Bakki Shower czy złoze ruchome Hel-X ? - (PFMKK) POLSKIE FORUM MIŁOŚNIKÓW KARPI KOI\nBakki Shower czy złoze ruchome Hel-X ?\nMam miejsce na dostawienie komory filtracyjnej obok mauzera.\nChce wykorzystać posiadany zbiornik na odpady i teraz pytanie: zrobić w nim złoże ruchome z Hel-X'em czy bakki shower?\nKtóra opcja będzie bardziej wydajna biologicznie? ile Helixa dać na +/- 100l wody\nPopełniłem błąd przy projektowaniu mauzera, zasila go pompa 12tys l/h rura fi75, spadek grawitacyjny do kaskady również rurą fi75, która niestety nie odbiera całej wody, dlatego zrobiłem z boku dodatkowy przelew fi50 i nadmiar wody przechodzi przez mini złoże roślinne.\nWłaśnie ten przelew chciał bym wykorzystać do zasilenia dodatkowego złoża, średnice zwiększę do fi75 ponieważ mam za duży przepływ na kaskadzie co generuje uciążliwy hałas\n11 miesiąc 4 tygodni temu\t#8304 napisał Miesza\nNajefektywniej ten kosz będzie działał jako bakki, zasypany na twardo HELX 17KLL\nTo ostatnio bardzo modna i skuteczna metoda filtracji, zasypuje się na twardo takie duże okrągłe zbiorniki ze spawanego PE\nZbiornik przykryty jest pokrywką z nawierconymi otworami tak by woda rozsączała się po całym złożu.\nOd góry podajesz wodę która będzie się przesączała przez cały HELX i grawitacyjnie spadała na dno kosz, a tam musisz zrobić wylot tak co najmniej 63mm.\nTu masz kilka filmów z takim systemem byś widział wizualnie jak to wygląda\n11 miesiąc 4 tygodni temu\t#8305 napisał KOImark\nCzyli maksymalna prostota? na dole odpływ -> nad nim ruszt -> później biobale/helixy itp -> na górze ruszt zapewniający równomierne pokrycie złoża wodą, a napływ wody ustalony tak aby nie stagnowała tylko od razu wypływała ze złoża ?\n11 miesiąc 3 tygodni temu\t#8306 napisał Miesza\nNa górze nie ruszt tylko pokrywa która ma nawiercone otworki, tam by zapewnić spadanie wody po całym złożu.\nBiobale się nie nadają bo mają za małą powierzchnie czynną, musisz ten kosz wykorzystać na maxa, więc zasyp go np HELX 13KLL+\nTego zdania nie bardzo rozumiem\nMiesza napisał: na górze a napływ wody ustalony tak aby nie stagnowała tylko od razu wypływała ze złoża ?\n11 miesiąc 3 tygodni temu\t#8307 napisał KOImark


Paco Rabanne Calandre Woda toaletowa – AlePerfumeria\nPaco Rabanne Calandre Woda toaletowa\nPromocja195,00 zł182,95 zł\nCalandre to kwiatowo-aldehydowa woda toaletowa dla kobiet. Została stworzona z myślą o silnych, odważnych i niezależnych kobietach. Ten klasyczny, ponadczasowy zapach przypadnie do gustu dojrzałym i pewnym siebie Paniom. Calandre to idealna propozycja na jesienno-zimowe dni i wieczory.\nNuta głowybergamotka, nuty zielone, aldehydy\nNuta sercajaśmin, korzeń irysa, konwalia, geranium, róża\nNuta bazowapiżmo, żywica bursztynowa, drzewo sandałowe, wetyweria, mech dębowy


DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie - ogłoszenia Domy do sprzedan...\nDOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie\nRokitno - Dodane przez edytazamo (osoba prywatna) - 5 miesięcy temu\nCena: 350 000 zł (do negocjacji) Powierzchnia\nPełna treść ogłoszenia DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie\nDom położony na działce o powierzchni 2900m 2 w miejscowości Rokitno w odległości 13km od Międzyrzecza , 12km od Skwierzyny. Powierzchnia użytkowa domu wynosi ok.200m2 , w jej skład wchodzi: 6 pokoi, 2 kuchnie, 3 łazienki, korytarz, przedpokój. Istnieje możliwość adaptacji poddasza. Budynek kryty dachówką zakładkową cementową. Woda z wodociągu. Ścieki odprowadzane do kanalizacji. Ogrzewanie z dwóch pieców CO w dwóch piwnicach. Ciepła woda z bojlera elektrycznego. Budynek częściowo podpiwniczony. Na działce usytuowane są także 3 budynki gospodarcze o powierzchniach odpowiednio 120m2, 120m2 i 180m2. Budynki gospodarcze murowane kryte dachówką w bardzo dobrym staniem. Oprócz tego na działce znajduje się drewniana wiata i 2 garaże. Dom z powodzeniem można podzielić na 2 niezależne mieszkania (posiada 2 osobne wejścia, 2 osobne piwnice, osobne piece CO, oraz osobne kuchnie i łazienki). Dom w większej części wyremontowany. Jedna część domu posiada podłogi pokryte płytkami i panelami oraz kuchnie i łazienkę po remoncie natomiast druga część domu posiada podłogi pokryte wykładziną PCV. Obie części domu posiadają okna PCV.\nDobra lokalizacja na prowadzenie działalności agroturystycznej. W pobliżu znajduje się jezioro oraz las. Posesja położona w spokojnej okolicy, graniczy z Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie. Istnieje także możliwość kupna sąsiadującej działki budowlanej o powierzchni 1300m2 . Działka w pełni uzbrojona (woda, prąd, kanalizacja) oraz w pełni ogrodzona.\nTelefon kontaktowy: 518645666\nZobacz inne ogłoszenia edytazamo (1)\nProfil założony około 2 i pół roku temu Zapytaj o ogłoszenie - DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie ,350 000 zł (do negocjacji) Twój e-mailWiadomośćJestem zainteresowany/a ogloszeniem DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w RokitnieKupuj bezpiecznie!\nData dodania: 17.09.2016.r 12:23\nID ogłoszenia: 127/24330\nLiczba odsłon: 4885\nPodziel się ogłoszeniem DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie na Twitter\nPodziel się ogłoszeniem DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie na Wykop\nPodziel się ogłoszeniem DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie na Blip\nPodziel się ogłoszeniem DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie na Pinterest\nWyślij treść "DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie" na maila\nWydrukuj ogłoszenie "DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie"\nŚRÓDMIEŚCIE sprzedam dom wolnostojący - 460000zł460 000 złDomy do sprzedania Gorzów Wielkopolski\nSprzedam nowy dom pod Pniewami459 000 zł (do negocjacji) Domy do sprzedania Pniewy\nUrocza rezydencja, dworek-Wielkopolski Park NarodowyKontaktDomy do sprzedania Górka\nPrzeźmierowo ul. Słowicza środkowy segment szeregowca550 000 złDomy do sprzedania Przeźmierowo\nDom w Mosinie sprzedam580 000 zł (do negocjacji) Domy do sprzedania Mosina\nZajazd SprzedamKontaktDomy do sprzedania Poznań\nPosiadłość nad morzem, agroturystyka, 3 km od plaży w Wiciu650 000 złDomy do sprzedania Poznań\nZAJAZD Z HOTELEM W UZDROWISKU UNIEJÓW2 000 000 zł (do negocjacji) Domy do sprzedania Poznań\nsprzedam dom270 000 zł (do negocjacji) Domy do sprzedania Poznań\nDom 95 m2, Wyrzeka, podpiwniczony ze strychem i budynkami gospodarczymi299 000 zł (do negocjacji) Domy do sprzedania Wyrzeka\nSprzedam dom wolnostojący Stargard420 000 zł (do negocjacji) Domy do sprzedania Stargard Szczeciński\nDOM W STANIE DEWELOPERSKIM W SPOKOJNEJ OKOLICY269 000 złDomy do sprzedania Śrem\n» Wszystkie podobne ogłoszenia do DOM z budynkami gospodarczymi i ogrodem w Rokitnie\nMieszkania do sprzedania Mieszkania do wynajęcia Pokoje do wynajęcia Działki do sprzedania Działki do wynajęcia Domy do sprzedania Domy do wynajęcia Biura do sprzedania Biura do wynajęcia Projekty domów Garaże Parkingi Usługi Domy do sprzedania Międzyrzecz


Bejsment - Stara waśń\nJune 17, 2015 , 08:55am\nObecny kamień nagrobny na mogile zamordowanych Donnellych\nSpokojne, wymuskane, przyjazne odwiedzającym miasteczka rozsiane w południowym Ontario kryją czasem, obok opiewanych uroków, ponure, niechętnie ujawniane tajemnice. Choć te ostatnie również przysparzają im sławy i turystów, lokalni mieszkańcy niechętnie o nich mówią.\nTak jak w Lucan. Jest to poniekąd zrozumiałe. Od ubiegłego stulecia niewiele tu przybyło nowych rodzin. Większość stanowią skoligaceni często ze sobą potomkowie pierwszych osadników i nie można mieć im za złe, że nie chcą wracać pamięcią do grzechów swoich przodków i odgrzebywać starych waśni. O niektórych sprawach lepiej zapomnieć. Powracanie do nich nic nie pomoże – co najwyżej wskrzesi animozje wśród żywych, a zmarłym zmąci spokój wiekuisty. Poza tym zaś… Niech licho śpi.\nCzy jednak śpi? Mimo uporczywego milczenia, wszyscy wiedzą, że dom przy Roman Line, bocznej drodze, odchodzącej od “4” przy kościele św. Patryka, to dom nawiedzany. Zbudowano go w miejscu dawnego, z którego zgliszczy wydobyto niegdyś cztery zwęglone ciała. Przez długi czas stał pusty, aż wreszcie nabył go emerytowany nauczyciel, Robert Salts. W domu tym, jak twierdzi pan Salts, NIGDY NIE JESTEŚ SAM (J. Robert Salts; “You are Never Alone” (Our Life on the Donnelly Homestead)” Rezydują w nim, pospołu z nim i jego rodziną, cienie zmarłych gwałtowną śmiercią Czarnych Donnellych.\n3. lutego 1880 r. pięciu członków cieszącej się złą sławą niebezpiecznych zabijaków i gwałtowników irlandzkiej rodziny Donnellych, którzy osiedli w okolicy ontaryjskiego London, zostało zlinczowanych we własnym domu na farmie. Namiętności pochłaniające lokalną społeczność ożywiły odwieczne waśnie rodowe i religijne ze Starego Kraju. Obudzone nienawiści szybko przybierały na sile. Ich punktem kulminacyjnym było bestialskie zgładzenie Donnellych i puszczenie z dymem ich domostwa, za które, w obawie przed zemstą kryjących się za tym ludzi i organizacji, nie skazano żadnego z rozpoznanych zabójców.\nPierwotny obelisk na grobie Donnellych, który usunięto w 1964 r.\nOd blisko 120 lat śmierć “Czarnych Donnellych” wzbudza kontrowersje. Jedni uważają, że spotkało ich to, na co w pełni zasłużyli, inni zaś widzą w nich ofiary, których śmierć nigdy nie została pomszczona, bo, chociaż naoczni świadkowie zidentyfikowali sprawców i bezbłędnie wskazali ich w sądzie, sędziowie przysięgli uniewinnili wszystkich podejrzanych w obawie przed zemstą ich krewnych i sympatyków. Sprawę, określoną mianem “horroru w Biddulph”, odłożono do akt zbrodni niewyjaśnionych i wciągnięto ją do rejestru Canadian Mysteries. Wedle prawideł, zamknięte akta powinien pokryć kurz, a pamięć o tragicznych wydarzeniach zatrzeć kojąco działający czas. Jednakże w tym przypadku czas nie przyniósł zapomnienia – sprawa ta jest wciąż żywa.\nBrutalny mord popełniony na farmerze Jamesie Donnellym i czterech członkach jego rodziny w gminie Biddulph w pobliżu Lucan do dziś nie daje spokoju kryminologom i fascynuje opinię publiczną, pobudzając ją do wciąż nowych spekulacji. Historię tej krwawej zbrodni opowiedziano tak wiele razy, że stała się legendą, zaś fakty spoczęły głęboko na jej dnie i, mimo licznych usiłowań, trudno dziś wydobyć je na powierzchnię, tym bardziej, że jedyne Źródło informacji stanowią sprawozdania prasowe z rozpraw sądowych przeciwko sześciu osobom podejrzanym o popełnienie tego czynu, które odbyły się w London w listopadzie 1880 i w styczniu 1881 roku. Zabicie pięciu członków rodziny irlandzkich osadników nosiło wszelkie znamiona porachunków klanowych i vendetty obcych zachodniemu światu i, poza opisywanym wypadkiem, nie notowanych w Ameryce Północnej do obecnych czasów. Już wcześniej zdarzały się wprawdzie w południowo-zachodnim Ontario masowe morderstwa – czterdzieści lat wcześniej mieszkańcy London byli nawet świadkami publicznej egzekucji Henry’ego Sovereigna, który w napadzie furii zabił żonę i pięcioro dzieci – ale zazwyczaj są one dokonywane na ślepo, pod wpływem chwili, przez szaleńców lub maniaków. Mordercy rodziny Donnellych nie należeli do nich w żadnym wypadku. Rekrutowali się spośród zamożnych farmerów, szanowanych przedsiębiorców, właścicieli zakładów rzemieślniczych i oficjalnych stróżów porządku publicznego. Co więcej, nie dokonali krwawego dzieła w momencie chwilowego uniesienia, lecz na zimno, z premedytacją, rozwagą i okrucieństwem, w imię prawa, porządku i swoiście pojmowanego dobra Kościoła Rzymsko-Katolickiego, działając z ramienia samozwańczego Komitetu Czuwających, zawiązanego w ramach Stowarzyszenia Pokoju.\nWieść o tym wydarzeniu zelektryzowała prasę całego kontynentu. Jeszcze nie ostygły popioły domu Donnellych, a już reporterzy ze Stanów Zjednoczonych i całej Kanady z hałasem dobijali się o pokoje hotelowe w Lucan i pobliskim London. “Społeczność jest przepełniona grozą i do głębi wstrząśnięta przypadkiem krwawego linczu – bo bez wątpienia taka jest natura makabrycznej zbrodni, której dokonano w Biddulph, chociaż wplata się w nią coś z dawnych waśni w Tipperary. Pamiętamy, jak ujrzawszy okoliczne wzgórza, pewien Irlandczyk zakrzyknął z radością: “Oto nasze Tipperary, barwione błękitem Tipperary.” – pisał torontoński “The Bystander”.\nHrabstwo Tipperary jest jednym z tych, które razem tworzą prowincję Munster w Południowej Irlandii, od dawna będącą kolebką przemocy i sceną częstych zamieszek. Początkową przyczyną toczącej tamtejsze społeczeństwo choroby zwanej ogólnie “tipperarską waśnią” były różnice religijne, zrodzone w czasach, gdy w północnej części gminy, zamieszkanej prawie wyłącznie przez ludność wyznania rzymsko-katolickiego, powstała kolonia niemieckich i francuskich protestantów. Wówczas, jak powiedział pewien osiemnastowieczny pisarz, “religijna nietolerancja dodała nowego bodŹca zatargom, które zapoczątkowała bieda.” Od roku 1695 do podpisania w roku 1829 Aktu Wyzwolenia, rzymsko-katolicka irlandzka większość żyła w ucisku, pod jarzmem narzuconych siłą praw, praktycznie czyniących ją poddaną protestanckiej mniejszości. Nigdzie indziej w Irlandii los bezrolnego wieśniaka wyznania katolickiego nie był gorszy niż w żyznym, “mlekiem i miodem płynącym” hrabstwie Tipperary.\nZdjecie ślubne Jamesa i Johanny\nKiedy 5 czerwca 1832 r. zawisł na szubienicy Jonathan Sovereen, jego przyjaciel napisał do mieszkającego w Tipperary Dona Donnelly list, namawiając go usilnie do sprzedania małego gospodarstwa i przyjazdu do Kanady. Gorąco namawiał go również do wyjazdu jego 16 – letni syn, James, ale pięćdziesięcioletni wówczas Don i jego żona nie zdecydowali się na opuszczenie rodzinnych stron. Uczynił to póżniej młody James. W 1841 r., mając 25 lat, poślubił niezbyt urodziwą, lecz gospodarną Johannę Foly. W rok później urodziła ona James’a Juniora, a w styczniu 1845 r. przyszedł na świat ich drugi z kolei syn, William. Ponieważ urodził się ze zdeformowaną stopą, nazwano go potem “Willem Kuternogą”, a jego wrogowie utrzymywali, iż miał konszachty z szatanem.\nWiosną 1845 r. rodzina Donnellych wyemigrowała z Tipperary do Kanady i przybyła do London w Ontario, gdzie Jamesowi udało się znaleźć pracę. W maju 1847 r. przenieśli się oni pod Lucan i osiedli na ziemi nadawanej w tym czasie przez gubernatora Kanady Górnej napływającym imigrantom. Po uzyskaniu pisemnej zgody, wznieśli na przyznanej im w gminie Biddulph działce dom z bali.\nWe wrześniu tego samego roku urodził im się trzeci syn – John, a w czasie następnych ośmiu lat przyszło na świat czterech następnych – Patrick, Michael, Robert i Thomas. Ostatnim dzieckiem była jedyna ich córka, Jennie.\nFama głosi, że 33-letnia kariera Donnellych w Kanadzie naznaczona była zbrodnią i występkiem. Oskarżano ich o zabójstwa, rozboje na drogach, podpalenia, napady, okaleczanie ludzi i zwierząt i barbarzyństwo dorównujące średniowiecznemu. W ciągu 25 lat swojego życia Thomas był pięciokrotnie aresztowany za awanturnictwo, kradzieże i podpalenia oraz oskarżony o usiłowanie morderstwa. Spędził w więzieniu 7 lat. W sumie pięciu z rodziny Donnellych stanęło przed sądem i ukaranych zostało pozbawieniem wolności.\nIch jedyna siostra, Jennie, poślubiła Jamesa Currie z St. Thomas i zamieszkała z mężem w jego rodzinnym miasteczku. Z małżeństwa tego urodziło się dwanaścioro dzieci. Robert pojął za żonę siostrę szwagra, Annie Currie. James Junior i Thomas pozostali bezżenni. Will Kuternoga, uchodzący powszechnie za najmądrzejszego i najbardziej przebiegłego z braci, ożenił się z Norą Kennedy z Lucan i osiadł w sąsiednim Whalen Corners. Jego to głowy najbardziej pożądali “Czujni” ze Stowarzyszenia Pokoju w dniu samosądu.\nW gminie Biddulph często dochodziło do awantur i burd. W 1818 r. wyemigrowało do Kanady 65 rodzin anglo-irlandzkich, w większości protestanckich, i z pomocą Towarzystwa Przyjaciół stworzyły tu one pierwszą osadę. W połowie lat 30. dziewiętnastego stulecia trwający w Irlandii ucisk i magnes w postaci taniej ziemi sprawiły, że przyciągnęli do Kanady katolicy z Tipperary. Część z nich zatrzymała się i na zawsze pozostała w Quebecu lub wschodnim Ontario, lecz wielu przewędrowało połowę kontynentu, by u kresu wędrówki trafić w sąsiedztwo sadyb swoich odwiecznych wrogów, przypomnieć sobie dawne krzywdy i w nowym miejscu wskrzesić starą waśń. W połowie lat 40. społeczność Biddulph była mieszanką wybuchową i tlił się już lont. W miejscowych tawernach sypały się wzajemne obelgi i nierzadko dochodziło do rękoczynów. Życie na otoczonych pustkowiem farmach było ciężkie i pozbawione atrakcji – bójka w barze czy na rozstaju przerywała monotonię. W grudniu 1845 r. przemoc przybrała jednak określone kształty i w miesiąc póżniej “The London Times” doniósł, że “na skutek różnic oraz narosłych animozji wrogie sobie strony zgromadziły się w Bee na terenie Biddulph, po czym uderzyły na siebie, staczając krwawą bitwę. Kiedy członkowie jednej grupy wycofali się i powracali do domu, drudzy, przygotowawszy uprzednio broń, napadli na nich w lesie i pobili ich bezlitośnie, zabijając jedną osobę i ciężko raniąc dwie inne. Sprawcy zabójstwa udało się zbiec.”\nNiegdyś, w dalekiej rodzinnej Irlandii, powstało sekretne Stowarzyszenie Wstęgi (wstęgi symbolizowały przyświecające Stowarzyszeniu cele – zielona oznaczała: za Irlandię i przyjaciół, czerwona – zemstę i krew.) Jego członkowie, zwani od koloru przywdziewanych koszul Whiteboys, jako pierwsi sprzeciwiali się klasie posiadaczy ziemskich, dzierżawiących należące do nich ziemie. Nabrawszy z upływem czasu śmiałości, zaczęli terroryzować protestanckich sąsiadów – potomków niemieckich luteran i francuskich hugenotów sprowadzonych przez Cromwella. Najgorętszą jednakże nienawiścią pałali oni do katolickich współwyznawców utrzymujących stosunki z innowiercami lub zachowujących neutralność i odmawiających poparcia Stowarzyszeniu. Wyłamujących się uważano za zdrajców i groziły im okrutne kary – od okaleczania inwentarza, przez podpalenie domu, po wrzucenie do studni albo zaduszenie. Obok nich istniała w Tipperary inna grupa katolików, którzy nie tylko odmawiali przyłączenia się do Stowarzyszenia i udziału w akcjach Whiteboys, ale otwarcie sprzeciwiali się stosowanym przez nich metodom. Utrzymywali oni kontakt z protestantami i “Pomarańczowymi”, a zdarzało się nawet, że zeznawali przeciwko członkom tajnej organizacji. Do grupy tej należały najstarsze i najbardziej poważane rodziny w Tipperary – między innymi stary ród Donnellych – znane w Biddulph jako Czarne Stopy (Blackfeet). Przeszczepiony na kanadyjski grunt podział sprawił, że gmina stała się garncem wypełnionym kipiącą nienawiścią. “Czarnym Stopom nie podaj wody!” – wypisywano na tablicach i murach. Niedługo potem sięgnięto po wzorce z dawnych porachunków w Tipperary – tradycję zemst rodowych i klanowych z pokolenia na pokolenie domagających się ofiar.\n“Stawiał się będę bezzwłocznie i regularnie na każde wezwanie, o jakiejkolwiek godzinie, we dnie, czy w nocy, by wykonać niezawodnie i bez pytania wszystkie rozkazy wydane przez przywódców…” – brzmiał punkt trzeci przysięgi składanej przez członków Komtetu Czuwających. “Czy to na jarmarku, czy targu, w mieście, czy na wsi, pierwszeństwo w interesach będę dawał popierającym naszą narodową sprawę i nie będę wchodził w żadne układy z protestantem ani heretykiem, przede wszystkim zaś Pomarańczowym (anglikaninem), jeśli tylko będę mógł załatwić sprawę z wyznawcą mojej wiary…” – mówił punkt piąty. Pozostałe klauzule dotyczyły podobnych zobowiązań, jednocześnie strasząc surowymi karami za uchybienia i nieprzestrzeganie przysięgi.\nWilliam Donnelly zwany Kuternogą\nRodzina Donnellych nigdy nie nawiązywała łatwo przyjaźni. Chadzali własnymi ścieżkami i z reguły polegali sami na sobie. To spowodowało, że odsunięto się od nich i sąsiedzi trzymali się od nich z daleka. Nieprzyjaźnie do nich nastawieni mówili o nich “czarni Irlandczycy” – “czarni od środka do wierzchu”. Był to osąd wypływający z uprzedzenia. Wielu ludzi wspominało później ich pracowitość, dobroć i uczynność, a przy tym zmysł humoru i pogodę ducha. Tę jednak stronę ukazywali tylko nielicznym bliskim przyjaciołom. Przylgnęła jednak do nich zła reputacja i powszechnie uważano, że, czy to o ziemię, czy o interesy, konie, bydło, pieniądze, czy też urażoną dumę, zawsze znajdowali pretekst do zwady i bitki. Należeli do biednych, lecz dumnych Blackfeet, którzy już w Tipperary z góry traktowali zarówno rzymsko-katolickich, jak protestanckich przekupniów i nie podporządkowywali się nakazom tajnego sprzysiężenia Whiteboys. Dla podkreślenia swego stanowiska, wkrótce po przybyciu do Biddulph James zapisał się do parafii anglikańskiego kościoła pod wezwaniem swego patrona, a, chcąc ugasić pragnienie, wstępował czasem do prowadzonej przez protestantów gospody. Tego nie można było wybaczyć.\nRód Donnellych z pewnością nie był bez skazy. Nie stronili oni od trunków i zdarzało im się popełniać bezprawne, a nawet brutalne czyny. Równie pewne jest jednak to, że nie popełnili wielu przestępstw, o które ich oskarżano, ponieważ nie byliby w stanie ich popełnić, ale Komitet Czujnych potrafił zawsze przedstawić świadków oskarżenia. Wszystkich młodszych braci, z wyjątkiem Roberta, postawiono przed sądem. “KU KLUX KLAN Północy” – pisała o nich wiktoriańska prasa, donosząc szczegółowo o kolejnych punktach oskarżenia – usiłowaniu zabójstwa, podpaleniach, rozbojach i strzelaninach. Nagłówkiem “KU KLUX KLAN w Lucan” opatrzony był także artykuł w “The London Free Press”, traktujący o “królestwie terroru” – podlondońskiej gminie Biddulph: “Ostatniej nocy, we wtorek, 22 maja ’77, trzy konie należące do Williama Walkera zarżnięte zostały na pastwisku Tima Careya. Dwa z nich znaleziono martwe, trzeciego dobito strzałem.\nW czwartek, 24 maja ’77, około godz. 12.15 w nocy podłożono ogień pod budynek Goodacre za zakładem fotografa. Dzięki łasce Opatrzności ogień w porę dostrzeżono i obyło się bez większych strat…” – donosiły lokalne gazety. Sprawców nie udało się, co prawda, schwytać, a w całej gminie krzewiło się bujnie bezprawie i co dzień niemal miały miejsce różnorakie przestępstwa, ale tak się utarło, że cokolwiek złego się stało, oskarżycielskim palcem wskazywano na Donnellych. Proces ciągnął się ponad tydzień i zapadły wyroki skazujące, lecz kary wymierzone Donnellym przez sąd nie usatysfakcjonowały “Czujnych”.\nW niedzielny poranek 1. lutego 1880 roku, Roman Line płynął długi strumień wiernych, jadących wozami i bryczkami na mszę do kościoła św. Patryka. Ojciec John Connolly kolejny raz wypowiedział z kazalnicy ostre słowa przeciwko grabieżom i wszystkim złym czynom popełnianym w jego parafii, wyrażając przy tym nadzieję, że złoczyńcy trafią w ręce sprawiedliwości i dzięki temu odmienią swoje postępowanie. Część zebranych westchnęła za proboszczem “Amen”, inni wszakże zinterpretowali użyte przez niego słowo “złoczyńcy” po swojemu, a dla nich oznaczało ono ród Czarnych Donnellych.\nPo mszy parafianie w ciszy i skupieniu odjechali do domów. Jeśli nawet toczyły się jakiekolwiek rozmowy na temat Donnellych, odbywały się one w czterech ścianach i ściszonym głosem. Podczas kazania nazwisko Donnelly nie padło wprawdzie ani razu, niemniej wielu nie miało cienia wątpliwości co do tego, że, mówiąc o lokalnych “złoczyńcach”, ksiądz właśnie ich miał na myśli.\nKiedy owej nocy zegary w zaryglowanych domach przy Rzymskiej Drodze wybiły północ, czterech Donnellych i bawiąca u nich z wizytą kuzynka z Irlandii, 21-letnia Bridget, mieli przed sobą 48 godzin życia.\nW ostatnim dniu swojego życia James Donnelly zaprzągł klacz i pojechał do Lucan poczynić zakupy. Towarzyszył mu jego najmłodszy syn, 25-letni Tom. Nazajutrz rano całą rodziną mieli się stawić w Granton, w sprawie nowych oskarżeń, które przeciwko nim wystosowano. Autorem oskarżeń przeciwko członkom rodziny Donnellych i sprawcą ich najnowszych nieszczęść był konstabl Jim Carroll. Być może spotkali się nawet po drodze i powiedział on coś Jamesowi, lub James miał jakieś wewnętrzne przeczucie, bo, jeden z subiektów opowiedział później reporterom, że kiedy zapytał go: “Płacisz gotówką, czy bierzesz na kredyt?”, stary farmer odrzekł: “Weź lepiej portret królowej (pieniądze), chłopcze, bo wkrótce może mnie już nie być…”\nW drodze powrotnej wstąpili do przyjaciół o nazwisku O’Connor. Ich syn, Johnnie, był jeszcze dzieckiem, ale miał dobrą rękę do zwierząt, a w czasie przesłuchania w Granton ktoś musiał zająć się inwentarzem. Dzięki jego świadectwu, dowiedziano się później, co działo się na farmie Donnellych między godziną 5.00 po południu a północą 3 lutego i w kronikach historycznych znajduje się notatka, sporządzona na podstawie jego zeznań sądowych. Została ona także opublikowana w 1880 r. w “The London Free Press”.\nPo powrocie mężczyźni wyprzęgli konia i zabawili chwilę w obejściu, a kobiety szykowały wieczerzę. Po kolacji siedzieli jeszcze trochę przy stole, jedząc jabłka przyniesione przez Bridget. Około 21:30 James zawyrokował, że pora udać się na spoczynek. Ukląkł, odmówił pacierze i ułożył się do snu. Dom był niewielki, więc spano po dwoje. Johnnie miał dzielić łóżko z gospodarzem. Po północy obudził go James, zrywając się gwałtownie z pościeli. W pokoju stał Jim Carroll, miejscowy stróż porządku i domniemany przywódca Stowarzyszenia Pokoju. Johnnie znał Carrolla doskonale i natychmiast go rozpoznał. W chwilę potem usłyszał słowa Donnelly’ego zwrócone do konstabla: “Potrzymaj świecę! Muszę się odziać.” Zapytany o powód nocnej wizyty, Carroll odparł, iż przybywa w sprawie nowego zarzutu. W czasie tej wymiany słów stary Donnelly po omacku szukał kubraka. Zawołał w końcu na bratanicę, żeby przyszła i rozpaliła ogień. Zeszła na dół z sypialni i do spółki z Tomem zajęli się rozniecaniem ognia. Kiedy James wszedł do kuchni, Tom natychmiast zauważył, że ojciec ma ręce skute kajdankami. Carroll wkroczył tuż za nim. “Przeczytaj nakaz aresztowania!” – zażądał Tom. Nie zdążył jeszcze dokończyć zdania, kiedy rozpętało się piekło. Na jakiś znak dany przez Carrolla pchnięte silnie od zewnątrz drzwi rozwarły się na oścież i do środka wpadła zgraja rozwścieczonych mężczyzn, uzbrojonych w drewniane maczugi, kije, łopaty i inne narzędzia używane na farmie. Otoczyli przerażoną rodzinę i rozpoczęła się masakra. Bito z furią, żeby zabić, nie patrząc na wiek i płeć.\n4. lutego 1880 wszyscy Donnelly musieli umrzeć.\n“Myślę, że mężczyzn, którzy wtargnęli do domu było około dwudziestu. Nie wiem, ilu przybyło później – wciąż leżałem zagrzebany w pościeli…” – zeznawał później Johnnie na sali sądowej. “Potem wyskoczyłem spod prześcieradeł i wlazłem pod łóżko, skąd mogłem wszystko widzieć.” Z miejsca swego ukrycia zobaczył Bridget uciekającą po schodach na górę. Nie widząc nikogo w pobliżu, opuścił kryjówkę i pobiegł za nią, chcąc ją ratować, ale ogarnięta paniką dziewczyna schroniła się w sypialni, zatrzaskując przed nim drzwi. Korzystając z tego, że napastnicy zajęci byli w kuchni dobijaniem ofiar, czym prędzej przemknął się z powrotem do pokoju na dole i wcisnął między łóżko a kosz z bielizną. Gdy uporano się z Jamesem, Johanną i Tomem, ktoś zapytał, gdzie jest dziewczyna, po czym kilkunastu mężczyzn pobiegło na górę. Nie doszły go żadne odgłosy walki, ale po paru minutach usłyszał czyjś głos, oznajmiający, że “dziewczyna jest już wolna od ziemskich trosk”. W chwilę później zaczęto oblewać łóżka naftą. Trzęsąc się z przerażenia i modląc, by go nie dostrzeżono, mimo szybko rozprzestrzeniających się płomieni czekał, aż wszyscy odjadą. Wyszedłszy z kryjówki, ujrzał makabryczny widok. Na podłodze w saloniku i w kuchni leżały zmasakrowane, ociekające krwią ciała. Wydawało mu się, że Tom i Johanna jeszcze oddychali, ale był zbyt przerażony, by podejść i sprawdzić. Przejęty grozą, ile sił w nogach pognał do domu Whalensów, żeby sprowadzić pomoc.\nWidząc u progu przerażone, skostniałe z zimna dziecko, pani Whalens zajęła się nim serdecznie, a po wysłuchaniu jego opowieści, wyperswadowała mu, iż lepiej będzie, jeżeli wstrzyma się z zawiadomieniem władz.\nW tym samym czasie, pod osłoną ciemności, “Czujni” mknęli dalej Rzymską Drogą. Nie nasycili się dostatecznie krwią Donnellych i przed nastaniem świtu mieli unicestwić jeszcze jedno życie.\nWilliam Donnelly mieszkał z żoną w Whalen Corners, niedaleko farmy rodziców. Tej nocy był u nich jego brat, John, i wspólny przyjaciel, Martin Hogan. Niczego nie podejrzewając, spokojnie rozmawiali przy stole. Około wpół do pierwszej Will położył się spać. W dwie godziny później obudził go John słowami: “Chcę zobaczyć, kto to się dobija i krzyczy, że się pali”. Z zewnątrz dobiegało wołanie: “Pali się! Pali się! Otwórz drzwi, Will !” Ale William nie otworzył. Zrobił to John. William zeznawał później: “Usłyszałem dwa strzały jeden za drugim, prawie jednocześnie.” Musiano strzelać tuż obok, bo sypialnię wypełnił zapach prochu. John upadł na drzwi sypialni. Zdążył tylko zawołać: “Will, Will, postrzelili mnie! Niech Pan zmiłuje się nad moją duszą!” Martin Hogan skłonił Williama do przyczajenia się w łóżku. Wiedział, że zabójcom chodziło głównie o niego i dla niego były przeznaczone strzały, które słyszeli. John stał się przypadkową ofiarą. Gdyby ich znaleziono, niechybnie zabito by wszystkich bez wyjątku. Zabójcy nie zorientowali się jednak, że popełnili pomyłkę. William Kuternoga ocalał, by dochodzić sprawiedliwości w sądzie. Zidentyfikował trzech spośród morderców Johna. Jednym z nich był brat jego żony, Kennedy, który zawsze odnosił się do niego wrogo. Owej pamiętnej nocy usłyszał go mówiącego: “No, twardy szwagier nareszcie zmiękł”.\nRodzinny dom Donnellych spłonął doszczętnie. Dopiero około 4:00 po południu przybył na miejsce tragedii koroner, żeby dokonać oględzin zwłok. Scena, jaką zastał, napawała grozą. Dom całkowicie znikł z powierzchni ziemi. Dookoła, uwieszone płotu, gapiły się wagarujące tego dnia dzieci, zaś po pogorzelisku myszkowali dorośli w poszukiwaniu “souvenirów”, zbierając najrozmaitsze, ocalałe z pożogi przedmioty. Przy poruszeniu, zwęglone ciała rozpadały się. Niektóre ich fragmenty znikły – skradziono je “na pamiątkę”, lub, jak się później okazało, z zamiarem odsprzedania kolekcjonerom niesamowitości. Dokonawszy oględzin, policja wezwała grabarza, polecając mu zajęcie się pochowaniem szczątków. Okręcił wszystkie razem w stare gazety i włożył do wspólnej trumny. Złożono ją do grobu w tyle cmentarza przy kościele św. Patryka.\nRankiem, wkrótce po przybyciu do Granton, James Carroll i William Casey przeżyli podwójny szok. Przede wszystkim dowiedzieli się, że mały Johnnie O’Connor opowiedział już przebieg masakry, a następnie, że Will Donnelly, najbardziej przez nich znienawidzony, szczwany Kuternoga, ocalał. Te nowiny zbulwersowały ich i przeraziły. Tymczasem, po pogrzebie, w którym wzięło udział 500 osób, Jennie pojechała do rodziny w Glencoe, a Robert do prowadzonego przez siebie hotelu w Lucan, natomiast Patrick powrócił do Thorold, gdzie czekały na niego interesy. William zabrał żonę i dziecko do teściów, lecz nie pozostał tam długo. Przez ponad rok każdego dnia gdzie indziej bez uprzedzenia zjawiali się na nocleg, gdyż Will obawiał się nadal o swoje życie i bezpieczeństwo najbliższych. W przeciwieństwie do Johnniego, nie otrzymał jako świadek policyjnej ochrony. W parę dni później, James Carrol i pozostali wskazani przez świadków uczestnicy najazdu na dom Donnellych zostali aresztowani w Lucan i osadzeni w miejscowym areszcie. Koroner bezzwłocznie rozpoczął rekrutację ławy przysięgłych. Zasiadło w niej 15 lokalnych mieszkańców i 5 lutego, o 7.00 wieczorem, rozpoczęto przesłuchania świadków. W wypełnionej po brzegi sali Town Hall Johnnie O’Connor raz jeszcze opowiedział drobiazgowo o tym, co widział i słyszał ze swego ukrycia, kończąc opisem swojej ucieczki do domu Whalensów. Po jego zeznaniach sprawę odroczono do następnego tygodnia. Gdy zakończono przesłuchania pozostałych świadków, oskarżeni zostali przewiezieni do London i 21 lutego rozpoczął się proces. Sędzia John A. Douglas nie dał wiary słowom świadków obrony, mimo iż, całując Pismo Święte, przysięgali kolejno, że w czasie, gdy zabijano Donnellych, podejrzani przebywali w ich towarzystwie. “Dowody przeciw oskarżonym są silniejsze aniżeli zazwyczaj bywają w tego rodzaju procesach, zaś ich alibi jest wątpliwe, oparte wyłącznie na tym, co mówią ci, w których ewidentnym interesie leży osłonięcie winnych przed karzącą ręką Sprawiedliwości…” – powiedział. Oczekiwano zatem, iż ława przysięgłych uzna wszystkich postawionych przed sądem za winnych. Jednakże, ku zaskoczeniu obecnych na sali rozpraw, ława przysięgłych uznała wszystkich za niewinnych – 7 jej członków głosowało za uniewinnieniem oskarżonych, 4 za uznaniem ich winnymi, jeden powstrzymał się od głosu. W rok później, w sądzie wyższej instancji, wbrew oczywistym dowodom, ponownie zapadł wyrok uniewinniający. James Carrol i pozostali oskarżeni opuścili salę rozpraw jako wolni ludzie. Wieść o tym rozeszła się lotem błyskawicy i napełniła wielu radością. Jeszcze tego samego wieczora w barze przy Western Hotel zebrał się tłum. W Lucan hucznie fetowano triumfalny powrót mężów, ojców i druhów.\nW 1881 r. trzej pozostali przy życiu bracia Donnelly postawili nowy dom w miejscu, gdzie ich ojciec wybudował w 1845 r. swoją pierwszą chatę. W 1889 r. William Donnelly umieścił na rodzinnej mogile wysoki pomnik z ciemnego kamienia, na którym wyryto werset ułożony przez młodszego brata, Patryka: “Żegnajcie. Nie spotkamy się już po tej stronie niebios. Serdeczne pożegnanie za nami; ostatnie smutne spojrzenie rzucone. Niechaj ich dusze odpoczywają w pokoju.”\nWiekuisty spoczynek Donnellych był jednak nieustannie mącony przez wandali, pastwiących się nad pomnikiem i przesądnych turystów, unoszących jego kawałki z przeznaczeniem na talizmany, mające zapewnić im szczęście. W 1964 r. zdjęto go i ukryto w podziemiach kościoła św. Patryka, a na jego miejscu stanął ufundowany przez członków rodziny niski kamień nagrobny z szarego granitu. Przy okazji, kłujące ludzi w oczy słowo “zamordowany”, umieszczone przy wszystkich imionach, zastąpiono neutralnym “zmarł”. Zmiana niewiele pomogła. Nowy nagrobek nosi widoczne ślady celowych uszkodzeń. Nadal szczerbią go odwiedzający, chcąc zaopatrzeć się w pamiątkowy amulet.\nW bez mała 124 lata po śmierci “Czarnych Donnellych” nie ma dnia, by obok miejsca, gdzie zostali zamordowani, nie przejechało zwolna przynajmniej kilka samochodów. W pogodne, ciepłe dni jest ich dużo więcej. Przyjeżdżają turyści z innych prowincji Kanady, ze Stanów, czasami nawet zza oceanu. W 1954 r. Thomas Kelly napisał książkę pt. “The Black Donnellys”, a w cztery lata później jej drugą część, zatytułowaną “Vengeance of The Black Donnellys”. Przedstawił w niej tytułowych bohaterów w tak czarnych kolorach, że przydomek “Black” przyrósł do ich nazwiska na zawsze. W tym samym roku Orlo Miller opublikował swoją książkę “The Donnellys Must Die”, a następnie, w kilka lat później, “Death of the Donnellys”. Są one próbą bezstronnego odtworzenia faktów na podstawie dostępnych dokumentów.\nW latach 1975 i 1976 profesor James Reaney z UWO w London napisał trzy utwory sceniczne poświęcone Donnellym, zaś w roku 1977 ukazała się powieść historyczna Williama Crichtona pt. “The Donnelly Murders” oraz praca doktorska Williama Butt`a z University of Western Ontario w London “The Donnellys: History, Legend, Literature”. W latach 1980 -90 pojawiły się kolejne publikacje. Wszystkie one przyczyniły się do wzrostu zainteresowania tym tematem, ale żadna z nich nie była i nie jest dostępna w księgarniach i bibliotekach publicznych w Lucan i gminie Biddulph. Próżno w nich również szukać książki Roberta Saltsa “You are Never Alone”. Można ją nabyć wyłącznie z pierwszej ręki, u samego autora.\nO Roman Line krążą mity i opowieści. Przekazywane z ust do ust, z pokolenia na pokolenie, wywołują zabobonny lęk. Panuje przekonanie, że żaden koń nie przejdzie nocą obok domostwa Donnellych, a w każdą rocznicę ich śmierci, 4. lutego, zobaczyć można na Rzymskiej Drodze bezgłowe konie i Midnight Lady galopującą na rumaku o iskrzących się oczach. Często zaś, nawet za dnia, na cmentarzu, w ich dawnym domu i na polach ludzie widują podobno duchy zamordowanych.\nStan Marsh, autor wiersza “The Dusty Roman Line”, poematu o niesamowitościach dziejących się na Roman Line, mieszka obecnie w Nowej Szkocji, lecz wychował się w Forest, miejscowości położonej o kilkadziesiąt kilometrów od Lucan. Mógłby, jak pisze, dużo powiedzieć o rzeczach, jakie zdarzały się tu zarówno bezpośrednio po śmierci Donnellych, jak i w wiele lat później. Opisuje on swoje własne doświadczenie, które przeżył rzekomo podczas wizyty w rodzinnych stronach. Pewnego dnia, późnym popołudniem, jechał w towarzystwie paru osób do Grand Bend. Postanowili wstąpić po drodze na cmentarz św. Patryka i udać na grób rodziny Donnellych. Wiedział doskonale o krążących historiach, ale nie wierzył w żadną z nich. Kiedy znaleźli się przy grobie, nagle, jak spod ziemi, pojawił się obok ubrany na czarno mężczyzna i zapytał ich, co tutaj robią, a dookoła nich zataczał w powietrzu koła wielki kruk. Po chwili mężczyzna w czerni i kruk zniknęli, jak gdyby rozpłynęli się w powietrzu, i wokoło nie było znowu żywej duszy. Przerazili się i pośpiesznie opuścili cmentarz, przysięgając sobie, że nigdy więcej tu nie powrócą. Słyszeli wprawdzie niejednokrotnie, że podobne rzeczy się zdarzają, ale do tej pory nie dawali im wiary. W pewien czas później Stan Marsh napisał wspomniany utwór o widmach straszliwych Donnellych, cwałujących nocą pokrytą kurzem Roman Line i siejących grozę wśród bogobojnych mieszkańców, jak to podobno czynili za życia.\nJ. Robert Salts, emerytowany nauczyciel, jego żona Linda i syn Charles od 1988 r. rezydują w dawnym domostwie Donnellych. Od 1985 r. pan Salts para się profesjonalnym spirytyzmem, którego arkana zgłębiał pod przewodnictwem Douglasa Cottrella z London. O “Czarnych Donnellych” usłyszał po raz pierwszy w 1969 r., za studenckich czasów. W jesienny wieczór dla rozrywki jeździli całą paczką po ulicach London. Nagle jedna z koleżanek rzuciła pytanie: “Słyszeliście o Czarnych Donnellych?”, po czym barwnie streściła książkę Thomasa Kelly’ego. Niewiele myśląc, skręcili na Lucan. Po niespełna półgodzinnej jeździe stanęli u bramy cmentarza. Ze względu na późną porę, była zamknięta, więc przeleźli przez ogrodzenie. Szybko odnaleźli pomnik. Ktoś powiedział, żeby przypadkiem nie splunąć na ziemię, bo wtedy duchy nigdy ich już nie opuszczą. Na te słowa koleżanka z wyzwaniem siarczyście splunęłą przy nagrobku. Salts natychmiast postanowił odegrać małą komedię, żeby napędzić kumplom strachu. Z okrzykiem “Stało się! Idą na nas!” rzucił się do ucieczki. Nie oglądając się, wszyscy pozostali pomknęli za nim. Strach dodawał im skrzydeł. Przesadzili sztachety i ile sił w nogach pognali do samochodu.\nW 1988 r. wraz z Lindą postanowili sprzedać dom w London i przenieść się na wieś. Pośrednik sprzedaży pokazał im zdjęcie “domu o ciekawej historii”, stojącego na sześcioakrowej działce wydzielonej ze stuakrowej farmy. Nikt w nim nie mieszkał. W czasie pierwszych oględzin rzuciło im się w oczy 6 leżących opodal głazów. Okazało się, że oznaczono nimi miejsce masakry – położono je tam, gdzie leżały zwłoki zamordowanych. W pewien czas później dowiedzieli się, że należąca do posesji stodoła została zbudowana w 1877 r. Wybudowali ją Donnelly na trzy lata przed swoją śmiercią.\nPo trwającym kilka tygodni remoncie nadszedł dzień przeprowadzki. Pan Salts znosił rzeczy do stodoły. Przez cały czas – jak twierdzi – towarzyszyło mu dziwne uczucie, że jest obserwowany. Zmęczony dźwiganiem ciężkich pakunków, postanowił zrobić sobie krótki odpoczynek i usiadł, żeby odsapnąć. W pewnym momencie ujrzał w rogu zarysy szarych postaci. Z zamkniętymi oczami, tłocząc się, sunęły w jego kierunku. Było ich około tuzina. Całym wysiłkiem woli skupił się na myśli, że to on jest obecnie właścicielem domu i ma zamiar tu pozostać na stałe. Obezwładniające go uczucie osaczenia i bezwład powoli ustępowały. Po kilkunastu minutach doszedł do siebie na tyle, że był w stanie wyjść na zewnątrz. W przyszłości wiele osób odwiedzających farmę doświadczyło podobnych doznań.\nPan Salts utrzymuje, iż w ciągu następnych kilku miesięcy po wprowadzeniu się do dawnego domostwa Donnellych oboje z żoną nie zaznali spokoju. Nie mogli otrząsnąć się z uczucia lęku i przygnębienia, popadali w niczym nie wytłumaczoną depresję, a po kilku minutach przebywania w kuchni ogarniała ich nieprzeparta ochota do płaczu. W końcu, mimo iż nie są katolikami, zdecydowali się zatelefonować do katolickiego księdza z prośbą o odprawienie egzorcyzmów. Ów kapłan nie zgodził się wprawdzie na odprawienie tego szczególnego rytuału, ale w kilka dni później przyjechał poświęcić wszystkie pomieszczenia. Na ostatku weszli do kuchni. W trakcie końcowej modlitwy pana Saltsa ogarnął przejmujący smutek i z oczu popłynęły mu łzy. Potem zaś, przez kilka tygodni, zarówno on, jak jego żona odczuwali coś na kształt pustki spowodowanej czyjąś nieobecnością. Nie trwało to wszakże długo. W kilka tygodni później ich synek, który tego dnia obchodził urodziny, bawił się rano w sypialni. W pewnej chwili, przestraszony, przybiegł na dół i powiedział matce, że nagle pojawili się w jego pokoju mężczyzna z kobietą od stóp do głów odziani na czarno i dwoje dzieci w białych koronkowych ubrankach.\nNiegdyś domostwo Donnellych należące obecnie do Roberta Saltsa. W głębi dom nawiedzany ponoć przez duchy zamordowanych\nOd tamtej pory, jak twierdzą państwo Salts, niewidzialni mieszkańcy stale dają o sobie znać: Zapalają się wyłączone światła, włącza pozbawiony baterii detektor dymu, na schodach słychać delikatne stąpania… Niekiedy przesunie się cień, odezwie głos, wołając pana domu po imieniu, poczuje się na ramieniu lekki dotyk ręki, albo usłyszy urywek cichej rozmowy. Czasem niewidzialna ręka przemieszcza rozmaite przedmioty, lub z pustych zabudowań dochodzą odgłosy krzątaniny. Ich pies, bojowy zazwyczaj owczarek niemiecki, za nic w świecie nie da się nakłonić do wejścia na piętro, ani do piwnicy. Wiele razy, kiedy powiedzieli odwiedzającym, że na farmie mieszkają tylko we troje, usłyszeli pytanie: ”A kim jest ten człowiek, który wystawił głowę ze stodoły, żeby zobaczyć, kto zajeżdża pod dom?” W podobnych przypadkach zazwyczaj odpowiada, iż jest to duch kogoś, kto niegdyś tu mieszkał. Na pytanie, czy kpi, czy też żartuje, zapewnia, że absolutnie nie. Nie wierzy wprawdzie w większość niesamowitych opowieści kursujących w okolicy, ale nie ma najmniejszej wątpliwości co do tego, że dzieli dom z osobnikami z zaświatów. Czerpie zresztą z tych niewidzialnych współlokatorów spore korzyści, bowiem nawiedzające jego dom duchy odwiedzają liczni lubujący się w niesamowitościach turyści. Jedno z biur turystycznych w Strathroy organizuje nawet specjalne wycieczki do „nawiedzanego domostwa Czarnych Donnellych”. Za jedyne 25 dolarów można przejechać się pod Lucan zwiedzić obejście Saltsów, w którym straszą niespokojne dusze Donnellych i zjeść lunch w lokalnej restauracji. W marcu, kiedy na cześć św. Patryka zieleni się wokoło zielona koniczynka, reklamy przysparza mu telewizja. Przyjeżdżają reporterzy z londońskiej stacji, filmują dom i stodołę, przypominają, co się tu niegdyś stało, opowiadają o tym, co się zdarza obecnie, przedstawiają całą rodzinę obecnych rezydentów z ciała i krwi… W dzień św. Patryka w dzienniku telewizyjnym jest zazwyczaj dłuższy reportaż na ten temat.\nW nawiedzanym domostwie mile widziani są także indywidualni goście. Robert Salts posiada własną witrynę internetową poświęconą Czarnym Donnellym. Znaleźć na niej można dokładny adres, mapkę pomocną w trafieniu na miejsce, numer telefonu oraz zachęta do nawiązania kontaktu drogą elektroniczną. Dla informacji i reklamy ustawiono przed domem tablicę z napisem The Donnelly’s Homestead. Za drobną opłatą pan Salts chętnie oprowadza wszystkich zainteresowanych po swojej posesji, opowiadając dzieje nieszczęsnej rodziny, udzielaja szczegółowych wyjaśnień i opowiadając o własnych doświadczeniach w domostwie należącym poprzednio do zgładzonych okrutnie irlandzkich osadników. Jedni przyjmują jego opowieści sceptycznie, drudzy wierzą w nie święcie; niektórzy zadają moc pytań, inni milczą, jeszcze inni okazują wzruszenie.\nW rodzinie Patti Miller ze Stratford często powtarzano, iż jej męża łączą z rodem “Czarnych Donnellych” nici pokrewieństwa. Zachęciło ją to do przeczytania niemal wszystkiego, co tylko o nich napisano, a w końcu zdecydowali się na przyjazd do Saltsów i odwiedzenie wszystkich miejsc związanych z tą sprawą. W drodze powrotnej przez cały czas wydawało jej się, że towarzyszy im duch Johanny. Podczas pobytu zrobili kilka zdjęć i postanowili nanieść je na komputer. Za pierwszym razem stodoła wyszła doskonale, lecz zamiast domu widniała jedynie czarna plama. Próbowali jeszcze wielokrotnie – za każdym razem efekt był taki sam. Dopiero kiedy obdarzona niezwykłą siłą woli znajoma krzyknęła na duszę Johanny, żeby wracała do siebie, na zdjęciu ukazał się wreszcie dom; był jednakże odwrócony do góry nogami. Pani Miller natychmiast wybrała się do Saltsów powtórnie. Linda powiedziała jej wówczas, że przez te kilka dni częściej niż zwykle w domu dawała o sobie znać czyjaś niewidzialna obecność. Z charakteru drobnych zdarzeń, posiadających – jak to określiła – charakter “psikusów”, wywnioskowały, iż musiał to być duch młodziutkiej Bridget, który podczas nieobecności matkującej mu Johanny czuł się zagubiony i, chcąc zwrócić na siebie uwagę, pozwalał sobie na różne swawole. Przeżycia te skłoniły Patti Miller do napisania poświęconej Donnellym książki p.t. “The Donnelly Tragedy”.\nNiedaleko siedziby państwa Saltsów i ich niewidocznych współlokatorów wiedzie moja trasa do pracy, szosa równoległa do Roman Line. Dwa razy dziennie mijam nawiedzany, jak powiadają, dom, widoczny za wąskim pasem płaskich, uprawnych pól, przejeżdżam obok ziejącej pustką starej szkoły w Granton, w której wydano wyrok śmierci na Donnellych, i przez Whalen Corners, gdzie mieszkał Will zwany “Kuternogą” i zginął ugodzony kulami skrytobójców John. Na horyzoncie rysuje się smukła wieżyczka kościoła św. Patryka. Malowniczo wije się rzeczka Ausable. Na Roman Line zatrzymał się czas. Nie wyasfaltowano jej, ani nawet nie utwardzono. Jak za pionierskich czasów, wznosi się na niej kurz, w deszczowe dni zamieniający się w grząskie błoto. Mówi się, że straszą na niej złośliwe widma i dziwnym trafem psują się samochody, lecz trudno dociec, czy to sprawka złych mocy, czy też dzieje się tak z powodu licznych dziur i wybojów. Jeżdżąc tędy “na skróty”, za każdym razem pokonywałam ją szczęśliwie, ale wciąż nie jestem pewna, czemu to zawdzięczam – pobłażliwej uprzejmości Niewidzialnych, czy solidnemu zawieszeniu swojego pojazdu.\nPusto i cicho. Po obu stronach z rzadka rozsiane farmy. Na przydrożnych skrzynkach pocztowych te same nazwiska, które przewijają się w dziejach dramatycznych wydarzeń 1880 roku. Ironicznym zrządzeniem losu, wnuki, prawnuki i powinowaci dawnych zażartych wrogów żyją teraz i gospodarzą w przykładnej sąsiedzkiej harmonii. W leżącym nieopodal miasteczku Lucan trochę się zmieniło. Jeszcze niedawno odwiedzającym mówiono wprost, żeby nie tykali tego tematu, a nowi mieszkańcy obawiali się choćby wspomnieć nazwisko Donnelly, by o nich nie powiedziano, że szukają guza. Obecnie Lucan mile widzi turystów i mniej wrogo spogląda na zainteresowanych historią. Otwarto w nim nawet muzeum poświęcone, między innymi, osadnictwu irlandzkich “Blackfeet”, Anglików i Holendrów, i w większości ludzie nie reagują gburowato na dźwięk słowa “Donnelly”. Przestało być bezwzględnym tabu, niemniej nadal spotkać się można ze stwierdzeniem: “Powinno się raz na zawsze zapomnieć o tej historii, dać sobie spokój i przestać o tym gadać. Nie rozumiem, czemu ktoś się ciągle tym interesuje.” Pan Kelly, farmer z Biddulph, którego nieustannie nachodzono i wypytywano o Donnellych, powiedział z naganą w głosie: „Moim zdaniem, ci ludzie zasługują na większy szacunek po śmierci…” Podzielam jego opinię. Biedne dusze Donnellych mają za sobą ciężki żywot i okrutną, przedwczesną śmierć, a przed sobą kolejne nużące wizyty żądnych dreszczu grozy ciekawskich. Niech choć trochę odpoczywają w spokoju.


Z badań Związku Przedsiębiorców i Pracodawców wynika, że przedsiębiorcy mają już zdecydowanie dość manipulacji przy interpretacji podatków i są zdeterminowani do dość radykalnych działań jeśli rząd nie zaprzestanie praktyki zmieniania interpretacji podatkowej i naliczania podatków 5 lat wstecz.\nWyniki sondażu są przerażające – w przypadku wznowienia tych działań, aż 324 tysiące małych i średnich przedsiębiorców grozi zamknięciem firmy, 198 tysięcy przeniesieniem działalności za granicę, 108 tysięcy deklaruje, że przejdzie do szarej strefy, a 270 tysięcy planuje ograniczenie działalności.\n– To badanie oparte na deklaracjach. Zapewne w rzeczywistości znaczna część deklarujących takie działania próbowałaby się dostosować, ale nawet gdyby założyć, że swoje deklaracje wypełniłoby 20-30% przedsiębiorców, to nadal są to liczby wielkie i przerażające – powiedziała prof. Dominika Maison, autorka badań.\nCezary Kaźmierczak, Prezes ZPP, powiedział, że to po prostu oznaczałoby katastrofę gospodarczą – Polska gospodarka to nie Orlen i KGHM. Dużych firm jest w Polsce 4 tysiące, a małych i średnich 1,8 miliona.\nW wyniku awantury w mediach zainicjowanej przez ZPP, akcja „Płaćcie 5 lat wstecz na podstawie zmiany interpretacji” została wstrzymana lub zaniechana. Powrót do niej na szerszą skalę może mieć tragiczne skutki dla gospodarki.\nZPP zapytało przedsiębiorców:\nOstatnio zdarza się, że kontrole skarbowe, bez zmiany przepisów i wbrew dotychczasowym praktykom, a wyłącznie na podstawie zmiany interpretacji prawa, naliczają podatki za 5 lat wstecz wraz z odsetkami. Co zrobisz w tej sytuacji?\nNic – będę działał bez zmian – 22%\nOgraniczę działalność, by ograniczyć ryzyko – 15%\nZamknę firmę – 18%\nPrzeniosę firmę zagranicę – 11%\nPrzejdę do szarej strefy – 6%\nNie wiem/nie mam zdania – 25%\nInne działania – 4%\nNajbardziej czułe na tym punkcie są mikrofirmy (do 9 zatrudnionych, 95% firm w Polsce), najmniej firmy średnie – aż 41% starałoby się dostosować do nowych warunków.\nStudenci Uczelni Łazarskiego apelują o zdalne zajęcia i egzaminy


Menu na grilla, czyli jak zorganizować niezwykłe przyjęcie w ogrodzie? - WP Kuchnia\nMenu na grilla, czyli jak zorganizować niezwykłe przyjęcie w ogrodzie?\nUrządzenie imprezy na świeżym powietrzu wymaga odpowiednich przygotowań i przemyślanego menu. Jak zorganizować doskonałe garden party, na którym główną rolę będzie grał grill?\nMenu grillowe – dania na przyjęcie w ogrodzie\nPotrawy z grilla zwykle kojarzą się z prostym, niewyszukanym jedzeniem: kawałkami mięsa z rusztu oraz kiełbasą. Często trudno nam znaleźć w nich ten rodzaj nieskrępowanej elegancji, która nie przytłacza, ale jednak zachwyca. Przyjęcie z grillem nie musi jednak być przaśne i nieatrakcyjne. Wystarczy dobrze przemyśleć menu.\nPrzystawki i przekąski na grilla\nZanim zaplanowane przez nas danie główne z grilla będzie gotowe, zaproponujmy gościom szybkie przystawki. Przekąski na garden party powinny być nieskomplikowane i możliwe do przygotowania bez dodatkowych urządzeń.\n• Blendowane sosy, dipy i marynaty lepiej przygotować wcześniej.\n• Podczas przyjęcia w ogrodzie najlepiej sprawdzą się tzw. finger foods, czyli małe potrawy na jeden kęs, dania, które bez problemu zjemy również palcami lub na stojąco.\nNie warto psuć luźnej, przyjemnej atmosfery zbyt skomplikowanymi przekąskami, do których trzeba zasiąść przy stole. Przystawki na każdym przyjęciu mają zaostrzać apetyt i przynosić ochotę na więcej, dlatego powinny być niewielkie i lekkie. Najlepiej wykorzystać do tego grillowane warzywa. Jednym z pomysłów jest podpieczenie na ruszcie pieczarek, od których odetniemy ogonki w taki sposób, aby tworzyły coś na kształt małej miseczki. Możemy je wypełnić wcześniej przygotowaną salsą pomidorową z czosnkiem, sosem balsamicznym i bazylią. Na grillu ułóżmy także plastry cukinii lub bakłażana, które później przełożymy serem. Na ruszcie możemy również podpiec kromki bagietki natarte czosnkiem i polane oliwą. Staną się bazą dla bruschetty z salsą pomidorową, grillowaną papryką i bakłażanem lub awokado i krewetką skropioną cytryną. Zanim inne dania będą gotowe, możemy zaserwować także szybką przekąskę z grillowanego boczku nawiniętego na długi patyk do szaszłyków.\nJakie mięso wybrać na grilla i jak je przygotować?\nJak przygotować i przyprawić mięso na grilla, aby było nie tylko smaczne, ale także soczyste i kruche? Najważniejsza jest marynata, w której powinniśmy trzymać kurczaka, wieprzowinę czy wołowinę kilka godzin lub najlepiej cały dzień. Powinna ona zawierać składnik kwaśny, np. sok z cytryny, ocet, wino lub jogurt. Nie możemy jednak z nimi przesadzać, dlatego najlepiej rozcieńczyć je wodą.\nKolejnym ważnym elementem marynaty do mięsa na grilla jest odporny na wysokie temperatury tłuszcz, np. oliwa z oliwek lub olej. Dla nadania smaku dodajmy jeszcze sól oraz wybrane przyprawy. Powinniśmy je jednak usunąć tuż przed grillowaniem, aby się nie przypaliły. Marynata ma za zadanie skruszyć mięso, nadać mu odpowiedniej soczystości, zabezpieczyć przed działaniem wysokiej temperatury i spaleniem.\nJeśli chcemy, aby nasze potrawy miały jeszcze więcej smaku, możemy przygotować dodatkową glazurę, którą posmarujemy kawałki mięsa na ostatnim etapie grillowania. Dobrym pomysłem będzie także polewanie ich piwem, które chroni przed powstawaniem szkodliwych substancji podczas ściekania i przypalania się tłuszczu.\nGrillowanie jest techniką uniwersalną i możemy ją wykorzystywać do przygotowywania każdego mięsa. Do wyboru mamy m.in. karkówkę, boczek i schab wieprzowy, filety, skrzydełka i podudzia z kurczaka, różne rodzaje kiełbas, a nawet hamburgery czy wykwintny stek wołowy. O czym powinniśmy pamiętać podczas grillowania?\nNaszym celem jest uzyskanie soczystego mięsa z chrupiącą skórką, o dymnym smaku. Z tego powodu nie możemy doprowadzić do przepieczenia i spalenia, które są wynikiem zbyt wysokiej temperatury oraz za długiego czasu grillowania. Najlepiej więc najpierw krótko przypiec mięso, ustawiając ruszt na niskiej pozycji, by później podnieść je wyżej, aby wolno dochodziło. Każdy rodzaj mięsa wymaga jednak innej metody grillowania i przygotowania.\nRyba z grilla – jak grillować rybę\nUrządzając przyjęcie w ogrodzie, pomyślmy o gościach, którzy nie jedzą mięsa lub uważają na kaloryczność posiłków. Doskonałą propozycją lekkiego dania głównego z grilla może być elegancki stek z tuńczyka lub pięknie prezentująca się dorada i pstrąg podawane w całości.\n• Delikatne ryby wymagają jednak nieco innego traktowania niż potrawy z mięsa. Powinniśmy zrezygnować z długiego marynowania i jedynie doprawić je przed podaniem.\n• Do ryb w całości najlepiej włożyć świeże zioła i plasterek cytryny lub pomarańczy, posolić oraz natrzeć ich skórkę oliwą z oliwek, aby nie przykleiła się do rusztu.\n• Warto zainwestować w specjalny koszyczek, dzięki któremu łatwiej obrócimy rybę na drugą stronę bez ryzyka jej rozpadnięcia się. Ważny jest też czas grillowania: odpowiedni, aby nie przesuszyć mięsa, ale nadać skórce chrupkości. Wystarczy około 15 minut w średniej temperaturze.\n• Inną metodą grillowania ryby jest zawinięcie ją w folię aluminiową lub liście, np. bananowca lub chrzanu. W ten sposób możemy przygotować np. filety lub steki. Razem z wybraną rybą zawińmy kawałek masła, zioła, plasterek cytryny oraz przyprawy. Będzie soczysta i pełna aromatu.\n• Jeśli chcemy zaimponować naszym gościom znajomością nowinek kulinarnych, stek z tuńczyka lub kawałki łososia możemy grillować z wykorzystaniem deseczki z drewna cedrowego. Przed użyciem trzeba ją namoczyć, aby pod wpływem wysokiej temperatury nie sczerniała. Musimy jednak pamiętać, że czas przygotowania ryby w taki sposób będzie dłuższy.\nNajlepszym dodatkiem do dań oraz wegetariańską propozycją na przyjęcie w ogrodzie będą kolorowe warzywa z grilla. Odkrywają one bogactwo smaków i konsystencji: od chrupkości i jędrności lekko podpieczonych na ruszcie kalafiorów i marchewek po kremowość bakłażana i cukinii. Doskonałe będą także papryki, z których po grillowaniu łatwo odchodzi skórka, odkrywając przed nami miękkie, słodkawe wnętrze. Wykorzystajmy również pomidory – zwłaszcza te koktajlowe – które pod wpływem temperatury nabierają jeszcze więcej słodko-kwaśnego, intensywnego smaku. Jak je grillować, aby stały się idealnym dodatkiem do obiadu z grilla?\n• Jędrne, twarde warzywa możemy ułożyć bezpośrednio na ruszcie i podpiekać krótko na średniej temperaturze.\n• Mniejsze kawałki lub miękkie jarzyny grillujemy na tackach lub przygotowujemy paczuszki z folii aluminiowej. Dzięki takiej metodzie możemy nadać warzywom dodatkowych aromatów. Doskonale będą smakować pomidory z oregano lub bazylią i oliwą z oliwek albo cebulki i marchewki z masłem. Jeśli wybieramy bezpośredni sposób grillowania, przyprawy dodajmy na końcu, aby się nie spaliły.\nGrillowane warzywa mogą być składnikiem wielu dań podawanych na przyjęciu w ogrodzie. Użyjmy ich nie tylko do szaszłyków z mięsem lub rybą czy krewetkami. Dodajmy oliwę, zioła i ser typu feta, aby przygotować ciepłą sałatkę, lub przełóżmy plastry bakłażana, cukinii lub pomidora grillowanym tofu i zaproponujmy taką przystawkę gościom, którzy nie jedzą mięsa. Propozycją dla wegetarian mogą być oprócz tego różnego rodzaju grillowane sery, np. wędzony i pleśniowy z dodatkiem konfitur lub warzywnych szaszłyków.\n*Sałatki i dodatki do dań z grilla *\nSałatki, surówki i dodatki do dań z grilla podczas garden party powinny być lekkie, sezonowe, z wykorzystaniem całego bogactwa dojrzałych owoców i warzyw. Na stołach pojawić powinny się sałaty w różnych odcieniach zieleni, pomidory, które wreszcie nabierają słodyczy i niezbędnej kwaskowości, orzeźwiające ogórki, pikantne rzodkiewki oraz warzywa idealne do grillowania. Nie potrzeba im wiele, aby stanowiły doskonały dodatek do dań grillowych. Wystarczy prosty winegret na bazie oliwy i świeżych ziół lub sos jogurtowy z listkami mięty, oregano, tymianku, kolendry czy melisy.\nJak grillować ziemniaki? Możemy je podawać w różnych wariantach i grillować z wykorzystaniem różnych metod. Jedną z nich jest owinięcie ziemniaków folią aluminiową i włożenie do rozgrzanego węgla. Otrzymają odpowiednią ilość ciepła, staną się kremowe i nabiorą charakterystycznego, dymnego aromatu. Kiedy nieco zmiękną, ale nie będą jeszcze gotowe, natnijmy je cienko wzdłuż tak, aby nie przeciąć spodu. Podpiekając skórkę, uzyskamy ciekawe ziemniaki hasselback. Pomiędzy nacięcia możemy dodatkowo włożyć boczek lub ser wędzony. Podawajmy posypane solą, z dodatkiem masła ziołowego lub aromatyzowanej oliwy.\nDeser z grilla na przyjęcie w ogrodzie – owoce z grilla\nNa garden party nie może zabraknąć deseru z dojrzałych owoców. Do przygotowania ciekawej propozycji możemy wykorzystać grilla. Na tackach ułóżmy połówki brzoskwiń i gruszek oraz plastry świeżego ananasa. Ciepłe owoce zestawione z lodami waniliowymi i wybranym sosem, np. czekoladowym lub karmelowym, będą idealnym zakończeniem naszego grill party. Efektownie wyglądać będą też łódeczki z grillowanych bananów. Wystarczy naciąć ich skórkę w jednym miejscu, rozchylić i położyć na ruszcie nacięciem do góry. W miąższ banana możemy dodatkowo włożyć kostki czekolady, które rozpuszczą się pod wpływem ciepła. Deser udekorujmy wiórkami kokosowymi lub orzechami.\nNapoje na przyjęcie w ogrodzie\nSzczególny klimat przyjęcia w ogrodzie możemy podkreślić przez wybór odpowiednich napojów. Postawmy na wodę z dodatkiem mięty, melisy, cytryny lub owoców oraz orzeźwiające soki lub różnego rodzaju koktajle. Zmiksujmy owoce z dodatkiem wody mineralnej i przygotujmy smakowe lemoniady lub smoothie. Weźmy też przykład z receptur na znane drinki i stwórzmy modne bezalkoholowe mocktajle.\n• Wrażenie na gościach zrobią także efektowne kostki lodu, w których zamrozimy, np. listki mięty i melisy, jadalne kwiaty lub owoce.\n• Nie zapomnijmy także o herbacie i kawie, które podczas przyjęcia w ogrodzie możemy podawać na zimno.\n*Dekoracje i nakrycie stołu na garden party *\nGarden party z grillem w roli głównej to szczególny rodzaj przyjęcia, podczas którego powinniśmy stworzyć naszym gościom atmosferę luzu i swobody. Nie oznacza to jednak, że mamy zapomnieć o odpowiednim doborze dekoracji. Dzięki nim nasza impreza na świeżym powietrzu będzie nie tylko niezapomniana, ale zyska indywidualny charakter. Od czego zacząć i jak zamienić ogród w odpowiednie miejsce na przyjęcie?\n• Przygotuj ogród na grill party\nNa początku oczyśćmy przestrzeń ze zbędnych przedmiotów i narzędzi oraz zadbajmy o wygląd ogrodowych roślin i trawnika. Kiedy zrobimy porządek, zastanówmy się nad ustawieniem stołu. Powinien stanąć na równej powierzchni w taki sposób, aby nie przeszkadzać gościom i osobie, która będzie zajmowała się przygotowywaniem posiłków. Grill powinien być oddalony od miejsca, w którym będziemy spędzać czas. Pamiętajmy, że zmieniający się kierunek wiatru może spowodować zbieranie się dymu nad stołem. Najlepiej, aby grill był czymś osłonięty. Dobrym pomysłem jest ustawienie stołów pod pawilonem ogrodowym, który ochroni nas także przed nagłym załamaniem pogody lub silnym słońcem.\nKiedy już znajdziemy odpowiednie miejsce na stół, zastanówmy się nad usadzeniem gości. Więcej osób zmieści się na długich ławkach, które wprowadzą przy okazji luźną, domową atmosferę. Jeśli zaprosiliśmy niewielu gości lub dysponujemy dużą przestrzenią, możemy zdecydować się na krzesła ogrodowe, które będą wygodniejsze i bardziej eleganckie.\nZadbajmy również o dekoracje ogrodu. Przygotujmy lampiony, świece i pochodnie na wieczór oraz kolorowe girlandy, pompony z papieru lub tiulu, które rozwiesimy nieopodal stołu. Stwórzmy domową, ciepłą atmosferę z odrobiną luzu i dobrej zabawy.\n• Dekoracja i nakrycie stołu na przyjęcie w ogrodzie\nPo stworzeniu wygodnego miejsca do całodziennego biesiadowania pomyślmy o nakryciu stołu. Zacznijmy od wyboru motywu lub kolorów przewodnich i na ich podstawie dobierzmy odpowiedni obrus. Możemy zdecydować się na ten w czerwono-białą kratę w stylu amerykańskim, nawiązujący do natury papierowy lub lniany. Dobrą bazą dla innych dekoracji będą stonowane, pastelowe kolory, ale nie musimy się do nich ograniczać. Ważne, aby każdy element ze sobą współgrał. Do obrusu dobierzmy też – na zasadzie podobieństwa lub kontrastu – serwetki. Na grill party przyda się ich duża ilość, dlatego ułóżmy je przy każdym talerzyku i ustawmy dodatkowe serwetniki.\nJakie talerze będą najlepsze na niezobowiązujące przyjęcie w ogrodzie? Alternatywą dla szkła i ceramiki mogą być plastikowe lub papierowe talerze, występujące w różnych kształtach i wariantach kolorystycznych. Możemy dopasować je do wybranego stylu. Podobnie zróbmy ze sztućcami. Wybierzmy specjalne do grilla z poręczną, drewnianą rączką i ostrym nożem z ząbkami lub jednorazowe: plastikowe albo drewniane. Jeśli nie pasuje nam ich styl, możemy nadać mu szlachetności dzięki odpowiedniej oprawie. Wystarczy zestaw drewnianych sztućców przewiązać razem z serwetką kolorową tasiemką i włożyć za nią mały kwiatek lub drobny bukiecik. Podobne kwiaty ustawmy na stole w prostych wazonach lub ozdobionych koronką słoikach. Najlepiej będą wyglądać kompozycje prosto z ogrodu lub swobodne wiązanki.\nArtykuł powstał we współpracy z MAKRO Cash and Carry


Stacja Sto Słów: Professor Layton and the Diabolical Box [Nintendo DS] [Recenzja]\nProfessor Layton and the Diabolical Box [Nintendo DS] [Recenzja]\nProfessor Layton and the Diabolical Box, przygodowa, logiczna, Level 5, Nintendo DS\nProfesor Layton i jego sprytny uczeń Luke po raz drugi wplątują się w szereg dziwacznych zdarzeń. Tym razem wszystko zaczyna się wręcz po Hitchcockowsku, czyli od trzęsienia ziemi. Profesor otrzymuje list od starego przyjaciela, doktora Andrew Schrader, który informuje go, iż jest w posiadaniu tajemniczego pudełka. Legenda głosi, iż każdy, kto ośmieli się je otworzyć, zginie. Profesor, zaniepokojony treścią listu, postanawia złożyć wizytę przyjacielowi i upewnić się, że nie zrobi nic głupiego. Niestety, na to jest już trochę za późno - po krótkich zmaganiach z dostaniem się do mieszkania doktora, nasi bohaterowie znajdują go leżącego bez oznak życia na podłodze.. Podczas gdy blady jak ściana Luke dzwoni na policję, Layton z pewnym zaskoczeniem natrafia w pokoju nieszczęśnika na bilet pociągowy. Oprócz daty wyjazdu i kilku innych informacji nie widnieje na nim żadne miejsce docelowe. Dzielni detektywi postanawiają sprawdzić dokąd doprowadzi ich luksusowy pociąg Molentary Express. Tak właśnie zaczyna się kolejna wielka przygoda pełna jeszcze większych zagadek do rozwiązania.\nStruktura gry pozostała w znanej z poprzedniej odsłony formie. Znów musimy przeczesywać masę lokacji w poszukiwaniu osób lub elementów wystroju, które kryją ważne dla fabuły informacje, zagadki oraz monety, za które kupujemy podpowiedzi do łamigłówek. Jeśli więc komuś nie podobała się poprzednia przeprawa przez grę, to i w tej nie znajdzie nic dla siebie. Reszta zaś niech szykuje się na wielką umysłową orgię. Jest to w gruncie rzeczy sequel, którego można określić bardzo prostym wyrażeniem – więcej i lepiej. Więcej jest lokacji, więcej świetnie zrealizowanych scenek przerywnikowych, czy w końcu więcej mówionych dialogów. Także zagadki są nieco trudniejsze, choć ich ilość nie zmieniła się zbytnio względem poprzedniej części Laytona. Mamy tu masę nowych zadań, ale oczywiście nie udało się uniknąć pewnej odtwórczości i wiele z nich przypomina te widziane już wcześniej, choć trzeba przyznać, że autorzy bardzo starali się ten fakt ukryć ;-)\nCzy któryś z pasażerów skrywa jakieś\nOprawa graficzna prezentuje się bardzo okazale - ręcznie rysowane tła i oryginalni bohaterowie tworzą niezwykle przyjemny klimat. Można poczuć się niemalże jakbyśmy brali udział w jakiejś wysokobudżetowej kreskówce, a uczucie to wzmagają dodatkowo prześwietne scenki animowane. Z miejsca widać, że autorzy wizualnej strony gry znają się na swoim fachu, jak mało kto.\nTytuł nie należy do najłatwiejszych i bez znajomości języka angielskiego nie ma co nawet go tykać. Co prawda większość z zagadek można bez problemu rozwiązać na “siłę”, czyli próbując wszystkich możliwości, ale nie oszukujmy się, cóż to za przyjemność. Jeśli tylko nie uciekacie gdzie pieprz rośnie na widok zadań logicznych i gier z masą tekstu, w dodatku po angielsku, to śmiało uderzajcie po te grę, najlepiej zaczynając od części pierwszej – po stokroć warto.\nEtykiety: Gry, logiczna, Nintendo DS, Przygodowe, Recenzja


Chorwacja - Forum / Pola namiotowe - Jaki camping polecacie na Istrii?\nChorwacja » Forum » Pola namiotowe » Jaki camping polecacie na Istrii?\nJaki camping polecacie na Istrii?\nW tym roku wakacje spędzamy w Chorwacji na Istrii w okolicy Puli. Czy możecie polecić mi jakiś camping w tym regionie, jeden średniej wielkości namiot, jeden samochód osobowy, dwie osoby dorosłe i jedno dziecko. Dobrze też gdyby była możliwość podłączenia prądu oraz gdyby na campingu były lodówki. Dostęp do lodówek na kluczyk, go wyczytałem że są campingi które oferują takie właśnie lodówki dla swoich mieszkańców. Fajnie by było jak by na campingu była sieć wifi i dostęp do internetu, choć tutaj akurat się nie upieram. Będziemy wdzięczni za polecenie kilku sprawdzonych campingów, z orientacyjnymi cenami dla dwóch osób dorosłych jednego dziecka jednego namiotu i samochodu. Camping oczywiście obowiązkowo z dostępem do własnej plaży.\nCO jak co ale region Istrii w Chorwacji oferuje największy wybór jeśli chodzi o zakwaterowanie i każdego roku przewija się tu najwięcej turystów więc naprawdę jest z czego wybierać.\nMasz tutaj listę campingów na Istrii: www.chorwacja24.info/campingi/istria Wszystko zależy czy szukasz konkretnego campingu np z basenem, z kortem tenisowym, campingu FKK czy campingu na którym nic nie ma i panuje cisza absolutna.\nDuże campingu mają swoje wady i zalety, campingi oddalone od miast są fajne ale co na nich robić? Campingu blisko miast są tez fajne, ale często na plaże na campingu odpłatnie przychodzą ludzie z apartamentów z miasta więc wszystko ma swoje wady i zalety - pytanie czego szukasz konkretnie?\n© 2010-2022 time: 0.0075681209564209 sql: 2


Stare zdjęcia Koślawe - gmina Biała Podlaska - archiwum historycznych fotografii\nHistoria, stare zdjęcia archiwalne, historyczne fotografie - Koślawe\nHistory, old, archival photos, historical photos - Koślawe\nZobacz historię dziejów zapisaną na starych galeriach - Koślawe - gmina Biała Podlaska\nStare fotografie zachowane dla potomnych mogą stanowić skarbnice wiedzy mówiącą o dawnej historii. Ukazują jakie zmiany zaszły na przełomie wieku. Tworząc portal pragniemy również zaprezentować foto przeszłość a także zaangażować lokalną społeczność do poszukiwania własnej historii.\nStaramy się ukazać szeroki obszar tematyczny aby dać użytkownikom opcje perspektywy na upływające lata. Wybitnie ważne są dla nas fotografie miejsc których już nie ma, opisujące rzeczy mało popularne oraz miejskich legend. Bez wątpienia atrakcyjnym tematem są ponadto zdjęcia pokazujące stare budownictwo oraz ukazujące codzienne obowiązki.\nKoślawe - Zarchiwizowane wiekowe ilustracje poddane koloryzacji\nNaszym celem jest również aby zdjęcie opublikowane na naszym portalu pozostało przefiltrowane aby przedstawić kolorową wersję. Taka obróbka pozwala na lepsze ukazanie zmian i porównanie dawnych zdjęć do rzeczywistości. Naszym celem jest również dodawanie do zdjęć opisów, roku utworzenia a także opisu sytuacji.\nDigitalizacja starych zdjęć to idealne rozwiązanie żeby zachować stare zdjęcia na długie lata pozwalając ochronić je od zapomnienia. Rozpowszechniając swoje pamiątki pomagasz tworzyć z nami niepowtarzalny zbiór cyfrowej historii. Dajemy również możliwość promocję wśród ludzi z całej Polski co bezsprzecznie ma wpływ dydaktyczny.\nPniaki Zagóra Upale-Kolonia Domacyny Wrzoski Wincentowo Morzysław-Kolonia Kleszczyniec Marianów Dolny Zamczysko


Pogoda na Rysiance dzisiaj (13.05) i w kolejnych dniach. Beskid Żywiecki - temperatura, opady - warunki | Kurier Lubelski\nPogoda na Rysiance dzisiaj (13.05) i w kolejnych dniach. Beskid Żywiecki - temperatura, opady - warunki\nSprawdź, jaka będzie pogoda na szczycie Rysiance iStock.com\nPrognoza pogody na Rysiance na dzisiaj. Sprawdź, jakie warunki pogodowe będą 13.05 i w kolejnych dniach. W piątek temperatura na Rysiance (Beskid Żywiecki) ma wynieść 12 °C. Z kolei spodziewana prędkość wiatru to 18 km/h. Opady deszczu wyniosą ok. 1 mm.\nWarunki pogodowe: Rysianka, Beskid Żywiecki (13.05)\nWedług meteorologów, na Rysiance o godz. 09:00 w piątek powinno być:\nO godz. 12:00 w piątek na Rysiance meteorolodzy przewidują:\nWedług meteorologów, na Rysiance o godz. 18:00 w piątek powinno być:\nWedług meteorologów, na Rysiance o godz. 21:00 w piątek powinno być:\nO godz. 00:00 w sobotę na Rysiance meteorolodzy przewidują:\nPogoda w najbliższych dniach na Rysiance\nNa Rysiance (Beskid Żywiecki) za dnia odczuwalna temperatura ma wynieść 8 °C. Według prognozy pogody, prawdopodobieństwo opadów wynosi 48%.\nW nocy z piątek na sobotę najniższa spodziewana temperatura to 6 °C, natomiast wiatr ma mieć prędkość do 11 km/h. Można spodziewać się deszczu na poziomie 1 mm.\nNa Rysiance (Beskid Żywiecki) za dnia odczuwalna temperatura ma wynieść 7 °C. Szansa na pojawienie się opadów wynosi 0%.\nW nocy z soboty na niedzielę minimalna temperatura ma wynieść 7 °C, natomiast wiać ma z prędkością 6 km/h. Zapowiada się bezdeszczowa noc.\nZa dnia odczuwalna temperatura na Rysiance ma wynosić 9 °C. Według prognozy pogody, prawdopodobieństwo opadów wynosi 0%.\nW nocy z niedzieli na poniedziałek najniższa przewidywana temperatura wyniesie 6 °C, natomiast wiatr ma mieć prędkość do 2 km/h. Nie powinno padać.\nZa dnia odczuwalna temperatura na Rysiance ma wynosić 12 °C. Prawdopodobieństwo opadów szacuje się na 4%.\nW nocy z poniedziałku na wtorek minimalna temperatura ma wynieść 8 °C, natomiast prędkość wiatru - 0 km/h.\nNa Rysiance (Beskid Żywiecki) za dnia odczuwalna temperatura ma wynieść 6 °C. Możliwość pojawienia się opadów wynosi 31%.\nW nocy z wtorku na środę najniższa spodziewana temperatura to 0 °C, a z kolei prędkość wiatru 2 km/h. Może spaść do 1 mm deszczu.\nW ciągu dnia na Rysiance (Beskid Żywiecki) odczuwalna temperatura wyniesie 5 °C. Według prognozy pogody, prawdopodobieństwo opadów wynosi 4%.\nW nocy ze środy na czwartek najniższa przewidywana temperatura wyniesie 3 °C, natomiast wiać ma z prędkością 6 km/h.\n280,00 zł189,99 zł-32%\n699,00 zł519,00 zł-26%\n349,99 zł298,99 zł-15%\nMateriał oryginalny: Pogoda na Rysiance dzisiaj (13.05) i w kolejnych dniach. Beskid Żywiecki - temperatura, opady - warunki - Strona Podróży\nBurzowa pogoda w Polsce 18.05.2022


Zobacz i posłuchaj Niedzielnej Loży Radiowej z 13 maja 2018 roku! [FILM, ZDJĘCIA] - Radio Opole\n2018-05-13, 16:11 Autor: Marek Świercz\nZobacz i posłuchaj Niedzielnej Loży Radiowej z 13 maja 2018 roku\nTak zwana prekampania wyborcza i potencjalne zagrożenia dla Polski wynikające z przyjętej przez Senat USA i podpisanej przez prezydenta Donalda Trumpa ustawy 447 dotyczącej restytucji mienia ofiar Holocaustu były tematami Niedzielnej Loży Radiowej 13 maja 2108 roku.\nGośćmi debaty byli: Agnieszka Zagola (PSL), Wojciech Jagiełło ((Kukiz'15), Grzegorz Peczkis (PiS), Tadeusz Jarmuziewicz (PO), Piotr Piaseczny (Nowoczesna), Piotr Pancześnik (Porozumienie), Rafał Bartek (Mniejszość Niemiecka).\nZdaniem Tadeusza Jarmuziewicza z PO, prowadzenie kampanii wyborczej przed jej oficjalnym otwarciem stało się zjawiskiem powszechnym i dlatego przepisy kodeksu wyborczego należy zliberalizować i dostosować do realiów. Tego samego zdania był Piotr Piaseczny z Nowoczesnej, choć nie omieszkał przypomnieć, co o tych kwestiach mówi obowiązujące dziś prawo. Grzegorz Peczkis z PiS przekonywał, że skoro politycy obecnej koalicji mają się czym pochwalić, to nic dziwnego, że chętnie spotykają się z wyborcami, by im o swoich sukcesach opowiedzieć. Agnieszka Zagola z PSL zwracała uwagę na to, że tak zwana prekampania prowadzona jest bez żadnej kontroli, także finansowej. Zdaniem Rafała Bartka z Mniejszości Niemieckiej, znacząca cześć prawa wyborczego, na przykład przepisy regulujące ciszę wyborczą, jest fikcją, bo nie da się ich wyegzekwować. Zdaniem Piotra Pancześnika z Porozumienia, przepisy to jedno, ale kampanię powinien także regulować, tak jak w starszych demokracjach, dobry obyczaj. Tylko Wojciech Jagiełło z ruchu Kukiz ’15 przekonywał, że szacunek dla prawa wymaga, by przepisy szanować i dlatego jego formacja ogłosi swoich kandydatów dopiero we wrześniu.\nSprawa ustawy 447 podzieliła dyskutantów. Peczkis uspokajał, że nie ma większego znaczenia, bo w 1960 władze PRL podpisały ze Stanami Zjednoczonymi umowę regulującą kwestię odszkodowań dla obywateli USA. Inni dyskutanci nie byli tego tacy pewni, zwracali uwagę na niejednolity przekaz rządu w tej sprawie, ostrzegali także przed antypolskimi nastrojami, które ustawa może wywołać. Wszyscy zgodnie przyznali, że trzeba jak najszybciej uchwalić ustawę reprywatyzacyjną, bo to najlepsze zabezpieczenie przed roszczeniami.\nPosłuchaj Niedzielnej Loży Radiowej (13.05.2018)\nTagi: Niedzielna Loża Radiowa, Marek Świercz, Agnieszka Zagola, PSL, Wojciech Jagiełło, Kukiz'15, Grzegorz Peszkis, PiS, Tadeusz Jarmuziewicz, PO, Piotr Piaseczny, Nowoczesna, Piotr Pancześnik, Porozumienie, Rafał Bartek, MN, prekampania, wybory 2018, ustawa 447, plan zaostrzenia kodeksu karnego, Kodeks karny


Dodaj trochę natury do twojego miejskiego domu! | homify\nJustyna Dziesińska 25 Luty, 2016 15:00\nPomysł na wykorzystanie roślin w naszej prywatnej przestrzeni to strzał w dziesiątkę! Nie tylko ze względu na formę dekoracyjną danej rośliny, ale także z uwagi na korzystny wpływ na samopoczucie domowników. Jeżeli kiedykolwiek mieliście wątpliwości co do posiadania naturalnych, żywych ozdób w Waszym mieszkaniu to dziś je rozwiejemy i pokażemy jak stylowo i świeżo mogą prezentować się wnętrza, w których wykorzystano zielone ozdoby. Sprawdźcie również jak bezpiecznie udekorować przestrzeń dzienną roślinami, tak aby uniknąć potencjalnego zagrożenia dla Waszych dzieci lub zwierząt domowych- Trujące rośliny w domu – czego unikać?\nZacznijmy od estetyki naszej przestrzeni dziennej, w której planujemy wykorzystać różnego rodzaju rośliny. Przede wszystkim dzięki aranżacji zielonych ozdób, wnętrze prezentuje się bardziej wyraziście, kolorowo i energicznie. Są doskonałym dopełnieniem każdego projektu, bez względu na ich wielkość, kształt czy kolor. W nowoczesnych projektach salonów czy sypialni coraz częściej dekoratorzy wnętrz sięgają po oryginalne, egzotyczne rośliny doniczkowe, drzewka, które nadają wyrazistości i świeżości danej przestrzeni. W minimalistycznych wnętrzach podkreślają surowy styl i prosty design wnosząc naturalność oraz harmonię. Oferta roślin domowych jest ogromna, dlatego daje to nam możliwość dopasowania odpowiedniego rodzaju flory do stylu danej przestrzeni. Dzięki temu stworzymy spójne, jednolite wnętrze wykorzystując pożyteczne ozdoby.\nBiorąc pod uwagę wpływ roślin na zdrowie oraz samopoczucie człowieka, to nie powinniśmy długo się zastanawiać nad ich aranżacją w naszym domu. Po pierwsze fotosyntezują, czyli pobierają dwutlenek węglą z powietrza, a wydalają tlen, niezbędny nam do życia. Dzięki ich obecności w mieszkaniu, zwiększa się ilość tlenu, natomiast zmniejsza dwutlenku węgla, co sprawia, że powietrze w domu jest czystsze i zdrowsze.\nSprawdź jakie jeszcze korzyści płyną z posiadania roślin w mieszkaniu!\nNie zakrywaj okien\nWiele z roślin domowych potrzebuje stałego dostępu do światła naturalnego. Jest to niezbędny czynnik do przeprowadzania procesu fotosyntezy, czyli oczyszczania powietrza z dwutlenku węgla, a wydalania tlenu. Dlatego ich lokalizacja powinna się znajdować w pobliżu okna lub w widnym, jasnym pomieszczeniu, w którym nie brakuje promieni słońca. W ten sposób zapewnimy sobie komfort oddychania świeżym, czystym powietrzem oraz udekorujemy np. salon oryginalną oraz pożyteczną rośliną. Pamiętajcie, aby naturalne dodatki znajdujące się w Waszym mieszkaniu były zgrane z Waszym charakterem oraz trybem życia codziennego. Wiele z roślin, potrzebuje ponadprzeciętnej opieki i pielęgnacji, co sprawia, że są kłopotliwe w utrzymaniu. Ważne, aby wcześniej dowiedzieć się jakie właściwości posiada dana roślina czy jej uprawa jest uciążliwa i wymagająca oraz jakie warunki powinna posiadać, aby móc w pełni się rozwijać i funkcjonować.\nWykorzystaj drewno w przestrzeni dziennej\nSzczególnie atrakcyjnie prezentują się wnętrza, w których wykorzystano drewniane meble, dodatki, elementy konstrukcji budynku i połączono je z zielonymi, żywymi ozdobami. Drewno jest takim tworzywem, które nie potrzebuje dodatkowych elementów ocieplających, np. ciepłych odcieni barw, miękkich, puchatych poduszek czy włochatych ozdób. Jego wyjątkowa i niepowtarzalna struktura gwarantuje oryginalny i naturalny wygląd, dzięki czemu wnętrza, w których wykorzystano drewniane meble czy dodatki prezentują się przytulnie i ekologicznie. W naszych pomieszczeniach powinniśmy stawiać na neutralność i ponadczasowy wygląd, a drewno i niepowtarzalne rośliny doniczkowe gwarantuje nam taki efekt. Pamiętajcie tylko, aby zwrócić szczególną uwagę na nawierzchnię drewna. Wiele mebli czy dodatków tylko udaje, że jest drewnem, a w rzeczywistości to sklejka pokryta imitacją drewna, czyli tzw. okleiną. Bądźcie czujni, dopytujcie i dokonujcie świadomych wyborów!\nSwobodny przepływ świeżego powietrza jest niezwykle ważny dla prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Dzięki temu oczyszczamy atmosferę w mieszkaniu z wszelkiego rodzaju drobnoustrojów, alergenów czy pyłków, które mogą okazać się niezwykle niebezpieczne dla naszego organizmu. Co więcej, niektóre domowe rośliny mają wyjątkową zdolność do pochłaniania rozmaitych, szkodliwych substancji chemicznych wydobywających się np. z tworzyw sztucznych, mebli, wykładzin, farb czy klejów. Istnieją także rośliny, które pochłaniają dym papierosowy z otoczenia. Jeśli w naszym wnętrzu zaaranżujemy takie właśnie naturalne ozdoby, to na pewno korzystnie odbije się na zdrowiu naszym i naszej najbliższej rodziny. A zdrowie to podstawa sukcesów zawodowych, dobrego humoru i zadowolenia z życia!\nOdpowiednia lokalizacja czy umiejscowienie naszej rośliny jest niezbędne dla jej prawidłowego funkcjonowania. Spośród wielu gatunków flory, większość z nich potrzebuje stałego dostępu do światła naturalnego, dlatego starając się dobrać właściwe miejsce, weźmy pod uwagę przede wszystkim stopień naświetlenia. Jak najbardziej wskazane są parapety czy jasne, rozświetlone przestrzenie, takie jak salon czy pokój dziecięcy. Aranżacja roślin w przedpokoju jest również jak najbardziej możliwa, jednak wcześniej powinniśmy się zorientować jakie wymagania ma nasza domowa przyroda i czy niski stopień naświetlenia nie sprawi, że uschnie czy zwiędnie.\nZieleń w pracowni\nRośliny w pomieszczeniu, w którym pracujemy lub uczymy się, odgrywają niesamowicie istotną rolę. Otóż przede wszystkim wpływają pozytywnie na koncentrację. Dzięki obecności roślin w naszym domowym gabinecie, łatwiej nam się skupić na pracy. Wynika to głównie z oczyszczonego powietrza. Duża ilość tlenu, dotlenia nasz umysł powodując, że łatwiej nam się pracuje i myśli. Po drugie kontakt z naturą, roślinami, wpływa kojąco na nasz organizm, a także zmniejsza poziom stresu spowodowany ciężkim dniem w pracy lub w szkole. Po trzecie rośliny niwelują niekorzystne działanie drobnoustrojów oraz alergenów. Dzięki czemu dostarczamy czyste, świeże powietrze naszemu organizmowi, pozbawione wszelkiego rodzaju szkodliwych substancji chemicznych. Dlatego aranżując pokój dziecięcy lub gabinet w mieszkaniu, wykorzystajcie żywe rośliny oraz kwiaty doniczkowe itp. na pewno nie pożałujecie swojej decyzji!\nTa doskonała aranżacja pracowni, widoczna na zdjęciu powyżej, to pomysł projektantki wnętrz Joanny Kubieniec, która znakomicie zaaranżowała zielone, żywe dodatki podkreślającym tym samym prosty i funkcjonalny charakter wnętrza.\nZieleń czy roślinność domowa ogranicza się nie tylko do typowych, jednokolorowych kwiatów doniczkowych. To mogą być także kolorowe, soczyste i jaskrawe odcienie kwiatów, które wniosą odrobinę energii i przebojowości do wnętrza. Oczywiście wszystko zależy od naszej estetyki i osobistych potrzeb, jeśli wielobarwne kwiaty współgrają ze stylem pomieszczenia to warto zaaranżować je w naszym mieszkaniu. Na pewno stworzymy wyjątkową atmosferę oraz prawdziwy, przytulny klimat. Warto wiedzieć, ze rośliny doniczkowe ustawione w pomieszczeniach podnoszą w nich wilgotność powietrza. Im cieplej i bardziej sucho w pomieszczeniu, tym rośliny wydalają więcej pary wodnej, co powoduje, ze wilgotność zwiększa się.\nMieszkanie, w którym wykorzystano różnego rodzaju rośliny, kwiaty prezentuje się atrakcyjniej, ciekawiej i niepowtarzalne, a dodatkowo wpływa na nas relaksująco!\nJakie rośliny posiadacie w swojej przestrzeni?