Lendo nas Barxas: Última lectura do curso: "¿Sueñan los androides con ovejas eléctricas?"\nÚltima lectura do curso: "¿Sueñan los androides con ovejas eléctricas?"\nComezamos con ciencia ficción e decidimos rematar con ela. Tiñamos previsto ler o libro e noutra sesión ver escenas da película "Blade runner", falar das moitas diferencias mais como se mantén o espírito da obra; da desolación da novela ó abigarramento da película, de detalles importantes que desaparecen e non son botados de menos (esposa de Deckard, importancia dos animais), a aparición doutros (a procura do enxeñeiro xenético que pode alongarlles a súa vida) ...\nOs lectores máis novos non foron quen de lelo, e se o lector era de máis idade parece que aumentaba o gusto. Falouse que de novo unha guerra nuclear aparecía no argumento, a contaminación que afectaba ós humanos sendo invitados polo Estado a emigrar fóra do planeta cuns androides para servilos, cada vez máis sofisticados, máis indistinguibles respecto ós seus amos; da súa ansia de vida, o seu desexo de non ter prefixada a súa hora de morrer; da soidade dos humáns fronte o espírito colectivo dos androides.\nE para rematar, o monólogo final de Roy Beatty (Rutger Hauer na película, do que se di que improvisou a imaxe de bágoas na chuvia):\n" Eu vin cousas que vós non creriades: Atacar naves en chamas máis alá de Orión. Vin Raios-C brillar na oscuridade preto da porta de Tannhäuser. Todos esos momentos perderanse no tempo... como bágoas na chuvia. É hora de morir."\nPublicado por Club de lectura en 19:39


VALENÇA TUI INFO: A Sala de Exposicións Municipal acolle mañá unha xornada de maxia solidaria\nA Sala de Exposicións Municipal acolle mañá unha xornada de maxia solidaria\nSerá ás 19.30h con aforo para 100 persoas. A entrada terá un prezo de 3€.\nMañá xoves, 18 de febreiro, a Sala de Exposicións Municipal, na Área Panorámica, acolle a actuación do mago Paco González e a presentación do documental ‘’Un lugar llamado la Moskitia’’. Trátase dun espectáculo de maxia familiar dirixido tanto a adultos como a nenos e nenas maiores de 4 anos. Esta actuación forma parte da I Xornada de Maxia Solidaria organizada polos Misioneiros Seglares Vicencianos, MISEVI.\nA entrada terá un custe de 3 euros por persoa e o aforo está limitado a 100 prazas. Tamén están dispoñibles entradas ‘’Fila 0’’. A recadación destinarase aos proxectos solidarios presentados no documental ‘’Un lugar llamado la Moskitia’’.\nO mago Paco González comprobou a situación das persoas que viven na selva da Moskitia (Honduras) e o traballo alí desenvolvido por un grupo de persoas da ONG MISEVI. Sensibilizado cos proxectos solidarios, tomou a decisión de colaborar para recadar fondos para o mantemento dos proxectos educativos, sanitarios e sociais.\nEsta I Xornada de Maxia Solidaria proseguirá o venres con actuacións en dous locais en Tui. Será ás 20.30 no Cafe Museu e ás 23.30h no White Clover.


A feira instalada nos Xardíns de Valle-Inclán da Pobra ficará activa até o 31 de agosto – O Barbanza\nA feira instalada nos Xardíns de Valle-Inclán da Pobra ficará activa até o 31 de agosto\nEstes días (por quinto ano consecutivo) está a desenvolverse nos Xardíns de Valle-Inclán o mercadiño de actividades e produtos artesanais A nosa feira, unha iniciativa posta en marcha dende a Concellaría da Promoción Económica da Pobra do Caramiñal.\nTal e como explicou a edil Charo Varela (Nós Pobra), trátase dunha actividade “segura, ao aire libre e que permite a distancia social” cuxa finalidade radica en apoiar o sector do comercio, neste caso, o itinerante.\nCharo Varela visitando os postos da feira\nNas súas palabras, “constitúe un atractivo turístico máis que busca tamén redundar positivamente noutros sectores como, por exemplo, o da hostalaría e os propios establecementos do municipio”. Neste senso, a concelleira valorou “positivamente” a afluencia de xente, “con maior volume que noutras edicións”. Tamén fixo saber que a actividade rematará o 31 de agosto “despois de ficar aberta dende finais de xullo”.\nO mercadiño consta de dezaoito postos nos que se venden diversos produtos: téxtil, calzado, artesanía, xoiaría ou alimentación, entre outros. Ademais, o Concello contribuíu cunha caseta de seu, poñéndoo a disposición (gratuitamente) do comercio local pobrense.\nDoutra banda, a titular da Promoción Económica fixo balance do mercado mariñeiro que se situou na praza Alcalde Segundo Durán do 19 ao 22 de agosto, enmarcado na programación da Semana do Mar, e que resultou “todo un éxito”.


Morre o poeta Manuel Álvarez Torneiro, Premio Nacional de Poesía en 2013\nRedacción 09 octubre 2019 10:31 h.\nManuel Álvarez Torneiro. CABALAR\nO tamén xornalista tiña 87 anos\nO xornalista e poeta Manuel Álvarez Torneiro (A Coruña, 1932) faleceu este martes aos 87 anos de idade. Malia o seu debut tardío, a súa traxectoria inclúe numerosos poemarios. Polo último, Os ángulos da brasa, recibiu o Premio Nacional de Poesía 2013.\nOutros títulos da súa obra son o do seu debut, Memoria dun silencio (1982), Rigorosamente humano (1995, Premio Esquío), Luz de facer memoria (1999, Premio González Garcés e Premio da Crítica Española) e Campo segado (2001).\nOs ángulos da brasa (Kalandraka), ademais de ser recoñecido co Premio Nacional de Poesía que concede o Ministerio de Cultura, tamén obtivo o Premio da Crítica Española 2012, o Ánxel Casal de Poesía 2012 e o Premio da Asociación de Escritores en Lingua Galega 2013.\nComo xornalista, Álvarez Torneiro traballou moitos anos vencellado ao xornal La Voz de Galicia.\nMorre o poeta Manuel Álvarez Torneiro, Premio Nacional de Poesía en...\nO 'Lazarillo de Tormes' tradúcese por primeira vez ao galego\nUnha mostra no Gaiás trae de volta a 'Santa' de Asorey despois de 70 anos


The James Hunter Six chega este sábado ao Principal dentro do ciclo Xacobeo Importa e co apoio da Deputación - Deputación Provincial de Ourense\nO vicepresidente segundo do goberno provincial, César Fernández, resaltou na presentación do concerto a importancia de acoller citas culturais deste nivel, que "serven para posicionar á provincia e a Ourense, funcionando de polo de atracción turístico"\nDurante a rolda de prensa destacouse o retorno económico do concerto, con entradas vendidas en toda España -principalmente Madrid, a pouco máis de dúas horas grazas ao AVE- e Portugal\nOurense, 25 de maio de 2022.- O Teatro Principal de Ourense acollerá este sábado, día 28 de maio, o concerto da banda británica The James Hunter Six (21,00 horas). O vicepresidente segundo da Deputación, César Fernández, participou esta mañá na presentación do concerto, enmarcado no ciclo Xacobeo Importa e que conta co apoio da Deputación, e na que tamén interviron a directora de Sweet Nocturna e promotora do Ciclo, Raquel Seijo; o xefe territorial da Delegación da Xunta, Manuel Pardo; e a directora do Teatro Principal, Olga Mojón.\nEste evento está alineado dentro da misión das administracións públicas de "dotar á cidadanía de cultura de calidade, unha labor "esencial", salientou César Fernández. O vicepresidente segundo manifestou tamén a súa ledicia por recuperar este tipo de eventos presenciais e avanzar cara a normalidade dos eventos culturais despois da pandemia, "porque a vida sen cultura sería moi difícil de entender".\nFernández remarcou a importancia de acoller este tipo de eventos no Teatro Principal, xa que este tipo de actividades, explicou, "serven para que a provincia e a cidade acaden un posicionamento referencial no exterior nun contexto no que estamos cerca de todo o mundo, funcionando de polo de atracción turístico". Un punto resaltado pola propia directora do Teatro Principal, Olga Mojón.\nRaquel Seijo, promotora do ciclo Xacobeo Importa, destacou o perfil dos artistas que participan nos concertos programados, e que se reparten por toda a xeografía galega: "Son concertos especiais, repartidos en todo o ano e que atraen artistas de xéneros diferentes, e centrados na calidade das distintas propostas". Tamén celebrou a cooperación institucional na organización deste ciclo de concertos, que nesta ocasión cumpre a súa undécima edición, cambiando o habitual nome de Galicia Importa por Xacobeo Importa pola relevancia que ten dita celebración.\nManuel Pardo, xefe territorial da Xunta de Galicia en Ourense, considerou un pracer ter a oportunidade de escoitar no Teatro Principal "unha boa música nun espazo cunha acústica incrible". Pardo tamén subliñou a colaboración da Deputación de Ourense neste tipo de evento, "un aliciente importante de dinamización económica e promoción do territorio"\nDurante a rolda de prensa destacouse a presenza de asistentes de fora de Galicia, especialmente de Madrid -a pouco máis de dúas horas grazas ao AVE- ou Portugal. "O concerto, seguro, será un gran éxito", resumiu Olga Mojón.\nUn referente no soul\nJames Hunter percorreu durante os últimos 30 anos grandes recintos e actuou de man de artistas do nivel de Van Morrison. En 2006 foi o gañador do Grammy ó Mellor Álbum Tradicional de Blues e o American Music Award ó Artista Emerxente. Dez anos despois foi recoñecido coma mellor cantante de soul de Reino Unido pola prestixiosa revista "Mojo". O 14 de febreiro deste ano, o grupo presentou o seu último traballo, "With Love, The James Hunter Six", unha serie de baladas románticas que poderán ser disfrutadas este sábado no Teatro Principal.


Iñaki Galdos - Wikipedia, a enciclopedia libre\nIñaki Galdos Irazabal é un político vasco de ideoloxía nacionalista vasca nacido en Oñate (Guipúscoa) en 1966.\nÉ licenciado en Filoloxía Vasca e iniciou a súa andaina política na Federación Vasca de Pelota. A mediados dos anos noventa foi condenado a 18 meses de cárcere por insubmisión ao servizo militar obrigatorio. Traballou na docencia e nos medios de comunicación.\nAfiliouse a Eusko Alkartasuna en 1995. Ese ano foi elixido concelleiro no seu pobo natal, Oñate. Foi o secretario de comunicación da executiva rexional de Guipúscoa entre 1996 e 2000, para pasar a ser secretario xeral en devandito territorio entre 2000 e 2001, data na que pasou a exercer a presidencia. Foi parlamentario vasco en VINA lexislatura (2001-2005) e juntero nas Xuntas Xerais de Guipúscoa entre 2003 e 2007, nas que exerceu como voceiro do seu grupo. Desde 2007 até 2011 foi o primeiro tenente de Deputado Xeral de Guipúscoa, mercé ao acordo de coalición entre o PNV e EA, e deputado foral de Deportes e Acción Exterior.\nEn 2009 deixou Eusko Alkartasuna e encabezou unha escisión denominada nun primeiro momento Alkarbide (posteriormente Hamaikabat), mantendo os seus cargos na Deputación Foral e as Xuntas Xerais, ao asumir Hamaikabat os acordos que mantiña EA.\nO 29 de novembro de 2009, na segunda xornada do congreso fundacional de Hamaikabat (H1!) celebrado no Palacio Kursaal de Donostia, foi elixido presidente do partido. Acompañándolle na dirección do partido, foi elixido Eneko Oregi como vicepresidente.\nNo segundo congreso do partido Hamaikabat celebrado o 30 de xullo de 2011 deixou a presidencia do partido.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Iñaki_Galdos&oldid=4978077"\nA última edición desta páxina foi o 4 de novembro de 2018 ás 23:21.


A Chave | Galego, lingua de calidade\nO proxecto da Chave súmase ao esforzo colectivo de lle dar valor e prestixio á lingua galega.\nA Chave quere contribuír a que sexamos unha sociedade con maior consciencia lingüística, máis animada a coñecer e a usar o galego.\nA Chave fornece léxicos sobre fauna e flora e ligazóns da Internet sobre a lingua e a sociedade.\nNos vindeiros anos estes recursos hanse de ir acrecentando, para alén de dar á luz o dicionario de galego da Chave (en liña).\nRecursos léxicos da Chave\nRecursos externos sobre a lingua galega\nDicionario elaborado pola Real Academia Galega (RAG). Inclúe sinónimos, antónimos, a conxugación dos verbos e a pronuncia das palabras. Ten máis de 53.000 entradas.\nInclúe dicionarios, léxicos e glosarios dunha chea de obras lexicográficas sobre a lingua galega, elaboradas desde 1745 até a actualidade. Achéganos o que aparece en cada obra sobre o significado da palabra galega procurada. Coordinado polo profesor Antón Santamarina (ILG).\nDicionário Eletrónico Estraviz\nDicionario na normativa ortográfica reintegracionista (CL-AGAL), obra do profesor Isaac Alonso Estraviz. Tamén permite a pesquisa na normativa ILG-RAG. Inclúe sinónimos. Ten máis de 130.000 entradas.\nBaseado no dicionario elaborado por Ir Indo Edicións no ano 2003. Está dispoñíbel na rede desde o ano 2013, como portal da Xunta de Galicia. Inclúe a conxugación dos verbos e aplica criterios propios no tratamento dos empréstimos lingüísticos e da terminoloxía.\nBanco de terminoloxía elaborado polo Servizo de Normalización Lingüística (SNL) da Universidade de Santiago de Compostela (USC), a partir dunha montoeira de léxicos e vocabularios. Especifica a área temática e dános a correspondencia do termo noutra/s lingua/s.\nBanco de terminoloxía do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (CRPIH). Inclúe información conceptual e ofrece a equivalencia do termo noutra/s linguas/s.\npresentado pola Chave


O Sergas asegura que a Área Sanitaria de Vigo presenta os mellores resultados en consultas e ciruxía - Vigo al minuto\nO Sergas asegura que a Área Sanitaria de Vigo presenta os mellores resultados en consultas e ciruxía\n«A Área Sanitaria de Vigo acadou os mellores resultados asistenciais dos últimos anos», tanto en consultas como en intervencións cirúrxicas. En consecuencia, reduciuse a demora media de lista de espera a 61 días, o mellor dato da historia da sanidade pública viguesa». Con estas palabras resume o xerente da Área Sanitaria de Vigo, Julio García Comesaña, o balance de actividade asistencial do pasado año 2019.\nNo referido á actividade cirúrxica, o Complexo Hospitalario Universitario de Vigo realizou o pasado ano un total de 37.041 intervencións totais, un 9,5% máis que no ano 2015, cando se abriu o Hospital Alvaro Cunqueiro. Destas, 31.689 foron programadas e 5.352 urxentes.\nNeste incremento da actividade cirúrxica cabe subliñar tamén o crecemento constante da cirurxía ambulatoria, contabilizándose 21.050 procedementos desta modalidade, o 56,8% do total. Estes datos seguen consolidando ao Meixoeiro como o maior centro de cirurxía ambulatoria de Galicia.\nPor especialidades, cabe subliñar as case 10.000 intervencións realizadas por Oftalmoloxía (9.973); as 6.076 de Cirurxía Xeral e Dixestiva; e Traumatoloxía, con 4.454 operacións (un 13,25% máis que no pasado ano).\nNo referido ás consultas, os especialistas do Hospital realizaron 776.969 consultas externas (20.825 máis que o pasado ano), das que 33.497 son e-interconsultas.\nAdemais, para aqueles pacientes con sospeita de cancro téñense activados uns circuítos asistenciais específicos para axilizar a súa atención, as chamadas Vías Rápidas de Atención. O pasado ano realizáronse 6.108 consultas e probas aos a través das Vías Rápidas de Colon, Mama, Melanoma, Pulmón, Cabeza e Colo, Próstata, Vexiga e Anafilaxia Himenópteros.\nIncremento das consultas telefónicas\nNo referido á Atención Primaria, o persoal sanitario dos centros de saúde da área de Vigo -Medicina de Familia, Pediatría, Enfermaría, Farmacia, Matronas, Saúde Bucodental e Traballo Social- realizou 5.757.938 consultas, 51.786 máis que hai un ano. Destas, 630.832 , un 11% do total, foron telefónicas.\nSó os médicos de familia efectuaron case tres millóns de consultas (2.999.016), das que o 16,9% foron consultas telefónicas (507.851). Isto indica un incremento deste tipo de consultas con respecto ao ano pasado dun 5,2% .\n«De feito, o programa da consulta telefónica é un dos que se teñen revelado máis eficaces e con maior nivel de aceptación neste nivel asistencial, xa que oferta a posibilidade de ser atendido telefonicamente polo propio médico de familia, e evita polo tanto os desprazamentos ao centro de saúde».\nCabe subliñar que «os datos continúan avalando a capacidade resolutiva da Atención primaria, especialmente en consultas, onde a porcentaxe de derivación de pacientes desde os centros de saúde aos hospitais foi un 5,8%, practicamente igual ao pasado ano».\nRepunte nas Urxencias Hospitalarias e récord de ingresos\nNo referido ás Urxencias, o dato das atendidas nos PACs de Atención Primaria é moi similar ao do ano anterior, contabilizándose 263.051 atencións nos 10 dispositivos da área sanitaria. En concreto, o PAC de Vigo realizou 61.636 atencións urxentes, 167 máis que no ano anterior.\nEn canto ás urxencias hospitalarias, no 2019 experimentaron un incremento global dun un 4,5 %. Un total de 189.425 pacientes recibiron atención urxente no Álvaro Cunqueiro, dos que 135.517 foron adultos; 42.727 menores de 15 anos; e 11.181 obstetricias. Do total das urxencias atendidas, un 14,50% requiriron ingreso hospitalario.\n«Cómpre indicar tamén que, segundo a clasificación por niveis de triaxe, o 49,78% os pacientes que acoden ás urxencias do Álvaro Cunqueiro, onde son atendidos por prioridade clínica e non por orde de chegada, presentan patoloxías que estarían en disposición de ser resoltas noutros dispositivos asistenciais, con menor espera e idéntica resolutividade».\nEn relación coa hospitalización, o pasado ano contabilizáronse un total de 44.132 ingresos, a cifra máis alta rexistrada no CHUVI. A estadía media dos pacientes hospitalizados foi de 7,1 días, continuando a evolución descendente dos últimos anos.\nAdemais, naceron 3.495 bebés, un cento de nenos máis que o ano anterior (un 3%), o que supón un punto de inflexión con respecto a caída da natalidade continuada que se viña rexistrando dos últimos anos.\nArde un coche en la Praza Elíptica


Todas as contas dos estrategas socialistas pasan por considerar seguros os 6 escanos do PNV, sen os cales sería inviábel a investidura de Sánchez salvo que este, cousa moi pouco probábel, rachase con Unidas Podemos e conseguise in extremis un acordo con Ciudadanos.\nEn realidade, a lóxica política convida a pensar nunha certa reconstrución do bloque da moción de censura, a coalición de facto de distintas forzas progresistas e soberanistas que viabilizaron o desaloxo da Moncloa de Mariano Raxoi e a chegada de Pedro Sánchez á presidencia do Goberno.\nO primeiro paso nesa dirección sería garantir o respaldo do PNV. Esta mesma cuarta feira, e na rolda de contactos previa á sesión de investidura, socialistas (o secretario de Organizacion, José Luis Ábalos) e jeltzales (o portavoz nacionalista no Congreso, Aitor Esteban) mantiveron un primeiro encontro e o titular da reunión é que o PNV estaría neste momento no "non" a Sánchez.\nUn "non" con vocación de evolucionar e que moi ben podería tornarse nun "si" de asumir o PSOE algunhas das demandas do PNV. Ábalos e Esteban, de feito, quedaron en se volver ver co obxectivo de "explorar as posibilidades de avanzar cara un entendimento".\nO PSOE non só está interesado nos 6 votos do PNV, senón tamén na mediación de Sabin Etxea para conseguir que, se fixer falta, os 7 parlamentares do PDeCAT se abstivesen na segunda volta da investidura e viabilizasen así a entronización de Sánchez.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /articulo/internacional/pnv-aumenta-presion-sanchez-di-polo-agora-non-sua-investidura/20190612141007080699.html


As lembranzas de Jorge | The Muros Times\n← Conservemos los hábitos de estudio\nEl lazareto de la Virgen del Camino →\nJorge Lago aporta os seus recordos dos anos nenos en Miraflores e cóntanos, entre outras cousas, da «festa laica» que era a matanza do porco . Guauuu!!!! aquelas matanzas si que eran unha verdadeira festa. Os rinchóns, a morcilla, as carnes mortas, o fígado encebolado… O conto do famoso porco que sempre fuxia co coitelo espetado no peito. Pero lede, lede vós e disfrutade como eu o fixen co seu relato. (do Blog: Homes de Pedra en Barcos de Pau)\nUns ven o vaso medio cheo ou medio valdeiro e así debe ser. As memorias son como se recordan ainda que a veces sin querer dáselles licencia poética.\nEu cando vou a caixa da miña memoria, casi sempre vexo o vaso medio valdeiro e non quixera adulterar eses recordos co bálsamo da nostalxia.\nEn aquel Miraflores dos anos 50, a realidade era en xeral un pouco mais áspera qué a que a veces a memoria selectiva me quer facer ver.\nSempre se tende a decir que os tempos pasados foron mellores, pero non deixa de ser o resultado de ir indo para vellos e ver as cousas con ollos miópicos que se queren aferrar a calquer ilusión que lles devolva un pasado idealizado. Para re-enforzar esa miopía basta recordar que sempre nos decían que había moita mais xente en peores condicións. E si que as había, pois a procesión de probes pidindo polas portas non se pode atribuir a unha fantasía da infancia, pois si o pesamos así, é que non temos memoria.\nTanpouco era a pobreza de hoxe, non se daban euros que che sobraban no bolsillo. En aquel entón a calderilla era tan escasa que dar algo a un probe era compartir un anaco de broa ou unha taza de caldo e a veces unhas espigas de millo con alguén que non tiña nin millo para moer, nin cartos para compralo.\nNo ámbito que eu me criei, non había moitas diferencias entre uns e outros, a todos se nos podía medir polo mismo raseiro. Todos éramos esbeltos, non por que era moda, si non por que as calorías que inxerías eran casi sempre menos que as que queimabas. Cando vias a algún gordo, era por que era rico (os menos) ou por que padecía de algunha infermedade glandular. Claro que as precariedades pasadas solo as vemos cos lentes da actualidade en que vivimos. Daquela, a pesar da falta de moitas cousas, non me acordo de pasar fame, pero tan pouco me acordo de que sobrara nada.\nHabía festas polas que esperabas todo un ano con mais ilusión famélica que festeira. San Pedro, o Carmen, o Espíritu Santo, a Magdalena e a matanza do porco. Eso si que un quere recordar. Festas nas que se expoñían as mellores cualidades culinarias das nosas nais, tias e aboas, glotonería ainda que fora por un día. Roscos, bizcochóns e os mais privilexiados, incluso brazos de gitana. Guisos de polo que arrecendían a gloria ainda que os polos tuveran cincuenta anos, o caso era ter dentes. Viño de barril para os maiores e con suerte para os pequenos, laranxada ou como mal menor, gaseosa de Dubert ou do Cabaneiro. Carnes mortas o día da matanza.\nPara min, o día da matanza era a nai de tódalas festas, nin era relixiosa nin laica, non tiñas obligatoriamente que bañarse nunha bañeira do río en agua sempre mais fría que quente, nin terlle medo o rodo co que che lijaban como si foses un tablón de carpintería, nin poñer zapatos de charol que non sei porque, sempre che quedaban apretados. A matanza era a festa perfecta, a festa donde os instintos ancestrales de matar a presa salían a relucir, donde te enfrentabas por primeira vez a unha morte por premeditación. Un acto de crueldade de cara a un animal que hasta ese momento considerabas como unha mascota sin seres capaz de percatarte de que o chourizo que comeras un pouco antes, era parte de unha mascota anterior da que estaba destinada a ser asesinada en frente dos teus ollos.\nDigo que era unha festa perfecta, por que ademais participaba casi todo o vecindario, un non podía facelo solo. Envolvía o matachín; un artesano sabedor da anatomía do animal, un home que en ese momento mostraba a seguridade e pulso de un ciruxano, o noso era tio Antonio de alárriba , unha persoa que acometía o seu ritual coa precisión e seriedade de un sacerdote inca.\nDespois estaban os veciños que tiñan que aguantar do porco. Todo un alarde de virilidá regado cos comentarios críticos do que pasara en tal sitio cando o porco se lles escapara co coitelo colgando.\nLogo estaban as mulleres da casa e as veciñas recollendo o sangre para as morcillas, revolvendo e revolvendo para que non se coallara. Todo tiña unha secuencia precisa, unha orquestación sin posibilidade de imporvisar. Esquimexar, lavar, sacarlle as uñas, colgar e abrir, calcular o peso por arrobas, (non confundir con arroba.com), medir o espesor do touciño, levar as tripas a lavar o río, tomar a parva consistente en mezclado; viño dulce e caña da casa de Jesús da Meca e como acompañamento o fígado do porco fresco encebolado que arrecendía e sabía a manxar dos deuses, para moitos esa era a primeira carne fresca en moito tempo. Despois as carnes mortas, o único guiso do mundo que tiña mais carne que patacas. Logo as morcillas con eses aromas exóticos de cominos, canela e pasas. Os rinchóns; outra mini festa donde se reunian todos o rededor dunha lareira vendo como se enchía unha xigantesca pota con carnes que che facían fantasear cos contos de bruxas ou de caníbales.\nPero sobre todo era a certeza de estar facendo unha póliza de seguros frente a incertidumbre dun ano que nunca se podía predecir.\nEsta entrada fue publicada en Vivencias y etiquetada Jorge Lago de Pexejo, Xuño-2013. Guarda el enlace permanente.


A Xunta aposta por achegar ao ámbito educativo a experiencia de mulleres profesionais referentes nos seus sectores | Noticias Vigo\nA secretaria xeral da Igualdade, Susana López Abella, participou esta mañá co alumnado do IES do Camiño nun dos encontros con mulleres senlleiras levados a cabo nos centros educativos de Galicia, no marco do programa Nin+ Nin-, Iguais. Estivo acompañada polo alcalde da localidade, Pablo Taboada.\nNa súa intervención nesta xornada destacou a importancia de educar en igualdade, promover a igualdade de xénero no ámbito educativo e achegar aos centros de ensino a realidade das mulleres profesionais galegas que son líderes nos seus sectores.\nDesta volta, a actividade foi dirixida ao alumnado do IES do Camiño, que tivo a oportunidade de escoitar e coñecer experiencia de Ana Corredoira, bióloga e gandeira. Corredoira explicou o seu exemplo como muller emprendedora no rural.\nA secretaria xeral da Igualdade, sinalou que o proxecto Nin+ Nin-,Iguais, favorece que o alumnado de Educación Secundaria Obrigatoria teña referentes femininos en distintos sectores laborais nos que aínda non hai paridade de xénero, ao mesmo tempo que pretende concienciar a cada alumno que pode ser o que queira ser e que mulleres e homes están capacitados para calquera profesión.\nMulleres referentes galegas, entre elas científicas galegas recoñecidas co Premio María Josefa Wonenburguer como Isabel Aguirre, Alicia Estévez ou Carmen García Mateo, xa teñen impartido estas charlas en centros educativos da nosa comunidade. Tamén está previsto que participe Mabel Loza, catedrática de Farmacia que recibiu este recoñecemento na última edición dos premios.\nEntre as participantes destacan mulleres líderes en ámbitos como o deporte, a enxeñaría, as telecomunicacións, a arquitectura, a cociña, ou a medicina, algúns dos sectores nos que aínda prevalecen os estereotipos e prexuízos de xénero. Por iso, López Abella instou a promocionar as vocacións STEM –ciencia, tecnoloxía, enxeñaría e matemáticas- entre as nenas e as mozas para eliminar a fenda de xénero que persiste nestes estudos.


Brétemas: En defensa do mandilón\nNon, non van levar ningún sinal identitario de Galicia, a menos que por iso se entenda unha referencia á rede pública á que pertencen os centros. Os camisóns do SERGAS e as batas dos cirurxiáns leván un sinal identitario por levar escrito "SERGAS". Non, home, non. Os picariños non son nacionalistas nin non nacionalistas. Son pequenos cidadáns a formar nunha sociedade na que queremos que os valores de respecto, igualdade e tolerancia sexan os que a presidan.\nE que estamos falando de cativos de guardeira... nem chegam a primária. Com muito carinho, pero som uns zaranbecos que quase tés que atar!\nO mandil para a rede de escolas de infantil (que nom galescolas, lembremos que o nome nom pertence a Vicepresidência) galegas é umha ferramenta fundalmental, como dis Bretemas. E um concurso público para obeter um desenho bonito, agradável e educativo é a melhor ferramenta. Que depois os media e os partidos anti-todo-o-que-soe-galego inventem paranoias e conspiranoias...\nDe non ser o mandilón había ser outra cousa. O caso é poder aplicarlle ao Bloque a nova palabra infamante, quintaesencia seica de todos os atrasos: "identitario".\nNon hai dúbida que o primeiro ciclo da Educación Infantil debería depender da Consellaría de Educación. Isto será posible, de novo, tras a aprobación da nova LOE, que volve recoñecer (como xa estaba contemplado na LOXSE) o carácter educativo de toda a etapa. Vicepresidencia asume coa súa política de promoción das galescolas o compromiso do programa de goberno (aumentar, como sinala Arume dos Pinheiros, a oferta de prazas ata a demanda). Funcionalmente a competencia das garderías está en Benestar como no goberno anterior. A falta de prazas e a calidade educativa deste primeiro ciclo son os problemas principais e non a anécdota do mandilón. Estou con Lugués; tras o fracaso do Estatuto (provocado polo PP, insisto en que o día anterior á reunión de Monte Pío había acordo, que llo pregunten a Palmou) os conservadores van acosar o termo "identitario". Calquera cousa que para eles "cheire" a identitario ou identidade será atacada ferozmente. Hai que prepararse para dar a batalla sobre o aumento das materias a impartir en galego (o decreto debe saír en marzo). Esa si que será unha polémica na que van poñer toda a carne a torrar.\nDiferenciar o esencial do accesorio. A polémica do mandilón poderá utilizarse por quen queira e como queira. O problema é a descarada creación (coa parafernalia incluída do carácter identitario) dunha rede educativa paralela que se DEBE identificar coa "Vicepresidencia de Anxo Quintana". O problema é que existen dous gobernos pisándose e malgastando -por duplicidade e falta de planificación única- os recursos públicos.\nPablo: Claro que o cerne do asunto está en deseñar unha única rede pública de Educación Infantil, na que os seus dous ciclos, tanto o 0-3 (asistencial, ata agora, e polo tanto dependente de Servizos Sociais) como o 3-6 (educativo, polo tanto adscrito aos centros da Consellaría de Educación) dependan de Educación. Isto xa é así no desenvolvemento curricular e nas súas ensinanzas mínimas, como nas características que deben posuír os centros e o profesorado. Mais, porén, non o é na adscrición dos centros. Un proceso que foi adiado, sobre todo, dende a contrarreforma educativa de Aznar e que, agora, debería reconducirse tras a aprobación da LOE. Non é, polo tanto, un problema exclusivo do bi-partito (é un debate que se está producindo no resto das CC.AA.). Razón pola que non vexo un problema a iniciativa de Vicepresidencia de acometer unha ampliación importante das prazas das garderías que dependen da súa rede. Sería mellor non amplialas, deixando que se solucione o problema? Hoxe en cidades como Vigo é moi difícil atopar prazas públicas para escolarizar picariños de 0-3 anos. É moi interesante que o debate (a partir da miña anotación) se reconduza sobre esta cuestión central da rede pública única e non ás andrómenas do mandilón e outras parvadas. Por último, para min o termo das "galescolas" non é tan desafortunado nin me molesta, sabendo que sobre a galeguización desta etapa educativa as posicións que poida defender Vicepresidencia e a Consellaría de Educación poden ser moito máis coincidentes do que moitos cren.\nSi, penso que o interesante para nós é reconducir o debate cara aí, pois é aí onde realmente se cocen cousas importantes para os cidadáns neste caso e non en polémicas estériles. Eu tampouco vexo problema, claro!, en que a non existente Consellería de Servizos Sociais, amplíe a rede para escolarizar aos meniños de 0-3, pero sí vexo un síntoma que non me gusta nada no afán "identitario", porque -e aquí é posible que faga un xuízo de intencións, aínda que baseado na percepción global do que está a ocorrer na Xunta- moito me temo que non se refire á institución ou a Galicia, senón ás agachadas, ao particular reducto que está a crear Quintana (que comezou con aquilo da "Vicepresidencia de Anxo Quintana", que continúa con isto de que as festas dos vellos del son distintas ás de Fraga porque se as fago eu pertencen a unha longa tradición da Terra, e que, nestes días, ten un capítulo máis en botarlle a culpa de publicar os nomes e DNI de toxicómanos beneficiarios de subvencións no DOG a un exceso de celo na aplicación da lei de transparencia -celo que non se nota nada na continua utilización de fondos públicos para propaganda pura e dura-).\nSer "abertamente independentes e radicais (de raiceira)" na crítica política. Eis unha frase, Eifonso, que me prace e unha función imprescindible que celebro ver cuberta. Da existencia de xente coma vde. pende moita saúde social e cultural, e só o limitado eco será lamentable; ou tamén que os gobernantes non atendan o seu discurso en beneficio propio (=do servizo que prestan).\nEntenda vde., así e todo, algunhas cuestións de política real: que un departamento gobernativo entre na cobertura preescolar, anuncie a presenza do galego -en termos xenéricos- no ámbito educativo dos meniños, mesmo que introduza algo de "identidade" onde levamos ano e medio con escasas novas por parte do outro departamento... a min non pode menos que parecerme adecuado; chámelle, se quere, consolador para quen cría varios fillos galegofalantes (e o que nos custa!) que non se van ver beneficiados xa polos planos que se anuncian.\nÉ un detalle, pero non deixa de ser sintomático. Bipartito quere dicir sensibilidade como mínimo dúplice; levo ano e medio buscando en Educación algún rastro da miña, en Política Lingüística algo de acción social... Non sei se o que agora se anuncia no primeiro destes departamentos -esperarei velo cumprido, iniciado polo menos- se daría de seu ou responderá ás iniciativas que a outra parte pon en marcha, ao mellor, pola falta de novas. Porque eu non só lle quero rede de Escolas Infantís de cobertura xeral; tamén quero o galego nelas, e deume a impresión de que o termo Galescolas, como mínimo, espertou nervios que ficaban morbosamente adormecidos.\nEntenderei que encontre mal usado o diñeiro dos seus impostos; tamén que os meus razoamentos lle soen a coartada. Desde logo, estes son de parte, aínda que non de partido: na crítica intelectual escollo unha perspectiva máis comprometida, sen considerar, nin moito menos, que sexa máis importante que a que vde. chama "radical". Xa lle dixen que a súa é imprescindible, a miña non o sei. Un saúdo.\nCústame moito comprender o sentido da identidade, pero xuro que non é xenreira. É incomprensión. E, como me custa moito entender o da identidade, moito máis aínda comprender ese solemne sintagma de "identidade histórica" e, por suposto, aínda máis que esa suposta identidade histórica sexa a desconfianza. Eu creía que xa pasaramos esa fase, pero vexo que aínda estamos nela. Mágoa.\nSe cadra os que nos gobernan coa sensibilidade, digamos, B, deberían preocuparse máis de poñer os medios necesarios e de cumprir e facer cumprir a lexislación vixente en materia de normalización lingüística e a as normas de política lingüística contidas na lexislación educativa actual. Coincidirá conmigo que de cumprirense esas normas, as cousas irían doutra maneira sen necesidade de apurar medidas de "sensibilidade diferenciada".\nNisto da palabra "identidade" en relación coas Galescolas hai un confusionismo, témome, interesado: eu quixen entendelo como o fai Manuel Bragado nunha parte do seu post, cun razoable, intelixible e apoiable contido educativo. Pero parece ser que conscientemente se deixou caer que o termo tiña unha acepción máis ampla e máis vencellada a outro contexto distinto. Uns estirárona para chiscarlle o ollo aos seus, un tanto decepcionados por ver aos seus mornos; os outros, para acusalos de talibáns. As dúas "sensibilidades" contentas. As dúas instrumentalizando máis alá do admisible, o que non deixa de ser unha cuestión -espero- meramente técnica (noutro nivel de maior complexidade polo seu contido pedagóxico, como o das batas brancas do SERGAS, claro).\nA min gústame moito máis cá palabra "identidade" -se nese outro terreo nos situamos- o concepto de "para si", no seu coñecido contido filosófico. Pero moito me temo que cando dende Vicepresidencia falan de identidade, non están falando de filósofo ningún ;-).\nTemos problemas de comunicación. Algúns veñen da semántica aplicable a certas palabras gastadas polo uso ou marcadas por connotacións diversas e non sempre conciliables. Unha de tales é "identidade", que aquí xorde por dous motivos, segundo o meu ver: un, que na presentación dos mandilóns desde a Vicepresidencia fixeron uso dela; no departamento non levan, se cadra, a precisión a extremos depurados, aparenta importarlles máis o que consideran -probablemente sen acerto- interese de comprensión ampla e directa. Outro, a especial sensibilidade que xorde ultimamente cando as instancias de goberno de parte nacionalista inciden sobre cuestións de índole lingüística (bonecas, testamentos...) ou seica "étnicas"; eis onde xorde a miña expresión "xenreira", aínda que ben podería dicir sarabullo. E outra cousa, desculpen, non se me ocorre perante tanta suspicacia ou, tout court, descualificación inapelable.\nMire, Eifonso, no xogo de abstraccións non din entendido a que departamentos se refería vde. Se a Consellaría de Educación procedese no seu día (levan ano e medio!) a aplicar e vixiar que se aplicase a lexislación vixente, se manifestasen interese por implementar o Plano de Normalización Lingüística aprobado por unanimidade no Parlamento (no 2004?)... Se a Secretaría Xeral de Política Lingüística traballase co acordo dos dous grupos, tal e como foi resolvido no seu día, e mesmo establecida unha comisión paritaria; se esta Secretaría realizase acción social... Se... Se... , daquela -e con perdón- o mundo ao mellor tiña outra cor e eu, desde logo, non me queixaría do que me queixo.\nFago algunha outra suposición posiblemente gratuíta: se no goberno estivesen claramente demarcados, desde o comezo, os campos de acción política, gobernativa e de imaxe de ambos grupos, así como tamén o sentido, alcance e momentos da necesaria e básica conexión; se non aparecesen sorpresas como o "Legado Cortázar" no ámbito de Cultura, ou reaxustes nos medios publicos... daquela, ao mellor, había menos cotobeladas e nós estabamos discutindo por outra cousa.


Coral Lembranzas de Marín - Noticias de Galicia\nEn 1980, ao abeiro do Colexio San Narciso de Marín comeza a xerminarse un coro popular nado dunha rondaia que corría a cargo de Eduardo Otero “Molas”, Gabriel García “Repoliño”, Manuel Guimeráns “Cañón” e o Padre Marino Domínguez. Inicialmente tratábase de preparar aos cativos da rondaia para saír no domingo de Entroido recuperando cancións do recordo. Non obstante, uns días previos á gran actuación a realidade era ben distinta xa que voces e música ían a destempo, polo que esa idea inicial se transformou nunha actuación puramente carnavaleira.\nAínda así, ese intento de formar unha agrupación é retomado por “Molas” convocando aos maiores da zona, coñecedores desas mesmas cancións recuperadas de antano, para que se uniran a cantalas no domingo de Piñata. En tan só unha semana, máis de 150 persoas acudiron á chamada para ensaiar ofrecendo un concerto, o dos “Tunantes”, sen dúbida, para o recordo.\nA iniciativa foise consolidando desaparecendo o carácter de rondaia para adquirir maior calidade de polifonía coral baixo a batuta de “Molas” quen deixaría a dirección en mans de Bento Fernández e posteriormente en María del Carmen García Campelo ata chegar á actual directora, Sofía Taboada Gil. Cada un destes directores foi engadindo o seu bo facer dotando ao grupo vocal dun novo horizonte que,\nO seu primeiro nome foi “Os Tunantes”\nhoxe, se converteu nunha agrupación polifónica de 34 integrantes (24 voces femininas e 10 masculinas) con idades que oscilan entre os 60 e 80 anos. Con ganas de aprender, bo oído musical e, sobre todo, gran ilusión, a Coral Polifónica Lembranzas é quen de interpretar pezas de considerable dificultade cun repertorio no que se inclúen pezas populares galegas xunto a obras do Barroco e do Renacemento, para o que realiza ensaios de dúas horas semanais.\nA convocatoria aos maiores da zona reuniu a máis de 150 persoas\nUnha das grandes dificultades ás que se enfrontou “Os Tunantes” convertidos xa na coral “Lembranzas” foi o asentamento nun local de ensaio xa que ao longo da súa existencia percorreron diversos espazos sociais ata que no ano 2001 se constituíu como asociación cultural dispoñendo dun local municipal na Cámara Agraria.\nAfección ao canto é o que distingue aos integrantes da Coral Lembranzas, percorrendo toda a xeografía galega, e mesmo a veciña Portugal, ofrecendo concertos, actos relixiosos, homenaxes… nos que a calidade vocal se complementa coa máis xenuína representación marinense.\nPublicado o 4 de Febreiro do 2014 | 11:27 a.m.


O sal que sobra do mar\nCun forte estrondo e dun só golpe abríronse de súpeto todas as capas, no medio dunha forte dor, bágoas e sofrimento. Canto costa abrirse tan só unha vez cada cen anos!. Saltaron todas as suturas, mesmo aquelas reforzadas con titanio, todas polo aire.\nA luz danaba os ollos, e, no centro, era o corazón que iluminaba toda a escura estancia. Ela estaba ao borde da apertura coma quen estivera ao borde dun abismo, mirando atentamente para o fondo.\nDo interior emanaba un un arrecendo doce enchendo o ambiente, como o que ten un neno ao nacer.\nEl apertouna contra si, forte, moi forte, para que non entrara nada, nin unha mota de pó nese instante crítico, de indefensión, de debilidade, nú, de dor.\nPuido ter botado a man e arrincado con forza ese vital motor para apagar a súa luz, en cambio, achegouse e tapou co seu corpo espido a fenda que deixaran as capas abertas tratando de paliar aquela dor, que tamén era súa.\nEntre os dous reconstruíron as suturas pechando de novo tecido con tecido, parte con parte, capa con capa. Aplicando unha só gota, moi dosificada en cada punto, dun xarope que un día a fada que viu do mar, Morgana, deixou esquencida na crista dunha onda. Mentres, recitaban a dúo a letanía: A mesma vida vai decantar o sal que sobra do mar\nComentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-03-2008 10:28\nLembrando a Brecht\nEn maio de 1933 todos os libros de Bertol Brecht foron queimados polos nazis.\nEn 1947 foi interrogado polo Comité de Actividades Antiamericano, acusado de comunista. Foi declarado inocente e íntegro-:\n?Saiba vostede que se comporta moito mellor que algunhas outras testemuñas que compareceron voluntariamente. Así que non lembra se alguén nos Estados Unidos lle propuxo entrar no Partido Comunista?.? Ao día seguinte marcha a Suiza.\nHai homes que loitan un día e son bos. Hai outros que loitan un ano e son mellores. Hai outros que loitan moitos anos e son moi bos. Mais hai quen loita toda a vida, ese é o imprescindible.\nSen dúbida falta a palabra mulleres.\nEstremeceume o Señor Keuner, merece a pena ser lido e reflexionado. Vai un pequeno retallo:\nCada vez que o señor Keuner amaba a alguén\n-¿Qué fai vostede -preguntaron un día ao señor K.- cando ama a alguén?\n-Fago un bosquexo desa persoa -respondeu o señor K.- e procuro que se lle pareza o máis posible.\n-Non -contestou o señor K.-. A persoa.\nLer con piano de fondo. O pianista lémbrame a Brecht\nComentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 13-03-2008 12:27\nPon un arroás na túa vida, anque sexa na camiseta\nPedinlle, por favor, permiso a un colega, que estaba a deseñar unha camiseta, para que me permitira poñer a ilustración no blog.\nÉ unha ilustración moi bonita que bota por terra tanta empalagosidade a respecto dalgúns animais. Este é o caso dun arroaz malote, é dicir, con cara de malo, contrarrestando esa imaxe que parecen de peluche e que están sempre a sorrir, enganando a súa propia realidade. Permitiume poñer a ilustración só coa condición, que fixera propaganda do gremio. Así que aquí vai: Galiza sempre tivo unha boa canteira de creadores e sobre todo de creadores gráficos, do que Castelao foi un dos máis coñecidos expoñentes, pero non o único.\nOurto día falamos do pasado, pero agora temos unha boa mostra dos deseñadores galegos e sen dúbida as camisetas son un bo escaparate, para iso podedes revisar reizentolo e caramuxo, que tan só pasear pola web é unha delicia. Se tedes que facer un agasallo lembrade que unha camiseta sempre é un bo recurso. Non esquenzades tamén que temos a melllor revista de humor do mundo que compre apoiar, ler e sobre todo mercar, é Retranca. Chega de propaganda por hoxe?.\nComentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 06-03-2008 14:29\nAlgo funciona neste mundo?\nEntre tanta confusión internacional, por mor da inxección informativa/desinformadora do cambio castrista cubano, do asasinato do Raul das FARC e da masacre israelí en Gaza, unha noticia pasou desapercibida, intencionadamente desapercibida. A vitoria nas eleccións presidenciais chipriotas do comunista Demetris Christofias. A solución da illa, enclave estratéxico mediterráneo, encarna as esperanzas europeistas de Turquía e o final negociado a un conflicto interterritorial na propia illa que podería supoñer o espello de palestina. Agardemos que daquela algo funcione.\nComentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 03-03-2008 20:22\nO loro Alex\nEstes días lendo sobre comprensión animal, din coa investigadora Irene Pepperberg e o seu loro Alex. Con el traballou durante 30 anos, ata a súa recente morte, averiguando como o loriño interpretaba o seu mundo e esclarecendo moitas cousas do mundo animal.\nMoito me lembrou a miña rula, unha rula que compartiu a miña vida durante cinco anos. Vivía ceibe pola casa adiante, almorzaba conmigo sobre a mesa, seguíame polo pasillo, escrebía no meu ombreiro, era reflexo do meu estado de ánimo, saudaba ás visitas, ollaba o mundo dende a fiestra aberta, sen sair, anque ás veces voaba patio de luces abaixo ata o tendal do segundo. Menuda coña ir buscala despois!. Non tiña a capacidade de expresión de Alex pero si me permitiu comprender a súa mirada. Un día foise, arrimada no seu pousadoiro deu un último suspiro, cansa de tanta tecnoloxía. Daquela escrebín un conto para ela que se tedes tempo podedes ler, quédavos na sección dos contos de Hermaco, aquí ao carón esquerdo na Fotoblogoteca.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 02-03-2008 22:58


Santigo(é)tapas, unha viaxe polos sabores – disquecool\nPor Lucía Neira Estilos de Vida, Gourmet 24/05/2011\nSantigo(é)tapas, unha viaxe polos sabores\nDise que a orixe etimolóxica da palabra tapa vén do antigo costume que se estilaba nas tabernas e mesóns de tapar os vasos de viño cun anaco de pan, para evitar que entrasen po e moscas, mosquitos ou outros insectos. Hoxe, a sofisticación e a imaxinación mandan, ou polo menos, iso é o que se está a ver no Santiago(é)tapas, o IV Concurso de tapas de Santiago de Compostela, do que poderás gozar ato o 29 de maio.\nUn total de 60 establecementos pertencentes a 5 (é)tapas (Praza do Obradoiro, Praza de Cervantes, Praza de Galicia, Praza Roxa e Camiño Francés) rivalizan á hora de conquistar aos consumidores coas tapas máis sorprendentes e saborosas.\nPara participar, primeiro debes conseguir o teu Tapasporte en calquera establecemento adherido, na oficina de información turística ou na oficina municipal da Praza de Galicia, e comezar a coleccionar selos. Cada tapa ten un prezo único de 2 euros, e as propostas son do máis variado, aínda que a maioría teñen en común a utilización de produtos galegos cun aire renovado. Así, podemos atopar pelotiñas de grelo e touciño entrefebrado, caramelo de queixo de San Simón, espeto crocante de zamburiñas con maionesa de mandarina, ou milfollas de magret, mazá Granny Smith, salsa de cereixas e segredo de Estrella Galicia.\nEntre a oferta de tapas, algunhas tan sorprendentes como o ‘Bloody Mary made in Galicia’ de O Curro da Parra, composta por berberechos, tomate, ceboliña e 3 pementos de Padrón, que o camareiro rega “co máis importante”, o Bloody Mary. Resulta enxeñosa e fresca, aínda que chega a cansar un pouco. No mesmo establecemento, ‘Mexillón en infusión de touciño’, que nun primeiro momento queda relegada pola elegancia do Bloody Mary, resulta deliciosa.\nOutra proposta innovadora é a de Abastos 2.0, coa súa tapa homenaxe á ‘Sesión vermú’ galega. Componse dunha navalla cocida ao vapor envasada ao baleiro. A agua que solta a cocción solidifícase con xantana e prodúcese un xel de auga de mar co que se pinta a navalla. Despois de comer a navalla en dous ou tres anacos, en Abastos 2.0 recomendan pasar ao vermú, presentado nunha pequena pipeta, e por último, rematar cun anaco de mazá que sabe a lambetada. E todo isto acompañado de grandes éxitos de música de verbena, “desde Pucho Boedo a Pili Pampín”, que o camareiro nos sirve cun iPod e uns pequenos altofalantes.\nSe completas unha ou máis (é)tapas podes conseguir diferentes premios, como por exemplo, un libro editado coas túas fotos e experiencias de tapas por Santiago, vales para produtos enogastronómicos, ceas de Menú Degustación, e ata un bono Spa para 2 persoas. Se ademais consumes as bebidas oficiais do (é)tapas podes optar a moitos máis premios e participar nun Gastrobingo. E tamén, por suposto, podes votar ás túas tapas favoritas nuns orixinais pousavasos que podes cumprimentar coas túas impresións e depositar nunha urna.\nE pola noite, presentando o teu Tapasporte podes gozar do (é)copas, con combinados tan suxerentes como ‘Flores de outro mundo’, no Atlántico (Xenebra Premium, xarope de violetas, flores naturais e aroma de lima) ou a ‘Rosa do deserto’ da Borriquita de Belem (Xenebra, zume de arandos, zume de lima, xarope de mandarina e xarope de rosas).\nAdemais, este ano Santiago(é)tapas estrea unha aplicación para terminais móbiles con toda a información do Tapasporte, xeolocalización dos establecementos e rutas do concurso, listado completo de tapas con fotos e receitas e un Tapasporte virtual que substitúe os selos por códigos QR.\nAbastos 2.0Bloody MaryMexillónNavallaO Curro da ParraSantiagoSantiago(é)tapastapasVermú\nAnteriorXulieta agora leva pistola (e cheira moi ben)\nSeguintePróxima visita: os sumidoiros da vila


Cinco menores de idade, detidos polos roubos nunha vivenda e unha autocaravana en Vilanova de Arousa - Pontevedra Viva\nEfectos recuperados pola Garda Civil de dous roubos en Vilanova de Arousa\nCinco menores de idade, detidos polos roubos nunha vivenda e unha autocaravana en Vilanova de Arousa\nSábado 1 de Febreiro, 2020 ás 13:04 do Sábado 1 de Febreiro, 2020\nA Garda Civil detivo cinco mozos, todos eles menores de idade, como presuntos autores de senllos roubos con forza en Vilanova de Arousa, concretamente nunha autocaravana e no interior dunha vivenda.\nAs investigacións realizadas polo Equipo de Investigación da Compañía da Garda Civil de Vilagarcía de Arousa permitiron o esclarecemento destes dous roubos cometidos a principios do pasado mes de decembro.\nSegundo a explicación do corpo de seguridade, os detidos tiveron que forzar unha das portas traseiras da vivenda asaltada e despois de inutilizar a golpes o sistema de alarma, subtraeron do seu interior diñeiro en efectivo, un computador, un televisor, unha bicicleta, un trípode dunha cámara fotográfica e varias pezas de vestir.\nO mesmo día forzarían tamén a xanela dunha autocaravana que estaba estacionada nunha leira pechada e levaron un ukelele entre os obxectos subtraídos.\nOs mozos, veciños de Vilanova e Vilagarcía de Arousa e con idades comprendidas entre os 14 e os 17 anos, foron postos en liberdade unha vez instruídas as correspondentes dilixencias, coa obrigación de comparecer ante a Fiscalía de Menores de Pontevedra cando sexan requiridos.\nOs axentes recuperaron a práctica totalidade dos efectos subtraídos e que aínda estaban en poder dalgún dos detidos.


Hunosa quere facerse coa xestión das centrais hidroeléctricas galegas.\nA concesión do encoro de Fecha, en Compostela, supera os 75 anos. (Foto: Nós Diario)\nLucía Rodríguez 10:57 do 19 de agosto de 2021\nA proposta da ministra de Transición Enerxética, Teresa Ribera, de pór en marcha unha operadora eléctrica pública cos activos das centrais hidráulicas cuxas concesións caducaron co obxectivo de rebaixar o prezo da luz está a provocar os primeiros movementos. Así, Hulleras del Norte S.A (Hunosa), mercantil propiedade na súa totalidade da Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI), con sede en Oviedo e ligada ao antigo consorcio público da minaría, vén de proporse como candidata para xestionar os diversos aproveitamentos hidroeléctricos presentes nas distintas concas hidrográficas do Estado. A compañía, apoiada na súa demanda polo sindicato UXT, aposta por empregar os beneficios xerados por esta actividade en diversos proxectos industriais e sociais en Asturias.\nA Galiza é unha peza chave nun proxecto desde tipo. Actualmente, dispón de 166 centrais hidroeléctricas, 45 de grande hidráulica e 121 de pequena hidráulica, cunha potencia instalada de 3.738 megawatts, que representa aproximadamente o 24% da electricidade de orixe hidroeléctrica xerada no Estado e 18% da potencia total en funcionamento. A maioría dos encoros de grande hidráulica sitúanse na área xestionada pola Confederación Hidrográfica Miño-Sil, ente dependente do Goberno do Estado, mentres que o groso de minicentrais fan parte da demarcación hidrográfica Galiza-Costa, que inclúe aqueles ríos que discorren en exclusiva polo territorio galego e cuxa titularidade corresponde a Augas da Galiza, ente autónomo da Xunta da Galiza.\nLicenzas de máis de 100 anos\n24 concesións hidráulicas atópanse en vencemento na área da demarcación hidrográfica Galiza-Costa. Segundo un estudo elaborado pola federación de industria da CIG, en base aos expedientes das concesións que custodia Augas da Galiza, atópanse nesta situación centrais en todo o país, algunhas delas autorizadas con anterioridade ao ano 1900 como a de Fecha, en Compostela; a da Freixa, en Pontecaldelas; as de Almofrei e Dorna en Cerdedo-Cotobade; a de Ponte do Inferno, en Soutomaior, e a de Merza, en Vila de Cruces. Ao tempo, na primeira década do século pasado aprobáronse as concesións das centrais hidráulicas de Carboeiro, en Silleda; Chavín, en Viveiro; Tronceda, en Mondoñedo; Tambre, en Brión, e Santa Uxía, en Dumbría.\nA normativa obriga a reverter ao sector público aquelas concesións hidráulicas autorizadas hai máis de 75 anos. Á volta de 2018, o Tribunal Supremo e a Audiencia Nacional determinaron o alcance do estabelecido na lexislación de aplicación, ratificando a duración máxima da concesión en 75 anos e fixando ás concesionarias a obrigatoriedade da súa devolución ao sector público en perfecto estado de uso. As sinaladas resolucións xudiciais refírense a uns casos na conca hidrográfica do Ebro, precisamente onde existe un importante movemento social a prol do retorno das centrais ao sector público.\nO Goberno galego non reclamou a reversión de ningunha central hidráulica ao dominio público, malia os evidentes beneficios económicos e sociais para o conxunto da sociedade. En novembro de 2019, os deputados e deputadas populares opúñanse en solitario a unha Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) promovida pola CIG na que se demandaba “a reversión á administración en perfectas condicións de funcionamento” das “centrais hidráulicas” unha vez “remate a vixencia da concesión”.\nDo drama social ao espolio económico\nA historia da produción da enerxía hidroeléctrica na Galiza é a crónica dun drama social e dun espolio económico. A unha banda, os labregos e labregas desaloxadas dos seus vales máis fértiles, camiño dun futuro incerto ás máis das veces na emigración externa. A outra, os recursos naturais da Galiza entregados a empresas, nalgúns casos do capital estranxeiro e noutros da burguesía intermediaria, sen ningún tipo de beneficio para o país, especializado na xeración de electricidade. Ao tempo, a falla de poder político propio impediu e impide deseñar e aplicar unha estratexia enerxética propia, orientada\na un aproveitamento endóxeno dos recursos.\nO 24% da enerxía hidráulica do Estado é galega\nA Galiza é unha gran produtora de electricidade, mais non ten recibido beneficio ningún da súa condición. Mentres rexistra unha das facturas da luz máis caras da Unión Europea e carga cos custos económicos, ambientais e sociais derivados da actividade de xeración, o Goberno galego resístese a aproveitar as posibilidades da Galiza como produtora eléctrica e tamén se nega a reverter ao público as concesións hidráulicas caducadas polo paso do tempo.\n“Contamos con 166 centrais hidráulicas na Galiza, algunhas delas do século XIX, mais ningunha ten revertido ao sector público pola desidia gobernamental”, sinala a Nós Diario Fernando Branco Parga, quen defendeu a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) da CIG para reverter ao público as concesións caducadas das hidráulicas. Branco destaca que “en Aragón, a través da presión exercida por unha entidade denominada Aragón Suma, dirixida por un antigo presidente da Confederación Hidrográfica do Ebro, Javier de Pedro, cesado por apostar pola recuperación das concesións, están conseguindo reverter encoros ao sector público”.\n“Todas as obras que están no río son públicas, as centrais hidráulicas son concesións públicas que teñen un tempo de explotación pública de 75 anos e que unha vez que este remate deben pasar a mans públicas en perfecto estado de uso e funcionamento”, afirma Branco Parga, quen lamenta que non se coñeza “ningunha planificación para a recuperación destes activos de xeración eléctrica, feito motivado polas disfuncións administrativas no proceso de reversión e, sobre todo, pola falta de políticas públicas de interese xeral, que permitan destinar os beneficios da produción hidroeléctrica a abaratar o custo da electricidade, tanto para as persoas consumidoras como para as empresas co fin de que a Galiza por fin acadase algún beneficio”.\nXunta enerxía concesión hidroeléctrica centrais hidráulicas\nOs ríos galegos, patrimonio das eléctricas


Consellos sinxelos f�ciles de po�er en pr�ctica para aforrar na casa.\nO uso da iluminaci�n e un dos puntos que m�is infl�e na factura da electricidade, apague as luces cando non as precise, cambie as s�as bombillas tradicionais por bombillas de baixo consumo, a�nda que son m�is caras, duran moito m�is, o que fai rendible a s�a compra.\n� un dos elementos que m�is enerx�a consume no fogar. Debemos de manter unha temperatura de conforta axeitada, a temperatura de referencia anda polos 20�. Temperaturas m�is altas fan que o consumo aumente considerablemente.\nO v�deo, DVD ou o sintonizador de televisi�n dixital, cando os apagamos co mando a distancia, en realidade non se apagan, se non que pasan a un modo de espera, polo que seguen a consumir enerx�a, esta e a denominada �enerx�a fantasma�. Apagu�molos no interruptor, e as� evitaremos un gasto de � redor dun 3% de enerx�a.\nSe usamos vitrocer�mica, � moi importante aproveita-la calor residual. Na coci�a debemos de usar potas algo m�is grandes co fog�n no que as po�emos, a fin de aproveitar ben toda a calor dispo��ble.\nOs fornos microondas son moi efectivos para quentar pequenas porci�ns de alimentos, xa que consumen entre un 30% e un 70% menos que os fornos convencionais.\nA aspiradora consume moita m�is enerx�a, se traballa coa bolsa do lixo atascada, ou moi chea, e cos filtros en mal estado. Un mantemento axeitado destes puntos far�n que a nosa aspiradora, funcione e consuma coma o primeiro d�a.\nOs frigor�ficos e conxeladores deben estar instalados en sitios ventilados, lonxe de fontes de calor. Temos que coida-lo estado das gomas das portas, xa que son as que garanten que o fr�o do interior se mante�a.\nEtiquetado enerx�tico: � un sistema que establece a relaci�n da enerx�a que consume o electrodom�stico coa cantidade de traballo que desenrola. O etiquetado pretende ser unha v�a de informaci�n que lle facilite ao usuario datos sobre o consumo, ru�do, vida media, eficiencia en lavado ou secado. Os etiquetados, segundo o electrodom�stico en cuesti�n, van dende a letra A ( a m�is eficiente ) ata a F.


A PLATAFORMA EN DEFENSA DA SANIDADE PÚBLICA DA GUARDA CONVOCA NOVAS CONCENTRACIÓNS DIANTE DO CENTRO DE SAÚDE\n· O próximo xoves día 30 de xullo ás 12 da mañá diante do centro de saúde de A Guarda\nA Plataforma en defensa da Sanidade Pública da Guarda convoca unha concentración o próximo xoves día 30 de xullo ás 12 da mañá diante do centro de saúde de A Guarda.\nSegundo manifestan os portavoces da plataforma “os vellos problemas continúan, ou vense incluso aumentados. A falta de médicos e persoal sanitario lonxe de solucionarse sufre novos recortes neste periodo estival o que provoca que as consultas se demoren en algúns casos ata un mes. A esto hai que engadir a xeneralización da teleasistencia, feito que resulta altamente preocupante”.\nEstes son os motivos polos que a Plataforma reinicia as mobilizacións e chaman a todo o pobo de A Guarda e usuarios/as da contorna, a participar nelas para impedir que continúe o deterioro da sanidade pública.\nA plataforma pide a todos os asistentes á concentración que leven máscaras e que se manteñan as distancias de seguridade na concentración.\nPublicado por Infogauda ás 13:31 ((•)) Escucha este post


Igape - A Xunta salienta o coñecemento e a innovación como claves para asegurar a competitividade dos novos proxectos empresariais\nVostede está aquí:Inicio Actualidade A Xunta salienta o coñecemento e a innovación como claves para asegurar a competitividade dos novos proxectos empresariais\nXoves, 18 Mai 2017 12:38\nO director do Igape, Juan Cividanes, destaca, na entrega dos premios Argos organizados pola USC, a formación e a cohesión de equipos multidisciplinares como outra das bases sólidas nas que deben asentarse os novos proxectos. Subliña que a Consellería de Economía, Emprego e Industria dispón dunha completa batería de servizos e instrumentos de apoio adecuados ás necesidades dos emprendedores. Destaca o programa Galicia Emprende, dotado con 5 millóns de euros, como un dos instrumentos preparados para apoiar a creación de novas empresas ou o desenvolvemento de empresas de recente creación.\nSantiago, 18 de maio de 2017.- O director do Igape, Juan Cividanes, salientou na entrega de premios correspondentes á cuarta edición do programa Argos o coñecemento e a innovación como dúas bases sólidas para asegurar a competitividade dos novos proxectos empresariais. Cividanes destacou igualmente a formación e cohesión de equipos multidisciplinares que promove o programa organizado pola Universidade de Santiago de Compostela e Uninova como outra das claves nas que deben basearse os proxectos e as novas empresas.\nO premio Argos Spin, para proxectos xurdidos de investigacións desenvolvidas na USC, correspondeu nesta edición a iCODA, cun accésit para i.MICRO. O premio Argos Enxeño, para proxectos empresariais baseados nas ideas dos participantes no programa, foi para o proxecto Apicul.


A comunidade tecnolóxica da cidade suma esforzos en AtlánticaConf – Coruña Dixital\nO pasado 4 de outubro a cidade acolleu a primeira edición de AtlánticaConf, unha cita que nace coa vontade de ser o gran punto de encontro entre as comunidades tecnolóxicas galegas, a Universidade e empresas do sector. Cunha programación que incluía palestras, obradoiros e tempo de networking, tiña ademais un valor engadido, como era o feito de estar impulsado por un conxunto amplo de persoas, colectivos, entidades e empresas da cidade vinculadas ao sector tecnolóxico. Moitas delas, por certo, podédelas coñecer visitando a comunidade de Coruña Dixital.\nO resultado deste traballo colectivo foi o gran espazo aberto a todas as tecnoloxías, con vocación internacional e sen ánimo de lucro, dirixido principalmente a empresas, desenvolvedor*s e investigador*s, que se materializou na facultade de Informática e que contou cunha ampla participación.\nAtlánticaConf 2019 contou co apoio de varias empresas e entidades locais, así como a colaboración do Concello da Coruña a través de Coruña Dixital. Unha colaboración que se traduce neste vídeo, no que podedes ver, resumido, o amplo programa de actividades desta cita tecnolóxica:\nAgardamos que vos guste! 😉\nA comunidade tecnolóxica da cidade suma esforzos en AtlánticaConf2019-10-052020-12-15https://corunadixital.gal/wp-content/uploads/2016/04/coruna_dixital_header.pngCoruña Dixitalhttps://corunadixital.gal/wp-content/uploads/2019/10/atlntica-foto-grupo.jpg200px200px


Contra o tribalismo – Irimia\nDomingo, 22 Xuño, 2014 Sábado, 21 Xuño, 2014 Asociación Irimia de Crentes Galegos\nContra o tribalismo\nSeguimos nunha sociedade tribal. Buscamos refuxio no grupo cercano. A tribo defende a súa esencia, e agrúpase en intereses comúns. A tribo ten unha incapacidade total para cuestionarse. A dúbida esmorécea e faina fráxil ao adversario, de aí que sexan tan mal acollidas as críticas.\nHai dúas forzas políticas que nos dous últimos anos xurdiron con especial forza: AGE e Podemos. Un dos grandes retos que terán esas dúas forzas políticas será a xestión da diversidade. Existe un enorme consenso social sobre as políticas económicas que non queremos, pero ese consenso fragméntase cando hai que dar o paso da economía crítica á economía alternativa.\nTradicionalmente os partidos veñen comportándose como tribos políticas, organismos con nula capacidade para abrírense á sociedade e moito menos para autocuestionarse. Determinados sectores da Igrexa funcionan tamén coma tribos relixiosas querendo fundamentarse no credo máis que no comprendo.\nPor iso, nun momento no que a sociedade quere buscar de novo de forma maioritaria solucións de esquerdas teremos que reflexionar sobre os erros e os acertos da esquerda no século máis ideolóxico da historia da humanidade: o século XX.\nA esquerda errou cando pretendeu planificar centralmente o benestar da poboación. Concentrar o poder é sinónimo de tiranía. Cada ideoloxía ten os seus pecados xenéticos: o da esquerda é pensar que ten respostas para todos os males, que sabe o que hai que facer. Discursos como os de “non damos chegado a xente” ou “non non soubemos comunicar”, son sinónimo de arrogancia política e xordeira social. Moitas veces, non é que a xente non saiba o que lles podemos dar, senón que non sabemos o que a xente quere. A xordeira está da nosa banda.\nA dialéctica público/privado é a esencia da política. Distinguir e atinar coa forma na que se debe prover de bens e servizos ás persoas é o cerne ideolóxico dunha sociedade. A reflexión debe ser continua. Hai mercados como o eléctrico no que se está demostrando que as privatizacións de certos mercados regulados non achega ningún beneficio social. Un mercado sen competencia non serve. O mercado eléctrico non é un mercado, por iso non debera terse privatizado.\nPorén, se o futuro da literatura galega dependese dos departamentos de publicacións das administracións públicas, a morte literaria do galego sería xa un feito. Son as editoriais privadas as que diariamente conseguen agromar e cultivar un idioma que o público demanda, de forma minoritaria pero continua. O sector privado ten demostrado unha enorme superioridade editorial e intelectual fronte ao público. Sempre se pode dicir que quen goberna e decide qué se publica non é o acaído, pero esa afirmación perde forza nun país que cada catro anos pode decidir quen goberna. Por certo, cada vez que entramos, ou deixamos de entrar, nunha librería decidimos que se edita e que non.\nA renovación política no noso país ten que vir da convicción de que debemos ser libres para decidir que queremos (liberdade), darnos a todos as mesmas posibilidades para acadalo (igualdade) e respectar o que decide a maioría (democracia)\nPrevious Supoño que coñeces “o legado do Tibu”.\nNext O SINAIA e o exilio republicano


Os comuneiros de Ponte Sampaio piden medidas ao Concello para garantir a seguridade viaria no Vilar - Pontevedra Viva\nPedras no camiño de Vilar\n© Comunidad de Montes de Ponte Sampaio\nOs comuneiros de Ponte Sampaio piden medidas ao Concello para garantir a seguridade viaria no Vilar\nLuns 3 de Outubro, 2016 ás 12:05 do Luns 3 de Outubro, 2016\nA Comunidade de Montes de Ponte Sampaio vén de pedir ao Concello de Pontevedra que actúe para retirar unha serie de pedras existentes na pista que vai desde o lugar de Vilar ata O Rañadorio porque "obstaculizan a circulación e xeran situacións de perigo".\nOs comuneiros piden a retirada destas pedras como "única maneira de garantir a seguridade viaria e que non se produzan problemas circulatorios nesta estrada", coma os que houbo durante o pasado verán durante os incendios forestais na zona e tamén noutras xornadas.\nA comunidade de montes entregou por rexistro un escrito no que explica que no lugar de Vilar viviron nas últimas semanas varios incendios que chegaron a lugares moi próximos ás vivendas e mobilizaron ata alí numerosos medios dos servizos de extinción, tanto do Concello de Pontevedra como da Consellería de Medio Rural. Os vehículos, moitos deles de gran tamaño, tiveron dificultade para circular pola citada pista debido á presenza ao carón da estrada dunha serie de pedras que ocupan parte do espazo polo que deberían circular os coches.\nAdemais, lembran que esas pedras xa ocasionaron problemas no pasado ao dificultar a circulación de vehículos pola zona. Os veciños teñen coñecemento de pequenos accidentes nesta estrada producidos ao intentar cruzarse dous coches e ir un deles cara as pedras que obstaculizan a calzada.


28 de agosto de 2018 (07:45 h.)\nLaica ou libre\n21 de agosto de 2018 (07:42 h.)\n14 de agosto de 2018 (07:43 h.)\nConfrontación e desconfianza\nNeste artigo quero chamar a atención sobre varias iniciativas por parte dos Estados Unidos que, para alén da súa escenificación mediática, moi de serie de televisión, para lles dar e quitar dramatismo segundo o público que as consume, a efectos prácticos implican un salto cualitativo na disputa para manter a...\n07 de agosto de 2018 (07:49 h.)\nChama a atención que un logro tan importante, como é que Coren se vise obrigada a incorporar como persoal propio a máis dun milleiro de falsos autónomos , fose recollido como unha nova secundaria nos medios ou un feito ignorado. E resulta moito máis grave cando isto tamén sucede naqueles medios que se definen como...\n31 de xullo de 2018 (07:39 h.)\nA República e Monarquía, ao fío dunha enquisa\nSegundo unha enquisa realizada por Electomania entre 2.800 persoas en todo o Estado español a respecto de se optarían entre monarquía ou república, a primeira opción foi apoiada polo 49,9% e a segunda polo 47,4%. Cando se trata de realizar un referendo para decidir sobre o tema, un 63,8% estaría a favor e só...\n24 de xullo de 2018 (07:26 h.)\nTodos e todas en Compostela o Día da Patria Galega\nMentres Galiza non sexa unha Terra ceibe, o Día da Patria Galega será unha data de reivindicación e mobilización, máis que de conmemoración e festexo. Un día no que o nacionalismo galego debe amosar toda a súa potencialidade, máxime nun contexto mundial no que se sacraliza, en beneficio do capital, a concentración...\n17 de xullo de 2018 (07:55 h.)\nO xuízo de nove activistas pola ocupación do pazo de Cornide, na Coruña, programado en primeira instancia para o vindeiro día 18 de xullo (véxase o simbolismo da data) e finalmente aprazado para o día, e a imputación contra dezanove persoas por facer o propio no pazo de Meirás, poñen os focos sobre un tema pouco...\n10 de xullo de 2018 (08:07 h.)\nA eliminación do Reino de Galiza como suxeito de dereito e da súa división en provincias, así como a reclamación de liberdades democráticas, foron as causas para a Revolución cívico-militar de 1846 . Reclamábanse os dereitos do noso povo a non seguir sendo unha “colonia da Corte”, ou sexa do Estado español, e...\n03 de xullo de 2018 (07:59 h.)\nResulta evidente que os partidos políticos nacionalistas hai anos que teñen o centro de gravidade, tanto estratéxico como táctico, na acción electoral. E a medida que foron perdendo peso institucional foi medrando a importancia do municipal, primeiro como punto de recuperación e logo como refuxio, mais tamén como...\n26 de xuño de 2018 (08:14 h.)\nXornada nacional de loita. Lembranza e actualidade\nO vindeiro 27 de xuño cúmprense catro décadas da realización da 2º Xornada Nacional de Loita, convocada no ano 1978 pola Intersindical Nacional Galega (ING). Estaba apoiada polas Comisiós Labregas (CCLL), Asemblea Nacional Popular Galega (AN-PG), Unión do Povo Galego (UPG) e Unión da Mocidade Galega (UMG). O lema...\n19 de xuño de 2018 (08:07 h.)\nResulta evidente que co aceso de Trump á presidencia dos Estados Unidos medrou tanto a presión sobre os países dependentes, como a confrontación entre potencias. Creceron os escenarios de guerra e inestabilidade, asociados ás intervencións exteriores e ás emigracións masivas. A mesma tendencia atopámola na...\n12 de xuño de 2018 (07:44 h.)\nNon é doado definir con exactitude se o PSOE pretende esgotar a lexislatura, convocar eleccións coincidindo coas municipais, ou facelo nos vindeiros meses, por exemplo, se non consigue aprobar os orzamentos de 2019. Mesmo pode, aínda que sería moi irresponsábel, que nen eles o teñan planificado e que a decisión...\n05 de xuño de 2018 (07:37 h.)\nAté onde chegarán os cambios?\nA caída do Governo de Rajoy, e os atrancos que aparecen agora ao que semellaba un ascenso imparábel de Ciudadanos, son unha boa nova para a esquerda no Estado español, e moi especialmente para os movementos de liberación nacional. Este é o motivo de que fosen decisivos no triunfo da moción de censura. Era urxente...\nTanto CCOO como a CUT decidiron esta pasada semana opoñerse á folga xeral convocada pola CIG para o día 19 de xuño. Que CCOO, así como da UGT, rexeitaran sumarse, era de esperar, malia que non sexa beneficioso para a clase traballadora galega. Mais, que o faga a CUT, que se gaba de ser un sindicato antisistema,...\n22 de maio de 2018 (07:44 h.)\nMáis un ano, a manifestación en Compostela a prol da defensa e promoción da lingua nacional de Galiza foi un éxito. Milleiros de persoas de todas as idades, do mundo urbano e rural, participaron dunha mobilización que denuncia a diminución do apoio ao idioma galego e á cultura propia do país por parte da Xunta do...\n15 de maio de 2018 (07:55 h.)\nO vindeiro mes de novembro conmemórase o centenario da Asemblea Nacionalista de Lugo , que foi un paso decisivo na conformación do ideario do nacionalismo galego. Entre outros aspectos, a Asemblea acordaba unha autonomía integral para Galiza nunha Federación Ibérica incluíndo a Portugal. Tamén proclamaba igualdade...\n08 de maio de 2018 (07:57 h.)\nFolga xeral galega: pasando á ofensiva\nAs manifestacións do Día Internacional da Clase Traballadora organizadas pola CIG foron un éxito de participación, especialmente en Vigo, o que ten transcendencia, dado que é a maior cidade da nación galega. Os medios de comunicación evitaron unha valoración da capacidade de convocatoria de cada unha das centrais...\n01 de maio de 2018 (09:13 h.)\nDeterioro (planificado) da sanidade pública galega\nCoa escusa do desequilibrio orzamentario, da falta de recursos por mor da crise e da comparación con outros territorios e estados da contorna, que realizaron duros axustes sobre a sanidade pública, fóronse dando pasos na privatización da xestión de servizos, impoñendo o “copago” nos medicamentos, e precarizando as...\n24 de abril de 2018 (08:02 h.)\nA socialdemocracia europea viu en Tsipras, primeiro, e en António Costa, despois, exemplos de governos que podían xerar emprego, mellorar as condicións laborais e os servizos públicos. Esta postura non era unha tendencia que terminase en ruptura co capitalismo, só pretendía facelo menos malo. Non se pode...\nEncol do “cheque venezolano” e do ataque a Siria\nQuero nesta oportunidade tratar dous temas de actualidade. E non quero deixar ningún deles para a vindeira semana, porque coido que é importante analizalos en quente. O cheque venezolano Un dos maiores atrancos para a Galiza é o emprego, escaso e mal pagado. E como consecuencia,...\n10 de abril de 2018 (07:42 h.)\nPara que as mobilizacións cumpran a súa finalidade, non abonda con que acaden éxito no número de participantes. Deben propor ademais obxectivos xustos e servir para conquistalos. E para isto, cómpre divulgar o problema, as reivindicacións e a folla de ruta, no segmento máis amplo posíbel da sociedade e conseguir...\n03 de abril de 2018 (07:36 h.)\nA expulsión de persoal diplomático de Rusia en 25 países, coa cínica escusa do “caso Skripal”, e o inicio dunha guerra comercial con China, por parte do “bloque imperialista hexemónico”, implica un salto cualitativo na confrontación coas potencias que buscan rematar co mundo unipolar. O enfrontamento non pode ser...\n27 de marzo de 2018 (08:00 h.)\nSon dos que pensa que o nacionalismo catalán, cando menos os partidos con maior peso electoral, valoraron incorrectamente o carácter do capitalismo na súa fase imperialista. Polo tanto, tamén o fixeron co papel máis simbólico que real dos mecanismos democráticos, e sobre cal era a correlación de forzas na práctica,...\n20 de marzo de 2018 (08:05 h.)\nLendo hai uns días un artigo de Michael Roberts, sobre as empresas de propiedade pública, este daba un dato que contradí a idea dominante, cando menos nos países occidentais, a respecto de que estas son sinónimo de mala xestión. O economista británico afirma que “a industria estatal en realidade é un modelo...\nNon hai dúbida ningunha que a convocatoria do pasado 8 de marzo, da folga de mulleres a nivel mundial, tivo a virtude de colocar o debate sobre a desigualdade entre xéneros e da violencia contra a muller en primeiro plano. Neste aspecto, a xornada foi un éxito e marca un pulo cualitativo histórico en relación a...\n06 de marzo de 2018 (07:27 h.)\nNon hai dúbida ningunha que o capital, ademais de ter a hexemonía no Estado español, tamén posúe a iniciativa, xa que a clase traballadora e os movementos de liberación nacional están á defensiva. Asemade, o independentismo catalán, tendo a...\nA pasada semana, todos os medios españolistas destacaban en portada o retroceso en Cataluña na intención de voto a unha proposta independentista, de acordo cunha enquisa do CEO (Centre d’Estudis d’Opinió). O Presidente do Governo español realizou un pronunciamento...\n20 de febreiro de 2018 (07:40 h.)\nConsidero de moito interese o recente traballo do sociólogo mexicano Adrián Sotelo Valencia Teoría da Dependencia; unha revalorización do pensamento de Marini para o século XXI. O seu autor ten unha extensa produción de textos nos que analiza a cuestión do...\n13 de febreiro de 2018 (07:51 h.)\nTodas as enquisas reflicten que a maior inquedanza da xente está relacionada co traballo, ben sexa en referencia ás condicións laborais como ao desemprego. É lóxico, porque o traballo segue sendo un aspecto central na vida das persoas, malia os avances tecnolóxicos e o...\n06 de febreiro de 2018 (07:32 h.)\nOs medios de comunicación destacaban hai uns días que os dirixentes dos dous principais sindicatos estatais afirmaban en senllos comunicados que o número de horas extras realizadas en negro impedía crear miles de postos de traballo. Para facer esta valoración, tanto...


Dieta hipocalórica, un obstáculo para adelgazar? | Consumer\nA restrición de calorías favorecería a produción de cortisol, unha hormona asociada ao aumento de graxa no abdome\nA loita contra a báscula, é dicir, adelgazar, percíbese en numerosas ocasións como unha batalla constante ou como unha meta inalcanzable mediante o seguimento de estratexias puntuais. Un recente estudo destaca que porse a dieta, no sentido máis tradicional e popular da expresión (contar e restrinxir as calorías inxeridas ou os alimentos máis enerxéticos) podería non ser unha estratexia eficaz e segura para adelgazar. A restrición de calorías aumentaría a produción de cortisol, unha hormona que se asocia co aumento da graxa na rexión abdominal. Esta sería unha das razóns polas que moitas persoas que sempre están a dieta terían dificultades para perder peso e, mesmo, para manter a longo prazo o que xa perderon.\nA investigación en detalle\nUn equipo de científicos da Universidade de California, en San Francisco (Estados Unidos), realizou o ensaio que chegou a estas conclusións. Publicado na revista “Psychosomatic Medicine”, nel participaron 121 mulleres que se someteron de forma voluntaria a distintas estratexias dietéticas durante tres semanas. As participantes organizáronse en catro grupos con diferentes asignacións dietéticas:\nPrimeiro grupo: tiñan que contabilizar e rexistrar con detalle as calorías que comían sen exceder un máximo de 1.200 Kcal ao día.\nSegundo grupo: podían comer o que quixesen, pero tiñan que contabilizar de igual forma as calorías inxeridas.\nTerceiro grupo: as participantes tiñan asignada unha dieta de 1.200 Kcal ao día, pero non tiñan a obrigación de contar as calorías.\nCuarto grupo: podían comer con absoluta normalidade, sen ningún tipo de restrición enerxética e sen ter que contar as calorías diarias inxeridas.\nTanto ao comezo como ao final do tres semanas, a todas as participantes medíronselles os niveis de cortisol. Desta forma, quedou patente que quen restrinxiron as calorías aumentaron os valores desta hormona, relacionada coa tensión e co aumento da graxa na rexión abdominal, co consecuente incremento engadido do risco de padecer patoloxías cardiovasculares.\nOs niveis de cortisol eran aínda maiores nas mulleres que, ademais de seguir unha dieta baixa en calorías, debían contabilizalas. Esta é a conclusión principal do estudo, que cita de forma concreta que o feito de porse a dieta altera de maneira negativa o benestar psicolóxico. Ponse de manifesto que a restrición calórica aumenta a secreción de cortisol en humanos, un proceso que xa se detectou con anterioridade en modelos animais.\nPara moitas persoas que seguiron durante anos unha dieta hipocalórica, esta estratexia podería considerarse como un obstáculo para conseguir o obxectivo inicial de adelgazar e, mesmo, de manter o peso perdido.\nFacer dieta ou cambiar de estilo de vida\nAlgunhas das claves para adelgazar de maneira adecuada e non volver recuperar o peso inicial, tal e como sinalan os autores do mencionado estudo, é non “facer dieta” xamais. A maneira máis adecuada de baixar peso e situalo nuns valores saudables consiste en adoptar comportamentos ou estilos de vida que supoñan comer de maneira variada alimentos sans, realizar actividade física e ter paciencia. Hase de tomar conciencia de que estas medidas forman parte dunha estratexia integral, dun “plan de xogo” que ha de seguirse sempre, é dicir, dun plan vitalicio.\nPara adelgazar, hai que comer de forma saudable e con asesoramento para non cometer erros\nO feito de seguir unha dieta de adelgazamento, con independencia das súas características, favorece que moitas persoas vivan o período con tensión, con sensación de fame, de falta de benestar e de privación, situacións que non facilitan a perda de peso a longo prazo e que, mesmo, propician volver gañar máis quilos que os contabilizados antes de empezar a dieta.\nPor tanto, unha mensaxe interesante que se pode extrapolar é a necesidade de non pór unha “data de caducidade”, tan habitual cando se afronta unha dieta. Entre as dietas milagre son frecuentes as formulacións do tipo “dieta dunha semana” ou “dieta de catro días”, nas que se pasa dun estilo de alimentación caracterizado, en maior ou menor grao, polo exceso, a outro caracterizado pola extrema restrición de maneira anecdótica e pasaxeira. Noutras ocasións, en lugar de pór un prazo temporal no seguimento da dieta, é habitual establecer unha meta ponderal (“cando perda 7 quilos”, “cando chegue a 62 quilos”) que, unha vez alcanzada, serve como fito para deixar de facer dieta ou esquecerse dos bos hábitos alimentarios adquiridos nese tempo.\nPara adelgazar hai que comer, pero hai que facelo dunha maneira saudable e sempre con asesoramento para non cometer erros nin caer na tentación de probar produtos para adelgazar, xa que moitos foron ineficaces.\nCONCLUSIÓNS NON TAN NOVAS\nAínda que neste recente estudo o papel do cortisol foi un achado orixinal, a función das dietas hipocalóricas como tal xa se puxo en dúbida en ocasións anteriores, a condición de que non se afronte o novo cambio dietético como algo perdurable no tempo. Sen ir máis lonxe, no estudo EnKid, no momento de abordar o tratamento do sobrepeso e a obesidade infantil e xuvenil, menciónase que as dietas hipocalóricas son menos efectivas a medio e longo prazo que a modificación dos estilos de vida. Do mesmo xeito, a Organización Mundial da Saúde (OMS) describe a obesidade como unha patoloxía crónica. Enténdese que o seu tratamento e, por tanto, as medidas adoptadas para evitar os seus síntomas, terá que ser continuado no tempo.\nadelgazar calorías cortisol Dieta restrición


Ciencia no Camiño: November 2012\nO día 12 do decembro a Coordinadora de ENDL convócanos a unha homenaxe ao grande poeta Celso Emilio Ferreiro no 100 aniversario do seu nacemento. O acto central desta xornada será o recitado simultáneo ás 12h dun dos seus poemas máis coñecidos Deitado frente ao mar de Longa noite de Pedra.\nDende o EDLG do IES do Camiño de Palas de Rei queremos unirnos a esta xornada e que tanto alumnado como profesorado se anime a recitar ou cantar algún poema entre as 11:30h e as 12:30h.\nA resposta do alumnado foi moi boa, e van ter que quedar moit@s voluntari@s sen tempo. 5 alumn@s de cada curso irán baixando ao Salón de Actos cada un co seu poema previamente seleccionado e voltarán as aulas unha vez teñan finalizado. Con isto queremos interromper o mínimo posible o normal decorrer das clases.\nNo Salón de Actos disporemos dun micrófono con pé, a pantalla proxectando o nome e poema de cada alumno/a e unha webcam que gravará toda a actividade.\nTemos preparada tamén a emisión ao vivo do evento vía streaming utilizando a plataforma ustream.tv, aínda que intentaremos mellorar a calidade da conexión para que finalmente a retransmisión sexa posible.\nÁs 12h Alexandre de 1º de BAC representará ao noso centro neste recitado simultáneo. Querémoslle agradecer especialmente o seu compromiso e mandarlle todos os nosos folgos para que goce ao máximo deste momento.\nPor último, completaremos a xornada deixando ás 12h a pegada de Celso Emilio Ferreiro no Twitter a través da actividade Recituiteando Celso Emilio.\nIlustración: proxecto Audiovisual IES As Barxas de Moaña\nPublicado por Manuel V. ás 00:16 Ningún comentario:\nPublicado por Manuel V. ás 23:51 Ningún comentario:\nComo xa fixemos no tema 1 "A Célula" e no tema 2 "A Nutrición" deseñamos unha sesión de repaso para o terceiro tema da materia de Ciencias Naturais de 2º da ESO: "As Relacións".\nUtilizamos a mesma técnica que nas ocasións anteriores: Formulario (módulo webform) en Drupal e wordle.net como xerador de nubes de tags.\nExemplo: O sistema NERVIOSO e o sistema ENDOCRINO encárganse das funcións do proceso de COORDINACIÓN.\nPublicado por Manuel V. ás 22:13 25 comentarios:\nEtiquetas: Nubes de Tags, Sistema Nervioso\nPublicado por Manuel V. ás 18:34 Ningún comentario:\nPublicado por Manuel V. ás 22:09 3 comentarios:


A Rede Galega de Teatros e auditorios acolle a estrea en Santiago do novo espectáculo de Excéntricas - Noticias de Galicia\nCarpe Diem, o novo espectáculo da compañía galega Producións Teatráis Excéntricas, estréase o vindeiro mércores 27 no Teatro Principal de Santiago, onde poderá verse ata o venres 1 de marzo dentro da programación que ofrece este espazo como integrante da Rede Galega de Teatros e Auditorios. Esta é unhas das 10 montaxes que se presentan este semestre diante do público compostelán a través deste circuíto da Xunta de Galicia, cofinanciado entre a Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) e as entidades xestoras dos 40 espazos asociados.\nAdemais, no caso de Carpe Diem, trátase da estrea dunha das 30 propostas beneficiarias en 2018 da convocatoria de axudas da Agadic á produción escénica, mediante a que a Consellería de Cultura e Turismo contribuíu a esta posta en escena cuns 36.600 euros.\nJacobo Sutil, director da Agadic, incidiu hoxe nestes datos durante a presentación da estrea na que tamén interviñeron a tenente de alcalde de Santiago, María Rozas, o director Quico Cadaval e parte do equipo do espectáculo, que interpretan Víctor Mosqueira, María Costas, Marcos Vieitez e, a cargo da música en directo, Mon Orencio alias Mr. Cool.\nPrimeira adaptación de Rubem Fonseca en Galicia\nAs venda anticipada de entradas para as súas tres funcións en Compostela, todas elas programadas ás 20,30 h., está operativa na web Compostela Cultura. A continuación, o espectáculo iniciará o seu percorrido polos escenarios galegos, dentro do que xa ten confirmadas representacións o 31 de marzo no Cine Elma da Pobra do Caramiñal, o 7 de abril no Teatro Principal de Ourense, o 3 de maio no Auditorio Municipal da Illa de Arousa e o 9 de xuño na Casa da Cultura Pintor Lloréns de Sada.\nTanto a cita de Ourense como a de Sada insírense igualmente na programación da Rede Galega de Teatros e Auditorios para o primeiro semestre de 2019, que lles achegará aos espectadores de 38 concellos de toda Galicia 349 actuacións de teatro, danza, música, maxia e circo de 115 formacións artísticas, un 90% delas galegas.\n25 de febreiro de 2019 | 19:34\t• Sen comentarios


Laura Míguez renuncia a su acta de Concelleira en Baiona - Telemariñas\nInicio Baiona Laura Míguez renuncia a su acta de Concelleira en Baiona\nLaura Míguez renuncia a su acta de Concelleira en Baiona\nEsta mañana, la edil del PSOE de Baiona, Laura Míguez Pérez, ha renunciado a su cargo de Concelleira en el Concello de Baiona.\nMíguez presentó ante la Secretaria Xeral del Concello el escrito de renuncia a su acta de Concelleira tras 25 años de militancia.\n“Foi para min, unha honra poder representar os meus veciños e veciñas, que depositaron na miña persoa a súa confianza, para ocupar este cargo. Sentíndome cada día unha privilexiada estando no lugar no que se toman decisións que nos afectan como habitantes de Baiona”, afirmó Míguez en un comunicado de prensa.\n“Quero agradecer as persoas que ó longo deste tempo traballaron o meu lado, compañeiros, amigos e en especial a miña familia, para intentar levar adiante, sempre con ilusión, un proxecto compartido que soamente buscaba o mellorar as condicións de vida no meu pobo, Baiona”, concluye la ya exedil.\nArtículo anteriorGloria Pérez presenta su último libro en Nigrán\nArtículo siguienteEl temporal de la pasada noche tira un árbol en Panxón


Sindicato de Estudiantes - Decide en Común ¡EN APOIO Á FOLGA ESTUDANTIL DOS DÍAS 13 E 14 DE ABRIL!\nNos últimos anos, os mozos e traballadores fumos vítimas de ataques ós nosos dereitos máis básicos, a loita na defensa dunhas condicións de vida dignas para a maioría adquiriu unha importancia vital. Fumos centos de milleiros de mozos, estudantes, desempregados, amas de casa e traballadores os que enchimos as rúas en multitude de ocasións defendendo a sanidade e a educación públicas, o dereito a un teito digno, pola igualdade entre homes e mulleres, contra a reforma laboral ou as artimañas da dereita para reprimir a protesta social como a Lei Mordaza. O gran avance das forzas da esquerda nas eleccións do 20D é a mellor proba de que a loita é o mellor camiño para levar a cavo as nosas demandas.\nPero hai quen intenta a toda costa que as cousas non cambien. Dende o Sindicato de Estudantes manifestamos o noso profundo rexeitamento ao pacto asinado por Pedro Sánchez e a dirección do PSOE con Ciudadanos, marca branca do PP, que representa o ideario da dereita de toda a vida: algo completamente incompatible coa defensa dunha educación pública e de calidade para todos.\nDespois de catro anos de incansable loita da Marea Verde non podemos permitir que a educación pública continúe a desangrarse e que milleiros de profesores, pais e estudantes sigan a sofrer as consecuencias dos recortes, os despedimentos e as leis franquistas e clasistas como son a LOMCE e o 3+2. É o momento de voltar ás rúas a facer o que mellor sabemos: loitar polos nosos dereitos.\nDende Decide en Común da localidade de Ferrol queremos mostrar o noso apoio á folga xeral estudantil convocada a nivel estatal polo Sindicato de Estudantes para o 13 e 14 de Abril e chamamos a toda a comunidade educativa e ós traballadores en xeral a acudir masivamente ás manifestacións que terán lugar nesas datas.\n¡A educación pública non se vende, deféndese!\n¡Derogación inmediata da LOMCE e o 3+2!\n¡Reversión de todos os ataques xa!


Inicio/Deportes/Baloncesto/Lucas Mondelo inicia a súa segunda tempada á fronte do Toyota Antelopes\n"Vamos!" será o berro de guerra deste equipo nipón de baloncesto feminino que adestra o técnico de orixe valdeorresa\nLucas Mondelo durante a presentación do seu equipo, o Toyota Antelopes.\nVolta á competición para o técnico de orixe valdeorresa Lucas Mondelo García, seleccionador español de baloncesto feminino absoluto e adestrador do equipo nipón Toyota Antelopes dende o 2019. Así o sábado 19 de setembro ás 17h. en Xapón (10h. en España) comezará a súa segunda tempada á fronte deste club con moita ilusión e bos desexos.\n“Estamos pasando un mal momento, un momento difícil, e é agora cando temos que estar máis unidos e ofrecer o noso mello baloncesto para que os nosos fans sexan felices e entón, agora, aínda que non esteades aquí ás veces é cando temos que estar máis xuntos, máis unidos”, destacaba Mondelo na presentación do equipo, que finalizaba co seu novo “berro de guerra”: Vamos!\nVídeo de presentación do equipo Toyota Antelopes, que adestra Lucas Mondelo\nabsoluto adestrador Baloncesto equipo feminino inicio lucas mondelo partido presentación primeiro seleccionador español tempada toyota antelopes valdeorres vamos Xapón\nPrimeiro partido e primeira vitoria da tempada para o CD Barco\nO CV Aceites Abril, de Ourense, estréase cunha vitoria en Logroño


En marcha a renovación do pintado no polideportivo do Burgo | Concello de Culleredo\nPrincipal » Contenido » En marcha a renovación do pintado no polideportivo do Burgo\n5 Septiembre, 2016. 19:26\nOs traballos xa comezaron. No interior repararanse os puntos con maior necesidade, especialmente onde se detectaron humidades. No exterior, empezouse pola pintura na contorna das escaleiras.\nPara as fachadas, o Concello encargou a elaboración dun gran grafiti, tanto pola parte frontal como pola lateral, de motivos deportivos, para evitar as pintadas que o danen. Crearase a mediados de mes.\nAcondicionamento do pavillón de Vilaboa\nAdemais,o Concello de Culleredo acaba de adxudicar as obras de conservación e mellora do polideportivo de Vilaboa, situado no recinto do CEIP Sofía Casanova. O montante dos traballos será de 80.933,65 euros, cofinanciados pola Deputación da Coruña e o Concello.\nO proxecto consistirá na mellora de diversos elementos do polideportivo. A cuberta e as instalacións de recollida de pluviais da mesma serán un dos principais obxectivos da actuación, para reparala e evitar a entrada de auga en días de moita choiva. Os vestiarios serán obxecto de remodelación, coa finalidade de incrementar as prestacións que teñen para os usuarios.\nO espazo serve tanto para o docencia como para acoller programas municipais e de asociacións.