WAŻNE!!! – KONIECZNOŚĆ UZUPEŁNIENIA DOKUMENTÓW W RAMACH KONKURSU GRANTY PPGR - aktualności - Gmina Stawiguda\nWAŻNE!!! – KONIECZNOŚĆ UZUPEŁNIENIA DOKUMENTÓW W RAMACH KONKURSU GRANTY PPGR\nInformujemy, że Centrum Projektów Polska Cyfrowa, które uruchomiło program wsparcia dla dzieci z rodzin popegeerowskich w zakresie dostępu do sprzętu komputerowego podało w dniu 17 listopada 2021 roku komunikat dotyczący zmiany zasad weryfikacji poprawności danych w złożonych oświadczeniach przez opiekunów prawnych oraz osoby pełnoletnie składające oświadczenie we własnym imieniu.\nOsoby, które złożyły oświadczenia związane z udziałem w projekcie muszą dostarczyć do Urzędu Gminy w Stawigudzie dokumenty:\nW tym celu należy złożyć do 09 grudnia br. oryginały dokumentów (do wglądu) takie jak: ODPISY AKTÓW URODZENIA, AKTÓW MAŁŻEŃSTWA i inne. Dokumenty te muszą wskazywać na stopień pokrewieństwa w linii prostej dziadka/babci, pradziadka/prababci pracujących niegdyś w PPGR z uczniem, wymienionym w oświadczeniu.\nPRACOWNIK URZĘDU GMINY POTWIERDZI ZA ZGODNOŚĆ Z ORYGINAŁEM DOKUMENTY NA PODSTAWIE PRZEDŁOŻONYCH DO WGLĄDU ORYGINAŁÓW.\nW przypadku braku odpisów aktów należy zwrócić się do najbliższego USC (UWAGA! Termin realizacji wynosi do 10 dni).\nTelefon do USC w Urzędzie Gminy Stawiguda – 089 512 61 65.\nZłożone oświadczenia podlegające weryfikacji zgodnie z § 4 ust. 14 Regulaminu konkursu, uznaje się za prawidłowo potwierdzone przez wnioskujących w przypadku udokumentowania ich następującymi dokumentami: zaświadczeniami lub innymi dokumentami wystawionymi przez instytucje organów publicznych. Informacje takie jak zeznania osób fizycznych, nie stanowią podstawy do uznania prawidłowego poświadczenia zatrudnienia w PGR. Mogą to być ŚWIADECTWA PRACY, UMOWY O PRACĘ, ZAŚWIADCZENIA Z ZUS bądź inny dokument, z którego wynika fakt zatrudnienia, np. ksero legitymacji ubezpieczeniowej, listy płac, zaświadczenia, stron starego typu dowodu osobistego, itp.\nW tym celu należy złożyć do 09 grudnia br. oryginały dokumentów (do wglądu).\nUWAGA! Osoby, które nie dostarczyły i nie posiadają ww. dokumentów o zatrudnieniu swoich przodków proszeni są o podanie NIE PÓŹNIEJ NIŻ DO 25 LISTOPADA danych identyfikacyjnych przodków: imię i nazwisko pracownika (w przypadku kobiet nazwisko panieńskie), imiona rodziców pracownika, data urodzenia, dokładna nazwa PGR oraz lata pracy w PGR – załącznik nr 1. Na tej podstawie Gmina Stawiguda wystąpi do KOWR z wnioskiem o potwierdzenie zatrudnienia.\n3) Poświadczające MIEJSCE ZAMELDOWANIA w miejscowości lub gminie objętej PPGR w okresie pracy w danym gospodarstwie.\nW tym celu należy złożyć do 09 grudnia br. oryginały dokumentów (do wglądu) takich jak: ZAŚWIADCZENIE O ZAMELDOWANIU W LATACH ZATRUDNIENIA W PGR i inne.\n4) W przypadku uczniów szkół średnich i szkół podstawowych zlokalizowanych poza Gminą Stawiguda zaświadczenia ze szkoły, w której dziecko się uczy, iż dziecko/rodzina nie otrzymało na własność lub w drodze użyczenia, w ostatnim roku oraz roku poprzedzającym rok złożenia przedmiotowego wniosku (tj. w roku 2020 i 2021), sprzętu komputerowego zakupionego ze środków publicznych lub środków organizacji pozarządowych, lub zwrotu kosztów, lub dofinansowania zakupu tych rzeczy. W przypadku uczniów klasy I szkoły średniej należy również dostarczyć zaświadczenie ze szkoły podstawowej, do której dziecko uczęszczało w ubiegłym roku szkolnym – poza Gminą Stawiguda. W przypadku braku takiego zaświadczenia prosimy o podanie adresu i danych kontaktowych szkoły (o ile nie zostały podane w składanym oświadczeniu).\nDokumenty należy dostarczyć w nieprzekraczalnym terminie do 9 grudnia 2021 roku do Sekretariatu Urzędu Gminy Stawiguda i będą one podstawą do weryfikacji Państwa oświadczeń.\nZałączniki dostępne są poniżej.\nPrzypominamy jednocześnie, że zakup sprzętu komputerowego odbędzie się wyłącznie po zakwalifikowaniu się Gminy Stawiguda do uczestnictwa w programie i wyłonieniu Wykonawcy odpowiedzialnego za realizację zadania.\nOŚWIADCZENIA, KTÓRYCH NIE UDA SIĘ POPRAWNIE ZWERYFIKOWAĆ MOGĄ ZOSTAĆ ODRZUCONE. Dlatego prosimy o dołożenie wszelkich starań aby dostarczyć wymagane dokumenty. Jeśli planują Państwo skorzystać z usług USC (w przypadku braku oryginałów dokumentów) prosimy wziąć pod uwagę okres niezbędny na sporządzenie odpisów – do 10 dni.\nDodatkowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu - 89 512 64 75.\nPodanie ucznia szkoły średniej, któy osiągnął pełnoletność\nPodanie rodzica/opiekuna prawnego\nZałącznik nr 1 Uzupełnienie informacji dot. osoby zatrudnionej w PPGR


zielone szycie: Dinozaur- metkowiec\nDzisiaj będzie na szybko, bo ostatnio cierpię na chroniczny brak czasu... W dodatku o ile piątek 13- tego był całkiem spokojny o tyle dzisiaj - 14-ty niezywkle pechowy. Książę nasz obudził się z kaszlem niepokojącym a w weekend o lekarza jakiegoś sensownego niełatwo, w dodatku raczej zdrowy jest czyli kolejny objaw alergii. No to pięknie- mamy komplet- skóra, układ pokarmowy i teraz oddechowy... Potem samochód się popsuł, laptop też, dalej nie będę wymieniać, bo to nie koniec dzisiejszych ekscesów. Bynajmniej. Michał się śmieje, że skoro w piątek 13- tego na świat przyszedł nasz syn i uczynił ten dzień najwspanialszym, to pech przeszedł automatycznie na sobotę 14- tego- zatem oby takich sobót było kalendarzu jak najmniej!!\nUdało mi się jednak o poranku wyczarować dinozaura- metkowca dla wielbiciela tychże stworów- małego Natana:) Jest to taki przytulak- poduszkowiec- idealny towarzysz do spania w domu jak i np. w aucie, w podróży:)\nPokazuję jeszcze bandamkę, którą uszyłam z takiego samego materiału jak Dawidkową chusteczkę- zakupiłam na pościel ale póki co czasu i pomysłu na nią nie mam, więc chociaż chusteczkę Mieszkowi na szybko machnęłam. W pośpiechu źle wykroiłam i auta "jadą" nie w tą stronę co trzeba- nie jest więc już to tak udany egzemplarz jak Dawidkowy... Ale Miesio wygląda uroczo, nieprawdaż?? Wczoraj skończył 11 m-cy, jeszcze miesiąc i będzie ROK!!\nMiało być krótko a wyszło chyba jak zawsze:)\nAutor: Śladem bosych stóp o 14:22\nSzyciaki 15 kwietnia 2012 01:48\npowiedz jak oczka mocujesz? na klej czy doszywasz?\nsuper! Bardzo pomyslowy ;)\nja-zolza 15 kwietnia 2012 03:43\nAle fantastyczny dinuś! :-D Karolcia, od początku podobają mi się Twoje wyroby, ale muszę przyznać, że mimo to coraz lepsza jesteś :-D\nBuziolki dla Miesia! :)*\nzieloneszycie 15 kwietnia 2012 06:00\nAnia, one już były wyposażone w taśmę taką - oderwałam papierek i przykleiłam, ale kurka boję się, że mogą odpaść...\nZo, serio?? To fajnie, że ktoś postępy mojej dłubaniny widzi:))\nja-zolza 16 kwietnia 2012 08:10\nmrsmoon 16 kwietnia 2012 11:46\nKarolka, widzę, że się z Ewą dotarłyście:-) Piękny stwór, wielka wyobraźnia!!!Gratuluję!


Na zaproszenie - sprawdź!\nzaproszenie na egzekucję, Vladimir Nabokov 32,39 zł Podobnie jak Zamek Kafki, Zaproszenie na egzekucję prezentuje wizję dziwacznego i irracjonalnego świata. W nienazwanym...\nZaproś mnie na pumpkin latte (2021) 21,95 zł Debiutancka powieść laureatki konkursu Jesienny Wieczór!modna kawiarnia w centrum miasta za każdym razem tętni życiem,...\nNiezwykłe zaproszenie (2011) 5,49 zł Laura Aldridge, Amerykanka podróżująca po Europie, uratowała życie zamożnemu Francuzowi. Guy Laroche zaprasza ją do...\nPokusa, zaproszenie, obietnica 8,15 zł Doktor Georgina Jones po śmierci męża dowiaduje się, że ją zdradzał. Nie chcąc narażać się na współczucie...\nZaproszenie na bal - michelle smart (epub) 8,15 zł Tabitha Brigstock pracuje jako pokojówka w hotelu greckiego milionera Giannisa Basinasa. Zamieszkująca w hotelu starsza...\nZAPROSZENI PRZEZ BOGA RELIGIA 4 SP PODRĘCZNIK 2012, oprawa miękka 9,95 zł Podręcznik zgodny z programem nauczania "Poznaję Boga i w Niego wierzę? nr AZ-2-01/10 autorstwa Komisji Wychowania...\nzaproszenie (9788367137287) 27,89 zł Stella to nieco szalona, nieprzewidywalna dziewczyna, która zawsze polega na swoim zmyśle węchu i wręcza obcym ludziom...\nZaproszeni na ucztę. O Mszy Świętej dla małych i dużych (9788380653764) 24,52 zł Drogi Rodzicu, czy wiesz, jak zachęcić dziecko do udziału w niedzielnej Mszy Świętej? Ta książka Ci w tym pomoże....\nZaproszenie - opowiadanie erotyczne - Lea Lind - ebook 3,99 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Zaproszenie - opowiadanie erotyczne. Lea Lind »\nZaproszenie - opowiadanie erotyczne - Lea Lind - audiobook 4,99 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Zaproszenie - opowiadanie erotyczne. Lea Lind »\nDworek pod Malwami. Zaproszenie na śmierć - Marian Piotr Rawinis - ebook 12,99 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Dworek pod Malwami. Zaproszenie na śmierć. Marian... »\nZaproszenie do podróży - Jerzy Siewierski - audiobook 12,99 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Zaproszenie do podróży. Jerzy Siewierski »\nZaproszenie do podróży - Jerzy Siewierski - ebook 5,99 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Zaproszenie do podróży. Jerzy Siewierski »\nJak napisać skuteczne zaproszenie na warsztaty i webinary - Krystyna Bezubik - ebook 80,00 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Jak napisać skuteczne zaproszenie na warsztaty i... »\nZaproszenie na śmierć - Alfred Siatecki - audiobook 32,00 zł Pobierz książkę w fb2, txt, epub, pdf, czytaj online, słuchaj, kupuj. Zaproszenie na śmierć. Alfred Siatecki »\nZaproszenie Potworki A4/A5 24,00 zł Zaproszenie Potworki A4/A5- wysokiej jakości papier 170 g/m2- format A4 (na jednym arkuszu A4 dwa zaproszenia A5)- druga... »\nZaproszenie Pupile A4/A5 24,00 zł Zaproszenie Pupile A4/A5- wysokiej jakości papier 170 g/m2- format A4 (na jednym arkuszu A4 dwa zaproszenia A5)- druga... »\nNAPISY - ZAPROSZENIE, NB-8653 5,54 zł NAPISY - ZAPROSZENIE »\nSTICKERSY NAKLEJKI - napis ZAPROSZENIE + obrączki złote 3,80 zł Napis zaproszenie x 18\nSTICKERSY NAKLEJKI napis ZAPROSZENIE zlote 3,80 zł napis zaproszenie x 48\nSTICKERSY NAKLEJKI napis ZAPROSZENIE srebrne 3,80 zł napis zaproszenie x 48\nZaproszenie na morderstwo - Posadas Carmen 50,74 zł Grupka przyjaciół na jachcie, tajemnicze morderstwo, wszyscy są podejrzani, bo każdy z nich miał motyw… Sytuac\nZaproszenie na śmierć - Siatecki Alfred 65,25 zł Bezlitosny szlak mordercy. W apartamencie profesora inżynierii biomedycznej Bolesława Witkowskiego znalezion\nSTICKERSY NAKLEJKI - napis ZAPROSZENIE + obrączki srebrne 3,80 zł Napis zaproszenie x 18


KOMUNIKATzBADAŃ. Ocena wiarygodności telewizyjnych programów informacyjnych i publicystycznych NR 52/2017 ISSN - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "KOMUNIKATzBADAŃ. Ocena wiarygodności telewizyjnych programów informacyjnych i publicystycznych NR 52/2017 ISSN"\n1 KOMUNIKATzBADAŃ NR 2/2017 ISSN Ocena wiarygodności telewizyjnych programów informacyjnych i publicystycznych Przedruk i rozpowszechnianie tej publikacji w całości dozwolone wyłącznie za zgodą CBOS. Wykorzystanie fragmentów oraz danych empirycznych wymaga podania źródła Warszawa, maj 2017\n3 Jak wynika z naszych badań, wybór określonych programów informacyjnych uwarunkowany jest w znacznej mierze poglądami politycznymi i preferencjami partyjnymi 1. Czy Polacy darzą zaufaniem telewizyjne programy informacyjne i publicystyczne? Które stacje telewizyjne, zdaniem badanych, są bezstronne, a które opowiadają się bądź to po stronie opozycji, bądź to po stronie rządzących? W jednym z ostatnich sondaży 2, po pięciu latach przerwy, powróciliśmy do tej problematyki. Powtórzenie badania pozwala sprawdzić, jakie zmiany zaszły w tym czasie w postrzeganiu wiarygodności nadawców telewizyjnych. ŹRÓDŁA INFORMACJI O WYDARZENIACH W KRAJU I NA ŚWIECIE Informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie Polacy zdecydowanie najczęściej czerpią z telewizji (64%), w drugiej zaś kolejności mniej więcej trzykrotnie rzadziej z internetu (21%). Dla relatywnie niewielu głównym źródłem informacji jest radio (8%), a dla jeszcze mniejszej grupy ankietowanych prasa (4%). CBOS RYS. 1. Skąd przede wszystkim czerpie Pan(i) informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie? Czy: z telewizji (również oglądanej w internecie) 64% z internetu 21% z radia 8% z prasy 4% Z żadnego z powyższych źródeł 2% Trudno powiedzieć 1% 1 Zob. komunikat CBOS Powiedz mi, który program informacyjny najchętniej oglądasz, a powiem ci, kim jesteś, sierpień 2016 (oprac. B. Roguska). 2 Badanie Aktualne problemy i wydarzenia (323) przeprowadzono metodą wywiadów bezpośrednich (face-to-face) wspomaganych komputerowo (CAPI) w dniach 30 marca 6 kwietnia 2017 roku na liczącej 107 osób reprezentatywnej próbie losowej dorosłych mieszkańców Polski.\n4 - 2 - Korzystanie z poszczególnych mediów jest bardzo silnie zróżnicowane społecznie, a szczególnie duże znaczenie w tym kontekście odgrywa wiek. Dla większości najmłodszych respondentów (w wieku lata) głównym medium pozostaje internet (8%), nieco starsi (mający od 2 do 34 lat) porównywalnie często wskazują w tym kontekście zarówno internet, jak i telewizję, choć ta ostatnia wymieniana jest trochę częściej (44% wobec 38%). Natomiast dla większości badanych powyżej 3 roku życia głównym medium pozostaje telewizja. Generalnie, wraz z wiekiem maleje częstość wskazywania internetu jako głównego źródła informacji, a rośnie znaczenie telewizji. Kolejnym czynnikiem istotnie warunkującym sposób korzystania z mediów jest wykształcenie. Badani lepiej wykształceni rzadziej wskazują telewizję jako główne źródło informacji, częściej natomiast internet. Należy przy tym zaznaczyć, że ankietowani z wykształceniem zasadniczym zawodowym oraz podstawowym / gimnazjalnym nie różnią się pod tym względem znacząco. Wprawdzie we wszystkich kategoriach wyróżnionych ze względu na poziom wykształcenia najczęściej wymienianym medium jest telewizja, jednak znacząca grupa absolwentów wyższych uczelni (36%) informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie czerpie głównie z internetu. Tabela 1 z telewizji (również oglądanej w internecie) Skąd przede wszystkim czerpie Pan(i) informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie? Czy: z prasy z radia z internetu w procentach Z żadnego z powyższych źródeł Trudno powiedzieć Wiek lata lat i więcej Wykształcenie Podstawowe / gimnazjalne Zasadnicze zawodowe Średnie Wyższe W potencjalnych elektoratach informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie najczęściej z telewizji czerpią zwolennicy PiS. Z kolei dla sympatyków ruchu Kukiz 1 częściej niż dla innych głównym medium pozostaje internet, który jest wymieniany równie często jak telewizja.\n5 - 3 - Tabela 2 Potencjalne elektoraty* z telewizji (również oglądanej w internecie) Skąd przede wszystkim czerpie Pan(i) informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie? Czy: z prasy z radia z internetu Z żadnego z powyższych źródeł Trudno powiedzieć w procentach PiS (wraz z SP i PR) PO Kukiz Niezdecydowani, czy wziąć udział w wyborach Niezamierzający głosować * Określone na podstawie deklaracji głosowania w ewentualnych wyborach parlamentarnych Poprosiliśmy ankietowanych o wskazanie z podanej listy tych stacji telewizyjnych, w których oglądają programy informacyjne i publicystyczne. Praktycznie równie często w tym kontekście wymieniane były: TVP1 (60%), TVN (60%) oraz Polsat (61%). Rzadziej informacje o wydarzeniach w kraju i na świecie badani czerpią z TVP2 (41%), TVP Info (37%) oraz TVN24 (38%), a jeszcze rzadziej z Polsat News (23%). Relatywnie niewielu respondentów ogląda programy informacyjne i publicystyczne w TV Trwam (9%), a co pięćdziesiąty w Telewizji Republika (2%). W sumie przynajmniej jeden z kanałów telewizji publicznej (TVP1, TVP2 lub TVP Info) wskazało siedmiu na dziesięciu badanych (69%), zbliżona liczba ankietowanych wymieniła TVN lub TVN24 (71%) oraz Polsat lub Polsat News (66%). CBOS RYS. 2. Proszę wskazać wszystkie stacje telewizyjne, w których ogląda Pan(i) programy informacyjne i publicystyczne TVN TVN24 38% 60% 71% TVP1 TVP2 TVP Info 41% 37% 60% 69% Polsat Polsat News 23% 61% 66% Telewizja Trwam 9% Telewizja Republika 2%\n6 - 4 - Interesowało nas również, która ze stacji telewizyjnych jest dla badanych głównym źródłem codziennych informacji. Mniej więcej tyle samo osób wskazywało w tym kontekście programy informacyjne TVP1 Wiadomości, Teleexpress i inne (24%), co wymieniało Fakty i inne programy TVN (23%). Natomiast trochę rzadziej wskazywane były Wydarzenia i inne programy Polsatu (1%), TVN24 (14%) oraz TVP Info (9%). Dla relatywnie niewielu ankietowanych najważniejszym źródłem informacji jest telewizyjna Dwójka (2%) oraz TV Trwam (1%). Zauważalna grupa badanych (8%) deklaruje, że nie czerpie wiedzy z żadnego z wymienionych źródeł lub w ogóle nie ogląda telewizji. Należy podkreślić, że z rozkładu odpowiedzi na pytania ankiety nie można wnioskować o oglądalności poszczególnych programów. Nie pytaliśmy, jak często respondenci oglądają poszczególne programy, ile czasu na to poświęcają itp., interesowało nas jedynie, z jakich źródeł czerpią informacje oraz jakie znaczenie im przypisują. CBOS RYS. 3. Która z wymienionych stacji telewizyjnych, który z programów, jest głównym źródłem Pana(i) codziennych informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie? Wiadomości, Teleexpress i inne programy telewizyjnej Jedynki (TVP1) Fakty i inne programy TVN (poza TVN24) Wydarzenia i inne programy Polsatu TVN24 TVP Info Panorama i inne programy telewizyjnej Dwójki (TVP2) Telewizja Trwam Żadna z nich, nie oglądam telewizji Trudno powiedzieć 2% 1% 4% 9% 8% 1% 14% 24% 23% Z analiz zróżnicowań społeczno-demograficznych wynika, że programy informacyjne TVP1 stanowią główne źródło informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie dla osób w wieku 6 lat i więcej (33%), mieszkańców wsi (32%), respondentów z wykształceniem podstawowym / gimnazjalnym (31%) lub zasadniczym zawodowym (29%), badanych określających swoją sytuację materialną jako przeciętną (31%). Istotne znaczenie w tym kontekście mają również kwestie światopoglądowe. Telewizyjną Jedynkę wskazała jedna trzecia uczestniczących w praktykach religijnych przynajmniej raz w tygodniu (32%) oraz ponad jedna trzecia identyfikujących się z prawicą (3%).\n7 - - Z kolei z Faktów i innych programów TVN (poza TVN24) informacje czerpią częściej kobiety niż mężczyźni (26% wobec 20%), częściej niż pozostali wskazują je badani w wieku 3 44 lata (29%), mieszkańcy miast liczących od 100 tys. do 00 tys. ludności (30%), respondenci dobrze oceniający warunki materialne swoich gospodarstw domowych (27%), a uwzględniając światopogląd badanych uczestniczący w praktykach religijnych 1 2 razy w miesiącu (30%) lub kilka razy w roku (27%), identyfikujący się z lewicą (34%). Wydarzenia i inne programy Polsatu jako główne źródło codziennych informacji trochę częściej niż pozostali wskazują mieszkańcy wsi oraz miast do 100 tys. ludności (od 16% do 19% w zależności od typu miejscowości), respondenci z wykształceniem zasadniczym zawodowym (18%), z gospodarstw domowych o dochodach per capita nieprzekraczających 1400 zł (18% 19% w zależności od kategorii), a biorąc pod uwagę poglądy polityczne stosunkowo najrzadziej są to badani o orientacji prawicowej. Z programów TVN24 relatywnie najczęściej czerpią informacje mieszkańcy największych miast (28%), absolwenci wyższych uczelni (23%), badani z gospodarstw domowych o dochodach per capita wynoszących co najmniej 2000 zł (21%), zadowoleni ze swojej sytuacji materialnej (17%). Można również zauważyć, że częściej niż pozostali źródło to wskazują ankietowani biorący udział w praktykach religijnych kilka razy w roku (20%) lub w ogóle w nich nieuczestniczący (21%) oraz respondenci o poglądach lewicowych (24%). Z kolei TVP Info jako główne źródło informacji najczęściej wymieniają ankietowani w wieku lat i więcej (13% 14% w zależności od kategorii wiekowej), z wykształceniem co najwyżej średnim (10%), niezadowoleni z warunków materialnych swoich gospodarstw domowych (18%). Częściej niż pozostali źródło to wskazują badani biorący udział w praktykach religijnych kilka razy w tygodniu (2%) oraz deklarujący poglądy prawicowe (17%). Bardzo duże znaczenie dla wyboru określonej stacji telewizyjnej mają afiliacje polityczne. Wyborcy PiS najczęściej wybierają programy informacyjne telewizji publicznej w pierwszej kolejności TVP1 (44%), w drugiej zaś TVP Info (22%). Dla zwolenników PO główne źródła informacji telewizyjnych to TVN (41%) oraz TVN24 (33%). Elektorat ruchu Kukiz 1 nie ma tak wyrazistych preferencji w tym względzie i porównywalnie często bazuje na programach informacyjnych TVP1 (22%), Polsatu (18%) oraz TVN (16%). Niemała część sympatyków tego ruchu w ogóle nie ogląda telewizji (19%). Niezdecydowani co do swojego udziału w ewentualnych wyborach relatywnie najczęściej jako główne źródło informacji wskazują TVP1 (28%), ale niewiele rzadziej TVN (20%) oraz Polsat (19%). Z kolei niezamierzający głosować w potencjalnych wyborach porównywalnie często wskazują TVN (2%) i TVP1 (23%).\n8 - 6 - Tabela 3 Potencjalne elektoraty* Która z wymienionych stacji, który z programów jest głównym źródłem Pana(i) codziennych informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie? TVN24 Wiadomościrama, Pano- TVP Wyda- Tele- Żadna Info rzenia, wizja z nich/ Teleexpress, inne inne Trwam nie progra- progra- oglą- inne my my dam programwizji TVP2 Polsatu tele- TVP1 Fakty, inne programy TVN (poza TVN24) Trudno powiedzieć w procentach PiS (wraz z SP i PR) PO Kukiz Niezdecydowani, czy wziąć udział w wyborach Niezamierzający głosować * Określone na podstawie deklaracji głosowania w ewentualnych wyborach parlamentarnych OCENA WIARYGODNOŚCI PROGRAMÓW INFORMACYJNYCH I PUBLICYSTYCZNYCH Poprosiliśmy respondentów o ocenę wiarygodności programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych w telewizji publicznej (TVP1, TVP2, TVP Info), w TVN (TVN, TVN24), w Polsacie (Polsat, Polsat News) oraz TV Trwam. Formułując odpowiedzi badani posługiwali się -punktową skalą, na której 1 oznaczało, że są one niewiarygodne, a że są wiarygodne. Takie samo pytanie zadaliśmy pięć lat temu, dzięki czemu możemy sprawdzić, jak w tym czasie zmieniło się zaufanie do nadawców telewizyjnych. W toku analiz odpowiedzi 1 oraz 2 były interpretowane jako brak zaufania, a 4 oraz jako pozytywna ocena wiarygodności danej stacji telewizyjnej. W postrzeganiu wiarygodności programów informacyjnych i publicystycznych telewizji publicznej badani są podzieleni. Mniej więcej tyle samo uważa, że zasługują one na zaufanie (34%), co postrzega je jako niewiarygodne (32%). Z podobną sytuacją mamy do czynienia w przypadku Telewizji Trwam, która porównywalnie często budzi zaufanie (12%) i nieufność (14%). Z kolei programy informacyjne i publicystyczne nadawane w TVN (włączając TVN24) oraz w Polsacie (włączając Polsat News) częściej odbierane są jako wiarygodne niż niewiarygodne (odpowiednio: 40% wobec 23% w przypadku telewizji TVN, 38% wobec 17% w przypadku telewizji Polsat). Porównując oceny tegoroczne i z roku 2012\n9 - 7 - można zauważyć, że zdaniem badanych programy informacyjne i publicystyczne trzech największych nadawców straciły na wiarygodności i w mniejszym stopniu niż pięć lat temu zasługują na zaufanie. CBOS RYS. 4. Jak ocenia Pan(i) wiarygodność programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych w: 12% 0% telewizji publicznej (TVP1, TVP2, TVP Info) % 34% 16% 49% TVN i TVN % 40% 13% 4% Polsat i Polsat News % 38% 17% 8 TV Trwam % 12% Skala 1 1 niewiarygodne, nie zasługują na zaufanie 2 3 odpowiedź ambiwalentna 4 wiarygodne, zasługują na zaufanie Trudno powiedzieć/ brak dostatecznej wiedzy na temat danego programu Biorąc pod uwagę średnie ocen na skali od 1 do, za pomocą której badani oceniali wiarygodność poszczególnych stacji telewizyjnych, należy zaznaczyć, że najwyższe średnie uzyskały programy informacyjne i publicystyczne telewizji Polsat i Polsat News (średnia 3,36) oraz TVN i TVN24 (średnia 3,26). Oceny wiarygodności tych stacji telewizyjnych kształtują się nieco powyżej średniej, która na tak skonstruowanej skali wynosi 3. Trochę niższe oceny uzyskały natomiast programy informacyjne i publicystyczne telewizji publicznej (średnia 2,99) oraz Telewizji Trwam (średnia 2,84).\n10 - 8 - Uwzględniając średnie ocen można zauważyć, że w porównaniu z rokiem 2012 najwięcej na zaufaniu straciła telewizja publiczna (spadek wartości średniej o 0,62), najmniej zaś telewizja Polsat (spadek wartości średniej o 0,21). W tym czasie natomiast wzrosło zaufanie do Telewizji Trwam (wzrost wartości średniej o 0,3). Tabela 4 Jak ocenia Pan(i) wiarygodność programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych: Średnie na skali od 1 do, na której 1 oznacza, że są niewiarygodne, nie zasługują na zaufanie, a że są wiarygodne, zasługują na zaufanie Odchylenie standardowe Liczba osób* w telewizji Polsat i Polsat News X ,7 1, IV ,36 1, w TVN i TVN24 X ,60 1,21 83 IV ,26 1, w telewizji publicznej (TVP1, TVP2, TVP Info) X ,61 1, IV ,99 1,39 93 w Telewizji Trwam X ,49 1,0 316 IV ,84 1, * Z obliczeń wyłączone zostały osoby niemające zdania na ten temat oraz nieoglądające programów informacyjnych i publicystycznych danej stacji telewizyjnej Istnieje zależność między oglądanymi najczęściej programami informacyjnymi a zaufaniem do nich. Jak się okazuje, stacje telewizyjne oglądane najczęściej, stanowiące główne źródło codziennych informacji, darzone są na ogół większym zaufaniem niż pozostałe. Inne zróżnicowania społeczno-demograficzne są w znacznej mierze wtórne wobec tej zależności. Tabela Która z wymienionych stacji telewizyjnych, który z programów, jest głównym źródłem Pana(i) codziennych informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie*? Ocena wiarygodności programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych w telewizji: publicznej (programy TVP1, TVP2, TVP Info) TVN, TVN24 Polsat, Polsat News TV Trwam Średnie na skali od 1 do, na której 1 oznacza, że są niewiarygodne, nie zasługują na zaufanie, a że są wiarygodne, zasługują na zaufanie Wiadomości i inne programy TVP1, TVP2, TVP Info 3,76 2,60 2,91 3,76 Fakty i inne programy TVN i TVN24 2,33 3,88 3,70 1,61 Wydarzenia i inne programy Polsatu 2,76 3,3 3,7 2,41 * Ze względu na fakt, że bardzo mała grupa respondentów podała programy informacyjne TV Trwam jako najczęściej oglądane, grupa ta nie została poddana dalszym analizom\n11 - 9 - Zaufanie do programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych w telewizji publicznej jest niższe wśród badanych lepiej wykształconych, znajdujących się w lepszym położeniu materialnym, młodszych oraz mieszkających w większych miejscowościach, wyższe natomiast wśród ankietowanych o prawicowych poglądach politycznych. Z kolei programy TVN oraz TVN24 cieszą się stosunkowo dużym zaufaniem wśród mieszkańców największych miast, osób w wieku 4 4 lata, badanych dobrze oceniających warunki materialne swoich gospodarstw domowych, a także wśród respondentów identyfikujących się z lewicą. Programy telewizji Polsat oraz Polsat News za bardziej wiarygodne niż inne uważają głównie badani w wieku 4 4 lata, z wykształceniem zasadniczym zawodowym, utożsamiający się z lewicą. Postrzeganie wiarygodności TV Trwam ściśle zależy od poziomu religijności badanych, mierzonej częstością uczestniczenia w praktykach religijnych im częstszy w nich udział, tym większe zaufanie do tego nadawcy. Ponadto większym niż pozostali zaufaniem darzą tę stację telewizyjną najstarsi respondenci (w wieku 6 lat i więcej), z wykształceniem podstawowym lub gimnazjalnym, a także identyfikujący się z prawicą. Zauważalna jest również silna zależność między preferencjami partyjnymi a stosunkiem do poszczególnych stacji telewizyjnych. Potencjalni wyborcy PiS większym zaufaniem niż pozostali darzą telewizję publiczną oraz TV Trwam. Relatywnie dużym zaufaniem obdarzają te stacje również sympatycy ruchu Kukiz'1. Natomiast zdeklarowani wyborcy PO największym zaufaniem darzą TVN i TVN24, ale niewiele mniejszym programy telewizji Polsat i Polsat News. Niezdecydowani co do swojego udziału w ewentualnych wyborach oraz niezamierzający w nich uczestniczyć również za bardziej wiarygodne uznają programy informacyjne i publicystyczne w telewizji TVN (w tym TVN24) oraz Polsat (w tym Polsat News) niż w pozostałych stacjach uwzględnionych w sondażu. Tabela 6 Potencjalne elektoraty* Ocena wiarygodności programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych w telewizji: publicznej (TVP1, TVP2, TVP Info) TVN, TVN24 Polsat, Polsat News TV Trwam średnie ocen na skali 1 PiS (wraz z SP i PR) 3,97 2,41 2,87 4,20 Kukiz 1 3,1 2,66 3,02 3,12 PO 1,9 3,98 3,79 1,40 Niezdecydowani, czy wziąć udział w wyborach 3,13 3,40 3,38 2,81 Niezamierzający brać udziału w wyborach 3,0 3,42 3,48 2,33 * Określone na podstawie deklaracji głosowania w ewentualnych wyborach parlamentarnych\n12 NASTAWIENIE POLITYCZNE PROGRAMÓW INFORMACYJNYCH I PUBLICYSTYCZNYCH Niezależnie od oceny wiarygodności programów informacyjnych i publicystycznych nadawanych w TVP, TVN, Polsacie oraz TV Trwam, badani oceniali również nastawienie polityczne tych stacji czy sprzyjają one rządowi, opozycji czy też są bezstronne. Odpowiedzi osób oglądających programy informacyjne i publicystyczne danych stacji telewizyjnych CBOS RYS.. Jak określił(a)by Pan(i) nastawienie polityczne programów informacyjnych i publicystycznych [ ]. Czy zwykle*: % w telewizji publicznej (TVP1, TVP2, TVP Info) XI 2006 X 2012 IV XI w TVN i TVN24 X IV XI w telewizji Polsat i Polsat News X 2012 IV w TV Trwam X 2012 IV sprzyjają one rządowi i partii rządzącej sprzyjają one opozycji są bezstronne Trudno powiedzieć * Treść pytania z roku 2006 nieznacznie się różniła. Pytaliśmy o nastawienie polityczne programów informacyjnych i publicystycznych telewizji publicznej, TVN oraz Polsat. W latach 2006 i 2012 jedna z odpowiedzi na pytanie brzmiała: sprzyjają one rządowi i koalicji rządzącej Większość badanych postrzega programy informacyjne i publicystyczne w telewizji publicznej oraz w TV Trwam jako sprzyjające rządowi i partii rządzącej (odpowiednio: 64% i 66%). Jednocześnie relatywnie rzadko stacje te oceniane są jako bezstronne (odpowiednio: 21% i 17%). Bezstronność w programach informacyjnych i publicystycznych badani najczęściej przypisują telewizji Polsat i Polsat News (46%), jednak niemała grupa\n13 skłonna jest postrzegać tę stację jako sprzyjającą opozycji (27%). Najczęściej za sprzyjające opozycji uznawane są programy TVN i TVN24 (uważa tak 44% widzów tego nadawcy), jednak niewiele rzadziej bywają one postrzegane jako bezstronne (36%). Wszyscy uwzględnieni w sondażu nadawcy telewizyjni postrzegani są jako mniej bezstronni niż pięć lat temu, a największy spadek wiarygodności odnotowaliśmy w przypadku telewizji publicznej. Należy zaznaczyć, że gdy pytaliśmy o te kwestie w roku 2006 oraz 2012, programy informacyjne i publicystyczne trzech największych nadawców telewizyjnych postrzegane były najczęściej jako bezstronne. Obecnie jedynie programy Polsatu częściej są oceniane jako bezstronne niż sprzyjające którejś ze stron sporu politycznego. Ocena nastawienia politycznego głównych stacji telewizyjnych w pewnej mierze zależy od poziomu wykształcenia badanych. Im on wyższy, tym częściej wyrażane jest przekonanie, że telewizja publiczna sprzyja rządowi i partii rządzącej, a TVN i TVN24 opozycji. Zależności takiej w przypadku telewizji Polsat nie odnotowujemy, choć można zauważyć, że absolwenci wyższych uczelni częściej niż pozostali postrzegają ją jako sprzyjającą opozycji. Interesujące jest, jak nastawienie największych stacji telewizyjnych postrzegają badani, dla których stanowią one podstawowe źródło informacji. Ci, dla których głównym źródłem informacji jest zarówno TVP, TVN, jak i Polsat, częściej są zdania, że telewizja publiczna sprzyja rządowi i partii rządzącej, niż że jest bezstronna, niemniej jednak widzowie TVP relatywnie najrzadziej postrzegają ją w taki sposób, a częściej niż pozostali uważają, że jest ona bezstronna. W ocenach nastawienia politycznego programów TVN pojawiają się spore rozbieżności między widzami poszczególnych stacji telewizyjnych. Respondenci, dla których głównym źródłem informacji jest telewizja publiczna, zdecydowanie najczęściej są przekonani, że TVN sprzyja opozycji, natomiast ci, dla których głównym źródłem informacji jest TVN, częściej niż pozostali postrzegają ją jako bezstronną. Z kolei opinie ankietowanych czerpiących informacje przede wszystkim z Polsatu są w tej sprawie podzielone porównywalnie często postrzegają oni nastawienie TVN jako sprzyjające opozycji, co oceniają jako bezstronne. Co interesujące, badani dla których głównym źródłem informacji jest TVN, znacznie częściej oceniają programy Polsatu jako bezstronne niż jako sprzyjające opozycji, najczęściej jednak obiektywizm przypisują Polsatowi jego widzowie. Warto jeszcze dodać, że ankietowani czerpiący informacje przede wszystkim z telewizji publicznej trochę częściej postrzegają programy Polsatu jako sprzyjające opozycji niż jako bezstronne.\n14 Oceniając nastawienie polityczne programów TV Trwam widzowie trzech największych nadawców telewizyjnych najczęściej nie mają sprecyzowanej opinii na ten temat, niemniej wyraźnie częściej są zdania, że programy tej stacji sprzyjają rządowi i partii rządzącej niż opozycji. Tabela 7 Jak określił(a)by Pan(i) nastawienie polityczne programów informacyjnych i publicystycznych [ ]. Czy zwykle: Wskazania badanych na główne źródła ich codziennych informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie: Fakty i inne programy TVN i TVN24 Wiadomości i inne programy TVP1, TVP2, TVP Info Wydarzenia i inne programy Polsatu, Polsat News w telewizji publicznej (TVP1, TVP2, TVP Info) w procentach sprzyjają one rządowi i partii rządzącej sprzyjają one opozycji są bezstronne Trudno powiedzieć w TVN i TVN24 sprzyjają one rządowi i partii rządzącej sprzyjają one opozycji są bezstronne Trudno powiedzieć w telewizji Polsat i Polsat News sprzyjają one rządowi i partii rządzącej 7 6 sprzyjają one opozycji są bezstronne Trudno powiedzieć w TV Trwam sprzyjają one rządowi i partii rządzącej sprzyjają one opozycji są bezstronne Trudno powiedzieć Dla większości Polaków głównym źródłem informacji o wydarzeniach w kraju i na świecie wciąż pozostaje telewizja, a sam wybór programów informacyjnych i publicystycznych w znacznej mierze uwarunkowany jest poglądami i preferencjami politycznymi.\n15 Z naszych danych wynika, że w ciągu ostatnich pięciu lat programy informacyjne i publicystyczne trzech największych nadawców telewizyjnych straciły na wiarygodności: rzadziej postrzegane są jako bezstronne, a częściej jako zaangażowane w spór polityczny sprzyjające bądź rządzącym, bądź opozycji. Badani darzący zaufaniem programy telewizji publicznej, TVN oraz Polsatu należą obecnie do mniejszości, w mniejszości pozostają również widzowie uważający, że programy te są bezstronne, nieopowiadające się po żadnej ze stron sporu politycznego. O ile jeszcze pięć lat temu programy informacyjne i publicystyczne trzech największych nadawców telewizyjnych postrzegane były przez największe grupy badanych jako bezstronne, o tyle obecnie jedynie programy telewizji Polsat odbierane są częściej jako bezstronne niż sprzyjające bądź to opozycji, bądź rządzącym. Programy telewizji publicznej oceniane są przez większość badanych jako sprzyjające rządowi i partii rządzącej, natomiast programy telewizji TVN najczęściej odbierane są jako sprzyjające opozycji. Jednocześnie zauważalna jest tendencja do oceny najczęściej oglądanych programów jako bardziej wiarygodnych niż inne. Opracowała Małgorzata OMYŁA-RUDZKA\nWiarygodność mediów KOMUNIKAT Z BADAŃ. ISSN Nr 70/2019. Maj 2019\nKOMUNIKAT Z BADAŃ ISSN 33-8 Nr 70/019 Wiarygodność mediów Maj 019 Przedruk i rozpowszechnianie tej publikacji w całości dozwolone wyłącznie za zgodą. Wykorzystanie fragmentów oraz danych empirycznych wymaga


Monika Szostek - Blog: "Qwerty: W Stronę Słońca" - Rozdział XIV: "Ranny", część 1\nQwerty gniewnie przeszedł przez trawnik, w stronę sali, gdzie wcześniej widział Jacka. Tylko wściekłość, którą czuł w tym momencie trzymała go jeszcze na nogach. Musiał dotrzeć do kogoś, kogo znał, zanim miał ostatecznie zwalić się z nóg.\nZ wysiłkiem pchnął drzwi do budynku i potoczył nieobecnym spojrzeniem po sali; nie dostrzegł Jacka, więc ruszył przed siebie, mrużąc oczy.\nNagle naprzeciw niego wyrósł John White, jakby wynurzył się spod ziemi. Qwerty spojrzał na niego i iskierka rozpoznania błysnęła mu w oku.\n-Qwerty! – zawołał John, podbiegając do niego. Chłopiec jak przez mgłę zauważył, że pracownicy w białych kitlach patrzą na niego z przerażeniem. To go trochę otrzeźwiło; nie mógł okazać słabości wśród nich wszystkich. Nagle Jack znalazł się koło niego, chwytając go za ramię. Qwerty syknął z bólu i wyrwał rękę.\n-Jack, zabierz swoje paluchy – powiedział Qwerty słabo. – To boli.\nJack odskoczył jak oparzony, ale John odetchnął z ulgą. Zarzucił prawą rękę Qwerty’ego na swoją szyję; zaraz też mężczyzna z wózkiem inwalidzkim zmaterializował się koło nich. Najwidoczniej ktoś już zawołał pomoc.\nQwerty popatrzył na wózek, na Johna, jeszcze raz na wózek.\n-Nie ma mowy – powiedział. – Będę… w swoim pokoju.\n-Qwerty, nie waż się… - zaczął John, ale było już za późno; Qwerty zniknął.\nJohn obrócił się w stronę tamtych.\n-Przedstawienie skończone – powiedział gniewnie. – Wracajcie do pracy. Jack, ty idziesz ze mną – dodał już ciszej i zniknął.\nQwerty wylądował ciężko na brzegu łóżka, z którego natychmiast spadł. Jęknął z bólu i z wysiłkiem podniósł się; zdarta skóra na plecach zapiekła, ale trochę mniej niż przedtem. Qwerty rzucił szybkie spojrzenie na swoje ramię; rana jakby zasklepiła się trochę.\nJohn zmaterializował się obok niego i Jack pojawił się zaraz po nim.\n-Qwerty, musisz iść do szpitala – powiedział John, ale Qwerty pokręcił głową.\n-Nie. Już mi lepiej. Nie mam czasu na szpitale – dodał i zachwiał się lekko, znów zsuwając się z łóżka. John podtrzymał go jednak tym razem, chwytając za zdrową rękę.\n-Straciłeś dużo krwi…\nQwerty otrząsnął się, walcząc ze słabością.\n-Potrzebuję… opatrunku – powiedział. – Na górze jest gabinet lekarski – przypomniał sobie.\n-Jack, idź do nich i powiedz, że zaraz tam będziemy. Qwerty, chodź, pomogę ci.\nChłopiec zamrugał i, opierając się na Johnie, wstał, z trudem łapiąc równowagę. Jack szarpnął za klamkę; drzwi były zamknięte.\n-Klucze są na stole – wychrypiał Qwerty, uśmiechając się lekko. Jack przewrócił oczami i zamek kliknął; wypadł na korytarz.\nQwerty z pomocą Johna dotarł na pierwsze piętro i zobaczył, jak Jack stoi w otwartym już wejściu do gabinetu. W progu stała Jenny, przytrzymując drzwi. On spojrzał na nią z zaskoczeniem, ale nie miał siły teraz zastanawiać się, co kuchenny personel robi w gabinecie lekarskim.\nOna posadziła go na leżance i zdjęła z niego kurtkę, odwiązując prowizoryczną opaskę, którą miał na ramieniu; John przytrzymywał go, żeby znów nie zsunął się na podłogę. W końcu Qwerty z ulgą położył się na boku, a ona metodycznie oczyściła mu ranę. Qwerty zerknął na swoje ramię; pamiętał, że pocisk przebił się głębiej, ale teraz wystarczył pojedynczy szew. Przy miejscowym znieczuleniu nie czuł nic, za wyjątkiem otartych pleców. Zamknął oczy i pod powiekami zobaczył wirujący ogień.\n-Jack, masz to, o co cię prosiłem? – zapytał John, gdy Qwerty miał już równo zawiązany bandaż. Jenny podała mu szklankę wody, którą ten przyjął z wdzięcznością.\n-Tak, proszę – powiedział Jack, podając coś Johnowi. John skinął głową.\n-Co z nim? – zapytał Jenny.\nOna rzuciła Qwerty’emu szybkie spojrzenie.\n-Zadziwiająco dobrze. Parę godzin snu i będzie niemal jak nowy – odparła, spoglądając na swojego pacjenta z nutką zdumienia.\n-Jack, musisz wracać do pracy. Ale zobacz, czy Bella nie mogłaby z nim posiedzieć… - w tym samym momencie ktoś zapukał do gabinetu i, nie czekając na odpowiedź, wszedł do środka. Ku swojemu zaskoczeniu, Qwerty ujrzał Belindę Anderson, z poszarzałą twarzą.\n-Co się stało? – zapytała, spoglądając najpierw na Jacka, a potem na Qwerty’ego.\n-Qwerty przybył dzisiaj do Brentwood, Bella. Jak myślisz, co się stało?\nBella odetchnęła nieco i podeszła do kozetki. Qwerty podniósł się z trudem.\n-Zaprzyjaźniłeś się z kimś nowym, Qwerty? – zapytała śmiejąc się przez łzy i obejmując go delikatnie. On odwzajemnił uścisk zdrowym ramieniem i też uśmiechnął się lekko.\n-Dobrze cię widzieć, Bella. Nie wiedziałem, że tu będziesz.\nOna wzruszyła lekko ramionami.\n-Cóż, wszystkie drogi prowadzą do Brentwood. Prędzej czy później wszyscy tu trafiają.\nQwerty uśmiechnął się słabo.\n-Nie wszyscy – rzekł, myśląc o Angelinie i znów zachwiał lekko; był teraz okropnie zmęczony.\n-On musi odpocząć – powiedziała stanowczym tonem Jenny.\n-Bella, możesz z nim zostać? – zapytał John, ale Jenny przerwała mu.\n-W sumie ja kończę za chwilę moją zmianę. Wy wszyscy jesteście zajęci w pracy… Mogę z nim zostać – powiedziała.\n-Dobrze. Jack, zabierz go na dół i wracaj. Bella, możesz z nim posiedzieć dopóki Jenny cię nie zmieni? Ja... muszę się czymś zająć – powiedział takim tonem, że wszyscy zadrżeli, za wyjątkiem Qwerty’ego, który tylko przetarł klejące się powieki.\nJohn zniknął, a Jack pomógł mu zejść do jego pokoju i położyć się na łóżku. Bella usiadła obok niego na krześle, podając mu szklankę wody.\nQwerty odetchnął i zerknął na nią spod przymkniętych powiek.\n-Bella – powiedział. – Wiesz, nigdy nie miałem okazji podziękować ci za twój urodzinowy prezent – powiedział, a Bella zdziwiła się, myśląc, że Qwerty majaczy trochę. On jednak wskazał na lewą dłoń, której teraz nie mógł unieść; na nadgarstku wciąż miał swój stary zegarek, który Bella podarowała mu na jego czternaste urodziny. Ona uśmiechnęła się tylko lekko. – Dziękuję. Bardzo… bardzo mi się przydał – powiedział Qwerty i zapadł w głęboki sen.


Kiedy prosić o podwyżkę? Odpowiednie przygotowanie do rozmowy o podwyżce\nSłowem kluczem, które może przybliżyć Cię do osiągnięcia negocjacyjnego sukcesu, jest PRZYGOTOWANIE. Na rozmowę o podwyżce nie warto iść na żywioł, z nastawieniem, że będzie, co ma być. To proszenie się o odtrąbienie porażki 😉\nLepiej przemyśleć sobie przebieg negocjacji i zaopatrzyć się w niezawodny oręż: argumenty za przyznaniem podwyżki, które będą nie do podważenia.\nBo z rozmową o podwyżce jest trochę jak z teatrem. To gra, kto wykreuje na tyle przekonującą postać, że zaskarbi sobie sympatię i podziw widowni i zasłuży na oklaski. Czy słyszałaś o spektaklu teatralnym, który jest wystawiany bez licznych, poprzedzających premierę prób?\nNo właśnie 🙂 I tak też podejdź do swoich negocjacji wynagrodzenia.\nSama w swojej zawodowej historii byłam po obu stronach barykady. Wcielałam się i w rolę osoby, która stara się o uzyskanie podwyżki, jak i w rolę przełożonej, która wysłuchuje argumentów pracownika i daje ostateczną rekomendację co do przyznania podwyżki.\nDlatego dzisiejszy poradnik potraktuj jako zestaw sprawdzonych przeze mnie na własnej skórze metod. Ty też możesz zrobić to dobrze. Zaczynamy!\nNie zakładaj, że podwyżka pojawi się sama\nTak jak wspomniałam we wstępie, w dojrzałych organizacjach funkcjonują wypracowane na przestrzeni lat systemy ocen pracowniczych. Ale w mniejszych firmach lub takich, które dopiero się rozwijają i porządkują swoje struktury (np. start-upy), nie jest tak różowo. Opisy ścieżek rozwoju pracowników i stawianych im wymagań często są w powijakach – lub nie istnieją wcale.\nW takim wypadku dobrze jest kierować się zasadą: nie zapytasz, nie dostaniesz. Przedstaw szczerze cel rozmowy.\nMy, kobiety, mamy tendencję do wykonywania mrówczej pracy, ponoszenia wielu poświęceń… I nie chwalenia się tym faktem. Istne mistrzynie przemilczania 😉\nLinda Babcock, która wykłada ekonomię na Carnegie Mellon University, twierdzi w swojej w książce „Women Don’t Ask” („Kobiety nie proszą”), że kobiety proszą o podwyżkę i awans o 85 % rzadziej niż mężczyźni i przeciętnie chcą o 30 % mniej niż oni.\nPanowie rzadziej mają opory, by mówić głośno o swoich sukcesach. A to błąd, bo cichą myszkę, choćby dawała z siebie i 200%, mało kto zauważy. Pora odstawić skromność na bok i nauczyć się doceniać własne dokonania.\nZ tego samego powodu nie ma co liczyć, że nasze wysiłki zostaną zauważone i nagroda za nie spadnie jak manna z nieba. Chcesz podwyżkę, bo uważasz, że na nią zasługujesz? ZAWNIOSKUJ o nią!\nCelowo używam tu formę “zawnioskuj o podwyżkę” a nie “poproś”. W proszeniu jest zaszyta niepewność. Zdanie się na czyjąś łaskę, bierność. Postawa “zaakceptuję, co przyniesie mi los”.\nA w negocjacjach pensji trzeba twardo stawiać na swoim. Pokazywać i swoją postawą, i za pomocą języka, którym operujemy, że jesteśmy pewne siebie. Wiem, że zasługuję na podwyżkę, więc o nią wnioskuję.\nPokonaj blokujące Cię przekonania i stereotypy\nCzasami są to nieuświadomione kalki zachowań czy oczekiwań, w które same pokornie się dopasowujemy. Efekt? Chciałybyśmy prosić o podwyżkę, ale boimy się. Czego? A choćby tego, że “co inni powiedzą”.\nTak jak wymieniona przeze mnie już skromność. Z pokolenia na pokolenie wpajano nam, kobietom, że to cnota niewieścia. Może za czasów rycerskich i tak, ale we współczesnym świecie i na rynku pracy to jedynie kula u nogi.\nZe skromności nie mamy zbyt wielu korzyści. Skromnością nie zapłacimy rachunków i nie napełnimy garnków. Co najwyżej pozwolimy na to, by nas ignorowano i pomijano.\nByć może boisz się, że “brawurowa” w Twojej ocenie prośba o podwyżkę przyczyni się do przyklejenia Ci łatki kobiety roszczeniowej, wyrachowanej, nielubianej jędzy.\nChwalenie się i stawianie warunków jest takie “niekobiece”… Ale wiesz co? Tak naprawdę to baaardzo mało prawdopodobne, że ktokolwiek w Twoim otoczeniu tak pomyśli. A nawet jeśli – to problem tej osoby, nie Twój.\nJak pokonać podobne destruktywne myśli?\nO ograniczających przekonaniach dotyczących zarabiania pieniędzy przeczytasz w tym wywiadzie.\nA tutaj znajdziesz ćwiczenie, dzięki któremu na spokojnie przeanalizujesz źródło swoich lęków i rozpiszesz, jak chcesz stawić im czoła. Opracowałam je w kontekście zmiany podejścia do oszczędzania pieniędzy, ale doskonale też się sprawdzi w przypadku “wewnętrznego hamulcowego” przy staraniach o podwyżkę 😉\nWybadaj wewnątrz firmy wysokość wynagrodzenia innych pracowników\nCoraz częściej w mediach podnoszona jest kwestia jawności wynagrodzeń. Wiele grup i związków zawodowych domaga się ustawowych rozwiązań. Według nich osoby zajmujące te same stanowiska powinny mieć pełny wgląd w panujące w firmie stawki. Wtedy szybko można byłoby reagować na patologiczne sytuacje. Np. nie dające się racjonalnie wyjaśnić dysproporcje w wielkości wynagrodzenia.\nMimo to, gdy spojrzymy na publikowane ogłoszenia o pracę, wysokość wynagrodzenia wciąż stanowi finansowe tabu. Mało który pracodawca podaje widełki wynagrodzeń. Głównie dzieje się tak w branży IT, bo w niej panuje od wielu lat zacięta walka o specjalistów. Co więcej, w wielu umowach o pracę wciąż pojawiają się klauzule o konieczności zachowania tajemnicy w kwestii wynagrodzeń.\nTeoretycznie więc pracodawca może Cię pociągnąć do odpowiedzialności, gdy dowie się, że ujawniłaś komuś z pracy wysokość swojego wynagrodzenia, bądź gdy dopytujesz innych pracowników o wysokość ich pensji.\nTyle teorii, bo w praktyce zatrudnieni często bardzo dobrze orientują się w stawkach kolegów i koleżanek. Grunt, by dowiadywać się dyskretnie i nie wyskoczyć podczas rozmowy o podwyżce z argumentem, że wiesz, ile zarabia koleżanka Kasia i że też Ci się tyle należy.\nInformacja o tym, ile na takim samym lub podobnym stanowisku zarabiają inne osoby w firmie, stanowić może dla Ciebie dobry punkt odniesienia w ocenie, czy mocno “odstajesz od normy”. Wtedy wiesz, o jakiego rzędu podwyżkę możesz zawalczyć.\nSprawdź raporty wynagrodzeń publikowane w Internecie\nWiedza o tym, ile zarabia się w Twojej firmie jest cenna, ale będzie jeszcze bardziej przydatna, gdy zestawisz te dane z sytuacją panującą na rynku pracy. Warto rozeznać się, jak w innych firmach nagradzani są specjaliści na Twoim stanowisku, z Twoimi umiejętnościami, stażem pracy itd.\nRaporty tego typu publikowane są np. na portalach wynagrodzenia.pl czy pensjometr.pl.\nPrzykład takiej analizy wynagrodzeń swego czasu przeprowadziłam we wpisie Nauka programowania dla kobiet, czyli kobieta w IT krok po kroku.\nSzukaj informacji o widełkach płacowych na danym stanowisku, uwzględniając takie zmienne, jak:\nOceń sytuację ekonomiczną firmy\nJaka jest aktualna kondycja ekonomiczna firmy? Czy firma ma kłopoty finansowe, zmaga się z długami? Czy właśnie utraciła szansę na nowy kontrakt? A może wypowiedzenie złożył kluczowy, strategiczny, wieloletni klient?\nJeśli zawnioskujesz o znaczącą podwyżkę w czasie kryzysu w firmie, nic nie ugrasz. Usłyszysz “musimy poczekać na sprzyjające warunki”. Co innego, jeśli firma funkcjonuje bardzo dobrze, jej wyniki sprzedażowe idą w górę, podpisała kontrakt na duże zlecenie itp.\nMusisz wbić się w odpowiedni moment, by zwiększyć swoją szansę na negocjacyjny sukces.\nPrzygotuj listę swoich mocnych stron i osiągnięć\nNie ma mowy o dobrym przygotowaniu się do rozmowy o podwyżce bez świadomości tego, jakie masz asy w rękawie. Co sprawia, że jesteś dla firmy wartościowym pracownikiem? Jakie kompetencje posiadasz?\nDo zbadania Twoich talentów, umiejętności i mocnych stron możesz wykorzystać analizę SWOT oraz testy kompetencji.\nPamiętaj, że pracodawcę interesuje przede wszystkim perspektywa biznesowa. W związku z tym odpowiedz sobie też na pytania:\nco dotychczas udało Ci się osiągnąć?\nczy i co zyskała dzięki temu firma?\njaki jest Twój wkład w jej rozwój?\nU swoich poprzednich pracodawców prowadziłam specjalny plik excela, w którym opisywałam mniejsze i większe sukcesy. Nawet wtedy, gdy wydawały mi się z początku nieistotne, to w kolejnych miesiącach ich znaczenie dla mnie i firmy mogło wzrosnąć.\nNp. gdy ukończyłam ważny dla mojego stanowiska kurs i uzyskałam certyfikat, wpisywałam to do tabeli z komentarzem, jak zyskała na tym także firma.\nTaki “rejestr” dokonań warto prowadzić na bieżąco, regularnie. Próba stworzenia go na pięć minut przed rozmowami o podwyżce może być trudna. Pamięć jest zawodna i po pewnym czasie po prostu może człowiekowi wylecieć z głowy, że w ogóle ma za co sobie pogratulować! Zwłaszcza, gdy ktoś ma tendencję do umniejszania swoich zasług…\nDobrze poznaj swojego szefa\nTen punkt może się na początku wydawać dziwny, albo nawet źle się kojarzyć. Bo niby co, masz się podlizywać swojemu szefowi, nadskakiwać mu? Nieee, nic z tych rzeczy!\nChodzi po prostu o to, byś zdawała sobie sprawę, co Twój przełożony ceni u pracowników, na czym mu obecnie zależy w biznesie. A w związku z tym, w jakim kierunku powinnaś pokierować swój rozwój zawodowy. Podczas rozmowy o podwyżce będziesz wiedzieć, na co kłaść szczególny akcent, mówiąc o swoich zasługach dla firmy.\nZnając oczekiwania swojego szefa, wartości, które są dla niego najwyżej w hierarchii, łatwiej będzie Ci dopasować do niego sposób narracji i dobrać trafne argumenty.\nUstal stawkę minimum\nPrzygotowanie do rozmowy o podwyżce oznacza, że wiesz, ile chcesz zarabiać. Nie bierz kwoty z sufitu, tylko ją sobie skalkuluj. Jeśli prowadzisz budżet domowy, zadanie masz ułatwione. Zwróć uwagę na to:\nile wynoszą Twoje obecne koszty życia,\njak kształtuje się inflacja i jak wpływa na Twoje wydatki,\njakie większe finansowe przedsięwzięcia planujesz w ciągu najbliższych 2-3 lat (zakup domu? remont?),\nile pomimo powyższego chcesz odłożyć na budowę finansowej poduszki bezpieczeństwa,\nA już idąc na rozmowę o podwyżce na pewno musisz wiedzieć, jakie jest dla Ciebie absolutne minimum. Takie, dzięki któremu budżet i Twoje plany będą na styk, ale dadzą się zrealizować. Gdy szef zapyta Cię o Twoje oczekiwania, nie kręć i podaj kwotę, która jest wyższa od tego minimum.\nZazwyczaj dobrym momentem na podjęcie rozmów o podwyżce jest zakończenie kwartału lub roku finansowego w firmie. Pod koniec roku planowany jest budżet na kolejne 12 miesięcy.\nDzięki temu zwiększysz szansę, że pracodawca będzie bardziej elastyczny podczas negocjacji wynagrodzenia. Bo na więcej będzie mógł sobie pozwolić i w porę uwzględnić te koszty w budżecie.\nGdy przyjdzie do ustalania terminu spotkania, zapytaj przełożonego o konkretną datę i zaproponuj, że to Ty ogarniesz szczegóły spotkania. Czyli wyślesz zaproszenie w programie pocztowym, zarezerwujemy salkę. Zdejmij mu to z głowy, bo pewnie i tak “zapomni”.\nPostaraj się także ustalić korzystną na dla Ciebie porę spotkania. Zaplanowanie go na piątek, na koniec dnia może działać na Twoją niekorzyść. Zarówno Ty, jak i przełożony będziecie wyczerpani całym tygodniem pracy. Wasze myśli zaprzątać będzie głównie chęć szybkiego zakończenia spotkania i szybki powrót do domu.\nDobrym momentem na zgłoszenie się po podwyżkę jest także zamknięcie z sukcesem ważnego projektu, w który byłaś zaangażowana. Dzięki temu na gorąco, świętując w firmie sukces, możesz uszczknąć dla siebie większy kawałek torta 😉\nJak rozmawiać o podwyżce – przewodnik krok po kroku\nZastanów się, o co może zapytać pracodawca\nNikt nie jest rzecz jasna jasnowidzem, ale warto sobie w ramach ćwiczenia przeprowadzić sesję “co by było, gdyby”. Pomyśl, o co mógłby zapytać Twój szef? Czym mógłby próbować Ciebie zaskoczyć? Czy istniej jakiś niwygodny dla Ciebie temat? Czy np. jesteś z kimś w firmie skonfliktowana?\nJeśli tak, wypisz sobie takie zagrożenia i jak mogłabyś wybrnąć z niewygodnych pytań. Czasem część z nich udaje się odwrócić na naszą korzyść.\nPrzykład takiej sytuacji\nPracodawca dofinansował Ci kurs zawodowy, który kończy się egzaminem i certyfikacją.\nTen certyfikat to dla niego ważna sprawa. Jest tylko garstka specjalistów w kraju, którzy mogą się nim pochwalić. Ranga firmy urosłaby w oczach jej klientów, gdyby wśród pracowników pojawiła się osoba z takim certyfikatem.\nPomimo uczestnictwa w kursie, do dzisiaj nie zdałaś tego egzaminu. Szef może zacząć powątpiewać, czy warto było płacić za Twoje szkolenie. Będzie drążyć, co jest powodem Twojego zwlekania z przystąpieniem do egzaminu.\nCo, jeśli użyje tego jako argumentu, że nie zasługujesz na podwyżkę, bo nie wykorzystałaś danej Ci szansy, a zainwestowane w Twoje kształcenie pieniądze nie zwróciły się firmie?\nZbijasz jego argument zwracając uwagę, że w ostatnim kwartale zwolniły się z Twojego działu dwie osoby. Bez słowa sprzeciwu przejęłaś ich obowiązki. Wiązało się to z licznymi nadgodzinami, za które w dodatku nie miałaś płacone.\nJednak dzięki Twojemu wysiłkowi wyniki firmy nie uległy pogorszeniu. Klienci nie odczuli braku tych 2 osób. Ceną za taką harówkę było dla Ciebie permanentne zmęczenie, nie czułaś się na siłach, by przystąpić do egzaminu z jasnym umysłem i w pełni skupiona, co masz jednak zamiar nadrobić w ciągu nadchodzącego miesiąca.\nW ten sposób wybroniłaś się z zawoalowanego zarzutu lenistwa i utopionych kosztów. W dodatku pokazałaś swe bohaterskie oblicze.\nPrzećwicz scenariusz rozmowy\nJak rozmawiać o podwyżce wynagrodzenia? Przede wszystkim mów:\nzwięźle, konkretnie, nie owijaj w bawełnę i nie oblekaj swojego przekazu w zbytnią skromność,\nspokojnie – wyłącz emocje, nie mów w błagalnym czy podenerwowanym tonie,\nbez szantażowania. Nie stawiaj ultimatum: “taka i taka podwyżka teraz, albo odchodzę!”. Nie powołuj się na lepsze warunki w konkurencyjnej firmie, jeśli nie masz u tego konkurenta nic ustalonego i “klepniętego” np. listem intencyjnym 😉\nCzy to ci się podoba, czy nie, aby powyższe udało się Ci osiągnąć – i nie chcesz zapomnieć przy tym o niczym ważnym – musisz sobie przećwiczyć scenariusz rozmowy.\nMożesz to zrobić przed lustrem, na głos. Możesz też całą scenę po prostu odtworzyć w myślach. Albo opowiedzieć bliskiej Ci osobie, jak sobie wyobrażasz przebieg rozmowy o podwyżce. Jak wolisz.\nJa zazwyczaj po prostu robiłam sobie notatkę, listę wypunktowaną, taką agendę krok po kroku, co chcę powiedzieć. Poza tym nie widzę nic złego w tym, by na rozmowę o podwyżce zabrać ze sobą sporządzone notatki (wspomniany SWOT, lista dokonań w excelu). To żadna ujma na honorze.\nW moim przypadku działało to zawsze na moją korzyść. Druga strona widziała, jak dobrze jestem przygotowana do negocjacji, jak liczne zebrałam argumenty i jak solidnie sobie wszystko przemyślałam. I że jestem pewna tego, co chcę osiągnąć 😉\nJak negocjować podwyżkę – zbierz dodatkowe argumenty, które działają na Twoją korzyść\nTwoje dokonania w pracy czy też podniesienie kwalifikacji nie są jedynymi kartami przetargowymi, które możesz wykorzystać podczas negocjacji podwyżki. Zastanów się nad innymi pozytywnymi aspektami. Przykładowa lista poniżej 🙂\nDzielenie się wiedzą z innymi pracownikami (np. występowałaś w roli tzw. trenera wewnętrznego, zorganizowałaś specjalistyczne szkolenie).\nZaangażowanie w inicjatywy wewnątrz firmy (akcje charytatywne, marketingowe itp.).\nBardzo dobre relacje ze współpracownikami i klientami (zbieraj pozytywny feedback od nich na bieżąco).\nPomysły na dalszy rozwój firmy, jej usług lub produktów (przygotuj listę, co udało Ci się zainicjować i przyniosło profity).\nPrzejęcie nowych obowiązków i sprawne wdrożenie się w nie (np. w obliczu braków kadrowych w firmie)\nJesteś tuż przed przydzieleniem Ci wymagającego przedsięwzięcia (np. projekt obarczony dużą odpowiedzialnością)\nDrastyczne niedostosowanie wysokości wynagrodzenia do trendów rynkowych, zwłaszcza gdy firma cierpi na wysoki wskaźnik rotacji pracowników.\nCo nie stanowi dobrego argumentu za przyznaniem podwyżki?\nIstnieje szereg argumentów, których lepiej nie używać podczas rozmowy o podwyżce. Mogą one sprawić, że stracisz w oczach pracodawcy i przestanie Cię traktować jak profesjonalistkę.\nTe rzeczy mogą być dla Ciebie ważne i w środku może aż Ciebie palić, by wyrzucić je z siebie Twojemu szefowi prosto w twarz, ale nie daj się ponieść emocjom. Uleganie emocjom i okazywanie tego stawia Cię na słabszej pozycji negocjacyjnej.\nTakie sprawy prywatne, jak planowanie ślubu, remontu mieszkania, wysłanie dzieci na drogie zajęcia pozalekcyjne, kosztowna rehabilitacja itp. to powody, które – mówiąc brutalnie – niewiele obchodzą Twojego przełożonego. To są Twoje osobiste pobudki, które nic nie mają wspólnego z argumentami zawodowymi.\nW rozmowach o podwyżce Twoim zadaniem jest przekonanie przełożonego, że jesteś wartościowym pracownikiem, że Twoje działania przynoszą firmie wymierne korzyści, a nie lamentowanie, jak jest Ci ciężko.\nChyba że Twoja pensja od dawna odbiega od standardów rynkowych i ledwo wiążesz koniec z końcem. Jeśli tak, to… Co tu jeszcze robisz? 😉\nJak poprzednio… Aktualnie inflacja galopuje, koszt zaciągniętych kredytów rośnie. Ale znów – co to obchodzi Twojego szefa? Dlaczego on ma finansować Twoje długi? To żaden argument. A już w ogóle, gdy jest to jedyny Twój argument.\nWypełnianie swoich obowiązków\nPozytywny stosunek do pracy i wykonywanie powierzonych zadań to z pewnością Twoja zaleta, ale zbyt słaby argument w negocjacjach o wyższe wynagrodzenie. W końcu zatrudniając się na dane stanowisko, zobowiązałaś się, że wykonasz przypisane Ci zadania za określoną kwotę. To, że robisz, co masz robić, to żadne wielkie halo, tylko… No właśnie – Twój pracowniczy obowiązek.\nSam w sobie nie stanowi mocnego argumentu, chyba że:\njesteś niszową specjalistką, która posiada know-how w takim obszarze działania firmy, którym nie może się poszczycić żaden inny zatrudniony w niej pracownik. Czyli Twoje stanowisko jest ważne dla dalszego funkcjonowania firmy i jej rozwoju;\nwraz ze stażem poszerzasz swoją pulę obowiązków, angażujesz się w inicjatywy wewnątrzfirmowe, zmianie ulega Twoje stanowisko – awansujesz.\n“Dawno nie dostałam podwyżki!”\nPodobnie jak w przypadku długiego stażu pracy – upływający czas nie jest automatycznie oznaką, że coś się komuś należy.\nChyba, że jest wybitnym pracownikiem i w jakiś sposób, dokonując niemożliwego, zasłużył sobie na wyróżnienie w formie podwyżki.\nPowinnaś wiedzieć, czy firma ma określone zasady przyznawania podwyżek. Dobrze jest je poznać w momencie zatrudnienia się i pamiętać o przedstawianych wtedy terminach. Jeśli pracodawca informuje, że po pozytywnym przejściu okresu próbnego nie podwyższa pensji – a Ty zgadzasz się podjąć w tym miejscu pracę – to zgadzasz się na taką zasadę.\nPodobnie, gdy informuje, że pierwsze rozmowy podwyżkowe odbywają się po upływie 2 lat od chwili zatrudnienia. Jeśli tak, to gdy po roku zaczniesz się dąsać z powodu braku podwyżki, nie wypadasz w oczach szefa korzystnie.\nZarobki innych osób zatrudnionych w firmie na podobnych lub tych samych stanowiskach\nWeź pod uwagę, że powołując się otwarcie na wysokość cudzego wynagrodzenia, de facto nie wiesz, czym wyższa pensja tej osoby jest podyktowana. Jakie jest jej doświadczenie, wykształcenie? Może posiada rzadkie, a ważne dla firmy kompetencje i wiedzę specjalistyczną i jest traktowana przez zarząd firmy jako inwestycja w dalszy rozwój organizacji?\nNo i jeśli w firmie nie ma kultury jawności wynagrodzeń, używając tego typu argumenty możesz wpędzić siebie w niepotrzebne kłopoty i stres.\nNegocjacje podwyżki nie poszły po Twojej myśli – co teraz?\nCzasem tak bywa, że pomimo dobrego przygotowania, mocnych argumentów i zgody z pracodawcą co do tego, że należy Ci się podwyżka, nie udaje się wywalczyć wymarzonej pensji.\nCo wtedy? Przede wszystkim, nie dawajmy za wygraną. Zawsze istnieje szansa, że uda Ci się ugrać jakieś dodatkowe, pozapłacowe korzyści. Zastanów się, co mogłoby Ci zrekompensować niższą kwotę. Zaproponuj np. alternatywę:\njednorazową premię uznaniową,\nzwiększenie puli dni płatnego urlopu,\nprzyznanie indywidualnego benefitu pracowniczego (np. własny laptop, telefon),\nprzeniesienie wewnątrz firmy na inne stanowisko,\nelastyczne godziny pracy, możliwość częstszej pracy zdalnej,\nopłacenie przez firmę kursu lub szkolenia, które podniesie Twoje kompetencje.\nA co w sytuacji, jeśli w ogóle nie wywalczysz żadnej podwyżki?\nNie odpuszczaj tak łatwo! Jeśli coś dla Ciebie w trakcie rozmowy było niejasne, niedopowiedziane, to poproś przełożonego o jednoznaczne uzasadnienie decyzji odmownej.\nPo wysłuchaniu powiedz, że rozumiesz powody, dla których aktualnie nie możesz liczyć na wzrost pensji, ale podkreśl także, że zależy Ci na niej. Zapytaj, kiedy możecie wrócić do rozmów o podwyżce.\nJeśli szef zaczyna si ę migać, że teraz to trudno mu ustalić termin, przejmij ster i zaproponuj orientacyjny okres (za kwartał? Pół roku?).\nPoproś również o określenie, co konkretnie musisz zrobić, by zasłużyć na podwyżkę. Ustal z szefem jasne cele. Po omówieniu szczegółów, poproś o pisemne podsumowanie spotkania. Jeśli Ci go nie prześle, sporządź je samodzielnie.\nW notatce podkreśl spodziewany termin kolejnego spotkania. Wyślij mu ją mailem, z informacją na końcu, że jeśli coś się nie zgadza, niech da Ci znać lub uzupełni. Brak reakcji oznacza zgodę na przedstawiony scenariusz 😉 Bez wyrzutów sumienia powołuj się na ten mail w przyszłości.\nI ważna rzecz na koniec: nie pozwól przełożonemu zapomnieć, że chcesz wrócić do rozmowy. To nie tak, że masz mu zniknąć z oczu na pół roku i potem wyskoczyć z radosnym HURRA, oto nastał termin naszej kolejnej rozmowy!\nRozpisz sobie plan działania i informuj szefa o postępach w jego realizacji. Nie za często, by nie czuł się osaczony, ale jeśli ustaliliście powrót do rozmów za 6 miesięcy, to relacja raz w miesiącu lub dwa w zupełności wystarczy.\nKategorie Praca i kariera Tagi kariera, negocjacje, psychologia pracy, zarabianie Nawigacja wpisu\n4 komentarze do “Negocjowanie wynagrodzenia, czyli jak rozmawiać o podwyżce?”\n21 lutego 2022 o 07:22\nOj Dana, tym razem się nie podpisałaś .. niby rozróżniasz pomiędzy korpoludkiem i resztą („normalne układu”), ale opisuje jednak wyłącznie z pozycji tego pierwszego.\nW „normalnych” firmach, gdzie budżet zaczyna się i kończy w jednym biurze pracownicy – ci skuteczni w podwyżkowaniu – przychodzą z zupełnie innym mocnym, negatywnym argumentem, a mogą zawsze przynieść pozytywny: ich plan/pomysł na potencjalny wpływ na zwiększenie zysków firmy.\nW korpolandiach, na państwówkach, w „organizacjach”\ni innych odsysaczach gotówki z państwowej kasy – rzeczywiście działa to inaczej, bardziej w formie gry czy reality show.\n22 lutego 2022 o 16:44\nCześć Piotrze! Pewnie masz rację, są też i firmy, w których trzeba mieć taki “mocny argument” i cała reszta szefa nie interesuje – przede wszystkim większe zyski / pomysł na nowe źródło dochodu 🙂 Tak samo w drugą stronę – są i takie przedsiębiorstwa, w których większość z przytoczonych przeze mnie przykładów i strategii się nie sprawdzi, bo “podwyżki” są ustalone z góry, kwoty i terminy wyznaczone są na sztywno – i głównie polegają na rewaloryzacji płac, a nie podwyżkach w pełnym tego słowa znaczeniu. I tak np. obawiam się, że sklepowy kasjer czy kasjerka raczej nie zastosują większości z moich porad. Bazowałam w końcu na swoim doświadczeniu – a pracowałam głownie w korporacjach i przez kilka lat w polskim software house, wszystko branże kreatywne / finanse / IT. Pozdrawiam serdecznie 🙂\nDobrze płatna i stabilna praca jest jednym z ważniejszych elementów zapewnienia sobie bezpieczeństwa finansowego. Dobre przygotowanie się do rozmowy, taki swój “pracowniczy rachunek sumienia” z pewnością pozwolą nam się zorientować, ile do firmy wnieśliśmy i ile mamy obowiązków na głowie.\nTakże wykazanie chęci uczestniczenia w nowych projektach, chęci rozwoju, zdobywania wiedzy, wychodzenie z własną inicjatywą… wszystko to powinno w fajnej firmie, która jednak zauważa i docenia pracowników, pomóc w uzyskaniu większej podstawy, czy chociażby poprawienia warunków premiowych.\nPrzytaczając z pamięci fragment z książki Bodo Schafera “Zasady zwycięzców”: “Podwyżkę trzeba sobie wypracować”, nie pamiętam dokładnie cytatu, jednak zapamiętałem, że jego myśl dotyczyła, tego, że najpierw trzeba dać coś od siebie, robić więcej niż od nas wymagają, a potem żądać podwyżki. Błędem – który również znam z własnego doświadczenia, kiedy podejmowałem się różnych prac za młodu – jest robienie tylko minimum i nie wychodzenie poza zakres swoich obowiązków.\nTeraz patrzyłbym na to znacznie inaczej – nawet jeśli nie zamierzam zabawić w danej firmie na dłużej to dając z siebie więcej można więcej się nauczyć, a czas pracy będzie i tak taki sam (najczęściej), do profitów należą jednak nowe umiejętności, nie wiadomo co nam życie przyniesie i jakie umiejętności się przydadzą.\nNajbardziej w artykule spodobał mi się “Poproś również o określenie, co konkretnie musisz zrobić, by zasłużyć na podwyżkę. Ustal z szefem jasne cele. Po omówieniu szczegółów, poproś o pisemne podsumowanie spotkania. Jeśli Ci go nie prześle, sporządź je samodzielnie.” Idealne obrazuje starania się, aby robić coś więcej niż minimum, a ostatecznie powinno to dać korzyści nam w postaci podwyżki i firmie w formie zysków. Niestety często pracownik przyjmuje postawę “Jaka płaca taka praca, gdyby więcej płacili to bym lepiej pracował”.


Khajuraho, Kamasutra, małżeństwo i seks po indyjsku - Do poczytania - Podróże do Indii Szerokopojętych\nStrona główna » Do poczytania » artykuły - INDIE » Khajuraho, Kamasutra, małżeństwo i seks po indyjsku.\nPrzez wieki zapomniane przez bogów i ludzi, na nowo zostały odkryte dopiero w 1838 roku. Świątynie są zadziwiająco jednorodne architektonicznie, pomimo tego, że należą do trzech sekt – śiwaitów, wisznuitów i dżinistów. Różnią je jedynie wyobrażenia boga w głównym sanktuarium. Najbardziej okazała to Kandariya Mahadeva, którą pokrywa 900 posągów różnej treści. Zwieńcza ją trzydziestometrowa szpica otoczona 84 mniejszymi, co przypomina zarys górskiego łańcucha.\nTe średniowieczne świątynie rozsławiły w świecie senną osadę Khajuraho w centralnych Indiach w stanie Madhya Pradesh. A w zasadzie pokrywające jej mury wyrafinowane erotyczne rzeźby. Choć stanowią mniej niż 10% wszystkich rzeźb, to im poświęca się najwięcej uwagi.\nNiektóre są tak wymowne, że Mahatma Gandhi popierał ich zniszczenie. Aż trudno sobie wyobrazić, że ojciec narodu pobłogosławiłby bandę wandali, którzy chcieli porąbać część „obraźliwych” rzeźb. Co mogło nim wstrząsnąć – sceny zbiorowej miłości, sodomia i najdziwniejsze pozycje aktów seksualnych.\nRabintranath Tagore stanął w ich obronie. Skarb narodowy nie może zostać zniszczony tylko dlatego, że niektórzy ludzie czują się nieswojo na myśl, że ich przodkowie byli istotami seksualnymi. Na szczęście zapobieżono zniszczeniom i rzeźby, które możemy podziwiać na prawie wszystkich 25 świątyniach, zostały zachowane.\nIch umiejscowienie i dokładność wykonania sugerują, że miały zwrócić uwagę pielgrzymów i wiernych. Ale jaki był cel ich powstania? Jest kilka różnych, wykluczających się interpretacji.\nErotyczne rzeźby mogą być przedstawieniem tantrycznych rytuałów, zgodnie z którymi para w miłosnym uścisku wyobraża najwyższe zespolenie duszy, a wyzwolone energie tworzą ścieżkę prowadzącą wprost do osiągnięcia mokszy, nirwany.\nPrzedstawiają nagą prawdę o życiu w tamtych czasach, mają uruchomić wyobraźnię małżonków i pobudzić ich do działania. A może służą jako test dla wiernych, którzy muszą się opanować, uwolnić od pragnień przed spotkaniem z Bogiem? Bóg Indra, władca piorunów, sam miłośnik sztuki kochania, nie zniszczyłby niczego, co z kochaniem związane. Może więc chronią przed uderzeniem piorunów. Dziś na pewno nie uznaje się tej hipotezy za najbardziej przekonywującą, bo na wieżach widać zamontowane piorunochrony.\nPostacie na murach przedstawiają bogów (można ich poznać po szczególnych atrybutach, np. diademach na głowie), półbogów, królewskie polowania, zwierzęta – dzikie, domowe i mityczne, ludzi przy pracy i podczas zabawy, walczących żołnierzy, scenki z życia domowego. Możemy napawać oczy dokładnym odwzorowaniem wszelkich detali, gestów, strojów, mimiki twarzy. Najwięcej jest kobiet, mieszkanek różnych światów. Jedna nakłada makijaż, inna usuwa kolec ze stopy, niesie wodę, pisze list, przytula dziecko, tańczy, przegląda się zalotnie w lusterku. Często jest naga, o ciele rozkosznie wygiętym (tribhanga) i często w towarzystwie. No i nie brakuje seksu w każdej możliwej konfiguracji: solo, w parach i grupach, z ludźmi i zwierzętami.\nMożemy zastanawiać się, czy erotyczne pozycje są z życia wzięte, czy to efekt wyobraźni autorów.\nPatrząc na rzeźby z Khajuraho, natychmiast przychodzi na myśl Kamasutra, czyli „Traktat o miłowaniu”, który jest najstarszym zachowanym przykładem podręcznika sztuki kochania. Watsjajana Mallanga spisał go najprawdopodobniej w IV wieku. Wydaje się, że od tamtego czasu nie odkryliśmy niczego nowego.\nKamasutra nie traktuje o akrobatycznych seksualnych pozycjach, jak mogłoby się wydawać wielu osobom, które zetknęły się z jej swobodnymi interpretacjami w literaturze Zachodu, lecz jest wyrafinowanym przewodnikiem po sztuce kochania. Indusi przodowali zawsze w systematyzowaniu, katalogowaniu, wyliczaniu, dzieleniu na grupy. W sztuce kochania też nie będzie wyjątków. Tak więc mamy 3 typy mężczyzn – kochanków: zając, buhaj, ogier, i trzy typy kobiet – kochanek: gazela, klacz i słonica, a kryterium klasyfikacji jest wielkość... Bynajmniej nie całego ciała.\n7 części Kamasutry zawiera pouczenia o zespoleniu, o wszystkich aspektach związku z dziewicą, żoną (własną i cudzą) i kurtyzaną. Wylicza też 64 umiejętności, jakie czynią kobietę atrakcyjną. Są wśród nich między innymi: śpiew, barwienie zębów, rzucanie uroku, czytanie książek na głos, znajomość trzech rodzajów masażu, a także znajomość obcych krajów i języków. (zapraszamy na wycieczki!)\nDzięki tym umiejętnościom\nZ charakterem i cnót pełna,\nObdarzona pięknym kształtem\nPośród mężów zgromadzenia\nZyska miejsce jej należne\nOraz tytuł kurtyzany.\nBędą ją królowie czcili,\nA cnotliwi sławić będą.\nWszędzie będzie pożądaną;\nKażdy z nią się spotkać zechce;\nCelem stanie się dla wszystkich\nI tak sięgnie po zwycięstwo.\n(tłum. M.K Byrski)\nJak na ironię, w XIX wieku, gdy w Europie pojawiły się pierwsze nieśmiałe tłumaczenia Kamasutry, wiktoriańska surowa moralność i purytańskie podejście do seksu Brytyjczyków coraz bardziej kolonizowały indyjskie umysły doprowadzając do tego, że Indusi stali się wielce konserwatywni w sprawach seksu i erotyki. Nawet surowy islam w czasach muzułmańskiej dominacji nie miał tak silnego wpływu na tą sferę życia.\nKiedy w latach 60-tych i 70-tych XX wieku na Zachodzie ludzie odkryli starożytną indyjską kulturę liberalizmu seksualnego jako źródło ruchu wolnej miłości i neo-tantrycznej filozofii, Indie wciąż pozostały konserwatywne. Seks jest tabu, a przecież jesteśmy w kraju, gdzie linga (fallus) jest symbolem jednego z trójcy najważniejszych bogów – Śiwy.\nZachodni model relacji między kobietą i mężczyzną wciąż ma mało zwolenników.\nMiłość seks i małżeństwo – taką przyjęlibyśmy kolejność zdarzeń na Zachodzie. Ale jesteśmy w Indiach. Tu wiele rzeczy dzieje się inaczej. Dlatego oddziałują na nas taką magiczną siłą przyciągania.\nNajpierw jest małżeństwo, potem sex, a na koniec, choć nie zawsze, miłość.\nRandkowanie to nowe zjawisko w indyjskiej kulturze, nie muszę dodawać, że to zjawisko marginalne. W językach indyjskich brak nawet wyrażenia „mój chłopak”, moja dziewczyna”, natomiast każdy krewny ze strony ojca lub matki, starszy lub młodszy, nazywany jest osobnym słowem. Dla przykładu szwagier to „saala” – nie polecam używać.\nMałżeństwa są zwykle aranżowane przez rodziców. Młodzi nie muszą sobie zaprzątać głowy poszukiwaniem partnera. W bardziej postępowych rodzinach narzeczeni mają okazję spotkać się przed ślubem. Czasami. No i oczywiście muszą się zgadzać horoskopy. Astrolog decyduje, kto może kogo poślubić i kiedy. 29 października 2009 był wyjątkowo pomyślnym dniem, w samej stolicy przybyło 30 000 nowożeńców.\nKojarzeniem par zajmują się agencje matrymonialne i ogłoszenia w gazetach (w mniejszych społecznościach golibroda). Modne, bogate kluby i turystyczne kurorty są miejscem, gdzie potencjalni kandydaci i kandydatki mogą się dyskretnie „pokazać”, zostać zauważonym i wziętym pod uwagę.\nMałżeństwo to poważne finansowe obciążenie dla rodziny panny młodej. Posag był pierwotnie darem od rodziny dla młodej żony, stanowił jej osobiste bogactwo, które potem przekazywała córkom. Dziś to biznesowa część układu. Paradoksalnie, im wyższe kwalifikacje ma narzeczony, tym wyższego posagu zażąda jego rodzina. W końcu nauka kosztuje – studia są drogie, a żeby się na nie dostać, też trzeba posmarować tu i ówdzie. (Od 1961 roku dawanie i żądanie posagu jest w Indiach zabronione – ha ha) Wysokość posagu i wydatki na wesele potrafią zrujnować ojca panny młodej. Wesele pozwala właściwie ocenić jego pozycję społeczną, więc „zastaw się, a postaw się”. Bogaci wynajmują ekskluzywne hotele i pałace, zapraszają setki gości. Biedniejsi rozstawiają namioty, i oczywiście też zapraszają setki gości.\nPo ślubie jest seks.\nZnakomita większość indyjskich panien młodych to dziewice. Mało która dowiaduje się czegoś o seksie od swojej matki, nie wspominając, że odpowiedniej literatury na ten temat jak na lekarstwo.\nSama myśl o „perwersyjnej” Kamasutrze wywołuje rumieniec zakłopotania. Piastunka aya, albo zamężna koleżanka być może szepnie słówko, na więcej nie ma co liczyć. Wiele dziewczyn wstępuje w związek małżeński nie mając zupełnie pojęcia, co je czeka. Nic więc dziwnego, że inicjacja może być traumatycznym przeżyciem.\nOficjalnie minimalny wiek uprawniający do małżeństwa to 18 lat dla dziewczyny i 21 dla chłopaka, ale zdarzają się wciąż zaślubiny kilkuletnich nawet dzieci (Mahatma Gandhi został ożeniony w wieku 13 lat). Bardzo młoda i niedoświadczona panna młoda nie miała jeszcze nawet kiedy pomarzyć o romantycznym kochanku, więc na pewno nie jest zepsuta.\nDziewczyna w rodzinie męża zajmuje pozycję podporządkowaną teściowej i starszym synowym. Jest tanią siłą roboczą, z mężem spędza niewiele czasu. Mieszka w pokoju z innymi kobietami. Czasem teściowa wysyła ją ze szklanką mleka do męża w czasie, gdy innych mężczyzn nie ma w pobliżu. Trzeba przecież doczekać się wnuków. Chłopców, następców, kontynuatorów rodu. Takie skradzione chwile niewiele mają wspólnego z miłością małżeńską. Miłość między małżonkami potrafi dojrzewać przez całe lata.\nMężczyźni mają więcej możliwości, aby skosztować przedmałżeńskiego i pozamałżeńskiego seksu. Prostytucja, choć oficjalnie zakazana, ma w Indiach wielowiekową tradycję. Wykształcona kurtyzana (64 sztuki!), bywała równa wśród najwyższych dostojników, a devadasi - świątynne służebnice, poślubione bogu, tańczące ku jego czci, w czasach gdy powstawały świątynie w Khajuraho - cieszyły się szacunkiem społecznym, były oznaką prestiżu świątyni, pomimo tego, że oddawały swe ciała jej patronom. Dzisiaj prostytutki nie należą do elit, wieczorami i w nocy ciężko pracują w zawodzie, a za dnia dorabiają np. tańcząc dla turystów.\nDzisiejsze Indie są konserwatywne. Obecnie w Indiach seks jest tabu. Nie widać przytulonych par, ba, pary nawet nie trzymają się za ręce w miejscach publicznych, za to osoby tej samej płci i owszem. Nagość nie występuje. Artyści poszukujący modeli do swoich prac musieli przez wieki korzystać z usług mężczyzn żebraków i posągów kobiet.\nNa plaży turystki prężą ciała w skąpych bikini, a Hnduski zanurzają się w wodzie w pełnym opakowaniu. Podczas rytualnych kąpieli w świętych rzekach i jeziorach też nie zdejmują ubrań. Po prostu mają do przebrania drugi, suchy zestaw. My turyści chętnie takie scenki filmujemy, może gdzieś błyśnie kawałek nagiej piersi młodszej niż czterdziestoletnia. Miejscowi mężczyźni czasem odganiają natrętów. Mają nieustannie to samo wytłumaczenie: „ my tylko zerkamy, a kamera się gapi”.\nCzęść wiernych modlących się w świątyni pokrytej erotycznymi rzeźbami prawdopodobnie nigdy nie widziała w swoim łóżku całkiem nagiej kobiety. Reklamy damskiej bielizny pojawiają się w kobiecych czasopismach, ale bilbordy nie są już tak odważne. Zgrabnych, smukłych nóg reklamujących pończochy się nie uświadczy. Induski nie noszą pończoch i rajstop (wolą skarpety), no i nie eksponują nóg. Zakrywają je sari lub spodniami od punjabi. A nawet jak noszą się po europejsku, to wybierają zwykle dżinsy. Zagraniczne turystki w topach i krótkich spódniczkach wyglądają prowokacyjnie.\nTak jawi mi się współczesny obraz społeczeństwa, które wydało najpoczytniejszy na świecie traktat o sztuce miłości - Kamasutra, i wyniosło akt seksualny do duchowej sublimacji przez eksponowanie go na murach świątyń.\nTekst i zdjecia: Marzena Magnuszewska


Rosja znowu "eksperymentuje" w Arktyce. Mieli już tego nie robić - o2 - Serce Internetu\n| 07.06.2021 8:07\naktualizacja 07.06.2021 8:11\nRosja prowadzi ćwiczenia w rejonie Nowaja Ziemia na Morzu Arktycznym (Getty Images, Russian Defense Ministry Press Office)\nTesty mają na celu ocenę wiarygodności krajowego arsenału nuklearnego – poinformował w niedzielę gen. dyw. Igor Kolesnikow, szef 12. dyrekcji rosyjskiego Ministerstwa Obrony ds. arsenału nuklearnego tego kraju.\nPróby Rosji na poligonie w Arktyce\nW wypowiedzi dla rosyjskiego nadawcy Zvezda Kolesnikow powiedział, że Rosja przeprowadziła łącznie 132 testy w Nowej Ziemi w latach 1954-1990. W kolejnych latach nie prowadzono tam żadnych eksperymentów ze względu na wprowadzenie moratorium na próby jądrowe w 1990 roku.\nDlatego prowadzimy teraz eksperymenty z materiałami wybuchowymi niejądrowymi. Eksperymenty niejądrowe są przeprowadzane w celu potwierdzenia niezawodności istniejącej amunicji jądrowej – powiedział Kolesnikow, dodając, że Stany Zjednoczone wykonują takie same działania w Nevadzie.\nTraktat o zaprzestaniu prób jądrowych\nWojskowy przypomniał, że Rosja podpisała Traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT) w 1996 roku i ratyfikowała go w 2000 roku. Porozumienie zakłada zaprzestanie przez strony wszelkich prób jądrowych.\nW ramach CTBT eksperymenty z niejądrowymi materiałami wybuchowymi, znane również jako testy podkrytyczne, są jedynym rodzajem eksperymentów, jakie można przeprowadzać. Obejmują one użycie materiałów jądrowych lub materiałów wybuchowych bez generowania jakichkolwiek mocy jądrowych.\nDane uzyskane w wyniku takich eksperymentów pozwalają ocenić sprawność i niezawodność badanego obiektu.


Warsztaty Ogrody w Szkle w Zielonym Zakątku - Zielony Słoik\nStrona główna / Aktualności / Warsztaty ‘Ogrody w szkle’ w Zielonym Zakątku – 19 maja 2018\nOpublikowano 23 maja 2018 przez Paulina Kulikowska\nWarsztaty ‘Ogrody w szkle’ w Zielonym Zakątku – 19 maja 2018\nDziś relacja z sobotnich (19 maja 2018) warsztatów ‘Ogrody w szkle’ w Zielonym Zakątku – moim rodzinnym, matczynym można by powiedzieć, Centrum Ogrodniczym. Warsztaty zaplanowane były już od dłuższego czasu, nie udało nam się ich zrealizować pod koniec ubiegłego roku, a doroczny Dzień Ogrodnika (relację z nich możecie zobaczyć TU) okazał się być świetną okazją do przekazania kilku ciekawym osobom kawałka mojej wiedzy i doświadczenia związanego z ogrodami w szkle. Warsztaty trwały 2 godziny, a więc czasu miałam odpowiednio dużo jak na pierwszą dawkę wiedzy i praktyki z lasami w słoiku.\nPrzygotowania – Warsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nKiedy dwa dni wcześniej przygotowywałam w pracowni wszystkie elementy niezbędne do prowadzenia warsztatów pomyślałam, że może to być nie lada wyzwanie poprowadzić za rękę twórców pierwszych ogrodów w grupie (aż) dwunastoosobowej. Zwykle warsztaty prowadzę dla grup maksymalnie 10-osobowych, największe optimum to 8 osób. Chodzi tutaj m.in. o możliwość skupienia uwagi na poszczególnych osobach, możliwość popracowania z każdym choć przez chwilę, doradztwo, te niepowtarzalne momenty, kiedy można nawiązać nić porozumienia z drugim człowiekiem, a może nawet moment zaszczepienia w nim nowej pasji? Uważam, że indywidualna praca z drugim człowiekiem jest niepowtarzalna i kiedy chcę przekazać TAKĄ ilość wiedzy (a często jest to zupełnie nowy, nie znany wcześniej temat dla słuchacza) należy móc skupić uwagę na tej konkretnej osobie. Tutaj okazało się jednak, że jest już tylu chętnych, zapisanych i takich, którym bilet został już obiecany – będziemy mieli dwunastkę! 🙂 A więc przygotowałam komplet szklanych słojów (TAKICH), podłoże, zestaw roślin i dodatków dekoracyjnych i zapakowawszy się do pojemnego (koniecznie!) samochodu wyruszyliśmy. Na miejscu szybkie rozstawienie sprzętów przy dużym (koniecznie jednym, skupiającym wszystkich) stole, tak aby każdy mógł widzieć pracę innych uczestników. Kontakt z pozostałymi uczestnikami jest także niezwykle istotny, nawzajem się przecież podpatrujemy, inspirujemy, w końcu razem jest nam RAŹNIEJ! Uczestnicy warsztatów, którzy wejdą ze sobą w interakcje są zdecydowanie bardziej odważni i co za tym idzie, wychodzą z warsztatów bardziej zadowoleni.\nPrzebieg – Warsztaty Ogrody w Szkle\nNa warsztaty tworzenia ogrodów w szkle zawsze zabieram moje kompozycje i po wstępie oraz wprowadzeniu historyczno-wspominkowym pokazuję każdą po kolei, szczegółowo opisując jej wiek, historię powstania i gatunki zastosowane w środku. Omawianie zwykle rozpoczynam od mojego najstarszego lasu, który nazywam “dziadziem”. Związana jest z nim ciekawa historia, która zdecydowanie nadaje się na osobny wpis, więc na razie nie będę rozpisywała się na ten temat.\nSłój “Dziadzio” – Warsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nNa warsztaty w Zielonym Zakątku zabrałam niestety tylko jedną kompozycję, niestety z powodów logistycznych większej ilości wziąć ze sobą nie mogłam. Zamiast tego miałam wiele wydruków kompozycji, które pokazywałam zainteresowanym. Inspirowanie przez pokazywanie konkretnych kompozycji jest szalenie ważne, ponieważ ciężko jest tylko opowiadać o tak szerokiej grupie jaką są ogrody w szkle. A przecież mogą to być ogrody wodne, stepowe, tropikalne, leśne i wiele wiele innych. Zawsze bacznie obserwuję wszystkich słuchaczy, wyłapuję lekkie ziewnięcia, skupiony (bądź rozmarzony) wzrok, staram się rozluźniać atmosferę żartami i skupiać uwagę w konkretnych momentach. Oczywiście wiem, że wszyscy czekają na moment, w którym będą mogli w końcu założyć rękawiczki i przystąpić do działania. I kiedy w końcu on następuje rozpoczyna się ekscytacja. Na warsztatach zwykle proszę o cierpliwość, ponieważ chcę abyśmy kompozycje wykonywali razem etap po etapie. Podczas każdego etapu opowiadam o moich doświadczeniach, przydatnych wskazówkach i odpowiadam na pytania, a to może zająć dłuższą chwilę i wtedy też testuję wytrzymałość moich warsztatowiczów 🙂 Wiele osób nie wytrzymuje i w pewnym momencie są już kilka etapów do przodu, a odrywając się od pracy, zdają sobie nagle z tego sprawę i wpadają w zakłopotanie. Ależ nie! Nie należy się wstydzić! Ja uwielbiam tą ekscytację w ludziach, to: już! dalej, dalej! chcę już zrobić to do końca! Wtedy wiem, że warsztaty naprawdę się komuś podobają i “robię dobrą robotę” 🙂 Tutaj oczywiście też tak było.\nAkt twórczy – Warsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nKiedy już po skończeniu kompozycji wypowiadam magiczne zdanie: możecie zamknąć pokrywy słojów na twarzach uczestników pojawia się nieśmiały (albo wcale nie) uśmiech i zadowolenie z siebie 🙂 To jest to!\nA efekty są świetne:\nEfekty warszatów – Warsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nWarsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nKompozycja warsztatowa – Warsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nPo zakończonych warsztatach na stole do pracy pozostają porozrzucane doniczki, kupki ziemi, pędzelki walają się gdzieś niedaleko. Krajobraz jak po bitwie. Zawsze jednak pozostaje ktoś kto zbiera “resztki” podzielonych wcześniej roślin i pyta: Czy coś jeszcze z tego będzie? I taka troska, ogrodnicze ‘zero waste’ utwierdza mnie w przekonaniu, że to będzie dobry ‘ogrodnik w szkle’. Głęboko wierzę, że kompozycje, które tworzymy wspólnie na warsztatach są tylko przyczynkiem do tworzenia kolejnych, okazalszych i piękniejszych kompozycji. A radość z obcowania z ziemią, roślinami i innymi “wkręconymi w temat” ludźmi jest kolejnym benefitem z warsztatów. I dla mnie, i dla uczestników. Po każdych warsztatach czuję się bardzo “nakręcona”, mam ochotę działać, tworzyć i pracować z innymi ludźmi. To fantastyczne uczucie. I teraz, po warsztatach w Zielonym Zakątku wiem, że jestem w stanie ogarnąć nawet 12-osobową grupę! Nie jest łatwo, ale da się! Może zależy to też od ludzi, a tutaj ekipa była roześmiana, aktywna i kreatywna. Oby więcej takich spotkań!\nUczestnicy – Warsztaty Ogrody w szkle w Zielonym Zakątku – Zielony Słoik\nJestem pewna, że w Zielonym Zakątku spotkamy się jeszcze nie jeden raz! 🙂\nTagi: ogrody w szkle, warsztaty, zielony zakątek\nPoprzedni wpis: Morski ogród w słoiku jako pamiątka z nadmorskich wakacji\nNastępny wpis: Jak zrobić las w słoiku? 4 kroki do stworzenia najpiękniejszego ogrodu leśnego\nStrefa roślin domowych (168)\nWszystkie rośliny doniczkowe (72)


Strona 4 - Zakazana Prawda - opowiadania granice.pl\nW naszych czasach miejsce władców liberalnych zajęła władza złota. Były czasy, kiedy rządziła wiara. Idea wolności jest niezniszczalna, bowiem nikt nie umie korzystać z niej w sposób umiarkowany. Wystarcza dać narodowi na czas pewien prawo rządzenia sobą, aby naród rozpuścił się zupełnie. Z tą chwila zaczynają się waśnie wewnętrzne, nabierające wkrótce formy walk socjalnych, w których państwa spalają się, a znaczenie ich obraca się w popiół.\nDESPOTYZM KAPITALU ŻYDOWSKIEGO Czy dane państwo niszczeje wskutek wstrząśnień własnych, czy tez waśni wewnętrznych oddają to państwo pod władzę wrogów zewnętrznych, należy w każdym razie uważać je za zgubione: Jest ono w naszej mocy. Despotyzm kapitału pozostającego wyłącznie w naszym ręku, podaje słomkę, której państwo to, chcąc nie chcąc, trzymać się musi, bowiem w razie przeciwnym stacza się w przepaść.\nWRÓG WEWNETRZNY Gdyby ktoś z głębi swej duszy liberalnej powiedział, że rozumowanie podobne jest niemoralne, zapytam wówczas: Jeżeli państwo posiada dwu wrogów i jeżeli w stosunku do wroga zewnętrznego wolno mu i nie jest uważane za niemoralne używanie wszelkich środków walki, jako to: nie wtajemniczać przeciwnika w plany ataków, czy obrony, napadać nań w nocy, lub przy użyciu sił przeważających, to, na jakiej zasadzie można uważać za niedopuszczalne, samych środków niemoralne używanie tych samych środków walki w stosunku do gorszego wroga, gwałcącego ustrój społeczny i pomyślność.\nTŁUM i ANARCHIA Czy logika i rozum zdrowy pozwalają mieć nadzieje pomyślnego rządzenia tłumami przy pomocy perswazji rozsądnych i porozumienia, Jeżeli istnieje możność opozycji nawet bezmyślnej, lecz dogadzającej narodowi, rozumującemu powierzchownie? Rządząc się wyłącznie poziomymi namiętnościami, zwyczajnymi tradycjami oraz teoriami sentymentalnymi, ludzie z tłumu i tłum ludzki ulęgają herezji partyjnej, stojącej na przeszkodzie wszelkiemu porozumieniu, nawet opartemu na gruncie perswazji najrozsądniejszych. Wszelka decyzja tłumu zależna jest od przypadkowej lub sztucznie stworzonej większości, nieświadomej tajników polityki i zdolnej powziąć decyzje, będącą zarodkiem anarchii w rządzeniu.\n( http://dydymus.nowyekran.pl/post/14738,anarchia-i-ateizm-deprawacja-kontrolowana )\nPOLITYKA A MORALNOŚĆ Polityka nie ma nic wspólnego z moralnością. Władca powodujący się moralnością, nie jest politykiem i jako taki nie może być pewny swego tronu. Kto pragnie rządzić, musi tym samym uciekać się do podstępów i do obłudy. Wszelkie cnoty narodu, - szczerość, uczciwość, są w wadami w polityce, bowiem łatwiej i pewniej niż wróg najpotężniejszy, strącają władców z tronu. Cnoty te powinny być właściwością państw gojów, my zaś w żadnym razie nie powinniśmy powodować się nimi.\nPRAWO SILNIEJSZEGO Prawo nasze polega na sile. Wyraz „Prawo” zawiera w sobie myśl abstrakcyjna i niczym niedowiedziona. Wyraz ten nie oznacza nic innego jak tylko: dajcie mi, czego chce, bym w ten sposób posiadł dowód, żem silniejszy od was. Gdzie się zaczyna prawo? Gdzie się ono kończy? W państwie o źle zorganizowanej władzy, o prawach bez wyrazu, rządzonym przez władcę pozbawionego indywidualności wskutek: nadmiaru praw, powstałego z powodu liberalizmu, znajduje źródło nowego prawa, a mianowicie: rzucenia się na zasadzie prawa silniejszego, rozbicia całego istniejącego układu, pogwałcenia praw, przebudowy gmachu społecznego, by wreszcie stać się władcą wszystkich, którzy oddali na użytek mój swoje prawa siły, zrzekłszy się dobrowolnie w myśl zasad liberalnych.\nCEL UŚWIECA ŚRODKI Chwilowe zło, które obecnie zmuszeni jesteśmy popełniać, stanie się źródłem dobra, a mianowicie - władzy niezachwianej. Ona przywróci prawidłowy bieg mechanizmowi życia narodów, zepsutemu przez liberalizm. Wynik uświęca środki. W planach naszych winniśmy zwrócić uwagę nie tyle na to, co dobre i moralne, ile na to, co potrzebne i użyteczne, mamy do wykonania plan, określający zgodnie z zasadami strategii linie, od której odstąpić nam nie wolno bez ryzyka narzekania na ruinę pracy wielowiekowej.\nŚLEPY TŁUM By opracować plan działań celowych, należy z jednej strony wziąć pod uwagę podłość, niestałość i chwiejność tłumu, jego niezdolność pojmowania, z drugiej zaś strony, szanować warunki życia własnego i pomyślności własnej. Należy zrozumieć, że potęga tłumu jest ślepa, nierozumna, niezdolna do rozważenia, nasłuchująca na wszelkie strony. Ślepy nie może prowadzić ślepych i nie zawieść ich do bram przepaści, a wiec jednostki z pośród tłumu, parweniusze z ludu, nawet genialnie mądrzy, lecz nieznający się na polityce, nie mogą występować w charakterze kierowników tłumu bez doprowadzenia do zguby całego narodu.\nABECADŁO POLITYCZNE Jedynie osobnik przygotowany od dzieciństwa do samo władztwa zdolny jest pojąc wyrazy zbudowane z liter politycznych.\nWAŚNIE PARTYJNE Naród pozostawiony samemu sobie, czyli parweniuszom z własnego społeczeństwa, sam siebie doprowadza do ruiny wskutek waśni partyjnych, wywołanych przez ubieganie się o władzę i godności, oraz wskutek wypływających z tego zaburzeń. Czyż możliwe jest, by masy ludowe spokojnie, bez zawiści, rozważyły i załatwiły sprawy kraju, których nie wolno łączyć z widokami osobistymi? Czysz zdolne sa masy te do przeciwstawienia sie wrogom zewnętrznym? Jest to nie do pomyślenia, bowiem plan rozbity na tyle części, ile głów liczy tłum, przestaje być całością i wskutek tego staje się niezrozumiałym i niewykonalnym.\n(Skąd znacie te waśnie : PO, PIS, SLD, PC, UW, LPR…. http://dydymus.nowyekran.pl/post/13046,glupich-sie-tworzy-hoduje-i-deprawuje-madrych-osmiesza-i-zabija )\nNAJWŁAŚCIWSZA FORMA rządu- TO SAMOWŁADZTWO Tylko w umyśle samowładcy mogą wytworzyć się plany rozlegle i jasne w kolejności, regulującej cały mechanizm maszyny państwowej. Z powyższego punktu, wnioskować należy, że celowe w sensie dobra kraju rządy winny być skoncentrowane w ręku jednej osoby odpowiedzialnej. Bez despotyzmu bezwzględnego nie może istnieć cywilizacja prowadzona przez masy, lecz przez ich kierownika, kiedykolwiek byłby nim. Tłum, to barbarzyńca ujawniający przy każdej sposobności swe barbarzyństwo. Skoro tylko tłum zdobędzie wolność, przemienia się ona wkrótce w anarchie, która w istocie swej jest stopniem najwyższym barbarzyństwa.\n(http://dydymus.nowyekran.pl/post/13170,anty-bohater-na-wawelu-cz-1 http://dydymus.nowyekran.pl/post/13171,anty-bohater-na-wawelu-cz-2-amoralny-ideal-wladzy )\nALKOHOLIZM, KLASYCYZM, PRYWATA Spojrzycie na odurzone wódka zwierzęta, do której, użycia nadmiernego prawo otrzymywane jest razem z wolnością. Czyżbyśmy mieli pozwolić, by i „nasi” doszli do podobnego stanu? Narody gojów odurzone są przez napoje wyskokowe. Młodzież ich zatraciła inteligencje wskutek klasycyzmu i wczesnej rozpusty, do której podjudzana była przez agentów naszych w postaci guwernerów, lokajów, guwernantek w domach zamożnych, kelnerów i kobiet naszych w miejscach rozrywek gojów. Do liczby ostatnich włączam również tak zwane „damy z towarzystwa”, które są dobrowolnymi naśladowczyniami tamtych pod względem zbytku i rozpusty.\nZASADY I PODSTAWY rządu ŻYDOWSKIEGO Hasłem -         - Ocena: