Charivny Gitary ZZTemplateBezVoc\nLabel: Мелодия  (33 С60—14911-2)\nNotes Autorem tekstu w utworze B2 jest Bogdan Olewicz a nie mylnie podany na płycie Kondratowicz.\n(Т. Петриненко) B1\n(Давид Клейтон Томас)\n(Р. Мирошник, Р. Горобец)\n(М. Кондратович, Я. Коман)\n(В. Линкевич, С. Самоткин)\n(Music & Lyrics: Folk)\n(В. Хропачев, С. Борщевский)\nНе Обращаю На Тебя Внимания\n(И. Шенос, Тибор Конч)\n(Folk, Music: К. Стеценко)\nUkraiński zespół wokalno-instrumentalny stworzony przez basistę Boris Volgina w 1973 roku\nCzęść zespołu składa się głównie z byłych członków zespołu moskiewskiego "Niebieski Guitar", który wcześniej współpracował z liderem zespołu Igor Jakovljevic Granova.\nW zespole "Charivny Gitary" pracowali: Boris Volgin - Dyrektor Artystyczny, bass, Nikolay Sacharowa - gitara, Staś Borysow - vokal, saksofon, Victor Degtyarev - perc., Leonard Arslanyan, Natalya Gura, Rafael Ayupov - vocal.\nRepertuar zespołu na początku składał się z piosenek "Blue Guitar VIA". W rzeczywistości, za pośrednictwem "Charivna Gitary", byli członkowie zespołu "Blue Guitar" realizowali swoje wcześniejsze plany i pomysły.\nZespół koncertował we wszystkich miastach górniczych Donbasu, jak również w całym kraju. Popularność zespołu pojawiła się po wydaniu przez wytwórnię All-Union "Melodia" pierwszych dwóch singli / 1975 /, które stały się hitami.\nW połowie lat 70. zmienił się skład zespołu. Doszli członkowie popularnego ukraińskiego zespołu "Aeneas". Nadal pracowano i nagrywano repertuar w stylistyce jazz - rock.\nZespół wylansował wielu młodych kompozytorów, muzyków i poetów takich jak: basistów: Dmitry Fisher, Nicholas Kirillin Paweł Zhagun / Linnik / - trąbka, flet Victor Ilienko - saksofon sopranowy, Ruslan Gorobetc - instrumenty klawiszowe, wokal, który ostatecznie staje się liderem zespołu "Motyw" Ałła Pugaczowa, Alexander Anikin - perkusja, wokalistka jazzowa Natalia Gura, solistów Nicholas mózgu, Leonid / Leonhard / Arslanyan Taras Petrynenko Oleg Kolesnichenko i inni.\nW 1978 roku zespół "Charivna Gitary" nagrał swój trzeci EP z piosenek: "Chabry dress" /A.Shulga - B.Volgin /, "Kalina" /K.Stetsenko - ludowe słowa /, "Ta piosenka" / autor A.Lysenko / "Śnieg" /V.Hropachev - S.Borschevsky /. W roku 1980 "Igrzyska olimpijskie - 80" . Zespół "Charivna Gitary" recenzuje "Melody" ...swój pierwszy album - gigant z pieśni radzieckich i zagranicznych autorów. Następnie członkowie zespołu "Charivna Gitary" przeszli do innych grup. Pracują głównie w Tula Filharmonii przez "Czerwone maki" i rocka - grupy Aleksandra Barykina "Carnival", później w zespole Ałła Pugaczowa.\nW rocznicę powstania VIA "Charivna Guitar" zostały wydane na CD - najlepsze utwory grupy.\n(-- Юрий Рындин 8 марта 2007 год (tłumaczenie: google)


meble dziecięce - www.luksusmeble.com - Biznes w naszym katalogu\nProwadzimy sklep meblowy, w którym skupiamy się na szerokiej ofercie producentów z obszaru międzynarodowego a także krajowego. Możecie Państwo wybierać z bogatego asortymentu. Wyróżniają się w nim zestawy mebli kuchennych, przydatnych do wykończenia salonu, pokoju dziecięcego. Specjalizujemy się w zestawach systemowych, posiadamy meble sosnowe. Nabędziecie u nas Państwo meble w seriach gotowych lub zamówicie projekty maksymalnie spersonalizowane. Bazujemy na meblach stylowych, tapicerowanych, wypoczynkowych, skórzanych oraz wielu innych kategoriach. Posiadamy ofertę kompleksową, spełniającą oczekiwania ludzi o wyrafinowanym guście. Własne doświadczenie sięga roku 1997. Jesteśmy prężnie rozwijającą się firmą, jaka łączy jakość, estetykę a także niską cenę w profesjonalnych meblach. Gwarantujemy tanią wysyłkę na terenie całej Polski, pomoc w wyborze optymalnego asortymentu oraz ogólne wsparcie na każdym poziomie nawiązywania współpracy. Zachęcamy do stałego monitorowania sklepu internetowego, o ugruntowanej na rynku pozycji.


www.gosc.pl → Małgorzata Gajos → Jak wychować i nie zwariować?\nOkładka książki: "Nastolatkowie. Jak wychować i nie zwariować?"\tMG/Foto Gość\n"Nastolatkowie" to książka, którą powinien przeczytać każdy, nie tylko rodzice.\nKsiążkę Karola Domagały "Nastolatkowie. Jak wychować i nie zwariować?" powinien przeczytać naprawdę każdy. Obojętnie czy już się jest rodzicem, czy dopiero planujemy założenie rodziny.\nMożliwe, że pomoże nam ona spojrzeć na nasze życie rodzinne z zupełnie nowej perspektywy, zrozumieć "nasze nastoletnie życie", a może uchroni nas przed popełnianiem niepotrzebnych błędów w przyszłości. Książkę czyta się bardzo lekko i szybko, więc warto do niej wrócić. Nie raz, nie dwa. Myślę, że nawet kilka razy. Może akurat inna kwestia nas zainteresuje albo jakaś wyda się bliższa.\nKsiążka podzielona jest na sześć większych rozdziałów, które zawierają po kilka mniejszych podrozdziałów. Dotyka nie tylko samego okresu nastoletniego, ale także małych dzieci, rodziców, dziadków, całej rodziny.\nW pierwszym rozdziale autor próbuje zdefiniować m.in. "Kim jest nastolatek?", odpowiedzieć na pytanie "dlaczego praca z młodym człowiekiem jest trudna?", "czego szukają młodzi ludzie?", "czego młodzi potrzebują w kontekście rodziny". Karol Domagała zwraca uwagę na dwie bardzo ważne rzeczy w życiu nastolatków, m.in:\n"Młody człowiek chce być dumny ze swoich rodziców"\nZ książki dowiadujemy się, co może być dla niektórych szokujące, że bunt nastolatka jest czymś zdrowym. Co by było gdyby się nie buntowali?\n"Byłby dzieckiem ciągle prowadzonym za rączkę przez rodziców, niemogącym samodzielnie podejmować ważnych życiowych decyzji. Młody człowiek buntuje się przeciwko wartościom rodziców nie po to, by je zniszczyć, ale by przyjąć je w przyszłości jako swoje".\n"Młody człowiek musi na tym etapie życia zacząć powoli oddzielać swój świat od świata rodziców".\nW tym kontekście w książce w bardzo ciekawy sposób jest zinterpretowana przypowieść o synu marnotrawnym.\nDrugi rozdział porusza temat rodziny, bo tu wszystko się zaczyna. Dowiadujemy się, jakie są podstawowe zadania rodziców, co jest normą, a co patologią. Salezjanin zwraca uwagę też na rolę dziadków i bliskich w rodzinie. Wiadomo, że dziadkowie, bliscy chcą pomóc, ale czasami ich słowa mogą narobić więcej szkody niż pożytku, nawet jeśli robią to w sposób nieświadomy. Dlatego tę książkę powinien przeczytać każdy. W tym rozdziale poruszona jest także kwestia granic.\n"Same granice dają człowiekowi przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa i jasność co do tego, kto jest kim."\nAutor dotyka także trudnego tematu jakim jest rozwód. Czego rodzice powinni unikać ze względu na dobro dziecka. Podaje konkretne rady. Porusza także kwestię "matki, która zabiera wszystko", przedstawia rady dla matek. Zwraca uwagę na problem nieobecnego ojca i przytacza rady dla ojców.\nKolejny rozdział "Narkotyki, seks i rock and roll" omawia tematy uzależnień, seksualności i trudności w wychowaniu. Zwraca uwagę na to, jak ważne jest w życiu nastolatka posiadanie pasji i zainteresowań.\nRozdział IV dotyka tematu wiary, nadziei i miłości.\nRozdział V jest o tzw. przypadkach szczególnych. Omawia m.in. problem lęku, depresji, samobójstw, autoagresji. Bardzo ciekawy jest podrozdział dotyczący narcystycznych osobowości.\nRozdział VI "To się zawsze sprawdza" podaje 21 zasad w pracy z młodzieżą i kontakcie z nią. Każdą z nich salezjanin omawia. Dotyczą one nie tylko terapeutów, ale także rodziców. To swoisty dekalog, który może nam pomóc w relacji z nastolatkiem.\nKsiążka ma ponad 300 stron, ale czyta się ją bardzo szybko. Otwiera oczy i myślę, że może pomóc wiele rzeczy zrozumieć, a nawet zmienić w naszym postępowaniu wobec dzieci, samych siebie i w relacjach. Polecam.\nKarol Domagała, Nastolatkowie. Jak wychować i nie zwariować?, Wydawnictwo Salezjańskie 2019\ndodane 16.05.2019 14:52


Strona główna›Wywiad - growy rekord Guinessa\nNa wstępie zwyczajowo poprosimy o kilka słów o sobie, Piotrze. Nazywam się Piotr Wysocki, zwykle w grach można mnie spotkać pod nickiem Razgriz, albo Raz. Jestem studentem pierwszego roku Automatyki i Robotyki. Głównie interesuję się muzyką - gram trochę na gitarze i na basie. Czasem gramy ze znajomymi w zespole, ale bez stałego składu. Latem bawię się w żeglarstwo sportowe. Nie trzeba chyba mówić, że moją pasją jest granie w gry wideo.\nSkąd w ogóle pomysł na bicie rekordu, jak do tego doszło? To inicjatywa polskiego Microsoftu. Początkowo zaproponowano bicie rekordu Barthowi [Bartosz, brat Piotra – przyp.], ponieważ sporo już w tym kraju zrobił dla Halo, jednak on uważa, że nie dałby rady i zaproponował, żebym ja spróbował. Nie trzeba było prosić dwa razy.\nCo trzeba było zrobić, aby się zgłosić? Mieć nerwy ze stali i odrzucić w młodości sen, gdyż sen jest oznaką słabości.\nJaki był twój wynik i jaki był poprzedni? Poprzedni wynik to 24 godziny i 4 minuty, mój to dokładnie 25:59:59:52. Timer zatrzymał się troszkę za wcześnie, ale chyba wszyscy wiedzą, że domyślnie chodziło o równe 26 godziny.\n[image source="Galerie/Inne/Poznan_Game_Arena_2009_-Rekord_Guinessa-_Piotr_Razgriz_Wysocki:22975" mode="normal"]Dlaczego do bicia rekordu wybrałeś Halo 3: ODST? Przede wszystkim dlatego, że szczerze z całego serca kocham serię Halo. Do tego jest to gra, w której dzieje się na tyle dużo, żeby nie umrzeć z nudów przez 26h. Ponadto kryje się za tym szczypta marketingu - wszakże to gra, która niedawno wylądowała na półkach i jest kontynuacją flagowego tytułu Microsoftu.\nW jaki sposób się przygotowywałeś? Liczyłem na to, że przed całą imprezą zdołam się porządnie wyspać, ale nawet to się nie udało. Przystąpiłem do próby z marszu.\n[break/]Podobno o mało co nie doszłoby do bicia rekordu – powiesz nam coś o tym? Mieliśmy zamiar dojechać do Poznania [na PGA – przyp.] w czwartek wieczorem. Niestety utrudnił nam to wypadek. Wpadliśmy w poślizg, tyle wiem. Byłem pasażerem i jak dotąd ten wypadek to najgorsza pobudka w moim życiu. To niesamowite, że nic nam się nie stało. Sprzęt, który wieźliśmy też jest ok. Z samochodu nie zostało nic nawet na części… To dość duże przeżycie jak na dzień przed biciem rekordu, lecz nigdy nie przepadałem za poddawaniem się.\nW ogóle to nie koniec naszego super-ekscytującego tygodnia, bo zaczął się dzień wcześniej od laptopa i jego eksplodującego portu USB przy próbie podłączenia drukarki. Dotąd uważałem to za niemożliwe. A na tym też się nie skończyło. Barth na miejscu doznał dyskomfortu związanego z zatruciem pokarmowym i cały dzień spędził w porcelanowym uścisku, przez co prawie cały turniej Halo 3 ogarnąć musieli TroniC oraz Damiaś. Ja w tym czasie przeżywałem 3 doby bez przyzwoitej dawki snu.\nW niedzielę okradli nam zaplecze, skąd zginął mój prywatny NDS, kasa i parę innych rzeczy. Kiedy wracaliśmy pociągiem, w naszym wagonie (!) zablokowało się koło, w wyniku czego prawdopodobnie się zapaliło, bo wszędzie było pełno dymu. Jak mieć farta, to na całego.\n[image source="Galerie/Inne/Poznan_Game_Arena_2009_-Rekord_Guinessa-_Piotr_Razgriz_Wysocki:22971" mode="normal"]Wróćmy do rekordu – jakie były zasady jego bicia? Nie mogłem pozostawiać pada w bezruchu na dłużej, niż 20 sekund (nie licząc loadingów). Nie mogłem zasnąć, ale to chyba w oczywisty sposób wiąże się z poprzednią zasadą. Co każdą pełną godzinę grania (od ostatniej przerwy) przysługiwało mi 5 minut wolnego. Niewykorzystany czas się kumulował, dzięki czemu zakończyłem próbę bicia rekordu mając w zapasie półtora godziny. Wychodziłem z założenia, że nie ma po co odpoczywać, bo tylko bardziej będzie mi się chciało spać. Korzystałem z przerw tylko w celu udania się do wychodka.\nŚwiadkowie musieli filmować zegar z czasem globalnym, zegar z czasem grania i sam proces zatrzymania oraz ponownego uruchamiania go.\nCo Ci sprawiało największą trudność podczas bicia rekordu? Chciałem odpalić sobie muzykę z pendrive'a, ale to piekielnie długo trwa, więc dałem sobie spokój.\nCo Ci najbardziej pomagało podczas bicia rekordu? Możliwość otworzenia paszczy i zamienienia z kimkolwiek paru słów. To najlepsze, co może się zdarzyć przy takim czasie czuwania. Na szczęście cały czas miałem z kim rozmawiać. Gdyby nie to, pewnie zasnąłbym w pierwszej dziesiątce.\n[image source="Galerie/Inne/Poznan_Game_Arena_2009_-Rekord_Guinessa-_Piotr_Razgriz_Wysocki:22970" mode="normal"]Jaka była najzabawniejsza sytuacja przez te kilkanaście godzin? Najśmieszniej było w nocy. Moje poczynania były streamowane przez kamerkę do Internetu (trochę mnie dziwi, że komukolwiek chciało się oglądać, jak ktoś siedzi na fotelu i wciska przyciski na padzie. Może liczyli na to, że zobaczą, że zasypiam). Ktoś nam na początku powiedział, że streamowany jest tylko obraz. Przez cały czas padały zabójcze teksty, dzięki czemu atmosfera była dość radosna. Nie szczędziliśmy też w spektrum językowym. Kiedy okazało się, że internauci wszystko słyszą, po prostu poprzewracaliśmy się ze śmiechu. Ci biedni ludzie już nigdy nie będą tacy sami po tym wszystkim...\nJak radziłeś sobie z bólem pleców i rąk? Nie odczuwałem. Za stary jestem, żeby się bawić w odczuwanie bólu pleców i nadgarstków.\n[break/]Po rekordzie pewnie spałeś ze trzy doby? Dosypiałem sobie po powrocie z zajęć. Przez kilka dni sypiałem po jakieś 12-15h.\nCzy planujesz co roku poprawiać wynik? Jeśli będzie taka możliwość i sensowny tytuł, to owszem. Ale powyżej 40h to już jest kwestia do głębszego zastanowienia.\nCzy myślisz już o kolejnych growych rekordach, jeśli tak to jakich? Nie, jeszcze za wcześnie na dalsze plany.\n[image source="Galerie/Inne/Poznan_Game_Arena_2009_-Rekord_Guinessa-_Piotr_Razgriz_Wysocki:22972" mode="normal"]Jaki rekord w ogóle chciałbyś pobić gdybyś mógł? Rekord w byciu nieugiętym. W tym wszystkim nie chodzi o to, żeby być najlepszym, chodzi o to, żeby się nie poddawać. NIGDY!\nCzy prócz sławy masz z tego jakieś inne korzyści? Głównie hejterów ;]\nWłaśnie - co powiesz ludziom, którzy „z łatwością” przebiliby Twój wynik? Najprawdopodobniej to prawda. Jeśli potrafią - proszę bardzo, niech to robią. Jak na razie u wielu osób mój rekord wywołał negatywne emocje. Mimo to 26h to niemało, jeśli by liczyć wspomniany wypadek...\nRaz, masz dziewczynę? Zaraz, to pytanie jest nie na miejscu! Dajecie hejterom powód do radości! A na poważnie - obecnie nie mam, ale to stan tymczasowy.\n[image source="Galerie/Inne/Poznan_Game_Arena_2009_-Rekord_Guinessa-_Piotr_Razgriz_Wysocki:22974" mode="normal"]A ile normalnie dziennie grasz na konsoli? 2-4 godziny. Wiem, to dużo. Czasem nie gram w ogóle, czasem wolę złapać za gitarę. Różnie bywa. Ale czasy są ciężkie, wszystkie kompy, jakie ostatnio miałem spaliły się w najwymyślniejszych możliwych sposobach, więc można uznać, że zamiast godzinami przerzucać strony na demotywatorach po prostu gram.\nSzarpiesz na komputerze? Co myślisz o zabawie na PC? Absolutnie nie mam nic przeciwko graniu na PC. Sam lubię od czasu do czasu pyknąć na czymś, co ma dużo za dużo przycisków ;] Jedyne, co mnie denerwuje, to ludzie narzekający na inne systemy, niż ich własne. Nie znoszę czegoś takiego, a niestety słucham tego dużo.\nPiotrze, gratulujemy raz jeszcze i życzymy dalszych sukcesów. Dzięki.


Jan's Cafe, Hornby Island - recenzje restauracji - TripAdvisor\nKanada Kolumbia Brytyjska Vancouver Island Comox Valley Hornby Island Hornby Island Restauracje Jan's Cafe\nNr 1 wśród 1 Kawa i herbata w lokalizacji Hornby Island Nr 3 wśród 3 Miejsca, W Których Warto Zjeść w lokalizacji Hornby Island $$ - $$$\nKawiarnia, Kanadyjska 5875 Central Rd | Ringside Market, Kolumbia Brytyjska V0R 1Z0, Kanada+1 250-335-1487Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 3,5 Liczba recenzji: 38Doskonałe34%B. dobre31%Średnie15%Złe7%Okropne13%Teraz zamknięteN - So09:00 - 15:00Wszystkie godziny KUCHNIE Kawiarnia, Kanadyjska CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 5875 Central Rd | Ringside Market, Kolumbia Brytyjska V0R 1Z0, KanadaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są kelnerzy i kelnerki?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje dania na wynos?Tak Nie Nie wiem Czy ceny w tej restauracji należą do średnich?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla rodzin?Tak Nie Nie wiem Czy jest to głównie kawiarnia?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zjeść brunch?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki bezglutenowe?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzjęRecenzje (38)Oceny podróżnych Doskonałe7B. dobre5Średnie0Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (12)angielski (37)rosyjski (1)Język polski (12)angielski (37)rosyjski (1)Zobacz opinie podróżnych: 1 z 10 wśród 12 recenzji\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAndrea C4Zrecenzowano 18 września 2016 z urządzeń przenośnych Niesamowite. Na pewno wrócimy!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiequalicumgirlQualicum Beach, Kanada15766Zrecenzowano 7 sierpnia 2016 internet jest dostępny na tym kempingu w pobliżuJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiebobcavWinnipeg, Kanada11684Zrecenzowano 29 lipca 2016 Wspaniałe jedzenie i atmosferaWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMary LVancouver, Kanada5421Zrecenzowano 13 lipca 2016 Wyspy jeWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieGalloBroMontreal, Kanada5916Zrecenzowano 23 czerwca 2016 Piękny kawiarenka z wifiJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieBabs073British Columbia2218Zrecenzowano 6 czerwca 2016 Fantastyczne super zdrowe jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiejohn mToronto, Kanada13150Zrecenzowano 7 maja 2016 cudowna kawiarenka w RingsideJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieDebra MRed Deer3017Zrecenzowano 9 sierpnia 2015 Jan i jej Cafe są niesamowite!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCarl DLumsden, Kanada84Zrecenzowano 11 lipca 2015 z urządzeń przenośnych Wspaniałe jedzenie super atmosferzeWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCory BQualicum Beach, Kanada7Zrecenzowano 10 maja 2015 Udaj się tam wcześnieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nPoprzednieNastępne12Trwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeSea Breeze DiningLiczba recenzji: 17 w odległości 1,79 km Ship & Shore MarineLiczba recenzji: 47 w odległości 8,85 km Merville General StoreLiczba recenzji: 11 w odległości 11,13 km Fanny Bay InnLiczba recenzji: 141 w odległości 12,95 km Pobliskie atrakcjeHelliwell Provincial ParkLiczba recenzji: 96 w odległości 4,37 km Tribune Bay Provincial ParkLiczba recenzji: 68 w odległości 0,64 km Cardboard House BakeryLiczba recenzji: 24 w odległości 3,33 km Island Spirits DistilleryLiczba recenzji: 18 w odległości 1,47 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Jan's Cafe.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\n5875 Central Rd | Ringside Market, Kolumbia Brytyjska V0R 1Z0, Kanada Lokalizacja:


Przez sznajdik, Sierpień 23, 2012 w Massey Ferguson Seria 30XX-31XX-61XX-26XX-36XX-81XX\nhttp://www.trelleborg.com/pl/wheelsystems/PL/Informacje-techniczne/Tractor-tire-dimensions/ ja korzystam z tego kalkulatora\nReasumując do tematu SZEROKIE OPONY TAK!!!\nw tym roku na moich mokrych polach jak mam szesze kapcie to nie mam mowy o zagrzebaniu. w zeszłe lata w tych samych miejscach zapadałęm się po osie a teraz jade bez specjalnego problemu.\nzmieniłęm z balonówek 16,9 na 520 i kolosalna róznica, polecam wwszystkim szerokie niskporofilowe opony, warte swojej ceny\nWnioskuje że zamawiasz New Hollanda\nKto zamawia NH?!\nok moja pomyłka, zerknelem w twoj profil i to nie new holland tylko MF\nsugerowałem się rozmiarami felg i opon bo NH i MF stosują niemal identyczne. Przynajmniej w tych starszych modelach jak jest w nowych to nie wiem.\nEdytowano Październik 25, 2012 przez sim0n


Poznajcie Marcina Białobłockiego – CCC Sprandi Polkowice\nPoznajcie Marcina Białobłockiego\nHistoria Marcina Białobłockiego jest równie niezwykła, co jego umiejętności w jeździe indywidualnej na czas. Od kierowcy wózka widłowego, po mistrzostwo Polski i zwycięstwo na etapie Tour de Pologne – tak wyglądała jego droga do CCC Sprandi Polkowice.\nMarcin Białobłocki pochodzi z Sokółki, koło Białegostoku. Tam zaczęła się jego kariera, w klubie SKK „Sokół”. Miał wtedy 12 lat i jak sam wspomina na początku była to głównie zabawa, gdyż o kolarstwie nie miał większego pojęcia. Po prostu podobały mu się rowery szosowe.\nByłem aktywnym dzieckiem. Trochę biegałem, pływałem, grałem w piłkę z bratem, ale to jazda na rowerze sprawiała mi najwięcej przyjemności – opowiada. – Swoje pierwsze zwycięstwo odniosłem właśnie w Sokółce, na bieżni na stadionie, podczas tzw. czwartków kolarskich. Było to jednak tak dawno, że nie pamiętam już szczegółów.\nNa polskich szosach nie był w stanie w pełni rozwinąć swojego talentu. Nie widział większych perspektyw na kontynuowanie swojej przygody z rowerem i we wrześniu 2005 roku, postanowił wyjechać do Wielkiej Brytanii do pracy. Miał wtedy 22 lata, a w przeprowadzce towarzyszyła mu ówczesna dziewczyną, a dziś żona.\nNajpierw pracowałem jako kierowca wózka widłowego, w małej wiosce, ok. 30 kilometrów od Bridgwater. Później przewinęło się kilka innych prac, a gdy postanowiłem wrócić do regularnych treningów, byłem zatrudniony w magazynie z owocami, na nocną zmianę – wspomina. – Po pracy spałem kilka godzin, szedłem na trening, po niej drzemka, znowu do pracy i tak w kółko. Żyłem zgodnie z tym planem przez około rok, w tym czasie wygrywając lokalne wyścigi.\nW 2007 roku dostałem szansę ścigania sie we Francji, w klubie Torigni. Wyjeżdżałem tam regularnie, za każdym razem spędzając tam kilka tygodni. Ścigaliśmy się głównie w etapówkach i kryteriach. Od tamtej pory, dzięki pomocy znajomego mogłem skupić się na trenowaniu i wyścigach, bez konieczności podejmowania pracy zarobkowej w sezonie.\nW 2011 roku podpisał pierwszy kontrakt z zespołem III dywizji, brytyjską drużyną Motorpoint – Marshalls Pasta. W jej barwach wygrał m.in. etap An Post Race. W kolejnych latach robił regularne postępy, wygrywając kryteria uliczne, kolejne etapy An Post Race oraz klasyfikację generalną tej imprezy w 2013 roku. Z każdym kolejnym sezonem zyskiwał coraz większą renomę w świecie kolarskim na Wyspach, o czym świadczą przezwiska, jakie otrzymywał – „Polish express” , „Polish assassin”, „Killer”, „Machine”. W Anglii reprezentował takie zespoły z licencją Continental jak – Node4 – Giordana Racing Team, Team UK Youth, Velosure – Giordana Racing Team, czy też One Pro Cycling (która w 2016 uzyskała licencję ProContiental).\nJako kolarz tej ostatniej grupy sięgnął po swoje największe sukcesy.\nZdecydowanie największą moją wygraną jest triumf etapowy w Tour de Pologne w 2015 roku. Było to dla mnie niesamowite przeżycie – zwyciężyć na etapie imprezy o tej randze i to jeszcze w barwach narodowych – tłumaczy.\nW tym samym roku, kilka tygodni wcześniej został też niespodziewanym mistrzem Polski w jeździe indywidualnej na czas. Po raz pierwszy zaprezentował w ten sposób swój wielki talent większej grupie odbiorców.\nChciałbym w przyszłości powtórzyć te wygrane. Marzy mi się też triumf na etapie Grand Tour, a także w mistrzostwach świata i Europy w jeździe indywidualnej.\nMarcin Białobłocki już kilka razy pokazał, że realizacja tych marzeń wcale nie jest tak odległa. Był 9. i 14. w światowym czempionacie oraz 9. w mistrzostwach Europy. Przemawia za nim także ogromny profesjonalizm.\nKilka lat temu, gdy jeździłem w Team UK Youth, moim szefem był Nigel Mansell, mistrz Formuły 1, zwycięzca 31 wyścigów. To on uświadomił mi, jak ważny jest każdy szczegół i każdy ułamek sekundy. Dzięki jego inspiracji zacząłem używać pomiaru mocy i wgłębiałem się w szczegóły aerodynamiki.\n33-letni kolarz wciąż mieszka w Wielkiej Brytanii (w miejscowości Bridgwater), z żoną i dwójką dzieci.\nRodzina jest dla mnie największą pasją, a dzieci potrafią zagospodarować cały mój wolny czas. Gdy znajdzie się jednak chwila lubię powędkować, albo pograć na PlayStation.\n31.01.2017, 09:13CCC Sprandi Polkowice zaczyna sezon w Hiszpanii


" /> Dyskusje ogólne :: Maciejowice 1794 - Warszawa 2009\nMaciejowice 1794 - Warszawa 2009\nWysłany: Sob Paź 10, 2009 5:10 pm Temat postu: Maciejowice 1794 - Warszawa 2009\nW bitwie pod Maciejowicami 10 X 1794 r. naczelnik Kościuszko poddał się do niewoli.\nTo spowodowało, że jego podkomendni przegrali bitwę, którą można było wygrać.\nDzisiaj 10 X 2009 r. w Warszawie prezydent Kaczyński podpisał Traktat Lizboński, którego podpisać nie musiał, wbrew pokrzykiwaniom rozmiatych Cohn-Benditów (tym bardziej, że ryzykowałby znacznie mniej, niż ryzykował Kościuszko jako wódz powstania).\nPo bitwie pod Maciejowicami przez wiele lat nie było nawet okazji, aby Polacy w imieniu nominalnie swojego państwa (jakim Rzeczpospolita Polska w 1794 r. wciąż jeszcze pozostawała, chociaż od wielu już dziesięcioleci była pozbawiona faktycznej niepodległości) walczyli z jego nieprzyjaciółmi.\nOby (co daj, Panie Boże!) podpis złożony w imieniu Polski pod Traktatem Lizbońskim nie miał skutków tak wiekopomnych i długotrwałych, jak poddanie się przywódcy insurekcji dokładnie o 215 lat wcześniej.\nOstatnio zmieniony przez Esse Quam Videri dnia Nie Paź 11, 2009 9:16 pm, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Sob Sie 24, 2019 3:33 am Temat postu: Może Cię zaciekawi...\nWysłany: Sob Paź 10, 2009 5:15 pm Temat postu:\nLewica + Prawica = Targowica\nWysłany: Sob Paź 10, 2009 5:32 pm Temat postu:\nOj kiepskie, kiepskie to wice.\nWic=kawał, dowcip (np. w Krakowie)\nWysłany: Sob Paź 10, 2009 6:02 pm Temat postu:\nJeno wtedy w polskich rękach Polska była. Polska ziemia, polskie sklepy, polskie warsztaty i pierwsze fabryki. Byli bogaci Polacy.\nTeraz polski przemysł rozwalony, banki w obcych rękach, ziemia sprzedawana obcokrajowcom na latyfundia! Polacy to nędzarze!\nKTO WSPOMAGAŁ OKRĄGŁY STÓŁ TEN ZDRAJCA i WRÓG!\nWysłany: Nie Paź 11, 2009 8:17 am Temat postu: Symbolika sięga dalej!\nSymbolika sięga dalej!\nNa dodatek ceremonia podpisania traktatu odbyła się w tzw. pałacu namiestnikowskim, i to w sali, gdzie odbywały się obrady konferencji okrągłego stołu. Wszystko to (= data, budynek, sala) w taki albo inny sposób kojarzy się z zależnością Polski od zewnętrznych potęg, a głównie od jednej ― tej po wschodniej stronie.\nMam nadzieję, że w przyszłej, niepodległej Trzeciej RP siedzibą głowy państwa będzie na powrót Zamek Królewski w Warszawie (tak jak to było w I i potem w II Rzeczachpospolitych Polskich).\nWysłany: Nie Paź 11, 2009 8:40 am Temat postu:\nJan Janowski (polityk)\nKazimierz Morawski (dziennikarz)\nWysłany: Nie Paź 11, 2009 9:09 am Temat postu:\n„Suwerenność i niepodległość” prlu bis\nOpublikowany 23 września 2009 |\nPisałem niedawno, że Aleksander Ścios jest jednym z najciekawszych autorów polskiej blogosfery. Zważywszy, iż uważam blogosferę za jedyną dostępną wolnym Polakom trybunę, z której można wypowiedzieć się na temat współczesnej sytuacji politycznej Polski, bez wchodzenia w kompromis z prlem, czuję się zobowiązany podejmować dyskusję z tymi nielicznymi głosami, które na taką dyskusję zasługują. Ścios jest jednym z takich głosów.\nJak wykładałem w poprzednim artykule, wiele w jego twórczości wydaje mi się niepodważalnie słusznym i wręcz bliskim stanowiska zajmowanego przez Wydawnictwo Podziemne. Nie trzeba iść śladami założyciela wybiórczej gazetki, nie trzeba być wyznawcą irenizmu, bo nie to jest ważne, co nas łączy, ale to co nas dzieli. Na tym należy skupić uwagę, temu poświęcić myśl i nad tym debatować. W polskiej blogosferze natomiast nie ma dyskusji, są tylko równoległe do siebie, nigdy się nieprzecinające, towarzystwa wzajemnej adoracji. Mniejsza jednak o adoratorów, wróćmy do Ściosa, bo on jest ciekawy. Mam wrażenie, że pan Aleksander – a to samo mniej więcej dałoby się powiedzieć także o Jerzym Targalskim (Józefie Darskim) bądź o autorze podpisującym się literkami FYM – nie stawia kropki nad ‘i’, zatrzymuje się przed wyciągnięciem wniosków, kiedy te wydają mu się zbyt już doprawdy ekstremalne. Zastanawiałem się nad przyczynami takiego stanu rzeczy i pewna uwaga wypowiedziana w innym kontekście przez mego towarzysza podziemnej niedoli nasunęła mi możliwe rozwiązanie zagadki. Otóż wszyscy trzej wymienieni powyżej autorzy zdają się „wychodzić z całkowicie mylnego założenia podmiotowości peerelu…”, jak to określił Dariusz Rohnka.\nTo prawda. Debatują spory pomiędzy prlowskimi partiami politycznymi, jakby to robiło jaką różnicę, czy u władzy jest Kaczor czy Donald. Rozpatrują plusy i minusy „polskiej polityki zagranicznej”, jak gdyby to nie była zabawa w ciuciubabkę. Wyśmiewają „gabinet ciemniaków”, krytykują jednych ministrów, wychwalają innych, śledzą walkę o stołki, a przecież to nic więcej, jak współczesny ekwiwalent partyjnej dintojry.\nDarski napisał ostatnio, że „8 grudnia 1991 r. Polska odzyskała niepodległość”…  Napisał to w artykule skądinąd ciekawym i niepozbawionym słuszności, ale to jedno zdanie, wraz z przenikającą całość tezą o podmiotowości prlu bis, kompromituje resztę. Tak mi się przynajmniej zdawało do czasu, aż przeczytałem komentarz autorstwa Aleksandra Ściosa pod jego własnym artykułem. W odpowiedzi na czytelniczy komentarz, dotyczący „utracenia resztek niepodległości”, pan Aleksander zaproponował następujące rozróżnienie:\n„Należałoby uczynić pewne uściślenie. Polska – nawet ta, po roku 1990 – jest państwem niepodległym. Niepodległość ma bowiem również wymiar potencjalny, czyli możliwości działania państwa wolnego od obcych wpływów. Polska posiada tę możność (nie jest ona ograniczona w żaden realny sposób), a pytanie dotyczy tego – na ile chce ją wykorzystać. Ograniczona natomiast jest suwerenność Polski, głównie wewnętrzna, poprzez oddziaływanie na państwo nieformalnych grup interesu, reprezentowanych przez byłą nomenklaturę i agenturę komunistyczną. Ograniczona także jest suwerenność zewnętrzna – czego najlepszym przykładem jest konieczność uwzględniania interesów Rosji w decyzjach dotyczących państwa polskiego. W tym znaczeniu działania rządu Olszewskiego i rządu PiS-u zmierzały do uzyskania przez Polskę suwerenności – wewnętrznej i zewnętrznej.” \nWyznaję, że pomyślałem w pierwszej chwili: „a co jeśli jednak coś w tym jest?” Jeśli autorytety tak wysokiej próby, jak Ścios i Darski, uważają, że Polska „odzyskała niepodległość 8 grudnia”, to ja, podziemny człowiek, muszę się przynajmniej nad tym zastanowić. Na pierwszy rzut oka, rozróżnienie pomiędzy suwerennością a niepodległością jest tak absurdalne, że niemal komiczne. Polski wyraz „niepodległość” oddaje pewien odcień znaczeniowy słowa „suwerenność”, a mianowicie, że to co suwerenne, nie podlega niczemu czyli jest niepodległe. Zwykło się w polszczyźnie używać słowa „niepodległość” wyłącznie wobec państw, które w swych decyzjach politycznych nie podlegają innym państwom. Suwerenność natomiast ma szerszy zakres znaczeń, może się np. odnosić do jednostki, której autonomiczna wola decyduje o jej działaniach; albo do monarchy jako suwerena, czy wreszcie – w demokratycznej ortodoksji – do narodu jako ostatecznego nośnika suwerenności.\nA zatem prima facie rozróżnienie takie jest niedorzecznością, gdyż Polska nie może być jednocześnie niepodległa i niesuwerenna, zresztą nie tylko Polska. Sytuacja prlu bis jest atoli tak dziwnie zagmatwana, tak wiele ma ów osobliwy twór cech państwowopodobnych, że być może w kuriozalnym kontekście prlu rozróżnienie Ściosa ma jakiś sens? Innymi słowy, prl jest absurdem stojącym na nonsensie i poganianym brednią, więc może potrafi nawet być niepodległym bez suwerenności? Stąd wzięło się moje wstępne wahanie. Trzeba to zatem rozważyć.\nZacznijmy od tego, że mamy do czynienia z komentarzem pisanym na gorąco; czasami zatem będziemy musieli wziąć poprawkę na brak ścisłości w określeniach. Kiedy Ścios pisze np. „Polska – nawet ta, po roku 1990”, to ma chyba na myśli „tylko tę po roku 1990”, bo przecież nie przypisywałby niepodległości prlowi nr 1(?). Dla uniknięcia nieporozumień, ja oczywiście ani myślę przypisywać niepodległości kontynuacji prlu po 1989 roku.\nWstępne określenie niepodległości jako pewnej potencjalności wydaje się teoretycznie słuszne. Kłopot jednak w tym, że ta potencjalność musi się aktualizować choćby od wielkiego święta, bo jeśli miałaby pozostać tylko w sferze potencjalnej, to rzecz jasna państwo taką niepodległością obdarzone nie byłoby wcale niepodległe. Twierdzenie atoli, że prl bis „posiada tę możność, ale nie chce z niej korzystać”, wydaje się wkraczać w dziedzinę surrealizmu politycznego. Skąd możemy czerpać tego rodzaju wiedzę? W jaki sposób możemy wyrokować na ten temat z taką apodyktycznością? W jaki sposób przejawiałaby się taka „możność”, a w jaki „niekorzystanie z niej”? Polityków ocenia się na podstawie ich słów i czynów, a z czego wnioskuje się o ich „potencji i powściągliwości”? Gdzie są dowody na to, że prl bis MOŻE działać niezależnie od obcych wpływów, ale nie korzysta z tej możności? Oczywiście jest zupełnie możliwe, że Aleksander Ścios jest w posiadaniu takich dowodów, tylko krótka notka na internecie uniemożliwiała mu ich podanie. Jednakże nie rozwiązuje to czysto teoretycznego problemu, że państwo, które odmawiałoby korzystania ze swej niezawisłości, nie zasługiwałoby na miano niepodległego. To trochę tak, jak ci wariaci w Locie nad kukułczym gniazdem, którzy są w wariatkowie dobrowolnie – czy ktokolwiek przy zdrowych zmysłach nazwałby ich wolnymi?\nDalej Ścios przechodzi do kluczowego stwierdzenia: suwerenność Polski jest ograniczona. Rozróżnia następnie suwerenność wewnętrzną, ograniczoną przez „oddziaływanie nieformalnych grup interesu, reprezentowanych przez byłą nomenklaturę i agenturę komunistyczną” oraz zewnętrzną, która ograniczona jest przez „konieczność uwzględniania interesów Rosji”.\nZ mojego punktu widzenia, „była” nomenklatura oraz sowiecka agentura, to jedno i to samo, ale nie będę o to kopii kruszył. Interesy demokratury czyli prlowskiej elity władzy, która zachowała swe przywileje po rzekomym przyjęciu demokracji, wydają mi się zupełnie zbieżne z interesami sowieckimi, głównie dlatego, że identyczna demokratura jest u władzy w sowietach i wszystkich demoludach. A jednak prl wydaje mi się niesuwerenny nie tylko ze względu na istnienie i działanie agentury. Nie można bowiem nazwać suwerennym państwa – to już jest nadużycie, bo prl w ogóle nie jest państwem, ale niech tak zostanie – które u swego zarania ma tajny kontrakt, sławetny układ pomiędzy ubecją i koncesjonowaną „opozycją”, w widomy sposób tę suwerenność ograniczający. Panowie, leżący w pijanym widzie pod okrągłym stołem, zgodzili się, że „są granice, których przekraczać nie wolno”, jak to ze smakiem określił był kiedy indziej towarzysz Gierek. Jak zatem można nazwać płód tego pijackiego mezaliansu suwerennym państwem? Jak można nazywać toto Niepodległą Polską?\nNatomiast co do „suwerenności zewnętrznej” prlu, która wedle Ściosa ma być ograniczona przez KONIECZNOŚĆ uwzględniania interesów obcego mocarstwa, to po pierwsze, słowo „ograniczenie” wydaje mi się tu eufemizmem; po drugie i ważniejsze, nie widzę, jak pogodzić tak określoną suwerenność zewnętrzną z potencjalną niepodległością. Przyjrzyjmy się temu raz jeszcze: Polska ma być niepodległa, bo MOŻE działać w sposób wolny od obcych wpływów, nawet jeśli z tej możności nie korzysta, a jednocześnie pozbawiona jest zewnętrznej suwerenności, bo MUSI uwzględniać obce interesy. Czy to tylko mój fikuśny mózg płata mi figle, czy te dwa założenia wykluczają się wzajemnie? Określanie niepodległości li tylko jako potencjalności wydaje mi się rażącym błędem, ale nawet jeśli przyjmiemy taką definicję, to wedle założeń Ściosa, dzisiejsza Polska nie jest choćby potencjalnie niepodległa, jeśli musi – powtarzam, MUSI – „uwzględniać obce interesy w decyzjach dotyczących państwa polskiego”. Gdzie w tym niepodległość? Ani potencjalna, ani aktualna. Ani wirtualna, ani ewentualna, ani nawet hipotetycznie możliwa, pod warunkami, które same są tylko hipotetycznie możliwe.\nWszystkie te misterne rozróżnienia nie doprowadziły nas daleko. Nie widziałem na wstępie żadnych dowodów, żeby nazywać współczesną wersję prlu Wolną Polską i nadal nie widzę powodów, bym miał zmienić zdanie.\nA na domiar złego, mnie to po prostu obraża.\nNowa wojna Putina,\nhttp://cogito.salon24.pl/125818,dzien-pabiedy#comment_1724151 Poprawiłem literówki w tekście i zmieniłem interpunkcję, co mam nadzieję mi Autor wybaczy. Łatwo o tego rodzaju błędy w pisanych na gorąco komentarzach.\nWysłany: Nie Paź 11, 2009 9:11 am Temat postu:\nOpublikowany 21 września 2009 |\nOpublikowany ostatnio cykl Aleksandra Ściosa pt. Antykomunizm – broń utracona  musiał mnie zainteresować. Wprawdzie wszędzie dziś pełno o antykomunizmie, wszyscy dziś są weteranami walki z komunistami, walczyli całe życie i nigdy się nie poddawali; ale kiedy mowa o antykomunizmie jako utraconej broni, to nawet ci w podziemiu muszą nastawić uszu. Aleksander Ścios jest z pewnością jednym z najciekawszych autorów polskiej blogosfery. Napisał np. ciekawy cykl, który już w tytule stawiał golicynowskie pytanie: „III Rzeczpospolita czy ‘trzecia faza’?” Z mojego punktu widzenia, bardziej adekwatna do opisu dzisiejszej rzeczywistości polskiej byłaby raczej forma twierdząca niż pytająca: „’trzecia faza’ czyli prl nr 2”, ale nie można mieć wszystkiego. Ścios pytał także „czy iiirp zaczęła się nad grobem księdza Popiełuszki?” – ależ oczywiście! Tylko jak można ją w takim razie uznać za III RP, tę prawdziwą i z wielkich liter? \nJego niedawny tekst jest ważny, antykomunizm jest przecie rzeczywiście podstawową bronią w walce z zarazą; bronią, bez której walka z komunizmem skazana jest na niepowodzenie. Antykomunizm domaga się bowiem dostrzeżenia w komunizmie największego zagrożenia, jakie kiedykolwiek stało wobec ludzkości. Antykomunizm żąda, by nie mieszać komunistycznej zarazy z narodowymi maskami, które bolszewicy lubią przybierać; dopomina się, by nie dać się oszukać propagandzie i doktrynom. Antykomunizm, widząc w swym wrogu zagrożenie ogólnoludzkie i ponadnarodowe, postrzega nacjonalizm jako groźnego, choć paradoksalnego sojusznika komunizmu. A więc jest to par excellence „broń utracona” – jakże obiecujący to tytuł.\nŚcios zaczyna od tezy, iż „na fundamencie antykomunizmu – jako polskiej racji stanu – zbudowano państwo, które w swojej krótkiej 20-letniej historii musiało dwukrotnie stawić zbrojny opór najazdom sąsiadów.” Teza taka wydaje mi się w najlepszym wypadku dyskusyjna. Mało tego, Ścios widzi w polskim antykomunizmie głęboko zakorzenioną wartość, raczej niż „propagandową odpowiedź na sowieckie zagrożenie”. Chce mi się wołać: „gdybyż tylko tak było!!” Ale dochodzimy do sowieckiej okupacji, do koszmaru sennego, jakim była codzienność prlu, czyli do czasów, które Ścios określa eufemistycznie jako „lata powojenne”. Według niego, w prlu antykomunizm stać się miał racją przetrwania. „Nie przypadkiem, tylko w Polsce i tylko w takiej skali istniał przez wiele lat zbrojny opór przeciwko okupantowi. Nie przypadkowo mieliśmy „polski Październik”, Grudzień, Czerwiec i Sierpień i tysiące codziennych dowodów antykomunizmu, wynikających z tradycji II Rzeczpospolitej.”\nI pojąłem, co chcą ze mną zrobić tu\nWszystkie te październiki i grudnie, wszystkie nazwy miesięcy, które polrealizm niewzruszenie upiera się pisać z wielkich liter, cała ta sowiecka prowokacja, której celem było między innymi rozbrojenie antykomunizmu, to wszystko jest w oczach Ściosa „codziennym dowodem antykomunizmu”. Jeżeli oczywista prowokacja, jaką był tzw. „polski październik” miałaby być brana jako dowód antykomunistycznego nastawienia Polaków, to wtedy łatwiej zrozumieć, dlaczego Ścios dostrzega tak głęboki antykomunizm w przedwojennej Polsce, która nie tylko nie była na antykomunizmie zbudowana, ale była mu raczej niechętna. Oczywiście, kiedy mówię „Polska przedwojenna” to używam pewnego skrótu myślowego. Nie mam wcale na myśli „opinii publicznej”, bo takowa w ogóle nie istnieje, chyba że w wyobraźni tzw. środowisk opiniotwórczych, które w swej arogancji pragną tworzyć „opinię publiczną”. W rzeczywistości, istnieją tylko opinie poszczególnych ludzi, a te są zmienne. Co gorsza, ogromna większość ludzi nie potrafi wyrobić sobie żadnej opinii, więc bierze za swój dowolny bełkot z przypadkowego źródła. Nie inaczej było w Polsce międzywojennej.\nPolska lat międzywojennych zsuwała się powoli na drodze do dobrowolnej sowietyzacji. Od nieskrywanie komunistycznych, potężnych związków zawodowych, poprzez antyklerykalizm panujący powszechnie w państwowej edukacji, gdzie skrajnie lewicowy Związek Nauczycielstwa Polskiego był rozsadnikiem sowieckiej propagandy, aż do partii politycznych, które były albo socjalistyczne, albo nacjonalistyczne, albo i jedno i drugie – nie było w przedwojennym społeczeństwie polskim wielu grup o jawnie antykomunistycznym ostrzu. Zarówno endecja jak i piłsudczycy, pomimo sporów i personalnych niechęci, były ugrupowaniami nacjonalistycznymi, a w konsekwencji i jedni i drudzy sprowadzali dosyć oczywiste zagrożenie sowieckie do zagrożenia rosyjskiego, tym samym odbierając mu istotny, ponadnarodowy, ogólnoludzki charakter. Odrębną, i na swój sposób zdumiewającą, kwestią, której nie będę tu poruszał szerzej, była nieobecność antykomunizmu nawet wśród sfer zachowawczych. Chwalebnym wyjątkiem wśród konserwatystów był jedynie profesor Marian Zdziechowski, niezachwiany w swej bezkompromisowej krytyce zarówno sowietów, jak i tego, co się działo na jego oczach w Niepodległej Polsce.\nGdzie zatem szukać tego fundamentalnego antykomunizmu? Czy pryncypialnym antykomunistą miał być Piłsudski, dla którego „Rosja czerwona” była mniej groźna niż „Rosja biała”? Czy może Rydz-Śmigły, który 17 września roku pamiętnego wydał był rozkaz do żołnierzy: „Z bolszewikami nie walczyć”? To są właśnie sytuacje, gdy państwo polskie „musiało dwukrotnie stawić zbrojny opór najazdom sąsiadów”.\nKoń mój zniknął, a wy, siedmiu kręgów tłum\nTrudno także dostrzec wiele antykomunizmu w polskiej polityce podczas wojny. Kiedy dwóch bandytów, okupujących Polskę, rzuciło się sobie do oczu w 1941 roku, Armia Krajowa nie stała wcale z bronią u nogi, jak twierdziła kłamliwa propaganda sowiecka, ale żwawo wypełniała obowiązki sojuszników naszych sojuszników. AK wysadzało w powietrze pociągi wiozące broń na front wschodni, przekazywało bezcenne informacje wywiadowcze do Londynu, skąd przekazywane były Moskwie. Czy może operacje „Burza” i „Ostra Brama” były skierowane przeciw nadchodzącym okupantom? Nie, przez parę dni oddziały AK walczyły ramię przy ramieniu z czerwonoarmiejcami przeciw niemieckim oddziałom. Czy to była oznaka ich antykomunizmu? Zanim usłyszę zarzut, że nie było innego wyjścia, pozwolę sobie przypomnieć, że major Szendzielarz odmówił udziału w „wyzwalaniu Wilna” u boku armii czerwonej. I jak sądzę, to właśnie Łupaszkę miał na myśli Ścios, mówiąc o „wieloletnim zbrojnym oporze”. Trudno atoli utrzymywać, że ludzie tacy jak Łupaszka byli reprezentatywni dla postawy AK w owych czasach. (Tak samo zresztą niesłuszne jest twierdzenie, jakoby „tylko w Polsce i tylko w takiej skali istniał przez wiele lat zbrojny opór” przeciw bolszewickim okupantom. Walki w lasach Litwy i Białorusi trwały znacznie dłużej niż w prlu.)\nBardziej reprezentatywny dla „antykomunizmu” owych czasów był Józef Kuraś, ps. Ogień. Skazany na śmierć przez AK, współpracował czynnie z al, a później wspomagał armię czerwoną w zdobywaniu Nowego Targu. Mianowany komendantem bolszewickiej milicji, odwołany, mianowany na szefa ub i znowu odwołany, dopiero wtedy zaczął walczyć o ukoronowanie orła, gdy jego życie było zagrożone. Dziś uważany jest za bohatera antykomunistycznego podziemia, ale dlaczego? Czy dlatego, że bohatersko negocjował z msw, czy też heroicznie wspomagał czerwonoarmiejców w okupacji Polski? Kuraś był klasycznym oportunistą: zwrócił się przeciw sowieciarzom dopiero wówczas, gdy (choć nie wiadomo tego na pewno) dowiedział się, że wiezie wyrok śmierci na siebie samego. Był z pewnością fascynującą postacią, ale nie antykomunistą. Jestem gotów wybaczyć mu wiele, bo w końcu zwrócił się przeciw bolszewickiemu najeźdźcy, ale jego motywy nie były czyste i jego wcześniejsze zachowanie wobec tegoż najeźdźcy było zdradą.\nPo mnie nikt nie wyciągnie okrutnych rąkź\nKiedy minął potworny terror lat czterdziestych i pięćdziesiątych, antykomunizm rzeczywiście podniósł głowę podczas zamieszek w Poznaniu w 1956 roku. Ale jakże prędko i z jaką łatwością obrócony został przez propagandowe zabiegi bolszewików na rewizjonizm. A rewizjonizm, tj. chęć poprawienia komunistycznego systemu, jest przeciwieństwem antykomunizmu, który pragnie zniszczenia zarazy a nie jej ulepszania. „Polski październik” był oczywistym propagandowym puczem, skutecznie obracającym autentycznie antykomunistyczne treści poznańskiego buntu na „słuszną krytykę”. Nie było już mowy o „odrąbywaniu ręki podniesionej na ludową władzę”, ale w zamian tłumy witały genseka na placu Defilad. Czy to miał być wyraz antykomunizmu? Mnie to raczej wygląda na triumf komunizmu.\nA co się działo w tym czasie na emigracji? Zamiast pielęgnować antykomunizm jako jedyną sensowną podstawę wyzwolenia Polski z bolszewickich okowów, popierali jednego komunistę przeciw drugiemu, bo w „Kraju” – koniecznie pisanym z wielkiej litery – wiedzą lepiej. W jaki sposób traktowano na emigracji antykomunistów nie będę już pisał.\nAle Ścios mówi przecież także o „antykomunizmie jako polskiej racji stanu” i w tym miejscu może mieć paradoksalnie słuszność, choć raczej dzięki nieodłącznej ambiwalencji terminu „racja stanu”. Antykomunizm leżał bez wątpienia w samym sercu polskiej racji stanu już od końca 1917 roku, ze względów czysto geopolitycznych, ponieważ na wschodnich rubieżach ziem polskich powstała bezbożna potęga bolszewicka, na ruinach carskiej Rosji rodziła się potęga grożąca światu. Wielu Polaków miało rozległe kontakty i interesy w Rosji, więc z natury rzeczy prędko pojęli istotę nowego fenomenu. Ludzie tak skrajnie różni, jak Marian Zdziechowski i Witkacy nie mieli złudzeń co do bolszewickiego zagrożenia ani co do polskiej racji stanu. „Racja stanu” oznacza jednak pewien idealny, nadrzędny interes państwowy, który nie musi być wcale jako taki rozpoznany przez polityków tego państwa. Ścios ma zatem rację, gdy twierdzi, że antykomunizm był fundamentem polskiej racji stanu, choć nigdy nie było tak w praktyce. Nota bene, nie inaczej jest dziś: antykomunizm powinien być fundamentem polskiej racji stanu, jak słusznie twierdzi Ścios, ale nie jest.\nDla mnie mają tu jeszcze ósmy krąg.\nBo i cóż stąd, że od tego punktu wywody Ściosa są prawie słuszne? Nie można zbudować rozumowania na fałszywych przesłankach, tak jak nie można budować domu na ruchomych piaskach.\n„Ludzie, którzy na mocy koncesji udzielonej przez Sowietów zawarli z komunistami porozumienie okrągłego stołu ogłosili Polakom, że komunizm upadł. Skończył się nagle, rozsypał niczym mur berliński i znikł równie gwałtownie jak alkohol w kieliszkach opróżnianych w Magdalence. A skoro komunizm się skończył – postawa antykomunistyczna stała się bezużyteczna i anachroniczna.”\nNiepodobna dyskutować z takim dictum – jakże trafnie powiedziane. Ale tenże Ścios uznaje podmiotowość polityczną prlu bis! W jaki sposób? Jest to chyba nieuchronna konsekwencja jego założeń: skoro bowiem dostrzegł antykomunizm tam, gdzie go nie było, to nic dziwnego, że widzi w tym najlepszym z prlów Wolną Polskę.\n„Potępienie antykomunizmu mogło mieć sens tylko wówczas, gdyby komunizm rzeczywiście upadł, a żądanie dekomunizacji było aktem prymitywnej zemsty wobec nieistniejących mechanizmów i niewinnych ludzi.”\nI tu także Ścios ma całkowitą słuszność, ale od razu w następnym zdaniu mówi coś o „rosyjskim mocarstwie”, które „zachowało swoje wpływy w państwie będącym przez dziesięciolecia jego satelitą”. O kimże tu mowa? Czyżby Ścios mylił sowiety z Rosją? Czyżby uważał prl za satelitę? Jeśli prl jest państwem polskim, to dlaczegóżby właściwie i sowiety nie miały być „Rosją”?\nSymetria jest logiką głupców. Schopenhauer słusznie zauważył, że nie wolno poświęcać prawdy opisywanej rzeczywistości dla elegancji opisu. Nie można więc widzieć w antykomunizmie po prostu lustrzanego odbicia komunizmu. Antykomunizm jest jego przeciwieństwem w każdym możliwym sensie. Dlatego nb. nie mają racji ci, którzy twierdzą, iż w walce z komunizmem powinniśmy się uczyć od Lenina.  Oczywiście musimy wyjść z rozumienia komunizmu, zanim dojdziemy do tego, czym musi być antykomunizm.\nNie będę tu podejmował trudnego problemu zdefiniowania komunizmu. Zajmowałem się tym uprzednio na tej stronie (choćby w artykule Składany komunizm) i nie tylko. (Ścios podejmuje ten problem w sposób znany: nie ma komunizmu, ale są komuniści.) Komunizm jest zjawiskiem tak złożonym, że każda próba definicji – a było ich wiele – ujmuje zazwyczaj tylko pewien aspekt zjawiska, a tym samym przyczynia się tylko do wzmożenia konfuzji semantycznej. Komunizm nie jest, rzecz jasna, centralnym systemem zarządzania ani „społeczną własnością środków produkcji”. Żaden temu podobny marksistowski bełkot dla mas nie zbliży nas do istoty rzeczy, bo centralizm, to tylko jedna z metod kontroli niezsowietyzowanych społeczeństw. Podobnie jest z fizycznym i psychicznym terrorem, które są także tylko narzędziami w rękach bolszewików. W pełni zdając sobie sprawę z niepełności takiego określenia, sam przychylałbym się do nazwania komunizmu najdoskonalszą znaną człowiekowi Metodą zdobycia i utrzymania władzy. Wszystko podporządkowane jest władzy, każdą doktrynę i każdy dogmat są gotowi porzucić dla władzy. Nawet sowietyzację można widzieć jako konieczny element utrzymania władzy. A w takim razie, komunizm nie spocznie dopóki nie zdobędzie władzy na świecie. Wołodia Ilicz zwykł był mawiać, że „pokój, to panowanie komunizmu na całym globie”.\nCzym więc jest antykomunizm? Pewna antykomunistka (która nie lubi, żeby ją cytować) mawia, że antykomunizm jest sposobem życia, jedyną we współczesnym świecie godną człowieka wolnego postawą; postawą polityczną, kulturową, moralną i czort wie jaką jeszcze. „Antykomunizm jest praktyką proludzką”, powiedział największy polski antykomunista. W tym względzie prawdopodobnie zgodzilibyśmy się z Aleksandrem Ściosem, ale jesteśmy tak odlegli w ocenie współczesnej rzeczywistości, a także najnowszej historii, że czuję się, jakbym dotarł do „ósmego kręgu, w którym nie ma już nic”. Bo jeśli taka jest ocena człowieka, który nie bez powodu nazywa się antykomunistą, to jaka jest nadzieja?\nhttp://cogito.salon24.pl/123826,antykomunizm-bron-utracona-1 http://cogito.salon24.pl/124779,antykomunizm-bron-utracona-2 http://cogito.salon24.pl/125591,antykomunizm-bron-utracona-3\nŚcios pisał także o siedmiu kręgach piekła, ale z tym tekstem mój artykuł nie ma nic wspólnego.\nWypowiedział taka opinię nawet sam Józef Mackiewicz.\nWysłany: Nie Paź 11, 2009 5:58 pm Temat postu:\nCytat z „Suwerenność i niepodległość” prlu bis\nPolska nie jest choćby potencjalnie niepodległa, jeśli musi – powtarzam, MUSI – „uwzględniać obce interesy w decyzjach dotyczących państwa polskiego”.\nTo jest logiczna i precyzyjna ocena aktualnego polozenia Polski (czy scislej: obecnych wladz w Warszawie).\nW takiej konkretnej sytacji, jestem sklonny usprawiedliwic sam fakt, ze ktos uwazający sie i uwazany przez swoje otoczenie za zwolennika niepodleglosci, podejmuje sie odgrywania roli najwyzszego dostojnika tej wladzy w Warszawie, zwanego Prezydentem RP. Ale tylko wtedy, jezeli jego działania ułatwiają a nie utrudniają na przyszlość uzyskanie rzeczywistej niepodleglosci przez Polske. Akt dokonany w Palacu Namiestnikowskim (nomen omen!) w ostatnią sobote UTRUDNIA pozycje wyjsciową Polski do staran o niepodleglość. Wobec tego, niestety, nalezy zaliczyc Lecha Kaczynskiego do tej samej kategorii marionetek co jego poprzednicy na tym stanowisku - czyli Lech Walesa i Aleksander Kwasniewski. Mysle, ze miał mozliwość manewru, a zachowal sie jak mały człowieczek (nie chodzi o wzrost). Ponadto mysle, ze pozbawil sie szans ponownego wyboru na ten urząd, ale to juz jego wlasny problem.\nWysłany: Sob Sie 20, 2011 7:41 am Temat postu: Numeracja Rzeczypospolitych Polskich\nNumeracja Rzeczypospolitych Polskich\nMichał Bąkowski napisał:\nAleksander Ścios jest z pewnością jednym z najciekawszych autorów polskiej blogosfery. Napisał np. ciekawy cykl, który już w tytule stawiał golicynowskie pytanie: „III Rzeczpospolita czy ‘trzecia faza’?” Z mojego punktu widzenia, bardziej adekwatna do opisu dzisiejszej rzeczywistości polskiej byłaby raczej forma twierdząca niż pytająca: „’trzecia faza’ czyli prl nr 2”, ale nie można mieć wszystkiego. Ścios pytał także „czy iiirp zaczęła się nad grobem księdza Popiełuszki?” – ależ oczywiście! Tylko jak można ją w takim razie uznać za III RP, tę prawdziwą i z wielkich liter?\nRację ma p. M. Bąkowski. Trzecia RP jeszcze NIE zaczęła się. Ani nad grobem ks. Popiełuszki, ani nigdy dotychczas. Zob. np. tu: http://swkatowice.mojeforum.net/viewtopic.php?p=35838#35838. Jednak lepiej byłoby wyrazić się poprawnie po polsku: "wielkimi literami", a nie używać obcej naleciałości, np. w formie kalki wyrazowej (w tym wypadku ― rusycyzmu): "z wielkich liter".\nWysłany: Sro Sie 24, 2011 8:07 pm Temat postu:\nTo czy mamy trzecią RP, czwartą czy z jeszcze innym numerem nie ma zasadniczego znaczenia. Ważne jest to, jaka ta RP jest. Czy jest to państwo gdzie normalny człowiek ma zagwarantowane normalne prawa, czy też coś innego. Za III RP przyjęto uznawać państwo oparte o ugodę OS, w związku z czym beneficjenci tego układu chwalą krynicę swego dobrego samopoczucia i dostatku, a wystawieni do wiatru oraz ci, którzy zobaczyli prawdę, widzą w III RP wszystkie wykrzywienia i niegodziwości tak samego OS, jak i tego co się później z rozmów OS + Magdalenka wylęgło. Z kolei IV RP, która nigdy nie zaistniała stała się symbolem bata na wszystkich, których OS podniósł 's grjazi w kniazi', a także tych, których z czerwonych książąt PZPR przemienił w baronów SLD - zgodnie z przysłowiem "Na złodzieju czapka gore". Oczywiste jest, że liczba beneficjentów OS jest stosunkowo nieliczna, więc wykonywane są ruchy powiększenia liczby sympatyków III RP, będących zarazem janczarami wojsk apologetów OS w walce z IV RP. Siła tych ostatnich jest nie do przecenienia, bo oni w przeciwieństwie do swych mentorów są przekonani, że walczą w słusznej sprawie, więc wszelkie próby ataku na nich jeszcze bardziej hartują ich bojowego ducha, co można zobaczyć w dyskusjach z 'zaangażowanymi'.\nWracając do tematu numeracji RP, wydaje mi się, że te dwa rzymskie numery (III i IV) są tak mocno wpisane w polityczny krajobraz RP, że próby systamatyzowania czy korekt są z góry skazane na porażkę.\nWysłany: Czw Sie 25, 2011 7:16 am Temat postu: Symbol nie jest bez znaczenia\nSymbol nie jest bez znaczenia\nTo czy mamy trzecią RP, czwartą czy z jeszcze innym numerem nie ma zasadniczego znaczenia. Ważne jest to, jaka ta RP jest. [...] Za III RP przyjęto uznawać państwo oparte o ugodę OS, [...] Oczywiste jest, że liczba beneficjentów OS jest stosunkowo nieliczna, ...] Wracając do tematu numeracji RP, wydaje mi się, że te dwa rzymskie numery (III i IV) są tak mocno wpisane w polityczny krajobraz RP, że próby systamatyzowania czy korekt są z góry skazane na porażkę.\nNazwy to tylko nazwy, symbole to tylko symbole, ale znaczenie też mają.\nNie jest obojętne, czy "biskupem" tytułuje się chrześcijańskiego duchownego, który może wykazać się sukcesją apostolską, czy również takiego (w niektórych kościołach protestanckich), gdzie nikt chyba nawet nie próbuje o tej sukcesji mówić. Nawet, jeśli ten "biskup" wierzy szczerze i gorliwie przynajmniej tak jak biskupi katoliccy i prawosławni.\nNie jest obojętne, czy zabicie człowieka przed jego urodzeniem się dokonane za zgodą albo z woli jego matki, nazwiemy "sztucznym poronieniem" czy "przerwaniem ciąży". Zwracał na to uwagę ś.p. prof. Włodzimierz Fijałkowski. Kiedy polemizuje się z ludźmi mającymi na temat jakiejś kwestii moralnej przeciwny punkt widzenia, to trudniej jest prowadzić polemikę, przyjmując nazewnictwo przeciwnej strony, dogodne dla niej. (To, że owa "przeciwna strona" bardzo zważała na to, co i jak się mówi i pisze w owej sprawie, ujawnił ś.p. Bernhard Nathanson po swoim nawróceniu.)\nNie jest obojętne, czy towarzyszkę życia nazwę "żoną" czy "konkubiną". Co nie wyklucza z góry sytuacji, że jakaś para żyjąca latami bez ślubu bardziej przypomina idealne małżeństwo, niż inna, mogąca wykazać się stosownymi metrykami: świecką i kościelną. (Że już nie wspomnę o tych, którzy chcieliby "małżeństwami" nazywać także pary jednopłciowe...)\nNie jest obojętne, co jest, a co nie jest "kontaktem seksualnym" ― pamiętamy, jak usiłowano doraźnie przedefiniować to pojęcie, aby nie obejmowało seksu oralnego w gabinecie owalnym (lub może na odwrót...), a prez. Clinton wyszedł bez szwanku ze skandalu...\nWg wypowiedzi z 1989 r. Zdzisława Jeziorańskiego (pseud. "Jan Nowak"), a także wg o 10 lat wcześniejszej ― Lecha Bądkowskiego, tzw. Polska Ludowa to była III RP (ściśle: spośród tych dwu autorów tylko Bądkowski explicite użył epitetu "III RP" w odniesieniu do Polski Ludowej). Czy chcemy się zgodzić się z tym punktem widzenia? Jeśli tak, to w takim razie żyjemy w Trzeciej Rzeczypospolitej od lat czterdziestych. Jeziorański oczekiwał rychłego nadejścia tego, co on nazwał IV RP, ale (moim zdaniem) nie doczekał, a po jego zgonie my też nie doczekaliśmy ― nadal (pomimo wielu zmian, począwszy od oficjalnej nazwy i herbu państwa) istnieje ciągłość obecnej Polski z PRL, i to pod różnymi względami.\nJeżeli Pan ma rację w tej sprawie, że nawet zmiana sensu pojęć III RP i IV RP w taki sposób, aby z niej wynikło, że ani jednej, ani drugiej jeszcze nie ma (i nigdy nie było), jest "skazana na porażkę", to wszelkie zmiany idące dalej niż tylko sfera nazewnictwa i symboliki są tym bardziej skazane na porażkę, nie warto o tym nawet mówić i pisać, lepiej otworzyć puszkę piwa i włączyć telewizor na jakiś rozrywkowy program (np. na tzw. "mokre podkoszulki").\nJeżeli Pan ma rację w innym fragmecie Pańskiej wypowiedzi, że grupa beneficjentów OS jest "stosunkowo nieliczna", to w takim razie można być optymistą. A skoro można, to ― trzeba! "Przegłosujemy" owych beneficjentów. Także w zakresie tego, co dotyczy symboli i nazw.\nPanie Grzegorzu drogi! Moim zdaniem nie jest możliwe, aby Pan miał rację zarazem w obu skomentowanych powyżej fragmentach Pańskiej wypowiedzi.\nZapewne Pan też oglądał w l. siedemdziesiątych amerykański serial "Korzenie". Na początku głównym bohaterem filmu jest Murzyn z Gambii, Kunta Kinte. Schwytany do niewoli był przez swojego "pana" zmuszany przemocą do odejścia od islamu i przyjęcia chrześcijaństwa. Z tym przymusowym nawróceniem "pan" wiązał także zmianę imienia "niewolnika", miał nosić biblijne imię Toby (Tobiasz). Murzyn nie chciał na to się godzić. W końcu uległ, prawda. Ale przedtem był (właśnie w tym celu) wielokrotnie bity do krwi przez "pana". Czy my mamy ustępować ONYM nawet "bez bicia"?\nTo ONI (benefcjenci OS) nam narzucili ten niedobry punkt widzenia! Gdyby chcieli robić wszystko jawnie, to głosiliby tak jak Bądkowski: III RP była od lat czterdziestych. Głosiliby także to, że III RP po 1989 r. jest nadal, a tylko bardziej "cywilizowana", "europejska" itd. (tego już Bądkowski głosić nawet nie mógłby, choćby chciał, bo zmarł w 1984 r.). Ale ONI chcieli, aby WRAŻENIE przełomu istniało (wg sugestii z listu red. Jerzego Urbana do I sekr. KC Stanisława Kani z 3 I 1981), BEZ dokonania przełomu naprawdę, aż wreszcie w preambule "konstytucji" z 1997 r. (nazywanie tego dokumentu "konstytucją" też jest elementem owej mistyfikacji: ona nie jest legalną konstytucją przynajmniej dopóty, dopóki nie zostanie zniesiona konstytucja Drugiej RP, podobnie jak małżeństwo nie może być ważnie zawarte przed ustaniem poprzedniego małżeństwa z udziałem tej samej osoby) umieścili nazwę "Trzecia Rzeczpospolita".\nBardzo cenię dorobek publicystyczny Lecha Bądkowskiego (tu w Tczewie 30 lat temu można było często czytywać bieżące felietony tego autora w lokalnym "Dzienniku Bałtyckim"). W kwestii "numeru" on widocznie przyjął punkt widzenia beznamiętnie-opisowy. Skoro komuchy pozostawiły wyraz "Rzeczpospolita" w nazwie państwa, no to jest kolejna Rzeczpospolita, a ponieważ przed wojną była Druga, to po wojnie jest Trzecia RP. W środowiskach antykomunistycznych jednak przeważał punkt widzenia namiętnie-wartościujący. Tęsknota za Niepodległą Rzecząpospolitą skłaniała ku temu, aby odmawiać Polsce Ludowej miejsca w szeregu numerowanych rzeczypospolitych polskich. Podobnie jak obszar Polski, potocznie zwany "kongresówką", w latach 1815-1864 oficjalnie nazywał się "Królestwem Polskim", a carowie rosyjscy nosili w swej tytulaturze epitet "król Polski" nie tylko w l. 1815-64, lecz chyba także potem, do końca panowania Romanowów. Jednak nie sposób uznawać "kongresówkę" za kontynuację państwowości polskiej i nie uważamy 1815 r. za rok odzyskania niepodległości tylko dlatego, że w 1795 r. zaborcy umówili się, że nie dopuszczą, aby na terenie rozebranej Polski istniało cokolwiek, co miałoby w nazwie przymiotnik "polski" (analogiczna klauzula istnieje w dokumentach IV rozbioru Polski z 1939 r.), a po 20 latach ten zakaz przestał działać.\nNa razie należy beneficjentom OS przy każdej okazji, uporczywie, do (ich) uprzykrzenia przypominać: "to, co wy nazywacie Trzecią RP i czego bronicie jako dorobku okrągłego stołu i jego następstw, nie zasługuje nawet na ten numerowany epitet". Podobnie jak zwolennicy podziemnej "Solidarności" pseudopatriotycznej propagandzie ekipy gen. Jaruzelskiego przeciwstawiali okrzyk "tu jest Polska!".\nWysłany: Czw Sie 25, 2011 8:46 am Temat postu:\nSzanowny Panie EQV,\nPisze Pan, mając według mnie całkowicie rację: "To ONI (benefcjenci OS) nam narzucili ten niedobry punkt widzenia!". Jest to zgodne z "Cuius regio, eius religio". Dlatego dobrze jest mieć świadomość tego, co się dzieje, ale w obecnej sytuacji totalnej 'wolności' mediów, przebijanie się z prawdą i odbieranie zawłaszczonych słów czy określeń jest z góry skazane na niepowodzenie. Co zrobiono z takimi słowami jak np. towarzysz, Rzeczpospolita, tolerancja, niezawisły sąd (ktoś tłumaczył, że jest niezawisły, bo nie zawiśli, kiedy powinni byli), i td. i tp.\nI dzięki temu zawłaszczeniu i de facto redefinicji słów następuje dodatkowe rozmycie pojęć, będące kolejnym solidnym stopniem do komplikowania i rozmywania tego, co to jest prawda.\nA co do numerowania Rzeczypospolitych, wydaje mi się, że to co napisałem na temat pospolitego i generalnie używanego pojęcia III czy IV RP jest zgodne z tym jak te pojęcia służą we współczesnym języku i co wyrażają przez nie wypowiadający się. Można ubolewać, można prostować, ale prosta droga do sukcesu jest póki co zamknięta.\nPodobne uwagi można kierować na temat pospolitego używania we współczesnym języku wulgaryzmów. Ja sobie zadaję pytanie, jak człowiek, który w obojętnych emocjonalnie wypowiedziach używa 'najgorszych' słów przeklina. On chyba tego nie jest w stanie zrobić. I może jest to pozytywny aspekt. Po prostu Polacy włączywszy kloakę do czystego obiegu na swój sposób nobilitowali ją i dzięki temu przestaną przeklinać.\nPS. Co do przegłosowania beneficjentów, sprawa nie jest taka prosta, gdyż oni postarali się o wsparcie - głównie lemingów, częściowo też drobnych kombinatorów, którzy sobie coś za komuny 'załatwili'. Dzięki temu mamy to co mamy. I chyba dopiero test pustej miski sprawi, że sytuacja się realnie zmieni, ale czy już na tę okazje nie jest przygotowywany kolejny stół owalny, czy jakiś inny i willa w Marysieńce tego nie wiemy. Wiemy, że pamięć proletów nie jest zbyt długa.


Dlaczego warto kupić pochłaniacz wilgoci do domu? - galerialamplumo.pl\nRedakcja galerialamplumo.pl Opublikowane w 13 września 2020\nWarto mieć świadomość, że wilgoć może spowodować zdecydowanie więcej szkód, niż mogłoby się wydawać. Koniecznie trzeba zaznaczyć, że wilgotne powietrze może narazić użytkowników na zupełnie niepotrzebny dyskomfort. Oczywiście wspomniany problem może być zwalczony niewielkim urządzeniem. Doskonałym przykładem może być pochłaniacz wilgoci do domu. Dlaczego warto zdecydować się na zakup tego produktu?\nJakie są największe zalety pochłaniacza wilgoci do domu?\nNależy przede wszystkim wiedzieć, że osuszacze powietrza przyczyniają się do zdecydowanego zmniejszenia poziomu wilgoci. W ten sposób dom będzie znacznie bardziej przyjazny wszystkim alergikom. Ponadto w ten sposób zmniejszą się ewentualne podrażnienia skóry czy układu oddechowego. Użytkownikowi będzie tym samym znacznie łatwiej oddychać. Oczywiście ma to bardzo duże znaczenie w przypadku wszystkich osób z astmą czy alergią. Nie można oczywiście zapomnieć, że wilgotne powietrze będzie zdecydowanie sprzyjało osiadaniu pleśni czy grzybów.\nZadaniem urządzenia jest także pomoc w zwalczaniu bardzo stęchłych i nieprzyjemnych zapachów. Godny uwagi jest również fakt, że omawiane pochłaniacze wilgoci w żaden sposób nie będą zakłócały codziennego życia. Działają bowiem w tle nie tylko cicho, ale również wydajnie. Zdecydowana większość osób może nawet nie dostrzec działania wspomnianego urządzenia w swoim domu. Ponadto znacznie mniej wilgotne środowisko sprawi, że odzież będzie schła szybciej.\nCo należy wiedzieć przed zakupem pochłaniacza wilgoci?\nRekomendowane jest przed podjęciem ostatecznej decyzji o zakupie uwzględnienie kilku istotnych czynników, do których koniecznie należy zaliczyć rozmiar, cenę czy wydajność.\nWspomniany rozmiar ma zdecydowanie większe znaczenie niż mogłoby się wydawać. Stacjonarne osuszacze znacznie lepiej zdadzą egzamin w bardziej wilgotnych warunkach. Z kolei w przypadku mniej zawilgoconych pomieszczeń rekomendowane jest zaopatrzenie się w pochłaniacz wilgoci o pojemności od 12 do nawet 20 litrów. Do salonu czy większych pokojów najlepszym rozwiązaniem będzie produkt o pojemności od 20 do 35 litrów.\nRekomendowane jest zaopatrzenie się w produkt, który będzie charakteryzował się najlepszym możliwym stosunkiem jakości do ceny. Użytkownik powinien jednak mieć świadomość, że zarówno większe, jak i mocniejsze produkty będą droższe przede wszystkim ze względu na ewentualną zdolność do osuszania większych powierzchni.\nZ kolei wydajność urządzeń producenci podają w litrach na godzinę. Wspomniany czynnik będzie zależał od rodzaju produktu. Można bowiem zaopatrzyć się w osuszacze absorpcyjne lub kondensacyjne.\nNastępny wpisJak wybrać tapetę na ścianę dla dzieci?


Kryminologia MA - Studia w Anglii\nPrzeanalizuj rzeczywiste studia przypadków, aby poskładać wewnętrzne mechanizmy poważnej przestępczości i metody zastosowane do jej zwalczania. Zdobędziesz umiejętności i wiedzę potrzebną do wielu karier w sprawach karnych, takich jak policja, wymiar sprawiedliwości dla młodzieży, ministerstwo spraw wewnętrznych lub agencje graniczne.\nBadanie w szkole zajmującej 8. miejsce w Wielkiej Brytanii w zakresie kryminologii (The Guardian University Guide 2018)\nSkupiając się na poważnej przestępczości, zapoznasz się z praktyką i teorią działalności przestępczej, w tym sposobem wykrywania i ścigania przestępczości, metodami kontroli społecznej i sankcjami.\nBadając różne teoretyczne punkty widzenia, zrozumiesz różne zachodnie tradycje prawne i społeczne oraz ich porównanie.\nBędziesz badać takie kwestie, jak zorganizowany nielegalny handel i działalność przestępcza, wykorzystując studia przypadków dotyczące działań przestępczych, w tym przestępstw finansowych, handlu ludźmi i zapobiegania przemocy.\nNasze moduły pozwolą Ci specjalizować się również w innych obszarach zainteresowania, takich jak natura przemocy, terroryzm i ściganie przestępczości międzynarodowej.\nWiększość nauczania będzie odbywać się w formie seminarium naukowo-badawczego, aby umożliwić ci rozwijanie krytycznego myślenia, ale twoje nauczanie będzie również wspierane przez wykłady, mówców i debaty. Będziesz miał okazję wnieść wkład w naszą serię seminariów badawczych i wziąć udział w naszych corocznych wyjazdach studyjnych kryminologii za granicę.\nA jeśli potrzebujesz porady, nasz doświadczony personel dydaktyczny będzie zawsze do Twojej dyspozycji.


Joshua Paul - fotograf F1 z aparatem z 1913 roku [FOTO] - zdjęcia, fotoreporter, Graflex 4×5, Formuła 1 - Sztuka\nJoshua Paul - fotograf F1 z aparatem z 1913 roku [FOTO]\nJest rok 2017. Wyścigi Formuły 1 to zawsze spektakularne wydarzenie sportowe, któremu towarzyszy tłum przedstawicieli mediów. Fotoreporterzy z całego świata pracują, wyposażeni w najnowocześniejszy sprzęt, zdolny uchwycić każdą chwilę. Wśród nich jest też i on - Joshua Paul, fotograf z aparatem Graflex 4×5 z 1913 roku. Czy jego prace są w stanie konkurować z innymi? Jakie zdjęcia robi aparat z muzeum? Sami zobaczcie!\nZobacz zdjęcia z Formuły 1 autorstwa Paula>>\nJoshua Paul to fotoreporter Lollipop Magazine. Tę pracę rozpoczął w 1997 roku i szybko zasłynął faktem, że swoje zdjęcia wykonuje ponad stuletnim aparatem. Pierwsze zdjęcia z wyścigów F1 zrobił podczas Grand Prix Hiszpanii w 2013 roku. Jak sam mówi, do pracy z wiekowym aparatem zainspirowało go zdjęcie z wyścigu Indy 500, zamieszczone w magazynie z 1969 roku.\nNie da się ukryć, że prace Paula są wyjątkowe, zwłaszcza te czarno-białe. Artysta udowadnia też, że w świecie pędzącej jak szalona technologii, gdzie większość osób z zapartym tchem śledzi najnowsze premiery gadżetów, nawet najstarszy sprzęt może zdziałać cuda. Oczywiście, w rękach odpowiedniego człowieka.\nJoshua Paul - fotograf F1 z aparatem Graflex 4×5 [ZOBACZ GALERIĘ]\nSłowa kluczowe: zdjęcia, fotoreporter, Graflex 4×5, Formuła 1


Rada Powiatu uchwaliła budżet | Express Bydgoski\nMagdalena Czaja 01.02.2007\nCzternastoma głosami za, przy trzech przeciw i dwóch wstrzymujących się, radni powiatu żnińskiego uchwalili na wczorajszej sesji budżet na 2007 rok.\n<!** Image 2 align=right alt="Image 44149" sub="Dyskusja na wczorajszej sesji była gorąca. Rajcy powiatowi, zanim przyjęli budżet, długo nad nim debatowali">Jak poinformował w swoim sprawozdaniu starosta żniński, Zbigniew Jaszczuk, planowane dochody powiatu żnińskiego w tegorocznym budżecie będą wynosiły 41 milionów 177 tys. 993 złote, zaś wydatki 40 mln 623 tys 245 złotych.\n- Inwestycje, które chcielibyśmy w tym roku przeprowadzić, to przebudowa drogi powiatowej na trasie Rogowo - Janowiec oraz obiektu mostowego w miejscowości Szkółki, a także drogi na trasie Piechcin - Szeroki Kamień - poinformował Zbigniew Jaszczuk. - Mamy też w planie zakup pługów śnieżnych i dalsze dofinansowanie Domu Pomocy Społecznej w Tonowie, który aby mógł prowadzić swoją działalność, musi spełnić określone standardy.\nJak poinformował starosta, na wydatki majątkowe, czyli inwestycje, zostanie przeznaczona kwota 1.647.175 złotych. Ponadto, zmniejszą się środki na ochronę dóbr kultury i dziedzictwa narodowego z 245 tysięcy 538 złotych do 61.000 zł. Ulegną też zmniejszeniu fundusze na pomoc stypendialną dla uczniów i studentów oraz na Powiatową Straż Pożarną w Żninie.\n<!** reklama left>- Trudno tu mówić o jakichkolwiek zaletach tego budżetu - podkreślał radny Henryk Tokarz, zaraz po przedstawieniu przez starostę żnińskiego, Zbigniewa Jaszczuka projektu tegorocznego budżetu. - Pana oferta nie wnosi tutaj nic nowego. Mało jest tu elementów, które można by było zaopiniować pozytywnie. Martwi mnie, że tak mało jest zaplanowanych inwestycji. Nie ma tutaj żadnych zadań inwestycyjnych, na które można by pozyskać środki unijne. A co z budową sali gimnastycznej w Liceum Ogólnokształcącym w Żninie jest przecież dokumentacja i pozwolenie na budowę.\nStarosta Zbigniew Jaszczuk odpierał wszystkie zarzuty, informując radnych o złożonych u marszałka województwa kujawsko-pomorskiego inwestycjach powiatu żnińskiego na lata 2007-2013, współfinansowanych ze pieniędzy unijnych, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego.\n- Będę głosował za budżetem, ale uważam, że powinno być więcej pieniędzy przeznaczonych na ochronę dóbr kultury i dziedzictwa narodowego - podkreślał radny Stanisław Pogiel.\nZnamy Budżet Bydgoszczy na 2021 rok. Zadłużenie miasta znacząco wzrośnie\nRada Miasta Bydgoszczy przyjęła projekt budżetu Bydgoszczy na 2021 rok. Wpływy wyniosą 2 miliardy 362 miliony złotych, wydatki zamkną się kwotą 2 miliardów 545 milionów złotych.\nBydgoszcz. Poseł Gawkowski widzi konieczność korekty budżetu dla miasta. Zgłasza poprawki


Ale jak to gumawyrywa wlosy osuszanie wlosow\nAle jak to guma-wyrywa wlosy), osuszanie wlosow skrawkiem papierowego co pisze bo sam to tworzylem ale zabrakło odwagi. Prace konserwatorskie i restauratorskie przy ambonie kolejny etap prac Prace związane z remontem kwadratowej części wieży, czyszczenie, renowacja murów i spoin oraz wyk. Purchle wypełnione od środka parą wodną nadwątlają strukturę papy, przez co staje się ona nieszczelna. Nasze początki działalności sięgają.\nWykorzystujemy także innowacyjne materiały zapewniające doskonałą izolację termiczną i akustyczną. Zapoznaj się z katalogami produktowymi naszych partnerów. Fabryka okien istnieje od roku. Posiadamy w sprzedaży okna i drzwi klasy premium na profilach, które cieszą się popularnością w większości krajów. Spółka jest nowoczesną firmą, która zajmuje się sprzedażą pokryć dachowych oraz okien najwyższej jakości. Profesjonalna ekipa.\nModele mają dowolne funkcje otwierania, dolne lub górne, w razie potrzeby można je ze sobą zestawiać w celu doświetlenia pomieszczeń na poddaszu. Przy lokalu dostępne są miejsca parkingowe Zapewniamy profesjonalną obsługę jak i fachowe doradztwo w doborze fryzury. Wykonawca zażyczył sobie zł za mpodbitki drewnianej świerkowej. Nie istnieją żadne przepisy związane z tym, w którą stronę powinny otwierać się drzwi wejściowe, a więc czy do środka, czy też na zewnątrz.\nPoprzez wykorzystanie styropianu spadkowego unikniemy pracochłonnego i kosztownego wykonywania spadów na konstrukcji dachu z warstw betonowych. Zajmujemy się sprzedażą okien, drzwi, dachów, rolet, plis, rolet zewnętrznych i wewnętrznych. Jeżeli interesuje najlepsza budowa dachu w rejonie powiatu i wymagasz wysokiej jakości w korzystnej cenie to skorzystaj z kwalifikacji firmy. Wszystkie.\nNietypowe realizacji za nie wielka dopłatą Oferujemy\nNietypowe realizacji za nie wielka dopłatą. Oferujemy szpachlowanie oraz malowanie za pomocą agregatów, a także wykonanie gładzi bezpyłowej. Na skutek tego procesu możliwe staje się odparowywanie asfaltu, w wyniku czego na papie pojawia się siatka spękań. Ile by pan wycenił robociznę dachu ok m więźba, kryty blachodachówką, nowy komin i być może wieniec. Się zainspirować i pozwól nam stworzyć coś dla Styliści od lat starają się wychodzić naprzeciw.\nPoniżej przedstawimy cennik montażu drzwi Dysponujemy sprzętem\nPoniżej przedstawimy cennik montażu drzwi. Dysponujemy sprzętem do załadunku i wywozu śniegu. Na najciemniejszych wlosach sa najjasniejsze pasma biale a wiec wyglad zebry jest. Wykończenie dachu kalenice i gąsiory oraz folie i membrany. Salon jest czysty i ma ładny,regularnie odnawiany wystrój. Prócz.\nUsuwanie azbestu jest czynnością skomplikowaną i trzeba się do\nUsuwanie azbestu jest czynnością skomplikowaną i trzeba się do tego dobrze przygotować. Okazało się, że ta woda cieknie nie tylko u mnie, ale także u sąsiadów. Aktualnie dostępne są na rynku nowoczesne zawiasy, które dają możliwość precyzyjnej regulacji położenia skrzydła drzwi w stosunku do ościeżnicy. Radosna atmosfera, jak zawsze piękny i dopieszczony, super.\nNa rynku istniejemy od kilkunastu\nNa rynku istniejemy od kilkunastu lat co sprawia, że jesteśmy firmą doświadczoną. Wszystkie prawa dla Ale wtedy oznacza to, ze zostały nieprawidłowo wyprodukowane. Oferujemy wykonanie dachów, począwszy od konstrukcji dachowej aż do finalnego montażu pokrycia dachowego. Bo zamówienie wczoraj, montaż dziś też wygląda mało prawdopodobnie, bo stany magazynowe drzwi to w dzisiejszych czasach pomyłka. Ofertę.


2013.08.06 12:51 / news / czytano 3978 / opinie 0\nBogaty program artystyczny, degustacja potraw, mecze piłki nożnej, konkursy dla najmłodszych to atrakcje imprezy plenerowej, która odbyła się 4. sierpnia w Sromowiec Niżnych.\nNiedzielne spotkanie rozpoczęło się spektaklem kukiełkowym pt. „Kopciuszek”, po zakończeniu którego dzieci brały udział w licznych przygotowanych dla nich konkursach i zabawach. Po godzinie 16.00 Jan Sienkiewicz Prezes Polskiego Stowarzyszenia Flisaków Pienińskich dokonał oficjalnego otwarcia III Międzynarodowego Turnieju Piłkarskiego, w którym wzięło udział 7 drużyn z miejscowości z których pochodzą flisacy pienińscy. Wśród nich znalazła się drużyny: ze Słowacji, Czorsztyna, Szczawnicy, Krościenka n/D, Sromowiec Wyżnych, oraz dwie ze Sromowiec Niżnych.\nDrużyny piłkarskie są tam, gdzie mamy swoje koła. Sromowce Niżne z racji tego, że mają najliczniejsze koło flisackie liczące około 400 członków wystawiło dwie drużyny, nasi koledzy ze Słowacji jedną. Organizujemy turniej już po raz trzeci. Ufundowaliśmy super piłki i puchar dla najlepszej drużyny. W dzisiejszym meczu wyłoniony zostanie też najlepszy zawodnik i najstarszy, dla których mamy statuetki. - mówił Jan Sienkiewicz.\nPo kilkugodzinnych rozgrywkach sportowych najlepszą drużyna okazała się drużyna ze Sromowiec Wyżnych, II miejsce zajęła drużyna z Czorsztyna, III miejsce - Sromowce Niżne II a tuż za podium na miejscu IV - Słowacja. Najlepszym zawodnikiem meczu wybrany został Dominik Gorlicki, Najstarszym - Stanisław Jawor. Nagrody i Puchar wręczali Prezes PSFP - senior Stefan Laskowski i Prezes PSFP Jan Sienkiewicz.\nNa scenie amfiteatru wystąpił zespół regionalny „Małe Flisoki”, grała kapela „Białopotocanie” z Krościenka n/D. Zgromadzeni na imprezie mieszkańcy i turyści mieli okazje wysłuchać koncertu zespołu muzycznego „Blackout”, „Johnny”, solowego występu Anny Rusin gimnazjalistki z Maniów oraz śpiewu chóru parafialnego „Flisoki” ze Sromowiec Niżnych.\nJest już tradycją, że na imprezach w Gminie Czorsztyn organizowana jest degustacja potraw regionalnych. Tak było i tym razem. Panie z Koła Gospodyń Wiejskich ze Sromowiec Niżnych przygotowały specjały kuchni regionalnej, które jak zwykle cieszyły się ogromnym powodzeniem szczególnie wśród turystów.\nPonadto w programie znalazły się: występ KGW ze Sromowiec Niżnych z inscenizacją „Kisonie kapusty”, konkurs wiedzy o Stowarzyszeniu Lokalnej Grupy Działania „Gorce-Pieniny”, który prowadziła Małgorzata Piątek Zastępca Prezesa Stowarzyszenia LGD, atrakcje dla dzieci oraz zabawa taneczna przy muzyce zespołu „Jedziebaba”, który ma w swoim repertuarze wiele utworów polskich i zagranicznych wykonawców. Gra i śpiewa muzykę stylową (góralski rock, ballady góralskie), ale i połączenie muzyki góralskiej z mechaniczną, muzyki klubowej, rockowej, biesiadnej i disco-polo.\nOrganizatorem imprezy byli; Wójt Gminy Czorsztyn, Gminne Centrum Kultury w Kluszkowcach, Rada Sołecka oraz Mieszkańcy Sromowiec.\nDziewczęta ze Sromowiec Niżnych i chłopcy z Frydmana najlepsi


Ekspert: Planowana przez MR zmiana w k.p.a. jest niezgodna z konstytucją - Bankier.pl\nProwadzenie firmy Ekspert: Planowana przez MR zmiana w k.p.a. jest niezgodna z konstytucją\n"Podnoszony problem był przedmiotem pogłębionych analiz i dyskusji w toku procesu legislacyjnego. Prowadzą one do wniosku, że przepisy dotyczące sprzeciwu od decyzji nie naruszają konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. Zasady tej nie można bowiem odczytywać abstrakcyjnie - w oderwaniu od jej celu oraz od przedmiotu analizowanego postępowania" - napisała Luiza Modzelewska w odpowiedzi na pytania PAP w tej sprawie.\n"Co więcej - podkreśliła przedstawicielka MR - skarga kasacyjna od wyroku sądu administracyjnego będzie przysługiwała stronie (w razie oddalenia sprzeciwu). Skargi kasacyjnej nie będzie mógł wnieść jedynie organ, który wydał decyzję kasatoryjną uchyloną przez sąd. Trudno zaś z zasady dwuinstancyjności postępowania sadowego wywodzić gwarancje dla organów administracji".\n"Taka interpretacja art. 176 ust. 1 Konstytucji RP nie jest naszym zdaniem uzasadniona. Wielomiesięczne oczekiwanie przez stronę na rozpoznanie skargi kasacyjnej organu podważałoby też sens sprzeciwu. Ma on prowadzić do jak najszybszego przesądzenia, który organ powinien załatwić sprawę merytorycznie, zgodnie ze swym podstawowym obowiązkiem. Sprzeciw jest też instytucją, która powinna ograniczyć ilość wydawanych decyzji przekazujących sprawę do ponownego rozpoznania, będących jedną z głównych przyczyn przewlekłości procedur administracyjnych" - oceniła Luiza Modzelewska. (PAP)\nmarkust71 2016-11-23 12:27\nObecna ekipa ma chyba niesłychaną zdolność nieprzejmowania się niekonstytucyjnością tworzonego "prawa". Niedługo TK, jak PAD, co mu położą, to podpisze...


Gwiazdka - Portal - Stowarzyszenie Strzelecko-Rekreacyjne OGONCZYK\nStowarzyszenie Strzelecko-Rekreacyjne OGONCZYKWygenerowano: 27-05-2022\n15.12.2012Data publikacji, 15.12.2012, Administrator Autor, Administrator\nZ inicjatywy Stowarzyszenia Strzelecko — Rekreacyjnego „OGOŃCZYK” w Nekli, przy współpracy z Sekretarzem Gminy- panią Elżbietą Narożną, Miejsko‑ Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Nekli, Pielęgniarkami Środowiskowymi w osobach: pani Krystyna Markiewicz, pani Grażyna Wilczyńska i pani Kazimiera Sułkowska oraz Caritasem naszej parafii kierowanym przez panią Ludwikę Kajdan, zorganizowano podarunki świąteczne dla mieszkańców naszej gminy. Prezenty od Caritasu otrzymały dzieci, natomiast paczki żywnościowe otrzymały osoby starsze i samotne „85+” oraz innii mieszkańcy potrzebujący takiego wsparcia.\nTą drogą organizatorzy składają serdeczne podziękowania dla osób, które włączyły się w pomoc przy robieniu i dostarczaniu paczek do adresatów. Podziękowania kierujemy między innymi do: Mateusza Multańskiego, sołtysów: pani Iwony Bączkowskiej, pani Moniki Szafraniak i pana Kazimierza Stefaniaka oraz pana Czesława Borkowskiego, państwa Teresy i Jana Klemm, pana Dariusza Giżewskiego. Dziękujemy również wolontariuszkom z Zespołu Szkół z Nekli za rozniesienie paczek. Dziękujemy dzieciom ze świetlic środowiskowych oraz uczniom Zespołu Szkół w Targowej Górce za przygotowanie kartek świątecznych. Osobne podziękowania składamy na ręce funkcjonariuszy nekielskiej Policji, którzy poświęcili swój prywatny cenny czas przy rozwożeniu paczek. Za taką postawę serdecznie dziękujemy.\nWszyscy wolontariusze i ludzie dobrej woli, którzy wzięli udział w tym całym przedsięwzięciu, stwierdzili, że warto było podjąć ten trud, w zamian otrzymując uśmiech i łzy obdarowanych. Zdajemy sobie sprawę, że nie trafiliśmy z pomocą do wszystkich potrzebujących. Zdajemy sobie również sprawę, że niedostatek i bieda jest ukryta, dlatego też jest niezauważalna i dotrzeć do wszystkich ludzi potrzebujących jest bardzo trudno. W całej gminie zostało obdarowanych 215 osób.\nOstatnia aktualizacja:15 / 12 / 2012\nOpublikowano:15 / 12 / 2012


Inkubator Myśli Politycznej- powstał jeszcze w czasach w których Rzeczpospolita Sclavinii i Trizondalu znajdowała się w obrębie granic Księstwa Sarmacji. W pierwotnej formule IMP miał się stać swoistym Think tankiem, służącym do analizy, wyjaśnień promocji różnych myśli politycznych, nurtów filozoficznych, zachodzących procesów społeczeństwie. Niestety ta formuła nie wypaliła, spotkała się z brakiem odzewu.\nWraz z nastaniem ery Złotej Wolności, Inkubator Myśli Politycznej został reaktywowany przez osobę Fryderyka von Hohenzollerna, też początkowo w formule zbiornika myśli lecz w późniejszym okresie już w formie czasopisma, zajmującego się głównie publicystyką polityczną.\nPragnę państwu przedstawić wykaz artykułów które wyszły spod pióra mecenasów publikujących w Inkubatorze Myśli politycznej:\nAutor: Mecenas IMP Fryderyk von Hohenzollern.\nWstęp do konfiturek.\nKonfitur ciąg dalszy.\nPodział sceny politycznej.\nOd rewolucji agrarnej po przemysłową część I.\nBuntownicy z wyboru.\nBractwa i co dalej?\nWybory w Baridasie.\nCiąg Dalszy Nastąpi- trwają prace techniczne


Czrodziejka czekolada.... * Pychotka.pl - Przepisy Kulinarne\n09 Lipiec 2005\nNazywana bywa także tuczącym afrodyzjakiem lub słodkim narkotykiem. Mowa jest oczywiście o czekoladzie. Szczególnie upodobali ją sobie zakochani i sfrustrowani. Smakołyk ten poprawia nastrój, łagodzi chandrę oraz dodaje energii.\nSkąd wzięło się słowo czekolada?\nJako pierwsi kakao nazwali Olmekowie (pradawni mieszkańcy Meksyku), w ich języku brzmiało to „kakaua”. Aztekowie mówili nań „cacahuatl”. Europejczycy zaś, dla których obie nazwy brzmiały zbyt obco, stworzyli nowe imię: z języka Majów zapożyczyli wyraz „chocola” oznaczający „pić czekoladę”. Odrzucili „a” i dodali aztecką końcówkę rzeczownika „atl” . Tak powstało słowo „Chocolatl”, które w podobnej postaci weszło do różnych języków.\nHistoria czekolady jest długa, a w jej tworzeniu mają udział przedstawiciele najróżniejszych nacji, w tym wielu sławnych ludzi. Trudno dzisiaj jednoznacznie stwierdzić, kto pierwszy odkrył smakową i odżywczą wartość owoców kakaowca. Pierwsze kakaowce były uprawiane już 1500 lat przed naszą erą przez Olmeków. Na zawsze pozostanie słodką tajemnicą w jaki sposób odkryli zalety małego ziarna i nauczyli się je przerabiać. Zamiłowanie do kakao przejęli od nich Majowie, a następnie Aztekowie. Przepis na ten orzeźwiający napój był dość prosty. Oczyszczone i pokruszone ziarno rozcierano, następnie rozpuszczano kleistą i tłustą miazgę w gorącej wodzie i dodawano soku z trzciny cukrowej. Wadą tego napoju było to, że nie był słodki (cukier nie był wówczas jeszcze znany). Ziarno kakaowca miało dla Majów i Azteków wartość równoznaczną z wartością złota. Ziarna kakaowca były monetą obiegową. Królik kosztował 10 ziaren kakaowca, natomiast niewolnik 100. Do Europy ziarno zostało sprowadzone przez Krzysztofa Kolumba około 1500 roku. Przez następne 100 lat Hiszpanie mieli monopol na kakao i produkowaną z niego czekoladę. Zdrada tajemnicy przerobu jak i wywóz zdrowego, zarodowego ziarna, karane były śmiercią. W 1679 pierwsze wyroby czekoladowe trafiły do Francji. Tutaj przedsiębiorczy kucharz marszałka du Plessis � Pralin sporządził na stół Ludwika XIV pierwsze… pralinki. Jednak spożywane wtedy kakao było nieprzyjemnie tłuste i zostawiało gruby osad w naczyniach. Coraz bardziej traciło swoich zwolenników. Fakt ten, był nie lada zmartwieniem dla Konrada Jana van Houtena, który miał odziedziczyć nierentowną wtedy fabrykę kakao. Zmobilizowało go to do stworzenia nowej receptury, która stała się prawdziwą rewolucją. Dzięki temu w 1828 otrzymał produkt sypki, odtłuszczony, szybko i łatwo rozpuszczalny w mleku. Pół wieku później Szwajcar Henri Nestle wpadł na pomysł aby pomieszać kakao w proszku z mlekiem w proszku. Dało to początek znanej do dziś i powszechnie lubianej czekoladzie mlecznej. Motyw czekolady pojawia się wielokrotnie w źródłach historycznych np. Casanova uważał, że jest ona „eliksirem miłości” i pijał ją zamiast szampana. Wiara w tę moc czekolady znalazła swój wyraz w słynnym afrodyzjaku zwanym „hiszpańską muchą”, którego jednym ze składników jest właśnie czekolada.\nJak powstaje ten smakołyk?\nDroga od ziarna do czekolady jest długa. Na początku trzeba przetworzyć ziarno kakaowe, tak żeby otrzymać z niego masę i masło kakaowe. Następnie miesza się je z cukrem, tłuszczem, wanilią i z mlekiem pełnym w proszku (nie zawsze). Później składniki trafiają do młynka, a następnie do formy, aby tam wystygnąć. Cały proces trwa kilkadziesiąt godzin.\nCzekolada rzeczywiście poprawia nastrój, wywołuje uczucie zadowolenia, rozjaśnia umysł, zwiększa przepływ energii. Cała tajemnica to „czekoladowa chemia”- To zawarte w czekoladzie mikroelementy wpływają na stan psychiczny człowieka. Magnez reguluje sprawność komórek nerwowych, a cynk i selen zwiększają wydzielanie endorfin – naturalnych substancji znieczulających i osłabiających destrukcyjną rolę stresu. Nasz nastrój zależy także w znacznej mierze od poziomu serotoniny w organizmie. Czekolada pobudza jej wydzielanie, sprawiajac, że czujemy znaczny przypływ energii i mamy lepszy humor. Niestety z powodu dużej zawartości cukru i tłuszczu czekolada jest niezwykle kaloryczna. Jedna tabliczka to przyjemność od 450 kcal (czekolada nadziewana) do 585 kcal (czekolada śmietankowa z orzechami laskowymi).\nByć może zainteresuje niejednego z Was, że istnieje dyscyplina naukowa tzw. „czekologia”. Jej przedmiot stanowi poszukiwanie związku między kształtem, nadzieniem i kolorem wybieranych przez nas czekolad, a naszą podświadomością. Reprezentantem czekologii jest nowozelandzki psychoterapeuta Murray Langham. Twierdzi on, że kształt i nadzienie ulubionej czekolady może być kluczem do poznania charakteru człowieka.\nWg Langham`a amatorzy:\nczekolady mlecznej – to osoby romantyczne i skłonne do nostalgii,\nbiałej czekolady – są niezdecydowani,\ngorzkiej czekolady – lubią rzeczy dobrej jakości.\nczarnej czekolady – to ludzie myślący perspektywicznie,\nczekolady nadziewanej masą kawową – niecierpliwi,\nz pomarańczowym nadzieniem – świetnie sprawdzają się w nadzwyczajnych sytuacjach,\nczekolady z nadzieniem toffi – zmysłowi,\nmigdałów w czekoladzie – myślą szybko i lubią eksperymenty, itd.\nCzy jest to prawda? Ocenę pozostawiam Wam. I oczywiście życzę SMACZNEGO!\nDrozdowska\t30 września 2005 Odpowiedz\nMam takie pytanie….\nMam takie pytanie: jak powstaje biała czekolada??\nZastanawialiśmy się kiedyś, z przyjaciółmi, jak możliwe jest istnienie takowej skoro masa wyrabiana z kakaowca jest brązowa. A jeśli do wyrobu białej czekolady nie stosuje się przetworu z ziaren tego drzewa to czy wogóle można ją nazwać czekoladą??\nPozdrawiamy w bólu, my też szukamy


Filtry soukromí - ochrana citlivých dat před GDPR. - iiyama-eshop.cz\ntoday 29.11.18, 17:22\nfiltr prywatyzujący rodo folia prywatyzująca filtr monitor filtr notebook ochrona danych\nJe však možné připojit jeden k druhému? Iiyama spolu s experty 3MK předstíná, že ano.\nFiltry prywatyzujące 3m to nasza odpowiedź na unijne regulacje, które dotyczą ochrony danych. Dodatkowo zwiększają one żywotność urządzeń zabezpieczając je przed wpływem czynników zewnętrznych – zarysowaniami, uderzeniami, refleksami światła.\nFiltry prywatyzujące - co to właściwie jest?\nFiltry prywatyzujące to powłoki ochronne przeznaczone przede wszystkim dla osób, które cenią sobie swoją prywatność. Ich struktura sprawia, że to, co jest wyświetlane na ekranie, jest widocznie tylko dla użytkownika ekranu. Wszyscy inni widzą tylko czarny ekran.\nMogą chronić treści wyświetlane na ekranie na dwóch płaszczyznach: poziomej oraz pionowej. Zdecydowanie bardziej popularny jest pierwszy wariant, ale wykonanie drugiego także nie stanowi kłopotu.\nDzięki filtrom prywatyzującym niepożądany wzrok innych przestaje być problemem, a praca w pociągu czy kawiarni staje się źródłem przyjemności, a nie stresów. Najprościej rzecz ujmując filtry umożliwiają komfortowe używanie komputera w miejscach publicznych bez obawy o naruszanie RODO.\nFiltry prywatyzujące iiyama 3mk mogą być montowane na dwa sposoby:\n- za pomocą uchwytów, które nakleja się na ramkę monitora. Taki filtr możemy założyć i zdjąć kiedy tylko jest taka potrzeba;\n- standardowo montowane na stałe na całej powierzchni ekranu - to zastosowanie najlepiej sprawdza się w przypadku urządzeń wyposażonych w funkcję dotykową;\nCzym należy kierować się przy wyborze filtra prywatyzującego?\nNajważniejszym aspektem, na który trzeba zwrócić uwagę przy wyborze produktów chroniących ekrany jest odpowiednie dopasowanie do urządzenia. Musi być ono perfekcyjne, bo tylko wtedy zapewnia odpowiednie przyleganie, a tym samym ochronę przed uszkodzeniami oraz niepożądanym wzrokiem innych osób. Nie wpływa też na możliwości samego ekranu np. wyświetlanie treści i funkcję dotyku.\nLaserowa produkcja wykorzystywana w 3mk Expert daje dokładność nawet do 0,001mm. Dzięki temu firma może skutecznie ochronić urządzenia wszystkich producentów.\nDopasowanie to jednak nie wszystko.\nNie wolno zapomnieć o preferencjach użytkowników. Dla jednych ważne będzie maksymalne sprywatyzowanie ekranu, dla drugich dodatkowy atut stanowi redukcja odbić światła i odcisków palców. 3mk Expert wychodzi naprzeciw i jednym i drugim.\nCo jednak wyróżnia filtry prywatyzujące iiyama 3mk?\nPrzede wszystkim bardzo mały promień od którego zaczyna się prywatyzacja – tylko 25 stopni, co czyni je najlepszymi dostępnymi na rynku foliami prywatyzującymi.\nFiltry prywatyzujące na monitor iiyama 3mk chronią wzrok poprzez redukcję transmisji niebieskiego światła (55%) i zapewniają jednocześnie najlepszą możliwą ochronę ekranów laptopów przed uszkodzeniami mechanicznymi.\nCzy warto postawić na iiyama 3mk?\nNie boimy się wyzwań - zabezpieczaliśmy już urządzenia pomiarowe w Morzu Czarnym, obiektywy kamer w nowoczesnej hucie, wyświetlacze w komunikacji miejskiej i tysiące terminali płatniczych. Ochrona to nasza specjalność.\nFirma w swojej ofercie posiada szeroką gamę produktów zabezpieczających. Są to podstawowe folie transportowe oraz zabezpieczające, produkty antybakteryjne, antyrefleksyjne oraz szkła hybrydowe. Zabezpieczy nie tylko każdy ekran, ale też sprzęt telefoniczny i komputerowy. Ilość ani wielkość nie mają znaczenia – 3mk Expert jest otwarte na wyzwania, a jego dystrybutor – iiyama-sklep.pl dostarczy Państwu perfekcyjnie dobrany towar szybko i sprawnie.