NAPRAWA AKORDEONÓW STROJENIE - CONCRET-Woskowanie-Tanio\nNaprawa Akordeonów Strojenie- Solidnie i najtaniej w pl\nDobra Naprawa akordeonów strojenie ma bardzo duże znaczenie. Na wszelkiego rodzaju uroczystosciach takich jak wesela, imprezy jubileusziwe, prymicje itp. Jako wyprawić niezatarte uroczystości weselne? Wszelka Para Młoda marzy o hucznym weselu, na jakim oni i ich ludzie będą się prawidłowo umilać. A które nastanie w wspomnienie całym zgromadzonym. Owo nośne, dlatego że wszelki pożąda mieć piękne retrospekcje spośród najlepszego dnia w życiu.\nAby owo mrzonka się ziściło trzeba zadbać o obwolutę wesela, inaczej o wyborne pożywienie plus kolektyw weselny. Który nagromadzi całkowitych na parkiecie. Prawdopodobnie to niektórych zaskoczyć, aliści zgodność z rzeczywistością stanowi taka. Iż owi para czynniki runą gościom w pamięć najbardziej. Dlatego jeśliby podlega nam, ażeby niewłasne uroczystości weselne zostało zapamiętane w jaki sposób. Najprzyzwoiciej także niczym najospalej z wykorzystaniem rodzinę natomiast znajomych. Powinniśmy dodać należytej staranności, żeby owo otóż to wykonawcy na wesele. Zaś weselne potrawy ówczesny na najwyższym stanie. http://zespolconcret.pl/naprawa-akordeonow/\nStrojenie akordeonów-Paolo Soprani-Scandalli-Hohner-Weltmeister\nZespół na uroczystości weselne – czym adresować się pod priorytecie?Kapele zaś trupy ślubne prześcigają się w propozycjach. Paradoksalnie, tym samym być może wypływać największy zagadnienie – alternatywa owej najodpowiedniejszej dla nas kapeli. Dobra grupa nieślubna, będzie przede wszelkim powierzana przy użyciu lokalnych bliższych to znaczy dalszych znajomych oraz bliskich. Ich reputacja być może być najbardziej pomocna. Orkiestra nieślubna najczęściej selekcjonowana jest przez dwójki, jakie chcą przaśnego gody z przyśpiewkami. Egzystuje to niezbicie najbardziej paradna sznyt prywatek, dokąd tańczy się aż do regionalnej muzyki, świergoce przaśne przyśpiewki (owszem natychmiast po północy), i muzycy posiadają ogromnie adekwatny czucie z ludźmi. W wielu przypadkach zdarza się, że penisy grupy istnieją części spośród nich dobrze renomowani. Zdominuje wskutek tego swojska, cienka nastrój. Zespół nie dopiero co rozrywka a śpiewa, atoli i ustanawia postęp zupełnej frajdy. http://zespolconcret.pl/\nPasy do akordeonu-Scandalli-Soprani-Hohner-Weltmeister\nGrono muzyczny na wesele owo alternatywa selekcjonowana co chwila nagminniej. Wykonawcy którą podejmuje się ugaszcza konstruuje się tak bywa ze poczesnych zaś adorowanych utworów popowych zarówno zagranicznych kiedy natomiast polskich, i niekiedy Disco Polo. U nieślubnej muzyce niecałkowici człeki – w podobny sposób młódź kiedy natomiast starsi muszą się poprawnie umilać. Egzystują wówczas to silne czy czas wolny numery, u których nawet w żadnym razie nastawieni tancerze umieją się świetnie zabawiać na parkiecie.\nNaprawa Strojenie akordeonów-Paolo Soprani-Scandalli-Hohner\nWodzirej na gody – oznacza to konieczny?\nTak bardzo na prawdę owo podlega od chwili kierunku w jakim ustanawiamy gody a wypożyczonego oddziału. Kiedy niekiedy owo gremium bądź orkiestra dogląda o bieg działania oraz wysuwa raczy na parkiet, zaś czasami wartościowa istnieje lecz poboczna jednostka, która uświetni zabawa taneczna wieloma weselnymi rozrywkami. http://showtime.com.pl/\nPrzy planowaniu przyrzeczenia także wesela, odpowiednio istnieje już zawczasu zastanowić się o obwolucie muzycznej. Podjąć decyzję jaki wariant muzyki kto wymięka do niepolskiego przedstawienia o weselu, pooglądać nagrania z nieróżnych wesel, także spotykać się spośród wybranymi wykonawcami. Pomnijmy, iż gody istnieje z trudem trafienie dodatkowo nul nie przypadkiem nam go zakłócić, zatem placówka weselny wybierajmy spośród mózgiem. http://cialisnnn.com/


Jaka pralka do małej i wąskiej łazienki? - kz1.pl - pytania i odpowiedzi\nJaka pralka do małej i wąskiej łazienki?\npytanie zadane 3 sierpnia 2016 w Dom i ogród przez użytkownika Słomka\nodpowiedź 3 sierpnia 2016 przez użytkownika Słomka\nZmorą osób mieszkających w blokach (choć nie tylko) są często małe łazienki. Oczywiście z początku mogą one wydawać się większe, ale jak zaczniemy wstawiać do niej niezbędne urządzenia sanitarne, to zaczyna w niej brakować nam miejsca. Robi się ciasno... I wtedy właśnie zdajemy sobie sprawę z tego, że nie mamy już zbyt wiele miejsca na pralkę, która jest również ważna w wyposażeniu każdej łazienki.\nNa szczęście w obecnych czasach jest dość duży wybór pralek. Dostosowane są one praktycznie na każdy wymiar łazienki. Na rynku możemy spotkać m.in. pralki klasyczne, czyli takie ładowane od frontu; pralki TOP, czyli ładowane od góry, pralki typu Slim, czyli bardzo wąskie oraz pralko - suszarki. Poza tym istnieją jeszcze suszarki i wirówki. Na zakup pralki, suszarki i wirówki natomiast mogą sobie pozwolić jedynie osoby z bardzo dużą łazienką lub z osobnym miejscem przeznaczonym do prania i wieszania prania. Jednak, wracając do tematu małych pomieszczeń, przeważnie kupujemy zwykłą pralkę i już.\nOsoby mające kłopot z wybraniem odpowiedniej pralki, mogą skorzystać ze wskazówek zawartych w dalszej części mojego wpisu. Szukając pralki ważne, aby spełniała ona nasze oczekiwania i spełniała oczywiście wymogi techniczne i powierzchniowe naszej łazienki. Szukając odpowiedniej do mojej łazienki kierowałam się również estetyką. Osobiście nie podobają mi się pralki TOP. Być może są idealne do małych łazienek, gdyż są wąskie, ale to nie jest mój typ. Nie za bardzo jestem również za pralkami typu Slim, czyli bardzo wąskimi. Do mojej łazienki pasowałyby idealnie, ale przez to, że są dużo węższe, mają również małą pojemność bębna więc i takie pralki nie są dla mnie.\nSzukałam cały czas czegoś raczej klasycznego. Chciałam, żeby była to w miarę typowa pralka, ładowana od frontu, ale zarówno wąska, żeby zmieściła mi się we wnękę w łazience, która została przygotowana specjalnie pod pralkę. I taką znalazłam. Jest nią pralka firmy Amica AWS610D. Czytając na wielu stronach internetowych oraz pytając sprzedawców, zwracałam uwagę szczególnie na klasę energetyczną, wymiary oczywiście oraz na wsadzie i poborze wody w ciągu roku. Wiadomo, inne elementy również były dla mnie ważne, ale troszkę mniej. Na pewno natomiast warto zwrócić uwagę na w/w elementy. Owa pralka ma 59,5 cm szerokości oraz 47 cm głębokości co idealnie wpasowało mi się w miejsce na nią przygotowane. Można w niej jednorazowo wyprać, aż 6 kg prania, czyli bardzo dużo jak na tak małą pralkę. Pralka Amica posiada również klasę energetyczną A+, a w ciągu roku zużywa 196 kWh oraz około 9900 litrów wody (przy około 220 praniach).\nJest to pralka, która nie posiada suszarki, ale za to dzięki szybkości wirowania1000 obrotów na minutę, pranie wyjmuje prawie suche. Warto dodać, szczególnie dla osób mających małe dzieci, że podczas wirowania poziom hałasu pralki wynosi 75 dB. Ponadto posiada ona 8 programów prania i moim zdaniem są zawarte tu wszystkie najważniejsze z nich. Należą do nich:\n- Super krótkie (czas - 14 minut),\n- Bawełna (czas - 3 godziny i 21 minut),\n- Wirowanie (12 minut),\n- Autooczyszczanie (1 godzina i 13 minut),\n- Bawełna szybki ( 1 godzina i 26 minut),\n- Syntetyki (1 godzina i 24 minuty),\n- Wełna ( 1 godzina i 16 minut),\n- Baby comfort (1 godzina 38 minut).\nZ zewnątrz pralka posiada dość spory wyświetlacz, natomiast wszystkie programy, temperaturę lub czas można ustawiać sobie według siebie. Panel sterowania został wykonany tak, by używać go było łatwo, wręcz intuicyjnie. Do zakupionej pralki oczywiście dołączone są wszystkie niezbędne elementy montażowe oraz instrukcja. Pamiętajcie jednak, że wybierając pralkę, należy kierować się przede wszystkim swoimi oczekiwaniami oraz tym, z czego tak naprawdę będziecie korzystać.\nkomentarz 3 sierpnia 2016 przez użytkownika anonimowy\nJa ostatnio do takiej małej łazienki kupiłam sobie Haiera HW80-1279, bardzo fajna praleczka :) W sumie pomijając funkcję i ładowność (wiadomo, każdy ma swoje gusta, mi absoultnie wystarczają) kierowałam się rozmiarami i tym, czy można zdemontować blat. Na szczęście ta mi po zdjęciu blatu weszła idealnie pod półki :D\nMoja łazienka ma 4 metry kwadratowe. Mała klitka, w której udało mi się zmieścić wannę 160 cm, umywalkę, sedes, pralkę i szafki. Z pralką był nie mały problem, gdyż kompletnie nie podobają mi się modele ładowane od góry, a te ładowane od przodu nie zawsze są tak wąskie jak deklarują producenci. Owszem pralka ma np. 37 cm, ale z tyłu wystają rurki, które zabierają kolejne 4-5 i już jest problem. Także nie każdy slim jest taki bezproblemowy.\nkomentarz 3 sierpnia 2016 przez użytkownika Słomka\nZgadzam się. Pralka, którą opisuję w artykule również nie do końca zmieściła się w przygotowane do niej miejsce. Mimo, że jest wąska - slim, to jak widać na zdjęciach, wystaje. To właśnie przez rurki, które niestety są potrzebne i miejsca także potrzebują. Ale myślę, że te parę centymetrów wystającej pralki nikomu nie przeszkadza. Oczywiście wszystko zależy od umiejscowienia pralki. Być może w przyszłości będą produkować jeszcze węższe i bardziej nowoczesne pralki, gdzie jak pisze producent 37 cm głębokości to jest tyle i już :)


Jak usunąć Ltgollersftr.com | Jak usunąć\nJak usunąć Ltgollersftr.com\nPublished on Kwiecień 25, 2019 by Anthony Devis; Review rating: 5/5 ; Ltgollersftr.com\nLtgollersftr.com reklamy – są one niebezpieczne?\nLtgollersftr.com-to bezpłatna przeglądarka-dodaj opracowany przez superweb, LLC, który słynie z tego, że wiele takich samych programów, takich jak liczne, zaczyna, Surftastics, LinkiDoo, on, aby wymienić tylko kilka. Głównym powodem, dlaczego eksperci ds. bezpieczeństwa postanowił zrobić to bardzo proste – wygląda na to, że ten program jest naszej ery dostawca aplikacji, która na miejscu umieszcza się kilka linków na popularnych stronach internetowych, takich jak YouTube, Facebook, Amazon, eBay, i Wikipedii. Ltgollersftr.com i podobne reklamowe zabaw mają jedną poważną wadę. Jeśli już otrzymałeś je, należy unikać klikając na nich, ponieważ mogą one być związane z witryn innych firm o złej reputacji. Ltgollersftr.com może być wypełniona wstępnie zakodowane reklamy, które zawierają określony jednej; w ten sposób, aby pozbyć się Ltgollersftr.com przekierowuje, reklamy i plików cookie śledzenia, jak to możliwe.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Ltgollersftr.com\nZaleca się unikanie kliknięciu na Ltgollersftr.com reklamy i usunąć ten adware jak najszybciej. Wszystkie wyskakujące okienka, w tekście na dole, mówiąc: „zasilanie od Ltgollersftr.com”, „zasilanie od Ltgollersftr.com 1.3 beta” „przyniósł ci Ltgollersftr.com 1.2 beta”, „masz oferta premium Ltgollersftr.com”, „ogłoszenia Ltgollersftr.com”, „ogłoszenia Ltgollersftr.com 1.3 beta” i tak dalej. Aby być bardziej konkretnym, ludzie starają się ustawić popularne darmowe programy nie dość uważnie, tj. najpierw możesz myśleć, że jest to przydatna funkcja, ale bardzo szybko zdasz sobie sprawę, jak irytujące te wiadomości. Jeszcze przykro, że o tym Adware jest to, że ona może wypełnić przeglądarki z taką ilością reklam i wyskakujących okienek, że można być zmuszeni zamknąć wszystkie reklamy i wyskakujące okna w dół, tak, że można nadal surfowania w sieci.\nJak Ltgollersftr.com pojawiają się na moim komputerze?\nLtgollersftr.com jest jednym z tych wątpliwych stron-dodatek do przeglądarki, które rozprzestrzeniają się wokół za pomocą nieuczciwych metod marketingu. W większości przypadków dzieje się wewnątrz, radzimy trzymać się z daleka od takich, informują zdań, które pochodzą z niepewnych źródłach internetowych. Historię wyszukiwania i odwiedzanych stron internetowych mogą być używane do tworzenia bardziej kuszące reklamy. wirusy. Pojęcia, automatycznie. Dlatego, nie należy ignorować reklamy, która pojawia się nagle, szczególnie te, co zmusi cię do odwiedzania podejrzanych stron internetowych osób trzecich. zawsze możesz zadać nam w komentarzach poniżej, a my dołożymy nasze najlepsze aby pomóc. Jednak, nawet jeśli usuniesz\nW przypadku gdy masz jakieś pytania związane z tym tematem, zapraszam do zadawania ich w komentarzach poniżej, a my dołożymy wszelkich starań, aby odpowiedzieć na wszystkie z nich. Gorąco zachęcam, aby być. Będzie odkryć wszystkie istniejące zagrożenia i będziesz wiedział, które z nich powinny być usunięte. Aby tak się nie działo, należy zachować ostrożność, instalując darmowe PDF twórcy, odtwarzacze multimedialne i inne darmowe programy lub nawet aktualizacji z podejrzanych źródeł. Ogłoszenia mogą również stanowić jak komunikaty systemowe, które polecają „Kliknij tutaj”, aby oczyścić komputer z różnych problemów i zmusić go do pracy szybciej.\nJak usunąć wirusa Ltgollersftr.com 1.2?\nChoć można go usunąć ręcznie lub automatycznie. W rezultacie programy, które dostarczają Ltgollersftr.com udaje się przeniknąć do komputera, i masz do czynienia z konsekwencjami. Z tej okazji. Jednak, nie powinny spadać do tego – jak zwykle, to tylko sztuczka, aby przyciągnąć twoją uwagę i sprawiają, że klikniesz na jeden z tych reklam. Aby to zrobić, możesz liczyć na jeden z anty-spyware narzędzie, które można znaleźć poniżej.\nLtgollersftr.com dezaktywuje zainstalowane zabezpieczenie oprogramowanie.\nTypowe zachowanie Ltgollersftr.com i kilka innych tekst emplaining som informacji dotyczących zachowania\nLtgollersftr.com łączy się z Internetem bez Twojej zgody\nLtgollersftr.com dokonane wersje systemu operacyjnego Windows\nOstrzeżenie, wieloraki anty-wirus skanery wykryły możliwe malware w Ltgollersftr.com.\nUsuń Ltgollersftr.com z Windows\nUsuń Ltgollersftr.com z Windows XP:\nUsuń Ltgollersftr.com z Windows Vista lub Windows 7:\nUsuń Ltgollersftr.com z Windows 8:\nUsunąć Ltgollersftr.com z Twojej przeglądarki\nUsuń Ltgollersftr.com z Internet Explorer\nUsuń Ltgollersftr.com z Mozilla Firefox\nPoruszać się po liście rozszerzenia i Dodatki, usuwanie elementów mających coś wspólnego z Ltgollersftr.com (lub tych, które mogą znaleźć nieznane). Jeśli rozszerzenie nie jest przewidziane przez Mozilla, Google, Microsoft, Oracle lub Adobe, powinny być niemal pewien, że trzeba go usunąć.\nWypowiedzenia Ltgollersftr.com z Chrome\nSpójrz pod warunkiem rozszerzenia i dbać o te, które można znaleźć niepotrzebne (związanymi ze Ltgollersftr.com) przez usunięcie go. Jeśli nie wiesz, czy jeden lub innego musi być usunięty raz na zawsze, wyłączyć niektóre z nich czasowo.\n« Jak usunąć You need to Allow in order to\nJak usunąć Pushnews.online »\nJak usunąć Tereddoctobere.info\nJak usunąć Kindedhazelho.info\nJak usunąć Popular-video.com


Myślałem, że zaliczę wszystkie kolokwia na piątkę, a w sobotę wygram z Legią - weszlo.com\nMyślałem, że zaliczę wszystkie kolokwia na piątkę, a w sobotę wygram z Legią\nOpublikowane 05.08.2019 16:15 przez\nDlaczego nie wszystko warto co się opłaca? Dlaczego nie można mieć pieniędzy za wyznacznik wszystkiego? Jak niebezpieczna może być chorobliwa ambicja? Co dał mu kurs Leadership Coaching, na który ze swojej kieszeni wyłożył dziesięć tysięcy złotych? Dlaczego w Rumunii został molem książkowym i czemu nie poszło mu tam lepiej? Jak ważne są dla niego wykłady Jacka Walkiewicza? Jak to się stało, że trafił do Łodzi? Co jest najważniejsze w kontaktach z menadżerami?\nPorozmawialiśmy z Sebastianem Rudolem, byłym piłkarzem Pogoni Szczecin, Sepsi Sfantu Gheorge, a obecnie piłkarzem Widzewa.\nCo ci najbardziej zapadło w pamięć z wykładów Jacka Walkiewicza?\nNie wszystko co się opłaca, warto i nie wszystko warto, co się opłaca.\nCzym staję się starszy, tym bardziej widzę, że niektóre rzeczy, które powszechnie wydają się najbardziej wartościowe, są powierzchowne.\nMówisz o pieniądzach?\nNa przykład. I o zaspokojeniu ego. Czasami warto iść w kierunku rozwoju inną, własną drogą, niż pozostawać na świeczniku, a mieć obecność na świeczniku za wyznacznik wszystkiego.\nNie ma osoby, która nie myśli o pieniądzach, przez swój stosunek do nich w pewnym sensie się określamy. Ty jakie miałeś podejście, a jakie dziś masz?\nNa pewno były dla mnie dużo ważniejsze kilka lat temu. Dalej są ważne, nie oszukujmy się, dla każdego są, ale ważne są w takiej perspektywie, żebym wiedział, ile jestem wart i ile mogę w siebie zainwestować, żeby prowadzić się w taki sposób, w jaki chcę. Kiedyś różnica była też taka, że zbierałem na pierwsze mieszkanie.\nDobrze rozumiem, jest jakaś kwota, którą w siebie inwestujesz co miesiąc, tak?\nTak. Mam trenera mentalnego, z którym odbywam regularne sesje, są też inne wydatki, dieta i tak dalej. Jednorazowo najwięcej zainwestowałem w siebie wykupując dwa lata temu kurs Leadership Coaching. Chyba gdybym cofnął czas, to bym tego nie zrobił. Mieliśmy trudny moment w Pogoni, a świadomość, którą wtedy zdobyłem, nie do końca zgrywała się z tym, co wtedy działo się wokół mnie w Pogoni.\nW jakim sensie zaszkodził ci kurs?\nW takim, że za szybko byłem świadomy pewnych rzeczy i za bardzo zagłębiłem się w zarządzanie sobą. Do tego to był też kurs zarządzania innymi osobami.\nZa bardzo rwałeś się do rządzenia?\nWidziałem, że trener Skorża próbuje ze mną rozmawiać jak z prostym chłopakiem, który nic nie rozumie. Ja wiedziałem o co mu chodzi, ale nie mogłem odpowiedzieć tego, co myślę, bo jednak rozmawiałem z szefem. Myślał, że dam się kupić, bo tylko kopię piłkę i można mi nawinąć makaron na uszy. Dopiero później przyszedł trener Kosta Runjaic. On sam pracuje z coachem, zrobił na mnie wielkie wrażenie. Zresztą, kontakt mamy do dzisiaj.\nTo ciekawe. Runjaic, u którego nie grałeś tak dużo, pod którym odszedłeś z Pogoni, a trzymacie kontakt.\nWiem, że mnie ceni, a ja jego cenię. Jest mega inteligentnym facetem. Wiedział jak ze mną rozmawiać. Mówił mi, że najważniejsza jest koncentracja i prostota, koncentracja w sensie: skup się na tym, co naprawdę istotne, nie zajmując się tym, na co nie masz wpływu. Często się gubiłem, chciałem za dużo. Zawsze chciałem, żeby wszystko grało, żeby każdy dawał z siebie jak najwięcej. Z drugiej strony miałem takie a nie inne lata i byłem, kolokwialnie mówiąc, na pewne sprawy za krótki.\nStarszyzna ucierała ci nosa?\nNie w tym sensie, miałem z większością doświadczonych zawodników bardzo dobry kontakt. W każdym razie doszedłem do wniosku, że jeśli chcę wpłynąć na drużynę, mogę to pokazać, a nie powiedzieć. Stwierdziłem, że zamiast gadać dam z siebie wszystko na każdych zajęciach, choćby i na wyrównawczym, na którym zwykle każdy jest wkurwiony, bo nie zagrał.\nTo niestandardowe, że zawodnik idzie na kupiony przez siebie Leadership Coaching. Czego jeszcze się tam nauczyłeś?\nTo był trudny moment dla mnie u trenera Skorży, który, uważam, często próbował ze mnie robić kozła ofiarnego. Finalnie nie chciałem wchodzić w jakieś dyskusje, tłumiłem to w sobie, starałem się robić swoje. Wtedy, kiedy trener zaczął mnie kasować, ja zacząłem się zagłębiać w psychologię, strasznie mi się to spodobało i uznałem, że pójdę na kurs, tym bardziej że miałem za dużo wolnego czasu i czułem, że muszę się czymś zająć. Zjazdy były co dwa tygodnie, grupa ciekawa, od prezesów wielkich firm po panią fizjoterapeutkę, która stwierdziła, że ludzie nie przychodzą do niej tylko się wyleczyć, ale również porozmawiać i ona czuje się w obowiązku, by mieć w takich kwestiach większe kompetencje.\nTak. Na każdego piłkarza czekają bardzo różne momenty. Przychodzą też takie, kiedy myślisz, żeby się poddać, popaść w złe rzeczy, przestać tak się starać. Dla mnie zarządzanie sobą to przede wszystkim to, żeby niezależnie czy gram, czy nie, czy jestem w osiemnastce czy głęboko w szafie, czy jestem wkurwiony na trenera czy nie, to cały czas każdy element swojego piłkarskiego życia dopinać na takim samym poziomie, jakbym co trzy dni grał o najwyższą stawkę. Nie robię tego jeszcze na poziomie mistrzowskim, to jest proces. Ale tam chcę zmierzać.\nTo tak jak z alkoholem. Kiedyś było powiedzenie: kto nie pije, ten nie gra. To pewnego rodzaju ucieczka, żeby sobie radzić z emocjami, które, nie ukrywajmy, w piłce są bardzo silne i czasem o niektórych chce się zapomnieć. Radzić sobie z nimi – to kolejne wyzwanie.\nTrochę zabrzmiało jakbyś kiedyś stosował, by tak rzec, znieczulenie.\nNie, z alkoholem nigdy nie miałem po drodze. Chodzi mi o to, żeby umieć akceptować te emocje. Przetłumaczyć sobie: co da to wkurwienie. Ale też z emocjami nie walczyć, nie tłumić samego siebie, tylko zaakceptować: okej, zajebałem. Trzeba działać dalej.\nTo też z Walkiewicza?\nJak się wciągnąłeś w jego wykłady?\nSześć lat temu obejrzałem jego słynny wykład, bardzo mnie zainteresował.\nZamówiłem jedną, drugą książkę, spodobał mi się przekaz. Gdzieś trafiał do dziewiętnastoletniego wówczas Sebastiana Rudola, który był i jest ambitny. Dla mnie Walkiewicz był mega motywujący.\nAle co dokładnie w jego słowach?\nTo, jak na swoich doświadczeniach pokazywał, że każdy ma swoją perspektywę, swoją historię i nie warto się z nikim porównywać, tylko iść swoją drogą. Miałem nawet okazję poznać pana Jacka w jego księgarni, byłem tam z narzeczoną, porozmawialiśmy około czterdziestu minut. Wtedy nie do końca zrozumiałem co mi chciał przekazać, po pewnym czasie dotarło.\nWszystko sprowadza się do indywidualnego doświadczenia. Ja funkcjonuję w pewnym środowisku, moi rodzice w innym, ktoś jeszcze inny w innym. Mam dziś jakąś perspektywę, ale ona może się zmienić za dziesięć, piętnaście, dwadzieścia lat. Dziś pieniądze mają dla mnie drugorzędne znaczenie? To może się z różnych przyczyn zmienić. Dziś nie martwię się o swoje zdrowie, kiedyś mogę od myśli o nim zaczynać dzień? To wszystko możliwe. Nie przewidzimy tego, takiej wiedzy nie kupimy. Musimy to przeżyć.\nBrzmisz jak wzorcowy przykład pokolenia polskich piłkarzy, którzy mają świadomość siebie i tego co chcą osiągnąć…\nChyba wiem o co chcesz spytać.\nMoże i wiesz: czy to czasem nie przeciąża? Czy może być za dużo wglądu, za dużo analizy?\nPewnie tak. Zastanawiałem się nad tym sam. Trzeba znaleźć balans. Czy zawsze go znajdowałem? Nie wiem. Ale każdy jest inny. Jeśli czuję, że potrzebuję to robić, to widać coś w tym musi dla mnie być, coś mnie w tym kierunku pociąga i rozwija jako człowieka. Nie mogę żyć wbrew sobie.\nNa pewno im bardziej zagłębiałem się w ten temat, tym bardziej doceniałem piłkarzy. Przyjęło się mówić o nas, że jesteśmy mało inteligentni albo że nie radzimy sobie w zwykłych życiowych sytuacjach. Częściowo to jest prawda, ale z drugiej strony: wielu z nas poświęca całe życie dla piłki. To mega wyzwanie. I jeśli jesteś w czymś całym sobą – a tego niejednokrotnie od sportowca zwyczajnie się wymaga – to też i cierpią inne kwestie. Muszą cierpieć. Czas i uwaga człowieka nie jest z gumy.\nJa często miałem z tym problem. Jak szedłem na studia, nie wyobrażałem sobie, że nie będę miał stypendium. Chciałem być najlepszy na studiach i najlepszy na boisku. Myślałem, że zaliczę wszystkie kolokwia na piątkę, a w sobotę wygram z Legią. Życie mnie zweryfikowało. Nie da się tak funkcjonować. W pewnym momencie brakuje energii.\nSkoro jesteśmy przy temacie: jak z twoimi studiami?\nZostała magisterka do napisania, w Rumunii materiały wysyłali mi wykładowcy, teraz miałem przerwę, pozaliczałem egzaminy. Praca jest gotowa w dwudziestu pięciu procentach, muszę ją dokończyć.\nMasz już też papiery trenerskie, prawda?\nUEFA C robione trzy lata temu, ale tylko ze względu na to, że ułatwiały zaliczenia na studiach, dzięki papierom byłeś zwolniony z kilku przedmiotów.\nJesteś chorobliwie ambitny?\nMyślę, że byłem. Trochę zszedłem na ziemię.\nChorobliwa ambicja to nakładanie sobie samemu wszędzie presji.\nAle też nie byłbym tu, gdzie jestem, gdyby nie to. Chciałbym swoje dzieci budować na pozytywnej motywacji, mówić im, że mogą, że potrafią, ale, to co osiągnąłem w życiu, było zbudowane na motywacji negatywnej i tego negować nie będę. Często słyszałem, że nie potrafię, wielu trenerów mówiło: „Jak to możliwe, że Sebastian zagrał w Ekstraklasie?”. Potem starałem się im coś udowodnić.\nNajgorsze słowa, jakie o sobie słyszałeś?\nDużo tego było. Skłamałbym, gdybym powiedział, że tego nie czytałem. Najgorsze jednak są słowa od kogoś bliskiego, a to też się zdarzało, nie wchodząc w szczegóły. Ja nigdy nie byłem talentem, nikt o mnie tak nie powiedział. Szedłem do kadry U-17? Nigdy dlatego, że mam talent, tylko dlatego, że to sobie wyszarpałem. Niby zagrałem w Ekstraklasie sto trzydzieści meczów, ale nigdy nie słyszałem, że jest super, zawsze wszystko wywalczone. Jasny podział: jest ktoś z talentem i jest Sebastian, który musi się o wszystko bić.\nBardzo szybko stuknęła ci setka w Ekstraklasie. Może ciut nie trafiłeś w dobry czas – dziś z tyloma meczami i statusem młodzieżowca zainteresowaliby się tobą za granicą. Na Weszło pisaliśmy kilka lat temu, uwaga, cytat: „Jeśli na kimś Pogoń ma zarobić, to na Rudolu”.\nMiałem po półfinale Euro U-17 ofertę podobną do Igora Łasickiego, ale Pogoń przekonała mnie tym, że weźmie mnie do seniorów.\nEkstraklasa zamiast Primavery. Jakieś zainteresowanie później było, ale też miałem swoje przeboje z menadżerami. Mogło też coś iść przez klub, a ja się o tym nie dowiedziałem.\nCzemu przeboje z menadżerami?\nKiedyś, bez nazw, chciał mnie pewien klub. Nie podobało mi się w jaki sposób menadżer to załatwia. Ja chciałem, żeby też Pogoń zarobiła, bo jestem wdzięczny temu klubowi do dziś, to tu wypłynąłem na szerokie wody. To ten przykład: nie wszystko warto, co się opłaca.\nCzego młody piłkarz musi się wystrzegać w kontakcie z menadżerem?\nNie może uwierzyć, że z menadżerem wszystko przyjdzie samo z siebie. To nie czarodzieje. Dalej wszystko zależy od ciebie.\nAlbo jeszcze inny kontekst. Piłkarze są wrażliwymi ludźmi. Jesteśmy oceniani dwadzieścia cztery godziny na dobę. Ja mam rodziców i narzeczoną, mogę o wszystkim porozmawiać, co pomaga, ale wielu chłopaków, z którymi grałem, przychodziło z trudnych rodzin, miało trudne dzieciństwo i byli w tej karierze mega samotni. Menadżerowie byli więcej niż menadżerami, urastali do rangi osób, którym bardzo się ufa, które niemal ojcują. To dla menadżera duża odpowiedzialność, ale i – co tu kryć – władza. Łatwiej w takim układzie zmanipulować, nagiąć wydarzenia pod siebie, a nie pod to, co faktycznie dla młodego piłkarza najlepsze.\nJa, gdybym kiedyś miał się zajmować czymś podobnym, od lat nastoletnich kładłbym nacisk na rozwój osobisty, rozwój ducha, czy poprzez trenera mentalnego czy w jeszcze inny. To standard na Zachodzie, rozmawiałem o tym z Kostą. To podstawy. Ten piłkarz musi być przygotowany na niebezpieczeństwa, które go czekają.\nSkrajne. Jest dobrze? Nie zwariować. Jest źle? Też nie zwariować – niby to samo, a jednak wymaga zupełnie innego zakresu cech. Jak radzić sobie z presją, jak podejmować racjonalne decyzje.\nBył taki piłkarz, Lars Elstrup, zawodnik „Duńskiego Dynamitu”, który wygrał Euro w 1992. Elstrup w wieku trzydziestu lat, wciąż jeszcze grając w reprezentacji, strzelając gole w duńskiej ekstraklasie, skończył karierę. Twierdził, że nie może znieść tego, że jest cały czas oceniany. Trzy lata temu Elstrup wbiegł na boisko Randers nago – był to jego swoisty happening, protest.\nWiem do czego pił. Łatwo jest ocenić piłkarza. Ale zaprośmy teraz trzydzieści osób z innych zawodów i zobaczymy, czy potrafią być tak odporne na presję, krytykę, gwizdy tysięcy osób, czy potrafią być tak konsekwentne w codzienności, w diecie, w systematyce wysiłku.\nJa sam w pewnym momencie zbyt się chyba nakręciłem, chciałem za dużo. Ostatni rok pozwolił spojrzeć na wszystko z większym dystansem. Ambicja jest wciąż, ale Rumunia była potężną lekcją – tam zrozumiałem, że chorobliwa ambicja może prowadzić nawet do depresji. Później nauczyłem się cieszyć z mniejszych rzeczy.\nMogłeś zostać w Polsce, mogłeś nawet w Pogoni, nie musiałeś jechać do Rumunii.\nAle wiedziałem, że Seba Walukiewicz zostanie, to świetny piłkarz i będzie mi trudno o grę, a grać bardzo chciałem. Miałem ofertę z Wisły Płock, ale zdecydowało to, że chciałem wyjechać i sprawdzić czy to, co mówili mi zagraniczni piłkarze Pogoni, że w innych krajach trenuje się zupełnie inaczej to prawda.\nŻe jest chociażby mniej siłowni. Myślałem: kurde, ja jestem wychowany na siłowni. Co by to było w innym miejscu?\nAle Rumunia to nie wiem czy aż taka odmienna kultura.\nPrzez pół roku nie mieliśmy ani razu siłowni. Natomiast biegaliśmy dwa razy tyle.\nCzyli wciąż wschodnia szkoła, fizyka przede wszystkim.\nBieganie, bieganie, bieganie. Ale miałem też z tyłu głowy to, że rozwinę się językowo – co się sprawdziło, teraz płynnie mogę się dogadać – poznałem też kapitalnych ludzi z różnych krajów, bo siedemdziesiąt procent zawodników w Sepsi to byli obcokrajowcy.\nMówi się, że Rumunia jest już po swoich najlepszych latach, a teraz sporo tam klubów kukułek.\nTo był klub, który miał dużo pieniędzy, ale nie ma doświadczenia. Reprezentuje na Rumunii węgierską mniejszość, trochę jak DAC Dunajska Streda na Słowacji. Potrzebują stadionu? No to powstaje, od razu rośnie, budowa idzie, koparki wjeżdżają. Ale pewne sprawy są robione bez pojęcia. Organizacja dawała wiele do życzenia – dewolaje przed treningiem, zamykanie w hotelu bez koncepcji, „nie wychodźcie to się skoncentrujecie”, czy powtarzające się przy negatywnym wyniku: „czemu nie chcecie bonusów”? Gdyby piłka była taka prosta, to Katar czy Arabia Saudyjska byłyby mistrzami świata. To mnie nauczyło, że pieniądze są tylko narzędziem, a doświadczenia za nie nie kupisz.\nW Pogoni byłeś przyzwyczajony do innej atmosfery.\nTak. Tym bardziej szkoda, że w szatni Sepsi byli mega fajni ludzie. Awansowaliśmy do grupy mistrzowskiej, ale siedemdziesiąt procent najlepszych zawodników nie miało kontraktów na przyszły sezon. Kończyły im się w czerwcu. Zaczęło być mniej kolorowo. Widać było, że zawodnicy pilnują swojego interesu przede wszystkim.\nGrają pod siebie?\nRaczej troszczą się o zdrowie, bo jak masz za kilka miesięcy szukać nowego klubu, to nie chcesz się połamać. Widziałem, że czasami kładą się specjalnie, udają kontuzje. Jeżeli piłkarze nie wiedzą co z nimi, to tak to się kończy.\nAlbo taka sytuacja. Naszym najlepszym napastnikiem był 38-latek, legenda klubu. Trener go kasował. Któregoś razu pokłócili się w szatni, ten wygarnął mu wszystko w twarz, a trener wyrzucił go z drużyny. Za tydzień ten napastnik został dyrektorem sportowym i wyrzucił trenera.\nA sumując, czemu ty nie grałeś?\nZagrałem pięćdziesiąt procent meczów, liczyłem, że zagram więcej, bo dostawałem dobre pieniądze, lepsze niż w Pogoni, a skoro komuś płacisz sporo, to przecież nie po to, żeby siedział na ławce. Bardzo chciał mnie dyrektor sportowy, natomiast pierwszy trener miał swoich dwóch faworytów na środku obrony, dobrze to funkcjonowało i nie widział potrzeby zmian. Ja trochę grałem, trochę nie, więcej pod koniec, kiedy jeden ze stoperów po prostu powiedział, że jedzie do domu. Wiedział, że odejdzie, to dał sobie spokój.\nNie było idealnie, ale wracałem po sezonie do Polski z pozytywnymi myślami. Miał przyjść nowy trener, nowe rozdanie. Cieszyłem się. Aklimatyzacja, OK, a teraz będzie lepiej. Ale dostałem telefon od menadżera, że rozmawiał z dyrektorem sportowym i moje szanse mają być nikłe, bo nowy trener postawi na swoich. Notabene ten dyrektor za dwa tygodnie stracił pracę. Zacząłem się obawiać, czy znowu nie stracę czasu. Chcę grać w klubie, który na mnie postawi, który mi zaufa. Mimo, że miałem dwuletni dobry kontrakt, wolałem go rozwiązać.\nTakim klubem, który ci zaufał, był Widzew?\nTak, od początku do końca był bardzo konkretny. Ja, nie ukrywam, najpierw powiedziałem menadżerowi, że chciałbym zostać za granicą. Były jakieś propozycje, ale mało konkretne. Potem propozycje z Ekstraklasy, rozmowy, ale przyznam szczerze: nie chciałem iść na doczepkę, w ostatniej chwili, do zbudowanej już kadry.\nNie będę kłamał, że nie musiałem sobie trochę przetłumaczyć tego, że schodzę do II ligi, bo skoro wracać do Polski, to zrozumiałe, że najpierw chciałem do Ekstraklasy. Natomiast mało, że Widzew był konkretny w rozmowach, to potem przyjechałem, zobaczyłem wszystko i teraz z każdym dniem utwierdzam się, że zrobiłem dobrze. Wiem jakie jest ryzyko – to wóz albo przewóz, jak nie pójdzie, to będzie źle. Ale patrząc przez pryzmat projektu i ludzi, którzy go tworzą, tego co mógłbym tu zbudować – to może być lepsze i ciekawsze. Jestem wdzięczny losowi, że tu trafiłem, że tak to się potoczyło.\nWiesz, że II liga to nie będzie łatwizna.\nOczywiście, ja to od razu mówiłem, schodziłem czasem w Pogoni do rezerw i wiem, jaka twarda walka potrafi być niżej. Ten awans sam się nie zrobi, w każdym meczu trzeba walczyć i grać w piłkę. Mam tego pełną świadomość. Bardzo wierzę w Widzew, myślę, że może stać się tu coś mega fajnego. Widzę w klubie wielu utalentowanych i ambitnych zawodników, jak chociażby Pęczek, Radwański, Ameyaw czy Gutowski. Mam nadzieję, że będą chlubą Widzewa.\nGdzie ty znajdujesz czas na życie prywatne, skoro jak sam powiedziałeś, dokładasz sobie obowiązków?\nNie przesadzajmy. Piłkarz ma dużo wolnego czasu. Byłbym głupcem, gdybym nie wyciągał wniosków z przeszłości i nie dbał mocniej o życie prywatne. Dla przykładu kupiliśmy teraz psa. Moja dziewczyna bardzo chciała, ja w pierwszej chwili byłem na nie: bo to, bo tamto. Dziś wiem, że to przykład „nie opłaca się, ale warto”. Są rzeczy ważne i ważniejsze. Czasami Vaia – nazwaliśmy go tak po filmie Vaiana – niszczyła rzeczy w domu, oczywiście trzeba z nią wychodzić. Ale jakbym mógł, wziąłbym trzy takie.\nDługo jesteście narzeczeństwem?\nDziękuję. Od pięciu lat narzeczona stoi przy mnie i, tak naprawdę, brzydko mówiąc, jest na moje zawołanie, zdrowo gotuje i tak dalej. A ma też swoje pasje, jest mega dobrym fotografem, że może być spokojnie w przyszłości dużo lepszym fotografem niż ja piłkarzem. Staram się ją w tym wspierać tak, jak ona wspiera mnie w tym co ja robię. Nie chcę, żeby wszystko kręciło się wokół mnie.\nWciąż planszówki na topie?\nWciąż. Zarażałem nimi tez w Rumunii. Graliśmy w Splendor, którego katowaliśmy też z Patrykiem Lipskim na młodzieżówce. Ale testujemy z narzeczoną różne tytuły, co tam wpadnie.\nTwoja luba nie lubi konsoli?\nJakoś nie wychowałem się aż tak z komputerem. Nie miałem nigdy, choć bardzo chciałem mieć. Później uznałem, że taniej będzie jak dozbieram na PlayStation. Miałem zajawkę na PS-a, pamiętam, gdy dostałem najlepszego zawodnika na turnieju halowym, wygrałem właśnie PlayStation. Aby było zabawniej, za tydzień były święta i rodzice mi już też PS-a kupili na prezent. Skłamałbym jednak gdybym powiedział, że nie gram – najbardziej podobało mi się GTA V.\nZ muzyki wiem, że cenisz OSTR.\nPoznałem go nawet na koncercie w Szczecinie. Wspólny znajomy go znał, spotkaliśmy się w hotelu, chwilę porozmawialiśmy. Nie ukrywam, bardzo podoba mi się jego przekaz. Podobała mi się płyta „Życie po śmierci”, a także kawałki „All my life”, „Insomnia”.\nCzytałeś ostatnio jego książkę.\nCzytałem, ale powiem tak: wolę go w formie muzycznej niż książkowej.\nCo obecnie czytasz? Zgaduję, że Walkiewicza już przerobiłeś od początku do końca.\nNo tak. Trochę w Rumunii stałem się molem książkowym. Kupiłem sobie Kindle’a. Teraz czytam kryminały Horsta, a jeśli chodzi o takie bardziej ambitne, ostatnio czytałem „Niezwykłe historie zwykłych ludzi” i „Tatuażystę z Auschwitz”.\nTa ostatnia lektura szczególna.\nByłem w Auschwitz dwa lata temu. Trudno wyrazić jakie to robi wrażenie. Myślę, że wciąż nie do końca jestem w stanie je pojąć, zrozumieć, ta wyobraźnia dobija się do rzeczywistości, ale skala okrucieństwa, tego jak ludzie mogą innych traktować… to nie do pojęcia, wymyka się pojmowaniu. Natomiast nie chcę też, żeby ktoś pomyślał, że siedzę tylko przy książkach albo za takiego chcę się przedstawić: w Rumunii miałem mnóstwo czasu, chwile – co tu kryć – samotności były normą to i dużo czytałem, ale bardzo lubię też Netflixa, ostatnio obejrzałem całe „Suits”.\nJesteś też wielkim fanem Premier League. Na to znajdziesz czas?\nW Rumunii zacząłem grać nawet w Fantasy Premier League. Strasznie mi się to spodobało, szczególnie, gdy zacząłem zauważać po miesiącu, że jak się w to zagłębić to można wiele wygrać, trzeba tylko planować, jak w strategii. Założyliśmy się z kolegą jeszcze w Rumunii o koszulkę mojego ulubionego Tottenhamu. Angielska liga jest najlepsza.\nByłeś na Tottenhamie?\nByłem na Old Trafford, gdy Manchester United grał z Tottenhamem. Jarek Fojut zarzucił pomysł, znał człowieka i załatwił wejściówki. Mega przeżycie. Chciałbym wrócić.\nW roli kibica?\nJestem piłkarzem. Mam dwadzieścia cztery lata. W piłce jest winda, czasem zabierze, czasem zwiezie. Nie będę rzucał wielkimi słowami, powiem tylko, że każdy ma prawo marzyć.\nLeszek Milewski poniedziałkowy sparing Sebastian Rudol


Strona internetowa Zarządu Głównego Związku Sybiraków – Strona 2\n13.04.2022 26.04.2022 Sybiracyzg\n13 kwietnia to pamiętna data dla Sybiraków. Tego dnia w 1940 roku odbyła się kolejna wywózka mieszkańców Kresów Wschodnich – tym razem głównie matek z dziećmi bo ich mężowie w tym czasie byli mordowani w Katyniu i innych miejscach kaźni. Warszawscy Sybiracy zbierają się przy symbolicznej Mogile Sybiraków na Cmentarzu Powązkach Wojskowych od pierwszych chwil […]\n13.04.2022 14.05.2022 Sybiracyzg\n13 kwietnia to pamiętna data dla Sybiraków, związana z rocznicą II wywózki na Sybir z 1940 roku. Tego dnia obchodzimy również Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, oddając cześć Ofiarą zbrodni ludobójstwa, którego funkcjonariusze NKWD dokonali na prawie 22 tyś. obywateli II Rzeczypospolitej. Związek Sybiraków koła Rogoźno – Wągrowiec zorganizował symboliczne spotkanie upamiętniające wydarzenia z kwietnia […]\n13.04.2022 22.04.2022 Sybiracyzg\nW dniu 10.IV.2022 roku w ,,Dolinie Pamięci” przy kościele Miłosierdzia Bożego odbyła się potrójna uroczystość z okazji: rocznica II wywózki na Sybir, Katyń-symbol zbrodni sowieckich dokonanych na Polakach wiosną 1840 roku oraz 12 rocznicy katastrofy lotniczej z udziałem pary Prezydenckiej w Smoleńsku. Katyń to obowiązek pamięci o ludziach którzy za nie złomną wierność Polsce przypłacili […]\n12.04.2022 10.05.2022 Sybiracyzg\n12 kwietnia 2022 r. po Nowosądeckim Marszu Pamięci Sybiraków nastąpiło odsłonięcie Pamiątkowej Tablicy Sybiraków – Pani Alicji Rataj-Szofer i Pana Eugeniusza Ziarno i nadanie imienia następnym dwóm salom lekcyjnym w Zespole Szkół nr 2 im. Sybiraków w Nowym Sączu. Pierwsza sala otrzymała imię Sybiraczki Alicji Rataj-Szofer. Pani Alicja Rataj-Szofer urodzona 1 listopada 1931 r. w […]\nOd 2005 r. Zespół Szkół Nr 2 im. Sybiraków organizuje Nowosądecki Marsz Pamięci Sybiraków. Marsze te, organizowane są w kwietniu, w rocznicę drugiej, wielkiej wywózki na Syberię z 12 na 13 kwietna 1940 roku. 12 kwietnia, jest to także rocznica przyjęcia przez szkołę imienia Sybiraków – nasze Święto Szkoły. Po przerwie spowodowanej pandemią udało się […]


Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z zmian wędzonki to mięsne przetwory stworzone z prostego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to jednak proces technologiczny, który liczy na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zachowanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego gustu oraz dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo trzymania w lodówce przedwcześnie się zepsują.\nDrinkom spośród najciekawszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest typowa szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w rozmiarze między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz pewno stanowić pomalowany na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Drugim w pory najbardziej popularnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest świetna na wszystkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.\nSpecyficzne warunki klimatyczne w naszym świecie doprowadziły do ostatniego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w krajach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny mający nie tylko mięso wieprzowe, ale i duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich praktyk były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej deficyt uzupełniano różnymi sposobami mięs. W obecny forma utrwalił żywy do ostatniej chwili stereotyp głoszący, iż salami wykonywane jest z oślego mięsa, frankfurterki uzyskuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.\nGwaltowne szczuplenie ewentualnie istnieje dowolne\nGogolin ndash co o zobaczyc w aktualnym centrum


Dekstrometorfan - 4 plateau, paranormalne zdarzenia i ostrzeżenie | neurogroove.info\nstrona główna › blogi › evildead's blog ›\n1500mg - 21,42mg/kg\nAmfetamina, dekstrometorfan, kodeina, etanol, marihuana, MDMA, gałka muszkatołowa, benzydamina, nikotyna..\nEvilDead, śr., 13/05/2020 - 22:51\nGodzina 16:00 - Przyjąłem 8 tabletek acodinu (120mg) i zapiłem sokiem grejpfrutowym. Jako że nie jadłem nic od rana to bardzo szybko poczułem działanie, jakoś po 35 minutach. Muzyka zaczęła brzmieć inaczej i powodowała euforie, chodzenie sprawiało dużą przyjemność, wszystko stało się dużo ciekawsze i interesujące.\nGodzina 17:00 - Po upływie godziny postanowiłem przyjąć kolejną dawke, było to 12 tabletek (180mg), również zapite sokiem grejpfrutowym. Po zaledwie 30 minutach poczułem działanie drugiej dawki, muzyka brzmiała jeszcze lepiej, chodzenie sprawiało jeszcze większą przyjemność lecz było lekko utrudnione, coś jak po 4 piwach czyli lekko zwiewało na boki ale po skupieniu się na poprawnym chodzeniu wszystko było dobrze i nie było to zauważalne przez przechodniów.\nGodzina 17:45 - Działanie utrzymywało się i w miarę upływu czasu jego moc się zwiększała. Wtedy wbiła mi się do głowy myśl że nie powinienem mieć tak pustego żołądka i postanowiłem coś zjeść. Najadłem się fast-foodem prawie że do pełna choć wiedziałem, że pełny żołądek + dxm się nie lubią i działanie może być wtedy osłabione lub wcale może się nie pojawić. Mimo pełnego żołądka postanowiłem przyjąć kolejne opakowanie Acodinu.\nGodzina 18:30 - Przyjąłem 20 tabletek (300mg). Postanowiłem wracać już do mojego miasta więc poszedłem na peron i pojechałem. Dotarłem o godzinie 19:15. Działanie tych 20 tabletek po 45 minutach nie zaczęło się pojawiać, wiedziałem że to przez pełny żołądek więc postanowiłem po prostu czekać choć wiedziałem że tylko zmarnowałem te tabletki i na pewno nie zadziałają - myliłem się. Idąc do domu po drodze wstąpiłem do sklepu i kupiłem dwa piwa, takie 4,5%. Przyszedłem do domu o godzinie 19:30 i wypiłem te piwa licząc na to że dzięki temu te 20 tabletek podziała. No i dokładnie tak się stało.\nGodzina 19:55 - Po wypiciu piw działanie DXM zaczęło robić się coraz mocniejsze. Muzyka brzmiała zupełnie inaczej, słowa wypowiadane w piosence zdawały się być kierowane prosto do mnie. Było to zarazem przyjemne, interesujące jak i straszne. Chodzenie sprawiało duże trudności, przejście z pokoju do kuchni trwało wieczność, ściany się rozciągały i oddalały sprawiając wrażenie jakby korytarz który ma 5 metrów miał 15. Po dotarciu do kuchni napiłem się soku z wyciskanego własnoręcznie grejpfruta. Wróciłem do pokoju, zgasiłem światło i położyłem się do łóżka ze słuchawkami na uszach. W telefonie leciał Led Zeppelin - Stairways to heaven, po zamknięciu oczu ta piosenka porwała mnie w daleką podróż. Nagle zacząłem lecieć bardzo szybko do góry, widziałem oddalającą się ziemie która robiła się coraz mniejsza, w końcu dotarłem do czarnego tunelu którym leciałem z prędkością światła aż wreszcie wpadłem w coś co można nazwać czarną dziurą - wszystko było w bezruchu, zacząłem rozciągać się na boki robiąc się szeroki na kilka metrów, następnie zacząłem się kurczyć do wielkości okruszka. Wszystko to było bardzo przyjemne i fascynujące. Cała podróż trwała jakieś 25 minut choć wydawała się trwać wieczność.\nGodzina 20:20 - Zapaliłem światło w pokoju i usiadłem na łóżku, chciałem trochę odpocząć i przemyśleć całą tą podróż która była dla mnie bardzo fascynująca. Siedziałem tak 10 minut i wtedy mimo ostrzeżeń które są w DXM - FAQ postanowiłem bez opiekuna wskoczyć na 4 plateau. Jest to totalna głupota i wszystkim ODRADZAM próbowania wbić się na 4 poziom. Jest to totalnie inne doświadczenie niż 2 czy 3 plateau. Można totalnie zwariować i doznać stanów lękowych, ataków paniki i panicznego strachu. To doświadczenie nie jest możliwe do opisania naszymi słowami, wszystko co się wtedy dzieje jest straszne i niebezpieczne dla ludzi ze słabą psychiką. Wydaje mi się że można nawet skończyć w szpitalu psychiatrycznym, więc powtarzam, NIE SPRAWDZAJCIE TEGO NA WŁASNEJ SKÓRZE, PSYCHIKA CZŁOWIEKA JEST KRUCHA I TAKIE DOŚWIADCZENIE MOŻE JĄ ZŁAMAĆ.\nGodzina 20:30 - Przyjąłem 30 tabletek (450mg) a po 10 minutach kolejne 30. Wiedziałem już wtedy że to mnie przerośnie, z tego też powodu obawiałem się tego co się stanie i jak to będzie wyglądać. Przez cały czas towarzyszył mi strach przed tym co będzie ale zignorowałem to i zrelaksowałem się relaksującą muzyką. Działanie poprzednich tabletek nadał utrzymywało się na wysokim poziomie, po zamknięciu oczu pojawiały się CEV'y a po otwarciu oczu i patrzeniu w jeden punkt pojawiały się lekkie OEV'y.\nGodzina 21:20 - Przyjęte tabletki jeszcze nie zaczęły działać więc postanowiłem ruszyć się z domu i pójść do sklepu żeby kupić piwa na afterglow. Wszedłem do sklepu jakoś o 21:30, wziąłem z lady 7 piw smakowych i podszedłem do kasy. Wtedy przyjęte tabletki zaczęły działać, czułem coraz mocniejszą dysocjacje. Nie potrafiłem wypowiedzieć żadnych słów a gdy próbowałem to zamiast słów wychodził bełkot nie do zrozumienia. Wyszedłem ze sklepu dość chwiejnym krokiem i poszedłem okrężną drogą do domu. Przechodząc obok placu zabaw spotkałem kumpla, zaczęliśmy rozmawiać choć to co mówiłem było prawie nie zrozumienia. Kolega od razu zauważył że coś jest nie tak i spytał co brałem. Powiedziałem mu że Acodin i od razu zrozumiał co jest grane (braliśmy Acodin często w dwójke i tak tripowaliśmy wymieniając się odczuciami) i nie był zdziwiony tym jaki właśnie mam stan.\nGodzina 21:40 - Tabletki zaczęły coraz bardziej przybierać na mocy i chciałem wrócić już do domu ale postanowiłem że usiąde z kumplem na chwilę na placu zabaw i wypijemy po piwku. Jak tak piłem to piwko to otoczenie zaczęło się zmieniać, wykręcać, budynki wydłużały się prawie że do nieba, światła lamp zrobiły się kolorowe i mrugały raz na niebiesko, raz na czerwono. Czułem bardzo mocną dysocjacje i siedząc na ławce miałem wrażenie że na niej lecę, do przodu, do tyłu, na boki. Po chwili ławka zaczęła się kręcić jak karuzela co spowodowało lekkie zawirowania w żołądku przez co miałem chęć wymiotować lecz ostatecznie nie wymiotowałem. Po wypiciu piwa nagle wszystko się uspokoiło i znowu mogłem normalnie mówić i chodzić, tak jakbym nagle otrzeźwiał. Wydawało mi się to dziwne i trochę się przestraszyłem ale po rozmowie z kolegą uspokoiłem się i nie przejmowałem się tym wszystkim.\nGodzina 22:00 - Siedzieliśmy na ławce i rozmawialiśmy i nagle znowu faza zaczęła wracać z tak silną mocą jakiej nigdy nie doświadczyłem. Zacząłem się coraz bardziej bać i stwierdziłem że muszę uciekać do domu. Powiedziałem kumplowi że faza robi się za mocna i idzie w złą strone i musze iść do domu. Pożegnaliśmy się i poszliśmy w swoje strony. Po drodze do domu wszystko miało zacząć się na dobre.\nGodzina 22:05 - Szedłem w stronę domu, całe otoczenie - bloki, sklepy zaczęły zmieniać swój wygląd. Stały się ponure, brudne i wyglądały jakby były opuszczone. Nie poznawałem tego otoczenia przez które szedłem. Miałem wrażenie że znalazłem się w jakiejś innej rzeczywistości która była strasznie surowa, jakby postapokaliptyczna. Mimo to czułem że mój wewnętrzny autopilot poprowadzi mnie do domu i wszystko będzie dobrze.\nGodzina 22:10 - Gdy tak szedłem minąłem blok który był dla mnie znajomy, znaczyło to, że idę w dobrą stronę i do domu zostało mi jakieś 5 minut. Wtedy zaczęła się najmocniejsza część tripu która totalnie zmieniła moje postrzeganie świata i rzeczywistości.\nMimo tak mocnej fazy chodzić potrafiłem w miarę normalnie, krok był tylko lekko chwiejny co mnie zdziwiło bo po takiej dawce powinienem nie potrafić chodzić przez następne 3 godziny no ale wtedy o tym tak nie myślałem, chciałem tylko wrócić do domu i położyć się do łóżka. Gdy byłem obok sklepu, 3 minuty od domu, wszystko się zaczęło. Zacząłem dostrzegać białe istoty które mnie obserwowały, światła latarni zaczęły migać, gasnąć, znowu się zapalać i znowu gasnąć. Białych istot pojawiało się coraz więcej, nie czułem strachu z ich powodu, one tylko stały w bezruchu i mnie obserwowały. Nagle w głowie usłyszałem kobiecy głos który nakazał mi zamknąć oczy. Zamknąłem je ale mimo tego widziałem całe otoczenie dokładnie tak jakbym miało otwarte oczy. Po chwili znowu usłyszałem ten głos który powiedział mi że oczy muszą pozostać zamknięte, w przeciwnym razie złe istoty które mnie otaczały mogłyby mnie zabrać gdzieś gdzie będę miał złe doświadczenia które zostawią mi znak na psychice i życiu. Szedłem więc tak z zamkniętymi oczami widząc wszystko dokładnie, lecz w przeciwieństwie do otwartych oczu, przy zamkniętych nie widziałem tych białych istot, które jak się okazało nie były dobrze lecz złe.\nWreszcie dotarłem do domu, od razu po wejściu usiadłem na łóżku i znowu usłyszałem kobiecy głos który poinformował mnie że w domu mogę już otworzyć oczy bo te złe byty do domu nie mogą wejść. Więc otworzyłem oczy i popatrzyłem na swój pokój, był totalnie inny od tego jaki jest w rzeczywistości, ściany były brudne, wszędzie były pajęczyny, po prostu wyglądał jakby był opuszczony dokładnie tak jak te bloki i sklepy które mijałem po drodze do domu. Wtedy już wiedziałem że znajduje się w jakiejś alternatywnej rzeczywistości i totalnie nie wiedziałem jak wrócić do tej swojej, miałem wrażenie że to się nigdy nie skończy i zostanę tam na zawsze. Położyłem się i postanowiłem się uspokoić, ale wtedy zaczęły się dziać jeszcze dziwniejsze rzeczy. Piosenki w telefonie zaczęły przewijać się same do tyłu i do przodu, telefon kompletnie wariował, wyłączał się i włączał, telewizor tak samo, wyłączał się i włączał. Wszystko trwało dwie godziny, podczas tych dwóch godzin wszystko wyglądało tak jakbym był w jakiejś grze w której ktoś streruje rzeczywistością i mną. Wszystko to było bardzo straszne, myślałem że zwariuje, że nie wyjdę z tej rzeczywistości, a jeśli wyjdę to skończę w psychiatryku i będe warzywem do końca życia. Na szczęście po dwóch godzinach wszystko zaczęło się ponownie zmieniać, mój pokój zaczął wyglądać tak jak powinien, ze ścian zniknęły pajęczyny i brud. Ucieszyłem się tak bardzo że zacząłem płakać ze szczęścia. Gdy wreszcie przyszedł afterglow postanowiłem to wszystko na spokojnie przemyśleć. Zaczęły do mnie docierać myśli że równoległa/alternatywna rzeczywistość na prawdę istnieje i że DXM może nas tam zabrać, może też nas zostawić tam na zawsze bez możliwości powrotu co może skończyć się szpitalem do końca życia.\nTym trip-raportem chcę odradzić wszystkim próbowania tak dużych dawek i powiedzieć że DXM nie jest tak bezpieczną używką jak wszyscy myślą. Słabi psychicznie mogą nie wytrzymać takiego doświadczenia i skończyć w szpitalu lub w grobie. Dlatego jeszcze raz ODRADZAM WSZYSTKIM TAKICH "ZABAW". A jeśli ktoś jest tak nie mądry jak ja i chce spróbować tak głupiego doświadczenia to OBOWIĄZKOWO powininen mieć opiekuna który będzie pomagał jeśli będzie na prawdę źle.\nPamiętajcie, DXM to nie jest zabawka i na prawdę można się nieźle poparzyć. Nie róbcie takich głupot jak ja, tripujcie na 1-3 plateau i wszystko powinno być "dobrze", nie rzucajcie się na tak głęboką wodę jaką jest 4 plateau jeśli nie umiecie pływać, utoniecie szybciej niż wam się wydaje.\nSelect ratingGive Dekstrometorfan - 4 plateau, paranormalne zdarzenia i ostrzeżenie 1/5Give Dekstrometorfan - 4 plateau, paranormalne zdarzenia i ostrzeżenie 2/5Give Dekstrometorfan - 4 plateau, paranormalne zdarzenia i ostrzeżenie 3/5Give Dekstrometorfan - 4 plateau, paranormalne zdarzenia i ostrzeżenie 4/5Give Dekstrometorfan - 4 plateau, paranormalne zdarzenia i ostrzeżenie 5/5\nPermalink Galaxy, czw., 21/05/2020 - 16:58\nBardzo ciekawy raport ale mi to bardziej wygląda na sigmę niż 4 plateau. Ja tam nigdy poza 3 nie planuję się wybierać pozdro :)\nCiekawe doświadczenie! Myślę,\nPermalink disc0rdia, pon., 22/06/2020 - 12:00\nCiekawe doświadczenie! Myślę, że coś jest na rzeczy z tymi alternatywnymi rzeczywistościami.\nZ tego co wiem łączenie dysocjantów z alkoholem nie jest bezpieczne dla zdrowia i życia, więc sporo ryzykowałeś, szczególnie wychodząc z domu. Dobrze, że nic się nie stało.\nTo tylko ćpanie. Zbytnia\nPermalink DelicSajko, pon., 22/06/2020 - 16:52\nTo tylko ćpanie. Zbytnia wiara w te rzeczy może poskutkować odklejeniem zwanym potocznie popierdoleniem. Nie polecam ja jaki i koledzy z wymiaru Ma'elKoth.\nMasz talent do pisania! 5 dni 13 godzin temu


ROLADKI WIEPRZOWE z ogórkiem kiszonym - KUCHNIA TOMKA\nKUCHNIA TOMKA > Wieprzowina > ROLADKI WIEPRZOWE z ogórkiem kiszonym\nRoladki wieprzowe takie z cebulą i ogórkiem kiszonym środku smakować powinny każdemu. Schab wieprzowy to idealne mięso, aby przyrządzić takie roladki. Można go wypełnić niemal wszystkim, a smakować będzie tak, czy siak. Tym razem nadzienie proponuję ograniczyć do absolutnego minimum. Oczywiście jeśli wolisz zamiast schabu użyj np. karkówki. W takim przypadku rolady będą bardziej soczyste, ale i dość tłuste, Twój wybór. Roladki wieprzowe piecze się (tak, piekę je, nie smażę tym razem) szybko. Trzeba uważać, by nie „przeciągnąć” ich, bo schab szybko wysusza się podczas obróbki cieplnej.\n3 kotlety schabowe każdy po około 150 gramów;\nPodawaj w lecie z ulubionymi warzywami lub w zimie z ugotowanymi na parze mrożonymi warzywami. W obu przypadkach idealnymi dodatkami będą kaszą jaglaną i koniecznie musztarda Dijon.\nA może jednak tradycyjną ROLADĘ ŚLĄSKĄ? Przepis <<TUTAJ>>.\nKategorie: Wieprzowina /Tagi : roladki faszerowane, roladki wieprzowe, roladki wieprzowe z ogórkiem, rolady wieprzowe, schab, schab wieprzowy


Super laska. Skończ z dietetyczną recydywą! - Gruszczyńska Anna | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nSuper laska. Skończ z dietetyczną recydywą! (okładka miękka)\n36 oceny i 28 recenzji\n20,16 zł 32,99 zł (-39%)\nGruszczyńska Anna Książki | okładka miękka\nWilliamson Anna Książki | okładka miękka\nJestem Super Laską! Skąd to wiem? Bo skończyłam z recydywą!\nJak to zrobiłam? Po latach walki ze swoim ciałem i z zaburzeniami wyrzuciłam z głowy diety. Teraz prowadzę bloga "Wilczo Głodna", gdzie uczę kobiety samoakceptacji. Do tego jem jak najwięcej nieprzetworzonych produktów – przecież takie jedzenie jest dla nas naturalne od tysiącleci. Dopiero przez ostatnie sto lat my, ludzie, wywróciliśmy nasze jadłospisy do góry nogami. Ale czas wrócić do tego, co dla nas najlepsze!\nNie jest Ci potrzebna żadna dieta, tylko zdrowe podejście. Chcesz zostać Super Laską taką jak ja? Zajrzyj do środka.\nWłaśnie zrecenzowałem Super laska. Skończ z dietetyczną recydywą!\nCześć! Tu Ania! Jestem Super Laską! Skąd to wiem? Bo skończyłam z recydywą! Jak to zrobiłam? Po latach walki ze swoim ciałem i z zaburzeniami wyrzuciłam z głowy diety. Teraz prowadzę bloga ...\n15-08-2018 o godz 13:35 Anonim dodał recenzję:\nREWELACJA CZY REWOLUCJA? Człowiek współczesny to jest bardzo dziwny stwór. Neandertalczyk miał w nosie diety: jadł, kiedy coś dogonił, potem gonił żeby jeść i nadwagą się nie przejmował. Współcześnie półki uginają się od nadmiaru jedzenia. Znacie ten widok: dłuuuuugi regał w markecie, a na nim tylko płatki do mleka! Setki! Różne rodzaje, smaki, kolory, składniki. No zgłupieć można. Tyle żarcia, a my się masowo odchudzamy, bo zagraża nam plaga otyłości. Wszędzie jedzenie, a my za wszelką cenę chcemy wyglądać jak wieszaki na ubrania. Dokoła istny raj żywieniowy, a my się głodzimy. Widzicie to wariactwo?! No dobrze, nadmierna waga może prowadzić do problemów ze zdrowiem, ale czy nie lepiej byłoby zamiast żyć w więzieniu diety, po prostu polubić siebie? I o tym – między innymi- jest kolejna książka Ani Gruszczyńskiej: „Super laska”. Mam na regale poprzednią książkę Gruszczyńskiej, „To nie jest dieta”, więc sięgnięcie po kolejną to wynik myślenia: znam, lubię, przeczytam. I tylko ten tytuł… Nigdy, ani przez chwilę, nie pomyślałam, że jestem „super”, a słowo „laska” nigdy nie opisywało mojej skromnej osoby. A może… A może warto się dowiedzieć dlaczego? No to lecimy. Czytamy. Obrazki – fenomenalne, brawo Angelika Szczepaniak – oglądamy. W międzyczasie popracujemy kredkami (bo po tej książce można mazać, malować, pisać a nawet bazgrać). Koniec. Jestem mądrzejsza? O parę rzeczy na pewno. Po pierwsze: Aniu kochana, dziękuję ci za jeden akapit. Radzę wypisać go sobie markerem (żeby z daleka było widać) i przywiesić nad biurkiem/ lustrem w łazience/ łóżkiem. Uwaga: „Przecież gdyby dieta przynosiła pożądane efekty, każdy przeszedłby na nią raz, schudł, a potem zajął się innymi sprawami! Przemysł dietetyczny to jeden z najbardziej dochodowych biznesów na świecie. Jego zadaniem jest uzależnić nas od odchudzania”. Czy któraś z was, siostry w odchudzaniu, kiedykolwiek przeczytała o tym w jakiejś książce o dietach cud?! No śmiem wątpić… Po drugie: podoba mi się idea propagowana przez autorkę. Jest prosta jak budowa cepa – jedz zdrowo, nieprzetworzone rzeczy, ale jeśli masz ochotę na ciastko, to je zjedz. A potem znowu wróć do pomidorów, zamiast opychać się pizzą z lodówki. Po trzecie: dziękuję za przepisy; łatwe, szybkie, smaczne. Lubię to. Po czwarte: chyba zostanę fanką rozdziału o instrukcji obsługi silnej woli. Przyda się nie tylko w odchudzaniu, ale nawet przy odkładaniu kasy na wakacje marzeń albo różowe rolki (jeśli ktoś , na ten przykład, lubi). Mogłabym tę wyliczankę ciągnąć jeszcze przez czas jakiś, bo prostych i przydatnych zasad jest w „Super lasce” co niemiara. Można wzruszyć ramionami i powiedzieć : „Stek banałów”. Ale przecież autorka nie obiecuje, że zostanie naszym guru i mistrzem zen. Nie, ona mówi jasno: to TY jesteś swoim guru, mistrzem, rycerzem Jedi. To twoje życie, będzie takie, jakim je uczynisz. Polub siebie i nie oceniaj innych, jeśli nie chcesz żeby ciebie oceniano. Każdy ma prawo być taki, jak chce. Chcesz być szczupła? Weź się za siebie. Lubisz swoje boczki i fałdki? Super, masz do tego prawo. Może po lekturze tej książki twoje życie nie zmieni się w trzy dni, ale to tylko zbiór dobrych rad, nie różdżka Harry’ego Pottera. Cuda w trzy dni to tylko w Biblii, ale to zupełnie inna książka. Ale co mi szkodzi, mijając lustro, puścić do siebie oczko? Przed zaśnięciem szepnąć do siebie: „No, laska, fajny był ten dzień”. Zamiast paczki ciastek wrzucić do koszyka awokado albo zamiast kupować gotowe energetyczne batony, po prostu zrobić je samej, w swojej kuchni? Takie drobne rzeczy, ale dzięki nim może w końcu dam radę uwierzyć, że ja też mogę być super? Taka, jaka jestem. Bo przecież, niezależnie od naszej wagi, każda z nas może być super, prawda?\n18-10-2018 o godz 22:49 Anonim dodał recenzję:\nAnna Gruszczyńska nie sprzedaje Ci patentu na odchudzanie, nie każe Ci trzymać drakońskich diet, nie powie Ci co zrobić by być szczupłą. Nie będzie Cię mamić szejkami i białkiem w proszku- bo tak trzeba. Dzięki tej książce zrozumiesz co robisz źle; jeśli masz problem z racjonalnym odżywianiem i nawykami żywieniowymi, bo u Ciebie w domu nikt nie zwracał na to uwagi. To w prosty i łatwy sposób zrozumiesz jak, nie głodzić się, żyć i korzystać z życia, a przy tym czuć się ze sobą dobrze. 'Na sylwetkę wpływa to, co robisz i jesz przez 80%czasu. Pozostałe 20% to tak zwany margines luzu.' Przestajesz myśleć o każdym ciastku jak czymś złym; jeśli zdarzy Ci się zjeść coś zakazanego, to nie zamartwiasz się, tylko idziesz dalej! 'Szczupli ludzie częstują się, jak mają ochotę. Biorą wtedy normalną porcję, zjadają i zapominają o sprawie.' Całkowicie zmienisz myślenie, zyskanie świetnej figury ma być czymś naturalnym i w zgodzie ze sobą, a nie drakońską dietą, która zawsze kończy się efektem jo-jo! 'Nikt o zdrowych zmysłach nie cieszy się perspektywą długiej, wyczerpującej mordęgi, która i tak kończy się zawsze płaczem, rozczarowaniem i poczuciem porażki.' Nauczysz się kochać siebie i dbać o swoje ciało. W końcu powinnaś mu podziękować, że jest w pełni sprawne i dobrze funkcjonuje pomimo lat zaniedbań, a nawet znęcania się fizycznego; katorżniczymi ćwiczeniami i wykańczającymi głodówkami. 'Zawsze kieruj się swoim dobrem. Jeżeli TY o siebie nie zadbasz, nie zrobi tego nikt inny!' Gruszczyńska nie pokaże Ci co robią super laski, ona wskaże Ci drogę jak samemu nią zostać i to w taki sposób, że zauważy to otoczenie. Są osoby, których sama obecność odbiera nam energię, a Ty nie chcesz być taką osobą! Dlatego koniec z hejtem! Co puścisz w świat to do Ciebie wraca. Ja osobiście nie znam żadnej szczęśliwej osoby wśród tych, które wiecznie narzekają. 'Ciągłe hejtowanie wszystkich dookoła jest jak picie trucizny...w nadziei, że zabija ona kogoś innego.' 'Życz wszystkim wkoło, bez wyjątku, jak najlepiej.[...] Sama zobaczysz, że cudownie zmieni się sposób, w jaki postrzegają cię inni, ale także to, jak ty sama postrzegasz siebie.' Nauczysz się stopniowo wprowadzać zmiany, bo radykalne kroki mogą spowodować, że szybko się zniechęcisz. Z tygodnia na tydzień walka o lepszą Ciebie będzie przybierała większych rozmiarów (twoje rozmiary spodni będą za to sukcesywnie maleć:) 'Raz w tygodniu wyrzucaj na stałe ze swojej diety jeden przetworzony produkt i zamieniaj go na zdrowszy odpowiednik'. Najważniejsze przesłanie to: Daj sobie czas. Powoli, naucz się kochać siebie, a będziesz z uśmiechem patrzeć na tę Super Laskę w lustrze. 'Jeżeli nie chce Ci się pracować skutecznie 'aż' rok na swoją wymarzoną figurę, będziesz musiała pracować na nią nieskutecznie przez całe życie.' Całość napisana jest prostym językiem, bez umoralniania. Ukazany ciąg przyczynowo-skutkowy. Nie ma nierealnych obietnic w stylu: schudniesz 5kg w tydzień, 15kg w miesiąc. Zdrowe nawyki i racjonalne żywienie to klucz do sukcesu. Podoba mi się, że książka wydana jest w formie ćwiczeń. Jest miejsce by zapisać swoje spostrzeżenia, a w poszczególnych rozdziałach wymaga się wykonanie i zapisanie zadań- to pozwala na utrwalenie zdobytej wiedzy i poznanie mechanizmów. Dla rozrywki możemy pokolorować mandale, a jeśli nie mamy pomysłu na posiłek to znajdzie się także kilka inspiracji. Jak dla mnie jest to dobra pozycja dla osób, które, albo nie miały wpojonych dobrych nawyków żywieniowych, albo pogubiły się w gąszczu diet. Przypomina podstawy, ale jasno określa cele i pokazuje jak planować by nasze starania nie zakończyły się słomianym zapałem czy efektem jo-jo.\n01-09-2018 o godz 17:16 justa21 dodał recenzję:\nZostań super laską! Od lat borykasz się z nadwagą? Cierpisz z powodu nadmiarowych kilogramów? Uważasz, że jesteś brzydka i gruba? Stosowałaś już wiele diet, w tym tych restrykcyjnych i żadna tak naprawdę nie przyniosła rezultatów? Jesteś głodna, wściekła i zazdrosna o tych, którzy mogą jeść i nie tyją? Jeśli choć na jedno z tych pytań odpowiedziałaś twierdząco to znaczy, że potrzebujesz w swoim życiu i w swojej głowie prawdziwej rewolucji. Dlaczego? Po to, by nie demonizować jedzenia, by nie oszukiwać samej siebie, by zostać zdrową dziewczyną/kobietą, która jeśli ma ochotę na lody, to po nie sięga, bez wyrzutów sumienia, ale i bez rzucania się na kolejne ich porcje. Jak zatem zmienić swoje życie? Odpowiedź na to pytanie dostarcza Anna Gruszczyńska, znana z takich bestsellerowych poradników, jak „To nie jest dieta” oraz „Ja. Wersja 2.0”. Tym razem autorka wraca z wywracającym do góry nogami nasze pojęcie o diecie poradnikiem „Super laska. Skończ z dietetyczną recydywą”, który nie tylko pomaga schudnąć, ale i odmienia sposób myślenia o jedzeniu oraz o sobie. Opublikowana nakładem Wydawnictwa SQN książka, to lektura dla wszystkich kobiet (albo i mężczyzn), które nie są zadowolone ze swojego wyglądu, ale które dotąd oszukiwały same siebie, jeśli chodzi o zdrowe jedzenie. To także poradnik dla tych wszystkich, którzy nie chcą już chudnąć, którym zależy po prostu na tym, by być zdrowym i pełnym energii. Niekonwencjonalna forma książki, przypominająca nieco dziennik/pamiętnik, aktywizuje czytelnika i sprawia, że jest on zmuszony do refleksji, do szczerości związanej między innymi ze zgubnymi nawykami żywieniowymi. Autorka zawarła liczne porady i informację na temat zdrowego stylu życia i właściwego podejścia do odżywiania w siedemnastu rozdziałach. Pomiędzy nimi znajdują się tzw. strefy inspiracji, w których znajdziemy między innymi przepisy na smaczne i pożywne dania (np. kanapki z jajkiem i awokado czy bananowe placuszki), zaczniemy twórczo wyrażać swoją osobowość kolorując mandalę czy też rysując śniadania na kolejne dni. W pierwszych trzech rozdziałach poradnika zastanowimy się, czym tak naprawdę jest dla nas odchudzanie (napiszemy nawet do odchudzania list), a także co charakteryzuje szczupłe osoby, poznamy również zasadę 80/20. W kolejnych rozdziałach zapoznamy się z bajką o królowej szachownicy, robiąc jednocześnie rachunek sumienia i zastanawiając się, czy my też próbujemy być idealne, dowiemy się także, czym jest cheat meal i cheat day, odpowiadając sobie jednocześnie na pytanie, czy naprawdę chcemy oszukiwać samego siebie. Pod rozwagę poddamy również powód, dla którego chcemy schudnąć, poznamy ponadto najczęściej spotykane zaburzenia odżywiania. Postaramy się także udowodnić, że mamy silną wolę i potrafimy oprzeć się podjadaniu. To niektóre z poruszonych w książce tematów, które nie tyle odpowiadają na pytanie jak schudnąć, co na pytanie, po co to robić. Innowacyjny poradnik nie narzuca nam restrykcyjnych diet, nie namawia do wyrzeczeń ale zmusza do zastanowienia się, w jaki sposób odżywiają się ludzie szczupli i zdrowi, a w jaki sposób robimy to my. Przekonamy się, że sięgnięcie od czasu do czasu po batonika wcale nie jest tragedią, co więcej, dzięki zdrowemu podejściu do odżywania bez wstydu skrępowania czy wyrzutów sumienia pozwalać sobie będziemy na słodycze. Rewolucja? Oczywiście, i to nie tylko na talerzu, ale w naszej głowie. Dlatego nie czekaj, ale już dziś sięgnij po książkę Gruszczyńskiej i zostań super laską! Justyna Gul Qultura słowa\n27-09-2018 o godz 17:19 czyczytasz dodał recenzję:\n"Super laska. Skończ z dietetyczną recydywą!" to książka inna niż wszystkie. Książka nie ma na celu wyrobić w nas poczucia, że jesteśmy gorsze. Nie jest to też kolejny "cudowny" poradnik mający magicznie sprawić, że będziemy szczupłe i piękne bez wysiłku. Jest to raczej lekka, przyjemna książka mająca być dla nas wsparciem w chwilach zwątpienia i pokazać, że wszystko zależy od zdrowego podejścia do kwestii naszego wyglądu. Autorka pokazuje jak zostać super laską. Jej przepis jest bardzo prosty : szczypta dystansu do siebie, łyżeczka optymizmu i 100% zdrowego myślenia. W książce znajdziemy szereg z pozoru prostych porad, o których w rzeczywistości bardzo często zapominamy w pogonii za idealną sylwetką. Autorka uswiadamia, że być może nie chodzi o to aby być idealną, wychudzoną i wymarzoną wersją siebie, a o to aby akceptować swoje wady i w rozsądny sposób dążyć do poprawy sylwetki. Książka ma bardzo oryginalną formę. Nie jest to typowy poradnik, w którym pseudospecjalista mówi nam co mamy robić kroku po kroku. W książce znajdziemy mnóstwo ciekawych zadań do wykonania, dzięki którym uda nam się zrozumieć czego tak naprawdę oczekujemy od wymarzonej wersji samej siebie. Nie brakuje w niej kolorowanek, tabelek do wypełnienia czy miejsca na nasze przemyślenia. Autorka z pewnością nie odkryła nic nowego ale udało jej się na 220 stronach umieścić kompendium wiedzy niezbędnej do zmiany naszych dietetycznych przyzwyczajeń. Być może ktoś z Was znajdzie w książce motywację do zmiany własnego życia ? Być może książka pomoże jedynie usystematyzować posiadaną już wiedzę ? A być może znajdziecie w niej kilka cennych wskazówek na przyszłość. Ja zaliczam lekturę do bardzo lekkich, przyjemnych i dających pozytywną energię. Książka dostępna również na : www.czytampierwszy.pl\n03-10-2018 o godz 15:30 Patrycja Cyrych dodał recenzję:\nPierwsze co zaskakuje sięgając po „Super laskę” jest wnętrze książki. Nie jest to zdecydowanie zwykły poradnik dla osób chcących zrzucić zbędne kilogramy. Jest to swego rodzaju skarbnica wiedzy, pamiętnik dla własnych myśli, frustraci i refleksji, a jednocześnie kalendarz zmiany własnego życia. Anna Gruszczyńska w swojej książce pokazuje, że bycie super laską, to nie tylko kilogramy pokazywane przez wagę – „Bo bycie szczupłym to nie tylko kilogramy. To przede wszystkim sposób myślenia.". Ta książka pokazuje, jak zadbać o siebie bez morderczych treningów, drogiej i ekskluzywnej diety, a w zasadzie z własnym ciałem i naturą. Ponadto autorka promuje nieprzetworzoną żywność, pokazuje, że to właśnie ona jest dla człowieka najzdrowsze ponieważ takie jedzenie jest dla nas naturalne od tysiąclecia. „Super laska. Skończ z dietetyczną recydywą!” podzielona jest na 17 tematycznych rozdziałów, w których porusza kwestię błędnego myślenia o odchudzaniu, zdrowego żywienia, dietetycznych absurdów, silnej woli i wiele innych. Każdy rozdział to swego rodzaju „przepracowanie” problemu razem z autorką. Znajdziemy w nich mnóstwo zadań – m.in. napisać list do odchudzania – pytań o własny styl życia, a także miejsca na własne przemyślenia. Całość książki jest ubarwiona licznymi wykresami, różnorodną i kolorową czcionką, a także kreatywnymi rysunkami. Jeżeli chcecie zmienić swoje życie, swoją figurę, a przede wszystkich postrzeganie własnego siebie, to ta pozycja jest godna uwagi! Za egzemplarz książki dziękuje www.czytampierwszy.pl\n21-08-2018 o godz 19:26 czytanienaplatanie dodał recenzję:\nSięgnęłam po "Super laskę" z powodu opisu na odwrocie dotyczącego powrotu do spożywania nieprzetworzonych produktów, czyli spożywania tego co dla nas najlepsze. Dlatego wnętrze książki nieco mnie zaskoczyło, ponieważ okazało się przede wszystkim poradnikiem dla osób mających problemy z utrzymaniem właściwej wagi ciała. Sporo znajdziemy w niej rad czerpanych z doświadczeń autorki, ale też informacji o zaburzeniach w odżywianiu, czy akapitów mających motywować do zmiany nawyków. Książka napisana jest prostym językiem, z masą obrazków, tabelek, i przepisów, które mają być pomocne dla każdej osoby pragnącej zmienić coś w swoim życiu na lepsze. To co bardzo mi się spodobało, to że autorka nie obiecuje cudów na wierzbie i efektów po tygodniu stosowania jej zaleceń. Pisze, że to od nas zależy, czy zmienimy coś na lepsze w swoim życiu i zaczniemy dostarczać swojemu organizmowi energię ze zdrowego pożywienia. Uzyskanie właściwej wagi ma być pochodną właściwego stylu życia i konsekwencji w stosowaniu właściwych nawyków. Można powiedzieć, że wszystkie informacje i rady zebrane w tej książce są oczywiste, jednak jak pisze autorka "Wiedza, którą właśnie zdobyłaś, jest świeża i wydaje ci się oczywista. Jednak niedługo, za parę miesięcy, możesz zapomnieć o tych prostych prawdach i wpaść w stare koleiny złych nawyków". Dlatego warto wracać do książki co jakiś czas, odświeżyć sobie rady w niej zawarte i zweryfikować swoje nawyki.\n16-08-2018 o godz 16:27 Miss_inzynier dodał recenzję:\nSuper Laska - Skończ z dietetyczną recydywą to książka dla mnie! Początkowo myślałam, że jest zupełnie odwrotnie. Zdałam sobie sprawę, że nie potrafię jeść. Ale nie w tym sensie, że nie wiem jak posługiwać się łyżką, nożem i widelcem. Jem nieodpowiedzialnie, impulsywnie, popadam w skrajności. Potrafię kilka dni trzymać się „diety”, a w weekend jak podwinie mi się noga, zjem ciastko, jedno - drugie – całą paczkę. I koniec postanowienia. Wszystko albo nic. I tak w kółko. Anna Gruszczyńska w tej książce nie odkryła Ameryki, nie przedstawia treści tajemnych. Nie mówi też, że wszystkie jesteśmy piękne i nic nie musimy robić. Autorka skupia się na odchudzaniu, ale poprzez zmiany w myśleniu, racjonalnym odżywianiu, akceptację swojego ciała i szacunek do samej siebie. Bo bycie super laską to nie dążenie i osiągniecie rozmiaru XS. „Czy szczupłe osoby faktycznie przejmują się każdym posiłkiem ? Jak radzili sobie ludzie przed odkryciem kalorii, suplementów czy nawet zegarów ?” Książka jest bardzo fajnie wydana, estetyczna, zachęcająca do sięgnięcia po nią. Zawiera fantastyczne grafiki, ilustracje, tabelki do uzupełnienia, przepisy i miejsca na własne notatki. Dużo właściwej treści i interakcja z czytelnikiem. Motywację można czerpać garściami. Polecam Super Laskę każdemu kto wciąż decyduje się na mordercze diety, zakazy i nakazy. Skończcie z dietetyczną recydywą!! Książkę przeczytałam dzięki www.czytampierwszy.pl .\n02-08-2018 o godz 14:50 Karolina Radlak dodał recenzję:\n"Super laska" Anna Gruszczyńska książka w formie trochę poradnika a trochę pamiętnika, idealna dla osób które chcą coś zrobić ze swoim ciałem ale potrzebują motywacji. Rozdział po rozdziale jesteśmy przeprowadzani do świata diet i odchudzania, powoli stopniowo ale do celu, bez słów krytyki, odstawienia na raz wszystkiego. Dzięki rozdziałom o różnej tematyce, wcale nie musimy czytać książki od początku tylko możemy zacząć od rzeczy dla nas najważniejszych, może się okazać że to właśnie na końcu są informacje najbardziej dla nas przydatne na początek. "To, co do siebie mówimy, jest niezwykle ważne. Od razu chce się żyć, jeżeli zamiast WALKA powiesz ZMIANA. Ponieważ ja jestem matką to najbardziej do gustu przypadł mi rozdział 'Technika dobrego rodzica' "Dobry rodzic kieruje się miłością do dziecka i jego dobrem. Zdaje sobie sprawę, co dla maleństwa najlepsze." Książka nie jest tylko o tym jak schudnąć ale też o tym jak zaakceptować siebie takim jakim się jest, najważniejszy nie jest płaski brzuch tylko zmiana jedzenia na zdrowsze i większa aktywność fizyczna. Ja te książkę pokochałam i na pewno z wielu rad skorzystam, kto wie może nawet dużo zmieni w moim życiu, może wniesie tylko kilka zmian, najważniejsze że zacznę działać. Fajnie że tworzone są takie książki z przesłaniem i czekam na kolejne.\n17-08-2018 o godz 07:01 verna dodał recenzję:\nKsiążka "Super laska" od Anny Gruszczyńskiej jak dla mnie jest fenomenalna. Miałam okazje przerobić jej dwie poprzednie pozycje i czuje, że tym razem znowu się nie zawiodę. "Super laska" jest to połączenie dziennika z poradnikiem, w sam raz dla osób, które chcą coś dla siebie i swoim wyglądem zrobić, lecz mają za mało motywacji. W każdym rozdziale dowiadujemy się czegoś nowego...od diet, po pewność siebie, zaufania instynktom i wiele innych! Jest wiele sposobów na przeczytanie tej książki, np przechodzenie do rozdziałów od najbardziej nas interesujących do mniej. Ja polecam każdego dnia po kolei przerabiać dane rozdział, ponieważ jest to wszystko tak spójnie napisane, że krok po kroku, bez stresu i parcia, możemy poznawać siebie i stawać się "Super laską" :) "Nie jest Ci potrzebna żadna dieta, tylko zdrowe podejście" Książka przede wszystkim jest o tym jak zaakceptować siebie, jak wprowadzić zdrowe zmiany żywieniowe do naszego życia i zwiększyć aktywność fizyczną. Znajdziemy tu pełno inspiracji, które warto wprowadzać w życie. Wydawnictwo SQN jak zwykle spisało się na medal bo książka jest przepięknie wydana. W środku znajdziemy kolorowe strony, które jeszcze bardziej zachęcają, abyśmy po tą książkę sięgali a nie wyrzucili w kąt. Za książkę bardzo dziękuję portalowi: czytampierwszy.pl\n13-09-2018 o godz 20:17 Ovieca dodał recenzję:\n„Super Laskę” dorwałam od mojej przyjaciółki. Uznałam, że to będzie całkiem niezła lekturka, szczególnie, że należę do kobiet borykających się z tuszą (poprzez kwestię zdrowotne, nie obżarstwo) i wiecznie obiecujących sobie dietę i schudnięcie. Przyjemna oprawa graficzna jaką dostała owa pozycja jest zupełnie na plus, nawet jeśli jest to moc tabelek, ilustracji czy też różnych innych 'polecajek' na temat tego jak utrzymać jednolitą wagę. Nie koniecznie spodziewałam się poradnika w takiej formie, aczkolwiek nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Dobrze, że są autorzy, którzy dzielą się swoją wiedzą na temat odpowiedniego sposobu odżywania itp. spraw, jednakże jako osoba, której ciężej jest zrucić zbędne kilogramy z racji chorób tarczycy czy też cukrzycy - poczułam się jak typowy pasztet. A przecież nie czuję się zaniedbana czy też gorsza, bo mam tuszę. Nie można też ukryć, że jak sama pani Anna zaznacza, nie ma tam w sumie żadnych nowości czy też zaskakujących informacji. Niestety to sprawia, że książka wcale nie wyróżnia się na tle innych tego typu pozycji. Tak czy siak jeśli ktoś potrzebuje takiego dopingu w stylu takiego poradnika – przewodnika to śmiało może złapać za tę książkę :)\n14-10-2018 o godz 15:01 Dominika dodał recenzję:\nHejka, napisałam dzisiaj dla was recenzje najnowszej pozycji Anny Gruszyńskiej pt. „Super laska”. Dzięki niej całkowicie zmieniłam swój sposób myślenia. Zaczęłam akceptować siebie, inaczej postrzegać swoje odbicie w lustrze oraz kompleksy zmieniać w atuty. Książka ma zachęcić kobiety w różnym wieku do samoakceptacji. Uczy nas zdrowego podejścia do życia. Nie znajdziecie tam porad treningowych oraz gotowych diet (które wyniszczają organizm - tak przy okazji). „Super laska” skupia się głównie na zmianie myślenia i postrzegania samej siebie. Zawarte jest w niej mnóstwo motywujących sentencji, które z przyjemnością się czyta. Książka sama w sobie nie jest typowym poradnikiem, ponieważ oprócz tekstów autorki mamy mnóstwo praktycznych zadań oraz dużo miejsca na notatki i przemyślenia. W każdym dziale mamy mniejsze rozdziały ułatwiające dzielenie sobie naszej metamorfozy. Możemy, ale nie musimy przerabiać całej książki w jeden dzień. Najlepiej jest rozłożyć to w czasie, aby z każdym dniem pogłębiać naszą zmianę. Osobiście dzięki tej książce zaczęłam akceptować nawet moje wady. Stałam się pewniejsza siebie, odważniejsza, ale najważniejsze, że nie wstydzę nazwać się SUPER LASKĄ ❤😊\n10-08-2018 o godz 14:18 anonymous dodał recenzję:\n„Nikt o zdrowyh zmysłach nie cieszy się z perspektywy długiej, wyczerpującej mordęgi, która i tak kończy się zawsze płaczem. Rozczarowaniem i poczuciem porażki.” Taka właśnie jest główna myśl tego poradnika. Czas coś w sobie zmienić ale z nieco innym podejściem :)! Wkońcu jak mówi sama autorka: „Odchudzanie to TYMCZASOWE zmniejszenie przymowanych kalorii w celu obniżenia masu ciala." Ten poradnik jest pełen inspiracji, mamy w nim wiele motywacji, przepisów oraz pozytywnego postrzegania świata, którym zdecydowanie powinniśmy się zarazić. Pani Gruszczyńska próbuje nas przekonać, że dieta to nie są ograniczenia, wiele zależy od nas samych, od naszego postrzegania świata. Od tego czy chcemy się zmienić. Uczy nas pewnych kroków, daje pełno wartościowych rad. Ale tak naprawdę czy je zastosujemy wiele zależy od nas samych :) Myślę, że u osób borykających się z nadwagą ta ksiażka jest podstawą, gdyż może właśnie ona da im pozytywnego kopa do zmiany. Warto się zdrowo odżywiać dla samego siebie, a ta książka właśnie uczy nas rozsądku w sferach żywieniowych. Za możliwość przeczytania książki dziękuję portalowi czytampierwszy.pl\n18-08-2018 o godz 13:03 Książkomaniacy dodał recenzję:\nPrzed Wami "Super laska", czyli poradnik dla tych, którzy teoretycznie chcą schudnąć. W praktyce jednak dla tych, którzy oczekują tylko pomocy w zmianie nawyków i dowartościowania się, a i to niekoniecznie. Książka jest przede wszystkim zbiorem złotych myśli, a właściwie kilku, które nieustannie się powtarzają. Chyba tylko po to żebyśmy lepiej zrozumieli, czy lepiej wbili to sobie do głowy. Wszystko to są takie oczywistości... serio. Może kilka rad jest naprawdę cennych i ktoś może o tym nie wiedzieć. Reszta to jednak tylko luźna, motywacyjna pogadanka. W książce fajne jest to, że autorka zwraca się bezpośrednio do czytelnika. Wspiera i znajduje rozwiązania, które ja uważam chyba za średnio mądre, ale co ja tam wiem..😂 Podoba mi się też, że "Super laska" to nie tylko poradnik, ale też dziennik walki z kilogramami. To on będzie świadkiem potu, łez i krwi... pod warunkiem, że zdecydujecie się na trochę inne rozwiązanie niż podaje autorka. W ogólnym rozrachunku pomysł był dobry, ale ja szczerze wątpię, by ktoś pokonał kilogramy tylko dzięki temu poradnikowi.\n25-07-2018 o godz 16:49 Marza89 dodał recenzję:\nKsiążka Anny Gruszczyńskiej to bardzo interesujący i równie inspirujący poradnik w którym znajdziemy wiele praktycznych porad i sugestii by zmienić swoje nawyki żywieniowe jak i samo myślenie. Wielu z nas, pewnie w większej liczbie kobiety, pragnęło coś w sobie zmienić. Być szczuplejszym, jędrniejszym czy zgrabniejszym... Tysiące diet, morderczych ćwiczenień czy ciągłych wyrzeczeń. Pani Ania w znakomitej formie ukazała jak można w zdrowym i stopniowym procesie, osiągnąć zadowalający nas cel. Poradnik ten zawiera proste przepisy kulinarne, ma miejsce by zapisać nasze przemyślenia czy osiągnięcia i co bardzo fajne, posiada kolorowanki antystresowe. Książka to przede wszystkim drogowskaz do zdrowego odchudzania, zdrowego myślenia a tym samym zdrowszego podejścia do życia. Serdecznie polecam książkę i zapraszam na portal czytampierwszy.pl\n14-09-2018 o godz 21:40 Sadisticwriter dodał recenzję:\nCzy kiedykolwiek próbowałyście się odchudzać, ponieważ przeszkadzały wam zbędne kilogramy czy też nieestetyczne boczki, które były powodem zakładania obszernych koszul? Jeśli tak, to niech zgadnę – w większości pewnie były to próby nieudane i prędzej czy później rzucałyście się jak dzikie zwierzęta na czekoladę! Cóż, nie ma w tym nic dziwnego, właśnie tak działa nasz organizm. Głodówkę uznaje za zagrożenie życia, tak więc niczym mały chochlik próbuje was przekonać do tego, abyście uzupełniły niezbędne kalorie. A co z tymi wszystkimi dietami? Unikanie tłuszczów, węglowodanów, 1400, 1300, 1200 kalorii i to sławne: „Tego nie możesz, tego też nie, a najlepiej jedz same marchewki albo w ogóle nic”? Z Super laską mówimy temu stop! http://demoniczne-ksiazki.blogspot.com/2018/09/nietypowy-poradnik-odchudzania-anna_12.html\n07-08-2018 o godz 09:23 Dagmara Sijka dodał recenzję:\nPo pierwsze ogromny plus za piękne wydanie tej książki. Nie dość, że okładka od razu przyciąga uwagę to w środku jest naprawdę bardzo ładnie i dokładnie wydana. Jest to książka w której wszystko jest przejrzyście i wygodnie przedstawione. Jest bardzo czytelna i jasna i u każdego z nas powinna się dobrze sprawdzić, jako poradnik. Książka pomoże nam żyć zdrowo, nie niszczyć naszego ciała i być z niego zadowolonym. Nauczy nas wielu potrzebnych rzeczy, na przykład poznamy zdrowe przepisy czy porady. ma również miejsca na nasze przemyślenia oraz osiągnięcia i cele. W środku znajdziemy wiele przydatnych i kolorowych wykresów, które jasno i czytelnie wszystko nam przedstawiają i ukazują.\nTo nie jest dieta. Pokonaj swojego potwora! Gruszczyńska Anna\n(4,3/5) 59 recenzji\n(4,5/5) 39 recenzji\nO śmierci Huisman-Perrin Emmanuelle\nChilli Rewako Pola\nPowerbook dla dziewczyn Paaskysaari Jenni


👩⚕💉👨⚕ Czy można pić kawę w cukrzycy typu 2: indeks glikemiczny, korzyści i szkody\nOżywcze, odmładzające, ale nieszkodliwe: o używaniu kawy w cukrzycy, jej korzyściach i szkodliwości dla organizmu\nWielu uzależnia się od kawy jako nastolatka, a nawet wcześniej, a teraz nie przedstawia dnia bez przynajmniej jednej filiżanki tego napoju.\nNie jest to zaskakujące, ponieważ rano pomaga się obudzić, a po południu – zwiększa wydajność.\nAle kiedy zostanie postawiona poważna diagnoza, na przykład w przypadku cukrzycy, trzeba dużo zrezygnować. I po chwili pacjent ma pytanie: czy może pić kawę.\n1 Zalety i wady napoju\n2 Czy mogę pić kawę z cukrzycą?\n3 Jak kawa wpływa na ludzi z cukrzycą typu 1 i 2?\n4 Rozpuszczalny lub naturalny?\n5 Przydatne i szkodliwe dodatki\n7 Obejrzyj wideo: Jak przewlekłe jesienne, masło do ciała czekoladowe, naturalna ochrona UV.\nSubstancje zawarte w tym napoju można uznać (i w rzeczywistości są) narkotykami. Ale z drugiej strony, stosuje się do tego wiele osób znanych ludziom, na przykład ten sam cukier.\nKawa ma negatywny wpływ na organizm:\npo pierwsze, po wchłonięciu do krwi zwiększa puls, co prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi;\npo drugie, ożywia się tylko w pierwszej godzinie lub po dwóch, po czym następuje załamanie i drażliwość. Możesz je usunąć na dwa sposoby: dobrze odpocznij lub wypij kolejną filiżankę;\npo trzecie, ten produkt uniemożliwia normalny sen i sen. Wynika to ze specyficznego działania kofeiny na ośrodkowy układ nerwowy.Blokuje zatem receptory neurotransmiterów, które są odpowiedzialne za poczucie senności;\ni po czwarte, odwadnia i spłukuje organizm niezbędnych substancji, na przykład wapnia.\nJednak kawa ma wiele przydatnych właściwości. Zawiera wysokie stężenie przeciwutleniaczy, eliminując cząsteczki z niesparowanymi elektronami. Dlatego umiarkowane użycie tego napoju pozwala zachować młodość przez dłuższy czas.\nZa pomocą kawy można usunąć skurcze naczyń mózgowych. Dlatego filiżanka tego napoju nie tylko zwraca wydajność, ale także łagodzi ból.\nStosowanie kawy jest środkiem zapobiegawczym, a nawet w pewnym stopniu terapią wielu patologii. Udowodniono klinicznie, że osoby pijące ten napój są mniej podatne na onkologię i chorobę Parkinsona.\nW orzeźwiającym napoju zawiera wiele przydatnych substancji:\nduża liczba minerałów (magnez, potas itp.).\nStosowanie tego napoju pomaga zmniejszyć wagę. Jest to możliwe dzięki trzem rzeczom. Po pierwsze: kofeina poprawia metabolizm. Po drugie: picie kawy sprawia, że osoba jest bardziej aktywna.\nWzmacnia umysł, ale co najważniejsze – aktywność fizyczną. W rezultacie osoba wydaje więcej kalorii. Po trzecie: powyższe jest uzupełnione faktem, że kofeina blokuje uczucie głodu. Po tym napoju, chcesz jeść mniej, a w rezultacie ciało rozkłada trójglicerydy, zamieniając je w energię.\nMożesz jeść kawę, a nawet jej częściowo potrzebować, ale powinna być kulturowo: 1 najwyżej 2 filiżanki dziennie. Ostatni z nich powinien zostać wypity najpóźniej do godziny 15:00.\nCiekawostka: ten napój obniża ryzyko SD, ale, oczywiście, nie ostrzega go całkowicie. Ale tutaj pytanie: kawa i cukrzyca typu 2 są kompatybilne?\nTak! Możesz pić kawę z cukrzycą. Ale ci, którzy nie reprezentują swojego życia bez tego napoju, musicie nauczyć się kilku rzeczy.\nW szczególności powinni najpierw zbadać wskaźnik glikemiczny kawy. To z kolei zależy od rodzaju napoju.GI kawy naturalnej wynosi 42-52 punktów. Różnice te wynikają z faktu, że niektóre odmiany zawierają więcej cukru i innych substancji, które zwiększają poziom sacharozy w organizmie niż inne.\nW tym przypadku GI rozpuszczalnej kawy bez cukru jest zawsze wyższy – 50-60 punktów. Wynika to ze specyfiki jego produkcji. Indeks glikemiczny kawy z mlekiem zależy z kolei od sposobu sporządzania napoju. Na przykład GI latte może być na poziomie 75-90.\nGdy cukier dodaje się do naturalnej kawy, jego GI wzrasta do co najmniej 60, natomiast jeśli jest zrobiony z rozpuszczalnym cukrem, wzrasta do 70.\nNaturalnie można też pić kawę z cukrzycą typu 1. Ale jest to lepsze naturalne, ale nierozpuszczalne.\nJak kawa wpływa na ludzi z cukrzycą typu 1 i 2?\nIstnieją dwa całkowicie przeciwstawne punkty widzenia na odpowiednie pytanie.\nNiektórzy lekarze uważają, że kawa z podwyższonym poziomem cukru we krwi ma zły wpływ na organizm.\nOkreślają one swoją pozycję przez fakt, że produkt ten zwiększa stężenie glukozy w osoczu o 8%. Zdarza się to z kolei z powodu faktu, że obecność kofeiny w naczyniach utrudnia wchłanianie sacharozy przez tkanki.\nKolejna połowa lekarzy zauważa, że stosowanie tego napoju pozytywnie wpływa na cukrzycę pacjenta. W szczególności mówią, że ciało pacjenta, który spożywa kawę, lepiej reaguje na przyjmowanie insuliny. Fakt ten został udowodniony w wyniku długich obserwacji pacjentów.\nSposób, w jaki kawa wpływa na cukier we krwi, nie został wystarczająco zbadany. Z jednej strony zwiększa koncentrację, ale z drugiej pomaga hamować rozwój patologii. Z tego powodu istnieją dwa przeciwstawne punkty widzenia.\nStatystyki pokazują, że u umiarkowanie spożywanych pacjentów z kawą cukrzyca rozwija się wolniej. Mają również mniejszy wzrost stężenia glukozy podczas jedzenia.\nRozpuszczalny lub naturalny?\nKawa, która została poddana poważnej obróbce chemicznej, prawie nie zawiera żadnych przydatnych substancji. Wręcz przeciwnie, po przetworzeniu absorbuje wszystkie rodzaje toksyn, które są szkodliwe zarówno dla osoby zdrowej, jak i dla diabetyków. Oczywiście rozpuszczalna kawa ma wyższy indeks glikemiczny.\nKawa rozpuszczalna i naturalna\nDlatego też osobom lubiącym napój kawowy zaleca się stosowanie go w swojej naturalnej postaci. Możesz kupić albo ziarno, albo już zmielone na produkt w proszku – nie ma żadnych różnic.\nZastosowanie naturalnej kawy pozwoli Ci cieszyć się pełnią smaku i aromatu napoju, czerpiąc z niego maksymalne korzyści, nie szkodząc jednocześnie ciału.\nPrzydatne i szkodliwe dodatki\nWiele osób woli wypić napój rozcieńczony czymś. Ale nie wszystkie suplementy są zalecane dla diabetyków. Niektóre z nich mogą nawet wyrządzić krzywdę.\nPrzede wszystkim zdrowe suplementy to mleko sojowe i migdałowe.\nW tym samym czasie pierwszy nadaje napojowi słodki smak. Mleko o niskiej zawartości tłuszczu odnosi się również do dozwolonych dodatków. Pozwala osiągnąć łagodny smak i nasyca organizm witaminą D i wapniem. Ta ostatnia z kolei jest dużym plusem, ponieważ kawa wydziela określony element.\nW tym samym czasie mleko odtłuszczone nie przyczynia się do wzrostu trójglicerydów w organizmie. Ci, którzy lubią efekt, który daje kawa, ale nie chcą go pić bez cukru, mogą używać stewii. Jest to nieodżywczy środek słodzący.\nTeraz, w odniesieniu do szkodliwych dodatków. Oczywiście, diabetycy nie powinni pić kawy z cukrem i żywności, która go zawiera. Ich stosowanie znacznie zwiększa HA napoju.\nCzęścią tego są również sztuczne słodziki. Mogą być używane, ale w umiarkowanej ilości.\nKrem mleczny to praktycznie czysty tłuszcz. Nie ma bardzo dobrego wpływu na stan organizmu chorego na cukrzycę, a także znacząco podnosi poziom cholesterolu.\nCałkowicie przeciwwskazany krem bezmleczny. Zawierają tłuszcze trans, które z kolei są nie tylko szkodliwe dla osób cierpiących na cukrzycę, ale także dla wszystkich zdrowych osób, ponieważ znacznie zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania na raka.\nCzy mogę pić kawę w cukrzycy typu 2? Odpowiedz na wideo:\nJak widać, kawa i cukrzyca są całkowicie kompatybilne. Najważniejsze – do spożywania tego napoju w swojej naturalnej formie iw umiarkowanych ilościach (w rzeczywistości, to samo odnosi się do osób zdrowych), a także nie używać żadnych szkodliwych dodatków, które zwiększają produkt GC i prowadzić do wzrostu tkanki tłuszczowej.\nObejrzyj wideo: Jak przewlekłe jesienne, masło do ciała czekoladowe, naturalna ochrona UV.


Giertych rozpalił współczesne stosy | Nowiny\nGiertych rozpalił współczesne stosy\nMateusz Mazur 31 maja 2007, 22:25\nHistoria dostarcza wyjątkowo wielu dowodów walki z książką. Palono je w żywym ogniu, na stosach. Bo książki znaczyły wtedy wiele - były w zasadzie jedynym źródłem wiedzy. A kto miał dostęp do wiedzy, ten miał większe szanse na zdobycie władzy.\nDziś książki nie są już jedynym źródłem wiedzy. Mimo to niektórym przeszkadzają. Szczególnie Romanowi Giertychowi, ministrowi edukacji, który wyrzucił z kanonu lektur m.in. arcydzieła Dostojewskiego, Gombrowicza i Witkacego.\nCzy Giertychowi zależy na wiedzy uczniów skazanych na nowy kanon lektur? Wątpię. Inaczej nie posłałby na stos "Ferdydurkę" czy "Zbrodni i kary". Zależy mu raczej na władzy.\nProblem w tym Panie Ministrze, że aby rządzić, trzeba mieć wiedzę. Bo władza bez wiedzy jest z góry skazana na klęskę. Dowiedziałby się Pan o tym m.in. z książek, które posłał Pan na stos.


Zły, niedobry zespół! - PINEZKA\nCo zrobić z takim fantem? Zwykłe trio. Gitara, bas, perkusja. Zespół jak wiele innych przed nim i wiele innych po nich. Nazwa też jakaś taka zwykła, choć nieco posępna. Calla. Grają, oczywiście, rocka, bo cóż można grać w takim składzie? A jednak już od pierwszych taktów wiadomo, że nie będzie tuzinkowo. I że nie będzie łatwo.\nGrupa założona została raptem dziewięć lat temu, w 1997 roku w Nowym Yorku. Szybko – po wydaniu debiutu zatytułowanego po prostu Calla – dostała się pod skrzydła byłego lidera the Swans, Michaela Giry, który zadbał o to, by drugi album ukazał się nakładem jego własnej wytwórni. Scavengers, bo o tej płycie mowa, na dobre ukształtowało brzmienie Calli. Nie powiem, by było to brzmienie niepodrabialne, faktem jednak jest, że po dziś dzień (po wydanej w 2003 roku Televise i pod koniec zeszłego roku Collisions) Calla wciąż trzyma poziom wyznaczony na Scavengers.\nTo muzyka zanurzona, niczym beczka pływająca na powierzchni, w rzeczywistości, z której się urodziła. To Nowy Jork, po prostu. Nie ma co liczyć na to, że miasto da nam chwilę wytchnienia i ciszy. Że da złożyć poprawnie kilka dźwięków tak, by ułożyły się bez skaz. Calla nie wierzy w muzykę bez skaleczeń. To nie filharmonia, to muzyka budowana z trudem pośród szumów, trzasków, jęków, zgrzytów, pisków i hamujących pociągów.\nW ogóle, gdy jest za ładnie (a bywa), Calla to psuje. Gitara robi jakiś niespodziewany zgrzyt, przeszywający cały nerw słuchowy. Bas, pięknie brzmiący w tle, nagle cichnie i zamiast niego pojawia się jakiś upiorny jęk.\nNa jednym z moich ulubionych momentów, z płyty Scavengers na przykład, mamy do czynienia z huśtawką. Chyba od wieków nie odnawianą, bo skrzypi. Zaczyna skrzypieć jeszcze w trakcie trwania piosenki, a później już zostaje solo na huśtawkę. Solo na huśtawkę trwa ponad dwie minuty. Żebyśmy się dobrze zrozumieli – nie ma nic, prócz skrzypiącej huśtawki.\nA mimo tego – bądź właśnie dzięki temu – zazwyczaj udaje im się złożyć dźwięki tak, by wywołać fascynację. Ciepły, mruczący wręcz głos Aurelio Valle, równie ciepły, jakby wyjęty z triphopowych produkcji bas Seana Donovana i nieagresywna perkusja, za którą siedzi Wayne S. Magruder, to zestaw idealny do komponowania miłych melodii, które przy odrobinie dobrej woli i słuchu nawet da się zaśpiewać, czy zagwizdać. Ta muzyka sączy się, niczym melodie Nicka Cave’a, pozornie bardzo leniwie, niosąc jednak ze sobą ogromny ładunek emocji.\nGdyby zostawić te melodie same w sobie, bez przeszkadzających dźwięków, którymi Calla okrasza kompozycje, mielibyśmy do czynienia z muzyką na miły, romantyczny wieczór przy świecach. A tak dostajemy muzykę na miły romantyczny wieczór w opuszczonej hali produkcyjnej przy płonącym koksowniku. Może niezbyt to miłe, ale na pewno oryginalne.\nCalla, muzyka, płyta, rock, zespół muzyczny


Nissan Skyline GT-R KPGC10 | Kontynentalne klasyki | Autokult.pl\nDrugie miejsce w ankiecie na najlepszego klasyka lat 70-tych na rynku azjatyckim zdobył Nissan Skyline GT-R KPGC10. To już drugi raz, kiedy Skyline pojawia się w naszym cyklu! Poprzednio poznaliśmy słabszą odmianę Skyline, teraz czas na prawdziwego mocarza.\nSedan czy coupe?\n4 lutego 1969 – to data urodzenia pierwszego Nissana Skyline GT-R. Samochód oznaczony numerem PGC10 zadebiutował na piętnastym salonie w Tokyo. Był to czterodrzwiowy sedan z silnikiem DOHC S20 I6 generującym moc około 160 koni mechanicznych. Piszę o nim, ponieważ wersja coupe KPGC10 zjechała z linii produkcyjnej dopiero po dwóch latach od premiery PGC10.\nUżytkownicy Autokult.pl zdecydowali, że coupe jest lepsze od sedana. Jednak historia obu wersji jest ze sobą ściśle powiązania i nie mogłem o tym nie wspomnieć. Co ciekawe dwudrzwiowy Nissan przetrwał do roku 2002, podczas gdy jego protoplasta zakończył swoją karierę na trzech generacjach.\nHakosuka (przydomek auta) był szeroki ma 1665 mm oraz długi ma 4330 mm. Od stóp do głów (a raczej od kół po dach) Nissan mierzył 1370 mm. Jego masa własna to około 1 100 kg. Lekkość i zwrotność pozwalała mu osiągać nawet 200 km/h na prostej!\nSercem naszego klasyka był czterocylindrowy silnik DOHC S20 I6 p pojemności 2 l. Motor generował podobnie jak w przypadku sedana 160 koni mechanicznych. Jednak w przypadku lżejszego coupe rozkład mocy do masy prezentował się znacznie lepiej – 0,15 KM/ 1 kg. Maksymalny moment obrotowy tej jednostki to 180 Nm osiągany przy prędkości obrotowej 5600 rpm.\nKlasyka w designie\nPrzeglądając zdjęcia kontynentalnych klasyków z Azji trudno nie zauważyć pewnej prawidłowości. Otóż większość z nich ma przednie lusterka zamontowane w niekonwencjonalnym dla Europejczyków miejscu – w połowie maski! Skoro aż tylu konstruktorów decydowało się na takie posunięcie to zapewne było efektywne i wygodne.\nNissan Skyline GT-R z GT4\nPierwszy rzut oka na ogólną sylwetkę Nissana Skyline GT-R KPGC10 wywołuje przyjemne uczucia. Azjatycki producent postawił na klasyczne rozwiązania, które nie zawiodły przy okazji poprzednich modeli. Stąd przed nami dobrze skalibrowany szkielet prostego auta, który nie rzuca swoim wyglądem na kolana, ale w zamian jest po prostu poprawny.\nUczeń przerósł mistrza – Toyota Supra | Kontynentalne klasyki\nSedan GT-R startował w wielu zawodach, wygrywając przez około 3 lata 50 tytułów mistrzowskich. Najczęściej były to wyścigi w Japońskich seriach. Jednak krótko po premierze coupe – KPGC10 – Nissan zdecydował się na wycofanie swojego auta z wszelkiej maści zawodów, do których powrócono dopiero w roku 1989.\nŹródło: JBskyline • Wikipedia\nKontynentalne klasyki: podsumowanie lat 70.\nAudi R8 na lotniskowcu! Felipe Massa wrócił na tor Władimir Putin będzie miał nową limuzynę. Rodzimej produkcji Ferrari przedstawiło wizję bolidu F1 przyszłości Spyker w tarapatach finansowych Wzmocniony, usprawniony, szybszy – Carlsson CLS 63 AMG CK 63 RSR (2013) Mini Cooper Countryman i Paceman z napędem ALL4 20 tysięcy złotych dopłaty do jeżdżącego gniazdka... Motoryzacyjna Noc Muzeów. Volvo podzieli się swoją historią Jaguar XFR-S wyszpiegowany na Nordschleife Będzie mniejsza Zonda z silnikiem V8 Konkurs Peugeot Eco Cup


Płyn do mycia silnika K2 Akra 770 ml | Chemia \_ Ogólna \_ ogólna |\nPłyn do mycia silnika K2 Akra 770 ml\nPojemność w ofercie\nK2 AKRA DO MYCIA SILNIKÓW 770ML\nK2 AKRA - 770 ML z atomizerem\nTo niezwykle skuteczny płyn do mycia silnika i części, narzędzi warsztatowych, posadzek i wielu innych. Specjalnie dobrane aktywne nanocząsteczki wspomagają proces odtłuszczania i mycia.\nDzięki temu czyszczone elementy wyglądają jak nowe. Jest bezpieczny dla plastików, elementów gumowych, lakierowanych i chromowanych. Posiada specjalny pakiet inhibitorów korozji. Nie zawiera rozpuszczalników i substancji ropopochodnych, dzięki czemu jest bezpieczny dla środowiska. Biodegradowalność wynosi 60% już w ciągu 28 dni.\nUpewnić się czy silnik jest zimny.\nZabezpieczyć elementy układu elektrycznego.\nSpryskać brudne powierzchnie K2 AKRĄ.\nOdczekać 30-45 sekund.\nSpłukać silnym strumieniem wody, w razie potrzeby przetrzeć szmatką do sucha.\nW przypadku silnych zabrudzeń np. nagar, usunąć brud mechanicznie np. szczoteczką.\nZanurzyć narzędzia w pojemniku z K2 AKRĄ na kilka minut lub godzin w zależności od stopnia zabrudzenia.\nK2 AKRĘ można stosować do maszyn z zamkniętym obiegiem myjącego środka.\nUwaga: Nie nanosić produktu na rozgrzany silnik. Nie dopuszczać do wyschnięcia produktu na czyszczonej powierzchni.