Across the Wilderness: lipca 2019\nPacific Crest Trail: Sierra City - Reds Meadows/Mammoth (California)\nZnow sie nazbieralo opowiesci... A i przebytego dystansu przybylo. Z Sierra City wydostalam sie autostopem z przemila pania archeolog - zalowalysmy, ze podwozi mnie tylko jedna mile, tak wiele mialysmy tematow do obgadania...\nZamiast pozostac w miescie na noc po chlodnym darmowym prysznicu pociagnelam jeszcze kilka mil. Jakze pokrzepiajacy napis na moscie i jaki prawdziwy!\nNazajutrz czulam juz bliskosc wlasciwych Sierra Nevada, powoli zblizaly sie bielejace szczyty a i pojawiali sie hikerzy nadciagajacy z przeciwnego keirunku, z wygladu bardzo zmaltretowani. Nie chcieli patrzec na gory, choc mieli je zobaczyc juz po raz ostatni.\nW rzeczy samej pojawil sie tez wkrotce snieg, choc nie jakies ogromne ilosci, to jednak spowolnil wedrowke.\nZ tego powodu dopiero kolejnego dnia rano osiagnelam 1400-a mile. Kawalek dalej obejrzalam zabytkowa narciarska chate, udostepniona hikerom, do ktorej nie mialam szans dotrzec na nocleg (night hiking odpadal, ze wzgledu na nawigacje w muldach sniegu).\nDluzsza przerwe mialam przy autostradzie, gdzie w publicznej toalecie mozna bylo nabrac wody z kranu oraz naladowac baterie.\nOkolice Donner Pass jakies sto lat temu byly brama do raju - to tutaj dalo sie przedostac przez strome przelecze i tedy emigranci ze wschodu, po wielu miesiacach tulaczki przer prerie i pustynie przeprawiali sie przez Sierre zeby po drugiej stronie ujrzec wymarzona Californie.\nI dla hikerow przelecze bywaly wyzwaniem, choc z daleka snieg wygladal stromiej niz z bliska.\nOdcinek grzbietowy zapewnil wspaniale widoki.\nNa noc lepiej jednak schronic sie w dolinie. Wyjatkowo mialam wieczorem widok na zachod slonca, ktory przedstawial sie wspaniale ze skal zawieszonych nad dolina American River.\nDalej czekal mnie kolejny sniezny fragment podejscia na przelecz, ktorej nazwy juz nie pamietam, zawiszonej nad osrodkiem narciarskim. Tez ostatecznie bez jakichkolwiek problemow.\nSzlak zszedl w doline, ale wkrotce wrocil na grzbiet, gdzie podazal razem ze szlakiem Tahoe Rim Trail. Widok przedstawial wielkie jezioro Tahoe.\nIm blizej jeziora tym wiecej cywilizacji, nawet bylo wc, a tam rozbity bear canister. Wiadomo, ze niedzwiedzie rozbijaja je zeby dostac jedzenie, ciekawe czy ten spadl komus czy ten wlasnie zalatwil go baribal?\nNiedzwiedzie niewatpliwie byly obecne.\nIm dalej tym ladniej i bardziej gorsko, pojawily sie tez wspaniale polodowcowe jeziora. W wyplywie walczyla z pradek na bosaka grupa section hikerow.\nDicks Pass bylo warte wysilku, widoku z samej przeleczy nie bylo, ale jak to zwykle bywa, kilka krokow wiecej i fenomenalna panorama. To juz wlasciwa Sierra bez watpienia i ku mojej wielkiej uldze nie bylo widac duzej ilosci sniegu. Co za roznica w porownaniu z czerwcem!\nSwistak byl chyba podobnego zdania. Poltora miesiaca temu w ogole ich nie widywalam, musialy jeszcze chyba spac?\nSzlak prowadzil brzetgami kilku jezior, z ktorych ostatnie, Lake Aloha, bylo chyba sztucznie spietrzone, bo z tafli sterczaly pnie drzew. Nad nim wlasnie zabiwakowalam, podziwiajac absolutnie przepiekny zachod slonca.\nO poranku zebralam sie sprawnie zeby zejsc nad sztuczne Echo Lake i dalej dojsc do asfaltowki, z ktorej okropnie trudno bylo zlapac stopa - 40 minut czekania!\nWarto bylo jednak poczekac, bo miejscowosc South Lake Tahoe, w ktorej chcac nie chcac zatrzymalam sie na noc, miala duzo do zaoferowania. Przenocowalam w hostelu, czekajac na otwarcie poczty w poniedzialek rano. Wieczorem wybralam sie nad jezioro Tahoe, gdzie byla hotelowa-hostelowa plaza i moglam chwile poleniuchowac.\nPowrot na szlak zajal mase czasu, mimo ze podwozke zaoferowala trail angelka. Kolega, ktorego te zpodwozila robil okropnie dlugie zakupy, trafilysmy nie na ta poczte, ale w koncu sie udalo - zaopatrzona w przeklety bear canister, wymagany na nastepnym odcinku, moglam wyruszyc w dalsza droge na poludnie. Snieg znika w oczach, pojawily sie nawet bazie na wierzbach, porastajacych wilgotne doliny strumieni.\nCiekawym obiektem do obejrzenia po drodze byla chatka pionierska z okolo 1880 roku, zamieszkiwana w sezonie letnim przez duza rodzine, ktora kupila okoliczne laki i wypasala tam krowy. Mozna bylo przeczytac na tablicy wspomnienia jak to lowili ryby, jezdzili konno do miasteczka po poczte i robili lody, zamrazajac je w platach sniegu.\nPrzeszlam jeszcze wieczorem jakas popularna turystycznie przelecz, zajrzalam nad jeziorko Frog Lake i pociagnelam dalej, ale dni robia sie coraz krotsze i zanim osiagnelam plaskie miejsce pod namiot zrobilo sie zupelnie ciemno. Zachod slonca po drodze calkiem przyjemny.\nKrajobraz tego etapu byl naprawde mily dla oka, latki sniegu kontrastuja ze swieza zielenia, wydawaloby sie ze taka wedrowka to czysta przyjemnosc, tymczasem szlak fundowal nieustanne podejscia i zejscia na jakies malo znaczace grzbiety, a na horyzoncie straszyly deszczowe chmury.\nTym razem jednak burze poszly bokiem, a ja osiagnelam 1500 mil nad Lily Pod Lake.\nSzlak podazal skrajem gor, pasmami pochodzenia wulkanicznego. Daleko, daleko widac juz chyba bylo sasiednia Nevade.\nNieznany mi jeszcze i widziany tylko raz gatunek lilii o wielu kwiatach w kolorze czerwonym.\nWidac jak skaly granitowe sasiaduja z bazaltem, bardzo ciekawa rzecz.\nI znow straszy burza, tym razem udalo mi sie przejsc na sucho, bo bylam tuz za chmura. Zlewa byla jednak konkretna i strumienie natychmiast bardzo wezbraly.\nSchodzac w kierunku Sonora Pass spotkalam Czeszke z Olomunca! Sasiadka!\nA na samej przeleczy niespodziewane spotkanie z Drew, obecnie noszacym szlakowe imie Sonic. Pamietacie, zaczelismy wedrowke tego samego dnia i wedrowalismy w tym samym tempie umawiajac sie na wspolne biwaki przez pierwsze kilka dni. Drew to mocny facet, a mimo to opuscil Sierre jako jeden z ostatnich, ktorzy sie na to zdecydowali. Tak to wlasnie jest, ci ktorzy wydawali sie bardzo szybcy ostatecznie wyladowali w ogonie, a ci po ktorych nikt by sie niczego wielkiego nie spodziewal przebili sie jako pierwsi. Ci ktorzy schodza teraz musza sie juz bardzo spieszyc. Rozumiem, ze nie chcieli zmieniac kierunku, ale teraz mozliwe ze beda musieli, inaczej nie zdaza skonczyc szlaku w Waszyngtonie.\nSonora Pass okazala sie dosc wymagajaca, bo nobo zjezdzali na tylkach, a ja musialam podejsc, robiac swoje slady.\nWydostalam sie na grzbiet, po ktorym szlak kluczyl, ukazujac widoki raz z jednej, raz z drugiej strony. Z tej drugiej pokazaly sie niepokojaco sine chmury. Tym razem nawalnica juz nie miala mnie ominac.\nWygladalo to bardzo kiepsko, wiec nawet nie zatrzymywalam sie na lunch, chcac zdazyc zaczac schodzic zanim sie zacznie, ale nie zdazylam, dopadl mnie grad na ostatniej mili. Chmura liznela szlak skrajem, ale wystarczylo zeby zbombardowac zbocze kulkami gradu, a potem deszczem. Grad przeczekalam pod przewieszona skala, bo wedrowka byla zbyt bolesna. Wyczekalam momentu az zamieni sie w deszcz i popedzilam na przelecz, a potem w dol. Zrobilo sie okropnie zimno, paskudnie przemoklam, w dolinie strumyki zamienily sie w rwace rzeki o metnym nurcie. W tej sytuacji zdecydowalam sie na wczesny biwak.\nNoca przeszla jeszcze jedna burza, ale juz sie nie rozpadalo. Uaktywnily sie bardzo komary, przed ktorymi chroni tylko deet i siatka na glowe.\nOsiagnelam 1000-a mile NOBO.\nPo poprzednim dniu sprzet wymagal pilnego suszenia.\nNa Dorothy Lake Pass weszlam na teren Parku Narodowego Yosemite.\nGodzine czy dwie pozniej spotkalam strazniczke. NOBO juz mnie wczesniej ostrzegli, wiec bylam przygotowana - kiedy zdecydowalam sie na flip-flop zmienilam swoj permin na flip-flopowy. Straznicy w Yosemite slyna ze swojej zlosliwosci i bycia najbardziej nieprzyjaznymi dla thru-hikerow. Jesli permit pokazuje ze powinienes isc w odwrotnym kierunku kaza zawracac, musza sie tez zgadzac daty i nie wolno miec wiecej niz 7 dni wolnego (dlatego na moim permicie sa nieprawdziwe daty, bo 12 dni przerwy z powodu giardii by mnie w Yosemite zdyskwalifikowalo...). Pani strazniczka za wszelka cene chciala sie do czegos przyczepic, wiec najpierw ochrzanila mnie za omijanie blotnych kaluz, a potem usilowala sie doszukac czegos niewlasciwego w moim adresie: gdzie jest napisane ze Polska? co to za stan "slaskie" jak mam zamiar wrocic do Oregonu i ile mi to zajmie? Masakra...\nUsilowalam przynajmniej dowiedziec sie czegos o stanie rzek, ale niczego sie nie dowiedzialam. W kazdym razie dalej juz bylo pusto i ladnie, a rzeki byly ok.\nPojawily sie typowe dla tych okolic granitowe gladkie szczyty, po ktorych dawniej sunely lodowce. Rzeki zawsze zajmowaly troche czasu, bo szlakowe przejscia nie nadawaly sie do niczego i trzeba bylo szukac plytszych, jak dotad zawsze jednak bardzo blisko.\nWoda jest wszedzie, a szlak bardzo stromy i meczacy, wiec tempo troche oslablo, trzeba tez uwazac na kolana - niestety jest bardzo duzo schodow.\nRancheria Creek w alternatywnym brodzie solidnie zmoczyla spodenki, ale nie osiagnela spodu plecaka.\nNo i tak nieco monotonnie: rzeka - przelecz - rzeka - przelecz, widoki raczej rzadko, ale niezle.\n1600 mil wieczorowa pora!\nGlebokie doliny robia sie noca bardzo chlodne, a okolice bagienek i jezior tona w kondensacji. Niektorych to nie odstrasza.\nZblizylam sie tymczasem do serca parku - doliny Tuolumne River. Rzeka wspaniala i piekne wodospady, byly tez mosty, bo to teren odwiedzany przez mniej wprawnych turystow i polozony blizej cywilizacji.\nTo tutaj buszowali slynni eksploratorzy z Johnem Muirem na czele, pozostaly zabytkowe zabudowania, byly tez bulgoczace zrodelka.\nA cywilizacja to byla taka ze nawet nie mieli wifi...\nI tak PCT polaczyl sie na chwile z John Muir Trail zeby podejsc w gore Tuolumne River i na przelecz Donohue Pass, skad byl calkiem dobry widok.\nPolozone dalej granie musialy w czasie epoki lodowcowej wystawac ponad lodowiec, bo byly bardzo poszarpane. Doline zajmowaly jeziora, w tym 1000 Island Lake, przesliczne, z zakazem biwakowania.\nTu PCT i JMT sie rozdzielily, a PCT podazyl wulkanicznym zboczem. Roslinnosc tych okolic jest dosc rozczarowujaco uboga, tylko tutaj nad strumykami bylo troche wiecej kwiatow, w tym wielokwiatowe lilie.\nJeden z lepszych biwakow - na parkingu, z pelna infrastruktura.\nSan Joaquin River i Minaret Falls, za ktorymi znow polaczylismy sie z JMT.\nDoliny polozone na skraju gor sa licznie odwiedzane, a do pobliskiej miejscowosci Mammoth Lakes mozna dojechac autobusem (choc z dwoma przesiadkami). Tak wlasnie uczynilam, z zamiarem powrotu na szlak jeszcze tego samego dnia - czyli zaraz :-)\nPozostal mi do przejscia ostatni odcinek Californii, z ktorego mam nadzieje zdac Wam relacje niebawem! Bedzie to wymagajacy odcinek, z kilkoma wysokimi przeleczami i mnostwem rzek do przejscia, wiec koniecznie trzymajcie kciuki. Pozdrawiam z Mammoth!\nAutor: Across the Wilderness o 00:29 2 komentarze:\nPacific Crest Trail: Sierra City - Reds Meadows/Ma...\nPacific Crest Trail: Castle Crags - Sierra City (C...\nPacific Crest Trail: Fish Lake - Castle Crags (Ore...


» Prace wykończeniowe » Listwy przypodłogowe (13 wpisów)\nMi równiez podobają się białe listwy przypodłogowe.Problem jest w tym,że wcale nie ma ich w tak wielu sklepach. W mniejszych sklepach nie macie się nawet co o takie listwy pytać. Warto jest poszukać ich w większych sklepach. Takie mają juz pewien wybór. My listwy znaleźliśmy w OBI. Jedyny sklep, który miał porzadne białe , szerokie listwy z otworami na kable ( chcieliśmy kable dobrze ukryć). 3 miesiące, 1 tydzień temu\nListwy pod kolor podłogi, lite, MdF, szeroka gama kolorów!www.gawipol.com\nCzy ja wiem? To zależy co kto lubi. Ja jednak wolę postawić na sprawdzone rozwiązania. Kontrasty pewnie są też ok, ale to bardziej dla takich osób, co wolą postawić na coś odważniejszego i takiego mniej klasycznego\nTakie kontrasty są zdecydowanie w modzie . Jeśli chodzi powyższe zdjęcie to zdecydowanie lepiej wygladają białe listwy. Po pierwsze sa bardziej eleganckie. Po drugie nadają w pomieszczeniu kontrastu. Nawet panele wyglądają z nimi dobrze.Nie jest to jednak takie łatwe aby je dostać. Ludzie w Polsce wciąż w większości wybierają listwy plastikowe ( najtańsze). W poszukiwaniu proponuje przejrzeć sobie internet. Albo też wybrać się do sieci Dobre Dla Domu Właśnie tam z tego co pamiętam widziałam największy wybór takich właśnie listew ( mają swoje sklepy w całej Polsce). 7 miesięcy temu\nTeż ostatnio zauważyłem taką tendencję do takich listew. Wyglądają całkiem ciekawie. Te zdjęcia co załączyliście, bardzo mi się podobają. Szczególnie to połączenie szarej ściany i białych listew. Takie mocno stonowane. Wyszukałem w googgle i zajrzałem na stronę tej firmy (DrewLux) i widzę, że ceny całkiem rozsądne. Aza jak widzę masz te listwy. Jesteś bardzo zadowolona?A co do psiaka i wylizywania to chyba bardziej gips wylizywał niż cement 8 miesięcy temu\nBardzo odpowiada mi moda, która aktualnie panuje, a mianowicie, ze listwy nie muszą być dobrane pod kolor podłogi. Dzięki temu otrzymujemy bardzo fajny design w naszym wnętrzu. Muszę przyznać, że bardzo podobają mi się listwy białe proste zamieszczone na zdjęciu anonymous. Spojrzałam na ofertę Drew-Lux i muszę przyznać, że ceny są bardzo przystępne. W mej głowie już kiełkuje myśl by odświeżyć na wiosnę swą podłogę - czas na zmiany.\nmam w swoim mieszkaniu założone listwy przypodłogowe firmy Drew-Lux, akurat takie jak na jednym z zamieszczonych zdjęć (te proste białe)listwy są zrobione z bardzo dobrej jakości materiału (w moim przypadku to mdf) mają z tyłu podfrezowania na schowanie przewodów i ogólnie prezentują się bardzo ładnie, podobają się zarówno nam mieszkańcom jak i znajomym którzy nas odwiedzają, nie sposób nie zwrócić uwagi na tak ładne wykończenie podłogi, a mamy je zamontowane i na panelach i na korytarzu na płytkach\nDo wnętrz swojego domu wybrałam wysoką białą listwę z delikatnym frezem. Dobierałam ją do koloru drzwi. Dziś po upływie kilku lat wiem, że nie zamienię ich na inne. Bardzo podoba mi się efekt wykończeniowy jaki powstał. Moim zdaniem wnętrze stało się bardziej eleganckie. Dbam o nią tak jak o podłogę czyli odkurzam i przecieram co jakiś czas wilgotną szmatką. Posiadam również psiaka i myślę, że z tymi uszkodzeniami listew przez niego to przejściowy problem. Mój jako szczeniak uwielbiał dewastować narożniki ścian w korytarzu i wylizywał cement (chyba mu czegoś brakowało). Kilka raz przypadkowo uszkodził również listwę. Całe szczęście mieliśmy jej pozostałości po montażu w piwnicy więc dokonaliśmy wymiany. Moja listwa jest podobna do tej z oferty Drew-Lux Załączone zdjęcia\nWydaje mi się, że im bardziej prosty kształt listwy tym mniejszy problem z uszkodzeniem (zahaczeniem) a i wyczyścić też będzie łatwiej. Mniej załamań ułatwi dojście szczotce czy mopowi, więc chyba łatwiej będzie je utrzymać w czystości.@karolina_61866 a to odrywanie przez zwierzęta to jakiś nagminny problem? Szczerze powiedziawszy nie wiedziałem, że listwy mogą tak zwierzaki interesować.\nU mnie są położone w całym domu i jakoś nie mam problemu aby utrzymać je w czystości. Kupowałam je z firmy drew lux i muszę przyznać jakość jest bardzo dobra. Najważniejsze to to, że moje zwierzęta nie odrywają ich tak jak innych\nBiałe listwy rzeczywiście mogą być problematyczne w utrzymaniu czystości. Chociaż to zależy, gdzie te listwy mają być. Najlepiej białe sprawdzą się w sypialni, gdzie za bardzo się nie brudzi. Do salonu/ kuchni raczej bym szła w inne kolory. Takie listwy są całkiem fajne, można za nimi poprowadzić różne kable i przy remontach nie będzie z nimi kłopotów.\nSpotkałem się z określeniem, że to listwa angielska. Faktycznie wygląda bardzo fajnie i tak inaczej niż te nasze niskie listwy dobierane pod kolor podłogi. Bardzo ładnie to na tych zdjęciach wygląda. Miałbym obawy o biały kolor ale to chyba jest nie tylko malowane ale i lakierowane?\nSzukam listw, które będą idealnym wykończeniem mojej nowej podłogi. Gdy rozglądałam się w internecie oraz oglądając programy telewizyjne zauważyłam, że obecnie modne są takie wysokie i zazwyczaj w kolorze białym. Mam dylemat ponieważ zawsze miałam styczność z listwą niską w kolorze podłogi. Te wysokie (nawet te białe kontrastowe do podłogi) mają swój urok. A Wy jak uważacie? Jakie listwy macie w swych wnętrzach?


Max Holloway vs. Cole Miller i inne pojedynki dodane do karty UFC Fight Night Colorado – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nŁącznie do rozpiski dodano 3 walki.\nMax Holloway (11-3, 7-3 w UFC, #14 w rankingu UFC) poznał rywala w kolejnej swojej walce w oktagonie. Po bardzo udanym, 2014r. Hawajczyk powróci do klatki w lutym 2015r. pojedynkiem z Colem Millerem (21-8, 10-6 w UFC).\n30-latek w tym roku zawalczył tylko raz, w styczniu poddając Sama Sicilię. Później musiał wycofywać się z walk z powodu kontuzji. Z kolei Hawajczyk w tym roku odprawił kolejno: Willa Chope’a, Andre Filiego, Claya Collarda i Akirę Corassaniego, wszystkich kończąc przed czasem.\nDo karty gali dołączyły 2 pojedynki w najniższej kategorii wagowej. W limicie 57kg Zach Makovsky (13-5, 2-1 w UFC, #9 w rankingu UFC) podejmie Tima Elliotta (10-5-1, 2-3 w UFC, #10 w rankingu UFC) a Ray Borg (7-1, 1-1 w UFC) zawalczy z Chrisem Keladesem (8-1, 1-0 w UFC).\nTags: Chris Kelades, Cole Miller, fight24.pl, Max Holloway, mma, MMA, MMA INFO, MMA News, Ray Borg, Tim Elliott, UFC, Zach Makovsky\nZawieszenia medyczne po UFC Fight Night 56: Shogun vs. St. Preux


PLFA II: Mamy szansę na bilans 3-3 – Stal Gorzów vs Kozły Poznań B 16:12 (komentarze) – Oficjalna strona Klubu Stal Gorzów\nPLFA II: Mamy szansę na bilans 3-3 – Stal Gorzów vs Kozły Poznań B 16:12 (komentarze)\nPiotr Czerniejewski (menedżer i gracz linii ofensywnej Stali Gorzów): Linia ofensywna w każdym zespole futbolu amerykańskiego to takie serce zespołu, które wykonuje czarną robotę, bardzo rzadko dostaje nagrody, a bez niej drużyna nie zrobi nic. W przerwie się uspokoiliśmy, bo popełnialiśmy wcześniej dużo błędów. Po szybko zdobytym przyłożeniu zaczęliśmy robić złe bloki, krycia. Poukładaliśmy to wszystko i to doprowadziło nas do długo oczekiwanego sukcesu. Po dwóch latach, gdzie byliśmy wicemistrzami Polski ósemek”, później nastąpiło twarde zderzenie z realiami PLFA II, ale w końcu jest pierwsze zwycięstwo po walce w debiutanckim sezonie i cały czas mamy szansę na bilans 3-3 w tym roku. Gramy dalej.\nDominik Dąbrowski (gracz linii ofensywnej i defensywnej Kozłów Poznań B): Uważam, że mecz był wyrównany i mogła to wygrać zarówno jedna drużyna, jak i druga. Popełniliśmy więcej błędów, to było widać i to się zemściło. Prowadziliśmy, a ostatecznie przegraliśmy. Na meczu jest 20 zawodników, a na treningu znacznie mniej. Ludzie, którzy nominalnie nie grają na różnych pozycjach, tym razem musieli to zrobić. Bardzo trudno jest tak wygrać spotkanie. Braki kadrowe są naszą bolączką. Deszcz też pomagał, co było widać w akcjach podaniowych. Nawet nasz amerykański QB próbował rzucić piłkę, która mu się wyślizgnęła z ręki i spadła za nim. Piłka nie trzymała się ręki i przez cały mecz było bieganie. Nie mamy szans awansować do play-offów i będziemy się koncentrować głównie na Batlic Sea League. 11 września gramy z drużyną Riga Lions z Łotwy. Jeśli wygramy, to automatycznie jesteśmy w finale. Jeśli przegramy, to gramy o trzecie miejsce. Tam może być połączony skład z TopLigi i PLFA II.\nBartłomiej Lubianiec (rozgrywający Kozłów Poznań B): Przyjechaliśmy tu z nastawieniem, żeby zagrać dobry mecz. Chcieliśmy coś pokazać, żeby udowodnić, że jestesmy drużyną z potencjałem. Przez pierwszą połowę to się udawało, natomiast potem siedliśmy mentalnie, posypały się błędy personalne. Kontuzje zrobiły swoje. Stało się, jak się stało. Bardzo cieszyliśmy się z prowadzenia i to nas nakręcało, ale błędy przygasiły rozpęd, jakiego nabraliśmy. Widzieliśmy już następne punkty, niektórzy krzyczeli już „idziemy po Mercy Rule”. Jednak te braki, osoby, które stąły na pozycjach, na których nie powinny, to wszystko zrobiło swoje. Trudno jest grać z linią defenswyną czy ofensywną, która nigdy nie trenowała razem. Ja sam, jako rozgrywający, grałem też w linii defensywnej.


Edward Walery Janczewski – Wikipedia, wolna encyklopedia\nEdward Walery Janczewski (ur. w 1887, zm. w 1959) – polski geolog i geofizyk, taternik i alpinista.\nWykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, doktor, w 1948 założył przy AGH Katedrę Geofizyki Stosowanej (istniejący do dziś Zakład Geofizyki). Prowadził liczne prace, zwłaszcza w zakresie geofizyki, w tym sejsmiki. Odkrył wysady solne w Wapnie, dzięki czemu powstała tam w 1911 r. kopalnia soli kamiennej, a także w Górze, gdzie również powstała kopalnia soli oraz nieeksploatowane później złoże w Barcinie. Przebadał też budowę znanego wcześniej wysadu solnego w Kłodawie.\nOd roku 1908 uprawiał taternictwo. Został wtedy członkiem STTT, organizacji, która była zaczątkiem Klubu Wysokogórskiego. W roku 1909 wszedł samotnie północną ścianą na Mięguszowiecki Szczyt oraz jako pierwszy wszedł na Białczańską Przełęcz. W latach 1912–20 dużo chodził po Alpach. O swoich alpejskich wycieczkach sporo pisywał do „Taternika”.\nNapisał podręcznik Geofizyczne metody poszukiwawcze.\nG. Niemczynow, J. Burchart: Mały słownik geologiczny. Wiedza Powszechna, 1966.\nISNI: 0000 0001 1169 4798\nTę stronę ostatnio edytowano 11 paź 2019, 13:22.


Ostatnio żyję jakby po literacku, chociaż – niestety – więcej mam do czynienia z konfliktem tragicznym niż szklanymi domami i coraz bardziej dociera do mnie, że jakkolwiek postąpię, będę żałować. Żałuję więc na zapas, pesymistycznie zakładam brak rozwiązania akcji: i tak trwam sobie w stuporze, czytam mało wiele, ostatnią przyjemnością jest mi zbieranie trudnych słów na zapas.\nMimowolnie cytuję klasyków i mam jakoś tak wrażenie, że wszystko, co należało powiedzieć, zostało już powiedziane. Po co zatem rozmawiać? Nie chcę pisać wierszy, chyba wstydzę się trochę mówić aż tak intymnie, bezpieczniej czuję się, gdy owijam puenty w piętrowe zdania, mnogość przecinków, czasami jakiś zabłąkany średnik.\nTuwim, a tu nie wim, w snach dokonuję rzeczy wielkich, krzyczę do siebie whoa, that’s epic i mam tylko problem, kiedy trzeba to przetłumaczyć, przełożyć metaforykę mar i widziadeł na sztywną gramatykę języka z jego ograniczeniami i ubogą leksyką. Śnię zatem po cichu, potem znacznie upraszczam i mówię śniłeś mi się dzisiaj nad ranem i nie dodaję, że obudziłam się z krzykiem.\nWciąż bardzo lubię otwierać nowe rozdziały, zamykać je puentą już po wszystkich kolejnych nauczkach. Mam coraz większą nadzieję, że karma jednak nie wróci do mnie więcej, bo na kolejne tomy zaplanowałam mały rozlew krwi, wioski spalone do gołej ziemi, sporo płaczu. W wielkim finale jasność tysiąca słońc, rozbłysłych na niebie, odda moc Jego potęgi i stanę się Śmiercią, niszczycielem światów.\nLubi się mówić wierszem i prozą poetycką nawet: ważny jest temat i jego ujęcie. O miłości jednak jakoś tak niewygodnie, niezręcznie, ogólnie jakby gorzej. Zasłania się intymnością, ale gdzieś tam przecież tkwi z tyłu głowy, że przypał i siara to, wrzucać czułe statusy do sieci i romantyczne zdjęcia z wakacji, wiesz, to trzymanie się za rączki i cały w ogóle bullshit. Wstyd. Tak jakby nie było gorszej obelgi niż bycie zakochanym.\nChciałoby sie nawet w turpizm, ale się nie umie i chciałoby się mówić głośno w sposób odważny i bezkompromisowy, ale nie starcza na to charakteru, bo przecież co powiedzą, co ludzie powiedzą, co pomyślą, jak spojrzą. W strachu przed kiczem, przed patosem, przed szczerą emocją, lirykę grzebie się pod łóżkiem.\nDla równowagi jednak coraz łatwiej mówi się o tym, co boli i to właśnie nazywa się odwagą: rozdaje się punkty za męstwo, cyfrowe odpowiedniki orderów z ziemniaka; zupełnie gratis: wirtualne poklepania po plecach z dołączoną karteczką, głoszącą, że rozumiem, co czujesz. Szkoda jedynie, że najczęściej niewiele z tego wynika: po pracy staramy się już tylko zdążyć przed nocą z tym, aby jeszcze trochę pożyć.\nDramatu ostatnio jakby najwięcej. Leonard Cohen nie żyje – umarł król, niech żyje król, przechodzi się do porządku dziennego: za dużo tych śmierci, żeby do każdej zachować osobisty stosunek. Nie dramatyzuj, mówią Ci, nic wielkiego się przecież nie stało. Chcesz powiedzieć ukłuj się wrzecionem i umrzyj, ale mruczysz raczej raczej jedz ostrożnie, tak, ma pan rację, tak, nic się nie stało.\nTak naprawdę nic nigdy się przecież nie wydarza.\nBardziej Jest lato. Znowu. Kolejny już raz w życiu leżę na brzuchu, nocą, przy otwartym szeroko oknie, słyszę świerszcze gdzieś w oddali, ale może wyobrażam sobie tylko, bo niby skąd w mieście świerszcze? Cieszę się bardziej,...


Sagem ESI-88 - Page 140 - Cyfrowy Polsat - Forum SAT Kurier\nZe strony CP wynika, że od Familijnego Max HD.\nA ile doliczają do abonamentu familijny max hd jak bym chciał tego sagema ?\nNa stronie nie mogę się doszukać\nChodzi mi o kwotę dodatkową na miesiąc,nie jednorazową.\nCzynsz za dekoder wynosi 5zł / miesięcznie.\nGdy mój tato niedawno też brał Cyfrowy Polsat i tego Sagemcom'a to, aby go dostać, musiał wziąć pakiet Famiijny Max HD + Film HD + Sport HD za 69,90 zł miesięcznie + 5 zł miesięcznie za najem dekodera, czyli razem 74,90 zł miesięcznie. Inaczej nie dało rady. Umowa na 15 miesięcy, w tym pierwsze 3 miesiące gratis. Do tańszych pakietów dekoder maksymalnie CPT HD6000. Tak przynajmniej twierdził pracownik APS-u, w którym tato podpisywał umowę z CP.\nChciałem podsumować informację związane z problemem nagrywania dla nowych lub przyszłych użytkowników tego dekodera z NC+.\nDekoder ma wadę która polega na traceniu uprawnień po ok 1 minucie od rozpoczęcia zaprogramowanego nagrywania, czasem ten czas może być inny np 30 minut . Efektem jest czarny ekran na nagraniach .\nProblem nie dotyczy tak naprawdę dekodera ale uprawnień nadawanych przez CP. W efekcie problem niejako przypisany jest do naszego konta i kolejne wymiany dekodera w ASP nic nie daje. Wada nie dotyczy wszystkich użytkowników a jedynie jakiejś małej, nieznanej mi grupy. Zgaduję że ok 5 %. Jest duża szansa, że problem w ogóle was nie dotknie lub będzie sporadyczny - poniżej 1 % nagrań.\nŻeby problem miał szanse wystąpić musimy spełnić wszystkie, następujące warunki.\n1. dekoder musi być podłączony "2 kablami do anteny".\n2 Musimy znajdować się okresie promocyjnym lub mamy wykupione dodatkowe warunkowe usługi. Nasze uprawnienia na kanały czy usługi dodatkowe określone są w systemie CP jako czasowe :\n- 3 miesiące Ipli w prezencie\n- dodatkowe kanały gratis na 3 czy 6 miesięcy\n- wszelkie deklarację na dodatkowo płatne kanały (jeżeli zapłacisz w danym miesiącu to włączą Ci sport, xxx itp)\n- wszelkie zmiany wprowadzane przez operatora dotyczące nowych kanałów ( dodatkowo płatne transmisje sportowe, nowe kanały, "okienka" gdzie operator ustala czas kiedy dany kanał ma być dla nas widoczny)\n3. Kanał nagrywany jest inny niż oglądany w danej chwili.\nJeżeli mamy pecha i trafimy do puli użytkowników, którym dekoder nie będzie poprawnie nagrywał to problem zauważymy już po kilku do kilkunastu godzinach od włączenia dekodera i może dotyczyć nawet ponad 50 % nagrań.\nDoraźnych rozwiązań jest kilka:\n- wyłączać dekoder przed nagraniem z prądu, można użyć też głębokiego uśpienia przytrzymując przycisk włączenia na dekoderze przez kilka sekund. Część dekoderów nie wybudza się jednak z tego stanu.\n- przełączyć dekoder na jedną głowicę (1 kabel)\n- przy rozpoczęciu nagrania przełączyć na ok 2 minuty na nagrywany kanał lub po prostu zostawić dekoder włączony na kanale, który zamierzamy nagrać\nJeżeli zgłosimy reklamację, proponuję na piśmie, to CP może twierdzić, że problem występuje tylko u nas. W życiu o czymś takim nie słyszał. Zaproponuje wymianę na nowy dekoder w ASP.\nPo kilku bezskutecznych wymianach proponuję poprosić o wymianę na Echostar 7400. Jest to dobry dekoder. Po za względami estetycznymi różni się tylko tym, że jest w stanie nagrywać tylko jeden kanał równocześnie oraz posiada wyjście optyczne fonii. Udało mi się też uzyskać darmowe dwa czy trzy miesiące.\nNa koniec przedstawię jeszcze inne znane mi objawy tracenia uprawnień przez ten dekoder.\nPodczas nagrywania na oglądanym kanale pojawia się napis " Nagra tego kanału nie ma w Twoim abonamencie"\nDekoder traci wszystkie uprawnienia. Przestaje działać live pasua.\nChciałem podziękować Jaro73, który odkrył przyczyny problemów z uprawnieniami tymczasowymi. Ja ze swojej strony dodam, że mam już drugą umowę z esi-88 i w obu przypadkach dekodery nie nagrywają. Obecnie po skończeniu okresu promocyjnego na iplę dekoder, odpukać, działa.\n@ mariuszpk Komunikat na RTL występuje, ponieważ RTL posiada kodowanie, które nie jest aktywne. Możesz więc ykreślić punkt "lnapis Nagra na losowych kanałach powyżej 200"\n@Barti, pracownik APS miał rację, w umowie na 15 m-cy Sagemcom z czynszem 5 zł. dostępny jest przy Familijnym Max HD + Film HD + Sport HD za 69,90 zł., przy umowie na 29 m-cy Sagemcoma można dobrać do pakietu Familijny Max HD za 49,90 zł. z czynszem 10 zł./m-c (ta oferta dostępna jest od nieco ponad tygodnia)\nJa jako posiadacz wczesniej turbodekodera Nki muszę to niestety stwierdzić że jakośc generowanego sygnału po hdmi jest gorsza, odpaliłem przed momentem dla porównani nboxa na karte na TVN HD i na Sagemcomie z Polsatem Cyfrowym także kanał TVN HD i niestety róznica jest bycza, niestety nka w cenie teraz też\nCałkowicie zgadzam się z @pawel1710 , a wiem co widzę ponieważ wyciągnąłem z pudełka spakowanego Turbacza . Obraz na Sagemcomie jest może trochę więcej ; cieplejszy; , ale na pewno nie jest gorszej jakości , dla mnie to jest zamiana na plus.\nTego komunikatu można się pozbyć zatrzymując obraz na parę sekund, następnie przełączamy na inny kanał, dekoder zapyta czy chcemy przełączyć, odpowiadamy - "nie" i komunikat znika. Był już kiedyś podawany ten trick.\nWitam! 11.04.13 podpisałem umowę z CP. Przedwczoraj zauważyłem dziwne sytuacje, a mianowicie na ekranie pojawiają się komunikaty typu: nieprawidłowa karta, drugi to brak sygnału i nie można nic oglądać. W pierwszym wypadku pomaga wyłożenie i ponowne włożenie karty, a w drugim po odłączeniu zasilania wszystko wraca do normy. Co to może być? Z góry dziękuję i proszę o odpowiedzi.\nZnajomy tez zrezygnował z Nki teraz po tych cyrkach z Nc+ i zakupił Polsacik i ma tego sagema jak i jak i nie widzimy różnicy w jakości obrazu a posiada on 50" LED Samsunga\nA można mieć ten dekoder w pakiecie Family MAX + Film HD czyli za 59 zł? Nie interesuje mnie sport ani multiroom ale chciałbym dekoder z 2 głowicami i edytowaną listą kanałów\nWg tego, co ja pytale, tylko w umowie na 29 mcy.\nkto nie widzi róznicy to naprawdę musi być ślepy.\nBrzydko tak pisać o INNYCH , każdy ma swoje zdanie Posiadam 55'' i jak pisałem dla mnie tylko była róźnica w ;cieplejszych; kolorach.\nAż nie chce się pisać, jakie głupoty pociskasz. Po prostu żal czegokolwiek.\nMoja żona też twierdzi, że obraz HD jest zbyt wyraźny a dźwięku (5.1) jest zbyt dużo.\n@ neonbloow zamiast mówić, że jesteśmy ślepi napisz dlaczego tak uważasz. Paski latają na ekranie, obraz jest rozmazany, kolory są inne? Może masz uszkodzony dekoder.\nJeśli kogoś uraziłem to przepraszam, ale zrobiliśmy dzisiaj nawet porównanie z sąsiadami którzy mają kablówkę więc są obiektywni, nienaprowadzałem ich na wybór, zapytałem się najpierw czy widzą róznice jak przełączałem tunert i z góry powiedzieli że tak, jest zauważalna różnica, na dodatek kolega z pracy posiada i polsat i nke, wczesniej już mówił że widzi sporą różnice na korzyść nki. Na Sagemcomie nie ma głębi ostrości takiej jak w przypadku Turbacza, obraz na turbo jest czysty ostry i kolory naturalne, na Sagemie kolory są jakby przesycone w identycznych ustawieniach defaulltowych telewizora, nie ma też takiej czystości obrazu, nawet na zmianach w ustawieniu LCD nie mogę uzyskać takiego obrazu jak w przypadku turbo, nie podłączałem jeszcze tylko HD6000 od multiroomu żeby porównać ale jutro sprawdzę.\nŻona od początku zauważyła że Sagemcom ma słabszy jakościowo obraz, ona jest fanką programów na żywo i tam faktycznie widać spore róznice.\nJedni może nie zwracają na to uwagi tak jak w przypadku porównywania utworów w formacie MP3 i FLAC, jeden powie że szlyszy różnice a inny że nie\nTo czyli z tego co tu piszecie jak wezmę Full pakiet za 89 z tym dekiem ( + 5 za najem ) to powinienem mieć wszystko ok ? Tzn nagrywanie powinno działać bez problemów ? jedyne co będzie w promocji to HBO GO na 3 miechy ale to chyba nie ma związku ?.\nNo właśnie ma. Ja miałem przez 3 miesiące problemy z tym pakietem. Najlepiej zamówić dekoder przez Internet. Masz 10 dni na zwrot.\nProblem, jak widzę, mają co niektórzy z czytaniem ze zrozumieniem.\nPromocja może być na dodatkowe kanały, pakiety, itp. "wodotryski". Ale promocja to także m-ce bez opłat.\nJestem posiadaczem ESI-88 od ponad roku i nigdy nie było z nim większych problemów, aż do niedzieli. Nagrałem 2 różne filmy z HBO i nie ma na nich fonii. Obraz bez zarzutu lecz brak dźwięku. Myślałem,że może padł dekoder ale włączyłem dziś nagranie i tym razem nagrał mi bez żadnych problemów. Co to może być??? Posiadam pakiet Premium.


Pedofil znów za kratami - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Chicago Pedofil znów za kratami\nRichard Dobeski fot.Indiana Department of Corrections\nRichard Dobeski, pedofil i morderca dwójki dzieci, który 16 lipca opuścił więzienie w północnej Indianie, został w czwartek aresztowany za niedopełnienie obowiązku rejestracji jako przestępca seksualny.\nPolicja aresztowała Dobeskiego w bibliotece publicznej w Indianapolis w czwartek 23 lipca po południu, chwilę po upłynięciu wymaganego przez prawo terminu 7 dni, które pedofil miał na zapisanie się do krajowego rejestru przestępców seksualnych. Niedopełnienie rejestracji jest równoznaczne ze złamaniem warunków zwolnienia, w związku z czym Dobeski powróci do więzienia.\n67-letni Richard Allen Dobeski już jako nastolatek dopuszczał się aktów okrucieństwa i przejawiał skłonności pedofilskie. W wieku 16 lat zamordował dwoje dzieci sąsiadów: 6-letnią Shawn i 3-letniego Cary’ego Johnstonów. Ciała dzieci znaleziono ukryte pod podłogą jego domu. Makabryczna zbrodnia wstrząsnęła miasteczkiem Long Beach w stanie Indiana. Richard Dobeski nie wykazł skruchy, w czasie procesu żartował i uśmiechał się, opowiadając o drastycznych szczegółach mordu. Został skazany na podwójne dożywocie.\nW 1984 r. na skutek wniesionej apelacji wyrok został skrócony do 40 lat pozbawienia wolności. Richard Dobeski wyszedł na wolność w 2003 r. i zamieszkał w Westlake w stanie Indiana. Trzy lata później znowu był za kratami, tym razem za molestowanie 7-letniego chłopca, nakłanianie dzieci do pozowania do nagich zdjęć i posiadanie pornografii dziecięcej. W czasie rewizji w domu pedofila policja znalazła książki dotyczące psychologii dziecięcej i nawiązywania relacji z najmłodszymi. W 2013 r. został warunkowo zwolniony, ale niedługo cieszył się wolnością – został aresztowany za naruszenie warunków zwolnienia, kiedy przeciął mającą rejestrować jego położenie bransoletkę. Dobeski powrócił do więzienia, gdzie odsiedział resztę wyroku. 16 lipca, przy zwolnieniu, wpisał do więziennych dokumentów fałszywy adres docelowy i autobusem pojechał do Gary.\nZdaniem Roberta Sulkowskiego, szefa departamentu policji w Long Beach, prawdopodobieństwo kolejnego ataku pedofila było bardzo wysokie. Z tego powodu, pomimo braku podstaw prawnych do aresztowania mężczyzny, policja za pośrednictwem mediów zwróciła się do mieszkańców Gary i sąsiednich miejscowości o zachowanie szczególnej ostrożności. Po czwartkowym aresztowaniu seksualnego drapieżcy mieszkańcy mogą odetchnąć z ulgą, przynajmniej do czasu kolejnego zwolnienia Dobeskiego.\nPoprzedni artykułMinister obrony USA niespodziewanie odwiedził iracki Kurdystan\nNastępny artykułSiemoniak: chcemy w 2016 r. decyzji o większej obecności NATO w Polsce


Kwiaty missguided asos czerwony kombinezon damski\nModne kombinezony kwiaty missguided asos czerwony\nhafty ramiona rekawy czerwony fxxl czarny fabany zolty spodnium\nPrzedstawiamy nową kolekcję modne kombinezony stylowe rozwiązanie łączące odrobinę codziennego szyku z ponadczasową klasyką. Dla Ciebie kwiaty missguided asos czerwony modne kombinezony, wiele modeli w kolorach i fasonach. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, prezentujemy kwiaty missguided asos czerwony, propozycje z różnych półek cenowych. Jesteśmy przekonani, że wśród naszych sugestii znajdziesz coś ciekawego. Polecamy najciekawsze oferty sprzedawców na sezon 2020. Szukamy dla Was ciekawych stylizacji, topowych modeli, najmodniejszych ubrań i dodatków w polskich sklepach.\nDzisiejsza moda jest odważna i wyraźna, kreują ją zdecydowane kolory, buty i mocne wzory. Jest bardziej kobieca i elegancka, stawia na niezależność. Każda z nas wie, że ubranie jest bardzo ważne, zawsze staramy się odpowiednio dobierać nasze ciuchy. Wiadomo, że czasem ubieramy na siebie to, co akurat jest czyste. Jednak pod wieczór myślimy o tym co założymy na siebie jutro. modne kombinezony w naszej szafie nigdy nie jest ich za dużo by dobrać kolejne do naszej modnej kolekcji. Nasze użytkowniczki często pytają o modne kombinezony kwiaty missguided asos czerwony, a oto kilka modeli które Wam przedstawiamy. Tak, więc drogie panie, jeśli chcecie modnie się nosić, to powinnyśmy wiedzieć, co jest odpowiednie dla was i co się teraz noś. Warto wspomnieć, że przy wyborze ubrań ważne jest by obiektywnie spojrzeć na swoją sylwetkę, nieodpowiedni rozmiar, zupełnie przekreśli oczekiwany efekt końcowy.\nlook bermudy rybaczki nowy elisabetta franchi italy beż karen simonsen czarny elegancki nowy czarny fasardi rozmiar


Mity na temat edukacji domowej – Centrum Nauczania Domowego\nMity na temat edukacji domowej\nNa temat edukacji domowej krąży wiele mitów, stereotypów i nieprawdziwych opinii. Choć ten tryb nauczania należy do jednej z najstarszych i najlepiej sprawdzających się form edukacji u wielu osób nadal budzi zdziwienie i silne emocje. Pojawiają się też pytania: “Czy to jest legalne?”, “Czy to jest drogie?”, “Czy jest czasochłonne”, “Czy rodzic musi zrezygnować z pracy?” I opinie: “To sposób nauczania zarezerwowany dla wąskiego grona z kręgów religijnych”, “Dziecko będzie odludkiem a rodzic, który nie ma wykształcenia pedagogicznego nic go nie nauczy”, “To wymysł i fanaberia rodzica”. Zebraliśmy najczęściej pojawiające się mity na temat edukacji domowej i postanowiliśmy się z nimi rozprawić.\nNa początek ustalmy – edukacja domowa jest prawnie usankcjonowaną formą spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą, którą reguluje ustawa Prawo Oświatowe(Art. 37 ust.1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.) i jest trybem nauczania dostępnym dla każdego dziecka i każdej rodziny bez względu na światopogląd, wyznanie czy system wartości.\nMoje dziecko nie będzie miało przyjaciół\nW polskim społeczeństwie wciąż panuje przeświadczenie, że dzieci, które są kształcone w trybie edukacji domowej, będą aspołeczne. Rodzice boją się, że ich dziecko będzie odludkiem bez znajomych i przyjaciół. Pewność, że dziecko musi nawiązywać relacje tylko w szkole i tylko kontakt z rówieśnikami daje możliwość prawidłowego rozwoju, zniechęcają wielu do podjęcia decyzji o nauczaniu domowym.\nNie tylko szkoła uczy zachowań społecznych i funkcjonowania w grupie. Dzieci w edukacji domowej nie uczą się wyłącznie w domu. Nadal mogą spędzać czas z rówieśnikami, uczestniczyć w zajęciach pozalekcyjnych i warsztatach czy pielęgnować swoje talenty na kółkach zainteresowań. Na te ostanie właśnie dzięki edukacji domowej mają więcej czasu. Przyjaciół zdobywają w różnych miejscach może to być popołudniowa szkoła muzyczna, harcerstwo, czy treningi sportowe.\nNa podstawie naszego doświadczenia pracy z rodzicami i dziećmi możemy wręcz stwierdzić, że dzieci w edukacji domowej często są aktywniejsze niż w szkole. Uczą się samodzielności w budowaniu przyjaźni, co w połączeniu ze swobodą wpływa na ich późniejszą pewność siebie.\nRodzic bez wykształcenia pedagogicznego nie poradzi sobie z nauczaniem dziecka\nAby rozpocząć edukację domową z dzieckiem, rodzic nie musi spełniać wymagań formalnych związanych z wykształceniem. Posiadanie uprawnień pedagogicznych nie jest wymagane. Wniosek o zgodę na spełnianie obowiązku szkolnego poza szkołą nie zostanie odrzucony, jeśli przynajmniej jeden rodzic nie posiada takich uprawnień.\nPrzy obecnym dostępie do materiałów oraz platform edukacyjnych dzieci są w stanie uczyć się niemalże samodzielnie przy wsparciu i pokierowaniu przez rodziców. To, jak dzieci poradzą sobie w edukacji domowej nie ma zbyt wiele wspólnego ani z wykształceniem rodziców ani zasobnością portfela. To, czego dzieci potrzebują, to rodzica entuzjastycznie nastawionego do nauki i zaangażowanego w proces edukacji.\nStrach, że dziecko nie nauczy się w domu tyle ile nauczy się w szkole\nWielu rodziców zakłada, że dzieci spędzają czas produktywnie i kreatywnie pod okiem specjalistów, którzy nieustannie dbają o podnoszenie poziomu wiedzy. Przez to wydaje im się niemożliwe nauczenie dziecka tego wszystkiego, czego nauczyciele różnych specjalności uczą w szkole. Prawda jest jednak taka, że wiele dzieci nie może się skupić na lekcji i nie wynosi z niej prawie żadnej wiedzy czy umiejętności, przez co po powrocie do domu muszą spędzić kolejne godziny na samodzielnej nauce. A gdzie w tym wszystkim czas na rozwijanie dodatkowych umiejętności i pasji?\nWychodząc ze szkolnej ławki dziecko poznaje świat z innej perspektywy. Uczy się poprzez działania, co jest po pierwsze bardziej efektywne, a po drugie dowiaduje się więcej niż tylko z podręcznika. Współcześnie kładzie się nacisk na kompetencje XXI wieku, z którymi niestety młode pokolenie miewa problemy. Rozwiązaniem może być edukacja domowa, która wprost opiera się na nich. W ED nauka programowa to zaledwie mały odsetek wiedzy, którą zdobywa dziecko. Ucząc się w domu zdobywa ono umiejętność komunikacji interpersonalnej, ponieważ musi samodzielnie nawiązywać znajomości. W szkole wygląda to inaczej, ponieważ dzieci poznają się w z góry założonej grupie i najczęściej to w niej znajdują przyjaciół. W ED ta grupa jest znacznie bardziej rozszerzona i dziecko wkłada w to więcej staranności.\nKompetencje XXI wieku to także nowe technologie. Oczywiście obecnie prawie wszystkie dzieci są z nimi zapoznane, ale to w ED uczą się one wyszukiwania informacji, zdobywania nowych narzędzi do nauki. Często uczą się korzystając z platform edukacyjnych, co niewątpliwie rozwija ich zdolności technologiczne.\nDzieci w ED mają o wiele więcej czasu na naukę dodatkową, na rozwijanie pasji i umiejętności, niż dzieci w szkole. Mogą w pełni poświęcić się swoim zdolnościom, które wykraczają poza podstawę programową. Kompetencje, które zdobędą, zdecydowanie dadzą im lepsze możliwości na rynku pracy.\nEdukacja domowa jest czasochłonna\nPrzy odpowiedniej organizacji czasu realizacja podstawy programowej w domu zajmuje mniej czasu niż w szkole, dzięki czemu dzieci mogą rozwijać swoje pasje. Warto zadbać o dobry plan dnia, aby nauka i odpoczynek rozkładały się równomiernie. Jest to także dobra okazja do nauki zarządzania czasem.\nW edukacji domowej jest także możliwość wcześniejszego zdawania egzaminów klasyfikacyjnych, dzięki czemu dziecko może mieć dłuższe wakacje.\nJeden rodzic musi zrezygnować z pracy\nMożna zdawać egzaminy tylko pod koniec roku szkolnego\nTerminarz egzaminów ustala szkoła w porozumieniu z rodzicem. Wszystkie egzaminy muszą odbyć się nie później niż dzień przed końcem roku szkolnego, co oznacza, że część egzaminów można zdać nawet w pierwszym półroczu. Jest to więc nieprawdą, że dziecko może zdać egzamin tylko pod koniec roku szkolnego. Są uczniowie, którzy cieszą się wakacjami od maja, a nawet marca. W szkole przyjaznej ED uczeń otrzymuje zestaw zagadnień do egzaminu zgodny z podstawą programową z poszczególnych przedmiotów, co pomoże mu przygotować się do egzaminu. Ma on także prawo do konsultacji z nauczycielem, podczas której może sprawdzić, czy posiada jakieś braki w wiedzy z podstawy programowej.\nEgzamin z każdego przedmiotu jest roczny (co oznacza, że nie można go dzielić na części, np. semestralne) i składa się z dwóch części: pisemnej oraz ustnej. Część pisemna trwa zazwyczaj 60 minut, a formę ustala nauczyciel danego przedmiotu. Część ustna odbywa się w formie rozmowy i trwa minimum 20 minut (w praktyce może on być nawet krótszy). Ocenianie odbywa się zgodnie z zasadami przyjętymi przez nauczyciela danego przedmiotu i w zgodzie wymaganiami Prawa Oświatowego. W czasie egzaminu klasyfikacyjnego mogą być obecni rodzice lub opiekunowie prawni ucznia w charakterze obserwatorów.\nEdukacja domowa to indywidualne nauczanie\nNauczanie indywidualne jest natomiast formą kształcenia przeznaczoną dla dzieci, które z powodów np. zdrowotnych nie mogą uczęszczać do szkoły stacjonarnej. Szkoła do której dziecko jest zapisane organizuje taki tryb nauczania dla ucznia, nauczyciele przychodzą do dziecka i realizują z nim program nauczania w jego domu.\nEdukacja domowa to nauczanie zdalne\nTermin nauczania zdalnego pojawił się podczas pandemii Covid 19 i oznacza tryb nauki zorganizowanej przez szkoły na różnych platformach (np.:Classroom, Teams, Zoom), gdzie nauczyciele prowadzą lekcje ze swoich przedmiotów on-line, zachowując procedury nauczania funkcjonujące w szkole stacjonarnej: weryfikują wiedzę za pomocą tekstów, sprawdzianów i ustnych odpowiedzi, sprawdzają frekwencję, stawiają oceny i zadają prace domowe.\nW przeciwieństwie do nauki zdalnej w edukacji domowej dziecko prowadzone jest przez rodzica-edukatora. Rodzic ma wolny wybór w doborze narzędzi i materiałów edukacyjnych. Dziecko uczy się w sposób spersonalizowany i asynchroniczny. Pracuje w swoim tempie dostosowanym do możliwości i kondycji. Nie ma ocen cząstkowych, sprawdzianów i prac domowych. Wiedza jest weryfikowana w postaci rocznego egzaminu klasyfikacyjnego.\nW Centrum Nauczania Domowego rodzice i dzieci uczące się w edukacji domowej otrzymują pełne wsparcie merytoryczne, edukacyjne i administracyjne na każdym etapie nauki. Korzystają z platformy edukacyjnej, zajęć w małych grupach, webinariów przedmiotowych, spotkań integracyjnych czy warsztatów rozwijających pasje i zainteresowania. Otrzymują także skrypty i pomoce dydaktyczne najwyższej jakości. Centrum zapewnia także wsparcie tutora oraz mentoring dla dzieci szczególnie uzdolnionych i takich, które chciałyby się rozwijać w konkretnej dziedzinie nauki.


Kwiecień to okres, który ogromnej części Polaków kojarzy się ze składaniem PIT-ów w Urzędzie Skarbowym | Ucholiz\nCzęsto są one poplątane, niejasne i po prostu nudne. Jednak dzisiaj nie jest to już tak strasznie, jak kiedyś. Pokolenie, które dziś ma już ponad 40 lat, pamięta, jak to było jeszcze w latach komunizmu. Ręczne wypisywanie formularzy, liczenie przy pomocy kalkulatora, wielkie kolejki w urzędach i nieuprzejmi urzędnicy.\nJeśli opisywana problematyka Cię interesuje, to masz możliwość uzyskać zbliżone dane na przedstawiane zagadnienie. W tym celu odwiedź serwis www jak zwiększyć zaangażowanie pracowników.\nWiększość ludzi wspomina to mało przyjemnie.\nDziś szczęśliwie wszystko wygląda już inaczej. Są odpowiednie programy, które pozwolą nam szybko i sprawnie wypełnić każde sprawozdanie. Najpopularniejszy jest PIT 37. Należy tylko pobrać z sieci poprawną aplikację i wydzielić sobie trochę czasu wieczorem. Nie będziemy potrzebowali ani ołówka ani kalkulatora, gdyż program podpowiada co i gdzie trzeba wpisać i sam liczy wszelkie pola.\nCzy masz więcej pytań? (http://kancelaria-baranczuk.pl/specjalizacje/) Nie wstydź się! My na pewno docenimy nawet najmniejszą próbę prowadzenia debaty. Zatem czekamy na wiadomości od Ciebie.\nPIT można również wysłać przez internet, więc nie będziemy się obawiać kolejek do okienka. Jednak mimo wszystko nie możemy lekceważyć sprawy. Warto zarezerwować sobie trochę czasu, żeby wypełniać PIT spokojnie. Pośpiech zawsze bywa złym doradcą.\nJakiś błąd może spowodować nerwy i obowiązek stawienia się w urzędzie na wyjaśnienie.\nMożemy być szczęśliwi, że i do polskich urzędów zawitał XXI wiek. Życie jest teraz o wiele prostsze niż kiedyś.


Pilna pomoc w sprawdzeniu homologacji e2*168/2013*00003\n30 Kwiecień w Badania techniczne - tematy ogólne\nWitam. Potrzebuje sprawdzić homologacje pojazdu Micro Car o numerze e2*168/2013*00003.\nPojazd sprowadzony z Francji. Pierwszym badaniu przed I rej. na terytorium RP wpisano masę własna pojazdu z pozycji G1-425kg . Również taka sama masa zawarta jest w pozycji G- 425kg francuskiego dowodu rej.pojazdu.\nWK nie chce zarejestrować pojazdu i chyba opiera sie na starych przepisach dyrektywe PE i RUE 2002/24/Ec .\nMoim zdaniem trzeba byłoby wykonać dodatkowe badanie w celu ustalenie dodatkowych danych . Z tego co pamiętam Francuzi wpisuja w pozycji G1- masę pojazdu wraz z kierowcą ( 75kg )\nG- 75kg i po problemie. W niemieckich homo też wpisują G z kierowcą i wystarczy odjąć -75 i jest git\n3 minuty temu, meweric1 napisał:\nWK nie chce zarejestrować pojazdu\nJak uzasadniają to "NIE" ?\n20 minut temu, meweric1 napisał:\nZ tego co pamiętam Francuzi wpisuja w pozycji G1- masę pojazdu wraz z kierowcą ( 75kg )\nŻle pamiętasz, G1 - masa bez kierującego. Chyba nie problem sprawdzić to samemu\nDużo szukać nie trzeba dzięki uprzejmości kolegi @LimonQ\nEdytowane 30 Kwiecień przez Mecher\nNo właśnie tym że w pozycji - G i G1 jest wpis 425kg.\nRYNCE opadają🤨. Ostatnio miałem problem też z czterokołowcem . Ten na tabliczce jak "byk" ma zapis - L6e-BP czyli czterokołowiec lekki.\nRozwiazuje temat homologacja ITS.\nMacher - Przepraszam - mój błąd literówka - tak - G1 masa bez kierowcy\n22 minuty temu, meweric1 napisał:\ni kolejny twój\n23 minuty temu, meweric1 napisał:\nA jesli o homo chodzi to coś takiego ???\nGeneralnie w zasobach wszyskie z są z G min.-425kg\nTam cały materiał: 👉 https://forum.norcom.pl/index.php?/topic/16468-pilna-pomoc-w-sprawdzeniu-homologacji-e132002240247/&do=findComment&comment=308244\nMożesz przelinkować do samego WK!\nParpock , dzięki wielkie !!! O to chodziło . 👌👍\nWe Francuskich dowodach w przypadku pojazdów kategorii L w pozycjach G, G1 nie mamy zapodanej masy własnej z kierowcą i bez, tylko Masę na sucho i z płynami eksploatacyjnymi czy jakoś tak ;). Tak czy siak różnica między jedna masą a drugą nie będzie równa 75 kg. W przypadku tych pojazdów jako "naszą masę własną" przyjmuje się tą większą wartość. Przynajmniej jakoś tak mi to świta w głowie ;).\nDobrze Ci świta... akurat w przepisach odnośnie kat L są takie właśnie rozbieżności pomiędzy UE a PL - ktoś z rozpędu potłumaczył dyrektywy i wyszła "masa" problemów\nRaczej to, że nasze przepisy nie posługują się wytycznym unijnymi. Mam tu na myśli definicje z ustawy Prawo o Ruchu Drogowym oraz brak słusznych adnotacji do dowodu rejestracyjnego, chociażby po to, aby w nich zawrzeć co z czym się je w przypadku mas quada.\nSam fakt, że przy wdrażaniu dyrektywy zaniżono - o masę kierowcy 75 kg - ustalono masy na 350 i 400 L6 L7 nie czytając że dyrektywy podają masy 425 i 475 bez masy kierującego - wprowadza niemałe zamieszanie np z pojazdem gdzie masa w ZDR jest np 420 i kat L6 - zupełnie niepotrzebnie - nie wspominając o wszystkich pozostałych podkategoriach których do dzisiaj w polskich przepisach nie zauważymy


Opublikowano: środa, 24, maj 2017 10:36\nW kwietniu 2017 r. udaliśmy się na jednodniowe wizyty w przedsiębiorstwach z okazji Ogólnopolskiego Dnia Przedsiębiorczości.\nW związku z tym, że kształcimy się w dwóch branżach: turystycznej i logistycznej, każdy z nas pełnił obowiązki na odmiennych stanowiskach np. specjalista ds. turystyki, recepcjonista, magazynier, specjalista ds. zaopatrzenia, transportu, spedytor czy pracownik biurowy.\nKlasa turystyczna udała się do 10 różnych biur podróży, hosteli i hoteli, a klasa logistyczna do 11 firm transportowych i logistycznych.\nDzięki tym praktykom w firmach zdobyliśmy nasze pierwsze doświadczenia zawodowe i nawiązaliśmy kontakty z lokalnymi pracodawcami.\nZapraszamy do przeczytania naszych opinii o tym Dniu i obejrzenia zdjęć.\nMartyna Kozyra i Wiktoria Dudka, kl. 1T\nPodczas Dnia Przedsiębiorczości dowiedzieliśmy się, jak funkcjonuje agencja turystyczna. Zapoznaliśmy się z systemem rezerwacyjnym online oraz wykonywaliśmy proste czynności związane z tą pracą. Z początku myśleliśmy, że będzie to zwykły nudny dzień w biurze, jednakże Pani Weronika pokazała nam, że jej praca wcale nie jest nudna, poneiważ codziennie uczy się czegoś nowego i poznaje ludzi o różnych potrzebach i zainteresowaniach. Według nas były to mile i pracowicie spędzone 3 godziny w agencji Bea-Travel. Michał Biegun, 1T\nPraca na stanowisku Purchasing Specjalist w firmie Pearl Stream S.A. wymaga dużo różnych umiejętności. Na takiej osobie ciąży duża odpowiedzialność, ponieważ to ona planuje dostawy wszystkich materiałów do produkcji. Podobała mi się inicjatywa tych praktyk i fakt, że nasza szkoła wzięła w nich udział. Uważam, że widzę siebie na tym stanowisku, jest to praca odpowiednia dla mnie. Joanna Szlajss, 1L\nBiuro podróży Juvid Travel bardzo nam się spodobało. Nauczyliśmy się rzeczy, które uważaliśmy za nudne lecz okazało się, że są bardzo kluczowymi umiejętnościami w prowadzeniu działalności turystycznej. Juvid Travel jest to rodzinny interes prowadzony przez sympatycznych Panów, którzy chętnie udzielili nam ważnych informacji i pokazali, jak działa agencja turystyczna. Dzień ten okazał się "tłoczny": widzieliśmy NA WŁASNE OCZY obsługę klientów zdecydowanych (stałych), niezdecydowanych i klienta wpłacającego zaliczkę. Poszerzyliśmy nasze horyzonty o savoir vivre rozmowy z klientami. Weronika Rapicka, Kinga Kłoda, Dawid Praszywka, 1T\nJestem bardzo zadowolony z moich praktyk w tym Dniu. Poznałem zalety i wady pracy w transporcie drogowym oraz w magazynie. Dowiedziałem się dużo ciekawych informacji. Praca kierowcy jest trudna. Osoby wybierające zawód kierowcy muszą zachować wielką czujność i ostrożność na drodze. Zawód magazyniera wymaga skupienia i przestrzennego myślenia, lecz zawód ten jest w miarę prosty. Karol Raszka, 1L\nNaszym zdaniem praca w biurze podróży nie jest zbyt ciężka ale wymaga dużej komunikatywności oraz pomysłowości i otwartości. Nie można być nieśmiałym. Nie jest wymagane wykształcenie turystyczne, ale podstawą jest wykształcenie średnie. Jesteśmy zadowoleni z Dnia Przedsiębiorczości w Biurze Podróży Vitkovice Tours. Dał on nam szansę poznania od strony praktycznej tego, czego się uczymy w szkole. Anna Rygiel Marcel Miodek Zbigniew Kocoń, 1T\nOglądając firmę Drukarnia Arka od zaplecza przekonaliśmy się, że produkcja książek jest bardzo skomplikowana. Aby wyprodukować jedną książkę, należy przeprowadzić szereg skomplikowanych operacji. Mały błąd powoduje duże konsekwencje. Każdą decyzję należy dobrze przemyśleć oraz zaplanować. Grzegorz Hławiczka, Szymon Łomozik, 1L\nMoim zdaniem praca spedytora nie jest taka prosta. Każde zlecenie jest inne, zawsze może wystąpić inny problem np. w postaci błędu w dokumentach, przesyłek dyplomatycznych czy opóźnienie w terminie przyjazdu. To stanowisko wymaga od zatrudnionego umiejętności rozwiązywania problemów oraz zdecydowanie trzeźwego myślenia. Nie wiem, czy byłbym zainteresowany pracą celnika. Nie jest ona monotonna lecz okropnie statyczna, a ja należę do osób ruchliwych. Czuję, że bardzo męczyłaby mnie kilkunastogodzinna praca za biurkiem. Szymon Grinda, 1L\nPoznałam obowiązki dyrektora Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Cieszyńskiej im. Janiny Marcinkowej. Moim zdaniem jest to bardzo trudna praca, ponieważ zarządzanie tak dużą ilością osób (250) jest nie lada wyzwaniem. Dowiedziałam się również, jakie zadania należą do Pani Dyrektor i jak wygląda jej dzień w pracy. Myślę, że jest to bardzo interesująca praca, która wymaga ogromnego poświęcenia i zaangażowania. Sara Kusy, 1T\nPodczas Dnia Przedsiębiorczości w firmie SFERAWENT zapoznałyśmy się z pracą w działach: produkcja, kadry i księgowość, transport, projektowanie, wycena i przygotowanie dokumentacji powykonawczej, a także w dziale handlowym. W dziale handlowym poznałyśmy naszych opiekunów Panią Dorotę oraz Pana Jacka, którzy wprowadzili nas w świat SFERAWENT’u. Uświadomili nam, iż praca w programie EXCEL jest niezbędna w tym dziale. Sferawent ma siedziby w 15 miastach, między innymi we: Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, oraz Cieszynie (siedziba główna). Atmosfera w pracy była wspaniała, wszyscy się świetnie dogadywaliśmy i razem żartowaliśmy, za co bardzo dziękujemy! Julia Grzesik i Celina Piekarska, 1L\nPraca w 3 Bros' Hostel to czysta przyjemność. Atmosfera w zespole była genialna. Zaimponowała nam wiedza pracowników hostelu o Śląsku Cieszyńskim. Świetne jest to, że hostel jest przyjazny wszystkim ludziom, a relacja pracownik – gość jest na wielkim „luzie”. Sam hostel jest bardzo uporządkowany i czysty. Poznaliśmy obowiązki recepcjonisty, który musi mieć zdolność szybkiego reagowania na zachodzące w hostelu zdarzenia. Dawid Czekaj, 1T\nByłem na praktykach w firmie DARMA s.j. w Skoczowie. Pracowałem na stanowisku magazyniera oraz dostawcy. Bardzo mi się podobał ten dzień. Nauczyłem się czynności porządkowych i przekonałem się, że to czego się uczymy w szkole, będzie potrzebne w przyszłości w pracy, Grzegorz Chmiel, 1L\nDzień Przedsiębiorczości w Biurze Podróży Stella Travel podobał mi się. Jest to małe, skromne biuro, a w nim bardzo miłe Panie, które pokazały mi, jak najłatwiej, najszybciej i najtaniej zamówić np. bilet do Stanów Zjednoczonych zlecony przez jedną z klientek. W czasie tego Dnia mogłam obserwować, jak profesjonalnie obsłużyć różnych klientów biura. Byrtek Justyna, 1T\nSpędzony czas w hotelu Gambit bardzo dużo nas nauczył m.in. tego, że praca osoby odpowiedzialnej za utrzymanie czystości w hotelu jest bardzo ciężka i męcząca. Poznałyśmy także zakres obowiązków pracy na recepcji, która jest niezwykle odpowiedzialnym stanowiskiem. Mimo zmęczenia Dzień Przedsiębiorczości wspominamy miło, z nowym bagażem doświadczeń. Martyna Kozyra, Wiktoria Dudka i Kamila Starzec, 1T\nDzień Przedsiębiorczości w firmie Darma w Gumnach zaliczamy do udanych. Tego dnia dowiedzieliśmy się, jak funkcjonuje prawdziwa firma logistyczna posiadająca magazyn części samochodowych. W owym dniu pracowaliśmy z kolektorami danych, za pomocą których przyjmowaliśmy towar do magazynu. Dodatkowo zobaczyliśmy, jak wygląda wysyłka internetowa, oraz mieliśmy przyjemność wydawać towary na teren całego powiatu. Firma cały czas się rozwija, w przyszłości ma powstać trzecie piętro magazynu, które umożliwi przechowywanie większej ilości towarów i zatrudnienie dodatkowych pracowników. Sebastian Kuczera, Jacek Gluza, Maciek Piątek 1TL


Fotograf - amator, a dziś już znakomity artysta fotografik...\nNie zorientowanym wyjaśniam, że Siedlce nie miały wówczas lokali by przejąć z Sokołowa doskonale zorganizowaną, i wyposażoną instytucje twórczości i upowszechniania kultury szczebla wojewódzkiego.\nNa zdjęciach czarno–białych piękne obrazki z życia wsi i jej mieszkańców, nadbużańskie pejzaże,\nwianki puszczane na rzekę w czasie legendarnej „Kupalnocki”, śpiewy i tańce przy ogniskach w wykonaniu „Chodowiaków”. Orgia świateł z reflektorów, ognisk i lampionów rzucających refleksy na wodzie i cienie od drzew i ludzi na plaży.\nGródek'77. Akcja fotograficzna przeprowadzona przez uczestników pleneru "Gródek'77". Podczas tej wystawy, każdy oglądający, mógł na pamiątkę po prostu odpiąć zawieszone i eksponowane zdjęcie w "Galerii u Franka".\nZaciekawione twarze utrudzonych rolników oglądających siebie w „Galerii u Franka” czyli na zdjęciach rozmieszczonych na ogrodzeniu przydomowego ogródka p. Franciszka Mikołajczuka - gospodarza Ośrodka Wypoczynkowego w Gródku nad Bugiem. Na zdjęciach znani aktorzy z serialu „Czarne chmury”: pułkownik Dowgird – Leonard Pietraszak i wachmistrz Kacper – Ryszard Pietruski na spotkaniu z członkami Dyskusyjnego Klubu Filmowego „Zbyszek” i mieszkańcy Gródka podczas sobotnich „Weekendów z filmem”. Były to projekcje z udziałem aktorów i krytyków filmowych pod gołym niebem na parkingu. Powiatowy Ośrodek Kultury swoją działalność przenosił na lato do Gródka ku zadowoleniu mieszkańców Sokołowa spragnionych dla swoich rodzin obcowania z kulturą, sportem i rozrywką na łonie natury. Zakłady pracy budowały z czego się dało domki a rady zakładowe związków zawodowych dokładały się finansowo do wczasów swoich pracowników i licznych imprez. Gródek tętnił życiem.\nW Bugu można było złowić taaaką rybę, wypić kielicha z dyrektorem czy sekretarzem, pogadać z kumplami, potańczyć wieczorem z żoną lub przyjaciółką żony, a rano w pobliskim zabytkowym kościółku na Mszy Świętej prosić Boga o odpuszczenie grzechów, których nie dało się uniknąć.\nZawdzięczamy Ośrodek w Gródku dwóm ludziom - Alkowi Gryglasowi i Henrykowi Domańskiemu. Pierwszy był kierownikiem Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu w Powiatowej Radzie Narodowej. Przekonał decydentów o potrzebie budowy właśnie w Gródku Ośrodka wczasowo - wypoczynkowego dla świata pracy z hotelem, stołówką, plażą i kąpieliskiem. W tamtych siermiężnych czasach była to decyzja odważna i dalekowzroczna. Jej fizyczną realizację wziął na siebie H. Domański - szef Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji,\nBył rok 1969. Jak pisze na swoim bloogu autor zdjęć, początki były takie: „Nieoficjalne otwarcie „Gródka” odbyło się w maju 1969 roku. Młodzi entuzjaści motocykli, animatorzy kultury skupieni w Klubie Pracownika Cukrowni, pewnego majowego dnia postanowili zaspokoić swoją ciekawość i pojechać do nowo powstającego Ośrodka Wypoczynkowego w Gródku nad Bugiem. Po przybyciu zastaliśmy jeden domek campingowy i małe pole namiotowe wyznaczone siatką ogrodzeniową. Było jeszcze nieczynne, dlatego postanowiliśmy przy tym ogrodzeniu postawić dwa namioty, przy nich motocykle - miałem Jawę CZ. Nastał chłodny wieczór. Pierwsze ognisko, pierwsze kiełbaski na patyku i coś wysokokalorycznego - ogrzewało i rozgrzewało nas. Humory dopisywały.\nW drugim dniu... - powitał nas słoneczny poranek. Piękne krajobrazy i to „coś” wprost zachęcało do ponownego odwiedzenia tego miejsca. I tak to się zaczęło”.\nFotograf - amator, a dziś już znakomity artysta fotografik nie rozstawał się ze swoimi aparatami podczas częstych wypadów do Gródka. Z każdego pobytu przywoził masę zdjęć, które udostępniał na wystawach i w wydawnictwach. Porównanie czarno-białych fotek z lat siedemdziesiątych z kolorowymi cyfrowymi obrazami jest najlepszym dowodem zmian, jakie zaszły w ludziach i ich środowisku. Warto mieszkańcom Gródka zaprezentować te zdjęcia po 40 latach. Pokazać, jak się zmieniały ich domy, jak zmieniała się wieś, a w niej Ośrodek Wypoczynkowy.\nW gazecie możemy zamieścić ledwie dwa, trzy zdjęcia. Dlatego apelujemy do wójta gminy i dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury: zróbcie wystawę fotograficzną pod nazwą „Gródek - dwa światy - 1977-2013”.\nCiągle zabiegani nie dostrzegamy zmian, jakie wokół nas zaszły i co gorsze, nie chcemy zauważyć, jak sami zmieniliśmy się. Tylko błękitno-szara wstęga Bugu jak dawniej meandruje pomiędzy chłopskimi polami zabierając z nich przy wiosennych powodziach kawały ziemi - zmienia koryto, tworzy zatoki i wyspy. Wystarczy popatrzeć z tarasu widokowego hotelu w Gródku na tę największą nieuregulowaną rzekę Europy, by poczuć się godnie i swojsko. Wydaje się, że od wieków kształtuje ona charakter i mentalność Podlasiaków. Niewiele jest takich miejsc. Warto więc cieszyć się tym, co mamy. Pozostawmy nielicznym dalekie podróże do Egiptu, na Kanary. Ich ryzyko i wybór. My mamy pod nosem Gródek, który standardem usług hotelowo - gastronomicznych nie ustępuje dzisiaj zachodnim kurortom. Natomiast z podlaską gościnnością, umiłowaniem tradycji i walorami nieskalanej cywilizacją przyrody nie ma sobie równych w tej części naszego pięknego kraju.\nJak przed laty w każdą sobotę i niedzielę ruszajmy poprawiać swoje zdrowie, spotkać się ze znajomymi, dla których nie starcza czasu w zwykłe dni, poprawić relacje rodzinne, odciągnąć dzieci i wnuki od komputerów, idąc z nimi na grzyby lub na ryby, podziwiać i popatrzeć na pracę artystów rzeźbiarzy z Adamowa i Woli Gułowskiej, którzy z pni topoli i lipy wyciosują piękne figury świętych lub sienkiewiczowskich szlachciców, królów i rycerzy. Plener najwybitniejszych Twórców Ludowych Południowego Podlasia z Ośrodka Rzeźbiarskiego w Woli Gułowskiej potrwa do 6 października, więc jeśli sokołowskie instytucje lub mieszkańcy chcą zdobyć prawdziwe dzieło sztuki, powinni skorzystać z pobytu artystów w Gródku. Zatem do zobaczenia w Gródku!\nWIEŚCI SOKOŁOWSKIE 31/2013 - http://www.wiescisokolowskie.pl/


Schroder ISF - Klient detaliczny - Schroders\nSkładająca się z 90 produktów oferta jest w stanie spełnić wymagania znacznej większości inwestorów. Obejmuje wszystkie główne typy aktywów i regiony, zawiera propozycje odpowiednie dla inwestorów oczekujących wzrostu, dochodu lub dodatkowej dywersyfikacji. Struktura SICAV* daje dostęp do wszystkich popularnych produktów, jak również do bardziej wyspecjalizowanych okazji i obszarów rynku. Wszystkie fundusze korzystają z siły finansowej i sprawdzonego doświadczenia inwestycyjnego spółki Schroders.\nSpółka Schroder ISF została założona w 1968 r. w Luksemburgu. Obecnie inwestorom oferowanych jest wiele różnych typów jednostek uczestnictwa.\nNasza zróżnicowana oferta produktów obejmuje fundusze globalne, regionalne, uwzględniające kapitalizację rynkową, sektorowe, inwestujące w jednym kraju oraz fundusze nieruchomości i rynków wschodzących.\nFundusze o stałym przychodzie\nUmożliwiają dostęp do wszystkich obszarów rynku obligacji. Oferta obejmuje fundusze obligacji globalne, działające na głównych rynkach i strategiczne, ale także inwestujące w obszarach wyspecjalizowanych, jak papiery dłużne High-Yield i państwowe.\nFundusze rynku pieniężnego, defensywne i specjalistyczne\nInwestorzy poszukujący ochrony kapitału, funduszy rynku pieniężnego lub możliwości aktywnego inwestowania w waluty mają do dyspozycji wiele interesujących rozwiązań.


Victoria Żmudź – Lublinianka 1:4. Cztery gole Erwina Sobiecha! - Dziennik Wschodni\nVictoria Żmudź – Lublinianka 1:4. Cztery gole Erwina Sobiecha!\nLublinianka w trzech poprzednich meczach ligowych zdobyła tylko jedną bramkę. Od początku sezonu skuteczność, to jeden z głównych problemów drużyny Grzegorza Białka. W sobotnim spotkaniu z Victorią Żmudż sprawy w swoje nogi wziął jednak Erwin Sobiech, który zdobył... cztery bramki i jego zespół wygrał na wyjeździe z niewygodnym rywalem aż 4:1\nZwyżkę formy ekipa z Lublina zasygnalizowała w środowym spotkaniu Pucharu Polski, kiedy rozbiła na wyjeździe Janowiankę 4:0. – Mam nadzieję, że to będzie dobry prognostyk, bo rozegraliśmy dwie całkiem niezłe połowy – mówił przed sobotnim meczem w Żmudzi trener Białek. I okazało się, że się nie pomylił.\nPierwszy cios Sobiech zadał w 10 minucie. Na to trafienie gospodarze zdołali odpowiedzieć po trafieniu Igora Paskiwa. Jeszcze przed przerwą kapitan klubu z Wieniawy „ukłuł” po raz drugi. Przyjezdni dominowali i już po 45 minutach wynik mógł być wyższy. Zwłaszcza Sobiech dwoił się i troił z przodu, dawno nie miał chyba aż tylu okazji do zdobycia gola.\nTuż po zmianie stron popularny „Edzio” skompletował hat-tricka, czym odebrał już Victorii marzenia o zdobyciu choćby jednego punktu. To nie był jednak wcale koniec popisów 29-latka, bo już w 51 minucie ustalił wynik spotkania. I trzeba przyznać, że najlepsze zostawił na koniec. Po wrzutce Piotra Stefańskiego huknął z woleja w samo okienko. Do końcowego gwizdka nic się już nie zmieniło i Lublinianka w pełni zasłużenie przerwała passę trzech meczów z rzędu bez wygranej.\n– Kiedy ostatnio zdobyłem tyle bramek? Pamiętam, że w pojedynku Huczwą Tyszowce trafiłem nawet pięć razy. To było jednak ładnych parę sezonów temu – śmieje się bohater gości Erwin Sobiech. – Gospodarze świetnie przygotowali boisko i naprawdę od pierwszego gwizdka dobrze nam się grało. Zdobyliśmy cztery gole, mieliśmy sporo fajnych akcji i kolejnych sytuacji, żeby podwyższyć nasze prowadzenie. Mamy nadzieję, że na końcówkę rundy złapaliśmy formę i zdobędziemy jeszcze sporo punktów.\nBramki: Paskiw (27) – Sobiech (10, 30, 47, 51).\nVictoria: Łopąg – Sawa, Wagner Rzążewski, Kasprzycki, Struk, Paskiw, Nowicki, Fornal, Szymczuk (55 Misztal), Tywoniuk.\nLublinianka: Żuber – Jezior, Paździor, Kosiarczyk, Ptaszyński, Stępień (52 Kamola), Stefański (65 Ręba), Gutek, Sobiech (75 Prus), Skoczylas, Rovbel (52 Okoń).\nŻółte kartki: Tywoniuk, Paskiw, Rzążewski – Sobiech, Kosiarczyk, ROvbel, Paździor, Stefański, Stępień.\nLublinianka IV liga victoria żmudź\nGość / 23 października 2016 o 04:03\nNo,no patrzcie Lublinianka wygrała z taką potęgą jaką jest Zmudz!


Jak Patryk i Jarek kabel ukradli\nWczoraj (25 lutego) wieczorem przy ulicy Żuławskiej policjanci zatrzymali dwóch nieletnich chłopców, którzy ukradli 110 metrów kabla energetycznego.\nPolicjanci patrolujący ulicę Żuławską zauważyli dwóch chłopców, którzy ciągnęli zwój kabla po chodniku. Na widok radiowozu porzucili łup i zaczęli uciekać. Po krótkim pościgu policjanci ich zatrzymali i przewieźli do izby dziecka. 110 metrów kabla zostało skradzione z terenu posesji przy ulicy Żuławskiej. Mienie powróciło do właściciela.\n15-letni Patryk i 16-letni Jarek są znani policjantom za podobne czyny. 15-latek był zatrzymywany na początku lutego, między innymi za kradzież fragmentów rynny z Katedry. Straty wyniosły wówczas 400 zł.\nJacy tam z nich chłopcy? 15-16 letni chłopcy nie kradną. To po prostu mali degeneraci.\nzdjęcia ich pokazać. .. ..\nimię zobowiązuje. .. misiek\na moim zdaniem potrzebują zrozumienie i lepszych zasobów finasowych a wogóle to policjanci powini im jeszcze dopłacić za rozwój własnej kariery. Tak szczerze to ciekawe ile dla nich zysku z tego było oczywiscie dla tych chłopaków bo 110 m to dość sporo


Nowe spojrzenie na nasze miasto\nDziś zrealizowaliśmy jeden z ostatnich punktów naszych działań. Młodzież zaprosiła Kustosza Izby Regionalnej w Czechowicach - Dziedzicach - pana Jacka Cwetlera, na spacer. Celem spotkania było wskazanie miejsc, które dały początek naszej miejscowości. Tak więc dowiedzieliśmy się, że miasto powstało przez połączenie Czechowic i Dziedzic. Sporą część stanowią przyłączone osady Trzemsza i Górne.\nMieliśmy okazję zobaczyć kamień, który został wmurowany na granicy dawnych wiosek. Okazało się, że niewielu z nas wiedziało, gdzie się to miejsce znajduje.\nPoznaliśmy też historię najstarszych czechowickich kościołów oraz pałacu Kotulińskich. Zabytki to chluba naszego miasta. Miały w nim niestety miejsce i dramatyczne wydarzenia. Zdarzały się nie tylko w czasie wojny ( obozy dla Żydów), ale i we współczesnych czasach ( wypadki na kopalni "Silesia", czy też pożar Rafinerii Nafty).\nA dlaczego taka właśnie wycieczka, skoro tytuł naszego projektu nawiązuje do języka? Otóż w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, w Czechowicach - Dziedzicach nastąpił olbrzymi rozwój przemysłu. Potrzebne były ręce do pracy. Dlatego zaczęto budować nowe osiedla, które zamieszkiwane były przez ludność z innych regionów Polski, szukających tutaj właśnie swego miejsca na Ziemi. każdy z nich wprowadzał swoje zwyczaje, mowę. Trudno więc dziś mówić o jednorodności i wspólnych korzeniach mieszkańców Czechowic -Dziedzic.\nAutor: Język łączy pokolenia o 11:46 Brak komentarzy:\nO dzieciństwie, książkach i nie tylko... Wywiad z Paniami Dyrektorkami\nAutor: Język łączy pokolenia o 12:09\nI „Gminny Konkurs „Gwary nie tylko śląskiej”.\nNastępnym punktem planu projektu Szkoły Podstawowej nr 4 im. Orła Białego i Gimnazjum Publicznego nr 2 im. Janusza Kusocińskiego w Czechowicach – Dziedzicach, - „Język łączy pokolenia”, było zorganizowanie I „Gminnego Konkursu „Gwary nie tylko śląskiej”. Zaproszenie do udziału otrzymały wszystkie szkoły z miasta i gminy Czechowice-Dziedzice. Ku naszemu zadowoleniu jedenaście z niego skorzystało.\nZdajemy sobie sprawę, że chociaż żyjemy w jednym kraju i na co dzień posługujemy się językiem ogólnonarodowym, to odwiedzając różne zakątki naszej ojczyzny, słyszymy wiele dialektów. Są one naszym skarbem narodowym, dlatego należy je pielęgnować. Celami konkursu były więc następujące sprawy: popularyzacja gwary wśród dzieci i młodzieży; odkrywanie bogactwa dziedzictwa kulturowego naszego kraju; kształtowanie poczucia tożsamości regionalnej i przywiązania do rodzinnej ziemi i wreszcie promowanie młodych talentów.\nKonkurs odbył się 16. 03.2017 r. w Miejskim Domu Kultury w Czechowicach – Dziedzicach. Do prac w jury przyjęli zaproszenie:\n- pani Marta Gzowska – Sawicka – aktorka Teatru Polskiego w Bielsku – Białej, która była przewodniczącą jury,\n- pani Ewa Kmiecik – Wronowicz – dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Czechowicach - Dziedzicach,\n- pan Mirosław Olek –dyrektor Zespołu Obsługi Placówek Oświatowych w Czechowicach – Dziedzicach.\n1. miejsce Karol Baca „ Psi smyntki” Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 1 w Cz.-Dz.\n2. miejsce Maja Biernatek „Uwe a Wili” SP2 Cz.-Dz.\n3. miejsce Jagoda Ochal SP2 w Ligocie\n1. miejsce Zuzanna Wieliczka „Żuraw i czapla” Zespół Szkół im. K. Londzina w Zabrzegu\n2. miejsce Lena Szczypka „Brele” SP7 Cz.-Dz.\n3. miejsce Anna Szary „ O Grzesiu cygonie i jego ciotce” Zespół szkolno-Przedszkolny nr 1 Cz.-Dz.\n1. miejsce Zuzanna Kłaptocz „Pinokio” ZS w Ligocie\n2. miejsce Martyna Dublanka „Gustla a Fridek” GP3 Cz.-Dz.\n3. miejsce Wojciech Kubica „Bulcznonka po moimu” GP1 Cz.-Dz.\nAutor: Język łączy pokolenia o 07:27 Brak komentarzy:\nKolejne spotkanie zespołów odbyło się 28.02. 2017 r. Tym razem spojrzeliśmy na książki nie jako na materiał do zdobywania wiedzy, ale jako materiał do rozwijania twórczości manualnej. Warsztaty poprowadziła pani Agata Szymańska. Okazało się, że stare niepotrzebne już nikomu książki, można wykorzystać, na przykład na ozdoby świąteczne lub materiały biurowe. Jest to zarazem idealny sposób na naukę poprzez twórczą zabawę.\nAutor: Język łączy pokolenia o 07:24 Brak komentarzy:\nCzas płynie nieubłagalnie. Chociaż ankiety czytelnicze były gotowe w grudniu, przeprowadziliśmy je dopiero teraz. Jesteśmy w toku opracowań. Wyniki zaprezentujemy w czasie podsumowania naszego projektu.\nWyniki ankiety czytelniczej ze Szkoły Podstawowej nr 4\nAnaliza ankiety czytelniczej 2016/2017\nW grudniu 2016 uczniowie projektu „Język łączy pokolenia” przeprowadzili ankietę czytelniczą wśród uczniów klas 4-6, w celu pozyskania informacji na temat preferencji czytelniczych uczniów naszej szkoły. W badaniu wzięło udział 79 osób.\nNa pytanie dotyczące „Czy lubisz czytać książki?” 70,9% , to jest 59 osób odpowiedziało, że lubi czytać, tylko 29,1% udzieliło odpowiedzi przeczącej.\nZ odpowiedzi na pytanie: „Jeśli dałaś(eś)odpowiedź "nie" to napisz dlaczego” - wynika, że dla 10 osób książki są nudne, dla 1 - głupie, 1 osoba woli oglądać filmy i 1 osoba nie ma czasu.\n„Jakie rodzaje książek najbardziej lubisz czytać?” wynika, że najwięcej uczniów czyta książki przygodowe, następnie popularnością cieszy się fantastyka, książki obyczajowe i przyrodnicze oraz 3 osoby lubią czytać kryminały, książki sportowe, romanse, dramaty.\n60,8% respondentów przeczytało zeszłym roku od 1 do 10 książek, 20,3% uczniów klas 4-6 czyta od11 do 20 książek rocznie i tylko 17,7% powyżej 20 książek rocznie.\nUczniowie chętniej sięgają po książki papierowe 80,5%\nNajwięcej czytelników wypożycza książki z biblioteki szkolnej, następnie z biblioteki miejskiej. Inne sposoby pozyskiwania książek przez uczniów to kolejno: zakup w księgarni, pożyczanie od znajomych, otrzymywanie w prezencie.\nNa pytanie dotyczące częstotliwości czytania książek, większość uczniów wybrała opcję „co najmniej raz w tygodniu”. Kolejne miejsca przypadły za odpowiedzi: „raz w miesiącu”, „codziennie”, „kilka razy w roku” i „nigdy”.\nWiększość ankietowanych nie ma ulubionego autora. Do autorów najpopularniejszych wśród uczniów należą: Joanne K. Rowling- autorka serii m. in. o Harrym Potterze), Jan Brzechwa – autor wierszy , dla najmłodszych i „Akademii Pana Kleksa”, C S Lewis –autor „Opowieści z Narnii” , Paweł Beręsewicz, Grzegorz Kasdepke, Jeff Kinney, Andrzej Maleszka.\nTytuły książek wymieniane przez ankietowanych to: Charlie i fabryka czekolady, Brzydkie kaczątko, Zaczarowana zagroda, Czerwony kapturek, Kubuś Puchatek, Królowa Śniegu, Tomcio Paluszek, Koszmarny Karolek.\nNa pytanie „Skąd dowiadujesz się jaką książkę warto przeczytać?” zdecydowana większość odpowiedziała, że od kolegi, następnie z telewizji, z prasy. Inne odpowiedzi: z biblioteki, od nauczycielki, kupuję lub pożyczam, od rodziców, sam decyduję.\nWiększość dzieci, aż 82,3% pamięta jak rodzice czytali im książki gdy jeszcze sami nie potrafili czytać.\nUczniowie naszej szkoły w większości nie sięgają po czasopisma.\nZdecydowana większość naszych uczniów uczestniczy w spotkaniach czytelniczych z pisarzem.\nMłodzi czytają, bo najczęściej lubią czytać. Pragną zdobyć wiedzę o świecie i wzbogacić słownictwo. Czytanie książek jest dla młodzieży swoistym katharsis. Życie bohaterów książkowych – często rówieśników, jest odzwierciedleniem przeżyć uczniów. Daje siłę do przezwyciężania problemów, podpowiada, jak postępować, aby nie zmarnować swojego życia.\nAutor: Język łączy pokolenia o 07:05 Brak komentarzy:\nO dzieciństwie, książkach i nie tylko... Wywiad z ...


Trwa zamieszanie z rekompensatami za deputat • Pszów, Radlin, Rydułtowy, Wodzisław Śląski, Powiat wodzisławski - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nDo tej pory ponad 167 tysięcy osób uprawnionych do 10 tys. zł rekompensaty za utracony deputat węglowy otrzymało pieniądze. Ich wnioski zostały zweryfikowane pozytywnie – jako zgodne z kryteriami przyjętymi w ustawie z października ubiegłego roku. Ale nie wszyscy dostali należne im pieniądze, bo część wniosków nadal czeka na weryfikację. Kontrowersje budzi to, że ze sporymi kłopotami zmagają się wdowy i sieroty po zmarłych górnikach.\n– Byłyśmy z mamą w punkcie obsługi klienta w Spółce Restrukturyzacji Kopalń i okazało się, że przy składaniu wniosków powinni zbierać akty zgonów, jeśli górnik nie żyje. Kto nie złożył, musi dowieźć. Dodatkowo jeśli któryś nieżyjący już górnik-emeryt dorabiał na emeryturze, to oni widzą ostatnie świadectwo pracy i trzeba pisać odwołanie - opisuje swoje problemy jedna z naszych Czytelniczek.\nW tej sytuacji pojawia się pytanie, dlaczego wcześniej - na etapie zbierania wniosków - nie przedstawiono rodzinom emerytów górniczych klarownych zasad dotyczących dokumentacji, jaką powinni złożyć, by uniknąć zamieszania?\nSpółka Restrukturyzacji Kopalń tłumaczy, że konieczność dodatkowego sprawdzania i uzupełniania dokumentów wynika przede wszystkim z niepełnych informacji znajdujących się w systemach przedsiębiorstw górniczych. Ponadto niektóre osoby uprawnione nie widniały w ogóle w systemach, gdy ich stan cywilny zmienił się już po 2014 roku – czyli po zaprzestaniu wypłacania deputatów przez przedsiębiorstwa górnicze. Kolejnym powodem jest to, że w części złożonych wniosków znajdowały się pomyłki, błędy.\ndeputat węglowy górnicy górnik Informacje kopalnia Powiat wodzisławski Pszów Radlin rekompensata rekompensata za deputat rekompensaty za deputat węglowy Rydułtowy Spółka Restrukturyzacji Kopalń wdowy Wodzisław Śląski\n~WILUŚ (91.200. * .82) 29.03.2018 18:17\ndo RączkaGotuje - TY GOROLU Z GOROLOWIC PO JAKIGO PIERONA ŻEŚ PRZYJECHOŁ DO NAS ???\nKTO CIE TU PROSIŁ Z GOROLOWIC ???\nCZAMU NAS OBRAŻOSZ ???\nFAJNIE BY BYŁO JAK BYŚ ZAWRZYŁ DWIYRZE NA ŚLĄSKU I POJECHOŁ NAZOD DO GOROLOWIC PRA ŚLĄZOKI ?\n~WILUŚ (91.200. * .82) 29.03.2018 18:15\nkochane Wdowy i Sieroty po naszych kumplach\nNA KOGO GŁOSOWALIŚCIE W WYBORACH ???????????????????????????\n~RączkaGotuje (83.4. * .180) 28.03.2018 18:05\n~emerytt (80.143. * .1) 28.03.2018 08:58\nMy tez mielismy deputat w zakladach miesnych a teraz nie mamy Masakra Masakra!!!!!!!!!!!!!!!!\n~Masakra (93.179. * .34) 27.03.2018 21:14\n"...po mezu gorniku ktory dawno temu zmarl..."\nTo wy jeszcze ten deputat po śmierci chcecie???\n~corkaa (91.200. * .18) 27.03.2018 19:56\njezeli wdowy po gorniku pobieraly wegiel i nie bylo problemu to w czym problem zweryfikowac to w danej kopalnii ,moja mama pobierala wegiel po mezu gorniku ktory dawno temu zmarl ,teraz by dostac rekompensate jest dziwne mydlenie oczu ze sie jej nie nalezy bo sa bledy w papierach ,jesli zaczeliscie wyplacac to wyplaccie wszystkich zgodnie z umowa jak obiecaliscie


,,Wiatr śpiewa melodię, szczerze, nie znam jej\nMiedzy nami rwąca rzeka uczuć\nJa jeden, ty drugi brzeg\nJa lewo, ty prawo\nJa biała, ty czarna\nA szarości jak inne półśrodki obchodzą mnie mało\nJuż niewiele mi zostało emocji pazernych\nPóki co czuję chłód słyszę jak zgrzytają zęby\nDrętwieją palce, skóra bieleje jak prześcieradło\nCzuję, już niewiele nam zostało\nCoraz ciężej przełykam ślinę przez gardło\nNajpierw umiera serce, a później ciało\nZ ust mi leci para, chociaż nic nie palę\nCzuję kłucie w pluchach, jakby się wbijało w nie tysięcy parę igieł\nŻyje, idę, to asfalt ściera mnie i puszcza z dymem\nWczoraj mnie ciągnie na dno\nJutra nie znam\nProszę, potrzebna mi jest tylko jedna…,,\nCzwarte urodzinki dzieciaków.\nPostanowiliśmy zrobić im małą niespodziankę. Ze względu na to, że dzieci lubią zwierzęta zabraliśmy je do zoo. Dzieciaki były wniebowzięte. Uśmiech nie schodził im z twarzy. Co po chwilę miały coś do powiedzenia. Z Tomem żyło się coraz lepiej. Był cały czas uśmiechnięty. Dzieciaki wręcz nie mogły się od niego odkleić. Całe dnie spędzał z nimi. Już po jakimś czasie zaczął odpuszczać swoje fantazje co mi odpowiadało, bo nie byłam pewna czy chciałabym coś takiego przeżyć. Wolałam, żeby odpuścił. Dzieciaki stawały się coraz bardziej samodzielne. Ten czas leciał zbyt szybko. Dopiero co siedziały i robiły w pieluchy, a teraz wszystko chcą robić same. Gdy wróciliśmy do domu pierwsze co zrobiły to poszły do swoich pokoi i dosłownie w zaledwie pięć minut już spały, co było bardzo nie w ich stylu. Zawsze przed spaniem była dosłownie wojna, kłótnia i hałasy co najmniej prze około godzinę. Lubiłam takie chwilę. Miałam wtedy czas dla siebie i dla Toma. Zjedliśmy ciepły posiłek i wzięliśmy wspólną kąpiel.\n-Kocham cię skarbie. - powiedział do mnie Tom myjąc moje ciało. Kochałam takie relaksujące chwile.\n-Ja ciebie też kocham. - po kąpieli poszliśmy do pokoju. pierwszy raz wieczorem było tak spokojnie w domu. Tom podszedł do drzwi i zakluczył je. Już wiedziałam co się święci. Brakowało mi takiej bliskości, ale jeszcze nie było nocy i dzieci mogły się w każdej chwili obudzić.\n-Masz ochotę kochanie na małe co nieco ?\n-Tak, ale dzieci mogą się obudzić. Może lepiej odpuścić sobie dzisiaj?\n-Oj, tyle czasu czekałem. Dlaczego nie teraz?\n-Dzieci zaraz się obudzą.\n-To wstaniemy. Nie będzie problemu. Przecież nic się nie stanie. Na niczym nas nie przyłapią. Zakluczyłem drzwi. - powiedział i wskoczył na łóżko. Już po chwili byłam tak pochłonięta namiętnością, że nie zwracałam na nic uwagi. Było cudownie. Po godzinie baraszkowania usłyszeliśmy jak klamka od drzwi się porusza. Spojrzałam na Toma i zaczęłam się śmiać. Szybko wskoczyliśmy w ubrania i podeszliśmy do drzwi. Wiki i Damian stali przed nimi wpatrzeni w nas jak by się coś stało. Przecież nic nie widzieli. Po krótkiej rozmowie z nimi doszliśmy do wniosku, że chciało im się jeść. Nakarmiłam moje kochane dzieciaczki. Tom obejrzał z nimi bajkę i położył je spać. Ja natomiast posprzątałam cały bałagan. Wieczorem jak zwykle byliśmy wyczerpani i szybko poszliśmy spać.\nCiemny las, wszędzie słychać tylko szum drzew. Zgubiłam się. Nie mogę znaleźć drogi domu. Gdzie ja jestem? Halo! Słyszy mnie ktoś? Pomocy! Po dłuższym czasie znalazłam drogę. Droga asfaltowa. Jest, Na pewno ta droga dokądś doprowadzi. Bałam się. W każdej chwili mógł mi wyskoczyć jakiś dziki zwierz. Nic nie było tutaj bezpieczne. Spojrzałam przed siebie. Albo jedzie tam jakiś samochód, albo mi się wydaje. Jechał z zawrotną prędkością. Zbliżał się bardzo szybko. Nagle na mnie padł błysk latarki i zaraz po tym kolejny. Kto to jest? Biegli w moją stronę. Szybko ruszyłam przed siebie, ale dosłownie z każdej strony ktoś biegł. Co tu jest grane? Nagle samochód zatrzymał się przede mną z piskiem opon. Jakiś mężczyzna otworzył drzwi.\n-Wsiadaj maleńka szybko. - powiedział, a ja byłam tak przestraszona, że nawet nie patrzyłam, czy ci mężczyźni chcą mi pomóc czy zaszkodzić. Ruszył z piskiem opon. Nie wiedziałam gdzie jedzie, ale nie miałam siły się zapytać. Byłam tak wykończona tym bieganiem. Widząc miejsce w którym nigdy nie byłam zaczynałam coś podejrzewać.\n-Gdzie my jedziemy? - zapytałam niepewnie.\n-Daleko. Nie powinno cię to obchodzić. - powiedział kierowca, a drugi złapał mnie za ręce. Zaczęłam krzyczeć. Nie chciałam już siedzieć w tym samochodzie. Chciałam tylko wrócić do domu.\n-Ja chcę do domu! wypuszczajcie mnie.\n-Co ty myślałam, że podwózka do domu jest darmowa? Najpierw trzeba zapłacić. - zawieźli mnie do jakiegoś opuszczonego magazynu i kazali się rozbierać. Gdy tego nie zrobiłam zaczęli mnie okładać pięściami. Płakałam i krzyczałam, ale w ogóle mnie nie słuchali. Dlaczego oni mi to robią. Po chwili do magazyny wszedł jakiś mężczyzna. Był straszny. Miał pełno blizn na twarzy i wyglądał jakby ktoś go wypchał watą. Paker. Podszedł do mnie. Uklęknął koło mnie i złapał mnie za włosy. Po chwili zaczął rozpinać rozporek swoich spodni...\n-Nicole, Nicole kochanie, obudź się. - gwałtownie otworzyłam oczy.\n-Krzyczałaś przez sen. Co ci się śniło?\n-A nic, nie ważne.\n-To tylko sen. Przepraszam, że cię obudziłam.\n-Śpij kochanie. Będę czuwał.\n-Nie musisz. Tylko mnie przytul. - powiedziałam, a on mnie przytulił i razem zasnęliśmy.\nNie miałam czasu żeby prędzej dodać. Mam nadzieję, że ta część wam się spodoba, chodź nie jest za długa.\nemilka38 opublikowała opowiadanie 01.08.2016 w kategorii miłosne, użyła 1064 słów i 5784 znaków\nklaudjak 4 sie 2016 ip:94254243\nMikusia 2 sie 2016 ip:82932\nniezgodna 2 sie 2016


Podkategoria: Zachodniopomorskie - strona 1 - SEO DUE 24\nStron: 11773, Kategorii: 18, Podkategorii: 1016, W kolejce: 12, Online: 20, Zaindeksowane: 12100,\nBranża graficzna w ostatnio rozwija się w niezwykle zawrotnym tempie. Głównie ze względu na zwiększone zapotrzebowanie na loga, jak i witryny internetowe bez których już obecnie nie ma możliwości funkcjonować żaden właściciel przedsiębiorstwa. Projektowanie logo, plakatów, zapros ...\nWielu naszych rodaków zdecydowało się wyjechać do Holandii. Obojętnie w jakim celu, lecz większość z nich korzysta z usług jakimi są : busy do Holandii z Polski. Znakomity środek transportu, wygodny, bezpieczny i niedrogi. NEEDER to firma, która wykonuje CODZIENNE wyjazdy na tras ...\nPranie dywanów w Szczecinie »\nFirma "Gunar" proponuje przede wszystkim czyszczenie wykładzin i czyszczenie tapicerek meblowych, w tym pranie tapicerek w samochodach. Co więcej realizujemy prace w ramach wszechstronnego sprzątania wnętrza aut dostawczych. Poza tym proponujemy również kompleksowe usługi sprząt ...\nWynajem pokoi nad morzem »\nSerdecznie zapraszamy Państwa do zapoznania się z możliwością wynajmu pola namiotowego na terenie kempingu Keja, który znajduje się w miejscowości Pustkowo.\nKemping Keja jest miejscem przyjaznym rodzinom z dziećmi oraz wczasowiczom, którzy szukają zarówno atrakcji, ja ...\nZapraszamy do zapoznanie się ze szczegółami naszej oferty. Nasze usługi obejmują malowanie: bram i ogrodzeń, konstrukcji stalowych, felg oraz innych elementów. Wykorzystujemy do naszych prac profesjonalny sprzęt. Dzięki niemu wykonujemy prace szybko i solidnie. Zachęcamy do odwie ...\nPiękna fotografia ślubna to najlepsza pamiątka weselna niż – gdyby tak nie było to chyba byście się za nią nie rozglądali, prawda? Witam na mojej stronie Wojtek Wójcik - fotograf. Zlecenia przyjmuję w Poznaniu, Koszalinie, Kołobrzegu, Leszno, Piła. Każdej parze zależy na zdjęciac ...\nwczasy nad morzem (9), rozwody szczecin (2), ulotki roznoszenie (1), kemping nad morzem (1), pogrzeby Szczecin (1), ulotkowanie koszalin (1), uzdrowisko w dąbkach (1), junkers szczecin (1), busy do polski (3), serwis vaillant szczecin (1), kolportaż (2), media społecznościowe (1), Kołobrzeg (4), opiekacz do kanapek (1)\nStron: 11773, Kategorii: 18, Podkategorii: 1016, Stron oczekujących: 12, Gości online: 20, Indexed Pages: 12100


Cudowne miasto Zakopane – Najnowsze szkice\nMój pomysł na dobry artykuł\nPosted on June 9, 2015 by najnowszeszkice\nChcesz ujrzeć w wolnym czasie coś nowego? Odwiedzić miejsca, w których jeszcze przenigdy nie byłeś? Jeżeli będziesz w Tatrach, weź pod uwagę sposobność wyjazdu na Słowację. Nie chodzi tu o kilkudniowe wyjazdy, na które będziesz musiał poszukiwać miejsca noclegu, ale o zwyczajny jednodniowy wypad. Jeżeli jesteś interesujący się, możesz wyskoczyć na Słowację prywatnie, samodzielnie, niemniej jednak możesz również korzystać z oferty biura, których całe mnóstwo jest w samym Zakopanem i nie tylko.\nCzym się kierować decydując się na propozycję wycieczki? Prawie każdy, kto korzystał już kiedyś z oferty biura podróży wie, że cena niekoniecznie jest najważniejsza. Sprawdźmy, co biuro w podanej cenie proponuje. Czy zapewnia ubezpieczenie turystom, opiekę pilota wycieczki, czy uczestnicy będą poruszać się po Słowacji z przewodnikiem itd. Dalsze i bliższe wycieczki na Słowację również mogą różnić się ceną. Popytajmy znajomych, gospodarzy pensjonatu, w którym się zatrzymaliśmy, może oni podpowiedzą nam, które wycieczki jednodniowe na Słowację cieszą się największym uznaniem pośród turystów.\nA może by tak spływ Dunajcem? To także świetna metoda wypoczynku, szczególnie dla osób, które uwielbiają wypoczywać aktywnie. Dunajec to przepiękna rzeka, równie cudne jest jej otoczenie, którego nie da się zobaczyć zupełnie inaczej, jak jedynie z samej rzeki. O ile jeszcze nigdy nie miałeś okazji w takim wypadzie uczestniczyć, spływ Dunajcem Zakopane i inne górskie miejscowości z całkowitą czyli stu procentową pewnością okażą się strzałem w dziesiątkę. Wypróbuj tę formę wypoczynku, a nigdy nie zapomnisz tego, czego tu doświadczysz!


Pistolet proszkowy Tribomatic 500 | Tangra - profesjonalne rozwiązania\nStart > Urządzenia do malowania proszkowego Nordson > Systemy ręczne > Pistolet proszkowy Tribomatic 500\nPosted at 14:44h w Systemy ręczne, Urządzenia do malowania proszkowego Nordson\tprzez\tadmin\nPistolet proszkowy Tribomatic 500 zapewnia doskonałe ładowanie proszku przy bardzo lekkiej i doskonale wyważonej konstrukcji. Pistolet waży niecałe 500 gramów, co daje mu przewagę nad innymi produktami elektrokinetycznymi dostępnymi na rynku.\nRęczna aplikacja Tribomatic 500 zapewnia bardzo jednolitą powierzchnię lakierowania, zachowując doskonałą penetrację wewnątrz ukrytych zakamarków oraz doskonałe zawijanie proszku wokół lakierowanych produktów. Dzięki odpowiedniej konstrukcji wnętrza uzyskano optymalne ładowanie się proszku zachowując poręczną wielkość pistoletu. Niewielka średnica lufy pozwala na łatwe dotarcie do ukrytych zakamarków lakierowanych produktów.\nZastosowano unikalny proces ładowania cząsteczek proszku, który ułatwia procedurę czyszczenia i konserwacji. Może współpracować ze sterownikami pistoletów Tribomatic II.\nPistolety natryskowe Tribomatic 500 umożliwiają szybką i łatwą zmianę kształtu chmury proszkowej, przechodząc od obszernej, miękkiej chmury do kształtu przeznaczonego do wąskich penetracji.\nWymienione w ofercie aplikacje mogą występować w opcjach mobilnych: ze zbiornikami fluidyzacyjnymi 50 oraz 80 litrowymi oraz wibratorem do pobierania proszku bezpośrednio z kartonu. Posiadamy również małe, 3-litrowe zbiorniki fluidyzacyjne, idealne do lakierowania „krótkich serii”.


Trójkąty na rysunku są podobne jaką długość ma odcinek x | podobne-filmy.pl\ntrójkąty na rysunku są podobne jaką długość ma odcinek x\n-Długość 5,5 dm jest o 50 mm mniejsza od długości 0,6 m.\nOblicz długość odcinków a, b, c, d.\n1 rysunek troche niewyrazny, wiec nie chce robic bledow. pole prostokąta wynosi 40, a długość jednego z boków -x ,gdzie xjest większe od 0. zapisz długość drugiego boku tego prostokąta czyli y ...w zależnośc … i od długośći jego pierwszego boku .oblicz y dla x =4,x=8,x=10.\nZobacz 6 odpowiedzi na zadanie: Trójkąty przedstawione na rysunku obok są podobne. Podobne zadania i testy. Ile Wynosi długość boku kwadratu, którego pole jest równe 49? Określ skalę podobieństwa większego z wielokątów do mniejszego i oblicz długość odcinka oznaczonego literą.\nPodobieństwo trójkątów. Dwa trójkąty są podobne jeśli jeden z nich powstaje z drugiego poprzez proporcjonalne pomniejszenie lub zwiększenie wszystkich jego Podobieństwo trójkątów zapisujemy z użyciem symbolu \_sim (który czytamy jako "jest podobny do"). Ważne jest, aby wypisując wierzchołki...\nObliczmy najpierw długość przeciwprostokątnej trójkąta . Na mocy twierdzenia Pitagorasa mamy. Zauważmy teraz, że trójkąty i są podobne (bo mają równe kąty) oraz znamy ich skalę podobieństwa. Stąd. Odpowiedź: A. Twoje uwagi.\nPodobne 2 równości można otrzymać dla pozostałych par punktów styczności (tj. dla K i M oraz dla L i M, gdzie M jest punktem styczności na odcinku BC). gaga: Witam można tak: wprowadź oznaczenia: IKBI = IBMI= x , IAKI= IALI= y , IICMI=ILCI= z bo trójkąty są parami przystające Δ BKO przystaje do...\nWymiar - przekrój wzdłużny (długość spoiny). Znaki dodatkowe: np. określenie lica spoiny. Sposób oznaczenia metod kontroli jakości spoiny na rysunku. Kiedy wymagana jest specjalna kontrola nieniszcząca spoiny, niezbędne jest naniesienie tej informacji do opisu spoiny na rysunku.\nDługość odcinka to część prostej zawarta pomiędzy dwoma jej punktami z tymi punktami włącznie. Odcinek w całości zawiera się wewnątrz tej prostej. Jak widać na poniższym rysunku wypełnione kółeczka (tzw. nulki) symbolizują punkty na końcach odcinka i na początku półprostej, które także do...\nPrzedstawione na rysunku trójkąty i są podobne. Bok trójkąta ma. Własności figur płaskich kl.6 - zadania podstawowe.\nLokalizacja: Ełk. Podziękował: 2 razy. Oblicz długość odcinka x, uwzględniając dane na rysunku.\nTrójkąty przystające i podobne - jaka jest między nimi różnica? Przykład: Sprawdź, czy poniższe trójkąty są podobne. Skorzystamy z cechy podobieństwa bok-bok-bok. Odpowiedź: Długość odcinka $CE$ wynosi 12.\nDługość łuku. Pole wycinka. Zadanie 1. Oblicz długości łuków oraz pola zakreskowanych figur: Rozwiązanie. Pogłębiaj wiedzę w temacie: Długość łuku. Pole wycinka. Zobacz podobne opracowania.\nObliczymy długość promienia okręgu opisanego na tym trójkącie oraz długość promienia okręgu wpisanego w ten trójkąt. Ponieważ trójkąt jest prostokątny, to środek okręgu na nim opisanego jest środkiem przeciwprostokątnej. Z twierdzenia Pitagorasa.\nNa mocy jakiej cechy są przystające dwa trójkąty? Które z trójkątów przedstawionych na rysunku są przystające? Przyjmij, że bok kratki ma długość. Przekątne rombu mają długości Oblicz długość boku tego rombu. Przekątne rombu dzielą go na cztery przystające trójkąty. 7.4 Trójkąty podobne.\nTrójkąt równoramienny to taki trójkąt, w którym dwa boki mają jednakową długość.W trójkącie równoramiennym kąty przy podstawie mają taką samą miarę. Na poniższym rysunku przedstawiono trójkąt równoramienny o bokach a,b,b i wysokości h\nKurs rysunku i malarstwa klasycznego w okresie roku szkolnego kierowany jest do nastolatków, młodzieży licealnej, studentów oraz osób dorosłych. Prowadzimy zajęcia dla kandydatów na wyższe uczelnie, liceów plastycznych i hobbystów.\nAbout trójkąty na rysunku są podobne jaką długość ma odcinek x


Powrót Rogatego – recenzja komiksu „Hellboy. Tom 1: Nasienie zniszczenia. Obudzić diabła” i „Hellboy. Tom 2: Spętana trumna. Prawa ręka zniszczenia” – Szuflada.net\nTrudno dziś mówić o „Hellboyu” jedynie jako o dziele należącym do ścisłego kanonu komiksu amerykańskiego. Wykreowana przez Mike’a Mignolę w 1994 roku postać czerwonoskórego diabła stała się z czasem jedną z ikon popkultury, znakiem towarowym obecnym na T-shirtach, kubkach, plakatach i w sklepach z zabawkami. Pomimo lat, które minęły od debiutu Hellboya, komiksy z nim w roli głównej wciąż zachowują świeżość. Tym bardziej więc cieszy decyzja Egmontu o kolejnym wznowieniu albumów. Tym razem w wersji „Library” w pięknej, czarnej oprawie, zawierającej po dwa tomy wydań oryginalnych.\nNowe wydanie zapoczątkowane zostało w listopadzie ubiegłego roku. Zebrane w nim „Obudzić diabła” i „Prawa ręka zniszczenia” to dwie dłuższe opowieści przedstawiające origin Hellboya oraz dalsze, wynikające z rytuału przyzwania rogatego bohatera, perypetie grupy z Biura Badań Paranormalnych i Obrony. Mignola, mimo że historię swego najsłynniejszego bohatera tworzył niemal na bieżąco, zbudował tu dość poukładaną mitologię i poprowadził akcję w konkretnym kierunku. Już w pierwszych tomach bowiem pojawiają się echa wielkich wydarzeń, których głównym aktorem ma być właśnie Hellboy.\nTom drugi z kolei niesie ze sobą nieco oddechu, choć w dalszym ciągu główny bohater nie ma lekkiego życia. Zarówno „Spętana trumna”, jak i „Prawie kolos” to zbiory krótszych opowieści ze świata Hellboya, które w dodatku poukładane są niechronologicznie i niejednokrotnie odwołują się do przeszłych wydarzeń lub też zapowiadają te, które dopiero nadejdą. Mignola ujawnia się tu jako mistrz krótkich historii, formy, do której – co sam przyznaje – ma największy sentyment. I jest w tym dużo prawdy. Mignola musiał naprawdę świetnie się bawić podczas wymyślania kolejnych fabuł wypełnionych coraz to dziwniejszymi potworami.\n„Hellboy” bowiem bierze to, co najlepsze, z całego nurtu wiktoriańskiej powieści grozy, dokłada po trochę z każdej mitologii i jakby jeszcze było mało, dorzuca nazistów parających się okultyzmem. Całość spięta jest klimatycznymi pracami Mignoli, który świetnie operuje cieniami i dzięki stosowanym uproszczeniom potrafi wydobyć na pierwszy plan kwintesencję kadru – ruch, postać czy ważny rekwizyt. Mignola doczekał się zresztą licznych naśladowców, którzy także wydają się rozumieć jego filozofię – mniej znaczy więcej.\nHellboy. Tom 1: Nasienie zniszczenia. Obudzić diabła\nKolor: Matt Hollingsworth, James Sinclair, Mark Chiarello\nPublicystyka: Robert Bloch, Alan Moore, Mike Mignola\nTłumaczenie: Miłosz Brzeziński, Tomasz Sidorkiewicz\nHellboy. Tom 2: Spętana trumna. Prawa ręka zniszczenia\nOtagowane jako : Dark HorseEgmontHellboykomiksMike Mignola\nPoprzedni artykuł Poprzedni wpis: Na Pograniczu światów rodzą się nieskończone możliwości, czyli „In Other Lands” Sarah Rees Brennan\nNastępny artykuł Następny wpis: O jednej takiej, co ukradła księżyc, czyli „Moon Knight. Z martwych powstaną”