Przygotowanie do nauki czytania i pisania - Przedszkole nr 10\nWłaściwą naukę czytania poprzedza przygotowanie, które wraz z przygotowaniem do nauki pisania – trwa od pierwszych dni pobytu dziecka w przedszkolu.\nUmiejętność pisania – z psychologicznego punktu widzenia – ma charakter stosunku do umiejętności czytania. Zatem wszystko to co sprzyja gotowości do nauki czytania jest równocześnie przygotowaniem do nauki pisania, mimo iż zarówno jako proces sensoryczno-motoryczny jak\ni intelektualny czynności te różnią się między sobą w sposób istotny. Dlatego też w publikacjach metodycznych problematyka ta często rozpatrywana jest rozłącznie. Jednakże w praktyce pedagogicznej obok zabaw czy ćwiczeń służących przygotowaniu do opanowania jednej z wyżej wymienionych umiejętności istnieje wiele zabaw i czynności, które sprzyjają gotowości zarówno do czytania, jaki pisania.\nPrzygotowanie do nauki czy tania i pisania w przedszkolu koncentruje się na rozwijaniu sprawności psychomotorycznych, rozbudzaniu i kształtowaniu procesów poznawczych oraz pozytywnych nastawień emocjonalno-społecznych dzieci od początku ich pobytu w przedszkolu. Tak więc proces ten wykracza daleko poza ramy wychowania umysłowego. Jednakże ze względu na fakt, iż opanowanie umiejętności posługiwania się ze zrozumieniem mową kodowaną w postaci umownych znaków graficznych jest jednym z etapów w rozwoju posługiwania się mową.\nPodstawowym warunkiem nabywania umiejętności czytania i pisania jest dobra orientacja przestrzenna. Rozumienie kierunków związane jest niepodzielnie z własnym ciałem i przestrzenią, w której dziecko się porusza Zależność ta musi być wypróbowana w osobistym doświadczeniu dziecka, możliwie jak najwcześniej. Informacje o kierunkach czerpie ono przez sam fakt działania w przestrzeni, zmianę pozycji, a także z wewnętrznego odczuwania własnych ruchów. Trzeba zatem jak najwcześniej stwarzać dzieciom taki sytuacje, aby mogły przeżywać różnorodne poczucie kierunków działalności określania ich wzrokiem i słowem.\nDrugą grupę zabaw i ćwiczeń przydatnych w poznawaniu schematu własnego ciała\ni związanych z nim kierunków w przestrzeni są zabawy ruchowe i ćwiczenia kształtujące mięśnie tułowia, wszelkiego rodzaju skłony i skręty występujące w bogatym repertuarze zabaw naśladowczych. Stopień przyszłej orientacji w kierunkach przestrzennych (podczas konstruowania, planowania kompozycji, a także czytania i pisania) uwarunkowany jest w wielkiej mierze dobrą znajomością schematu ciała, które jest początkowo jedynym punktem odniesienia dla dziecka, jeśli chodzi o lokalizację przedmiotów w przestrzeni. Dopiero w ślad za ta orientacją wewnętrzną, kinestetyczną, następuje kontrola wzrokowa i uczenie się określania wzrokiem kierunków.\nSzczególnie ważną rolę w procesie przygotowania do nauki pisania odgrywa nabywanie przez dzieci zręczności, czyli sprawności w posługiwaniu się rękami oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej, umiejętności podporządkowania ruchów- kontroli wzroku lub słuchu.\nUsprawnianie rąk dziecka ma na celu doprowadzenie do tego, aby potrafiło ono dobierać potrzebne ruchy, dostosowując je do rodzaju zadania oraz narzędzi i materiału, z którym przyjdzie mu mieć do czynienia. Dlatego podstawą metodycznego oddziaływania jest stwarzanie dzieciom możliwie bogatego wyboru operacji ruchowych na różnym materiale, na przemian z określonymi, planowanymi sytuacjami, w których będą one musiały zaangażować ruchy rąk i palce. Ćwiczeniu sprawności rąk służą zabawy ruchowe związane z toczeniem, rzucaniem i chwytaniem piłek różnej wielkości obręczy, woreczków napełnionych grochem, piaskiem itp.\nNaturalnych ćwiczeń dostarczają dziecku wszystkie czynności samoobsługowe, prace porządków gospodarcze, a zwłaszcza zajęcia plastyczne: rysowanie, malowanie, lepienie, wycinanie itp.\nInnym problemem jest rozwijanie u dziecka koordynacji wzrokowo-ruchowej. Małemu dziecku brakuje dróg współdziałania miedzy analizatorami wzrokowym i kinestetyczno-ruchowym. Ów brak drożności jest wynikiem braku doświadczeń czynnościowych, które z wiekiem, często powtarzane, odgrywają rolę treningu i zaczynają pozostawiać trwałe ślady w ośrodkach nerwowych. Typowe przykłady zabaw zręcznościowych kształtujących koordynację wzrokowo-ruchową w zakresie tzw. dużej motoryki to różne rodzaje toczenia, rzucania piłek przez bramki do określonego celu, tarczy, obręczy itp., zabawy w kręgle (szczególnie dla najmłodszych dzieci), zabawy w serso czy badminton – dla starszych.\nDrugą grupę stanowią zabawy zręcznościowe w sali służące kształtowaniu precyzyjnych ruchów o mniejszej sile i dynamice, ograniczone przeważnie do pracy przedramienia, dłoni\ni palców. Zabawy te wymagają bardziej subtelnego różnicowania napięcia mięśni oraz w większej mierze narzucają dzieciom konieczność hamowania impulsów ruchowych. Należą do nich wszelkie warianty gry w pchełki, skaczące czapeczki, serso stołowe, bilard, bierki. Wszelkie gry\ni wymienione zabawy uczą dziecko różnicować siłę i kierunek ruchów ramienia, przedramienia, nadgarstka i palców, i stopniowo prowadzą do coraz bardziej świadomego udziału wzroku dziecka w ocenie odległości celu i zależnej od niego regulacji siły mięśniowej. Pojawienie się oceny wzrokowej przed wykonaniem rzutu jest przejawem przewidywania i planowania u dziecka, dowodzi więc wyższego stopnia operacji umysłowo-motorycznych. Świadome włączanie wzroku do zabaw motorycznych jest niewątpliwym zwiastunem funkcjonującej koordynacji wzrokowo-ruchowej.\nNad koordynacją ruchów, wzroku i słuchu pracujemy wykorzystując metody zabawowo-naśladowcze i zadaniowe. W organizacji czasu poświęconego na te zabiegi nie może zabraknąć głównych i podstawowych samodzielnych doświadczeń dzieci, a więc dowolnych prób i zabaw, w czasie których samorzutnie trenują one koordynację wzrokowo-ruchową i słuchowo-ruchową.\nIstotną rolę odgrywają również zabawy konstrukcyjne, układanki, mozaiki, prace\nz różnorodnych materiałów. Konstruowanie i układanie dowolne oraz w przypadku dzieci starszych – również według wzoru, coraz bardziej złożone, komplikujące się. z uwzględnieniem kompozycji asymetrycznej i abstrakcyjnej sprzyja nie tylko doskonaleniu percepcji wzrokowej. Zajęcia te ćwiczą również pamięć wzrokową i zdolność postrzegania wzajemnych stosunków, jakie zachodzą między poszczególnymi elementami (kształtami). Zbliżoną role pełnią łamigłówki polegające na tworzeniu całości z części, których liczba stopniowo wzrasta, a kształty komplikują się. Tu także występować może układanie według wzoru, niekiedy wzoru oglądanego jedynie przez chwilę, przed przystąpieniem do układania. Podobne znaczenie ma oglądanie i porównywanie wszelkich ilustracji, historyjek obrazkowych, fotografii i obrazów oraz własnych wytworów dzieci. Przy oglądaniu, podobnie jak w procesie odczytywania tekstu, dziecko koncentruje uwagę nie tylko na obrazie czy elemencie aktualnie spostrzeganym, lecz także powraca myślą do lego. co widziało uprzednio, próbuje przewidzieć, wyobrazić sobie treść następnych obrazów. Tego typu procesy występują szczególnie wyraźnie przy oglądaniu historyjek obrazkowych i ilustracji w książkach.\nDoskonalenie percepcji słuchowej następuje przede wszystkim w toku sytuacji naturalnych: zabaw, rozmów, czynności podejmowanych przez dziecko przy różnych okazjach w toku przedszkolnego dnia. Ponadto prowadzone są zabawy polegające na spostrzeganiu, różnicowaniu\ni określaniu zjawisk akustycznych. Występuje to zwłaszcza na spacerach, wycieczkach, podczas zajęć umuzykalniających. W młodszym wieku przedszkolnym ważne znaczenie mają te zajęcia\nw rozwijaniu percepcji słuchowej. Równocześnie jednak nieodzowne są zabawy i ćwiczenia oparte na materiale słownym. Liczne zabawy, gry i ćwiczenia pomagają dziecku doskonalić słuch fonematyczny. Wiele uwagi poświęcić trzeba w procesie przygotowania do nauki czytania analizie i syntezie słuchowej (dźwiękowej) słów. Zwłaszcza synteza nastręcza wiele trudności, jest dla dziecka nie przygotowanego procesem niezrozumiałym.\nObok prawidłowej percepcji kształtów i dźwięków szczególnie ważne jest zdobycie przez dzieci umiejętności poprawnego mówienia zarówno pod względem dźwiękowym, jak gramatycznym.\nW procesie przygotowania dzieci do nauki czytania i pisania wielkie znaczenie ma ich twórczość plastyczna, a zwłaszcza rysunek. Rysunek stwarza dziecku szerokie pole dla doświadczeń graficznych, nasuwa możliwość kształtowania w większym stopniu niż inne techniki form precyzyjnych, literopodobnych. W pierwszym rzędzie będzie to zawsze dowolna twórczość\ni eksperymentowanie materiałem i narzędziem, własny wybór i decyzja tematycznego kreowania. W działaniu plastycznym dziecko przechodzi od zabawy motorycznej do stawiania sobie samemu zadań, jak również do stawiania mu ich przez nauczycielkę. W jej następnej fazie posługuje się ona metoda zadań inspirujących, które mają różnorodny charakter. Może to być słownie formułowany temat bez pokazu lub z pokazem, proponowany dzieciom, czasem wzór do odtworzenia. Decydującą sprawą jest jednak takie wyważenie proporcji tych zadań, aby nie były w kolizji\nz celami wychowania estetycznego, a torując dziecku drogę do pracy w szkole nie odbywały się ze szkodą dla jego twórczej ekspresji.\nZabawy ruchowe i ruchowo-graficzne poprzedzają następny etap zajęć i zabaw o charakterze czysto graficznym. Polegają one na wprowadzeniu bezpośredniego rysunku graficznego wyrażającego ruch na podstawie jego wyobrażenia, a także prób znakowania, symbolizowania w rysunku konkretnych przedmiotów, „Podlewanie grządek, szybki prąd strumienia, morskie fale, woda tryskająca z prysznica”, rysowanie ..skoków ptaszka, żaby, psa i zająca” to propozycje krótkich zadań rysunkowych, podczas których dzieci na podstawie przypomnienia i wyobrażenia przedstawiają dowolnie kreślonymi liniami wcześniej poznane przedmioty czy zjawiska.\nSzczególną rolę w procesie przygotowania do czytania i pisania spełnić mogą również umiejętnie wykorzystane dekoracyjne zamiłowania dzieci. Twórczość dekoracyjna stanowi naturalny pomost między realistycznym rysunkiem dziecka a znakiem abstrakcyjnym, który nie ma realnego znaczenia. Stąd już tylko krok dzieli dziecko od zrozumienia i posługiwania się symbolem graficznym jako umownym znakiem wyrażającym określone treści.\nZrozumienie symbolu znaku jest podstawowym warunkiem osiągania dojrzałości umysłowej i efektywnego uczenia się pisania, czytania i matematyki w klasie I. Szczególnie ważne pozostają tu dla dziecka symbole dźwiękowe i wizualne typu graficznego. Zastępowanie znanych treści symbolami, prawidłowe ich odczytywanie i kierowanie się nimi w praktycznym postępowaniu jest właściwą drogą prowadzącą dziecko do rozumienia i posługiwania się literą i wyrazem. Proces zapoznawania dzieci z symbolami powinien prowadzić od znaków i znaczeń bliskich i konkretnych do coraz bardziej umownych, oderwanych od konkretu. W życiu dzieci przedszkolnych znak, symbol, sygnał bardzo wcześnie odgrywają istotną rolę w zabawach tematycznych ruchowych i umuzykalniających. Również obrazek, ilustracja jest niejako zastępczym oznaczeniem rzeczywistych wydarzeń, przedmiotów i zjawisk. Szczególną rolę w poznawaniu znaczenia symboli odgrywają w przedszkolu wszelkie gry i ćwiczenia zaznajamiające dzieci z zasadami ruchu drogowego i znakami drogowymi. W codziennym życiu grupy przedszkolnej symbol graficzny znajduje wszechstronne zastosowanie. Dzieci posiadają tu znaczki indywidualne.\nZ dziećmi 6-letnimi, które poznały już przyjemność zabaw w graficzne oznaczenie rozmaitych treści, kształcącym zajęciem będzie układanie razem z nauczycielką rebusów rysunkowych, które nie są niczym innym, jak obrazkowymi zdaniami, odczytywanymi głośno przez dzieci. Należy je do tego zachęcać, inicjować krótkie zadania rysunkowe, polegające np. na wymyślaniu i rysowaniu oznaczeń najlepiej określających różne przedmioty, czynności, zjawiska.\nPrzygotowaniu do czytania i pisania sprzyja – obok specjalnie w tym celu planowanych zabaw i zajęć – wprowadzenie w codzienne życie przedszkola drukowanych i pisanych wyrazów oznaczających dobrze znane przedmioty lub miejsca. Służyć one mogą jako wywieszki informujące, np. Telefon. Dom lalek. Klocki itp. z których dzieci – przy pomocy nauczycielki,\na z czasem samodzielnie – korzystają, wybierając je spośród innych, aby oznaczyć miejsce\nw swoich tematycznych zabawach. Obcowanie z tego rodzaju napisami rozbudza zainteresowanie literą i wyrazem.\nPodstawy emocjonalno-społeczne, umożliwiające podjęcie przez dziecko nauki czytania\ni pisania, pozostają w ścisłym związku z właściwościami rozwojowymi dziecka w wieku przedszkolnym. a zwłaszcza z jego potrzebą zabawy poznawania świata w powiązaniu z potrzebą osiągnięć, którym towarzyszy radość i zadowolenie z uzyskiwanych efektów.\nPozytywne nastawienie emocjonalno-społeczne jest podstawą osiągania przez dzieci motorycznej i umysłowej gotowości do nauki czytania i pisania, a także uzyskania pozytywnych rezultatów po podjęciu samej nauki Dojrzałość społeczno-emocjonalna wyraża się również\nw gotowości podporządkowania się poleceniom dorosłych, umiejętności doprowadzenia do końca podjętego zadania, co wymaga z kolei koncentracji uwagi dowolnej i wysiłku woli.\nBrzezińska A. – Gotowość dzieci w wieku przedszkolnym do czytania i pisania.\nBurtowa M. – Przygotowanie dzieci w wieku przedszkolnym do nauki czytania i pisania.\nCieszyńska J. – Kocham uczyć czytać , poradnik dla rodziców i nauczycieli.\nCieszyńska J. – Nauka czytania krok po kroku, jak przeciwdziałać dysleksji.\nDałek H. – Zanim pójdę do szkoły, ćwiczenia przed nauka pisania – 5 –6 lat.\nZakrzewska B. – Każdy przedszkolak dobrym uczniem w szkole.


Największe firmy będą informować o swojej polityce podatkowej - wiceminister finansów\nNajwiększe firmy będą informować o swojej polityce podatkowej – wiceminister finansów\nWiceminister finansów Jan Sarnowski poinformował, że największe firmy powinny informować o swojej polityce podatkowej. Jest to uwzględnione w projekcie, nad którym pracuje Departament Skarbu. Przykładowo potrafią wyjaśnić rozbieżność między wysokością uzyskanego dochodu a wysokością zapłaconych podatków w Polsce.\nDotyczy to projektu zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych dochodów osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw znajdujących się na liście prac legislacyjno-programowych Rady Ministrów .\nMiędzy innymi przewiduje, że największe firmy muszą informować o swojej polityce podatkowej. Jak wyjaśnił wiceminister Sarnowski, od kilku lat w Polsce obowiązują przepisy, które zobowiązują największe firmy do ujawniania informacji o dochodach, wpływach i wysokości zapłaconych podatków lub strat poniesionych w latach poprzednich. Są publikowane na stronie Ministerstwa Finansów.\n– Dzięki temu każdy ma łatwy dostęp do informacji, czy podatek płacony w Polsce przez największe firmy nie różni się znacząco od wielkości ich działalności gospodarczej w naszym kraju. Rozwiązanie to zostało wdrożone na wzór brytyjski i miało na celu poprawę kontroli społecznej nad dużymi firmami. Realizują ją opinia publiczna, media, ale także analitycy i naukowcy, dla których dane podatkowe dużych firm są ważnym tematem badawczym – powiedział wiceminister.\n– To także sygnał dla dużych firm, aby zdały sobie sprawę, że odpowiedzialność za kraj, w którym działają, jest ważnym czynnikiem wpływającym na ich wizerunek – dodał Sarnowski.\nZwrócił uwagę, że Wielka Brytania poszła o krok dalej – wprowadziła obowiązek nie tylko dostarczania danych o porównaniach, ale także informacji o strategii podatkowej przedsiębiorcy.\n– Podobnie będzie w Polsce. Oprócz podanych już danych, skomentować będą musieli podatnicy – wyjaśnił przedstawiciel Ministerstwa Finansów.\nREAD Kursy walut: złoty może się osłabić\nProjekt Departamentu Skarbu zakłada, że informacja o oświadczeniach podatników nie musi ograniczać się do odpowiedzi na pytania w formularzu. Można je rozszerzyć o wyjaśnienia konkretnych wydatków.\n– Na przykład firmy potrafią wyjaśnić znaczną rozbieżność między wysokością swoich dochodów a wysokością płaconych podatków w Polsce. Wytłumaczą też źródło zgłaszanej przez nich straty, która często nie ma nic wspólnego z optymalizacją podatkową i może być wynikiem bardzo korzystnych dla polskiej gospodarki decyzji, np. B. intensywne inwestycje – mówi Sarnowski.\nJego zdaniem poszerzy to możliwości interpretacji danych publikowanych na stronie internetowej Skarbu Państwa, które bez takiego komentarza mogą czasem zostać źle zrozumiane.\n– Chcielibyśmy, aby duże korporacje zamieszczały takie komentarze, podobnie jak w Wielkiej Brytanii, w ramach swojej polityki CSR; H. Społeczna odpowiedzialność biznesu jest sprawowana – podkreślił wiceminister.\nJak zaznaczył, większość dużych korporacji nie ma wątpliwych praktyk podatkowych. Część z nich samodzielnie przygotowuje tego typu informacje i podaje je do publicznej wiadomości, aby osoby analizujące dane publikowane przez Skarb Państwa znały ich prawdziwe znaczenie i kontekst ekonomiczny.\nZwrócił uwagę na główne inicjatywy w zakresie przejrzystości podatkowej podejmowane przez różne organizacje zrzeszające przedsiębiorców, takie jak B-Team.\n– Bazując na doświadczeniach Wielkiej Brytanii, chcemy pójść o krok dalej w kierunku przejrzystości podatkowej dla dużych uczestników rynku. Warto, żeby społeczeństwo poznało podejście podatkowe nie tylko tym, którzy chcą to pokazać, ale także tym, którzy wolą nie demonstrować swojej polityki podatkowej – powiedział.\nNowy obowiązek dotyczy firm, których roczne obroty przekraczają 50 mln euro. Według Ministerstwa Finansów w Polsce jest 2700 takich firm – około pół procenta podatników CIT. Ponadto w Polsce funkcjonuje 66 podatkowych grup kapitałowych.\nZmiany mają wejść w życie 1 stycznia 2021 r. Projekt zawiera pakiet pieczęci służących skuteczniejszej walce z rajami podatkowymi i unikaniem opodatkowania. Jedną z głównych propozycji jest CIT obejmujący spółki komandytowe. Istnieją również udogodnienia dla firm, np. B. zwiększenie limitu uprawniającego do wykorzystania 250 tys. Do 2 mln EUR lub zwiększ limit sprzedaży z 1,2 mln EUR do 2 mln EUR, przy czym można wykorzystać 9%. Stawki CIT.\nREAD Istnieją poważne zmiany w przepisach dotyczących odpadów. Segregacja zmieni się nie do poznania\nKraków. Dolne Młyny wciąż się bawi! Zbliża się jednak koniec popularnego wśród krakowian kompleksu pubów [ZDJĘCIA]\nDuże firmy muszą deklarować swoje podatki. Wiceminister wyjaśnia


W ofercie naszego sklepu z dewocjonaliami znajdą Państwo bogate wzornictwo świec ołtarzowych. Wykonana są one z wosku na wkład olejowy. Wszystkie nasze produkty są ręcznie dekorowane i malowane. Pozwala to na dopracowanie każdego nawet najmniejszego szczegółu. Oferujemy świece ołtarzowe eucharystyczne, Wielkanocne oraz Bożonarodzeniowe. Każdy z naszych produktów wyróżnia odmienna aranżacja religijna. Wśród oferty komplety świeć adwentowych do wieńców oraz tryptyk świec ołtarzowych bożonarodzeniowych o barwnej kolorystyce.\nSprzedajemy świece o wysokości 30cm i średnicy 8 cm. Istnieje możliwość wykonania świecy w innym rozmiarze po uprzednim zawiadomieniu. Wszystkie nasze wyroby wykonane są profesjonalnie oraz solidnie. Ich piękny wygląd wzbogaca wnętrze każdego kościoła. Dbamy o bezpieczną oraz szybką wysyłkę naszych produktów.\nŚwieca ołtarzowa - Maryjna\nŚwieca ołtarzowa z wosku na wkład olejowy dekorowana ręcznie wysokość 30 cm, śednica 8 cm Istnieje możliwość zamówienia świecy w innym rozmiarze. W takim przypadku prosimy o kontakt pod numerem telefonu:: 0 603 190 513 lub e-mail'em: hurt@dewocjonali...\nŚwieca ołtarzowa - Maryjna /2\nŚwieca ołtarzowa - Maryjna /3\nŚwieca ołtarzowa - eucharystyczna /7\nŚwieca ołtarzowa - eucharystyczna /8\nŚwieca ołtarzowa - eucharystyczna /9\nŚwieca ołtarzowa /10\nŚwieca ołtarzowa /13\nŚwieca ołtarzowa z wosku na wkład olejowy dekorowana ręcznie wysokość 30 cm, średnica 8 cm Istnieje możliwość zamówienia świecy w innym rozmiarze. W takim przypadku prosimy o kontakt pod numerem telefonu:: 0 603 190 513 lub e-mail'em: hurt@dewocjonal...


Ostatnia szansa na odwiedzenie wystawy Patricii Piccinini „Jesteśmy!” – EnergaCAMERIMAGE 2022\nOstatnia szansa na odwiedzenie wystawy Patricii Piccinini „Jesteśmy!”\nW niedzielę 10 kwietnia, po raz ostatni można będzie odwiedzić wystawę „Jesteśmy!”, prezentującą prace Patricii Piccinini. Do tej pory toruńskie Centrum Sztuki Współczesnej odwiedziło tysiące widzów. Liczne dzieła, wyeksponowane na wystawie towarzyszącej ubiegłorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego EnergaCAMERIMAGE, goszczące w Toruniu od października, wkrótce powrócą do Australii.\nKuratorem wystawy jest Marek Żydowicz – dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Filmowego EnegraCAMERIMAGE, a producentem Fundacja Sztuki Świata we współpracy z Urzędem Marszałkowskim Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Urzędem Miasta Torunia, Europejskim Centrum Filmowym Camerimage, Fundacją Tumult i Instytutem Wymiany Kulturalnej w Tybindze oraz Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu. Partnerem technologicznym wystawy jest Canon.


Każda na klęczkach - Przewodnik Katolicki\nKiedy jako dziesięcioletnia dziewczynka pani Marianna uszyła sukienkę dla swojej młodszej siostry, nie spodziewała się, że krawiectwo stanie się jej życiową pasją. Kiedy już jako młoda dziewczyna, uczennica swojego brata, pomagała mu wpracach, nie wiedziała, że całe swoje życie będzie szyć sutanny. Dziś, po sześćdziesięciu latach od uszycia pierwszej sutanny, Marianna...\nKiedy jako dziesięcioletnia dziewczynka pani Marianna uszyła sukienkę dla swojej młodszej siostry, nie spodziewała się, że krawiectwo stanie się jej życiową pasją. Kiedy już jako młoda dziewczyna, uczennica swojego brata, pomagała mu w pracach, nie wiedziała, że całe swoje życie będzie szyć sutanny. Dziś, po sześćdziesięciu latach od uszycia pierwszej sutanny, Marianna Chudy czuje, że jest to jej życiowe powołanie. I pomimo dolegliwości podeszłego wieku nadal realizuje zamówienia, choć już nie w takich ilościach jak dawniej.\nW szkole Prałata\nUrodziła się w 1919 roku w wielodzietnej rodzinie. Jej talent krawiecki przewidziała niejako matka chrzestna, która w dniu chrztu świętego podarowała jej poduszeczkę z igłą, nitką i naparstkiem w środku. Niewątpliwie największy wpływ na wykształcenie zawodowe pani Marianny miał wspomniany już brat, Jan Prałat, który posiadał zakład krawiecki na poznańskim Chwaliszewie. To on doskonalił zdolności, które wykazywała początkująca krawcowa. Ona sama wspomina, że najpierw do jej obowiązków należały prace porządkowe. Wszystko zmieniło się, gdy poproszona przez brata, samodzielnie rozmontowała, naoliwiła i z powrotem złożyła maszynę do szycia. Był to nie lada wyczyn, jak na owe czasy, ponieważ wielu młodych uczniów fachu krawieckiego miało problemy z konserwacją sprzętu. Pani Chudy zrobiła to sama, bez wcześniejszych instrukcji. Od tego momentu brat pozwolił jej szyć. Po jego śmierci zakład przejął wspólnik, lecz widząc, że uszycie sutanny jest pracochłonne, przekazał obowiązki pani Mariannie. Ona bez wahania podjęła się tego zajęcia\nNiełatwo było pogodzić obowiązki rodzinne z pracą. Często zajęcia domowe, a później również opieka nad chorym mężem zajmowały tyle czasu, że siadała do maszyny dopiero późnym wieczorem. Jak sama jednak mówi, choć fizycznie praca ta jest męcząca, to dawała i daje jej wiele radości i satysfakcji.\nZ pewną nostalgią wspomina, iż każda uszyta przez nią sutanna, krojona była na klęczkach. W jej mieszkaniu, do którego od śmierci brata przeniosła swoją pracę, brakowało miejsca na duży stół. Z tego powodu zmuszona była do wykrawania materiału na podłodze. Dla niej była to swoista modlitwa, nie tylko za dobrze wykonaną pracę, ale i za kapłana, który będzie nosił powstającą sutannę.\nZa pięć pierwsza\nDziś pani Marianna nie pamięta dokładnie, komu uszyła pierwszą sutannę. W czasach trudnych dla Kościoła, osoba, która szyła stroje liturgiczne była prawdziwym skarbem. Przychodzili do niej klerycy przed obłóczynami, neoprezbiterzy, proboszczowie z całej archidiecezji, a nawet kanonicy i biskupi. Wspomina szczególnie, jak otrzymała zlecenie od abp. Stroby, który bardzo cenił sobie punktualność. Poprosił ją, aby przyszła do niego dokładnie za pięć pierwsza po południu. Pomimo naturalnego zdziwienia pani Chudy stawiła się o czasie i od tego dnia otrzymywała od niego zamówienia na stroje kapłańskie.\nWarto zauważyć, że dawniej ubiór kapłana był bardziej zróżnicowany. Pani Marianna przyjmowała każde zlecenie: od prostych sutann po odświętne płaszcze i surduty. Wyjątkowo, z powodu natłoku pracy, decydowała się czasem odmówić, lecz nierzadko skłonna była po namowach ulec i podjąć się jeszcze jednej pracy.\nPani Marianna ma swoje metody na uszycie sutanny, która będzie nie tylko praktyczna i wygodna, ale przede wszystkim będzie służyła przez lata. Księża do dziś chwalą sobie jej umiejętności i talent. W końcu czym innym jest rzecz wykonana w domowym zaciszu przez pasjonata, a czym innym masowy produkt powstający w hali.


Głównym wątkiem wypowiedzi ekspertów było bezpieczeństwo oraz uzasadnienie konieczności powszechnego szczepienia się przeciwko COVID-19. Eksperci jednomyślnie nakłaniali do zaszczepienia się i po kolei obalali mity związane ze szczepionką, takie jak to, że została ona wymyślona przez miliarderów bądź jakąś tajną światową organizację, że ma w sobie technologię 5G, mikroczipy czy też że znajdują się w niej składniki z abortowanych ludzkich płodów – co jest oczywiście nieprawdą. Tłumaczyli też, jak nowe technologie oraz ogromny zastrzyk rządowego kapitału umożliwiły wynalezienie szczepionki w tak krótkim czasie. - Normalnie wyprodukowanie szczepionki zajmuje około 15 lat, począwszy od badań nad zwierzętami i toksykologii, po badania kliniczne, które są długie i skomplikowane - tłumaczyła prof. Anna Dominiczak. – W przypadku COVID-19 było zupełnie inaczej – stwierdziła prof. Dominiczak, podkreślając, że część pracy została już wykonana podczas badań nad poprzednimi koronawirusami oraz że nawet w przypadku tak szybkiego tempa opracowania szczepionki na COVID-19 naukowcy nie szli drogą na skróty. Oprócz wkładu finansowego i wiedzy, do tempa wynalezienia szczepionki przyczyniła się również liczba chorych, którzy byli chętni uczestniczyć w badaniach, nowe technologie i metody przetwarzania danych z badań klinicznych oraz możliwość szybkiego określenia sposobu oddziaływania szczepionki.


Opinie lekarzy na temat przydatności domowych pomiarów ciśnienia tętniczego | Vademecum\nDoniesienia naukowe, Nadciśnienie 9 września 2006 <23 czerwca 2015\nOpinie lekarzy na temat przydatności domowych pomiarów ciśnienia tętniczego\nGianfranco Parati, Rafael Hernandez-Hernandez i Manuel Velasco – Home blood pressure monitoring in general practice: expectations and concerns J Hypertens 2006;24:1699\nW Journal of Hypertension opublikowano wyniki oryginalnej pracy Tislera i wsp., którzy analizowali słabo dotychczas poznany problem opinii lekarzy na temat wartości wykonywanych przez pacjentów domowych pomiarów ciśnienia tętniczego. W badaniu wzięło udział 700 lekarzy pierwszego kontaktu, którzy wypełnili ankietę rozsyłaną pocztą elektroniczną.\nW przeciwieństwie do swych kolegów z innych krajów, z których pochodziły wcześniejsze, nieliczne opracowania, węgierscy medycy wykazywali duże zaufanie do pomiarów ciśnienia wykonywanych samodzielnie przez pacjentów. Aż 75% respondentów uznało tę metodę diagnostyki za ważną lub bardzo ważną. W tej grupie, 97% lekarzy wykorzystywano samodzielny domowy pomiar ciśnienia do wykrywania nadciśnienia białego fartucha. Zdaniem 87% z nich, analizowana metoda motywowała pacjentów do regularnego przyjmowania leków.\nW ciekawym komentarzu do badania, eksperci z Włoch i Wenezueli podsumowali dotychczasową wiedzę na temat sposobów pomiaru ciśnienia tętniczego. Ich zdaniem, przydatność ambulatoryjnego monitorowania ciśnienia jest niepodważalna, jednak cena aparatury i konieczny udział przeszkolonego personelu ograniczają rozpowszechnienie tej metody. Z kolei, samodzielny pomiar ciśnienia tętniczego przez lata budził nieufność lekarzy. Sceptycyzm wynikał głównie z przekonania o niskiej jakości większości popularnych manometrów oraz błędnej technice pomiarów ciśnienia. Postęp techniczny, w tym rozwój telemedycyny, wpłynął na zmianę tej opinii. Obecnie istnieje przekonanie, że samodzielny pomiar ciśnienia jest wartościową metodą oceny skuteczności terapii i dynamiki zmian ciśnienia w długich przedziałach czasu. Znalazło to odzwierciedlenie w większości aktualnych zaleceń, w tym w zaleceniach Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego.\nOpracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2006-09-12\nNadciśnienie tętnicze - leczenie i rokowanie, Nadciśnienie tętnicze - leczenie niefarmakologiczne\n0 replies on “Opinie lekarzy na temat przydatności domowych pomiarów ciśnienia tętniczego”


In The Flesh - Szczere Recenzje\nZdaje się, że obserwując perypetie Kierena, próbującego po rehabilitacji i kursie makijażu powrócić na łono rodziny i społeczeństwa, widz powinien poczuć do niego współczucie. Podejrzewam, że mój mózg powinny nawiedzać także głębokie myśli na temat tego, że właściwie każda inność skazuje nas na prześladowanie i wykluczenie, a bycie nie do końca nieżywym to takie samo piętno jak bycie gejem czy murzynem. Niestety nic z tego.\nIn The Flesh, poza oczywiście popisami speców od charakteryzacji, nie robi na mnie oczekiwanego wrażenia, być może dlatego, że za dobrze pamiętam jeszcze ostatnie serie True Blood, czyli serialu w którym bycie paranormalnym w bardziej udany sposób prezentowało alegorię do bycia wykluczonym w ogóle.\nBrytyjska produkcja jest wtórna także pod innymi względami. W ogóle wtórność powinna być jej tytułem. Wszystko co tu jest, widzieliśmy już setki razy w innych serialach i filmach. Efekt powtarzalności jest tak silny, ze całość sprawia wrażenie parodii paranormalnych produkcji, a nie kolejnej z nich i to na serio. Może obejrzałam tych cudaków za mało, ale naprawdę nie rozumiem na co widzom kolejne obrazy w stylu Walking Dead czy sagi Zmierzch, skoro nawet te pierwsze były boleśnie nieudane. Szczególnie przeszkadza mi, że serialowy Kieren tak bardzo swoja bladą, niewinna twarzyczką przypomina Edwarda z wampirzej serii, ale podejrzewam, ze gdybym była trzynastoletnią dziewczynką to mniej by mi to przeszkadzało.\nWszystkim szykującym się do obejrzenia tej miniserii szczerze to odradzam i proponuje w zamian cierpliwe czekanie na kolejne odcinki True Blood.\nMayday Jonathan Strange & Mr Norrell Przesyt żywych trupów i zombie absurdy Agatha Christie, I nie było już nikogo London Spy\nPoprzedni post Bates Motel\nNastępny post Szkarłatna wdowa\nWorld War Z | Szczere recenzje filmów i książek\n[…] widzieliśmy w niezliczonych filmach i serialach. Od przeciętnego odcinka The Walking Death lub In the Flesh WWZ różni się tylko rozmiarem budżetu przeznaczonego na efekty specjalne oraz znacznie […]


Enjoy Your Home: Dziecko Wszystko Rozumie!\nDziecko Wszystko Rozumie!\nOdkąd jestem Mamą, wiele razy chciałam napisać o tym co zaraz przeczytacie, ale jakoś nigdy mi się nie składało. Nie czułam również jakiejś silnej potrzeby poświęcenia temu tematowi oddzielnego posta, oprócz małej wzmianki w pierwszym Parentingowym wpisie (>>>KLIK), jaki poczyniłam na początku mojej macierzyńskiej historii. Do czasu kiedy to w zeszły weekend razem z Poziomką (i nie tylko) odczułyśmy dotkliwie na własnej skórze bezmyślność i tumiwisizm drugiego człowieka!\nJest sobota. Pogoda pod psem. Razem z Baśką organizujemy się z naszymi dziewczynami na wypad do pobliskiej, małej bawialni. Kulki, zabawki, zjeżdżalnie, wiadomo. Już na wejściu widać, że w środku dużo się dzieje. W sumie weekend, do tego ktoś zorganizował dziecku urodziny. Dla pewności pytamy czy impreza zamknięta czy każdy może wejść? Panie ochoczo zapraszają, mówiąc, że otwarte dla wszystkich. Rozbieramy się w szatni, wchodzimy na salę. Miejsc do siedzenia jest mało, ale i tak wiedziałyśmy, że siedzieć przy herbacie nie będziemy, bo dziewczyny są nieco za małe żeby puścić je samopas. Chyba, że za płotek dla maluchów, ale można było się domyślić, że na widok basenu z kulkami i innych atrakcji na linach, będą chciały wejść dalej. Podążamy więc za nimi, co jakiś czas popijając na zmianę zamówioną herbatę. Jedną z głównych atrakcji jest zjeżdżalnia. Żeby do niej dojść trzeba jednak pokonać kilka przeszkód. Dzielimy się więc z Baśką w terenie. Tzn. jedna z nas jest na dole, łapie dzieci zjeżdżające z bardzo śliskiej i szybkiej zjeżdżalni, a potem kieruje je razem do tej drugiej na górę, która macha do nich zachęcająco i czeka przy zjeżdżalni. Jest wesoło, bawimy się świetnie. W pewnej chwili Poziomka zmienia nieco dotychczasową drogę. Nie widzę w tym obaw, cieszę się, że tak odważnie podchodzi do nowo poznanego terenu. Niestety chcąc przejść koło chłopca, który stoi koło równoważni, dostaje od niego w twarz plastikowa piłą do drewna [nawet teraz kiedy to pisze robi mi sie niedobrze]. Jest niedaleko, wiec zalana łzami biegnie do mnie cała sie trzęsąc. Łapię ja w te pędy, przytulam, sprawdzam czy nic sie jej nie stało i tłumaczę zachowanie chłopca starając się ją w ten sposób uspokoić. Cały czas nie spuszczając jednak oka z dziecka, które bez powodu uderzyło Poziomkę. Mam nadzieję, że gdzieś jest również i jego rodzic. Po chwili Poziomka sie uspokaja, oddaje ją Baśce bo widzę, ze chłopca wyprowadza z kulek mężczyzna. Podchodzę do stołu, przy którym siedzi z żoną oraz znajomymi i informuje go, że jego syn uderzył bez powodu moją córkę w twarz (chociaż wiem, że siedząca obok jego znajoma była świadkiem całego zdarzenia), prosząc jednocześnie o zwrócenie na niego uwagi. Puste spojrzenie. Zero reakcji. Odwraca głowę w stronę dziecka i wyjmuje mu zabawkę z ręki. Chociaż jestem bardzo zdenerwowana, nic więcej nie mówię, w końcu to nie moje dziecko. Odchodzę myśląc sobie, że pewnie z nim porozmawia na ten temat. Nie usłyszałam jednak żeby cokolwiek do niego powiedział.\nBawimy się dalej. Wychodzimy jednak z kulek żeby trochę ochłonąć. Dziewczyny zostają za płotkiem wśród innych małych dzieci i zabawek, my siadamy napić sie herbaty w miejscu gdzie mamy na nie dobry widok (niespełna 1,5 metra odległości). Siedzimy kilka minut. Poziomka siada na „jeździku”, Mania bawi sie w domku obok. Rozmawiamy o „dupie Maryni”, kiedy nagle słyszymy płacząca Poziomkę. Patrzymy na nią z Baska i nie rozumiemy co sie dzieje. Siedzi dokładnie w tym samym miejscu co przed chwilą i nic sie wokół niej nie dzieje. Sekundę później pokazuje palcem w stronę Mani. Podnosimy się obie szukając wzrokiem tego co Poziomka stara sie nam pokazać. Koło domku stoi ten sam chłopiec, który 15 minut temu ja uderzył. Nie czekając ani chwili ruszamy do dziewczyn, kiedy chłopiec wyrzuca zabawki z domku, łapie za widelec i dźga nim bez ustanku w oko Mani. Jeden oddech później wyrywam chłopcu zabawkę z ręki, a Basia zabiera Manię i Poziomkę ze sobą. Szukam wzrokiem jego taty. Do plotka podchodzi kobieta. Patrzę na nią, szukając w jej oczach i zachowaniu jakiś oznak współczucia lub troski wobec dziecka, którego jej syn właśnie skrzywdził! Kobieta spuszcza wzrok. Nie mam wątpliwości, że jest to mama chłopca, ale dziwi mnie fakt, że nie reaguje na kolejne agresywne zachowanie jej dziecka. [na pewno wszystko widziała, również siedziała tuż za płotkiem]. Zdenerwowana pytam:\n"- Czy to Pani syn?\n<kropka. koniec rozmowy. ściana. mur. beton. szok. niedowierzanie. upewniam się więc.>\n- Czy Pani wie, że po raz kolejny uderzył bez powodu inne dziecko?\n<kropka. koniec rozmowy. ściana. mur. beton. dalej nie mogę uwierzyć w kompletny brak zrozumienia i reakcji na zajście.>\n- Myślę, że warto z nim porozmawiać, ze robi w ten sposób komuś krzywdę.\n- Ale ja z nim rozmawiam.\n- Właśnie widzę. Drugi raz jestem świadkiem podobnej sytuacji i nie zauważyłam żeby chociaż słowem sie Państwo do niego odezwali.\n- Ale on ma TYLKO 2 lata! Czego Pani oczekuje!?\n<hasła "to tylko dziecko", "on ma tylko X lat" itp. działają na mnie jak płachta na byka>\n- Od niego nic, to nie moje dziecko. Uświadomię jednak Panią, że dziecko jest istotą rozumną i doskonale wszystko pojmuje. Trzeba tylko do niego mówić! Jeśli jednak uważa Pani, że syn nie rozumie co się do niego mówi, to wypadałoby chociaż przeprosić w jego imieniu. Może w ten sposób zrozumie, ze dźgając widelcem w oko innemu dziecku robi mu krzywdę!\n- Jest Pani PRZEWRAŻLIWIONA!\n<potrójna płachta na byka!>\n- Jeżeli reagowanie na przemoc i agresję nazywa Pani nadmierną wrażliwością to serdecznie współczuje Pani i całej rodzinie. Oby tylko Pani syn za kilka lat nie uświadomił Pani baseballem, że doskonale rozumie co się do niego mówi! Do widzenia!\n<oczywiście przekoloryzowałam z tym baseballem, ale zrobiłam to świadomie żeby coś do tej Pani dotarło>"\nKoniec aktu drugiego.\nZnowu wracam do zabawy z dziewczynami. Na sali zostajemy jeszcze chwilę. Cały czas mam głowę pełną słów, które chciałabym tej Pani powiedzieć, ale wystarczyła mi z nią ta krótka rozmowa żeby dojść do wniosku, że nie ma sensu jej kontynuować. Zastanawiam sie też czy nie zgłosić tego obsłudze. Mam wrażenie, że takie bawialnie, oprócz tego, że dzieci powinny być pod stałą opieka rodziców, powinny mieć w regulaminie napisane, że jeśli dzieci są agresywne, a rodzice nie reagują, obsługa ma prawo je wyprosić z obiektu. Po 10 minut razem z Baśką decydujemy, że 2 godziny zabawy już nam wystarczą, wiec zawijamy kiece i wracamy do domu. Kątem oka zerkam na chłopca i widzę, że już nie porusza się sam po sali, tylko z obstawą jednego z rodziców. Chociaż tyle, myślę i wychodzimy.\nKoniec aktu trzeciego, ostatniego.\nKochani! Ja wiem, ze wiele osób może Wam wmawiać, podśmiewywać sie z Was lub nawet obrażać z powodu, że mówicie lub wymagacie czegoś od dziecka, które jeszcze się nie komunikuje werbalnie. Ale nie dajcie sobie wmówić, ani nie poddawajcie sie nawet jeśli powtarzacie coś tysięczny już raz! DZIECKO WSZYSTKO ROZUMIE! Tylko trzeba do niego mówić, trzeba z nim rozmawiać, komunikować się tak jak z każdym innym żywym stworzeniem! Inaczej nie nauczy się słów, i werbalizacji swoich myśli oraz uczuć, z którymi przychodzi na świat! Dziecko tak jak my od małego odczuwa: radość, złość, smutek, ból, zazdrość, tęsknotę, spełnienie, zadowolenie, rozgoryczenie i inne emocje. Różnica między dzieckiem, a dorosłym polega tylko na tym, że nie potrafi ich nazwać i to my RODZICE jesteśmy odpowiedzialni za to, żeby go tego nauczyć. Wytłumaczyć skąd się biorą, jak sobie z nimi radzić i dać im ujście w taki sposób aby nie krzywdzić innych!\nJeżeli rodzicom wydaje się, że postawa obronna jaką zaprezentowała mama agresywnego chłopca to dobry sposób na wychowanie dziecka, to grubo się mylą. Otóż jest dokładnie odwrotnie. Taką postawą robimy swoim dzieciom krzywdę! Dlaczego? Ano dlatego, że dzieci wychowujemy nie tylko dla siebie, ale również (jak nie przede wszystkim) do życia w społeczeństwie! Jak ten chłopiec się w nim odnajdzie jeśli będzie używał wobec innych przemocy? Kto będzie go lubił i będzie chciał się z nim bawić, a za naście lat pracować, przyjaźnić, stworzyć rodzinę, jeśli jego mama w porę się nie obudzi? BŁAGAM, nie wychowujcie dzieci na zamknięte konserwowe puszki, które nie potrafią nazwać tego co czują oraz jak dać tym uczuciom ujście (nie krzywdząc przy tym innych), ale tak aby były mądrzejsze i silniejsze o to czego doświadczyły. Przyznawanie się do błędu, smutku, strachu, niewiedzy, nie jest bowiem oznaką słabości czy PRZEWRAŻLIWIENIA, a wręcz przeciwnie, odwagą i cenną umiejętnością w życiu. Tylko dzięki niej jesteśmy w stanie wejrzeć w siebie i dowiedzieć się czego potrzebujemy żeby być spełnionymi i szczęśliwymi ludźmi :)\nTrzeba tylko nie bać sie rozmawiać z dzieckiem. Stawiać mu jasne granice i być w tym konsekwentnym. Jeśli będziemy mu na wszystko pozwalać i na każdym kroku pobłażać to niczego dobrego go nie nauczymy. Nie trzeba być jakimś uczonym pedagogiem czy psychologiem żeby to wiedzieć. Wystarczy cofnąć się nieco w czasie i przypomnieć sobie swoje dzieciństwo. Mogę sie założyć, że nie ma tu osoby, która nie dostałaby w dzieciństwie porządnego lania, klapsa, kary lub innej nagany za niestosowne zachowanie! I nawet jeśli uważacie, że kara była wtedy bolesna i krzywdząca, to z pewnością lekcję jaką za sobą niosła, pamiętacie do dzisiaj. Pomyślcie co by było gdybyście jej nie dostali?\nPrzytoczę Wam moją, co prawda nie najgorszą jaką pamiętam, ale taką która wiele mnie nauczyła.\nNa jednej z wielu przerw w podstawówce żartowałyśmy sobie z koleżankami ze swoich rodziców i innych dzieci. Nic wielkiego, zwykła głupawka. Moja mama jest kochanka Twojego taty. A mama Ali sypia z ojcem Macka. Hi, hi, hi. Ha, ha, ha. Zaśmiewaliśmy sie w glos siedząc na ławkach. Wtedy wydawało mi sie to nic szkodliwego i wielkiego. Następnego dnia po powrocie ze szkoły w domu czekali na mnie wściekli rodzice. Nie wiedziałam o co chodzi, w ogóle nie przychodziło mi do głowy o co chodzi. W końcu wytłumaczyli mi, ze koleżanka z klasy, z której rodziców robiłam sobie głupie żarty powiedziała im o tym, bo było jej z tego powodu bardzo przykro :( Nawet kiedy mi o tym powiedzieli i późnym wieczorem załadowali mnie do samochodu żeby jechać do jej domu przeprosić ją i jej rodziców, nie docierało do mnie dlaczego!? Przecież to tylko głupie żarty, jakoś inne dzieci sie śmiały i nic sobie z tego nie robiły. Dlaczego ja mam ja przepraszać, a inne dzieci nie, przecież nie tylko ja robiłam sobie te żarty. A no wyobraźcie sobie, dlatego, że moi rodzice zawsze uczyli mnie empatii. I chociaż wiadomo, że tak jak im tak i mi nie zawsze to perfekcyjnie wychodzi, to staram sie myśleć i widzieć trochę więcej niż tylko czubek własnego nosa.\nW swoim życiu miałam jeszcze kilka takich historii i rożnych kar za swoje niezbyt przemyślane, krzywdzące i obraźliwe wybryki (nie uwierzylibyście do jakich koszmarnych rzeczy potrafiłam się posunąć :P). Wiecie do czego doprowadziła konsekwencja moich rodziców, w gadaniu i naganach, że postępuję źle i krzywdzę swoim zachowaniem innych? Do tego, że stałam sie obrońcą pokrzywdzonych. Hehe. I tak, na pierwszym roku studiów, kiedy nasz wykładowca, który lubił opowiadać sprośne i niecenzuralne żarty obrażające kobiety, zapytał na kolejnych zajęciach czy może nam opowiedzieć kawał, wstałam i powiedziałam, że w imieniu swoim i innych kobiet, nie życzę sobie jego obrzydliwych dowcipów! Nie macie pojęcia jakie było jego zdziwienie, a ja myślałam, że udupi mnie ze swojego przedmiotu! Wykładowca oczywiście nie opowiedział już nigdy żadnego żartu w mojej obecności (bo pewnie w innych grupach a jakże!), ale nie ukrywał swojej obrazy i braku sympatii do mnie. Ja natomiast musiałam włożyć dwa razy więcej pracy i odwagi w ten przedmiot, żeby nie dać mu powodów do oblania mnie. I wiecie co? Stałam się specjalistką w jego profesji, a na koniec nawet zaprzyjaźniliśmy sie, bo w moim odczuciu facet w końcu zrozumiał, że kobiety w niczym nie są gorsze od niego i należy im się szacunek, tak jak należy się każdemu człowiekowi.\nTakże rodzicom warto wybaczyć ich błędy i podziękować za to czego nas nauczyli. Mamy to szczęście, że możemy uczyć się na ich błędach i wybierać inne formy wychowania niż oni stosowali. Ja proponuję postawić się na miejscu dziecka i zapytać go co czuje. Jeśli się tego nauczymy będziemy mogli mu i sobie pomoc, dzięki czemu wychowamy dobrego i silnego człowieka.\nKiedy wielokrotnie wracałam do zeszłego weekendu i całej tej sytuacji, do głowy przyszła mi jeszcze jedna myśl. Ten biedny chłopiec, który swoją agresją próbował zwrócić na siebie uwagę, atakował głównie dziewczynki. I chociaż może był to czysty przypadek, to wciąż zastanawiam się jak długo jeszcze jego Mama będzie czekać zanim w jej rozumieniu, chłopiec zacznie rozumieć. Czy właśnie nie wychowuje małego boksera kobiet? Z historii jakie przez ten tydzień usłyszałam od znajomych, z którymi podzieliłam się swoją przygodą, wynika, że chłopcy o wiele częściej, niż dziewczynki, używają przemocy do komunikowania się z otoczeniem. I wcale mnie to nie dziwi, bo myślę, że w naszym kraju jeszcze długo będzie utrzymywać się teoria, że "chłopaki nie płaczą", "jesteś chłopcem, bądź twardy" i inne tego typu głupoty. Otóż moi Drodzy Rodzice, tak jak dziewczynki nie muszą być grzeczne bo są dziewczynkami, tak chłopcy są „wyposażeni” w takie same emocje i uczucia jak kobiety, po to by ich używać, a nie ich unikać, bo to właśnie prowadzi do stosowania przemocy, która jest objawem bezsilności, a nie odwagi.\nTym razem polecam na koniec nie pozytywną nutę, a bajkę "W głowie się nie mieści" o emocjach, którą warto żeby obejrzały nie tylko dzieci, ale i rodzice :)\nJeśli po przeczytaniu tego wpisu ktoś z Was nie zrozumiał co chcę powiedzieć to ta bajka wspaniale to obrazuje. DZIECKO WSZYSTKO ROZUMIE, a każde uczucie i emocje (nawet te, które wydają się nam złe i niepotrzebne jak: smutek, złość, strach) są mu potrzebne, tylko musimy nauczyć go je nazywać i radzić sobie z nimi :)\nPS Rzadko to robię i Wy pewnie też, ale tym razem uważam, że jest to na tyle ważny wpis, że nie poczujecie się urażeni jeśli poproszę Was o jego udostępnienie na Facebooku, Instagramie, Pocztą, Mailem lub przez telefon Waszym znajomym, przyjaciołom i rodzinie ;) Może dzięki temu dotrze do niektórych, że era na niepłaczących chłopców i grzeczne dziewczynki już dawno się skończyła. Chyba, że dalej chcemy wychowywać społeczeństwo pełne damskich bokserów i ofiar ich pseudo męskości. Z góry Dziękuje!\nEtykiety: dziecko, emocje, lifestyle, parenting, psygologia, uczucia\nLorka 27 października 2017 21:35\nDziecko jest lustrem rodziców.. on po prostu pokazywal co tatus robi mamusi..\nAnonimowy 28 października 2017 07:16\nAnonimowy 28 października 2017 11:24\nZ takimi odważnymi słowami, bym się wstrzymała, to tylko hipoteza, jedna z wielu, by tak mówić trzeba by było ją potwierdzić . . .\nUnknown 28 października 2017 12:24\nKurczę o tym samym pomyślałam. No bi skąd takie wzorce??\nAnonimowy 28 października 2017 20:53\nOjjjj, to jest tak pochopny wniosek, że aż obraźliwy. Większość dzieci ma w pewnym etapie rozwoju etap bicia, to co, mamy założyć że 80% rodzin to rodziny patologiczne? Mój syn też taki etap przechodził, i również bił głównie młodsze dziewczynki, bo chłopcy odpłacali mu tym samym. Za każdym razem rozmowa, jak trzeba to izolacja od innych dzieci. I przeszło. A mąż chyba by spłonął zanim by podniósł rękę na mnie lub kogokolwiek innego (nie tylko kobietę).\nUnknown 28 października 2017 22:19\nCieszę się,że miałam okazję poznać taką mądrą,sympatyczną osobę.Pozdrawiam Cię i Twoją rodzinkę.\nAnonimowy 29 października 2017 09:47\nTo przesada. Mój trzylatek też bije(rzadko ale jednak zdarza mu się), a jesteśmy normalna kochająca się rodzina, nikt nie używa przemocy, mam starszego syna lat 10 i w życiu nikogo nie uderzył.\nNa nic się zdają tlumaczenia, rozmowy, kary, ja na miejscu rodziców chłopca zabrałabym go z bawialni.\nNiestety są dzieci do, których ciężko dotrzeć, uparte.\nLu 30 października 2017 11:11\nTeż bym była daleka od wysuwania tak krzywdzących całą rodzinę wniosków, ale jest to jedna z opcji. Chociaż raczej bardziej prawdopodobne, że się głupich bajek naoglądał albo naśladuje jakieś inne dzieci. Tak jak powiedziała ktoś wyżej dzieci przechodzą fazę na bicie, i nie ma w tym nic dziwnego, ani wyjątkowego, swoim postem chciałam tylko uświadomić ludziom, że nie można tego zostawiać bez reakcji, myśląc że to samo minie. Wychowanie dzieci to nie raz trudna i ciężka praca, ale skoro zdecydowaliśmy się na nie to nie mamy wyjścia. Trzeba ją wykonywać. Ja wierzę, że systematycznie i dobrze wykonywana w końcu zaowocuje sukcesem :)\nN. 30 października 2017 22:00\nLu, ja też kiedyś tak myślałam. Dopóki nie okazało się, że synek koleżanki to właśnie taki postrach wszystkich dzieci. I pewnie, gdybym, go pierwszy raz zobaczyła w akcji, to miałabym jak najbardziej złe myśli o jego rodzicach i ich kiepskich wychowaniu. Ale że ich znam, to wiem, że są normalną rodziną, starsza córka (!) to cud, miód i orzeszki, a młody ma ADHD, SI, astmę (więc ogranczone możliwości ruchu i go roznosi, zwłaszcza z jego ADHD) i inne taki (brał udział w wypadku samochodowym i od roku kilkulatek ma terapię).\nTakże oczywiście wychowanie swoje, a pewnie uwarunkowania swoje. Nie krzywdź innych ludzi pochopnymi osądami. A już posądzenie o naśladonictwo dorosłych jest potworne.\nAnka Skakanka 27 października 2017 21:58\nO rany, we mnie się aż zagotowalo jak tylko przeczytałam. Jak bym była na twoim miejscu chyba bym tego tak grzecznie nie rozegrała. Bezstresowe wychowanie, czad. Ale szacun dla ciebie, naprawde. Rękami i nogami popieram!\nMarta (Pani Sowa) 27 października 2017 22:12\nZgadzam się, że dziecko wszystko rozumie. Przykładem jest moja córa - dwóch lat jeszcze nie ma, a już sama potrafi po sobie posprzątać, kojarzy różne rzeczy, pomaga mi w pracy czasem, jestem w stanie już z nią kilka spraw załatwić, bo wie, o czym mówię. I co z tego, że posługuje się kilkoma wyrazami, a całą resztę mówi w swoim języku. Ona rozumie, widzę to, i kontakt jest. Irytuje mnie okropnie infantylizowanie dzieci, traktowanie ich jak czegoś głupszego, bo małe i nie kuma... Ono właśnie rozumie więcej, niż się człowiekowi wydaje!\nBosh... Sytuacja masakra... I weź dyskutuj potem z takim rodzicem... Tja... I to Ty jesteś "przewrażliwiona"... Uhm... Dobrą ripostą rzuciłaś - i wcale nie uznałabym, że ten kij to była przesada - skoro pozwalają mu na bicie już teraz, kto wie, w jakim kierunku się to potoczy...\nNie zgodzę się z jednym - że dostanie kary w dzieciństwie jest usprawiedliwione, że te wszystkie "klapsy" były lekcją - nie były. Dzisiaj nie pamiętam już, o co wtedy poszło. Nie pamiętam, co złego zrobiłam, dlaczego mnie ukarano. Pamiętam natomiast swój ból, poniżenie, ogółem złe emocje, które mi towarzyszyły. Rozczarowanie, coś pękło w relacjach z rodzicami. I dzisiaj pamiętam tylko to: te złe emocje. Nic więcej, więc wg mnie słaba to lekcja. Taka pokroju... rób co chcesz dalej, ale tak, żeby nie zauważyli, bo dostaniesz karę, a ta jest niefajna. Nie że moje zachowanie było czymś złym, że nie powinnam była tak robić... Nauka przez wzbudzanie strachu przynosi efekty, ale na moment, poza tym nie zmieni Ciebie wewnętrznie, nie wpłynie na Twoje pojmowanie świata, może jedynie na pewne jego zewnętrzne przejawy...\nZachowanie Twoich rodziców było fair - a pomyśl sobie, co by było, gdyby zamiast rozmowy z rodzicami koleżanki, a wcześniej ich rozmowy z Tobą, dostałabyś lanie i stanie w kącie przez godzinę? Zapamiętałabyś coś z tej "lekcji"? Zgadzam się - trzeba uczyć empatii. Ale są różne sposoby "wychowywania" dziecka i chciałabym podkreślić sposób, o którym sama wspominasz: ROZMOWA. A nie kary czy coś takiego... One bez rozmowy, same dla siebie niszczą, niczego kontruktywnego nie wnoszą...\nMarta (Pani Sowa) 30 października 2017 20:33\nBTW, już po tym jak zamknęłam komputer, dalej rozmyślałam o tej sytuacji, która Was spotkała, bo nie mogłam się jeszcze przez chwilę uspokoić... I przypomniałam sobie coś: reakcję matki mojego kolegi z klasy w gimnazjum. Została wezwana przez naszą wychowawczynię, bo ten nasz kolega z klasy molestował moje koleżanki - takie głupie zaczepki jak dotykanie, branie na kolana siłą, jedną walnął książką w pupę, a że miała operację jakiś czas wcześniej, szwy poszły, puściła się krew... Więc miarka się przebrała. Stałyśmy z dziewczynami pod drzwiami, jako świadkowie zdarzenia, słyszałyśmy więc niektóre z wypowiedzi czy to naszej wychowawczyni, czy mamy tego chłopaka. I co? I z ust matki padło właśnie, że wychowawczyni jest "przewrażliwiona" - że przesadza, że jej synek na pewno nic takiego nie robił, że ona wie, że ma złote dziecko, że jak wraca ok. 18 do domu, to Damianek grzecznie w domu telewizję ogląda i czego od niego chcą. I taka gadka. NIC nie udało się wychowawczyni załatwić. A mina chłopaka... Triumfował. :(\nNie chcę napisać, że ci rodzice z sali zabaw będą się tak zachowywać w przyszłości, ale jeśli już teraz machają ręką, to nie wiem, co wydarzy się później... Bo przecież teraz ich maluszek nie rozumie. Potem że ma trudny okres. Potem że dojrzewanie. A jeszcze później, że przecież jak wracają wieczorami, to jest ok...\nTrzeba nagłaśniać takie sprawy, uświadamiać rodziców, że REAKCJA jest konieczna, bo dziecko musi znać granice... Ono najczęściej złe nie jest - takie małe na pewno nie - ale trzeba je poprowadzić... Samo się nie odnajdzie... A potem będzie tylko gorzej...\nUnknown 27 października 2017 22:27\nOch mieliśmy podobna sytuację na wakacjach, siedziałam z córeczką przy wodzie a obok nas bawili się bracia wlewajac wiaderkoem wodę do pontonu, wyglądali na fajnych chłopaków. Córeczka na chwilę oddaliła się ode mnie aby zabrać łopatke i jak wracała to starszy z braci przybliżył się do niej i zaczął palcem ją tak lekko popychac, od razu to zauważyłam i pokiwalam mu palcem i co wtedy zrobił? Przez chwilę myślałam że chce objąć córeczkę ale tak jakby w ostatniej sekundzie zmienił zdanie (tzn penwie od razu miał taki zamiar ale zrobił to tak abym ja się nie zorientowała) i patrząc na mnie z całej siły ją popchnal :O a że córeczka jest drobniutka (stała do niego odwrócona plecami) od razu poleciała twarzą w piach :O o tyle dobrze ze wyciągnęła ręce przed siebie to nie uderzyła tak mocno głową o piasek a to był już twardy, mokry piasek :/ na szczęście matka tego chłopca zareagowała bardzo dobrze, od razu go wzięła i zaczęła coś mu mówić, niesttey nie wiem co bo mówiła po grecku. Pi jakimś czasie przyszli do nas i chłopak przeprosił ale raczej nic nie zrozumiał bo za jakiś czas znowu komuś coś zrobił :/ Od tego momentu bardzo uważam na inne dzieci które są większe od mojej kruszynki. No i oczywiście będę rozmawiała z córeczką co wolno a co nie, no ale raczej będzie z tych dziewczynek które nikomu nic nie zrobią :)\njoanna 27 października 2017 22:37\nBrawo :) Znakomity temat :)\nJa dopiszę też historię z życia szkolnego. W klasach 1-3 dzieci miały doświadczoną i znakomicie rozumiejąca ich wychowawczynię - praktycznie nie bylo problemów wychowawczych, znały jasno ustalone przez nauczycielkę granice. W kl.IV zmiana wychowawcy i nagle zmiana zachowania większości uczniów. Co się dzieje? - pytam syna. Odpowiada: "Przy pani Lucynce to wiedzieliśmy co można, a co nie. A pani Tereska nigdy nic nam nie mówi, tylko złości się i krzyczy, jak robimy coś źle"\nJa z tej historii wyciągnęłam wniosek taki - dzieci CHCĄ mieć jasno ustalone granice.\nUściski dla Poziomki :)\nUnknown 28 października 2017 07:43\nW 100% się zgadzam! Tez kiedyś w takiej bawialni spotkała moje dzieci podobna sytuacja, a mamy "oprawców" w nosie miały moje uwagi....\nMoje dzieci uczęszczają na naukę pływania, w ostatnim semestrze jeden z chłopców cały czas dokuczał mojemu synowi, a to szarpnął, a to uderzył... mama tego chłopca stala tuż obok, gdy na zakończenie zajęć, ten nieszczęsny chłopiec wymierzył mojemu synowi policzek. Oczywiście żadnej reakcji... mój maż zwrócił jej uwagę, a ona bez emocji stwierdziła, ze ona nie jest od reagowania, tylko pani prowadząca zajęcia ��\nTak ostatecznie zrobiliśmy, porozmawialiśmy z panią z basenu, ona zadzwoniła do rodzicow tego chłopca (którzy podobno stwierdzili, ze maja z nim "problemy") i rozdzieliła nasze dzieci do innych grup. Podobno ostrzegła nawet rodzicow tego chłopca, ze jeśli sytuacja sie powtórzy, usunie go z zajęć...\nBoję się o moje dzieci, gdy widzę te, które je otaczają....\nPaula 30 października 2017 11:56\nGeneralnie się zgadzam, jedynie co mi nie pasuje, to fragment o karach. Nie, kary to nie są efektywne metody wychowawcze. A już na pewno nie lanie i klapsy. To co zrobili Twoi rodzice, to nie była kara. Wytłumaczyli Ci co zrobiłaś źle, przedstawili efekty Twoich żartów (koleżance było przykro), co skutkowało tym, że musiałaś przeprosić, czyli ponieść konsekwencje swojego zachowania. Akcja - reakcja. To nie jest kara, to mądre i sensowne działanie. Gdyby, tak jak ktoś wyżej wspomniał, postawili Cię za to do kąta, czy dali klapsa, to podejrzewam, że nie przytaczałabyś teraz tej historii, bo jako dziecko nic byś z tego nie zrozumiała i nie zapamiętała.\nKary uczą tylko takiego zachowania, żeby unikać ich w przyszłości. Może i dziecko będzie zachowywać się lepiej, ale nie dlatego, żeby nie sprawić komuś przykrości, tylko dlatego, żeby nie dostać znowu klapsa, nie mieć szlabanu itd.\nLu 30 października 2017 14:11\nOczywiście, że tak. Czasem wydaje mi się, że coś piszę i wiadomo o co chodzi, a okazuje się, że nie do końca dobrze to wyjaśniłam. W tym fragmencie miałam na myśli, że kiedyś były takie formy wychowania jak kary i lanie, które i ja miałam okazje odczuć na własnej skórze, ale żadnej nie przytoczyłam bo również nie uważam ich za odpowiednie, chociaż pamiętam za co i dlaczego je dostałam. Opisałam taką, którą uważam, że była mądra i pouczająca, dla mnie wtedy była to kara, ale tak jak mówisz jest to raczej konsekwencja czynów, która dała mi dużo do myślenia :) Pozdrawiam!\nPaula 30 października 2017 15:33\nNo to teraz się już zgadzam w pełni ;)\nAnonimowy 2 listopada 2017 13:21\nZ jednym się nie do końca zgodzę - raz w życiu dostałam lanie. Pamiętam gdzie to było, że się zsikałam, ale nie pamiętam za co. Kary cielesne niczego nie uczyły nikogo. I nie uczą, gwoli ścisłości.\nLu 2 listopada 2017 16:57\nTo prawda, rowniez sie z Toba zgadzam i wydawalo mi sie, ze dosc jasno napisalam, ze tez nie uwazam ich za dobra metode wychowania. Niestety takie kiedys byly, trzeba wybaczyc rodzicom ich stosowanie i skupic sie na tym zeby je zmienic np. rozmawiajac z wlasnym dzieckiem :) Buziak!\nbetsy 2 listopada 2017 14:30\nMyślę, że zareagowałaś zbyt emocjonalnie. Dzieci się biły, biją i bić będą między sobą. Zobaczysz to w przedszkolu, tam jest walka o przetrwanie. Mój pięciolatek zarówno dostaje kuksańce jak i czasem je sprzedaje, pomimo rozmów i tłumaczeń. Używa też czasem brzydkich słów. I nie, u mnie w domu się nie bijemy i nie przeklinamy. Myślę, że z dzieckiem należy rozmawiać, tłumaczyć niekoniecznie w miejscu publicznym i przy innych ludziach. Zdecydowanie lepiej jest "wziąć na rozmowę" w cztery oczy i na spokojnie. Pozdrawiam. Beata\nLu 2 listopada 2017 17:15\nZ pewnoscia widac bylo po mnie, ze sytuacja nie jest mi obojetna. Oczywiscie, ze dzieci sie bija, leja i wyzywaja i zupelnie inaczej bym do tego podeszla gdyby to byla jakas reakcja obronna, bitwa o zabawke lub jakis jeszcze inny powod dla ktorego chlopiec by uderzyl dziewczynki, ale nie jesli dziecko robi to bez powodu. A przede wszystkim rodzice nie reaguja na te sytuacje. Bo moim zdaniem nie masz racji mowiac, ze lepiej zrobic to pozniej (na boku juz przedzej) tylko w momencie kiedy to sie dzieje. Po czasie dziecko juz moze nie rozumiec co sie stalo. Ale oczywiscie to juz pozostaje w kwestii rodzica. Poza "przepraszam", które powinno być pierwszym, podstawowym krokiem w takiej sytuacji, bo przyklad idzie z gory, a bez niego to mozemy sobie mowic jak do sciany. Pozdrawiam, Lu\nAnonimowy 3 listopada 2017 09:48\nJestem absolutnie zachwycona Twoją reakcją :) Nie potrafię zrozumieć jak rodzice mogą być tak obojętni na agresywne zachowania swoich dzieci. Nie jestem jeszcze matką, ale miałam mnóstwo sytuacji pokazujących obojętność rodziców na niepoprawne zachowanie dziecka np. w stosunku do zwierząt. W związku z tym, że moja empatia przekłada się na wszystkie żywe istotny w około, nie tylko na ludzi, ale również na zwierzęta, wszelkie niepoprawne zachowania są przeze mnie zauważane i tak np. wielokrotnie usłyszałam zwracając uwagę opiekunom dziecka, że może przydałoby się nauczyć dziecko szacunku dla zwierząt, że jestem przewrażliwiona, nie mam poczucia humoru itd itd..ale co ma poczucie humoru do np. rzucania w wiewiórki kamieniami krzycząc Łapię POKEMONA? Kopanie psa? itd...w głowie się nie mieści jak w wielu ludziach zaniknęły zwykłe ludzkie odruchy. Nie wyobrażam sobie żeby zostawić dziecko samopas i pozwalać mu na wszystko bo przecież to dziecko-co za absurdalne tłumaczenie.. W takiej sytuacji nasze staropolskie przysłowie jest kropką nad i bo..czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci..\nMateusz Domański 14 marca 2021 20:24\nCzarno-Biała Łazienka w Stylu Skandynawskim z Różo...\nOda do Radości (i przepis na pizze z patelni z kis...\nŁadna Historia - sezon I


Polskie załogi na półmetku Rajdu Safari - Głos Seniora\nElfyn Evans (3. w klasyfikacji WRC): To niesamowite, że Zasada bierze udział w tym rajdzie. Nie sądzę, że ja będę jeszcze startował mając 91 lat. Ale jego start to może być inspiracja i mam nadzieję, że wszyscy tutaj będziemy w tak świetnej formie w jego wieku.\nTakamoto Katsuta (4. w WRC): Nawet dla osób tak młodych jak my, ten rajd jest potwornie ciężki i fizycznie, i mentalnie. Na pewno to jest wielkie wyzwanie dla Sobiesława Zasady, ale z tego, co widzę, on radzi sobie bardzo dobrze. By robić takie rzeczy w takim wieku potrzeba ogromnej pasji i dbania o dobrą kondycję. Ja jestem pełen szacunku dla jego osiągnięć.\nKalle Rovenpera (6. WRC): Gdy tylko się o tym dowiedziałem, pomyślałem, że to zwariowany pomysł. Ale teraz widzę, że on naprawdę to robi i to jest coś niesamowitego.\nGus Greensmith (7. WRC): Udział w tym rajdzie musi być strasznie męczący dla kręgosłupa Pana Zasady, bo wiem jak mnie boli, a jestem przecież od niego o 66 lat młodszy! Ten rajd jest bardzo trudny. Wielki szacunek! To będzie wielkie osiągnięcie, gdy uda mu się przekroczyć metę, ale już nawet sam tylko start to wielkie wyzwanie, z którym on sobie radzi naprawdę dobrze. Jego udział w Safari pokazuje nam wszystkim, że jak się chce i ma się pasję, to wszystkiego można dokonać. Rajdowcy wraz z wiekiem jeżdżą coraz lepiej, ale pewnie trzeba będzie zwolnić koło sześćdziesiątki…\nAktualności aktywność, Ambasador, Senior, seniorzy\n← Ostatni dzwonek Kazimierzowskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Bydgoszczy\nJak pobudzać do działania – spotkanie z DJ Wiką →


20 DH NS Łaziki na warsztatach harcerskich w Pucku - Hufiec ZHP Grójec\n20 DH NS Łaziki na warsztatach harcerskich w Pucku\nDrugi tydzień ferii zimowych 2017 r. 20 DH NS Łaziki działająca przy Zespole Szkół Specjalnych im.ks.J.Twardowskiego w Grójcu, spędziła biorąc udział w warsztatach „Cztery pory roku – grupowe zajęcia wspierające i rozwijające osoby niepełnosprawne” w Harcerskim Ośrodku Morskim w Pucku. W warsztatach uczestniczyło 6 harcerzy i harcerek. Oprócz grójeckiej drużyny Nieprzetartego Szlaku uczestniczyły w nich także drużyny ze Słupcy, Dęblina, Warszawy, Bełchatowa, Lwówka oraz Wałbrzycha.\nW ramach warsztatów przewidziane były zajęcia: plastyczne, muzyczne, sportowe, ekologiczne i żeglarskie. Podczas zajęć harcerze poznawali piosenki harcerskie, poszerzali swoją wiedzę z zakresu flory i fauny tego regionu, uczyli się wiązać różne węzły a także przygotowywali wizytówki drużyn. Natomiast podczas pobytu na kręgielni, poza świetną zabawą, ćwiczyli swoją koordynację wzrokowo-ruchową.\nNiewątpliwą atrakcją dla harcerzy była wizyta w fokarium, czyli Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego, znajdującej się na Helu. Dzięki tej placówce badawczo – naukowej, dzieci mogły zobaczyć jak żyją i funkcjonują w naszym morzu sympatyczne foki. Z fokarium przeszliśmy promenadą nadmorską na Cypel Helski, gdzie znajduje się pomnik Kopiec Kaszubów. Na pomniku umieszczono napis „Hel – początek Polski”.\nKolejne dni także obfitowały w wyjazdy. Tym razem naszym celem był Gdańsk i Gdynia. W Gdańsku odwiedziliśmy Centrum Nauki Hewelianum. W formie samodzielnych eksperymentów i zabawy dowiedzieliśmy się ile lat mają nasze uszy czy jak wygląda bateria pod rentgenem. Mogliśmy zobaczyć jak powstaje fala, a także poczuć podmuch wiatru o prędkości ponad 120 km/h w specjalnym symulatorze czy zobaczyć płonące drzewo. Z Centrum Nauki udaliśmy się na spacer po Głównym Mieście, gdzie mogliśmy zobaczyć przepiękne barokowe kamienice przy Długim Targu, Fontannę Neptuna, Ratusz Głównego Miasta, Złotą Bramę czy dźwig portowy – Żuraw. Z Gdańska udaliśmy się do Gdyni, gdzie oprócz pięknego żaglowca Daru Pomorza oraz okrętu Błyskawicy, zwiedziliśmy także Akwarium Gdyńskie. Można tu zobaczyć niezwykłe gatunki ryb, płazów i gadów pochodzących z różnych rejonów świata, np. z Afryki, Ameryki Północnej czy północy naszego kontynentu.\nW ostatnim dniu naszego pobytu przeprowadziliśmy zwiad po miejscowości, w której mieszkaliśmy – Pucku. I tak zobaczyliśmy neogotycki Ratusz z XIX wieku, pomnik gen. Józefa Hallera i słupek zaślubinowy, port oraz molo w Pucku.\nW trakcie całego tygodnia nie zabrakło oczywiście tradycyjnych harcerskich świecowisk. Mamy nadzieję na udział w kolejnych, równie fantastycznych warsztatach …


Wszystko o Barcelonie Wszystko o Barcelonie\nHome / Wszystko o Barcelonie\nWszystko o Barcelonie\nGdzie się zatrzymać, Miasto, Transport w Barcelonie, Praca w Barcelonie\nWrzesień 5, 2015\tLeave a comment 1,269 Odsłon\nWrzesień 3, 2015\tMożliwość komentowania Rental Moto Barcelona została wyłączona 1,293 Odsłon\nRental Moto Barcelona oferuje wynajem skuterów turystom i osobom, które potrzebują efektywnego środka transportu do poruszania się po mieście. Posiadając flotę składającą się z dwóch modeli skuterów: Sym Symphony 125 S i Sym Symphony 50 S 4T w idealnym stanie, oferują klientom usługi wysokiej jakości ...\nSierpień 9, 2015\tLeave a comment 1,780 Odsłon\nCzerwca 4, 2015\tLeave a comment 1,528 Odsłon\nMay 29, 2015\tLeave a comment 425 Odsłon\nPodczas ostatnich kilku lat Barcelona przyciągnęła wielu turystów i wczasowiczów. W tym samym czasie stolicę Katalonii odwiedziło mnóstwo osób z całego świata, które postanowiły rozpocząć tu swoją karierę. Barcelona to świetne miejsce do pracy, zajdziesz tu oferty pracy w różnych ...\nMay 15, 2015\tMożliwość komentowania Zwycięzcy European Holiday Home Award 2015 została wyłączona 920 Odsłon\nZ ogromną przyjemnością pragniemy poinformować, iż z zwyciężyliśmy w kategorii Best Pet Holiday Home (Najlepszy Wakacyjny Dom dla Zwierząt) w konkursie European Holiday Home Award oraz zakwalifikowaliśmy się do ścisłego finału kategorii dla najlepszego domu wakacyjnego Health & Wellness oraz domu wakacyjnego ...\nMay 8, 2015\tLeave a comment 1,647 Odsłon\nW Europie istnieje tradycja świętowania nocnych wydarzeń kulturalnych. W Sankt Petersburgu pod koniec czerwca występuje zjawisko nocy polarnej, kiedy to słońce praktycznie nie zachodzi. Wtedy też, wykorzystując 24 godziny światła dziennego, odbywają się tam różne wydarzenia, co czyni to rosyjskie ...\nWynajmij strzeżony parking w Barcelonie\nKwietnia 1, 2015\tMożliwość komentowania Wynajmij strzeżony parking w Barcelonie została wyłączona 2,959 Odsłon\nBarcelona Home ma zaszczyt ogłosić swoją nową i ekskluzywną usługę: strzeżony parking w Barcelonie do wynajęcia. Jak zapewne wiesz pozostawianie samochodu w Barcelonie na zewnątrz w nocy nie jest szczególnie bezpieczne, zwłaszcza jeśli jesteś obcokrajowcem bez hiszpańskiej tablicy rejestracyjnej. Co tydzień ...\nMarzec 12, 2015\tLeave a comment 1,591 Odsłon


Chanel Coco Mademoiselle 3x 20 ml Woda perfumowana dla kobiet Napełnienie 20 ml - Perfumeria internetowa E-Glamour.pl\nWstecz Perfumy Wody perfumowane Chanel Chanel Coco Mademoiselle Chanel Coco Mademoiselle 3x 20 ml Woda perfumowana dla kobiet Napełnienie 20 ml\nChanel Coco Mademoiselle Wody perfumowane dla kobiet\nChanel Coco Mademoiselle 3x 20 ml Woda perfumowana dla kobiet Napełnienie 20 ml\nInne wersje produktu dla Chanel Coco Mademoiselle 3x 20 ml Woda perfumowana\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet 200 ml\nChanel Coco Mademoiselle 3x 20 ml Woda perfumowana dla kobiet Twist and Spray 3x20 ml\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet 200 ml tester Testery perfum i kosmetyków nie różnią się składem od ich pełnowartościowych wersji. Pakowane są w białe lub szare pudełka lub wysyłane bez pudełek. Często pozbawione są również korka lub zatyczki nakładanej na główkę spray'u. Głównyą zaletą testerów jest niższa cena.\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet 100 ml tester Testery perfum i kosmetyków nie różnią się składem od ich pełnowartościowych wersji. Pakowane są w białe lub szare pudełka lub wysyłane bez pudełek. Często pozbawione są również korka lub zatyczki nakładanej na główkę spray'u. Głównyą zaletą testerów jest niższa cena.\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet 50 ml tester Testery perfum i kosmetyków nie różnią się składem od ich pełnowartościowych wersji. Pakowane są w białe lub szare pudełka lub wysyłane bez pudełek. Często pozbawione są również korka lub zatyczki nakładanej na główkę spray'u. Głównyą zaletą testerów jest niższa cena.\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet 35 ml\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet 35 ml tester Testery perfum i kosmetyków nie różnią się składem od ich pełnowartościowych wersji. Pakowane są w białe lub szare pudełka lub wysyłane bez pudełek. Często pozbawione są również korka lub zatyczki nakładanej na główkę spray'u. Głównyą zaletą testerów jest niższa cena.\nChanel Coco Mademoiselle Woda perfumowana dla kobiet Twist and Spray 3x20 ml tester Testery perfum i kosmetyków nie różnią się składem od ich pełnowartościowych wersji. Pakowane są w białe lub szare pudełka lub wysyłane bez pudełek. Często pozbawione są również korka lub zatyczki nakładanej na główkę spray'u. Głównyą zaletą testerów jest niższa cena.\nChanel Coco Mademoiselle 3x 20 mlWoda perfumowana dla kobiet Napełnienie 20 ml\nZobaczwięcej Wody perfumowane Chanel Chanel Coco Mademoiselle Chanel Coco Mademoiselle Wody perfumowane dla kobiet\nOceniany produkt Woda perfumowana 200 ml Woda perfumowana 200 ml Uszkodzone pudełko Woda perfumowana 200 ml tester Woda perfumowana 100 ml Woda perfumowana 100 ml Uszkodzone pudełko Woda perfumowana 100 ml tester Woda perfumowana 50 ml Woda perfumowana 50 ml Uszkodzone pudełko Woda perfumowana 50 ml tester Woda perfumowana 35 ml Woda perfumowana 35 ml Uszkodzone pudełko Woda perfumowana 35 ml tester Woda perfumowana Napełnienie 20 ml Woda perfumowana Twist and Spray 20 ml Uszkodzone pudełko Woda perfumowana Twist and Spray 3x20 ml Woda perfumowana Napełnienie 3x20 ml Uszkodzone pudełko Woda perfumowana Twist and Spray 3x20 ml tester\nMój ulubiony zapach od 10 lat. Wciąż robi wrażenie i na mnie i na innych.\nuzywam od lat, wspaniały zapach\nJeden z ulubionych zapachów mojej żony.butla starcza na lata:)\nod 377,55 zł\nod 426,35 zł


Wierni historycznym ideałom - krótka historia Związku Weteranów Polskich\nZwiązek Weteranów Polskich im Marszałka J. Piłsudskiego został założony w 1930 roku przez Żołnierzy Wojska Polskiego a w szczególności weteranów I wojny światowej oraz weteranów wojny Polsko-Bolszewickiej 1920 roku żyjących w Montrealu, aby zapewnić wzajemne wsparcie w trudnych latach Wielkiego Kryzysu.\nPierwszym prezesem i założycielem był Kpt. Ludwik Wiktor. W swojej działalności ZWP kierował się postanowieniem statutu, który mówił: "Celem Związku jest niesienie pomocy swoim członkom i ich rodzinom oraz szerzenie oświaty i wzmacnianie poczucia jedności narodowej. Związek jest Stowarzyszeniem apolitycznym, lojalnym wobec nowej Ojczyzny Kanady oraz wiernym historycznym ideałom starej Ojczyzny Polski".\n.... Na zebraniu w dniu 22-go maja 1933 roku Julian Topolnicki postawił wniosek o dodaniu do nazwy ZWP - "im. Marszałka Józefa Piłsudskiego". Wniosek uchwalono jednogłośnie i wysłano do Belwederu następujący apel:\n"Wodzu, Dawni Żołnierze Twoi, zgromadzeni tu na dalekiej obczyźnie w Związku Weteranów Polskich w Montrealu, uchwalili jednogłośnie, by zwrócić się do Twego Ojcowskiego Serca z pokorą o łaskawe przyjęcie protektoratu nad naszym związkiem. Równocześnie ślubujemy, że ani odległość, ani długie lata rozłąki nie zdołają wyrwać z naszych serc żołnierskich tej gorącej miłości, jaką żywią dla Ciebie i Ojczyzny byli Twoi żołnierze, że pozostaniemy wierni zawsze naszym zasadom i tradycjom żołnierskim, że godnie będziemy reprezentować imię Polaka na obczyźnie".\nOdpowiedź od Marszałka była szybka, że z radością i zadowoleniem przyjmuje patronat nad ZWP. Następnie przyjęto projekt sztandaru ZWP, który uszyto i wyhaftowano w Warszawie.\nJuż przed II Wojną Światową nasi członkowie czynnie wspierali Polskę tworząc Fundusz Obrony Narodowej, a w czasie wojny cały czas wspierali Macierz finansowo. Do Montrealu w czasie II Wojny Światowej przyjechało wielu Polaków wśród których byli inżynierowie związani z przemysłem zbrojeniowym, piloci bombowi, którzy przylecieli na szkolenia jak również piloci, którzy odbierali samoloty z zakładów Canadair by dostarczyć je na front. Związek Weteranów Polskich zawsze otaczał ich opieką.\nWśród Polonii nie zabrakło też ochotników, których organizował Gen. Bronisław Duch, Gen. Józef Haller i Gen Władysław Sikorski, który gościł w Montrealu trzykrotnie w latach 1941, 1942 i 1943. W 1944 roku gen. Kazimierz Sosnkowski przyjechał na stałe do Montrealu.\nZarząd Związku Weteranów Polskich już w czasie II Wojny Światowej zaczął myśleć o własnej siedzibie. 8 lutego 1942 roku przyjęto odpowiedni wniosek, ale dopiero 11 lutego 1945 roku został zakupiony budynek przy ul. Prince Arthur 57. Cztery lata później pożar strawił część Domu ZWP, w pożarze spłonął pierwszy Sztandar ZWP, zniszczeniu uległa też część biblioteki.\nPo odbudowie z pożaru w 1950 roku w budynku ZWP swoje miejsce znalazło wiele polonijnych organizacji: KPK, SPK koło nr 7, Stowarzyszenie Techników Polskich, koło byłych Żołnierzy AK, Stowarzyszenie Lotników. Polskich Skrzydło 310 Wilno, chór "Lachmana" a nawet polska szkoła. Dzięki odbudowie ZWP stał się również właścicielem lokali, które można było udostępniać za odpłatą, co pozwoliło Związkowi stać się organizacją niezależną finansowo. Dzięki temu można było wspierać finansowo inne polonijne organizacje. Związek pomagał także nowo przybyłym członkom, weteranom II Wojny Światowej wypłacaniem różnego rodzaju zapomóg, co było bardzo potrzebne i pomocne w tamtych trudnych czasach.\nZałożyciele Związku z nowym sztandarem (1934 r.)\nObecnie Związek Weteranów Polskich im. Marszałka Józefa Piłsudskiego liczy 75 członków. Szeregi Weteranów powoli się wykruszają, ale tradycja wojskowa Związku nadal trwa. Dzięki zmianie Statutu w pracach organizacji biorą udział rodziny i potomkowie Weteranów II Wojny Światowej, wstępują nowi członkowie z przeszłością wojskową służący w Wojsku Polskim (zamieszkali na stałe w Montrealu), a także Kanadyjczycy polskiego pochodzenia służący w Wojsku Kanadyjskim.\nW ogromnym skrócie, opierając się na opracowaniu Zbigniewa Małeckiego, próbowałem opisać jak powstawał Związek Weteranów Polskich w Montrealu, który już od 90ciu lat służy Polonii wspierając w różnej formie polonijne organizacje. Aby kontynuować działalność Organizacji potrzebne są osoby oddane ideałom które przyświecały założycielom Związku Weteranów Polskich im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Zapraszamy do współpracy wszystkich, którym leży na sercu dobro Polonii montrealskiej oraz polonijnych organizacji.\nOrganizacja nasza jest organizacją otwartą na nowych członków, którzy obecnie mieszkają w Montrealu i okolicy a szczególnie tych, którzy są byłymi żołnierzami Wojska Polskiego oraz armii sprzymierzonych. Czekamy na ich rodziny. Czekamy również na żołnierzy Wojska Kanadyjskiego szczycących się polskim pochodzeniem.\nDeklaracje członkostwa Związku Weteranów Polskich im Marszałka Józefa Piłsudskiego można znaleźć na stronie internetowej Organizacji.\nJózef P. Foltyn  Prezes ZWP\nRozszerzona historia Związku oraz inne informacje znajdują się na stronie: www.weterani.ca


3 gwiazdek 39 hotels\nBez oceny 402 hotels\nApartamenty 238 hotels\nNoclegi ze śniadaniem 57 hotels\nWille 34 hotels\nCity Centre 104 hotels\nApartamenty i pensjonaty 402 hotels\nHotele w centrum 394 hotels\nTanie hotele 85 hotels\nŚwietny 4.5+ 119 hotels\nAutobus na lotnisko 203 hotels\nZwierzęta dozwolone 149 hotels\nBezpłatne Wi-Fi w pokojach 37 hotels\nznaleziono 402 opcje zakwaterowania\nHotel Villa Britannia zapewnia dogodne zakwaterowanie w Taormina. Hotel powstał w 1500 metrach od Wyspa Bella Taormina i w 1200 metrach od Mazzaro.\nVilla Arianna B&B cieszy się świetną lokalizacją w spacerowej odległości od pięknej plaż. Hotel jest wspaniałym przykładem oryginalnej architektury Taormina.\nVia Salita Giafari, 13, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nBed And Breakfast Sorriso oferuje pokoje z mini barem, garderobą, PC, prasowalnicą do spodni i systemem hi-fi w pobliżu Isola Bella.\nVia Vico Tauro, 6, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nKlasyczny Al Vicoletto wybudowano w tętniącej życiem dzielnicy Taormina. Zlokalizowany 1.7 km dalej od Isola Bella.\nVia Nazionale 48, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nAgon oferuje dźwiękoszczelne pokoje z indywidualną kontrolą parametrów klimatycznych, lodówką, urządzeniem do parzenia kawy/herbaty, kuchnią i prasowalnicą do spodni zaraz obok Villa Comunale. Zawsze…\nVia Degli Strategi 2, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nB&B Evelyne oferuje pokoje z kontrolą parametrów klimatycznych, garderobą, PC, prasowalnicą do spodni i odtwarzaczem DVD w pobliżu Museo archeologico di Naxos. Hotel jest wspaniałym przykładem…\nVia Luigi Pirandello, 70, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nZlokalizowany w odległości 15-minutowego spaceru od Mazzaro elegancki Maison Blanche Taormina oferuje słoneczny taras, salon Lounge i kort tenisowy.\nVia Mario E Nicolo Garipoli 1, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nMedea Residence oferuje pokoje z patio, garderobą, szafą, sofą i prywatną toaletą w pobliżu Wyspa Bella Taormina.\nB&B Veronicas oferuje niedrogi pobyt w Taormina. Do Wyspa Bella Taormina goście mogą dojść zaledwie w 20 minut.\nVia Salita Lucio Denti, 1/A, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nTaormina B&B usytuowany w samym centrum Taormina, w odległości 15-minutowego spaceru od Mazzaro. Obiekt znajduje się w odległości 1100 metrów od Isola Bella.\nHotel oferuje klasyczne pokoje z indywidualną kontrolą parametrów klimatycznych, mini barem, płatną dodatkowo telewizją, zestawem do prasowania i biurkiem do pracy zaledwie o kilka kroków od…\nVia Giuseppe Verdi N°4, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nU Sardignolu zlokalizowany w 1100-metrowej odległości od Isola Bella. Hotel usytuowany w odległości 15-minutowego spaceru od Wyspa Bella Taormina.\nJedynie 1150 metrów dzieli Bed & Breakfast Villa Schiticchiu od Isola Bella. Fasadę Bed & Breakfast Villa Schiticchiu charakteryzuje styl śródziemnomorski, zaś pozostałą część zdobi kolorowa…\nLa Malandrina Aparthotel jest świetną opcją zakwaterowania w Taormina. Ten hotel znajduje się w 11 km od Gole Alcantara Terralcantara.\nGlogner House B&B zlokalizowany w 1100-metrowej odległości od Mazzaro. Do centrum Taormina idzie się 10 minut.\nVia Nazionale 220, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nTovimar oferuje pokoje z mini barem, centralnym ogrzewaniem, prywatnym balkonem, aneksem kuchennym i biurkiem do pracy w pobliżu Ogród Publiczny. Hotel oferuje transfer z/na lotnisko, usługę…\nVia Porta Pasquale 12, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nJedynie 1050 metrów dzieli B&B Martina od Isola Bella. Obiekt powstał w 3.8 km od Museo archeologico di Naxos.\nVico Venezia 1, Salita Ciampoli, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nHistoryczny Bed & Breakfast Duomo Di Taormina dobrą opcją pobytu w dzielnice Centrum miasta w Taormina. W rozsądnej odległości znajduje się Wyspa Bella Taormina.\nVia Circonvallazione 13, Taormina, Włochy (Zobacz na mapie )\nRocca Castello B&B oferuje niedrogi pobyt w Taormina. Hotel leży w odległości 15-minutowego spaceru od Isola Bella.\nHotel Pensione Cundari jest świetną opcją zakwaterowania w Taormina. Ten obiekt posiada w swojej ofercie wyznaczone miejsce do palenia, parking i przechowalnię bagażu.


Z kwarantanny na kwarantannę - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nZ kwarantanny na kwarantannę\nGdy przyjechał z Niemiec, pan Ryszard odbył obowiązkową kwarantannę. Po miesiącu pojawili się policjanci. Powiedzieli, że musi pozostać w zamknięciu kolejne 2 tygodnie. A jeśli gdzieś pójdzie, grozi mu 30 tys. zł grzywny.\nRyszard Tomaszewicz (51 l.) z Wiciny granicę przekroczył w Olszynie 24 marca.\n– Wypełniłem kartę lokalizacyjną, wpisałem swoje dane. Nawet dowodu mi nie sprawdzili. Trochę się wtedy dziwiłem, bo mogłem sobie wpisać, co bym chciał, choćby dane sąsiada. Ale co miałem mówić? Gdybym wiedział, że będą jakieś kłopoty, to bym dopytywał – opowiada pan Ryszard.\nPrzyjechał do domu. I zaczął obowiązkową 2-tygodniową kwarantannę. Przez ten czas nikt się u niego nie pojawiał, nie sprawdzał, czy jest w domu, jak się czuje. Gdy 1 kwietnia pojawiła się aplikacja na telefon – kwarantanna, żona pana Ryszarda namówiła go, żeby ją sobie ściągnął. Kilka razy otrzymał SMS-em prośbę, by zrobił sobie zdjęcia w domu. – Zrobiłem, wysłałem. Po 2 tygodniach przychodziły jeszcze polecenia, ale już nie wysyłałem, bo skończyłem kwarantannę – zaznacza.\nDzień przed zakończeniem kwarantanny, zadzwonił do Sanepidu.\n– Upewniłem się, czy coś mam jeszcze zrobić, gdzieś coś zgłosić. Pani, z którą rozmawiałem, powiedziała, że skoro wróciłem we wtorek, to kwarantanna kończy się w środę, bo zaczyna się od następnego dnia. I tyle – mówi.\nUznał rzecz za załatwioną.\nKwarantanna po raz drugi\nW sobotnie przedpołudnie, 25.04., był na podwórku, kiedy pod zajechał radiowóz.\n– Policjanci zapytali o nazwisko. Powiedziałem, że dobrze trafili. Dopiero potem się dowiedziałem, że pytali o mnie we wsi. A ludzie się dziwili, bo wiedzieli, że już dawno przyjechałem – zastrzega. I opowiada dalej, nie ukrywając irytacji: – Ci policjanci mi powiedzieli, że mam odbyć kwarantannę!\nNa nic się zdały tłumaczenia, że to już ponad miesiąc jest w domu. I że siedział zamknięty.\n– Nie nie zapytał mnie o rodzinę, czy mieszkam sam, czy z kimś – dorzuca. Żona pana Ryszarda pracuje, podobnie jak jego dorosły syn.\nZdenerwowany pan Ryszard zadzwonił do Sanepidu.\n– Powiedzieli, że nic do tego nie mają, jeżeli to jest kwarantanna po powrocie z zagranicy. Kazali dzwonić do Urzędu Wojewódzkiego – wspomina R. Tomaszewicz.\nAle to była sobota.\n– W urzędzie w Gorzow nikt nie podnosił słuchawki. No to jeszcze usłyszałem, że mam dzwonić na granicę. Ale do kogo ja miałem dzwonić? Kogo szukać? Skąd mam wiedzieć, kto mnie na przejściu sprawdzał? – pyta retorycznie pan Ryszard\nDlatego pan Ryszard o pomoc poprosił dziennikarza gazety „Regionalnej”. Ja się okazuje, choć inspektorzy Sanepidu mają dostęp do systemu, to byli bezradni.\n– Po sprawdzeniu tego pana w systemie okazało się, że figurują tam dwie daty – 24.03. i 24.04. Moment faktycznego powrotu tego pana do kraju może zweryfikować tylko LUW, do którego trafiają karty lokalizacyjne – informuje Cecylia Rak, kierownik referatu zarządzania kryzysowego ze Starostwa Powiatowego w Żarach.\nPytania skierowaliśmy więc do LUW. Po kilku godzinach oczekiwania, pan Ryszard i jego rodzina mogli odetchnąć.\n– Omyłkowo wprowadzono błędną datę zakończenia kwarantanny – wyjaśniła nam Aleksandra Chmielińska-Ciepły, rzeczniczka LUW. I zastrzegła: – Każda osoba przekraczająca granicę wypełnia kartę lokalizacyjną. Do systemu dane wprowadzają funkcjonariusze Straży Granicznej. Dostęp do niego mają funkcjonariusze policji oraz pracownicy inspekcji sanitarnej. Na podstawie tych informacji policjanci sprawdzają osoby przebywające na kwarantannie.\n– To wygląda na jeden wielki chaos – kwituje R. Tomaszewicz. – Chciałbym bardzo podziękować za pomoc gazecie „Regionalnej”, która jako jedyna zajęła się moją sprawą – kończy.\nOsoby, które mają podobny problem jak pan Ryszard, w zależności od daty przekroczenia granicy powinny zgłosić się do LUW (jeśli wróciły do Polski do 31.03.) lub Nadodrzańskiego Oddziału Straży Granicznej (od 1.04.).\nInfolinia dotycząca koronawirusa – kwarantanny (czynna w dni robocze od godz. 8.00 do godz. 16.00)\ntel. 95 7851 300, 95 7851 326\nAdres poczty e-mailkoronawirus@lubuskie.uw.gov.pl\nw tytule trzeba podać sformułowanie „Błędnie naliczona kwarantanna”, swoje dane, datę i miejsce przekroczenie granicy oraz zwięzły opis sytuacji.


Cieszyn | dzieje.pl - Historia Polski\nCieszyn chce przypomnieć o swoich tramwajach\n12.06.2020 Europa i świat przed I wojną światową\nCieszyn upamiętni tramwaje, które kursowały w mieście 100 lat temu. Zamierza stworzyć szlak turystyczny, który przebiegnie po części dawnej trasy. Pierwszym krokiem jest remont głównej ulicy starówki. Po niej niegdyś kursował tramwaj – podaje cieszyński magistrat.\nPrzegląd Filmowy „Kino na Granicy” przesunięty na sierpień\n20.03.2020 Kultura i sztuka po 1989 roku\nOrganizatorzy 22. Przeglądu Filmowego „Kino na Granicy” w Cieszynie i Czeskim Cieszynie przesunęli termin tegorocznej edycji wydarzenia. Poinformowali, że odbędzie się między 21–26 sierpnia. Decyzja ma związek z zagrożeniem koronawirusem w Polsce i Czechach.\n19.01.2020 Kultura i sztuka po 1989 roku\nPod koniec lipca zakończy się remont Muzeum Drukarstwa w Cieszynie – podaje rzecznik magistratu Katarzyna Koczwara.\nCieszyn i Czeski Cieszyn przypominają o wspólnym dziedzictwie\n26.09.2019 II Rzeczpospolita\nCieszyn i Czeski Cieszyn otworzyły w czwartek nad brzegami granicznej rzeki Olzy Open Air Museum. To projekt, który ma ukazać „fenomen i dziedzictwo miasta podzielonego" – informuje Renata Karpińska z cieszyńskiego magistratu.\n105 lat temu z Cieszyna wymaszerował Legion Śląski, by walczyć o Polskę\n21.09.2019 Walka o niepodległość 1914-1918\n105 lat temu, 21 września 1914 r., z Cieszyna wymaszerował Legion Śląski. Ponad 400 ochotników ze Śląska Cieszyńskiego dotarło do Mszany Dolnej, gdzie dołączyli do II Brygady Legionów Polskich. Pożegnanie legionistów było manifestacją polskości.\nTramwaj symbolicznie przejedzie po Cieszynie\n11.08.2019 Europa i świat przed I wojną światową\nTramwaj powróci symbolicznie na jeden wieczór na ulice Cieszyna. Zniknął z nich 98 lat temu. Wykorzystany zostanie wideomapping przestrzenny – informuje rzecznik władz Czeskiego Cieszyna Dorota Havlik.\nPrzedłuży się remont cieszyńskiego Muzeum Drukarstwa\n04.08.2019 Kultura i sztuka po 1989 roku\nO kilka miesięcy przedłuży się remont Muzeum Drukarstwa w Cieszynie. Magistrat wstępnie szacował, że zakończy się on jesienią. Szef placówki Karol Franek powiedział, że pracy jest więcej niż sądzono i otwarcie może nastąpić dopiero wiosną przyszłego roku.\n220 cudzoziemców będzie uczyło się języka polskiego w Cieszynie\n220 studentów z różnych zakątków świata, m.in. z Argentyny, Brazylii, Chin, Indii i Singapuru, będzie poznawało tajniki języka polskiego i naszej kultury podczas zajęć letniej szkoły, którą w Cieszynie organizuje w sierpniu Uniwersytet Śląski – podała uczelnia.\nMagnolie Olgi Havel i Danuty Wałęsy na cieszyńskim Wzgórzu Zamkowym\n27.04.2019 Polska po 1989 roku\nO Pierwszych Damach Czech i Polski – Oldze Havel i Danucie Wałęsie – będą przypominały magnolie, które zostały posadzone w sobotę na Wzgórzu Zamkowym w Cieszynie – poinformowała Beata Mońka z Zamku Cieszyn, który upamiętnił obie panie.\n21. Przegląd Filmowy Kino na Granicy – od soboty w Cieszynie\n26.04.2019 Kultura i sztuka po 1989 roku\nFilmy z cyklu „Wolność. 1989”, retrospektywy m.in. Marka Koterskiego, Jana Svankmajera, Marcina Dorocińskiego, Jaromira Hanzlika, a także debaty, wystawy i koncerty znalazły się w programie rozpoczynającego się w sobotę w Cieszynie 21. Przeglądu Filmowego Kino na Granicy. Wydarzenie potrwa do 3 maja.\n100 lat temu na części Warmii i Mazur zorganizowano plebiscyt\nMKiDN o wyroku ws. dotacji dla Malty: udział Frljića sprzeczny z założeniami wydarzenia\nPrezydent przypomina o dniu pamięci ofiar rzezi wołyńskiej


Pokój 3-osobowy dbl/twin STANDARD | Hotel Szara Willa\nPokój STANDARD + twin/double\nPokoje standard+ posiadają łóżko małżeńskie + 1-osobowe lub 3 oddzielne łóżka - wybór prosimy zgłaszać w uwagach rezerwacji (realizacja zależna od dostępności).\nW niektórych pokojach możliwość dostawki dla czwartej osoby.\nŚniadania serwujemy w restauracji w godzinach 7:00-10:30.\nWstęp do siłowni GRATIS (obowiązuje obuwie zamienne).\nNa wszystkie usługi gastronomiczne w restauracji i kręgielni goście otrzymują 10% rabatu.\nKręgle w promocyjnej cenie:\nod poniedziałku do czwartku 35 zł/godz/tor\nod piątku do niedzieli i święta 50 zł/godz/tor\nSauna sucha bezpłatna codziennie w godzinach 17.00-19.00 i dodatkowo w weekendy 9.00-11.00 (konieczna wcześniejsza rezerwacja). Sauna w tych godzinach nie jest na wyłączność. W innych godzinach możliwa rezerwacja sauny na wyłączność. Koszt 30 zł/osoba/godzinę (+5 zł każda następna osoba)\nDla dzieci: bezpłatny klub urwisa.\nczajnik i filiżanki\nklimatyzacja w zależności od sezonu\njuż od 236,98 zł /noc\nOpłata za psa 40 zł/doba.\nNie przyjmujemy innych zwierząt.\nPrzyjmujemy psy w wieku powyżej 2 lat.\n1. garaż podziemny BEZPŁATNY (wjazd od ulicy Andersa, tylko dla aut do 2 metrów wysokości). Niedozwolone parkowanie aut z instalacją gazową.\n2. parking naziemny BEZPŁATNY (100 metrów od hotelu między numerami Andersa 7 i Andersa 9)\nGłówne wejście do hotelu, recepcja oraz wjazd na parking usytuowane są od ul. Andersa.\nW celu zameldowania się sugerujemy wjazd do garażu podziemnego, zabranie bagażu oraz wjechanie windą na I piętro, gdzie znajduje się recepcja.\nMaksymalna wysokość wjazdu na parking to 2 metry. By w garażu otworzył się szlaban, należy wcisnąć guzik i pobrać bilet. Resztę informacji uzyskają Państwo na miejscu od recepcjonisty.\njuż od 187,78 zł /noc\nŚniadania serwujemy w restauracji w godzinach 7:00-10:30. Wstęp do siłowni GRATIS (obowiązuje obuwie zamienne). Na wszystkie usługi gastronomiczne w restauracji i kręgie...\njuż od 220,58 zł /noc\nPokoje typu Lux posiadają łóżko małżeńskie lub dwa oddzielne - wybór prosimy zgłaszać w uwagach rezerwacji (realizacja zależna od dostępności). W niekt&oa...\nPokój Lux double/twin\njuż od 277,98 zł /noc\nPokoje rodzinne posiadają małżeńskie łóżko i 2-osobową kanapę. Śniadania serwujemy w restauracji w godzinach 7:00-10:30. Wstęp do siłowni GRATIS (obowiązu...\njuż od 310,78 zł /noc\nSkładający się z dwóch pokoi w stylu kolonialnym lub nowoczesnym oraz łazienki. Posiada przestronny pokój dzienny z telewizorem i wygodną sofą oraz sypialnię z ł...\nCopyright © Hotel Szara Willa\nKlikając AKCEPTUJĘ WSZYSTKIE, wyrażasz zgodę na korzystanie z technologii takich jak cookies i na przetwarzanie przez PeKaDe Partners Sp.zo.o., ul. Oleska 11, 45-052, Opole Twoich danych osobowych zbieranych w Internecie, takich jak adresy IP i identyfikatory plików cookie, w celach marketingowych (w tym do zautomatyzowanego dopasowania reklam do Twoich zainteresowań i mierzenia ich skuteczności). Zmiany ustawień plików cookies możesz dokonać w ustawieniach.


Kolana nastawne - Liste.pl - katalog stron www\nTytuł: Kolana nastawne\nSłowa kluczowe: armatura sanitarna, korki, syfon, korek, Kratki ściekowe, pisuaru, producent syfonów i kratek, syfon pisuarowy, kolana, sztucery\nFirma Rekuperacja MAXVENT to wrocławskie przedsiębiorstwo z branży grzewczo - budowlanej. Zapraszamy serdecznie do korzystania z produktów i usług naszej firmy, zapewniamy profesjonalne podejście do inwestora od etapu projektowani...\nData dodania: 08 07 2011 · więcej ... »\nZ uwagi na działalność, którą prowadzisz, musisz mieć w swojej firmie sprawne systemy sygnalizujące o wybuchu pożaru? Chcesz mieć do czynienia z profesjonalistami, którzy pomogą Ci dobrać takie urządzenia? Zapraszamy do skorzystan...\nIzolacja poddasza pianką poliuretanową Gdynia »\nIzolacja poddasza pianką poliuretanową Gdynia to najlepszy sposób na to aby obniżyć rachunki za ogrzewanie - i to aż o 30%! Jeśli rozważasz ocieplenie budynku, zapoznaj się z ofertą EkoDom Termoizolacje, firmy działającej na teren...\nData dodania: 06 11 2020 · więcej ... »\nMaty kapilarne Poznań - Klimat-ON »\nZ roku na rok ceny energii elektrycznej stale rosną, co znacząco wpływa na koszty utrzymania domu. Aby to zjawisko zatrzymać warto wydać środki pieniężne w innowacyjne i energooszczędne instalacje dla domu mające związek z technol...\nData dodania: 30 05 2021 · więcej ... »


Panele podłogowe w kuchni, a ich wady i zalety - Salamander\nZ pewnością myśląc o podłodze w kuchni pierwsze co przychodzi nam na myśl to płytki. Jednak, w dzisiejszych czasach wszystko jest możliwe, dlatego wiele rzeczy się zmienia. Już nie tylko wybieramy płytki, ale coraz częściej stawia się na panele podłogowe w kuchni. Czy warto?\nPanele podłogowe mają za zadanie imitować prawdziwe, lite drewno. Są jednak dużo tańsze od desek i łatwiejsze w montażu. Łączy się je za pomocą specjalnych wypustek i wpustek, a co jeszcze lepsze, nie trzeba ich przytwierdzać do podłoża. Ich jakość jest również niczego sobie, używa się ich nawet w wielu sklepach. Wszystko zależy jednak od ich klasy ścieralności i twardości, a co za tym idzie, od ceny. Jednak samo utrzymanie paneli jest bardzo proste, gdyż nie trzeba ich lakierować, ani cyklinować\nPanele podłogowe w kuchni – za i przeciw\nPodstawowym zagrożeniem, jakie czeka na panele w kuchni jest wilgoć. Z pewnością boimy się, że przez zalanie doprowadzimy do wybrzuszenia się paneli. Jednak dzisiaj nie jest to taki problem. Wilgoć zwykle nie jest zagrożeniem, gdyż przez dobrą wentylację oraz wyciągi w kuchni panuje odpowiednia temperatura. Inny problem jest jednak widoczność brudu na podłodze. Panele są elektrostatyczne, co zatrzymuje na nich kurz. Wszelkie plamy również są widoczne. Nawet od sprzątania, mycia podłogi, na panelach mogą pozostawić kurz. Producenci zajęli się tym tematem, i w droższych modelach znajdziemy powłokę antystatyczną, co zapewnia brak przyczepności drobinek kurzu.\nZwracajmy uwagę na krawędzie! Jeśli nie będą one odpowiednio wykończone, zalaminowane oraz profilowane, z biegiem czasu zaczną się niszczyć. Sprawi to, że nasza podłoga straci dużo na wyglądzie i przestanie cieszyć oko. Kolejną ważną kwestią jest wygłuszenie. Sztuczny materiał, z jakiego wykonane są panele wydaje charakterystyczny dźwięk, dlatego, aby uniknąć echa niosącego się po całym domu, należ odpowiednio zabezpieczyć podłogę. Używa się do tego specjalnych pianek o dostosowanej grubości.\nTo wszystkie praktyczne porady oraz informacje, które pomogą przy decyzji w sprawie montażu paneli w naszej kuchni. Biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw łatwiej jest wybrać odpowiednią posadzę do naszego pokoju. Kupujmy świadomie!


Interaktywny Zestaw do E-Nauczania: Monitor Interaktywny Lite 55 + AVer Cam340+ Systemymultimedialne.com\n» Interaktywny Zestaw do E-Nauczania: Monitor Interaktywny Lite 55 + AVer Cam340+\nKod produktu: 1VG033+1TV135\nInteraktywny zestaw do e-nauczania\nAVER CAM340+ MONITOR INTERAKTYWNY AVTEK LITE 55\nDołączona do zestawu kamera AVer to minimalistyczne rozwiązanie oferujące maksimum możliwości. Szerokokątna kamera rejestrująca obraz w jakości 4K, czuły mikrofon oraz maksymalnie uproszczona obsługa sprawia, że wideo-rozmowy stają się przyjemniejsze. AVer Cam340+ świetnie współpracuje z bezpłatną aplikacją zoom, oraz profesjonalnym oprogramowaniem VIDYO.\nPrzenieś swoje wideo-rozmowy na najwyższy poziom. Video-call w jakości 4K z profesjonalnym mikrofonem zdecydowanie pozytywnie wpłynie na jakość i efektywność dyskusji.\nKarta produktu - kamera\nKarta produktu - monitor