Biblioteka opowiadań o Kimiko i Chase Young: Heylin Cesarzowa cz.4\nat 10:00 AM Posted by Layali\nKrople deszczu ostrzeliwały kałużę w ziemi, w której utkwiłem wzrok, i która wydawała mi się rajem, bo poza deszczem nie dręczyło jej już nic. Stałem otoczony przez mych dwóch braci na środku dziedzińca z drewnianym pasem krużganków. Niezałatane dziury w dachach odwzajemniały się przepuszczaniem strug ulewy, jaka ponownie rozerwała niebo z tradycją, kiedy dział się konflikt między mną a Guanem. Stary Mistrz stał przede mną, dzierżąc w dłoni kij sprawiedliwości z grubego bambusa, którym okładał mnie do krwi.\n– Masz dwadzieścia lat, Chase. Jesteś dorosłym mężczyzną, a zachowujesz się jak dzieciak. Nie ruszaj się! Zabraniam ci się ruszać, aż skończy się kara!\nWziął zamach i uderzył mnie ponownie, otwierając kolejny płacht skóry na mych plecach. Obsypany licznymi cięciami nie czułem już tak silnego bólu fizycznego, jak na początku, ani ciepła rozlewającej się krwi, mieszającej się w równie ciepłym deszczu. Znacznie większe cierpienie rozsadzało mi dumę i serce, odcinając od powietrza i zakreślając w umyśle chęć zemsty. Dawno straciłem rachubę czasu, ale wiem, że zaczął karać mnie za coś, czemu nie byłem winny jeszcze zanim zaczął padać deszcz i za nim wiadra stojące pod rynnami zdążyły się napełnić.\n– Wiesz, że sprowadzanie kobiet do klasztoru jest wysoce zabronione! A to, że spoufalałeś się z nimi, jest… jest obrzydliwe!\nJuż dawno przestałem zaprzeczać po tym, jak przestałem dostrzegać w tym sens. Nie istniał żaden dowód na to, jakobym dopuścił się zdrady celibatu i dał upust żądzom; było jedynie moje słowo przeciwko pomówieniom Guana, z czego jego zdanie miało z jakiś powodów dwa razy mocniejszą wiarygodność. Co gorsze, to on był tym, który złamał kodeks i czynił to w zasadzie od dłuższego czasu.\nW zawiści przeniosłem wzrok z kałuży na bezczelny wyraz twarzy, jaki zawitał u usatysfakcjonowanego takimi, a nie innymi kolejami losu Guana. Jego oblicze, nigdy nieskażone myślą, jedynie bardziej podburzało mój umysł i krew w żyłach. Nienawidziłem go. Motywowany pragnieniem, by nie dawać rywalowi większej satysfakcji, spinałem się cały i nie dawałem się złamać. Znosiłem wszystko, aczkolwiek na kolanach. Nic więcej jednak nie zamierzałam dawać. Nikt nie ujrzy mych łez, nikt nie ujrzy mego mdlenia. Nikt nie ujrzy więcej, jak klękam, bo był to ostatni raz…\n– A pokładałem w tobie wielkie nadzieje, Chase. Wielkie. Miałem nadzieję, że przewyższysz swoich braci. Miałeś to zrobić, bo dostrzegłem w tobie potencjał, odkąd cię przygarnąłem. A nie musiałem tego robić! Mogłem cię zostawić, żebyś gnił, lub żeby w łaskawości Niebios wychowały cię psy! Tak mi się odwdzięczasz za okazanie ci serca? Dałem ci dach nad głową, jedzenie, wykształcenie! Miałem mi się odwdzięczyć, lecz nie… nie… ty nie jest dobry. Ty jesteś rozczarowaniem. Dlatego też twój trening na smoka wydłuży się. Daje ci ostatnie trzy lata, byś dowiódł, że zasługujesz na tytuł Smoka. Jeśli w ich ciągu nie dojrzejesz, zostaniesz skazany na śmierć, bowiem nikt, kto nie jest Smokiem, nie opuszcza Klasztoru znając nasze tajemnice…\n– Moim zdaniem powinieneś go wyrzucić na zbity pysk, mistrzu. On nigdy niczego nie osiągnie – ośmielił się wtrącić Guan.\nZacisnąłem dłoń na piasku.\n– Cisza! Ja zadecyduje! To, co zrobił wasz młodszy brat, było obrzydliwym występkiem… ale wszakże jest tylko człowiekiem. Mimo wszystko należy mu się ostatnia szansa. Możesz więc hodować dalej swoje kudły, mnichu – zwrócił się na koniec do mnie.\nWziął ostatni zamach, ale kij nie dosięgnął mnie; chwyciłem go w dłoń i zatrzymałem, zaskakując tym samym Mistrza. Wściekłość za to zuchwalstwo wstąpiła w jego oczy.\n– Jak śmie… – urwał, bo nagle zaatakował go ciężki atak kaszlu.\nStarzec złamał się w plecach, jak gdyby pękł mu kręgosłup od silnego uderzenia z tyłu. Żaden oponent się jednak zanim nie krył, to coś innego nagle pozbawiło go wszelkich sił, że w końcu złapał się za serce i nie przestając kaszleć, padł na kolana, równając się ze mną. Zdawał się dusić w osobliwych męczarniach okupujących jego krtań. Spojrzał na mnie w niewysłowionym apelu po pomoc. Przerażeni tym widokiem Dashi i Guan natychmiast podbiegli. Ja zaś nie ruszałem się z miejsca, tak jak mi przecież rozkazał.\nObudziłem się, wyrwany ze snu ubarwionego w przeszłość, kiedy cesarzowa znów zaczęła wzywać. Wyuczony na przestrzeni lat do nieprzerwanego czuwania, natychmiast wyciągnąłem sztylet spod poduszki, w poszukiwaniu wroga. Ale prócz ciemności, spowijających czerwoną komnatę Jej Cesarskiej Mości, nie zobaczyłem nikogo. Moja pani leżała obok mnie, skuta koszmarem, wstrząsającym ją psychicznie i nikt poza nim jej nie atakował.\nWykrzykiwała jazgoty, które z początku wydawały się całkiem pozbawione sensu. Natychmiast wziąłem się za jej wybudzanie, nim cały pałac postawi niepotrzebnie na nogi, lub, co gorsza, a czego moje liczne i nieustannie wzrastające obawy sobie wyobrażały, koszmary odcisną piętno w umyśle Heylin pani, i tak powoli uchodzącą za niezrównoważoną, co odbiłoby się na wszystkich.\n– Idą po mnie… idą…! – Wiła się niczym wąż w sidłach myśliwych, tudzież w satynowej pościeli, która otulała nas nagich oboje w cesarskim łóżku.\nPrzekręciwszy się do niej, ścisnąłem dłonie na jej zimnych, białych ramionach, zazwyczaj gorących jak wrzątek, po czym najdelikatniej, jak umiałem, potrząsnąłem nią raz i drugi. Z początku nie przyniosło to żadnych efektów, nie mogła się obudzić. Spróbowałem szeptami przemówić do jej umysłu, wyrwać go ze szpon mrocznych mar.\n– Zabiją mnie…! Chcą zemsty, zemsty…!\nNie słuchała mnie, była zbyt odcięta do świata, choć zacząłem wołać. Zmuszony do ostateczności wykrzyczałem jej imię, gdy ona wypowiadała imiona swych poległych przyjaciół jak mantrę. Poskutkowało. Czerwone oczy zalśniły, jak zwykle wywołując u mnie jeszcze większy dyskomfort i pobudzając każdą komórkę w mym ciele, stawiając je całe w gotowości na wszystko. Wraz z otwarciem oczu, wszczepiła paznokcie w moje ramiona i dźwignęła się na tyle, by móc wycedzić mi przez zęby przerażenie, które wprawiało ją w kolosalne drżenie.\n– Idą po mnie…!\n– Kto taki? – spytałem, zdejmując z siebie ostrożnie jej kły i z troskliwością kochanka układając ją z powrotem na pościeli. Liczyłem, że idąc z nią na dialog poświęcony treści koszmarowi, zdołam nawiązać z nią bliższy kontakt i dotrzeć do świadomości, która nadal nie mogła do końca się otrząsnąć i tkwiła gdzieś na granicach rzeczywistości. Po trochu przyzwyczaiłeś się do robienia za niańkę.\nPrzełknęła ślinę, bodajże wracając szybciej, niż zakładałem.\n– Omi, Raimundo i Clay… – orzekła lodowatym tonem, niczym wróżbitka przepowiadająca nieunikniony koniec świata. – Idą po mnie! – Rozpłakała się, a cieknące strużki łez zalśniły na jej policzkach jakby były z brylantów. Te ciężkie szlochy powoli zaczynały działać mi na nerwy, niestety musiałem znaleźć w sobie jeszcze odrobinę cierpliwości.\n– Przecież oni nie żyją – przypomniałem, ale ona pokręciła głową.\n– Widziałam ich sylwetki, wytykali mnie palcem, zarzucali zdradę, a karą za zdradę jest… śmierć!\n– Zwykły sen. Nie daj mu się opętać.\nPomyślnie ulokowałem jej mokrą od potu i płaczu głowę na poduszkach, uważając, by przy poruszaniu nie pociągnąć ją za porozrzucane wszędzie włosy. Poruszała we mnie wewnętrzne struny, wyolbrzymiając to spłoszone spojrzenie ofiary grozy, doszukujące się wsparcia.\n– Śpij, cesarzowo. Nie masz się czego obawiać. Tylko skończony dureń spróbowałby po ciebie przyjść, gdy ja jestem obok.\nNie przestając się trząść, pokiwała głową, obracając się do mnie i wtulając głowę, pragnąc większej bliskości. Dosunąłem się i okryłem władczynię szczelnie kołdrą z najdoskonalszego chińskiego jedwabiu, zauważywszy, że od tych szamotań ukazała niemalże całe swe drobne, niezwykle jak na wojowniczkę ciało. Nigdy nie spała ze mną w ubraniu, ja zresztą też nie, nawet jeśli przedtem nie pałaszowaliśmy się wzajemnie w łóżku. Po prostu sobie tego nie życzyła, by w razie gdyby nocą naszła ją jakaś nagła ochota, byliśmy natychmiast gotowi do zaspokajania niedających się poskromić na dłuższy czas pragnień.\nKimiko miała apetyt, jeśli chodzi o seks, a ten zdawał się wzrastać wraz z każdym kolejnym razem. Wieść o tym, że sypiam z cesarzową, rozniosła się w ciągu kilku dni. Głównie sama się do tego przyczyniła swoją nieumiejętnością zamykania jadaczki. Do tego komendy, jakie słała były wręcz wabikiem, szczególnie na kocich wojowników, którzy z wielowiecznej natury wykształcili w sobie wszystkie cechy nieokiełznanych kobieciarzy o nieskończonych pokładach chuci.\n„– Mocniej, jaszczurze, pokaż, na co cię stać!”\n„– Rżnij mnie, nie przestawaj!”\n„– Tak, tak mi właśnie rób!”\nPodniecałem się więc nie tylko ja, ale i każdy, kto stał pod drzwiami i podsłuchiwał. Z tego co Jebak mi meldował, wielu kocich wojowników nie zdołało odmówić sobie przyjemności walenia konia w akompaniamencie jęków swej umiłowanej cesarzowej. Pod jej rządami nieszczęśliwie zaczęło rozrastać się prostactwo.\nOczywiście, jak przeczuwałem, nie skończyło się na jednym numerku, który należał jeszcze do tych, jakich się nie zapomina, bo kochanka jest niezwykle wyrafinowana. Nie zapomnę go, lecz czy zapamiętam najlepszy w moim życiu? Szczerze powiedziawszy, był do dupy, ale potem było już tylko lepiej. Odkryłem smak japońskiej kobiety, stwierdzając, że jest ognista, zmysłowa, niezwykle wytrzymała i chętna wyzwań. Co mnie wkurwiało, to brak jakiejkolwiek uległości, przez co dziwnie czułem się przy pierwszym raz, jak śmieszny nowicjusz i niesmak dręczyć mnie będzie jeszcze przez kawał czasu. Nasz związek w kwestii łóżka dopiero się narodził i raczkował, ale już teraz byłem pewien i z lekka wystraszony, że jeśli dalej będzie wysuwać tak zbereźne i niekonwencjonalne pomysły na wyładowanie napięcia w kroczu, to mogę nie sprostać jej oczekiwaniom. Nigdy nie umiałem stwierdzić, co uzasadnia wybór miejsca, w jakim mieliśmy się ruchać, ani w pozycji, ani fetyszy, które lubiła do nich załączać i nimi urozmaicać nasze i tak atrakcyjne pożycie – czy to pora dnia, czy humor, czy coś jeszcze innego. Raz chciała tego, raz tamtego. Kiedy zaczynało mi się zdawać, że już ją rozgryzłem i przejrzę jej następną fantazję, ona wyskakiwała z propozycją bzykania się na podłodze w komnacie obrad, tuż przed przyjściem żołnierzy.\nNajbardziej jednak uwielbiała robić to w sali tronowej, za czym ja nie do końca przepadałem; zasiadała na tronie, rozkładając nogi i wypowiadając życzenie, wówczas klękałem przed nią, rozpinając spodnie. Ona otrzymywała niebywałą przyjemność, wydzierając się wniebogłosy, mnie zaś napierdalały kolana od tkwienia na kamiennej podłodze. Z drugiej strony nie istniało dla mnie nic lepszego, jak stawianie mi kolejnych wyzwań i pułapów do przeskoczenia. Choć nie taki przewidywałem dla siebie los, jakże mógłbym narzekać na to, że to ja wsadzam kutasa cesarzowej świata, a nie ktoś inny? Przywilej, za który wielu by się zabiło.\nAle nigdy przyjemność nie mogła być idealna i nie iść w parze z problemami. Wyjątkowe nadanie musiało mieć swoje słabe strony. Moja pani cierpiała na koszmary senne, jakie śniły jej się każdego tygodnia. Noce z nią, bodaj cudowne z początku, stały się ciężkie i nurtujące, szybko odzwyczaiłem się od spokojnego snu i wysypiania. Kimiko zakłócała mi odpoczynek swoimi ciężkimi szlochami, krzykami i wierzganiem.\n– Cóż się znów dzieje, Wasza Okrutność? – pytałem, dźwigając się na łokcie w środku nocy.\nCzasem budziła się od razu, a czasem sam musiałem ją wyciągać ze złego snu.\n– Idą po mnie! Chcą mnie zabić!\n– Nikt po ciebie nie idzie, jesteś bezpieczna.\n– Nie! – Najgłośniej krzyczała zaraz po przebudzeniu. – Wiem, co widziałam. Wiem, że po mnie idą. Gdzieś się już pewnie czają… chcą mnie zgładzić za to, co im zrobiłam.\n– Nikt cię nie zgładzi, nikt cię nie tknie. Jesteś cesarzową, najlepiej chronioną dupą na tym świecie.\n– Idą po mnie, mówię ci, że i…! … I… I nie wysławiaj się tak do mnie… – Na koniec popadała już tylko w szloch.\n– Śpij, moja pani. Jak przyjdą, to pourywam im łby. – Kładłem ją z powrotem i albo się uspokajała, przeganiając obawę przed snem, albo do końca kręciła głową, płakała, aż traciła przytomność pod moim spojrzeniem, w moich ramionach.\nI tak praktycznie zawsze. Kiedy zdarzało się szczęśliwie, że jednak spała ciągłym snem, ja co godzinę się budziłem z wrażenia, że coś jest nie tak, bo jest byt cicho. Na wszelki wypadek,oraz po to, by ona sama czuła się bezpieczniejsza, jakby samo spanie ze mną nie było wystarczające, kazałem potroić straże. Nigdy jednak nie została przeprowadzona choćby próba zamachu na cesarzową, więc tym bardziej uważałem, że nie ma powodów do paniki, ani by aż tak histeryzować. Przekonywałem się coraz dobitniej, że pragnie mnie nie tylko jako doradcę, pomagiera czy kochanka, ale przede wszystkim jako wsparcie, bo źle się z nią działo. A ja chciałem być jej tym wsparciem, od początku, odkąd przeszła na stronę sił Zła. Miałem ku temu również własny powód, który między innymi pomógł mi przyjąć ją na moją panią.\nZdążyłem poznać szaleństwo, widziałem je na własne oczy, doświadczając jego kłopotliwe skutki. Teraz moja cesarzowa popadała w obłęd, bo rozpadało się jej jestestwo i nie mogła ogarnąć nowej siebie, acz przy wszystkich próbowała zgrywać twardą i opanowaną. Życzyłem sobie po stokroć, żeby jej koszmary o mnichach urządzających jej zemstę kiedyś się skończyły. Polegałem jednak na trzeźwym i surowym osądzie, który smutnie mnie zapewniał, że prędzej lwy zaczną uciekać przed owcami i wiązać się z tygrysami niż żeby Kimiko zaczęła miewać kolorowe sny. Jeśli jeden filar jest po prostu wadliwy, zacznie się sypać cała konstrukcja, a ona była wielce niestabilna. Obserwowałem ją bez przerwy, wysuwając wniosek za wnioskiem i diagnoza pozostawała niezmienna: stawała się szalona. Jeśli miałem uchronić cesarzową od głębszego tonięcia w chorobie, musiałem zacząć działać, nieważne czy pod aprobatą jej woli. Nie złamię przysięgi lojalności, o ile będę działał dla jej dobra. W gruncie rzeczy nie chciałem, żeby tej istotce się coś stało.\nNajmocniej wzruszała mnie podczas spokojnego śnienia – wówczas była potulna i jakże znośna. Słodka i urocza, trzymała te krwiste oczy schowane pod białymi powiekami. Na powrót stawała się podobniejsza do tamtej Kimiko, tej dobrej wersji siebie, z którą pewne nigdy nie skończyłbym w takich okolicznościach, jak z tą. Lecz rano, gdy wstanie, znów zacznie okazywać mi oziębły i obojętny stosunek, wróci do bycia złośnicą, będzie wredna, krzykliwa, niezrównoważona. Musiałem się do tego chociaż spróbować wyspać, jeśli chciałem uporządkować chaos w jej głowie i choć odrobinę sprawić, aby i za dnia, nie tylko w nocy przy miłych snach, umiała odnajdywać spokój, jakże niezbędny człowiekowi do prawidłowego zarządzania światem.\nSala tronowa jaśniała w srebrnych pasmach światła, jakimi wysokie okna ostrzeliwały marmurową podłogę, wprawiając ją w świetliste migotanie, które następnie posyłało blaski na pozostałe skrawki pomieszczenia. Jedynie tron pozostał przyćmiony cieniem, bowiem okalająca go wstęga okien całkowicie została przysłonięta bordowymi, ciężkimi zasłonami. Światło rysujące się na podłodze dzieliło mnie i stojącą naprzeciwko cesarzową, rozważającą w ciszy moje słowa. Po upływie dłuższej chwili milczenia, które nad wyraz rzadko się jej zdarzały, wreszcie otworzyła usta.\n– Uważasz, że jestem chora?\n– Skąd – skłamałem, by nie urazić jej uczuć. – Tego nie powiedziałem. Po prostu uważam, że jesteś zestresowana przez zbyt dużą ilość spraw na głowie. Mogę zaoferować ci kuracje, która pomogła mnie, może pomóc też i tobie.\nPokiwała głową, spoglądając na mnie z nadzieją w oku. Bądź co bądź sama wiedziała, że przydałoby się jej coś więcej, niż tylko tabletki na uspokojenie, aby przestała wstawać z podkrążonymi oczami.\n– Co za kurację masz na myśli?\n– Medytacja – odparłem ze związanymi za sobą rękoma. – Nie ma nic lepszego jak wyciszanie umysłu i ćwiczenie skupienia poprzez manualne oddychanie.\n– Manualne oddychanie?\n– Następuje wtedy, gdy myślisz o tym, że oddychasz. Jest to tak nienaturalne dla człowieka zwracanie uwagi na coś, co robi przez cały czas, iż natychmiast przestaje myśleć o czymkolwiek innym, pragnąc jak najprędzej wyrzucić z głowy tę myśl. Podczas medytacji nie walczy się z tym, zaczyna się badać swoje ciało wraz ze świadomością. To pierwsze kroki do odzyskania nad sobą pełnej kontroli. Szczerze polecam.\n– Nie uczyli mnie w klasztorze medytacji.\n– Jak wielu rzeczy, bo czegoż mógł cię nauczyć taki zeszkapiały pederasta jak Fung?\n– No dobrze, to spróbujmy – odparła.\nPrzenieśliśmy się do sali rekreacyjnej, usianej przez masę wolno spoczywających na podłodze poduszek i żółtych świec. Na rozkaz cesarzowej pomieszczenie opuściła straż i służba, by dać nam więcej prywatności niezbędnej do sięgnięcia po spokój absolutny. Zajęliśmy miejsca naprzeciwko siebie. Nieustannie dostrzegałem pewną niechęć i brak pełnego przekonania na twarzy mojej pani. Zachęciłem ją jednak, by mi zaufała, w końcu pragnąłem jej tylko pomóc.\n– Zaczniemy powoli. Zamknij oczy i słuchaj się mojego głosu.\nPoszła za moim poleceniem, przyjmując odpowiednią pozycję. Położyła tak jak ja dłonie na kolanach i wyprostowała się, aby drogi oddechowe były jak najlepiej udrożnione. Wspólnie zaczęliśmy skupiać nasze myśli na oddechu, jednocześnie przestając zwracać uwagę na to, co nas otaczało. Dla lepszej koordynacji umysłów, doradziłem, by przez najbliższe parę minut nie przestawała myśleć o niczym innym, jak tylko o oddychaniu. Ja przerwałem, otwierając oczy, by śledzić jej poczynania, w końcu nie chodziło o to, bym odpływał razem z nią. Po tym, jak spinała się mimika twarzy u niej i drgały brwi, odnosiłem wrażenie, że albo się nie stara, albo znudziła się tym już na samym początku.\n– To da ci ukojenie i nauczy kontroli umysłu – motywowałem ją więc, co dawało na jakiś czas efekt. Aby pierwszy odłam czasu, który miał ją wprowadzić i nauczyć podstaw upłynął jej w miarę szybko, zacząłem opowiadać o korzyściach, jakie medytacja ze sobą niesie. – To przysłuży się nie tylko twojej świadomości, ale praktykowanie medytacji przez dłuższy czas pozwali ci się z nią głębiej zidentyfikować, dojrzeć problemy, które skrywają się w twojej podświadomości, czyli o których jeszcze nie wiesz, ale odezwą się niebawem, na przykład w snach, i w porę je wyeliminować. Oczyścisz swój umysł z lęków, stanów depresyjnych, stresów. Rozwiązania różnych planów i strategii zaczną ci od razu wpadać do głowy, a podejmowanie decyzji stanie się łatwiejsze.\nPrzemilczałem fakt, że spróbuję wywołać u niej pewien stan emocjonalny, czyli szaleństwo, aby poznać i zbadać jego źródło, co go wywołuje; dowiem się, czy to tylko niestabilność ducha, który przeistoczył się w swoją odwrotną wersję w trakcie sekund, co dla przyrody nie jest zmianą normalną. Następnie pomógłbym stawić czoła problemowi i go unicestwić, lecz najpierw trzeba było się do niego dokopać. Spostrzegłem, że Kimiko nabrała spokoju i oddychała miarowo, pełną piersią.\n– Tylko nie zaśnij, bo często się to zdarza początkującym.\n– Za kogo ty mnie masz!\n– Za początkującą.\n– Nie jestem byle początkującą.\n– Mhm. Skup się.\nCzas leciał, a ja nie przestawałem upominać Kimiko, aby oddychała manualnie. Kiedy uznałem, że jest gotowa, otworzyłem etap drugi.\n– Rozważałaś sobie kiedyś, kim jesteś?\n– Rozważ sobie to teraz.\nLiczyłem, że zacznie filozofować nad swoją osobą, analizować to, że jest cesarzową i co to oznacza w praktyce. Zajęło jej to minutę, więc nakazałem, aby nie przestawała i badała każdy element siebie, każdą cząstkę, każde znaczenie słowa „cesarzowa”. W moim założeniu miała dojść prędko lub nie, do wniosku, że skoro jest cesarzową, to jest najpotężniejszą osobą na świecie. Zorientowałem się, że westchnęła w pewnym momencie, jakby na coś wpadła i powziąłem to za dobry znak. Kiedy chciała, umiała być pojętną uczennicą.\n– Jako cesarzowa nie powinnaś drżeć o swoje życie, wiesz to, tak?\n– Chcesz, żebym całkowicie się wyzbyła strachu? – spytała.\n– Nie, absolutnie nie. Strach jest dobry, ale nie paniczny, bo on wyprowadza cię z równowagi. Naturalnym są dla władcy obawy przed na przykład utratą władzy, lecz one muszą być uzasadnione. Jeśli jesteś dobrym władcą, a wrogów trzymasz w szachu i uniemożliwiasz przeprowadzenie zamachu, to czemu masz się bać przewrotu? Jedyne, czego powinnaś się lękać to siebie i swoich słabości, a ich się nie da całkowicie usunąć, zawsze jakieś istnieją. Najważniejsze, żeby być ich świadomym.\nKimiko coś nagle zmarkotniała, jakbym zahaczył o jakieś ukryte sedno sprawy.\n– Teraz wspomnij to, co śniło ci się w nocy – powiedziałem, ale ona odmówiła.\n– Musisz stawić czoła strachom albo zawsze będą cię przerażać.\nPrzygryzła dolną wargę, po czym usłuchała. Te same koszmary śniły jej się z taką częstotliwością, iż nie powinna mieć z tym żadnych problemów z ich przywołaniem. Przygotowałem się na ewentualne wybuchy z jej strony.\n– O czym one są? – spytałem.\n– O moich byłych przyjaciołach. Widzę Omiego, Raimunda, Claya…\n– Chcą ci zrobić krzywdę?\n– Chcą mnie zabić za to, że ich zdradziłam – fuknęła. – Stanowię według nich największe zagrożenie dla świata, a Xiaolin każe takie pokonywać…\n– No tak, ale ty jesteś cesarzową, która mieszka w niezniszczalnej twierdzy i ma obstawę z setek tysięcy żołnierzy. A ich już dawno nie ma, nie wrócą z zaświatów jako duchy, bo przecież co najwyżej to mogą być właśnie duchami. Zabiłaś ich, pamiętasz?\nOtworzyła oczy, marszcząc brwi.\n– Nie chcę już w to bawić.\n– Teraz chcesz to przerwać? Na pewno nie. – Właśnie docieraliśmy do kluczowego punktu, pomyślałem, że nie mogę jej tak łatwo odpuścić.\n– Nudzi mnie to, tak? Siedzimy tu już tyle czasu, nie chce dłużej. W ogóle nie chcę poruszać tematu moich snów!\n– I tak to przyspieszam jak mogę, bo do wszystkiego powinnaś dochodzić sama. Szybciej się już nie da, więc przestań być taka w gorącej wodzie kąpana. Zaufaj mi trochę. Jeszcze raz powtórz w myślach to, co mówiłem o duchach.\n– Siadaj… łaskawie… – nakazałem nader groźnie, używając mocy do ponownego usadzenia jej tyłka na podłodze.\nChyba wrócił jej rozsądek, bo przybrała z powrotem odpowiednią postawę. Znów przez chwilę jakoś nam szło, ale Kimiko szybko z powrotem zaczęła kręcić głową, narzekać, biadolić… Namawiałem ją dalej, by się nie poddawała. Ona straciła miarowy oddech, który przerodził się pospieszny, płytki i niekontrolowany. Nie zauważyła, kiedy jej zaczął pojawiać się przy niej płomień.\nZłapała się za głowę, gniotąc sobie fryzurę. Wciąż jedna jej połówka próbowała wypełniać moją wolę, druga zaś stawiała opór i się buntowała. Znów stawała się mniej stabilna psychicznie, odzywało się jej szaleństwo. Musiałem coś zrobić albo mi zaraz ucieknie.\n– Wiesz jakie będą jaka, kiedy oszalejesz? Wiesz, że to grozi utratą władzy? Musisz kontynuować. Musisz…\n– Powiedziałam DOŚĆ!\nMachnęła rękoma, nie patrząc, co robi. Z jej dłoni wystrzeliły pociski ognia, które falą rozlały się po pomieszczeniu. Zareagowałem w ostatniej chwili i osłoniłem się, jednak poduszek i świec nic nie zdołało uratować. Spłonęły doszczętnie w przeciągu kilku sekund, zostawiając niewielkie stosy popiołów, a na podłodze pojawiły się czarne ślady. Mizerność przejęła wygląd cesarzowej, z opanowanej i dostojnej przeradzając ją w żałosną trzpiotkę. Dostrzegła bałagan, jaki narobiła, a także spotkała się z moim zirytowanym spojrzeniem. Jęknęła. Ciężko oddychając i dochodząc do siebie, nie przestawała rozglądać się na boki w ocenie tego, co narobiła. Jasne, służba wszystko sprzątnie, ale skaza na jej dumie i tak pozostanie. Nie było po co kontynuować lekcji, przynajmniej do czasu, aż się ogarnie i przełamie do współpracy.\n– Ochłoń, pani. Jeszcze spuścisz cały pałac z dymem.\n– Guan, wystarczy tego. To był niefortunny zbieg okoliczności, a to nie jego wina – protestował Dashi, który po śmierci Starego Mistrza przejął dowództwo nad klasztorem. Teraz to jemu wszyscy mieliśmy być posłuszni i lepiej, że jemu, niż takiemu Guanowi, który w swej imbecylności próbował powiązać zawał nauczyciela ze mną. Jak zwykle mogłem zapewniać o swej niewinności, ale on widział we mnie zwały grzechów.\n– Stary Mistrz umarł, co teraz z nami będzie? – pytał, na co Dashi poklepał go po ramieniu.\n– To, co było nam od początku przeznaczone. Będziemy kontynuować dzieło naszego Mistrza. Mówił nam, że jako Smoki i Mistrzowie jesteśmy w stanie odkryć tajemnicę długowieczności. Tych sposobów jest wiele, każdy z nas znajdzie własny, ale najważniejsze, byśmy trzymali się razem. Bądź co bądź, jesteśmy braćmi.\nMiałem Dashiego za naprawdę mądrego oraz za brata, któremu mogłem z pełną odpowiedzialnością powierzyć każdy sekret. On jeden wierzył też zawsze w moją niewinność, a gdy znałem jakieś rozwiązanie, albo posiadałem dobrą rade, był w stanie ich wysłuchać.\n– Czasem mnie pogrążasz, Chase. Jesteś młodszy, a jednak zaskakująco mądry – mówił mi na pocieszenie.\nNiestety rozczarował mnie w dniu, w którym uznał, że znalazł sposób na nieśmiertelność i swoje powołanie Smoka.\n– Człowiek jest nieśmiertelny wtedy, kiedy pozostawia coś po sobie. Jakiś ślad, który jest niezmywalny. Artyści pozostawiają dzieła, dzięki którym są wieczni. Ja też coś podaruje światu, coś wyprodukowane z mojej esencji – orzekł.\nMiał na myśli wyprodukowanie przedmiotów, głupich zabawek, które ponazywał Shen Gong Wu. Uważałem to za absurd. Co to za nieśmiertelność, kiedy on i tak przeminie, bo umrze? Co z tego, że ludzie będą o nim mówić w przyszłości, jeśli on sam nie będzie w niej uczestniczyć? Kręciłem głową, próbując przekonać go do swojej racji, jednak tym razem to on widział lepiej. Po raz pierwszy srodze się pokłóciliśmy. Powiedziałem sobie, że ja nie dam się zabić i choćby nie wiem co, zdobędę Smoka, a potem nieśmiertelność – prawdziwą nieśmiertelność, która odpędzi ode mnie śmierć.\nKu mojemu własnemu zdziwieniu, losowi udało się połączyć siły naszej trójki oraz sprawić, byśmy choć na godzinę zapomnieli o naszych zwadach. A stało się to za sprawą Wuyi, która spuściła na klasztor atak, pragnąc okraść Dashiego z jego badziewi, dając zadość moim przypuszczeniom, iż przy istnieniu takiej broni, wkrótce pojawi się na horyzoncie wróg. Daliśmy jednak radę heylińskiej wiedźmie, choć i tak, zamiast działać razem i współpracować, każdy z nas pojedynkował się solo, jakby były to zawody, w których pragnęliśmy z osobna udowodnić, kto jest lepszy.\nPo tym wydarzeniu w klasztorze Xiaolin nastał czas odpoczynku, lizania ran, łatania dziur w murach, po czym znów wracały serie ciężkich treningów. Trenowałem zgodnie z tym, co pozostawił po sobie Stary Mistrz i wszyscy mędrcy, znawcy ciała ludzkiego w zwojach. Nie odpuszczałem sobie, nie poddawałem się, po prostu brnąłem dalej. Guan nie przestawał być irytujący, acz rzadziej zaczął pokazywać mi się na oczy. Każdemu z nas przyświecał jeden cel – osiągnąć nieśmiertelność. Ja dodatkowo musiałem jeszcze otrzymać tytuł Smoka, który Dashi mógł mi nadać. Najpierw jednak trzeba było udowodnić, że jestem godzin i temu poświęcałem się całkowicie. Dzień i noc wypruwałem sobie żyły, że opanować każdą dziedzinę nauki Xiaolin do więcej niż perfekcji. Lały się ze mnie krew i pot, ale nigdy łzy – wyzbyłem się ich, wyrzuciłem tę wstydliwą umiejętność. W końcu wyrobiłem w sobie nawyk do masakrujących mięśnie i taranujących granice wytrzymałości ćwiczeń. Wszystko zaczynało przychodzić mi coraz łatwiej, cierpliwość tak głęboko wpisała się w szeregi moich cech, iż stałem się ślepy na Guana, czy cokolwiek, co mogłoby mnie niepotrzebnie wyprowadzić z równowagi. Dashi powiadał mi, że jest ze mnie dumny, że Staremu Mistrzowi szczęka by opadła, gdyby nadal żył, bowiem tak wielkie postępy poczynione. Dla mnie jednak ani jego słowo, ani nowe odbicie w lustrze nie dawało mi pełnej satysfakcji. Dopóki nie zostanę Smokiem, dopóty nigdy sobie nie odpuszczę.\nAż nadszedł ten ponury dzień, w którym zawalił mi się świat.\n– Przykro mi Chase, naprawdę, ale nie zostaniesz Smokiem – przemówił Dashi, po długim milczeniu pełnym grozy, gdy przetrzepywał wszystkie znaki nakreślone przez Starego Mistrza w swoim testamencie.\n– Powtórz, bo się chyba przesłyszałem.\n– Ostatni tytuł został podarowany Guanowi. Stary Mistrz nie spisał więcej dekretów, nie ma dla ciebie zwoju z tytułem… Po prostu on nie istnieje.\nNie docierało do mnie. To brzmiało jak ukartowany z formatu podłości spisek. Pokręciłem głową.\n– Daj mi to. – Wskazałem na testament, bo nie mogłem uwierzyć w to, że nie ma tam słowa o należącym mi się tytule. Po prostu nie kupowałem tej ściemy, Dashi nigdy nie był dobry w te klocki.\nZwinął zwój, zabierając go z mojego zasięgu.\n– Nie ma potrzeby, byś to czytał.\nPonownie odniosłem wrażenie, że się przesłyszałem. Spojrzałem na niego jak na durnia, który wybrał złą porę na żarty.\n– Dawaj to – rzuciłem krótko, następnie nie czekając na jego decyzję, znienacka wyrwałem mu testament.\nPrzeczytałem jego zawartość na jednym oddechu. Dashi zataił część prawdy, ale w dobrej intencji. Stary Mistrz w znacznie okrutniejszy sposób sprecyzował swoje myśli, powołując się na wszelkie zeznania Guania, jakobym był przez cały swój pobyt w klasztorze rozwydrzonym bachorem, któremu dyscyplina, szacunek, a przede wszystkim honor są obce. Uznał więc, dochodząc jednomyślnie do tego wniosku z Guanem, iż nawet jeśli skończę naukę, będę musiał obejść się ze smakiem, bo nie zamierza pozostawiać dla mnie w spadku niczego.\nPoczułem, że uginają mi się nogi w kolanach. Straciłem oddech. Serce spadło mi na sam dół organizmu i zginęło gdzieś, bym nie mógł go podnieść.\n– Dashi… Zrób coś – zwróciłem się do jedynego przyjaciela, wierząc, że skoro on teraz rządzi Xiaolinem, to może sprawić, by jednak zapanowała w nim sprawiedliwość.\n– Nic nie mogę zrobić…\n– Jak to nic? Masz władzę, możesz wszystko!\n– Nie mogę robić czegoś wbrew woli moim poprzednikom. Kodeks mówi…\n– Kodeks mówi, że należy mi się tytuł! – Nie wytrzymałem.\nDashi popatrzył na mnie smutnie. Tylko tyle potrafił. Ten, którego nazywałem przyjacielem wybrał wierność wobec Xiaolin, bo było to dla niego ważniejsze, niż to, jak ja się poczuje. A czułem się, jakbym miał oszaleć przez walkę z płaczem, który powracał z siłą sztormu. Myśl, że wszystko, do czego dążyłem przez ten czas, rzecz, dla której znosiłem krzywdy, cierpienia i upokorzenia, nagroda za moje wysiłki, na końcu mej drogi się rozpłynęły. Los mnie wykiwał, a przepowiednie Guana, że nigdy niczego nie osiągnę, stały się tak prawdziwe, że bolesne jak pierwsza doznana krzywda w Xiaolinie – popieprzony rytuał obrzezania, który zniosłem na marne.\nDo pomieszczenia, w którym zbierałem swoje smutki, próbując się podźwignąć, nie dać się jak zwykle złamać, wkroczył Guan.\n– Chyba odkryłem moją drogę nieśmiertelności! Wiem, co muszę robić… – urwał, bo Dashi posłał mu znaczące spojrzenie, że lepiej będzie, jeśli zamilknie.\nA gówno, nic mu to nie da.\nSpojrzałem na niego z żądzą mordą, która rozsadzała mi pierś. Jakim prawem on ingerował w moją drogę życiową?\n– Nienawidzę cię – wyszeptałem na tyle głośno, by zwrócić na siebie uwagi ich oboje.\nGuan utkwił we mnie swój wzrok. Zdawał się niczego nie domyślać, szykował się pewnie zgrywać niewinnego. Dureń.\n– ZABIJĘ CIĘ! – wykrzyczałem.\nW przeciągu sekundy znalazłem się z Guanem na ziemi. Rażony piorunem wściekłości i niewysłowionej wręcz żądzy zacząłem go tłuc ja worek albo manekin, czekając, aż wyrżnę w nim pięściami dziurę, aż z dziur wyleci brunatna posoka, aż poczuję krew na własnych knykciach, choćbym miał roztrzaskać pięść o ziemię po zmasakrowaniu mu twarzy. Gdzieś tam z tyłu wołał mnie przytłumiony głos Dashiego, nawołujący do opamiętania. Ale ja nie widziałem sensu w tym, by się opamiętywać. Nic już nie miało sensu, skoro mój cel nigdy nie istniał. Po co obierać sobie następne, skoro nawet życiowy trud może zostać odrzucony? Nie było już więc miejsca na cel, czy rozsądek. Pozostały uczucia, istna nienawiść hodowana latami, która wybuchła jak wulkan podczas erupcji, gotowy zniszczyć wszystko wokół.\nA Guan się nie bronił. Próbował wybełkotać, że mu przykro, ale te przeprosiny, które wziąłem za fałszywe, tylko bardziej mnie rozjuszyły. Przeobraziłem w opętaną szaleństwem bestię. I dobrze mi z tym było.\nNienawidziłem go całym sercem, bo odebrał mi to, co liczyło się dla mnie przez całe te ciężkie i nędzne życie w klasztorze Xiaolin, naszpikowane bólem, którego miałem nigdy nie zapomnieć. Na co mi taka pamięć?\nUczono mnie, że nienawiść przemija, jak każde uczucie, dlatego nie warto zbyt mocno związywać się z jakimkolwiek uczuciem. Ja jednak nie przestałem nienawidzić Xiaolin, a potem nienawidziłem go już tylko mocniej, wiecznie. Dzień po tym, jak zawalił mi się świat, pognałem do lasu kierowany przez zaślepiającą nienawiść, w którym parę tygodni wcześniej spotkałem gadającą fasolę. Wziąłem ją za szurniętą, a jednak przewidziała lepiej moją przyszłość, niż zwykły to robić taoistyczni wróżbici. I tak nie miałem nic do stracenia. Pragnąłem zaś zbyt wiele.\n– Zaklinam cię! Musisz mi uwierzyć! Zrobiłem wszystko, co mogłem, ale to, co żądałaś, było nie do osiągnięcia! – wołał generał Shuzu na kolanach.\nKimiko trzymała twarz zwróconą do niego profilem. Udawała, że słucha. To akurat nauczyłem się w nie rozpoznawać i wiedziałem, że jej myśli nie krążą już wokół niczego innego, jak chęci wymierzenia kary człowiekowi, który ją zawiódł. Rozumiałem to. Mnie tak samo rozpierała furia, kiedy żołnierze przychodzili do mnie i mówili, że nie dali sobie z czymś rady, na przykład z jakąś bandą dzieciaków, a wszakże byli nieśmiertelni i mieli po kilkaset lat… Brzmiało to nad wyraz niedorzecznie i śmiesznie, pewnie tak samo odbierała słowa generała cesarzowa.\n– Dałam ci prostą misję do wykonania. Chciałam, żebyś wygrał dla mnie bitwę. A ty ją przegrałeś… W dodatku na terenie Japonii, którą ledwo odzyskałam… Nie mogę sobie pozwolić na takie niekompetencje w mojej armii. Na takie porażki.\nMaszerowała wolno i sztywno wzdłuż tronu, w tę i z powrotem, nie pokonując zbyt wielkich odległości. Ja stałem nieopodal przy oknie. Spostrzegłem, że kurczowo zaciska dłonie, które trzęsły się jej jak w chorobie.\n– Wasza Wysokość… Miałem zbyt mało wojowników. Jakże miałem wygrać z wrogiem?\n– Nie będę już tego słuchać. Świat nie może widzieć, że bogini się w czymś nie powodzi. Twoja klęska wystarczająco osłabiła mój i wizerunek. Karą za to będzie śmierć przez ścięcie.\nZdecydowanie zbyt często skazywała ludzi na śmierć. Pomyślałem, czy by nie udzielić jej złotej rady i namówić do zmiany decyzji.\n– Co? – wyprzedził mnie generał Shuzu. – Za co ta śmierć? Za to, że poległem na samobójczej misji? Apelowałem o więcej żołnierzy, słałem mnóstwo listów do ciebie z prośbami o posiłki, tłumaczyłem, jak wygląda sytuacja. Twoi żołnierze poczuli się opuszczeni przez ciebie. Odmówiłaś nam pomocy! Miałaś nas gdzieś, woląc zadawać się z tymi swoimi politykami, podczas gdy oni za ciebie umierali.\nPopatrzyłem na Kimiko. Nie znałem tej wersji wydarzeń. Zachowała dostojną postawę i spokój, aczkolwiek generał swoim tonem umniejszał jej dumie. Miała wszelkie prawo się zezłościć, ale wolała udowodnić mi za wszelką cenę, że panuje nad sobą. Jednakże przez to, że skupiała się tak na swoich emocjach, umysł nie mógł odegrać właściwej roli, przez co nie znajdywała powodów, dla których w sumie mogłaby oszczędzić podwładnego. Lub też powinna.\n– Ty uszedłeś z życiem, to mi wystarcza, by wiedzieć, że jesteś tchórzem i kłamcą – oznajmiła. – Cały świat będzie mój, choćbym musiała poświęcić wszystkich żołnierzy.\n– Jesteś szalona! – nie wytrzymał generał.\nWówczas Kimiko otworzyła szerzej oczy, spinając się cała.\n– Co ty powiedziałeś?! – zawołała. – Co on powiedział! – Popatrzyła na mnie. – Jak śmiałeś, człowieku! Jestem twoją panią! – krzyknęła na generała, po czym wydała mi rozkaz. – Zabij go!\nDrgnąłem tylko, ale nie postąpiłem krok naprzód, bo doznałem licznych wahań. Generał Shuzu zaś wstał z kolan i zrównał się z kobietą, której przysięgał lojalność. Niczego się nie bał. Uważał bowiem, że dobrze robi, mszcząc się za to, że został zdradzony przez swoją władczynię, która miała z rozsądkiem rozporządzać życiem jego i jego żołnierzy.\n– Nie mogę – odparłem z trudem, na co Kimiko oderwała się od tronu.\n– Zabij go natychmiast! Rozkazuje ci! – wrzeszczała na całe gardło, wabiąc do siebie zainteresowanych hałasem strażników. Jej biały palec zakończony czerwonym paznokciem surowo piętnował postać nieustraszonego generała.\n– Nie licząc mnie, to twój ostatni generał… – podsunąłem wyjaśnieniem, spodziewając się jednak tego, że i tak będę zmuszony wykonać rozkaz, któremu nie mogłem się dłużej przeciwstawiać.\n– ZABIJ! On mnie znieważył!\nKimiko nie wytrzymała. Cień kpiarskiej zuchwałości, który przetoczył się przez twarz generał, sprawił, że puściła w sobie wszelkie hamulce i wyczarowała ogień u stóp mężczyzny. Płomienie wzniosły się i okalały go całego. Dopiero wtedy zaczął się bać, krzyczeć, biegać jak opętany. Płonął żywcem pod spojrzeniem cesarzowej, której to cierpienie przynosiło przerażającą ulgę. Niby wytłumaczenie dla jej postawy było jasne – człowiek zły ma w sobie mordercę, jednakże nie oznaczało to, aby być kompletnym idiotą, a w takiej sytuacji, jak ta, zastanowiłbym się tylko na zastosowaniu kary krótkiej, swoistego upomnienia serią batów, darując jednak życie generałowi, gdybym wiedział, jakie mogą być tego skutki. Kimiko nie myślała o konsekwencjach. Zależało jej już tylko na tym, aby odczuwać głęboką ulgę, która jak orgazm koiła całe jej ciało, każąc kogoś, kto ją zniesławił.\nByłem po kryjomu wdzięczny za okoliczności łagodzące i brak konieczności brukania sobie dłoni jego krwią. Cesarzowa siadła na tronie. Jeszcze przez chwilę trzymała ją satysfakcja, lecz po tym ogarnął ją płacz. Zaczęła ciężko szlochać, kryjąc twarz w dłoniach. Poskąpiłem sobie analizy tego, co może teraz w niej zachodzić, stwierdziłem, że dam jej samotność i może ona pomoże jej lepiej od moich słów dojść do siebie.\nZajrzałem do niej po paru godzinach. Pozostała w sali tronowej, z której zdołano zabrać szczątki generała, nim pomieszczenie zalało morze ognia. Z przerażeniem zobaczyłem to piekło, które powstało z jej woli w pałacu. Nie mogłem przekroczyć drzwi, by nie wejść w ogień, który licznymi płotami tworzył labirynt z wąskim przejściem do cesarzowej, która siedziała na podłodze, wpatrując się w okno z melancholią, za którym nie było nic poza pustką. Ubrana w czerwoną szatę wystawiła gołe nogi na widok. Rozpuszczone włosy układały się na niej w nieładzie. Nie odzywała się, jedynie ogień grał swoją szumiącą muzykę, jak las podczas wiatru. Swoje smutki próbował utopić w alkoholu z sokiem malinowym, po który sięgała po raz częściej, i który w trosce starałem się jej ograniczać, tak samo tabletki, które w przedawkowaniu mogłyby jej srodze zaszkodzić.\nOd czasu próby przeprowadzenia z Kimiko medytacji, zacząłem jeszcze gorzej sypiać. Miałem sny cienkie jak nić, a słuch stał się bardziej wyczulony na każdy szmer. Rosła we mnie skłonność do frustracji. Nowy porządek zamiast być mi bliższy po upływie czasu doskwierał niezmiennie tak jak na początku. Za dnia chodziłem jeszcze bardziej zły, niż byłem zazwyczaj. Mój Instynkt Tygrysa nigdy nie mógł odpocząć, lecz jak się okazało, działał też z oddziaływania wpisanej we mnie nieśmiertelności, która nie dopuszczała takiej możliwości, by stała mi się jakakolwiek krzywd; gotowa była mnie zbudzić choćby ze śpiączki, gdyby nocą pojawiło się w sypialni zagrożenie. I tak też uczyniła w dniu, w którym w pałacu pojawili się pierwsi, niespotykani nigdy dotąd skrytobójcy.\nNie wiedziałem jeszcze, co się dzieje, gdy otworzyłem oczy, a wszelkie zmęczenie i ochota, by poleżeć przeminęły, jakby były chwilowym złudzeniem. Nie usłyszałem też żadnego szmeru, lecz skoro Instynkt mnie zbudził, to coś się musiało dziać.\nOdkleiłem się od śpiącej jak niemowlę Kimiko – a spała wreszcie twardym snem, o co zwykłem się wszakże modlić – i wstałem, żeby sprawdzić, czy coś się aby nie dzieje. Naciągnąwszy na siebie spodnie, przeszedłem się parę razy po skąpanej w mroku sypialni, sprawdzając dwa razy każdy jej kąt. Królowała zasadnicza pustka, nie licząc mnie i utkwionej w bezruchu cesarzowej, łaskawie odseparowanej od szaleństwa. Wyszedłem na otwarty balkon, z którego dochodziło orzeźwiające powietrze, ale i tam nie znalazłem niczego niepokojącego. Pooddychałem nocą przez chwilę. Zapachy ogrodów docierały aż tutaj, by zdrowo koić nerwy. Jednak ta potencjalna cisza i spokój gryzła się z głosem mojego Instynktu, toteż nie wróciłem do łóżka, niesiony namową sprawdzenia jeszcze korytarzy.\nKomnata sypialniana dzieliła się półmetrowym murem prutymi kolumnami i zasłonami na dwa pomieszczenia; w jednej stało okrągłe łoże wzniesione na kamiennych dwóch stopniach, w drugiej pozostawały pufy, poduszki, stoliki na herbatę i przejście do wydzielonej garderoby, jakiej ogromna zawartość mogłaby przyodziać mieszkańców całych Chin. Przemknęła mi myśl, by zapalić którąś ze świec wieńczących wysokie łodygi z czarnego tworu, ale odwiódł mnie od tego nagły szelest, jakby ubrania na czyim ciele. I bynajmniej nie pochodziło ode mnie, czy od przewracającej się na drugi bok cesarzowej.\nPrzyległem bardziej do cieni i ukryłem się, wyczekując powtórzenia się dziwnego zjawiska. Nie zawiodłem się, bo po chwili doszły mnie kolejne szmery i delikatne, prawie że niesłyszalne kroki. Ktoś się skradał. Nieproszony, pojedynczy gość właził do komnat władcy, w moim pałacu…\nGniew rósł we mnie z sekundy na sekundę, gdy wzrastała we mnie pewność, że nie jestem sam. Miałem ochotę jak zwierz wyskoczyć z ukrycia i powalić tego kogoś, nie bacząc na brak informacji co do jego tożsamości. Rozsądek zdołał jednak ostudzić nieco mój zamiar, bym poczekał, aż delikwent bardziej ujawni swoją postać, przechodząc do drugiej części pokoju, w której dominował lżejszy mrok, jako że od balkonu docierał blask gwieździstej nocy. Ryzykowałem. Ale wystarczyła sekunda i przekonałem się, że to na pewno nie żadna służba zagląda w trosce do swej pani. Kimkolwiek ten ktoś był, szedł po głowę cesarzowej.\nNim zabójca postawił kolejny krok, rzuciłem się na niego i powaliłem bez trudu na ziemie. Nie zdołał zareagować, nawet pisnąć, bo zacisnąłem w porę dłoń na jego usta. Czy też w miejscu, w którym powinien je mieć, bo twarz miał zamaskowaną. Cały ubrany był w czarną pidżamę jak na modłę tych japońskich dachowców z katanami na plecach.\nSzubrawiec spróbował się wyrwać, wiercił się i próbował wybełkotać groźbę. Skrępowałem mu chwytem rąk i nóg wszystkie kończyny, pilnując, by nie sięgnął sztyletu, który wypadł mu z dłoni. Szybko zerknąłem na Kimiko, by sprawdzić, czy to obezwładnienie przeciwnika nie zakłóciło jej snu. Odetchnąłem z ulgą, orientując się, że nie.\n– Obudzisz ją, to ci kurwa skręcę kark – syknął w szepcie.\nFacet – a przynajmniej tak zakładałem, że to facet – poruszył się znów, chcąc się wyswobodzić za wszelką cenę.\n– Ilu z tobą jest?\nZe szpary wyciętej w czarnej masce na oczy posłał mi szkalujące spojrzenie.\n– Masz dwie sekundy, żeby się namyślić nad współpracą. Zapytam cię ponownie na zewnątrz.\nResztę planu, w której miał zginąć bezboleśnie przy udzieleniu słusznej odpowiedzi, lub w męczarniach w udzielaniu niesłusznej odpowiedzi, zachowałem dla siebie. Wstałem i podciągnąłem go z ziemi. Trzymając go za wykręcone dłonie jedną ręką, zaś drugą grożąc mu, przystawionym do szyi jego sztyletem, opuściliśmy sypialnię cesarzowej. Wychodząc towarzyszyły mi wszystkie wyczulone zmysły, żebym był w pełnej gotowości na ewentualny atak za strony innych nieproszonych gości. Ale zastał mnie przyjemny widok, bo tuż pod drzwiami niewielkimi posiłkami zajęli się koci wojownicy. Wśród nich był Jebak, który przejął ode mnie jeńca.\n– Wybacz nam, nie mamy pojęcia, jak oni zdołali dostrzec aż tutaj! – zaapelował nazbyt głośno, więc posłałem mu odpowiedni znak, by zszedł pół tonu niżej.\nPowlokłem wzrokiem po ciałach unieszkodliwionych intruzów– czyli zabitych, jak przystało na nagle lub w ostatniej chwili interweniujących strażników. Było ich z dziesięciu.\n– Chłopaki z piętra niżej dali nam sygnał, że jacyś durnie dostali się do pałacu. Widać wartownicy przy Wejściu Głównym zaspali, debile – ciągnął Jebak ściszonym głosem, jak nakazałem. – To jakiś klan ninja wynajęty z Japonii, umieli się dobrze kamuflować, ale w Harold ich dojrzał i w żeśmy ich powstrzymali przed wejściem. Przynajmniej większość… – Spojrzał z niepokojem na schwytanego żywcem niedobitka.\n– Mają tupet – skwitowałem, po czym gniewnie chwyciłem skrytobójcę za jego maskę i ściągnąłem mu ją.\nWówczas zamarłem, bo zobaczyłem ducha. Ujrzałem twarz tego brazylijskiego psa, jak on miał na imię…\nRaylie February 8, 2017 at 10:50 AM\nEeee.... Co? Xd Myślałam, że Pedziak nie żyje. Xd\nA tak poza tym: kocham!\nLayali February 8, 2017 at 10:59 AM\nChase też tak myślał i się zapyta Kimi co to ma do cholery znaczyć. xd Zostawia jakiegoś srochanka przy życiu. xd\nKochasz? Fajnie :x\nRaylie February 11, 2017 at 6:42 PM\nNajdroższa Kimiko, słuchaj ty Chase'a, bo źle skończysz. Chase oparł się szaleństwu władzy i siły, i zajebiaszczości... no więc oparł się, więc oddychaj zdrowo i pozwól mu się prowadzić, a kiedy spyta się, czemu nie załatwiłaś Sraika, nie kłam! I nie pal mu domu. I nie pozbywaj się swoich biednych generałów. Kochaj się z Chase'em, daj mu ciepła posadkę cesarza, obłóż ściany w sypialni korkami, co by jęków waszych rozkosznych nie było słychać i żeby kotki nie kusić na dotykanie się w ich akompaniamencie. xD\nSis, ślicznie. Jak zawsze nie zawodzisz. Super się czytało i dużo emocji, od wkurfu, przez podjarkę, a ostatecznie wkurfo-wtf'u.\nGłupi Guan. Będę pamiętać o jego wredocie, pisząc Trofeum Księciunia, oj będę.\nPS: Wynik Chamiko challengu: 2:1 wciąż dla mnie xD


Jak najszybciej zrzucić zbędne kilogramy? - on.interia.pl\nPoniedziałek, 2 kwietnia 2012 (11:34)\nAktywność fizyczna przynosi lepsze rezultaty niż dieta /© Panthermedia\nNależy jednak pamiętać, że katowanie się ćwiczeniami też nie jest właściwym rozwiązaniem, ponieważ trzeba by było zrobić bardzo wiele powtórzeń (liczonych w setkach albo tysiącach dziennie), aby przyniosły widoczne rezultaty.\nIdealny plan treningowy powinien łączyć ćwiczenia aerobowe (zwane również kardio, gdyż angażują najbardziej układ krążenia i serce) oraz siłowe, uprawiane na przemian co drugi dzień. Pierwsze przyspieszą metabolizm i skłonią organizm do spalenia rezerw tłuszczowych, a drugie wzmocnią mięśnie i wymodelują sylwetkę, poszczególne grupy mięśniowe. Konieczne jest również rozciąganie po każdych zajęciach.


Domi Make-up Artist: Makijaż z turkusowym akcentem na sesję Marceliny\nW ten weekend pogoda nie zachwycała i deszcze pokrzyżował mi plenerowe plany - to się nazywa złośliwość losu. Tymczasem mam jeszcze dla Was zaległe zdjęcia z sesji, do której malowałam w tygodniu kiedy jeszcze towarzyszyły nam upały. Pozowała Marcelina, a zdjęcia są dziełem Eweliny. Jest to moja nowa współpraca i liczę, że jeszcze uda mi się z dziewczynami umówić na zdjęcia, bo jestem bardzo zadowolona z efektów. Wybrałam dużo zdjęć, więc zapraszam do oglądania! :)\nfot. Ewelina Świtalska Photography\nMarcelina ma opadającą powiekę, więc zaproponowałam jej makijaż z turkusowym akcentem na dolnej powiece. Górną powiekę dość mocno wycieniowałam w brązach i czerni i troszeczkę wyciągnęłam ponad załamanie, żeby cienie były widoczne. Usta pomalowałam naturalnie wyglądającym odcieniem szminki, a na koniec, żeby makijaż wytrzymał upał, obficie spryskałam całość fixerem i gotowe!\nMam nadzieję, że się Wam podoba taka propozycja makijażu. Lubicie kolorystyczne akcenty na dolnej powiece? Dajcie znać. ;)\nAutor: Domi o 12:46\nUnknown 16 czerwca 2014 12:56\nPrzepiękne zdjęcia a makijaż jest świetny :)\nAnonimowy 16 czerwca 2014 13:45\nCudne zdjęcia, makijaż rzeczywiście idealnie dopasowany :)\nBizarre Case Carol 16 czerwca 2014 14:39\nŚwietna sesja. Makijaż bardzo mi się podoba. Bardzo dobrze, że taki wybrałaś dla modelki :).\nSylla 16 czerwca 2014 15:02\nMarcelina ma przepiękne imię, jest śliczna i w dodatku w cudownym makijażu i świetnej sesji. Amen :)\nnika88 16 czerwca 2014 15:55\nŚwietny makijaż, ale i modelka ma piękną urodę! :)\nElusia 16 czerwca 2014 18:49\nPiękna sesja :) Makijaż cudowny ♥\nJoanneD 16 czerwca 2014 18:57\nŚliczny makijaż i sesja taka klimatyczna ;)\nMartynaL 16 czerwca 2014 20:10\nŚlicznie wyszło !! ;)\nUnknown 16 czerwca 2014 20:18\nPiękny makijaż, świetne zdjęcia i śliczna modelka :)\nUnknown 19 czerwca 2014 23:11\nUnknown 20 czerwca 2014 13:58\nPrześlicznie, bardzo mi sie podoba:)


① Znalezione oferty dla "altana"\nOferty noclegowe dla hasła "Altana"\nWilla nad samym jeziorem. 12 miejsc noclegowych w 3 pokojach i 2 apartamentach. Komfortowe wyposażenie, rustykalne umeblowanie, TV, WiFi. Pyszne śniadania przygotowane z lokalnych produktów.\nSzklarska Poreba, Wolności 15, (Willa)\nLeśniczówka Willa Anna to XIX-wieczna leśniczówka położona nad strumieniem, 2 km od centrum Szklarskiej Poręby. Obiekt zlokalizowany jest na terenie posesji o powierzchni 4 km², na której znajduje się zielony ogród. Do dyspozycji Gości są apartamenty z bezpłatnym bezprzewodowym dostę... [więcej]\nSzklarska Poręba, Partyzantów 8, (Hotel)\nHotel Villa Romantica jest położony w Szklarskiej Porębie. Oferuje on centrum spa i odnowy biologicznej, gdzie dostępne są zabiegi kosmetyczne i masaże. We wszystkich pokojach można bezpłatnie korzystać z bezprzewodowego dostępu do Internetu. Elegancko urządzone pokoje w hotelu Romantica... [więcej]\nSromowce Niżne, Trzech Koron 34, (Hotel)\nSzczyrk, Gajowa 10, (Willa)\nJędrzejów, Jędrzejów 84A, (Hotel)\nHotel Panorama położony jest w Jędrzejowie, 5 km od Ostrowca Świętokrzyskiego. Oferuje on elegancki ogród z altaną i oczkiem wodnym. Przestronne pokoje oferują bezpłatny dostęp do Internetu i wyposażone są w telewizję satelitarną. Wszystkie pokoje w hotelu Panorama są klasycznie urz�... [więcej]\nPlajny, Plajny 10, (Hotel)\nObiekt Plajny - Ogród Dobrych Myśli oferuje zaciszne pokoje w dwustuletnim domu położonym w niewielkiej miejscowości Plajny. Na miejscu dostępny jest bezpłatny parking. Na terenie ogrodu znajdują się 3 stawy, altana, w której można grillować, a także wyznaczone miejsce na ognisko or... [więcej]\nCisów, Cisów 102a, (Hotel)\nObiekt Leśny Dworek położony jest na skraju malowniczego lasu, na terenie parku krajobrazowego Cisów-Orłowiny. Oferuje on klasycznie urządzone pokoje z bezpłatnym WiFi i telewizorem z dostępem do kanałów satelitarnych. Każdy pokój w Dworku dysponuje łazienką i telewizorem z płaskim e... [więcej]\nSzklarska Poręba, Odrodzenia 16, (Kwatery prywatne)\nObiekt Pokoje Gościnne Roxana otoczony jest starymi drzewami. Pensjonat zapewnia przestronne pokoje z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu. Najbliższy wyciąg narciarski dzieli od obiektu 50 metrów. We wszystkich pokojach znajduje się prywatna łazienka i telewizor. Pokoje są przy... [więcej]\nObiekt Pokoje Gościnne u Władka oferuje zakwaterowanie w Bukowinie Tatrzańskiej. Na miejscu można bezpłatnie korzystać z WiFi i prywatnego parkingu. Urządzone w regionalnym stylu pokoje wyposażone są w telewizor i mieszczą łazienkę z prysznicem. Dostępne jest również wyznaczone miejs... [więcej]\nWisła, Ustrońska 19, (Apartamenty)


Wizyta w Muzeum Etnograficznym – Pierwsza Społeczna Szkoła Podstawowa w Gdyni\nStrona główna/Aktualności/Wizyta w Muzeum Etnograficznym\nW miniony czwartek uczniowie klasy IV odwiedzili Muzeum Etnograficzne w Gdańsku. Pani etnograf, posługując się licznymi przykładami, przedstawiła nam historię palm oraz polskie tradycje z nimi związane. Po prelekcji każdy mógł stworzyć własną palmę wielkanocną z gałązek bukszpanu, bazi i bibuły. Wszyscy zabrali swoje dzieła do domu, by stworzyć przedświąteczny klimat. Na zakończenie wizyty w Muzeum obejrzeliśmy wystawę pt. „O kocie, co chodzi własnymi drogami i o psie, który własnych dróg nie szuka”. Pełni wrażeń, w radosnych nastrojach wróciliśmy do szkoły.


Odwrócony łańcuch dystrybucji leków - DobreBadanie\nOdwrócony łańcuch dystrybucji leków to nielegalny proceder polegający na wywożeniu z Polski leków do zagranicznych hurtowni. Wynika to z faktu, że rynek farmaceutyczny zdominowany jest przez przedsiębiorców, którzy liczą na zysk ze sprzedaży trudno dostępnych leków, nie dbając o dobro pacjentów w Polsce. Sprawą zajmuje się obecnie resort zdrowia.\nGłówny Inspektorat Farmaceutyczny chce doprowadzić do tego, żeby nakładać dotkliwe sankcje administracyjno-finansowe, aż proceder przestanie być opłacalny dla firm. Problem ten nie dotyka tylko Polski, ale też krajów Unii Europejskiej, które zmagają się z procederem wywozu leków dłużej i mają sprawdzone sposoby na zmniejszenie, ale nie eliminację tej patologii.\nReeksport leków jest znany także z tej dobrej strony – niektóre partie muszą zostać wycofane z rynku ponieważ np. mają jakąś wadliwą serię. Wtedy uzupełnia się braki dostawami z innych rynków europejskich. Odwrócony łańcuch dystrybucji polega na prowadzeniu podwójnej księgowości, skupowaniu przez przedsiębiorcę konkretnych leków, które są eksportowane poza nasz kraj, gdzie są sprzedawane z dużo większym zyskiem. W ten sposób polscy pacjenci pozbawieni są środków leczniczych, zwłaszcza tych objętych refundacją NFZ-tu. Tę trudną do wykrycia sytuację próbuje namierzyć policja, urzędy kontroli skarbowej i prokuratura.\nJakie leki najczęściej wchodzą w nielegalny obrót? Niestety te najbardziej „popularne” jeśli chodzi o liczbę osób cierpiących na choroby to leki (zwłaszcza nowej generacji) przeciwzakrzepowe, przeciwcukrzycowe oraz niektóre leki onkologiczne i leki na astmę. Problem najsilniejszy jest zwłaszcza w Wielkopolsce, gdzie niedostępne są powoli takie środki lecznicze jak clexane, fraxiparine, zoladex. Są to też często leki ratujące życie i takie, które nie mają swoich zamienników – na liście leków deficytowych sporządzonej przez Naczelną Izbę Aptekarską znalazło się aż 200 pozycji (nie ma podanych jednak nazw poszczególnych leków).\nPacjent bez leku bezradny\nLek, który kosztuje w Polsce 100 zł, w Niemczech sprzeda się cztery razy drożej. Jeśli ktoś potrzebuje leków na „CITO” to jedynym wyjściem wydaje się zrobić „wypad” za granicę i zaopatrzenie się w zapas o wiele droższych leków tam na miejscu. Nie każdy jednak, a właściwie zdecydowana większość z nas, nie może pozwolić sobie na takie luksusy. Innym wyjściem jest spacerowanie od apteki do apteki w naszej dzielnicy, miasteczku, mieście, a czasem i województwie, i szukanie brakujących środków medycznych. W większości przypadków nie można nic zarzucić aptekarzom, którzy starają się ściągać dla pacjentów leki – warto pytać o taką możliwość swoich farmaceutów. I czekać na ustawę mającą ukrócić nielegalną dystrybucję leków.


Rodzaje butów garniturowych – Style of Jeans\nButy garniturowe zaliczane są do butów z rodziny tzw. klasycznej elegancji. Ich prostota wykonania sprawia, że są to buty uniwersalne, pasujące nie tylko jak nazwa wskazuje do garnituru, ale tez mniej formalnych strojów. Wszelkiego rodzaju dodatki stosowane w butach typu ozdobne aplikacje, zadarte noski, dodatkowe różnorodne przeszycia czy rozcięcia sprawiają, że buty stają się mniej eleganckie. W związku z tym też po krótkim czasie przestają być modne, przemijają wraz z modą. Buty utrzymane w trendzie prostej klasyki są zdecydowanie mniej podatna na zmieniające się trendy, a ich dobre wykonanie sprawi, że będą nam służyć latami.\nEleganckie, dobrze wykonane i klasyczne buty męskie są zwieńczeniem każdej stylizacji, a szczególnie tej, w której główną rolę odgrywa garnitur. Dlatego też warto poświęcić uwagę na wybór odpowiednich butów, ponieważ będzie to dobra inwestycja. Na rynku obuwniczym istnieje kilka rodzajów obuwia zaliczanego jako obuwie do garnituru – Patine. Każde z nich różni się jednak pewnymi swoistymi elementami.\nButy garniturowe typu oxford\nButy oxford uważane są za najbardziej elegancki model męskich butów stosowanych do garnituru. Oxfordki są sznurowanymi pantoflami, które niezwykle łatwo rozpoznać po specyficznych zaokrąglonych noskach. Zazwyczaj wykonywane są z wysokiej jakości skóry, a ich cechą charakterystyczna jest też cienka podeszwa. O oxfordach mówi się, że są to buty posiadające tzw. zamkniętą przyszwę, co wskazuje, że dziurki na sznurowadła są wszyte pod spód buta (jego zewnętrznej części).\nBrogsy uważane są za typowe, szwedzkie pantofle męskie. Charakterystyczne w ich fasonie jest to, że można zauważyć liczne dziurkowania, zaś ich czubki zwykle posiadają delikatne zdobienia, według niektórych kształtem przypominające rozetę. Brogsy występują w dwóch wersjach. Pierwsza z nich to buty z otwartą przyszwą, drugi typ- z zamkniętą przyszwą. Wersja zamszowa brogsów to idealnie sprawdza się we wszystkich codziennych stylizacjach.


Jak zarejestrować się w grze Razer Game Booster?\nCzasami jest to system, który może powodować hamulce komputera podczas gry. Zawieszenia, fryzy i "pokaz slajdów" - jest to związane ze znaczną liczbą graczy. Zmiana części lub komputera jest prawdopodobnie najbardziej radykalnym i często niepotrzebnym sposobem. Czasami wystarczy zoptymalizować system operacyjny pod kątem gier i zwiększyć wydajność.\nJak wiesz, teraz przed użyciem programu Razer Game Booster, który przyspiesza system gier, musisz się zarejestrować. W tym artykule dowiesz się, jak to zrobić.\nKrok 3. Używamy\nPomiń ten krok, jeśli już pobrałeś i zainstalowałeś program. A jeśli nie, kliknij na powyższy link - na samym końcu artykułu z recenzjami znajdziesz link do pobrania.\nPo uruchomieniu zobaczysz to okno:\nhttps://browser.yandex.ru / "> Pobierz najnowszą wersję programu z oficjalnej strony "width =" 960 "height =" 768 "class =" aligncenter "/>\nJeśli się nie zarejestrujesz, nie będziesz mógł korzystać z programu. Wszystko jest w porządku.\nAby rozpocząć proces rejestracji, kliknij przycisk "Utwórz konto".\nPola do wypełnienia zmienią się na następujące:\nWprowadź w pierwszym polu swoją skrzynkę pocztową, w drugim i trzecim polu - twoje hasło składa się z 8 znaków. Następnie zaznacz pole "Akceptuję Warunki usługi i Politykę prywatności" i kliknij przycisk "Utwórz konto".\nNastępnie konto zostanie utworzone, a Ty wrócisz do formularza logowania. Tutaj dane zostaną wypełnione automatycznie:\nCóż, poniżej możesz odznaczyć pole "Nie wylogowuj się", jeśli nagle nie chcesz być automatycznie autoryzowanym po uruchomieniu programu w następnym czasie. Również na dole znajduje się napis, na który należy zwrócić uwagę na wiadomość e-mail w celu sprawdzenia konta przed wprowadzeniem za pierwszym razem.\nW liście na e-mail znajduje się link do sprawdzania adresu e-mail:\nKliknij link, potwierdź.\nTeraz możesz kliknąć przycisk "Zaloguj się" w grze Razer Game Booster. Po pierwszym zalogowaniu program skanuje system pod kątem zainstalowanych gier. Następnie zobaczysz to samo okno, ale w twoich grach:\nI jak korzystać z tego programu, możesz przeczytać to artykuł.\nZobacz także: Programy do przyspieszania gier\nJak widać, rejestracja w grze Razer Game Booster jest bardzo prosta i zajmie Ci dosłownie kilka minut. W przyszłości możesz zainstalować ten program w nowym systemie i przejść do swojego profilu, aby automatycznie przenieść wszystkie ustawienia profilu gry. Jest to bardzo wygodne!\n← Jak korzystać z Razer Game Booster?\nKorzystanie z programu AIDA64 →


Bohater – Star Wars Extreme\n19 lipca 2012 16 listopada 2017 Cathia\nJule z drżeniem rąk odłożył swoją najnowszą zdobycz do specjalnego pudełka. Przechowywał w nim wszystko, co zdołał zebrać w sposób dowolny – a to skombinował, jak mawiali jego koledzy, z biblioteki, a to z kiosku prowadzonego przez tego śmiesznego Gunganina, a to wreszcie kupił za ciężko uzbierane pieniądze. Kolekcja poszerzała się wprawdzie wolno, ale systematycznie i, co ważniejsze, wydawała się nie mieć końca. Wszak książki, gazety, komiksy i holofilmy mogły być tworzone jak długo tylko generał Skywalker żył. A nawet później.\nJule, dzieciak biednej dzielnicy na Coruscant, miał dziesięć lat, kiedy został zabrany przez swojego ojca do holokina na najnowszy przebój Skywalker i Płomienie Świątyni. Od tamtego czasu nie mógł zapomnieć bystrego spojrzenia młodego bohatera i tego, jak jednym ruchem miecza ocalił całą planetę. Luke Skywalker był bohaterem, a co ważniejsze, istniał naprawdę, co dawało mu niezwykłą siłę w wyobraźni młodego chłopaka. Jule nie dbał o to, że część artykułów, które kolekcjonował, pochodziło z reakcyjnych imperialnych tygodników dystrybuowanych w dzielnicy, głoszących, że Skywalker jest przestępcą wojennym i powinien zostać przykładnie osądzony i ukarany. Przecież podczas lekcji obywatelskich w szkole tłumaczyli, że Imperium było złe, prawda? Skoro było złe, to każdy, kto z nim walczył, był dobry, prawda? Gwiazda Śmierci zniszczyła Alderaan, planetę z miliardami mieszkańców, więc wydawało się słuszne, że kilka tysięcy złych żołnierzy zginęło od jednego strzału, rozbijającego stację na atomy. No właśnie – Luke Skywalker oddał jeden strzał, w dodatku taki, który był teoretycznie niemożliwy, jeden na milion, to też chyba o czymś świadczyło, prawda?\nJule’owi brakowało tylko jednego. Czegoś, o czym marzył w nocy, kiedy wpatrywał się w sufit nad łóżkiem. Zawsze chciał powiesić tam specjalną obrotową holomapę Galaktyki, mógł jednak zadowolić się jedynie kilkoma zdjęciami. Wpatrując się w obrazy przedstawiające mgławice i księżyce wyobrażał sobie, jak poznaje osobiście swojego idola, ewentualnie dostaje jego autograf.\nJule postanowił działać. Opowiedział o swoim marzeniu ojcu, który wprawdzie wieczorem, podczas rozmowy z żoną, uśmiał się serdecznie z marzeń swojego pierworodnego, jednak jemu samemu obiecał zdobyć adres biura zajmującego się PRem rządowym. Zdobył.\nJule napisał list. List o swoich marzeniach, swoim podziwie, swojej codzienności. Bardzo chciał nagrać holowiadomość, ale zestaw komunikacyjny, który był w domu, mógł posłużyć jedynie do krótkich rozmów głosowych. Już dawno wymagał naprawy, ale nie był to artykuł pierwszej potrzeby. Wziął zatem do ręki datapad i wystukał wiadomość, starając się, by zabrzmiała dorośle.\nOjciec wysłał wiadomość osobiście. Jule czekał.\n– Znowu jakaś beznadziejna wiadomość do generała, popatrz – wysoka, mocno umalowana Twi’lekanka wydęła pełne wargi. – Zafsze mażyłem, by być taki, jak pan. Terz chcę zniszczyć Gwiazdę Śmierci i ocalić śfiat… I tak dalej.\n– No to wywal ten badziew. Przecież generał i tak tu nie bywa. Nikt się nie dowie.\nJule nigdy nie doczekał się odpowiedzi.\n„Wstęp do rebelii”


Zakup repliki - Jak zacząć? - WMASG.com - Łączy nas Airsoft!\nBy Czarny 199393,\nDecember 25, 2020 in Jak zacząć?\nNawet ekonomy packi tej firmy są na bardzo dobrym poziomie wykonania. Nawet z tych 310fps można spokojnie się zacząć bawić. Za tą cenę jest to rozsądniejsza propozycja niż większość chińskich replik.\nA tuning się zawsze zdąży zrobić.\nEdited December 30, 2020 by Czarny 199393\nNaładuje ale będzie to długo trwać.


Jesteś tutaj: Blog - przydatne informacjePrawidłowa Wentylacja Łazienki\nŁazienka to miejsce w którym wytwarza się dużo pary. Co zrobić, aby wentylacja była prawidłowa? Armatura Sanitarna Jelenia Góra Magic Decor podpowiada.\nPolskie normy określają minimalny strumień powietrza odprowadzanego z łazienki na 50 metrów sześciennych na godzinę, a z toalety na 30 metrów sześciennych na godzinę.\nDo wentylacji wykorzystać można siły naturalne (wentylacja grawitacyjna) albo zamontować wentylatory, które będą wymuszały przepływ powietrza.\nNajpopularniejszym sposobem wentylacji w pomieszczeniach jest naturalna wentylacja grawitacyjna. Według polskich przepisów budowlanych w taki rodzaj wentylacji muszą być wyposażone łazienki oraz oddzielne toalety. Najlepiej, jeśli kratka wentylacyjna będzie znajdowała się jak najdalej od drzwi, a wszystko to po to, aby strumień powietrza mógł przepływać przez całe pomieszczenie. Ważnym elementem wentylacji są również otwory z kratkami, które powinny znajdować się w drzwiach do łazienki. Kratki zawsze powinny być odsłonięte i umożliwiać swobodny przepływ powietrza.\nWiększe łazienki (powyżej 5,5 m3) powinny posiadać dodatkowo wentylację mechaniczną wywiewną. Zazwyczaj polega to na zainstalowaniu na kratkach lub w kanałach wywiewnych dodatkowych wentylatorów, które włączają się gdy w łazience nagromadzi się para wodna lub podczas obecności domownika.\nDodatkowy wentylator powinien znaleźć się także w zamkniętej kabinie prysznicowej, która jest ograniczona ścianami aż do sufitu (kabina nie powinna być mniejsza niż 1,5 m3).\nDodatkowe wentylatory nie mogą zostać zamontowane na kratkach oraz w przewodach wentylacyjnych tam, gdzie zlokalizowane są wloty do przewodów spalinowych np. gazowego podgrzewacza wody. Tego typu zastosowanie jest niebezpieczne i grozi zasysaniem spalin do łazienki z przewodów spalinowych.\nZastosuj bezpieczną wentylację w swojej łazience, a po armaturę sanitarną, chemię budowlaną, meble łazienkowe oraz ceramikę zapraszamy Cię do Magic Decor.


Zobacz koszyk “Męska bransoletka ochronna – prezent dla niego” został dodany do koszyka.\nMęska bransoletka ochronna z minerałami – idealny prezent dla mężczyzny. Elegancka i z ukrytym znaczeniem. Bransoletka wykonana ze starannie dobranych minerałów: kulki zielonego turkusa (jaspisu) o średnicy 8 mm, kulki onyksu o średnicy 8 mm i kulki bawolego oka 8 mm. Elementy ze stali szlachetnej (przekładki). Bransoletka na bazie mocnej gumki jubilerskiej, pasuje na nadgarstek o obwodzie 18-19 cm. Na życzenie możliwość zmiany obwodu.\nOglądasz: Męska bransoletka ochronna – prezent dla niego 38,00 zł 30,00 zł


Niedziela, 5 stycznia 2020 (10:03)\nPierwszy rozdział Ewangelii św. Jana otwiera Prolog. Pisząc o Jezusie, zapowiedzianym Mesjaszu, apostoł nawiązuje do aktu stworzenia świata. Jak czytamy w Księdze Rodzaju, stało się to przez słowo (Rdz 1,1-28). Jego moc sprawiła, że powstała doskonale uporządkowana rzeczywistość – jej koroną Bóg uczynił człowieka. Motywem działania Stwórcy była miłość, pragnienie podzielenia się swoim życiem. Jej bezwarunkowość objawiła się w momencie po grzechu pierworodnym – nawet gdy prarodzice odwrócili się od Boga, nie pozostawił ich samym sobie. Obietnica ratunku (wyrażona w tzw. Protoewangelii – Rdz 3,15) w pełni zrealizowała się w Jego Synu. Święty Jan w swojej Ewangelii kontynuuje historię zbawienia, nawiązując do tego właśnie momentu, streszczając w kilku zdaniach cały Boży zamysł zrealizowany w Jezusie Chrystusie.\nW komentarzach do tekstu często jest kładziony akcent na moc słowa. Bóg stwarza słowem. Jezus – Logos jest wcielonym Słowem! A skoro powstaliśmy „na Jego obraz i podobieństwo”, owa zdolność creatio continua również nam jest dana. Nasze słowa mają moc! Kreują świat. Opisując rzeczywistość, nadają jej określony kształt, kierunek – niezależnie od tego, czy są „przefiltrowane” przez prawdę, czy stanowią jej zaprzeczenie. Jest to wielka szansa, ale też potężne zagrożenie.\nLuminarze nowej ery doskonale wiedzą, że krwawe rewolucje w znikomym stopniu są w stanie radykalnie przebudować świat. Cena jest zbyt wysoka. Dlatego współczesna inżynieria społeczna proponuje inny, skuteczniejszy sposób: stopniową zmianę języka. Pozostają słowa, ale powoli dokonuje się ich dekonstrukcji: choć brzmią tak samo, zaczynają znaczyć coś zupełnie innego niż przed dekadą, ćwierćwieczem, półwieczem. Ma to wpływ na myślenie, rozumienie rzeczywistości. Nowe sensy stają się ważnym elementem strategii – zwłaszcza środowisk lewicowych. Im mniej jest to zjawisko uświadomione, tym jest niebezpieczniejsze. Jego skutek już widać. Najważniejsze słowa świata: miłość, matka, ojciec, rodzina, szczęście, prawda, dobro stały się najbardziej zakłamanymi słowami świata, doczekały się niezliczonej ilości podróbek. Orwellowska utopia na naszych oczach staje się faktem…\nA Ewangelia ciągle nam przypomina, że „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas”. Czy dostrzegamy Jego moc i chwałę?\nAktualizacja 5 stycznia 2020 (11:39)


Badania na mikroskopach metalograficznych\nObecnie metalurgia jest dziedziną, która obejmuje nie tylko procesy obróbki plastycznej oraz odlewnictwo, ale również zajmuje się badaniem struktur w skali makro. W tym celu zazwyczaj przeprowadza się badania na mikroskopach metalograficznych.\nMikroskopia jest dziedziną, która pojawiła się już kilkaset lat temu. Jednak dopiero stosunkowo od niedawna różnego rodzaju mikroskopy zaczęto używać w metalurgii. W dzisiejszych czasach są one niezbędne podczas pracy z materiałami inżynierskimi. Obecnie we wspomnianej dziedzinie najbardziej popularne są mikroskopy metalograficzne, które wykorzystuje się między innymi do badania zgładów metalowych lub też ich przełomów. Jest to technika obrazowania, którą przeprowadza się na próbkach nieprzezroczystych. Do mikroskopów metalograficznych możemy zaliczyć między innymi mikroskopy elektronowe, które pozwalają na obserwację struktury na poziomie atomowym oraz mikroskopy świetlne, charakteryzujące się mniejszym powiększeniem. Obserwacje przeprowadzane za pomocą wspomnianych urządzeń są bardzo ważne, ponieważ dzięki temu możemy wykryć różnego rodzaju mikropęknięcia w materiale lub ich zapoczątkowanie. Możliwe jest również obliczenie udziału fazowego, a także dokładne wyznaczenie poszczególnych faz. Dzięki temu możemy również oszacować ilość oraz rodzaj wtrąceń, a także wiele innych ważnych czynników, z punktu widzenia metalurgii. Przykładowo często obserwacje mikroskopowe nowo stworzonego materiału pozwalają na dokładną obserwację struktury materiału, dzięki czemu w przyszłości możemy zapobiec wielu niepożądanym awariom.\nStosowanie mikroskopów metalograficznych jest bardzo ważne, ponieważ dzięki temu możemy szybko wykryć wady materiału. Jednak warto pamiętać, iż obsługa tego typu sprzętu jest skomplikowana. Z tego powodu badania na nim powinny wykonywać wyłącznie wykwalifikowane osoby.\nOdretwiale podkarpacie krosno\nTechnologia produkcji chrupek kukurydzianych


Koniec tradycyjnej reklamy telewizyjnej? - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\n26.06.2008, godz. 12:10\nWedług analityków eMarketera do 2012 r. 25% tradycyjnego telewizyjnego kontentu przesunięte zostanie do innych kanałów przekazu co rodzi konieczność zmiany dotychczasowego modelu tej formy reklamy.\nAnalitycy eMarketera powołując się na badanie Nielsena (Nielsen Media Research Report, 21.09.2006) dotyczącego czasu poświęcanego na oglądanie telewizji przez Amerykanów podkreślają jego ciągły wzrost (w sezonie 2006/07 było to aż 4 godziny i 34 minuty na dobę - 36 minut dłużej niż rok wcześniej) oraz wskazują na wzrastający udział w przekazywaniu treści telewizyjnych innych kanałów (vod, internet, technologia mobilna). Te nowe możliwości ułatwiające niejako filtrowanie telewizyjnych treści stawiają pod znakiem zapytania przyszłość tradycyjnych 30 sekundowych spotów reklamowych nadawanych np. w przerwie transmisji telewizyjnej.\nPrognozy eMarketera mówią, iż przez 4 najbliższe lata liczba użytkowników internetu będzie zbliżała się do liczby widzów telewizyjnych, co z pewnością jest potwierdzeniem faktu, że telewizyjna publiczność, coraz powszechniej korzystać będzie z internetu i technologii video on demand, digital video recorders i usług mobilnych.\nPrognozy eMarketera mówią, iż w latach 2007-2012 r. średnia stopa wzrostu (CAGR) wydatków na reklamę internetową w przeliczeniu na użytkownika wyniesie 15,8% CAGR podczas, gdy na wydatki na tradycyjną reklamę telewizyjną zaledwie 5.5% CAGR.\nZagrożenie dla tradycyjnej reklamy telewizyjnej wyczytać można także z innych prognoz. Wg eMarketera w 2012 r. na reklamę w sieci zostanie wydanych ponad 51 miliardów USD (19,2% CAGR), podczas gdy na reklamę telewizyjną ponad 75,4 miliardów USD stanowiących jedynie 2,1 %CAGR.\nPrzewidujemy, że widzowie telewizyjni będą w przeciągu najbliższych lat oglądać więcej, ale będą do tego wykorzystywać coraz więcej różnorodnych kanałów - podsumowuje prognozy Ben Macklin, senior analyst w eMarketer. Sądzimy również, że do 2012 r. 60% gospodarstw domowych będzie mieć możliwość korzystania z vod, będzie posiadać sprzęt digital video recorder - co umożliwi sprawowanie większej kontroli nad tym co i kiedy chce oglądać i na pewno nie sprzyjać będzie istnieniu reklamy telewizyjnej w obecnej postaci.\nCzy to oznacza koniec tradycyjnych reklam telewizyjnych nadawanych w blokach pomiędzy programami? Reklama telewizyjna aby przetrwać musi się zmieniać, ewoluować i coraz bardziej dostosowywać się do nowych, interaktywnych i moblinych form przekazu telewizyjnego kontentu - stwierdza ekspert eMarketera.


Kolejne 6 nowych domen dopuszczone przez ICANN - Domeny.pl\nWłaściciele Top Level Domain Holdings poinformowali, że spółka podpisała umowy z ICANN dla pięciu nowych domen najwyższego poziomu. Są to: .HORSE, .COOKING, .CASA, .FISHING i .BUDAPEST.\nRynek nowych domen powiększył się\nWarto dodać, że spółka zależna Minds+Machines Gmbh, również podpisała umowę z ICANN na domenę .NRW, dotyczącą największego landu w Niemczech czyli Nadrenii Północnej Westfalii.\nProces kontraktowania i delegowania przez ICANN przebiega bardzo sprawnie. Czekamy na terminowe przekazanie tych nowych domen najwyższego poziomu oraz na ostateczne dopuszczenie ich do obrotu na rynku domen.\nAntony Van Couvering, Przezes TLDH\nNa chwilę obecną, firma jest zainteresowana 25 nowymi domenami najwyższego poziomu, jednakże obecnie jedynie 9 z nich, zostało zaakceptowanych przez ICAAN.


PKNDL: Kilka powodów dla których nie warto mieć dzieci\nKilka powodów dla których nie warto mieć dzieci\nCzasami imaginuję sobie sytuację, podczas której jestem panią w sędziwym wieku i siedzę na skórzanym fotelu przy kominku. Nogi przykryte mam miękkim kocykiem. Obok mnie, na puchatym dywanie siedzi grupka dzieciaków. To moje wnuki. Zadają mi pytania. A mnie całe życie przepływa przed oczyma. Wojna, ukrywanie Żydów w komórce pod schodami, ślub w Las Vegas, wyprawa w kosmos, ostrzeliwanie z helikoptera bazy terrorystów na Bliskim Wschodzie, napad na bank w Zachodniopomorskiem, podróż na Bali... cką Wiadukt.\nOprócz wspomnień towarzyszy mi świadomość tego, co je czeka na tym łez padole.\nNaturalną potrzebą ludzkości jest przetrwanie. Zapewniając nowych potomków, zapewniamy przetrwanie naszemu gatunkowi. I tu jest pies pogrzebany, nawet jeśli pochówek żadnego zwierzęcia miejsca tu nie miał.\nDzieci są fajne. W większości wypadków są śliczne, urocze, zapewniają wiele radości podczas procesu wychowywania ich, zapewniają rozrywkę i - tak, wiem, że trudno w to uwierzyć - zaspokajają instynkt rodzicielski. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że może kiedyś nawet ja sama chciałabym jakieś w kapuście znaleźć. Ale bądźmy szczerzy - dzieci to też problemy.\nPierwsze problemy rodzą się na linii dziecko-świat. Fundując sobie dzieci (przynajmniej w tym kraju) napędzamy wadliwą gospodarkę. Skazujemy naszych potomków na biurokratyczny system wysokich podatków, kolejek w urzędach i niskich emerytur. Co więcej będąc zwykłym szarym Kowalskim ciężko nam w takim systemie będzie zapewnić dziecku taki poziom życia, jaki byśmy chcieli. Czy muszę mówić coś więcej? Już to jest wystarczający powód, by kupić sobie co najwyżej psa (niepogrzebanego nigdzie).\nW trosce o swoje zdrowie, także psychiczne, należałoby rozważyć też inne aspekty. Dzieci to niekończąca się lista problemów tak zwanego dnia codziennego:\nBrak regularnego snu podczas pierwszego roku życia dziecka. Cierpicie na bezsenność od czasu do czasu? Tu mamy do czynienia z (jak dobrze pójdzie!) rokiem. Rok - OGARNIJCIE TO UMYSŁEM.\nMęczące pytania o wszystko w pierwszych latach życia, często powtarzające się w najmniej spodziewanych sytuacjach (ja zasłynęłam na przykład pytaniem "mamo, a czy ten pan też ma siusiaka?")\nBrzydzisz się kupy? Lol.\nJak myślisz, kto ma tendencję do wchodzenia do pokoju, gdy WOLELIBYŚCIE być sami?\nChcesz przekazać dziecku jakieś wartości? Zapomnij. Rówieśnicy skutecznie je wykoślawią. Rówieśnicy dziecka to debile.\nSzkoła - zebrania dla rodziców. Godzinne pogadanki o dupie Maryny, które musisz odbębnić, a które nie mają najmniejszego sensu.\nNie upraszczając - nauczyciele to debile.\nSąsiadki to kretynki.\nCiocio-babcie to kretynki.\n(wszystkie instytucje powyżej skutecznie zniechęcają przed posiadaniem potomka, ale mogę pisać dalej)\nPoznasz od drugiej strony co mieli na myśli Twoi rodzice mówiąc "problemy wychowawcze".\nPoznasz od drugiej strony co mieli na myśli Twoi rodzice mówiąc: "trudny wiek".\nPierwsze całonocne imprezy? Just sayin'.\nNigdy nie wiesz jaka subkultura spodoba się Twojemu dziecku. Możesz mu puszczać dobrą muzykę, możesz prezentować interesujące wzorce. Ale nigdy nie masz tej pieprzonej pewności czy nie spodoba się Twojemu dziecku jakiś odpowiednik Justina Biebera.\nDante Alighieri napisał kiedyś, że "trzy rzeczy zostały z raju: gwiazdy, kwiaty i oczy dziecka". Im dłużej żyję, wydaje mnie się, że Dante się pomylił i że, raczej to powinno być "wino, kobiety i śpiew".\nTak... Zdecydowanie wino, kobiety i śpiew.


Piąty przegrany tie-break BKS-u Visły. 2:3 z Indykpolem AZS-em Olsztyn - bydgoszcz24.pl\nPiąty przegrany tie-break BKS-u Visły. 2:3 z Indykpolem AZS-em Olsztyn\n19:52, 02.12.2019 | i\nSkomentuj BKS Visła Bydgoszcz - Indykpol AZS Olsztyn 2:3 - 2.12.2019. Fot. Jacek Nowacki\nW meczu 8. kolejki PlusLigi BKS Visła Bydgoszcz przegrał w Łuczniczce z Indykpolem AZS-em Olsztyn 2:3. To dziesiąty mecz bydgoszczan bez zwycięstwa i piąta porażka po tie-breaku.\nBydgoszczanie nie byli faworytami spotkania z zespołem, który po ośmiu rozegranych meczach plasował się w czołówce (5. miejsce w tabeli) PlusLigi. Z tego powodu zdobycie jednego punktu może cieszyć, zwłaszcza że bydgoszczanie w meczu z Indykpolem w IV secie wznieśli się na wyżyny waleczności.\nW mecz lepiej weszli olsztynianie, którzy po kilku prostych błędach gospodarzy prowadzili 3:1. Bydgoszczanie szybko odrobili stratę. Nie zawodził Toncek Stern i Piotr Lipiński i do końca partii toczyła się wyrównana walka o każdy punkt. W końcówce blok Tomasza Kalembki dał gospodarzom przewagę, którą Visła utrzymała do zdobycia 25. punktu.\nDwie kolejne odsłony meczu upłynęły pod dyktando gości. Precyzyjne zagrania Wojciecha Żalińskiego i Mateusza Miki, a także ataki Jana Hadravy dawały wyraźną punktową przewagę gościom.\nGospodarze pozbierali się w czwartej odsłonie. Olsztynianie po zdobyciu kilkupunktowego prowadzenia w końcówce seta zmarnowali zdobytą przewagę. Bydgoszczanie do walki poderwali się przy wyniku 16:20. Odrobili trzy punkty (19:20) i do zdobycia przez olsztynian piłki meczowej (23:24) gra toczyła się punkt za punkt. Wtedy bydgoszczanie wyrównali i dwukrotnie odparli ataki po serwisach meczowych gości. Visła seta rozstrzygnęła na swoją korzyść po zdobyciu pierwszego serwisu setowego.\nW decydującym starciu Indykpol AZS łatwo zdobył przewagę i wygrał mecz.\nNastępnym przeciwnikiem Visły będzie Cuprum Lubin. Bydgoszczanie zagrają na wyjeździe w piątek, 6 grudnia i podejmą jedenastą próbę wygrania meczu.\nVisła: Lipiński, Urbanowicz, Peszko, Gałązka, Kalembka, Stern, Szymura (libero) oraz Gil, Quiroga, Woch, Gryc\nAZS: Woicki, Mika, Żaliński, Pietraszko, Seyed, Hadrava, Żurek (libero) oraz Kowalski, Andringa.


Praca na stanowisku Pedagog specjalny / Asystent osoby niepełnosprawnej / Terapeuta zajęciowy\nŚrodowiskowy Dom Samopomocy przy Al. Pokoju 7 w Krakowie\nMiejsce pracy: ŚDS, Al. Pokoju 7, Kraków\n- wspieranie osób z niepełnosprawnościami w czynnościach samoobsługowych i toaletowych,\nNa stanowisku Pedagog specjalny / Asystent osoby niepełnosprawnej / Terapeuta zajęciowy obowiązują następujące wymagania formalne:\nudokumentowane doświadczenie (min. 3 miesiące) w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną.\nOsoby zainteresowane proszone są o złożenie dokumentów aplikacyjnych w formie cv i listu motywacyjnego drogą e-mailową na adres: sds.alejapokoju@ognisko.org.pl lub osobiście w Środowiskowym Domu Samopomocy przy Al. Pokoju 7 w Krakowie.\nNa oferty czekamy do dnia 18.06.2021 r.\nWięcej informacji o Stowarzyszeniu i Środowiskowym Domu Samopomocy przy Al. Pokoju 7 w Krakowie na stronie internetowej www.ognisko.org.pl.


[24tp.pl] Księżyc myśliwych nad Podhalem\nNa niebie mamy pełnię, zwaną Księżycem myśliwych.\nNa środę 20 października przypada kolejna w tym roku księżycowa pełnia. Jest ona zwana Księżycem myśliwych, bo październik jest uznawany za jeden z najlepszych miesięcy do polowań. Dziś nad Zakopanem niewiele chmur i pełnię można oglądać bez przeszkód.\nOdwiedzin: 3767\tAktualizacja 2021-10-21 01:02:14\n@Borsuk 2021-10-21 15:51:03\nChyba o czym innym był ten komentarz i nawiązywał do pierwszego komentarza pod tym postem.\nRzeczywiście najgorsze zwierzęta w ludzkiej skórze, te które atakują, a nie wiedzą po co....\ncoming out 2021-10-21 14:52:55\n@borsuk , ja tam wolę na swojej drodze spotkać zwierzę w ludzkiej skórze ,czyli kobietę-matkę z dwójką , trójką dzieci , niż niedźwiedzice , loche czy lwice ze swoim potomstwem. Ale skoro uważasz , że zwierzęta w ludzkiej skórze sa groźniejsze , to może wejdziesz do klatki z tygrysami w ZOO.\nborsuk 2021-10-21 13:56:57\nWytnij las to nie będziesz musiał przez niego chodzić. Ewentualnie 3 dawka preparatu zapewni ci bezpieczeństwo.\nA najgroźniejsze są te zwierzęta w ludzkiej skórze.\ncoming out 2021-10-21 11:23:40\nNo @franuś, ja też padłem. Po przeczytaniu Twojego komentarza. Tak, czytanie ze zrozumieniem trudna sztuka.\n@Emil , skoro zwierząt coraz mniej, to dlaczego w miastach , w tym w Zakopanem , jest ich coraz więcej? Mowa oczywiście o dziko żyjących , żeby znowu nie było , że franek padł\nfranek 2021-10-21 09:14:44\nSerio komuś przeszkadzają zwierzęta w lesie? "Strach chodzić"?\nMysliwy 2021-10-21 06:10:28\nIdź sobie zjedz cheeseburgera to Ci przejdzie.\nDo Emil 2021-10-21 06:08:53\nHm. W dzieciństwie chodziliśmy przez las do szkoły. Było bezpiecznie. Nie pamiętam, żeby ktokolwiek widział watahę wilków, dziki, niedźwiedzicę z młodymi, czy borsuki. Bobry też się tu nie pojawiały. Teraz w naszym lesie pojawiły się te zwierzęta i samemu strach chodzić. Możesz zatem rozwinąć swoją wypowiedź, bo nie rozumiem.\nEmil 2021-10-20 22:16:25\nKsiężyc ale kłusowników!! Myśliwi kiedyś byli dziś to głodni pseudo myśliwi, mający na celu dobrze zjeść i zarobić na krzywdzie dzikich zwierząt których jest coraz mniej!!


Marzena Rogalska w Księgarni Ravelo.pl\nKsięgarnia Ravelo.pl › Marzena Rogalska\nMarzena Rogalska\tZnak, 31 października 2018 oprawa miękka\nHistoria, dzięki której uwierzysz, że nie wolno rezygnować z miłości. Agata wreszcie uporała się z demonami przeszłości. Otaczają ją wierni przyjaciele, firma odnosi spektakularne sukcesy, współpracownicy ją uwielbiają, a w domu zawsze czeka na nią piękny rudy kot. Dlaczego więc jej myśli wciąż... więcej\nWyprzedaż snów. Outlet - uszkodzona okładka\nMarzena Rogalska\tZnak, 22 czerwca 2018 oprawa miękka\nJak długo można uciekać przed samym sobą, ile razy układać sobie na nowo życie? Agata po ośmiu latach powraca do Krakowa, w którym spędziła najlepsze chwile swojej młodości. Nie wie, co pozostało z jej dawnych wspomnień, jak bardzo zmienił się świat i życie ludzi, którzy ją kochali, a których... więcej\nMarzena Rogalska\tZnak, 14 lutego 2018 oprawa miękka\nJak kot, który żyje siedem razy, Agata po raz kolejny zaczyna na nowo. Po dotkliwej stracie Agata dochodzi do siebie pod troskliwą opieką najbliższych. Kiedyś podzieliła się z nimi swoimi snami. Ale czy pojawi się ktoś, kto zechce dzielić z nią życie? I czy ona, targana wątpliwościami, będzie na... więcej\nAgnieszka Krawczyk Agnieszka Lis Anna H. Niemczynow Dorota Gąsiorowska Dorota Milli Joanna Szarańska Karolina Wilczyńska Magdalena Majcher Magdalena Witkiewicz Marzena Rogalska\tFilia, 16 maja 2019\nMarzena Rogalska\tZnak, 2018 oprawa miękka\nGra w kolory. Outlet - uszkodzona okładka\nMarzena Rogalska\tZnak, 26 października 2016 oprawa miękka\nOdejść jest trudno, ale jeszcze trudniej wrócić. Jak długo można uciekać przed samym sobą, ile razy układać sobie na nowo życie? Agata, zraniona i złamana, po ośmiu latach powraca do miasta, w którym spędziła najlepsze chwile swojej młodości. Nie wie, co pozostało z jej dawnych przyjaźni, jak... więcej\nWyprzedaż snów. Outlet\nMarzena Rogalska\tZnak, 2016 oprawa miękka\nByć kobietą biznesu Kierowanie zespołem motywowanie pracowników budowanie własnego wizerunku. Outlet - uszkodzona okładka\nGrażyna Białopiotrowicz Marzena Rogalska\tWolters Kluwer, 2015 oprawa twarda\nKobiety potrafią doskonale sobie radzić w sferze biznesu. Wciąż jednak istnieją obszary funkcjonowania, w których wiele z nich poszukuje wzorca, działając metodą prób i błędów lub kierując się stereotypami społecznymi, co w efekcie prowadzi do osłabienia ich pozycji w organizacji. Książka zawiera... więcej\nGrażyna Białopiotrowicz Marzena Rogalska\tWolters Kluwer, 25 września 2014 oprawa twarda\nPoezja "idylliczna" Marii Komornickiej. Szkic interpretacyjny. T. I (Ebook)\n"Poezja „idylliczna” Marii Komornickiej. Szkic interpretacyjny" to monografia, której celem jest przybliżenie szerszemu gronu odbiorców nieznanych wierszy wymienionej w tytule autorki, pochodzących z monumentalnego dzieła W Grabowie podczas wojny "Xięga poezji idyllicznej". Z ponad...zobacz więcej »\n13.70 zł 10.96 zł


Koszulki z napisem jako podarunek : Gambia\nWśród wielu przeróżnych śmiesznych podarków możemy odkryć również przyciągające części garderoby, koszulki, bluzy, czapki a nawet bieliznę. Te ostatnie nadają się przede wszystkim dla osób bliskich lub jako prezent dla przyszłej panny młodej czy także pana młodego. Koszulki i inne części garderoby możemy jednak podarować każdemu. Punkty sprzedaży oferujące dowcipne prezenty rodzaju nadruki na koszulki oferują niezmiernie wiele takich rzeczy oraz jesteśmy w stanie w nich dowolnie wybierać, jeśli decydujemy się na tego typu zakup. Dowcipne tanie koszulki i bluzy mogą zawierać zajmujące napisy, wskazujące na jakąś interesującą cechę osoby obdarowanej, głosić dowcipną sentencję czy także zawierać zabawny rysunek. Jeśli chodzi o bieliznę, producenci mają trochę większe pole do popisu, dla mężczyzn konstruują oni bokserki z nadrukiem pyska słonia czy żyrafy oraz dodają właściwe wydłużenie w formie trąby, dla kobiet są w stanie być podświetlane biustonosze lub figi, ozdobione zabawnym futerkiem. Aktualnie sklepy ze śmiesznymi podarkami proponują także ubranka dla niemowląt oraz małych dzieci z żartobliwymi tekstami, cieszą się one kolosalną popularnością. Barwy koszulek też pozostawiają nam kolosalny wybór, możność przebierania oraz dopasowania słusznej dla siebie. Każdy znany butik, każdy sklep sieciowy i market posiada w swojej szerokiej ofercie niezwykłą ilość modeli koszulek polo, które niezmiennie od lat radują się popularnością oraz nie wychodzą z mody pomimo ulepszających się nurtów. Dla facetów, koszulka polo jest niepospolitym dodatkiem, dla kobiet przecudowną częścią garderoby, należałoby posiadać w swojej szafie choć jedną, by wykorzystać ją w dobrej chwili oraz zabłysnąć spokojnym jakkolwiek oraz świeżym wyglądem, w sportowej wersji.\nPrzeczytaj inne wpisy2017/01/23Koszulki z napisem jako podarek2015/06/27Ciuszki dla dzieci2016/08/29Można tak naprawdę powiedzieć2015/05/30Odżywka do rzęs2015/02/14Obrączki ślubne2015/10/03Zadbaj o własną urodę z kosmetykami Avon2017/04/04ferosup.pl2016/01/22Zdrowie2016/07/26Krawat paisley2015/03/21Markowa odzież używana2015/08/11Koszula do ślubu2015/09/29Sukienki dresowe dzianinowe2016/09/16Ciuchy są w stanie spełniać różnorodne funkcje2015/02/28Okulary dla kierowców2016/04/30Hakuro H552015/03/09Ciepłe ubrania2015/10/01Tanie ubrania2016/09/16W jaki sposób możemy ubrać się za sporo tańsze pieniądze?2016/12/18clip in bezszwowe2016/08/29W jakim miejscu możemy kupić taniej garnitury?2016/04/08Promocje2015/10/03Blog o włosach2015/10/28Bielizna damska2016/08/29Co zrobić, aby kupić sporo tańsze buty sportowe?2015/02/14Bransoletki srebrne2015/05/18Gabinet kosmetyczny Warszawa2015/08/29Zakup bardzo dobrych perfum2015/06/30Koszule damskie2016/04/30epilacja warszawa2015/09/29Opinie o regenerum do rzęs2015/05/19Biżuteria Srebrna2015/05/17Kosmetyczka Lublin2015/10/28Naszywki2016/09/16Bodajże każdy z nas przywodzi sobie czasy2016/09/16Dla każdego człowieka, obojętnie od płci i wieku, ślub oraz wesele 2016/02/15Bransoletki srebrne z cyrkoniami\nW co warto inwestować...


Berry Good - producent borówki amerykańskiej\nOd wielu lat zajmujemy się dostarczaniem na półki sklepowe w całej Polsce owoców, które kiedyś dostępne były tylko mieszkańcom Ameryki Północnej oraz Japonii. Berry Good to producent borówki amerykańskiej, który posiada swoje słoneczne plantacje na Podkarpaciu, Lubelszczyźnie, a także w Wielkopolsce.\nJeżeli chcesz zorganizować wesele - Kraków jest jednym z lepszych miejsc aby to zrobić a nasza restauracja pomoże Ci z przygotowaniami. Przyjęcie zorganizujemy wedle Twojego życzenia. Spraw aby to wydarzenie było niezapomnianym przeżyciem pełnym cudownych chwil. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nMaszyny piekarnicze doskonale sprawdzą się w profesjonalnych piekarniach oraz każdego rodzaju lokalach gastronomicznych. Są one wspaniałym sprzętem kuchennym, który jest niezwykle energooszczędny. Nasze maszyny dla piekarni umożliwiają rozmaite obróbki produktów spożywczych, dlatego warto nabyć to wspaniałe urządzenie. Dzięki niemu będą Państwo w stanie zaoferować swoim klientom pyszne i dobrze wypieczone dania! Serdecznie zapraszamy na naszą stronę internetową celem zapoznania się z naszą pełną ofertą.\nKażdy obecny lub przyszły właściciel kawiarni bądź restauracji musi zadbać o solidne, niezawodne wyposażenie swojego lokalu gastronomicznego. Z pomocą przychodzi nasz sklep internetowy, w którego ofercie można znaleźć między innymi stoły chłodnicze, kotły elektryczne, krajalnice półautomatyczne do wędlin i wiele więcej.\nLubisz kawę lub herbatę? Nie wyobrażasz sobie jednego dnia bez wypicia jednego z tych napojów. W naszej ofercie znajdują się różne rodzaje kaw: ziarnistych, mielonych, jak również w kapsułkach przeznaczonych do ekspresu, a także różnorakie herbaty: owocowe, czarne, czy białe. Zapewniamy o ich starannej selekcji tak, aby naszym klientom ofiarować wyłącznie najlepsze gatunkowo produkty.\nObchodzisz w najbliższym czasie urodziny lub imieniny i chcesz zaprosić gości na domowe przyjęcie? Jeśli szukasz pysznego tortu czy ciasta na terenie Łodzi, to zgłoś się do nas. Nasza cukiernia oferuje szereg pysznych słodkości na specjalne okazje. Mamy m.in. cytrynowy tort Limoncello, tort bezowy i inne.\nNasza strona internetowa oferuje bogaty wybór propozycji żywności azjatyckiej. Wśród naszego asortymentu znajdą Państwo popularne sosy, chrzany, glony nori, ryże, warzywa i inne dodatki do tworzenia rolek sushi. Sklep oferuje także wybór innych przypraw i produktów do kuchni azjatyckiej oraz orientalnej.\nNapary liściaste w sklepie Zaparzymy.pl\nPicie naparu z ziół i liści ma doskonałe właściwości. Opóźnia procesy starzenia, działa antywirusowo i pobudza pracę układu krążenia oraz działa antywirusowo. Nasz sklep z herbatą poleca różne odmiany: czarną, czerwoną, zieloną, w gotowych paczkach oraz na wagę. Liście do zaparzania otrzymujemy w efekcie kilku procesów: więdnięcia, skręcania, fermentacji i suszenia. Jednym z najczęściej pitych wywarów są czarne odmiany, które zawierają takie substancje jak tanina, teina czy karoten oraz witaminy K, B i C.\nSerdecznie zapraszamy na stronę sklepu 100% Natury. Czeka tu na Ciebie niezwykle atrakcyjna oferta, w której znajduje się zdrowa żywność, w tym produkty ekologiczne dla dzieci, a także wiele innych artykułów, które pozwolą Ci cieszyć się dobrym zdrowiem i wspaniałym samopoczuciem. Serdecznie zachęcamy do skorzystania z naszej wyjątkowej propozycji - przekonaj się, że korzystanie z naszej oferty może przynieść Ci wiele powodów do zadowolenia. Więcej informacji na temat naszej wyjątkowej propozycji znajdziesz na naszej stronie.\nPostawiliśmy sobie za cel stworzenie szerokiego asortymentu, w którym każdy z Was będzie mógł zaopatrzyć się w akcesoria, które znacznie podniosą funkcjonalność i usprawnią wykonywanie codziennych czynności, a jednocześnie znacznie podniosą walory estetyczne pomieszczenia. Garnki.pl ma do zaoferowania m. in. wyposażenie kuchni, wśród którego znajdziecie naczynia, sztućce, solidne garnki i wiele więcej. Zapewniamy Wam dostęp do świetnych artykułów, które zostały wykonane z wysokogatunkowych produktów.\nZaserwuj swoim bliskim prawdziwy nadmorski obiad wykorzystując nasze produkty. Prowadzimy sklep rybny online, w którym znajdziesz m.in. karpie, liny, pstrągi, czy dorsze. W zależności od Twoich preferencji możesz nabyć mięso świeże lub wędzone. Doskonale do przygotowania obiadu sprawdzą się także marynaty oraz mrożone owoce morza.\nSklep z kiszonkami zaprasza Państwa do zmian żywnościowych. Żywność ekologiczna to samo zdrowie, pozbawiona sztucznych barwników i innych chemicznych substancji rakotwórczych. Zdrowa żywność ekologiczna zapewni Państwu długie lata życia. Posiadamy duży wybór produktów o wysokiej jakości, takie jak soki kiszone czy zakwasy z buraków.


Artysto, uwierz w swoje możliwości/vol. 6\nO Tobie i o mnie\nDrogi Artysto, Studencie, Uczniu, Artysto Muzyku, Czytelniku, Żono, Mężu lub narazie Wolny Strzelcu,\nWiara w swoje możliwości to najważniejszy element skutecznego działania! Bez wiary w sukces, który planujesz trudno dostrzec ścieżki, wskazówki i ludzi wkoło, którzy pomogą Ci dojść do celu. Jeśli chcesz grać koncerty - nie możesz się bać Twojej publiczności . Spróbuj poznać jej potrzeby. Spróbuj jej coś podarować, coś od siebie .... najpiękniejszy skrawek swojej duszy.\nJeśli chcesz grać świetnie, nie możesz wmawiać sobie, że jak już skończysz studia, szkołę, za kilka lat - nastąpi czas profesjonalizmu w twym życiu zawodowym. Możesz się nie doczekać. Ale przede wszystkim nigdy nie uwierzysz w to, co możesz zdziałać. Nie bój się sięgać wysoko ... poznaj siebie, swoje cechy osobowości, nawyki i potrzeby , zaakceptuj je i rusz do działania. Zmieniaj to, co Możesz zmieniać. I bądź pozytywny, bo sam, fakt, że Jesteś człowiekiem wyjątkowym i niepowtarzalnym jest ogromną wartością i daje gigantyczne możliwości!\n"Boże daj mi tę łaskę, bym przyjął to, czego nie mogę zmienić. Daj odwagę, bym zmieniał to, co zmienić mogę. I mądrość, bym odróżnił jedno od drugiego" - Reinhold Niebuhr, amerykański duchowny ewangelicki.\nTen słynny aforyzm dotyka trzech najważniejszych cnót człowieka, mających ogromny wpływ na poczucie własnej wartości i wiarę w sens swojego działania. Są nimi: pokora, odwaga i mądrość. Z tymi zaś wiążą się: samoświadomość, akceptacja stanu rzeczy i pozytywne myślenie. Każde z tych ogniw jest szalenie istotne, a brak choć jednego z nich - niszczy wiarę w swoje możliwości.\nSamoświadomość ... czyli poznanie siebie. Bardzo prawdziwe spojrzenie wgłąb swojej osobowości, swojego charakteru ... swojej przeszłości, dzieciństwa ... bez usprawiedliwień ... Przyjrzenie się cechom swojej osobowości, które najczęściej pomagają Ci w działaniu docelowym oraz tym, które Cię spowalniają, blokują.Odświeżenie samoświadomości w trzech obszarach Twojego życia: osobistym, rodzinnym i zawodowym ... czyż nie jest to konieczny detox w Twoim życiu? Tylko wiedząc na czym stoisz ... odważnie przyjmując na klatę promyki i cienie swojego jestestwa możesz spróbować zaakceptować stan rzeczy I RUSZYC DALEJ ... Zmienić to, co zmienić jesteś w stanie ... zaakceptować to, czego zmienić się nie da.\nMiałeś trudne dzieciństwo ? - Pomyśl, czy w wyniku swoich doświadczeń możesz dać coś światu? Może jest wiele osób, którym właśnie Twoja historia, a przede wszystkim fakt, że wyszedłeś z niej szczęśliwie i z sukcesem spełnienia zawodowego doda IM sił ... ?Zaakceptuj przeszłość i rusz do działania. Nie tłumacz sobie, że trudno Ci pracować nad sobą, bo Jesteś taki, czy owaki, czy bo to wszystko wyniosłeś z domu. Przeszłości nie zmienisz, ale możesz zmienić wszystko od dziś ...\nZastanów się na jakie sprawy nie masz wpływu ... ( np. przeszłość, złe wspomnienia z dzieciństwa, cechy fizyczne, które skracają lub spowalniają skuteczną prace na instrumencie ( zbyt krótki palec - nie sięga w wysokie pozycje , zbyt kościste ciało - trudno grać miękko :) za długie zęby :) - choć dziś i zęby można zmienić, ciągłe poczucie głodu - gdy zaczynasz ćwiczyć - wciąż Ci burczy w brzuchu ... czy za długi język, który powoduje, że zamiast działać - mówisz, mówisz , mówisz ... )\nSpójrz jak wiele możesz zmienić:\nNajpierw przyjrzyj się cechom swojego charakteru: pracowitość / lenistwo, otwartość na świat / zamknięcie, życzliwość / pogarda, zaangażowanie / obojętność, profesjonalizm / fuszerka itp.\nPotem przyjrzyj sie umiejętnościom, znajdź swoje mocne strony, w czym jesteś unikatowy?\nNad tymi wszystkimi cechami, nawykami, jakie może wyniosłeś z domu, a może tak tylko tłumaczysz ... umiejętnościami zawodowymi masz wielka władzę. Najważniejsze, abyś ustalił dokąd chcesz iść? Jaki chcesz być? Jak powinieneś funkcjonować we współczesnym świecie, aby osiągnąć cel swojej muzycznej podróży.\n.."Szukaj schematów w rzeczach, które maja na ciebie wpływ, tak by zrozumiec przenikające je zależności przyczynowo - skutkowe oraz poznać zasady skutecznego postepowania z nimi" ... - Jedna z zasad Ray Dalio - wybitnego Businessmena, jednego z najbardziej wpływowych ludzi na świecie.\nPozytywne myślenie to trzeci filar kształtujący moc wiary w swoje możliwości. Jest absolutnym wynikiem dwóch pozostałych. Skoro pewnych rzeczy nie możesz zmienić - przyjmij je, zaakceptuj. A jeśli są takie, nad którymi możesz popracować - bierz się do działania. Nie ma żadnego powodu dla którego miałbys nie wierzyć, że sie uda. Szukaj rozwiązań, związków przyczynowo-skutkowych i póki masz siłę i chcesz się rozwijać - działaj!\nJeśli mimo, iż zachowujesz system pozytywnych wartości, pracujesz nad sobą i tak się obawiasz .... np. grać na scenie ... Zapytaj siebie - czego się boisz? Może potrzebujesz przyswoić więcej wiedzy, praktyki ćwiczenia, bo świadomość jej braku nadchodzi tuz przed występem? Może potrzebujesz doświadczenia scenicznego? Zapomniałeś, że grasz, bo kochasz muzykę, bo wyraża ona twoje emocje, odzwierciedla Twoją duszę? Publiczność właśnie tego chce usłyszeć ... BRZMIENIA TWOJEJ DUSZY I TWEGO SERCA! Publiczność marzy o przeniesieniu w inny świat, pragnie dotknięcia dźwiękiem , sztuką ... która w Twoich rękach i interpretacji jest unikatowa.\n1. Znajdź mocną bazę poczucia własnej wartości, która pozwoli Ci w sytuacjach zwątpienia pozostać stabilnym.\n2. Trzymaj się z dala toksycznych ludzi\n3. Bądź pozytywny, unikaj narzekactwa\n4. Zawsze znajdzie się ktoś z większymi i mniejszymi od Ciebie umiejętnościami. Porównywanie się z innymi nie ma więc sensu.\n5. Zaakceptuj swój wygląd. Dbaj o umysł, duszę i ciało\n6. Rozwijaj się, pogłębiaj swoją wiedzę. Bądź profesjonalistą i światłym człowiekiem\n7. Pracuj pilnie, ale nie daj się zwariować. Istnieje też inne życie poza Twoim zawodem ...\n8. jeśli musisz ocenić, oceniaj nie ludzi a ich zachowania.\n9. Wyznaczaj realistyczne cele, działaj kreatywnie, aby je osiągnąć.\n10. Bądź szczęśliwy z tego co się juz wydarzyła, co masz i co zamierzasz zdziałać.\n11. Traktuj wszystkich z szacunkiem.\n12. Bądź otwarty i żądny wiedzy.\nTrzymaj się i pamiętaj, że Jesteś wyjątkowy!\nNR TEL. +48 608317511