Ciężarówka z Gryfina zabiła 9 osób w Berlinie - Obserwator Nadodrzański - Twój Region - Twój Portal!\n#Berlin #wypadek #\nDo tragedii doszło niedawno w stolicy Niemiec, policja uważa, że mógł to być zamach. Ciężarówka należąca do firmy z Gryfina zabiła 9 osób!\nKrótko po godz. 20:00 ciężarówka wjechała z dużą prędkością w jarmark świąteczny przy placu Breitscheidplatz w okolicach dworca kolejowego ZOO w Berlinie. W wyniku tego zdarzenia zginęło 9 osób, według Berlin Morgenpost kolejnych 50 zostało rannych, liczba ofiar może być jeszcze większa.\nSiły bezpieczeństwa zakładają, że nie był to wypadek, ale zamach - powiedział agencji DPA rzecznik berlińskiej policji. Według naszych informacji, naczepa miała polskie tablice rejestracyjne z Gryfina.\nKierowca zbiegł z miejsca wypadku, policja prowadzi działania mające na celu schwytanie sprawcy.\n2016-12-19 21:38 Berlin, wypadek,\nGryfinskie tablice miała naczepa, nie ciężarówka -.-\nRedakcja! proszę zmienić tytuł bo sugeruje, że to polska ciężarówka z polskim kierowcą zabiła ludzi!\nJa nie widzę powodu do afery odnośnie tego że rejestracja pochodzi z powiatu gryfińskiego. Mieszkamy blisko granicy, o takie blachy wcale nie jest trudno. A poza tym to NIE "ciężarówka zabiła", zabiła osoba która nią kierowała. Jest chyba różnica, prawda? Może to wcale nie jest Polak??? Zastanówmy się dwa razy zanim napiszemy niekompletne bzdury, po to aby zwiększyć ilość wyświetleń. Szanujmy się.\nDobrze, że nie było w niej kierowcy skoro sama zabiła.\nTrzeba śledzić informacje. Ciężarówka została uprowadzona. Z kierowcą od godzin popoludniowych nie ma kontaktu. Współczuję rodzinie\nREDAKCJA ONO24 zmięcie tytuł po negatywnie pokazuje tą tragedią. to nie ciężarówka z Gryfina zabija ludzi!!!!


Dzisiaj jest 2020-12-02, 14:44\nJest wiele miejsc na świecie, które denikenowcy uznają jako dowód wojny nuklearnej. A jest prostsze wyjaśnienie gwałtowne detonacje na różnych wysokościach, meteorytów wlatujących pod różnym kątem. Jak dotrze do ziemi to jest dziura, wyżej to stopione kamienie,skały. Jak długo nie wyjaśni się podwyż...\nJa od dawna poszukuje starotestamentowych ksiąg mojżeszowych jednak tłumaczonych z żydowskiego na zapis cyfrowy i nadal nic. Chociaż nie interesuje mnie technika zawarta w starym testamencie to też uważam tą część bibli za najbardziej wartościową. Ciekawe muszą być księgi Hioba. A co do Sodomy i Gom...\nTo mały problem, tylko skąd wzieli się tam biali ludzie około 5000 lat temu. W czasach kiedy ludzie ponoć nie umieli czytać i pisać, oni posiadali wiedze z której korzystamy dzisiaj a część ich wiedzy nadal jest zagadką. Żaden naukowiec na świecie nie potrafi wyjaśnić skąd ta wiedza pochodzi i czyim...\nA jeśli kosmici przesyłają swoje obiekty w jakimś strumieniu, który koncentruje się a następnie przemieszcza i rozładowuje się tworząc epicentrum trzęsienia ziemi. Czy możemy mieć 100% pewność że trzęsienia ziemi są wyłącznie naturalnego pochodzenia. :roll: [ Dodano : 27-01-2006, 16:34 ] Dla mnie sf...\nA jeśli kosmici przesyłają swoje obiekty w jakimś strumieniu, który koncentruje się a następnie przemieszcza i rozładowuje się tworząc epicentrum trzęsienia ziemi. Czy możemy mieć 100% pewność że trzęsienia ziemi są wyłącznie naturalnego pochodzenia.\nNie mylić pojęć piszecie o szyfrach a nazywacie je kodami. Kody to klucze do czegoś, kody niczego nie ukezują jedynie otwierają. Do zabawy bardzo łatwy KOD-149 779 419. Kto go rozpracuje niech się pochwali, podam wówczas klucz czyli kod do świątyni boga. Miłej zabawy.\nCzy zjawisko świetlistych kul ma coś wspólnego z trzęsieniemi ziemi? W cztery dni po pojawieniu się zjawiska nad Zieloną Górą, w 2004 roku, w północno-wschodnim rejonie Polski nastąpiło trzęsienie ziemi.\nTeoria następna- cyklicznie w ziemie uderzają meteoryty, które mogą nieżle narozrabiać o tym wiedzieli starożytni a my jesteśmy zieloni i ciągle zdziwieni.\nNUBIA-górny egipt innaczej po sumeryjsku NU-BI-RU. W/g autora "Dwunasta planeta" tajemnicze miejsce w kosmosie ale to jakiś żart.\nRaczej jestem zwolenniczką poglądu że choroba pochodzi od owiec. Na przełomie lat 70-80 w Angli masowo padały całe stada owiec, wykryto nowy typ wirusa atakujący układ odpornościowy. Wybuchła panika bo z owiec pobierano surowice do nowych szczepionek i nie poddawano je wyższej temperaturze. Ale to j...\nTemat: Lilith czy Ewa?\nLilith to nie tylko pierwsza żona Adama ale również jego starsza siostra, którą Adam porzucił dla młodszej siostry Ewy. Kiedy Lilith upomniała się o swoje prawa dynastyczne dla siebie i dzieci została zamordowana. To taka sobie romantyczna historia. Jeśli to kogoś interesuje niech przeczyta sumeryjs...\nOkreślanie wielkości czy odległości traci sens. W 2004 roku przez 90 min. obserwowałam zjawisko świetlistych kul i do dzisiaj nie jestem w stanie określić ich wielkości. Ciągle spieramy się czy małe kule miały średnice 3,5,7,9 metrów rozrzut spory dlatego ostrożnie podchodze do takich ocen.\nW ciągu ostatnich kilkudziesięciu tysięcy lat rozwineły się różne rasy, ludzie mają różną grupe krwi itd. itp. - Ewolucja trwa i ma się dobrze. Tak dobrze że ludzie zaczynają sami przy niej majstrować najwyrażniej majsterkowanie przy zwierzakach stało się nudne.\nCywilizacja dolnego egiptu pochodzi z sumeru a górnego z nubi, problem jest w tym że kultura sumeru wywodzi się również z nubi. Nie wiadomo obecnie skąd przybyli do nubi bo napewno nie byli tam rdzenną ludnością. Wiadomo że byli rasy białej o kaukazkim typie budowy ciała. Takie typy szkieletów odkry...


Mówimy „Lenin”, a w domyśle „partia” – to fragment jednego z wierszy naszych socrealistycznych klasyków. Podobne skojarzenie przychodzi mi na myśl dzisiaj w odniesieniu do winiarstwa USA: mówimy „Ameryka”, a w domyśle „Kalifornia”. Ten zalany słońcem obszar na zachodzie Stanów Zjednoczonych jest obecnie liczącym się, światowym producentem doskonałych win, a jego jądrem jest Napa Valley, która w ciągu ostatniego półwiecza przekształciła się z krainy wypasu owiec i bydła w jeden z najnowocześniejszych regionów winiarskich na świecie.\nNapa Valley przeszła w ciągu ostatnich 30 lat XX. wieku drogę, na którą winiarstwo europejskie potrzebowało lat 150. Cud? Nie, po prostu obficie korzystano tam z pomocy europejskich ekspertów, głównie z Francji, Szwajcarii i Niemiec. Wielu europejskich winiarzy poczyniło ponadto istotne inwestycje na tym terenie, przyczyniając się do wyraźnego podniesienia poziomu win z Napy. Ukoronowaniem wszystkiego był tzw. Sąd Paryski w 1976 r., kiedy to w degustacji w ciemno, zorganizowanej przez Stevena Spurriera, wina kalifornijskie zwyciężyły z renomowanymi winami francuskimi z bardzo dobrych apelacji. To otworzyło Kalifornii drogę na świat.\nDolina Napa jest długa na około 50 km; wjeżdżający do niej widzą najpierw ustawioną na poboczu tablicę ze znanym powiedzeniem Roberta Louisa Stevensona: „Wino to poezja w butelce”.\nSkąd bierze się wyjątkowość win z Napy? Ze specyficznego, zróżnicowanego klimatu oraz ukształtowania doliny. Okolica jest generalnie bardzo ciepła, ale na południu Napy jest jednak dość chłodno, ze względu na napływające z tej strony, chłodne powietrze znad Pacyfiku. Tam właśnie są najciekawsze tereny do uprawy winorośli na wina białe, która lubi nocami odpoczywać od upałów. Królestwem win czerwonych jest z kolei północ doliny. W produkcji doskonałych win pomagają winiarzom z Napy również gleby (mieszanki ciężkiej gliny z przepuszczającym wodę, drobnym żwirem).\nDolina Napa przyciągnęła w międzyczasie wielu milionerów, dla których winiarstwo zaczęło być pasją życia. Wraz z nimi pojawiły się nowe winiarnie, reprezentujące nie tylko najwyższy poziom nowoczesności technologicznej, ale również wysoki poziom architektoniczny. Na uwagę zasługują przede wszystkim winiarnie Mondaviego, Dominus, Sterling Winery, Hess i Niebaum-Coppola; oprócz wielkich są jednak w Napa Valley i małe firmy winiarskie, robiące znakomite wina (np. Stag's Leap).\nZ win białych w Napa Valley produkuje się przede wszystkim Chardonnay; popularne tam wcześniej Riesling i Sauvignon Blanc są już obecnie rzadkością i coraz częściej ustępują miejsca obecnemu królowi Doliny – szczepowi Cabernet Sauvignon na wina czerwone. Cabernety stamtąd, bujne, nieco ziołowe, z nutkami czarnych porzeczek, pieprzu, mokki, niuansami tostowymi i mocno garbnikowe uznawane są za jedne z najlepszych na świecie. Mają finezję i elegancję porównywalną tylko z najlepszymi winami bordoskimi, chociaż są od nich nieco mniej trwałe. Warto zaznaczyć, że mówiąc „cabernety”, mam na myśli wina, w których zawartość tego szczepu jest nie niższa niż 75%; zgodnie z kalifornijskim prawem winiarskim, na etykietach takich win wolno umieszczać napis „Cabernet Sauvignon” bez wymieniania dodatków, którymi są zazwyczaj Merlot, Malbec lub Cabernet Franc.\nZa jakością idzie niestety cena. W Polsce nawet z dużym rabatem Cabernety z Napy kosztują ok. 100 zł, a cena najlepszych może przekraczać złotych tysiąc. Podczas jednego ze swoich pobytów w Kalifornii kupiłem tam w promocji m.in. butelkę Opus One Mondaviego za 120 dol. USA; u nas jej cena sięgała wtedy 1200 zł.\nDobrą propozycją z Napy dla winomanów z cieńszym portfelem wydaje się być First Press Cabernet Sauvignon firmy Delicato, dostępne w Winezji, ale Caberneta z dumnym napisem "Napa Valley" znajdziemy u każdego poważnego importera. W drogę więc, Szanowni Państwo – i niech każdemu pójdzie to na zdrowie.


Wiedeń - atrakcje i ciekawe miejsca\nRozkłady jazdy Wiedeń\nKamery internetowe Wiedeń\nNoclegi w centrum Wiedeń\nOpinie noclegi Wiedeń\nWiedeń jest znaną stolicą kultury, miastem pełnym zabytków i niezwykłych miejsc. Trudno poznać je wszystkie podczas zaledwie jednego pobytu, a każdy powrót to dla turysty możliwość odkrycia kolejnych tajemnic stolicy Austrii.\nWiedeń to stolica dawnego imperium austro-węgierskiego, miejsce, do którego ściągali najwybitniejsi twórcy różnych dziedzin sztuki. Żyli tu malarze, architekci i kompozytorzy, dzięki którym wiedeńskie ulice nabrały blasku i uroku, a współcześni turyści mają problem, by wybrać najpiękniejsze miejsca do zwiedzania. Wiedeń jest bowiem pełen zabytków z różnych epok, choć spora ich część reprezentuje przede wszystkim XIX-wieczny historyzm oraz nieco późniejszą secesję. To także jedno z najlepszych miast do życia, o czym można się przekonać podczas wyjazdu do stolicy Austrii.\nWiedeń odpowiada potrzebom osób o zróżnicowanych preferencjach – świetnie odnajdą się tam zarówno amatorzy turystyki kulinarnej, jak też osoby najchętniej zwiedzające muzea i polujące na zdjęcia bezcennych zabytków. Które miejsca w Wiedniu warto zwiedzić?\nPałace Hofburg, Schönbrunn oraz Belvedere\nHofburg to jeden z najważniejszych wiedeńskich zabytków, który aż do 1918 roku był główną rezydencją Habsburgów. To właśnie tam przez setki lat zapadały decyzje wpływające nie tylko na losy Austrii, ale całej Europy. Dzieje Hofburga sięgają średniowiecza – najpierw był to niewielki zamek, rozrastający się wraz ze znaczeniem jego właścicieli. Do dzisiaj zachowała się gotycka kaplica, będąca najstarszą częścią rezydencji. W Hofburgu można zwiedzać prywatne apartamenty i reprezentacyjne komnaty cesarskie, oraz podziwiać zgromadzone tam dzieła sztuki.\nSchönbrunn to kolejna rezydencja rodu Habsburgów, jeden z najpiękniejszych przykładów architektury baroku. Zachwycająca jest nie tylko bryła pałacu i jego wnętrza, ale również przepiękne ogrody z fontannami, rzeźbami i doskonale utrzymaną roślinnością. W tym otoczeniu żył ostatni cesarz Austro-Węgier oraz jego piękna żona Sisi. Chcąc zwiedzić komnaty pałacu Schönbrunn warto bilet kupić online – miejsce jest bowiem niezwykle popularne, a do kas biletowych zawsze stoi długa kolejka. W przypadku gdy nie uda się zorganizować wejściówki, pozostaną spacery po pałacowych ogrodach, gdzie wstęp jest bezpłatny.\nBelweder to kolejny z wiedeńskich pałaców, również będący wspaniałym przykładem architektury baroku. Koniecznie trzeba dodać to miejsce do listy zwiedzania, gdyż mieści się tam największy w Austrii zbiór dzieł sztuki – to właśnie w Belwederze turyści mogą zobaczyć słynny obraz Gustava Klimta zatytułowany „Pocałunek”. Na całą kolekcję składają się eksponaty z wielu epok, od średniowiecza aż do czasów współczesnych.\nGotycka katedra jest jednym z najważniejszych symboli Wiednia. Olbrzymi gmach wyróżnia się dzięki czterem wieżom – najwyższa liczy ponad 136 metrów, a na jej szczycie znajduje się wspaniały punkt widokowy, na który warto się wdrapać. Wnętrze średniowiecznej katedry utrzyma jest w stylu barokowym, można tam podziwiać kunsztownie wykonane ołtarze, kaplice oraz nagrobki władców Austrii i znanych osobistości. Oprócz tego zwiedzający mogą zajrzeć do skarbca, w którym znajdują się relikwie, cenne szaty i naczynia liturgiczne.\nTrudno polecić jedno najbardziej reprezentatywne wiedeńskie muzeum – poza pałacem Belweder miejsc wartych odwiedzenia jest wiele. Warto zajrzeć do Dzielnicy Muzeów, gdzie barok świetnie współgra ze współczesną architekturą. Można tam zwiedzać muzeum Leopoldów, Kunsthalle, MUMOK – Muzeum Sztuki Współczesnej, a latem dziedziniec Dzielnicy Muzeów staje się miejscem relaksu, z wygodnymi meblami, które są idealne do odpoczynku i oglądania filmów.\nKolejnym ciekawym miejscem w Wiedniu jest gabinet figur woskowych Madame Tussauds. Znajduje się tam kilkadziesiąt figur przedstawiających zarówno postaci historyczne, jak i przedstawicieli współczesnej polityki i show-biznesu. Oprócz tego w muzeum można zwiedzić wystawę multimedialną poświęconą cesarzowej Sisi. „Sisi Uncovered Experience” przedstawia jeden dzień z jej życia i dotyczy nieznanych przeżyć Elżbiety.\nPunkty widokowe: Diabelski Młyn i Wieża Dunajska\nAby w pełni docenić urok Wiednia, warto wybrać się na tamtejsze punkty widokowe. Jeden znajduje się w centrum miasta na szczycie wieży katedry św. Szczepana. Ale cały Wiedeń i Dunaj z lotu ptaka można zobaczyć również z tarasu widokowego na Wieży Dunajskiej. Sama konstrukcja liczy 252 metry, ale taras umieszczono niżej, a dostać się tam można w ciągu kilku sekund dzięki szybkiej windzie.\nCiekawym doświadczeniem będzie także przejażdżka Diabelskim Młynem, znajdującym się na Praterze. To kolejny symbol Wiednia, który powstał w 1897 roku, z okazji 50. rocznicy koronacji cesarza Franciszka Józefa. Z wagoników roztacza się widok na miasto i park, a jeśli komuś znudzi się podziwianie okolicy, może zapoznać się z wystawą przedstawiającą dwa tysiące lat historii Wiednia.\nCzy poza zabytkami Wiedeń oferuje także innego rodzaju atrakcje? W mieście tętni bogate życie kulturalne – odbywa się ogromna liczba koncertów, można również zaszyć się w kawiarniach i tradycyjnych gospodach czy winiarniach, gdzie toczy się prawdziwe życie miasta. Warto również odwiedzić cotygodniowy pchli targ przy Linke Wienzeile, gdzie kolekcjonerzy szukają antyków i perełek do swoich zbiorów. Robi się tam nie tylko zakupy, ale także po prostu spaceruje, chłonąc wyjątkową atmosferę Wiednia. Co poza tymi atrakcjami czeka jeszcze na turystów? To na przykład:\nNajwiększe miejskie termy w Europie\nWarto wybrać się do Therme Wien, czyli miejskich łaźni termalnych z leczniczą wodą siarkową. Z jej dobrodziejstw korzystali już Rzymianie, a współcześni amatorzy Wellness mają do dyspozycji ponad dwadzieścia basenów, saun, dwa i pół tysiąca leżanek oraz ogromną strefę zdrowia. Atrakcją tego miejsca jest floatarium, czyli częścią świata soli – choć wstęp jest dodatkowo płatny, to warto doświadczyć dryfowania w słonej wodzie i innych dobrodziejstw soli.\nPark rozrywki na Praterze\nWizytę w wiedeńskim parku rozrywki docenią zwłaszcza najmłodsi turyści. Symbolem tego miejsca jest Diabelski Młyn, ale wielbiciele adrenaliny znajdą wiele atrakcji, które skutecznie im ją podniosą. Na miejscu znajduje się ogromna karuzela łańcuchowa, kolejki górskie i wodne, oraz kolejka przerażających klaunów, zombie i duchów. Towarzyszą one śmiałkom dzięki wirtualnej rzeczywistości.\nZwiedzanie Wiednia – informacje praktyczne\nZwiedzając Wiedeń warto korzystać z kart turystycznych, uprawniających do wielu zniżek. Oficjalną jest Vienna City Card, dostępna jest w trzech wariantach i uprawnia między innymi do bezpłatnego podróżowania komunikacją miejską. Warto również kupić Vienna-Pass, dzięki której można bezpłatnie zwiedzać Schönbrunn, Muzeum Leopolda i kilkadziesiąt innych atrakcji. Każdą z tych kart można kupić online.\nPrzemieszczając się po Wiedniu najlepiej korzystać z transportu publicznego, który jest świetnie zorganizowany. W mieście działa metro oraz sieć tramwajowa i autobusowa, a bilety łatwo kupić w wielojęzycznych automatach. Do tego posiadacze Vienna City Card w cenie karty mogą korzystać z komunikacji.\nfot. Jure Tufekcic / Pixabay.com CC0\nPoprzedni artykuł Pogoda na koniec stycznia 2020\nNastępny artykuł Święta i dni wolne od pracy...\nRozkład jazdy Wiedeń\nul. Mandlgasse 64\nŚwięta, dni wolne i niedziele handlowe w styczniu 2020\nDemianowska Dolina - atrakcje i ciekawe miejsca\nBešeňová - atrakcje i ciekawe miejsca\nProwizja czy abonament - co warto wybrać?\nWidzę po komentarzach, że każdy postrzega portal nocowanie.pl mało pozytywnie i ja też ich nie lubię! W dzisiejszych czasach, żeby coś brać trzeba dać jakąś wartość ale niestety portal nocowanie.pl myśli kategoriami biznesowymi z poprzedniej epoki.\nDokładnie- zgadzam się z Tobą w 100%. Do tego dochodzi bardzo nachalny marketing ze strony nocowanie.pl . Myślę, że koniec tego typu portali jest bliski i coraz ciężej im zdobyć klienta. Nawet z banku tak czego nie dzwonią. Do tego w nocowanie.pl nawet nie mamy dostępu do rzetelnych statystyk. Radzę popytać klientów skąd mają kontakt do waszego obiektu i okaże się, że to wcale nie jest ta strona. Przy porównaniu warto mieć na względzie wynajem sezonowy ,który stanowią połowę ogłoszeń tego portalu.\nPewnie jakieś cwaniaki chcą zarobić na maseczkach i pytanie co ma piernik do wiatraka zasłaniam twarz aby nie wydzielać czegoś tam maseczki nie zapewniają na 100% bezpieczeństwa , najlepiej zakorkować sobie nos czy usta , plastykowe , bawełniane i inne będzie zakaz noszenia wolne żarty do czego [wymoderowano] zmierzacie jesteście oszołomami aby upie...... Polaków żeby w tym zamieszaniu było łatwo zatuszować wasze przekręty szkoda słów


Natolinkowo: W beżach\nNo to powracamy do tematu świątecznego! W ciągu ostatnich paru dni przybyło kilka kartek z tej okazji i dzisiaj będą dwie z nich. Wykonane z jasnych papierów, z mniej standardowymi dodatkami kolorystycznymi.\nPierwsza z granatową kokardą i złotą brokatową bombeczką.\nZdjęcia nie są tak ostre, jak mi się wydawało, że są, ale za to jasne mimo pochmurnego nieba. Kolory wzięłam od Uli STĄD. Chociaż, jak teraz doczytałam, w palecie miały być szarości. No nic - u mnie na ekranie wyglądało na sprane odcienie błękitu i granatu :) Bądź co bądź, bez zainspirowania się paletą Uli, nie zrobiłabym tej kartki :D\nBombka posypana gęsto złotym brokatem - to chyba bardzo modna technika w tegorocznych pracach świątecznych :)\nIdąc za kontrastowym ciosem machnęłam drugą karteczkę w podobnym stylu. Ozdobioną fioletową choinką i pasującą do niej tasiemką.\nChoinka bziknięta glimmer mistem i pomazana brokatem (bo błysku nigdy za wiele!).\nA do tego moje nowe piękne ażurowe serwetki :) Uwielbiam je równie mocno, co brokat :D\nPrzyjemnej środy! Ja po dwóch dniach przerwy wracam do klejenia tematów... nie, nie świątecznych, a ślubnych :)\nSrebrnolistka 5 grudnia 2012 17:49\nBardzo mi się podobają obie, ale pierwsza jest naprawdę piękna :)


Home > Okulary przeciwsłoneczne > Stella McCartney > SC0093S (004)\nSC 0093S są dostępne w 2 innych atrakcyjnych wersjach\n2 113,05 zł\nSC 0093S Informacja o modelach\nSC0093S/004 Okulary przeciwsłoneczne\nTe okulary są idealne na plaże, w drodze do pracy albo w mieście. Maja jednak jedną wadę: przyciągają spojrzenia zazdrośników. Z nowymi okularami Stella McCartney możesz pokazać, ze jesteś trendy. Ta renomowana marka ustala kryteria w bieącym sezonie 2017. Okulary SC0093S marki Stella McCartney z kolekcji 2016 oraz 2017 są dostępne w sklepie internetowym Edel-Optics także w innych wariantach.\nTe oprawki są odpowiednie dla kobiet, które mieszkają w wielkich metropoliach. Nadają się na każdą okazję, bo przecież chodzi o to, żeby dobrze zaprezentować się w roku 2017. Brązowy jest obecnie bardzo modnym kolorem i jest jednocześnie ponadczasowy. Kolor zapewnia bardzo ładny kontrast między skórą a kolorem okularów. Przejście między okularami a twarzą jest harmonijne i zarazem subtelne. Brązowy to najpopularniejszy kolor okularów przeciwsłonecznych. Emanuje ciepłem i jest bardzo delikatny. Eronomiczna forma, 100% ochrony i bogactwo detali plasują Cię na najwyższej półce.\n1 769,06 zł


Kredyt samochodowy. Jak wybrać ten najtańszy? | Motofakty\nArtykuł sponsorowany 25 stycznia 2016, 12:25\nKupno samochodu pociąga za sobą pewne koszty, które wielu z nas nie jest w stanie ponieść wyłącznie z własnych oszczędności. Z tego względu, aby zakupić auto, poszukujemy alternatywnych sposobów sfinansowania takiej transakcji. Jednym z nich jest kredyt samochodowy zaciągnięty w banku.\nKupno samochodu pociąga za sobą pewne koszty, które wielu z nas nie jest w stanie ponieść wyłącznie z własnych oszczędności. Z tego względu, aby zakupić auto, poszukujemy alternatywnych sposobów sfinansowania takiej transakcji. Jednym z nich jest kredyt samochodowy zaciągnięty w banku. Warto jest poznać kilka najważniejszych kwestii, na które koniecznie trzeba zwrócić uwagę wybierając kredyt samochodowy.\nKredyty samochodowe są szczególną grupą produktów kredytowych w bankach, które przeznaczone są na zakup pojazdu. Dzięki swej unikalnej konstrukcji, najczęściej kredyty samochodowe mają niższe oprocentowanie, a co za tym idzie – niższe koszty kredytowe dla klienta, niż kredyty gotówkowe, pożyczki czy też karty kredytowe. Są więc odpowiednią formą zewnętrznego pozyskania środków finansowych na zakup własnego samochodu, zarówno używanego, jak i nowego.\nJak radzą eksperci z działu kredyt samochodowy - forum-kredytowe.pl, przy wyborze oferty na kredyt samochodowy, przede wszystkim powinniśmy zwrócić uwagę na oprocentowanie zobowiązania. Nie jest to jednak jedyny parametr, który jest istotny dla przyszłego kredytobiorcy. Niemniej ważna jest wysokość prowizji pobieranej przez bank za udzielenie kredytu samochodowego. Banki w nieco odmienny sposób mogą określać koszty kredytowe, biorąc pod uwagę łączną kwotę kredytu, o jaki wnioskuje kredytobiorca, udział w pełnej wartości samochodu kredytu, czy też wiek kredytowanego samochodu. Wypadkowa tych wszystkich czynników wskazuje na wysokość prowizji i oprocentowania kredytu samochodowego.\nPatrząc na każdy ranking kredytów samochodowych powinniśmy kierować się tzw. Rzeczywistą Roczną Stopą Oprocentowania (RRSO). W niej zawarte jest większość kosztów kredytu, jakie docelowo musi ponieść kredytobiorca zaciągający kredyt samochodowy. Przy korzystnych kredytach samochodowych wysokość RRSO nie powinna przekraczać 10% w skali roku. Jeśli oprocentowanie jest wyższe, wówczas bardziej opłacalny od kredytu samochodowego może okazać się kredyt gotówkowy.\nPrzy decydowaniu się na konkretny kredyt samochodowy sprawdźmy, czy bank wymaga od nas ustanowienia zastawu rejestrowego. Jest to jeden ze sposobów zabezpieczenia kredytu, ale niekorzystny dla kredytobiorcy.\nZabezpieczeniem spłaty kredytu samochodowego jest sam samochód, który zostaje przewłaszczony na rzecz banku. Inne zabezpieczenia to częściowe przewłaszczenie oraz cesja praw z polisy autocasco.\nJeśli bank nie wymaga od przyszłego kredytobiorcy wykupienia ubezpieczenia, to jest to oferta kredytowa godna uwagi, bowiem dodatkowe ubezpieczenie podwyższyłoby całkowite koszty kredytu.\nKredyt na samochód. Kto i jakie auta kupuje bez wpłaty własnej?\nPandemia i jej ekonomiczne skutki zmieniły podejście do zakupu samochodu na kredyt. Firma Cofidis przeanalizowała jakie preferencje mają Polacy w odniesieniu do...\n29 kwietnia 2022, 7:31\nW okresie świątecznym Polacy biorą więcej kredytów na zakup używanych samochodów. Pojazdy są trudniej dostępne i płacimy za nie więcej, jednak wciąż mniej niż w...\nKredyt na samochód. Ile wydajemy na zakup auta?\nPrzeciętnie auto kupowane na kredyt jest warte około 49 tys. zł – wynika z Kredytowej Mapy Polski Cofidis, firmy specjalizującej się w finansowaniu zakupu...\n1 października 2021, 7:31


Vasas Sport Club – węgierski klub piłkarski z siedzibą w Budapeszcie. W sezonie 2015/2016 klub uczestniczy w rozgrywkach Nemzeti Bajnokság I.W rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów brały udział drużyny które w swoich krajach zdobyły puchar kraju. PZP rozgrywany pod patronatem UEFA organizowany był w latach 1961-1999. Gdy rozwiązano Puchar Zdobywców Pucharów zwycięzcy pucharu danego kraju zaczęli startować w rozgrywkach Puchar UEFA.\nBudapeszt (węg. Budapest; przymiotnik: budapeszteński) – stolica i największe miasto Węgier, położone w północnej części kraju, nad Dunajem. Formalnie stworzony został w latach 1872-73 z trzech połączonych ze sobą miast: Budy i Óbudy na prawym brzegu Dunaju (geograficznie – Średniogórze Zadunajskie) oraz Pesztu – na lewym (geograficznie – Średniogórze Północnowęgierskie i Wielka Nizina Węgierska).Budapesti TC (Budapeszteński Klub Gimnastyczny) - klub powstał w 1885 roku. Od 1895 r. posiadał pierwszą na Węgrzech drużynę piłkarską, będącą jedną z sekcji klubu. 31 października 1897 roku piłkarze BTC rozegrali mecz z Vienną, który uznaje się na Węgrzech za początek zorganizowanego piłkarstwa. BTC zdobyło pierwsze dwa piłkarskie mistrzostwa Węgier. Od 1926 roku liga węgierska przeszła na profesjonalizm. Niektóre kluby nie były w stanie sprostać wymogom zawodowej piłki. Było nim też BTC, które rozwiązano w 1926 r. Piłkarze BTC przed I wojna światową często przyjeżdżali na towarzyskie spotkania z drużynami z Krakowa i Lwowa.\nNemzeti Bajnokság I (nazywana także OTP Bank Liga od nazwy sponsora) – zawodowa liga piłkarska znajdująca się na najwyższym szczeblu piłkarskich na Węgrzech.Piłka nożna (ang. football, amer. soccer) – gra zespołowa. Fani piłki nożnej twierdzą, że jest najpopularniejszą dyscypliną sportową na świecie.


Wskrzeszony (1992) - FDB\nCharles Dexter Ward spędza kilka ostatnich tygodni w domu na obrzeżach Providence. Jego żona Claire, chcąc sprawdzić co się z nim dzieje wynajmuje prywatnego detektywa. Ten po krótkim śledztwie, odkrywa przerażające eksperymenty jakie przeprowadza Charles, w podziemiach domu. Wszystko wychodzi na jaw i mężczyzna trafia do… zobacz więcej\njako John March\njako Claire Ward\njako Charles Dexter Ward\njako Lonnie Peck\njako Holly Tender\njako Kpt. Ben Szandor\njako Dr Waite\njako Policjant w mundurze\nCharles Dexter Ward spędza kilka ostatnich tygodni w domu na obrzeżach Providence. Jego żona Claire, chcąc sprawdzić co się z nim dzieje wynajmuje prywatnego detektywa. Ten po krótkim śledztwie, odkrywa przerażające eksperymenty jakie przeprowadza Charles, w podziemiach domu. Wszystko wychodzi na jaw i mężczyzna trafia do zakładu psychiatrycznego, ale kilka dni później umiera w dziwnych okolicznościach. Asmodeusz\npotwór, detektyw, zło, jaskinia\nLudzie - Nietoperze\nŻywa ciemność - Historia Teda Grotołaza\nAsmodeusz 2009-09-06 7\nwarto – Kolejne przyzwoite przełożenie swiata H.P. Lovecrafta, swietny mroczny klimat, polecam


SPRAWOZDANIE W jaki sposób ujednolicić kontrole rybołówstwa w Europie?\nProcedura : 2015/2093(INI)\nDokument w ramach procedury : A8-0234/2016\nW jaki sposób ujednolicić kontrole rybołówstwa w Europie?\nSprawozdawczyni: Isabelle Thomas\n– uwzględniając art. 3 ust. 3 Traktatu UE, w którym przewidziano potrzebę działania na rzecz „trwałego rozwoju Europy”, w tym „wysokiego poziomu ochrony i poprawy jakości środowiska”, oraz uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 11, 43 i 191,\n– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa,\n– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności jego art. 15 i 36,\n– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005 ustanawiające Wspólnotową Agencję Kontroli Rybołówstwa,\n– uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1010/2009 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania,\n– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/812 w odniesieniu do obowiązku wyładunku, w szczególności jego art. 7 i 9,\n– uwzględniając rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 404/2011 ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa,\n– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa(1),\n– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0068/2016) („Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa” – PECH/8/05354),\n– uwzględniając rezolucję Komisji Rybołówstwa (B8-0581/2016) („Identyfikowalność produktów rybołówstwa i akwakultury w gastronomii i sprzedaży detalicznej” – PECH/8/05296),\n– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa (A8-0234/2016),\nA. mając na uwadze, że zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli objęta jest Unia Europejska;\nB. mając na uwadze, że formularze inspekcji w poszczególnych wzorach sprawozdań z inspekcji w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011 same nie są ujednolicone i zawierają różne nazewnictwo dla tych samych tematów, co skutkuje problemami operacyjnymi w przekazywaniu informacji między organami;\nC. mając na uwadze, że ostatnie protokoły wymiany danych, które są konieczne dla wdrożenia elektronicznych dzienników połowowych, zostały sporządzone w lipcu 2010 r., natomiast elektroniczne dzienniki połowowe zaczęły obowiązywać w styczniu 2010 r.;\nD. mając na uwadze nierówne traktowanie – faktyczne lub odczuwane przez rybaków – w odniesieniu do częstotliwości, trwania, surowości, dokładności, skuteczności i metod kontroli rybołówstwa w Europie oraz mając na uwadze konieczność równego i wolnego od dyskryminacji traktowania;\nE. mając na uwadze, że wysiłki w ramach kontroli powinny być prowadzone koniecznie przy zaangażowaniu i udziale sektora rybołówstwa;\nF. mając na uwadze, że system punktów skutkuje karami dla statków rybackich, a nie właścicieli statków, rybaków czy innych osób zaangażowanych w cały łańcuch produkcji;\nG. mając na uwadze, że sektor rybołówstwa jest jedną z głównych stron zainteresowanych zrównoważonym zarządzaniem morzami i oceanami;\nH. mając na uwadze, że oprócz możliwych różnic regionalnych, istnieją znaczne różnice w stosowaniu unijnych przepisów w państwach członkowskich, zwłaszcza przepisów wprowadzonych na podstawie rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz że poszczególne państwa członkowskie posiadają odmienny system prawny, a także odmienne struktury administracyjne i sądowe, co nieuchronnie znajduje odzwierciedlenie w systemach sankcji administracyjnych lub karnych za naruszenie przepisów wspólnej polityki rybołówstwa oraz znajduje wyraz w fakcie, że systemy te prowadzą do rozbieżności i niesprawiedliwości w poszczególnych państwach członkowskich;\nI. mając na uwadze, że stwierdzono występowanie ryzyka w przypadku, gdy krajowe organy kontroli nie zawsze posiadają dostęp do istotnych danych, aby skutecznie kontrolować zagraniczne statki, a różne podejście do kontroli i sankcji przysparza problemów państwom członkowskim, które podejmują z państwami bandery działania następcze w związku z wykrytymi uchybieniami;\nJ. mając na uwadze konieczność wzmocnienia kontroli wprowadzanych do Unii Europejskiej produktów pochodzących z nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz potrzebę zagwarantowania we wszystkich państwach członkowskich równoważnego poziomu kontroli tych połowów;\nK. mając na uwadze, że za wdrażanie rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i wynikających z niego sankcji odpowiadają państwa członkowskie;\nL. mając na uwadze brak jednostek kontrolnych wyspecjalizowanych w działalności połowowej w niektórych państwach członkowskich;\nM. mając na uwadze, że Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa (EFCA), która została powołana w celu promowania najwyższych wspólnych standardów kontroli w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, pełni skuteczną rolę w zakresie zharmonizowanego stosowania systemu kontroli, mimo ograniczonych środków, jakie posiada;\nN. mając na uwadze, że Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) może przyczynić się do usprawnienia i modernizacji kontroli rybołówstwa, zwłaszcza dzięki liniom budżetowym 11-06-62-02 [kontrola i egzekwowanie przepisów w dziedzinie wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) i zintegrowanej polityki morskiej] i 11-06-64 (EFCA);\nO. mając na uwadze wprowadzenie zakazu wyrzucania przyłowów, który w praktyce skutkuje niesłusznym nakładaniem kar na podmioty sektora rybołówstwa, ponieważ może się zdarzyć, że pomimo stosowania przez te podmioty środków i narzędzi dopuszczonych prawem europejskim oraz podejmowania przez nie wszelkich działań w celu uniknięcia przypadkowych połowów, zostaną one ukarane przez sam fakt, że połowy te przekraczają dopuszczalny limit określony w prawodawstwie europejskim i krajowym;\nP. mając na uwadze zmianę i rozwój technik oraz sprzętu do połowu, istnieje również konieczność uaktualnienia systemów i technik wykorzystywanych do monitorowania w celu zapewnienia ich skuteczności; przypomina, że w tym celu można wykorzystać EFMR;\nQ. mając na uwadze, że obowiązek wyładunku stanowi podstawowe wyzwanie w dziedzinie kontroli, co wymaga szczególnej uwagi ze strony ustawodawcy i organów odpowiedzialnych za kontrole;\nR. mając na uwadze, że niskokosztowe technologie zdalnego śledzenia, takie jak system automatycznej identyfikacji (AIS), umożliwiają dobrowolną kontrolę oraz ułatwiają monitorowanie i zwiększają bezpieczeństwo rybaków;\nS. mając na uwadze, że nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy, jak również handel produktami złowionymi w trakcie takich połowów, stanowią działalność przestępczą w skali całego świata;\nT. mając na uwadze, że ośrodki aukcyjne tworzą strukturę sektora produktów morskich i odgrywają zasadniczą rolę w dziedzinie kontroli połowów na lądzie;\nU. mając na uwadze, że państwa członkowskie posiadają różne systemy prawne, oraz że zgromadzone dowody muszą być dopuszczalne i możliwe do wykorzystania w tych różnych systemach, specyficznych dla każdego państwa członkowskiego prowadzącego dochodzenie;\nV. mając na uwadze, że najlepszymi sprzymierzeńcami wdrożenia rozporządzenia w sprawie kontroli są dobrze wyszkoleni, zmotywowani rybacy, którzy rozumieją korzyści wynikające z tych kontroli i czynnie je honorują;\nI - Czynniki hamujące harmonizację\n1. podkreśla duże znaczenie skutecznej kontroli działalności połowowej w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morskich i utrzymania równych warunków działania dla unijnych flot; apeluje do państw członkowskich, aby zapewniły skuteczne wdrożenie rozporządzenia w sprawie kontroli;\n2. podkreśla, że ambitnej walce UE z połowami NNN na całym świecie powinno towarzyszyć skuteczne stosowanie rozporządzenia w sprawie kontroli na jej własnych wodach;\n3. podkreśla różnorodność zakresów stosowania kontroli oraz rozbieżność dotyczącą poszczególnych miejsc kontroli, a także wynikający z tego dyskryminujący charakter kontroli rybołówstwa, gdyż niektóre państwa członkowskie organizują kontrole na wszystkich etapach, a inne robią to wyłącznie w odniesieniu do niektórych ogniw łańcucha, wykluczając na przykład kwestie dotyczące transportu połowów czy usług restauracyjnych;\n4. uznaje, że znacząco usprawniono system kontroli za sprawą obowiązującego rozporządzenia w sprawie kontroli w połączeniu z rozporządzeniem w sprawie połowów NNN pod względem skonsolidowania wielu poprzednich odrębnych rozporządzeń, jak również wprowadzenia możliwości wykorzystania nowych technologii, podjęcia wstępnych działań na rzecz zharmonizowania sankcji, doprecyzowania roli Komisji i państw członkowskich, usprawnień w zakresie identyfikowalności oraz innych postępów;\n5. przypomina, że akceptacja przepisów przez rybaków uwarunkowana jest uznaniem skutków wdrożenia tych przepisów za sprawiedliwe, narzuconych przepisów za istotne oraz stwierdzeniem zgodności rozporządzenia z tradycyjnymi wzorami i praktykami połowowymi;\n6. uważa za konieczne uściślenie, uporządkowanie i standaryzację działalności połowowej na poszczególnych obszarach morskich;\n7. stwierdza istnienie różnorodnych podejść do organizowania kontroli, gdyż niektóre państwa dzielą kontrole między różne służby administracyjne, podczas gdy w innych kontrole przeprowadza jeden organ administracyjny, a także istnienie różnorodności instrumentów, narzędzi i zasobów ludzkich, środków logistycznych i finansowych stosowanych do przeprowadzania kontroli; stwierdza również, że okoliczności te zmniejszają przejrzystość zarządzania i utrudniają dostęp do informacji;\n8. podkreśla, że skuteczność kontroli jest niejednolita także ze względu na ogromne zróżnicowanie obszarów rybołówstwa w UE, obejmujących od stref ograniczonych i zamkniętych, których zasoby połowowe są współdzielone głównie przez sąsiadujące państwa członkowskie, aż po bardzo odległe i oddalone strefy połowu; w szczególności zwraca uwagę na specyfikę regionów najbardziej oddalonych, których bardzo obszerne wyłączne strefy ekonomiczne obejmujące przede wszystkim wody oceaniczne, a także rodzaj eksploatowanych zasobów połowowych (głównie gatunki głębinowe i masowo migrujące gatunki pelagiczne) oraz brak alternatywnych źródeł wyraźnie usprawiedliwiają wzmożone działania kontrolne w tych regionach, w dużym stopniu uzależnionych od rybołówstwa i silnie narażonych na niszczycielskie działania flot nieprzestrzegających przepisów wspólnej polityki rybołówstwa;\n9. apeluje do państw członkowskich o pełne i prawidłowe wdrożenie rozporządzenia w sprawie kontroli, tak aby wypracować jasny pogląd co do elementów wymagających udoskonalenia podczas nachodzącego przeglądu i tym samym zapewnić funkcjonalność i łatwość stosowania obowiązującego rozporządzenia w sprawie kontroli na przyszłość;\n10. zauważa różnicę w podejściu między kontrolami opartymi na ocenie ryzyka a kontrolami wyrywkowymi działalności połowowej i łańcucha dystrybucji produktów rybołówstwa;\n11. zauważa, że obecna złożoność środków technicznych oraz ogromna liczba przepisów, być może nawet sprzecznych, w tym liczne odstępstwa i wyjątki, rozproszonych w całym zestawie różnych tekstów prawnych, skutkuje problemami nie tylko ze zrozumieniem, ale również z kontrolowaniem i egzekwowaniem tych przepisów;\n12. przypomina, że większość kontroli wyrywkowych przeprowadza się w momencie wyładunku, podczas gdy kontrole przeprowadzane na morzu wykazują wyraźnie wyższy poziom naruszeń przepisów niż kontrole przeprowadzane na lądzie, gdyż te na morzu są oparte na ocenie zagrożeń;\n13. przypomina, że z uwagi na to, iż obowiązek wyładunku oznacza dla rybołówstwa fundamentalną zmianę, w rozporządzeniu (UE) 2015/812 przewidziano dwuletni okres na dostosowanie się, zanim niedotrzymanie obowiązku wyładunku uznawane będzie za poważne wykroczenie; wzywa do przedłużenia tego okresu w razie potrzeby;\n14. zauważa, że państwa członkowskie, a czasem także regiony, w różny sposób dokonują transpozycji przepisów do prawa krajowego i regionalnego ze względu na znaczną liczbę przepisów nieobowiązkowych zawartych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009; podkreśla trudności w praktycznym stosowaniu niektórych przepisów zawartych w rozporządzeniu ze względu na niewielką możliwość ich dostosowania do realiów, między innymi z powodu definicji specyfiki sektora rybołówstwa (floty, narzędzi połowowych, obszarów połowowych i gatunków docelowych), które różnią się znacznie w poszczególnych akwenach, państwach członkowskich i systemach rybołówstwa, lub ze względu na sprzeczności, które mogą prowadzić do kilku odmiennych interpretacji tych przepisów przez inspektorów;\n15. stwierdza, że w przypadku tego samego naruszenia waga przewinień jest różna w poszczególnych państwach członkowskich, a za to samo naruszenie może grozić sankcja administracyjna lub karna; zwraca uwagę, że licencja połowowa oparta na systemie punktów karnych odejmowanych w przypadku nieprzestrzegania przepisów, jest odpowiednim instrumentem europejskim, który przewiduje ramy sankcji grożących za poważne naruszenia, jednak bez koniecznej harmonizacji pogłębia nierówności, pociągając za sobą nierówne traktowanie operatorów w państwach członkowskich; wzywa do unikania takiego różnicowania sankcji;\n16. zauważa, że brak zaufania i przejrzystości między państwami członkowskimi to jeden z podstawowych problemów, jeśli chodzi o wymianę danych w odniesieniu do rozporządzenia; zachęca do rozwiązania tej sytuacji w celu zapewnienia i potwierdzenia równych warunków działalności wszystkich rybaków;\n17. przypomina, że EFCA czuwa nad stosowaniem wspólnych norm w dziedzinie kontroli, inspekcji i nadzoru oraz ułatwia współpracę operacyjną między państwami członkowskimi za pomocą wspólnych planów rozmieszczenia; przypomina o znaczeniu zwiększenia zakresu uprawnień EFCA, tak aby realizowano wspólne działania operacyjne w zakresie kontroli połowów umożliwiające skuteczną koordynację działalności wielu organów władzy lokalnej, regionalnej i państwowej oraz agencji UE pełniących funkcje ochrony wybrzeży na szczeblu UE; apeluje do EFCA o zwiększenie zasobów przeznaczonych na realizację tego zadania;\n18. uważa, że wprowadzenie przez EFCA obowiązkowych elementów programu szkolenia inspektorów rybołówstwa stanowi ważny punkt wyjścia dla standaryzacji procesu kształcenia oraz ujednolicenia procedur kontrolnych, a także wzywa wszystkie państwa członkowskie, by z nich korzystały; stwierdza, że państwa członkowskie nie posiadają – z wyjątkiem przypadków opartych na zasadzie dobrowolności – tych samych norm szkolenia, co oznacza odmienność zakresu kwalifikacji, rekrutacji i celów;\n19. stwierdza, że szkolenie i informowanie rybaków przebiega odmiennie w poszczególnych państwach członkowskich, oraz że nie wdrożono żadnego narzędzia służącego do uproszczenia lub zwiększenia dostępności informacji na temat celu i treści rozporządzenia w sprawie kontroli; uważa, że ten stan rzeczy prowadzi do niewiedzy, która jest głównym czynnikiem hamującym pożądane jednolite stosowanie tego prawodawstwa; zdecydowanie zaleca jak najszybsze wdrożenie tych narzędzi;\n20. zauważa, że choć z upływem czasu zwiększa się świadomość konsumentów w sprawie pochodzenia i identyfikacji nabywanych produktów, również dzięki działaniom uświadamiającym prowadzonym na szeroką skalę przez Komisję, nie są oni w stanie uzyskać odpowiednich informacji o produktach rybnych podawanych w restauracjach, ponieważ ten ostatni etap obrotu handlowego nie jest objęty obowiązkiem informacyjnym;\n21. podkreśla, że wykorzystywanie nowych technologii monitorowania i przekazywania informacji w czasie rzeczywistym ma zasadnicze znaczenie dla usprawnienia nadzoru morskiego; apeluje do państw członkowskich, by zapewniły kompatybilność techniczną stosowanych instrumentów, a także do unikania jedynie częściowego udostępniania baz danych dotyczących kontroli, wynikających z tego różnic i utraty skuteczności;\n22. zauważa, że nie została przeprowadzona ocena rzeczywistego braku możliwości zastosowania niektórych przepisów, który wynika z różnego stanu technologicznego łodzi, logistyki na lądzie oraz organizacji sektora w poszczególnych portach;\n23. podkreśla rolę EFMR, zwłaszcza dzięki jego budżetowi przeznaczonemu na kontrolę celów WPRyb, który na okres 2014–2020 wynosi 580 mln EUR;\n24. uważa, że należy zapewnić jednolity charakter rynku wspólnotowego oraz spełnianie równoważnych wymogów kontroli w poszczególnych państwach członkowskich, tak aby nie zagwarantować jednolitą jakość kontroli wewnętrznych i zewnętrznych w państwach członkowskich oraz brak różnic wynikających z granicy, zza której produkty są wprowadzane do UE;\nII - Propozycje na rzecz poprawy istniejącej sytuacji\n25. opowiada się za uproszczeniem i poprawą unijnego prawodawstwa oraz za zmniejszeniem obciążenia administracyjnego w celu osiągnięcia celu lepszego stanowienia prawa, w szczególności dzięki ograniczonemu i celowemu przeglądowi rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, który jest zaplanowany i oczekiwany najpóźniej w 2017 r., przy jednoczesnym utrzymaniu skutecznych przepisów służących zapobieganiu naruszeniom przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, ich wykrywaniu i karaniu, skupiając się w pierwszej kolejności na lepszym wdrożeniu norm między poszczególnymi państwami członkowskimi, dążąc do większej harmonizacji, z zastrzeżeniem że uproszczenie to opiera się na silnych dotychczasowych ramach kontroli i nie oznacza osłabienia najwyższych standardów ochrony zatrudnienia, środowiska, związków zawodowych czy społeczeństwa;\n26. uważa, że regionalizację przewidzianą w nowej WPRyb należy włączyć w ramy solidnego i zharmonizowanego systemu kontroli; stanowczo sprzeciwia się osłabianiu rozporządzenia w sprawie kontroli oraz jest zdania, że państwa członkowskie mogą korzystać z elastyczności, jaką zapewniają istniejące ramy;\n27. domaga się opracowania tego przeglądu przy udziale instytucji europejskich i sektora rybołówstwa, w szczególności sektora rybołówstwa przybrzeżnego, połowów na małą skalę oraz rybołówstwa tradycyjnego, których ochrona i wsparcie powinny stanowić cel każdego nowego ustawodawstwa;\n28. podkreśla potrzebę prowadzenia rozmów z różnymi organami władz w kraju, w regionach najbardziej oddalonych i w regionie na etapie tworzenia lub zmiany instrumentów prawnych;\n29. stwierdza, że zacieśnienie współpracy między państwami członkowskimi może być drogą do dalszej harmonizacji kontroli; podkreśla w związku z tym konieczność utworzenia grupy eksperckiej ds. przestrzegania zobowiązań w ramach systemu kontroli połowów w Unii;\n30. przypomina Komisji, że aby uniknąć paradoksalnych sytuacji, wdrożenie obowiązujących zasad trzeba poprzedzić zapewnieniem środowiska prawnego i operacyjnego;\n31. uważa, że Komisja Europejska powinna czuwać nad jednolitą i dokładną transpozycją obowiązującego prawodawstwa i sprawdzać stan jego stosowania, na przykład ustanawiając minimalny odsetek partii do sprawdzenia przez każde państwo członkowskie; uważa ponadto, że procedury kontroli muszą być przejrzyste, równe i ujednolicone, co zapewni państwom członkowskim takie same warunki sprawowania kontroli nad rybakami, a zasady kontroli powinny być prostsze, bardziej kompleksowe i spójne;\n32. opowiada się za wzmocnieniem kontroli celem zapobiegania przywozowi ryb pochodzących z połowów nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych poprzez stworzenie, między innymi, krajowych grup wywiadowczych złożonych z wyspecjalizowanych inspektorów połowowych, dysponujących optymalnymi środkami wykrywania zagrożeń, jak również poprzez ustanowienie minimalnego odsetka partii podlegających weryfikacji;\n33. uważa, że niezbędny jest proces gromadzenia wysokiej jakości danych związanych z obowiązkiem wyładunku, proces zarządzania nimi i wykorzystywania ich w celu kontroli i oceny skuteczności wdrażania obowiązku wyładunku oraz w celu dostosowania procesu gromadzenia danych do wymagań wynikających ze zmienionej WPRyb;\n34. apeluje do państw członkowskich i ich organów ds. kontroli rybołówstwa morskiego, by utworzyły zespoły inspektorów wyspecjalizowanych w działalności połowowej; popiera zacieśnienie współpracy między państwami członkowskimi w drodze wymiany inspektorów, metod i danych dotyczących kontroli, dzielenia się analizami ryzyka i informacjami o kwotach statków bandery, a także wzywa do takiej współpracy;\n35. przypomina, że za wdrażanie rozporządzenia w sprawie kontroli odpowiadają państwa członkowskie; wzywa państwa członkowskie do wywiązywania się z ich zobowiązań i do tego, aby ściśle ze sobą współpracowały w celu wymiany dobrych praktyk i danych oraz umożliwienia interoperacyjności systemów kontroli;\n36. uważa, że jednolite i przewidywalne stosowanie różnego rodzaju możliwych kontroli za sprawą pełnego zdefiniowania, zharmonizowania i objaśnienia tych kontroli pomogłoby zapewnić konieczne równe warunki działania w całym unijnym sektorze rybołówstwa;\n37. zwraca uwagę, że w niektórych regionach basenami morskimi zarządza się wspólnie z państwami trzecimi, i wzywa do wzmocnienia współpracy między państwami członkowskimi i państwami trzecimi;\n38. uważa, że potrzebne jest wzmocnienie współpracy i koordynacji pomiędzy państwami członkowskimi, Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa i Komisją;\n39. zwraca się do EFCA i instytucji szkoleniowych w państwach członkowskich o wprowadzenie jednolitego europejskiego programu kształcenia inspektorów rybołówstwa opartego na jednolitym programie nauczania i znormalizowanych zasadach, częściowo finansowanego ze środków EFMR;\n40. wnioskuje o przetłumaczenie i szerokie rozpowszechnianie „podstawowego programu szkoleń” opracowanego przez EFCA, na przykład w drodze praktycznych szkoleń dla organów krajowych, przy wsparciu ze strony EFMR; proponuje, aby włączyć do tego podręcznika przykłady dobrych praktyk stosowanych przez inspektorów;\n41. podkreśla znaczenie oceny i certyfikacji inicjatyw w zakresie szkoleń z kontroli podejmowanych przez strony trzecie;\n42. proponuje poprawę jakości systemów szkolenia i informowania rybaków, które mogłyby być włączone do rybackich organizacji branżowych i przybrzeżnych grup działania (PGD) w celu zapewnienia lepszego zrozumienia celu i ogólnej wagi przepisów, prowadząc tym samym do większej kultury zrozumienia i przestrzegania prawa; zaleca przeprowadzenie w tym celu skutecznych konsultacji z komitetami doradczymi; proponuje utworzenie ogólnodostępnych internetowych baz danych zawierających istotne dla rybołówstwa dokumenty i informacji (łącznie z systemem punktów karnych), o ile dopuszczają to obowiązujące przepisy o ochronie danych, tak aby wszyscy mogli zapoznać się z przepisami i je zrozumieć; zwraca się do Komisji o przedstawienie sytuacji w dziedzinie istniejących szkoleń dających dostęp do zawodu rybaka w Europie oraz o przekazanie jej wniosków w komunikacie;\n43. proponuje rozważenie idei elektronicznego rejestru EFCA (jednego punktu EFCA) wraz z gotowymi do druku lub elektronicznymi wzorami na potrzeby kontroli i centralizacji sprawozdań z kontroli; zauważa, że taki elektroniczny rejestr EFCA można by również wykorzystać do odbioru i centralizacji certyfikatów uprawniających do połowu gatunków wolno żyjących, wydawanych przez państwa członkowskie i państwa trzecie;\n44. proponuje usprawnienie systemów komunikacji publicznej w agencjach kontroli, oraz podkreśla znaczenie okresowego upowszechniania informacji na temat prowadzonych prac i uzyskanych rezultatów, a także stałego udzielania informacji o zasadach stosowanych wobec zasobów rybnych, takich jak minimalne rozmiary oraz tymczasowe i przestrzenne zamknięcia obszarów;\n45. podkreśla konieczność wzmocnienia roli EFCA, w szczególności zwiększenia jego budżetu, uprawnień oraz zasobów ludzkich; sugeruje przeprowadzenie przeglądu warunków kontroli, o których mowa w art. 94 i 95 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, oraz w szczególności przyznanie EFCA prawa do wszczęcia kontroli w odniesieniu do nadmiernie eksploatowanych zasobów połowowych i w przypadku których nie osiągnięto maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY);\n46. podkreśla znaczenie wzmocnienia i zaostrzenia kontroli, zwłaszcza w państwach członkowskich, które wykazały się dotychczas słabym wdrożeniem rozporządzenia w sprawie kontroli, w celu zwalczania nielegalnych połowów, przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa oraz poprawy jakości otrzymywanych danych;\n47. przypomina, że ważne jest posiadanie zdolności do wymiany danych w czasie rzeczywistym, zwłaszcza w trakcie operacji kontrolnych prowadzonych przez agencję wspólnie z państwami członkowskimi oraz koordynowanych przez Agencję za pomocą wspólnych planów rozmieszczenia;\n48. podkreśla znaczenie zwiększenia obecności EFCA bliżej państw członkowskich, w tym regionów najbardziej oddalonych;\n49. proponuje, aby co najmniej dwóch przedstawicieli Parlamentu Europejskiego zasiadało w zarządzie agencji, w którym zasiada już sześcioro przedstawicieli Komisji i po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego, przy czym przedstawicielstwo to miałoby charakter parytetowy (równa reprezentacja kobiet i mężczyzn), a kandydatów powoływałaby Komisję Rybołówstwa Parlamentu spośród jej członków;\n50. zaleca rozszerzenie kontroli – na przykład rozszerzenie monitoringu – na cały łańcuch produkcji oraz powierzenie odpowiedzialności za kontrole morskie tylko jednemu organowi administracyjnemu, aby uniknąć w ten sposób dublowania się kontroli, które powoduje marnotrawstwo zasobów ludzkich, logistycznych i finansowych oraz prowadzi do zamieszania i wywiera niepotrzebną presję na podmioty działające w sektorze rybołówstwa; ponadto apeluje o formalną współpracę instytucji państw członkowskich, która umożliwi skuteczną kontrolę całego łańcucha produkcji ryb;\n51. wzywa Komisję, aby sprawdziła, czy przypisywanie punktów karnych do licencji połowowych jest odpowiednim rozwiązaniem; podkreśla, że system ten prowadzi do przenoszenia punktów wraz z licencją w przypadku sprzedaży statku, co może obniżać wartość niektórych statków i uniemożliwić ich ewentualną odsprzedaż, przykładowo młodym rybakom pragnącym rozpocząć działalność;\n52. zaleca podjęcie konkretnych działań zmierzających do bardziej świadomej i odpowiedzialnej konsumpcji w restauracjach, w tym do wprowadzenia obowiązku podawania przez właścicieli restauracji minimalnego zakresu informacji o produktach, w celu umożliwienia pośredniej kontroli ze strony konsumentów;\n53. proponuje dokonywanie kontroli na szczeblu autonomii lub regionów w odniesieniu do wód śródlądowych, kontroli na szczeblu krajowym w odniesieniu do rybołówstwa morskiego prowadzonego w pasie do 12 mil morskich oraz kontroli na szczeblu wspólnotowym w odniesieniu do pozostałych wód morskich;\n54. uważa, że kontrole przeprowadzane na podstawie oceny ryzyka powinny opierać się na liście przejrzystych, konkretnych i wymiernych kryteriów określonych na szczeblu europejskim;\n55. zaleca harmonizację sankcji przy zachowaniu ich proporcjonalnego, niedyskryminacyjnego i odstraszającego charakteru; opowiada się bardziej za sankcjami gospodarczymi, w tym okresowym zawieszeniem działalności, niż sankcjami karnymi, lecz uważa także, że zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, należy w pierwszej kolejności stworzyć zachęty dla rybaków przestrzegających przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, aby zapobiegać naruszeniom;\n56. przypomina, że sankcje należą do zakresu kompetencji państw członkowskich, a Unia Europejska nie ma prawnej możliwości narzucania harmonizacji na podstawie rozporządzenia 1224/2009; podkreśla jednakże znaczenie systemu punktów karnych jako ram sankcji i wzywa państwa członkowskie do podjęcia inicjatywy w celu wszechstronnej harmonizacji sankcji, w szczególności karnych, aby wyeliminować obecne nierówne traktowanie;\n57. uważa, że system przyłowów w rzeczywistości prowadzi do objęcia podmiotów sektora rybołówstwa obiektywną i bezwzględną odpowiedzialnością, nawet jeśli działają one w pełnej zgodności z prawem i zachowują najwyższą ostrożność w celu uniknięcia przypadkowych połowów;\n58. stwierdza, że system, w którym dany podmiot ponosi odpowiedzialność za czyn, którego nie popełnił ani umyślnie, ani przez zaniedbanie, jest niezgodny z ogólnymi zasadami prawa UE;\n59. apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby rozważyły stworzenie zharmonizowanego minimalnego poziomu kar, który miałby zastosowanie do poważnych naruszeń lub uporczywego postępowania niezgodnego z prawem;\n60. opowiada się za wprowadzeniem wyższych sankcji w przypadku połowów nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych;\n61. apeluje o utworzenie mechanizmów mających na celu uwidocznienie dobrych przykładów w celu poprawy przestrzegania przepisów;\n62. uważa, że interpretacja niektórych przepisów, które dają podstawę do zastosowania kar za przekroczenie limitu przyłowów bez uwzględniania braku winy umyślnej i zaniedbania, stoi w wyraźnej sprzeczności z podstawowymi zasadami Unii Europejskiej ustanowionymi przede wszystkim w art. 6 TUE i stanowiącymi prawo pierwotne;\n63. wzywa Komisję do ustanowienia wytycznych lub kryteriów stosowania i interpretacji przepisów, aby zniwelować różnice w postępowaniu w poszczególnych państwach członkowskich, zwłaszcza w odniesieniu do przypadkowych połowów oraz z uwzględnieniem całkowitej przypadkowości połowów potwierdzonej przez dobrowolne zgłaszanie przekroczenia limitów;\n64. uważa, że ułatwienie podmiotom inwestowania w nowoczesne, łatwe w aktualizacji i wzajemnie kompatybilne technologie w państwach członkowskich sprawi, iż kontrole będą sprawiedliwsze, bardziej zrównoważone i skuteczniejsze;\n65. zachęca do ustanowienia mechanizmów finansowania w celu zwiększenia poziomu wykorzystania niskokosztowych technologii umożliwiających dobrowolną kontrolę oraz dokładniejsze monitorowanie i zwiększających bezpieczeństwo rybaków, zwłaszcza prowadzących tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne;\n66. podkreśla znaczenie technologii elektronicznych (systemów elektronicznej sprawozdawczości i elektronicznego monitorowania), stanowiących potencjalnie tani środek do rozszerzenia zakresu obserwacji działań prowadzonych na morzu;\n67. potwierdza swój sprzeciw wobec wszelkich obowiązkowych systemów nadzoru wideo na statkach;\n68. zwraca uwagę Komisji na fakt, że wykorzystanie nowych technologii obserwacji Ziemi, takich jak satelity Sentinel, byłoby z korzyścią dla kontroli rybołówstwa;\n69. zaleca stosowanie takiej samej kontroli w stosunku do wwożonych produktów rybołówstwa, połowów w strefach przybrzeżnych i rybołówstwa rekreacyjnego, a także w stosunku do floty UE dokonującej połowów poza wodami UE oraz floty państw trzecich dokonującej połowów na wodach unijnych, tak aby zapewnić jednakowy dostęp do całego rynku europejskiego; proponuje wprowadzenie obowiązku wymiany danych dotyczących nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN);\n70. twierdzi, że dostępne środki budżetowe, zwłaszcza w ramach EFMR, powinny być realistyczne, odpowiednie i wystarczające do realizacji celów kontroli;\n71. zaleca, aby czuwać nad trwałością ośrodków aukcyjnych, które mają znaczenie strukturalne dla terytoriów, w szczególności przez przyznawanie finansowania z EFMR, ponieważ przyczyniają się one do przejrzystości i identyfikowalności oraz ułatwiają kontrolę połowów;\n72. popiera uwzględnienie skutków rybołówstwa rekreacyjnego w zmienionym rozporządzeniu w sprawie kontroli;\n73. zwraca się o opracowanie systemu monitorowania, przekazywania informacji i analizowania danych, który będzie kompatybilny z systemami w całej Unii; apeluje ponadto, aby obowiązek określenia ram dotyczących wspomnianej wymiany informacji i danych, odpowiednio do obowiązujących przepisów o ochronie danych, spoczywał na Komisji; podkreśla, że przejrzyste ramy wymiany danych i informacji to podstawa dla stwierdzenia, czy istnieją równe warunki działania;\n74. podkreśla, że wprowadzeniu obowiązku wyładunku musi towarzyszyć zapewnienie odpowiedniej elastyczności w zakresie jego kontroli, ponieważ należy mieć na uwadze zasadnicze zmiany, jakie ten obowiązek wymusza na rybakach, w szczególności w odniesieniu do połowów wielogatunkowych; przypomina o znaczeniu stopniowego stosowania sankcji i systemu punktów za poważne naruszenia przepisów związane z nieprzestrzeganiem obowiązku wyładunku, zgodnie z rozporządzeniem 2015/812 w sprawie obowiązku wyładunku;\n75. podkreśla, że informacje na temat tego, czy i w jaki sposób państwa członkowskie stosują sankcje za różnego rodzaju naruszenia oraz czy sankcje stosuje się konsekwentnie, bez względu na banderę, pod jaką pływa statek, muszą być udostępniane zainteresowanym stronom oraz publicznie dostępne, z zastrzeżeniem pełnego poszanowania prywatności zaangażowanych osób;\n76. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.\nTeksty przyjęte, P7_TA(2014)0083.\nCzęsto ze strony rybaków podnoszą się głosy ubolewania, że kontrola połowów jest u nich dużo bardziej rygorystyczna niż kontrola przeprowadzana u ich sąsiadów, którzy należą do innego państwa członkowskiego lub innego obszaru połowowego. Rybacy przy każdej okazji wspominają także, że wykonują najbardziej kontrolowany zawód. To poczucie niesprawiedliwości każe postawić zasadnicze pytanie: pytanie o jednolity charakter stosowania przedmiotowego rozporządzenia, a tym samym o jego skuteczność. Jeśli można bowiem podejrzewać, że przepisy nie są stosowane z taką samą starannością, należy obawiać się, że dojdzie do sytuacji, w której dany przepis przestanie być przestrzegany ze względu na fakt, iż nie jest on tak samo egzekwowany w stosunku do wszystkich.\nNa kilka miesięcy przed przeglądem rozporządzenia w sprawie kontroli rybołówstwa, którego można było się spodziewać na koniec reformy wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), i wraz z wprowadzeniem obowiązku wyładunku warto, aby Komisja Rybołówstwa zajęła się tym tematem. Cel jest dwojaki: zidentyfikować uchybienia w stosowaniu przepisów prowadzące do tego poczucia nierówności i zaproponować rozwiązania służące zwiększeniu stopnia harmonizacji kontroli wspólnej polityki rybołówstwa będącej już i tak jedną z najbardziej zintegrowanych dziedzin polityki w Europie.\nI. Podejście przyjęte przez sprawozdawczynię\nSprawozdawczyni odbyła szereg podróży w celu przeprowadzenia spotkań i zapoznania się z różnymi realiami kontroli połowów, a wiedzę zdobytą podczas tych różnych wizyt wykorzystała w niniejszym sprawozdaniu (wizyta w Vigo w Hiszpanii, gdzie swoją siedzibę ma Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa, wizyta w Kiel w Niemczech, wizyta w Genui we Włoszech, wizyta w Ostendzie w Belgii, a także wizyta w położonych w Bretanii miejscowościach Lorient i Etel oraz w miejscowości Boulogne-sur-Mer na północy Francji).\nPodczas tych podróży, a także na miejscu w Brukseli, sprawozdawczyni miała okazję rozmawiać z wieloma rybakami, przedstawicielami Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa, a także z inspektorami krajowymi i regionalnymi.\nSprawozdawczyni była także inicjatorką przesłuchania w Komisji Rybołówstwa, na które zostali zaproszeni dyrektor Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa, a także osoby odpowiedzialne za kontrolę połowów w kilku państwach członkowskich: we Francji, Niemczech, Irlandii, we Włoszech i w Hiszpanii.\nII. Najważniejsze wnioski zgłoszone przez sprawozdawczynię\nNiniejsze sprawozdanie pozwala przedstawić szereg stwierdzeń, a także sformułować pewną liczbę zaleceń.\n1. Stwierdzenia dotyczące czynników hamujących harmonizację\nDzięki wspomnianym podróżom i spotkaniom sprawozdawczyni mogła naocznie przekonać się o wielkiej różnorodności zakresów stosowania kontroli, procedur i strategii. Dowodem tego jest fakt, że niektóre państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na wszystkich etapach łańcucha dostaw za pośrednictwem jednego organu kontrolnego, podczas gdy w innych krajach uczestniczące organy kontrolne są liczne, a jeszcze inne państwa koncentrują się jedynie na kilku etapach łańcucha dostaw produktów żywnościowych pochodzenia morskiego.\nKażde państwo członkowskie wdraża własne systemy kształcenia inspektorów rybołówstwa, własne wymagania szkoleniowe, wymagany poziom wiedzy i własne metody rekrutacji.\nPonadto systemy kształcenia rybaków są odmienne, a zagadnienie kontroli i sankcji nie wydaje się stanowić elementu należącego do wymagań wiedzy stawianym rybakom.\n- Procedura i metody kontrolne\nKażde państwo członkowskie stosuje odmienne procedury kontrolne. Choć istnieje znormalizowany formularz służący do zgłaszania naruszeń na statkach, to procedury kontrolne się od siebie różnią. Przykładem tego może być brak jakiegokolwiek odgórnego schematu proceduralnego dotyczącego dokonywania kontroli. Ewentualne sprzeczności w przepisach lub brak możliwości ich zastosowania zostawiają inspektorom dużą swobodę interpretacyjną. Wreszcie metody kontrolne i stosowane narzędzia nie są zasadniczo takie same.\nStwierdza się również, że państwa członkowskie, a nawet regiony, mogą w odmienny sposób dokonywać transpozycji przepisów do prawa krajowego ze względu na dużą liczbę nieobowiązkowych przepisów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009. Wielokrotnie poruszana była także kwestia braku możliwości zastosowania niektórych przepisów rozporządzenia w praktyce, czy to ze względu na niewielką możliwość dostosowania przepisów do realiów, czy to ze względu na występowanie w nich sprzeczności, takich jak w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, co może prowadzić do subiektywnych interpretacji dokonywanych przez inspektorów.\nPonadto metoda oceny ryzyka jest czasami bardzo subiektywna i mało przejrzysta, co może rodzić pytania ze strony osób pracujących w branży o powody, które leżały u podstaw wielokrotnego przeprowadzania kontroli.\nWreszcie Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa prowadzi wspólne plany rozmieszczenia, które umożliwiają koordynowanie działań poszczególnych państw członkowskich. Obecnie mandat agencji do prowadzenia wspólnych projektów jest ograniczony do zbyt wąsko określonego mandatu powierzonego jej przez państwa członkowskie na mocy art. 94 i 95 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009. Budżet agencji jest ponadto zbyt niski i należy zauważyć, że WPRyb oraz rozporządzenie zbiorcze zostały przyjęte bez towarzyszącej oceny skutków finansowych dla agencji kontroli.\nProcedury sądowe i sankcje różnią się w poszczególnych państwach Unii Europejskiej: sankcja za to samo naruszenie może mieć w jednych krajach charakter administracyjny, a w innych – karny. Należy zauważyć, że w państwach członkowskich, w których sankcja ma charakter karny, stawianie przed sądem rybaków obok osób oskarżonych o napaść na drugiego człowieka wydaje się nieodpowiednie i paradoksalne, ponieważ sytuacja ta przyczynia się do wymierzania bardzo niskich kar.\nWydaje się istnieć zgoda co do tego, że sankcja o charakterze ekonomicznym, taka jak zakaz wychodzenia w morze, jest najskuteczniejsza.\nSystem punktów karnych wprowadzony na mocy rozporządzenia w sprawie kontroli z 2009 r. stanowi próbę harmonizacji – na szczeblu europejskim – sankcji za poważne naruszenia z zastosowaniem sankcji ekonomicznych. Niemniej funkcjonowanie tego systemu jest dalekie od ideału ze względu na odmienne interpretacje przepisów przez państwa członkowskie, co pociąga za sobą bardzo duży stopień nieprzestrzegania przepisów przez osoby pracujące w branży, tym bardziej że punkty przypisywane są statkom, a nie pojedynczym osobom, co jest bezprecedensową sytuacją prawną pozostającą w sprzeczności z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. Przepisy wprowadzone w ramach EFMR umożliwiają także nałożenie sankcji unijnych.\n- Instrumenty (technologie i narzędzia)\nInstrumenty, narzędzia i środki finansowe wykorzystywane do przeprowadzania kontroli również różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Niestety niekompatybilność niektórych instrumentów lub technologii stosowanych przez państwa członkowskie skutkuje utratą skuteczności. Przykład różnorodności technologicznej w odniesieniu do dzienników połowowych każe postawić pytanie o możliwość ogłaszania przetargów na szczeblu europejskim. Stwierdza się również, że niektóre ze stosowanych technologii są przestarzałe i mało wydajne, co jest tym bardziej godne ubolewania, zważywszy na brak budżetu na modernizację technologii kontrolnych.\nBazy danych wykorzystywane przez państwa członkowskie nie zawsze są udostępniane na potrzeby wymiany informacji, choć jest to niezbędne do oceny ryzyka i opracowania strategii kontroli. Poufność niektórych danych, na którą powołują się niektórzy, stanowi czynnik utrudniający harmonizację.\nNiektóre rządy ustanowiły dostępne dla wszystkich elektroniczne banki danych, aby rejestrować w nich wszystkie dane dotyczące połowów, wykorzystywanych jednostek rybackich i stosowanych cen. Praktyka ta przynosi podwójną korzyść, gdyż pozwala dysponować danymi wtedy, gdy jest to konieczne, a także wspiera proces kontroli.\n2. Propozycje zawarte w sprawozdaniu\n- Harmonizacja zakresu stosowania\nNależy uprościć obowiązujące prawodawstwo wspólnotowe, zwłaszcza przez dokonanie zaplanowanego na 2017 r. przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Obowiązujące rozporządzenie jest prawdziwą rosyjską matrioszką; aby na przykład zrozumieć, które przepisy dotyczą planu wieloletniego, należy koniecznie zapoznać się z dziesiątkami artykułów. Ponadto stosowanie trybu przypuszczającego powinno być zakazane.\nAbsolutnie niezbędne wydaje się wprowadzenie europejskiego systemu kształcenia inspektorów oraz opracowanie jednolitych wymogów w dziedzinie kontroli. Należy także usprawnić proces szkolenia rybaków. Promowaniem i organizowaniem takich szkoleń mogłyby się zająć rybackie organizacje zawodowe, aby podnieść poziom zrozumienia sensu i celu obowiązujących przepisów i kontroli prowadzącego do większej kultury przestrzegania prawa. Utworzenie internetowych baz danych umożliwiających wszystkim dostęp do przepisów i zapoznanie się z nimi również wydaje się sprawą pilną, choć już samo rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 nakłada obowiązek utworzenia stron internetowych dla szerokiego grona odbiorców, które nie istnieją jednak we wszystkich krajach.\nWreszcie negocjacje z komitetami konsultacyjnymi istnieją dzisiaj na papierze, ale brakuje im skuteczności, głównie ze względu na bardzo krótkie terminy, którymi dysponują komitety, aby ustosunkować się do kwestii będących przedmiotem konsultacji. Ważne jest, aby komitety te były w pełni włączane w procesy decyzyjne, gdyż stanowi to gwarancję akceptacji przepisów oraz ich stosowności.\n- Procedury i metody\nNależy podjąć działania w celu zharmonizowania procedur w całej Europie i wzmocnić rolę EFCA, szczególnie w odniesieniu do udostępnionych jej środków i zakresu działania. Widać wyraźne postępy wszędzie tam, gdzie Agencja – obecnie działająca w bardzo wąskim zakresie – podejmuje interwencje z wykorzystaniem wspólnych planów rozmieszczenia. Dobrym rozwiązaniem byłoby więc pozwolić jej działać także tam, gdzie – jej zdaniem – koordynacja jest najpotrzebniejsza, a mianowicie na wszystkich obszarach połowowych, na których połowy obejmują gatunki poniżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY). Zważywszy na ogromne uprawnienia strategiczne, którymi dysponuje Rada Administracyjna Agencji, ciężko jest skądinąd zrozumieć, że Parlament Europejski nie jest w niej reprezentowany, i należałoby taką reprezentację wprowadzić.\nWażne jest także, aby procedury kontrole były przejrzyste i ujednolicone. W tym sensie kontrole przeprowadzane na podstawie oceny ryzyka muszą być obiektywne i oceniane w sposób przejrzysty, a kryteria ryzyka powinny zostać opracowane na szczeblu europejskim.\nNależy wreszcie skoordynować działania różnych organów kontrolnych, aby unikać sytuacji „wyścigu” do kontroli i nadać bardziej racjonalny charakter prowadzonym działaniom.\nAbsolutnie niezbędne jest, aby sankcje za takie samo naruszenie były jednakowe dla wszystkich oraz aby wprowadzono środki zachęcające do przestrzegania przepisów. Utworzenie w każdym państwie członkowskim stanowiska sędziego specjalizującego się w sprawach morskich byłoby pierwszym krokiem w tym kierunku.\nKontrole będą jeszcze bardziej skuteczne, jeśli uczestnicy będą w stanie inwestować w technologie nowoczesne i wzajemnie ze sobą kompatybilne. Dzięki temu monitorowanie satelitarne statków, na przykład, umożliwi stwierdzanie naruszeń na lądzie i ukierunkowywanie działań, które należy podjąć.\nW tym kontekście dostępne środku budżetowe, zwłaszcza w ramach EFMR, muszą być odpowiednie do celów kontroli i muszą umożliwiać zachęcanie do badań i innowacji. To dzięki wykorzystaniu takich właśnie narzędzi polityka kontroli będzie mogła zostać zmodernizowana w całości. Niestety obecny budżet EFMR jest niewystarczający.\nZarówno dla celów związanych z pracami legislacyjnymi, jak i na potrzeby skutecznej kontroli dane są kwestią najwyższej wagi. Umożliwiają one definiowanie strategii, optymalizację efektywności oraz sprawniejsze namierzanie obszarów połowowych, statków lub praktyk stanowiących największe ryzyko. Konieczne jest zatem gromadzenie kompatybilnych danych z poszczególnych państw członkowskich i zapewnienie ich przekazywania na lądzie.\nAby podsumować niniejsze sprawozdanie i streścić oczekiwania dotyczące harmonizacji, sprawozdawczyni przytoczyła słowa jednego z rybaków: „Flota połowowa może stosować się do bardziej rygorystycznych przepisów, ale nie może być tak, że przepisy te nie będą takie same dla wszystkich”.