczenia. Takiego postępowania oczekuję od lekarza zajmującego się moim zdrowiem.” Więcej\n„Doskonałe podejście do pacjenta. Swoboda w rozmowie. Wnikliwa analiza problemu oraz jasny przekaz skutecznosci lecze…nia zwiazanego z problemem zdrowotnym. Polecam.” Więcej\n„Wizyta pediatryczna przebiegła sprawnie. Szybka diagnoza, odpowiednia pomoc, punktualnosc. Polecam Pana Doktora.”\n„Świetna atmosfera w czasie badania. Rzeczowo obiektywnie. Szybka diagnoza i plan działania. Świetny fachowiec.”\n„Atmosfera bardzo przyjazna. Lekarz wyjaśnił wszystkie wątpliwości,byłem pod wrażeniem. Widać zaangażowanie oraz wied…zę.” Więcej\n„Cudowna Pani Doktor, wszystko wyjaśni bez pośpiechu. Pełna empatii i zrozumienia polecam z czystym sercem :) na pewn…o wrócę.” Więcej


Uwikłanie (2011), reż. Jacek Bromski - Kino CHARLIE\nkryminał, Polska 2011\nScenariusz Jacek Bromski, Juliusz Machulski\nObsada Maja Ostaszewska, Marek Bukowski, Danuta Stenka, Olgierd Łukaszewicz, Krzysztof Globisz, Andrzej Seweryn, Krzysztof Pieczyński, Krzysztof Stroiński, Piotr Adamczyk\nCo musiałoby się wydarzyć, żeby w zwyczajnym człowieku obudzić zabójcę? Czy w pół-hipnotycznym transie można zabić i następnego dnia o tym nie pamiętać? Skoro jest ofiara, to gdzieś musi też być sprawca zbrodni. W ekranizacji bestsellerowego kryminału Zygmunta Miłoszewskiego tropem sprytnego mordercy podąża cyniczny komisarz Smolar (Marek Bukowski) i nieustępliwa prokurator Agata Szacka (Maja Ostaszewska). Duet jaki tworzą jest mieszanką wybuchową nie tylko ze względu na ich temperamenty, ale również z powodu łączącego ich w przeszłości romansu. Prokurator Szacka, prowadząc najtrudniejsze w swojej karierze śledztwo, dotknie historii, o których od lat krążą legendy, ale nikt nie spodziewał się, że mogą okazać się prawdą.Czy ukrywane przez lata tajemnice wychodzą na jaw przez przypadek, czy ktoś zręcznie nimi steruje?\nPowieść „Uwikłanie” Zygmunta Miłoszewskiego otrzymała Nagrodę Wielkiego Kalibru dla najlepszej polskiej książki kryminalnej i sensacyjnej wydanej w 2007 roku. Miłoszewski porzucił tu horrorowi* sztafaż, tworząc pełnokrwistą powieść kryminalną z bogato odmalowanym współczesnym tłem obyczajowym i błyskotliwie poprowadzoną intrygą.\n„Ukazało się Uwikłanie - doskonały polski kryminał współczesny. Tak jest: w literaturze polskiej pojawił się nie lada majster: Zygmunt Miłoszewski - pisarz rasowy. Miłoszewski potrafi dać napięcie nawet w scenie przeglądania starych gazet.”\tJerzy Pilch\n„Imponuje kryminalne przygotowanie Miłoszewskiego, misterna intryga i świetnie budowane tło. A skala uwikłania i bezradność wobec zła, przed którym stajemy, budzi grozę i trzyma w napięciu do ostatniej strony.” Justyna Sobolewska, Polityka\nMoja znajoma jest córką pułkownika SB.do tej pory gdy wyjeżdżają spod domu na zakupy i akurat przechodzi zakonnica to plują trzy razy przez lewe ramię i zawracają do domu. Ten film jest właśnie między innymi i o tym...\no samym warsztacie: nieuzasadnione sceny rozbierane (żeby była wieksza widownia), niespójny, nielogiczny finał (zabrakło scenarzyście albo czasu albo cierpliwości). Mimo wszystko polecam.\nCharlie 02-08-2011, 07:14


Rosja nie chce gruzińskiej wody mineralnej - RMF24.pl\nRosja nie chce gruzińskiej wody mineralnej\nPiątek, 5 maja 2006 (17:44)\nRosja wprowadziła kolejny zakaz importu produktów z Gruzji. Tym razem zakazano wwozu do Rosji znanej gruzińskiej wody mineralnej „Borżomi”. Argument Rosjan – negatywne wyniki kontroli jakości i ogromna ilość podróbek.\nAnalizy pokazały, że 56 skontrolowanych ładunków wody „Borżomi” nie odpowiadało rosyjskim wymogom jakościowym - powiedział Gienadij Oniszczenko, szef rosyjskiego urzędu ochrony konsumentów.\nPo gruzińskich i mołdawskich winach, rosyjskie służby sanitarne zajęły się kontrolą znanej gruzińskiej wody mineralnej „Borżomi”. Rosyjska agencja ochrony konsumentów skonfiskowała całą partię tego produktu. czytaj więcej\nGruzińskie władze nie mają jednak wątpliwości, że zakazy mają podłoże polityczne. Gruzja i Mołdawia chcą bowiem odzyskać kontrolę nad wspieranymi przez Moskwę separatystycznymi regionami – Mołdawia nad Naddniestrzem, a Gruzja nad Abchazją i Południową Osetią.\nWcześniej rosyjskie władze zakazały importu do kraju gruzińskich i mołdawskich alkoholi.\nNewsGruzja: 30 wiosen i 10 dzieci\nNewsNowe rynki dla rosyjskiej energii\nNewsRosja podnosi ceny gazu dla Litwy\nNewsRosja przywołuje Iran do porządku


W naszej ofercie m.in.: transfer lotniskowy (dodatkowa opłata), sala zabaw, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, W miejscach wspólnego spożywania posiłków stoliki ustawiono w odległości pozwalającej na zachowanie dystansu społecznego, sauna, wanna z hydromasażem / jacuzzi, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, punkt sprzedaży karnetów narciarskich, Płatności bezgotówkowe są możliwe, codzienne sprzątanie, basen z podgrzewaną wodą, restauracja, klub dla dzieci, pokoje dla niepalących, szkółka narciarska, zwierzęta domowe są akceptowane, zaplecze bankietowe / konferencyjne, Dostęp do personelu medycznego, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, plac zabaw, wypożyczalnia sprzętu narciarskiego na miejscu, WiFi, kryty basen (czynny przez cały rok), Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, bezpośredni dojazd do obiektu na nartach, taras słoneczny, obsługa pokoju, kryty basen, spa i centrum odnowy biologicznej, narciarstwo, całodobowa recepcja, klimatyzacja, przechowalnia nart, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, dostęp do Internetu, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, plac zabaw dla dzieci, pokoje rodzinne, śniadanie w pokoju, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, Ekrany lub inne przegrody odgradzające personel od gości zainstalowano w odpowiednich miejscach, parking na miejscu, prywatny parking, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, Posiłki mogą być dostarczone do miejsca zakwaterowania gości, centrum biznesowe, taras, transfer lotniskowy, centrum fitness, bezpłatne WiFi, basen, parking, bar.\nW odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne. Ze względu na koronawirusa (COVID-19) upewnij się, że rezerwujesz ten obiekt zgodnie z wytycznymi władz lokalnych w miejscu docelowym, w tym między innymi dotyczącymi celu podróży i maksymalnego dozwolonego rozmiaru grupy. Goście muszą okazać min. 1 dokument z wymienionych, aby móc zatrzymać się w tym obiekcie: dokument potwierdzający pełne szczepienie na koronawirusa (Covid-19), ważny negatywny test PCR na koronawirusa lub aktualny dokument potwierdzający przechorowanie koronawirusa. Sauna jest nieczynna od pon 07 LIS 2022 do czw 10 LIS 2022 Basen nr 1: nieczynne od pon 07 LIS 2022 do czw 10 LIS 2022 W przypadku zakwaterowania z niepełnym wyżywieniem obowiązują inne opłaty za pobyt dzieci i dodatkowe łóżka. Szczegółowych informacji na ten temat udziela personel obiektu. Osoby poniżej 18. roku życia nie mogą przebywać w saunach ani w strefie zen. Ze względu na zmianę przepisów podatkowych numer NIP do faktury należy podać przed uiszczeniem opłaty. Po wydrukowaniu paragonu fiskalnego bez numeru identyfikacji podatkowej wystawienie faktury nie będzie możliwe. Osoby, które potrzebują faktury, proszone są o wpisanie danych niezbędnych do jej wystawienia w momencie dokonywania rezerwacji.


Nawet przekraczanie granic ma… pewne granice\nautor Artur Deska\nWybory, wybory i… po wyborach. W ostatnich dwóch miesiącach nie sposób było się od wyborczej wrzawy opędzić. Zasadniczo – ta wrzawa trwa nadal tyle, że najpierw była przedwyborcza, a teraz po trwającej mgnienie oka przerwie, trwa wrzawa powyborcza.\nObydwie – przynajmniej moim zdaniem – podobne. Często agresywne, bazujące na negatywie, chuligańskie, niekiedy wręcz hucpiarskie. Przyznaję, z rzadka były i są rzeczowe i mieszczące się w granicach tego, co można określić słowem „kultura”, ale to z rzadka jednak.\nSłowo drukowane, dźwięk i obraz miały za zadanie obrzydzić, znieważyć, zniesmaczyć, więc lały się (i leją nadal) wiadra „pomyj” we wszelkich możliwych i niemożliwych kierunkach. „Wyciągano haki”, manipulowano, pomawiano, sugerowano, używano słów i porównań obelżywych. Zgodnie przy tym pracowali politycy, partie, dziennikarze, eksperci, celebryci wszelkiej maści (tradycyjna uwaga dla „czytających inaczej” – nie o wszystkich, ale o znamienitej większości piszę). Chcąc, nie chcąc zostałem przez tą przedwyborczą wrzawę otoczony i wywołała ona u mnie odruch wymiotny – przyznaję.\nJa rozumiem – polityka nigdy nie była „zabawą” dla grzecznych dzieci. Rozumiem także to, że nie od dzisiaj i nie od ostatnich wyborów samorządowych w Polsce następuje jej brutalizacja. Mam też świadomość tego, że słowa o celu uświęcającym środki mają swych wyznawców od bardzo dawna. Jednak ja żyję teraz, jestem Polakiem i to polskie wybory były! Jak więc jak mogę przejść do porządku dziennego nad eskalacją braku poczucia odpowiedzialności za słowa i czyny, zniewagi demokracji, kłamstwa, chamstwa i brutalności, której byłem (i jestem) świadkiem? Do tego to wszystko odbywało się i odbywa „pod płaszczykiem” najjaskrawszego demokracji przejawu i największego jej święta – wyborów. Przepraszam, może i jestem nieuleczalnym naiwniakiem, ale nie potrafię nie zareagować.\nKolejna uwaga – nie opisuję konkretnych przykładów przed i powyborczej hucpy. Tak – piszę mało konkretnie. Jednak inaczej, przy opisywaniu konkretnych aktów chamstwa, zniewag, „smarowania błotem”, nierzetelności, sprzedajności i innych – zabrakło by mi na to czasu i miejsca w szanownym Kurierze Galicyjskim. Także – jako, że wrzawa trwa nadal – odniesienie się do poszczególnych wydarzeń, miejsc i osób, odniesienie się do konkretnych Komitetów Wyborczych (specjalnie nie piszę – Partii) zostałoby odebrane jako kolejny tej wrzawy element i oceniane nie jako przedłożony Wam, Przyjaciele, „materiał do rozmyślań”, ale jako atak na tego czy innego ostatnich wyborów uczestnika. Nie to jest celem pisania tego tekstu, więc nie będzie on konkretny, nie znajdziecie w nim nazwisk. Uważam, że tak trzeba.\nBardzo ważne jest zauważenie faktu, że przedwyborczej awanturze (bo tego, czego byłem świadkiem (poza wyjątkami) nie potrafię nazwać kampanią wyborczą) bezwstydnie królował relatywizm. Mówiąc prościej – „filozofia Kalego”. Najgorsze „chwyty” były stosowane i postrzegane w zależności od tego czy (w pojęciu uczestniczących w jakikolwiek sposób w tych wyborach) „biły” one po „naszych” czy po „nie naszych”. W pierwszym wypadku były obrzydliwe, naganne i karygodne, w drugim – usprawiedliwione szlachetnością celu, a nawet – nie potrzebujące usprawiedliwienia. Przy tym, zaznaczam i w jednym i w drugim przypadku były one takie same – krzywdzące, niesprawiedliwe i niszczące. Proszę czytelników o przypomnienie sobie chociażby inwektyw i chamskiego języka, którym „raczyli” siebie nawzajem konkurenci i świętego oburzenia, które demonstrowali, gdy to, co czynili innym, spotykało ich samych. Tak wiem – znowu mało konkretnie – przepraszam, już pisałem, dlaczego tak. Jestem jednak przekonany, że każdy z czytelników, jeśli oczywiście uda się jemu serce i rozum uspokoić, strząsnąć z ramion bitewny pył wyborów i na chwilę chociaż bezstronnym okiem na działania kandydatów, komitetów, teksty i materiały dziennikarzy spojrzeć, występy ekspertów ocenić – będzie w stanie samodzielnie liczne przykłady opisanej prawidłowości znaleźć.\nKultura. Kultura słowa, kultura zachowania się – kultura. Nie wiem czy tylko ja odnoszę takie wrażenie, ale jeśli ktoś wstępuje na „pole polityki”, to często zaczyna się zachowywać jakby żadne zasady, żadne zwyczaje go nie obowiązywały. Tak, już pisałem – rozumiem dla wielu cel uświęca środki i tym samym nie ma żadnych granic, jednak w tym wypadku chodzi mi może i o to samo (bo przecież o chamstwie szeroko rozumianym piszę), ale widziane z innej strony. Postaram się wyjaśnić. W społecznościach przeróżnych, przez wieki kształtowały się „kanony” tego, co człowiek kulturalny, dobrze wychowany może robić, a czego robić nie powinien. Co jest chwalebne, co jest zwyczajne, a co jest naganne. Tak, od zawsze trwa jakaś rewolucja obyczajowa. Tak, od zawsze „łamane” są przeróżne „kanony” i przekraczane granice. Ale pozwólcie mi proszę na wyrażenie opinii, że nawet przekraczanie granic ma… pewne granice. Wyjaśniam – przepraszam za dosadność i „przerysowanie”, ale może taki przykład właśnie pozwoli mi na najtrafniejsze zobrazowanie tego o czym piszę. Proszę sobie wyobrazić rodzinny, uroczysty obiad – jakieś 100. urodziny babci, rocznica ślubu rodziców, czy też spotkanie po latach. Obrus nakrochmalony, ciasteczka na stole, wszyscy uczesani i pachnący i nagle… ktoś pierdnął! Jestem przekonany, że wszyscy siedzący za tym stołem uznaliby podobne za chamstwo, brak dobrego wychowania, przekroczenie granic wyznaczających to, jakie granice przekraczać można. Podobne zachowanie (pierdnięcie) zapewne nie zostało by też uznane za czyn rewolucyjny, czy też odważne performance (modne ostatnio słowo – usiłuje się nim tłumaczyć przeróżne), a „pierdziel”, jeśli nie zostałby zza stołu wygnany, to musiałby się poddać torturze pełnych wyrzutu i potępienia spojrzeń, a może i słów biesiadników.\nPo cóż ha taką okrutną bajką zamęczam czytelników Kuriera? Ano po to, by uzmysłowili sobie, że w naszej kulturze, przez lat dziesiątki (jeśli nie stulecie), wiele z działań i słów czynionych w ostatnim wyborczym procesie, w kategoriach właściwych dla kultury osobistej i dobrego wychowania może być oceniane właśnie jak podobne „pierdnięciu przy stole” – nie inaczej. Zwyczajnie – człowiek kulturalny i dobrze wychowany pewnych słów nie wypowiada, pewne zachowania są mu obce, pewne uczynki są mu obrzydliwe i niedopuszczalne. I to nie dlatego, że ktoś go zmusza do tego by ich nie wypowiadał i nie czynił, nie dlatego że ich powiedzieć i zrobić nie może, ale dlatego – że nie chce!\nCóż, z przykrością stwierdzam, że w ostatnie wybory w Polsce niewielu się kulturalnych i dobrze wychowanych ludzi zaangażowało. Tak, byli i tacy – nieliczni. Cześć i chwała im za to, bo wiem, iż nie jest lekko się „przebić” przez wrzawę czynioną przez chamów i hucpiarzy, wyznawców uświęcającego środki celu. To ginący gatunek polityków, aktywistów, ekspertów, dziennikarzy – zwykłych wyborców wreszcie. Z wielkim szacunkiem chylę przed Wami głowę, Wy nieliczni, dla których wartości są zawsze wartościami, a zło złem – niezależnie od tego czy Wam służą, czy szkodzą. Dziękuję Wam za odpowiedzialność za słowo, za „polityczną kulturę” (właśnie tak!), za nieprzekraczanie nieprzekraczalnych granic. Jesteście moją nadzieją Szanowni!\nJednak większość, a może nawet znaczna większość wybieranych i wyborców, komentujących i komentowanych, małych i wielkich, znanych i anonimowych – mim zdaniem dała się uwieść łatwości, z jaką nienawiść i chamstwo zdają się służyć „sprawie” i wzięła udział w przedwyborczej wrzawie. Co ciekawe – również we wrzawie powyborczej. Bowiem chociaż już przeszło tydzień minął od zamknięcia ostatnich urn wyborczych, a sondaże zamieniły się w oficjalne wyniki – wrzawa trwa nadal i, co ciekawe, znowu w niej relatywizm króluje! Wyjaśniam. Wybory, jak to wybory – kogoś wybrano, kogoś nie. Tym samym daleko nie wszyscy są zadowoleni z ich wyników (uwaga dla „czytających inaczej” – jakakolwiek ocena tychże wyników nie jest ani bezpośrednim, ani pośrednim celem pisania tego tekstu – sprawa w zwróceniu uwagi na pewien mechanizm funkcjonujący od lat wielu). No i co bardzo ciekawe, wyniki demokratycznych wyborów nie są przyjmowane w przystający im sposób. Znowu nie chcę konkretyzować, bo zamiast „materiałów do przemyśleń” wyjdzie z tego co piszę (w odbiorze „czytających inaczej” to na 100%) „tekst politycznie zaangażowany”, a nie taki jest mój cel. Lepiej znowu bajkę opowiem – tym razem filmową. Wszyscy którzy obejrzeli cudowną komedię „Sami swoi” pamiętają zapewne jak jadącemu do sądu Pawlakowi teściowa wręcza granat ze słowami: „Sąd, sądem – a sprawiedliwość musi być po naszej stronie”. Tak samo i z tą demokracją – demokracja, demokracją…\nNiestety, tak jak pisałem – brutalizacja, chamstwo, brak dobrego wychowania, przekraczanie nieprzekraczalnych granic i panoszący się relatywizm. Tak będę pamiętał te polskie wybory 2018 roku (jak zaznaczyłem już kilkakrotnie – z wyjątkami). Smutne to dla mnie i bolesne, szczególnie, że jest jesień, zimno, a ja poza krajem mieszkam. Może właśnie i dlatego, że jest mało optymistycznie, tak często na Ojczyznę spoglądam i staram się w niej radość znaleźć, „akumulatory naładować”. Ku mojemu żalowi, październikowe wybory i to co je poprzedzało mi na to nie pozwoliły. Przyjaciele mnie pocieszają mówiąc: „Nie martw się, będzie dobrze!”. Oby! I właśnie dlatego, żeby lepiej było, ośmielam się czytelnikom Kuriera Galicyjskiego ten „materiał do rozmyślań” przedłożyć.\nTekst ukazał się w nr 20 (312) 30 października – 15 listopada 2018\n17 / 1 / 2020\nUSD - 23,90 - 24,30\nEUR - 26,45 - 27,10\nPLN - 5,95 - 6,55\nA95 - 29,69\nA92 - 28,69\nON - 28,69\nLPG - 13,58\nKoncert kolęd i pastorałek we Lwowie\nTradycyjnie, jak co roku, Fundacja Dziedzictwa Kresowego zaprasza 31 stycznia 2020 roku o godz....\nNasz dziennikarz zgubił torbę ze sprzętem!\nNasz dziennikarz zostawił w środę, 27 listopada w Warszawie w drodze na lotnisko torbę ze...\nRozpoczęto walkę o życie małego Marianka\nRodzice małego Marianka ur. 28.12.2017 r. Andrzej i Jarosława Kobierscy z Żytomierza zwracają się o...\nKampania #KTOTYJESTEŚ odkryj swoje korzenie!\nKampania #KTOTYJESTEŚ prowadzona przez Fundację „Pomoc Polakom na Wschodzie” skierowana jest do...\nKalendarz Kresowy 2020\nUkazała się kolejna edycja „Kalendarza Kresowego” Kuriera Galicyjskiego – na rok 2020!\nOprawione roczniki Kuriera Galicyjskiego z lat 2007-2018\nZawiadamiamy, że w redakcji są do nabycia kompletne oprawione roczniki Kuriera Galicyjskiego z lat...\nProjekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą za pośrednictwem Fundacji Wolność i Demokracja.


Szwedzki system rynnowy Lindab 30 lat gwarancji JAW Konin\nSzwedzki system rynnowy Lindab 30 lat gwarancji\nPoznaj najstarszy skandynawski system rynnowy wykonany ze stali kolorowej w popularnych średnicach.\nrynny wg firm\nopis szwedzkich rynien stalowych LINDAB\nRynny stalowe LINDAB RAINLINE - opis cech i zalet\nJako skład fabryczny i regionalne centrum dystrybucji LINDAB mamy przyjemność przedstawić ten znany i ceniony oryginalny szwedzki system rynnowy LINDAB RAINLINE - rynny LINDAB zawsze na miejscu zawsze od ręki - JAW Konin czyli Twój dostawca sprawdzonych rozwiązań.\nLindab Rainline czyli idealne rozwiązanie.\nLindab Rainline to stal galwanizowana i obustronnie powlekana dodatkowo specjalnie utwardzaną powłoką poliestrową HBP (High Build Poliester). Zastosowanie takiej technologii produkcji sprawia, że system jest bardzo wytrzymały, odporny na warunki atmosferyczne, wahania temperatur, uszkodzenia mechaniczne. Wysoka jakość stali szwedzkiej z hut SSAB, nowatorskie rozwiązania techniczne, prosty montaż, bogata gama kolorystyczna i estetyka to cechy, na które warto postawić, wybierając system rynnowy dla swojego domu. Często się słyszy, że systemy skandynawskie są płytkie, lecz należy pamiętać o tym, że system rynnowy nie jest stworzony do tego, by magazynować odbieraną z dachu wodę, ale by ją odprowadzać z połaci dachowej. Dlatego nie ma specjalnego znaczenia, czy rynna jest bardziej, czy mniej głęboka, czy rura spustowa ma większą, czy mniejszą średnicę. System ten posiada już 50 letnią tradycję, której jakość i zalety zna cały świat. Diabeł jak zwykle tkwi w szczegółach. Warto więc zwrócić uwagę na kilka drobnych elementów, które sprawiają, że system spełnia swoją rolę prawidłowo.\nLindab Rainline to stalowy system odprowadzania wody z dachu, a o jego najwyższej jakości świadczą: trwałość, łatwość dopasowania i szybkość montażu. Został opracowany przez profesjonalistów dla profesjonalistów z czasem stał się dla nich oczywistym wyborem. Również dlatego, że dzięki swoim właściwościom Rainline jest niezwykle trwały i zapewnia wieloletnie użytkowanie bez problemów z korozją czy przeciekami Lindab Rainline posiada 30 letnią gwarancję.\nRynny półokrągłe Lindab - szczegóły ... → Rynny prostokątne Lindab - szczegóły ... →\nDopracowane elementy systemu rynnowego Lindab.\nW zależności od projektu połaci dachowej i stopnia jej skomplikowania, aby system spełniał swoją funkcję należycie, konieczne jest zastosowanie wielu różnorodnych rozwiązań technicznych i akcesoriów. Lindab Rainline posiada wiele elementów dodatkowych, czasami niezbędnych przy montażu, a pozwalających na uniknięcie np. docinania rur albo spasowywania poszczególnych elementów. Takie elementy, jak: narożniki rynien (zewnętrzne i wewnętzrne), łączniki rur spustowych, mufy, końcówki do odpływu, przejścia i redukcje (do łączenia rur o różnych średnicach), klamry do łączenia rynien (wyposażone w specjalną uszczelkę), kolanka, trójniki ułatwiają dopasowanie systemu rynnowego do nawet bardzo skomplikowanego projektu dachu.\nLindab Rainline to również szereg akcesoriów, które sprawiają, że zamontowany system spełnia swoje zadanie bez zarzutu, a dodatkowo wygląda niezwykle estetycznie. Są to: osłony haków, osłony przeciwprzelewowe rynien (proste i narożne), czyszczaki, wyłapywacz deszczówki, podciąg rynny.\nSystem rynnowy Lindab czyli szybki i wygodny montaż.\nPodstawową zaletą systemu Rainline jest prosty i szybki montaż. Do instalacji odwodnienia potrzebne są proste narzędzia: piłka do metalu, śrubokręt, młotek i metrówka. Rynny i narożniki łączone są ze sobą za pomocą specjalnych klamer; nie ma więc potrzeby klejenia czy lutowania. Rury spustowe i kształtki mają specjalnie wyprofilowane końcówki umożliwiające połączenia na wpust. Montaż klamer, wpustów, haków rynnowych czy rurhaków ułatwiają zamontowane na nich specjalne zatrzaski. Dzięki uszczelkom EPDM wbudowanym w klamry i zamknięcia rynnowe system Rainline nie wymaga stosowania silikonów i uszczelniaczy dekarskich. Dostępna w firmie Lindab specjalna giętarka do haków - KBO ułatwia natomiast montaż rynien na hakach dokrokwiowych.\nO wymiarach i średnicy użytych rynien decyduje wielkość całkowitej powierzchni dachu. Warto o tym pamiętać, bo im dach większy, tym więcej wody będzie musiał odprowadzić zainstalowany system rynnowy. Należy więc skrupulatnie obliczyć powierzchnię dachu, aby właściwie dopasować system zarówno pod kątem średnicy użytych rynien i rur, jak również ilości dodatkowych akcesoriów. Warto je stosować, aby zainstalowany system jak najlepiej sprawdził się w praktyce.\nPrzy obliczaniu cech koniecznego systemu należy również obliczyć liczbę haków do mocowania rynien. Haki rynnowe doczołowe KFK powinny być mocowane w odległości min. 600 mm od siebie. Ostatni i pierwszy hak zazwyczaj montuje się 100 mm od krawędzi dachu. Nachylenie rynny w stosunku do rury spustowej nie powinno być mniejsze niż 2% czyli 2 mm/m.\nJeśli powierzchnia połaci dachowej jest mniejsza niż 50 m2, stosuje się rynny o średnicy 100 mm i rury o średnicy ø75 mm, jeśli powierzchnia połaci zawiera się w przedziale 50–100 m2, stosujemy odpowiednio średnice rynien 125 mm i rur ø87 mm, jeśli zaś powierzchnia przekracza 100 m2, odpowiednie będą rynny 150/ø100mm, a na budynki przemysłowe 190 mm i rury ø120 mm.\n11 rewelacyjnych kolorów rynny LINDAB do wyboru.\nSystem rynnowy Lindab dostępny jest aż w 11 kolorach do wyboru: biały, brązowy, ciemnobrązowy, ceglasty, czerwony, czarny, srebrny, grafitowy, zielony, metaliczny grafitowy, miedziany oraz w alucynku. Taki zakres kolorystyczny pozwala praktycznie dopasować do większości typów pokryć dachowych oraz kolorów pomalowanej elewacji budynku.\nRynny powlekane Lindab posiadają bardzo odporną i delikatnie połyskującą powierzchnię. Gładka powierzchnia decyduje o tym, że na rynnach nie osadza się kurz, mech czy brud z otoczenia.


arcelor mittal - Archiwum wyborcza.pl\n(znalezionych: 765 )\nRedukcje zatrudnienia w koncernie stalowym mogą przekroczyć planowane 9 tys. osób - ostrzegł wczoraj Aditya Mittal , dyrektor koncernu ds. finansowych. Dodatkowo ArcelorMittal ma też rozszerzyć program dobrowolnych odejść, które obejmą nie tylko administrację, lecz także zatrudnionych bezpośrednio w produkcji. Bo ta ostatnia - jak zapowiedział Mittal - spadnie o blisko 35 proc. już w pierwszym kwartale br.Redukcje zatrudnienia dotkną również zakłady koncernu w Polsce - pracę straci ok. 1200 osób Redukcje zatrudnienia w koncernie stalowym mogą przekroczyć planowane 9 tys. osób - ostrzegł wczoraj Aditya Mittal , dyrektor koncernu ds. finansowych. Dodatkowo ArcelorMittal ma też rozszerzyć pr\nZ pozoru siły są nierówne: ArcelorMittal to metalurgiczny gigant z przychodami sięgającymi 105 mld dol. Jedną z największych hut, w Krzywym Rogu, koncern ma właśnie na Ukrainie. Mittal kupił ten kombinat w 2005 r. wkrótce po pomarańczowej rewolucji. Zatrudnia tam 40 tys. ludzi. W porównaniu z Lakshmi Mittalem "wycenianym" przez miesięcznik "Forbes" na 45 mld dol. Ihor Kołomojski to płotka. Jego holding Priwat ma bank, telewizję, kilka spółek metalurgicznych. Majątek Kołomojskiego jest wart ok ArcelorMittal, najpotężniejszy stalowy koncern na świecie, ma kłopoty na Ukrainie. Wojnę wypowiedział mu miejscowy oligarcha Ihor Kołomojski.\nstrony lokalne GW - Katowice TOMASZ GŁOGOWSKI 24-10-2011\nKilka dni temu informowaliśmy, że z powodu kryzysu ArcelorMittal , największy na świecie producent stali, zastanawia się nad czasowym wyłączeniem jednego z dwóch wielkich pieców pracujących w dąbrowskim oddziale, czyli dawnej Hucie Katowice. W piątek koncern podjął decyzję o czasowym wyłączeniu pieca nr 3. O decyzji poinformowano już pracowników. - Wygaszanie wielkiego pieca potrwa do końca listopada. Obsługujący go pracownicy mają znaleźć pracę przy wygaszaniu pieca oraz w innych oddziałach. Do Spełnił się czarny scenariusz. ArcelorMittal podjął decyzję o wygaszeniu wielkiego pieca w Dąbrowie Górniczej. Związkowcy alarmują, że to początek poważnych problemów.\nPrzede wszystkim będziemy się starać, aby nie dochodziło do kolejnych awarii, choć wiemy, że takich sytuacji nie da się całkowicie wyeliminować. Postanowiliśmy, że jeśli będą się zdarzać jakieś awarie, informację o nich przekażemy nie tylko do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, ale też do Centrum Zarządzania Kryzysowego, które będzie dalej informować mieszkańców Krakowa o awarii i jej ewentualnych skutkach - deklaruje Sylwia Winiarek, rzeczniczka ArcelorMittal . W czwartek ArcelorMittal na spotkaniu z miastem zgodził się przekazywać wiadomości o awariach do Centrum Zarządzania Kryzysowego. Stamtąd mają trafiać do krakowian\nWĘGLA NIE MA, BO BRAK WAGONÓW\n[ DLO KA ] - Strony Lokalne Katowice JACEK MADEJA 20-11-2017\nNa braki węgla najpierw narzekali odbiorcy indywidualni, bo surowca brakowało na składach. Jednym z powodów może być zmniejszenie wydobycia przez spółki węglowe. Problem dotyczy jednak również dużych koncernów. O ograniczeniu dostaw z kopalni Zofiówka mówią przedstawiciele Arcelor Mittal Poland, największego producenta stali w Polsce. - Wstrzymanie dostaw z kopalni Zofiówka spowodowane jest brakiem wagonów. Sytuacja w koksowniach należących do Arcelor Mittal Poland spowodowana zmniejszonymi Brak odpowiedniej liczby wagonów to jeden z powodów zmniejszonych dostaw węgla. Z takim problemem borykają się koksownie Arcelor Mittal, gdzie nie dojeżdża odpowiednia ilość węgla z JSW.\nWyprowadzka szlamów i żużli\nStrony Lokalne Kraków ALEKSANDER GURGUL 08-10-2019\nArcelorMittal wydał marszałek województwa małopolskiego. Badania próbek pobranych na głębokości do 0,5 metra przeprowadzono w pracowniach Centralnego Laboratorium Badawczego w Radomiu, Warszawie i Tarnowie. Dyrektor Barbara Żuk z krakowskiego WIOŚ poinformowała, że robiono je metodą "wymywania". Przyznała też, że nigdy WIOŚ nie występował do urzędu marszałkowskiego o zmianę pozwolenia zintegrowanego dla ArcelorMittal . W kontrze do tego dr Mariusz Czop z AGH uważa, że próbki pobrane były zbyt płytko Naukowcy z AGH z pracownikami WIOŚ spierają się o pomiary zanieczyszczeń ze składowiska przy nowohuckim kombinacie. Tymczasem ArcelorMittal zapowiedział wyprowadzkę odpadów.


Turecki statek oddał strzały do cypryjskiej straży przybrzeżnej\nIrański statek zaatakowany\nOkręt podwodny zderzył się z kutrem\nNiemieckie wraki są zagrożeniem dla Bałtyku. A rząd RFN… zdaje sobie sprawę z problemu\nMorze Barentsa: Zatonął statek rybacki\nKapitan statku uniewinniony\nWięcej zakażonych na USS Kidd\nPasażerowie opuścili Costa Fortunę\nKłopoty statku MS Westerdam. "Nie pozwalamy im zacumować". Powód - koronawirus\nCieśnina Bosfor zablokowana... statkiem\nJak wyglądają święta Bożego Narodzenia na... statku?\nTragiczny bilans pożaru statku w USA. Odnaleziono ciała wielu osób! Inni są poszukiwani\nDramat u wybrzeży Kalifornii. Płonie statek! "Ponad 30 osób zagrożonych"\nNikt nie chciał przyjąć imigrantów - siłą wpłynęli do włoskiego portu. Gdzie teraz trafią?\nNie tylko apartament w Chorwacji! Teściowie pasierba Gawłowskiego kupili "za śrubki" statek\nRozpoczęto wydobycie statku\nTo nie był pierwszy wypadek tego kapitana. Węgierscy śledczy odkrywają mroczną prawdę\nKontenery śmieci wracają do Kanady


Pokrowce ochronne Citroen C4 I części używane. Zadzwoń 703 500 202\nPokrowce ochronne Citroen C4 I\nCena Pokrowce ochronne Citroen C4 Cena\nPortal z darmowymi ogłoszeniami części używanych samochodowych Citroen C4 możesz tutaj kupić sporo sprawdzonych części używanych o nazwie Pokrowce ochronne. Tanie oferty sprzedaży części samochodowych w kategorii Akcesoria. Niniejsza oferta sprzedaży części została wstawiona w dniu 2018-02-24 , ale jeśli nie zdecydujesz się już dzisiaj to może zostać sprzedane w dniu 2018-03-25 - numer oferty 31303831. Część używana Pokrowce ochronne do Citroen C4 I jest wystawiona dla klienta mechanika itp. na sprzedaż. Wystawiający oznajmił nam, że ma na tę chwilę dostępne 4 sztuk tych części samochodowych. Cena Pokrowce ochronne Citroen C4 I 2.2 2006 hatchback. Tanio Pokrowce ochronne Citroen C4 I 2.2 2006 hatchback. Ten samochód ma wbudowany silnik z pojemnością 2.2 i prawdopodobnie o ile pamięć nas nie myli te auto wyprodukowano około 2005. Blacha w tej maszynie występuje m.in. nadwoziu hatchback i produkuje ten samochód marka Citroen . Ten model C4 stworzony został w takich wersjach jak I, I FL, II.\nKupiłem na stacji demontażu pojazdów pokrowce ochronne i mogłem dzięki temu naprawić ulubione Citroen C4 wersja I. Wszyscy mówią, że to jest niezawodny samochód w końcu Citroen C4. To jest najlepszy samochód na świecie i bezawaryjny. W niemieckim komisie mówili że Citroen C4 to bardzo awaryjne auto, ale Ja się z tym nie zgadzam. Nie wiem, co najczęściej się psuje w Citroen C4 bo mnie to nie interesuje. Słyszałem że można dołożyć turbosprężarkę do Citroen C4. Dla tego auta mogę zrobić wszystko. Dowiedziałem się o internetowej giełdzie części używanych Moto2.pl i kupiłem tam pokrowce ochronne do C4. Na auto szrot samochodowy jeżdżę tylko do Śrem. Mogłem zobaczyć na szrocie jak rozbiera się na części samochody z anglii czyli angliki na czesic oni są bezpośrednim importerem ze szrotu pod Londynem Jeśli tez szukasz takiej części to widziałem że mają na złomie więcej pokrowce ochronne. Kupione pokrowce ochronne było jak nowe a jednak używane i moje auto już działa. Jest już więcej sprzedawców i części niż na giełdzie części używanych w Poznaniu więc kupuję. Wszędzie szukałem pokrowce ochronne i znalazłem na szrocie Moto2.pl . To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nNo wspaniale wyjeżdżam z marketu a tam jakiś osioł uderza w mój samochód Citroen C4. Zamiast mieć wolne będę musiał znaleźć pokrowce ochronne. Może śpiewająco lub tańcząco ale będę szukał tego w Internecie Citroen C4. U mojego ojca chciałem dowiedzieć się jak osobiście naprawić pokrowce ochronne w Citroen C4. Raczej ta usterka która mnie trochę denerwuje nie jest taka straszna, bo sąsiad nie raz to naprawiał. Następnym razem pojadę sam i nie uszkodzę [nazwa części] do [marka model]. pokrowce ochronne do Citroen C4. W nowym serwisie moto2 znalazłem super część i szybko dostałem pokrowce ochronne. Mój starszy brat ma dziewczynę w Śrem. U kumpla z okna widziałem jak mają dużo pokrowce ochronne. Gdy tam dojechałem stały auta gotowe do demontażu Citroen C4 na części.\ntanio Pokrowce ochronne Citroen C4 I


Sofy Kraków - Katalog Stron\nsklepkatalog wwwportalreklamasejfy gabinetowedarmowe ogłoszeniapoznańbydgoszczzdjęciapozycjonowanieogłoszeniaLodzwroclawłódźkancelaria prawnapracakredytsklep internetowytransportogrzewanie elektryczne\nCzy poszukujecie mebli, które będziecie mogli ustawić w swoim pokoju? A może będziecie chcieli znaleźć łóżko do swojej sypialni? O ile tak jest, to nasz sklep online z wielką przyjemnością zaoferuje Wam duży wachlarz produktowy. Namawiamy do odwiedzin, gdzie nie tylko znajdziecie najlepszej klasy meble. Dosyć możliwe, że znajdziecie u nas także co niemiara ciekawych inspiracji zresztą, żeby urządzić poszczególne wnętrza. Posiadamy komplety do salonu - małego i również dużego. Proponujemy Wam łóżka do małych oraz dużych sypialni. Otrzymacie u nas stoły do innowacyjnych a oprócz tego tradycyjnych jadalni. A to a także tak nie wszystko. Dziękujemy, że nam ufacie. Za sprawą tego wiemy, że nasza robota ma znaczenie, a my możemy kłopotać się dla Was nadal bardziej. Zapraszamy do nas, jeśli planujecie sprawunek nowych mebli do domu.\nTytuł wpisu: Sofy Kraków\nWysokiej klasy szafy s »\nProdukujemy na zamówienie innowacyjne szafy sterownicze a oprócz tego automatyki, które przeznaczone są w szczególności do systemów sterowania czy też rozdziału energii. Nasza oferta jest bardzo szeroka oraz elastyczna, dzięki cze... szczegóły wpisu


Forum LUGPOL :: Zobacz temat - 8043 Motorized Excavator\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Recenzje » 8043 Motorized Excavator\nWysłany: 2014-06-27, 17:41\nMi także nic nigdy nie strzelało i chodziło wszystko płynnie. Chyba coś źle złożyłeś.\nPrzyczyną strzelania była czarna zębatka w podwoziu; ale nadal nie rozwiązałem problemu bardzo ślamazarnego działania + praktycznie niemożliwego zakręcania.\nNajbardziej mnie zastanawia ta ślamazarność właśnie; wszystko niby działa, ale jakoś wolno + koparka praktycznie umiera gdy jedna gąsienica jedzie w jedną, druga w drugą.\nwszystko działa względnie sprawnie (choć wyraźnie wolniej niż na filmikach innych dostępnych sieci) do mniej więcej 48 sekundy, gdzie próbuję zakręcać - działa tylko jedna gąsienica:\nW wyniku wymiany baterii (gwoli ścisłości - wcześniej jeździła na w pełni załadowanych, ale stwierdziłem, że na wszelki wypadek podładuję ponownie), znowu coś zaczęło robić się złego z przełącznikiem funkcji - i nie chce przeskakiwać. Wyczytałem, że warto byłoby wymienić w jednym miejscu zębatki na 12 i 20 zębowe; ale takich nie mam... a szybko kupić się takich nie da - jeśli już mam zamawiać części, to wolę dokupić takie, żeby zrobić wersję "ultimate", gdzie m.in. można pozbyć się tego nieudanego przełącznika funkcji (wtedy ominie mnie też katorga rozkładania jej po raz trzeci); jedynie nie wiem, czy nie ma jakiegoś problemu z silnikami też\nedit: będę składał 3 raz..\nOstatnio zmieniony przez dropship 2014-06-27, 18:39, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2014-06-27, 19:57\nZanim zaczniesz składać, weź sobie każdy silnik przetestuj pojedynczo na batboxie. Później sprawdź układ Box + IR + silniki. Wykluczysz wówczas ewentualne usterki elektroniki. Jeżeli ogarniasz kwestię przełożeń, to możesz też zbudować prowizoryczną przekładnię (jak największa redukcja dla łatwej obserwacji) i policzyć w ciągu minuty liczbę obrotów wykonywanych przez silnik. Jeżeli masz aku, które dobrze trzyma napięcie (w sensie w miarę nowe), to powinieneś uzyskać obroty silnika na poziomie 180 - 190 obrotów/minutę. Sprawdź najlepiej obroty w obu konfiguracjach - sam box i cały układ z wieżami IR.\nEwentualnie przychodzi mi też do głowy to, że te aku są nędznej jakości, felernej partii etc. Jeżeli wynik będzie miał duży odchył od normy, proponuje kupić jakieś lepsze baterie alkaliczne i sprawdzić jeszcze raz (teraz powinno być na świeżych bateriach około 275 RPM). To pozwoli ustalić przyczynę. Jeżeli wykluczysz elektronikę, wówczas problem jest w mechanice, bądź po prostu masz wygórowane wymagania względem tej zabawki;).\nAha, co do przełączania funkcji - wodziki nie zawsze zaskakują. Wynika to z ułożenia się Driving Ringów względem wpustów wewnątrz zębatek z16. Czasem układają się wpust na wpust i nie ma szans się nasunąć (zasprzęglić). A tutaj masz 3 takie układy. Jak nie chce Ci zaskoczyć zmiana funkcji radzę pokręcić jałowo wszystkimi 3 pozostałymi silnikami.\nOstatnio zmieniony przez Filus 2014-06-27, 19:58, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2014-06-28, 01:24\nZłożyłem trzeci raz; wodziki chodzą teraz lekko (przynajmniej na razie), został jeden czarny pin -_-\ni jest jeszcze gorzej - o ile jazda do przodu/tyłu nie sprawia problemu, to przy próbie skrętu przy pomocy obu gąsienic na raz przeraźliwie strzelają sprzęgła w silnikach; lewa gąsienica generalnie zdaje się kompletnie nie mieć siły do samodzielnego skrętu na czymkolwiek innym niż twarda podłoga.\nJutro podmienię silnik lewej gąsienicy, może jest felerny\nCo się rzuca w oczy, to to, że w przeciwieńśtwie do filmików z netu, przy próbie skrętu + obrotu superstruktury, jest ona wyraźnie szybsza.\nedit: update - w weekend zmieniłem silniki + trochę pogrzebałem, działa trochę lepiej, ale nadal dość biednie.\nOstatnio zmieniony przez dropship 2014-07-07, 22:47, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2016-04-09, 12:04\nNie wiem czy temat jeszcze żyje.. Zakupiłem ten model ostatnio (nowy, zapakowany) i po złożeniu również problem "strzelania" i lekkiej zadyszki. Zauważyłem, że u mnie strzelają zębatki po niepełnym przełączeniu sprzęgła (czerwona wajcha sterowana z RC) - czasem nie do końca zaskakuje - jakby silniczek miał za mało mocy - co ciekawe raz łączy normalnie a raz nie (zależy w jakiej pozycji w stosunku do podwozia jest wieża koparki).\nDrugi model - 0 problemów - śmiga jak złoto.\nI może jeszcze jeden minus - nie wiem jakiego kleju wtedy Lego używało do naklejek, bo w tym zestawie naklejki odklejają się po jakimś czasie (u mnie po 2 tygodniach). W nowych zestawach tego problemu nie zauważyłem.\nOstatnio zmieniony przez MickeyMPL 2016-04-09, 12:16, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2016-04-09, 15:55\nZauważyłem, że u mnie strzelają zębatki po niepełnym przełączeniu sprzęgła\nNo to w każdym modelu by się tak kończyło.\nczasem nie do końca zaskakuje - jakby silniczek miał za mało mocy - co ciekawe raz łączy normalnie a raz nie (zależy w jakiej pozycji w stosunku do podwozia jest wieża koparki).\nI to jest właśnie powód - pamiętaj że wystarczy jedna zębatka ustawiona pod złym kątem i driving ring będzie miał problemy ze wskoczeniem na miejsce.\nWysłany: 2016-04-09, 22:24\nZamień dwie zębatki od zmiany biegów z16 na z12 atakującą i z 20 odbierają, będzie więcej momentu obrotowego co za tym idzie siły. U mnie taki mod pomógł. Upchnalem jeszcze atrape silnika 3 cylindry i podmiana 2 silniki M na dwa L, niebawem podrzucę zdjęcia\nWysłany: 2016-04-10, 14:58\nNiefortunnie dobrałem słowa co do opisu problemu - wiem, że to w każdym modelu tak by się zakończyło ;).\nTylko, że zębatki z16 od sprzęgła kręcą się swobodnie do momentu sprzężęnia (czerwony pierścień sprzęgła po to ma takie przestrzenie między ząbkami sprzężenia żeby element z16 swobodnie się z nim połączył bez względu na jego pozycję). Problem jest taki - podwozie w kierunku na wprost, wieża skręcona w lewo/prawo na ok. 15-20 stopni względem podwozia i problem ze sprzęgłem. Czyli w realu jakbym operował taką koparką to musiałbym pamiętać jak "zaparkować" gąsienice żeby mi się wieża potem nie zacięła? :)\nZamień dwie zębatki od zmiany biegów z16 na z12 atakującą i z 20 odbierają, będzie więcej momentu obrotowego co za tym idzie siły.\nPrzetestuję przy ponownym składaniu, chwilowo zestawy 8110 i 8297 na tapecie.\nBTW: u kolegi dropship na jego filmiku widać jak pięknie działa sprzęgło (u mnie tak nie działa - trzeba 3 razy ruszyć wajchą na RC) w 14 sekundzie filmiku - a później (ok. 42 sekundy filmu) widać jak podczas pracy zestawu sprzęgło ucieka do tyłu do pozycji neutralnej.\nOstatnio zmieniony przez MickeyMPL 2016-04-10, 15:12, w całości zmieniany 7 razy\nWysłany: 2016-04-10, 15:37\nJa wstawiłem z ciekawości do odwłoka swojego 8043 nowe driving ringi 3L i działa to zdecydowanie lepiej.\nWysłany: 2016-04-10, 15:41\nNo to muszę potestować. Swoją drogą - nie sądzisz, że ten model był tak trochę na szybko robiony? Samo mocowanie wież IR takie trochę "luźne" na tym jednym pinie...\nOstatnio zmieniony przez MickeyMPL 2016-04-10, 15:47, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2016-04-10, 15:47\nNo to muszę potestować. Swoją drogą - nie sądzisz, że ten model był tak trochę na szybko robiony? Samo mocowanie wież IR takie trochę "luźne" na tym jedny pinie...\nSądzę że ten model był pierwszym , w którym pojawiły się "nietypowe" jak na ówczesne zestawy kombinacje elementów :)\nTak więc te wieże jakoś się szczególnie na tle reszty nie wyróżniają.\nWysłany: 2016-04-10, 15:52\nMożliwe... Ale nie ukrywam - trochę mnie irytowało budowanie gdy wieże się odczepiały non stop (do momentu zbudowania obudowy kopary) a i kable do nich pomocne nie były.. Może dlatego Lego później dało inne części do tego zestawu (jak widziałem na forum niektórym kolegom udało się nabyć tez zestaw z częściami V2 i to nie tylko wież IR). I niejednokrotnie kable mi się w zębatki wkręcały przy mocowaniu battery box-a :)\nWysłany: 2016-04-10, 16:38\nniebawem podrzucę zdjęcia\nNo to czekam :):):)\nWysłany: 2016-04-10, 19:31\nPo mojemu to ten zestaw jest jednym z najlepszych przykładów na to co można zbudować z klocków. Ale jak pomyślę że mogliby się z nim wstrzymać do premiery silników L...\nWysłany: 2016-04-10, 20:14\nDokładnie... Chociaż model "B" całkiem udany (silniczki dają radę). Jak dla mnie najlepsza kontynuacja tej linii to model 42030 - chwalę, nie narzekam - dobry jest ale to już inna historia. Potrenuję Wasze rady na moim modelu 8043. Dzięki za pomoc!!\nOstatnio zmieniony przez MickeyMPL 2016-04-10, 20:21, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: 2016-04-10, 23:24\nBardzo bym chciał te zestaw mieć, ale....ta cena za MISB przeraża mnie, używki też cholernie drogie.\nStrona wygenerowana w 0,067 sekundy. Zapytań do SQL: 16


Domy z bali Ścinawa | Master Dom\nDomy z bali Ścinawa\nWitamy serdecznie drodzy ścinawianie!\nDomy drewniane z płaza Z deską ryflowaną na tarasie lub balkonie. Montaż domu przebiega w sposób ręczny i maszynowy.Na podstawie rysunków technicznych, gdzie każdy element ma swój numer. Nasza ekipa doskonale sobie radzi z montażem i składaniem elementów drewnianych w całość czego efektem finalnym jest dom.\nDomy drewniane w paczce z naturalnych tworzyw bez użycia środków chemicznych. Naszą ekipę wyróżnia sumienność, odpowiedzialność i doradztwo użytkownikowi w sprawach dla niego niezrozumiałych. Podczas wykonywania naszych prac jesteśmy bardzo elastyczni. Co do ustalenia terminu budowy jak również także zakresu prac, pomagamy Klientom przy tworzeniu wyceny dalszych prac.\nDomy drewniane z bala bez stowowania gwoździ, a przy użyciu wkrętów ciesielskich. Wewnętrzne ścianki działowe przy realizacji naszych budynków są robione z karton-gipsu. Wcześniej montując instalację wodno-kanalizacyjną i elektryczną. Podłogi są przygotowane do ułożenia instalacji ogrzewania podłogowego.\nNasza firma budowlana dojeżdża do Ścinawy.\nObsługujemy także sąsiednie miejscowości takie jak: Buszkowice, Chełmek Wołowski, Dąbrowa Dolna, Dąbrowa Środkowa, Dębiec, Dłużyce, Dziesław, Dziewin, Jurcz, Krzyżowa, Lasowice, Parszowice, Przychowa, Redlice, Ręszów, Sitno, Turów, Tymowa, Wielowieś, Zaborów oraz jesteśmy w zasięgu ogólnopolskim.