środa 30-03-16, czytany: 5943 razy, autor: krisu\nUznają ją za RECYDYWISTKĘ?!\nDoda / KAPiF To nie najlepszy czas dla Dody (32 l.). Mimo, że wydaje się nie przejmować ostatnim wyrokiem w sprawie pobicia Agnieszki Szulim, to teraz nie będzie mogła zlekceważyć tego problemu. Artystka może nawet trafić do więzienia na trzy lata! Sprawa dotyczy wydarzenia z 2013 roku, kiedy Dorota z przyjaciółką nie chciały wylegitymować się dwóm policjantom. Sprawa nie jest jednak łatwa do przewidzenia, ponieważ panowie byli w cywilu, a wokalistka nie uwierzyła w ich zapewnienia, że są policjantami. Według piosenkarki, mężczyźni byli wobec niej bardzo agresywni, więc wraz z przyjaciółką zaczęły "okładać" funkcjonariuszy torebkami. Zobacz więcej: Doda do Szulim: Agnieszko, podobno niedługo będziesz mogła... Jak twierdzi jej prawnik artystki, mec. Sergiusz Doniecki: Moją klientkę oskarżono o zaatakowanie funkcjonariuszy na służbie. Ale to nie ona była wówczas agresywna. Przeciwnie, to ją zaatakowano. One nie były pewne, czy mężczyźni są policjantami, wobec czego stawiły opór. Gdy zaczęły wzywać pomoc, panowie w mundurach przewrócili je na ziemię i skuli kajdankami jedną z nich. Na szczęście moja klientka i osoby trzecie nagrały zajście telefonami komórkowymi. Liczę, że uda nam się wykazać, że nie dokonała zarzucanego jej czynu.\nDorocie Rabczewskiej grozi zarzut z artykułu 222 KK. paragraf 1, czyli naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Jeśli obie panie zostaną uznane winne, to grozi im... aż trzy lata więzienia!\nJak twierdzi komisarz Andrzej Browarek z Komendy Głównej Policji w rozmowie z Super Expressem:\nTo sąd ustala wymiar kary, jak też i to, czy osoba miała wcześniej konflikt z prawem. Taka sytuacja może mieć bowiem związek z wysokością wymierzonej kary, jeżeli ktoś działa w recydywie.\nZobacz więcej: DODA POLUBIŁA TECHNIKĘ KONTUROWANIA PIERSI? (FOTO) Czy myślicie, że wokalistka naprawdę trafi do więzienia? Czy Dorota powinna zacząć się obawiać?\nCo wolno wojewodzie to nie Tobie s......!\nwara od policjantów patologio\nz nią żaden facet nie może wytrzymać ale musi ją to boleć bo przecierz taka zajebista dżaga z niej jest lol\ngość, 31-03-16, 11:22 napisał(a):\ngość, 31-03-16, 06:13 napisał(a):\ngość, 31-03-16, 00:53 napisał(a):\ngość, 31-03-16, 00:49 napisał(a):\nJak zniszczyc czlowieka....level polska\nPrzecież ona zniszczyła sama siebie, robiąc te wszystkie awantury, bijąc ludzi (sic!) i reprezentując niziny społeczne swoim zachowaniem. Na to, co ją teraz spotyka pracowała latami. Nikt nie chce jej karać za beznadziejne piosenki czy tandetny image, tylko za czyny, których się dopuściła. Czego tu nie rozumieć?\nSzulim slusznie dostala po ryju! Obrazala ja i jej rodzine, zalosne jest, ze poszla z tym do sadu! Powinna dostac jeszcze raz\nDostać po ryju to powinnaś ty, może byś zrozumiała, że nie wszystko się przemocą załatwia. No chyba, że jesteś ze środowiska patologicznego i nie raz dostałaś i innych rozwiązań nie widzisz.\nA czyli Doda miała prawo publicznie ubliżać innym ludziom ale oni jej nie? Dziwne podejście\nobrzydliwy odrażający trans\ngość, 31-03-16, 11:58 napisał(a):\nkibiców by już dawno wsadzili na dołek, sąd 24 i do pierdla....\nzakaz stadionowy i kara pieniezna, wiezienia sa przepelnione\nidź siedzieć raszplo ...\ngość, 31-03-16, 00:04 napisał(a):\ngość, 30-03-16, 23:50 napisał(a):\nPodpiszmy petycje: Dodon do więzienia. Kto jest za?\nW końcu powinna zostc ukarana, zwykły Kowalski już by dawno miał problemy.\nzwykly Kowalski za brutalny gwalt dostaje kare w zawieszeniu (elblag, pamietamy), a ty chcesz wysylac dowiezienia laska, bo machnela torebka na policjanta? hipokryzja.\ngość, 31-03-16, 09:48 napisał(a):\nPolanski nie poszedl siedziec za gwalt na dziecku to Dode wysla za jakas glupia szarpanine ?!\nNie badz klamczuszkiem, bo co z ciebie za czlowiek-klamca? Polanski siedzial w wiezieniu.\nDodon do pierdla bez zawiasow\nzachowanie dody moze sie podobac TYLKO patologii\nile jeszcze wybrykow tej pani bez konsekwencji...?\ngość, 30-03-16, 22:58 napisał(a):\nPolicjanci pocchwilitez bym nie uuwierzyła w tym kraju jest tyle oszustów choćby staruszki na wnuczka to przeszłośćteraz nawet na policjanta wkrecaja. Doda obrażala Górniak, Steczkowska i wiele osób wiec jej cwaniactwo się skumulowalo.\nPolicjanci po cywilu:-)\nTo w końcu byli w mundurach, czy nie? Pani D składa fałszywe zeznania ha ha ha\nmaliniak ja ulaskawi


Blog tematyczny z dziedziny SEO | Club-Peta.pl\nBlog tematyczny z dziedziny SEO jest poniekąd poszerzeniem zakresu działania firmy SEO24sklep.pl. Regularnie na blogu opublikowane są tematyczne aktualności, poradniki a także ciekawostki ze świata SEO oraz reklamy internetowej. Wszystkie posty są interesujące, opatrzone sugestywnymi przykładami oraz wierne z bieżącymi zasadami w branży. Nie ma konieczności przejmować się, że nie będą rzetelne, gdyż tworzą je eksperci SEO. Na blogu można wyszukać pożyteczne porady, powiązane też z marketingiem treści oraz social mediami.\nInternauci chętnie przeglądają newsy, żeby dowiadywać się, co interesującego wydarzyło się w lokalnym a także w międzynarodowym świecie marketingu internetowego. Na dodatek, klienci firmy również najczęściej przeglądają bloga, gdyż mogą w tym miejscu dowiedzieć się o rabatach w sklepie SEO. Wgląd do nowych propozycji w katalogu motywuje do dalszej współpracy. Abstrahując od tego, czy dla czytelnika pozycjonowanie stron www to zajęcie zawodowe, albo hobby, blog specjalistów którzy zajmują się reklamą w sieci jest miejscem, gdzie wyszuka się artykuły odpowiednie dla własnych oczekiwań.\nMożna w tym miejscu odnaleźć informacje w temacie przynoszących korzyści metod pozycjonowania, czy też interesujące teksty z branży SEO. Zaglądając pod domenę https://seosklep24.pl/pozycjonowanie-lokalne/534-optymalizacja-wizytowek-google-moja-firmagoogle-maps-0000000002137.html każdorazowo wyszuka się motywujące artykuły. Dużo notek stworzonych jest dla nowicjuszy, dlatego zaprezentowane są popularne techniki SEO. Artykuły pozycjonerskie, jakie da się wyszukać w takim miejscu to użyteczne oraz rzeczowe posty. Każdego dnia powstają kolejne notki. Wybrane tytuły takie jak Psychologia kolorów w świecie reklamy, bądź Data Miner – czym jest i jak wykorzystać w SEO, pokazują, że problematyka jest wielowymiarowa. I to świadczy o profesjonalizmie blogerów.


CBA: Urząd Miejski w Elblągu nie złamał prawa. Dalszego postępowania nie będzie – Elblag24 – Elbląg i region elbląski wiadomości\nRadni PiS zrobili szum, po publikacjach prasy lokalnej o udzieleniu przez Miasto dotacji w wysokości 200 tys. zł. Anonimowy mieszkaniec skierował sprawę do CBA. Funkcjonariusze sprawę zbadali i…nie dopatrzyli się złamania prawa przez elbląskich urzędników.\nMiała być afera na skalę ogólnopolską, a Elbląg pokazany jako przykład korupcji politycznej. Kiedy więc wybuchła informacja, że sprawą zainteresowało się Centralne Biuro Antykorupcyjne wydawało się, że wydarzenia nabiorą medialnego rozpędu.\nTymczasem jak dziś informuje portel.pl, Centralne Biuro Antykorupcyjne, po zbadaniu sprawy i zapoznaniu się z wyjaśnieniami złożonymi przez miejskich urzędników, odstąpiło od dalszych czynności, nie doszukując się złamania prawa.\nPrzypomnijmy, że Centralne Biuro Antykorupcyjne zajęło się sprawą przyznania w konkursie na popularyzację sportu 200 tys. zł stowarzyszeniu, które powstało ledwie dwa miesiące wcześniej. Urząd Miejski w Elblągu tłumaczy, że nie było innej organizacji, która zajmuje się promocją narciarstwa.\nWięcej o tym pisaliśmy tu: http://fakty.elblag.pl/cba-przeswietla-konkurs-dla-organizacji-pozarzadowych-w-elblagu/\nUwaga! Błąd w podręczniku do IV klasy podstawówki. Autorzy przenieśli...miasto!


Böllhoff przejmuje SNEP SA | Böllhoff\nW ten sposób Böllhoff wzmacnia swoje kompetencje w branży lotniczej.\nDzięki całkowitemu przejęciu SNEP, Böllhoff dalej umacnia swoją pozycję na rynku technicznych elementów złącznych dla przemysłu lotniczego. W przyszłości SNEP zostanie zintegrowany z międzynarodową działalnością grupy Böllhoff w zakresie lotnictwa i będzie odgrywał ważną rolę w dalszym rozwoju tego sektora działalności przedsiębiorstwa.\n"Francja jest ważnym rynkiem lotniczym dla firmy Böllhoff", mówi Partner Zarządzający Michael W. Böllhoff. "Przejęcie SNEP pomaga nam być bliżej kluczowych klientów i w przyszłości jeszcze lepiej spełniać ich indywidualne wymagania." Know-how produkcyjne SNEP uzupełnia obecne kompetencje produkcyjne Grupy Böllhoff dla lotnictwa, w szczególności w zakresie toczenia i obróbki skrawaniem.\nSNEP także skorzysta na powiązaniu z grupą Böllhoff – m. in. na kompetencjach w zakresie innowacji i łączenia materiałów lekkich. Długoterminowym celem przejęcia jest dalsze wzmocnienie kompetencji rozwojowych SNEP i tym samym - stanie się lokalnym partnerem rozwojowym dla przemysłu lotniczego i kosmicznego we Francji.\n"W roku 2020 sektor lotniczy i kosmiczny bardzo ucierpiał z powodu skutków pandemii COVID 19", podkreśla partner zarządzający Wilhelm A. Böllhoff. "W perspektywie średnioterminowej spodziewamy się ożywienia tamtejszego biznesu - a dzięki przejęciu SNEP będziemy wtedy na lepszej pozycji, aby sprostać wymaganiom naszych klientów."\nFirma SNEP została założona w 1918 roku i jest uznanym producentem elementów złącznych dla przemysłu lotniczego z siedzibą w Montbrison we Francji. Portfolio produktów obejmuje technicznie zaawansowane elementy złączne - od specjalnych podkładek, nakrętek i tulei do armatury płynów i precyzyjnych części typu build-to-print.\nZatrudniając 110 pracowników, SNEP osiągnął w 2020 roku obrót całkowity w wysokości 16 milionów euro. W ramach Grupy Böllhoff, SNEP będzie działać pod nazwą Bollhoff SNEP S.A.\nBöllhoff jest globalnym dostawcą 360° technologii łączenia, rozwiązań montażowych i logistycznych. Prowadzone od 1877 roku przez rodzinę przedsiębiorstwo jest gwarantem długotrwałego sukcesu dzięki innowacyjnym możliwościom i obecności na miejscu. Jako specjalista w dziedzinie mocowań Böllhoff zna szczegółowo wymagania swoich klientów ze wszystkich branż i wspiera ich w tworzeniu skutecznych połączeń. W firmie Böllhoff ponad 3.000 pracowników stale kształtuje przyszłość techniki łączenia - zarówno w centrali w Bielefeld, jak i w oddziałach na całym świecie. W ten sposób przedsiębiorstwo osiągnęło w 2020 roku obrót w wysokości 545 milionów euro.\nBöllhoff posiada certyfikat EN 9100 jako producent wyrobów dla branży aerospace.


Lanzarote, Podwodne safari PL\nPodwodne safari PL\nPodróż na dno Oceanu Atlantyckiego na pokładzie panoramicznej łodzi podwodnej! Obsługa w jęz. polskim.\nZ pewnością zadziwi Was podwodny świat Lanzarote. Miejsce dostępne dotychczas dla doświadczonych płetwonurków, teraz zaprasza również turystów. Na dno oceanu zabierze Was nowoczesna, bezpieczna i w pełni klimatyzowana żółta podwodna łódź. Jest to atrakcja dedykowana dla całej rodziny, zabierzcie więc aparat i kamerę i cieszcie się tym niezwykłym doświadczeniem razem z nami! Kolorowe ryby, różnorodne i czasem groźne stworzenia będziecie podziwiać bez zamoczenia nawet jednego palca u nogi! Nurkujemy na głębokość 25-30 metrów a podwodna podróż trwa około jednej godziny.\nStart: Marina Puerto Calero Lanzarote\nDni realizacji: PONIEDZIAŁEK - SOBOTA\nGodziny: 10.00, 13.00, 14.00, 15.00, 16.00\nJęzyk: angielski, hiszpański, polski tylko piątek godz. 12.00\nWybierz AtrakcjęPodwodne safari PL


Zbigniew Frączkiewicz. Sakralna rzeźba świecka | BIURO WYSTAW ARTYSTYCZNYCH w Jeleniej GórzeBIURO WYSTAW ARTYSTYCZNYCH w Jeleniej Górze\n22 listopada 2002 r. – 4 stycznia 2003 r.\nPrzestrzeń Zbigniewa Frączkiewicza jest przestrzenią świata. On mierzy się z ziemią, niebem, horyzontem. Stara się sprostać tej skali. Przeciwstawia się tej scenografii. Jego rzeźby nie pojawiają się w przestrzeni po to, by z nią współistnieć, ale by tkwić w niej jak obce ciało. By ją ranić.\nWpatrzone w niebo żeliwne głowy ułożone w pryzmy pomników, kamienne stopy zawieszone na metalowych szynach, wyciosana w marmurze stopa – pielgrzym i stopy odlane w żeliwie, kręgi kamienne, rząd głazów naznaczonych śladami przemocy, ludzie z żelaza, pocięte ciało Chrystusa… – sytuacje, zdarzenia, spotkania, które są treścią i sensem tych rzeźb nie mówią o wszystkim, co niesie ze sobą cielesność, ale o tym, co jest zmęczeniem, bólem, cierpieniem, śmiercią.\nGłowy przypominają o rzeziach i egzekucjach, stopy o trudzie tak wielkim, że cały człowiek staje się tylko stopą, ludzie z żelaza przywołują wizję odczłowieczenia, Chrystus – pamięć męczeństwa.\nEkspresja bryły, ekspresja materii, jej intensywność nie pozostawiają wątpliwości co do znaczenia i ważności ciała, jego wymowy zarówno bezpośredniej jak i symbolicznej.\nMateria jest tu biologią – kamień, żeliwo – ciało ziemi.\nAle i materia zawiera podteksty i odniesienia: kamienne bryły przywołują pamięć o megalitach, ich kręgi czy szeregi wręcz nawiązują do miejsc kultowych; żeliwo i brąz – niewygładzone, zanieczyszczone, o brutalnej fakturze – jest porozumieniem z czasami pierwotnych wytopów, czy nawet wcześniejszymi, czasami meteorytów i pogańskiej czci dla metalurgii. l wreszcie trop symbolu religijnego, używanego w sytuacjach szczególnych:\nkrzyż w pomniku poświęconym ofiarom przemocy,\nkrzyż unoszący ofiarę przemocy.\nRytuał rzeźb Frączkiewicza odbywa się w przestrzeni, ale można też powiedzieć, że odbywa się w skali. W skali makro. Skalą makro jest plener plener -przestrzeń świata – i jest nią wyolbrzymiony rozmiar obiektów. Wielkość wspomaga ekspresję, wzmaga działanie. Nie bez powodu powstawały kiedyś gigantyczne kolumnady, fasady, kolosy i cokoły.\nWszystko, co przewyższa wzrost człowieka i kieruje jego wzrok ku górze, powoduje dystans w kontakcie i dysonans. To już nie jest rozmowa, ale monolog.\nWielkość obiektu ukierunkowuje myślenie o nim jako o czymś dominującym. Przewaga fizyczna staje się przewagą psychiczną. Przytłacza intensywnością znaczenia dosłownego i znaczenia symbolicznego.\nBowiem rzeźby Frączkiewicza są i dosłowne, i symboliczne. Ich życie jest co prawda tak samo doczesne jak życie drzewa czy skały, ale forma, a jeśli nie forma to kontekst, sytuująje w umowności. Nie zawsze może czytelnej, ale zawsze otwartej na interpretacje.\nSurowość formy, surowość i w pewien sposób eksponowana nawet brzydota materii, a w każdym razie jej nieurodziwość, jej ekspresja, prawda jej natury – to estetyka tej sztuki, skierowana na naturalizm kamienia, drewna, metalu, na sensualność odwołującą się do naszej sensualności.\nPoprzez nadawanie obiektom znaczeń i działań symbolicznych Frączkiewicz wydaje się dążyć do tego, by stworzoną przez siebie sferę materii przekroczyć. Pytając: … kim jest człowiek, kim jestem ja, tu, na ziemi, wobec świata, w którym istnieję, wobec siebie samego i może innych, wobec trwałości i nietrwałości, cierpienia, śmierci, tego co potem… – pytając tak dotyka problemów egzystencjalnych, które wykraczają przecież poza egzystencję.\nCZŁOWIEK Z ŻELAZA NA KRZYŻU\nUwagi o wątkach sakralnych w twórczości rzeźbiarskiej Zbigniewa Frączkiewicza\nWspółczesną rzeźbę polską zdominowały formy ładne, grzeczne i dowcipne. Dotyczy to również w dużej mierze instalacji. Natomiast rzeźby Zbigniewa Frączkiewicza są konsekwentnie brzydkie, niegrzeczne i wzniosłe. Rdzewiejące, z grubsza ociosane, niekanoniczne, prowokujące, nie pod publiczkę, odnoszące się bezpośrednio do ważnych tematów i kwestii ostatecznych.\nTemat sakralny to dla rzeźbiarza elementarz, zakładając, ze chciał się uczyć i nie spał na zajęciach z historii sztuki oraz lekcjach poświęconych rozwojowi form rzeźbiarskich. Frączkiewicz uczył się rzeźby u wybitnych profesorów (Stanisław Kulon, Oskar Hansen, Jan Kucz, dyplom – pracownia Tadeusza Łodziany) w dość tradycyjnej uczelni (warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych), ale w czasach (1965-71), gdy dominował konceptualizm i odejście od przedmiotu. To było pociągające, choć wydawało się pójściem na łatwiznę. Młody artysta najpierw chciał poznać tradycję, a tym samym – język rzeźby. Choć nie tylko – interesowały go zagadnienia organizacji przestrzeni, więc idee prof. Hansena starał się wcielać w życie w swoich pierwszych realizacjach.\nOtrzymał dyplom z wyróżnieniem jednocześnie z Adamem Myjakiem, aktualnym (już po raz trzeci) rektorem ASP w Warszawie. Jest rówieśnikiem Jerzego Kaliny, rzeźbiarza i performera, najpierw outsidera, artysty “kościelnego” z okresu stanu wojennego, twórcy rzeźbiarskiego nagrobka Jerzego Popiełuszki w bagażniku fiata 125p, obecnie od lat bardzo oficjalnego specjalisty od wysokobudżetowych imprez plenerowych; Karola Broniatowskiego, twórcy “latających” postaci (cykl Ludzie, 1970 i Lądowanie przymusowe, 1972), po okresie wystaw prywatnych w stanie wojennym, od lat tworzącego z dużym powodzeniem w Berlinie; Jana Stanisława Wojciechowskiego, jeszcze w latach 80. interesującego rzeźbiarza, eksploatującego chyba nadmiernie własne oblicze odlane w gipsie, później autora tekstów i urzędnika kulturalnego. Pokolenie rzeźbiarzy pocz. lat 70., absolwentów ASP w Warszawie, dominuje dziś na rynku najlepiej notowanych artystów, ale i… urzędników uczelniano-ministerialnych. Mają prestiż i władzę, niektórzy także i pieniądze. Wpadają na rzadkie wystawy Frączkiewicza w Warszawie z butelką taniego rosyjskiego szampana Igrusstoje dla zaznaczenia więzi z tzw. dawnymi czasami. Szybko znikają, bo są stale zajęci.\nZbigniew Frączkiewicz jest od Magdaleny Abakanowicz młodszy, zaś od Mirosława Bałki starszy. Twórca równy tym międzynarodowym gwiazdorom siłą swoich prac, a jednak osobny i nieznany. Zwłaszcza z Abakanowicz wiele go łączy, co jest wyraźnie widoczne w ostatnich poznańskich realizacjach autorki Pleców (Backs, 1976-80) i Thirty Backwards Standing (1993-94). W parku pod cytadelą w Poznaniu stanął tłum 112 bezgłowych postaci – Nierozpoznanych. Oboje artystów używa z upodobanie żelazo – Abakanowicz użyła go – co prawda – po raz pierwszy, ale za to z niezwykłym rozmachem; Frączkiewicz odlewa swoje rzeźby w żelazie od lat 70.\nOboje tez stosują metodę multiplifikacji jako podstawę idei swoich projektów. O ile jednak tłum żelaznych sylwetek Abakanowicz jest anonimowy, o tyle Żelaźni Frączkiewicza dają się personifikować. To ludzie, tyle że z żelaza.\nAbakanowicz znają wszyscy, Frączkiewicza prawie nikt. Nie tylko dlatego, że od początku wybrał prowincję, gdzie chciał nade wszystko w spokoju pracować, a nie wystawiać, sprzedawać, zabiegać o wyjazdy zagraniczne lub łączyć się w grupy i zyskiwać uznanie publiczności i krytyków. Sam skazał się na banicję od razu po studiach: niepokorny, dumny, osobny. Wierzył, że nie musi podlizywać się światu, że świat przyjdzie do niego. Do Chocianowa, Szklarskiej Poręby – na końcu Polski. Nie przyszedł. Nawet pomimo tego, że młody aktywista sztuki przyciągał do siebie, organizując plenery i spotkania artystów z całej Polski i Europy. Najważniejszy był plener w Borowie-Chocianowie w 1980 r., na który przyjechała czołówka polskich rzeźbiarzy. To było święto, zdawało się, że liczy się tylko wspólnota i radość tworzenia w aurze odzyskiwanej wolności. Później wszyscy rozjechali się do swoich Warszaw i Krakowów, a Frączkiewicz został u siebie.\nTuż po stanie wojennym, w 1984 r. wystawił swoje prace o charakterze sakralnym w kościele św. Krzyża na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu z okazji drugiej pielgrzymki Papieża do ojczyzny. On, plastyk powiatowy, autor popiersi “świętych komuny”: Aleksandra Zawadzkiego, Karola Świerczewskiego i Konstantego Rokossowskiego dla miejscowych szkół (z tej serii nigdy nie powstała rzeźba Rokossowskiego, pozostałe stały przed szkołami, dziś usunięte), stanął po drugiej stronie barykady. Dla władzy sytuacja była jasna: zawiódł, zdradził, nic też dziwnego, że piórem posłusznych dziennikarzy rozprawiono się z nim.\nPóźniej zaczął wyjeżdżać, głównie do Niemiec, dokąd było bliżej niż do Warszawy; organizował wystawy, stawiał pomniki i rzędy swoich Ludzi z żelaza. W Niemczech, w małych miastach jego Ludzie stoją na placach, rynkach, nierzadko są symbolami miejscowości. Wszędzie był żywo przyjmowany, niekiedy jednak zbyt żywo, zwłaszcza w kraju, na czym cierpiały rzeźby – okradane (najczęściej kradziono żelazne genitalia) i – w skrajnym przypadku – niszczone. Gdy ustawił swojego Żelaznego na rynku w Gorzowie, niemal od razu okrzyknięto go Świństerem – tworem bluźnierczym i antyreligijnym. Rodzice prowadzący dzieci do kościoła ponoć zasłaniali oczy swoim pociechom, natomiast na czas procesji zakrywano rzeźbę derką. W końcu usunięto ją i zniszczono.\nPomnik Ofiar Lubina ’82 powstał w 1992 r. Ta jedna z najoryginalniejszych realizacji pomnikowych w Polsce opiera się prostej zasadzie skojarzenia granitowego napisu Solidarność (każda litera to osobny głaz) z żelaznym krzyżem ze śladami stóp i czołgowych gąsienic. Krzyż góruje nad całą kompozycją, ale w intencji artysty miał to być krzyż żelazny, którego barwa i ślady korozji mają niebagatelne znaczenie. Pomnik jest bardzo szanowany w Lubinie, każdy najmniejszy tag grafficiarzy jest natychmiast likwidowany przez służby miejskie. Może z tego szacunku uznano także, że z godnością pomnika nie licują ślady rdzy i krzyż zamalowano antykorozyjną farbą, w dodatku w kolorze różowym.\nOd 30 lat ZbignieF pozostaje najbardziej niezależnym i nieukładowym rzeźbiarzem polskim. Trochę nieczystym sumieniem naszej rzeźby – skomercjalizowanej i pustej. Jego prace nikogo nie pozostawiają obojętnym – problem jednak w tym, że znajdują się w obiegu pobocznym, tam, gdzie brakuje odniesień do wysokiej sztuki, do nowoczesności lub klasyki w ponad przeciętnym wydaniu.\nKim jest Człowiek z żelaza – najważniejszy twór Frączkiewicza? Praczłowiekiem, nad- lub pod-człowiekiem, człowiekiem bez właściwości czy może człowiekiem – Bogiem, do którego każdy z nas mógłby, powinien czy chciałby być podobny. Dawni artyści ułatwiali proces utożsamiania – Chrystus był najczęściej piękny i wzniosły. Choć nie zawsze: słynny czarny Chrystus z ołtarza z Isenheim Matthiasa Grünewalda (z 1513-15 r.) odstręcza od swego wizerunku: jest broczącym krwią, wyschniętym od ascezy nieszczęśnikiem z powykręcanymi ramionami i dłońmi, który nacierpiał się ponad miarę i kona zrezygnowany. I przykład opozycyjny: Chrystus Michała Anioła z Kaplicy Sykstyńskiej (z lat 1535-41 r.) – lekko otyły, silny, gładki i gniewny. Bez korony cierniowej, lekko ufryzowany, z władczo uniesioną ręką – Pan gniewu, piętnujący wszelki grzech.\nTo plus i minus wizerunków Boga-Człowieka. Gdzieś po środku jest Chrystus Frączkiewicza. Gdy jako pomnik zawiśnie na gigantycznym Krzyżu Milenijnym na specjalnie wyznaczonym terenie pomiędzy cmentarzem ewangelickim i cmentarzem żołnierzy radzieckich w Bolesławcu będzie najwyższym, najbardziej okazałym Chrystusem Ukrzyżowanym w kraju. Czy najbardziej wyrazistym, czy po prostu widocznym z najdalszych zakątków tej i okolicznych miejscowości? Będzie wyrazem wiary, nie zaś tylko formą rzeźbiarską. Teraz, gdy gipsowe odlewy Chrystusa ZbignieFa wypełniają przestrzeń galerii sztuki współczesnej, na chwilę przed sakralizacją, Chrystus jest jeszcze forma rzeźbiarską, prefabrykatem, zespołem elementów, kształtem ludzkim, który jeszcze nie stał się boskim wizerunkiem na krzyżu.\nZatrzymajmy się. To moment, gdy sztuka ukazuje proces sakralizacji przedmiotu. Za chwilę zniknie rzeźba i zaistnieje symbol wiary. Teraz widzimy jeszcze formę, jej części, miejsca, gdzie pojawia się spawy, gdzie trzeba będzie cyzelować zgrubienia, wzmocnienia konstrukcyjne, połączenia ze stalowym krzyżem. Dochodzi statyka i inżynieria. W dodatku roboty ziemne, infrastruktura, a nad tym wszystkim cień potężnego, ale wciąż dziurawego budżetu. Później już tylko wzniosłość i Ojcze nasz…\nKtoś powie, że zawsze tak było, że cierpień praktycznej strony twórczości wzniosłej, sakralnej doświadczał i Michał Anioł, i dziesiątki generacji artystów. Dostają za swoje twórcy dzieł wzniosłych i monumentalnych. Może to kara za pychę. Wszak mogli lepić figurki do banków i rezydencji biznesmenów, którzy wraz ze zleceniem nie omieszkują objaśnić, co cenią w rzeźbie mającej ozdobić ich ogród lub wnętrze rezydencji. Na pewno nie brzydotę, niegrzeczność i wzniosłość.\nWarszawa, wrzesień-październik 2002 r.\n1946 Rok w którym urodziłem się w Grzmiącej (Pomorze).\nDzieciństwo i lata szkolne spędziłem w Łodzi.\n1965 Kończę Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi i rozpoczynam studia na Wydziale Rzeźby ASP\nw Warszawie, gdzie mam kontakt z takimi pedagogami, jak Stanisław Kulon, Oskar Hansen, Jan Kucz, Bogusław Szwacz.\n1971 Otrzymuję dyplom (wyróżnienie) w pracowni Tadeusza Łodziany. W 1970 biorę udział w Ogólnopolskim Studenckim Plenerze Rzeźby w Legnicy (główna nagroda). Podejmuję decyzję o osiedleniu się w tym mieście po studiach.\n1971/72 Przez kilka miesięcy pracuję jako plastyk zakładowy w Zakładach Mechanicznych “Legmet” w Legnicy; składam władzom szereg propozycji rozwiązań rzeźbiarskich w mieście.\nOd października 1972 podejmuję pracę w PWSSP we Wrocławiu jako asystent Borysa Michałowskiego.\n1973/76 Od jesieni 1973 zamieszkuję w Lubinie i rozpoczynam pracę plastyka powiatowego. W lutym 1974 rodzi się córka Kalina. W tym czasie przyczyniam się do powstania projektu “Humanizacja miasta Lubina” autorstwa O. Hansena, współpracuję z urbanistami (E. Dakszewicz), tworzę projekt systemu dekoracji okolicznościowych dla powiatu, powstają napisy LUBIN na granicach miasta oraz inne ważne rzeźby.\n1977 Przeprowadzam się do wsi Czerniec k/Lubina. W październiku rodzi się córka Daria. Kontynuuję współpracę z Fabryką Urządzeń Mechanicznych w Chocianowie, gdzie stopniowo powstaje pracownia i dom. Biorę udział w Plenerach (Osetnica, Burgas, Targoszyn, Borów). Realizuję kamienne, monumentalne rzeźby. Biorę udział w wystawach.\n1980/84 Organizuję plener rzeźbiarski Borów – Chocianów 1980. Przeprowadzam się do Chocianowa.\nRemontujemy z grupą młodych ludzi LAMUS, późniejszą galerię. Organizuję wystawę indywidualną w Lubinie w 1983 (m. in. pierwszy pokaz “Tryptyku lubińskiego”.) “Tryptyk” pokazuję później w Kościele Św. Krzyża we Wrocławiu w 1984. Pierwsze kontakty z RFN w 1983 (Fellbach). W 1984 powstaje cykl “Żelaznych ludzi”\n1986 Zamieszkuję w Świeradowie Zdroju. W 1984 nawiązuję kontakt z Galerią “Kunst -Treff” w Worpswede (Niemcy)\n1989 Przeprowadzam się do Szklarskiej Poręby. Podejmuję próbę utworzenia ośrodka pracy twórczej w kamieniołomie.\n1990 W grudniu zakładamy z Anią Daniel. Galerię F. W 1991/92 powstaje w Michałowicach i w Chocianowie Pomnik Ofiar Lubina ’82. W 1993 powstają “Kolorowe głazy”.\n1993/95 Rodzą się plany budowy obiektu “Kamieniołom” w Szklarskiej Porębie.\nZBIGNIEW FRĄCZKIEWICZ zajmuje się: rzeźbą, rysunkiem, malarstwem, projektowaniem znaków graficznych, projektowaniem architektury, fotografią, wzornictwem użytkowym, medalierstwem, wystawiennictwem, filmami video, performance, happeningiem, pracą pedagogiczną.\nXII.1971 – Rzeźba, rysunek, BWA Legnica\n1-8.III. 1972 – Ona – fotograficzna aranżacja czasoprzestrzenna, BWA Legnica\n1972 – Rysunki, Galeria “O” w Warszawie\n28-30.XII. 1972 – Rysunki w lesie, wystawa obok DW Kamieńczyk w Szklarskiej Porębie\nVIII. 1975 – Rzeźba, rysunek, BWA Wrocław\nVI.1976 – Rysunki, Salon Teatru Wielkiego w Łodzi\nV.1979 – Rzeźba i rysunek, SBWA – Galeria Rzeźby, Warszawa\n1979 -Rzeźba, rysunek, KMPiK Lubin\n1983 – Rzeźba, rysunek, Galeria Zamkowa – Lublin\nVI-VIII.1985 – Rzeźba, Galerie der Stadt Fellbach (Niemcy)\nXII.1985-I.1986 – Znak trwania, Galeria Foto Medium Art, Wrocław\n1986-1987 – Rzeźba, Galeria “Lamus” w Chocianowie\nXII.1987- I.1988 – Rzeźba, BWA Leszno\nII.1988 – Rzeźba, BWA Zielona Góra\nIII-IV.1988 – Rzeźba, rysunek, Galerie Kunst-Treff, Worpswede (Niemcy)\nX-XII.1988 – Rysunki, Hala Domu Zdrojowego w Świeradowie Zdroju\nIII-IV. 1989 – Rzeźba, Galeria Zamkowa, Lubin\nIV.1989- Umarłym lasom – akcja na Izerskich Garbach (Góry Izerskie)\nIV-VI.1989 – Rzeźba, Galerie Kunst-Treff, Worpswede (Niemcy)\nVI-VIII.1989 – Rzeźba, Zamek Gödens k/Wilhelmshafen (Niemcy)\nVIII- IX.1989 – Rzeźba, rysunek, Brückenturm Galerie, Mainz (Niemcy)\nX.1989 – Rzeźba, Galeria Depelmann, Hannover (Niemcy)\nXI.1989-IX.1992 – Rzeźba, Galeria Leo Klosa, Varrelbusch (Niemcy)\nIII.1990 – Obrazy, rzeźby, Galerie Kunst-Treff, Worpswede (Niemcy)\n12.I.1991 – otwarcie autorskiej Galerii F w Szklarskiej Porębie\nII.1991 – Głowy, wystawa rzeźb, Galeria F, Szklarska Poręba\nIII-V.1991 – Żelazo na śruby, rzeźby i obrazy, Galeria F, Szklarska Poręba\nVII.1991 – Stopy z kamienia, rzeźby i rysunki, Galeria F, Szklarska Poręba\nX.1991 – Rysunki, Galeria F, Szklarska Poręba\n26.IX.1992 – Rzeźba, Góra Szybowcowa, Jeżów Sudecki\nV-VI.1993 – Rzeźba, BWA Toruń\nVII-VIII.1993 – Rzeźba, BWA Łódź\n21-22.IX.1993 – Izerskie Garby II, Kopalnia Stanisław w Górach Izerskich\nVIII XI.1993 – Rysunki, Galeria F, Szklarska Poręba\nVII_XII.1994 – “Ludzie z żelaza”, Galeria F, Szklarska Poręba\nV-VI.1995 – “Ludzie z Żelaza” , BWA Jelenia Góra i deptak 1 Maja\nVI-VII 1995 – “Ludzie z Żelaza”, Galeria “STILON” i Wełniany Rynek, Gorzów Wlkp.\nVII-VIII 1995 – “Ludzie z Żelaza”, BWA i Rynek -Wałbrzych\nVIII-X 1995 – “Ludzie z Żelaza” P.G.S. i plac przy Molo-Sopot\nX 1995-III 1996-“Ludzie z Żelaza”, BWA i Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin\nII-V 1996 – “Ludzie z Żelaza” BWA i Rynek – Legnica\nVI-X 1966 – “Ludzie z Żelaza” teren huty KRUPPA i Bank – Kunstverein, Hattingen (D)\nIX-XI 1966 – “Ludzie z Żelaza” Kościół Ewangelicki i Rynek – Essen (D)\nXI-1996 – III 1997 -“Ludzie z Żelaza” Volksgarten i Biuro Architektoniczne SPICHALA -Wiedeń\nIII-1997 III-1998 “Ludzie z Żelaza” Park i Galeria PAYER – Leoben (A)\nIII-1998 -IX 1998 “Ludzie z Żelaza” wieś Mackenzell -Architekturbüro, Möller & Wald (D)\nIV-1999 – Zbigniew Frączkiewicz – Rzeźba Muzeum Ślężańskie-Sobótka\nIV-V 1999 -“Wędrówki Żelaznych Ludzi” Galeria Rzeźby BWA Warszawa\nVI – VIII 1999 – ,,Wędrówki Żelaznych Ludzi” Galeria F Szklarska Poręba\nXII 1999- III 2000 “Ludzie z Żelaza” Galeria “PEGAZ” Zakopane\nV.1971 – Plastyka Zagłębia Miedziowego, BWA Legnica\n1973 – Młode malarstwo, grafika, rzeźba, BWA Sopot\n1973 – Wystawa Młodych, BWA Wrocław\n1973 – Wystawa w galerii “PAFAWAG”, Wrocław\n1974 – Plastyka Zagłębia Miedziowego, BWA Legnica\n1974 – Ogólnopolska Wystawa Małych Form Rzeźbiarskich, BWA Poznań\nV. 1975 – V Wystawa Malarstwa i Rzeźby Zagłębia Miedziowego, BWA Legnica\nVII-VIII.1975 – Plastyka na zamówienie społeczne, CBWA Zachęta, Warszawa\nIII.1976 – Rzeźba Roku 1975 Polski Południowej, BWA Kraków (Grand Prix)\nV-VI.1976 – VI Wystawa Plastyki Zagłębia Miedziowego, BWA Legnica\nIII.1977 – Rzeźba Roku 1976 Polski Południowej, BWA Kraków (Grand Prix)\n1977 – XXX-lecie ZPAP, BWA Wrocław\nVII.1977 – CDN, Wystawa pod Mostem Poniatowskiego, Warszawa\nIII.1978 – Rzeźba Roku 1977 Polski Południowej BWA Kraków\nV-VI-VII.1978 – W kręgu Polskiej Rzeźby Współczesnej, BWA Koszalin\n1978 – Festiwal Sztuk Pięknych, CBWA Zachęta, Warszawa\nIII.1979 – Zbigniew Frączkiewicz i Janusz Duda Remi. Realizacja i wystawa jednego obrazu, Klub Żuraw, Lubin\nVII.1979 – Tendencje i osobowości, CBWA Zachęta, Warszawa (wyróżnienie)\nXI.1979 – Kolor, forma, metafora – spotkanie krakowskie, BWA Kraków\nVII-VIII.1980 – Myśl i tworzywo, wystawa małych form rzeźbiarskich, Muzeum Okręgowe, Radom\nV.1980 – X – Wystawa Plastyki Zagłębia Miedziowego, BWA Legnica\n1980-1982 – Rysunek i opis, Wystawa polskiego rysunku współczesnego, Muzeum Okręgowe, Radom\nXI-XII, 1981, Muzeum Okręgowe, Radom\nI-II.1982, Galeria Pryzmat, Kraków\nIV-V.1982, Zamek Książąt Pomorskich, BWA Szczecin\n9.VII-21.VIII.1983 – 2. Triennale Kleinplastik, Fellbach (RFN)\n1984 – Wystawa zorganizowana z okazji drugiego przyjazdu do Polski papieża Jana Pawła II, Kościół św. Krzyża, Wrocław\n1988 – Wystawa poplenerowa O przestrzeń wolną od wojny Zamek Książ k/Wałbrzycha\n1989 – Wystawa towarzysząca międzynarodowemu sympozjum w Durbach\nIII.1990 – Wystawa w Galerii Kunst – Treff, Worpswede (RFN)\nVIII-IX.1990 – Wystawa poplenerowa Krastal’90, Villach (Austria)\n13.IV-15.V.1991 – “Profile”, wystawa poplenerowa, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko\n1991 – Pokonkursowa wystawa projektów pomnika LUBIN’82, Galeria F, Szklarska Poręba\nX. 1991 – Szklarska Poręba w Bad Harzburg, Galeria Miejska, Bad Harzburg (RFN)\nVIII.-X.1993 – 7. prezentacje jeleniogórskiego środowiska plastycznego, BWA Jelenia Góra\nVIII-IX, 1994 – II triennale plastyki “Sacrum. Wiara – Sztuka”, BWA Częstochowa (nagroda)\nIV.1995 – Modele Hofmana wczoraj i dziś, Galeria F i Muzeum w Szklarskiej Porębie\n1995 – Wokół polskiej rzeźby lat 70 i 80 -XX wieku – CRP Orońsko\n1995 – “Wieczorny Zamek” – Góry Izerskie i BWA Jelenia Góra\n1997 – Plastyka Zagłębia Miedziowego – BWA Legnica\n1997 -“TUTAJ – dzisiejsza kolonia artystyczna” Szklarska Poręba -Muzeum Miejskie\n1997 – Poplenerowa wystawa ceramiki -Bolesławiec ,Wrocław, Sieradz.\n1998- “Rekompozycja Figury”- Poznań – IX-X Gorzów XII\n1998- Polska rzeźba lat 70-80 – Orońsko\n1999- V-VIII, “Wspaniały Krajobraz. Artyści i kolonie artystyczne w Karkonoszach w XXw.”, BWA Jelenia Góra, Berlin, Görlitz, 1999 – 2000.\n1. “Dom” (projekt) – makieta, plany, przekroje, gips, 130 cm, 1969, pracownia prof. O. Hansena w ASP Warszawa\n2. “Nastroje” pokaz, VI. 1970, ASP w Warszawie\nRealizacja polegała na aranżacji pomieszczenia o wymiarach 3x3x3 m. Ściany ciemnego wnętrza przesłonięte zostały ekranami z płótna, ukrywającymi elementy instalacji technicznej. Na środku sufitu zawieszonego walcową formę o średnicy ok. 40 cm, na dole umieszczona była dźwignia – włącznik, rodzaj wagi, która w jednym skrajnym położeniu włączała silne, różowe światło, usytuowane wewnątrz walcowej formy i oświetlające gładkie, białe ekrany ścian. Natomiast po naciśnięciu dźwigni tak, aby znalazła się w drugim, skrajnym położeniu, różowe światło gasło, na ekranach ścian rozbłyskiwały graficzne symbole przywołujące dramatyczne skojarzenia np. krzyż, błyskawica; równocześnie narastał coraz głośniejszy dźwięk – agresywna muzyka, powtarzając się w kilkusekundowych odstępach. Bodźce te zmuszały odbiorcę bądź do opuszczenia pomieszczenia, bądź do naciśnięcia dźwigni w przeciwnie skrajne położenie, powodujące ustanie doznań negatywnych, ciszę i zapalenie się różowego światła\n3. “Krzyk” – żeliwo, 50 cm, Muzeum Okręgowe w Radomiu\n4. “Głowa” – żeliwo, 55 cm, 1970, Muzeum Okręgowe w Legnicy\n5. “Określenie przestrzeni” metal, 1970, główna nagroda Pleneru Młodej Rzeźby Legnica’70, praca zniszczona\n6. “Przenieść” obiekt rozprzestrzeniający się – performance, 1970, plener Młodej Rzeźby Legnica’70.\nElementy metalowe z uchwytami, pomalowane na srebrno, z wypisanymi na nich poleceniami – przenieść 1m, 5m, 20m itp.\n7. “Szachy” metal, 1970, Plener Młodej Rzeźby Legnica’70, wykonane wraz z A. Kossem, praca zniszczona w Legnicy\n8. “Dyplom” 1971, ASP w Warszawie, pracowni T. Łodziany, (wyróżnienie) Aranżacja przestrzeni przy pomocy rzeźb i rysunków: “Eufemia” – różowy beton na gipsie, “Ignac” – szary beton, “Smukła” – odlew cementowy patynowany (ugier jasny) rysunki na papierze pakowym o formatach ok. 200 x 200 cm. Rzeźby zniszczone w Legnicy\n9. “Głowy powielone” gips malowany srebrolem, 100 cm, 1971, kolekcja prywatna – Polska\n10. “Zgięty blok” gips, 30 cm, 1971, własność autora\n11. “Forma erotyczna” metal, 70 cm, 1971, praca zaginęła w Legnicy\n12. “Usta” rzeźba dwuelementowa, gips, 35 cm i 45 cm, 1971, własność autora\n13. “Abstrakcyjne formy organiczne” rzeźba dwuelementowa, 30 cm i 45 cm, 1971, praca zaginęła\n14. “Kobieta” brąz, 25 cm, 1971 skradziona w Dreźnie, kolekcje prywatne – Niemcy i Włochy, Muzeum Okręgowe Legnica\n15. “Usta” żeliwo, 50 cm, 1971, Muzeum Okręgowe w Legnicy\n16. “Elementy informacji wizualnej BHP” realizowane w Zakładach Mechanicznych LEGMET w Legnicy w latach 1971/72\n17. “Ona” – fotograficzna aranżacja czasoprzestrzenna, 1-8.III. 1972, BWA Legnica. Trzy rzutniki, z których emitowane są przenikające się obrazy oraz obracający się skokowo element z lustrem, przenoszący fragmenty obrazów w inne miejsca. Na codziennie zmienianych slajdach fotografie aktów, rzeźb i portretów kobiet.\n18. “Dwuczęściowa kompozycja z dłońmi” żeliwo, 35 cm i 60 cm, 1972, praca zaginęła\n19. “Kobieta I” żeliwo, 35 cm, 1973 własność autora\n20. “Kobieta II” brąz, 35 cm, 1973, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\n21. “Górnik – powielany znak rzeźbiarski dla Polkowic” (projekt), żeliwo, 30 cm, 1973, własność autora\n22. Malarstwo ścienne na murze fabrycznym FUM Chocianów, 1973, praca zbiorowa\n23. “Pomnik ofiar faszyzmu” znak rzeźbiarski obozu koncentracyjnego Gross Rosen filia w Chocianowie, żeliwo, stal, 1973, Chocianów\n24. “Relief I” żeliwo, 60 cm, 1974, kolekcja prywatna – polska oraz własność autora\n25. “Relief II” żeliwo, 300×250 cm, 1974, własność autora\n26. “Głowa” piaskowiec, stal, 170 cm, 1974, praca zaginęła\n27. “LGOM” drewno (obecnie granit) żeliwo, miedź, 350 cm, 1974 Grand Prix wystawy Rzeźba Roku 1975 Polski Południowej – BWA\n28. System dekoracji okolicznościowych dla powiatu Lubin, 1974\n29. “K. Świerczewski” popiersie żeliwo, miedź, 70 cm, 1975, Szkoła podstawowa w Chocianowie\n30. “Lubin” napis przestrzenny, narzut betonowy, 10 m, 1975, czterokrotna realizacja przy wjazdach do miasta\n31. “Pejzaż urbanistyczno – plastyczny miasta Chocianowa” 1975 (praca realizowana wraz z Ewą Dakszewicz) nagroda Ministra Przemysłu Ciężkiego na wystawie “Plastyka na zamówienie społeczne”\n32. Wystrój plastyczny zakładu ELPO w Lublinie, 1976\nreklama – spodnie, przy szosie\nkolorystyka zakładu z projektami malarstwa ściennego\naranżacja przestrzeni zielonej przed zakładem – projekt rzeźby “Kobieta z wodą” (żeliwo, 30 cm, obecnie kolekcja prywatna Niemcy)\n33. “Pozdrowienie” piaskowiec, 4 m, 1976, praca zrealizowana na Plenerze rzeźbiarskim w Pirna – Rottwendorf k/Drezna (NRD)\n34. “Skamieniały” piaskowiec, 3 m, 1976, praca zrealizowana na Plenerze Rzeźbiarskim w Pirna – Rottwendorf k/ Drezna (NRD)\n35. “Karliński I” stal, gips (płyty, śruby) 130 cm, 1976\n36. “Karliński II” żeliwo, 165 cm, 1976, Muzeum Okręgowe w Legnicy\n37. “Ręce” rzeźba czteroelementowa, 3 x żeliwo, 1 x miedź, 150 cm, 1976/77, własność autora\n38. “Wyżykowski” żeliwo, miedź, 180 cm, 1977, Muzeum Okręgowe w Legnicy\n39. “Pomnik ofiar faszyzmu” znak rzeźbiarski obozu koncentracyjnego Gross Rosen filia w Jelczu, żeliwo, stal, 1977, Jelcz\n40. “Geonauta” żeliwo, 150 cm, 1977, kolekcja prywatna – Polska, oraz własność autora\n41. “A. Zawadzki” obiekt z popiersiem, metal, 3 m, 1977, Szkoła Podstawowa w Lubinie\n42. “Leżący” marmur, 5 m, 1977, realizacja na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźbiarskim w Burgas (Bułgaria), Grand Prix\n43. “K. Rokossowski” głowa żeliwo, metal, 450 cm, 1978, praca nie istnieje\n44. “Tors” żeliwo, 50 cm, 1978, kolekcja prywatna, Niemcy\n45. “Głowa w kasku” żeliwo, aluminium, 25 cm, 1978, praca zaginęła\n46. “Stopa na śruby” żeliwo, 55 cm, 1978, kolekcja prywatna – Niemcy\n47. “Wóz” granit, 450 cm, 1978, praca zrealizowana na Plenerze “Osetnica” Targoszyn – Borów\n48. “Ludziom ziemi” granit, stal beton, 7 m, 1978 – 85, własność autora. Rzeźba znajduje się w Jerzmanowej\n49. “Wywyższenie” żeliwo, brąz, 150 cm, 1979, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\n50. “Stopy” granit, stal, 10 m, 1980, praca zrealizowana na Sympozjum Rzeźbiarskim Chocianów – Borów, obecnie zniszczona\n51. “Triumfujący” brąz, 60 cm, 1981, kolekcje prywatne – Niemcy, Polska\n52. “Krok” brąz, 55 cm, 1982, kolekcje prywatne – Niemcy, Polska\n53. “W. Witos I” żeliwo, granit, 300 cm, 1982, Technikum Rolnicze w Legnicy\n54. “Ręka ’82” żeliwo, 55 cm, 1983, kolekcje prywatne – Włochy, Niemcy , USA\n55. “J. Korczak” rzeźba portretowa aluminium, granit, 250 cm, 1983, Szkoła Podstawowa w Lubinie\n56. “Pielgrzym” marmur, drewno, 300 cm, 1983, praca zrealizowana na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźbiarskim – Carrara (Włochy)\n57. “Ołtarz” piaskowiec, stal, 200 cm, 1983, praca zrealizowana na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźbiarskim – Fannano (Włochy)\n58. “Stopa płonąca – dla Italo” piaskowiec, drewno, 180 cm, 1983, kolekcja prywatna – Włochy\n59 – “Stopy dla Franco” piaskowiec, drewno, 40 cm, 1983, kolekcja prywatna – Włochy\n60. “Dłonie z ziemi” żeliwo, 60 cm, 1983, kolekcja prywatna – Polska, Niemcy\n61. “Dom dla Franco” projekt architektoniczny domu mieszkalnego, zrealizowano plany i model – brąz, 65 cm, 1983/84, Kolekcja prywatna – Niemcy\n62. “Chrystus” projekt dla kościoła w Lubinie – żeliwo, 70 cm, 1984, kolekcja prywatna – Niemcy oraz własność autora\n63. “Majakowski” portret czterokrotnie zmultiplikowany, żeliwo, 60 cm, 1984, kolekcja prywatna – Niemcy\n64. “Uwolnienie” żeliwo, 150 cm, 1984, własność autora\n65. “Głowa” żeliwo, piaskowiec, stal, 650 cm, 1984, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\n66. “Żelazny człowiek” żeliwo, brąz, aluminium, marmur (ok. 30 postaci) 220 cm, 1984 kolekcje prywatne – Niemcy (Brema, Worpswede, Norymberga, Billefeld, Wuppertal) własność miast – Mainz, Fellbach oraz autora\n67. “Witos II” żeliwo, 300 cm, 1985, Parchów\n68. “W. Szafer” popiersie żeliwo, 100 cm, 1985, Technikum Rolnicze w Chojnowie\n69. “Znak trwania I” granit, aluminium, 35 cm, kolekcja prywatna – Holandia\n70. “Znak trwania II” granit, żeliwo, 30 cm, 1985, własność autora\n71. “Znak trwania” instalacja, 1985, Galeria Foto Medium Art we Wrocławiu\n72. “T. Gumiński” popiersie brąz, 80 cm, 1986, Muzeum Okręgowe w Legnicy\n73. “Koń” żeliwo, 300 cm, 1987, kolekcja prywatna – Niemcy oraz własność autora\n74. “H. Mierzejewski” głowa żeliwo, granit, 200 cm, 1987, Szkoła w Chojnowie\n75. “Stopa -dłoń” marmur, 100 cm, 1988, własność autora znajduje się w Zamku Gödens (Niemcy)\n76. “Stopa” marmur, serpentynit, 30 cm, 1988, kolekcja prywatna Polska\n77. “Stopa zielona” serpentynit, 30 cm, 1988, kolekcja prywatna – Niemcy\n78. “Stopa ze schodami” marmur, 55 cm, 1988, własność autora\n79. “Stopa z dłonią” marmur, brąz, 70 cm, własność autora\n80. “Stopa z wodą” granit różowy, granit szary, woda, 6 m, 1989 kolekcja prywatna – Polska (Zielonka k/Warszawy)\n81. “Umarłym lasom” akcja 1989, Izerskie Garby – Góry Izerskie\n82. “Stopy w Jarzmie” granit, drewno, 250 cm, 1989, własność autora, znajduje się w Zamku Gödens (Niemcy)\n83. “Stopa biało-czerwona” marmur, czerwony piaskowiec, 240 cm, 1989, Kolekcja prywatna – Durbach – Niemcy\n84. “Zielony płomień” marmur, serpentynit, 380 cm, 1990, własność autora znajduje się w Villach (Austria)\n85. “Stopa różowa” marmur, 50 cm, 1990, kolekcja prywatna – Polska\n86. “Szara stopa” marmur, 60 cm, 1990, kolekcja prywatna – Polska\n87. “Krąg kamiennych stóp” 1991, praca zrealizowana na plenerze rzeźbiarskim “Profile” w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\n88. “Stopa” marmur, brąz, 80 cm, 1991, własność autora\n89. “Stopa” marmur, pręt, 85 cm, 1991, własność autora\n90. “Stopa” czarny marmur, 40 cm, 1991, własność autora\n91. “Stopa” marmur, 65 cm, 1991, własność autora\n92. “Stopy” marmur, 60 cm, 1991, kolekcja prywatna – Niemcy\n93. “Stopa” granit, 45 cm, 1991, własność autora\n94. “Stopa” marmur, serpentynit, 60 cm, 1991, własność autora\n95. “Stopa” marmur – Zielona Marianna, 25 cm, 1991, własność autora\n96. “Stopa różowa” marmur, 25 cm, 1991, własność autora\n97. “Stopa” marmur, 15 cm, 1991, własność autora\n98. “Stopa” marmur, 10 cm, 1991, własność autora\n99. “Stopa” czerwony piaskowiec, 30 cm, 1991, własność autora\n100. “Stopa” gabro, 40 cm, 1991, własność autora\n101. “Stopa czerwona” marmur albański, 120 cm, 1991, własność autora\n102. “Stopa czarna” sjenit, 110 cm, 1991, własność autora\n103. “Stopa biała” marmur, 130 cm, 1991, własność autora\n104. “Pomnik Ofiar Lubina ’82” granit, żeliwo, 1992, Lubin\n105. “Model Pomnika Ofiar Lubina ’82 granit, metal, drewno, 200 cm, 1992, Muzeum Okręgowe w Legnicy\n106. Montaż “Ludzi z żelaza” akcja towarzysząca wystawie rzeźb w galerii BWA Toruń, 1993\n107. Montaż “Ludzi z żelaza” akcja towarzysząca wystawie rzeźb w galerii BWA Łódź, 1993\n108. “Izerskie Garby II” akcja w Górach Izerskich, 1993\n109. “Rząd kolorowych głazów” granit, farba olejna, 1993, własność autora, znajduje się w Szklarskiej Porębie\n110. “A. Czernicki” popiersie, gips, 55 cm, 1993, własność autora\n111. Fotografia “Pomnika Ofiar Lubina ’82” 240 x 360 cm, 1994 nagroda na wystawie SACRUM Wiara – Sztuka w Częstochowie, własność autora\n112. “Rząd kolorowych elementów” granit, piaskowiec, drewno, styropian, farba olejna, 1994, własność autora, znajduje się e Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku\n113. “Stopa czerwona” granit, 150 cm, 1994, własność autora\n114. “S. Roszkiewicz” głowa, gips, 55 cm, 1995, własność autora\n115. “Żelazny – Mały” żeliwo, wys. 60 cm 1996\n116. “Ręce -Multiplikacja” żeliwo, wys. jednego elementu 33 cm 1997\n117. Miniatura pomnika LUBIN’82 -prezent dla Papieża, srebro ,miedź, granit- dł.100 cm\n118. “Grossholz” brąz, wys.150 cm, Niemcy, 1997\n119. “My z XX wieku” – żelazo , wys. 295 cm. 1999 ( Greiz)\n120. “Chrystus” brąz , wysokość 7 m .realizacja dla koścoła w Bolesławcu, 2000-2001\n121. Chrystus – brąz, wys.160 cm, Cmentarz w Łodzi ul. Sopocka.(proj.do dużej figury) 2001\n122. Tablica na dom – Muzeum w Szklarskiej Porebie, granit, 150 cm, 2001.\n123. Grobowiec Kołodzieja – granit, wys 3m, cmentarz kom. Szczecin, 2001\n124. Grób Zofii Fuczek – granit, brąz, dł . 250cm, cmentarz kom. Lubin, 2001\n1. “Pracujący” węgiel, papier, 250 x 300 cm, 1969\n2. “Biegnący”, węgiel, karton, 200 x 210 cm, 1969\n3. “Czas” czarna plakatówka, papier, 200 x 210 cm, ok. 1970\n4. “Ręka” węgiel, papier, 200 x 140 cm, ok. 1970\n5. “Zły” grafit, papier, 200 x 140 cm, ok. 1970\n6. “Para” grafit, papier, 200 x 210 cm, ok. 1970\n7. “W lesie” rysunek pędzlem, tektura, 100 x 70, ok. 1970\n8. “Dom” grafit, papier, 140 x 100, ok. 1970\n9. “Rysunek abstrakcyjny” czarna plakatówka, papier, 200 x 210 cm, ok. 1970\n10. “Wpatrzony” grafit, papier, 130 x 90 cm, ok. 1970, prywatna kolekcja – Niemcy\n11. “Kwadratowe słońce” piórko, tusz, tektura, 100 x 70 cm, ok. 1970\n12. “Zagrożenie” piórka, tusz, papier, 100 x 70 cm, ok. 1971, prywatna kolekcja – Polska\n13. “Grupa” piórko, tusz, tektura, 100 x 70 cm, ok. 1971\n14. “Para” węgiel, czerwona plakatówka, papier, 200 x 210 cm, ok. 1971\n15. “Duszący” węgiel, papier, 240 x 250 cm, 1972, prywatna kolekcja – Belgia\n16. “Fruwający robotnicy” kolorowa tempera, papier, 300 x 210 cm, ok. 1972\n17. “Ikar” grafit, papier, 300 x 210 cm, ok. 1972, prywatna kolekcja – Niemcy\n18. “Biegnący” dwustronny obiekt rysunkowy grafit, papier, 200 x 420 cm, ok. 1972\n19. “Pokłon” grafit, papier, 200 x 210 cm, ok. 1972\n20. “Podkuty” grafit, srebrzanka, papier, 240 x 250 cm, ok. 1972\n21. “Teatr” węgiel, kreda, papier, 200 x 210 cm, ok. 1972\n22. Ślad” grafit, papier, 200 x 210 cm, ok. 1972\n23. “1,1,1,1” grafit, srebrzanka, papier, papier, 200 x 210 cm, ok. 1972\n24. *** dwustronny obiekt rysunkowy farby emulsyjne, płótno, 200 x 1000 cm, 1974\n25. “Kopernik” grafit, granatowa tempera, papier, 200 x 210 cm, ok. 1975\n26. ” Rysunek na skale, farba lateksowa, 10 m., 1976, Pirna – Rottwendorf k/ Drezna\n27. “Górnicy” plakatówka, płótno, 300 x 200 cm, ok. 1976\n28. “Tryptyk lubiński” gwasz, papier, 3 x (50 x 60), 1983, własność Solidarność KGHM w Lubinie\n29. “Ręce” węgiel, papier, 100 x 70 cm, 1983, prywatna kolekcja – Włochy\n30. “Tryptyk lubiński II” farby emulsyjne, płótno, 3 x (200 x 200) 1984\n31. “Żelazo” węgiel, kreda, 50 x 70 cm, 1988, Muzeum we Freiburgu (Niemcy)\n32. “Sympozjum” plakatówka, papier, 230 x 170 cm, 1989\n33. “Żelazna pięść” węgiel, papier, 50 x 70 cm, 1994, prywatna kolekcja – Polska\n34. “Żelazna głowa” węgiel, papier, 50 x 70 cm, prywatna kolekcja – Polska\n1. “Odwrócony” olej, płótno. 200 x 150 cm, 1969\n2. “Idący” olej, sklejka, 100 x 70 cm, 1972, prywatna kolekcja – Niemcy\n3. “Cienie cieni” olej, płótno, 115 x 80 cm, 1979, prywatna kolekcja – Niemcy\n4. “Chorągwie” olej, płótno, 180 x 120 cm, 1989\n5. “Żelazne ręce” tryptyk, olej, płótno, 3 x (100 70 cm) 1989\n6. “Kwiat gleby” olej, płótno, 50 x 70 cm, 1989, prywatna kolekcja – Polska\n1970 – I nagroda na Ogólnopolskim Plenerze Młodej Rzeźby w Legnicy\n1975 – nagroda Ministra Przemysłu Ciężkiego na wystawie “Plastyka na zamówienie społeczne” CBWA Zachęta, Warszawa) za “Pejzaż urbanistyczno – plastyczny miasta Chocianowa” (wspólnie z Ewą Dakszewicz)\n1976 – Grand Prix na wystawie “Rzeźba Roku 1975 Polski Południowej”, BWA Kraków\n1977 – Grand Prix na wystawie “Rzeźba Roku 1976 Polski Południowej”, BWA Kraków\n1977 – Grand Prix na Międzynarodowym Sympozjum Rzeźbiarskim w Burgas (Bułgaria)\n1978 – nagroda prasy dolnośląskiej za twórczość rzeźbiarską\n1979 – wyróżnienie na wystawie “Tendencje i osobowości” (CBWA Zachęta, Warszawa)\n1989 – Srebrny Krzyż Zasługi nadany przez Prezydenta PRL\n1994 – nagroda na wystawie “Sacrum, Wiara – Sztuka”, BWA Częstochowa\n1997 – “Srebrna Iglica” – nagroda za całokształt twórczości, BWA Legnica\nIX.1970 – Ogólnopolski Plener Młodej Rzeźby, Legnica (nagroda)\n1974 – plener MIST, Osetnica\nV. 1976 – Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie, Pirna-Rottwendorf k/Drezna (NRD)\nVII-VIII. 1977 – Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie, Burgas (Bułgaria) Grand Prix\nVIII.1978 – Plener malarsko – rzeźbiarski, “Osetnica”, Targoszyn\n5-25.V.1980 -XII Ogólnopolski plener przemysłowy na Śląsku, Jastrzębie Zdr.\n1980 – Sympozjum Rzeźbiarskie, Borów – Chocianów\n21.VII.-4.VIII.1983 – Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie, Carrara (Włochy)\n1983 – Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie, Fannano (Włochy)\n1984 – Plener rzeźbiarski, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko\nVII-VIII.1988 – Plener “O przestrzeń wolną od wojny”, Zamek Książ k/ Wałbrzycha\n20.VII-12.VIII.1989 – Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie, Durbach (RFN)\nVII-VIII.1990 – Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie, Krastal, (Austria)\nIII-IV.1991 – “Profile”, Ogólnopolski plener rzeźbiarski, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko\nIX.1994 – “Kamień”, Międzynarodowy Plener Rzeźbiarski, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko\n– “Zbigniew Frączkiewicz; rysunek, rzeźba” katalog, BWA Legnica, 1971\n– “Rocznik Akademii Sztuk Pieknych w Warszawie” str. 100, 150, 151, 159, RSW “Prasa Książka Ruch”, Warszawa 1973\n– “Prezentacje’74” Wystawa prac artystów plastyków okręgu wrocławskiego ZPAP, Muzeum Architektury, 1974\n– “Plastyka Zagłębia Miedziowego, XXX lecie PRL, Legnica 1974\n– “Zbigniew Frączkiewicz – rzeźba, rysunek”, BWA Wrocław, 1975\n– “Malarstwo, grafika, rzeźba – 5 wystawa malarstwa, grafiki, rzeźby Zagłębia Miedziowego”, BWA Legnica, 1975\n– “Plastyka na zamówienie społeczne w XXX-lecie PRL” – Konkurs “Środowisko w którym żyjemy”, CBWA Zachęta, Warszawa, 1975\n– Plastyka Zagłębia Miedziowego, BWA Legnica, 1976\n– “Rzeźba Roku 1975 Polski Południowej” BWA Kraków, 1976\n– “Rzeźba Roku 1976 Polski Południowej”, BWA Kraków, 1977\n– “Wystawa sztuki XXX lat ZPAP okręgu wrocławskiego” Wrocław 1977\n– “Bildhauer Symposium Pirna – Rottwendorf” 1977\n– “Mieżdunarodien simpozium po skulptura Burgas ’77 Sofia (Bułgaria) 1978\n– “W kręgu polskiej rzeźby współczesnej” BWA Koszalin, 1978\n– “Plener Osetnica’78 – malarstwo”, Targoszyn 1978\n– “VII Festiwal Sztuk Pięknych”, Zachęta, oraz inne galerie Warszawy, CBWA Warszawa 1978\n– “Rzeźba Roku 1977 Polski Południowej” BWA Kraków, 1978\n– “Tendencje i osobowości 1974/1979 – Ogólnopolska wystawa rzeźby w XXX-lecie PRL” Zachęta, Warszawa 1970\n– “Kolor, Forma, Metafora spotkania Krakowskie ’79”, VIII Ogólnopolska wystawa malarstwa i rzeźby, BWA Kraków, 1979\n– “Plastyka Zagłębia Miedziowego”, BWA Legnica 1980,\n– “XII Ogólnopolski Plener Przemysłowy na Śląsku”, Jastrzębice, 1980\n– “Myśl i Tworzywo” wystawa małych form rzeźbiarskich, Muzeum Okręgowe w Radomiu, 1980\n– “Rysunek i Opis” wystawa polskiego rysunku współczesnego, Muzeum Okręgowe w Radomiu, 1980/1982\n– “2. Triennale Kleinplastik” Fellbach, 1983\n– “Scolpire all’aperto, V simposio internazionale di scultura, Carrara (Włochy) 1983\n– “Kto jest kim w Polsce” Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984\n– “Wystawa zbiorów rzeźby 1981-85” Galeria ZAR Warszawa, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 1985\n– “Rysunek rzeźbiarzy” Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku 1986/87\n– “VI Simposio internazionele di scultura su pietra – Fannano – cultura e artigianato – scolpire in piazza” Fannano (Włochy) 1988\n– “O przestrzeń wolną od wojny – plener rzeźby” Zamek Książ 1988\n– “Andrzej K. Olszewski “Dzieje Sztuki Polskiej 1890 – 1980, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1988\n– “Rzeźba Polska rocznik 86” str. 166 i 167, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, 1989\n– “Kto jest kim w Polsce” Wydawnictwo Interpress, Warszawa, 1989\n– Jan Koszminder “40 lat CHOFUM” str. tytułowa oraz opracowanie, Chocianów 1989\n– Internationales Bildhauer Symposion Staufenburg Klinik, Durbach 1989\n– Irena Grzesiuk Olszewska “Ewolucja Formy” w Rzeźbie Polskiej 1989 – Pomnik”, Centrum Rzeźby Polskiej, w Orońsku, 1989\n– Bildhauer Symposion Krastal ‘ 90, Krastal, (Austria) 1990\n– Hans Jurgen Imiela “Brunnen, Denkmälen, und Plastiken in Mainz, Schmidt Mainz 1991\n– Gabriela Zawiła i Janusz Korzeń “Szklarska Poręba – zarys monograficzny” str. 54, Szklarska Poręba 1993\n– “II triennale plastyki SACRUM – Wiara Sztuka” BWA Czestochowa, 1994\n– “7 prezentacje jeleniogórskiego środowiska plastycznego” BWA Jelenia Góra 1993\n– Markus Dworczyk, Erle Bach “Niederschlesien””, str. 35, Kraft Verlag, Würzburg 1994\nWiesław Hudan, “Rzeźby w parku” – itd. nr 46 z 15.XI.1971\nJ Stasiak, “Słońce wstaje każdego dnia…” – Wiadomości (Wrocław) nr 41 z 17.X.1971\n“Plakat X jubileuszowych dni Legnicy” – Gazeta Robotnicza z 20.IV.1972\nJanina Stasiak, “Słońce wstaje każdego dnia” – Konkrety nr 4 z 26.I.1973\n“By w Lubinie było ładniej” – Gazeta Robotnicza nr 38 z 8.II. 1974\nJan Mazur, “to jest mist” – Konkrety nr 37 z 13.IX.1974\nLech Isakiewicz, “Dokąd idziesz artysto?” – Polityka nr 4 z 25.I.1975\nStanisław Pelczar, “Właśnie tak” – Konkrety nr 18 z 2.V. 1975\nKornik, (Biuro Wystaw Artystycznych) – wiadomości (Wrocław) z 4.IX.1975\nZofia Gebhard, “Zielone miasto”- Konkrety nr 33 z 15.VIII.1975\n“A może zostawić” – Kurier polski nr 203 z 29.IX.1975\n“ODRA” nr 12, str. 8 z XII.1975\nJerzy Madejski – Życie Literackie 21.III.1976\n“Rzeźba roku” – Przekrój z 21.III. 1976\nMarian Kozłowski, “Słońce świeci wszędzie” – Konkrety nr 15 z 9.IV.1976\nTomasz Zalewski, “Lubin: Coś dla ducha” – Literatura z 29.IV.1976\nZofia Gebhard, (…Wielkie płachty pakunkowego papieru) – Wojewódzki Informator Kulturalny (Legnica, Lubin, Jawor) z VI- VII.1976\nGustaw Romanowski, “Pomnik wolnego człowieka” – Głos Robotniczy z 18. XI. 1976\nZofia Gebhard “Zbigniew Caban Frączkiewicz”, Wojewódzki Informator Kulturalny Legnica – VI,VIII 1976\nAlojzy wacławek, Za co Kupić, gdzie ustawić” – Nowa Miedź nr 4 z 19.II.1977\n“Dziś otwarcie wystawy Rzeźba Roku 1976 Polski Południowej” – Echo Krakowa nr 85 z 16-17.IV.1977\n“Rzeźba Roku ’76” – Gazeta Południowa (Kraków) z 18.IV.1977\nM.S. “Mocni ze śrubowni” – Głos Jelcza 1-15.VI. 1977\n(jw) “CDN Galeria Młodych” – Głos Pracy z 7.VII.1977\n“Kamkt gowori na mnogo egzyci, meżdunaroden simposium po skulptura – Burgas ’77 – pogled z 15. VIII.1977 (Bułgaria)\nK.Z. “Sukces Lubińskiego rzeźbiarza”- Gazeta Robotnicza nr 241 z 24.X.1977\nCzesław Pańczuk, “Bezsterylnej elegancji” – Konkrety po 20.X.1977\nAgnieszka Panecka “Zbigniew Caban Frączkiewicz” – Nowy Wyraz nr 7, lipiec 1977\nJanusz Piotrowski “CDN”, Radar – (wyd. w jęz. niemieckim) 5/77\n“Pomnik K. Rokossowskiego odsłonięto w Legnicy” – Gazeta Robotnicza z 22.II.1978\n“Odsłonięcie pomnika K. Rokossowskiego w Legnicy” – Trybuna Ludu z 23.II.1978\n“W 60 rocznicę powstania bohaterskiej armii” – Konkrety z 24.II.1978\n(jzb) “Tajniki tworzenia” – Konkrety nr 14 z 6.IV.1978\n“Hołd pamięci K. Rokossowskiego, w 10 rocznicę śmierci” – trybuna Ludu z 4.VIII.1978\n“Osetnica w Targoszynie” – Wojewódzki Informator Kulturalny – Legnica, X.1978\n-Walentyna Orłowska “W kręgu rzeźby”, Bałtyk – Wojewódzki Informator Kulturalny, Koszalin VII.1978\n“Nagroda prasy dolnośląskiej ” – Słowo Polskie z 1.V.1979\n“Nagroda prasy dolnośląskiej” – Gazeta Robotnicza z 1.V.1979\n“Nagroda prasy dolnośląskiej” – Konkrety nr 18 z 4.V.1979\nZbigniew Janiszewski, “Tu szukam inspiracji” – Konkrety z 4.V.1979\n(st) “Rewizje” – Polska Miedź nr 17 z 30. VI – 6.VII.1983\n“Lamus” – Polska Miedź z 18-24.X.1984\n“Einladung zur Ausstellungseröffnung” – Fallbacher Stadtanzeiger z 20.VI.1985\n“Skulpturen in der Städtischen Galerie” – Fellbacher Zeitung z 25.VI.1985\n“Zbigniew Frączkiewicz zeigt Skulpturen in Fellbach, Das Werkinterpretieren soll jeder Beobachter für sich selbst” – Waiblinger Kereiszeitung z 29.VI.1985\n“Der Pole Zbigniew Frączkiewicz zeigt seine Werke in Fellbach, Kontrast zwischen Mensch und Technik in Skulpturen – Fellbacher Zeitung z 29.VI.1985\n“In der Städtischen Galerie” – Fellbacher Stadtanzeiger z 4.VII.1985\nZofia Gebhard, “Jak to jest z pomnikami. Rozmowa z artystą rzeźbiarzem Zbigniewem Frączkiewiczem” – Gazeta Robotnicza nr241 z 15.X.1985\nZofia Gebhard, “Zbigniew Frączkiewicz” – Mój Dom nr 17 z 1985\nZofia Gebhard, “Lekcje widzenia” – Gazeta Robotnicza z 4.XII.1985\nJerzy Chłodnicki, “W kamieniu utrwalone. Wizje na wzgórzu” – Dziennik Ludowy z 11-12.I.1986\nZofia Gebhard, “Zbigniew Frączkiewicz” – Projekt 4/86\nMaria Mikołajczyk, “Antyczłowiek w Lesznie”, Gazeta Poznańska z 1.I.1988\nBBL, Rzeźba człowieka z żelaza” – Wprost nr 6 z 7.II.1988\n“Neue Entdeckungsreisen in der Galerie” – Wümme Zeitung z 17.III.1988\n“Gigantische Mannsbilder. Ausstellung des polnischen Bildhauers Frączkiewicz in Worpswede” – Weser Kurier z 18.III.1988\nKrystyna Smerd, “Zaklinanie piękna w …skale” – Trybuna Wałbrzyska nr 29 z 19.VII.1988\nZofia Gebhard, “Kres” – Gazeta Robotnicza nr 27.VII.1988\n“Hervorragend, interessant und allererste Auswahl. Bildhauer Symposion in Durbach – Offenburger Tegeblatt z 26.VII.1989\nClaudia Renner, “Klosse aus Eisen gegossen” – Meinzer rhain zeitung z 17.VIII.1989\n“Grafik, Melerei, Plastik” – Oldenburger Wochenblatt nr 46 z 12.XI.1989\n“Realismus, Phantasie und Abstraktion” – Landkreis Cloppenburg z 14.XI.1989\n“Termin mit Symbolik” – Mainzer Zeitung z 9.V.1990\n“Roboten im Abreits” – Mainzer Rhain Zeitung z 9.V.1990\n“Das Symposion Krastal” – Neue Kronen Zeitung z 17.VII.1990\nIrena Grzesiuk Olszewska, “Obiekty z kamienia i żelaza” – Karkonosze, kwiecień 4/164/91\n“Pomnik dla Lubina” – Gazeta Wyborcza Dolnośląska – 1-2.VI.1991\nEwa Han, “Galeria u stóp Karkonoszy” – Słowo polskie z 24.VI.1991\n“Galeria u stóp Karkonoszy” – Express ilustrowany z 21.VII.1991\nAdam Zadrzywilski (… Mieszkańcy Szklarskiej Poręby) Słowo Polskie z 25.VII.1991\n(tok) “Krąg Kamiennych stóp, W Galerii Frączkiewicza.” – Gazeta Robotnicza z 29.VII.1991\n“Begegnungen über Austausch und Kunst geplante” – Goslarsche Zeitung z 26.VIII.1991\n“Scheriberhauer Künstler stellen im Rathaus aus” – Goslarsche Zeitung z 7.X.1991\n“Kunst als Brücke zwischen Polen und Deutschland” – Goslarsche Zeitung z 14.X.1991\n“Ausschnitt vom Schaffen polnischen Professoren” – Oldenburger Münsterland z 21.X.1991\n(zot) “Mały jubileusz Galerii F” Gazeta Robotnicza z 17.XII>1991\n“Foto” nr 6, str. 16, 1991\n(zot) “Wernisaż w Galerii F. Wino, kobiety i… kamienie” – Gazeta Robotnicza nr 63 z 14-15.III.1992\n(…Po dziesięciu latach) – Solidarność Zagłębia Miedziowego nr 12 z 30.VIII.1992\n“W rocznicę sierpnia odsłonięcie pomnika w Lubinie” – Gazeta Robotnicza nr 204 z 31.VIII.1992\nPaweł Relikowski, “Pamięć” -Gazeta Wyborcza Dolnośląska z 31.VIII.1992\nRafał Bubnicki, “Pamięci ofiar Lubina” Rzeczpospolita z 1.IX.1992\n“Art & Business”, Vademecum “Galerie, Muzea, Artyści” 7-8/1992\n“W galerii Wozownia – rzeźba” – Nowości Dziennik Toruński z 18.V.1993\nCezary Wiklik, (…Pamiętamy awantury) – Gazeta Robotnicza z 22.VI.1993\nJ. Kubik – Express Ilustrowany z 12.VII.1993\nJ. Kubik, “Ludzie z żelaza” – Ekspress Ilustrowany z 15.VII.1993\nWioletta Gnacikowska, “Z żelaza i granitu” – Gazeta Wyborcza Łódzka z 31.VIII.1993\nMałgorzata Potoczak Pełczyńska, “Postaci skręcone śrubami” – Nowiny Jeleniogórskie z 7.IX.1993\n“Fahrt nach Polen”, Jahrbuch 1993 Gymnasium in Berlin\n(MPP), (…W Galerii F) – Nowiny Jeleniogórskie z 16.VI.1993\nAndrzej Szymalski, “Ślady – człowiek z opoki kamienia” – Gazeta Świeradowska nr 3 z marca 1994\n(MPP) “Osobliwy wernisaż”- (…On nie ma nic do ukrycia) – Gazeta Robotnicza z 24.XI.1994\nAgata Malarczyk “Człowiek z żelaza bis – rozmowa ze Zbigniewem Frączkiewiczem” – Kalejdoskop, Wojewódzki Informator Kulturalny i Turystyczny nr 4/94\nPrevious PostAporieNext PostVAHAN BEGO – Retrospective


Strona glówna / Dla mieszkańca / Sport / Infrastruktura sportowa / Stadiony sportowe\nMordarka Stadion sportowy w Mordarce, na którym odbywają się imprezy sportowe, a także trenują zawodnicy LKS Mordarka.\nSiekierczyna I Stadion sportowy w Siekierczynie, na którym trenują zawodnicy LKS SŁOMKA SIEKIERCZYNA.\nStara Wieś I - Informacje w przygotowaniu\nPasierbiec W 2013 roku w Pasierbcu rozpoczęła się budowa kolejnego na terenie gminy stadionu sportowego, na którym trenować będą zawodnicy LKS WIERCHY PASIERBIEC.\nPisarzowa Stadion sportowy w Pisarzowej, na którym trenują zawodnicy LKS OLIMPIA PISARZOWA, a także często odbywają się imprezy sportowe.\nRupniów Stadion sportowy w Rupniowie, na którym trenują zawodnicy LKS Rupniów.


Ciasto „Borówkowe szaleństwo” – Smaki na talerzu\nSmaczne ciasto z masą śmietanową i borówkami amerykańskimi.\nZdecydowanie nie fit;) Mamy tutaj bowiem aż 1 l śmietanki wysokoprocentowej oraz 200 g białej czekolady. Czasami jednak nie warto się przejmować kaloriami;)\nWarstwa śmietanowa na gorąco:\nWarstwa śmietanowa z borówkami:\n1-2 szklanki borówki amerykańskiej\nstarta czekolada na wierzch ciasta\nBiałka ubijamy na sztywną pianę ze szczyptą soli. Stopniowo, łyżka po łyżce, wsypujemy cukier. Następnie dodajemy po 1 żółtku. Wlewamy olej. Na samym końcu dodajemy mąkę przesianą z proszkiem do pieczenia, mieszamy delikatnie szpatułką.\nCiasto przelewamy na wyłożoną papierem do pieczenia blaszkę (21x32cm). Wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na około 30 minut.\nOdstawiamy do przestudzenia. Następnie wierzch biszkoptu odkrawamy. Kruszymy na drobne okruszki w rozdrabniaczu.\nŚmietankę wlewamy do rondelka. Dodajemy płatki migdałowe. Całość podgrzewamy. Tuż przed momentem wrzenia zdejmujemy rondelek z palnika. Dodajemy połamaną na kawałki czekoladę i mieszamy aż do jej rozpuszczenia. Na koniec dodajemy do masy pokruszony wierzch biszkoptowy.\nMasę wylewamy na biszkopt, wyrównujemy. Odstawiamy do przestudzenia.\nSchłodzoną śmietankę ubijamy na sztywno. Pod koniec wlewamy zimną, ale wciąż płynną galaretkę. Miksujemy do połączenia. Dodajemy owoce, mieszamy delikatnie szpatułką.\nMasę od razu rozprowadzamy na schłodzonej masie z białą czekoladą.\nWierzch posypujemy startą czekoladą. Wstawiamy do lodówki do całkowitego stężenia.\nbiała czekolada, biszkopt, borówka amerykańska, ciasto z borówką amerykańską, ciasto z masą, ciasto z owocami, czekolada, galaretka, masa śmietanowa, płatki migdałowe, śmietana


Pies w ogrodzie - e-ogrody - Zwierzęta\nAldona Zakrzewska 05-02-2017 11:13\nLETNIA SKŁADANA BUDA - przewiewna, ale chroni przed kaprysami pogody. Obok jej gospodarz.\nW MIEJSCACH często odwiedzanych przez psy najlepiej zrezygnować z trawy na rzecz utwardzonej nawierzchni.\nTAKI PLASTIKOWY KOJEC ograniczy terytorium szczeniaka. Może też służyć za basen kąpielowy.\nFot. shutterstock/Elisabeth Hammerschmid\nPSI WYBIEG najlepiej otoczyć siatką osadzoną na fundamencie (zwierzak się nie podkopie).\nPODWYŻSZONA RABATA dobrze chroni kwiaty przed stratowaniem i psimi zapędami do 'podlewania'.\nFot. shutterstock/Gualberto Becerra\nW KAŻDYM PSIE drzemie instynkt stróża. To dlatego zwierzę często biega wzdłuż ogrodzenia, obszczekując przechodniów.\nW STAWIE pies chętnie się kąpie i gasi pragnienie. Jego brzegi muszą więc być solidnie umocnione.\nFot. shutterstock/D McKenzie\nIglaki również należy zabezpieczyć przed psami\nFot. shutterstock/ krosbona\n1.elektroniczna obroża z GPS, zasięg do 11 km, ok. 1500 zł, Garmin\n2.system niewidocznego ogrodzenia z superlekką obrożą (45 g); długość kabla 150 m, ok. 900 zł, Pet Safe\nFot. Pet Safe\n3.elektroniczny odstraszacz psów z czujnikiem ruchu emitujący nieprzyjemne dla psa dźwięki; zasięg działania 70 m2, ok. 120 zł, ce-partner.pl\n4.preparat w formie proszku odstraszający psy i koty, ok. 12 zł, Bros\nMIEJSCA NA TRAWNIKU obsikane przez psa należy jak najszybciej obficie polać wodą.\nFot. shutterstock/Darryl Vest\nPSI TUNEL pomaga chronić trawnik i rabaty przed niszczycielską działalnością naszego ulubieńca, a zarazem może służyć za kryjówkę.\nWIELE PSÓW KOPIE DOŁY w ogrodzie. Robią to, bo polują na gryzonie, szukają ochłody, zakopują smakołyki lub po prostu dla zabawy.\nProblem można próbować rozwiązać, wydzielając dla psa poletko wysypane spulchnioną ziemią. Wcześniej jednak trzeba psu dać przykład i... wspólnie z nim wykopać pierwszą jamę.\nJak zapobiec stratom? Bardzo ważny jest wybór odpowiedniego psa: właściciel miniogródka nie powinien się decydować na doga, miłośnik pięknego trawnika i rabat - na jamnika (podobnie jak większość owczarków niemieckich i ich mieszańców uwielbia kopać doły) czy szkockiego owczarka collie (pilnuje terenu, biegając po okręgu i wydeptując w trawie koła). Warto nie tylko dostosować ogród do potrzeb czworonoga, ale też nauczyć go szanowania efektów naszej pracy. Wówczas jest szansa, że ogród będzie piękny, a zwierzę szczęśliwe.\nCIEPŁE CZTERY KĄTY\nPSIE ŚCIEŻKI I AUTOSTRADY\nIGLAKI POD OCHRONĄ\nNa rynku dostępne są odstraszające psy preparaty zapachowe (np. Flocky Stop, Aplidal) i odstraszacze ultradźwiękowe. Można nimi chronić pojedyncze rośliny i rabaty. Większy obszar lepiej zabezpieczyć tzw. niewidzialnym ogrodzeniem (składającym się z nadajnika, przewodu wyznaczającego strefę zakazaną i obroży z odbiornikiem). Zwierzak, zbliżając się do przewodu, usłyszy ostrzegawczy sygnał dźwiękowy. Jeśli się nie wycofa, obroża skarci go impulsem elektrostatycznym. Psu nie zaszkodzi, jedynie go zniechęci. Uwaga! Pomyślmy też o ochronie zwierzęcia przed groźnymi kleszczami.\nTRAWNIK CZY PIES?\nW utrzymaniu psa w ryzach mogą nam też pomóc niektóre rośliny, np. psi koleus (Coleus canina) - bylina o srebrzystozielonych liściach i niebieskofioletowych kwiatach, która przy potrąceniu wydziela woń tak nieprzyjemną dla psa, że zwierzak nie będzie się do niej zbliżał. Można posadzić grupę koleusów tuż przy iglakach. Odstręczający psy zapach ma też bylina zwana bożym drzewkiem (Artemisia arbotarum). Psy unikają również roślin o gęstych, drobnych i twardych pędach (np. wrzosy, wrzośce) i najeżonych kolcami (np. berberysy, głogi, róże - zwłaszcza ich dzikie gatunki).\nKamil Kędziorek - lekarz weterynarii, treser psów, właściciel firmy Baritus szkolącej psy metodami pozytywnymi


Budenberg BGH1200 Kalibrator obciążnikowo-tłokowy 1...1200 bar\nAnemometry i termoanemometry29\nProdukt: Budenberg - BGH1200 Kalibrator obciążnikowo-tłokowy 1...1200 bar\nKalibrator ciśnienia obciążnikowo-tłokowy BGH1200 firmy Budenberg z podwójnym zakresem pomiarowym pozwalającym na pomiar ciśnienia niskiego (1...60 bar) oraz wysokiego (20...1200 bar) z dokładnością 0.015% lub 0.008% wartości zmierzonej. Podstawa manometru obciążnikowo-tłokowego BGH1200C jest wspólna dla serii BGH i pozawala na generację ciśnienie do 1200 bar z możliwością generowania małych wartości ciśnienia oraz łatwą kontrolę zadanego wysokiego ciśnienia. Baza kalibratora może być użyta wraz z tłokami BGH120PCU, BGH300PCU, BGH700PCU oraz BGH1200PCU lub jako samodzielna stacjonarna pompka ciśnienia.\nTłok BGH1200PCU posiada dwa obszary pomiarowe o powierzchni 1/8 cal2 oraz 1/160 cal2. Natomiast zmiana pomiędzy zakresami ciśnienia niskiego i wysokiego odbywa się automatycznie, pozwalając użytkownikowi na sprawdzenie szerokiego zakresu pomiarowego z pomocą tylko jednego tłoka. Tłok niskiego ciśnienia oraz cylinder wysokiego ciśnienia jest wykonany z węgliku wolframu, natomiast pozostałe elementy są wykonane z hartowanej i stabilizowanej stali narzędziowej wysokiej jakości.\nObciążniki mogą być wykonane dla dowolnej jednostki ciśnienia oraz lokalnego współczynnika grawitacji.\nStandardowa całkowita niepewność pomiaru 0.015%\nRozszerzona całkowita niepewność pomiaru 0.008% (opcja)\nDwa zakresy pomiarowe 1...60 bar oraz 20...1200 bar\nZakres ciśnienia 1...60 bar oraz 20...1200 bar\nDokładność (standardowa) 0.015 % ww.\nDokładność (rozszerzona) 0.008 % ww. (opcja)\nMasa 17.2 kg (bez obciążników)\nWymiary (dł. x szer. x wys.) 400 x 400 x 280 mm\nLiczba obciążników Tłok 1 4 1 2 1 1\nNiskie ciśnienie [bar] 1 9 10 5 2 1 0.5\nWysokie ciśnienie [bar] 20 180 200 100 40 20 10\nNiskie ciśnienie [kPa] 100 900 1000 500 200 100 50\nWysokie ciśnienie [kPa] 2000 18000 20000 10000 4000 2000 1000\nLiczba obciążników Tłok 1 6 1 2 1 1\nNiskie ciśnienie [psi] 10 90 100 50 20 10 5\nWysokie ciśnienie [psi] 200 1800 2000 1000 400 200 100\nPrecyzyjny zestaw obciążników\nLiczba obciążników 2 1 1 2 1\nNiskie ciśnienie [bar] 0.2 0.1 0.05 0.02 0.01\nWysokie ciśnienie [bar] 4 2 1 0.4 0.2\nNiskie ciśnienie [kPa] 20 10 5 2 1\nWysokie ciśnienie [kPa] 400 200 100 40 20\nNiskie ciśnienie [psi] 2 1 0.5 0.2 0.1\nWysokie ciśnienie [psi] 40 20 10 4 2\nŚwiadectwo wzorcowania (0.015%)\nŚwiadectwo wzorcowania UKAS klasy A (0.008%)


WYWIAD Na sukces trzeba zapracować – Pogranicze Lubuskie\nR.W. Jest Pani najlepszym menadżerem w województwie lubuskim. Pokonała Pani 60 najlepszych szefów firm w regionie. Co trzeba zrobić, by zasłużyć na takie wyróżnienie?\nJ.S. To wyróżnienie bardzo mnie zaskoczyło i ucieszyło jednocześnie.\nZarządzam firmą produkującą wyroby styropianowe od kilkunastu lat. Jednak ostatni i obecny rok to niesamowity wzrost firmy, jeżeli chodzi o zwiększenie produkcji, sprzedaży i zatrudnienia.\nW roku 2013 zatrudnialiśmy około 40 osób, obecnie blisko 80. W poprzednim roku nabieraliśmy wiatru w żagle dziś bardzo pewnie i stabilnie płyniemy do przodu. Ten rok jest niesamowity, obfituje w wiele sukcesów i osiągnięć. Ale poprzedziła go bardzo ciężka praca, moja i mojego zespołu. Wizja, jasna strategia i determinacja w działaniu złożyły się na nasz sukces.\nR.W. Kieruje Pani firmą od 14 lat. Jak zmieniało się przedsiębiorstwo przez ten czas?\nJ.S. Zmiany są bardzo widoczne. Na początku nasza firma działała w branży maszynowej, montowała frezarki i tokarki numerycznie sterowane. W związku z brakiem w Słubicach wyspecjalizowanej kadry zdecydowaliśmy się zmienić przedmiot działalności na produkcję styropianu. To było duże wyzwanie, cieszę się, że podjęliśmy taką decyzję.\nObecnie realizujemy bardzo dużo zamówień. Do maja pracowaliśmy w systemie trzyzmianowym, od czerwca wprowadziliśmy czwartą brygadę i pracujemy w weekendy i święta.\nR.W. W czym dziś specjalizuje się ARPACK?\nJ.S. Jesteśmy producentem opakowań dla AGD oraz żywności. Dostarczamy opakowania styropianowe do telewizorów i pralek dla wiodących marek na rynku.\nR.W. W ciągu roku zwiększyliście sprzedaż o 100 proc., niedawno rozpoczęliście budowę nowej hali produkcyjno-magazynowej w Słubicach, ale to nie jedyne sukcesy firmy w ostatnim czasie…\nJ.S. Obecnie jesteśmy w trakcie wielkiej inwestycji. Do końca roku ma powstać nasza nowa hala produkcyjno-magazynowa o powierzchni 10,5 tys. m², nasz park maszynowy zostanie podwojony. Stworzymy też kolejne 20 miejsc pracy.\nNiesamowitym sukcesem jest również fakt, że na realizację inwestycji została przyznana nam kilkumilionowa dotacja ze środków Unii Europejskiej.\nJ.S. Jest jeszcze tyle do zrobienia: zwiększenie sprzedaży na rynku niemieckim i holenderskim, ustabilizowanie swojej pozycji na rynku polskim, pozyskanie przynajmniej jeszcze jednego dużego producenta AGD, optymalizacja procesów i wprowadzenie elementów kaizen – japońskiej filozofii zarządzania do naszej organizacji.\nR.W. W takim razie powodzenia! Serdecznie dziękuję za rozmowę.\n« SŁUBICE Prorodzinnie, prospołecznie\nPOWIAT SULĘCIŃSKI Olimpijskie emocje w Kołczynie »


W domu, że jej mąż nie pije - Mąż zaczął pić i obrażanie mnie i dzieci\nW domu, że jej mąż nie pije\nSilna wola uzależnienie od alkoholu u kobiet pigułki\nKodowanie alkoholizmu w Nowokuznieck alkoholizm jako czynniki przestępczości, Leczenie alkoholizmu w Wołdze leczenie alkoholizmu klasztornym herbaty. Kodowanie alkoholu Mytishchi książka alkoholizm współuzależnienie, jakie narzędzia pomogą z alkoholizmem defekt osobowości w alkoholizm.\ncała prawda o domu chylińskiej w chyliczkach Lekarz, który koduje uzależnienia od alkoholu\nKlub żon alkoholików w Moskwie Program leczenia alkoholizmu AIC, alkoholizm, ból w jamie brzusznej Czy kodowanie alkoholików. Wykład o szkodliwości alkoholu dla zdrowia ludzkiego anonimowy leczenie alkoholizmu prawa, o alkoholizmie z Elena Malysheva nagle przestał pić forum.\nBaśka - Perfekcyjna Pani Domu cz. 1/3 szkodliwości palenia tytoniu i alkoholizm prof Żdanow w domu, że jej mąż nie pije\nJa sama transmisja alkoholizm pobrać piosenkę ljeden ja nigdy nie da się pić, Co mąż przestał pić Leczenie alkoholizmu w Biełgorod. Finch płowy gdzie byłaś film o alkoholizmie książka Allen Carr rzucić picie, Klińce leczy alkoholizmu koszty leczenia alkoholizmu u Don.\n3 kawały o... MĄŻ I ŻONA #130 - Marcin Sznapka terapeutyczne przejawy alkoholizmu\nPrezentacja alkoholizm profilaktyka alkoholizmu na Białorusi, psychoz alkoholowych Kodeksu Karnego serce boli alkoholizmu. Hipnoza w leczeniu uzależnienia od alkoholu Jak przestać pić rytuały, Historie z życia z mężem alkoholu szpitalne leczenie alkoholizmu w Kemerowo.\nW tym domu sie nie pije zakadirovala mąż jak wypije w domu, że jej mąż nie pije\nKodowanie z alkoholizmem w Internecie zespół abstynencyjny w preparatach do leczenia alkoholizmu, szwy jak alkoholizm zwalczanie alkoholizmu hipnozą. Boki i alkoholizm zashitsya od cen alkoholizmu, Leczenie alkoholizmu w Woroneżu na Kirowa Krasnojarsk kupić MCPFE w.\nIniemamocni 2 - Rodzina na pierwszym miejscu alkoholizm krzywda społeczna\nLeczenie alkoholizmu Krasnojarsk jeśli po raz pierwszy delirium tremens, Kodowanie uzależnienia alkoholowego w Zaporożu co dzieje się z nerkami w alkoholizm. Objawy alkoholizmu u kobiet Millers alkoholizm i czytać, ile jest kodowanie alkoholu Władywostok ustawodawstwo dotyczące profilaktyki alkoholizmu.\nTaco Hemingway - Nie Obchodzi Mnie Nic (SzUsty Blend) alkohol darmowe pobieranie wideo dla dzieci\nDziałanie alkoholu na zdrowie fizyczne jak leczyć matkę z alkoholizmem, uzależnienie od alkoholu i powoduje konsekwencje Leczenie alkoholizmu z lekami. MCPFE instrukcja kupić w cenie leczenie alkoholizmu klinice w Tule, napoje mąż Sissy alkohol leczenie klinika w Wołgograd.\nDom Chylinskiej w Chyliczkach 2 Jak przestać pić alkoholu prawosławia w domu, że jej mąż nie pije\nUzależnienie od alkoholu 2014 Statystyki Szpital psychiatryczny leczenie alkoholizmu, organizacja opieki medycznej i profilaktycznej w alkoholizm spisek, że jej mąż nie pije na ubrania. Problem alkoholizmu w naszym świecie Stan leczenie alkohol klinika, Przestałem pić, dałem palenie Mam zmienił moje życie alkoholik psychoza etiologia patogeneza PHC klinice z nimi.\nMąż nie pomaga mi w domu!? anonimowy leczenie alkoholizmu w Orenburg\nJak uciec z mężem alkoholu i rozpocząć nowe życie na 55 lat wzrost uzależnienia od alkoholu, psychospołeczne patologii alkoholizmu i narkomanii alkohol alkoholizm wycofanie. Weźmy napój dlaczego tak dużo pieniędzy postaw społecznych wobec alkoholizmu, Kodowanie alkoholu akupunktury W świątyni Moskwa alkoholizmu.\nKamis & Loverboy - U Szwagra nie zapijaj kodowanie z alkoholizmem białogrodzkiej metodą Dovzhenko\nBiały węgiel w alkoholizm depresja jego żona picia mąż, Leczenie alkoholizmu Kashirskaya rzucać teksty drinka. Oznacza to możliwe przestać pić Liczba godzin rozwoju alkoholizmu, Sposób odzyskiwania z alkoholizmem jako lekarstwo na alkoholizm środków ludowych.\nSpodziewa się przestać pić\nZarówno wyjście z uzależnienia od alkoholu\nChemia i alkoholizm\nSzaman z alkoholizmem Ułan-Ude\nMilgamma z zespołu abstynencyjnego\nMąż pije piwo codziennie\nAlkoholizm i wróżby\nMąż często pije wieczorem\nRecenzje picia piwa\nAktorzy piosenkarze z chorobą alkoholową\nAlkoholizm w cesarstwie\nJeśli przyjaciel prosi, aby przestać pić\nMącznicy w leczeniu alkoholizmu\nAlkoholizm w szkole podstawowej\nNiż zmotywować się rzucić picie\nDlaczego alkoholików wokół żony oskarżonego\nZwłaszcza uzależnienie od alkoholu u kobiet\nMCPFE Cena Ternopil\nKodowanie uzależnienia alkoholowego Primor\nRzuciłem picie i dostał w życiu\nŻe Stopień oczyszczania alkoholizmu\nPrezentacja na temat palenia tytoniu i alkoholizm pobrania\nCo się stanie, jeśli po otrzymaniu piwo MCPFE\nTyp kodowania alkoholu\nMąż zaczął pić codziennie, co robić\nKobieta i jej mąż alkoholik\nLeczenie alkoholizmu Balashikha\nJak zapytać męża, nie pić\nKodowanie alkoholizmu w Tobolsku\nSamica leczenie alkoholizmu\nZoreks którzy uczestniczyli i jak\nMówić binge alkoholu\nKoprinus leczenie alkoholizmu\nRzuciłem picie opóźnienie ok\nDestrukcja psychiki w alkoholizm\nChoroba alkoholizmu na zdjęciach\nPoziom alkoholu dla dzieci\nTaganrog traktuje alkoholizmu


KONKURS LITERACKI O NAGRODĘ FANFILA - Liceum Ogólnokształacące im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni.\nmaj 18, 2021 | Aktualności, Sukcesy | 0 |\n15 maja została rozstrzygnięta XV już edycja Literackiego Konkursu o Nagrodę Fanfila organizowanego cyklicznie przez Instytut Filologii Polskiej UAM w Poznaniu. Konkurs początkowo miał zasięg lokalny, z czasem przekroczył granicę wielkopolskiego regionu i dzisiaj ma rangę nie tylko ogólnopolską, ale nawet międzynarodową.\nDo literackiej i artystycznej rywalizacji stanęli także uczniowie naszego LO. Norbert Kaźmierczak (klasa 2a1) podjął wyzwanie poetyckie, Julia Łabęda (1a) oraz Szymon Mrowiński (3a) zmierzyli się z zadaniem translatorskim, tłumacząc na polszczyznę poetycką wiersz amerykańskiej autorki Adrienne Rich, a Aniela Kołodzińska (2c) i Jacek Karbowiak (ZSP), zainspirowani mroczną wizją Josepha Conrada, nakręcili filmową etiudę “Heart of Darkness”. Jury spośród wszystkich nadesłanych prac, których łącznie było we wszystkich kategoriach 626, wybrało najlepsze, przyznając nagrody główne oraz wyróżnienia. Oprócz nauczycieli akademickich różnych specjalności osobny werdykt ogłosiło również gremium sędziów studenckich. Wśród nagrodzonych i wyróżnionych znaleźli się nasi uczniowie, o czym z przyjemnością informujemy. Gratulujemy sukcesu i zachęcamy do podejmowania kolejnych prób twórczych. Do odważnych i utalentowanych świat należy.\nPoniżej zamieszczamy linki, pod którymi znajdują się uhonorowane prace: podwójnie dostrzeżone i nagrodzone tłumaczenie autorstwa Julii Łabędy oraz również podwójnie nagrodzona etiuda filmowa Anieli Kołodzińskiej i Jacka Karbowiaka z udziałem aktorskim uczniów Sienkiewiczowskiego LO. Zajrzyjcie, zainspirujcie się i podążajcie tropem najlepszych.\nFILM KONKURS – Dysk Google\nPoprzedniNiech żyją artyści – humaniści. Zaskakujące pożegnanie klasy 3A\nNastępnySTYPENDIA DLA MATURZYSTÓW\nWażne terminy rekrutacji 2022!\nHarmonogram powrotu uczniów do szkół od 04.05.2021


Sklep z dobrą chemią niemiecką - Lazar\nHome » E-Sklep » Chemia » Sklep z dobrą chemią niemiecką\nDodane: 2016-12-16 :: Kategoria: E-Sklep / Chemia\nJako sklep z chemią niemiecką w swojej ofercie posiadamy szeroki wybór niemieckich proszków do prania, chemii do zmywarek, produktów do higieny ciała oraz także słodyczy i kaw. Nasz sklep jest bezpośrednim importerem chemii z Niemiec. Nasze produkty możesz zamówić on line za pomocą naszej strony internetowej oraz poprzez kontakt telefoniczny. Na naszej stronie internetowej znajdziesz także gamę produktów, które oferujemy swoim klientom. Jako sklep z chemią niemiecką na rynku istnienie jemy już ponad kilkanaście lat, dzięki czemu mamy ogromną wiedzę produktową oraz doświadczenie w produktach niemieckich.\nJednym z czołowych producentów obuwia górskiego, który równocześnie jest jedną z najbardziej uznanych i najlepszych marek dostępnych obecnie na niezwykle wymagającym rynku, jest Scarpa, która z powodzeniem działa już od ponad 70 lat. Wspomniany producent w ciągu wszystkich lat swojej działalności nigdy n...\nHiszpańska odzież JHK\nHiszpański producent odzieży JHK to firma znana na całym świecie. Oferuje ona do sprzedaży odzież damką i męską. W jej ofercie znajdziemy koszulki damskie i męskie, także takie, które mogą być wykorzystane do wykonania nadruku reklamowego, koszulki polo, koszule z długim rękawem, kurtki i bluzy w wielu ...\nJako sklep z chemią niemiecką w swojej ofercie posiadamy szeroki wybór niemieckich proszków do prania, chemii do zmywarek, produktów do higieny ciała oraz także słodyczy i kaw. Nasz sklep jest bezpośrednim importerem chemii z Niemiec. Nasze produkty możesz zamówić on line za pomocą naszej strony interneto...\nKompleksowe akcesoria do chrztu w przystępnych cenach


14 Calle Ancla Los Gracioseros Complex, Puerto del Carmen (Lanzarote), Hiszpania\nLos Gracioseros jest sympatycznym 2-gwiazdkowym hotelem położonym 16 km od Costa Teguise Golf Course oraz 1.7 km od Timanfaya Sub. Los Gracioseros Hotel zakwaterowuje gości do swych gustownych pokoi od 1995 roku.\nCentrum miasta znajduje się w odległości 30-minutowego spaceru od obiektu. W okolicy są pola golfowe, kasyna i bary.\nLos Gracioseros Hotel udostępnia pokoje hotelowe wyposażone w TV, balkon, lodówkę, aneks kuchenny i sofę.\nW przytulnym ogrodowym barze do dyspozycji gości bilard i taras. Restauracje El Palmeral de Luan i Grill La Brasa, serwujące szeroki wybór dań, usytuowane 200 metrów od obiektu.\nObiekt jest godzien uwagi ze względu na zaciszną lokalizację. Wystarczy 10 minut, żeby dojechać do lotniska Lanzarote.\nSpecjalnie dla dzieci w hotelu przygotowano łóżeczka dziecięce, plac zabaw i basen. Urozmaicić wypoczynek można dzięki golfowi i grze w rzutki.\nLos Gracioseros, Hiszpania\nNapoleon, An Ascend Collection Member


6&nbsp127 zł / m2\nLokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 48,8 m kw, położony na trzecim piętrze w czteropiętrowym bloku, składający się z trzech pokoi, oddzielnej kuchni, przedpokoju, łazienki i wc. Mieszkanie dwustronne, posiada duży balkon oraz dwie piwnice.\nMieszkanie po generalnym remoncie w 2018 roku włącznie z wymienioną instalacją elektryczną i hydrauliczną. Nowe podłogi, drzwi. Okna plastikowe.\nNapinane sufity. Konsekwentnie zachowany styl, kolorystyka i umeblowanie we wszystkich pomieszczeniach.\nW podanej cenie mieszkania zostaje większość wyposażenia.\nMieszkanie nie wymaga żadnych nakładów finansowym.\nMożliwość najmu miejsca postojowego w cenie 100 zł/ m-c.\nInne miejsca parkingowe przed blokiem.\nWygodna, dobrze skomunikowana lokalizacja – centralny punkt Osiedla Kazimierza Wielkiego. W sąsiedztwie sklepy, apteka, przychodnia, kościół, szkoła, przedszkole i wiele innych punktów handlowo-usługowych. Cała infrastruktura miejska.\nOsiedle lub ulica: 14 Pułku Piechoty\nID nieruchomości: 3451


Prof. Marcin Matczak: Władza kreuje sędziowskiego Nikodema Dyzmę | Wiadomo.co\nStrona główna DLACZEGO Prof. Marcin Matczak: Władza kreuje sędziowskiego Nikodema Dyzmę\nTo nie jest sprawa tylko hejtu jako kategorii moralnej. To jest coś znacznie poważniejszego. To sytuacja podejrzenia o to, że wiceminister sprawiedliwości współdziałał w działaniu przestępczym. To jakby lekarz współdziałał w szkodzeniu pacjentowi. Nie wiem, co bardziej przerażającego można sobie wymyślić – mówi nam prof. Marcin Matczak, prawnik z Uniwersytetu Warszawskiego. Rozmawiamy o aferze hejterskiej w Ministerstwie Sprawiedliwości i o jej konsekwencjach dla prawa i systemu politycznego. Pytamy też, jak ta sprawa się skończy i czy kiedykolwiek zostanie wyjaśniona. – Jako prawnik mówię to ze smutkiem, ale prawdopodobnie to nie prawnicy, nie sędziowie, nie prokuratorzy wyjaśnią tę sprawę, ale dziennikarze. W Polsce są jeszcze niezależnie media, podczas gdy nie ma już niezależnej prokuratury i istnieją bardzo poważne wątpliwości co do tego, czy istnieje niezależne sądownictwo – mówi nasz rozmówca\nJUSTYNA KOĆ: Trzech dób potrzebował neo-KRS, aby zająć oficjalne stanowisko: niezbędne jest zbadanie wszystkich doniesień medialnych, czekamy na pisemne wyjaśnienia sędziów co do swojego udziału w tym procederze. Dlaczego tak długo czekali?\nMARCIN MATCZAK: Od dłuższego czasu obserwuję neo-KRS i niestety muszę przyznać, że przestała ona pełnić swoją konstytucyjną funkcję, jaką jest obrona sędziów i ich niezależności. Przecież neo-KRS nie dowiedział się o hejcie wobec sędziów dzisiaj czy wczoraj z publikacji Onetu. Każdy, kto obserwuje życie medialne wie, że ten\nhejt był wszędobylski,\nco więcej, to nie było „tylko” wyrażanie nienawiści, ale mieliśmy do czynienia z niepokojącymi sytuacjami, jak konto twitterowe KastaWatch, gdzie sędziowie sygnalizowali publicznie, że dochodzi tam do przecieków z postępowań indywidualnych i nie było żadnej reakcji neo-KRS. Dla mnie to jest reakcja pozorna. Dopiero w momencie, gdy dziennikarze ujawnili, w tak przekonujący sposób, charakter tego procederu, coś trzeba było powiedzieć. Zresztą i tak to oświadczenie jest bardo delikatne. W moim przekonaniu to dodatkowo kompromituje członków neo-KRS. Od 4 lat dzieje się wiele złego w stosunku sędziów i nikt z neo-KRS nic z tym nie zrobił.\nWszystko wskazuje na to, że sami członkowie neo-KRS brali udział w tym hejterskim procederze. To sędziowie Nawacki i Dudzicz, a także sędzia Wytrykowski z Izby Dyscyplinarnej SN. Zatem w sprawę mamy zaangażowane najważniejsze organy sądowe.\nCały ten system, który jest tworzony od 4 lat, który ma na celu zniszczenie naturalnych liderów środowiska sędziowskiego, jak I Prezes SN, jak sędzia Żurek, były rzecznik KRS,\ncała ta tzw. reforma miała polegać na tym, aby ludzi z kręgosłupem, którzy mają pewną moralność, odsunąć od sądownictwa, bo są zbyt niezależni, i żeby na ich miejsce pozwolić wejść ludziom, którzy normalnie nigdy by się tam nie znaleźli. Stąd te błyskawiczne kariery z samego dołu hierarchii sędziowskiej na samą górę.\nTo jest po prostu nienormalny system. Normalny system, który wychowuje ludzi, którzy mają zajmować się sprawami publicznymi, to system, który pozwala wyrosnąć naturalnie liderom. Obserwuje się, jak się zachowują, jakie mają morale, przechodzą przez kolejne szczeble kariery, aż dochodzą do szczytu, wtedy mamy pewność, że są wartościowi. Przykład takiej kariery to np. sędzia Zabłocki, który ma piękną karierę prawniczą i ukoronowaniem jej było zostanie sędzią SN. Natomiast jeśli ktoś dokonuje odwrócenia tej hierarchii, bo ona mu się nie podoba, to on kreuje sędziowskiego Nikodema Dyzmę. Ta postać jest symbolem człowieka, który nagle zostaje wypchnięty na sam szczyt przy odrobinie szczęścia, bo jest oportunistą i jest ku temu okazja. Nie ma ani wiedzy, ani kompetencji ani moralności, która jest do tego potrzebna. To, że tacy ludzie pojawili się nagle na szczycie hierarchii sędziowskiej, bo tym jest KRS czy SN, to nie jest przypadek czy zaskoczenie, to naturalny efekt nienormalnego systemu.\nO tym, że źle się dzieje w sądownictwie, mówiono od dawna, jednak czy przypuszczał pan, że wiceminister sprawiedliwości może być zaangażowany w nielegalne dyskredytowanie niepokornych sędziów?\nObserwując zachowania tych ludzi, arogancję, sposób traktowania innych sędziów przez pracowników MS, spodziewałem się czegoś takiego. Jeżeli istnieją konta na serwisach społecznościowych, które obrażają w najgorszy sposób sędziów, prześladują ich, używają informacji z indywidualnych postępowań, to każdy normalny minister sprawiedliwości coś by z tym zrobił. Nie sposób byłoby się nie zorientować, że sędziowie są atakowani informacjami poufnymi, wypływającymi z postępowań, które toczą się w ramach jego kompetencji. Przecież postępowania dyscyplinarne prowadzone przez rzeczników są postępowaniami, nad którymi pewną pieczę sprawuje minister sprawiedliwości. Zatem skoro mamy taką sytuację i minister sprawiedliwości milczy i nic nie robi, to nie jest zaskoczeniem, że takie działania mają miejsce pod samym jego nosem. Po prostu ta władza nie reformuje sądownictwa, tylko je niszczy i jednym ze sposobów niszczenia jest to, co właśnie zobaczyliśmy.\nNie wystarczy wysyłać niepokornych sędziów na emeryturę, oskarżać ich o lenistwo, jeszcze trzeba zakulisowo napuszczać hejterów, dając im informacje do wykorzystania, czyli atakować osobiście i bezpośrednio te osoby i ich rodziny. To wpisuje się idealnie w układ działań, który obserwujemy od 4 lat.\nZa hejtowanie idzie się do więzienia?\nTo, co robiła pani Emilia, może być traktowane w kategoriach przestępstw. Możemy potencjalnie mówić o zniesławieniu z art. 212 KK, uporczywym nękaniu, już nie mówiąc o ujawnianiu danych osobowych, co jest potencjalnym przestępstwem pana Piebiaka. Na pewno kiedy popatrzymy na tę sytuację, mamy do czynienia z całkowitym zaprzeczeniem prawa i sprawiedliwości. Wiceminister sprawiedliwości współpracuje z kimś, kto prawdopodobnie popełnia przestępstwa, co więcej, nie tylko go nie zatrzymuje, ale pomaga mu w tym, zachęca i dostarcza informacji. Przecież jeżeli okaże się, że pani Emilia popełniła przestępstwo, a to jest możliwe, to oznacza, że wiceminister Piebiak może odpowiadać za podżeganie, a może nawet za sprawstwo kierownicze. To nie jest sprawa tylko hejtu jako kategorii moralnej. To jest coś znacznie poważniejszego. To sytuacja podejrzenia o to, że wiceminister sprawiedliwości współdziałał w działaniu przestępczym. To jakby lekarz współdziałał w szkodzeniu pacjentowi. Nie wiem, co bardziej przerażającego można sobie wymyślić.\nCzy możemy zatem powiedzieć, że Polska staje się państwem mafijnym?\nNie chcę używać tak wielkich słów, bo mam wrażenie, że mi ich za moment zabraknie, jak tylko pokażą się nowe doniesienia. Pozostańmy przy współudziale w działaniu przestępczym ludzi z Ministerstwa Sprawiedliwości. Zresztą chyba nie trzeba tu używać innych terminów, bo to już jest sytuacja najgorsza z najgorszych.\nLudzie, którzy mają dbać o bezpieczeństwo obywateli i zwalczać przestępczość, współdziałają z osobami, które prawdopodobnie popełniają przestępstwa.\nI jeszcze w tym wszystkim mamy ministra sprawiedliwości, który mówi, że nic o tym nie wiedział. To skoro tak i minister sprawiedliwości nie panuje nad swoimi pracownikami, to nad kim innym minister chce zapanować?\nPan też od początku krytykuje zmiany w sądownictwie. Czy spotkał się pan z hejtem?\nOczywiście, że tak i wielokrotnie o tym pisałem, że moim zdaniem jest cała masa ludzi, którzy są zachęcani przez polityków PiS do bezpośredniego ataku na tych, którzy walczą w obronie praworządności. W moim przypadku taką osobą jest pani Krystyna Pawłowicz, która nie tylko sama w sposób niewybredny, wzięty rodem z propagandy faszystowskiej atakowała mnie, ale i zachęcała innych, aby to robili. Ja w grudniu rok temu opisałem, w jaki sposób systemowo posłowie PiS wspierają najbardziej wulgarnych hejterów w polskim Internecie i napuszczają ich na osoby, które mają czelność krytykować „dobrą zmianę”. Widziałem już dawno współdziałanie polityków z hejterami w odniesieniu do takich ludzi, jak pan sędzia Żurek, sędzia Tuleya, także wobec mnie, i nikt nie reagował. Napisałem na swoim blogu post, gdzie bezpośrednio zwróciłem się do ministra Ziobry, żeby coś z tym zrobił. Nie może mówić, że o tym nie wiedział. Zresztą wielu sędziów o tym mówiło.\nPrzypomina mi to scenę z kultowego filmu “Casablanca” z Humphreyem Bogartem, gdzie pod koniec filmu żandarm, który codziennie przychodzi do kasyna i gra, wstaje i mówi: jestem oburzony, w tym lokalu uprawia się hazard. Minister Ziobro zachowuje się tak samo. Ma informacje, wszyscy o tym mówią, a on dziś deklaruje, że jest oburzony, bo nic nie wiedział. To nawet byłoby śmieszne, gdyby nie było oburzające.\nCo z panem sędzią Piebiakiem? Nie jest już pracownikiem ministerstwa, zatem może wrócić do orzekania?\nTutaj mamy dwie sprawy. Proszę zwrócić uwagę, że gdy pan Piebiak był dobry i współpracował z „dobrą zmianą”, to był wiceministrem Piebiakiem, teraz jest sędzią Piebiakiem, a całą sprawę przedstawia się jako wewnętrzny konflikt między sędziami.\nCo do jego statusu, to dopóki nie zostanie usunięty z zawodu, teoretycznie może orzekać. Dla normalnego człowieka to nie jest do wyobrażenia, ale może taki jest plan, żeby nagle tych, którzy okazali się absolutnie niegodni pełnienia funkcji sędziowskiej, przywrócić na stanowiska sędziowskie i później potraktować ich obecność w zawodzie jako uzasadnienie dla konieczności większych zmian –\nuznać, że obecność w zawodzie sędziowskim ludzi takich jak Piebiak jest dowodem na to, że system wymaga reformy. To jest już niebywała bezczelność, ale jestem w stanie to sobie wyobrazić.\nKto takie dyscyplinarne postępowanie usunięcia z zawodu sędziego może przeprowadzić?\nTakie postępowanie powinno być przeprowadzone w ramach standardowych postępowań dyscyplinarnych, tylko znowu mamy tu kolejny absurd. Rzecznik Dyscyplinarny pan Schab ruszył żwawo do postępowania dyscyplinarnego, tylko zaczął ścigać ofiarę tego hejtu, czyli pana prof. Markiewicza, a nie Piebiaka. To znowu jakieś kuriozum! Minister Ziobro wykreował taki system postępowań dyscyplinarnych, w którym wiceminister Piebiak trafi przed Izbę Dyscyplinarną SN, gdzie będzie go sądził np. sędzia Wytrykowski, którego nazwisko także pojawia się w kontekście tej sprawy.\nCo realnie może się dalej stać z tą sprawą? Kto może naprawdę ją wyjaśnić?\nTa afera przypomina mi aferę Watergate. Tak jak w tamtym przypadku, tak i tutaj administracja państwowa zaatakowała swoich obywateli, przeciwników politycznych, wynajmując pewnych ludzi, którzy mieli ten atak przeprowadzić. Dla mnie ta analogia jest o tyle istotna, że wiele nas uczy. W sytuacji, kiedy władza dopuszcza się działań, które są karygodne, to pojawia się problem, kto ma strzec strażników, stary problem Juwenalisa. Skoro oni są prokuratorami, strażnikami i mają pilnować porządku, to kto ma pilnować ich. W obecnej sytuacji w Polsce, tak samo jak w przypadku Watergate i prezydenta Nixona, tym kimś jest czwarta władza, czyli dziennikarze.\nNiestety, polski system prawa został rozmontowany i trudno wyobrazić sobie, że prokuratura, która jest kontrolowana przez ministra sprawiedliwości, rzetelnie przeprowadzi postępowanie w tej sprawie.\nW przypadku Watergate to dziennikarze tak długo drążyli ten temat i szukali informacji, że w końcu doprowadzili do upadku osoby, która za tym stała. Także teraz bardziej bym wierzył w działanie śledcze dziennikarzy, niż prokuratorów. Niestety, w takie sytuacji obecnie się znaleźliśmy. Od 4 lat państwo prawa jest rozmontowywane i teraz kiedy władza angażuje się w działania, które są prawdopodobnie nielegalne, widać jaki jest ogromy problem, bo nie ma żadnego bezpiecznika, instytucji, która może niezależnie się tą sprawą zająć. Jako prawnik mówię to ze smutkiem, ale prawdopodobnie to nie prawnicy, nie sędziowie, nie prokuratorzy wyjaśnią tę sprawę, ale dziennikarze. W Polsce są jeszcze niezależnie media, podczas gdy nie ma już niezależnej prokuratury i istnieją bardzo poważne wątpliwości co do tego, czy istnieje niezależne sądownictwo.\nNa razie sondaże dają wygraną PiS-owi, a minister Gliński podobno ma już w szufladzie ustawę odnośnie do wolnych mediów, którą zaraz po wygranych wyborach wyjmie.\nOczywiście jest taka możliwość. Na szczęście współczesne techniki komunikacji elektronicznej są na tyle rozpowszechnione i zdecentralizowane, że każdy może być „dziennikarzem”. Minister Gliński, ani ktokolwiek inny, nie zablokuje mediów społecznościowych… Oczywiście będzie to trudniejsze, ale z drugiej strony to w pewien sposób naturalne dla tej władzy: skoro rozmontowała wszelkie inne władze, to teraz weźmie się za czwartą, czyli wolne media. Miejmy nadzieję, że odważni dziennikarze nie zwątpią i będą wykonywali swój zawód właściwie. Przypominam, że po ujawnieniu Watergate Nixon wygrał wybory, ale i tak dziennikarze go dopadli i prawda wyszła na jaw. Wierzę, że teraz też tak będzie.\nPoprzedni artykułUmieją hejtować, nie umieją rządzić\nNastępny artykułDr Robert Sobiech: Nagi sędzia ilustracją nowej elity


O zrównoważonym rozwoju jako długofalowej strategii i inwestycjach firmy International Paper z Kwidzyna rozmawiamy z Anetą Muskałą, Wiceprezes Zarządu oraz Maciejem Doliwą, Kierownikiem Wydziału BHP i Ochrony Środowiska w International Paper Kwidzyn Roczne zużycie energii przez zakład w Kwidzynie przekracza 1 TWh. Przemysł papierniczy jest bardzo energochłonny, prawda? Aneta Muskała (A.M.): Tak, to bardzo energochłonny biznes. Dlatego od ponad dekady systematycznie zwiększamy naszą efektywność energetyczną. Pod względem zapotrzebowania na energię elektryczną w ponad 80 procentach jesteśmy samowystarczalni: najwięcej energii elektrycznej produkujemy z biomasy - ok. 450 GWh rocznie. Byliśmy w czołówce inwestorów w Polsce, którzy założyli plantację biomasy na Pomorzu i w ówczesnym momenci [...]


Seria super cover semilac | Drogeria kosmetykomania.pl\nlakiery hybrydowe super cover semilac\nLakiery hybrydowe z tej kolekcji, to prawdziwie soczysta bomba letnich, intensywnych kolorów. W palecie najmodniejszych odcieni lata 2019 znalazło się 6 propozycji, a wśród nich intensywny neonowy róż (555 Pink Bang), głęboki malinowy róż (556 Carmine Boom), wyrazisty niebieski (557 Blue Hit), pastelowy zielony (558 Green Shot), rozbielony fiolet (559 Violet Blast) oraz neonowy mandarynkowy (554 Loud Mandarine).\nWłaściwości kolekcji Super Cover\nTe hybrydowe lakiery Semilac charakteryzują się odpowiednio gęstą, bardzo elastyczną formułą o maksymalnym kryciu. Dzięki temu ich aplikacja jest przyspieszona oraz ułatwiona – raz na zawsze zapomnisz o zalewaniu skórek!\nDodaj do porównania violet blast lakier hybrydowy super cover semilac 559\nDodaj do porównania green shot lakier hybrydowy super cover semilac 558\nDodaj do porównania blue hit lakier hybrydowy super cover semilac 557\nDodaj do porównania pink bang lakier hybrydowy super cover semilac 555\nDodaj do porównania loud mandarine lakier hybrydowy super cover semilac 554