Połączone polskie wyprawy do Nowego Świata zbliżały się do Wielkiej Wody, zwiadowcy: Janczurowski, Kozak Robaczenko i Przemko Nowacki donieśli, że potrzeba na to około pół dnia marszu. Inni zwiadowcy: Martin Swayze Von Bigay i Piotr Laszlo Tekieli informowali, że Hiszpanie przedzierają się w kierunku południowym wciąż naciskani przez masy Indian.\n- Siły Hiszpanów topnieją z godziny na godzinę – mówił Anglik Swayze – Wydaje mi się, że pozostało ich mniej niż czterdziestu…\n- Ile mamy nad nimi przewagi? – zapytał Michał Potylicz, dowódca pierwszej wyprawy.\n- 7, może 8 godzin – wtrącił się Tekieli.\n- Trzeba ruszać! – sugerował Jerzy Doniecki, dowódca drugiej wyprawy.\n- Też tak myślę! – zgodził się z nim Jan Pratelicki – Dzisiaj nad Wielką Wodę nie dotrzemy już, ale będziemy blisko.\n- Będziemy musieli maszerować w nocy – mówił Potylicz – Chyba, że Hiszpanie okopią się ponownie...\n- Jak będą jeszcze żyli – spuentował Doniecki.\nKwadrans później zarządzono wymarsz…\n- Co z tym Kowalskim? – dopytywał się Kozak Czarnienko.\n- Licho raczy wiedzieć! – denerwował się Kozak Rych Bodczenko – Do tej pory nie wrócił! Nie mogę sobie darować, że go nie zatrzymałem! Ale drań wyczekał aż zasnę i wtedy dopiero się oddalił!\n- Żeby go tylko dzicy nie pojmali… Wtedy już po nim!\nPolacy posuwali się żwawo na południe, nie było radości, za to był niepokój i pełna koncentracja na wypadek niespodziewanego ataku Indian…\n- Stanisław! – zaczął rozmowę Niemiec Martin Schylder – Ale się wpakowaliśmy! Źle nam było w Gdańsku?! Interes hulał!\n- Wszystko przez Macudowskiego! – denerwował się Jochymowski – On tam teraz w dobrobycie opływa, a my?\n- Trzeba było powstrzymać się od alkoholu! – ironizował Rafał Kafałkowski – Wtedy byś nie przegrał naszego majątku w karty z szulerami wynajętymi przez Macudowskiego!\nJochymowski spojrzał wściekle na towarzysza, ale w ostatniej chwili ugryzł się w język…\n- Panowie! – zawołał przechodzący obok Roman Więcławski – Nie kłóćcie się w takiej chwili!\n- Ty Waszmość to się nawet nie odzywaj! – syknął wściekle Schylder.\n- Żebyś nie oblał tą swoją nalewką wodza Komanczów to by do tego nie doszło! Teraz nas ściga cała armia dzikich! Przez ciebie!\nWięcławski zmieszał się trochę, ale za chwilę uśmiechnął się i powiedział…\n- Czasu już nie cofnę… Stało się. A co do nalewki według przepisu świętej pamięci wuja Klemensa to mam jeszcze ostatnią butelkę! Podzielę się, a co? Taki jestem!\n- To ja też poproszę! – wtrącił się Krzysztof Seremacki, który niespodziewanie pojawił się w pobliżu.\n- Ty to zawsze okazję wyczujesz! – śmiał się Więcławski.\nTymczasem Hiszpanie znajdowali się w coraz bardziej opłakanym położeniu…\n- Obawiam się, że nie przetrwamy tej nawałnicy indiańskiej – ocenił Jose Fortezes.\n- Może trzeba było zgodzić się na ich warunki ? – skomentował Pablo Magieros .\n- Nie sądzę! – darł się w swoim stylu Jose Manuel Bakuleros – Bez broni i koni już dawno byłoby po nas!\n-To i tak już nieaktualne – skwitował Fortezes – Po tym jak poderżnąłeś gardło ich posłowi nie będą już pertraktować!\n- Co tam się dzieje? – zawołał nagle Bakuleros.\nNikt nie musiał mu odpowiadać, bowiem chwilę później rozległo się przeraźliwe wycie Indian, a Hiszpanie zostali zasypani gradem strzał…\n- Atakują chyba ze wszystkich stron!\nIndianie atakowali wściekle, postanowili najwidoczniej raz na zawsze skończyć z białymi, w kilku miejscach przedarli się i doszło do walki wręcz. Trup po obu stronach kładł się gęsto. Kilku Hiszpanów rzuciło się do ucieczki widząc beznadziejne położenie w jakim się znaleźli. Dwa kwadranse później Europejczycy ulegli przeważającej sile tubylców. Większość zginęła, przy życiu zostało zaledwie kilku Hiszpanów, m.in. Bakuleros i Magieros. Stało się tak tylko dzięki wyraźnemu życzeniu wodza Komanczów Tłustego Brzucha, który oszczędził ich na poczet przyszłych męczarń.\nPogrom Hiszpanów, poza kilku jeńcami, przetrwał tylko jeszcze jeden Hiszpan, a właściwie Włoch w służbie hiszpańskiej – Bartolomeo Carchellone. Miał więcej szczęścia od pozostałych uciekinierów z pola bitwy których dosięgły indiańskie strzały. Instynkt podpowiadał mu, żeby kierować się na południe, miał przewagę nad Indianami, bowiem był konno. Pędził więc jak oszalały przed siebie, w pierwszej chwili nawet nie zastanawiając się co będzie dalej. Najważniejsze było dla niego jak najszybsze oddalenie się od Indian.\nWódz Tłusty Brzuch, wraz z pozostałymi wodzami, zbliżył się do jeńców. Był niezwykle zadowolony, nie tylko ze zwycięstwa i jeńców, ale przede wszystkim ze zdobycia koni, których tak pragnął…\n- Natychmiast każ nas uwolnić! – rozdarł się Bakuleros – Wkrótce przybędą tu nasi żołnierze i wszystkich was zabiją! Słyszysz przeklęty dzikusie?!!!\nTłusty Brzuch kompletnie nie rozumiał o co chodzi Hiszpanowi, zaśmiał się tylko, a następnie splunął mu w twarz…\n- Zginiesz za to! – zawołał wściekle Bakuleros – Każę cię poćwiartować, a wcześniej wypatroszyć!\nIndianin śmiał się dalej, a wraz z nim pozostali wodzowie…\n- Śmieszna ta blada twarz – skomentował jeden z wodzów i siarczyście kopnął Bakulerosa.\nHiszpan zwinął się z bólu, ale nie byłby sobą, żeby nie zareagować...\n- Parszywy psie! Zapłacisz mi za to! Wszyscy mi zapłacicie! Końmi was każę rozrywać!!!\nWódz zaśmiał się i ponownie sprezentował jeńcowi kopniaka, jeszcze bardziej soczystego niż poprzedni... Bakuleros aż zakaszlał z bólu, ale tym razem już nie odważył się odgrażać...\nIndianie rozpalili ogniska, wyraźnie przygotowując się do założenia krótkotrwałego obozowiska…\n- Przestań się ośmieszać! – krzyknął Magieros – Kpią z ciebie, oni są teraz panami sytuacji!\n- Po moim trupie! – darł się dalej Bakuleros.\n- To już chyba niedługo… - skwitował krótko Magieros.\nWodzowie usiedli przy jednym z ognisk i rozpoczęli naradę…\n- O wschodzie słońca ruszymy ścigać Polaków! – zaczął Tłusty Brzuch.\n- Daleko nie mogli uciec – wtrącił się wódz Apaczów Lipan Bizoni Róg - Zwiadowcy donoszą, że kierują się nad Wielką Wodę.\n- Jak wszystko pójdzie po naszej myśli – cieszył się wódz Paunisów Czerwony Ogień - to jutro o zachodzie słońca ich skalpy zawisną przy naszych pasach!\n- Proponuję wziąć jak najwięcej jeńców – dodał wódz Arapaho Przyczajony Lis - żebyśmy mieli kogo męczyć w naszych wioskach.\n- Tak się stanie! Howgh! – zakończył Tłusty Brzuch.\nCałej sytuacji przyglądali się z oddali Włosi – medyk Gianluca Faracini i Camille Steckozini. Obaj jeszcze niedawno należeli do oddziału Bakulerosa. Faracini został porwany przez inne plemię indiańskie i po udanym uratowaniu ich wodza został wypuszczony na wolność. Z kolei Steckozini oddalił się od pozostałych, żeby odnaleźć medyka.\n- Widzisz Steckozini – powiedział cicho Faracini – Mieliśmy cholerne szczęście, że tak się stało. W przeciwnym razie podzielilibyśmy ich los!\n- Nic dodać, nic ująć, ale co dalej?\n- No jak to co? Wiejemy stąd czym prędzej!\nMartin Swayze Von Bigay i Piotr Laszlo Tekieli przyglądali się wydarzeniom z innego miejsca…\n- Laszlo! Jedź szybko do naszych i powiedz im, że już po Hiszpanach! Tylko bądź ostrożny, bo sam widziałeś, że oni też mają zwiadowców, którzy krążą po okolicy!\nTekieli czym prędzej ruszył w drogę, kwadrans później niespodziewanie natknął się na dwóch Apaczów… Indianie z tomahawkami ruszyli na niego. Tekieli wyciągnął szablę i ukłuł jednego z napastników, drugi zawahał się, co czym prędzej zostało wykorzystane przez Polaka, który popędził dalej… Miał wiele szczęścia, bowiem minutę później w okolicy zaroiło się od Indian.\nPolacy zbliżali się w kierunku południowego wybrzeża, dzieliła ich odległość około 2-3 godzin marszu.\n- Zwiadowca! – zakomunikował Mateusz Budzanowski.\n- Jak wygląda sytuacja? – zaczepił Tekielego Pratelicki.\n- Indianie pokonali Hiszpanów – rozpoczął strudzony Laszlo – Zabili niemal wszystkich, kilku wzięli do niewoli, możliwe że kilku uciekło. Po walce Indianie rozpalili ogniska i raczej wątpliwe, żeby ruszyli nocą w dalszą drogę. W razie czego Anglik Swayze cały czas ich obserwuje. Musi jednak uważać, bo cała okolica roi się od czerwonoskórych… Gdy oddaliłem się od niego ruszając w drogę przypadkowo natknąłem się na dwóch zwiadowców, jednego pokonałem i szybko odjechałem, co mnie uratowało, bo dosłownie za moment zaroiło się tam od dzikich.\n- Swayze sobie poradzi – skwitował Doniecki – Jest doświadczonym tropicielem, wie jak się zachowywać w takiej sytuacji. Dzicy mają przewagę nad niemal każdym z nas w tej kwestii, ale nie nad Anglikiem. Widziałem jak potrafi się bezszelestnie skradać i zacierać za sobą ślady.\n- Skoro Indianie wypoczywają to i my zróbmy przerwę na nocleg – zaproponował Potylicz – Nie ma sensu katować ludzi morderczym nocnym marszem. Muszą być wypoczęci, bo w końcu dojdzie do konfrontacji.\n- Też tak myślę – zgodził się Doniecki – Rozstawić straże. Ty Laszlo idź odpocznij, zasłużyłeś.\n- Nie! Jadę w kierunku Anglika! Jakby Indianie jednak wyruszyli napotka mnie w drodze i ja na świeżym koniu wrócę by was czym prędzej zawiadomić.\n- Nie zgadzam się! – odparł Doniecki – Są inni.\nDowódca postawił na swoim, Tekieli poszedł spać, a w stronę tropiciela wyruszyli Kozacy Czarnienko i Robaczenko oraz Czarny Malik.\nObóz zapadł w sen, rozstawieni wartownicy dbali o bezpieczeństwo…\nW środku nocy hiszpański jeniec Anny Hynowskiej Alvaro podniósł się cicho i zachowując wielką ostrożność zaczął czołgać się w kierunku zarośli. Po drodze natknął się na śpiącą Czeszkę Lelkovą, długo ją obserwował, następnie zasłonił jej usta dłonią porwał na ręce i powoli zaczął oddalać się… Czeszka wciąż spała, co Hiszpana napawało zadowoleniem, bowiem nie utrudniało mu to marszu.\n- Jeszcze trochę – myślał w duchu – W tych ciemnościach mnie nie znajdą…\nGdy już tam dotarł Czeszka nagle przebudziła się, nie wiedziała w ciemności co się dzieje, ale czuła, że coś jest nie tak. Zaczęła się szamotać, kopać nogami… Hiszpan trzymał ją mocno i wciąż oddalał się od obozowiska. Gdy już był w znacznej odległości poczuł się pewny położył Lelkovą na ziemi i rzucił się na nią próbując zdzierać z niej odzież… Czeszka broniła się wściekle, ale nie miała szans na obronę przed silnym mężczyzną…\n- Alvaro! – krzyknął damski głos – Strasznie mnie zawiodłeś! Zostaw ją!\nHiszpan obrócił głowę i dostrzegł wpatrującą się w niego Hynowską. Obok stała Czeszka Cekierova… Hiszpan uśmiechnął się szelmowsko i nic sobie nie robiąc z ich obecności dalej napastował Lelkovą…\n- Pomocy! – wołała Czeszka.\n- Zostaw ją ty draniu! – krzyczała zdenerwowana Cekierova.\nHynowska w kilku susach doskoczyła do Hiszpana i nie zastanawiając się wiele zdzieliła go w głowę kamieniem. Napastnik był lekko ogłuszony, ale nie stracił przytomności, po chwili spojrzał wściekle na Polkę, ale nie zdążył nic zrobić, bo otrzymał drugi cios w głowę, a za chwilę trzeci i kolejne. Krew obficie polała się, a znajdująca się w szale Hynowska wciąż uderzała w głowę Hiszpana, który w pewnym momencie osunął się głucho na ziemię…\n- Zostaw Aniu! – powiedziała Cekierova i chwyciła Polkę za rękę – On już chyba ma dość…\nHynowska dłuższą chwilę nie mogła dojść do siebie z nadmiaru emocji, Lelkova też, ale pozbierała się szybciej i zaczęła dziękować za ratunek…\n- Podziękuj Cekierovej. To ona zorientowała się, że cię nie ma. Szczęście, że w ostatniej chwili widziała wasz cień jak znikaliście w zaroślach i dzięki temu szybko was odnalazłyśmy.\nGłośne krzyki kobiet postawiły na obóz niemal cały obóz, przy kobietach szybko znaleźli się pozostali…\n- Nie żyje… - skwitował krótko Budzanowski, który pochylił się nad leżącym Hiszpanem.\n- Zabić Madeirosa! – zawołał nagle Jan Daniel Rożnawski – On też jest Hiszpanem i takim samym zwyrodnialcem! Zabić go!\nUwaga wszystkich skierowała się na dawnego strażnika lochów na Kubie, nie wiadomo co by się stało, bowiem wielu zapaliła się głowa…\n- Stać! – krzyknął Michał Potylicz – Nie można tak ludzi oskarżać! Znamy Pabla już jakiś czas i nie dał żadnego powodu, żeby mu nie ufać! Rożnawski zakazuję ci podburzać innych! Idziesz na wartę do samego świtu, niech ci głowa ostygnie!\nWartę z Rożnawskim do świtu pełnił Włoch Roberto Gibbencione…\n- Ale błysnąłeś Jasiu… - zaczął – Madeiros jest w porządku, a ty chciałeś na niego ludzi podburzyć!\n- Zawiniły emocje… - tłumaczył się Rożnawski – Wcale tak nie myślałem, samo poszło…\n- Pilnuj się następnym razem…\n- Daj mi już spokój Roberto! Pilnujmy obozu, bo cały czas gadasz, nic nie słychać, a dzici potrafią się cicho skradać…\nRożnawski był rozżalony ciągłymi pretensjami towarzyszy… Oddalił się od Włocha i powoli obchodził obóz dookoła…\n- Tęskni mi się za krajem! - mówił sam do siebie - A najbardziej brakuje mi polskiego jedzenia i gorzałki! Smutki trzeba zalać czymś mocniejszym, a nie wodą ze strumienia!!!\nDo świtu brakowało jeszcze dwóch godzin, ale nie wszyscy spali...\n- Czemu nie śpisz Rafale? – zapytał Robert Pachocki.\n- Coś nie mogę – odparł Kobyłecki - Niedługo znowu będziemy bić się z Indianami. Poza tym żal mi tej dziewczyny…\n- No tej – pokazał głową na kobietę spacerującą kilkanaście metrów dalej.\n- Coś jej się stało… Kiedyś była taka żywa, rozmowna, ale odkąd wróciła z tej misji przy hiszpańskiej kopalni złota zmieniła się radykalnie…\nObserwowaną kobietą była Agnieszka Jagna Dębska… Mężczyźni nie wiedzieli, że wciąż cierpi po stracie Diego Floresa… Nigdy nie byli tak naprawdę razem, a czuła, że znali się całe życie… Wiedziała, że nigdy nie zaakceptuje, że Hiszpan nie żyje.\n- Boże! – myślała głośno – Pozwól mi cofnąć czas. Zabierz mnie zamiast niego! Proszę!\nAutor: limmberro Limmberro o wtorek, stycznia 29, 2019 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: indiańskie koce, indiańskie konie, indiańskie ubrania, jaka whisky najlepsza, rodzaje whisky, soki owocowe własnej roboty, tania whisky, woda ze strumienia\nEpopeja polsko-indiańska (86, fragment IV)\n- Krwawy Gomez wrócił! – darł się o świcie jeden z piratów – Będzie tu za kilka minut!\nNiebawem do osady San Escobar faktycznie zbliżało się kilkunastu konnych…\n- Będzie tu spokój?! – krzyczał z daleka przywódca piratów – Ha ha ha!\n- Witaj Krwawy Gomezie! – rzekł pirat Gruby Alberto – Udała wam się wyprawa?\n- Połowicznie! Zaczęło się dobrze, ale później w okolicy zaroiło się od Hiszpanów i bezpieczniej było po prostu odpuścić. A co u was dranie?\n- Mamy dla ciebie niespodziankę!\n- Tak? Uwielbiam niespodzianki! Mów! Mów szybko Alberto!\n- Sam zobacz! Niespodzianka, a właściwie niespodzianki są w szopie…\nKrwawy Gomez natychmiast ruszył we wspomnianym kierunku, otworzył drzwi …\n- No proszę, dziewczynki! Ładnie się spisaliście hultaje! – chwalił – Te dwie z brzegu od razu do mojej kwatery! Pozostałe niech czekają na swoją kolej! Ha ha ha!\nPiraci pochwycili dwie pierwsze z brzegu kobiety, którymi okazały się Paulina Połniakowska i Monisława Maciejewska. Obie opierały się, ale nie miały szans obronić się przed silnymi mężczyznami.\n- Skąd je wzięliście Alberto?\n- Przypadkiem natrafiliśmy na jakiś statek. Okazało się, że wszyscy mężczyźni upili się winem… No to wpadliśmy na pokład i porwaliśmy kobiety.\n- A czemu nie przejęliście statku? Skoro wszyscy tam pijani byli? Do stu tysięcy diabłów co za durnie! Czy wy myślicie, że ja będę żył wiecznie?!\n- Fakt, nie pomyśleliśmy… Ale to była bardzo spontaniczna akcja, byliśmy nieliczni, a nie mieliśmy pewności, że pod pokładem nie ma innych, nie pijanych…\n- Dobrze już dobrze! Nie tłumacz się Alberto! Póki co idę do kwatery, zmęczony jestem, jutro pomyślimy. Kiedy je porwaliście?\n- Możliwe, że ich szukają. Przypilnuj, żeby straże były czujne!\nKrwawy Gomez poszedł w kierunku własnej kwatery, którą był okazały drewniany dom.\n- Sasza! Zrób mi moją ulubioną herbatkę! Tylko tak jak cię uczyłem!\n- Tak proszę pana!\n- Są w pokoju…\nKrwawy Gomez najpierw poszedł do innego pomieszczenia…\n- Muszę jeszcze raz te przeklęte mapy przeglądnąć!\nNiedługo potem Sasza przyniósł zamówioną herbatkę…\n- Pfuj! Co to ma być?! – wrzeszczał Krwawy Gomez – Ile razy durniu jeden mam ci mówić jak to się parzy?! Precz, bo cię skrócę o głowę psi synu!\nPrzestraszony Sasza uciekł czym prędzej przed dom…\n- Do stu diabłów! – krzyczał wódz piratów – Czy ja zawsze muszę sam wszystko robić?!\nKrwawy Gomez był wielkim miłośnikiem yerba mate – indiańskiej herbaty z Paragwaju.\nKobiety z wielkim niepokojem przyglądały się i przysłuchiwały się temu wszystkiemu, były bardzo wystraszone…\n- Paulina! Boję się! – szepnęła Monisława.\nKrwawy Gomez krzątał się dość długo w prowizorycznej kuchni, słychać było jak gotuje wodę… Po czym niespodziewanie pojawił się obok kobiet…\n- Będzie tu spokój?! – wrzasnął znienacka.\n- Proszę nic nam nie rób! – krzyknęła Połniakowska.\n- No nie! – odparł po polsku zrezygnowany pirat – Jaki ten świat mały!\nKobiety były tak przestraszone, że nawet nie zorientowały się w pierwszej chwili, że pirat przemówił do nich w ich ojczystym języku…\n- Wszystkiego się spodziewałem – kontynuował Gomez – ale Polki tutaj?\nPo dłuższej chwili do kobiet dotarło, że pirat zna ich język…\n- Nie bójcie się już… Rodaczkom nic nie zrobię…\nKobiety opowiedziały mu w jaki sposób dotarły do Nowego Świata, następnie głos zajął pirat…\n- Naprawdę nazywam się Marcin Pychowiański. Dzieciństwo spędziłem na Rusi, w rodzinnej wsi. Problemy zaczęły się, gdy ojciec nie wrócił z wyprawy… Prawdopodobnie zginął lub przepadł w tatarskiej niewoli… Mną i rodzeństwem zajął się wuj. Po kilku latach musieliśmy opuścić majątek, wuj bowiem albo przepił albo w inny jakiś sposób zrujnował nas wszystkich. Trafiliśmy do Niemiec, do rodziny na Pomorze Szczecińskie, wuj wkrótce zresztą zmarł. Miałem wtedy ledwie siedem lat, ciągnęło mnie do wielkiego świata, często bywałem w porcie szczecińskim. Aż pewnego razu wszedłem na pokład statku, który zaraz potem wypłynął… Co miałem robić? Ukryłem się pod pokładem… Okazało się, że statek płynął do Hiszpanii… Odnaleziono mnie dzień później, ale kapitan okazał się miłym człowiekiem i pozwolił mi pozostać. Do końca podróży musiałem tylko myć pokład, bardzo ciężka praca jak dla siedmiolatka, ale nie dałem po sobie poznać, że jest mi ciężko… Gdy już dotarliśmy do celu kapitan już nie był taki miły, okazało się, że sprzedał mnie na inny statek! Tym razem płynący do Nowego Świata! Było to świeżo po jego odkryciu… Traf chciał, że nasz statek zaatakowali piraci… Zabili wszystkich, poza mną… Przygarnął mnie kapitan Rudobrody. I odtąd musiałem być jeszcze bardziej krwiożerczy niż oni! Kilka lat temu Rudobrody zginął podczas walki z Hiszpanami i zostałem wybrany kapitanem. Hiszpanie byli na naszym tropie, musieliśmy kilkukrotnie zmieniać kryjówki, od dwóch lat jesteśmy tutaj w San Escobar… Teraz wy opowiedzcie mi o kraju!\n- A ten Sasza? – zapytała Połniakowska – Bo to przecież nie hiszpańskie imię?\n- Zapomniałem… On też był na tym statku co zaatakował Rudobrody… Sasza Rusański tak go nazwałem, Rusin, sierota jak ja, mój służący, bo do niczego innego się nie nadaje! Nawet yerby nie potrafi zrobić! Lepiej opowiadajcie o kraju…\n- Co chcesz wiedzieć ? – zapytała Maciejewska.\n- Wszystko! Wyjechałem w 1503 roku… Kto teraz jest królem?\n- Już nie Aleksander Jagiellończyk… - wyjaśniała Maciejewska – Zmarł trzy lata później. Obecnie na tronie mamy Zygmunta I (Starego – dop. autor).\nWtem ciszę nocną przerwał krzyk kobiety… Krwawy Gomez vel Marcin Pychowiański wybiegł pośpiesznie z domu…\n- Co tu się dzieje?! – darł się za chwilę – Przecież zakazałem wchodzić do szopy!\nOkazało się, że pirat Victor wszedł do szopy, złapał Annę Von Stollar i chciał się z nią oddalić w ustronne miejsce.\n- Obciąć mu przyrodzenie! – rozkazał Krwawy Gomez.\nDwóch piratów pochwyciło Victora i niechybnie wypełniliby rozkaz przywódcy…\n- Krwawy Gomezie błagam! – płaczącym głosem wstawił się za winowajcą stary Pablo – Proszę cię w imię krwi jaką razem przez lata przelaliśmy! Oszczędź go, wiesz że on jest dla mnie niczym syn… Nigdy cię o nic nie prosiłem, aż do teraz!\nLament starca wzruszył Pychowiańskiego, który po dłuższej chwili zastanowienia odparł…\n- Odwołuję rozkaz. Robię to tylko przez wzgląd na ciebie Pablo! Ale wiedz i niech wszyscy wiedzą, że jeśli jeszcze raz Victor przekroczy próg tej szopy to osobiście wbiję mu sztylet w serce! A ty Pablo stracisz język!\n- Chyba będzie dobrze Monisławo! – cieszyła się Połniakowska.\n- Chyba tak. Ale wiesz co?\n- Nie mówmy mu, że tam w szopie nie są same Polki…\n- No tak, są przecież Czeszki, Ukrainka i Niemki… Masz rację! Nie wiadomo jak się zachowa w stosunku do nich…\nTymczasem w szopie…\n- Anna! Nie bój się! – przytuliła Niemkę Sabina Sviderkova – Już jesteś bezpieczna!\n- Do tej pory nie wiem co się stało… - denerwowała się Dominika Guzikova.\n- Ten obleśny typ zakradł się i porwał Annę! – wyjaśniła Renata Jarczykowska – Potem pojawił się ten ich herszt, głośno krzyczał na tego obleśnego, no ale ostatecznie Annie nic się nie stało i trafiła z powrotem do nas.\n- Jezu! Co nas tu jeszcze czeka?! – odparła na to Guzikova – A co z Monisławą i Pauliną?\n- One trafiły do tego ich przywódcy… - skwitowała Sviderkova – Biedne, nie wiadomo co z nimi…\n- Myślisz, że je zhańbił? – ożywiła się Von Stollar.\n- A po co by je tam wzięli? – skomentowała Jarczykowska – Boże! Czy nas ktoś ocali? Czy wszystkie zostaniemy tak zhańbione?\nTymczasem na statku „Nefretete” kniaź Sławomir Wigurko doprowadził do spotkania z Macudowskim, który wyraźnie uchylał się od ratowania kobiet…\n- Mówiłem ci już wyraźnie kniaziu, że nie mam czasu!\n- Żądamy wysłania ekspedycji mającej na celu odnalezienie zaginionych kobiet!\n- Chcesz to idź, nie trzymam cię! To wszystko?\n- Nie! Sam nie pójdę, musi iść nas więcej!\n- Wszyscy nie pójdziecie! Ktoś musi zostać by bronić statku w razie ataku!\n- Ilu może iść?\n- Rozpoznaj najpierw kto będzie chciał z tobą iść i wróć za godzinę!\n- Żądamy przywrócenia zabranego żołdu!\n- Nie ma mowy! Kara za wypite wino musi być!\n- To wino nie było tyle warte!\n- Ja tu ustalam zasady i co ile jest warte!\nMacudowski bardzo zdenerwowany pędem ruszył do swojej kajuty… Wigurko chciał poruszyć jeszcze kilka tematów, ale … nie miał już z kim rozmawiać. Ruszył więc pytać ludzi kto z nim pójdzie na poszukiwania…\nPo godzinie wrócił do Macudowskiego…\n- Tylu was nie pójdzie!\nRozpoczęły się długie targi co do liczebności misji ratunkowej… W między czasie przez pokład przeleciał nagi Rosjanin Zbereznikov głośno wołając w swoim stylu…\n- Tego weź na pewno! – syknął Macudowski – Działa mi na nerwy!\nOstatecznie stanęło na tym, że na poszukiwania mieli udać się: kniaź Wigurko, szlachcic Sebastian Sokoliński, Ivan Zbereznikov i zbir Jamróz…\n- Daj nam jeszcze Kaliskiego! – wypalił znienacka Wigurko.\n- Co? Wykluczone! – zawołał Macudowski – Właśnie! Dobrze, że mi o nim przypomniałeś! Jeszcze dzisiaj każę go powiesić!\n- Misja będzie niebezpieczna! Przyda się ktoś na szpicy… Jak go napadną dzicy, my zdążymy się uratować! Taki kozioł ofiarny…\nMacudowski zastanowił się chwilę…\n- Dobrze, bierzcie go! Po powrocie go powieszę! Jeśli wrócicie…\n- Co za cajmer! – powiedział pod nosem Wigurko.\n- Coś tam powiedział? – oburzył się Macudowski.\n- Nic, nic… Że Kaliski tak czy siak zginie…\nNiedługo potem pięciu śmiałków zeszło na ląd…\n- Wigurko! Ty mi powiedz – zagadnął Jamróz – Gdzie ty chcesz tych kobiet szukać? My nawet nie wiemy kto je porwał i gdzie…\n- Szukajmy śladów…\n- A jeśli je łodziami uprowadzono? To przez tydzień możemy tu szukać i nic nie znajdziemy…\n- Rozglądnijmy się póki co… A ty co proponujesz Jamróz?\n- Też nie wiem, ale staram się brać pod uwagę różne okoliczności.\n- Może warto by się rozdzielić? – zaproponował Sokoliński.\n- Też o tym myślałem – odparł Wigurko - Zbyt duże jednak ryzyko. Jesteśmy na nieznanym lądzie, mogą tu być dzicy nie wiadomo jak nastawieni… Gdzie Zbereznikov?!\n- Poleciał w tamtym kierunku! – wskazał Sokoliński.\n- Czy ktoś mnie rozwiąże? – zapytał nagle Kaliski.\n- Rozwiążcie go! – polecił Wigurko.\n- Ale Macudowski zakazał! – bronił się Jamróz.\n- Gdy dzicy zaatakują będzie nas o jednego więcej! – tłumaczył kniaź – Zwłaszcza, że Zbereznikov poleciał cholera wie gdzie!\nJamróz już nie polemizował dalej, rozwiązał Kaliskiego i dał mu nawet nóż…\n- Ale po powrocie oddaj!\nMijały godziny, ale nie mogli natrafić na żadne ślady… Nagle usłyszeli przeraźliwy krzyk…\n- Zbereznikov wraca – skwitował sucho Wigurko.\n- Jakoś inaczej teraz woła – zauważył Kaliski – Lepiej uważajmy!\nZa chwilę ukazał się im szybko biegnący Rosjanin, a kilkadziesiąt metrów za nim pędziło trzech Indian…\n- Ratujcie! – wołał Zbereznikov – Oni chcą mnie zabić!\nIndianie szybko zorientowali się, że białych jest więcej. Zatrzymali się, po czym wolno zaczęli podchodzić… Gdy już byli blisko, jeden z Indian podszedł do białych na odległość kilku kroków, po czym wskazał palcem na Rosjanina…\n- Imapi yelo! Tezi lecanu imra goyana!\nWigurko dał znać dzikiemu, że w ogóle go nie rozumieją… Indianin domyślił się, że tak właśnie jest i zaczął bardziej obrazowo pokazywać… Znowu wskazał na Zbereznikova, następnie pokazał jakby coś jadł i zaczął masować się po brzuchu…\n- Jak dla mnie – skomentował Kaliski – to albo chcą go zjeść albo to on ukradł im jedzenie, ha ha ha.\n- Zbereznikov! – zdenerwował się Wigurko – Co się stało? Mów do stu tysięcy piorunów!\n- Yyyy – zaczął nieśmiało Rosjanin – No dobrze! Powiem! Pobiegłem przez ten las, biegam sobie biegam…\n- Do rzeczy! – wkurzył się zbir Jamróz.\n- No i biegam… Aż tu nagle wyczułem w powietrzu … pieczyste! Podbiegłem bliżej, no i znalazłem ognisko, a nad nim piekł się taki mały królik… Skubnąłem dla smaka, ale dobre było… no i tak po trochu…\n- Całego im zeżarłeś? – śmiał się Sokoliński.\n- No, tak jakby…\n- Wszystko jasne! – skwitował Wigurko – Musimy ich teraz jakoś udobruchać, bo nie wiadomo czy w pobliżu nie ma ich więcej…\nWigurko pomyślał chwilę… Po czym podszedł do Indianina, coś tam zaczął grzebać w kieszeni po czym wyciągnął małe nożyczki… Zademonstrował jak je używać – dzicy byli pod wielkim wrażeniem – a następnie wręczył je Indianinowi… Ten chętnie przyjął podarunek, skinął głową na znak pożegnania i wraz z towarzyszami pośpiesznie się oddalił…\n- A ty Zbereznikov! – powiedział dosadnie Wigurko – masz zakaz oddalania się!\n- Nawet jak przyjdą Kaczkuny?!\n- Tu są sami dzicy! Nie ma żadnych Kaczkunów! – złościł się kniaź.\n- Co za Kaczkuny? – dopytywał się Kaliski.\n- Tacy Rosjanie co ścigają Zbereznikova – wyjaśnił Wigurko.\n- A im co zjadł? – śmiał się Sokoliński.\n- Lepiej żebyś nie wiedział, he he – odpowiedział ze śmiechem Wigurko.\n- Śmiejcie się, śmiejcie! – odparł na to Zbereznikov – Jak przyjdą Kaczkuny nikomu nie będzie do śmiechu, tylko krew i śmierć!!!\n- Głodny jestem! – przerwał to wszystko zbir Jamróz – ten to się najadł, ale my?\nWigurko wyciągnął przygotowany na drogę prowiant i zaczął dzielić…\n- Dużo tego nie mamy, trzeba oszczędzać… A ty gdzie ręce wyciągasz?! Całego królika pochłonąłeś dopiero co!\n- Mały był… No i jak biegłem to zgłodniałem znowu… Zbyt duży wysiłek fizyczny…\n- Nawet mnie nie denerwuj! – złościł się Kaliski – idź jagód jakichś poszukaj!\nPo posiłku wznowiono poszukiwania, ale wciąż nie natrafiono na żadne ślady…\n- To nie ma sensu! – wściekał się Jamróz – Żadnych śladów! Nie mamy pojęcia nawet w którą stronę iść. A jak je porwali ci dzicy?\n- Też nie wiem co robić… - przyznał się Wigurko – ale nie możemy wrócić na statek z podkulonym ogonem, dopiero co ten łajdak Macudowski miałby używanie! Poza tym lepiej coś robić niż siedzieć na tym statku…\n- Ściemnia się już właściwie – zauważył Sokoliński – Prześpijmy się, rano zdecydujemy co dalej.\n- Ktoś musi czuwać – powiedział Kaliski – Jest nas pięciu, proponuję po 1,5 godziny każdy. Mogę zacząć…\nOkazało się, że w okolicy przebywało tylko trzech Indian, wracali z odwiedzin w zaprzyjaźnionej wiosce. Pierwszy raz napotkali białego człowieka, najbardziej zadowolony był ten co otrzymał nożyczki od Wigurki. Był to cenny rekwizyt którym mógł zaimponować współplemieńcom.\n- Dzicy! – zawołał zbir Dziobak.\nWszyscy na „Nefretete” zbiegli się na pokład…\n- Trzech ich idzie – zauważył zbir Chwaścior – Może by tak wyskoczyć i ich pojmać?\n- Nie zgadzam się! – zdenerwował się Macudowski – Już paru poszło i nie wiadomo czy żyją... Poza tym to mi pachnie zasadzką, niby trzech, ale jakbyśmy tylko wyszli na plażę to z zarośli wyskoczyłoby ich tysiąc! Żałuję, że pozwoliłem Wigurce na tą misję, osłabiliśmy przez to siły na statku!\n- Oni nawet nas nie zauważyli, idą dalej – skomentował Dziobak.\n- Dzicy są podstępni, mówię wam – kontynuował Macudowski – Absolutnie nie opuszczajmy statku! Pilnujmy się! Zębiszon! Podwoić warty, żeby nas w nocy nie zaskoczyli!\nMacudowski poszedł do swojej kajuty, był bardzo zdenerwowany, drżał i nie był w stanie tego opanować…\n- Evelline Rodaccio…\n- A to ty…\n- Pomóc ci jakoś? Cały drżysz…\n- Nie, nie… Źle się poczułem, ale już mi lepiej. Poradzę sobie. Przy okazji powiem, że szybko ci idzie nauka języka polskiego…\n- Agnieszka Krzemieńska mnie uczy…\nMacudowski z trudem starał się opanować drżenie ciała i gdy myślał, że już jest w miarę dobrze, wywrócił się przed samą kajutą… Roddacio błyskawicznie znalazła się przy nim, pomogła mu wstać i zaprowadziła do kajuty.\n- Ja? Ja nie wiem co to strach! Po prostu źle się poczułem…\n- Dobrze już dobrze…\nMinęło kilka godzin… Krzemieńska nie mogła zasnąć…\n- Gdzie ta ma mała Włoszka? – denerwowała się – Późno już, a jej wciąż nie ma! A zresztą dorosła jest!\nNastępnego dnia Wigurko z towarzyszami jeszcze nawet nie zdążyli nic postanowić, gdy nagle przy nich pojawił się jeździec… Był to pirat Victor. Upokorzony przez Krwawego Gomeza opuścił San Escobar i zmierzał do Hiszpanów by zdradzić im kryjówkę piratów. Pragnął zemsty!\n- Kim jesteś? – zapytał Wigurko.\nTrudności w porozumiewaniu były duże, nikt poza Victor nie znał hiszpańskiego, a on znał tylko hiszpański. Wigurko w końcu narysował na ziemi kobietę, następnie kilka kobiet i próbował wytłumaczyć piratowi, że ich szukają. Victor szybko zrozumiał i dał do zrozumienia, że wie gdzie ich szukać. Zdradził w którym kierunku mają iść, żeby dotrzeć do San Escobar. Następnie pożegnał się i odjechał.\n- Wszystko zrozumiałeś kniaziu? – dopytywał się zbir Jamróz.\n- Chyba tak – odpowiedział Wigurko – Wychodzi na to, że one są dzień marszu stąd. Nie wiem tylko kim był ten człowiek i u kogo są kobiety. Ciężko się było dogadać…\n- Nie traćmy czasu! Idziemy! – zarządził Kaliski.\n- Czekajcie! – wtrącił się Sokoliński – Idziemy tam w pięciu? Nie wiemy nawet z kim mamy do czynienia i ilu ich jest! No, bo one same tam przecież nie są!\n- Według mnie nie mamy co liczyć na Macudowskiego – skomentował Kaliski – Idźmy, zorientujemy się w sytuacji i zobaczymy co dalej.\n- Jestem za! – poparł go Wigurko.\n- A gdzie Zbereznikov? – zawołał nagle Jamróz – Znowu gdzieś polazł?\n- Jestem jestem! – krzyknął Rosjanin i za chwilę wyłonił się z krzaków – Proszę! Jeden królik ciach i drugi królik ciach! Pełno tu ich, dwa upolowałem. Nie będziemy przecież głodować!\n- No proszę! – pochwalił Kaliski – Spisałeś się przyjacielu!\nTymczasem na „Nefretete”… Macudowski obudził się i po chwili zobaczył Włoszkę Rodaccio, która przykucnęła w kącie i spała jeszcze…\n- Byłaś tu całą noc? – zapytał zdziwiony.\n- Wyjdź z kajuty, chcę się ubrać!\nKwadrans później Macudowski zwołał zebranie.\n- Postanowiłem! Jutro rano wracamy do Polski, niezależnie od tego czy nasi poszukiwacze wrócą czy nie! Tutaj jest zbyt niebezpiecznie!\n- Nie możemy ich zostawić! – protestował zbir Dziobak.\n- Postanowiłem! - powtórzył twardo Macudowski.\n- To po to przepłynęliśmy pół świata, żeby teraz ot tak zawrócić?! – dziwił się zbir Chwaścior.\nMacudowski nie odpowiedział już nic, po czym wrócił pośpiesznie do kajuty.\nAutor: limmberro Limmberro o środa, stycznia 16, 2019 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: czy yerba mate jest zdrowa, jak pić yerba mate, jaką kawę pić, Polacy w Ameryce XVI wiek, Polacy w Nowym Świecie, sposoby parzenia yerba mate, yerba mate w Polsce\nRadosnych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia, przyjemnego świątecznego wypoczynku życzy redakcja blogu limmberro.blogspot.com\nAutor: limmberro Limmberro o niedziela, grudnia 24, 2017 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: Boże Narodzenie 2017, polskie święta 2017, wigilia 2017 Polska, wigilia 2017 potrawy, życzenia na Boże Narodzenie\nEpopeja polsko-indiańska (86, fragment III)\nKabina czasu z esesmanami i kilkoma uprowadzonymi z XVI wieku osobami wylądowała…\nNiemcy po krótkim mocowaniu się otwarli ciężkie drzwi… Jakież było ich zdziwienie, gdy w odległości kilkudziesięciu metrów ujrzeli wpatrujących się w nich … rycerzy! Ci byli jeszcze bardziej zaskoczeni… Po chwili ciszy dowódca rycerzy dał znać łucznikom by zasypali niespodziewanych przybyszy gradem strzał… Esesmani w pośpiechu zaczęli zamykać drzwi… Jedna ze strzał dosięgła jednak Neumanna, który po chwili osunął się na podłogę…\n- Śmierć saracenom! – zawołał dowódca rycerzy – Na nich! Deus vult (Bóg tak chce)!\nRycerze ruszyli ławą w stronę zamkniętej już kabiny i zaczęli mieczami uderzać w drzwi i ściany.\n- Co się dzieje? – irytował się sturmbannfuhrer Otto Bauer.\n- Widocznie znowu nie trafiliśmy tam gdzie należy… - skwitował obersturmfuhrer Hermann Roede.\n- Szykować broń! – rozkazał Bauer – Zaraz im pokażemy gdzie raki zimują!\nNiemcy szykowali się do odparcia ataku na kabinę, choć trzeba przyznać, że ściany i drzwi wykonane były z naprawdę solidnej i grubej stali. Po początkowej furii rycerstwo zaprzestało obijania, niektóre miecze odczuły bowiem uderzenia zdecydowanie bardziej niż przedmiot ataku. Ponownie nastała dłuższa chwila ciszy, Niemcy mieli zaraz otworzyć drzwi i zaatakować, a rycerze przyglądali się dziwnej konstrukcji nie wiedząc jak ją „ugryźć”.\n- Coś się dzieje! – zawołał Schymann.\nKabina zaczęła się poruszać… Kilka chwil później zniknęła pozostawiając jeszcze bardziej zaskoczonych napastników…\nOkazało się, że wynalazca kabiny czasu profesor Loewenbringer ponownie pomylił się w wyliczeniach i esesmani zamiast w 1944 roku wylądowali w 1108 roku… Napastnikami byli prowansalczycy, którzy uczestniczyli w krucjacie do Ziemi Świętej…\n- Zaraz ich tu ściągnę pułkowniku Schminkel – wyjaśniał profesor – Nastąpiła mała pomyłka, zamiast w przyszłość wysłałem ich jeszcze bardziej w przeszłość… Dobrze wpisałem liczbę lat, ale w złą stronę…\nMinutę później potwierdziły się słowa uczonego, bowiem kabina faktycznie wylądowała… Esesmani wyszli na zewnątrz…\n- Witajcie! – rozpoczął profesor – Nie wszystko poszło jak zamierzaliśmy, ale to jest prototyp…\n- Zauważyliśmy – skwitował Bauer.\n- Nie wróciliście sami… - zauważył Schminkel.\nPoza esesmanami z kabiny wyprowadzono Bachulę i cztery kobiety: Angelinę Dudeiros, Sieviorettę, Kate Italian i Malwę Topollani.\n- To prezent dla fuhrera – wyjaśnił major.\n- Wypocznijcie – mówił pułkownik – Każdy z was otrzyma tydzień urlopu, a potem znowu wyruszycie w podróż w czasie… Miejmy nadzieję, że teraz już traficie tam gdzie trzeba! Profesor potrzebuje tych kilku dni, żeby wszystko dokładnie sprawdzić i całkowicie wyeliminować możliwość pomyłki!\nLedwie pułkownik skończył wypowiedź nastąpiło wielkie poruszenie…\n- Fuhrer! Nasz fuhrer niedługo tu będzie!\nNatychmiast przystąpiono do przygotowań…\n- Wszystko ma tu błyszczeć! – grzmiał Schminkel – Ma być tak czysto, że aż oczy mają boleć od patrzenia!\nGodzinę później samochód z Adolfem Hitlerem podjechał pod willę… Wódz III Rzeszy nie przyjechał sam, towarzyszyli mu reichfuhrer SS Heinrich Himmler i minister propagandy Joseph Goebbels.\nNapięcie w sali rosło, wielu wstrzymało oddech z wrażenia…\n- Gdzie moja nowoczesna broń?!!! – darł się już z korytarza Hitler – Wyślę was wszystkich na front wschodni!!!\nProfesor i pułkownik zbladli…\n- Co się stało?! Dlaczego nie mam obiecanej broni z przyszłości?? – rzucił wściekle fuhrer na starcie i groźnie zmierzył wzrokiem zgromadzonych.\n- Yyyy… - Loewenbringer – Robimy co w naszej mocy… To jest prototyp… Najważniejsze, że udało nam się sprowadzić nieuszkodzoną kabinę czasu z powrotem… Potrzebuję kilku dni, maksymalnie tygodnia, żeby wszystko sprawdzić, wprowadzić poprawki…\n- Nie mamy czasu! – krzyczał Hitler – Sowieci są coraz bliżej! III Rzesza potrzebuje broni z przyszłości, żeby posłać tą dzicz ze wschodu do piekła!\n- Kiedy kabina będzie znowu gotowa?!\n- Tak jak wspomniałem, maksymalnie tydzień…\n- Dobrze! To twoja ostatnia szansa i… twoja też pułkowniku! Jeżeli znowu się nie uda to marnie skończycie! Poślę was na pierwszą linię!\n- Dopilnuję, żeby wszystko poszło już właściwie… - wtrącił się pułkownik, po czym szybko zmienił temat… - Mamy prezent dla fuhrera!\n- Dla mnie? Jaki?\nSchminkel wskazał na Bachulę i kobiety…\n- To ma być prezent? – zirytował się Hitler – Po co mi oni?\n- Są z XVI wieku…\n- ? Wygonić i poszczuć psami! Albo nie… Z XVI wieku? Wiem! Oddać im doktorowi Mengele, ucieszy się, jeszcze nigdy nie robił eksperymentów na ludziach z przeszłości… To nawet może być ciekawe, ha ha ha.\nProfesor ośmielony lepszym humorem Hitlera zwrócił się ponownie do niego…\n- Oni są dowodem na to, że kabina czasu działa… Po odpowiednich przeróbkach i poprawkach zdobędziemy broń z przyszłości tak jak sobie tego życzysz fuhrerze!\n- Mam nadzieję! Gdzie załoga?\n- Posilają się w jadalni, są zmęczeni… - wyjaśniał Schminkel – Dałem im tydzień urlopu, żeby doszli do pełni sił…\n- Dobrze! Chce ich widzieć!\n- Mam ich tu wezwać?\n- Nie, sam do nich pójdę. Joseph! Heinrich! Za mną! I nikt więcej!\nKilka chwil później fuhrer wkroczył do jadalni. Zaskoczeni esesmani natychmiast poderwali się na równe nogi…\n- Heil Hitler! Sieg heil!\n- Spocznijcie! Chciałbym wam podziękować za udział w tej misji… - mówił fuhrer spokojnym tonem, po czym szepnął do Himmlera – Brawo! Sami aryjczycy! Dobrych ludzi wybrałeś… O ten – wskazał na Schymanna - to wręcz wzorcowy …\nHitler z podziwem oglądał esesmanów, po czym kontynuował…\n- Wasza misja nie do końca jest udana, ale do was nikt nie ma pretensji. Chciałbym, żebyście po zasłużonym urlopie wrócili i z jeszcze większym zaangażowaniem uczestniczyli w kolejnej wyprawie. Tym razem musi się udać, III Rzesza potrzebuje broni z przyszłości by raz na zawsze zniszczyć swoich wrogów! By już na zawsze zaprowadzić niemiecki ład i porządek na całym świecie! Pamiętajcie o tym! Jeżeli się uda zostaniecie bohaterami Niemiec, a pamięć waszych zasług dla kraju będzie wieczna!\nHitler długo jeszcze przemawiał… Kwadrans później był ponownie w samochodzie …\n- Nikt nie może dowiedzieć się o naszych planach! – grzmiał Hitler.\n- To są najpewniejsi ludzie z najpewniejszych! – zarzekał się Himmler.\n- Nigdy nie ma pewności! Żadnego nie podejrzewam, ale…\n- Kazać ich zabić i zastąpić innymi?\n- Skąd! Nie mogą jednak spędzić urlopu jak i gdzie im się podoba! Niech odpoczywają, ale żadnych kontaktów z kimkolwiek na zewnątrz…\n- Żony, kochanki? Obiecano im kontakty z rodziną…\n- W żadnym wypadku! Pomyśl coś!\n- Rozumiem… Wyślemy ich do ośrodka wypoczynkowego SS. Tam ściągniemy ich bliskich. Gdy ruszą znowu na misję ich bliscy będą musieli tam zostać do czasu zakończenia operacji…\n- Tak! Nie! Muszę do toalety!\nPo kilku minutach Hitler wypadł z toalety jak z procy…\n- Wołać natychmiast pułkownika Schminkela!\nOficer szybko pojawił się przed obliczem wodza…\n- Wszyscy wyjść poza pułkownikiem!\n- Kto to napisał na drzwiach kibla??!! – wykrzyczał Hitler i wskazał napis: „Przegrywacie tę wojnę!”.\nSchminkel zbladł, oparł się aż o ścianę…\n- Nie wiem, przeprowadzę śledztwo!\nWtem do toalety weszła sprzątaczka…\n- To pewnie ci polscy hydraulicy co tu byli rano!\nHitler zrobił się cały czerwony…\n- Co?! Co jacyś Polacy robili w najpilniej strzeżonej willi na terenie Rzeszy?!!!!\n- Mieliśmy awarię…\n- Niemieckich hydraulików nie ma?! Gdzie ci Polacy?! Przesłuchać i zlikwidować!\n- Heinrich! – krzyczał Hitler do Himmlera, który zaniepokojony dłuższą nieobecnością wodza także pojawił się w toalecie – Co tu się dzieje?!\n- Nie wiem jeszcze… Ale winni zostaną ukarani!\n- Zostaniemy tu jeszcze! Zarządzam szczegółową inspekcję willi! – wrzeszczał wściekłym głosem fuhrer – A ci Polacy mają nie żyć do godziny!\n- Oni już nie żyją! – zapewniał Himmler – Zajmę się wszystkim!\n- I zamalować ten obrzydliwy napis! Natychmiast!\nInspekcja nie wykazała już większych uchybień… Hitler przyczepił się do kilku szczegółów, ale ogólnie był zadowolony… Już miał nawet pochwalić, jednak w ostatnim kontrolowanym pomieszczeniu czekała go przykra niespodzianka…\n- Co to ma być?! Dwóch niemieckich żołnierzy nago w jednym łóżku?! – grzmiał – Rozstrzelać! Natychmiast!\nJeden z esesmanów wyciągnął broń…\n- Nie tu! – syknął Himmler – Wyprowadzić i za rogiem!\nKwadrans później samochód z prominentami III Rzeszy odjechał…\n- Uff! – odetchnął pułkownik Schminkel – Ale było… Szukać tych hydraulików! Hans! Zadzwoń do doktora Mengele, niech powie gdzie dostarczyć tych z przeszłości!\n- Nie zostawisz mi jednej kobiety? – zapytał profesor – Jestem tak zajęty, a nie ma kto mi herbaty nawet zrobić…\n- Helga jest!\n- Ale Helga jest stara i brzydka! Zanim mi przyniesie zaparzoną herbatę to ta zdąży wystygnąć! A nie raz zdarzy się, że i zapomni… Jak mam pracować w takich warunkach?\n- Porozmawiam z Helgą, żeby to poprawić…\n- O! Tą brunetkę bym przygarnął… Nie tylko herbatę by mi zrobiła, ale i pomogła przy pracy…\n- Nie słyszałeś co powiedział Hitler? Mają trafić do doktora Mengele!\n- Ale jak jedna się zawieruszy to nikt nie zauważy…\n- Dosyć! Nie, nie i nie!\nKuchnia. Major Bauer zakomunikował swoim ludziom, że jutro rano wszyscy wyjadą do ośrodka wypoczynkowego SS. Tam też spotkają się ze swoimi bliskimi.\nEsesman Schymann, a właściwie sowiecki szpieg, poszedł do toalety. Był bardzo ostrożny…\n- Jesteś wreszcie J24! – powiedziała cicho sprzątaczka.\n- Witaj Walentyno! Proszę! – Schymann przekazał jej małą zwiniętą kartkę.\nTymczasem polscy hydraulicy Baraniecki i Horoński dotarli na obrzeża miasteczka…\n- Po co to napisałeś baranie?! – denerwował się Baraniecki – Przecież oni to zobaczą i się wściekną! Możliwe, że już są na naszym tropie!\n- Nie mogłem się powstrzymać i sam jesteś baran!\n- Cicho! Znowu się kłócicie?! – warknęła na nich Małgorzata Raczkiewicz – Dowiedzieliście się co?\nHoroński już miał odpowiedzieć…\n- Nie tutaj! Do środka!\nCała trójka weszła do niedużego domu. Czekał już tam na nich kapitan AK, pseudonim „Technolog”…\n- Widzieliśmy, że kabina czasu wróciła… - zaczął Baraniecki.\n- Poza esesmanami z kabiny wyprowadzono mężczyznę i cztery kobiety w bardzo dziwacznych strojach… Nie wyglądali na ludzi z przyszłości… Nie mogliśmy podejść zbyt blisko by nie budzić podejrzeń…\n- Niemcy nie wyciągnęli żadnej broni ze środka? Może jakieś plany? – dopytywał się oficer.\n- Gdzie są teraz ci dziwni ludzie z kabiny?\n- Hitler kazał oddać ich doktorowi Mengele… Ale według mnie oni nie są z przyszłości…\n- Według ciebie szeregowy… Nie możesz być tego w stu procentach pewny!\n- Te ich ubrania… Jakby przybyli z kilku wieków wcześniej…\n- Moda zmienia się, często jednak coś powraca… Możliwe, że to Niemcy specjalnie ich tak ubrali, żeby zmylić obce wywiady… Szkoda, że nie dowiedzieliście się czegoś więcej!\nNastała chwila ciszy… Następnie kapitan zwrócił się do Raczkiewicz…\n- Sierżancie! Musicie zorganizować odbicie przynajmniej jednej osoby z tej grupy! Najlepiej mężczyznę… Nieważne czy są z przyszłości czy z przeszłości! Londyn by nam nie wybaczył pomyłki, a jeszcze bardziej bezczynności! Działajcie według instrukcji, tam też znajdziecie zaszyfrowaną datę i miejsce naszego następnego spotkania. Powodzenia.\nChwilę później oficera już nie było…\n- Gosia! Musimy ci coś jeszcze powiedzieć … - zaczął nieśmiało Horoński.\nHoroński opowiedział o napisie w toalecie…\n- Czy wyście oszaleli?! Wchodzicie do jaskini lwa i zamiast zachować szczególną ostrożność to robicie coś takiego?!\n- To on! – nie wytrzymał Baraniecki.\n- Przecież Niemcy się wściekną! Jestem pewna, że już was szukają, a jak nie to niebawem! Przez was nasza nowa misja jest zagrożona! Jak my teraz zbliżymy się do tych Szwabów ?! Durnie jesteście, ale mam pomysł!\n- Szukają dwóch hydraulików… Mężczyzn… Kobiet nie będą szukać…\n- Ty będziesz Erika, a ty Estera… A ja Marlena! I od tej pory rozmawiamy tylko po niemiecku, bo w łeb zdzielę! I choćby skały… Do stu piorunów musi się udać!\nAutor: limmberro Limmberro o czwartek, listopada 23, 2017 3 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: adolf hitler, gestapo, heinrich himmler, III Rzesza, Joseph Goebbels, propagada III Rzeszy, słynni hitlerowcy, słynni naziści, SS, wielkie Niemcy\nEpopeja polsko-indiańska (86, II fragment)\nPołączone siły I i II polskich wypraw do Nowego Świata zmierzały w kierunku południa, w pobliżu Góry Niedźwiedziej dołączył Niemiec Helmuth ze swoją rodziną i bliskimi Pratelickiego. Pozostali Polomancze, Germanopacze i Kozakezi w między czasie w zdecydowanej większości „ulotnili się”… Pozostał tylko wierny Ciężka Ręka i kilku wojowników z rodzinami… W powietrzu czuć było straszny niepokój związany ze zbliżającymi się tysiącami dzikich ścigających Polaków… Patrole donosiły o bliskim sąsiedztwie mas złowrogich Indian…\n- Dobrze Cię widzieć Helmucie! – zawołał Jan Pratelicki – A gdzie ci Hiszpanie, którzy Was atakowali? Może warto byłoby zawrzeć z nimi jakiś pakt?\n- Nie wiem… - odparł Niemiec – Odstąpili jakiś czas temu i ślad po nich zaginął. Mój syn Zwinny Jeleń Norymberga ruszył za nimi, poszli na wschód…\nTymczasem Hiszpanie… Pozbawiony władzy konkwistador Jose Manuel Bakuleros tak zbałamucił pilnującego go strażnika, że ten oswobodził go, a następnie Bakuleros przy pomocy wiernych mu żołnierzy doprowadził do pojmania Jose Fortezesa i Pablo Vincento Magierosa…\n- Zlekceważyliście Bakulerosa kanalie! – grzmiał – W innych okolicznościach czekałaby was tylko gałąź i sznur, ale nie czas teraz na to! Wracamy zabić tych Indian!\nHiszpanie pod wodzą Bakulerosa wrócili pod Górę Niedźwiedzią, ale nie zastali tam już Helmutha i grupy starców, kobiet i dzieci… Zamiast nich w okolicy roiło się od Komanczów, Apaczów i innych Indian…\n- Strzelać! Zabijać dzikusów! – darł się Bakuleros.\nHiszpanie wyposażeni byli w armatki, które siały popłoch wśród czerwonoskórych… Indianie atakowali z różnych stron, krew lała się obficie… Po kilku godzinach nastąpił spokój…\n- Jakie mamy straty Gonzalez? – pytał Bakuleros.\n- 60 zabitych i wielu rannych…\nHiszpanie wciąż dysponowali blisko 100 żołnierzami, dodatkowo naprawdę wielką siłą były armatki, które dziesiątkowały Indian…\nTymczasem Indianie zwołali naradę…\n- Wielu naszych odeszło do Krainy Wiecznych Łowów – rozpoczął wódz Apaczów Mescalero Śmiały Lis.\n- Nie cofniemy się! – zapowiedział wódz Komanczów Tłusty Brzuch – Zaatakujemy w nocy! Podkradniemy się w pobliże Bladych Twarzy i … zabijemy się! Do świtu ich skalpy zawisną u naszych pasów! Howgh!\nHiszpanie nie zamierzali czekać do zmierzchu i po cichu zaczęli odwrót ku południu…\n- Te dzikusy nie wiedzą z kim zadarli! – grzmiał Bakuleros – Jeszcze mnie popamiętają!\nOdgłosy walki dotarły do polskiego obozu…\n- Indianie musieli zetknąć się z Hiszpanami – skomentował dowódca pierwszej wyprawy Michał Potylicz.\n- Też tak myślę! – dodał dowódca drugiej wyprawy Jerzy Doniecki – Myślę, że mamy nad nimi przynajmniej kilka godzin przewagi… Ruszajmy! Nie wiadomo czy Hiszpanie to przeżyją… Rano zwiadowcy doniosą nam co i jak…\nCała grupa ruszyła w kierunku południowym, by po kilkugodzinnym marszu zarządzić kolejny postój…\n- Musimy odpocząć! – zadecydował Pratelicki – Poczekajmy na wieści od zwiadowców, wtedy podejmiemy decyzje…\n- Zgoda! – zawołał Potylicz.\nWiększość zdecydowała się na sen, ale nie wszyscy...\nAnna Hynowska nie mogła zasnąć… Od jakiegoś czasu z Polakami przebywał były hiszpański strażnik lochów Pablo Madeiros, a Hynowska miała hiszpańskiego jeńca Alvaro… Madeiros błyskawicznie przyswajał sobie język polski, co spowodowało, że Polka miała coraz lepszy kontakt ze swoim jeńcem…\n- Co ma dzisiaj Alvaro wyryć na drzewie Anno? – zapytał Madeiros.\n- Młoda już byłam, piękna już byłam, teraz chcę być tylko bogata! (29 maja). Po hiszpańsku ma być!\nDzień później napis na drzewie dostrzegła Maria Di Brasilia (ta sama co uciekła Kozakowi Czarnience i Włochowi Roberto Gibbencione).\n- Jakie to piękne! – zawołała sama do siebie Maria, a następnie wyryła „fajne to” pod tym napisem…\nHistoria ta była prawdopodobnie inspiracją dla twórców facebooka J. Takie XVI-wieczne: lubię to.\n- Zwiadowcy wrócili! – wołał Budzanowski.\nKilka minut później Anglik Martin Swayze Von Bigay relacjonował…\n- Hiszpanie są jakieś dwie godziny stąd, poruszają się dość szybko w naszym kierunku. Nie mogliśmy nawiązać kontaktu, bo wszędzie roi się od Indian…\n- Ilu jest tych Hiszpanów? – zapytał Jerzy Doniecki.\n- Około stu…\n- W porządku tropicielu. Wracaj do reszty, my ruszamy dalej, żeby Indianie nie podeszli za blisko.\nAnglik oddalił się…\n- Co proponujecie? – zwrócił się do pozostałych Doniecki.\n- Z jednej strony dobrze by było połączyć się z Hiszpanami – odparł Potylicz – Ale z drugiej strony nie wiadomo czy im ufać… Poza tym skoro Indian jest tak dużo, to chyba lepiej poświęcić Hiszpanów i oddalić się.\n- Tylko dokąd zmierzamy? – wtrącił się Pratelicki – W wiosce Polomanczów nie mamy szans na obronę przed taką ilością przeciwników. A gdy już w końcu dotrzemy do Wielkiej Wody to co dalej?\n- Trudno liczyć, że akurat jakiś statek będzie przepływał… - skwitował Niemiec Helmuth.\n- Macie jakieś inne wyjście? – zdenerwował się Doniecki – Skoro nie mamy szans z Indianami to musimy uciekać!\n- Spokojnie! – uspokajał Potylicz – Kierujmy się na południe, a potem zobaczymy. Jak nie będzie wyjścia to będziemy walczyć, do ostatniej kropli krwi!\nKwadrans później Polacy ruszyli ku południu…\nZwiadowcy byli w stałym kontakcie z główną grupą… Kilka godzin później Piotr Laszlo Tekieli stawił się przed dowódcami…\n- Indianie otoczyli Hiszpanów i nie puszczają ich dalej! Ci okopali się na pozycjach i ostrzeliwują się z armatek…\n- Jak daleko są? – zapytał Potylicz.\n- Cztery godziny stąd…\n- Jak oceniasz szanse Hiszpanów?\n- Mogą się długo bronić, szanse na przedarcie mają nikłe. Dzikich są tysiące!\nTymczasem w obozie okrążonych Hiszpanów…\nPo kilku godzinach szturmów Indianie nagle całkowicie umilkli…\n- Złowroga ta cisza – skomentował Pablo Vincento Magieros.\n- Uwaga! – zawołał jeden z żołnierzy – Idzie w naszym kierunku pojedynczy Indianin!\n- Nie strzelać! – zawołał Jose Manuel Bakuleros – To musi być poseł! Nie strzelać!\nKilka minut później Indianin stawił się przed obliczem Bakulerosa… Za pomocą gestów bardzo obrazowo przedstawił sytuację Hiszpanów, a następnie opisał żądania Indian – pozwolą odejść, ale jak ci oddadzą konie i broń…\n- Jeszcze czego! – zaczął krzyczeć Bakuleros – Zostaniemy bezbronni, a oni nas potem wyrżną jak barany! Brać go!\n- Przecież to poseł! Sam mówiłeś! – przerwał Magieros.\n- Cicho! Bo zacznę załować, że cię kazałem uwolnić! Brać go!\nKilku żołnierzy pochwyciło Indianina, chwilę później zbliżył się doń Bakuleros…\n- Giń dzikusie! – zawołał i sprawnym ruchem nożem poderżnął mu gardło – Jednego mniej!\nW tej samej chwili rozległ się potężny ryk tysięcy indiańskich gardeł, który sprawił, że wielu Hiszpanom ciarki przebiegły po całym ciele. Kilka minut później rozpoczął się kolejny szturm, poprzedzony zarzuceniem Hiszpanów tysiącem strzał…\n- Nasze siły topnieją… - ocenił Magieros – Znowu mamy kilku zabitych i jeszcze więcej rannych. Jose! Nie mamy szans, w końcu ulegniemy…\n- Dzisiaj w nocy podejmiemy próbę przedarcia się! Damy radę!\nTymczasem Polacy postanowili zrobić dłuższy postój…\n- Skoro Indianie zatrzymali się przy Hiszpanach to mamy przewagę, z tego co donoszą zwiadowcy już ponad osiem godzin. Jest szansa na dłuższy odpoczynek i pokrzepiający sen – mówił Doniecki.\n- Zgadzam się, trzeba dać ludziom i koniom odpocząć – odparł Potylicz.\nPo ustaleniu wart obóz pogrążył się we śnie… Pierwsi na wartę udali się Kozak Czarnienko i Włoch Roberto Gibbencione…\n- Myślisz, że pułkownik wyznaczył nas pierwszych na wartę za karę? – zapytał Gibbencione.\n- Chyba tak. Za to, że nam ta Brasilia uciekła…\nNie wszyscy mogli spać… Mariusz Roch Kowalski kręcił się strasznie, przewracał z boku na bok…\n- Co się tak kręcisz? – syknął leżący obok Kozak Rych Bodczenko – Spać innym nie dajesz!\n- Głodny jestem… Jak tu spać jak kiszki marsza grają?\n- Przecież jadłeś kolację!\n- Chyba kpisz wącholu! Te dwa kęsy strawy ciężko nazwać kolacją!\n- To co ja ci zrobię? Uciekamy od Indian, nie mamy czasu na szukanie pożywienia! Ciesz się, że coś w ogóle dają!\n- Wolę zginąć z rąk dzikich niż przymierać głodem!\n- Śpij, nie marudź!\nKowalski poczekał aż Bodczenko uśnie, a następnie powoli zaczął czołgać się w kierunku zarośli…\n- Pst! – wyszeptał Czarnienko – Chyba coś słyszałem, tam przy zaroślach!\nNastała cisza, obaj wartownicy nasłuchiwali…\n- E tam… Zdawało ci się – skomentował Gibbencione.\n- Nie idziemy sprawdzić na wszelki wypadek?\n- Nie. Może jakieś zwierzę, nic tam się nie dzieje…\n- Ja idę, muszę mieć spokojną głowę.\nKozak poszedł w kierunku, z którego słyszał podejrzany dźwięk, ale nic nie znalazł.\n- Miałeś rację, musiało mi się przesłyszeć albo to było jakieś zwierzę …\nKowalski leżał w zaroślach bez ruchu, dopiero jak wartownicy oddalili się w inne miejsce wstał i powoli zaczął się oddalać…\n- Muszę znaleźć coś do jedzenia! Muszę!\nO świcie zarządzono pobudkę, dwa kwadranse później wymarsz. Kozak Bodczenko nie mógł znaleźć Kowalskiego… W pierwszej chwili chciał powiadomić dowódców, ale szybko zrezygnował z tego zamiaru…\n- Jeszcze go za dezertera wezmą… Mam nadzieję, że wie co robi…\nJego rozmyślania przerwał Rosjanin Kuczunow.\n- Kozaku! A gdzie waszmość Kowalski?\n- Yyyy… Nie wiem, ale chyba poszedł w ustronne miejsce w wiadomo jakim celu, a co?\n- W sumie nic. Wiem, że z niego słynny łasuch, a mnie coś żołądkiem strasznie rzuca… Polubiłem go, więc chciałem mu oddać swoje przydziałowe śniadanie…\n- Nie, Tobie nie.\n- To głowy nie zawracaj!\nKuczunow oddalił się, ale rozmowie przysłuchiwał się Tomasz Szlachtowski…\n- Mnie możesz powiedzieć Rychu… Gdzie Mariusz?\n- W nocy oddalił się, narzekał na głód…\n- Poszedł na coś zapolować?\n- Tak myślę…\n- Przepraszam, że się wtrącę - powiedziała przechodząca obok Czeszka Cekierova - Jak pan Kowalski ma problemy to... mam odpowiednie zioła, które mu z pewnością pomogą.\n- Dobrze - odparł nieco zaskoczony Szlachtowski - Powiemy mu o tym.\nCekierova oddaliła się...\n- Pamiętaj Lelkova - powiedziała chwilę później do swojej rodaczki - Trzeba ludziom w potrzebie zawsze pomagać.\n- To miłe. Ale mi to nikt w niczym nie pomaga!\n- A co ci się dzieje moja droga?\n- Nogi wchodzą mi w ... nie powiem gdzie!\n- Mam specjalną maść rozgrzewającą, na pewno ci pomoże. Dać ci?\n- Na razie nie, może później...\nPo kilkugodzinnym marszu zarządzono krótki postój… Do głównego obozu ponownie przyjechał Tekieli z kolejnymi wiadomościami…\n- W nocy Hiszpanie przedarli się przez szeregi Indian! Ponieśli duże straty, ale zrobili to! Kierują się także na południe!\n- Ile mamy przewagi? – wypytywał Potylicz.\n- 8, może 9 godzin… Hiszpanie w trakcie szturmów i brawurowego przedarcia stracili wiele koni, więc nie poruszają się już tak szybko jak wcześniej.\n- Wracaj Laszlo do reszty i informujcie nas dalej – zarządził Doniecki – Trzeba wysłać patrole na południe, musimy wiedzieć jak daleko jeszcze mamy.\n- Według mnie – wtrącił się Pratelicki – Jutro wieczorem powinniśmy dotrzeć nad Wielką Wodę.\n- Znasz te okolice lepiej od nas – skomentował Potylicz – Ale wyślijmy zwiadowców, żeby sprawdzili czy nie ma tam innych Indian, Hiszpanów itd.\nGrupa zbierała się do dalszego marszu, wcześniej wyruszyli zwiadowcy: Janczurowski, Kozak Robaczenko i Przemko Nowacki.\nAutor: limmberro Limmberro o poniedziałek, września 25, 2017 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Apacze kontra Komancze, broń indian, co jedli apacze, co jedli komancze, polowania indian\nEpopeja polsko-indiańska - Kolejne części (74-85)\nWychodząc na przeciw prośbom czytelników kontynuuję scalanie napisanych już wcześniej części... Tym razem części od 74 do 85, poniżej bezpośredni link.\nEpopeja - części: 74-85\nDalsze losy opisane są w części 86 (ostatniej). Ze względu na wielowątkowość i niespotykane wręcz nagromadzenie bohaterów, głównie II, III i IV planowych owa część dzielić się będzie na kilka fragmentów.\nEtykiety: co jedli Indianie, indiańskie konie, w co bawili się Indianie, zabawy i gry indiańskie\nEpopeja polsko-indiańska - Kolejne części (51-73)\nWychodząc na przeciw prośbom czytelników kontynuuję scalanie napisanych już wcześniej części... Tym razem części od 51 do 73, poniżej bezpośredni link.\nEpopeja - części 51-73\nAutor: limmberro Limmberro o niedziela, września 24, 2017 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: powieść fantasy, powieść historyczna, powieść przygodowa, powieść wszechczasów\nEpopeja polsko-indiańska - Kolejne części (25-50)\nWychodząc na przeciw prośbom czytelników kontynuuję scalanie napisanych już wcześniej części... Tym razem części od 25 do 50, poniżej bezpośredni link.\nEpopeja - części 25-50\nEtykiety: co to jest epopeja, epopeja narodowa, Kazimierz Pułaski w USA, polacy a indianie, Tadeusz Kościuszko w USA\nEpopeja polsko-indiańska - Pierwsze 24 części\nWychodząc na przeciw prośbom czytelników - po raz kolejny - przypominam pierwsze 24 części powieści (scalone w jednym poście).\nW najbliższym czasie w takim sam sposób scalone zostaną części 25-50, 51-75 i 76-85.\nZ pewnością ułatwi to lekturę powieści :)\nLink do części 1-24:\nAutor: limmberro Limmberro o środa, września 20, 2017 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Indianie Ameryki Północnej, indianie kontra biali, jak hiszpanie traktowali tubylców, polacy i indianie, rdzenni mieszkańcy ameryki\nMuzyka - Mongolskie granie\nFajnie grają te kobiety z Mongolii! Wyobraźmy sobie jaki byłby hit jakby pojawił się wśród nich znany wykonawca! Na polskie warunki - widzę Krzysztofa Krawczyka lub Kayah!\nAutor: limmberro Limmberro o poniedziałek, sierpnia 07, 2017 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: Mongolia kiedyś i dziś, mongolia znana i nieznana, mongolska muzyka, mongolska muzyka ludowa, mongolskie granie, Polska Mongolia, Ułan Bator


Oferta pracy: Operator Centrum Operacyjnego | SGU\n[Praca w SGU] Operator Centrum Operacyjnego SGU\nNasza firma rozwija się w dynamicznym tempie, dlatego poszukujemy nowego Operatora do Centrum Operacyjnego SGU. Jeżeli chcesz współpracować z ekspertami w zapewnianiu bezpieczeństwa życia, zdrowia i mienia, zapoznaj się z poniższą ofertą!\nNa czym polega praca na stanowisku Operator Centrum Operacyjnego SGU?\nzależy Ci, by zarabiać dobrze i jesteś gotowy na ciężką pracę przynoszącą realne korzyści dla firmy i klienta,\njesteś czujny i potrafisz w skupieniu, z sokolą precyzją obserwować to, co dzieje się wokół Ciebie,\njesteś gotowy przyjąć odpowiedzialność za wykonywane zadania i bezpieczeństwo firmy klienta,\npotrafisz zachować zimną krew i podejmować racjonalne decyzje pod presją czasu,\nnieustannie dążysz do rozwoju swoich umiejętności i poszerzenia wiedzy,\npodchodzisz do pracy sumiennie i z nastawieniem, że Twoje działania mają przynieść realny efekt,\npotrafisz wychodzić poza schematy myślowe i przewidywać potencjalne zagrożenie.\nWłaśnie takich osób szukamy do Naszego zespołu. Jeżeli każde z tych zdań jest o Tobie, wyślij do nas swoje zgłoszenie. My jesteśmy gotowi na to, by przyjąć odpowiedzialność za bezpieczeństwo biznesu Naszych Klientów, a Ty?\nNaszym celem jest zapewnianie bezpieczeństwa pracy i biznesu. Łączymy w swojej pracy tradycyjne rozwiązania oraz autorskie rozwiązania technologiczne. Opracowaliśmy system SOVA i VIKI, które pozwalają na precyzyjną analizę obrazu z kamer oraz całodobową ochronę wskazanego obszaru. Zadaniem Naszych Operatorów jest reakcja na sytuację zagrożenia w trybie natychmiastowym. To Oni podejmują decyzję o kolejnych krokach. Stawiamy przede wszystkim na efektywne działania, które pozwalają przyjąć odpowiedzialność za bezpieczeństwo interesów Klienta. Dążymy do tego, by każdy czuł się wygrany i zadowolony ze współpracy. SGU zostało założone z poczucia odpowiedzialności za bezpieczeństwo innych. Sprawdź, na czym może polegać Twoja praca: Monitoring wizyjny w SGU!\nTwoim zadaniem będzie czuwanie nad obrazem z monitoringu wizyjnego, który jest stale analizowany przez system VIKI. Kiedy pojawi się sytuacja zagrożenia, niebezpieczne zdarzenie, zostanie wysłany do Ciebie odpowiedni sygnał. Teraz przychodzi czas na Twoje zadania. Musisz zachować zimną krew i trzeźwy umysł. Tutaj liczy się natychmiastowa reakcja. Dlatego tak ważna jest umiejętność pracy pod presją. To Ty interpretujesz przesłany obraz i odpowiednio reagujesz. Musisz osobiście wydać komunikat głosowy, adekwatny do sytuacji. Jeżeli to nie pomoże, wówczas podejmujesz decyzję o wezwaniu grupy interwencyjnej. Ponadto Twoim zadaniem będzie odbieranie zgłoszeń od Klientów o włączeniu lub rozbrojeniu trybu agresywnego lub dozoru wizyjnego.\npracę zmianową w wymiarze 8 godzin (w tym zmiany nocne),\nwynagrodzenie 3 500 zł oraz premie i bonusy,\nwszystkie niezbędne narzędzia do pracy oraz wsparcie mentorów/dowódców,\npracę w siedzibie przy ul. Świętochłowickiej 14, 41-909 Bytom,\njesteś gotowy na rozliczanie pracy, która przynosi realne efekty,\nmasz wykształcenie średnie, a Twoja znajomość języka angielskiego jest na poziomie komunikatywnym,\nlubisz pracę przed komputerem,\nszukasz pracy stacjonarnej w Bytomiu.\nJeżeli jesteś zdecydowany na rozpoczęcie współpracy z SGU, wyślij do nas zgłoszenie. Czekamy na Twoje CV! Pamiętaj, aby zawrzeć klauzulę z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych osobowych. Prosimy o wysyłanie dokumentów na adres e-mail: rekrutacja@sgu.com.pl W tytule wiadomości e-mail należy wpisać: Praca: Operator Centrum Operacyjnego\nPrevCzarny łabędź w ekonomii – kiedy to, co niemożliwe, staje się rzeczywistością\n[Praca w SGU] Młodszy specjalista instalacji niskoprądowych SGUNastępny


» O nas MAGOS home Nieruchomości – zarządzanie najmem Świnoujście, sprzedaż nieruchomości i wynajem\nMAGOS home Nieruchomości to biuro, które powstało z myślą o naszych Klientach, by zapewnić im bezpieczne i profesjonalne pośrednictwo w wynajmie i sprzedaży nieruchomości mieszkaniowych, apartamentów oraz domów mieszkalnych. Naszą specjalizacją jest zarządzanie najmem długoterminowym mieszkań w Świnoujściu.\nBogate doświadczenie zawodowe zdobywane już od 1994 r., pozwoliło nam w 2009 r.w Świnoujściu stworzyć jedno z niewielu biur, które wyspecjalizowało się w obsłudze nieruchomości mieszkaniowych:\n– zarządzamy mieszkaniami przeznaczonymi na wynajem długoterminowy,\n– pośredniczymy w wynajmie i sprzedaży mieszkań, apartamentów i domów mieszkalnych,\n– profesjonalnie przygotowujemy nieruchomości mieszkaniowe do sprzedaży i wynajmu – przyspieszamy ich sprzedaż lub wynajem stosując usługę Home Stagingu ( więcej w zakładce: HOME STAGING ).\n– kancelarią komorniczą,\n– kancelariami notarialnymi,\n– rzeczoznawcą majątkowym,\n– doradcą kredytowym,\n– brokerem ubezpieczeniowym,\n– projektantem wnętrz,\n– firmami remontowymi.\nZapewniamy kompleksową obsługę formalno-prawną. Jesteśmy z naszym Klientem podczas całego procesu przeprowadzania transakcji: od momentu rozpoznania oczekiwań Klienta, poprzez negocjowania warunków umowy, aż do momentu jej podpisania w kancelarii notarialnej.\nPrzywiązujemy szczególną uwagę do zasad etyki zawodowej pośredników nieruchomości oraz moralnych w kontaktach międzyludzkich. Z entuzjazmem i pełnym zaangażowaniem wspieramy naszych Klientów w podejmowaniu życiowych decyzji wiążących się z wyborem wymarzonej nieruchomości.\nWszelkie transakcje odbywają się pod nadzorem doświadczonego pośrednika posiadającego licencję zawodową nr 584. Jesteśmy członkami Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości. Posiadamy ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, co gwarantuje pełne bezpieczeństwo transakcji zawieranych przez naszych Klientów.\nPośrednik nieruchomości nr lic. nr 584\nZarządca nieruchomości nr lic. nr 28752\nTel.: 888 535 333\nTel.: 505 939 400


Zegarki sportowe (107) Garmin Fenix 7 (16) Garmin Fenix 6 (8) Garmin Epix 2 (3) Garmin Forerunner (17) Garmin Vivoactive (1) Garmin Venu (5) Garmin Vivomove (2) Garmin Enduro (1) Garmin Instinct (16) Garmin Lily (1) Garmin Tactix (5) Garmin Quatix (5) Garmin Approach (3) Garmin Swim (1) Polar Vantage (6) Polar Ignite (1) Tomtom Runner Spark (3) Zegarki Garmin (84) Zegarki Coros (6) Zegarki sportowe męskie (88) Zegarki sportowe damskie (38) Zegarek do biegania (93) Zegarek do triathlonu (49) Zegarki taktyczne (16) Zegarek golfowy (5) Smartwatch sportowy (101) Smartwatch damski sportowy (37) Zegarek z pulsoksymetrem (80) Pulsometry (91) Zegarki wg typu (103) Zegarki elektroniczne (98) Zegarki survival (49) Zegarki męskie na pasku (90) Srebrne zegarki damskie (20) Zegarki inteligentne (98) Garmin 7 (21) Zegarki solarne (31) Białe zegarki męskie (30) Tanie zegarki męskie (10) Zegarki outdoor (55) Zegarki kwarcowe (98) Srebrne zegarki męskie (27) Zegarki wodoszczelne (98) Zegarki z wysokościomierzem (82) Eleganckie zegarki damskie (33) Tanie zegarki damskie (11) Zegarki do ćwiczeń (93) Smartwatch z nfc (51) Zegarki dotykowe (28) Czarne zegarki damskie (58) Zegarki z nfc (51) Eleganckie zegarki męskie (62) Złote zegarki damskie (9) Zegarek do pływania (45) Smartwatch do 1000 zł (9) Zegarki luksusowe (94) Czarne zegarki męskie (92) Zegarki na raty (100) Zegarki damskie na pasku (70) Złote zegarki męskie (9) Zegarek fitness (93) Zegarek trekkingowy, w góry i do wspinaczki (8) Zegarki do garnituru (63) Białe zegarki damskie (30) Zegarek z krokomierzem (99) Zegarek z kompasem (85)\nCoros (6) Garmin (82) Polar (10)\n2018 (1) 2019 (14) 2020 (14) 2021 (9) 2022 (48)\nBieganie (93) Golf (59) Pływanie (79) Rower (51) Triathlon (62)\nNie (46) Tak (50)\nNie (18) Tak (77)\nNie (28) Tak (60)\nNie (65) Tak (26)\nNie (3) Tak (88)\nBrak (3) Na klatce piersiowej (1) Na nadgarstku (94)\nGarmin drugiej generacji (6) Garmin trzeciej generacji (33) Inny czujnik (31)\nNie (52) Tak (44)\nNie (37) Tak (52)\nNie (27) Tak (63)\nNie (57) Tak (36)\nNie (45) Tak (51)\nNie (10) Tak (85)\nNie (13) Tak (84)\nNie (15) Tak (76)\nNie (6) Tak (90)\nNie (8) Tak (88)\nNie (4) Tak (90)\nNie (16) Tak (79)\n10 ATM (58) 15 ATM (1) 3 ATM (6) 5 ATM (30)\nNie (25) Tak (69)\n11h - 16h (11) 16h - 20h (3) 6h - 10h (3) do 136h (1) do 162h (3) do 289h (4) do 37h (1) do 54h (4) do 578h (6) do 70h (6) do 90h (3) Powyżej 20h (50)\n1 tydzień (4) 1 tyg. - 2 tyg. (23) 3 tyg. - 4 tyg. (15) do 10 dni (3) do 139 dni (3) do 173 dni (3) do 28 dni (7) do 365 dni (1) do 38 dni (2) do 4 dni (2) do 5 dni (3) do 57 dni (1) do 6 dni (4) do 8 dni (1) Powyżej 5 tyg. (23)\nZegarki elektroniczne wyposażone w pulsometr widuje się coraz częściej na nadgarstkach nie tylko biegaczy, ale także kolarzy, pływaków oraz miłośników trekkingu. Smartwatche Garmin, Polar i Coros służą do monitorowania aktywności fizycznej oraz stanu zdrowia użytkownika. Wyróżniają się bogatymi możliwościami sportowymi, wytrzymałą obudową oraz dużą żywotnością baterii.\nPod katalogiem dostępnych produktów wyjaśniamy, jakie rodzaje znajdziesz u nas w sklepie oraz czym rożni się zegarek elektroniczny od zwykłych czasomierzy.\nod 936.00 zł\nZegarek elektroniczny – rodzaje\nW sklepach z elektroniką sportową znajdziesz wiele różnych modeli. Wybierając zegarek elektroniczny dla siebie, zdecyduj się na taki, który najlepiej odpowiada na Twoje potrzeby. Jeżeli głównie biegasz albo pływasz, kup zegarek maksymalnie przystosowany do danej dyscypliny. Dzięki temu będziesz mógł wykorzystać 100% możliwości urządzenia.\nZegarki elektroniczne - jakie wersje znajdziesz w naszym sklepie?\nZegarki do biegania – pulsometry przeznaczone dla biegaczy wyróżniają się niską wagą oraz rozbudowanymi możliwościami w zakresie analizy potreningowej. Urządzenia takie, jak Garmin Forerunner czy Polar Vantage V zostały wyposażone w dokładną nawigację, a w przypadku tego ostatniego, także w testy wydolnościowe (biegowy i kolarski oraz test regeneracji nóg).\nZegarki do pływania – modele dla pływaków (np. Garmin Swim) mierzą parametry istotne podczas treningu w wodzie. Może być to SWOLF, CSS lub pomiar tętna przy interwałach.\nZegarki z pulsoksymetrem – w tej grupie znajdziesz zegarki elektroniczne, które oprócz optycznego czujnika tętna zostały wyposażone w pulsoksymetr. To moduł służący do pomiaru wysycenia krwi tlenem. Wiedzę w tym zakresie możesz wykorzystać zarówno do wstępnej diagnostyki zdrowia, jak i do oceny stopnia aklimatyzacji wysokościowej. Aktualnie, na wprowadzenie w swoich produktach pulsoksymetru zdecydowały się dwie firmy – Garmin (m.in. seria Fenix 6, Forerunner, Tactix) oraz Coros (modele Apex Pro, Coros Vertix).\nZegarki multisportowe – to urządzenia z których, korzystają osoby uprawiające dyscypliny łączone, np. triathlon, duathlon, swimrun. Znaleźć w nich można specjalny tryb multisportu, który pozwala połączyć ze sobą rejestrację kilku dyscyplin bez potrzeby manualnego wstrzymywania treningu. Elementem tego rozwiązania jest także rejestrowanie czasu spędzonego w strefach zmian „T” czy automatyczne przewijanie ekranów z danymi. Zegarek elektroniczny wyposażony w tryb multisportowy to m.in. Garmin Fenix 6, Forerunner 945 i 745 oraz Polar Vantage.\nZegarki militarne – seria militarnych pulsometrów adresowana jest do żołnierzy, członków służb mundurowych i osób, które często biorą udział w obozach przetrwania. Wyróżniają je funkcje takie jak tryb noktowizora, aktywność skoku ze spadochronu oraz rozbudowane funkcje nawigacyjne. Przykładem zegarka militarnego jest np. Garmin Tactix.\nJakie cechy wyróżniają sportowy zegarek elektroniczny?\nZegarki Garmin, Coros i Polar posiadają wiele cech, które wyróżniają je na tle konkurencji i sprawiają, że są one niezastąpione nie tylko podczas uprawiania intensywnej aktywności, ale także na co dzień.\nJakie funkcje znajdziesz w męskich i damskich sportowych zegarkach elektronicznych?\nPomiar tętna – nowoczesne zegarki elektroniczne (np. Garmin Fenix, Garmin Forerunner) posiadają wbudowany czujnik tętna z nadgarstka (OHR). Dzięki niemu jesteś w stanie śledzić na bieżąco intensywność treningu i kontrolować strefy wysiłku. Dla osób, które poszukują maksymalnie dokładnych pomiarów, poszczególni producenci oferują możliwość korzystania z opaski do pomiaru tętna montowanej na klatkę piersiową.\nNawigacja podczas aktywności – zegarki do biegania często są wyposażone w moduł nawigacyjny, obsługujący GPS oraz inne GNSS (np. GALILEO, GLONASS czy QZSS). Pozwala to na lepsze zaplanowanie trasy, a przede wszystkim na kontrolowanie przebytego dystansu oraz tempa. Niektóre urządzenia, jak np. Garmin Tactix są wyposażone w dodatkowe funkcje takie jak tworzenie niezależnych punktów nawigacyjnych czy interaktywna mapa topograficzna terenu.\nMonitorowanie zdrowia – zegarki elektroniczne mogą także badać podstawowe parametry zdrowotne użytkownika takie jak częstotliwość oddechów, poziom stresu, energii życiowej czy pracy serca. W niektórych zegarkach marki Garmin (np. Enduro i Instinct) znajdziesz także pulsoksymetr służący do monitorowania poziomu saturacji krwi.\nSen i wypoczynek – wielu sportowców, nie tylko początkujących, nie zdaje sobie sprawy z roli, jaką w naszym życiu odgrywa prawidłowa regeneracja i wypoczynek. To dlatego producenci elektroniki sportowej coraz częściej implementują w swoich urządzeniach funkcje związane z monitorowaniem jakości i ilości snu oraz regeneracji. W tych rozwiązaniach przoduje m.in. firma Polar, która wyposaża swoje zegarki w zaawansowane algorytmy pozwalające ustalić obciążenie treningowe, stopień zmęczenia poszczególnych układów organizmu oraz wskazówki umożliwiające poprawę jakości snu. Znajdziesz je w zegarkach Polar Vantage M, V oraz Ignite.\nAnaliza powysiłkowa – możliwość oceny swojej wydolności często jest jedną z najbardziej pożądanych cech przez osoby, które regularnie trenują. Zegarki elektroniczne dla sportowców pozwalają ocenić nie tylko dystans i prędkość poruszania się, ale zbierają informacje na temat pułapu tlenowego, kondycji tlenowej i beztlenowej, dynamiki biegu oraz kompleksowego obciążenia organizmu. W zależności od producenta zakres analizowanych parametrów może być nieco inny, ale z pewnością taki model pomoże Ci trenować mądrzej i szybciej osiągnąć cel.\nFunkcje Smart – modele elektroniczne, oprócz funkcji związanych z analizą aktywności fizycznej, posiadają także cechy typowego smartwatcha. Może to być np. odbieranie powiadomień i wiadomości e-mail, wykonywanie bezstykowych płatności czy słuchanie muzyki. Dzięki temu łatwiej będzie Ci utrzymać kontakt ze znajomymi i znaleźć czas na wspólny trening lub spotkanie. Rozwiązania smart znajdziesz m.in. w zegarkach Garmin Vivomove, Vivoactive, Venu oraz Lily.\nWytrzymała bateria – tym, co wyróżnia pulsometry dla osób aktywnych fizycznie, może być także wydajna bateria. Tanie smartwatche mało znanych firm najczęściej działają w trybie aktywności po kilka godzin. Zegarki Garmin, Polar i Coros potrafią wytrzymać bez ładowania nawet wiele dni (np. Garmin Enduro radzi sobie na trasie nawet 300 godzin, a Coros Apex ponad 100).\nZegarki elektroniczne - zalety z ich korzystania\nKorzystając z pulsometrów dla sportowców, możesz liczyć na wiele udogodnień, które sprawią, że Twój trening stanie się bardziej efektywny, a rezultaty pojawią się szybciej. Dzięki analizie swoich ćwiczeń możesz lepiej planować aktywność i wypoczynek.\nSamo korzystanie ze smartwatchy sportowych jest intuicyjne, a producenci wyposażają użytkowników w dostęp do dedykowanych platform. Dzięki nim wgrasz w zegarek elektroniczny trasę biegu, ocenisz progres swojej formy sportowej, a nawet oznaczysz stopień zużycia obuwia sportowego, w którym trenujesz.\nUniwersalność pulsometrów pozwala na korzystanie z nowoczesnych rozwiązań każdemu, bez względu na poziom zaawansowania. Nieważne czy jesteś początkującym amatorem i dopiero zaczynasz swoją przygodę ze sportem, czy trenujesz od lat i poszukujesz nowych bodźców treningowych, zegarki elektroniczne pomogą Ci przygotować się do wybranych zawodów, wrócić do formy po przerwie i poprawić życiowy rekord.


Siatkarki wróciły na tarczy - I liga siatkówki kobiet - wiadomości z Ostrowca Świętokrzyskiego\nSiatkarki wróciły na tarczy\nKS Murowana Goślina - AZS WSBiP KSZO Ostrowiec Św. 3:0 (25:23, 25:23, 25:18)\nAZS WSBiP KSZO: Nadziałek, Gawron, Kosiorowska, Król, Związek, Seta, Soja (L) oraz Staniucha, Brojek, Wyszomierska\nW meczu z jednym z faworytów do awansu ostrowczanki stoczyły dwa wyrównane sety. W pierwszym AZS WSBiP KSZO długo prowadził (18:21). Niestety w tym momencie gospodynie zdobyły cztery kolejne punkty w tym samym ustawieniu i zrobiło się 22:21. W końcówce obie drużyny powalczyły o zwycięstwo, ale to miejscowe wyszły zwycięsko z rywalizacji. Dla odmiany w drugim secie, to Murowana Goślina kontrolowała boiskowe wydarzenia, prowadząc już nawet różnicą pięciu punktów. Od stanu 21:18 skuteczną pogoń przeprowadziły tym razem ostrowczanki, doprowadzając do remisu (22:22) i kolejnej emocjonującej końcówki. Niestety i tym razem lepsze w decydujących momentach seta okazały się gospodynie. W trzeciej partii przewaga Wielkopolanek nie podlegała już dyskusji.\n- Byliśmy dobrze nastawieni psychicznie do tego spotkania. Tej postawy wystarczyło nam jednak tylko na dwa sety. Żal zwłaszcza przegranej w pierwszej odsłonie, która układała się po naszej myśli - ocenia Roman Murdza. - Rywalki skutecznie "ustrzeliły" jedną z naszych przyjmujących. Niestety nie miałem kim jej zastąpić na boisku, by odmienić naszą grę. Czekamy na powrót na boisko Mirki Kijakovej, która powinna dać mi więcej możliwości w rotowaniu składem. Niestety czas ucieka, a już w najbliższy weekend inaugurujemy rundę rewanżową. Do meczu z Politechniką Gliwice podejdziemy rządni rewanżu, za niespodziewaną porażkę z pierwszej kolejki - dodał szkoleniowiec AZS WSBiP KSZO.\nCzytany: 24577 razy,\nostatnio: 2020-02-21 23:04:02


Neymar w końcu wrócił na boisko. Brazylijczyk pauzował dwa i pół miesiąca - WP SportoweFakty\nW czwartek, po 81 dniach przerwy, Neymar znów wybiegł na boisko. Brazylijski gwiazdor Paris Saint-Germain pauzował przez dwa i pół miesiąca z powodu pęknięcia piątej kości śródstopia prawej stopy.\nMaciej Kmita 17 Maja 2018, 19:06\n26-latek urazu nabawił się podczas rozegranego 25 lutego ligowego meczu z Olympique Marsylia. Wstępne diagnozy mówiły jedynie o skręceniu stawu skokowego, ale dokładniejsze badania wykazały, że Brazylijczyk doznał też pęknięcia piątej kości śródstopia i musiał przejść operację.\nZ powodu kontuzji Neymar opuścił dziesięć ligowych spotkań oraz finały Pucharu Francji i Pucharu Ligi, ale w krajowych rozgrywkach PSG poradziło sobie bez niego, sięgając po trzy trofea. Uraz uniemożliwił jednak Brazylijczykowi także występ w rewanżowym meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Realem Madryt i bez pomocy Neymara paryżanie nie sprostali Królewskim.\nPo doznaniu urazu Neymar opuścił Francję i operacji poddał się w Brazylii. Pozostał w ojczyźnie też na cały okres rehabilitacji, co wzbudziło nad Sekwaną kontrowersje. Do Paryża Brazylijczyk wrócił dopiero 5 maja i od tego czasu pracował indywidualnie, a w czwartek po raz pierwszy trenował z zespołem.\n— Paris Saint-Germain (@PSG_inside) 17 maja 2018\nPSG zakończy ligowy sezon w najbliższą sobotę, ale scenariusz, w którym Neymar zagra przeciwko Caen, jest mało prawdopodobny. 26-latek ma wrócić do gry dopiero 3 czerwca podczas towarzyskiego meczu Brazylii z Chorwacją.\nW rozmowie z hiszpańskim dziennikiem "AS" przyznał, że obawia się powrotu na boisku tuż przed mundialem: - To będzie trudny moment, jeden z najtrudniejszych z jakimi zmagałem się podczas całej swojej kariery. Wielu się denerwuje przed moim powrotem na boisko, ale nikt nie jest bardziej zaniepokojony i nikt nie boi się bardziej ode mnie.\nCzy Neymar będzie w wysokiej formie podczas MŚ 2018?


Trump do Merkel: "Niemcy są winne USA sporo pieniędzy za potężną i drogą obronę" - Superbiz.se.pl\n19.03.2017, godz. 14:10\nAngela Merkel nie będzie najlepiej wspomniała swojego pierwszego spotkania z prezydentem USA Donaldem Trumpem. Przywódca Stanów Zjednoczonych podkreślił, że miał wspaniałe spotkanie z kanclerz Niemiec, a dodał też, że Berlin jest winny Ameryce sporo pieniędzy za potężną i bardzo drogą obronę NATO.\n"Chłodne przyjęcie", tak najkrócej można podsumować pierwsze spotkanie kanclerz Angeli Merkel z prezydentem Donaldem Trumpem. Gospodarz Białego Domu przyjął zaproszenie na szczyt szefów państw grupy G20 w Hamburgu, ale nie szczędził gorzkich słów pod adresem Niemiec i miał odmówić podania ręki szefowej niemieckiego rządu.\nZobacz również: Od niedzieli Niemcy będą mieć nowego prezydenta. Joachim Gauck rezygnuje z urzędu [ZDJĘCIA]\nTrump przyjął Angelę Merkel w piątek w Białym Domu, a w sobotę napisał na Twitterze: "Mimo tego, co słyszeliście od FAKE NEWS, miałem wspaniałe spotkanie z niemiecką kanclerz Angelą Merkel". "Niemniej jednak Niemcy są winne NATO ogromne sumy pieniędzy i Stany Zjednoczone powinny dostawać więcej za potężną i bardzo drogą obronę, jaką zapewniają Niemcom" - zaznaczył.\nPrezydent USA wyraził jednak uznanie dla wysiłków podejmowanych przez Merkel "w celu rozwiązania konfliktu na (wschodniej) Ukrainie, gdzie najbardziej chcielibyśmy poszukiwać rozwiązania pokojowego". Podziękował kanclerz za jej obietnicę zwiększenia wydatków na obronność, w tym przeznaczenia "przynajmniej" 2 proc. PKB na cele obronne.\nAgencja DPA przypomina, że podczas wspólnego zdjęcia Donald Trump odmówił podania ręki pani kanclerz, a podczas konferencji prasowej dość niezręcznie zażartował w kwestii podsłuchiwania jego i Angeli Merkel przez poprzedniego prezydenta Baracka Obamę.\nCzytaj koniecznie: Trump oszukał Polaków ws. wiz. Teraz UE wprowadzi je dla USA?\nSzefowa niemieckiego rządu spotkała się z prezydentem Trumpem w piątek, choć początkowo wizytę zaplanowano na wtorek, ale plany pokrzyżowała szalejąca na wschodnim wybrzeżu USA śnieżyca.\ntagi: angela merkel Donadl Trump nato niemcy USA Waszyngton autor: TŁ


18 października obchodzimy Europejski Dzień Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu – Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sopocie\n18 października obchodzimy Europejski Dzień Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu\n18 października 2021 19 października 2021 Agnieszka\nPolicja, Straż Graniczna, instytucje rządowe i pozarządowe starają się uświadomić społeczeństwu czym jest handel ludźmi i jak nie stać się ofiarą tego przestępstwa. W realizację tych działań wpisuje się również Pomorski Zespół do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi, powołany przez Wojewodę Pomorskiego w 2015 r.\nJednym z członków tego Zespołu jest pracownik socjalny naszego Ośrodka, koordynator Zespołu ds. Osób Bezdomnych Maciej Azarewicz. Pan Maciej uczestniczy m.in. w działaniach edukacyjnych prowadzonych przez Zespól. Szkolenia pracowników MOPS, MOPR, nauczycieli oraz przedstawicieli urzędów czy organizacji pozarządowych, mają na celu podnoszenie świadomości na temat procederu handlu ludźmi, rozpoznawania tego zjawiska i reagowania na sygnały współczesnego niewolnictwa.\nHandel ludźmi jest przestępstwem globalnym. Polega na wykorzystaniu człowieka przy użyciu zachowań, które w bezwzględności stosowania godzą w godność i wolność człowieka, naruszając przez to jego podstawowe prawa. Zjawisko handlu ludźmi w Polsce obserwuje się od lat dziewięćdziesiątych.\nPrzestępstwo handlu ludźmi polega na zniewoleniu osoby bez względu na jej wiek, płeć czy narodowość, przy pomocy szerokiego spektrum metod przestępczych, których finałem jest wykorzystanie osoby. Wykorzystywanie to może przyjmować bardzo różne formy. Przestępcy trudniący się tym procederem czerpią z niego olbrzymie korzyści finansowe. Przyjmuje się, iż handel ludźmi po handlu narkotykami, stanowi drugi najbardziej dochodowy interes zorganizowanych grup przestępczych. Szacuje się iż na świecie może być nawet 40 milionów ofiar tego przestępstwa.\nwykorzystanie w seksbiznesie,\nwykorzystywanie osób do wyłudzania kredytów i świadczeń socjalnych.\nSpecyfika działania służb zmienia się tak, jak zmieniają się metody postępowania sprawców. Bardzo dynamiczny rozwój nowych technologii sprawił, że to internet coraz częściej staje się miejscem, gdzie werbuje się osoby do wyjazdu za granicę.\nprzechowywanie (zatrzymywanie w jednym miejscu, przetrzymywanie w ukryciu),\nMożliwość potwierdzenia legalności pobytu, w sytuacji, gdy przebywają one na terytorium RP nielegalnie ( w ramach tak zwanego czasu na zastanowienie);\nMożliwość uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy m.in. z prawem do pracy;\nMożliwość uzyskania zezwolenia na pobyt stały przez ofiarę handle ludźmi na szczególnych warunkach, juz po 1 roku pobytu na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy dla ofiar handlu ludźmi.\nNiekaralności ofiar handlu ludźmi.\n+48 664 974 934 lub napisz na handelludzmibsk@policja.gov.pl\nPomorski Wojewódzki Zespół Do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi powołany został Zarządzeniem Wojewody Pomorskiego w 2015 roku. Zespół jest ciałem doradczym i opiniotwórczym Wojewody Pomorskiego w zakresie koordynowania, w ramach systemu pomocy społecznej, działań w zakresie zapobiegania handlowi ludźmi, oraz wsparcia udzielanego ofiarom tego procederu. Jest też platformą skutecznej wymiany informacji dotyczącej przeciwdziałania handlowi ludźmi na terenie województwa pomorskiego.\nOpracowanie MOPS Sopot na podstawie materiałów przygotowanych przez:\nkmdr ppor. SG Roberta Mroczeka – Przewodniczącego Pomorskiego Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi, funkcjonariusza Morskiego Oddziału Straży Granicznej w Gdańsku\npodkomisarz Barbare Gawłowicz – Witkiewicz – Członka Pomorskiego Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi, specjalistę Wydziału Prewencji Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku.\n← Zapraszamy na bezpłatne webinarium „Zagubieni w pandemii”\nPrzyłącz się do akcji: Sopocianie pomagają uchodźcom w Michałowie →\nMiejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sopocie > Aktualności > 18 października obchodzimy Europejski Dzień Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu


Tydzien najprostszych transakcji opcji. Otwarte zainteresowanie mozliwosci FX\nTydzien najprostszych transakcji opcji.\nStandard opcji określa m. Dzień wygaśnięcia jest także ostatnim dniem, w którym obraca się opcjami. Toksyczne opcje - struktura Bardzo często stosowane struktura. Dla opcji call przyjmuje wartości od 0 do 1, a dla opcji put od -1 do 0.\nIch wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych podstawowych. Rolę instrumentów bazowych mogą pełnić także akcje, waluty, kontrakty futures, obligacje itd. Zgodnie z polskim prawem opcje są papierami wartościowymi.\nOpcja daje nabywcy prawo, ale nie obowiązek, do kupna lub sprzedaży określonych instrumentów bazowych, po określonej cenie, w określonym czasie. Cenę, po jakiej kupujący ma prawo nabyć lub sprzedać aktywa, nazywamy ceną wykonania. Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje opcji opcje kupna call i opcje sprzedaży put.\nNabywca opcji kupna ma prawo, ale nie obowiązek, kupić określone aktywa, po Tydzien najprostszych transakcji opcji cenie, w określonym czasie. Nabywca opcji sprzedaży ma prawo, ale nie obowiązek sprzedaży określonych aktywów, po określonej cenie, w określonym czasie. W każdej giełdowej transakcji uczestniczą dwie strony kupujący i sprzedający.\nNa rynku opcji sprzedającego nazywa się wystawcą opcji. Wystawca opcji kupna ma obowiązek sprzedać określony instrument bazowy, po określonej cenie, w określonym czasie. Wystawca opcji sprzedaży ma obowiązek kupić określony instrument bazowy, po określonej cenie, w określonym czasie.\nRóżne prawa i obowiązki kupującego i sprzedającego niesymetryczność to podstawowa cecha charakterystyczna opcji. Tym instrumenty te różnią się od innych bardzo popularnych w Polsce derywatów kontraktów futures.\nW przypadku kontraktów futures prawa i obowiązki kupującego i sprzedającego są takie same. Powiedzmy, że przedmiotem transakcji są opcje kupna na WIG20 wygasające we wrześniu roku, których cena wykonania wynosi punktów. Ponieważ dostarczenie indeksu jest kłopotliwe w praktyce można jedynie dostarczyć portfel akcji wchodzących w skład indeksu WIG20rozliczenie transakcji następuje w gotówce.\nZe względu na możliwy sposób wykonania opcji wyróżniamy: - opcje europejskie - opcje amerykańskie Nabywca opcji europejskiej ma prawo wykonać opcję tylko w dniu wygaśnięcia. Kupujący opcję amerykańską ma prawo zrealizować ją w dowolnym momencie przed upływem terminu wygaśnięcia. Instrumenty notowane na giełdzie warszawskiej są typu europejskiego.\nStandard opcji Właściwości opcji, którymi Tydzien najprostszych transakcji opcji obracają na giełdach, są bardzo dokładnie opisane.\nSpis reguł, który określa cechy charakterystyczne opcji, nazywany jest standardem. Standard opcji określa giełda, która prowadzi obrót danymi instrumentami. Ponieważ jest wiele rodzajów opcji i wiele rynków, na których obraca się tymi instrumentami, istnieje wiele różnych standardów. Przed podjęciem działania na rynku opcji, Tydzien najprostszych transakcji opcji się ze standardem jest niezbędne. Bez tego nie będziemy wiedzieli Tydzien najprostszych transakcji opcji 3 4 jakich zasadach toczy się gra, w której zamierzamy wziąć udział.\nStandard opcji określa m. Giełda planuje wprowadzenie do obrotu także opcji na akcje te będą miały osoby standard. Sposób notowań Notowania opcji na WIG20 podawane są w punktach. Najmniejsza możliwa zmiana kursu tak zwany krok notowań wynosi 0,01 punktu, jeśli kurs opcji nie przekracza 5 punktów, lub 0,05 punktu, jeśli kurs przekracza 5 punktów.\nWartość opcji Wartości opcji to kurs przemnożony przez mnożnik. Dla opcji na WIG20 mnożnik wynosi 10 zł. Oznacza to, że wartość opcji notowanych po 17,6 pkt. Data wygaśnięcia opcji Opcje na giełdzie mają terminy wygaśnięcia zgodne z cyklem marzec, czerwiec, wrzesień, grudzień.\nOpcje wygasają w trzeci piątek miesiąca wygaśnięcia danej serii jeśli w tym dniu nie odbywa się sesja opcje wygasają w ostatnim dniu sesyjnym Tydzien najprostszych transakcji opcji trzecim piątkiem. Dzień wygaśnięcia jest także ostatnim dniem, w którym obraca się opcjami. Kurs wykonania Kurs wykonania to liczba równa wartości instrumentu bazowego, w stosunku do której określana będzie, z uwzględnieniem mnożnika, wysokość kwoty rozliczenia.\nZałóżmy, że jesteśmy posiadaczami opcji kupna, której kurs wykonania wynosi punktów. Wartość WIG20 w dniu wygaśnięcia opcji sposób wyliczania wartości indeksu, która brana jest pod uwagę przy rozliczaniu opcji, również określa specyfikacja wynosi punktów. Terminologia Poznanie terminologii charakterystycznej dla rynku opcji znacznie ułatwia poruszanie się po nim.\nMyśl jak Trader (30.03.21)\nI tak klasą opcji określamy wszystkie opcje danego typu kupna lub sprzedaży dotyczące określonego instrumentu. Wszystkie opcje tej samej klasy o tym samym terminie wygaśnięcia i kursie wykonania składają się na serię opcji. Seria opcji precyzyjnie określa, który instrument mamy na myśli. Przykładem serii opcji są marcowe opcje sprzedaży na indeks WIG20 z kursem wykonania punków.\nBrak przepływu pieniężnego pozwala powiedzieć, że opcja jest at-the-money lub out-of-the-money z tym, że opcjami at-themoney nazywamy te, których kurs wykonania jest bliski wartości instrumentu bazowego. Terminologii tej używa się w odniesieniu także do opcji europejskich, mimo że ich wykonanie możliwe jest tylko w dniu wygaśnięcia.\nO przepływach gotówki decyduje relacja między cenę wykonania opcji i aktualną wartością instrumentu bazowego.\nInstrumenty pochodne: Transakcje zabezpieczające ryzyko kursowe - Podatek dochodowy - psouu-wolbrom.pl\nZależność tę obrazuje poniższa tabelka. Opcje sprzedaży z kursem wykonania punktów będą out-of-the-money, opcje kupna z taką samym kursem wykonania, będą in-the-money. Słownik Większość terminów funkcjonujących na rynku kapitałowym pochodzi z języka angielskiego.\nNie inaczej jest w przypadku opcji. Niektóre określenia jak in-the-money, at-the-money i out-of-the-money funkcjonują praktycznie tylko w wersji oryginalnej. Opcja kontrakty opcyjny option option contract Opcja kupna call Opcja sprzedaży - put Opcje Tydzien najprostszych transakcji opcji - american option Opcje europejskie - european option Data wygaśnięcia - expiration strike date Cena wykonania realizacji opcji - excercise strike price Klasa opcji - option class Seria opcji - option series Szerokie możliwości Sama nazwa opcje najlepiej oddaje szerokie zastosowanie instrumentów.\nOpcje pozwalają np. Ale uwaga! Rozpoczęcie inwestowania na rynku opcji bez odpowiedniej wiedzy, może prowadzić do znacznych strat. Dla inwestorów instytucjonalnych opcje stanowią dobry instrument do zabezpieczania portfela akcji.\nMożliwy jest także arbitraż z wykorzystaniem opcji Cztery rodzaje pozycji Na rynku opcji możemy zająć cztery rodzaje pozycji: a. Załóżmy, że przedmiotem transakcji są opcje na WIG20 z kursem wykonania punktów, wygasające w marcu roku.\nNabywca opcji w zamian za premię opcyjną otrzymuje od wystawcy prawo do żądania wypłaty kwoty rozliczenia. Wystawca opcji w zamiana za premię zobowiązuje się do wypłaty kwoty rozliczenia. Prawa i zobowiązania stron transakcji opcjami Nabywca opcji Opcje kupna Prawo do otrzymania od wystawcy opcji kwoty rozliczenia. Opcje sprzedaży Prawo do otrzymania od wystawcy opcji kwoty rozliczenia.\nW kurs wykonania Pozycja długa w opcjach kupna Pozycja krótka w opcjach kupna Dochód W Wartość instrumentu bazowego Dochód W Wartość instrumentu bazowego 6 7 Pozycja długa w opcjach sprzedaży Pozycja krótka w Tydzien najprostszych transakcji opcji sprzedaży 5 1,5 W 4 0,5 Dochód W Jaki jest system handlu online w Indiach instrumentu bazowego Dochód -0,, Wartość instrumentu bazowego Premia opcyjna Nabywca opcji uzyskuje prawo do kupna lub sprzedaży określonych aktywów po określonej cenie, w określonym czasie.\nZa to prawo nabywca opcji płaci wystawcy tak zwaną premię opcyjną option premium. Premia równa jest giełdowemu kursowi opcji, przemnożonemu przez mnożnik. W przypadku opcji na WIG20 mnożnik wynosi 10 zł. Na konto wystawcy opcji wpływa zł. Załóżmy, że przedmiotem transakcji są wrześniowe opcje kupna na WIG20, których kurs wykonania wynosi punktów.\nKurs opcji wynosi 50 punktów. Przeanalizujmy, jak będzie wyglądała sytuacja nabywcy i wystawcy opcji, w zależności od wartości instrumentu bazowego w dniu wygaśnięcia. Założenia Tydzien najprostszych transakcji opcji czerwcowe, kurs wykonania punktów. Zyski nabywcy opcji są praktycznie nieograniczone, natomiast strata nie jest większa niż zapłacona premia.\nStraty wystawcy są nieograniczone - zysk limituje premia opcyjna. Porównanie wielkości potencjalnych strat z wystawienia i nabycia opcji pokazuje, że z tego punktu widzenia ryzyko wystawcy opcji jest większe. Dźwignia finansowa Nabywca opcji ma do dyspozycji potężną dźwignię finansową.\nPrzy stosunkowo niewielkiej kwocie inwestycji, która jednocześnie ogranicza ryzyko, ma szansę osiągnąć wysokie zyski. Aktualna wartość indeksu to punktów. Kupujemy opcje kupna o kursie wykonania pkt wygasające za 2 miesiące. Opcje kupujemy po 50 pkt.\nPremia, którą nabywca musi zapłacić, wynosi zł. Okazuje się, że mieliśmy rację w dniu wygaśnięcia opcji WIG20 ma pkt. Ryzyko inwestora w tej transakcji, rozumiane jako maksymalna dopuszczalna strata, wynosiło zł. Przedstawiona strategia miała tylko zobrazować działanie dźwigni finansowej, dzięki której mamy szansę osiągnąć znaczny zysk przy niewielkiej zmianie notowań instrumentu bazowego. Wykorzystuje ona tylko w minimalnym stopniu możliwości, jakie dają opcje.\nZobaczmy, jak wygląda ta sama sytuacja z punktu widzenia wystawcy opcji. Wystawca opcji kupna z kursem wykonania pkt. Tym samym zobowiązał się do wypłaty nabywcy opcji kwoty rozliczenia, gdy WIG20 wzrośnie powyżej kursu wykonania opcji.\nNowość na giełdzie - opcja na akcje - psouu-wolbrom.pl\nOpcje waniliowe - definicja opcji waniliowych - psouu-wolbrom.pl\nInstrumenty pochodne: Transakcje zabezpieczające ryzyko kursowe www.\nW tym wypadku tak właśnie się stało, ponieważ w dniu wygaśnięcia opcji WIG20 miał pkt. Wystawca opcji wypłacił nabywcy zł. Ponieważ wcześniej otrzymał premię opcyjną w wysokości zł, łączny wynik to zł.\nZwróćmy uwagę, że w tym wypadku dźwignia finansowa zadziałała na niekorzyść inwestora. Sposób zamknięcia pozycji Są dwa sposoby zamknięcia pozycji możemy poczekać do dnia wygaśnięcia opcji lub dokonać transakcji równoważącej offsetting posiadaną pozycję. Przedstawiony powyżej przykład zakładał przetrzymanie pozycji do dnia wygaśnięcia opcji. Do wygaśnięcia naszych instrumentów wciąż pozostał jeszcze miesiąc. Ponieważ wartość instrumentu bazowego poszła w górę, wyżej notowane są także opcje.\nOpcje kupna, za które płaciliśmy zł, teraz notowane są po pkt. Możemy dokonać transakcji równoważącej naszą pozycję, czyli wystawić opcję kupna z ceną wykonania pkt.\nIch wartość uzależniona jest od wartości instrumentów bazowych podstawowych. Rolę instrumentów bazowych mogą pełnić także akcje, waluty, kontrakty futures, obligacje itd.\nZ tytułu premii otrzymujemy zł.\nWygrany system handlu stawki


6,73 (1243 ocen\ti\t198 opinii) Zobacz oceny\nWrocław. Natalia jest z pozoru zwykłą trzynastolatką uczęszczającą do gimnazjum. Nic bardziej mylnego! Jest naprawdę zakręcona, spotykają ją tzw. ,,nastoletnie problemy". Jest od dawna zakochana w Jacku z jej klasy. Ale w pewnym momencie na jej drodze staje Bartosz...Przeczytajcie i dowiedzcie się co będzie dalej!\nNarracja pierwszoosobowa-opowiada Natka. Książka pisana w formie pamiętnika-podzielona na dni. Może się wydawać, że jest to ,,typowy głupi romans z nastolatką, która nie może się zdecydować w którym chłopaku się kocha". Ja też tak na początku myślałam, ale bardzo szybko się do niej przekonałam. Pisana jest takim językiem, wydarzenia są czasami zaskakujące, że po prostu chce się czytać. Doskonała książka o dojrzewaniu i pierwszych samodzielnych wyborach.