Wytrysk na biust - druga część seks opowiadania\nWróciłem do domu z delegacji z praktycznie od rana trwająca erekcją, a tu niespodzianka. Jak mogłem zapomnieć o tym, że mojej żonie właśnie zaczyna się okres… Cóż, mój plan musiał zaczekać. Może to i lepiej, bo wytrysk będzie jeszcze większy?!\nPrzez kilka kolejnych dni nie mogłem już oglądać filmów – wiadomo w domu nie mogę całe wieczory siedzieć przy takich sprawach. Więc pozostały fantazje! Poświęcałem im każdą chwilę: przed zaśnięciem, w drodze do pracy, i w pracy – cały czas o tym myślałem, zazwyczaj mając erekcję. Któregoś kolejnego dnia, żona wyszła wieczorem – więc usiadłem do filmów, onanizując się przy nich, jak zwykle jednak bez orgazmu. Postanowiłem, że już czas, że jak tylko nadarzy się okazja rozpocznę zabawę z żoną. Choćby dziś – jak tylko wróci. Wiedziałem, że mój wytrysk po tak wielu dniach pełnych erotyki, masturbacji i grzesznych myśli będzie olbrzymi.\nWieczorem jak tylko położyliśmy się spać miałem wielką erekcję. Przytuliłem się do żony aby ją poczuła. M. zareagowała jak oczekiwałem – najpierw się przekomarzała ze mną i drażniła mnie celowo, by w końcu wziąć się za NIEGO. Wsunęła rękę w moje bokserki i zaczęła mnie dotykać, jakby mnie badała, dopiero poznawała. Jakby jej dłoń była ciekawa kształtów mojego penisa. A może po prostu badała moja twardość, bo naprawdę byłem bardzo mocno podniecony. Jej palce delikatnie przesuwały się po mojej męskości, lecz ruchy były bardzo ograniczone, ponieważ przeszkadzała Jej moje bielizna. M. zdjęła moje bokserki a ja położyłem się wygodnie na plecach, mój członek stał dumnie, oczekując pieszczot żony. M. chwyciła ponownie mnie i gwałtownie zaczęła pocierać ręką. Przytrzymałem jej dłoń delikatnie i szepnąłem, aby była delikatna i się nie spieszyła. M. zrozumiała, że mi nie zależy na szybkim dojściu, że chce się delektować, że chce smakować jej pieszczoty, że pragnę aby one trwały długo, jak najdłużej. Leżąc obok znów zaczęła delikatnie bawić się moim członkiem. Muskała mojego penisa, leniwie, wolno przesuwając po nim palcami. Czasami lekko zaciskała na dole, u nasady, a potem znów wracała do delikatnych pieszczot. Jej palce przesuwały się krętymi drogami po każdym miejscu członka. Od góry w dól, aż do jąder, które czasem brała w dłoń i delikatnie zaciskała. Czasem czubkiem kciuka dotykała czubek palca wskazującego, tworząc taki pierścień, którym obejmowała moją męskość. Ale ten pierścień z jej palcy nie był zaciśnięty, zupełnie luźno przesuwała nim wzdłuż długości mojego penisa. Robiła to powoli, stopniując bardzo moje podniecenie i moje doznania. Przesuwała tym pierścieniem lub delikatnie okręcała nim wokół nasady mojego członka. Właśnie w taki sposób pierwszy raz bym doszedł. Takim luźnym pierścieniem przesuwała powoli góra-dół w dolnej części penisa, od dawna już głośno oddychałem, wzdychałem i pojękiwałem gdy sprawiała mi rozkosz, ale teraz czułem że zaraz dojdę. Chwyciłem dłoń żony i odsunąłem na kilkanaście sekund aż się uspokoiłem. Mój penis drżał, pulsując a ja głęboko oddychając, szepnąłem żonie: „Jeszcze nie teraz, nie spiesz się, proszę…”.\nPo chwili M. zaczęła kontynuować. Jej delikatne ręce przeprawiały mnie o drżenie, którego źródło było w mojej męskości, przechodziło następnie przez moje ciało być dać upust jękiem, lub głębokim westchnieniem. Żonie zabawa się spodobała, zauważyła jak bardzo jestem podniecony i jaką rozkosz mi sprawia jej dotyk – obserwowała moje reakcje, moje wyginające się całe ciało w rytm jej delikatnych, subtelnych muśnięć. Słuchała moich jęków, westchnień, by szepnąć w końcu: „Jak słodko…”. Ona też uwielbia słuchać jak jest mi dobrze, a teraz było mi bosko, było mi tak dobrze, że aż momentami brakowało mi tlenu i kręciło mi się w głowie!\nTeraz już M. wiedziała, że gdy widziała, czuła i słyszała, że dochodzę to w odpowiednim momencie przestawała mnie dotykać i czekała aż się uspokoję. Mógłbym tak leżeć w nieskończoność. Delikatność jej pieszczot doprowadzała mnie do szaleństwa – z jednej strony marzyłem o orgazmie o wytrysku , o dokończeniu Jej pieszczot natychmiast, z drugiej strony chciałem aby one trwały i trwały w nieskończoność bo były fantastyczne. Pamiętałem, też o ty, że koniec musi być w zupełnie innej pozycji tak jak sobie to wcześniej wymarzyłem.\nM. położyła się następnie między moimi nogami i chciała pieścić mnie ustami – ale się odsunąłem i powiedziałem, że chce aby dotykała mnie ręką. M. leżąc między moimi ugiętymi kolanami miała do dyspozycji obie dłonie, więc skala moich doznań jeszcze wzrosła. Momentami obiema rękami dotykała mnie z obydwu stron i znów (tak jak wcześniej z pierścieniem z palcy) nie zaciskając ich, luźno przesuwała. Głośno jęczałem, gdy czułem taki dotyk jej obu dłoni. Innym razem obie ręce zacisnęła na moich jądrach. Zrobiła to tak, że zebrała oba jądra rękami i jednocześnie zaciskając na nich dłonie zacisnęła również je na nasadzie penisa. Jęknąłem! Zadrżałem, wyginając się! M. po chwili poluzowała uścisk, jednak cały czas trzymała w dłoniach moje jądra i penisa. Po kilku sekundach kiedy łapałem oddech, znów to powtórzyła. Sprawiało mi to nietuzinkową przyjemność, wstrzymywałem wręcz oddech gdy to robiła. Następnie znów delikatnie pieściła mnie ręką, subtelnie muskając mnie palcami doprowadzając do pulsowania mojego narządu, a mnie do drżenia.\nPostanowiłem urozmaicić mój plan i moje doznania. Zapragnąłem seksu hiszpańskiego, między piersiami. Położyłem żonę na plecach, podsunąłem pod Jej głowę poduszkę i usiadłem nad nią.Jej przezroczystą koszulkę podciągnąłem – odsłaniając biust. Mój penis znalazł się między Jej piersiami a ja rękami zebrałem Jej piersi i ścisnąłem nimi penisa. M. zaraz mi pomogła i wzięła biust w swoje ręce. Miękkie piersi oblały mojego członka a ja się delikatnie poruszałem. Po kilku chwilach przestałem bo byłem już na skraju rozkoszy. Monika zrozumiała i również przestała ściskać biustem członka. Po chwili, gdy ochłonąłem wzięła go delikatnie w ręce i przycisnęła do piersi. Zaczęła głaskać a ja znów poczułem to niesamowite uczucie zbliżającej się rozkoszy…. Znów Jej przerwałem. Byłem już tak niesamowicie podniecony, że każdy najdrobniejszy Jej ruch na członku rozpalał mnie od razu na pełen regulator. Na szczęście jak do tej pory umiałem się opanować – w końcu nie taki był plan… M. jeszcze kilka razy pieściła mnie biustem i równie kilka razy przestawała , gdy czułem że przyjemność wymyka się spod kontroli. W końcu postanowiłem przejść do finału. Skonsumować moją fantazję, zobaczyć jak to się skończy. Wiedziałem, że będzie to niesamowity orgazm Przecież pracowałem na niego wiele dni. To wszystko się kumuluje i nagroda jest zawsze fantastyczna: zwielokrotniony orgazm, rozkosz, którą się pamięta długo, która jest bardzo głęboka i równie długa, zakończona obfitym wytryskiem.\nPoprosiłem M. aby mnie pieściły gdy ja będę stał – usiadła na krawędzi łóżka. Zdjąłem do końca jej bluzeczkę, odsłaniając już całkiem piersi.\nStanąłem między Jej nogami spojrzałem na nią, na Jej biust… Wszystko było tak jak miało być, była naga, ja gotowy, prawie wybuchający. Strasznie podniecony i strasznie ciekawy jak to zrobi? Czy skończy w ręce, czy po prostu się odsunie jak zobaczy ile spermy ze mnie wypłynie, czy może weźmie mnie do buzi lub skieruje wszystko na piersi lub na twarz? Moja żona jest nieobliczalna i czasem nieodgadniona – wiec nie wiedziałem czego się spodziewać….\nM. delikatnie jednym palcem przesunęła z boku po moim członku. Zapulsował, zadrżał. Ona przysunęła się bliżej mnie. ” Zrób to” – szepnąłem. Monika uśmiechnęła się do mnie i zacisnęła dłoń u nasady, przekręcając ją. Jęknąłem, bo zrobiła to mocno, drapieżnie…. Po chwili całą dłoń zacisnęła na penisie i zaczęła mocno poruszać nią po całej długości. Moje usta zacisnęły się w oczekiwaniu na to co nadchodziło. Drugą rękę położyła no moim biodrze – moje nogi zaczynały się uginać. Zaczęło się. Wielodniowe wstrzymywanie rozkoszy spotęgowało się i obecnie ze zwielokrotnioną mocą ogarniało moje ciało. Głębokie, mocne i długie uczucie narastające falami…. niekończące się… ale najlepsze dopiero przede mną. Kulminacja dopiero się zbliżała. M. mocno zaciśnięta dłonią silnie poruszała po mojej sztywnej, rozgrzanej do czerwoności męskości. Również miała zaciśnięte usta – wpatrzona była w mojego penisa, poruszała ręka coraz szybciej. Drżałem i pulsowałem w Jej dłoni i czułem jak wielka fala zbliża się, jak uwalnia się gdzieś ze mnie olbrzymia rozkosz. Jęknąłem najpierw, gdy czułem jak mnie ogrania a w momencie samego wytrysku prawie krzyknąłem, a głos ten zamienił się w jęk, odbijający się echem wśród ścian. Wielka ilość nasienia właśnie wydobywała się mojego penisa. M. nie przestawała poruszać ręką, pompując nieprzerwanie moją spermę, które spływała teraz po jej ramionach, na biust i niżej. Było jej niesamowicie dużo, i cały czas wypływała, M. przesunęła Penisa w stronę drugiej piersi. Bo Jej sutkach spływała ścieżkami w dół sperma, a ja cały czas przeżywałem chyba największy orgazm w moim życiu. Nogi stały się strasznie miękkie. Z penisa jeszcze kapało nasienie, M. śmiała się, bo takiej jego ilości jeszcze nie widziała! Próbowała je łapać, ponieważ zaczynało z Jej ciała spływać na łózko i na podłogę. Uklęknąłem między Jej nogami i wziąłem do ust Jej sutki, które były całe od moich soków zlizałem z nich cała swoją zawartość.\nByło niesamowicie – warto było czekać na taki finał!\n7 thoughts on “Na biust – cz.2”\n23 kwietnia 2012 o 16:01\noch, wy mezczyzni\nTo zupełnie tak jak z moją babką. Ma odlotowe cycki regularnie spryskiwane moim nasieniem.\nwreszcie znalazlam:)super sa te twoje historie moze wydasz ksiazke??:)obiecuje ze napewno bym ja kupila:):):):):):)pozdrawiam\n23 kwietnia 2012 o 16:02\nmąż strzela mi w ustach, spermy nie polubię nigdy.\nstrzały w ustach są nieuniknione, ale ja nie połykam\nja swojemu robię loda pod prysznicem – nie ma tam problemów z wytryskami, i łatwo wypluć spermę\newa 40 pisze:\n27 września 2014 o 11:03\nLodzik tylko pod prysznicem. Bużka wypłukana po wytrysku i jest ok.


Noclegi Kwatery i pokoje, Strona: 197, Kwatery w Górach, Nocle...\nKwatera u Kołodzieja\nZapraszamy do naszej kwatery położonej tylko 100 metrów od szlaków! Nasz Obiekt znajduje się w naj ...\nZapraszam do korzystania z naszych pokoi noclegowych 2, 3 i 4 osobowych. Każdy pokój jest z własną ...\nOferujemy Państwu ładne i wygodne pokoje 2,3,4 - osobowe z łazienkami z pełnym węzłem sanitarnym.W ...\nPokoje nr 1,4,5 mają wspólny węzeł sanitarny. Pokoje nr 2,3 są z łazienkami. Budynek pawilonu posia ...\nOferujemy krótko i długo terminowy wynajem w pełni umeblowane, komfortowe mieszkania 2 lub 3 pokoj ...\nPokoje gościnne, noclegi w nowej willi w Olsztynie. Oddzielne wejście, dostęp do wyposażonego anek ...\nPosiadamy 25 wczasowych miejsc noclegowych w 10 pokojach, w tym 8 pokoi z własnym węzłem sanitarnym ...\nApartament Foluszowy Zapraszamy Państwa do niezwykle przytulnego, ciepłego apartamentu Foluszowy. ...\nDomek wolnostojący. Jest to całoroczna kwatera położona na skraju Puszczy Augustowskiej. We wsi zab ...\nSerdecznie zapraszamy Państwa na wypoczynek do Mielna, naszego przytulnego obiektu RYBA. Obiekt po ...\nZapraszamy do Miejsca Dobrego Wypoczynku ! Polecamy mały obiekt wypoczynkowy zlokalizowany w połudn ...\nWarnowo leży na trasie PKP Szczecin Swinoujście-1 stacja przed Międzyzdrojami, dysponujemy domkiem h ...\nDom Ludowy to wyjątkowe miejsce i wyjątkowy klimat, który sprawi, że każdy poczuje tutaj oddech his ...\nGościniec położony jest na jednej z bocznych ulic Ustrzyk Dolnych, dzięki czemu wypoczywający u nas ...\nNoclegi "Jodełka" Tanie noclegi w Lublinie - Noclegi w doskonałej lokalizacji przy trasie Lublin-W ...\nObiekt znajduje się w sąsiedztwie stawów podgórzyńskich w połowie drogi pomiędzy Karpaczem a Szklar ...\nDo wynajęcia dla firm 10 pokoi znajdujących się w dwóch domach oddalonych od siebie około 200 metró ...\nOferujemy noclegi w mieszkaniach prywatnych budynek bloki ,po przystępnych cenach w komfortowych wa ...\nMamy do dyspozycji 60 miejsc noclegowych z ogólnie dostępną kuchnią i pełnym węzłem sanitarnym. ...


Papierosy jadą za granicę - Puls Biznesu - pb.pl\nPalenie tytoniu powoduje raka i choroby serca, a jednocześnie wspiera budżet i gospodarkę.\nZ raportu „Wpływ produkcji wyrobów tytoniowych na polską gospodarkę”, przygotowanego przez Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE) na zlecenie koncernu tytoniowego JTI, wynika, że mimo spadków krajowej konsumpcji i mniejszego areału upraw produkcja papierosów w kraju rośnie, podobnie jak wpływy budżetowe z akcyzy i innych podatków.\n— Wartość eksportu wyrobów tytoniowych w 2016 r. sięgnęła 8,77 mld zł. Już trzy na cztery papierosy, które wyprodukowano w Polsce, trafiają za granicę. Dochody budżetowe — akcyza, VAT, a także CIT płacony przez firmy oraz PIT — sięgają 24,4 mld zł. To 8,9 proc. dochodów państwa. Dużym problemem dla branży jest jednak szara strefa, według konserwatywnych szacunków odpowiadająca za 16 proc. konsumpcji, a także nowe regulacje — mówi Grzegorz Poniatowski, dyrektor naukowy ds. polityki fiskalnej w CASE.\nHandel / Papierosy jadą za granicę


To nie Bractwo stanowi problem (Zawsze Wierni nr 116)\nZawsze Wierni nr 1/2009 (116)\nTo nie Bractwo stanowi problem\nRzym i motu proprio\nMotu proprio było bardzo ważne. Wielu mniej lub bardziej konserwatywnych kardynałów uświadamia sobie, że sytuacja w Kościele jest zła i że Tradycja może być bardzo pomocna w przezwyciężeniu kryzysu. Kardynałowie ci usiłują przywracać [starą] Mszę. Co ciekawe, owi kardynałowie w Rzymie zawsze uważali, że Msza trydencka nigdy nie została zniesiona. Dwadzieścia czy trzydzieści lat temu [obecny] papież był już przekonany o tym, co napisał w motu proprio, nie tylko on, ale również kard. kard. Casaroli i Casoria (prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego w latach 80.). Wiedzieli o tym, a jednak pozwolili wszystkim wierzyć, że tradycyjna Msza była zakazana.\nKard. Stickler wyjawił, że w 1986 r. powołano złożoną z dziewięciu kardynałów komisję, mającą zbadać kwestię: czy nowa Msza znosi lub delegalizuje starą? Czy biskup może zakazać kapłanowi odprawiania Mszy trydenckiej? Na pierwsze z tych pytań ośmiu z dziewięciu kardynałów odpowiedziało, że Msza trydencka nigdy nie została zniesiona ani zdelegalizowana. Na drugie pytanie wszystkich dziewięciu kardynałów odpowiedziało jednomyślnie, że biskup nie może zakazać kapłanowi odprawiania Mszy trydenckiej. Było to w 1986 r., 22 lata temu.\nOwi kardynałowie zawsze wiedzieli, że tradycyjna Msza nie była zakazana. Niemniej zachowywali się w taki sposób, jakby tak właśnie wyglądała sytuacja, albo jakby do celebracji tej Mszy były wymagane jakieś specjalne zezwolenia czy warunki. W tym samym czasie wierni wywierali nacisk na Stolicę Apostolską, z całego świata napływały tysiące listów proszących o Mszę. Równocześnie wśród kardynałów dokonywała się pewna ewolucja, dzięki której uświadomili sobie, że należy coś zrobić dla Tradycji i dla Kościoła.\nOkoło 1988 r. kard. Ratzinger powiedział Bractwu Św. Piotra, że musi ono trzymać się mocno Mszy trydenckiej, by mogło działać jako przeciwwaga dla nowej Mszy i progresistów. Później, gdy równowaga zostałaby już osiągnięta, mógłby on stworzyć „nową nową Mszę”. Ojciec Święty nadal jest przywiązany do idei „reformy reformy”.\nNawet wobec istniejących ograniczeń w stosowaniu indultu biskupi do tego stopnia utrudniali życie kapłanom i wiernym przywiązanym do starej Mszy, że Rzym zrozumiał, iż nie można dalej postępować w taki sposób. W maju 2003 r. obecny papież, wówczas kardynał, spotkał się w Rzymie z kilkoma konserwatywnymi kardynałami. Zdecydowali się uczynić gest w stronę Tradycji. Jedna z rozważanych wówczas opcji zakładała uczynienie Bractwa Św. Piusa X niejako rdzeniem ruchu tradycjonalistycznego i skupienie wokół niego wszystkich innych tradycyjnych grup. Inna koncepcja zakładała pozostawienie nas „na zewnątrz” (ponieważ „oni nigdy nie wrócą”) i uczynienie czegoś z innymi grupami, ustanawiając na świecie kilka instytucji jurysdykcyjnych. Działałyby one na podobieństwo diecezji czy administratur apostolskich, podlegających bezpośrednio Rzymowi i wolnych od nacisków ze strony biskupów.\nWiemy że, począwszy od 2003 r. do momentu swego wyboru, kard. Ratzinger pracował nad tym projektem. Został on niemal wcielony w życie we Francji, jednak francuscy biskupi odpowiedzieli, że takie rozwiązanie jest nie do przyjęcia. Odmówili nawet rozważenia takiej ewentualności. Tak więc konferencja biskupów francuskich odrzuciła projekt Rzymu o ustanowieniu takiej instytucji, być może administratury apostolskiej, dla Mszy trydenckiej we Francji. Już samo to dowodzi, że taki plan istniał.\nPewien francuski biskup zadzwonił do jednego z naszych księży i powiedział mu o tej koncepcji. Jednak tamtejsi biskupi nie chcieli, by Rzym mieszał się w ich sprawy. Próbowali więc stworzyć coś dla Tradycji w każdej diecezji, aby uczynić projekt Rzymu bezprzedmiotowym. Bali się śmiertelnie, że Rzym mógłby powołać do życia coś, nad czym nie mieliby kontroli.\nFrancuscy biskupi urzeczywistniają obecnie swój plan, głównie kosztem Bractwa Św. Piotra. Od około roku przed ogłoszeniem motu proprio po dziś dzień starają się opanować miejsca kultu powierzone Bractwu Św. Piotra i nakłaniać kapłanów do przyłączenia się do diecezji i odprawiania nowej Mszy – po to, by w rezultacie diecezje mogły przejąć kościoły powierzone początkowo Bractwu Św. Piotra. W taki właśnie sposób biskupi odzyskują kontrolę. Udało im się to już przeprowadzić w kilku miejscach. Biskup Wersalu powiedział przełożonemu generalnemu Bractwa Św. Piotra: „Nie damy wam już żadnej pracy. Wasi księża będą popadać w gnuśność z braku zajęcia, a na koniec dołączą do diecezji”. (...)\nKiedy ogłoszono motu proprio, biskupi na całym świecie zaczęli wyrażać sprzeciw. Wiem od pewnej osoby będącej bardzo blisko papieża, że powiedział on swym bliskim przyjaciołom, iż nigdy w swym życiu nie cierpiał tak bardzo, jak za sprawą motu proprio. To bardzo ciekawe stwierdzenie, ponieważ pokazuje, że papież realizował swój zamysł pomimo trudności. Zdecydował się raczej cierpieć, niż się poddać. Powiedział również, że nakazywało mu to sumienie. Czuł się zobligowany w sumieniu, aby to uczynić. To bardzo mocne i ważne stwierdzenie.\nNiektórzy myślą, że motu proprio jest pułapką zastawioną na nas. To nieprawda. Mogłoby stać się pułapką, ale szczerze mówiąc, nie sądzę, by papież traktował je w ten sposób. (...).\nGdy patrzymy całościowo na sytuację w Kościele oraz na rozmiary kryzysu, a równocześnie widzimy, jak wiele problemów miał papież z jedną tylko sprawą, uświadamiamy sobie, że nawet gdyby miał najlepsze intencje i największe zrozumienie sytuacji, nadal napotykałby na wielkie trudności w przeprowadzeniu jakichkolwiek zmian na lepsze. Mówię: „gdyby”. Tak więc mamy obecnie motu proprio, ale to nie rozwiązuje wszystkich problemów. To ważny krok. W dokumencie tym ważny jest krótki akapit: „[Msza trydencka] nigdy nie została zniesiona”. Dlatego właśnie mówimy, że motu proprio jest dobre dla Kościoła, mimo iż zawiera wiele punktów, z którymi się nie zgadzamy.\nIndult a motu proprio\nW porównaniu z wcześniejszymi indultami motu proprio radykalnie zmienia status starej Mszy. Termin „indult” sugeruje wyjątek czy przywilej, prawo dla nielicznych. W takiej sytuacji oczywiste jest istnienie pewnych warunków i okoliczności. Kiedy jednak coś jest prawem powszechnym, nie może być mowy o żadnych tego rodzaju ograniczeniach. To jak zielone światło: nawet jeśli w pobliżu jest policjant, nie pytasz go o zgodę, by ruszyć. Kiedy papież mówi, że stara Msza nie została zniesiona, daje zielone światło Mszy trydenckiej. To kwestia prawna.\nSprawy nie są już tak oczywiste, kiedy dochodzimy do stosowania prawa. Jak stosuje się to prawo? Widzicie, że w większości przypadków biskupi chcą traktować motu proprio tak, jakby chodziło o indult. Chcą być pytani o zgodę. To absolutnie wbrew motu proprio. Takie jednak jest generalnie nastawienie biskupów – poza kilkoma wyjątkami. Biskupi wywierają nacisk na kapłanów, by zapobiec swobodnemu rozprzestrzenianiu się Mszy trydenckiej, co ma wielkie znaczenie.\nGdyby w praktyce w stosunku do obu Mszy stosowano prawdziwą równość wobec prawa, nie trwałoby długo, a nowa Msza zanikłaby. Rozmawiałem w Rzymie z wysokiej rangi prałatem; wedle jego opinii trwałoby to jedno pokolenie. Osobiście uważam, że mogłoby to potrwać trochę dłużej. Powtarzam – pod warunkiem, że wobec obu Mszy stosowano by równość wobec prawa, jak to przewiduje motu proprio. Jednak biskupi tego nie chcą, ponieważ jako moderniści wiedzą, że gdyby taką wolność rzeczywiście zagwarantowano, oznaczałoby to koniec nowej Mszy.\nMówiąc językiem prawniczym, motu proprio jest wyrokiem śmierci na nową Mszę. Problem polega jednak na tym, że zbyt wielu ludzi pragnie, by nowa Msza pozostała przy życiu – dlatego sprzeciwiają się stosowaniu motu proprio. Będą więc usiłowali utrzymać hegemonię nowej Mszy nad starą.\nDoszliśmy więc do decydującego punktu historii Kościoła – i obecnego kryzysu. Z jednej strony papież wydał prawo, z drugiej – biskupi mu się sprzeciwiają. Mamy więc do czynienia z konfrontacją. Co się wydarzy? Jeśli, co wydaje się prawdopodobne, papież uważa, że jest w sumieniu zobligowany przeprowadzić swoją wolę, nawet wbrew biskupom, to nadal pozostaje [w mocy] nowa zasada wprowadzona przez Vaticanum II – kolegializm. Oznacza to, że biskupi mają swój głos, a jeśli jednomyślnie zgodzą się w jakiejś kwestii, papież musi zastosować się do ich decyzji. Jeśli więc Ojciec Święty będzie postępować stanowczo zgodnie ze swoim sumieniem i papieskim obowiązkiem, wymierzy przez to cios kolegializmowi. Jeśli natomiast tego nie uczyni i ugnie się przed biskupami, de facto zrzeknie się swej władzy papieskiej, ponieważ biskupi będą odtąd wiedzieli, że muszą jedynie wywrzeć na niego mocniejszy nacisk, a ustąpi. Znajdujemy się więc w decydującym momencie nie tylko dla Mszy, ale również dla całego kryzysu.\nJeśli Msza powróci, wraz z nią powróci wiara i moralność. Widzimy to w przypadku kapłanów, którzy powracają do starej Mszy. Mieliśmy wspaniałe doświadczenia z kapłanami, którzy po odprawieniu starej Mszy dwa, trzy czy pięć razy nagle uświadamiali sobie, że te dwie Msze to dwa różne światy, między którymi muszą dokonać wyboru. I większość z nich dokonała właściwego wyboru.\nZ czasem powrócą do Mszy i nie tylko do Mszy. Wraz ze starą Mszą powraca cały świat [katolickiej teologii]. Ludzie ci potrzebują całościowej formacji. Czeka nas kolosalna praca. Ci biedni kapłani przychodzą do nas z niczym i odkrywają nowy świat. Ich przeobrażenie nie nastąpi w trakcie jednego dnia. Potrzebują pomocy nie tylko po to, by prawidłowo odprawiać Mszę, ale również by zrozumieć katolicką teologię, która jest z nią związana. Mamy wiele świadectw od kapłanów, którzy mówią nam: „Poprzez odprawianie Mszy trydenckiej odkryłem, kim jest kapłan!”. Mają oczywiście wyobrażenie o tym, co wiąże się z kapłaństwem, ale wraz z odkryciem tradycyjnej Mszy uświadamiają sobie nagle, że stają między Bogiem a człowiekiem, by złożyć ofiarę i pracować dla zbawienia dusz. Jest to tak odmienne od „karnawałowych Mszy” dominujących np. w Szwajcarii. Ten, kto zrozumiał, czym jest Msza, nie może już akceptować czegoś takiego.\n(...) Od czasu motu proprio w pewnej diecezji w północnych Włoszech trzech proboszczów zdecydowało się odprawiać wyłącznie Mszę trydencką. Co ciekawe, ich ewolucja rozpoczęła się jakieś dwa lub trzy lata temu. Znaleźli się w takim konflikcie ze swym biskupem, że sprawa ta dotarła do samego Rzymu. W największej parafii, liczącej ponad 1000 dusz, 800 parafian napisało do Rzymu, prosząc o Mszę trydencką. W ciągu kilku miesięcy ci księża poczynili taki postęp, że pociągnęli za sobą swych wiernych.\nPokazuje to, że nie wierzymy w utopię! Z biegiem czasu Kościół naprawdę może powrócić do starej Mszy. Wymaga to wiele energii i walki, ale jest możliwe. Motu proprio jest dla osiągnięcia tego celu wielką pomocą, dlatego właśnie szczerze dziękujemy za nie papieżowi. Musimy być wdzięczni, gdyż był to bardzo ważny akt, nawet jeśli nie wszystko jest w nim doskonałe i wielu rzeczy nie możemy zaakceptować, na przykład twierdzeń o świętości nowej Mszy. Zasadniczo jednak oblicze współczesnego Kościoła mogłoby się zmienić, gdyby motu proprio było naprawdę stosowane.\nPewien wysokiej rangi prałat rzymski powiedział mi, że nowa Msza nie może zostać zniesiona od razu i że „my” musielibyśmy przeprowadzić to w kilku krokach. Nie powiedział: „ja”, ale „my”. Czy do owych „my” należy również papież? Nie wiem. W każdym razie mamy motu proprio i powiedziano nam, że ostatecznym celem jest zniesienie nowej Mszy. To oczywiście interesujące. Wiadomość ta pochodzi jednak tylko od jednego prałata, podczas gdy przeważająca większość kapłanów i biskupów jest nadal przeciwna starej Mszy. (...) Chciałbym, by te sprawy stały się mniej skomplikowane. Mówiąc w skrócie: w tym samym czasie dzieją się rzeczy dobre i złe. Niekiedy sytuacja się pogarsza, zwłaszcza gdy sam papież popada w sprzeczności. Jak powiedziałem odnośnie do nowej modlitwy za żydów, Benedykt XVI czuje się zobowiązany do ciągłego wyświadczania żydom grzeczności, co jest trudne do zrozumienia. Mamy tu do czynienia z tajemnicą, ale nie to jest najgorsze. Najgorsza jest jego teologia.\nA jednak wprowadza on coś nowego do teologii i ważne jest, by sobie to uświadamiać. Dotyczy to soboru i reform. Do tej pory wśród katolików powszechne było przekonanie, że Vaticanum II było czymś nowym, co spowodowało radykalną zmianę w Kościele. W niektórych seminariach nauczanie o Kościele jest oparte jedynie na źródłach soborowych i późniejszych. W wielu seminariach wszystko, co miało miejsce przed Vaticanum II, jest ignorowane. Dla wielu wszystko zaczęło się wraz z II Soborem Watykańskim.\nTradycja i sobór\nObecnie papież mówi nam: „Nie, tak być nie może. Musi istnieć ciągłość. Nie może być pęknięcia między tym, co było wcześniej, a tym, co nastąpiło po soborze. A więzią tą musi być Tradycja”. W czasie naszej audiencji papież powiedział mi, że jedyna dopuszczalna interpretacja soboru to interpretacja wedle kryteriów Tradycji. Problem ten dobrze ilustruje pewna anegdota. Około 1982 r. abp Lefebvre napisał do papieża: „Mówicie, że sobór musi być rozumiany w świetle Tradycji. Akceptujemy sobór w świetle Tradycji. Oznacza to, że akceptujemy to, co jest w nim zgodne z Tradycją. To, co jest wątpliwe, interpretujemy wedle Tradycji. To natomiast, co jest z Tradycją sprzeczne, po prostu odrzucamy”.\nKard. Ratzinger odpowiedział wówczas następująco: „Wasze stanowisko wobec soboru, choć bardzo zwięzłe, jest do przyjęcia. Nie możemy jednak zaakceptować tego, co piszecie dalej”. Tak więc Rzym nie był w stanie zaakceptować, że mówimy: „Odrzucamy to, co w soborze jest sprzecznego z Tradycją”.\nNie używają oni już sformułowania „w świetle Tradycji”, ale „w świetle żywej Tradycji”. Zawsze w tym kontekście pojawia się słowo „żywa”. W istocie, kiedy mówimy „Tradycja”, nie mamy na myśli tego samego co oni. W 1988 r., gdy abp Lefebvre został potępiony i ekskomunikowany, dokument Ecclesia Dei adflicta wyjaśniał, że Arcybiskup miał rzekomo błędne i niekompletne rozumienie Tradycji. Tak więc, jak widzicie, posługujemy się tymi samymi słowami, ale w różnych znaczeniach.\nKiedy my mówimy „Tradycja”, odnosimy się do jej definicji podanej nam przez Ojca Kościoła – św. Wincentego z Lerynu: Quod ubique, quod semper, quod ab omnibus – „To, w co wierzyli wszyscy, wszędzie i zawsze”. (...) Kiedy mówimy „Tradycja”, mamy na myśli naukę i dyscyplinę Kościoła, coś powierzonego w sposób szczególny przez Zbawiciela Apostołom i przekazywanego z pokolenia na pokolenie. „Przekazywać” to po łacinie tradere; traditio to ‘przekazywanie’. Tradycja oznacza to, co jest przekazywane, rzecz przekazywaną. Dla współczesnych Tradycja jest czynnością, aktem przekazywania. To jedyny aktualnie sposób pojmowania Tradycji. Można używać słowa „Tradycja” w tym sensie, choć nie jest to jego zwykłe znaczenie. Kiedy jednak mówicie o akcie przekazywania, koncentrujecie się na osobie, która przekazuje, a nie na tym, co ma być przekazane. Tym, który przekazuje, jest Kościół nauczający.\nProblem pojawia się ze słowem „żywa”. Życie implikuje ruch, a ruch oznacza zmianę. Pewne zmiany są uprawnione, inne nie. Załóżmy, że macie drzewo. Jeśli mówicie, że drzewo żyje, nie oznacza to, że wasze drzewo przemieszcza się z jednej strony waszego ogródka na drugą. Nie oznacza to też, że jednego roku rodzi jabłka, a drugiego pomarańcze. Jeśli wasze drzewo żyje, oznacza to, że zawsze rośnie w tym samym miejscu i rodzi te same owoce. Moderniści natomiast używają tego słowa na określenie zmiany tam, gdzie nie może być mowy o żadnej zmianie.\nZ jednej strony obecny papież potępia tych, którzy twierdzą, że Vaticanum II było zerwaniem z przeszłością. Potępia więc ekstremistów, supermodernistów, którzy pragną nowego Kościoła. Jego stanowisko jest bardziej wyważone. Rozumie on, że musi to być ten sam Kościół i ta sama wiara, ponieważ wiara nie może się zmieniać. Ale jednocześnie akceptuje zmiany i mówi: „Te zmiany są tradycyjne”. (...)\nObszerną część swej mowy Benedykt XVI poświęcił relacjom między Kościołem a współczesnym państwem. Jak wyjaśnił, współczesne państwo pragnie utrzymywać identyczne stosunki ze wszystkimi religiami i traktować je wszystkie w ten sam sposób. Jak stwierdził papież: „II Sobór Watykański, uznając i przyjmując poprzez dekret o wolności religijnej za własną podstawową zasadę współczesnego państwa, odkrył najgłębsze dziedzictwo Kościoła. W ten sposób może on być pewny pozostawania w pełnej zgodzie z nauczaniem samego Jezusa”.\nCzy jest to jednak zgodne z nauczaniem Jezusa Chrystusa? Jeśli się nad tym zastanowicie, oznaczałoby to, że na niemal 2000 lat Kościół utracił swe dziedzictwo i nie był w zgodzie z nauką Zbawiciela. To niewyobrażalne, a jednak papież tak powiedział. Widzicie więc, że mamy tu poważny problem.\nKiedy zajmujemy się relacjami między Kościołem a państwem, mamy do czynienia z prawdami bardzo ściśle związanymi z wiarą. Dlaczego mówimy, że między Kościołem a państwem muszą istnieć pewne związki? Ponieważ każdy członek Kościoła jest również obywatelem państwa, a z tego powodu musi zapracować na swoje zbawienie na tym świecie. Jeśli państwo uznaje prawa Boże, będzie stanowiło prawa zgodne z przykazaniami Boga, a więc będzie pomagało obywatelom prowadzić życie zgodne z tymi przykazaniami, czyniąc zbawienie ich dusz łatwiejszym.\nJeśli jednak państwo traktuje wszystkie religie w taki sam sposób, nie czuje się związane przez żadne Boże przykazania i ustanawia swe własne prawa. Takie państwo nie pomaga swym obywatelom w zbawianiu ich dusz. Wiemy, że społeczeństwo, w którym żyjemy, wywiera określony nacisk na swoich członków, ponieważ jest społeczeństwem zlaicyzowanym. Względem tych, którzy idą z prądem – nacisku nie ma, jest on wywierany na tych, którzy usiłują płynąć pod prąd. Jeśli nacisk ten jest dla ich dobra, wówczas wszystko w porządku. Jeśli jednak jest odwrotnie, wówczas jest to bardzo poważna sprawa. A współczesne państwo, ze wszystkimi nowymi prawami, sprzecznymi z prawem naturalnym, zamienia doczesne społeczeństwo w piekło. Życie na ziemi przypomina coraz bardziej piekło, ponieważ państwa nie dbają o przestrzeganie prawa Bożego.\nDlatego właśnie tak ważne jest przypominanie, że również państwo ma obowiązek uznania Boga za Stwórcę i Prawodawcę, za Tego, który utrzymuje nas wszystkich w istnieniu. Jest to coś oczywistego – i takie też zawsze było nauczanie Kościoła. Jednak obecnie papież mówi nam, że postępując wbrew temu tradycyjnemu nauczaniu Kościół jest w zgodzie z nauką Jezusa Chrystusa. To przerażające.\nMamy tu do czynienia z nową wizją i nowym sposobem wyjaśniania zmian soborowych. Do tej pory usprawiedliwiano je, mówiąc po prostu: „Musimy iść naprzód”. Jednak obecny papież przywiązuje większe znaczenie do przeszłości. Uważa, że nie wolno nam z nią zrywać. Ma w tym całkowitą słuszność, problem polega jednak na tym, że jednocześnie pragnie on wdrażać nowe idee. Ale nie można mieć obu rzeczy: albo – albo. A jednak Benedykt XVI pragnie pobłogosławić i ochrzcić nowinki ukryte pod mianem Tradycji. Mówimy: to wbrew Tradycji, a on mówi: to tradycyjne. Na tym właśnie polega nowy problem, w obliczu którego stanęliśmy. (...)\nPrawdziwe i fałszywe rozwiązania\nNa tym właśnie polega ich problem: aby uratować nowinki, które są sprzeczne z Tradycją, utrzymuje się, że nie są sprzeczne, choć są czymś nowym. To wbrew zasadzie niesprzeczności. Tak wygląda obecnie sytuacja na poziomie teologicznym. To bardzo niebezpieczne. Wielu katolików należących do Una Voce i grup związanych z Ecclesia Dei cieszy się, mówiąc: „Papież chce powrócić do Tradycji! Mówi, że musimy postrzegać wszystkie rzeczy w świetle Tradycji!”. Chciałbym, aby to była prawda. Papież mówi tak rzeczywiście, ma jednak na myśli coś innego. (...) Konsekwentnie, nasze stanowisko pozostaje niezmienione. Nadal mówimy: „Nie” i prosimy o kolejne kroki: najpierw odwołanie ekskomunik, a następnie dyskusje doktrynalne.\nPragniemy, by do Kościoła powróciła tradycyjna doktryna. Nie interesują nas gierki w rodzaju „jestem bardziej świątobliwy niż ty” i nie uzurpujemy sobie roli papieża. Jeśli jednak, dzięki dyskusjom, tradycyjna doktryna może powrócić w większym stopniu do Kościoła, wówczas może to doprowadzić szczerze poszukujące dusze z powrotem do prawdy. A wiele dusz szczerze jej poszukuje, nie są całkowicie wypaczone i złe. Wielu ludzi ma dobrą wolę, są jednak zdezorientowani. Jeśli będziemy mogli doprowadzić do powrotu prawdziwej teologii, tacy ludzie powrócą. To długofalowa walka, jednak wszystko jest w ręku Boga. Może On ją skrócić, ale decyzja, czy zechce interweniować, należy do Niego. Możemy się tylko modlić i prosić Go o to. Jeśli zastanowicie się nad motu proprio, zobaczycie, że wasze modlitwy są wysłuchiwane. Zachęcam was więc do modlitw w intencji odwołania ekskomunik.\nKiedy to nastąpi? Nie mam najmniejszego pojęcia. Ktoś zapytał mnie o to kiedyś i odpowiedziałem, że może to być jutro albo za 10 lat. Wiem jednak, że w 2005 r., gdy przedstawiłem kard. Castrillónowi nasze zastrzeżenia wobec nowinek – była to cała lista – kardynał powiedział mi, że chociaż w pewnych punktach nie zgadza się z nami, Rzym nie postrzega nas jako pozostających poza Kościołem. Zasugerował więc, bym napisał do papieża list proszący o odwołanie ekskomunik. Jeśli Rzym mówi nam, byśmy napisali taki list, oznacza to, że są oni gotowi spełnić naszą prośbę. Tak więc napisałem list.\nJednak posługują się oni tą ekskomuniką jako środkiem wywierania na nas nacisku, byśmy zaakceptowali rzeczy, których nie chcemy zaakceptować. Z drugiej natomiast strony, na poziomie polityki, używają jej w odniesieniu do biskupów. Jeśli presja ze strony biskupów będzie zbyt duża, wątpię, czy dekret o ekskomunice zostanie zniesiony. Naprawdę nie wiem, czy odwołają go jutro, czy za całe lata. Jedyne, co można zaobserwować, to to, że nie mają racjonalnych argumentów przeciwko odwołaniu ekskomunik. Jest to ze strony Rzymu jedynie kwestia polityki.\nKiedy po raz ostatni byłem w Rzymie, w listopadzie ubiegłego roku, dowiedziałem się, że papież powiedział do swego otoczenia, że nie chce słyszeć słowa „schizmatycki” w odniesieniu do FSSPX. Gdy w motu proprio wyjaśniał on powód, dlaczego zostało ono ogłoszone i wspomniał nas przy tej okazji, napisał, że chodzi o wewnętrzną sprawę pojednania wewnątrz Kościoła. „Wewnętrzna” i „w” nie znaczy „poza”. Ukazuje wam to stan Kościoła. Musimy patrzeć całościowo. Na przykład gdy rozważamy motu proprio, musimy uwzględniać zarówno intencje papieża, jak i reakcje biskupów.\n13 stycznia 2008 r. kard. Castrillón Hoyos udzielił wywiadu agencji Zenit, podczas którego jasno oświadczył, że w 1988 r. ekskomunika dotknęła jedynie biskupów. Żaden kapłan ani wierny nie został ekskomunikowany. Tego samego dnia w Polsce arcybiskup Gdańska kazał odczytać w kościołach swej diecezji list, w którym twierdził, że każdy wierny, który uczestniczy w Mszach sprawowanych przez kapłanów FSSPX, jest ekskomunikowany. Było to tego samego dnia! To absurdalne. Pokazuje to jednak chaos panujący obecnie w Kościele.\nDzieją się jednak również dobre rzeczy, jak samo motu proprio i powrót licznych kapłanów do starej Mszy. Niektórzy są szczerzy, ale nie wszyscy. Potrzeba wam więc więcej roztropności. Nie angażujcie się w niepewne przedsięwzięcia. Nie wystarczy, gdy tak po prostu poprosicie najbliższego proboszcza, by odprawił dla was starą Mszę. Oczywiście zachęcajcie go do tego, nie angażujcie się jednak w sytuacje moralnie nie do przyjęcia. W tym samym czasie walka trwa dalej. Nie skończyła się. Musicie być przygotowani na długą walkę.\nOczywiście w walce tej musimy zawsze pamiętać, że najważniejsze jest to, czego nie widzimy. Tym, co jest najważniejsze, jest zbawienie lub potępienie dusz. Bóg posługuje się wszystkim dla ich zbawienia. Są jednak i krzyże, i to od nas zależy, czy je przyjmiemy, czy też odrzucimy. Stąd właśnie konieczność modlitwy o wierność. Członkowie Kościoła nazywani są „wiernymi” – jaki to piękny tytuł. Musimy modlić się o tę łaskę, o codzienną wierność w małych rzeczach. Sam Zbawiciel obiecał, że wierne wykonywanie naszych obowiązków stanu w małych rzeczach jest gwarancją pomocy Jego łaski w rzeczach wielkich.\nNie wolno nam o tym zapominać. Pan Jezus obiecał, że będzie z nami i wspomoże nas swoją łaską. Możemy być absolutnie pewni, że jeśli dusza naprawdę chce być zbawiona, będzie zbawiona. Oczywiście, jeśli dusza naprawdę chce być zbawiona, będzie zachowywała przykazania, przystępowała często do sakramentów etc. Jeśli dusza pragnie Boga, Bóg jej nie opuści. Myśleć inaczej byłoby bluźnierstwem. Musimy więc umacniać nasze serca odwagą. Bóg jest wszechmocny. Pozostańmy po stronie Najświętszej Maryi Panny, a wszystko będzie pracować dla naszego dobra. Ω\nTekst za „The Angelus”. Tłumaczył Tomasz Maszczyk.\nbp Bernard Fellay FSSPX: To nie Bractwo stanowi problem


Wybory prezydenckie w Rybniku w czasie pandemii. Tak głosują mieszkańcy Rybnika | Dziennik Zachodni\nWybory prezydenckie w Rybniku w czasie pandemii. Tak głosują mieszkańcy Rybnika\nAleksander Król 28 czerwca 2020, 14:00\nWybory prezydenckie w Rybniku w czasie pandemii Aleksander Król\nTakich wyborów jeszcze nie było. Głosujący przychodzą do lokali wyborczych w Rybniku w maseczkach. Dziś, w niedzielę, 28 czerwca trwają wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Lokale wyborcze czynne są od 7.00 do 21.00. W lokalach wyborczych trzeba przestrzegać zasad sanitarnych.\nTakich wyborów jeszcze nie było. Głosujący przychodzą do lokali wyborczych w Rybniku w maseczkach. Dziś, w niedzielę, 28 czerwca trwają wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Lokale wyborcze czynne są od 7.00 do 21.00.\n- Jest dość duża frekwencja. Na godz. 12 w naszej komisji nr 8 frekwencja wynosiła 33 procent - mówi Grażyna Graś, przewodnicząca obwodowej komisji wyborczej nr 8 w Rybniku.\nW lokalach wyborczych trzeba przestrzegać zasad sanitarnych.\nBezpieczeństwie sanitarne w lokalu wyborczym\nw lokalu wyborczym wyborca powinien mieć zasłonięte usta i nos (maseczką lub w podobny sposób), warto mieć również jednorazowe rękawiczki i własny długopis,\nprzy wejściu do lokalu wyborczego, w widocznym miejscu, umieszczony będzie płyn do dezynfekcji rąk, z którego wyborca powinien skorzystać ,\nw lokalu wyborczym w tym samym czasie może przebywać nie więcej niż 1 wyborca na 4 m2,\nlokale będą wietrzone co godzinę przez 10 minut (bez przerywania głosowania),\npowierzchnie takie jak: klamki, urny wyborcze, blaty stołów, uchwyty, włączniki światła i inne przedmioty oraz powierzchnie, które mogą być dotykane przez osoby przebywające w lokalu wyborczym, będą przemywane płynem dezynfekcyjnym co najmniej 6 razy w czasie trwania głosowania (bez przerywania głosowania)


Podróże na języku: Ryba w galarecie\nFilety z pstrąga w galarecie\n- gdy w kuchni króluje mama\nKiedy ja szaleję z globusem po kuchni, moja mama kultywuje kuchnie polską. Od dłuższego czasu rzadko powtarzam dania - w końcu tyle zostało do odkrycia! W tym czasie mama pilnuje, aby z jadłospisu niektóre potrawy tradycyjnie się powtarzały. Jedną z tych potraw jest ryba w galarecie. Serwowana zawsze w okresie świątecznym - potrawa lekka, po którą z chęcią się sięga podczas rodzinnej biesiady. Tak jak to bywa z daniami tradycyjnymi - każda kucharka ma swój własny przepis. Przedstawiamy filety z pstrąga w galarecie z marchewką, jajkiem, natką pietruszki, groszkiem i kaparami. Jak wiadomo - od mamy smakuje najlepiej!\ndodatkowo - kilka liści natki pietruszki\n1 opakowanie żelatyny - zastosowanie zgodnie z przepisem na opakowaniu\nNa dno garnka włóż oczyszczone filety pstrąga, skórą do dna. W całości lub pokrojone na większe kawałki włóż także obraną marchewkę, pietruszkę i seler. Dodaj liście laurowe, ziele angielskie oraz pieprz z solą. Zalej wodą aż do pokrycia wszystkich składników. Gotuj przez około 20 minut.\nŁyżką cedzakową wyciągnij na deskę filety pstrąga oraz wszystkie warzywa z wywaru. Zdejmij skórę z filetów i usuń ości, które ewentualnie mogą się jeszcze znajdować w rybie. Pokrój na części i ułóż rybę na dnie salaterki. Pokrój marchew i jajko w plasterki. Wyłóż groszek, kapary i listki natki pietruszki.\nPrzecedź powstały wywar z ryby i warzyw. Z około pół litra wywaru dodaj taką ilość żelatyny, jaką proporcję podaje producent żelatyny na opakowaniu. W moim przypadku były to około 3-4 łyżeczek żelatyny. Dodaj do żelatyny kilka łyżek z wywaru - wymieszaj i dodaj już do niegotującego się wywaru. Wymieszaj całość i poczekaj aż lekko stężeje. Dla zaostrzenia smaku dodaj wedle uznania soku z cytryny.\nTroszeczkę stężałą żelatynę rozlej do salaterki z rybą i resztą składników. Odstaw w chłodne miejsce do stężenia. Przechowuj w lodówce.\nPrzepis zaczerpnięty - niezmodyfikowany od Mamy\nEtykiety: Boże Narodzenie, Polska, ryby i owoce morza


*Zakupowe Bestie: Wibo - Eyeliner czarny\nInvierno Beauty 26 września 2012 17:29\nrównież go mam i lubię :)\nEv 26 września 2012 17:36\nWygrałam go w konkursie i pewnie po powrocie na studia będę go często eksploatować ;) Nadal uwielbiam żelowe eyelinery, ale te w płynie to też dobra opcja.\nShopping Monster 26 września 2012 17:40\nte w płynie to opcja szybsza, jak się spieszę to nie chce mi się sięgać po żelowe :)\nwiolka94 26 września 2012 17:39\nTakże go lubię. Chodź ma mały minus, ale to przy okazji następnej notki u mnie na blogu ;p\nWolę eyeliner żelowy + dobry ukośnie ścięty pędzelek :)\nEwu 26 września 2012 17:47\npaulus6c 26 września 2012 17:48\ndiggerowa 26 września 2012 17:52\no, kupiłam ostatnio & jeszcze nie miałam okazji wypróbować. zrobię to dziś :>\njuż od dłuższego czasu zastanawiam się nad jego kupnem i widzę że muszę to zrobić jak najprędzej :) wygląda super na oku!\nMagdawe 26 września 2012 18:01\nŚwietną kreseczkę malujesz :)\nΜαγδαλενα 26 września 2012 18:14\nooo chetnie bym wyprobowala :)\nRykoszetka 26 września 2012 18:21\nMój ulubiony! Tani, dobrze się trzyma i ma bardzo fajny wg mnie pędzelek :)\nKosme-freak 26 września 2012 18:26\nten eyeliner miał chyba każdy :)\nxkeylimex 26 września 2012 18:26\nAktualnie go używam i bardzo się z nim polubiłam. Spełnia wszystkie moje wymagania, do tego jest niedrogi. Ja robię bardzo cienką kreskę, więc do tego celu jest idealny :)\nstrawberry 26 września 2012 18:34\nuwielbiam go :) moj faworyt żadne drogie nie są tak dobre :D\nJoanna Czarnocka 26 września 2012 18:57\nMiałam, nie narzekałam, ale chyba już do niego nie wrócę. Zdecydowanie lepiej maluje mi się eyelinerami żelowymi ;)\nS.Laura.Victor.Make.Up 26 września 2012 19:21\nWedług mnie te linery mają świetne pędzelki - ja sobie zostawiłam i używam do linera żelowego i bardzo sobie chwalę =D Poza tym polecałam ten liner koleżankom i one sobie chwaliły bardzo i cieszyły się, że w końcu nauczyły się robić kreski bo to łatwy w obsłudze "sprzęt" :)) Osobiście do niego nie wrócę, chyba że będą go wycofywali to dla samych pędzelków nawet się obkupię haha ;p\nblueberry-crush 26 września 2012 19:49\nja używam tego eyelinera na zmianę z Lovely, są super :) tanie a dobre :)\nWalkingOnAir 26 września 2012 19:59\nMam go i często używam, według mnie jest bardzo dobry :)\nrainy girl is me 26 września 2012 21:05\nMój ulubiony, bo tani i w sumie dobry:)\nsia 26 września 2012 21:16\nto był mój pierwszy eyeliner :) eech... wspomnienia... ;D\nKara Wu 26 września 2012 21:29\nkobiece szufladki 26 września 2012 22:01\nKupiłam niedawno ale już go lubię!\nnieszka 26 września 2012 22:42\nRudy 26 września 2012 22:53\npo przeczytaniu tej recenzji za niedługo trafi do mojego kuferka ;) chciałam go kiedyś kupić, ale bałam się, że wyjdzie bubel :>\nsouthgirl 27 września 2012 00:24\nmoj ulubiony eyeliner - nie zamienie an inny na pewno!\nKaro 27 września 2012 06:08\nNie lubię płynnych linerów i nie umiem się nimi posługiwać. Pozostanę przy żelach :)\n2 beauties blog 27 września 2012 08:49\nnie jest zły, choć ja wole głębszą, mniej matową czerń :)\noszka [un-usual.blogspot.com] 27 września 2012 11:15\nmój ulubieniec! za mną chyba z milion opakowań :P używam go od lat!\nAgniecha 27 września 2012 12:45\nKura... chciałabym umieć zrobić taką kreskę! :O mnie to zawsze jakieś paskudztwo wychodzi. Trzeba kupić i potrenować :)\nby-kejti 27 września 2012 13:39\nWieczna Marzycielka 27 września 2012 14:50\nTo z tym tuszem zaczynalam moją przygodę z kreskami mam do niego sentymant :) Jest to bardzo dobry kosmetyk :)\nwolkenbruch92 27 września 2012 14:51\nJa też go lubię, a ponieważ używam eylayner tonami, bo kreski robię codziennie jest to mega dobre rozwiązanie. :)\nBella 27 września 2012 16:37\nMam go i bardzo lubię :) Też zaczynałam z nim przygodę z kreskami i tak już został :)\nkosmetoholiczka 28 września 2012 22:23\nTeż mam i uwielbiam :) Myślałam, że będzie się nim trudno malować kreski, a jest to banalnie proste.\nM.Ortycja 5 października 2012 06:56\nuwielbiam! jak zaczynałam używać eyelinera, najpierw kupiłam właśnie ten, po drodze przewinęły się może ze 2 inne, ale ten jest zdecydowanie moim ulubionym, jeszcze w takiej cenie - rewelacja! :)


Związek Humanistyczny w Niemczech - Racjonalista\nZwiązek Humanistyczny w Niemczech\nPowodem założenia tego dzisiaj ogromnego i potężnego Związku (Humanistischer Verband Deutschlands ) były kłopoty z ...pogrzebami. Na początku ubiegłego stulecia istniał w Niemczech obowiązek grzebania zmarłych na kościelnych cmentarzach. Ogromne koszty takiego pogrzebu były dla uboższych rodzin prawdziwą katastrofą finansową. W lutym 1905 roku jedenastu mężczyzn i jedna kobieta, członkowie partii socjaldemokratycznej, osoby deklarujące się jako bezwyznaniowcy, założyli w Berlinie stowarzyszenie, mające propagować znacznie tańsze pogrzeby ogniowe, czyli kremację zwłok. Pierwszą siedzibą stowarzyszenia była restauracja Ostrowskiego, na Schillingstrasse 24. Jego potomek miał odegrać ważną rolę w historii stowarzyszenia.\nJuż od roku 1890 berlińska Gmina Bezwyznaniowa zabiegała w magistracie o zgodę na budowę krematorium do spalania zwłok. Bez powodzenia. Także petycje w tej sprawie słane do Reichstagu (niemieckiego parlamentu) były odrzucane. Przez pierwsze pięć lat istnienia Związku niewiele posunięto się z realizacją głównego celu, chociaż pozyskano i wyszkolono aż 51 mistrzów ceremonii pogrzebów ogniowych. Sam Związek liczył w roku 1910, pięć lat po powstaniu, zaledwie 39 członków. Dopiero uchwalenie w roku 1911 ustawy o pogrzebach ogniowych stworzyło przed Związkiem obiecujące perspektywy. W czerwcu 1919 roku uzyskano formalny wpis do urzędowego rejestru i przyjęto nazwę: „Verein für Freidenkertum und Feuerbestattung” (Stowarzyszenie na rzecz Wolnomyślicielstwa i Pogrzebów Ogniowych ). Liczne wówczas w Prusach wystąpienia z Kościoła przysporzyły nowych członków Stowarzyszeniu, którego celem głównym stały się działania ateistyczno-światopoglądowe. Także sytuacja finansowa znakomicie się poprawiła; mieli już własny tartak i fabrykę trumien. Udzielali pożyczek gminom na budowę krematoriów. W roku 1925 zaczęto wydawać własne pismo „Der Freidenker” (Wolnomyśliciel) i to w nakładzie aż 431.000 egzemplarzy.\nW roku 1930 przyłączyła się do Stowarzyszenia „Gemeinschaft proletarischer Freidenker" (Wspólnota Proletariackich Wolnomyślicieli), a w roku 1930 zmieniono nazwę na „Deutscher Freidenker-Verband”, DFV (Niemiecki Związek Wolnomyślicieli). Był to jednocześnie decydujący krok w kierunku skupienia wokół siebie ludzi o laickim światopoglądzie. Działania Związku znalazły wielkie uznanie w oczach osób niewierzących. Wykłady naukowe o tematyce przyrodniczej, prelekcje filmowe, koncerty, pikniki i świeckie konfirmacje młodzieży przyciągnęły do DFV rzesze nowych członków. W roku 1932 było ich już pół miliona. Jednocześnie socjalistyczne korzenie Związku i komunistyczne sympatie niektórych jego członków zaczęły ściągać nad Związek czarne chmury. W marcu 1933 bojówki hitlerowskiej SA zdemolowały siedzibę DFV, uznano jego działania za wrogie państwu, zabroniono działalności i skonfiskowano cały majątek. Etatowych pracowników wyrzucono na ulicę, a działaczy aresztowano albo zmuszono do emigracji. Ówczesny przewodniczący Związku, Max Sievers , zdołał uciec za granicę, ale w końcu roku 1943 dosięgło go gestapo i w styczniu 1944 został stracony.\nPo wojnie pozwolono na organizowanie się w Niemczech gmin bezwyznaniowych, ale odbudowie DFV zdecydowanie sprzeciwiły się alianckie władze okupacyjne, pamiętając o jego socjalistycznych korzeniach. Socjalizm zdecydowanie nie pasował do wyobrażeń zachodnich aliantów o powojennych Niemczech. Ale i Rosjanie w swojej strefie okupacyjnej (późniejszym NRD) nie chciały żadnej organizacji wolnomyślicielskiej. Jednak przedwojenni działacze DFV już w roku 1946 zebrali się w Berlinie, przygotowali nowy statut Związku i podjęli nieformalną działalność. Szczególnie świeckie konfirmacje cieszyły się dużą popularnością. Alianci zmienili zdanie i pozwolili na reaktywację DFV. 20.6.1949 roku zwołano Walne Zgromadzenie członków. Przybyli na nie także przedstawiciele dzielnic z Berlina Wschodniego (nie było jeszcze wówczas muru). W styczniu 1951 uzyskano wpis do urzędowego rejestru i na pierwszego powojennego przewodniczącego wybrano byłego burmistrza Berlina, dr. Otto Ostrowskiego . Wznowiono wydawanie „Der Freidenker”.\nW roku 1956 zdelegalizowano KPD (Komunistyczną Partię Niemiec). Wszystkim innym organizacjom, mającym w swoich szeregach komunistów, lub w jakikolwiek sposób z nimi powiązanych, groziła odpowiedzialność karna. Także dla „Deutscher Freidenker-Verband” nastały ciężkie czasy. Pokaźna już liczba 5.500 członków zaczęła topnieć. Nie pomógł nawet rozłam w DFV w roku 1958; organizacja berlińska, zdecydowanie odcinająca się od komunistów, zdystansowała się od dortmundzkiej centrali, która obstawała przy socjalistycznych korzeniach organizacji. Związek słabł. Nie udało się także odzyskać skonfiskowanego przez hitlerowców majątku. W roku 1960 berliński odłam Związku zdefiniował „istotę wolnomyślicielstwa": Wolnomyśliciel jest realistą, który posługuje się mocą swojego umysłu i swoje przekonania aktywnie angażuje dla dobra ludzkości. Nie wierzy w boga; czuje się częścią natury i wie, że jego droga życiowa jest wyznaczona okresem od urodzenia do śmierci. Celem wolnomyśliciela jest być ludzkim i po ludzku służyć człowiekowi, jako najwyższej istocie na ziemi.\nTo "wyznanie wiary” przyświecało Związkowi przez następne trzydzieści lat. W połowie lat osiemdziesiątych do DFP napłynęło sporo młodzieży aktywnej w ruchach ekologicznych, pokojowych i feministycznych. Nowi aktywiści uznali za słabość tak pojmowanego wolnomyślicielstwa brak w nim nawiązania do humanistycznej alternatywy. Zgodnie uznawano, że ktoś, kto uważa się za reprezentanta ludzi niewierzących, musi obok określonego światopoglądu zaoferować tym ludziom także konkretną pomoc. Norwescy i holenderscy humaniści mieli być przykładem. Zadawano ważne pytania: dlaczego ktoś niewierzący w trudnej sytuacji nie ma otrzymać pomocy i pocieszenia od wykwalifikowanej osoby o humanistycznym światopoglądzie?, dlaczego nie ma humanistycznych doradców i opiekunów w szpitalach, domach starców, koszarach i ośrodkach opiekuńczych dla dzieci i młodzieży?, dlaczego nie świadczymy pomocy, jak duchowni osobom wierzącym?\nRealizacja tych celów wydawała się wtedy utopią. Jednak młodzi członkowie otworzyli Związek na nowych partnerów i nowe grupy docelowe. Zmodernizowano uroczystości konfirmacyjne, opracowano programy nauczania nowego przedmiotu szkolnego "Wiedza o życiu”, zorganizowano wolontariuszy towarzyszących ludziom przy umieraniu, opracowano „deklarację pacjenta" (dyspozycje dotyczące m.in. pogrzebu, pobrania organów do przeszczepu itd.), wyjeżdżano z dziećmi i młodzieżą na kolonie i obozy. Do takich zadań potrzebowano jednak profesjonalistów. Obok wolontariuszy Związek zatrudniał coraz więcej etatowych pracowników.\nZjednoczenie Niemiec było nowym wyzwaniem dla Związku. Celem głównym stało się połączenie rozlicznych grup wolnomyślicieli, ateistów, bezwyznaniowców z obu części Niemiec w jedną organizację. Szczególnie w dawnym NRD było trudno rozróżnić „urzędowych wolnomyślicieli” od ludzi, którzy tak myśleli faktycznie. Dopiero 14.1.1993 udało się zwołać w Berlinie zgromadzenie konstytuujące nową organizację Humanistischer Verband Deutschlands, HVD (Związek Humanistyczny w Niemczech). Przystąpiły do niej liczne związki i stowarzyszenia z obu części Niemiec. Tylko dawna dortmundzka centrala DFV zdystansowała się od tej nowej inicjatywy.\nBerlińska organizacja HVD, jest odrębnym podmiotem prawnym, ma własny statut, w którym zapisano cele Związku i sposoby ich realizacji — poniżej obszerne fragmenty.\nI. Związek jest wspólnotą o charakterze światopoglądowym i służy krzewieniu wolnomyślicielskiego humanistyczno-naukowego poglądu. W swojej działalności i promocji Związek zwraca się wyłącznie do tych osób, które nie są związane z żadną wspólnotą kościelną, wyznaniową i nie wyznają innego światopoglądu.\nZwiązek stoi na gruncie konstytucji Republiki Federalnej Niemiec i opowiada się za pluralistycznym społeczeństwem, w którym wszystkie organizacje światopoglądowe, wyznaniowe i kościelne w sposób równouprawniony mogą reprezentować interesy swoich zwolenników. Zdecydowanie odrzucane jest mieszanie się w wewnętrzne sprawy innych organizacji.\nCelem Związku jest krzewienie:\n2. Kształcenia i wychowania.\n3. Sztuki i kultury.\n4. Pomocy młodzieży.\n5. Publicznej opieki zdrowotnej.\n7. Pomocy osobom starszym.\n9. Zrozumienia między narodami.\n10. Pomocy krajom rozwijającym się.\nII. Cele Związku są realizowane poprzez.\n1. Wpływanie, w sensie humanistycznym, na instytucje polityczne, kulturalne i społeczne.\n2. Wspieranie demokratycznych, socjalnych i liberalnych inicjatyw na szczeblu krajowym i międzynarodowym.\n3. Doprowadzenie do równego traktowania wszelkich wspólnot światopoglądowych, wyznaniowych i religijnych (Kościołów) przez instytucje zależne od państwa, placówki oświatowe i szkoły oraz w radiu i telewizji.\n4. Stworzenie neutralnej wyznaniowo ogólnodostępnej szkoły o dwunastoletnim programie nauczania, jako regularnej szkoły, kończącej się maturą i/lub dyplomem zawodowym (wykwalifikowany robotnik lub czeladnik).\n5. Wprowadzenie lekcji Nauki o Życiu we wszystkich szkołach publicznych, jako równoprawnych z nauczaniem praktykowanym obecnie przez przedstawicieli kościołów.\n6. Organizowanie konfirmacji i poprzedzających je lekcji przygotowawczych.\n7. Organizowanie koncertów, wystaw i innych imprez kulturalnych, służących pielęgnacji pieśni ludowych, literatury i sztuk plastycznych oraz wspieranie młodych pisarzy, muzyków i artystów plastyków.\n8. Tworzenie i prowadzenie grup młodzieży w celu pielęgnowania bycia razem i aktywności intelektualnej młodzieży.\n9. Szerzenie wolnomyślicielskiej naukowo-humanistycznej kultury i myśli poprzez czasopisma i inne wydawnictwa.\n10. Świadczenie praktycznej pomocy w przezwyciężaniu trudności życiowych. W ramach takiej pracy Związek prowadzi ośrodki socjalne m.in. dla ludzi starych, chorych i niepełnosprawnych, wspiera samopomoc samych zainteresowanych i nieodpłatną opiekę.\n11. Organizowanie wykładów naukowych, seminariów, kongresów i innych imprez. Ich publikowanie w formie dokumentacji i materiałów informacyjnych. Szkoleń, jeśli służą one celom wymienionym w statucie.\n12. Działalność, jako stowarzyszenie opiekuńcze.\n13. Planowanie, opracowywanie i wspieranie projektów pomocowych w krajach rozwijających się; współpraca z instytucjami wspierającymi pokój, zrozumienie między narodami i rozwój; wspieranie współpracy organizacji pokojowych na szczeblu narodowym i międzynarodowym.\n14. Organizowanie spotkań młodzieży i dorosłych w ramach partnerstwa międzynarodowego i współpracy między miastami i regionami; wspólne seminaria i imprezy na tematy społeczne, socjalne i kulturalne w celu poszerzania wiedzy o krajach partnerskich.\nIII. Związek odrzuca wszelkie powiązania partyjne. Okazuje tolerancję innym światopoglądom, odrzuca każdą dyskryminację rasową i żąda:\n1. Uznania i przestrzegania wolności wyznania i sumienia.\n2. Dokładnego przestrzegania rozdziału kościoła i państwa.\n3. Dokładnego rozdziału kościoła i szkoły.\nIV. Związek dąży do sprawiedliwego porządku światowego, międzynarodowego porozumienia narodów na drodze pokojowej i jest przeciwko stosowaniu siły do rozwiązywania problemów politycznych. Odrzuca produkcję i stosowanie broni wszelkiego rodzaju, a szczególnie produkcję i stosowanie broni masowego zniszczenia, atomowej, biologicznej i chemicznej.\nV. Związek wspiera osoby, które zgodnie z art. 4. ustęp 3. konstytucji Republiki Federalne Niemiec korzystają z prawa do odmowy wszelkiego rodzaju służby wojskowej i wojennej z uwagi na swoje przekonania.\nDo berlińskiego HVD należy obecnie 4200 osób. Związek zatrudnia 900 etatowych pracowników i 700 wolontariuszy. Prowadzi 40 ośrodków i projektów na terenie całego miasta. Jednym z nich jest założona w roku 1997 Humanistische Akademie Berlin . Jej celem jest „naukowa konfrontacja w podstawowych tematach humanizmu, przyrody, człowieka i społeczeństwa” . Akademia wydaje własne czasopismo "humanismus aktuell" .\nW kwietniowym referendum HVD zdecydowanie opowiedział się przeciwko nałożeniu na uczniów w berlińskich szkołach obowiązku wyboru, czy chcą chodzić na lekcje religii, czy na lekcje etyki. Dotychczas etyka jest przedmiotem obowiązkowym w klasach od 7 do 10, zaś religia przedmiotem nieobowiązkowym, ale już od 1 klasy.\nPonadnarodowe federacje humanistyczne\n« Dzieje wolnomyślicielstwa (Publikacja: 19-06-2009 )


Zajęcie samochodu firmowego. Jak zająć i zlicytować auto dłużnika? - Magazyn FIRMA\nprzez redakcja 15 czerwca 2022 Zostaw komentarz\nSkutecznym sposobem na odzyskanie długu może być zajęcie samochodu firmowego dłużnika. Jak zająć auto dłużnika przedsiębiorcy?\nZajęcie samochodu dłużnika może być dobrym sposobem na odzyskanie należności. Samo zajęcie to jednak dopiero początek drogi. Pieniądze uzyskamy dopiero dzięki licytacji samochodu. Prawo do zajęcia i licytacji nie tylko samochodu ale i innych rzeczy ruchomych, daje kodeks postępowania cywilnego. Warto wiedzieć, że zająć rzeczy może wyłącznie komornik. My nie możemy tego zrobić?\nKomornik ma prawo przeprowadzić licytację majątku dłużnika. Żeby jednak do niej doszło, najpierw zajmuje określone ruchomości, których właścicielem jest dłużnik. I nie ma tu znaczenia, czy samochód należy do dłużnika – osoby prywatnej, czy przedsiębiorcy. Podczas zajęcia ruchomości, komornik określa wartość rzeczy. Zarówno dłużnik, jak i wierzyciel mogą nie zgodzić się z wyceną. Wtedy wartość rzeczy (w tym przypadku auta) określa specjalista.\nCzy komornik może zabrać pojazd, z którego korzysta ktoś inny?\nKomornik zajmuje przedmioty, czyli również samochody, których właścicielem jest dłużnik. Jeśli dłużnik jest przedsiębiorcą, a samochód jest wykorzystywany w firmie i jeździ nim pracownik, to auto będzie zajęte i zlicytowane jeśli jest własnością przedsiębiorcy. Gdy samochód jest w leasingu, a przedsiębiorcy tylko z niego korzysta, to nie może on być zajęty przez komornika.\nLicytacja auta przez komornika\nNie jest tak, że zajęcie samochodu przez komornika oznacza od razu wystawienie go na sprzedaż. Prawo wskazuje, że musi minąć 14 dni od momentu, w którym samochód został zajęty, do chwili licytacji. Komornik musi poinformować dłużnika o tym kiedy i gdzie licytacja się odbędzie najpóźniej na trzy dni przed licytacją.\nCzy dłużnik może odkupić zajęty samochód?\nLicytacja przeznaczona jest dla każdego kto dokona wpłaty rękojmi w wysokości 1/10 oszacowanej wartości auta. Chętni otrzymują wpłatę z powrotem jeśli nie wygrali licytacji. Cena wywoławcza to ¾ szacunkowej wartości pojazdu. Przy drugiej licytacji będzie to połowa wartości szacunkowej pojazdu. Licytację wygrywa ten, kto zaoferuje największą kwotę.\nCo dzieje się ze zlicytowanym autem?\nSamochód, który został kupiony na licytacji musi być opłacony od razu. Jeśli pojazd kosztuje więcej niż 500 zł, to trzeba od razu zapłacić 1/5 ceny. Pozostałą kwotę będzie trzeba zapłacić następnego dnia.\nBank Pekao uruchamia płatności Google Pay dla firm\nZakaz handlu w niedziele. Jakie zmiany czekają przedsiębiorców?


Hotele Labranda Aqua Fun Club Marrakech (Maroko Aït Hamid) - Booking.com\nLabranda Aqua Fun Club Marrakech, Aït Hamid (Maroko) – oferty\nThe Aqua park and swimming pools were amazing for children and adults. Probably the best variety we've been to.\nJeden z naszych bestsellerów w mieście Aït Hamid! Obiekt Labranda Aqua Fun Club Marrakech jest otoczony gajami oliwnymi o powierzchni 4 hektarów. Z obiektu roztacza się widok na góry Atlas. Obiekt oferuje bezpłatny transfer do centrum Marrakeszu oraz bezpłatny wstęp do centrum fitness. Zimą dostępne są 2 kryte baseny z podgrzewaną wodą.\nWszystkie pokoje w obiekcie Labranda Aqua Fun Club Marrakech są klimatyzowane i nowocześnie urządzone. Do dyspozycji Gości jest także balkon. W każdym pokoju znajduje się też część wypoczynkowa z telewizorem z dostępem do kanałów satelitarnych.\nCodziennie rano serwowane jest śniadanie w formie bufetu. Restauracja zaprasza na tradycyjne dania kuchni marokańskiej i śródziemnomorskiej. Goście mogą także zrelaksować się przy drinku w barze lub miło spędzić czas w prywatnym klubie nocnym.\nDo dyspozycji Gości jest kort tenisowy, salon kosmetyczny i centrum odnowy biologicznej. Dla najmłodszych przygotowano klub dla dzieci. W całodobowej recepcji można bezpłatnie korzystać z WiFi.\nNa miejscu znajduje się bezpłatny parking prywatny. Ośrodek dzieli 15 km od centrum miasta i lotniska Marrakesz-Menara. Po przyjeździe Goście częstowani są miętową herbatą. Parom bardzo się podoba ta lokalizacja – za pobyt dla 2 osób oceniają ją na 8\nObiekt Labranda Aqua Fun Club Marrakech obsługuje Gości Booking.com od 28 LUT 2011.\nKiedy chcesz się zatrzymać w obiekcie Labranda Aqua Fun Club Marrakech?\nOstatnia rezerwacja w tym hotelu została dokonana 30 MAJ o godzinie 02:15 z Maroka.\nApartament typu Prestige (2 osoby dorosłe)\nPokój Trzyosobowy typu Deluxe Odkryj ceny\nNie przegap tej okazji: obiekt Labranda Aqua Fun Club Marrakech został ostatnio zarezerwowany 1 raz. Lepiej już teraz zaklep sobie miejsce.\n5 powodów, by wybrać obiekt Labranda Aqua Fun Club Marrakech\nUdogodnienia w obiekcie Labranda Aqua Fun Club Marrakech\nAqua Mirage Club & Aqua Parc - All Inclusive otrzymał ocenę 7,1 za lokalizację.\nHotel Du Golf Marrakech otrzymał ocenę 8\nZobacz 5 najlepszych hoteli w mieście Aït Hamid, na podstawie 913 sprawdzonych opinii o hotelach na Booking.com.\nNumer licencji: 40000HC0326\nWszyscy oceniający Rodziny (514)\nWskazówki dojazdu: Lotnisko Marakesz-Menara → obiekt Labranda Aqua Fun Club Marrakech Taksówka\nZnaleźliśmy więcej obiektów takich jak Labranda Aqua Fun Club Marrakech, które spodobały się innym podróżującym\nObiekt Aqua Mirage Club All Inclusive jest usytuowany w miejscowości Oulad Ikhia. Na miejscu znajduje się centrum spa, całoroczny odkryty basen, bar, restauracja oraz park wodny. 7 osób ogląda teraz ten obiekt\nObiekt Labranda Targa Aqua Parc oferuje bezpłatny transfer busem do centrum Marrakeszu, które oddalone jest o 10 minut. Bus odjeżdża z obiektu co 2 godziny. 6 osób ogląda teraz ten obiekt\nTen przyjazny dla środowiska hotel oferuje spa o powierzchni 1600 m² oraz 3 odkryte baseny położone na terenie ogrodów w stylu andaluzyjskim. 7 osób ogląda teraz ten obiekt\nHotel ten, położony nieopodal gór Atlas, zajmuje teren o powierzchni 10 hektarów. 1 osoba ogląda teraz ten obiekt\nWciąż szukasz? Rzuć okiem na hotele podobne do obiektu Labranda Aqua Fun Club Marrakech\nNoclegi w mieście Aït Hamid\nHotele z basenem w mieście Aït Hamid\nHotele spa w mieście Aït Hamid\nHotele dla rodzin z dziećmi w mieście Aït Hamid\nHotele z WiFi w mieście Aït Hamid\nHotele czterogwiazdkowe w mieście Aït Hamid\nHotele z jacuzzi w mieście Aït Hamid\nMiejsca na nocleg w mieście Aït Hamid


Obraz na płótnie Fresh dates - odkryj nowoczesne dekoracje do salonu\nObraz na ścianę "Fresh dates"\nObraz na ścianę "Fresh dates" - a także inne wydruki na płótnie z kategorii Fruit w atrakcyjny sposób udekorują każdą przestrzeń. Choć najczęściej wykorzystywane są do dekoracji domu (salonie, sypialni, kuchni lub też jadalni), cudowny efekt dają również w innych wnętrzach: w biurach, gabinetach, poczekalniach. Obraz "Fresh dates" składa się z 1 części. Zachwycający, kolorowy motyw sprawia, że idealnie będzie on pasował do wnętrz utrzymanych w podobnej kolorystyce. Obraz "Fresh dates" świetnie nada się na prezent dla każdego miłośnika dekoracji zainteresowanego motywami takimi jak: [product_tags].\nObrazy w sklepie bimago dostępne są jako wydruk Premium Print, cyfrowy wydruk na płótnie HD oraz część z nich jako obraz ręcznie malowany. Obraz "Fresh dates" jako wydruk Premium Print z ręcznie nałożoną warstwą żelową nada wzorowi "Fresh dates" artystycznego polotu.\nNr F54314410 Autor: © asikkk\nwięcej Tagi: #zdjęcia na płótnie, #obrazy, #wydruk na płótnie, #dry, #raw, #heap, #date, #diet, #east, #food, #palm, #sweet, #brown, #snack, #macro, #tasty, #group, #colours, #fruit, #fresh, #middle, #bright, #africa, #object, #exotic, #eating, #arabic, #closeup, #natural, #dessert, #organic, #ramadan, #healthy, #texture, #arabian, #fasting, #eastern, #isolated, #tropical, #colourful, #delicious, #tradition, #nourishment, #freshness, #vegetarian, #ingredient, #background, #mediterranean, zwiń


Ricordea Yuma Rainbow Orange Ricordea Yuma Rainbow Orange\nCaquetaia umbrifera, Parachromis dovii Caquetaia umbrifera, Parachromis dovii\nWłaściwości fizyczne wody Woda: związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach naturalnych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodęokreśla się mianem parywodnej, a w stałym stanie skupienia określa się lodem. Temperatura wody: • Temperatura topnienia podciśnieniem 1 atm: 0ºC = 273,152519 K, • Temperatura wrzenia...\nChłodzenie wody w akwarium Bardzo ważnym elementem hodowli krewetek jest utrzymanie dosyć niskiej temperatury w akwarium aby zapewnić skorupiakom idealne warunki. Większość krewetek wymaga temperatury w przedziale 21-26°C a w okresie letnim gdzie temperatury na zewnątrz przekraczają 30°C ciężko jest utrzymać niską temperaturę w akwarium. Dlatego też...\nFiltr do wody Filtr do wody


Zbudujmy przemysł na innowacjach · Marek Garbicz · Instytut Obywatelski\nInstytut ObywatelskiLupa InstytutuZbudujmy przemysł na innowacjach\nZbudujmy przemysł na innowacjach\nMarek Garbicz, 09.01.2014\nPostęp techniczny nieustannie zmienia układ sił w gospodarce światowej. To jedyna szczelina, w którą Polska może wejść, aby rozwinąć własny przemysł\nMarek Garbicz\tdoktor habilitowany nauk ekonomicznych, profesor SGH w Warszawie\nPostęp techniczny nieustannie zmienia układ sił w gospodarce światowej. To jedyna szczelina, w którą Polska może wejść, aby rozwinąć własny przemysł – mówi prof. Marek Garbicz w rozmowie z Janem Gmurczykiem\nJan Gmurczyk: W państwach rozwiniętych utarła się opinia, że przyszłością gospodarki są usługi, a przemysł to niemal archaizm rodem z XIX wieku. Czy nowoczesna gospodarka faktycznie może obejść się bez przemysłu?\nProf. Marek Garbicz: To iluzja, jakoby rola przemysłu w wysoko rozwiniętych gospodarkach była schyłkowa. W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie: przemysł ma co prawda w stosunku do usług bardzo mały udział w zatrudnieniu i tworzeniu wartości dodanej, ale to wynika z jego ogromnej wydajności. Paradoksalnie, pozorny spadek znaczenia przemysłu łączy się z jego żywotnością.\nDla przykładu, w Stanach Zjednoczonych na zakup typowej usługi, takiej jak usługa edukacyjna czy zdrowotna, potrzeba było w 2000 roku pięciokrotnie więcej dóbr przemysłowych niż w roku 1960. Ta zmiana to wyłączny efekt wzrostu produktywności przemysłu.\nA co z miejscami pracy? Na ile spadek zatrudnienia w fabrykach, wywołany na przykład przeniesieniem produkcji przemysłowej do krajów o niskich płacach, może zostać skompensowany przez sektor usług?\nSęk w tym, że przyzwyczailiśmy się postrzegać poszczególne sektory gospodarki oddzielnie. Tymczasem duża część usług rozwija się tylko wtedy, gdy kwitnie przemysł. Mowa tu choćby o handlu, transporcie czy outsourcingu. A skoro tak, to przy zaniku czy słabości przemysłu branże usługowe też się zbytnio nie rozwijają. Ma to silny wpływ na zatrudnienie, gdyż usługi w znacznej mierze są pracochłonne. Innymi słowy, przemysł tworzy miejsca pracy nie tylko bezpośrednio, lecz w dużym stopniu pośrednio.\nBez przemysłu nie ma zrównoważonego rozwoju?\nOczywiście, istnieją gospodarki, które bazują prawie wyłącznie na usługach, na przykład na turystyce. Jeśli jednak mówimy o dużych krajach, to złudzeniem jest przekonanie, że na dłuższą metę można żyć bez przemysłu. Spójrzmy choćby na Wielką Brytanię, która się znacząco odprzemysłowiła i nadmiernie chyba postawiła na usługi finansowe.\nCzy wobec tego powrót przemysłu do państw rozwiniętych okaże się nowym trendem w gospodarce światowej? Mówi się już na przykład o reindustrializacji w USA.\nStanom Zjednoczonym jest trochę łatwiej niż innym gospodarkom. Dzięki wydobyciu gazu łupkowego Amerykanie mają obecnie tanią energię i niektóre miejsca pracy faktycznie wracają do ich kraju. Ale również w innych państwach widzimy renesans myślenia o tym, że jednak dobrze mieć trochę przemysłu.\nByć może to właśnie przemysł ma największą szansę stać się lokomotywą ożywienia w Unii Europejskiej, która nadal boryka się z kryzysem i wysokim bezrobociem?\nPrzede wszystkim gospodarka unijna w najbliższej przyszłości pozostanie na hamulcach, które wynikają z oddłużania się. W tych warunkach ze strony polityki fiskalnej można liczyć raczej na zaciskanie pasa, a nie pobudzanie koniunktury. O dalsze luzowanie polityki monetarnej też trudno, bo stopy procentowe spadły już prawie do zera. Widzimy co prawda pewne sygnały ożywienia, ale są one słabe. Nie ma wielkich szans na szybkie wyjście z tego kryzysu.\nWracając jednak do przemysłu – tu nie chodzi o dowolne sektory. Kluczem są innowacje, gdyż zatrudnienie pobudzane jest przede wszystkim przez przemysł innowacyjny. Ostatnie amerykańskie badania pokazują, że jedno miejsce pracy powstałe w związku z innowacjami tworzy niejako pośrednio pięć dodatkowych. W sporej mierze są to zajęcia wymagające wysokich kwalifikacji, ale pracę znajdują również przedstawiciele takich zawodów jak sprzedawca, kelner czy kierowca. To o tyle istotne, że bezrobocie jest największe wśród pracowników o niskich kwalifikacjach.\nGdy jednak mówimy o przemyśle w UE, w tle od razu pojawia się dyskusja o zmianie klimatu. Na ile przemysł obciąża dziś środowisko, a na ile normy ekologiczne hamują rozwój przemysłu?\nNa to pytanie nie sposób odpowiedzieć jednoznacznie. Zawsze jest coś za coś. Weźmy na przykład energetykę atomową. Zaostrzenie wymogów bezpieczeństwa w elektrowniach jądrowych zmniejsza skalę potencjalnych zagrożeń dla ludzi i środowiska, ale podnosi koszty produkcji energii elektrycznej. Ponieważ zawsze będzie istniało jakieś ryzyko, normy można podwyższać w nieskończoność. Miejsce, w którym się zatrzymamy w tej procedurze, jest kwestią wyboru politycznego czy też decyzji społecznej.\nA jak ocenić kondycję przemysłu w Polsce?\nWysokie bezrobocie wydaje się być w istotnym stopniu związane ze słabością przemysłu, rozumianą jako jego niska innowacyjność. Co więcej, w momencie transformacji postępowaliśmy z naszym przemysłem dokładnie odwrotnie niż inne kraje. Cały świat przechodził wtedy falę ogromnej koncentracji przemysłu, my natomiast dekoncentrowaliśmy przedsiębiorstwa w imię trochę idealistycznych wyobrażeń o tym, jak powinna funkcjonować konkurencja. Zmniejszaliśmy ich skalę, aby wywołać rywalizację.\nTakie postępowanie miałoby sens, gdyby polska gospodarka była zorientowana głównie na rynek wewnętrzny. Tymczasem już wtedy nasz kraj zaczynał otwierać się na zewnątrz. W efekcie te niewielkie przedsiębiorstwa, które jeszcze dodatkowo zostały osłabione podziałami wewnętrznymi, musiały paść ofiarą konkurencji światowej.\nCo zrobić, aby naprawić sytuację?\nCóż, łatwo zlikwidować przemysł, natomiast bardzo trudno go odtworzyć. Gdy mówimy o powrocie przemysłu, musimy sobie zdawać sprawę z tego, jak wygląda współczesny świat. Dziś tysiąc największych przedsiębiorstw wytwarza 80 proc. światowej produkcji przemysłowej. Innymi słowy, mamy do czynienia z niewiarygodnym stopniem koncentracji produkcji przemysłowej. A to oznacza, że wszystkie miejsca są zajęte. Nikt na nas nie czeka, żebyśmy się pojawili z naszym przemysłem. Co więcej, te zajęte miejsca są obudowane masą różnego rodzaju patentów, które tworzą w istocie rzeczy blokadę przeciwko ewentualnemu wejściu polskiego przemysłu na arenę międzynarodową.\nDo takiego świata strasznie trudno się przebić, zwłaszcza, że właściwie nie mamy z czym. Polskie przedsiębiorstwa są na ogół małe lub średnie, i tu jest problem. Dlatego właśnie cały czas wracam do tych innowacji. Postęp techniczny nieustannie zmienia układ sił w gospodarce światowej. To jedyna szczelina, w którą Polska może wejść, aby rozwinąć własny przemysł.\nA jeśli nie zdobędziemy się na innowacyjność?\nWówczas będziemy mieć wyłącznie przemysł, który pojawił się tutaj jako outsourcing ze strony krajów wyżej rozwiniętych. Pozostaniemy małym ogniwem wielkich łańcuchów dostawczych. Przy czym w tej pozycji też znajdujemy się tylko dlatego, że Polska jest aktualnie atrakcyjna dzięki takim czynnikom jak na przykład stosunkowo niskie wynagrodzenia.\n*Marek Garbicz – doktor habilitowany nauk ekonomicznych, profesor SGH w Warszawie


Filip Kozłowski piłkarzem Pogoni\n9 stycznia 2014, 12:32:11 - koofel\nNapastnik Gopła Kruszwica Filip Kozłowski został nowym piłkarzem Pogoni Szczecin. 18-letni piłkarz podpisał 3,5-letni kontrakt.\nKozłowski po rundzie jesiennej jest liderem klasyfikacji strzelców IV ligi kujawsko-pomorskiej.\nPogoń Szcz - 9 stycznia 2014, 12:39:25 - adbt233.neoplus.adsl.tpnet.pl\nCiekawe jak szybko zadebiutuje bo Robak ma już 3 kartki na koncie i brakuje mu tylko jednej do pauzy.\nBartek - 9 stycznia 2014, 12:56:58 - user-94-254-210-251.play-internet.pl\nOsuch co zrobiles,by chlopak z pod Bydgoszczy trafil do Zawiszy???Nic! A moze to pytanie do kajtka?\nPaprykarz - 9 stycznia 2014, 13:00:28 - 212.169.42.25 (10.0.250.202)\nW Szczecinie stawiamy na mlodziez! Bo to od nich przyszlosc zalezy. 30-letnim slowakom, czechom, gwiazdom balkanskim serdecznie dziekujemy. A Japonia i Brazylia mile widziana ;)\nTar - 9 stycznia 2014, 13:15:11 - 94-229-215-136.static.espol.com.pl\n@Paprykarz nie do końca przecież testujemy Pavle Popare z Serbii ;)\nleon - 9 stycznia 2014, 13:26:01 - 109.231.21.121.koba.pl\nPtak Pitorków Trybunalski pamięta .\npewny - 9 stycznia 2014, 13:51:00 - ip-78-30-108-116.free.aero2.net.pl\na o czym leon pamięta bo nie wiem :-)\nlolo - 9 stycznia 2014, 13:59:20 - user-31-175-181-184.play-internet.pl\nleoś jeszcze po lekcjach nie odpoczął a wieczne tłumaczenie o drodze od 4 ligi już nie ma sensu.\nT-Porto - 9 stycznia 2014, 17:02:20 - public-gprs378094.centertel.pl\nNareszcie wzmocnienia ... ciesze sie i wiem ze pogoń zajmie wysokie miejsce w tabeli :D Tylko Pogoń !!! <3\nJartul - 9 stycznia 2014, 17:10:11 - eml116.neoplus.adsl.tpnet.pl\nLeona dręczą upiorne koszmary z minionej dekady. Takie dolegliwośći leczą - chyba Gorzów, Tworki itp.!!!\nBuZiiii - 9 stycznia 2014, 21:09:04 - user-5-173-137-121.play-internet.pl\nPowodzenia Filip :D Swoją drogą ciekawe ile Gopełko na tym zarobiło :D Pogoń będzie miała pożytek z tego zawodnika, a Zawisza, a raczej jego władze mogą sobie teraz pluć w twarz !!!\nPogon - 10 stycznia 2014, 3:12:01 - 85.255.233.192\nZawisza ma słabych skaltow mogę wymienic paru co gra w Pogoni ale to bedzie bez sensu a co do Pogoni to w Szczecinie młodzi zawodnicy majam doskonale warunki do rozwijania sie piłkarsko i z klimatem tego cudownego miasta\nbatory - 10 stycznia 2014, 10:31:35 - 188-112-63-31.net.pbthawe.eu (10.200.0.174)\nBardzo dobry ruch działaczy Pogoni,takich chłopaków trzeba szukać i dawać im szanse a nie trzydziesto letnim obcokrajowcom,którzy tylko chcą dorobić.\nbatory - 10 stycznia 2014, 10:36:00 - 188-112-63-31.net.pbthawe.eu (10.200.0.174)\nBardzo dobry ruch działaczy Pogoni.takich piłkarzy trzeba wyszukiwać.Jeszcze raz brawo.\nktoś - 14 stycznia 2014, 0:58:01 - host-92-22-26-118.as13285.net\nDuży sukces chłopaka z 4 ligi do ex dobry wybór z Pogonią myślę że Szczecin w tym roku w grupie mistrzowskiej bez szans na puchary więc bez presji o wynik to młody dostanie swoje szanse na boisku jeśli w Pogoni będzie grał jak w Gople to wystrzeli młody jak Filip z konopi jedyny bład to kontrakt aż na 3,5 roku myślę że 2 lata to optymalny okres czasu paprykarze będziecie z niego zadowoleni powodzenia synek


Największe dobro Joe Monstera w 2017 roku - serie artykułów zawodowych - Joe Monster\niskier · 23 lutego 2018 04:42\nJuż od niepamiętnych czasów, jeszcze przed dinozaurami, nasi Bojownicy przesyłali artykuły dotyczące ich przygód w pracy.\nJedne były po prostu zbiorem zabawnych sytuacji, inne poważniejszymi opisami wykonywanej pracy. Właśnie dzięki artykułom wysyłanym przez Bojowników mamy niepowtarzalną okazję zajrzenia w miejsca, w które nigdy byśmy nie zajrzeli i poznania sytuacji, w których nigdy byśmy się nie znaleźli. W 2017 roku doznaliśmy prawdziwego wysypu dobra w postaci kapitalnych artykułów dotyczących przeróżnych zawodów. Przejdźmy więc do najlepszych z najlepszych.\n(wszyscy zasługują na pierwsze miejsce i złoty medal, więc numeracja nie jest wcale rankingowa)\n#1. Krawężnik od kuchni - z życia polskiego policjanta - Oloring7\nOlo to zdecydowany lider tej klasyfikacji. Rok temu zabrał nas w podróż po świecie polskiej policji. Jego wpisy były najwyżej ocenianymi artami w 2017 roku i nie ma tu miejsca na pomyłkę, bo doskonale wprowadza w temat i w trakcie lektury czujemy się, jakbyśmy szli z nim na akcję. Prowadzeni "za rączkę" w każde kolejne miejsce i sytuację. W jego wpisach nie brakuje też zdrowego i czasem ciemnego humoru. Kto nie czytał, niech prędko nadrabia, bo naprawdę warto.\n#2. Z życia strażnika miejskiego - bynajmniej nie tak strasznego, jak go malują\n#3. Jestem partyworkerem, pracuję na imprezach... i ratuję ludziom życie\n#4. Jak wygląda gaszenie pożaru od środka\n#5. Jeden dzień na dyżurze ratownika medycznego - DJ_Skibi\nDJ_Skibi swoją opowieść zaczął jeszcze w 2016 roku, ale był z nami i w 2017, a wszystkie jego teksty są dobre, mocne i dają do myślenia. Skibi opisuje akcje ratownicze, w których brał udział, daje nam zajrzeć do ekipy ratowniczej i do całego systemu od środka. Godne polecenia każdemu.\n#6. Oddział ratunkowy oczyma praktykanta\n#7. Sprzedaję swoje ciało i dobrze na tym wychodzę\n#8. NFZ, lekarze i szpitale od środka\n#9. Wszystko wyrzygałem, możemy kontynuować\nZawód dentysty z nieco innej strony. Autor:Michalp666\n#10. Jestem policjantem w Wielkiej Brytanii - Constable\nConstable w pierwszym artykule wprowadza nas w klimat brytyjskiej policji. Opisuje sprzęt z jakim pracuje, swoje wyposażenie i cały system w jakim to wszystko się odbywa, a warto zaznaczyć, że jest policjantem ochotnikiem. W kolejnych artykułach przechodzi do konkretniejszych sytuacji i pokazuje z czym spotykał się w trakcie wykonywania pracy. Aresztowania, śmierć, pościgi, interwencje - brzmi jak zapowiedź dobrego filmu z wartką akcją i właśnie tym są artykuły w tej krótkiej serii.\n#11. Jestem "psem", czyli jak to wygląda od środka\n#12. Spowiedź masowego mordercy, czyli jestem producentem żywności\n#13. O tym, jak zostałem kapitanem na brytyjskich kanałach\n#14. Tramwajowe szranki motorniczego Lepianki\n#15. Życie od kuchni - czyli o pracy kucharza\nTym razem cała seria poświęcona temu, co dzieje się, kiedy spokojnie czekamy na nasze ulubione jedzenie. Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, co dzieje się za drzwiami kuchni, to tutaj się tego dowiecie.\n#16. Dlaczego branża IT jest jedną z najciekawszych do pracy?\n#17. Nie każdy może mieć brodę - barber mówi wszystko, co powinniście wiedzieć o zaroście\n#18. Jak wygląda praca korektora i redaktora?\n#19. Dlaczego trudno znaleźć pracę jako nauczyciel? Powodem nie jest niż demograficzny\n#20. 18-godzinny etat, czyli ile zarabia nauczyciel (i dlaczego tak mało)\n#21. Z pamiętnika serwisanta/wdrożeniowca oprogramowania\n#22. Praca zdalna – (nie)idealna, czyli o tym, czy "wolny zawód" daje bardziej "wolność" czy "zawód"\n#23. Byłem telemarketerem w firmie, która okazała się być oszustem naciągającym emerytów\n#24. Dlaczego nie powinniście korzystać z usług agencji pośrednictwa pracy - wyznania byłego rekrutera\n#25. "Dlaczego chcesz dla nas pracować?" - rekruter opowiada o swojej pracy\n#26. Jestem patologiem i opowiem wam o mojej pracy. Do czego służy patologia tkankowa?\nJak widać, wysłaliście do nas całą masę świetnych artykułów dotyczących swojej pracy. Artykuły te cieszyły się największą popularnością i kiedy pytaliśmy o Wasze ulubione wpisy z 2017 roku, to właśnie te najczęściej wymienialiście w pierwszej kolejności. Dlatego wszystkim razem i każdemu z osobna serdecznie dziękujemy za podzielenie się częścią swojego zawodowego życia z nami i z czytelnikami!\nZ bojowniczym pozdrowieniem! Siekierka!\nA Ty? Chciałbyś się podzielić swoją opowieścią? Chciałbyś opisać śmieszne sytuacje z pracy? Przygody z klientami? Pisz i wysyłaj śmiało!\nArtykuły można wrzucać TUTAJ - nawet nie trzeba mieć konta na Joe Monster\nTagi: joemonster artykuły bojownicy zawody 2017 praca\nOglądany: 36487x | Komentarzy: 24 | Okejek: 104 osób


Okna, drzwi, ogrody zimowe, okiennice - Blog techniczny: sierpnia 2017\nJeżeli nie dbamy o okucia w oknie - czyli:\n- nie smarujemy,\n- nie regulujemy,\n- nie czyścimy\na postępuje tak prawie 100 % użytkowników okien, musimy się liczyć że prędzej czy później ulegną one awarii. Prócz mechanicznych uszkodzeń zaczepów / wyrobienie, odłamanie / najczęściej ulegają uszkodzeniu zasuwnice. Objawem uszkodzenia zasuwnicy jest możliwość obracania klamki o 360 stopni bez otwierania okna. Jeżeli stało się to przy otwartym oknie to raczej już go nie zamkniemy. Trochę gorzej gdy uszkodzenie zasuwnicy nastąpi w zamkniętym oknie np. w czasie próby jego otwarcia. Wtedy żeby dobrać się do okuć musimy zdemontować skrzydło okienne poprzez odkręcenie zawiasów a nie jest proste. W zasuwnicy okiennej ulega uszkodzeniu zębatka wprawiająca w ruch okucia okienne w czasie obrotu klamki. W przypadku zasuwnic większości producentów okuć / Siegenia, Winkhaus, Maco itp. / systemy okuć w ciągu ostatnich 20 lat niewiele się zmieniły więc w miejsce uszkodzonej zasuwnicy bez problemu dobierzemy zasuwnicę nową. Będzie ona taka sama jak uszkodzona. Inaczej ma się sprawa z okuciami Roto - około 15 lat temu producent radykalnie zmienił cały asortyment okuciowy tak że obecnie produkowane w żaden sposób nie pasują do tych starych. Co prawda Roto na zamówienie jest w stanie wyprodukować zasuwnicę starego typu jednak w cenie porażającej - średnio ponad 200 PLN - i do tego trwa to 3-4 tygodni co w przypadku zepsutego okna jest brzmi jak dobry żart. Możemy z tego wybrnąć dwojako:\n- wymienić cały garnitur okuć w oknie na ten obecnie produkowany co wiąże się ze sporymi kosztami i do tego na ramie okiennej zostaną ślady po starych zaczepach\n- spróbować naprawić uszkodzoną zasuwnicę.\nNa szczęście firma Roto produkuje również tzw. zestaw naprawczy przeznaczony do zasuwnic. Co prawda nie jest on tani jednak w miarę szybko możemy sami naprawić zepsutą zasuwnicę.\nW pierwszej kolejności odkręcamy klamkę i wyciągamy ją z okna. Teraz możemy przystąpić do odkręcenia zasuwnicy - zwykle jest to kilka, kilkanaście wkrętów. Po wyhaczeniu jej z okuć możemy przystąpić do jej naprawy.\nPierwszą czynnością jest roznitowanie kasetki starej zasuwnicy. Możemy to zrobić poprzez rozwiercenie nitów wiertłem o średnicy 5-6 mm.\nRoznitowanie kasetki zasuwnicy\nPo roznitowaniu będziemy mogli rozebrać obie połówki kasetki.\nZasuwnica po zdjęciu kasetki\nPrzed przystąpieniem do montażu nowej kasetki musimy sprawdzić położenie bolców ryglujących w naprawianej zasuwnicy - bolce muszą być w tzw. pozycji środkowej.\nPozycja środkowa okuć\nW takim położeniu bolców ryglujących zakładamy elementy nowej kasetki na starą zasuwnicę. Na jednej z połówek kasetki są dwa wystające bolce - na te bolce nakładamy zębatkę.\nKasetka naprawcza zasuwnicy ROTO - elementy\nPo złożeniu nowej kasetki na zasuwnicy ostatnią czynnością jest zaklepanie nitów. Najlepiej jest to wykonać przy pomocy "punktaka".\nKasetka zasuwnicy złożona\nPrzed ostatecznym zamontowaniem naprawionej zasuwnicy w skrzydle musimy jeszcze sprawdzić położenie bolców ryglujących w pozostałych elementach okucia - tak jak w przypadku zasuwnicy bolce muszą być w pozycji środkowej. Dopiero wtedy możemy zamontować zasuwnice.\nAutor: Joter , poniedziałek, sierpnia 28, 2017 Brak komentarzy:\nEtykiety: okucia, okucia Roto, okucia Roto stare, porady, zrób to sam


Kuchnia | MojeMieszkanie.ovh\n13 listopada 2021 RedakcjaKuchnia\nUrządzając wymarzoną kuchnię należy zadbać o profesjonalne wyposażenie, które posłuży podczas codziennego przygotowywania posiłków. Jednym z kluczowych elementów są różnej wielkości garnki oraz rondelki. To niezbędne akcesoria, aby w prosty i wygodny sposób stworzyć nawetCzytaj dalej\n6 września 2021 8 września 2021 RedakcjaKuchnia\nPolacy uwielbiają wypieki! Ciasta królują na naszych stołach podczas świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy, czy w przypadku innych uroczystości. Często zdarza się także, że pieczemy bez szczególnej okazji. Słodkości – te tradycyjne oraz bardziej wymyślne –Czytaj dalej\n22 lipca 2021 Anna KretowskaKuchnia\nSkład naszej codziennej diety ma ogromny wpływ na nasze zdrowie, kondycje i ogólne funkcjonowanie organizmu. W diecie powinny znajdować się wszystkie makroskładniki, a więc białka, tłuszcze oraz węglowodany. Warto przy tym pamiętać, że wśród białekCzytaj dalej\n25 czerwca 2021 9 lipca 2021 RedakcjaKuchnia\nMeble na wymiar – dlaczego to genialne rozwiązanie?\nRemontując swoją nieruchomość, będziesz musiał podjąć wiele różnych decyzji. Od wyboru kolorystyki po zakup nowych mebli, będziesz chciał mieć pewność, że każdy element projektu jest dokładnie tym, na co liczyłeś. Często wielu właścicieli domów maCzytaj dalej\n5 czerwca 2021 7 sierpnia 2021 RedakcjaKuchnia\nChroń odzież przed rozlaniem i plamami, a dzięki fartuchom restauracyjnym zadbaj o to, by pracownicy wyglądali rześko i jednolicie. Niezależnie od tego, czy szukasz najlepszego fartucha szefa kuchni, czy chcesz ubrać personel w profesjonalnie koloroweCzytaj dalej\n24 maja 2021 RedakcjaKuchnia\nAktualnie od naszych łazienek oczekujemy klimatycznej i relaksującej atmosfery. Jej wystrój powinien być kompatybilny z resztą domu. Niezbędnym elementem każdej strefy pielęgnacji jest umywalka, a przy niej kran doprowadzający wodę. Wygląd baterii umywalkowej nie musiCzytaj dalej\n13 kwietnia 2021 28 maja 2021 RedakcjaKuchnia\nW ostatnim roku co piąta rodzina postanowiła zaplanować świąteczny posiłek w interesujący sposób. Zamiast tradycyjnego domowego jedzenia, tłuczonych ziemniaków i sosu, decydują się na catering dietetyczny. Początkowo pomysł był dla niektórych jest dziwny, ale szybkoCzytaj dalej\n16 marca 2021 17 marca 2021 RedakcjaKuchnia\nKuchnia to jedno z pomieszczeń w domu, które mają wyjątkowe zadanie. Jego wyposażenie może sprawić nam wiele kłopotów. Do wyboru mamy bowiem całą elektronikę oraz meble. Nie bez znaczenia jest również wybór odpowiedniej baterii orazCzytaj dalej\n11 marca 2021 RedakcjaCiekawostki, Kuchnia\nJakie widelczyki do ciasta wybrać?\nTo, że stół wygląda elegancko, ma ładu nakrycie, nie musi od razu oznaczać, że zbliża się jakieś święto, czy też spodziewamy się gości. Zawsze powinniśmy dbać o to, abyśmy spożywali posiłki w estetycznym otoczeniu. DlategoCzytaj dalej\n19 grudnia 2020 5 maja 2022 RedakcjaKuchnia\nKuchnia to centrum domu, więc ważne jest, aby zrobić to dobrze. Poprosiliśmy ekspertów z https://www.archipress.pl/ o radę, jak zrobić to właściwie. Oto, czego się dowiedzieliśmy. Funkcja kuchni zmieniła się w ostatnich latach. Kiedyś przestrzeń zaprojektowanaCzytaj dalej\n2 grudnia 2020 2 grudnia 2020 RedakcjaKuchnia\nZegar na ścianie w kuchni jest niezwykle istotny. To dzięki niemu wiemy, kiedy nasze danie jest już gotowe albo po jakim czasie powinniśmy dorzucić do potrawy kolejny składnik. Wybór zegarów jest naprawdę duży, jednak nasząCzytaj dalej\n8 sierpnia 2020 13 sierpnia 2020 RedakcjaKuchnia\nMielenie, parzenie i jakość kawy – sprawdź te zależności!\nSposób mielenia kawy ma kluczowe znaczenie dla procesu parzenia, a różne rodzaje kawy wymagają różnych mieleń. Ważne jest, aby dopasować konsystencję mielonej kawy do sposobu parzenia kawy, aby uzyskać najlepszą kawę. Jeśli stosujesz metodę parzeniaCzytaj dalej\n14 maja 2020 RedakcjaKuchnia\nKawa to jeden z takich napojów, który lubi wiele osób W pracy pobudza do działania. Często wiele osób wstaje wcześniej przed pracą, aby na spokojnie wypić ją przed pracą razem ze śniadaniem. W wielu domachCzytaj dalej\n17 kwietnia 2020 20 maja 2020 RedakcjaKuchnia\nTrendy i moda w meblach kuchennych zmieniają się praktycznie z sezonu na sezon. Coś, co w ubiegłym sezonie było na topie, w kolejnym może się okazać nie do końca trafione. Sporo jest jednak trendów, któreCzytaj dalej\n3 lutego 2020 4 lutego 2020 RedakcjaKuchnia\nJak odnowić meble wygląd starych mebli w kuchni i dlaczego warto?\nOdnawianie starych mebli, a przede wszystkim szafek kuchennych jest to świetna alternatywa dla całkowitej ich wymiany. Odnowione istniejące szafki z okleiną z prawdziwego drewna i wyposażone w nowe uchwyty do mebli kuchennych są tańsze niżCzytaj dalej


aneetine: lutego 2017\nFarmona - peeling do ciała, Tutti Frutti owocowa rozkosz\nczwartek, 23 lutego 2017 9 komentarzy kobieta\nCo myślicie na temat peelingu do ciała, zdania są na pewno podzielone.. ja od kilku dni testuje peeling z firmy FARMONA o zapachu wiśni z porzeczką. Zmysłowy zapach owoców z Kraju Kwitnącej Wiśni spleciony z orzeźwiającym aromatem porzeczki to gwarantowany relaks, spokój i uczucie błogości. Gruboziarnisty peeling doskonale usuwają zanieczyszczenia i martwe komórki naskórka, poprawia mikrokrążenie i pobudza skórę do odnowy. Ciało pozostaje idealnie oczyszczone, wygładzone i zregenerowane, a skóra miękka i delikatna w dotyku.\nMoje zdanie na temat peelingu :\nTak jak pisał producent peeling jest gruboziarnisty i skutecznie usuwa zanieczyszczenia i martwe naskórki, dodatkowo ma przepiękny zapach, który utrzymuje się przez dłuższy czas na skórze. Ja oprócz peelingu ciała stosuję ten kosmetyk jako peeling na skórki przy paznokciach i na dłonie, sprawdza się rewelacyjnie.\nMała buteleczka 100 ml jest bardzo wydajna, wystarczy jedno wyciśniecie i peelingu spokojnie starczy na dłonie, do ciała nakładam go trochę więcej. Jak dla mnie to dobry kosmetyk do pielęgnacji ciała i cena jest bardzo niska jak na peeling, kosztuje ok. 5 zł i jest dostępny w Rossmannie.\nJestem ciekawa co wy myślicie na temat peelingu do ciała z firmy Farmona. Miałyście go u siebie czy macie inne sprawdzone peelingi ? Piszcie w komentarzach, może skorzystam z waszych rad ;) Miłego dnia ♥♥♥\nAutor: Aneetine 9 komentarze\nWishlist / wiosna 2017\nwtorek, 21 lutego 2017 41 komentarzy blog\nWitajcie ! Na początku chciałabym wam bardzo podziękować za komentarze i miłe słowa pod ostatnim wpisem ♥ aż serce się raduję i wzrasta mobilizacja do bycia z wami, wszystko dzięki Wam kochani czytelnicy. Dziękuję, dziękuję, dziękuję za wszystko, za to, że jesteście ze mną i tak chętnie czytacie mojego bloga ;* Dziś w poście postanowiłam stworzyć swoją wishlist na wiosnę tego roku ! Jesteście ciekawi w co chciałabym zainwestować ? ;) To zachęcam do przeczytania dzisiejszego postu..\n1. Modoterapia, czyli po co mi tyle ubrań, Antonina Samecka\n2. Paletka do konturowania, Makeup Revolution\nMakeup Revolution to zestaw trzech kosmetyków, niezbędnych do nadania twarzy wymarzonych kształtów - bronzer, rozświetlacz i róż. Dzięki temu zestawowi skorygujesz kształt twarzy, nadasz cerze świeżości i młodości. Pudry posiadają aksamitną konsystencję, idealnie rozprowadzają się po twarzy i trwają na niej długi czas.\nLampa ma fluorescencyjną energooszczędną i niskotemperaturową żarówkę, która jest wymienna. Świeci równomiernie rozproszonym światłem. Współczynnik odwzorowania barw, temperatura światła odpowiada światłu dziennemu. Idealna do video oraz fotografii macro, fotografii produktów, fotografii bezcieniowej, jak również do zdjęć portretowych, legitymacyjnych i wiele innych. Ostatnio stała się bardzo popularna jako element w salonach urody do wykonywania makijażu. Pierścieniowy kształt powoduje powstanie efektu okręgu w oku, którego nie uzyskamy używając softboxu. Lampą możemy fotografować ze środka źródła światła, oświetlony z bliska obiekt, uzyskuje na zdjęciu, równomierne oświetlenie ze wszystkich stron.\n4. Pędzel Deni Carte, HB12\nSeria Deni Carte " Classic ",skośny pędzel do modelowania rysów twarzy. Pozwala na precyzyjne nakładanie różu, bronzera lub kosmetyków rozświetlających.\n5. Skóra owcza, Ikea\nDywanik, który jest słynny już wszędzie.. dla mnie byłby idealny jako tło do zdjęć ale i jako element ozdobny do mieszkania. Miałam kupić go już jakiś czas temu, ale zawsze były ważniejsze rzeczy.\n6. Catrice, HD Liquid Coverage\nI to koniec mojej wiosennej listy zachcianek, spodobało się wam coś z mojej listy ? A może podsunęłam wam pomysł na to co możecie sobie kupić ? ;) Czekam na wasze zdanie, miłego dnia wam życzę ♥\nAutor: Aneetine 41 komentarze\nAutor: Aneetine 66 komentarze\nBell / Fashion Colour, odcień brudnego różu\nwtorek, 14 lutego 2017 16 komentarzy Bell\nTo już chyba ostatni raz kiedy maluję paznokcie zwykłym lakierem.. Chcę wrócić do robienia hybryd, oby tylko mój synek mi na to pozwolił ;) Kilka dni temu natrafiłam na przepiękny odcień brudnego różu, odcień 408 z firmy Bell. Ostatnio polubiłam się z tą firmą, bo na prawdę jeśli chodzi o lakiery to mają je świetnej jakości. Pamiętam jak kiedyś miałam kilka odcieni, ale potem przestały się one pojawiać w Biedronce i nie miałam gdzie ich kupić.. a gdy pojawiła się szafa kosmetyczna to ponownie firma przyciągnęła mnie do siebie ;)\nBell / Fashion Colour, odcień 408 brudny róż, poniżej macie kilka zdjęć jak lakier prezentuję się na paznokciach. Mam nałożone dwie warstwy, krycie jest rewelacyjnie, czas wysychania ekspresowy.. co ja bardzo sobie cenie w lakierach. Już nie przedłużam i miłego oglądania ♥\nJak poradzić sobie z przeziębieniem w ciąży ?\nniedziela, 12 lutego 2017 6 komentarzy kobieta\nMoja odporność w ciąży sięgnęła dna.. niestety przez okres rozwoju maleństwa w moim brzuszku byłam chora chyba ze trzy razy, łapała mnie co chwile do inna infekcja lub przeziębienie. Teraz już przy końcówce myślałam, że nic nie jest w stanie mnie zarazić.. pech chciał, że pan narzeczony jednego dnia wrócił z pracy z katarem i gorączką.. no i trach ! Na następny dzień zaczęło boleć mnie gardło i pociągałam nosem.\nNiestety w trakcie ciąży jest bardzo ale to bardzo okrojony dostęp do leków na przeziębienie.. pozostają tylko syropki odpowiednie dla kobiet w ciąży, tabletki, spray do nosa i maści. Na początku stosowałam tylko syrop i krople do nosa.. ale to pomagało na katar a kaszel ? Uporczywy i nie dający spokoju ? Nic nie pomagało.. Zaczerpnęłam wiadomości w internecie a potem skonsultowałam to z panią w aptece i co mi pomogło ? Maść, genialna bez dwóch zdań, nie miałam nigdy wcześnie takiego dobrego środka na kaszel !!!\nMaść Vicks VapoRub jest stosowana w objawach podrażnień i stanów zapalnych błony śluzowej nosa i gardła (np. w przebiegu przeziębień) kaszlu, katarze z obrzękiem błon śluzowych nosa i uczuciem utrudnienia oddychania.\nMaść lecznicza zawiera jako składniki czynne: kamforę, olejek eukaliptusowy, levomentol, olejek terpentynowy, które łagodzą dolegliwości górnych dróg oddechowych w katarze. Mentol i kamfora łagodzą obrzęk śluzówek małżowin nosowych oraz łagodzą kaszel poprzez działanie łagodnie znieczulające. Olejek eukaliptusowy i olejek terpentynowy działają pobudzająco na wydzielanie śluzu w górnych drogach oddechowych, pobudzając odkrztuszanie. Maść lecznicza na objawy przeziębienia Vicks VapoRub jest dostępna w wariantach 50g i 100g.\nWcierać dokładnie w skórę klatki piersiowej i pleców. Przykryć całą powierzchnię ciepłą tkaniną, dla lepszego efektu (nie stosować tworzyw utrudniających parowanie), używać lekkich ubrań w celu skuteczniejszej inhalacji.\nSłyszeliście o tej maści na przeziębienie ? Jeśli jesteście przeziębione, macie uporczywy kaszel i katar to polecam z całego serca ta maść, nigdy wcześniej jej nie stosowałam ale teraz żałuję.. najlepszy i niezastąpiony lek. Mi pomógł już po dwóch nasmarowaniach ;) Także wszystkie mamy, które teraz borykają się z problemem przeziębienia i nie mogą brać konkretnego leku szczerze polecam ! Pozdrawiam, A ♥