Home Newsy Bardzo ciekawa wizja systemu iOS 12\nPrezentacji systemu iOS 12 możemy spodziewać się w czerwcu tego roku podczas trwania konferencji WWDC poświęconej programistom. Sprawdzone źródła informacji jednak sugerują, że w tym roku nie należy spodziewać się długiej listy nowości funkcjonalnych, bowiem Apple skupi się na stabilizacji systemu. Jedną z nieznacznych nowości ma być nieco odświeżony ekran początkowy mobilnej platformy.\nNie przeszkadza to jednak grafikom w tworzeniu koncepcji systemu iOS 12, w których umieszczają oni często długą listę innowacji, które Apple mogłoby uskutecznić. Najnowszą i bardzo ciekawą wizją jest ta stworzona przez serwis iOS News and More.\nAutorzy pomysłu zmienili między innymi wygląd zablokowanego ekranu, na którym możliwe byłoby wyświetlanie informacji pogodowych. Drobnym modyfikacjom poddano także ekran główny gdzie zniknęły nazwy aplikacji pod ich ikonami. Nie zabrało również ciemnego trybu interfejsu, na który czeka z niecierpliwością spora rzesza użytkowników.\nBardzo praktycznymi opcjami są zaś profil gościa, w którym do użytku oddane byłyby jedynie podstawowe programy takie jak przeglądarka Safari, informacje pogodowe, czy funkcje telefonu oraz funkcja blokowania dostępu do konkretnych aplikacji. Dostęp do nich byłby możliwy po zidentyfikowaniu właściciela urządzenia za pomocą hasła lub czujników biometrycznych.\nW koncepcie nie zabrakło również opcji dzielenia ekranu pomiędzy dwie aplikacje, a także sygnalizatora informującego użytkownika o nowych powiadomieniach w systemie. Zmian w pracy można znaleźć więcej jak choćby nowy sposób zmiany natężenia głośności z użyciem paska wysuwanego od góry ekranu.\nPoprzedni Do załogi Apple dołącza Angélica Guerra\nNastępny Koncept nausznych słuchawek od Apple


Moja Mała Ojczyzna: Historia mojej Małej Ojczyzny\nZiemia Lubawska to kraina historyczna znajdująca się w północno – wschodniej Polsce, na terenie województwa warmińsko – mazurskiego. W jej granice wchodzi cały powiat nowomiejski z Nowym Miastem Lubawskim, zachodnia część powiatu iławskiego z Lubawą oraz północne gminy powiatu działdowskiego z Lidzbarkiem Welskim. Tereny te poza piękną fauną i florą mogą poszczycić się wieloma walorami historycznymi takimi jak ciekawe legendy sięgające swoimi korzeniami czasów pogańskich, tajemnicze okoliczności towarzyszące początkom tutejszych miast, ogromny patriotyzm okolicznych mieszkańców, który z jednej strony zaowocował bohaterską walką podczas licznych wojen i powstań narodowych, a z drugiej wspaniałą pracą organiczną i krzewieniem polskich wartości w okresie zaborów i okupacji. Poza tym na Ziemi Lubawskiej znajdują się liczne pozostałości po wczesnośredniowiecznych grodach (tzw. grodziska), ruiny kilku zamków, z których do najbardziej znanych zalicza się zamek biskupi w Lubawie, zamek Rodu Działyńskich (starostów Bratiańskach) w Bratianie oraz zbudowany na przełomie XIII i XIV wieku zamek kapituły chełmżyńskiej w Kurzętniku. Na szczególną uwagę zasługują niezwykle barwne na tym terenie legendy. Jedna z najbardziej znanych opowiada jak w pierwszej połowie XIII wieku, a dokładnie w roku 1251 w pogańskim Świętym Gaju (w miejscowości zwanej dziś Łąki Bratiańskie) doszło do objawień Matki Boskiej, które przyczyniły się do wielkiego rozwoju chrześcijaństwa i kultu maryjnego w północnej Polsce. W późniejszym okresie klasztor zbudowany w miejscu objawień nazwano Częstochową Północy – miejsce to obok Jasnej Góry zaliczało się do najważniejszych dla Polaków sanktuariów pielgrzymkowych.\nHistoryczna Ziemia Lubawska do XIII wieku była obszarem pogranicza, to właśnie na tych terenach przebiegała granica dwóch światów: pogańskich Prus oraz chrześcijańskiej Polski. Zakon krzyżacki do końca XIII wieku podbił całe pogańskie Prusy i dzięki „lisiej” polityce przejął władzę nad ziemią chełmińską oraz Ziemią Lubawską.\nDzieje tych ziem możemy więc podzielić na dwa równie ciekawe okresy pogański i chrześcijański. W tym pierwszym okresie najbardziej licznymi mieszkańcami Ziemi Lubawskiej byli poganie z pruskiego plemienia Sasinów (Zajęcy). Plemię to przywędrowało na te tereny w XI lub XII wieku z Galindii, krainy położonej na zachód od Wielkich Jezior Mazurskich. Sasini założyli co najmniej trzy święte gaje w Łąkach Bratiańskich sąsiadujących od północy z Nowym Miastem Lubawskim, Lipach za Lubawą i Kurzętniku (tamtejszy Święty Gaj nazywano Ciemnikiem).\nNawracani od XIII wieku stopniowo na chrześcijaństwo Prusowie, z plemienia Sasinów (zajęcy) zamieszkujący przez wiele wieków tereny Ziemi Lubawskiej stworzyli w jej granicach trzy duże miejsca kultu: w Łąkach Bratiańskich (dawniej zwanych Lobnic), Lipach i Kurzętniku. Były to odpowiedniki chrześcijańskich świątyń zwane Świętymi Gajami. Ich charakterystycznym elementem były piękne drzewa, które czczono i wśród, których składano ofiary licznym bogom. Taki rodzaj kultu jest charakterystyczny dla europejskich wierzeń przedchrześcijańskich, które były politeistyczne. Kult drzew i natury był rozpowszechniony u większości ludów tamtej epoki i epok poprzednich – szczególnie jest to widoczne wśród plemion celtyckich, słowiańskich i pruskich. Gaje na terenie Ziemi Lubawskiej, były ogrodzone płotem z ozdobnymi bramami i wejściem, a słowo gaić pierwotnie oznaczało – zamykać ogrodzeniem. Jako dobry przykład można tu przytoczyć pogański gaj we wsi Łąki Bratiańskie sąsiadującej od północy z Nowym Miastem Lubawskim. W zamierzchłych czasach miejscowość ta była miejscem pogańskiego kultu bogini Majumy, zwanej też Pergubrią. Dzięki źródłom wiemy, że jeszcze w XVII wieku poganie żyli na Ziemi Lubawskiej i składali w gajach ofiary właśnie tej bogini! Tyle wieków po przyjęciu chrześcijaństwa! te niezwykłe informacje posiadamy dzięki sprawozdaniu z wizytacji biskupa chełmińskiego A. Olszewskiego z lat 1667 – 1672, w którym duchowny zanotował, że w Łąkach koło Bratiana znajdował się kiedyś Święty Gaj. Sasini oddawali w nim cześć bogini Majumie. W dalszej części biskup pisze o drugim Świętym Gaju w Lipach koło Lubawy. Podobno jeszcze w czasach biskupa Olszewskiego żyli tacy, którzy tęsknili za dawnymi bogami.\nZresztą nawet w XXI wieku są ludzie, którzy odtwarzają religię i kulturę Prusów. Dobrym przykładem jest Pan Leszek Lepczyński prezes Związku Prusów w Polsce, któremu teraz oddam głos: "W 2016 roku będzie rocznica 800-lecia przyjęcia chrztu przez dwóch pruskich rijkasów Surwabuno i Warpody – chrztu dokonanego w Rzymie przez samego papieża. A polskiego księcia Mieszka chrzcił jakiś nawet nie wiadomo jaki biskup i nie wiadomo gdzie. Na Ziemi Lubawskiej do dziś powszechnie mówi się w dialekcie mazurskim – a ja twierdzę, że mówi się sprutenizowanym polskim. Rodząca się świadomość odrębności pruskiego ludu Sasinów jest niezmiernie inspirująca i zastanawiającą". Cały wywiad możecie przeczytać tu: Leszek Lepczyński, prezes Związku Prusów w Polsce, zamierza stworzyć w powiecie iławskim Ośrodek Pamięci Dziejów Pruskich\nStanisław Grabowski powołując się na kronikę Piotra z Dusburga w swojej książce przytoczył ciekawy fragment dotyczący pogańskiej religii: „Prusowie nie znali Boga, lecz czcili słońce, księżyc i gwiazdy, gromy, ptactwo i zwierzęta. Powszechną czcią u Prusów cieszył się ogień. Natomiast tak liczne u nich święte gaje nie były przedmiotem kultu, lecz miejscem obrzędów i siedliskiem demonów”. W Kurzętniku znajdował się jeden z trzech Świętych Gajów o nazwie Ciemnik. W przeciwieństwie do dwóch pozostałych pogańskich miejsc kultu w Ciemniku oddawano cześć bożkowi Kurcho, a nie bogini Majumie (przynajmniej na chwilę obecną tak mi się wydaje).\nJak wyglądały modlitwy w Świętych gajach?\nW tym miejscu uruchommy naszą wyobraźnię i postarajmy się w czuć w realia czasów pogańskich, w których dominował kult natury.\nKiedy ustąpiły mrozy zimy, roztopiły się pokrywy lodowe na wodnych akwenach, kiedy Matka Ziemia, bóstwo nad bóstwami, noszące wiele imion Żeminele, Kurche, Zeminna została zapłodniona promieniami słonecznymi przez bóstwo nieba zwane Pergrūbria wówczas powstało nowe życie otworzyły się pączki brzozy i ukazały pierwsze rośliny. Były to znaki świadczące o zakończeniu zimy nazywanej przez Prusów dagis. Ludzie ci znali tylko dwie pory roku dagis (lato) i semo (zimę). Lato rozpoczynało się w chwili ustąpienia śniegu i lodu z akwenów wodnych. Prusowie zapewne z wytęsknieniem oczekiwali ustąpienia mroźnej i srogiej zimy i nadejścia ciepłego lata, w którym przyroda budzi się do życia. Lato było sezonem religijnych, tradycyjnych i ludowych obrzędów, które często odprawiano nocą.\nJednakże najważniejszy był pierwszy z letnich obrzędów. Radosny obchodzony z okazji odejścia zimy i zaślubin Ziemi z Niebem. Zaślubiny takie odbywały się co rok wraz z końcem zimy i początkiem lata. Cykl obrzędów trwał nieustannie, poczucie czasu było cykliczne, ściśle związane z cyklem przyrody.\nW Lipach, Łąkach i Kurzętniku poganie składali ofiary dwa razy w roku: wiosną oraz w okresie żniw. Schodzili się wówczas wszyscy do świętych gajów, biesiadowali, modlili się i odprawiali w nich różne inne obrzędy religijne. Sasini przy świętym drzewie oddawali cześć najważniejszym bóstwom, a mniejszym bożkom poświęcali krzewy. Wiemy, że wiosną obchodzono święto ku czci bogini Pergurbii, podczas którego kapłan (Wajdelota) brał w prawą ręką płaski talerz, napełniał go nieznanym nam trunkiem i wychwalał boginię Majumę (Pergubrię) tymi słowami:\n"O Panie Boże nasz Pergrūbrio! Proszę cię o odwrócenie zimy, a sprowadzenie miłej wiosny bo przez ciebie i pola i osady się zielenią, przez ciebie gaje i lasy się odświeżają (...) bogini nasza Żeminele, ty precz zimę przykra odganiasz, a raczysz zioła, kwiatki i trawy po wszystkiej ziemi rozmnażać, my teraz ciebie prosimy, żebyś zboże nasze zasiane i które siać mamy raczył hojnie rozmnożyć, aby kłosisto rosło, a wszystek kąkol racz sam podeptać".\nWajdelota, kapłan pogańskich Prusów.\nWajdelota po wypowiedzeniu wszystkich słów modlitwy brał talerzyk w zęby i wypijał zawarty w nim trunek, potem nie dotykając talerzyka rękami rzucał go przez głowę za siebie. Duchowni z plemienia Sasinów zamieszkującego Ziemię Lubawską powtarzali ten sam obrządek na cześć innych bogów np. Perkuna, który był panem deszczu i grzmotów oraz boga Kurcho i Szwaikstyksta, którego proszono o paszę i trawę dla zwierząt hodowlanych. Mieszkańcy z Ziemi Lubawskiej mieli także swojego boga żniw, a zwał się on Pilwit – prawdopodobnie na jego cześć odprawiano podobne obrzędy.\nKolejne święto, zwane Zazinek obchodzono w sierpniu przed żniwami. Jego głównym celem było przebłaganie odpowiedniego bóstwa poprzez płacz i szczery żal za grzechy. Podczas tego święta kobiety piekły chleby ze świeżego zboża. Jeśli przewinienia wiernych były zbyt ciężkie to wtedy sam żal i chleby nie wystarczały. Wierni składali wówczas ofiary pieniężne, za które wydawano biesiadę ku czci bóstwa. Dopiero po spełnieniu tych wszystkich religijnych wymogów chłopi mogli rozpocząć żniwa. Kolejną słowiańską uroczystością był Ozinek, który odprawiano po żniwach ku czci bożka Ziemiennika. Wajdelota przyprowadzał na tę uroczystość parę koźląt nad którymi odmawiał modlitwę. Później uderzał zwierzęta laską w głowę i ofiarował bogom.\nNa terenie Ziemi Lubawskiej w trzech wspomnianych gajach znajdowały się głównie drzewa lipowe. Miejscowa ludność składała w nich ofiary i odmawiała modlitwy. W świętych gajach nie wolno było wycinać drzew oraz polować. Ich obszar był ogrodzony płotem z ozdobnymi bramami. Na szczególną uwagę zasługuje pogański gaj we wsi Łąki Bratiańskie, gdzie za murami zakonu franciszkanów był usypany pagórek, który przetrwał do lat 90 – tych XX wieku. Według podań na pagórku tym stało bóstwo słowiańskie, a miejscowa ludność nazywała go „Lelum – Polelum”. Jest nawet legenda, która następująco opisuje zniszczenie bóstwa pogańskiego: „(…) Tu zbierali się potajemnie jeszcze w pierwszych wiekach chrześcijaństwa starzy zagorzali poganie, aby odprawić w skrytości swoje nabożeństwa. Opowiadają, że po zburzeniu bóstwa pogańskiego przez chrześcijan oraz po skasowaniu nabożeństw na jego cześć, które były raczej igrzyskami i dzikiemi orgiami, połączonemi z pijaństwem, z obżarstwem i z rozpustą, zagościły na owym pagórku złe duchy, które pod osłoną ciemnych nocy wyprawiały harce piekielne, podobne do tych, jakie tu niegdyś czynili poganie. Owe złe duchy stały się postrachem dla ówczesnych okolicznych mieszkańców. Aby się ich pozbyć, wybudowano na tym pagórku kapliczkę. Od tego czasu złe duchy Lelum – Polelum opuściły”.\n"Podział administracyjny" pogańskich Prus:\nNajwiększym obszarem "administracyjnym" były opisane przez kronikarza Piotra z Dusburga tzw. terry - krainy (Sasinia, Galindia, Pomezania, Pogezania, Warmia, Natangia, Sambia, Barcja, Nadrowia, Skalowia, Jaćwingowie). Od ich nazw pochodzą też nazwy pruskich plemion.\nNazwa każdej terry pochodzi od nazwy zamieszkującego ją pruskiego plemienia. Terry składały się z kilku mniejszych ziem zwanych terrulami, które z kolei dzieliły się na lauksy. Niestety nie wiemy na ile terulli i lauksów była podzielona Ziemia Sasinów. Wiemy natomiast, że terulle były tworami autonomicznymi. Mieszkańcy konkretnej terulli, wedle własnego uznania decydowali o wzięciu udziału w wojnie prowadzonej przez inną terrulę (mieli pełną swobodę decyzji). Czasem dochodziło do wojen między Prusami, np. Prusowie z plemienia Sasinów zamieszkujących jedną terrulę mogli walczyć z przedstawicielami tego samego plemienia zamieszkującymi sąsiednie terrule. Dochodziło też do starć między terrami, czyli plemionami. Oczywiście prowadzono też najazdy (tzw. rajdy) na ziemie nawróconych w 966 roku na chrześcijaństwo Polaków (Słowian, Polan). Słowianie, głównie z Mazowsza i Ziemi Chełmińskiej również urządzali liczne wyprawy wojenne na ziemie zamieszkiwane przez Prusów.\nW społeczeństwie pruskim funkcjonowały różne warstwy społeczne. Kiedyś niektórzy historycy (a wśród nich ja) uważali, że Prusowie byli ludem hierarchicznym. Mylnie twierdzono, że najwyżej hierarchii stał nobil niżej pospólstwo, a na samym końcu niewolnicy. Ponad to uważano, że nobil był władcą zarządzającym jednym lub kilkoma terrulami bądź lauksami. Za najbardziej znanych nobilów z Ziemi Sasinów uważano Surwabuno (władcę grodu Lubawa) i Warpodę (władcę Łążyna i prawdopodobnie grodziska nad Jeziorem Zwiniarz). Dziś wiemy, że Prusowie raczej nie mieli władców "nobilów", książąt, królów itp. Wśród Prusów i prawdopodobnie również u Słowian (Polan) w czasach pogańskich ludzie żyli bez władców. Jedynie podczas wojen wybierano rijkasów, którzy byli dowódcami danego lauksu albo terruli. Skoro wśród Prusów nie było władzy centralnej nie wykształtowała się potrzeba zbierania podatków. Nam ludziom XXI wieku to może wydawać się dziwne ale Prusowie faktycznie żyli bez podatków, nawet gdyby chcieli je płacić to i tak nie mieli komu ponieważ nie funkcjonowała u nich żadna zwierzchnia władza. Czyż to nie jest niesamowite?\nOczywiście we wszystkich pruskich plemionach np. u Sasinów, Pomezan, Pogezan, Warmów i innych istnieli ludzie szanowani bardziej od innych. Niewątpliwie powszechnym szacunkiem cieszyli się kapłani (wajdeloci) i kapłanki oraz starszyzna. Kapłani potrafili czytać z ruchu gwiazd, organizowali wiec i prowadzili religijne obrzędy. Natomiast kapłanki były pośredniczkami między wiernymi i żeńskimi boginiami takimi jak np. bogini Kurke. Dużo ciekawych informacji na ten temat znajduje się w traktacie dzierzgońskim z 1249 roku, oto dwa ciekawe fragmenty: składają doroczne ofiary "z owoców ziemi składanych bóstwu, które nazywają Kurche albo wszystkim innym bóstwom (...)". Korzystają "z wyroczni wróżbitów nazywanych tulissones i ligossones (...) Oni zło nazywają dobrem, bo na pogrzebach sławią zmarłych za ich grzeszne czyny, takie jak napady i morderstwa. Ci wróżbici do góry wznoszą głownie i wołają, że widzą zmarłego na koniu pośrodku nieba, przy odzianego w lśniącą zbroję w orszaku innych rycerzy".\nNajważniejsze decyzje najstarsi i najbardziej doświadczeni Prusowie podejmowali wspólnie na wiecach jako ludzie równi sobie. Tylko podczas wojen wybierali rijkasa, czyli kogoś kogo człowiek XXI wieku nazwałby dyktatorem powoływanym na czas wojny. Czy w starożytnej republice rzymskiej nie czyniono podobnie? Kto wie może Prusowie handlujący od czasów starożytnych z wieloma cywilizacjami przejęli od nich niektóre zwyczaje. A może tamte cywilizacje przejęły coś od Prusów? Pytania te pozostawiam otwarte.\nWarto zapamiętać jeden podstawowy fakt. W każdej terulli, a niekiedy w każdym lauksie znajdował się przynajmniej jeden warowny gród. Kiedyś myślano, że w takich grodach mieszkali lokalni władcy. Dziś panuje przekonanie, że grody Prusowie z okolicy utrzymywali wspólnie, budowali w nich spichlerze, kopali studnię i trzymali zwierzynę. W każdym grodzie znajdowała się wysoka wieża obserwacyjna, w której pełniono warty. W chwili zagrożenia wartownicy ogłaszali alarm. Jeśli ktoś nie zdążył w porę się schronić w grodzie pozostawała mu ucieczka do lasu albo próba obrony na swoim gospodarstwie. W tym miejscu warto dodać, ze gospodarstwo każdego Prusa było ufortyfikowane. Gród nie był miastem, bardziej możemy go porównać do małego zamku z drewna.\nSamo pruskie słowo lauks oznacza pole. Wyobrażajcie je sobie jako kilku, kilkunasto kilometrowy obszar na którym są rozsiane pojedyncze drewniane, kryte słomianą strzechą chaty o kamiennych fundamentach. Lauks w niczym nie przypominał wsi, budowanych w krainie Polan (Słowian) np. na sąsiednim Mazowszu. Chrześcijańskie wsie charakteryzowały się zwartą zabudową, a w pruskich lauksach zabudowa była rozproszona.\nGospodarstwa pruskie stanowiły organizm autonomiczny, każdy Prus miał gospodarstwo i sam na siebie pracował. Poza tym były one rozsiane po całym lauksie. Najczęściej lokowano je na wzniesieniach, pośród jezior, rozlewisk oraz trudnych do przebycia bagien. Dzięki takiej lokalizacji, w razie odcięcia drogi do grodu, podczas niespodziewanego najazdu, rodzina zamieszkująca gospodarstwo miała większe szanse odparcia wrogich Prusów z innego lauksu albo z innej krainy np. Pomezanii lub odparcia ataków chrześcijan z np. z Mazowsza.\nWiemy już, że najważniejsze były lauksy, słowo to w języku Prusów oznacza pole. Większe podziały o których wspomniałem, czyli na trerry i terulle miały mniejsze, wręcz marginalne znaczenie. Analizując najmniejsze obszary, lauksy, musimy wziąć pod uwagę przyrost demograficzny ludności pruskiej oraz spełnianie potrzeb codziennego życia. Ciężko jest uwierzyć, że na początku XIII wieku na każdym lauksie stał gród i w bardzo dużej odległości od siebie, pochowane między drzewami i bagnami były rozrzucone pojedyncze chatki. Samo określenie chatki jest nieprecyzyjne, to były raczej gospodarstwa (kaym) rozsiane po całym polu (lauksie).\nNa każdy kaym składało się kilka, a czasem kilkanaście mniejszych i większych drewnianych domów. Całość była ogrodzona drewniano-ziemnymi wałami i cały czas gotowa do obrony. Na takie gospodarstwo składały się: chata w której mieszkała głowa rodu razem z żonami (często wieloma) oraz ich dzieci, dom dla niewolników, spichlerz na ziarno, stodoła, stajnia, suszarnia na zboże, studnia i łaźnie. Gospodarstwa takie były rozsiane po całym lauksie.\nPuszcze zamieszkiwane przez Prusów były bogate w zwierzynę łowną (między innymi dzikie konie i tury), liczne jeziora obfitujące w ryby oraz roślinność nadającą się jako pokarm dla zwierząt hodowlanych takich jak: konie, bydło i trzoda.\nWarto odnotować jeszcze kilka słów o pruskich łaźniach, chociażby z tego powodu aby rozwiać jeden z mitów, który mówi, że ludzie w średniowieczu się nie myli. Otóż myli się, łaźnie stały we wsiach i miastach Polan oraz w pruskich gospodarstwach (kaym). U Prusów w każdej łaźni znajdował się piec z polnych kamieni, na które po podgrzaniu lano wodę. Było to coś w rodzaju sauny. Prusowie lubili dbać o swoją higienę i myli się często.\nMożna powiedzieć, że puszcza była przyjaciółką Prusów, oni oddawali jej cześć, a ona karmiła hodowane przez nich zwierzęta, dawała im zwierzynę, z której mogli pozyskać mięso i futra, oferowała, pszczoły dające miód oraz dzikie rośliny służące za pokarm podczas nieurodzajów, srogich zim i wojen. Dziewicza puszcza dawała Prusom schronienie oraz torfowiska bogate w rudę darniową, z której w piecach dymarkowych (hutniczych) i warsztatach Prusowie wytwarzali swoją broń. Jako ciekawostkę warto przytoczyć, że ruda darniowa stanowiła naturalny piorunochron średniowiecznych budynków, działo się tak z powodu jej budowy - obiekty przy wznoszeniu których wykorzystywano rudę, były zawsze suche, budulec ten posiada właściwości wentylacyjne i estetyczne.\nPo lewej widzimy Lubawę, obrazki wskazują, że kiedy biskup Chrystian pojawił się na tych terenach to znajdował się tam gród z podgrodziem oraz pogański Święty Gaj. Dalej na wschód zaznaczyłem gród Sassenpils we wsi Zajączki. Natomiast kamień pokazuje, że tam w tym lesie znajduje się do dnia dzisiejszego pruskie sanktuarium, czyli święte kamienie ofiarne.\nKolejne zdjęcie satelitarne pokazuje (podobnie jak powyższe) wieś Zajączki (Sassenpils) oraz po lewej rzekę Drwęcę i wsie Gierłoż - pomiędzy nimi przepływa niewidoczna na zdjęciu mała rzeczka Gizela (patrz opis poniżej).\nJeden z lauksów znajdował się po obu stronach rzeki Gizeli (lewy dopływ Drwęcy). Jak już wspominałem po 1216 roku rzeka ta stanowiła wschodnią granicę Ziemi Lubawskiej. Grzegorz Białuński (Pruthenia, IV, 2009 r.) uważa, że na istnienie lauksu po obu stronach rzeki może wskazywać powstanie w tym miejscu dwóch osad nawiązujących do nazwy pola - Gierłoż (Girlosse). Na południowy-wschód od obu wsi Gierłoż znajduje się wieś Zajączki (gmina Ostróda), a na jej terenie grodzisko pruskie o nazwie Sassenpils (gród Sasinów). Grodzisko jest otoczone wysokim 8 metrowym wałem, a jego kształt przypomina ogromne wzgórze. W jego zachodniej części korona wału ma wyraźne obniżenie, będące najpewniej pozostałością po bramie wjazdowej. Na szczycie grodziska znajduje się ogromne wgłębienie, które może pomieścić ok. 100 osób.\nArcheolodzy ustalili, że od strony zachodniej i południowej znajdowało się podgrodzie. Wieś Zajączki po raz pierwszy odnotowano w źródłach pisanych w 1328 r. jako dobra rycerskie. Natomiast wzmianki o okolicznym grodzie odnotowano w dokumencie z 1303 roku, w którym osada ta jest nazwana valum Sassenpile, czyli gród Sasinów (Zajęcy). Grodzisko znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich. Niedaleko w miejscowości Wysoka Wieś w lesie jest pruski „kamień ofiarny”. Na jego wierzchołku widnieją trzy owalne otwory możliwe, że w czasach pogańskich składano na nim ofiary z ludzi.\nW tym miejscu chciałbym zwrócić waszą uwagę na ciekawe znalezisko dokonane we wsi Gierłoż, tam gdzie prawdopodobnie znajdowało się wspomniane pruskie pole (lauks). Otóż od czasów starożytnych na Ziemi Lubawskiej krzyżowały się dwa szlaki bursztynowe wiodące do Bałtyku (do półwyspu sambijskiego). Wyprawy do Prus po bursztyn organizowali już starożytni Rzymianie. Bursztyn bałtycki, czyli zastygłą w głębi morskiej przed milionami lat kopalną żywicę drzew iglastych znano i ceniono również w Helladzie, Arabii, Egipcie oraz Persji. Rzymianie kochający luksus i bogactwo często próbowali zdobyć ten "skarb Bałtyku". Z jego powodu Prusów często napadali Wikingowie oraz Brytowie i Polanie. Już w I w. n.e. na Ziemi Sasinów przecinały się dwa szlaki bursztynowe: rzymski i wołyński. Pierwszym z nich zagraniczni kupcy podążali po bursztyn nad Bałtyk, a drugim od ujścia Wisły przez Wołyń nad Morze Czarne. Jednym ze znalezisk dowodzących obecności Rzymian na tych terenach jest skarb składający się z 1134 monet rzymskich z lat 54 – 211 n.e. znaleziony w 1740 roku we wsi Gierłoż (gm. Lubawa) położonej nad Gizelą. Innym dowodem dalekosiężnych kontaktów handlowych jest pierścień ze złota wykopany pod Byszwałdem (gm. Lubawa), srebrny naszyjnik znaleziony w Rybnie Lubawskim oraz dwie monety rzymskie znalezione w Łąkorzu wsi położonej w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec. Monety przedstawiają Antoniusza Piusa władającego Imperium Rzymskim w latach 131 – 161 n.e. oraz jego żonę Faustynę, zmarłą w 141 roku.\nUpadek Świętych Gajów.\nBardzo ciekawy fragment dotyczący nawracania pogan znalazłem u św. Hieronima, który go następująco: „Dotarli tak do środka gaju, gdzie prastary dąb nad wszystkie drzewa za święty i za właściwą siedzibę bogów uważano; przez chwilę nikt się weń uderzyć nie ważył [...]. Wyrąbano cały las. W tej krainie było więcej lasów, równą czcią świętych, gdy po raz kolejny wyruszyli ku ich wycinaniu, przybył do Witowta wielki tłum niewieści z płaczem i krzykiem, skarżył się, że wyrąbano święty gaj i odebrano dom boży, w którym zwykli byli błagać pomocy bożej, skąd deszcze i pogodę otrzymywali; nie wiedzą więcej, gdzie szukać boga, któremu siedzibę zabrano. Jest kilka mniejszych gajów, w których zwykli czcić bogów; i te chcą zniszczyć, jakieś nowe świętości wprowadzając, a ojczysty zwyczaj wykorzeniając; proszą więc i błagają, aby nie dozwolił niszczyć miejsc i obrzędów kultu przodków. Za kobietami następują mężczyźni i twierdzą, że nie mogą znieść nowego obrzędu, i mówią, że opuszczą raczej ziemię i ogniska ojczyste niż przyjętą od przodków wiarę”. Wielu dawnych autorów twierdzi, że proces wprowadzania chrześcijaństwa przebiegał brutalnie. Ja swoje zdanie na ten temat przedstawiłem w artykule pt. "Nawracanie pogańskich Prusów na chrześcijaństwo. Synkretyzm religijny".\nNadszedł rok 1215. Na wschodniej części Ziemi Sasinów pojawił się pewien dostojnik. Przedarł się wąskimi szlakami przez puszczę, przybył razem ze swoją świtą. Wkroczył do krainy Prus. Czy zabiją mnie tak jak zabili Św. Wojciecha? Myśl taka zapewne zakwitła w jego umyśle, szedł jednak naprzód. W końcu napotkał Prusów z plemienia Sasinów, którzy zaczęli się przyglądać nieznajomemu. Dostojnik wiedział, że św. Wojciech zginął ponieważ bez pozwolenia wszedł do Świętego Gaju, postanowił, że nie popełni jego błędów i nie będzie naruszał niczego co dla Prusów jest święte.\nDostojnik przyglądał się im, a oni jemu. Nie atakował więc i oni nie zaatakowali. Zapewne znał ich język, w którym poprosił o gościnę. Prusowie byli znani ze swojej gościnności, więc mu nie odmówili. Zabrali dostojnika do swojego lauksu. Tak się złożyło, że był tam Surwabuno, zasłużony i zamożny Prus, często wybierany na rijkasa, z lauksu położonego na pięknych terenach przez które przepływały trzy rzeczki: Sandela, Jesionka i Elszka.\nOkazało się, że Surwabuno pochodzi potężnego lauksu, na którym znajduje się potężny gród nazywany później przez chrześcijan Lubawą. Był to duży gród z podgrodziem. Dlaczego tak go wyolbrzymiam? Otóż jak Zauważa Jan Falkowski (Ziemia Lubawska, s. 106) nie tylko na początku XIII wieku ale nawet w wieku XII był to pruski główny ośrodek polityczny i handlowy oraz potężna osada obronna, czyli gród z mieszkalnym podgrodziem. Można śmiało stwierdzić, że na Ziemi Lubawskiej (lub w zachodniej części Ziemi Sasinów) był to największy lauks, który prawdopodobnie podbił sąsiednie lauksy.\nNie potrafię jednoznacznie stwierdzić jakich argumentów użył Chrystian aby przekonać Surwabuno i innych Prusów zamieszkujących te ziemie. Faktem jest jednak to, że Surwabuno oraz rijkas w plemienia Warmów o imieniu Warpoda (z Ziemi Łężańskiej zwanej też Lansanią) przyjęli chrzest. Faktem jest też to, że niedaleko Lubawy (w Lipach) znajdował się pruski Święty Gaj, w którym płonął wieczny ogień i stały święte drzewa lipowe. W gaju tym byli wajdeloci (pogańscy kapłani). Było to miejsce pogańskich pielgrzymek, podobne jak w Świętym Gaju nad Drwęcą (w Łąkach Bratiańskich). Posiadamy też wzmianki o jeszcze dwóch Świętych Gajach, jeden nazywany Ciemnikiem znajdował się niedaleko obecnej wsi Kurzętnik, a drugi przy grodzisku we wsi Nielbark (kilka km na południe od Kurzętnika). Pisze o nim między innymi Robert Klimek na swojej niezwykle ciekawej, poświęconej grodziskom stronie: http://grodziska.eu/c57.html. A oto fragment jego opisu grodziska w Nielbarku: "Wg. legendy niedaleko Nielbarka znajdował się niegdyś święty gaj Prusów, w którym biskup Chrystian ściął toporem lipę (święte drzewo utożsamiane u Prusów z symbolem żeńskim). Później na miejscu ściętego drzewa ukazała się podobno biskupowi Matka Boska".\nStrzałka wskazuje grodzisko we wsi Nielbark. Po lewej w stronę Kurzętnika i Nowego Miasta Lubawskiego przebiega droga krajowa nr 15.\nWiemy już, że Prusowie, którzy "nie znali" wsi i miast, lubili żyć w chatkach rozproszonych po całym lauksie, a największymi budowlami, z którymi mieli do czynienia były grody (czasem grody z przylegającymi do nich podgrodziami). Mógłbym się zgodzić z tym stwierdzeniem ale niestety do końca nie mogę. Wszystko, co wam napisałem jest oczywiście prawdą ale musicie zrozumieć, że Ziemia Lubawska jest obszarem wyjątkowym, jest to obszar pogranicza słowiańsko-pruskiego, a od lat 30 XX wieku, polsko-krzyżackiego. Faktem jest, że Prusowie nie budowali miast i wsi jednak wszystkie te opisy dotyczące Prusów warto odnieść do plemion żyjących dalej w głębi "kraju" we wschodniej Sasinii, Galindii, Barcji czy Nadrowii.\nU nas, na Ziemi Lubawskiej, położonej blisko Ziemi Michałowskiej, Mazowsza i Ziemi Dobrzyńskiej, kultura pruska przenikała się z kulturą słowiańską. Prawda jest taka, że chrześcijaństwo przenikało tu od kiedy Mieszko przyjął chrzest w 966 roku. Działo się tak między innymi dzięki kupcom oraz targom.\nZnamy dwa miejsca, w których całe wieki przed przybyciem biskupa Chrystiana i budową miasta Lubawa (w miejscu grodu Surwabuna albo blisko niego) znajdowały się targowiska. Jednak nie były to targowiska takie jak je znamy obecnie. Piszą o nich między innymi Wojciech Kętrzyński w książce pt: "O ludności polskiej w Prusiech niegdyś krzyżackich" oraz Robert Klimek na swojej stronie internetowej (ten sam link, który prędzej podałem). W tym miejscu oddajmy głos Wojciechowi Kętrzyńskiemu: "Nie istniała więc żadna władza centralna u Prusaków i żadna hierarchia a społeczeństwo całe przestawia dziwny obraz rozbicia i rozproszenia na atomy. Są jednak ślady pewnego skupienia się i to w dwóch kierunkach. Potrzeba bowiem wymiany produktów krajowych na towary zagraniczne, a mianowicie na broń, żelazo i sól, otworzyła już wcześnie miejsca, w których nie tylko krajowcy się schodzili, aby nawzajem wymieniać swe towary, lecz gdzie kupcy pograniczni i nawet zamorscy z towarami swoimi stawali. Aby to umożliwić w kraju takim jak Prusy, miejsca takie i targi same musiały mieć jakiś charakter święty, zapewniający wolność i bezpieczeństwo tak osób jak też towarów, bo inaczej by na targ taki nikt nie jechał. Nie powinniśmy jednak sobie wyobrażać, jakoby miejsca, na których targi się odbywały, były podobne w czemkolwiek do miast naszych. Bynajmniej. Nie istniały w Prusiech miasta, tem mniej miasta handlowe, a to, co dotąd za takowe uważano, były tylko targowiska, w których w pewnych dniach lub pewnej porze roku ludność i kupcy się schodzili. Podczas targu panowało tam życie i ruch, były szałasy i stragany, lecz po skończonym targu było to znów pole puste i bezludne (...) takie miejsce przeznaczone dla handlu leżało w niegdyś pruskiej ziemi pod samą Lubawą, gdzie miejscowość Targowisko położenie jego dokładnie oznacza".\nKętrzyński zapisał te słowa w drugiej połowie XIX wieku. Mimo upływu czasu w wielu kwestiach dalej należy się z nim zgodzić. Po pierwsze ok. 3-4 km na południe od Lubawy znajduje się wieś Targowisko (dwa sołectwa Targowisko Dolne i Targowisko Górne). Wiemy, że setki lat przed chrztem Surwabuno (w 1216 roku) w miejscu obecnej wsi znajdował się pruski targ, taki o jakim wspominał Kętrzyński (patrz powyższy cytat pisany kursywą). Później, po chrzcie miejsce targowych spotkań przeniosło się do Lubawy. I targ odbywał się już cały czas, a nie tylko okresowo. Dlaczego? Powodów jest kilka: Lubawa z grodu zaczęła się przeradzać w miasto, chrzest wiązał się z tworzeniem całej infrastruktury. Pamiętajmy, że papież Innocenty III mianował Chrystiana biskupem całych Prus, dał mu tym samym ogromną władzę. Wiemy, że w widłach rzek Sandela i Jesionka do 1260 roku stał drewniany zameczek. Siłą rzeczy musiał go zbudować biskup, ewentualnie Surwabuno, który przecież dla wielu Prusów dalej był kimś ważnym, kogo wybierano na rijkasa. U Prusów musiał więc być osobą o znacznym statusie społecznym.\nWiemy też, że poza drewnianym zamkiem w widłach rzek oraz poza budowanym miastem stał w pobliżu pruski gród, w którym zapewne Prusowie chronili się w razie niebezpieczeństwa. Grodzisko, czyli pozostałość po grodzie, znajdowało się jeszcze kilkadziesiąt lat temu w zachodniej części miasta, nad rzeką Sandelą. Osada została całkowicie zniszczona ponieważ na jej miejscu zbudowano żwirownię. Jedyne co nam po niej pozostało to źródła i legendy. Wiemy, że gród był użytkowany w średniowieczu.\nPruskie warownie - grody.\nSasini zbudowali wiele drewnianych warowni (tzw. grodów) po których do dnia dzisiejszego pozostały jedynie pozostałości. Pruskie grody poza tym, że pełniły rolę punktów strażniczych, siedziby władców oraz urzędników były również refugiami, czyli miejscami schronienia dla miejscowej ludności, która nie znała pojęć takich jak miasto czy wieś. Sasini zamieszkiwali swoje drewniane chatki, biesiadowali w Świętych Gajach, uprawiali ziemię a w razie zagrożenia uciekali do najbliższego grodu, w którym znajdowała się wieża obserwacyjna oraz podgrodzie z magazynami zaopatrzonymi w broń oraz jedzenie. Grody spełniały swe funkcje do schyłku XIII wieku. W XIV wieku ich rolę przejęły zamki budowane przez Krzyżaków z kamienia i cegły. W obecnych czasach tylko sprawne oko historyka albo pasjonata historii regionu potrafi dostrzec wtopione w tutejszy krajobraz wały ziemne, które są pozostałościami po niegdyś tętniących życiem pruskich warowniach. Historycy takie pozostałości po grodach nazwali grodziskami.\nRekonstrukcja wczesnośredniowiecznego grodu wraz z podgrodziem w Muzeum Przyrody w Jeleniu. W granicach ziemi lubawskiej w dawnych czasach istniało kilkanaście grodów, m.in. w: Nielbarku, Gutowie, Zwiniarzu, Tarczynach oraz w Lubawie i Lidzbarku Welskim.\nDzięki badaniom archeologicznym wiemy, że w XI – XIII wieku na terenie ziemi lubawskiej znajdował się wysoko rozwinięty system grodów, lokowanych w miejscach trudno dostępnych, mających walory obronne. Arabski kupiec Ibrahim ibn Jakub handlujący ze średniowiecznymi Słowianami, Sasinami oraz Galindami w następujący sposób opisywał sposób budowania przez nich grodu „Udają się oni na łąki obfitujące w wodę i zarośla, po czym kreślą tam linię kolistą lub czworoboczną w miarę tego jaki chcą mieć kształt grodu i obszar jego powierzchni. Kopią dookoła rów i piętrzą wykopaną ziemię umocniwszy ją deskami i drzewem na podobieństwo szańców, aż taki wał osiągnie wymiar, jaki pragną. I odmierzają w nim bramę, z której strony pragną ją mieć, a wchodzi się do niej po moście z drzewa (…)”. Ibrahim był zaskoczony i zszokowany tym co zobaczył. W jego kraju wszystkie budowle wznoszono z kamienia więc nic dziwnego, że zaciekawiły go drewniane warownie budowane przez pogan.\nGrodzisko położone nad jeziorem Zwiniarz. Obecnie ma kształt podkowiasty (o średnicy 35 m) ale dzięki archeologom wiemy, że we wczesnym średniowieczu miało kształt regularnej elipsy, od której w czasach nowożytnych odcięto prawie połowę obszaru niwelując go i przeprowadzając tędy drogę. Naokoło grodziska biegnie głęboki i szeroki parów, który w przeszłości spełniał rolę fosy broniącej mieszkających tu Sasinów przed wrogimi atakami chrześcijan lub innym pruskich plemion.\nTerra Lubavia (Ziemia Lubawska)\nW literaturze i na stronach internetowych często natrafiamy na informacje o tym, że Ziemia Lubawska od początku XIII wieku należała do Wielkiego Wodza Sasinów Surwabuno, który w 1216 roku przyjął chrzest z rąk wspomnianego biskupa Chrystiana. Niektórzy nazywają Surwabuno nobilem lub wodzem Prusów. Sprawa nie jest taka prosta i wymaga dogłębnego wyjaśnienia.\nNasze wyjaśnienie zacznijmy od kilku podstawowych faktów. Wiemy, że wiele wieków temu, na terenie północnej Polski znajdowała się kraina zwana Ziemią Sasinów. Była to część ziem zamieszkiwanych od ponad tysiąca (lub nawet dwóch tysięcy) lat przez Prusów. Prusowie byli ludem dzielnym, walecznym, słynącym z długowieczności, bogatym w bursztyn oraz wierzącym w wielu bogów. Prusowie należeli do różnych plemion, które opisał Piotr z Dusburga kronikarz Zakonu Krzyżackiego. Dzieło tego kronikarza nosi tytuł "Kronika Ziemi Pruskiej" i jest przetłumaczone na język polski. Podział plemienny Prus pokazuje poniższa mapa:\nPruska kultura, religia, sekret długiego życia oraz odporności przed chorobami są przedmiotem badań wielu uczonych. Ja sam opisałem ciekawy artykuł pt. "Prusowie z Ziemi Lubawskiej i ich sekret długowieczności".\nCzęść Polaków i Litwinów jest ich potomkami Prusów co zresztą widać w rozmaitych obyczajach, nazwiskach, imionach, nazwach miejscowości. Prusowie zajmowali obszar mniej więcej ten sam na którym obecnie znajdują się województwo warmińsko-mazurskie i obwód kaliningradzki.\nW XIII wieku całe Prusy zostały podbite przez chrześcijan, których ekspansją od ok. 1230 roku kierował Zakon Krzyżacki. Zachodnią część Ziemi Sasinów nazwano Ziemią Lubawską. W czasach krzyżackich rodzimą religię Prusów stopniowo zaczęło wypierać chrześcijaństwo. Ziemia Lubawska pokrywa się w całości z obecnym powiatem nowomiejskim, częścią powiatu iławskiego (gmina Lubawa) i fragmentem powiatu działdowskiego (gmina Lidzbark - Welski).\nPoznaliśmy już podstawowe fakty. Teraz nadszedł czas na wyjaśnienie szczegółów.\nPrusowie nie znali podatków, nie mieli królów, książąt i wodzów dlatego każdy kto tak nazywa Surwabuno, Warpodę i im podobnych jest w błędzie. Prusowie owszem wybierali sobie kogoś kto im przewodził ale tylko podczas wojen! W okresie pokoju każdy Prus żył w swoim lauksie, na swoim gospodarstwie zwanym kaym. Każdy sam się utrzymywał ze swego gospodarstwa. Samowystarczalność jest cechą Prusów w okresie przedchrześcijańskim.\nWódz wybierany u Prusów tylko na czas wojny był nazywany rijkas. Rijkas słowo to było znane każdemu Prusowi. Oznaczało władcę, wodza, naczelnika. Rijkasa powoływano tylko w sytuacjach wyjątkowych, organizowania łupieżczej wyprawy na ziemie chrześcijan lub na ziemie innych plemion pruskich. W życiu codziennym, w okresie pokoju, Prusowie nie potrzebowali wodzów, władców, książąt i królów. Tak samo było u Słowian aż do przyjęcia w 966 roku chrześcijaństwa przez Mieszka I. Prusowie z Ziemi Sasinów na terenie, której zbudowano Lubawę również przez tysiące lat żyli jako ludzie wolni, bez władzy centralnej, bez podatków z rijkasami wybieranymi tylko w wyjątkowych sytuacjach. Sprawa skomplikowała się dopiero w pierwszej połowie XIII wieku z powodu chrześcijaństwa zapuszczającego korzenie w Lubawie i okolicach.\nPrusowie najważniejsze decyzje podejmowali na wiecu organizowanym w Świętym Gaju. Tam zbierała się starszyzna, kapłani (wajdeloci) oraz głowy rodów, czyli najstarsi gospodarze. Poza nimi na wiecach oraz podczas modlitw w Świętych Gajach byli zawsze obecni wróżbici nazywani tulissones i ligossones.\nNa wiecu zorganizowanym w Świętym Gaju w Lipach za Lubawą (tam gdzie obecnie funkcjonuje silny Kult Maryjny matki Boskiej Lipskiej) zapewne zdecydowano, że przyjęcie chrześcijaństwa z rąk misjonarza Chrystiana spowoduje zaprzestanie łupieżczych najazdów, zwłaszcza ze strony chrześcijańskiego księcia Konrada mazowieckiego. Surwabuno za namową Chrystiana udał się razem z Warpodą, rijkasem z Ziemi Łężyńskiej do Rzymu, gdzie papież Innocenty III 18 lutego 1216 roku w dokumencie Terra Lubouia (Terra Lubouia lub Terra Lubavia) potwierdził, że tereny, z których przybyli od tej pory znajdują się pod opieką Stolicy Apostolskiej. Dokument papieża jest pierwszym źródłem pisanym, w którym pada nazwa Ziemia Lubawska.\nWiec z plemienia Sasinów przyjmując chrześcijaństwo chciał zapewne pozbawić stronę polską pretekstu do najazdów i wymuszania danin. Poza tym prawdopodobnie dostrzeżono w nowej religii sprawniejszy, od systemu wierzeń i kultów pogańskich instrument, wspierający ewolucję polityczną społeczeństwa. Papież Innocenty III docenił działalność misyjną biskupa i w 1216 roku postawił go na czelne nowo utworzonego biskupstwa pruskiego. Od tamtej pory Chrystian był uważany za biskupa Prus, czyli obszaru na którym dziś znajduje się województwo warmińsko-mazurskie i obwód kaliningradzki. Tym samym został on mianowany przez „głowę” Kościoła pierwszym biskupem misyjnym dla Prus. Była to nagroda za nawrócenie Prusów z Ziemi Lubawskiej i z Ziemi Łążyńskiej oraz innych plemion pruskich osiadłych na prawym brzegu Wisły i w Pomezanii.\nArtykuł zaktualizowany dnia: 11 listopada 2014 r.


##### Problemy z niską dziewczyną - Problemy niskich dziewczyn - Jeja.pl - Memy.\nZ kim jest randka 5. harmonii\nProblemy z niską dziewczyną. Niskie dziewczyny borykają się z wieloma problemami. Kompleks wzrostu to problem, który dotyczy głównie mężczyzn, ale nie znaczy to, że kobiety ignorują kwestię tego, ile mierzą. Szukałem swojej połowy 4 lata i spotkania kilka dziewczyn z problemami..\nZakupy w twoim wypadku. Do pary z niskim wzrostem dochodzą jeszcze wiecznie bolące stopy. Niektórzy, szczególnie ci o ponadprzeciętnym wzroście, wręcz nie. Wszystkie panie mają problem ze sterczącymi sutkami, które widać pod koszulką.\nProblemem, a raczej pozytywną stroną naszego niskiego wzrostu jest to, że wyglądamy zazwyczaj młodziej, aniżeli nasza metryka na to wskazuje. Wysoka dziewczyna zapowiadała się nieźle, jak niezbyt wymyślna, ale przyjemna produkcja o nastolatkach dziewczynąą ich problemach. Każda kobieta problemy z niską dziewczyną spotkać swojego wymarzonego księcia z bajki, niezależnie od posiadanego wzrostu.\nKosciarz randki porcelany gzhel 07:00. 126 534. 468 70. A jak już się udaje, kobieta zachodzi w głowę, jakim cudem TEN facet akurat. Niskie dziewczyny borykają się z wieloma problemami. Na prawdę macie k^^^a takie błahe problemy. Czy niskie dziewczyny mają problemy z niską dziewczyną przez swój wzrost?\nZwiązek z niską dziewczyną to dla wysokiego faceta SAME PROBLEMY. NISKA dziewczyna. Priblemy większość z nas mierzy 160-170 cm, to większym problemem staje się zbyt wysoki. Znacie PROBLEMY NISKICH I WYSOKICH OSÓB || Sytuacje, które każdy zna od 123 GO. Różnice w poziomach libido to jeden z częstszych problemów, z którym zgłaszają się pary do.\nDziewczyny o niskim wzroście, a do tego odrobinę pulchniejszej sylwetce często zazdroszczą wysokim i szczupłym rówieśniczkom, które. Wszyscy wiemy, że niskie dziewczyny są przeurocze ale niestety musimy się zmagać z niedogodnościami gdy nie możemy dosięgnąć do. Znam mega inteligentne dziewczyny, z którymi można konie kraść i problemy z niską dziewczyną. Większość z nas jest niska, a obcasy to najskuteczniejsza broń w walce z.\nTagi: kobiety dziewczyny wzrost niskie.\nJakie sukienki pasują dla bardzo idealny pokaz randkowy w Chinach 2014 dziewczyn? Szukałem swojej połowy 4 lata i spotkania kilka dziewczyn z problemami. Niska samoocena, czyli inaczej niskie poczucie własnej wartości, oparte jest. Wysoka=żyrafa lub niska= mniej zarabia głupsza( o dziwo jest o tym artykuł w.\nProblemy dotyczą wyłącznie kobiet ponadprzeciętnie wysokich, którym trudno znaleźć. Strona główna » Blog » Problemy w problemy z niską dziewczyną » Dlaczego dziewczyna.\nO niskiej samoocenie Polek, która często prowadzi do problemów. Tajemnicą nie jest, że są ubrania, których niskie dziewczyny nie powinny nosić bo po prostu w nich źle wyglądają. Z cyklu: · Z cyklu: – Problemy niskich dziewczyn.\nZobacz problemy z niską dziewczyną Problemy modowe, których nie zrozumieją niskie kobiety. Trzeba się bardzo nagimnastykować, żeby ten mankament figury ukryć. Jeżeli tempo wzrastania ulega powolnemu zmniejszeniu, niski wzrost można zauważyć. Fot. Niedowaga objawia się nie tylko niską wagą.\nNiskie dziewczyny Problemy Niskich Osób, Nisk Niskich Dziewcząt, Cytaty Dziewczyn, Zabawne Cytaty. Czy to normalne że nie widuję niskich szczebiotek, a jedynie takie koło 170 i.\nKiedyś czytelniczka napisała, że za granicą ubrania dla problemy z niską dziewczyną osób są bardziej. Jak dla mnie każda kobieta jest piękna na swój sposób i głupie jest mówienie np. Witam wszystkich, może zacznę od początku. Nie wierzysz? Sam zobacz! (9 obrazków) · obrazek. Dawno temu była sobie bardzo niska dziewczynka.\nPROBLEMY NISKICH I WYSOKICH OSÓB || Znane. Codziennie darwin prędkości randki najświeższy sort memów.\nWitam :) ja z małym problemem, moja dziewczyna jest bardzo ładna ale ona sama siebie uważa za potwora ponadto ma niska samoocenę, ja staram sie.\nProblemy z orgazmem u kobiet to dosyć częste zaburzenie. Wielu mężczyzn ma ogromne problemy z ego, do którego się nigdy nie przyznają. Co sprawi, że niska dziewczyna poczuje się piękna? Becky Lynn specjalizuje się w leczeniu problemów seksualnych u kobiet, takich jak niskie libido, bolesny seks czy problemy z orgazmem. Moje podniecenie prawie zupełnie zniknęło. Mistrzowie internetu LXIX - Problemy niskich dziewczyn. Z badania opublikowanego właśnie prze BBC Future wynika, że wzrost może determinować życie. Słuchajcie - mam 162cm i problem ze znalezieniem kobiety, a właściwie z zatrzymaniem jej na dłużej.\nTaaa to może seria problemy wysokich facetów: 1) Żeby zobaczyć czuprynę w lustrze trzeba się schylać 2) Na tylnych siedzeniach samochodu.\nBrak odwagi, aby podejsc do dziewczyny zapytac i porozmawiac. Twarz dziewczyny używającej specjalnych mydeł odmładzających Podłączenie węża pompy basenowej makijażu vs. Ja zazdroszczę niskim dziewczynom, przynajmniej żaden facet im nie powie, że ich nie chcę bo są wielkimi babami choć nie koniecznie muszą być grube. W dzisiejszym odcinku m.in. co zrobić, by zaznać. Co myśli chuda dziewczyna, gdy widzi puszystą problemy z niską dziewczyną Dogłębne poznanie problemy z niską dziewczyną tego problemu pomoże Ci w powrocie do upragnionej.\nNIska samoocena i brak szacunku to główne problemy w związkach. Anna Szulc. Czy dżinsy dla niskich kobiet są dla dziewczyyną Malikkun: no niska dziewczyna, w zal.\nMój przypadek jest chyba banalny – dwa lata z dziewczyną, wspólne zamieszkanie, dziecko.\nDoskonale wiemy, że osoby wysokie mają częściej problemy ze stawami. Subskrybuj by nie przegapić żadnego filmu! Witam, problrmy dziewczyna cierpi na brak samoakceptacji. Wiedziałam, jestem za niska, na wyższej ta bluzka wygląda zjawiskowo. Jednak czasami niski wzrost to zaleta. Czy dziewczyny chodzą na facetów, tak jak faceci na problemy z niską dziewczyną D, a wysocy faceci takie dziewczyny niskim chłopakom). Problemy niskich nowe memy randkowe (10 obrazków) · problemy niskich dziewczyn.\nA totalnym zaskoczeniem była problemy z niską dziewczyną mnie kiedys sytuacja gdy zostalam zapytana. Maxi spódnice są dla Ciebie jak max sukienki. Wzrost w związku to kwestia naprawdę drugorzędna. Bardzo rzadką przyczyną niskiego wzrostu jest dziewczuną insulinopodobnego czynnika 1. Szczególnie, gdy w randkowy człowiek pamięci klasie w gimnazjum była grupa siatkarek. Problemy z seksem zaczęły się w ciąży.\nZ pewnością opisany problem może być biską frustrujący, odbierający wiarę we własne. Jesteś niską osobą i masz problem ze znalezieniem dla siebie idealnej kurtki.\nOdkryj pomysły na temat Problemy Niskich Osób.\nJestem kobietą, mam 24 lata i chyba od zawsze miałam problem z niską wrażliwością na bodźce seksualne. Problemy niskich dziewczyny - xdPedia (25056).\nZobaczMężczyzna kto ma kontakt z rywalami kozetce. Seks nie jest w pierwszej dziesiątce problemów. Przez mój problem nie mogę na siebie patrzeć, ubieram się w jakieś łachmany. Dziewczyna jest śliczna, mądra, a w łóżku kłoda. Możliwe, że problemem nie była obecność traumatycznych doświadczeń, ale raczej. Problemy z niską dziewczyną gdzie facet jest bardzo niski, a kobieta wysoka są z góry skazane na porażkę i nie warto się w to babrać.\nZ niską dziewczyną nie ma niczego niemożliwego! Istnieje problem z samym pojęciem „ubrania dla niskich”. Niskie dziewczyny wysokie dziewczyny niskie dziewczyny mają lepiej dlaczego. Dzisiaj nasza ekspertka szuka zz na pytanie, czy dziewczyna. Problemy, które niskie kobiety znają aż za dobrze. Jakkolwiek przesądy dotyczące niskich mężczyzn rozsądna kobieta. Otóż nie jest to tak duży problem, jak kiedyś.\nNie każdej kobiecie przeszkadza niski mężczyzna.\nCzasami życie dobitnie uświadamia im, że niski wzrost to. Producenci używają tego określenia dla spodni. Nie zastanawiamy się, kim jest prawdziwa kobieta. To najczęstsze problemy dziewczyn z pokaźnymi udami. Nigdy nie udaje Ci się zwrócić na siebie uwagi barmana. Rodzice. Nie pozwalaj się zbywać i olewać problemów zdrowotnych twojego dziecka. Uznajemy, że kobiety. Mniej męski typ będzie niski, szczupły.\nPrzepisy randkowe nswOglądaj sam randki online eng sub\nTymczasem problemy związane z wzrostem dziewczyny można byłoby pokazać. Im szybciej to zrozumiemy, tym lepiej dla nas wszystkich Japoński oddział Microsoftu przeprowadził eksperyment z. Reszka · Kliknij i zobacz więcej! Wysoka dziewczyna” od Netfliksa to młodzieżowa komedia. Justina opowiedziała o swoich dawnych problemach podczas.\n4 years ago\t4 Comments\tproblemy, z, niską, dziewczynąproblemy, z, niską, dziewczyną8,763\nCfm randki carlisle February 2, 2020\nSieć społecznościowa do randek w Nigerii February 2, 2020\nPodłączyć Chicago January 15, 2020\nMogą pojawić się problemy zdrowotne w tym najczęściej zatrzymanie miesiączki lub jej. A kobieta? Na tym metrze osiemdziesiąt czę się kończy.\nRandki jeździeckie Kanada\nZAwodowe ZAprzyjaźnianie się odpowiada na problem niskiego poczucia własnej wartości i niskiej sprawczości dziewczyn i kobiet z Zespołem Aspergera (ZA). Choć większość pań chciałby mieć wzrost modelki. A obrazek pewnie zrobił ktoś, komu podobają się niskie dziewczyny.


Jak wyprać pokrowiec naszego materaca ? - Hevea Blog\nJak wyprać pokrowiec naszego materaca ?\nCzy podczas zakupu materaca do łóżka lub łóżeczka zastanawiacie się jak prać lub czyścić pokrowiec ?\nZwykle nie. Co prawda znacznie częście stawiają sobie to pytanie rodzice kupujący wyprawkę i materacyk dla noworodka. Sposób czyszczenia pokrowca z materaca to dla nich bardzo ważna informacja, ponieważ warunkuje antyalergiczny charakter produktu.\nPokrowce, podobnie jak narzuty czy kapy zwykle można bezpiecznie prać w letnie kąpieli wodnej z dodatkiem np. zapahowego płynu do płukania lub czyścić chemicznie. Dla uzyskania pewności należy jednak zapoznać się z dołączonymi do tkaniny lub dzianiny zaleceniami producenta. Jeśli takich nie posiadamy, na pewno uzyskamy informacje bezpośrednio od Sprzedawcy. Najczęściej też na stronie internetowej Producenta opisane są zalecane sposoby konserwacji.\nPokrowce, które są zdejnowalne (czyli mają taśmę uwakową) najczęściejnie można czyścić chemicznie, czyścić przy pomocy pary wodnej lub wilgotną gąbką. Nie należy ich długotrwale suszyć na słońcu a już napewno suszyć mechanicznie. Podczas suszenia i prania należy zwracać szczególnie uwagę na owatę, którą jest pikowany pokrowiec. Jest ona delatniejsza od materiał, z którego wykonano pokrowiec i łątwo ulega uszkodzemiom mechanicznym.\nNie należy zdejmować czy wręćz zrywać do prania pokrowców, które nie posiadają taśmy suwakowej, nap czy guzików. Producent nie przygotował ich jako wymiennych, czy też nadajacych się do prania. W ten sposób zniszcymy sobie materac bezpowrotnie.\nKaży materac, niezależnie od modelu i rozmiaru powinien być regularnie wietrzony na świeżym powietrzu (otwarte okno, balkon, taras itp.). Ewentualne silne zabrudzenia należy czyścić wodą i wilgotną ściereczką. Jest to jednak tylko powierzchowna konserwacja. Dla zachowania antyalergicznego środowiska należy upenić się przed zakupem, że wkąłd materaca możemy w całości odsłonić i wyczyścić np. parą wodną – odkurzaczem piorącym lub wilgotną gąbką.\nPokrowce materaców dla noworodków powinny być zdejmowane a ich konserwacja winna dopuszczać pranie ręczne lub w delikatnych programach automatycznych w temp. nawet do 60C.\nPamiętajmy jednak, że pokrowiec materaca to nie bluzka czy skarpetki, które są wykonane z przemysłowej bawełny, są stosunkowo lekkie, szybko wysychają i bez zmian z wyglądzie i rozmiarze można je prać nawet po kilka razy w tygodniu. Dzianiny pokrowców zmienią swój wygląd zewnętrzny już po 2-3 praniach – zwłaszcza w pralce. Niektóre włókna mogą się uszkodzić a powierzchnia zewnętrzna stracić jednolity delikatny chwyt. Pokrowce materaców sypialnianych czyścimy i pierzemy tylko 1-2 razy w roku – znacznie częściej, bo nawet co 4-5 tygodni powinniśmy prać pokrowce materacó dziecięcych. Mają one częsty kontakt z płynami – mleko, pot, mocz, oliwki pielęgnacyjne i wymagają częstego czyszcznia a wmiarę możoiwoąśści nawet wymiany na nowy pokrowiec. Producenci zwykle dają możliwość dokupienia pokrowca do konkretnego modelu.


Droga do domu, Yaa Gyasi | niebieska sukienka\nDroga do domu, Yaa Gyasi, recenzja\nPierwsze skojarzenie z okładką? Jest modna. I to bardzo. Motyw liści jest ostatnio na topie u wielu projektantów. Ale znacznie bardziej niż okładka do czytania zachęciły mnie notka o książce i bardzo dobre recenzje.\nLubię epickie powieści. Lubię książki o Afryce. Lubię sagi rozpisane na wiele pokoleń. I właśnie w „Drodze do domu” wszystko to dostałam. A może nawet jeszcze więcej. Powieść Gyasi chciałam potraktować jak pożywkę na wakacje. Tymczasem była to pożywka na pierwsze jesienne chłody. Niezwykle malownicza i smaczna, z kubkiem kakao. Egzotyczna. Bo jak nie spojrzeć, połowa akcji, a właściwie to co drugi rozdział, dzieje się w samym sercu Afryki.\nNajfajniejszy w całej historii jest epicki rozmach. W jednej powieści zamknięte są historie członków jednej rodziny. Przedstawicieli aż siedmiu pokoleń. Losy 14 postaci. Z których połowie przyszło żyć na ziemi przodków. W coraz bardziej niespokojnej Afryce. A drugiej połowie za wielką wodą. W odległej Ameryce. Gdzie życie wcale nie przypominało amerykańskiego snu.\n„Droga do domu” to 14 pięknych historii. Smutnych. Pełnych emocji. Poruszających trudne tematy. A z każdej z nich można by właściwie stworzyć oddzielną powieść. Wcale nie słabszą niż „Droga do domu”.\nPowiedzieć o bohaterach tej książki, że to przedstawiciele afrykańskich ludów to zdecydowanie za mało. Bo w każdym z nich jest domieszka innej krwi, a na każdej z rodzinnych historii jak cień kładzie się widmo kolonizacji, niewolnictwa, prześladowań i dyskryminacji.\nLubię egzotyczne powieści, których akcja dzieje się w tropikalnych krajach. Zapewne dlatego, że kojarzą mi się z wakacjami. W „Drodze do domu” jednak tych wakacji nie ma. Powieść jest pesymistyczna. Momentami przejmująco wręcz smutna i depresyjna. I pokazuje dobitnie, że formułki wyjęte z ust amerykańskich mentorów nie dla każdego są równie prawdziwe. Nie każdy w Stanach mógł i może powiedzieć, że nie ma rzeczy niemożliwych. Niestety są. I to na każdym kroku. W różnych codziennych sytuacjach. A wyrwanie się ze świata ograniczeń jest jak zrywanie niewolniczych kajdan, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie.\n„Drogę do domu” czyta się fantastycznie. Momentami jest jak afrykańska baśń o wierzeniach i życiu rdzennych ludów. Miejscami przeradza się w przejmującą historię o wojnie, w której każdy żyje nadzieją na odzyskanie niepodległości, równych szans i prawa do głosu. Aż mnie ciekawi, jak niektóre z tych rozdziałów napisałby Kapuściński. Bo, że godne są reportażu, to nie ulega wątpliwości. Zresztą piękne są tu nie tyle zrywy za wolność, co raczej historie jednostek. Wielowymiarowych, wyrazistych. Spychanych na margines, tragicznych, a jednak na swój sposób wielkich.\nW trakcie samego już czytania zastanawiałam się, czy którykolwiek z bohaterów powieści był naprawdę szczęśliwy. I czym dokładnie jest to szczęście, kiedy nie do końca jest się kowalem własnego losu, bo nie pozwalają na to okoliczności. Kiedy oparcia nie dają najbliżsi. Miłość musi ustępować tradycji. Religia nie zapewnia ukojenia, a jej nosiciele to kolejni oprawcy.\nOtwarcie o swoim szczęściu powiedział tylko jeden z bohaterów. Ten, który się wyłamał. Poszedł własną drogą. Wybrał to, co dla niego najważniejsze. I ciężkie życie, które się z tym wiązało. Jak na ironię, właśnie ten najszczęśliwszy z bohaterów znany jest w powieści jako Pechowiec. Reszta przechodzi próby ognia, igra z niebezpieczeństwem, naraża się, walczy albo stara się przetrwać jeszcze kolejny i następny dzień. Epicko, z rozmachem, z coraz to dojrzalszym spojrzeniem i nowym bagażem doświadczeń.\nBohaterowie ostatnich rozdziałów są już wolni. Wracają do domu, by go poznać. Szukają swojego miejsca w życiu i sensu. Chcą przełamać swoje lęki. Nie są ani biali, ani czarni. Są dokładnie pomiędzy. A to, co ich mocno trzyma to przeszłość.\nHistoria, a trochę ślepy los, które sprawiły, że znaleźli się dokładnie w tym miejscu.\nMocny i stabilny korzeń. Silny, trwały, który wcale nie tak łatwo jest wyrwać z ziemi.


PISF - Nominacje do nagród Gold Panda dla polskich filmów\n› Aktualności › Nominacje do nagród Gold Panda dla polskich filmów\nPolskie animacje nominowane do nagród Gold Panda\n3 nominacje dla Jerzego Kuci za „Fugę na wiolonczelę, trąbkę i pejzaż”\nKadr z filmu „Fuga na wiolonczelę, trąbkę i pejzaż”\nFilm Jerzego Kuci „Fuga na wiolonczelę, trąbkę i pejzaż” otrzymał aż trzy nominacje do prestiżowych nagród Gold Panda w kategorii filmów animowanych – nominację do Grand Prix, nominację dla najlepszego zagranicznego krótkiego filmu animowanego oraz nominację za najlepsze efekty wizualne. „Fuga na wiolonczelę, trąbkę i pejzaż” to refleksyjna opowieść, zrealizowana w poetyckiej formule filmowej opartej na relacji obrazu i muzyki. Film przedstawia proces poszukiwania specyfiki pejzażu i wyzwalania ludzkich emocji, przywołując wydarzenia, które miały miejsce w przedstawionej scenerii. Najnowszy film Jerzego Kuci zdobył do tej pory wiele nagród na festiwalach m.in. Animatorze w Poznaniu, Etiuda & Anima w Krakowie, festiwalu Be There! na wyspie Korfu, Krakowskim Festiwalu Filmowym, Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych w Hiroszimie.\n„To pewna wiadomość”\nKadr z filmu „To pewna wiadomość”\nZ kolei animacja Joanny Jasieńskiej-Koronkiewicz „To pewna wiadomość” otrzymała nominację do nagrody specjalnej jury. Film powstał w ramach cyklu „Namaluj mi bajkę” i został zrealizowany w technice malarskiej. To zabawna lecz prawdziwa historia pewnej plotki. Trzynastominutowa animacja jest adaptacją baśni Andersena.\nPolskie dokumenty nominowane do nagród Gold Panda\nKadr z filmu „Punkt wyjścia”\nWśród filmów dokumentalnych nominację do nagrody dla najlepszego krótkometrażowego filmu dokumentalnego w kategorii „Społeczeństwo” otrzymał „Punkt wyjścia” Michała Szcześniaka. W filmie poznajemy historię Anety, która „zbuntowała się całkowicie” w wieku 19 lat. Trafiła do więzienia za morderstwo. Dziewięć lat później codziennie wyjeżdża poza mury zakładu karnego do domu spokojnej starości, gdzie mieszka chora od najmłodszych lat pani Helena. W jej odczuciu Aneta ma w życiu wszystko, dlatego namiętnie dopytuje dziewczynę o jej życie. Anetę czeka próba, w której pomoże jej pani Helena. Obraz został nagrodzony na wielu festiwalach, wygrał m.in. na festiwalu w Sheffield, Koszalinie oraz Bydgoszczy, a ostatnio w Budapeszcie.\nKadr z filmu „Autorki”\nDokument „Autorki” Janusza Mrozowskiego jest nominowany do nagrody Best Society Concern. „Autorki” to opowieść o czterech kobietach, które odsiadując wyrok w zakładzie karnym w Krzywańcu, postanowiły wziąć udział w nietypowym projekcie. Pod opieką duetu artystycznego, reżysera Łukasza Chotkowskiego i dramatopisarki Magdy Fertacz, napisały sztukę, której są nie tylko bohaterkami, ale przede wszystkim autorkami. Polska premiera filmu zaplanowana jest na 4 grudnia 2015 r.\n„Salon sióstr W.”\nKadr z filmu „Salon sióstr W.”\nJakub Stożek otrzymał nominację do nagrody dla najlepszego reżysera za film „Salon sióstr W.”. Film opowiada o jedynym w Polsce salonie urody przeznaczonym dla kobiet z chorobą nowotworową. Prowadzą go dwie siostry, Joanna Wiszniewska i Jolanta Wiewióra, które z własnych doświadczeń wiedzą, jak krępująca dla pacjentek może być wizyta u fryzjerki lub kosmetyczki. W salonie sióstr W. jest odwrotnie – klientki mają okazję do swobodnego porozmawiania o swoich marzeniach i lękach związanych z chorobą.\nNagrody Gold Panda przyznawane są co dwa lata od 1991 r. podczas Syczuańskiego Festiwalu Telewizyjnego.\nWięcej informacji o nominowanych na stronie: www.sctvf.com/en.


Podpisywanie dokumentów | Studio-Kadr: wideofilmowanie gorlice, fotograf na wesele, filmowanie wesel, kamerzysta\nPary planujące ślub konkordatowy zawierany w kościele, ale mający również skutki prawne w postaci cywilnego aktu małżeństwa, powinny wcześniej ustalić moment i sposób złożenia podpisów pod niezbędnymi dokumentami.Są dwa momenty, w których najczęściej dopełnia się takich formalności. Jedną z możliwości jest złożenie podpisów przed mszą w zachrystii.\nTa mniej oficjalna ceremonia musi być wcześniej zgłoszona księdzu, a do kościoła powinniście się wybrać trzydzieści minut wcześniej.\nBardziej oficjalnym i uroczystym sposobem dopełnienia formalności prawnych jest złożenie podpisów w trakcie trwania mszy i najczęściej odbywa się po złożeniu przysięgi małżeńskiej. Świadkami tego podniosłego momentu są wtedy wszyscy Goście obecni w kościele.\nMoment i sposób podpisania dokumentów zależy w dużej mierze od zwyczajów panujących w danej parafii, a także ustaleń, jakie poczynicie z księdzem udzielającym ślubu.\nW polskiej tradycji Para Młoda przybywająca do domu weselnego jest witana przez Rodziców chlebem i solą. Na tym etapie uroczystości ślubnych możecie natknąć się na dwa bardzo często powtarzające się błędy.


Gra nas coraz wiêcej | e-Sochaczew.pl Teresin - Socho Portal Sport\n2019-11-23 / 10 zdjêæ\nGra nas coraz wiêcej - zdjêcia, foto - 10 zdjêæ\nCoraz wiêksz± frekwencj± ciesz± siê turnieje z cyklu Grand Prix Sochaczewa organizowane przez Renatê Kubik z Miejskiego O¶rodka Sportu i Rekreacji. W niedzielê stanê³y do rywalizacji czterdzie¶ci trzy osoby. Zawody przeprowadzono w trzech kategoriach wiekowych.\nTym razem nie by³o niespodzianek, wygrali faworyci. Niewielk± niespodziank± by³o drugie miejsce Marcina Dud¼ca. Do tej pory zawodnik ten nawet nie zbli¿y³ siê do podium. Ozdob± turnieju by³y jego dwa pojedynki z Adamem Ertmanem. Obydwa wygrane 3:2.\nKolejny, czwarty turniej odbêdzie siê 21 grudnia. Organizatorzy szykuj± ¶wi±teczne niespodzianki. Z pewno¶ci± warto bêdzie w tym dniu odwiedziæ sochaczewsk± halê MOSiR przy ulicy Kusociñskiego.\nCieszy fakt, ¿e z turnieju na turniej ro¶nie liczba uczestników. W Sochaczewie pojawia siê liczna grupa spoza naszego miasta oraz powiatu. Tym razem poza sochaczewianami udzia³ wziêli reprezentanci: Warszawy, Wyczó³ek, Lutkówki, Ma³ej Wsi, Bulkowa, Budek Piaseckich,P³oñska, Teresina, W±sewa, Kampinosu, £omnej, Wyszogrodu oraz B³onia.\n2.Katarzyna W³odarczyk (Warszawa)\n4.Dorota Sobiech (Wyczó³ki)\n6.Piotr Furmanik (Têcza Budki Piaseckie)\n7.Krystian Nowatkiewicz (Grot Ma³a Wie¶)\n8.Dominik Buraczewski (P³oñsk)\n10.£ukasz Wójcik (Teresin)\n11.Jakub Kolasiñski (Bulkowo)\n1.Mateusz Selerski (Têcza Budki Piaseckie)\n2.Marcin Dudziec (KS W±sewo)\n3.Rados³aw Jurzyk (Têcza Budki Piaseckie)\n4.Adam Ertman (Transluk £omna)\n5.Marcin Przedpe³ski (Bulkowo)\n6.Rafa³ Malinowski (Sochaczew)\n8.Stanis³aw G³owacki (Têcza Budki Piseckie)\n9.Piotr Szepieæko (Sochaczew)\n12.£ukasz Wyrêbkowski (Grot Ma³a Wie¶)\n13.Hubert W³odarczyk (Têcza Budki Piaseckie)\n14.Bart³omiej Bloch (Stare W±sewo)\n16.Mateusz Ko³odziejczyk (P³oñsk)\n18.Szymon Wo³owczyk (Têcza Budki Piaseckie)\n21.Wiktoria Wrublewicz (Têcza Budki Piaseckie)\n22.Piotr Trêbiñski (P³oñsk)\n24.Pawe³ Niedzia³kowski (B³onie)\n25.Cezary Szpakiewicz (P³oñsk)\n26.Pawe³ Heleniak (Têcza Budki Piaseckie)\nKlasyfikacja generalna Open (sklasyfikowanych 32 zawodników)\n1.Mateusz Selerski (Têcza Budki Piaseckie) 40\n2.Rafa³ Malinowski (Sochaczew) 34\n3.Adam Ertman (Transluk £omna) 29\n4.Marcin Dudziec (KS W±sewo) 26\n6.Rados³aw Jurzyk (Têcza Budki Pisecki) 25\n7.Stanis³aw G³owacki (Têcza Budki Piseckie) 19\n8.£ukasz Wyrêbkowski (Grot Ma³a Wie¶) 12


Opinie Seifert Polska Sp. z o.o. Katowice - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nNIP: 6272356984 KRS: 0000076962\nAdres: Kosztowska 21, 41-409 Katowice\nO nas Nasze wartości Praktyki i staże Z życia Pracowników Dla Rodziny Benefity Ladies w Logistyce\nOpinie o Seifert Polska Sp. z o.o.\nDział Magazyn produkcja (1)\nW Seifert Polska wybrano Najlepszych Pracowników 2018 Roku! cd.\nNa zdjęciu nr 1: Adam Drąg, Kierownik Magazynu z Przemysławem Lach, zwycięzcą w gronie pracowników Magazynu we Wrocławiu\nNa zdjęciu nr 2: jw. ROK 2017!????\ncd. Pracownicy 2018 Roku\nNa zdjęciu Jarosław Harbowski\nwybrany przez współpracowników\nw magazynie w Poznaniu\nz Kierownikiem Magazynu Krzysztofem Szymenderą\nŁysy 21.02.2019 07:11\nNazwa działu: Magazyn produkcja\nSuper praca i super kierownicy zarobki dobre\nNa zdjęciu, w środku\nWioletta Arkulary - uznana przez współpracowników\nw Bielsku-Białej za najbardziej koleżeńską, pozytywnie nastawioną i rzetelną\nz Głównym Kierownikiem Magazynów SPL Andrzejem Urbańskim i PANIĄ Kierownik Magazynu w Bielsku-Białej Natalią Różalską\nWyłonienie Najlepszych Pracowników SLP 2018 Roku odbyło się na zasadach w pełni demokratycznych. Pracownicy sami wybierali najlepszych spośród siebie.\nNa zdjęciu: Zwycięzca zabawy w Oddziale w Czeladzi Paweł Kuć z Głównym Kierownikiem Magazynów SPL Andrzejem Urbańskim i Kierownikiem Magazynu w Czeladzi Kamilem Mickosiem.\nNa zdjęciu: Prezes SPL Jan Brahmann z Joanną Wojtasiewicz, zwyciężczynią zabawy w Oddziale w Mysłowicach.\nMario 15.02.2019 22:44\nPs. Pozytywne opinie na Temat Magazynu w Mysłowicach piszą prawdopodobnie jacyś pracownicy z biur którzy sie nie znaja na robocie i nie wiedzą co się dzieje i jaka jest atmosfera na magazynie. Kompletnie nie polecam tej firmy....\nMario 15.02.2019 22:40\nNajgorszy Magazyn jaki do tej pory pracowałem... Sprzetu brak albo jest uszkodzony , co chwile reklamacje problemy i ogólny pośpiech... (usunięte przez administratora)Stawki niskie, brak benefitów oraz pieniędzy za wczasy. (usunięte przez administratora)który nie umie niczego załatwić.... (usunięte przez administratora)tego magazynu, (usunięte przez administratora). Żal to mało powiedziane. Najgorszego Wroga bym tam nie posłał, woec się lepiej zastanówcie. pozdrawiam\nNiki 09.02.2019 10:48\nPracowałem w firmie Seifert w Niemczech i w Polsce i mogę tylko pozytywne informacje przekazać . Profesjonalnie pracuja i dbają o swoją kadrę Naturalnie wymagają ale za dobra prace dają dobre pieniądze Dostałem szanse zrobienia kariery bo sam się angażowałem\nPraca w Centrach Spedycyjno-Logistycznych Seifert Polska to przede wszystkim...\nJoanna 29.01.2019 21:31\nSeifert w związku ze swoim rozwojem kontynuuje ekspansję na rynku logistyki automotive i latem 2019 roku rozpoczyna działalność w swojej 46 lokalizacji. Firma wygrała przetarg na kompleksową obsługę logistyczną pierwszej w Polsce fabryki niemieckiego producenta samochodów w gminie Jawor. Będzie to kolejne miejsce zatrudnienia dla sporej liczby pracowników. Czy możecie napisać, co składa się na ciągły rozwój firmy i ten sukces?\nJeszcze tydzień wybieramy Najlepszych Pracowników 2018 roku\nAkcja mia charakter zabawy. Pracownicy oddziałów w terminie do 31 stycznia oddają swoje głosy, wypełniając anonimowe ankiety. Przydzielają odpowiednio 5, 3 oraz 1 punkt, wskazanym przez siebie koleżankom i kolegom, których cechuje między innymi:\n- koleżeńska postawa, chęć niesienia pomocy kolegom/ koleżankom\n- pozytywne nastawienie, inicjatywa, kreatywność\n- rzetelne wykonywanie swoich obowiązków\nWyłonienie Najlepszych Pracowników SLP 2018 Roku odbywa się zatem na zasadach w pełni demokratycznych. Pracownicy sami wybierają najlepszych spośród siebie.\nSeifert Polska = NAJLEPSI OPERATORZY WÓZKÓW WIDŁOWYCH\nSeifert Polska to firma otwarta na zatrudnianie i rozwój karier kobiet\nSeifert Polska=NAJLEPSI MAGAZYNIERZY\npracownicy Seifert Polska wybierają\nspośród samych siebie\nNajlepszych Pracowników ubiegłego roku\njanusz 14.09.2018 16:05\nNaprawdę mają takie benefity? w ogłoszeniu widzę 13stkę, multisporta, świadecznia urlopowe itp. serio jest coś takiegoo?\nfef 03.12.2018 20:15\n@janusz 14.09.2018 16:05\nCo z tego jeśli wynagrodzeniem jest najniższa krajowa... Jeśli masz 10-letnie doświadczenie to zarabiasz zaledwie 100/150 zł (słownie: sto / sto pięćdziesiąt złotych) więcej. Kpina hehe.\nEhhh 04.12.2018 08:07\nNiestety nie mogą się równać z dodatkami w innych firmach! 13 dostaniesz jak przepracujesz pełny kalendarzowy rok, zatrudniasz się w styczniu to dopiero po 2 latach dostajesz 13 wynagrodzenie. Multi sport kiepskie dopłaty i dopiero po 6 miesiącach pracy, świadczenia urlopowe to jakaś kpina. Nie polecam.\nBogdan 04.12.2018 08:20\n@fef 03.12.2018 20:15\nCzy w firmie Seifert Polska są możliwości awansu na wyższe i lepiej płatne stanowiska? Mógłbyś napisać, jak pracodawca podchodzi do kwestii rozwoju zawodowego swoich pracowników? Proszę, abyś napisał, jak to wygląda, gdyż dla wielu osób może to być ważna kwestia.\n@Ehhh 04.12.2018 08:07\nSzanowny Panie/Szanowna Pani w nawiązaniu do powyższej wypowiedzi chcielibyśmy doprecyzować kilka istotnych informacji dotyczących benefitów, jakie oferuje Seifert Polska swoim pracownikom. Wynagrodzenie lojalnościowe (tzw. 13-te wynagrodzenie) Warunkiem otrzymania tej premii jest przepracowanie pełnego roku kalendarzowego. Nie jest więc prawdą, iż na jej wypłatę czekać trzeba aż dwa lata. Premia ta wypłacana jest wraz z wynagrodzeniem za kwiecień w kolejnym roku kalendarzowym, czyli 3 miesiące po zakończeniu roku kalendarzowego, co ma swoje uzasadnienie i jest spowodowane zamknięciem roku pod kątem księgowo-finansowym. I najważniejsze. Idea dodatkowego wynagrodzenia w firmie Seifert Polska ma charakter lojalnościowy. To rozwiązanie stanowi odpowiedź na specyfikę współczesnego rynku pracy, jak również wartości, jakie ceni nasza firma. Świadczenie urlopowe Świadczenie urlopowe w Seifert Polska to tzw. premia urlopowa. Pracownik, który wykorzysta przysługujący mu urlop w danym roku kalendarzowym jest nagradzany dodatkowo - otrzymuje premię urlopową. Jest to dodatkowa premia dla pracownika i nie ma ona związku z tzw. wczasami pod gruszą, które według reguły pracodawcy wypłacają z ZFŚS. W tym temacie na uwagę zasługuje fakt premiowania przez firmę wypoczynku swoich pracowników, a więc dbałość o ich należyty i zasłużony odpoczynek. Karnety sportowe, prywatna opieka medyczna Seifert Polska dofinansowuje powyższe benefity na 3 różnych poziomach. Za karnet sportowy na I poziomie pracownik płaci tylko 20 zł. Pracodawca ponosi 70% kosztu zakupu karnetu. Za opiekę medyczną na pierwszym poziomie pracownik płaci tylko 15 zł. Pracodawca również ponosi 70% wartości pakietu. W firmie Seifert Polska cenimy zasadę partycypacji i współodpowiedzialności. Dodatkowo pragniemy nadmienić, że każdy pracownik przed podpisaniem umowy otrzymuje wszystkie szczegółowe informacje dotyczące obowiązujących zasad wraz z regulaminami, tak aby przed podpisaniem umowy mógł się z nimi szczegółowo zapoznać. Wszystkie informacje są jawne i zgodne z polityką transparentności firmy.\nSzanowny Panie/Szanowna Pani Jesteśmy zmuszeni stanowczo sprostować tą krzywdząca wypowiedź. W firmie Seifert Polska nikt nie jest wynagradzany na poziomie najniższej krajowej. Tego typu komentarze są w całości bezpodstawne.\nObecny 02.01.2019 08:19\nJak zwykle opóźnienie w wypłacie! W tej firmie działa wszystko tylko w jedną stronę.\nBogdan 02.01.2019 14:34\n@Obecny 02.01.2019 08:19\nCzęsto zdarzają się opóźnienia w wypłacie wynagrodzeń za pracę w firmie Seifert Polska? Wiesz może, jaki jest powód obecnego opóźnienia? Jest to związane z przerwami świątecznymi, czy może jest to jedynie jednorazowa sytuacja i pracodawca argumentował to w zupełnie inny, uzasadniony sposób? Proszę o odpowiedź.\nSzanowny Panie/Szanowna Pani, powyższa wypowiedzieć bardzo nas zaniepokoiła. Nigdy bowiem z jakichkolwiek przyczyn nie zdarzyło się, aby nasi pracownicy otrzymali swoje wynagrodzenie z opóźnieniem tj. w terminie późniejszym niż ustalono i wskazano to w umowie o pracę, jak również w obowiązującym Regulaminie Wynagradzania Seifert Polska. Zgodnie z obowiązującymi przepisami wynagrodzenie winno być wypłacane nie później niż 10-go dnia następnego miesiąca. Jednocześnie nadmieniamy, że część wynagrodzeń w firmie jest wypłacana już 1-go dnia roboczego kolejnego miesiąca czyli zdecydowanie wcześniej niż wynika to z ww. Regulaminu, tożsamego z wiążącym pracodawcę prawem. Jeśli Pana/Pani wynagrodzenie wpłynęło z opóźnieniem, bardzo prosimy o niezwłoczny kontakt z Działem Kadr firmy w celu weryfikacji zaistniałej sprawy. Uprzejmie zachęcamy do kontaktu.\nOstatni raz wspominamy święta\nJak co roku Oddziały Seifert Polska zalały najlepsze życzenia od naszych współpracowników, klientów i partnerów.\nDziękujemy serdecznie za każde z osobna!!!!\nA przede wszystkim za to, że razem, lojalnie wkraczamy w 2019 rok.\nNowy Rok rozpoczynamy od dobrej prasy:\n"Ekspansja na rynku logistyki automotive...."\nPomylka 06.11.2018 10:42\nOsoby zarządzające ta firma to jakieś nieporozumienie. Uwielbiają robić problemy z niczego, nie kompetentni, brak kultury i sknerstwo przechodzi ludzkie pojęcie. Nie polecam jako partnera biznesowego.\nBogdan 09.11.2018 10:09\n@Pomylka 06.11.2018 10:42\nWspółpracowałeś z firmą Seifert Polska? Jak to się stało, że rozpocząłeś z nimi współpracę? Chciałbym dokładnie poznać sytuacje, które sprawiły, że wyraziłeś takie zdanie o osobach, które z Tobą współpracowały. Twoje informacje na ten temat będą pomocne dla osób, które zamierzają podjąć współpracę z opisywaną firmą.\nZuzanna 08.10.2018 08:19\n@Byłem tam, rozumiem, że Twoja wypowiedź jest z poziomu klienta, który miał okazję korzystać z usług oferowanych przez firmę Seifert Polska? Możesz napisać, jak dokładnie wyglądała sytuacja na podstawie której wyraziłeś swoją opinię o jakości obsługi w tym miejscu? Zgłaszałeś może ten fakt szefostwu firmy? Sprecyzuj, proszę, co napisałeś na ten temat.\nByłem tam 09.10.2018 13:08\n@Zuzanna 08.10.2018 08:19\nDokładnie tak z opini klienta. Miałem przyjemność a raczej jej brak postawienia tam nogi w sprawach służbowych i niestety chłopak, który pracuję tam przy dokumentach zachowuje się tak , że... . Nie będę tu używał słów adekwatnych do jego zachowania, gdyż w stu procentach zostaną usunięte przez administratora. Więc jeśli tak prezentuje się firma, a Wasz pracownik jest Waszą wizytówką no to bardzo mi przykro ale to nie przypomina w maleńkim stopniu. " Logistki " 21 wieku.\nBogdan 17.10.2018 08:31\n@Byłem tam 09.10.2018 13:08\nByła to Twoja pierwsza wizyta w firmie Seifert Polska? Może w przeszłości miałeś okazję już korzystać z usług, które oferuje ta firma? Jeżeli tak to ciekawi mnie, czy zauważyłeś, aby kadra pracownicza zatrudniona w tym miejscu się zmieniła? Zastanawia mnie, jak wygląda rotacja wśród pracowników w tym miejscu pracy.\nByłem tam 07.10.2018 17:38\nJedyne co mogę powiedzieć o tej firmie to to, że pracownicy powinni się udać na szkolenie z wychowania i kultury osobistej. Arogancja, (usunięte przez administratora) brak szacunku pracujących tam ludzi sprawia iż opinia moja o tej firmie jest poniżej zera. Skoro są tam zatrudniani ludzie którzy prymitywnym sposobem próbują podbudować swojego ego to świadczy to o tym, że firma w swojej rekrutacji stawia tylko na pracownika który będzie pracował za miske ryżu. To na pewno nie zwiększy wam popularności u przewoźników więc ogłoszenie w Mysłowicach spokojnie możecie odkleić od okna.\nByły pracownik 08.10.2018 21:25\n@Byłem tam 07.10.2018 17:38\nZa miskę ryżu. Dokładnie tak\nZuzanna 20.09.2018 09:27\n@janusz, ogłoszenie, na jakie stanowisko pracy znalazłeś z tym pakietem benefitów, jeżeli chodzi o pracę w firmie Seifert Polska? Masz zamiar aplikować na to wolne stanowisko? Czy tylko chciałbyś dowiedzieć się, czy rzeczywiście taki system dodatków można otrzymać od pracodawcy?\nZuzanna 14.09.2018 09:44\n@tre, interesuje Cie praca w firmie Seifert Polska na stanowisku spedytora międzynarodowego? Masz jakieś doświadczenie na stanowisku, które wymaga zatrudnienia nowej osoby? Przedstaw również, dlaczego akurat praca w tej firmie Cie zainteresowała? Zachęcam do napisania, jak to wygląda.\ntre 10.09.2018 16:28\nWitam! Pracował ktoś jako spedytor międzynarodowy? Rzeczywiście mają takie benefity jak w ogłoszeniu? Proszę o miłą odpowiedź!\nZuzanna 04.09.2018 14:17\n@Gornex, możesz napisać, jak zostałeś przyjęty przez pozostałych pracowników, którzy pracują w firmie Seifert Polska? Czy atmosfera pracy na magazynie należy do pozytywnych? Jak wyglądają warunki zatrudnienia, które otrzymałeś? Przedstaw, jak wyglądają te aspekty pracy.\nGornex 20.07.2018 11:10\nPracuje w firmie od kilku miesięcy jako magazynier, bardzo polecam.\nZuzanna 17.03.2018 22:44\n@Za górami za lasami, a możesz powiedzieć coś więcej na temat warunków proponowanych przez Seifert Polska? Czy pracownikom przysługują jakieś dodatkowe benefity? Twoje zdanie może być bardzo ważne dla osób zainteresowanych pracą w tym miejscu i poszukującym na jego temat wiarygodnych opinii. @Zainteresowany, aktualne oferty pracy w tej firmie znajdziesz na jej stronie internetowej: http://www.seifert-magazyny.pl/oferty-pracy.html\nZostaw opinię o Seifert Polska Sp. z o.o. - Katowice\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Seifert Polska Sp. z o.o.\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Seifert Polska Sp. z o.o.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Seifert Polska Sp. z o.o.\nKosztowska 21 41-409 Katowice\ntel: +48 32 358 99 10, fax: +48 32 358 99 82


Brwi - Sennik Mistyczny Sennik Mistyczny\nCzarne, gęste – Twoja miłość nie znajduje zrozumienia i odwzajemnienia…\nBląd – Przelotne miłostki nie uspokoją drżenia Twego serca…\nByć bez – w jakiejś sprawie nie masz serca odpuść….\nBrwi w sennej rzeczywistości mają dwoiste znaczenie. Z jednej strony odzwierciedlają w sposób symboliczny nasze emocje. Z drugiej bardzo często wskazują na prawdziwy stan zdrowia. To za ich sprawą może przybrać groźny wygląd kiedy emanuje z nas złość. Gęste i krzaczaste brwi mówią o wielkim potencjale drzemiącym w ich posiadaczu, ale i skłonność do agresji, kłamstw i oszustw. Zrośnięte mówią o wielkiej sile i uporze. Nastroszone o kłótliwości i skłonnościach do zrzędzenia. Ciemne wróżą szczerość i dobre zdrowie. Rzadkie brwi wskazują na skłonność do zdrad i kłopoty ze zdrowiem. Sen o brwiach najczęściej służy zrozumieniu że nie wolno być zatwardziałym, ani na czyjeś poglądy, ani na czyjeś sprawy. Każdy z nas szuka zrozumienia w oczach innych, nie bójmy się wiec je również okazywać. W naszych snach to pod symbolika brwi często ukryte są tendencje i zamiary osób z którymi mamy kontakt w snach….\nBrwi Synonimy: Brwi…… Antonimy: Wąsy….. Proponowane Dotychczas Znaczenie Snu?.. Czarne, gęste – Twoja miłość nie znajduje zrozumienia i odwzajemnienia… Bląd – Przelotne miłostki nie uspokoją drżenia Twego serca… Być bez – w jakiejś sprawie nie masz serca odpuść…. Wskazówka Do Prawidłowego Odczytania Snu?. Brwi w sennej rzeczywistości […]\nTags: Znaczenie i Symbolika Snu Brwi


Księga Dobrych Myśli – Beata Pawlikowska – Books My Love\nCodziennie jesteśmy bombardowani negatywnymi wydarzeniami, historiami i zdarzeniami. Rzadko, kiedy skupiamy się na pozytywnych zdarzeniach w naszym życiu. „Księga dobrych myśli” to zachęta do tego aby codziennie przeczytać kilka dobrych myśli, pozytywnych przesłań i refleksji.\nJeśli masz poczucie, że utknąłeś w życiu, to jest książka dla ciebie. Jeśli brakuje ci poczucia własnej wartości, to jest to książka dla ciebie. Jeśli szukasz natchnienia i inspiracji, to jest książka dla ciebie.\nKsiążka zawiera 365 testów, po jednym na każdy dzień w roku. Autorka przekonuje, że dzięki codziennym praktykom, nauczymy się lepszego sposobu myślenia. Będziemy bardziej uważniejsi na siebie, będziemy szanować samych siebie ale też innych. Zajdą w nas ważne zmiany.\nOkładka jest przepiękna, kolorowa, z wytłoczonym tytułem. Kolejne kartki strony również są kolorowe, ale nie sprawia, że książka jest przytłaczająca, ale pozytywna i lekka. Na każdy dzień znajdziemy jednostronny tekst, do niektórych dni przewidziane są również ćwiczenia. Każdy z 365 tekstów jest przypisany do konkretnego dnia w roku, dzięki temu łatwo odnaleźć konkretny tekst. Wszystkie myśli zawarte w książce są pisane w liczbie pojedynczej, aby czytelnik bezpośrednio mógł się z nimi identyfikować.


Chrom w codziennej diecie\nChrom jest jednym ze składników mineralnych, których ludzki organizm potrzebuje do prawidłowego działania. Lekceważenie znaczenia tego składnika i doprowadzenie do jego niedoborów może doprowadzić do poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu układów w ciele człowieka i w rezultacie do chorób.\nPrawidłowa podaż chromu pozwala zapobiegać rozwojowi cukrzycy typu II. Chrom efektywnie reguluje stężenie glukozy w krwi, jak również wspomaga jej przenikanie przez ścianki tkanek, gdzie może być wykorzystana w charakterze energii. Działanie chromu łączone jest również z prawidłową praca trzustki i wytwarzaniem insuliny, a także z regulacją cholesterolu i tym samym zapobieganiem chorobom sercowo-naczyniowym. Często wspomina się również o fakcie, iż chrom wspomaga odchudzanie. Jest on częstym składnikiem preparatów dietetycznym, gdyż wpływa na działanie przemiany materii.\nJakie produkty z codziennej diety, zawierają chrom? Przede wszystkim drożdże, jabłka, ale również kukurydza, chude mięso, ryby czy groszek zielony.\nPoprzedni artykuł Sięgaj po wartościowe przekąski\nNastępny artykuł Czy warto sięgać po batony proteinowe?


Zapytanie ofertowe nr IZ.271.68.2019.Z pn.: Zakup i sukcesywna dostawa środków czystości na potrzeby obiektów administrowanych przez Gminę Herby w roku 2020\nZapytanie ofertowe nr IZ.271.67.2019.Z pn. "Wymiana żarówek w lampach oświetlenia ulicznego na terenie Gminy Herby na słupach wysokości min 5m w roku 2020"\nZaptanie ofertowe wraz z załącznikami w załączeniu\nZapytanie ofertowe nr IZ.271.66.2019.Z pn. "Usuwanie awarii urządzeń elektrycznych należących do Gminy Herby" w roku 2020\nZapytanie wraz z załącznikami w załączniu\nZapytanie ofertowe nr IZ.271.63.2019.Z pn.: Zakup i dostawa materiałów biurowych na potrzeby Urzędu Gminy Herby w roku 2020\nZapytanie ofertowe nr IZ.271.54.2019.Z pn. Opracowanie dokumentacji projektowo - kosztorysowej dla zadnia: „Rozbudowa sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w miejscowości Lisów ul. Sosnowa”\nZapytanie ofertowe nr IZ.271.53.2019.Z pn.: Pełnienie funkcji Inspektora Nadzoru Inwestorskiego przy realizacji zadania inwestycyjnego pn. "Przebudowa drogi gminnej ul. Fabrycznej w Mochale" Etap 1 - budowa kanalizacji deszczowej i chodnika\nZapytanie ofertowe nr IZ.271.51.2019.Z pn. "Opracowanie dokumentacji projektowo - kosztorysowej remontu łazienki w budynku LKS Hadra""\nW załączeniu zapytanie wraz z załącznikami INFORMACJA DLA OFERENTÓW. TERMIN PŁATNOŚCI FAKTURY WYNOSI 30 DNIA (ZAPIS 14 DNI JEST ZAPISEM BŁĘDNYM)


Forum LUGPOL :: Zobacz temat - 8365 Tuneable Racer\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Recenzje » 8365 Tuneable Racer Poprzedni temat «» Następny temat\n8365 Tuneable Racer\nWysłany: 2013-02-04, 23:12 8365 Tuneable Racer\nLiczba klocków: 200\nSpis cześć: Brickset, Bricklink, peeron\ncena: w momencie premiery US $69.99 więc przy kursie $ z 2003 roku ok 250zł (zapewne zestaw kosztował w Bolandzie 300zł), na alledrogo jedna sztuka i to niekompletna..., na BL: od 90zł do 200zł za MISB...ja kupiłem za...ale nie uprzedzajmy faktów...\nSą takie chwile w życiu AFOLa gdy spacerując ulicą dostrzeże w nowo otwartym sklepie, przez szybę na półce swoje ukochane logo TLG. AFOL stwierdziwszy, że na półce stoi jakiś zabytek klasy zero, zapyta od niechcenia o cenę, a gdy usłyszy "nie wiem, jestem w zastępstwie chyba 50 zł" to na ramieniu przysiada mu diabełek i mówi "bierz, bo zadzwoni do szefa". Pudełko wyglądało jakby widziało niejeden magazyn, więc poprosiłem panią o rozdarcie plomb i stwierdziłem że zestaw jest kompletny. Ba! On jest nieużywany!(woreczki nienaruszone). Opony miały biały nalot...nie wiem czemu.\nSeria Racers nie jest w kręgu moich zainteresowań ale stwierdziłem, co mi tam, pudło wielkie i jest jakiś silnik. Oto on. Tuneable Racer.\nPUDŁO I ZAWARTOŚĆ\nJak juz pisałem karton wiele zniesie, chwała TLG za to że nie oszczedzają na tym. Widać że w niejednym sklepie był(ilość starych metek zwieksza masę pudła o 10%), i że z niejednej półki spadł.\nWidzimy autko w garażu, oraz to ze w zestawie są dodatkowe elementy silnika oraz koła.\nTył mocno wypłowiał, nadal jednak dostrzegamy, że mamy do zbudowania dwa modele z czego jeden przystosowany jest do wyścigów dragsterów (strefa T5 Racers) a drugi bardziej terenowo-miejski (T3).\nWnioski wysnuwam z mapki z tyłu. Nie znalazłem info w sieci.\nTu zaczyna sie robić ciekawie, bo dwa obrazki pokazują nam że słówko TUNEABLE (podatny na tuning) to nie dotyczy tylko dekoracji typu spojlery\njak w przypadku sąsiada i jego golfa II a faktycznych osiągów auta oraz zmiany charakterystyki silnika pomiedzy "mocą" a "momentem obrotowym".\nWiem że to duże uproszczenie ale chodzi o to że manipulując przy silniki można uzyskać albo charakterystkę pożadana dla dużego przyspieszenia,\nalbo dla lepszych osiągów w terenie.\nPod maską..ups pod pokrywą pudełka: 4 woreczki+ magiczne pudełko+4 felgi i opony luzem.\nNa zdjęciu są inne klocki luzem bo naruszyłem niechcący niewinność jednego z nich. Instrukcja trochę większa od A4, 68stron.\nW magicznym pudełku magiczny silnik, pokrywa silnika i trochę rur.\nW większości są to unikaty dla tej serii (bloki silnika), lub tego zestawu (rury wydechowe i pokrywa zaworów)\nSilnik to kolos zasilany trzema paluszkami.\nPo dokładniejszych oględzinach widać iż w miejscach gdzie docelowo mają być wtykane rury są przyciski które sterują pracą silnika.\nWidać to też gdy spojrzymy na układ pinów w wymiennych elementach "tuningowych" (patrz wyżej). Ergo: można tuningować używając zwykłych pinów, korzystając z nich jak ze zworek.\nPozostałe elementy to nieduża ilość liftrarmów, zębatek i paneli. Zwłaszcza te ostatnie przykuwają uwage gdyż w tym kolorze (MdOrange) pojawiły się tylko w tym zestawie.\nPrzykuwa też uwagę ilość pinów..ok 50, to jest 1/4 zestawu!!!\nBUDUJEMY MODEL I\nTu widać świetnie system konstrukcji: przyłóż LA a potem 30 pinów, LA i 20 pinów...niby nic ALE po 1 to jest zabawka dla 8 latka...\na teraz wyobraźcie sobie tego 8 latka z ADHD...co gorsza budując wiedziałem co mnie czeka gdy będą chciał zbudować model alternatywny..eh.\nCoś co ma udawać kabinę.\nSpojler...wykorzystano 4 piny i klika axli...\nBudow...składanie z axli i pinów dzioba.\nWidać już bryłę.\nJak prawdziwy dragster posiada z tyłu zabezpieczenie przed podnoszeniem.\nTo co zostaje nam w łapkach po budowie (niech zgadnę do czego posłużą te inne zębatki...)\nModel I w całej okazałości.\nKombinacje z blokiem i rurami.\n>>>NASTĘPUJE 2 tygodniowa przerwa w pisaniu.....<<<\nBUDUJEMY MODEL II\nNie miałem siły do zdjęć...\nPin za pinem, za piem pin a oni siedzieli i pili...\nTu widzimy że drugi model będzie miał charakter iście terenowy, zamiast przełożenia 1:1 jak w Dragsterze mamy 12:20\nJeszcze kilka fotek z pinami\nKlocków zostało tyle że można zbudować rower\nOto nasz ...COŚ- nie wiem co to, chyba Monster Truck ale nie ma zawieszenia i nie skręca..i ma napęd na tył...\nNie ma sensu dukać czy warto mieć ten zestaw, bo nie jest dostępny, nowy kosztuje majątek. Zapaleńcy po niego sięgną, reszta oleje. Zwłaszcza że klocki tu są de facto dodatkiem do silnika.(pisałem już o pinach?)\nSilnik...uznać go trzeba za niebywałą ciekawostkę, zwłaszcza elementy tuningujące, ale jest to zabawka, myślę że gdybym był parę lat młodszy to robiłoby to ogromne wrażenie że zmieniając rury silnik działa inaczej...jednak silniki pracuje w jedną stronę...nie ma skrętu...już widzę jak po włączeniu Dragstera na największej mocy..na asfalcie dziecko goni go...aż się skończy droga...albo baterie;)\nRozumiem czemu teraz Racers są na gumkę;)\nSam myślałem o zastosowaniu go w MOCach typu dźwig, lub modelu (moim ukochanym) 7632...ale jestem Kolekcjonerem...i edytowanie zestawów to nie moja branża;)\nNa koniec napiszę krótką uwagę: chętnie oddam ten zestaw w dobre ręce (fan serii, ktoś kto sensownie wykorzysta silnik - jak chcesz to sprzedać za 5 min a BL to idź gdzie indziej), za tyle za ile kupiłem czyli 50zł plus przesyłka..kasę obiecuję przeznaczyć na 79000;) lub coś innego związanego z LOTRem lub Hobbitem;)\nOstatnio zmieniony przez aditoma 2013-02-05, 16:13, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2013-02-04, 23:14\nFajne zdjęcia, coś w nich jest, że mi się podobają.\nA sam zestaw hmm... taki "nielegowy" mocno dla mnie, z racji tego że "szkielet" jest jednym wielkim klocek obudowanym małą ilością klocków, przez co traci klimat.\nNo ale to Racer, to ma jeździć :)\nWysłany: 2013-02-04, 23:22\nJak byłem mały to oglądałem go w katalogu i zastanawiałem się jak to działa, a teraz wiem. Dzięki.\ndostrzegamy, że mamy do zbudowania dwa modele z czego jeden przystosowany jest do wyścigów dragsterów (strefa T5 Racers) a drugi bardziej terenowo-miejski (T3).\nEch, The Drome, miało to fantastyczny klimat, ciekawe, czy w Legolandzie jest jeszcze film 4D z tego "uniwersum"... :D Wnioski wysuwasz właściwe, w tamtej serii Racers chodziło o to, że wyścigi odbywają się na ogromnej arenie podzielonej na kilka sekcji z różnymi środowiskami i trzeba się było "wyrabiać" pojazdami w różnych warunkach. Całym biznesem kręcił jakiś lord Eccleston czy inny tajemniczy villain, który koniecznie próbował 'upupić' głównego bohatera dzięki temu, że wszystkie przeszkody, skały, spowalniacze etc można było na arenie zdalnie przesuwać. Historyjka była w sumie tylko w komiksach, których pochodzenia nie pamiętam (w Kaczorze Donaldzie chyba kiedyś były, ale nie dam nic sobie uciąć), a w klockach było kilka teamów w różnych kolorach, pełny wybór krajobrazów i naciągane napędy o różnych "biegach". Do tego gierki on-line na lego.com i pełna radość i immersja, kiedyś to były czasy.... :D\nWysłany: 2013-02-05, 07:16\nUzupełniono o film;)\nWysłany: 2013-02-05, 09:14\nCzad! Dla dzieciaków taki zestaw pewnie byłby niesamowitą frajdą. Sprawdzałeś co się stanie jak wsadzisz piny we wszystkie dziurki?\nTeż czasami wchodzę do małych, pozornie zapomnianych sklepów z zabawkami licząc na tego typu okazję ale jeszcze nie udało mi się nic trafić w dobrej cenie.\nWysłany: 2013-02-05, 11:08\nSprawdzałem..silnik dostaje kręćka;) albo się trzeba bawić tak albo tak;)\nWysłany: 2013-02-05, 14:00\nCiekawe ustrojstwo - będąc szczerym, to nawet nie miałem pojęcia, że TLG wypuściło kiedyś takie "cuś". Sama idea działania nie jest zła, ale jak na dłoni widać, że przydałoby się tutaj jeszcze zdalne sterowanie.\nMimo wszystko, nie jest to absolutnie zestaw dla mnie.\nRecenzja całkiem przyjemna w odbiorze, choć fotki chyba troszkę za ciemne ;^)\nWysłany: 2013-02-05, 16:14 Re: 8365 Tuneable Racer\nKajam się, poprawiłem.\nWysłany: 2013-02-05, 19:10\nA poradnika foto jak nie było tak nie ma...\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Recenzje » 8365 Tuneable Racer


Nie taka znów bajka - eNowiny.pl\n04.04.2007, 00:00 WaT Rybnik Artykuł przeczytasz w około 1 min 30 sek\nSpektakl Tara-Bum rozbawił nie tylko dziecięcą publiczność\nW Teatrze Ziemi Rybnickiej od trzech lat działa z powodzeniem młodzieżowy teatr Tara-Bum. 17 młodych ludzi zafascynowanych aktorstwem prowadzi Izabela Karwot. W czwartą sobotę marca wystawili swój trzeci premierowy spektakl. Tym razem sięgnęli do konwencji bajki i pokazali „Smutną królewnę”. To opowieść o królestwie ze śmiechem w herbie. Śmiech jest tu nakazany. To już nie spontaniczna reakcja, ale obywatelska powinność. Przeciw owemu śmiesznemu porządkowi buntuje się nastoletnia królewna, która nie zamierza robić wesołej miny do smutnej gry.\nW Teatrze Ziemi Rybnickiej od trzech lat działa z powodzeniem młodzieżowy teatr Tara-Bum. 17 młodych ludzi zafascynowanych aktorstwem prowadzi Izabela Karwot. W czwartą sobotę marca wystawili swój trzeci premierowy spektakl. Tym razem sięgnęli do konwencji bajki i pokazali „Smutną królewnę”. To opowieść o królestwie ze śmiechem w herbie. Śmiech jest tu nakazany. To już nie spontaniczna reakcja, ale obywatelska powinność. Przeciw owemu śmiesznemu porządkowi buntuje się nastoletnia królewna, która nie zamierza robić wesołej miny do smutnej gry. Za sprawą zbuntowanej panienki wszystko wraca do normy; królewska para, dwór i wszyscy poddani zachowują się naturalnie. Tak bardzo naturalnie, że w czasie opowieści nadwornego błazna król i jego najbliżsi po prostu zasypiają.\nCałą tę sztukę można odczytywać na dwóch poziomach – bajkowym i refleksyjnym. W gruncie rzeczy to opowieść o władzy, jej granicach, ale i tych, którzy nie chcą się jej podporządkować. Suplementem do „Smutnej królewny” była „Maskarada” – zagrane już bez słów etiudy, utrzymane w konwencji teatru ruchu i symbolu. Traktowały o przybieranych w życiu maskach, czasem z konieczności, czasem dla wygody. Scenografię do przedstawienia zaprojektowała i wykonała debiutująca w tej roli Magdalena Kula, kostiumy były autorstwa Beaty Walisiak, zaś o światło zadbał Tomasz Porembski.\nIzabela Karwot chciałaby w tym sezonie artystycznym wystawić wraz z młodymi aktorami jeszcze jedną sztukę – „Na pełnym morzu” Sławomira Mrożka. Prace nad tekstem już się rozpoczęły.


KOKTAJLOWE “KANAPKI” Z MASŁEM ORZECHOWYM I REWERSAMI - Lajkonik - Legendarny smakLajkonik – Legendarny smak\nKOKTAJLOWE “KANAPKI” Z REWERSÓW\nMasz Rewersy - masz sposób na przekąskę! Proponowane przez nas połączenie, to tylko jeden z wielu sposobów na koktajlowe “kanapki”. Nie krępujcie się i twórzcie własne przepisy z ulubionymi składnikami.\nPosmaruj Rewers masłem orzechowym. Następnie na maśle orzechowym połóż odrobinę dżemu lub konfitury. Przyłóż drugim Rewersem i lekko ściśnij – uważaj, by masło i dżem nie wypłynęły całkowicie na zewnątrz!\nGrubość warstwy masła orzechowego i dżemu zależy od Twoich preferencji. Należy jednak pamiętać, że zbyt dużo nadzienia łatwo może wypłynąć.\n1 lub 2 opakowania Rewersów Oryginalnych Lajkonik 95 g\n1 opakowanie gładkiego masła orzechowego\n1 słoik gęstego, kwaskowego dżemu lub konfitury (na przykład: malina, wiśnia, agrest)


Wystawienie faktury na innego nabywcę - e-prawnik.pl\nWystawca, producent towaru, bez wiedzy i wbrew woli kupującego, wpisał w fakturze jako nabywcę złego kupującego, który ją pokwitował, odebrał i nadal ją posiada. Faktura ta była wystawiona w 2000 r. Czy teraz prawdziwy kupujący, osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, może skutecznie dochodzić od wystawcy wystawienia na swoje nazwisko nowej faktury, zgodnej z rzeczywistością, lub faktury korygującej tamtą?\nOdpowiedź prawnika: Wystawienie faktury na innego nabywcę\nWystawca faktury ma w powyższym przypadku obowiązek wystawienia faktury korygującej. Nie ma przy tym znaczenia fakt czy nabywca towaru jest podatnikiem VAT czy też takim podatnikiem nie jest (jest, przykładowo, osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej). Z § 20 rozporządzenia o fakturach (rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 97, poz. 971) wynika, iż obowiązek wystawienia faktury korygującej ma miejsce w każdym wypadku, gdy stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. W związku z powyższym fakt wystawienia faktury z błędnie wpisanym nabywcą obliguje wystawcę faktury (sprzedawcę) do wystawienia faktury korygującej z poprawnie wpisanym nabywcą.\nTagi: faktura korygująca, błąd w nazwie nabywcy, obowiązek wystawienia faktury korygującej