Recykling, czyli w produkcji PVC nic nie ginie - AMEX-BĄCZEK | Systemy okienno-drzwiowe\nW połowie marca na całym świecie odbył się Młodzieżowy Strajk Klimatyczny, podczas którego uczniowie zamiast pójść do szkoły, wyszli na ulice i uświadamiali dorosłych, głównie polityków i osoby decyzyjne, jak ważne jest dbanie o środowisko. - To my, jako młodzi ludzie, w największym stopniu będziemy odczuwać skutki dzisiejszego braku decyzji - mówili młodzi na antenie Radia ZET. Firma Amex-Bączek dba o środowisko, co chcielibyśmy Państwu pokazać na kilku przykładach.\nW produkcji PVC głównymi odpadami są ścinki, wióry oraz listwy przyszybowe. W naszym przypadku wszystkie te odpady są sprzedawane do firmy, która przetwarza je na granulat i dalej odsprzedaje go do kolejnych producentów. Dla przykładu w taki sposób powstają zarówno listwy podparapetowe, jak i profile PVC z tzw. recyklatu. Taki profil ma szary kolor i jest tańszy od tradycyjnych profili. Amex-Bączek oczywiście ma w swojej ofercie w/w produkty pochodzące z recyklingu. Oznacza to, że właściwie nasze odpady prędzej czy później znów do nas trafiają, ale w „innej” formie i znów są sprzedawane.\nPodobnie jest w produkcji konstrukcji aluminiowych. Takie odpady także kupuje od nas wyspecjalizowana firma, przetwarza je i dalej sprzedaje.\nJeśli chodzi o typową utylizację w firmie Amex-Bączek, to podlegają jej głównie panele, szyby, baterie czy urządzenia elektryczne.\nAmex-Bączek , Dzień Wiosny , Młodzieżowy Strajk Klimatyczny , ekologia , recykling


Kolorowe Święto Łeby - GazetaKaszubska.pl\nStrona główna Aktualności Kolorowe Święto Łeby\nKolorowe Święto Łeby\nPo raz 14-ty Księstwo Łeba przemaszerowało ulicami miasta z okazji jego święta. Do orszaku książęcego dołączyły władze samorządu lokalnego, zaproszeni goście z Niemiec, koloniści, faktoria rzymska.\nJak co roku orszak książęcy cieszył się dużą popularnością wśród przybyłych licznie turystów i mieszkańców miasta. Finałem był poczęstunek dla wszystkich bawiących się na skwerze Rybaka.\nBył pieczony prosiak, chleb ze smalcem i drożdżówka. Goście byli obdarowywani przez damy dworu cukierkami i kwiatami. Wokół trwał jarmark regionalny, można było kupić wspaniały, pachnący wiejski chleb, wyroby wikliniarskie, zabawki z drewna.\nNajmłodsi bawili się przy dźwiękach piosenek i zabaw zorganizowanych przez firmę Przygoda z Lęborka. Powiało też morzem, na końcu imprezy zagrał zespół Kubryk z repertuarem piosenek szantowych.\n– W następnym roku ,jak zwykle 8 lipca znowu będziemy bawić turystów , mamy nadzieję , że jeszcze barwniej przygotujemy wydarzenie , gdyż będzie to 15 rocznica Księstwa Łeby – powiedzieli po imprezie organizatorzy.


Behawioralne konsekwencje kastracji kota - Czasopismo specjalistyczne Animal Expert | Zaburzenia behawioralne psów i kotów, plany treningowe i postępowanie dietetyczne\nKażdy żywy organizm dąży do przetrwania i przedłużenia swojego gatunku. Zachowania seksualne i rytuały godowe są charakterystyczne dla różnych gatunków zwierząt. Ułatwiają zwierzętom rozmnażanie w twardych warunkach przyrody, uwzględniając specyfikę gatunków. Motorem tych zachowań są hormony, które bardzo precyzyjnie podpowiadają zwierzętom, jak zachować się w danej sytuacji. Obniżenie ich poziomu w wyniku zabiegu kastracji automatycznie ma wpływ na zachowanie zwierzęcia.\nKoty to samotne drapieżniki charakteryzujące się dużym stopniem terytorializmu. Kotka demonstruje swoją gotowość do kopulacji, dając kocurowi czytelne sygnały dźwiękowe i zapachowe, aby ten odważył się przekroczyć granice jej terenu. Zaraz po skończonym stosunku samiec oddala się od kotki na bezpieczną odległość.\nU kotek hormony płciowe zwiększają otwartość i akceptację, z kolei u samców pobudzenie oraz chęć rywalizacji. Samice mają skłonność do uspokajania, łagodzenia konfliktów, ochraniania swoich młodych oraz kryjówki. Samce z kolei są gotowe do walki – ich powodzenie w kopulacji zależy od dostępu do samicy, o którą są zmuszeni rywalizować z innymi samcami. Ponadto muszą oni przekonać samicę, że są odpowiednimi kandydatami na partnerów seksualnych. W tym celu podczas zalotów demonstrują swoją pozycję społeczną i siłę. Objawia się to fizyczną rywalizacją pomiędzy samcami. Bezpośrednie starcie z rywalami niesie za sobą niebezpieczeństwo zranienia, a nawet utraty życia. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo przetrwania, kocury wykorzystują strategie zmniejszające ryzyko spotkania – jedną z najważniejszych jest oznaczanie moczem i kałem kluczowych miejsc swojego terytorium. Gdy już jednak dojdzie do spotkania twarzą w twarz, następuje rytualna rywalizacja. W przypadku kotów jest to bardzo specyficzne widowisko. Niejednokrotnie można dostrzec koty siedzące naprzeciw siebie, godzinami wymieniające się sygnałami uspokajającymi. Żaden z przeciwników nie chce poddać się pierwszy, ponieważ odwrócenie się tyłem do rywala naraża na śmiertelne niebezpieczeństwo niespodziewanego ataku.\nWpływ testosteronu na zachowanie kocurów\nBezpośrednią motywacją do podejmowania przez samce ryzyka związanego z rywalizacją pomiędzy sobą jest testosteron. Hormon ten ma ogromny wpływ na zachowanie. Wyraźnie zmniejsza poczucie strachu oraz podnosi pewność siebie. Sprawia, że osobnik męski odczuwa chęć powiększania swojego terytorium i konkurowania z innymi osobnikami, co określa szanse na powodzenie u samic i możliwość reprodukcji.\nWpływ żeńskich hormonów płciowych na zachowanie kotek\nZachowanie samic wielu różnych gatunków, w tym kotów, regulowane jest przez estrogeny. Charakteryzuje się przede wszystkim ochroną swojego życia i zdrowia oraz doprowadzeniem do pomyślnego krycia. Opieka nad potomstwem, karmienie młodych oraz chronienie ich w okresie zależności od matki regulowane są z kolei przez progesteron i oksytocynę. U wszystkich gatunków zwierząt, nie wyłączając człowieka, estrogen redukuje poziom lęku oraz strachu i utrzymuje je na niższym poziomie w porównaniu z samcami. W konsekwencji walka i agresja w przypadku samic jest o wiele rzadziej wybieraną strategią obrony niż w przypadku samców.\nKastracja vs. sterylizacja\nKolokwialnie przyjęło się używać określeń „sterylizacja” w odniesieniu do zabiegu mającego zapobiec rozmnażaniu kotek i „kastracja” w odniesieniu do analogicznego zabiegu, jakiemu poddawane są kocury. W rzeczywistości jednak są to dwa odrębne zabiegi, którym mogą zostać poddani zarówno samce, jak i samice. Kastracja kota polega na usunięciu gonad (u samców jąder, u samic jajników). U samic dodatkowo usuwa się także macicę, aby uniknąć późniejszych problemów i komplikacji. Zabieg ten pozbawia kota hormonów płciowych i ma znaczący wpływ na zachowanie. Sterylizacja natomiast polega na podwiązaniu lub przecięciu organów kluczowych dla procesu zapłodnienia (u samic jajowodów, a u samców nasieniowodów). Nie przynosi konsekwencji zmiany zachowania, ponieważ produkcja hormonów i popęd płciowy pozostają niezmienione.\nBehawioralne wskazania do kastracji\nBardzo często wskazaniem do kastracji są prezentowane przez koty niepożądane zachowania – najczęściej znaczenie mieszkania moczem lub kałem, skłonność do włóczęgostwa i bijatyk oraz agresja. Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że kastracja nie jest bezpośrednim narzędziem terapii behawioralnej. W uzasadnionych przypadkach może stanowić element planu pracy ze zwierzęciem. Często jednak zabiegiem na samym początku terapii, gdy nie mamy pewności co do przyczyn zachowania, możemy pogłębić problem. Trzeba być szczególnie ostrożnym w przypadku zwierzęcia lękliwego. Jak już wspomniano, hormony płciowe w dużej mierze wpływają na zachowania mające na celu przetrwanie. Samce pod wpływem testosteronu są bardziej asertywne i pewne siebie. Z kolei samice dzięki działaniu estrogenów są mniej bojaźliwe i skłonniejsze do łagodzenia konfliktów. Kastracja lękliwej kotki, czyli obniżenie poziomu estrogenów, bez udzielenia jej odpowiedniego wsparcia behawioralnego, mającego na celu rozwiązanie problemu, może pogłębić lęk i/lub spowodować, że stanie się ona agresywna. Kastracja sama w sobie nie jest metodą terapii behawioralnej. Może jedynie stanowić część planu modyfikacji zachowania. Nawet jeśli na początkowym etapie motywacją do prezentowania niepożądanych zachowań są hormony, np. przy znaczeniu w domu moczem, zachowanie to natychmiast się utrwala i warunkuje, stanowiąc rodzaj rytuału czy, mówiąc prościej, przyzwyczajenia i sama kastracja może nie przynieść spodziewanego efektu.\nFranek to dwuletni niekastrowany samiec kota rasy maine coon. W wieku kilku tygodni został sprowadzony do hodowli, w której miał być wykorzystywany do reprodukcji. Od samego początku był lękliwy i wycofany, co zdyskwalifikowało go jako reproduktora. Po śmierci właścicielki hodowli został adoptowany przez ok. 60-letnią kobietę, opiekującą się swoją schorowaną matką po wylewie. Właścicielka zgłosiła się z próbą o pomoc w związku ze wzmożonym problemem znaczenia moczem w domu. Sytuacja wyraźnie zaostrzała się podczas odwiedzin dzieci i wnucząt właścicielki kota. Podczas konsultacji behawioralnej dokonano kilku istotnych obserwacji. Kot, pomimo że od momentu adopcji upłynął rok, ciągle wykazywał zachowania świadczące o lęku i bardzo małej pewności siebie w domowym zaciszu. Chował się pod meblami i wychodził tylko na posiłki oraz wieczorami, gdy właścicielka miała trochę czasu dla siebie, a co ważne – gdy jej matka, która ze względu na swoją niepełnosprawność zachowywała się głośno i nieprzewidywalnie, już spała. Częstym miejscem znaczenia przez kota było właśnie jej łóżko. Nawet w momencie, gdy w domu panowała cisza, kot nie potrafił się zrelaksować i nawet najmniejszy odgłos potrafił go spłoszyć.\nNa podstawie obserwacji oraz informacji zebranych podczas konsultacji postawiono diagnozę, że Franek prezentuje uogólnione zaburzenia lękowe, objawiające się zachowaniem związanym z lękiem oraz częstym spodziewaniem się zagrożenia bez wyraźnej przyczyny. W ich przebiegu bardzo często występuje zwiększona częstotliwość znakowania moczem i brudzenia w domu. Dodatkowo sytuację komplikował fakt, że był to kot niekastrowany, posiadający naturalną skłonność do znakowania swojego terytorium. Fakt, że Franek niemal ciągle doświadczał poczucia zagrożenia, wywoływało w nim coraz większą potrzebę obrony swojego terytorium i tym samym oznakowania go. Dodatkowo oddawanie moczu w różnych miejscach mieszkania oraz pryskanie moczem było sposobem na odreagowanie emocji. Wszystko to sprawiało, że zachowanie samoistnie się wzmacniało i utrzymywało.\nPlan modyfikacji zachowania\nPracę z Frankiem postanowiono podzielić na kilka etapów:\nDiagnostyka w gabinecie weterynaryjnym, szczególnie pod kątem schorzeń układu moczowo-płciowego (badanie ogólne moczu, morfologia i biochemia krwi, badanie kliniczne). Wyniki badań nie wykazały odstępstw od normy i dał...


Eliminacje Regionalnych Mistrzostw Miast Śląska - MIXT - II tura 19.07.2015 - Portal gminy Wyry\nW dniu 19.07.2015 (niedziela) na boiskach plażowych w Gostyni odbył się turniej eliminacyjny Regionalnych Mistrzostw Miast Śląska w siatkówce plażowej w kategorii mixtów. Do Gostyni przyjechało 12 par z całego województwa. Rywalizowano w systemie brazylijskim do dwóch przegranych meczy. Turniej ten był kwalifikacją ŚZPS do Finałów Mistrzostw Śląska, które będą miały miejsce 26.07.2015 roku w Morsku, gdzie zagra najlepszych 8 par wyłonionych w eliminacjach.\nPomimo niekorzystnych warunków atmosferycznych, tzn. 34 stopniowego upału i palącego słońca, zawodnicy rozegrali bardzo dobry turniej, który (jak podkreślali sędziowie) stał na wysokim poziomie. Po siedmiogodzinnej rywalizacji ostatecznie triumf odniosła para Marta Wójcik i Robert Porwoł, która w finale pokonała 2:1 w setach parę Karina Jakuć i Kamil Łyczko.


Ocalić przeszłość medyczną od zapomnienia | Medycyna i pasje\n/ Ocalić przeszłość medyczną od zapomnienia\nOcalić przeszłość medyczną od zapomnienia\nDr n. med. Włodzimierz Nowatorski w pasji zbierania starych przedmiotów związanych z medycyną łączy przyjemność z misją. Kolekcja jest unikatowa, w ciągu trzydziestu lat udało mu się zgromadzić wiele niezwykłych eksponatów, niektóre nawet z XVIII wieku.\nPasja zaczęła się już w trakcie studiów medycznych. Wtedy po raz pierwszy zainteresowałem się historią sztuki. W przerwie między zajęciami chodziłem do galerii i lokalnych anytykwariatów. Wiele czasu spędzałem również na czytaniu książek poświęconych tej tematyce.\nPoczątkowo zainteresowanie sztuką znalazło pełen wyraz w pasji kolekcjonerstwa. Z racji swoich studiów szczególną uwagę zwróciłem na przedmioty związane z medycyną. Pasja kolekcjonerstwa zaczęła się dosyć niewinnie – pierwszymi eksponatami były stare strzykawki oraz sterylizatory, które wyszły z użycia. Później kolekcja powiększyła się o dawne, niepotrzebne już narzędzia chirurgiczne ze szpitali oraz ośrodków zdrowia. Równocześnie byłem stałym gościem nie tylko w antykwariatach, ale również na targach staroci – zarówno w Polsce, jak i za granicą.\nCzęść eksponatów przekazali mi koledzy lekarze. Często w zakamarkach piwnic i strychów domów rodzin lekarskich znajdują się prawdziwe „perełki”. Dowodem na to jest akcja zapoczątkowana kilka lat temu na łamach jednej z ogólnopolskich gazet lekarskich. Po opublikowaniu informacji, że zajmuję się zbieraniem starych przedmiotów związanych z medycyną, wiele osób odpowiedziało na prośbę o przekazanie tych niezwykłych przedmiotów do mojej kolekcji.\nEksponaty są usystematyzowane i zebrane w kilka działów.\nDział farmaceutyczny liczy ponad 300 unikatowych przedmiotów, jak: wagi apteczne, moździerze, odważniki czy stare recepty. Wiele z nich pochodzi z jednej z najstarszych aptek w Polsce, „Pod Białym Orłem”, która jest prowadzona nieprzerwanie od 1493 roku. Przekazała je – jako darowiznę – magister Mirosława Domańska. Do kolekcji należą również stare książki, w tym jedna nawet z XVIII wieku! Na półkach znajdują się takie tytuły jak: „Lekarz domowy” z 1852 r., „Przysięga i przykazanie hipokratesowe” z 1931 r., „Wiadomości terapeutyczne” z 1935 r., „Medycyna współczesna” z 1935r., ale także kalendarz lekarski z 1889 r. czy dziennik urzędowy warszawsko-białostockiej izby lekarskiej z 1934 r. To między innymi w tych pozycjach poszukuję inspiracji – dowiaduję się z nich jak wyglądały i nazywały się narzędzia, które w przeszłości były w powszechnym użyciu. Obok starych tomów kolekcjonuję również książki współczesne, które poświęcone są historii medycyny.\n„Sercem” kolekcji są narzędzia lekarskie z różnych dziedzin medycyny, m.in. okulistyki, laryngologii czy ginekologii. Niektóre z przyrządów, na przykład anestezjologiczne, pochodzą z przełomu XIX i XX wieku, czego przykładem jest np. maska Schimmelbuscha do zakraplania eteru, która kiedyś służyła do znieczulania pacjentów. Kolekcja składa się również z narzędzi i sprzętów stomatologicznych czy sprzętów radiologicznych, m.in. z historycznej przeglądarki do zdjęć małoobrazkowych.\nObok narzędzi nie brakuje również przedmiotów codziennego użytku, jak np. torby lekarskiej, irygatorów, stetoskopów czy kaczek i aparatów do mierzenia ciśnienia.\nWiele eksponatów z kolekcji pochodzi z Austrii, gdzie mieszka moja starsza córka, pracująca jako architekt. Jak się okazuje, za granicą kolekcjonerstwo jest bardziej popularne. W Austrii jest bardzo wiele prywatnych muzeów, które zakładają pasjonaci danej dziedziny z żyłką kolekcjonera. Szczególnie ciekawe ekspozycje można zobaczyć podczas corocznej Nocy Muzeów, organizowanej w Wiedniu.\nW Polsce ze względu na wysokie koszty zorganizowania prywatnego muzeum na wzór austriackich jest niezwykle trudne. Przyznaję, że kolekcjonerstwo to wyjątkowo droga pasja. Eksponaty trzeba kupować za własne pieniądze, a niektóre z nich – ze względu na unikatowość i wiek – są niezwykle drogie (od kilku do kilkunastu tysięcy złotych). Niestety, nie wszystko jest w zasięgu portfela. Ostatnio musiałem na przykład zrezygnować z zakupu przedwojennego operacyjnego czy zabytkowego wyposażenia gabinetu okulistycznego.\nNajbliższa rodzina wspiera mnie w mojej pasji, nawet mimo faktu, że kolekcja zajmuje coraz więcej przestrzeni domu. Czasem żona czy same córki wyszukują unikatowe przedmioty. Szczególnie młodsza córka – z wykształcenia również lekarz – stara się podtrzymać kolekcjonerską tradycję.\nNie ukrywam, że marzy mi się zorganizowanie muzeum z prawdziwego zdarzenia, w formie gabinetów lekarskich urządzonych w starym stylu. Jeżeli są osoby, które mają przedmioty mogące wzbogacić kolekcję, proszę o kontakt. W dzisiejszych czasach, jesteśmy skoncentrowani na teraźniejszości, zapominamy o naszych korzeniach. Przecież te przedmioty kiedyś ratowały ludzkie życie.\ndr n. med. Włodzimierz Nowatorski\nOdkryć swój talent\nKościuszkowiec pełną parą


Eastern & Western Comfort Hotelboat, Berlin, Niemcy – Porównaj oferty\nMühlen Str. 73, Berlin, Niemcy\nEastern & Western Comfort Hotelboat – najlepsze oferty\nOpinie o Eastern & Western Comfort Hotelboat\nEastern & Western Comfort Hotelboat – informacje\nEastern & Western Comfort Hostelboat oferuje urzekające zakwaterowanie w mieście Berlin i jest oddalony o 20 minut drogi pieszo od takiego miejsca jak Berlin Ostbahnhof. W obiekcie jest też darmowy in...\nUdogodnienia w obiekcie Eastern & Western Comfort Hotelboat\nGdzie znajduje się Eastern & Western Comfort Hotelboat\nPlac Poczdamski4,5 km\nOgród Zoologiczny w Berlinie7,1 km\nCzęsto zadawane pytania (FAQ) rezerwujących noclegi w Eastern & Western Comfort Hotelboat\nCzy ceny w hotelu Eastern & Western Comfort Hotelboat są porównywalne do hoteli 2-gwiazdkowych w mieście Berlin?\n2-gwiazdkowe hotele w mieście Berlin kosztują zazwyczaj ok. 135,464/noc, a średnia cena hotelu Eastern & Western Comfort Hotelboat jest zazwyczaj o 32% niższa niż średnia w okolicy. Najczęściej pobyt w hotelu Eastern & Western Comfort Hotelboat kosztuje ok. 414 zł/noc. To świetna okazja dla użytkowników HotelsCombined, których interesuje Berlin.\nJaki jest numer telefonu do hotelu Eastern & Western Comfort Hotelboat?\nAby uzyskać informacje dotyczące Twojej rezerwacji w hotelu Eastern & Western Comfort Hotelboat, zadzwoń pod numer +49 30 6676 3806.\nCzy Eastern & Western Comfort Hotelboat oferuje Wi-Fi?\nTak, Eastern & Western Comfort Hotelboat udostępnia swoim gościom Wi-Fi.\nJaki jest czas wymeldowania w obiekcie Eastern & Western Comfort Hotelboat?\nCzas wymeldowania w obiekcie Eastern & Western Comfort Hotelboat to 11:00. Późne wymeldowanie może być możliwe, ale wymaga uzgodnienia z hotelem.\nBerlin, Niemcy – ile kosztuje pobyt w obiekcie Eastern & Western Comfort Hotelboat?\nŚrednio goście płacili 414 zł za noc, aby zatrzymać się w obiekcie Eastern & Western Comfort Hotelboat. Niektórzy użytkownicy znaleźli pokoje w cenie już od 262 zł za noc. Wprowadź wybrane terminy w formularzu powyżej, aby zobaczyć ceny dostępne na czas Twojego pobytu.\nJaka odległość dzieli Eastern & Western Comfort Hotelboat i centrum miasta Berlin?\nEastern & Western Comfort Hotelboat znajduje się w odległości 0,8 km od centrum dzielnicy MITTE (Berlin). Możesz więc łatwo i szybko dostać się do atrakcji takiej jak Brama Brandenburska.\nHotele blisko obiektu Eastern & Western Comfort Hotelboat\nPLUS Berlin Hostel und Hotel mieści się w sercu Berlin w Friedrichshain, kilka kroków od East Side Gallery. Na terenie obiektu jest siłownia oraz basen i sauna.


Wspomnień czar | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Wspomnień czar\nRecenzowany tom Jerzego Jarniewicza to kolejna część cyklu miłosno-trubadurskiego, otwartego „Makijażem” w 2009 r.\nPrawie wszystkie wiersze są tu pisane do kogoś, zaczepiają się w przeszłości, wprowadzają miłosny szyfr. Chodzenie ulicami, miejskie pejzaże, filmy i wspomnienia PRL-u to punkty wyjścia dla sytuacji towarzysko-codziennych. W „Wodzie na Marsie” najciekawsza jest jednak kreacja podmiotu mówiącego: zbyt starego i zbyt młodego jednocześnie. Jarniewicz wykorzystuje tę różnicę wieku w manewrowaniu perspektywą przedstawiania i przy ustalaniu proporcji między szczegółem a odsłanianym tłem. Jego bohater oprowadza po współczesnym świecie, ale też snuje fantazje o tym, co minęło. Jest wówczas kimś, kto nie tylko nie chce budować mostów między czasami, lecz wręcz je nadpala. W tym kontekście wiersze o pierwszych doświadczeniach seksualnych są szczególnie zwodnicze i szczególnie ważne, bo odsłaniają przemoc miłosnych obrazów, ale także wiele mówią o przemocy samej poezji.\nPoezja jako taka z pewnością nie jest formą zawodowego kuglarstwa. Jednak czytając miłosno-erotyczne wiersze Jarniewicza, widzimy wyraźniej, że pełniąc funkcję archiwum pięknych słów i gigantycznej bazy danych wyrafinowanych technik retorycznych, poezja ta jest zwodnicza i potrafi wprowadzić w błąd. ©\nJERZY JARNIEWICZ, WODA NA MARSIE, Biuro Literackie, Wrocław 2015


40 tys. zł więcej na nagrody sportowe - Pabianice - portal informacyjny\nStrona główna Aktualności Z miasta 40 tys. zł więcej na nagrody sportowe\n40 tys. zł więcej na nagrody sportowe\nMożna już składać wnioski na stypendia i nagrody sportowe dla sportowców i trenerów za osiągnięcia w 2018 roku. Do podziału jest w tym roku 140 tys. złotych. To o 40 tys. więcej niż w roku ubiegłym.\nStypendia i nagrody sportowe mogą dostać zawodnicy z wysokimi wynikami we współzawodnictwie sportowym oraz wyróżniający się trenerzy. Stypendium sportowe wynosi nie mniej niż 200 zł miesięcznie (wypłacane przez 12 miesięcy). Wysokość będzie zależała od liczby złożonych wniosków oraz ważności wyników osiągniętych przez zawodników. W ubiegłym roku najwyższe stypendium w kwocie 600 złotych otrzymała Kinga Królik.\nJak informuje urząd miejski, wnioski o przyznanie stypendium dla swoich zawodników mogą składać kluby sportowe z siedzibą w Pabianicach. Rozpatrzy je komisja złożona z przedstawicieli Urzędu Miejskiego, Rady Miejskiej i Rady Sportu i przedstawi prezydentowi propozycję podziału pieniędzy. TUTAJ znajduje się wzór.\nW ubiegłym roku wpłynęło 101 wniosków. Stypendia sportowe otrzymało 16 osób, jednorazowe nagrody sportowe (dyscypliny indywidualne) – 21 osób, jednorazowe nagrody sportowe (dyscypliny zespołowe) – 14 osób, jednorazowe nagrody dla trenerów – 17 osób.\nPoprzedni artykułMniej przestępstw i lepsza wykrywalność. Policjanci podsumowali swoją pracę\nNastępny artykułBlokada na koło i trzy wezwania


woda – MamStartup\nStrona główna - Teksty - #woda\nDo 2025 roku nawet dwie trzecie światowej populacji może stanąć w obliczu niedoboru wody. Badanie Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej ocenia prawdopodobieństwo wojen o wodę na 95 proc. w ciągu najbliższych 50–100 lat. Dlatego też firmy...\nUrządzenie prysznicowe sterowane za pomocą gestów oraz poleceń głosowych pomoże znacznie zmniejszyć zużycie wody i energii\nNowoczesne urządzenia pozwalają kontrolować zużycie wody, a tym samym oszczędzać wodę i energię. Dzięki Eddo.drop użytkownik definiuje czas trwania prysznica, może uruchomić i zatrzymać strumień jednym ruchem dłoni czy poprzez sterowanie głosem. W ap...\nZ Product Hunta: Ta butelka podpowie rodzicom, czy ich pociechy piją wystarczająco dużo wody\n– Połowa dzieci nie jest wystarczająco dobrze nawodniona – głoszą autorzy Gululu. Jak więc rodzice mogą zachęcić swoje pociechy do regularnego picia wody? Pomóc w tym ma ta butelka.


Problem nietrzymania moczu po porodzie siłami natury Dzień narodzin dziecka to najpiękniejszy dzień w życiu każdej kobiety. W momencie, gdy znajdzie się ono w naszych ramionach, zapominamy o całym porodowym bólu, stresie i niewygodach. Liczy…\nJeśli zaczynasz podejrzewać u siebie problemy psychiczne, to koniecznie umów się na wizytę do specjalisty. Psycholog bądź psychiatra pomoże określić problem i pokieruje leczeniem. Z roku na rok coraz więcej osób zapada na depresję, a…\nLeczenie kanałów korzeniowych (endodoncja) jest procedurą stosowaną w leczeniu zakażeń środkowego zęba (system kanału korzeniowego). Zakażenie to zwykle jest spowodowane bakteriami, które żyją w jamie ustnej i atakują ząb. Zatem leczenie kanałowe pod mikroskopem poznań…\nLeczenie depresji, niepłodności, chrapania Warszawa - http://chrapanie-leczenie.eu/ - usługi dźwigowe żagań, Umywalka Simas Flow 40x49,5cm FL14, Miska wisząca Catalano New light 1VSLI00, Primacon taśmy transportowe, Umywalka Simas Flow 69x50cm FL01, Umywalka Simas Flow 88x50cm FL02, Całoroczne noclegi okolice Lidzbarka Warmińskiego, Umywalka Simas Frozen 90x50cm FZ11, laweta Golub-Dobrzyń, wypożyczalnia igłofiltrów elastycznych, Umywalka Catalano Star 105x48 1105ST00, przenośniki Primacon


screenagers.pl - recenzja: Grandaddy - Sumday\n[V2; 9 czerwca 2003]\nDla niewtajemniczonych krótki wstęp na temat kapeli: Grandaddy to zespół z Modesto - małego miasta w Kalifornii, grający muzykę określaną przez sprytnych speców od marketingu jako space-rock. Nazwa gatunku (jak to bywa z nazwami gatunku) służy jedynie temu, aby łatwo było znaleźć płytę w sklepie, nie da się jednak zaprzeczyć, że określenie "space rock" zdaje się idealnie charakteryzować twórczość Grandaddy. Specyficznie zgrane gitary, dźwięki przyrody ożywionej i nieożywionej oraz refleksyjne teksty pełne robotów chorujących na depresję zupełnie jakby były ludźmi, i odwrotnie.\nPo tym jak w 2000 roku zespół wydał rewelacyjny [moim zdaniem, oczywista], stanowiący zwartą całość [stwierdzenie faktu] "Sophtware Slump", oczekiwania względem kapeli były znaczne [absolutnie niezaspokojone wydanymi w międzyczasie płytą z odrzutami i EP-ką]. Myliliby się jednak ci, którzy oczekiwali, że zespół pójdzie w stronę progresywnych koncept albumów, bowiem wydany w 2003 "Sumday" pozornie stanowi krok w stronę prostszych form - dostaliśmy 12 podobnie brzmiących piosenek, z których prawie każda mogłaby się pojawić na singlu. W tym momencie autor odda się swojej pasji i poczyni dygresję - nawet w polskich stacjach radiowych [tych działających za pieniądze akcjonariuszy jak i tych marnujących nasze pieniądze] przynajmniej cztery piosenki z nowej płyty Grandaddy spokojnie mogłyby gościć jako niepsujący "przebojowości i słuchalności" towarzysz hitów Szakiry i innych badziewi. Jest tak, ponieważ Grandaddy nagrało przebojową płytę, której słucha się tak jakby byli The Beatles pierwszej dekady 21 wieku z kalifornijskiej prowincji. Tak to brzmi muzycznie - czy się komuś podoba, czy nie, to kwestia gustu, w radiu jednak z pewnością mogłoby grać, bo nie dość, że artystycznie dobre, to jeszcze przyjemne, nawet dla niewyrobionego słuchacza.\nTeraz o czymś, co mniej podlega gustom, więc może być ciekawsze dla potencjalnych czytelników - o tekstach. O ile poprzednia płyta była przede wszystkim o problemach egzystencjalnych sprzętów (i ludzi jasna rzecz też) wyrzuconych na złomowisko, o tyle "Sumday" traktuje o stagnacji, zniechęceniu i konieczności powrotu do natury (o tym goście zawsze pisali). Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że jest to jedna z tych płyt, które tworzy kapela będąca na rozdrożu - zaskoczona i zmęczona sukcesem. Wprawdzie pierwszy tekst daje świetne otwarcie, zachęcając do działania i aktywności:\nAnd now it's on...,\njednak następne mówią o zagubieniu i zmęczeniu. Wraca wątek zepsutych robotów (przykład - "I'm on standby" : I'm on standby...Out of order or sort of unaligned...Powered down for redesign), konieczności rezygnacji z kariery i powrotu do natury (przykład - "The go in the go-for-it": I had to bring it down...to more level ground...where my only company...is wind blowing through the leaves lub "The group who couldn't say": Darryl couldn't talk at all...He wondered how the trees had grown to be so tall...He calculated all the height and width and density...For insurance purposes). Na dokładkę dostajemy świetne teksty o rozstaniu i miłości (przykład - "The Warming Sun": In a dream...You were sitting there waiting by the door for me...And I got the opportunity...To experience the experience once again...How it could have maybe been...But in real life...You're in another world...You're with another guy). Do tego dochodzi ostatni utwór - "The final push to the sum", który dodaje płycie nieco konceptowego charakteru, umożliwiając zrozumienie tytułu albumu - "Sumday" - dzień podsumowań. W kontekście pogłosek o możliwym rozpadzie grupy pewne wersy tekstu można zrozumieć jako wyraz zmęczenia koncertami, tempem życia oraz pytanie "Kim się stałem?".\nReasumując - dobra płyta na rozpoczęcie przygody z Grandaddy (o ile ktoś nie słuchał) lub jej zakończenie (o ile rzeczywiście się rozpadną). Bardzo równa, przebojowa, nieco mniej progresywna niż "Sophtware Slump", choć tekstowo utrzymana na dobrym poziomie.\ndworzec.net (6 września 2003)


Różni = równi - Biuro Prasowe Orange Polska\nAktualnie: Różni = równi\nRóżni = równi (0)\n14 lutego 2012 r. Polska dołączyła do europejskich krajów, które przyjęły Kartę Różnorodności. Bardzo się cieszę, że Orange został jej sygnatariuszem. W skrócie to zobowiązanie do prowadzania polityki równych szans, niedysktyminowania ze względu na wiek, pochodzenie, religię, przynależność rasowa i etniczną czy niepełnosprawność.\nKwestie te pojawiają już się w naszym firmowym kodeksie etyki, któremu towarzyszą procedury, zapewniające pracownikom możliwość zgłaszania wszelkich nieprawidłowości. Dbamy też o odpowiednie przygotowanie menedżerów do zarządzania różnorodnością w zespole. E-szkolenie z zakresu przeciwdziałania dyskryminacji i mobbingowi jest dla nich obowiązkowe.\nZapraszam na relacje z uroczystej inauguracji Karty w Polsce:\nWażne by karta nie pozostała w sferze deklaracji, ale przełożyła się na konkretne działania. By przekonać ludzi, że różnice mogą łączyć a nie dzielić. A może znacie rozwiązania, które warto powielić?\nWażne, aby Karta Różnorodności nie pozostała w sferze deklaracji, ale przełożyła się na konkretne działania. By przekonać ludzi, że różnice mogą łączyć, a nie dzielić.\nA może znacie rozwiązania, które sprawdzają się w innych organizacjach?\nAktualnie: Justyna czy Marit\nJustyna czy Marit (0)\nPo raz pierwszy w historii zawody Pucharu Świata w Narciarstwie Biegowym zostaną rozegrane w Polsce. Choć w zawodach wystartuje 225 najlepszych sportowców z 20 krajów, zarówno w kategorii mężczyzn jak i kobiet, wszyscy czekamy na pojedynek Justyny Kowalczyk i Marit Bioergen. Czy Justyna znowu zostanie liderką Pucharu Świata, czy też Marit uda się utrzymać przewagę? Czy nasi kibice dodadzą sił Justynie? Dzisiaj sprint techniką dowolną, a jutro biegi dystansowe (10 km kobiety i 15 km mężczyźni).\nNa takiej imprezie sportowej integrującej chyba wszystkich Polaków, nie mogło zabraknąć Orange, który został Partnerem Technologicznym. Grupa TP zapewni dostęp do szerokopasmowego Internetu oraz zadba o łączność telefoniczną podczas zawodów, zarówno w miejscu imprezy jak i centrum prasowym i organizacyjnym. Wszystko musi działać jak najlepiej, żeby FIS, przekonał się, że w naszym kraju warto organizować duże imprezy narciarskie, a zawody w Szklarskiej Porębie zostały na stałe wpisane do kalendarza Pucharu Świata. Więcej informacji na Live Orange.\nJustyna Kowalczyk Marit Bjoergen zawody w Polsce


"W lesie dziś nie zaśnie nikt". Wiktoria Gąsiewska o roli w nowym horrorze oraz pracy nad filmem "Futro z misia". Adam Zdrójkowski zagra jej brata! - Telemagazyn.pl\nKrzysztof Połaski 29.10.2019 22:42, W lesie dziś nie zaśnie nikt\nWiktoria Gąsiewska, gwiazda serialu "Rodzinka.pl", miała ostatnio bardzo pracowity czas. Młoda aktorka pracowała bowiem... aż nad trzema nowymi filmami! Zobaczcie, co o nowych produkcjach powiedziała nam Wiktoria Gąsiewska!\nJednym z najbardziej oczekiwanych filmów z udziałem Wiktorii Gąsiewskiej bez wątpienia jest komedia "Futro z misia", która do kin trafi w grudniu. Film Michała Milowicza zapowiadany jest jako duchowa kontynuacja filmu "Chłopaki nie płaczą", zresztą część obsady tej klasycznej komedii również znalazła się w nowej produkcji. A obok tych wszystkich "starych wyjadaczy" znalazło się też miejsce dla Wiktorii Gąsiewskiej, której na planie partnerował jej chłopak, Adam Zdrójkowski. Co ciekawe, para jednak zagrała... rodzeństwo! Wyobrażacie to sobie?\nGwiazdy "Rodzinka.pl" zostaną zaszlachtowane w nowym polskim slasherze?Zobacz więcej\nDrugą z ról w jakiej niedługo zobaczymy Gąsiewską jest kreacja w nowym polskim horrorze pt. "W lesie dziś nie zaśnie nikt". Tutaj aktorka niestety nie mogła powiedzieć zbyt wiele, ale wiemy, że na ekranie partnerować jej będzie m.in. Julia Wieniawa! Będzie to mieszanka wybuchowa? Reżyser Bartosz M. Kowalski zapowiada "W lesie dziś nie zaśnie nikt" jako pierwszy prawdziwy polski slasher, więc liczymy na sporo krwi na ekranie!\nPonadto wkrótce Wiktoria Gąsiewska rozpocznie prace nad kolejnym filmem, a tym razem dla odmiany będzie to dramat. Sprawdźcie, co o swoich nadchodzących rolach powiedziała nam Wiktoria Gąsiewska!\nwiktoria gąsiewska adam zdrójkowski futro z misia


Golinczak: Od dyskdżokejów do rzemieślników, czyli etyka mediów | Recykling Idei\nRecykling Idei media społecznie zaangażowane\nOd dyskdżokejów do rzemieślników, czyli etyka mediów Michalina Golinczak\nDo tego, żeby uprawiać dziennikarstwo, przede wszystkim trzeba być dobrym człowiekiem. Źli ludzie nie mogą być dobrymi dziennikarzami… [Ryszard Kapuściński, Autoportret reportera]\nNieskurwionych dziennikarzy w każdym mieście można policzyć na palcach jednej ręki. Dawniej szmacili się dla partii, ale przynajmniej towarzysko oddzieleni byli od przyzwoitych. Teraz podkupywani przez baronów partyjnych, bankowych, mafijnych i jakich jeszcze chcecie, produkują dyrdymały, jeżdżą z rodzinami po kurortach całego świata, kupują mieszkania, budują wille. I nikt się nimi nie brzydzi”. – tak o dziennikarzach pisze w ”Dzienniku Zachodnim” reżyser Kazimierz Kutz. Polityk Mariusz Łapiński na łamach „Przeglądu” stwierdza natomiast: „Media są czwartą władzą, a władza to także odpowiedzialność. I tej odpowiedzialności nie widać dzisiaj w mediach. Jeżeli nie potwierdzają się zarzuty stawiane w artykułach – często pisanych na zamówienie, za grube pieniądze, nierzetelnie i z odgórnym planem dalszej gry medialnej – to chyba coś jest nie tak. […] W Polsce funkcjonują media, które wolą kreować rzeczywistość, zamiast ją opisywać. Chcą odwoływać premiera, zmieniać ministrów i prezesów spółek. […] I właśnie ten strach przed czwartą władzą jest dla polityków zabójczy, ponieważ boją się podejmować jakiekolwiek decyzje, które mogłyby się nie spodobać mediom”. Negatywnie o współczesnym dziennikarstwie wypowiada się także Edward Redliński w swojej powieści Transformejszen. Pisarz bez litości przedstawia młodego dziennikarza – niedouczonego i tępego łowcę sensacji. Podobnie jest w filmie Barbary Sas pt. Bez miłości, którego bohaterką jest dziennikarka bezwzględnie i bez skrupułów dążąca do zawodowego sukcesu. Również część naukowców niezbyt przychylnie wypowiada się na temat przedstawicieli dziennikarskiej profesji: dr Tadeusz Kononiuk z Uniwersytetu Warszawskiego w pracy Kapitał zagraniczny w polskich mediach nazywa redaktorów „pieskami cyrkowymi, które wykonują sztuczki, jeszcze zanim właściciel trzaśnie batem”.\nW ocenie społecznej\nA jak jest naprawdę? Według opinii społecznej dziennikarze nadal są grupą zawodową cieszącą się dużym prestiżem społecznym. Według badań z roku 1996 zawód ten wymieniono na piątej pozycji wśród profesji obdarzonych zaufaniem społecznym. Polacy darzą dziennikarzy sporym szacunkiem, zwłaszcza telewizyjnych. Aż 69 procent respondentów CBOS z marca 2002 roku uznało ich za dociekliwych, a 62 procent za uczciwych. O ich wiarygodności przekonanych jest 59 procent respondentów. Spory odsetek – 43 procent – uważa ich za bezstronnych. Tylko 16 procent badanych twierdzi, że w przedstawianiu problemu są powierzchowni. Największym zarzutem wobec nich jest to, że często „wchodzą z butami” w czyjeś życie osobiste (tak uważa 65 procent respondentów) i nie liczą się ze skutkami swoich publikacji, dla 54 procent badanych są „łowcami” sensacji i kierują się w pracy sympatiami politycznymi (42 procent).\nZawód dziennikarza, skoro wywołuje takie kontrowersje, na pewno nie jest zawodem łatwym. Wynika to między innymi z tego, że – jak podkreśla B. Golka – z jednej strony ma on charakter służby publicznej, a z drugiej bardzo silnie związany jest ze swymi pracodawcami. Ponadto jest to zawód, który daje, zwłaszcza przy obecnym stanie rozwoju techniki przekazu, ogromne możliwości zarówno w udzielaniu pomocy, jak i krzywdzeniu ludzi. Wreszcie jest to zawód poddany dość szczegółowej reglamentacji prawnej. Dodatkowym elementem komplikującym jest fakt, że niezależnie od przyjętego w danym kraju modelu uregulowań prawnych mediów, ramy wykonywania zawodu dziennikarza są w znacznym stopniu określane przez cały system pozaustawowych działań organów założycielskich oraz wysoce zróżnicowanych grup nacisku. Powszechne zainteresowanie problemem etyki masowych środków przekazu spowodowało powstanie w ostatnim czasie wielu książek, artykułów, filmów, programów telewizyjnych, inspirowało zwoływanie seminariów i zjazdów oraz wszczynanie burzliwych dyskusji.\nInaczej niż kiedyś…\nDlaczego problem ten dziś jest aktualny bardziej niż kiedykolwiek wcześniej? Fred Frendly powiedział: „Dzisiejszy dziennikarz musi być nauczycielem i troszczyć się bardziej o tłumaczenie wydarzeń niż o to, czy będzie pierwszy na miejscu wydarzenia”. Są to bardzo ważne słowa, gdyż wyraźnie wskazują na to, że dzisiaj normy w dziennikarstwie znacznie się zmieniły i z pewnością nie pokrywają się z normami sprzed lat, powiedzmy, pięćdziesięciu. Współcześni redaktorzy i reporterzy nie mogą być bowiem tak pewni siebie, jak niegdyś. Nowa epoka przyniosła nową odpowiedzialność, bardziej wymagającego konsumenta informacji i rosnącą konieczność profesjonalizmu najwyższej próby. Popularny w dziewiętnastym wieku amerykański slogan publish and damned (drukuj bez względu na skutki) nie ma obecnie najmniejszej racji bytu. Problem odpowiedzialności i uczciwości stał się więc znacznie ważniejszy niż kiedyś. Z etycznymi dylematami boryka się obecnie jednak nie tylko profesja dziennikarzy – zawód lekarzy także jest nękany problemami natury etycznej, czego dowodem są między innymi liczne procesy o błędy w sztuce lekarskiej i gorące debaty na temat aborcji czy eutanazji – to wszystko są bowiem problemy etyczne. Również prawnicy czy funkcjonariusze instytucji społecznych stoją codziennie przed takimi kwestiami.\nSzybko, skutecznie i dokładnie\nAby rozpocząć rozważania na temat tego, czy współczesne media są etyczne, czy nie, należy przede wszystkim ustalić, co to oznacza. Na czym miałoby polegać „etyczne” dziennikarstwo? C. Mathews stwierdził, że najlepsze dziennikarstwo polega po prostu na szybkim, dokładnym i skutecznym przekazywaniu wiadomości tak, aby po otrzymaniu dziennikarskiego przekazu w głowach odbiorców zarysował się bardziej wyrazisty obraz rzeczywistości. Powszechnie uważa się, że zadaniem dziennikarzy jest przekazywanie rzetelnych i bezstronnych informacji oraz różnorodnych opinii, a także umożliwianie udziału w debacie publicznej. Ponadto, jak podają wszelkie dziennikarskie kodeksy, wolności słowa i wypowiedzi musi towarzyszyć odpowiedzialność za publikacje w prasie, radiu, telewizji czy Internecie, a dobro czytelników, słuchaczy i widzów oraz dobro publiczne powinny mieć pierwszeństwo wobec interesów autora, redaktora, wydawcy lub nadawcy. Tak jest w teorii. A jak przedstawia się to w praktyce?\nObiektywizm – rzecz względna…\nDziennikarze spostrzegają dość wcześnie w swojej karierze, że prawda jest pojęciem płynnym, a obiektywizm często bywa tylko złudzeniem. Nieżyjący już Lester Markel z dziennika New York Times, obalając całą koncepcję obiektywności, powiedział: „Najbardziej obiektywny dziennikarz zbierze, powiedzmy, pięćdziesiąt faktów. Z tych pięćdziesięciu wybiera dwanaście do swojego artykułu. Odrzuca więc trzydzieści osiem. Oto Pierwsza Decyzja. Dziennikarz i jego redaktor decydują, jaki fakt ma się znaleźć w pierwszym akapicie, tym samym kładąc nań akcent, wysuwający go ponad pozostałe jedenaście. Oto Druga Decyzja. Następnie redaktor decyduje, czy wiadomość ma się znaleźć na pierwsze czy na dwunastej stronie. Umieszczona na stronie pierwszej przyciągnie znacznie większą uwagę. Była to Trzecia Decyzja. Tak zwane bezstronne faktograficzne przedstawienie wydarzenia podlegało trzem kolejnym decyzjom, osądom, selekcjom, wszystko jedno jakby to nazwać, a podejmował je człowiek ze wszystkimi ludzkimi wadami”. Trudno więc jest mówić i wierzyć w obiektywność dziennikarskiego spojrzenia. Jednakże lepsi dziennikarze potrafią zbliżyć się do tego ideału. Hubert Brucker, redaktor gazety „Hartford Courant”, zdefiniował kiedyś wspólny mianownik obiektywności dziennikarskiej: jeśli czytelnik potrafi określić z tekstu stanowisko dziennikarza w opisywanej sprawie, to dziennikarz nie jest obiektywny. Jeśli czytelnik nie jest w stanie tego wywnioskować – dziennikarzowi nie można niczego zarzucić, oznacza to bowiem, że spełnił wszystkie wymogi dziennikarskiego obiektywizmu. Ale co zrobić z subiektywizmem rodzącym się u samego źródła informacji? Sposób, w jaki radzą sobie dziennikarze, jest prosty: zbierają informacje z wielu źródeł. Przez dłuższy czas ten model obiektywności służył im dobrze i był wystarczający, ale z czasem, zwracając się do owych drugich i trzecich źródeł i jednocześnie tocząc walkę z czasem, zaczęli traktować ten obowiązek jako uciążliwy rytuał. Poważny dziennikarz nadal sprawdza jednak wiele źródeł w przypadku kontrowersyjnego wydarzenia i gromadzi liczne wersje rzeczywistości. Następnie ocenia zebrane dowody, przesiewa je i dopiero publikuje.\nKodeksy dziennikarskie często apelują o niezależność nie tylko wobec partii politycznych, ale w stosunku do wszelkich grup nacisku. Słowo niezależność może stać się jednak nic nie mówiącym sloganem. Zwłaszcza, że media publiczne zawsze są przecież, w mniejszym lub większym stopniu, uzależnione od ośrodków władzy, a media prywatne – od finansujących je właścicieli, a dziennikarzom chętnie proponuje się usługi, jeśli nie – wprost mówiąc, łapówki. Gdy przyjmie usługę, problem jest oczywisty. Jeśli jednak redakcja przyjmie darmowe lub zniżkowe wyjazdy dla swoich pracowników, problem staje się mniej oczywisty. Dziennikarze powinni jednakże odnosić się sceptycznie do motywów, jakimi kierują się ich źródła informacji i do ich uczciwości. Mają bowiem odmienne lojalności: źródła wobec swoich instytucji, dziennikarze wobec swoich czytelników lub słuchaczy. Jedni i drudzy mają także podrzędne lojalności, niemniej profesjonalizm wymaga od nich, aby byli wierni swoim głównym interesom: jeśli dziennikarz podporządkowuje lojalność wobec czytelników lojalności wobec instytucji, do której należą źródła informacji – to nastąpi pomieszanie priorytetów. Jest to istotne choćby dlatego, że dziennikarze uwikłani w konflikt interesów tracą wiarygodność, a to pociąga za sobą utratę cząstki wiarygodności całej organizacji.\nMówiąc o etyce w masowych środkach przekazu, dziennikarze koncentrują się zwykle na sprawie zniekształcania prawdy, opinia publiczna jest natomiast znacznie bardziej poruszona gwałceniem przez dziennikarzy zasady bezstronności, prawa do życia w spokoju i prawa do szacunku. Praktyki te należą do drugiej kategorii problemów etycznych – zasady sprawiedliwości – i obejmują szeroki wachlarz wykroczeń, od podglądania, poprzez wtargnięcie siła do prywatnego miejsca, aż po kradzież informacji. Wiele kontrowersji wywołuje również fotografia prasowa. Bo czy etyczne jest na przykład fotografowanie ofiar wypadków czy innych ludzkich dramatów? Mówi się z przekąsem, że jedynym dylematem fotoreporterów stała się kwestia: „zdjęcie matowe czy błyszczące?”. Ustalenie granicy między tym, co etyczne i mieszczące się na przykład w granicach dobrego smaku, a tym, co niedopuszczalne, jest także sprawą, często bardzo trudnej, decyzji etycznej. Z drugiej strony jednak sami czytelnicy oczekują często drastycznych i wstrząsających informacji. „Papparazzi” nie istnieliby przecież, gdyby nie było zapotrzebowania i publicznego przyzwolenia na dziennikarstwo, które reprezentują. Nie jest to więc jedynie problem mediów, ale i całych społeczeństw.\nChęć kształtowania rzeczywistości przez media może mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne skutki. Przykładem pozytywnego oddziaływania jest fakt, że sprawują one nieformalną kontrolę nad życiem politycznym i społecznym oraz mogą piętnować wszelkie pojawiające się patologie. Mogą wywierać również presję na rządy i dbać o to, by w swoich działaniach kierowały się przede wszystkim dobrem społeczeństw. Bez wolnej prasy, radia i telewizji niemożliwe byłoby więc właściwe i pełne funkcjonowanie demokracji. Niebezpieczeństwo pojawia się wtedy, gdy media nadużywają swojej pozycji i próbują manipulować opinią publiczną. Zdarza się, że ferują zbyt pochopne wyroki i w pogoni za tanią sensacją zapominają o prawdzie, krzywdząc przy tym niewinnych. Dlatego tak ważne jest, aby dziennikarze zawsze byli świadomi siły oddziaływania środków przekazu i zdawali sobie sprawę z odpowiedzialności, jaka na nich ciąży.\nDyskdżokeje i kelnerzy\nOśrodek Badań Prasoznawczych w Krakowie podzielił współczesnych dziennikarzy na pięć grup. Za najliczniejszą uznani zostali tak zwani „dyskdżokeje”, czyli dziennikarze podporządkowani jedynie funkcji rozrywkowej. „Bojownicy” to natomiast tacy, którzy kierują się wyłącznie dobrem swojej sprawy; ich specyficzną odmianą są dziennikarze „śledczy”, mający z góry określone sympatie polityczne. Mianem „kelnerów” określeni zostali dziennikarze, którzy odbiorcom bezrefleksyjnie serwują to, co już wcześniej zostało przygotowane. Najbardziej odpowiedzialne dziennikarstwo reprezentują „rzemieślnicy”, jednak reprezentantów tej grupy można spotkać, zwłaszcza w młodszym pokoleniu – jak podkreśla OBP – coraz rzadziej.\nNawet tak znakomite gazety jak „New York Times” mają problemy natury etycznej. W ubiegłym roku głośna stała się afera dziennikarza Jaysona Blair’a, który przez długi czas pisał zupełnie zmyślone reportaże, za które dostał zresztą wiele nagród. Tworzył je najczęściej nie wstając nawet od biurka – opierał się na własnej fantazji, Internecie i tekstach innych osób. To jednak nie jedyny taki skandal w prestiżowej i cieszącej się zaufaniem publicznym prasie. W 1981 roku Janet Cooke z dziennika Washington Post dostała nagrodę Pulitzera za portret ośmioletniego narkomana, w niedługim czasie okazało się jednak, że jej bohater jest postacią fikcyjną.\nNa pytanie, czy współczesne dziennikarstwo można określić mianem etycznego, nie da się udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Zawiera ono bowiem już w swoim założeniu generalizację zjawiska, które nie poddaje się żadnej generalizacji. Wszelkie próby udzielenia odpowiedzi byłyby jednocześnie znacznym uproszczeniem. Są przecież czasopisma, stacje radiowe i telewizyjne, którym doskonale udaje się łączyć profesjonalizm z wysokim poziomem etycznym. Nie zmienia to jednak faktu, że obok nich istnieją również media, dla których jedyną pożywką jest tania sensacja. Na pewno potrzebne są jasne kryteria etyki dziennikarskiej oraz publicznie funkcjonujące mechanizmy kontroli nadużywania pozycji dziennikarskiej. Dziennikarstwo, jak każdy zawód zaufania publicznego, musi mieć instrumenty samooczyszczania się. Każdy dziennikarz i odbiorca powinien wiedzieć, co dziennikarzom wolno, a czego nie, i kiedy naruszane zostają granice etyki dziennikarskiej.\nB. Golka, B. Michalski, Etyka dziennikarska a kwestie informacji prasowej, Warszawa 1995. W. L. Rivers, C. Mathews, Etyka środków przekazu, Warszawa 1995.\nHelena Kowalik, Dziennikarze – hieny czy IV władza, Przegląd 19 stycznia 2003 r.\nMarek Karolkiewicz, Afera w „New York Timesie”, Przegląd 25 maja 2003 r.\nŚmieszne i jałowe\nModa na „Foyer” modą na teatr!\nDwa krasnoludki i pszczółka Maja, czyli... unijna farsa\nOd dyskdżokejów do rzemieślników, czyli etyka mediów\nCzy nie ma sposobu na „Dżumę”?\nNigdy nie byłem ortodoksem\nUmarła królowa! Niech żyje królowa!


!!! ROZLICZENIE MAJĄTKU W ZWIĄZKU PARTNERSKIM !!! - Kancelaria Adwokacka Adwokat LL.M. Michał Podgórski\n!!! ROZLICZENIE MAJĄTKU W ZWIĄZKU PARTNERSKIM !!!\nSzanowni Państwo natłok zajęc spowodował, że przez jakiś okres ciężko było napisać artykuł.\nWpis jak wiele innych również zaczepnięty historią naszych klientów. W dzisiejszym świecie coraz więcej związków to związki niesformalizowane.\nFormalnie jak sama nazwa wskazuje nie są uznawane przez prawo w związku z czym nie są tak silnie zabezpieczone jak małżeństwo.\nRóżnic w statusie małżonków i partnerów jest wiele, poczynając od prawa noszenia wspólnego nazwiska, przez kwestie związane z dziećmi, sprawy majątkowe, na dziedziczeniu kończąc. Najwięcej problemów powstać może w przypadku konieczności dokonania rozliczenia finansowego pomiędzy partnerami, w tym na wypadek rozstania lub śmierci jednego z nich.\nZastanówny się jakich praw nie mają partnerzy, które mają małżeństwa.\nW związkach nieformalnych partnerzy nie mogą:\nnosić wspólnego nazwiska – możliwe jest jedynie po zmianie nazwiska jednego z partnerów w trybie administracyjnym, co nie jest takie proste (ale nie jest też niemożliwe);\ndochodzić alimentów od partnera;\ndziedziczyć po sobie z ustawy – możliwe jest dziedziczenie jedynie na podstawie testamentu, a wtedy spadkobiercy ustawowi mogą dochodzić zachowku\nskorzystać z dobrodziejstwa domniemania ojcostwa dziecka – konieczne jest uznanie dziecka przez ojca przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, dodatkowo matka dziecka musi złożyć oświadczenie, w którym potwierdzi, że partner jest ojcem dziecka;\nwspólnie przysposobić dziecka;\nustanowić wspólności majątkowej.\nPamiętać należy, że pomiędzy partnerami nie powstaje, jak w przypadku małżonków, wspólnota majątkowa. Dokonanie rozliczenia finansowego pomiędzy partnerami może okazać się trudne. Co więcej, obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują nawet możliwości zawarcia umowy majątkowej o rozszerzeniu wspólności ustawowej.\nOsoby będące w związku partnerskimy mogą zawrzeć między sobą umowy np. darowizny, sprzedaży, dożywocia czy użyczenia.\nWarto zabezpieczyć się także na wypadek konieczności podziału majątku po rozstaniu lub śmierci partnera. Można np. przy dokonywaniu zakupów zachować dowody zakupu – rachunki, potwierdzenia przelewów, a najlepiej imienne faktury. Pozwoli to zminimalizować, a nawet wykluczyć wątpliwości, jakie przedmioty należą do kogo. W innym przypadku, rzeczy znajdujące się np. w mieszkaniu najpewniej pozostaną przy partnerze, który jest właścicielem mieszkania. Gromadzenie dowodów zakupu może się okazać też pomocne np. sytuacji zajęcia majątku partnera przez komornika i konieczności wyłączenia konkretnych przedmiotów spod egzekucji.\nJeśli partnerzy kupują coś razem, najlepiej, aby oboje partnerzy zawarli umowę kupna, w której określą swoje udziały w rzeczy. Inaczej, wykazanie, że przedmiot został sfinansowany przez partnerów wspólnie może okazać się trudne.\nW razie wspólnego zakupu, między partnerami powstaje współwłasność ułamkowa. Partnerzy – w przeciwieństwie do małżonków, których w takiej sytuacji łączy współwłasność łączna – mogą sprzedać swoje udziały w trakcie trwania związku.\nNależy także pamiętać, że partnerzy nie dziedziczą po sobie, chyba że sporządzą stosowny testament. W przeciwnym razie do dziedziczenia zostaną powołani spadkobiercy ustawowi (dzieci spadkodawcy, małżonek, rodzice i rodzeństwo). Trzeba też pamiętać o obowiązku zapłaty podatku.\nPrevPoprzedni wpisPODZIAŁ MAJĄTKU WSPÓLNEGO cz. V – Czy przywłaszczenie przez małżonka wspólnego majątku jest możliwe?!\nNastępny wpis!! #PODZIAŁMAJĄTKUWSPÓLNEGONastępny


Święto patronalne z synodem w tle | Akcja Katolicka Archidiecezji Poznańskiej\nDIAK Archidiecezji Poznańskiej » Blog » Święto patronalne z synodem w tle\nŚwięto patronalne z synodem w tle\n21 listopada 2021|22:42\nUroczystość Chrystusa Króla Wszechświata jak co roku zgromadziła w katedrze poznańskiej członków Akcji Katolickiej Archidiecezji Poznańskiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Uroczystej Mszy św. o godz. 10.00 przewodniczył arcybiskup Stanisław Gądecki, metropolita poznański. Podczas Eucharystii ślubowanie „Służyć Bogu i Ojczyźnie – Gotów!” złożyło dziesięcioro młodych ludzi. W homilii Ksiądz Arcybiskup zwrócił się do członków obu Stowarzyszeń, prosząc, aby nieśli pokój, pokój chrystusowy. Przywołał sylwetkę nowego błogosławionego katowickiego kapłana, ks. Jana Franciszka Machy. Metropolita mówił: Ks. Macha uczy nas najpierw czym jest królowanie Chrystusa w praktyce. Ono nie wyczerpuje się wcale w nakładaniu korony na głowę Zbawiciela – co nie należy zresztą do kompetencji człowieka. Ono uczy nas wierności Chrystusowi i naszemu chrześcijańskiemu powołaniu aż po śmierć. I nie idzie tu tylko o powołanie kapłańskie, idzie także o powołanie małżeńskie i rodzinne. Ks. Macha uczy też jak ważną rolę w powołaniu odgrywa odwaga bycia chrześcijaninem. Odwaga nie tylko w czasach łatwych, ale także w czasach trudnych. Tu i teraz trzeba podejmować z odwagą wyzwania, jakie niesie sobą współczesność. Nowy Błogosławiony wskazuje również na wartość wrażliwości na potrzebującego człowieka. On – w ciemną noc okupacyjną – szedł z odwagą i miłosierną miłością do zapomnianych i głodnych, którzy nie mieli żadnego wsparcia. Po Mszy św. arcybiskup Stanisław Gądecki dokonał odsłonięcia i poświęcenia tablicy upamiętniającej 25.lecie obecności i służby w Kościele poznańskim odrodzonej Akcji Katolickiej.\nNastępnie uczestnicy uroczystości udali się do Muzeum Archidiecezjalnego w Poznaniu na uroczystą akademię. Rozpoczęła się ona od odśpiewania hymnu „My chcemy Boga”. Pieśń ta była hymnem przedwojennej Akcji Katolickiej, a więc również Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej. Wykład ks. dr. Mirosława Tykfera, koordynatora Archidiecezjalnego Zespołu Synodalnego, uzmysłowił zebranym konieczność jego zwołania. Ks. Tykfer w swojej wypowiedzi nawiązał do Listu pasterskiego kard. Stefana Wyszyńskiego na Wielki Post 1967 r. dotyczącego Społecznej Krucjaty Miłości. List ten pokazuje ponadczasowe spojrzenie Prymasa Tysiąclecia zbieżne z wizją papieża Franciszka o synodzie ku synodalność w Kościele. Prelegent zaznaczył, że synod, traktowany jako droga, może przyczynić się do odnowy Kościoła. Podczas uroczystości uhonorowano także tytułem „Zasłużony dla Akcji Katolickiej Archidiecezji Poznańskiej” pięć osób. Zgromadzeni wysłuchali występu zespołu muzycznego dziewczyn z 8 Oddziału KSM przy parafii św. Józefa w Opalenicy.\nNa zakończenie uroczystości Arcybiskup Stanisław Gądecki podziękował Akcji Katolickiej i Katolickiemu Stowarzyszeniu Młodzieży za zaangażowanie na terenie parafii i w wymiarze diecezjalnym oraz udzielił pasterskiego błogosławieństwa.


Biznes | kolorowy popularny informator\nDom dla wielu osób jest swego rodzaju wolnością, ucieczką od miejskich blokowisk związaną z ciszą i relaksem. Decyzja o budowie domu musi być również dobrze przemyślana. Jest to inwestycja na długie lata a nie kiedy na całe życie. Każdy z nas musi sam zadecydować czy lepszym wyjściem dla niego jest dom czy mieszkanie. Kiedy już podejmiemy decyzję o budowie i przejdziemy pomyślnie przez wszystkie etapy związane z formalnościami zaczniemy cieszyć się widokiem rosnącego z ziemi domu. Zaczynając od fundamentów, poprzez ściany i dach. Na każdym z etapów należy podejmować ogrom decyzji. Niestety przez okres trwania całej budowy jest ich masa, zaczynając od ceny, materiału, parametrów czy koloru. Kiedy dom już stanie czas na wykończenie jednego z najważniejszych pomieszczeń czyli kotłowni. Jest ona ogromnie ważna zatem wybór odpowiedniego fachowca jest decydujący.\nMozemy tam znaleźć poradę, ale także w niektórych przypadkach może reprezentować klienta. Obecnie ludzie zajmują się swoimi sprawami, nie wchodząc w szczegóły związane z prawem. W myśl zasady „nie zajmuję się tym, na czym się nie znam” wolimy takie sprawy oddać w ręce specjalistów. Czasem nie mamy wpływu na pojawiające się problemy. Musimy wtedy radzić sobie z tym najlepiej jak umiemy. Kancelaria prawna jest od tego, aby rozwiązywać wszystkie prawne problemy swoich klientów. Dzięki wsparciu specjalistów możemy sobie poradzić z każdym problemem.\nDom dla wielu osób jest swego rodzaju niezależnością, ucieczką od miejskich blokowisk związaną z ciszą i spokojem. Decyzja o budowie domu musi być także dobrze przemyślana. Jest to inwestycja na długie lata a nie kiedy na całe życie. Każdy z nas musi sam zadecydować czy lepszym rozwiązaniem dla niego jest dom bądź mieszkanie. Kiedy już podejmiemy decyzję o budowie i przejdziemy pozytywnie przez wszystkie etapy związane z formalnościami zaczniemy cieszyć się widokiem rosnącego z ziemi domu. Zaczynając od fundamentów, poprzez ściany i dach. Na każdym z etapów należy podejmować mnóstwo decyzji. Niestety przez okres trwania całej budowy jest ich masa, zaczynając od ceny, towaru, parametrów czy koloru. Kiedy dom już stanie czas na wykończenie jednego z najważniejszych pomieszczeń czyli kotłowni. Jest ona ogromnie ważna zatem wybór odpowiedniego fachowca jest kluczowy.\nBezsprzecznie dzień ślubu jest jednym z tych unikatowych. Przygotowania do tego ważnego wydarzenia zapoczątkowujemy ze dużym wyprzedzeniem. Musimy podjąć mnóstwo decyzji przemyśleć wiele spraw oraz zacisnąć wszytko na ostatni guzik. By przygotowania mogły posuwać się na przód musimy już znacznie wcześniej podjąć decyzję w jakim stylu m być samo wesele. Ważne jest by odpowiednią salę zarezerwować ze sporym wyprzedzeniem. Niestety czasami wolne terminy są bardzo odlegle zwłaszcza w tych obleganych miejscach. Następną sprawa są same wydatki. By uniknąć dużych niespodzianek należy podjąć decyzję na temat budżetu jakim dysponujemy. Dobór odpowiedniej sali, ozdoby jest tylko niewielką częścią decyzji jakie przyjdzie nam podjąć. Należy również wybrać kościół, fotografa, potencjalnego kamerzystę czy całe menu serwowane podczas przyjęcia weselnego. Jedną z najistotniejszych kwestii jest również wybór odpowiedniej sukni dla panny młodej.\nDzień mamy czy dzień babci to jedne z tych wyjątkowych dni w roku kiedy to upajamy się bliskością kochających nas osób. Nie bacząc na chęci spędzenia wspólnie czasu oraz cieszenia się wzajemnym towarzystwem pragniemy by osoby mające swoje święto dostały od nas podarunek lub bardziej lub mniej spersonalizowany prezent. Warto o nim pomyśleć już wcześniej, tak by przygotować coś zupełnie wyjątkowego. Może być to nieprzeciętny podkoszulek z nadrukiem ukochanego wnuczka bądź piękny kubek ze zdjęciem Was obojga podczas niezapomnianych wakacji. Czy kiedykolwiek Wasz tata otrzymał medal z wygrawerowanym wpisem najlepszy tata? Może to najlepszy czas by nasi bliscy dostali zupełnie nowy wymiar upominku. Zadbaj o najwyższą jakość produktów i najlepszy druk.\nWyborne ciasta, ciasteczka, desery czy pączki. Wszelkiego rodzaju słodkości wymagają odpowiedniego opakowania gdy chcemy je przenieść bez trudu z cukierni do naszego domu. Chyba każdy z nas pragnie by jego tort trafił nienaruszony na zbliżające się przyjęcie, a ulubione ciasteczka nie wysypały się po drodze do domu z opakowania. Niezwykłe opakowania, eleganckie pudełka, doskonała jakość. Przedstawiamy unikalne opakowania oraz pudełka na dowolne słodkości, które dodatkowo mogą zostać wzbogacone o nadruki standardowe oraz te indywidualne. Proponujemy dodatkowo opakowania dla firm gastronomicznych sprzedających swoje potrawy na wynos. Dzięki znakomitej jakości, możliwości dostosowania wielkości oraz kształtu opakowania specjalnie pod życzenie klienta. Nie ma lepszej formy promocji produktu, niż ładne i porządne opakowanie, które przyciąga wzrok, łatwo zapada w pamięć, a jednocześnie niesie treści informacyjne i promocyjne. Wykonujemy także zamówienia z wykorzystaniem surowców odnawialnych czyli kartony biodegradowalne.


Biuletyn Informacji Publicznej / Urząd Statystyczny w Lublinie / Kontakt z Urzędem / Ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego\nStrona główna\tUrząd Statystyczny w LublinieKontakt z UrzędemPonowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego\ntel: (+48) 81 533 20 52\nfax: (+48) 81 533 27 61\ngodziny pracy: poniedziałek - piątek 700 - 1500\nWniosek rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni kalendarzowych od złożenia wniosku. Jeżeli rozpatrzenie wniosku w tym terminie nie jest możliwe, Wnioskodawca zostanie powiadomiony o powodach opóźnienia w przekazaniu informacji oraz o nowym terminie, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku.\nUdostępnienie informacji publicznej w celu ponownego wykorzystania jest bezpłatne. W przypadku, jeśli udostępnienie spowoduje dodatkowe koszty związane z przygotowaniem informacji, zgodnie ze sposobem wskazanym we wniosku, wówczas może zostać pobrana opłata w wysokości odpowiadającej tym kosztom.\nW takim przypadku Wnioskodawca zostanie powiadomiony o wysokości opłaty. Po akceptacji zakresu danych oraz warunków płatności należy przesłać na adres e-mail lub faksem potwierdzenie zamówienia wraz z danymi do wystawienia rachunku.\nUstawa z dnia 25 lutego 2016r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1243 z późn. zm.)\nUstawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 z późn. zm.)\nPublikujący informację: Magdalena Rosołowska\nPublikacja informacji: 20.08.2019 09:36\nAktualizacja informacji: 12.11.2019 12:01\nŁukasz Poszepczyński 12.11.2019 12:01 Edycja 4\nŁukasz Poszepczyński 12.11.2019 09:40 Edycja 3\nŁukasz Poszepczyński 27.09.2019 08:43 Edycja 2\nMagdalena Rosołowska 20.08.2019 09:36 Publikacja 1


JSW: ponad 444 mln zł pochłaniają dodatkowe świadczenia - Górnictwo\nJSW: ponad 444 mln zł pochłaniają dodatkowe świadczenia\nKażdego miesiąca Jastrzębska Spółka Węglowa przeznacza na wynagrodzenia średnio 220 mln złotych. Jednak to nie wszystkie koszty. Spółka podliczyła również, ile rocznie pochłaniają innego rodzaju świadczenia pracownicze. To kwota sięgająca ponad 444 mln zł.\nDeputaty dla węglowe, za których likwidację biorą się kolejne spółki, to dla JSW również niemały wydatek. Ich wypłata w przypadku pracowników to koszt 186 mln zł. Ten sam przywilej dla emerytów kosztuje 65 mln zł. W spółce trwają aktualnie analizy możliwości likwidacji deputatów węglowych dla tej ostatniej grupy.\nDopłaty do chorobowego kosztują rocznie spółkę 14,3 mln zł, a korzystniejsze wyliczenia urlopu 24,1 mln zł.\nGość, 13.11.2014 12:06\nA ile kosztuje utrzymywanie EURACOALU w Brukseli ?\nTo czysto PR-owa przystań dla zasłużonych !\nTam też wzorem Sejmu i Senatu będzie audyt (...)\nTeodor4, 13.11.2014 09:54\nA ile pochłania ??? 1. Sponsorowanie nierobów siatkarzy 2. Zakup Hotelu Diament 3. Zakup KWK Knurów-Szczygłowice\ngieno, 13.11.2014 08:37\nPopatrzmy na historię naszego "ciągle dobrze zapowiadającego się" Jastrzębia od Zarzadzania. Oto panagiryk z lipca 2010. Budowanie (...)\nmordo ty moja, 12.11.2014 23:08\nprofiler, 12.11.2014 21:22\npowiedzmy sobie szczerze. Miszczów od zarządzania partyjnym GWK w Polsce mamy beznadziejnych. Choć faceci dostają super pensje i uposażenia (...)\nmordo ty moja, 12.11.2014 21:14\npowiedzmy sobie szczerze. Miszczów od zarządzania partyjnym GWK w Polsce mamy beznadziejnych. Choć faceci dostają super pensje i (...)\nprofiler, 12.11.2014 20:25\nWNP tylko umieszcza to co spinują /podrzucają redakcji sprytni miszczowie od PR ze szkoły Ostachniewicza.\nCiekawe jednak w tym jest co innego (...)\nkuban, 12.11.2014 19:51\nA ile kosztuje utrzymanie zarządu i wszystkich pociotków z całym inwentarzem??? Może to tez Spółka wyliczy?


Nowy wideorejestrator od polskiego producenta - Prido i5\nWzorem najlepszych wideorejestratorów na rynku, sercem nowego urządzenia marki Prido jest procesor Novatek NT96658. Zapewnia on dużą wytrzymałość, stabilność i wydajność pracy. Jest to szczególnie ważne w przypadku tego typu urządzenia, działającego przy długich trasach z krótkimi przerwami nawet kilkanaście godzin, a także pozostawionego w gotowości w trybie parkingowym. Urządzenie działa szybko i bez problemu, zarówno na etapie konfiguracji, jak i samego nagrywania wideo.\nkamera samochodowa wideorejestrator Prido i5 Prido


Biuletyn Rad Nadzorczych 2/2017\nOddajemy w Państwa ręce kolejny numer Biuletynu Rad Nadzorczych, w którym znajdą Państwo najnowsze analizy, komentarze oraz informacje na temat przepisów i zjawisk zmieniających ład korporacyjny.\nCzego o corporate governance możemy nauczyć się od Holendrów?\nRozporządzenie MAR – najważniejsze zmiany z perspektywy rad nadzorczych\nDyrektywa AML IV - Rosnące znaczenie oceny ryzyka prania pieniędzy\nRaportowanie niefinansowe - odpowiedzialność społeczna biznesu i zrównoważony rozwój w największych spółkach pod lupą\nSprawozdawczość śródroczna spółek giełdowych MSSF – obecne i przyszłe wyzwania\nEksperci corporate governance Deloitte w Holandii we współpracy z naukowcami z Nyenrode Business Universiteit udowodnili realny związek pomiędzy ładem korporacyjnym i długoterminowym wzrostem wartości firmy. Wyróżnili sześć kluczowych czynników które mają w tym wypadku decydujący wpływ.\n6 maja 2017 r. wejdą w życie zmiany do ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawy o ofercie publicznej, które wprowadzą nowe lub zaostrzą dotychczasowe sankcje związane z nieprawidłowym raportowaniem informacji poufnych i innymi obowiązkami przewidzianymi w MAR. W przypadku nienależytego wykonania obowiązku raportowania przez emitenta, KNF będzie mogło nakładać surowe kary finansowe na spółkę, a także bezpośrednio na członków zarządów i rad nadzorczych.\nDyrektywa AML IV wprowadza istotne zmiany w zakresie funkcjonowania systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy. Najważniejsze z nich to między innymi wzrost znaczenia podejścia opartego o ocenę ryzyka prania pieniędzy, rozszerzenie definicji pojęć istotnych z punktu widzenia ryzyka prania pieniędzy, zwiększenie zakresu stosowania środków bezpieczeństwa finansowego i wreszcie zaostrzenie i zwiększenie zakresu kar za nieprzestrzeganie wymogów.\nStowarzyszenie Emitentów Giełdowych oraz Deloitte zapraszają na konferencję "Sprawozdawczość śródroczna spółek giełdowych MSSF – obecne i przyszłe wyzwania", która odbędzie się 10 maja 2017 roku w Sali Notowań warszawskiej GPW. Konferencja skierowana jest do dyrektorów finansowych, członków zarządów odpowiedzialnych za finanse i rachunkowość, a także członków rad nadzorczych zasiadających w komitetach audytu.\n→ Przejdź na stronę wydarzenia


Wyszukiwarka Firm - przewozy krajowe - Webtree.com.pl - strona 13\nJestem producentem mebli na wymiar i schodów drewnianych.Szczególni specjalizujemy się w produkcji kuchni na wymiar oraz szaf do zabudowy i garderób. wykonujemy nawet najbardziej skomplikowane zamówie... czytaj dalej\nPolskie Marki Odzieżowe - Polskie Brandy\nWitryna w Internecie "Polskie Brandy" jest to portal prezentujący wszystkie krajowe firmy ze świata mody. Wspaniale opisujemy Polskich producentów bielizny takich jak: Ava, Kinga oraz PariPari. Z nasz... czytaj dalej\nAlleKurier Sp. z o.o. to firma brokerska pośrednicząca w przesyłkach kurierskich. Korzystając z serwisu AlleKurier.pl można wycenić swoją przesyłkę podając jej wymiary, wagę oraz miejsce docelowe, do... czytaj dalej\nMK Relocation to mająca duże doświadczenie firma przeprowadzkowa. Usługi są realizowane między innymi dla firm, które pragną zmienić swoją siedzibę lub fabryk. Istnieje też możliwość przeniesienia mag... czytaj dalej


/31 dni temu (15 września) /2 komentarze\n@Blinky: Z rozszerzeń to uczę się angielskiego (jak chyba wszędzie), biologii i WOS-u, a na maturze zamierzam zdawać rozszerzoną biologię i polski. Nas WOS-em też się jeszcze zastanawiam, ale chyba odpuszczę.\n28 dni temu, 07:55 (18 września)\nU mnie nie lepiej, chociaż jeszcze nie mamy sprawdzianu na sprawdzianie. Jednak moja wychowawczyni z panią od biologii dobitnie nam dały do zrozumienia, że: Możemy wykreślić słowo "weekend" z naszego słownika.\njednak masz rację. Lepiej się pomęczyć przez te 8 miesięcy a później cieszyć się 4 miesiącami wakacji. ^^\nŻe się tak spytam, jakie masz rozszerzenia?\n30 dni temu, 20:01 (16 września)


Po zimowych miesiącach jest to jedna z najbardziej wyczekiwanych pór roku. Wiosna astronomiczna bo o niej mowa, rozpocznie się 20 marca o godz. 11:29 i trwać będzie przez 93 dni, wnosząc świeżość do świata natury. Z pewnością swoje robi więcej słońca, które pozytywnie wpływa na nasze samopoczucie. Na pewno każdy z nas czekał wiosny i jakichkolwiek jej zwiastunów, gdzie świat roślin i zwierząt rozpoczyna okres budzenia się do życia. Jako pierwszy już obsypał się kwieciem wawrzynek wilczełyko - krzew, który przypomina, że jest wiosna. Na niebie słychać klangor przylatujących ptaków jakimi są piękne żurawie. Ciepłe promienie wiosennego słońca powoli topią zalegający lód na jeziorach. To wszystko wskazuje, że wiosna powoli się „rozkręca” i raczej już nic jej nie zdoła zatrzymać. Podczas wiosny astronomicznej dzienna pora dnia jest dłuższa od pory nocnej, a ponadto z każdą kolejną dobą dnia przybywa, a nocy ubywa. Wiosna powraca budząc w nas miłe emocje i skojarzenia, jest to wspaniały okres, co może być źródłem wielu różnych interesujących i twórczych inspiracji na malowniczej Sejneńszczyźnie.


Wygl±da to tak\nWygl±da to tak: poszczê¶ci³o mi siê i w zesz³ym roku zosta³am laureatk± Nagrody Ksiêcia Clausa. Mia³am j± odebraæ jutro, 2 marca w ambasadzie Holandii. Planowano, ¿e wrêczy j± prezes fundacji, ale w tamtejszej chiñskiej ambasadzie nie dali mu wizy i nie móg³ przylecieæ do Pekinu, z kolei tutejsz± ambasadê holendersk± ostrze¿ono, ¿e ma mi nic nie dawaæ.\nStrona chiñska (pewnie za po¶rednictwem ambasady) powiadomi³a wczoraj Holandiê, ¿e poprosi³a ich ambasadê w Pekinie o niewrêczanie mi nagrody, na co ambasada o¶wiadczy³a, ¿e zamierza to jednak uczyniæ, tyle ¿e podczas skromnej, prywatnej uroczysto¶ci na swoim terenie. Ja natomiast zaprosi³am kilkoro przyjació³, poniewa¿ uzna³am, ¿e kolacja w ma³ym gronie nie powinna stanowiæ ¿adnego problemu.\nO szóstej wieczorem zadzwonili z wydzia³u bezpieczeñstwa pañstwa w pekiñskim Biurze Bezpieczeñstwa Publicznego i powiedzieli, ¿e chc± ze mn± porozmawiaæ. Domy¶li³am siê o co chodzi, ale nie przysz³o mi do g³owy, ¿e pofatyguj± siê do moich go¶ci z informacj±, ¿e nie wolno im uczestniczyæ we wrêczaniu ¿adnych nagród. Jako¶ po ósmej pojawi³y siê dwie urzêdowe pandy. W moim imieniu gawêdzi³ z nimi m±¿, Wang Lixiong. Us³ysza³, ¿e mam zakaz odwiedzania ambasady Holandii.\nPandy obja¶ni³y mu jeszcze, ¿e w ogóle nie bêdê mog³a wychodziæ, do koñca marca, a je¶li zajdzie taka konieczno¶æ - to wy³±cznie w ich towarzystwie. Prawdê powiedziawszy, ju¿ dwa tygodnie temu zrobili sobie posterunek na dole. Teraz dodali do niego zaparkowany samochód, z lud¼mi. Podumali¶my nad tym chwilê i doszli¶my do wniosku, ¿e idzie tu nie tylko o nagrodê ksiêcia, ale o dwa doroczne posiedzenia [Ogólnochiñskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych i Ogólnochiñskiej Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej] oraz o Tybet.\nCzyli tyle. Dziêkujê wszystkim æwierkaj±cym przyjacio³om. Tak czy siak w ci±gu ostatnich dwóch miesiêcy cztery razy zapraszali mnie na „herbatkê". Nie ma o czym mówiæ, zw³aszcza w porównaniu z tym, co spotka³o wielu innych. „Twoi dokonuj± samospaleñ, s± aresztowani, znikaj± - powiedzia³ mi Wang Lixiong. - Kolacja i nagroda to b³ahostka. Miesi±c aresztu domowego równie¿".\n„Twoi cierpi± - ci±gn±³ dalej. - Dobrze, ¿e nie pójdziesz na kolacjê". Wszystko. Ale i tak by³o mi bardzo smutno. Xiao Han i A Hua przyszli mnie pocieszyæ. „Trudno o dobry pretekst, ¿eby siê wystroiæ - napisa³a Hua na Weibo - a teraz przesz³o mi to ko³o nosa. Tylko z³amany kutas mo¿e zepsuæ piêknej kobiecie wyj¶cie w cudnej sukience". Dobre, i precyzyjne.\nZ drugiej strony, to po prostu nies³ychane. Inicjatywa wysz³a od ambasady. Cui Jian, Li Xianting, Jia Zhangke, wszystko Chiñczycy, dostawali wcze¶niej tê nagrodê i nigdy nie s³ysza³am, ¿eby nie pozwolono jej komu¶ odebraæ. Na czym polega moja „wyj±tkowo¶æ"? Bo jestem Tybetank±? Pisark±, która siê nie zgadza? Nagle ministerstwo spraw zagranicznych musia³o zabraæ siê do roboty i wydaæ kilka zakazów. I jeszcze poszczuæ tych z bezpieczeñstwa. Partia rz±dzi!\n(hexie - „krabów", czyli homofonu „harmonii", flagowego sloganu przewodnicz±cego Hu Jintao)


Robótki Anulki: listopada 2010\nChoć na dworze zimno i biało, to ja zrobiłam kartkę, która jest przeciwieństwem dzisiejszej pogody:) Jest na niej trochę żółtego, trochę zielonego i biała tapeta. Minęło trochę czasu, odkąd zrobiłąm kartkę z Arinką, więc postanowiłam ją pokolorować i przykleić na mojej wiosennej pracy. A pozostając w zieleni... pokaże Wam jeszcze jeden dzisiejszy wytwór:) Nie jest to jednak kartka z Arinką, jest świąteczna! Użyłam tej samej tapety co do poprzedniej, bo strasznie ją polubiłam:) Oto ona!!!\nMiłego popołudnia i buziaki przesyłam:)\nAutor: Anulka o 01:25 17 komentarzy:\nW czwartek po południu doszła do mnie przesyłka z wycinanki. Jednak listonosz to ma wyczucie czasu! Jak mama odwoziła mnie na dyskotekę, to listonosz w tym momencie przywiózł paczuchę! No nic, jak wróciłam, to ją otworzyłam. Same śliczności tam znalazłam!!! Nie miałam jednak zcasu, aby coś z tymi cudeńkami zrobić, bo jak wróciłam z zabawy, to musiałam uczyć się do szkoły muzycznej.W piątek szkoła muzyczna, więc tez nie było jak, w sobotę pojechałam do koleżanki, a jak wróciłam, to musiałam sprzątać, bo przecież ani jednak z braci nie pomyślał o tym, żeby ni pomóc. Niedziela - trzeba było jechać w gości. Dopiero dzisiaj miałam czas na scarapowanie. zrobiłam kartkę świąteczną. Jest dość mała. umiesciłam na niej wygraną choinkę. Całość pomalowana jest pastelą, a bombki i łańcuchy zrobiłam przy pomocy magika i brokatu. Dziękuję za odwiedzinki i pozdrawiam cieplutko. Wiecie ile jutro w nocy ma być u mnie stopni?! - 21! Ja chyba zamarznę!!!\nAutor: Anulka o 10:16 10 komentarzy:\nDzisiaj notka dla osób o mocnych nerwach!!!\nJakiś czas temu ja i moje dwie koleżanki ze szkoły muzycznej ( czyli wszystkie dziewczyny z klasy), zrobiłyśmy losowanie na MIKOŁAJKI. Nie miało być tajemnicą, która, którą ma, miałyśmy sobie powiedzieć. Ja wylosowała koleżankę, która od września męczy mnie żebym zrobiła jej kartkę i notes, dlatego właśnie zrobiłam jej album! kartkę i notes też dorzucę, ale to chyba z koszyka coś wyciągnę:) Album jest prosty. Nie jest najpięknieszy, ale to mój pierwszy. Obiecuję, że następny będzie ładniejszy. Koniec pisania, czas na zdjęcia, bo jest ich dość dużo:)\nNie no, jeszcze w sumie nie. Przepraszam za jakość zdjęć, ale nie miałam siły kombinować, aby były ładniejsze. Fotkom się tak dokładnie nie przyglądajcie. Wzięłam pierwsze lepsze zdjęcia, żeby wiedzieć ile miejsca mam na ozdoby.\nMam nadzieję, że nikt nie zasną podczas oglądania zdjęć:)\nPozdrawiam i bardzo dziękuję za wspaniałe komentarze, które są dla mnie ogromna motywacją:)\nAutor: Anulka o 13:05 13 komentarzy:\nA dlaczego brokatowo? No nie wypada się chwalić! Ale z drugiej strony, ktoś może powiedzieć, że zaczęłam, a nie skończyłam, więc napiszę:) Dlatego, że, uwaga, wygrałam brokatowe candy w wycinance!\nNo ale teraz na temat. Jeszcze kilka dni temu zaczęłam robić kartkę świąteczną. Nie miałam jednak czasu na jej dokończenie, bo musiałam się uczyć. Ten tydzień, to była tragedia! Same sprawdziany! No ale dzisiaj mi się udało:) Mi się nie podoba. Nie wiem dlaczego. Coś tu bym zmieniła, tylko nie wiem co! Jeszcze napis. Poprawiałam go magikiem i nie jest jeszcze przezroczysty, a ja niedługo idę spać, bo jestem padnięta! To by było na tyle. Pozdrawiam i karaluchy pod poduchy!\nP.S. W czwartek odbyło się losowanie na MIKOŁAJKI. Ja mam takie szczęście, że musiałam wylosować chłopaka. Nie wiem co mu kupić. Myślałam o samych słodyczach, ale jeżeli ktoś ma jakiś fajny pomysł, to niech napiszę w komentarzu. Prooooszę:)\nAutor: Anulka o 13:19 11 komentarzy:\nDzisiaj kolejna karteczka z Arinką. Zrobiona tak na szybko! W kolorach wiosennych, bo zielono żółta:) Jest podobna do tych poprzednich z Arinką, nawet bardzo. Moim zdaniem nie jest ona najładniejsza. Chyba Arinka jest za blada. Nie wiem! Skoro kartka miała być zielona, to musiałam użyć tapety w kwiatki, strasznie ją lubię:) A to dzisiejsza, no w sumie to wczorajsza, kartka:)\nAutor: Anulka o 03:40 17 komentarzy:\nDzisiaj kolejna karteczka z Arinką! Zrobiłam ją jeszcze wczoraj, ale mi się już posta nie chciało pisać. Kartkę pokaże, ale niestety wyląduje w koszu! Nawet nie chodzi o to, że mi się nie podoba, jak pomalowałam Arinkę, ale o to, że w środku w każdym z czterech rogów przybiłam stempelki z Biedronki. Nie zwróciłam jednak uwagi, że z jednej strony blok jest normalny, a z drugiej śliski. Odbite stempelki odbiły się na drugiej stronie i wtedy wszystkie osiem się rozmazały. Zaczęłam więc kombinować. W miejscu grzie miała być wierszyk przykleiłam pomarańczową kartkę, a na drugiej stronie nakleiłam pomarańczowe rogi. Wygląda to jak komputer! Od środka zdjęcia nie robiłam, ale z wierzchu wygląda tak.\nDziś zrobiłam jeszcze notes na kuchenne zapiski. Można przyczepić do lodówki, bo są magnesy. Nie no w sumie to nie można. Próbowałam, ale cały czas spadało. Jeszcze pomyśle jak to naprawić. Okładka jest prosta. Zrobiona w 10 minut. Oto ona:)\nAutor: Anulka o 04:49 4 komentarze:\nZ własnego doświadczenia wiem, że małe dziewczynki kochają wszystko co jest różowe! Jak chodziłam do przedszkola, to uważałam, że jak coś jest koloru różowego, to jest dla dziewczynek, a jak innego koloru, to dla chłopaków:) Robiąc komplecik, który pokażę dzisiaj, myślała, że będzie dla kogoś młodszego ode mnie. Jednak szybko zmieniałam zdanie, bo nie przychodziło mi do głowy komu młodszemu. Kartka i notesik prawdopodobnie powędrują do koleżanki. Jeszcze chciała dodać, że jeżeli ktoś nie przepada za różem, to lepiej żeby nie oglądał moich dzisiejszych prac:) Na kartce Tilda z żabką, a może to ropucha? Hmmm... nie wiem. Jest moja tapetka, ale niestety to oja ostatnia robótka z jej wykorzystaniem, skończyła się!\nDo kompletu zrobiłam jeszcze notesik! Też różowy:) Kwiatuchy są błyszczące i tak mi światło padło, że ich dobrze nie widać, ale są takie jak przy karteczce:)\nPozdrawiam i dziękuję tym, którzy życzyli mi powodzenia:) Nie było chyba najgorzej.\nAutor: Anulka o 03:55 9 komentarzy:\nDzisiaj nie miała zbyt dobrego dnia. W szkole jak to w szkole, nigdy nie ma powodu do radości. Po powrocie do domu nic mi nie wychodziło. Zadania poszyły mi jakoś ciężko. Gra na gitarze... nie mogłam się skupić! Uczyłam się na sprawdzian z polskiego. Z przyrody będzie pytanko.Jaszcze na dodatek jutro akademia na 11 listopada, a ja mam śpiewać piosenkę!!! Masakra normalnie! Na szczeście po tym ciężkim dniu znalazłam chwileczkę na zrobienie kartki. Tym razem z Tildą, nie wiem dlaczego. Kartka jst do kompletu. Jeżeli ktoś obserwuje mojego bloga od początku i oglądał moje prace, to wie, że w pierwszym poście pokazałam biedronkowy komplecik. Dzisiaj dorobiłam do niego kartkę, oto ona:) Śpijcie dobrze:)\nP.S.Dziękuję za odwiedzinki i milutkie komentarze!\nAutor: Anulka o 11:47 7 komentarzy:\nAutor: Anulka o 10:45 10 komentarzy:\nWczoraj wieczorem zaczęłam robić kartkę świąteczną, takiej samej formy jak ta fioletowa z poprzedniej notce:) Strasznie spodobało mi się robienie karteczek tego typu! Na pewno bedzie ich dużo, ale dzisiaj tylko jedna:) W sumie to dokończyłam ja rano, ale miałam gości, więc dopiero teraz pokazuję:) Jest takam typowo zimowa, bo niebiesko srebra. Dałam tu dużo ozdób od Cioci, bo obrazek, gwiazdki, które potuszowałam złotym tuszem, niebiesiutkie śnieżki, w środku są jeszcze dwa białe zawijaski, ale zdjęcia już nie robiłam. Poszło tu dużo niebieskiego tuszu, ale to nic, bo dodaje to dużo uroku:) Jak myślicie, kartka nadaje się do wysłania?\nNo i jeszcze notesik. Taki zimowy i prosty. Nie ma jak widać dużo ozdób, bo tapeta nie daje takich możliwości. Długo zastanawiałam się co by tu przykleić. Białe elementy tapetki są wypukłe, czyli prawie cała. No właśnie prawie. Jest tez gładka tepeta, dlatego ciężko było coś przykleić. No ale się udało. Muszę przyznać, że nie zaliczyłam go do tych udanych:(\nPozdrawiam, życzę miłego, niedzielnego wieczoru:)\nAutor: Anulka o 08:40 6 komentarzy:\nFiolet nie jest moim ulubionym kolorem, ale dzisiaj znowu praca w tej barwie. W sumie to kartka miała być zupełnie innego koloru, no ale jak tak przeglądałam tapety to bez zastanowienia wyciągnęłam fioletową. Jest to jednak nie tylko kolejna fioletowa praca, ale i Arinkowa! Strasznie spodobało mi się robienie z nią kartek:) Oczywiście wykorzystałam perełki w płynie! Są też dwa zawijaski z dziurkacza Cioci i kwiatuszki, które jak może zauważyłyście, często są ozdobą przy moich scrapkowych kartkach i notesach:) Nie mogło obejść się też bez tuszu, w tym przypadku fioletowego oczywiście:) Chciałam jeszcze podziękować wszystkim tu zaglądającym:) Gdyby nie Wy i komentarze, które zostawiacie, to chyba by mi się nie chciało tego wszystkiego robić:)\nAutor: Anulka o 07:06 6 komentarzy:\nJako, że dzisiaj w szkole miałam wolne to się z wszystkim wyrobiłam i zostało mi jeszcze czasu dość dużo na scrapowanie! Zrobiłam sobie notesik. Jest mały, fioletowy. Ostatnio polubiłam ten kolor:) No może nie sam kolor, ale scrapowanie przy jego pomocy, bo jakby nie było to zawsze mam plan awaryjny na ozdobienie pracy. Planem są perełki w płynie. Na fiolecie fajnie je widać. No a jak już ozdobię perełkami to jakoś tak reszta sama się robi:) Dzisiaj było podobnie! Okleiłam notesik, przykleiłam to takie coś duże i fioletowe, no a potem stanęła robota. Myślałam co by tu nakleić?! W ruch poszły wspomniane wcześniej perełeczki. Płatki małych kwiatuszków maźnęłam czarnym tuszem, ale później doszłam do wniasku, że wyglada to trochę dziwnie, więc poprawiłam jeszcze fioletowym:) Na zdjęciu nie bardzo widać stempelek, listek, czy co to jest, więc piszę, żeby ktoś nie myślał, że to brudne. Specjalnie odbiłam go tak jasno, bo gdyby był ciemniejszy to moim zdaniem nie wyglądało by to tak ładnie. No opisywania, oto on:)\nQrczę! Jedno zdjęcie, jedna praca, a taki długi post!\nto by było tyle na dziś, pozdrawiam:)\nAutor: Anulka o 09:49 5 komentarzy:


6,09 (15728 ocen\ti\t548 opinii) Zobacz oceny\nVoitcus | 2017-06-29\nKsiążka na swój sposób interesująca. Starałem się odejść od szablonów, które wciśnięto mi w szkole (może nawet się to udało, bo poprzednio czytałem ponad 20 lat temu) i przeczytałem ze sporym zainteresowaniem.\nTytuł jest w pewnym miejscu - mniej więcej w połowie - przez autora wyjaśniony i pokrywa się z tym, czego uczono nas w szkole, tzn. że chodzi o powstawanie niepodległej Polski po "zimie", jaką były zabory. Ja jednak, do tego momentu, raczej odnosiłem wrażenie, że chodzi o przedwiośnie związane z Rewolucją Październikową i opanowaniem przez nią świata i przyznam, interpretacja samego autora mnie trochę zmieszała.\nBohater symbolizuje losy - lub też w jakiś sposób staje się ich świadkiem - Polaków z tego okresu. Jest więc powrót z Rosji do nowej Polski, jest wojna z bolszewikami, potem są "odwiedziny" poszczególnych grup społecznych. Wydaje się, że autor jest w jakimś sensie reporterem i przygotowuje artykuł nt. "podział klasowy Polski". Do pewnego momentu to działa, potem są wątki romansowe, potem nawet kryminalne, aż w pewnym momencie po prostu akcja staje i są długie dialogi na tematy społeczne. Dokładnie tak samo było w "Wietrze od morza", który jest opisem stosunków polsko-niemieckich na Pomorzu, a potem są dyskusje nt. wspólnej przyszłości; tutaj Niemców zastępują bolszewicy.\nI chociaż językowo i stylistycznie niczego nie można zarzucić, wydaje mi się jednak, że poziom jest mocno nierówny. Choć autor chciał pokazać, że rewolucja w Rosji wywarła jakiś wpływ na bohatera, ten pozostaje komunistą w zasadzie do końca. Nie wiadomo w zasadzie, dlaczego walczył na wojnie 1920 r., niechęć do szlachty nie przeszkadza mu spędzać z nią czasu.\n"Szklane domy", które według programu nauczania polskiej szkoły mają symbolizować bodajże "mrzonki, marzenia, niespełnione ideały" itp. rzeczy, są dla mnie niezrozumiałe. Wydaje mi się, że młody Baryka powinien być w jakiś sposób rozczarowany, że tego nigdzie nie znalazł, że ojciec go w jakimś sensie oszukał. Tego tutaj nie ma; być może szkoła przywiązuje zbyt wiele uwagi temu wątkowi; wydaje mi się, że i autor miał na to jakiś pomysł, ale może po prostu zapomniał?\nDo pewnego momentu czyta się dobrze, mimo swoich licznych wad Baryka może wzbudzać sympatię. Tutaj jest ten pozytywizm, który Żeromski w jakiś sposób cenił, ale potem pojawia się ta dwoistość duszy, wewnętrzne spory, jak u Hamleta. Trochę mnie ta zmiana formy zraziła.


Choroby narządów płciowych, Nowy Dwór Mazowiecki - ZnanyLekarz.pl\nChoroby narządów płciowych specjaliści w Nowym Dworze Mazowieckim\n„Z Panem doktorem miałam kontakt kilka lat temu i już wtedy wpisał się do mojej pamięci jako kompetentny lekarz ( a z… powodu wieku 50+ poznałam już wielu "specjalistów"). Warto było odszukać Pana doktora, bo wizyta była rzeczowa i otrzymałam konkretne wskazówki jak dalej postępować (co jest szczególnie cenne dla osoby spoza branży medycznej i to w dobie covidu). Podejście kompleksowe, z planem, po ludzku (jaki skutek czas pokaże). Absolutnie polecam pacjentkom a lekarzowi życzę żeby się "nie wypalił" :)” Więcej\n„Z całego serca polecam Panią Doktor! Jest kompetentna, sumienna, w pełni zaangażowana w swoją prace.”\n„Miła, cierpliwa i przyjazna Pani Doktor, udziela wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania i tłumaczy wszystkie… wykonywane przez nią czynności. Dokładała wszelkich starań, żebym czuła się komfortowo. Widać, że Pani Doktor naprawdę zależy na dobru pacjenta. Polecam z całego serca :)” Więcej\n„Pani Agnieszka jest świetnym specjalistą, wszystko tłumaczy w zrozumiały sposób, jest rzeczowa i pomocna. Jestem bar…dzo zadowolona z wizyty.” Więcej\nSochaczew choroby narządów płciowych


Przekażmy sobie znak pokoju - KlubTygodnika.pl\nPapież Franciszek w ostatniej encyklice poświęconej braterstwu „Fratelli tutti”, przypomina nam, że „przebaczenie i pojednanie to tematy o wielkim znaczeniu w chrześcijaństwie” (FT 237), że „Ewangelia wymaga, by przebaczać ‘siedemdziesiąt seidem razy’ (Mt 18,22) i podaje przykład nielitościwego sługi, który otrzymał przebaczenie, ale nie potrafił przebaczyć innym (por. Mt 18,23-35)” (FT 238). Jest to ważne przypomnienie tego, co stanowi nieodzowny warunek bycia chrześcijaninem, a zarazem uzmysłowienie naszych realiów.\nW wielu naszych domach, rodzinach, wspólnotach istnieje problem zniszczonych relacji przez jakieś doznane zło prawdziwe lub wyimaginowane, które doprowadziło do podziałów, a ostatecznie skutkuje brakiem pojednania. Bywa, niestety tak, że choć wyznajemy, że Bóg pierwszy obdarzył nas przebaczeniem, to mimo doznanego miłosierdzia, jak nielitościwy sługa z przypowieści Jezusa, nie potrafimy przebaczyć i pojednać się ze swoimi bliskimi.\nZa kilka dni będziemy gromadzić się w swoich rodzinach przy wigilijnych stołach. Nie jest to tylko piękna tradycja, a jeżeli taką jest, to dlatego, że niesie ze sobą pewne zobowiązanie, które wspólną wieczerzę czyni rzeczywiście piękną, a mianowicie zobowiązuje do wzajemnego przebaczenia i pojednania. Łamiąc się chlebem, niemożliwe abyśmy nie podzielili między siebie dobra, miłości i przebaczenia. W przeciwnym razie stół jako symbol komunii z Bogiem i bliźnimi będzie pustym znakiem, miejscem konsumpcji, ale nie prawdziwego spotkania, jedności, pojednania i świętowania, a to prosta droga do obchodzenia świąt „wielkim łukiem”, tak, aby ich wymowa nie miała żadnego przełożenia na nasze życie. Zawsze istnieje niebezpieczeństwo Świąt Bożego Narodzenia bez Narodzenia się Jezusa w naszych sercach, jak o tym trafnie pisał wieszcz: „Wierzysz, że Bóg zrodził się w Betlejemskim żłobie! Lecz biada Ci, jeżeli nie zrodził się w tobie”.\nTo nie jakiś przypadek, że aniołowie zwiastując narodzenie Mesjasza, ogłaszali pokój. „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania” (Łk 2,14). Pokój na ziemi ma swój początek w naszych sercach, wynika z przyjęcia Jezusa i wypełnienia Jego słowa, a jakie jest Jego słowo?\nBóg w stajni pojednania\nW Kazaniu na Górze Jezus w pierwszej antytezie pozostawia wymaganie pojednania (Mt 5,23-24). Żądanie to zostaje wyrażone w formie prowokacyjnej tak, aby pozbawić nas zabezpieczeń, wyjaśnień i argumentów mających usprawiedliwić naszą niezdolność lub niechęć do podjęcia pojednania się z drugim.\nSensem tych słów Jezusa jest nakaz bezwarunkowego pojednania, a tym samym staje się przykładem radykalizmu ewangelicznego. Jego prowokacyjny charakter ujawnia się w kilku aspektach. Po pierwsze, tekst nie zakłada żadnych wyjątków lub warunków wstępnych, od których miałoby być uzależnione pojednanie.\nProwokacyjność tego tekstu wyraża się również w tym, że składający Bogu ofiarę musi przerwać swoje działanie, swój akt religijny. Najpierw musi pojednać się z bliźnim, aby złożyć swój dar i wejść w relację z Bogiem. Dostęp do Boga jest wręcz uzależniony od pojednania z bliźnim. Jezus chce nam przez to powiedzieć, że nie jest możliwy żaden akt pobożności, ofiara, modlitwa, żadne nawiązanie relacji z Bogiem bez pojednania. Tak jak nie ma miłości Boga bez miłości bliźniego (zob. 1 J 4,19), tak nie ma jedności z Bogiem bez pojednania z bliźnim.\nPo trzecie z tekstu nie wynika, że to właśnie osoba dążąca do złożenia ofiary jest winna, a mimo to, właśnie ona powinna podjąć inicjatywę.\nWreszcie tekst nic nie mówi o rezultacie pojednania. Nie wiadomo, czy druga strona przyjęła akt pojednania, czy też nie. Skuteczne pojednanie jest oczywiście aktem dwóch stron, co nie zwalnia nas z działania. Nie można wejść w relację z Bogiem bez czynnej woli pojednania.\nWartością jest pojednanie, a nie nasze racje, mające rzekomo usprawiedliwiać lub wyjaśniać jego brak. Wartością jest Bóg w pojednaniu. „Bóg jest miłością” (1 J4,8) i pojednaniem, gdyż to On nas pojednał, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami (zob. Rz 5, 6-8). Bóg jest i powinien być naszą jedyną racją, naszą siłą i zobowiązaniem do podjęcia pojednania. Bóg jest pojednaniem i w pojednaniu. Nasza ludzka niezdolność, niechęć lub nieumiejętność pojednania się, z tysiącem naszych wymówek, powodów i argumentów może i powinna spotkać się z bogactwem przebaczającego Boga. To jest Dobra Nowina dla nas wszystkich. Przebaczenie zostało już nam darowane i jest do naszej dyspozycji, Bóg ze swojej strony zrobił już wszystko, do nas należy potwierdzić, że wierzymy.\nNiezwykle ważnym aspektem jest wreszcie to, że słowa Jezusa o pojednaniu padają w kontekście kultu świątynnego. W wierze Izraela była zakodowana wiara, że istnienie ludu Bożego jest możliwe dzięki pojednaniu darowanemu przez Boga. Ta wiara jest również wiarą Kościoła. Jak to wyraził niegdyś Benedykt XVI, jesteśmy jako Kościół wspólnotą tych, którym przebaczono. Dlatego Jezus wskazuje na Piotra – na tego, któremu przebaczono, jako fundament Kościoła. Oznacza to, że prawdziwy lud Boży jest społecznością całkowicie zanurzoną w pojednaniu i zbudowany na przebaczeniu. To, co dotyczy całej społeczności, musi przełożyć się na nasze osobiste relacje.\nPojednanie wymaga postawy, w której człowiek zamiast koncentrować się na sobie i swoich urazach, odczuciach, emocjach, racjach, ma skupić się na Bogu – nie tylko na Jego woli przebaczenia, ale na samym przebaczeniu, którego nam udzielił jako zadatek przebaczenia i pojednania, który mamy nieść innym.\nTekst Jezusowej przypowieści nie mówi o warunkach przebaczenia. Jezus nie uzależnia przebaczenia od tego, czy winowajca żałuje, czy zrozumiał swój błąd, czy się zmienił, gdyż to właśnie okazane miłosierdzie i przebaczenie ma doprowadzić do żalu, zrozumienia i zmiany. W cudowny sposób ukazuje to scena dialogu Jezusa z kobietą, która została przyłapana na cudzołóstwie (zob. J 8,3-11). Jezus nie napomina, nie poucza, nie narzeka, nie wymaga postanowienia poprawy. Jezus przebacza. To właśnie podarowane przebaczenie leczy, przemienia, otwiera nowe życie.\nPrzyjmijmy te słowa Jezusa, naukę z nich płynącą jako Dobrą Nowinę wyzwalającą nas do przebaczenia.\nMiarą przebaczenia i pojednania nie są nasze ludzkie spekulacje, psychologiczne predyspozycje, poczucie urażonej dumy, a nawet sprawiedliwości, nie wynika ono również z postawy winnego, liczby i miary jego przewinień. Miarą jest Bóg. Taka jest wymowa przypowieści o niemiłosiernym słudze, którą należałoby nazwać przypowieścią o miłosiernym, przebaczającym królu. To on, który w przypowieści jest metaforą samego Boga, jest dla nas miarą przebaczenia. Przebaczenie to dar dla drugiego, ale też wielkie dobro dla samego przebaczającego.\nDoświadczenie niezasłużonego, darmo otrzymanego przebaczenia, jakie ofiarował nam Bóg przez Jezusa Chrystusa, ma stać się podstawą i miarą naszego bezwarunkowego przebaczenia. Wiara podpowiada nam, że nie tylko Bóg nam przebaczył, ale ponadto zostaliśmy obdarowani przebaczeniem. Znakiem tego jest zdolność i możliwość udzielenia przebaczenia. Nie przebacza ten, kto sam przebaczenia nie otrzymał. Niezdolność przebaczenia zatem to znak naszej niewiary w to, że Bóg nam przebaczył, znak nieprzyjętego przebaczenia, a może to być również znak, że przed Bogiem nie czujemy się grzesznikami, nie potrzebujemy przebaczenia, stąd nigdy go nie przyjęliśmy, jest ono wciąż jak nierozpakowany prezent.\nPiąta prośba modlitwy „Ojcze nasz” ukazuje, że Bóg ostatecznie przyjmie wobec nas tę miarę przebaczenia, jaką mamy dla naszych bliźnich: „taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą” (Mt 7,2). Niech te słowa będą nie tyle ostrzeżeniem, co zachętą do przebaczenia ponad ludzką miarę na wzór króla z przywołanej na wstępie przypowieści (por. Mt 18,23-35).\nNiech głos aniołów zwiastujących narodzenie Mesjasza: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania” (Łk 2,14), zwiastuje pokój w naszych domach, rodzinach i sercach. Niech na widok doznanej łaski udzielonego i otrzymanego przebaczenia i pojednania popłyną słowa uwielbienia: „Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził lud swój i wyzwolił, ….. by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju” (Łk 1,68.79).\nPrevPoprzedniList do Św. Mikołaja – DPS Lublin\nNastępnyKochajcie Dziecię z BetlejemNastępny


Luxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline - Noclegi.pl\nWilla Soline >\nLuxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline\nulica Soline 20, 20207 Soline (Chorwacja)\nLuxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline ×\n1 792 zł /os/noc, bez wyżywienia\nPokoje, usługi Luxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline oferuje dobrze wyposażone pokoje dla tych, którzy poszukują noclegu w Soline. Jeżeli jest taka potrzeba, możesz zostawić swój samochód na miejscu parkingowym willi bez dodatkowych kosztów. W niektórych pokojach działa klimatyzacja, zapewniająca Ci dobre samopoczucie w ciepłe letnie dni (prosimy, upewnij się w arkuszu informacyjnym wybranego pokoju). Dokładna lista usług dostępnych w Luxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline (zawierają również te wymagające dopłaty) i dokładne wyposażenie pokoi w informatorze poniżej, oraz w informatorze konkretnego pokoju.\nPłatność Willa oferuje Ci następujące formy płatności: gotówka, przelew i karta. Aby zakończyć proces rezerwacji Luxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline wymaga aby 50% zostało opłacone zaliczką.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza godzina na zameldowanie w willi to 14:00, najpóźniej możesz się wymeldować o 10:00. Personel potrafi mówić po angielsku, niemiecku i chorwacku.\nLuxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nApartament 10-osobowy z klimatyzacją z widokiem na morze z 4 pomieszczeniami sypialnianymi K-3548\n5 szt Salon\n7 szt Taras\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Luxusvilla Medencével Soline, Dubrovnik - 3548 Soline