montaż / Informacje i porady techniczne sklepu internetowego firmy Jagram SA\nAktualności z firmy JagramInstrukcje montażuPorady prawneBalkony i tarasyEkologia w ogrodachPielęgnacja roślin ozdobnychProjektowanie ogrodówPłoty, ogrodzenia , parawanyRelaks i wypoczynekWiaty, zadaszenia, carportyOgród na wiosnęOgród latemOgród jesieniąOgród w zimie\tKATEGORIE PRODUKTÓW\nMój koszyk Nie masz produktów w koszyku.\nmontaż\tKiedy jest potrzebna pozwolenie na budowę garażu?\nZastanawiasz się, kiedy potrzebne jest pozwolenie na budowę? W tym artykule opiszemy takie przypadki! Czytaj dalej →\tWpis opublikowany w i otagowany montaż, carport, zadaszenie, prawo, pozwolenie, budowa 30 Kwiecień 2015 przez Roman.\nInstrukcja montażu garażu drewnianego - kompendium wiedzy. Przeczytaj o wszystkich niezbędnych zagadnieniach związanych z budowaniem wiat drewnianych. Kiedy konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę? Jak przeprowadzić przygotowanie podłoża? Opis procesu instalacji lekkiej wiaty samochodowej typu Brema. Czytaj dalej →\tWpis opublikowany w i otagowany montaż, wiata, garaż, carport, zadaszenie 30 Kwiecień 2015 przez Roman.\nCzytaj dalej →\tWpis opublikowany w i otagowany montaż, pergole 30 Kwiecień 2015 przez Roman.\nW ostatnim wpisie wyjaśnialiśmy jak zamontować ogrodzenie panelowe w gruncie. Co jednak zrobić, gdy nie mamy możliwości zastosowania szpiców, ponieważ chcemy zamontować panele na betonie, na tarasie lub na innym twardym podłożu? Czytaj dalej →\tWpis opublikowany w i otagowany montaż 30 Kwiecień 2015 przez Roman.\nOto instrukcja, która ułatwi Państwu dobór niezbędnych akcesoriów montażowych a także przeprowadzi Państwa krok po kroku przez proces montażu ogrodzenia panelowego Czytaj dalej →\tWpis opublikowany w i otagowany montaż 30 Kwiecień 2015 przez Roman.


Wiadomości z 22 maja 2020 r.\n22.05.2020 14:47 Aleje Racławickie będą zmieniać się do czerwca 2021 roku\n22.05.2020 14:30 Lubelska gastronomia woła o pomoc. Czy w Ratuszu ich usłyszą?\n22.05.2020 14:21 23-latka z Lublina sprzedawała w internecie biżuterię i baseny. Tych rzeczy nigdy nie miała\n22.05.2020 13:54 Archidiecezja lubelska ma nowego biskupa. Jest najmłodszy w Polsce\n22.05.2020 13:47 Warsztaty online z Fundacją tanTHEO\n22.05.2020 13:37 Sanatorium MSWIA w Nałęczowie znów na sprzedaż\n22.05.2020 13:15 Port Lotniczy Lublin otrzyma rządową pomoc\n22.05.2020 13:13 Gaudium wydało felietony ks. Rafała Pastwy\n22.05.2020 13:00 Znowu będzie można organizować wesela. Wiadomo na ile osób\n22.05.2020 12:46 W Lublinie będzie produkowany z osocza lek na Covid-19. "Mamy szansę być pierwsi na świecie"\n22.05.2020 11:15 Pacjentka z koronawirusem była w szpitalu w Kraśniku. Pracownicy i pacjenci na kwarantannie\n22.05.2020 11:02 Lubelskie: Karambol na drodze wojewódzkiej. Zderzyły się trzy samochody\n22.05.2020 10:56 Górnik Łęczna przygotowuje się do powrotu ligi i walki o awans\n22.05.2020 10:52 Program TV 22-24 maja 2020. Jakie filmy warto zobaczyć w telewizji?\n22.05.2020 10:19 Mieszkanka Lublina zakażona koronawirusem. Chore także dwie inne kobiety w regionie\n22.05.2020 10:02 Zaczęła się epidemia, nauczycielom urwał się kontakt z niektórymi uczniami. W Lublinie "się odnaleźli"\n22.05.2020 09:03 Lublin: A tutaj powstaną mieszkania w przyszłości. W planach także przedłużenie ul. Zana\n22.05.2020 08:19 Lubelskie: 94 aktywne przypadki zakażenia koronawirusem, 300 osób wyzdrowiało\n22.05.2020 08:02 Urząd Miasta Świdnik przekazał spis wyborców Poczcie Polskiej. Radny pyta kto i w jaki sposób wydał decyzję\n22.05.2020 07:37 Mariusz Matera z Chełma będzie śpiewał z legendami. Został członkiem zespołu VOX


Patologie specjalnych stref ekonomicznych\nPatrycja Maciejewicz 17.04.2006 00:00\nKiedyś inwestorzy podążali za specjalnymi strefami ekonomicznymi. Dziś jest odwrotnie. Na życzenie inwestora nawet centrum stolicy może stać się specjalną strefą ekonomiczną\nSpecjalne strefy ekonomiczne tworzono z myślą o przyciąganiu inwestorów na obszary, gdzie ogromnym problemem był upadły przemysł i wysokie bezrobocie. Dziś możemy zapomnieć o takiej polityce regionalnej. Inwestor może przyjść i zażądać utworzenia wyłącznie dla niego specjalnej strefy ekonomicznej nawet w środku Warszawy. Jeden właśnie tak zrobił, a rząd i samorząd już szykują odpowiednie dokumenty.\nBez strefy nie będzie inwestycji\nFirma Procter & Gamble ma od kilku lat na warszawskim Targówku fabrykę pieluch, podpasek i szamponów. Rozbudowała ją, ale i tak moce produkcyjne są niewystarczające. Koncern zadecydował, że potrzebna jest kolejna fabryka. - Jedną z możliwych lokalizacji jest Polska. Przy podejmowaniu decyzji będą brane pod uwagę m.in. zachęty inwestycyjne - mówi Małgorzata Mejer, rzeczniczka prasowa Procter & Gamble.\nFirma złożyła więc w Łódzkiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej deklarację, że jest zainteresowana inwestycją o wartości 40 mln euro. Jednak, jak powiedział nam wiceminister gospodarki Andrzej Kaczmarek, nigdy nie chodziło o lokalizację na istniejącym obszarze łódzkiej strefy. Procter & Gamble chce rozbudować się przez płot - obok fabryki na Targówku.\nPostanowiono więc, że w Warszawie zostanie utworzona podstrefa ŁSSE. Firma uzyska możliwość zwolnienia z podatku dochodowego i podatków lokalnych. Warszawscy radni zgodzili się na przekazanie gruntów, a Ministerstwo Gospodarki już uruchomiło prowadzącą do tego procedurę.\nStrefy się wypaczają\n- Jedynym racjonalnym powodem tworzenia specjalnych stref była chęć, by inwestorzy, którzy już zdecydowali się na Polskę, wybudowali swoje fabryki w miejscu, na którym nam zależy ze względu np. na wysokie bezrobocie. To, co się teraz dzieje ze strefami, jest bez sensu, a przypadek łódzko-warszawski to już sięgnięcie absurdu. Warszawę trudno nazwać regionem mało atrakcyjnym inwestycyjnie - nie kryje krytycyzmu prof. Witold Orłowski, były doradca ekonomiczny prezydenta, obecnie współpracujący z firmą PricewaterhouseCoopers.\n- Specjalne strefy ekonomiczne przestały już być elementem polityki regionalnej. Teraz to po prostu jedna z zachęt dla inwestorów - mówi prof. Grzegorz Gorzelak, szef Centrum Studiów Europejskich i Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Potwierdza to wiceminister gospodarki Andrzej Kaczmarek. Zdaje sobie sprawę, że pomysł z łódzką strefą w Warszawie jest kontrowersyjny, jednak stwierdza wprost, że to działanie które ma skłonić Procter & Gamble do inwestycji. - Musimy reagować na wybór inwestora. Wolimy mieć tę fabrykę w Polsce niż poza - wyjaśnia.\nGorzelak krytykuje takie podejście. - Trzymanie firmy w określonym miejscu niepobranym podatkiem jest działaniem krótkowzrocznym i kosztownym. Żywot SSE jest ograniczony, będą musiały zniknąć najpóźniej do 2017 roku - przekonuje. Jego zdaniem zabieganie o inwestycje powinno wyglądać inaczej. - Bardziej wartościową zachętą byłoby działanie na rzecz rozwoju warunków do prowadzenia działalności gospodarczej. Dopasowywanie programów edukacyjnych do potrzeb firm, dbałość o infrastrukturę, zabieganie o inwestorów z pokrewnych branż - wymienia. Orłowski zgadza się z nim, dodając, że do takich działań nie potrzeba stref. - To zadanie dla władz lokalnych - stwierdza.\nKomu specjalne traktowanie\nTej krytyce dziwi się jednak Sebastian Mikosz, wiceprezes Polskiej Agencji Informacji i Inwestycji Zagranicznych. - Tylko w strefach jest możliwość zwolnienia z podatku dochodowego. Poza tym strefy już dawno nie pełnią tej funkcji, którą miały w momencie powstania. I na dodatek był to nieskuteczny model. Największy sukces odniosły te strefy, w których potrzeby (czyli np. problem bezrobocia) były najmniejsze - przekonuje.\nDodaje, że to inwestor sam powinien decydować, gdzie chce mieć swój zakład. A stawiając na Warszawę, z miejsca skazuje się na mniejsze zwolnienia podatkowe - może to być maksymalnie 30 proc. wartości inwestycji, podczas gdy w innych częściach kraju - 40 lub 50 proc.\nTrzeba przy tym wspomnieć, że na takie specjalne traktowanie - wskazanie miejsca, gdzie ma powstać SSE - mogą liczyć tylko wybrani inwestorzy. Tacy, którzy zobowiążą się do wydania co najmniej 40 mln euro lub zatrudnienie 500 osób. - A Czesi po prostu objęli strefą cały kraj - mówi Mikosz.\nPolska będzie jednak zaciekle walczyć o strategicznych inwestorów. - Jeśli jakaś kolejna firma zechce np. zatrudnić 500 osób, to dostanie strefę nawet tuż przy Dworcu Centralnym - zapowiada wiceprezes.\nProcter & Gamble to nie pierwszy przypadek, kiedy to nie strefa przyciąga inwestora, a inwestor odległą czasem strefę. Grunty w Mławie (woj. mazowieckie) specjalnie dla LG objęła swoim zasięgiem strefa warmińsko-mazurska. Podobnie było z Michelin w Olsztynie. Z kolei podwrocławskie Kobierzyce, gdzie zakłady wybuduje LG Philips, przypadły strefie tarnobrzeskiej.\nCo czeka specjalne strefy ekonomiczne?


Imperium nieznające porażki – Glen Cook – Szuflada.net\n„Imperium nie znające porażki” to tytuł zbiorowy trzeciego tomu serii pt. „Kroniki Imperium Grozy” Glena Cooka. Na niniejszy wolumin składa się szósta i siódma część cyklu oraz dziesięć dodatkowych opowiadań. Jak we wprowadzeniu książki zauważa sam autor, na dzieje Imperium składać się miało pierwotnie czternaście opowiadań orbitujących wokół postaci Bragiego Ragnarsona oraz Horuna bin Yousifa. Wydaje się jednak, iż nad serią wisi fatum, wydawcy plajtowali, poszczególne części ginęły w dziwnych okolicznościach, a inne przetrwały tylko we fragmentach. Jak zaprezentowały się zatem „Kroniki” w swojej trzeciej odsłonie?\n„Dojrzewa wschodni wiatr” oraz „Nadciąga zły los” są opowiadaniami/minipowieściami otwierającymi tom. Wygnana księżniczka Mgły ma wsparcie w Bragim Ragnarsonie i Michaelu Trebilcocku, którzy chcą doprowadzić do jej powrotu na tron. Imperium znajduje się w niebezpieczeństwie, musi bowiem oprzeć się wrogiej armii powstałych z martwych wojowników. Intryga goni intrygę, a wrogowie są bliżej niż mogłoby się wydawać. „Dojrzewa wschodni wiatr” rozpoczyna się dość obiecująco. Dynamiczny wstęp mile połechtał czytelnicze zmysły, niestety prędkość szybko zaczęła spadać i gdyby nie postać Bragiego zapewne by ledwo pełzała. Pod względem językowym nie było rewelacji, aczkolwiek czytało się naprawdę dobrze. „Nadciąga zły los” spisał się w tym temacie znacznie lepiej, fabuła była ciekawsza i bardziej wciągająca. Szpiegowski charakter tej części jest sporą zaletą podnoszącą zdecydowanie finalny poziom zadowolenia z lektury. Mimo to bardzo często towarzyszyło mi nachalne uczucie deja vu. Powodem jest zapewne powtarzalność całych partii zdań w obu tekstach.\nW trzecim tomie „Kronik Imperium Grozy” znaleźć można również dziesięć opowiadań. Wśród nich pojawiają się perełki, które świetnie się czyta, są dopracowane, intrygujące czy po prostu interesujące. Zaliczyć mogę do nich „Srebrnopiętkę” oraz „Za garść denarów”. Jednak prawdziwym majstersztykiem były dla mnie „Statek widmo”, „Apel poległych” oraz „Kuźnia gniewu”. Załoga Mściwego Smoka zapisze się w mojej pamięci i przez długi czas będzie dla mnie bezkonkurencyjna. To nie jest banda Disneyowskich piratów, to postacie tak rzeczywiste, bohaterowie tak doskonale skonstruowani, że jesteśmy w stanie uwierzyć, iż są realni i płyną właśnie gdzieś po Atlantyku. Z kolei „Gdzie jest córka Svale’a”, „Żołnierz imperium nieznającego porażki” oraz „Zamek Łez” okazały się niestety słabe. Owszem dało się je przeczytać, lecz bez entuzjazmu. Bywały momenty, w których musiałam się wręcz zmuszać do ich przeczytania, gdyż były najzwyczajniej banalne, niezajmujące i bezbarwne. Być może innym czytelnikom bardziej przypadną do gustu, mnie jednak nie porwały.\n„Imperium nieznające porażki” w ogólnym rozrachunku to najsłabszy tom serii. Możliwe, iż moje oczekiwania były zbyt wygórowane. Gdyby jednak głębiej się nad tym wszystkim zastanowić i treść skonfrontować z wypowiedzią autora umieszczoną w omawianym woluminie, można dojść do jednego konkretnego wniosku: zawód był spowodowany błędną interpretacją intencji Cooka. Mój umysł na siłę od początku starał się połączyć kawałki w jedną powieść, idącą po linii prostej do określonego celu. Trudno było mi zaakceptować fakt, że mam do czynienia ze zwykłymi opowiadaniami ukazującymi fragment po fragmencie większą całość i niedającymi odpowiedzi na wszystkie pytania. Gdybym od samego początku miała inne podejście do cyklu byłabym zapewne w stu procentach usatysfakcjonowana z lektury. Tymczasem nie będę ukrywać, pozostał we mnie niedosyt i lekkie poczucie żalu, niejako na własne życzenie.\nGlen Cook był, jest i nadal będzie jednym z moich ulubionych autorów. Każdy pisarz ma swoje lepsze i gorsze momenty, jednak mimo słabszych chwil nadal są w stanie na tyle nas zainteresować, byśmy wciąż pozostawali pod urokiem ich prozy. Tym właśnie cechują się pierwszorzędni pisarze, do których Cooka bezapelacyjnie zaliczam. Podsumowując, całą serię uważam za udaną, choć niepozbawioną potknięć i niedociągnięć. Jeśli szukacie fantastyki na najwyższym poziomie, cyklu, który was zafascynuje i oderwie od realnego świata, to „Kroniki Imperium Grozy” będą idealną propozycją.\nOtagowane jako : Brag RagnarsonGlen CookImperium nieznające porażkiKroniki imperium grozyopowiadaniaWydawnictwo Rebiszbiór\nPoprzedni artykuł Poprzedni wpis: Morderstwo w muzeum\nNastępny artykuł Następny wpis: Cień pamięci – C.J. Clark


egzaminatorka - wszystko na temat egzaminatorka | CKM.PL\nArtykuły dla frazy : egzaminatorka\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia egzaminatorka. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku egzaminatorka) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem egzaminatorka posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania egzaminatorka jesteśmy w stanie zaprezentować Ci 2 materiały. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 06.03.2020 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 04.03.2020. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania egzaminatorka ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu egzaminatorka.


Umbra - Ramka na zdjęcie Clothesline | Barokko.pl\nStrona główna » Dom » Salon » Ramki i albumy na zdjęcia » Umbra - Ramka na zdjęcie Clothesline\nStrona główna›Dom›Salon›Ramki i albumy na zdjęcia›Umbra - Ramka na zdjęcie Clothesline\nWyjątkowa, prostokątna ramka na zdjęcia składająca się z drewnianej ramy, dwóch sznurków oraz niewielkich drewnianych klipsów, dzięki którym będziemy mogli przymocować nasze ulubione fotografie czy pocztówki. Całość przypomina klasyczne...\nWyjątkowa, prostokątna ramka na zdjęcia składająca się z drewnianej ramy, dwóch sznurków oraz niewielkich drewnianych klipsów, dzięki którym będziemy mogli przymocować nasze ulubione fotografie czy pocztówki. Całość przypomina klasyczne sznury do wieszania prania. Ramkę można przymocować do ściany pionowo lub poziomo. Będzie wspaniałym elementem dekoracyjnym, który doskonale uzupełni wystrój każdego wnętrza sprawiając, że stanie się ono bardziej przytulne i przyjazne.\nUmbra - Zestaw ramek na zdjęcia - Mosh White


✨Kombajn kosmetyczny 5w1 NV-N95 cena Warszawa. Opinie, ranking ❁ NewFaceBeauty\nKombajn kosmetyczny 5w1 NV-N95\nKombajn kosmetyczny 5w1 NV-95 to urządzenie przeznaczone do profesjonalnego użytku w salonach piękności i gabinetach kosmetycznych. Urządzenie NV 95 to doskonałe połączenie wszystkich niezbędnych metod kosmetologii aparatowej, pomocnych w pracy każdego kosmetologa.\nFunkcje kombajnu kosmetycznego 5w1 NV-95 obejmuje następne programy:\nSkin Scrubber (peeling kawitacyjny) - funkcja, która pozwoli przeprowadzić zabieg peelingu powierzchownej warstwy naskórka, lifting i mikromasaż.\nUltradźwięki / ultrasonoforeza – funkcja umożliwiająca nieinwazyjne wprowadzenie środków kosmetycznych do głębszych warstw skóry właściwej. Taka funkcja jest szeroko wykorzystywana w leczeniu trądziku, rozstępów, a także w zabiegach anti-aging..\nStymulacja termiczna otwiera pory i polepsza dopływ krwi do komórek. Funkcja najczęściej jest używana jako zabieg wprowadzający przed wykonaniem zabiegów oczyszczania twarzy, dla przyśpieszenia wchłaniania aktywnych składników oraz w celu rozluźnienia mięśni twarzy\nKrioterapia - efektywna funkcja łagodzenia skóry po agresywnych zabiegach. Może być również wykorzystywana do zabiegu bankietowego gdyż ma właściwości liftingujące.\nMikrodermabrazja diamentowa - funkcja, służąca do wykonania peelingu skóry za pomocą specjalnych nasadek. Mikrodermabrazję stosuje się w celu usunięcia przebarwień, wygładzania zmarszczek i usunięcia innych niedoskonałości skóry, takich jak rozstępy, szramy, blizny. Istnieje kilka trybów pracy mikrodermabrazji: powierzchowny, środkowy, a także głęboki peeling.\nTerapia fotodynamiczna. Terapia światłem połączona z działaniem mikroprądów.\nKompletny zestaw kombajnu kosmetycznego 5w1 NV-95\nGłowica peelingu kawitacyjnego;\nGłowica do ultrasonoforezy (do zabiegów na twarzy i ciele);\n2 uchwyty diamentowej mikrodermabrazji i zestaw nasadek różnej ścierności i średnicy;\nCharakterystyka techniczna kombajnu kosmetycznego 5w1 NV-95\nMoc: 140 W;\nWymiary: 50*49*30 cm;\nCharakterystyka techniczna peelingu kawitacyjnego\nTryb pracy: stały, impulsowy;\nRozmiary łopatki: 15Х4 cm;\nWbudowane programy pracy: 2;\nCzęstotliwość drgań peelingu: 27 kHz;\nCharakterystyka techniczna ultrasonoforezy\nW komplecie: dwie nasadki. Do twarzy i dla ciała.\nCzęstotliwość ultradźwięków: 1.1 MHz;\nMoc działania: 0.2 - 2 W / cm2.\nCharakterystyka techniczna stymulacji termicznej\nMaksymalna temperatura: 55 Cᵒ;\nCharakterystyka techniczna krioterapii\nMinimalna temperatura: -2 Cᵒ;\n· Ilość funkcji 5w1\n· Siła próżni 68 mmHg


Naklejki Blackbird Kawasaki Tribal Skull 2 - Szybka dostawa - 24MX - 24mx.pl\nNaklejki Blackbird Kawasaki Tribal Skull 2\nUFO RESTYLING KIT do YZ 125/250. Pasują TYLKO do zestawu plastików UFO re-styling plastkit. Naklejki Blackbird do motocrossa, enduro i supermotard, wykonane są z trwałego surowca o nazwie Crystall. Grubo laminowane z bardzo mocnym klejem. Naklejki Blackbirda są bardzo wytrzymałe, mają jaskrawe kolory. Po naklejeniu naklejek użyj suszarki do włosów i przyciśnij je dłonią. Zestaw zawiera naklejki na: • osłonę chłodnicy • błotnik przedni • błotnik tylny • bak • airbox • wahacz • osłonę widelca


MIUI 22.1.13 | MIUI Polska\nMIUI Polska > Aktualizacje MIUI > MIUI 22.1.13\nKacper Skrzypek - 13 stycznia 2022\nPoprawki bezpieczeństwa ze stycznia 2022 r.\nPoprawki błędów, m.in. braku ustawień dot. podwójnego Wi-Fi na niektórych urządzeniach czy problemu z niedziałającym WhatsAppem w przypadku, gdy uruchamiana była sklonowana aplikacja bądź wersja w Drugiej przestrzeni\nBrak aktualizacji dla niektórych urządzeń — czekamy na linki. Aktualizacje pojawią się, gdy je otrzymamy\nNowe funkcje dla nowego składanego urządzenia Xiaomi w kodzie MIUI Koniec bety MIUI takiej, jaką znamy. Zmiany w aktualizacjach Xiaomi nie pracuje nad MIUI 13.5. Prawda na temat ujawnionego loga\nZmiany w oznaczeniach wersji beta — u nas (na razie) po staremu\nRedmi Note 11 i 11S z MIUI 13 certyfikowane przez FCC


Jak się leczy anemię? - mPorady.pl\nAnemia, zwana inaczej niedokrwistością, to choroba, której nie wolno lekceważyć, gdyż nieleczona może przyczynić się do szeregu dalszych problemów zdrowotnych, np. z tarczycą czy woreczkiem żółciowym.\nWażna jest więc odpowiednia diagnoza, a także podjęcie prawidłowego leczenia.\nPrzyczyną anemii jest zbyt mała ilość czerwonych krwinek oraz czerwonego barwnika krwi wywołana przez niedobory żelaza i witaminy B12. Prowadzi do szeregu nieprzyjemnych dolegliwości – uczucia przemęczenia, duszności i kołatań serca, wypadania włosów, kruchości i łamliwości paznokci, a także wewnętrznego niepokoju. Anemika można rozpoznać po bladej cerze i braku energii do działania.\nJeżeli lekarz zdiagnozuje u nas anemię, będzie starał się zdiagnozować jej przyczynę. Do czynników sprzyjających niedokrwistości można zaliczyć m.in. nadmierną utratę krwi w czasie miesiączki, upośledzone wchłanianie witamin i mikroelementów, wrodzoną wadliwą budowę krwinek czy zażywanie leków przeciwreumatycznych, przeciwzakrzepowych, na nadciśnienie czy hormonalnych.\nW związku z tym leczenie może przebiegać wielotorowo. Często konieczna jest zmiana diety – wprowadzenie produktów bogatych w żelazo, takich jak ryby, mięso, żółtka jaj, zielone warzywa, a także produktów zawierających witaminę C. Sięgajmy też chętniej po produkty zawierające witaminę B12, tj. nabiał, drób, ryby i jaja.\nW przypadku zażywania na stałe leków sprzyjających anemii warto zapytać lekarza, czy nie istnieją jakieś ich zamienniki, które nie będą tak inwazyjnie wpływać na ilość czerwonych krwinek czy hemoglobiny w naszej krwi.\nsposoby dzięki którym można zapobiec odmrożeniom\njak zakończyć kady list


Nasi wygrali na Białorusi! # Siłowanie na ręce # Armwrestling # Armpower.net\nNasi wygrali na Białorusi! >>>\nNasi zawodnicy, nieformalna, reprezentacja Polski wygrała mecz w Brześciu z zespołem Białorusi. Mecz rozpoczął się od hymnów Polski i Białorusi. ()\nNasi zawodnicy: Marek Monachowicz, Mariusz Podgórki, Bogusław Zdanowski i Daniel Cichowlas zostali bardzo gościnnie i sympatycznie przyjęci przez gospodarzy, otrzymali nagrody a za wygraną w meczu – statuetkę Tura. Niestety, ale białoruscy celnicy byli tak staranni w sprawdzaniu samochodu, że się: „uszko urwało, temu Turu”, że zacytuję klasyka:-) Ale to nic, Mariusz przyklei uszko Turowi i będzie fajnie.\nMecz odbywał się w dużym pubie, w dobrej oprawie i przy wielkim dopingu kibiców.\nNajbardziej porywającą walkę stoczył Daniel Cichowlas. Przegrał dwie pierwsze z sześciu rund i zdołał odrobić! Z przełamanym nadgarstkiem, dosłownie ostatkiem sił, zdobył pierwszy punkt na stan dwa jeden, potem wyrównał na dwa do dwóch i zdołał zwyciężyć w piątej i szóstej rundzie. Kibice byli pod wielkim wrażeniem i Daniel dostał większe brawa niż zawodnik gospodarzy.\nNa remis wyszła walka Marek Monachowicz vs Viktar Bratchenia, mimo pewnej przewagi naszego zawodnika na początku. Jednak Viktar to rutyniarz i zdołał wyrównać na trzy do trzech.\nMariusz Podgórski miał kłopot, bo walka najpierw była umówiona na prawą rękę, ale rywal na tydzień przed walką złapał kontuzję. Gospodarze chcieli nam dać nawet walkowera, ale Mariusz zdecydował, że zawalczy. No i szybko doprowadził do wyniku cztery – zero, a dwie ostatnie walki przegrał. Nie wystarczyło koncentracji. Walka mimo sporej przewagi Mariusza była bardzo mocna i zawodnicy przy stanie 4:1 myśleli, że już koniec. Brawo dla Mariusza!\nWalka Bogusław Zdanowski vs Dmitrii Kolesnikov zaczęła się od przewagi Polaka, dwie wygrane rundy, a potem rywal doprowadził do wyrównania. Bogdan wygrał rundę i prowadził 3:2 ale ostatnią rundę przegrał (faul w pozycji wygranej). To dało remis.\nW sumie wyjazd udany! Zdjęcia dodam tutaj lub na stronie.\nPatryk Osiński: „Jestem głodny rywalizacji sportowej!”\nLEVAN SAGINASHVILI: „MOGĘ WALCZYĆ Z KAŻDYM!”\nRustam Babayev: „Armfight jest okej, jeśli walczysz w swojej kategorii”


Całkowity czas realizacji zamówienia (dostawy przesyłki) jest to czas, który upływa od złożenia zamówienia (w przypadku dostawy płatnej Za pobraniem płatne kurierowi), a w przypadku płatności przelewem zwykłym lub płatności elektronicznej od momentu zaksięgowania wpłaty od Klienta, aż do momentu w którym Klient wszedł w posiadanie zamówienia lub wskazana przez Klienta osoba weszła w posiadanie zamówienia.\nCzas dostarczenia przesyłki przez Kuriera DHL wynosi od 1 do 2 dni roboczych od momentu jej nadania. Najczęściej już następnego dnia od nadania przesyłka znajduje się u najbliższego dla odbiorcy przedstawiciela firmy kurierskiej. Aby kurier dostarczył przesyłkę wymagana jest obecność pod wskazanym adresem dostawy osoby upoważnionej do odbioru zamówienia. Kurier dostarcza przesyłki od godziny 8.00 do 18.00. W przypadku nieobecności adresata (lub osoby upoważnionej) lub odmowy przyjęcia przesyłki za pobraniem Kurier ma obowiązek jeden raz ponowić próbę dostarczenia przesyłki. Jeśli ponownie nie zastanie adresata lub nastąpi ponowna odmowa zapłaty za przesyłkę paczka zostanie zwrócona do nadawcy. Za ponowne przesłanie Zamówienia zostanie doliczony kolejny koszt dostawy.\nPrzy zamówieniach o wartości powyżej 500 PLN brutto paczkę dostarczymy Państwu na nasz koszt.\nPod uwagę brana jest ostateczna wartość zamówienia, po uwzględnieniu dodatkowych rabatów. Bezpłatna dostawa organizowana jest na terytorium Polski.\nKoszt dostawy kurierem DHL wynosi 20,00 PLN zarówno dla przesyłek przedpłaconych jak i przesyłek za pobraniem.


Ciasne, ale własne - jak mieszkają Polacy? - InformacjeKoszalin\nCiasne, ale własne - jak mieszkają Polacy?\nZ badań Eurostatu wynika, że Polska jest w czołówce wśród krajów Unii Europejskiej, jeśli chodzi o mieszkania własnościowe – aż 84% z nas mieszka na swoim. W wynajmowanym mieszkaniu żyje niecałe 16% Polaków. Na Zachodzie Europy proporcje te wyglądają zgoła odmiennie, najem wybiera blisko 50% Niemców i prawie 60% Szwajcarów. Czy przewaga własnych mieszkań oznacza, że nasza sytuacja mieszkaniowa jest godna pozazdroszczenia? Okazuje się, że nie do końca, statystyczny Kowalski często mieszka bowiem w przeludnionym mieszkaniu.\nDlaczego stawiamy na własność?\nZ czego wynika tak wysoki odsetek własnościowych mieszkań w Polsce? Żeby odpowiedzieć sobie na to pytanie, przede wszystkim należy sprawdzić obraną przez Eurostat metodologię. Okazuje się, że w poczet osób z własnym mieszkaniem wliczani są także dorośli żyjący we własnościowym mieszkaniu rodziców. Stawianie na własność to więc w wielu przypadkach nie autonomiczna decyzja, a podyktowana przez zasobność portfeli konieczność – nie wszystkich bowiem stać na niezależność. Szacuje się, że ponad 40% młodych Polaków (w wieku od 25 do 34 lat) nadal mieszka z rodzicami.\nKolejnym powodem, dla którego jesteśmy „na swoim” są uwarunkowania kulturowe. Dla znacznej części Polaków własne mieszkanie to jeden z głównych życiowych celów, potwierdzających status społeczny. Obrazu dopełnia aktualna sytuacja na rynku najmu – w dużych miastach wybór mieszkań na wynajem jest spory, jednak w mniejszych miejscowościach sytuacja wygląda nieco inaczej. Dodatkowo, kraje Unii Europejskiej o wiele bardziej chronią interesy lokatora, uniemożliwiając nagłe podwyżki czynszu lub nawet ustalając jego górną granicę (takie przepisy ustanowiono np. w Berlinie). W Polsce w wielu przypadkach prawo bardziej niż najemcę chroni wynajmującego, choć powoli się to zmienia – w 2019 roku ustawodawca zablokował możliwość wyeksmitowania niepłacącego lokatora do noclegowni lub schroniska dla bezdomnych.\nStatystyki pokazują, że Polacy często mieszkają w przeludnionych mieszkaniach. Prawie 38% z nas zajmuje mieszkanie zbyt małe na potrzeby swojej rodziny (europejska średnia to 17% przeludnionych mieszkań). Statystyczny Kowalski ma do swojej dyspozycji 1,1 pokoju – jest to najgorszy wskaźnik w całej Europie (ostatnie miejsce dzielimy z Rumunią i Chorwacją), gdzie średnio na jedną osobę przypada 1,6 pokoju. O przeludnieniu mówimy w sytuacji, gdy oddzielnym pokojem nie dysponuje osoba powyżej 18 roku życia lub żyjąca wspólnie para. W przypadku dzieci wspólny pokój nie jest traktowany jako przeludniony, chyba że mają one powyżej 12 lat i są przeciwnej płci. Trójka dzieci w jednym pokoju to już niezależnie od ich wieku i płci sygnał, że mamy do czynienia ze zbyt małym metrażem.\nCzy sytuacja mieszkaniowa Polaków w najbliższym czasie będzie się poprawiać? Rynek wciąż jest nienasycony, PRL zostawił nas bowiem z ogromnym niedoborem nieruchomości. W porównaniu do innych krajów UE buduje się u nas dużo, natomiast z uwagi na fakt dużego zapotrzebowania, ceny wciąż rosną. Wartość mieszkania o metrażu 70 mkw. to już prawie 8 naszych średnich rocznych pensji brutto – taka bariera finansowa dla wielu Polaków, zwłaszcza tych młodych, w najbliższych latach może pozostać nieosiągalna. Porównując ceny nieruchomości w Polsce, warto jednak wziąć pod uwagę lokalizacje – mieszkania na sprzedaż w Świnoujściu będą tańsze od lokali znajdujących się w Warszawie, Krakowie czy Poznaniu.


Jak dbać o wizerunek w mediach społecznościowych - Tomasz Reich - ebook + książka - Legimi online\nJak dbać o wizerunek w mediach społecznościowych ebook\nDlaczego akurat teraz? Przez piętnaście lat zbierałem się, żeby to zrobić. Szukałem argumentów i próbowałem samego siebie przekonać, że już nadszedł ten czas. Byłem wobec siebie niczym Akademia Filmowa przed przyznaniem Oskara Leonardo Di Caprio. „Dobry jest, bo nie dostał” – padały komentarze. Już tyle razy był o krok, już tyle razy miał go prawie w kieszeni. Był pewniakiem.\nTak samo mnie, przez kolejne lata, udawało się omijać temat mediów społecznościowych wielkim łukiem. Wielu ekspertów w USA i w Polsce pisało o social mediach. Mniej lub bardziej udolnie. Jakby chcieli odczarować świat, udowodnić innym, że w zasadzie nic wielkiego się nie stało. Po prostu dawniej nie było Facebooka, nikogo nie obchodziły tweety. Nikt nie liczył lajków na Instagramie. To wszystko przecież było nieistotne.\nByło. Do chwili gdy świat stworzył wirtualne społeczności, w sposób niemal niezauważalny przeprowadzając na portale społecznościowe życie codzienne miliardów ludzi. Na komputery, tablety i smartfony. Kto by pomyślał, że komórka będzie służyła do czegoś więcej niż do prowadzenia rozmów telefonicznych, wysyłania wiadomości tekstowych SMS i MMS-ów?\nDziś posługując się komórką, płacimy rachunki, wysyłamy prezentacje do pracy, sprawdzamy prognozę pogody, robimy zakupy, podtrzymujemy znajomości. Słuchamy muzyki, oglądamy filmy, czytamy książki, przeglądamy kolorowe magazyny – słowem, żyjemy. Tak, żyjemy w wirtualnej przestrzeni. I wszystko byłoby dobrze, gdyby ktoś nauczył nas, jak żyć w tej wirtualnej społeczności. Żeby nauczył nas poruszać się w niej i nawiązywać znajomości z...\nSzacunkiem. Klasą. Kulturą osobistą.\nRodzice od najmłodszych lat powtarzali mi, żeby mówić „dzień dobry” sąsiadom, ustępować miejsca w tramwaju, otwierać drzwi przed kobietami, nie rozmawiać w czasie posiłku. To wszystko było we mnie i w kilku pokoleniach zakodowane niczym kulturowy genotyp. I nagle znaleźliśmy się w całkowicie nowej przestrzeni, gdzie każdy może wszystko. Każdy ma prawo wypowiadać się na każdy temat, nawet jeśli nie posiada do tego kompetencji ani wiedzy. Może dać mi wirtualnie w pysk, komentując post. I nikt się nie obruszy, nie stanie w mojej obronie. Każdy korzysta z bezkresnej wolności. Tak przynajmniej może się wydawać.\nFakt – napisano milion książek o tym, jak komunikować markę czy firmę w social mediach. Milion książek pełnych wskazówek, co robić, żeby odnieść sukces, prowadząc kawiarnię w Nowym Jorku czy w Warszawie. Miejsce fizyczne nie ma większego znaczenia, bo świat skurczył się do Facebooka i kilku innych portali społecznościowych, w których żyjemy przez całą dobę, po omacku próbując samych siebie utwierdzić w przekonaniu, że nasze zachowania online nie mają większego znaczenia ani wpływu na nasze życie. To przecież tylko wirtualna zabawa. Przecież nie może mieć znaczenia komentarz na Instagramie czy jakaś durna fotka z imprezy z drinkiem. Prawda?\nZupełnie nie docierają do nas wiadomości o nastolatku, który powiesił się, bo nie mógł znieść presji i nienawiści, z którą miał codziennie do czynienia w internecie. Co z tego? To tylko posty, wpisy. Możesz je skomentować, ocenić. Przy okazji dowiesz się, o jakiej porze dnia najlepiej publikować posty na fanpage’u, żeby zdobyć największy zasięg i interakcję.\nPora sobie uświadomić, że świat się zmienił. Być może na zawsze. Nie widać tego, gdy wrzucasz na swój profil selfie na tle Burj Khalifa czy Pałacu Kultury i Nauki, ale media społecznościowe mogą być równie skutecznym – a przez to bardzo niebezpiecznym – narzędziem do mobbingu, stalkingu, pomawiania, kłamstwa, manipulowania, plotkowania i obśmiewania.\nMusimy nauczyć się żyć w tej wirtualnej przestrzeni tak, aby jak najmniej ranić innych. Oczywiście, będziemy popełniać błędy; w życiu w realu też je popełniamy. Ale umiemy też – lepiej lub gorzej – przeprosić, zrehabilitować się, naprawić szkodę, zadośćuczynić. W sieci wszystko dzieje się szybko – kilka miliardów operacji na sekundę, zgodnie z taktowaniem procesora. Czasem to zbyt szybko. Szkoda została wyrządzona. Nie naprawisz złego pierwszego wrażenia.\nŚwiat online nie ma granic, więc możemy poznać i zrazić do siebie każdego: prezydenta Stanów Zjednoczonych i sąsiada po drugiej stronie ulicy. A sposób, w jaki potraktujemy rozmówcę, będzie widoczny praktycznie dla wszystkich, nie tylko dla tej osoby.\nW sieci rodzą się związki, intrygi, poznajemy przyszłych pracodawców i całkowicie nowych ludzi. W mediach społecznościowych budujemy swój wizerunek. Pewnie zdarzyło ci się nawet przeczytać regulamin któregoś portalu społecznościowego, może słyszałeś gdzieś pojęcie netykiety. Ale kto w ogóle by się tym martwił? Sieć daje anonimowość, tak przynajmniej dotąd wszyscy myśleli. Jest świetnie, mogę zrobić co chcę i do tego świetnie się bawię. Do czasu kiedy nagle otrzymasz wypowiedzenie z pracy lub ktoś z twoich znajomych po twoim wpisie targnie się na życie (swoje lub twoje). Paradoksalnie to, co robimy w internecie, pozostawia trwałe ślady, których nie można ot tak po prostu wymazać. Nasze działania są widoczne w jednej sekundzie dla każdego.\nDlatego kwiecień 2016 roku to dobry moment, żeby w końcu to zrobić. Stało się. W mediach społecznościowych – tak jak na ulicy, w pracy, czy tramwaju – obowiązują pewne reguły i zasady savoir-vivre’u, których nie nauczysz się w domu ani w szkole. Poznaj zasady, bez których nie da się żyć w ogromnej społeczności, jaka powstała dzięki portalom społecznościowym. To tu będziemy rodzić się i umierać. Być.\nZ kulturą osobistą.\nRozdział 1Historia i pojęcie netykiety\nKilka lat temu napisałem na blogu, że jesteśmy pokoleniem, które umrze w sieci. Co więcej, pozostaną po nas trwałe ślady w wirtualnej rzeczywistości: profile na portalach społecznościowych, wpisy na forach dyskusyjnych, zdjęcia wrzucone na serwery w chmurze, skrzynki pocztowe, konta bankowe, rachunki za zakupy, konta na serwerach gier online. Ilość śladów, które pozostawiamy po sobie, jest wprost nie do wyobrażenia. Większość z nas żyje w przekonaniu, że są to tylko wirtualne i nic nieznaczące ślady, które prędzej czy później przepadną w odmętach wirtualnej sieci. Tymczasem właściciele portali społecznościowych digitalizują większość publikowanych przez nas danych i mają prawo z nich korzystać, np. Facebook ma prawo wykorzystywać nasze zdjęcia w celach promocyjnych i reklamowych.\nDo niedawna żyliśmy też w przekonaniu, że w sieci jesteśmy całkowicie anonimowi. To oczywiście złudne poczucie, bo coraz bardziej precyzyjne narzędzia do badania preferencji internautów pozwalają określić nie tylko, kim jesteśmy, ale też, co lubimy i zasugerować, gdzie powinniśmy zrobić zakupy lub gdzie spędzić udane wakacje. Wystarczy wejść na dowolną stronę miasta, które nas zainteresowało, a nie opędzimy się od podpowiedzi na temat hoteli i atrakcji, które czekają na nas w tym regionie – nawet po opuszczeniu witryny. Handel danymi użytkowników mediów społecznościowych to ogromny biznes i każdy chce uszczknąć z niego coś dla siebie. Jest jeszcze jeden ważny czynnik, który wpłynął na niepisaną akceptację „wirtualnej inwigilacji”: poczucie bezpieczeństwa i zaufania, które stopniało po zamachach w Nowym Jorku z dnia 11 września 2001 r. Amerykanie są chyba najlepszym przykładem, jak bardzo i w sposób świadomy przeciętny obywatel pozwala się kontrolować w imię poczucia bezpieczeństwa. Od tamtego czasu zmieniło się przecież wiele: świat obiegły zdjęcia skutecznego ataku na kryjówkę Osamy bin Ladena, niewyobrażalnej prędkości nabrał Internet, większość użytkowników korzysta z sieci za pomocą urządzeń mobilnych. Mimo to uścisk cyfrowej inwigilacji wcale nie zelżał.\nŚwiat wyglądał zupełnie inaczej w 1999 r., kiedy przystąpiłem do pisania pracy magisterskiej na temat netykiety w IRC i poczcie elektronicznej. W Polsce brakowało na ten temat jakiejkolwiek literatury, a dostęp do Internetu był w znacznym stopniu ograniczony. Korzystałem głównie z komputerów w bibliotece wydziałowej Filologii Klasycznej i Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Byłem uprzywilejowanym studentem, który na potrzeby pracy naukowej mógł w nieograniczonym wymiarze czasu korzystać z pecetów połączonych z siecią.\nCo mnie sprowokowało do pisania pracy magisterskiej na ten temat? Już wtedy nurtowało mnie pytanie, jakie reguły będą obowiązywały w Internecie, do którego w nieodwracalny sposób przenosi się coraz więcej spraw codziennych załatwianych do niedawna w tzw. realu? Czy istnieje zbiór zasad, które należy i wypada znać, aby bez kłopotów poruszać się w wirtualnej rzeczywistości i do tego mieć wpływ na to, jak będą nas postrzegać inni ludzie w sieci? Bo choć zmieniają się nośniki, które pozwalają nam w zasadzie w nieograniczony sposób komunikować się z ludźmi, to pewne zasady pozostają niezmienne. Choćby pierwsze wrażenie.\nPotrzeba kontaktu między ludźmi oraz chęć szybkiego przekazywania informacji to chyba największe wyzwania, jakim ludzkość stawiła czoło w XX w. Przyczyniło się to do rozwoju środków masowego przekazu i stworzenia Internetu. To bez wątpienia największe osiągnięcie cywilizacyjne minionego stulecia.\nTempo zmian jest na tyle błyskawiczne, że jeszcze w 1962 r. jako utopię traktowano teorię Herberta Marshalla McLuhana, kanadyjskiego teoretyka komunikacji, który wprowadził pojęcie wirtualnej wioski (global village), opisane szerzej w książce The Gutenberg Galaxy. Naukowiec ten stwierdził, iż ludzkość wkracza właśnie w wiek informacji, a elektroniczne media, zwłaszcza telewizja, stworzyły tak zwaną globalną wioskę, w której medium jest przekazem (tj. charakter środka komunikacji ma większy wpływ na odbiorcę niż sama przekazywana wiadomość). Kanadyjczyk nie przewidział, że niespełna 28 lat później, dzięki Internetowi, jego słowa staną się faktem.\nJestem przekonany, że mało kto czyta regulaminy portali społecznościowych przy zakładaniu konta czy poczty elektronicznej. To całkiem naturalne, że niechętnie czytamy zawiłe kodeksy, umowy kredytowe, a także instrukcje obsługi. Tymczasem założenie konta na portalu społecznościowym jest dla nas przepustką do wirtualnej przestrzeni, w której chcemy mieć udział. Przepustką, kluczem dostępu, a zarazem przyzwoleniem na większą lub mniejszą kontrolę naszych działań. Paradoksalnie sieć, która miała dawać jej użytkownikom wolność dzięki dostępowi do jej zasobów, narzuca na nas zasady, które musimy zaakceptować, aby być częścią wielkiej, globalnej społeczności. Okazuje się, że nasza swoboda ma pewne ramy, zaś wyrażanie poglądów na każdy temat – swoje granice i normy. Mniej oczywiste może być, iż łamanie reguł oraz zasad zawartych w regulaminach portali wiąże się z określonymi sankcjami, w skrajnych przypadkach z wykluczeniem z określonej grupy lub społeczności.\nZ tego powodu powstała potrzeba zebrania, uporządkowania i udostępnienia zasad etykiety sieciowej (netykiety) dla użytkowników Internetu.\nPotrzebę tę dostrzegli amerykańscy studenci, którzy w trosce o sprawną komunikację między sobą stworzyli kodeks dobrych praktyk. Kodeks ten stał się podstawą wszystkich późniejszych opracowań reguł obowiązujących użytkowników wirtualnej przestrzeni bez względu na kraj, z którego się z nią łączą. Zbiór ten nazwano netykietą. Opisane w nim zasady mają charakter uniwersalny. Ich znajomość jest konieczna w skutecznym budowaniu własnego pozytywnego wizerunku w sieci, w kontaktach prywatnych i zawodowych. Reguły te nabierają szczególnego znaczenia w dobie mediów społecznościowych, których szybkość i zasięg mogą okazać się przepustką lub gwoździem do trumny w naszych codziennych kontaktach ze światem.\nOd początku zakładano, że stosowanie się do zasad korzystania z usług internetowych jest dobrowolne, ale użytkownicy sieci powinni liczyć się z faktem, że one istnieją1.\nNetykieta ma charakter zwyczajowy, podobnie jak tradycyjne zasady przyzwoitego zachowania. W rolę rodziców, systematycznie karzących za ich nieprzestrzeganie, wcielają się administratorzy lub moderatorzy stron i portali internetowych. Ostatnio coraz częściej spotykamy się też z kontrolą między użytkownikami: łamanie netykiety powoduje zgłoszenie nadużycia przez użytkownika do administratora i odcięcie „niegrzecznego” osobnika (zbanowaniem) od określonej usługi internetowej. Tak było w przypadku IRC-a, z którego można było zostać wyrzuconym za używanie np. wulgaryzmów.\nZa pierwszą publikację zawierającą podstawy netykiety uznaje się dokument autorstwa Arleny H. Rinaldi z Florida Atlantic University, wydany w 1992 r. Rinaldi, pracownik naukowy FAU, prowadziła wówczas kursy z podstaw wiedzy oraz pracy w Internecie.\nDokument opracowany przez Rinaldi był zbudowany z następujących działów:\nPoczta elektroniczna i pliki. Odpowiedzialność użytkownika.\nKomunikacja elektroniczna: e-mail, grupy LISTSERV, Usenet, listy mailingowe.\nLISTSERV, listy mailingowe, grupy dyskusyjne.\nWedług Rinaldi, netykieta miała zapewnić dobre warunki pracy w środowisku wirtualnym poprzez uzmysłowienie użytkownikom, iż w internecie należy przestrzegać podstawowych reguł wzajemnego poszanowania oraz innych zasad, wynikających ze specyfiki tego medium.\nTo na użytkowniku spoczywa ostateczna odpowiedzialność za dostęp do Internetu i działania podczas korzystania z różnych usług sieciowych. Działania, które są rutynowo dozwolone w jednej sieci/systemie, mogą być kontrolowane lub nawet zabronione w innych, ale nawet najbardziej błyskotliwi administratorzy nie są w stanie wyłapać wszystkich uchybień. Każdy jednak może kontrolować się sam, stąd największa odpowiedzialność za utrzymanie porządku i kultury spoczywa na każdym użytkowniku sieci.\nRinaldi ostrzegała, iż „w szczególnych wypadkach może nastąpić odebranie przywileju pracy w sieci NA STAŁE, będące wynikiem akcji dyscyplinarnych, podejmowanych przez specjalną komisję powołaną do badania przypadków nadużyć w sieci”. Sformułowanie takie było możliwe ze względu na stosunkowo niewielki rozmiar sieci akademickiej FAU. Niemożliwe natomiast było – nawet wtedy, na początku lat 90. XX w. – powołanie organu, który sprawowałby nadzór nad globalną siecią oraz egzekwował wykonywanie kar przez siebie wymierzonych.\nWiele praktycznych sugestii zebranych w publikacji Rinaldi pozostaje nadal aktualnych i to nie tylko ze względu na zachowanie kultury wypowiedzi, ale też jakość pracy biurowej czy ogólnie bezpieczeństwo systemów informatycznych.\nZalecenia w rozdziale Poczta elektroniczna i pliki. Odpowiedzialność użytkownika odnoszą się do odpowiedzialności użytkownika za udostępniane treści oraz utrzymanie porządku, m.in. przestrzeganie limitów pojemności w elektronicznej skrzynce pocztowej. Są one następujące:\nSprawdzaj pocztę codziennie i przestrzegaj wyznaczonego limitu miejsca na dysku. Usuwaj niepotrzebne przesyłki, aby nie zajmowały miejsca na dysku. Przechowuj w swojej skrzynce tylko niezbędne przesyłki. Nie zakładaj, że tylko ty masz dostęp do swojej skrzynki pocztowej: ostrzeżenie odnośnie do bezpieczeństwa i jawności wysyłanych i przechowywanych w skrzynce przesyłek. Korzystaj z możliwości kopiowania przesyłek na dysk swojego komputera do późniejszego ich wykorzystania.\nW drugiej części zaleceń autorka netykiety odnosi się do indywidualnych katalogów użytkowników (home directory) znajdujących się na dysku serwera:\nUtrzymuj zawartość na poziomie niezbędnego minimum (...). Regularnie i często kontroluj, czy twój komputer (katalog) i dyskietki nie zostały zawirusowane, szczególnie po transmisji plików z innych systemów, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusów. Nie przechowuj na dysku niczego prywatnego, gdyż informacje te są dostępne dla osób o uprawnieniach wyższych od twoich, np. administratorów.\nKolejny dział dotyczy usługi Telnet. Te zalecenia nie mają większego znaczenia dla naszych rozważań, ale przytaczam kilka z nich w celu zachowania kompletności omawiania netykiety:\nWiele usług dostępnych przez Telnet posiada pliki z dokumentacją, dostępną online lub przez FTP. Ściągnij te pliki i zapoznaj się z nimi, zamiast blokować łącze podczas długotrwałych prób „nauczenia się” nowego systemu. Pamiętaj o innych użytkownikach, którzy chcą korzystać z danej usługi (...). Bądź przyłączony do innego systemu tylko na czas niezbędny dla uzyskania żądanej informacji, a potem odłącz się bez zwłoki. Uzyskane informacje powinieneś skopiować na swój komputer lub dysk (nie przetrzymuj ich na serwerze).\nTrzeci dział tematyczny pracy Rinaldi nosi tytuł Anonimowy FTP. Sugestie w nim zebrane, podobnie jak w poprzednim dziale, są głównie instrukcją postępowania użytkownika podczas korzystania z usługi FTP(File Transfer Protocol). Wśród wielu zaleceń bardzo istotna jest reguła:\nKopiując programy, użytkownik jest odpowiedzialny za sprawdzenie i przestrzeganie warunków licencji i praw copyright. Jeżeli program jest ci przydatny w użytkowaniu, opłać (jeśli jest wymagana) autorowi opłatę rejestracyjną. Jeżeli masz jakieś wątpliwości, nie kopiuj programu (...). Dodatkowych informacji co do kopiowanych programów żądaj od autora danej aplikacji. Usuwaj niepotrzebne programy ze swojego systemu.\nNastępny dział toKomunikacja elektroniczna – e-mail, grupy LISTSERV, Usenet, listy mailingowe.\nPiąta i ostatnia grupa zagadnień w etykiecie internetowej Rinaldi poświęcona jest grupom dyskusyjnym. Również ta część netykiety ma formę instrukcji obsługi określonych usług sieciowych. Zalecenia Rinaldi poprzedzone są krótkim wstępem, w którym autorka naświetla specyfikę listy dyskusyjnej jako narzędzia komunikacji. Znajdują się tu informacje odnośnie do natężenia komunikacji na listach, specyfiki różnych rodzajów list oraz czasu, jaki jest konieczny do bieżącej obsługi subskrypcji. Autorka proponuje uwzględnić wszystkie te czynniki przy podejmowaniu decyzji o zapisaniu się do danej listy. Zaleca również zapisać się wyłącznie do niezbędnych list dyskusyjnych.\nNastępnie wyliczonych jest 10 sugestii, które należy podzielić na dwie grupy.\nPierwsza odnosi się do treści korespondencji wysyłanej i odbieranej z listy, np.:\nDbaj, aby twoje pytania i komentarze odpowiadały tematowi danej listy. Nie wahaj się prowokować innych do dyskusji (...).\nDrugą grupę stanowią zalecenia o charakterze technicznym, związane z zapisaniem lub wypisaniem się z listy czy zawieszeniem subskrypcji na określony czas, tj.:\nZapisując się do grupy, zachowaj otrzymane potwierdzenie zgłoszenia, aby ewentualnie móc się na nie powołać. Zapisuj się na listę, podając swój osobisty adres, a nie np. wspólny adres biura, katedry itp. Jeśli nie będzie cię w pracy ponad tydzień, wypisz się lub zawieś subskrypcje we wszystkich listach/grupach, do których należysz.\nWiększa część wskazówek i reguł zawartych przez Rinaldi w dokumencie o netykiecie jest stosowana do dziś i stanowi podstawy komunikacji międzyludzkiej obowiązujące w wirtualnej rzeczywistości. Nie znając ich, możemy popełniać błędy – niestety, nieznajomość zasad nie chroni nas przed ich konsekwencjami.\nZnajomość tych zasad pomoże ci bezpiecznie poruszać się i skutecznie budować swój wizerunek w różnych mediach elektronicznych. Wymagania odnośnie do stosowanego języka przydadzą się podczas tworzenia korespondencji służbowej poprzez e-mail, zawierając znajomości na Facebooku lub odpisując na zapytanie klienta na LinkedIn. Choć sieć z każdym rokiem dostarcza nam nowych narzędzi do sprawniejszej komunikacji, to cały czas opierają się one na uniwersalnych zasadach netykiety, zrozumiałych dla członków zachodniego kręgu kulturowego.\nSądzę, że gdyby wszyscy stosowali się do tych prostych praktyk, żyłoby się nam o wiele przyjemniej. Znajomość netykiety pozwoli ci nie tylko nawiązywać nowe kontakty z ludźmi, ale też być postrzeganym jako osoba życzliwa, empatyczna, z którą warto nawiązywać znajomość prywatną i relacje zawodowe. Wypełnianie tych zasad w praktyce zaowocuje stworzeniem wizerunku osoby z klasą, co może zaprocentować wymarzonym kontraktem zawodowym czy też świetnymi relacjami ze współpracownikami. Klucz do tych osiągnięć leży w zasięgu klawiatury i twoich chęci. Pomyśl: Co robisz, gdy poznajesz nową osobę? Pierwszym i naturalnym ruchem jest wpisanie jej imienia i nazwiska do dowolnej wyszukiwarki internetowej i znalezienie informacji w internecie. Każdy twój ruch w sieci jest śladem i cenną informacją, która buduje twój wizerunek online, ale coraz częściej również offline. Na szczęście, masz wpływ na to, czy będzie on mieć charakter pozytywny.\n1 Jest to definicja netykiety ze Słownika języka polskiego, pod red. L. Drabik i E. Sobol, Warszawa 2007.\nRozdział 2Co to jest wizerunek (marka własna) i dlaczego warto o niego dbać?\nMarką w mediach społecznościowych jest każdy. Również ty, niezależnie od tego, czy ci się to podoba, czy nie. Pytanie zatem brzmi: Czy twoja marka jest dobra, czy zła? Wartościowa czy irytująca? Kulturalna czy prymitywnie chamska? I druga ważna kwestia: Czy masz świadomość tego, jaka jest twoja marka? Jak postrzegają cię inni? Jaki wizerunek prezentujesz swoim znajomym i pracodawcom, także tym potencjalnym? Wszystkie obietnice złożone w mediach społecznościowych można łatwo zweryfikować. Tym bardziej że CV, które wysyłasz, aplikując o pracę, to pretekst do sprawdzenia twojego ogólnego wizerunku, tego, co sobą reprezentujesz, jakie opinie krążą o tobie w sieci.\nWedług Jeffa Bezosa, założyciela Amazon.com, marką jest to, co ludzie mówią o tobie, gdy nie ma cię z nimi w jednym pokoju. Są to skojarzenia z tobą, twoimi umiejętnościami, cechami i zachowaniami. Określają, czego można od ciebie oczekiwać lub spodziewać się po tobie. Wielu pracowników ma dość porównywalne umiejętności i potwierdzenia kwalifikacji. Ale mogą być zupełnie innymi ludźmi, o różnym podejściu do pracy i swoich obowiązków – co zmienia wymiar jakości wykonywanej pracy oraz wpływa na ogólną ocenę uzyskanych efektów. Tym właśnie jest marka osobista – obietnicą składaną przez nas innym ludziom.\nBudowę marki osobistej rozpocznij od zadania sobie kilku pytań. Zastanów się nad swoimi umiejętnościami, nad tym, co możesz zaoferować innym. Odpowiedz sobie szczerze na następujące pytania:\nRobienie czego sprawia mi największą przyjemność?\nCo umiem robić lepiej niż większość ludzi?\nZa co ludzie mnie chwalą? Jakie mam słabości, słabe strony?\nCo dobrego mogę wnieść do firmy?\nCo przeszkadza mi w osiągnięciu celu?\nCzego szukają pracodawcy? Czy ja to mam? Skąd wiem, że to mam?\nTworzenie osobistej marki polega na odsłonięciu swojej prawdziwej, wyjątkowej twarzy i zaprezentowaniu jej światu. Budując markę własną, pracujesz na swój rachunek, swoją przyszłość, swoją karierę – nawet jeśli nigdy nie przyszła ci do głowy myśl o własnej działalności i zarabiasz godziwe pieniądze na etacie. Nic dziwnego, że posiadanie wiedzy z zakresu marketingu i mediów społecznościowych stało się szczególnie przydatne w internecie. Dzięki przemyślanej i świadomej strategii możesz wykorzystać swój talent i osiągnąć zaskakujące oraz wymierne korzyści. Świadome i konsekwentne wytyczanie celów pozwoli ci zdobyć wymarzoną pracę i realizować marzenia. Ale pamiętaj: w internecie bardzo łatwo jest zbudować własną markę – a jeszcze łatwiej jest ją zepsuć.\nRozwój nowych technologii sprawił, że praktycznie każdy człowiek urodzony i wychowany w zasięgu kulturowym cywilizacji zachodniej otrzymał proste i skuteczne narzędzia, poprzez które może pokazać światu, kim jest, co potrafi i co chce osiągnąć. Markę osobistą można budować w internecie, choćby poprzez dołączenie do sieci społecznościowych i wykorzystanie swego profilu jako tablicy reklamowej do promocji własnych umiejętności i priorytetów. Nie mam żadnych złudzeń, że dla pracodawców internet jest pierwszym miejscem, w którym szukają informacji o potencjalnym kandydacie. Mało tego! Czasami nasza aktywność w mediach społecznościowych będzie decydowała o wyborze na konkretne stanowisko pracy. W tym wypadku sprawdza się powiedzenie: „Nie ma cię w sieci? Nie żyjesz!”.\nNiezależnie od etapu życia i kariery zawodowej, w którym się znajdujesz, to ty decydujesz o tym, z kim nawiązujesz znajomość i jak budujesz relacje. To ty ustalasz priorytety i cele, które chcesz osiągnąć. To ty budujesz swoją markę osobistą.\nPonieważ internet stał się naturalnym środowiskiem pracy i relaksu, warto dostosowywać się do regulaminów obowiązujących na poszczególnych portalach społecznościowych, jak również szanować prawo do korzystania z internetu przez innych użytkowników sieci.\nTraktowanie siebie jako marki osobistej w internecie pozwoli ci nawiązać interesujące znajomości lub zdobyć wymarzoną pracę. Warto uświadomić to sobie, zanim popełnisz mnóstwo nieodwracalnych błędów, które mogą wypaczyć lub zaburzyć twój pozytywny wizerunek. Jak mawiają prawnicy, nieznajomość prawa nie zwalnia z konieczności jego przestrzegania ani z odpowiedzialności za jego naruszenie. Tak jest również w przypadku znajomości zasad netykiety.\nTraktując funkcjonowanie w sieci jako sposób budowania wizerunku i kariery, warto wiedzieć, że każdy komentarz lub serduszko pozostawione pod fotką na Instagramie to cegiełki tworzące nasz wizerunek.\nPrezentowane przez ciebie treści w mediach społecznościowych powinny być unikalne i rozpoznawalne, dostarczające odbiorcom czegoś atrakcyjnego i wartościowego. Chyba że mowa o kolejnym zdjęciu kociaka, robiącego słodkie oczy. Tych nigdy nie jest zbyt wiele. Dlatego warto zastanowić się nad sposobem publikacji: Czy lepiej dla twojej marki będzie komentować wszystkie wpisy na Facebooku, wrzucać co godzinę zdjęcia z miejsc, w których się znajdujesz i pokazywać światu, co robisz w danej chwili? Czy może lepiej wrzucać tylko 2-3 wpisy dziennie?\nWzmacnianie i utrzymywanie marki osobistej to nieustanny proces, w którym możesz korzystać z pomocy innych osób. Być może konieczne okaże się sięgnięcie po poradę coacha lub osobistego trenera, którzy pomogą ci odkryć zarówno właściwy cel (coach), jak i właściwą drogę do niego (trener). Jeszcze inną pomoc uzyskasz od mentora, który wesprze cię swoją praktyczną wiedzą i doświadczeniem.\nNiezależnie od tego, istnieje kilka możliwości skutecznego budowania wizerunku, które możesz wykorzystywać codziennie:\nPrzede wszystkim dotrzymuj słowa – jeśli coś obiecujesz, zrób to.\nWykonuj pracę najlepiej, jak umiesz – twoje wyniki z poprzedniej pracy okażą się ważne w następnej firmie.\nPostępuj etycznie – gdy ludzie wiedzą, że mogą ci ufać, otworzy się przed tobą więcej okazji i możliwości.\nZbieraj polecenia na LinkedIn – opinie innych ludzi są postrzegane za bardziej wartościowe niż autoprezentacja (czyli chwalenie się).


aw 05.10.2011 07:40\nSąd Rejonowy dla Warszawy musiał 21 lipca 2011 roku umorzyć postępowanie ws. jednego z najbardziej znanych polskich biznesmenów - Ryszarda Krauzego. Tydzień wcześniej weszła w życie nowelizacja kodeksu karnego, w ramach której z kodeksu spółek handlowych został usunięty artykuł 585. Artykuł mówi o działaniu na szkodę spółki i to na jego podstawie Krauze został oskarżony.\nW październiku 2010 roku prokuratura apelacyjna podstawiła Krauzemu zarzut w związku z udzieleniem 3-milionowej pożyczki firmie K&K, mimo że firma była już winna spółkom Krauzego 28 mln - twierdzi dziennik "Rzeczpospolita". W grudniu 2010 akt oskarżenia trafił do sądu.\nW Sejmie trwały w tym czasie prace nad nowelizacją kodeksu karnego, w której nie było zapisu o artykule 585. W styczniu na spotkaniu Naczelnej Rady Adwokackiej, na której obecny był również Krauze, minister sprawiedliwości Krzysztof Kwiatkowski otrzymał propozycję zmiany tego artykułu. W lutym zgłosił ją poseł PLS.\nW czerwcu ostatecznie głosami PO i PSL Sejm zupełnie usunął art. 585 z kodeksu spółek handlowych. A sąd musiał umorzyć sprawę Krauzego.


Modne Fryzury Studniowka - naszemiasto.pl\nMateriały ze słowem kluczowym "Modne fryzury studniówka" w mieście Wrocław.\nW tym roku modne są włosy długie o dużej objętości, romantyczne fale i wszelkiego rodzaju sploty. Więcej na temat: fryzury na studniowke fale\nWięcej na temat: sylwester 2012\nW sylwestrową noc każda z nas chce wyglądać olśniewająco. Jeśli macie już wystrzałową kreację, szpilki i pomysł na oryginalny makijaż, najwyższy czas pomyśleć o fryzurze!\nWięcej na temat: Jaka fryzura na sylwestra\nfryzura na sylwestra 2014\nfryzura na sylwestra 2015\nsylwestrowe fryzury 2014\nPrzed Sylwestrem i karnawałem sprawdzamy, jakie fryzury są najmodniejsze w tym sezonie oraz co radzi kosmetyczka i wizażystka. Zobaczcie kilka kroków do dobrego wyglądu! Więcej na temat: metamorfozy sylwester\nWiesz, jakie są najmodniejsze fryzury studniówkowe 2014? Poznaj najnowsze trendy. Jeśli cenisz naturalność, możesz zapleść warkocz. Jeśli masz długie włosy, dobrą fryzurą dla ciebie będzie uczesanie w stylu vintage. Więcej na temat: fryzury studniowkowe\nfryzury studniowkowe 2014\nfryzura studniowka warkocz\nfryzura studniowka vintage\nmodne fryzury studniówka


W Sejmie o zdrowiu: Profilaktyka to pierwszy krok do zdrowia – bardzo często o tym zapominamy – Medkurier – wszystko o zdrowiu, medycynie, farmacji\n| Ostatnia aktualizacja: 18/05/2022\nWczesna diagnostyka raka tarczycy i niebarwnikowych raków skóry pozwala na szybsze i skuteczniejsze leczenie, a przede wszystkim na wyleczenie pacjenta. Z punktu widzenia ekonomicznego jest odciążeniem dla budżetu państwa, ponieważ dzięki niej zmniejszają się koszty terapii. Z wykonywania diagnostyki już na wczesnym etapie rozwoju choroby wynikają same korzyści, a mimo to nawyk chodzenia Polaków na badania profilaktyczne wciąż nie jest na zadowalającym poziomie.\n– Szczególnie teraz, gdy wielkimi krokami zbliżamy się do sezonu wakacyjnego bardzo ważne jest to, żeby pamiętać jakie skutki może przynieść nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV. Dodatkowo 25 maja przypada Światowy Dzień Tarczycy, więc to idealny moment by szeroko mówić o profilaktyce, szczególnie tych nowotworów, które bardzo często są bagatelizowane. Mowa tu o raku tarczycy oraz o niebarwnikowych nowotworach skóry. W ramach kampanii „Motyle pod ochroną” oraz kampanii „Rak UV” chcemy zwrócić uwagę posłanek i posłów na pacjentów onkologicznych oraz pokazać jak ważna jest profilaktyka w przebiegu procesu leczenia – wyjaśnia Elżbieta Kozik, Prezes Zarządu Polskie Amazonki Ruch Społeczny.\nNa co dzień Polskie Amazonki Ruch Społeczny działają w zakresie poprawy sytuacji pacjentów onkologicznych oraz szerzenia świadomości dotyczącej profilaktyki, diagnostyki oraz leczenia wszystkich rodzajów nowotworów. Tym razem odbiorcami ich przekazu będą parlamentarzyści. Jednym z elementów wydarzenia była możliwość wykonania badania USG pod kątem raka tarczycy oraz badania dermatoskopowego pod kątem nowotworów skóry, czyli dwóch bardzo często bagatelizowanych jednostek chorobowych, których wczesne wykrycie przynosi same korzyści. Inicjatywa ma na celu zwrócenie uwagi parlamentarzystów na istotność wczesnego wykrywania obu jednostek chorobowych.\nPamiętaj o swojej tarczycy – motyle pod ochroną\nRak tarczycy co roku diagnozowany jest u ok. 3 tys. osób. W przeciwieństwie do wielu innych typów nowotworów, o raku tarczycy mówi się stosunkowo mało. Uważany jest za dość rzadką chorobę, ale z roku na rok wzrasta poziom zachorowalności na nią. Jest to choroba tak zwanych młodych dorosłych, czyli osób w wieku 20-40 lat, szczególnie kobiet. W 90% przypadków leczenie kończy się sukcesem, ale jak każda choroba nowotworowa odciska piętno na życiu pacjenta.\nNie są znane szczegółowe przyczyny powstawania tego nowotworu, ale do czynników mogących mieć wpływ na jego rozwój są: nadmiar lub niedobór jodu, nadmierne wydzielanie hormonu przysadki mózgowej – TSH – tyreotropiny, która stymuluje do pracy tarczycę; narażenie na promieniowanie\nw wyniku radioterapii okolic głowy, szyi i klatki piersiowej; czynniki genetyczne, w przypadku historii choroby w rodzinie.\n– Objawy, które mogą świadczyć o problemie związanym z tarczycą to powiększenie węzłów chłonnych szyi, chrypka, zmiana barwy głosu, czy trudności z przełykaniem. Jednak najczęściej występującym objawem raka tarczycy są wyczuwalne zgrubienia w przedniej części szyi – tzw. guzki. Takie objawy koniecznie należy zgłosić lekarzowi, który skieruje na USG tarczycy, które jest w stanie wykryć nawet najmniejsze zmiany. Profilaktycznie takie badanie należy wykonywać raz na dwa lata, o ile lekarz nie zalecił innej częstotliwości – wyjaśnia Magdalena Knefel, Polskie Amazonki Ruch Społeczny.\nNiewielka zmiana na skórze? To może być rak!\nSłońce bez odpowiedniej profilaktyki może być dla nas naprawdę niebezpieczne. Raki skóry to najczęściej występujące nowotwory złośliwe u człowieka o białym kolorze skóry – stanowią 30% wszystkich rozpoznawanych nowotworów złośliwych. W świadomości Polaków rak skóry, błędnie kojarzony jest wyłącznie z czerniakiem, na temat którego wiedza wśród społeczeństwa jest większa. Do raków skóry zaliczamy również niebarwnikowe nowotwory skóry, tj. rak podstawnokomórkowy – najczęstszy rak skóry, stanowiący 80% zachorowań oraz rak kolczystokomórkowy stanowiący 15-20%. Ponad 90% nowotworów niebarwnikowych skóry jest bezpośrednio związanych z promieniowaniem ultrafioletowym.\nObraz kliniczny obu niebarwnikowych nowotworów skóry, jest zróżnicowany i zależy od umiejscowienia. Zasadniczą różnicą między rakiem kolczystokomórkowym skóry, a rakiem podstawnokomórkowym skóry są komórki z których powstają. Rak kolczystokomórkowy powstaje\nz komórek warstwy kolczystej, natomiast rak podstawnokomórkowy z komórek warstwy podstawnej. Czynnikiem ryzyka rozwoju raka podstawnokomórkowego jest kumulacyjna dawka promieni słonecznych. Za pojawienie się raka kolczystokomórkowego odpowiadają intensywne przerywane kąpiele słoneczne.\nZmiany dotyczące obu nowotworów występują najczęściej na odsłoniętych częściach ciała, głównie w obrębie głowy lub szyi, ale mogą również pojawić się na kończynach, tułowiu czy genitaliach. Rak kolczystokomórkowy w porównaniu do raka podstawnokomórkowego charakteryzuje się gwałtowniejszym wzrostem oraz większą skłonnością do miejscowej destrukcji i tworzenia przerzutów.\n– Istotnym elementem w profilaktyce raka skóry jest samoobserwacja, która powinna odbywać się przynajmniej raz w miesiącu. Polega ona na sprawdzeniu skóry pod kątem nowych zmian oraz obserwacji wcześniejszych. Raz w roku warto udać się do dermatologa na badanie dermatoskopem, aby sprawdzić wszystkie zmiany powstałe na ciele. W przypadku gdy któraś z nich budzi pewne podejrzenia pobiera się wycinek, który następnie poddawany jest badaniu histopatologicznemu – wyjaśnia Magdalena Knefel. – Badanie dermatoskopowe jest naprawdę szybkie i nie trzeba się na nie specjalnie przygotowywać, dlatego tym bardziej warto je wykonać. Warto żeby osoby, które nie wykonały tego badania po wakacjach udały się na nie już teraz i pamiętały o jego corocznym wykonywaniu. Szczególnie po okresie wiosna-lato, kiedy to nasza skóra jest najbardziej narażona na oddziaływanie promieni UV – dodaje.\nWięcej informacji o kampaniach na:\nMotyle pod ochroną –https://ruchspoleczny.org.pl/aktualnosci/motyle_pod_ochrona_co_znaczy_rak_tarczycy-139.html\nRak UV – www.rakuv.pl\nMagdalena Władysiuk: Profilaktyka onkologiczna niezbędna dla długiego życia\nProf. dr hab. Krystyna Gutkowska: Dietoprofilaktyka lepsza niż dietoterapia\nTags: Magdalena KnefelMotyle pod ochronąPolskie Amazonki Ruch Społecznyrak skóryrak tarczycyRak UV


Uwaga zŁodziej psÓw!!!!! - Page 3 - Wszystko o psach - Dogomania\nIle to my mamy katolików? :p\nNo ale przepisy i przykazania są po to aby je łamać. Tak to policjant i ksiądz poszliby na zasiłek :razz:\nW mojej okolicy tez ciągle kartki o skradzionych psach z posesji. Rasowych- a jakże- do wolno puszczanych wiejskich burków nawet straż Gminna się nie przyczepia. Ech.. przydałby się kolejny król reformator- tylko zamiast zamieniać drewno na mury niech zamieni głupotę i chytrość na rozum i szacunek.\nto okropne i zgadzam sięz tym że trzeba pinować swoich czworonorznych pociech ! a jagdyby znikały to napewno nie z własnej woli bo psy to jedyne zwierzęta które kochają bardziej na nisz samych siebie !!!\nstrzeszcie sie złoodzieja psów !!!!!!\nMieszkam na drugim końcu Polski i zostawianie u nas psów przywiązanych pod sklepami to sprawa nagminna.\nWchodze nieraz do marketów, wychodze po długich zakupach i ten sam pies jeszcze niecierpliwie czeka. Ile rzeczy może sie przez ten czas wydarzyć, a potem nikt nic nie wie, nie widział, jak kamień w wodę....\nCzasem zdarza mi się nadejsc akurat na moment odwiązywania psa i wtedy nie mówię żeby tak ten ktoś nie robił bo mnie jeszcze op......., zawsze mowię żeby uważał bo ostatnio grasują złodzieje co potem psy sprzedają - i zawsze to robi wrażenie....\nMnie wciąż zastanawia - PO CO LUDZIE CHODZĄ DO SKLEPU Z PSAMI?! Czy mając psa, nie potrafią wygospodarować czasu na spacer z nim w odpowiednie miejsce? Ciągle widzę psy przywiązane pod marketami, a pod osiedlowymi sklepikami latające luzem...\nCo do tego, że jak już się zdarzy kradzież to ludzie nabierają wody w usta... a powiedzccie, czy pod takim Tesco, Realem itp, każda osoba przechodząca zna psa i jego właściciela? Skąd mają potencjalni świadkowie wiedzieć, że to akurat nie właściciel odwiązuje psa tylko złodziej?\n[B]Okazja czyni złodzieja, a ludzie swoją głupotą napychają im kieszenie...[/B]\nEch.. u nas niedawno zniknął rasowy [btw. najpiękniejszy jakiego w życiu widziałam] szelcik... a tyle razy prosiłam jego właścicielkę, żeby nie zostawiała psa pod sklepem :(\nZostawianie psa na mrozie, lub na słoncu , tak nie zrobi miłośnik psów.\nGrey, czasem jest to TYLKO na 10 min, ale to wystarczy dla złodzieja... Pies nie musi tam stać nie wiadomo ile w warunkach, które mu nie sprzyjają .\nMiłosnik psów nie zostawi WŁASNEGO psa bez opieki, czy to poza domem czy w domu ;)\n*pozostawienie psa bez opieki poza domem - zostawienie pod sklepem, pod domem/na podwórzu bez nadzoru, puszczenie samopas na osiedle, bo "piesek sam się wyprowadzi i przyjdzie do domu..."\n* pozostawienie psa bez opieki w domu - szybki spacer przed blok rano, naładowanie miski jedzeniem, szybki spacer po powrocie i wieczorny... tyle z życia psa, który cały dzień siedzi sam w domu, MA się sam sobą zająć, wyskoczy "na siku" i ma grzecznie się w domu zachowywać...\nNie sztuką jest wziąć psa, postawić mu miskę z jedzeniem i zostawić samego sobie, a wychodzić z nim na spacery przy okazji zakupów w pobliskim "zieleniaku"... Jeżeli ktoś uważa się za [U]miłośnika[/U] znajdzie czas dla zwierzęcia, dba o nie, o jego potrzeby i o jego bezpieczeństwo (utarło się, że to pies powinien bronić nas, jednak jak widać często jest inaczej...) i wie jaką odpowiedzialnością jest posiadanie psa... Jeżeli ktoś myśli inaczej, niech kupi sobie chomika który potrzebuje mniej uwagi...i krócej żyje, w razie jakby miał się znudzić...\n* Edytuję dla potrzeb osób wysnuwających pochopne wnioski...\nPs. Widzę, że Dogo nie wiele się zmieniło przez te parę lat... wciąż górę biorą uszczypliwości, zasada równy=równiejszy i ogólna nagonka na tych co myślą inaczej niż ogół, a przecież nie powinni... bo Dogo to jedna wielka rodzina, gdzie panuje jeden pogląd i każdy ma się stosować, jest inaczej - lincz...\nSzkoda, pomimo szczytnych celów wiele nowych osób się zraża - wiem, bo paru moich znajomych zrezygnowało a mieli możliwości i dobre chęci...\nno bez przesady, w domu to już raczej zostawi... 24h na dobe nikt z psem nie siedzi, nie gdy musi pracować itp...\nOpieka = wyprowadzenie, poświęcenie czasu, zapewnienie podstawowych potrzeb bytowych... Zdarza się, że niektórzy "właściciele" o tym nie pamiętają i mają psa po to, żeby mieć towarzysza np. w drodze po bułki...\nJeżeli "miłośnik" nie ma czasu żeby poświęcić psu czas na spacer i musi z nim chodzić do sklepu, żeby pies załatwił potrzeby fizjologiczne "przy okazji", tzn że teoretycznie w ogóle nie ma dla niego czasu...i nie powinien brać na siebie tego obowiązku...\nMiłosnik psów nie zostawi WŁASNEGO psa bez opieki, czy to poza domem czy w domu ;)[/QUOTE]\nKurdę... jeszcze wczoraj uważałam się za miłośnika psów. Dzisaj odkryłam, że tak nie jest, bo Birma zostaje sama w domu...\nwłasnie to samo mialam wczoraj napisać, ale mi się dogo zawiesiło :D\nPrzeczytajcie proszę mój ostatni post i dopiero wysnuwajcie wnioski z tego co piszę...\nnaprawdę włosy sie jeżą jak to czytam... naprawdę żeby wszystkich takich złych ludzi jakaś zaraza zeżarła... :( ja z moimi panienkami biegam bez smyczy, niby to taka rodzinna okolica, pełno rodzic z dziecmi i psami... ale faktycznie, czasem wystarczy trafic na złą godzinę... :( muszę jeszcze drugą sunię wysterylizowac, przynajmniej do pseudo nie trafi tfu tfu bo ja nie wiem, co bym zrobiła, gdyby mi sie coś takiego przydarzyło :( ja ze swoich psiaków oczu nie spuszczam, ale gdyby podbiegło do mnie 2 łebków i zabrało psy to jedyne co mam to gaz w kieszeni... :(\nBoże, to już nawet psy się kradnie.\nCo za okrucieństwo, ukraść komuś przyjaciela?\nSpotkał się ktoś z Was z takim przypadkiem?\n[quote name='Enigmatyczny']Boże, to już nawet psy się kradnie.\nSpotkał się ktoś z Was z takim przypadkiem?[/QUOTE]\nOsobiście nie, ale to bardzo częsty przypadek. Szczególnie często spotykane są kradzieże pieska zostawionego pod sklepem albo w przydomowym ogródku. Czasem wystarczy odwrócić się tylko na chwilę i psiak znika. Szczególnie narażone są pieski rasowe (rodowodowe) i w typie rasy. Zawsze przecież można je gdzieś opchnąć, a gdyby zrozpaczony właściciel poszukiwał i wyznaczył nagrodę, to udać, że się znalazło. Ludzi są okrutnymi materialistami! A taki mały piesek zostawiony sam pod sklepem jest bardzo łatwym łupem. :shake:\nKoszmar! Zawsze myślałam, że kradzież psów to kazuistyka. A tutaj piszecie, że Wam osobiście albo znajomym zdarzały się podobne nieszczęścia i że nie jest to sprawa tak rzadko spotykana:( Muszę ostrzec znajomych, którym zdarza się zostawiać psy pod sklepami. W sumie to tylko dwa razy widziałam ogłoszenia o zaginięciu yorka i terriera spod hipermarketów. Ale faktycznie lepiej nie kusić losu. pozdrawiam\nNie tylko pod sklepami to sie zdarza i nie tylko rasowym pieskom, niekturzy kradna z zazdrości... Moja koleżanka ma mieszańca husky ślicznego psa, choć troche mniejszego niż husky wielkości amstaffa, ogólnie piekny psiak. Psa przygarnęła ale później jej rodzice jej go oddali sąsiada bo stwierdzili ze nie potrzeba im psa.\npies trafił do ludzi u których mieszkał w dziurawej budzie bez wody, na krótkim łańcuchu :( wykopał sobie dziurę pod buda żeby schować się przed słońcem ;(\nkturegoś dnia kolezanka nie wytrzymala i ukradla tego psa z pod domu... ci "włsiciele" powiedzieli ze na policje zadzwonia ale naszczescie zmienili zdanie...\nPies mieszkal dlugo z kolezanka, wychowala go na super psa ;) ale pewien sasiad taki 12 letni zazdroscil ze ma takiego poslusznego i ladnego psa i kiedys gdy kolezanka poszla do szkoly ukradl go jej ... pies jest ufny jak to husky i poszedl... kolezanka sie domyslila gdzie pies i weszla do domu zrobila taka awanture ze goscie od nich poszli a oni szybciej oddawali psa niz go wzieli choc na poczatku upierali sie ze psa niemaja... chłopak ten to taki łysol jakich wielu, ktury ma peku inczyka i zazdrosci innym ich psów bo sam chcial by pitbulla ale rodzice w zyciu mu mie kupia... i dobrze bo strach sie bac co by wyroslo z tego psa...;( szarik naszczescie sie znalazl i nadal mieszka z moja kolezanka ;) teraz nikt sie niewazy go ukrasc bo Ula by mu pokazała ;D\nJa mojego pieska zostawiam czasem pod sklepem ale nigdy samego zawsze koleżanka albo siostra go pilnuje, a jesli czasem ide na spacer i po drodze do sklepu zaglądam to zawsze przywiązuje go tak żebym cały czas go widziała. Ale na szczęście mój pies jak mnie nie widzi staje się bestią i nikogo do siebie nie dopuści ;)\nChoć tak to jest z niego wielki tchórz ....\noby jak najmniej piesków kradziono i żeby zawsze się odnajdywały\nU nas w mieście ok. 2-3 lata temu pobili kobietę, wrzucili ją do rowu i odjechali jakąś bryką z jej psem - dogiem niemieckim. Czasem i takie niebezpieczne są sytuacje, jeśli ma ktoś psa rzadkiej rasy lub bardzo popularnej. Trzeba bardzo uważać. Ja swojej suni nie zostawiam nigdy samej i raz musiałam czekać na zewnątrz, bo ochroniarz nie chciał mnie do sklepu wpuścić z pieskiem,choć waży 2 kg i chowa się pod pazuchą. Wolę dmuchać na zimne i bardzo się cieszę,że moje maleństwo wygląda jak mieszaniec,choć ma rodowód :lol:. Ale boję się,że ludzie mogą ją zabrać, bo jest śliczną puchatą kulką i mogą zrobić to z zazdrości.\nCzytam i aż włos mi się jeży.\nMoże źle wychowałam moją psę, bo jest taka ufna do obcych? Cieszyłam się, że jak wychodzimy na dwór, to wita się z ludźmi, jest taka pogodna, bo lepiej mieć łagodnego psa niż agresora. Kilka razy miałam takie sytuacje, że wychodziłyśmy gdzieś na spacer, jakieś osoby ją wołały, a ona przybiegała się witać. Ale po przeczytaniu tych postów już nie będę pozwalała jej podchodzić do obcych.\nO zostawianiu pod sklepem to mowy nie ma, bo nigdy nie zostawiam. Mam jeden osiedlowy sklep, do którego mogę z nią wchodzić, więc tam robię zakupy, a na większe chodzę bez psa.\nObawiam się, że większość dorosłych psów sprzedawanych na allegro może być z kradzieży (albo likwidowanych pseudohodowli). Teraz trwa aukcja kolesia, który sprzedaje 2 labradory - czarnego i biszkopta po 500 zł. Podaje jedynie, że psy mają ok. 3 lat. Pochodzi z jakiejś wsi zabitej dechami z mazowieckiego. Podobnie aukcja mopsa, a w tle dresiarz z obleśną łapą. :angryy:\n[quote name='Agucha']Mnie wciąż zastanawia - PO CO LUDZIE CHODZĄ DO SKLEPU Z PSAMI?! Czy mając psa, nie potrafią wygospodarować czasu na spacer z nim w odpowiednie miejsce? Ciągle widzę psy przywiązane pod marketami, a pod osiedlowymi sklepikami latające luzem...\n[B]Okazja czyni złodzieja, a ludzie swoją głupotą napychają im kieszenie...[/B][/QUOTE]\nJa tez mam podobne zdanie i jestem przeciwniczka zostawiania psow przed sklepami. REAL w Gdyni zdaje sie wprowadzil zakaz uwiazywania psow przed sklepem. Chyba jako jedyny lub jeden z pierwszych...\n[quote name='Niebieska713']Ja tez mam podobne zdanie i jestem przeciwniczka zostawiania psow przed sklepami. REAL w Gdyni zdaje sie wprowadzil zakaz uwiazywania psow przed sklepem. Chyba jako jedyny lub jeden z pierwszych...[/QUOTE]\nO, to w sumie fajnie! Co do uwiązywania psów przed sklepem mam akurat stosunek ambiwalentny - w życiu nie zostawiłabym psa przed zakupami w hipermarkecie oraz takimi, które trwają dłużej niż kilka minut. Natomiast jeśli na spacerze idę koło sklepu i chcę kupić np. batona lub wodę, to aż takiego problemu nie widzę.\n[quote name='Litterka']O, to w sumie fajnie! Co do uwiązywania psów przed sklepem mam akurat stosunek ambiwalentny - w życiu nie zostawiłabym psa przed zakupami w hipermarkecie oraz takimi, które trwają dłużej niż kilka minut. Natomiast jeśli na spacerze idę koło sklepu i chcę kupić np. batona lub wodę, to aż takiego problemu nie widzę.[/QUOTE]\nTak,jesli idzie sie do osiedlowego sklepiku i nie ma zadnej kolejki do kasy... Bo np,jesli ja jestem na spacerze z moja sunia i nagle zachce mi sie pic,czy czegos slodkiego i wchodze do sklepiku zeby to kupic,ale jak widze,ze jest kolejka i mam czekac pare minut a sunia w tym momencie jest uwiazana pod sklepem i bez opieki,to wole sobie odpuscic ten zakup. NIEKTORZY LUDZIE CHYBA WCALE NIE POTRAFIA MYSLEC...Ostatnio bylam swiadkiem pewnej sytuacji - ktos zostawil przed sklepem suczke,ktora miala cieczke.No i traf chcial,ze akurat pojawil sie tam pies...Mam dopisywac jaki byl tego efekt,chyba nie musze...???\nKilka lat temu było głośno we Wrocławiu, że zdarzały się często kradzieże psów. Nie tylko rasowych, ale także kundelków! Zdarzyło się to m.in. koleżance znajomych. Psa znaleźli na Świebodzkim (takie targowisko).... Ale ile jest historii które nie kończą się dobrze? :(\nMoja siostra ma setera irlandzkiego. Nieraz jak wychodzę z nim na spacer i faktycznie wchodzę po drodze do sklepu to tylko takiego, z którego mam ciągły widok na psiaka. jak jest kolejka to wychodzę. Normalne jest, że trzeba uważać mając psy które na rynku sporo kosztują :/ Seter, jak to seter, ludzi kocha i podbiega się z nimi witać. każdego na śmierć by zalizał.... Siostrę uprzedziłam, że takie rzeczy się zdarzają. Uważa bardzo na psa. Nigdy byśmy sobie nie wybaczyły niedopilnowania... :(\nHappy Dog 10\nDzięki za poinformowanie, chociaż nigdy nie zostawiam psa przed sklepem.


Pokochaj siebie | be healthy by angie\nŚwiat pędzi jak szalony. Nie mamy czasu na nic. Wciąż biegniemy. Dążymy do doskonałości, wpatrując się w idealne ciała celebrytów.\nObieramy cel bycia szczupłą i atrakcyjną, katując się na siłowni i próbując wciąż to innej diety, suplementów. Niektóre kobiety z figurą modelki się urodziły, bez wielkiego, a czasem nawet żadnego wysiłku, są szczupłe i wysokie. Niektóre jednak muszą ciężko pracować by osiągnąć ten cel. Niestety nie każda z nas zdaje sobie sprawę, że dla niektórych jest to cel praktycznie nieosiągalny, o czym dowodzi post o przyczynach nadwagi i otyłości.\nChciałabym również zwrócić uwagę, że bardzo duża ilość kobiet źle szacuje swoją masę ciała, uważając się za grubsze niż są w rzeczywistości. Stąd tak duży odsetek płci pięknej cierpiącej na zaburzenia odżywiania jak bulimia czy anoreksja. Media wywierają na nas dużą presję, przedstawiając piękne szczupłe kobiety. Zaczynamy się głodzić, ćwiczymy jeszcze więcej. W pewnym momencie skupiamy się tylko na sobie. Pracujemy nad ciałem jeszcze bardziej intensywnie, zapominając o innych aspektach życia. Nasze życie zaczyna koncentrować się jedynie na jedzeniu, ćwiczeniach i codziennej kontroli wagi. Gdy waga znacznie nie spada, tracimy wiarę w siebie. Nie zauważamy niczego pozytywnego w życiu. Przed oczami widzimy tylko kalorie. Jeśli jesteś dziewczyną, która na pamięć zna ilość kalorii każdego posiłku znajdującego się na Twoim talerzu, to masz duży problem i powinnaś zwrócić się o pomoc do psychologa. Możesz bowiem cierpieć na zaburzenia odżywiania. Nie żartuję, gdyż sama, układając diety, nie pamiętam i nie myślę ile kalorii dokładnie nakładam na talerz. Komponując posiłki raczej myślę o składnikach odżywczych, aby mieć zdrową cerę, piękne włosy, mocne kości, aby wszystkie procesy zachodzące w organizmie przebiegały prawidłowo. Zdrowie jest naszym celem, nie sylwetka kościotrupa!!!\nNa co dzień piszę o tym co warto jeść. Przedstawiam zdrowe, niskokaloryczne przepisy i motywuje do zmiany stylu życia. Jak większość blogów o tej tematyce. Jednak czy całe życie można przyporządkować jedzeniu i naszemu ciału? Przecież to nie ciało jest najważniejsze, ale nasza dusza, samopoczucie wewnątrz. Wszyscy chcemy być fit, szczupli, idealni. Bądźmy szczerzy, nie wszystkim jest to pisane. To rola genów. Rodzimy się z danym typem sylwetki. Nawet gdybyśmy nie jedli nic,nie będziemy jak Ania Rubik. Po prostu mamy inną figurę. Dlatego jeszcze raz podkreślę, że dieta jest bardzo ważna, gdyż warunkuje zdrowie i piękny wygląd, który nie zawsze wiąże się z figurą modelki.\nCzęsto dla pięknej, szczupłej ( jak szkielet) sylwetki zrobimy wszystko. Stracimy zdrowie, dobre samopoczucie, przyjaciół i najsmaczniejsze produkty, z których czerpiemy przyjemność, jak na przykład w moim przypadku lody,czekolada czy sernik. Czy warto, skoro życie jest takie krótkie?\nŻycie jest tylko jedno i warto przeżyć je jak najlepiej!\nŻycie jest zbyt krótkie aby marnować je na zbędne liczenie kalorii. Bądź sobą, czerp z każdego dnia jak najwięcej. Dbaj o dobre kontakty z najbliższymi. Jedzenie odstaw na dalszy tor, niech ta tematyka będzie w tle. Oczywiście nie zrozum mnie źle, musimy się zdrowo odżywiać, gdyż ma to wpływ na nasze dobre samopoczucie i nastawienie do życia. Zwracaj uwagę na to co jesz, ale nie myśl o tym non stop. Od dzisiaj wrzuć na luz! Nie przejmuj się chociaż przez chwilę tym jak nie zadowolona jesteś z tego jak wyglądasz. Uwierz mi, porównywanie siebie do modelki z wybiegu w niczym Ci nie pomoże. Idź na spacer, rolki, pobiegaj. Zjedz lekką sałatkę. Narzekanie i użalanie się nad sobą wrzuć głęboko do kartonowego pudła i wynieś do piwnicy. Zrelaksuj się, wypij pyszną kawę i zjedz lody waniliowe 🙂 Zobaczysz, że wyluzowanie się wpłynie pozytywnie na Twój humor i doda energii do dalszego działania. Stawiaj sobie małe cele, łatwe do osiągnięcia. Może utrata na wadze 1 kg w dwa tygodnie a nie w 2 dni? Ciesz się z małych rzeczy, a życie zaczniesz widzieć przez różowe okulary.\nPokochaj siebie w swej nieperfekcyjnej doskonałości\nNajpierw pokochaj siebie, gdyż to jest podstawowy klucz do sukcesu. Potem włącz do swojej diety więcej warzyw i owoców. W niedzielę do kawy poczęstuj się ciastem, bez zbędnych wyrzutów sumienia. Ruszaj się. Znajdź w ruchu przyjemność. Zachęć do tego swoją najlepszą przyjaciółkę, w końcu w kupie raźniej. Dużo się uśmiechaj. Myśl pozytywnie. Dbaj o zdrowie. Bądź sobą i realizuj swoje marzenia. Zobaczysz, że życie zmieni się na lepsze, a figura sama się poprawi:)\nPamiętaj! Wszystkie jesteśmy piękne i doskonałe. Każda jest inna, odmienna, zachwycająca!\nJak trwale zmienić nawyki żywieniowe na lepsze?\nStyczeń to czas postanowień. Jak co roku wiele z tych postanowień dotyczy zmiany masy ciała. Pracując w gabinecie wiem, że najczęściej zależy ci na szybkich efektach dietoterapii. Jednak mi zawsze zależy na czymś innym… na TRWAŁYCH EFEKTACH zmiany twojego myślenia, jak i w ostateczności oczekiwanej […]\n1 thought on “Pokochaj siebie”\nDobrze trafić czasem na post, który trafia w sendo sprawy 😀 Mam wrażenie, że teraz więcej jest kobiet, które mają jakieś „ale” odnośnie swojej figury, niż tych, którym ona odpowiada. Niestety, należę do tej pierwszej grupy i chyba przejmuję się bardziej niż powinnam. Trzeba sobie czasem odpuścić, święta prawda 😀


Tym razem program nastawiony był na szkolenie wojskowe. Każdy dzień rozpoczynał się od ćwiczeń fizycznych i to wcześnie rano. Po porannym rozruchu kolejnym punktem była toaleta poranna, przygotowanie do śniadania i apel. W pierwszym dniu mundurówka poznała zasady obsługi broni krótkiej i długiej, ćwiczyła postawy strzeleckie. W dalszej części dnia odbyły się zajęcia strzeleckie. W drugim dniu odbyły się zajęcia z zielonej taktyki ( mowa niewerbalna – sygnały dowodzenia, procedury patrolowe, reakcja na kontakt, pokonywanie terenu, teren zamknięty, teren otwarty, przeszkody terenowe, patrol, postoje).\nW trzecim dniu uczniowie przeszli z taktyki zielonej do czarnej. Uczniowie ćwiczyli podejście pod budynek, poruszanie się w budynkach, ciągi komunikacyjne, zajmowanie pomieszczeń i czyszczenie, ewakuacje rannych w budynkach i procedurę MEDEVAC.\nW ostatnim dniu instruktorzy ponownie zorganizowali zajęcia strzeleckie.\nMłodzież jest niezwykle zadowolona z obozowych zajęć i przeprowadzonych ćwiczeń. Znacząco podniosła swoją wiedzę i umiejętności z czarnej i zielonej taktyki.


Tradycyjna sałatka jarzynowa świąteczna przepis – Zobacz na przepisy.pl\nseler niewielki kawałek\npor (opcjonalnie) mały kawałek\nWszystkie warzywa (oprócz pora i groszku) obierz i ugotuj do miękkości w lekko osolonej wodzie. Wystudź.\nWystudzone warzywa, pora, ogórki, jabłko oraz jajka pokrój w drobną kostkę ok. 0,5x0,5 cm.\nW misce połącz wszystkie składniki sałatki dodając jeszcze groszek konserwowy oraz majonez.\nSałatkę wymieszaj i dopraw do smaku musztardą oraz pieprzem. Przełóż do salaterki i schłodź przed podaniem.\nDo tej sałatki możesz dodać kukurydzę z puszki.\nTagi:sałatki na WielkanocKuchnia PolskaWARZYWAMARCHEWKAWIELKANOCJAJKASAŁATKIsałatkaSAŁATKI Z WARZYWAMISAŁATKI NA ŚWIĘTASAŁATKI NA WIELKANOCFRISCOziemniakipomysł na sałatkęWielkanocne przystawki z majonezemFeed wege\nTAK. Klasyk nad klasykami. Jak Święta to tylko sałatka jarzynowa. Robi się ją w kilogramach, pojawia się w każdym domu i niezaprzeczalnie kojarzy się z Bożym Narodzeniem\nWanda Jarosz , 25.03.2016\nAldona Wolińska , 25.03.2016\nHanna Kowalczyk , 24.03.2016\nsałatka obowiązkowe danie\nDorota Ciszewska , 24.03.2016\nBeata GW , 24.03.2016\nBedzie i u nas :-)\nEwa Wieczorek , 24.03.2016\nJulka Prętkowska , 05.12.2015\nSorki ten komentarz miał być to sałatki sledziowej oczywiście :) nie wiem jak tu trafił :)\nNie jest zła ale jadałam lepsze sałatki ze śledziem :) spróbować jednak oczywiście można :)\nTeresa Chrzanowska , 30.11.2015\nJasne ze tak i swietna jest salatka z dodatkiem kukurydzy\nKarolina Anna , 29.11.2015\nOtóż to! Receptur jest wiele- z jabłkiem, groszkiem, kukurydzą, krojona sitkiem, albo ręcznie- każda Pani Domu ma swoją, ale każda dobra sałatka jarzynowa ma tą samą podstawę- warzywa obierane są po gotowaniu! :)\nJanina Gardzińska , 06.04.2015\nJadwiga Warczak , 01.04.2015\nJa nie wiem czy TO ... tak apetycznie wyglada .....mysle ze nie a jarzynowa salatke znam i tez lubie ...\nAlina Halina Błaszczyk-Kiebała , 30.03.2015\nOczywiście,zawsze u mnie jest na Wielkanoc !!!\nLukasz Czubachowski , 30.03.2015\nTansza nie znaczy nafaszerowana chemia...glupie stwierdzenie\nMonika Hajok , 30.03.2015\nGotujemy wszystko w jednym garnku i pamiętamy, że warzywa są gotowe w różnym czasie, np. ziemniaki daję na dół i wyciągam, jak są ugotowane, marchew zwykle potrzebuje więcej czasu. Jest inny smak sałatki z warzywami w łupinkach :) oczywiście, obierać po ostudzeniu, żeby sobie paluchów nie pokaleczyć :P\nSebastian Gwiazda , 30.03.2015\nZ ziemniakami też jest pyszna ;)\nA ja już zgłodniałem od tych komentarzy :/\nTrzeba będzie przetestować obieranie po choć mam obawy bo do tej pory moja sałatka zawsze była pyszna ;)\nKogo obchodzi kto wymyślił ważne że smaczne Ty myślisz że cały świat będzie kręcił nosem bo pizzę czy spagetti wymyślili Włosi ?\nMaria Zofia Fraszczyk , 29.03.2015\nJa robię bez ziemniaków jest pyszna\nMaria Andrzejewska , 29.03.2015\nA wy tylko o żarciu hahaha\nDanuta Latos , 29.03.2015\nTo się nazywało dawniej odkryciem Ameryki w konserwach. "Tradycyjna sałatka" oznacza, że wszyscy znają przepis. Po co więc na siłę zabiegać o popularność? Poza tym każda gospodyni "tradycyjną sałatkę" robi według swojej tradycji.\nKepke SanDra , 29.03.2015\nNieeeee dla mnie Wielkanoc to żurek ;)\nKrystyna Nawrot , 29.03.2015\nTa sałatka zawsze jest dobra,nie tylko od świeta\nHelena Bielska , 29.03.2015\nRzeczywiście ja nie robię sałatki jarzynowej często tylko na Święta.Ponieważ syn jak przylatuje do Polski na Boże Narodzenie to bardzo lubi .Teraz zrobię troszkę bo na nas dwoje z mężem nie ma komu jeść.Robię i inne sałatki częściej jak z brokuła jest pyszna.\nA ja sama robiłam białą kiełbaskę,pekluję szyneczki jutro wędzenie.\nMonika Hajok , 29.03.2015\nNa Śląsku to się nazywa szałot ;)\nBez jabłka, pora i musztardy, za to z majonezem, ale kieleckim i ewentualnie kukurydza. No i obiera się PO gotowaniu. A co do świąt, to chyba raczej "od święta" np. urodziny, ale też ze schabowym na obiad bez okazji smakuje ;)\nJan Kempa , 29.03.2015\nJes tylko jedna,bez dwóch zdań.Zwłaszcza sporządzona przez faceta.\nProsta, uniwersalna i smaczna – taka właśnie jest sałatka jarzynowa. Przyrządzisz ją z łatwością, bez względu na sezon. Świetnie będzie smakowała jako samodzielne danie lub dodatek do kanapek. Ponadto, jej podstawowy skład możesz urozmaicać o dodatkowe warzywa. Do jej przygotowania potrzebujesz przede wszystkim: marchewek, pietruszki, ziemniaków oraz selera. Warzywa obierz i ugotuj do miękkości. Powstały po gotowaniu bulion możesz później wykorzystać jako bazę zupy lub aromatycznych sosów grzybowych i mięsnych. Aby skontrastować słodki smak marchewki, sięgnij po pora (wcześniej sparz go gorącą wodą) oraz groszek konserwowy. Do całości dodaj także ugotowane na twardo jajka oraz kwaśnego ogórka kiszonego. Jego posmak doskonale zrównoważy niewielka ilość jabłka. Do sałatki wykorzystaj także kukurydzę. Danie dopraw kilkoma łyżkami majonezu, podkreślając jego ostrość musztardą oraz pieprzem. Sałatkę jarzynową podawaj udekorowaną natką pietruszki lub posiekanym szczypiorkiem. Serwuj ją z chrupiącym pieczywem.


NIET!. Niedźwiedź z wilkiem rozdają karty (recenzja) - Gry planszowe - POLTERGEIST\n» Recenzje » NIET!\nRedakcja: Artur 'GoldenDragon' Jaskólski, Joanna 'Taun_We' Kamińska, Balint 'balint' Lengyel\nNa rynku mamy tyle nowoczesnych gier planszowych i efektownych karcianek, iż mogłoby się wydawać, że tradycyjne gry karciane muszą powędrować do lamusa. Ale nie powędrowały i bardzo dobrze – wciąż mogą dostarczyć wiele emocji, a znane z nich zasady po kilku przeróbkach mogą stać się interesującą podstawą innego tytułu.\nNIET! to kolejna wariacja starej jak świat mechaniki zbierania lew (wykorzystywanej w brydżu, tysiącu czy wiście). W pudełku znajdziemy pięć kart postaci, sześćdziesiąt kart do gry (w czterech kolorach o wartościach 1-13), 32 żetony, jedną kartę bonusu oraz małą planszę. Techniczna jakość wykonania elementów jest solidna, a pomysłowa oprawa graficzna łączy radziecką symbolikę sierpa i młota z wizerunkami zwierząt wystrojonych w pilotki i czapki uszatki. Gra przeznaczona jest dla 2-5 osób i w każdym wariancie wygląda nieco inaczej, choć ogólne zasady są oczywiście takie same.\nJak w wiele gier karcianych, tak i w NIET! najlepiej gra się jednak w pełnym składzie osobowym, dlatego warto zebrać piątkę graczy. W tym wariancie zabawa trwa 10 rund - każdą z nich uczestnicy rozgrywają podzieleni na dwa zespoły, w ramach których wspólnie zdobywają punkty. Wraz z kolejnymi rundami można zmieniać skład zespołów, a także reguły punktowania. Na początku każdej z rund gracze metodą eliminacji wyłaniają bowiem pierwszego gracza (osobę, która jako pierwsza rozpoczyna właściwą grę, ale przede wszystkim ustala skład drużyn), liczbę kart odrzucanych przed pierwszym zagraniem, kolor atu, kolor super atu oraz wartość punktową za zebrane lewy.\nDo ustalania tych szczegółowych zasad rozgrywki służy plansza, na której gracze po kolei (zaczynając od rozdającego, którym w każdej rundzie zostaje kto inny) zaznaczają niechciane pola, zakrywając je żetonami. Gdy dane pole zostanie zakryte żetonem, zawarta na nim zasada staje się nieaktywna w bieżącej rundzie. Plansza podzielona jest na pięć wierszy i przy każdym z nich jedno pole musi pozostać puste. Gdy tak się w końcu stanie, tym samym poznamy pięć zasad, według których będzie się toczyć runda. Osoba wskazana jako pierwszy gracz musi wtedy wybrać, kto znajdzie się z nim w drużynie, a kto utworzy drużynę przeciwną. W wariantach nieparzystych, takich jak pięcioosobowy, jedna z drużyn będzie mieć o jednego gracza, więcej teoretycznie ma więc większe szanse punktowania. Dlatego aby nieco skomplikować sytuację, pierwszy gracz musi wręczyć kartę bonusu jednemu przeciwnikowi z mniej licznej drużyny – ów gracz punktuje w tej rundzie podwójnie.\nNastępnie rozpoczyna się zbieranie lew. Pierwszy gracz zagrywa z ręki jedną kartę, potem po kolei robią to pozostali. Karty należy dokładać zgodnie z kolorem pierwszej zagranej karty. Inny kolor można wyłożyć tylko wtedy, jeśli nie ma się na ręce żadnej karty w pierwszym kolorze (co za tym idzie, w NIET! gra się w otwarte karty). Gdy wszyscy zagrają już po jednej karcie, powstaje z nich pula, nazywana lewą. Zbiera ją ten, kto zagrał kartę o najwyższej wartości w kolorze wyłożonym przez pierwszego gracza. Jeśli jednak zagrany został kolor atu, wtedy lewę zbiera ten gracz, który zgrał najwyższą kartę w kolorze atu. A jeśli zagrane zostało super atu, wtedy ono decyduje. Atu lub super atu może zresztą zagrać już rozpoczynający, jeśli taka jego wola.\nZwycięzca ostatniej lewy zostaje nowym rozpoczynającym i inauguruje następna lewę - wykładając dowolną kartę. Runda kończy się, gdy wszystkie karty zostaną zagrane. Wtedy podlicza się punkty za zebrane lewy. Każdy gracz dostaje jednak nie tyle punktów, ile sam zebrał, ale tyle ile ich łącznie zdobyli wszyscy członkowie jego drużyny. Jeśli któryś z graczy posiada kartę bonusu, zebrane przez niego lewy mnoży się przez dwa, a dopiero potem dodaje do wyniku drużyny, ostateczny wynik tego gracza w danej rundzie nadal jest jednak sumarycznym wynikiem jego drużyny. Po podliczeniu punktów rozpoczyna się kolejna runda – nowe rozdanie kart, a także nowy wybór pierwszego gracza (który wybiera nowy skład drużyn), liczby odrzucanych kart, wartości zbieranych lew, koloru atu i super atu. Po dziesięciu rundach gra kończy się, a zwycięzcą zostaje ten, kto we wszystkich rundach zgromadził łącznie najwięcej punktów.\nRozgrywka w NIET! niczym tradycyjna gra karciana wymaga myślenia taktycznego, kalkulowania i szacowania prawdopodobieństwa, ale jest przy tym bardziej żywiołowa, przez co dostarcza więcej emocji niż choćby gra w statecznego wista. Eliminacyjny system ustalania reguł, zmienny skład drużyn, zmienne reguły punktowania – to wszystko może wywołać ekscytacje, ale potrafi też podnieść ciśnienie, jeśli akurat zakończy się wyborem niekorzystnego dla nas wariantu. Zwłaszcza wybór sposobu punktacji pozwala się nieźle odkuć lub może zaleźć nam za skórę, od niego bowiem zależy czy każda zebrana w danej rundzie lewa będzie warta tylko jeden punkt, czy może aż cztery. Możliwy jest też wybór punktacji ujemnej – wtedy na każdej zdobytej lewie się traci i należy unikać ich zbierania! Instrukcja milczy na temat tego, czy w ramach drużyn dozwolone jest konsultowanie się i wspólne ustalanie taktyki, więc zależy to od ustaleń między graczami, ale gwar rozmów i kłótni znacznie dynamizuje rozgrywkę.\nJak rzekło się już powyżej, najlepszy jest wariant pięcioosobowy, ale i w trzy i cztery osoby gra się nieźle. Jedyny tryb, o którym należy zapomnieć, to ten dwuosobowy. Poza tym trudno wskazać jakąś wyraźną wadę NIET! – o ile ktoś nie ma alergii na wariacje klasycznych gier karcianych i znajdzie kilku współgraczy spełniających ten sam warunek, powinien bawić się świetnie. To druga gra niemieckiego projektanta Stefana Dorry, która w krótkim odstępie czasu właśnie trafia na nasz rynek i w odróżnieniu od sympatycznego, acz nieco zbyt prostego Na sprzedaż, jest pozycją którą warto mieć na półce.\nproste, ale dające dużo możliwości reguły\nzmienność sytuacji po każdej rundzie\nnieźle sprawdza się we wszystkich wariantach poza dwuosobowym\nsolidna jakość wykonania i przykuwająca wzrok "radziecka" oprawa graficzna\nbardziej dla zwolenników tradycyjnych gier karcianych niż nowoczesnych planszówek i karcianek\nTytuł: Niet! (Nyet!)\nTagi: Wydawnictwo Portal Games | Portal | 2 Pionki | Stefan Dorra | Niet!


Informacje, Wiadomości, Aktualności z Pomorza. - Nadmorski24.pl - Żart o granatach nie przypadł do gustu pogranicznikom\nInformacje, Wiadomości, Aktualności z Pomorza. - Nadmorski24.pl Żart o granatach nie przypadł do gustu pogranicznikom\n19.02.2018 16:05 4 mike/MOSG\nŻart o granatach nie przypadł do gustu pogranicznikom\nPewien 54-letni mieszkaniec województwa zachodniopomorskiego postanowił umilić sobie czas oczekiwania na samolot w Gdańsku. Podczas odprawy zażartował, że przewozi dwa granaty. Jak łatwo się można domyślić, funkcjonariusze straży granicznej potraktowali jego słowa bardzo poważnie. Ostatecznie mężczyzna otrzymał mandat. Dodatkowo nie poleciał w wybranym kierunku, ponieważ kapitan nie wpuścił go na pokład.\nDo zdarzenia doszło w miniony piątek (16 lutego) przy stanowisku check-in na gdańskim lotnisku. Pracownicy portu lotniczego zadali 54-latkowi standardowe pytanie, czy przewozi jakieś niebezpieczne przedmioty. Odpowiedź mogła ich zdziwić, ale zareagowali zgodnie z obowiązującymi procedurami.\n– Gdy odparł, że ma dwa granaty, błyskawicznie interweniowali funkcjonariusze z placówki straży granicznej w Gdańsku. Poddali jego bagaż szczegółowemu sprawdzeniu, ale nie znaleźli w nim niebezpiecznych przedmiotów – relacjonują pogranicznicy z Gdańska.\nChwilę później mężczyzna stracił już poczucie humoru i próbował się tłumaczyć nieprzemyślanym żartem. Ostatecznie otrzymał mandat w wysokości 400 złotych. Bardziej dotkliwa sankcja spotkała go jednak ze strony kapitana samolotu, który postanowił, że nie wpuści 54-latka na pokład.\nMimo wielu ostrzeżeń służb lotniskowych, że w kwestii bezpieczeństwa nie ma żartów, wciąż zdarzają się podobne przypadki. Wcześniej pisaliśmy o nich m.in. tutaj i w tym artykule.