Trzynastowieczna Piwnica – Wrocław. Dla ciekawych.\nW samym centrum Wrocławia, tuż pod przepięknym ratuszem, od wieków funkcjonuje jedna z najsłynniejszych wrocławskich restauracji. Mowa rzecz jasna o Piwnicy Świdnickiej. Jej początki sięgają XIII wieku. Nie jest późniejszym dodatkiem. Wbrew temu, co sądzą o tej epoce współcześni średniowiecze było bardzo racjonalnym okresem. Gdy budowano ratusz od razu założono, że muszą się w nim znajdować pomieszczenia przeznaczone dla najważniejszych miejskich instytucji i person takie jak sala posiedzeń rady miejskiej, gabinet burmistrza, sędziowska wokanda oraz miejsce gdzie trafią skazani przez tego ostatniego, czyli więzienie, a także i to gdzie wszyscy pracujący w ratuszu będą mogli spożyć posiłek. Te dwa ostatnie – więzienie i karczmę – zlokalizowano w podziemiu nowo powstającego ratusza. I choć przez siedem wieków zmieniło się prawie wszystko, to lokal gastronomiczny w najlepsze funkcjonuje tam gdzie jego miejsce.\nHistoria Piwnicy Świdnickiej jest w pewnym sensie zaprzeczeniem historii samego miasta. Wrocław wielokrotnie zmieniał przynależność państwową, mówiło się w nim różnymi językami, przestrzegano różnych praw, mieszkańcy z katolików stawali się protestantami i na odwrót. Rządził tu biskup, król, cesarz, a nawet Hitler. Piwnica Świdnicka natomiast nie tylko od 700 lat funkcjonuje w tym samym miejscu, ale od samego początku należała do miasta i nie zmieniło się to ani za cesarstwa, ani za królestwa, ani za komunizmu, ani za demokracji. Tak jak w XIII wieku tak i dzisiaj miasto wynajmuje ją temu, kto zaoferuje najlepsze warunki jej prowadzenia i najwyższy czynsz. Zmieniło się tylko jedno. Monopol na alkohol. W początkach istnienia naszego lokalu posiadała go rada miejska. Rajcy mieli wyłączność na handel beczkowym piwem i winem w graniach miasta. Tylko oni byli władni wydać odpowiednie koncesje i skwapliwie z tego prawa korzystali. Dzisiaj, jak wiemy, monopol na trunki posiada państwo. Ot przyczynek do historii samorządu. Z alkoholem jednak związana jest jeszcze jedna, bardzo istotna kwestia. Za najlepsze w ówczesnych czasach uchodziło piwo świdnickie, lejące się w pod ratuszowej karczmie szerokimi strumieniami. Stało się ono eponimem – od niego dzisiejszego Piwnica wywodzi swoje imię.\nTunel pod rynkiem\nŚwidnicki trunek królował w Piwnicy aż do początków XVI wieku. Musiał jednak w końcu ustąpić miejsca lokalnemu produktowi. W 1519 w kamienicy Pod Złotym Dzbanem, naprzeciwko karczmy, powstał browar. Produkowane w nim piwo pszeniczne „Baran” niezwykle zasmakowało wrocławianom i odwiedzającym piwnice gościom. Sama knajpa cieszyła się tak wielkim uznaniem, że browar nie nadążał z produkcją trunku. W pewnym okresie zdecydowano się nawet przekopać tunel pod powierzchnią rynku, prowadzący z browaru bezpośrednio do przepastnych spiżarni Piwnicy Świdnickiej. Było to podyktowane chęcią usprawnienia dostaw. Nieustanne przetaczanie beczek między ratuszem, a położoną naprzeciwko kamienicą stawało się uciążliwe dla pracujących czy spacerujących na powierzchni pięknego wrocławskiego rynku. Świadczy to o niezwykłej popularności lokalu, dla którego zdecydowano się na dużą przecież inwestycję, jaką było w XVI wieku kopanie podobnego rodzaju tunelów.\nChociaż karczma, jako taka, jest miejscem rozrywki, wypoczynku i dobrej zabawy, gdzie można nie tylko smacznie zjeść, ale i wypić, to nie wszystkie współczesne uciechy kojarzące się z tego typu miejscami były w dawnych wiekach dobrze widziane. Muzyki uraczyć można było w Piwnicy Świdnickiej tylko dwa razy w tygodniu. Z czasem gościom zabroniony gry w karty, palenia tytoniu i przeklinania. Zanim człowiek przystąpił do degustacji lokalnych trunków musiał uiścić odpowiednią kaucję, a gdyby nie daj Boże stłukł kufel był zobowiązany, czym prędzej pokryć koszty swojej nieuwagi. Co ciekawe każdy taki haniebny czyn skutkujący nie tylko potłuczonym szkłem, ale i rozlanym trunkiem był odnotowywany trzykrotnym uderzeniem w tzw. dzwonek bałwana. Interpretacje tego zwyczaju pozostawiamy w gestii miłych czytelników. Gdy zdarzali się goście, którzy nie chcieli przestrzegać tych obyczajów w grzeczny (bądź nie) sposób proszono ich o opuszczenie lokalu. Do piwa serwowano różnego rodzaju pieczywo i słynne kiełbaski, a biesiadowanie nie zaczynało się jak to bywa obecnie dopiero ku wieczorowi, lecz trwało od samego rana.\nŻacy i goły szermierz\nGdy na początku XVIII wieku, w 1702 roku, powstał Uniwersytet Wrocławski do miasta napłynęły rzesze braci studenckiej. Studenci jak to miewali wtedy i mają do dzisiaj w zwyczaju lubią imprezowe życie. Piwnica Świdnicka leżąca niedaleko uniwersyteckich budynków stała się jedną z ulubionych miejscówek żaków. Z czasem otrzymali oni dedykowaną sobie salę, gdzie w odpowiednich szafach składowali swoje kufle na złocisty napój z chmielem. Każdy z nich mógł pomieścić po 2.5 litra piwa. Takich kufli w trakcie jednego wieczoru opróżniano zazwyczaj kilka. Trzeba przyznać, że to dość imponujący wynik. Jeśli już o Piwnicy Świdnickiej i Uniwersytecie Wrocławskim mowa nie można nie wspomnieć o symbolu uczelni, którego powstanie jest ściśle związane z pewnym udanym wieczorem w naszej restauracji. Podobno jej autor, Hugo Lederer, ucztował w podziemiach ratusza tak wystawnie, że stracił cały swój dobytek, łącznie z ubraniem. Ostała mu się jedynie szpada. Chcąc przestrzec innych przed swoim losem wykonał słynną rzeźbę po dziś dzień stojącą na placu Uniwersyteckim. Nie jesteśmy przekonani czy jego przestroga na coś się przydała, bo do dzisiaj studenci potrafią przepić albo przegrać w karty pokaźne sumy, ale jesteśmy wdzięczni za postument, który z biegiem czasu stał się wizytówką wrocławskiej szkoły wyższej, a w pewnym sensie samego Wrocławia.\nWielcy tego świata i zwyczajni Wrocławianie\nSława Piwnicy Świdnickiej wykraczała daleko poza granice miasta. Dość powiedzieć, że większość znanych i cenionych na świecie person, gdy tylko zjawiały się we Wrocławiu, swoje kroki wieczorową porą kierowało właśnie do restauracji znajdującej się w podziemiach ratusza. Bywały tu takie tuzy jak Fryderyk Chopin, Józef Wybicki, Juliusz Słowacki, Józef Ignacy Kraszewski i Johann Wolfgang Goethe. Nikomu nie trzeba tych panów przedstawiać. Mimo upływu wieków Piwnica Świnicka ma się świetnie. Dobrze wiedzieć, że w prędko zmieniającym się świecie są takie miejsca. Stałe punkty na mapie historii. Warto skorzystać z tego dobrodziejstwa, usiąść w tych wiekowych murach, wypić dobre piwo i nacieszyć się smacznym jedzeniem. Podziemie ratusza gościło wielu wybitnych, ale wciąż żyje i funkcjonuje dla tych, którzy odwiedzają je na co dzień. Studentów, urzędników, pracowników korporacji, nauczycieli, policjantów. Po prostu Wrocławian.\nCiekawostka, Wrocław, Wrocławskie Lokale\nciekawostka, historia, Knajpa, Piwnica Świdnicka, Restauracja, Wrocław


VAT ZŁOM - najnowsze wiadomości gospodarcze i finansowe - Gospodarka.gazeta.pl\nMinisterstwo Finansów chce walczyć z nielegalnym lub fikcyjnym obrotem złomem. Resort przygotował, a Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji ustawy o VAT, która nakazuje, by ten podatek płacili nabywcy, a nie sprzedawcy złomu.\nE-booki, czyli książki w wersji elektronicznej, nie są towarem, lecz usługami. Dlatego Francja i Luksemburg nie mogą na nie stosować obniżonych stawek VAT - uznał Europejski Trybunał Sprawiedliwości. To zła wiadomość także dla wydawców i czytelników w Polsce.\n: paliwa, stal, wyroby stalowe, złom, odpady, metale szlachetne (np. złoto, srebro) i nieszlachetne (np. miedź), folię stretch, tablety, smartfony, konsole, usługi budowlane, części i akcesoria do pojazdów silnikowych, węgiel i produkty węglowe, maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części i\nodniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, które objęte są reżimem odwrotnego obciążenia i odpowiedzialnością solidarną (paliwa, stal i wyroby stalowe, złom i odpady, metale szlachetne i nieszlachetne, tablety, smartfony, konsole, usługi budowlane, części i akcesoria do pojazdów silnikowych, węgiel i\nm.in usługi budowlane i budowlano-montażowe, stal i wyroby stalowe, akcesoria oraz urządzenia elektroniczne (tablety, laptopy, notebooki, telefony komórkowe, kamery, aparaty cyfrowe, procesory, konsole i urządzenia do gier wideo etc.), paliwa, złom, oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne, części i\noraz urządzenia elektroniczne (tablety, laptopy, notebooki, telefony komórkowe, kamery, aparaty cyfrowe, procesory, konsole i urządzenia do gier wideo etc.), paliwa, złom, oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne, części i akcesoria do pojazdów samochodowych i motocykli etc. W sumie będzie on dotyczył ok\nbudowlano-montażowe, stal i wyroby stalowe, akcesoria oraz urządzenia elektroniczne (tablety, laptopy, notebooki, telefony komórkowe, kamery, aparaty cyfrowe, procesory, konsole i urządzenia do gier wideo etc.), paliwa, złom, oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne, części i akcesoria do pojazdów\n, procesory, konsole i urządzenia do gier wideo etc.), paliwa, złom, oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne, części i akcesoria do pojazdów samochodowych i motocykli etc. W sumie dotyczy ok. 554 tys. podatników VAT. Ulga za złe długi, lepiej płać w terminie Znowu od stycznia do ustaw o podatkach dochodowych\nproc., musztarda – 23 proc., sos musztardowy – 8 proc. VAT. Kawa zbożowa 8 proc., kakao 23 proc. VAT. Dlaczego tak? Stawki oparte są na klasyfikacjach statystycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r. Jest ona chaotyczna i zła. Od lat mówi się, że trzeba skończyć z tym\n. "Polska wprowadziła odwrotne obciążenie VAT głównie w obrocie stalą i wyrobami stalowymi, złomem, elektroniką użytkową, itp. Wprowadzenie mechanizmu odwróconego VAT było efektem licznych wyłudzeń podatku VAT w danych branżach. Skutki wprowadzenia mechanizmu odwróconego VAT były zazwyczaj niemal\nsprzedaży złomu; spadek pozycji podatki i opłaty o 6,2 mln zł na skutek otrzymanego zwrotu zagranicznego podatku VAT" - czytamy dalej. W ujęciu jednostkowym zysk netto w I-II kw. 2018 r. wyniósł 129,18 mln zł wobec 18,49 mln zł zysku rok wcześniej. PKP Cargo zadebiutowało w 2013 r. na warszawskiej\n". Według informacji gazety, największe nadużycia dotyczą VAT (43 procent), akcyzy, PIT i CIT. Najwięcej nieprawidłowości zachodzi w sektorze paliwowym i handlu złomem. Dziennik pisze, że przestępstwa polegają głównie na wprowadzaniu na rynek paliw niewiadomego pochodzenia. Z kolei firmy\nZłe wieści podatkowe A.D. 2017. Nasze portfele schudną w 2017 r. Przez podatki\ntym roku. Żeby to osiągnąć, złamie inne obietnice. VAT w górę, czyli bez zmian Już wiadomo, że w przyszłym roku nie będzie obniżki VAT. Problem w tym, że jest ona zapisana w ustawie o VAT. Zgodnie z tym zapisem podstawowa stawka tego podatku ma spaść z 23 do 22 proc. - W 2017 r. zostaje 23-proc. VAT\nPod koniec roku deficyt w budżecie państwa zwykle rośnie coraz szybciej. To dlatego, że finalizowane są w tym czasie przeróżne wydatki. Na koniec września dziura w kasie państwa urosła do blisko 21 mld zł. To 37,7 proc. planu na cały rok. A ten plan to niemal 55 ml zł. Sytuacja nie jest więc zła\noznacza nie tylko niższe świadczenia i kolosalne koszty dla budżetu. Ekonomiści szacują, że wydatki na emerytury i świadczenia przedemerytalne tylko do 2020 r. pochłoną dodatkowe 40 mld zł. Dla firm to zła wiadomość, bo już dziś mają problemy ze znalezieniem wykwalifikowanych pracowników. Wysłanie ludzi\nJak czytamy w artykule, to bardzo zła wiadomość dla przedsiębiorców. Ministerstwo finansów dostało "zielone światło" od Unii Europejskiej dla odebrania na trzy lata polskim firmom prawa do odliczania podatku VAT, zawartego w cenie paliw kupowanych do napędu samochodów z kratką\nfiskusa. Dlatego Ministerstwo Środowiska proponowało, by zamiast opłaty recyklingowej wprowadzić 400 zł opłaty depozytowej, którą kierowcy uiszczaliby przed rejestracją używanego samochodu. Jednocześnie planowano wprowadzenie 400 zł premii, którą dostawałby kierowca oddający na złom auto zarejestrowane w\nprzywiezione z Zachodu na lawecie po tak ciężkim wypadku, że po naprawie pojazd będzie zostawiać ślady trzech kół. Do tej pory nie wprowadzono też u nas przepisów pozwalających skierować na złom samochód, który z powodu fatalnego stanu technicznego nie powinien być dopuszczony do ruchu. W 2011 r. projekt\nnieuczciwymi kontrahentami, z prawnego punktu widzenia ich sytuacja nie jest aż tak zła, jak mogłyby na to wskazywać, wydawane często na wyrost, decyzje organów podatkowych. Nawet w sytuacji, gdyby okazało się, że podmiot będący nabywcą lub sprzedawcą towarów okazał się oszustem podatkowym, możliwe\n, żeby dojść do porozumienia w sprawie łapania karuzel podatkowych. Nadzieją jest podzielona płatność w VAT. Włosi stosują to w niektórych branżach od 1 stycznia. Ale Komisja Europejska patrzy na to nie wiadomo dlaczego niechętnie - tłumaczył. Dodał, że spadły też dochody z innych podatków. Tu też\n. Będzie można badać transakcje między firmami. Wychwycić błędy w naliczaniu VAT. Jednolity plik kontrolny pomoże też ograniczać zjawisko wystawiania pustych faktur. Szybkie kontrole ułatwią ponadto wychwytywanie firm słupów. Prace nad Jednolitym Plikiem Kontrolnym zaczęły się 2,5 roku temu. Teraz są na\nmożna było zaoszczędzić, bo niższy był VAT (7 proc.) na dziecięce obuwie i ubrania. Dzisiaj obowiązuje 23-proc. stawka. Kijki? Od 50 zł dla dziecka. Górna granica to nawet 700 zł. - Cena zależy od rodzaju rury, gripu i grota. Droższe kijki mają grot z twardych spieków korundowych, co przydaje się na\nwątpliwości odnośnie do skuteczności programu restrukturyzacji. Sieć, która inkasuje jednego funta za 10 wydanych w brytyjskich sklepach, podała, że sprzedaż z wyłączeniem paliw i podatku VAT w brytyjskich sklepach otwartych przez minimum rok spadła o 0,6 proc. w III kwartale fiskalnym, zakończonym 24\nRekordowo duża dziura w kasie państwa. Czekają nas podwyżki podatków\n. Mimo poprawy sytuacji w gospodarce w przyszłym roku czekają nas wyższe podatki. Nie będzie obiecywanej obniżki stawek VAT. Podstawowa miała z początkiem przyszłego roku wrócić do 22 proc. Co najmniej do końca 2016 r. będziemy jednak mieli dzisiejsze 23 proc. Zniknie ulga polegająca na zwrocie VAT za\n), uszczelnienie VAT, wzrost wpływów z dywidend i zwiększenie deficytu budżetowego o 1,5 mld zł. Wydaje się, że w budżecie na przyszły rok zmieści się jedynie program dodatków dla rodzin. Zdaniem Henryka Kowalczyka obniżenie wieku emerytalnego mogłoby wejść w życie w połowie przyszłego roku, chociaż warto\nJakby już ten segment rynku nie miał pod górę - choćby VAT na elektroniczne książki wynosi 23 proc., na papierowe 5 proc. Od 25 grudnia pojawił się jednak kolejny kamyczek. - Na Woblinku jeśli nie zahaczę opcji, że "rezygnuję z prawa zwrotu" - nie mogę zakończyć transakcji, czyli MUSZĘ\nFinanse. Nowe wydatki są, dochody szwankują\n. Pojawią się tu po raz pierwszy wydatki na program dodatków 500+, które choć - na co liczy rząd - będą napędzać konsumpcję i zwiększać dochody budżetu z VAT i akcyzy, to będą też dla niego ogromnie kosztowne. Przykrą niespodzianką dla rządu były dane o wzroście gospodarczym w I kw. 2016 r. Wzrost o 3 proc\nnajbliższych latach. Jak wzrost podstawowej stawki VAT z 22 do 23 proc. odbije się na gospodarce? - Dynamika wzrostu konsumpcji będzie mniejsza o 0,5 pkt proc., a wzrost PKB - o 0,3 pkt proc. Ale rząd i tak wybrał mniejsze zło - mówi Jakub Borowski, główny ekonomista Invest Banku. - Dobrze, że nie zdecydowano\ndochodzą: * materiały (ale nie składniki linii produkcyjnych) po cenach ewidencyjnych: 1,5-2,5 mln zł; * materiały (nie składniki linii produkcyjnych) po cenach złomu: 1,2-1,5 mln zł; * wyroby gotowe i towary: 6,5-10,7 mln zł; * części zamienne: 1,8-2,4 mln zł. "W przypadku maszyn i urządzeń należy\n. Wszyscy pokazywali dokumenty, składali zeznania, że ten człowiek regularnie dostarczał złom. Skarbówka nie wierzy. Z konta firmy zajmuje 1,2 mln zł. Dodatkowo urząd skarbowy wysyła 16 kontrolerów do wszystkich pozostałych spółek. Paraliżują je. - Na przesłuchania wzywają mnie trzy razy w tygodniu\nPrzedsiębiorcy bardzo niezadowoleni z ZUS\n), utrudniony dostęp do środków unijnych (25 proc.), warunki dostępu do kredytów (35 proc). Aż trzy czwarte pytanych uważa, że stawki VAT są zbyt wysokie, a przepisy podatkowe mało przejrzyste. Jednakże niemal identyczne wyniki ankieterzy uzyskali w skali ogólnopolskiej. W tym przypadku niezadowolenie\nbagatelizować, a brak stosownych działań to grzech zaniechania. Polski budżet ma zbyt dużo do stracenia. Unikanie CIT jest w swojej skali zbliżone do zjawiska wyłudzeń podatku VAT. Na czym polega problem poza stratami budżetu? - Holdingi, które agresywnie optymalizują opodatkowanie CIT, oszczędności z tego\nToruński przedsiębiorca nie płacił fiskusowi, by nie zwalniać pracowników\nprocedury powodują, że sprawa rozliczeń ugrzęzła i jeszcze teraz nie ma widoków na szybkie jej zakończenie, co - zdaniem prezesa - nie pozwala firmie normalnie działać. Sąd ocenił, że wstrzymując w tym stanie rzeczy przelewy do skarbówki, Leszek P. wybrał mniejsze zło. - Lepiej nie odprowadzić zaliczek, niż\nsklepy i oczywiście dyskonty --Prairie Mining nie podziela obaw resortu środowiska i zapewnia, że wybuduje w Polsce dwie kopalnie węgla za ponad 4 mld zł --Zła passa komorników trwa. Po zmianach wysokości pobieranych przez nich opłat, które zaproponowało Ministerstwo Sprawiedliwości, cios korporacji\nBunt przedsiębiorców, dziś bronią się urzędnicy\n, który źle zinterpretował przepisy dotyczące podatku VAT. - Również ujawniane przestępstwa podatkowe w takich zakresach jak obrót złomem, odbarwianym olejem opałowym lub importowaną stalą czy też nieopodatkowana sprzedaż w internecie w rzeczywistości są działaniami chroniącymi uczciwych przedsiębiorców\nroboczą, nie wytworzymy towarów o wysokiej jakości technologicznej. Niskie płace sprawiają również, że ludzie wykwalifikowani wyjeżdżają z Polski nawet kosztem zmiany zawodu. To samo zło. Pora z tym skończyć. Prezydent Duda nie może zmarnować swojej szansy. Co musi więc zrobić? - Myślę, że zwiększenie\nStal i podatki\n. Działania związane z obrotem złomem - ważna część hutniczego biznesu - to również obszar, na którym podatkowa czujność jest w cenie. Istotny jest tu wybór optymalnego okresu rozliczeniowego zapłacenia podatku od transakcji. Warto pamiętać, że ten dobry okres rozliczeniowy zależy de facto od rozróżnienia\n, zakładanej rok temu, przekroczył 2,4 proc. W 28 instytucjach wynik nie przekroczył poziomu 2 proc., a w trzech z nich klienci ponieśli realną stratę. Według Open Finance ujemna dochodowość lokat to zła wiadomość dla osób, którym skończyły się właśnie roczne depozyty w Banku Gospodarstwa Krajowego i Pekao\nzarządził pakiet reform Wall Street. Przegłosowane w lipcu przepisy zwiększają kontrolę rządu nad bankami i innymi instytucjami finansowymi. Rządowe agencje będą w stanie doprowadzić do zamknięcia firm, których zła kondycja może zagrażać gospodarce. A banki zostaną zobowiązane do zredukowania liczby\nDemokracja w kampanii wyborczej obiecywała też m.in. wydłużenie wypłat zasiłków dla bezrobotnych z roku do dwóch lat, podniesienie najniższych emerytur do poziomu z 2009 r., rozłożoną na trzy lata obniżkę VAT z 23 do 19 proc. oraz - co miałoby pobudzać wzrost - stopniową obniżkę podatku CIT z 20 do 15 proc\nnielegalne ściągnięcie treści. - Użytkownik może najwyżej zrobić screenshot ekranu, ale wtedy jakość jest bardzo zła - mówi Krala. Wielu klientów do czytania na komputerze przekonuje cena. Zazwyczaj za wersję elektroniczną trzeba zapłacić 15 proc. mniej niż za papierową. Niektórzy wydawcy sprzedają ją\nszczegółami o "miesiączce" i konieczności tamowania krwawienia. Stawką był 5-procentowy podatek VAT od podpasek i tamponów, jaki narzuca obywatelom cała Unia, bo nie uznaje środków higieny intymnej za produkt pierwszej potrzeby. Przy okazji wyszło, że dużo bardziej liberalna jest dla żelków z\nZałożenie firmy może nic nie kosztować. Jeśli zdecydujesz się na jednoosobową działalność gospodarczą, nie będziesz płatnikiem VAT, firmę zarejestrujesz w domu, a twój warsztat pracy ograniczy się do tego, co znajdziesz w mieszkaniu, wtedy za założenie działalności zapłacisz całe zero złotych. Ale\nSenat. Poza tym obniżenie podatku VAT to rzecz miła, ale nie tędy droga. Nie dotyka ona istoty problemu, którym jest monopol TP SA i zła struktura opłat za Internet. Jedno jest pewne - gdy wejdzie w życie nowy cennik, stawka VAT na połączenia z Internetem będzie niższa. Nie wiadomo tylko kto będzie\nkosztuje już tylko 400 zł za tonę i nie ma na nią zbytu. W ubiegłym roku w Polsce nadwyżka zboża wynosiła 4,5 mln ton. Przy europejskiej cenie zboża w granicach 100 euro za tonę można u nas produkować spirytus poniżej 1,60 zł bez VAT. Produkcja biodiesla zaś w całej Europie będzie ograniczona do 10-15\n. Informacje zostaną opatrzone klauzulą danych poufnych - twierdzi operator. Poseł nie będzie więc mógł ich pokazać publicznie. Zło dzieje się na poczcie Przeciętny klient Pocztę widzi tak jak Dariusz z Warszawy. Książkę w niemieckim Amazonie zamówił 19 lipca. Wysłano ja dzień później. - Po miesiącu pytałem\nopodatkowania przedsiębiorstw nie można zapomnieć, że np. podatek dochodowy od osób prawnych ma charakter liniowy. Zróżnicowany zakres opodatkowania, którego problem dotyczy, odnosi się do opodatkowania osób fizycznych, w tym prowadzących przedsiębiorstwa oraz podatku VAT. Stąd też w wielu dyskusjach porusza\nwybudowanego budynku lub lokalu mieszkalnego. Ulga internetowa dla dwojga, trojga... W przypadku ulgi internetowej trudno mówić o jakimś szczególnym planowaniu. Ten, kto płaci za dostęp do sieci, dostaje od operatora fakturę VAT. I to wystarcza do skorzystania z ulgi. Ale ulgę - o czym pisaliśmy już\nzawsze płacą VAT od towaru czy usługi. Jeśli chcą mieć pewność, że te pieniądze trafią do budżetu, a nie do kieszeni nieuczciwego przedsiębiorcy, powinni brać paragony fiskalne. Z tych pieniędzy państwo buduje drogi, przedszkola, szkoły, zapewnia bezpieczeństwo - wylicza Izabela Leszczyna. - Żeby państwo\nfakturą, dokument w PDF nie ma w ogóle mocy prawnej. W konsekwencji firmy traciłyby prawo do odliczania podatku VAT, a szefom groziło nawet postępowania karnoskarbowe. Stanowisko fiskusa potwierdzały sądy niższej instancji. Polkomtel, który wystąpił o korzystną dla siebie interpretację przepisów, przegrał


O mnie - Sztuka Wschodu\nKim jestem? To trudne pytanie. Z pewnością jestem osobą ciekawą świata. Osobą, która uwielbia odkrywać niezwykłość w codziennych rzeczach. Kimś, kto zwraca uwagę na rzeczy, które inni pomijają.\nO czym chcę pisać? O wszystkim. O każdej drobnostce związanej z szeroko pojętym hasłem „Daleki Wschód”. Dlatego na moim blogu znajdzie się wszystko po trochu: historia, literatura, kino, sztuka, kuchnia i ciekawostki z życia codziennego mieszkańców Azji.\nDlaczego taki temat? W sumie nie wiem. Zaczęło się niepozornie, od zainteresowania się azjatyckim filmem. Skończyło się na wielkiej fascynacji ludźmi i kultura tego kontynentu.\nCzy moja praca jest wybitna? Na pewno nie. Jestem studentką historii sztuki. Swoja przyszłą karierę pragnę związać właśnie ze sztuką i kulturą Azji oraz jej wpływami widocznymi w Europie. Dlatego wciąż się uczę. Informacje, które będę umieszczać na tym blogu będą nowością zarówno dla Was jak i dla mnie.\nZatem miłego czytania!! 😀


Mieszkanie Sprzedaż, Bydgoszcz, Wyżyny, 53.00 m2, 249000 zł\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą mieszkania na osiedlu Wyżyny, znajduje się ono na 3 pietrze bloku 4 piętrowym. Mieszkani składa sie z trzech niezależnych pokoi łazienki z WC osobno kuchni oraz przedpokoju.\nMieszkanie w stanie technicznym srednim, okna PCV, na podłogach panele i kafle.\nBudynkiem zarządza S.M , czynsz to około 350 zł dla jednej osoby.\nMieszkanie nie zadłużone.\nSymbol oferty OLM-MS-2743


Koniec sparingów, czas na ligę! - Nidzica\n2018-04-05 07:00:00 (ost. akt: 2018-04-04 13:53:20)\nW okresie zimowym, w którym nasi zawodnicy przygotowywali się do rundy wiosennej, drużyna pod wodzą Bartosza Kruschel, rozegrała pięć meczy kontrolnych.\nPierwszym przeciwnikiem był Omulew Wielbark. Spotkanie zakończyło się wygraną Startu 6-4. Następnym rywalem była drużyna z A-klasy, LZS Tyrowo. Spotkanie zakończyło się wynikiem 1:1, a bramkę dla naszego zespołu zdobył Dominik Bróździński.\nW następnym sparingu, zmierzyliśmy się z LKS Różnowo. Wynik spotkania to 2:4 dla drużyny z Różnowa. Dla naszego zespołu bramki zdobyli Dominik Bróździński i Kuba Chlewiński. Czwartą drużyną, z którą się zmierzyliśmy było GSZS Delfin Rybno. Mecz zakończył się wynikiem 1:4 dla drużyny z Rybna.\nBramkę dla naszego zespołu zdobył Kacper Morzyc. Ostatni sparing, rozegrany w sobotę (24.03) z drużyną KS Iskra Narzym, zakończył się wynikiem 6:2. Dla naszego zespołu bramki zdobyli, Kamil Michalski x2, Dominik Bróździński x2, Piotr Mioduszewski oraz Alan Zasadzki. W pierwszym meczu rundy wiosennej, drużyna Startu, zmierzy się z KS Gmina Kozłowo.\nMecz rozegrany zostanie na boisku w Kozłowie, 7 kwietnia o godzinie 16:00. Już dziś serdecznie zapraszamy sympatyków obu drużyn na pierwsze ligowe zmagania!\nMKS Start Nidzica\nNidzica Start Nidzica piłka nożna sport 2018


8 cudownych korzyści zdrowotnych z korzeni papai - Atego.com.pl\n8 cudownych korzyści zdrowotnych z korzeni papai\nPodobnie jak drzewo papai, korzenie również mają znaczący skład, który może przynieść korzyści dla Twojego ogólnego stanu zdrowia. Poznaj korzenie papai korzyści zdrowotne w tym artykule!\nPapaja jest również nazywany papaw lub pawpaw i pochodzi z Ameryki tropikalnych nizin. Należy do rodziny "Caricaceae," z botanicznej nazwy jako "Carica papaya. Jest to bylina o krótkim okresie wegetacji, która dorasta do wysokości 30 stóp.\nCarica papaya jest podzielona na męskie, żeńskie i hermafrodytyczne typu płciowego. Rodzaj żeński wytwarza owoce w wyniku zapylenia krzyżowego z gatunkiem męskim. Natomiast hermafrodyta zawiera zarówno pręciki, jak i jajniki i jest zdolny do samodzielnego wytwarzania owoców.\nPapaja ma pomarańczowo-czerwone, żółto-zielone i żółto-pomarańczowe barwy oraz bogaty pomarańczowy miąższ. Nie tylko jej owoce są zdrowe, ale każda część tej rośliny ma znaczenie lecznicze, w tym jej owoce, liście, łodygi i korzenie.\nKorzyści zdrowotne płynące z korzeni papai\nOto kilka korzyści zdrowotnych z korzenia papai, które z pewnością pozostawią znaczny pozytywny wpływ na Twoje zdrowie!\n1. Zapobiega powstawaniu kamieni nerkowych\nEkstrakt z korzeni papai znany jest z aktywności antyurolitycznej. Aktywność ta zabrania odkładania się w nerkach elementów odpowiedzialnych za powstawanie kamieni. To, z kolei, zapobiega tworzeniu się kamieni moczowych. Weź dwa równe kawałki korzenia papai i gotuj je w dwóch filiżankach wody przez 10-15 minut. Teraz przefiltruj ziołową masę za pomocą sitka do herbaty i pij ją regularnie.\n2. Łagodzi ból zębów\nKorzeń drzewa papai jest doskonałym domowym sposobem zapobiegania bólowi zęba ze względu na jego zdolności przeciwzapalne. Aby zrobić pastę, wymieszać trzy łyżeczki proszku korzenia papai z 1,5 łyżeczki wody. Zastosuj tę pastę na dziąsła, aby złagodzić ból zęba.\n3. Ma działanie antybakteryjne\nAntybakteryjne korzenie papai eliminują ludzkie bakterie chorobotwórcze, takie jak Salmonella Typhi, S. Paratyphi i S. Typhimurium. Dlatego jest przydatny w leczeniu zapalenia żołądka i jelit, zapalenia cewki moczowej, zapalenia ucha środkowego, duru brzusznego i zakażeń ran.\n4. Wspaniały uzdrowiciel ran\nWyciąg z korzenia papai doskonały domowy środek, który zwiększa produkcję kolagenu w organizmie. Dlatego jest pomocny w szybkim i skutecznym gojeniu się ran.\n5. Ma działanie moczopędne\nKorzenie Carica Papaya wykazują potencjalną aktywność moczopędną. Aktywność moczopędna pomaga w zapobieganiu zastoinowej niewydolności serca (CHF), wysokiego ciśnienia krwi (Hypertension) i innych chorób układu krążenia.\n6. Pomaga w niestrawności\nKorzenie drzewa papaya są przydatne w leczeniu niestrawności (Dyspepsja) z powodu złego jedzenia i picia. W leczeniu dyspepsji, zrobić wywar przez gotowanie zewnętrznych części korzeni papai w 2 filiżanki wody i pić regularnie, aby uzyskać jego ogromne korzyści.\n7. Kontroluje hiperglikemię i dyslipidemię\nWodne ekstrakty z korzenia papai mają kwas izooleinowy, ester metylowy i kwas heksadekanowy, podobne do fitochemikaliów o właściwościach przeciwutleniających. To zarządza hiperglikemii wraz z dyslipidemii.\n8. Pomocny w zatruciu arszenikiem\nKorzenie drzewa papai mają znaczące właściwości lecznicze, które łagodzą zatrucia arsenem. Ponadto, ma geno-ochronne zdolności przydatne w zapobieganiu genotoksycznych wyników spowodowanych przez toksyczność arsenu.


Września 23, 2021, 21:16:51\nForum Ogrodnicze FloraForum.eu > Nasza działka i ogród > Ogrodowe różności > Album naszych Grubelków (Moderatorzy: ANTOŚ 113, tellerka3) > Wątek: Kowalik\nAutor Wątek: Kowalik (Przeczytany 4893 razy)\n« : Lutego 11, 2010, 15:46:16 »\nKrępa sylwetka ze stosunkowo dużą głową i dziobem podobnym do dzioba dzięciołów. Obie płci ubarwione jednakowo. Wierzch ciała szaroniebieski, policzki i podbródek białe, przez oko przechodzi czarny pasek. Kolorystyka spodu ciała zróżnicowana u różnych podgatunków – u ptaków ze środkowej i południowej Europy oraz Wysp Brytyjskich jest on mniej lub bardziej intensywnie pomarańczowy, natomiast u ptaków z północy Europy – biały.\nPoszukując pożywienia, chodzi po pniach drzew, często głową w dół (potrafi to jako jeden z nielicznych ptaków, a spośród krajowych – jako jedyny).\nZdjęcie wykonane przez Pawła Strykowskiego www.strykowski.pl/\nZdjęcie wykonane przez a-moroso\nLuźne starodrzewy liściaste i mieszane, parki. Preferuje drzewostany z udziałem gatunków ciężko nasiennych np. dębu i buka. Unika wnętrza lasów i suchych borów iglastych.\nW dziuplach (ale sam ich nie wykuwa), rzadziej budkach lęgowych. Jeżeli wybrana dziupla ma zbyt duży otwór, potrafi pomniejszyć go, używając gliny i iłu. Wyściółka z kory sosny lub z trawy. Zazwyczaj zajmuje tę samą dziuplę przez kilka sezonów.\nW kwietniu składa 5-8 jaj o średnich wymiarach 20x15 mm, białych z nielicznymi rdzawymi plamkami.\nJaja wysiadywane są przez okres 14 do 16 dni przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po 22 do 24 dniach.\nPożywienie w okresie lata\nOwady i inne bezkręgowce, zimą nasiona. W trakcie sezonu lęgowego żywi się głównie motylami, pająkami i pluskwiakami.\nPożywienie w okresie dokarmiania\nJesienią i zimą jada zazwyczaj nasiona dębu, buka, grabu i leszczyny. Wraz z początkiem zimy ( opady śniegu i mróz ) najbardziej polecanym pokarmem jest dla kowalika smalec, słonecznik łuskany lub cały, orzechy włoskie już wyłuskane ze skorupek w siateczce nylonowej po owocach cytrusowych lub połówka orzecha w skorupce, sporadycznie kawałki pieczywa lub konopie, a bardzo rzadko, słonina taka jak dla sikorek.\nSmalec, który ja także osobiście bardzo polecam, nakładamy w rogu karmnika lub w każdy otwór ( np. po sęku), ew. na małej deseczce lub paliku , pniu rosnącego drzewa ( także we wszelkie zakamarki kory ), pieńku, w których nawiercamy małe otworki grubym wiertłem do drewna. W te otwory co kilka dni nakładamy nowa porcję zwykłego domowego smalcu. Tak podawany smalec to również ulubiony smakołyk dla naszych dzięciołów.\nKowalik jak prawdziwym akrobatą i najczęściej chodzi w poszukiwaniu pożywienia głową w dół, dlatego właśnie we wszelkie zakamarki niedostępne dla innych ptaków możecie wkładać wyżej opisane dla niego przysmaki.\nTekst i zdjęcia .... http://pl.wikipedia.org/wiki/Kowalik_zwyczajny\nZdjęcia Pan Paweł Strykowski www.strykowski.net/ptaki.php\nLinki zewnętrzne : Śpiew Kowalika i filmiki\nśpiewa tu jako nr. 8 tu śpiewa od 2min.43 sek do 3 min.20 sek.\nKowalik pożywiający się http://www.youtube.com/watch?v=tEVZYzfD9B8&feature=related\nKowalik karmiący młode http://www.youtube.com/watch?v=e6G5BISCBEI&feature=related\n« Odpowiedz #1 : Lutego 12, 2010, 11:14:14 »\nJeszcze końcówka zimy a moja córka już "podglądała" kowalika przygotowującego prawdopodobnie\nmałą dziuple w pniu dużego drzewa do wiosennego zasiedlenia...zdjęcia wykonała Bogna córka Halki\nJesienne spotkanie na pobliskim drzewie z kowalikiem..uwieczniła nasza specjalistka od podglądania szczególnie k o w a l i k ó w, w której to profesji przerosła nawet swoją mamunię...czyli B o g n a córcia naszej Halki\nTyle śniegu, wszędzie zaspy a tu tyle słonecznika... - zdjęcie wykonała : Starka\nPyszniuteńki ten słonecznik i tak go tutaj dużo.... - zdjęcie wykonała : Starka\nZdjęcia z sezonu w i o s n a 2010 r.\nWidziałem kolego Mazurku , jak ten Kowalik szybko łyka ziarnka... - zdjęcie wykonała : Iwona55\nWybaczcie mi, o mało co nie wleciałem w obiektyw... - zdjęcie wykonała : Iwona55\nUzupełnienie do części opisowej\nTo zdjęcie kowalika na karmniku z orzeszkami świadczy, że one też lubią tłuszczyk zawarty właśnie w orzeszkach i to bez różnicy czy to są orzeszki ziemne, laskowe czy włoskie ale z jednym zastrzeżeniem -\n..... NIE MOGĄ BYĆ SOLONE !!!!\n« Odpowiedz #2 : Marca 30, 2011, 10:32:39 »\nA teraz K o w a l i k\nWiosna ...już wiosna 2011 r..\nPo śniegu już nie ma ani śladu...ale jakoś tej wiosny, wśród zeszłorocznych liści też jeszcze nie widać - martwi się kowalik na zdjęciu ...Bogny córka Halki


Spowiedź recydywistów - Gazeta Śledcza\nPewien 70-letni recydywista w trakcie wywiadu powiedział mi, że dzisiejsi złodzieje to już nie są tacy jak kiedyś. Wspomniał, że jak w młodości wraz z kolegami poszli okraść aptekę to na widok milicjanta uciekali. Dla nich honor polegał na tym, żeby się nie dać złapać milicji, a milicjant był od tego, żeby ich gonić. Dziś widzi, że nie dość że złodzieje nie uciekają przed policjantem, to jeszcze wdają się z nim w walkę, choć wiadomo jak taka akcja się skończy – trafią na dołek. Jego zdaniem to jest postawa niehonorowa, wynikająca ze wzorowania się na filmach amerykańskich, a także nadużywania narkotyków.\nZ doktor Renatą Szczepanik, pedagożką resocjalizacyjną, adiunktem w Pracowni Pedagogiki Specjalnej na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego – rozmawia Anna Ruszczyk.\nNa początku chciałabym Panią zapytać o to, co skłoniło Panią do podjęcia się badań recydywistów? Dlaczego akurat ten obszar pedagogiki resocjalizacyjnej Panią zainteresował?\nNigdy nie interesowały mnie specjalnie zagadnienia związane z więzieniem. Posiadałam taki dość stereotypowy, negatywny wizerunek tego miejsca, osób, które tam przebywają, a nawet ludzi którzy tam pracują. I to chyba był 2006 lub 2007 rok, gdy na moich zajęciach z resocjalizacji pojawili się dwaj studenci, którzy pracowali – zresztą pracują do dziś – w jednym z łódzkich więzień. Kiedy dość krytycznie lub – muszę przyznać – pobieżnie przedstawiałam sprawy związane z tak zwaną resocjalizacją w więzieniu – inicjowali dyskusje, przedstawiali argumenty, swoje spojrzenie na dane problemy. Można powiedzieć, że bardzo mi zaimponowali. W ogóle dzięki nim to były świetne wykłady. Zmusili mnie do głębszego wniknięcia w zagadnienia penitencjarne. Zaczęłam dużo czytać, szukać różnych źródeł informacji. Musiałam też po prostu być świetnie przygotowana na kolejne wykłady, bo zajęcia przestały być wykładem, a stały się żywą, merytoryczną dyskusją, w której uczestniczyli wszyscy studenci. A jednocześnie ci studenci byli bardzo sympatyczni, niezwykle zrównoważeni, koleżeńscy. Pamiętam ogromny szacunek i respekt, jakim darzyła tych dwóch funkcjonariuszy grupa. Oni złamali wszelkie negatywne stereotypy dotyczące zawodu więziennika.\nZ jakimi problemami, wyzwaniami wiąże się przeprowadzanie tego typu badań?\nWięzienie nie jest już niedostępnym miejscem dla naukowca – tak jak to było w okresie PRLu. Nie trzeba spełniać wygórowanych warunków, by móc realizować badania, ani też liczyć na jakieś rekomendacje czy znajomości. Nic z tych rzeczy. Z drugiej strony nie należy sądzić, że każdy kto ma ochotę i potrzebę może sobie wejść do więzienia ze swoimi badaniami. Proszę sobie wyobrazić sytuację, że miesiąc w miesiąc po jednostce kręci się kilkunastu badaczy, a dodatkowo pracownicy mają stosy ankiet, które rozdają osadzonym do wypełniania. Studia z resocjalizacji cieszą się sporym zainteresowaniem i w efekcie co rok mamy wielu studentów, którzy piszą prace licencjackie czy magisterskie. Wielu studentów chciałoby badać więźniów lub funkcjonariuszy. Konstruują długie ankiety i zasypują nimi więzienia. Myślę, że takich ankiet mają już dość i pracownicy i sami osadzeni. Sama trochę zniechęcam studentów do takich badań i proszę by postawili się na miejscu funkcjonariuszy i więźniów. Ile razy można wypełniać ankiety, często z podobnymi pytaniami? Z podobnymi, ponieważ niestety studenci często chcą badać te same zagadnienia, najczęściej podkulturę lub zachowania ryzykowne więźniów i takie doświadczenia wśród pracowników. Są formalności, przez które trzeba przebrnąć, to znaczy otrzymać różne zgody władz i tak dalej. Tłumaczę moim studentom, że czasem nie dostają takiej zgody nie ze złej woli, ale po prostu ze względów praktycznych. Więźniowie coraz częściej nie chcą wypełniać tych ankiet, mają już dość różnych kwestionariuszy. Mówili mi zresztą o tym nie raz podczas wywiadów, jakie z nimi prowadziłam. Nadmiar ankiet powoduje, że wypełniają je niedbale, „na kolanie” i bez głębszej refleksji. Moje badania miały zupełnie inną formułę. Nie miałam ani ankiet, ani nawet gotowych pytań do zadania. Być może to dlatego spotkały się ze sporym zainteresowaniem zarówno ze strony pracowników więzienia, jak i samych osadzonych.\nNo tak, ale idąc na spotkania na pewno miała Pani jakiś plan, wiedziała o co chce zapytać, czego się dowiedzieć?\nWłaściwie nie miałam żadnego planu. Wywiady, jakie prowadziłam nazywają się biograficznymi, narracyjnymi lub pogłębionymi z elementami narracji. Założenie jest takie, że to narrator, czyli osoba, z którą robi się wywiad – jest gospodarzem spotkania, a nie badacz. Nie myślałam o tym o co chcę ich zapytać, ale wręcz odwrotnie. Bałam się, czy w ogóle zechcą ze mną rozmawiać, czy uda mi się pozyskać od nich ich historie życia. Na początku nie byłam pewna co usłyszę i nawet próbowałam sobie tego nie wyobrażać, starać się jak najdłużej nie zadawać moim rozmówcom konkretnych pytań. Owszem, one się pojawiły, ale dopiero kiedy zebrałam większość mojego materiału. Wtedy dopytywałam moich kolejnych rozmówców o rzeczy, które pojawiły mi się w biografiach wcześniejszych respondentów. Żeby porównać te biografie. I to wcale nie było efektywne. Okazało się bowiem, że ci pierwsi, bez wahania opowiadali mi o swoich emocjach, czasem okolicznościach i przebiegu przestępstw, natomiast kiedy zadałam takie pytanie wprost, np. „a pamięta pan czas pierwszego pobytu w więzieniu? O czym pan myślał, jak się za panem zamknęła brama?” – moi rozmówcy zacinali się. Odpowiadali niechętnie – „noo, o niczym specjalnie. Że jestem w więzieniu i już. Nie ma o czym gadać”. Natomiast kiedy o to nie dopytywałam, te wspomnienia pojawiały się spontanicznie. Rzecz w tym, że jeśli ktoś nie pyta – to ma się poczucie kontroli tego, co się mówi, a jeśli słyszy się zapytanie – wtedy po prostu pojawia się nieprzyjemna czujność i skojarzenie z przepytywaniem, pozyskiwaniem informacji czy nawet przesłuchaniem. Moją intencją nie było szczegółowe wypytywanie, doszukiwanie się czegoś w ich historiach za wszelką cenę.\nCzy łatwo było przekonać kierownictwo więzienia do realizacji badań i umożliwienia spotkania z osadzonymi?\nNie miałam z tym żadnego problemu. Długo rozmawiałam z ówczesnym dyrektorem okręgowym, który koordynował prace jednostek, w których realizowałam badania. Był zainteresowany samymi badaniami, jak i metodą pozyskiwania przeze mnie danych. Jak już wspomniałam, nie byłam zainteresowana badaniami ankietowymi, czy nawet zwykłym wywiadem. Mnie chodziło o to, by osadzeni opowiedzieli o swoim życiu – to co chcą i jak chcą. By mi powiedzieli o nim to, co sami zechcą, by pokazali mi swoją perspektywę różnych problemów, z jakimi się borykają. Jedni snuli mi taką opowieść w rozmowie ze mną, inni zdecydowali się na spisanie historii swojego życia i przesłali mi ją. Jak zaczęłam robić te badania, to kilka razy funkcjonariusze mi mówili – „a nie lepiej, by pani spisała konkretne pytania, a więźniowie by wypełnili kwestionariusz? Poszłoby szybciej.” Ja cierpliwie tłumaczyłam, że moje badania są inne, że ja nie chcę zadawać pytań, że interesuje mnie opowieść o życiu, taka zwykła rozmowa bardziej, wysłuchanie więźnia. Niby to rozumieli, ale często wyrażali po prostu troskę – „ee, to co to za badania, przecież oni będą bajki pani opowiadać. Albo nic pani nie powiedzą”. Najczęściej powątpiewali – „na pewno będą panią starać się manipulować i kręcić”. Byli i tacy, którzy entuzjastycznie podchodzili do moich badań. Mówili: „coś w tym jest”.\nJak przebiegał proces badania recydywistów?\nZ uwagi na to, że były to wywiady, które przypominały i miały przypominać codzienną rozmowę – potrzebowałam szczególnych warunków. Zwykle to był pokój wychowawcy czy psychologa. Czasem zmieniałam ustawienie sprzętów tak, by siedziska były na równi, by nie tworzyć barier typu: ja siedzę za biurkiem na miejscu wychowawcy, a osadzony jako „petent” po drugiej stronie. Poprosiłam funkcjonariuszy, by powiedzieli więźniom, że robię badania z osobami, które już mają za sobą kilka pobytów w więzieniach czy wcześniej, w różnych instytucjach. Zgłaszali się – pewnie z różnych względów – niektórzy z ciekawości, inni z powodu zyskania „punktów” za chęć współpracy i tak dalej. Po wytłumaczeniu im o co mi chodzi i na czym będzie polegać to moje „badanie” jedni zostawali, inni grzecznie odmawiali. Wspólną cechą wszystkich było zaskoczenie. Byli zakończeni formułą „badania”. Myśleli, że będę zadawać im pytania…a ja zadawałam jedno, właściwie formułowałam prośbę – „proszę mi opowiedzieć o swoim życiu”. A muszę jeszcze zaznaczyć, że nie byłam łatwą badaczką. Potrzebowałam spokojnych miejsc na te rozmowy z więźniami. Miejsc, w których mogłabym stworzyć taką niewięzienną atmosferę. Robiłam wszystko, by moi rozmówcy mogli przez moment przestać „być w więzieniu”. I powiem, że czasem mi się to udawało. Niektórzy mówili na koniec – „ooj, ale się zagadałem, odleciałem kompletnie. Czułem się trochę jak na wolności!”. Te rozmowy trwały czasem dwie godziny, a czasem tylko kwadrans. Niektórzy po prostu nie potrafili snuć spontanicznej opowieści o swoim życiu. Wbrew pozorom to nie jest takie proste, wymaga pewnej cechy, którą określa się „podatnością narracyjną”. To wszystko powodowało dodatkowe obciążenia w pracy funkcjonariuszy. Musieli przyprowadzać, odprowadzać moich rozmówców. Przecież to nie polega na tym, że więźniowie sami sobie chodzą po zakładzie. Poza tym funkcjonariusze musieli prowadzić nadzór nad tymi rozmowami. I muszę tu zaznaczyć, że jestem im bardzo wdzięczna za sposób, w jaki to robili. Nie zakłócali mi przebiegu moich wywiadów. Prosiłam, by nie pukali i nie wchodzili z impetem pytając – „czy wszystko w porządku”. Robili to bardzo dyskretnie i taktownie, spontanicznie. Na przykład delikatnie uchylali na moment drzwi. Zdarzało mi się, że czasem wchodził jakiś pracownik w trakcie wywiadu do pokoju i intensywnie, dłuższą chwilę szukał „czegoś” w pustej szafce (śmiech). Ale doceniałam to także. To nie była bowiem ostentacyjna „kontrola”, tylko taktowna ocena tego, co wyprawiam z więźniem (śmiech). To oczywiście dyktowane było przede wszystkim względami bezpieczeństwa. Tak więc na pewno mieli ze mną trochę kłopotów. Nigdy jednak, ani razu nie odczułam jakiejś pretensji, zniecierpliwienia, złości czy prób zniechęcania mnie. Wręcz odwrotnie. Pracownicy więzienia imponowali mi również dyskrecją. Nie dopytywali o czym mówili więźniowie, mimo, że przecież podejrzewali – i słusznie! – że osadzeni będą raczej narzekać na więzienie, a nie je chwalić.\nGdy obserwowała Pani swoich rozmówców „odlatujących na wolność” w swoich opowieściach, nie miała Pani obaw, że pobudzi ich do zbytniej refleksji, że po takiej szczerej rozmowie przeżyją traumę, wrócą do trudnych spraw, będą podminowani, rozgoryczeni?\nTo jest bardzo dobre pytanie. To zagadnienie bywa analizowane przez naukowców, którzy realizują tego rodzaju badania w grupach osób określanych mianem wykluczonych czy ofiar. To są zawsze bardzo trudne badania i trzeba kierować się rygorystycznymi zasadami etyki. Proszę jednak pamiętać o tym, że wspomnienia krzywdy, jakiej doświadczyli na przykład w dzieciństwie nie stanowiły zasadniczej części ich opowieści. Co gorsze, oni postrzegali te doświadczenia w kategoriach „naturalnego porządku świata”, zwykłego losu, jaki mają tysiące dzieci. W ich środowisku dorastania to było „normalne”. Te opowieści zostawiały piętno na mnie, to ja sobie z nimi nie radziłam emocjonalnie. Kiedy zaś wspominali mi o przemocy, jakiej doświadczali w instytucjach wychowawczych, to była to dla nich możliwość poskarżenia się, wyżalenia się komuś, kto – tak jak ja – nie ocenia, nie krytykuje, czy nie podważa wiarygodności ich opowieści. Trzeba jednak zawsze być bardzo ostrożnym w stawianiu sobie celów badawczych i brać pod uwagę to, że niektóre wspomnienia mogą być tak bolesne, że rozdrapują stare, zrośnięte już czasem rany. Trzeba mieć tego wysoką świadomość i czasem po prostu umieć zrezygnować z projektu, jeśli pojawia się ryzyko nadmiernej ingerencji w uczucia drugiego człowieka. Z drugiej strony, takie wywiady jak moje mają także dobroczynne oddziaływanie. Pamiętam jednego z osadzonych, który przyszedł na wywiad ze mną i wspomniał o swoim koledze z celi, z którym rozmawiałam kilka dni wcześniej. Pod wpływem wywiadu ze mną, zadzwonił do swojej córki, z którą się nie odzywał od kilku lat. Podjął się próby odbudowania relacji i ku jego zdziwieniu, córka nie rzuciła słuchawką. Inny mężczyzna zakończył wywiad słowami: „muszę sobie to wszystko przemyśleć co tu pani opowiedziałem. Bo nagle stanęło mi całe moje życie przed oczami. Muszę o tym pomyśleć, jak to wszystko się potoczyło, że jestem kim jestem i jestem gdzie jestem”. Inny więzień po prostu dziękował mi za namiastkę wolności mówiąc, że od kilku lat nie rozmawiał z nikim „tak normalnie”, bez lęku, że ktoś podsłuchuje, że zaraz skończy się czas odwiedzin czy rozmowy telefonicznej.\nJakie momenty, obrazy zapamiętane z rozmów z osadzonymi utknęły Pani w pamięci i dlaczego?\nNie było takich konkretnych momentów, które szczególnie zapamiętałam. Mam jednak wiele wspomnień własnych odczuć, jakie mi towarzyszyły podczas spotkań z tymi mężczyznami. Takie dominujące wrażenie, że to często zwykli, normalni ludzie, jakich się na co dzień spotyka w tramwaju. I wie pani, chyba to jednocześnie przeraziło mnie najbardziej. Właśnie to, że przestępczość, czasem zbrodnia ma takie normalne, przeciętne, ludzkie oblicze. To wrażenie chyba najbardziej mnie zaskoczyło i przygnębiło. Mogę natomiast powiedzieć czym ja ich zaskoczyłam. Wielu z nich wyrażało zdziwienie, że chce mi się słuchać o tym jak opowiadają o ukochanym psie z dzieciństwa, że mnie interesują ich długie wywody dotyczące rzeczy, które nie są związane z przestępczością, kiedy opowiadali o rodzinie, o swoich problemach z dziewczynami, pierwszych miłościach, rozstaniach i tak dalej. Zdarzało się, że często nie wytrzymywali i sami „pękali” – no to kiedy w końcu pani zapyta o tą moją przestępczość? A nie interesuje pani za co siedzę? A chce pani wiedzieć, jak doszło do tego, że stałem się recydywistą? A może opowiedzieć pani, jak pierwszy raz mnie złapali? Chyba właśnie dlatego, że nie drążyłam, że nie zadawałam konkretnych pytań opowiadali mi o rzeczach skrzętnie skrywanych przed otoczeniem i samym sobą często. O tym, jak się bali kiedy trafili pierwszy raz do więzienia, o strachu, który musieli przezwyciężać, o obawach i tak dalej. Wspomnienia tych wydarzeń, uczuć pojawiały się spontanicznie w czasie ich długich opowieści.\nKto i dlaczego trafia do więzienia, jakie czynniki mają wpływ na to, że dana osoba trafia za kraty?\nNie ma na to jednoznacznej i prostej odpowiedzi. Większość z tych mężczyzn to osoby z takimi typowymi drogami kariery przestępczej. Podejrzana dzielnica, na której się wychowywali, patologiczna rodzina, niepowodzenia szkolne i tak dalej. Byli jednak wśród moich recydywistów tacy, którzy pochodzili z tak zwanych normalnych rodzin. Tu uwagę moją zwracało coś, co czasem sami nazywali „adrenaliną”, „uzależnieniem od ryzykownych sytuacji”. Kradli nie dlatego, że to była norma w ich środowisku, ale dlatego, że towarzyszył temu przyjemny dreszczyk emocji. Dążyli do znajomości z „kryminalistami”, ponieważ byli zafascynowani tym światem, kojarzył im się z brawurą, odwagą, niezależnością, wolnością. Byli w końcu i tacy, którzy stali się recydywistami bezpośrednio w konsekwencji uzależnienia od narkotyków. Najpierw weszli w środowisko narkomanów, które często pozostaje na styku i zazębia się z „kryminalnym”.\nCzy ci z dobrych domów mówili Pani o tym, jak ich postępowanie było odbierane przez ich najbliższych, rodziny?\nJak reagowali najbliżsi? Wszyscy tak samo – ubolewali, tłumaczyli, mieli poczucie porażki wychowawczej. Zdarzało się, że szukali źródeł przestępczego zachowania swojego syna…w zaburzeniach genetycznych, w jakiejś chorobie. Kiedy ich syn popadał w konflikt z prawem, najczęściej rodzice nie dowierzali, byli zaskoczeni, wstrząśnięci. W żadnym przypadku nie zdarzyło się jednak, żeby rodzina się odwróciła od mężczyzny. Zwykle była to „walka” do końca o to, by zahamować proces demoralizacji.\nCzy zdarzały się przypadki, że Pani rozmówca chciał opowiedzieć o sobie, lecz potrzebował na to więcej czasu, na przemyślenia, wyszedł w trakcie rozmowy, a potem do tego wróciliście?\nNie. Tak jak mówiłam – to były spontaniczne opowieści. Czasem, ale rzadko – zdarzało mi się, że rozmówca prosił o możliwość spisania takiej historii.\nJakie są początki więziennej kariery, czy część z osadzonych była wcześniej w tzw. poprawczakach?\nNie wszyscy recydywiści mają za sobą doświadczenie pobytu w placówce resocjalizacyjnej, ale rzeczywiście taka zależność jest częsta. Trafienie do więzienia dla wielu z nich było czymś nieuchronnym, czymś z czym się liczyli od dzieciństwa. Siedział ich dziadek, tata, wujek i starszy brat. Pesymistyczne jest to, że poprawczak, a nawet ośrodek wychowawczy jest dla nich już takim konkretnym „sprawdzeniem się” jak sobie dadzą radę w więzieniu. Przestają się go obawiać. Jeden z recydywistów powiedział mi – „poprawczak nie różni się niczym od więzienia. No, może tylko tym, że w poprawczaku było dużo wódki, a w więzieniu nie ma. Ale za to można ćpać ile się chce”. Oczywiście to nadmierne uproszczenie, jedynie wrażenie tego konkretnego więźnia, z którym rozmawiałam, ale dość symptomatyczne porównanie można powiedzieć…\nCzy w tych rozmowach nie pojawiła się nuta żalu, że stracili jakąś szansę na inne, być może lepsze życie?\nOczywiście, że tak i to bardzo wyraźnie. Zawsze związane to było z poczuciem straty czasu, utraty życia przez to, że wiele lat siedzi się w więzieniu. Jeśli mój rozmówca miał dajmy na to 50 lat i przebywał w różnych instytucjach, jak ośrodki wychowawcze, poprawczaki, więzienia łącznie 35 lat, z krótkimi, kilku czy kilkunastomiesięcznymi przerwami na wolności, to trudno by się nie pojawił żal i poczucie straty życia. Często też wyrażali ubolewanie, że jakiś członek ich rodziny – młodszy brat czy syn – trafił do ośrodka wychowawczego. Mówili – „wiem czym to się skończy. Już zaczął taką samą karierę jak ja. Straci życie”. Trzeba jednak zaznaczyć, że takie refleksje silnie pojawiają się u starszych mężczyzn. Ci młodsi mają wrażenie, że jeszcze wszystko przed nimi, że jeszcze wiele mogą, zdążą ze wszystkim.\nJak więźniowie z którymi Pani rozmawiała wspominali swój pierwszy pobyt za murami więzienia? Jakich emocji doświadczali i jak to wydarzenie wpłynęło na ich dalsze życie?\nKiedy trafiają do więzienia pierwszy, czasem jeszcze drugi raz – boją się. Nawet jeśli wcześniej byli w poprawczakach – więzienie jest pewnym symbolem, wyraźną granicą, którą się przekracza, pewną wysoko postawioną poprzeczką na rzecz sprawdzenia się. Mają świadomość, że jeśli nie zdobędą dobrej pozycji w grupie innych osadzonych podczas pierwszego pobytu, to „zła sława” (że sobie nie poradzili, że byli ofiarami), będzie się za nim wlec przez każdy kolejny pobyt. No właśnie – ciekawe jest to, że moi recydywiści idąc do więzienia pierwszy raz, mieli już głębokie przekonanie, że to nie jest jednorazowa wpadka, że będą kolejne wyroki. Pierwszy pobyt w więzieniu to maskowanie swojej niepewności, ukrywanie lęku, strachu. I zasada jest prosta – zwycięża ten, który najlepiej ukryje ten lęk, poczucie osamotnienia. Przegrywa ten, który sobie nie radzi z emocjami. Kierunek tej swoistej pracy nad emocjami jest następujący – uczucia lęku i niepewności trzeba umieć zamienić na ekspresję złości. Służą temu różne sposoby. Można pozbywać się lęku, poprzez znęcanie się nad innymi, można „kupować” sobie spokój papierosami, kawą. Można też liczyć na wsparcie „znajomych” ze środowiska i eksponować różne powiązania. Trzeba też wiedzieć, że siła fizyczna nie jest najważniejszym atrybutem współczesnego więźnia. Ważniejszym jest spryt, inteligencja, umiejętność prowadzenia pewnego rodzaju strategicznej gry w grupie. Ci „doświadczeni” recydywiści posiadają konkretne umiejętności – na przykład szacowania „z kim się ma do czynienia”, świadomości przyczyn oraz celu czyjegoś zachowania i tak dalej.\nCo różni starych recydywistów od młodych?\nPewien 70-letni recydywista w trakcie wywiadu powiedział mi, że dzisiejsi złodzieje to już nie są tacy jak kiedyś. Wspomniał, że jak w młodości wraz z kolegami poszli okraść aptekę to na widok milicjanta uciekali. Dla nich honor polegał na tym, żeby się nie dać złapać milicji, a milicjant był od tego, żeby ich gonić. Dziś widzi, że nie dość że złodzieje nie uciekają przed policjantem, to jeszcze wdają się z nim w walkę, choć wiadomo jak taka akcja się skończy – trafią na dołek. Jego zdaniem to jest postawa niehonorowa, wynikająca ze wzorowania się na filmach amerykańskich, a także nadużywania narkotyków. Jeśli chodzi o samo więzienie, to jedną z różnic jest to, że starsi recydywiści „nie uprawiają już” tak zwanej podkultury więziennej, zdystansowali się do niej, natomiast młodsi niewiele o niej wiedzą, mają często tylko mgliste wyobrażenie, informację z drugiej czy nawet trzeciej ręki, ale próbują budować strukturę osadzonych odwołując się go „grypsowania”. Jednocześnie łamią najważniejsze zasady tej podkultury lub po prostu ich nie znają.\nJak wygląda hierarchia więzienna? Kto zyskuje szacunek innych więźniów, a kto musi się liczyć z potępieniem?\nNa tym polu bardzo dużo się pozmieniało ostatnimi laty. Kiedyś można było „nic nie znaczyć na wolności”, a być „panem w więzieniu”. Dziś już raczej takie coś nie ma miejsca. Liczy się bardzo to jakie się ma znajomości „przestępcze”. Posiadanie pieniędzy, różnych dóbr materialnych w więzieniu (np. karty telefoniczne, kawa, papierosy) jest również bardzo ważne. Może ułatwić życie, pozwolić przetrwać tym, którzy nie dysponują niczym innym. Na pewno jednak szacunek łączy się z rodzajem prowadzonej przestępczości, tym jakie zyski ona przynosi lub może przynosić. Osadzeni stanowią bardzo zróżnicowaną grupę przestępców. Są wśród nich tacy, którzy działają w zorganizowanych grupach przestępczych i zyskują ogromne dochody ze swojej działalności, ale są też tacy, którzy dostali wyrok za kolejny „włam” do budki z warzywami. Co do potępienia…recydywiści, z którymi rozmawiałam zdecydowanie źle się wyrażali o osadzonych, którzy odbywają karę za przemoc w rodzinie. Nie obdarzają również szacunkiem osób, które na co dzień borykają się z bezdomnością i trafiają do więzienia na zimę, by przetrwać chłody. Zdarzają się bowiem i takie sytuacje. Oczywiście na potępienie mogą liczyć pedofile, ale z tymi na co dzień recydywiści nie mają żadnego kontaktu. Współcześnie nie ma szansy, by w jednej celi znaleźli się sprawcy przestępstw seksualnych i kradzieży. Takie historie miały miejsce w więzieniach minionej epoki. Jeden ze starszych recydywistów przy okazji opisu zachowań personelu więziennego w „socjalistycznym kryminale” opowiadał mi, jak w latach 70. funkcjonariusze wepchnęli do jego celi pedofila sugerując osadzonym „co mają z nim zrobić”. Pedofil ledwie przeżył to „potępienie”, a…swoją drogą – sami osadzeni dostali dotkliwe kary za znęcanie się i dodatkowe lata odsiadki. Dziś takie historie zdecydowanie nie mają najmniejszej szansy na zaistnienie w więzieniu. Jak bardzo się zmieniły relacje między recydywistami i funkcjonariuszami świadczy chociażby to, że kiedyś wśród mężczyzn, którzy remontowali mi mieszkanie zidentyfikowałam byłego osadzonego. Rozpoznałam go po specyficznych tatuażach więziennych, jakie były charakterystyczne wiele lat temu. Strasznie mi dziś głupio, nie powinnam tego robić, ale to było silniejsze ode mnie. Zagadnęłam go o jego przeszłość. Jego reakcja nie była sympatyczna i wcale mu się nie dziwię. Po kilku dniach sam wrócił do tematu. Ostatni raz siedział w więzieniu w latach 80. Mówił: „podobno się wiele pozmieniało w więzieniach. Mówi pani, że tam czasem bywa…”. Opowiadam, że dziś bez problemu można mieć telewizor w celi, że można pisać skargi, że nie trzeba uczestniczyć w resocjalizacji, jeśli się nie chce…on słucha słucha, kiwa głową i pyta: „ a wie pani, czy to prawda, bo słyszałem gdzieś…czy to może być prawda, że funkcjonariusze mówią dziś do więźnia per pan?”. Potwierdzam, a on robi wielkie oczy, kręci głową z niedowierzaniem i mówi: „nie no, to brzmi jak koniec świata! Nie ma już kryminału, to nie jest już prawdziwe więzienie!”. To zszokowało go najbardziej.\ndr Renata Szczepanik, adiunkt na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego. Autorka kilkudziesięciu opracowań poświęconych resocjalizacji penitencjarnej i nieletnich. W ciągu ostatnich lat prowadziła badania w więzieniach dla recydywistów. Wyniki badań opublikowała w książce pt. Stawanie się recydywistą. Kariery instytucjonalne osób powracających do przestępczości (Łódź 2015).


Min. Ł. Szumowski: Ograniczenie kontaktu między ludźmi obniży tempo wzrostu rozprzestrzeniania się wirusa – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Min. Ł. Szumowski: Ograniczenie kontaktu między ludźmi obniży tempo wzr...\nMin. Ł. Szumowski: Ograniczenie kontaktu między ludźmi obniży tempo wzrostu rozprzestrzeniania się wirusa\n16 marca 2020 14:25 /w Informacje, Polska\nOgraniczenie kontaktu między ludźmi w najbliższych 7-10 dniach będzie skutkowało obniżeniem tempa rozprzestrzeniania wirusa – zaznaczył minister zdrowia Łukasz Szumowski, apelując o pozostanie w domu i stosowanie się do zaleceń służb.\nMusimy przygotować się na to, że w tym tygodniu będziemy mieli czterocyfrowy wynik liczby osób zakażonych koronawirusem – wskazał szef resortu zdrowia. Liczba zachorowań na koronawirusa będzie w tym tygodniu rosła w podobnym tempie, jak to się działo w innych krajach Europy. Jednak dzięki wprowadzonym przez rząd restrykcjom władze są w stanie utrzymać sytuację pod kontrolą.\nWedług wstępnych szacunków będziemy dziś mieli kilkadziesiąt tysięcy osób objętych kwarantanną. Resort zdrowia wskazał, że liczba ta przekroczyła już prawdopodobnie 20 tysięcy.\n– Ta liczba w najbliższym tygodniu na pewno będzie rosła. Będzie rosła w podobnym tempie, jak to się działo w innych krajach Europy. Te decyzje poważne decyzje, które podjęliśmy w ostatnich dniach, będziemy mogli ich efektów oczekiwać za siedem-dziesięć dni. Ograniczenie kontaktu między ludźmi, ograniczenie transmisji wirusa będzie skutkowało tym, że w przeciągu najbliższych siedmiu-dziesięciu dni ilość wirusa, który się dostał do organizmu człowieka, przeszedł inkubacje i zaczyna się pokazywać jako choroba, powinna spaść – powiedział minister zdrowia prof. Łukasz Szumowski.\nDziś została zatwierdzona sieć jednoimiennych szpitali zakaźnych. Do każdego z nich trafi dziś sprzęt ochronny. Dzisiaj też zostanie uruchomiony tzw. dodatek za gotowość, który będzie w zależności od liczby łóżek oraz liczby łóżek respiratorowych przeliczany na każdy szpital. W momencie uruchomienia tego dodatku szpital otrzyma miesięcznie 1,5 mln zł dodatkowo do ryczałtu. Za każdego pacjenta NFZ będzie płacił zgodnie z decyzją NFZ 460 zł. Miesięcznie daje to powyżej 6 mln zł dodatkowo dla szpitala zakaźnego.\nPremier RP: Przestój w kopalniach nie może naruszyć ich możliwości wydobywczych\nPolicja: 328 przypadków naruszeń zasad kwarantanny\nHarcerze włączają się w pomoc w obliczu rozprzestrzeniającego się koronawirusa\nStraż Graniczna: Ostatniej doby skontrolowano 11,8 tys. osób wjeżdżających do kraju\nIzrael: prezydent powierzył Gancowi misję tworzenia rządu D. Obajtek: Zdecydowaliśmy o maksymalnym obniżeniu cen paliw na stacjach PKN...


Anusole to lek stosowany w leczeniu hemoroidów i chorób odbytu, którym towarzyszą pęknięcia i rany. Produkt dostępny w postaci świec. Ponadto lek jest prezentowany w zaktualizowanej formie i nosi nazwę Neo Anusol. Jego skład różni się nieco od klasycznej odmiany, ale ma podobne wskazania do stosowania..\nFarmakologiczne działanie Anuzolu wynika z aktywnych składników tworzących lek. Zgodnie z instrukcją Anusole składa się z tribromofenolanu bizmutu (kseroform), siarczanu cynku i ekstraktu z belladonny.\nTribromofenolan bizmutu jest środkiem dermatotropowym i dezynfekującym o właściwościach antyseptycznych, a także działa ściągająco i wysuszająco..\nWyciąg z Belladonny zmniejsza napięcie mięśniowe przewodu pokarmowego, jednocześnie zwiększając napięcie odbytu (zwieracza). Składnik ten wykazuje działanie antycholinergiczne i przeciwskurczowe, zapobiega stymulującemu działaniu acetylocholiny.\nDo terapii miejscowej stosuje się czopki anusole. Działają przeciwskurczowo, przeciwzapalnie, antyseptycznie, ściągająco, przeciwświądowo i wysuszająco..\nSposób aplikacji Anusolu\nPrzeciwwskazania do stosowania Anusolu\nZaleca się przechowywanie Anusole w suchym, ciemnym miejscu w temperaturze nie przekraczającej 25 stopni. Okres trwałości leku wynosi 2 lata..\nNeo Anusol to „zaktualizowana” wersja Anusola. Występuje również w postaci doodbytniczych czopków. Preparat zawiera następujące substancje: zasadowy azotan bizmutu (0,075 g), tlenek cynku (0,2 g), garbnik (0,05 g), rezorcynol (0,005 g), jod (0,005 g), błękit metylenowy (0,003 g) i wymaganą ilość bazy tłuszczowej.\nAnusol: instrukcje użytkowania\nskładniki aktywne: kompleks tribromofenolanu tlenku bizmutu i bizmutu (kseroform) - 0,10 g, ekstrakt z liści wilczej jagody (gęsty), 5-9: 1, ekstrahent - etanol 70%, zawierający alkaloidy wilczej jagody w przeliczeniu na hioscyjaminę 1, 5% - 0,02 g, heptahydrat siarczanu cynku - 0,05 g;\nsubstancje pomocnicze: glicerol (gliceryna destylowana), woda oczyszczona, monoglicerydy destylowane, tłuszcz stały (witepsol (gatunek H 15, W 35) lub czopek (gatunek NA 15, NAS 50)) - do uzyskania czopka o masie 2,25 g.\nCzopki w kształcie torpedy w kolorze zielonkawo-żółtym lub zielonkawożółtym z brązowawym odcieniem lub jasnobrązowym o zapachu kseroformowym. Dopuszczalne jest pojawienie się białej płytki nazębnej na powierzchni czopka.\nKod ATX: С05АХ03\nMiejscowe środki do leczenia hemoroidów i szczelin odbytu.\nZłożony środek przeciwhemoroidalny. Lek Anuzol ma działanie przeciwskurczowe, przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwbólowe, miejscowe przeciwzapalne, ściągające i wysuszające..\nHemoroidy, pęknięcia odbytu u dorosłych.\nNadwrażliwość na składniki leku. Migotanie przedsionków, tachykardia, przewlekła niewydolność serca, choroba wieńcowa, zwężenie zastawki mitralnej, ciężkie nadciśnienie tętnicze. Ostre krwawienie. Tyreotoksykoza. Zespół hipertermiczny, choroby przewodu pokarmowego, którym towarzyszy niedrożność (achalazja przełyku, zwężenie odźwiernika, atonia jelit). Jaskra. Niewydolność wątroby i nerek. Myasthenia gravis. Rozrost gruczołu krokowego w fazie dekompensacji, ostre zatrzymanie moczu. Dzieci poniżej 18 roku życia.\nProsto. 1 czopek 1-3 razy dziennie po oczyszczającej lewatywy lub po samoistnym wypróżnieniu. Maksymalna dzienna dawka leku to 7 czopków.\nCzas trwania leczenia ustala lekarz, biorąc pod uwagę przebieg i nasilenie choroby, osiągnięty efekt terapeutyczny.\nZaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: suchość w ustach, pragnienie, zaburzenia smaku, dysfagia, zmniejszona motoryka jelit do atonii, obniżony ton dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego, zaparcia, biegunka.\nZaburzenia serca: tachykardia, kołatanie serca, arytmie, w tym skurcz dodatkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego.\nZaburzenia układu nerwowego: bóle głowy, zawroty głowy, nerwowość, bezsenność.\nNaruszenia narządu wzroku: rozszerzone źrenice, światłowstręt, porażenie akomodacji, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, przejściowe zaburzenia widzenia.\nZaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: lepka plwocina, z której trudno się odkrztusić.\nZaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypki skórne, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry.\nZaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.\nInne: zmniejszone pocenie się, suchość skóry, dyzartria, pieczenie w odbycie.\nObjawy: nasilenie objawów niepożądanych, nudności, wymioty, obniżone ciśnienie krwi, pobudzenie, drżenie, drgawki, bezsenność, senność, omamy, drażliwość, depresja ośrodkowego układu nerwowego, zahamowanie czynności ośrodków oddechowych i naczynioruchowych, zatrzymanie moczu, hipertermia.\nLeczenie: płukanie żołądka, pozajelitowe podanie cholinomimetyków i środków antycholinesterazowych. Przy hipertermii wskazane są mokre wcierania i środki przeciwgorączkowe, z podnieceniem - wprowadzenie dożylnie tiopentalu lub hydroksymaślanu sodu, z rozszerzeniem źrenic - miejscowo w postaci kropli do oczu fosfakol, fizostygmina, pilokarpina. W przypadku ataku jaskry do worka spojówkowego wkrapla się 1% roztwór pilokarpiny, 2 krople co godzinę i 1 ml 0,05% roztworu proseryny wstrzykuje się podskórnie 3-4 razy dziennie.\nW przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem (zabierz ze sobą opakowanie leku).\nOstrożnie stosować u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego bez niedrożności dróg moczowych, zespołem Downa, mózgowym porażeniem dziecięcym; z refluksowym zapaleniem przełyku, przepukliną przełyku otwarcia przepony, w połączeniu z refluksowym zapaleniem przełyku, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, rozdęciem okrężnicy, kserostomią; pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych pacjentów; w przewlekłych chorobach płuc bez odwracalnej niedrożności, w przewlekłych chorobach płuc występujących przy niskiej produkcji gęstej plwociny, która jest trudna do oddzielenia, zwłaszcza u pacjentów osłabionych; z neuropatią autonomiczną (autonomiczną).\nStosowanie leku jest przeciwwskazane w dzieciństwie (poniżej 18 lat).\nBrak danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży. Leku Anusole nie należy stosować w okresie ciąży.\nJeśli to konieczne, stosowanie leku Anuzol podczas laktacji powinno przerwać karmienie piersią.\nBiorąc pod uwagę możliwość wystąpienia takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy, halucynacje, naruszenie akomodacji, podczas stosowania leku należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub pracy z mechanizmami.\nPodczas stosowania leku z inhibitorami monoaminooksydazy występuje arytmia serca; z chinidyną, nowokainamidem - synergizm działania antycholinergicznego; przy preparatach z konwalii, taniny obserwuje się oddziaływanie fizykochemiczne prowadzące do wzajemnego osłabienia efektów. Anusole skraca czas i głębokość narażenia na środki odurzające, osłabia działanie przeciwbólowe opiatów. Przy jednoczesnym stosowaniu z difenhydraminą lub diprazyną wzmacnia się działanie atropiny; z azotanami, haloperydolem, kortykosteroidami do stosowania ogólnego\nprawdopodobieństwo wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego; z sertraliną - działanie depresyjne obu leków jest wzmocnione; ze spironolaktonem, minoksydylem - zmniejsza się działanie spironolaktonu i minoksydylu; z penicylinami - działanie obu leków jest wzmocnione; z nizatydyną - wzmacnia działanie nizatydyny; z ketokonazolem - zmniejsza się wchłanianie ketokonazolu; z kwasem askorbinowym i attapulgitem - zmniejsza się działanie Anusolu; z pilokarpiną - zmniejsza się działanie pilokarpiny w leczeniu jaskry; z oksprenolonem - zmniejsza się działanie przeciwnadciśnieniowe leku. Pod wpływem guanetydyny można zmniejszyć działanie hiposekrecyjne leku. Osłabia działanie M-cholinomimetyków i środków antycholinesterazowych. Przy równoczesnym stosowaniu z lekami sulfonamidowymi wzrasta ryzyko uszkodzenia nerek, przy lekach zawierających potas możliwe jest powstawanie wrzodów jelit, przy niesteroidowych lekach przeciwzapalnych ryzyko wrzodów żołądka i krwawień. Działanie preparatu Anusol można wzmocnić przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o działaniu przeciwmuskarynowym: M-antycholinergiki, leki przeciw parkinsonizmowi (amantadyna), przeciwskurczowe, niektóre leki przeciwhistaminowe, leki z grupy butyrofenonów, fenotiazyny, chinidyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, nieselektywne inhibitory wychwytu monamin.\nUcisk perystaltyki jelit pod wpływem leku Anusol może prowadzić do zmiany wchłaniania innych leków.\nCzopki doodbytnicze. 5 czopków w blistrze z folii z polichlorku winylu, laminowanej polietylenem.\nDwa opakowania komórek konturowych wraz z instrukcją użycia leku do celów medycznych umieszczono w pudełku tekturowym.\n3 lata. Nie stosować leku po upływie terminu ważności wydrukowanego na opakowaniu.\nIstnieją dwie przyczyny hemoroidów: początek choroby z patologiami układu naczyniowego i mechaniczne uszkodzenie mięśni odbytnicy.\nHemoroidy o etiologii naczyniowej są spowodowane patologicznymi zmianami w procesach krążenia krwi w trudnych ciałach i sąsiadujących z nimi tętnicach. Zaburzenia te prowadzą do wzrostu wielkości ciał jamistych, które tworzą hemoroidy. Najczęściej rozwój patologii następuje z powodu siedzącego trybu życia, niewłaściwej diety żywieniowej, nieregularnych wypróżnień i ciąży.\nChoroba jest przewlekła, początkowo z rzadkimi okresami ostrego zapalenia i bolesnych wrażeń.\nW trakcie rozwoju coraz częstsze stają się okresy ostre, objawy choroby pojawiają się coraz aktywniej, krwawienie może stać się obfite.\nAnusole to złożony środek na hemoroidy, wykazujący działanie przeciwskurczowe, antyseptyczne, ściągające, przeciwbólowe i wysuszające, co zawdzięcza składnikom wchodzącym w jego skład. Lek stosuje się miejscowo, doodbytniczo, w tym celu jest wytwarzany w postaci czopków, wygodnego stożkowego kształtu o niewielkich rozmiarach.\nW skład leku wchodzą: ekstrakt z wilczej jagody (belladonna), tlenek bizmutu i tribromofenolan bizmutu (kseroform), siarczan cynku, destylowana gliceryna, witepsol (tłuszcz stały). Połączenie tych substancji zapewnia skuteczny efekt terapeutyczny leku w stosunku do hemoroidalnych objawów o ostrym charakterze, znacznie łagodzi stan pacjenta.\nSpazmolityczne, ze względu na zmniejszenie napięcia mięśni gładkich, poprawę lokalnego przepływu krwi i eliminację spastycznych zaparć.\nWysuszenie. Lek zapobiega tworzeniu się płaczących ran z pęknięciami i otarciami w odbytnicy.\nAntyseptyczny, aktywnie przejawiający się podczas infekcji szczelin w okolicy odbytu i gojenia się powierzchni rany.\nEkstrakt z Belladonny (Belladonna). Substancja ma wyraźne właściwości blokowania receptorów m- i n-cholinergicznych, co powoduje zmniejszenie wrażliwości tych receptorów na główny neuroprzekaźnik odpowiedzialny za przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w przywspółczulnym układzie nerwowym - acetylocholinę. Opisane powyżej reakcje prowadzą do zmniejszenia przewodzenia impulsów w cholinergicznych strukturach nerwowych..\nSiarczan cynku ma właściwości otulające błonę śluzową, działa przeciwzapalnie i leczniczo.\nGliceryna działa zmiękczająco na twardy stolec, co zapobiega uszkodzeniom węzłów zapalnych w hemoroidach i ułatwia proces wypróżniania.\nW przypadku choroby przebiegającej z ostrymi i przewlekłymi hemoroidami wewnętrznymi.\nIstnieje dość obszerna lista ograniczeń dotyczących stosowania doodbytniczych czopków Anusol. Nie można go używać w następujących sytuacjach opisanych poniżej:\nSystem nerwowy. Mogą wystąpić bóle głowy, zawroty głowy, senność, wyraźne pobudzenie psychomotoryczne, objawy konwulsyjne i rozszerzone źrenice.\nUkład trawienny. Mogą wystąpić zaparcia lub zaburzenia, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić nudności, uczucie suchości w ustach i pragnienie.\nUkład odpornościowy. Mogą wystąpić objawy alergiczne objawiające się zaczerwienieniem skóry, wysypką, świądem i możliwym pieczeniem w odbycie.\nW przypadku wystąpienia efektów opisanych w instrukcji stosowania lub innych objawów należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem specjalistą, który zdecyduje o dalszej terapii lub ewentualnej wymianie leku..\nPrzedawkowanie anusolu może spowodować poważne toksyczne objawy ze strony układu nerwowego pacjenta, których objawami mogą być:\nW przypadku przedawkowania leku wskazane jest przyjęcie pacjenta do najbliższej placówki medycznej.\nDo leczenia należy przede wszystkim zatrzymać pobudzenie funkcji psychomotorycznych organizmu, w tym celu należy wprowadzić proserynę lub pilokarpinę. Ponadto przeprowadza się leczenie objawowe, zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta..\nPołączone stosowanie anuzolu z substancjami zobojętniającymi kwas, środkami przeczyszczającymi, z ketokonazolem i metoklopromem, prowadzi do zmniejszenia skuteczności opisywanego leku.\nKompleksowe stosowanie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. Nortryptylina, imipramina, protryptylina, amitryptylina), jak również z substancjami przeciwcholinergicznymi, nasila działanie antycholinergiczne opisywanego leku.\nProdukt medyczny Anuzol jest surowo zabroniony do stosowania w okresie ciąży. Substancje wchodzące w skład ekstraktu z wilczej jagody mogą powodować skurcze macicy i mieć negatywny wpływ na rozwój wewnątrzmaciczny dziecka.\nJeśli zajdzie potrzeba stosowania czopków doodbytniczych podczas laktacji, konieczne jest przerwanie karmienia piersią w trakcie kursu terapeutycznego, ponieważ opisany środek może mieć negatywny wpływ na niemowlę.\nW okresie trwania kursu terapeutycznego z czopkami doodbytniczymi Anuzol zaleca się ograniczenie zarządzania środkami transportu i środkami transportu. Konieczne jest również odmówienie wykonywania pracy wymagającej koncentracji i zwiększonej uwagi. Substancje wchodzące w skład leku mogą mieć negatywny wpływ na funkcje psychomotoryczne organizmu człowieka i powodować negatywne objawy, które zakłócają powyższe działania.\nOkres trwałości wynosi dwadzieścia cztery miesiące, zgodnie z instrukcją przechowywania. Po zakończeniu tego okresu należy usunąć niewykorzystane pozostałości leku..\nJeśli zajdzie konieczność zastąpienia leku innym lekiem, należy skonsultować się z lekarzem specjalistą.\nLista leków, które można zastąpić pod względem składu lub zasady działania:\nKrążenie krwi trwa nieprzerwanie, a wynika to z konieczności odżywiania narządów wewnętrznych i mózgu oraz dostarczania tlenu do wszystkich tkanek. Ponadto krew pomaga usunąć produkty rozpadu i odpadowy dwutlenek węgla.


POKL - Ruszyły zapisy na bezpłatne spotkanie dla przedsiębiorców MSP\nOdwiedza nas teraz 187 gości\nOdsłon : 6663302\nRuszyły zapisy na bezpłatne spotkanie dla przedsiębiorców MSP\nŚroda, 17 Marzec 2010 09:18\nO tym, jak przełożyć efekty szkoleń pracowników na zyski firm, rozmawiać będą specjaliści z branży szkoleniowej, przedstawiciele biznesu oraz instytucji zajmujących się pozyskiwaniem i zarządzaniem funduszami unijnymi. 31 marca o godzinie 12.00 w siedzibie Wyższej Szkoły Bankowej przy ul. Fabrycznej 29 – 31 we Wrocławiu odbędzie się debata „Dlaczego warto inwestować w szkolenia pracowników” oraz bezpłatne konsultacje eksperckie dla przedsiębiorców MSP.\nWrocławskie spotkanie dla przedsiębiorców MSP będzie się składać z dwóch części: debaty oraz konsultacji z ekspertami w zakresie szkoleń i funduszy unijnych.\nW trakcie debaty reprezentanci świata biznesu, nauki i władz lokalnych będą rozmawiać o tym, jak szkolić, by zwiększyć konkurencyjność firmy i gdzie szukać funduszy unijnych na szkolenia.\nW drugiej części spotkania, przedsiębiorcy będą mogli porozmawiać z ekspertami oraz skorzystać z usług punktów informacyjnych.\nPunkt Informacyjny Dolnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Pracy zaprezentuje projekty współfinansowane ze środków EFS, poprawne wnioskowanie o dofinansowanie i kalendarium konkursów.\nW punkcie Biura Projektów Europejskich Wyższej Szkoły Bankowej przedsiębiorcy będą mogli porozmawiać o praktyce wnioskowania o środki unijne. Eksperci WSB opowiedzą również o możliwościach korzystania z dofinansowanych szkoleń w ramach istniejących projektów.\nKonsultanci firmy Profes podzielą się doświadczeniem w zakresie planowania szkoleń, wpisanych w potrzeby firmy. Przedsiębiorcy będą mogli poznać zasady projektowania szkoleń dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz rolę analizy potrzeb szkoleniowych i ewaluacji projektów.\nAby zapisać się na debatę, wystarczy przesłać mailem zgłoszenie na adres debaty@inwestycjawkadry.pl najpóźniej do 28 marca 2010 r. Zgłoszenie powinno zawierać imię i nazwisko uczestnika, nazwę firmy oraz dane kontaktowe. Uczestnictwo w spotkaniu jest bezpłatne. Liczba miejsc jest ograniczona. Obowiązuje kolejność zgłoszeń.\nDebata jest częścią ogólnopolskiej kampanii społecznej „Szkolenia – to się opłaca!”, realizowanej na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Kampania jest największą, jak do tej pory, akcją tego typu w Polsce. Trwać będzie do końca czerwca 2011 r. Jej głównym celem jest zwrócenie uwagi przedsiębiorców na konieczność inwestowania w kadry oraz motywowanie ich do podejmowania konkretnych działań, zmierzających do podnoszenia kompetencji zawodowych pracowników. W ramach kampanii ogłoszono akcję „2010 rokiem inwestycji w kadry”. Honorowy patronat nad nią objął Pan Waldemar Pawlak, Wicepremier, Minister Gospodarki. Patronem merytorycznym jest Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”.\ntel. +48 695 895 569


Na prezent - Balkanito.pl\nBułgarskie Landrynki z Prawdziwym Olejkiem z Róży Damasceńskiej 49g\nBułgarska róża damasceńska przysparza sławy temu krajowi na całym świecie. To umiłowanie do wyjątkowego aromatu róży damasceńskiej przybiera różne formy. Tym razem Bułgarzy proponują nam tradycyjne landrynki z dodatkiem oryginalnego olejku różanego. Takie rzeczy tylko u nas!\nSkładniki: masa karmelowa 93%, ( syrop glukozowy, cukier, kwas jabłkowy, aromat różany 0,3%, barwnik spożywczy), wypełnienie 7% ( syrop glukozowy, cukier, woda, olej słonecznikowy, olejek różany 0,001%)\nLokum klasyczne prezentowe 140g\nBG Bułgarskie Lokum z Orzechami Pekan, Rodzynkami w Zalewie Kakaowej 170g\nDo słodyczy Bułgarzy podchodza bezkompromisowo, wielowiekowe wpływy etniczne spowodowały, że powstały tu prawdziwe cuda cukiernicze.\nLokum z orzechami pekan, rodzynkami i oblane kakaową masą, stanowi kompozycję idealną do popołudniowej kawy.\nJedna z tych rzeczy, które z naszego sklepu znika błyskawicznie.\nZestaw Prezentowy 4 - Lutenica/Lutenica Szefa/Apetitka/Lutenica Pikantna 945g\nZestaw prezentowy 3 słoików Balkanito to idealny prezent dla każdego.\nPoznaj nasze smaki. W zestawie Ajvar, Pindżur i Grillowane na Ogniu Bakłażany.\nTo półtora kilograma czystej przyjemności.\nDo każdego zamówienia dajemy pełen zestaw do spakowania prezentu.\nZ uwagi na bezpieczny transport słoiki są zapakowane poza kartonikiem na prezent i owinięte folią bąbelkową.\nTrzeba je samemu umieścić w środku.\nZ produktami Balkanito to sama przyjemność :)\nZestaw Prezentowy 3 - Ajwar/Pindżur/Bakłażany 1,5kg\nWszystkie przetwory Balkanito - 8 słoików\nWszystkie przetwory Balkanito za 59,99 zł\nZestaw Prezentowy 8 - Wszystkie Przetwory Balkanito 2,64kg\nZestaw prezentowy wszystkich przetworów Balkanito to idealny prezent dla każdego.\nPoznaj nasze smaki. W zestawie Ajvar, Pindżur, Grillowane na Ogniu Bakłażany, Grillowane Papryczki, Lutenica Klasyczna, Lutenica Szefa, Lutenica Pikantna i Apetika z Całą Papryczką.\nTo ponad dwa i pół kilograma czystej przyjemności.\nBałkany odwiedzacie regularnie? Szukacie inspiracji do kolejnych, bałkańskich podróży? Chcecie pokazać innym, jak duży obszar Bałkanów zwiedziliście? Rozglądacie się za idealnym, bałkańskim prezentem na święta, urodziny, imieniny, walentynki? W takim razie Mapa Zdrapka Bałkany #100inspiracji jest idealną propozycją dla Was.


Spotkanie. Skradziona przeszłość | Bliski nieznajomy\nLithuania-Poland-Russia ENPI Cross-border Co-operation Programme 2007-2013\nSpotkanie. Skradziona przeszłość\nPublished 2014, March 27\nKristina Inčiūraitė, Cooltūristės\nWernisaż: 28.03.2014, 18:00\nGdańsk Nowy Port, ul. Strajku Dokerów 5\nKurator: Laima Kreivytė\nOrganizator: Centrum Komunikacji Kultur w Kłajpedzie (Litwa)\nWystawa Kristiny Inčiūraitė i Cooltūristės jest artystyczną eksploracją kobiecego spojrzenia i utopijnej architektury sowieckiej jako krajobrazu pamięci.\nNowoczesny wizerunek miasta zmienił się pod trzema względami: semantycznym, funkcyjnym i osobistym. Transformacje semantyczne prezentują zmienione nazwy ulic, przystanków i sklepów. Funkcyjne – zmiany przeznaczenia budynków i architektury. Zmiana doświadczenia osobistego jest związana z pamięcią i jej odzyskaniem poprzez gromadzenie (nie)zmyślonych historii. Filmy Kristiny Inčiūraitė i Cooltūristės odkrywają wszystkie trzy warstwy ukrytej przeszłości w różnych miejscach Litwy i obwodu kaliningradzkiego. Architektura modernistyczna z okresu sowieckiego ciągle jeszcze przypomina o przeszłości – zmorze, jednak stare mity tworzą nowe historie i performanse.\nPodróż w czasie z ukazaniem utraconego pejzażu kosmicznego to jeden z głównych tematów wideoperformansu „Kosmiczne przedszkole” (2012). Autorem projektu placu zabaw przynależnego do wybudowanego w pobliżu wileńskiej wieży telewizyjnej przedszkola „Čiauškutis” jest architekt Viktoras Cholinas. Zaokrąglone kształty altanek przywodziły na myśl utopijną architekturę nieznanych cywilizacji i design statku kosmicznego. Podróż kosmiczna Cooltūristės i Nunu na Księżyc w rzeczywistości jest podróżą po zakamarkach pamięci, podczas której zatrzymują się na nieistniejących już „kosmicznych” przystankach trolejbusowych. W trakcie przebudowy przedszkola w 2013 r. kosmiczny plac zabaw został zburzony. Wideoinstalacja niczym maszyna czasu łączy wymazaną przeszłość z ewentualnymi scenariuszami przyszłości.\nWyścig kosmiczny w czasach zimnej wojny miał swoje odzwierciedlenie nie tylko w przestworzach, ale też na Ziemi. Wybudowana w 1970 r. najwyższa dzielnica Wilna – Karolinki (Karoliniškės) nabrała „kosmicznej” aury: otwarto sklepy „Merkury”, „Saturn”, „Kometa”, „Tęcza”, do których prowadziły odpowiednie ulice i przystanki: „Księżycowa”, „Kosmonautów”, „Huraganowa”, „Pioruna”, „Gwiezdna”. W wieży telewizyjnej otwarto restaurację „Droga Mleczna”. Po tragicznych wydarzeniach z 13 stycznia 1991 r., kiedy to sowieckie czołgi miażdżyły bezbronnych ludzi broniących wolności Litwy pod wieżą telewizyjną, nazwy ulic zastąpiono nazwami zawierającymi nazwiska osób, które zginęły. Futurystyczne wizje zostały wyparte przez uwiecznienie cierpienia. Karolinki nie są już miejscem utopii, lecz pamięci. Z czasem w lasku znajdującym się w pobliżu wieży telewizyjnej potajemnie wyrósł cmentarz dla zwierząt, paradoksalnie łączący mit kosmosu z mitem nieśmiertelności. Opowiada o tym Žygimantas Kudirka w swoim wierszu „Logograf zwierzątek”.\nNie mniej zmistyfikowanym budynkiem modernizmu sowieckiego jest Pałac Ślubów w Wilnie (1974), znany ze swych wysokich schodów. Po ceremonii ślubnej nowożeńcy schodzą nimi – na ziemię. Wideoinstalacja Kristiny Inčiūraitė „Schodami w dół” (2000) kwestionuje symboliczny sens patriarchalnych rytuałów i architektury. Artystka przebrana za pannę młodą schodzi po schodach Pałacu Ślubów czterokrotnie – za każdym razem z innym „panem młodym”. Po upływie ponad dziesięciu lat Cooltūristės przerabiają performans Inčiūraitė z uwzględnieniem współczesnej perspektywy: cztery dziewczyny w maskach spawalniczych wchodzą po schodach kwestionując instytucję małżeństwa. Ich rytualnemu wchodzeniu towarzyszy hymn robotniczy „Międzynarodówka”, przeplatający się z „Marszem weselnym” Felixa Mendelssohna („Schodami w górę”, czyli “Wedding International”, 2013).\nW eksperymentalnym filmie dokumentalnym Kristiny Inčiūraitė „Spotkanie” (2012) w roli zjawy utraconej przeszłości występuje kolejka na plażę w Swietłogorsku. Artystka wykorzystuje korespondencję internetową z rówieśniczką ze Swietłogorska. Inčiūraitė pisze w imieniu męża (w listach biografia autorki przeplata się z biografią jej męża), nie ujawniając adresatce, że listy stanowią element projektu artystycznego. Mutacje tożsamości w sposób metaforyczny odzwierciedlają sytuację kolejki na plażę w Swietłogorsku: wielka, monumentalna konstrukcja z metalu i szkła niszczeje od rdzy i zaniedbania. W filmie przedstawiono, jak działająca w przeszłości kolejka i prowadzona obecnie korespondencja łączą utopię z dystopią.\nInna ważna zasada wystawy – kwestionowanie i odwracanie strategii apropriacji. Nie są to zwykłe apropriacje, lecz misapropriacje – „niewłaściwe”, „kobiece” kradzieże artystyczne poprzez dokonywanie świadomej zamiany, odwracanie sytuacji i ról płci, nie obawiając się zbłądzenia lub wprowadzenia w błąd. W misapropriacjach Cooltūristės rzeźba, architektura i ciało stają się performansami – alegoriami.\nBy uniknąć uprzedmiotowienia obrazu kobiety, Inčiūraitė pokazuje je w sposób niebezpośredni, metonimiczny. Zamiast patrzeć na wielką alegoryczną rzeźbę w Kijowie („Matka”, 2013), odbiorca przenosi się w jej środek i staje się jej oczami: widzi to, co widzi ogromny posąg.\nKobiece spojrzenie odgrywa ogromną rolę również w filmach wideo autorstwa Cooltūristės. W przeciwieństwie do pełnego uprzedmiotowienia spojrzenia męskiego, które skupia się na wertykalnym ucieleśnieniu mocy, spojrzenie kobiecie postrzegane jest jako otwierające horyzont, odsłaniające opartą na czasie horyzontalność. W wideo „Odczytując twarze” („Reading Faces”) opracowanym wraz z estońską artystką Mare Tralla w 2011, Cooltūristės skupiają się na cichej rozmowie kobiecych spojrzeń oraz tym, jak prawdziwe uczucia można odczytać jedynie z twarzy kobiety. Jest to próba ponownego przemyślenia miejsca kobiety w filmie i prawdziwym życiu. Postaci z filmu wymieniają spojrzenia z artystkami obecnymi na pobliskim ekranie („Twarzą do innego” („Angled Towards the Other”, 2011), które zaznaczają horyzont przestrzeni galerii, godząc podmioty i przedmioty spojrzenia.\nFilmy Kristiny Inčiūraitė i wideoinstalacje Cooltūristės ukazują powiązania historii wyobrażonej i toczącej się na żywo. Skradziona przeszłość ściera się z teraźniejszością po to, by wykrzesane zostały iskry rozmaitych scenariuszy przyszłości.\nKuratorka Laima Kreivytė\nWystawa jest częścią międzynarodowego projektu artystycznego Bliski nieznajomy.\nProjekt jest realizowany wraz z trzema partnerami:\nCentrum Sztuki Współczesnej Łaźnia (PL), Centrum Komunikacji Kulturowej w Kłajpedzie (LT) i Narodowym Centrum Sztuki Współczesnej Filia w Kaliningradzie (RU).\n© 2013. Close Stranger\nProjekt ”Bliski nieznajomy: promocja wzajemnego zrozumienia pomiędzy mieszkańcami Gdańska, Kaliningradu i Kłajpedy poprzez umożliwienie wymiany w dziedzinie współczesnej sztuki i kultury” jest realizowany przez Narodowe Centrum Sztuki Współczesnej – odział w Kaliningradzie, Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia” oraz Centrum Komunikacji Kultury w Kłajpedzie.\nTa publikacja została wydana przy pomocy finansowej Unii Europejskiej, w ramach Programu Współpracy Transgranicznej ENPI Litwa-Polska-Rosja 2007-2013. Odpowiedzialność za zawartość tej publikacji leży wyłącznie po stronie Centrum komunikacji kulturalnej w Kłajpedzie i nie może być w żadnym wypadku traktowana jako odzwierciedlenie stanowiska Unii Europejskiej.


Zapotrzebowanie na składniki odżywcze w ciąży\nIle kalorii potrzebuje kobieta w ciąży?\nZnaczenie prawidłowej diety w ciąży\nProblemy z przemianą materii w ciąży\nZastanówmy się zatem, jak zmienia się zapotrzebowanie na poszczególne składniki odżywcze w czasie ciąży, jakie możliwe problemy z odżywianiem i przemianą materii mogą w tym czasie wystąpić oraz jakie jest znaczenie odpowiednio dobranej diety i jej składników dla prawidłowego rozwoju płodu. Krótko mówiąc: jak powinna wyglądać dieta przyszłej mamy?\nPodczas ciąży w organizmie kobiety zachodzą istotne zmiany w zakresie zapotrzebowania energetycznego na poszczególne składniki odżywcze. Ważnym elementem diety kobiet w ciąży jest tzw. struktura spożycia, czyli odpowiednio dobrane proporcje podstawowych składników odżywczych w spożywanych produktach.\nNa zwiększone zapotrzebowanie na substancje odżywcze w okresie ciąży wpływa wiele czynników. Należą do nich w szczególności:\nwzrastanie płodu, łożyska i tkanek matczynych,\nwzrost podstawowej przemiany materii,\nwzmożony wysiłek organizmu kobiety ciężarnej (przede wszystkim układ sercowo-naczyniowy i oddechowy),\nwzmożony wysiłek energetyczny związany z syntezą tkanek.\nWg Światowej Organizacji Zdrowia, dodatkowy wydatek energetyczny w okresie ciąży wynosi 300 kcal na dobę. Jeśli w okresie przedkoncepcyjnym nie występowała niedowaga, wówczas przyjmuje się, że najprawdopodobniej w pierwszym trymestrze ciąży nie ma konieczności zwiększania podaży energii. Z kolei II i III trymestr ciąży związane są już ze znacznym zwiększeniem wydatków energetycznych i wtedy właśnie zalecane jest zwiększenie dostarczanej energii o 300 kcal na dobę.\nDane międzynarodowe wskazują, że, przykładowo, u kobiet o masie ciała 60 kg i wzroście 165 cm, wykonujących lekką pracę, zapotrzebowanie energetyczne od 4. miesiąca ciąży wynosi 2300-2500 kcal (9,6-10,5 MJ) na dobę. Wraz z rozwojem płodu rośnie także dobowe zapotrzebowanie m.in. na tłuszcz (o 20 g – w tym nienasycone kwasy tłuszczowe) oraz białko (o około 30 g). Nie zmienia się natomiast zapotrzebowanie na węglowodany. Szczególne znaczenie w okresie ciąży odgrywają także witaminy, a wśród substancji mineralnych – żelazo i wapń.\nPowszechnie wiadomo, że woda jest niezbędna do życia. Jeśli uzmysłowimy sobie fakt, że woda stanowi około 60% ciała kobiety, 74% ciała noworodka oraz około 85% płodu w łonie matki, wówczas zrozumiemy, jak ogromną rolę odgrywa w czasie ciąży. W tym szczególnym okresie kobieta powinna wypijać ok. 3 l wody dziennie.\nKobiety ciężarne powinny pić wodę niskozmineralizowaną, o wysokiej zawartości jonów magnezu i wapnia oraz niskiej zawartości jonów sodu.\nRola zdrowego odżywiania polega na zapewnieniu prawidłowego rozwoju płodu oraz zdrowia także dla kobiety ciężarnej. Ważne jest odpowiednie zrównoważenie i zbilansowanie diety. Zarówno nadwaga, jak i niedożywienie matki może skutkować występowaniem poważnych chorób u potomstwa, takich, jak: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, otyłość, miażdżyca.\nNiedobory kwasu foliowego mogą powodować wady układu nerwowego u płodu oraz, razem z niedoborem żelaza i witamin z grupy B (szczególnie witaminy B12), mogą w efekcie być przyczyną powstawania anemii u ciężarnej. Tłuszcze są niezbędne m.in. do rozwoju mózgowia i siatkówki u płodu, natomiast białko jest podstawowym budulcem do tworzenia tkanek płodowych i matczynych oraz zapewnia prawidłowy metabolizm u dziecka i matki.\nWęglowodany, będące głównym źródłem energii, powinny pochodzić przede wszystkim z produktów zbożowych, warzyw i owoców. Ważna jest także równowaga i prawidłowe zaopatrzenie ciężarnej w odpowiednie substancje mineralne i witaminy. Przykładem jest witamina A, której zarówno nadmiar, jak i niedobór, może skutkować u płodu m.in.: zaburzeniami wzroku, ciężkimi wadami układu nerwowego, serca czy zahamowaniem wzrostu wewnątrzmacicznego. Rola witaminy D dotyczy szczególnie mineralizacji tkanki kostnej. Dużo mówi się także na temat ochronnego wpływu wapnia i magnezu na zmniejszenie ryzyka rozwoju nadciśnienia tętniczego w ciąży.\nBardzo ważne jest prawidłowe określenie potrzeb w zakresie żywienia kobiety ciężarnej, aby z jednej strony uniknąć sytuacji niedoborów energetycznych, a z drugiej otyłości i nadwagi – znacznie częstszych zjawisk, wynikających z nadmiernego spożycia w stosunku do zapotrzebowania. Niejednokrotnie podnoszona jest także kwestia znaczenia prawidłowego odżywiania już w okresie poprzedzającym planowaną ciążę, w celu uzupełnienia możliwych niedoborów żywieniowych. Istotne jest suplementowanie witamin, substancji mineralnych i mikroelementów, ponieważ zapotrzebowanie na większość z nich wzrasta w ciąży, a dostarczanie ich jedynie w diecie może być trudne do osiągnięcia. Na rynku dostępnych jest wiele preparatów wielowitaminowych. Dobór najlepszego preparatu dla danej kobiety zależy od indywidualnych nawyków żywieniowych, miejsca zamieszkania oraz niedoborów odżywczych.\nCukry w ciąży\nNiekorzystne jest nadmierne spożywanie cukrów prostych, ponieważ może ono prowadzić do licznych problemów zdrowotnych, takich jak otyłość czy próchnica zębów. Zdecydowanie należy wyeliminować z diety słodycze. Zalecane są węglowodany złożone, których źródłem są: kasza, pieczywo razowe, ryż, makarony oraz warzywa. Istotną rolę odgrywają także świeże owoce.\nTłuszcze w ciąży\nWśród tłuszczów zalecane są te, które zawierają wielonienasycone kwasy tłuszczowe, takie jak: kwas linolowy, linolenowy i dezoksyheksaenowy. Zawarte są one w olejach: sojowym, kukurydzianym, słonecznikowym, oliwie z oliwek, a także w orzechach i rybach morskich. Polecanymi źródłami białka są: ryby, mięso i jego przetwory, jaja i produkty mleczne.\nWażne jest zwracanie bacznej uwagi na pochodzenie produktów spożywczych, ponieważ, szczególnie w diecie kobiety ciężarnej, powinny być one świeże i dobrej jakości.\nNiezalecane jest stosowanie ostrych przypraw w potrawach. Jeśli chodzi o spożywanie soli kuchennej, to szczególnie kobiety z nadciśnieniem tętniczym powinny je ograniczyć.\nFizjologicznie przebiegająca ciąża często przysparza kobietom wielu problemów, do których można zaliczyć: nudności i wymioty (szczególnie na początku ciąży), ślinotok, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia oraz zgaga (w późniejszych miesiącach).\nJak sobie radzić z tymi powszechnymi i wręcz typowymi dla ciąży kłopotami? Odpowiedzią na zgagę jest dieta lekkostrawna, z małą zawartością węglowodanów, głównie czekolady oraz napojów gazowanych, a także unikanie posiłków tłustych. W przypadku nudności czy wymiotów również korzystna jest dieta lekkostrawna, podzielona na częste i małe porcje. Uciążliwy problem zaparć w większości wypadków rozwiązujemy także dzięki prawidłowej diecie. Ważną rolę przy eliminowaniu problemu zaparć odgrywa błonnik, czyli włókna roślinne, które przechodzą niestrawione przez przewód pokarmowy, regulując jego funkcjonowanie. Istotne jest również spożywanie dużej ilości płynów, najlepiej wody, oraz unikanie białego pieczywa i makaronu.\nJak widać, nawyki żywieniowe kobiety ciężarnej odgrywają istotną rolę zarówno dla przyszłej matki, jak i płodu. Ważne jest, aby umiejętnie dostosować dietę do zapotrzebowania w danym okresie ciąży, aby dostarczać organizmowi tylu składników odżywczych, ilu potrzebuje. W przypadku wątpliwości należy udać się do dietetyka, który doradzi i opracuje odpowiedni program żywieniowy, lub zgłosić się po poradę do lekarza.\nData ostatniej aktualizacji 05.03.2021


Hotel Atlas Amadil Beach Hotel, Agadir, Maroko - biuro podróży Ecco Holiday\n3 053 zł -4% 2 924 zł/os.\ntriple standard room triple room pool view\nBlisko centrum, Życie nocne, Klimatyzacja, Dostęp do internetu, Sporty wodne, Animacje dla dorosłych, Przedszkole, Basen kryty, Basen odkryty, Bezpośrednio przy plaży, Fitness/siłownia, Kurorty nadmorskie, Parking, Wellness, Darmowe WiFi\nHotel zbudowany został w roku 1986. Goście zakwaterowani są w 338 pokojach. W klimatyzowanym obiekcie do dyspozycji gości jest czynna 24 godziny na dobę recepcja oraz 24-godzinny check-out-service. Poszczególne piętra obiektu osiągalne są za pomocą windy. Na miejscu znajduje się sejf, kantor wymiany walut i bankomat. Wi-Fi umożliwia dostęp do internetu również w pomieszczeniach ogólnodostępnych. Do dyspozycji gości jest restauracja i bar. Udane zakupy zrealizujecie Państwo w supermarkecie i sklepie z pamiątkami oraz w pozostałych placówkach handlowych. W obrębie hotelu znajduje się malowniczy ogród i plac zabaw. Do Państwa dyspozycji jest również kiosk z prasą, sala telewizyjna i pokój zabaw dla dzieci. Goście przybywający własnym autem skorzystać mogą z parkingu. Do pozostałych oferowanych na miejscu usług należą: babysitting, opieka nad dziećmi, opieka medyczna, serwis pokojowy, pralnia i usługi fryzjerskie. Podróżnych preferujących zapoznanie się z okolicą w sposób aktywny ucieszy z pewnością możliwość wypożyczenia rowerów. Odczyty, prezentacje oraz zjazdy mogą odbyć się w jednym z pomieszczeń konferencyjnych.\nPokoje wyposażone są w klimatyzację, centralne ogrzewanie i łazienkę. Większość pokoi posiada balkon z widokiem na okolicę. Urzekającą atmosferę wielu kwater podkreśla widok na morze. Pomieszczenia mieszkalne i sypialne wyposażone są w łóżko podwójne bądź łóżko typu king size. Opcjonalnie dostępne są oddzielne sypialnie. Na życzenie dostępne są dostawki oraz łóżeczka dziecięce. Ponadto skorzystać można z sejfu i minibarku. W skład standardowego wyposażenia wchodzi również minilodówka. Elementami podwyższającymi komfort pobytu są internet, telefon, telewizor i Wi-Fi (odpłatnie). Łazienki wyposażone są w prysznic i wannę. W łazienkach znajduje się ponadto suszarka do włosów. Rodziny z dziećmi zamieszkać mogą w przygotowanych specjalnie z myślą o nich pokojach rodzinnych.\nOrzeźwienie i ochłodę znajdziecie Państwo w jednym z naszych basenów (krytym bądź otwartym). Zjeżdżalnia wodna dostarczy mnóstwa wrażeń zarówno młodszym jak i starszym gościom. Do dyspozycji gości jest również taras do opalania, leżaki oraz parasole przeciwsłoneczne. O Państwa pełne odprężenie zadba kąpiel w jacuzzi. Na miejscu dostępny jest ponadto bar z przekąskami. Urozmaicenie stanowią liczne i różnorodne aktywności rekreacyjne oferowane w obiekcie, jak np. rower / rower górski, tenis ziemny, boccia, siatkówka plażowa, siatkówka, golf i jazda konna. Windsurfing, rower wodny i aqua fitness dostarczą miłośnikom sportów wodnych wyśmienitej zabawy. Bogata oferta sportowa wewnątrz obiektu obejmuje studio fitness, tenisa stołowego, bilard, darta, zajęcia gimnastyczne, aerobik i piłkę ręczną. Zapraszamy Państwa do odwiedzin naszej Strefy Wellness. Polecamy spa, saunę i zabiegi masażu, jak również za dodatkową opłatą łaźnię parową, łaźnię turecką i salon piękności. Program animacyjny, muzyka na żywo, dyskoteka, miniklub i night-club zapewnią Państwu doskonałą zabawę w czasie wolnym. Copyright GIATA 2004 - 2021. Multilingual, powered by www.giata.com for client no. 126413\nDostępne warianty żywieniowe to nocleg ze śniadaniem, wyżywienie częściowe, wyżywienie pełne i opcja all inclusive. Podawane na miejscu posiłki to śniadanie, obiad i kolacja. Polecamy również przekąski. Specjalną atrakcję stanowi pokaz show-cookingu. Napoje wliczone są w cenę. Dostępne są napoje bezalkoholowe i napoje alkoholowe.\n10.02.2022 czw. 8 dni / 7 nocy\n1 878zł -38%\n27.01.2022 czw. 8 dni / 7 nocy\n1 780zł -34%\n1 272zł -8%