XXII Xornada Cultural e festa do Muiño de Fausto\n(ultima actualizaciï¿½n: 29 / 4 / 11 )\n"... hoxe case todos os muíños están parados. E alí, xunto aos ríos e regueiros que coas súas augas lles deron a forza para moer, pouco a pouco van sendo engulidos polas silvas, sabugos e ameneiros, perdéndose así o que fora o símbolo da fartura e da nosa incomparable muiñeira..." (Luis Chapela Bermúdez)\nCo gallo de salvar, en palabras de Xoán Carlos Chillón "un exemplo de arquitectura popular moi representativa da parroquia", "e a recuperación do patrimonio histórico-cultural, e a dignificación dos valores do seu medio", a comezos do ano 1989 deu principiado o proceso de restauración do Muiño de Fausto.\nA asociación de nais e pais de alumnos do Colexio de Castrillón, do que X.C. Chillón era profesor, e a Xunta de Montes de Coiro, escolleron este muiño, erixido no 1890 e que lle debe o nome ao do seu primeiro dono, para ser obxecto dunha restauración, grazas ao estado de conservación que presentaba e a boa disposición dos seus propietarios. Unha vez rematada a obra, coa finalidade de manter viva a obra, decidiron constituir a celebración anual dunha romería na contorna deste, organizada pola asociación cultural Cacarexo.\nA primeira edición da Festa do Muiño, celebrada entre o 1 e o 4 de maio do 1990, contou con pasa rúas, charlas etnolóxicas, a proxección das curtas de Chano Piñeiro "Esperanza" e "Mamasunción" e a actuación do trobador redondelán Suso Vaamonde.\nO muiño de Fausto está situado entre os barrios da Rosada e da Devesa, xunto ó río Bouzós, moi perto da fonte das Ameneiras.\nPrograma das XXII Xonadas Culturais, ademáis dos tradicionais elementos da festa, como son a xerra de barro, o pan de millo, as empanadas de millo, os ovos con migas, chourizos e outros productos elaborados na parroquia:\n20:30 - Presentación no centro cultural de Coiro do "Plano-guia das árbores do entorno do Muiño de Fausto".\n11:30 - Festa infantil no Colexio de Castrillón, organizada pola banda de gaitas Tromentelo.\n18:30 - Festival de baile tradicional no Muiño de Fausto, coa participación das agrupacións: Antoxo (Bueu), Xente Xoven (Cangas), Lembranzas da Ría (Cangas), As Tarambainas (Vigo) e Meiramar (Meira).\n22:30 - Noite folc no eirado do Muiño de Fausto, coas actuacións de: Sons do Muiño, Os Chotos e Fiandola. Estes últimos han presentar o seu novo disco "Mimá".\n12:30 - Actuación no Muiño de Fausto da banda de gaitas Tromentelo.\n13:00 - Pregón a cargo do investigador Luis Chapela Bermúdez.\n15:00 - Romería popular.\n18:30 - Actuación do grupo de animación infantil Tropa de Trapo coa súa obra "A viaxe das palabras", e actuación da agrupación de música tradicional Abaladoiro.\n20:15 - Sorteo dun xamón e peche.\n- Muiño de Fausto -\n- Tarambainas- Meiramar -


Coñecendo as aspiracións dos Arquitectos de España - Blog de Celso Delgado\nHome Actividade Parlamentaria Economía Coñecendo as aspiracións dos Arquitectos de España\nCoñecendo as aspiracións dos Arquitectos de España\nUnha faceta pouco coñecida da actividade parlamentaria é o contacto frecuente con persoas, colectivos, asociacións. rrganizacións, etc. co obxectivo de coñecer os seus problemas e aspiracións e así poder acertar na actividade lexislativa e de impulso e control que nos compete.\nNese marcio, hoxe recibimos tres dos deputados do GPP que estamos na Comisión de Fomento a visita do presidente do Consello Superior de Colexios de Arquitectos de España (CSCAE) D. Jordi Ludevid i Anglada que veu acompañado do Decano do Colexio de Murcia, Rafael Pardo.\nCreado por Decreto do 13 de xuño de 1931, o Consello Superior dos Colexios de Arquitectos de España é o organismo que reúne a todos os Colexios para a consecución dos fins de interese común xeneral. Así mesmo, é o órgano de representación dos Colexios e da profesión ante as corporacións públicas e privadas, e ante os organismos internacionais, e última instancia de recurso en vía corporativa (aplicación da Deontoloxía profesional).\nNesta reunión abordamos diferentes cuestións, entre outras as emendas ao proxecto de Lei de Contratos do Sector Público que o CSCAE presentou ante os Grupos Parlamentario, e as súas formulacións sobre un futuro proxecto de Lei de Arquitectura e habitabilidade.\nSen dubida foi unha interesante reunión na que coñecemos de primeira man, mensaxes importantes deste sector. É un feito que o prestixio da formación académica do arquitecto español xunto coa súa versatilidade e capacidade creativa fan que os nosos arquitectos sexan extraordinariamente competitivos nos mercados internacionais.\nCoñecendo as aspiracións dos Arquitectos de España Reviewed by Celso Delgado on miércoles, febrero 22, 2017 Rating: 5


Tinturerías | Instituto Galego do Consumo e da Competencia\nInicio CONSUMIDORES Artigos Tinturerías\nReal Decreto 1453/1987, do 27 de novembro, polo que se aproba o Regulamento dos servizos de limpeza, conservación e tinguido de produtos téxtiles, coiros, peles e sintéticos.\nTinturarías e lavanderías. Recomendacións\nAo entregar unha prenda para limpeza comprobe polo miúdo o estado e valoración da prenda, os danos previos e que non leve nada nos petos.\nEsixe sempre a copia do resgardo e que se inclúan nel cantas observacións consideres oportunas.\nComproba que o prezo que che cobran correspóndese co que figuraba no resgardo.\nResponsabilidades e reclamacións\nA regra xeral é que os establecementos de tinturaría e lavandería responden dos danos e prexuízos que poidan causar na prestación dos seus servizos, agás que poidan eximirse de responsabilidade cando falamos dos resgardos.\nA recollida das prendas\nLembra que ao recoller as prendas deberás presentar o RESGARDO e que cho terán que devolver novamente incluíndo a referencia a que o servizo foi pagado, xa que o precisarás se tes que presentar unha reclamación. Se o extraviaches terás que acreditar a túa identidade ante o establecemento e deberás asinarlles a súa copia do resgardo.\n¿Que precaucións debes tomar?\nCando deixes unha prenda ou prendas DEBERÁN ENTREGARCHE UN RESGARDO (terá dúas copias, unha para cada parte) que poderá recoller cantas observacións consideren empresa e cliente sobre a cor, tratamento, coidados e sobre o estado da prenda, máxime cando durante o proceso de limpeza puidera sufrir danos. Nestes casos debes prestar atención por si a empresa non asumira responsabilidades.\n¿Que servizos se inclúen?\nSexa nos propios establecementos ou sexa no teu domicilio, os servizos máis frecuentes que pode prestar unha tinturaría son os de limpeza ou tinguido de produtos téxtiles, de coiro, pel ou sintéticos. Tamén podemos contratar nestes establecementos a conservación das nosas prendas durante un tempo determinado para evitar o seu deterioro.


Hércules (filme de 1997) - Wikipedia, a enciclopedia libre\nHércules (filme de 1997)\n$252 700 000\nHércules é un filme de animación dirixido por Ron Clements e John Musker, que foi estreado en 1997. É o filme animado número trinta e cinco da serie de clásicos de Walt Disney Animated Classics.\nHércules, o fillo de Hera e o deus Zeus, é roubado do Olimpo polos secuaces de Hares sendo un bebé, xa que tiñan a misión de desprotexelo da súa inmortalidade. Hércules medrará no mundo dos mortais ata que lle chegue a hora de regresar ó Olimpo.\nJosh Keaton como Hércules de novo\nDanny DeVito como Philoctetes/Phil\nFrank Welker como Pegaso\nBobcat Goldthwait como Pena\nMatt Frewer como Pánico\nJim Cummings como Nessus\nHal Holbrook como Amfitrión\nAmanda Plummer como Clotho\nCarole Shelley como Lachesis\nPaddi Edwards como Atropos\nKeith David como Apolo\nVanéese Y. Thomas como Clío\nCheryl Freeman como Melpomene\nLaChanze como Terpsichore\nRoz Ryan como Thalia\nCharlton Heston como O Narrador\n1997: Nomeada ó Oscar: Mellor canción orixinal.\n1997: Nomeada ó Globo de Ouro: Mellor canción orixinal.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hércules_(filme_de_1997)&oldid=5616521"\nA última edición desta páxina foi o 7 de novembro de 2020 ás 15:09.


Europa Press 17 marzo 2018 00:51 h.\narte abanca afundacion cidade-da-cultura\nJuan Carlos Escotet e Alberto Núñez Feijóo, na inauguración da exposición. PEPE FERRÍN (AGN)\n'Galicia universal. Arte galega nas coleccións Abanca e Afundación' estará na Cidade da Cultura ata o próximo 14 de outubro\nO rexional e o universal "ténsanse e enriquecen mutuamente" na exposición Galicia universal. Arte galega nas coleccións Abanca e Afundación, que reúne un total de 192 obras de 119 autores e que foi inaugurada este venres na Cidade da Cultura.\nNo acto de inauguración, ante artistas e autoridades, o titular da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, erixiu á mostra en "unha das máis grandes de toda a historia" de Galicia, mentres que o presidente de Abanca, Juan Carlos Escotet, viu nela "un fito na historia recente das artes visuais" da comunidade.\nA directora de Acción Cultural do Gaiás, María Pereira, definiu 'Galicia universal' como "un diálogo" ou "unha viaxe" desde mediados do século XIX ata a actualidade.\nTrátase dunha selección articulada en sete seccións da inxente colección de Abanca e Afundación, herdeiras das extintas caixas de aforro galegas, Caixa Galicia e Caixanova. Respecto diso, Pereira destacou a "importante construción da historia da arte de Galicia" que supuxo "o investimento" en todas estas obras.\nAta o próximo 14 de outubro e desde este venres, na primeira planta do Museo Centro Gaiás poderanse gozar os cadros e creacións de numerosos artistas de renome, entre eles Urbano Lugrís, Laxeiro, Castelao, Carlos Maside, Manuel Colmeiro, Isaac Díaz Pardo, Luis Seoane e Picasso, entre outros.\nRecibe ao visitante o mapa de Galicia de Lugrís, feito para un concesionario de coches da Coruña. Tamén hai un mural que Laxeiro fixo para o Café Moderno de Pontevedra e outros dous de Castelao, encargo do novo café de Vigo.\nOs máis interesados poderán guiarse a través da app de Abanca para a súa colección de arte, que escanea as obras para achegar unha ampla información sobre elas.\nA mostra avanza con retratos de mulleres como "imaxe do país", na que os autores do movemento renovador empregan en ocasións unha iconografía cristina e outras veces, a popular.\nPrecisamente unha Escena popular galega é a que presenta o debuxo ao natural de Picasso, ao que Feijóo se referiu no seu discurso para lembrar a súa época en Galicia.\nO rexional e o universal "ténsanse" nunha das exposicións de arte...\nAldaolado reivindicará as "teatreiras valentes" na gala dos Premios María Casares\nArtista en fuga


¿Poden explicarme a necesidade do rexistro de buscadores?\nHai tres motores de busca máis usados onde tes que enviar o teu sitio - Google, Bing e Yahoo. Se o teu sitio web aparece na primeira páxina de SERP de todos estes buscadores, é un bo sinal para ti que mostra que o teu sitio está ben optimizado e enviado.Non obstante, se non aparece preto do TOP, significa que os seus clientes potenciais non poden atopar a súa fonte web e perderán as súas oportunidades para impulsar os seus ingresos e mellorar o seu recoñecemento de marca. Para mellorar esta situación, necesitas facer un rediseño dun sitio web, realizar unha campaña promocional gañadora e volver enviar a túa fonte web a buscadores.\nPor que debo enviar o meu sitio aos buscadores?\nImaxina o escenario que xa optimizou o seu sitio e ata fixo un redeseño do sitio, pero a súa clasificación aínda está baixa - referenzen einholen checklist. Cal é o motivo? Vou dicirte por secreto por que ten resultados tan pobres. Os motores de busca non poden simplemente avaliar os seus esforzos de SEO xa que non envían o seu sitio aos seus sistemas. Ao enviar o seu sitio aos motores de busca, obtén a lista nelas e pode atraer tráfico de busca de calidade. Ademais, recibe a oportunidade de mostrar aos motores de busca todas as actualizacións e os cambios do seu sitio axiña que como os aplique. Os propietarios de sitios web beneficianse de enviar as súas fontes web aos motores de busca xa que poden mellorar a súa clasificación e aumentar a taxa de conversión.\nComo realizar un rexistro nos buscadores?\nÉ moi sinxelo enviar o teu sitio a Google. Debe pagar calquera taxa ou cubrir formularios de inscrición prolongados. Para enviar o teu sitio a Google, necesitas configurar o teu sitio na Consola de busca de Google. Despois diso, debes ir á páxina web de Google para enviar unha URL. Para completar esta tarefa, necesitas inserir o URL do teu sitio nunha caixa de busca, confirmar que es unha persoa poñendo unha verificación "Non son un robot" e fai clic en "Engadir URL. Ademais, é aconsellable enviar o seu mapa do sitio web a través da Consola de busca de Google.\nPode enviar o seu sitio a Bing do mesmo xeito que o presente en Google. Para rexistrar o seu sitio con este sistema, debe ir á ferramenta de administrador web de Bing e rexistrarse alí como o usuario. Axiña que obteña un login, necesitará inserir o URL da súa páxina de inicio e premer no botón "Enviar". Despois de enviar o procedemento, tes que verificar a túa propiedade do dominio. Para completar un proceso de verificación, cómpre engadir unha parte do código HTML ao cabeceira do seu sitio.\nDesde hai pouco, Microsoft posuía os motores de procura Bing e Yahoo. Isto significa que cando envíe o seu sitio a Bing, tamén aparecerá nos resultados de busca de Yahoo. No pasado, o procedemento de presentación de Yahoo foi pagado. Non obstante, hoxe en día este directorio xa non está dispoñible.


Vieiros: Galiza Hoxe - A Fonsagrada non esquece\nHomenaxe aos mortos do Acebo\nA Asociación Pola Recuperación da Memoria Histórica organiza, xunto ás veciñanza da vila, un evento en que participarán familiares de sete dos milicianos asasinados.\nRedacción - 17:45 26/10/2007\nTags: A Fonsagrada ARMH José Moreno Torres memoria histórica O Acebo\nSetenta anos despois de que un grupo de dezaseis anarquistas do Batallón Galicia, comandados por José Moreno Torres, caesen a mans dos falanxistas e fosen soterrados, esta fin de semana do 27 e o domingo 28 de outubro, o lugar do Acebo, onde se atopa a foxa en que apareceron os corpos, acolle unha serie de actos para que a súa memoria non se perda no esquezo.\nOs familiares, fillos e netos, de Manuel Bugallo Lois, Luís Rafael Villar Sánchez, Maximino Martínez Fernández, Odilo Masid Masid, Manuel Ramos, Jaime Machicado Llorente e do propio José Moreno Torres, achegaranse á Fonsagrada para participaren na homenaxe que lles rende o pobo que sempre os levou na memoria, dende México, Asturias, Cataluña e diversos puntos da xeografía galega.\nO sábado día 27 pola mañá os familiares e veciños trasladaranse ao Acebo para realizaren unha ofrenda floral ao pé das foxas onde a ARMH recuperou once cadáveres. Posteriormente farán o propio no cemiterio da vila onde, segundo sinalan as investigacións da asociación, se atopan soterrados dous máis dos combatentes.\nA partir das seis da tarde, o Salón de Actos acollerá unha homenaxe en que participarán os familiares de sete dos milicianos do batallón. No acto recolleranse os testemuños dos veciños e veciñas da comarca, e os investigadores e documentalistas da foxa, Luis Miguel Cuervo, Eliseo Fernández, Santiago Macías e Óscar López, compartirán impresións nunha mesa redonda.\nO domingo a actividade trasladarase ao Museo Comarcal da vila, onde se inaugurará a exposición "Acebo 1937 -Acebo 2007".\nSetenta anos despois do asasinato\nAs investigacións realizadas pola ARMH apuntan á madrugada do 29 ao 30 de outubro de 1937 como a noite en que o comandante coruñés José Moreno Torres e os seus compañeiros do Batallón Galicia caeron a mans dos falanxistas, no seu regreso da fronte de Asturias. O grupo faría noite no porto do Acebo, límite entre A Fonsagrada e Grandas de Salime (Galiza e Asturias), cando, logo de seren delatados, un grupo de falanxistas da zona rematou coa vida dos dezaseis milicianos anarquistas.\nEn agosto de 2007, logo de anos de investigacións, un grupo de arqueólogos dirixido por Javier Ortiíz deu conta de dúas das foxas onde ficaron soterrados. A exhumación da ARMH rescatou once cadáveres, oito dunha foxa e tres doutra, e comprobou tamén, mediante documentos e testemuños, que dous máis dos milicianos se atopan sepultados no cemiterio da Fonsagrada.\nNon se sabe con certeza se algún dos corpos é o do Comandante José Moreno Torres. Porén, sospéitase de que este podería estar xunto con outro dos compañeiros nunha terceira foxa que a ARMH segue a procurar. Mais a veciñanza da Fonsagrada levárono sempre na memoria: as súas lembranzas, gardadas en gran parte nun romance que se canta dende aquela, e a súa voluntaria colaboración, resultaron imprescindíbeis tanto no proceso de investigación coma nas exhumacións realizadas pola asociación.\nCartel da Homenaxe no Acebo


Corme esgotou cos 1.000 quilos de percebes do Roncudo - Ponteceso - Que pasa na costa\nCorme esgotou cos 1.000 quilos de percebes do Roncudo\nPonteceso Cultura Festas\nCase que 1.000 quilos de percebes. Ou o que é o mesmo: unhas 3.600 raciones de percebes con cachelos. E non quedou ningún pois se agotaron todas as existencias. Esas son as cifras máis salientables da XIX Festa do Percebe do Roncudo, probablemente a festa gastronómica de máis tirón da Costa da Morte. I é que a denominación de orixe do percebe do Roncudo ten un nome difícil de conseguir. E ano tras ano, a Festa de exaltación deste marisco non o desmerece.\nMoita espectación ao longo do día, coas carpas cheas e as racións rulando polas mesas adiante. E cheo total na Praza da Ribeira, onde se leu o pregón e onde se celebrou a divertida sesión vermú. Foi, segundo sinalan dende a organización, o ano no que máis xente se achegou a Corme.\nE a festa ten a súa relevancia nacional. Así o ratifica a presencia do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, asistiu á Festa do Percebe de Corme, acompañado pola plana maior do PP provincial e galego.\nFoi Óscar Rey Calo o encargadao de facer entrega dos galardóns polos éxitos deportivos acadados no 2011 ao Corme de xuvenís , a Fran Bugallo (campión de 100 lisos galego na especialidade de cadete) e tamén a propio Martín Varela.\nMartín Varela, o Pregoeiro\nQuen mellor que o cormelán máis internacional (que ademais viña de colleitar unha nova vitoria en Madrid) para dar o pregón. Toda a vila o agardaba, e non cabía un alfaiate na praza. E non defraudou. Fixo un pregón emotivo repasando a importancia do percebe presente en todo o mundo, naqueles lugares onde el compite. Tamén falou da súa infancia, el foi colaborador das primeiras edicións da festa do percebe.\nA súa naturalidade e amor a Corme quedou patente, así como o cariño que as xentes da zona lle teñen a este campión. I é que o pobo volcouse vendendo rifas para conseguir fondos para que o tenista poida competir en torneos internacionais, acadando puntos que o acheguen á Paraolimpiada de Londres 2012.\nAquí deixamos o pregón, sen dúbida o máis escoitado e agardado de todos os que houbo ata o día de hoxe, que nos achega alguén que o coñece ben, Lorena Collazo.\nMúsica e monkies\nTremenda a sesión vermú que viviu a praza da Ribeira de Corme. I é que non se trata dunha sesión tradicional. Por Corme van á última e foron, un ano máis, os Three Monkies Again, de Eventos On, puxeron música para que ninguén parase de bailar e así poder baixar os quilos de percebe que foron alá...\nE iso si, foi en auténtico "El Parga" o que puxo a nota máis singular e divertida co seu espectáculo musical e de performance.\nCómpre destacar Destacamos a boa organización que posibilitou aparcamento para todo o mundo ampliando zonas de aparcamento na nova urbanización do Osmo, preto do Hotel. Ademais, o Concello cumpriu e mantivo todo en orde e deixou todo limpo ao seguinte día nun novo despertar. Dende alí apuntan que "xa é a conta atrás para unha nova edición o ano vindeiro".\nFacebook da Festa do Percebe do Roncudo.\nThree Monkies pinchadiscos que non deixan que pare a festa .\nNovas da Festa do Percebe\nO monitorado presenta a Escola de Verán 2011 da Fundación Eduardo Pondal\nDesmontando o parque eólico de Corme en pleno estado de alarma\nRecunchos da Costa: Cabo Roncudo\nA veciñanza organízase para presentar alegacións ao Proxecto Eólico das Salgueiras


O achado de tres cadáveres en 48 horas conmociona ao rural vigués\nAs parroquias limítrofes de Sárdoma e Beade rexistraron entre o luns e o martes un crime, un atropelo mortal e un cadáver flotando nun río nun radio de 3,5 quilómetros\nTres mortes por sucesos acontecidos entre a tarde do luns e o mércores conmocionaron aos habitantes das parroquias do rural de Vigo. Dous barrios limítrofes, Sárdoma e Beade, foron escenario do achado de tres cadáveres en apenas 48 horas. Todos os decesos ocorreron nun radio de 3,5 quilómetros, a distancia que separa ao regacho Eifonso, no Pontillón, do Barxas, en Camiño Barallas.\nEn primeiro lugar, a Policía Nacional investiga o crime dun veciño de 81 anos, morto a golpes e enterrado nun escampado baixo bolsas de plástico a só 600 metros da súa casa. O corpo foi descuberto o luns pola tarde, tres días despois de que a familia denunciase a súa desaparición o sábado. O xoves pola tarde os axentes custodiaban a entrada da casa da vítima, mentres que en comisaría, tras unha rolda de entrevistas informativas, centráronse durante toda a xornada en tomar declaracións formais a persoas da contorna do falecido.\nDetido o fillo menor do home de 81 anos asasinado en Sárdoma\nAdemais, os axentes buscan a causa da morte dun home de 60 anos flotando no regacho Barxas, na parroquia limítrofe de Beade. Inicialmente, a policía descartou o ahogamiento e o suicidio, polo que se descoñece a causa do falecemento. Non tiña signos visibles de violencia pero si pequenos golpes e erosións externas, crese que froito da caída ao regato, de escaso caudal.\nO corpo foi achado o mércores pola tarde aínda que a súa desaparición se denunciou o día 8. É un veciño que adoitaba andar pola parroquia de Lavadores e Cabral, por Ramón Neto. Talvez se trate dun óbito natural, xa que o home estaba a tratamento psiquiátrico e deixara de tomar a medicación antes de desaparecer. A comisaría non descarta nada ata que reciba as probas da autopsia. Descartouse o ahogamiento porque a auga lle daba polo nocello debido ao escaso caudal deste regacho.\nFinalmente, a Policía Local investiga un atropelo mortal nunha estrada de Sárdoma dunha veciña de 81 anos, a cal morreu o martes no hospital. O accidente foi o luns 7 á primeira hora da mañá nun paso de peóns no número 1 da estrada de Bembrive. O condutor dun todo terreo foi localizado e deu negativo en alcol.\nAs mortes dos dous homes han sobrecargado á comisaría de Vigo porque agora os investigadores teñen que seguir coas pescudas sobre o crime de Sárdoma e, ademais, aclarar as causas da morte do falecemento no río. En canto ao atropelo mortal, segue o seu curso á espera de enviar o atestado á vía xudicial.\nInvestigación do crime de Sárdoma.\nA comisaría de Vigo citou a declarar formalmente ao longo da xornada de hoxe formalmente a testemuñas crave na investigación do crime de Sárdoma. As persoas chamadas a comparecer nas dependencias policiais teñen especial relevancia para o caso. Nuns casos, porque son testemuñas crave que poden achegar datos á investigación e os axentes queren concretar os detalles para redactar o atestado.\nNoutros casos, trátase de persoas que incorreron en contraccións respecto dos datos fiables que posúe xa a Policía. Corría présa saber a data exacta da morte do veciño de 81 anos ou comprobar si tiña unha fortuna e os seus movementos bancarios. Parte dos citados xa contestaran nunhas entrevistas previas. Os axentes queren aclarar as dúbidas ou sospeitan que poidan ter algunha implicación. As persoas citadas hoxe proceden, na súa maioría, da contorna do falecido.\nA Policía tivo que reconsiderar as súas hipóteses iniciais en canto ao escenario do crime. Parecía que a casa era o lugar máis probable onde ocorreu o homicidio ou asasinato pero agora os investigadores xa non ven tan claro que o criminal ou criminais matáseno dentro da casa.\nDoutra banda, a investigación acumula decenas de probas e mostras recollidas no cadáver e as distintas escenas do contexto do crime que deben ser remitidas aos laboratorios de Madrid e A Coruña para analizalas. Un dos maiores obstáculos é concretar a data exacta na que morreu a vítima xa que o seu corpo foi conservado polo frío desta última semana. Pola noite en Vigo só facía catro graos de temperatura de madrugada e iso freou o proceso normal de degradación biolóxica. A autopsia foi máis prolongada do habitual porque os forenses necesitaron facer probas complementarias para incluír as súas conclusións no informe.\n«Non hai que vivir con medo»\nNo barrio de Sárdoma, algúns veciños están preocupados polo crime do seu fregués de 81 anos e outros queren seguir adiante. Estes días xa non se ve o movemento policial do luns pero seguen de preto os comentarios no barrio. Nun mesón próximo ao lugar do crime, unha hostaleira admite que «os veciños están nerviosos pero non hai que vivir con medo, hai que esperar ao traballo da policía». A encargada coñecía ao asasinado: «El non llo merecía pero temos que vivir e expornos a seguir adiante». Opina que é mellor gardar silencio mentres a policía vai xuntando as pezas.\nNoutro establecemento de servizos, un encargado di que no barrio se segue comentando o crime. Na súa opinión, o que ocorreu parece claro: «Disque o andaba con moitos cartos encima e unha cousa leva a outra». Cre que o criminal ou criminais viron unha oportunidade para roubar.\nNoutra taberna do barrio, o rexente admite que «a xente maior está preocupada, contan que hai medo, sobre todo a xente viúva ou que vive soa». Na parroquia algúns veciños lamentan a falta de información: «Está todo tapado, a policía leva días preguntando aos veciños para buscar pistas pero non nos din nada e ninguén sabe quen puido ser o culpable, si é de aquí ou de fóra».\nO mesmo hostaleiro asegura que dous clientes seus viron á vítima pasear polo barrio algo lonxe da súa casa na mañá do día 2, o que excluiría a súa desaparición o 26 de decembro. Sospeitan que, tras quedar viúvo en novembro, estaba deprimido porque Tráfico lle quitou o carné de conducir por uns mareos que sufrira e que o facían non apto para manexar o volante.\nO feito de que leva fajos de billetes, como aseguraron varios familiares, tamén causou estrañeza na parroquia. «Na miña vida vinlle facer alarde de diñeiro, o viña tomar un vinito e pagaba con moedas, era moi tranquilo, moi normal, un home afable e non se metía en leas, non andaba fardando de diñeiro». Adoitaba pasear polo Alcampo ou visitar á súa irmá.\nPolicía Nacional Vigo cidade Sucesos


AQUAM LATAM: AS CORES DO MONTE\nAS CORES DO MONTE\nLevo once meses de traballo neste blog, que ao dicir dalgúns que si se expresan (unha enorme maioría dos lectores permanecen calados), xa se converteu nun referente para Agolada, para quen queira coñecer o epicentro galego aqualatense e para quen desexe enxergar nos recantos máis apartados deste concello.\nPor que escribir un blog na Rede? Eu xa empezara a enviar comunicados e pequenas referencias a unha comunidade virtual que pasa do cento de agoladenses e cando coñecín este medio pareceume máis axeitado para os meus obxectivos. O principal obxectivo era e é divulgar e dar a coñecer Agolada para os propios aqualatenses e por extensión para os demais. E iso veu motivado porque nos últimos anos dediqueime a andar os recantos máis apartados do concello e a estudalo e decateime de que igual que eu non o coñecía ben, podería haber moita xente que non o coñecese. E resultou ser certo.\nDesa andaina naceu un arquivo que supera as 23.000 fotos, que pretende ser un catálogo onde se inventaríen os bens patrimoniais deste territorio.\nDespois dun tempo falando de temas múltiples e diversos hai veces en que chego a pensar se algún día ha de secar a fonte de onde agroman estas ideas. Penso no pequeno que é Agolada (grande talvez?) e en que chegará o momento de dicir "aquí cheguei, aquí parei". Nese caso que ninguén interprete mal. Dicía o poeta:\nhabrá poesía". (Bécquer)\nEu creo que sempre haberá Agolada, fale eu dela ou non. E quedaranos Angel Utrera no seu "aopédofarelo" ou outros blogueiros que nacerán polo camiño.\nMentres eu teña tempo e corda seguirei a darvos materia coma a que traio na foto: esa policromía que a primavera do 2005 plasmou no sotobosque, con pinceladas vivas de queiroas sobre o manto verde.\nA natureza ofrécenos sempre agasallos impagables. Quédanos achegarnos a ela e dedicarlle a nosa mirada namorada.\nA foto foi sacada nunha encosta da parroquia de Vilariño, que mira cara a antiga ponte medieval sobre o Arnego.\nPublicado por busto.agolada ás 18:44\nChousa da Alcandra 20:08:00 CET do 3 de decembro de 2007\nHome, pois ainda que Bécquer case sempre ten razón, cómpre dicir que resulta un pracer leerte, incluso para os silentes (seguro).\nE retomando a poesía hai que lembrar a Machado cando dicía aquelo de:\nCaminante no hai camino...\nEspero seguir andando contigo, polo menos, outros 11 meses.\nAnónimo 00:08:00 CET do 4 de decembro de 2007\nPois eu íate botar de menos cada noite que me achego a esta fiestra...\npaideleo 00:14:00 CET do 4 de decembro de 2007\nGústame o teu blogo porque falas de arte, de costumes e de paisaxes con amor e respecto.\nSei que seguirás escribindo para a miña alegría.\nZeltia 00:36:00 CET do 4 de decembro de 2007\nQueiroas, queirugas, carquexas... que moitos nomes recibe esa planta silvestre que tamén en castelán ten un nome cheo de sonoridade: brezo\nPareceme a mín que cando se ama algo ou a alguén nunca se lle seca a un a fonte das palabras.\nOes, Busto, eu son amante das fontes. xa sei que son unha descarada, pero ¿por qué non buscas un anaquiño de tempo e posme unha fonte da golada?\nbusto.agolada 00:42:00 CET do 4 de decembro de 2007\nTerás a túa fonte, Zeltia. Dáme uns días. De manancial abundante, límpido e fresco.\nSeguiremos aquí Paideleo coa consciencia de que toda obra humana é finita e ten prazo de caducidade.\nAnónimo, de momento nin eu lle vexo a fin, pero matino que algúndía terá que rematar.\nChousa,de momento outros once meses e algo máis. Agora que hai pouco que sabemos que só o Farelo nos separa e nos une, hai que lle dar sentido.\nSaúdos a todos vós que tamén sodes fontes onde eu bebo con ledicia.\nDorvisou 02:11:00 CET do 4 de decembro de 2007\nDespois duns días sen internet, que tamén hai vida, volvo con agradecemento a un dos blogs que me fixo sentir o orgulo do Deza. Descoñecía A GOLADA, e sabes ti que neste pasado verán estiven pola vila dúas veces. Unha delas para comelo polbo na feira, cousa que ten perdón, e a outra para namorme dos pendellos.\n¡Longa vida a AQUAM LATAM!\nDorvisou 02:13:00 CET do 4 de decembro de 2007\nAh, e fermosísima foto, faltaría máis...\nVanessa de Santiso 10:44:00 CET do 4 de decembro de 2007\nPenso eu que a riqueza dun sitio está composta polo manterial e o inmaterial. O material tráenolo ti cada día cos teus relatos e as túas fotos. O inmaterial es ti mesmo, co xeito que tes de achegáronolo. Un pracer, Busto.\nMoita forza e moita poesía.\nO Raposo 16:33:00 CET do 4 de decembro de 2007\nFermosa esta policromía outoñal, e a seguir, que precisamos desas verbas e desas fotos.\nSuso Lista 17:52:00 CET do 4 de decembro de 2007\nPois eu nunca puxen os meus pes alí, pero creo que cando vaia, nada me será extraño.\nFada Branca 18:21:00 CET do 4 de decembro de 2007\nFas unha gran labor e como non creo que xa che dixen que me encanta o teu blogue. Sempre haberá algo que dicir non te procupes, unha flor, un recuncho, unha anecdot, un recordo agochado...\nA ZANFONISTA 19:33:00 CET do 4 de decembro de 2007\nEu non creo que Agolada sexa tan pequena, seguro que hai recunchos sen explorar. Moitos saúdos.\nmueja 09:40:00 CET do 5 de decembro de 2007\nAnimo, queda moito traballo. Once meses non é nada. Date un respiro, tomao con calma, reinventa o blog pero non pares.\naopedofarelo 22:42:00 CET do 5 de decembro de 2007\nAmigo Manolo, eu xa din fai tempo nun dos meus artigos de esceas cotians, no "Faro", a miña opinion, sobre o de "Non temos tempo", a verdade é que o temos,e as mais das veces o malgastamos, ata para morrer.... En canto a seca das ideas, non ai tal, sen dùbida botando unha ollada cos ollos abertos dun neno, é ti deso sabes dabondo, seguiremos a ser capaces de sorprendernos e maravillarnos. Iso é vivir, é transmitir sentimentos é saber gozar da vida.\nE ti desbordas pola banda de babor e mais ainda pola de estribor a raudales....Unha aperta de buxo, como din sempre o noso "Pintor"


Bulebule pola biblio: octubre 2012\nColaboradoras e colaboradores curso 2012/13\nPublicado por Bulebule en 0:27 No hay comentarios:\n25-N Día contra a violencia de xénero\nPublicado por Bulebule en 23:53 No hay comentarios:\nMOCHILAS VIAXEIRAS EN INFANTIL\nEste curso comezaron tamén a súa viaxe as mochilas viaxeiras dos lectores e lectoras de 5º e 6º de Educación Infantil.\nPublicado por Bulebule en 23:49 No hay comentarios:\nEtiquetas: Actividades curso 2012/2013, mochilas viaxeiras\nMÁIS LIBROS PARA A BIBLIOTECA\nPublicado por Bulebule en 23:36 No hay comentarios:\nCon este lema, Biblioteca escolar, acelerador de innovación, preséntase o cartel que neste curso 2012/2013 editou a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, co gallo da celebración do mes da biblioteca escolar (outubro) e do Día da Biblioteca (24 de outubro) . Nesta ocasión, a ilustración correspondeu ao creador galego Andrés Meixide, que vén sumarse así aos ilustradores que teñen colaborado con esta consellería no obxectivo de difundir as posibilidades da biblioteca escolar (Manuel Mariño/2008, Miguelanxo Prado/2009, Marina Seoane/2010, Emma Ríos/2011)\nPublicado por Bulebule en 13:40 No hay comentarios:\nBulebule recibiu libros novos. Hainos para infantil e primaria. Estánvos agardando para que os poidades ver, ler e en definitiva, desfrutar con eles.\nPublicado por Bulebule en 13:50 No hay comentarios:\nUn ano máis, as mochilas viaxeiras inician a súa traxectoria polas casas de todas as familias dos nosos alumnos e alumnas para que poidades compartir as lecturas, intercambiar opinións, expresar emocións...\nAgardamos que sexan do voso agrado.\nNon esquezades facer anotacións, debuxos, suxestións... no Diario da Mochila.\nMochilas viaxeiras.... BOA VIAXE!!!!\nMúsica e letra do video:\nCanción das tres cucharas. Luís Pimentel- Musicado por Abe Rábade\nE LUÍS PIMENTEL, S. XX, SOMBRA DO AIRE NA HERBA\nPublicado por Bulebule en 17:13 No hay comentarios:\n50 anos da edición de Love me do de The Beatles\nParece mentira, pero hai xa medio século que os Beatles empezaron a cambiar a música e de aí en diante, incontables a cantidade de grupos que admiten entre as súas influencias a este enorme grupo. A súa evolución cos anos foi increíble para acabar a década dos 60 sentando cátedra con obras mestras totais. Desfrutade de“Love me do”.\nPublicado por Bulebule en 20:51 No hay comentarios:\n5 de outubro: DÍA DO MESTRE\nNo mundo enteiro, a educación de calidade ofrece a esperanza e a promesa de mellorar as condicións de vida.\nQueremos facer a nosa pequena homenaxe a todos e todas os que exercemos a función docente a través deste poema de Gabriel Celaya:\nO 5 de outubro a Internacional da Educación e as súas organizacións afiliadas mobilízanse para que a voz do profesorado sexa oída no mundo enteiro.\nA UNESCO instaurou o 5 de outubro como Día Mundial das e os Docentes en 1994 para conmemorar a firma da RecomendaciónOIT/UNESCO relativa á situación do persoal docente de 1966 (pdf116 kb). O Día Mundial dos Docentes tamén pon de relevo a Recomendación sobre a condición do persoal docente do ensino superior de 1997 .\nSegundo a UNESCO, o Día Mundial dos Docentes representa un signo significativo da concienciación, a comprensión e o aprecio despregados ante a contribución vital dos profesores en prol da educación e do desenvolvemento. A Internacional da Educación cre firmemente que este Día dos Docentes debería internacionalmente ser recoñecido e celebrado en todo o mundo. A IE tamén considera que, nesta data aniversario, os principios das Recomendacións de 1966 e 1997 deberían ser considerados para a súa aplicación en todos os países.\nMáis de 100 países celebran o Día Mundial dos Docentes. Os esforzos da Internacional da Educación e das súas 348 organizacións membro contribuíron a este amplo recoñecemento.\nCada ano a Internacional da Educacion leva a cabo unha campaña de concienciación para destacar as aportacións da profesión docente.\nDedicado a todos os mestres, docentes ou guías comprometidos coa educación dos seus alumnos e alumnas. Aqueles que loitan día a día por unha mellor sociedade.\nPublicado por Bulebule en 12:01 No hay comentarios:


Educación ve "un feito illado" a agresión con arma branca dun menor nun instituto de Oroso\nEducación ve "un feito illado" a agresión con arma branca dun menor nun instituto de Oroso\nRedacción | sábado, 10 de diciembre de 2016, 12:39\nARCHIVADO EN | agresión educacion instituto Oroso menores\nO conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Román Rodríguez, considera "un feito illado" e "moi puntual" no sistema educativo galego a agresión cunha navalla dun menor a outro no Instituto de Oroso (A Coruña).\n"Estes sucesos son moi puntuais no sistema educativo galego. Galicia presenta un nivel de convivencia educativa moi destacable e a inmensa maioría da comunidade educativa, como sabemos por unha macroenquisa que realizamos fai moi pouco tempo, entende que hai un bo clima de convivencia nas aulas", relatou Román Rodríguez aos medios.\nA continuación, apostou por que toda a sociedade "loite conxuntamente" contra sucesos deste tipo para que "non se reproduzan". Con todo, precisou que a mencionada pelexa "sucedeu nunha contorna educativa como podía suceder na rúa".\n"Hoxe estarán arrepentidos", subliñou o conselleiro do ramo, quen animou ás familias, aos centros educativos e a toda a sociedade a "tomar boa nota" do acaecido e así evitar que se volva a repetir.\nLa Voz de Galicia daba conta do suceso este mesmo sábado, informando de que un alumno de secundaria de 14 anos de idade do Instituto de Ensino Secundario de Oroso necesitara onte, venres, asistencia médica tras sufrir un corte no esternón por mor dunha pelexa con outro estudante do mesmo centro e de idade similar, que levaba unha navalla. Segundo o mesmo xornal, a agresión produciuse durante a xornada escolar e a pelexa comezaría nun dos baños do instituto.\nRADIOGRAFÍA DO ACONTECIDO\nActo seguido, explicou que a Consellería que dirixe mandou aos equipos de inspección a avaliar a citada situación para obter información e, deste xeito, realizar unha radiografía do acontecido.\n"Teremos que adoptar medidas desde o punto de vista da integración educativa, da convivencia e dos valores educativos", vaticinou Román Rodríguez, quen, preguntado por se a Consellería poñerá en marcha algún tipo de medida para evitar que se poida levar calquera arma branca a clase, respondeu que non se pode colocar un arco de detección de metais nas portas das aulas.\nA este respecto, argumentou que "cando se toman medidas sempre xorden voces que as cuestionan". Neste sentido, sinalou que desde o seu departamento confeccionouse un protocolo para regular o uso de videocámaras nos centros educativos, deixando aos centros a potestade para que as colocasen ou non, o que deu lugar a "un gran debate".\nAsí, entende que máis que poñer en marcha "medidas concretas", considera que os máis importante nun sistema educativo é a convivencia, así como o traballo dos docentes e a participación das familias.\nAsí mesmo, indicou que se un profesor ve que un alumno leva unha arma branca a clase "ten que facelo constar", pero, con todo, volveu facer fincapé en que este caso é unha "cuestión puntual" que pon a todos "sobre aviso".\nPreguntado por se se tomaron medidas policiais ou penais respecto diso, precisou que estas están fóra do ámbito educativo e, por tanto, "escápanse" da súa decisión. "Ata o momento, os servizos de inspección teñen que avaliar ben o caso, facer informes e, a partir de aí, desenvolveranse as medidas educativas pertinentes", resolveu.


ALTERACIÓNS DAS UÑAS NOS ANCIÁNS – COPOGA BLOG\nAs afeccións dos membros inferiores son unha das principais causas da limitación da actividade dos anciáns. É necesaria unha atención primaria nos problemas do pé para tentar que estas persoas non perdan a mobilidade e se reduza a dor. O que debemos ter en conta é que as perdas funcionais nos distintos órganos e sistemas se producen de maneira moi diferente segundo as características de cada persoa.\nOs podólogos desenvolveron sistemas de avaliación xeriátrica global para mediante unha avaliación multidisciplinar chegar a identificar, describir e explicar os problemas das persoas maiores dependentes, se é posible.\nEntre as modificacións e alteracións que máis inciden nas enfermidades dos pés destacan os problemas biomecánicos-ortopédicos, os trastornos dermatolóxicos e ungulares e os problemas no paciente diabético. Nesta ocasión imos centrar nos cambios e dificultades que se producen nas uñas.\nOs anos pasan e as nosas uñas sofren diferentes cambios que forman parte do proceso de envellecemento.\nOs cambios máis destacados que se producen na uña son:\nAumento do contido de calcio\nDescenso do ferro\nAfectación da epiderme da capa ungular o que produce unha diminución do tecido elástico\nEngrósase a parede dos vasos sanguíneos subungulares\nDiminución no crecemento da uña\nAs alteracións que nos podemos atopar nos pacientes da terceira idade son moi diversas. Facemos mención ás máis coñecidas e frecuentes:\nOnicogrifose. Trátase do aumento esaxerado do grosor das uñas, que terminan curvando en espiral. A lámina ungular vólvese gris opaca con acumulo de restos de po e con tendencia a cravarse na carne. Ten maior incidencia sobre a uña gorda do pé. A onicogrifose asóciase a traumatismos repetidos, problemas biomecánicos, trastornos circulatorios e neuropatías periféricas, entre outras. O crecemento da uña onicogrifótica é lento e en moitas ocasións dificúltalle ao paciente poder cortar el mesmo as uñas e mesmo dificultades e dor para calzarse.\nUñas en vidro de reloxo. Tamén se coñecen como uñas hipocráticas. A alteración consiste no engrosamento do tecido que se atopa por baixo da uña dos dedos dos pés. Apréciase visualmente pola curvatura da uña cara abaixo . Asociadas a cardiopatías e alteracións pulmonares.\nHemorraxias en estela. Aparecen como liñas de sangrado de cor vermella escura por baixo das uñas. Esténdense na dirección en que crece a uña. As hemorraxias son máis frecuentes a nivel distal da uña e vanlle dar esa aparencia “en estela” debido a que parece que o paciente ten estelas cravadas debaixo da súa lámina ungular. Asócianse a microtraumatismos, á artrite reumatoide, á diabetes, alteracións pulmonares etc.\nOnicomicose. Trátase da infección das uñas por fungos. É moi común a infección de varias uñas á vez. Os fungos, denominados dermatofitos adoitan crecer en ambientes húmidos e cálidos. O cadro clínico máis frecuente que nos podemos atopar é a onicomicose subungular distal e lateral que tras anos de evolución deriva nunha onicomicose distrófica total\nCoiloniquia. As uñas son anormalmente delgadas e van perdendo a súa convexidade e poden chegar a ser planas ou cóncavas. Por iso se coñecen así mesmo como uñas culler. A coiloniquia pode estar orixinada por alteracións de metabolismo de ferro, alteracións de tiroide ou enfermidades coronarias\nNa actualidade unha gran parte dos pacientes que acoden a unha consulta podolóxica son maiores de 65 anos. Isto fai que sexa imprescindible coñecer as alteracións e infeccións das uñas deste grupo poboacional. É fundamental que o podólogo faga un correcto diagnóstico para evitar posibles tumores, xa que nos últimos anos a frecuencia de tumores malignos do aparello ungulares aumentou considerablemente.\nÁs enfermidades dos pés, sobre todo cando lles afectan ás persoas maiores, non se lles presta a atención que precisan. Na maioría dos casos o paciente pensa que estas doenzas aparecen como consecuencia do envellecemento e non teñen solución. Os podólogos son os profesionais encargados da avaliación xeriátrica e de proporcionar un coidado asistencial e preventivo co obxectivo de mellorar a calidade de vida dos pacientes maiores.\n« CINEMÁTICA E CINÉTICA DO PÉ E A SÚA RELACIÓN CO RENDEMENTO E AS LESIÓNS EN ATLETAS DE RESISTENCIA\nMETATARSALXIA, CAUSAS E TRATAMENTO »\nMe parece excelente este blog\nDeixa una resposta a Humberto Guevara Cancelar a resposta\nAs intervencións cirúrxicas realizadas por podólogos\nmelanocarcinoma lentixinoso acral (MLA)\nHELOMAS (“CALLOS”): QUE SON E COMO SE TRATAN\nCoidar a pel dos pés é importante: consellos para evitar queimaduras solares 30/07/2020\nEnfermidade de Sever: así é a dor nos talóns en nenos 23/07/2020\nAs intervencións cirúrxicas realizadas por podólogos 25/06/2020


A sentenza de Gürtel describe fraude no PP dende a súa fundación - Praza Pública\nCarteis de actos electorais do PP en 1989\n© UAB. Biblioteca de Comunicació i Hemeroteca General. CEDOC\nAznar e Manuel Fraga, nun acto do PP\nA Audiencia Nacional vén de establecer que o Partido Popular adulterou a competición democrática española durante máis de vinte anos. Non é unha tese nun informe policial, nin unha acusación formal da Fiscalía Anticorrupción. Trátase dunha sentenza de 1.687 páxinas ditada polo tribunal que xulga as causas especiais. Nela, os maxistrados ratifican que o partido que goberna España mantivo oculto durante máis de dúas décadas un financiamento irregular co que concorreu e gañou eleccións municipais, autonómicas e xerais.\nO ditame coñecido este xoves pronúnciase sobre a primeira época dunha rede de corrupción na que participaban empresarios e políticos do Partido Popular. O tribunal asume as acusacións da Fiscalía na súa práctica totalidade, entre elas que a formación de Mariano Rajoy se beneficiou en 245.000 euros dalgunhas desas prácticas corruptas. Pero esa non é a práctica máis grave daquelas que describe no PP. Os xuíces, para dar "contexto" a eses intercambios de favores entre Correa e os cargos políticos, explican que o partido gozou "dunha estrutura financeira e contable paralela á oficial", que esta existe "desde polo menos o ano 1989" e que servía para "entregar cantidades a persoas membros relevantes do partido".\nO tribunal non dita condenas por esa "caixa B" nesta sentenza. O caso Gürtel inclúe unha peza separada na que se baseará o próximo gran xuízo ao Partido Popular. Será daquela cando a Audiencia Nacional entre a xulgar esa práctica que desvelou a publicación en 2013 dos denominados 'papeis de Bárcenas', -unhas follas manuscritas nas que se facían constar ingresos e gastos do partido-, segundo describe esta sentenza.\nA sentenza realiza unha afirmación sen precedentes en toda a investigación do caso Gürtel cando nega que as doazóns de empresarios con diñeiro negro a esa caixa B fosen "altruístas". Todo o contrario, tiñan "un marcado carácter finalista, sempre que é unha maneira de pagar favores, ou a contrapartida, por adxudicacións irregulares de contratos".\nOs distintos xuíces instrutores, a Fiscalía ou a Policía concluíron que non podían acreditar que cada pago en negro se correspondía a unha adxudicación e que, por tanto, non podían acusar de suborno á vintena de empresarios, por moi demostrado que estivese que os ingresos anotados por Bárcenas son reais. Entre eses imputados estaban os máis importantes construtores de España.\nRajoy, presentando a campaña electoral das xerais de 1996 / PP\nA despedida obrigada dos xuíces\nEstas afirmacións, con todo, non poderán reproducirse na sentenza da caixa B. Ou polo menos, non irán asinadas polos mesmos maxistrados. José Ricardo de Prada e Julio de Diego, dous dos tres membros do tribunal, foron afastados dos seguintes xuízos de Gürtel por unha sucesión de cambios organizativos que levantaron as sospeitas sobre a influencia do Partido Popular na Audiencia Nacional e provocaron a protesta formal deles mesmos.\nA sentenza da primeira época de Gürtel supuxo a oportunidade para que De Diego e De Prada poidan estenderse sobre o financiamento irregular do PP, a pesar de ser afastados dos próximos xuízos por un polémico cambio nas normas de repartición da Sala do Penal.\nDous dos tres membros do tribunal foron afastados dos seguintes xuízos da Gürtel por unha sucesión de cambios organizativos\nA sucesión de aparentes cambios rutineiros na Audiencia Nacional parecía despexar o futuro xudicial do PP, pero nos últimos anos activáronse outros resortes na dirección contraria. As acusacións populares e a Fiscalía Anticorrupción promoveron a recusación de tres maxistrados que ían xulgar ao PP porque que estaban demasiado preto dese partido. A maioría dos xuíces da Sala do Penal, con independencia da súa adscrición ideolóxica, votaron a favor de afastalos. Entre os recusados, Concepción Espejel, elixida presidenta da Sala do Penal pola maioría conservadora do CGPJ despois de demostrarse a súa proximidade ao PP.\nO progresista De Prada e o conservador De Diego acordaron durante o xuízo, co voto en contra do tamén conservador Ángel Hurtado, chamar a declarar a Rajoy no xuízo de Gürtel cuns motivos, as súas responsabilidades pasadas no partido, que encaixarían nunha citación para a vista pola caixa B. O presidente do partido e do Goberno de España e os outros dirixentes que declararon no xuízo de Gürtel dixeron descoñecer a existencia da caixa B do PP. A sentenza fai un balance demoledor da suposta colaboración como testemuña do presidente do Goberno. "Ponse en cuestión a credibilidade destas testemuñas, cuxo testemuño non aparece como suficientemente verosímil para rebater a contundente proba existente sobre a Caixa B do partido", afirma o tribunal.\nA contabilidade xestionada por Bárcenas sinala que Rajoy e outros cargos recibían cantidades que oscilaban entre 5.000 e 15.000 euros\nSegundo se desprende da contabilidade do ex-tesoureiro, Rajoy e outros cargos orgánicos recibían cantidades que oscilaban entre os 5.000 e os 15.000 euros. As entregas eran mensuais e a través de sobres. Recoñecelo no xuízo suporía aceptar a percepción de pagos opacos para a Facenda Pública, que aínda que entende que non son delituosos, poderían ser considerados polas testemuñas como merecedores dun reproche social, como tamén que en caso de recoñecer estas percepcións virían admitir a existencia dunha caixa B no seo dunha formación política á que pertencen ou pertenceron, engade o fallo.\nBárcenas roubou da caixa B que o PP lle encomendou\nA caixa B do PP materialízase aínda unha vez máis na sentenza sobre a primeira época da trama Gürtel. O ditame condena ao daquela xerente do Partido Popular, Luis Bárcenas, a 33 anos de cárcere. De confirmarse a condena polo Tribunal Supremo, Bárcenas pasará tres deses anos en prisión por un delito de apropiación indebida.\nPero, que roubou o tesoureiro? Pois segundo a sentenza, diñeiro do financiamento irregular, diso que el chamou no xuízo "contabilidade extracontable" do partido. Ou o que é o mesmo, da caixa B, segundo o termo que utilizaba sen ambaxes o propio Bárcenas ante o xuíz Pablo Ruz na fase de instrución. Era unha época na que o ex-tesoureiro explicaba en sede xudicial que cando se creou o PP, o diñeiro negro xa estaba aí, herdado da época de Alianza Popular. "A caixa ou bolsa da que se apodera do diñeiro Bárcenas, é algo que queda debidamente acreditado", sentencian os xuíces.


Design Thinking para Startups en Google, Campus London | designthinking.gal\nCando dicimos que pensar fóra da caixa (to think outside the box) é unha das principais características do Design Thinking non imos de farol. Hai experiencias na vida que che marcan a toma de decisións, que che abren os ollos e che axudan a aprender e a ver as cousas desde outra perspectiva.Unha desas experiencias que che mostran o mundo dunha maneira diferente é viaxar. Cando viaxamos fóra do noso país, a un lugar onde a cultura é diferente á nosa, atopamos que moitas cousas nos sorprenden, e reflexionando un pouco sobre elas entendemos os porqués.\nO pasado 18 de maio impartimos un obradoiro nun dos centros de Startups máis importantes de Europa, en Google, no Campus London.\nA primeira vista podes pensar que é moi dificil que che acepten o proxecto formativo debido á gran cantidade de oferta que hai para un lugar de referencia como é este. Pero de súpeto recibes un email de Google onde che comentan que a túa proposta lles parece moi interesante, e claro, todas esas suposicións previas caen ó chan.\nCon todo este subidón comezas a preparar o obradoiro convencido de que a esixencia vai ser máxima e que tes que dar o mellor de ti. Tratas de enfocar a temática o máximo posible ó perfil de xente que asistirá, para, deste xeito, empatizar con ela o antes posible e facer que todo vaia máis fluído. Organizas o calendario, preparas as cousas e o día D colles o avión cara Londres.\nChegas a Google sen facer ruído e ves que te reciben cun tour polas instalacións e brindándoche todas as facilidades, así que con bo ánimo preparas todo e esperas a chegada dos participantes.\nCon puntualidade británica van chegando, preguntan se poden pasar e agardan á hora de inicio. A bote pronto o primeiro que te chama a atención é que hai representados cando menos 10 países nunha mesma aula.\nComezas tranquilo explicando o que se vai facer e como se vai facer, mantés a túa proximidade e algún que outro chiste (sen perder a retranca galega, claro), para así crear un ambiente distendido.\nOs participantes comezan a traballar en equipo e observas que existe unha fluidez e facilidade enorme á hora de entenderse, compartir ideas, identificar insights e facer críticas construtivas. Todo isto non deixa de sorprendernos cada vez que acontece, pero se analizamos un pouco as circunstancias atopámonos con que esa multiculturalidade achega unha riqueza de perfís que xeran máis puntos de vista sobre a mesma idea, que todos eles viven en Londres, unha cidade multicultural que te empuxa a facerte entender, escoitar e explicarte o mellor posible e que se está a facer un obradoiro nun dos centros de Startups máis grandes do mundo, polo que, en teoría, as persoas asistentes teñen unha grande inquietude e ganas por aprenderen novas formas de traballar e de mellorar. É aí cando te decatas de como o contorno condiciona a nosa maneira de actuar e de relacionarnos.\nO resto do obradoiro transcorre con total normalidade, con preguntas, dúbidas e moi bo humor.\nCando chega a hora de presentar os proxectos realizados en equipo por persoas de diferentes países, que se acaban de coñecer hai escasas horas, atópaste con proxectos dunha creatividade excepcional, atópaste tamén con que se coordinaron á perfección e que esas persoas se dan as grazas mutuamente polo ben que traballaron xuntas e o moito que aprenderon unhas das outras, pero non só iso, senón que tamén de si mesmos.\nQuizais a diferenza máis importante ou destacada con respecto ós obradoiros realizados en España ou Galicia é a facilidade e calidade narrativa á hora de comunicaren o seu traballo. Aquí é cando constatas cousas das que falas moitas veces, como as diferenzas formativas que existen entre diferentes países, nos cales os sistemas educativos traballan moito máis a presentación pública e o storytelling á hora de presentar os proxectos.\nRematamos o obradoiro moi satisfeitos por ver como a mesma metodoloxía aplicada en diferentes situacións e culturas ofrece resultados tan diferentes, tanto no seu proceso e desenvolvemento como na maneira de comunicalo. Isto fala moito da flexibilidade e adaptabilidade do Design Thinking como ferramenta innovadora.\nPero sen dúbida a maior sorpresa veu cando, despois de darlles as grazas a todos os participantes e dar por rematado o obradoiro, todos eles se comezan a achegar e, un por un, comezan a felicitarnos polo gran traballo realizado, polo dinamismo co que se impartiu o obradoiro salientado que fora unha experiencia xenial e que poucas veces asistiran a un obradoiro tan produtivo! Non che queda máis que dar as grazas de novo e despedirte de novo cun gran sorriso na cara.\nPodemos dicir logo que, despois de todo, saír do teu contorno e expoñerte a outras situacións, axúdache a ver o verdadeiro valor do que fas. Pero non debemos quedar aí, temos tamén que ter en conta que neste caso foi positivo, pero moitas outras veces estas experiencias poden abrirnos os ollos para ver que o proxecto que estamos desenvolvendo non é tan bo como pensabamos: neste caso é importante manter unha actitude positiva e optimista cando nos enfrontamos a procesos innovadores, pero tamén é importante non namorarnos das nosas ideas e ser críticos con nós mesmos.\nPara todo isto: viaxar, compartir, traballar en equipo e, sen dúbida, pensar fóra da caixa, será de grande axuda.\nGoogle, Campus London, Talleres\nA fregona, o máis práctico dos inventos españois do século XX (1956), segue a estar de actualidade


Discurso de Ana Pontón no Día da Patria Galega 2016 - Outras novas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\n27 xul. 2016 - 12:39\nMoi boa tarde, amigas e amigos e delegacións convidadas.\nTeño que dicirvos que falo ante vós emocionada. Emocionada por esta praza DA DIGNIDADE. Emocionada polo voso amor, pola vosa lealdade ao que hoxe nos convoca: Galiza. E dígovos que sodes o mellor deste país. Seguimos construíndo nación. E que agarden sentados os que nos querían na casa, deprimidos e derrotadas: aquí estamos e aquí seguiremos. Defendendo con orgullo que somos nacionalistas, que somos do BNG!\nSomos nacionalistas porque queremos estar no mundo como galegos, como galegas. Non aceptamos converternos en zombies da globalización. Unha globalización que é unha vella coñecida da humanidade: o imperialismo. Imperialismo que provoca a maior enfermidade do noso tempo: a pobreza. Imperialismo que xustifica guerras en nome das liberdades, mentres viola os dereitos humanos e nos envolve na mentira global. E digo Non no noso nome, non máis guerras por petróleo e queremos trato digno para as persoas refuxiadas.\nE non o esquezades: o nacionalismo é o antídoto contra o imperialismo. E sei que isto é David contra Goliat, por iso quero darvos as grazas por ser e por estar.\nQuero dar as grazas ás militantes de base, aos simpatizantes, a todos os cargos públicos que día a día fan país e da a cara por este proxecto. E permitídeme que agradeza recoñeza o traballo do grupo do BNG no Parlamento de Galiza, Montse, Cosme, Carme, Daniel, Tereixa, e moi especialmente Francisco Jorquera: todo rigor e intelixencia. Unha persoa que tanto ten aportado, que tanto vai seguir aportando á causa nacionalista. Grazas Paco!\nUn especial saúdo a esa mocidade nacionalista de Galiza Nova. Esa mocidade que veñen sen durmir pero cun sorriso na boca, que traballades para facer realidade o Festigal e que hoxe nos contaxiades a vosa alegría e entusiasmo. Grazas por ser presente e futuro e por sementar amor a Galiza e ideas nacionalistas.\nSei que non son momentos fáciles, mais na política, como na vida, o importante non son os tropezos no camiño. O importante é ter forzas para erguerse. E nós aquí estamos, en pé con capacidade autocrítica pero con orgullo do que somos, con orgullo BNG.\nE quero pedirvos unha cousa. Quero pedirvos que collades da man a persoa que tedes ao lado. Sen medo. Collédevos da man. Collédevos da man e erguede os brazos, con forza. Arriba. Subide os brazos.\nNós somos a Galiza que non baixa os brazos. Temos que devolverlle a esperanza as galegas e aos galegos que pensan que xa non merece a pena seguir. Temos que coller dan man as desafiuzadas, as paradas, as precarias, os emigrados. Temos que coller da man a todas esas persoas e dicirlles que imos saír adiante. Temos que tender a man e unir a todas as galegas e galegos na defensa dun proxecto de país con futuro.\nNon é o momento de baixar os brazos nin de renderse. É o tempo de defender o país e construír nación. Defendemos o país cando usamos a nosa lingua. Defendemos o país cando reclamamos salarios dignos. Construímos nación cando denunciamos que a xente non emigra por gusto, senón por falta de oportunidades. Defendemos o país cando denunciamos a violencia de xénero e o feminicidio. Querémolas vivas!\nE de verdade, cada día que pasa, cada día que abro os xornais ou vexo esas televisións, convénzome de que a política madrileña, o bipartidismo, na súa versión carca ou na súa versión guai, nada teñen que ofrecernos. Porque mirade, o bipartidismo español é un vello coñecido noso. E o bipartidismo, aínda que se vista de seda, bipartidismo se queda. E a min non me representan!\nNon me representan os que insultan a dignidade das vítimas de Angrois, e a todo o pobo galego elixindo a Ana Pastor como Presidenta do Congreso. É indigno, e o BNG seguirá até o final, coas vítimas, porque teñen dereito á verdade e temos o deber de traballar para que se faga xustiza.\nE tampouco me representan os que durante meses e meses dicían que o importante era unirse para derrotar ao PP, pois cando xa o tiñan derrotado, o único que fixeron foi antepoñer os seus intereses partidistas e os eus egos e fortalecer a dereita. E, con toda humildade, tamén lles digo que non nos veñan a dar leccións. Cando dependeu do BNG, nunca gobernou o PP.\nSei ben que estamos nun momento complexo, que require confianza e unidade, capacidade para recoñecer erros e man tendida a todas e todos os nacionalistas. Mais as dificultades non quitan razóns. Cada día que pasa teño máis convencemento de que precisamos forzas políticas propias. Porque sen pobo autoorganizado non hai proceso de autodeterminación.\nE mirade, se hai unha nación onde é preciso o nacionalismo esa é Galiza. E seguiremos estando aquí, aturando tempestades de sal, dando a cara pola xente deste país. Porque o BNG non é nin unha moda, nin un invento do IBEX 35, nin un produto da teletenda. O BNG é froito desta terra e temos proxecto de país alternativo!\nDemostrámolo cada dia co noso traballo. Co traballo de centos de concelleiras da oposición e nos concellos onde gobernamos. Que nos digan un só concello que fixera unha reforma urbana como a de Pontevedra? Que nos digan quen pode fardar de transformar unha vila como Allariz? Que nos digan que outro concello aposta pola calidade de vida e os equipamentos públicos como Tomiño? Ou Carballo, San Sadurniño, ou Bueu, Ribadeo, Muras, Castrelo de Miño, Baños de Molgas, Fene, Barro, Moaña, Moeche....\nÉ evidente que na Galiza quen marca a diferenza son os alcaldes e as alcaldesas do BNG.\nIgual que o BNG marcou a diferenza cando gobernou na Xunta de Galiza. Recoñecendo que houbo erros, dos que aprendemos e tomamos nota. Digo con honestidade, canto mellor nos tería ido aos galegos e galegas se en 2009 non gañara o caciquismo 2.0 de Feijóo. Quen nos dera que seguira adiante o banco de terras, vivenda pública, apoio á nosa lingua e cultura ou un modelo de xestión enerxético o servizo do país e non desas eléctricas que nos estafan e nos rouban.\nE falando de estafas e roubos, que ninguén se ofenda, pero durante os últimos sete anos tivemos como presidente da Xunta ao estafador maior do reino.\nO único mérito de Feijóo é que en sete anos fíxolle máis dano a Galiza que Fraga en dezaseis! E parecía difícil!\nFixádevos: foi o liquidador da caixas galegas e triplicou a débeda pública. É o presidente do paro, das privatizacións e do incremento das desigualdades! É un presidente antigalego. Foi o primeiro despois de Franco en lexislar contra a lingua galega. É o presidente cómplice da estafa da Ap-9! É o presidente amigo de Marcial Dorado e Pachi Lucas.\nFeijóo non ten a dignidade necesaria para ser presidente de Galiza e serán os galegos e as galegas quen llo digan nas urnas!!\nEste outono temos unha cita importante: as eleccións galegas. E pídovos que traballemos desde xa para encher as urnas de votos ao bng para derrotar a Feijóo e darlle un cambio a este país. E para cambiar Galiza precisamos un proxecto nacionalista, non un corta ee pega escrito desde Ferraz ou desde a Complutense. Un proxecto baseado no autogoberno, que entenda que a capacidade real de decidir é a chave para construír un país moderno, de progreso e de benestar. un proxecto capaz de converter Galiza nunha Dinamarca. O BNG ten ese proxecto, e con el imos derrotar a Feijóo nas eleccións galegas de outubro!\nPorque si, podemos converter Galiza nunha Dinamarca.\nSomos un país rico, con potencial, talento e con capacidade para saír adiante. E se temos o país esnaquizado é por gobernos nefastos, polo noso rol dependente no deseño estatal e europeo. Por iso desde o nacionalismo insistimos sempre: hai que derrotar á dereita, si, mais non chega.\nPermitídeme que o diga dunha maneira gráfica: non somos Estremadura. E tampouco somos Estremadura máis un problema identitario. Se somos nacionalistas é xustamente porque sabemos que a garantía de futuro e de vida digna para todas e todos os galegos, pasa por superar o marco da dependencia e da subordinación.\nE eu convido hoxe, este 25 de xullo, a todos os galegos e galegas, a todas, nacionalistas ou non, galego-falantes ou non, nacidas aquí ou chegadas de fóra, a confiar colectivamente nas nosas capacidades como pobo e a atrevermos a soñar e a construír, xuntas, unha Galiza diferente.\nHai esperanza e hai futuro porque o corazón nacionalista da galiza continúa latexando.\nLatexa aquí nesta praza da quintana.\nSomos miles e miles de corazóns latexando xuntos.\nEsa forza é unha forza que nace de abaixo e é imparábel.\nQue ninguén vos arrebate o protagonismo.\nNon necesitamos nen césares nen mesías.\nSodes vós -homes e mulleres de nación- os que tendes o futuro nas vosas mans.\nEntre todas e todos imos reconquistar o noso país, entre todas e todos imos devolver este país ao seu lexítimo dono: o pobo galego. Ese é o reto do nacionalismo galego.\nViva o BNG, Viva Galiza ceibe!


Vieiros: Galiza Hoxe - O PSdeG di que non hai ideas para o Xacobeo, o PPdeG fala de "deberes sen facer" do bipartito\nO PSdeG di que non hai ideas para o Xacobeo, o PPdeG fala de "deberes sen facer" do bipartito\nOs socialistas ven ausencia de iniciativas para o Ano Santo de 2010. O PP promete que a cita será "revulsivo económico" para o país.\nRedacción - 19:00 05/05/2009\nTags: María Quintas Ruíz Rivas Xacobeo 2010\n"Pasados dous meses desde a elección da actual Xunta carecemos de responsábeis en materia de turismo e carecemos de orientación sobre a política que a nova administración desexa desenvolver neste ámbito", láianse desde o PSdeG. A voceira en materia de Turismo do grupo parlamentario dos socialistas no Parlamento, María Quintas, achegou este xoves unha interpelación na que critica esa ausencia de "ideas" de xeito concreto no que lle toca a un dos desafíos a curto prazo, a celebración do Xacobeo 2010.\nOpinan os socialistas que deberan comezar os traballos con tal fin xa que se trata dunha oportunidade de "subir un novo chanzo na capacidade de atracción turística" de Santiago de Compostela e o conxunto de Galiza. Por este motivo, instan a Consellaría de Cultura a efectuar os nomeamentos correspondentes aos responsábeis de Turismo e da Sociedade de Xestión do Xacobeo, e a que "presente a estratexia de colaboración posta en marcha co goberno español e o Concello de Santiago para acadar o éxito do evento, así como as accións realizadas para acadar a máxima promoción e mellor desenvolvemento deste acontecemento".\nEn resposta á interpelación, o voceiro do grupo parlamentario do PPdeG, Manuel Ruíz Rivas, entende que os socialistas galegos "entoan o seu particular mea culpa e admiten que o bipartito deixou sen facer os deberes preparatorios do Xacobeo 2010, entre outras tarefas pendentes". Ruíz Rivas dixo coincidir cos socialistas na avaliación da importancia do Xacobeo como revulsivo económico, "dada a capacidade deste tipo de eventos para atraer visitantes", pero afirmou lamentar que os socialistas "non se decataron desa realidade até o día de hoxe, logo de ter desaproveitado os últimos catro anos para a realización dos preparativos".


Baixar das nubes | Galicia Digital\nBaixar das nubes\nFesta da Ascensión (28-05-06)\nMandato do Señor Resucitado aos discípulos (¡e a todos nós!) cando se foi á Casa do Pai (Ascensión). O recado: Galileos, ¿que facedes aí, parados, ollando ao ceo!? (Feitos, 1,1-11). Nas recomendacións, engade: Ide ao mundo e proclamade o Evanxeo a toda criatura (Mar. 16,15-20). Foi o comezo da Igrexa, da misión e responsabilidade de todo cristián, a toma de conciencia da tarefa da Igrexa e da chamada á coherencia.\nA tentación de fuxir, de abandonar o terreal, de vivir unha fe só de xeito vertical, pietista e individualista, baseada na práctica de normas/ritos...foi algo habitual na nosa Igrexa. O noso non era a terra, senón o ceo. Incluso se promoveu a mística da fuxida (unha mala noite nunha mala pousada) ollando cara o ceo e esquecendo a terra. Unha fe triste, chea de medos, desconfianzas e desencanto. Pastoral que durou séculos.\nOs apóstolos comprenderon a misión que lles encargou Xesús. Conscientes de que chegara a fin dos encontros co Resucitado era preciso asumir o que lles tiña mandado. Continúan a misión con palabras e sinais: Coa palabra (Evanxeo), sacramentos (o Bautismo) e caridade (Amor). Sinais liberadores. Era o momento da Igrexa que nace coa forza do Espírito do Señor que souberon vivir tan ben as primeiras comunidades.\nO Vaticano II clarificou ideas. A Ascensión é a invitación a baixar á sociedade e á vida cotiá dos problemas dos irmáns. Deixar as alturas das evasións e das hipocrisías e ''desde abaixo coller o camiño de Xesús dando a man a todos aqueles que, coma nós, traballan por construír a civilización do amor desde o respecto á dignidade da persoa'' (Remol) Deixemos tantas liortas bizantinas e poñámonos a andar. Os cristiáns temos de ser os primeiros en axudar a desbotar do mundo a inxustiza, a mentira, o desamor. Cómpre arrincar as barreiras dos egoísmos representadas nas vallas/muros da morte (Palestina, México, África, Norte/Sur) que no canto de acoller aos máis empobrecidos e famentos mándanlles gardas para protexer privilexios; acabar coas raíces do vergoñento éxodo sur/norte e co fraudulento negocio da escravitude do milenio; recompoñer a familia humana, dividida polos egoísmos e inxustizas; desenmascarar as torres de Babel da confusión montada polos políticos e poderosos para o propio beneficio; e as da anticristiá insolidariedade entre pobos. Quedan muros que derrubar neste inhumano reino do egoísmo, da ruindade e mesmo da absurda estupidez humana.\nA terra é o único camiño que temos, agora e aquí, para ir ao ceo (P. Charles) Os cristiáns temos de ir, en cabeza, á hora de romper cadeas de inxustiza e morte, de liberar de escravitudes. A fe, a solidariedade, a esperanza, a xenerosidade, a misericordia e o amor/entrega... son as nosas forzas ascendentes. A Ascensión é xa a nosa vitoria.


A Balbina - O Último Patexeiro: 2011\nContinuamos os traballos a bordo\nTras varias semáns sen ir a bordo a traballar, por falta de xente ou polo tempo inestable, este sábado fomos ata a Balbina, a sección dos Patexeiros, coñecida xa como "Os dous de sempre", a continuar botando táboas na cuberta.\nEstivemos esperando ata as 11 a ver si chegaba algún Patexeiro máis pero vendo que non viña, pasamos polo estaleiro a recoller a madeira que nos cortou Pepe e de paso estivemos vendo os traballos que estaba facendo na buceta dos amigos de Mera e nun barco novo. Traballos que podedes ver na nosa web Patexeira .\nCargamos as táboas no chinchorro e alá nos fomos a remos proa á Balbina.\nQuitamos as lonas, limpamos un pouco a cuberta porque as galiñas do mar se adican a facer mexiloadas a bordo, e nos puxemos a botar táboas.\nComo tiñamos compromisos familiares pouco tempo poidemos estar, pero botamos unhas tres táboas longas, deixando moito menos traballo xa que agora só quedan tramos pequenos, nos que se avanza moito en pouco tempo. A ver se para a seguinte xornada de traballo somos quenes de rematala, polo menos as táboas, logo ainda nos quedará. poñerlle as brazolas onde irán asentadas as tapas das bodegas.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 10:23 0 comentarios\nOUTRO DÍA MÁIS DE TRABALLO A FLOTE\nO sábado Fran e máis eu (Jose o "palmeirán") collemos o chinchorro e nos achegamos á Balbina para seguir traballando nela.\nUn día soleado estupendo que aproveitamos para tomar un pouquiño o sol mentres traballábamos. Como a maioría das veces os do Tempo volvéronse a equivocar e eses chubascos que daban para o fin de semán non apareceron por ningún lado\nFran estivo facendo unha das táboas de peche. Eu empecei a pintar os barraganetes da popa.\nComo xa non había máis madeira para a cuberta, Fran púxose a pintar conmigo.\nUnha vez rematamos nos puxemos a facer un dos mamparos que separan o motor da bodega de popa.\nMentres, outro comando en terra, composto por Jaime, Carlos e Xose Lagares, adecentaban o noso novo local social, dando imprimación para pintar outro día.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 14:50 0 comentarios\nA Balbina xa está no mar, este xoves tivo que sair do carro, apurada por mor dun pesqueiro que tiña unha via de auga, pero ainda non está acabada, co que tivemos que facer as reparacións a flote.\nFacendo uso dun dos botes auxiliares, - sí, é de polietileno e fibra, pero non llo digades a ninguén -, nos achegamos dende o peirao ó fondeo, Chicho, Carlos, Fran e mais eu, Palmeirán.\nChegamos sobre as 6 da tarde, e ainda lle demos caña ó asunto.\nFran e Chicho colocaban as táboas dos entretambuchos e facían a táboa de peche da cuberta de popa. Como vedes, quedóulles estupenda, digna de profesionais.\n¡Si é que os Cursos de Carpintaría de ribeira que organizan Os Patexeiros dan mois bos resultados!\nCarlos e máis eu pintábamos o interior do pañol de proa. E entre o "balanse", os efluvios da pintura e do alcatrán, e os efectos da cervexa, a verdade e que estabamos empezando a estar algo mareados, pero resistimos como cosacos ata que rematamos.\nUns a popa e outros a proa parecía que estabamos nun duelo do oeste. Ás veces os da popa achegábanse á proa para decirnos ¿pero ainda ides así?. Doutras veces éramos os da proa os que íbamos á popa para decirlles "esa táboa non queda a paño". E entre risa e risa pasamos unha moi boa tarde de venres, desestresándonos e a bordo do noso barco.\nSobre as 9 da tarde, recollemos os bártulos, voltamos ó noso auxiliar e botándolle a última mirada á Balbina voltamos ó peirao.\nPor certo, decirvos que tanto á ida como á volta me tocou remar a min. Si é que esta xente agora está acostumada a dar lle ó motor, e din que lle saen callos nas máns se reman.\nMañán é outro día.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 1:25 0 comentarios\nAquí tedes unha imaxe de como van os traballos na cuberta da Balbina. A sección de popa está casi rematada a falta da taboa de peche.\nDende o tambucho de popa ata a proa faltan unhas cantas táboas tamén por poñer, pero quedamonos sen madeira, e mañán terá que ir para o mar porque o estaleiro necesita o carro. Así que teremos que acabar os traballos a bordo.\nXa temos desculpa por se nos din que non quedou moi ben, botarémoslle a culpa ó "balanse".\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 12:58 1 comentarios\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 10:51 1 comentarios\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 1:03 1 comentarios\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 21:30 0 comentarios\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 10:28 0 comentarios\nHoxe venres pola tarde, cun día de verán tremendo, empezamos a darlle o minio con aceite de linaza, para que penetre ben na madeira, ós baos.\nRematamos de darlle a primeira man a toda a sección dende o motor cara a proa.\nEn canto acabemos de enminiar os baos empezaremos a botar a cuberta.\nTamén temos que reparar un bao que está partido, que arranxaremos a ser posible mañán sábado.\nAnte a escasez de Patexeiros, hoxe tiven que botar mán de reforzos externos, e Chicho prestóuse gostoso a botarme unha man co minio e tamén se ofreceu a axudarnos a botar a cuberta.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 23:44 0 comentarios\n.... eso sería o que todos quixéramos oir, a ver se para este ano vai.\nDe momento témonos que conformar con ver esta preciosa maqueta ca que amáblemente nos agasallou un bo amigo mariñeiro xa xubilado, de Pontedeume, o señor Lolo Placer Piñeiro.\nUn regalo que apreciamos moitísimo e que levaremos a todas as mostras que fagamos. Xa estivo presente o primeiro día das Xornadas sobre o Patrimonio.\nEsta maqueta danos unha idea a todos de como quedará a Balbina cando estea lista e aparellada coa súa vela latina, e como vedes está moi lograda, con todos os seus detalles característicos: os imbornais, a caseta do motor, a ponte de luces, a chimenea, etc..\nAgora temos que pintar a maqueta coas cores orixinais da Balbina, ese azul ceo e bermello que sempre a caracterizaron.\nVendo estas imaxes, da a impresión de que o tempo se parou nos anos 50, cando a Balbina navegaba coa súa vela latina.\nEstámoslle moi agradecidos Señor Lolo.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 16:41 0 comentarios\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 21:37 0 comentarios\nEste fin de semán pouco poidemos facer na Balbina.\nEntre a asistencia ás Xornadas de posta en valor do Patrimonio Marítimo, e o desprazamento a Cambados para asistir á Asamblea da FGCMF estivemos ocupados todo o sábado.\nAinda así, o venres á tarde Carlos e máis eu achegámonos a Lorbé para acabar de lixar os baos, masillámolos e démoslle unha imprimación abundante de fondo, co que xa quedan listos para darlles o minio co aceite de linaza e pintalos se procede.\nO vindeiro fin de semán máis.\nPublicado por ASOCIACION CULTURAL MARIÑEIRA "OS PATEXEIROS" en 10:49 0 comentarios


Prorrogan a prisión a dous acusados do crime do Umia porque a proximidade do xuízo 'incrementa o risco de fuga' - Pontevedra Viva\nMartes 28 de Xaneiro, 2014 ás 14:07 do Martes 28 de Xaneiro, 2014\nA Sección Cuarta de la Audiencia Provincial de Pontevedra decidiu prorrogar a prisión provisional de dous dos catro acusados polo crime do Umia do 22 de xullo de 2010 aos cales en febreiro se cumpría o período máximo de dous anos de estanza preventiva no cárcere antes de ser xulgados. O xuízo con xurado por estes feitos está previsto para o 10 de marzo e esta proximidade da data da vista foi determinante na decisión do tribunal provincial.\nOs dous acusados afectados son Jesús Piñeiro Mera 'Chicho' e Héctor Vázquez Liste. A súa situación de prisión revisouse en dúas sesións celebradas o martes 21 de xaneiro nas que a fiscal e a acusación particular solicitaron prorrogar a estanza en prisión e os dous avogados defensores, que os seus clientes quedasen en liberdade ata a celebración do xuízo. Tras escoitar a todas as partes e estudar o procedemento, a sala resolveu en dous autos dados a coñecer este martes, unha semana despois.\nEn ambos os dous coincide un argumento do tribunal, que a proximidade do xuízo "incrementa o risco de fuga" e "fai que o mantemento da situación de prisión cobre unha significación especial". Ademais, considera que a prórroga de prisión é "adecuada e proporcionada ás circunstancias do feito e ás persoais" de cada un deles porque "a gravidade dos feitos que se lle atribúen ao acusado (asasinato) e a importancia da pena para el solicitada (superior a 15 anos de prisión) están fóra de toda dúbida".\nO tribunal cre que a medida de mantelos internos é "adecuada e proporcionada ás circunstancias do feito e ás persoais" de cada procesado\nNo caso de Héctor Vázquez eses riscos de que se fuxa "non quedan minimizados pola existencia dun eventual arraigamento social e familiar". En canto a Jesús Piñeiro, o tribunal engade que o riscos "non quedan minimizados coa adopción doutra medida preventiva na medida que o acusado carece de arraigamento familiar, social e laboral, mesmo, de domicilio fixo, pois viña residindo nunha caravana".\nA vista relativa a Héctor Vázquez Liste celebrouse coa presenza do procesado (que se trasladou dende A Lama, onde está interno) e a porta pechada. O seu avogado, José Luis Gutiérrez Aranguren, apelou á "inexistencia de riesgo de fuga porque mi cliente es una persona que tiene arraigo social y familiar. No solo trabajaba, sino que además estudiaba, compaginaba las dos actividades y además con éxito".\nJesús Piñeiro non asistiu porque, no seu caso, non está no cárcere da Lama, senón no centro psiquiátrico de Conxo, en Santiago. O xuízo estaba previsto para o mes de outubro, pero tivo que suspenderse polo estado psicolóxico deste procesado. Jesús Piñeiro estaba entón en prisión provisional e un informe psicolóxico concluíu que "non se encontra capacitado para comparecer ao xuízo oral", de modo que por orde da Audiencia se lle someteu a unha serie de probas no Hospital Provincial. Finalmente, os forenses concluíron que si pode asistir ao xuízo, pero modificouse a súa situación e pasou de estar en prisión a un centro de internamento.\nTanto a Fiscalía coma a acusación particular solicitan para os catro procesados (os dous restantes son Adrián Ferro Couto e Borja Coucheiro Sanjurjo, aos cales xa se prorrogou a prisión provisional o pasado verán) unha condena a 20 anos de prisón como autores dun delito de asasinato ao considerar que os catro remataron coa vida de Enrique Monteagudo Caldas "de forma sorpresiva e sen que tivese oportunidade ningunha de defenderse". Golpeárono cun obxecto contundente e cortáronlle cun obxecto cortante e afiado no colo, supostamente todo por unha débeda vinculada co estraperlo de drogas.


Os nenos de Redondela falarán con Papa Noel dende Laponia por videoconferencia - Vigo al minuto\nOs nenos de Redondela poderán falar con Papá Noel a través de videoconferencia dende o telecentro de comunicación do concello. O Centro Multimedia de Galicia aproveita estas datas para brindar aos nenos da localidade a oportunidade de manter unha videoconferencia con Papá Noel na que poderán pedirlle os seus regalos. A cita será o próximo venres ás 11.30 horas.\nDende Laponia e en tempo real, Papá Noel atenderá en directo as preguntas e demandas de todos os nenos que se acheguen para falar con el ao telecentro de comunicación do concello. Trátase dunha iniciativa máis da campaña Comunícate coa que o Centro Multimedia de Galicia pretende dar a coñecer todas as posibilidades que ofrecen os telecentros de comunicación.\nA través desta campaña preténdese converter os telecentros de comunicación (TC) en puntos de referencia, dentro de cada concello, como lugares de encontro, de formación e de promoción do audiovisual galego.\nO TC de Redondela é un servizo público e gratuíto para todos os cidadáns financiado pola Secretaría Xeral de Medios en colaboración co concello. A Secretaría Xeral de Medios colabora coa dotación e instalación de equipos audiovisuais e multimedia, así como co seu mantemento tecnolóxico.\nAsociacións e colectivos de todo tipo poden utilizar este telecentro de comunicación para realizar cursos, roldas de prensa, videoconferencias, reunións de traballo, etc…


Como reservar - Asociación Profesional de Guías de Turismo de Galicia\nEstes son os tipos de servizos que pode solicitar aos nosos socios:\nConsulte prezos e itinerarios cun guía profesional no seu idioma e nas datas da súa elección.\nContrate unha visita guiada de media xornada para visitar os nosos centros históricos, monumentos ou museos.\nContrate unha visita guiada con acompañamento no seu autobús ou coche. Xornada completa ou media xornada..\nCONSULTE A DISPOÑIBILIDADE!\nSe vostede está á procura dun guía para unha familia, un grupo de turistas, para organizar un evento cultural, para un grupo de incentivos, para unha celebración ou actividade de empresa… Encha é formulario de contacto ou chámenos.\nDirección: Dársena de Xoán XXIII, s/n\nTeléfonos: +34 981 576 698 / +34 606 98 51 85\nHorario: De lunes a Domingo de 9:00 a 19:30 horas\nCLÁUSULA DE PROTECCIÓN DE DADOS\n“Dacordo co establecido pola Lei Orgánica 15/1999, informámoslle que os dados deste formulario serán incorporados a un automatizado baixo a responsabilidade da ASOCIACION PROFESIONAL DE GUIAS TURISTICOS DE GALICIA coa finalidade de atender as consultas recebidas e remitirlle información relacionada que poida ser do seu interese. Pode exercer os seus direitos de acceso, rectificación, cancelamento e oposición mediante un escrito ao noso enderezo: R/ DÁRSENA DE XOAN XXIII S/N 15704,SANTIAGO DE COMPOSTELA (A CORUÑA).\nEn canto non nos comunique o contrario, entendemos que os seus dados non foron modificados, que vostede comprométese a notificarnos calquer variación e que temos o seu consentimento para empregalos para as finalidades mencionadas.\nO envío deses dados implica a aceptación desta cláusula”.


Investigación demostra resistencia de carballos ante o cambio climático\nUnha investigación demostra resistencia de carballos ante o cambio climático\nA tese de doutoramento está centrada nos efectos do clima no crecemento dos carballos e o uso das reservas de carbono\nFotografía dun atardecer visto tras as ramas dun carballo. EFE\nPublicado por: Redacción EFEverde 22 Septiembre, 2016 Lugo\nEfeverde.- Unha investigación realizada polo enxeñeiro vigués Gonzalo Pérez de Lis, no marco da súa tese de doctoramiento no Campus Terra da USC, en Lugo, destaca a resistencia que presenta unha especie autóctona como o carballo fronte a "feitos climáticos extremos" e, por conseguinte, ante os efectos do cambio climático.\nA tese de doutoramento, foi dirixida polos profesores Ignacio García González (USC) e Vicente Fernando Rozas (Universidade de Valladolid), e está centrada nos efectos do clima no crecemento dos carballos e o uso das reservas de carbono.\nA investigación, que acaba de ser presentada polo propio Gonzalo Pérez de Lis Castro na Casa do Saber de Lugo, destaca que os carballos “posúen un sistema vascular moi especial, constituído por condutos de tamaño moi diverso na madeira”, o que “lles permite contar cunha gran resistencia fronte aos eventos climáticos extremos” e, por tanto, “ante os efectos do cambio climático en Galicia”.\nA monitoraxe do crecemento dos carballos completouse co estudo das variacións do contido das reservas de carbono na madeira e a súa posible influencia sobre a formación do sistema vascular da árbore.\nO traballo de Peréz de Lis apunta a que unha “utilización conservadora das reservas en condicións de maior seca” permitiríalle a estas especies “contar cunha protección adicional do seu sistema vascular”. Efeverde\nEFEverde en Galego Galego 2016-09-22


A Cruz Vermella recoñece a labor ás empresas que participan no seu Plan de Emprego - Canal Rías Baixas\nA Cruz Vermella recoñece a labor ás empresas que participan no seu Plan de Emprego\nPontevedra> Durante o 2016 275 persoas participaron nos cursos de formación do Plan de Emprego da Cruz Vermella. Esta mañá empresas e beneficiarios desta iniciativa déronse cita na cidade do Lérez. Trátase dunha actividade na que participan 44 empresas da provincia e grazas a cal 160 persoas atoparon traballo.\nEsta maña puidemos coñecer máis sobre o Plan de Emprego que ofertan dende a Cruz Vermella. Xa que nesta xornada esta entidade de Pontevedra recoñeceu a labor de 30 empresas da cidade que colaboran con este plan. Unha iniciativa na que colaboran en total 44 empresas da provincia. Neste 2016 275 persoas asistiron participaron nalgunha das iniciativas de inserción laboral deste plan das cales 160 conseguiron o posto de traballo. Os obxectivos principais deste plan é o de potenciar o emprego en persoas de situación de desvantaxe e loitar contra as barreiras sociais.\nDende as empresas amosáronse encantadas de poder formar parte deste Plan de Emprego da Cruz Vermella.\nE esta mañá tivemos a oportunidade de falar con algúns dos alumnos destes cursos formativos.\nUnha iniciativa que consegue cambiar a vida de moitas familias.\nDespois de catro anos traballando pola igualdade de oportunidades e o emprego dende a Cruz Vermella o único que agardan é que sexan moitas máis as empresas que se asocien a este plan co fin de axudar os que máis o precisan.\nArtigo anterior350 pequenos empresarios chegan ao Pazo Provincial grazas ao Depoemprende na Escola\nSeguinte artigoComezan as negociacións entre BNG-PSOE para conseguir aprobar o orzamento do 2017\n“Se unha depuradora funciona, non necesita un emisario submarino para verter...


A sorpresa que agochaba o volcán de Yellowstone | IES de Cacheiras (Teo, A Coruña)\n← O terremoto de Nepal alterou a atmosfera da Terra\nMúsculos artificiais grazas a células de cebolas →\nFai 640.000 anos, o supervolcán do Parque Yellowstone (en Estados Unidos) entrou en erupción por última vez. Agora, os científicos que monitorizan continuamente a súa actividade para encontrar indicios que poidan alertar dunha próxima explosión, fixeron un descubrimento inesperado:\nOs altos niveis de CO2 que emanan da zona eran demasiado elevados como para ser explicados coa existencia de tan só unha cámara magmática superior. E, efectivamente os investigadores acaban de descubrir un novo depósito de rocha quente (na súa maior parte fundida) situado entre 20 e 45 kilómetros por debaixo do supervolcán de Yellowstone, na parte inferior da corteza terrestre.\nSegún os expertos, esta nova reserva de magma é case cinco veces máis grande ca xa coñecida. “A rocha quente que conten enchería todo o volume do Gran Cañón de Yellowstone unhas once veces, mentras que na cámara de magma xa coñecida só o faría tres veces”, afirma Jamie Farrell, un dos artífices do descubrimento.\nVamos… Que Deus nos pille confesados como lle dé por estalar.\nEsta entrada foi publicada en 1º bacharelato, CCMC, Cousas interesantes, Xeoloxía. Garda o enlace permanente.


Telmo Martín: 'O que nos preocupa é o que pode pasar despois da hora de peche dos locais' - Canal Rías Baixas\nTelmo Martín: ‘O que nos preocupa é o que pode pasar despois da hora de peche dos locais’\nSANXENXO> Dende hoxe o ocio nocturno poderá abrir ata as 3 da madrugada en municipios como Sanxenxo. O alcalde fai un chamamento a cumprir as normas ata esa hora no interior dos locais e a partir de aí tamén na rúa. Pide que non se formen aglomeracións e avanza un maior control por parte dos corpos de seguridade.\nPola súa banda, os profesionais do sector amósanse confiados no cumprimento dos protocolos por parte dos responsables dese tipo de negocios. O presidente de CETS coincide co alcalde en que o problema pode darse fóra dos locais, pero acabar impactando sobre o sector.\nApela ao cumprimento das normas por parte da xente para que non aconteza en Sanxenxo o que está pasando en Pontevedra.\nSobre a campaña turística, dende CETS manexan unha previsión de reservas entorno ao 70% en xullo e dun 80% en agosto. Segundo indican, ademais, practicamente o 100% dos establecementos hoteleiros do municipio están xa abertos e funcionando con normalidade.\nArtigo anteriorSanxenxo xa presume do seu feixe de bandeiras azuis\nSeguinte artigoO ocio nocturno pontevedrés paga as consecuencias do macrogromo de Mallorca e non poderá abrir\nA Fundación Mapfre recoñece a aposta pola integración de diferentes empresas...\nSanxenxo reducíu o consumo de auga nas praias nun 43%


Lerias: abril 2022\nOs ceos aclarándose ao meu paso por terras de Fonsagrada (Lugo). Se fixera o día de onte, non emprendería hoxe esta viaxe. Pero todo estaba a favor!\nChegar a Negueira de Muñiz, na mañá de domingo non me resultóu inquedante. Escoitando Radio 3 e os avatares das guerras e dos éxodos que orixinan, na voz dunha xornalista gráfica, fixeron o camiño curto e entretido.\nA aldea estaba deserta. Só este can axexaba con curiosidade meticulosa e atención máxima o que escondía a árbore. Non cheguéi a sabelo.\nMais, o sitio ao que me dirixía eu, non era en Negueira de Muñiz vila, senón nun lugar deste concello, chamado Penadanogueira, ao outro lado do río Návia. Con toda a sorte do mundo, saíu dun aloxamento un coñecido amigo que tamén ía ao mesmo sitio. Grazas a él, que me levóu, puiden chegar sen dificultade.\nUnha aldea abandonada e medio derruída na que algúen puxo os ollos, a ilusión e un proxecto.\nCon axudas oficiais, restauróu unha destas casas, con moito terreo arredor, enfocada a levar a cabo un estudo medioambiental para a preservación dos insectos polinizadores.\nCase un cento de personas chegadas de León, Galiza, Asturias, Madrid...e otros lugares, asistimos á presentación da GUÍA DO XARDÍN DE POLINIZADORES, con ilustracións do famoso pintor internacional Fernando Fueyo.\nO Xardín, está divido reutilizando as antigas madeiras da casa, facendo bancais con aromáticas, con comestibles, árbores froiteiras e forestais.\nUbicado na ladeira dunha das montañas por onde, ao fondo, se pode ver o río Návia, moi baixo nesta época por falta de chuvia.\nLugares aveirados e acolledores rodean a casa, onde non faltan pequenas lagoas artificiais e árbores de sombra.\nComo en toda inauguración, non podía faltar o icono que presida este xardín, en homenaxe a Fernándo Fueyo, que pintóu bolboretas e outros insectos.\nComo en todo evento, non podía faltar a música. Aquí temos a Míni Rivas, un ex de Fuxan os Ventos e da Quenlla, lembrándonos cantigas populares galegas.\nE pola parte asturiana, Paula e Xuacu Amieva, que nos ofreceron variadas interpretacións con distintos instrumentos, como gaita, pandeiretas, flauta e birimbao, sen esquecer a música irlandesa dos Chieftains.\nRematando cun delicioso xantar in situ, ao aire libre, onde non faltaron empanadas, tortillas, queixos e outros compangos, doces de sobremesa, todo de elaboración caseira, como o viño autóctono de uva "branca lexístima" que tivemos a oportunidade de degustar, que non de mercar, porque estaba esgotado debido a recente festa do viño que tivo lugar fai pouco.\nA guía aínda nona encetei, pero promete amor, poesía, empeño, soño cumprido e moitas imaxes a toda cor, do artista Fueyo.\nO RURAL ATRAE!\nNávia é unha deusa\nNávia é unha vila\nNávia é un río\nNávia é a miña neta\nNávia é unha cantiga\nNávia, canción sobre un poema de Toño Núñez interpretada por Asubío\nPublicado por Beatriz Pin en 18:57 33 comentarios:\nPOR ONDE NOA NOS LEVA\nQue o sitio sexa o mesmo de sempre non quer dicir que non cambie cada día. Se onte fixera o tempo que fai hoxe, Iria non podería ter feito as fotos do que nos foi saíndo ao paso. A luz non é a mesma, a chuvia murchóu as flores que ela tanto se emerou en fotografar, os ceos cambiaron a gris, apenas hai claros e o frío non deixa desfrutar do ambiente primaveral.\nAntes de almorzar, emprendemos ruta polos sitios que Noa e mais eu transitamos a diario. Fomos pasando por lugares algo habitados, falando con algunha persoa que atopamos. Os nomes eu xa os tiña esquecidos pero lembraba os dos cans, dos cabalos...\nFomos parando para que ela puidera saborearse nas paisaxes que ofrece o rural do interior, sendo da costa, hai moitas cousas que nos diferencian e lle chaman a atención: os prados cheos de flores, (dente de león) que os cubren de amarelo e branco, con esas boliñas algodonosas e fráxiles que hoxe están desfeitas pola chuvia, as árbores en flor, os castañeiros centenarios, o río ao seu paso pola acea de Cuenzas, un roteiro obstruido polo desleixo, cando podía ser un lugar de paseo como foi noutros tempos, as leiras de navos en flor como os campos de tulipáns holandeses, os cabalos e os cans, as casas e os seus corredores antigos...\nPola tarde, continuamos a andaina por sitios aos que eu xa non me atrevo a ir soa. Había boas costas que subir, e os piñeiros impedían a vista aérea do val que se estende por terras do Eo, dende ónde se perciben desdebuxadas as alturas do Caurel ao fondo.\nRematamos na fonte do Eo para "admirar" os leóns que adornan o lugar, porque non se lles ocurreu poñer vacas, que son as que debían ter posto xa que elas eran as que baixaban noutros tempos a beber ao río. Incongruencias habelas hainas!\nE aquí deixo algunhas imaxes que Iria me autorizóu poñer neste post e que me gustaron tanto que decidín darlles o protagonismo que se merecen. Ela é boa fotógrafa e pon alma no que capta!\nDeixo aquí a reportaxe fotográfica da miña amiga Iria. Un desfrute para os sentidos!\nPublicado por Beatriz Pin en 13:04 18 comentarios:\nNOTAS E COMPOTAS\nAlgo bó ten a cidade\nestampido de cores\nque a engalana\nque te embelesa\nPUDIN DE QUEIXO\nSeguindo unha receta que puxo Kasioles no seu blog, aquí deixo o meu resultado. Eu fíxeno reducindo á metade todos os ingredientes, pero as porcións que deixo aquí son as que ela utilizóu.\n750 cc leite enteira\n9 queixiños ou o seu peso en queixo crema tipo Philadelfia\n110 g. azucre\n2 sobres de callada en pó\n1 Caramelizar base molde tipo cake\n2 Nun bol amplio poñer leite, queixo, azucre, 2 sobres callada e 11 sobaos.\nCunha batidora triturar ata mistura homoxénea.\n3 Poñer mistura na cazola e levala a fogo medio, deixar uns minutos, removendo ata que acade consistencia de natilla.\n4 Verter no molde caramelizado .\n5 Cubrir a superficie con sobaos. Presionalos un pouco.\n6 Deixar temperar, cubrir con film e poñer na neveira ata día seguinte.\n7 Pasar coitelo arredor e volcar na fonte de servir.\nPublicado por Beatriz Pin en 12:32 19 comentarios:\nOs Grobos fanse de rogar,\nnon se deixan atopar.\nO seu segredo escondido,\ncousa é de admirar,\nilla verde e mineral.\nUn labirinto mulido,\nde veludo revestido,\nde especimes exóticas,\nde rechouchíos variados,\nde conversas de paxaros,\nde camiños enleados\ne xigantes lexendarios\nque nos fixeeron soñar.\nAgardemos que a follaxe\nde sombra te vista,\nde frescura e aloumiño\npara andar o teu camiño.\nFotos de Jesús Trashorras\nPublicado por Beatriz Pin en 12:46 14 comentarios:\nA neve febreiriña\nasomando por abril\ncomeuna xa a galiña\nAgardamos augas mil\nA terra a amolecer\ne co soliño aquecer\npara as patacas botar\ne as cebolas agromar\nGosto tanto do rimado\ndo falar en pareado\ne bailar ao són da radio\nAmo o rap e o hip hop\ne tamén adoro o rock\nSon unha rapeira\nque traballo a leira\nparo cando quero\nnada me da xeira\nRap para aprender INGLÉS\nPublicado por Beatriz Pin en 12:24 15 comentarios:


Vilagarcía de Arousa saída vía 112 Galicia\nSucedeu sobre as 07:00 horas. As vítimas foron trasladadas ao Hospital do Salnés.\nDúas persoas resultaron feridas na mañá de hoxe despois de saírse da vía mentres circulaban polo concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa. Unha delas, en estado grave, tivo que ser liberada polos Bombeiros. Ambas foron trasladadas ao Hospital do Salnés.\nO 112 Galicia tivo constancia dos feitos tras recibir unha chamada dunha persoa particular poucos minutos antes das 07:00 horas. Segundo a información facilitada polo alertante, o coche sufriu unha saída de vía e chocou contra unha sinal de tráfico, o que provocou que un dos ocupantes quedase atrapado.\nDe inmediato, os xestores do Centro Integrado de Atención ás Emerxencias (CIAE) 112 Galicia puxeron a situación en coñecemento do 061-Urxencias Sanitarias, dos Bombeiros de Vilagarcía, da Garda Civil de Tráfico, da Policía Local e dos membros de Protección Civil e Emerxencias da localidade.\nUnha vez no lugar do accidente, os Bombeiros confirmaron que foi preciso o uso do material de excarceración para liberar a un dos feridos.