Odwiedzili nas - : Szafarnia – Ośrodek Chopinowski\nArte Con Brio\nArte Con Brio powstał jesienią 1999 roku. Uczestniczy z powodzeniem w międzynarodowych festiwalach muzycznych w Saint-Etienne (Francja), Pelplinie, Kołobrzegu i Kostrzynie oraz w wieczorach i spotkaniach muzycznych w Bydgoszczy, Mikołajkach, Słupsku, Solcu i w Zamościu. Zespół wystąpił z przeszło trzystoma koncertami kameralnymi, w salach koncertowych, widowiskowych i kościołach w Polsce. Kwartet koncertuje cyklicznie w pałacach w Brodnicy, Lubostroniu i Ostromecku. Arte Con Brio na stałe współpracuje z organistami Giedyminem Grubbą i Michałem\nWachowiakiem, kompozytorem Michałem Dobrzyńskim, a także z solistami Opery Nova oraz aktorami Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Szeroki repertuar zespołu obejmuje muzykę wysoką, operetkową, musicalową, filmową, jazzową a także rozrywkową. Kwartet występuje w składzie: Krystyna Prystasz I skrzypce, Marta Bilińska II skrzypce, Mirosław Przybył altówka, Agata Jarecka wiolonczela.\nKwartet występował w Ośrodku Chopinowskim wielokrotnie, między innymi 31 stycznia 2010 roku – Koncert karnawałowy, 13 listopada 2011 – Magiczne skrzypce, 10 października 2010 roku – Muzyczna Tęcza, 12 sierpnia 2012 – Lato przebojów skrzypcowych.\nKsiądz biskup Santiago de Compostela – Julian Barrio Barrio pochodzi z Manganeses de la Polvorosa, prowincja Zamora i diecezja Astorga, urodził się 15 sierpnia 1946 roku. Studia specjalistyczne z zakresu teologii ukończył na Uniwersytecie w Salamance, (1971) doktorat z historii Kościoła zdobył na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (1976), a następnie z zakresu geografii i historii na Uniwersytecie w Owiedo (1979). Był przez 12 lat rektorem Seminarium Duchownego w Astordze, dyrektorem Centrum Studiów Kościelnych. 31 grudnia 1992 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji w Santiago de Compostela, święcenia biskupie przyjął 7 lutego 1993 roku. Od 1996 roku jest arcybiskupem Santiago de Compostela. W konferencji Episkopatu Hiszpanii odpowiadał przez wiele lat za seminaria duchowne i uczelnie, apostolstwo świeckich, a od 2011 jest członkiem komitetu wykonawczego Konferencji Episkopatu Hiszpanii.\nKsiądz biskup Santiago de Compostela – Julian Barrio Barrio był Honorowym gościem podczas Dni Szlaku św. Jakuba w województwie kujawsko-pomorskim.\nJordi Benseny Plaza\nJordi Benseny Plaza jest absolwentem Wyższego Konserwatorium Muzycznego „Liceu” w Barcelonie. Odbył również studia z filologii hiszpańskiej. Jeszcze jako student został stypendystą rządu regionalnego. Do 2012 roku był członkiem zarządu Konserwatorium Muzycznego w Leidzie, gdzie obecnie prowadzi klasę fortepianu. Jego uczniowie studiują w uczelniach muzycznych w całej Europie i wygrywają wiele prestiżowych konkursów. Jordi Benseny wielokrotnie zasiadał w jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego „Ricard Viñes” w Leidzie, a aktualnie jest jego głównym organizatorem.\nJordi Benseny Plaza był jurorem podczas 23., 22., 21. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dziec i Młodzieży w Szafarni.\nPianista. Urodził się w Pampelunie (Hiszpania). Studiował na macierzystej uczelni oraz w Stanach Zjednoczonych w Hartt School. Laureat wielu międzynarodowych nagród, m.in. Nagroda im. Pablo Sarasate, Nagroda dla najlepszego interpretatora Muzyki Współczesnej w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Xaviera Montsalvatge i wiele innych. Uczestniczył w najważniejszych festiwalach muzycznych w Hiszpanii. Koncertował w salach w Szwajcarii, Hiszpanii, Francji, współpracuje z wybitnymi muzykami z całego świata. Obecnie jest wykładowcą w Konserwatorium Muzycznym im. P. Sarasate w Pampelunie.\n29 sierpnia 2012 roku Fermin Bernetxea wystąpił na szafarskiej scenie prezentując utwory kompozytorów hiszpańskich między innymi: I. Albeniza, E.Granados, F. Mompou… Był również jurorem podczas XVIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2010.\nTeresa Budzisz-Krzyżanowska należy do najwybitniejszych aktorek swojego pokolenia. Wiele jej ról na stałe weszło do historii polskiego aktorstwa. “Teresa wszystkie postacie obdarza zawsze szlachetnością i dobrocią” – mówił w wywiadzie Andrzej Wajda, z którym wielokrotnie współpracowała, m.in. w tytułowej roli Szekspirowskiego Hamleta w Starym Teatrze w Krakowie w 1989 roku. Wśród innych reżyserów wymienić należy Jerzego Jarockiego oraz Jerzego Grzegorzewskiego, których inscenizacje przyniosły wiele niezapomnianych kreacji Teresy Budzisz-Krzyżanowskiej na deskach Starego Teatru w Krakowie oraz warszawskich Teatru Studio i Teatru Narodowego. Związana z Teatrem Ateneum w Warszawie, gdzie m.in. zagrała w ostatniej inscenizacji Gustawa Holoubka – Królu Edypie Sofoklesa, aktualnie występuje w sztuce Rafaela Mendizabala Czy lubi pani Schuberta?. Na scenie Teatru Prezentacje gra w premierowym przedstawieniu Saraband)’ Bergmana. Wystąpiła w ponad dwudziestu filmach. Zagrała w fabularnym debiucie Krzysztofa Kieślowskiego – telewizyjnym Przejściu podziemnym (1973). Można ją było także zobaczyć m.in. w Lawie Tadeusza Konwickiego (1989), Odjeździe Piotra i Magdaleny Łazarkiewiczów (1992) – nagroda główna za rolę kobiecą na 17. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, w Białym z cyklu Trzech Kolorów Krzysztofa Kieślowskiego (1993), ostatnio zaś w najnowszym filmie Tomasza Drozdowicza Futro (2008). Swoimi doświadczeniami Teresa Budzisz-Krzyżanowska dzieli się z młodymi adeptami sztuki aktorskiej wykładając w Akademii Teatralnej w Warszawie.\nTeresa Budzisz-Krzyżanowska wraz z pianistą Pawłem Kamasą 1 marca 2015 przedstawili program “Chopin warszawski” poświęcony wybranym utworom Fryderyka Chopina powstałym w pierwszym, młodzieńczym jeszcze okresie twórczości.\nZespół Śpiewaków Miasta Katowice CAMERATA SILESIA – czołowa w Polsce kameralna grupa śpiewacza, znana z wysoko ocenianych interpretacji muzyki dawnej i najnowszej, utworzona w roku 1990 przez Annę Szostak. Zespół występuje w obsadach kameralnych, śpiewając repertuar chóralny a cappella, wykonuje partie solistyczne w dziełach wokalno-instrumentalnych, a w składzie poszerzonym o grono stałych współpracowników partie chóralne w dziełach oratoryjno-kantatowych. Zespół oficjalnie reprezentujący Miasto Katowice, daje corocznie wiele koncertów w Polsce i poza granicami kraju, w ośrodkach o najwyższym prestiżu artystycznym. Festiwalowe prezentacje „Cameraty Silesia” wzbudziły zainteresowanie ze strony wielu kompozytorów (Krzysztof Baculewski, Régis Campo, Ryszard Gabryś, Henryk Mikołaj Górecki, Wojciech Kilar, Krzysztof Knittel, Zygmunt Krauze, Stanisław Krupowicz, Krzysztof Penderecki, Zbigniew Preisner, Bogusław Schaeffer, Witold Szalonek, Paweł Szymański, Agata Zubel). Poziom pracy zespołu na niwie międzynarodowej docenił Krzysztof Penderecki, którego Pasję Łukaszową, Polskie Requiem i Siedem Bram Jerozolimy „Camerata Silesia” współwykonywała pod ręką kompozytora wielokrotnie: m.in. w Münster, Krakowie i Hamburgu; natomiast podczas „Warszawskiej Jesieni” uczestniczyła w wykonaniu jego Canticum Canticorum. Na dorobek nagraniowy „Cameraty Silesia” składa się pokaźna liczba kilkudziesięciu płyt, rejestracji radiowych i telewizyjnych, a także koncerty live dla Europejskiej Unii Radiowej i występy transmitowane przez media. Większość z tych przedsięwzięć dokumentuje i propaguje muzykę polską od baroku aż po współczesność. Szczególne znaczenie miało wykonanie na nowo odkrytych, zapomnianych dziś dzieł muzyki dawnej ze zbiorów jasnogórskich oraz archiwów gnieźnieńskich i gostyńskich. Na uwagę zasługuje wydanie ostatnich płyt: Jasnogórska muzyka dawna vol. 45, Requiem Andrzeja Siewińskiego oraz K. Baculewski – Choral Works i Camerata Silesia sings Kilar – wszystkie cztery nominowane do nagrody Fryderyk.\nANNA SZOSTAK – absolwentka Wydziału Artystycznego w Uniwersytecie Śląskim, jest adiunktem tej uczelni, doktorem habilitowanym sztuki w zakresie dyrygentury. Należy do ścisłej czołówki polskich dyrygentów chóralnych. Powołała i prowadziła kilka zespołów wokalnych, wśród nich założony przez siebie w roku 1990 zespół śpiewaków-solistów Camerata Silesia, którego jest dyrektorem. Zespołowi temu, znanemu dziś w świecie ze stylowych interpretacji muzyki dawnej i współczesnej, nadała rangę europejską.\nCamerata Silesia zainaugurowała 23. Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina dla Dziec i Młodzieży, Szafarnia 2015.\nZespół muzyki dawnej Collegium Vocale Bydgoszcz działa od 1992 roku. Jego repertuar obejmuje msze, motety, pieśni religijne oraz madrygały i pieśni świeckie kompozytorów europejskich (XIII-XVII w.). Zespół wystąpił między innymi na festiwalach muzyki dawnej w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Zielonej Górze, Brzegu Dolnym, Lublinie, Sandomierzu, Słupsku, Bytomiu, Katowicach i Bydgoszczy oraz za granicą: w Niemczech, Danii, Szwecji i na Białorusi. Collegium Vocale współpracuje z lutnistami: Magdaleną Tomsińską i Henrykiem Kasperczakiem, oraz zespołami instrumentalnymi: Capella Bydgostiensis, Kwartet Pomorski, Trombastic i Ars Nova, z którymi wspólnie koncertuje w repertuarze dzieł średniowiecza i Renesansu. Zespół ma w swoim dorobku liczne nagrania dla Polskiego Radia, jak również dla Telewizji Polskiej.\nZespół Collegium Vocale w składzie: Patrycja Cywińska-Gacka – sopran, Janusz Cabała – kontratenor, Michał Zieliński – baryton, dyrektor artystyczny, Łukasz Hermanowicz – baryton gościł w Szafarnie dwukrotnie: 18 lipca 2010 roku z koncertem Melodie na Psałterz Polski oraz 5 grudnia 2010 roku z koncertem Bonjour mon coeur. Wieczór madrygałów.\nJekaterina i Stanisław Drzewieccy\nJekaterina Drzewiecka – utalentowana pianistka młodego pokolenia, urodzona w Murmańsku (Rosja) i do roku 2010 mieszkająca na Łotwie. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku lat sześciu W 2012 z wyróżnieniem ukończyła studia licencjackie na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego. Artystka posiada szeroki repertuar koncertowy, który wykonywała na licznych estradach Europy. Pianistka brała udział w nagraniu autorskiej płyty CD „Sagrada Familia” z muzyką współczesnego polskiego kompozytora – Krzysztofa Kobylińskiego. Wspólpracuje z kompozytorem Marcinem Nierubcem. Jekaterina Drzewiecka otrzymywała główne nagrody na licznych konkursach krajowych i międzynarodowych, w tym: Konkurs Pianistyczny dla Młodych Talentów Łotwy (1998 & 2003), Ogólnołotewski Konkurs Pianistyczny (2001, 2004), Ogólnołotewski Konkurs Duetów Pianistycznych (2001), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny N. Rubinsteina w Paryżu (1999, 2002), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Jurmala na Łotwie (2004 & 2007), Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny Austriackiej i Niemieckiej Muzyki na Litwie (2008), Konkurs Pianistyczny Krajów Bałtyckich na Łotwie (2009). Artystka zapraszana była do udziału w licznych festiwalach muzycznych. Często występuje w duecie ze swoim mężem, pianistą Stanisławem Drzewieckim.\nStanisław Drzewiecki – laureat X Konkursu Eurowizji w Bergen (Grand Prix) w 2000 roku i IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Sergiusza Rachmaninowa w Moskwie w 2008 roku. Karierę pianistyczną rozpoczął w wieku sześciu lat, kiedy wyjechał jako solista na tournée koncertowe po Japonii z orkiestrą Sinfonia Varsovia. Odwiedza ten kraj regularnie grając w najznamienitszych salach koncertowych. Artysta ma w swoim dorobku 11 płyt CD, SACD i DVD wydanych przez firmy fonograficzne w Polsce, Japonii, USA i Niemczech. Jedna z nich – Romantic Piano Recital, wydana przez Sony Classical uzyskała status „złotej płyty”. Stanisław Drzewiecki pasjonuje się również kompozycją. Swoje utwory wykonywał między innymi w wariancie na 2 fortepiany z pianistą jazzowym Adamem Makowiczem oraz w finale X Konkursu Eurowizji w Bergen. W 2003 r. napisał także muzykę do spektaklu teatralnego Król Olch wg ballady Goethego dla Teatru „Lalka” w Warszawie. Spektakl ten otrzymał główną nagrodę na międzynarodowym festiwalu teatralnym w Poznaniu. Uprawia także kameralistykę występując w duecie fortepianowym ze swoją żoną Jekateriną Drzewiecką. Artysta kształcił się pod kierunkiem profesorów: Viery Nosiny, Tatiany Shebanovej, Wiktora Mierżanowa i Andrzeja Jasińskiego.\nKoncert pod tytułem Nowe Interpretacje, czyli kompozycje na dwie i cztery ręce duet zagrał w Szafarni 14 września 2014 r.\nWybitny polski pianista jazzowy. Jest absolwentem Wydziału Jazzu i Muzyk i Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Laureat najważniejszych konkursów jazzowych w Polsce. Finalista prestiżowego konkursu Theloniousa Monka w Waszyngtonie. Jako pierwszy polski muzyk jazzowy miał swój recital na MIDEM w Cannes.Koncertował z wybitnymi muzykami jazzowymi i bluesowymi. Artur Dutkiewicz, jako jeden z nielicznych pianistów jazzowych w Polsce i Europie wykonuje również muzykę improwizowaną SOLO. Jego pianistyka charakteryzuje się wielką rozpiętością stosowanych środków – od romantycznego ciepła muzyki klasycznej przez elementy rhytm & bluesa aż po muzykę etniczną. Recitale solowe Artura Dutkiewicza prezentowane były z powodzeniem w wielu salach koncertowych Polski i świata.\n6 lipca 2010 Artura Dutkiewicza przedstawił w Ośrodku Chopinowski w Szafarni swój projekt autorskich Mazurków inspirowanych tradycją chopinowską oraz polską muzyką ludową. Część koncertu zajęły kompozycje własne Artura Dutkiewicza m.in. z solowej płyty „Błękitna Ścieżka”, mające swoje źródła w muzyce klasycznej i jazzowej.\nJest nierozerwalnie związana z życiem muzycznym Quebecu. Od ponad 40 la\nt wykonuje nieocenioną pracę jako dyrektor artystyczny Club Musical de Québec (Klub Muzyczny Quebecu). Była odpowiedzialna za rozwój i międzynarodową promocję cenionej w Kanadzie orkiestry Violons du Roy (Skrzypce Króla), a w latach 1990-2000 podjęła się współkierownictwa artystycznego Międzynarodowego Festiwalu w Lanaudière. Z wykształcenia pianistka, przez 25 lat zajmowała się także nauczaniem w Konserwatorium Muzycznym w Quebecu. Jako uznana pianistka koncertująca, odbyła także liczne tournée w Quebecu i Kanadzie oraz wielu krajach Europy. Jako członek wielu jury w Radzie Artystycznej Kanady i Radzie Muzycznej Quebecu, uczestniczy regularnie w konferencjach i konkursach organizowanych w Europie, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W Polsce Louise Forand-Samson ceniona jest za aktywną współpracę z Towarzystwem Henryka Wieniawskiego w Poznaniu. Ostatnio była organizatorką eliminacji do XIV Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego dla kandydatów z Ameryki Północnej. 3 czerwca 2010, premier Quebecu, Jean Charest, przyznał Louise Forand-Samson jedno z najwyższych odznaczeń rządowych Prowincji Quebecu – Wielki Narodowy Order Oficerski.\nYves Henry, pianista i kompozytor, studiował w Konserwatorium Paryskim w latach 70. i 80. pod kierunkiem Pierre’a Sancana; kształcił się w zakresie muzyki kameralnej, akompaniamentu, dyrygentury chóralnej i pisania, zdobywając w wieku lat 22 wszystkie siedem premieres prix. W tym samym roku, po trzyletniej nauce u Aldo Ciccoliniego, Henry zdobył pierwsze miejsce na Międzynarodowym Konkursie im. Roberta Schumanna w Zwickau. Obecnie uznawany jest za jednego ze specjalistów w interpretacji Chopina i Liszta, szczególnie z uwagi na jego doświadczenie w grze na instrumentach historycznych, z epoki romantyzmu. Yves Henry jest profesorem w Konserwatorium Paryskim i w Conservatoire à Rayonnement Régional w Paryżu; należał do francuskiego Komitetu Naukowego i Artystycznego obchodów 200-lecia urodzin Fryderyka Chopina w 2010 roku; jest też członkiem Japońskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Fortepianu. Pianista występuje na całym świecie z licznymi recitalami, przede wszystkim poświęconymi kompozytorom epoki romantyzmu. Regularnie zapraszany jest jako wykładowca kursów mistrzowskich przez uniwersytety w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Chinach; zasiada w jury ważnych międzynarodowych konkursów. Jako kompozytor jest autorem utworów inspirowanych tekstami korsykańskiego poety André Giovanniego (Les Chants Tyrrhéniens, Les Sentiers dérobés) oraz kameralnych (Kaga Yusen na skrzypce i fortepian, Suite Vénitienne na flet, wiolonczelę i fortepian, Il soplo ligero na klarnet i fortepian). Wśród jego najnowszych dzieł jest Nocturne na orkiestrę, prawykonany w Paryżu i w Niemczech w roku 2014.\nYves Henry był jurorem podczas 23. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2015.\nVice prezes Związku Artystów Scen Polskich. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Od 1984 roku aktor warszawskiego Teatru Studio. Regularnie występuje na festiwalach muzycznych ,realizując wspólnie z muzykami wieczory muzyczno-literackie/m.in. Festiwal Muzyki Dawnej na Zamku Królewskim w Warszawie, Festiwal Chopiniana w Łazienkach Królewskich w Warszawie, Festiwal Muzyki Kameralnej i Organowej w Słupsku, Sanniki, Szafarnia, Festiwal Muzyki Kameralnej Radom-Orońsko.\nW Ośrodku Chopinowskim w Szafarni wystąpił 25 kwietnia 2009r. z miniaturami teatralnymi “Fryderyk Chopin – Homo Artifex” Aktorowi na scenie towarzyszyli: Katarzyna Thomas – sopran i Piotr Szafraniec – pianista. Gościł również 13 kwietnia 2014 roku podczas Otwarcia Salonu poetyckiego Cztery Pory Roku Myśleć sercem – papieskie inspiracje, oraz 10 sierpnia 2014 roku podczas salonu poetyckiego Lato w Szafarni. Czyli performatywny wykład o perle i innych kamieniach szlachetnych z Chopinem w tle.\nAndrzej Jasiński, urodził się 23 października 1936 roku w Częstochowie, gdzie ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w klasie Stefanii Borkowskiej. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie Władysławy Markiewiczówny (dyplom z wyróżnieniem – 1959). W 1960 roku zdobył Grand Prix w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Marii Canals w Barcelonie. W latach 1960-61 uzupełniał studia w Paryżu u Magdy Tagliaferro. W 1961 roku wystąpił z Orkiestrą RAI w Turynie pod dyrekcją Carlo Zecchiego, co było początkiem szerszej działalności estradowej artysty. Oprócz występów w Polsce, kilkakrotnie odbył podróże koncertowe po krajach byłego ZSRR, występował na festiwalach muzycznych w Czechosłowacji, grał w Niemczech, Urugwaju, Brazylii i Japonii. Z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach i Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie dokonał kilku nagrań archiwalnych. W 1962 rozpoczął w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach pracę pedagogiczną, która stała się stopniowo jego pierwszą specjalnością. Wykształcił liczne grono koncertujących pianistów i pedagogów. Jego wychowankami są m.in. Krystian Zimerman, Joanna Domańska, Jerzy Sterczyński, Krzysztof Jabłoński, Magdalena Lisak, Zbigniew Raubo, Rafał Łuszczewski i Beata Bilińska. Brał udział w pracach jury najpoważniejszych międzynarodowych konkursów, m.in. im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli, Piotra Czajkowskiego w Moskwie, Van Cliburna w Fort Worth, Ferruccio Busoniego w Bolzano. W 1975 roku zadebiutował jako juror Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W grudniu 2006 roku prof. Andrzej Jasiński odebrał tytuł doktora honoris causa katowickiej Akademii Muzycznej.\nAndrzej Jasiński był jurorem podczas 23. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2015.\nZdobywca Drugiej Nagrody, Nagrody Publiczności i Nagrody za najlepsze\nwykonanie Poloneza w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, Warszawa 1990 (pierwszej nagrody nie przyznano). W tym samym roku na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie zdobywa Brązowy Medal. Otrzymał również nagrodę International Terrence Judd Award w Londynie oraz w roku 1989 nagrodę na Konkursie Van Cliburna. Został okrzyknięty „jednym z najwybitniejszych amerykańskich pianistów ostatnich lat”. Występował jako solista z orkiestrami światowej sławy, m.in. Hallé Orchestra, BBC Symphony Orchestra, Berlin Symphony Orchestra, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, Czech Philharmonic, Belgian Radio and Television Philharmonic, NHK Symphony of Japan, oraz z najlepszymi orkiestrami amerykańskimi z San Francisco, San Diego, Salt Lake City, Kansas City, New Jersey, Rochester, Baltimore, St. Paul i innymi. Pianista pracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Sir Charles Groves, Andrew Davis, Hans Vonk, Stanislaw Skrowaczewski, Jerzy Maksymiuk, Kazimierz Kord, Jiri Belohlavek, Antoni Wit. Artysta gra również muzykę kameralną i występował z takimi kwartetami jak Belcea, Tokyo, Endellion, Vogler i Panocha. Koncertował również i nagrywał z grupą Piazzoforte, wykonując specjalne aranżacje utworów Astora Piazzolli, Chopina i Bacha. Pianista jest twórcą i dyrektorem artystycznym zespołu Ensemble XIX, wykonującym muzykę Chopina na dziewiętnastowiecznych instrumentach. Płyty z nagraniami Kevina Kennera zawierają utwory Chopina, Ravela, Schumanna, Beethovena i Piazzolli. Za wykonanie tych ostatnich otrzymał w Polsce nagrodę Fryderyka w kategorii muzyki kameralnej.\nKevin Kenner zainaugurował recitalem fortepianowym 19. Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2011.\nŚwiatowej sławy wirtuoz skrzypiec i kompozytor. Jego niezwykły instrument to dziewięciostrunowe skrzypce elektryczne, o skali wszystkich instrumentów smyczkowych, od skrzypiec piccolo do kontrabasu. Steve Kindler w wieku 16 lat został stypendystą Konserwatorium Tanglewood. W latach 70- tych grał w słynnej grupie jazz-rockowej Mahavishnu Orchestra. Artysta jest współzałożycielem grup muzycznych z Janem Hammerem i Jeffem Beckiem. Współpracował m.in. z Catem Stevensem, Georgią Kelly i Kitaro. Kilkakrotnie koncertował w Polsce, między innymi w ramach prowadzonego przez fundację programu “My Music for Peace”. Występował w Filharmonii Opolskiej, w Gdańsku oraz w Toruniu, a także, na specjalne zaproszenie Józefa Skrzeka i Teatru Witkacego w Zakopanem- w spektaklu “HALNY”. Prowadzi wykłady oraz warsztaty mistrzowskie w zakresie gry na instrumentach smyczkowych, w szczególności prezentując niespotykane, nowatorskie techniki gry na wielostrunowych skrzypcach elektrycznych. Jego kompozycje łączą muzykę klasyczną, jazz i fusion. Artysta tworzy nowe struktury współczesnej muzyki.\nSteve Kindler wystąpił w Szafarni 11 maja 2014 r. z koncertem My Music for Peace. Zagrał na – 9-strunowych skrzypcach elektrycznych.\nWybitna polska flecistka. Jest laureatką najwyższych nagród w siedmiu\nmiędzynarodowych konkursach muzycznych, m.in. im. Królowej Zofii w Madrycie, im. Marii Canals w Barcelonie, im. G.B.Viottiego w Vercelli, im. V. Bucchiego w Rzymie; zdobyła Złoty Medal i Grand Prix na Festiwalu w Bordeaux.\nUkończyła studia pod kierunkiem Prof. E. Dastych-Szwarc w Akademii Muzycznej w Warszawie. Jako solistka występowała w takich salach, jak Filharmonia Berlińska, Lincoln Center w Nowym Jorku, Tivoli Hall w Kopenhadze, Grieg Hall w Bergen. Artystka koncertowała z wieloma czołowymi polskimi orkiestrami, m.in. Orkiestrą Symfoniczną FN, NOSPR-em, Sinfonią Varsovią pod batutą m.in., A Wita, J Krenza, T Strugaly, J. Maksymiuka, M.Nesterowicza oraz z ork. kameralnymi: -I. Monighettiego, C.Schimone, M. Mosia,\nJ. Staniendy, A. Duczmal, Concerto Avenna; ściśle współpracowała z Gulbenkian Orchestra w Lizbonie pod dyr. C Schimone i z Royal Philharmonic Orchestra of Flanders\nw Antwerpii. Dokonała licznych nagrań dla radia w Hiszpanii, Francji, Szwajcarii, Holandii, USA; nagrała płyty dla wytwórni: Polskie Nagrania, MDG, Quantum,Scotstown Music, Tonpress (płyta z Porami roku Vivaldiego oraz Koncertem Mercadantego była nominowana do Nagrody Fryderyk).\nProwadzi klasę fletu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz kursy mistrzowskie m.in.: w USA, w Malezji, w Finlandii, we Włoszech, we Francji oraz w Royal College of Music w Londynie.\nJadwiga Kotnowska wystąpiła w Szafarni 23 września 2012 roku wraz z Leszkiem Potasińskim (gitara)z koncertem Tańce Świata, a także 20 lutego 2001 roku wraz z Andrzejem Jungiewiczem (fortepian) z koncertem Od Mozarta do Góreckiego.\nGrzegorz Kurzyński – jest wykładowcą w klasie fortepianu Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu, a od 2002 jej rektorem. Od wielu lat bierze udział w pracach jury międzynarodowych i krajowych konkursów pianistycznych. Jest również ekspertem od tworzenia standardów na kierunkach instrumentalistyka, jazz i muzyka estradowa oraz członkiem zarządu sieci europejskich uczelni artystycznych Chain of Music and Dance (CHAIN) oraz Polifonia Tuning working group w ramach Association Europeenne des Conservatoires, Academies de Musique et Musikhochschulen (AEC). Działalność edukacyjną dzieli z koncertową: występował w krajach Europy, Ameryki i Australii. Studia pianistyczne rozpoczął w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu (1972). Studiował również w Królewskim Konserwatorium w Brukseli oraz w Juilliard School of Music w Nowym Jorku w klasie prof. Josepha Kalichsteina i prof. Abbey Simona. Tytuł naukowy prof. sztuk muzycznych zdobył w 1992.\nGrzegorz Kurzyński był jurorem podczas 17., 18., 19., 20. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży,\nZespół Laboratoire de la Musique tworzą absolwenci Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy. Współpraca poszczególnych członków zespołu zaowocowała ideą stworzenia grupy wspólnie rozwijającej pasję jaką jest muzyka dawna.\nNiestandardowy skład zespołu warunkuje zróżnicowanie programowe oraz skłania do prezentowania muzyki rzadko wykonywanej. Repertuar zespołu obejmuje barokowe dzieła instrumentalne oraz wokalno-instrumentalne o charakterze świeckim i religijnym.\n„Muzyka to nasz zawód, muzyka dawna to nasza pasja. Mieszamy mikstury dźwiękowe, ważymy składniki melodii, badamy interakcje muzyki z człowiekiem, tworzymy reakcje harmoniczne czasami powodując niekontrolowany wybuch emocji. Nasze laboratorium to scena.”\nZespół muzyki dawnej Laboratoire de la Musique w składzie: Szymon Szetela – tenor, Łukasz Rafiński – trąbka barokowa, Marcin Tarnawski – skrzypce, Ewa Witczak – wiolonczela, Dorota Zimna – klawesyn wystąpił w Szafarni 28 marca 2010 roku. Wykonał utwory takich kompozytorów jak: Girolamo Fantini, Girolamo Frescobaldi, Antonio Vivaldi, Claudio Monteverdi.\nPianistka i kompozytorka. Urodziła się w St. Petersburgu (Rosja). Jest absolw entką wydziału fortepianowego Akademii Muzycznej w Woroneżu w klasie prof. Tatiany Gaponienko. W 1994 r. na stałe zamieszkała w Polsce i poświęciła się komponowaniu oraz graniu jazzu. W 2000 roku założyła zespół „Lena Ledoff Trio”. Brała udział w licznych festiwalach. Występowała na scenach Bratysławy, Kijowa, Paryża, Pragi, Lwowa, Budapesztu, St. Petersburga, Smoleńska, Irkucka, Warszawy. Współpraca (jako kompozytorka i muzyk) z teatrami: Rozmaitości („Giovanni” w reż G.Jarzyny), Studio ( „Bal pod Orłem” w reż Zb. Brzozy) oraz Polonia w Warszawie ( „Śladami Okudżawy”), Teatr im. Bogusławskiego w Kaliszu, Teatr Nowy w Łodzi. Jako muzyk i aranżer grający na żywo do filmów niemych brała udział w licznych festiwalach filmowych. Jest autorką muzyki teatralnej, utworów jazzowych i koncertu na fortepian i orkiestrę symfoniczną na tematy Krzysztofa Komedy.\nLena Ledoff wystąpiła w Szafarni 23 maja 2010 prezentując utwory Fryderyka Chopina w zupełnie nowych aranżacjach. Chopin na jazzowo.\nMaciej Fortuna Quartet zrodził się z zapoczątkowanego w 2008 roku proje ktu perkusisty – Franka Parkera i trębacza Macieja Fortuny, którzy po serii koncertów zaprosili do współudziału w trasie koncertowej: pianistę – Przemysława Raminiaka i kontrabasistę – Andrzeja Święsa. Obecnie muzykiem, który często dołącza do składu, zastępując Andrzeja Święsa jest kontrabasista Piotr Lemańczyk. Połączenie znakomitego warsztatu muzyków, ich doświadczenia oraz wyrazistych osobowości zaowocowało solidną porcją energetycznego mainstream’owego jazzu na światowym poziomie, bardzo dobrze przyjętego przez wymagającą. Maciej Fortuna Quartet to raczej projekt eksperymentalny, niż zespół. Formuła MFQ jest wciąż otwarta, niezmienna pozostaje jedynie forma kwartetu. Jest to muzyka z najwyższej półki – współczesna odmiana jazzu silnie bazującego na improwizacji. Praca w tym projekcie polega na założonym z góry braku prób – są jedynie koncerty, po których następuje niekiedy sesja nagraniowa, w pełni improwizowana, nagrywana „na setkę”. W ten sposób powstała debiutancka płyta „Lost Keys” – nagrana po jesiennej trasie w 2009 roku.\nMaciej Fortuna Quartet wystąpił w Szafarni 5 lutego 2012 roku z koncertem Zagubione klucze. Lost Keys.\nJoanna i Klaus Maurer\nDuet Joanna i Klaus Maurer wystapił w Ośrodku Chopinowskim w Szafarni 31 ma ja 2009 r . Zaprezentowali publiczności utwory na skrzypce i fortepian hiszpańskiego kompozytora XX w. J. Rodrigo.Joanna Brzezińska Maurer z pochodzenia Torunianka w 1997 przyjechała do Szwajcarii. Gdzie ze swoim mężem skrzypkiem i dyrygentem współtworzy duo. W 1999 – wygrała konkurs na stanowisko profesora fortepianu w Conservatoire Populaire de Geneve W 2000 – realizuje marzenie wszystkich pianistów – gra III Koncert d –moll Rachmaninowa ,w po brzegi wypełnionej genewskiej Victoria Hall. 2001-współtworzy *Kwintet opus 23*, z którym gra arcydzieła muzyki kameralnej takie jak kwintety Dvorzaka, Szostakowicza , Schumanna czy Brahmsa. 2003 –zaczyna organizować wymiany kulturalne miedzy Szkołami Muzycznymi w Polsce I Konserwatorium w Genewie. 2004 –nagrywa płytę z utworami swego wielkiego rodaka Fryderyka Chopina, bardzo dobrze przyjęta przez krytykę.\nWybitny gitarzysta. Urodził się w Sydney w Australii a od 1980 roku na stałe m ieszka w Madrycie. Swoje studia muzyczne odbył pod kierunkiem profesorów Manueal Mora, Antonio Losada, Gregory Picklera, Ricardo Fernández Iznaola, Regino Sainz de la Maza, Nicolás Daza, José Luis Rodrigo i Leo Brouwera. Występował w najważniejszych salach koncertowych Hiszpanii, jako solista i członek zespołów kameralnych. Odbywał liczne tournee koncertowe. Jest założycielem i członkiem zespołu kameralnego Camerata Romántica de Madrid oraz grup Ensembles Eco i Banksia, wykonujących muzykę współczesną, należy także do kwartetu gitarowego Senario. Brał udział w licznych festiwalach o randze krajowej oraz międzynarodowej. Współpracuje także z licznymi teatrami dramatycznymi w Madrycie. Z grupą Carro de Comicos odbył tournee po Amerce łacińskiej jako dyrektor muzyczny.\nRene Mora wystąpił na scenie Ośrodka Chopinowskiego w Szafarni wraz z kwartetem Quartor Europa 11 lipca 2010 – Wieczór hiszpański z gitarą.\nMaria Murawska prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. F.Now owiejskiego w Bydgoszczy. Od wielu lat angażuje się w prace jury konkursów pianistycznych, jest również członkiem zarządu Bydgoskiego Towarzystwa Muzycznego im. I. J. Paderewskiego. Oprócz działalności edukacyjnej prowadzi ożywioną działalność koncertową, występując jako solistka i kameralistka. Ma na swoim koncie nagrania utworów F. Chopina i I. J. Paderewskiego dla archiwum Polskiego Radia.\nStudia pianistyczne rozpoczęła w PWSM w Poznaniu, a od roku 1978 kontynuowała je w PWSM w Bydgoszczy w klasie prof. Jerzego Godziszewskiego. Swoje umiejętności doskonaliła na kursie pianistycznym w Weimarze (1980) pod kierunkiem prof. Ludwiga Hoffmanna oraz podczas stażu w Rosyjskiej Akademii Muzyki w Moskwie (1996) pod kierunkiem Wiery Nosiny.\nMaria Murawska była jurorem podczas Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzież w Szafarni. Wystąpiła też z recitalami fortepianowymi 2 grudnia 2012 roku, 27 kwietnia 2014 roku oraz 12 lipca 2015.\nAlberto Nosè pierwsze sukcesy osiągnął w wiek\nu 11 lat, zdobywając Pierwszą Nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Jugend für Mozart w Salzburgu. W kolejnych latach został laureatem wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów pianistycznych między innymi: Konkurs Paloma O’Shea w Santander (I. Nagroda oraz Nagrody Publiczności Sony), Konkurs Chopinowski w Warszawie (V. Nagroda), Maj Lind w Helsinkach (I. Nagroda), Long-Thibaud w Paryżu (II. Nagroda). Sukcesy te przyczyniły się do rozkwitu jego kariery i licznych występów w Europie i na całym świecie. Artysta często prowadzi kursy mistrzowskie oraz bierze udział w pracach jury najpoważniejszych międzynarodowych konkursów pianistycznych, jak F. Chopina w Warszawie w 2010 r.\nStudia pianistyczne rozpoczął w Konserwatorium F.E.Dall’Abaco w Weronie w klasie Prof. Laury Palmieri i ukończył je z wyróżnieniem w wieku 17 lat. Naukę gry kontynuował u Prof. Franco Scali, Borysa Pietruszańskiego i Leonida Margariusa w Międzynarodowej Akademii Pianistycznej “Incontri col Maestro” w Imoli. W 2005 uzyskał tytuł Piano Master.\nAlberto Nosè zainaugurował recitalem fortepianowym 20. i 21. Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2011\nZespół Open Blues zadebiutował na polskiej scenie bluesowej w 2010r., jednak jego historia zaczęła się już dwa lata wcześniej w Toruniu. Grają własne utwory, standardy bluesowe, rythm’n’bluesowe, rock’n’rollowe, aż po funky , jumpa, czy hity rockowe.\nToruński zespół Open Blues to zgrana grupa pięciu muzyków, którzy od lat profesjonalnie zajmują się tworzeniem muzyki bluesowej.\nWiesław Kryszewski – gitara\nPrzemek Łosoś – harmonijka, śpiew\nIgor Nowicki – instrumenty klawiszowe\nTomek Imienowski – bas\nMichał Dąbrowski – perkusja\n4 listopada 2012 w ośrodku Chopinowskim odbył się koncert zespołu Open Blues pod tytułem Zaduszki Bluesowe.\nOrkiestra Symfoniczna Konserwatorium Muzycznego im. P. Sarasate w Pampelunie\nOrkiestra powstała na przełomie 2004/2005 roku. Skład Orkiestry, zmienny już z samej swej natury, tworzą uczniowie Konserwatorium z różnych specjalności, których wybiera dyrygent Orkiestry w zależności od repertuaru oraz reprezentowanego poziomu akademickiego. Wśród wielu zadań Orkiestry na czoło wysuwa się formacja uczniów ją tworzących, przygotowując ich do wyższych studiów i w ostatecznej perspektywie do przyszłej, zawodowej pracy w danej specjalności muzycznej. Inauguracyjny koncert Orkiestry Konserwatorium miał miejsce 25 marca 2005 roku w kościele św. Mikołaja w Pampelunie, podczas którego młodzi muzycy wykonali Stabat Mater Pergolesi wraz z Chórem Konserwatorium. Od 2005 roku Orkiestra nieustannie koncertuje w wielu miastach Nawarry oraz w wielu szkołach i instytucjach publicznych, wykonując utwory od okresu klasycznego aż po XX wiek. Aktualnie Orkiestrę tworzy blisko 60 uczniów, pogrupowanych wokół tradycyjnych rodzin instrumentalnych tworzących orkiestrę symfoniczną. Dyrygentem Orkiestry jest jeden z profesorów Konserwatorium, Koldo Pastor.\nMłodzieżowa Orkiestra Symfoniczna Konserwatorium Muzycznego im. Pablo Sarasate w Pampelunie pod dyrekcją prof. Koldo Pastor przyjechała do Polski po raz pierwszy, zatrzymując się jedynie w województwie kujawsko-pomorskim. Trasa koncertowa pampeluńskich muzyków obejmujęłą miądzy innymi Szafarnię. Młodzi Nawarryjczycy przedstawią ciekawy program muzyki hiszpańskiej oraz polskiej. Orkiestra Symfoniczna Konserwatorium Muzycznego im. P. Sarasate w Pampelunie wystąpiła w Szafarni 5 września 2012 roku podczas Dożynek Chopinowskich.\nPiotr Paleczny należy do grona najwybitniejszych pianistów polskich. Jest laureate m pięciu międzynarodowych konkursów pianistycznych. Od czasu sukcesu odniesionego w VIII Konkursie im. Fryderyka Chopina prowadzi ożywioną działalność koncertową na wszystkich kontynentach. Zyskał olbrzymie uznanie jako juror wielkich międzynarodowych konkursów pianistycznych. Jego płyta „The best of F.Chopin” – nagrana wraz z kwartetem „Prima Vista” została wyróżniona nagrodą Polskiej Akademii Fonograficznej – „Fryderyk 1999”i otrzymała status „Platynowej Płyty”. Artysta został odznaczony wieloma wysokimi i prestiżowymi odznaczeniami polskimi i zagranicznymi m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, meksykańskim Orderem „Aguila Azteca” oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. Piotr Paleczny prowadzi klasę fortepianu w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. W ciągu kilku zaledwie lat pracy pedagogicznej, jego studenci zdobyli ponad 20 nagród i wyróżnień na międzynarodowych i krajowych konkursach pianistycznych.\nRecital fortepianowy Piotra Palecznego odbył się w niedzielę 14 lutego 2010 roku w Ośrodku Chopinowskim. Licznie zgromadzeni goście usłyszeli Fantazję f-moll, Scherzo b-moll, Balladę F-dur Nokturn fis-moll i Polonez As – dur. Utwory zostały wykonane na tle obrazu Mariusza Kałdowskiego.\nEwa Pobłocka należy do najwybitniejszych pianistów swego pokolenia. Występowa ła niemal we wszystkich krajach Europy, a także w obu Amerykach i w Australii, koncertując z najsłynniejszymi orkiestrami w najbardziej prestiżowych salach. Jest pianistką wszechstronną o rozległym repertuarze. Wykonuje zarówno recitale, koncerty z orkiestrą jak i muzykę kameralną. Dokonała szeregu prawykonań i premierowych nagrań utworów polskich kompozytorów współczesnych m.in. Koncertu fortepianowego Andrzeja Panufnika, Koncertu fortepianowego Witolda Lutosławskiego, Koncertu fortepianowego Pawła Szamańskiego dedykowanego pianistce a powstałego na zamówienie radia francuskiego oraz Koncertu fortepianowego Pawła Mykietyna również jej dedykowanego. Ewa Pobłocka współpracuje z wieloma radiofoniami europejskimi, nagrała ponad 40 płyt m.in. dla Deutsche Grammophon, Conifer Records, Victor JVC, CD Accord, z których wiele uzyskało nagrody i entuzjastyczne oceny krytyków. Jest cenionym pedagogiem. Prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy i w Uniwersytecie Muzycznym w Warszawie, współpracuje jako profesor gościnny z Uniwersytetem Muzycznym w Nagoya (Japonia) i Calgary (Kanada). Zapraszana jest do jury wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych. Jest laureatką dorocznej nagrody Ministra Kultury. W 2004 roku została odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 roku Prezydent RP nadał jej tytuł profesora.\nEwa Połocka zainaugurowała recitalem fortepianowym 22. Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im.Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2014. Była również jurorem podczas Konkursu.\nKwartet klarnetowy “Poco Leggiero” tworzą 4 indywidualności artystyczne, które połą czyła chęć dzielenia się ze słuchaczami muzyką różnych stylów w innej, lżejszej formie. Nazwę zespołu “Poco leggiero” można przetłumaczyć, jako “nieco lżej” i oddaje ona charakter muzyki wykonywanej przez artystów. To także swoiste “perskie oko” puszczone w stronę słuchaczy, którzy przyzwyczajeni do “poważnych” wersji utworów odnajdą w wykonywanych przez czwórkę artystów interpretacje rzadko goszczące na estradach koncertowych prezentujące jednocześnie radość muzykowania i niebanalne, frapujące podejście do wykonywanych dzieł. Na repertuar zespołu składają się utwory skomponowane w różnych okresach historycznych, od baroku do współczesności i należące do różnych typów muzyki: od etnicznej do jazzowej czy od standardów musicalowych po utwory klezmerskie.\nNie znaczy to, że koncert kwartetu to typowy występ według zasady “dla każdego coś miłego”. Szerokie spektrum zainteresowań poszczególnych osobowości muzycznych zespołu świadczy raczej o jego wszechstronności i otwartości na wiele odmiennych rodzajów muzyki. Inną cechą charakterystyczną dla tego zespołu jest niestandardowe podejście do gry na instrumentach. To nie tylko wirtuozeria poszczególnych członków kwartetu, lecz także takie rzadkie techniki gry na instrumentach dętych jak oddech permanentny czy ich traktowanie perkusyjne. Doskonały kontakt z publicznością, szerokie spektrum repertuarowe, oraz wysoki poziom artystyczny są gwarancją wyjątkowych wrażeń podczas występów kwartetu “Poco Leggiero”.\nLibertango .. Summertime …Czardasz… West Side Story Medley …\nto tylko niektóre z utworów jakie wykonał kwartet w składzie: Anna Kalska, Adrian Janda, Leszek Pietroń i Bogdan Kraski w niedzielne popołudnie 22 kwietnia 2012 roku w Ośrodku Chopinowskim w Szafarni. W programie nie zabrakło również klasycznego towarzystwa – J.S Bacha czy F. Chopina w ciekawych aranżacje na 4 klarnety zapewniających moc wrażeń.\nŚwiatowej klasy polski chopinolog i muzykolog.\nW latach 1957–1962 studiowała muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Od roku\n1965 jest etatowo związana z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego.\nW trakcie swojej czterdziestoletniej pracy dydaktycznej w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego prowadziła wykłady, ćwiczenia, konwersatoria i seminaria z różnych zakresów historii muzyki, od baroku do XX wieku. Pod jej kierunkiem powstały 73 prace magisterskie i 8 doktorskich. Jest autorką 30 recenzji prac na stopnie i tytuły naukowe oraz kwalifikacje II stopnia w szkolnictwie artystycznym. Była również kontraktowym profesorem Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Gościnnie prowadziła wykłady na innych polskich uniwersytetach, akademiach muzycznych, w licznych towarzystwach naukowych, za granicą m.in. w Moguncji, Paryżu (Sorbona), la Châtre, Kijowie, New Delhi.\nOd 2001 roku przewodniczy Radzie Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina w Warszawie.\nW jej dorobku naukowym znajduje się wiele książek, m.in.: „Faktura fortepianowa Beethovena”, „Kronika wydarzeń muzycznych w Polsce w latach 1945–1972”, „Muzyka fortepianowa i pianistyka w wieku XIX Warszawa”, „Historia i interpretacja muzyki. Z badań nad muzyką od XVII do XIX wieku”, „Słownik szkolny – muzyka”.\nPonadto przeszło sto artykułów naukowych publikowanych w najważniejszych periodykach muzycznych w Polsce i za granicą, wielkie hasła-artykuły w encyklopediach muzycznych (m.in. Beethoven i Mozart w Encyklopedii Muzycznej PWM, a także liczne recenzje, artykuły popularyzatorskie i sprawozdania.\nJest redaktorem, bądź współredaktorem szeregu cyklicznych wydawnictw muzykologicznych, w tym m.in. studiów „Chopin w kręgu przyjaciół” (5 tomów), „Prace Zakładu Powszechnej Historii Muzyki Instytutu Muzykologii UW”, interdyscyplinarny półrocznik „Barok”.\nWspółpracowała jako redaktor z Polskim Wydawnictwem Naukowym, była kierownikiem działu „Kompozytorzy XIX wieku” Encyklopedii Muzycznej PWM, członkiem Komitetu Redakcyjnego serii „Muzyka polska w dokumentacjach i interpretacjach.” Należy do Komitetu Redakcyjnego rocznika Międzynarodowej Federacji Towarzystw Chopinowskich „Chopin in the World”. Współpracuje z wielkimi światowymi encyklopediami muzycznymi, m.in. niemiecką „Die Musik in Geschichte und Gegenwart” oraz angielską „The New Grove Dictionary of Music and Musicians.”\nDo jej najważniejszych dokonań edytorskich należy redakcja edycji krytycznej „Maria Szymanowska”, „25 Mazurkas”, faksymilowe wydanie autografu „24 Preludiów” op. 28 F. Chopina ze wstępem w jęz. polskim, francuskim i angielskim, edycja źródłowa „I Polonaise brillante” op. 4 na skrzypce i fortepian Henryka Wieniawskiego.\nW piśmiennictwie naukowym prof. Ireny Poniatowskiej dominują prace poświęcone pianistyce, muzyce fortepianowej, Fryderykowi Chopinowi.\nPolska pianistka pochodzenia bułgarskiego. Studia w zakresie gry na fortepianie ukończ yła z wyróżnieniem w klasie prof. Zbigniewa Śliwińskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna) w Gdańsku. Studia podyplomowe odbyła w Hochschule für Musik und darsteilende Kunst we Wiedniu. Jest laureatką wielu konkursów. Koncertuje w kraju i zagranicą. W 2004 roku otrzymała medal Komisji Edukacji Narodowej, a w 2005 – medal “Gloria artis” oraz Krzyż Oficerski Odrodzenia Polski. Obecnie prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jest zapraszana do prowadzenia kursów mistrzowskich w kraju i zagranicą, seminariów dla nauczycieli fortepianu oraz lekcji otwartych i konsultacji. Wielokrotnie zasiada w jury podczas konkursów krajowych i zagranicznych. Jej uczniowie zdobywają czołowe miejsca na konkursach pianistycznych w Polsce i zagranicą, prowadzą ożywioną działalność koncertową, a niektórzy z nich z powodzeniem zajmują się pedagogiką, również zagranicą.\nByła przewodniczącą jury podczas 21 Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im.F.Chopina dla Dzieci i Młodzieży, Szafarnia 2013\nPiotr Salaber pochodzi z Wrocławia. Jest kompozytorem, pianistą, wokalistą i dyrygentem. Ukończył studia w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. W 2012 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego. Warsztat kompozytorski doskonalił podczas Mistrzowskich Kursów Interpretacji i Kompozycji, prowadzonych przez Karlheinza Stockhausena. Zasłynął jako autor muzyki do piosenek, spektakli teatralnych, programów radiowych i telewizyjnych, a także jako twórca reportaży z m.in. Indonezji, Singapuru, Madagaskaru, Kenii, Tanzanii, Seszeli, Egiptu. Za znaczące dokonania artystyczne, otrzymał liczne nagrody. Koncertował na Litwie, w Rosji, Czechach, Niemczech, Szwecji, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Wielokrotnie stawał za pulpitem dyrygenckim, prezentując swoją muzykę dla dzieci. Związany był z Teatrem Polskim w Bydgoszczy oraz Filharmonią Pomorską. Współpracuje z TVP1, TV Polonia, TV Polsat oraz wieloma teatrami dramatycznymi w Polsce, a także Rosji, Francji, Kanadzie i na Węgrzech. Jego muzykę można usłyszeć na antenie Radiowej Trójki. Piotr Salaber z powodzeniem łączy działalność artystyczną z działalnością naukową i dydaktyczną, prowadząc zajęcia w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.\nW niedzielę 10 lutego 2013 roku na szafarskiej scenie z koncertem zatytułowanym Życzę Ci miłości wystąpił Piotr Salaber wraz z Katarzyną Matuszak. Ten niezwykły duet wykonał znane piosenki i melodie z takich filmów jak La Strada, Zapach kobiety, West Side Story, Narodziny gwiazdy. Nie zabrakło również interpretacji piosenek New York New York oraz Moon River pochodzącej z filmu Śniadanie u Tiffaniego.\nDariusz Stachura tenor. Absolwent łódzkiej Akademii Muzycznej w klasie śpiewu prof. Haliny Romanowskiej. Zadebiutował na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi w roku 1989 partią Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego. Rok później został laureatem Konkursu Wokalnego im. Ady Sari. Za wybitne dokonania na scenie łódzkiego Teatru Wielkiego otrzymał nagrodę specjalną krytyki łódzkiej. Odbył liczne podróże artystyczne po wielu krajach Europy. Współpracuje z Filharmonią Narodową i Teatrem Narodowym. Istotną dziedziną jego działalności artystycznej jest udział w koncertach muzyki oratoryjnej. Do szczególnych sukcesów artysty należy udział w obchodzie 100-lecia premiery Cyganerii w Turynie, gdzie, jako jedyny obcokrajowiec, kreował partię Rudolfa na zmianę z Luciano Pavarottim. Dariusz Stachura jest częstym gościem polskich festiwali muzycznych.\nW niedzielę 27 stycznia na szafarskiej scenie wystąpił jeden z Trzech Polskich Tenorów – Dariusz Stachura. Towarzyszył mu jego syn, również śpiewak – Mateusz Stachura. Ten niezwykły duet wykonał znane arie z oper i operetek m. in. Graj cyganie – Aria z operetki Hrabina Marica, Deh, vieni, alla finestra – Aria opery Don Giovanni. Nie zabrakło też przebojów muzyki rozrywkowej takich jak What a Wonderful World z repertuaru Louis’a Armstronga czy Volare – Nel blu di pinto di blu.\nAndrzej Tatarski ukończył z wyróżnieniem studia pianistyczne w klasie prof. Olgi Iliwickiej-Dąbrowskiej w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Swoje umiejętności pianistyczne doskonalił na studiach podyplomowych pod kierunkiem prof. Vlado Perlemutera w Paryżu. Od szeregu lat prowadzi intensywną działalność artystyczną jako solista i kameralista. Występował w krajach Europy, Ameryki i Azji (m.in.: w USA, Japonii, Korei Płd., na Jamajce, Kubie, we Francji, Wielkiej Brytanii, w Niemczech, w krajach byłego ZSRR, we Włoszech, Austrii, Belgii, Hiszpanii, Holandii, Słowenii, Szwajcarii, Turcji). Uczestniczy w renomowanych festiwalach muzycznych, takich jak: Poznańska Wiosna Muzyczna, Warszawska Jesień, Dni Kompozytorów Krakowskich, Dni Muzyki Karola Szymanowskiego w Zakopanem, Wratislavia Cantans, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach. Jest zapraszany na recitale chopinowskie do Żelazowej Woli i Łazienek. Występuje z czołowymi polskimi orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi pod batutą wybitnych dyrygentów: M. Błaszczyka, A. Boreyko, T. Bugaja, G. Chmury, A. Duczmal, J. M. Florencio, G. Nowaka, M. Pijarowskiego. W zróżnicowanym i rozległym repertuarze solowym i kameralnym pianisty znaczącą rolę odgrywają utwory kompozytorów polskich XIX i XX wieku. Artysta dokonał także wielu prawykonań utworów współczesnych kompozytorów polskich. W kręgu zainteresowań Andrzeja Tatarskiego pozostaje również muzyka francuska, w tym twórczość Oliviera Messiaena – którego cykle Katalog ptaków oraz Sześć szkiców ptasich wykonał jako pierwszy polski pianista. W jego dorobku artystycznym znajdują się liczne nagrania archiwalne dla radiofonii polskich i zagranicznych, nagrania płytowe, telewizyjne i filmowe. Dla firmy Selene utrwalił m.in. kompozycje fortepianowe Henryka i Józefa Wieniawskich, Raula Koczalskiego i Ignacego Friedmana, dla firmy Dux Harnasie Szymanowskiego w wersji na dwa fortepiany oraz utwory kameralne A. Szeluto, realizując pierwsze w historii światowej fonografii nagrania tych utworów. Jako pianista-kameralista dokonał wielu nagrań płytowych z najwybitniejszymi polskimi artystami.Bierze udział w pracach jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych oraz kameralnych. Wykłada na kursach mistrzowskich w kraju i zagranicą (Czechy, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Turcja, Ukraina, USA, Włochy). Od wielu lat prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego Poznaniu.\nAndrzej Tatarski zasiada w jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzież w Szafarni.\nAngel Telechea Goyena\nW dniu 28 czerwca w Ośrodku Chopinowskie w Szafarni zagościł Angel Telechea Goyena, Konsul Honorowy RP w Navarrze, Kraju Basków i La Rioja. Konsul aktywnie promuje Ośrodek w Hiszpanii. Podczas jego pobytu przedstawiono historię Ośrodka Chopinowskiego, jak również plany dotyczące działalności kulturalnej i promocji. Nasz gość spotkał się z burmistrzem – Romanem Tasarzem i Panią Wiceburmistrz Izabelą Lewandowską.\nMarek Tomaszewski pochodzi z Krakowa. Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Warszawie, w klasie fortepianu profesora Zbigniewa Drzewieckiego. Od 1963 współtworzył duet z Wacławem Kisielewskim. Wielki sukces duetu zapoczątkowało tournée w Polsce, oraz w krajach Europy Wschodniej. Duet współpracował m.in. z Ewą Demarczyk, Violettą Villas i Anną German, a także z Marlene Dietrich. Coraz większą popularność otworzyły przed duetem sale koncertowe USA, Kanady, Francji i Niemiec. Na Międzynarodowym Festiwalu Variétés w Rennes (Francja) duet Marek & Wacek otrzymał Złotego Gronostaja. Duet koncertował i nagrywał programy telewizyjne w Kopenhadze, Sztokholmie, Helsinkach, Barcelonie, Palma de Mallorca. Artyści byli zapraszani na liczne gale w Europie. Ich płyty otrzymały miano złotych. Po śmierci Wacława Kisielewskiego Marek Tomaszewski zaprosił do nowego duetu francuskiego pianistę Michela Prezmana, z którym nagrał 2 płyty. Razem koncertowali w Europie, USA, Kanadzie i Rosji. Duet istniał do 1992 roku. W 1993 roku Marek Tomaszewski zrezygnował z występów, poświęcając się pedagogice. W 2000 roku artysta powrócił na estradę, tym razem solo. Koncertuje we Francji, Belgii, Niemczech, USA, w Polsce. W ostatnim czasie nagrał płyty solowe: Première, Rapsodia oraz Święto Wiosny Igora Strawińskiego, w unikalnej transkrypcji klasycznej na fortepian solo. Fragmenty tego utworu, znalazły się we francuskim filmie Chanel i Strawiński.\nMarek Tomaszewski wystąpił w Szafarni 26 maja 2013 roku z wyjątkowym recitalem fortepianowym Impresje na utworach Chopina.\nUta Weyand, pianistka niemieckiego pochodzenia, urodzona w rodzinie muzyków. Po ukończeniu studiów we Freiburgu w Niemczech, Baltimore w USA i Madrycie w Hiszpanii z Elzą Kolodin, Vitaly Margulis, Leonem Fleischerem i Joaquínem Rosiano, Uta Weyand odniosła spektakularny sukces międzynarodowy dając wiele recitali i występując z orkiestrą w większości krajów europejskich, w Rosji, Brazylii, na Kubie i w Stanach Zjednoczonych. W 1996 roku zdobyła pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym José Iturbi w Walencji otrzymując jednocześnie dwie nagrody – pierwszą za najlepszą interpretację hiszpańskiej muzyki i drugą za hiszpańską muzykę współczesną. Za nagrania dla Hänssler Classics, z muzyką Schumanna, Mozarta, Debussy’ego, Montsalvatgea, Granadosa i wszystkimi dziełami na fortepian solo Manuela de Falli, Uta Weyand otrzymała recenzje prasowe na całym świecie. Uta Weyand łączy dynamiczne życie koncertowe z działalnością pedagogiczną prowadząc klasy mistrzowskie i uczestnicząc w konferencjach w Niemczech, Hiszpanii, Brazylii i na Kubie. Jest regularną członkinią jury międzynarodowych konkursów pianistycznych takich jak konkurs pianistyczny Giny Bachauer w Salt Lake City, Franza Liszta w Weimarze i José Iturbi w Walencji. Uta Weyand jest założycielką i dyrektorem zarządzającym PIANALE International Academy & Competition dla pianistów w wieku od 14 do 30 lat. Oprócz tego, jest również inicjatorką dorocznych serii koncertów „Schlosskonzerte Osthessen” odbywających się w Niemczech.\nUta Weyand była jurorem podczas 23. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina dla Dziec i Młodzieży, Szafarnia 2015\nKornel Wolak to wysoko ceniony klarnecista – solista i kameralista. Urodzony w Białymstoku w rodzinie muzyków. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku sześciu lat od lekcji fortepianu, zaś na klarnecie zaczął ćwiczyć sześć lat później, w wieku 12 lat. W 2001 roku otrzymał stypendium w Jacobs School na uniwersytecie w Indianie pod kierunkiem Eli Eban.\nPłyta z nagraniem Koncertu klarnetowego Karola Kurpińskiego w jego wykonaniu otrzymała nominację do Fryderyków 2007. Jako solista współpracował z takimi orkiestrami jak m.in. Quebec Symphony Orchestra, Toronto Sinfonietta, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia, Charleston (North Carolina) Symphony Orchestra. Jako kameralista występował z Kwartetem Smyczkowym Wieniawskiego, Kwartetem smyczkowym Glenna Goulda i Lodos Wind Quintet. Regularnie występuje z orkiestrą symfoniczną z Toronto.\nJest laureatem wielu nagród m. in. w Royal Conservatory’s Concerto Competition w 2006, a także Presser Music Award. Jeszcze jako student zwyciężył w Konkursie instrumentów dętych w Poznaniu i w Konkursie Klasy Klarnetu Universytetu Indiana.\nRecital klarnetowy Kornela Wolaka odbył się w Szafarni 9 czerwca 2013 roku. Koncert nosił tytuł Klarnet w pięciu smakach. Artysta wystąpił wraz z Joanną Zathey – Wójcińską.\nJerzy Zelnik to jeden z najwybitniejszych i najpopularniejszych polskich aktorów, związany zarówno z teatrem, jak i filmem czy telewizją. Zagrał główne role w filmach: Faraon Jerzego Kawalerowicza, Dzieje grzechu Waleriana Borowczyka, Ziemia Obiecana Andrzeja Wajdy i in. Grał też w wielu serialach, m.in.: Klan, Królowa Bona, Doktor Murek. W latach 2005-2008 dyrektor artystyczny Teatru Nowego w Łodzi, również scenarzysta i reżyser teatralny.\n23 lutego 2014 aktor zaprezentował wiersze najwybitniejszych polskich poetów podczas koncertu Od Chopina do Chopina.


Winamp 5.5, skórka Bento - jak oddzielić playlistę? - Problemy z oprogramowaniem - dobreprogramy - forum\nWinamp 5.5, skórka Bento - jak oddzielić playlistę?\nsystem (system) 2007-12-14 19:32:19 UTC #1\nCzy jest jakaś możliwość oddzielenia playlisty od głównego okna programu w skórce Bento w Winampie 5.5? Podoba mi się jej wygląd i opcje w niej dostępne, ale nie mogę znieść playlisty która jest na stałe "przymocowana" do głównego okna.\nOgólnie zależy mi na tym aby okno 'biblioteki multimediów' było wyłączone, ale w takiej sytuacji playlista automatycznie zmniejsza sie do rozmiarów okna głównego i nie można jej rozciągnąc w dół. Macie na to jakiś patent? Przejrzałem już chyba wszystkie opcje i nic nie znalazłem.\nNarv (Homik1983) 2007-12-14 20:51:47 UTC #2\nTeż próbowałem oddzielić tą playlistę, niestety nie udało mi się. Próbowałem na różne sposoby. Taki już urok tej skórki. Sporo osób o to pyta więc pewnie niedługo ktoś przerobi tą skórkę na taką, w której da się oddzielać poszczególne elementy. Trzeba czekać :).\nXMan (XMan) 2007-12-14 21:19:03 UTC #3\nTu jest podobna ,,Bento Classified" z oddzielną playlistą :\nNiedługo będzie polska na tej stronie :\nŁadna świąteczna skórka ,,Winamp Modern Holiday" :\nsystem (system) 2007-12-15 00:52:21 UTC #4\nDokladnie o taki wyglad mi chodzilo. Szkoda ze jest to zwykla skorka Classic posiadajaca tylko wyglad Bento - niestety nie odziedziczyla funkcji nowego skina takich jak np. powiadomienie dyskretnym okienkiem w dolnym prawym rogu o aktualnie rozpoczetym kawalku\nMagik (Magik) 2007-12-15 01:00:24 UTC #5\nJedyne, co możesz w tej chwili zrobić, to rozciągnąć playlistę w dół poprzez użycie przycisku "Enlarge Playlist" w prawym dolnym rogu playlisty.\nPozostawia to bibliotekę multimediów, ale zwężoną i rozciąga playlistę na całą wysokość okna programu.\nXMan (XMan) 2007-12-15 11:01:14 UTC #6\nTo jest mała skórka i proponuję umieścić ją w dolnym prawym rogu pulpitu a jeżeli chcesz mieć playlistę to możesz przełożyć nad skórkę. W opcjach jest ,,Przewijaj tytuł utworu w pasku zadań" w sumie będzie Ci wyświetlać tytuł utworu aż w trzech miejscach.\nDodatkowo możesz pobrać wtyczkę która ładnie minimalizuje Winampa do tray`a z różnymi funkcjami.\nJa obecnie używam AIMP2 ze strony producenta - super się minimalizuje. Umieściłem go tak jak opisałem powyżej tzn. w dolnym prawym rogu i ładnie wyświetla tytuł utworu.\nAgaton (Agatonster) 2007-12-15 13:37:34 UTC #7\n2.15. Na Forum piszemy w języku polskim. Użytkownik ma obowiązek zadbania o poprawność gramatyczną i ortograficzną (polska pisownia, znaki interpunkcyjne) swoich postów, tematów czy innych treści, które publikuje.(...) Poprawnie i zrozumiale opisany problem zwiększa Twoje szanse na znalezienie pomocy.


Kiedy zaczynamy książkę z enova system, zawsze jesteśmy już o nim każde wiedze i wyrobione zdanie. Ale jak więc bywa z każdym nowym badaniem, mamy kilka faz poznania. Poczynając od nieświadomej nieumiejętności, gdy na ślepo staramy się dołączyć do użytku, błądząc w zakamarkach struktury, o jakiej nie mamy pojęcia. Spotykamy w coraz nowe sieci i zanurzamy się w ścisłe i proste zaułki.\nZbieranie wiedzy Kiedy dość się porozbijamy na ślepo i realizujemy rozpoznawać zagrożenia, kończymy na moment świadomej nieumiejętności. Szukamy poradników lub drugiego przewodnictwa. Zbieramy umiejętność i krok po kroku, staramy się wprowadzać ją w życie. Bardzo silny etap. Toczymy się utartymi ścieżkami, zgodnie z opisanymi wzorami. Pasmo niekończących się sukcesów. Ciągle kupujemy nową teorię także z czasu do momentu trwa próba wykorzystania jej. Zaliczamy wpadki i znów trzeba powrócić do tutorialu. Czasem grzebać dość dokładnie w pogoni za informacją. Powtarzamy często też jedyne błędy, zdobywamy uczucia oraz wypuszczamy na dodatkowy poziom. Przez ciągłe powtarzanie wpadamy w wprawę i zdobywamy nieświadomej umiejętności. Wszystko w ostatnim etapie idzie jak po maśle. Swoja informacja jest coraz wyższa. Nie boimy się dużych wyzwań. Bywa, że także delikatną radą możemy być maluczkim. Taka wiara w nas jest. Lecz są takie obszary, białe plamy, gdzie nasza noga również nie stąpała. Obszary mistrzostwa zarezerwowane dla świadomej umiejętności. Informacji w jasnej formie. Sztuki i pewności absolutnej. Tak są wszystkie procesy poznawcze niezwiązane z polskimi zdolnościami. Procesy, jakich nie skupia się z żadną dziedziną.\nhttps://neoproduct.eu/sk/kankusta-duo-efektivny-sposob-efektivneho-chudnutia/Kankusta Duo Efektívny spôsob efektívneho chudnutia\nPoznawanie struktur systemu Tak te się dzieje z zespołem. Jak każdą strukturę trzeba poznać. Trzeba zwiedzić miejsca ładne natomiast też nudne też. Oraz jako z jakiegoś narzędzia nabawić się "odcisków". Plusem jest naprawdę to, że możemy zawierać na wsparcie zespołu technicznego. Użyteczność systemu uznawana jest ciągle nowymi wdrożeniami. O innowacyjności zaświadczają naoczni świadkowie. Niektórzy w euforii używają takich określeń jak "rewolucja". Cokolwiek mają na pamięci, dowiemy się, biorąc organizm w posiadanie także odczuwając go, aż do zdobycia mistrzostwa.


Żabson i Igi nagrali wspólny album? Trwa tajemnicze odliczanie - CGM.pl\nŻabson i Igi nagrali wspólny album? Trwa tajemnicze odliczanie\nDla obu artystów nie byłaby to pierwsza mocna kooperacja.\nNa ulicach Warszawy można natknąć się na reklamy tajemniczego projektu Amfisbena. Na wiatach przystankowych pojawiły się citylighty, na których znajduje się zdjęcie dwóch zamaskowanych postaci oraz adres amfisbena.com. Fani nie mają wątpliwości, że to wizerunki Żabsona i Igiego, wskazując m.in. na tatuaże osoby stojącej po lewej stronie na poniższym zdjęciu.\nPo wejściu na wspominaną stronę znajdziemy odliczanie, które zakończy się o północy z czwartku na piątek. Czy to znaczy, że wówczas otrzymamy potwierdzenie domysłów w postaci pierwszego singla promującego projekt? Niewykluczone.\nDla obu artystów byłaby to kolejna mocna kooperacja. Żabson nadal jest członkiem chillwagonu, Igi ma na koncie znakomicie przyjęty album i koncerty ze składem OIO, w którym obok niego znajdują się Oki i Otsochodzi.\nscreen z amfisbena.com\namfisbena igi young igi żabson żabson young igi


4Trucks.pl - Nowy partner\nOd 1 stycznia 2018 r. bułgarska firma Unitrailer LTD jest nowym partnerem firmy Kögel. Firma Unitrailer, znana dawniej pod nazwą Elia Trans, już od 2001 r. działa jako generalny przedstawiciel firmy Kögel w Bułgarii. Tym samym jej pracownicy doskonale znają naczepy i usługi firmy Kögel i są w stanie pomóc klientom na miejscu w przeanalizowaniu ich specyficznych potrzeb oraz doradzać im w zakresie oferty produktów firmy Kögel przeznaczonych dla branży transportowej i budowlanej.\nFirma Unitrailer będzie się zajmować nie tylko sprzedażą nowych pojazdów firmy Kögel, lecz również dystrybucją części zamiennych w Bułgarii. Oprócz zapasu wszystkich często używanych oryginalnych części zamiennych firmy Kögel klienci będą mieli do dyspozycji profesjonalną bazę warsztatową firmy Unitrailer. Do tych celów posłużą nowy budynek administracyjny i duże hale warsztatowe w 8010 Burgas, przy ulicy Prof. Yakima Yakimova 3.\n- Unitrailer jest teraz bułgarskim partnerem firmy Kögel w zakresie pojazdów nowych, obsługi posprzedażnej i usług warsztatowych — mówi Denko Atanassov, dyrektor zarządzający firmy Unitrailer. - Na rok 2018 postawiliśmy sobie za cel sprzedaż 150 naczep firmy Kögel. Wkrótce rozpoczynamy również montaż naczep firmy Kögel, spodziewając się dodatkowych około 100 sztuk.


By lupus, 1 year ago\nBy lupus, 2 years 31 October 2020 ago\nBy lupus, 2 years 17 October 2020 ago\nBy lupus, 2 years 13 October 2020 ago\nBy lupus, 2 years 11 October 2020 ago\nZapraszamy do oglądania odprawy online dla wszystkich dystansów. Dzisiejsza informacja o żółtej strefie dla całego kraju na chwilę obecną NIE ZMIENIA dla nas nic. Zasięgnęliśmy opinii i na ten moment zawody przeprowadzamy bez zmian. Tym bardziej prosimy o dostarczenie wypełnionych Kart Zdrowia. Przedstawiciel Sztafet dostarcza jutro do biura Karty od Read more…\nBy lupus, 2 years 8 October 2020 ago\nU 2021 ponownie będziemy Was gościć w sercu Szklarskiej Poręby, ale tym razem w Szałasie Żywieckim. To nasza piękna lokalizacja, obok dolnej stacji wyciągu na Szrenicę, bezpośrednio przy starcie i metcie. Przy trasie zawodów, w pobliżu są duże miejskie parkingi. Biuro będzie działało oczywiście w warunkach z obostrzeniami, natomiast będzie Read more…\nBy lupus, 2 years 11 September 2020 ago\nKomunikat dotyczy dystansu UK130 i UK Sztafety W ostatnim czasie pojawiło się dużo pozytywnych dla nas wszystkich sygnałów odnośnie możliwości przeprowadzenia UltraKotliny. Zostało zniesionych dużo obostrzeń, zostały dopuszczone do organizacji zgromadzenia do 150 osób.Inne duże imprezy sportowe jak np. Super Maraton Gór Stołowych dostały zgodę lokalnych władz oraz Parku Narodowego Read more…\nBy lupus, 2 years 17 June 2020 ago\nBy lupus, 2 years 30 March 2020 ago\nBy lupus, 2 years 5 February 2020 ago


Elektrownia wiatrowa z ekonomicznego punktu widzenia - opłacalna sprawa.\nekonomiczne aspekty wytwarzania energii ...\nDokonanie analizy kosztów wytwarzania energii elektrycznej dla różnych technologii jest niezwykle trudne. Koszty produkcji energii elektrycznej z różnych źródeł są silnie uzależnione zarówno od ram instytucjonalnych i prawnych oraz ekonomicznych w danym państwie. Na cenę energii wpływa się także poprzez wspieranie określonych technologii. Dla przykładu w Niemczech do wydobycia węgla rząd dopłaca rocznie ok. 7,5 miliardów marek (dane z 1997 roku). W Polsce szacuje się, że koszt podtrzymywania nierentownych kopalń od 1990 roku wyniósł 50 mld PLN. Są to tzw. koszty zewnętrzne, które pokrył w rzeczywistości podatnik.\nCeny jednostkowe energii pochodzącej z różnych źródeł; a) według European Commission Directorate-General for Energy; Wind Energy - The Facts; założony czas życia wszystkich elektrowni - 20 lat, prędkości wiatru 5-10 m/s; b) według AWEA; Wind Energy Fact Sheet - Comparative Cost Of Wind And Other Energy Sources.\nPowyższe wykresy pokazują, że energia z elektrowni wiatrowych może konkurować cenowo z energią z innych źródeł. Tym bardziej, że te ostatnie generują one dodatkowe koszty zewnętrzne. Są to koszty, jakie ponosi społeczeństwo w wyniku pogorszenia stanu zdrowia i/lub środowiska na skutek wykorzystania paliw kopalnych. Obecnie nie są one ponoszone w pełni przez tego, kto przyczynia się do powstania zanieczyszczenia, a ich policzenie jest często utrudnione ze względu na rozproszony charakter oddziaływania zanieczyszczeń.\nPorównanie cen energii ze źródeł tradycyjnych z ceną energii wiatrowej. Rozpatrzono trzy przypadki dla różnych kosztów inwestycyjnych.\nWśród kosztów ukrytych, ponoszonych przez rząd i obywateli są:\nsubsydia rządowe dla kopalni węgla,\nkoszty programów badawczych w obszarze energetyki konwencjonalnej,\nkoszty transportu węgla na duże odległości,\nsubsydia rządowe dla przemysłu np. na modernizację urządzeń,\nkoszty powstałe np. na skutek szkód górniczych, konieczności zagospodarowania hałd, utylizacji odpadów niebezpiecznych i szkodliwych (np. paliwa atomowego), koszty usuwania awarii i przecieków np. awarii rurociągów z ropą czy gazem lub skutków wycieków z tankowców,\nkoszty usuwania skutków nieurodzajów i powodzi,\nkoszty funkcjonowania jednostek gospodarczych w skażonym środowisku,\nkoszty hospitalizacji ludności i rent ponoszone na skutek pogorszenia stanu zdrowia w wyniku kontaktu ze szkodliwymi emisjami.\nSzacuje się, że wytworzenie 1 MW energii w elektrowni zawodowej przynosi straty ekologiczne o wartości 133 PLN (ceny z 1995 roku). Zatem przykładowa farma Wiatrowa o mocy 12 MW (6x2 MW) przy średniej rocznej produkcji rzędu 30 tys. MWh przyniesie oszczędności ok. 4 389 000 PLN. Biorąc pod uwagę, że szacunkowy czas pracy elektrowni wynosi 20-25 lat, można oszacować całkowite oszczędności w środowisku na 85-100 mln. PLN przez cały okres życia elektrowni!\nObecnie w Polsce energia wiatrowa jest słabo konkurencyjna w stosunku do konwencjonalnych źródeł energii. Dzieje się tak bowiem konkuruje ona z energetyką opartą na subsydiowanym węglu. W związku z wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej należy się jednak spodziewać zaprzestania państwowego wsparcia dla kopalń (w Unii odchodzi się od tej praktyki), wzrostu kosztów ponoszonych przez elektrownie związanych z dostosowaniem do surowych norm ochrony środowiska, a co za tym idzie wzrostu cen energii i opłacalności inwestycji w energetyce wiatrowej.\nCeny energii dla gospodarstw domowych w wybranych państwach U.E. i kandydujących\nNiezmiernie nam przykro, ale nasz firmowy serwis https://elektrownie-tanio.net nie obsługuje Internet Explorer'a. Zaktualizuj przeglądarkę na Google Chrome, Mozilla Firefox albo Microsoft Edge.


/ Komoda Dębowa Salto 1\n2 363,90 zł Oceń ten produkt jako pierwszy Kolekcja: Salto\nStan produktu: Do montażu Szerokość 108 cm Wysokość 100 cm Głębokość 42 cm\nSocial Znajdź podobneKomody (292)Komody drewniane (290)Komody dębowe (37) Opis Komoda Salto w całości wykonana jest z dębu dzikiego, którego powierzchnia została poolejowana, a następnie powoskowana. Wysokiej jakości komoda posiada 2 szuflady, które zapewniają dużo miejsca do przechowywania. Dzięki swojej prostej i nowoczesnej konstrukcji, może być zintegrowana z innymi meblami z kolekcji Salto (lub innymi, dowolnymi, na zasadzie kontrastu), w salonie lub jadalni. Jej naturalny i ciepły wygląd tworzy przyjemne i pełne uroku otoczenie.Specyfikacja technicznaProducentM&C - HolandiaKolekcjaSaltoMateriałDrewno DęboweSzerokość108 cmGłębokość42 cmWysokość100 cmMiejsce przeznaczeniaSalon, SypialniaTermin realizacjiok. 8 tyg.Gwarancja2 lataStan produktuDo montażu Zapytaj o produkt


Zaciekła walka -\nOpublikowany Październik 29, 2017 by admin\nPodczas spacerów zatrzymujemy się i oglądamy wystawy sklepowe, wertujemy wzrokiem po grzbietach książek planując bądź realizując czytelnicze pasje. Mijamy manekiny ubrane w najnowsze trendy, owersajzy, wzory i tkaniny. Gdzie się schowałeś człowieku? Nie ma Cię, zastąpiony zostałeś. Łatwiej na żyć w pozornej iluzji niż w realnym życiu. Łatwiejsza jest gra komputerowa niż utrzymywanie relacji, bo zaraz się wszystko sprowadza do naruszania wątłej struktury ego. Banalne, ale dialogi się rozpadają, kiedy w tle nie idzie wartka akcja, średniowieczne realia lub postapokaliptyczne wizje. Nie da się przecież spełniać w rozmowie o codzienności.\nA ta codzienność tak ładnie do nas zagląda. Czasami jest ukryta w tej porannej bieganinie, która ociera się o granice czasu. Zdarza się, że widzisz to w drodze do pracy, w kolorze liści, słońcu poranka czy jeszcze czymś innym, co Cię zachwyca. O zgrozo, jak znajdziesz coś czym można się po prostu cieszyć\nBardzo często na zakupach w sklepie niepolskim, ale na polską kieszeń widzę na parkingu dwie panie, które wyostrzają swój zmysł obserwacji. Polega on na tym, że obserwują klientów, same starając się być niewidocznymi. Oczywiście, ja zauważam szybciej niż one i czytam z mowy ciała, że jedna podejdzie zaraz do mnie. Oddech. Czekam na to i wysłuchuję o co chodzi. O pieniądze na jedzenie. A ja zaczynam od drugiej strony, wskazuję miejsca gdzie można pójść i dostać jedzenie, bez konieczności żebrania. Pani odwraca się na pięcie i odchodzi. Już potem omija mnie łukiem. Nieładnie.\nChyba wzrasta we mnie chęć do niepoddawania się, do tego aby w tych zdarzeniach poszukać czegoś więcej i nie przejść obojętnie. Przecież jesteśmy tu na chwilę, a tych chwil nie zauważamy i skupiamy się na czymś materialnym. A tu o duszę chodzi, o to ciepło relacji, radość w uśmiechu, szczęście w miłości, zapach kawy i smak potraw.\nPłoną lasy, walczymy zaciekle. Gubią się zwierzęta, szukamy im domu. A jak płonie człowiek, to jakoś ciszej w ogólnej dyskusji.


Taxi-transfer w mieście Cordoba do dworca «Atocha» miasta Madrid na pre-order\nTransfery w mieście Cordoba do dworca «Atocha» miasta Madrid\nCordoba — Atocha Train Station Madrid\nZalety transferów do innych opcji, jak dojechać w mieście Cordoba\nDlatego że Cordoba jest ważnym węzelem komunikacyjnym, znajdują się tam taksówki, shuttly, autobusy, pociągi.\nJak dojechać w mieście Cordoba do punktu przeznaczenia\nSzybsze co najmniej o 10 minut o kierowca Kiwitaxi zna z wyprzedzeniem czas przyjazdu i czeka na Ciebie w mieście Cordoba, w określonym miejscu.\nTransfer i taxi w mieście Cordoba, zamówione na mejscu\nSzybsze co najmniej o 10 minut: w mieście Cordoba istnieje kilka oficjalnych służeb taxi, ale często są kolejki na samochody bo pracownicy lotniska rozprowadzają pasażerów do samochodów lub turyści wybierają wariant przez długi czas. Na lotnisku mogą pracować taxówki prywatni, wśród nich należy wybrać najbardziej godnedo zaufania - to też wymaga czasu.\nSzybsze o 1,5–2,5 razy. Biorąc pod uwagę średni czas oczekiwania na transport poruszający się zgodnie z rozkładem i przeszczepy, podróż w mieście Cordoba do hotelu w obszaru miasta albo węzela komunikacyjnego będzie trwać średnio dłużej o 1,75 razy.\nSpokojnie i wygodne. Kierowca Kiwitaxi będzie czekać na Ciebie w określonym miejscu w mieście Cordoba i pomoże z bagażem. Podczas podróży zawsze możesz poprosić o zatrzymanie, przejazd przez kawiarnię lub sklep. W razie potrzeby kierowca pomoże Ci zaludnić się do hotelu, działając jako tłumacz podczas komunikowania z administratorem – trzeba tylko poprosić go o tym.\n"Od drabinki do pokoju". Nie zgubisz się w nawigacji w mieście Cordoba, bo kierowca spotka Ciebie i prowadzi do samochoda. Dowiezie Cię do miejsca przeznaczenia i nie musisz już chodzić ze stacji transportu.\nTransfery Spain Cordoba – Atocha Train Station Madrid


TEKNOS nabywa od firmy Śnieżka biznes farb proszkowych Firma TEKNOS zawarła umowę przejęcia od firmy Śnieżka biznesu farb proszkowych. W ten sposób TEKNOS staje się właścicielem linii produkcyjnych farb proszkowych oraz wzmacnia swoją organizację sprzedażową i badawczo-rozwojową. Umowa została podpisana 16 stycznia 2017 r. Fabryka Farb i Lakierów Śnieżka S.A. jest wiodącą spółką w Grupie Kapitałowej Śnieżka i czołowym producentem farb i lakierów w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Aktualnie Śnieżka jest nie tylko jedyną w branży firmą notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, ale także jedyną kontrolowaną przez polski kapitał. Zlokalizowane w Polsce, na Ukrainie i Białorusi fabryki produkują rocznie około 140 mln litrów różnego rodzaju wyrobów chemii budowlanej, adresowanych na rynek krajowy i rynki zagraniczne. Wizją TEKNOS jest być czołowym dostawcą zaawansowanych technologicznie farb i powłok - blisko klientów. Nabycie od firmy Śnieżka biznesu farb proszkowych pozwoli TEKNOS z [...]


Rzym – Na wschód od via del Corso – Włochy Italia\nRejon bezpośrednio na południowy wschód od Piazza del Popolo, od wzgórz ogrodów Villa Borghese aż po Schody Hiszpańskie to Rzym przybyszów, dawniej artystyczna dzielnica miasta. Tutaj przyjeżdżali w XVIII i XIX w. bedekerowcy w poszukiwaniu barwnych, egzotycznych przeżyć, nadając okolicy klimat swoiście kosmopolityczny. Keats i Giorgio de Chirico to tylko dwie spośród postaci, które mieszkały przy Piazza di Spagna, zaś Goethe kwaterował przy pobliskiej via Condotti, natomiast Caffe Greco i Babington’s Tea Rooms były miejscami spotkań miejscowych artystów i ekspatriantów przez prawie dwa stulecia. Dziś instytucje te powoli ustępują nowocześniejszym lokalom, gdzie turyści topią dolary: McDonalds i American Express głośno zaznaczają swą obecność w tej okolicy. Via Condotti wraz z przyległymi ulicami to centrum międzynarodowej mody z jednymi z droższych sklepów w Rzymie, a mieszkańcy zaliczają się raczej do klasy finansistów niż malarzy czy poetów. Nadal jednak jest tu wielu cudzoziemców, którzy odkryli uroki Rzymu, choć częściej są to biznesmeni na delegacji niż osoby, które zarzucają tu kotwicę na jakiś czas.\nPiazza di Spagna i okolice\nVia del Babuino, która prowadzi na południe od Piazza del Popolo, nadaje ton okolicy. W latach sześćdziesiątych stanowiła rdzeń kwitnącej kolonii artystycznej oraz siedzibę najlepszych galerii w mieście, dopóki wysokie czynsze nie wyrugowały stąd większości artystów, z wyjątkiem najpopularniejszych. Obecnie triumfy święci tu popłatny handel antykami. Przy południowym końcu ulicy jest Piazza di Spagna, długi, chaotyczny, prawie całkowicie zabudowany plac, mający pośrodku fontannę Barcaccia w kształcie łodzi, ostatnie dzieło ojca Berniniego. Niedawno odnowiona fontanna upamiętnia wielką powódź w Boże Narodzenie 1598 r., kiedy to płynąca po Tybrze barka została wyrzucona na zbocza pobliskiego wzgórza. Pincio. Na południowym skraju placu znajduje się kolumna upamiętniająca oficjalne ogłoszenie przez XIX-wiecznego papieża Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu — dziś obelisk ten budzi jeszcze więcej kontrowersji, gdyż decyzja American Express, aby przeznaczyć na odnowę kolumny 200 L od każdej karty wykorzystanej w Rzymie, spotkała się z niechętną reakcją turystów protestanckich. Restauracja McDonałds naprzeciwko wzbudziła kilka lat temu podobne reakcje, tym razem ze strony rzymian, gdy ogłoszono plan otworzenia najbardziej wszędobylskiego baru szybkiej obsługi na świecie na jednym z najbardziej zabytkowych placów w Rzymie. Międzynarodowa firma zwyciężyła i możesz teraz zjeść w McDonaldzie, ale trzeba podkreślić, że jest to jedna z najdyskretniejszych filii sieci, jakie można sobie wyobrazić.\nNaprzeciwko fontanny na plac wychodzi Dom Keatsa-Shelleya (pn.-pt. 9.00-13.00 i 15.00-18.00; 3500 L), gdzie poeta John Keats zmarł w 1821 r.; obecnie dom służy jako archiwum prac literackich i historycznych w języku angielskim oraz jako muzeum rękopisów i pamiątek literackich po kręgu Keatsa z końca XVIII w. — mianowicie po samym Keatsie, po Mary Shelley i Byronie (który w tym samym okresie mieszkał po drugiej stronie placu). Wśród wielu fragmentarycznych rękopisów, listów i tym podobnych jest srebrny relikwiarz z muszli małża zawierający pukle włosów Miltona i Elizabeth Barret Browning, natomiast maska pośmiertna poety, przechowywana w pokoju, w którym umarł, przedstawia go z pełnym rezygnacji grymasem na twarzy. Keats nie czuł się w Rzymie dobrze i określił swój pobyt tutaj mianem „życia pośmiertnego”: prześladowała go miłość do Fanny Browne, a przez kilka miesięcy przed śmiercią trawiony boleściami, nie był w stanie opuścić stancji. Dzielił ją ze swym przyjacielem artystą Josephem Sevemem, któremu zwierzył się, że „czuje, jak wyrastają na nim kwiaty”.\nJeśli chodzi o Hiszpańskie Schody, które spływają kaskadą balustrad i balkonów obok domu, to cała ich hiszpańskość sprowadza się do tego, że ich architekt Alessandro Specchi jest również twórcą fasady Ambasady Hiszpanii, której plac i schody zawdzięczają swą nazwę. W ubiegłym stuleciu na schodach wysiadywali młodzi ludzie oczekujący, że jakiś przechodzący artysta weźmie ich za modela; dziś niewiele się zmieniło i plac do późna w nocy służy jako międzynarodowe miejsce do pozowania i na szybki podryw. Trinita dei Monti, XVI-wieczny w zasadzie kościół na szczycie schodów, zaprojektowany przez Carlo Moderno i sfinansowany przez króla Francji, dodaje placowi międzynarodowego klimatu. Jego różana barokowa fasada króluje ze wzgórza nad okolicą. Warto się tam wspiąć ze względu na widok. Można również zajść do środka, aby obejrzeć kilka prac Daniela da Volterra, a zwłaszcza delikatny fresk Wniebowzięcie w trzeciej kaplicy po prawej, na którym znajduje się portret nauczyciela artysty, Michała Anioła. Złożenie do grobu po drugiej stronie nawy głównej jest również warte wzmianki, choć oświetlenie nie jest najlepsze. Poussin uważał ten, namalowany według szeregu szkiców Michała Anioła, obraz za trzeci najlepszy w historii malarstwa (na pierwszym miejscu stawiał Przemienienie Rafaela).\nPoprzedni wpisPoprzedni Rzym – Centro Storico\nNastępny wpisNastępny Rzym – Na południe od Piazza di Spagna


Czy sposób na to jak w 2021 kupić samochód jest trudny? - Samochodowy\nNietrudno więc z niej skorzystać a\nGdy kogoś nie stać na zakup zupełnie nowego samochodu, jak najbardziej powinien on pomyśleć o kupnie czegoś używanego. Samochody używane też są przecież wartościowe. Kosztują mniej, a mimo tego oferują znacznie więcej od nowy\nDodane: 28-04-2022 02:25\nch aut sprzedawanych za tę samą cenę. Wiele firm sprowadza przy tym samochody na zamówienie, dzięki czemu klient otrzymuje to, co rzeczywiście chce otrzymać. Sprowadzanie samochodów stało się powszechną usługą. Nietrudno więc z niej skorzystać, a z wielu powodów warto to zrobić.\nMinusy? Sprowadzanie samochodów trochę kosztuje a\nGdy sięgasz po motoryzacyjne rozwiązania, jakimi są samochody na zamówienie, raczej oczekujesz tego, że zostaną one sprowadzone z zagranicy. Ma to sens. Samochody używane, które trafiają do naszej Polski chociażby z zachodu, zazwyczaj są pojazdami wyraźnie zadbanymi, które mają udokumentowany przebieg i wyglądają na regularnie i dokładnie serwisowane. Minusy? Sprowadzanie samochodów trochę kosztuje, a i te sprowadzone z zagranicy auta są droższe od używanych aut polskich. Zwykle jednak lepiej zapłacić trochę więcej za naprawdę porządny pojazd.\nJeśli chcesz kupić konkretny samochód, a nie możesz go znaleźć samodzielnie, najlepiej skorzystać z usług firmy oferującej samochody na zamówienie. Takie firmy oferują zazwyczaj samochody używane sprowadzane z zagranicy. To po ich stronie jest załatwienie wszelkich dokumentów wjazdowych, nie musimy się więc obawiać komplikacji i trudności w tym zakresie. Sprowadzanie samochodów to całkiem intratny interes, nic więc dziwnego, że firmy te starają się między sobą konkurować zarówno ceną jak i jakością usług.\nCzy sposób na to jak w 2021 kupić samochód jest trudny?PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz sprowadzić samochódSzokujące 3 Metod Aby sprowadzić auto z NiemiecLubisz sprowadzić auto z Niemiec? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!2021 dobrym czasem aby sprowadzić auto z Niemiec5 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby sprowadzić auto z NiemiecCzy można sprowadzić samochód we własnym domu?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę sprowadzić auto z Niemiec. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...\nLubisz sprowadzić auto z Niemiec? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!2021 dobrym czasem aby sprowadzić auto z NiemiecŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę sprowadzić auto z Niemiec. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz sprowadzić samochódSzokujące 3 Metod Aby sprowadzić auto z NiemiecCzy można sprowadzić samochód we własnym domu?5 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby sprowadzić auto z NiemiecCzy sposób na to jak w 2021 kupić samochód jest trudny?\n© 2019 http://samochodowy.netdesign.wroclaw.pl/