GALEGOS DA EMIGRACIÓN ESQUECIDOS. AVELINO DÍAZ: CANTOS DE NÓS LEMBRAMOS A ESTE POETA, XORNALISTA E GALEGUISTA QUE MORRE NA EMIGRACIÓN? - AREAL. Revista Cultural de Sada. AC Irmáns Suárez Picallo\n14/04/2018 18/01/2022 Redacción Areal 0 comentarios José Martínez-Romero Gandos\nIban á percura de hourizontes\ne de xanelas novas\npara poder ollar o ceio\nnon sempre debruzados enriba dos carolos;\niban á percura da Libertade,\na Xusticia. Ió pan dondo\nque non tiveran na sua herdade\ndende o fondal dos séculos choídos\n(“Emigrantes”, Avelino Díaz, Pallaregas, 1963)\nTeño para min que escribir sobre galegos da emigración esquecidos pode considerarse unha teima persoal nestes tempos de comunicación cibernética. Coido que hai moitos con méritos dabondo mais é coma que non o tiveran. Poucos lembran a Avelino Díaz: Maribel Freire Freire (2002), docente investigadora quen fixera un extenso traballo sobre él e o Profesor da Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación da Universidade de Vigo Dr. Benigno Fernández Salgado (2015) quen realizara un traballo sobre identidade na poesía de Avelino Díaz.\nTamén houbo quen o propuxera para o Día das Letras Galegas 2017 (Asociación Cultural “Avelino Díaz”, seus conveciños e Xoán C. Vidal no Diario de Pontevedra, 22.6.2016). Sabemos hoxe que iso non foi posible.\nE os poetas? E os escritores galegos? E as editoriais? Ren de ren.\nDi Benigno Fernández Salgado no texto xa citado:\nAínda que inspirado poeta, Avelino Díaz\n(1894-1971) continúa a ser un completo descoñecido\nna literatura do país para o que escribiu.\nOs seus libros, publicados en edición\ndo propio autor en Bos Aires, non coñeceron\nunha segunda edición, e tanto as súas\ncolaboracións xornalísticas coma os\ncentos de poemas espallados pola\nvariada prensa da colectividade galego-\nporteña non foron nunca rastrexados\ne compilados de maneira sistemática\n(agás de) unha monografía\nPois compre que hoxe falemos diste galego emigrado, poeta, xornalista e militante galeguista que morrera na emigración, aló no afastado Bos Aires.\nCoñecín a Avelino no seo da Colectividade Galega emigrada a\nBos Aires. Era un home alto, delgado, cun semblante serio que tentaba ocultar unha timidez no trato aínda que nas súas actuacións políticas ou públicas era rexo e de falar fluído. Podo agregar que bondadoso. Foi nomeado “Padriño” do Conxunto Artístico Breogán aló polos anos 60 onde Pilar Jeremías e máis eu participabamos do Coro. Alí puiden comprobar a súa capacidade de diálogo, colaboración e solidariedade. Dicía, definíndose a si mesmo en versos: “Son, a mais d-asalariado, / periodista d-afición, / poeta por vocación / sin ser por eso nomeado.”\nDirixía o Coro Breogán o Mestre Cesáreo Rodríguez. Cesáreo propuxo a Avelino, que participaba en moitas veces das xuntanzas da Dirección do Coro, a musicalización do seu poema “Unha rosa” dedicado a Rosalía de Castro. Era o ano do centenario da publicación de “Cantares Gallegos (17 de maio de 1963) e Avelino quixo, deste xeito, render a súa homenaxe á nosa grande poetisa. Levounos certo tempo ós coreutas afinar a interpretación musical proposta polo Director, que tiña sona de esixente e moi bo músico e gaiteiro. Na bibliografía ou referencias non aparece o poema. Tirando da miña memoria aparecen as notas musicais e a fermosa letra do poema:\ncon galega e fidel devoción.\nUnha rosa recendosa\nque che dou, ruliña nosa.\nUnha rosa pra o teu corazón\nonde os vivos poemas están.\nUnha rosa de cor d’alborada…\nAvancemos no coñecemento deste grande poeta apelando, unha outra vez, á voz autorizada de Benigno Fernández Salgado (2015):\nDende 1939 ata mediados de 1960, Bos Aires\nfoi a capital da cultura galega. Estes son os\nanos de maior produtividade poética e periodística\nde Avelino Díaz. En 1947, cando se\npublica Debezos, a capital arxentina andaba\npolos cinco millóns. Deles, medio millón eran\nde ascendencia galega. Para a maior parte\ndeles, Bos Aires fora o primeiro contacto cunha\nurbe moderna e cosmopolita. Avelino\narriba a Bos Aires en 1910 a primeira vez, e\nen 1922 a segunda e definitiva. Castelao chega\ndende Nova York en xullo de 1940. Ningún\ndos dous volvería con vida a Galicia. Castelao\nencontra en Montevideo e en Bos Aires unha\nGalicia non vencida que o agarda con respecto\ne esperanza. Esa Galicia era o froito do traballo\nde galeguistas coma Avelino Díaz. Libros,\nemisións radiofónicas, grupos e escolas\nde teatro, grupos corais e de baile, xornais,\norganizacións societarias, políticas e xuvenís,\nactivismo. Castelao morre en 1950 para pesar\nde todos os galegos da diáspora e de Avelino,\nen particular. Seis anos despois celébrase o\nevento singular do I Congreso da Emigración,\ndo que Avelino Díaz será secretario.\nBlanco Amor publica A Esmorga en 1959.\nNeira Vilas, as Memorias dun neno labrego en\n1961. Pallaregas publícase en 1963. Suárez\nPicallo, o indutor de que o noso Avelino escribise\nen galego, morre en 1964. Avelino, en\n1971. Os 11 poemas a Castelao, póstumos, aparecen\nA referencia á relación con Ramón Suárez Picallo amerita unha explicación máis longa. Falei dista relación no Nº 9 da Revista Areal (2014) para sinalar a admiración que o poeta lucense tiña por Ramón.\nCoñecida é a actividade a prol da liberdade e a vocación republicana de Ramón Suárez Picallo. Da pluma de Ramón saíron pezas de exaltación desa liberdade que merecen ser tidas en conta polas novas xeracións. Menos coñecida é a súa actividade no cotián. Un home firme nas súas conviccións mais amable, sinxelo, sempre preto dos amigos e disposto a axudar.\nHomenaxe a Avelino Díaz polo Conxunto Artístico Galego “Breogán” (xunto a el a súa esposa Felisa Iduriaga, detrás parte do Coro). Fotografía cedida polo autor\nNa imaxe superior, Homenaxe a Avelino Díaz organizado pola Irmandade Galega no que fala Castelao(decembro 1947)\nUnha axuda e motivación que Avelino Díaz recoñece na dedicatoria a Ramón co gallo da edición en Bos Aires do seu terceiro libro de poemas “Pallaregas” (ano 1963) pouco tempo antes do pasamento diste. Avelino xa non vía ben, lía dificultosamente e manifestaba algúns síntomas da enfermidade que o levara á morte, con 73 anos, o 29 de marzo de 1971, en Bos Aires.\nRamón tiña moito contacto connosco. E digo el connosco pois se achegaba ó Centro Lucence onde desenvolvíamos a nosa actividade mozas e mozos a prol da cultura galega e compartía mesa e viño cando estas actividades remataban. Nunha desas oportunidades entregoume o libro de Avelino e dixo: “Toma, este é un libro dun gran poeta da emigración e vai ser máis útil para vós”.\nComa moitos emigrantes Avelino non tivo formación escolar na Terra. A penas ía a escola cando chovía. Nace Avelino no 1897 no seo dunha familia humilde no lugar da Travesa na freguesía de Santa Comba de Órrea, Concello de Riotorto (Lugo). Os dez anos trasládase a Meira e chegado ós doce inicia o seu periplo como emigrante. En Bos Aires le todo o que chega ás súas mans, traballa arreo cun parente. Fica alí só seis anos e regresa a Meira dise que por algúns problemas de saúde e porque aforrara algo de diñeiro.\nTen a penas 19 anos e, porén, moita creatividade e solidariedade. Exerce en Meira de mestre en tres aldeas mais sen título oficial nin paga. Mantense con viaxes á sega en Castela. Xa con 20 anos decide volver á emigración no 1920. Un ano máis tarde, no 1921, casa con Felisa Iduriaga coa que terá catro fillos.\nA partires destas datas desenvolverá unha intensa actividade como propulsor e dinamizador do asociacionismo tan importante na diáspora. Engade una prolífica produción xornalística en periódicos da Colectividade Galega emigrada como El Despertar Gallego, A Nosa Terra, Lugo ou A Fouce.\nNunha homenaxe a Avelino Díaz nótese (a cabeza no primeiro plano) a presenza de R. Suárez Picallo, A. Alonso Ríos e A. Vilanova. Fotografías cedidas polo autor\nA súa recoñecida capacidade de orador amósase nos numerosos actos políticos da Galicia emigrada, realizando pronunciamentos contra o fascismo español e a favor do recoñecemento da Nación Galega. No cumio das súas potencialidades creativas dedícase a auto-editar os dous libros mencionados máis arriba. Tanto Flor de retama coma Debezos foron moi ben acollidos pola crítica e pola Colectividade Galega onde tiña aprecio e popularidade. O libro Pallaregas pasou máis desapercibido. O autor xa amosaba os achaques da súa precaria saúde e participaba menos da vida política da Colectividade.\nA vida na emigración non é nin nunca foi doada. O mérito dos nosos emigrantes foi traballar arreo na procura da supervivencia e desenvolver unha intensa actividade para manter e desenvolver alí a cultura galega.\nDinos Fernández Salgado (2015):\nNa poesía de Avelino, como en xeral na literatura\ndo exilio e da emigración, o tema do retorno,\nda volta ansiada, é motivo recorrente.\nPosto que facelo fisicamente é imposible, o\npoeta pode polo menos sublimar literariamente\no desexo de voltar ou de moverse libremente.\nO soneto “Volveré” é o segundo poema do\nseu primeiro libro Flor de retama. “Destino”, o\nterceiro. Se examinamos a secuencia desta\napertura poética, a ordenación parece significativa:\n“Proa” (dirección) – “Volveré” (anhelo)\n– “Destino” (fin, propósito pero tamén “fado,\nsino”): “Volveré” (p. 6) reza así:\nVolveré por el camino\npor donde fui siendo mozo\ncon este leve retozo\nde mi vivir vespertino.\nÉ o final anhelado que nunca chegou a facerse\nNós, Pilar e máis eu, xunto a fillos e netos tivemos a sorte de retornar á Terra no 2002. Mais xa dicía eu nunha parte da miña tese de Doutoramento (que coma non podía ser doutro xeito estivo dedicada á emigración) que\nEmigrar é a paradoxal apetencia do home por\nafastarse daquilo que de seguida ha de recoñecer\ncomo terriblemente necesario: a terra,\ncuxa distancia lle vai facer morrer de morriña,\nde soidade, de nostalxia, de saudade\nAvelino Díaz morre o 29 de marzo de 1971 no Sanatorio do Centro Galego de Bos Aires. Tiña 73 anos, estaba case que cego e padecía a enfermidade de Alzheimer. Foi soterrado no Panteón do Centro Galego na Chacarita, ó lado de Castelao e Ramón Suárez Picallo, dous homes ós que admirou toda a súa vida.\nPanteón do Centro Galego de Bos Aires no Cemiterioda Chacarita\n← ALGUNS DOS QUE FICAROM NAS AMÉRICAS… (I)\nJohán Vicente Viqueira: unha semblanza →


O tempo no entorno da Serra de San Mamede « as corcerizas\nEsta é a previsión metereolóxica para os próximos 4 días no entorno da Serra de San Mamede, isto abrangue os municipios de Maceda, Allariz, Xinzo de Límia e Vilar de Barrio, sendo este último o mais próximo ao Centro de Educación Ambiental As Corcerizas.\nO Tempo. Consulte a predicción da AEMET para Maceda\nO Tempo. Consulte a predicción da AEMET para Allariz\nO Tempo. Consulte a predicción da AEMET para Xinzo de Limia\nO Tempo. Consulte a predicción da AEMET para Vilar de Barrio


En caso de emerxencia atérrase como se pode | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 04/02/2020 15:02\nA aterraxe de emerxencia deste luns en Madrid é única. A historia recente da aviación civil está chea de aterraxes de máximo risco.\nSeguro que todos recordamos o coñecido como "milagre do Hudson". En xaneiro de 2009, tres minutos despois de despegar no aeroporto de Nova York, un avión chocou con dous gansos e o piloto viuse obrigado a aterrar de emerxencias nas xeadas augas do río Hudson, salvando os 154 pasaxeiros.\nMáis recentemente, en maio de 2019, este avión conseguiu aterrar nun aeroporto de Birmania sen rodas dianteiras. Igual que no caso de Baraxas, o piloto optou por sobrevoar o aeroporto e gastar combustible para evitar unha explosión. Os 89 ocupantes saíron ilesos.\nEn xullo do ano pasado, un avión da compañía Delta aterrou de emerxencia no aeroporto de Carolina do Norte depois de sufrir un fallo nun dos motores. Os 150 pasaxeiros saíron sans e salvos.\nUn mes despois, un avión ruso con 226 pasaxeiros chocou cunha bandada de paxaros. O piloto conseguiu aterrar nun campo a menos dun quilómetro do aeroporto de Moscova, salvando a vida a todos os pasaxeiros.


O informe de Galeras corrobora a falta de xustificación do interese xeral sobre un uso particular - Sen categorizar - BNG de Santiago de Compostela - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nBNG de Santiago 20 ago. 2014 - 15:22\ndo galeras uso informe particular interese\nO documento recolle que con esta actuación para mellorar o acceso do parking se produce un uso privado deste espazo público\nSantiago de Compostela, 20 de agosto de 2014.- O portavoz do grupo municipal do BNG afirma que o informe técnico municipal da obra da rotonda da Galeras, que advirte do uso privativo sobre a ocupación de espazo público, vén corroborar o que sinalou o BNG dende un primeiro momento; que o procedemento tivo defectos de fondo e de forma, tanto na falta de xustificación do interese xeral da actuación como na falta de exposición pública para que a veciñanza afectada puidese presentar alegacións.\nO informe técnico recolle textualmente que no proxecto presentado formúlase o novo acceso ao actual garaxe situando una rampla de acceso sobre un espazo libre público, polo tanto, sobre un espazo de uso e dominio público, producíndose un uso privado deste espazo público. Como se sinala no artigo 212 do PXOM, desde os espazos libres pódese realizar o acceso aos edificios pero non é autorizable modificar, apropiarse e proceder á construción da rampla de acceso ao aparcamento privado, xa que este elemento, a rampla, forma parte do propio programa de aparcamento e que deberá emprazarse dentro da parcela privada formando parte do programa do garaxe, sen exceder as aliñacións recollidas no estudo de detalle.\nRubén Cela lembra tamén que o BNG, atendendo as reivindicacións maioritarias da veciñanza e co fin de restituír a zona verde do parque de Galeras, reclamara no mes de xuño a retirada do valado cando se conseguiu paralizar de xeito temporal esta obra.\nTodo este periplo e os prexuízos para a veciñanza derivados do mesmo poderían terse evitado se o PP escoitara dende un comezo a veciñanza e a oposición que, dende un primeiro momento denunciamos as diferentes irregularidades detectadas nesta actuación, a comezar pola falta de exposición pública existindo un cambio no PXOM, explicou o portavoz municipal nacionalista.\nCoa nefasta política de turismo, a cidade é destino de excursionistas e perde ocupación hoteleira


Os muros (Berlín). | Revista A Boia\nCelebraban o triunfo dese “marabilloso” capitalismo que a punto estivo de afundirse na súa propia merda se non fose polas excepcionais medidas “socialistas” que as grandes economías utilizaron para salvalo.\nBerlín é o muro estrela, o muro mediático, é o seu muro propaganda eterna, o símbolo do seu triunfo sobre o bloque seudosocialista, a imaxe mítica da súa vitoria na Guerra Fría. Pírrica vitoria, pois os que se enfrentaron a unha e a outra parte do “Telón de Aceiro” non foi capitalismo contra socialismo, senón capitalismo bárbaro contra capitalismo cutre.\n“Onde están as cámaras e os líderes obámicos para ‘mundovisar‘ os outros muros? O de Chipre, o do Sáhara, o de México-USA, o de Palestina,… e o multiforme que o Norte rico levanta fronte ao Sur”\nPero onde están as cámaras e os líderes obámicos, onde as fichiñas de dominó e os fogos de artificio para ‘mundovisar’ os outros muros? O que levantou o amigo americano turco en Chipre que corta ao país en dous cruzando polo medio de Nicosia, o muro que o amigo americano marroquí construíu no Sahara incumprindo todas as resolucións da ONU sobre o dereito á autodeterminación do pobo saharahui, e o muro que o americano mesmo construiu na súa fronteira con México para que non suban os parias do sur empobrecidos pola rapina norteamericana, ou ese monstruoso muro multiforme que o Norte rico levanta fronte ao Sur que literalmente morre de fame mentres se deixa roubar petróleo, diamantes, coltán e ouro?\nCruces no enreixado da fronteira México-USA para lembrar os migrantes falecidos.\nDemasiados muros para celebrar a caída do máis glamoroso de todos. Muros que se levantan nas nosas cidades, muros que se levantan nos nosos estados, nas nosas casas, que pasan polas nosas mesas, polas nosas camas, polos nosos principios, polas nosas ideoloxías, polo noso pensamento…E o máis terrible de todos, o auténtico muro da vergoña: o muro que constrúe Israel en Cisxordania e Gaza, unha ferida que envelena Oriente Medio creando unha frustración e un odio que abona as accións desesperadas, a violencia cega de quen están sendo cegados da esperanza e da dignidade.\nIsrael é un estado que desde practicamente a súa fundación, vive na ilegalidade máis absoluta. Explotando a mala conciencia que o holocausto creou no mundo e utilizando o poder mundial do lobby xudeu, sentiuse coas mans libres para construír un estado en base á violencia impune, á bárbara expulsión dos palestinos do seu territorio lexítimo, á utilización do terrorismo de estado, aos incumprimentos de toda legalidade, ignorando todas as convencións e tribunais internacionais, facendo caso omiso, unha vez tras outra, dun longo rosario de resolucións da ONU, sometendo aos palestinos de Cisxordania e Gaza a unhas condicións de vida e morte que recordan demasiado ás que eles sufriron baixo a tolemia nazi.\nO conflito árabe-israelí ten a súa orixe na partición de Palestina que a comunidade internacional, logo da Segunda Guerra Mundial, votou baixo a conmoción emocional provocada polo recente descubrimento do xenocidio de nove millóns de xudeus. Foi un agasallo por tanto sufrimento, un agasallo á conta dos palestinos, das terras dos palestinos, do exilio dos palestinos, da morte dos palestinos. Sobre ese inmenso erro histórico comenzouse a construir un conflito que Israel, grazas á súa supremacía militar, agudiza día a día até límites insoportables afastando cada vez máis unha solución e provocando cada vez maior violencia.\n“O muro de Palestina non so é ilegal según todos os organismos internacionais senón que converte os territorios palestinos nun inmenso gueto no que morren miles de persoas ”\nA creación do muro de separación non só non é ilegal segundo todos os organismo internacionais senón que converte os territorios palestinos nun inmenso gueto no que morren miles de persoas por falta de asistencia sanitaria, pola brutalidade nazi do exército israelí e por unha vida en condicions infrahumanas. Situación insoportable para millóns de musulmáns en todos o mundo dispostos a realizar calquera acción desesperada, e que alimenta os conflitos de Afganistán, Iraq, Paquistan…\nContra esta barbarie loitan en todo o mundo cidadáns non só palestinos, ou árabes, ou musulmáns, senón todos aqueles que soñan cun mundo no que se respeten os dereitos humanos, a xustiza e o entendemento entre razas, pobos e culturas. E tamén cidadáns xudeus que non se deixan embrutecer por un estado paranoico, exasperado, embrutecido e criminal.\nAutoría: Utopía foro.\nEsta entrada foi publicada en Artigos, Revista e etiquetada capitalismo, EEUU, Israel, muros, PAlestina, utopia foro por revista_aboia. Marca a ligazón permanente.


Edificios e antenas | Consumer\nEdificios e antenas\nA normativa para as vivendas de nova construción é distinta\nRespecto das instalacións de telecomunicacións en edificios, inicialmente débese diferenciar se nos atopamos ante un edificio de nova construción ou un edificio xa construído, xa que na actualidade a normativa que se ha de aplicar para cada un é distinta.\nEn primeiro lugar ocuparémonos de edificios xa construídos. A base legal é o Real Decreto Lei 1/1998, o cal se encarga de regular a instalación da infraestrutura común en edificios ata a data de entrada en vigor do mesmo, 1998.\nO propietario dun inmoble construído e acabado como data límite 28 de outubro de 1998 que estea interesado na instalación dunha infraestrutura común de acceso aos servizos de telecomunicacións ou á adaptación da existente, deberá comunicalo ao presidente da comunidade para poder tratalo en xunta. Segundo o articulo 17 da Lei de Propiedade Horizontal, nunca se poderá negar este consentimento, xa que o acceso ás telecomunicacións recoñécenolo a lei. A diferenza estriba en que se se aproba por parte da comunidade a nova instalación esta será comunitaria e o seu mantemento será custeado por todos. En cambio, pode suceder que se dea o consentimento para a nova instalación pero custéeo quen se beneficie da súa utilización.\nPolo que se refire a os edificios de nova construción, o RDL 1/1998 é aplicable a todos os edificios e conxuntos inmobiliario en réxime de propiedade horizontal. Os edificios de nova construción, obras de rehabilitación integral e edificacións concluídas despois de oito meses da entrada en vigor deste real decreto deberán constar coas infraestruturas comúns de acceso ás telecomunicacións, suxeitándose ao artigo 3 do mesmo.\nA partir da entrada en vigor desta normativa, calquera rehabilitación integral deberá contar cun proxecto de arquitecto que prevexa estas instalacións. Calquera incumprimento desta obrigación polo promotor ou o construtor será constitutivo de infracción grave.\nOllo, esta información sempre se refire a instalacións de telecomunicacións básicas xa que estamos a falar de 1998. Para construcións posteriores aplicarase a orde CTE1296/2003, de 14 de Maio de 2003, que regulas as instalacións de telecomunicacións por cable.\nantena edificio normativa-gl


O Pazo das Musas, a revista oral da cultura galega chega ao seu número trinta - Cultura - Sermos Galiza - A Información precisa Saltar ao contido\n"O Pazo das Musas", a revista oral da cultura galega chega ao seu número trinta Achégase ao número trinta como revista oral convertida nunha das iniciativas culturais de referencia en Lugo e nunha das propostas máis orixinais vinculadas a un centro de arte galego. O Pazo das Musas do Museo de Lugo, coordinada por Antonio Reigosa, celebra a edición da trintena esta quinta 27 de setembro achegándose ao barroco coa estrea da orquestra Il Combattimento de Lugo.\nTrinta números e oito anos é o balance da revista oral do Museo de Lugo, O Pazo das Musas. Neste tempo, a iniciativa que naceu no 2004 consolidouse como unha orixinal aposta por abrir o centro museístico e incorporar as outras artes ao seu patrimonio expositivo. O formato é único e singular. Segue os parámetros dunha revista en papel mais convértese no seu trasunto en versión oral. Conta con periodicidade fixa, cada tres meses, e artéllase en seccións a través dun sumario, con apartados fixos que se repiten de edición en edición e que tentan presentar o conxunto das artes.Outra das coincidencias da revista oral do Museo cunha publicación periódica en papel é a fidelidade do seu público. “Unha porcentaxe importante son asistentes fieis a cada edición da revista” explica Antonio Reigosa, escritor e responsábel de comunicación do Museo Provincial de Lugo alén de coordinador de O Pazo das Musas.“Naceu como maneira de dar cabida a outros coñecementos, outras artes ademais de facer partícipe á xente da actividade do Museo” explica Reigosa. En cada un dos números inclúense contidos arredor dos fondos do centro de arte de Lugo, en relación co tema escollido para o desenvolvemento da revista oral.\nCústalle ao coordinador escoller un número en especial. Van alá trinta, con carácter monográfico en que se revisaron distintas temáticas e ámbitos culturais. Con todo, postos a recoller un episodio que definise a filosofía da revista oral do Museo, a Reigosa vénselle á cabeza a figura de Jesús Amor, un asistente fiel de noventa anos que protagonizou hai tempo unha das edicións de O Pazo das Musas e pasou a tomar parte dos asiduos asistentes. Jesús Amor foi canteiro e traballou na rehabilitación do edificio que alberga o Museo de Lugo. A revista levou o tema a un dos seus números e produciuse un audiovisual arredor de Jesús Amor e a súa relación co Museo. Desde entón, asiste a todas as revistas, no mesmo edificio que el contribuíu a rehabilitar no ano 1957. Estrea musical para o 30\nA quinta 27 a revista chegará ao seu número 30 -elaborárase tamén un 0- cun número en que se achega ao barroco e onde se celebrará o primeiro concerto da orquestra Il Combattimento.\nDirixida polo profesor e músico Abraham Cupeiro -luthier e coleccionista tamén de instrumentos- Il Combattimento está formada por doce músicos, maiormente de Lugo que presentarán un repertorio de música da época con instrumentos do barroco.\nO “índice” da revista inclúe ademais dúas intervencións arredor da presenza do barroco na cidade e no Museo de Lugo a cargo de Fernando Arribas e María Quiroga. O poeta Isidro Novo lerá textos do período, en concreto de Martín Sarmiento e de autores portugueses, Francisco Rodrigues Lobo e Francisco M. de Melo.\n“Cremos que é unha oportunidade única ver en directo instrumentos históricos, que, a priori nos poden parecer raros, peor que até hai ben pouco tempo, eran utilizados nas catedrais e colexiatas da provincia lucense” explica no programa Abraham Cupeiro. Anuncia que no concerto haberá cornettos, baixóns, traversos, violas de gamba, tiorbas, clavicémbalos, violíns entre outros instrumentos.


Os chanzos: xuño 2020\nApelidos galegos? e apelidos galegos!\nFructuoso Rivera (fillo de Perafán de la Ribera)\nCo irevir milenario das xentes, os seus apelidos vaneveñen adaptándose polas boas ou polas malas ao país de turno: é unha ben coñecida realidade a flutuación dos nomes de familia cando ingresan en territorios de linguas diferentes á nativa, no noso caso o galego-portugués, e isto agudízase cando o idioma do país receptor ten por norma proceder a tal adaptación, en aras da sua posición dominante e un chisco xenófoba –sen sábelo. E mirade que isto vai con todos: os portugueses tamén amañaron para si os castellanos Sarmiento, Alburquerque ou Mendoza (inda que este teña orixe euskera), en Sarmento, Albuquerque e Mendonça, e moitos outros… do mesmo xeito, contrariamente, que Magalhaes ou Da Silva [Velásquez] foron castellanizados.\nEsa tradución para o español, típicamente decimonónica e ainda anterior, podémola ver aí mesmo, na Enciclopedia Espasa (xigante, paradigma de diccionarios e espello dos costumes da sua época), na sua versión dos nomes de pia, non tan grave como sería a dos apelidos, cos que nunca se atreveron estes documentos informativos, así: Guillermo Shakespeare, Juan Bautista Poquelin ou Gabriel D’Annunzio…\nTodo isto ven a conto dun par de apelidos ancestralmente nosos que hoxe en dia non semellan tal. Vedeaí o Perafán de la Ribera e o Maldonado.\nCon todo o lexendario que aniña nas informacións antigas, e, portanto, collido con pinzas, aí temos que os vellos cronistas nobiliarios españois, moi anteriores ao ignorante desprezo que atacou Galiza desde o século de ouro (ver, p.e., Góngora) e despóis, recoñeceron a raíz galega de moitos dos apelidos florecidos en Castela.\nAsí, de Maldonado din ser “de orixe galega, procedendo da liñaxe de Aldana, na persoa de Hernán (ou Fernán?) Pérez de Aldana, no século XII… quen trocou o apelido tras facerlle unha petición ao rei, que este lle concedéu de mala gana” (maldoouna)… Si, xa sei que parece conto de vellas, mais vou ao feito de un xenealoxista castellano de antano recoñecer a galeguidade dunha liñaxe nobiliaria, non facendo máis que xustiza, poisque era pan de cada dia, desde os longos tempos da chamada Reconquista. Pola nosa parte, temos o dato da relación de Maldonado con Aldao, e este saído do topónimo Aldán (o Aldana de máis en riba).\nPor outra banda, fontes tamén vellas dan Ribera como “liñaxe nobre do reino de Galicia, algún de cuxos membros usaron o apelido composto Afán de Ribera, en aludindo a María Afán, aboa de Perafán de Ribera, primeiro “adelantado” de Andalucía (sepultado en Sevilla, 1410)… engadindo nós que Fr. José Crespo Pozo aporta a versión Perafán da Ribeira, en referencia á ribeira do Limia. (O primeiro presidente do Uruguai -1830-1834-, Fructuoso Rivera era fillo dun Perafán de Ribera, arxentino de orixe hispana).\nAndaluces foron os Saavedra e os Magariños que a estas Américas meridionáis viñeron. O patriota, de orixe boliviana, Cornelio Saavedra (1761-1829), que presidíu a Junta de Mayo porteña, neto dun sevillano de Utrera, ten abonda descendencia en ambas as ribeiras do Prata.\nO chamado no seu tempo “rey chiquito”, o gaditano Mateo Magariños (1765-1838), avogado e opulento comerciante, un outro que (Crón. 75) abandonou Montevideo cando a sua caída en mans dos crioulos, deixou no futuro Uruguai numerosas e destacadas xeracións (Cróns, 21, 62). O seu descendente contemporáneo, outro Mateo Magariños, dicía saber que, en recuando, a familia procedía de Padrón.\nAnécdota literaria (o uruguaio contra o galego). Nos anos 80, Camilo J. Cela burlouse dos novéis escritores Llamazares e Muñoz Molina. Onetti púxose de parte destes e desafiou Cela coa sua abafante ironía, pois este era para el a metáfora do que nunca querería ser, dedicándose, en solitario, a abaixar o padronés da sua peaña.\nEtiquetas: Historia e onomástica\nPublicado por Francisco Ant. Vidal ás 20:10 Ningún comentario:


Colexio Andersen - Curso 2018-19: primeiro trimestre\nCurso 2018-19: primeiro trimestre\nNo primeiro trimestre a biblioteca de Infantil e Primaria da Escola fixo un percorrido polo mundo da piratería e baixo o título Piratas na Biblioteca investigamos sobre a figura do pirata galego Benito Soto Aboal e o seu barco Burla Negra, as mulleres piratas, os corsarios, bucaneros e filibusteros, a vida á bordo dun barco pirata, a piratería na actualidade, piratas informáticos e os piratas no cine e na literatura.\nInvestigamos, documentámonos, aprendimos traballando en equipo e divertímonos coas aventuras dos piratas e o seu fascinante mundo, tanto os cativos de E. Infantil como os alumnos dos diferentes cursos de Primaria.\nTodo este traballo discurriu en paralelo con outras actividades tales como a investigación sobre o marabilloso mundo literario de Xulio Verne e a celebración o 24 de outubro do Día das Bibliotecas Escolares.\nO obradoiro de encadernación dirixido pola nai de Mateo, alumno de 4º de primaria e as actividades realizadas en torno ao Samaín.\nA celebración o 25 de novembro do Día contra a Violencia de Xénero e a celebración o3 de decembro do Día da Discapacidade.\nA investigación realizada por todos os cursos nos días previos ás vacacións de Nadal dos distintos costumes que ten cada país e celebrar as festas navideñas: gastronomía, personaxes , cantigas, ....\nCurso 2018-19: segundo trimestre


Temas: VERIN SANIDADE\nOs profesionais non teñen unha visión unánime ante este novo conflito na sanidade, que afecta a imaxe de Feijóo a menos dun ano das eleccións galegas.\nPor Europa Press / Redacción | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 14/12/2019 | Actualizada ás 12:40\nGarantir a seguridade das nais e dos bebés. É o argumento co que a Consellería de Sanidade xustifica o paso de pechar o paridoiro do Hospital de Verín (Ourense) e o que, á súa vez, esgrimen os detractores desta decisión, que defenden as vantaxes da atención de proximidade e alertan dos riscos de someter a unha embarazada a piques de dar a luz a desprazamentos "dunha hora ou máis en coche".\nÁs portas dun pleno no que volverá cobrar protagonismo o último conflito na sanidade galega, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, anunciou esta semana que se analizará a reapertura do paritorio se se dan dúas premisas: lograr cubrir as dúas prazas de pediatría (que quedaran desertas e volveron ser convocadas) e se os profesionais sanitarios o recomendan.\nPersoal do hospital comarcal ve "un certo replanteamento" na postura da Xunta, aínda que temen que só se trate "dun movemento político para acougar a situación", xa que o conflito afecta a Feijóo a un ano das autonómicas. En todo caso, unha portavoz das matronas consultada por Europa Press avanza que se están expondo impulsar unha campaña para atraer pediatras e tentar que se cubran as prazas para que o Executivo "non teña escusas".\nPola súa banda, fontes de Sanidade apuntan que a vontade sempre é "achegar os servizos aos cidadáns", polo que todas as decisións están "en permanente reconsideración". Pero "a última palabra" é e será "dos técnicos".\nPARTOS NOS COMARCAIS\nAsí, o conflito evolucionou nas últimas semanas e revelouse como unha cuestión poliédrica que non se sustenta nun só argumento, a pesar de que ao principio se puxo o foco case de forma exclusiva na caída do número de partos na comarca e apuntouse á perda de práctica clínica.\nSegundo datos facilitados por Sanidade, en todos os centros sanitarios que dependen do Servizo Galego de Saúde computáronse no ano 2018 (último exercicio pechado) un total de 14.291 partos, dos que 1.715 (un 12 por cento) se produciron nos sete hospitais comarcais —Cee, Monforte, Burela, Valdeorras, Verín, O Salnés e O Barbanza—.\nNingún dos hospitais comarcais alcanza os 600 partos anuais que figuran nas recomendacións das guías ás que aluden tanto a Xunta como a Sociedade Galega de Pediatría como criterio óptimo para dotar a un centro comarcal de unidade neonatal. De feito, a media anual de partos nos comarcais non chega aos 300 partos e só tres dos sete que hai, individualmente, supéranos.\nEntón, por que se manteñen as maternidades dos hospitais comarcais? Fontes de Sanidade inciden en que o número de partos non é a única variable a ter en conta no obxectivo último de garantir a seguridade neonatal, pero subliñan que, en todo caso, a caída de nacementos na área de influencia de Verín é moito máis abrupta que no resto e está por baixo de cen. "É unha decisión técnica que recomendaron os obstetras e pediatras da área", insisten.\nPero alude a outros requisitos, entre eles que "todas as unidades terán un médico responsable da unidade neonatal" e que o médico responsable da asistencia ao recén nado "deberá posuír o título de especialista en pediatría e as súas áreas específicas". Tamén que a unidade "deberá asegurar a asistencia durante as 24 horas do día e os sete días da semana".\nA cuarta recomendación é que, nun parto sen factores de risco ou nunha cesárea a termo, debe existir "como persoal mínimo" para atender ao recén nado unha persoa física "adestrada en reanimación neonatal inicial" e unha persoa localizable (de presenza inmediata) "adestrada en reanimación neonatal completa".\nAsí as cousas, Sanidade, á marxe de lembrar que os partos de risco xa se atendían no hospital de referencia, en Ourense, admite que a falta de pediatras é outro elemento diferencial. E é que o de Verín é o único hospital comarcal que non ten pediatras en persoal.\nNo Barco hai un pediatra en persoal e outra praza vacante que se convocou no seu momento e non se cubriu. Están a ir pediatras desde Ourense a cubrir as gardas. Mentres, no Salnés hai cinco pediatras; no Barbanza, catro; en Monforte, outros catro; en Burela, cinco; e en Cee, catro. Baixas ou vacacións cóbrense con desprazamentos desde o hospital de referencia.\nAínda que primeiro se apuntou "á pericia", tanto as matronas como os xinecólogos do hospital comarcal —co xefe de servizo, Javier Castrillo, á fronte— cren que a falta de pediatras e "os problemas de xestión" que ocasiona a Sanidade cubrir as gardas están "entre as claves" dunha decisión que ven "política". Sanidade replica que as gardas do Barco tamén se cobren con desprazamentos e "non hai ningún problema".\nPero unha portavoz das matronas lembrou que a Xustiza reprobou no seu día o sistema de gardas de pediatría que funcionaba no Barco. E, xunto con Castrillo, apuntan que o servizo "se quería pechar desde hai anos". Como exemplo, sinalan ás dúas prazas convocadas en xuño despois de que se xubilase o último pediatra vinculado ao hospital. "Quedaron desertas, é certo, pero houbo quen nin se decatou desas interinidades", sinalou Castrillo.


Seguimento case total na primeira xornada de folga completa contra a flexibilidade en Narwhal - CIG: Confederación Intersindical Galega\n26 Maio 2022 15:50\nO Porriño - O Porriño - 11 Mai 2022\nA primeira xornada de folga completa para rexeitar a flexibilidade laboral que está a impoñer a empresa Narwhal Boats do Porriño tivo un seguimento practicamente total por parte do cadro de persoal, que aproveitou para percorrer en manifestación o polígono industrial da Granxa.\nOs traballadores/as da compañía dedicada á fabricación de embarcacións decidiran elevar a presión sobre a dirección e estender a toda a xornada os paros de dúas horas por quenda que iniciaran o pasado 26 de abril e que se viñan celebrando días veces á semana. Agora os días de folga completa terán lugar os mércores e xoves durante as vindeiras tres semanas, xornadas que aproveitarán tamén para manifestarse polas inmediacións da empresa.\nCon estas protestas queren rexeitar a flexibilidade laboral que está a impoñer a empresa, xa que en lugar de reforzar persoal entre marzo e xuño -meses que concentran maior actividade- o que fai é obrigar a traballar xornadas de até 11 horas, para despois reducir tempo de traballo ou mandar persoal para casa. Ademais, non remunera este tempo extra. “Por non falar de que impuxeron tamén quendas de mañá e tarde sen que exista ningún tipo de xustificación, cando sempre se traballou de 7:00 a 15:00 horas”, denuncian dende a CIG.\nDende a representación sindical de Narwhal (2 delegados/as de persoal da CIG e 1 de CCOO) chaman os máis de 40 traballadores/as da compañía a seguir secundando a folga e a participar nas mobilizacións en defensa dos seus dereitos laborais e das súas condicións de traballo.\nFinalmente, anuncian que a dirección da empresa trasladoulles a súa intención de abrir unha mesa de negociación coa idea de manter cando menos dúas xuntanzas antes do acto de conciliación que terá lugar no SMAC o vindeiro día 20 a raíz do conflito colectivo presentado contra Narwhal pola modificación substancial das condicións de traballo.


CIG CORREOS: Bases Definitivas Consolidación de Emprego 2016\nBases Definitivas Consolidación de Emprego 2016\nHoxe 19 de abril Correos fixo entrega ás OOSS as Bases definitivas da Consolidación de Emprego 2016 (2.443 prazas) en resumo os aspectos máis importantes son os seguintes:\n- A admisión de solicitudes e o prazo de presentación de instancias determinaranse posteriormente nas convocatorias provinciais.\n- Eliminan a puntuación negativa dás preguntas erróneas.\n- Incrementan a puntuación por pertenza ás bolsas de Emprego.\n- O Temario queda reducido a 13 Temas. (eliminase o tema “Plan Estratéxico de Correos”)\nPROCESO DE CONSOLIDACIÓN terá dúas FASES ( Proba e Méritos)\nPROBA.- De carácter eliminatorio que terá dous partes unha común para todos os postos e outra específica ( Axente e Repartición) e (Atención ao Cliente).\nProba común: Tipo test de 60 preguntas dás cales 10 serán psicotécnicas e un tempo de 55 minutos para a súa realización.\nProba específica: Tipo test de 40 preguntas e un tempo de 35 minutos para a súa realización. A valoración dá proba será conxunta e débense obter un mínimo de 15 puntos. A valoración máxima dá proba conxunta común máis específica non poderá ser superior a 30 puntos (90% materias específicas e 10% psicotécnicas).\nOs candidatos poderán presentarse para calquera posto por tanto poderán optar por realizar unha ou as dúas probas especificas previstas. Quen opte a todos os postos, deberán realizar unha soa proba común e as dúas especificas unha despois doutra.\nMÉRITOS.- Antigüidade total en Correos dos últimos 7 anos 0,04 puntos por cada mes completo cun máximo de 2,88 puntos. Polo desempeño de cada un dous postos de traballo solicitados na provincia durante os últimos 7 anos 0,075 puntos por cada mes completo cun máximo de 3 puntos.\nPor pertenza ás bolsas que se constitúan do posto e provincia solicitados segundo os puntos obtidos por méritos: entre 0 e 5 - 1,5 puntos; maior de 5 ata 15 - 2,50 puntos e maior de 15 – 4,12 puntos. Pola posesión de permiso de conducir A, A1 (moto) 3 puntos, polo B (coche) 1 punto. Este mérito só valorarase para aqueles postos de traballo que ou requiran e non son acumulables.\nPola posesión do Título Universitario ou FP Grao Superior de Administración e Xestión, Comercial e Márketing e Informática e Comunicacións 3 puntos ( Só para os postos de Atención ao Cliente) Pola posesión do Título de FP Grao Medio de Administración e Xestión, Comercial e Márketing e Informática e Comunicacións 1 punto ( Só para os postos de Atención ao Cliente) Estas dúas últimas puntuacións non son acumulables.\nFormación: 8 puntos máximo. DIXITALIZACIÓN I 1 punto; DIXITALIZACIÓN II Avanzado 1 punto; EXCEL Básico 1,75 puntos; CORREOS Ao SERVIZO DO CLIENTE 1 punto; IRIS V.6 USUARIO ATENCIÓN Ao CLIENTE 1 punto; PAQUETERÍA 2,25 puntos ( só para os postos de Reparto e Axente/ Clasificación); TÉCNICAS DE VENDAS 2,25 puntos ( só para os postos de Atención ao Cliente). NOTA IMPORTANTE a ter en conta: Para Reparto 1.- Poderanse obter un máximo de 51 puntos (30 puntos para a proba e 21 para os méritos). Para o resto de postos.- Poderanse obter un máximo de 48 puntos (30 puntos para a proba e 18 para os méritos). A valoración de méritos se efectuará a 30 de xuño de 2018.\nPara máis información ponte en contacto coa xente da CIG\nEtiquetas: Consolidación de emprego, eventuais, Exame, Formación, Persoal Laboral


Poñer fin ás masacres en Siria - Blog de Celso Delgado\nHome Unlabelled Poñer fin ás masacres en Siria\nPoñer fin ás masacres en Siria\nNinguén pode permanecer indiferente ante os brutais bombardeos contra a poboación civil e o emprego de armamento químico en Siria que parece confirmada pola investigación dos inspectores da ONU realizada onte.\nA comunidade internacional debe mostrar con urxencia unha cara unida superando diferenzas e actuar con base xurídica e de xeito proporcionado tomando decisións que fagan que a legalidade internacional cúmprase e póñase fin ao drama sirio.\nUn conflito que xa causado a morte de máis de 80.000 persoas; 7.000 deles inocentes nenos.Demasiadas persoas sufriron durante demasiado tempo e perderon demasiado.\nAgora debemos poñer fin á espiral da violencia, o terrorismo e o crecente fluxo de refuxiados.\nA inacción en masacres como a de Srebrenica ou o xenocidio en Ruanda non pode repetirse.\nPoñer fin ás masacres en Siria Reviewed by Celso Delgado on martes, agosto 27, 2013 Rating: 5


Demasiado graxos e calóricos para un consumo frecuente | Revista\n: Demasiado graxos e calóricos para un consumo frecuente\n[Páx. 1] Demasiado graxos e calóricos para un consumo frecuente\n[Páx. 3] Un por un, sete patés de fígado de porco\n/imgs/20050901/analisis1.jpg O paté é unha pasta fina, elaborada a base de fígado (neste comparativo, en todas as mostras o fígado era de porco), picado máis ou menos fino, e con ingredientes como touciño, carne, ovos, leite, fariñas, condimentos, especias e aditivos. Realízase unha lixeira cocción do fígado, a carne e a graxa (se é que se lle engade). Pícase todo isto xunto cos outros ingredientes: auga, sal, especias, leite, ovos e aditivos. A masa mestúrase e deseguido envásase en recipientes, tralo cal o produto se somete a tratamento térmico: o centro do alimento alcanzará 65ºC-70ºC durante polo menos 145 minutos.\nDespois vén o arrefriamento, que se debe facer o máis axiña posible, para evitar que se desenvolvan microbios patóxenos residuais. Este ciclo de calor-frío destrúe boa parte dos microorganismos e consegue a coagulación de proteínas e a estabilización da emulsión, necesarias para obter un produto coa consistencia, textura, sabor, cor e aroma do paté. Leváronse ó laboratorio sete mostras de patés de porco, todos co fígado de porco como un dos seus principais ingredientes, e foron xulgadas tamén polos consumidores na análise sensorial (cata). As presentacións (latas e tarros de vidro) e os formatos das mostras eran diversos, desde 115 ata 200 gramos de peso neto, e os seus prezos variaban desde 3,4 euros o quilo (Mina) ata 10 euros o quilo (La Piara).\nA análise: as conclusións\nOs menos graxos e calóricos foron Mina (23% de graxa) e Pamplonica (24% de graxa), mentres que no outro extremo figuran La Piara (case un 30% de graxa) e Casa Tarradellas (28%).\nDoutra banda, só Mina e Pamplonica lucían etiquetas correctas. A irregularidade máis común (La Piara, Zubia, Casa Tarradellas e Apis) foi non incluír a porcentaxe de fígado de porco que contiñan, aínda que é obrigatorio, xa que na denominación se salienta este ingrediente. Mina e Pamplonica declaran un 21% e un 20% de fígado de porco. Zubia, pola súa banda, non declaraba un conservante que si se emprega, o ácido sórbico, detectado pola análise en 256 ppm. E en Bolado a denominación de venda era incompleta e a información non figuraba no mesmo campo visual, contravindo así a normativa.\nNalgunhas mostras o fígado de porco non é o ingrediente maioritario. Mina, Pamplonica e Apis declaran maior produción de touciño (sen determinar, pero aparece en primeiro lugar na lista de ingredientes). Aínda que sexa incorrecto, non incumpren a lexislación, xa que esta non regula a composición do produto nin fixa a proporción mínima de fígado de porco que debe conter para merecer a denominación "Paté de fígado de porco".\nNun produto coa composición nutricional do paté (importantes cantidades de graxa saturada, colesterol e sal), bótase de menos a información nutricional, que a norma fai opcional e non obrigatoria. Só a ofrecían La Piara e Apis, se ben están obrigados a facelo porque foron enriquecidos con ferro.\nAs análises microbiolóxicas, pola súa banda, revelaron que o estado hixiénico-sanitario das sete mostras era satisfactorio; e as probas de detección de transxénicos demostraron que ningunha contiña ingredientes xeneticamente modificados.\nO paté máis apreciado na cata foi Tarradellas, que sae a 5,52 euros o quilo, un prezo intermedio. Bolado, o peor na cata, era un dos máis caros: 9,21 euros o quilo. A mellor relación calidade-prezo é Mina: amais do menos graxo e calórico, era o máis barato, e quedou ben na cata.\nQue teñen estes patés\nA súa composición varía moito, debido á gran diversidade de ingredientes. En Mina, Pamplonica e Apis, no canto de fígado de porco, o ingrediente maioritario é o touciño, que ten aínda máis graxa. A norma non establece límites para a graxa nos patés, que representa, de media nas sete mostras, o 27% do produto, aínda que hai notables diferenzas dunhas a outras. Doutra banda, a destacada presenza de fígado de porco e touciño determina que o paté teña moito colesterol (100 mg/100 gramos), e unha media do 10% de proteínas (desde pouco menos do 8% de Apis ata o 12,5% de Bolado), maioritariamente de orixe animal, é dicir, de elevado valor biolóxico.\nAmais de fígado e touciño, estes patés conteñen ovos (Zubia, Casa Tarradellas, Mina e Pamplonica) e carne de polo e xamón cocido (Casa Tarradells), amais de boas fontes de proteína. Algúns recorren ó leite (Zubia, Casa Tarradellas e Pamplonica) ou ás proteínas lácteas (La Piara) para estabilizar a textura do paté. Os hidratos de carbono (un 3,4% de media; desde o 2% de Bolado ata o 4,8% de Mina) proceden das fariñas, amidóns ou féculas que se lle engaden á masa para acadar a consistencia desexada e abaratar as custas de fabricación; en Mina e Apis proceden tamén do azucre engadido. A norma establece que o contido en fariñas, amidóns e féculas de orixe vexetal non debe superar o 10% do produto acabado, e o de azucres o 5%. Todas as mostras respectan estes máximos.\nO paté destaca polo seu elevado contido en sodio (660 mg/100 g, o que equivale ó 1,8% de sal). Ademais, ó ser rico en fígado, éo tamén en ferro hemo (bo de asimilar para o noso organismo), ácido fólico, vitamina B12, B2, B3 e vitamina A.\nOs aditivos dos patés poden ser, entre outros, potenciadores do sabor (glutamato monosódico), estabilizantes da mestura da auga coa graxa, antioxidantes e conservantes. A norma española inclúe os patés dentro dos produtos cárnicos tratados pola calor, permitíndolles o emprego de nitratos e nitritos, pero o regulamento europeo (tamén de obrigado cumprimento) separa os patés dos produtos cárnicos, creando un apartado para eles e permitindo a utilización doutros conservantes: ácido sórbico e propil paraben.\n/imgs/20050901/analisisa01.jpg Non se pode dicir, xa que logo, que a utilización duns ou outros, ou dunha mestura de ambos os dous, sexa incorrecta. CONSUMER EROSKI verificou no laboratorio o contido de nitratos e nitritos, ácido sórbico e propil paraben. As sete mostras atopábanse dentro dos máximos admitidos: 250 ppm para a suma de nitritos e nitratos e 1.000 ppm para a de ácido sórbico e propil paraben. Agora ben, Bolado foi a única que carecía destes catro aditivos.\nPresentaron só nitratos e nitritos Mina, Pamplonica, Apis e Casa Tarradellas, mentres que La Piara utilizaba os catro conservantes e Zubia, que recorre só a tres pero en maiores doses non declaraba sórbico (tiña 256 ppm) na súa lista de ingredientes, polo que incumpría a norma de etiquetaxe. Ademais, Tarradellas, La Piara, Apis e Pamplonica utilizan glutamato monosódico (E-621), potenciador do sabor.\nDoutra banda, estes patés adoitan conter ovo, leite, fariñas ou amidón, substancias que poden causar graves reaccións en persoas alérxicas a elas. O problema xorde cando un alimento presenta substancias potencialmente alerxénicas e non as declara na súa etiqueta, ben sexa por un erro no proceso de elaboración ou por formar parte dun ingrediente composto (a partir de novembro será obrigatorio indicar todos os subingredientes dun ingrediente composto). Tarradellas declara ser "sen glute" e Zubia e Bolado non inclúen fariña de trigo entre os seus ingredientes. O trigo, ó igual cá cebada, o centeo, a avea e o triticale, contén glute, fracción proteica que causa reaccións adversas nos celíacos. Os outros catro -que declaraban trigo como ingrediente- non deben ser inxeridos por consumidores celíacos, como é lóxico.\nMoi nutritivos, pero...\nEstes patés son moi nutritivos (achegan moita graxa, proteínas de calidade, ferro de fácil asimilación e vitamina A e B12 en cantidades importantes), pero o seu consumo frecuente é pouco aconsellable, xa que son moi graxos (27% de graxa), enerxéticos (arredor de 300 calorías cada cen gramos) e conteñen demasiada graxa saturada, colesterol (100 mg/100 g, máis cás carnes e cós embutidos) e sodio (1,8 gramos de sal cada cen gramos).\nCon carácter xeral, é mellor consumilos ocasionalmente e con moderación; case todos os alimentos son máis saudables ca estes patés: para que merenden os nenos, mellor bocadillo de atún ou sardiñas en aceite, de xamón curado ou cocido, de tortilla, de chourizo, sándwich vexetal con xamón...\nE deben limitar moito o consumo de patés, e mesmo absterse de inxerilos, as persoas obesas e quen padeza trastornos cardiovasculares, dislipemias (colesterol ou triglicéridos elevados), hipertensión arterial, sobrepeso, hiperuricemia (ácido úrico elevado) e gota.\nAdemais, pola súa abundancia en graxa e especias, causan molestias dixestivas a quen sofre problemas gástricos ou a quen ten o estómago delicado.


www.fundaciongaliciaeuropa.eu / Financiamento comunitario / Programas / Medio ambiente\nRegulamento (UE) No. 1293/2013 do Parlamento Europeo e do Consello do 11 de decembro de 2013 relativo ao establecemento dun Programa de Medio Ambiente e Acción polo Clima (LIFE) e polo que se derroga o Regulamento (CE) non. 614/2007\nContribuír á transición cara a unha economía que faga un uso eficiente dos recursos e que promova a protección e mellora do medio ambiente.\nFrear e inverter a perda de biodiversidade mediante o apoio á rede Natura 2000;\nMellorar o desenvolvemento, a aplicación e a execución da política e a lexislación ambientais e climáticas da Unión.\nApoiar un mellor goberno ambiental e climático a todos os niveis, incluíndo unha maior participación da sociedade civil, as ONG e os axentes locais;\nApoiar a aplicación do 7º Programa de Acción de Medio Ambiente da UE 2014-2020, centrado en protexer e mellorar o capital natural da UE, promover unha economía verde e protexer aos cidadáns das ameazas contra a saúde e o benestar relacionadas co medio ambiente.\nLIFE divídese en dous subprogramas, dedicados ao medio ambiente e á acción climática:\nSubprograma de Medio Ambiente, que consta de tres áreas prioritarias:\nMedio ambiente e eficiencia no uso dos recursos (ENV): apoia proxectos innovadores para facer fronte a retos ambientais; proxectos que apoien a aplicación da política e lexislación ambiental da Unión, especialmente nos ámbitos da auga, os residuos e o aire; e proxectos tendentes a mellorar a base de coñecementos para o desenvolvemento e avaliación da política e lexislación ambientais da Unión.\nNatureza e biodiversidade (NAT, BIO): financia o desenvolvemento e á aplicación da política e a lexislación da Unión no ámbito da natureza e a biodiversidade; o desenvolvemento da redeNatura 2000; e a mellora a base de coñecementos para o desenvolvemento e avaliación da política e lexislación ambientais da Unión no ámbito da natureza e a biodiversidade.\nGobernanza e información ambientais (GIE): subvenciona proxectos de sensibilización en materia de medio ambiente; proxectos que faciliten o uso compartido de coñecementos sobre solucións e prácticas ambientais de éxito; accións que contribúan a mellorar o cumprimento efectivo e a execución da lexislación da Unión en materia de medio ambiente; e accións tendentes a promover unha mellor gobernanza ambiental fomentando a participación das partes interesadas, incluída as ONG.\nSubprograma de Acción polo Clima, que consta de tres áreas prioritarias:\nMitigación e adaptación ao cambio climático (CMM e CCA): apoia o desenvolvemento e demostración de tecnoloxías, métodos e instrumentos innovadores para a mitigación do cambio climático;\nGobernanza o e información climáticas (GIC): apoia a xestión e difusión de información en relación co cambio climático;\nLIFE financia, por un lado, o tipo de proxectos que xa viña subvencionando: proxectos piloto, proxectos de demostración e de difusión de mellores prácticas, e proxectos de información, sensibilización e difusión.\nPor outro lado, un 30% do orzamento destinarase a un novo tipo de proxectos a gran escala, denominados “proxectos integrados”, cuxa finalidade é contribuír á aplicación da lexislación ambiental europea, como as directivas de aves e hábitats, a directiva marco sobre a auga, e a lexislación sobre residuos e calidade do aire. Trátase de grandes proxectos con orzamentos estimados de entre 25 e 30 millóns de euros, dos que LIFE podería achegar entre 10 e 15 millóns, tendo o resto que financiarse con outras fontes. A este respecto, é de destacar que por primeira vez se permite e se incentiva o cofinanciamento cos fondos Estruturais e de Investimento Europeos (FEDER, FSE, FEADER e FEMP). A intención da Comisión é financiar un mínimo de tres proxectos integrados por cada Estado membro ao longo dos sete anos do programa: dous de medio ambiente e un de cambio climático. O proceso de solicitude destes proxectos é diferente, xa que consta de dúas fase: unha primeira na que se envía a idea de proxecto xunto co plan financeiro e de execución, e, en caso de resultar elixida, unha segunda na que xa se presenta a proposta completa acompañada dunha carta de compromiso de polo menos outra fonte distinta de financiamento.\nOrganismos públicos e privados, tanto de países pertencentes á UE, á Asociación Europea de Libre Comercio e que sexan parte do Espazo Económico Europeo. Así mesmo, poderán participar países candidatos, candidatos potenciais, países en vías de adhesión á Unión, países aos que se aplique a Política Europea de Veciñanza e países membros da Axencia Europea de Medio Ambiente.\n3.456 millóns de euros. O 81% deste orzamento está destinado ao financiamento de proxectos a través de subvencións ou instrumentos financeiros. O reparto entre os dous subprogramas de LIFE é o seguinte:\n2.592 millóns de euros para Medio ambiente, dos que 1.425 están dedicados a Natureza e Biodiversidade;\n864 millóns de euros para Acción polo clima.\nEntre 2014 e 2017, a taxa cofinanciamento dos proxectos LIFE será do 60%, agás no caso de accións en materia de hábitats e especies protexidas, onde se alcanzará o 75%, así como en materia de capacitación das administracións públicas, onde o financiamento representa o total dos custos elixibles. Entre 2018 e 2020, a taxa baixará, previsiblemente, ata un 55% para os proxectos de medio ambiente, pero manterase para os de natureza. A taxa para os proxectos integrados é sempre do 60%.\nTradicionalmente, o orzamento de LIFE preasígnase por países en función do seu volume de biodiversidade. Esta preasignación manterase ata o ano 2017 unicamente aplicado ao subprograma de medio ambiente e para os proxectos ”tradicionais”, non para os integrados. A partir de 2018, estas preasignacións nacionais deixarán de existir.\nO financiamento pode adoptar distintas formas: subvencións, contratos públicos e contribucións a instrumentos financeiros. A este respecto, tense previsto pór en marcha dous instrumentos financeiros a través de entidades financeiras no eido do medio ambiente: o Natural Capital Financing Facility (NCFF) para biodiversidade e acción polo clima e o Private Finance for Energy Efficiency (PF4EE), para eficiencia enerxética.\nAs principais novidades respecto ás decisións anteriores de LIFE refírense á introdución da mitigación e da adaptación fronte ao cambio climático como un subprograma, así como á incorporación do compoñente da gobernanza tanto dentro do apartado de cambio climático como en medio ambiente. Ademais, esíxense a incorporación de indicadores de resultado en cada proxecto que deben relacionarse cos indicadores de rendemento do programa. Este aspecto, aínda que xa se consideraba con anterioridade, cobra a partir de agora unha importancia moito maior.\nOutras novidades refírense á maior énfase que se dá á complementariedade con outros fondos europeos e á capacidade de transferencia dos resultados dos proxectos financiados, así como á procura da sostibilidade a longo prazo dos resultados alcanzados e á introdución para todos os proxectos de criterios ecolóxicos na contratación.\nO programa execútase mediante dous plans de traballo plurianuais, nos que se recollen as prioridades de financiamento para cada período. O primeiro, adoptado en marzo de 2014, estará vixente ata 2017 e o segundo cubrirá os anos 2018-2020.\n18/06/2014 - Convocatoria de propostas de subvencións para o programa LIFE\n01/06/2015 - Convocatoria de subvencións LIFE\n19/05/2016 - Programa LIFE 2016 – Convocatorias do Subprograma de Medio Ambiente\n19/05/2016 - Programa LIFE 2016 – Convocatorias do Subprograma Acción polo Clima\n18/04/2018 - LIFE 2020\n04/04/2019 - LIFE 2019. Proxectos Integrados no marco dos subprogramas LIFE para o medio ambiente e a acción polo clima\n04/04/2019 - LIFE 2019. Subprograma medio ambiente: proxectos tradicionais no eido de natureza e biodiversidade.\n04/04/2019 - LIFE 2019. Subprograma de medio ambiente: Proxectos tradicionais de medio ambiente e eficiencia de recursos\n04/05/2019 - LIFE 2019. Subprograma de medio ambente: proxectos tradicionais no eido da gobernanza medioambiental e a información.


Down Pontevedra – Páxina 12 – Down Galicia\nCategory Archives: Down Pontevedra\nTorrado-Centro de Recuperación súmase á rede de empresas que apoian a inserción laboral de persoas coa síndrome de Down\nTorrado-Centro de Recuperación contrata a un mozo do Programa de Emprego con Apoio da entidade Down Pontevedra “Xuntos”. Miguel, que se formou na Academia Galega de Masaxe, accede a este posto de traballo despois dun período de prácticas demostrando as súas habilidades. Miguel é membro de Down Pontevedra “Xuntos” e usuario do Programa de Emprego…\n16 Abril, 2012 Down Pontevedra, Formación e EmpregoBy comunicacion\nContacontos solidario a favor da asociación Xuntos\nOs venres 13, 20 e 27 de abril celebraranse sendas sesións de contacontos para público infantil e familiar a cargo dos grupos “Pavís Pavós”, “Baobab” e “Golfiños”. Todos os pases serán ás 17:30 horas da tarde no Centro Cultural Novacaixagalicia de Pontevedra, sito na Praza de San Xosé. As entradas para cada unha das sesións…\n2 Abril, 2012 Down PontevedraBy DownGalicia\nA asociación Xuntos recibe o premio Cidade de Pontevedra 2011\nO xurado da Concellería de Cultura concedeu por unanimidade o Premio Cidade de Pontevedra á asociación polo seu traballo e labor social. Este galardón ensalza os méritos das entidades que destacan pola súa labor de axuda, dedicación ás persoas, á arte ou á divulgación da cidade. O premio será entregado nunha sesión de honra no…\n19 Marzo, 2012 Down PontevedraBy play1093\nNovas insercións laborais a través da Asociación Down Pontevedra “Xuntos”\nA realidade da inserción laboral de persoas coa síndrome de Down e discapacidade intelectual está composta de logros e nome propios: os das persoas que consiguen un traballo e os das empresas que apoian e apostan por este modelo de emprego. A Asociación Down Pontevedra “Xuntos”, a través do seu programa de “Emprego con Apoio”…\n2 Xaneiro, 2012 Down Pontevedra, Formación e EmpregoBy play1093


Os letrados do Parlamento non avalan o veto xeral a que os deputados digan que o PP foi 'condenado por corrupción' - Praza Pública\nMesa do Parlamento, órgano reitor da Cámara encargado de ordenar e dirixir os debates\nEn Marea, PSdeG e BNG advirten de que non acatarán a "mordaza" do "informe pantasma": "O PP foi condenado por corrupción"\nA prohibición xenérica de que os membros do Parlamento de Galicia digan que o PP foi "condenado por corrupción" no xuízo do caso Gürtel non está avalada polos letrados do Parlamento. Na última sesión de control da Cámara galega o seu presidente, Miguel Santalices, esgrimiu un "informe" dos servizos xurídicos parlamentarios para vetar esta expresión e chamar á orde os deputados ou deputadas que a pronunciasen. Os voceiros de En Marea, PSdeG e BNG reclamaron sen éxito que Santalices lles facilitase unha copia do documento, petición que reiteraron este luns as deputadas de En Marea Eva Solla e Carmen Santos. Finalmente este martes a Xunta de Portavoces recibiu unha "nota aclaratoria" sobre o informe, e ao contrario do afirmado ou insinuado polo xefe do lexislativo, non constitúe un aval xenérico a esta prohibición, senón unha recomendación de estudar cada caso concreto, como ante calquera outra expresión.\nSegundo indican o letrados nesa "nota aclaratoria", a cuxo contido íntegro tivo acceso Praza.gal, foi o propio presidente quen pediu "unha nota aclaratoria" sobre a sentenza do caso Gürtel "e o alcance da condena ao Partido Popular e os conceptos ofensivos a persoas ou entidades que poden dar lugar a chamadas á orde". Nomeadamente, indica, "os extremos da consulta trataron sobre a facultade presidencial da chamada á orde verbo de expresións tales como 'o Partido Popular é un partido corrupto' ou 'o Partido Popular ten sido condenado por corrupción'. Santalices solicitou coñecer, daquela, se pode aplicar neste caso o artigo 105 do Regulamento parlamentario, que o faculta para instar á retirada de "conceptos ofensivos ao decoro da Cámara" e, se o deputado ou deputada se nega, facelo por iniciativa propia coa correspondente sanción.\nOs letrados advirten de que non cabe "predeterminar de xeito pechado as expresións que poidan ser causantes da chamada á orde" e lembran que "non é ofensiva unha realidade aceptada polos tribunais nunha sentenza"\nO informe dos letrados, marcado pola contención e mesmo por certo ton ambiguo, comeza explicando como "cuestión previa" que ese artigo do Regulamento refírse ás "ofensas" con "vaguidade" e de xeito "indeterminado", polo que "cómpre empregar criterios que a experiencia parlamentaria ofrece" para aplicalo. E "desa experiencia", advirte, "tírase, indiscutiblemente, a liberdade de expresión que as deputadas e deputados teñen reforzada" pola súa "inviolabilidade", avalada á súa vez pola xurisprudencia dos tribunais. Para chamar ou non á orde, agrega, cómpre un "xuízo de valor" dende a Presidencia en cada caso concreto. Non cabe, advirten, "predeterminar de xeito pechado as expresións que poidan ser causantes da chamada á orde".\nPartindo esta base, os letrados engaden unha cautela máis. Dado que o devandito precepto é "vago", é necesario "facer unha delimitación negativa del: unha expresión non é ofensiva cando é obxectivamente verdade". E neste ámbito inclúense as que "traen causa nunha condena contida nunha sentenza", toda vez que "non é ofensiva unha realidade aceptada polos tribunais nunha sentenza".\nFragmentos do informe dos letrados do Parlamento sobre a posibilidade de que os deputados digan que o PP foi "condenado por corrupción"\nDefinicións de "corrupción" e "condena"\nSempre sen pronunciárense abertamente sobre a prohibición, os letrados do Parlamento esfórzanse especialmente en achegar ao presidente da Cámara as definicións de "corrupción", por unha banda, e de "condena, pola outra, e o papel de ambos na sentenza da trama Gürtel. Así, dedican máis dunha páxina do seu informe -composto por un total de catro- a transcribir un artigo da maxistrada Pilar Rasillo sobre que tipo de delitos poden encadrarse no concepto de "corrupción" tras a última reforma do Código Penal.\n"En referencia á condena efectuada nesa sentenza por delitos relacionados coa corrupción", din os letrados, o presidente pode chamar á orde se cre, en cada caso concreto, que "tales expresións infrinxen" a "cortesía e respecto da orde parlamentaria"\nUnha vez transcrito o artigo da maxistrada os letrados explican que "do estudo" da sentenza da Gürtel "derívase que o Partido Popular foi declarado partícipe a título lucrativo como aspecto non penal", dado que no momento dos feitos un partido non podía ser condenado penalmente, "e a condena produciuse en aplicación do artigo 122 do Código Penal". Houbo, daquela, "condena"."Segundo resolucións do Tribunal Supremo", isto implica que esta é unha condena "civil e non penal", "non se trata dunha pena pois non aparerce no catálogo de penas impoñibles" e "é a proxección do princpio do dereito dcivil que declara a nulidade dos negocios xurídicos por ilicitude da causa, devindo obrigada a restitución".\n"Ha de ter coñecemento da adquisición e ignorar a existencia da comisión delictiva", agregan antes de chamar o presidente a "ter en conta" a definición que a Real Academia Española fai da palabra "condena", aínda que todas as intervencións en cuestión foron pronunciadas en galego. "Condena: Dicho de un juez: pronunciar sentencia, imponiendo al reo la pena correspondiente o dictando en juicio civil, o en otras jurisdicciones, fallo que no se limite a absolver de la demanda". Se o informe remitise ao dicionario da RAG, a definición é aínda máis sinxela, aínda que apunta ao mesmo senso: "Pena ou castigo impostos a un acusado".\nUnha vez realizadas todas estas observacións, os letrados do Parlamento chegan a dúas conclusións. A primeira, que é "evidente" a "liberdade de crítica política" sobre "os feitos descritos na sentenza" e tamén que esta crítica, como calquera outra, "pode dar lugar á intervención" do presidente "cando se fan imputacións delitivas a suxeitos que non son condenados por delitos". A continuación os letrados sinalan que "en referencia á condena efectuada nesa sentenza por delitos relacionados coa corrupción", as "expresións consultadas" por Santalices "poderían dar lugar a chamadas á orde" se o presidente considera que "tales expresións infrinxen os deberes de cortesía e respecto da orde parlamentaria". Non cabe, daquela, a prohibición xeral.\nLuís Villares, Xoaquín Fernández Leiceaga e Olalla Rodil\nO estupor continúa nas filas da oposición galega despois de que a Presidencia do Parlamento teimase en non lles entregar unha copia do informe xurídico que esgrimiu para lles prohibir afirmar nos plenos que o PP foi "condenado por corrupción" na sentenza do caso Gürtel e, no seu lugar, só lles facilitase a "nota aclaratoria" que non avala ese veto xeral, senón que se limita a constatar que cada expresión debe ser avaliada conforme ao Regulamento e no seu contexto. En Marea, PSdeG e BNG advirten de que non pensan acatar unha "mordaza" nos seus discursos e menos aínda se está baseada nun "informe pantasma".\nNa bancada esquerda do Parlamento coidan que o proceso sucesorio no seo do PP e a posibilidade de que Feijóo concorra como principal aspirante ao actual posto de Mariano Rajoy non é alleo a este episodio. "O PP está a pagar con mordaza o casting de Feijóo na carreira sucesoria de Madrid", di o voceiro de En Marea, Luís Villares. Tras pedir e non obter o informe íntegro, sinalou tras a reunión da Xunta de Portavoces, Villares conclúe que os conservadores pretenden que "non se poidan proclamar verdades como que o PP foi condenado por corrupción" pero En Marea, advirte, non vai colaborar con que a Cámara sexa "o escaparate de Feijóo".\nVillares: "O PP está a pagar con mordaza o casting de Feijóo na carreira sucesoria de Madrid"\nNun sentido semellante o voceiro do PSdeG, Xoaquín Fernández Leiceaga, avanza que a intención do seu grupo tamén é a de "non someternos a eses criterios" e seguir a "usar a liberdade de expresión ata onde consideremos oportuno". "O PP foi condenado por corrupción" na sentenza sobre a primeira época da Gürtel e "tamén en Valencia" esta mesma semana. Daquela, lamenta, a Presidencia do Parlamento está inmersa nun "intento de protexer o PP" que resulta "absurdo e inútil" como o de "poñerlle portas ao campo" e nun contexto no que o propio presidente da Xunta, resalta, "se referiu ao PSOE como condenado por corrupción nos anos 89 sen que iso suscitase unha chamada á orde".\nLeiceaga: "Seguiremos usando a liberdade de expresión ata onde consideremos oportuno"\nPola banda do BNG a súa vicevoceira parlamentaria, Olalla Rodil, tamén constata que no seu grupo "non imos aceptar ningún tipo de mordaza" por moito que "o PP queira recuperar a figura do censor", agora a través dun "informe ad hoc e preventivo" que os membros da Cámara nin sequera poden coñecer na súa integridade. "A Audiencia Nacional condena o PP por corrupción e por tanto, o PP é un partido corrupto", resume Rodil, quen adianta que o Bloque "estuda as medidas a adoptar" no plano legal polo que considera "unha vulneración da liberdade de expresión e dos dereitos dos deputados e deputadas". "Se o PP pensa que a súa involución se vai impoñer, está moi equivocado", conclúe.\nRodil: "Non imos aceptar a mordaza por moito que o PP queira recuperar a figura do censor"\nO intento de impoñer un veto xenérico a que os membros do Parlamento digan que o PP foi "condenado por corrupción" supón un paso máis nunha dinámica de aplicación especialmente rigorosa do Regulamento parlamentario iniciada xa nos tempos de Pilar Rojo como presidenta e continuada na etapa de Santalices. Así, como vén detallando Praza.gal, nos últimos anos diversos deputados e deputadas recibiron apercibimentos por pronunciar nas sesións parlamentarias expresións como "corrupto", "machista" ou "este tío", entre outras. Eses apercibimentos levan aparellada a desaparición do Diario de Sesións, o documento oficial que recolle as transcricións dos debates, das palabras consideradas como "ofensas".


O Concello de Foz dispón unha batería de medidas fiscais para paliar os efectos da crise | A Mariña Xa!\nO Concello de Foz dispón unha batería de medidas fiscais para paliar os efectos da crise\n27 Abr 2020 Actualidade, Foz Actualidade, Foz\nO Concello de Foz dispón unha batería de medidas fiscais para paliar os efectos da crise económica ocasionada polo COVID-19 desde o vindeiro luns, día 27.\nO alcalde, Fran Cajoto, explica que “a crise económica asociada ao COVID-19 está deixando un forte impacto nas familias e no tecido produtivo do concello de Foz, que é eminentemente turístico, con pequenos negocios familiares e unha gran cantidade de autónomos. O peche xeral e obrigado, imprescindible para frear o avance do COVID-19, produciu un desequilibrio moi importante nas contas de familias e do comercio local de Foz. É moi complicado soportar os custos mensuais de calquera negocio sen ningún ingreso, por iso o equipo de goberno valora moi positivamente iniciativas como a presentada pola ACIA de Foz, que está a preparar unha plataforma de venta online. É fundamental que o comercio local, do que estamos orgullosos, volva ter ingresos canto antes”.\nO rexedor municipal engade que “ao equipo de goberno do Concello de Foz gústalle a boa xestión, o traballo constante, e non facer brindes ao sol”. A este respecto a segunda tenente de alcalde e concelleira de Facenda, Inés López Couto, indica que “o Concello leva traballando varias semanas nas medidas económicas e fiscais que o Concello de Foz pode aplicar, no marco legal actual e no ámbito das súas competencias, para paliar os efectos da crise económica. É agora, cando xa está conformado o decreto de Alcaldía e grazas ao gran traballo dos técnicos do Concello, cando podemos presentalo á opinión pública. Traballamos sen facer ruído, pero sempre o facemos: non necesitamos grandes titulares”.\nTanto a edil de Facenda como o alcalde explican as medidas fiscais e económicas que o Concello de Foz vai aplicar desde o luns e que “supoñen unha importante redución de ingresos nas arcas do Concello. Creemos que é o momento de que as administracións fagan un esforzo importante e reducir gastos habituais que neste momento deben pasar a un segundo plano. Somos moi serios coas contas do Concello, xa que é o diñeiro de todos. Non paramos de traballar a pesares da crise sanitaria e o Plan Económico Financeiro que estamos obrigados a facer pola pésima xestión das contas que fixo o anterior goberno estanos a retrasar a presentación do orzamento”.\nAs medidas económicas e fiscais que pon en marcha o Concello de Foz inclúen a eliminacón do cobro das seguintes taxas no período entre o 13 de marzo e o día que se produza o levantamento do Estado de Alarma: Escolas Deportivas Municipais, mercado dos martes, ocupación de vía pública por obras e andamios, Escola de Música e Servizo de Axuda no Fogar para os usuarios que lles foi suspendido o servizo.\nTamén elimínase o cobro das taxas por terrazas aos locais de hostalería durante o Período de Alarma, e a de recollida de lixo a aqueles establecementos que tiveran que pechar as súas portas por estar a súa actividade suspendida durante o Estado de Alarma.\nAdemais solicitouse o retraso nos cobros dos padróns tributarios como o imposto de vehículos de Tracción Mecánica, IBI, IAE,…) aos últimos meses do ano, cando se entende que estará superada a fase máis aguda da crise, para aliviar economicamente nestes meses as economías dos veciños. E solicitouse ás administracións o fraccionamento de oficio de xeito xenérico dos impostos.\nA aplicación da eliminación de taxas será de oficio salvo a de recollida de lixo, que se poderá solicitar a partir deste luns por sede electrónica e a través dun modelo xenérico conformado polos servizos técnicos do Concello de Foz.\nPara rematar Fran Cajoto destaca “o meu apoio e solidariedade a todo o tecido produtivo do concello. Nestes momentos é necesario dar unha mensaxe de apoio incondicional por parte das administracións. Recomendo a tódolos veciños facer as súas compras no comercio local, que tanto emprego xera, e esquecerse de plataformas de multinacionais, que non aportan ningún beneficio ao noso Concello. É momento de apoiarnos entre todos para saír o máis rapidamente posible desta crise. É o momento de traballar todos unidos”.\nEtiquetas coronavirusFozmedidas fiscais\nAnterior O Concello de Viveiro recibe 4.000 novas máscaras da Deputación\nSeguinte As forzas de seguridade de Viveiro homenaxearán ás dúas residencias de maiores


UNICEF agradece o apoio dos doantes | UNICEF\nUNICEF agradece o apoio dos doantes\nA confianza depositada pola comunidade internacional e a sociedade civil en UNICEF como organismo garante da protección da vida dos nenos de Haití foi enorme. A resposta de socios e doantes foi encomiable desde o principio da catástrofe. Isto inspira o noso compromiso continuo por destinar estes fondos para salvar e mellorar a vida dos nenos.\nA xenerosidade e a solidariedade cos nenos de Haití xerou un total de contribucións de 298.778.549 millóns de dólares. Os fondos destináronse a auga, saneamento e hixiene, educación, protección da infancia, saúde e nutrición, áreas claves do traballo en emerxencia de UNICEF. Os Comités Nacionais de UNICEF recadaron máis de dous terzos destes fondos (70,4%), por encima dos gobernos (25,3%).\nDesde UNICEF, continuaremos cos esforzos de recuperación, incluíndo un mellor investimento para mellorar o acceso, a calidade da educación e a construción das escolas. Así mesmo, darase apoio á transición a opcións sostibles de auga e saneamento, así como fortalecer os sistemas e o acceso aos servizos de saúde, nutrición e protección da infancia.\nApoio da sociedade española\nDoantes públicos e privados en España involucráronse con Haití. UNICEF España foi o sexto doante principal en Haití e iso foi posible grazas á sociedade española. Ademais, o Goberno de España é o terceiro goberno que máis fondos destinou a Haití, por detrás do de Estados Unidos e o de Canadá. 98.000 persoas, empresas e outras entidades privadas, caixas de aforros e Administracións autonómicas e locais achegaron 11,9 millóns de euros ao traballo de UNICEF.\nAs 98.000 doazóns privadas supuxeron máis de dez millóns de euros e, por parte de Administracións autonómicas, concellos e caixas de aforros, UNICEF recibiu máis de 1,8 millóns de euros para os seus programas en Haití.\nA estas achegas sumáronse os dez millóns de euros que o Ministerio de Asuntos Exteriores e de Cooperación destinou aos programas de UNICEF para cubrir as necesidades da infancia en Haití e para abordar unha recuperación a longo prazo que garanta o acceso dos nenos haitianos a dereitos tan básicos como a supervivencia, a saúde, a educación e a protección.\nPor todo iso,desde UNICEF España querémosvos agradecer o voso apoio e dedicación. Sen vós, non sería posible levar a cabo as tarefas de axuda humanitaria e reconstrución dun país no que aínda máis de un millón de persoas, das que unhas 380.000 son nenos, viven en campamentos de desprazados.\nO mantemento das accións humanitarias será esencial para seguir cos servizos básicos, continuar e reforzar as respostas ao brote de cólera e apoiar as iniciativas en curso para o traslado e a transición cara a solucións máis sostibles para os desprazados.\nVer informe (Os nenos e nenas de Haití. Un ano despois: o longo camiño do socorro á recuperación)


Vieiros: Galiza Hoxe - O Lobelle recibe o Ázkar co peito inchado\nO Lobelle recibe o Ázkar co peito inchado\nA vindeira xornada da Liga de División de Honra ofrécenos o enfrontamento entre dous equipos separados por 10 puntos na táboa.\nRedacción - 20:00 15/04/2009\nTags: Azkar Liga de Fútbol Sala Lobelle\nImaxe do partido da primeira volta, na 12ª xornada\nA 27ª xornada da Liga de División de Honra tráenos o segundo enfrontamento directo entre os equipos galegos, que ocupan dúas posicións moi diferentes neste momento. Por un lado está o Lobelle, situado na cuarta posición da táboa e con posibilidades de acceder por primeira vez como cabeza de serie ás eliminatorias polo título. No outro lado da balanza está o Ázkar, que ocupa a novena posición, a tres puntos de clasificarse para as eliminatorias.\nO Lobelle, adestrado por Tomás de Dios, chega nun gran momento despois de acadar 13 dos últimos quince puntos que disputou na liga e está completando unha das súas temporadas máis regulares nos últimos anos. Na tempada do Ázkar abondaron as subidas e baixadas mais, aínda así, chega á recta final nun bo momento e con posibilidades de clasificarse para as eliminatorias, xa que gañou os dous últimos partidos e está a só unha vitoria do oitavo, e cun partido menos.\nA emoción está garantida sempre que se enfrontan os dous grandes do fútbol sala galego, nun momento onde non hai que esquecer ao Pescados Rubén Burela que vai coma un tiro na fase de ascenso e aspira a acompañar a Ázkar e Lobelle na División de Honra o vindeiro ano. O encontro disputarase 18.00 horas do sábado no pavillón Multiusos Fontes do Sar e será retransmitido en directo pola Televisión de Galicia.


Chegou a Nazaret, onde se criara, e o sábado entrou, como estaba afeito, na sinagoga. Ergueuse para facer a lectura, e déronlle o libro do profeta Isaías. Abriuno e atopou unha pasaxe que dicía:\nPORQUE O PRESENTE TAMÉN É TEMPO DE SALVACIÓN....\nHOXE CÚMPRESE EN NÓS ESTA ESCRITURA\nDinos a Palabra de Deus que ela é espírito e vida; é dicir, presenza viva, e sempre actuante, en nós e con nós. É polo tanto unha palabra que non pasa de moda, que non perde actualidade, que non se deixa asoballar por outras moitas palabras efémeras e que facilmente se esquecen. Esta é unha palabra que perdura no tempo e busca que lle fagamos un oco na nosa vida, non para quedarse como se fose unha ocupa, senón para facer da nosa existencia esforzo continuado de esperanza, comuñón, traballo compartido e amor solidario que cambia os corazóns.\nQue este noso encontro comunitario nos alente para acoller e converter en vida esta palabra proclamada.\n¨ Polas veces nas que en lugar de buscar a unión somos motivo de división, sementando discordia e buscando enfrontamentos dentro das nosas familias, cos nosos veciños, no noso traballo, na nosa parroquia, SEÑOR, DEVÓLVENOS A ILUSIÓN.\n¨ Porque a nosa vida esmorece pola rutina na que temos convertido a fe, CRISTO, DEVÓLVENOS A ILUSIÓN.\n¨ Porque nos sobra consumismo relixioso, e nos falta fe convencida e confiada, SEÑOR, DEVÓLVENOS A ILUSIÓN.\n· A palabra de Deus non é palabra de paso efémero e vacilante, senón pegada firme que vai deixando pouso da presenza de Deus a través dela. Unha presenza que se desenvolve desde o cotián e se vai envolvendo de experiencia espiritual, de madurez e recoñecemento do sentido que da resposta ás preguntas que sobre o noso que, quen como, cando, por que, para que ou cara onde… nos facemos as persoas. Por esta razón non é unha palabra de paso que se esgota e disolve no efémero do agora e xa, senón que se vai prolongando en nós ao configurarnos desde a maneira de entender e integrar os valores que dan coherencia á nosa vida e ás decisións que sobre ela imos tomando. A viveza da palabra exprésase na presenza sempre continua e actual que ilumina as maneiras de ser e as respostas que, diante das situacións que cada un de nós, persoal ou comunitariamente, imos vivindo. Por iso é palabra sempre alentadora e presente.\n· Este ir impregnando toda a nosa vida, e superando a tentación de parcelala e facer dela compartimentos estancos, individuais e incomunicados, ao o noso xeito e á nosa comodidade, ten que ser en nós unha tarefa permanente. Cantas veces non temos escoitado, ou dito, eu vivo a fe á miña maneira, ao meu xeito ou como me peta!, esquecendo que a vivencia da fe, entendida como seguimento de Xesús, sendo libre na súa decisión de querer ser seguidor/a del, esíxenos logo resposta coherente, responsable e comunitaria, bastante afastada do xeito e maneira en que nós a temos convertido: interpretala segundo o noso propio interese e comenencia. Por iso Paulo utiliza unha fermosa, e tamén comprensible, metáfora para describir como a fe non nos separa en partes, senón que é coma un corpo, que sendo e tendo moitas partes, cada unha delas está sempre ao servizo dun todo. Cando nós falamos de comunidades plurais, abertas, responsables e libres, é isto ao que nos queremos referir: na Igrexa estamos chamados a ser e vivir desde a comuñón de comunidades, é dicir, respectando a liberdade das persoas, todos estamos chamados a mirar na mesma dirección; e esta non é outra que o seguimento de Xesús. Sendo El cabeza e nós membros, ninguén é nin superior nin máis importante. Porén, todos somos necesarios para que a/s comunidade/s funcionen e sexan, desde a palabra, encontros gozosos da presenza de Deus.\n· Se non esquecemos esta palabra que sempre, en cada momento e situación nos está falando; se lle prestamos de verdade atención; se nos esforzamos por coñecela e integrala na nosa vida desde o xeito de dar solución aos problemas, abordar as situacións que a vida nos presenta en cada momento ou atopando nela forza e seguridade para non ter medo a dar razón da nosa esperanza, faremos que esta palabra, como ocorreu no momento no que Xesús estaba no templo, se cumpra. Cada vez que unha persoa traballa para que os homes coñezan de verdade o Evanxeo, para que saiban que son fill@s de Deus e irmáns.... cúmprese esta escritura. Cada vez que unha persoa se esforza por acadar unha orde social máis xusta na que as persoas sexan persoas e non cousas.... estase cumprindo esta escritura. Cada vez que unha persoa tenta que miremos por riba da miopía dos cartos, do poder, da comodidade, da preguiza.... estase cumprindo a escritura. Cada vez que unha persoa pregoa aos catro ventos un ano de graza do Señor, un ano interminable no que deixemos de ser lobos para os irmáns, en que acabemos de ver no outro un inimigo ao que hai que perseguir.... cúmprese esta escritura. Cada vez que unha persoa berra que quere a paz e non a guerra, dándonos de verdade a man, sen rancores e poñendo o diálogo como punto de partida...cúmprese esta escritura. Cada vez que unha persoa pregoa que cómpre achegarse sen medo nin reservas aos demais, sentar con eles e compartir mesa e mesmo bolsa... estase cumprindo esa escritura. É responsabilidade nosa o feito de que HOXE, HOXE mesmo, poida ou non cumprirse esta escritura. A que esperamos?.\nSeñor, imos compartir agora a oración da comunidade, sabendo que Ti estás con nós, acompañando e alentando canto vivimos e nos ocupa, por iso dicimos xunt@s:\nQUE APRENDAMOS A SEGUIR OS TEUS PASOS\nü Para que a Igrexa se esforce por ser fiel á túa palabra e non a utilice segundo os seus intereses e comenencias, OREMOS.\nü Para que nas nosas comunidades lle prestemos a atención que merece á palabra de Deus, e desde ela saibamos ver a túa presenza en canto fagamos, OREMOS.\nü Para que nós non esquezamos nunca que só afondando no coñecemento da túa palabra poderemos coñecerte a Ti e á túa mensaxe, para así non confundilo nunca coas tradicións, costumes e ritos, OREMOS.\nSeñor, que a túa palabra enchoupe sempre a nosa vida e a nosa oración. P.X.N.S. Amén.\nQue non se nos afaga o corazón, Señor,\nQue non vexamos normal tropezar todos os días\nQue nos escandalicemos cada día deste mundo que montamos\nQue non se nos afaga o corazón\na ver como normal ao recén chegado\nPon tenrura, Señor, no noso mirar;\npon agarimo na nosa man que saúda;\npon misericordia na nosa mente que fai xuízos;\npon sabedoría na nosa linguaxe;\npon escoita nos nosos oídos que reciben a túa Palabra.\n* ENTRADA: Camiñarei\n* LECTURAS: A túa palabra\n* OFERTORIO: Grazas, Señor, na mañá\n* COMUÑÓN: Grazas, Señor.\nDom3 ord C - Bene Pagola


A Agadic iniciou a s�a traxectoria en 2008 como axencia p�blica auton�mica adscrita � Conseller�a de Cultura da Xunta de Galicia. De acordo cos fins que lle atrib�e a s�a lei de creaci�n (4/2008, do 23 de maio), ten por obxecto o impulso e a consolidaci�n do tecido empresarial no sector cultural galego.\nAs s�as competencias est�ndense � totalidade das actividades culturais e art�sticas desenvolvidas por creadores individuais e empresas, na procura dunhas industrias culturais din�micas, competitivas e innovadoras. Neste sentido, leva a cabo diferentes li�as de traballo encami�adas a dotar de maior estabilidade ao sector, optimizar a xesti�n empresarial nos procesos de produci�n e distribuci�n, dinamizar o mercado interior e promover a proxecci�n exterior da cultura galega.\nDestacan entres estes eixos de actuaci�n, as convocatorias anuais de subvenci�ns �s industrias culturais e ao audiovisual, a xesti�n de circu�tos estables de distribuci�n de espect�culos (Rede Galega de Teatros e Auditorios, Rede Galega de Salas e Rede Galega de M�sica ao Vivo), as iniciativas de difusi�n da cultura galega f�ra das nosas fronteiras e a promoci�n de estudos cualitativos e cuantitativos sobre o sector, sen esquecer o labor de produci�n, programaci�n e formaci�n continua que leva a cabo a trav�s do Centro Dram�tico Galego e do Centro Coreogr�fico Galego.\nGarantir o progreso da cultura galega, e nomeadamente a normalizaci�n e o impulso do idioma galego como medio para protexer e fomentar a identidade cultural de Galicia, o desenvolvemento social, o crecemento econ�mico e o di�logo intercultural.\nImpulsar a participaci�n, consolidaci�n e cooperaci�n das empresas e profesionais na produci�n, creaci�n, conservaci�n, difusi�n e comercializaci�n do patrimonio cultural galego, nun mercado din�mico, sustentable e plural que fomente a participaci�n cidad� e remova os obst�culos que poden dificultar o acceso � cultura, especialmente dos colectivos menos favorecidos.\nFomentar a demanda de produtos culturais na sociedade galega co fin de promover a orientaci�n ao mercado das empresas, mellorar a viabilidade dos seus proxectos, achegar recursos propios e aumentar o peso relativo do sector no sistema produtivo galego.\nPotenciar os programas de investigaci�n e desenvolvemento cultural, mellorando a calidade e diferenciaci�n dos produtos, a axilidade no servizo prestado e a creaci�n de valor engadido na econom�a dixital.\nEstreitar a coordinaci�n entre as administraci�ns p�blicas con competencias na materia e os axentes privados para aproveitar as sinerx�as, incrementar a posibilidade de financiamento e acadar unha maior calidade e eficiencia na acci�n cultural.\nFavorecer a creaci�n e produci�n art�stica e cultural das mulleres e a s�a difusi�n, adoptando medidas de acci�n positiva destinadas a combater a discriminaci�n de x�nero.\nConsello de Direcci�n\nComo �rgano de goberno da Axencia corresp�ndenlle, entre outras atribuci�ns, a aprobaci�n do anteproxecto de orzamentos anuais e a contracci�n de obrigas de car�cter plurianual, das contas anuais e do plan de actividades, as� como o seguimento da s�a execuci�n e da xesti�n da Direcci�n. As s�as competencias est�ndense igualmente a cuesti�ns relacionadas co persoal da Agadic e � resoluci�n de posibles recursos administrativos, reclamaci�ns previas e procedementos de responsabilidade patrimonial.\nO Consello de Direcci�n da Agadic est� presidido por Xes�s V�zquez Abad, conselleiro de Cultura, Educaci�n e Ordenaci�n Universitaria, e del forman parte como vogais representantes da devandita conseller�a, as� como das �reas de Econom�a e Industria e de Facenda da Xunta de Galicia.\nNomeada polo Consello da Xunta por proposta do conselleiro de Cultura, a Direcci�n � o �rgano executivo da Agadic e, como tal, enc�rgase da s�a a xesti�n ordinaria.\nO director da Agadic � Jacobo Sutil Nesta.\nPresidido polo conselleiro de Cultura ou a persoa na que delegue, o Consello ten como misi�n o estudo, deliberaci�n e proposta nas materias competencia da Agadic. A s�a composici�n e a s�a estrutura de funcionamento ser�n establecidas polo estatuto da Axencia.


Con orgullo de ser do BNG - Ana Pontón - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nCon orgullo de ser do BNG\nO momento da militancia. Este domingo 28 de febreiro as mulleres e homes que conformamos o BNG temos una cita transcendente. Xuntámonos para escoitarnos, debater e decidir colectivamente cara a onde queremos camiñar. Debemos espelirnos e andar. Andemos con humildade, mais coa cabeza alta. O país precisa de nós. O nacionalismo nace para dar resposta ás necesidades de Galiza, as razón que xustificaron o seu nacemento seguen hoxe vixentes. As dificultades –evidentes- non deben desanimarnos na tarefa.\nAcreditar no nacionalismo e no proxecto. Coido que esta será unha das chaves da recuperación social e electoral do proxecto nacionalista. Unha tarefa posíbel se acertamos nos cambios que a organización debe dar. Hai canteira e sentimento nacionalista en moitos corazóns. Abordamos retos relevantes nesta asemblea, sen dúbida a proposta de refundación é o sinal máis claro de que tomamos nota dos erros e actualizamos o nacionalismo. Deseñamos o marco conceptual sobre o que construír a refundación. Un proceso de mudanzas profundas que debe decidir a militancia. Unha refundación que significa recoñecer os erros e acertos e modelar colectivamente o novo proxecto do nacionalismo. Propoñemos un debate aberto e dinámico, onde escoitemos a opinión da nosa base social e electoral, analicemos a percepción social sobre nós e definamos colectivamente as liñas mestras que permitan abrir unha nova etapa. Falaremos de todo, tanto da definición da liña política e dos elementos discursivos, como da forma de organización e das liñas de reactivación da participación e dos novos modelos de militancia e comunicación. Mais os cambios para ser reais precisan tempo se non queremos pechar os debates en falso ou facelos de xeito superficial.\nAcredito na necesidade de manter unha opción nacionalista no terreo electoral\nO electoral. A táctica electoral tomou un papel relevante nesta asemblea e a militancia ten nas súas mans a decisión. Acredito na necesidade de manter unha opción nacionalista no terreo electoral. Deféndoo porque as eleccións son un dos momentos onde temos máis espazo para defender as nosas ideas, e estas deben estar presentes e ofrecer unha alternativa propia ao pobo galego. Teñamos en conta que un dos alicerces do nacionalismo contemporáneo, asentado nos tempos do Partido Galeguista, con Bóveda e Castelao como impulsores, foi o principio de auto-organización. Se o noso programa e alternativas son as mesmas que as de forzas estatais, estariamos realizando unha emenda á totalidade aos principios do proxecto nacionalista. Se o nacionalismo non ten unha oferta propia e diferenciada, cal é a nosa razón de ser?\nAutoorganización. Defender a autorganización é crear espazos de decisión non subordinados ás directrices de Madrid. É exercer a autodeterminación naqueles ámbitos que dependen de nós. É asumir que como pobo temos que tomar as rendas do noso futuro. En definitiva, é ver o mundo desde a nosa realidade e abandonar a subordinación e irrelevancia política como destino para Galiza. Podemos ou IU son organizacións coas que temos coincidencias en aspectos da política social, mais son proxectos moi diferentes na concepción dos dereitos nacionais e o estatus de Galiza. Como mellor exemplo, a actuación de En Marea neste breves meses: a redución de Galiza a un anexo, a desaparición da axenda das necesidades e alternativas propias e mesmo a xustificación desta exclusión en base a que “Tampoco hay ningunha propuesta de Extremadura o Castilla la Mancha”. Non vexo o BNG nestas coordenadas.\nO futuro. O BNG ten problemas e retos que enfrontar no ámbito social e electoral. Mais sen sementar ideas nacionalistas, dificilmente poderemos avanzar. Debemos afinar a mensaxe, estar máis no día a día e nos problemas da xente. Temos que situar no debate público as nosas propostas e alternativas. Falar con clareza e actuar conforme ao que somos, unha organización nacionalista e de esquerdas. Nesta tarefa todas e todos somos necesarios, hai que sumar a moitas e moitos máis. Asumamos os retos, sen falsos atallos, con voz propia. Con orgullo de ser parte do pobo que non se resigna e quere conquistar o seu futuro.\nNo BNG non sobra ninguén, falta moita xente\nEscoitar. Opino como unha militante máis, coa convicción de que o importante é decidilo democraticamente entre todos e todas reunidas en asemblea. Tendendo pontes, escoitando e debatendo. A nosa organización debe reflexionar sobre o seu modelo interno e favorecer marcos que sexan flexíbeis, asentar unha cultura política da fraternidade e o respecto. Profundizar máis na democracia interna e no asemblearismo. No BNG non sobra ninguén, falta moita xente. Son moitas as persoas que teñen depositadas en nós as súas esperanzas. Miremos cara o futuro, cheguemos o corazón da nosa xente, demos alento en tempos de desesperanza. Sen medos e con confianza. Co orgullo de sermos nacionalistas.\nana pontón XV Asemblea Nacional do BNG Debate Nacionalismo\nO BNG fixa rumo


A Concellería de Deportes presenta as ACTIVIDADES NO CAMIÑO 2.0. do verán 2022.\nPara nen@s e moz@s de entre 5 e 17 anos.\nAs actividades que se realizarán dentro da programación “AVENTURA NO CAMIÑO 2.0”: rutas de sendeirismo (Camiño de Santiago, Ruta da Foz das Aceas), xogos sensoriais (O camiño dos Sentidos: ruta sensorial), xogos deportivos, técnicas Vivac e Xeocachinag, xincanas, multiaventura (orientación, slackline), búsqueda do tesouro pola vila, obradoiro medioambiental, actividades acuáticas (kaiak, paddel surf e xogos acuáticos).\nLugar: Instalacións deportivas do Concello de Sarria.\nOs formularios de solicitude de praza para actividades deportivas e cursos de natación, estarán dispoñibles:\nPara os cursos de natación a partires do día 17 de xuño no Centro Deportivo e de Saúde (piscina climatizada). As prazas serán adxudicadas por rigorosa orde de presentación de solicitudes.\nPara a actividades “AVENTURA NO CAMIÑO 2.0” a partires do día 16 de xuño no rexistro do Concello de Sarria ou na sede electrónica do Concello de Sarria sarria.sedelectronica.es. As prazas serán adxudicadas por rigorosa orde de presentación de solicitudes.\nPara os abonos da piscina exterior a partires do día 21 de xuño no Centro Deportivo e de Saúde ( piscina climatizada)\nNo Concello de Sarria 982535000


B2B: os vídeos inflúen nas decisións de compra | Martech Zone\nMartes, outubro 5, 2010 Domingo, outubro 4, 2015 Douglas Karr\nO vídeo promocionouse bastante coa mercadotecnia de consumo, pero a verdadeira oportunidade podería ser a mercadotecnia de empresas a empresas (B2B). Nun estudo recente publicado por Eccolo Media, o multimedia encabezou a lista de garantías como os medios de maior crecemento que os tomadores de decisións e os influenciadores están a empregar para tomar decisións de compra.\nComo atopamos en todas as enquisas pasadas, os tipos de garantía que máis se consumen son folletos de produtos e follas de datos. De feito, os entrevistados só aumentaron o uso deste tipo de contido ao longo dos anos: do 70 por cento en 2008; ao 78 por cento en 2009; ao descubrimento deste ano do 83 por cento. Os estudos de casos e os libros brancos, despois de dar saltos significativos nas taxas de consumo entre 2008 e 2009, mantivéronse relativamente planos entre 2009 e 2010. Os maiores cambios déronse na frecuencia na que os entrevistados consumiron vídeos e podcasts e ficheiros de audio. En 2008, só o 28 por cento dos entrevistados consumira este tipo de garantía. En 2009, os podcasts obtiveron unha ganancia moderada ata o 32 por cento. O consumo de vídeo aumentou máis xenerosamente do 28 por cento en 2008 ao 51 por cento en 2009.\nAlta calidade e baixo custo produción e aloxamento de vídeo Parece que está a impulsar unha gran parte da adopción. Ademais, un maior ancho de banda e unha maior selección de ferramentas e dispositivos para ver o vídeo impulsaron finalmente o mainstream multimedia. O vídeo estase a converter nunha estratexia esencial. Se non a adoptou, debería elaborar unha estratexia agora ... a enquisa ofrece evidencias de que o vídeo se está a converter nun medio esencial no seu arsenal colateral.\nHai unha chea de información neste Informe de enquisa B2B gratuíto, especialmente sobre as garantías con maior influencia: Whitepapers. O xornal ofrece información detallada sobre o que fai xeniais os libros brancos e sobre o que os fai fracasar, así como sobre o tamaño das empresas que atraen.\ntags: comentarios de hostaleríacolocación de produtos de James BondjiveMari Smithcorreo electrónico activadovideo chatEscrita