DOSTĘPNOŚĆ – Ursus Historyczny\nUrsus Historyczny - DOSTĘPNOŚĆ\nOpublikowano w dniu 7 marca, 2018 Autor: Ursus Historyczny\nSzablon strony Izby Tożsamości Ursusa spełnia standard dostępności WCAG 2.0 na poziomie AA wymaganym przez rozporządzenie Rady Ministrów o Krajowych Ramach Interoperacyjności z dnia 12 kwietnia 2012 roku potwierdzony przez pozytywny wynik przeprowadzonego w ich obrębie audytu. Szablon posiada semantyczny kod HTML, możliwość powiększania czcionki oraz wersję o wysokim kontraście. Dostępny dla niepełnosprawnych.\nMiejsca parkingowe dla samochodów znajdują się przy ul. Traktorzystów 20, przed budynkiem Domu Kultury „Miś” i Izby Tożsamości Ursusa, jak również przy ul. Traktorzystów 14 przy Ośrodku Kultury „Arsus”, gdzie znajduje się biuro Izby. Jednakże nigdzie nie ma wymalowanych na niebiesko miejsc parkingowych dla osób z niepełnosprawnością.\nW budynku przy ul. Traktorzystów 20 parter jest przystosowany dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Wjazd dla osób poruszających się na wózkach od ul. Traktorzystów z poziomu chodnika, bez rampy czy spadku. W środku budynku brak windy i mechanicznych platform. Na 1. piętro do ekspozycji Izby Tożsamości prowadzą jedynie schody. Pomocą służy miła obsługa.\nToalety są przystosowane na parterze budynku przy ul. Traktorzystów 20 do obsługi osób z niepełnosprawnościami ruchowymi.\nOczywiście, jest możliwość wejścia z psem przewodnikiem zarówno do biura Izby Tożsamości Ursusa jak i do pomieszczenia z ekspozycją.


POD FILARAMI Pobierowo - noclegi w pensjonacie (Pomorze Zachodnie)\nAdres Jodłowa 20\nTelefon +48 695 651 504\nStrona WWW www.podfilarami.com\nCena za noc od 40 zł do 70 zł\nInne obiekty noclegowe z naszej bazy w pobliżu POD FILARAMI\nAtrakcje w okolicy pensjonatu POD FILARAMI w Pobierowie\nZapraszamy na wypoczynek w Pensjonacie POD FILARAMI w Pobierowie! Oferujemy komfortowe i w pełni wyposażone pokoje. POD FILARAMI położony jest w Pobierowie przy ulicy Jodłowej 20. Region: - Pomorze Zachodnie. Podczas pobytu w pensjonacie warto zwiedzić atrakcje ul. Jodłowej i okolicy.


Konto Inteligo wśród zwycięzców rankingu!\nW opublikowanym 6 lipca br. przez „Dziennik Gazetę Prawną” rankingu kont internetowych Inteligo znalazło się w zwycięskiej trójce. Swoją pozycje Inteligo uzyskało dzięki oferowanej cenie, wysokiej jakości obsługi oraz funkcjonalności.\nEnergia dla Twojego portfela: zapisy na akcje Tauronu\nZapisz się na akcje Tauron Polska Energia S.A. W Inteligo zrobisz to online wprost ze swojego konta. Wystarczy, że posiadasz otwarty rachunek maklerski prowadzony w Domu Maklerskim PKO Banku Polskiego i powiążesz go z rachunkiem w koncie Inteligo. Oferta obowiązuje do 18 czerwca br.


Zamrażarki do materiałów łatwopalnych - CONBEST\n127-25-3410LGEX Zamrażarka LGex 34100 -30 ... -9°C 284dm3 420x400x1587mm\n127-25-1200LGUEX Zamrażarka LGUex 1500 -26 ... -9°C 129dm3 434x450x663mm\nZamrażarki specjalistyczne do przechowywania materiałów łatwopalnych z wnętrzem zabezpieczonym przed iskrzeniem. Wnętrza urządzeń spełniają wymagania bezpieczeństwa dyrektywy EU 94/9EG (ATEX 95) i są zgodne z normami EN 1127-1 i IEC 60079-0 bądź IEC 60079-15, sprawdzone przez jednostkę oceny zgodności ATEX electrosuisse - SEV (Schweizer Verband für Elektro-, Energie- und Informationstechnik / Szwajcarskie Stowarzyszenie Elektrotechniki, Energetyki i Techniki Informacyjnej).\nmoduł elektroniczny Comfort jest wbudowany i pokryty folią odporną na zanieczyszczenia\noptyczny i akustyczny alarm przekroczenia dopuszczalnych odchyleń temperatury\noptyczny i akustyczny alarm otwartych drzwi aktywowany po 1 minucie; opóźnienie alarmu regulowane w zakresie 1 - 5 min\noptyczny alarm awarii zasilania sieciowego w przypadku przywrócenia zasilania oraz alarm uszkodzenia czujnika\nmaksymalne obciążenie półki 24 kg\nNaczynia Dewara o pojemności od 100ml do 8000ml, posiadające wkład ze srebrzonego szkła borokrzemowego 3.3, metalową obudowę powlekaną proszkowo w kolorze niebieskim, bez uchwytu lub z uchwytem. Do zastosowań kri ...


25 lutego 2019 21 marca 2019 Redakcja 1345 Views Brak komentarzy kocioł na paliwo stałe, ogrzewanie, Pelet, pellet, program Czyste Powietrze\nPaweł Kostrzewa, współwłaściciel firmy PPH KOSTRZEWA produkującej ekologiczne systemy grzewcze na biomasę opowiada o programie „Czyste Powietrze”.\nW marcu upłynie pół roku funkcjonowania programu „Czyste Powietrze”. Właściciele domów jednorodzinnych mogą uzyskać dofinansowanie do wymiany przestarzałego ogrzewania i termomodernizacji.\nNa ile daje się odczuć zainteresowanie programem w kontekście zapytań o kotły c.o. na pelet?\nNasi klienci żywo interesują się możliwościami programu, o czym świadczy rosnąca z każdym dniem liczba zamówień. Jest tego tak dużo, że musieliśmy oddelegować kilku pracowników do obsługi klientów zainteresowanych programem. Wielu z nich potrzebuje kompleksowej obsługi, włącznie z przygotowaniem wniosku o dotację. Z racji tak dynamicznego rozwoju rynku oraz naszego przedsiębiorstwa poszerzamy sieć sprzedaży.\nZapraszamy do współpracy instalatorów i punkty handlowe dystrybuujące urządzenia grzewcze. Dysponujemy największym w kraju serwisem kotłów na biomasę. Na chwilę obecną posiadamy 200 zewnętrznych, autoryzowanych punktów serwisu technicznego.\nJak Pana firma przygotowała się do uruchomienia przez rząd programu „Czyste Powietrze”?\nJesteśmy gotowi od dawna. Od kilku lat nasze kotły są projektowane i produkowane na zgodność z Rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu (ecodesign) dla kotłów na paliwo stałe. Już 33 z naszych modeli w przedziale mocy od 8 do 285 kW posiada certyfikat potwierdzający wymogi ekoprojektu wydany przez akredytowaną jednostkę badawczą z Brna (Republika Czeska) oraz świadectwo badania na zgodność kotłów z całą normą PN EN 303-5:2012. Wszystkie kotły posiadają etykiety informujące o klasie energetycznej wyrobu, wypełniając obowiązek nałożony na każdego producenta przez prawodawstwo unijne.\nBadania przeprowadziliśmy w jednostce zagranicznej, do czego zmusiła nas sytuacja, gdyż do tej pory żadna polska jednostka nie posiada akredytacji na ekoprojekt. Mamy jednak nadzieję, że Polskie Centrum Akredytacji już wkrótce ustali wymagania dla polskich jednostek w tym zakresie i będziemy mogli nowe modele kotłów badać już w Polsce.\nStaramy się też możliwie szeroko promować rządowy program, nasi pracownicy są zorientowani w jego zasadach, wielu naszych dystrybutorów pomaga klientom w wypełnianiu wniosków.\nJak należy zatem badać urządzenia do „Czystego Powietrza”?\nWażny jest wybór jednostki oraz sama procedura badania. Kluczową sprawą jest zadbanie o to, aby powierzyć badanie jednostce posiadającej akredytację na badania pod kątem ekoprojektu. Takie jednostki prowadzą badanie według ściśle określonych procedur – jednym z najistotniejszych elementów jest równoległe badanie poboru prądu i emisji zanieczyszczeń. Tylko takie pomiary są źródłem wiarygodnych informacji o klasie efektywności energetycznej urządzenia. Urządzenie grzewcze na paliwa stałe powinny charakteryzować się zgodnością z całą normą PN EN 303-5:2012 i kolejnymi (a nie jedynie z fragmentami tej normy, co jest nadal powszechne w Polsce). Nasze kotły posiadają certyfikat na zgodność wyrobu z całą dyrektywą ekoprojektu w zakresie emisji, prądu, efektywności energetycznej i etykietowania urządzenia, kwalifikujący urządzenia do programu „Czyste Powietrze”.\nRównie istotny jest obowiązek przebadania całego typoszeregu danego modelu – to daje pewność, że wszystkie urządzenia są jakości sygnowanej unijnym ekoprojektem. Wielu producentów nadal ogranicza się do zlecenia wyrywkowych badań.\nNa co warto zwrócić uwagę, wnioskując o dotację na urządzenia w ramach programu?\nWarto postawić na biomasę choćby ze względu na to, że do zakupu i montażu kotłów na pelet przysługuje wyższe dofinansowanie niż na węgiel i gaz. Maksymalne kwoty kosztów kwalifikowanych w przypadku zakupu i montażu tych urządzeń to odpowiednio 20 tys. zł, 10 tys. zł i 15 tys. zł. Kotły na pellet są praktycznie bezobsługowe, poza tym pelet to paliwo ekologiczne – jego spalanie niesie ze sobą minimalne emisje zanieczyszczeń oraz zerowy bilans CO2 – inaczej niż w przypadku paliw kopalnych, które podczas spalania powiększają emisję CO2. Unia Europejska zapowiada wstrzymanie dotacji urządzeń grzewczych na paliwa kopalne od roku 2021. Urządzenia na pelet będą dotowane.\n← Aplikacja MyCOMAP\nSystem TECLIT do instalacji chłodnicznych →\n1 września 2012 30 sierpnia 2016 Redakcja 0


Msza dla Życia już w czwartek (25.01)!!! – Fundacja Małych Stópek\nMsza dla Życia już w czwartek (25.01)!!!\nWszystkich ze Szczecina i okolic zapraszamy na pierwszą w tym roku Mszę Świętą w intencji obrony życia.\n🗓 25 stycznia\nMsza Święta dla Życia została stworzona, aby gromadzić wszystkich obrońców życia w mieście. Działacze Pro Life każdego 25. dnia miesiąca zbierają się aby odnowić lub podjąć przyrzeczenie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Msza Św. jest zawsze sprawowana w intencjach obrony życia oraz wszystkich, którzy na jej rzecz działają, w tym darczyńców Fundacji Małych Stópek.\nNatomiast po wspólnej modlitwie, zapraszamy do siedziby Fundacji Małych Stópek na ciepłą herbatę i ciacho!\nJeśli śpiewasz lub grasz to wpadnij do siedziby Fundacji o 19 😉


Jestem DDA – historia Wioli – nieoficjalna STRONA DDA\nJestem DDA – historia Wioli\nStrona główna/DDA o sobie/Jestem DDA – historia Wioli\nSkończyłam 25 lat, mieszkam sama, pracuję, tworzę szczęśliwy związek z najwspanialszym mężczyzną na świecie. Wszystko byłoby idealne, gdyby nie to, że jestem DDA…\nWłaśnie dziś coś we mnie postanowiło się przełamać, nigdy z nikim o tym nie rozmawiałam, nigdy nie zwierzałam się z tego problemu, ale od początku…\nWychowywałam się z rodzicami i dwójką młodszego rodzeństwa w małej wsi, każdy znał każdego, wiedziało się o sąsiadach wszystko, np. to, że ktoś jest alkoholikiem. I tym właśnie alkoholikiem był i nadal jest mój ojciec. Najwcześniejsze wspomnienie mam z około 2 roku życia, pamiętam ojca, który leżał pijany i poobijany na schodach przed domem, płaczącą mamę i płaczące niemowlę (moją siostrę), krzyczącego dziadka. To pierwsze wspomnienie małego dziecka, chyba nie takie powinno być… Już jako kilkuletnia dziewczynka wiedziałam, kiedy należy siedzieć cicho w pokoju, bo tata może się obudzić i bić mamę, wiedziałam kiedy należy zabrać siostrę i brata i uciekać z domu, aby gdzieś się schować. Kolejnym wspomnieniem jest wigilia, rodzina siedząca przy stole, wszyscy mają smutne twarze, niespełna 2-letni brat siedzi zapłakany w krzesełku. Nagle słychać krzyk ojca, tłukące się talerze, płacz mamy i przewracającą się choinkę. Wtedy pierwszy raz odważyłam się uciekać dalej niż obejście gospodarstwa. Jedyne co zabrałam ze sobą to rodzeństwo i kocyk dla brata. Uciekliśmy do babci, która mieszkała 10 km od naszej wioski, nie miałam kurtki, przez większość drogi musiałam nieść brata i zmuszać siostrę, aby nie siadała w zaspach śniegu tylko szła dalej. Miałam wtedy 6 lat…\nCałe dzieciństwo upłynęło w strachu, wśród ciągłych kłótni, jedyne co pamiętam to obraz pijanego taty.\nSzkoła, do której chodziłam znajdowała się we wsi obok. Wszyscy (uczniowie i nauczyciele), wiedzieli o sytuacji jaką miałam w domu, nie chwaliłam się tym, nawet na początku nikomu o tym nie mówiłam, ale jak wiadomo w małych miejscowościach takie rzeczy rozchodzą się bardzo szybko, zwłaszcza, że mama pracowała w tej szkole jako woźna i co jakiś czas przychodziła z podbitym okiem, rozciętą wargą czy posiniaczonym ciałem. Kiedy w końcu postanowiłam poprosić o pomoc nauczycieli, nie dostałam jej i o to chyba mam żal do tej pory, gdyby wtedy ktoś wyciągnął rękę do mojej rodziny, nasze życie potoczyłoby się zupełnie inaczej. Od tamtej pory straciłam zaufanie do ludzi.\nSzkołę średnią zaczęłam z dala od domu, zamieszkałam w internacie. Najpierw do domu wracałam na każdy weekend, później już coraz rzadziej. Sprawiało mi to ogromną radość, brak kłótni, brak ucieczek. Jednak wciąż myślałam o mamie i o rodzeństwie, chciałam coś osiągnąć, chciałam zabrać ich z domu, zapewnić lepsze, szczęśliwsze życie, niestety, nie wszyscy mamy równy start w życiu… Nadszedł w końcu weekend, kiedy musiałam wrócić do domu, był początek czerwca, wieczór zapowiadał się spokojny. Jak ja się wtedy myliłam… To była najgorsza noc w moim życiu.\nJak można się domyśleć, ojciec wrócił do domu pijany, standardowo zaczęła się kłótnia, szarpanina, ale prawdziwe piekło miało się jeszcze zacząć… Schowaliśmy się z mamą i rodzeństwem za domem. Mama postanowiła pójść i zobaczyć czy ojciec poszedł spać i nagle usłyszeliśmy przerażający krzyk mamy, kiedy byliśmy na miejscu zobaczyliśmy ojca próbującego się powiesić, cała reszta nocy upłynęła na pilnowaniu i błaganiu ojca, aby nie robił sobie krzywdy.\nTo podłe z mojej strony, ale w pewnych chwilach żałowałam, że tego nie zrobił…\nDziś jestem dorosła, jednak każdy dzień kończę telefonem do mamy, pytam czy wszystko jest w porządku, czy ojciec jest trzeźwy, czy nic złego jej nie zrobił. Ona nie chce go zostawić i podejrzewam, że nigdy już tego nie zrobi. Nigdy więcej, od czasów podstawówki nikomu nie powiedziałam o ojcu alkoholiku, nawet mój chłopak o tym nie wie. Czuję straszny wstyd, jestem wycofana, ciężko mi nawiązywać kontakty z ludźmi, nie potrafię nawiązywać przyjaźni, zdarza mi się wybuchać złością, jestem nadopiekuńcza względem mamy i rodzeństwa, staram się im pomagać jak tylko mogę, staram się mieć wszystko pod kontrolą, nie potrafię być szczęśliwa, boję się, że swoje powodzenia czy sukcesy spotka mnie kara.\nNigdy z nikim nie dzieliłam się swoimi przeżyciami, aż do dzisiaj… Po dłuższym czasie trzeźwości, ojciec znów się upił, znów uderzył mamę, znów musiała uciekać, a ja czuję się winna, czuję strach, że kiedyś to wszystko może źle się skończyć, że on skrzywdzi mamę lub zrobi coś sobie.\nMoja historia jest jedną z wielu, nie jest wyjątkowa, ale w końcu chciałam się nią z kimś podzielić.\nGdyby ktoś chciał podzielić się swoimi przeżyciami, spostrzeżeniami lub po prostu chciał pogadać mój adres e-mail: sadwiola@op.pl\nAdministrator2016-10-15T01:02:22+02:0015 października, 2016|DDA o sobie|


Luxuria o Donatanie: "NIE ZAPROPONOWAŁ MI WYSTĘPU na Eurowizji" - Pudelek\nLuxuria o Donatanie: "NIE ZAPROPONOWAŁ MI WYSTĘPU na Eurowizji"\nWymienił ją na piersi Oli Ciupy. "Mój biust jest w stu procentach naturalny" - reklamuje się.\nWygląda na to, że na współpracy Donatana z dziewczynami, którym, jak sam się chwali, nie zapłacił ani grosza, pojawiły się rysy. Pierwsza wyłamała się Luxuria Astaroth, znana z tego, że "pluje szatanowi w ryj". Donatanowi jeszcze nie napluła, ale nie lubią się tak jak kiedyś. Czyżby zaczęło jej przeszkadzać, że - jak to ujmuje hrabina Tyszkiewicz - "zapier**la" za darmo?\nNie zaproponował mi występu na Eurowizji - przyznaje modelka z rozmowie z Super Expressem. Ale... wyświetlony został teledysk, w którym wystąpiłam. Nie żałuję, ponieważ ja już swój wkład w twórczość Donatana mam i myślę, że ja pomogłam jemu, a on mnie. Na razie nie przewiduję żadnej współpracy z Donatanem. Na razie każdy robi swoje.\nNa szczęście producent szybko pocieszył się piersiami Oli Ciupy. Teraz to ją chce promować. Jak informuje tabloid, Ciupa dołączyła właśnie do stałej ekipy muzyka. Biorąc pod uwagę ich rozliczenia, można by to w zasadzie nazwać wolontariatem.\nJuż wkrótce będzie nas można zobaczyć na najważniejszych imprezach w kraju - cieszy się Ola. Chcemy także zagrać za darmo koncerty w krajach, w których podczas Eurowizji zajęliśmy w trakcie głosowania pierwsze miejsce. Chcemy podziękować ludziom za oddane na nas głosy. Nagość? W zawodzie fotomodelki ciało jest narzędziem pracy i tak je traktuję. A przy okazji - mój biust jest w stu procentach naturalny. Wiem, że pojawiają się różne komentarze, ale zapewniam wszystkich, że nie ingerowałam w naturę moich piersi.\njej tam jeszcze brakowalo...\nnie dziwie mu sie. To co nagadała u Wojewódzkiego było żałosne.\nBo nie wyglądasz na slowiankę\nNie ma porównania, schowaj się Luxuria... do książek...\nJak nawet on się jej wstydzi to jest źle.\ntaaaaaa naturalne tere-fere.. one wszystkie sa taaak nienaturalne ze masakra\nhahahah pierwszy akapit najlepszy :DD\nnastępna celebrytka rośnie?\nto dlatego że przytyła!!!\nBo się upasła jak s****a i gada głupoty...\nNie widziałam wcześniej występu z eurowizji...cóż Cleo nie umie śpiewać.\nSęk w tym, że za duży. Takie wymiona wcale nie są sexy. Mężczyźni wolą sportowe cycki w rozmiarze B\na usta jak u karpia...też pewnie naturalne....?\nbiust naturalny jak twarz;p\nTak jak nikt nie ingerowal w ksztalt jej ust...\ni słusznie, po takim występie u Kuby....\nBo przytyłaś i masz tatarskie rysy gęby, nie słowiańskie, ot co...


Popularne katalogowanie | Tematyczny serwis internetowy!\nHome / Artykuły / Popularne katalogowanie\nNiejednokrotnie można spotkać się w Internecie z takim pytaniem czym tak w samej rzeczy jest ostatnio nadzwyczaj popularne katalogowanie stron internetowych. Mimo tego że znamy się niesłychanie prawidłowo na różnych rzecz połączonych z informatyką to jednak o katalogowaniu stron nie mamy niekiedy pojęcia jakiegokolwiek. Katalogowanie stron jest przede wszystkim nic innym jak dodawaniem stron internetowych do trafnych katalogów. Należy wiedzieć, że im więcej danych wpisów w katalogowanej strony tym odpowiedniej jest dla pozycjonowania witryn, tak w takim razie należałoby dodawać takich wpisów jak najwięcej. Tak więc systematyczne dodawanie witryn do katalogów w sposób znaczący może wpłynąć na pozycję w wyszukiwarce internetowej. Należy zadbać o odpowiednią ilość wpisów do katalogowanej strony, albowiem wówczas zwiększa się liczba osób odwiedzanych daną witrynę. Sprawdź www.baza-firm.org. Każdy z nas kto zakłada nowiutką witrynę internetową w głównej mierze wstawia ją do właściwego katalogu witryn, w całkiem innych celach, a następnie nieświadomie osiągamy znaczące efekty. Osoby, które się tym absorbują, wobec tego w głównej mierze pozycjonerze zdają sobie sprawę z tego, że owe katalogowanie stron nie jest tylko zdobywaniem dobrych linków, które maja za zadanie zwiększyć nasze szanse w czasie pozycjonowania stron.


Max wett look i głębia na lakierze Electric Orange - Szukam pomocy - Kosmetyka aut | Pierwsze polskie forum o Auto Detailingu\nMax wett look i głębia na lakierze Electric Orange\nFebruary 22, 2010 in Szukam pomocy\nW nie długim czasie chcę się zabrać za swoją Foczkę\na mianowicie chodzi mi czy na tym kolorze da rade wydobyć\nmaksymalny mokry efekt i głębie, jest dość specyficzny,\ninaczej wygląda w dzień inaczej w nocy, rożnie w słońcu, raz ciemny,\nraz jasny i między innymi za to Kocham to autko\nAle do rzeczy, na dzień dzisiejszy dysponuję:\n-Dodo Juice Szampon Super Natural\n-Dodo Juice Born to Slippy 500ml\n-Dodo Juice Glinka Super Natural\n-Dodo Juice Lime Prime 250ml\n-Wax Collinite No.476S\n-Smart Wax Smart Detail Kit\nColli 476 może zostawię na "cięższe" czasy,\nmiędzy klinerem a woskiem chciał bym jeszcze coś wcisnąć\na mianowicie jakieś Glaze typu Poorboy’s World Black Hole\nale czy będzie zadowalający efekt na tego typu lakierze...\na może Poorboy’s World White Diamond Show Glaze lub\nDeep Crystal Step 2 Polish, Mags Show Car Glaze ...\nCo do wosku, jeśli do lepszego efektu będzie potrzebny zakup\nnastępnego to nie ma problemu jestem otwarty na propozycję co\nda bdb. „mokry” efekt i głębie na tym kolorze, może coś z\nNa wosk+ Glaze mogę przeznaczyć ok. 200-300 PLN-ów\nWszystkie produkty będą nakładane ręcznie bo jeszcze nie dorobiłem się\nKilka zdjęć Pacjenta\nWięc Waszym zdaniem co by było dobrym rozwiązaniem\nżeby osiągnąć bdb. wett look/głębia na Elektrycznej Pomarańczy.\nZarejestrowales sie 2 min temu i juz chcialbys miec wszystko na tacy...Szukanie nie boli:\nJedynym usprawiedliwieniem dla Ciebie jest super furka\nŁukasz-no1, weź i poszukaj i poczytaj troche ... jest temat gdzie jest dużo powiedziane ...\nMoim zdaniem nic złego nie zrobił zakładając ten temat. Łukaszowi chodzi o konkretny kolor - widziałem taki na żywo i faktycznie dosyć ciekawe łapie odcienie.\nNa taki kolor to bardziej white diamond niz black hole.\nTeż bardziej poleciłbym white diamond na taki kolorek więc tak jak Kanar\nTu się zgodzę że chodzi mi właśnie o ten konkretny kolor, nie wiem czy\nwidziałeś ten kolor w nocy przy sztucznym świetle, wtedy potrafi pokazać "co potrafi"\nCzytałem trochę Forum zanim się zarejestrowałem, fakt na temat weet look-u piszę\nnaprawdę DUŻO ale praktycznie wszystko odnosi się do Ciemnych lakierów\na u mnie z tym nie jest prosta sprawa bo ten lakier w pwłnym słońcu potrafi być\nwręcz złoty/żółty a nocą hyyy zależy od światła.\nto może white diamond na to Chemical Guys Pete's 53'\ni poprawić Chemical Guys Butter Wet wax lub mgiełka detailera\nJa mam perłowy lakier, ale też jasny i ogólnie nie nastawiałbym się na jakiś szałowy efekt, wywołany politurą. Według moich doświadczeń, najwięcej daje przygotowanie powierzchni i odpowiednio nałożony wosk, poprzedzony dobrym cleanerem. Raczej dla świętego spokoju używam Meg's DC2 (jak się skończy, przesiądę się na coś innego z ww.). Dotychczas używałem NXT i #16, które dawały chłodny odcień, i Zymol Japon - cieplejszy. W sezonie, gdy częściej można woskować, spróbuję czegoś z Dodo. Może dla Ciebie będzie odpowiedni Banana Armour? Pamiętaj, że wosk to wisienka na torcie, przyłóż się do przygotowania lakieru.\nKiepski pomysł - jak już to na odwrót, ale ja i tak bym na Twoim miejscu nie kombinował tylko najpierw kupił jakiś dobry wosk i użył go bez żadnego mazidła tylko zaraz na cleaner który masz.\nSwego czasu widziałem na DW electric orange zrobiony Zaino i wyglądał dość ciekawie.\nGloby dobrze prawi. Odpowiednie przygotowanie powierzchni odróżnia auta czyste od aut olśniewających, max weet-looka na tym kolorze napewno nie uzyskasz chodzi mi o porównanie do jakiegoś ciemnego koloru. Porządnie przygotuj lakier po glince zastosuj jakiś cleaner a po cleanerze glaze np. M80 (posiada małe właściwości ścierne ale zawiera też olejki ożywiające kolor) i po tym może być megs 16 i napewno będzie\nale ja i tak bym na Twoim miejscu nie kombinował tylko najpierw kupił jakiś dobry wosk i użył go bez żadnego mazidła tylko zaraz na cleaner który masz.\nMoże to i słusznie, najpierw sam wosk, a jak nie będzie jeszcze to,\nto wtedy zapodać coś pod wosk\nJak byś znalazł gdzieś te fotki było by miło...\nProponowałbym poprzeglądać tematy na zagranicznych forach,gdzie ST w kolorze Electric Orange przewiją się bardzo często,znajdziejsz napewno takie combo które spełni Twoje oczekiwania.\nFaktem jest że lakier wygląda już przy wyjeździe z fabryki wygląda kosmicznie\nIMO nr.2 wygląda bosko.\nFakt jak dla mnie to faktycznie 2 Miażdży\nI do czegoś w ten deseń będę dążył\nJeśli dobrze luknąłem to taki efekt został\nosiągnięty za pomocą Dodo SN i przygotowania\npowłoki mechanicznie, czego\nu mnie nie będzie, wszystko ręcznie.\nnie przejmuj się tym, na początek ręcznie wystarczy, a to co zostanie będzie już widoczne tylko pod słońce, lakier będzie wyglądał i tak o wieeeele lepiej\nŁukasz, ja na Twoim aucie użyłbym tylko jeden wosk w sferze budżetowej (budżetowej odnośnie cen eksploatacji Twojego samochodu), a mianowicie Swissvax Concorso.\nI nie mam innego lepszego pomysłu.\nZobacz sobie moją Kawasaki Versys w równie ciekawym kolorze z nałożonym właśnie SV Concorso.\nDzięki za propozycje ale jeszcze nie doszedłem do takiego zaawansowania w dziedzinie Detailigu żeby stosować Swissvax Concorso, wolał bym wydać te pieniądze na jakieś przewody w stalowym oplocie +motul RBF600 bo na razie Tuning mechaniczny jest moja pasją a w wizualny (detailing) dopiero się zagłębiam, co nie oznacza że nie skorzystam w przyszłości z produktów z "wyższej" polki.\nReasumując pierwszy sezon jako początkujący Detailer zamierzam spędzić na próbach/porównaniach/testach różnych środków, które będą najlepiej współgrać z lakierem tego auta i nie zamierzam spocząć na laurach przy jednych kosmetykach na parę lat...\nNa dzień dzisiejszy został jeszcze zamówiony wosk Dodo SN iii trochę rzeczy z PoorBoy's (zamówienie w drodze) Jaki wyjdzie z tego efekt, na pewno się z Wami podzielę tymi wiadomościami/zdjęciami.\nNo tak, a wiecie czemu Subaraki są takie brzydkie?


Nightly Wolf: Zmiany na lepsze? Synergen, Compact Powder\nPudry Synergen, to kosmetyki szeroko znane i omawiane w blogosferze. Jedni je kochają, inni nienawidzą. Swego czasu dość długo używałam odcienia 03, który wprawdzie był ciut za ciemny, ale generalnie współpracował z moją cerą. Ostatnimi czasy, poszukując nowego, taniego pudru przypomniałam sobie o tych Rossmanowskich cudakach za grosze, więc czym prędzej pognałam ich poszukać (oczywiście musiałam przejść pół sklepu, zanim je znalazłam).\nJakież było moje zdziwienie, widząc kompletnie inne numerki i nazwy na opakowaniach. Na dodatek trafiłam na dwie wersje - resztki numerów 01, 02, oraz całkiem nowe - 04, 05, 06. Zrobiło mi się gorąco i pomyślałam, że teraz to ja na pewno nic nie wybiorę, ale po dłuuuuuuuuugim grzebaniu i przeglądaniu kolorów pod każdym możliwym kątem (a jak wiadomo w sztucznym świetle, i na dodatek przez plastikową osłonkę, nie jest to łatwe), wybrałam w końcu odcień 04 Natur (brzmi zachęcająco, prawda?).\nKolor oczywiście w każdym świetle wygląda jasno, nie wspomnę już o zdjęciach. Na nich wyszedł minimalnie jaśniejszy, aczkolwiek w rzeczywistości i tak jest jasny, dużo jaśniejszy od wspomnianego 03. Opakowanie się nie zmieniło, gąbeczka jest taka sama - szybko brudząca się, i aplikująca puder grubą, nienaturalną warstwą (aczkolwiek nieraz korzystałam z niej będąc poza domem, więc ważne, że w ogóle jest!).\nNiestety, trochę się tym razem zawiodłam na tym pudrze. Na początek kilka ogółów - opakowanie jest takie samo jak wcześniej, miłe dla oka, całkiem estetyczne. Nie jest nie wiadomo jak stylowe, ale za taką cenę nie oczekujmy cudów. Co do jego wykonania, to w zasadzie nie mam mu co zarzucić - chroni puder, oczywiście jeśli upadnie nam na podłogę, to raczej uzyskamy puder sypki, aczkolwiek przy uważnym stosowaniu sprawuje się ok. Klapka jest w porządku, jeszcze mi nie odpadła, a napisy nie ścierają się po 3 dniach.\nNie wiem czym to jest podyktowane, teraz moja cera wygląda lepiej, niż wtedy gdy ostatni raz tego pudru używałam, natomiast mam wrażenie, że wyglądam z nim gorzej. Oczywiście na samym początku, po nałożeniu jest bez zarzutu - wszystko ładnie zakryte, cera matowa i gładsza. Niestety, po jakiejś godzinie czar pryska i moja twarz wygląda po prostu źle - świeci się jak latarnia, pory straszą na odległość, a i kolor twarzy troszkę ciemniejszy niż wcześniej. Naprawdę nie mam pojęcia czym to jest podyktowane...nakładałam go na skórę posmarowaną kremem matującym (bardzo zresztą fajnym, niedługo recenzja!), z punktowo nałożonym Dermacolem i korektorem Miss Sporty, więc nie miałam nic, co powodowałoby aż takie świecenie - więc, jakby nie patrzeć, w tym wypadku winowajcą jest ów puder. Być może zmienili coś w jego składzie? Bo na pierwszy rzut oka, wszystko wygląda po staremu - konsystencja, krycie i zapach (typowo pudrowy) pozostały bez zmian.\n+ wspomniany skład pudru:\nNie posiadam zdjęcia starej wersji, ale jestem pewna, że na blogach można znaleźć ich setki. Jako, że ja jestem leniem skończonym, to zdjęcia nie szukam :P Jedno jest pewne - nie mieszali aż tak ze składem, ponieważ nie odnotowałam żadnego wysypu, więc chwała mu za to.\nTym razem puder Synergen nie spisał się u mnie za dobrze, być może nastąpiły zmiany w składzie, albo to moja cera świeci się bardziej (w co wątpię, bo to akurat się u mnie nie zmienia...). W każdym razie, kolor jest lepszy, i nawet po jego utlenieniu nie wygląda jakoś sztucznie, natomiast ogólny wygląd cery nim oprószonej jest zdecydowanie gorszy niż kiedyś. To takie moje własne odczucia, niekoniecznie musicie się nimi sugerować, zwłaszcza, jeśli nie macie tłustej skóry. Dla osób bez tego problemu może być zbyt matujący, ale to chyba lepsze niż żarówa? Polecam przetestować, tylko pamiętajcie, że nr 04 jest aktualnie najjaśniejszym w całej palecie.\nCena: 9,50zł (często do kupienia na promocji za ~ 6zł).\nLubicie ten puder?\nAgnieszka Dominika 08.09.2013, 10:12\nTo dobrze, troszkę zazdroszczę :D\nKatarzyna kobieceszufladki 08.09.2013, 10:22\nNie jest idealny, ale warto samemu się przekonać :)\nPanna Vejjs 08.09.2013, 10:50\nOoo, pierwsze widzę że są nowe numerki tych pudrów :P\nluthienn 08.09.2013, 14:07\nAno są :D Też byłam mocno zdziwiona w Rossmannie ;)\nAnne Mademoiselle 08.09.2013, 11:21\nLubiłam starszą wersję i myślę, że po skończeniu wszystkich pudrów skuszę się na niego ponownie. Bo czemu nie? :) Ależ mieszają z tymi kolorami. Człowiek się gubi.\nPewnie, warto spróbować, a nuż dalej będzie Ci pasował :)\ncurse 08.09.2013, 11:41\nnigdy nie miałam tego pudru, na dodatek jestem przywiązana do mojego ukochanego z astora ;)\nluthienn 08.09.2013, 14:08\nW sumie jak masz swój ulubiony, to po co kombinować :)\nNeelisaa 08.09.2013, 13:01\nJa kiedyś miałam ten puder, ale bardzo wysuszał mi skórę ;(\nOjjj :c Z tym ja akurat nie mam problemów, albo rzadko.\nZmrożona 08.09.2013, 13:03\nmiałam go kiedyś i bardzo lubiłam ale po przeczytaniu słów "kolor jest lepszy, i nawet po jego utlenieniu nie wygląda jakoś sztucznie, natomiast ogólny wygląd cery nim oprószonej jest zdecydowanie gorszy niż kiedyś" raczej długo po niego nie sięgnę\nluthienn 08.09.2013, 14:09\nAle to tylko moje odczucia :P Ja mam ogólnie brzydką cerę, i po jakimś czasie ten puder sprawia, że wygląda gorzej :P Albo mam zwidy ;)\nByMarta 08.09.2013, 13:33\nzużyłam już chyba 2-3 opakowania ale jeśli ktoś szuka matu na długie godziny to nie znajdzie go w synergenie, fajnie mieć go w torebce do poprawek ale w celu ugrumtowienia (? chyba wiesz o co mi chodzi, hhhihi :D) makeup'u lepiej zainwestować w coś innego, bardziej trwalszego :D\nWiem o co chodzi :) Zgadzam się, do poprawek jest w porządku, ale w moim przypadku częstych poprawek :P\nAdriana K. 08.09.2013, 14:19\nUzywam tego pudru i bardzo go lubię ;)\nluthienn 08.09.2013, 16:16\nbecomingbeauty 08.09.2013, 14:36\nHmmm a to dziwn,e że się tak zmieniło działanie ;o ja mam jeszcze jakieś resztki totalnie starszych wersji numerkowych, ale chyba się skuszę na ten najjaśniejszy :) na spróbowanie ;)\nluthienn 08.09.2013, 16:18\nPewnie, warto spróbować :) Nie wiem czy zmienili działanie, czy moja cera inaczej na niego reaguje, ale jednak widzę różnicę.\nDocia 08.09.2013, 14:50\nNie znam go ale on raczej nie dla mnie. :)\nluthienn 08.09.2013, 16:17\nMonika Ch 08.09.2013, 16:27\nZawsze jak coś zmienia to wcale zmiany nie są na plus ;(\nluthienn 08.09.2013, 21:10\nRaz tak raz nie...jednak jest to często loteria :)\n` coomedyyyy 08.09.2013, 17:39\nTaak, ten puder jest świtne bo nie zapycha porów, lecz zmina tych wszystkich kolorów i numeracji na nowe, totalna katastrofa, nie można wgl się połapać o co z nimi chodzi i znaleźć coś odpowiedniego dla siebie . ;))\nluthienn 08.09.2013, 21:11\nJa się cieszę, bo kolorystycznie 04 jest jaśniejszym kolorem niż wcześniejszy numer 03 :)\nIwetto Iwettos 08.09.2013, 20:48\nWprowadzili nowe odcienie? Świetna wiadomość, bo żaden ze starych mi nie pasował :)\nAno wprowadzili :) Akurat odcienie są według mnie lepsze :)\nalessa 08.09.2013, 22:35\nNie miałam:) Uwielbiam puder z Manhattanu i się go zawzięcie trzymam.:)\nluthienn 09.09.2013, 13:31\nMiałam dawno temu jeden :) Kupiłabym ponownie, ale nie mam nigdzie w pobliżu ich stoiska ;/\nPaula 09.09.2013, 11:11\nkiedyś go używałam, ale teraz jest dla mnie słaby...\nZa słaby w sensie?\nCzella 09.09.2013, 12:23\nJuż myślałam, że zmienili na lepsze i do niego choć na chwilę wrócę. Może kiedyś, przy okazji sprawdzę na własnej skórze :)\nTak jak mówię - może dla kogoś okaże się lepszy :)\nAngelika Ś. 09.09.2013, 12:44\npudru nie miałam, ale korektor sunergen uważam za bardzo dobry:)\nluthienn 09.09.2013, 13:33\nO, to rozglądnę się za nim :)\nFraise26 (My strawberry fields) 09.09.2013, 12:51\nSzkoda, że nowa wersja jest gorsza od poprzednika. Na temat tego pudru opinie są mieszane i raczej po niego nie sięgnę.\nTylko według mnie, ale to równie dobrze może być wina mojej cery, więc nie skreślałabym go na Twoim miejscu :)\niloveit-cathy 09.09.2013, 15:13\nNigdy nie miałam i jakoś mnie nie ciągnie :)\nluthienn 09.09.2013, 19:52\nMnie do tanioszków zawsze ciągnie xD\nhattari 09.09.2013, 19:04\nHeh, przez dłuższy czas go nie kupowałam i właśnie przy okazji jakiejś niedawnej promocji chciałam się zaopatrzyć. Podpełzam do półeczki, a tam kosmos i cuda na kiju z tymi numerkami (w końcu też się dopatrzyłam i ten 04 był moją zdobyczą;))\nluthienn 09.09.2013, 19:54\nAle przynajmniej wybrałaś dobry :D\naa1kamila 09.09.2013, 19:10\nOstatnio też kupiłam ten puder. ;) Ale jeszcze nie wyrobiłam sobie na jego temat zdania. Mam nadzieję, że będzie to mój hit...\nluthienn 09.09.2013, 19:55\nZawsze chwilę zajmuje wyrobienie sobie zdania o kosmetyku :) Mam nadzieję, że przypadnie Ci on do gustu :)\nAnia. 09.09.2013, 19:37\nDawno temu używałam go. Teraz od dłuższego czasu używam innych. Jednak nie wykluczam, że w przyszłości go kupię ;)\nMarti 10.09.2013, 00:06\nfajnie, że taki jaśniutki.. pomysleli wreszcie o bladziochach :D\nluthienn 10.09.2013, 14:46\nNie jest super jasny, ale idą w dobrą stronę :)\nHexxana 10.09.2013, 16:42\nNie wiedziałam, że został poddany zmianom. Miałam poprzednią wersję i nie byłam zadowolona.\nJeżeli chodzi o tanie pudry to najbardziej byłam zadowolona z ELF-a. Do tej pory po niego sięgam :)


Pisanie to moja pasja ...: Opowiadanie - NASZA KLASA\nAgata przyciszyła telewizor, bo aż huczało jej w głowie od powtarzanych na okrągło głupot. Pewne, że wysłuchując tych w cudzysłowie sensacji nie zrelaksuje się ani trochę. Jak to dobrze, że choć na moment wyrwie się z tej coraz mocniej oplatającej pajęczyny absurdów, a na które jest niemal skazana, siedząc od dłuższego już czasu w domu, a telewizor jest jej jedyną rozrywką.\nNiebawem pojedzie na spotkanie klasowe w swoje rodzinne strony…\n- A dlaczego nie? Rozerwiesz się. Pojedziesz, oczywiście, że pojedziesz – stwierdził z przekonaniem jej nowy mąż.\n- A Zygmuś?\n- Co Zygmuś? Wszystko będzie okay. Wezmę kilka dni urlopu. Kiedy ten zjazd?- spytał.\n- Pod koniec lipca.\n- Czyli już niedługo. Pakuj walizkę.\nUśmiechnęła się i wyszła na balkon, spoglądając w niebo. Lało żółtym światłem i obiecywało radość. Powiew ciepłego wiatru rozdmuchał jej czarne jak heban włosy, które w słońcu lśniły pięknym blaskiem. Z głębi pokoju jak co dzień, od lat, dolatywały zjadliwe słowa polityków ociekające kłamstwem, nienawiścią i cynizmem. – Dołożyć wszystkim: i z prawa i z lewa, naruszyć świętości, być zauważonym za wszelką cenę. Koszmarne abecadło polityczne, reguła zakłamania, istna zawierucha wyrywająca z ludzi wszelkie pozytywy, a jeszcze ta nierozumna chęć, by cofnąć lub zmusić do pośpiechu czas – płonące, roztrzaskane strzałki pamięci. Pamięci okrutnej – ma wszak smak żalu i bólu po najbliższych. Umykające szybko promyki słońca chwilę tańczyły po jej twarzy, by ukryć się za nadchodzącą ciemną chmurą. Pogoda szła na manowce, jak ci tam...\nO co tu chodzi? Wykształceni ludzie, co niektórzy z tytułami i bzdurne posunięcia wbrew zdrowej logice. A może nie bzdurne? Może zamierzone?\nWszystko co w życiu robimy, jest zamierzone…Chyba, że rządzą nami rozplecione, niesforne myśli…Tak, czy tak, nie będzie się nad tym zastanawiać. Niedługo spotka się z Heńkiem…Ruchomy cień myśli przemknął chyłkiem. Szkolna, pierwsza miłość zszargana w strzępy…hula z wiatrem po łące…gdzieś tam…pod Krakowem.\nSpojrzała na kwiaty w skrzyneczkach – lśniły wszystkimi kolorami tęczy. Popukało w głowie: to było tak dawno…On już zwinął się w rulon, to przeszłość zaplątana w promień słońca, który czasami przylgnie wspomnieniem do twarzy…\nPo nim był Waldek, ale okazał się niewypałem, zbyt młodym i nieprzygotowanym do życia mężczyzną, z którym szybko się rozstała, a pojawił Jan, który wydawał się spełniać jej oczekiwania; wykształcony, poważny, nie jakiś fircyk w zalotach i wydawało się, że może być przy nim szczęśliwa. Kiedy zrozumiała, że to następna pomyłka, było już za późno – oczekiwała dziecka, którego on nigdy nie chciał. Ba! Nie życzył sobie! Ale dziecko przecież… powinno mieć ojca. Znała aż nadto smak samotności, wychowana bez rodziców, toteż trwała przy Janie o wiele za długo, aż sam ją łaskawie zostawił.– Bezradną, zastygłą w nieśmiałym oddechu, z niepełnosprawnym dzieckiem. Nadleciały obrazy: Teraz! Przyj…Jest!\nDobrą chwilę niespokojna cisza stukała jej w głowie. Sprawiło to, że momentalnie otworzyła oczy i otrząsnęła się z szoku.\n- Czy żyje?! – krzyknęła. – Czy moje dziecko żyje?\n- Tak. Żyje. Oczy lekarza i położnej uciekły daleko.\n- Chcę je zobaczyć! Chcę zobaczyć moje dziecko… – powiedziała schrypniętym głosem. I zobaczyła tę twarz. Opadła na poduszkę. – To niemożliwe…Nie wierzę…Znowu zawirowało w głowie, w piersiach zabrakło tchu, a całe ciało ogarnął ogień. Leżała chwilę nieruchomo i patrzyła oniemiała w twarz swojego synka. – Widome oznaki fizycznego niedorozwoju – deformacja czaszki i gałek ocznych.\nNagle stało się coś dziwnego – dziecko uniosło powieki i spojrzało na nią poważnymi, skośnymi oczami. Maluch uśmiechnął się, wpatrując się w nią intensywnie i w tym momencie poczuła absolutną radość. Popłynęły łzy.– Moje maleństwo…Mój synek…Mój Zygmuś…Dziecko zabrali, a ona natychmiast usnęła, uśmiechając się. Kiedy się obudziła, stał nad nią Jan i patrzył z wyrzutem w oczach. – Mówiłem…\nZamrugała nerwowo. – Niech idzie do diabła!\n- Chyba sobie z tym nie poradzę, Agata – kontynuował myśl, nie patrząc na nią.\nUświadomiła sobie, jak bardzo zdążyła oddalić się od niego. I cóż ją mogło obchodzić, czy sobie z tym poradzi, czy nie? Kręcił nerwowo breloczkiem z kluczykami od samochodu. – Chyba sobie nie poradzę…powtórzył. Co postanowiłaś?\n- To znaczy? – spytała nerwowo.\n- Proponuję zostawić dziecko w szpitalu. Tak można. Dowiadywałem się, przekonywał nieporadnie, nie patrząc w jej oczy.\nZamarła ze zgrozy. Wzbierająca w niej fala nienawiści skutecznie ją obezwładniła. Drań! Dowiadywał się! – Co ty powiedziałeś?! – Upewniła się po chwili.\nTak, dobrze usłyszała!\n-Najlepszym i jedynym wyjściem z sytuacji będzie jak zostawisz dziecko w szpitalu, powtórzył. Absurdalność tego pomysłu uderzyła ją z taką siłą, że opadła z powrotem na poduszkę i zaczęła się trząść jak osika na wietrze. A to kawał sukinsyna! Rozpaczliwie szukała jakiejś miażdżącej odpowiedzi, która by go starła w proch i zdarła z jego twarzy ten wyraz pewności siebie, jakim było przekonanie, że wystarczyło ją ostrzec, uprzedzić. Nic jednak nie przyszło jej do głowy. Trzęsła się z wściekłości, zdając sobie sprawę, że już nigdy nie zniknie z jego oczu grymas perfidnej satysfakcji: A widzisz? Miałem rację!\n- Nie mogłaś oczekiwać, że się ucieszę. Ostrzegałem cię Agata…\n- Masz rację Jan. Nie mogłam tego oczekiwać. Mogę natomiast oczekiwać czegoś od siebie. Na przykład tego, że nie będę już się godziła na draństwo z twojej strony. Dam radę wychować dziecko sama i nie sądzę, żebyś się na coś przydał– powiedziała lodowato.\n- Jak uważasz. – Pchnął krzesło i wstał. – Ja ci w każdym razie nie będę w stanie pomóc. Westchnął ciężko, przyglądając się jej z niedowierzaniem. – Nie dasz się przekonać? Pomyśl jeszcze…Chwilę krążył po sali, czekając na odpowiedź.\n- Wyjdź stąd! – wykrzyknęła, kryjąc twarz w dłoniach.\n- Przepraszam Agata. Ja naprawdę nie dam rady. Pamiętaj, że cię uprzedzałem…\nŁyknęła gorzką ślinę i pozwoliła aby palący strumień goryczy spłynął powoli do jej żołądka.\nWyszedł. Już na zawsze.\nPo niedługim czasie pojawił się w jej życiu Zygmunt, najwspanialszy mąż pod słońcem.\n- Wiesz, że jestem gotowy wszystko dla ciebie zrobić, tak jak i dla Zygmusia –powiedział, patrząc w jej oczy. Daj sobie tylko pomóc, Agata.\n- ...Mój świat się skurczył, Zygmunt, a życie ciężko mnie doświadczyło...i nie wiem, czy zdołam jeszcze normalnie żyć, czy obudzić w sobie wiarę w miłość, a poza tym muszę być dwadzieścia cztery godziny na dobę pielęgniarką, rehabilitantką i nie będę mieć czasu dla ciebie. Liczy się tylko Zygmuś i tak to musi być. – Oponowała słabo.\n- Nie musi być. Wszystko zrobimy we dwoje. Po co ci ten mur, który tworzysz? Zburz go. Chyba, że nie chcesz? Złapała jego wyczekujące spojrzenie, pełne miłości i oddania.\n- Chcę, ale nie dam rady, nie potrafię… – oponowała.\n- Dasz radę. Nieszczęścia mogą nas pobudzać do jeszcze większych wysiłków. Tak to chyba jest – mówił cicho, spokojnym głosem, zaglądając jej w oczy. Wyglądasz jak kawałek raju. Jesteś odblaskiem piękna. I nie jesteś sama...Zawsze ci pomogę, a wczoraj to przeszłość, którą trzeba zamknąć raz na zawsze. Tylko więcej wiary, a jak wolisz – to pozytywnych myśli. Wyjdź do ludzi. Otwórz się na moją miłość… mówił z uwagą śledząc falę uczuć przelewającą po jej pięknej twarzy.\nWłaśnie zamykała przeszłość jak ciężką furtę, otwierając się na nową miłość. Tę właściwą.\n- I o to chodzi, skarbie, musisz się zrelaksować, powtórzył, a my damy radę! – Spojrzał na synka, którego zdążył już adoptować.\n- No to jadę! – zdecydowała.\nNa dworcu w Krakowie złapała wzrok Jurka. Uśmiechnęła się lśniącymi od błyszczyka ustami, podchodząc do niego tak blisko, że poczuła zapach Armaniego. No, no…zadbany w każdym calu, pomyślała, z przyjemnością obrzucając go wzrokiem.\n- Dzięki, że po mnie wyjechałeś, to miłe, tym bardziej, że jeszcze dzisiaj powinnam pojechać na cmentarz, jutro z pewnością nie będzie na to czasu – dodała z wahaniem.\n- No problem. Zawiozę cię, a po drodze porozmawiamy. To już tyle lat… – Podniósł brwi w górę. Cieszę się, że przyjechałaś Agata. Zastanawiałem się... – Urwał. – Ciekawe, czy będą wszyscy? – powiedział po chwili, jakiś nieobecny i skręcił w ulicę, która prowadziła bynajmniej nie na cmentarz. – Na długo przyjechałaś? Co u ciebie? Napisałaś w końcu tę książkę? Nie?? No bo widzisz…\nMówił barwnie jak kiedyś – gorąca plecionka faktów i niedomówień, tylko był jakiś inny. Nie patrzył w jej oczy. Wręcz ich unikał. Ilekroć próbowała pochwycić ten wzrok, wbijał oczy w szybę samochodu i nawijał, nie dopuszczając jej do głosu.\n- Z kimś się spotykasz z naszych? Utrzymujesz kontakty? Z Heńkiem, Basią? Zdaje się, że mieszkają gdzieś w twoim fyrtlu? – spytała w końcu.\n- Nie…zawahał się. Brak czasu, a poza tym, wiesz…większość ludzi gra szczerość, poddając się terrorowi poprawności.\n– O, pan prezes poszybował już gdzieś bardzo daleko z polityką – skomentował ostatnie wydarzenia, które dobiegły ich uszu z radia.\n– No, ale chyba nie masz na myśli Heńka, czy Basi…? Temat polityki zbagatelizowała – jest jej dość na co dzień.\n- Tego nie powiedziałem, ale i prawdą jest, że jakoś się nie możemy zestroić. Heniek był i jest zgrywusem, a ja chyba zbyt poważnie biorę życie. – Zamilkł na moment. – A Baśka? No cóż, nie jest nam po drodze. To obywatelka świata. Podróżuje na okrągło, a potem zanudza. Szkoda, że nie poprzestaje na historiach bardziej oczywistych. Nie bawi mnie to.\n- Zostaw sobie czas na śmiech, Jurek…Nie ze wszystkimi musimy dostrajać się, by razem patrzeć w dal. A…z Baśką często rozmawiam na Skypie. Poza tym, że przytyła, nie zmieniła się ani trochę.\n- To ty się nie zmieniłaś, Agata. Zawsze mnie rozumiałaś i szkoda, że nam nie wyszło.\nPrzysiadł na skraju tych słów, a całą ich resztę pochwycił wiatr przez uchylone drzwi samochodu, w którym zrobiło się duszno. – A ty Agata, masz jakieś swoje poglądy, ktoś ci się podoba z polityków? Uciekłaś od tego tematu…Czyżby zupełnie cię to nie kręciło? – spytał po chwili wahania\n– Owszem, nie sposób uciec od polityki, to kabaret, który złości, miast rozweselać. Ale…trzeba przyznać, że czasami też rozwesela, zależnie od nastroju, bo już człowiek, czyli ja, w końcu przyzwyczaił się do tych absurdów. Coś mi się jednak wydaje, że kilka lat temu, za poprzedniego rządu było ciekawiej, nie uważasz? Coś się działo: związek trzech tenorów, afera rozporkowa, nie zdana, a jednocześnie zdana matura…Kurwiki w oczach i tym podobne wesołości.\n- Nienawidzę ich teraz i wtedy! – Zacisnął usta.\n- A mnie się podobają wszyscy mądrzy ludzie bez względu na ich przynależność partyjną – odpowiedziała.\n- Ja takich nie znam w prawicowych partiach – odparł z zaciekłością.\n- Ależ mądrzy ludzie, Jurek, są wszędzie, a że od lat, szczególnie w jednej partii jest destrukcja dialogu politycznego, kłótnie, szukanie haków i te inne sprawy, które tak denerwują ludzi, to całkiem inna para kaloszy. Ten problem nazywa się premedytacja, a nie głupota – powiedziała, spoglądając mu w oczy.\n- A nie uważasz, że to jeszcze gorsze? – Złapał jej myśl.\n- Właśnie! Dokładnie tak uważam, ale dajmy spokój polityce i politykom. Polityka jest jak życie. Płynie.\n- Byle nie tak, jak to ostatnie Tsunami w Japonii…Zatopi i zniszczy wszystko.\n- I widzisz, jak się rozumiemy? Szkoda, że nam nie wyszło – powtórzył po raz drugi.\nWłaśnie podjechali pod hotel.\nCo nam nie wyszło? Rozumiem? Rozumiałam? Nie, nic nie rozumiem. Pewne, że jesteś więźniem swoich własnych myśli, pewne, że wnosisz jakiś niezrozumiały niepokój nad niewypowiedzianymi słowami, a które są, a które czuję! I jakiś głupi posmak w ustach, gdy usiłuję się przecisnąć między te słowa, a poza tym zapomniałeś, że mieliśmy jechać na cmentarz! – pomyślała dziwnie rozdrażniona.\nZ hotelu zamówiła taksówkę i kwiaty, po czym pojechała na groby rodziców. Tęsknota zapaliła świeczki. – Ścisnęło w środku. – To ten ślad głęboko zakopany w sercu, jak dotyk upragnionej pieszczoty. W kolorowych szkłach zniczy odżyła pamięć; szarpnęło obcą myślą, bólem.\n– Tak się nie odchodzi! –\nObudziły się przyschłe wspomnienia, szarpnęły palcami bólu. Mama…tato…Skurcz nagłej tęsknoty chwycił za gardło. Pamiętała jego czułe słowa, kiedy brał ją za rękę i szli na spacer do lasu i które wryły się głęboko w serce. – Moja ty królewno…mówił. – Jesteś piękną, mądrą dziewczynką, zrozumiesz…tatuś musi wyjechać…Na długo. I wyjechał. Nigdy już go nie zobaczyła. Mama popełniła samobójstwo rok po jego śmierci. – Tak się nie odchodzi…szepnęła.\nTej nocy długo nie mogła zasnąć, spoglądając w ciemne okno zagłębionym w siebie spojrzeniem i rozmyślając o wielu sprawach: o tym, że życie ją okradło z miłości obojga rodziców, o tym, że ją okradli w pociągu, o Jurku…Jak on to powiedział? Szkoda, że nam nie wyszło i o Heńku…\nMógł i zrobił. Najnormalniej w świecie. To koniec, powiedział, ŻENIĘ SIĘ.\nMyśli wprost dudniły w głowie, chcąc się wydostać przez ściśniętą kleszczami bólu czaszkę, gdy tego słonecznego dnia wróciła do domu. Boże! Swoje wyobrażenia zbudowała na ruchomych piaskach. Pogubiła się, a teraz musi nauczyć się żyć bez Heńka. Musi! Nauczy się. W środku, w głowie, uderzały młoteczki, a może to był jakiś młot olbrzymi. Uderzał coraz silniej i silniej. Huk. Potworny huk. Ciszej…ciszej…ciszej! To boli! Przywalił jeszcze mocniej i znalazła się w szpitalu. – Zapalenie opon mózgowych. Gdy z tego wyszła, poszukała sobie następną miłość, ale z jakiegoś powodu serce nie przestawało walić. Kropelki potu. (?) Dobrze znała zapach strachu przed samą sobą. Gotowa mu była wybaczyć…POZOSTAŁA MIŁOŚĆ UKRYTA W ZWIĄZANYCH ŁAŃCUCHEM CIAŁACH, MIŁOŚĆ NIEDOSTĘPNA…zaczęła pisać książkę.\nI cóż, że byt rozciąga się przed nią jak pustynia?\nJeszcze tylko zobaczę ten jego ślub… Przeprowadziła go oczyma aż do drzwi kościoła. Chlasnęło po twarzy ostrym powietrzem – tkwiła w tętniącym młynie zdarzeń, choć sama nie wpływała na te zdarzenia.\nMusiałam go zobaczyć, musiałam...Musiałam się przekonać, że to naprawdę się zdarzyło – mówiła do siebie, jakby chciała się oderwać od bólu. Ale on był. Piekł nawet w ramionach Waldka. A na straży tkwił stężały ciąg myśli. Codziennie.\nCzas nie chciał leczyć, otwierał oczy, szczególnie nocą, a świt je zamykał, targając myśli. Jak dziś. Jutro zobaczy Heńka po piętnastu latach…\nUchyliła okno – pokój powoli wypełnił się kolorami nocy i jasną poświatą księżyca. Gwiazdy zwodniczo tańczyły na niebie, które nachylało się. Zaraz wpadnie wprost na łóżko. Powróciły wspomnienia, wątpliwości i rozsypane kawałki prawdy, tej dawnej prawdy, które zamykały oczy. Ścisnęło w środku paskudne uczucie. – Obmyślała zemstę…Oczaruje go na nowo, rozbudzi pragnienia… i odejdzie.\nZbudziła się wcześnie rano – dzień skrzył się światłem. Uśmiechnęła się na miły widok słońca, które wciskało się do pokoju przez szczeliny w zasłonach. Dotknęła siebie w lustrze i znów się uśmiechnęła, zadowolona. Dzięki filigranowej budowie i świetlistej skórze zachowała wygląd młodej dziewczyny mimo upływu czasu, tyle, że nie miała w co się ubrać na tak ważny wieczór, jakim było spotkanie klasowe po tylu latach. Ale nic to. Ciuchy, rzecz nabyta, a Kraków ma wiele sklepów. Zadzwoniła do Basi.\n- Jestem…Możemy polatać po sklepach?\n- Przyjechałaś na zakupy, czy na zjazd klasowy?\n– Okradli mnie w pociągu. Nie mam co na siebie włożyć…zanuciła.\n- Zaraz będę. Coś zaradzimy – usłyszała miły głos przyjaciółki.\nWeszły do Galerii. – Bierz tę czerwoną kieckę – poradziła, oglądając ją na wszystkie strony. – Bardzo oryginalna. Wszystkim chłopakom zawrócisz w głowie. Jurkowi też. Zawsze miał do ciebie słabość, czy coby to nie było… – dodała z uśmiechem.\n- Może i miał słabość, jak to nazywasz, ale nigdy mi jej nie okazał, nawet wczoraj, gdy mnie odebrał z pociągu i służył za taksówkę. Chyba tę tylko, że był roztrzepany i nieprzytomny.\n- On taki jest. Dziwny jakiś…ale organizatorem jest świetnym, musisz przyznać. Pościągał niemal wszystkich, nawet Marylę ze Stanów.\n- Słyszałam…A…Heniek? Będzie? Coś wiesz na ten temat?\n- Myślisz o Nowaku? Będzie. Potwierdził swój przyjazd. A swoją drogą, Agata, dalej zachodzę w głowę. Tak szalał za tobą, a ożenił się z Teresą.\nKiedy Agata weszła na salę, prawie wszyscy siedzieli przy owalnym stole, a ona dopiero teraz straciła pewność siebie. Na jej widok Heniek wyszedł z zza stołu i uśmiechnął się szeroko. Wydawał się wyższy i szczuplejszy na twarzy, pozostały tylko szerokie bary w dobrze dopasowanej jasnej marynarce i piękne zęby. Stał chwilę nieruchomo z odchyloną głową, założonymi na piersi rękoma i ze zdumieniem w oczach. Zaskoczyła go jej świeżość. Z czarnymi spadającymi na plecy włosami i czarnymi oczami podkreślonymi kredką, przypominała wróżkę wyłaniająca się ze źródła wiecznej młodości.\n- No, no…piękna jak dawniej. Nic się nie zmieniłaś, Agatko… - powiedział.\nNie zdążyła odpowiedzieć bo do jej rąk dopadł Jurek.\n- Witam i przepraszam za wczoraj. Skleroza, roztrzepanie…– Miał na myśli cmentarz.\nPocałowali się i przeszła z uściskami do Andżeliki, która pozostała niezmieniona fizycznie i jak zawsze kąśliwa.\n- A mówili, że jesteś gruba…– Spojrzała na chłopaków.\n- Gruba?? Każda by chciała tak wyglądać…Siadaj tutaj. – Jurek podsunął Agacie krzesło.\n- A nie mówiłam? Już strzela oczami i rajcuje żonatych mężczyzn! A tak w ogóle, ilu już upolowałaś mężów? Dwóch, trzech?\nAgata zaśmiała się swobodnie.\n– Póki co, ustrzeliłam trzeciego. Jest doskonały! I już go nie zmienię.\n- Czyli sprawdza się powiedzenie: do trzech razy sztuka? – spytał Kazik, zaglądając w jej oczy. – Szkoda, mogłabyś i mnie ustrzelić, niekoniecznie na męża. Zatańczymy?\nKazik był niewątpliwie typem gracza, a ją nie interesowały żadne gierki, ale był uroczym mężczyzną z dużym poczuciem humoru. – Wiec jak? Mam jakieś szanse? – zaśmiał się krótko.\n- Czemu się wcześniej nie określiłeś? A powiedz mi, kto to jest…. ten wysoki z loczkiem na czole? – spytała ze śmiechem, rozglądając się po sali.\n- W niebieskiej koszulce? Toć to nasz Mateusz…a ta…tam, w kiecce w kwiatuszki to nikt inny jak Tereska. Zaśmiał się, zadowolony. – Nie poznałaś jej? Nie przejmuj się, ja też jej nie poznałem w pierwszej chwili, choć kiedyś nieźle zawróciła mi w głowie.\n- Tak? Myślałam, że palisz cholewki do Maryli?\n- I do niej…i do ciebie też – zapewnił. – Nie zauważyłaś tego?\n- No i nie dziwię się, zaplatane miałaś myśli Heńkiem. Czyż nie?\nZajrzał w jej oczy.\n- Usiądziemy i napiję się – powiedziała. – A potem do ataku… - To już dodała w myślach.\n- Już ci polewam. Będziesz łatwiejsza.\nRozejrzała się po ogromnej sali, skąd dochodziła głośna muzyka i śmiechy. Ktoś pogasił światła, ale i tak dostrzegła opartego o ścianę Heńka. Wlepiał w nią oczy. – Czy on się mnie boi?? – przeleciała myśl. Tańczył już ze wszystkimi dziewczynami, tylko nie z nią. Podeszła i dotknęła go lekko.\n- Hej, hej! Co tak zastygłeś w miejscu? – spytała.\n– Nie jesteś zmęczona? Możemy zatańczyć? – spytał niezdarnie.\n- Nie jestem…Mam wrażenie, że się mnie boisz?\nW jego spojrzeniu wyraźnie zobaczyła samotność odrzuconego psa i chęć przypodobania. Zamrugała nieprawdopodobnie długimi rzęsami i pozwoliła się objąć. Intrygował ją nadal po tylu latach, zaciekawiał, niepokoił, podniecał (?).\nO, nie! Na to uczucie dziś nie ma miejsca!\n- O co chodzi, Heniek? – Spojrzała mu w oczy.\n- Ranne ptaki, zabłąkane zwierzęta, zawsze miałaś do nich słabość – powiedział, cytując słowa z jakiejś jej znanej książki.\n- To prawda, ale dobrze wiesz, że nie o to chodzi.\n- Powiedz, dlaczego wcześniej zapytałaś, czy się ciebie boję?\n- Bo takie odniosłam wrażenie. – Zaśmiała się. – Ze mną jesteś bezpieczny, szczególnie w tańcu.\n- Nie sądzę – odpowiedział i dopowiedział to, co cały czas miał na końcu języka, patrząc na nią, jak beztrosko hasa po sali w coraz to innych ramionach. – Przez wszystkie te lata marzyłem o tobie…i dziś to wiem. Bałem się, że cię znów nie będzie… – Urwał zmieszany.\n- Daj spokój Heniek – powiedziała zduszonym głosem. – Rok temu nie mogłam przyjechać. Rozwód, sam rozumiesz. A teraz też się zastanawiałam…No wiesz, małe dziecko… Ale bardzo chciałam – urwała.\n- Chciałam między innymi zobaczyć się z tobą.\nUsłyszała w jego rwącym głosie…Boże, co ona usłyszała?! Tak, właśnie to dokładnie chciała usłyszeć.\nJej nie upięte włosy powiewały dziko w rytm muzyki, jak jej myśli nieokiełznane. Brudne i lepkie?...od pragnień? – Płonące strzałki pamięci. Pamięci do niczego nieprzydatnej. Ma wszak smak żalu. Dość tego – nakazała sobie stanowczo.\n- Wracamy do stolika – powiedziała, pociągając go za rękę.\nHeniek przechylił głowę i uniósł brwi.\n– Już? Jeszcze grają…\n- Grać będą do rana. Tak będzie lepiej, wracamy.\nOdgarnęła spadające do oczu włosy. Miała nadzieję, że sprawia wrażenie spokojnej. Nie była. Ani trochę.\n- Czego się napijesz? Burbona? – Zajrzał w jej oczy.\n- Może być. Z lodem.\n- Dobry wybór – stwierdził i na chwilę odszedł, by po chwili wrócić z kielichami w dłoni.\n- Wyjdziemy na zewnątrz? – spytał.\nKiwnął do siebie głową i ruszył do wyjścia. Wyszli w stalowo szarą poświatę zmierzchu. Niebo ponad nimi wydawało się ponadgryzane przez wierzchołki otaczających ich drzew. Na horyzoncie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Były tak bliskie, że ich blask z łatwością mógł przebić się w serce. Ale przebijał się jego głos, który niemal urzekał, podobnie jak odblask księżyca na jego włosach i skórze.\nCo jest?! – zadała sobie znów pytanie, mrugając oczami. – Do licha!\n- Powiedz Agata coś o sobie, o mężu, o dziecku…- Usłyszała tuż obok, prawie we włosach.\n- No cóż…Mam dobrego, wyrozumiałego męża i rocznego synka, którego uwielbiam. Jest dla mnie całym życiem. Przesłała mu uśmiech, jeden z tych rozświetlających całą twarz i odsunęła się na bezpieczną odległość.\n– Jesteś szczęśliwa? Nie zawsze taka byłaś…\n- To prawda. Jak to określił Kazik – do trzech razy sztuka. Waldek się rozpił i nie było z nim życia, a mój drugi mąż nie widział u mnie smutku kochanki, ani samotności towarzyszki życia. Nie rozumiał mnie – wyjaśniła. – Ale teraz jest nareszcie to, o czym marzy każda kobieta. A swoją drogą, zaskoczyłeś mnie. Nie sądziłam, że…śledziłeś koleje mojego życia.\n- Siebie zaskoczyłem najbardziej. Rzeczywiście, był taki okres w moim życiu, że zapragnąłem cię odnaleźć, Agatka. To było dawno…i zdryfiłem.\n(?) Milczała. I dobrze! I dobrze!\n- Nie musisz nic mówić i tak wiem, co myślisz – powiedział z zanurzonym w niej spojrzeniem.\n- Ty byłaś i jesteś sobą a nie jakimś sztucznym produktem, w przeciwieństwie do mnie i zawsze żałowałem, że …\n- Za dużo wypiłeś i nie wiesz, co mówisz. Jesteś zakompleksiony Heniek? – Weszła mu w słowo.\n- Talleyrand powiadał i wciąż są to nieśmiertelne słowa: mamy język, aby ukryć nasze myśli – wyrecytował z zażenowaniem.\nZałożył swoim zwyczajem ręce na piersi. Zawsze to robił, kiedy był zdenerwowany. Agata przypomniała mu o czymś, o czym nie chciał pamiętać, a tym bardziej mówić.\n- A ty jesteś szczęśliwy? – zapytała zupełnie bez sensu.\nNie był szczęśliwy. Nigdy. Był z żoną, bo był. Żyli obok siebie, każde w swoim świecie. Ledwo ją znosił, nie mógł na nią nawet patrzeć. A ożenił się z nią, bo… No właśnie. Bo co? Bo była w ciąży? Pewnie tak. – Jedna głupia noc zaważyła na jego całym życiu. A mogło być inaczej.\n- Nie bardzo mi się układa z żoną – odpowiedział i zamyślił się.\nSiebie ma winić za byle jakie życie, czy też rodzinę? – Jego wiele znaczący dziadek, a potem ojciec obezwładniali jego aktywność?\nJasne, że tak… - podłapał myśl.\nPewnie wtedy, gdy musiał w wieku piętnastu lat przyznać, że nigdy nie potrafi być taki jak oni, że musi jedynie pozostać średniakiem. Nie na darmo do dziś brzęczy mu w uszach : A dziadek w twoim wieku…a ja…- No i co z tego? – denerwował się wtedy, ale ten bunt, czy jak go nazwać mijał i wracała przykra świadomość. – Jestem zero, jestem do niczego. Akceptacja własnej osobowości, choćby ułomnej, to podstawa osiągnięcia szczęścia, wiedział o tym. Czasami, w porywach, taka też prawda, chciał wyzwolić się od tego pesymizmu życiowego, od obciążeń jakie niosło własne niezadowolenie. Mrzonki te kończyły się nieuchronnie i zawsze tak samo; prostym lękiem, doznaniem cierpkim i niesmacznym. – Nie umiał nawet współczuć Teresie, choć była chora i powoli umierała. – Nie potrafię nic w tym kierunku uczynić – dręczyło od czasu do czasu, w porywach.\nA w końcu, życie takie jest – niedoskonałe, którego zaburzenia drogą przypadku dotykają większości ludzi, myślał. – Czemu miałyby omijać jego, ją?\nA jego cielesność? No cóż…nie dotykał Teresy od lat, chyba tylko jej ręki – bladej, wysmukłej, wypielęgnowanej na swój sposób.\nJej wzrok łani i zdesperowane słowa. – Nie kochasz mnie?\nBoże, nie kocham! Liczy się i liczyła tylko Agata!...i co ja na to mogę? – mówił sobie w myślach, wlepiając oczy w ścianę.\nMógłby być dla niej milszy…Nie umiał. Czy karał ją za swoją bezwolność, za swoje nieudane życie, które sam spaprał na własne życzenie?\nI codziennie wpadał w matnię egzystencjalnego rozedrgania a jego determinacja, by prowadzić swoje życie stopniowo wygasała, aż się wypaliła do końca. Doszedł też do przekonania, że istnieje coś, co można nazwać ludzką naturą, która ma tendencje do przekraczania tego, co zakodowało w człowieku otoczenie. I tylko czasami potrafił marzyć, też rzadko. – Tam gdzieś była Agata i myśl ta rozpalała cieplutki płomyczek.\n– A może ją sobie wymyślił? „Wszak to mężczyźni tworzą kobietę swoimi myślami.”\nNie, nie wymyślił. – Ona tu była, manifestując bez żenady i barwnie swoje dojrzałe piękno. Spojrzał na jej dłoń – podłużne, półdługie paznokcie skrzyły się lakierem w ciepłej tonacji. Drobinki brokatu wtopione w płytkę paznokcia połyskiwały w przyciemnionym świetle, przyciągając wzrok. Chciałby unieść te ręce i przycisnąć je do ust, a potem…poczuć te pazurki na swoich plecach…Jak kiedyś. Boże, jak bardzo chciał…\nWspomnienia powróciły do niego tak niespodziewanie, że nie zdążył się przeciw nim uzbroić.\n– Leżeli z Agatą na łące w pełnym słońcu, gdzieś poza miastem. Czuł jak pęcznieje w spodniach i przewrócił się na brzuch. Ukrył twarz w pachnącej trawie, która odurzała, nie mniej od Agaty, a on musiał jej coś wyznać.\nJak? Jak ma to zrobić?\nI wtedy poczuł jej paznokcie na plecach. Krew uderzyła mu do głowy, zrobiło się gorąco, stracił prawie oddech. –Przyjemnie? – zapytała nieświadoma jego myśli spłoszonych, zawieszonych w powietrzu, na granicy żaru i lodu.\n- Muszę ci coś powiedzieć…Niedługo się ożenię …- wydukał wężowate słowa, przesycony nagłą ciszą.\nWidział jak Agata zesztywniała. Po dobrej chwili odpowiedziała mu wiotkim uśmiechem, a jej piękne oczy krzyczały: nie możesz mi tego zrobić! Fala gorączki na moment rozpaliła jej czoło, a usta zadrżały wyginając się w podkówkę. Chciałby odwołać te słowa, ale tego nie dało się odwołać. Już wybrzmiało. I cóż z tego, że goryczą?\n- Gratuluję – powiedziała. – To zbyt dużo uwierzyć i zostać…\nSłyszał tylko szum trawy i szept wiatru w liściach drzew. Taki żałosny, aż bolało.\n- Przepraszam…przepraszam…przepraszam cię Agata…\nSłowa rozrywające krtań, ale nie usłyszała ich, bo to nie on szeptał, to wiatr, który się zerwał. Światło rozlało się po łące, owiało spocone dłonie…Skulił się.\nNigdy już nie poczuł jej rąk na swoim ciele. I nigdy nie zapomniał tych dreszczy, które go ogarnęły, jak ten nagły wicher na tej przeklętej łące za miastem. Jeszcze długo czuł Obecność i nie wiedział tak do końca czyją. Swoją? Jej? Zastygłych słów w nim samym?\nNie kocham jej, nie kocham…To tylko pożądanie, powtarzał sobie przez lata. Gdyby było inaczej, gdyby było inaczej…nie wybrał by mimo wszystko Teresy.\nUporczywy w swym pędzie upływ lat uodpornił go jednak na te myśli. A teraz Agata znów była blisko, niepokojąco piękna i niepokojąco drażniąca wszystkie jego zmysły.\n- Masz piękne paznokcie – powiedział zduszonym głosem.\nZaskoczył go ton własnego głosu i to, jak silnie jej zapragnął.\n- I tylko tyle? – Przekrzywiła głowę i miał wrażenie, że przejrzała go na wylot. Zawsze były piękne, – stwierdziła – tyle, że nie chciałeś ich czuć na swoich pleckach – dodała żartobliwie, jakby to była tylko gra słów. A przecież nie była.\nPrzełknął ślinę. Chciał! Chciał! Jak jeszcze! A ona to pamiętała! A niech to!\n- Jeszcze pamiętasz o tym? – wydusił.\n- Owszem. Zdrady nie zapomina się. Nigdy - dodała po chwili.\n- To nie tak… - Umilkł.\nI cóż jej miał powiedzieć? Wtedy, dawno, myślał, że starczy mu sił, by sprostać własnym decyzjom i ponieść ich konsekwencje. Ale nie dał rady. Są sprawy, które wymykają się logice. Zagryzł wargi. – Kolejny wstrząs, kolejny wycinek z rzeczywistości, który pokazał, że był i jest miernotą.\n- Masz rację – co było a nie jest, nie pisze się w rejestr – wyrecytowała za niego i roześmiała się perliście.\nNajwidoczniej służyło jej nowe małżeństwo. Nic, a nic nie skłamała. Była promienna i pewna siebie, a on jak dawniej stał nieporuszony, jak drzewo w bezwietrzny dzień, przytłoczony tym, że ogarnia go znów ten sam strach co przed laty i te same zakute myśli. – Wszystko spieprzył w życiu, no może poza tym, że skończył prawo i to tylko dzięki ojcu, bo go wręcz zmusił, sam będąc prawnikiem. – To i tylko to – powtarzał. – Podtrzymaj tradycje rodzinne. Podtrzymał. Ale czy to przyniosło szczęście? Czy w ogóle umiał być szczęśliwy? Kiedykolwiek? Nic się przecież w jego życiu nie działo.\n– Cisza i przemijanie. NIC! –\nTo „nic” nie sugerowało nawet jakichś szczególnych właściwości, do których by się można odnieść. – To zaprzeczenie istnienia czegokolwiek wzniosłego. Schizofrenia życia. – Zadowolenie wzmaga zapał, buduje, wiedział o tym teoretycznie. Niezadowolenie hamuje aż do bierności. No cóż, był bierny. Przerzucił wspomnienia, nie zatrzymując się przy nich długo.\n- Muszę się napić, bo chodzą mi po głowie jakieś nie takie myśli.\n- Jakie? – Agata zajrzała mu w oczy.\n- Wiesz przecież. Czytasz we mnie jak w otwartej książce. Machnął ręką. – Przenikające istnienie, rozsypane kawałki…życia. Urwał.\nByło w nim coś tragicznego i przejmującego. Agata chciałaby go pocieszyć, przytulić, i wręcz zrobiło jej się przykro. Nie powinna go szczuć.\n- Chciałbym się z tobą jeszcze kiedyś spotkać, Agata. Jego głos nabrał barwy.\nBez względu na to, jak często siebie okłamywał, zawsze będzie ją kochał. Właśnie to sobie uświadomił i zamarł z przerażenia. – Znowu temu nie sprosta…\n- Dobrze wiesz, że nie jest to możliwe. – Usłyszał wyrok. – Ty masz swoje życie, ja swoje. Szczęśliwe. A poza tym dzieli nas odległość nie do pokonania – dodała, sprowadzając go na ziemię i zaśmiała się krótko, ale nawet ona sama stwierdziła, jak sztucznie i nerwowo to zabrzmiało.\n- Pokonam każdą odległość – wyrzucił z siebie na jednym oddechu, z niedowierzaniem, że to powiedział. – Proszę…\nPrawie poddała się temu. Chłonęła z przyjemnością jego pragnienie, pożądanie? tryskające z jego ust, otoczona jego mocnymi ramionami, jednocześnie spoglądając mu w oczy. Była tak blisko, że widziała, gdzie rano zaciął się przy goleniu.\n- Nie jest to możliwe, powiedziała po chwili, odsuwając się na bezpieczną odległość. Już właściwie była nasycona satysfakcją. Heniek ją kochał! Heniek nie był szczęśliwy! Tyle…że coś w niej drgało niepokojem. Jałowa satysfakcja!\nNie dostrzegł jej determinacji, zapatrzony w swoje myśli. Jego twarz wydłużyła się, a oczy zmatowiały od rezygnacji. Pokiwał głową.\n- Jasne. Zajmuję sobą zbyt dużo powietrza i zbyt dużo miejsca – powiedział gorzko i roześmiał się. Wcale mu nie było do śmiechu. – Agata już była daleko, za chwilę zniknie i już jej nigdy nie zobaczy.\n- Odwiozę cię do hotelu. Pozwolisz? A może zostanę? – dopowiedział szeptem, czując fizycznie, jak przerażenie odbiera mu głos.\n- Tak. Zadzwoń po taryfę – powiedziała i pomyślała, że za dużo wrażeń jak na jeden wieczór, a poza tym, musiała się pilnować, mieć na baczności. – Coraz bardziej traciła grunt pod nogami. – Do jakiego hotelu?! Też chyba za dużo wypiła. Co za brednie! O czym on mówi! Że zostanie?!\n- Odwieź mnie, jestem zmęczona i chcę pobyć ze sobą – stwierdziła stanowczo. – Jutro wyjeżdżam - dodała ochrypłym tonem.\nKiwnął głową, lekko zmrużył oczy, jakby chciał ją prześwietlić.\n– Na pewno nie chcesz, żebym został? – upewnił się. – Zdawało mi się…\n- Na pewno. I źle ci się zdawało.\nRuchem rozdrażnionej reki odsunęła z oczu kosmyk włosów. Wyraźnie czuła rytm własnego pulsu.\n- Chciałbym spędzić tę noc z tobą, Agata – wypowiedział po raz wtóry i zamilkł, czekając na jej reakcję. Serce waliło jak młot pneumatyczny – odważył się, odważył…\nPokręciła głową i przystroiła twarz w uśmiech.\n- Prawda jest taka, że nie wiesz, co mówisz…Muszę cię poprawić.\n- Prawdy się nie poprawia – umilkł. – Czy ty nigdy nic do mnie nie czułaś, Agata? Bądź szczera choć teraz… - dodał po chwili.\nPokręciła głową. – Zawsze byłam szczera. Szkoda, że tego nie widziałeś…Nasza miłość była i jest krucha jak skorupka jajka…ale jednak była, przyznaję. To dobrze, że dzieli nas tak duża odległość...\nWłaśnie dojechali na miejsce. Pozwoliła się objąć. To zdumiewające, jak dobrze się czuła w jego ramionach. Lekko dotknęła ustami jego ust i odsunęła się szybko, ciągłe z tym swoim zagadkowym uśmiechem, którego nie pojmował.\nWestchnął i pokręcił głową, kryjąc rozczarowanie.\n- Do widzenia, Heniek. Może za rok…\nNie, nie zakładała, że za rok się spotkają. Nigdy już się z nim nie spotka, chyba, że przypadkiem. – Drzewa ciernistych krzewów…i stale będzie tęsknić…I on będzie tęsknił.\nOdwrócony plecami, uniósł rękę i pomachał nią.\n– Do widzenia… - usłyszała.\nWsiadł do taryfy. Poczuła ulgę, kiedy zniknął za zakrętem drogi. Na zawsze. Z nadmiaru emocji drżały jej nogi.\nOtworzyła po cichu drzwi i weszła w mrok hotelowego pokoju. Opadła na fotel. Przez chwilę czuła przejmującą ekstazę życia, choć przecież nic szczególnego się nie wydarzyło. Nic?? Cisza…Otuliła ją. Cisza ma niewyczerpane siły. Może być bezlitosna, jak towarzyszący jej stres, czy bolesny niepokój…Może też być jak pieszczota dłoni, jak tęsknota za tym dotykiem. Ta, była jak tęsknota. Kryształowe sztylety namiętności rozcięły promieniem barwne tęcze. Przypełzły fantastyczne kolorowe cienie i ogarnęły tańczącym światłem całe jej ciało, mózg, który się zakleszczył przedziwnie, przesączając jej własne słowa z niedawno ukończonej powieści:…Pozostała miłość ukryta w związanych łańcuchem ciałach, miłość niedostępna. A przecież istnieje świat szalony?...Tchnienie przyjęte i tchnienie odwzajemnione…Nie dla nas jednak...dopowiedziała do siebie głośno i włączyła radio – otoczyła ją fuga Bacha. Przylepione do uszu tony przymknęły oczy i właśnie rodził się spokój. – To tylko kolega szkolny, tylko kolega, powtórzyła sobie i zerknęła na zegarek, odzyskując całkowite poczucie rzeczywistości. – Trzeba się kilka godzin zdrzemnąć. Jutro wraca do swojego cudownego życia z Zygmuntem, który daje tęczę za każdą burzę, uśmiech za każdą łzę…A to? A Heniek? Spotkania po latach mają to do siebie. Są miłe. Ożywa na chwilę pamięć rozsiana po łące. Wsiadła do pociągu.\n- O której będę w Poznaniu? – spytała konduktora.\n- Rano. O szóstej rano.\nJęknęła. O Boże…\nNaprzeciw siedział starszy mężczyzna. Uśmiechał się.\n- Czy mogę coś zaproponować? – spytał.\n- Może… położy pani nogi na mojej ławce, a ja zrobię to samo. Czy można?\n- Ależ oczywiście. – Ucieszyła się i zdjęła buty. Po chwili usnęła mocnym snem.\nPrzed szóstą, mężczyzna lekko dotknął jej stóp.\n– Dojeżdżamy do Poznania…Pociąg ma lekkie spóźnienie, ale nie wiem ile…My to mamy szczęście! Mogło być i ze dwie godziny. Ostatnio…\n– Faktycznie, ostatnio te spóźnienia…Makabra.\nOdgarnęła włosy z twarzy. Podał jej kurtkę i zdjął z górnej półki torbę.\n– Wyjdziemy chyba na korytarz? – spytał.\n- Mieszka pani w Krakowie?\n- Nie, w Poznaniu.\n- O…znam to miasto. Kiedyś dawno temu, w latach siedemdziesiątych pracowałem w Poznaniu, czy jak kto woli służyłem. Już nie ma mojej jednostki…i jak wiem polikwidowali niemal wszystkie. To były nie najgorsze czasy, przynajmniej dla wojskowych. Można za nimi potęsknić. I chyba tęsknię. - Uśmiechnął się. - Teraz żyjemy w świecie chaosu, w przygnębiającym i pogłębiającym się absurdzie. Interesuje się pani polityką? - Spojrzał z zaciekawieniem.\n- Owszem. Polityka jest przecież wszędzie: w pracy, w pociągu i na ulicy.- Roześmiała się.- A swoją drogą zrobiło się całkiem fajnie i wesoło. Polska polityka przypomina wypisz wymaluj brazylijskie seriale.\n– Brazylijskie seriale…a to dobre…\nPociąg wjechał na peron. Z daleka zobaczyła Zygmunta. Pomachała mu ręką i podeszła szybko.\n- I co? Jak było?\n- To już poza mną. Wspomnienia i spotkania są piękne, ale…rzeczywistość tu obecna\nznacznie piękniejsza. Przeczesała myśli. A gdzie Zygmuś? – zmieniła temat.\nZlepione urywki dwóch powieści : „Szansa na szczęście” i „Co ja tu robię?”


Jedno okienko niczego nie zmieniło, absurdy kwitną - twierdzi Robert Gwiazdowski | Gazeta Pomorska\nJedno okienko niczego nie zmieniło, absurdy kwitną - twierdzi Robert Gwiazdowski\nTeskt i Fot. Przemysław Decker przemyslaw.decker@pomorska.pl Tel. 056 45 11 920 01.06.2009\nRobert Gwiazdowski: - Cóż z tego, że ktoś zarabia dajmy na to 4 tys. zł, jeśli połowę tej kwoty zabiera mu państwo.\nDla przedsiębiorców mam jedną radę: jeśli sama procedura zakładania firmy was przeraża, to lepiej zrezygnujcie w ogóle z biznesu\nRozmowa z Robertem Gwiazdowskim, ekspertem Centrum im. Adama Smitha\n- W miastach wprowadzono tak zwane "jedno okienko", które w zamyśle pomysłodawców miało usprawnić procedurę zakładania firmy. Usprawniło?\n- Jedno okienko niczego nie zmienia, gdyż przedsiębiorca i tak musi odwiedzić urząd. Stanem optymalnym jest możliwość założenia firmy przez internet. Jednak na to będziemy musieli jeszcze długo poczekać. Dla przedsiębiorców mam zaś jedną radę: jeśli sama procedura zakładania firmy was przeraża, to lepiej zrezygnujcie w ogóle z biznesu.\n- Coraz częściej słyszy się, że bez podniesienia składki rentowej może być trudno walczyć z recesją gospodarczą w naszym kraju. Czy to dobry pomysł na walkę z kryzysem?\n- Najgorsze są te posunięcia, które jeszcze większymi kosztami obciążają pracę. A ta powinna być jak najmniej opodatkowana. Cóż z tego, że ktoś zarabia dajmy na to 4 tys. zł, jeśli połowę tej kwoty zabiera mu państwo. Jeśli zaś chodzi o kryzys, to niech się o niego martwią, ci, którzy go spowodowali, czyli bankierzy. Przedsiębiorcy, moim zdaniem, mogą spać spokojnie\n- Spodziewam się już jak pan skomentuje pomysł, żeby od umów cywilnoprawnych odprowadzać składkę ZUS.\n- To kolejny absurd. Przecież umowy o dzieło lub zlecenie miały być lekiem na szarą strefę. Jeśli je jeszcze bardziej opodatkujemy, ludzie masowo zaczną pracować na czarno. I wcale im się nie będę dziwił, też bym tak zrobił.\nPosłuchaj na żywo Roberta Gwiazdowskiego


Badi - ci, których nie ma | Indie Szerokopojęte\nBadi – ci, których nie ma\n22/11/2015 23/05/2019 Marzena Magnuszewska\nJest ich niewielu, jak na populację świata, nawet jak na populację niespełna 30-to milionowego Nepalu to zupełnie nielicząca się, pozbawiona znaczenia grupa. Różne źródła podają rozmaite liczby, od 40 do 60 tysięcy dusz, dusz zamkniętych w magicznym kręgu niemocy, nędzy i okrutnego przeznaczenia. Ludzi badi niełatwo policzyć, bo większość z nich nie posiada żadnych dokumentów. Żeby otrzymać nepalski dowód osobisty, trzeba znać imię ojca, a większość dzieci badi nie zna ani ojca, ani jego imienia. Są dziećmi grzechu. Od wielu pokoleń kobiety badi skazane są na wykonywanie jednego tylko zawodu – zawodu prostytutki. W dzisiejszych czasach słowo badi jest już niemal zupełnym synonimem dziwki, co jest jedynie kroplą w morzu krzywd i upokorzeń.\nBadacze z obszaru antropologii i socjologii nie są zgodni ani co do czasu, w którym pojawiła się ta najbardziej pogardzana i najbardziej niedotykalna spośród niedotykalnych „kasta”, ani co do miejsca, z którego ludzie badi przybyli. Niektórzy mówią, że pojawili się jeszcze przed naszą erą, inni, że w pierwszych wiekach, jeszcze inni ustalają czas zaistnienia badi na nepalskiej ziemi na XVI-XVIII wiek, co wydaje się najbardziej prawdopodobne. Bez wątpienia przybyli z Indii, sprowadzeni przez jakiegoś lokalnego władcę. Bo badi byli pierwotnie kastą grajków, tancerzy, pieśniarzy i innych „artystów estradowych”, którzy sprzedawali swoje usługi na dworach możnowładców i lokalnych królików, ciesząc się przy tym znacznym poważaniem. Atrakcyjne tancerki stały się wkrótce eleganckimi kurtyzanami, a niektóre z nich faworytami i konkubinami władców i feudałów. I, pomimo że badi wciąż grali i tańczyli, świadczenie usług seksualnych stawało się powoli głównym zajęciem ich kobiet. Póki istniały lokalne dwory królewskiego planktonu, a obyczaj społeczny uwzględniał istnienie prostytucji i sankcjonował utrzymywanie konkubin, ludziom badi wiodło się całkiem nieźle, pomimo, że ich jati (kasta) zajmowała jeden z najniższych szczebli drabiny społecznej. Jednak czasy się zmieniły, upadły dwory, konkubiny wyszły z mody i badi niemal z dnia na dzień trafili na ulice. Pozbawieni wszelkich praw, formalnej tożsamości i dochodów, zaczęli zarabiać jako grajkowie uliczni, żebrać i uprawiać prostytucję bardziej egalitarną. Dziewczęta badi z eleganckich kurtyzan przekształciły się w zwykłe ulicznice.\nBadi zamieszkują głównie tereny środkowego zachodu kraju, ale mniejsze ich grupki można spotkać w sąsiedztwie niemal wszystkich większych skupisk ludzkich. Posługują się głównie językiem nepali i w większości (ponad 85%) wyznają hinduizm. Sporo badi przeszło, przynajmniej formalnie, na chrześcijaństwo, do którego, bardziej niż przesłanie duchowe, przyciąga ich idea równości i zaprzeczenie kastowości. Badi są mniejszością wśród swoich, bo choć posługują się tym samym językiem i czczą tych samych bogów, nie ma dla nich miejsca w społeczeństwie. Nie wolno im przekraczać progu domów innych ludzi, wspólnie z innymi spożywać posiłków, dotykać ludzi i należących do nich rzeczy, korzystać ze wspólnej wioskowej studni. Nic im nie wolno. Nie ma dla nich pracy, ze względu na brak dokumentów stwierdzających tożsamość nie biorą udziału w wyborach, nie mogą zdobyć zawodu, prawa jazdy, nieliczni tylko korzystają z edukacji, zwykle w szkołach prowadzonych przez misjonarzy lub organizacje pozarządowe. Czynne zawodowo prostytutki stanowią 15 % populacji badi. Być może lub prawdopodobnie, bo jeśli chodzi o badi statystyki bywają złudne.\nBadi żyją w nędzy. Ich gliniane chaty wyglądają żałośnie, nie tylko ze względu na biedę, ale chyba i dlatego, że panuje tu atmosfera opuszczenia, beznadziejności i „wyklęcia”. Niedotykalni, parszywi, brudni i źli. Dziewczęta zaczynają „pracować” w wieku około 10 lat, często jeszcze przed pierwszą menstruacją. Idą na ulicę, bo są przekonane, że tak ma być, że jest to normalna kolej rzeczy, bo tak pracowała mama, tak pracowała babcia. Łykają łzy bólu i upokorzenia, bo wiedzą, że od przyniesionych przez nie pieniędzy zależy byt reszty rodziny. Za usługę dostają w przeliczeniu od 70 centów do 3 dolarów. Gdyby taka dziewczynka znalazła się nagle w szkole, w ławce, z zeszytem w ręce, pomyślałaby, że trafiła na inną planetę. Na jej planecie dziewczynki nie chodzą do szkoły. Dziewczynki często uczą się tańczyć i śpiewać, ale najczęściej uczą się pokornie przyjmować różnych „panów” i spełniać ich zachcianki.\nJeden z paradoksów Indii Szerokopojętych: badi są brudne, nieczyste rytualnie, niedotykalne, co nie przeszkadza mężczyznom z wyższych kast dotykać ich jak najbardziej wszechstronnie i cieleśnie. Dotykanie niedotykalnej prostytutki nie wydaje się im bynajmniej być dotykaniem. Nie przeszkadza potem dotykać czystej rytualnie żony, składać czystej ofiary na czystym domowym ołtarzyku. Hipokryzja to jedna z cech najlepiej charakteryzujących ludzkość.\nZarówno prawo jak i konstytucja Nepalu nie tylko nie popierają podziałów kastowych, ale ich zakazują, również prostytucja jest nielegalna i penalizowana. Prawo sobie, życie sobie. A jeśli ktoś dokucza niedotykalnym prostytutkom, to zdecydowanie częściej niż policja robią to lokalne ciała społeczne, rozmaite „komitety” i „grupy szturmowe” złożone z wsiowych świętoszków. Oni nie żartują. Oni nie chcą tych brudnych kobiet w swojej wsi, przy swojej studni. Oni torturują, biją do nieprzytomności, demolują chaty. Nie chcą w swoim sąsiedztwie takich badi, nawet jeśli ci badi nie uprawiają prostytucji, a wynajmują się do dorywczych prac, zbierają trawę dla bydła i próbują uczciwie zarabiać na ubożuchne życie. Nawet od takich „komitety” pobierały „opłaty moralnościowe” konfiskując ciężko zarobione grosze. Neighbourhood Improvement Committee i Action Committee to dwie spośród wielu podobnych „sąsiedzkich” organizacji, które postanowiły wykorzenić zło, wyeliminować narkotyki, prostytucję i inne przejawy braku poszanowania moralności poprzez prześladowanie badi, tych złych, tych innych. Wielu badi, na skutek prześladowań, musiało odejść ze wsi i miast i udać się na tułaczkę w poszukiwaniu lepszych miejsc. Ale dla badi nie ma lepszych miejsc. Dla badi jest tylko pogarda i społeczny niebyt.\nZ każdego piekła można się wydostać. Przynajmniej teoretycznie. Oddolne społeczne ruchy badi są coraz bardziej aktywne, kobiety organizują się i ruszają na stolicę. Żądają swoich praw. Wyszarpują z ciasnej społecznej gardzieli edukację, kształcą się i uciekają z zaklętego kręgu. Nieliczne, ale te nieliczne nie zapominają o tych, którzy pozostali w nędznych osiedlach na obrzeżach miast i wiosek, o kobietach, mężczyznach i dzieciach, którzy nie istnieją w ewidencjach ludzkości, a przecież każdy z nich jest kompletnym światem, pełnym bogów, demonów i marzeń.\nOpublikowany w kierunek NepalTagged nepal, prostytucja, prostytucja w nepalu


Ekspresy do kawy, jak każdy inny rodzaj urządzenia, mogą z powodzeniem pełnić swoją funkcje przez wiele lat, jeśli odpowiednio się o nie zadba. Warto więc regularnie czyścić ekspresy ciśnieniowe, aby pozbyć się zalega\nDodane: 22-06-2020 04:16\nProfesjonalne ekspresy ciśnieniowe są z pewnością niemałym wydatkiem, dlatego warto odpowiednio dbać o ich dobry stan techniczny. Ekspresy do kawy, jak każdy inny rodzaj urządzenia, mogą z powodzeniem pełnić swoją funkcje przez wiele lat, jeśli odpowiednio się o nie zadba. Warto więc regularnie czyścić ekspresy ciśnieniowe, aby pozbyć się zalega\nReduce smoke - your engine may be in troubleSome interesting facts about plumbing and pipes Here's how to buy a cabin filter in 3 days O dedykowanych aplikacjach i programach na zamówienieDruk poligraficzny - czyli o drukarniach i zakładach poligraficznychNaprawa samochodówCzęści samochodowe i serwisowanie - co warto wiedzieć?Teraz I Ty Też Możesz znaleźć dobrego prawnika Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaDywany na salonachPielęgnacja i naprawa skór. Co i jakVacation in SpainPlumbing issuesImplanty BytomD;a tych, co mają swoje firmy - o wirtualnym biurzeJak taniej podlewać trawnik?Ziarna kawy to podstawaCo warto wiedzieć o zabawkachSuper food- co musisz wiedzieć o diecie?Destynacje wakacyjne - o atrakcjach HiszpaniiKupić rolety? Czy warto?O saunie drewnianej do ogroduOstrza roboczeLeczenie kanałowe, straszne czy nie?Czym zajmują się geodeci?Osąd prawnika. Czyli o adwokatach i sądachJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Some plumbing stuffThe best oil solution for engineCo musisz wiedzieć o pozycjonowaniu i innych sposobach marketinguLeczenie zębów - temat rzeka


Blog o biznesie i karierze zawodowej ðŸ’¼ - Human360\nRaport z budowy bloga od podstaw #2 – kwiecieÅ„-czerwiec 2020\nNietypowy, bo trzymiesiÄ™czny raport z dziaÅ‚aÅ„ w obrÄ™bie bloga. Pomimo niedostatku prac w czerwcu i maju, kwiecieÅ„ dostarczyÅ‚ mi ciekawych wnioskÃ³w dotyczÄ…cych publikowanych treÅ›ci, w rÃ³Å¼nym stopniu angaÅ¼ujÄ…c spoÅ‚ecznoÅ›Ä‡.\nHuman360 - 21 lipca 2020\nCzy poszedÅ‚bym na studia ponownie, gdybym mÃ³gÅ‚ cofnÄ…Ä‡ czas?\nZ czasÃ³w matury pamiÄ™tam gÅ‚Ã³wnie dwie rzeczy. To, Å¼e prawie wszyscy znajomi wybierali siÄ™ na studia i to, Å¼e wiÄ™kszoÅ›Ä‡ ÅºrÃ³deÅ‚, ktÃ³re czytaÅ‚em, stanowczo odradzaÅ‚o mi ten krok. Jak podsumujÄ™ ten okres? Czy poszedÅ‚bym na studia ponownie, gdybym mÃ³gÅ‚ cofnÄ…Ä‡ czas?\nHuman360 - 11 czerwca 2020\nFilozofia Hustle vs #slowbiz – co sprawdzi siÄ™ w Å¼yciu i biznesie?\nKilka dni temu wspomniaÅ‚em na Facebooku o najlepszej live debacie, ktÃ³rÄ… oglÄ…daÅ‚em w tym roku (a przynajmniej w tematyce biznesu). Mowa o spotkaniu Hustle vs Slowbiz. Wymiana poglÄ…dÃ³w (Marcin Osman i Maciej Aniserowicz) poprowadzonym...\nHuman360 - 8 maja 2020\nRaport z budowy bloga od podstaw #1 – Marzec 2020\nTutaj znajdziesz raport z pierwszego miesiÄ…ca istnienia Human360. OpisujÄ™ w nim podjÄ™te dziaÅ‚ania, osiÄ…gniÄ™te efekty oraz wybrane statystyki dotyczÄ…ce ruchu.\nHuman360 - 4 kwietnia 2020\nJak niweczysz swoje efekty podejmujÄ…c siÄ™ zbyt wielu celÃ³w naraz?\nNie ma nic zÅ‚ego w posiadaniu 10 celÃ³w na kolejne 12 miesiÄ™cy. Gorzej, gdy lista skÅ‚ada siÄ™ z samych ambitnych i wymagajÄ…cych projektÃ³w, z ktÃ³rych Å¼aden nie wypali, a wszystkie razem doprowadzÄ… ciÄ™ do ruiny.\nHuman360 - 28 marca 2020\nPsycholog, project manager, SEOwiec i twÃ³rca internetowy w jednym. Na Human360 piszÄ™ na temat produktywnego i udanego stylu Å¼ycia. WspÃ³lnie zajmiemy siÄ™ projektowaniem rzeczywistoÅ›ci, ktÃ³ra pozwoli Ci na skuteczne osiÄ…ganie celÃ³w i realizowanie wÅ‚asnej wymarzonej Å›cieÅ¼ki.\nDoÅ‚Ä…cz do obserwujÄ…cych\nKaÅ¼dego wtorku wysyÅ‚am w nim najlepsze kÄ…ski, a na start otrzymasz listÄ™ propozycji ksiÄ…Å¼ek, ktÃ³re pomogÄ… Ci rozwinÄ…Ä‡ kluczowe umiejÄ™tnoÅ›ci w Å¼yciu.\nChcÄ™ siÄ™ zapisaÄ‡!\nHuman360 takÅ¼e blog o biznesie. NiezaleÅ¼nie od tego, czy chcesz otworzyÄ‡ pierwszÄ… dziaÅ‚alnoÅ›Ä‡ gospodarczÄ…, prowadzisz wÅ‚asnÄ… firmÄ™, znajdziesz tu coÅ› dla siebie. WÅ›rÃ³d opublikowanych tekstÃ³w poznasz liczne sposoby na rozwÃ³j kariery zawodowej i postawienie pierwszych krokÃ³w w biznesie. Dla realizujÄ…cych wÅ‚asne przedsiÄ™wziÄ™cia polecam uÅ¼yteczne narzÄ™dzia, a takÅ¼e proponujÄ™ wartoÅ›ciowe, wyselekcjonowane materiaÅ‚y edukacyjne, w tym ksiÄ…Å¼ki o biznesie, kursy online i inne blogi biznesowe. W tej kategorii dziele siÄ™ takÅ¼e wiedzÄ… o marketingu online i psychologii biznesu. Jak na Human360 przystaÅ‚o, nie mÃ³gÅ‚bym pominÄ…Ä‡ takÅ¼e aspektu psychiki i stylu Å¼ycia przedsiÄ™biorcy.\nHuman360 to blog biznesowy w sam raz, by postawiÄ‡ pierwszy krok w Å¼yciu na wÅ‚asnym, rozwinÄ…Ä‡ markÄ™ osobistÄ…, a takÅ¼e poznaÄ‡ uÅ¼yteczne tipy, ktÃ³re uÅ‚atwiÄ… Ci realizacjÄ™ codziennych obowiÄ…zkÃ³w w firmie.\nBlog o karierze zawodowej\nTworzÄ…c blog o biznesie, nie mogÅ‚em pominÄ…Ä‡ takÅ¼e tematu kariery zawodowej. Nawet jeÅ›li wiÄ…Å¼esz przyszÅ‚oÅ›Ä‡ z wÅ‚asnym przedsiÄ™biorstwem, istnieje spora szansa, Å¼e TwojÄ… wymarzonÄ… drogÄ™ poprzedzaÄ‡ bÄ™dzie kariera etatowa. PomogÄ™ Ci wycisnÄ…Ä‡ z niej maksimum od A do Z, serwujÄ…c treÅ›ci, ktÃ³re pomogÄ… Ci m. in. wybraÄ‡ odpowiednie zajÄ™cie dla siebie, skutecznie realizowaÄ‡ obowiÄ…zki i dbaÄ‡ o regularny rozwÃ³j.


Wibracje są trendy i przychodzą z pomocą leniom, którym nie chce się ćwiczyć. Pas Vibroaction to gadżet wywołujący szybkie i mimowolne skurcze mięśni z częstotliwością od 500 do 900 na minutę. W zależności od tego, gdzie się takim pasem leń przepasze, może się pozbyć oponki z brzucha, wyszczuplić biodra bądź uda. Producent przekonuje, że dzięki temu cudownemu sprzętowi można schudnąć bez żadnych wyrzeczeń. Tylko nie wiedzieć czemu do zestawu dołączona jest broszura z planem diety odchudzającej.


atlantyk | Przyroda, pogoda, klimat\nWpisy otagowane atlantyk\nWzrost temperatury wody w globalnych oceanach może spowodować gwałtowny wzrost bakterii morskich zwanych Vibrio, potencjalnie śmiertelnych dla ludzi. Potwierdzają to wyniki badań zespołu naukowców prowadzonych przez Luigi Vecully z Uniwersytetu w Genui we Włoszech. Celem naukowców było ustalenie, w jaki sposób ocieplenie oceanów wpływa na inne ekosystemy planety, w tym na faunę morską. Więcej >\nTegoroczny sezon huraganowy ma szansę zapisać się wśród trzech najbardziej aktywnych w historii obserwacji i co więcej jest szansa, że w najbliższych dniach powstanie kolejna burza tropikalna. Wirujący obszar opadów i burz, który znajduje się aktualnie u zachodniego wybrzeża Karaibów ma 50 proc. szans przekształcić się w tropikalną burzę Philippe już w ten weekend – donosi Narodowe Centrum Huraganów (NHC). Więcej >\nNa Atlantyku rozpoczyna się szczyt sezonu huraganowego. Eksperci ostrzegają przed potężnymi burzami\nRozpoczął się szczyt sezonu huraganowego na wodach Atlantyku. Meteorolodzy ostrzegają przed zagrożeniem ze strony huraganów we wrześniu i możliwością wystąpienia bardzo poważnej burzy w październiku i dalej – donosi NOAA. Więcej >\natlantyk, ciekawostki, hurgany\nNa Atlantyku powstał bardzo rzadka depresja tropikalna. To pierwsza taka sytuacja w kwietniu od 14 lat\nPierwsza subtropikalna depresja w tegorocznym sezonie huraganów na Atlantyku powstała w środę – donosi AccuWeather. Jednak sprzyjające warunki sprawiły, że w czwartek przeistoczył się w burzę, której nadano imię Arlene. Więcej >\nPółnocnoatlantycki sztorm z huraganowym wiatrem na zdjęciach satelitarnych\nPotężny układ niskiego ciśnienia z huraganowym wiatrem uległ intensyfikacji w północnej części Atlantyku w niedzielę i poniedziałek, a teraz niezwykle pięknie prezentuje się na zdjęciach satelitarnych uwiecznionych z kosmosu – donosi weather.com. Więcej >\natlantyk, ciekawostki, orkan\nAż 12 stopni – tyle pokażą termometry w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia. Jednak myli się ten, kto myśli, że to będzie tylko przejściowe ocieplenie, po którym wróci zima. Tej w ogóle w naszych prognozach nie widać i rośnie szansa na wyjątkowo ciepły styczeń na obszarze naszego kraju, o czym piszemy od lipca. Więcej >\nFani zimy przedwcześnie cieszyli się z mrozów i opadów śniegu. Zgodnie z naszymi prognozami, które nie ulegają zmianie już od wielu tygodni w drugiej połowie listopada czeka nas generalna zmiana pogody w Europie – wreszcie znad Atlantyku ruszą głębokie niże, a wyże odsuną się nad Rosję. Sprowadzi to do nas bardzo ciepłe masy powietrza i jeszcze mamy szansę na ujrzenie na naszych termometrach blisko 15 stopni! Więcej >\natlantyk, mgły, nao, ocieplenie, ulewy\nNa Atlantyku szaleją aż trzy burze tropikalne naraz\nPo raz pierwszy od prawie trzech lat w Basenie Atlantyku rozwinęły się aż trzy tropikalne cyklony, które szaleją w tym samym czasie – donosi weather.com. Więcej >\natlantyk, ciekawostki, cyklon\nSolar Impulse 2 wylądował w Hiszpanii. Po 70 godzinach lotu przez Atlantyk\nSamolot napędzany jedynie energią słoneczną wylądował w hiszpańskiej Sewilli, kończąc swój 70-godzinny lot nad Atlantykiem. Lądowanie w najgorętszym miejscu w kraju oznacza koniec 15. etapu podróży Solar Impulse 2 – donosi BBC. Więcej >\natlantyk, ciekawostki, hiszpania\nKażdego roku, kiedy na wiosnę wody Oceanu Atlantyckiego stają się cieplejsze, dzieje się z nimi coś spektakularnego. Zielone, niebieskie i turkusowe kolory – wszystkie wirują w hipnotyzującym tańcu w wodzie. To tak, jakby sam Vincent Van Gogh przedstawił je za pomocą własnego pędzla, ale prawdziwym artystą na tych kolorowych zdjęciach jest fitoplankton – podaje weather.com. Więcej >\nNajbliższe lata w Europie bardzo suche? Przez bąbel zimna na Atlantyku\nPodczas gdy świat generalnie się ociepla, zupełnie inna sytuacja ma miejsce nad Północnym Atlantykiem. Brytyjscy klimatolodzy odkryli trend coraz silniejszego spadku temperatury w regionie od 2005 roku, co może zaowocować w najbliższych latach wystąpieniem poważnej suszy, zwłaszcza w Europie i wywołać mniejszą skłonność do powstawanie huraganów – podaje Daily News. Więcej >\natlantyk, europa, susza\nNa Atlantyku powstaje cyklon tropikalny\nMeteorolodzy bacznie przyglądają się zakłóceniu tropikalnemu na Oceanie Atlantyckim. Narodowe Centrum Huraganów (NHC) ocenia prawdopodobieństwo powstania nazwanego sztormu tropikalnego w ciągu najbliższych dni na 90 procent – donosi weather.com. Więcej >\natlantyk, bonnie, ciekawostki, huragany\nWszystkich wizyt: 30058125\nDzisiaj wizyt: 9821


Czystość w salonie kosmetycznym - blog Chemiarosa24.pl\n» Czystość w salonie kosmetycznym\nCzystość w salonie kosmetycznym 0\nDodano: 28-05-2020 w kategorii: - autor: chemiarosa24.pl\nCzystość i higiena w salonach fryzjerskich i kosmetycznych to podstawowe zagadnienie, o którym nie można zapominać. Zadbaj o wysoki standard higieny. Dzięki temu zminimalizujesz ryzyko zakażenia i rozprzestrzeniania się koronawirusa, jak również innych wirusów, czy bakterii.\nKażdy salon musi być regularnie sprzątany, a wspólne powierzchnie oraz narzędzia muszą być obowiązkowo dezynfekowane. Pamiętaj również o tym, aby myć i dezynfekować ręce.\nJakich środków używać do utrzymania czystości w salonie kosmetycznym?\nDo dezynfekcji małych powierzchni i akcesoriów warto wybrać gotowy do użycia środek z krótkim czasem działania i szerokim spektrum biobójczym.\ngotowy do użycia środek do dezynfekcji na bazie alkoholu,\nnadaje się do dezynfekcji powierzchni takich jak: blaty, stoły, klamki, uchwyty oraz do sprzętu i akcesoriów fryzjerskich i kosmetycznych, a także nieinwazyjnego sprzętu medycznego jak np. fotele zabiegowe, aparatura medyczna itp. oraz do powierzchni mających kontakt z żywnością,\nposiada działanie bakteriobójcze, drożdżakobójcze bójcze wobec prątków gruźlicy i ograniczone wirusobójcze (wobec Rotawirusa, Norowirusa) oraz bójcze wobec wirusów osłonkowych (w tym Vaccinia, BVDV, SARS-Cov-2, HIV, HBV, HCV),\ndziała już w 30 sekund.\nMedisept Velox Spray 1L - sprawdź cenę\nMedisept Velox Spray 5L - sprawdź cenę\nDo dezynfekcji małych i delikatnych powierzchni wrażliwych na alkohole warto wybrać Velox Foam Extra:\nnadaje się do dezynfekcji różnorodnych powierzchni wykonanych ze szkła, porcelany, metalu, gumy, tworzyw sztucznych oraz szkła akrylowego,\nposiada działanie bakteriobójcze, drożdżakobójcze bójcze wobec prątków gruźlicy i bójcze wobec wirusów osłonkowych (HIV, HBV, HCV, wirus grypy, Ebola, Vaccina, BVDV, SARS-Cov-2, Herpes simplex),\ndziała już w 60 sekund.\nMedisept Velox Foam Extra 1L - sprawdź cenę\nDo dezynfekcji dużych powierzchni stosuj środek w koncentracie, np. Quatrodes Forte:\nśrodek do dezynfekcji powierzchni wykonanych z ABS i akrylu, unitów, materiałów obiciowych, blatów, szafek, stołów, podłóg, łóżek zabiegowych, łóżek do opalania,\nposiada działanie bakteriobójcze, drożdżakobójcze bójcze wobec prątków gruźlicy i bójcze wobec wirusów osłonkowych (Vaccinia, BVDV, SARS-Cov-2, HBV, HIV, HCV, SARS, Herpes, wirus grypy typu A, Ebola) oraz wirusa Adeno i Polio,\nekonomiczny w użyciu. 1 litr koncentratu = 200 litrów roztworu roboczego,\nMedisept Quatrodes Forte 1L - sprawdź cenę\nMedisept Quatrodes Forte 5L - sprawdź cenę\nAby jeszcze bardziej zminimalizować ryzyko, warto stosować jednorazowe narzędzia. Jeśli nie ma takiej możliwości, obowiązkowo należy je dezynfekować.\nDezynfekcja narzędzi metodą zanurzania w myjkach ultradźwiękowych:\ngotowy do użycia preparat przeznaczony do jednoczesnego mycia i dezynfekcji narzędzi fryzjerskich i kosmetycznych, takich jak: grzebienie, szczotki, wałki, nożyczki do włosów oraz narzędzia do manicure nie naruszające ciągłości tkanek,\nzabezpiecza przed korozją i uszkodzeniem narzędzi,\nposiada działanie bakteriobójcze, drożdżakobójcze bójcze wobec prątków gruźlicy i bójcze wobec wirusów osłonkowych (Vaccinia, BVDV, SARS-Cov-2, HIV, HCV, HBV, Ebola) oraz wirusa Adeno i Polio,\ndziała już w 15 minut.\nAlodes N 1 litr - sprawdź cenę\nDezynfekcja narzędzi metodą spryskiwania:\nMożesz użyć Velox Spray - szczegółowy opis znajduje się powyżej.\nMożesz stosować środek w płynie, żelu, pianie na bazie alkoholu.\ngotowy do użycia produkt przeznaczony do higienicznej i chirurgicznej dezynfekcji rąk oraz powierzchni nieinwazyjnych wyrobów medycznych,\nwykazuje działanie bakteriobójcze, bójcze wobec prątków gruźlicy, drożdżakobójcze i ograniczone wirusobójcze (wobec Rotawirusa, Norowirusa) oraz bójcze wobec wirusów osłonkowych (w tym Vaccinia, BVDV, SARS-Cov-2, HIV, HBV, HCV),\nVelodes Silk 500 ml - sprawdź cenę\nVelodes Silk 1 litr - sprawdź cenę\nVelodes Silk 5 litrów - sprawdź cenę\nZamów promocyjny zestaw 2 produktów:\nMedisept Velodes Silk 500 ml płyn do dezynfekcji rąk i Velodes Cream Aloe Vera 500 ml krem nawilżający w obniżonej cenie - zobacz


Samotna mama w ciąży i z dwójką dzieci w Bydgoszczy. Chłopcy marzą o grach komputerowych, mama... o pralce | Bydgoszcz Nasze Miasto\nKatarzyna Piojda 24 listopada 2021, 7:31\nMateriał oryginalny: Samotna mama w ciąży i z dwójką dzieci w Bydgoszczy. Chłopcy marzą o grach komputerowych, mama... o pralce - Gazeta Pomorska\nBydgoskie czworaczki Adaś, Michaś, Bartek i Piotruś Czerwińscy wciąż odczuwają skutki wcześniactwa. Koszty licznych terapii, w których muszą brać udział,...\nNajmłodsi bydgoszczanie poszukiwania pracy na wakacje po trudnym, pandemicznym roku szkolnym rozpoczęli jeszcze wiosną. Zainteresowanie jest takie, jak co roku,...


Patrycja jest znakomitą aktorką filmową i teatralną. Dzisiejszy dzień jest dla niej wyjątkowy. Już za kilka godzin dziewczyna leci do Stanów Zjednoczonych na rozdanie Nagród Emmy - przyznawanych za produkcję telewizyjną, między...\nPatrycja jest znakomitą aktorką filmową i teatralną. Dzisiejszy dzień jest dla niej wyjątkowy. Już za kilka godzin dziewczyna leci do Stanów Zjednoczonych na rozdanie Nagród Emmy - przyznawanych za produkcję telewizyjną, między innymi dla najlepszego aktora i aktorki. Wciel się w rolę stylistki i ubierz Patrycję tak, by błyszczała na czerwonym dywanie. Kto wie, może uda jej się zgarnąć nagrodę?\nAgnieszka jest wielką fanką mody. Na bieżąco śledzi najnowsze trendy modowe, ogląda pokazy i czerpie inspiracje od najlepszych projektantów. Dziś wieczorem dziewczyna spotyka się ze swoim chłopakiem. Przygotuj ją do wyjścia:...\nAgnieszka jest wielką fanką mody. Na bieżąco śledzi najnowsze trendy modowe, ogląda pokazy i czerpie inspiracje od najlepszych projektantów. Dziś wieczorem dziewczyna spotyka się ze swoim chłopakiem. Przygotuj ją do wyjścia: wybierz ładne ciuszki, dodatki i fryzurę. Powodzenia!\nKasia uwielbia marynarki, żakiety i jeansowe kurteczki. W ciepłe, jesienne dni chętnie spaceruje z przyjaciółmi po parku, robi zdjęcia i podziwia piękno natury. Wciel się w rolę stylistki i wybierz dla Kasi modne ciuszki na...\nKasia uwielbia marynarki, żakiety i jeansowe kurteczki. W ciepłe, jesienne dni chętnie spaceruje z przyjaciółmi po parku, robi zdjęcia i podziwia piękno natury. Wciel się w rolę stylistki i wybierz dla Kasi modne ciuszki na dzisiejszy wieczór. Powodzenia!\nO nie! Jenny znowu wstała trochę za późno. Jej włosy są rozczochrane, a dziewczyna musi jeszcze zdecydować się na strój, a przede wszystkim dotrzeć do szkoły na czas! Jenny potrzebuje Twojej pomocy w szybkich przygotowaniach....\nO nie! Jenny znowu wstała trochę za późno. Jej włosy są rozczochrane, a dziewczyna musi jeszcze zdecydować się na strój, a przede wszystkim dotrzeć do szkoły na czas! Jenny potrzebuje Twojej pomocy w szybkich przygotowaniach. Umyj jej włosy przy użyciu profesjonalnego, delikatnego szamponu i wybierz ładną fryzurę. Działaj szybko! Jenny nie może się spóźnić.\nGrecka bogini została na wyspie zupełnie sama. W codziennych czynnościach zawsze pomagali jej przyjaciele. Miała też wynajętą swoją własną, prywatną kosmetyczkę, która dbała o dobrą kondycję jej skóry i garderobiankę, która...\nGrecka bogini została na wyspie zupełnie sama. W codziennych czynnościach zawsze pomagali jej przyjaciele. Miała też wynajętą swoją własną, prywatną kosmetyczkę, która dbała o dobrą kondycję jej skóry i garderobiankę, która przygotowywała jej ubrania. Dzisiaj, wyjątkowo, ta grecka piękność potrzebuje Twojej pomocy. Zrobisz jej makijaż i wybierzesz ubrania godne bogini?


Sok z pietruszki - przepisy na sok z pietruszki z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na sok z pietruszki\nSok brokułowy i sok z pietruszki 674\nKolejne warte sporządzania soki warzywne. Tym razem pod lupą sok z brokułów i korzenia pietruszki. Sok z brokułów- ma przede wszystkim działanie przeciwnowotworowe. Chroni również przed wrzodami Zobacz więcej\nSok z pietruszki 1267\nSkładniki: pęczek pietruszki 1/2 cytryny 0,5 litra wody 2 łyżki cukru opcjonalnie kiwi do poprawy smaku Sposób wykonania: Wszystko zblendować :) Następnie przelać przez sito. Najlepiej smakuje Zobacz więcej\nSok z pietruszki 401\nDzisiaj jak zwykle na szybo bo szkoda dnia :) Zapraszam na wzmacniający i zdrowy sok z pietruszki . Zapewne wiecie że pietruszka ma mnóstwo witaminy C nawet więcej niż cytrusy , posiada także dużo Zobacz więcej\nSok z pietruszki 796\nIdealny sposób na zaspokojenie pragnienia w letni, upalny dzień. Pyszna szklanka pełna zdrowia, orzeźwienia i witamin. SKŁADNIKI : - 1 duży pęczek natki pietruszki - 1 cytryna - 4 łyżeczki cukru pudru Zobacz więcej\nSok z pietruszki 970\nSok z pietruszki 3303\nSok z zielonej pietruszki 996\nEnergetyzujący sok bagienny (z pietruszką) 275\nŚwietny sok na dobry początek dnia. To prawdziwy zastrzyk energetyczny. Pomarańcze to prawdziwa bomba witaminowa. To źródło naturalnych witamin i minerałów. Pomarańcze posiadają witaminę C, A, B, B12, Zobacz więcej\nSok z pietruszki 618\nWitajcie! Dzisiaj szybki post, przed moim wyjazdem urlopowym. Jadę w czwartek, ale już teraz mało jest czasu na pisanie. Pietruszka, warzywo znane mi od dziecka. Lubię świeżo posiekaną. Dzisiejszy Zobacz więcej\nSok z zielonej pietruszki 2473\nNie daj się przeziębienu - sok z pietruszki 179\nNie skrzywiajcie się na widok tego soku. Wydaje się, że sok z pietruszki nie ma szans na bycie dobrym napojem, jednak naprawdę nie można mu niczego zarzucić. Jeśli ktoś nie lubi pietruszki, po Zobacz więcej