#010 | Sukces rządzi się swoimi prawami - Opowiedz.to | O ludziach, do ludzi i po ludzku\nCzy słowo “succes”, w dodatku napisane z błędem może zawierać przepis na sukces w tworzeniu opowieści i wystąpieniach? Może! Dzielimy się nim w jubileuszowym odcinku podcastu. Jeśli szukasz konkretnej i prostej wskazówki o co zadbać przygotowując prezentację – posłuchaj 10 odcinka podcastu Opowiedz.to.\n„Made To Stick” – Ch. Heath, D. Heath, Ch. Kahlenberg | M.in. model SUCCES\n„Efekt wirusowy w biznesie” – J. Berger | Waluta społeczna i wiele, wiele więcej.\nOmawiane struktury opowieści i pomocne narzędzia:\n6 kroków PIXAR’a | Nasze opracowanie – plik PDF (klik)\nOto podcast Opowiedz.to. Jubileuszowy odcinek 10, w którym celebrujemy nasz pierwszy podcastowy sukces i zapraszamy Was do przyjrzenia się temu, jaka tajemnica kryje się w słowie “sukces”.\n[Ania] Dziś ja będę przepytywać Maćka – Anna Kędzierska.\nMaciek, dotrwaliśmy do pierwszego dużego sukcesu, do dziesiątego odcinka naszego podcastu. Zaczynając przygodę z podcastem, ciut się obawialiśmy, prawda? Czy nam starczy, pomysłów, energii…\n[Maciek] I tego strasznego słowa – systematyczności!\n[Ania] Tak, tego na “s”, baliśmy się rzeczywiście najbardziej, a mamy dziesiąty odcinek i to nie jest koniec!\n[Maciek] Tak, jak najbardziej. Statystyki, które na bieżąco sprawdzamy, choć nie wiemy, do czego się porównywać, więc nie wiemy, czy te statystyki są pocieszające, czy zatrważające. W subiektywnym odbiorze ponad 750 odsłuchań naszych podcastów, przy dziesiątym odcinku, dopiero powstającym, ja traktuję jako sukces i nie dam sobie tego odebrać.\n[Ania] A ja bym jeszcze do tego dodała, co we mnie powoduje świętowanie tego sukcesu, że mamy też indywidualne informacje zwrotne odnośnie tego, że to, o czym opowiadamy, ludziom się przydaje. Ostatnio np. od Kasi, której ja nie znam osobiście, żeby nie było tak, że tylko znajomi tylko i wyłącznie piszą, że jest fajnie.\n[Maciek] Ktoś więcej niż rodzina nas słucha…\n[Ania] Dokładnie, przyjaciele i znajomi z króliczka… Kasia napisała, że jest po pierwszym odsłuchaniu odcinka o “Słowach, które robią robotę” i jeszcze zbiera szczękę z podłogi, bo dostała w niespełna 40 minut, taką porcję wiedzy, że nie wie, kiedy się przez nią przegryzie i strawi. Napisała, że “daliście mi za totalną darmochę to, czego nie dowiedziałam się do tej pory na żadnym komercyjnym szkoleniu” i dla mnie to jest sukces, że my potrafimy i chcemy dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z ludźmi, którzy później to wykorzystują i mają takie przekonanie, że to jest wartościowe.\n[Maciek] Takie było założenie, żeby nie był, to taki podcast, mówiąc po staropolsku, lifestylowy, tylko żeby ta wiedza się przewijała i pojawiała, a więc jeśli jest to tak, też to traktuję jako nasz sukces. Tak sobie myślę, że dziesięć, z jednej strony to nie jest duża liczba, jakby tak doczekać do setki, do stu odcinków?\n[Ania] Dopiero wtedy celebrować?\n[Maciek] Tak, jeszcze 90 czekać, to trochę bez sensu, bo po co odkładać w czasie fajne chwile, skoro można już sobie wcześniej zrobić przyjemność?\n[Ania] Wiesz co? I z perspektywy psychologicznej jest to bardzo istotne. Celebrowanie takich drobnych sukcesów i kamieni milowych, dlatego, że to poczucie, że zrobiliśmy coś dobrze, że byliśmy zadowoleni, że ofiarowujemy komuś coś ważnego, daje energię do tego, żeby robić to właśnie z tym słowem na “s”, czyli systematycznie. Myślę sobie, że dla nas to jest istotne, żeby po celebrować, bo to dodaje skrzydeł, albo wiatru w żagle, cokolwiek, ktokolwiek chce sobie dodawać. Ja serdecznie zachęcam do tego, żeby nawet codzienne drobne sukcesy celebrować: wstał człowiek z łóżka, dożył wieczora, zrobił jedną małą rzecz dla świata. Warto celebrować, bo z takich drobiazgów się składa życie. Nie z samych setnych odcinków, ale z tych pojedynczych.\n[Maciek] Teraz tak sobie pomyślałem, że w ogóle dzisiejszy odcinek, idąc tropem starej, dobrej ulicy Sezamkowej, można powiedzieć, że jest sponsorowany przez literkę “s”.\n[Ania] Przez literkę “s” i przez słowo “sukces”, a pisane po angielsku, z jednym, drobnym błędem…\n[Maciek] Ale to na końcu…\n[Ania] Proszę Państwa, nasz dzisiejszy odcinek sponsoruje liczba “10” oraz słowo “Success”! Maciek, Ty, jako specjalista od słów, nie tylko success-ów, ale także od słów, o co chodzi z tym sukcesem, success-em, który jest podobno podpowiedzią na tworzenie dobrej prezentacji, dobrej opowieści, w czym jest rzecz?\n[Maciek] Nawiązywaliśmy już do tego w którymś z wcześniejszych odcinków, a pomyśleliśmy, że to będzie dobry pomysł na podsumowanie, takie merytoryczne tego, co za nami. Przypomnienie też różnych rzeczy, ale i dodanie paru ciekawostek. Bracia Heath w swojej książce “Made to Stick”, jeżeli dobrze pamiętam, bo mówię to z głowy, czyli z niczego, podają taki przepis na dobrą historię, a w naszym rozumieniu dobra historia, dobra opowieść, to też dobra prezentacja, dobra komunikacja w biznesie, ale nie tylko w biznesie. My się tylko tym biznesem zajmujemy, dlatego te przykłady najczęściej się pojawiają i rzeczywiście tutaj pojawia się anagram, bo anagramy pojawiają się, dobrze się z nimi pracuje, jako z nazwami modeli. Jest ten success, prawie poprawnie napisane, jak Aniu powiedziałaś, słowo po angielsku i zapraszamy do tego, żeby przyjrzeć się poszczególnym literom, za którymi kryją się pewne podpowiedzi w tym słowie.\n[Ania] Czyli jako błyskotliwa blondynka mogę stwierdzić, że zaczniemy od litery “s”.\n[Maciek] Tak, Pani dobrze! Za pierwszym “s” kryje się kolejne angielskie słowo, ale będziemy je szybciutko tłumaczyli na polskie, przez ustawę o ochronie języka ojczystego i miłość do tego języka. To pierwsze “s” to jest słowo “simple”, czyli taka podpowiedź służąca temu, że dobre historie, takie, które się przyklejają, które są zapamiętywane, to mają być historie proste.\n[Ania] Proste? To we mnie od razu budzi się taka myśl, że takie proste historie będą nieciekawe, płytkie, krótkie i nie będą wciągające.\n[Maciek] A to nie jest na tyle oczywiste, że można postawić tutaj kropkę i przejść dalej?\n[Ania] Nie… Dobrze Maćku, czy zechcesz to rozwinąć?\n[Maciek] Ja oczywiście eksplorowałem sobie to w literaturze, ale też szukałem własnych przykładów i łączę to ze swoim doświadczeniem, które wiąże się z teatrem improwizacji. Chciałbym oczywiście powiedzieć o sobie, jako osobie, która jest aktorem improwizacyjnym, ale byłoby to gigantyczne nadużycie. Jestem osobą, która liznęła trochę improwizacji, była na kilku warsztatach, jest absolutnie w tym zakochana i dostrzega wartość tego, zarówno w kontekście rozwoju osobistego, jak i rozwoju biznesowego. Do czego zmierzam? Jak pierwszy raz wychodziłem do scenki improwizacyjnej, to miałem wewnętrzną potrzebę, żeby znaleźć takie zdanie, na tej scenie, której było de facto parę metrów kwadratowych sali szkoleniowej. Gdzie na tej scenie, jak powiem tę kwestię, to wszyscy uklęknął z wrażenia, a jeszcze najlepiej, jak się popłaczą ze śmiechu. Szukałem elokwentnych słów, kombinacji słownych, dwu-słownośći, zawiłości i to nie wychodziło, bo nie miało prawa wyjść, jak się później o tym dowiedziałem i doświadczyłem. Cała siła improwizacji teatralnej, tak jak ja ją rozumiem, a myślę, że przyjdzie taki moment, że namówimy Piotrka Barańskiego, żeby odwiedził nas w naszym podcaście i o tej improwizacji w kontekście wystąpień publicznych opowiedział. W sumie nie ustalaliśmy tego z Piotrkiem, więc teraz go trochę zaskakujemy, ale będziemy to zaskakiwanie kontynuowali. Dla mnie ta siła improwizacji polega na tym, że dwie osoby, dwóch aktorów, używając absolutnie normalnych, prostych zdań, płynnie tworzy scenę i cudowność, zabawność, oryginalność tej sceny improwizacyjnej, nie wynika z jednego elokwentnego zdania, tylko z wchodzenia w jednym rytmie w swój wzajemny świat i to jest dla mnie ta prostota w historii. Nie ma jednego zdania, które rzuci naród na kolana. Przynajmniej ja w takie zdania nie wierzę, tak samo, jak nie wierzę w mowy motywacyjne. Natomiast jeśli połączymy ze sobą proste słowa, nie siląc się na jakieś kwieciste wypowiedzi, unikając trudnych słów, używając prostego, ładnego języka, bo uważam język polski za bardzo ładny język, to jesteśmy w stanie stworzyć fajną, płynną historię. Użyłem teraz sformułowania “fajną” a ostatnio w informacji zwrotnej dostaliśmy taki sygnał, że “fajne”, to jest naleciałość z języka angielskiego, nie powinniśmy używać. Jedna część mnie się z tym zgadza, bo tak jak już wcześniej wspominałem o ochronie języka polskiego, druga część mnie wie i o tym, trochę dalej w tym modelu, który dzisiaj przedstawiamy, że metodą na zbudowanie więzi między tym, co opowiada, a tym, co słucha, jest używanie zwrotów potocznie używanych przez wszystkich. Potocznie używamy słowa “fajnie”, więc uważam, że nie warto go nadużywać, ale słowo, jak słowo do używania. Z tych prostych, zwykłych słów możemy stworzyć prostą, fajną, gwarantującą sukces historię. Jeśli to brzmi zbyt mało konkretnie, to jeszcze jedna podpowiedź, w zasadzie przypomnienie, bo to też już się przewijało. Proste historie tworzą dialogi. Jak się czyta książkę, to zdecydowanie szybciej nam się czyta te strony, gdzie występują dialogi między bohaterami. Oczywiście, jeśli mówimy o historii, o wyjściu na scenę, o prezentacji, to czasami trudno powiedzieć o dialogu, ale wtedy mamy taki prosty zabieg słowny, gdzie możemy powiedzieć, że coś poczułem, w związku z czym, coś pomyślałem, w związku z czym, coś zrobię. Ta konstrukcja poczuł, pomyślał, zrobił, to jest odzwierciedlenie dialogu wewnętrznego bohatera, prelegenta, czyli znowu prosty zabieg upraszczający, zamiast tysiąca słów opisu mamy proste zdanie: Poczułem, więc pomyślałem, w związku z tym zrobiłem, a ma to dużo większą dynamikę i większy przekaz dla odbiorcy.\n[Ania] To ja teraz Maciek, wreszcie zrozumiałam dlaczego nigdy nie uwodziły mnie seriale, zwłaszcza Wenezuelskie, bo tam tej prostoty jest szalenie mało. Jest tyle zawiłości, że ciężko by to było w kilku słowach opisać. Nie wiem jak języki obce, ale w języku polskim podpowiadamy też, że dobrze jest też budować krótkie zdania, takie siedmio wyrazowe, gdzie jest tylko jeden przecinek, bo wtedy ta historia też się staje prosta i jest opowiadana prostym językiem. Ona wtedy też prosto trafia do głów i serc, a to o to właśnie chodzi.\n[Maciek] Za tym też się czai jeszcze jedna pułapka, tak mi teraz przyszło do głowy, a mianowicie różnica między językiem pisanym a mówionym. Jak przygotowujemy sobie wystąpienie, prezentację i piszemy sobie zdania, które chcemy powiedzieć, to nawet jeśli później nie będziemy ich wkuwali na blachę, to jest szansa, obawa, że będziemy próbowali odtworzyć pierwowzór. To, co napisaliśmy, a język pisany jest bardziej skomplikowany, niż mówiony, więc też ta prosta historia, jest też opowiadana językiem mówionym.\n[Ania] I wtedy też ten język mówiony wymusza na nas, taki specyficzny sposób mówienia. Jeśli chodzi o samo artykułowanie słów, bo wtedy kiedy czytamy, np. rzecznicy czytają oświadczenia, to brzmi to zupełnie inaczej, niż coś powiedziane prosto z serca. Tutaj znowu to “prosto” nam się pojawia. Miałam wiele lat temu przyjemność współpracować z Panem Andrzejem Zaporowskim, to jest taki jeden nieżyjący już Pan redaktor, który jeden z ważniejszych seriali w telewizji czyli “Dynastię” sprowadził do Polski i Pan Andrzej Zaporowski zawsze podkreślał, że jeżeli chcesz, aby Twój przekaz, Twoje wystąpienie było atrakcyjne, to wyobraź sobie, że mówisz do dzieciaków z przedszkola, siedzących na dywanie, którzy oczekują Twojej historii, z szeroko otwartymi oczami i wtedy z automatu nasza głowa podpowiada nam aby nie mówić, tylko opowiadać, snuć opowieść, budować napięcie w naszej historii sposobem dobierania głosu, czasami szepcząc i wykorzystując pauzy, zanim wydarzy się coś, co chcemy podkreślić w naszej opowieści. To też taka prosta historia. Dla dzieci budowane są proste historie.\n[Maciek] Czyli pierwsze “s” z naszego “sukcesu”, to jest “simple”, czyli prostota. Historia ma być prosta, ale nie prostacka!\n[Ania] Aha, a co się kryje pod literką “u”?\n[Maciek] Literka “u”, jak “unexpected”, czyli zaskoczenie i tu pozwolę sobie zacytować Panią Monikę Górską, która powiedziała mi i to zdanie mocno zapadło mi w pamięć, ono też się chyba już przewijało, że “zaskoczenie, jest królową emocji”. W kontekście storytellingu, w kontekście budowania historii. Tej komunikacji wokół nas jest mnóstwo, prezentacji każdy z nas widział tysiące, jak nie więcej. Część z nich tak jest zbudowana, że my dobrze wiemy, co będzie za chwilę, więc wtedy nasze umysły, które uwielbiają leniuchować, idą spać, a nie o to chodzi. To zaskoczenie jest potrzebne, żeby przykuć uwagę.\n[Ania] Czyli krótko mówiąc, żeby to nie był taki Wenezuelski serial, bo tam, tych zaskoczeń chyba nie ma, to jest tak przewidywalne.\n[Maciek] No widzisz, mam wrażenie że to jest taka przewrotność. To jest taka kondensacja zaskoczeń na 45 minut odcinka, że Ciebie już nie zaskakuje, że coś było zaskakujące. On umiera, wstaje, przeszczepiają mu mózg…\n[Ania] Jest żoną tego, tamtego…\n[Maciek] Tak, te małżeństwa tam się mnożą, więc to jest budowane na ilości zaskoczeń i to przestaje zaskakiwać. To też jest fajnym przykładem i dobrze, że to powiedziałaś, bo to znowu wraca do tej prostoty, improwizacji, żeby nie przekombinować. Znaleźć jeden punkt zwrotny w historii i na nim się skupić. Nie musimy zaskakiwać każdym słowem, każdym gestem, obrazem, bo prezentacja jest wielowątkowa, dlatego o tych różnych kanałach komunikacyjnych wspominam. Naszą rolą jest zaskoczyć w tym kluczowym momencie, żeby to zostało w pamięci. Przewijały się takie techniki, które temu pomagają, więc tak, żeby szybciutko je przypomnieć- semantyczny znacznik zmiany, czyli budowa zdań z wykorzystaniem “jednak”: “każdego dnia jeżdżę autobusem, jednak tego dnia poszedłem na piechotę”.\n[Ania] I już wiadomo, że coś się będzie działo.\n[Maciek] Tak, coś musi być, więc jest ten element wspierający zaskoczenie, wybijający z rutyny. Mamy technikę kontrastu. Myśmy kiedyś w jednym z odcinków ją opisywali na przykładzie Kurta Vonneguta. To był ten odcinek “Słowa, które robią robotę” i praktycznie ostatnie jego minuty, gdzie Kurt Vonnegut, po tragicznych wydarzeniach związanych z drugą wojną światową pisał bardzo lekkim językiem, więc można bawić się tak jakby niedopasowaniem formy do treści, to może być zaskakujące. Mamy też takie rzeczy, jak wyolbrzymienia wszelkiej maści. Tutaj przypomina mi się taka bardzo, bardzo stara reklama napoju, niestety alkoholowego, więc nie wiem, czy można tutaj oficjalnie mówić?\n[Ania] Nie, szeptem powiedz!\n[Maciek] Szeptem? Powiem, że to jest napój na samo “ż” i tam była taka scena, gdzie dwóch kumpli pojechało na wakacje, na piękne, Polskie Mazury. Ładny drewniany domek, drewniany tarasik, oni na tym tarasiku i non stop lejący deszcz. Oni w tych kapokach siedzący, ten kapiący deszcz, szklanki z napojem na “ż” schowane pod krzesłami, żeby się ten napój na “ż” nie rozwadniał, bo to zdecydowanie szkodzi i jeden z bohaterów tej reklamy zapada w drzemkę. Śni mu się rajska plaża, złocisty piasek, błękitne niebo, szum fal, piękne niewiasty w skąpych strojach wokół niego i on. Trochę niepasujący, bo blady, ale widać, że to początek tego marzenia, tego urlopu. W pewnym momencie pyta tych niewiast, czy przynieść coś do picia- chciał być szarmancki. One oczywiście- “a jakże”, to on się zrywa i po tym ciepłym piasku, który spod jego stóp pryska na boki, biegnie do krytego palmami baru. Podbiega i mówi: “trzy Żywce”, a barman na to: “co?” i w tym momencie facet cały przelękniony się budzi, odkrywa, że mimo całej tej pogody szklanka Żywca stoi bezpiecznie pod krzesłem i spokojnie oddaje się dalej rozkoszy urlopu.\n[Ania] Wiesz co Maciek? Tak jak opowiadasz, to mi przychodzi do głowy taka rzecz, że takie najlepsze historie pisze życie i proste, i zaskakujące, czyli, czy ja dobrze rozumiem, że wtedy kiedy tworzymy opowieści, albo wystąpienia, to warto bazować na tym, czego doświadczyliśmy albo co nam opowiedzieli inni ludzie?\n[Maciek] Jestem absolutnie za i będę tego bronił jak niepodległości. Warto pracować na swoim, ewentualnie na doświadczeniu innych, bo to są najsilniejsze rzeczy, poza tym jest taki potoczny zwrot, że nic nie tworzy takich scenariuszy jak życie i myślę, że w tym powiedzeniu jest mnóstwo prawdy.\n[Ania] I wtedy też jest łatwiej się obronić przed taką sytuacją, w której ktoś będzie słuchał nas i powie: “wiesz co? To jest takie przekombinowane, ja w to niespecjalnie wierzę, coś chyba zmyślasz”.\n[Maciek] Na ten zarzut, o którym mówisz, odpowiada następny punkt naszego sukcesu, czyli “c”, ale zanim “c”, to jeszcze jedna rzecz, nawiązując od tego, co powiedziałaś, że życie pisze najlepsze scenariusze.\n[Ania] To Ty powiedziałeś, ale to nieważne.\n[Maciek] Taka jest porada Pixarowa, że metodą zrobienia dobrej historii, to jest wziąć bohatera z jego naturalnego środowiska i przenieść go do zupełnie innego środowiska. Taki Nemo, pływając w swoim ukwiale, niespecjalnie miał się czym zaskoczyć, ale taki Nemo wyjęty z ukwiału i pływający w wielkim oceanie może zaskakiwać się na każdym kroku, a ja jako widz, słuchacz razem z nim. Kolejna rzecz, jaka za tym idzie, metodą na dobrą historię, na generowanie zaskoczeń, jest zrobienie dysproporcji między bohaterem a wyzwaniem. Jeżeli Robert Lewandowski po długiej przerwie spowodowanej Covidem podchodzi do jedenastki, która miała miejsce wczoraj w meczu i strzela bramkę, to jest dość oczywiste. Ma tak niesamowitą skuteczność w rzutach karnych, że większym zaskoczeniem byłoby, że nie trafił, niż że zdobył gola, ale jeśli dodamy do tego, że tenże Robert Lewandowski, jak kiedyś w kosmicznym meczu został porwany na zupełnie inną planetę, gdzie nie ma grawitacji i wszystko rządzi się innymi prawami fizycznymi i podchodzi, żeby strzelić tego karnego, a ta piłka lewituje nad ziemią, to już widać jakieś zaskoczenie i jakąś trudność, czyli wprowadzenie nierównowagi między bohaterem a wyzwaniem. Możemy w tym celu deprecjonować bohatera, umniejszyć go w jakiś sposób, albo możemy znacząco podbić wyzwanie. Ten zabieg też będzie powodował szansę na zaskoczenie, na pojawienie się czegoś niestandardowego, czyli mamy nierównowagę pomiędzy bohaterem a wyzwaniem, zabranie bohatera z jego naturalnego środowiska do innego, jako takie narracyjne techniki. Słownie- semantyczny znacznik zmiany, przede wszystkim słowo “jednak” i technika kontrastu, czy też wyolbrzymienia, żeby pokazywać duże różnice i to nam da, tak wyczekiwane i tak potrzebne zaskoczenie w historii.\n[Ania] Mnie to bardzo przekonuje, bo jak podałeś wcześniej przykład, mówiąc o semantycznym znaczniku zmiany, że “do tej pory jeździłem autobusem, jednak tego dnia postanowiłem pójść na piechotę”, to rzeczywiście dla niektórych z nas bywa to takim przeniesieniem ze świata naturalnego do całkiem obcego i wtedy wiadomo, że jak nic, coś się wydarzy. To już zaprasza do dalszego snucia opowieści. Przekonałeś mnie.\n[Maciek] I też już powiedziałem, że mamy literkę “c” następną w tym naszym “sukcesie”, odpowiedzialną za powiedzianą po angielsku wiarygodność. To Aniu, jak wspominałem, powiedziałaś, wrzuciłaś na tapetę wiarygodność historii.\n[Ania] Wiarygodność? To poczekaj Maciek, ja się na chwilę przykleję do tego, co przed chwilą zrobiłeś, że się zapętliłeś i pomyliłeś. Jak mówimy o wiarygodności i o wystąpieniach publicznych, to dla mnie właśnie to, że ludzie się mylą, podkreśla ich wiarygodność, bo wtedy dla mnie, ale też dla innych specjalistów, którzy się wystąpieniami publicznymi zajmują, jest to dowód na to, że to są prawdziwi ludzie, którzy oprócz wiedzy, doświadczenia i umiejętności posiadają ludzkie cechy pt. zawodna pamięć, umiejętność przejęzyczania się i to, ten błąd, zapętlenie, buduje naszą wiarygodność jako ludzi i jednocześnie wtedy ludziom się bardziej wierzy jako ekspertom, więc to fajnie, że się pomyliłeś, ja Ci bardzo za to dziękuję.\n[Maciek] Nie było to wyreżyserowane, ale cieszę się, że to się przydało, także służę pomyłkami i pomocą.\n[Ania] Dziękuję bardzo! Wracając do wiarygodności?\n[Maciek] Tak, o tym też mieliśmy okazję mówić, więc w ramach przypomnienia. Początek historii to jest taki moment, w którym budujemy wiarygodność. Ponownie pozwolę sobie zacytować Profesora Bralczyka, który powiedział, że “ludzie muszą rozmawiać o duperelach, bo duperele pozwalają im się zrozumieć” i to jest dla mnie kwintesencja. Na początku warto, żeby pojawiło się takich prawd oczywistych, znanym wszystkim, bo umysł ludzki testuje to, co dostaje. On jest leniwy, w związku z tym, jak dostanie dwie, czy trzy rzeczy, które jest w stanie potwierdzić, to daje kredyt zaufania na resztę wystąpienia, prezentacji, historii. Takimi prawdami objawionymi są rzeczy, które nas otaczają, zupełnie oczywiste. Pracowaliśmy już na takim przykładzie mechanika samochodowego, który wiadomo, w co jest ubrany. To są takie rzeczy, które zwiększają wiarygodność. Kolejna rzecz, którą możemy tutaj dodać, to jest taka rzecz, element, związany z tym, że mózg, z jednej strony testuje, a z drugiej strony uwielbia przebywać w stanie łatwości poznawczej, czyli żeby było prosto i jesteśmy w stanie mu to zagwarantować, nie gubiąc jego uwagi, a jesteśmy w stanie mu to zagwarantować, tworząc narrację, która jest podobna do często występujących w naszej kulturze struktur opowieści. Dlatego my z taką lubością oglądamy albo czytamy książki, które naprawdę są do siebie dość podobne, tak schematycznie, bo dzięki temu, my mniej więcej wiemy, co się wydarzy i to daje nam poczucie komfortu, może nie nam, ale naszemu umysłowi. Większość komedii romantycznych jest bardzo podobna do bajki o królewnie, która koniec końców znajduje księcia z bajki. To jest ten sam schemat, ale ten schemat powoduje, że nam jest dobrze w stanie łatwości poznawczej. Można by tu oczywiście jeszcze szukać przykładów. Jak się przygotowywaliśmy, przyszły mi do głowy jeszcze takie dwa na szybko, żeby dorzucić- mogą się przydać. Oba pochodzą z książki “Efekt wirusowy w biznesie” Pana Jonathana Bergera. On tam wymienia szereg czynników, które pomagają temu, żeby dany komunikat był efektywny i przy okazji efektowny, ale przede wszystkim efektywny biznesowo. Zwraca uwagę na pojęcie waluty społecznej. Najprościej ujmując waluta społeczna, jest tym, na ile dana wiadomość jest mi przydatna jako odbiorcy, a to oznacza, że jeśli historia ma być wiarygodna i wiemy o czymś takim jak waluta społeczna, to moją rolą, jest dość szybko pokazać odbiorcy, co ważnego z tej historii dla siebie dostanie. Jak szukałem przykładu, to przypomniały mi się takie dowcipy, które opowiada się na pewnym etapie swojego życia. Przechodziła przez to jakiś czas temu moja młodzież, ale ja też je później opowiadałem. To były takie dowcipy np. o chłopcu, który miał śrubkę w pępku, albo o czarnym rycerzu, na czarnym koniu z czarnym mieczem. Nie będę tych dowcipów opowiadał, dlatego że cały ich urok polega na tym, żeby opowiadać je maksymalnie długo, czyli np. ten chłopiec szuka odpowiedzi na egzystencjalne pytanie o tę śrubkę wszędzie: mama, tata, babcia, wujek, Pan premier, Pan prezydent – wszyscy, a na końcu puenta jest w sumie nie ważna, tylko chodzi o to, żeby kogoś długo, długo, długo utrzymywać w dowcipie. To było fajne, jak mieliśmy 10-11 lat, teraz nie mamy tyle czasu.\n[Ania] Oj mi się aż włos zjeżył, jak pomyślałam. Byłam świadkami takich wystąpień, które się dzieją i dzieją, a ludzie mówią i opowiadają, a ja tak się zastanawiam, dokąd my zmierzamy, może wreszcie do brzegu? Po czym na koniec pojawia się slajd z napisem “dziękuję za spotkanie” i mam poczucie potężnej straty czasu, nadziei…\n[Maciek] Bo to jest wymiana…\n[Ania] Wiary, miłości…\n[Maciek] To jest wymiana. Ktoś nam daje coś bardzo cennego, czyli czas, to my mu odpłaćmy czymś bardzo cennym, czyli tą walutą społeczną, czymś, co mu się przyda, ale nie przeciągajmy tej narracji. Ta wiarygodność jest budowana też w ten sposób, że dość szybko mówimy o tym, co ważne, dajemy sygnał o tym, co będzie istotne dla słuchacza. Skoro już było w temacie dziecięcych dowcipów, to w tym dziecięcym klimacie zostanę, a mianowicie w klimacie jednej z bajek pt. “Ratatuj”.\n[Ania] Piękna bajka!\n[Maciek] A konkretnie w jednej z ostatnich scen, kiedy srogi krytyk kulinarny kosztuje tej tytułowej potrawy i odpala mu się wspomnienie z domu dziecinnego, bo jeszcze jedną ważną rzeczą, która w budowaniu historii się przydaje, to jest, coś, co Pan Jonathan Berger nazywa “przypominajką”, czyli wykorzystaniem takich elementów, które powodują, że będzie łatwo sobie przypomnieć tę historię. To mogą być właśnie odwołania do takich kotwic. Do takich elementów, że jak np. mówimy, że historia działa się w jakimś roku, to możemy dodać, jaka wtedy piosenka królowała na liście przebojów. Jest szansa, że wiele osób ją słyszało, a wspomnienia muzyczne wywołują pewne rzeczy i to jest łatwiejsze do odtworzenia.\n[Ania] Jak się człowiek zakotwicza w tym klimacie i tym momencie, wraca pamięcią do czasów, w których to się wydarzyło, albo do chwili, w których się to wydarza. To się z Tobą zgodzę, bo dokładnie tak też działają obrazy, których możemy dostarczać ludziom podczas swojego wystąpienia, żeby właśnie wzbudzić w nich pewne skojarzenia i zabrać ich w podróż, dokładnie tam, gdzie chcemy, żeby się znaleźli.\n[Maciek] Czyli wiarygodność. Stereotypy myślowe na początku historii, żeby zbudować wspomnianą wiarygodność, waluta społeczna, skoro ktoś daje nam swój czas, my mu dajmy coś wartościowego dla niego i to szybko, a nie czekając z tym do ostatniej minuty wystąpienia, i poszukajmy w tym budowaniu, konstruowaniu prezentacji, tych przypominajek, kotwic, które spowodują, że danej osobie będzie łatwiej zapamiętać to, o czym mówimy.\n[Ania] To, co mnie Maciek zachwyca niezmiennie, nie tylko w czasie nagrywania naszych podcastów, ale także, kiedy pracujemy, to jest umiejętność zbierania szerokiego wachlarza, wielkiej bańki z wiedzą do kilku punktów. Ciągniesz za te sznurki, niczym Pan Man w… taki konkurs był “Jaka to melodia”.\n[Maciek] “Jaka to melodia”?\n[Ania] Nie! To było… Śpiewali tam… Jakżeż to było? O kurcze… Ja to widzę, widzę Pana Mana i te sznurki wiszące…\n[Maciek] Taśma profesjonalna, czy amatorska?\n[Ania] Dokładnie tak. Podkład profesjonalny, czy amatorski? W każdym bądź razie Ty dla mnie jesteś tym panem Mannem, który z tej chmury różnego rodzaju piosenek danego zespołu, który jest akurat gościem w studio, ściąga te najlepsze kąski, żeby pozwolić zaistnieć debiutującemu artyście. To na mnie robi za każdym razem piorunujące wrażenie, ta Twoja konkretność.\n[Maciek] Ja tu poproszę jakiś jingielek potem w post produkcji, który przytłumi mój rumieniec i moje zająknięcie. Dziękuję za to miłe słowo, a teraz potrzebuję trochę ochłonąć, także jingielek się przyda.\n[Ania] Dobrze, a czy słyszysz uszami wyobraźni, co to by miało być? Czy to ma być aplauz, czy też muzyczka jakaś relaksacyjna, co byś sobie życzył? To nasz realizator dźwięku Ci to zapewni.\n[Maciek] Nie, tu już zdaje się absolutnie na niego. Już niech tam coś wymyśli.\n[Ania] To ja mu przekażę. Dobrze, to teraz mój drogi do roboty! Już się porumieniłeś, po kozakowałeś, to teraz dalej, poproszę do kolejnej literki. Co teraz będzie?\n[Maciek] Najpierw będzie “Szansa na sukces”!\n[Ania] “Szansa na sukces”, ależ oczywiście! Bardzo ci za to dziękuję.\n[Maciek] Grałem też na czas z tym jingielkiem, bo potrzebowałem doszukać się tego w pamięci i też mi się to udało, to była “Szansa na sukces”, nie mylić z “Jaka to melodia”, bo to zupełnie inna skala programu.\n[Ania] I inni prowadzący.\n[Maciek] Tak jest! Zostajemy przy literce “c”, bo w tym angielskim słowie “success”, mamy podwójne “c” po drodze.\n[Ania] I co pod drugim “c” się znajduje?\n[Maciek] Konkretnie. Historia mam być konkretna.\n[Ania] To nie ma lania wody, tak?\n[Maciek] W sumie tak. Można do tego sprowadzić. Tutaj nawiąże do takiego doświadczenia, które jest za mną. Pod koniec zeszłego roku i dopóki było można w tym roku, prowadziłem szereg warsztatów dla jednego z większych banków, właśnie z wykorzystaniem storytellingu w kontekście spotkań z klientami. To są spotkania sprzedażowo – doradcze, dlatego nie używam czysto zwrotu sprzedaż, bo tam chodziło o wiele aspektów i jednym z elementów tego szkolenia było zapytanie ludzi, jakie mają obiekcje, obawy związane z wykorzystaniem storytellingu w ich pracy. Nagminnie pojawiała się, wcale mnie to nie dziwi, taka obawa na zasadzie “nie ma czasu”. W biznesie funkcjonuje się w dużym rygorze czasowym, spotkania mają swój limit, trzeba się ze wszystkim wyrobić. To była pierwsza obawa, że to może być za długie i druga obawa jest taka, że możemy trafić na kogoś, kto tych historii nie lubi, nie chce i będzie traktował to jako zmarnowany czas. Dalej w trakcie tego warsztatu pracowaliśmy w taką stronę, żeby po pierwsze rozbić mit, że storytelling, wystąpienia publiczne muszą być długie, a po drugie, żeby znaleźć konkretne narzędzie, które pozwoli budować właśnie takie krótkie, dynamiczne historie. Wynikiem tej pracy były takie historie, które, ta nazwa przewija się w wielu książkach poświęconych storytellingowi, to są tak zwane “historie szczęśliwego klienta”. Idea jest taka, że jesteśmy w jakimś procesie doradczym albo sprzedażowym z klientem “x” i ten klient w pewnym momencie zaczyna mieć obawy, obiekcje odnośnie tego, co mu przynosimy. W sumie to dobrze, bo większość sprzedawców używa tego zwrotu, że jeśli zaczynają się obiekcje klienta, to zaczyna się też sprzedaż. Jest na czym pracować, z tym że bardzo często, kiedy klient ma swoje obiekcje, to my próbujemy je zbić, albo pracować z nimi.\n[Ania] Przełamać obiekcje…\n[Maciek] Tak, też takie stwierdzenie budujące relacje. Historia szczęśliwego klienta służy temu, żeby powiedzieć: “okej, słyszę drogi kliencie x, że masz taką obawę. Przychodzi mi do głowy historia innego klienta, którą mam w portfolio, który…” I opowiadamy historię o kliencie, który miał podobną sytuację, ale podjął ryzyko, wyzwanie, jakkolwiek to nazwać i zdecydował się na eksplorowanie nowego razem z nami. To, co wypracowywaliśmy, tę historię szczęśliwego klienta zamykały się maksymalnie w pięciu zdaniach, czyli były konkretne. Pomocne do stworzenia ich było zastosowanie – skoro miało się zamknąć w pięciu zdaniach, to pomocne było zastosowanie sześciu kroków Pixara. Do piątki- szóstka.\n[Ania] Jakie to kroki?\n[Maciek] Te sześć kroków Pixara, też już wymienialiśmy, one są podpięte pod jednym z odcinków i brzmią w ten sposób: “Był sobie”, czyli wprowadzamy bohatera, w tym przypadku innego klienta, a ponieważ pamiętamy o wiarygodności, o której było przed chwilą, to mówimy z jakiej branży, w jakim mieście itd. żeby uwiarygodnić, że ten klient ma prawo istnieć, bo wiadomo, że nazwy innej firmy nie wymienimy. “Każdego dnia”, czyli opowiadamy o jakimś normalnym funkcjonowaniu tego klienta przykładowego. “Aż pewnego dnia”, czyli coś się u niego wydarzyło np. szansa na intratny kontrakt, ale żeby ten intratny kontrakt wypalił, potrzebował szybkiego finansowania. To jest akurat przykład z obszaru finansowego. “Z tego powodu”, czyli klient, albo my w relacji z klientem coś zaczynamy robić. “Aż wreszcie”, czyli mamy moment, kiedy całość zbiega do szczęśliwego końca i ostatnim krokiem z kroków Pixara jest “odtąd”, czyli jak to w bajkach “odtąd żyli długo i szczęśliwie”. Dlatego się śmieję, że te historie mają być pięcio zdaniowe na podstawie sześciu kroków, bo moja sugestia jest taka, żeby ten szósty krok wywalić. Dobra historia ma być konkretna, ale jednocześnie ma mieć otwarte zakończenie. Powiedzenie klientowi, że ten inny klient zdecydował się na współpracę z nami, ale jednocześnie odtąd ma już tylko róże, plusz, to, co najlepsze, jest trochę naciągane, ale powiedzeniu mu, że on się zdecydował i zawieszenie głosu w tym momencie, wzbudza jeszcze większą ciekawość: “no dobrze i w związku z tym, co się wydarzyło, jak sobie radzi?” I tutaj mamy otwartą przestrzeń rozmowy, a historia ma otworzyć drzwi do rozmowy. Ona nie ma sama w sobie sprzedać. Ona ma spowodować, że klient, który ma gardę obiekcji, tę gardę opuści i zaprosi nas do rozmowy na temat swoich obaw, potrzeb, złych doświadczeń, wszelkich rzeczy, żebyśmy mogli z nim zacząć dogadywać szczegóły. To żeby było konkretnie, to najlepszą dla mnie podpowiedzią jest pięć, z sześciu kroków Pixara: “Był sobie, pewnego dnia, aż pewnego dnia, z tego powodu, aż wreszcie”.\n[Ania] I dla mnie ta podpowiedź, którą teraz Maciek dajesz, pozwala też na dobre przygotowanie się do spotkań takich, jakie mamy w oparciu o te pięć, jak to mówisz z sześciu kroków Pixara i dzięki temu pozwala nam być merytorycznymi, nawet w takich small took-ach. Jak to mówisz po staropolsku, że my mamy na podorędziu taką historię, która opowie o nas, albo o naszym doświadczeniu w sposób nienachalny, a jednocześnie wiarygodny. Sposób konkretny, a jednocześnie taki ludzki i pozwalający poczuć, czym my się zajmujemy, zapraszając tak, jak powiedziałeś naszego klienta, albo naszych słuchaczy do wspólnej podróży z nami, w tym celu, jaki sobie wyznaczymy i to wszystko jest bardzo merytoryczne. Ponieważ świętujemy dziesiąty odcinek, to mi cały czas z tyłu głowy brzmi takie pytanie, które za każdym razem, po nagrywaniu każdego odcinka sobie zadajemy. Czy to, co nagraliśmy jest merytoryczne i konkretne? Zdradzając arkana produkcji naszych odcinków podcastowych, możemy powiedzieć, że jest to dla nas niezwykle emocjonujące posprawdzać, czy to nasze gadanie, nie jest tylko takim gadaniem, dla gadania, po to, żeby każdy mógł sobie posłuchać naszych pięknych głosów, które lubimy i cenimy i jesteśmy fajni, bo przede wszystkim zależy nam na tym, żeby było konkretnie i merytorycznie dla naszych słuchaczy. Niejednokrotnie z tej struktury sukcesu korzystamy.\n[Maciek] Tak, jest takim punktem kontrolnym, czy się utrzymaliśmy w założonym kierunku.\n[Ania] To co, kolejna przedostatnia literka, czy tym razem to jest ten moment, żeby powiedzieć o tym na “e”?\n[Maciek] Wiesz co? Jak dochodzę do tego momentu, emocje ściskają mi gardło, więc nie wiem, czy dam radę, bo ta przedostatnia literka na “e”, to są właśnie emocje. Historia ma być emocjonalna. Nie chodzi o to, żeby cała 200- osobowa sala nam się rzewnie popłakała. Nie szedłbym w tym kierunku, ale jeżeli już ta 200 osobowa sala w paru momentach wybuchnie śmiechem, to fajnie, bo to jest odśmiechiwanie publiczności, czyli zwiększanie koncentracji odbiorców i to jest bardzo, bardzo przydatne, ale ogólnie chodzi o to, żebyśmy o tych emocjach nie zapominali. Szukając takich trzech potwierdzeń na tezę, że emocje są ważne w historii, znaleźliśmy takie oto rzeczy: Pierwsza z nich, to jest badanie Waltera Fishera, który analizował najlepsze wystąpienia na TEDEX-ie pod kątem znalezienia złotej proporcji, ile czego powinno być w historii, żeby została ona zapisana w historii TEDEX-u jako świetne wystąpienie. Okazało się, że jest trochę inaczej, niż wieki temu założył Arystoteles, bo od jego czasów, od czasów Arystotelesa wiadomo, że dobra historia ma te trzy elementy składowe: ma etos, logos i patos. Etos, czyli dowody, wiarygodność. Logos, czyli logika, analiza. Patos, czyli emocje i wątki historyczne, takie storytellingowe. Sam Arystoteles, jak dał nam te podstawy merytoryki, owianą w te trzy elementy składowe, niespecjalnie miał narzędzie, żeby zbadać ten element związany z emocjami, czyli ten patos i podobno, bo oczywiście są to cytaty, które są przekazywane z ust, do ust, użył takiego stwierdzenia, że emocje są trudne do okiełznania, do zbadania, więc mogą przeszkadzać. Pokutuje od tamtego czasu takie przekonanie, że dobra prezentacja powinna być oparta na faktach i logiczna. Nie neguję, co nie znaczy, że się zgadzam. Badanie Waltera Fishera, rozbierające na czynniki pierwsze ten najlepsze wystąpienia TEDEX-owe pokazały i teraz oczywiście rozkład procentowy, zawsze obarczony jest pewnym błędem, ale można z niego wyciągnąć wnioski, a cóż pokazały, bo mi się wkradła dygresja? Pokazały, że jeżeli chodzi o dowody i wiarygodność, czyli etos, to mniej więcej 10% dobrej historii powinno być poświęcone właśnie tym dowodom i faktom. Jeżeli chodzi o logikę i analizę, takie mosty łączące jedno z drugim, ciągi przyczynowo skutkowe, to mniej więcej kolejne 25% historii powinno być poświęcone na budowaniu takiej logiki. W sumie logos i patos, fakty i logika, to 35% mojego wystąpienia, mojego bycia na scenie. TEDEX-owe wystąpienia mają 18 minut, czyli po tych 35% pozostaje nam kawał czasu do wypełnienia emocjami i historią, która będzie oddziaływała na publiczność. Dlatego tak ważne są przykłady, porównania, historię z własnego życia. Znowu Aniu, wracam do tego, co powiedziałaś o własnych doświadczeniach, którymi ozdabiamy te elementy stanowiące 10% faktów, które chcemy przekazać. 65% nacisku na budowanie emocjonalnej więzi i na budowanie historii. Czemu budowanie historii? To też się już przewinęło. Dlatego że umysł ludzki uwielbia przebywać w stanie łatwości poznawczej, czyli mamy podobieństwo do bajek i do znanych już historii. To jest ważne w opowieściach, dlatego na emocje warto postawić.\n[Ania] Wiesz co Maciek? To ja się w ogóle bardzo cieszę, że ten Arystoteles nie miał racji, bo jak przytoczyłeś ten jego podział, to sobie pomyślałam: umieram, świat się kończy, nie ma już nic… To w ogóle jest straszne, dlatego że te emocje, one oczywiście są zaklęte w historiach, tam są zapisane i te historia budzą różnego rodzaju odczucia, ale my jako ludzie, którzy odpowiadają czy prezentują, to my też możemy mówić w sposób emocjonujący, czyli zawieszając głos, przyspieszając sposób naszego mówienia, albo poruszając się po scenie tak, że zaciekawiamy ludzi, bo ta ciekawość też budzi emocje. Może stanąć na środku z rękoma wzdłuż szwów i powiedzieć: zrobiono, znaleziono, udowodniono, dziękuję. Myślę, że to nie tylko historię, nie tylko wplatanie w nasze wystąpienie emocjonujących wątków jest istotne, ale też istotne jest to, żebyśmy swoje emocje wplatali w to, co prezentujemy i co opowiadamy, żeby to było nasze, żeby to było z brzucha. Idę znowu w stronę tej wiarygodności, takiej ludzkiej opowieści.\n[Maciek] Ja się pod tym absolutnie podpisuję. Dorzucę do tego jeszcze, że emocje sprzyjają zapamiętywaniu, a mówiąc konkretnie nie tyle, co na zapamiętywaniu, bo my zapamiętujemy bardzo dużo, podobno nawet wszystko. Tylko emocje pozwalają nam przywołać wspomnienia. To jest tak, jak ze wspomnieniem z wakacji, w którym odpala się jakieś ciekawe wydarzenie. Zakładam, że pozytywne i ten dzień z wakacji najszybciej nam się przypomina, więc jeśli w wystąpieniu pojawiają się emocje, to też odbiorcy tego wystąpienia będzie łatwiej zapamiętać i sobie przypomnieć w kluczowym momencie, bo ta emocja będzie takim katalizatorem, takim wyzwalaczem wspomnień. Jeszcze jeden element i to ciebie Aniu proszę, jakbyś zdradziła rąbek tajemnicy. W zasadzie jesteśmy już coraz bliżej końca, więc można powiedzieć, że że na koniec, bo te emocje są jeszcze potrzebne z perspektywy poznawczej. Każda z tych emocji podstawowych na coś dla mnie, jako odbiorcy pozwala.\n[Ania] W pierwszym roku studiów psychologii, kiedy studiowałam, był taki był taki przedmiot “emocje i motywacja”. Był dla mnie bardzo emocjonujący, bo przez niego mało brakowało, a po tym pierwszym roku studiów, w zasadzie po pierwszym semestrze wyleciałbym z psychologii. Tam rzeczywiście od samego początku uczy się adeptów sztuki psychologicznej rozumienia emocji i rozumienia tego, jak wielkie one mają znaczenie dla harmonijnego funkcjonowania człowieka, bo gdyby popatrzeć na cztery podstawowe emocje, w których my doświadczamy w życiu, to okazałoby się, że chociaż część z nich nazywana jest negatywnymi, to wszystkie nam są potrzebne. Mamy strach, który nas zatrzymuje, czyli jeżeli wplączemy w naszą wypowiedź coś, co naszą publiczność przestraszy, zatrzyma, to jest spora szansa, że oni przejdą naturalnie w stronę emocji nazywanej smutkiem po to, żeby doświadczyć pewnej refleksji, czyli zacząć wyciągnąć wnioski, wcześniej analizować. Jeżeli powiemy coś, co publiczność zezłości, wtedy generujemy w niej energię, która np. pomaga im zadawać trudne pytania, albo będzie pchała ich do działania związanego ze zmianą swoich zachowań. Jeżeli do tego chcemy ich zaprosić. Na koniec jedyna emocja spośród czterech, którą nazywamy pozytywną, czyli radość. Pojawiające się wtedy, kiedy świętujemy sukces, wtedy gdy nasza publiczność nas słucha, kiedy dojdzie do jakiegoś wniosku, albo przewidzi nasz tok myślenia i pomimo tego, że zostanie tym zaskoczona, to koniec końców powie: “Ja wiedziałem, że tak będzie”, to się ucieszy, uraduje i zostaje z dobrostanem, który powoduje, że tak jak Maciek powiedziałeś, łatwiej nas będzie sobie przypomnieć. Łatwiej będzie naszej publiczności, naszym słuchaczom czy też odbiorcom naszej historii wrócić do tego, co się wydarzyło podczas spotkania z nami.\n[Maciek] Jak dla mnie nic dodać, nic ująć.\n[Ania] Nie zagmatwałam za bardzo tej odpowiedzi? Bo ja to wiesz, taka mało uporządkowana jestem w porównaniu z Tobą.\n[Maciek] To byłby dobry moment, żeby poprosić o ewentualne komentarze. Jeżeli trzeba prościej albo bardziej zagmatwanie, szybciej, albo wolniej to chętnie przeczytamy, usłyszymy i weźmiemy sobie do serca i do języka.\n[Ania] To ja cię poproszę w takim razie o ostatnią literę “s” w słowie “success”.\n[Maciek] Ostatnia literka “s”, która oznacza, że struktura. Dobra historia ma być oparta o strukturę. Takim kanonem struktur storytellingowych jest podróż bohatera. Myślę, że prosta do odnalezienia, gdyby była potrzebna, o tym też już wspominaliśmy i pod jednym z odcinków podlinkowywaliśmy karty Marka Staniszewskiego i Gabrysi Borowczyk, pomagające w tworzeniu historii zgodnie z podróżą bohatera. Dzieliliśmy się też swoimi obiekcjami, że jest jednak dość skomplikowana, ale ma swoje plusy. Uczy tego, że bohater musi przeżywać perturbacje. Druga z takich wszechobecnych struktur to Pixar wymieniony parę minut temu. Jest ich kilka, można ich spokojnie poszukać. Jest jeszcze jedna taka, która do mnie bardzo, bardzo przemawia. Przemawia do tego, że znowu jest oparta o wiele lat moich doświadczeń, a mianowicie, jest to struktura budowania historii zgodnie z naturalną dynamiką zmiany osobistej. Doświadczeniami, które narzucane albo takich, które sami sobie wymyślamy. Jest pewna naturalna dynamika pewne etapy, jakie my przez te etapy akceptacji swojej zmiany przechodzimy, to dynamika zmiany, struktura zmiany, jest bardzo dobrym pomysłem na budowanie dokładnie w ten sposób historii, dlatego że historia będzie wtedy za rękę prowadziła słuchacza od punktu “Nie interesuje mnie to”, do punktu “okej być może warto się nad tym zastanowić”, a to pasuje do sprzedaży, projektów, wystąpień przed zarządem, do wystąpień o pracę, bo jak ktoś jest gotowy zastanowić się nad tym, co ja przynoszę, to jest już bardzo dużo, a ponieważ robi się już nam długi odcinek, a nie planujemy przestać na dziesiątym…\n[Ania] To ja przyjdę do podsumowania. Podejmę tę rękawicę i podsumuję.\n[Maciek] To jeszcze zanim, to ja złożę obietnice.\n[Ania] Dobra, bo ja, to już w blokach startowych.\n[Maciek] Myślę, że to wykorzystanie etapów zmiany do budowania dobrej historii, jest dobrym pomysłem na następny odcinek, żeby się nad tym pochylić, rozebrać, pokazać, jakie są punkty wspólne, na czym rzecz polega, czyli o tym więcej za dwa tygodnie, a podsumowując dzisiejszy, jubileuszowy, dziesiąty odcinek… Tadam– Ania!\n[Ania] Świętowaliśmy sukces, pokazując Wam, że w słowie “success” ukryta jest podpowiedź, aby Wasze opowieści, prezentację były proste, żeby były niespodziewane, zaskakujące, wiarygodne. To, co istotne, aby były jednocześnie konkretne, budzące emocje i ustrukturalizowane, posiadające strukturę. Dzięki temu Waszym słuchaczom będzie łatwiej podążać z Wami w stronę celu, który sobie wspólnie wyznaczacie. Wielu sukcesów, wielu dobrych opowieści i prezentacji opartych o słowo “sukces” Wam życzymy – Anna Kędzierska…\n[Maciek] i Maciek Cichocki – Opowiedz.to!


Miasto, w którym poezja nigdy nie śpi – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\nMiasto, w którym poezja nigdy nie śpi\nTegoroczna Noc Poezji pod hasłem „Kraków w Poezji: Miasto Masa Maszyna”, odbywająca się już po raz szósty w ramach cyklu „Krakowskie Noce”, potrwa niemal całą dobę. Na miłośników wierszy czeka wiele atrakcji w różnych dzielnicach miasta: liczne spotkania poetyckie, warsztaty, prezentacje multimedialne, małe formy teatralne, koncerty poetyckie, promocje książek. To pierwszy raz, kiedy Noc Poezji, organizowana przez Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Krakowa, towarzyszy Festiwalowi Miłosza.\nTegoroczny temat zainspirowały dwie ważne rocznice – 125 rocznica urodzin Tadeusza Peipera i 115 rocznica urodzin Juliana Przybosia. Ich twórczość dała mocny impuls do refleksji zarówno nad rolą poezji w życiu miasta i jego mieszkańców, jak i nad nowatorstwem w sztuce. Dlatego punktem wyjścia dyskusji w trakcie Nocy Poezji będzie manifest programowy Awangardy Krakowskiej – Miasto. Masa. Maszyna, sformułowany przez jej lidera – Tadeusza Peipera, opublikowany w 1922 roku na łamach czasopisma „Zwrotnica”. Stąd również formuła Nocy – składającej się z wielu małych projektów, realizowanych w różnych zakątkach miasta.\nUczestnicy Nocy będą mogli zacząć spotkanie z poezją już o godzinie 8.00. W trakcie Pięknego poranka na ławce pomiędzy Wawelem a Muzeum Archeologicznym swoje wiersze odczyta Zenon Fajfer, znany twórca „liberatury” – poezji podkreślającej nie tylko znaczenie, ale także materialną stronę słowa. W południe w Salonie Literackim Stowarzyszenia Pisarzy Polskich wystąpią Poetki z charakterem. Spotkanie poprowadzi Michał Zabłocki, ale głos w trakcie dyskusji będzie należał głównie do kobiet: Ewy Elżbiety Nowakowskiej, Alicji Baluch, Kingi Olewicz i wielu innych artystek. Również w południe, na Rynku Głównym, Zenon Fajfer wykona swój performance poetycki Liberty Poem, prezentowany wcześniej m.in. w Nowym Jorku, Chicago, Tajpej, Tokio, Wiedniu, Bukareszcie, Wenecji i Brukseli.\nO 13.00 na dziedzińcu Pałacu pod Baranami odbędzie się koncert Chórtowni (Fundacja Poemat) z koncertem Sielanki Komediowe w wykonaniu chóru PASSIONART do wierszy Michała Zabłockiego. W tym samym czasie w Filharmonii Krakowskiej najmłodsi będą mieli okazję obejrzeć widowisko Taniec z figurami przygotowane przez Balet Dworski Cracovia Danza. Potem scenę przejmą Lew, czarownica i stara szafa w inscenizacji Ballet Excelsior Houston. Tymczasem w Nowohuckiej Bibliotece Publicznej o 15.00 Tomasz Schimscheiner przeczyta wiersze o Krakowie, mieście literatury, poezji i poetów. O roli twórców w życiu miasta będzie natomiast o 15.15 w Klubie pod Jaszczurami opowiadał Jerzy Kronhold, a o 15:30 w Teatrze Nowym swoje wiersze czytać będą Agnieszka Mirahina, Marta Podgórnik, Tadeusz Pióro i Robert Rybicki.\nZaczarowana Dorożka zawita do galerii Bonarka City Center. Utwór K.I. Gałczyńskiego usłyszymy w aktorskiej interpretacji Andrzeja Roga, taniec zielonych gęsi wykona grupa baletowa MDK im. K.I. Gałczyńskiego, a zaśpiewa m.in. Niezależna Grupa Teatralna Porfirion. W przestrzeni handlowej wybrzmią wiersze krakowskich poetów, dotykające tematu magii miasta. Z kolei od 17.00 w Podgórskiej Bibliotece Publicznej odbędzie się poetyckie pranie połączone z głośnym czytaniem wierszy Tadeusza Peipera, Adama Ważyka, Jalu Kurka i innych. O 17.15 w Pałacu Wielkopolskich rozgości się Poezja w Krakowie i odbędzie się Spotkanie przy wierszach. Utwory krakowskich poetów oraz swoje własne przeczytają m.in. Marcin Baran, Leszek Aleksander Moczulski i Ryszard Krynicki.\nO godzinie 18.00 na Zakrzówku Korporacja Ha!Art rozpocznie Walkę o oddech. W nawiązaniu do przekonania Tadeusza Różewicza, że „Poezja jest walką o oddech”, w trakcie spotkania na wolnym powietrzu kilkanaścioro poetów i poetek wygłosi wiersze o przyrodzie, a po nich głos zabierze publiczność. Spotkanie poprowadzą Maja Staśko i Piotr Puldzian Płucienniczak. Wracając do centrum będzie można spotkać aktorów Teatru KTO w Peregrinusie – wędrującym spektaklu, który wyruszy z Rynku Głównego 34.\nBezpośrednim nawiązaniem do twórczości Tadeusza Peipera będzie spektakl poetycki o godz. 19.00 na Scenie Teatru Zależnego w wykonaniu i reżyserii Ziuty Zającówny pt. Nowe usta. Teatr burmistrza marzeń niezamieszkanych, stanowiący autorski collage tekstów Peipera. Po spektaklu planowane jest spotkanie z prof. dr hab. Jarosławem Fazanem, autorem książki Od metafory do urojenia. Próba patografii Tadeusza Peipera. O tej samej godzinie Noc Poezji rozpocznie się także w budynku teatru przy Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego, gdzie w spektaklu Zawirowani aktorzy przeczytają wiersze pacjentów, których prace plastyczne zostaną wyświetlone na ścianach.\nW Klubie pod Jaszczurami o 20.00 będzie miał miejsce finał Turnieju Jednego Wiersza. Ta niecodzienna rywalizacja to powrót do tradycji sięgającej 1966 roku – laureatami Turnieju byli m.in. Julian Kornhauser, Adam Zagajewski i Marcin Baran. O tej samej godzinie na plenerowo-podziemny seans/happening/amballage inspirowany międzywojenną katastroficzną poezją awangardową zaprasza Teatr Mumerus. Będzie to jedyna w swoim rodzaju wędrówka śladami tekstów do podziemnej krainy wnętrz dawnego więzienia i klasztoru (dziś Muzeum Archeologicznego w Krakowie, ul. Senacka 3). Tytuł projektu – „WPOPSZEK” (reż. Wiesław Hołdys) jest nawiązaniem do tytułu poematu futurysty Jerzego Jankowskiego „Tram wpopszek ulicy”.\nO 22.30 odbędzie się specjalne spotkanie w cyklu Krakowskiego Salonu Poezji Anny Dymnej Drzewka Kazimierza – choć jak zawsze spotkamy się w Teatrze Słowackiego, wiersze przeniosą nas na uliczki Kazimierza. W programie, oprócz tradycyjnych utworów żydowskich, usłyszymy także wiersze Jacka Cygana i Leopolda Kozłowskiego – ostatniego klezmera Galicji. Bezpłatne wejściówki na to wydarzenie będzie można od 9 czerwca odbierać w kasie teatru.\nWśród innych punktów programu znajdą się m.in. koncert pieśni do tekstów Jana Twardowskiego w wykonaniu Krzysztofa Napiórkowskiego (Klub Loża ZASP), koncert jubileuszowy Lidii Jazgar z zespołem Galicja, koncert piosenek Andrzeja Zaryckiego do tekstów Agnieszki Grochowicz (Oglądanie chmur) oraz koncert Jagi Wrońskiej.\nTo tylko część wydarzeń, które odbędą się podczas Nocy Poezji, organizowanej przez Wydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Krakowa i Kraków Miasto Literatury UNESCO. Cały program dostępny jest na stronie www tutaj. Miasto Kraków, Krakowskie Biuro Festiwalowe i Fundacja Miasto Literatury, organizatorzy 5. Festiwalu Miłosza pod hasłem „Piesek przydrożny”, serdecznie zapraszają.\nSzczegółowe informacje dotyczące programu Festiwalu, poszczególnych wydarzeń, gości oraz biletów wstępu na koncerty dostępne są na stronie www.miloszfestival.pl\nTags: kbfMiłosz FestiwalKraków Miasto Literatury UNESCOkrakowskie nocenoc poezjiWydział Kultury i Dziedzictwa Narodowego UM KrakówKraków w Poezji: Miasto Masa Maszyna\nNovember Project w Pięknym Psie\nBańkowy dzień dziecka z famigą w Kinie Pod Baranami 5 czerwca


Jubileuszowy plebiscyt „Serce dla zwierząt” – Wprost\nDodano: 15 maja 2018, 13:14 0\nW tym roku, po raz 15., redakcja portalu Psy.pl przyzna prestiżową nagrodę „Serce dla zwierząt“. To wyjątkowe wyróżnienie od wielu lat honoruje ludzi, którzy na rozmaite sposoby pomagają, służą zwierzętom i walczą o ich prawa. – Wzorem lat ubiegłych nominowaliśmy zarówno osoby powszechnie znane, jak i te zupełnie nieznane. I jak zwykle o wyborze decydowała różnorodność ich aktywności dla dobra zwierząt. Wszystkich nominowanych łączy jedno: los zwierząt nie jest im obojętny– mówi o akcji jej pomysłodawczyni i redaktor naczelna portalu Psy.pl oraz magazynu „Mój Kot i Pies”, Paulina Król.\nW gronie ośmiu nominowanych znaleźli się:\nKatarzyna Bujakiewicz - działająca w Fundacji Ast, ratującej amstafy,\nMonika Bukowska - założycielka Lisiego Azylu w Schronisku w Korabiewicach oraz działaczka Fundacji Viva! Akcja dla zwierząt;\nBartosz Flis z Płóczna - mały chłopiec, którego stać na wielki bezinteresowny gest, by nieść pomoc zwierzętom; 12-latek postanowił przeznaczyć swoje stypendium na dotację dla schroniska;\nMichał Luter, motorniczy z Łodzi, który wstrzymał ruch uliczny, gdy wystraszony kot schował się pod wagonem prowadzonego przez niego tramwaju;\nOliwia i Maciej Makuszewscy, pomysłodawcy akcji Świąteczna Paczka dla Psiaczka, którą organizują od 3 lat;\nKatarzyna Moś - ambasadorka akcji „Zerwijmy Łańcuchy“, swoją twórczość oraz popularność stara się wykorzystywać do zwrócenia uwagi na problem chodzenia w futrach, psów na łańcuchach oraz ogólnie na złe traktowanie zwierząt;\nStaruszkowo – hospicjum prowadzone przez Krystynę Seemayer, w którym stare i schorowane psy dożywają swoich ostatnich dni, otoczone opieką i miłością;\nMałgorzata Zdziechowska - polska dr Dolittle, która rozumie mowę zwierząt; jeździ na wolontariaty, gdzie pomaga osieroconym, chorym i rannym dzikim zwierzętom;\nO wyborze laureata zadecydują ostatecznie głosy czytelników i internautów. Głosowanie trwa do 24 maja 2018 r. Jednak już samo znalezienie się w gronie nominowanych jest wielkim wyróżnieniem, bo wszystkie osoby, które do niego trafiły, mają szlachetne serce dla zwierząt i wszystkie mogą być wzorem do naśladowania. Kto odbierze statuetkę w 15. jubileuszowej edycji plebiscytu? Dowiemy się podczas uroczystej gali, która odbędzie 4 czerwca, w hotelu Bellotto w Warszawie.\nPlebiscyt „Serce dla Zwierząt” honoruje niezwykłe osoby, które oddają swoje serce i nie szczędzą sił, aby w różny sposób przyczyniać się do poprawienia niełatwego losu zwierząt. Kandydatów do nagrody nominuje kolegium redakcyjne portalu Psy.pl, a o wyborze laureata decydują w głosowaniu SMS-owym oraz głosowaniu online internauci. Nagroda ta jest jedyną, dzięki której mogą się poczuć docenieni ludzie robiący – najczęściej bez rozgłosu – wiele dobrego dla czworonogów.\nZwieńczeniem plebiscytu jest uroczysta gala, podczas której zwycięzca otrzymuje pamiątkową statuetkę przedstawiającą kobietę niosącą złote serce i towarzyszącego jej psa, a pozostali nominowani dostają pamiątkowe dyplomy. Od 2008 roku tradycją stało się, że każdą galę uświetnia powszechnie lubiana i znana osoba, która wygłasza laudację na cześć laureata i wręcza mu statuetkę. Dotąd byli to: Ewa Bem, Urszula Dudziak, Agata Młynarska, Maria Czubaszek, Katarzyna Skrzynecka, Małgorzata Kożuchowska, Grażyna Szapołowska, Krzysztof Ziemiec, Weronika Rosati i Krzysztof Ibisz. W 2010 roku osobiste gratulacje przysłała obrończyni praw zwierząt, francuska aktorka Brigitte Bardot.


Donatan i Cleo gwiazdami 23 finału WOŚP w Legnicy - Legnica - istotne.pl\nDonatan i Cleo gwiazdami 23 finału WOŚP…\nDonatan i Cleo gwiazdami 23 finału WOŚP w Legnicy\nfot. Albin Olsson/Wikimedia Commons 11 stycznia 2015 roku odbędzie się 23 finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\n2014-12-29 10:27 istotne.pl Redakcja koncert, wośp, kultura, finał, donatan i cleo, photony\nW Legnicy ta największa orkiestra ludzkich serc zagra tym razem w Galerii Piastów. Zbiórka pieniędzy posłuży podtrzymaniu wysokich standardów leczenia dzieci na oddziałach pediatrycznych i onkologicznych oraz godnej opiece medycznej nad seniorami. Wystąpią m.in. Photony oraz Donatan i Cleo.\n– Postanowiliśmy ponownie zainteresować się oddziałami pediatrycznymi oraz onkologicznymi, aby podtrzymać wysokie standardy opieki medycznej, które udało się, m.in. dzięki wcześniejszym zakupom WOŚP, wypracować. Nie zapominamy oczywiście o seniorach. Już po raz trzeci pochylamy się nad geriatrią, aby także i ludzie starsi mogli dochodzić do zdrowia w godnych warunkach – mówi Jurek Owsiak, dyrygent tej ogromnej, dobroczynnej orkiestry.\nKażdy z nas może dołożyć swoją cegiełkę dla chorych dzieci, seniorów oraz osób cierpiących na nowotwory. Przypomnijmy, że do tej pory WOŚP przekazała na wsparcie polskiej medycyny ponad 590 milionów złotych.\nLegnicki Finał rozpocznie się o godz. 12:00. Wystąpią m.in. wykonawcy z Młodzieżowego Centrum Kultury, Zespół Pieśni i Tańca „Legnica”, Zespół Pieśni i Tańca „Kyczera”, grupa taneczna Black Time System, raper Brudnych Ulic Pastor, wykonawcy Studia Artystycznego Fame, !Struktura, Zielony Groszek, Why czy Legnickie Morsy.\nNajpierw usłyszymy bardzo lubiane przez fanów w całej Polsce, pochodzące z Legnicy Photony, a jako ostatni na scenę wyjdą uwielbiani przez publiczność Donatan i Cleo.\nW przerwach między występami odbywać się będą licytacje. Wieczór zakończy o godz. 20:00 tradycyjne Światełko do Nieba.\nW Legnickim Centrum Kultury trwa zbiórka przedmiotów, które zostaną wylicytowane na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Każdy, kto chciałby podarować Orkiestrze coś na licytację, może przynieść to do Legnickiego Centrum Kultury (wejście od ul. Chojnowskiej), do pokoju nr 126 (sekretariat) na I piętrze, w dni robocze, godz. od 9:00 do 15:00. Oczywiście nie chodzi wyłącznie o przedmioty. Można „przynieść” także usługę czy udział w jakimś wydarzeniu.\nWybrane dary zostaną zlicytowane ze sceny podczas finału WOŚP, pozostałe trafią na aukcje internetowe na rzecz Orkiestry. Będzie je można znaleźć na Allegro (użytkownik: „Lekart”).\nOrganizatorzy proszą ofiarodawców, aby do przekazywanych darów dołączali kartki z krótkim opisem przedmiotu, usługi czy wydarzenia oraz proponowaną ceną. Zbiórka potrwa do 5 stycznia.\nSzczegóły pod nr. tel.: 76 72 33 723 lub 76 72 33 700.\nTicketClub – bilety online: 4 zalety takiego rozwiązania\nKoncert w Domu Studenta: Elżbieta Dębska upamiętni Cohena\nWOŚP w Legnicy. Gwiazdą Kasia Kowalska!\nKrzysztof Kiljański zaśpiewa w Legnicy


Sondaż TNS Polska: 74 proc. Polaków uważa, że sprawy w kraju idą w złym kierunku - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościSondaż TNS Polska: 74 proc. Polaków uważa, że sprawy w kraju idą w złym kierunku\nSondaż TNS Polska: 74 proc. Polaków uważa, że sprawy w kraju idą w złym kierunku\n41 proc. badanych przewiduje, że w ciągu najbliższych trzech lat materialne warunki życia ludności się pogorszą.\nWiększość Polaków (72 proc.) źle ocenia polską gospodarkę. O tym, że gospodarka rozwija się, mówi co piąty ankietowany (22 proc.), a 6 proc. respondentów nie potrafiło wyrazić opinii w tej sprawie.\nW porównaniu z kwietniowym sondażem opinie na temat obecnego stanu polskiej gospodarki nieco się poprawiły. O 3 punkty procentowe wzrósł odsetek optymistów, a odsetek pesymistów spadł aż o 5 punktów procentowych.\n41 proc. badanych przewiduje, że w ciągu najbliższych trzech lat materialne warunki życia ludności się pogorszą. Przeciwnego zdania jest 16 proc. ankietowanych, a 38 proc. respondentów uważa, że nic się w tej kwestii nie zmieni. W porównaniu z kwietniowym badaniem o 5 punktów procentowych spadł odsetek osób przewidujących pogorszenie sytuacji materialnej ludności i o tyle samo wzrósł odsetek tych, którzy uważają, że w ciągu najbliższych trzech lat nic się w tej kwestii nie zmieni.\nNiemal trzy czwarte respondentów (74 proc.) uważa, że trudno jest obecnie o znalezienie pracy w Polsce. O tym, że zatrudnienie można jednak znaleźć przekonanych jest 23 proc. badanych, a 3 proc. nie potrafiło zająć stanowiska w tej sprawie. W porównaniu z sondażem kwietniowym opinie na temat pracy w Polsce nieznacznie się poprawiły. O 3 punkty procentowe wzrósł odsetek optymistów i o tyle samo spadł odsetek pesymistów.\nWedług sondażu TNS Polska w maju wszystkie trzy oceny netto wskaźników nastrojów społecznych nadal utrzymują się poniżej zera. Oznacza to, że Polacy częściej wypowiadają się negatywnie niż pozytywnie na badane tematy. W porównaniu z poprzednim miesiącem oceny netto stanu gospodarki i 3-letniej prognozy materialnych warunków życia ludzi poprawiły się odpowiednio o 8 i 5 punktów procentowych. Wskaźnik netto kierunku zmian w kraju pozostał na tym samym poziomie.\nSondaż TNS Polska został przeprowadzony w dniach 11-16 maja tego roku na ogólnopolskiej reprezentatywnej próbie 1000 mieszkańców Polski w wieku 15 i więcej lat.\nCoraz większy pesymizm wśród Polaków 71 proc. Polaków uważa, że sytuacja w kraju zmierza w złym kierunku. Przeciwnego zdania było 17 proc. badanych, a 12 proc. nie potrafiło zająć stanowiska w tej sprawie - wynika z kwietniowego sondażu CBOS.\nNastroje coraz lepsze. Trend się odwraca? Poprawiają się nastroje gospodarcze Polaków. Tak wynika z barometru Instytutu Rozwoju Gospodarczego Szkoły Głównej Handlowej.


Aż 2 mln Polek budzą się w nocy, aby zapalić papierosa\n21 listopada 2013, 13:47\nFoto: sxc.hu 3,5 mln kobiet w Polsce pali papierosy codziennie\nZ okazji Światowego Dnia Rzucania Palenia specjaliści alarmują: aż 2 mln Polek budzi się w nocy, aby zapalić papierosa. Przypuszcza się, że bardziej niż od nikotyny kobiety uzależniają się od samego rytuału palenia.\nWśród 9 mln Polaków palących papierosy codziennie, aż 3,5 mln to kobiety. Najwięcej z nich ma obecnie od 45 do 64 lat: w tym wieku pali prawie co trzecia Polka. Aż 2 mln spośród palaczek w naszym kraju wstaje w nocy na papierosa.\nRak płuca częstszy niż rak piersi\nRak płuca jest obecnie częstszą przyczyną zgonów kobiet w Polsce niż rak piersi. Zagraża on głównie palaczkom. Aż 60 tys. z nich może umrzeć przedwcześnie w ciągu najbliższych 10 lat z powodu nowotworu wywołanego paleniem tytoniu.\nRak płuc zabójcą Polek. W zeszłym roku zmarło ich 6,5 tys.\n6,5 tysiąca Polek...\n- Wynika to z tego, że każdego roku rejestrujemy ponad 6 tys. nowych zachorowań na raka płuca wśród kobiet i wciąż co roku ponad 6 tys. kobiet umiera z powodu tego nowotworu - twierdzi prof. Witold Zatoński, kierownik zakładu epidemiologii i prewencji Nowotworów Centrum Onkologii w Warszawie.\nProf. Zatoński ostrzega, że kobiety łatwiej niż mężczyźni uzależniają się od palenia i trudniej im z tym nałogiem zerwać. Przypuszcza się, że bardziej niż od nikotyny, kobiety uzależniają się od rytuału i okoliczności, w których sięgają po papierosa.\nWszystkie papierosy są równie szkodliwe\nNikotyna jest substancją, która uzależnia silniej niż alkohol. Do uzależnienia dochodzi na kilka sposobów. Jednym z nich jest uzależnienie fizjologiczne od nikotyny, ale kobiety dodatkowo przyzwyczajają się do samej czynności zaciągania się i do samego trzymania papierosa w ręku. Do tego dochodzi jeszcze sięganie po papierosa w sytuacjach stresujących.\nKierownik Poradni Pomocy Palącym działającej przy Centrum Onkologii w Warszawie Magdalena Cedzyńska uważa, że dzisiaj palenie jest sposobem na radzenie sobie z emocjami i stresem. Niektóre kobiety próbują uniknąć tycia, inne z kolei zaczynają sięgać po papierosy pod wpływem otoczenia, ponieważ palą ich rówieśnicy i rówieśniczki. Z tego powodu zaczynają palić osoby młode: ocenia się, że przed ukończeniem 15. roku życia popalało już 70 proc. polskich nastolatek.\nRak prosto z mentolowego\nWśród pań popularne są przede wszystkim papierosy typu "slim" czy "light". Specjaliści przekonują jednak, że nie ma papierosów mniej i bardziej szkodliwych dla zdrowia. Wszystkie dostarczają tyle samo trujących substancji do organizmu.\n- Dodatki smakowe ułatwiają nawet inhalację, czyli powodują, że osoby palące "slimy" lub "lighty" zaciągają się głębiej i mocniej - podkreśla prof. Zatoński.\nObjawy uzależnienia u noworodków\nGroźne jest palenie papierosów przez kobiety w czasie ciąży. Są one bardziej narażone na poronienia, przedwczesny poród, a urodzone przez nie dzieci częściej wykazują ciężkie dysfunkcje organizmu.\nW Polsce każdego roku rodzi się ponad 75 tys. dzieci, których matki paliły w ciąży. Są one zwykle mniejsze i kilkakrotnie bardziej narażone na ryzyko śmierci łóżeczkowej. Częściej również chorują na infekcje górnych dróg oddechowych i mają zaburzenia związane z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego. Niektóre już po narodzinach wykazują objawy uzależnienia od tytoniu.\nProf. Zatoński podkreśla, że najskuteczniejszym i jedynym znanym obecnie sposobem ograniczenia ryzyka zachorowania na raka płuca jest rzucenie palenia. Specjalista uważa za pocieszające to, że około 50 proc. kobiet codziennie palących papierosy chciałoby rzucić palenie.\nAutor: EFr / Źródło: PAP\nO 50 proc. wzrosła zachorowalność na raka płuc w Pekinie. Przez smog? Władze: to papierosy\nUniwersytet Kalifornijski zabrania palenia nawet e-papierosów\nPolska tytoniem stoi. Nie tylko tym legalnym\nIrma, Jose, Maria - to najsilniejsze z tegorocznych huraganów, jednak nie jedyne. Ze względu na liczbę i siłę zjawisk, rok 2017... czytaj dalej »\nKorek gigant czy prezes PiS z atlasem kotów? Wybierz najciekawsze wideo tygodnia w tvn24.pl\nOdtwórz: Korek gigant czy prezes PiS z atlasem kotów? Wybierz najciekawsze wideo tygodnia w tvn24.pl\nNaloty na narcos w Afganistanie. "Boże, coś Polskę" odśpiewane podczas posiedzenia sejmowej komisji. Donald Trump ułaskawia... czytaj dalej »\nPrezes Kaczyński czyta "Atlas Kotów"\nOdtwórz: Prezes Kaczyński czyta "Atlas Kotów"\nPodczas piątkowego posiedzenia Sejmu, w trakcie ważnego bloku głosowań, kamery nagrały Jarosława Kaczyńskiego zatopionego w... czytaj dalej »\nWe trójkę pili alkohol. Nad ranem 52-letni Piotr K. wyszedł na chwilę z domu, żeby wyprowadzić psa. Po powrocie zastał swoją... czytaj dalej »\nTęcza nad wodospadem. Bajeczny widok\nPrzepiękna tęcza zalśniła nad wodospadem Hukou w północno-zachodnich Chinach. - To wspaniałe, warto było tu przyjechać -... czytaj dalej »\nŚwiat staje się coraz jaśniejszy. I nie ma się za bardzo z czego cieszyć. Nadmiar sztucznego światła traktuje się jak... czytaj dalej »\nPrzed śmiercią chciała spojrzeć na ocean. Pomogli pracownicy pogotowia\nOdtwórz: Przed śmiercią chciała spojrzeć na ocean. Pomogli pracownicy pogotowia\nRatownicy z Queensland spełnili życzenie nieuleczalnie chorej pacjentki. W czwartek, w trakcie podróży do hospicjum, kobieta... czytaj dalej »\nPrezes Kaczyński czyta "Atlas...Prezes Kaczyński czyta "Atlas...\nJechał chodnikiem prosto na n...Jechał chodnikiem prosto na n...\nUczestnicy sejmowej komisji r...Uczestnicy sejmowej komisji r...\nPrezydenckiej tradycji stało ...Prezydenckiej tradycji stało ...\nAlarm po północnej stronie gr...Alarm po północnej stronie gr...


Udogodnienia dla niepełnosprawnych w hotelu | come to help\nUdogodnienia dla niepełnosprawnych w hotelu\nPublished on 8 sierpnia 2017 28 sierpnia 2017 by Nadia\nPlanując budowę hotelu dobrze jest przemyśleć wszelkie szczegóły. Nie wolno więc zapominać, że wśród gości mogą przytrafić się również osoby niepełnosprawne, dlatego warto zadbać o udogodnienia dla chociażby tych, którzy poruszają się na wózku inwalidzkim.\nwww.wilhelmpluta.pl czarna bateria kuchenna\nO czym więc trzeba pamiętać? Jedną z ważnych rzeczy są specjalne uchwyty i poręcze, które mają ułatwiać osobom niepełnosprawnym korzystanie z urządzeń higieniczno-sanitarnych. Warto również zadbać o to, by włączniki światła czy telefony były dostępne z łóżka.\nPokoje dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich powinny odznaczać się zwiększoną powierzchnią mieszkalną, co umożliwi im swobodne poruszanie. Pokoje dla niepełnosprawnych powinny również znajdować się na parterze, czy też niższych kondygnacjach budynku, niedaleko wyjść ewakuacyjnych.\nPonadto, pomieszczenia dla osób poruszających się na wózkach powinny być wyposażone w szersze drzwi wejściowe z bezprogowym przejściem. Koniecznie trzeba też zadbać o odpowiednie umeblowanie, spełniające wszelkie wymagania osób niepełnosprawnych.\nPrevious Previous post: Istota rozgraniczenia obiektów publicznych\nNext Next post: Wierny przyjaciel


Sezon narciarski, który się nie rozpoczął – Kurier Wileński\nStrona główna Wiadomości Sezon narciarski, który się nie rozpoczął\nSezon narciarski, który się nie rozpoczął\nNawet gdyby z początkiem lutego ruszyły wyciągi, słabego sezonu to nie uratuje\nZimy nadal nie widać, a litewskie ośrodki narciarskie świecą pustkami. Pracownicy są wysyłani na przymusowe, bezpłatne urlopy, zaś właściciele stoków liczą poniesione straty.\nMimo że na dworze mamy końcówkę stycznia, trasy narciarskie kompleksu atrakcji zimowych „Žiemos trasa” na wileńskiej Lipówce, są puste. Na stokach, zamiast grubej pokrywy śniegu, jak w ubiegłych latach, widać trawę. Zamknięte są szkółki narciarskie, wypożyczalnia sprzętu, kasa biletowa, nie działa żaden wyciąg narciarski. Wchodząc na stronę internetową kompleksu narciarskiego, widzimy nadpis informujący, że jest on „tymczasowo nieczynny”. Telefon kasy jest wyłączony, a administracja nie odpowiada.\nTeraz jest wszystko pozamykane, nic nie działa\n– Pierwsze listopadowe opady śniegu wzbudziły nadzieję wśród narciarzy, że może uda się wreszcie poszusować na Lipówce. Niestety, śniegu spadło niewiele, a ten i tak przy dodatniej temperaturze natychmiast się rozpuścił. Rozpoczęto więc sztuczne naśnieżanie, które nie przyniosło oczekiwanych rezultatów – przy utrzymującej się dodatniej temperaturze, cały śnieg spłynął ze stoku. A więc poszusować na stoku można było zaledwie kilka dni. Teraz jest wszystko pozamykane, nic nie działa. Tak naprawdę, sezon nawet się nie rozpoczął. Jako trener narciarstwa pracuję już 20 lat i nie przypominam sobie, żebyśmy kiedyś mieli taką zimę. Na lipowskiej górze jeżdżenia na nartach uczę już przez pięć lat. Sezon rozpoczynał się w listopadzie i kończył w końcu lutego czy na początku marca, więc w tym okresie pracowałem. Cztery miesiące ciężkiej pracy na mrozie pozwalały mi przez kolejne osiem nie pracować. Było tyle chętnych, że po prostu brakowało mi czasu, chociaż pracowałem do późnego wieczora. W tym roku nie miałem ani jednego ucznia – opowiada „Kurierowi Wileńskiemu” Igoris Łopatko, wieloletni instruktor narciarstwa.\nRozmówca zaznaczył, że nawet gdyby z początkiem lutego ruszyły wyciągi, słabego sezonu to nie uratuje.\n– Ten sezon jest stracony. Wszyscy liczą straty, a one są ogromne. W tym roku mało tego, że nic nie zarobiłem, to jeszcze około 5 tys. euro zainwestowałem. Kupiłem nowy sprzęt, ubranie, potrzebny sprzęt do nauki jeżdżenia na nartach, a to wszystko jest bardzo drogie. Rozmawiałem z kolegami po fachu, są załamani. Tak naprawdę, na lepsze sezony zimowe w przyszłych latach też nie ma co liczyć. Myślę, że stok narciarski na Lipówce zniknie. Jedyną szansą może być najwyżej przerobienie go na całoroczny, sztuczny stok narciarski pod dachem. Osobiście swoją przyszłość widzę za granicą, ale ostatnio wszędzie są takie same problemy. Chyba po prostu będę musiał zrezygnować z kochanego zajęcia, a zająć się czymś, co przynosi dochody – ubolewa Igoris Łopatko.\nLipówka (Liepkalnis) to stok narciarski znajdujący się kilka kilometrów od centrum Wilna. Jego wysokość to 235 m n.p.m. W 1982 r. entuzjasta narciarstwa, Laimis Janutėnas, postanowił stworzyć na Lipówce trasę narciarską. Dzisiaj znajduje się tu całoroczne centrum sportowe.\n– Gdy pogoda sprzyja, stok w Wilnie otwarty jest siedem dni w tygodniu. Godziny otwarcia mogą się zmieniać ze względu na warunki pogodowe, zazwyczaj w weekendy stok jest czynny od 9 rano do 23, a od poniedziałku do piątku od 12 do 23 godziny. Trudno powiedzieć, jaka jest przyszłość tego i innych stoków narciarskich. Latem na stoku lipowskim także atrakcji nie brakuje, ale jeżeli pogoda będzie deszczowa, to też będzie smutno… – dzieli się przemyśleniami Igoris Łopatko.\nRekordowo ciepła zima zawiodła także miłośników narciarstwa w zachodniej Litwie. Z powodu dodatniej temperatury ani ośrodek narciarski „Utrių kalnas” w Kłajpedzie, ani stok narciarski w miejscowości Plungė, „Mortos kalns”, nie są otwarte.\nGdy pogoda sprzyja, stok w Wilnie otwarty jest 7 dni w tygodniu\n– No cóż, w tym roku nawet nie rozpoczęliśmy sezonu. Śniegu nie ma, a dodatnie temperatury nie pozwalają robić sztucznego śniegu. Jednym słowem, wyjścia nie ma z tej sytuacji. W tym roku mamy same wydatki. Chociaż nasz stok nie działa, to i tak za jego wynajem musimy płacić, ktoś też musi pilnować wszystkiego, co jest na stoku, więc potrzebny jest ochroniarz. Wszystkich pracowników musieliśmy wysłać na przymusowe, bezpłatne urlopy. Oni też ponieśli przez to straty. Nawet nie wiem, co tu jeszcze mogę powiedzieć, beznadzieja. Część miłośników białego szaleństwa na krajowych stokach, wybrała zagraniczny wyjazd na narty. Inni w ogóle zrezygnowali z zimowych sportów i wybrali wypoczynek w ciepłych krajach. Pogodę sprawdzam codziennie po kilka razy, ale już nadziei nie mam na minusową temperaturę. Stok wygląda jakby był maj – mówi dla „Kuriera Wileńskiego” Saulius Gramauskas, kierownik stoku narciarskiego „Mortos kalns”.\nCiepły początek zimy ucieszył nielicznych. Skorzystała branża budowlana, bo w takich warunkach inwestycje mogą być prowadzone dłużej i szybciej finalizowane. Nie narzekają samorządy, które oszczędzają na odśnieżaniu. Lekka zima przynosi też oszczędność w wielu budżetach domowych.\nTymczasem wszyscy, którzy nie mogą jednak żyć bez białego szaleństwa, mogą udać się do Druskiennik – tam, na krytej arenie Snow Arena, będzie można nacieszyć się przynajmniej sztucznym śniegiem.\nPoprzedni artykułZ KL Auschwitz do nieba\nNastępny artykułWojsko to ciekawe doświadczenie


Kurs dolara zyskiwał jako jedyny! Euro, funt i frank tracą na wartości. Ile złotych trzeba zapłacić za te waluty? | FXMAG\nKurs dolara zyskiwał jako jedyny! Euro, funt i frank tracą n..\nPrzyszedł czas na interpretację tygodniowych wahań kursów: dolara USD/PLN, euro EUR/PLN, funta GBP/PLN oraz franka CHF/PLN. Ponieważ nasza analiza ruchów walutowych dotyczyć będzie okresu jednego tygodnia, skorzystamy z interwału W1.\nWykres kursu dolara USDPLN na interwale W1.\nKurs dolara do złotego USD/PLN był jedynym, spośród analizowanych w tym artykule par walutowych, który zwiększył swoją wartość. Cena za jednego dolara wzrosła z poziomu 3,756 złotego do prawie 3,798 PLN. Po wyraźnych spadkach kursu dolara na początku czerwca, w tym tygodniu mieliśmy do czynienia z odreagowaniem na parze USD/PLN. Warto odnotować, że w ciągu ostatnich 5 sesji dolar odzyskał ponad połowę straconej wartości.\nWykres kursu euro EURPLN na interwale W1\nKurs euro do złotego EURPLN ponownie zanotował spadki. Były one jednak minimalne. Zdecydowanie mniejsze niż w poprzednim tygodniu. Cena za jedno euro spadła z poziomu 4,257 do obecnie 4,256 złotego.To powoduje, że na początku tygodnia powinniśmy być świadkami ataku na dolne ograniczenie średnioterminowej konsolidacji.\nWykres kursu funta do złotego GBPPLN na interwale W1\nJeszcze mniejsze spadki wykazał kurs funta GBPPLN. Patrząc w perspektywie tygodniowej, wahania kursu funta były niemal niedostrzegalne. Jest to zatem duża odmiana w stosunku do tygodnia poprzedniego, kiedy to kurs funta GBPPLN wyraźnie pikował w dół. Za jednego funta trzeba w tej chwili zapłacić 4,777 złotego.\nWykres kursu franka CHRPLN na interwale W1.\nPodobnie opisać można zachowanie kursu franka CHFPLN. Porównując wahania cenowe tej pary walutowej w kontekście jednego tygodnia, sytuacja wyjściowa kursu franka do złotego zmieniła się nieznacznie. Kurs franka CHFPLN wciąż wynosi niemal 3,8000 złotych.\nTabela 1. Główne kursy walut dolara, euro, funta i franka w stosunku do złotego na zakończenie dnia w sobotę 15.06.19 na rynku Forex.


Sylwia Sekret 25%,\tMateusz Cyra 25%,\tMichał Bębenek 8%,\tMagdalena Szwabowicz 5%,\tMałgorzata Kilijanek 5%,\tMichał Mielnik 4%,\tPrzemysław Kowalski 4%,\tKrzysztof Lewandowski 3%,\tMagdalena Kwaśniok 3%\t17 więcej\nOstatnio dodana recenzja: 20 czerwca 2019\t(6 dni temu)\nZnaleziono 16 recenzji ze średnią oceną 7.2. Wyczyść filtry\nZ całą pewnością niecierpliwie będę wyczekiwał kolejnego dzieła reżysera, a sama Ex Machina trafia na górną połówkę moich ulubionych filmów.\nNowy Pennywise wywołuje ciarki na plecach, młodzi bohaterowie spisują się świetnie, historia wciąga tak, że nie sposób oderwać wzroku od ekranu.\nDziała na widza na kilku płaszczyznach jednocześnie i chyba to należy uznać za największy sukces tak reżysera, jak i samej produkcji. Osobiście muszę przyznać, że nastawiałem się na poprawny, może nieco ckliwy obraz, który obejrzę, być może sprawi mi trochę frajdy, a kto wie - być może nawet wzruszy. Dostałem o wiele więcej!\nDzięki połączeniu kina niszowego z tym przyswajalnym dla przeciętnego "niedzielnego kinomana", a także poruszeniu tematów, nad którymi warto zatrzymać się i zastanowić, udało się stworzyć obraz, który na długo zapada w pamięć.\nPrzypadł mi do gustu i spędziłem na kinowej sali 2 przyjemne godziny, nie było dłużyzny, wciągnęło, jedna bardzo dobra rola, było miło.\nNie jest to dzieło wielce wybitne czy ambitne, nie jest również takim, które zasługuje na szczyt boxoffice, jednak jako czysta rozrywka sprawdza się znakomicie. Nie pozwala na chwilę nudy, dobrze zagrane i przedstawiające historię powszechnie mało znaną.


Zuzanna Krzyczkowska 14.02.2020 12:43\nHonda Jazz od początku pozostaje wierna swojej koncepcji - samochodu segmentu B, który swoją praktycznością przypomina mikro-vana. Tym samym jest jednym z bardziej przestronnych przedstawicieli swojego segmentu mimo, że stylistycznie mocno od nich odbiega.\nCzwarta generacja Hondy Jazz będzie oferowana w Europie tylko w jednej wersji silnikowej. Mowa o tandemie benzynowego silnika 1.5 i-VTEC połączonego z dwoma silnikami elektrycznymi. Marka określa to jako układ e:HEV. Całość ma oferować moc 109 KM i 253 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Nowy Jazz do 100 km/h rozpędzi się w 9,4 sekundy, a napęd trafi na przednią oś za pośrednictwem bezstopniowej przekładni CVT. Wsparcie motorów elektrycznych ma zapewnić przede wszystkim niskie zużycie paliwa. Producent podaje, że według procedury WLTP Jazz ma zużywać 4,5 l/100 km.\nKierowca będzie miał do wyboru dwa tryby jazdy - EV Drive i Hybrid Drive. Pierwszy z nich umożliwi krótką jazdę na samym prądzie, a w przypadku drugiego system sam będzie zarządzał rozdzieleniem napędu. Funkcja Engine Drive pozwoli doładować baterię, a napęd będzie realizowany tylko z pomocą silnika spalinowego.\nChoć w kwestii napędu nie będzie zbytniego pola wyboru, klienci będą mogli wybrać jedno z dwóch wcieleń Hondy Jazz. Poza standardowym mikro-vanem, gama zaoferuje także nieco podniesioną wersję Crosstar. W takiej crossovero-podobnej wersji Jazz otrzyma plastikowe nakładki na nadkola i nieco zmieniony front.\nNiezależnie od wersji wnętrze będzie takie samo - Japończycy postawili na prosty design i ergonomię. Nie zabrakło też rozwiązania, za które kierowcy szczególnie cenili Jazza. Mowa o systemie Magic Seats umożliwiającym szybkie przekonfigurowanie wnętrza w taki sposób, by możliwie najbardziej zwiększyć przestrzeń bagażową.\nNowa Honda jazz trafi do sprzedaży w połowie roku.\nWszystko psują ceny 90-100 tys zł\nZa piękna to nie jest ale mimo wszystko wolałbym od nowej Toyoty Yaris. Myślę, że dałaby radę jako samochód dla 4 osobowej rodziny.


Ostry dyżur - wypadki, przestępstwa w regionie - Nietrzeźwy traktorzysta przyjechał ciągnikiem po alkohol\nNietrzeźwy traktorzysta przyjechał ciągnikiem po alkohol\n2018-12-29, 09:18 autor: pol\nPolicjanci z Kamiennej Górze w rejonie jednej ze stacji paliw w Kamiennej Górze zatrzymali nietrzeźwego użytkownika drogi który posiadał ponad 2,3 promila alkoholu w organizmie. Być może funkcjonariusze zapobiegli tragedii. Wynik stężenia alkoholu jaki posiadał kierujący oraz prowadzony przez niego duży ciężki ciągnik rolniczy mógł przyczynić się tragicznego w skutkach zdarzenia.\nFunkcjonariusze Ogniwa Patrolowo - Interwencyjnego Komendy Powiatowej Policji w Kamiennej Górze 26 grudnia br. w trakcie służby otrzymali informację o przemieszczającym się tam nietrzeźwym kierującym ciągnikiem rolniczym. Policjanci w trakcie patrolu terenu miasta zauważyli pojazd w rejonie jednej ze stacji paliw w Kamiennej Górze. W trakcie wykonywanych dalszych czynności przez funkcjonariuszy okazało się, że kierującym traktorem jest 38-letni mieszkaniec gminy Kamiennej Góry. Przeprowadzone badanie wykazało w jego organizmie ponad 2,3 promila alkoholu.\nJak ustalili policjanci osoba wcześniej przyjechała do sklepu w celu zakupu kolejnej ilości alkoholu. Być może funkcjonariusze zapobiegli tragedii. Wynik stężenia alkoholu jaki posiadał kierujący oraz prowadzony przez niego duży ciężki pojazd rolniczy terenowy mógł przyczynić się tragicznego w skutkach zdarzenia. Pojazd którym kierował został przekazany innej osobie przez policjantów, a kierującemu zatrzymali uprawnienia do kierowania pojazdami.\nZa popełnione przestępstwo mężczyzna odpowie przed sądem za co grozi mu kara pozbawienia wolności do 2 lat.


Tarcza antykryzysowa niemal gotowa - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 26 marca 2020, 06:42\n„Tarcza antykryzysowa” gotowa - ostatnia ustawa z pakietu sfinalizowana - napisał w nocy ze środy na czwartek na Twitterze szef Komitetu Stałego Rady Ministrów Łukasz Schreiber. Trwa obiegowe przyjmowanie dokumentów przez Radę Ministrów - zaznaczył w rozmowie.\nCelem projektu tzw. „Tarczy antykryzysowej” jest zmniejszenie negatywnego wpływu epidemii koronawirusa na polską gospodarkę.\n„Mamy to! #TarczaAntykryzysowa gotowa - ostatnia ustawa z pakietu sfinalizowana” - napisał w czwartek w nocy Schreiber na swoim koncie na Twitterze.\n„Wierzę, że dzięki determinacji Premiera @MorawieckiM uratujemy PL firmy i miejsca pracy. Jutro, a właściwie już dziś, konsultacje z opozycją, a w piątek #Sejm” - napisał szef KSRM.


Programowanie - Strony o tematyce komputerowej\nProgramy firmy Insert: Subiekt, Rachmistrz, Rewizor\nBogata funkcjonalność, intuicyjność obsługi, konkurencyjna cena - to niepodważalne atuty oprogramowania firmy Insert. Jesteśmy jedną z niewielu firm w województwie lubuskim i jedyną w Zielonej Górze o statusie partnera handlowego firmy Insert. Ponadto nasi pracownicy posiadają tytuł dyplomowanych serwisantów programów Subiekt GT, Rachmistrz GT oraz Rewizor GT.\nNowoczesne systemy informatyczne na zamówienie dla biznesu i administracji. Oferujemy oprogramowania na zamówienie, systemy CMS, wsparcie wdrożenia systemów. CStudios Software House specjalizuje się w opracowaniu i wdrażaniu zaawansowanych systemów informatycznych. Naszą ofertę adresujemy głównie do firm i organów administracji publicznej. W przygotowaniu rozwiązań informatycznych stosujemy światowe standardy modelowania projektów i zarządzania nimi. Należą do nich PRINCE2 oraz Rational Unified Process. Dzięki nim dostarczane przez nas oprogramowanie jest optymalnie dostosowane do konkretnych potrzeb Klientów.\nICsolutions - Internetowe rozwiązania biznesowe CRM (Customer Relationship Management), producent oprogramowania ITCube CRM który pozwala na uzyskanie obrazu relacji firmy z klientem. Oprogramowanie sieciowe, zarządzanie - system, pakiet ITCube. Kuminikacja zewnętrzna i wewnętrzna.\nKorzystanie z komputera podłączonego do internetu wiąże się nierozerwalnie z dużym ryzykiem. Komputer podłączony do sieci jest zaatakowany po kilkudziesięciu minutach od momentu podłączenia. Nasi inżynierowie ukończyli niezbędne szkolenia handlowe i techniczne potrzebne do prowadzenia sprzedaży i wdrożeń systemów bezpieczeństwa danych. Realizujemy zamówienia z całej Polski. Profesjonalna obsługa, szybka realizacja.


Dermatolog Kraków - Centrum medyczne dr Rajzer\nDr n. med. Lidia Rajzer to absolwentka Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w mieście Kraków, gdzie obecnie przyjmuje prywatnie swoich pacjentów. Jest lekarzem dermatologiem, który zajmuje się leczeniem różnych chorób w zakresie skóry, włosów i paznokci. Ponad to wykonuje wszystkie niezbędne badania, które są pomocne przy ustaleniu właściwej diagnozy pacjenta, np. dermatoskopia albo badanie histopatologiczne.\nW swojej pracy zajmuje się leczeniem chorób skóry, takich jak: trądzik, atopowe zapalenie skóry, grzybica skóry, zmarszczki oraz usuwanie blizn pooperacyjnych czy potrądzikowych oraz wieloma innymi problemami. Posiada również kompetencje i możliwość przeprowadzania zabiegów, które mają na celu usunięcie zmian skórnych, np. pieprzyków, brodawek, włókniaków, kurzajek oraz kaszaków.\nMa również bogate doświadczenie w medycynie estetycznej. Wykonuje zabiegi z użyciem toksyny botulinowej (botox), kwasu hialuronowego, mezoterapii i peelingów medycznych. Może również wykonywać zabiegi z wykorzystaniem lasera, takie jak: zamykanie naczynek albo usuwanie za pomocą lasera blizn i znamion.\nDr n. med. Lidia Rajzer to nie tylko doświadczony lekarz dermatolog, ale także klinicysta, wykładowca oraz członek Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego oddziału krakowskiego, a także jest członkiem Europejskiego Towarzystwa Leczenia Ran. Jest autorką licznych artykułów, wykładów oraz autorskich programów warsztatowych m.in. w zakresie najnowocześniejszych metod zapobiegania oraz leczenia przewlekłych ran. Poza tym jest współzałożycielką Fundacji Dermatologia Krakowska.\nCzym wyróżnia się dobry dermatolog? To taka osoba, która ma odpowiednie podejście do pacjentów, ale też stale podnosi swoje umiejętności i kwalifikacje. Właśnie taką osobą jest dermatolog dr. n. med. Lidia Rajzer, które przyjmuje w Centrum Medycznym dr Rajzer. Aktywnie uczestniczy nie tylko w krajowych, ale również w międzynarodowych kursach z zakresu najnowszych technik odmładzania skóry.\nJednak najważniejsze jest dla niej bezpieczeństwo zabiegów, które wykonuje pacjentom, a jej głównym celem podczas każdego zabiegu jest zachowanie naturalnych rysów twarzy. Każdy pacjent jest przez nią traktowany w sposób indywidualny, ponieważ dla wszystkich znajduje czas na chwilę rozmowy i potrafi odpowiedzieć na wszystkie pytania, które dotyczą danego zabiegu. Swoją pracę traktuje z pasją i oddaniem, a każdy zadowolony pacjent po zabiegu, a szczególnie, gdy zobaczy efekty takiego zabiegu jest dla niej motorem napędowym do dalszego działania. To właśnie pacjent jest dla niej takim wyróżnieniem za włożoną pracę w dany zabieg, ale też za poświęcony czas.\n1) Mam 27 lat, a trądzik to był mój odwieczny problem. Codziennie na twarzy pojawiały się nowe krosty, a ja jak zwykle każdą musiałam wycisnąć i teraz zostały mi po tym blizny, których nie mogłam usunąć żadnymi maściami, kremami czy lekami. Dlatego zdecydowałam się w końcu na zabieg laserowy, który wykonuje się przy użyciu lasera frakcyjnego CO2. Ostateczne efekty są świetne. Nie sądziłam, że aż tak mnie pozytywnie zaskoczą. A Centrum Medyczne dr Rajzer poleciła mi moja przyjaciółka. Warto było. /Anna\n2) Ostatnio stwierdziłam, że jeżeli medycyna estetyczna ma wiele możliwości, to dlaczego z nich nie skorzystać. W końcu zdecydowałam się na peeling kawitacyjny, za pomocą którego można oczyścić skórę poprzez złuszczenie martwego naskórka. I powiem Wam, że ten peeling naprawdę działa. Moja cera jest jaśniejsza, wygładzona i doskonale wygląda. /Barbara\n3) Na temat usuwania znamion i pieprzyków naczytałam się wiele, aż wreszcie trafiłam do dr Lidii Rajzer, która za pomocą dermatoskopu oceniła moje znamiona i pieprzyki. Dzięki temu dowiedziałam się, że mam jeden pieprzyk do usunięcia, ponieważ mógłby przerodzić się w coś groźniejszego. Ale na szczęście po usunięciu tego pieprzyka i po zrobieniu badania histopatologicznego okazało się, że nie jest złośliwy. /Agnieszka\n4) Dr Lidia Rajzer to świetna Pani Dermatolog, która do każdego pacjenta podchodzi naprawdę indywidualnie i traktuje go z szacunkiem. Do Pani doktor zapisałam się na osocze bogatopłytkowe, czyli tzw. wampirzy lifting. Dzięki temu zabiegowi moja skóra jest bardziej elastyczna, napięta, a zmarszczki są mniej widoczne, a o to mi szczególnie chodziło. Uważam, że takie zabiegi są dla ludzi, to dlaczego z nich nie skorzystać. /Anna\n5) Waga to był mój problem od kilku lat. Chciałam schudnąć, ale diety nie pomagały albo był efekt jojo. Dlatego zdecydowałam się na zabieg medycyny estetycznej, jakim jest lipoliza iniekcyjna. Warto to zrobić w Centrum Medyczne dr Rajzer, bo tutaj mają dobry sprzęt, wiedzę i doświadczenie. A dzięki temu zabiegowi straciłam kilka centymetrów w pasie. Polecam, bo warto. /Lidia\nCzęsto zadawane pytania do dermatologa\n1) Jak mogę usunąć blizny po trądziku? Nie wychodzą mi już nowe krosty ropne, ale mam bardzo dużo blizn, ponieważ wyciskałam każdą krostę, którą się dało. Dlatego chciałam się zapytać, co będzie lepsze na usunięcie tych blizn: peeling medyczny, a czy może mikrodermabrazja?\nW przypadku blizn potrądzikowych skuteczny może być peeling medyczny, który wykonuje się przy użyciu kwasu trójchlorooctowego, a jest pochodną kwasu octowego. Peeling ten można zastosować w stężeniu od 20 do 50%, a to właśnie od wielkości tego stężenia zależy, czy peeling będzie powierzchowny czy głęboki. To z kolei przekłada się na późniejsze efekty zabiegu. Jednak jeżeli Pani blizny potrądzikowe są bardzo nasilone i widoczne, to trzeba rozważyć laseroterapię, np. przy użyciu lasera frakcyjnego CO2.\n2) Witam. Chciałam się zapytać, kto może skorzystać z zabiegu z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego i czy w ogóle warto go robić? Czy są jakieś przeciwwskazania? Chciałabym wygładzić sobie zmarszczki, a koleżanka mi powiedziała, żebym spróbowała wampirzego liftingu.\nTak, można wygładzić zmarszczki osoczem bogatopłytkowym, ale też zabieg polecany jest osobom, których skóra wymaga odnowy. I co najważniejsze, jest on bezpieczny dla osób z alergią, gdyż powstaje on z własnej krwi, więc nie pojawi się żadna reakcja alergiczna. Jeśli Pani nie chce usunąć zmarszczek przy pomocy botoksu albo operacji plastycznej, to ten zabieg również jest dla Pani. Niestety jest kilka przeciwwskazań do tego zabiegu: zaburzenia krzepliwości krwi; choroby które przebiegają z zaburzeniami funkcji albo liczby płytek krwi; choroby krwi; nietolerancja iniekcji; aktywna opryszczka; ciąża oraz karmienie piersią; choroba nowotworowa; wirusowe, bakteryjne lub grzybicze zakażenia skóry.\n3) Moim problemem są rozstępy, z którymi walczyłam na różne sposoby, a kolejne kremy i maści nie przynosiły żadnych efektów, więc przestałam je kupować. I moje pytanie dotyczy lasera frakcyjnego. Czy po tym zabiegu zostają jakieś blizny? I czy całkowicie daje się usunąć rozstępy?\nZabieg laserem frakcyjnym CO2 nie zostawia żadnych blizn. Jedynie może pojawić się tzw. rumień pozabiegowy, ale jest to stan przejściowy, który minie w ciągu tygodnia. Zabieg na rozstępy za pomocą lasera frakcyjnego wykonuje się, aby spłycić rozstępy, przez co będą mniej widoczne. Rozstępów nie da się usunąć w stu procentach, ale można zmniejszyć i spłycić ich widoczność.\n4) Chciałabym się dowiedzieć, jakie są różnice pomiędzy mezoterapią igłową a mikroigłową, ponieważ widziałam w ofercie, że mają Państwo i jedną, i drugą? Mnie właśnie zależy na spłyceniu zmarszczek, żeby po prostu były mniej widoczne.\nOba te zabiegi, czyli mezoterapia igłowa i mikroigłowa różnią się pomiędzy sobą sposobem podania preparatu, a może to być kwas hialuronowy, krzemionka organiczna, witaminy, aminokwasy i inne substancje. Mezoterapia igłowa polega na wstrzykiwaniu leczniczych substancji za pomocą iniekcji, a więc podskórnie lub śródskórnie wstrzykuje się małe dawki tych substancji. Natomiast mezoterapia mikroigłowa wykonywana jest przy użyciu derma rollerów, a jest to urządzenie wyposażone w obrotowy wałek oraz rączki. Ten wałek ma na swojej powierzchni cieniutkie igiełki, które są ułożone w kilku rzędach i za pomocą nich podaje się substancje lecznicze.\n5) Chciałabym oczyścić sobie skórę i zastanawiam się nad peelingiem kawitacyjnym, czy jest on skuteczny? Jakie są efekty takiego peelingu?\nPeeling kawitacyjny to peeling, który oczyszcza skórę. Jego zaletą jest to, że złuszcza skórę, ale wchodzi głębiej niż peeligni wykonywane samodzielnie w domu. Ten zabieg można wykonać niezależnie od typu cery, a jego zaletą jest oczyszczenie skóry, a więc można nim usunąć martwe komórki czy też zaskórniki ze skóry, ale też można ją rozjaśnić. Ten peeligng to doskonała forma przygotowania do innych zabiegów nawilżających oraz odżywiających.\nDowiedź się więcej o oferowanych przez nas zabiegach z działu dermatologii


Najlepszy hosting www dla sklepów internetowych | Increasly\nNajlepszy hosting www dla sklepów internetowych\nStandard by Miłosz Kucharski Styczeń 30, 2015 No Comments\nPomysł na e-sklep już jest a nie ma odpowiedniego miejsca na jego założenie? Wśród ofert hostingowych skierowanych m.in. do przedsiębiorców pragnących zająć się handlem w Internecie, dostępne są opcje hostingu współdzielonego, serwerów dedykowanych oraz wirtualnych serwerów prywatnych VPS.\nPierwsza opcja, zwana także serwerem wirtualnym jest jedną z najpopularniejszych usług hostingu www na rynku małych i średnich przedsiębiorstw. W ramach tej opcji otrzymuje się miejsce na stronę internetową wraz z możliwością rejestracji własnej domeny (darmowej w niektórych przypadkach, tak jak na Domeny.pl) oraz skrzynki do elektronicznej poczty. Hosting współdzielony sprawdza się idealnie wśród małych sklepów o niskim natężeniu ruch.\nOpcja druga, czyli serwery dedykowane to rozwiązanie dla wymagających klientów, którzy zamierzają prowadzić bardziej zaawansowany biznes, np. sklep z bogatym asortymentem. Brak tu ograniczeń wynikających z tradycyjnego hostingu. Zasoby hostingowe oddawane są w tym przypadku tylko do dyspozycji właściciela firmy, który przejmuje całkowitą kontrolę nad urządzeniem.\nWirtualne serwery prywatne VPS to natomiast usługa hostingowa łącząca w sobie cechy zarówno pierwszej, jak i drugiej opcji. Skierowane są do użytkowników, którzy oczekują wysokich parametrów i dużych możliwości (gwarancja zasobów i instalacji własnego oprogramowania) za niską cenę. Wirtualne serwery prywatne umożliwiają także właścicielom sklepów internetowych wdrażanie indywidualnych projektów, pełną kontrolę nad usługą oraz dostosowywanie jej do własnych potrzeb, gwarantując przy tym pełną moc potrzebną do obsłużenia nawet najbardziej zaawansowanego oprogramowania sklepowego.\nNiekiedy w ramach wykupienia dodatkowych pakietów dla usług hostingowych można otrzymać kilka godzin pracy specjalistów miesięcznie, którzy dokonują prac modernizacyjnych na maszynach oraz konfigurują je zgodnie z wytycznymi klienta.\nTags: domenyhostingsklepy internetowe\nNext Reklama wirusowa\nPrevious Kampanie sprzedażowe vs. kampanie zasięgowe


Hej! Szydełkowy biały okrągły obrus o średnicy: 110 cm powstał jeszcze w czasach liceum czyli ponad 15 lat temu. Zachował się dobrze i czeka na czasy kiedy znów będę mieć okrągły stół. To był mój pierwszy tak duży obrus, a ponieważ dopiero co nauczyłam się czytać schematy, robiłam go dość długo. Wtedy byłam z niego bardzo zadowolona. Dawno nie zrobiłam nic tak dużego ze schematu, ale może za jakiś czas znów coś powstanie. Miłego dnia! M.\nAutor: Margotka o 10:29\nMadzia B. 6 kwietnia 2018 11:07\nPiękny obrus! taka średnica to nie dla mnie, podziwiam za wytrwałość!\naga-craft 6 kwietnia 2018 11:24\nWspaniały i super pamiatka po latach :)\nSpalona Artystka 6 kwietnia 2018 11:39\nAlicja P-P 6 kwietnia 2018 13:24\nPiękny;) takie rzeczy warto zachować;)\nEwa Gawlik 6 kwietnia 2018 17:17\nWOW! Ten obrus jest niesamowicie piękny! :)\nLadywithcrochet 6 kwietnia 2018 17:41\nPrzepiękny wzór i wykonanie;)\nUla H. 6 kwietnia 2018 20:25\nWitaj ! Cieszę się, że tu w końcu trafiłam i dziękuję za wizytę u mnie :) Obrus jest rzeczywiście imponujący i naprawdę piękny !!!\nWidzę, że u Ciebie było podobnie jak u mnie. Mnie do robótek szydełkowych zachęciła mama i babcia, ale babcia miała zdecydowanie więcej czasu dla mnie i cierpliwości. Pozdrawiam serdecznie :))\nALEKSANDRA P 7 kwietnia 2018 12:22\nPiękny obrus i podzieiam z zaciekawieniem. Pozdrawiam:-)\nAnula Pl 7 kwietnia 2018 16:25\nOjej ale śliczny! :-)\nAsa_6niebo 7 kwietnia 2018 17:33\nmoja-enklawa 7 kwietnia 2018 18:17\nPonadczasowe piękno! Wzór ananasowy ułożony w listki i sploty-zachwyca. Przy okazji-miła podróż sentymentalna,bo pamiętasz ile pracy i serca włożyłaś,aby powstał ten bardzo udany obrus. Pozdrawiam serdecznie\nWielkie Małe Pasje 7 kwietnia 2018 19:08\nZawsze podziwiam szydełkowe obrusy, a ten jest po prostu piękny! Aż trudno uwerzyć, że to pierwszy tak duży obrus bo wykonanie to mistrzostwo! Ponadczasowy i śliczny wzór.\nAnn Goldwin 7 kwietnia 2018 20:45\nŁał, jest niesamowity! Ja jestem w liceum i nie umiem ani jednego słupka na szydełku ;) Za to kocham oglądać szydełkowe prace, są takie cudowne! Dziękuję kochana za miłe słowa i Tobie także serdecznie gratuluję, miłej niedzieli!\nskrawek tęczy 7 kwietnia 2018 21:05\nWspaniały, cudny, podziwiam!!!\nSzydełkowa pasja Kaśki 8 kwietnia 2018 15:38\nPiękny! W tego typu ozdobach najpiękniejsze jest to, że są ponadczasowe :).\nMargotka 8 kwietnia 2018 15:40\nDziękuję! Właściwie w tamtych czasach zrobiłam aż 3 takie obrusy. 2 poszły na prezenty, a 1 mi został i mam go do teraz :)\nmarysse 8 kwietnia 2018 23:23\nMia 9 kwietnia 2018 04:11\nWow, Margotka!!!!!!! What a beautiful crochet!!!!!! Kisses, my friend.\nUla Smagula 9 kwietnia 2018 10:20\nWciąż pięknie się prezentuje😀\nblogerzaby 9 kwietnia 2018 15:18\nSzydelkoweCUDAsie 9 kwietnia 2018 19:32\nPiękny i imponujący :) Aż trudno uwierzyć, że to były Twoje początki ;) 15 lat - WOW, ja mam dopiero 5 na koncie ;)\nMargotka 11 kwietnia 2018 16:13\npuchacz 12 kwietnia 2018 08:41\nSuper! Przecież to tyle pracy taki obrus... Podziwiam Cię :).\nMałgorzata P 28 kwietnia 2018 20:38\nJestem pod wrażeniem cudowny obrus. Pozdrawiam serdecznie .\nŚwiat Nicią Malowany 24 czerwca 2018 23:17\nOjej ale cudo wyszło z pod Twoich rąk. Niesamowite.