Piotr Stelmach o Trójce: ”Zarządowi Polskiego Radia zabrakło finezji" - WP Gwiazdy\nmarek niedźwieckiKuba Strzyczkowskiprogram trzeci polskiego radiaagnieszka kamińska\nPiotr Stelmach przepracował w Trójce, jako dziennikarz muzyczny, 24 lata. Teraz, wraz z ludźmi z Trójki, zakłada Radio 357. – W nowej rozgłośni nie będzie miejsca na partyjniactwo i nabijanie sobie punktów nachalnym, ideologicznym bełkotem – zapewnia WP.\nSebastian Łupak: Rany po Trójce już się zabliźniły?\nPiotr Stelmach: Cóż, nie jestem dobrym adresatem tego pytania, bo ja akurat przeżywam dramat Trójki bardzo osobiście. Zresztą, któż z nas – moich koleżanek i kolegów – tak tego nie przeżywa?\nTrójka była dla pana domem?\nKiedy w 1996 roku zacząłem jako uczeń Dziennikarskiej Szkoły Polskiego Radia przyjeżdżać do Trójki, a później w niej pracować, Marek Niedźwiecki, wiedząc, że nie stać mnie na wynajęcie pokoju w Warszawie, powiedział: "Możesz tu mieszkać". Oni z Piotrem Kaczkowskim zajmowali wtedy pokój nr 227. I ja rzeczywiście tam mieszkałem przez trzy lata. W nocy przykrywałem się kocykiem, który do dziś jest w redakcji. To dosłownie był mój dom. Zdarzało się, że tygodniami nie jeździłem do rodzinnej Łodzi, miałem tylko zestaw ciuchów w walizce i w tym pokoju funkcjonowałem. To było także miejsce, gdzie spędzało się wolny czas. Byłem chory na radio i uwielbiałem tam być, niezależnie od tego, czy akurat miałem audycję, czy nie.\nCo pan czuł, kiedy odchodził z Trójki w sierpniu, po 24 latach pracy?\nA cóż można czuć, kiedy trzeba zostawić prawie ćwierć wieku swojego życia i w trybie pilnym je przemeblować? Wyjście z domu, w nieznany do końca świat, nigdy nie jest łatwe. I nie było. Nigdy się Trójki nie wyrzeknę, nigdy nie zapomnę czasu tam spędzonego. Teraz jest jednak nowy cel na horyzoncie. I to mnie niesamowicie skutecznie uruchamia.\nRadio 357 [Trzy Pięć Siedem] będzie kontynuacją Trójki?\nTrudno udawać, że się z Trójki nie wywodzimy - radiowo i dziennikarsko. Każdy z nas ma ją w sercu. Nie dane nam było jednak robić tego radia w takim kształcie, w jakim nam to obiecano. 20 sierpnia 2020 roku tamte obietnice straciły moc. Teraz jesteśmy wolni i tworzymy swoją bajkę.\nWielu polskich wykonawców w ciężkim dla Trójki okresie zakazało rozgłośni grania ich muzyki w geście solidarności z Markiem Niedźwieckim. Jak pan ocenia ten ruch Organka, Darii Zawiałow, Artura Rojka, Dawida Podsiadło i innych wykonawców?\nBolało mnie serce, ale ich rozumiałem. Co może w takim momencie czuć facet, który przez 20 lat kibicował polskim artystom, wspierał ich, organizował im sesje w studiu Agnieszki Osieckiej i szalał z mikrofonem na Męskim Graniu, czyli imprezie, która uwypukla twórczość rodzimej sceny muzycznej?\nKiedy Kuba Strzyczkowski został dyrektorem Trójki, chcieliśmy ratować to, co było tam do uratowania. Mariusz Owczarek, nowy szef muzyczny stacji i ja osobiście prosiliśmy każdego z tych wykonawców, by się zgodzili na prezentacje ich muzyki. I takie zgody otrzymaliśmy. Sytuacja powoli wracała do normy. No i nadszedł 20 sierpnia.\nWtedy odwołano Kubę Strzyczkowskiego z funkcji dyrektora. Czy to, co teraz słyszymy w eterze, to dla pana wciąż Trójka?\nTamten dzień zapisze się w historii polskich mediów jako znacząca i smutna cezura. Z pewnością był to moment zwrotny, jeśli chodzi o najbardziej kultową polską rozgłośnię radiową. Ale nie przesadzałbym z formułowaniem radykalnych wniosków typu ”nie ma już Trójki”. Będąc precyzyjnym – tamtej Trójki rzeczywiście już nie ma, ale jest inna. Ba, nawet skrajnie inna niż ta, którą tworzyliśmy. Czy dobra, czy nie – nie mnie to oceniać. Tutaj najważniejszymi jurorami są słuchacze i im oddajmy ten werdykt.\nW radiu BBC człowiekiem legendą był dziennikarz muzyczny John Peel. Prowadził swoje audycje od 1964 roku do swojej śmierci w 2004 roku. Nie wyobrażam sobie, żeby ktoś w BBC powiedział: ”słuchajcie, ten Peel jest już za stary, musimy go zwolnić”. Tymczasem w Polskim Radiu taki zarzut spotkał m.in. Marka Niedźwieckiego, Wojciecha Manna czy Piotra Kaczkowskiego. Co pan o tym sądzi?\nCo ja mogę powiedzieć? Obecny Zarząd Polskiego Radia wydaje się mało finezyjny pod tym i innymi względami, a przecież kierowanie tak wspaniałą i jednocześnie potężną instytucją wymagałoby owej finezji. Innych przymiotów również. Postanowiliśmy nie zgodzić się na ich permanentny brak i zrobić coś na własny rachunek.\nI od razu zaznaczę jedno. Moja negatywna ocena działań obecnych władz Polskiego Radia nie oznacza, że pozycjonuję się politycznie. Kompletnie nie! Mogę obiecać, że w Radiu 357 nie wypromuje się żaden polityk i żadna partia. Prezentacja różnych poglądów, otwartość na wszelkie opinie – tak, partyjniactwo i nabijanie sobie punktów nachalnym, ideologicznym bełkotem – nie. To będzie radio wolne od jakiejkolwiek propagandy.\nChcieliście uciec od polityki, ale ona was dopadła. Jak pan ocenia cenzurowanie utworu Kazika na liście przebojów?\nTo, co zgotowano Markowi Niedźwieckiemu, Halinie Wachowicz i Bartkowi Gilowi, było piekłem. Bez dwóch zdań. Ocenzurowanie tego kawałka i to, co przeżywali ci ludzie w efekcie tej burzy, nie mieści mi się w głowie. Ba, przerasta prawdopodobnie wyobraźnię nawet najbardziej zacietrzewionych politycznie uczestników rodzimej naparzanki.\nNie zgadzam się natomiast z tezą, że dopadła nas polityka. W jaki sposób? Proszę wymienić choć jedną osobę z tak zwanej starej Trójki, która będąc aktywna antenowo, ujawniła swoje poglądy polityczne. Moim zdaniem nie ma kogoś takiego. Tym bardziej nie będzie takich osób w radiu, które chcemy stworzyć. Ale dajmy już spokój z polityką, naprawdę.\nCzy Radio 357 będzie grało nostalgicznie dla ludzi wychowanych na muzyce grunge czy brit pop. Dla 40-, 50-latków?\nNa pewno będziemy pamiętać o przeszłości. Jeśli będę chciał od czasu do czasu przypomnieć muzykę new romantic, zrobię to. Ten nurt wciąż ma w Polsce wielu fanów. Ale muzyka 2020 roku to mnóstwo znakomitych płyt i utworów, zatem pamiętając o tradycji, skierujemy się również ku temu, co ma miejsce tu i teraz. Słuchacz powinien dostać nowe rzeczy, nowe piosenki, nowe płyty, opowieści o nowych koncertach, wykonawcach i zespołach. Zatroszczymy się o to, bo lubimy się o to troszczyć.\nOczywiście! Na pewno będziemy grać jej dużo. Nie zaniedbamy nowych polskich wykonawców, bo oni nie zaniedbują nas – odbiorców.\nCzy w Radiu 357 będzie studio, w którym młode zespoły, będą mogły zagrać na żywo?\nMarzenie... No pewnie, że chcielibyśmy mieć takie studio. I jeśli finanse na to pozwolą, wzniesiemy je. Jeśli ja jestem na pokładzie, to młode zespoły będą miały szansę u nas zaistnieć. Już myślimy o pomieszczeniach, w których będą mogły odbywać się sesje czy koncerty. To jednak pieśń przyszłości. Mam nadzieję, że bliższej niż dalszej.\nBędziecie kontynuować w Radiu 357 dobre trójkowe tradycje?\nNie robimy kopiuj - wklej z Myśliwieckiej 3/5/7. Jesteśmy ekipą z Trójki, ale robimy w pełni nowoczesne radio, dla ludzi, którzy słuchają muzyki i informacji poprzez sieć, korzystając również z nowoczesnych aplikacji. Daje to nieograniczone wręcz możliwości indywidualnego odbioru takiego radia i kreowania w swoich uszach własnego medialnego świata. A my, jako zespół, jesteśmy wolni w tworzeniu ramówki i anteny.\nCzy to będzie radio muzyczne, czy coś jak Tok FM, czyli więcej gadania i publicystki?\nTo będzie radio każde, ale z pewnością nie dla każdego, bo tworzenie radia dla każdego wydaje się nam pułapką. Będą znakomite poranki, bo na pokładzie najlepszą w tym zakresie ekipę na świecie. Będą też audycje muzyczne, bo... jak wyżej. A do tego dojdzie jeszcze nowa radiowa krew.\nPorównajmy to do drużyny piłkarskiej. Jak się ma w ekipie Marka Niedźwieckiego, Piotra Kaczkowskiego, Kubę Strzyczkowskiego, Marcina Łukawskiego, Katarzynę Borowiecką, Agnieszkę Obszańską, Michała Olszańskiego, Tomasza Michniewicza, Olę Budkę i innych znakomitych dziennikarzy, to znaczy, że właśnie trafiłeś do radiowego Realu Madryt. Możesz się tylko cieszyć, że jesteś w tak pięknej bandzie, bo to są diamenty tego fachu. A przypomnę, że nie wszystkie nazwiska osób, które będą na pokładzie Radia 357, zostały już ujawnione. Mogę zapewnić, że to będą wspaniałe newsy dla naszych przyszłych słuchaczy.\nNie chcemy dać się rozejść zespołowi, który odszedł z Trójki. Czas jest tutaj kluczowym czynnikiem. Za rok, ba, nawet za kilka miesięcy każdy poszedłby w swoją stronę, bo musiałby jakoś organizować sobie życie i szukać wyzwań, a przy tym zarabiać uczciwie pieniądze na codzienność. Jestem dumny i wzruszony, że wciąż jesteśmy jedną dużą radiową redakcją. To niezwykłe.\nJeśli Marek Niedźwiecki, to i Lista Przebojów. Czy ona może wrócić w jakiejś nowej formie? Czy doczekamy się wreszcie wydania 2000?\nSą już na to pomysły, ale popełniłbym spore faux pas, gdybym się na ten temat wypowiadał. Tu musi zabrać głos Dowódca. I jestem przekonany, że zabierze.\nFinansowo oprzecie się wyłącznie na wsparciu darczyńców z Patronite?\nTo wsparcie jest nam bardzo potrzebne, co nie wyklucza szukania inwestorów. Crowdfounding to jedno, ale z taką ekipą można z podniesionym czołem starać się o środki od możnych mecenasów. I to będziemy robić.\nPrzed wami było Radio Nowy Świat. Tam też jest sporo osób z Trójki. Dlaczego nie stworzycie z nimi wspólnej redakcji? Będziecie podbierać pieniądze patronów Magdzie Jethon i Wojciechowi Mannowi?\nRadio Nowy Świat to wspaniali radiowcy, w niejednym przypadku nasi zawodowi, radiowi mentorzy. Mamy dla nich wyłącznie szacunek, bo jako pierwsi przetarli szlaki i osiągnęli gigantyczny sukces. Ale my chcemy zrobić radio według własnego pomysłu. Nie chcemy im odbierać pieniędzy. Po pierwsze - w jednym radiu możemy się nie pomieścić. A po drugie - mamy inne pomysły na funkcjonowanie takiej anteny w internecie. Oni będą robić swoje, a my swoje, w imię dobrze pojętej konkurencji. Pogodzimy to, mając na uwadze potencjalnie całkiem pokaźne wspólne audytorium.\nRadio 357 (Radio Trzy Pięć Siedem) można wesprzeć finansowo na platformie Patronite. W momencie tej publikacji udało się już zebrać 130 tys. złotych. Ma to być radio internetowe (początkowo, później postara się o koncesję na granie w eterze), bez reklam, bez partyjniactwa i z szacunkiem dla różnych poglądów. - Nie używamy tych obraźliwych etykiet „lewak” czy „prawak”. Nie jesteśmy ideologicznie zacietrzewieni. Potrafimy oceniać wady i zalety różnych rozwiązań czy pomysłów bez względu na to, kto jest ich autorem – zapewniają twórcy, wśród których są byli pracownicy Programu Trzeciego Polskiego Radia.


Jesteśmy krajem o bogatych tradycjach łowieckich.\nW czasie ponad tysiącletniej historii naszego państwa- a pamiętać musimy, że myślistwo było jednym z najważniejszych zajęć naszych przodków na długo przed powstaniem państwa polskiego- wykształciły się różnorodne formy zwyczajów i ceremoniału łowieckiego. Powstała i rozwinęła się także bogata gwara myśliwska, będąca zwierciadłem życia naszych przodków, przejawem rozwoju i bogactwa naszego języka, świadectwem jednej z tradycyjnych dziedzin kultury narodowej. Przekazując myśliwym opis zwyczajów łowieckich i ceremoniału myśliwskiego pragniemy, aby były one szeroko stosowane przez wszystkie koła łowieckie i wszystkich myśliwych, przyczyniając się do wzbogacenia form samowychowania w szeregach braci myśliwskiej, a język łowiecki był czynnikiem zespalającym nasze środowisko. Tradycja łowiecka jest żywą tkanką; w wielu środowiskach myśliwych powstają nowe, oryginalne zwyczaje, które wzbogacają kulturę łowiecką i tworzą nasz wspólny dorobek. Należy te inicjatywy rozwijać i kultywować.\nPrzystępując do grona polskich myśliwych ślubuje uroczyście: przestrzegać sumiennie praw łowieckich, postępować zgodnie z zasadami etyki łowieckiej, zachowywać tradycje polskiego łowiectwa, dbać o dobre imię łowiectwa i godność polskiego myśliwego.\nZebrani na odprawie koledzy odpowiadają- „Darz Bór”, a jeżeli jest sygnalista, gra on sygnał „Darz bór”.\nPo odebraniu sygnału myśliwi nakrywają głowy. Przyjmujący ślubowanie opiekunowi za trud poniesiony dla dobra łowiectwa i koła. Ślubujący przyjmuje gratulacje i życzenia kolegów, a następnie wstępuje do szeregu.


Ile urlopu się należy? - Urlopy - Forum dla księgowych i kadrowych - księgowość i kadry - INFOR.pl\nIle urlopu się należy?\nRozpoczęty przez Guest_Kris , wrz 16 2018 20:01\nIle należy się urlopu.\nNapisano 16 wrzesień 2018 - 20:01\npracownik podjął u mnie w firmie swoją pierwszą pracę. Zatrudnienie na pełen etat. Wcześniej podobno był jakiś staż, jakaś praca dorywcza, ale żadnych dokumentów nie mam. Pracownik ma studia licencjackie, i jest w trakcie robienia magisterskich - a więc jak się domyślam do stażu pracy dolicza się 8 lat ze względu na studia. Dodatkowo pracownik doniósł mi po kilku miesiącach pracy zaświadczenie, że pracował w gospodarstwie rodziców przez 3 lata. Tak więc wychodzi, ze należy się pełny urlop 26 dni. Pracownik jest zatrudniony od kwietnia. Jak przeliczyć ile urlopu się należy?\nNa początek przeliczyłem proporcjonalnie, ile dni urlopu się należy z uwagi na zatrudnienie od kwietnia. Brałem pod uwagę, że w ciągu roku należy się 20 dni (jeszcze nie miałem wtedy zaświadczenia o pracy na gospodarstwie). Następnie po doniesieniu tego zaświadczeniu o pracy na gospodarstwie (po którym wyszło, że staż pracy jest ponad 10 lat) po prostu doliczyłem 6 dni. Nie wiem czy to jest dobrze. Może powinienem dodać te 6 dni, ale licząc proporcjonalnie od kwietnia? A może jeszcze jakoś inaczej?\nNapisano 17 wrzesień 2018 - 07:08\nTrzy lata z tytułu pracy w gospodarstwie zaliczasz tylko wówczas, jeżeli równocześnie nie studiował.\nZ tytułu pierwszej pracy za każdy przepracowany miesiąc liczysz mu 2,17 dnia bez zaokrąglania, a dopiero od stycznia 2019 z 26 proporcjonalnie do okresu umowy. W pierwszej pracy pracownik nabywa prawo do 1/12 urlopu po przepracowanym miesiącu, więc na dzień dzisiejszy miałby do wykorzystania 10,83 dni.\nJednak możesz od razu naliczyć pełny urlop, w takim przypadku na ten rok proporcjonalnie do okresu umowy przysługuje mu 20 dni.\nA na przyszłość - 6 dni zaliczasz proporcjonalnie do okresu zatrudnienia u ciebie w danym roku, gdyby pracował u ciebie pełny rok to przysługiwało by mu 6 dni niezależnie od kiedy miałby prawo do urlopu uzupełniającego.\nNapisano 17 wrzesień 2018 - 07:49\nA jeżeli te zaświadczenie o pracy w gospodarstwie jest z okresu nauki w szkole średniej? To zaliczam czy nie?\nNapisano 17 wrzesień 2018 - 08:18


Powstanie specjalny zespół, który wypracuje lepsze sposoby ochrony dzieci przed pornografią - NowyMarketing\nPowstanie specjalny zespół, który wypracuje lepsze sposoby ochrony dzieci przed pornografią\nDzieci muszą być lepiej chronione przed pornografią – zgodzili się uczestnicy konferencji zorganizowanej przez Stowarzyszenie Twoja Sprawa (STS). W tym celu powstanie specjalny zespół, który zajmie się analizą możliwości wprowadzenia zmian systemowych chroniących dzieci.\n21 listopada br. w Warszawie odbyła się ekspercka konferencja Stowarzyszenia Twoja Sprawa pod nazwą „Masowa konsumpcja pornografii przez dzieci jako istotny problem społeczny”. Nad skutecznymi rozwiązaniami ograniczającymi najmłodszym dostęp do pornografii debatowali specjaliści z Polski i zagranicy. Wydarzenie objęli patronatem Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Instytut Wymiaru Sprawiedliwości.\nIzabela Karska, psycholog ze Stowarzyszenia Twoja Sprawa podkreśla, że celem konferencji było rozpoczęcie merytorycznej i spokojnej debaty nad ewentualnymi rozwiązaniami systemowymi, które pomogą rodzicom lepiej chronić dzieci i zmniejszą skalę masowego oglądania pornografii przez najmłodszych. − Aby taką merytoryczną debatę prowadzić, trzeba zaprosić różne środowiska, zarówno te, które chronią prywatność w sieci, czy też reprezentują interesy przedsiębiorców, jak również te, które chronią interes dzieci i rodzin, a wreszcie przedstawicieli odpowiednich urzędów państwowych. Tak szeroką reprezentację zapewnili uczestnicy paneli dyskusyjnych. Sprawa wymaga czasu i znalezienia mądrego kompromisu – podkreśla Izabela Karska.\n– Dotychczas wszystkie badania dotyczące mózgowych mechanizmów nałogowego korzystania z pornografii prowadzone były z udziałem mężczyzn. Wyniki tych badań sugerują duże podobieństwo do innych nałogów, tj. uzależnienia od hazardu, czy alkoholu. Widać w nich większą wrażliwość niektórych części mózgu na bodźce skojarzone z pornografią. Takim bodźcem może być na przykład sam fakt przebywania sam na sam z komputerem w pokoju. Czasem reakcja może być tak silna, że trudno jest jej się oprzeć – nazywamy ją wtedy głodem nałogowym. Funkcjonowanie mózgu u osób uzależnionych od pornografii wymaga dalszych badań – powiedział dr hab. Mateusz Gola, jeden z prelegentów, a zarazem psycholog i neurokognitywista, który wraz ze współpracownikami prowadzi badania dotyczące wpływu konsumpcji pornografii na mózg.


Jack London - Odszczepieniec\n- Jeżeli nie wstaniesz natychmiast, nie dostaniesz ani kęsa!\nPogróżka nie odniosła skutku. Chłopiec czepiał się snu uporczywie, walcząc o chwilę niepamięci - jak marzyciel broni swego marzenia. Lekko zaciśniętymi rękoma wymachiwał kurczowo w powietrzu. Słabe te razy wymierzone były przeciw matce, lecz ona z dawno już widać nabytą wprawą unikała ich, nie przestając gwałtownie potrząsać ramieniem syna.\nKrzyk ten dobywał się zrazu przytłumiony z otchłani snu, potem szybko wzbijał się w skargę, następnie wybuchał z wojowniczą pasją i wreszcie zamierał przechodząc w niewyraźny skowyt. Był to głos zwierzęcia, krzyk istoty umęczonej, pełen bezgranicznej udręki i protestu.\nLecz matka nie zwracała na to uwagi. Była to kobieta o smutnych oczach i znużonej twarzy; przywykła do tego obowiązku i spełniała go co dzień, przez całe życie.\nSchwyciła kołdrę i usiłowała ją ściągnąć, ale chłopak zaprzestał wymachiwań pięściami i rozpaczliwie przywarł do kołdry. Zwinięty w kłębek w nogach łóżka, był jeszcze przykryty. Wtedy próbowała zwlec pościel na podłogę. Opierał się dalej. Wreszcie mocno się wsparła, że zaś była cięższa od syna, bety ruszyły wraz z chłopcem, który czepiał się ich instynktownie, chroniąc się przed chłodem przejmującym go do szpiku kości.\nGdy zawisł na krawędzi łóżka, zdawało się, że nieuchronnie runie głową naprzód. Oprzytomniał jednak. Wyprostował się i przez chwilę chwiał się niepokojąco. Nagle uderzył stopami o podłogę. W tej samej chwili matka chwyciła go za ramiona i potrząsnęła. Zaczął znowu grzmocić pięściami, teraz już celniej i mocniej. Równocześnie otworzył oczy. Matka puściła. Obudził się.\n- Dobra jest! - mruknął.\nSpiesznie wyniosła lampkę pozostawiając go w mroku.\n- Zapiszą cię - przestrzegała odchodząc.\nNie przeszkadzała mu ciemność. Odziawszy się przeszedł do kuchni. Chód tego szczupłego, drobnego chłopca był niezwykle ciężki. Nogi wlokły się za nim, co wydawało się nieprawdopodobne, tak były cienkie i kościste. Przysunął do stołu dziurawe krzesło.\n- Johnny! - ofuknęła go matka.\nZerwał się i bez słowa podszedł do zlewu. Zlew był zatłuszczony i plugawy. Z otworu buchał przykry zapach. Johnny nie zwracał na to uwagi. Że zlew cuchnie, było objawem naturalnym - tak jak to, że mydło jest umazane pomyjami i źle się pieni. Toteż niewiele zadawał sobie z nim trudu. Kilka chluśnięć zimnej wody z kranu dopełniło mycia. Zębów nie czyścił. Szczoteczki do zębów nie widział nigdy i nie przypuszczał, że na świecie mogą istnieć stworzenia zajmujące się takimi głupstwami.\n- Mógłbyś przecież umyć się przynajmniej raz na dzień bez przypominania - gderała matka.\nPrzytrzymując nadtłuczoną pokrywę na dzbanku z kawą, napełniła dwa kubki. Johnny nie odpowiedział ani słowa, był to bowiem stały spór między nimi, jedna ze spraw, w których matka była twarda jak kamień. Raz na dzień - przymusowe mycie twarzy. Wycierał się zatłuszczonym, wilgotnym, brudnym i podartym ręcznikiem, którego nitki osiadały mu na twarzy.\n- Jakże bym chciała, byśmy nie mieszkali tak daleko - rzekła siadając do stołu. - Robię, co mogę. Wiesz o tym, ale jeden dolar mniej za mieszkanie - to znaczna oszczędność, a przy tym tutaj mamy więcej miejsca. Sam wiesz.\nNie zważał na te słowa. Słyszał je już nieraz. Zakres myśli matki był ograniczony - stale powtarzała, jak to źle, że mieszkają tak daleko od fabryki.\n- Jeden dolar to znaczy więcej żarcia - stwierdził poważnie Johnny. - Wolę chodzić i mieć żarcie.\nJadł z pośpiechem, prawie nie gryząc chleba, i spłukiwał kawą na pół przeżute kęsy. Bo ta gorąca, zamulona ciecz nosiła miano kawy. Johnny wierzył, że to jest kawa - i to doskonała. Było to jedno z nielicznych złudzeń życiowych, jakie mu zostały. Prawdziwej kawy nie pił nigdy w życiu.\nJako omastę miał na chlebie kawałeczek zimnej wieprzowiny. Matka nalała mu drugi kubek kawy. A że zjadł swoją porcję, począł oglądać się, czy nie dostanie więcej. Podchwyciła jego pytające spojrzenie.\n- Johnny, nie bądź żarłokiem! - zgromiła go. - Dostałeś swoja część; twoi bracia i siostry są mniejsi od ciebie.\nJohnny nie odpowiedział; nie był skory do rozmowy. Przestał też oglądać się łapczywie za dodatkową porcją. Nie skarżył się; cierpliwość jego była tak straszliwa, jak straszliwa szkoła, którą przeszedł. Dopił swą kawę, otarł usta wierzchem dłoni i gotował się do odejścia.\n- Zaczekaj chwilkę - rzekła matka pośpiesznie. - Myślę, że można odkroić ci z bochenka kawałek, maleńki kawałek.\nManewrowała jak kuglarz. Udając, że krój kromkę dla niego, schowała bochenek wraz z oddzielną skibką chleba do skrzynki i podała mu jeden ze swoich dwóch kawałków. Sądziła, że go oszukała, ale zauważył jej podstęp. Mimo to wziął chleb bez wstydu. Był głęboko przekonany, iż matka z powodu chronicznej choroby niewiele może już jeść.\nSpostrzegła, że syn żuje chleb na sucho, i nachyliła się, by mu wlać kawy ze swego kubka.\n- Coś dzisiaj niedobrze z moim żołądkiem - tłumaczyła się.\nOdległy gwizd, przeciągły i przejmujący, zerwał ich oboje na nogi. Kobieta spojrzała na blaszany budzik na półce. Strzałki wskazywały pół do szóstej. Świat fabryczny dopiero teraz się budził. Narzuciła chustę na ramiona, głowę zaś nakryła staromodnym kapeluszem, spłowiałym i niekształtnym.\n- Musimy pędzić.- rzekła przykręcając knot lampy i dmuchając w szkło.\nPo omacku zeszli na dół. Było jasno i chłodno; Johnny'm wstrząsnął dreszcz przy pierwszym zetknięciu ze świeżym powietrzem. Gwiazdy nie zbladły jeszcze na niebie, miasto było pogrążone w ciemnościach. Syn i matka szli powłócząc nogami. Obca im była ambicja, by lekko stawiać stopy.\nPo kwadransie milczącego marszu kobieta skręciła w prawo.\n- A nie spóźnij się - rzuciła ostatnią przestrogę, ginąc w pomroce.\nNic nie odpowiedział krocząc wytrwale swą drogą. W dzielnicy fabrycznej co chwila otwierały się jakieś drzwi. Johnny niebawem zmieszał się z tłumem śpieszącym w mroku. W chwili gdy mijał bramę fabryki, rozległ się powtórny gwizd syreny. Johnny spojrzał ku wschodowi. Skroś poszarpany szczytami domostw horyzont zaczynał się przesączać blady brzask. Tyle zobaczył ze światła dziennego, zanim odwrócił się do niego plecami, by przyłączyć się do towarzyszy pracy.\nZajął swoje miejsce przy jednej z wielu maszyn ustawionych w długie szeregi. Przed nim stała skrzynia napełniona małymi szpulkami, nad nią szybko obracały się większe. Nawijał na nie przędzę juty. Robota była prosta, wymagała jedynie pośpiechu. Małe szpulki odwijały się tak szybko, tyle dużych szpul miał do obsłużenia, że nie było czasu na próżnowanie.\nJohnny pracował jak automat. Gdy nić kończyła się, używał lewej ręki jako hamulca, zatrzymywał dużą szpulę i chwytał palcami, dużym i wskazującym, wolny koniec nici. Jednocześnie prawą ręką brał luźny koniec nici ze szpuleczki. Wszystkie te ruchy obie ręce wykonywały równocześnie i sprawnie. Następnie błyskawicznie zawiązywał węzeł tkacki i puszczał dużą szpulę. Węzły tkackie - to nic trudnego. Johnny chwalił się kiedyś, że potrafiłby je wiązać nawet przez sen. W istocie, zdarzało mu się to niekiedy: mozolił się przez całe wieki - w jedną tylko noc - wiążąc bez końca owe supełki.\nNiektórzy z chłopców marnowali czas i niszczyli maszyny, zaniedbując wstawić na miejsce szpulki, kiedy się opróżniały. Pilnował tego nadzorca. Właśnie przyłapał sąsiada Johnny'ego na tej szacherce i wytargał go za uszy.\n- Spójrz tam, na Johnny'ego, czemu nie robisz tak jak on? - powiedział z gniewem nadzorca.\nU Johnny'ego szpulki kręciły się jak wicher; lecz on ani nie drgnął słysząc tę pochwałę. Był czas... ale to dawno temu... bardzo dawno. Jego apatyczna twarz pozostawała bez wyrazu, gdy słyszał, że go stawiano za wzór. Był doskonałym robotnikiem. Wiedział o tym. Powtarzano mu to tak często, że pochwały nie wywierały już na nim wrażenia. Z doskonałego robotnika Johnny zmienił się w doskonałą maszynę. Jeśli robota szła niesporo - była to, jak w maszynie, wina materiału. Johnny nie mógł popełnić błędu: byłoby to tak, jak gdyby doskonała sztanca wykrawała niedoskonałe gwoździe.\nNic w tym zresztą dziwnego. Nigdy jeszcze nie zdarzyła się przerwa w jego zażyłym obcowaniu z maszynami. Były niemal cząstką jego samego, a w każdym razie urodził się wśród nich. Przed dwunastu laty powstało drobne zamieszanie w sali warsztatów tkackich, w tej właśnie fabryce. Matka Johnny'ego zemdlała. Położono ją na podłodze wśród wrzawy huczących maszyn. Odwołano od krosien dwie starsze niewiasty. Pomagał też majster. Po upływie kilku minut sala warsztatowa mieściła o jedną istotę więcej, niż weszło ich przez bramę. Był to Johnny, urodzony wśród zgiełku i warkotu maszyn, wchłaniający z pierwszym oddechem parne powietrze zgęszczone od fruwających w nim strzępków przędzy. Pierwszego dnia zakaszlał usiłując oswobodzić płuca od owego nalotu; i z tego powodu kaszlał stale.\nChłopak sąsiadujący z Johnny.'m popłakiwał pociągając nosem. Twarz wykrzywiała mu konwulsyjnie nienawiść do dozorcy groźnie spoglądającego ku niemu z daleka, ale już wszystkie szpulki wirowały jak należy. Chłopiec miotał pod adresem owych szpulek straszliwe przekleństwa, lecz nie było ich słychać już na odległość sześciu kroków, gdyż rozbijały się o zgiełk sali niby o ścianę.\nJohnny'ego nic to wszystko nie obchodziło. Miał swoisty sposób przyjmowania otaczających go zjawisk. Zresztą fakty, które się wciąż powtarzają, stają się nudne, on zaś wielokrotnie był świadkiem takich scen. Stawianie oporu nadzorcy wydawało mu się czymś równie bezcelowym jak sprzeciwianie się maszynie. Maszyny są na to, by działały w pewien określony sposób i wykonywały pewne zadania; podobnie - nadzorca.\nO godzinie jedenastej na sali powstało jakieś podniecenie i w jednej chwili - niby tajemną mocą - ogarnęło wszystkich obecnych. Jednonogi chłopiec, pracujący po drugiej stronie Johnny'ego, żwawo prześliznął się po podłodze ku pustej skrzyni i schował się tam cały, razem ze swym szczudłem. Dyrektor fabryki zbliżał się w towarzystwie jakiegoś młodego człowieka. Gość był pięknie odziany, miał wykrochmaloną koszulę; według klasyfikacji Johnny'ego był to gentleman, a przy tym "inspektor".\nPo drodze spoglądał bystro na chłopców. Co chwila zatrzymywał się i zadawał pytania. Musiał przy tym krzyczeć na całe gardło; twarz wykrzywiała mu się pociesznie od wysiłku, by go słyszano. Przenikliwym okiem zauważył puste miejsce obok Johnny'ego, nic jednak nie powiedział; Johnny widać również zwrócił jego uwagę i inspektor nagle przystanął. Ujął chłopca za ramię, by go odciągnąć nieco od maszyny, lecz puścił natychmiast, wydając okrzyk zdumienia.\n- Okrutnie chudy - zaśmiał się z zakłopotaniem dyrektor.\n- Patyki - rzekł inspektor. - Proszę spojrzeć na te nogi. Chłopak ma krzywicę; zaczątki, ale ma. Jeżeli nie skończy się padaczką - to tylko dlatego, że go suchoty zmogą wcześniej.\nJohnny słuchał nic nie rozumiejąc. A zresztą nie interesowały go przyszłe choroby. Grożąca mu choroba - i to poważniejsza - była tuż, w postaci inspektora.\n- Słuchaj, chłopcze, musisz powiedzieć mi prawdę - mówił, a raczej wrzeszczał do ucha Johnny'ego inspektor. - Ile masz lat?\n- Czternaście - skłamał Johnny z całej mocy swych płuc. Łgał tak głośno, że aż wybuchnął suchym kaszlem, który poruszył cały osad nagromadzony w nich od rana.\n- Wygląda co najmniej na szesnaście - rzekł dyrektor.\n- Albo na sześćdziesiąt - drwił inspektor.\n- On zawsze był taki.\n- Od jak dawna? - padło szybkie pytanie.\n- Już od wielu lat. Wcale się nie starzeje.\n- Ani młodnieje, prawda? Zapewne przez wszystkie owe lata pracował tutaj?\n- Tak, z przerwami... ale to było dawno, zanim weszła w życie nowa ustawa - dodał pośpieszenie dyrektor.\n- Maszyna nieczynna? - inspektor wskazał stojącą opodal Johnny'ego maszynę, w której na pół pełne szpulki fruwały jak szalone.\n- Wygląda na to. - Dyrektor skinął na nadzorcę i krzyknął mu coś. - Maszyna ta nie działa - zameldował inspektorowi.\nPrzeszli dalej; Johnny wrócił do pracy ucieszony, że nieszczęście go minęło. Ale kulawemu sąsiadowi nie powiodło się. Bystrooki inspektor wygrzebał go z paki. Chłopakowi wargi się trzęsły, miał wyraz twarzy człowieka, na którego spadła ciężka, nieodwracalna klęska. Nadzorca był zdumiony, jak gdyby widział chłopca po raz pierwszy, na obliczu zaś dyrektora malowały się zdziwienie i niezadowolenie.\n- Ja go znam - rzekł inspektor. - Ma dwanaście lat. W tym roku wykreśliłem go już z trzech fabryk, ta będzie czwarta.\nZwrócił się do kaleki:\n- Obiecałeś mi pod słowem honoru, że pójdziesz do szkoły.\nChłopak wybuchnął płaczem.\n- Proszę pana inspektora, dwoje dzieci nam umarło, straszna bieda w domu.\n- Czemu tak kaszlesz? - spytał inspektor, jakby oskarżał go o zbrodnię.\nChłopiec-kaleka odpowiedział tonem usprawiedliwienia:\n- Nic mi nie jest. Zaziębiłem się tylko w zeszłym tygodniu, panie inspektorze. To wszystko.\nSkończyło się na tym, że jednonogi chłopiec opuścił salę wraz z inspektorem w towarzystwie zaniepokojonego i protestującego dyrektora. Po czym wróciła monotonia. Minęło długie przedpołudnie i popołudnie jeszcze dłuższe; gwizd syreny oznajmił koniec roboty. Zmrok zapadł, nim Johnny po raz wtóry minął bramę fabryki. Słońce wspięło się po złocistej drabinie niebios, zalewając świat dobroczynnym ciepłem, następnie osunęło się w dół i zniknęła na zachodzie za spiętrzonymi dachami domostw.\nWieczerza była posiłkiem familijnym - jedynym, przy którym Johnny spotykał się z młodszym rodzeństwem. Spotkania te miały dla niego przeważnie charakter utarczek, gdyż on był bardzo stary, oni zaś - przerażająco młodzi. Okazywał zniecierpliwienie wobec ich zdumiewającej, nadmiernej dziecinności. Nie pojmował tego. Jego dzieciństwo było już zbyt odległe. Był już niejako starym nerwowym człowiekiem, którego drażniła owa - zgoła dla niego bezsensowna - burzliwość młodziutkich umysłów. Zadumał się gniewnie, pochylony nad jedzeniem; pewną pociechą była mu myśl, że i oni niezadługo będą musieli iść do pracy. To wypędzi im z głów wszystkie głupstwa i uczyni ich jak on poważnymi i statecznymi. Tak to zwyczajnie, po ludzku, Johnny siebie brał za miarę, którą przykładał do całego świata.\nPodczas posiłku matka tłumaczyła mu na różne sposoby, powtarzając w koło to samo, że ona stara się jak może, Johnny więc - ledwo skąpa kolacja się skończyła - z ulgą odsunął krzesło i wstał. Wahał się przez chwilę: położyć się spać czy wyjść przed bramę? Ostatecznie wybrał to drugie. Nie wędrował daleko. Przysiadł na progu, podwinąwszy nogi i pochyliwszy naprzód wąskie ramiona, łokciami wsparł się o kolana, dłońmi podtrzymując podbródek.\nSiedząc tak nie myślał o niczym. Tylko odpoczywał. Jego umysł spał. Bracia i siostry wyszli z domu i wraz z innymi dziećmi hałaśliwie bawili się opodal. Latarnia elektryczna na rogu ulicy oświetlała ich wesołe figle. Johnny był drażliwym zrzędą, dzieci o tym wiedziały. Ale żyłka awanturnicza kusiła je, by mu się sprzeciwić. Ujęły się tedy za ręce i kołysząc się do taktu, zaczęły wykrzykiwać mu pod nosem różne niemądre, złośliwe wierszyki. Johnny zrazu obrzucał ich przekleństwami, które zasłyszał od majstrów. Lecz po chwili, uznając rzecz za zbyt błahą, pomny swej godności, pogrążył się w zaciętym milczeniu.\nBrat jego - dziesięcioletni Will, najstarszy po nim z rodzeństwa - wodził rej w tym kółku. Johnny nie był zbyt czuły wobec brata. Jego życie od najwcześniejszych dni zatruwały ciągłe ustępstwa i poświęcenia dla Willa. Uważał młodszego brata za niewdzięcznego dłużnika. W latach - tak już odległych - gdy on, Johnny, mógł się bawić, ze znacznej części owego czasu ograbił go Will, którego trzeba było doglądać. Will wówczas był malutki, a matka, tak jak i teraz, spędzała całe dni w fabryce. Johnny musiał być Willowi zarazem i ojcem, i matką.\nWidać było, że Will skorzystał z owych ustępstw i poświęceń. Był zdrów, krzepko zbudowany, wzrostem dorównywał bratu, a wagą nawet go przewyższał. Rzekłbyś: wszystkie soki żywotne spłynęły w żyły tego drugiego. Podobnie i usposobienie. Johnny był znużony, wyniszczony, apatyczny - młodszego brata rozsadzała bujna żywotność.\nIrytujące śpiewanie stawało się coraz głośniejsze. Will w pląsach nacierał coraz bliżej i pokazywał język. Johnny wyciągnął lewą rękę i chwycił chłopca za kark, wymierzając mu równocześnie silny cios kościstą pięścią. Pięść ta była rozpaczliwie chuda, że jednak potrafiła sprawić ból - świadczył o tym krzyk uderzonego. Reszta dziatwy wtórowała mu z przerażeniem, najmłodsza zaś siostrzyczka, Jenny, zemknęła do domu.\nJohnny pchnął Willa, kopnął go w nogę, potem chwycił znowu, cisnął twarzą w błoto i wytarzał w nim kilkakrotnie. Wreszcie puścił. Wtem nadbiegła matka - jakby blady huragan macierzyńskiego oburzenia.\n- Czemuż mi on nie daje spokoju? - odparł Johnny, gdy go łajała. - Czy nie wie, że jestem zmęczony?\n- Ja jestem taki duży jak ty! - wołał Will w objęciach matczynych; na twarzy miał maskę z łez, brudu i krwi. - Teraz jestem taki sam, a urosnę jeszcze większy, wtedy cię stłukę, zobaczysz.\n- Powinieneś pracować, kiedyś taki duży - burknął Johnny. - Tego ci trzeba. Do roboty. Mama powinna posłać cię do roboty.\n- Ależ on za młody - protestowała matka. - To jeszcze dziecko.\n- Ja byłem młodszy, kiedy zacząłem pracować.\nJohnny stał jeszcze chwilę, wahając się, czy mówić dalej o doznanych krzywdach, ale zagryzł usta gwałtownie, wykręcił się na pięcie i poczłapał do domu, by natychmiast położyć się do łóżka. Drzwi izby były otwarte ze względu na ciepło płynące z kuchni. Rozbierając się po ciemku, słyszał, jak matka rozmawiała z sąsiadką. Matka płakała, żałosne chlipanie przerywało jej słowa.\n- Nie wiem, co się dzieje z Johnny'm. Nigdy mu się to nie zdarzało; taki był z niego cierpliwy aniołek. I jest dalej zacnym chłopcem - dodała na jego obronę. - Pracuje rzetelnie, choć zaczął zbyt wcześnie, to prawda. Lecz to nie moja wina. Naprawdę, staram się, jak tylko mogę.\nChlipanie w kuchni nie ustawało. Powieki kleiły mu się do snu; mruknął jeszcze do siebie:\n- Za to, żem pracował rzetelnie, możesz ręczyć, czym chcesz!\nNazajutrz rano, jak zwykle, matka wyrwała go z objęć snu. Potem - skąpe śniadanie, wędrówka w ciemnościach, blady błysk jutrzenki spoza dachów, gdy się odwracał tyłem do słońca, by zniknąć wśród murów fabrycznych. Był to jeszcze jeden dzień; wszystkie upływały tak samo.\nA przecież bywała w jego życiu rozmaitość: na przykład gdy zmieniał zajęcie albo chorował. Kiedy miał sześć lat, był ojcem i matką dla Willa oraz młodszego rodzeństwa. W siódmym roku życia poszedł do fabryki nawijać szpulki. W ósmym dostał się do innej fabryki. Nowa jego funkcja była nadzwyczaj prosta - siedział trzymając w ręce mały kijek i nadawał kierunek spływającej przed nim, niby strumień, masie sukna. Strumień ów wydobywał się z trzewi maszyny, prześlizgiwał się po gorącym wałku i odpływał dalej. On zaś siedział wciąż na tym samym miejscu, z dala od światła dziennego, pod syczącym płomieniem gazowym, całkiem tak, jak gdyby sam stanowił tylko część maszynerii.\nCzuł się wcale szczęśliwy przy tym nowym zajęciu, pomimo wilgoci i gorąca, cóż... był jeszcze młodziutki i doznawał marzeń i złud. Śniły mu się przedziwne rzeczy, kiedy doglądał owego dymiącego sukna spływającego nieskończoną strugą. Lecz przy tej robocie nie potrzebował wcale myśleć, marzył więc coraz mniej, a umysł jego tępiał i stawał się senny. Zarabiał wszakże dwa dolary tygodniowo; te dwa dolary stanowiły o różnicy między ostrym głodem a niedojadaniem.\nAle gdy skończył dziewięć lat, stracił miłe zajęcie. Powodem tego była odra. Kiedy wyzdrowiał, trafiła mu się praca w hucie szklanej. Wynagrodzenie było tam lepsze, a robota wymagała zręczności. Płacono mu od sztuki; im szybciej się uwijał, tym większy przypadał mu zarobek. To było podnietą, dzięki której stał się świetnym robotnikiem.\nProstą wykonywał czynność: przytwierdzanie szklanych korków do buteleczek. U pasa miał kłębek szpagatu. Trzymał butelkę między kolanami, by mieć obie ręce wolne. Od owego siedzenia z korpusem wciąż zgiętym ku kolanom wąskie jego ramiona garbiły się, a piersi kurczyły co dzień przez dziesięć godzin. Nie sprzyjało to rozwojowi płuc, ale korkował trzysta tuzinów butelek dziennie.\nDyrektor był bardzo dumny i sprowadzał gości, by go oglądali przy pracy. W ciągu dziesięciu godzin trzysta tuzinów butelek przechodziło przez jego ręce. Osiągnął więc sprawność maszyny. Nie wykonywał najmniejszego zbytecznego ruchu. Każde poruszenie jego chudych rąk, każde drgnienie muskułów było szybkie i niezawodne. Pracował w najwyższym napięciu. Skutkiem tego stawał się coraz bardziej nerwowy. W nocy, przez sen, mięśnie jego kurczyły się, w dzień zaś ani chwili nie mógł dać im folgi i wypoczynku. Był wciąż niby nakręcony, a mięśnie drgały same. Pobladł przy tym, a kaszel dokuczał mu coraz dotkliwiej. W końcu w skurczonych piersiach wybuchło zapalenie płuc i Johnny stracił pracę w hucie szkła.\nPotem powrócił do fabryki, w której zaczął był karierę przy wirujących szpulkach. Tu czekał go awans. Dobry był z niego robotnik. Miał przejść zrazu do krochmalni, później - do "sali". Potem nie pozostawało nic prócz podnoszenia wydajności.\nMaszyny działały obecnie szybciej niż wówczas, gdy po raz pierwszy przybył do fabryki, umysł zaś jego pracował powolniej. Jednak nie miewał już marzeń - choć za młodych lat marzył, tak wiele. Raz nawet kochał się. Było to w owym czasie, gdy pracował przy suknie; zakochał się w córce dyrektora. Była to znacznie od niego starsza, dorosła już panna; widział ją z daleka, chyba ze sześć razy. Lecz co z tego? Na powierzchni sukna spływającego przed nim strugą Johnny widział promienną przyszłość: pokonywał olbrzymie trudności, wynajdywał przedziwne maszyny, by dojść następnie do władzy w fabryce; w końcu brał "ją" w ramiona i skromnie całował w czoło.\nAle to wszystko należało już do przeszłości - zanim stał się zbyt stary i znużony, by kochać. Ona zresztą wyszła za mąż i wyjechała, a umysł Johnny'ego począł zasypiać. Została mu jednak pamięć o owym epizodzie - niby o niezwykłym przeżyciu; nieraz ku niemu powracał myślą - jak to czynią ludzie wspominający czas, kiedy wierzyli w bajki. Johnny nigdy nie wierzył w dobre wróżki ani w świętego Mikołaja; ale wtedy wierzył niezachwianie w uśmiechniętą przyszłość, która w jego wyobraźni żeglowała na strumieniu dymiącego sukna.\nBardzo wcześnie został mężczyzną. Gdy w siódmym roku życia pobrał pierwszy zarobiony grosz - był już młodzieńcem. Wyrastało w nim jakieś poczucie niezależności i zmienił się jego stosunek do matki.\nJako człowiek zarabiający na chleb i spełniający w świecie swą robotę, czuł się w pewnej mierze równy matce. Męskość, dojrzała męskość przyszła wówczas, gdy Johny poszedł na nocną zmianę do fabryki; chodził tam przez sześć miesięcy, a miał wtedy jedenaście lat. Żadne dziecko, które poznało pracę nocną, nie jest już dzieckiem.\nŻywot Johnny'ego miał kilka wielkich dat. Jedną z nich był dzień, w którym matka kupiła trochę śliwek kalifornijskich. Inny fakt zdarzył się dwukrotnie: matka piekła ciasto. Były to wielkie przeżycia. Wspominał je tkliwie. W owym też czasie matka opowiadała mu o jakiejś przepysznej słodkiej potrawie, lepszej od ciasta, którą kiedyś miała przyrządzić, a którą nazywała "pływającą wyspą". Całymi latami Johnny oczekiwał chwili, gdy zasiądzie do stołu mając przed sobą ową "pływającą wyspę" - aż wreszcie oddalił tę myśl w krainę niedoścignionych marzeń.\nPewnego razu znalazł na chodniku dwudziestopięciocentową srebrną monetę. Było to również w jego życiu wydarzenie doniosłe, a przy tym - tragiczne. Ledwie spostrzegł pieniądz, zanim jeszcze go podniósł, wiedział co było jego obowiązkiem. W domu, jak zwykle, brakło żywności. Powinien więc był zanieść pieniądz do domu - tak jak oddawał swój zarobek każdego sobotniego wieczora. Sprawa była w tym wypadku jasna i całkiem prosta, ale Johnny nie wydawał nigdy centa ze swych pieniędzy i miał okrutną ochotę na cukierki, których kosztował jedynie przy uroczystych okazjach.\nNie usiłował nawet oszukać samego siebie. Wiedział, że to grzech, i zgrzeszył rozmyślnie, puszczając się na orgię; kupił za piętnaście centów lodowatego cukru. Dziesięć centów schował - na następną hulankę. Lecz że nie był przyzwyczajony do noszenia przy sobie pieniędzy, zgubił te dziesięć centów. Zdarzyło się to właśnie wtedy, gdy cierpiał męki wyrzutów sumienia, i fakt ten wydał mu się karą boską. Grozą przejmowało go uczucie bliskości srogiego, zagniewanego Boga; Bóg widział wszystko i Bóg ukarał go odbierając mu nawet pełnię radości spożycia owoców grzechu.\nIlekroć później wracał pamięcią do tego wypadku - zawsze wydawał mu się jedyną ciężką zbrodnią w jego życiu, na której wspomnienie budziła się w nim na nowo skrucha. Była to jedyna ciemna plama na jego przeszłości. Jednak do tych wyrzutów sumienia dołączał się zawsze pewien żal: Johnny nie był zadowolony z użytku, jaki uczynił z owych dwudziestu pięciu centów. Mógł był lepiej ich użyć; opierając się na późniejszym swym doświadczeniu co do boskiej rychliwości, byłby uprzedził Boga i wydał całe ćwierć dolara za jednym zamachem. Wracając tak wspomnieniami w przeszłość, w wyobraźni wydał owe pieniądze z tysiąc razy - za każdym razem korzystniej.\nJedno jeszcze miał wspomnienie, spłowiałe i przywiędłe, lecz wbite w pamięć raz na zawsze - straszliwymi ojcowskimi nogami. Była to raczej jakaś zmora aniżeli oglądanie pamięcią konkretnego faktu.\nOsobliwe to wspomnienie nigdy nie nawiedzało Johnny'ego w biały dzień, gdy był całkiem rozbudzony. Przychodziło nocą do jego wezgłowia - w chwili gdy tracił świadomość zapadając w sen. Budziło go zawsze, zmuszając do trwożnego czuwania, i przez chwilę, przy pierwszym chorobliwym wstrząsie, wydawało się chłopcu, że leży w nogach łóżka. W łóżku zaś znaczyły się niewyraźne postacie rodziców. Johnny nie wiedział, jak wygląda ojciec. Zachował bowiem jedno tylko związane z jego osobą wrażenie: to, że ów ojciec miał okrutne, niemiłosierne stopy.\nWcześniejsze jego wspomnienia więdły wraz z nim samym, późniejszych zaś nie miał. Wszystkie dni były jednakie. Wczoraj było to samo, co przed rokiem, tysiąc lat znaczyło tyleż, co jedna minuta. Nic się nigdy nie działo. Nie było wydarzeń, które by zaznaczały bieg czasu. Czas nie płynął, stał w miejscu. Tylko maszyny wciąż były w ruchu, choć przecie nie dążyły nigdzie, mimo iż wirowały coraz szybciej.\nKiedy Johnny skończył czternaście lat, wzięto go do krochmalni. To było wielkie wydarzenie. Coś się nareszcie stało, co warto było zapamiętać, coś ważniejszego niż nocny spoczynek. To rozpoczynało epokę. Była to fabryczna olimpiada, fakt, od którego liczy się czas. "Kiedy zacząłem pracować w krochmalni" - albo: "Przed moim wstąpieniem do krochmalni" - były to zdania, które Johnny nieraz powtarzał.\nSzesnastą rocznicę urodzin uczcił Johnny uroczyście przejściem do sali krosien. Tu miał znowu podnietę w pracy, bo robota była akordowa. Pod tym względem przodował, gdyż fabryka urobiła z niego doskonałą maszynę. Po upływie trzech miesięcy pracował przy dwóch warsztatach, później przy trzech, wreszcie przy czterech.\nPod koniec drugiego roku pracy w warsztatach Johnny produkował znacznie większą liczbę jardów sukna niż którykolwiek z pozostałych tkaczy, a przeszło dwa razy tyle, co mniej zdolni wśród robotników. W domu sprawy zaczęły się poprawiać, w miarę jak dosięgał pełni swej zdolności zarobkowania. Nie tak dalece jednak, by zwiększone dochody przewyższały potrzeby. Dzieci rosły i jadły więcej. Uczęszczały do szkół, a książki są drogie. Tak się jakoś składało, że im szybciej Johnny pracował - tym szybciej szły w górę cyfry wydatków. Nawet komorne zostało podwyższone, chociaż stan domu, już przedtem pożałowania godny, teraz był bliski ruiny.\nJohnny wyrósł, lecz przy swym wzroście wydawał się jeszcze mizerniejszy. Był też bardzo nerwowy, skutkiem czego spotęgowała się jego drażliwość i zrzędność. Dzieci, po wielu gorzkich nauczkach, stroniły od niego. Matka szanowała go ze względu na jego zdolność zarobkową, lecz szacunek ten mieszał się z pewnym lękiem.\nŻycie nie dawało mu żadnych radości. Nie widział nigdy zmian i następstwa dni. Noce przesypiał w nieświadomości. Pozostały czas trawił na robocie, a świadomość jego była świadomością maszyny. Poza tym w głowie miał pustkę. Ideałów nie posiadał, a złudzenie miał tylko jedno: że pija doskonałą kawę. Był wołem roboczym. Nie miał żadnych przeżyć duchowych, a jednak głęboko, gdzieś w zakamarkach jego duszy, była ważona i badana każda godzina znoju, każdy ruch rąk, każdy skurcz mięśni - i dojrzewało to, co miał zrobić i czym miał wprawić w zdumienie siebie samego i cały drobny światek swego otoczenia.\nWiosna zbliżała się już ku końcowi, gdy pewnego wieczora Johnny, przyszedłszy z fabryki, uczuł niezwykłą słabość i znużenie. Zasiadł do stołu i nie zauważył, że obecni są w nastroju jakiegoś naprężonego oczekiwania. Posilał się w ponurym milczeniu, bezwiednie jedząc to, co przed nim postawiono. Dzieci chrząkały i mlaskały smakowicie. Ale Johnny pozostał głuchy na wszystko.\n- Johnny, czy ty wiesz, co jesz? - spytała wreszcie z rozpaczą matka.\nSpojrzał z roztargnieniem na talerz, potem tak samo na matkę.\n- "Pływająca wyspa"! - oznajmiła triumfalnie.\n- Aha - mruknął.\n- "Pływająca wyspa"! - chórem krzyknęły dzieci.\n- Aha - powtórzył i po dwóch czy trzech łyżkach dodał: - Jakoś dzisiaj nie jestem głodny.\nOdłożył łyżkę i odsunąwszy krzesło powstał ociężale.\nPrzeszedł przez kuchnię. Powłóczył nogami jeszcze ciężej niż zwykle. Rozbieranie się było dla niego jakimś tytanicznym, daremnym wysiłkiem; płakał bezsilnie, gramoląc się do łóżka z jedną tylko nogą rozzutą. Zdawało mu się, że coś rośnie, nabrzmiewa mu w czaszce, przesłania i uciska mózg. Czuł, jak gdyby jego cienkie palce stawały się tak wielkie jak przegub ręki, a w ich końcach odczuwał jakieś niewyraźne szarpanie, podobnie jak w mózgu. Ból w krzyżu dolegał mu nieznośnie. Bolały go wszystkie kości. W głowie miał wycie, huk i warkot miliona krosien. Całą przestrzeń zapełniały wirujące czółenka tkackie. Mknęły i przepadały bezładnie, pomieszane z gwiazdami. On zaś tkał na tysiącu krosien sam jeden, warsztaty drgały coraz prędzej, a jego mózg także pracował coraz prędzej, coraz prędzej wysnuwając nić, która się nawijała na tysiąc latających czółenek.\nNazajutrz nie poszedł do roboty. Był nazbyt zajęty kolosalną pracą przy tysiącu krosien huczących w jego czaszce. Matka udała się do swego zajęcia, lecz przedtem sprowadziła lekarza. Ten stwierdził, że Johnny ma silną grypę. Jenny pielęgnowała brata, wypełniając polecenia doktora.\nBył to istotnie potężny atak choroby; minął tydzień, zanim Johnny mógł wstać z łóżka i słaniając się przejść przez pokój. Jeszcze tydzień - zapewniał lekarz - a będzie mógł wrócić do pracy. Majster z tkalni przybył odwiedzić go w niedzielę po południu - pierwszego dnia jego rekonwalescencji.\n- To nasz najlepszy tkacz - oznajmił majster matce chorego. - Robota na niego poczeka, niech się zgłosi dopiero za tydzień od poniedziałku.\n- Czemu nie podziękujesz panu, Johnny? - odezwała się matka z niepokojem. - On tak ciężko chorował, że jeszcze nie przyszedł do siebie - tłumaczyła syna przed gościem.\nJohnny siedział przygarbiony i patrzył uporczywie w podłogę. Pozostał w tej pozycji długo po odejściu majstra. Na dworze było ciepło; po południu chory usiadł na progu. Od czasu do czasu poruszał wargami. Był pochłonięty jakimiś zawiłymi obliczeniami.\nNastępnego ranka, gdy tylko się ociepliło, Johnny znów usiadł na progu, tym razem z ołówkiem i ćwiartką papieru w ręku, i prowadził dalej swoje rachunki, licząc z wysiłkiem i ze zdumieniem.\n- Co następuje po milionie? - zagadnął Willa, gdy ten w południe przyszedł ze szkoły. - I jak się to oznacza?\nWieczorem tego dnia Johnny skończył swoje zadanie. Potem co dzień siadywał na progu, lecz bez papieru i ołówka. Ogromnie go zajmowało jedyne drzewo rosnące na przeciwległej stronie ulicy. Obserwował je po kilka godzin bez przerwy, przypatrywał się z zaciekawieniem, jak wiatr porusza gałęziami i targa liście. W ciągu całego tygodnia był głęboko pochłonięty obcowaniem z samym sobą. W niedzielę, siedząc na progu, roześmiał się kilkakrotnie na głos - ku wielkiemu zaniepokojeniu matki, która już od lat nie słyszała jego śmiechu.\nNazajutrz, gdy ranek ledwo szarzał, podeszła do posłania, by go zbudzić. Johnny, wyspany do syta przez cały tydzień, tym razem ocknął się bez trudu. Nie walczył, nie usiłował przytrzymywać kołdry, gdy matka ją ściągała. Leżał spokojnie i spokojnie powiedział:\n- To na nic, mamo.\n- Spóźnisz się - rzekła sądząc, że jest jeszcze nieprzytomny ze snu.\n- Ja nie śpię i powiadam mamie, że to na nic. Lepiej daj mi spokój. Nie wstanę.\n- Stracisz robotę! - krzyknęła.\n- Nie wstanę - powtórzył jakimś dziwnym, beznamiętnym głosem.\nMatka tego dnia sama nie poszła do pracy. Johnny uległ jakiejś nie znanej jej chorobie. Gorączka, majaczenie - to były dla niej rzeczy zrozumiałe. Ale tu był obłęd.\nNarzuciła na niego pościel z powrotem i posłała córkę po lekarza.\nGdy przybył ów pan, Johnny spał słodko; spokojnie się też przebudził i pozwolił ująć za puls.\n- Nic mu nie jest - stwierdził doktor. - Bardzo tylko osłabiony, skóra i kości.\n- Zawsze był taki - zapewniała skwapliwie matka,\n- Teraz niech mama pójdzie sobie i pozwoli mi dalej spać.\nJohnny przemawiał z łagodnym spokojem; z takim samym łagodnym spokojem obrócił się na bok i zasnął.\nOkoło godziny dziesiątej przebudził się i odział. Wszedł do kuchni i zastał tam matkę z wyrazem przerażenia na twarzy.\n- Mamo, ja odchodzę - oznajmił - i chcę się pożegnać.\nSkryła twarz w fartuchu, osunęła się na stołek i zaczęła płakać. Johnny czekał cierpliwie.\n- Mógłbyś mi chociaż wytłumaczyć... - szlochała. - Dokąd? - zapytała wreszcie odsłaniając twarz i patrząc na. niego wzrokiem, w którym więcej było przerażenia niż ciekawości.\n- Nie wiem... wszystko jedno dokąd.\nGdy to mówił, oczyma duszy ujrzał obraz swego drzewa na drugiej stronie ulicy; obraz zalany oślepiającym blaskiem jak gdyby ważył się tuż pod powiekami - tak iż mógł go zobaczyć, gdyby tylko zechciał.\n- A robota? - pytała drżącym głosem matka.\n- Nie pójdę już wcale do roboty.\n- Na Boga, Johnny, nie mów tego! - krzyknęła z bólem.\nSłowa syna zabrzmiały dla niej jak bluźnierstwo. Jak matka, która słyszy, że jej dziecko zaparło się Boga, tak rodzicielka Johnny'ego była zgorszona słowami syna.\n- Co się właściwie z tobą dzieje? - nastawała, nieudolnie siląc się na stanowczość. - Cóż cię opętało?\n- Liczby - odpowiedział Johnny. - Po prostu liczby. Mnóstwem liczb zajmowałem się w tym tygodniu; bardzo ciekawe rzeczy.\n- Nie rozumiem, o co ci chodzi - rzekła pociągając nosem.\nJohnny uśmiechnął się pobłażliwie; matka aż wstrząsnęła się trwożnie, widząc, że zupełnie opuściła go zwykła drażliwość i szorstkość.\n- Ja mamie objaśnię - rzekł Johnny. - Jestem śmiertelnie znużony. Co mnie tak wyczerpało? Ruchy. Od urodzenia ciągle byłem w ruchu. Zmęczyło mnie to, nie będę się więcej ruszał. Pamiętasz, mamo, jak pracowałem w fabryce szkła? Wyrabiałem trzysta tuzinów dziennie. Jak miarkuję, robiłem dziesięć różnych poruszeń przy każdej flaszce. To daje trzydzieści sześć tysięcy ruchów na dzień. Na dziesięć dni wypada trzysta sześćdziesiąt tysięcy ruchów. Miesięcznie - milion osiemdziesiąt tysięcy. Odrzućmy te osiemdziesiąt tysięcy - dodał z łaskawością dobrotliwego filantropa - odrzuć je, mamo; zostanie milion ruchów miesięcznie, a dwanaście milionów ruchów na rok.\nPrzy krosnach ruszam się co najmniej dwa razy tyle; to daje dwadzieścia pięć milionów ruchów rocznie, a mam uczucie, jak gdybym wykonywał te ruchy w ciągu przeszło miliona lat.\nOtóż w zeszłym tygodniu nie ruszałem się wcale. Całe godziny bez jednego poruszenia! Powiadam mamie, to było życie: tak sobie siedzieć godzina za godziną i nic nie robić. Nigdy przedtem nie byłem szczęśliwy; nie miałem czasu. Wciąż byłem w ruchu, a to nie bardzo sprzyja szczęściu. I to już się skończyło. Teraz będę tylko siedział i siedział, odpoczywał i odpoczywał, a potem jeszcze odpoczywał.\n- Lecz co będzie z Willem i z dzieciakami? - spytała z rozpaczą matka.\n- A właśnie, z Willem i z dzieciakami? - powtórzył.\nAle w głosie jego nie była goryczy. Z dawna wiedział o wysokich ambicjach matki co do przyszłości młodszego brata, ale już go to nie złościło. Nic już nie miało znaczenia, nawet to.\n- Wiem, mamo, jakie miałaś zamiary co do Willa, posyłając go do szkoły: miał zostać buchalterem. Ale nic z tego; ja wyprzęgam. Niech idzie do roboty.\n- Na tom cię wychowała! - odparła z płaczem, unosząc fartuch, by znowu zakryć twarz, ale dała spokój.\n- Wcaleś mnie nie wychowała - zauważył ze smętną łagodnością. - Sam się wychowałem, mamo, i Willa wychowałem również. On jest wyższy ode mnie i więcej waży. Jak byłem mały, pewnie za mało dostawałem jeść. Kiedy on przyszedł na świat i potem, gdy był jeszcze maleńki, ja już pracowałem i zarabiałem na papu także dla niego. Ale to się skończyło. Will może iść do roboty tak samo jak ja; zresztą, niech idzie sobie do piekła, mnie to mało obchodzi. Jestem zmęczony. Odchodzę. Czy nie pożegnasz się ze mną?\nNie odpowiedziała. Nakryła twarz fartuchem i płakała. Johnny zatrzymał się przez chwilę na progu.\n- Przecież robiłam, co mogłam - szlochała matka.\nJohnny wyszedł z domu i powędrował ulicą. Blady promyk radości zajaśniał na jego twarzy, kiedy mijał samotne drzewo.\n- Teraz już nic nie będę robił - powiedział cicho. Spojrzał tęsknie ku niebu, ale rozjarzone słońce oślepiło go swym blaskiem.\nPuszczał się w daleką drogę, kroczył powoli. Wypadło mu przejść obok przędzalni. Przytłumiony huk sali warsztatowej obił się o jego uszy; chłopak uśmiechnął się. Był to uśmiech łagodny, dobroduszny. Johnny do nikogo nie żywił nienawiści, nawet do tych huczących, rozkołatanych maszyn. Nie było w nim goryczy, tylko jedno niepowstrzymane pragnienie wypoczynku.\nDomy i fabryki malały stopniowo, a rosły wolne przestrzenie, w miarę jak oddalał się od miasta. Niebawem miał je już za sobą i skręcił w cienistą alejkę obok toru kolejowego. Nie szedł jak człowiek. Nie wyglądał na człowieka. Był karykaturą ludzką. To jakiś skurczony, bezkształtny ochłap życia wlókł się ciężko - niby chora małpa o zwisających ramionach, zgiętych plecach, wąskiej piersi - dziwaczny, groteskowy, straszny.\nMinął mały przystanek kolejowy i położył się na trawie pod drzewem. Tak przetrwał całe popołudnie. Chwilami drzemał, a mięśnie kurczyły mu się podczas snu. Kiedy nie spał - leżał bez ruchu, wodząc oczyma za ptakami albo patrząc w niebo poprzez rozpościerające się nad nim gałęzie. Kilkakrotnie zaśmiał się głośno, ale śmiech ten nie miał żadnego związku z tym, co widział lub odczuwał.\nO zmierzchu jakiś pociąg towarowy z hałasem wpadł na stację. Kiedy parowóz przetaczał wagony na boczny tor, Johnny przekradł się wzdłuż pociągu. Otworzył drzwiczki pustego wagonu. Mozolnie i niezgrabnie wsunął się do wnętrza. Zatrzasnął drzwi. Parowóz zagwizdał. Johnny leżał wyciągnięty jak długi i uśmiechał się w mroku.


PURO Crystal Cover etui iPhone 5/5S/SE czarny - Etui do iPhonów - Alsen.pl\nSprzęt komputerowy (6442)\nZobacz wszystkie produkty w tej kategorii (3460) »\nZobacz wszystkie produkty w tej kategorii (6442) »\nZobacz wszystkie produkty w tej kategorii (334) »\nPURO Crystal Cover etui iPhone 5/5S/SE czarny...\nNumer katalogowy: AOPURTF0076 Kod producenta:\nStrona główna RTV AGD Komputery Sprzęt komputerowy Podzespoły PC Oświetlenie Foto Telefony Biuro GPS Strefa gracza Smartfony Telefony komórkowe Telefony VoIP Telefony stacjonarne bezprzewodowe Telefony stacjonarne przewodowe Krótkofalówki Akcesoria SmartWatch Zegarki sportowe i smartbandy Pozostałe Ładowarki PowerBank Uchwyty Słuchawki i zestawy głośnomówiące Etui Baterie Etui do iPhonów Rysiki anteny GSM Okulary 3D PURO Crystal Cover etui iPhone 5/5S/SE czarny\nPURO Crystal Cover etui iPhone 5/5S/SE czarny\nNumer katalogowy: AOPURTF0076\nKod producenta: IPC5CRYBLK\nNiewiarygodnie cienkie etui do nowego iPhone 5/5S/SE, wykonane z wytrzymałego i prześwitującego materiału ze specjalnym otworem na logo Apple.Etui chroni obudowę przed rysowaniem i brudzeniem się, dzięki czemu telefon jest jeszcze wygodniejszy w obsłudze.Etui Crystal Cover to znakomita propozycja dla...\nNiewiarygodnie cienkie etui do nowego iPhone 5/5S/SE, wykonane z wytrzymałego i prześwitującego materiału ze specjalnym otworem na logo Apple.\nEtui chroni obudowę przed rysowaniem i brudzeniem się, dzięki czemu telefon jest jeszcze wygodniejszy w obsłudze.\nEtui Crystal Cover to znakomita propozycja dla wszystkich osób, które chcą zabezpieczyć swój telefon w prosty i funkcjonalny sposób. Użytkownik może bez przeszkód obsługiwać ekran dotykowy, podłączać ładowarkę do nowego złącza Lightning w telefonie, regulować w nim głośność, a także robić zdjęcia lub nagrywać filmy bez zdejmowania etui.\n- Przystosowane do złącza Lightning\n- Super cienka konstrukcja w ogóle nie powiększa telefonu\n- Przezroczysty materiał nie zasłania logo Apple z tyłu obudowy\nZapytaj o produkt: PURO Crystal Cover etui iPhone 5/5S/SE czarny


Sezon narciarski 2019/2020 skończył się zdecydowanie przedwcześnie. Nie udało się zorganizować Ogólnopolskiego Finału Lig Alpejskich, nie dokończono z powodu pandemii kilku zawodów Młodzieżowego Pucharu Polski, ale większość rywalizacji jednak miała swój szczęśliwy koniec. O sukcesach szkoły już wspominaliśmy, teraz chciałem krótko opisać indywidualne sukcesy jednego z naszych uczniów, a mianowicie przedstawiciela klasy 1A Dwujęzycznego Liceum im. W. Kopalińskiego Wojciech Gałuszkę, który startował w tym sezonie w barwach nowego klubu narciarskiego Team MB Szczyrk.\nWojtek w tym roku czterokrotnie stawał na podium w Młodzieżowym Pucharze Polski, wygrywając jedne zawody po niesamowitej jeździe, uzyskując 1,54 sekundy przewagi nad kolejnym w klasyfikacji (w narciarstwie jest to przepaść). Ostatecznie wywalczył 3 miejsce w całym cyklu Pucharu Polski.\nJako reprezentant Polski świetnie spisał się międzynarodowych zawodach 58. Skiinterkriterium 2020 w czeskich Ricky v Orlickych horach, meldując się zarówno w slalomie jak i slalomie gigancie na 5 pozycji.\nTrzeci rok z rzędu zwyciężył w klasyfikacji generalnej Junior B Śląskiej Ligi Dzieci i Młodzieży, wygrywając cztery na pięć zawodów całego cyklu, a w najważniejszej imprezie sezonu, czyli Mistrzostwach Polski juniora młodszego oficjalnie wpisanych jako konkurencja Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży został podwójnym wicemistrzem Polski w slalomie gigancie i slalomie.\nMimo licznych i ciężkich treningów, obozów i ciągłej rywalizacji, Wojtkowi udało się to wszystko pogodzić z nauką. Tym większe brawa dla niego.\nWojtku, jesteśmy z Ciebie dumni i liczymy na powtórkę, a może nawet poprawienie wyników w przyszłym sezonie.


Ida wyrusza w podróż na północ Polski - News O.pl\nOd 21 maja na światłoczuły ekran ponownie zawita najbardziej nagradzany polski film. Ida wraz z twórcami wyruszy w podróż po północnej Polsce do miejscowości, gdzie nie ma kin.\n„Ida", reż. Paweł Pawlikowski (źródło: materiały prasowe organizatora)\nRoberto Toscano, włoski pisarz i dyplomata, zwykł mawiać, że tożsamość jest czymś, czego nigdy nie uchwycimy na fotografii, jedynie film jest w stanie to zrobić. Codziennie coś nas tworzy, codziennie podlegamy zmianom, jesteśmy w nieustannej podróży. Ida Pawła Pawlikowskiego zabiera widzów w taką właśnie podróż.\nChropowate, czarno-białe, a nieraz szaro-bure zdjęcia Łukasza Żala wydobywają to, co najistotniejsze. Pod względem fabularnym niewiele się dzieje; pozornie, bo są to wydarzenia podskórne, zmagania wewnętrzne bohaterów. Wystarczy klika spojrzeń, gestów i czujemy napięcie.\nKolorowe zdjęcia mogłyby rozproszyć tę delikatną konstrukcję – choć wcale nie kruchą. Paweł Pawlikowski stworzył wraz z angielską dramatopisarką Rebeccą Lenkiewicz bardzo mocny scenariusz, w którym nie pada ani jedno fałszywe słowo. W ogóle słów jest niewiele.\nJest to podróż przez Polskę lat sześćdziesiątych, ale przede wszystkim jest to podróż w głąb siebie. Ida szuka siebie, zastanawia się, kim tak naprawdę jest i co przesądza o jej tożsamości. Nic dziwnego, że film Pawła Pawlikowskiego, objeżdżając światowe festiwale, jest tak wysoko oceniany i, przede wszystkim, przyjmowany ze zrozumieniem. Mimo, iż akcja osadzona została w konkretnym czasie i miejscu, a główna bohaterka stoi na rozdrożu dwóch określonych dróg, mocno się z nią identyfikujemy.\nPo projekcjach filmu odbędą się spotkania z autorem zdjęć Łukaszem Żalem oraz kostiumografem Aleksandrą Staszko.\nPolska Światłoczuła, projekcje filmu Ida\n21 maja 2014 roku, godz. 18.00 / Kętrzyn, Gimnazjum nr 2, ul. Wojska Polskiego 9\n22 maja 2014 roku, godz. 18.00 / Górzno, Gminny Ośrodek Kultury, ul. Rynek 14A\n23 maja 2014 roku, godz. 18.00 / Miastko, Centrum Informacji Turystycznej\n24 maja 2014 roku, godz. 18.00 / Nekla, Kościół w Nekielce, ul. Jana Pawła II\nTags Górzno Kętrzyn Miastko Nekla Paweł Pawlikowski Polska Światłoczuła Roberto Toscano\nNastępny news Grzegorz Kobiernik z obiektywem po drugiej stronie Jarmarku Końskiego


« Strona Główna / Dom / Aktualności i media\nPomponik-wszystkie plotki, sensacje, wszystkie dramaty gwiazd,romanse to włąsnie pomponik.Najciekawszy serwis plotkarski w sieci. Tu znajdziejsz najbardziej interesujące, zdjęcia, filmiki z życia sławnych ludzi. Prywatność jest nam obca.\n» radny marek ignor\nMarek Ignor - Radny miasta Wrocławia. Zapraszam na moją stronę internetową.\n» OpisikiGG.pl - opisy gg - opisy na gg - opisy do gg - emoty - emotikon\nNajlepsze opisy do gg, emoty, ponad 10,000 najnowszych i najlepszych opisów gg. Tylko u nas najlepsze opisy na gg - SPRAWDŹ I WEJDŹ !!\n» HiperStacja.Net - Twoje Radio na co dzień !\nradio internetowe, hiperstacja, polskie radio internetowe, mp3, darmowe mp3, darmowa\n» Konferencje, sławni ludzie, wywiady, politycy, biznesmeni\nSolaris Talents proponuje konferencje, wywiady, wykłady, prezentacje i spotkania ze sławnymi ludźmi, politykami, ekonomistami, dziennikarzami, sportowcami, aktorami z kraju i z zagranicy.\n» trump casino nj\nNajlepsza a3xg7 strona o trump casino nj\nNiusy z Polski i ze Świata - najnowsze aktualności oraz wiadomości. Dowiedz się więcej na każdy temat. Codziennie nowa porca newsów. Bądź na bieżąco.\nAktualne wiadomości z kraju i ze Świata. Wiadomości internetowych z polskich, informacyjnych kanałów RSS. Dowiedz się więcej z jednej strony - u nas Gazeta, Interia, Onet - w jednym miejscu.\n» Fakty w Internecie\nInformacje oraz wiadomości - sport, biznes, polska i świat. To tylko jedne z wielu kategorii tematycznych na mojej stronie. Dodając ją do swoich ulubionych zakładek, możesz być pewny codziennej porcji informacji.\n» Feed wiadomości\nNajnowsze Feedy z Polski i ze Świata. Wiadomości, artykuły, recenzje. Nasz czytnik wiadomości internetowych pozwoli Ci zapoznać się w szybki sposób w tysiącami wiadomości i wybrać, te tylko Tobie przydatnych.


Restauracja Kubicki - KUCHNIA AUTORSKA W POMORSKIM RESTAURACJE NA SZLAKU GDAŃSK POMORSKIE CULINARY PRESTIGE\nTel. 58 301 00 50\nKubicki to najstarsza restauracja w Gdańsku. Istniała już w okresie międzywojennym w charakterze lokalu nocnego, który był wówczas jednym z najmodniejszych lokali ówczesnego Gdańska.\nRestauracja Kubicki to jedno z ostatnich miejsc, gdzie duch tego miasta się ostał. Niezaprzeczalnie warto odwiedzić tę restaurację nie tylko ze względu na dobrą kuchnię serwującą ryby słodko i słono-wodne oraz raki ale również ze względu na unikalną atmosferę urozmaiconą występami artystycznymi. W karcie można znaleźć szeroki wybór dań tradycyjnej kuchni polskiej z wykorzystaniem wszelkiego rodzaju kasz charakterystycznych dla kuchni staropolskiej


jak usunac pliki systemowe? - Dla zielonych - Forum\njak usunac pliki systemowe?\nRozpoczęty przez vidoqu , lis 22 2005 12:50\nNapisano 22 listopad 2005 - 12:50\nMam dwa oddzielne dyski C: o pojemnosci 8GB i D: o pojemnosci 80GB.Kiedys bylem zmuszony zainstalowac windowsa xp na dysku D:.Potem go usunalem,ale recznie czyli za pomoca delete.Na dysku D: zostal mi plik:"Documents and Settings" ktory zajmuje ponad 1GB.Teraz winde mam postawiona na dyslu C:a na D: potrzebuje duzo wolnego miejsca.\nProbowalem usunac ten plik za pomoca TotalComandera i z pozycji trybu awaryjnego za pomoca DOS-owskich komend,ale nie udalo mi sie.Z kolei w Partition Magic nie moge utworzyc partycji na dysku D:( chcialem do niej przeniesc folder:"Documents and Settings" i sformatowac ja).\nW jaki inny sposob moge usunac ten folder?\nNapisano 22 listopad 2005 - 12:55\nNapisano 22 listopad 2005 - 17:17\nchcialbym lepiej wysjanic o co mi chodzi,ale nie moge wkleic zdjec.Widze ten napis-> zdjęcie max. 50Kb, jpg/gif/png i moje zrzuty ekranowe tyle maja,ale jak mam je zatwierdzic.Macie jakies FAQ dot wklejania zdjec?\nNapisano 22 listopad 2005 - 17:30\nNapisano 22 listopad 2005 - 17:52\nja wiem jak sie robi zrzuty ekranowe.Mi chodzi o to: jak mam zatwierdzic sciezke do zdjec?Nie mam jednego zdjecia tylko pare.Nie wim jak to u was jest.Po wybraniu docelowej sciezki przycisk WYBIERZ zamienia sie automatycznie na ZATWIERDZ?\nZmieniony przez - vidoqu w dniu 2005-11-22 17:57:29\nNapisano 22 listopad 2005 - 18:17\ndałem ci link gdzie masz screen curfa i tam masz co i jak, jak juz wybierzesz scieżkę do obrazka (jednego i nie więcej niz 100KB) u siebie i masz juz wpisana treść odpowiedzi\nto wystarczy tylko kliknąć w Wyślij Odpowiedż\nNapisano 22 listopad 2005 - 18:42


Nowoczesny filtr paliwa Hengst Blue.maxx już w Polsce - TruckFocus.pl\nStrona główna » Nowości » Nowoczesny filtr paliwa Hengst Blue.maxx już w Polsce\nTruckFocus.pl https://truckfocus.pl/ , 20 maja 2019, 23:02\nBlue.maxx – inteligentny system filtracji paliwa od Hengst Filter.\nDzięki najbardziej zaawansowanym technologicznie komponentom, Blue.maxx jest mocnym i trwałym filtrem paliwa do szerokiego zastosowania. Stosując Blue.maxx użytkownik zauważy od razu unikalne właściwości i wyższą wydajność w zakresie separacji cząstek wody w porównaniu z dostępnymi do tej pory na rynku systemami separatorów wody. Łatwiejsza obsługa oraz niska waga uzyskana dzięki innowacyjnej konstrukcji zapewnia maksymalną wydajność pracy.\nKorzyści z wyboru systemu filtracji paliwa Blue.maxx\nWidoczny na zdjęciu specjalny wkład filtra zapewnia optymalną jakość filtracji przez cały okres użytkowania.\nWymieniany jest tylko wkład filtra co zapewnia przyjazną dla środowiska obsługę – mniej odpadów.\nBezpieczeństwo instalacji pozwala na unikniecie pomyłki podczas montażu.\nWkład filtrujący cechuje doskonały stopień filtracji i wysoki poziom niezawodności.\nKoszty obsługi są znacznie zredukowane dzięki długim okresom międzyserwisowym.\nObudowa z wydajną ręczna pompką do odpowietrzenia układu:\nPrzy użyciu niewielkiej siły można łatwo odpowietrzyć układ paliwowy.\nMaksymalne bezpieczeństwo użytkowania dzięki zastosowaniu wysokiego skoku tłoka, solidna konstrukcja ułatwia użytkowanie.\nNiewielka utrata wydajności dzięki zoptymalizowanej pod kątem przepływu konstrukcji o 80% większa wydajność pompki w porównaniu z innymi dostępnymi na rynku rozwiązaniami.\nInteligentna konstrukcja ze zintegrowanym odstojnikiem wody.\nSpecjalne transparentne okno pozwalające w dowolnym momencie sprawdzić poziom wody.\nOpróżnienie odstojnika odbywa się w łatwy sposób bez konieczności stosowania narzędzi.\nOd nowoczesnych filtrów paliwa oczekuje się w równym stopniu trwałości i niezawodnego funkcjonowania, jak i odporności na wysokie temperatury oraz ekstremalnej odporności mechanicznej na skoki ciśnienia. Decydując się na montaż separatora wody Blue.maxx od Hengst, możesz być pewny najwyższej niezawodności, typowej dla oryginalnego wyposażenia. Jako partner w rozwoju i dostawca modułów filtracyjnych dla wszystkich głównych producentów samochodów, Hengst jest również nierozerwalnie związany ze środowiskiem wyposażenia oryginalnego – co daje przewagę wiedzy, z której można skorzystać przy opracowywaniu wysokiej jakości części zamiennych.\nZastosowanie rozwiązania Blue.maxx. oznacza:\nPrawidłową i długotrwałą pracę silnika.\nDłuższe okresy międzyserwisowe dzięki nowoczesnym systemom filtracyjnym i zastosowaniu wysokiej wydajności materiałów.\nCzystą i przyjazną dla mechaników wymianę filtra.\nAby uzyskać więcej informacji, odwiedź: http://www.hengst.com/blue.maxx\nTagi: blue.maxx, filtr paliwa, Hengst


Pięcioletni Dawid ofiarą zemsty? - Społeczeństwo - rp.pl\nAktualizacja: 14.07.2019, 07:48\nSłużby poszukujące Dawida Żukowskiego chcą przeczesać w sobotę około 400 hektarów terenu w Grodzisku Mazowieckim\nFotorzepa/ Marcin Łobaczewski\nKonflikty rodzinne to główny powód samobójstw w Polsce. Ojciec pięcioletniego Dawida Żukowskiego by je rozwiązać wybrał tragiczny sposób - zabrał dziecko chcąc zemścić się na żonie – uważają eksperci.\n„Już nigdy go nie zobaczysz” – powiedział do matki chłopca jego ojciec zanim popełnił samobójstwo rzucając się pod pociąg. Wygląda na to, że swój szaleńczy plan zrealizował w perfekcyjny sposób - mimo poświęcenia policjantów i ochotników, dotąd nie trafili na ślad pozwalający ustalić co stało się z chłopcem.\nPoszukiwania Dawida trwają już trzecią dobę, a biorą w nich udział policjanci, wspierani przez żołnierzy WOT i strażaków, tropu szukają specjalnie wyszkolone psy – jednak nadal nie wiadomo jak jest los pięciolatka z Grodziska Mazowieckiego. W środę ojciec zabrał go z domu, i po kilku godzinach popełnił samobójstwo. Wcześniej zadzwonił do matki chłopca jasno dając jej do zrozumienia, że więcej syna nie zobaczy. Odtąd los Dawida jest nieznany.\nWszyscy liczą na optymistyczny wariant - że chłopiec odnajdzie się cały i zdrowy. Jednak z upływem czasu – jak twierdzą eksperci – coraz trudniej o taki scenariusz.\n- Poprzez oddzielenie dziecka od matki, mężczyzna chciał się na niej zemścić za swoje porażki i nieporozumienia rodzinne. To przykre, że wybrał tak tragiczny sposób na rozwiązanie swoich problemów. Kosztem dziecka, które potraktował jako kartę przetargową – mówi prof. Brunon Hołyst, kryminolog i suicydolog.\nPodobnie uważa dr Jerzy Pobocha, prezes Polskiego Towarzystwa Psychiatrii Sądowej: - Mężczyzna był w konflikcie z żoną i jego zachowanie mogło być elementem zemsty na niej, myślenia w rodzaju: ja nie będę żył, ale ty też nie będziesz miała dziecka - mówi dr Pobocha.\n- Niestety, istnieje ryzyko, że ojciec pozbawił chłopca życia – uważają eksperci.\nNieporozumienia rodzinne to - wśród ustalonych przyczyn – główna, jaką kierują się desperaci podejmując decyzję o odebraniu sobie życia. Statystyki wskazują, że choć samobójstw jest mniej niż kilka lat temu, to ich skala wciąż jest alarmująca.\nZ danych Komendy Głównej Policji wynika, że w ubiegłym roku z własnej woli rozstały się z życiem 5182 osoby – o 94 mniej niż rok wcześniej. To oznacza, że w wyniku samobójczej śmierci ginie więcej osób niż w wypadkach drogowych (w minionym roku było 2,8 tys. zabitych na drogach) – a już ta skala jest niepokojąca.\nNajwięcej samobójstw miało miejsce w Warszawie i na Mazowszu - łącznie 769, oraz na Śląsku, gdzie było ich 596, i kolejno na Dolnym Śląsku (427 takich zdarzeń) oraz w woj. łódzkim (391 przypadków). Niemal 100 samobójców jako sposób zejścia ze świata wybrało rzucenie się pod rozpędzony pojazd - samochód czy pociąg.\nDesperaci to najczęściej ludzie w sile wieku, a wśród powodów jakimi się kierują na plan pierwszy wysuwają się konflikty rodzinne, choć – jak zaznaczają eksperci – zwykle dołącza się do tego np. alkohol lub inne uzależnienie, czy problemy natury psychicznej. W dalszej kolejności za tragiczną decyzją kryją się zawód miłosny i złe warunki ekonomiczne.\nSkonfliktowany z żoną był 32-letni ojciec chłopca. Rodzina repatriowała się z Kazachstanu, a ostatnio małżonkowie byli w separacji. Żona odeszła od mężczyzny ok. trzy tygodnie temu, pod koniec czerwca jej pełnomocnik złożył wniosek w miejscowej prokuraturze o znęcanie się nad bliskimi. Mężczyzna miał nie tylko stosować przemoc, ale - co potwierdzili śledczy - był także uzależniony od hazardu, co miało wpędzić go w kłopoty finansowe.\nWięcej o samobójstwach, motywach i sposobach im zapobiegania w poniedziałkowej „Rzeczpospolitej”.


Forum Prizee.pl • Goldentowns-złoto do wzięcia\nGoldentowns-złoto do wzięcia\n28 sty 2014, o 20:27 autor: fish1976\nRe: Goldentowns-złoto do wzięcia\ndosia1982 pisze: Jak to jest, że mając 2 magazyny (2 lvl i 1 lvl) zbierając 220 drewna po 24h dostaję go jakieś 150?!\nYou collect production\t21 hours\t+220\nYou won 220.0000 Vegetables and paid a 10% tax to your town's shareholders fund\t21 hours\t-22\nYou have won 220.0000 Vegetables and paid a tax (10%) to your referrer\t21 hours\t-22\nYou have won 220.0000 Vegetables and paid a tax (10.00%) to state budget\t21 hours\t-22\nKażdy to płaci-podatki,można jeszcze dodatkowo płacić 10% dla okupanta miasta i 10% jeśli państwo jest pod okupacją.\n30 sty 2014, o 13:27 autor: strateg\nczyli w sumie podatki od produkcji to 30% ? 40% jesli jest okupacja ? ja tego nie liczylem ale to wychodzi calkiem sporo. Ciekawe czy jak nie ma poleconego to placi sie mniej\n30 sty 2014, o 19:26 autor: fish1976\nstrateg pisze: czyli w sumie podatki od produkcji to 30% ? 40% jesli jest okupacja ? ja tego nie liczylem ale to wychodzi calkiem sporo. Ciekawe czy jak nie ma poleconego to placi sie mniej\nDokładnie tak jak piszesz 30% to minimum, poza tym okazjonalnie można stracić 10% dla okupanta miasta i 10% dla okupanta kraju. Jak się ma poleconego to otrzymuje się od niego 10% produkcji ( 1/3 z tych 30% o których mowa wyżej). Jeszcze raz polecam produkcję ( lub zakup za Gold) wojska i podbój innych miast (żołnierze co jakiś czas powracają, miasto jest nadal okupowane, a Ty możesz podbijać następne) :zysk=10% z okupacji.\n31 sty 2014, o 13:10 autor: strateg\nja sobie zbudowalem koszary, ale potrzeba az 5 ludzi do produkcji a pozniej az 500 zelaza i po 125 pozostalych sur. Tyle ze nie widze tu zadnej mapy okolicy, jest tylko swiat, gdzie mam znalezc jakies miasta do okupacji ? Nie wiem czy to sie w ogole oplaca, musialbym to miasto okupowac przez pare miesiecy zeby zwrocil sie koszt zolnieza.\n31 sty 2014, o 20:12 autor: fish1976\nstrateg pisze: ja sobie zbudowalem koszary, ale potrzeba az 5 ludzi do produkcji a pozniej az 500 zelaza i po 125 pozostalych sur. Tyle ze nie widze tu zadnej mapy okolicy, jest tylko swiat, gdzie mam znalezc jakies miasta do okupacji ? Nie wiem czy to sie w ogole oplaca, musialbym to miasto okupowac przez pare miesiecy zeby zwrocil sie koszt zolnieza.\nTych 5 żołnierzy zwraca się w kilka godzin ewentualnie kup sobie 1 w markecie-też na siebie zarobi\nCele wyszukujesz dowolnie,można atakować prawie w ciemno (np ludzie z zakładki Gold,albo ktos kogo nie lubisz albo kto Ci tylko do głowy przyjdzie-mozesz sprawdzic jakiegos najezdzce i powybierac mu jego kilka celi-zbieraj tych ktorzy wydobywaja po 22 lub 50 jakiegos surowca i mają podobny do Ciebie lub nieco wyższy-niższy lvl)\n6 lut 2014, o 09:47 autor: Floras\ndziś dobiłem do 60% hepinnes i moje pytanie jak sprzedawać materiały za złoto ? prosił bym taki mini poradnik (pytanie może głupie ale nie chce coś źle zrobić)\n6 lut 2014, o 14:05 autor: fish1976\nFloras pisze: dziś dobiłem do 60% hepinnes i moje pytanie jak sprzedawać materiały za złoto ? prosił bym taki mini poradnik (pytanie może głupie ale nie chce coś źle zrobić)\nnie ma głupich pytań,oto mini poradnik:\nWchodzisz w Market klikasz 1 i wybierasz z lewej gold,z prawej to co sprzedajesz\n3-Twoja cena-jeśli dasz o grosz mniej niż reszta to sprzedasz "w oczach"\n4-zatwierdzasz i czekasz\nUWAGA- w sklepie widać tylko 20 najwyższych ofert-jeśli chcesz się zmieścić albo dajesz niższą cenę ,albo musisz mieć tyle surowca by się zmieścić\n6 lut 2014, o 20:21 autor: strateg\nmieliscie cos takiego ze nie da sie wyzwolic z okupacji ? Wchodze sobie na stronke, widze ze jestem okupowany, to klikam gdzie trzeba zeby se wyzwolic, a tu przycisk "Launch eliberation attack" jest, tylko ze nie aktywny, nie moge go wcisnac, a produkcje czeka na odbior. Czy jest jakies minimum ktore trzeba zapalcic okupantowi zeby mozna sie bylo wyzwolic, czy jak ?\n6 lut 2014, o 21:14 autor: dosia1982\nTeż tak miałam po kilku godzinach miałam już aktywny ten przycisk\n6 lut 2014, o 22:03 autor: fish1976\nstrateg pisze: mieliscie cos takiego ze nie da sie wyzwolic z okupacji ? Wchodze sobie na stronke, widze ze jestem okupowany, to klikam gdzie trzeba zeby se wyzwolic, a tu przycisk "Launch eliberation attack" jest, tylko ze nie aktywny, nie moge go wcisnac, a produkcje czeka na odbior. Czy jest jakies minimum ktore trzeba zapalcic okupantowi zeby mozna sie bylo wyzwolic, czy jak ?\nNie ma minimum dla okupanta-przycisk był nieaktywny bo najwidoczniej zostałeś świeżo najechany-wyzwolić się można jeśli po ataku na miasto nastąpiły resety serwera (nieraz kilka podczas 1 dnia,a czasami rzadziej) z doświadczenia wiem że zwykle (ale nie jest to regułą) z rana można bez problemu się wyzwolić.\nA tak w ogóle kieruję kilka postów wyżej i zachęcam do stworzenia malej armii (można nawet bez baraków za Gold) -to się i tak zwróci jeżeli będziecie najeżdżać inne miasta.\n1 żołnierz=1 atak/1 reset serwera\n5 żołnierzy=5 ataków/1 reset serwera\ndodatkowym plusem jest to że posiadani żołnierze dość skutecznie zniechęcają do ataku na wasze miasto (przy próbie ataku waszych miast widać siłę obrony waszych wojaków)\nNa dowód że się opłaca atakować fragment mojego logu z warzyw z ostatnich 2 godzin (wpisy podbitych miast):\nOne of your occupied towns (j...) paid a tax 1 hour +4\nOne of your occupied towns (T...) paid a tax 1 hour +22\nOne of your occupied towns (D...) paid a tax 1 hour +22\nOne of your occupied towns (A...) paid a tax 2 hours +50\nOne of your occupied towns (z...) paid a tax 2 hours +22\nwyszło mi że otrzymałem w ciągu ok.2h 130 warzyw z podbitych miast (to tylko warzywa-reszta przecież też wpada) tak więc do dzieła i magazyny będą pękać w szwach.\n6 lut 2014, o 23:04 autor: Floras\nczy możesz fish opisać jeszcze sposób wypłaty np. na paypal? jak to się robi co czeba zrobić itp.?co to ANNO WALLET itp\n7 lut 2014, o 11:49 autor: fish1976\nFloras pisze: czy możesz fish opisać jeszcze sposób wypłaty np. na paypal? jak to się robi co czeba zrobić itp.?co to ANNO WALLET itp\nAnno Wallet to aplikacja którą instalujesz w swoim komputerze,jest to portmonetka w której otrzymujesz swój adres do przechowywania Golda poza grą-na chwilę obecna nie ma chyba większego zastosowania,chyba że chcesz chomikować Gold poz grą.\nWypłata wygląda tak:\n1-Wybierasz Sell (sprzedaż)\n3-Wybierasz osobę której sprzedajesz klikając Details (są to oficjalni przedstawiciele zobowiązani do skupu złota tzw.resellerzy Gold),przy różnych osobach są\nokreślone minimum i max sprzedawanego Golda. Osoby zmieniają się jeśli wybierasz inną formę płatności w punkcie 2.\n4-Wpisujesz przy metodzie płatności ile sprzedajesz\n5-klikasz Sell i czekasz na prywatną wiadomość od resellera która przychodzi bardzo szybko-w wiadomości podajesz swój adres Pypal ,Moneybookers(Skrill)itd. i za chwilę masz kasę na koncie.\n10 lut 2014, o 12:37 autor: Floras\nfish czy już zarobiłeś parę euro czy jeszcze nie nazbierałeś na wypłatę ? bo jestem ciekawy czy np. Ci wypłacili coś już\nja puki co mam 22 lvl i 0.06476 złota jednakże niedługo zamierzam rozbudować wszystkie budynki produkcji na poziom pozwalający produkować po 24h .(teraz mam takich 3)\noraz rozbudować nowe budynki na 3 poziom (aktualnie mam po 2poziomie co daje mi 35 produkty po 6h)\nlicząc ,że zarabiamy raz dziennie na 12h około 80 iron /stone/clay daje nam to produkcje na poziomie 240 sprzedając to po 0,00004 daje nam to 0,0096 *100 dni = 0,96 golda. oczywiście przy włączeniu produkcji najważniejszych materiałów na 24h co też czynie co dnia daje nam to około 40 dni gry na 5 euro ? mniej więcej dobrze liczę?\ncelowo nie uwzględniłem drewna ,mięsa oraz warzyw z powodu tego ,że za coś trzeba produkować ludzi lub naprawiać budynki (wymieniając np. drewno na kamień itp.) ?\noczywiście nie liczyłem tutaj pomocy wojska ,która pewnie też dużo daje i poleconych\nps: jak można zapraszać poleconych gdzie jest link itp.?\n11 lut 2014, o 09:41 autor: fish1976\nOczywiście ze zarobiłem,jednak jeszcze około tygodnia nieco reinwestuję zeby dojść do pewnego stałego punktu-czyli 24 budynki produkcyjne 5 levela (już mam około 20) co daje mniej więcej ciągłość produkcji na maxa bez dokupywania energii (trochę można dokupić-energia jest tania obecnie).\nDlaczego 24 produkcje? Ano dlatego że codziennie odpalam ~12 z nich po 350 surowców każda (do tego potrzeba jeszcze dość sporo magazynów) i wtedy mam ciągłość produkcji na darmowej energii.\nWiem że czasem trzeba odpalić jakąś renowację,jednakże przy mojej skali miasta nie gra to większej roli,naprawiam dopiero jak się pojawia znak ostrzegawczy (!)\nLink polecający znajduje się w ikonce z rączką pod tym złotym workiem w menu.\n15 lut 2014, o 23:49 autor: dosia1982\nDlaczego w kopalni pojawiają mi się różne ilości surowców? Tzn. czasami mam (na 1 lvl kopalni) 1 opcję po 32 surowce, a dziś mam tam 128, w 2 aż 256 Od czego to zależy?\n16 lut 2014, o 13:18 autor: fish1976\ndosia1982 pisze: Dlaczego w kopalni pojawiają mi się różne ilości surowców? Tzn. czasami mam (na 1 lvl kopalni) 1 opcję po 32 surowce, a dziś mam tam 128, w 2 aż 256 Od czego to zależy?\nTrzeba obserwować zakładkę Gold w której widać ile potrzeba surowców w danym momencie na wykopanie 1 Gold-jeśli jest wartość 6400 (lub mniej-co trudno wychwycić) wtedy warto kopać,w tej chwili w której sprawdzałaś kopalnie było zapewne 12800 - po prostu trzeba to przeczekać i poczekać na spadek w zakładce Gold. Spadek następuje gdy największa cyfra w tej zakładce zejdzie poniżej zera,a wartość złota wykopanego w ciągu 24h jest mniejsza od 72 Gold (mniejszy napis poniżej dużej cyfry).\n25 lut 2014, o 10:47 autor: strateg\nfish1976 pisze: Tych 5 żołnierzy zwraca się w kilka godzin ewentualnie kup sobie 1 w markecie-też na siebie zarobi\nJak mozesz to napisz instrukcje jak tu kogos zaatakowac, bo ja tu nic nie moge znalezc. Dotarlem do tej listy gold-a, ale co dalej ? klikam sobie w profil jakiegos gracza, wiedze co produkuje, jaki ma level - zwykle 30 - 40, czyli duzo silniejszy ode mnie) itd, ale jak mam go zaatakowac ? W ogole to bym wolal sam sobie wpisac usera, tego ktory mnie atakowal, ale tam nie ma nawet jak kliknac w jego profil.\n25 lut 2014, o 11:26 autor: fish1976\nWchodzisz zakładkę WAR i klikasz przedostatnią ikonkę z plusem.W okienku poniżej umieszczasz nick do zaatakowania i klikasz select.Select zmienia się na Slected i wybierasz ile jednostek wysyłasz-rozwiązujesz Captcha i gotowe.\n25 lut 2014, o 20:50 autor: strateg\nokej dzieki, wyslalem jeden atak, nawet dostalem za niedlugo po +2 kazdego surowca, ale teraz w "okupowanych miastach" nic nie ma, wiec chyba okupowany sie wyzwolil. Pozniej wyslalem drugi atak i pisza mi ze dojdzie za 127 godzin !\nA jeszcze jenda rzecz, dlaczego niektore drogi sie degraduja, a inne nie ? wyglada na to ze jak droga jest zabudowana z kazdej strony budynkami to jest okej, a ja przylega do lasow to sie psuje. Z budynkami chyba jest podobnie, bo np. te produkcyjne, ktore byly od poczatku w ogole sie nie psuja.\n25 lut 2014, o 23:43 autor: Floras\nz tego co wiem, wszystko co wybudujesz ponad to co było podstawą (stworzone na początku)się psuję i musisz remontować drogi również.\na tak z innej beczki dziś znalazłem takie coś :\nrozumiem ,że to odnosi się do tego portfela ,który był niepotrzebny czy to będzie nowy sposób kupna i sprzedaży golda?\n26 lut 2014, o 11:22 autor: fish1976\nJa remontuję jak zniszczenie osiągnie 80% -wtedy pojawia się wykrzyknik nad budynkiem-rzeczywiście psuja się tylko te budynki/drogi których nie dostaliśmy na początku-dlatego trzeba je maksymalnie zupgradeować,produkcje/drogi/magazyny/ratusz na level 5,a domy na level 10.Przypominam że przy upgradzie wszystkich domów na level 10 zyskujemy 100 % hapinnes i mamy możliwość handlu ludźmi/armią.Giełda którą znalazł Floras jest nieoficjalna ale działa-można również przesyłać złoto pomiędzy graczami w grze.\nPytanie do modów- kto przeniósł ten wątek w złe miejsce? Był w dobrym czyli w dziale "Strony z nagrodami"\n27 lut 2014, o 16:20 autor: strateg\ncoraz dziwniejsza ta gierka sie robi... jakis czas temu "zacial" mi sie jeden budynek prod. warzywa, ani produkowac, anie ulepszyc, ani zburzeyc, i tak prze chyba miesiac, az pare dni temu dalo sie go zburzyc. Teraz znowy 42 godziny produkowalo sie drewno, i na 2 godziny przed terminem wyskoczylo brak pracownika, uzupelnilem, ale do produkcji drewna juz nie wrocilo, nic tez nie dostalem. A do tego niby w koszarach zbudowalem 5 zolniezy, a obecnie okupuje 4 miasta i ida jeszcze 4 ataki, i spokojnie moglem wysylac dalsze, cemu ta sie dzieje ? chyba nawet tworcy gry nie wiedza.\n27 lut 2014, o 17:17 autor: Floras\nmam cichą nadzieje ,że uda mi się dozbierać do tego golda = 5euro i wypłacić na paypal bo to strasznie powoli idzie hehe\n28 lut 2014, o 19:15 autor: fish1976\nstrateg pisze: coraz dziwniejsza ta gierka sie robi... jakis czas temu "zacial" mi sie jeden budynek prod. warzywa, ani produkowac, anie ulepszyc, ani zburzeyc, i tak prze chyba miesiac, az pare dni temu dalo sie go zburzyc. Teraz znowy 42 godziny produkowalo sie drewno, i na 2 godziny przed terminem wyskoczylo brak pracownika, uzupelnilem, ale do produkcji drewna juz nie wrocilo, nic tez nie dostalem. A do tego niby w koszarach zbudowalem 5 zolniezy, a obecnie okupuje 4 miasta i ida jeszcze 4 ataki, i spokojnie moglem wysylac dalsze, cemu ta sie dzieje ? chyba nawet tworcy gry nie wiedza.\nNo z tymi żołnierzami to normalne w tej grze-pisałem kilka postów wcześniej że 1 żołnierzem można podbijać bez końca (aż umrze).A to że umarł Ci pracownik podczas produkcji to Twoja wina-po prostu nie sprawdziłeś długości życia wszystkich pracowników w fabryce (ja zawsze sprawdzam i jeśli 1 jest poniżej 4 dni to nie odpalam produkcji albo zwalniam go i zatrudniam długowiecznego),a wtedy zawsze produkcja jest przerywana.Jesli masz błędy w jakimś budynku to wystarczy zgłosić na forum gry w dziale Bugs i Ci naprawią.\n10 mar 2014, o 01:51 autor: jabolek1991\nWidzę, że sporo osób stąd gra w GT Zachęcam niedowiarków do grania bo naprawdę konkretną kasę da się tutaj zrobić.\nOsobiście zarobiłem już ponad 60-70 gold a wypłaciłem już ponad 500 zł, resztę trzymam w akcjach i zarabiają nadal\nNa ten moment zarabiam średnio 0,5-1 gold dziennie.\nNie znajdziecie lepszej gry w necie na ten moment, dającej tak wielkie możliwości zarabiania jak GT.\nZachęcam do czytania mojego bloga o GT : http://zlote-miasta.pl, w którym znajdziecie wiele przydatnych informacji o rozwoju miasta czy zakupie akcji i innych ważnych sprawach. Niedługo pododaje nowe poradniki o możliwościach zarabiania.\nPragnę także zaprosić Was na Naszą polską wyspę - Haiti, co zyskujecie przenosząc do nas swoje miasto, opisałem tutaj : http://zlote-miasta.pl/haiti-nasz-raj/\nInformuję także, że osoby zapisane pode mną mogą liczyć na pomoc w rozwoju, zarabianiu i inwestycjach w GT oraz uczę jak kopać złoto taniej niż wszyscy (przy kursach 6400/3200)\n*Dodatkowo najlepszych poleconych nagradzam goldem\nSprzedaje także złoto, taniej niż oficjalni sprzedawcy, 1 gold to 23-24 zł w zależności od ilości.\nChętnych zapraszam na skype : jabolek_1991


Wypłata premii napotkała jednak na poważne przeszkody Głos z\nGłos Wybrzeża nr 68, 1950 r.\n43 odcinek Głosu z przeszłości będzie poruszał kwestie pieniędzy, kultury i sportu. Skupimy się zwłaszcza na premiach, które powinny być... a jakoś nie chciały się pojawić, a wszystko przez "biurokratyczne załatwianie spraw". Zapraszamy na podróż w czasie.\nNie wstrzymywać wypłaty premii robotnikom\n"Robotnicy Stoczni Rzecznej w Elblągu pochwalić się mogą znacznymi sukcesami, tak w akcji racjonalizatorskiej, jak i we współzawodnictwie pracy. We współzawodnictwie uczestniczy już 96 proc. załogi stoczni.\nDzięki wzrostowi wydajności pracy, który nastąpił w wyniku współzawodnictwa i ruchu racjonalizatorskiego, plan trzyletni wykonała stocznia do dnia 1 grudnia ub. roku.\nW związku z tym pracownikom miała być wypłacona premia. Wypłata premii napotkała jednak na poważne przeszkody na skutek biurokratycznego załatwiania sprawy przez odpowiednie wydziały. Lista premiowanych osób została sporządzona dopiero w końcu stycznia br. Dyrekcja Dróg zaakceptowała przedstawioną listę i zleciła dokonanie wypłaty. Mimo, że od tego czasu minął jeszcze jeden miesiąc, pracownicy pieniędzy nie otrzymali. Podobnie opóźniona została wypłata należności za godziny nadliczbowe.\nTo niedociągnięcie powinno być jak najszybciej zlikwidowane. Pracownicy muszą otrzymać należne im premie jak najrychlej".\nNowa świetlica ZZK\n"Otwarta została świetlica ZZK dla pracowników miejscowej parowozowni. Świetlica została wyposażona w czasopisma, różne gry, posiada też biblioteczkę, gazetkę ścienną oraz głośnik radiowy.\nW nowo otwartej świetlicy odbyła się ostatnio narada wytwórcza kolejarzy z parowozowni, którzy uchwalili przystąpienie do długofalowego współzawodnictwa pracy".\nRadioaparaty dla wiejskich kół ZMP\n"Za aktywny udział w życiu gospodarczym i kulturalnym wsi koła ZMP w gromadach Stalewo i Chojnowo otrzymały radioaparaty. Wręczenia nagród dokonał przedstawiciel Zarządu Wojewódzkiego ZMP, przy licznym udziale ludności wsi".\n"W sali gimnastycznej podstawowej szkoły Nr 3 rozegrany został turniej siatkówki, w którym wzięły udział trzy drużyny. Pierwsze miejsce zajęła drużyna Szkolnej Kampanii Oficerów Rezerwy wygrywając z Miejskim Klubem Sportowym w stosunku 2:1".\nGdyńska "Lechia" zwyciężyła ZKS "Stal" w tenisie stołowym\n"Rozegrany 5 bm. mecz tenisa stołowego o mistrzostwo klasy A między gdańską drużyną Budowlani-Lechia, a ZKS Stal przyniósł zwycięstwo drużynie gdańskiej w stosunku 5:4. Z drużyny gospodarzy najlepiej zagrał Stankiewicz, uzyskując 3 punkty".\nŹródło: Głos Wybrzeża nr 68, 1950 r.\nw firmach skabu państwa place rosną szybciej niż inflacja, ktoś ma jeszcze złudzenia, że mamy pisokomunę? budżetówka jak za Gierka w ogonie płacowym, wojsko i policja na topie,\nOpóźnienie wypłat premii według opinii prasowej było spowodowane nieudolnością urzędników, których nazywano biurokratami, a cały system urzędniczy biurokracją. Te negatywne oceny urzędów i urzędników przetrwały do dnia dzisiejszego. A przecież takie oceny tamtego aparatu administracji były celowo nagłaśniane i upowszechniane przez władze, gdyż tym samym zrzucano odpowiedzialność za niewłaściwe zarządzanie na podległych władzy urzędników. W opisanym zdarzeniu wypłata premii była opóźniana celowo przez aparat władzy, gdyż zwyczajnie zabrakło pieniędzy, a winny musiał być ustalony. Zresztą to obwinianie urzędników za wszystkie błędy było tak zaprogramowane, że ludzie w to rzeczywiście uwierzyli. W tamtych latach ukazywał się bardzo popularny tygodnik satyryczny "Karuzela", w którym ten element krytyki był stałym i wyjątkowo powszechnym zjawiskiem w każdym numerze. To ten tygodnik ukształtował postać niesympatycznego urzędnika w zarękawkch, który z radością utrudniał życie ludzi.\nA pieniędzy brak.(2022-05-22)\nMamy obecnie powtórkę z przeszłości, przed każdą zmianą władzy czy to z Gomułki na Gierka, z Gierka na Jaruzelskiego czy z Jaruzelskiego na Wałęsę dochodziło do masowych strajków wówczas robotniczych z spowodowanych ogólną inflacją. Obecnie strajk kolejarzy został szybko zażegnany, zobaczymy co będzie działo się dalej.\nue nie chce wyplacic piniendzy przez lewacką agenture\nue nie chce wyplacic piniendzy przez lewacką agenture- tak mówią w TVPIS. A tak na prawdę UE nie chce płacić pisobolszewickiej agenturze która robi wszystko by wróciło to co było w PRL -wróciły już ceny w sklepach, pozostała tylko okrojona demokracja i okaleczona konstytucja. Jeżeli prawo ustala zero które fuksem uniknęło Trybunału Stanu i kilku skazańców ułaskawionych przed wyrokiem, to takiej zgrai nikt się nie odważy dać pieniędzy do ręki.\nNie wygłupiaj się. Pieniądze z UE są blokowane dzięki postawie ministra Ziobro. Ministrowi nie może dać rady prezydent, wicepremier ani premier. Chodzi o spełnienie warunków dotyczących praworządności. Hashtagi: #Roman\nWłaśnie dowiedziałem się z TVN, że w Ministerstwie Finansów przyznano urzędnikom nagrody pieniężne za przygotowanie wzorcowego i wzorowego Polskiego Ładu. Cie Florek.... Hashtagi: #Roman


Naszym zdaniem: gorvita żel kasztanowy trzeba sprawdzić | Serce jak dzwon\nNaszym zdaniem: gorvita żel kasztanowy trzeba sprawdzić\nby admin • Wrzesień 12, 2017 • Możliwość komentowania Naszym zdaniem: gorvita żel kasztanowy trzeba sprawdzić została wyłączona\nObecnie, w mediach tylko czasem pisze się na temat produktu Gorvita żel kasztanowy więc w naszej opinii trzeba to zmienić. A teraz kilka ważnych danych na ten temat, mamy opinię, że okażą się pomocne.\nUwaga: gorvita żel kasztanowy kupisz w dobrej aptece internetowej.\nZacznijmy od tego, że układ krwionośny u ludzi to tzw. układ zamknięty, w którym krew obiega w systemie naczyń krwionośnych, a nasze serce łac. cor jest niczym więcej jak pompą narzucającą ustawiczny obieg krwi. Układ ten wraz z tzw. układem limfatycznym tworzą układ krążenia łac. sistema circulatorium. Winszuję paniom i panom prędkiego uzdrowienia ze stanu ich układu krążenia.\nAle po kolei opiszmy gorvita żel kasztanowy.\nSkładniki ( INCI ):Aqua, Propylene Glycol, Glycerin, Aescus Hippocastanum Extract, Rutin Extract, Ginkgo Biloba Extract, Arnica Montana Flower Extract, Plantago Lanceolata Extract, Symphytum Officinale Extract, Carbomer, Triethanoloamine, Polysorbate 20, Allantoin, D-Panthenol, Parfum, MethyparabenSkładniki pochodzenia naturalnego. Przebadany dermatologicznie. Produkt nie testowany na zwierzetach. Zarejestrowany w KSIoK.\nStosować zewnętrznie parę razy dziennie albo w zależności od potrzeb, wmasowując żel w skórę aż do wchłonięcia.\nŻel z kasztanowcem oraz rutyną wzbogacony ekstraktami ziołowymi: Ginkgo Biloba, arniki, żywokostu oraz babki lancetowatej. Przeznaczony może być do pielęgnacji nabrzmiałych nóg, przemęczonych długotrwałą pozycją stojącą oraz siedzaca, ze skłonnością do sińców, pajączków oraz zastoin, które często towarzyszą problemom krążeniowym. Polecany dla osób z żylakami. Zawarta w składzie Allantoina oraz D-panthenol bardzo dobrze odżywia, nawilża oraz poprawia kondycję skóry i samopoczucie.\nGORVITA żel kasztanowy z rutyną – wyciąg z kasztanowca oraz rutyny w żelu na zmęczone oraz obolałe nogi.\nSystem krążenia obejmuje nie wyłacznie serce, ale też drogę transportu krwi czyli tętnice i żyły. Żylakami nazywamy trwale poszerzenie żyl powierzchownych – żyly sa poskręcane, z workowatym poszerzeniem albo wrzecionowatym wydlużeniem z niewydolnością zastawek żył powierzchownych oraz przeszywających. Prawidłowo funkcjonujące zastawki (elastyczne struktury wewnątrz żyly) nie pozwalają na cofanie się krwi żylnej na obwód. Niewydolność zastawek powoduje odwrócenie kierunku przepływu krwi – tzw. refluks (zaburzenie odplywu, zastój krwi, wzrost ciśnienia). System żył: żyly powierzchowne (w skórze oraz pod skórą), żyły głębokie (w mięśniach), żyły przeszywające (łączące). Żylaki kończyn dolnych należa do najcześciej spotykanych dolegliwości oraz występują u około 50% osob doroslych. Kobiety chorują 3-5 razy częściej. Częstość dolegliwości rośnie z wiekiem.\nKogo dotyczą dolegliwości powiazane z ukladem krwionośnym? Dotyczy to także zwłaszcza kobiet, ktore mają ku temu predyspozycje genetyczne (jeśli twoja mama posiada żylaki, ryzyko, że pojawią się u ciebie wzrasta). dobrym sposobem zapobiegania żylakom albo łagodzenia bólu, kiedy zatem już powstały, może być noszenie specjalnych przeciwżylakowych rajstop albo pończoch, które masuja zalegającą krew. Rajstopy takie trzeba wlożyć rano, wciąż jeszcze przed wstaniem z łóżka (zanim nasza krew spłynie do stóp). Żeby jednakże ich noszenie było rzeczywiście skuteczne, nie wystarczy kupić takie rajstopy na własna rękę w sklepie pończoszniczym. Trzeba się w tej sprawie skonsultować z lekarzem ginekologiem albo flebologiem (specjalista od leczenia wlaściwego żylaków). Dobre rajstopy musza mieć adekwatny ucisk – nie za duży oraz nie za mały. Powinny być też zrobione na miarę, poprzez profesjonalna firmę, na podstawie recepty od lekarza. Wyroby renomowanych marek kosztują od 150 zł wzwyż, ale za dobrą jakość warto zapłacić. Niestety, wyroby te nie są refundowane poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia.\nKogo dotyczą dolegliwości powiązane z układem krwionośnym? Dotyczy to także zwłaszcza kobiet, które mają ku temu predyspozycje genetyczne (jeśli twoja mama posiada żylaki, ryzyko, że pojawia się u ciebie wzrasta). dobrym sposobem zapobiegania żylakom albo lagodzenia bólu, kiedy zatem już powstały, może być noszenie specjalnych przeciwżylakowych rajstop albo pończoch, ktore masują zalegającą krew. Rajstopy takie trzeba wlożyć rano, wciąż jeszcze przed wstaniem z lóżka (zanim ludzka krew spłynie do stóp). Żeby nie mniej jednak ich noszenie bylo rzeczywiście skuteczne, nie wystarczy kupić takie rajstopy na własną rękę w sklepie pończoszniczym. Trzeba się w tej sprawie skonsultować z lekarzem ginekologiem albo flebologiem (specjalista od leczenia właściwego żylakow). Dobre rajstopy muszą mieć właściwy ucisk – nie za duży oraz nie za maly. Powinny być też zrobione na miarę, poprzez profesjonalną firmę, na podstawie recepty od lekarza. Wyroby renomowanych marek kosztuja od 150 zl wzwyż, ale za dobrą jakość warto zapłacić. Niestety, wyroby te nie są refundowane poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia.\nTags: gorvita żel kasztanowy gorvita żel kasztanowy apteka gorvita żel kasztanowy działanie\n← Popatrzmy na produkt nebulizator do oczyszczania zatok – w tym temacie trzeba się dowiedzieć\nSzczerze powiedzmy: proktosedon maść doodbytnicza należy sprawdzić →\nPopatrzmy na produkt nebulizator do oczyszczania zatok – w tym temacie trzeba się dowiedzieć\nZdecydowanie często namyślałam się nad tym, co zamieścić przy okazji ogarniania tematu dotyczącego produktu Nebulizator do oczyszczania zatok przyszło mi...