Frederick Banting - Wikipedia, a enciclopedia libre\n(Redirixido desde "Frederick Grant Banting")\nFrederick Grant Bating\n14 de novembro de 1891\n21 de febreiro de 1941, 49 anos\nMusgrave Harbor (Canadá)\naccidente ou incidente de aviación\nPolo descubrir a insulina.\nPremio Nobel de Medicina (1923)\nSir Frederick Grant Banting, KBE nado en Alliston, Ontario, Canadá, o 14 de novembro de 1891 e finado en Musgrave Harbor, Terranova, o 21 de febreiro de 1941, foi un médico e investigador canadense.\nEstudou na universidade de Toronto e foi médico militar durante a Primeira Guerra Mundial. Posteriormente foi axudante de fisioloxía na Universidade de Ontario Occidental e a partir de 1921 profesor na Universidade de Toronto.\nEn 1921, descubriu con Charles Best a hormona da insulina. Por este descubrimento foille outorgado en 1923 o Premio Nobel de Medicina, compartido con John James Richard Macleod.\nAs súas últimas investigacións no Instituto Banting referíronse ó cancro, a córtex suprarrenal e a silicose.\nDurante a Segunda Guerra Mundial foi maior do Corpo Médico e xefe da sección médica do Consello Nacional de Investigacións de Canadá. Morreu en Terranova nun accidente de avión.\nBating naceu en Alliston (Ontario, Canadá), o 14 de novembro de 1891. Era o máis pequeno do cinco fillos de William Thompson Banting e Margaret Grant. Realizou os seus primeiros estudos en Alliston. Comezou teoloxía na Universidade de Toronto, que pronto cambiou por medicina. Graduouse en 1916. Formou parte da Canadian Army Medical Corps e participou na Primeira Guerra Mundial en Francia. En 1918 foi ferido na batalla de Cambrai.\nTras o final da guerra, en 1919, regresou a Canadá. Alí exerceu por pouco tempo en London (Ontario). Estudou ortopedia infantil e exerceu como cirurxián no Hospital for Sick Children, entre 1919 e 1920. Un ano máis tarde foi profesor de ortopedia na University of Western Ontario. O curso 1921-1922 foi lecturer de farmacoloxía na Universidade de Toronto. Obtivo o grao de doutor en 1922.\nMoi pronto xa estivo moi interesado pola diabetes. Desde finais do século XIX os científicos decatáronse da relación entre o páncreas e a diabetes. Algúns traballos indicaban que a enfermidade estaba causada por unha carencia dunha hormona segregada polos illotes de Langerhans do páncreas. Óscar Minkowski e outros trataron de illar esta hormona sen éxito. Schafer denominouna "insulina" e supúñase que exercía un control sobre o metabolismo do azucre, de tal maneira que a súa ausencia provocaba o aumento deste en sangue e en ouriños. Tratouse de administrar extracto de páncreas ou a glándula fresca ós diabéticos, tratamento que fracasou porque a hormona debía ser destruída polas encimas proteolíticas. Doutra banda, aínda eran inseguras as técnicas de detección de glicosa en sangue e ouriños.\nA lectura dun artigo de Moses Baron no que se dicía que a ligadura do conduto pancreático provocaba a dexeneración das células que segregaban tripsina, pero que os illotes permanecían intactos fíxoo pensar que podería usar este procedemento para obter insulina.\nPúxose en contacto con J.J.R. Macleod, profesor de fisioloxía da Universidade de Toronto, quen lle facilitou o necesario para poder investigar no seu laboratorio. Traballou entón con Charles Best, estudante de medicina, que foi o seu asistente e, máis tarde co químico James B. Collip. En agosto de 1921 administraron a insulina obtida dos illotes de Langerhans a cans diabéticos comprobando que descendían os niveis de azucre en sangue e ouriños e desaparecían os síntomas típicos da enfermidade. Repetiron varias veces os experimentos con resultados distintos, en función da pureza da insulina utilizada. Foi Collip o que se encargou de lograr unha que fose o máis pura posible. Empregárona por vez primeira, poucas semanas despois, nun raparigo diabético de catorce anos, que mellorou de forma extraordinaria da súa enfermidade.\nA primeira descrición dos resultados obtidos co uso da insulina na diabetes figura no artigo Pancreatic extracts in the treatment of diabetes mellitus, publicado en 1922 no Canadian Medical Association Journal. Banting e Macleod recibiron o premio nobel de medicina en 1923. Previamente Banting e Best detallaron a técnica nun artigo que se publicou no Journal of Laboratory and Clinical Medicina en 1921-22. Así mesmo, Banting, Best e Macleod prepararon un comunicado, que levaba por título 'The internal secretion of the páncreas, que se deu a coñecer na reunión da American Physiological Society de 1821.\nEn 1926 Jacob Abel logrou a síntese da insulina, achado que deu a coñecer nos Proceedings of the National Academy of Sciences, de Washington, co título Crystalline insuline.\nEn 1930, o Parlamento canadense concedeu unha axuda a Banting para a instalación dun laboratorio de investigación (o Instituto Banting) e a súa universidade creou unha cátedra co seu nome. Alí traballou en distintas liñas como as relacionadas coa silicose, o cancro e o afogamento.\nFoi nomeado médico honorario do Hospital Xeral de Toronto, do Hospital para nenos enfermos, e do Toronto Western Hospital. Obtivo así mesmo o LL.D. degree (Queens) e o D.Sc. degree (Toronto). Recibiu ademais as homenaxes e merecementos de varias sociedades científicas do seu país e do estranxeiro.\nComo pintor afeccionado formou parte dunha expedición gobernamental ó Ártico. Casou con Marion Robertson en 1924 e tiveron un fillo. Divorciouse en 1932 e cinco anos máis tarde contraeu de novo matrimonio con Henrietta Ball.\nCando se declarou a Segunda Guerra Mundial actuou como ligazón entre os servizos médicos británicos e estadounidenses. En 1941 faleceu vítima dun accidente aéreo en Newfoundland.\nHabitualmente fálase de "tratamento de Banting" para referirse ó tratamento da obesidade mediante un réxime restrinxido, especialmente en azucre, fariñas e graxas.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Frederick Banting\nDía Mundial da Diabetes\nThe Discovery of Insulin de Michael Bliss, University of Chicago Press, 1982, ISBN 0-226-05897-2.\nBanting as an Artist de A.E. Jackson, Ryerson Press, 1943.\nDiscoverer of Insulin - Dr. Frederick G. Banting de I.E. Levine, New York: Julian Messner, 1962.\nFrederick Banting de Margaret Mason Shaw, Fitzhenry & Whiteside, 1976.\nSir Frederick Banting de Lloyd Stevenson, Ryerson Press, 1946.\nBanting's miracle; the story of the discoverer of insulin de Seale Harris, Lippincott, 1946.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Frederick_Banting&oldid=4934731"\nFinados en 1941\nPremios Nobel do Canadá\nA última edición desta páxina foi o 28 de setembro de 2018 ás 10:12.


O maior bosque de loureiros de Europa | GaliciaAberta - Secretaría Xeral da Emigración\nInicio » Coñecendo Galicia » Galicia Multimedia » Galicia 50 Prodixios\nO maior bosque de loureiros de Europa\nA illa de Cortegada é un dos últimos paraísos naturais no Continente.\nAínda existen paraísos preto da civilización, do asfalto e do paso dos grandes buques transoceánicos. É o caso da illa de Cortegada, situada ao fondo dá ría de Arousa, fronte ao pobo de Carril. Aquí álzase o que é posiblemente o maior bosque de loureiros de Europa, segundo se certifica no Parque Nacional Illas Atlánticas, dúas hectáreas e media na parte norte da illa (a metade da súa superficie total) integradas por exemplares que chegan a elevarse ata trece metros do frondoso chan.\nO loureiro é moi común na Galicia litoral e tamén foi crecendo terra dentro arrastrado polas canles fluviais. O seu ramo é o histórico símbolo da vitoria e as súas follas son apreciadísimas na cociña, sobre todo para cocer marisco. Tamén posúe amplas e variadas propiedades medicinais.\nA historia desta illa é moi curiosa. Foi un regalo dos municipios de Vilagarcía e Carril a un rei, Alfonso XIII, en 1910, coa intención de que no lugar construíse un pazo e fose atracción para o turismo. Chegou a facerse un proxecto de deseño do edificio, a cargo do arquitecto real Ripollés, pero nunca prosperou. A República expropiou a illa e logo don Juan de Borbón recuperou a propiedade e vendeuna a unha inmobiliaria. Esta non conseguiu o seu obxectivo de construír no lugar unha urbanización de luxo e no ano 2001 a Xunta de Galicia e o Concello de Vilagarcía iniciaron un lento litixio cos donos do lugar coa intención de expropiala e devolvela ao pobo, esta vez como parte do novo Parque Nacional Illas Atlánticas no que xa se integra.


Exposición Archizines - veredes\nARCHIZINES celebra o resurximento das revistas alternativas e independentes de arquitectura a nivel mundial. A exposición itinerante, curada por Elias Redstone en colaboración con Architectural Association, reúne 100 fanzines, revistas e boletíns de máis de 20 países que provén unha visión alternativa á literatura arquitectónica establecida. Editado por arquitectos, artistas e estudantes, estas publicacións promoven novas plataformas para o comentario, a crítica e a investigación dos espazos nos que habitamos e practicamos a arquitectura. Nelas lógrase facer unha importante, e moita veces radical, adición ao discurso arquitectónico ademais de demostrar o amor pola palabra imprimida en medio da era dixital na que nos encontramos.\nA exposición mostra os exemplares orixinais xunto con entrevistas aos seus realizadores en video. Seleccionouse un número para representar cada publicación, os cales están dispoñibles para a consulta dos visitantes. O proxecto ARCHIZINES foi presentado inicialmente en liña para catalogar, celebrar e promover esta explosión da actividade editorial. A páxina web e a exposición itinerante continúan evolucionando a medida que novas publicacións se presentan ou son descubertas. Dende o seu lanzamento en Londres no 2011, o proxecto foi exposto en Barcelona, Nova York, Berlin, Tokyo, Osaka, na bienal de Venecia (2013), entre outros.\nTags: Architectural Association, artículo, Barcelona, Berlín, bienal de Venecia, crítica, digital, Elias Redstone, exposición, fanzine, investigación, Londres, New York, osaka, revista, Tokio


España prevé aumentar nun 20% o número de apicultores nos próximos 3 anos - Campo Galego\nInicio / Apicultura / España prevé aumentar nun 20% o número de apicultores nos próximos 3 anos\nEspaña prevé aumentar nun 20% o número de apicultores nos próximos 3 anos\n19/12/2019 1:45 p.m.\nEspaña prevé aumentar nun 20% o número de apicultores de aquí ao 2022, até chegar a preto de 29.000, fronte aos 24.000 actuais, segundo consta no programa apícola nacional que o Ministerio de Agricultura presentou á Comisión Europea.\nO número de colmeas e apicultores da UE incrementouse ao longo dos anos, o que se traduciu nun aumento da produción de mel da UE cifrado no 16 % entre 2014 e 2018. Esta é unha das principais conclusións do informe sobre a aplicación dos programas apícolas da UE, publicado esta semana pola Comisión Europea.\nCon 17,5 millóns de colmeas na UE, mantidas por 650 000 apicultores, a UE produciu 280 000 toneladas de mel en 2018, o que converte á Unión Europea no segundo produtor mundial, por detrás de China. A apicultura practícase en todos os Estados membros e a Unión Europea é o segundo maior produtor de mel do mundo.\nPorén, a UE produce só o 60% do mel que consome, tendo que importar o resto fundamentalmente de China (40% das importacións europeas de mel) e de Ucraína (20% do total). Neste sentido, a Comisión Europea márcase como obxectivo seguir incrementando a produción de mel para ser autosuficientes e tamén polos importantes servizos ambientais que prestan as abellas.\nAsí, o comisario de Agricultura Janusz Wojciechowski destaca que «o sector apícola é fundamental para a agricultura e a biodiversidade en xeral. Debemos alentar aos apicultores de toda a UE, polo que subscribo plenamente o aumento do financiamento da UE para o próximo programa apícola de tres anos de 120 a 180 millóns de euros, no marco da proposta da Comisión sobre o próximo orzamento agrícola».\nO número de colmeas aumenta en case todos os países da Unión Europea:\nEspaña é o país líder en produción na UE e tamén o que máis aumentou a súa cabana apícola no período 2014-2018:\nCon todo, Alemaña é o país europeo con máis apicultores, seguido de Polonia e da República Checa:\nMedia de colmeas por apicultor:\nGrecia, España e Romanía cos países da UE con máis colmeas por apicultor, ao redor de 100, síntoma dun sector máis profesionalizado:\nA UE aumenta a 40 millóns os fondos para a apicultura no período 2020-2022\nA UE cofinancia programas apícolas que se formulan a nivel nacional en cooperación co sector, co obxecto de mellorar as condicións da apicultura e a comercialización dos seus produtos. Os programas teñen unha duración de tres anos e, durante o período 2017-2019, púxose a disposición unha contribución anual da UE de 36 millóns de euros, que se duplica con fondos nacionais. No período 2020-2022, a contribución anual da UE aumentou de 36 millóns a 40 millóns de euros. O orzamento asignado a cada Estado membro baséase no número de colmeas notificadas á UE.\nEn 2018, entre o oito medidas subvencionables con cargo aos programas apícolas, as que recibiron maior financiamento, equivalente a case o 60 %, foron a asistencia técnica (por exemplo, formación, axudas á adquisición de equipos técnicos, axudas aos mozos apicultores) e a loita contra os invasores de colmeas. A repoboación de colmeas e as axudas á xestión do traslado de colmeas durante o período de floración representaron máis do 30 % do orzamento combinado. Outras medidas destináronse á investigación aplicada, as análises de produtos apícolas, a mellora dos produtos e o seguimento do mercado.\nNo relativo ás propostas da PAC posterior a 2020, a Comisión propuxo incluír os programas apícolas nos plans estratéxicos da política agrícola común (PAC). Estes plans, formulados a nivel nacional, establecen o modo en que cada Estado membro ten previsto cumprir os obxectivos da PAC. Isto aumentará a visibilidade do sector apícola, garantindo ao mesmo tempo a súa contribución aos obxectivos xerais da PAC, incluída a acción polo clima.\nOs programas tamén serán obrigatorios para os Estados membros a fin de garantir unha absorción e un apoio permanentes.


Queremos Galego chama a mobilizarse novamente en rexeitamento da sentenza contra o uso do galego na administración local - CIG: Confederación Intersindical Galega\nA plataforma cidadá Queremos Galego, da que fai parte a CIG xunto con outras 600 entidades, vén de anunciar novas mobilizacións contra a sentenza do TSXG sobre a ordenanza de uso do galego en Lugo, que eliminou algúns aspectos fundamentais como o dereito da cidadanía a recibir atención en galego por parte de servizos contratados pola administración a empresas privadas.\nTras a convocatoria que xa tivo lugar diante do concello de Lugo o pasado 14 de marzo en apoio á ordenanza aprobada por unanimidade no pleno, Queremos Galego convoca para o vindeiro xoves día, 14 de abril ás 12:00 horas, unha concentración diante da sede do TSXG, na Praza de Galiza da Coruña, contra unha sentenza que ataca o uso do galego na administración municipal e nos servizos básicos privatizados.\nUnha sentenza que entende que é un intento de provocar por vía xudicial o retroceso en dereitos lingüísticos que a sociedade galega está a impedir na vía política.\nO portavoz de Queremos Galego, Marcos Maceira lembra que a sentenza do TSXG elimina o dereito a utilizarmos o noso idioma con absoluta normalidade e a sermos atendidos e informados en galego en servizos privatizados. Ademais a sentenza suprime o artigo que declara o galego como lingua propia e oficial de Lugo por non estar subordinada ao castelán, e vir definida como lingua plena e de pleno dereito; elimina a rotulación en galego de oficinas e despachos, a sinalización viaria, o carácter normalizador das axudas e subvencións, ou cousas tan evidentes como a existencia dun ámbito lingüístico galego.\nEsta convocatoria diante da sede do TSXG de rexeitamento á sentenza contra a ordenanza de uso do galego en Lugo, estará acompañada dunha campaña que terá como acto central a manifestación nacional convocada para o 17 de maio en Santiago.


Quen busca tesouros e elixires | Galicia Digital\nQuen busca tesouros e elixires\nHai algúns meses contei aquí como caeu nas miñas mans un pasquín que prometía remediar todos os meus males a un módico prezo. Parvo de min decidín ficar como estaba e non aventurarme, se cadra hoxe podía ser un home de éxito con beleza sen igual viaxando polo mundo pero ter os pés na terra líbrate de males maiores\nVén isto ao caso porque esta semana deume por volver ler a historia de San Cipriano de Antioquía, o coñecido como Ciprianillo que deixou escrito un grimorio para facer rico a quen o soubera ler. Non hai constancia de tal riqueza senón que algunhas fontes mesmo apuntan a que levou a moitas familias á ruína no século XIX cando se empezou a difundir en Compostela. A vida do citado Santo non parece moi santa que se diga e dende logo eticamente dista moito da exemplaridade.\nDito todo isto o problema non é nin o libro nin o santo nin a xente arruinada naquela época. O problema é exactamente o mesmo, que doutra maneira, segue habendo hoxe en día: xente que busca diñeiro fácil e teima en vivir sen esforzo. Ás veces aproveitándose do lombo alleo dun xeito inmoral\nPodemos dicir que hai Ciprianillos modernos que debemos erradicar, para iso necesitamos educar na cultura do esforzo, da loita, da ética. Educar na construción do porvir lenta e continua que nos dá o froito que sexamos capaces de sementar sen agarrarmos a panaceas que nin existen nin existirán nunca.\nQuenes son os Ciprianillos de hoxe en día? Aqueles que tentan lucrarse da desgraza allea, aqueles que explotan traballadores pagándolles unha miseria e prometendo o que nunca cumpren ou os que aproveitan o mal alleo para promover sacrificios (maiormente económicos) á procura de supostos milagres que nunca chegan. En fin... se cadra aínda non avanzamos o suficiente..\nO único que pode acabar con isto, como xa dixen antes, é a educación. Unha educación que traia unha ética nova que nos impulse a vivir e a construír felicidade nos límites impostos pola nosa condición humana. Sen milagres, grimorios nin elixires, sabendo que o único que fai feitos prodixiosos é o ser humano, que tirando do carro da intrahistoria vai legando un mundo mellor.


Redacción 13:04 do 21 de xaneiro de 2016\nMediante un comunicado público, o sindicato nacionalista CIG amosou o seu apoio á mobilización que este domingo, 24 de xaneiro, decorrerá en Compostela baixo o lema 'Non á ilegalización de organizacións políticas. Polos dereitos civís e políticos para todas!” e que conta coa apoio de máis de sesenta axentes políticos e sociais. A central sindical sinala, en referenza á 'Operación Jaro', na que se detivo 9 membros de Causa Galiza, que “nos atopamosante un novo caso de represión, nunha operación cunha aberta intencionalidade política, que baixo a escusa da “loita contra o terrorismo” busca criminalizar e deixar fóra da legalidade o independentismo organizado”.\nA CIG enmarca este operativo “no retroceso dos dereitos e liberdades civís e políticas practicado polo goberno español”, e que se traducen en medidas como a Lei Mordaza ou a “aplicación sistemática” de sancións penais e administrativas, “pretende reprimir a protesta e á mobilización social, limitando gravemente dereitos fundamentais”.\nFronte a isto, explica a CIG, o dsindicato “súmase á esixencia de garantías para o pleno exercicio das liberdades de reunión, asociación e manifestación para todos os galegos e galegas, o levantamento da suspensión das actividades a Causa Galiza, así como a retirada das graves imputacións penais ás que están sometidas as nove persoas detidas”.\ngaliza manifestación CIG na causa participar


Crece o número de concellos que poñen en común proxectos amparados pola Xunta – Galicia 24 Horas\nCrece o número de concellos que poñen en común proxectos amparados pola Xunta\nBy chus on 3 marzo, 2015 Comentarios desactivados en Crece o número de concellos que poñen en común proxectos amparados pola Xunta\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, destacou hoxe, na entrega dos Premios Coopera Galicia de Entidades Locais, que cada vez máis concellos concorren ás axudas da Xunta de forma conxunta e que cada vez menos permanecen afectados polo localismo.\n“Non só na Xunta incrementamos a aposta por primar nas axudas aos concellos asociados, senón que tamén os propios municipios aumentan a súa receptividade a concorrer a elas de forma conxunta”, aseverou, ao que engadiu que máis da metade de concellos que solicitaron un obradoiro de emprego na última convocatoria fixérono entre dous, tres ou mesmo catro municipios.\nNesta liña, salientou tamén que no caso do Fondo de Compensación Ambiental as axudas concedidas a asociacións de concellos practicamente duplicáronse, pasando das 15 rexistradas en 2013 a 28 en 2014.\n<iframe width=»500″ height=»340″ src=»https://www.youtube.com/embed/yHd5R5214T4?rel=0&controls=0″ frameborder=»0″\nCooperación local: máis servizos, máis eficientes e máis económicos\nDurante a súa intervención, Feijóo enxalzou a cooperación entre municipios, que ten sempre a vista posta no benestar dos cidadáns. E referiuse a este acto como a evidencia de que cada vez máis concellos entenden que “a forma máis eficaz de cumprir coas nosas obrigas é facelo de forma conxunta”.\nO responsable do Goberno galego aseverou que con estes premios se pon en valor o feito de que os concellos se alíen, traballen conxuntamente e xestionen de forma coordinada polo ben dos cidadáns; e déixase constancia de que os municipios que permanecen afectados polo “pecado localista” están cada vez máis en clara minoría.\nNesta terceira edición, o responsable do Goberno galego destacou o labor de dúas mancomunidades e un consorcio de turismo. “Ou o que é o mesmo: 36 concellos e 3 proxectos”, abundou.\n“Hoxe temos ante nós as consecuencias máis directas de cooperación entre os concellos”, dixo, referíndose, nun primeiro termo, á mellora dos servizos públicos que experimentan os municipios da Mancomunidade da Comarca de Ordes, ao compartir un servizo de atención temperá, que dá mellor resposta ás necesidades dos nenos de 0 a 6 anos con trastornos no desenvolvemento. “Se estes concellos tivesen este servizo de forma individual o custo sería de máis de 600.000 euros. Pero ao facelo de forma conxunta o custo é de 125.000, é dicir, ademais de dar un servizo que poucos municipios dan, aforran medio millón de euros ao ano”, matizou.\nAsí mesmo, lembrou a maior eficiencia no gasto que lograrán os municipios da Mancomunidade de Celanova ao instalar un sistema de control automático dos sistemas electrónicos dos seus edificios, o que redundará nun aforro económico do 45%. E subliñou, tamén, unha maior capacidade de investimento útil para os cidadáns, como reflicte o Proxecto piloto de emprego verde do Consorcio de Turismo da Ribeira Sacra, xa que a coordinación entre municipios das provincias de Lugo e Ourense minimiza os custos de xestión e maximiza o seu obxectivo: a creación de emprego e a promoción do cooperativismo.\nSobre este último aspecto, Feijóo remarcou que contratar desde o Consorcio permite un importante aforro en cotas de seguridade social. Así, o custo da contratación de dez traballadores desde o Consorcio sería equiparable co da contratación de tres por un só concello.\nCooperación a todos os niveis\nDurante a súa intervención, Feijóo avogou tamén por seguir traballando na cooperación en todos os niveis: “Co Estado, e vamos a seguir traballando na representación exterior, na axuda humanitaria ou na atención ás emerxencias; co resto das comunidades veciñas e estamos traballando con Castela e León e con Asturias; e tamén co país veciño, con Portugal”.\nSobre este punto, Feijóo destacou o Plan de atención ás emerxencias Ariem 112 e o Plan de investimentos conxuntos; “e pasamos dunha eurorrexión de seis millóns de habitantes Galicia-Norte de Portugal a unha macrorrexión, onde están xa as comunidades como Asturias e Castela e León -ademais de Portugal centro-, pasando a once millóns de habitantes”, dixo a modo de exemplos.\nFeijóo, concluíu a súa intervención facendo fincapé en que cooperación local significa “máis servizos, servizos máis eficientes e servizos máis económicos”. “Isto é o que todos perseguimos e por iso entre todos, tamén, fixemos unha Lei de administración local en Galicia, collendo o mellor da Lei básica do Estado e o mellor da nosa experiencia de cooperación local desde 1981en Galicia”, lembrou.\nCrece o número de concellos que poñen en común proxectos amparados pola Xunta added by chus on 3 marzo, 2015


A contaminación nas cidades galegas redúcese tamén na segunda onda da pandemia, pero menos que na primeira - Praza Pública\nUn dos efectos máis significativos do confinamento e as restricións de mobilidade ás que obrigou durante a primavera a pandemia de Covid-19 foi a importantísima redución na contaminación. A súbita diminución do uso dos automóbiles, principais causantes da polución nas cidades, fixo que caesen de golpe os niveis de dióxido de nitróxeno (NO2), pois os vehículos de combustión son a principal fonte deste contaminante. Na segunda quincena de marzo, coincidindo coas dúas primeiras semanas do estado de alarma, a contaminación caeu un 56% na Coruña e un 60% en Vigo con respecto á media dos dez anos anteriores nese período. Os descensos foron semellantes en Lugo, Ourense, Santiago e tamén en vilas como Lalín ou Ponteareas, segundo se podía comprobar nas estacións de medición da Xunta.\nO regreso da "nova normalidade" trouxo tamén unha recuperación do uso dos vehículos de motor, pero sen acadar aínda os niveis de desprazamentos dos anos anteriores\nDurante o mes de abril, segundo os datos publicados por Ecoloxistas en Acción, o descenso foi mesmo superior (60 % na Coruña e 66% en Vigo). A entidade ambientalista facía nese momento un chamamento a aproveitar a actual crise para repensar por completo a forma en que realizamos os nosos desprazamentos nas cidades.\nEcoloxistas en Acción vén de presentar un novo informe, que actualiza os datos publicados a pasada primavera, e no que destaca que a contaminación nas cidades galegas seguiu a reducirse durante o verán e o outono, aínda que en menor medida que na pasada primavera. O regreso da "nova normalidade" trouxo tamén unha recuperación do uso dos vehículos de motor, pero sen acadar aínda os niveis de desprazamentos dos anos anteriores. Isto fixo que os niveis de contaminación aumentasen con respecto ao estado de alarma que abrangueu os meses de marzo, abril, maio e a primeira metade de xuño, pero sen chegar ás cifras do período 2010-2019.\nAsí, mentres que durante a primavera os niveis de dióxido de nitróxeno descenderan un 52% na Coruña (en maio e xuño, a medida que a desescalada ía progresando, a contaminación medrou con respecto a marzo e abril), durante o verán a contaminación caeu un 44% (durante o mes de agosto houbo restricións na cidade) e xa no outono a polución reduciuse un 42% con respecto aos niveis habituais.\nEn Vigo as diferenzas entre a primavera e os seis meses seguintes son máis grandes que na Coruña\nEn Vigo as diferenzas entre a primavera e os seis meses seguintes son máis grandes. Entre marzo e xuño o descenso da contaminación fora do 53%, mentres que en xullo e agosto foi do 43% e en setembro e outubro tan só do 31%.\nEn conxunto, entre marzo e outubro, o descenso nos niveis de dióxido de nitróxeno foi do 47,5% en Vigo e A Coruña. Os descensos das dúas meirandes cidades galegas son semellantes aos que se rexistran no resto de urbes do Estado, analizadas tamén neste informe, cunha media do 38%\nPara Ecoloxistas en Acción, os datos amosan que "as posibilidades de mellora da calidade do aire" seguen "de forma inevitable á redución do tráfico motorizado e a racionalización das pautas de mobilidade"\nPara Ecoloxistas en Acción, os datos amosan que "as posibilidades de mellora da calidade do aire" seguen "de forma inevitable á redución do tráfico motorizado e a racionalización das pautas de mobilidade". A entidade subliña que a pesar de que algunhas cidades si puxeron en marcha medidas neste senso, que inclúen a peonalización de rúas ou a construción da máis máis carrís-bici, a dinámica habitual foi un notable incremento do uso dos coches.\nAdemais, a asociación alerta de que "a volta á actividade supuxo a volta ao vehículo privado en detrimento do transporte público, percibido como potencialmente perigoso". "A pesar da insistencia en que a evidencia científica apunta en sentido contrario sempre que as frecuencias e capacidades sexan razoables, sen un plan de reforzo do servizo do transporte público urbano é evidente que os cidadáns que o poidan permitir van evitalo, mentres que os que non teñan máis remedio usarano, cos riscos que poida incluír o uso de autobuses, trens e metros masificados"\nA entidade apunta ao incremento da mortalidade causada pola contaminación CC-BY-SA ck\nEcoloxistas en Acción lembra que un estudo do Departamento de Epidemioloxía e Bioestatística do Instituto de Saúde Carlos III sinala que a mortalidade atribuíble á exposición ao dióxido de nitróxeno (NO2) e ao ozono ascendería en conxunto en España a unha media de 10.000 mortes anuais. "Pequenas reducións nos niveis destes contaminantes poden ser determinantes para salvar vidas no curto prazo", apunta.\nA asociación alerta de que "a volta á actividade supuxo a volta ao vehículo privado en detrimento do transporte público, percibido como potencialmente perigoso"\nA entidade destaca así mesmo que estudos aínda preliminares en China, Europa e Estados Unidos están a relacionar a mortalidade ocasionada pola COVID-19 coa exposición a longo prazo á contaminación atmosférica, tanto ás partículas finas (PM2,5) como ao NO2. Esta relación derivaría da afección aos sistemas respiratorio e inmunitario e eventualmente da contribución á transmisión do coronavirus, na que as PM2,5 actuarían como vectores. En Europa, dita relación foi apuntada con especial intensidade no Norte de Italia e a área metropolitana de Madrid.


Proxecto Corpo co Papá de Gadea | Centro Educativo Galén\nInicio/Proxecto Corpo co Papá de Gadea\nFai uns días visitounos Jonatan o papá de Gadea para contarnos moitas cousas sobre o noso corpo e sobre o embarazo xa que estamos nun proxecto de Investigación ao redor do corpo humano e queriamos saber como están os bebés dentro da barriga das mamás e como nacen.\nFoi unha tarde moi agradable e divertida e estivemos moi atentos e atentas e moi espectantes. Aprendemos moito e gozamos da compaña de Jonatan.\nExplicounos o que pasa no corpo das mulleres embarazadas e ademais trouxo unha maqueta dunha barriga dunha mama embarazada e o seu bebé dentro. Despois de explicarnos todo isto, fixemos con el uns crebacabezas que nos regalou e nos que puidemos observar os ósos, os músculos, o que nos diferencia aos nenos e nenas,…..\nMoitas grazas Jonatan por vir e compartir con nós un ratiño tan especial!


O proxecto Innovaugas 4.0 da Xunta, premio á mellor iniciativa pública no sector da auga nos galardóns ‘Water Europe Innovation 2022’\nOs premios promóveos a plataforma Water Europe, creada pola Comisión Europea e que congrega a 250 membros de 28 países que representan a toda a cadea de valor da auga\nInnovaugas 4.0 é un proxecto da Xunta para acadar solucións innovadoras na xestión integrada das augas e responder ás diferentes demandas, en equilibrio co medio natural e atendendo ao escenario do cambio climático\nA iniciativa, cun orzamento de 7 M€, foi seleccionada polo Ministerio de Ciencia na Liña de Fomento da Innovación desde a Demanda e da Compra Pública\nSantiago de Compostela, 15 de xuño de 2022 O proxecto Innovaugas 4.0, Xestión avanzada dos recursos hídricos galegos, promovido pola Xunta, a través de Augas de Galicia, foi galardoado como mellor iniciativa pública no sector da auga nos premios ‘Water Europe Innovation’.\nO xerente de Augas de Galicia, Gonzalo Mosqueira, e o xestor de proxectos e fondos europeos da entidade, Iván Cacheiro, recolleron onte este recoñecemento no acto que tivo lugar en Bruxelas no marco da conferencia anual “Water Innovation Europe”, un dos eventos comunitarios de referencia do sector da auga.\nGonzalo Mosqueira explicou os obxectivos deste proxecto de compra pública innovadora que está a desenvolver Augas de Galicia para poñer en valor a aposta estratéxica pola innovación impulsada pola Xunta.\nEstes galardóns son organizados pola plataforma Water Europe (WE), creada pola Comisión Europea en 2004, e que actualmente congrega a 250 membros de 28 países que representan a toda a cadea de valor da auga, desde a industria e os servizos e autoridades públicas ata as organizacións da sociedade civil.\nO obxectivo desta plataforma é contribuír a resolver os desafíos globais relacionados coa auga e xerar un uso intelixente, sostible e eficaz dos recursos hídricos.\nCómpre lembrar que Innovaugas 4.0 é un proxecto promovido polo Goberno galego, a través de Augas de Galicia, co fin de acadar solucións innovadoras para a xestión integrada avanzada das augas e a resposta ás demandas dos diferentes usos, en equilibrio co medio natural e os ecosistemas fluviais, atendendo ao escenario do cambio climático.\nO proxecto Innovaugas 4.0 conta cun orzamento elixible de 7 millóns de euros e está cofinanciado nun 80% polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER) a través do Programa Operativo Plurirexional de España (POPE) 2014-2020.\nInnovaugas 4.0 foi seleccionado polo Ministerio de Ciencia e Innovación no ano 2020 na Liña de Fomento da Innovación desde a Demanda e da Compra Pública Innovadora, contando cunha axuda de fondos europeos de 4,2 M€. Ademais é cofinanciado tamén pola Axencia Galega de Innovación (GAIN), que achega 700.000 euros, e por Augas de Galicia, que aporta 2,1 M€.


O proxecto LIFE Wood for Future de Andalucía sobre o uso da madeira interésase polo Impulso Verde como exemplo de edificación sostible | Concello de Lugo\nO proxecto LIFE Wood for Future de Andalucía sobre o uso da madeira interésase polo Impulso Verde como exemplo de edificación sostible\nO edil de Medio Ambiente presentou o novo inmoble, promovido polo Goberno de Lara Méndez, a un equipo de expertos andaluces, liderado pola Universidade de Granada.\nMiguel Fernández: “Este edificio servirá de exemplo para novos proxectos e iniciativas que contribúan a frear o cambio climático e a deseñar as cidades sostibles do futuro”.\nO encontro serviu para establecer sinerxias entre os proxectos LIFE de Lugo e Granada e para expoñer as iniciativas que o Concello está a impulsar para o uso da madeira local.\nO edificio municipal Impulso Verde, promovido polo executivo de Lara Méndez na Garaballa, segue a reforzar o seu labor divulgativo. Tras acoller o pasado luns a expertos de seis países dun das iniciativas europeas máis importantes polo clima, o Climate Smart Forest Economy Program, este mércores recibiu unha nova visita por parte do equipo técnico e de dirección do LIFE Wood for Future, así como de profesionais e científicos vinculados a este proxecto europeo, que se está a desenvolver en Andalucía.\nO concelleiro de Medio Ambiente, Miguel Fernández, presentou este pioneiro edificio á comitiva andaluza, formada por representantes da Universidade de Granada, membros do Consello Social de Granada, o Grupo URECAN, a Asociación de Constructores e Promotores, persoal do Clúster de Construcción Sostenible de Andalucía e membros da Axencia de Vivenda e Rehabilitación de Andalucía (Junta de Andalucía). Na visita tamén participaron industriais e arquitectos andaluces, así como o o Delegado Provincial de Turismo de Granada, Gustavo Adolfo Rodríguez, e membros do LIFE Lugo+Biodinámico.\nMiguel Fernández agradeceu “o interese mostrado polo equipo do LIFE andaluz por coñecer este novo inmble, que xa é un referente na construción sostible na nosa comunidade e a nivel nacional, polo que estamos encantados de que institucións e outras administracións, tanto do país, como estranxeiras, o veñan a coñecer e sirva de exemplo para novos proxectos e iniciativas que contribúan a frear o cambio climático e a deseñar as cidades sostibles do futuro”.\nO encontro de hoxe serviu para establecer sinerxias entre os proxectos LIFE de Lugo e de Granada, ao mesmo tempo que o equipo andaluz puido coñecer os principios de desenvolvemento da industria forestal e as iniciativas que se están a levar a cabo dende o Concello de Lugo para o fomento do uso da madeira local na construción.\nA visita ao edificio municipal Impulso Verde e a posta en común de coñecemento entre proxectos LIFE organizouse grazas a unha colaboración entre PEMADE e a Universidad de Granada.\nO LIFE Wood for Future ten como obxectivo recuperar as alamedas da Vega de Granada e transformar a súa madeira en elemento estructural para a construción. Ademais, o proxecto pon o foco no impulso ao desenvolvemento dun sistema económico andaluz sostible ao longo de toda a cadea de valor, dende o sector primario ata o da construción, permitindo a implantación da bioeconomía do chopo en Granada e toda Andalucía a través da valorización ao máis alto nivel da súa madeira.\nEste proxecto foi seleccionado pola Comisión Europea para recibir financiación a través do programa LIFE en setembro de 2021. Está coordinado pola Universidade de Granada e conta coa colaboración da Deputación Provincial de Granada, a Confederación de Organizacións de Selvicultores de España, a Plataforma de Enxeñería Estrutural da Madeira (PEMADE) da Universidade de Santiago de Compostela e 3 edata Enxeñería Ambiental S.L. como socios beneficiarios.\nO Impulso Verde, referente en sustentabilidade\nPese a non atoparse todavía en funcionamento, o Impulso Verde xa é todo un referente no ámbito da construción sostible. O interese que xera débese principalmente ao uso da madeira como elemento estrutural, así coma a súa aposta polo consumo enerxético case nulo reducindo as emisións de CO2 á atmosfera nun 90% con respecto a construcións homólogas de formigón e aceiro.\nO Impulso Verde é a primeira construción de carácter público de Galicia levantada en madeira local e é, ademais, o primeiro en España e un dos poucos no mundo en obter a prestixiosa certificación de proxectos FSC (que garante que non contribúe á deforestación e aposta polo produto local), converténdose nun referente na loita contra o cambio climático, capaz de xerar con enerxías alternativas o seu propio consumo.\nO Concello de Lugo impulsa o LIFE Lugo + Biodinámico para unir de maneira indisoluble o desenvolvemento urbanístico e a sostibilidade económica da cidade. Con este proxecto, Lugo sitúase como un referente europeo na acción fronte ao cambio climático en contornas urbanas, á vez que se promove un novo modelo produtivo baseado no desenvolvemento de todo o potencial dos recursos naturais de proximidade, apostando firmemente por unha economía sustentable e a xeración de empregos verdes.


Acordo para elaborar un proxecto de recuperación e rexeneración integral do Río Baa - Ferrol360\nHome / Eume / Cabanas / Acordo para elaborar un proxecto de recuperación e rexeneración integral do Río Baa\nFERROL360 | Mércores 4 abril 2018 | 9:54\nA reclamación realizada polos concellos de Fene, Cabanas e Mugardos a Augas de Galicia para traballar conxuntamente na posta en valor do río Baa, tivo unha boa acollida por parte do ente autonómico. Nun encontro en Santiago de Compostela este martes acordouse a elaboración dun proxecto integral de recuperación e rexeneración integral do curso fluvial.\nA reunión contou coa participación de Roberto Arias, subdirector xeral de Programación e Proxectos de Augas de Galicia; do concelleiro de Medio Ambiente de Cabanas, Manuel González, e do técnico de Medio Ambiente de Mugardos, Juan Pereira, así como da alcaldesa de Mugardos, Pilar Díaz.\nPilar Díaz considerou positiva a reunión e informou de que os técnicos de Augas de Galicia percorrerán o curso do río Baa, acompañados polo técnico de Medio Ambiente de Mugardos e representantes dos tres concellos, coa finalidade de elaborar o proxecto de rexeneración. Segundo o establecido no encontro, esta visita podería producirse xa a vindeira semana.\nNo proxecto de rexeneración e recuperación do río Baa abordaranse, por parte das administracións implicadas e segundo cadansúa competencia, o control da contaminación, de puntos de vertido e calidade das augas; limpeza do cauce e zonas de policía para evitar as inundacións e recuperar os canais que existían con anterioridade.\nTamén habilitar un paso peonil en todo o percorrido do Baa, polos tres concellos e controlar as especias alóctonas e facer un estudio da posible reintrodución da fauna autóctona.\nAugas de Galicia Cabanas Fene Mugardos NATURALEZA proxecto de recuperación e rexeneración integral do Río Baa RIO BAA Sociedad\t2018-04-04\nEtiqueta: Augas de Galicia Cabanas Fene Mugardos NATURALEZA proxecto de recuperación e rexeneración integral do Río Baa RIO BAA Sociedad\nAnterior: El Gobierno reserva 250 millones de euros a través de anticipios para las F-110\nSiguiente: «Ferrol es interesante y asequible, desfortunadamente los gobiernos no le han sabido sacar partido»


Charla sobre diversidade sexual para conmemorar o día do orgullo LGTBI en Soutomaior - Radio Redondela 94.9FM\nCharla sobre diversidade sexual para conmemorar o día do orgullo LGTBI en Soutomaior\nA presidenta da Asociación Arelas, Cristina Palacios e as escritoras Eva Mejuto e Iria Misa serán as encargadas de desenvolver esta charla coloquio que vai ter lugar este venres ás 18:00 horas na Biblioteca de Arcade. Unha actividade do Concello de Soutomaior baixo o lema “Fagamos orgullo” co gallo da próxima conmemoración do día internacional do orgullo LGTBI.\nUnha proposta que serve tamén para recuperar a programación na Biblioteca Municipal, logo de que espazo fora reformado co obxecto de instalar un novo ascensor para facilitar o acceso aos veciños con mobilidade reducida.\nA edil de igualdade, Cristina González, destacou que esta actividade é o primeiro paso dun os seus maiores obxectivos para este mandato “potenciar a perspectiva de xénero e os valores de respecto e non discriminación en todas as actividades municipais”.\nA charla será dirixida pola presidenta da Asociación Arelas, Cristina Palacios, e contará coa participación das escritoras Eva Mejuto e Iria Misa, que presentarán os seus últimos libros. A novela “22 segundos” e a obra finalista do Premio Agustín Fernández Paz de narrativa infantil pola igualdade, “Mamá, quero ser ZiggyStardust”.\nPrevAnterioresOs veciños votan, os políticos negocian\nSeguintesOlga García: “Temos que traballar moi duro para levantar de novo o Balonmán Chapela”Next


A Deputación perde 10 millóns de euros por irregularidades na época de Louzán - Canal Rías Baixas\nA Deputación perde 10 millóns de euros por irregularidades na época de Louzán\nPONTEVEDRA> 10 millóns de euros perdidos por “graves irregularidades” do anterior goberno da Deputación de Pontevedra. O deputado de Facenda, Carlos Font, explicaba hoxe que a actual corporación non recibirá 6,5 millóns dun programa que xa se empregaran por adiantado e deberá devolver 3,5 millóns doutro e pide a Rafael Louzán que deixe o seu cargo como asesor e renuncie ao seu soldo na Deputación.\nUn 6% do presuposto anual da Deputación de Pontevedra. 10 millóns de euros é a contía de fondos europeos que perdeu a institución provincial despois de que unha auditoría atopase “graves irregularidades” do anterior goberno que presidía Rafael Louzán.\nNun dos proxectos investigados, o DepoGap, que pretendía implantar unha xestión intelixente nos servizos públicos provincial coas novas tecnoloxías, detectáronse graves defectos no procedemento de contratación e o Ministerio de facenda resolveu que só estaban xustificados 1’5 millóns dos máis de 8 que se invertiron polo que a Deputación perde máis de 6 millóns de fondos FEDER que xa gastara e que agora non será reembolsado.\nO outro proxecto, Deputrans, xa foi en 2013 investigado pola Oficina Europea de Loita contra o Fraude que tamén atopou importantes irregularidades na contratación, xestión e gastos derivados da iniciativa que consistía na instalación de depuradoras. Por todo isto a Deputación ven de ser sancionada coa devolución de máis de 3 millóns e medio de euros dos fondos que recibiran no seu día polo proxecto.\nPara a corporación actual esta é a acta de defunción da maneira de facer política do Partido Popular en Pontevedra e piden que Rafael Louzán deixe o seu actual cargo de asesor na institución.\nFont tamén pide responsabilidades aos anteriores deputados do PP que aprobaban eses proxectos en Xunta de Goberno e esixe que o presidente provincial, Alfonso Rueda, de explicacións acerca de que medidas vai tomar ao respecto.\nO deputado asegura que isto é so o principio doutras resolucións similares e asegura que será posto en coñecemento da Fiscalía por se estas actuacións derivan en responsabilidades penais.\nArtigo anteriorOs traballadores sanitarios piden información sobre o futuro dos hospitais\nSeguinte artigoPP, TeGa e IP tomban o goberno de Pontecesures\nIria Pinheiro e David Cortizo convértense en guías do Museo nas...


Feijóo elude responsabilidades nos lumes que atinxe a "un problema de orde pública"\nNunha entrevista publicada por La Voz debulla as medidas que desenvolverá a Xunta após arderen máis de 10.000 hectáreas na Galiza: reformar o Código Penal e "mellorar a política interior" para "concienciar as forzas e corpos de seguridade"\nO presidente da Xunta de Galiza fai coma quen escoita chover. A vaga de lumes que asolaga Galiza desde o pasado mes de xullo e que deixou xa máis de 10.000 hectáreas ardidas no que vai de campaña non vai con el como tampouco a administración galega ten responsabilidades pois "a maior parte do monte é privado", afirmou.\nO presidente considera que a vaga de incendios é "un problema de orde pública" que se resolve "concienciando"\nAlberto Núñez Feijóo elude nunha entrevista concendida a La Voz de Galicia, asumir que as decisións adoptadas polo Goberno galego teñen a ver coa falta de medios na prevención e extinción dos incendios e apela a "un problema de orde pública" que di, subsanarán "concienciando as forzas e corpos de seguridade" para que investigar os lumes non sexa só cousa do verán.\n"Se alguén colle unha arma pola rúa e dispara á xente, deseguro que a pregunta non é que tal tratan aos feridos nos hospitais". Con este símil o presidente do executivo galego bota balóns fóra perante os incendios que están a devastar Galiza e elude as responsabilidades do seu Goberno. Para Núñez Feijóo estas non lle son atribuíbeis por mor da titularidade das terras que son "na súa maioría" de carácter privado.\nNúñez Feijóo responsabiliza @s [email protected] da vaga de incendios por non saberen que as terras abranguen "dereitos e obrigas"\nNin os recortes en prevención e extinción de incendios denunciados polos servizos de emerxencia a comezos do verán, nin a política forestal, nin as mudanzas lexislativas que reduciron o perímetro de seguridade entre o monte e os núcleos rurais, son responsabilidade do Partido Popular á fronte da Xunta.\nPara Feijóo son "os propietarios" das terras @s que "non protexen" e mesmo "non aseguran" o monte pois, ao entender do presidente da Xunta descoñecen que "a propiedade ten dereitos e obrigas".\npolítica feijoo lumes Nós polos opinion\n“Non se pode lamentar que Galiza arda e aprobar leis que favorezan que se queime o país”\nFeijoo bate contra o nacionalismo en Ames


Martiño Noriega: “Outra Europa DEBE SER absolutamente POSIBLE” – Anova Ourense\nMartiño Noriega: “Outra Europa DEBE SER absolutamente POSIBLE”\n“Fun quen de comprobar o contraste dunha persoa como Lidia Senra, que falaba de soberanía alimentaria, mentres os tertulianos crían que o que lles impedía era beber Rioxa. Falaba de loita de clases populares, mentres os tertulianos mirábana e dicíanlle: Nós non somos clases populares!”\nO coordinador de Anova e alcalde de Teo, Martiño Noriega, interveu este sábado 5 de abril nunha mesa redonda sobre A crise do proxecto europeo, dentro do Simposio Europa SinPermiso, que se celebrou en Barcelona venres mais sábado. Moderou a mesa Reinald Roca, enólogo, periodista, historiador e veterano activista do movemento obreiro barcelonés e falaron, canda Noriega; Laia Ortiz, deputada no Congreso por ICV, integrada no grupo da Esquerda Plural; Gustavo Búster, pseudónimo dun analista político madrileño membro do Consello Editorial de SinPermiso, e Ángel Ferrero, membro do Comité de Redacción de SinPermiso.\nNeste vídeo, a exposición de case dezaoito minutos de Noriega, que se emitiu en directo en streaming pola web da revista SinPermiso:\nSalientamos da súa intervención a frase que supuxo o broche: “O debate non está entre Europa si Europa non. O debate está en esta Europa NON. Outra Europa DEBE SER ABSOLUTAMENTE POSIBLE”.\nNoriega fixo un repaso á crise do proxecto europeo “onde o milagre de poder traballar non te garante poder vivir con dignidade. Onde as peaxes contemporáneas non deixan de ser os aranceis medievais do século XXI”. Un espazo europeo que evidencia, segundo expuxo o coordinador de Anova, un déficit de lexitimidade democrática desde o momento en que os seus órganos fortes; Comisión, BCE; non son escollidos democraticamente e teñen importantes ausencias nas garantías de control político. “O capital internacional está a operar no espazo europeo para dobregar os pobos e finiquitar o estado de benestar, froito da loita no pasado das clases populares. Ese concepto que empezamos a recuperar”, sentenciou.\nA “Galiza, o país do que vimos”, explicou Noriega, aniquiláronnos o sector primario, impedíronnos a construción civil naval, golpeáronnos forte na pesca. En definitiva, Europa impediunos facer o que sabemos facer”. “Por iso, continuou, falamos de poñer o país na internacional dos agredidos do sur de Europa como pobo e como cidadanía. Por iso, presentamos (para entrar ao Parlamento Europeo) a unha líder campesiña como Lidia Senra. Muller cunha longa traxectoria de loita, aínda que leva anos afastada da primeira liña, e que vende o que produce nun posto na praza. Neste punto, Martiño Noriega referiuse á intervención de Senra, o pasado luns 31 de marzo no programa Via V, canda un grupo de tertulianos “que todo o saben”. “Fun quen de comprobar o contraste dunha persoa como Lidia, que falaba de soberanía alimentaria, mentres os tertulianos crían que o que lles impedía era beber Rioxa. Falaba de loita de clases populares, mentres os tertulianos (catedráticos e persoas absolutamente acomodadas no país) mirábana e dicíanlle: Nós non somos clases populares! Non, non eran clases populares. Isto derivou en que un dos tertulianos escribira un artigo en La Voz de Galicia asegurando: Lidia Senra, a líder agraria que presenta Alternativa nos impide beber Rioxa en Europa! Isto provocou tamén, seguiu a narrar Noriega, que, decenas de persoas se achegarán a ela e dixéranlle que grazas por estar aí, que ela era dos seus, dos agredidos. E que no fondo, eles, non eran clases populares. Aínda, os agredidos son quen de identificarse. Iso pasou sempre no nacionalismo galego de esquerdas”, comentou.\nLogo Noriega fixo fincapé en que a alianza política das esquerdas do sur de Europa é o único camiño practicable para construír unha oposición a esta ofensiva neoliberal. Unha alianza, insistiu, que ten que impulsarse do local ao global. Conciliando o dereito de autodeterminación das nacións cun programa de acción rupturista no social”. Ao fin, “un novo sentido común que impugne, sobre todo, a explotación do ser humano polo ser humano”.\nTamén fixo autocrítica ao referirse a que seguimos instalados en dinámicas curtopracistas. “Estamos a facer unha emenda á totalidade do proxecto europeo pero coa lóxica do propio sistema e hai que empezar a mover os marcos mentais”, salientou. “Estamos obrigados a rozarnos. Se ben non estamos obrigados a compartir a estación final. Debemos explorar a necesidade dao dominante, debe construírse cunhas novas regras”, alegou o coordinador nacional de Anova.\nMartiño Noriega: “O debate non está entre Europa si Europa non. O debate está en esta Europa NON. Outra Europa DEBE SER ABSOLUTAMENTE POSIBLE”.\n07/04/2014 Anova Ourensedebate,europa,martiño noriega,posibel,sin permiso\nAnterior Artigo anterior: No corazón de Bergantiños, nace Anova Carballo\nSeguinte Artigo seguinte: Concentración en solidariedade cos estudantes detidos en Compostela: mércores 9 de abril ás 20:00 na Subdelegación do Goberno de Ourense


Información en Gallego - Las mejores vistas de Elche y del Palmeral desde el campanario\nTour virtual por el campananario\nLas campanas y sus características\nMándanos tu opinión o pregunta\nInformación en vasco\nA igrexa de Santa María é o templo máis destacado da cidade e un sinal de identidade para os ilicitanos. Ocupa o mesmo terreo que a primitiva mesquita da vila musulmá. Foi dedicada ao Tránsito da Virxe despois da conquista de Xaime I, en 1265. Derrubada en 1334, levantouse un templo gótico ao que seguiu en 1492 outro renacentista, que durou ata 1672. O edificio actual, de estilo barroco, iniciouse un ano despois e foi consagrado en 1784 cando se rematou a súa Capela da Comuñón, xa neoclásica. Destaca a intervención do escultor Nicolás de Bussy, autor da magnífica Portada Maior (1682), exemplo singular do barroco valenciano, e da de santo Agatángelo (1680). Tamén destaca o tabernáculo do Altar Maior do século XVIII, deseñado por Jaume Bort. Santa María foi elevada á dignidade de Insigne en 1789 polo bispo de Orihuela, José Tormo, e á de Basílica Menor en 1951, pola S.S. Pío XII. O papa Urbano VIII concedeulle en 1632 o privilexio, único na orbe católica, de poder escenificar no seu interior o Misterio da Asunción de María, o Misterio de Elx, Patrimonio da Humanidade.\nToda casa de comunidade –igrexa- indícanos quen somos e que celebramos. A comunidade congrégase arredor de Cristo, que nos ensina a “adorar a Deus en espírito e verdade” (Xn 4, 23-24). Non é o edificio o que máis conta, senón a comunidade de persoas crentes, templos do Espírito Santo, pedras vivas coas que se constrúe a igrexa.\nA nosa basílica, coma todas as igrexas, é a oración feita pedra ou a teoloxía feita arquitectura. Aquí late dun modo especial o corazón da cidade, pois veneramos a María, a nai de Deus, no misterio da súa asunción ao ceo, a Virxe da Asunción, e por ela perdurou ese outro gran monumento que é unha conxunción de relixiosidade, música, expresión plástica, alegría e fe: o Misterio de Elx.\nInsigne Basílica de Santa María: tfno.: 965451540\nDe luns a domingo: de 7:30 a 13:00 h e de 17:30 a 21:00 h\nVisitas guiadas atendidas por voluntarios 615 33 78 21\nPara grupos, recoméndase concertar visita no teléfono\nDespacho parroquial: tfno.: 965452393. Martes, de 18:00 a 19:30 h\nMércores, xoves e venres, de 11:00 a 13:30 h\nA TORRE CAMPANARIO\nCunha elevación de corenta metros, superada mediante cento setenta chanzos, o acceso á torre campanario permite obter a mellor vista panorámica da cidade rodeada de palmeiras, que foron declaradas Patrimonio de la Humanidade no 2000.\nA impresión que lle causou tal visión ao rei Amadeo I en 1871 fixo que lle outorgara a Elx o título de cidade. De planta cadrada, con tres tramos e tres estancias ocupadas con fotografías e explicacións do templo, sostén as catro campás da basílica construídas nos séculos XVII y XVIII e os seus nomes, de menor a maior, son: Ave María, Bárbara (refundida en 1984), Dijuny ou do Xaxún e María da Asunción. Estas campás, ademais de chamar aos cultos parroquiais, interveñen no Misterio para enfatizar as aperturas do ceo e o momento culminante da coroación da Virxe. Desde o alto desta torre é lanzada á media noite do 13 de agosto unha gran palmeira de fogos artificiais, chamada a «palmeira da Virxe», que culmina a «Nit de l’Albà», acto festivo que inicia tradicionalmente a celebración asuncionista ilicitana.\n“O campanario e as campás teñen un significado espiritual. As campás convócannos á misa, á oración, á lembranza dos defuntos e á alegría da festa, ás vésperas de celebracións ou á chegada de grandes acontecementos eclesiais e sociais.\nConvocan á vila, sinalan o transcendente coa altura da torre e co son dos seus toques. As voltas das campás cristiás fálannos da transcendencia da vida e da dirección vertical da nosa historia.”\nPraza de Santa María, s/n – Tfno.: 615337821\nDe luns a domingo: de 10:30 a 15:00 h\nXuño, xullo, agosto, setembro: de 11:00 a 19:00 h.\nDonativos: adultos, 2€. Nenos e grupos (mínimo 20 persoas), 1 €\nWhatsaap 615 33 78 21\nO MUSEO DA VIRXE\nAo longo da historia, os ilicitanos materializaron a devoción cara a súa patroa, a Virxe da Asunción, en obras de gran valor que serven para ornamentar a súa figura ou capela ou están relacionadas cos seus cultos. Documentos, pinturas, tallas, pezas de ourivaría e un excepcional conxunto de téxtiles e bordados permítennos aproximarnos á imaxe ilicitana e ás súas principais celebracións.\nO Museo da Virxe ofrece un percorrido rigoroso e ameno a través destas pezas de arte relixiosa, datadas entre os séculos XVI e XX. A rotación periódica destas, seguindo o calendario litúrxico anual, permite que a exposición permaneza sempre viva. Destacan os mantos doados no século XVIII, así como unha coroa e un copón do ourive Fernando Martínez da mesma época. Tamén a cama de ébano e prata, magnífica mostra da ourivaría portuguesa do século XVII, na que se expón a imaxe da Virxe á veneración dos seus fieis na Oitava da Asunción. Procedente do arquivo parroquial, o testamento de Isabel Caro de 1523 móstranos a primeira referencia ao Misterio de Elx.\nMuseo da Virxe da Asunción, patroa de Elx (MUVAPE)\nPraza Santa Isabel, 6 – Tfno.: 965455661\nDe martes a sábado: de 10:00 a 14:00 h e de 15:00 a 18:00 h\nDomingos e festivos: de 10:00 a 14:00 h.\nCAMPANARIO MIRADOR DE ELCHE\nMIEMBRO DE AMIE\nASOCIACIÓN DE MUSEÓLOGOS\nTORRE CAMPANARIO DE ELCHE\nDISTINGUIDO SICTED 2017\nRECOMIENDALE ESTA PAGINA A UN AMIGO


Teatro e cine integran a axenda cultural da Pobra para os primeiros meses de 2022 - Canal Rías Baixas\nA POBRA> A Pobra acollerá nos meses de xaneiro e febreiro diversos espectáculos en colaboración coa Rede Cultural da Deputación da Coruña. Teatro e cine compoñen o programa que se desenvolverá cada domingo no Teatro Elma.\nO ciclo de teatro desenvolverase tódolos domingos ata fin de mes, a partir das sete da tarde no Cine Elma. O programa componse de tres funcións. Comezará o día 16 con ‘Botando a lingua a pastar’ con Cándido Pazó. O domingo 23 tomaranlle o relevo de Pedro Brandariz e Triana eque levarán a escena unha parodia sobre o actual sistema de saúde coa obra ‘‘Por Vía oral’\nPechará o teatro, a función ‘Dous no Camiño’ con Fran Rei e Isabel Risco, o día 30 de xaneiro. En febreiro tocaralle a quenda ó cinema con dúas longametraxes ambientadas en dous puntos emblemáticos da nosa xeografía como son as illas de Ons e de Sálvora.\nAínda que tódolos espectáculos son de balde será necesario facer reserva previa na casa da cultura ou chamando ó teléfono 981 831545.\nArtigo anteriorA Xunta licita as obras da EDAR de Queiruga por máis de 1’7 millóns de euros\nSeguinte artigoUn novo treito de carril bici conectará Barraña co casco de Boiro\nMaceiras despide dezaseis anos de mandato coas contas saneadas\nMaceiras é partidario de executar o proxecto de mellora da AC...


'A flor deste ano é de moi boa calidade, aínda que un pouco cara' - Canal Rías Baixas\n‘A flor deste ano é de moi boa calidade, aínda que un pouco cara’\nVILAGARCÍA> Xa están en marcha os preparativos para que os camposantos luzan estes días a súa mellor faciana.\nDurante a fin de semana, os postos de flores encherán prazas e mercados coma o de Vilagarcía. Aquí comparten espazo as vendedoras habituais e as floristas denominadas campesiñas, que venderán a súa colleita propia, coa licenza necesaria. Este ano, hai un posto máis baixo a carpa, e entre as vendedoras, non hai unha opinión xeneralizada con respecto ao ritmo das vendas.\nNo que respecta ás compradoras, unanimidade na opinión de que a flor está bastante cara. Sen embargo, falando de investimento para este Día de Defuntos e Tódolos Santos, hai quen non ten claro aínda canto vai gastar, mentres outros, xa teñen o presuposto axustado.\nPor outra banda, sempre dentro dos actos previos ao Día de Defuntos, no Cemiterio de Cornazo colocaron unha placa institucional na memoria dos defuntos. O concelleiro de Cultura de Vilagarcía Xosé Castro Ratón, o párroco de Cornazo Xaquín Gómez e o responsable do Servizo de Normalización Lingüística do concello, Manuel Campos, lembraron que o acto está enmarcado na campaña “Agora e sempre, en galego”. Con ela, pretenden concienciar para que todo o entramado funerario: necrolóxicas, lápidas, epitafios… se faga en galego e potenciar así o seu uso.\nArtigo anteriorRibadumia e Sanxenxo crúzanse no seu mellor momento\nSeguinte artigoO goberno vilanovés xa dispón da valoración pericial de Vista Real\nVilanova investiu máis de 35.000 euros en melloras dos seus colexios...\nO bipartito baixa o gasto en dedicacións pese a amplialas en...\nO Pleno cambadés apoia ás traballadoras de Alfageme\nCores Tourís toma posesión como delegado territorial de Pontevedra\nO BNG de O Grove resposta as acusacións vertidas polo...\nFomento e Cultura financiarán as actuacións nas Torres do Oeste


Imán de neodimio e SmCo |Imáns de Alnico, fábrica de China de montaxe magnética - Fabricante de materiais magnéticos de Hangzhou Xinfeng\nHangzhou Xinfeng Magnetic Materials Co., Ltd., foi fundada en 2000 que está situada na cidade de Hangzhou, provincia de Zhejiang, China.É unha nova empresa de alta tecnoloxía especializada na investigación, produción, aplicación e desenvolvemento de materiais de imán permanente.O noso negocio principal son: imáns NdFeb;imáns SmCo;imáns de alnico;Cerámica (imáns de ferrita);Imáns de goma e montaxe magnética.A nosa tecnoloxía de produción está no nivel nacional líder e internacional avanzado.Máis de 20 anos extraordinarios fan que nos convertamos nunha das empresas coa maior escala de produción e os produtos de imán permanente máis completos da industria de imáns permanentes.\nXinfeng Magnet ocupa unha superficie de 30.000 metros cadrados, con máis de 300 empregados e unha capacidade anual de 5.000 toneladas.A empresa ten o laboratorio de probas máis completo e equipos de proba sofisticados para garantir a calidade dos produtos.Pasamos a certificación do sistema de xestión da calidade ISO9001:2001 e TS16949:2009.O noso forte equipo de I + D e a excelente capacidade de I + D permítennos obter unha serie de patentes nacionais.\nOs nosos produtos son amplamente utilizados en motor, electroacústica, automoción, instrumentos, comunicación, aplicacións domésticas, dispositivos médicos, enerxía eólica, aeroespacial e outros campos de enerxía de alta tecnoloxía e futuros.Os nosos principais mercados son América do Norte, América do Sur, Xapón e Corea do Sur, sueste asiático, India e outros países e rexións.\nDesde que se estableceu, Xinfeng Magnet sempre se uniu ao concepto de "A promesa é abundante", baseado nun alto punto de partida, comprometido co desenvolvemento de alto nivel, concede gran importancia á plena integración da calidade do produto, a ciencia e a tecnoloxía e Recursos humanos.Máis de 20 anos de foco na industria de materiais magnéticos, mellora continua, innovación continua, só para facer un punto de referencia diferente da industria.\n1. É do primeiro nome de Xinfeng "X" --- que significa "Integridade, Confianza".Basta con facer a integridade da empresa, digna da confianza do cliente.\n2. É en nome dos dous símbolos de imán tradicionais, o que significa Xinfeng Magnet 20 anos foco no ideal orixinal, só para a produción do bo chinés "Imán".\n3. O vermello e o azul son a imaxe das persoas, o vermello representa os clientes, o azul representa Xinfeng, é dicir, Xinfeng comunícase en profundidade cos clientes, sempre xunto cos clientes.\n4. Con forma de modelado do antigo trípode chinés, que representa "Prominente", "Distinguido", "Grand" e outros significados estendidos, pero tamén significa "Unha palabra é trípode, trípode famoso, Gran axuda";Tamén é o concepto da empresa "Pledge is Abundant", a empresa debe ser a integridade, o produto será abundante, a "Integridade" tamén é a base da xente, o camiño da empresa.\nHangzhou Xinfeng Magnet seguirá sendo pioneiro e innovando para o desenvolvemento da ciencia e a tecnoloxía, orientada á alta gama e á internacionalización.E esforzo para crear os produtos encantadores para os nosos clientes, e liderar o novo desenvolvemento da industria de materiais magnéticos.\nComprometémonos a ofrecer aos nosos clientes produtos da máis alta calidade ao prezo máis razoable e competitivo.Investimos moitos fondos en equipos de produción e I+D e controlamos rigorosamente cada proceso de produción, para garantir que os produtos que ofrecemos estean en liña cos estándares da industria e sexan superiores aos requisitos do cliente.\nTemos equipos avanzados para cada proceso de produción de imáns e supervisamos todos os pasos desde as materias primas ata os produtos en branco ata os produtos acabados de forma baseada na información para garantir o rendemento, a calidade do produto e ofrecer o mellor prazo de entrega.\nSomos o socio estratéxico de NIMTE (Academia Chinesa de Ciencias) e participamos na investigación de "Alta coercitividade con baixo disprosio de NdFeb sinterizado".\nEstablecemos unha asociación estratéxica co mineiro número 1 de terras raras de China --- CHINALCO, que nos proporciona unha forte garantía de seguridade para as nosas materias primas de terras raras.\nA estación de traballo posdoutoral empresarial foi creada en 2016, con 15 enxeñeiros do noso equipo cooperativo coa Universidade de Zhejiang.Promover continuamente a capacidade de innovación científica e tecnolóxica e enriquecer a forza de I+D da empresa.\nHONORAS E TITULACIÓNS\nDetrás de cada gloria está a persistencia da xente de Xinfeng\nEmpresa de alta e nova tecnoloxía 、 Empresa de integridade de produción segura de grao A 、 Premio de Ciencia e Tecnoloxía da Industria de Metales Non Ferrosos de China 、 ISO9001 、 IATF16949 、 ISO14004 、 ROSH 、 REACH\nEmpresa Provincial de Ciencia e Tecnoloxía, Sindicato Laboral Normalizado, Produción de Seguridade de tres niveis, Empresa de Demostración, Empresa de Normalización de Produción de Seguridade……


ANPA Tea ~ Ponteareas: outubro 2009\nEstimado socio ou socia:\nA Asociación de Nais e Pais de Alumnos do C.E.I.P. Fermín Bouza Brey de Ponteareas, convócate á Asamblea Xeral Ordinaria e Extraordinaria de socios que se celebrará o vindeiro mércores 28 de Outubro ás 18:30h en primeira convocatoria e ás 19:00h en segunda convocatoria, no anteriormente citado centro, co seguinte Orde do Día:\nExaminar e aprobar a memoria de actividades.\nExaminar e aprobar as contas e balances do exercicio anterior.\nAprobar o plan de actividades.\nAprobar os presupostos de ingresos e gastos para cada exercicio.\nExáme e aprobación de cotas.\nRenovación e aprobación de postos da Xunta Directiva.\nSITUACIÓN ACTUAL DO CENTRO E PASOS A SEGUIR.\nPregámosche a túa asistencia.


Queremos servizos públicos, gratuÍtos e de calidade na Costa da Morte! Mobilízate contra a eliminación do xulgado!\nDentro do desmantelamento dos servizos públicos que está a realizar o PP, desta volta quere quitarnos o Xulgado de Corcubión...\nParticipa coas túas propostas no encontro xuvenil con Ana Miranda en Carnota\nAcode ao encontro xuvenil na Praza de Carnota coa candidata do BNG ao Parlamento Europeo, Ana Miranda, este venres 18 de abril ás 17:00 horas....\nPolo dereito ao aborto! En nós non manda ninguén!\nRolda de prensa en Corcubión. Noela Rial, militante da Asemblea de Mulleres de Galiza Nova en Camariñas Galiza Nova denunciou publicamente desde a Costa da Morte, xunto ao BNG, a involución de dereitos...\nMalia que o tempo non acompañou, varias ducias de militantes de Galiza Nova participaron nas XXIV Xornadas de Verán...\nVén ás XXIV Xornadas de Verán!\nParticiparemos no roteiro organizado pola Asociación Monte Pindo Vive tres días de convivio e formación na Costa da Morte...


Arrinca a Preferente Galicia de futsal dividida en 2 grupos\nArrinca a Preferente Galicia de fútbol sala dividida en dous grupos\nAta 14 equipos da xeografía galega competirán nesta división, na que a primeira xornada deixou ver resultados moi desiguais\nBegonte vs 5 Coruña / 5 CORUÑA\nAntes do remate do mes de marzo, comezou a Preferente Galicia Feminina de fútbol sala, unha categoría que reúne a 14 equipos de toda a xeografía galega e na que nesta tempada non haberá descensos. A competición desta sufriu varios retrasos debido á pandemia, pero na fin de semana do 27 e 28 de marzo o balón botou a rodar.\nA Preferente divide aos seus participantes en dous subgrupos, A e B. No primeiro deles compiten o Concello de Begonte, Academia Red Blue 5 Coruña, Fisober, Fútbol Club Meigas, Ribeira FS Lieders, ADC Pescados Rubén Burela e Vilalba FS. No segundo, atópanse o Terra de Celanova FSF, Carballiño FS, ED Vigo 2015, Fútbol Sala Cidade de Pontevedra, Couto Ourense FS, Cidade de As Burgas B e Ganomagoga Balaídos FC.\nO 4-0, o resultado de moda no subgrupo A\nCos emparellamentos para cada xornada xa organizados na preferente feminina, e a axenda completa ata xuño, a primeira xornada deu comezo o 28 de marzo con tres partidos. En todos eles, o equipo gañador o fixo por catro goles, fronte a 0 do rival.\nO 5 Coruña celebra a primeira vitoria / 5 CORUÑA\nFoi o caso do 5 Coruña, que debutaba ás ordes de Fani Martínez, ante o Concello de Begonte, endosándolle unha goleada a domicilio. As coruñesas foron superiores ás locais en todas as facetas do xogo, dominando o encontro desde o inicio e xerando moitas ocasións de gol. As autoras dos tantos foron Anita Lago (2), Alba Rodríguez e Ainhoa Iglesias.\nTamén o Fisober comezou da mellor maneira posible, cun 4-0 ás xogadoras do Meigas. O quinteto inicial foi clave para as locais neste encontro, xa que todas elas (agás a porteira), golearon, anotando dous tantos na primeira parte (Saray Duarte e Paula Fandiño) e dous na segunda (Adriana Castro e Uxía Lema).\nCompletou o triplo 4-0 o Ribeira Lieders, ante as Guerreiras Laranxas do Burela. As xogadoras locais só tardaron 5 minutos en abrir a lata do marcador e antes do descanso xa deixaron o partido ben encamiñado cun 3-0 (goles de Antía Pérez, Carla Hermida, Mariña Castro), rematado na segunda parte polo gol de Helena Puente.\nDescansou nesta xornada o Vilalba, o favorito da competición.\nAs Guerreiras Laranxas do Burela en Preferente / BURELA FS\nGoleadas no subgrupo B\nNo subgrupo B os encontros tamén estiveron desigualados. No seu décimo aniversario, o Terra de Celanova sufriu unha derrota ante as xogadoras visitantes do Carballiño FS. Os dous primeiros goles chegaron cedo, nos minutos 6 e 8 con Blanca Rivera e Andrea Mosquera, e marcaron o ton do partido. A renda aumentou ata o 0-4 no minuto 23, con goles de Silvana Pena e Ana Rivera, mentres que as locais só puideron anotar o gol da honra no 32, grazas a Laura Balboa.\nCo marcador invertido, un 4-1, gañou o Cidade de Pontevedra ao Couto Ourense, minguado polas lesións de Aldara e Antía. Porén, o encontro estivo igualado nos primeiros minutos, co 1-0 de Diana Otero seguido do 1-1 de Antía Sánchez. Pero as pontevedresas tomaron o control desde o minuto 34, co tanto de Tamara Pérez e dous máis de Otero, que completaría o hat trick.\nO Couto Ourense na primeira xornada da preferente / COUTO OURENSE FB\nO partido restante do grupo B enfrontou a Cidade de As Burgas B co Ganomagoga Balaídos, cun marcador 5-2. Este foi un partido de forzas desiguais, con xogadoras de nivel de Primeira División como Fara Antolín e Carlota Garayzabal no quinteto titular local. Precisamente esta última foi a autora do único gol da primeira metade no primeiro minuto de partido.\nO segundo chegaría xa no minuto 30, con Lucía Vázquez. O marcador o aumentaría a súa compañeira María López tres minutos despois, pero desta vez as visitantes responderon cun tanto de Adriana López. As ourensás quixeron aumentar a súa renda e o fixeron con gol de Fara Antolín, mentres que as viguesas recortaban distancias co segundo tanto de López. Finalmente, un gol de Canolich Fernández no 38 sentenciaba o encontro.\nFinal del partido y 3 valiosos puntos ante un gran rival.\nBuen trabajo del equipo donde las jugadoras son de edad juvenil y cadete. A seguir currando EQUIPO pic.twitter.com/5IBFPXwYtt\n— Cidade de As Burgas FS (@cidadeasburgas) March 28, 2021\nDeste grupo de preferente descansou o ED Vigo 2015.\nEtiquetas Academia Red Blue 5 CoruñaCarballiño FScidade de As BurgasConcello de BegonteCouto OurenseED VigoFisober FSFútbol Club Meigasfútbol salaFútbol Sala Cidade de PontevedrafutsalGanomagoga BalaídosPescados Rubén BurelaPreferente GaliciaRibeira FS LierdesTerra de CelanovaVilalba FS


Aquila chrysaetos. Aguia real. Águila real. A vida nos ríos galegos. As aves.\nAguia real. (Águila real).\n"Poucas quedan en Galicia"\nA aguia real case que non se atopa en Galicia. A Xunta (1997-2005) citaba esta especie como protexida no Parque do Xurés. En outubro do 2000 está casi a punto de desaparecer. Posteriormente, tamén en octubro, do 2006 deixaron en libertade unha parella, o 15/10/2006 no Xurés. ¡Enhoraboa!. Seica hai cinco máis nos Ancares. Fálase doutra parella no couto de caza de Xares na Veiga.\nEn novembro do 2008 matan unha aguia do Xures nun couto de caza de Salamanca. No 2009, en setembro, morren electrocutados dous exemplares novos que se incorporaran en xuño o Parque do Xurés en Ourense.\nSeica se consolida a súa presencia no Xurés, en Ourense, en xullo do 2011. Agora en febreiro de 2014 parece que as aguías reais anidaron no Xurés?. Non sei si tomar a noticia como propaganda electoral, por decir que fan algo ou como realidade.... Finalmente, novembro 2014, soio quedan tres das 13 introducidas.\nSeica no 2016 atópanse, por avistamentos, 13 parellas en Galicia...costa creelo...\nAGUIA REAL: características.\nAlimentación Niños. Video BBC. Vese nos meses de...\nInterés Protección O seu canto.\nMatan unha aguia Curiosidades Videos varios IBC.\nSeguimento das aguias (Galicia)\nA aguia volta o Xurés Liberados catro exemplares 2009 Aguias electrocutadas no Xurés. 2009\nCatro aguías máis no Xures. 2010 Seica se consolida no Xurés.2011 e no 2014\nNo Xurés soi quedan 3 de 13 (13/11/14)\nSeica 16 parellas en 2016\nActualización: 2021 Achegándose a guia. 2018\nEspecie : Aquila chrysaetos\nSi son pequenos chámanse aguiotos.\nSobre 76-90 cms. Cando voa e leva extendida as ás mete medo, pode chegar ata dous metros.\nO seu peso está entre 3 a 6 kg.\nÉ inconfundible. Sexos semellantes na cor.\nCastaña oscura coa cabeza, parte posterior do pescozo e ás arrubiadas.\nEn voo destacan as ás longas, anchas, rectangulares. Ata dous metros pode medir coas as abertas.\nPódese confundir en voo co miñato, pero este non ten tan ancha a banda terminal negra do rabo.\nObservar a fotografía.\nO pico xa se ve que é negro e a cera de cor amarelo intenso é outra das características da aguia real.\nNa cera están tamén as fosas nasais.\nPreferentemente coellos, pero tamén gusta de grandes lagartos e cobras, así como diversos mamíferos, incluso animais mortos, mesmo domésticos.\nÉ unha cazadora marabillosa: a aguia está diseñada para cazar e neste arte non ten rival. Garras poderosas, voo incrible. As suas presas poden botar ata 7 kg. O coello é o que máis lle gusta pero na súa ausencia come de todo.\nO seu voo, repito, é incrible, xogando o factor sorpresa utilizando os picados longos e rasantes para sorprender as suas pezas, aproveita os saintes da orografía como ningunha outra ave.\nZonas de montaña con moitos penedos. En Galicia en regresión total. Hai algunhas en zonas da serra dos Ancares e o invernadeiro, pero cada vez menos.\nTamén nas zonas preto de Portugal, onde habitan moitas mais.\nEn Galicia dicen que soio hai 5 parellas. Eu penso que nin eso. Dende logo na Coruña e en Pontevedra non hai ningunha parella.\nA Voz de Galicia do día 8 de maio do 2005 dice que hai dez exemplares, realmente non sei que pensar, dentro dun mes son as eleccións. O que si sei é que A Xunta de Galicia (1990-2005) non fixo nada por esta gran ave...\nEn Portugal falan de 30 parellas.\nNa Voz de Galicia do 22 de agosto do 2004 falaban de 5 a 7 exemplares...que foron botadas pola Xunta de Galicia. Como dice Adega "tirar caldeiros o mar", algo parecido.\nA aguia ten os días contados, en Galicia o seu habitat estase a cubrir con Parques Eólicos que dan máis cartos... Lamentable.\nSeica deixaron libres no Parque do Xurés unha parella; concretamente o día 15/10/2006 (seica son unha de Aragón e outro de Castela) esperemos que críen e vaian para arriba. ¡Enhoraboa!.\nO parecer está prevista porlle comedeiros e suministrarlles comida a parella: coellos, perdices e algúns animais mortos. Tamén un seguimento especial da parella vía GPS e en base a combinalo coa telefonía.\nEste é un anaco da noticia:\nPola súa parte, José Benito Reza destacou ante os xornalistas que a solta de aguias reais de hoxe "é emblemática por se tratar dunha ave incluída no catálogo de especies ameazadas por estar case extinguida en toda Europa".\nTamén relatou que desde fai tres anos se liberaron no Xurés catro aguias reais macho "dos que un morreu, e só outro formou parella cunha femia do veciño Parque Natural dó Geres en Portugal polo que a parella liberada hoxe é La Primera do Parque Natural do Xurés e a sexta de Galicia, onde estas aves encontraron un medio adecuado, ata agora, no sur de Lugo e a zona raiana entre Ourense e Castela-León".\nReza engadiu que o lindeiro parque natural portugués implantará en breve o sistema de seguimento das aves utilizada agora no ourensán e sinalou que a liberación da parella de aguias reais é un fito na reintroducción de especies no Xurés "xa que pode completar o éxito obtido coa cabra montesa".\nEntre a fauna que se mantén na zona protexida, Reza aludiu ó lobo, o corzo, o cervo, o xabaril e o gato montés e lembrou a perda do oso pardo, ocorrida fai anos".\nXosé Benito Reza é actualmente o Director Xeral de Medio Ambiente en setembro do 2006.\nEngadir que no 2009 Xosé Benito Reza xa non está como Director Xeral de medio Ambiente, inda máis xa non existe esta consellería. có P.P. no goberno xuntáronse total en Infraestructuras e obras.\nDous exemplares novos que liberaron no Xurés no 2009\nNo 2009 quedaron liberadas catro aguias en Galicia ver a noticia.\nÉ sedentaria e ocupa territorios de hasta 100 km2.\nTen diversos niños que alterna según os anos. Os niños fainos en oquedades e paredes a gran altura.\nFai a posta en marzo, e os 45 días de incubación nacen os polos.\n(1 ou 2 como máximo, os cales voan o cabo de 70 días).\nAs aguias forman unha parella de por vida. Fan rotación a hora das tareas e de incubar. Son incribles.\nSeica non comenzan a súa reprodución ata que teñen cinco anos. Esto é un gran inconvinte para as aguias que están actualmente no Xurés e que teñen, en setembro do 2006 tres meses.\nDe abril a setembro.\nPola miña banda nos últimos trinta anos non levo visto ningunha aguia, e eso que ando moi a menudo por lugares onde debera habelas: Chandrexa de Queixa, a Veiga, Prada, Randín, O Incio, O Caurel, O Xurés,... nada de nada, cero patatero.\nRealmente para chorar. Eu penso que a maioría das aguias caeron baixo as escopetas...cazaban moitos coellos...realmente falta moita educación ecolóxica en Galicia, temos que aprender moito si queremos que esto se manteña mínimamente.\nTamén, seino e boa tinta, hai moitos cebos envelenados soltos polas serras de Ourense; non hai conciencia ecolóxica nin no labrador e penso que en moitos cazadores. Estos cebos envelenados para as aguias son trampas mortais...\nDe interés especial. Está a punto de desaparecer en Galicia. Probablemente xa non quedan parellas en Galicia. No mapa de Arroyo e Ferreiro sobre "A aguila real en España" únicamente aparece reseñada nos Ancares.\nHoxe en setembro do 2006 rematan de botar no Xurés unha parella de aguias que teñen tres meses de vida. O parecer hai tres máis nos Ancares.\nEstrictamente protexida. Aparece citado no anexo II do convenio de Berna e no anexo I da directiva 79/409 da C.E.E.\nÉ sen lugar a dúbidas a raíña das aves galegas, pero unha raíña moi perseguida polos "cazadores asasinos" que hai uns cantos... Según Xurxo de Vivero na súa andaina por Galicia soio viu aguia real nos Ancares e unha parella no Caurel.\nA súa caza está penalizada con 750.000 pts (4.500 €). (Eu penso que a maiores o cazador debera inhabilitarse e ir a cárcere).\nCanto da aguia:\nPulsando este link pode oirse a aguila.\nMatan unha aguía.\nHai que ser bárbaros...Cazadores da piolla...Eu diría escopeteiros que hai moitos máis do que parece.\nMatan un exemplar xoven do Xures en Salamanca nun couto de caza. A aguía nacera en cautividade no centro de Majahonda en Madrid, e tiña un transmisor. Había sido liberada no Xurés en Ourense.\nO nome era Eufemia e foi localizada o 20 de novembro nun couto de caza de Salamanca onde foi abatida a tiros.\nGuía das aves de Galicia. Xosé M. Penas. Carlos Pedreira e Carlos Silvar.\nDescoñezo o autor da fotografía. De tódolos xeitos e sin quitar méritos observar que a aguia está en cautividade.\nLINKS SOBRE A AGUIA EN GALICIA\nA Aguia real volta o Xurés.\nA aguía real volta o Xurés.\nSilverio Cerradelo. ( Copia exacta do seu artigo, sacado da Pineira.)\nCrías en cativerio da aguia real.\nNo parque transfronteirizo Gerês-Xurés a aguia real non chegou verdadeiramente a extinguirse, pero das parellas que antano aniñaran nos seus penedos só quedou un exemplar, unha femia, asentada hoxe na banda portuguesa. No ano 2001 iniciouse no Parque Natural do Xurés (provincia de Ourense) un proxecto de reintrodución de aguiotos nacidos en cativerio, unha actuación máis dentro do programa que leva a cabo a Xunta para a recuperación da especie en Galiza.\nA aguia real (Aquila chrysaetus) está en perigo de extinción na nosa terra. É un imperativo legal que cada especie así considerada posúa o seu programa de recuperación, coméntanos Alberto Gil Carrera, coordinador do Plan de Recuperación da Aguia Real da Xunta, con quen falamos para a redacción deste artigo. Actualmente crían unhas 6 parellas en territorio galego, todas elas en áreas fronteirizas das provincias de Lugo e Ourense.\nEsta ave de rapina é particularmente sensíbel á presenza humana durante o período de nidificación. Os adultos axótanse e abandonan definitivamente os aguiares, como consecuencia por exemplo da apertura dunha devasa ou dun camiño nas súas proximidades. No espazo natural transfronteirizo Gerês-Xurés en concreto –engade Alberto– a especie minguou no pasado por causa da colocación de iscos envelenados ou da pillaxe de aguiotos, e mesmo aguias adultas foron abatidas.\nEsforzos a ambos os lados da fronteira\nMais hoxe en día, súmanse os esforzos galegos e portugueses para tentar recuperar a aguia real na zona. No Parque Nacional da Peneda-Gerês, desenvólvense actuacións educativas destinadas á erradicación do veleno e á mellora do hábitat, e os gardas velan atentamente pola preservación da fauna. No Parque Natural da Baixa Limia-Serra do Xurés, alén das tarefas educativas e de vixilancia, lévase a cabo o proxecto de reintrodución de aguiotos nados en cativerio. Os moradores da zona son conscientes de que a supervivencia das aguias implica un ecosistema equilibrado e a abundancia de presas, nomeadamente de coellos, outro dos obxectivos do P. N. do Xurés.\nDesgrazadamente, non todas as actuacións son positivas para as aguias inclusive na actualidade. Unha das negativas foi a construción do parque eólico do Minho, abeirando o límite mesmo do P. N. da Peneda-Gerês. Os aeroxeradores comportan un alto risco de colisión para as aguias reais, que poden atinxir 2'30 m de envergadura.\nReintrodución de aguioto nados en cativerio\nO proxecto da reintrodución de aguiotos coordínase principalmente co programa de reprodución en cativerio de aguia real do Grefa, Grupo para a Rehabilitación da Fauna Autóctona e o seu hábitat, con sede en Madrid, alén de contar con algún aguioto procedente doutros centros, como o de Sevilleja de la Jara (Toledo) ou Los Hornos (Cáceres). Todos os animais pasan un control sanitario no centro do Grefa, que inclúe a exploración clínica, a sexaxe, análises coprolóxicas e sanguíneas.\nDesde o ano 2001, xa se teñen depositado máis de 10 exemplares nos niños axeitados para este fin nas penedías do P. N. do Xurés. Cada primavera é preciso arranxar o substrato do niño e colocar un tubo por onde se lles vai fornecer o alimento aos aguiotos, que se poñen alí cando teñen dous meses de idade, uns días antes de que comecen a voar. Axiña fan exercicio batendo as ás e ao cabo duns días bótanse fóra no seu primeiro voo. Logo de realizaren as primeiras revoadas aínda son alimentados polos vixiantes e axentes forestais do P.N., que deixan carne crúa nos arredores do niño até que as novas aguias aprenden a cazar e a sobrevivir de seu. Desta maneira, os animais identifican este territorio como se fose o seu lugar natural de nacemento.\nA historia da Eufemia\nEufemia é o nome dunha aguia real que naceu e foi criada polos seus proxenitores nas instalacións do Grefa, dentro do programa de reprodución en cativerio da especie. Despois de ser ceibada por primeira vez no P. N. do Xurés, no verán de 2008, permaneceu no parque até finais de outubro. Contra ao final deste mes, Eufemia iniciou a dispersión posnatal. Levaba un transmisor vía satélite, e grazas a el constatouse que atravesaba o norte de Portugal cara ao leste e que se instalaba nunhas devesas da provincia de Salamanca. Guiados polo transmisor, membros do Grefa achegáronse alá e descubriron que a zona era un couto de caza; atoparon a aguia pousada nunha cerca de pedra e cunha á caída. Procederon a capturala e axiña foi trasladada ao hospital de fauna salvaxe do grupo onde se comprobou que fora tiroteada. Logo despois, informouse ao Seprona, á Comunidade de Madrid (onde nacera), á Xunta de Galiza (promotora do proxecto de reintrodución) e á Comunidade de Castela-León (onde apareceu tiroteada).\nEufemia tivo que ser operada con urxencia de fractura aberta de cúbito. Desde entón até este verán, a aguia permaneceu en instalacións de rehabilitación, e no mes de xuño pasado practicou varios voos de musculación en campo aberto até recuperar completamente a capacidade de voar.\nFelizmente, na clara mañá estival do pasado 8 de xullo, a xove Eufemia foi ceibada novamente no P. N. do Xurés, no mesmo lugar onde o ano anterior realizara os primeiros voos. A solta converteuse nun brevísimo acto social, onde estiveron presentes, entre outros, José Antonio Amoeiro, director do parque natual; Juan José Gómez, xefe do Servizo da Conservación da Natureza; Ricardo Vecillas, xefe territorial da Consellaría do Medio Rural; Rogelio Martínez, delegado da Xunta en Ourense; ou Javier Silva, representante de sectores locais implicados na caza e na xestión do monte.\nSoio tres de trece aguias reais son as que quedan no Xurés\nO programa das aguias no Xures que data de 2001 e no que se introduciron 13 parellas no Parque Natural Baixa-Limia Xures está actualmente en novembro de 2014 bastante disminuido, soio quedan tres parellas. Fai pouco morreron dúas electrocutadas.\nSobra decir que as aguias están dentro das especies ameazadas en Galicia.\nSeica teñen en contra os impactos dos raios, por suposto os tendidos eléctricos e os ataques das mismas aguias.


O BNG insta ao goberno municipal a mellorar os pasos peonís sobreelevados do concello | BNG da Estrada\nO BNG insta ao goberno municipal a mellorar os pasos peonís sobreelevados do concello\nFebreiro 20, 2015 · by BNG A Estrada\t· in Municipal.\t·\nXosé Magariños e Susana Camba presentan a moción coa se insta a mellorar os lombos de burro instalados na vila e no resto do concello adaptándoos á normativa vixente\nLombo de burro na Rúa Antón Losada\nNos últimos anos boa parte dos concellos sensíbeis coa seguranza viaria instalaron nos pasos de peóns das súas rúas lombos de burro. Estes dispositivos colocados sobre a superficie de rodadura, teñen a finalidade de manter unha velocidade reducida dos vehículos a motor ao longo de certos tramos da vía, ao tempo que serven de paso para peóns.\nA súa efectividade reside no feito de que transmiten incomodidade aos condutores e condutoras e ocupantes cando se circula a velocidades superiores ás estabelecidas, o que redunda nunha mellora substancial da seguranza para os peóns, así como a mellora da accesibilidade peonil das rúas.\nA instalación e características dos lombos de burro están regulados por ordes do Xunta de Galiza así como do Ministerio de Fomento para as vías que son da súa competencia. Malia todo, estas ordes tamén serven de referencia para os concellos que queiran instalar nas súas rúas este tipo de elementos de seguranza e redutores da velocidade. Así, a orde FOM/3053/2008 estabelece que os pasos peonís sobreelevados, comunmente coñecidos como “lombos de burro” terán unha altura de 10 centímetros, a lonxitude da zona elevada será duns 4 metros e as rampas entre 1 e 2,5 metros.\nO concello da Estrada ten instalado estes pasos peonís en varías rúas, concretamente en Fernando Conde, 25 de Xullo, Antón Losada, Rúa Gradín, Avenida de Santiago e San Paio. Exceptuando esta última rúa, nos demais casos non se cumpre a normativa vixente, especialmente na rúa Antón Losada, cuxa altura sobrepasa con moito o estabelecido pola Xunta e polo Ministerio de Fomento, cuxas rampas causa graves trastornos aos vehículos a motor que circulan por esas vías, así como os seus condutores e acompañantes.\nEtiquetas: Lombo de burro,Seguridade Vial\n← Rematada a suspensión dos recibos do IBI de Lagartóns os veciños e veciñas están preocupados polo silencio do alcalde\nÉ responsabilidade do alcalde buscar unha solución para o problema do IBI de Lagartóns →


crítica de ULCIS, de Xosé Fernández Ferreiro, en Xerais. – Ferradura en Tránsito II\ncrítica de ULCIS, de Xosé Fernández Ferreiro, en Xerais.\nDecembro 9, 2020 ~ xmeyre\nAutor: Xosé Fernánez Ferreiro\nCando se trata de edicións póstumas, como esta é, adoito ser moi cauteloso. Moitas veces é imposíbel saber se o autor daría consentimento á versión publicada postumamente. Non é este o caso. Fernández Naval, no “A xeito de epílogo”, conta como no 2015, pouco antes de morrer, Fernández Ferreiro consideraba rematado o “proxecto Ulcis” (a denominación é miña), só quedaba por decidir o título. E os textos aquí recollidos por Fernández Naval proveñen de documentos de texto dos anos 2013, 2014 e 2015. Trátase de textos breves ou moi-moi breves (unha páxina ou menos), e que o antólogo dubida en cualificar como contos ou relatos, sendo para el “conto” sinónimo de “relato”. É este un equívoco que quero deixar ben clariño. O conto responde a unha estrutura pechada, a tensión entre incio e remate é única como única é a trama na que se conta o tema, hai poucas personaxes (o espazo condiciona) e o remate é climátco. Pola súa banda o relato responde a unha estrutura aberta, non ten porque ter remate climático, pode haber moitas personaxes, incluír tramas relacionadas e non unha única. A todo isto vén sumarse que se trata na súa maioría de textos de moitísima brevidade (era o que fisicamente podía escribir), mais non son textos hiperbreves, non son hiperbrevidades, Literatura Mínima; non son porque carecen de epifanía. Certamente, ao gardaren remate climático, algo de epifanía conséguese, mais non nos parece que fora obxectivo para o autor -cando hai epifanía, esta obriga a repensar o texto desde o principio até o final, non é este o caso. De resultas debemos falar de relatos moi-moi breves. Non de contos.\nO volume componse dun prólogo da autoría de Méndez Ferrín, as “Historias de Ulcis” ( é dicir os textos por Fernández Ferreiro elaborados, a versión que el tiña para publicar), un “Apéndice” (con textos publicados en La Noche, a “Carta a Ulises”, fragmentos do libro publicado por Brais Pinto en 1959 na súa colección de poesía, e o texto “De xente nova a Brais Pinto. Memorias dun afiador rebelde” de 2012) e finaliza o epílogo de Fernández Naval. E aquí debemos ser cautelosos e críticos: os textos do “apéndice” non figuraban no proxecto de Fernández Ferreiro, inclúense aquí por iniciativa de Méndez Ferrín e constitúen un atentado contra a obra do propio Fernández Ferreiro. Efectivamente, son textos de moto interese para a historiografía da literatura galega, porque explican como nace e se manifestou primeiramente Ulcis. Mais son textos en castelán e non consta que Fernández Ferreiro contara con eles para publicar as “Historias de Ulcis”. E o criterio seguido por Méndez Ferrín para incluír eses textos en castelán tampouco se sostén. Afirma Ferrín que daquela era imposíbel escribir en galego e ser publicado e que había que escribir en castelán, e por iso os inclúe. Ben, pois seguindo ese razoamento tamén debemos incluír na literatura galega toda a que se fixo en castelán desde a Lírica Medieval até o Prerrexurdimento ou máis concretamente o Reurdimento do XIX, ademais dos anos en que o franquismo prohibiu as publicacións en galego. E xa temos unha literatura galega manifestada en dúas linguas, galego e castelán. O argumento de Méndez Ferrín non parece lóxico nin oportuno.\nUnha mágoa, esta adulteración do proxecto explicitado por Fernández Ferreiro en tre 2103 e 2015.\nUlcis, como personaxe nace en 1955, no libro A noite, publicado na colección Brais Pinto de poesía, aínda que foi creado por Fernández Ferreiro en 1953. O certo é que a personaxe de Ulcis vai deixar fascinados a todos os membros de Brais Pinto. Segundo Costa Clavell era unha especie de surrealismo máxico, segundo o propio Fernández Ferreiro, asinando co pseudo Crespón Azul (in “De xente nova a Brais Pinto”), o ulcismo é a confusión, a ruptura con todo, a escuridade total. O inferno que ferve e queima dentro de nós. Pode que tamén a pureza. A insubornabilidade.\nNos relatos da “Historias de Ulcis” escritos entre 2013 e 2915, atopamos un Ulcis que é unha personaxe sumamente poliédrica, ou unha personaxe que é unha suma de personaxes e se manifesta en relatos que van desde o máis puro e doente surrealismo, onde tamén hai moito onirismo, a outros relatos que mesmo se poden cualificar de realistas ou “case realistas” e que, en definitiva dan conta do universo interior de Fernández Ferreiro, atormentado, tamén visionario, onde son recoñecíbeis temáticas recorrentes en Fernández Ferreiro, desde a Guerra Civil, á soidade, a soedade, a dolor, a emigración, os afiadores, as localizacións ourensás ou na Ribeira Sacra.\nSen dúbida, a personaxe metamórfica de Ulcis pasa a formar parte das personaxes máis senlleiras creadas na narrativa de nós. Co seu fondísimo desacougo (moi poético, por certo), co alucinado surrealismo, sempre con ansias nóntidas, sempre ao pé do abismo, con Iroba, seu irmán e antagonista, con Ertí, cega. En relatos que son coma “soños enlarafuzados” (en expresión ben afortunada de Ferrín) nos que non é doado alcanzar o amor (un tema moi recorrente nestas historias) e mesmo se acode como solución alternativa á zoofilia. Non son relatos nada compracentes e si atormentados, mais sempre quedará lugar para a esperanza malia vivirmos nun mundo onde a violencia parece gobernalo todo.\nUnha regalía, unha auténtica regalía estas “Historias de Ulcis”, que poñen o ramo a unha obra xa de por si vizosa e de grande altura.\n‹ PreviousAna Martins Marques: elegancia estética e ética\nNext ›a propósito de PEIXES QUE ESVARABAN AO UNÍSONO, de Medos Romero, en Caldeirón


José Antonio Abella Albo - Libros de este autor - Bubok\nNeste pequeno libro resúmese a biografía de dezaoito Celeirenses que quixeron colaborar a gusto comigo. Todos eles veciños e/ou amigos meus. E como me dixo o chilindrín residente nos EEUU de américa, Jesse Del Río: grazas por gardar as memorias vivas.\nCeleirense ven a ser o xentilicio de Celeiro, aínda que tamén nos coñecen como chilindrís.\nDin que hai moitos anos, cando Celeiro aínda non tiña peiraos onde atracar os barcos, cando viñan os ingleses fondeaban enfronte á praia e chamabanos en inglés para que lles foran a carrexar desde os barcos á praia e desde a praia aos barcos, mariñeiros e vituallas:\nCo tempo, a palabra children foise escangallando e convertindo en chilindrís.\nCeleiro ven a ser unha parroquia de Viveiro, e un dos máis importantes portos pesqueiros do Cantábrico. Conta tamén con un núcleo de poboación a carón do núcleo de Viveiro, co que está prácticamente unido despois do crecemento urbanístico dos últimos anos.\n18 minibiografías chilindrinas\nNeste pequeno libro resúmese a biografía de dezaoito Celeirenses que quixeron colaborar a gusto comigo. Todos eles veciños e/ou amigos [...] Ver libro


Biblio Ollos Grandes: Fallo do premio "Lecturas Compartidas. Libros que deixan pegada"\nFallo do premio "Lecturas Compartidas. Libros que deixan pegada"\nLidas todas as "pegadas" que concorreron até o pasado día 18 de maio ao II Concurso Lecturas Compartidas. Libros que deixan pegada, o equipo da biblioteca resolveu dividir o valor dos premios, dada a calidade das participacións. Deste modo, recibirán un cheque de 35 euros para gastar nunha libraría as seguintes persoas:\n* Premio ás pegadas máis emotivas:\nCarla Rodríguez Piñeiro. 1º ESO B\nVanesa Fernández Eiras. 2º BAC F\n* Premio ás pegadas máis orixinais:\nAurora Castañón García-Boente. 1º ESO C\nNadia Manteiga Raposo. 2º BAC E\n* Prémio ás pegadas con mellor expresión literaria:\nAna Iglesias Pardo. 1º ESO C\nSamuel Darriba Real 2º BAC F\nOs 15 euros restantes serán investidos na compra de presentes simbólicos para participantes que destacaron pola calidade ou pola cantidade de "pegadas" e que, no entanto, non conseguiron premio.\nA entrega de premios realizarase o próximo venres, día 29 de maio, às 11.15 na biblioteca.\nNos paineis situados ao lado da porta da bilioteca, están expostas todas as "pegadas" que non participaron por medio deste blogue; as demais poden lerse nos comentarios do post da convocatoria.\nDesde a biblioteca agradecemos moitísimo que teñades participado no concurso, partillando as vosas lecturas de modo tan formoso. Grazas especiais ao alumnado de 1º e 2º de ESO e de Português II por concorreren maioritariamente.\nQue a lectura continúe sempre alimentando a vosa vida.\nBy Maria - maio 25, 2009\nEtiquetas: Actividades, Alumnado, Lecturas partilladas, Premios