Jeżeli Bóg nie chce zła, a jednak tyle zła dzieje się na Jego świecie, to czy jest On wszechmocny? Odpowiedź na to pytanie - jak na tyle innych - chrześcijanin kończy hymnem dziękczynnym, że niewyobrażalnie wielką godnością zostaliśmy obdarzeni. Ale zacznijmy tę odpowiedź od początku: Nie ma zewnętrznej miary, wedle której można by mierzyć Bożą wszechmoc, bo wówczas miara byłaby, przynajmniej pod jakimś względem, większa od samego Boga. Miara Bożej wszechmocy jest w Nim samym. Ponieważ zaś Bóg istnieje naprawdę i jest Najwyższym dobrem, więc realnie istniejąca nieskończona Boża wszechmoc jawi nam się, jakby posiadała granice: granicą Bożej wszechmocy jest absurd i zło. Trafniej, bardziej zgodnie z rzeczywistością, byłoby powiedzieć, że Boża wszechmoc jest tak dosłownie nieskończona, iż nie może jej osłabić żaden absurd ani zło. Zdanie: "Bóg nie może uczynić absurdu ani zła", zawiera w sobie przeczenie pozorne: można przełożyć je na zdanie twierdzące: "Wszystko, co Bóg czyni, jest zawsze i bez reszty sensowne i dobre". Mówić o "niemożności Boga" to używać nazwy pustej, a czynimy tak, gdyż mamy skłonności do pojmowania absurdu i zła w taki sposób, jakby to było coś równie realnego jak sens i dobro.\nŚwiadomi powyższego, posłużymy się jednak pojęciem "granic" Bożej wszechmocy. Wygodny ten skrót ułatwi bowiem podjęcie pytania o genezę zła, pomoże nam również opisać wielkość ludzkiej godności. Mianowicie stworzenie osoby, bytu zdolnego do miłości, ociera się o "granice" możliwości samego Boga. Nawet bowiem Bóg nie mógłby stworzyć takiego bytu, który otrzymałby istnienie od razu jako ktoś kochający. Miłość bowiem zakłada odwewnętrzny, wolny wybór; zdeterminowanie kogoś do miłości to coś równie absurdalnego jak kwadratowe koło.\nTo prawda: jeśli kocham, to dlatego, że Bóg pierwszy mnie ukochał i to On obdarza mnie zdolnością kochania - ale nie ma we mnie miłości, dopóki miłość nie płynie ze mnie, z osoby, jako wolny czyn.\nMiłość to w gruncie rzeczy coś Boskiego i, na dobrą sprawę, stworzeniu się nie należy. "Bóg jest miłością" (1 J 4,8). Właśnie na tym polega tajemnica Trójcy, że każda z trzech realnie odrębnych Osób tak całkowicie i bez reszty otwiera się na dwie pozostałe, że wszyscy Trzej są jednym, niepodzielnym i niezłożonym Bogiem. Jak to określa formuła św. Fulgencjusza (+533), przyjęta przez Sobór Florencki w roku 1442: "Ojciec jest cały w Synu, cały w Duchu Świętym; Syn jest cały w Ojcu, cały w Duchu Świętym; Duch Święty jest cały w Ojcu, cały w Synu". Wiara w Trójcę uodparnia skutecznie na pokusy zarówno neoplatońskiego emanacjonizmu, jak i teogenezy: Bóg nie ma żadnej potrzeby wylewania się na zewnątrz, nie jest też samotny ani nie potrzebuje dopełnienia.\nRaczej odwrotnie: Stworzenie, zwłaszcza powołanie do istnienia istot zdolnych do miłości - aniołów i człowieka - jawi się nam jako akt miłości zupełnie niepojętej, jakby nielogicznej i szalonej. Co prawda, używam teraz języka mistyków, choć i w opisach powściągliwych teologów zdarzały się czasem takie określenia (np. u Karola Bartha). Miłość niepojęta i jakby nielogiczna powołała nas do istnienia: bo cóż to za pomysł - jak szalony to mówię - stawiać stworzenie na samej granicy statusu stworzeń, obdarzać je Boską zdolnością miłości, a nawet więcej, przez przebóstwiającą łaskę przenosić je ponad status stworzeń, czynić bogopodobnym, "uczestnikiem Bożej natury" (2 P 1,4)! To są naprawdę "granice" Bożych możliwości.\nMożliwość zła jest konsekwencją tak niepojętej wielkoduszności Boga. Powinna ona zawsze pozostać tylko możliwością, ale niestety stało się tak jak się stało. Jeżeli bowiem stworzenie zostało uzdolnione do miłości, to, rzecz jasna, mogło wybrać miłość, powinno ją było wybrać, ale nie musiało. Bo miłość albo płynie z wolnego wyboru, albo nie ma jej wcale. Bóg mógł nie stwarzać istot zdolnych do miłości; jeśli jednak je stworzył, nie mogło to się nie łączyć z ryzykiem pojawienia się zła. Nie miejmy do Pana Boga pretensji o to, że Jego dzieła nie są absurdalne.\nZło wzięło swój początek od istot, które zostały stworzone jako z gruntu dobre. Niektóre z tych stworzeń zupełnie bezsensownie zagarnęły wyłącznie dla siebie, zamknęły w sobie potężną duchową energię, złożoną w nich przez Stwórcę i uzdalniającą je do wielkiej miłości. Stworzenia te zaczęły realizować sprzeczność, co z konieczności je dogłębnie wypacza i pustoszy. Bo z jednej strony akceptują swój status istot stworzonych do miłości, zachłannie zatrzymując dla siebie wszystkie wspaniałe moce, jakimi zostały obdarzone; z drugiej strony, nie mają zamiaru naśladować Boga, który jest miłością, chcą siebie zachować wyłącznie dla siebie, żal im cokolwiek z siebie dawać innym. Przypatrzmy się uważnie temu opisowi diabła, bo cząstka tej postawy znajduje się w każdym ludzkim grzechu. Również mechanizm zniszczenia działa podobnie: energia przeznaczona do miłości, jeśli ją dusimy w sobie albo, wbrew jej naturze, chcemy ją użytkować egoistycznie, zamiast budować, zaczyna niszczyć, zamiast uszczęśliwiać, pogrąża w nieszczęściu.\nDiabeł nie jest żadnym uosobieniem zła ani osobowym złem, jest stworzeniem Bożym, które zamiast miłości postanowiło realizować sprzeczność i sprowadziło na siebie bezmiar samozniszczenia. I nie żadna negatywna energia sieje zło po świecie: zło bierze się z istot rozumnych, które w sposób przewrotny używają wspaniałych Bożych energii, przeznaczonych na to, aby świat stworzony uczynić miejscem powszechnej miłości. Każdy dzień, jeśli tylko umiemy obserwować, przynosi nam coraz to nowe potwierdzenia, jak bardzo potrafimy nadużyć, nawet przeciwko samym sobie, darów udzielonych nam przez Dobrego Stwórcę.\nWłaśnie dlatego, że początkiem wszechstworzenia jest Bóg, zło, w ostatecznym wymiarze, jest bezcelowe. Tylko poszczególne złe inicjatywy, co najwyżej całe kompleksy takich inicjatyw, mogą mieć swój cel. Ścieżki zła wprawdzie mogą wyprowadzać na jakieś szerokie gościńce, ale same gościńce prowadzą do nikąd, znikają w pustyni zniszczenia i śmierci. Przyczynowość zła, okaleczoną w. zakresie wszystkich czterech przyczyn, znakomicie zanalizował św. Tomasz w Summie teologicznej (1q.49).\nCo jednak najbardziej przeraża w tajemnicy zła, to nie tyle nawet otwarta przed nami możliwość niedobrych, owocujących spustoszeniem wyborów. W końcu cóż by nam szkodziło omijać takie możliwości z daleka: do kontaktu elektrycznego też niebezpiecznie jest wkładać palec, ale nic złego stąd nie wynika, bo nie tylko pokusa, ale nawet myśl o tym nie przychodzi nam do głowy.\nW tajemnicy zła przeraża to, że ona nas jakby przerasta, jesteśmy w nią uwikłani. Nasza dobra wola zbyt często ma tylko pozory prawdziwości, a w każdym razie jest słaba; nasze rozeznanie dobra zwykle jest albo jednostronne, albo nawet wypaczone przez zadufane w sobie zaślepienie; nasze dobre czyny, nawet jeśli są wielkie i słodkie jak beczka miodu, rzadko żeby nie były zatrute jakąś kroplą dziegciu. To co bierzemy za postęp moralny, jeśli się bliżej przypatrzeć, niejednokrotnie okazuje się dostosowaniem prawa lub obyczaju do nowej - płytszej lub wypaczonej - mentalności. A nade wszystko podlegamy jakiemuś tajemniczemu naciskowi w kierunku zła: "Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię zło, którego nie chcę... Nieszczęsny ja człowiek!" (Rz 7,19-24).\nOwszem, mimo wszystko człowiek pozostał stworzeniem w zasadzie dobrym. Pozostała w nas tęsknota za prawdą i dobrem, i nie do końca utraciliśmy umiejętność obiektywnego, rozróżnienia prawdy od fałszu, dobra od zła. Potrafimy się poświęcać dla sprawiedliwości, nie obojętne jest nam dobro bliźniego oraz całych ludzkich zbiorowości. Cenimy sobie wolność i niejeden z nas z dobrym skutkiem pracuje nad tym, aby stać się panem samego siebie. Najważniejsze zaś, że to wszystko możemy włączyć w postawę miłości - na szczęście umiemy kochać prawdziwie, choć w obecnej naszej sytuacji nie każda nasza miłość jest prawdziwa, każda zaś prawdziwa miłość jest ułomna.\nOczywiście, lepiej żyć w takiej oazie, niż od razu zginąć na pustyni. Ale naszą oazę ze wszystkich stron otacza śmiercionośna pustynia. I nie widać perspektyw wyjścia. Wiatr wiejący od pustyni wysusza naszą wodę i zasypuje nas piaskiem. Piasek z pustyni odnajdujemy wszędzie, nawet w naszych oczach i w naszym pożywieniu. Od czasu do czasu naciera na nas piaskowa burza. Nie ma dnia, żeby ktoś, zniechęcony tymi warunkami, nie uciekał z oazy, by znaleźć niechybną śmierć na pustyni. Cóż z tego, że udaje nam się czasem wydrzeć pustyni jakiś kawałek gruntu? Cóż z tego, że w naszej oazie odbywają się wesela? Wszystko to ma niewątpliwy sens, ale nie zmienia to faktu podstawowego, że nasza oaza otoczona jest pustynią, że całe nasze dobro dokonuje się w cieniu śmierci.\nHoryzont śmierci bodaj najbardziej w tajemnicy zła przeraża. Jeśli ktoś usłyszy, że owocem grzechu. jest śmierć, nich nie odpowiada pochopnie, że on się śmierci nie boi, bo jemu wystarczy pięknie przejść przez swoje krótkie życie. Śmierć biologiczna to zaledwie symbol śmiercionośności grzechu (choć już ona potrafi być straszna). Grzech sprowadza śmierć na dobro, jakie czynimy. Czyż nie zdarza się, że nawet miłość, która dawała początek nowym istotom ludzkim, umiera jeszcze za życia małżonków? Czy ktoś zaprzeczy temu, że umiemy wprzęgać prawdę w służbę śmiercionośnego kłamstwa, a naszą zdolność do solidarności czyż nie wykorzystujemy również do zabijania? Co gorsza, grzech sprowadza śmierć do wnętrza człowieka: pustoszy duszę, czyni życie bezsensownym. Śmiercionośność grzechu powinna się kojarzyć nie tyle ze zgonem stwierdzanym przez lekarza, co z potępieniem wiecznym.\nI to jest szczególnie tragiczne w prawdzie o grzechu pierworodnym: już rodzimy się w horyzoncie śmierci otoczeni miłością, zdolni do dobrego, a przecież ukierunkowani ku, śmierci. Nie obarczajmy Pana Boga winą za ten stan rzeczy, bo również ten opis, jeśli przeprowadzimy go obiektywnie, zakończy się dziękczynieniem, że On mimo wszystko nas kocha, i to kocha skutecznie, jako Wybawiciel od śmierci. Zarzutów przeciwko Stwórcy, jakie mogą się zrodzić w głowie człowieka przerażonego tajemnicą zła, jednak nie przemilczajmy.\nA więc po pierwsze: Jeśli anioł światłości, w całej pełni zdając sobie sprawę z tego co czyni, ściąga na siebie samozniszczenie - jego sprawa, nie nam w to wchodzić. Ale dlaczego Pan Bóg zezwala mu, aby nam szkodził? Kto wie, gdyby nie jego złowrogi współudział, zło może w ogóle nie pojawiłoby się w ludzkich dziejach? A gdyby nawet się pojawiło - być może zdołalibyśmy sami z nim sobie poradzić. I po drugie: Czy to nie okrutne, że małe niewinne dziecko przychodzi na ten świat już w horyzoncie śmierci, mimo że przecież nic złego jeszcze nie uczyniło? Czy to sprawiedliwe, że grzeszność człowieka jest wcześniejsza niż jego grzechy? Czy można dziwić się temu, że człowiek, który grzesznym już się urodził, potem rzeczywiście czyni zło?\nDoprawdy zbyt łatwo przychodzi nam posądzać Pana Boga o nieliczenie się z dobrem swoich stworzeń. Nominaliści, przedstawiający Boga wydającego dekrety, ustalającego i szafującego nagrody i kary według swojego widzimisię, w każdym pokoleniu zyskują zastępy swoich nieświadomych zwolenników. Bóg prawdziwy jest inny. Aniołów i ludzi stworzył, aby uczestniczyli w Jego doskonałościach, na swój obraz i podobieństwo ich stworzył. I właśnie dlatego postępuje z nami w taki sposób, w jaki postępuje.\nDlaczego Pan Bóg zezwala na niszczycielską działalność diabła? Nie zapominajmy o tym, że On jest Trójjedynym - Jego rozumne stworzenia mogą osiągnąć osobową dojrzałość tylko przez miłość, poprzez osobowe oddawanie się Jemu samemu i sobie wzajemnie. Każda z osób stworzonych została po imieniu wywołana z niebytu miłością Bożą, a równocześnie wszyscy razem stanowimy jakąś jedność, łączą nas nici wzajemnej solidarności. Wyszliśmy z ręki Trójjedynego i właśnie dlatego moje dobro może promieniować na innych, zaś dobro innych mnie się udziela - a moc wzajemnego oddziaływania jest tym większa, im większe jest to dobro. Ta nasza wzajemna solidarność mogła - i powinna - dotyczyć wyłącznie dobra. Z chwilą pojawienia się zła, zaczęliśmy na siebie promieniować również złem. Zło, jakim przepełniony jest szatan, istota ontycznie od człowieka niewyobrażalnie doskonalsza, zatruwa swoim rozkładem szczególnie szeroko i szczególnie groźnie.\nSolidarność w dobru i złu nie ma jednak w sobie nic mechanicznego, jej uczestnikami są przecież osoby. Dobro i zło, jakie dzieje się poza mną, w jakiś sposób naciska na mnie, abym ja podobny wybór podjął, ale mnie nie determinuje. Widać to wyraźnie w opisie pierwszego ludzkiego upadku. Szatan istotnie się do tego upadku przyczynił, ale to człowiek dokonał złego wyboru.\nCzy nie mógłby Pan Bóg wyłączyć szatana, skoro ten znieprawił się doszczętnie i nieodwracalnie, ze wspólnoty wszechstworzenia, pozbawić go możliwości promieniowania swoim złem na innych? Otóż jak się wydaje, jedyną siłą, jaką Pan Bóg uznaje, jest moc miłości. A przy tym założeniu istnieje tylko jedna droga unieszkodliwienia szatana: utrwalić się w miłości. Ta myśl zapewne zawarta jest w biblijnym obrazie strącenia szatana z nieba: szatan nie może mieć najmniejszego dostępu do istot bez reszty przenikniętych miłością. Również do naszej ziemi trudniej byłoby mu przystąpić, gdyby kręgi miłości, jakimi staramy się ją otoczyć, były gęstsze i trwalsze.\nZasada solidarności wszechstworzenia, w bliższym zaś kręgu: solidarności ogólnoludzkiej, wiele wyjaśnia w tajemnicy grzechu pierworodnego. Dzieje ludzkości nie zaczęły się w chwili mojego urodzenia. Ziemia, kiedy się na niej pojawiłem, nie była królestwem dobra, ale miejscem walki dobra ze złem. Zanim jeszcze zacząłem cokolwiek rozumieć, już byłem przedmiotem oddziaływania zarówno dobra, jak i zła; zła niestety również.\nJednak grzech pierworodny to coś więcej niż tylko przebywanie w polu oddziaływania niszczących sił zła. Już rodzimy się jako moralne i duchowe kaleki. I nie da się wyjaśnić tego faktu, bo nie jesteśmy w stanie zrozumieć jego źródła. Wszelkie zło, jakie popełnia człowiek, jest dokonywane przez grzeszników. Tylko pierwszy grzech, który jest przyczyną grzeszności nas wszystkich, został popełniony przez istotę bezgrzeszną. Ani rozumem, ani wyobraźnią nie da się pojąć, jak straszną rzeczą jest grzech kogoś bezgrzesznego i jak straszne niesie on za sobą spustoszenie. Tradycyjna teologia tak oto opisuje jego tragiczne skutki: Zerwała się jakaś istotna, życiodajna, prawdziwie osobowa więź ,z Bogiem: człowiek, stworzony osobą, utracił zdolność kontaktu ze Stwórcą proporcjonalnego do swojej godności. Rzecz jasna, jest to katastrofa również ontyczna, w której deformacji musiała ulec sama natura człowieka, w Bogu przecież mająca swe źródło i od Niego czerpiąca swoją doskonałość. Duch. człowieczy, odcięty od Źródła swej mocy, jest teraz zbyt słaby, aby zapanować nad sobą samym oraz nad ciałem. Liczne dobre dynamizmy, w które Stwórca wyposażył człowieka, aby składały się na nasze bytowe bogactwo, utraciły w znacznej mierze swoją kierunkowość i w miejsce pierwotnej harmonii nosimy w sobie chaotyczne kłębowisko przeciwstawnych sobie sił. Rozum, oddzielony od pierwszego Źródła prawdy, łatwo ulega jednostronnej fascynacji jakimiś prawdami cząstkowymi, a nawet ma trudności z odróżnianiem prawdy od fałszu. Wola człowieka, oddalona od źródła wszelkiego dobra, zaczyna ulegać pokusie samoubóstwienia i czuje się uprawniona orzekać arbitralnie o tym, co jest dobrem a co złem. Oto obraz naszego duchowego kalectwa, z którym już się rodzimy, a które jedynie ujawnia się i pogłębia, w miarę jak samodzielnie zaczynamy wchodzić w tajemnicę zła.\nCzy trzeba dodawać, że jest to sytuacja zupełnie niezgodna z pierwotnym zamysłem Stwórcy? Nie po to Stwórca uzdolnił nas do udziału w swojej niezmienności, żebyśmy się utrwalili w złu. Ale zarazem podziwiajmy pokorę i cierpliwość Wszechmogącego. Nie sprzeciwia się On złu (por. Mt 5,39), nawet jeśli ono się rozszerza, bo tak naprawdę można je ugasić tylko miłością. Wszechmoc Boża jest to pokorna wszechmoc miłości.\nNiewiedza pierwotna i wtórna\nZarzuca się niekiedy chrześcijaństwu, że opisując obecną sytuację człowieka, używa zbyt dużo czarnej farby. I rzeczywiście, nie ma chyba religii ani doktryny, która , przedstawiałaby rozpaczliwość ludzkiego położenia tak wyraźnie i z taką dosadnością. I nie dziwota, że ludzie unikają tej wiedzy o sobie: prosty instynkt samozachowawczy nakazuje śmiertelnie choremu nie dostrzegać, jeśli to tylko możliwe, grozy swojego położenia. Spojrzeć w oczy całej prawdzie umożliwia człowiekowi dopiero wiara w Chrystusa. Bo gdy pojawia się realna nadzieja na wybawienie z śmiertelnego niebezpieczeństwa, pytanie, jak to jest z nami naprawdę, przestaje być skrzętnie omijanym tabu. W każdym razie zarzuty, jakoby chrześcijańska antropologia była pesymistyczna, oparte są na nieporozumieniu. To prawda, że sam opis ludzkiej grzeszności może przyprawić o rozpacz. Ale opis ten - niestety, przedstawiający rzeczywistość - jest jedynie punktem wyjścia dla nowiny, która stanowi samą istotę wiary chrześcijańskiej: że Bóg Prawdziwy, Syn Boży równy Przedwiecznemu Ojcu, stał się jednym z nas, abyśmy mogli stać się jedno z Nim. Jeśli to nowina prawdziwa, nie ma z całą pewnością i nie będzie nowiny bardziej radosnej.\nNie tu miejsce, aby opisywać dokładnie istotę zbawczego czynu Chrystusa. Wypunktujmy tylko. Po pierwsze, Chrystus, Człowiek Doskonały, przypomniał nam, co to w ogóle znaczy być człowiekiem. "Człowieka nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa - mówił Ojciec Święty na Placu Zwycięstwa - A raczej: człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć ani kim jest, ani jaka jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie".\nPo wtóre, dobro, jakie spełnił na tej ziemi Człowiek Doskonały swoim życiem, a zwłaszcza swoją nieskazitelną miłością w godzinie męki, ma wartość nieskończoną wszak ów Człowiek jest Synem Bożym! Toteż ma On - Jeden z nas - moc ogarnąć swoim dobroczynnym promieniowaniem wszystkich ludzi wszystkich pokoleń. W każdym, kto zbliży się do Syna Bożego, rozpoczyna się powrót do utraconej pełni człowieczeństwa. Powrót rzeczywisty, choć zakończy się on dopiero w wymiarze eschatologicznym; powrót transcendentny wobec empirii, ujawniający się jednak w znakach. Odkupienie ludzkości dokonało się więc tymi samymi drogami powszechnej solidarności, którymi weszliśmy w tajemnicę zła. Syn Boży - Bóg Prawdziwy, ale przecież Jeden z nas - nie tylko przywrócił pisrwotny sens jedności wszechstworzenia, ale wypełnił ją nowym blaskiem.\nPo trzecie, i to jest najważniejsze: Ten, który uzdrawia ludzką naturę, uzdalnia nas - i to już teraz - do prawdziwej przyjaźni z Bogiem, otwiera nam dostęp do Źródła życia i miłości, przemienia nas w synów Bożych, uczestników Bożej natury. Choć nie ominie mnie śmiertelne łoże, przecież wychodzę już poza cień śmierci: dobro, jakie czynię, już nie całe zanurzone jest w czasoprzestrzeni. Najlepsza cząstka mojego dobra i mojej miłości dostąpi mocą Chrystusa - nieśmiertelności. "Błogosławieni, którzy w Panu umierają, (...) albowiem uczynki ich idą za nimi" (Ap 14,13).\nProgram, z jakim Chrystus przychodzi do człowieka, jest tak wielki, że jakaś odmowa wiary - całkowita lub cząstkowa, świadoma lub nieświadoma - jest zjawiskiem chyba powszechnym. W samej Ewangelii zostawiono nam zatrważający znak zapytania: "Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?" (Łk 18,8). Początkowo nawet wiara najbliższych Chrystusowi uczniów naznaczona była słabością.\nSądzę, że odrzuceniu Chrystusa zawsze towarzyszy jakaś odmowa przyjęcia prawdy o ludzkiej grzeszności. Jak powiedzieliśmy wyżej: za duży to ciężar, żeby unieść go, nie mając nadziei. Istnieje jednak zasadnicza różnica między pierwotną niewiedzą o swoim rozpaczliwym położeniu a odmową przyjęcia do wiadomości prawdy na ten temat. Otóż wydaje się, że w chrześcijańskiej Europie prawda o stanie upadku, w jakim się znajdujemy, tak głęboko weszła w świadomość kulturową, że można jej nie znać tylko przez odmowę przyjęcia do wiadomości. Spróbuję wyliczyć parę popularnych metod zapominania o tym, że jesteśmy grzeszni:\nTrzy pierwsze stosują ludzie wierzący w Chrystusa. Po pierwsze, wypłukujemy z treści najbardziej kluczowe pojęcie wiary chrześcijańskiej, pojęcie zbawienia. Okazuje się, że bardzo trudno dociera do naszej świadomości, że zbawienie to wyzwolenie tego co w nas dobre spod cienia śmierci, rozwiązanie naszych sparaliżowanych zdolności do dobrego, uaktywnienie całego bogactwa, jakie Stwórca włożył w nasze człowieczeństwo, oraz - co najważniejsze - przebóstwiająca przyjaźń z Bogiem. Chcielibyśmy zredukować zbawienie do jakiejś konsumpcyjnie pojętej wiecznej szczęśliwości, która rzekomo należy się tym, co żyją uczciwie. Zresztą "uczciwość", we współczesnym rozumieniu tego słowa, nie zobowiązuje ani do poważniejszej pracy moralnej, ani do szukania mocy z góry: wystarczy, że idę za dobrymi odruchami swojej natury i w ostatecznym bilansie czynię więcej dobra niż zła.\nDrugą metodą zapominania przez chrześcijan prawdy o ludzkiej grzeszności jest bagatelizowanie niszczycielskiej potęgi zła. Kiedy przeciętny laik dowiaduje się o próbach niektórych teologów i publicystów zakwestionowania prawdy o grzechu pierworodnym, sakramentu pokuty czy nauki o możliwości potępienia wiecznego - nie zawsze domyśla się, że nie chodzi tu bynajmniej o spory oderwanych od życia dogmatyków. W rzeczywistości, w próbach tych znajduje wyraz niedobra potrzeba współczesnego pokolenia, zmęczonego złem, udowodnienia sobie, jakoby "nie taki diabeł był straszny, jak go malują". Niestety, rzeczywistość nie ma obowiązku dostosowywania się do naszych poglądów i będzie taką, jaką jest; niezależnie od tego, czy to nam się podoba czy nie. Tyle jedynie możemy wskórać fałszywymi poglądami na tak ważny temat, że staniemy się niewolnikami "do kwadratu": nie tylko że będziemy w niewoli grzechu, ale możemy już nawet utracić świadomość, że jesteśmy w niewoli.\nSpróbujmy przypatrzyć się krótko, jak istotna prawda zawarta jest w ostrzeżeniu, że człowiek może zmarnować się na zawsze, zasłużyć sobie na potępienie wieczne. Jeśli zło, jakie jest we mnie, może zniszczyć mnie tak straszliwie i nieodwracalnie, znaczy to, że nie ma z nim żartów: nie jest ono pozorem i do jego usuwania muszę się wziąć z całą energią i powagą. Ale nie tylko ten argument wskazuje na fałsz sentymentalnego mniemania, że skoro miłosierdzie Boże jest nieskończone, to piekło musi być puste. Za mniemaniem tym kryje się obraz Boga, autorytarnego władcy, który zewnętrzną decyzją swej woli rozporządza stworzonymi przez siebie osobami, jakby to były tylko przedmioty. Już dawno zauważono intrygujące pokrewieństwo sentymentalizmu z mentalnością autorytarną. Gdyby Bóg rzeczywiście był taki, to Syn Boży zupełnie niepotrzebnie przychodził na ten świat: wystarczyłaby Jego jedna zewnętrzna decyzja i wszyscy - w dodatku bez żadnej duchowej pracy - bylibyśmy zbawieni. Tymczasem, miłosierdzie Boże jest oczywiście nieskończone, ale zwraca się ku osobom, nie ku przedmiotom. Ostrzeżenie przed potępieniem wiecznym uświadamia mi, iż ja swoim złem mogę się zamknąć na nieskończone Miłosierdzie. Sentymentalne pomniejszanie potęgi zła jest przede wszystkim dlatego groźne, że demobilizuje: zniechęca do wysiłków moralnych i szukania mocy nadprzyrodzonej. Zastanawianie się nad tym, czy piekło jest puste czy nie, z natury rzeczy jest jałowe, bo niczego nie zmieni. Natomiast ostrzeżenie: "Uważaj, żebyś nie zmarnował bezpowrotnie swojego życia!" pobudza do czynu; i to jeszcze zauważmy, że wyrasta ono ze wspaniałej nadziei: każdy z żyjących na tej ziemi - niezależnie od tego, jak głęboko uwikłał się w zło może się jeszcze uratować!\nTrzecia chrześcijańska metoda zapominania o swojej grzeszności jest najpowszechniejsza, bo zapewne wszyscy ją po trosze stosujemy, co oczywiście dodatkowo świadczy o tym, że możliwość całkowitego poradzenia sobie z naszym złem przekracza nasze siły. Metoda ta polega na głośnym przyznawaniu się do tego, że jesteśmy ułomni przy jednoczesnym zagłuszaniu w sobie egzystencjalnej świadomości tego faktu. Bo cóż to za rozpoznanie własnej grzeszności, jeśli nie pobudza mnie ono do czynienia dobra i naprawy tego co złe? Prawda o uzdrawiającej łasce przestaje wówczas być dogmatem wiary - studnią niewyczerpaną pełną wody żywej - a staje się bardziej lub mniej jałową doktryną. Sakrament pokuty mogę przeżywać nie tyle jako spotkanie z Miłosiernym, który przywraca mi zdrowie i obdarza nadprzyrodzoną energią, co jako okazję do łatwego zwolnienia się z. obowiązku pracy nad sobą.\nChrześcijanie lubią powtarzać: "Dopóki żyjemy na tej ziemi, zawsze będziemy grzeszni", "ubogich zawsze mieć będziecie między sobą" (Mt 26,11). Jak poznać, kiedy zdania te wyrażają prawdę, a kiedy ją tylko przedrzeźniają? Kryterium jest proste: Prawda jest dynamiczna, zawsze pociąga ku dobremu. Prawda Boża nigdy nie jest jałową doktryną, nigdy też nie utwierdza w gnuśnym samozadowoleniu.\nJeszcze parę słów na temat pozachrześcijańskich dróg ucieczki od ludzkiej grzeszności, wydeptywanych w chrześcijańskiej Europie. Oświeceniowe wyobrażenia o bezgrzesznym człowieku, którego wystarczy wyzwolić z niewoli przesądów, żeby ujawniła się jego anielskość, należą już chyba tylko do historii. Utraciły swoją wiarygodność również świeckie eschatologie, które nadzieję zbawienia wiecznego usiłowały zastąpić ideą postępu i dążeniem "ku świetlanej przyszłości".\nNajbardziej atrakcyjny wydaje się dziś program zaniechania wielkich programów uzdrowienia ludzkości i nastawienia się na te niewielkie i ułomne, ale realne dobra, jakie mogą być naszym codziennym udziałem. Docenić różne uroki życia, nie utrudniać sobie wzajemnie życia, ale raczej ułatwiać, pogodzić się z niedogodnościami, których nie da się usunąć - oto główne punkty tego programu. Mówią niektórzy, że w ten sposób wraca do nas duch starożytnej Grecji, z jego żywiołową akceptacją ciała i rozumu, tańca i nauki, a zarazem z jego konkretną, nie uwikłaną ideologicznie świadomością, że errare humanum est. Ale nie jest wykluczone, że przy większej znajomości zarówno kultury greckiej, jak i duchowych dziejów chrześcijaństwa, doszlibyśmy do wniosku, że postawa ta jest jednostronną i częściowo wypaczoną formą czysto chrześcijańskiej akceptacji dla Bożego dzieła stworzenia.\nCo najbardziej niepokoi w tej postawie, to jej dystans wobec żywego człowieka. W programie życiowym jej zwolenników nie uwzględnia się samej nawet możliwości poświęcania się dla innych: "ułatwiajmy sobie życie, bo to przecież nic nie kosztuje, ale nie poczuwam się do niczego więcej". "Żywemu człowiekowi - że pozwolę sobie nazwać po imieniu popularne dziś przekonanie - wolno mi nawet wyrządzić krzywdę, jeśli stoi na mojej drodze; jedynym warunkiem, jakiego staram się wówczas przestrzegać, to żeby nie krzywdzić w sposób nieelegancki". Ofiarami tej postawy są zwłaszcza dzieci i starcy, i w ogóle najbardziej bezbronni. Historia zapewne nie zna epoki, w której dzieciom zadawano więcej krzywdy: krzywda wynikająca z dopuszczenia rozwodów oraz sztucznych poronień jest najbardziej oczywista, ale nie wyczerpuje bezmiaru dziecięcej krzywdy. O dezorientacji naszego pokolenia Europejczyków niech świadczy fakt, że wiele krzywdy zadajemy w imię oszczędzania ludziom cierpienia: jakbyśmy chcieli dorównać współczesnej technice, która wynalazła takie sposoby oczyszczania z brudu, że środki czyszczące daleko bardziej zatruwają środowisko niż usuwany przez nie brud.\nSympatyczne skądinąd hasło nieutrudniania sobie życia traci wiele ze swojej sympatyczności, jeśli ludzie wyznają je w przekonaniu, że mogą co najwyżej błądzić, ale nie są grzesznikami. Trudność zachowania niektórych zasad moralnych tłumaczy się wówczas nie tyle swoją grzesznością, co zbytnim rygoryzmem prawa moralnego - i żeby "nie utrudniać sobie życia", rozmiękcza się zasady moralności rodzinnej, gospodarczej, politycznej. Tymczasem łamanie prawa moralnego zawsze owocuje ludzkim nieszczęściem, nawet jeśli w poszczególnych przypadkach związek ten nie jest empirycznie oczywisty. Sądzę, że najwyższy już czas postawić sobie wspólnie pytanie o najgłębsze przyczyny tego oceanu ludzkiej samotności i wzajemnej obojętności, w którym toniemy niemal wszyscy. Zrozumielibyśmy wówczas, do jakiego stopnia odrzucenie wiedzy o swojej grzeszności może w nas zniszczyć zdolność kochania.\nOdkryć na nowo prawdę o upadku człowieka, odnaleźć zawartą w niej wielką nadzieję i wezwanie ku lepszemu - to, w moim mniemaniu, nie cierpiący zwłoki warunek odzyskania naszej europejskiej tożsamości. Jeśli raz dzięki chrześcijaństwu - dowiedzieliśmy się o naszym grzechu, to już nie możemy o nim nie wiedzieć, możemy co najwyżej niewiedzę udawać. Chodzi nie tylko o to, żeby umieścić doktrynę o upadku w naszej wizji człowieka, jak to czyni na przykład prof. Kołakowski w swoim znakomitym szkicu Czy diabeł może być zbawiony? Rzecz w tym, żeby pozytywnie uznać, że człowiek naprawdę jest grzeszny. Staram się nie upraszczać tezy prof. Kołakowskiego i z radością dostrzegam aż dwa jej otwarcia na rzeczywistość ludzkiej grzeszności: Kołakowski jest niezwykle wrażliwy na zawarte w doktrynie antynomie oraz wzywa do ciągłego jej weryfikowania. Nie jest więc wykluczone - choć nie jestem tego pewien - że niewiele się między sobą różnimy.\nDoktrynę o ludzkiej grzeszności można uwieńczyć rozmaicie, między innymi doktryną o zbawieniu przez Chrystusa. Ale rzeczywiście uwolnić od grzeszności może nas tylko Chrystus. Jeśli zaś nie jest On Synem Bożym, nasza sytuacja jest beznadziejna.\nCo do mnie, wierzę, że tylko Chrystus Zbawiciel wszystkich ludzi może naprawdę wyzwalać nas z naszej grzeszności. Wiara moja pomaga mi szanować poglądy odmienne i otwierać się na zawarte w nich poszukiwania prawdy o człowieku. Ale Chrystusa nie umiem zamknąć w swoich poglądach: wierzę, że jest On naprawdę Zbawicielem wszystkich. Wierzę, że tylko On potrafi odpowiedzieć na beznadziejną samą w sobie prawdę o ludzkim grzechu, której w Europie trudno w dobrej wierze nie znać.


Czy królowa jest tylko jedna? – ZS-P w Mielżynie\n– Czy królowa jest tylko jedna?\nCzy królowa jest tylko jedna?\nWpis opublikowano 01 listopada, 2021 przez\tEW\tw Aktualności\nDynia, bo o niej mowa, odgrywała główną rolę podczas zajęć w ostatnim tygodniu października. Zarówno uczniowie, jak i nauczyciele udowodnili , że jedna z najważniejszych umiejętności XXI wieku, czyli umiejętność pracy w grupie, nie jest im obca. Na prośbę pani Aliny Kowalik każda klasa, wraz z wychowawcą, przygotowała plakat promujący dynię zgodnie z mottem „Dynia zdrowa jest, trzeba ją jeść”. Wszystkie plakaty zostały wywieszone na korytarzach, co wprowadziło niesamowicie dyniowy klimat w naszej szkole. Pani Marika Wróbel przygotowała prezentację zachwalająca odżywcze właściwości dyni.\nW czwartek, wraz z panią Karoliną Kwiatkowską i panią Iwoną Król, uczniowie klas 1-4 uczestniczyli w lekcjach kulturowych z języka angielskiego. Dowiedzieli się, że święto Halloween pochodzi od Celtów, którzy wierzyli, że w wigilię Wszystkich Świętych duchy schodzą na ziemię, by znaleźć osobę, w której „zamieszkają” przez następny rok. Aby ułaskawić duchy i odstraszyć je od siebie, na grobach i przed domami stawiano jedzenie oraz zakładano na siebie straszne maski i kostiumy. Stąd tez wzięła się tradycja „trick or treat-cukierek albo psikus”. Nasi uczniowie wiedzą już, że udział w zabawie biorą tylko udekorowane domy. Klasy 1 i 2 wzięły udział w dwugodzinnej pracy grupowej. Uczniowie obejrzeli krótkie video „This is Britain-Halloween” prezentujące, jak obchodzone jest święto Halloween w Wielkiej Brytanii. Ponadto, nauczyli się tekstu oraz gestów do piosenki „Hello, my friends” Super Simple Songs, zapoznali się z podstawowym słownictwem związanym ze świętem Halloween, wysłuchali książeczki „Pumpkin, what do you see?” oraz wykonali plakaty utrwalające wiedzę.\nKlasy 5 uczestniczyły w konkursie wiedzy o Halloween przygotowanym przez panią Elwirą Wasiewicz. W klasie 5a pierwsze miejsce zdobył Wojtek Witkowicz, miejsce drugie zajął Dawid Gadziński, a miejsce trzecie – Klara Szymańska. Natomiast w klasie 5b – pierwsze miejsce zajęła Lena Wiącek, miejsce drugie Michał Brzeziński a miejsce trzecie Maria Larus. Gratulacje! Uczniowie otrzymali pamiątkowe dyplomy oraz słodki upominek.\nDodatkową atrakcją był konkurs pumpKING na najciekawszą dynię. Wzięło w nim udział aż 21 uczniów klas 1-4. Cała społeczność szkolna była pod wrażeniem kreatywności oraz staranności wykonanych prac. Zwyczajne dynie zamieniły się w niezwykłego lwa, pająka, klowna, diabła czy też przepiękną damę. Pomysłów nie było końca. Dlatego też jury w składzie: Karolina Kwiatkowska, Iwona Król oraz Ewelina Zawodna zdecydowało, że wszyscy uczniowie zostaną jednakowo nagrodzeni dyplomem, książką oraz słodkościami za włożenie serca w wykonanie swojej dyni.\nW piątek, 29 października odbyło się „Święto dyni”. Dzieci i nauczyciele zostali poproszeni o ubranie się tego dnia na pomarańczowo. Każdy, kto postanowił wziąć udział w zabawie otrzymał słodki upominek. W stołówce szkolnej serwowano kompot z dyni, a rozkoszne przedszkolaki upiekły dyniowe babeczki. Hmmm…Czy tylko mnie burczy w brzuchu? Jednak to nie koniec atrakcji w przedszkolu. Dzieci wraz z paniami wykonały także eksperyment „Wulkan z dyni”.\nPo pracowitym tygodniu nadszedł czas na trzydniowy odpoczynek. Dlatego tez wszystkim uczniom, ich rodzinom oraz pracownikom szkoły życzymy spokojnego długiego weekendu.


Jedną z najbezpieczniejszych i najskuteczniejszych metod oczyszczania wątroby jest infuzja płatków owsianych. Ta roślina zbożowa ma działanie przeciwzapalne, żółciopędne, okrywające, moczopędne i hematopoetyczne na organizm ludzki. Ponadto, ziarna owsa zawierają wystarczającą ilość składników mineralnych, witamin, węglowodanów, tłuszczów i białek, co pozwala nasycić organizm użytecznymi substancjami, a tym samym go uzdrowić. Uzupełnij oczyszczanie wątroby owies - raczej długa, ale najskuteczniejsza i łagodna procedura. Ta metoda jest szczególnie zalecana po zastosowaniu antybiotyków lub długotrwałym stosowaniu innych leków, które mają negatywny wpływ na wątrobę. W celach profilaktycznych takie czyszczenie narządów należy przeprowadzać dwa razy w roku.\nPrzed rozpoczęciem leczenia wątroby owsem układ trawienny powinien zostać przywrócony do normy, ponieważ toksyny i szkodliwe substancje wydalane przez organizm, wchodzące do odurzonego jelita, są gwałtownie wchłaniane przez krew, powodując w ten sposób zatrucie całego organizmu. Do przygotowania narzędzi leczniczych wykorzystano wiele popularnych receptur, poniżej uważamy je za najbardziej złożone.\nWytwarzanie mieszaniny terapeutycznej\nAby oczyścić wątrobę z owsa przyniosły maksymalny efekt, zaleca się stosowanie następującej receptury: wlać szklankę ziaren owsa do emaliowanego pojemnika, dodać trzy łyżki deserowe ze świeżych lub suchych liście borówki i kilka łyżek pączków brzozy. W otrzymanej mieszaninie zalać 4 litry przegotowanej wody, a następnie pozostawić do zaparzenia w chłodnym miejscu na jeden dzień. Następnie możesz ugotować drugą połowę mieszanki: posiekać szklankę dzikich jagód różanych, zalać szklanką wody, dodać dwie łyżki rdestu i gotować przez 15 minut. Po tym, bulion musi nalegać 40 minut, przecedzić przez gazę, a dzień później dodać pierwszą połowę mieszaniny do niego, wlać to wszystko do butelek i umieścić go w schowku w lodówce.\nLeczenie wątroby owsem powinno odbywać się codziennie 30 minut przed posiłkiem, zaleca się wcześniejsze podgrzanie mieszaniny. Pierwszego dnia porcja nie powinna przekraczać 50 ml, drugiego dnia dawkę zwiększa się do 100 ml, a we wszystkie kolejne dni należy zażyć 150 ml infuzji medycznej. Po 10 tygodniach musisz zrobić sobie przerwę przez 14 dni, a następnie powtórzyć od nowa. Leczeniu wątroby owsem towarzyszą pewne ograniczenia. Przede wszystkim należy całkowicie wyeliminować spożywanie alkoholu i produktów mięsnych. Powinieneś także powstrzymać się od przyjmowania leków, szczególnie antybiotyków. Bardzo ważne jest przestrzeganie zdrowego trybu życia, w przeciwnym razie leczenie nie przyniesie oczekiwanych rezultatów.\nGotowanie Lepkie płatki owsiane\nOprócz powyższego przepisu można użyć lepkiej mąki owsianej. Aby to zrobić, wlać nieobrane płatki do rondla, zalać zimną wodą i trzymać przez trzy godziny na małym ogniu. Ważne jest, że mieszanka nie gotuje się, należy stopniowo ugotować miękko. Otrzymaną zawiesinę należy przecierać przez sito i przyjmować kilka razy dziennie zamiast jedzenia. Wysoce niepożądane jest dodawanie cukru lub soli do lepkiej masy, w przeciwnym razie obróbka owsa wątroby będzie nieskuteczna.\nNiektóre choroby falistych papug i ich leczenie\nJak przygotować zimne przekąski na świątecznym stole\nZdrowa żywność. Gulasz z kapusty w powolnej kuchence\nWątróbka drobiowa w wolnym naczyniu z warzywami i sosem pomidorowym


Ekranów informacyjnych w poznańskich tramwajach na razie nie będzie | Magazyn Kolejowy - Katalog Firm Kolejowych I kolej.com.pl\nEkranów informacyjnych w poznańskich tramwajach na razie nie będzie\nMiejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne miało zamontować ekrany w nowych tramwajach i autobusach. Informowałyby one pasażerów o utrudnieniach komunikacyjnych.\n- Chcemy w przyszłości wyświetlać na ekranach informacje przydatne naszym pasażerom np. o zmianach w rozkładzie jazdy, korkach, objazdach itp. – wyjaśniała na początku stycznia Iwona Gajdzińska, rzecznik prasowy MPK.\nRozwiązanie na pewno ułatwiłoby podróż po mieście wszystkim poznaniakom. Firma AMS odpowiedzialna za testy wyświetlała jednak w czasie testów na ekranach m.in. informacje ze strony internetowej „Gazety Wyborczej” (zarówno AMS jak i GW należą do grupy spółki Agora). Poznańskie MPK dowiedziało się o tym dopiero z rozmowy z dziennikarzami.\n- Poprosiliśmy o wyjaśnienie, co w fazie testów będzie wyświetlane na ekranach – tłumaczyła wówczas rzeczniczka MPK.\nSprawa okazała się jednak bardziej skomplikowana i testy przerwano. Kiedy będą wznowione, nie wiadomo.\n- Interesy nasze i AMS są ze sobą sprzeczne – my chcieliśmy, aby pasażerowie mogli czytać informacje o utrudnieniach komunikacyjnych, a AMS zależało na pokazywaniu informacji miejskich z „Gazety Wyborczej”. Jesteśmy w stanie zaakceptować obecność innych informacji obok tych redagowanych przez nas, ale tylko pod warunkiem, że będziemy mieć wgląd w ich treść i ilość. – wyjaśnia Gajdzińska.\nJak dodaje rzeczniczka MPK, w tej chwili trwają próby wypracowania kompromisu, który zadowoli zarówno MPK jak i firmę AMS.\n- Z tego, co mi przekazano wynika, że informacje wyświetlane na ekranach mają pochodzić z wielu źródeł, nie tylko z portalu gazeta.pl - zapewnia Karolina Goźlińska, specjalistka ds. marketingu i PR w firmie AMS. - Miałyby tam się pojawić informacje miejskie, ale także te dotyczące sportu czy turystyki. MPK też oczywiście będzie miało czas na pokazywanie własnych informacji.\nGoźlińska twierdzi, że ruch należy do MPK. Musi ono podjąć decyzję, czy zgadza się na te warunki i czy będzie chciało podpisać umowę.\nNie wiadomo więc, kiedy ewentualnie ekrany informacyjne mogą się pojawić w poznańskich autobusach i tramwajach.\nAutor: (źródło: Zenon Kubiak, mmpoznan.pl, 11.03.2010)


Uporządkuj chronologicznie podane zdania, tak aby ... - Zadane.pl\nUporządkuj chronologicznie podane zdania, tak aby powstał plan wydarzeń przedstawiony w tekście. - Przygotowanie miejsc dla uczestników uczty - Tajemnicze zamknięcie się okien i drzwi - Odejście starca - Przybycie Lancelota do Karlionu. - Zakrycie "Niebezpiecznego Miejsca" - Pojawienie się starca i młodego rycerza - Zajęcie przez Galahada " Niebezpiecznego Miejsca" ;*\nprzez Wittorio 04.02.2010\n*przybycie lancelota do karlionu\n*przygotowanie miejsc dla uczestników uczty\n*zakrycie niebiezpiecznego miejsca\n*tajemnicze zamknięcie się okien i drzwi\n*pojawienie się starca i młodego rycerza\n*zajęcie przez galahada niebezpiecznego miejsca\ngalahad był ubrany w czerwony jak krew pancerz. był bez miecza i bez tarczy. kolor jego pancerza nie jest typowy dla zbroi rycerskiej, ponieważ zbroja zazwyczaj jest innego koloru.\nkutwa dobre dzienki ;]\nwielkie dziękiiiiiii ;3


Recenzja 2. sezonu serialu Krzyk - Nerdheim.pl\nPrzyznaję bez bicia, że do serialowej wersji kultowego Krzyku podchodziłem z mieszanymi uczuciami. Uwielbiam serię wyreżyserowaną przez Wesa Cravena, miałem jednak bardzo poważne obawy odnośnie tego, czy jej konwencję uda przenieść się na mały ekran. Pierwsza seria Krzyku okazała się niemałym zaskoczeniem, bo chociaż nie był to serial idealny, bardzo zręcznie wykorzystywał filmowe motywy, podchodził z odpowiednim szacunkiem do filmowego pierwowzoru i – co najważniejsze – trzymał w napięciu, sprawiając, że na następne odcinki czekało się z wypiekami na twarzy. Mając na uwadze to, jak nieznośne było czekanie przez tydzień na ciąg dalszy, za drugą serię zabrałem się dopiero po jej zakończeniu, żeby móc obejrzeć całość bez irytujących przerw. I powiem Wam: znów się udało, chociaż to już trochę nie to.\nJak to zwykle w przypadku tego typu produkcji bywa, po rozprawieniu się z psychopatycznym mordercą wszystko zaczyna powoli wracać do normy, aż tu nagle pojawia się pierwsza – czy może raczej: kolejna – ofiara i koszmar zaczyna się na nowo. Czy to naśladowca? a może tajemnicza „niespodzianka”, o której mówił pierwszy morderca przed śmiercią, w postaci – zdawałoby się – niezidentyfikowanego wspólnika? Jakkolwiek by nie było, liczba ofiar powoli (bardzo powoli) rośnie, a Lakewood i final girls znów zaczynają żyć w strachu przed szaleńcem w masce Brandona Jamesa.\nDruga seria Krzyku odchodzi trochę od konstrukcji typowego slashera. Chociaż w obu seriach zginęło tyle samo osób, to jednak ze względu na inne rozłożenie akcentów ma się wrażenie, że w drugiej zabójca jest jakby trochę bardziej leniwy. Przez pierwszych osiem odcinków giną tylko trzy osoby, a licznik zgonów zaczyna przyspieszać dopiero w ostatnich czterech. Nowego zabójcę, zdaje się, bardziej od zabijania interesuje nękanie Emmy i Audrey oraz prowadzenie z nimi psychologicznej gry na wyniszczenie, stąd też więcej tutaj dramatu, co może nie spodobać się zatwardziałym fanom slasherów, liczących na liczne okrutne mordy. Nie zmienia to jednak faktu, że mimo wszystko serial nadal oglądałem z zapartym tchem, łykając po cztery odcinki dziennie. Z drugiej strony, stosunkowo szybko wytypowałem mordercę i zawiodłem się oglądając ostatni odcinek, który potwierdził, że miałem rację.\nFormuła serialu pozwala na jedną bardzo ważną zmianę względem filmów: daje możliwość dobrego przedstawienia bohaterów, ich historii, motywacji itd. W trwającym około półtorej godziny filmie zadaniem cycatej blondynki czy głupkowatego mięśniaka jest po prostu zginąć w makabryczny sposób ku uciesze widza, dlatego scenarzyści rzadko kiedy silą się na jakieś głębsze przedstawienie ich sylwetek. Dla oglądającego są tylko „mięsem” na odstrzał, którego śmierć ma zaspokoić jego sadystyczne żądze. Dzięki serialowi bohaterów udaje się widzom dobrze zaprezentować, pozwolić zżyć się z nimi i sympatyzować im, przez co ich zmagania z zabójcą są dla widza bardziej ekscytujące, a możliwość zamordowania ich nie napawa optymizmem. Ponieważ część bohaterów znanych z pierwszej serii trafiła pod rzeźnicki nóż, w drugiej zaserwowano nam kilka nowych postaci uzupełniających „Szóstkę z Lakewood”. Szkoda jednak, że część z nich jest wyraźnie słabiej poprowadzona – ot, pojawiają się, są, a potem znikają na kilka odcinków, żeby wrócić, kiedy twórcom jest to najbardziej na rękę.\nPod względem technicznym druga seria pozostaje przyjemnie zrealizowanym serialem, z poprawnym aktorstwem, niezłą muzyką, dobrymi zdjęciami i scenografiami. Szkoda tylko, że jakby trochę mniej tutaj metażartów czy nawiązań do popkultury. Rzecz jasna te w dalszym ciągu występują, ale zrealizowane zostały nieporównywalnie gorzej niż w poprzedniej serii i czasami miałem wrażenie, że upychano je na siłę, bo produkcja sygnowana logo Krzyku powinna je zawierać. Co więcej, twórcy kilkakrotnie trochę pobłądzili, potykając się o własne sznurówki przy plątaniu intrygi. Przykładowo w jednym z odcinków bohaterowie idą Gdzieś, gdzie dowiadują się, że Ktoś coś Gdzie Indziej. Postanawiają odwiedzić Gdzie Indziej, gdzie akurat trwa zorganizowana przez zabójcę impreza. Tylko skąd zabójca wiedział, że bohaterowie akurat tego dnia odwiedzą Gdzie Indziej? Zabójca posiada też chyba szybkość godną Barry’ego Allena, [spoiler]bo w ciągu kilku chwil potrafi znokautować bohatera, zapakować go do samochodu, dźgnąć innego bohatera, a kilka sekund później pojawić się już bez przebrania. Albo finałowy odcinek – Emma dzwoni do osoby będącej zabójcą, która siedzi w zwykłym ubraniu w samochodzie. Sekundę po zakończeniu rozmowy osoba dzwoni już z numeru zabójcy, a kilka sekund później – już w pełnym „rynsztunku” psychopaty – atakuje Emmę[/spoiler]. Rzecz jasna są to rzeczy typowe dla tego typu produkcji, ale jeżeli są one w miarę sensownie poprowadzone, widz nie zwraca na nie uwagi. W drugiej serii Krzyku takie zgrzyty wyłapuje się jednak dość często, co odrobinę psuje zabawę – zakładając oczywiście, że poprawnie wytypowało się mordercę.\nDruga seria Krzyku to typowa produkcja z rodzaju guilty pleasure. Oglądanie po raz kolejny tych samych bohaterów i tego samego miasta, postawionych w identycznej sytuacji, sprawia wrażenie trochę naciąganego déjà vu. Scenarzystom dość sprawnie udało się jednak raz jeszcze sprzedać tę samą historię, przez co serię obejrzałem w trzy dni, łykając po cztery odcinki dziennie. Seria, rzecz jasna, kończy się zapowiedzią ciągu dalszego, który nastąpić ma ponoć w formie specjalnego dwugodzinnego odcinka halloweenowego. Życzyłbym sobie, żeby stanowił on finał perypetii mieszkańców Lakewood, a showrunnerzy poszli w ślady twórców American Horror Story i ewentualną trzecią serię osadzili już w innym mieście, z nowymi bohaterami i zabójcą, bo nie wiem, czy oglądanie tego samego po raz trzeci będzie równie satysfakcjonujące.\n+ nieźle zrealizowany pod względem technicznym\n+ nadal potrafi trzymać w napięciu\n+ (jeszcze) wciąga\n– nowe postaci traktowane trochę po macoszemu\n– głupotki typowe dla slasherów zbyt często są nazbyt zauważalne\n– jeżeli to dla kogoś problem: większy nacisk położony na dramat\nPoprzedni artykułAnimacja dla dorosłych – recenzja filmu Sausage Party\nNastępny artykułRecenzja książki Grimm City. Wilk!\nMuszę zacząć to oglądać. Koniecznie. 😀


Espresso - Strona 650 z 5055 - Marketing przy Kawie\nZarząd IAA Polska przyjął w poczet członków kolejne firmy. Do stowarzyszenia dołączyli dwaj marketerzy, jedna z największych grup reklamowych oraz dwie firmy technologiczne.\nDo 2021 r. wydatki firm na rozwój i wdrożenie systemów AI wyniosą w skali globalnej 200 mld dol. – prognozuje Deloitte\nDynamika wzrostu wydatków na wdrożenie systemów sztucznej inteligencji (AI) w latach 2017–2021 ma wynieść 50 proc. Oznacza to łączne wydatki na poziomie 200 mld dol. Inwestycje będą ponosić przedsiębiorstwa reprezentujące szeroki wachlarz branż: od służby zdrowia, poprzez handel, bankowość, aż do przemysłu wytwórczego. Takie są przewidywania ekspertów Deloitte zawarte w analizie „Cognitive technologies. A technical primer”.\n„Omni-commerce. Kupuję wygodnie” – raport e-Izby\n73 proc. internautów kupuje produkty z tej samej kategorii w więcej niż jednym kanale zakupowym. Tak wynika z raportu e-Izby poświęconego zjawisku omni-commerce, czyli zakupów wielokanałowych.\nZFPR rozpoczyna kolejną edycję rankingu agencji PR według fee income\nZwiązek Firm Public Relations po raz szósty zaprasza do udziału w rankingu agencji PR według fee income. Zgłoszenia od firm zrzeszonych i niezrzeszonych będą przyjmowane do 25 maja 2018 r.\nGap przeprasza Chińczyków za koszulki z „niewłaściwą mapą”\nAmerykańska marka odzieżowa Gap przeprosiła za wprowadzenie do sprzedaży koszulek z „niewłaściwą mapą” Chin. Mapa przedstawiała zarys kraju, ale bez części uważanych przez chiński rząd za część Chin, takich jak Tajwan.\nEkologiczny rebranding. Statoil zmienia się w Equinor\nStatoil zdecydował o zmianie nazwy i usunięciu z niej słowa „oil”. Firma będzie się teraz nazywać Equinor. Celem jest dywersyfikacja działalności i przyciągnięcie do firmy młodych talentów zainteresowanych wpływem paliw kopalnych na zmiany klimatyczne.\nDermika zachęca kobiety do dzielenia się niezwykłymi historiami\nMarka kosmetyczna Dermika zachęca kobiety do podzielenia się historiami o szczególnych momentach w ich życiu. Konkurs „Kobieca historia. Siła i piękno” ruszył 30 kwietnia i potrwa do 15 lipca. Nagrodą jest sesja zdjęciowa, którą wykona Lidia Popiel. W akcję zaangażowano również przedstawicielki blogosfery.\nKomputronik Gaming to marka obejmująca przeznaczone dla graczy sprzęty i aktywności, które zostały wydzielone z oferty firmy Komputronik. Ma za zadanie wyszukiwać, testować, rekomendować i oferować sprawdzone produkty, a także tworzyć wokół siebie zaangażowaną społeczność, dla której będzie opiniotwórczym medium.\nKotlin rozpoczął kampanię reklamową. Zaprezentował w niej Ketchup Squad, czyli sześcioro superbohaterów. To postaci z nowej platformy komunikacyjnej marki.\nAnna Dymna, Jerzy Stuhr, Grzegorz Turnau i dr Janusz Skalski w kampanii „Nie duś” pokazują żółtą kartkę mieszkańcom Krakowa\nAnna Dymna, Jerzy Stuhr, Grzegorz Turnau i dr Janusz Skalski w ramach kampanii „Nie duś” pokazują żółtą kartkę mieszkańcom Krakowa, którzy do tej pory nie wymienili pieca na proekologiczny. Akcja przypomina, że od 1 września 2019 r. palenie węglem i drewnem będzie w stolicy Małopolski zakazane. Za łamanie przepisu grozić będą dotkliwe kary finansowe.


Outlander sezon 7 - ruszają prace na planie! Zobaczcie pierwsze ZDJĘCIA\nEkipa "Outlandera" rozpoczyna zdjęcia do 7. sezonu. Zobaczcie pierwsze fotki z planu nowych odcinków\nKarolina Noga / 7 kwietnia 2022, 11:33\n"Outlander" powrócił z nowymi odcinkami w zeszłym miesiącu, ale fani mogą szykować się na więcej. Obsada rozpoczęła zdjęcia do 7. sezonu serialu – prace mają potrwać aż rok.\n"Outlander" to jeden z tych seriali, które zostały poszkodowane przez pandemię. Na 6. sezon fani musieli czekać ponad dwa lata, dodatkowo jest on skrócony. Jest jednak dobra wiadomość – obsada weszła na plan kolejnej serii.\nOutlander sezon 7 – rozpoczęcie zdjęć do nowej serii\nNa oficjalnym profilu "Outlandera" na Twitterze pojawiło się nowe zdjęcie aktorów wraz z informacją, że obsada rozpoczęła prace na planie 7. sezonu.\n– Obsada i ekipa wracają – rozpoczęła się produkcja 7. sezonu "Outlandera"!\nZgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami Caitriony Balfe, tym razem możemy liczyć na rozmach. Zdjęcia mają potrwać aż rok i zobaczymy aż 16 odcinków. Ekipa chce w ten sposób nadrobić pandemiczne straty i wynagrodzić fanom skrócenie obecnie emitowanego sezonu. Biorąc pod uwagę długość prac, nowy sezon zobaczymy najwcześniej jesienią 2023 roku – chyba że telewizja Starz zdecyduje się podzielić go na dwie części po osiem odcinków każda.\nAktorka oraz jej serialowy partner, Sam Heughan także podzielili się radością z powodu powrotu na plan.\n7. sezon serialu "Outlander" ma powstać na podstawie książki "Kość z kości", a po niej czekają jeszcze wydarzenia z tomu "Spisane własną krwią". Czy wobec tego powstanie i 8. sezon? Tego nie wiadomo, ale Balfe sugerowała, że być może 7. sezon powinien być ostatnim. Dodatkowo aktorka podzieliła się swoim pomysłem na zakończenie – liczy, że Jamie i Claire umrą razem jak Romeo i Julia.\nA co czeka nas w kolejnych odcinkach? Szerzy się epidemia czerwonki i Claire również zapada na śmiertelną chorobę. Gdy jest już prawie zdrowa, pojawia się rodzina Christie i przekazuje jej druzgocącą wiadomość. Nikczemne plotki zaczynają się rozprzestrzeniać i dochodzi do tragedii – czytamy w opisie. Poniżej zapowiedź.


Miskant chiński YAKUSHIMA DWARF C2 Miscanthus sinensis MINIATUROWY\n» Miskant chiński Miscanthus sinensis YAKUSHIMA DWARF C3\nMiskant chiński Miscanthus sinensis YAKUSHIMA DWARF C3\nKod produktu: 023003\nMiskant Chiński Miscanthus sinensis Yakushima Dwarf to karłowa odmiana trawy ozdobnej, tworząca bardzo zbite, zwarte kępy. Docelowo dorasta do około 90 cm wysokości. Kwitnie bardzo obficie od sierpnia do października. Jej kwiaty mają piękny, różowy kolor, który wraz z przekwitaniem zmienia barwę na biało. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym oraz półcienistym. Preferuje podłoże żyzne i stale wilgotne. Roślina cechuje się dobrą odpornością na mróz w naszym klimacie.\nNAZWA ŁACIŃSKA Miscanthus sinensis 'Yakushima Dwarf'\nOKRES KWITNIENIA OD SIERPNIA DO PAŹDZIERNIKA


MlodaGdynia.pl - W SIECI - Akcja miejska w przestrzeni dworca\nREALIZACJA: AGATA GREGORKIEWICZ, ALEKSANDRA KONIECZNA oraz STUDENCI TEATRU STUDENCKIEGO TGG\nW wydarzeniu wezmą udział studenci Teatru Studenckiego TGG: Dorota Dunaj, Aleksandra Dunin, Karolina Ignatowicz, Jagoda Jojczyk, Anna Kaniewska, Weronika Kumpiak, Magdalena Kowalewska, Natalia Palicka, Klaudia Rutkowska, Joanna Weber, Fryderyk Kunikowski, Kacper Konkol, Filip Ordakowski, Dorian Zypper, Oliwer Zypper, Piotr Zwolan.\nMuzycy: Paweł Siewierski - gitara, Marek Przewłocki - skrzypce.\nTEATR STUDENCKI: Teatr Studencki działa w TGG od września 2018. Naukę rozpoczęło u nas przeszło 120 osób. Studenci uczestniczą w kolejnych zajęciach rozwijając swoje pasje. Pierwszy cykl warsztatów dla studentów przeprowadziły tancerki i instruktorki tańca, Agata Gregorkiewicz i Aleksandra Konieczna. Instruktorkom udało się zintegrować grupę studentów, pobudzić ich kreatywność i stworzyć warunki do realizacji osobistego i zespołowego procesu. Takie przygotowanie było niezbędne, aby uczestnicy mogli sprostać wymogom intensywnych warsztatów teatralnych prowadzonych przez Marka Kościółka, twórcą Teatru Krzyk z Maszewa (województwo zachodniopomorskie). Praca w grupie, zajęcia ruchowe, budowanie zaufania do partnerów scenicznych, improwizacje- to tylko wybrane elementy zajęć Marka Kościółka, który pozytywnie ocenił naszych studentów. – Dotyka mnie różnorodność tych ludzi i ich zaangażowanie. To pięknie móc pracować z taką energią – podkreślał po zajęciach. Studenci brali także udział w zajęciach wokalnych – szkolenie z emisji głosu przeprowadziła z nimi Alina Jurczyszyn. Niedawno zakończyły się warsztaty z logopedą Aleksandrą Kanią. Kolejnym wyzwaniem dla uczestników Teatru Studenckiego były warsztaty aktorskie prowadzone przez Jacka Bałę, reżysera i aktora teatralnego obecnie związanego z TGG oraz Teatrem Miejskim im. Gombrowicza w Gdyni. Rok studenci kończą przygotowując akcję miejską pod okiem Agaty Gregorkiewicz i Aleksandry koniecznej, którą zobaczymy 16 czerwca o godz. 17:00.\nOpublikowano w sobotę, 8. czerwca 2019 o godzinie 16:03


Nowe fakty o kandydaturze Santa Maria de Feira! Czy Kosowo zadebiutuje w 2018 roku? Ile kosztowała Eurowizja w Kijowie? Echa afery z gołą pupą! | Dziennik-Eurowizyjny.pl\nOpublikowany 31/05/2017 przez Maciej Błażewicz\nNowe fakty o kandydaturze Santa Maria de Feira! Czy Kosowo zadebiutuje w 2018 roku? Ile kosztowała Eurowizja w Kijowie? Echa afery z gołą pupą!\nZa wcześnie pochwalono telewizję RTP za szybką decyzję o organizacji Eurowizji 2018 w Lizbonie. Teraz Portugalczycy wycofują się z tych deklaracji i nadal podkreślają, że miejsce nie zostało ustalone. Wśród kandydatów są Lizbona (MEO Arena), Guimares, Faro oraz Santa Maria de Feira. Chociaż od początku ignorowano konkurentów stolicy, teraz do gry wkracza Porto, którego władze stoją za kandydaturą Santa Maria de Feira, oddalonego 25 kilometrów od drugiego największego miasta Portugalii. Wcześniej informowano, że Santa Maria de Feira nie ma odpowiedniej hali, teraz jednak pojawiły się informacje, że kompleks Europarque (zbudowany w 1995) posiada pawilon na 11 tys. widzów, co odpowiadałoby potrzebom EBU i RTP. Nie wiadomo jednak, czy w przypadku wygranej tej kandydatury miastem-gospodarzem będzie Santa Maria de Feira czy Porto. Póki co nie wiemy, kiedy ostateczna decyzja zostanie podjęta. W połowie czerwca poznać mamy natomiast termin przyszłorocznego konkursu.\nPoza Kazachstanem, nadzieję na debiut podczas ESC 2018 ma Kosowo, a telewizja publiczna RTK jak co roku rozpoczęła promocję tej idei w mediach lokalnych. Czy to najnowsze państwo Europy w jakikolwiek sposób przybliżyło się Eurowizji przez ten rok? Kosowo nadal nie jest członkiem ONZ, w związku z tym nie może zostać członkiem Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego i co za tym idzie nie otrzyma statusu aktywnego członka Europejskiej Unii Nadawców, chociaż w końcu kraj otrzymał swój własny prefiks i niezależną sieć telefoniczną więc mieszkańcy tego państwa mogliby uczestniczyć w televotingu (czego nadal nie może zrobić San Marino, którego sieć telefoniczna jest zintegrowana z włoską). Chociaż Portugalia uznała niepodległość Kosowa, a nadawca RTK ma (ponoć) poparcie państw regionu, to szanse na debiut podczas ESC 2018 są znikome. Jak podają media lokalne, przeciwne uczestnictwu Kosowa w Eurowizji są Serbia i Bośnia, które jedyne z krajów b. Jugosławii nie uznały niepodległości. Nie są jednak w eurowizyjnej Europie odosobnione – Kosowa nie uznają też Hiszpania, Rosja, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Rumunia, Mołdawia, Grecja, Cypr oraz trzy małe kraje kaukaskie.\nMedia ukraińskie podały ostatnio sporo informacji dotyczących kosztu organizacji Eurowizji 2017 w Kijowie. Chociaż planowano na konkurs wydać 15 mln euro, szacuje się, że łącznie zapłacono ponad 18 mln. Ponad 2,5 mln kosztowało oświetlenie, ponad 2,1 mln scena oraz wszelkiego rodzaju projektory LED i ekrany. 913 tys. zapłacono za produkcję tv, 784 tys. za trybuny, ponad 679 tys. euro za loty służbowe, 530 tys. za wyświetlanie wizualizacji na ekranach LED, 529 tys. na promocję konkursu i 484 tys. za system kamer bezpieczeństwa. Organizacja imprezy otwarcia i spaceru po czerwonym dywanie kosztowała ok. 20 tys. euro, honorarium Jamali aż 32 tys. euro, Ruslany 13 tys. euro, a ONUKI tylko 1,5 tys. euro.\nNa jaw wychodzą kolejne problemy i błędy związane z organizacją Eurowizji na Ukrainie. Po tym jak okazało się, że gościem Interval Act miała być Lady Gaga, niedawno podano, że prowadzącą ESC miała być…Milla Jovovich, serbsko-rosyjska aktorka urodzona w Kijowie. Sporo tajemnic Eurowizji zdradza producent Jamali, który jest wściekły na organizatorów za dopuszczenie do popsucia finałowego występu zwyciężczyni ESC 2016. Przypomnę, że podczas wykonywania utworu „I believe in you” na scenę wskoczył Vitaliy Sediuk i pokazał wszystkim gołą pupę stojąc przed Jamalą. Igor Tarnopolski uważa, że jest to wina zbyt słabej ochrony – twierdzi, że w trakcie show ten element sceny był otoczony jedynie przez czterech ochroniarzy. Co istotne, telewizja ukraińska oraz EBU nie chcą wziąć odpowiedzialności za całą sytuację, chociaż Tarnopolski uważa, że Jamali należy się zadośćuczynienie. Jej półfinałowy występ został przez stację ukraińską pokryty reklamami, a finałowy został popsuty przez intruza więc praktycznie nikt nie dyskutował o nowych piosenkach wokalistki tylko o pupie Sediuka.\nTo nie koniec! Okazuje się, że team złożony z Ruslany, jej męża i paru innych istotnych osób bardzo długo oponował przeciwko logo i hasłu Eurowizji 2017. Ruslana nie godziła się na „Celebrate diversity” ze względu na aktualną sytuację polityczną Ukrainy. „Nie można celebrować różnorodności w kraju, w którym z powodu wojny z Rosją zginęło 10 tys. ludzi” – twierdziła zwyciężczyni z 2004 roku. Krytykowano też logo oraz kolorystykę, która kojarzyła się z barwami flagi Rosji czy nawet z wieżyczkami Soboru Wasyla Błogosławionego w Moskwie. Ekipa Ruslany zapoponowała zupełnie inne logo oraz dość zbliżone hasło: „Celebrate the extraordinary„. Logo miało się składać z trzech figur w kolorach żółtym, niebieskim i czerwonym. Oczywiście koncepcja nie została wykorzystana, ale już w trakcie sezonu eurowizyjnego w Kijowie organizatorzy dokonali zmian w kolorystyce loga – czerwono-czarno-niebieskie zostało wycofane, a zamiast niego pojawiły się barwy niebiesko-żółte, takie jak flaga Ukrainy.\nźródło: eurovoix, eurodiena, eurosong.hr\nEBU,Eurowizja 2017,Eurowizja 2018\nOne comment on “Nowe fakty o kandydaturze Santa Maria de Feira! Czy Kosowo zadebiutuje w 2018 roku? Ile kosztowała Eurowizja w Kijowie? Echa afery z gołą pupą!”\n31/05/2017 o 21:43\n„finałowy [występ] został popsuty przez intruza więc praktycznie nikt nie dyskutował o nowych piosenkach wokalistki tylko o pupie Sediuka”\nOsobiście uważam, że pupa Sediuka była ciekawsza niż występ Jamali, ale może to tylko ja. Poza tym, to też może być dobra reklama :D


BBC Lifestyle program TV na dziś - ramówka, emisje - Sprawdź Online - programtv.naziemna.info\nBBC Lifestyle program TV na dziś, 16 września 2019 - ramówka, emisje\n06:00 Wielkie brytyjskie wypieki - Seria 6, odc. 3\n( UK 2015 ) Czas: 70min.\nDo dalszej rywalizacji o tytuł najlepszego cukiernika-amatora przystępuje 10 uczestników. Przed nimi wypiekanie chleba i bagietek oraz przygotowanie rzeźb z chleba. 3/10\n07:10 Joe Wicks: czas na trening - Seria 1, odc. 2\nZestaw ćwiczeń dla początkujących przygotowany przez popularnego trenera fitness Joego Wicksa. W programie rozgrzewka, 7 serii dynamicznych ćwiczeń, rozciąganie oraz cenne wskazówki na temat diety. 2/7\nGodziny emisji Joe Wicks: czas na trening\n07:55 Nie mówcie pannie młodej - Seria 10, odc. 11\n09:00 Masterchef: Zawodowcy - Seria 9, odc. 6\nKolejny etap rywalizacji zawodowych kucharzy. Sędziowie proszą ich o przygotowanie wariacji na temat ulubionego rodzinnego dania - ryby z frytkami. Wbrew pozorom, wcale nie jest to łatwe. 6/21\n10:00 Kuchenne koszmary USA - seria 2, odc. 3\nTwardy i uhonorowany przez Michelin szef kuchni, Gordon Ramsay, dzięki profesjonalizmowi i pasji pomaga amerykańskim jadłodajniom. 3/12\n11:00 Dom w zasięgu miasta 2 - Seria 1, odc. 5\nDebbie, Daniel i ich córka Dilly chcą rozpocząć nowe życie w malowniczym regionie Forest of Dean. Tymczasem Rebecca i Gerhard poszukują podmiejskiego domu w Bedfordshire. Prowadząca program przedstawia im kilka nieruchomości. 5/20\nGodziny emisji Dom w zasięgu miasta 2\n12:00 Domy marzeń - nad morzem - Seria 7, odc. 15\nJackie i Mark z Warrington przez pięć ostatnich lat spędzali wakacje w północnej Walii. Okolica spodobała im się na tyle, że zdecydowali się tam zamieszkać.\n12:55 Joe Wicks: czas na trening - Seria 1, odc. 3\nZestaw ćwiczeń dla początkujących przygotowany przez popularnego trenera fitness Joego Wicksa. W programie rozgrzewka, 7 serii dynamicznych ćwiczeń, rozciąganie oraz cenne wskazówki na temat diety. 3/7\n13:45 Bake Off: najlepsi z najlepszych - Seria 2, odc. 9\nFinałowy pojedynek dwóch zespołów, przed którymi najtrudniejsze z dotychczasowych wyzwań - w ciągu ośmiu godzin muszą obsłużyć 100 gości na wystawnym przyjęciu zorganizowanym przez parę arystokratów. 9/9\nObsada: Angus Deayton , Tom Kerridge\nGodziny emisji Bake Off: najlepsi z najlepszych\n14:50 Kuchenne koszmary USA - seria 2, odc. 3\n15:50 Firma na medal - Seria 1, odc. 3\nO tytuł najlepszego w całym mieście walczą nauczyciele trzech rodzajów tańca: hip hopu, tańca rewiowego oraz baletu. 3/10\n16:55 Dom w zasięgu miasta 2 - Seria 1, odc. 6\nLucy Alexander, znawczyni rynku nieruchomości, doradza osobom, które poszukują podmiejskich posiadłości z dala od hałasu i zgiełku, a jednocześnie w niedalekiej odległości od miasta. Bernie chciałby zamieszkać w regionie Cotswolds, a Jemma i James szukają rodzinnego domu na południowym wybrzeżu. 6/20\n17:55 Kreatywni cukiernicy - Seria 3, odc. 25\nPrzedstawienie kukiełkowe „Punch i Judy" to obecna inspiracja Molly. Tymczasem Phil i Christine tworzą słodki, jadalny projektor.\nReżyseria: Dan Burnham\n18:25 Kreatywni cukiernicy - Seria 3, odc. 26\nRosie przygotowuje tort w kształcie klasycznego auta zamówiony na przyjęcie urodzinowe 80-latka. Tymczasem Suzanne walczy z siłą grawitacji, a Christine i Phil przenoszą się do Afryki.\n18:55 Trwa... Gordon, Gino i Fred: podróż w rodzinne strony - Seria 1, odc. 1\nGordon, Gino i Fred rozpoczynają wielką sentymentalną podróż po Europie. Docierają do Włoch, ojczyzny Gino. Już za cztery dni odbędzie się ceremonia odnowienia ślubu jego najbliższego przyjaciela. Gino potrzebuje wsparcia w przygotowaniu uroczystości na 50 osób. 1/3\nReżyseria: Sam Campbell\nObsada: Gordon Ramsay , Gino D'Acampo , Fred Sirieix\nGodziny emisji Gordon, Gino i Fred: podróż w rodzinne strony\n19:55 Epidemia otyłości - Seria 1, odc. 2\n20:55 Zaufaj lekarzowi - Seria 6, odc. 1\nMichael Mosley sprawdza, co jest skuteczniejsze w okiełznaniu kalorii: dieta czy wysiłek fizyczny. Tymczasem Saleyha Ahsan bada, czy probiotyki rzeczywiście poprawiają nasze zdrowie. 1/3\n21:55 Chcę znów być sexy - Seria 1, odc. 1\n22:55 Wstydliwe choroby - Seria 2, odc. 1\n23:55 Kolacja dla dwojga - Seria 6, odc. 9\n00:55 Wielkie brytyjskie wypieki - Seria 6, odc. 4\nW wyniku eliminacji pozostało już tylko dziewięcioro uczestników. Dziś ich zadaniem będzie przygotowanie popisowych deserów. 4/10\n02:00 Nie mówcie pannie młodej - Seria 10, odc. 11\n02:55 Masterchef: Zawodowcy - Seria 9, odc. 6\n03:45 Zaufaj lekarzowi - Seria 6, odc. 1\n04:40 Bake Off: najlepsi z najlepszych - Seria 2, odc. 9\n05:35 Kulinarne inspiracje Rachel Khoo: Londyn - Seria 1, odc. 4\nNa stronie stacji telewizyjnej BBC Lifestyle umieszczony jest program telewizyjny dla wybranego dnia, w typ przypadku na dziś. Domyślnie prezentowany jest program dla bieżącego dnia, za pomocą kalendarza i linkow z datą można wybrać dowolny inny dzień, dla którego dostępne są informacje o emisjach.\nDodatkowo na stronie programu telewizyjnego na dziś dla kanału BBC Lifestyle można znaleźć informacje na temat programów i transmisji emitowanych na żywo oraz najbliższych premier. Program TV BBC Lifestyle umożliwia również przełączenie na widok tygodniowy zawierający tabelę z programem dla siedmiu dni.\nSally Field Andy Devonshire Tom Kerridge Gregg Wallace Michael Mosley Lucy Lomas Will Knott Edward Sunderland Chris Alcock Tom Whitter Will Knott Marcus English Michelle Darling Garfield Carrott Dermot Bannon Dan Burnham Matthew Ainsworth Milla Harrison-Hansley Gordon Ramsay Dominic Cyriax Mike Reilly David Ambler Andy Mosse Claire Burnett David Crerar\nWielkie brytyjskie wypieki Kuchenne koszmary USA Masterchef: Zawodowcy Domy marzeń - nad morzem Wstydliwe choroby Nowy kraj, nowe życie Kulinarne inspiracje Rachel Khoo: Londyn Pogotowie remontowe: Wielka przebudowa Nie mówcie pannie młodej Dom w zasięgu miasta 2 Zapraszam do stołu: podwójnie ugotowani Graham Norton Show Kolacja dla dwojga George Clarke: stary nowy dom Bake Off: najlepsi z najlepszych Kulinarne inspiracje Rachel Khoo: Miasta świata Firma na medal Chcę znów być sexy Niesamowite domy Kreatywni cukiernicy Sekrety supermarketów Nigella: przy moim stole Niezwykłe hotele bez tajemnic Zapraszam do stołu: Wielka porcja Puszyści kontra szczupli\nprogram tv na wieczór sport na żywo w tv sport na żywo w Polsat Sport program super polsat ntl program tvn24 program na dziś program ttv na dziś tvp3 lublin na żywo tvp1 hd epic drama tv program


Bieszczadzka Brama w Besku 2021 | RetroTRAKTOR.pl – Portal Miłośników Starej Techniki Rolniczej\nJesteś tutaj: Strona główna / Artykuły / Klub RetroTRAKTOR / Bieszczadzka Brama w Besku 2021\nDodano dnia: 23/07/2021\nSobota 10 lipca była dniem technicznym, jednakże kolekcjonerzy zaczęli przyjeżdżać swoimi traktorami już wczesnym popołudniem. Po rozstawieniu sprzętów był grill i czas na wspólne rozmowy na tematy wszelakie. Jak już piszę o grillu, to swoją premierę miał grill klubowy Stary Traktor Bieszczady o wdzięcznej nazwie „Żarłok”. Jest to konstrukcja wykonana przez Ryśka Gierę w dużej mierze ze starych części takich jak tłoki z korbowodami, zawory, łańcuchy, łożyska, tarcza hamulcowa, a całość przystosowana do przewozu za ciągnikiem na podnośniku.\nPodobnie jak 2 lata temu, swoje stoisko miało Muzeum Silników Stacjonarnych w Konieczkowej, gdzie prezentowano w ruchu kilka ciekawych silników stacjonarnych. W Muzeum w Konieczkowej jeszcze nie byłem, ale podobno kolekcja jest pokaźna i warta zobaczenia.\nPrawdziwy ruch w parku zaczął się wraz z rozpoczęciem głównej części imprezy, w niedzielę przed południem. Dojechało bardzo dużo samochodów zabytkowych, które zajęły praktycznie cały parking przed Beskim Centrum Kultury. Można było podziwiać pojazdy od najmniejszych Fiatów 126p, Fiata 500, Citroenów 2CV po amerykańskie krążowniki jak Ford Mustang czy Chevrolet Pickup. Ogólnie ilość i różnorodność prezentowanych samochodów była ogromna. Podobnie było z motocyklami, z których część była prezentowana już od sobotniego popołudnia, a część przyjeżdżała tylko na kilka godzin. Spośród prezentowanych pojazdów publiczność mogła głosować na najładniejszy samochód, motocykl i traktor. Najładniejszym samochodem został Chevrolet Pickup – właściciel Wiesław Bołd, motocykl Retro K750 – właściciel Mariusz ‚Pęknięta Szprycha’, a najładniejszy traktor w tym roku to Ursus C-328 – właściciel Jakub Giera, w kategorii silniki stacjonarne Grzegorz Smela. Nagrodę otrzymał również Wójt Gminy Besko za pomoc w organizacji imprezy.\nW niedzielę wystawcom i zwiedzającym przygrywały dwa zespoły: najpierw Bieszczadersi a później Groovinscy. Odbyła się również licytacja na rzecz chorego dziecka, a zwiedzający mogli skorzystać z oferty gastronomicznej: stoisko Koła Gospodyń z pysznymi ciastami, samochody gastronomiczne z fastfoodem i lodami, a dla dzieci kilka dmuchanych zjeżdżalni. Na terenie wystawy znajdował się też punkt spisu powszechnego, jednak jego odszukanie nie było łatwe.\nW czasie całej imprezy pogoda dopisywała, frekwencja zwiedzających również, więc uważam że zlot podobnie jak pierwsza edycja 2 lata temu za bardzo udany. My z pewnością do Beska wrócimy.


Kota Buns - LivinWarsaw\nKotaBuns to knajpa otworzona przez Adama Leszczyńskiego, dobrze znanego z innych warszawskich restauracji, jak Kaskrut, Tamka 43, Soul Kitchen, a także z telewizyjnego programu Top Chef. Ten niezwykle utalentowany, młody kucharz, który tajniki gotowania zgłębiał także pod okiem samego Gordona Ramseya, postanowił rozsmakować nas w cudownie maślanych bułeczkach (Buns) i niespotykanym dotychczas na naszym warszawskim rynku kulinarnym pieczywie typu flatbread.\nTo nie pierwsza restauracja Adama Leszczyńskiego. W miejscu KotaBuns najpierw zagościło Kotakota Bistro, czyli restauracja serwująca autorskie menu kucharza. Restauracja szybko zgromadziła stałą klientele, stąd pojawił się pomysł na przeniesienie Bistro do większego lokalu. O nowej lokalizacji dowiemy się wkrótce.\nWróćmy do jedzenia. Zjemy tu cudowne, maślane Bunsy z różnymi dodatkami. Kucharz ciągle eskperymentuje, stąd menu stale się zmienia. I dobrze! Dotychczas pojawiły się Bunsy ze schabowm i jajkiem sadzonym, klopsami wołowymi, fasola i pomidorami, kaczką confit, kaszanką z konfiturą różaną, rabarbarem i jabłkiem, czy kurczakiem w towarzystwie domowego sosu barbecue, colesławem i listkami mięty. Powiem tylko tyle – niebo w gębie!!! Zamiast bułki możemy wybrać też Flatbread, czyli delikatny placek smażony na suchej patelni. Ja skusiłam się na flatbread dnia, czyli polędwiczki wieprzowe z ananasem, bekonem, chili i orzeszkami w karmelu.\nWnętrze również robi wrażenie. Ten niewielki, przytulny lokal został wykończony meblami i materiałąmi z drugiej ręki, zebranymi przez właściciela. Nazwiska wszystkich darczyńców pojawiły się na tabliczkach przymocowanych do każdego mebla. Unikatowe kafelki, stara, drewniana podłoga zdobiąca toaletę czy też ściana sukcesywnie wypełniana polaroidowymi zdjęciami swoich klientów. To wszystko nadaje niezwykły charakter temu wnętrzu.\nNiedawno przeczytałam o pewnym rankingu, co będzie kolejną falą po burgerach. Jak dla mnie mogłoby to być Buns i Flatbread!!!


El Emporio, Curico - recenzje restauracji - TripAdvisor\nWyszukaj Ameryka Południowa›Chile›Maule Region›Curico›Curico Restauracje›El Emporio\n34 recenzje(-i) Nr 22 wśród 64 Restauracje w lokalizacji Curico $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę Carrera 171, Curico 3341737, Chile Strona internetowa + Dodaj godziny otwarcia Popraw to ogłoszenie\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji El Emporio Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... El Emporio — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w El Emporio? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nCarrera 171, Curico 3341737, Chile Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu El Emporio.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu El Emporio Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 25 recenzje(-i) Zapping Lounge\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 116 recenzje(-i) Ando Nikkei + Chifa Restaurant\n39 recenzje(-i) Díaz de Cafe


marca 2015 | Tajemnicze książki Tajemnicze książki: marca 2015\n"Zmuszona do małżeństwa" Leila.\n"Zmuszona do małżeństwa" to opowieść o młodej kobiecie, pragnącej w życiu tylko jednego - wielkiej miłości, której nigdy nie zaznała.\nWychowywana w kulturze muzułmańskiej zmuszana była do ciągłego usługiwania dziesięciu (!) braciom, a także matce i ojcu, który niejednokrotnie okazywał się nieczuły i brutalny.\nMając niespełna 20 lat zostaje wydana za mąż - za nieznajomego mężczyznę z Maroko.\nMałżeństwo to okazuje się być jedną z najgorszych decyzji w jej życiu...\nAutor: Adriana Rak - Tajemnicze książki o 13:59:00 10 komentarzy :\nEtykiety: 2015 , Amber , Historie Prawdziwe , kobieta w islamie , Leila , Zmuszona do małżeństwa\n"Gniew" Zygmunt Miłoszewski.\n25 listopada 2013 roku. Ta data na zawsze pozostanie w pamięci Teodora Szackiego.\nZ pozoru kolejna łatwa sprawa okazuje się być najtrudniejszą i najbardziej osobistą w całej prokuratorskiej karierze Szackiego.\nOdnalezienie zwłok przypominających te z czasów II wojny światowej to dopiero początek całej tej historii, która okazuje się być o wiele gorsza, niż widok rozkładającego się martwego ludzkiego ciała...\n"Gniew" to trzecia, a zarazem ostatnia część opowiadająca o losach prokuratora Szackiego.\nNiewątpliwie jest to mistrzowskie pożegnanie autora z prokuratorem. Bez wątpienia jest to również świetnie skonstruowany kryminał - od początku do samego końca trzymający w napięciu, a samo zakończenie... No cóż - z pewnością pobudzające niejedną wyobraźnię.\nSzczerze przyznam, że nie spodziewałam się aż tak dobrej powieści, mimo iż niejednokrotnie podczas lektury miałam ochotę po prostu rzucić książką, ale o to chyba właśnie chodzi, prawda?\nJeśli mowa o bohaterach i sposobie ich przedstawienia - dodam jedynie tyle, iż uwielbiam styl, jakim posługuje się pan Miłoszewski.\nMęski, czasem ostry humor połączony z perfekcyjnymi opisami charakterów sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko - wyobraźnia bowiem sięga możliwie najwyższych szczebli...\nPowieść nie posiada żadnych wad. Naprawdę. (Przynajmniej nie zauważam ich na ten moment)\nCieszę się również z tego, iż mamy w Polsce autorów, z których możemy być dumni i którzy z pewnością swoim talentem dorównują innym, światowej sławy pisarzom.\nReasumując - nie pozostaje mi nic innego, jak tylko polecić tę książkę. Gwarantuję, że nie będzie to stracony czas.\nAutor: Adriana Rak - Tajemnicze książki o 09:46:00 11 komentarzy :\nEtykiety: dodatki do gazet , Gniew , Zygmunt Miłoszewski\n"Kaznodzieja" Camilla Läckberg.\n"Kaznodzieja" to drugi tom sagi o mieszkańcach Fjallbace.\nTym razem zetniemy się z dość dziwnym, bo sięgającym aż 30lat wstecz morderstwem dwóch młodych kobiet. Morderstwo to - na pierwszy rzut oka policjanci powiązują ze znalezionymi niedawno w tym samym miejscu zwłokami - również młodej dziewczyny. Ofiara ta, to Tanją Schmit - turystka z Niemiec. W czasie śledztwa wychodzą na jaw zaskakujące informacje, które rzucają nowe światło na całą sprawę.\nAutor: Adriana Rak - Tajemnicze książki o 18:58:00 4 komentarze :\nEtykiety: 2015 , Camilla Läckberg , Czarna Owca , Kaznodzieja , kryminał , kryminał skandynawski\n"Kate. Księżna Cambridge" Marcia Moody.\nKate Middleton. Od kilku lat jedna z najbardziej rozpoznawalnych i coraz bardziej docenianych osobistości królewskich. Książka "Kate. Księżna Cambridge" to opowieść o jej dorastaniu, związku z Williamem oraz pierwszych latach spędzonych na dworze królewskim.\nKate Middleton urodziła się 09.01.1982r. jako pierwsze dziecko Caroline i Michaela Middletonów. Niespełna 20 miesięcy później na świat przyszła jej siostra - Philipa, a w późniejszym czasie również jej brat, James.\nMiddletonowie to rodzina z tradycjami. Najważniejsze są dla nich dobre relacje wśród całej rodziny, a także jak najlepsze wychowanie dzieci.\nJuż od samego początku rodzice inwestowali w Kate, jak również w jej siostrę, dzięki czemu dziewczyny - bez żadnych przeszkód mogły rozwijać swoje pasje.\nDzięki prężnie rozwijającej się firmie stać ich było także na opłacanie studiów, jak i życia sióstr w Londynie.\nJednakże - mimo bogactwa Middletonów - Kate pozostała normalna, niewyróżniająca się dziewczyna. Była również wtedy, gdy zaprzyjaźniła się z Williamem - przyszłym następcą brytyjskiego tronu.\nAutor: Adriana Rak - Tajemnicze książki o 11:00:00 1 komentarz :\nEtykiety: 2015 , Kate , Kate Middleton , Księżna Cambridge , Marcia Moody\nFanbook 1/2015 - Konkurs na Blogera Roku 2014\nRedaktorzy dwumiesięcznika Fanbook w najnowszym wydaniu gazety ogłaszają konkurs na Blogera Roku 2014. Czytelnicy - za pomocą kuponu konkursowego mogą wskazać wybranego przez siebie blogera,który ich zdaniem zasłużył na wygrana.\nZwycięzcą zostanie oczywiście ta osoba, na która miłośnicy książek oddadzą najwięcej głosów. Nagroda dla Blogera Roku jest wywiad na łamach Fanbooka, a także weekendowy pobyt w SPA dla dwóch osób. Osoby głosujące również mogą liczyć na nagrody. Wszyscy bowiem wezmą udział w losowaniu 20 nagród książkowych, a także pobytu w SPA dla dwóch osób.\nJa już swój głos oddałam,a Wy? :-)\nAutor: Adriana Rak - Tajemnicze książki o 12:34:00 3 komentarze :


Projekt domu TK2 95,32 m² - EXTRADOM\n21,05 x 19,28 m\n2. Kotłownia 4,52 m²\n3. Korytarz 10,15 m²\n9. Łazienka 3,34 m²\n10. Pokój dzienny + jadalnia 26,29 m²\n11. Kuchnia 6,52 m²\nProjekt domu TK2 to idealna propozycja dla osób posiadających średniej szerokości działkę. Bryła budynku posiada formę prostą, przez co jest tani w budowie. W tym projekcie kalenica usytuowana jest równolegle do drogi, co jest istotne ze względu na wymagania określone w warunkach zabudowy. Kierowany jest do Inwestorów posiadających działkę pozwalającą na realizację projektu w zabudowie wolnostojącej. Projekt jest idealną propozycją dla osób zainteresowanych domem z dachem dwuspadowym, który jest prosty i ekonomiczny w realizacji. Projekt TK2 to dom parterowy, co sprawia, że komunikacja między pomieszczeniami jest bardzo komfortowa. Sercem domu jest przestronna strefa dzienna, która sprzyja spędzaniu wspólnego czasu w gronie najbliższych. Kuchnia otwarta na salon to doskonałe miejsce dla osób lubiących połączenie funkcjonalności z atrakcyjnym i nowoczesnym wyglądem. W kuchni przewidziano również miejsce na wyspę kuchenną, która zapewnia imponujący efekt wizualny. Jadalnia połączona z pokojem dziennym to rozwiązanie, które zyskuje coraz więcej zwolenników, ze względu na nowoczesny i przestronny wygląd wnętrza. W salonie znajduje się nastrojowy kominek dający przyjemne ciepło i nadający wnętrzu przyjemnej atmosfery. Autor projektu przewidział w nim dwie łazienki o optymalnych wymiarach. Część nocną tworzą trzy sypialnie, które dobrze sprawdzą się w przypadku 2-4 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Osoby ceniące funkcjonalne rozwiązania z pewnością docenią obecność garderoby. Taras daje możliwość kontaktu z przyrodą i sprzyja wypoczynkowi. Dom zaprojektowano w technologii murowanej. TK2 jest doskonałą propozycją dla Inwestorów szukających domu tradycyjnego, co jest idealnym rozwiązaniem dla osób ceniących klasykę i prostotę.\nSpołeczność projektu domu TK2 w budowie\n144 Komentarze i posty\nZdjęcia użytkowników domu TK2\nOpinie o projekcie domu TK2\nWywiady mieszkańców domu TK2\nZaczynając wybór tego właściwego projektu domu, mieliśmy na oku około dwieście przeróżnych pomysłów. Powoli zaczęliśmy usuwać te, w których było najwięcej niepasujących nam rzeczy. I tak, po pewnym czasie został ten jeden idealny, projekt domu TK2 WAK1015. Spodobał nam się jego wygląd zewnętrzny, odpowiadał nam metraż oraz układ i ilość pomieszczeń. Budowę prawie w całości przeprowadziliśmy sami. Wszystkim zajęli się mąż i syn, tylko przy więźbie dachowej pomagał nam specjalista. W projekcie był tylko jeden błąd - rozstaw słupów podtrzymujących dach na tarasie jest za duży, więc zdecydowaliśmy z kierownikiem, że wzmocnimy belkę łączącą słupy dwuteownikiem. Co prawda, nadal pojawiło się ugięcie, ale już w pełni naturalne, a teraz też już zabudowane. Z resztą nie było żadnych problemów i całość szła całkiem sprawnie. Dom został ocieplony według zaleceń projektowych i po wstawieniu dodatkowych zewnętrznych drzwi do kotłowni zdecydowaliśmy się na piec na ekogroszek z podajnikiem tłokowym. Rocznie spalamy jakieś 3 tony opału, co raczej jest dobrym wynikiem. Uważam, że dom jest całkiem ekonomiczny. Układ pomieszczeń w domu świetnie odpowiada naszym potrzebom. I choć na stałe w domu mieszkamy we dwójkę, to kiedy dzieci przyjadą to też mają możliwość przenocowania. Na co dzień jesteśmy zachwyceni domem. Wnętrza projektował nam syn i zrobił to naprawdę świetnie. Co więcej, tuż przy domu mamy wielki staw (około 400m2) i całość komponuje się zjawisko. Cały czas jednak czekamy, aż uzbieramy pieniądze potrzebne do realizacji tarasu. Wtedy dla nas z pewnością nie będzie już piękniejszego miejsca na świecie. Naszym znajomym również spodobał się projekt domu TK2 WAK1015, zobaczyli go u nas zrealizowanego i właśnie są w trakcie jego budowy. W domu jest również całkiem jasno, chociaż zdecydowaliśmy się na delikatną modyfikację układu okien. Jesteśmy zachwyceni naszym domem i na żaden inny byśmy się nie zamienili. Projekt domu parterowego TK2 WAK1015 był tym, czego potrzebowaliśmy. Polecam i pozdrawiam.\nProjekt domu TK2 WAK1015 wybraliśmy, ponieważ był to dom parterowy. Odpowiadał nam jego kształt, którym to pasował do działki, jaką posiadaliśmy. Poza tym kosztorys sugerował, że inwestycja nie pochłonie majątku. Ważne też było to, że dom łatwo można było uczynić niezwykle ekonomicznym w eksploatacji. Chociaż żona w pewnym momencie próbowała mnie przekonać do wybudowania domu o powierzchni nawet 160m2, to ostatecznie osiągnęliśmy porozumienie, że 100m2 dla czterech osób zupełnie wystarczy. Budowa szła całkiem sprawnie, starałem się wszystkiego doglądać i “wpuszczać” kolejnych wykonawców jeden po drugim, aby nie było dłuższych przestojów. Chociaż “fachowiec” od mebli kuchennych do tej pory nie dokończył swojej pracy, cały czas brakuje pewnych detali. Ale, mimo wszystko, trzeba przyznać, że pobudowaliśmy się w błyskawicznym tempie. Dużą wagę przywiązaliśmy do termoizolacji domu. Budynek obłożony jest 20 cm styropianu grafitowego - dwie warstwy po 10cm ułożone metodą “na przekładki”. Posadzka ma izolację 15 cm styropianu (3 warstwy i również na przekładki; i dopiero na pierwszych 5 cm położone są rurki od ogrzewania). Przy stropie natomiast jest 45 cm wełny mineralnej. Oprócz porządnie zrobionej izolacji, zainwestowaliśmy także w wysokiej jakość okna trzyszybowe (zamontowane w sposób taki, jak w domach pasywnych) oraz wentylację z rekuperacją. Piec za to mamy na ekogroszek. Dzięki tym wszystkim rozwiązaniom nasze rachunki nie przekraczają 200 złotych miesięcznie, a ogrzewamy również wodę - także myślę, że naprawdę było warto zainwestować trochę więcej na początku. Układ pomieszczeń w projekcie domu TK2 WAK1015 jest raczej dobrze przemyślany. Bardzo szybko się do niego przyzwyczailiśmy i łatwo się zadomowiliśmy. Zmian w samym układzie w zasadzie nie wprowadzaliśmy. Z mniejszej łazienki zniknął natrysk, który zamiast wanny jest w drugiej łazience, a pojawiła się pralka. Aby powiększyć salon zrezygnowaliśmy ze ścianki działowej między nim a korytarzem. Teraz salon to jakieś 40m2, więc żadne przyjęcia nie są dla nas wyzwaniem; szczerze to przy 20 osobach i małym przestawieniu mebli jest jeszcze miejsce na tańce. Bardzo podoba nam się kuchnia w aneksie przy salonie - zawsze takie rozwiązanie nam się podobało i w sumie świetnie się sprawdza. Chcąc uzyskać jak największą przestrzeń w salonie i kuchni, sufit jest o jakieś 10 cm wyżej niż w pozostałej części domu. Uważam, że metraż i ilość pomieszczeń jest jak najbardziej optymalna dla czteroosobowej rodziny. Co więcej, całość wnętrza jest odpowiednio doświetlona, a zgodnie z trendem domów pasywnych największe okna (te salonowe) mamy ustawione od strony południowej. W zasadzie to jestem bardzo zadowolony z wyborem projektu domu parterowego TK2 WAK1015, jak i z wprowadzonych własnych rozwiązań. Na tą chwilę nic bym w domu nie zmienił. Polecam i pozdrawiam.\nWybraliśmy projekt domu TK2 WAK1015, ponieważ byl to dla nas dom idealny. Nie musieliśmy zbyt wiele zmieniać. Budowa przebiegła bezproblemowo. To jest tak prosty projekt, że nie wymagał żadnych przygotowań. Projekt domu TK2 WAK1015był bardzo czytelny i nie było tutaj żadnych kłopotów. Mamy ogrzewanie gazowe (butla) i kominek. Cały dzień słońce jest od strony tarasu, więc cały czas nasze strefa dzienna jest dogrzewana i oświetlona. Naszą jedyną zmianą było zamurowanie okna. Warto również schować komin do środka, ponieważ w tym miejscu będzie zawsze zimny i jest to niepraktyczne. Układ pomieszczeń jest bardzo dobry. Ten dom jest odpowiedni zarówno dla osób starszych, jak i rodzin z małymi dziećmi. Największą zaletaą jest fakt, że nie ma piętra. To ogromny plus. Docelowo w domu maja mieszkać cztery osoby. Sądzę, że jest odpowiednia ilość miejsca. Według mnie ten dom mógłby być jeszcze mniejszy, jednak żona chciała mieć trochę więcej przestrzeni. Jeśli chodzi o przyjmowanie gości, to może być problem. Kwestię jadalni będzie trzeba przemyśleć, ponieważ około 20 osób się nie zmieści, ale 10 osób nie stanowi problemu. Największy nasz sukces to cena, gdyż ten dom można wybudować za naprawdę małe pieniądze. Jestem zadowolony z wyboru projektu domu parterowego TK2 WAK1015. Polecam i pozdrawiam.


Prezent dla niej jest witryną o tematyce prezentów. Na witrynie znajdują się kompleksowe artykuły dotyczące różnych dylematów, na jakie natrafiamy podczas poszukiwań upominków dla naszych najbliższych. Poruszamy różne tematy, tworząc treści związane z rocznicami, piszemy również o tym, gdzie znaleźć inspirację na interesujący upominek wtedy, kiedy nie mamy pomysłu na nic konkretnego. Podpowiadamy, w jaki sposób można zadowolić osobę, dla której szykujemy miłą niespodziankę. Serdecznie zapraszam na bloga wszystkie osoby zainteresowane tematyką upominków.\nChcesz kupić coś dla bliskich, ale brakuje Ci interesujących i świeżych pomysłów? Pomysł na prezent jest stroną, która pomoże Ci podczas Twoich poszukiwań. Tworzymy artykuły uniwersalne, dotyczące zarówno podarków dedykowanych dla babci, dla chłopaka, dla dziewczyny,dla taty czy dla innych, na których radości Ci najbardziej zależy. Dzięki naszym poradom znajdziesz upominki na każdą okazję dlatego serdecznie zapraszamy na naszego bloga, gdzie elfy w pocie czoła szukają najciekawsze rzeczy z wora świętego Mikołaja.\nChcesz kupić coś dla bliskich, ale brakuje Ci ciekawych i kreatywnych pomysłów? Pomysł na prezent jest stroną, która pomoże Ci w trakcie Twoich poszukiwań. Tworzymy wpisy uniwersalne, dotyczące zarówno podarków dedykowanych dla babci, dla chłopaka, dla dziewczyny,dla taty czy dla innych, na których radości Ci najbardziej zależy. Dzięki naszym poradom znajdziesz prezenty na każdą okazję dlatego serdecznie zapraszamy na naszego bloga, gdzie elfy w pocie czoła znajdują najciekawsze przedmioty z wora świętego Mikołaja.


Salvini: Należy podziękować Trumpowi za decyzję o zabiciu Sulejmaniego - Bankier.pl\nSalvini: Należy podziękować Trumpowi za decyzję o zabiciu Sulejmaniego\nLider prawicowej opozycyjnej włoskiej Ligi Matteo Salvini uważa, że należy podziękować prezydentowi USA Donaldowi Trumpowi za decyzję o wyeliminowaniu w Iraku irańskiego generała Kasema Sulejmaniego. MSZ w Rzymie wyraził zaś zaniepokojenie rozwojem wydarzeń.\n(fot. Guglielmo Mangiapane / Reuters)\nSalvini, były wicepremier i były szef MSW w poprzednim rządzie, napisał w piątek na Twitterze: "Wolne kobiety i mężczyźni, w obliczu milczenia tchórzy z Włoch i Unii Europejskiej powinni podziękować Trumpowi i amerykańskiej demokracji za wyeliminowanie jednego z najbardziej niebezpiecznych i bezlitosnych ludzi na świecie, islamskiego terrorysty, wroga Zachodu oraz Izraela, praw i wolności".\nMSZ Włoch, kierowane przez lidera Ruchu Pięciu Gwiazd Luigiego Di Maio, w wydanej nocie oświadczyło, że "ostatni rozwój wydarzeń w Iraku jest bardzo niepokojący".\n"W minionych dniach obserwowaliśmy niebezpieczną eskalację, której kulminacją jest zabicie generała Kasema Sulejmaniego. Włochy kierują mocny apel o to, by działać z umiarem i odpowiedzialnością zachowując otwarte kanały dialogu i unikając aktów, które mogą mieć poważne konsekwencje dla całego regionu" - głosi komunikat MSZ.\nPodkreślono w nim: "Nie należy szczędzić wysiłków na rzecz deeskalacji i stabilizacji".\nDowódca elitarnej jednostki Al-Kuds irański generał Kasem Sulejmani oraz jeden z dowódców proirańskiej milicji w Iraku Abu Mahdi al-Muhandis zginęli w nocy z czwartku na piątek w ataku dronów na międzynarodowym lotnisku w Bagdadzie. Władze USA potwierdziły, że przeprowadziły ten atak.


sanitaryzm - Śląsk - Tarnowskie Góry - powiat tarnogórski - WIADOMOŚCI\nStrona główna Tagi Sanitaryzm\n„Stop segregacji sanitarnej”. Transparent na meczu PKO Ekstraklasy\nW niedzielę Górnik Łęczna zremisował na swoim boisku z Rakowem Częstochowa 0:0. Choć mecz nie należał do najciekawszych, to sporo się działo na trybunach. Kibice...\nW sobotę dziesiątki tysięcy ludzi protestowało we francuskich miastach. Mieszkańcy sprzeciwiają się stopniowemu wprowadzaniu obowiązku szczepień preparatem na COVID-19 oraz wprowadzeniu zaświadczeń sanitarnych. Niedawno prezydent...


Mercedes wymienił elektronikę sterującą w obu samochodach - Wyprzedź Mnie!\nNiemiecki zespół zrezygnuje również z DAS w treningach do GP Portugalii.\nMercedes wymienił elektronikę sterującą w jednostkach napędowych obu bolidów. Decyzję podjęto po tym, jak Valtteri Bottas doświadczył awarii przed dwoma tygodniami podczas wyścigu o Grand Prix Eifelu.\nPoczątkowo niemiecki zespół podejrzewał, że usterka powiązana była z MGU-H, jednak na początku tego tygodnia potwierdzono, że problem leżał po stronie elektroniki. W rezultacie, Bottas i Hamilton otrzymają nowe części, by zapobiec podobnej sytuacji.\nPrzyczyna awarii z Niemiec została wykryta w uszkodzonym komponencie elektroniki sterującej - powiedział rzecznik prasowy Mercedesa w czwartkowy wieczór. Obaj kierowcy dostaną nowe moduły na ten weekend, dokonaliśmy też zmian w kalibracji, żeby uniknąć powtórki. To dopiero drugi zestaw dla obu zawodników, więc mieścimy się w limitach dozwolonych na sezon .\nNa ten moment nie wiadomo jednak czy awaria wymusi wymianę elektroniki we wszystkich silnikach Mercedesa, wliczając w to bolidy Racing Point i Williamsa.\nDodatkowo niemiecki zespół podczas treningów przed Grand Prix Portugalii ma zamiar testować swoje samochody bez zamontowanego systemu DAS. Będzie ich to pierwszy krok do zrozumienia konsekwencji, jakie przyniesie zakazanie tego rozwiązania w sezonie 2021.


Gronkowiec w ciąży - Problemy i komplikacje - Forum OvuFriend\nForum > Problemy i komplikacje > Gronkowiec w ciąży\nWysłany: 14 lutego, 16:35\nHej, czy ktoś z Was miał gronkowca w ciąży? Jak się objawiał? Niestety kiedyś już chorowałam na to bardziewie, objawia mi się on teraz czyrakami i dolegliwościami intymnymi. Internistka mnie nastraszyla i kazała jechać na IP, a ginekolog, żebym poszła jutro z rana do dermatologa i żeby w ogóle zobaczył czy to to i wtedy zobaczymy. Proszę o info jak to było u Was i jak się skończyło. Ja z rana lece zrobić badania z szyjki\nJa miałam gronkowca w moczu w 12tc, dostałam antybiotyk, wszystko dobrze się skończyło.\nJa miałam gronkowca w moczu w 12tc, dostałam antybiotyk, wszystko dobrze się skończyło. :)\nWysłany: 14 lutego, 17:26\nDziękuje za odpowiedź. Czy w badaniu moczu robiłaś specjalne wskazanie na to, czy wyszło to na posiewie? Czy robiłaś zeykle badanie ogólne moczu i laboranci sami o tym napisali w wyniku?\n[QUOTE=Aaasti]Ja miałam gronkowca w moczu w 12tc, dostałam antybiotyk, wszystko dobrze się skończyło. :)[/QUOTE] Dziękuje za odpowiedź. Czy w badaniu moczu robiłaś specjalne wskazanie na to, czy wyszło to na posiewie? Czy robiłaś zeykle badanie ogólne moczu i laboranci sami o tym napisali w wyniku?\nWysłany: 14 lutego, 17:46\nWyszło w posiewie z tego, co pamiętam (to był początek 2016r ). Miałam permanentną infekcję układu moczowego, więc ginekolog skierował mnie na posiew. Po tym było już dobrze.\nWyszło w posiewie z tego, co pamiętam (to był początek 2016r ;) ). Miałam permanentną infekcję układu moczowego, więc ginekolog skierował mnie na posiew. Po tym było już dobrze.\nWysłany: 14 lutego, 19:37\nPosiew z moczu tez chyba zrobię, bo mam właśnie tak jak mówisz(napewno nie zaszkodzi mi to sprawdzić). Bardzo dziękuje za wskazówkę. ☺\n[QUOTE=Aaasti]Wyszło w posiewie z tego, co pamiętam (to był początek 2016r ;) ). Miałam permanentną infekcję układu moczowego, więc ginekolog skierował mnie na posiew. Po tym było już dobrze.[/QUOTE] Posiew z moczu tez chyba zrobię, bo mam właśnie tak jak mówisz(napewno nie zaszkodzi mi to sprawdzić). Bardzo dziękuje za wskazówkę. ☺


Urządzenia Specjalistyczne - dondu\nHome » Urządzenia Specjalistyczne\nDodane: 2021-07-06 :: Kategoria: Urządzenia Specjalistyczne / Maszyny\nNasza firma wprowadza na rynek wysokiej jakości rozwiązania dla elektroenergetyki - przede wszystkim instalacje ochronne i przesyłowe. Przykładem bardzo popularnego rozwiązania tego typu jest szafa...\nDodane: 2021-03-31 :: Kategoria: Urządzenia Specjalistyczne / Maszyny\nWycinarka laserowa Fiber Laser to jedna ze specjalności naszego przedsiębiorstwa. W ofercie obecnie posiadamy kilka modeli tych wycinarek, dostosowanych do różnych potrzeb naszych klientów biznesowych....\nCoax to marka produktowa związana z certyfikowanymi uszczelkami oraz złączkami. Certyfikat tego typu świadczy o tym, że produkt sprawdzi się zarówno w każdej sytuacji, jak...\nTarcze szlifierskie diamentowe to specjalistyczne narzędzia, które ze względu na swoje przeznaczenie, są produktami charakteryzującymi się wysoką trwałością i wytrzymałością. Wspomniane cechy charakterystyczne omawianego narzędzia...\nDodane: 2020-04-20 :: Kategoria: Urządzenia Specjalistyczne / Maszyny\nWysokiej jakości części do bron aktywnych czy wirnikowych to jedna z kategorii produktów znajdujących się w ofercie naszego sklepu internetowego z częściami rolniczymi. Adaptery, trzymaki...


Ciasto „Pijane rodzynki” wg Ewy – Dobraciotka.pl – Dobre rady od Dobrej Ciotki\nCiasto „Pijane rodzynki” wg Ewy\nOn Gru 10, 2018 968\nMój pomysł na to popularne ciasto, uwaga, jest w nim ponad 0,5 litra alkoholu 🙂\n300 – 350 gramów rodzynek sułtańskich\n2 paczuszki budyniu czekoladowego bez cukru (razem 80 gramów)\nokoło 1 – 3/4 szklanki alkoholu do nasączenia biszkoptów (nasączałam Martini Rosse)\nProstokątną foremkę o wymiarach 25×35 cm wykładamy papierem do pieczenia, wylewamy ciasto, wyrównujemy powierzchnię.\nPiekarnik nagrzewamy do 180 stopni, wkładamy ciasto i pieczemy do suchego patyczka, u mnie dokładnie 30 minut (funkcja grzania góra – dół, bez termoobiegu, na środkowym poziomie). Biszkopt studzimy przez około 20 minut przy uchylonym piekarniku, potem wyjmujemy na blat. Powinien ładnie równiutko wyrosnąć, bez zbędnych górek.\nBiszkopt studzimy, a potem przecinamy na dwa blaty, na przykład za pomocą metody nitkowej.\nTekst pochodzi z: zcukrempudrem.blogspot.com