💋 5 notatek o śmierci i narodzinach scen erotycznych w kinie\nStrona główna » 💋 5 notatek o śmierci i narodzinach scen erotycznych w kinie\n24 marca, 2022 3 min read\nDziś krótkie notatki o współeczesnych scenach seksu w filmach na podstawie rozmowy opublikowanej w New Yorkerze The sex scene is dead. Long live the sex scene.\nJak zwykle to tylko muśnięcia, bo nikt przy zdrowych zmysłach nie porywałby się na wyczerpujące opracowanie tematu seksu w kinie.\n🦸♀ Marvel i lukratywna infantylizacja\n📉 Euforia, post-witalność i declinism\n📺 Kino rodzinne, telewizja dla dorosłych i pornografizacja… pornografii?\n🇵🇱 O scenach erotycznych w polskim kinie\n🧢 Sukcesja i brak seksu\nCzas potrzebny na przeczytanie: 3 min 49 sekund.\n🦸♀ 1. Marvel i lukratywna infantylizacja\nDyskusja zaczyna się od pozornego tylko załamania rąk, że dzisiejsze kino wygładził walec familijnej rozrywki spod znaku Marvela i Disneya i że infantylizacja publiczności doprowadziła do wyrugowania scen erotycznych z dużego ekranu.\nFakt, trudno dziś wyobrazić sobie scenę erotyczną w Spidermanie czy Gwiezdnych Wojnach, bo i jaką też pełniłaby tam funkcję?\nZ drugiej strony trudno zaprzeczyć, że kino familijne i komercyjna orientacja na jednostkę jaką jest rodzina stanowi po prostu intratny biznes. Disney od 2006 do 2021 zwiększył przychody z $33.75 mld do $67.42 mld nie sprzedając ani grama ostrego seksu.\n📉 2. Euforia, post-witalność i declinism\nO upadku Zachodu czytamy już od końca XIX wieku najpierw w oparach dekadentyzmu równoważonego filozofią życia Nietzschego, Bergsona czy Dilthey’a a później już wprost w Spenglerowskim Zmierzchu innymi kanałami?\nW rozmowie z New Yorkera pada ciekawa refleksja, że w amerykańskich serialach usilnie próbuje się potretować seks w sposób pozbawiony idealizacji. Mimo to w serialu Euforia równolegle do wyestetyzowanego naturalizmu “straciłam dziewictwo przed gimnazjum i ćpałam w szóstej klasie” sam seks w większości odarty jest z otoczki młodzieńczej śmieszności, nieporadności czy wstydu.\nCiekawe byłoby zobaczyć amerykańską komedię romantyczną z prawdziwą sceną erotyczną.\nZ drugiej strony, może post-witalność nie jest mitem, bo faktycznie coraz mniej Amerykanów w USA uprawia seks:\n📺 3. Kino rodzinne, telewizja dla dorosłych i pornografizacja… pornografii?\nGeoffrey Gorer pisał w 1979 o Pornografii śmierci w epoce XX wieku, w której dystrybucja jest wprost proporcjonalna do tabu, jakim dane zjawisko jest objęte. Być może ten sam los spotyka powoli pornografię i seks tylko, że w odwróconym zwierciadle: proliferacja dostępu do pornografii i stopniowa normalizacja tego zjawiska sprawia, że rozkosz staje się bardziej imperatywem i brukselką na talerzu niż zakazanym owocem. Ten niegdyś “przepędzony duch” powraca może w formie jeszcze gorszej: tym razem przyjaznego duszka, z którym nikt nam nie zabrania się bawić.\nCiekawa obserwacja wyłania się ze strony rozmówców, że kino staje się bastionem dla dzieci, tymczasem telewizja to głównie medium dla dorosłych, w którym znajdują nośnik wartości, działań i wentyl dla pozornie “przepędzonych duchów” dnia codziennego.\nPowiemy, że HBO ma w sobie więcej pikantności a Netflix to krem waniliowy, natomiast to raczej w tym drugim znajdziemy wyłomy w postaci animowanych seriali (dla dorosłych) jak Big Mouth podejmujących temat seksualności wśród dorastających dzieci i animację wagin czy penisów.\nSerial Netflix Big Mouth\nPrzełamuje się też powoli tabu męskiej seksualności. O ile kobiece genitalia czy narządy płciowe łatwo przechodziły przez estetyczny filtr, tak operacjonalizacja penisa natrafiała w kinie na większe trudności. Można pewnie wysnuć setki teorii na temat przyczyn tego stanu rzeczy od “męskiego spojrzenia” i “kobiecego uprzedmiotowiania” wśród reżyserów po uwarunkowania polityczno-prawne.\n🇵🇱 4. O scenach erotycznych w polskim kinie\nZiemia obiecana, reż. Andrzej Wajda, 1975 r.\nKlasyfikację i pigułkowe opracowanie scen seksu w polskim kinie opisał w swoim artykule Seks w kinie polskim okresu PRL. Wprowadzenie Karol Jachymek począwszy od stalinowskiego ascetyzmu przez czwartą fazę lat 80. ze scenami, które niekoniecznie pełniły jakąkolwiek funkcję:\nPierwszym z tych etapów był okres stalinizmu, kiedy to – jeśli chodzi o prezentowanie problematyki seksualności – obowiązywał niemal całkowity ascetyzm. Drugi to czas odwilży i lata 60., gdy w filmach można już było zobaczyć pierwsze roznegliżowane, prawie wyłącznie kobiece, postaci, a tematyka (około)seksualna zaczynała się cieszyć zainteresowaniem filmowców. Trzeci okres stanowiły rządy Edwarda Gierka, kiedy rodzime kino, niejako w odpowiedzi na trwającą na Zachodzie rewolucję obyczajową, pozwalało sobie na coraz śmielsze sceny seksu oraz przedstawienia nagości (także męskiej, choć z reguły niepełniącej funkcji erotycznych). Narrację o seksie w kinie polskim czasów PRL kończą zaś lata 80., gdy polskie filmy zapełniły się wizerunkami nagich kobiet, a tzw. sceny i momenty, wówczas już bardzo śmiałe, przyciągały coraz więcej widzów do kin.\n🧢 5. Sukcesja i brak seksu\nIlość opracowań na temat Sukcesji dorównuje tylko ilości mężczyzn, którzy udostępniają pozbawione komentarza gify ze scenami z serialu na Twitterze sygnalizując milczące porozumienie.\nRoman przed oknem w gabinecie ojca. Sukcesja\nNie zmienia to faktu, że serial ocieka intencjonalnym brakiem seksu: albo bohaterowie go nie uprawiają, albo tego nie widzimy. W każdym odcinku przewija się świński żart o seksie z rodzicem (“stop giving dad a blowjob”), wykorzystaniu przewagi (“fuck over”) i co najwyżej jesteśmy świadkami samotnego seksu z samym sobą, gdy impotent i erotoman-gaduła Roman masturbuje się w łazience do napominającej go za drzwiami starszej Gerri (“jesteś obrzydliwy”) czy Nate proponujący Shiv, żeby masturbowali się w osobnych pokojach co technicznie nie będzie zdradą.\nIronia bohaterów wzmaga ciągły dystans i napięcie jak kiedy Tom prosi Shiv o szczerość a ta proponuje odegranie scenki, w której mówi że nic dla niej nie znaczy. Tom obraca to również w żart: “Well, that was some spicy pillow talk last night”, więc ostatecznie wszyscy mówią prawdę przez maski jak w słowach Oscara Wilde’a: “Daj człowiekowi maskę, a powie ci prawdę”.\nObserwacja z wywiadu, że może apodyktyczny Logan jest jedynym zdolnym rządzić firmą, bo jako jedyny ma zdrowe libido?\n« 🗒 11 notatek o zbrodni, języku i wykluczeniu w filmie „Lektor”\n🎮 17 notatek o metaverse, schizofrenii, kapitalizmie i efekcie Proteusza »


Rejestr opracowań w temacie klimatyzacja przemysłowa w serwisie Klimatyzatory - http://klimatyzatory.informator.warmia.pl/\nRejestr opracowań w temacie klimatyzacja przemysłowa w serwisie Klimatyzatory\ninstalacja chłodnicza montaz warszawa Każdorazowo zakres prowadzonych wówczas prac będzieW naszych samochodach jest bardzo wiele elementów, o które musimy dbać. Niektóre czynności jak chociażby większe na dowiedz się więcej\nwww.gtklima.pl Skutecznym rozwiązaniem okaże się wtedy klimatyzacjaCoraz częściej można w Polsce doświadczyć wręcz afrykańskich upałów. klimat, który nieustannie się zmienia, oprócz groźnych zjawisk takich jak trąby powietrzne przynosi latem również temperatury, zobacz wszystko\nmontaz klimatyzacji warszawa Rzeczony serwis jest konieczny bo przecieżKlimatyzacja w obecnej dobie to rzecz wprost niezbędna. Nawet w naszej szerokości geograficznej trudno się nam obejść bez tego udogodnienia. No cóż, człowiek ma to do siebie, że nader szybko p całość tutaj\nsprezarki chłodnicze montaz warszawa Nic zresztą w tym dziwnego ponieważKlimatyzacja, serwis klimatyzacji oraz chłodnistwo to kwestie, które pozostają w kręgu zainteresowania wielu osób. Nic zresztą w tym zobacz\nsprzedaz klimatyzacji warszawa Bez względu jednak na to czyCzasem zdarza się tak, że podczas używania jakiegoś urządzenia nagle odmawia ono posłuszeństwa. Trudno być z resztą tym faktem zbytnio zaskoczonym, gdyż przecież każda rzecz ma ograniczoną żywotność. Są j zobacz\nmontaz komory chłodniczej warszawa Nie ma się przecież sensu męczyćKlimatyzacja, serwis klimatyzacji czy chłodnistwo to tematy, które z całą pewnością zainteresują sporo osób. Nic zresztą w tym dziwnego, zobaczysz tutaj\nsprzedaz klimatyzacji warszawa Takie firmy najczęściej zajmują się zarównoJeżeli mieszkamy w szczególnie gorącym miejscu, na przykład na poddaszu, albo w mieszkaniu z oknami skierowanymi na wschód to z pewnością doświadczamy tego, jak strasznie gorąco potrafi być pomocne wskazówki\nklimatyzacja Dobra klimatyzacja będzie w stanie schłodzićTegoroczne lato daje się we znaki swoimi zawirowaniami pogodowymi. Deszcz przeplatany z upałem sprawia obawy przed jakimkolwiek dłuższym wyjazdem. Prognozy pogody nie zawsze się sprawdzają. Jednak na szczęś dowiedz się\nklimatyzacja warszawa Świetnym rozwiązaniem jest klimatyzacjaNadszedł czas upałów. Nie wszyscy to lubią, więc potrzebujemy chociaż przez krótki czas pobyć w chłodnym miejscu. Świetnym rozwiązaniem jest klimatyzacja. Są jednak osoby, które źle znoszą przebywanie w spójrz na to\nklimatyzacja warszawa Podczas ciepłych dni kiedy żar lejePodczas ciepłych dni, kiedy żar leje się z nieba i mnóstwo promieni słonecznych odbija się od okien, ważne jest, aby zadbać o swoje bezpieczeństwo i unikać zbyt gorących przestrzeni. Chłodzić organizm można kliknij strone\nchłodnictwo Sprawdzi się więc również zimą byWielu kierowców zaczyna o niej myśleć dopiero z nastaniem lata, jednak o klimatyzację w samochodzie należy dbać przez cały rok. Choć klimatyzacja bezpośredni dalej\nNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiCzy warto klimatyzować pomieszczenia do końca 2020Sprawna klima w samochodzieNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiCzy można naprawić klimę w aucie w swoim mieszkaniu?Komfortowa klimatyzacjaKlimatyzacja nie jest już zbędnym luksusem12 Wskazówek Aby znaleźć dobrą klimęSprawna klima w samochodzie - rób regularne przeglądyCiekawe infromacje o tym jak zainstalować rekuperacjęWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby naprawić klimę w aucie?Chłodnictwo w przemyśleCzy masz możliwość znaleźć dobrą klimę?Sprawna klima w samochodzie - rób regularne przeglądyNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiJak często serwisować klimę w aucie?Rekuperacja i alternatywy w ogrzewaniu\_Ogólnie o rekuperacji w domuDuża skuteczność w tym jak klimatyzować pomieszczeniaInstalacje dla przemysłu chłodniczegoChłodnictwo - klika faktówCo warto wiedzieć na temat chłodnictwa w przemyśle?Grzanie w domu, taniej i wydajniejNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz znaleźć fachowca od klimatyzacjiChłodnictwo - poznaj ten tematKlimatyzacja - zadbaj o serwisSerwis klimatyzacji - co warto wiedzieć?Kilka faktów na temat chłodnictwa dla przemysłuJak często serwisować urządzenia chłodnicze?Czy warto postawić na klimatyzację?Radzimy jak naprawić klimę w aucie szybciej


Bhringraj Proszek 100g (Powder) - Indyjskie Recepty\nEclipta alba, znana również jako bhangra (hindi), maka (marathi), bhringaja lub kesa-raja (sansk.)\nBhringaraja dosłownie oznacza „władca pszczół”. W formie olejku jest popularnym środkiem tonizującym włosy oraz przeciwdziałającym ich siwieniu i wypadaniu. W połączeniu z olejem kokosowym, który posiada właściwości chłodzące, leczy stany zapalne oraz łagodzi objawy schorzeń wywołanych nadmiarem gorąca, takich jak bóle głowy, zapalenie zatok czy infekcje uszne.\nRasa (smak): gorzki, osty, słodki\nWpływ na dosze: harmonizuje wszystkie dosze; VPK=, ale głównie PV–; uspokaja pitta\nDhatu (tkanki): plazma, krew, kości, komórki nerwowe, układ rozrodczy\nSrota (kanały): kanały układu krążenia, nerwowego, trawiennego, oddechowego, moczowego i rozrodczego\nGlikozydy triterpenowe i saponiny: glikozydy oleanowe, eclalbasaponiny, β-amyrina\nFlawonoidy: luteolina, apigenina, wedeloakton\nKesya – korzystnie wpływa na włosy\nDantya – wzmacnia zęby\nTvacya – likwiduje swędzenie\nKusthaghna – leczy choroby skóry\nRakta sodhana – oczyszcza krew\nRaktastambhana – hamuje krwawienie\nVisaghna – neutralizuje trucizny\nCaksusya – korzystnie wpływa na oczy\nKrmighna – zabija pasożyty\nYakrdottejaka – korzystnie wpływa na wątrobę\nPandughna – wspomaga leczenie anemii\nDziała przeciwzapalnie, przestrajająco, hemostatycznie, przeciwgorączkowo, tonizująco i żółciopędnie. Przyspiesza gojenie ran. Chroni wątrobę.\nPrzedwczesne siwienie lub wypadanie włosów często wynika z nadmiaru pitta, która „pali” cebulki. Bhringaraja potrafi skutecznie przywrócić równowagę pitta, zwłaszcza w rejonie głowy. Oprócz tego pomaga zwalczać schorzenia związane z nadmiarem vata – np. obluzowane zęby, problemy ze słuchem czy zawroty głowy – oraz wzmacnia asthi dhatu (tkankę kostną). Ponadto stosowana w formie olejku usuwa zatory z nosa, zatok i uszu.\nBhringaraja wspomaga leczenie zapalenia i marskości wątroby. Działa na nią ochronnie poprzez usuwanie nadmiaru ranjaka pitta. Ma właściwości żółciopędne. Wzmaga apetyt. Chroniąc wątrobę, jednocześnie korzystnie wpływa na rakta dhatu (krew), tym samym łagodząc objawy anemii, a wzmacniając naczynia włoskowate – zapobiega nadciśnieniu spowodowanemu nadmiarem pitta i vata (Tillotson 2001). Ponadto chroni oczy i wspomaga leczenie zapalenia spojówek oraz jęczmienia.\nBhringaraja leczy bezsenność i łagodzi nadmierne pobudzenie spowodowane nadmiarem pitta i vata. Poprzez tonizujący wpływ na majja dhatu (szpik kostny i nerwy) redukuje stres i wewnętrzne napięcie, a poprzez zwiększenie produkcji krwi umożliwia lepszy dopływ substancji odżywczych do mózgu (Frawley i Lad 1994).\nPonieważ bhringaraja korzystnie działa na układ nerwowy i wątrobę, pośrednio wpływa również na stan skóry. Uśmierza jej swędzenie i stany zapalne, leczy pokrzywkę, wypryski i grzybice spowodowane zaburzeniami w rasa dhatu i rakta dhatu, a ponadto pomaga przywrócić prawidłowy koloryt skórze, która uległa depigmentacji (Bhavaprakasa).\nJej cierpki smak sprawia, że bhringaraja znajduje zastosowanie w leczeniu astmy i zapalenia oskrzeli.\nBhringaraja (zwłaszcza jej nasiona) uzupełnia braki w sukra dhatu, co korzystnie wpływa na ilość oraz jakość produkowanego nasienia u mężczyzn. Z kolei u kobiet zmniejsza krwawienia maciczne poprzez usuwanie nadmiaru pitta z macicy.\nl Amalaki, sariva, triphala – problemy z włosami wywołane nadmiarem pitta\nl Manjishtha, kutki, neem, pieprz długi – choroby wątroby\nl Jatamamsi, brahmi, shankhapushpi – zaburzenia umysłowe wywołane nadmiarem vata i pitta\nl Czarny pieprz – anemia\nl Kurkuma, neem, lukrecja – choroby dermatologiczne spowodowane nadmiarem kapha i vata\nl Manjishtha, ashoka, lotos – krwawienie wywołane nadmiar pitta\nObecność chłodnej energii w układzie trawiennym.\n250 mg – 5 g dziennie, co odpowiada 5-15 ml nalewki o stężeniu 25% rozcieńczonej w proporcjach 1:3.\nl Choć medycyna ajurwedyjska wyróżnia trzy rodzaje tej rośliny (w zależności od barwy kwiatu: białej, żółtej lub niebieskiej), najczęściej stosowana jest odmiana białokwiatowa. Bhringaraja jest rośliną jednoroczną. Najczęściej porasta tereny wilgotne i nieużytki.\nl Tradycyjnie stosowana jako zioło opóźniające starzenie.\nl Do użytku wewnętrznego i zewnętrznego (np. w zapaleniach skóry).\nl Zioło to wykazuje chłodzącą energię, dlatego też działa ochronnie na wątrobę i skórę, hamuje krwawienie i uspokaja umysł. We wczesnych tekstach ajurwedyjskich przypisywano mu jednak energię gorącą.


Serwis Umów Lekarza\nStrony firmowe w najkorzystniejszej ofercie na rynku!\nStrony firmowe to dziś konieczność. Wielu przyszłych przedsiębiorców podczas wybierania nazwy firmy, sprawdzają dostępność domeny internetowej i szukają wykonawcy profesjonalnej strony firmowej. Obecność firmy w sieci to dziś podstawowy element marketingowy dla każdego rodzaju działalności.\nTworząc firmową stronę www zapewniamy Państwu indywidualny projekt graficzny strony internetowej wykonywany osobno dla każdego klienta, darmowy hosting strony oraz poczty e-mail. Wszystko wykonywane błyskawicznie z najwyższą kulturą obsługi.\nNa życzenie zamawiającego, strony firmowe wyposażane są w panel administracyjny (cms), który pozwala na łatwą edycję strony. Panel wyposażony jest w instrukcję obsługi, dzięki temu przyszły administrator nie musi mieć specjalistycznych umiejętności informatycznych, aby móc aktualizować własną witrynę.


Kolorowanki dla dzieci - malowanki dla dzieci - dinozaury i smoki - osesek.pl\nKolorowanki dla dzieci dinozaury i smoki. Dzieci zafascynowane światem dinozaurów chętnie pokolorują swojego ulubionego dinozaura. Kolorowanki dla dzieci wspierają rozwój motoryki małej, uczą cierpliwości i staranności.\nKolorowanki dla dzieci dinozaury i smoki. Kolorowanki do druku


Czeski spontan - nieplanowane miejsca\nKilka dni planowania, rozpisywania się jaka będzie trasa, jakie miejsca i zabytki odwiedzimy. To gdzie i ile zastaliśmy w okolicy Starego Jicina. Niespodziewany ból głowy potrafi zepsuć niejedne plany. Nie było jednak załamania, gdyż jak to obecnie jest popularne: Polacy - nic się nie stało ;-) Pogoda była "pod psem", wręcz zanosiło się na konkretne lanie, ale biorę parasol pod pachę i w drogę na wzgórze, na którego szczycie wznosi się niegdyś okazała warownia - Hrad Stary Jicin.\nCzeski spontan ciąg dalszy\nZ racji nieciekawej pogody gości na zamku było zaledwie kilku, dzięki czemu można było spokojnie zwiedzać i robić zdjęcia bez przypadkowych bohaterów drugiego planu ;-) Po zwiedzeniu każdego zaułka, po zajrzeniu w każdą dziurę zamczyska powoli skierowaliśmy się w dół. Tam jeszcze zrobiliśmy kilka ujęć kościoła, przydrożnego pręgierza i okolicznych starych zabudowań oraz ruszyliśmy w dalszą drogę w kierunku Sztramberka, gdzie wcześniej nie udało się nam wcześniej "zaliczyć" Jaskini Šipka, znanej na cały świat z odkryć, które tam dokonano. Jednak zanim dotarliśmy do tego miasta trochę pobłądziliśmy i takim oto sposobem dotarliśmy do rodzinnej miejscowości Franciszka Palackiego, gdzie stoi nadal jego dom rodzinny oraz w bliskiej okolicy są trzy kościoły.\nPo zwiedzeniu Hodlslavic w końcu dotarliśmy do obranego Stramberka. Na początku zwiedziliśmy Ogród Botaniczny z Arboretum, gdzie oprócz roślinności można także odnaleźć skamieliny sprzed milionów lat. Następnie udaliśmy się do jaskini Šipka, do której droga prowadzi pod górę. Stramberk to miasteczko, które jest na kilku wzniesieniach, a jego ulice zdobią niesamowicie piękne, jak z bajki domki po wołoskich przodkach. Jasknia Šipka jest miejscem, gdzie kiedyś żyli prehistoryczni ludzie, spali, jedli, znosili wszystko, co pomagało im przetrwać. Tutaj także umierali. Przeprowadzone tutaj wykopaliska archeologiczne pod koniec lat 80-tych XX wieku zakończyły się ogromnym sukcesem. Odkryto tutaj dolną część szczęki dziecka neandertalskiego, wiele szczątków dzikich zwierząt oraz przedmioty z epoki brązu.\nAutor: TRAVELSeries.pl o 09:30 Brak komentarzy:\nJak przygotować się do samotnej wycieczki?\nZwykle podróże kojarzą nam się z miłymi doznaniami, przyjemnie spędzonym czasem i błogim lenistwem. Większość podróży odbywamy z bliskimi nam osobami – partnerami, przyjaciółmi lub rodziną, jednak nie brakuje osób, które preferują samotne podróże.\nOkazuje się, że podróżowanie w pojedynkę niesie ze sobą wiele korzyści i wcale nie musi być nudne. Liczne relacje z tego typu podróży mogą przybliżyć nam kwestie tego, w jaki sposób zorganizować samodzielną podróż, by można było czerpać z niej szereg korzyści.\nSamotne wyprawy mogą być szansą na samorozwój, wzrost pewności siebie czy pokonywanie barier. Osoby które dotychczas samotnie nie podróżowały mogą zmierzyć się z własnymi lękami i w ten sposób dążyć do ciągłego rozwoju własnej osobowości. Poprzez samotne podróże można nauczyć się radzenia z czynnościami, których nie wykonywalibyśmy w innych przypadkach, dzięki czemu w późniejszym życiu coraz mniej będzie sytuacji, które mogłyby nas w jakiś sposób zaskoczyć. Samotne podróżowanie to ciągłe pokonywanie barier i samodoskonalenie się, o czym przekonało się już wielu podróżników.\nJak przygotować się do samotnej wyprawy?\nNa pewno zanim zaczniemy przygotowania do samej wyprawy, należy poznać cel podróży. Wstępny plan pozwoli na jak najlepsze przygotowanie się do wyjazdu, który wymaga odpowiednich przygotowań. W końcu samotność towarzysząca nam podczas takiej wyprawy nie ułatwia podróży, ale właśnie o to chodzi, pojawiające się na naszej drodze trudności mogą być bowiem świetną motywacją do działania. Trzeba zaplanować kierunek podróży, choćby dość ogólnikowo. Jeśli przykładowo marzy nam się podróż po południowej Europie, nie powinno być większego problemu z zebraniem wyposażenia i zorganizowaniem przygotowań, jednak jeśli wybierzemy Azję to taka wyprawa wymaga już znacznie poważniejszych przygotowań logistycznych, zaopatrzeniowych czy nawet medycznych.\nSamotne wyprawy - bagaż\nKiedy ustalimy już cel podróży, należy zapakować bagaż, w którym znajdą się rzeczy najpotrzebniejsze, bowiem duży bagaż ograniczy mobilność. Ubrania adekwatne do regionu i pory roku, środki higieniczne, niezbędne kosmetyki, środki zabezpieczające przed słońcem oraz leki – tego nie może zabraknąć w naszych walizkach. Oczywiście nie można również zapominać o dokumentach, a także o wyrobieniu EKUZ, dzięki któremu otrzymamy w razie konieczności opiekę medyczną w krajach Unii Europejskiej. Warto wspomnieć również o tym, że samotna wyprawa będzie się z całą pewnością wiązała ze wzmożonym wysiłkiem fizycznym. Jeśli więc planujemy wyjazd, warto zadbać wcześniej o kondycję fizyczną, dzięki której zwiększymy wydolność naszego organizmu.\nSamotna podróż – o czym jeszcze nie można zapomnieć?\nJeśli wybieramy się w wyjazd w pojedynkę, warto wcześniej zarezerwować noclegi. Dzięki temu oszczędzimy cenny czas i możemy być pewni, że zakwaterowanie na nas czeka. Dla osób lubiących mocniejsze wrażenia niczym dziwnym nie będzie szukanie noclegu u obcych, aczkolwiek gościnnych tubylców. Warto zabrać w samotną podróż niewielki namiot oraz śpiwór, ponieważ nigdy nie wiadomo, jak będzie wyglądała sprawa noclegu. W podróż zabierzmy również dawkę zdrowego rozsądku – nie ufajmy każdej napotkanej osobie, ale wcześniej starajmy się poznać jej intencje. Dotyczy to w szczególności kobiet, które podczas samotnych podróży są narażone na różne niebezpieczeństwa. W takim wypadku podróż do krajów tzw. trzeciego Świata lub państw muzułmańskich dla samotnych kobiet nie jest polecana.\nAutor: TRAVELSeries.pl o 10:10 Brak komentarzy:\nJaskinia Šipka - atrakcja Štramberka\nW samym centrum Sztramberka (cz. Štramberk, niem. Stramberg lub Strahlenberg) na zboczu góry Kotouč w Sadzie Narodowym (cz. Národní sad: według projektu dr. Adolfa Hrstki i malarza B. Jaroňka, w którym mieści się m.in. kapliczka i kilka rzeźb i pomników) znajduje się jedna z wielu atrakcji miasta, którą jest Jaskinia Šipka. Zajmuje ona powierzchnię 29 hektarów i pochodzi z okresu środkowego paleolitu. Do zwiedzania turystom jest udostępniony mały jej fragment, który jednak warto zwiedzić. Nie trzeba płacić żadnych biletów wstępu, co także jest dodatkowym atutem.\nNeandertalczycy i niedźwiedź jaskiniowy\nJaskinia słynie przede wszystkim z powodu odnalezienia tutaj szczątków niedźwiedzia jaskiniowego oraz żuchwy dziecka neandertalskiego w wieku około 8-10 lat. Dokonał tego w 1988 roku archeolog Karel Josef Maška. Na miejscu znaleziono także wiele innych fragmentów wyrobów z krzemienia czy rogowca, czy innych szczątków zwierząt oraz pozostałości po ogniskach. Wykopaliska archeologiczne przyczyniły się do tego, że na miejscu wydobyto ponad 80 tysięcy kości. Pozwoliło to badaczom stwierdzić, że miejsce było zamiennie zamieszkane przez skupisko neandertalczyków i dzikich zwierząt. To najstarsze stanowisko tego typu w Czechach. Niestety dewastacji uległy stalaktyty. W jaskini mieszkali zatem ludzie już 32 tysiące lat temu! Byli to poza neandertalczykami: przedstawiciele kultury mousterienskiej, łowcy mamutów (Gravettien) oraz magdaleńscy łowcy reniferów.\nZnaleziono tutaj około 130 szczątków gatunków zwierząt, w tym hieny, lwa jaskiniowego, żubra, lamparta, renifera polarnego, łosia, tura, nosorożca włochatego, woła piżmowego czy rosomaka. To wszystko powoduje, że można się na miejscu przenieść do prehistorii :-)\nDo jaskini można się dostać z samego centrum. Trzeba mieć na uwadze fakt, że w mieście trudno jest znaleźć miejsce postojowe, jednak płatne parkingi zlokalizowane w okolicy dają możliwość znalezienia miejsca, a droga do jaskini nie stanowi żadnej trudności. Prowadzi bowiem do centrum właśnie obok Sadu Narodowego w kierunku starówki, od strony Koprzywnicy (cz. Kopřivnice, niem. Nesselsdorf).\nPrzed wejściem do jaskini rozpościerają się widoki na miasto. Stąd schody prowadzą jeszcze wyżej, gdzie znajduje się krzyż z tablicą dotyczącą pomysłodawców projektu Sadu Narodowego.\nAutor: TRAVELSeries.pl o 08:57 Brak komentarzy:\nWiele osób nie jest zbyt entuzjastycznie nastawionych na wymianę złotówek na walutę państwa, do którego się wybierają na wakacje. Nikt przecież nie chce stracić swojego kapitału przeznaczonego na wyjazd. Trzeba też pamiętać o tym, że kursy walut nieustannie się zmieniają i nie można przewidzieć do końca tego, kiedy będzie najlepszy czas do dokonania wymiany, aby nie stracić na takiej transakcji. Ponadto na kursy wymiany walut wpływa wiele zewnętrznych czynników typu sytuacja gospodarcza państwa. Nie każdy przecież regularnie wymienia walutę i jest ekspertem w tej dziedzinie. Pojawia się zatem pytanie, kiedy i gdzie zdecydować się na wymianę danej waluty na inną?\nZbliżają się wakacje – czas najwyższy wymienić waluty przed wyjazdem\nJeśli sytuacja nas nie nagli i nie ma potrzeby natychmiastowego wymienienia polskich złotówek na euro, to wówczas warto mieć je przy sobie i czekać, aż nadarzy się najlepsza okazja. Opłacalna transakcja to taka, w przypadku której można zapłacić mniej przy kupnie lub zyskać więcej przy jej sprzedaży. Osoby regularnie wymieniające walutę na obcą dobrze wiedzą, kiedy interesujący ich kurs jest wysoki a kiedy niski. Gorzej jeśli nie wie się, kiedy tak naprawdę jest najlepsza okazja do dokonania transakcji. Co zatem robić w takiej sytuacji? Z całą pewnością warto czytać komentarze ekspertów, którzy zajmują się ciągłą analizą walutowych rynków międzynarodowych. Trzeba jednak liczyć się z tym, że ich opinie nie zawsze są w stu procentach sprawdzone, a więc nie można kierować się wyłącznie nimi.\nOkazują się jednak bardzo pomocne przy podejmowaniu decyzji. Zaleca się także zwrócić uwagę na wykresy kursów walut oraz sprawdzić, czy mają one tendencję spadkową czy też wzrostową. O wymianie waluty należy pamiętać jeszcze przed wyjazdem za granicę. Chociaż wiele osób płaci kartą płatniczą/kredytową, to jednak w wielu miejscach płatność kartą nie jest do końca bezpieczna i czasami nawet niemożliwa do zrealizowania. Zawsze warto zatem mieć przy sobie na wakacjach pieniądze w formie lokalnej waluty.\nWymiana walut jest praktyczna\nOczywiście nie ma co zabierać ze sobą zbyt dużej ilości gotówki ze względu na ryzyko kradzieży, ale chodzi tutaj o kwotę umożliwiającą pokrycie podstawowych wydatków. Wówczas karta służy jako awaryjna forma płatności, gdy zabraknie gotówki. Trzeba też pamiętać o tym, że w przypadku kart płatniczych/kredytowych dochodzą wahania kursów, niemałe opłaty dodatkowe w postaci prowizji, spreadu czy podwójnego przewalutowania.\nDlaczego warto wymienić walutę w kantorze internetowym?\nNajwygodniejszym, najbezpieczniejszym i najbardziej opłacalnym sposobem na wymianę waluty jest korzystanie z usług kantoru internetowego. Cała wymiana odbywa się bezgotówkowo w formie przelewów bankowych. Nie ma zatem konieczności odwiedzania stacjonarnej placówki z plikiem banknotów i czekania w kolejce. Wszystko przebiega szybko i wiąże się ze sporymi oszczędnościami nie tylko czasu, ale i pieniędzy, gdyż można liczyć na znacznie korzystniejsze kursy zakupu i sprzedaży walut niż w bankach czy kantorach stacjonarnych.\nSpready w kantorach online również są bardzo wąskie i wynoszą zaledwie kilka groszy. Jeśli zatem ktoś chce wymienić niemałą kwotę, to korzystając z usług internetowego kantoru może naprawdę spor zyskać. Co więcej, w przypadku większych i regularnych transakcji możliwe jest negocjowanie kursu, co wiąże się z jeszcze większymi oszczędnościami. W niektórych kantorach online dostępne są także programy lojalnościowe czy chociażby oferty promocyjne.\nAutor: TRAVELSeries.pl o 09:03 Brak komentarzy:\nAtrakcje w czeskich Hodslavicach\nJadąc samochodem ze Starego Jiczina (czes. Starý Jičín, niem. Alttitschein) w kierunku Štramberka (niem. Stramberg lub Strahlenberg) naszą uwagę zwrócił drewniany kościół w Hodslavicach (niem. Hotzendorf). Postanowiliśmy zaparkować niedaleko i okazało się, że więcej w tej miejscowości jest ciekawych obiektów, a same Hodslavice związane są z tajemniczym wtedy Franciszkiem Palackim (František Palacký), luteraninem, urodzonym 14 czerwca 1798 roku właśnie tutaj. Co ciekawe jego podobizna znajduje się na banknocie o nominale tysiąca koron czeskich.\nNajstarszy drewniany kościół na Morawach\nHodslavice ulokowane są na Morawach i domniemanym założycielem osady był Hodislav. Było to prawdopodobnie w trakcie panowania króla czeskiego Przemysła Ottokara II w XIII wieku. W centrum miejscowości ulokowane są trzy kościoły, urząd miejski, dom Franciszka Palackiego oraz jego pomnik. Drewniany kościół św. Andrzeja pochodzi z 1551 roku i stanowi najstarszy zabytek sakralny w kraju morawsko-śląskim (województwie), który został wybudowany przez Braci Czeskich w miejsce zniszczonego kościoła, który stał tutaj wcześniej. Niestety podczas naszego przystanku był zamknięty i jedyne zdjęcie, jakie się udało zrobić jest niewyraźne. Na samym dole można zobaczyć jego wnętrze.\nDom Franciszka Palackiego\nW bezpośrednim sąsiedztwie obiektu znajduje się urząd miejski i dom rodzinny Franciszka Palackiego. U podnóża tych zabytków jest plac, gdzie w centralnym miejscu znajduje się pomnik wspomnianego mieszkańca miasta oraz tablica informacyjna. Został odsłonięty we wrześniu 1968 roku na 170 rocznicę jego urodzin. Autorem jest akademicki rzeźbiarz Navrát. W tym miejscu warto jest wspomnieć o tej zasłużonej dla Czech osobie. František Palacký był czeskim historykiem, politykiem, współtwórcą i głównym propagatorem austroslawizmu. Reprezentował on Czeskie Odrodzenie Narodowe i współorganizował Zjazd Słowiański. Uniwersytet w Ołomuńcu (czes. Olomouc, niem. Olmütz, dialekt hanacki Olomóc albo Holomóc, łac. Eburum albo Olomucium) nosi jego imię.\nZasłużona osoba nie tylko dla Czechów\nAutoslawizm był projektem stworzonym przez czeskich narodowców w połowie XIX wiek i oficjalnie zaprezentowany w 1848 roku na Zjeździe Słowiańskim w Pradze. Uczestniczyło w nim także wielu Polaków. W skrócie chodziło o przekształcenie Austro-Węgier w federację narodów, które mają równe uprawnienia i mają wpływ na rządy. Przeciwstawiał się panslawizmowi rosyjskiemu i Niemcom. W ten sposób chciano zadbać o rozwój narodów słowiańskich. Palacki jednak uległ wpływom rosyjskim, galicyjscy Polacy projektu nie poparli, a Austro-Węgrom było to „na rękę". Stworzył „Dzieje narodu czeskiego w Czechach i na Morawach”, które miało wiele tomów. Ostatecznie zmarł w Pradze (czes. i słow. Praha, niem. Prag) 26 maja 1876 roku.\nDom rodzinny Palackiego jest otwarty od 1 kwietnia do 31 października na wcześniejsze umówienie. Dom mierzy 18,4 metra długości i 8,3 metra szerokości. Jego struktura jest murowana, a dach jest pokryty gontem. Przed budynkiem znajduje się studnia. Jest tam wystawa o życiu i twórczości Franciszka Palackiego i eksponaty, m.in. oryginalna kołyska. Kierując się głębiej ulicą prowadzącą wzdłuż kościoła, urzędu i domu Palackiego można trafić do ewangelickiego kościoła, obok którego znajduje się także stara ewangelicka szkoła z 1846 roku, w której nauczał Jiří Palacký, ojciec Franciszka. Ten kościół także był zamknięty. Kamień węgielny pod budowę kościoła został położony 29 czerwca 1813 roku, a całość budowy zakończył się w 1819 roku. Obiekt posiada jedną nawę i jest trzykondygnacyjny. Na początku nie miał wieży z dzwonami, które dopiero przeniesiono tutaj w latach 1851-1852.\nOkazały rzymskokatolicki kościół z XIX wieku\nNaprzeciwko placu widać za rzeką kolejny kościół. Jest nim okazały rzymskokatolicki kościół Najświętszego Serca Pana z 1905-1906 roku. Wokół kościoła mieści się cmentarz. Sam obiekt jest zbudowany w stylu neoromańskim. Kamień węgielny został konsekrowany 29 czerwca 1905 roku i zaczął pełnić służbę mieszkańcom od 1907 roku. Tym razem dało się wejść do środka (z wyjątkiem wieży). Wnętrze jest bardzo okazałe i zdobione malowidłami, które przypominają trochę kościoły prawosławne w Rumunii. Posiada 44 metry długości, 23 metry szerokości, 17 metrów wysokości, a wieża wznosi się na wysokość 50 metrów.\nAutor: TRAVELSeries.pl o 08:52 Brak komentarzy:\nBielski kirkut w Aleksandrowicach\nPrzez wiele dziesiątek lat bielski kirkut był pomijany przez turystów. Porośnięte gęsto bluszczem macewy niszczały, a cmentarz wydawał się zapomniany przez wszystkich. Stopniowo zmienia się to miejsce dzięki Gminie Wyznaniowej Żydowskiej w Bielsku-Białej wspaniałej pracy wolontariuszy, którzy cenią przeszłość miasta oraz chcą, aby ponownie można było przechodzić między grobami m.in. tych ludzi, którzy przysłużyli się Bielsku, a czasem i całemu Narodowi Polskiemu walcząc o jego niepodległość.\nPo cmentarzu żydowskim od blisko dwudziestu lat oprowadza historyk i religioznawca dr Jacek Proszyk, który swoją historię z tematyką żydowską zaczął już w szkole podstawowej, często zaglądając do nieżyjącego już Maksymiliana Metzdorfa, znanego działacza w bielskiej Gminie Żydowskiej, u którego szlifował język hebrajski.\nBielski kirkut miejscem spoczynku wielu bielszczan\nNa cmentarzu wyznania Mojżeszowego pochowani są m.in. Karol Korn, architekt i budowniczy, którego kościoły, synagogi, kamienice, fabryki nadal stoją w Bielsku-Białej i innych miastach w Europie. Pochowana jest tutaj także Erna Singer, jedna z trzech wykształconych kobiet na lekarza medycyny, żołnierze Wojska Polskiego i wiele innych osobistości, których losy odcisnęły się na historii Bielska-Białej...\nAutor: TRAVELSeries.pl o 08:37 Brak komentarzy:\nRumunia – Przełęcz Przysłop – część I\nO zwiedzeniu Rumunii myśleliśmy już od kilku lat. Pociąga nas „kraj wampirów”, jego historia, zabytki i oczywiście góry. Im więcej czytamy o tym państwie, tym chęć jego poznania jest większa. Wciąż panuje przekonanie, że Rumunia jest dzika, nieprzyjazna i niebezpieczna, mimo że przecież jest członkiem Unii Europejskiej od 2007 roku! Aż w końcu na dwa tygodnie przed planowanym urlopem, w lipcu 2017 roku, zapada decyzja: jedziemy! Spełnijmy marzenie, poznajmy gród Vlada Palownika i zaprzeczmy krzywdzącej opinii na temat tego państwa! I, jak się później okazuje, to jest jedna z najlepszych decyzji w naszym życiu!\nRUMUNIA - PRZYSTANEK DRUGI – PRZEŁĘCZ PRZYSŁOP – część I\nPo burzowej nocy poranek w Săpăncie wita nas słońcem. Zapowiada się kolejny upalny dzień. Dziś chcemy dojechać do przełęczy Przysłop, więc musimy wyjechać jak najszybciej. Ogólny plan podróży mamy opracowany, nie pozostaje zatem nic innego niż ruszyć w drogę. Jeszcze tylko konserwa dla pieska-przybłędy i w trasę.\n[caption id="attachment_7091" align="aligncenter" width="1000"] (jeden z wielu naszych psich „przyjaciół”)[/caption]\nTemat bezdomnych psów w Rumunii łamie nam serce. Nie chcę się za bardzo teraz o tym rozpisywać, ale od drugiego dnia naszej rumuńskiej przygody do samego jej końca obowiązkową pozycją zakupów są psie konserwy, woda i miski.\nSkansen Wsi Marmaroskiej w Sygiecie Marmaroskim\nWyruszamy około 9 rano. Przewodnik ExpressMap o Rumunii informuje, że w niedalekim Sygiecie Marmaroskim (rum. Syhot Marmaroski) znajduje się Muzeum Wsi Marmaroskiej, a w jego skład wchodzi położony na obrzeżach miasta skansen. O tak, na słowo „skansen” zawsze reagujemy euforycznie! Najstarsze budynki skansenu są datowane na XVI wiek, reprezentują różne regiony Maramureszu. W grudniu odbywa się tu ciekawy festiwal zimowych obyczajów. Tomek bez problemu znajduje obiekt (ja niestety już pierwszego dnia okazałam się najgorszym nawigatorem świata, mimo dwutygodniowego ślęczenia na street view). Koszt wstępu jest podejrzanie niski (jakieś 5 PLN), ale już kilkanaście minut później wiemy, dlaczego.\nSkansen to za dużo powiedziane. Bardziej przypomina to miejsce, gdzie ktoś pozrzucał zabytkowe marmaroskie obejścia i o nich zapomniał. Prawie wszystkie chaty są pozamykane na głucho i zaniedbane. Wnętrza udostępnione są do zwiedzania tylko w kilku budynkach. Trawa po pas prawie. Mimo to, nam się podoba :-) Przede wszystkim zachwycają nas tradycyjne marmaroskie rzeźbione bramy. Może i nadszarpnięte zębem czasu, ale wciąż piękne. Takie bramy są charakterystyczne dla Maramureszu i można je spotkać w każdej wsi. Niespodzianką okazują się plecione płoty, których nigdy wcześniej nie widzieliśmy. I te konstrukcje napotykamy później podczas podróży. Pomimo początkowego rozczarowania uznajemy, że warto się tu zatrzymać.\n[caption id="attachment_7086" align="aligncenter" width="1000"] (przykład tradycyjnego ogrodzenia charakterystycznego dla Maramureszu)[/caption]\nOpuszczamy Sygiet Marmaroski i ruszamy w dalszą drogę. Postanawiamy nadłożyć trochę drogi i jechać do wsi Deseti, w której znajduje się cerkiew św. Paraskewy z 1770 roku, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zostawiamy samochód przy drodze i kamiennymi schodkami wspinamy się do cerkwi. Jest ona otoczona owocowym sadem, który jest jednocześnie cmentarzykiem. Już z oddali słyszymy odgłosy nabożeństwa, no tak – mamy niedzielę. W milczeniu podchodzimy pod cerkiew, ale niezbyt blisko, żeby nie przeszkadzać. Jednak jeden z mężczyzn skinieniem głowy zaprasza nas, by podejść bliżej. Tomek ładuje się od razu do tzw. „babińca”, żeby zrobić zdjęcie, ale w szacunku do modlących się tam kobiet błyskawicznie się wycofuje. Nie tylko nabożna atmosfera wywiera na nas wrażenie. W Maramureszu nawet w zwykła niedzielę kobiety ubierają się na msze bardzo odświętnie. Szerokie spódnice w kwiaty (lub czarne, jeśli kobieta jest w żałobie), odświętne bluzki i wzorzyste chusty na głowach – tak prezentują się mieszkanki wsi.\n[caption id="attachment_7087" align="aligncenter" width="1000"] (kobiety podczas nabożeństwa)[/caption]\nPrzy cerkwi kobiety przeważnie stoją po jednej stronie, a mężczyźni po drugiej. Czasem mężczyzna stoi wśród kobiet, ale nie zauważyliśmy sytuacji odwrotnej, by kobieta znalazła się w „męskiej części”.\n[caption id="attachment_7089" align="aligncenter" width="1000"] (część męska)[/caption]\nTylko raz wszyscy razem podchodzą pod letni ołtarz, gęsiego - trzymając się za ramiona, z modlitwą na ustach. Nie wiemy, co to znaczy, ale głęboko zapada nam w pamięć. Jeszcze chwilę przyglądamy się mszy, ale wiemy że w ogóle tu nie pasujemy, więc cicho wycofujemy się spod cerkwi.\nNieopodal cerkwi stoi niewielki, ale bardzo piękny drewniany kościół katolicki. Po mszy jest już zamknięty, ale można zajrzeć do środka przez przeszklone drzwi i wyjść na wysoką wieżę, co też czynimy i przez moment napawamy się widokami. Po chwili jednak znów jesteśmy w drodze.\n[caption id="attachment_7088" align="aligncenter" width="398"] (katolicki kościół w Deseti)[/caption]\nZabytki we wsi Budesti\nDrewniana architektura Maramureszu jest szczególna ze względu na swój autentyczny (bez naleciałości), wiejski charakter. To samo dotyczy cerkwi, o których pierwsze pisemne wzmianki datuje się na XIV wiek. Wiele z nich to prawdziwie arcydzieła ciesielstwa. Dlatego nie możemy sobie odmówić tej przyjemności i ruszamy do Budesti obejrzeć kolejną „perełkę” UNESCO. Zanim jednak dotrzemy do cerkwii św. Mikołaja, trafiamy najpierw do drewnianego kościoła (w Budesti-Susani) także dedykowanego św. Mikołajowi. Obiekt znajduje się na liście zabytków, choć jest mniej znany niż cerkiew i trudniej do niego trafić. Pieczę nad nim sprawuje starszy pan, który otwiera nam drzwi. Pan, liczący zapewne lat przynajmniej tysiąc, niechętnie przyjmuje ode mnie opłatę za wstęp. „Co za miły człowiek „ – myślę sobie. Niestety szybko okazuje się, że to nie o szczodrość chodzi. Pan odlicza resztę, ostentacyjnie mnie ignoruje i oddaje pieniądze Tomkowi. Potem już tylko rzuca mi nieprzyjazne spojrzenia. A co! Znaj kobieto swoje miejsce w szeregu! Szczerze? Pan może i mnie nie polubił, ale przynajmniej zapadł nam w pamięć :-)\nO kościele trudno znaleźć informacje. Wikipedia podaje, że pochodzi z 1760 roku, choć ikonostas znajdujący się w środku jest starszy (z 1628 roku). Wnętrza zabytku zostały częściowo zniszczone, a pozostała dekoracja przedstawia między innymi Jezusa na Krzyżu, Maryję Pannę czy Dwunastu Apostołów.\n[caption id="attachment_7085" align="aligncenter" width="718"] (Biserica de lemn din Budești Susani)[/caption]\nDość mam spojrzeń z ukosa, więc ruszamy dalej i już po kilku minutach parkujemy auto pod cerkwią św. Mikołaja (Josani czyli dolna). Obiekt ten pochodzi z 1643 roku i wraz z siedmioma innymi cerkwiami Rumunii znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jego wnętrze jest pięknie ozdobione malowidłami i ikonami. Najstarsza, która przedstawia Jana Chrzciciela, pochodzi z XV wieku. Barokowy główny ołtarz powstał w 1812 roku.\nPo niedzielnym nabożeństwie…\nKiedy czekam przy drewnianej bramie cerkiewnej, mijają mnie dwaj mężczyźni w zabawnych, małych białych czapeczkach. Przypominam sobie, że jest niedziela i zapewne wracają z nabożeństwa a te kapelusiki są elementem odświętnego stroju. Pozdrawiają mnie z uśmiechem i idą w swoją stronę.\n[caption id="attachment_7090" align="aligncenter" width="1000"] panowie na wsi[/caption]\nCo robią ludzie w Maramureszu po mszy? Otóż właściwie żadne zaskoczenie, bo: panowie idą do knajpy, a panie na ploty :-) O ile knajpa jak knajpa, o tyle miejsce plotek to już wyższy poziom. Przed niemal każdym maramureskim domem są dwa stałe i niezmienne elementy: wysoka rzeźbiona brama z drewna oraz ławka. I ja o tej ławce właśnie. Bo to nie jest taka zwykła ławka przed domem. Maramureska ławka jest częścią ogrodzenia, skierowana jest w stronę ulicy i ma daszek. Wygląda trochę jak przystanek autobusowy. Panie zasiadają właśnie na takich ławkach i prowadzą ożywione dyskusje. No fajny to widok, naprawdę :-)\nGodziny uciekają, jest bardzo gorąco. Dlatego kierujemy się w stronę Barsany, gdzie znajduje się przepiękny klasztor. Ale o tym w części II…\nAutor: TRAVELSeries.pl o 12:53 Brak komentarzy:\nKiedy i gdzie warto zdecydować się na wymianę walu...\nCzeski Archeopark w Kocobędzu-Podoborze


Zużycie paliwa przy orce - Strona 10 - Płyny eksploatacyjne, filtry - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nZużycie paliwa przy orce Co masz na myśli pisząc "cały dzień belowania"-zrobienie 200 bel słomy czy sianokiszonki czy też 20 belek siana ?\nZużycie paliwa przy orce Dzisiaj, 05:25\nNapisany 14 wrzesień 2012 - 19:39\nNapisany 14 wrzesień 2012 - 21:28\nZużycie paliwa przy orce U mnie w tym roku zaorałem jeszcze mało, na Vi klasie niczym pustynia, C-360+pług 3x35 orka na 17 cm, obornik ok 30t/ha, blokada cały czas w użyciu spalił prawie 12l/ha.\nEdytowany przez hubertuss, 14 wrzesień 2012 - 22:04.\nNapisany 14 wrzesień 2012 - 22:40\nZużycie paliwa przy orce No orzesz głęboko tylko po co? Dla własnego widzimisię? Żeby zaorać głębiej od sąsiada czy po co?\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 04:55\nZużycie paliwa przy orce Hubertus są różne wersje, bo są różne kawałki pól. 9.5 wyszło ostatnio. Jakbym orał na 30 cm to by można było zbierać żwir do budowy stropów. Ciesz się że masz ciężką ziemię. Też bym wolał żeby spalił 20 l a zboża urosło 4 t niż 9, a zboża 1.5t.\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 08:35\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 11:39\nZużycie paliwa przy orce @Pawel885; Przecież jak zaczniesz orać na 30cm czy tam w kolano to pogłębisz jedynie warstwę płużną, też będzie ale głębiej, po za tym wywalisz na wierzch martwą glebe, a zakopiesz żyzną.... dla mnie pleciesz głupoty, nonsens...\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 12:32\nZużycie paliwa przy orce To posiej np burak cukrowy po orce 20cm... Żółta gleba to nie tragedia, można ją użyźnić, widziałem orkę ciągnikiem po kilkudziestu latach konnej orki- 15cm i już się wyorywała\nEdytowany przez pawel885, 15 wrzesień 2012 - 15:14.\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 13:00\nmam na myśli cały dzień belowania słomy. A rolek to różnie wychodzi. Ostatnio jak belowałem to wyszło ok 100 belek. A beluje od 8 rano do 19 z przerwą na posiłek. Rolek może nie za dużo ale prasa ma nie za dużą wydajność :/\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 19:19\nZużycie paliwa przy orce ktoś wyżej pisał o orce na 1600 obrotów silnika\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 19:27\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 19:48\nNapisany 15 wrzesień 2012 - 20:47\nZużycie paliwa przy orce 16,6 l/ha kl. III, IVa, IVb\nNapisany 16 wrzesień 2012 - 06:31\nZużycie paliwa przy orce Trochę teorii z 1972.\nNapisany 16 wrzesień 2012 - 07:02\nZużycie paliwa przy orce Teoria teorią a praktyka praktyką. Ja nie zbieram słomy. Po pszenicy czy owsie moge sobie trochę płyciej zaorać. Ale po życie zwłaszcza tegorocznym gdzie na polu wszystko zostało trzeba było orać głębiej. O piasek martwić się nie muszę mam ziemie orną na około 30 cm więc tej granicy napewno nie przekraczam.\nNapisany 16 wrzesień 2012 - 07:05\nZużycie paliwa przy orce Zetor 12245\nEdytowany przez rafal4610, 16 wrzesień 2012 - 12:07.\nNapisany 17 wrzesień 2012 - 08:12\nZużycie paliwa przy orce <p>\nNapisany 18 wrzesień 2012 - 21:54\nZużycie paliwa przy orce mf 6170,pług 4x45,orka 25cm,ziemia 4,5 klasa-11,5l/ha


Obdarowywał nas historią. Andrzej Lechowski - nietuzinkowy dyrektor i muzealnik z duszą | Podlaski Senior\nAndrzej Lechowski (na zdjęciu) – muzealnik z duszą, przez dziesięciolecia dyrektor Muzeum Podlaskiego, który dla białostoczan zrobił znacznie więcej niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić. Podarował mieszkańcom historię miasta, odświeżył ją w licznych spacerach, gawędach i publikacjach. Ale przede wszystkim pozwolił spojrzeć na miasto licznej grupie przyjezdnych ludzi, jak na „swoje” miasto.\nPrzez lata związany był z muzealnictwem i to dzięki niemu Muzeum Podlaskie ze swoimi siedzibami w Supraślu, Tykocinie, Bielsku Podlaskim czy Choroszczy zaczęło być postrzegane jako ważna placówka, dbająca o pamięć miasta.\nCzas to niesprzyjający. Raz, że jeszcze nie wiemy, co dalej z koronawirusem, jest środek czerwca, po kilkutygodniowym lockdownie wreszcie możemy się ze sobą spotykać. Dwa, że Andrzej Lechowski właśnie traci stanowisko dyrektora w Muzeum. Ale czeka na mnie w swoim pełnym historii, pięknym mieszkaniu, uśmiechnięty i jak zawsze pełen życia. Macha ręką, kiedy mówię, że nie wyobrażam sobie okna w Ratuszu bez jego sylwetki i kwituje to tylko znaczącym uśmiechem, za co jestem wdzięczna. Tu dużo słów nie trzeba, wiadomo, polityka. Okropna sprawa. Ściskamy się na dzień dobry i już prowadzi mnie do pokoju. Obrazy, książki, kolekcja płyt – widać wytrawnego inteligenta, jak za chwilę się okaże z dziada pradziada.\n– Ja już chyba byłem dyrektorem muzeum i mama do mnie mówi, ty wiesz, co? Kiedyś to pytano mnie tak: pani Halino, czy Andrzej Lechowski to pani syn? A teraz – proszę pani, czy pani jest może matką Andrzeja Lechowskiego? – opowiada nasz rozmówca.\nCharakterystyczny śmiech, niewielka postura, a nawet zainteresowania przedwojennym Białymstokiem każą sytuować Andrzeja Lechowskiego w dorożce. Może to zasługa licznych spacerów, na które zapraszał białostoczan, ubrany w melonik i wyposażony w laskę. Teraz podaje mi kawę zrobioną przez córkę, bardzo współcześnie komentując czasy, w jakich żyjemy. Okno wychodzi na ogród, który mieni się rychłym latem, jest cicho, jeśli nie liczyć zegara, który wybija czas.\n– My tutaj mieszkamy od 2011 roku, choć twierdzę, że jest to symboliczne miejsce. Urodziłem się po drugiej stronie pola, którego teraz nie ma, tuż przy graniczącej z polami ulicy Skorupskiej, na Bojarach. Ten dom już nie istnieje, ale Henryk Wilk, słynny malarz przedwojennych chat, zdążył go uwiecznić. To była taka modernistyczna willa, a z okien naszej kuchni był w lecie widok na łany żyta, w zimie białe przestrzenie jak na Syberii. A wszystko kończyło się ścianą pieczurskiego lasu. I właśnie teraz tu mieszkam – mówi Andrzej Lechowski.\nCzuje się tak, jakby przeszedł na drugą stronę pola, wyczytanego w jakimś dzienniku podróży. A przy tym otoczony przeszłością, która patrzy ze ścian, stoi w stołowym pokoju, tyka nad głową. To meble, zbierane przez pokolenia, do których niewielu już ma cierpliwość i sentyment.\n– Jesteśmy inni niż wszyscy, my nie wyrzucamy starych rzeczy na śmietnik, tylko przewozimy je z domu do domu i z miejsca na miejsce. Nie kupujemy nic nowego, tylko przechowujemy – śmieje się wskazując zegar na ścianie. – To żoniny – dodaje charakterystyczną polszczyzną.\nUzupełnia opowieść o anegdotę pochodzenia teściowej z Zagłębia Dąbrowskiego, jej przyjazd na studia medyczne do Białegostoku i ciekawe historie związane z tykającym cudem na ścianie.\n– Żona chciała koniecznie mieć ten zegar, bo w młodości pod nim spała i jego walenie odmierzało jej młodzieńczy czas – wspomina.\nPan Andrzej śmieje się donośnym śmiechem, że przejęli zegar z całym dobrodziejstwem i już prawie go nie słyszą. Chociaż? Czasami zastanawiają się (bo wybija też półgodziny), czy jest wpół do pierwszej, pierwsza czy wpół do drugiej, bo za każdym razem wybija tylko raz.\nSztuka zawsze go otaczała. Mowa już nawet nie o obrazach w murach Muzeum Podlaskiego, któremu przewodniczył przez czterdzieści lat, ale także o przyjaźniach rodzinnych z artystami.\n– O, spojrzała pani na tę kopię, oryginał wisi gdzieś w szwajcarskim muzeum, a ta związana jest z takim białostockim mecenasem Witoldem Drożyńskim.\nMecenas był cholerykiem związanym ze wszczynania brewerii i awantur, międzywojenna białostocka prasa nie zostawiała na nim suchej nitki. Przy okazji też świetnym adwokatem i prowadził znaną kancelarię przy ulicy Czackiego.\n– I tam została w 1929 czy 1930 roku przyjęta babcia na aplikację. Od tamtej pory trwała przyjaźń i kiedy moi rodzice brali ślub w 1954 roku, Drożyński przyniósł ten obraz, nazywany w rodzinie wiosennym dniem, czyli „Frühlingstag”, na prezent ślubny.\nObraz niespecjalnie spodobał się młodym Lechowskim, ale mecenas zażądał, aby zawisł w stołowym. Ojciec Andrzeja, pan młody Lechowski, szybko wbił hak, ale po wizycie Drożyńskiego obraz schowano z powrotem za pianinem. Mecenas nie dawał za wygraną. Rodzina opracowała więc sprytną metodę – kiedy przychodził sprawdzić, czy obraz wisi, mama Andrzeja głośno witała go w progu, a ojciec biegł czym prędzej zawiesić bohomaz na ścianie.\n– To był prawdziwy rytuał – przypomina sobie muzealnik, dodając, że chyba sam też powiesił ten obraz na pamiątkę słynnej anegdotki białostocko – rodzinnej.\nAndrzej Lechowski napisał niejedną książkę i poświęcił niejeden spacer na przypominanie tego, co w Białymstoku najistotniejsze. Sam jednak tylko kilka razy nawiązał do swoich korzeni, bogatego kontekstu kulturowego. Znał wielkich tego miasta, w jego domu krzyżowały się ślady najpierw dziadków, potem rodziców, tworzących elitę, wreszcie jego samego, kiedy zapraszał gwiazdy muzyki i sztuki teatralnej do Ratusza.\nNie chciał eksponować swojej prywatnej historii, choć i ona tworzyła oś powojennego Białegostoku. Zwłaszcza, że jako dziecku wydawało mu się, że każdy pochodzi z domu pełnego pamiątek. Nawet drugie imię, Wilhelm, historycznie nadane, było dla Andrzejka przedmiotem drwin i zaczepek. Kojarzono je z różnymi postaciami, między innymi ze stryjkiem Hitlera, co dla małego chłopaka zaszczytem nie było.\nIdziemy do gabinetu, gdzie składa dokumenty i ważne papiery, gabinecik jest na piętrze, a podczas drogi, pan Andrzej żartuje z anegdot rodzinnych, takich jak ta, gdy córki profesora Henryka Samsonowicza (też ma konotacje rodzinne z Lechowskimi) powątpiewały w zasługi ojca i pod nosem komentowały: „A co on takiego zrobił, że ma własny gabinet?”. Teraz Andrzej Lechowski prowadzi nas do swego gabinetu, przypominając tamto zdarzenie. Rozbawia skromnością, gdy pokazuje maleńki pokoiczek, z szafą, biurkiem i liczną kolekcją starych zdjęć nad nim.\nMa się czym chwalić, historia rodzinna zaczęła się w Białymstoku w 1928 roku, niby niedawno, bo zna rodziny w mieście z rodowodem trzech stuleci. Ale jego rodzina i ta po mieczu, i kądzieli, zapisała się wyraźnie w historii miasta.\n– Rodzina pochodziła spod Koblencji, to zachodnia część Niemiec, z której do nas jest pewnie z półtora tysiąca kilometrów. Z drugiej strony jest Raszkówka pod Witebskiem. Stąd jest siedemset kilometrów. Przodkowie musieli się sporo nałazić, żeby się spotkać. Jakbym sobie sam zlecił badania genetyczne, wyszłoby, że mam dużo genów niemieckich i wschodnich, a których więcej, sam nie wiem – dodaje.\nI mówi zaraz o małżeństwie jako efekcie kontraktu małżeńskiego, w którym dziadek Henryk Kownacki poznał się z babcią Jadwigą podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim.\n– Całe rodzeństwo dziadka mieszkało potem w Wilnie, a sam dziadek z babcią, żeby było w połowie drogi, osiedlili się w Białymstoku.\nChoć dobrze wiemy, że chodziło być może o to, że w Białymstoku sąd powstał w październiku 1919 roku jako jedna z pierwszych instytucji i potrzebował kadr. Dzisiaj młodzi uciekają do centrów, wielkich miast z perspektywami. Wtedy było odwrotnie.\nMama Andrzeja była podwójnie wykształcona, po II LO – teraz Anny Jabłonowskiej z Sapiehów, ale nie mogła zdawać na żadną państwową uczelnię jako córka przedwojennego sędziego. Zdała więc na KUL na polonistykę, potem zrobiła studia muzyczne i uczyła gry na fortepianie. Zakładała także białostockie towarzystwo muzyczne i była przez dziesięciolecia jego sekretarzem. Ojciec podobnie – nie mógł studiować w Warszawie z uwagi na pochodzenie, bo dziadek pana Andrzeja – Feliks Lechowski – podoficer rezerwy został zamordowany w Katyniu. Wybrał więc także Białystok, tu było prościej.\nNa ścianach domu wiszą obrazki z fragmentami mieszkań, w których mały Andrzej spędzał młodość.\n– Niech pani spojrzy – wskazuje okno jednego z nich – tu mieszkaliśmy razem z inną familią, Szelachowskimi. Przez lata myślałem, że pakuje się ludzi do jednego mieszkania, jak Kowalskich i Wywalskich – śmieje się głośno ze swoich dziecięcych przypuszczeń.\nTak, tych Szelachowskich – od Wojciecha, znanego reżysera, przez lata związanego z Białostockim Teatrem Lalek.\nWarto przeczytać: Wojciech Szelachowski: człowiek teatru, człowiek pióra, bezwęchowiec. Artysta z naszych stron\nJego rodzice byli lekarzami, mama pediatrą, pędzlowała nas i pigułkowała, a Tadeusz Szelachowski razem z moim ojcem zaczynali organizowanie służby zdrowia. Razem więc z Wojtkiem spędzali dzieciństwo, organizowali sobie zabawy, najpierw w przedszkolu, potem było rozstanie w podstawówce, znowu zeszły się ich drogi w I LO, rozeszły na studiach, by wreszcie stać się kulturtraegerzami w mieście.\n– Jak wyprowadzili się, to myślałem, że to kara za jakieś grzechy, bo nie mogłem zrozumieć, dlaczego Szelachowscy wyprowadzają się od Lechowskich.\nZ tym samym uśmiechem, tak dobrze znanym z gawęd, które wielokrotnie snuł w Muzeum Podlaskim, Andrzej Lechowski pokazuje kolejne domy – okno na Kraszewskiego, uwiecznione przez Henryka Wilka w rysunku, potem w służbowym mieszkaniu przy Świętojańskiej. I przywołuje postać słynnego rysownika, który wywarł piętno na białostoczanach, rysując stare domy, z opadającym dachem, gzymsy, niby nieważne szczegóły, ale w nich tkwiła głęboka nostalgia i refleksja, bo teraz przecież tego nie ma. Rysunki stały się dokumentem.\nAle i prawdziwe dokumenty znajdziemy też w szafie pana Andrzeja. Liczne i cenne listy, pieczęcie, zdjęcia. Andrzej Lechowski z takimi korzeniami musiał stać się historykiem. Zresztą zbieractwo dokumentów ma we krwi i już ochoczo pokazuje najważniejszą szufladę, wyciąga bibeloty.\nA to pojemnik na drugie śniadanie z czasów, gdy babcia chodziła do elitarnej szkoły dla panienek w Warszawie, prowadzonych przez siostry Kowalczykówny, a to czapkę studencką swego ojca. Listy rodzinne, które pomagają łatwiej zlokalizować trasę wojenną przemieszczania się rodziny (listy pisane z Saskiej kępy do Wilna). Pierwszy dyplom z Uniwersytetu Warszawskiego w 1824 roku, list do stryjka z prośbą o 20 butelek wina, „bo tu jest straszna nędza na napitki”, który napisał Aleksander Głowacki do jednego z przodków Andrzeja Lechowskiego. Pamiątki są z gałęzi ze strony ojca – akty ślubu i zaproszenia, liściki i podziękowania. Ze strony mamy jest dużo zdjęć i pamiątek z 1925 roku, podziękowania dla sędziego pokoju, który, jak podkreśla pan Andrzej, był ojcem babki.\n– Moja mama, zanim zmarła w 2000 roku, spisała wszystko, co wiedziała o rodzinie. Ta historia jest doprowadzona do wojny. Teraz czas zająć się nią na nowo – zamyśla się historyk, jakby mierzył czas, jaki musi przebyć w obie strony, do tyłu i do przodu, żeby zdążyć spisac dzieje.\nDla potomnych. Zwłaszcza, że szukał i wcześniej śladów, w Dokszycach na Białorusi. Tam – grobu swego pradziadka, zresztą w cudownie intuicyjny sposób odnaleziony na starym cmentarzu.\nPełno tu zdjęć z dzieciństwa, patrzymy na postaci z fotografii, od strony matki, czyli Stolzenwaldów. Lubił je oglądać razem z babcią, czule zwracając się do niej „bumo, możemy raz jeszcze spojrzeć w album?”. Zwłaszcza, że opowiadała wesołe historie, jak np. wbijały szpileczki w tyłek otyłej ciotce, jak prezentowali się kawalerowie Legii Honorowej z rodziny. Mówiła też o majątku w Przęsławicach, który kupił przed wojną wuj Leonard. Ten majątek intrygował go najbardziej, więc kiedyś korzystając z pomocy znajomych konserwatorów odszukał to miejsce, pojechał – zabierając swoich bliskich – i… znalazł. Wszyscy śmiali się na miejscu, że z majątku zostały tylko kamienie, a żona Andrzeja Lechowskiego zrobiła zdjęcie na tle posiadłości rodowej.\n– I była kupa śmiechu, jak to chciałem pochwalić się rodzinie dobrami.\nZdjęcia białostockie mówią więcej. Oto stara szkoła przy Sienkiewicza – szkoła jest muzyczna, a przy stole siedzą siostry Frankiewiczówny, które ją zakładały.\nDawny Białystok, jeszcze drewniany, z uśmiechniętymi ludźmi, którzy teraz są opisani na kartach książek o powojennej historii miasta. Dla Andrzeja Lechowskiego Białystok nie miał tajemnic. Przesiedział mnóstwo czasu na wertowaniu starych, przedwojennych gazet. Zna historię większości ludzi, pochowanych w alei zasłużonych na białostockich cmentarzach. Kłania się wszystkim postaciom ze świata sztuki, mówiąc do nich po imieniu i wielokrotnie pisząc ich biogramy. Filuterny wobec nadętej historii, potrafi zaciekawić drobiazgami i zachęcić do poznawania najbliższej okolicy. Nawet teraz nabieram ochoty na zgłębianie tajników zdjęć, pokazujących rodową Raszkówkę, majątek Kownackich czy wileńską willę.\n– Dziadek z braćmi na Zwierzyńcu w Wilnie wybudowali willę, chciałem zobaczyć, co z niej zostało. Pojechałem rok temu. Rzeczywiście zostały tam ślady sprzed wojny, jakieś stare meble, lustra, żyrandole. Mieszka tam starsza pani, nauczycielka muzyki, której córka jest solistką Opery Wileńskiej, nawet zaproponowała, żebyśmy przenocowali. Jak u siebie – podkreśliła. Była życzliwa i otwarta. Obejrzeliśmy i pojechali – żartuje Andrzej Lechowski, ale widać, że ta historia ze zdjęć, zapamiętanych opowieści, anegdot i w nim domaga się ciągu dalszego.\nPrzecież teraz, kiedy na rok przed emeryturą przestał pełnić funkcję dyrektora Muzeum Podlaskiego – ma dużo czasu. Gorycz opadła, trzeba umieć przełknąć gorzką pigułkę zmian, cieszyć się życzliwością ludzi, którzy ciągle pamiętają i wdzięczni dzwonią – zapraszając do dalszej współpracy. Na pewno więc będą spacery, może w meloniku i surducie, może w zwyczajnych traperach, ale z ciekawą historią Białegostoku, opowiadaną jak zawsze z pasją i znawstwem.\n– No i chyba nie ma co się ociągać, przodkowie domagają się spisania historii rodziny – uśmiecha się pan Andrzej, zamykając szafę.\nZnając jego skłonność do żartów i anegdot, trzeba szykować się na pełną dowcipu, mądrą i ciekawą książkę. O ulubionym mieście świata – czyli Białymstoku.\nAndrzej Lechowski, historia, muzea


We wrześniu armia krzyżowców obległa naddunajską twierdzę Nikopolis w Bułgarii. Przeciwko niej wyruszył z wojskiem sułtan turecki Bajezyd I, wspierany przez swego wasala, księcia Serbii. Do walnej bitwy doszło 25 września 1396 roku. W efekcie konfliktów i braku koordynacji działań po stronie chrześcijan zakończyła się ona wielkim triumfem sułtana. Poległ kwiat zachodnioeuropejskiego ry...\nAutorzy: Stanisław Rek\nStanisław Rek, specjalista od dziejów Bizancjum, Bałkanów i Turcji, w swej szóstej książce wydanej w popularnej serii Bellony Historyczne Bitwy, ze swadą opisuje te wydarzenia, które miał ogromny wpływ na dzieje średniowiecznej Europy.\nDzieje Polski Od Śmierci Zygmunta Augusta Do 1594


toiletpaper - Wiesz ile bym dała żeby te twoje wszystko słowa były prawdą a nie jednym wielkim kłamstwem?\nWiesz ile bym dała żeby te twoje wszystko słowa były prawdą a nie jednym wielkim kłamstwem?\ntoiletpaper dodano: 24 marca 2012\nWiesz ile bym dała, żeby te twoje wszystko słowa były prawdą, a nie jednym wielkim kłamstwem?\nMoże niezbyt często, ale widzę Cię jeszcze czasem, zazwyczaj w otoczeniu kumpli. Stoisz wśród nich zajęty rozmową, ale odrywasz się od całego świata, kiedy tylko pojawiam się na horyzoncie. Zupełnie tak jak ostatnio. To było niesamowite, w jednej chwili przeżyć na nowo tych kilka miesięcy, w których byliśmy dla siebie wszystkim. Wspomnienia wyglądały o wiele lepiej kiedy sam mi je opowiadałeś. Z Twojej perspektywy wyglądały czasem trochę inaczej i zauważyłam, że nie zawsze wszystko była tak jak to pamiętałam. Miło jest mieć świadomość, że wciąż pamiętasz, że tak jak ja gdzieś w głębi serca, na samym jego dnie ukryłeś to, co nas łączyło i mimo upływu czasu to wciąż tam jest. Że mimo zła, które nas zniszczyło żadne z Twoich wspomnień nie straciło znaczenia, że wciąż myśląc o tym masz w oczach sentyment. / dontforgot\nPatrzę wstecz i widzę każdy osobny dzień, te wszystkie chwile, które przeplatając się dobrymi i złymi momentami stworzyły historię, do której dziś wracam we wspomnieniach. Nie było łatwo, zawsze między sobą potrafiliśmy znaleźć coś, co się nam nie podobało, co było barierą, której czasem nie potrafiliśmy pokonać. Nic nie było proste, wiem. To co nas łączyło było tylko pewnym rodzajem walki, którą toczyliśmy w biciu serc. Przecież my nawet nie umieliśmy docenić ciepła, które mimo wszystko czuliśmy trzymając się za ręce. Ratowaliśmy sypiący się świat tylko z przyzwyczajenia, bo baliśmy się tej pustki, którą brak tego wszystkiego może spowodować. Koniec był czymś normalnym, dziś wiem. / dontforgot\nTak naprawdę to nie wiem, jak daję sobie radę w tym życiu bez wszystkiego, co do życia jest potrzebne. W którymś momencie budowania naszego świata on zaczął się sypać. Cegiełka po cegiełce rozpadał się na drobne elementy niszczące nasze serca. One umarły pod gruzami nie dokończonej jeszcze układanki. Powietrze przestało pachnieć Tobą i nie było już czymś, co bezgranicznie wypełniało moje płuca. Wszystko się skończyło, a my nawet nie staraliśmy się tego naprawiać. Patrząc wciąż w przyszłość, jaką chcieliśmy stworzyć nawet na chwilę nie obejrzeliśmy się za siebie po to, żeby zauważyć jak wiele tracimy przez własną dumę. Już nic nie jest, nie będzie takie samo. Bez Ciebie świat to tylko pusty karton po wyczerpanych uczuciach. / dontforgot\nMamy w życiu ludzi, dla których zrobilibyśmy wszystko. Są dla nas najważniejsi, zajmują w naszym sercu miejsca z podpisem 'vip' nawet bez biletów, które w tym wypadku są zbędne. To oni są naszym życiem i bez względu na to, co robią jesteśmy po ich stronie, chociaż nie zawsze się zgadzamy. Czasem przytulimy, żeby powiedzieć jak bardzo nam przykro, ale potrafimy opieprzyć za to, co robią źle. Nie chcemy, nie możemy, nie umiemy ich zostawić, bo wpisani w bieg naszego życia pozwalają nam oddychać. Dobrze, że są. / dontforgot\noby dzisiaj było lepiej, proszę. a tak nawiasem mówiąc czegoś mi brakuje.\nmówimy o marzeniach, tak? ja chce sie zabić.\n" Razem tak wiele choć obiektywnie prawie wcale, ale piękna była każda chwila spędzona razem. "\n199 200 ... 767 Następna


Profesjonalne sale szkoleniowe w Warszawie - silver style\nStart » Odpoczynek » Hotele i Noclegi » Profesjonalne sale szkoleniowe w Warszawie\nDodano: 2018-08-17Kategoria: Odpoczynek / Hotele i Noclegi\nMyślisz o udoskonaleniu siebie lub swojego zespołu? Wiesz, że rozwój osobisty i zawodowy jest naprawdę istotny, gdy na pierwszym miejscu stawiasz wydajność i efektywność? Jeżeli oczekujesz pełnego profesjonalizmu podczas warsztatów, wybierz nasze sale szkoleniowe. Warszawa jest dosyć zapełnionym miastem i nie zawsze znajdziesz tam wolne terminy na organizację szkolenia. W APARTHOTEL Stara Przędzalnia mamy dla Ciebie fantastyczne sale, które cechują się eleganckim wystrojem, przestronnością i praktycznością. Chętnie będziemy Cie wspierać w organizacji wydarzenia. Zależy nam na tym, aby Twoje spotkanie było jak najbardziej zgodne z Twoimi oczekiwaniami. APARTHOTEL Stara Przędzalnia oferuje wyjątkowe sale szkoleniowe. Warszawa znajduje się blisko naszej siedziby, czyli najstarszego budynku w Żyrardowie, który jest zbudowany z czerwonej cegły. Łączymy historyczną zabudowę z nowoczesnymi i innowacyjnymi rozwiązaniami. APARTHOTEL Stara Przędzalnia czeka na Ciebie, aby zorganizować szkolenie marzeń.\nKażdy wie, jak męczący może być tydzień pracy i każdemu na pewno przyda się trochę wypoczynku. W takim razie pewnie zainteresuje nas coś takiego jak hotel spa. Weekend to najlepszy moment, żeby gdzieś wyjechać i zażyć odrobinę relaksu. Zatem powinniśmy sprawdzi�...


Dopuszczą kapitał zagraniczny do gazociągów / Wiadomości Świat\nDopuszczą kapitał zagraniczny do gazociągów\n14.08.2014 14:52, aktualizacja 14.08.2014 14:58\n(fot. World Bank Photo Collection / Foter / CC BY-NC-ND 2.0)\nZOBACZ WIĘCEJ Ta decyzja Unii Europejskiej jest nieistotna Polska bardziej bezpieczna energetycznie KE kontra Gazprom ws gazociągu Opal Ukraina wprowadza sankcje wobec Rosji Gazociąg South Stream może powstać KE odkłada decyzję ws. gazociągu Opal Ukraina: wybuch gazociągu. Dywersja?\nParlament Ukrainy uchwalił w czwartek ustawę, która zezwala na przekazywanie gazociągów i podziemnych magazynów gazu w dzierżawę joint-ventures z udziałem firm z Unii Europejskiej lub Stanów Zjednoczonych.\nZastrzega jednocześnie, że udziały strony ukraińskiej w tych joint-ventures nie mogą być mniejsze niż 51 proc., a dzierżawione obiekty pozostaną własnością Ukrainy.\nUkraiński rząd planuje utworzenie dwóch joint-ventures z udziałem kapitału zagranicznego, które zajmowałyby się eksploatacją gazociągów i magazynów gazu.\nUstawę poparło 228 posłów do Rady Najwyższej czyli zaledwie o dwóch więcej niż było to wymagane dla jej uchwalenia.\nZaangażowana od dłuższego czasu w finansowy spór z Gazpromem Ukraina stara się zmniejszyć swe uzależnienie od rosyjskiego gazu i jednocześnie zapewnić bardziej niezawodny jego tranzyt do państw Unii Europejskiej. Jak argumentują władze w Kijowie, planowane joint-ventures zapewnią środki na inwestycje i usuną potrzebę budowy rozważanego przez Gazprom gazociągu South Stream, dostarczającego gaz do Europy Południowo-Wschodniej przez Morze Czarne z pominięciem terytorium Ukrainy.\nTagi: ukraina, parlament, gazociąg, kapitał zagraniczny


99% ogłoszeń w sprawie umarzanych weksli jest błędnych\n18 czerwca 2014 by Leave a Comment\nCzy fakt zamieszczenia błędnego ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym w sprawie umorzenia weksla może być powodem uznania, że do prawidłowego umorzenia nie doszło?\nZ jednej strony mamy prawomocne postanowienie amortyzujące weksel. Z drugiej strony z jakiegoś powodu pewne przepisy zostały tak, a nie inaczej uchwalone, a sądy nagminnie się do nich nie stosują, i nie powinno to pozostawać bez konsekwencji.\nChodzi o to, że zgodnie z art. 96 prawa wekslowego, w ogłoszeniu o umorzeniu powinien być podany końcowy dzień, do którego posiadacz „zaginionego” weksla powinien zgłosić się do sądu, a końcowy dzień terminu powinien być oznaczony w ogłoszeniu według daty kalendarza.\nTylko w jednym ogłoszeniu w tym roku widziałem uczynienie zadość temu obowiązkowi. Chodzi o ogłoszenie z 13 lutego wydane przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie i jego chwalebny I Wydział Cywilny:\nSąd wzywa posiadacza ww. weksla wystawionego przez Waldemara\nWalczyńskiego, aby w ciągu 60 dni od ukazania się\nogłoszenia, tj. do dnia 14 kwietnia 2014 r., zgłosił swoje\nprawa i złożył w tutejszym Sądzie przedmiotowy weksel\nNiemal każde inne ogłoszenie konkretną datą nie operuje:\nSąd wzywa wszystkich posiadaczy zaginionego weksla, aby\nw terminie sześćdziesięciu dni od dnia ukazania się niniejszego\nogłoszenia zgłosili się w tutejszym Sądzie i okazali go,\ngdyż w przeciwnym razie weksel ten może zostać umorzony\nJak myślicie, można wzruszyć ważność wszystkich (prawie) umorzeń? :)


Spotkanie ministrów transportu V4 zakończone - w planach udrożnienie żeglugi na Odrze - GospodarkaMo\n18.06.2021 18:56 Źródło: informacja prasowa\nStrona główna Prawo Morskie, Polityka Morska, Ekonomia Morska Spotkanie ministrów transportu V4 zakończone - w planach udrożnienie żeglugi na Odrze\nZakończyło się dwudniowe spotkanie ministrów ds. transportu państw Grupy Wyszehradzkiej. Odbyło się ono w Krakowie. Ministrowie odnieśli się do najważniejszych wspólnych wyzwań w obszarze infrastruktury i transportu.\n– Rozmawialiśmy bardzo konkretnie o stanie przygotowań i budowy takich dróg, jak D3 łączącej się z polską drogą S1 oraz R4, która jest słowacką częścią szlaku Via Carpatia. Wiemy, że musimy przyspieszyć procesy przygotowawcze do budowy dróg w naszym kraju - powiedział szef słowackiego resortu transportu i budownictwa.\nStatki 5R dla polskich portów, offshore, żeglugi śródlądowej i na eksport 23.05.2021\nPozycja Rosji jako lidera rynku LNG może zagrozić polskiej polityce dywersyfikacji dostaw gazu? 18.06.2021


By zaistnieć powinniśmy się odpowiednio zareklamować. Jaki sposób jest dobrze rokujący? » restaurant-maire.com\nZnany nam świat nie może funkcjonować bez reklamy. Ten odważny, lecz coraz bardziej oczywisty wniosek pojawia się w głowie wielu przedsiębiorców, którzy mają swoją działalność gospodarczą i chcieliby, ażeby funkcjonowała jak najlepiej. Różne działania promocyjne mają to wywoływać, lecz budżety reklamowe są ograniczone, konkurencja mocna, a czasu, ażeby zaistnieć lub zatrzymać przy sobie klientów, za mało. Aby więc dobrać jak najbardziej efektywną reklamę powinniśmy wybrać niezawodną formę przekazu.\nTaką co nie będzie pozostawiała wątpliwości, iż funkcjonuje, iż gwarantuje wymierne efekty. Czy jest tego rodzaju forma reklamy? Owszem, sieć telebimów może wpłynąć na zwiększenie rozpoznawalności marki, co przekłada się rzeczywiście realnie na inne korzyści, czyli zwiększenie sprzedaży, zainteresowanie marką, wyróżnienie się spośród konkurencji. Z telebimów dzisiaj korzysta coraz więcej osób, ponieważ jest to świetny środek, ażeby dotrzeć do jak największej ilości klientów.\nBy jednakże taki przekaz był jak najbardziej skuteczny należy pamiętać o paru wytycznych. Przede wszystkim, telebim powinien być umieszczony w odpowiednim miejscu. Jakie są te najlepsze miejsca? Oczywiście te, w jakich przebywa dużo ludzi. Korzystnie więc mieć na uwadze, żeby lokalizować telebimy w centrach, przy popularnych drogach, w pobliżu galerii handlowych. To sprawi, że zdecydowanie zwiększa się szansa, że ktoś zobaczy naszą reklamę. Nawet jak nie każde takie “spotkanie” z nasza reklamą zakończy się transakcją, to jednak utrwalimy nasz wizerunek w pamięci odbiorców, a to zadziała w późniejszym czasie.\nNie od dzisiaj wiadomo, iż podświadomość rządzi się swoimi zasadami, a zakodowana informacja, o jakiej nawet nie myślimy, może oddziaływać nieświadomie na nasze decyzje zakupowe. Tak właśnie może działać ten typ reklamy, szczególnie, że telebim widać już z daleka, zwraca uwagę, jest widoczny o każdej porze, w dzień i w nocy, nawet jak pogoda nie jest najlepsza. Nie warto zrażać się ilością telebimów, jeżeli jest ich dużo to znaczy, że wpływają na potencjalnych klientów. Tego typu reklama jak najbardziej działa j jest stosowana przez coraz większą liczbę osób.\nTags: reklama, klient, firma, budżet, przedsiębiorca


Trener Joanna Jachym - Drewniak w klubie Fitness My Fitness Place\nUkończyła fizjoterapię na Wydziale Rehabilitacji Ruchowej Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Od 15 lat pracuje jako trener personalny i instruktor zajęć grupowych. Specjalizuje się w treningu wytrzymałościowym, wzmacniającym i prozdrowotnym. Od lat wykorzystuje swoją wiedzę fizjoterapeuty w prowadzeniu podopiecznych na treningach. Uczestniczyła w kilkudziesięciu szkoleniach z zakresu treningu i fizjoterapii w Polsce, Hiszpanii i we Włoszech. Kilka lat temu otrzymała tytuł TOP POLISH FITNESS PRESENTER, co jeszcze bardziej utwierdziło ją w przekonaniu, że praca to zdecydowanie jej pasja. Od prawie 20 lat czynnie uprawia sport. Specjalizuje się w ultramaratonach i biegach górskich. Prowadzi swoją drużynę biegową JJfit Running Team, w której pomaga biegaczom w zdrowiu osiągać założone cele sportowe.


MKS Unia Hrubieszów - Unia - Świdniczanka (zapowiedź meczu)\n2020-10-21 14:06 - Patryk\nUnia - Świdniczanka (zapowiedź meczu)\nW niedzielę 25 października o godz. 14:00 w ramach XIV kolejki IV ligi lubelskiej, Unia Hrubieszów zmierzy się ze Świdniczanką Świdnik Mały. Sędzią głównym tego spotkania będzie Wojciech Wójcik.\nUnię Hrubieszów po odwołanym spotkaniu z Tomasovią Tomaszów Lubelski, ponownie czeka trudny i wymagający rywal. Przed naszą drużyną kolejny ciężki mecz. Tym razem zagramy z drużyną, która reprezentuje wysoki poziom i z którym równać będą musieli się również nasi zawodnicy. Owszem przeciwnik jest trudny, ale to nie znaczy, że nie można go pokonać. Trzeba tylko uwierzyć w swoje umiejętności i pokazać wolę walki do ostatnich minut. W tym meczu trzeba będzie wspierać się i mobilizować "Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego".\nŚwidniczanka Świdnik Mały to obecnie trzecia drużyna IV ligi lubelskiej gr. II, która jak do tej pory wygrała 7 spotkań, dwa zremisowała oraz trzy razy z boiska schodziła pokonana. Świdniczanka do Hrubieszowa przyjedzie po zwycięstwo i tego można być pewnym. Zespół ze Świdnika to silna i poukładana drużyna, która gra ciekawą i widowiskową piłkę dla oka. Ostatnio o sile Świdniczanki przekonała się Unia Białopole, która przegrała ze Świdniczanką, aż 6:1.\nNasza drużyna tylko raz w historii zmierzyła się w meczu o punkty ze Świdniczanką, było to 12 sierpnia 2020 roku na stadionie w Świdniku Dużym.\n12 Sierpień 2020 : Świdniczanka Świdnik - Unia Hrubieszów 3:0\nZwycięstwa Świdniczanki Świdnik Mały: 1\nUnia Hrubieszów 0:3 Świdniczanka Świdnik Mały\nW kadrze Świdniczanki aktualnie występuje dwóch zawodników z przeszłością związaną z Unią Hrubieszów:\n- Kamil Warecki\n- Damian Rusiecki\nPrzypominamy, że w związku z wprowadzonymi obostrzeniami na terenie całej Polski związanymi z pandemią COViD-19, niedzielne spotkanie pomiędzy Unią Hrubieszów - Świdniczanką Świdnik Mały odbędzie się bez udziału publiczności.\nLiczba odwiedzin łącznie: 420561


Bankowość dla przedsiębiorców | Haugen Business\nZarówno średnie, wielkie jak i najmniejsze przedsiębiorstwa potrzebują określonych kont w banku. Oferta dla biznesmenów jest różna od tej, jaką proponuje się jednostkom indywidualnym. Jako że w ramach przedsiębiorstw obraca się znacznie większą gotówką, banki dla zachęcenia klienta udostępniają mu pakiet atrakcji oraz niekiedy gratisy w postaci urządzeń mobilnych – przykładowo popularnych typów tabletów. Tego rodzaju oferty przede wszystkim dają możliwość prowadzenia wielu różnych subkont, których ograniczenia określa sam użytkownik. Daje to opcję nieskomplikowanego śledzenia środków finansowych w ramach przedsiębiorstwa, co jest niezwykle istotne dla średnich i największych firm.\nProfity od banków\nWiększa część banków proponując biznesmenowi konto dla firmy , dba o to aby jego obsługa kosztowała jak najmniej. Niejednokrotnie bywa więc tak, że prowadzenie rachunku jest stuprocentowo darmowe, a bank pobiera opłaty tylko za kartę debetową, o ile nie zostaną spełnione pewne czynności (przykładowo transakcje bezgotówkowe na odpowiednią kwotę), oraz niekiedy za przelewy. Banki w większości oferują bezpłatne przelewy do ZUS oraz urzędu skarbowego, tak żeby bez tworzenia dodatkowych kosztów można było odprowadzać ubezpieczenie dla pracowników, jak również rozliczać się stale z podatku od towarów i usług. Bywa również, że konto jest powiązane z innymi usługami, pozwalającymi na tworzenie księgowości czy tworzenie faktur.\nNa rachunkach firmowych dokonuje się bardzo dużo transakcji pieniężnych – od tych łączących się z zakupami klientów, po wypłaty dla Zatrudnionych ludzi. Dobrze jest więc wybrać właściwe konto sprawdzając koszty transakcji, może bowiem wyjść na jaw że będzie to główny koszt prowadzenia konta. Należy się także przyjrzeć cenom przelewów zagranicznych, głównie w ramach Unii Europejskiej. Kilka lat temu kraje członkowskie Unii podpisały specjalne porozumienie umożliwiające firmom dokonywanie szybkich transakcji bezgotówkowych w Euro.\nZaabsorbował Cię taki wpis i chcesz odnaleźć analogiczne materiały? Kliknij zatem ten odnośnik i sprawdź więcej porad w serwisie (https://www.foliograf.pl/produkty-reklamowe/szyldy-przydrzwiowe/)!\nTego rodzaju transakcja jest znana pod nazwą „przelew Sepa” (więcej info tu: przelew SEPA). Jest to usługa za jaką banki pobierają opłatę, więc zapoznając się z ofertą należy sprawdzić jednorazową cenę takiej transakcji.\nbank konto koszty opłaty Przedsiębiorcy przelewy rachunek


Jaki sprzęt na morze / jacht - elektroda.pl\nDevast 04 Wrz 2018 21:34 219 8\n#1 04 Wrz 2018 21:34\npoczytałem na forum, ale za mało wiem żeby sobie poradzić.\nPotrzebuję sprzęt do internetu mobilnego na jacht, poniżej warunki pracy i inne parametry"\n1. nie znam operatora - obszar to głównie Europa, być może Karaiby - możliwie uniwersalnie\n2. nie zależy na prędkości tylko na stabilności i zwiększeniu zasięgu (może lte nie jest najlepsze?)\n3. nie zależy na wydajności myślałem o modemie lub mini routerze ale z możliwością wyłączenia wifi ( interferencja z przyrządami nawigacyjnymi i pobór prądu)\n4. konieczna zewnętrzna antena, kabel co najmniej 15m lepiej 20m, nie może być duża/ długa\nbędzie zamocowana do masztu ale musi być krótka lub płaska ( możliwie wysoko) ale maszt jest węglowy i kadłub jest węglowy (wewnątrz z zasięgiem jest słabo)\nBędzie super jak pomożecie, z netem na działce poradziłem sobie nieźle ale to mnie przerasta:)\n#2 05 Wrz 2018 17:05\nW różnych krajach sieci są różnie skonfigurowane. Przy LTE jeszcze jest w miarę podobnie, ale zasięg marny. W sieciach 3G różnice są ogromne pomiędzy różnymi krajami (kontynentami) na świecie i żadne urządzenie prosto z fabryki nie będzie obsługiwało wszystkich pasm częstotliwości i metod nadawania. Niektóre routery ilub telefony na procesorach Qualcomm można przeprogramować i wymusić zgodność z różnymi sieciami ale to już wysoka szkoła jazdy. Zasięg sieci 3G to też obszary zurbanizowane. Na morzu, czy dalej od miasta zapomnij o zasięgu.\nJedyne co jest w miarę "uniwersalne" i pokrywa zasięgiem dużą część świata to dostęp do Internetu przez satelitę. Poszukaj w sieci ofert. Ceny już nie są zaporowe. Poczytaj opinie o dostawcy. Upewnij się jakie kontynenty /obszary oferta obejmuje.\n#3 05 Wrz 2018 17:23\nZ postu wnioskuje że to jacht żaglowy.\nAntena satelitarna wymagajaca precyzyjnego ustawienia na bujającym się jachcie żaglowym? Jakoś to marnie widzę. Na czymś wielkości tankowca to prędzej bo to się buja zdecydowanie wolniej i przewidywalnie.\nZresztą autor napisał że antena musi być mała, a te satelitanre maja po 30-40cm lub wiecej.\nAntena dookolna wyciągnięta na maszt z jakimś standardwoym routerem obskoczy Europe. Jakz karaibami tego nie wiem. Na chorwacji patrzyłem, gdzieś pomiędzy wyspami po pare km do lądu i sygnały na komórce po -70db. Otwarta przestrzeń i brak przeszkód dużo daje.\n#4 05 Wrz 2018 21:18\ndziękuję za odpowiedzi, jednak nie o to mi chodzi:)\nJestem świadomy ograniczeń zasięgu oraz różnic w konfiguracji dlatego głównie Europa.\nOczywiście internet satelitarny jest i działa ( IRIDIUM w tym przypadku), nawet na środku oceanu, jednak podczas trasy np wokół Sycylii (middle sea race) jest szansa na zasięg 80% czasu, i nie ma sensu wydawać "chorych" sum na "satelitę" .\nEmpirycznie bardzo często mam zasięg na telefonie (samsung s7), zakładam, że odpowiednia antena 15m nad wodą znacznie zwiększy szanse.\nNie umiem jednak dobrać urządzeń a wiem że nie każdy modem nadaje się do pracy z 20m kablem i anteną i nie każda antena zadziała przyklejona do karbonowej konstrukcji.\n#5 06 Wrz 2018 10:46\nPomocny post #5 06 Wrz 2018 10:46\nWrzuc do googla "antena dookolna LTE". Zobaczysz jak to może wygladac.\nDo karbonowej konstukcji bym nie kleił, bo i jak. Nie da się do topu czy do salingu?\nTu musi byc antena dookolna. Wszeliiej masci panelowe są mniej lub bardziej kierunkowe - w przechyle lub "złym" halsie zgubi sygnał Na domu można powiesić kierunkową bo komin się nie kołysze.\nZadziała z kazdym routerem który ma możliwość podłączenia anteny zewnętrznej.\nMoim zdaniem jakichś cudów się nie spodziewaj względem gołego telefonu. Częśc zysku antent zje Ci kabel antenowy. Nad morzem nie ma co sygnału tłumić, nie ma odbić, róznica nie bedzie dramatyczna. Jak wynoszę z domu (za grubymi ścianami) router na zewnatrz i podłaczam antene to róznica jest duża. Wydaje mi się że w tym przypadku nie bedzie az takiej.\n#6 06 Wrz 2018 11:03\nantenę już znalazłem:\nMocowanie do salingu może być, na topie, nie da rady, ale to i tak karbon i musi być przy samym maszcie.\nZ tego co piszesz to wysokość nie powinna mieć dużego znaczenia, może lepiej skrócić kabel o 10m i zamontować 3m nad wodą?\nZresztą jak się okaże że nie ma to sensu to zestaw komuś zainstaluje na lądzie:)\nA czy któryś modem lub te mini routerki z wifi poradzą sobie z taka anteną?\n#7 06 Wrz 2018 11:05\nKolego - jedno pytanie - czy tam gdzie pływasz jest zasięg sieci komórkowych? Przy brzegu pewnie i jest(pytanie jaki, bo na LTE raczej bym nie liczył) ale co jak odpłyniesz kawałek dalej?\n#8 06 Wrz 2018 11:10\nTak jak pisałem wyżej, zasięg jest tylko w strefie przybrzeżnej, liczę że dzięki antenie znajdę zasięg nie tylko 7km od brzegu ale może 12-15\n#9 09 Wrz 2018 00:02\nliczę że dzięki antenie znajdę zasięg nie tylko 7km od brzegu ale może 12-15\nTo tak, jakbyś będąc w jednym mieście chciał korzystać z masztu z innego miasta.\nAntenę dobiera się pod dane pasmo z danego konkretnego nadajnika.\nPodobne tematy Jaki sprzęt na morze / jacht\nJaki sprzęt? - Potrzebuję sprzęt do odbierania i nadawania sygnału Wi-Fi\nWitam! Szukam sprzętu dzięki któremu mógłbym odbierać sygnał Wi-Fi przez zewnętrzną antenę i rozprowadzić go po całym domu. W budynku 1 znajduje się... (10)\nProblem z komputerem POMOCY!! nie wiem co to morze być\nJaka płyta? jaki bios? Sprawdź kondensatory na płycie czy ich nie wywaliło. Ja u siebie przedwczoraj 2 uje bane zauważyłem, wszystko się wieszało. W... (6)\nAntena , którą podlinkowałem OK, ma złącze kablowe typu N. Z reguły anteny zewnętrzne więc odporne na warunki atmosferyczne w tym wodę. Kabel jak najk... (6)\nAktualnie korzystam z internetu mobilnego i domowego (100GB limit) LTE w PLAY. Ogolnie nie jestem z niego zadowolony, bo czesto w telefonie jak i w TV... (9)\nJaki modem na neo 10mb? Jaki sprzęt polecicie?\nWitam ,proszę o wskazanie konkretnego modelu.Posiadam teraz liveboxa ale technik powiedział aby kupic cos lepszego na łącze 10 mb.Co konkretnego pole... (6)


Ryby | Apetyt na Życie\nArchiwum kategorii Ryby\nKrewetki z makaronem, szpinakiem i pomidorkami\nOpublikowano 12 lipca 2019 12 lipca 2019 przez Marta\nZ krewetkami zaprzyjaźniłam się dosyć niedawno. Na początku nie mogłam na nie patrzeć, dotykać ani jeść. Potem spróbowałam i mi posmakowały. Ale ktoś musiał mi je przyrządzić, bo sama bałam się je wziąć do ręki. A teraz tak je polubiłam i sama sobie przyrządzam w różnych kompozycjach. I dziś przedstawiam Wam jeden z moich ulubionych przepisów. A Wy jecie krewetki? Lubicie?\nOpublikowany w Przepisy, Ryby\t| Tagged krewetki, makaron, pomidory, szpinak\tSkomentuj\nOpublikowano 31 stycznia 2019 21 maja 2019 przez Marta\nSzpinak! Wiele osób go nienawidzi, źle im kojarzy się z dzieciństwem, a inni go wprost uwielbiają. Ja należę do tych drugich. Bardzo lubię szpinak i często go wykorzystuje w swoich daniach. Na blogu możecie go znaleźć jeszcze m.in. w przepisie na zielone tosty czy roladkę z indyka. I warto jeść szpinak. Zawiera wiele cennych witamin i składników mineralnych, a w tym jest dobrym, roślinnym źródłem żelaza.\nOpublikowany w Przepisy, Ryby\t| Tagged bezglutenowe, bezmleczne, szpinak, łosoś\tSkomentuj\nOpublikowano 3 sierpnia 2018 przez Marta\nLato kocham za to, że mam pod dostatkiem różne rodzaje świeżych warzyw, które uwielbiam. Nie wyobrażam sobie bez nich żadnego posiłku, a teraz korzystam, ile się tylko da. Świeże warzywa to prawdziwe bomby witaminowo-mineralne. Przede wszystkim robię z nich różnego rodzaju sałatki. I Was również zachęcam do tego. A na zachętę mam przepis na pyszną sałatkę z łososiem. Tak, wiem, co do łososia różne są opinie, ale ja uważam, że nie można popadać ze skrajności w skrajność i od czasu do czasu nie zaszkodzi. Można go też zastąpić inną rybą, mięsem, jajkiem lub po prostu zrobić bez dodatku białkowego jako przekąskę czy sałatkę do obiadu. Ale z łososiem, naprawdę jest pyszna. 😉\nOpublikowany w Przepisy, Ryby\t| Tagged bezglutenowe, bezmleczne, sałata, warzywa, łosoś\tSkomentuj\nOpublikowano 15 czerwca 2016 25 lipca 2017 przez Marta\nJakie obiady lubię najbardziej? Takie, które robią się same 😀\nA więc dziś Szef Kuchni poleca pieczonego łososia plus frytki z batatów 😉\nDodatkowo podsuwam Wam ciekawą propozycję, jak piec ryby 😉\nOpublikowany w Przepisy, Ryby\t| Tagged paleo, ryby, łosoś\t1 komentarz


Gliwice zwalniają bieg. Co miasto zaplanowało w budżecie na 2017 rok ?\nInwestycyjny silnik Gliwic zmniejsza obroty. Z dostępnego już publicznie projektu budżetu na 2017 rok wynika, że w porównaniu z rokiem bieżącym straci aż 1/3 mocy. Pieniądze popłyną za to szerszym strumieniem na bieżące potrzeby miasta. W ogólnym zarysie plan finansowy Gliwic na przyszły rok jest bliźniaczo podobny do obecnie obowiązującego. Miejscy urzędnicy wpisali do projektu dochody w kwocie 1,12 mld zł, wobec 1,04 mld zakładanych w roku bieżącym.\n"Janusze drewna" najlepsi w Polsce. Studenci PŚl wygrali konkurs\nStudenci z Wydziału Budownictwa Politechniki Śląskiej zdominowali podium na II Ogólnopolskim Konkursie Mostów Drewnianych zorganizowanym przez Politechnikę Białostocką. Dwie drużyny z gliwickiej uczelni zdeklasowali konkurencję! W rywalizacji zwyciężyli członkowie zespołu „Janusze drewna”, a tuż za nimi uplasowała się drużyna „Pęknięcia i sęki”. Na trzecim miejscu znaleźli się przyszli inżynierowie z Politechniki Warszawskiej.\nPałac Większyce. Restauracja nie tylko dla księcia\nZ lotu ptaka wygląda bajecznie, niczym miniatura filmowego zameczku Disneya, ale kiedy stawiamy pierwsze kroki na schodach wiodących do starannie odrestaurowanych wnętrz, zyskuje jeszcze bardziej. Większycki cud wziął się z miłości od pierwszego wejrzenia, a zaczęło się prozaicznie: ojciec Patrycji i Artura Biernackich, dziś właścicieli na Większycach, przejeżdżał drogą i zobaczył pałacyk schowany w uroczym parku.\nHarcerze pomagają policji walczyć z przestępcami\nGliwiccy harcerze pomagają policji w „plakatowaniu”. Młodzi ludzie bezinteresownie poświęcają swój czas, by ostrzegać mieszkańców przed oszustami.\nŁawka – ładowarka. Sukces absolwentów Politechniki Śląskiej\nWiększość z nas nie rozstaje się z telefonem komórkowym, tabletem. Co jednak zrobić kiedy nagle pada nam bateria? Jest na to sposób!\nŚwiatła zamiast ronda. Czas na kolejną inwestycję\nNie będzie ronda na skrzyżowaniu ulic Zabrskiej, Hutniczej i Błogosławionego Czesława. W tym miejscu pojawi się sygnalizacja świetlna. Kiedy? Tego jeszcze Zarząd Dróg Miejskich nie wie. Ale przypuszczać należy, że najwcześniej w 2018 roku.\nCharytatywny jarmark ekologiczno - książkowy. Dla Ani i Kamila\nIndustrialna przestrzeń, morze książek, produkty lokalnych wytwórców, wspólne majsterkowanie, a wszystko ze społecznym przesłaniem.\n3 grudnia na BLCRK przy Dubois 22 - jarmark charytatywny, który pomaga. Ani Starosolskiej i Kamilowi Pactwie, dwójce przesympatycznych dzieci. Zebrane pieniądze przekazane zostaną na leczenie i rehabilitację Ani, cierpiącej na rzadką chorobę genetyczną, zespół Cockayne'a, i Kamila, małego chłopca, którego głęboki udar mózgu zamknął w świecie własnego ciała.\nTrasa rowerowa z centrum do Sośnicy to droga ze schodami\nPierwsza droga dla rowerów z prawdziwego zdarzenia jeszcze nie powstała, a już dostarcza rowerzystom adrenaliny niczym jazda na ostrym kole. Miłośnikom czterech kółek skoczyło ciśnienie, gdy przyłożyli oczekiwania do tego, co się pojawi. - Miało być wzorowo, a wyszedł bubel – kwitują.\nStara Bagatela na razie bez najemcy\nPytacie nas, Państwo, co dalej z miejscem po Bagateli. Sprawdziliśmy i odpowiadamy: dalej nic.\n« ‹ 1... 317 318 319 320 321 322 323 ... 325 › »


Pierwszy A320neo Air Côte d’Ivoire - Altair Agencja Lotnicza\nAir Côte d’Ivoire, flagowy przewoźnik Wybrzeża Kości Słoniowej z siedzibą w Abidżanie, odebrał swój pierwszy samolot pasażerski A320neo, stając się pierwszym operatorem maszyn tego typu w Afryce Zachodniej. Napędzany silnikami CFM Leap-1A samolot został skonfigurowany w układzie dwuklasowym z 16 miejscami biznes i 132 miejscami w klasie ekonomicznej. Najnowszej generacji samolot dołączy do użytkowanej przez linię floty Airbusów złożonej z 6 maszyn.\nNowy samolot wzmocni regionalną siatkę połączeń Air Côte d’Ivoire, w której będzie obsługiwał loty do Senegalu, Gabonu i Kamerunu. Odleglejsze kierunki, takie jak Republika Południowej Afryki, zostaną uwzględnione w późniejszym etapie eksploatacji.\nPierwszy A320neo Air Cote d’Ivoire wystartował z Tuluzy, wioząc 1 tonę pomocy humanitarnej, w tym sprzęt medyczny i zabawki. Misja, zorganizowana we współpracy z Aviation sans Frontières i Airbus Foundation, jest elementem działań CSR linii Air Côte d'Ivoire. Przewożone towary trafią do lokalnych organizacji pozarządowych w Abidżanie, gdzie posłużą do wsparcia sektorów edukacji i opieki zdrowotnej Wybrzeża Kości Słoniowej.\nAir Cote d’Ivoire dysponuje flotą 10 samolotów, w tym trzech A319 i trzech A320, obsługujących 25 krajowych i regionalnych tras w Afryce Zachodniej i Środkowej.


8 Najpopularniejszych Typów Gier Planszowych W Styczniu 2021 8 najpopularniejszych typów gier planszowych - Mania zamiłowania\nWśród gier planszowych można wyróżnić kilka typów. Są one zróżnicowane pod względem tematyki, a także rodzaju rozgrywki. Oprócz tego dzieli się je także ze względu na wiek osób, które mogą uczestniczyć w zmaganiach. W poniższym poradniku znajdziesz kilka najpopularniejszych typów gier planszowych.\nGry planszowe dla dzieci przeznaczone są dla najmłodszych graczy. Zazwyczaj zawierają dużo elementów edukacyjnych, ponieważ nauka przez zabawę jest bardziej efektywna. Rozgrywki dla maluchów są łatwiejsze i nie zawierają skomplikowanych elementów, które mogłyby zniechęcić dzieci do dalszej gry i poznawania świata planszówek.\nJeżeli szukasz rozgrywki, przy której mogliby zasiąść wszyscy bliscy, to powinieneś zdecydować się na rodzinne gry planszowe. Zmagania te mają na celu gromadzić nad planszą wiele osób, aby zacieśniać ich więzi i uczyć pracy zespołowej. Taka zdrowa rywalizacja jest bardzo dobrym sposobem na spędzenie wolnego czasu w gronie najbliższych. Przede wszystkim to bardzo ciekawa forma zabawy z rodziną, która nie tylko bawi, ale i uczy. Najważniejszą rzeczą jest łączenie przyjemnego z pożytecznym.\nGry ekonomiczne polegają na obrocie na przykład nieruchomościami i pieniędzmi. W takiej grze zawodnik nabywa budynki i gromadzi pieniądze, aby na koniec rozgrywki mieć jak największy majątek. Zmagania uczą planowania i gospodarowania swoimi zasobami. Oprócz tego to dobry sposób na naukę i zrozumienie, jak wygląda obrót pieniądza w biznesie i na świecie.\nBitewne i wojenne\nGry bitewne i wojenne najczęściej związane są z jakimś konkretnym wydarzeniem historycznym (ważną bitwą, wojną). Wokół niego rozgrywa się cała akcja rozgrywki, a gracz niekiedy musi wykazać się wiedzą na temat konkretnego zdarzenia. Takie zmagania będą odpowiednie dla miłośnika historii i wojskowości, a także wielkich walk i bitew o wolność i niepodległość. Najczęściej zawodnik wciela się w rolę dowódcy jakiejś drużyny, która ma ruszyć w bój i pokonać nieprzyjaciela.\nImprezowe rozgrywki polecane są szczególnie tym, którzy mają zamiar zorganizować przyjęcie. Takie gry z pewnością zapewnią wiele rozrywki uczestnikom. Ten rodzaj zmagań zgromadzi wszystkich przy planszy i gwarantuje wiele godzin spędzonych na interesującej, imprezowej rozgrywce. To ciekawy sposób na zorganizowanie czasu zaproszonym gościom i zapewnienie im zabawy.\nW grach kooperacyjnych najważniejsza jest współpraca. Zawodnicy muszą podejmować decyzje i działać razem, aby móc w pełni zrealizować zadania określone w zmaganiach. To bardzo ważne, aby gracze zrozumieli siebie nawzajem, ponieważ jest to podstawą sukcesu. Dzięki kooperacji zawodnicy będą w stanie rozwiązać wszystkie zagadki i pomyślnie przejść przez powierzone zadania. Opierają się na współpracy uczą działania w grupie oraz tego, jak funkcjonować i porozumiewać się z innymi ludźmi, aby odnosić sukcesy.\nTyp strategiczny wymaga od gracza planowania kolejnych działań. Stworzenie odpowiedniej koncepcji to połowa sukcesu w grze. Dobre myślenie logiczne zapewnia zwycięstwo w rozgrywce. Gdy kierujesz się wcześniej ustalonymi, sprawdzonymi schematami, łatwiej jest wykonywać skomplikowane zadania.\nRozgrywki przygodowe zawierają fabułę, dzięki której zawodnik może poczuć się, jakby uczestniczył w rozgrywających się na planszy wydarzeniach. Często opisana historia jest bardzo absorbująca i gwarantuje wiele godzin spędzonych na zgłębianiu faktów związanych z rozgrywką. Ten typ jest szczególnie polecany tym, którzy chcą przeżyć pasjonującą przygodę i spędzić miło czas na ciekawych zmaganiach.


Rodzeństwo z Łodzi ULEGŁO POKUSIE. Teraz oboje mogą pójść za kratki! - Łódź, Super Express\n2020-12-02 14:48 be\nKryminalni zawitali dziś (2.12.2020) do jednego z mieszkań w dzielnicy Górna w Łodzi, gdzie zatrzymali 25-letnią kobietę, podejrzewaną o kradzież. Wkrótce wpadł również jej o 3 lata starszy brat, który także brał w tym udział. Teraz grozi im nawet do 5 lat więzienia. Co tak bardzo wpadło im w oczy?\nJak podaje policja, do kradzieży doszło jeszcze w listopadzie. - Sprawcy, przechodząc obok targowiska na Bałutach, przez oszklone drzwi zauważyli stojącego przy jednym ze sklepów manekina, ubranego w kożuszek i czerwone spodnie. 25-latce i jej starszemu o 3 lata bratu ubrania wydały się na tyle atrakcyjne, że postanowili je wspólnie ukraść. Aby nie tracić czasu na zdejmowanie odzieży, zabrali manekina i szybko z nim uciekli. Całe zdarzenie widział świadek, który powiadomił bałuckich policjantów - opisuje Komenda Wojewódzka Policji w Łodzi.\nPo otrzymaniu informacji i potwierdzeniu zdarzenia, kryminalni rozpoczęli ustalanie tożsamości nieuczciwej pary. Zabezpieczyli szereg śladów, między innymi zapisy kamer pobliskiego monitoringu. Dzięki tym nagraniom poznali wizerunki nieuczciwych amatorów cudzej własności, wycenionej na 900 złotych.\nŁÓDŹ: Szukali zaczepki na OFF Piotrkowska, znaleźli kozła ofiarnego. WIDZIELI...\nPolicjanci dziś (2 grudnia) pojechali na ul. Braterską w dzielnicy Łódź-Górna. Według ich ustaleń mogli tam przebywać poszukiwani sprawcy. Wkrótce okazało się, że był to dobry trop. W wytypowanym mieszkaniu zastali 25-latkę, która w rozmowie z mundurowymi przyznała się do kradzieży. Policjanci odzyskali również schowane w mieszkaniu skradzione ubrania. Wkrótce w ręce kryminalnych wpadł jej starszy brat, którego funkcjonariusze zatrzymali w podczas sprawdzania pobliskiego terenu.\nRodzeństwo, pomimo młodego wieku, jest dobrze znane policjantom. Teraz oboje usłyszą zarzut kradzieży, co zagrożone jest karą do 5 lat więzienia. Dalsze czynności w tej sprawie prowadzą śledczy z II Komisariatu.\nWielkopolska prokuratura rozbiła narkotykowy gang


Odbicia, remiksy, ślady... - cz. 2 - Muzeum Narodowe w Krakowie\nfot. Mirosław Żak - pracowania fotograficzna MNK\nW tej podróży poprowadzą nas odbicia, będziemy tworzyć własne ślady i zniekształcać znane wszystkim trasy.\nCentrum Rezerwacji Muzeum Narodowego w Krakowie (pon. – pt., 9.00–15.00), tel. 12 433 54 44, e-mail: rezerwacja@mnk.pl\nSłowa kluczowe: Leon Tarasewicz, Instalacja malarska, Muzeum Forum, spacer\nWstęp: 10 zł (płatne w kasie Gmachu Głównego)


Strona główna » Zdrowie » Egzoszkielet dla niepełnosprawnych\nOpublikował(a) Maciej Gielewicz dnia 14 października 2010 w kategorii Zdrowie, Zdrowie i uroda | 0 komentarzy\nFani science fiction doskonale wiedzą czym są egzoszkielety – to zewnętrzne siłowniki zakładane na ciało, dzięki którym spotęgowaniu ulegają siła i szybkość.\nWynalazek ten powstał w głowach pisarzy tworzących fantastykę jako urządzenie wykorzystywane przez wojsko. Okazuje się, że rzeczywistość dogoniła futurystyczne wizje i tego typu rozwiązania już są testowane przez amerykańską armię. Urządzenie nazywa się HULC i jest rozwijane przez koncern Lockheed Martin. Jednak sama technologia została stworzona dziesięć lat temu na Uniwersytecie Berkeley. Rzecz jasna przez ten czas była udoskonalana i możliwości egzoszkieletu rosły. Obecnie pozwala dźwigać ciężar 100 kilogramów, poruszać się z prędkością 20 kilometrów na godzinę, a baterie starczają na kilkadziesiąt godzin pracy.\nMimo że armia zainteresowała się wynalazkiem, powróci on także do swoich cywilnych korzeni. Na podstawie wcześniejszych dokonań Berceley Bionics stworzyło eLEGS (elektroniczne nogi). Mają one dużo mniej imponujące charakterystyki niż HULC, ale też w końcu ich zastosowanie będzie inne – umożliwią samodzielne poruszanie się niepełnosprawnym osobom, które zachowały choć minimum władzy w kończynach dolnych. Istniejące prototypy są jeszcze dosyć ograniczone, jednak inżynierowie zapowiadają, że egzemplarze trafiające do sprzedaży (od drugiej połowy 2011 roku) będą pozwalały na samodzielne funkcjonowanie osób dotychczas skazanych na wózek.\nUrządzenie początkowo będzie dostępne tylko w limitowanej sprzedaży. Na rynek trafi dopiero w 2014 roku i może leżeć poza finansowym zasięgiem wielu osób. Jego cena będzie oscylowała w okolicach 100 tysięcy dolarów.