A Marea Atlántica incorporará a atención integral aos barrios na negociación dos Orzamentos 2022\n19:34 h. A Marea Atlántica reclama a posta en marcha do programa Mover os Baixos para afrontar o problema dos locais baleiros\n12:19 h. El pasaporte Covid en cuestión\n11:46 h. O BNG diríxelle unha pregunta ao goberno local sobre a regulación dos toldos na Cidade Vella\nProblemas como o aumento da conflitividade nos Mallos, que afectan moito á vida da veciñanza, son complexos e requiren resposta ampla. Tras a actuación policial, hai que atender necesidades de vivenda e servizos sociais\nRedacción 22 sept. 2021 os-mallos marea-atlantica orzamentos-municipais conflictividade\nXuntanza co presidente de Distrito Mallos, José Salgado\nPropoñemos unha bolsa de alugueiro social, un Plan de Vivenda, o programa Mover os Baixos para recuperar locais comerciais e un plan de mediación na rúa, entre outras políticas que beneficiarán aos barrios\nA Coruña, 21 de setembro de 2021.- A voceira da Marea Atlántica, María García, ofreceu hoxe unha rolda de prensa para denunciar a situación de abandono que están a padecer os barrios da Coruña, nun momento no que a crise e a pandemia agravan os problemas de precariedade e desigualdade, e anunciou que o noso grupo fará da atención integral aos barrios un asunto central das negociacións co PSOE para os Orzamentos do ano 2022. Propostas coma unha bolsa de alugueiro social, un Plan de Vivenda, o programa Mover os Baixos para recuperar locais baleiros ou actuacións de mediación en rúa deben incluírse nas políticas do Concello.\nA concelleira ofreceu o seu apoio e empatía á xente dos Mallos, que se enfronta a un aumento da conflitividade no seu barrio e saíu á rúa a pasada fin de semana para denuncialo. “Estamos ante un problema complexo, que afecta moitisimo á vida da veciñanza, e que require solucións complexas. A actuación policial e necesaria, pero tras dela hai que atender as necesidades de vivenda, servizos e atención social”, resumiu María García. Nos vindeiros días, manteremos xuntanzas coas asociacións comerciais e veciñais do barrio, e coa Plataforma Os Mallos, para escoitar as súas demandas e trasladarlles as nosas propostas.\nVivendas e baixos baleiros\nMaría García sinalou que A Coruña foi a segunda capital de provincia na que máis aumentou o prezo taxado da vivenda libre no último ano, case un 8%. Na nosa cidade hai 20.000 vivendas baleiras, segundo o INE, que non só atentan contra o dereito á vivenda, tamén son unha fonte de conflitividade nos barrios. O desleixo das administracións é tal que non se pode actuar ontra elas porque nin a Xunta nin o Estado se molestaron e definir a figura xurídica de “vivenda baleira”. A Marea Atlántica subiulles o IBI en 2015, pero segue sen poder aplicarse.\nExisten, tamén, máis dun milleiro de locais comerciais baleiros, segundo diferentes estudos do Concello e asociacións empresariais. E de novo son un desperdicio de recursos e un problema no espazo público, acelerando o deterioro dos barrios.\nO prezo medio dos alugueiros tamén está a medrar, ao tempo que a factura da luz encareceuse un 40% só en agosto. No outro estremo están os salarios e a duración dos contratos, que se reducen de xeito preocupante. “E neste contexto, temos un goberno local ao que lle custa afastarse moito dos Cantóns e que en 2020 foi o único de todas as cidades galegas que reduciu o gasto social, de 116 a 114,1 euros por habitante. Non se pode entender”, salientou a nosa voceira.\nSolucións globais para un problema complexo\nDeste xeito, levaremos ás negociacións co PSOE, unha serie de propostas para afondar nun modelo de cidade que non ignore estes problemas:\nBolsa de Alugueiro Social: Unha propostas que estaba nos acordos para a investidura de Inés Rey e que segue incumpríndose. Permitirá que a veciñanza acceder a un fogar a prezos razoables, co aval do Concello. Isto tamén será unha garantía para as persoas propietarias.\nMover os Baixos: Un plan para volver levantar as persianas baixadas, cunha bolsa de locais en alugueiro, axudas directas de ata 15.000 euros para a apertura de novas iniciativas que dean servizo aos barrios (e non só comerciais, tamén espazos culturais, coworking ou proxectos sociais). E a posibilidade de que o Concello compre directamente locais.\nPlan de Vivenda: Un plan integral, que afronte o problema desde todas as perspectivas, explorando vías coma a vivenda en cesión de uso, a construción de vivenda social coma deseñou a Marea Atlántica en Pontejos ou no Ofimático, ou a compra de inmobles por parte do Concello, entre outras cuestións.\nXustiza Social: Coa mellora da Renda Social Municipal, as axudas de emerxencia e o sistema de servizos sociais do Concello, evitando que se repitan os recortes de 2020.\nReforzo das axudas á rehabilitación, para recuperar as vivendas baleira e deterioradas.\nEducación e mediación en rúa: un servizo que se puxo en práctica con éxito no pasado mandato en zonas nas que aumentaba a conflitividade social.\n“Estas son as nosas propostas para apostar polos barrios e mellorar a calidade de vida da veciñanza. Propostas que requiren traballo, desde logo, pero que terán impacto e beneficiarán non só aos Mallos, tamén Agra, Ventorrillo, Sagrada Familia, Sardiñeira, Feáns, O Castrillón, Os Castros, A Gaiteira, Oza, Eirís, Someso, Xuxán, Monte Alto, O Barrio das Flores, Elviña, Monelos, Os Rosais, Labañou, San Pedro de Visma… e todos eses lugares\nRexeitamento ás solucións parapoliciais\nMaría Garcia insistiu en que “o problema é complexo, e quen propón solucións sinxelas e inmediatas equivócase ou directamente minte”. E neste punto amosou o total rexeitamento da Marea Atlántica ás solucións parapoliciáis, e á publicidade encuberta de empresas que se entrometen en actuacións que deben ser competencia única da Xustiza.\n“As forzas de seguridade do Estado teñen a obriga de actuar ante situacións delictivas cometidas por persoas concretas, pero se non imos máis aló coas políticas públicas, as vivendas baleiras, a desigualdade e os problemas van seguir estando aí cando estas persoas marchen”, resumiu a nosa voceira municipal.\nMaría García e Alberto Lema, mantiveron hoxe unha xuntanza co presidente da Asociación Distrito Mallos, José Alejandro Salgado, para coñecer a situación do barrio e trasladar as nosas propostas.\nTal e como adiantamos hoxe, manteremos esta rolda de contactos con axentes do barrio para defender que a solución aos problemas de convivencia non pode quedar só nunha actuación policial, senón que debe ir acompañada de medidas integrais para combater as vivendas e baixos baleiros, a precariedade e a exclusión social. Só así poderán Os Mallos recuperarse do abandono dos últimos anos, que afecta a moitos outros barrios da Coruña, pero que se está a ver agravado polas consecuencias da pandemia. Será unha prioridade nas negociacións dos Orzamentos 2022 co PSOE.\nLa seguridad en Los Mallos\nA Marea Atlántica reclama a posta en marcha do programa Mover os Baixos para afrontar o problema dos locais baleiros\nO BNG diríxelle unha pregunta ao goberno local sobre a regulación dos toldos na Cidade Vella\nA Marea Atlántica pregunta polos plans para coordinar BiciCoruña co futuro servizo de préstamo público de bicicletas en Arteixo\nO sábado 14 de maio pola mañá haberá unha consulta popular para que a cidadanía decida entre monarquía ou república\nVagos y maleantes Extra!: Mury\nO BNG pídelle ao Goberno Local que se lle dea un servizo axeitado ao estudantado de Filoloxía e Turismo


La oposición considera que la comisión de incendios de Galicia nace devaluada | Concellos de Galicia - Ayuntamientos de Galicia\nLa oposición considera que la comisión de incendios de Galicia nace devaluada\n“Con este ánimo estivemos negociando ao longo do día de onte e de hoxe, ata o remate da Comisión, pero lamentamos que a oposición estea a buscar máis o ataque ao Goberno galego que a solución dos problemas reais dos galegos e, neste caso, no futuro dun monte galego multifuncional, vivo e dinámico, sustentable e rendible economicamente”\nO portavoz do Grupo Socialista, Xoaquín Fernández Leiceaga, criticou os esforzos do PP por “devaluar” o Plan de Traballo da Comisión de Estudo sobre os incendios xudiciais “ata estremos que non parecen xustificables”. Así o dixo na sesión do órgano, que aprobou o plan de traballo co voto en contra dos socialistas ao impedir a comparecencia de Feijóo, Rueda ou a conselleira Mato.\nEn Marea votou en contra do plan de traballo da comisión especial sobre os incendios forestais porque o PP rexeitou as principais aportacións en auditorías, comparecentes e informes invalidando así a proposta realizada por EM para que esta fose unha comisión “cun cualificado perfil técnico e coa capacidade de facer o diagnóstico sobre o situación real do rural galego e ofrecer as solucións necesarias para o futuro”, segundo sinalou Luís Villares. A intención de En Marea de que esta comisión especial fose máis alá da política forestal e dos lumes e se ocupase da ordenación do territorio para chegar á causa estructural dos lumes foi rexeitada polo PP que non quixo asumir as auditorias propostas por EM e tampouco quixo escoitar aos expertos en territorio. Outra das razóns fundamentais da negativa de En Marea a secundar o plan de traballo da comisión foi que o PP non quixo admitir nas comparecencias a ningún dos colectivos profesionais que participaron no operativo de extinción na vaga de lumes de outubro.\nEntre os motivos que xustifican a negativa de EM ao plan de traballo proposto inicialmente polo PP e asumido pola mesa da comisión como se fose propio, están as negativas do PP a realizar as auditorías solicitadas: “nos queríamos unha auditoría do que fixo durante estes anos a Dirección Xeral de Ordenación Forestal, auditoria que nos foi negada a pesar de que o seu máximo responsable, Fernández Couto está imputado“, tal como explicou o voceiro. Dentro das propostas de En Marea tamén figuraba unha auditoría do “funcionamento dos plans de emerxencias e riscos forestais que tampouco foi admitida”.\nTamén foi denegada polo PP a “comparencia das traballadoras e traballadores dos corpos de extinción que actuaron durante o domingo negro e tamén denegado“. No mesmo sentido se vetou a comparencia dos representantes dos traballadores e traballadoras do servizo do 112. Tamén se opuxo o PP á comparecencia de expertos en cambio climático. No catálogo de negativas do Partido Popular tamén figuran a petición de En Marea a contar coa presenza en comisión dos expertos en gandeiría e pastos e os expertos en alternativas de explotacións agrogandeiras.\nPara En Marea, o plan de traballo tiña que ser útil para que os expertos máis cualificados puidesen realizar primeiro un diagnóstico da situación e logo ofrecer solucións para a situación real do rural en Galicia. Diagnóstico e solucións que necesariamente tiñan que estar formuladas con carácter integral en en clave de ordenación do territorio. A ordenación do territorio é un argumento que EM considera fundamental para entender os lumes en Galicia, pero que vai moito máis alá da política forestal. Neste sentido, En Marea considera frustrante que o PP negase a presenza na comisión de expertos xeógrafos nesta comisión que ofrecesen unha visión da evolución do territorio en Galicia nos últimos anos. Todas estas negativas por parte do PP evidencian a imposibilidade para que En Marea respaldase o plan de traballo proposto polo Partido Popular.\nA todas estas negativas hai que sumar aínda o rexeitamento do PP a que comparecesen representantes sindicais dos sectores agrogandeiros e sindicais, así como os responsables de colectivos ecoloxistas.\nTamén explicou Luís Villares que para EM esta comisión tiña que ser eminentemente técnica, con especialistas de todos os ámbitos e “buscando un coñecemento real das causas dos incendios e unha solución integral para darlle futuro ao rural galego”. Neste sentido, a intención de conseguir unha comisión efectiva, EM non propuxo a presenza de Rueda ou Feijóo na mesma porque a “nosa intención -sentenzou Luís Villares- era que na comisión falasen expertos, non xente que xa demostrou a súa incompetencia“.


A Xunta só inclúe a ría de Corcubión na ruta internacional de mergullo WAOH - Mar - Que pasa na costa\nCee Corcubión Fisterra Costa da Morte mar xunta\nMergulladores polo pecio da fragata de Padilla en augas de Camariñas, zona excluída pola Xunta para a ruta WAOH-Foto-Buceo Finisterre\n12 anos de Escola de Buceo en Fisterra non son suficientes para que a Xunta, estando inmersa nun proxecto europeo de turismo subacuático, pegue unha chamada para informar ou preguntar. A Escola de Buceo Finisterre, como outros centros representativos de toda Galicia, non sabían nada sobre a primeira ruta europea de turismo subacuático, 'Wildsea Atlantic Ocean Heritage Route’ (WAOH Route), o itinerario que promoverá os máis de 5.000 quilómetros de costa atlántica que unen Galicia, Portugal, Reino Unido e Irlanda como un único destino.\nUnha ruta que aproveita o tirón dos deportes náuticos, para maridalos con enogastronomía, o turismo mariñeiro e a arqueoloxía marítima.\nUn turismo pensado para fomentar o traballo das empresas adicadas ao buceo, pero sen as empresas. De feito, cóntannos que houbo unha reunión na que só participaron 3 ou 4 centros de Galicia. “Nós levamos 12 anos traballando e acabo de enteirarme pola prensa deste proxecto”, lamenta Alicia Carrillo, de Buceo Finisterre.\nE iso que a ría de Corcubión é unha das tres zonas de mergullo que prantexa Turismo de Galicia para a proposta inicial, xunto a Ría de Arousa e a Mariña Lucense.\nNava Castro explicou que a zona norte da Costa da Morte (a zona exterior do Cabo Fisterra, ou as ría de Camariñas ou de Corme-Laxe) non se inclúen no itinerario porque, a pesar de que se trata dun "tramo moi interesante" e "con moitos recursos", porque “é moi difícil comercializar alí un turismo de mergullo", e hai que "ser realistas" co mercado de empresas que ofrecen este servizo.\nUn argumento que non lle vale a Carrillo. “Que digan que exclúen a Costa da Morte polo mal tempo parécenos mal, que nós levamos 12 anos traballando todo o ano. Nas zonas do norte tamén poden mergullarse e se non que llo digan aos mariscadores que traballan todo o ano”.\nXullo 2017: Volven solicitar a paralización do desguace do Casón.\n2014: Investigadores europeos destacan a riqueza dos pecios da Costa da Morte.\nNovembro 2011: A Xunta asegura que estudiará a creación do museo subacuático da Costa da Morte.\nOs vertidos enrarecen o clima social do Pindo


Agolada | Compromiso por Galicia\nLevamos un tempo traballando para conformar un equipo para as vindeiras eleccións municipais composto por veciños de Agolada, aportando pensamentos renovados e novas formas de entender a política e sobre todo, moitas ganas de traballar por cada un dos veciños do concello, sen disticións.\nNo noso programa electoral recollemos suxestións e propostas que nos fixeron chegar a través de diferentes medios, o diálogo na calle, as inquietudes a través das redes sociais, as aportacións dende colectivos, asociación culturais, ecolóxicas e deportivas do noso municipio, pero sobretodo, como coñecedores da realidade do noso concello, porque vivimos e padecemos as súas carencias no día a día, por tanto o noso programa é un fiel reflexo das necesidades reais de Agolada.\nO noso pobo merece recuperar a súa forma de ser, para iso nada mellor que a participación dos cidadáns. Esta será a noso xeito de gobernar, facendo partícipes ás persoas do municipio.\nPodemos asegurarlles que os homes e mulleres que conforman esta candidatura temos ilusións renovadas, forzas para dar o mellor de cada un de nós no día a día para conseguir proxectos de futuro. Non pretendemos convencer con falsas expectativas ou vagas promesas baleiras de contido que nunca poderíamos cumprir. Tan só podemos ofrecer o noso firme compromiso de traballo, dedicación e esforzo, levando a cabo unha xestión de portas abertas, cun proxecto xusto, social e de futuro.\nSomos conscientes do peso e responsabilidade que entraña ser candidatos a gobernar o noso concello, reto que asumimos con enorme ilusión e co obxectivo de recuperar e impulsar todas aquelas iniciativas e demandas veciñais, que outros gobernos non fixeron.\nQueremos escoitar os/as cidadáns, tentar dar resposta ós seus problemas, traballar para as persoas e ter como obxectivo o desenvolvemento e progreso de Agolada.\nCreemos firmemente na honradez da política como o medio a través do cal poder transformar as cousas e mellorar as nosas vidas.\nPor todo isto, afrontamos este novo reto coa maior ilusión, con plena confianza e o firme propósito de demostrar que as cousas se poden facer ben cando realmente todos cremos no que facemos.\n1. JESUS SÁNCHEZ MOSTEIRO\n2. VICTOR MANUEL RODRÍGUEZ SARANDESES\n3. MARIA JOSE BUYO SOUTO\n4. MARIA IRIA PAMPÍN LÓPEZ\n5. MARIA TERESA TARRIO LAMAS\n6. PATRICIA CARBALLAL IGLESIAS\n7. JAVIER RIVAS NEGRO\n8. ALBERT BRUGUERA PEREIRO\n9. MARIA COEGO MONTOTO\n10. LUZ DIVINA LAMELA RIVAS\n11. JOSE CARBALLAL VARELA\n1. ALFONSO GARCÍA GIL\n2. SHEILA INSUA JOSENGE\nReducir un 40% o soldo do alcalde.\nPosta en funcionamento da Residencia da Terceira Idade, ou no seu defecto un Centro de día.\nNo eido dos servizos sociais, prestar unha especial atención ao SAF, aumentando na medida do posible os beneficiarios. Velando ó mesmo tempo por o benestar das traballadoras que realizan o servizo.\nAumentar as axudas ás diferentes asociacións, a Banda de Música, Coral Polifónica, Clubes deportivos…\nPromover os procesos de reestruturación parcelaria pendentes no municipio.\nCreación dun Plan de Desenvolvemento Turístico Local.\nConstrución dun albergue municipal.\nCrear unha brigada permanente destinada á limpeza e mantemento das diferentes estradas, pistas e zonas comúns do Concello.\nAsegurar a participación de todos os grupos políticos nas xuntas de goberno, mesas de contratación…\nRehabilitar as antigas vivendas que pertenceron o colexio.\nPromover o asentamento de empresas no polígono industrial, fomentando a creación de emprego.\nColaborar coas diferentes asociacións para a realización de actividades nos diferentes centros sociais das parroquias.\nO alcalde disporá de un horario semanal específico para a atención directa os veciños.\nActualización da páxina web do concello.\nAsegurar a visita do alcalde a cada parroquia mínimo dúas veces ó ano.\nPromover a implantación dunha Plataforma de Xestión de Incidencias e Suxestións.


Blog de Ana B. Bande: octubre 2008\nPola fiestra da biblioteca deserta albíscase un solpor que promete caloriña e tranquilidade para a fin de semana.\nA foto é dun verán que veu no seu tempo no que disfrutamos abondo do\n"laisser passer, laissez faire"\n¡BOA FIN DE SEMANA E PRÓSPERO NOVO LUNS!..e como diría a miña querida V.....SÉxanmE deSORganizadaMENTE felices!!!!\nPublicado por Ana Bande en 18:15 4 comentarios:\nPublicado por Ana Bande en 19:58 8 comentarios:\nHoubo un tempo no que se precisaba permiso ata para ir de Orense a la región gallega. Non foi no tempo da guerra dos cen anos mais a miseria non sabe de cronoloxías e lugares. Velaquí tedes un curioso documento que apareceu na carteira. Estou máis preto de coñecer ao seu p ropietario, aínda que dubido moito que poida devolverlla persoalmente. Terei que pensar na súa descendencia, ao mellor agradecen o detalle. De momento recollo pistas e trato de reconstruir unha pequena historia familiar xuntando os vellos papeis que A. recolleu xa hai anos naquela casa fermosa na auriense de Reza. Paco, xa sei onde foi mercada a carteira. Nun dos seus petiños apareceu este selo da xoiería ¡¡¡ ESPINO !!!...menudo chimpo peguei cando o vin. É o negocio dun grandísimo amigo do que moito teño falado xa. Agora gardarei este papeliño dourado coma un tesouro.\nPublicado por Ana Bande en 19:38 3 comentarios:\nmanancial de tonalidades\nintervalo forte fortissimo\ncontrapunto das idades\nblefarite de bágoas\nPublicado por Ana Bande en 18:12 5 comentarios:\nBo acerto de Tornatore, e son moitos, a escolla de Ksenia Rappoport, unha perfecta sconosciuta, para o papel de Irena. Tódolos ingredientes do thriller adobiados cunha banda sonora musical que empurra coitelos e racha feridas que se fixeron para non cicatrizar nunca. A espeluznante actualidade do esclavismo feminino posmoderno que mercadea coa carne máis tenra. Mozas que fuxen dunha pobreza material cegadas polos lóstregos dun paradiso que lles ofrece traballo, cartos, diversión e felicidade de balde. Porque non valen nada. Mulleres que son tamén productos con data fixa de caducidade, coma todos os que ten que fabricar este sistema líquido que se ten que atragoar para non morrer dunha enchenta. Película moi recomendable. Perdónanselle os efectismos propios do thriller.\nPublicado por Ana Bande en 12:55 2 comentarios:\n[Foto: Faro de Vigo, 22.10.08]\nLembrar aquela represión sempre provoca a náusea, mais a súa persistencia nestes días é insoportable.Esta repugnante noticia de hoxe sobre a represaliada Urania Mella só da conta da deshumanización total dunha clase política que cada día da máis medo. Aproveito este post para recomendarvos a lectura desta esquecida alfaia bibliotecaria que dorme nos anaqueis do depósito da nosa biblioteca tan profundamente coma toda a polícroma clase política que ten a desvergonza de protagonizar atos coma este.\nQue Concepción Solleiro lle chegue o azo dos sentimentos da boa xente que hoxe tremen perante esta canallada.\nPista sobre o libro CLIC\nUnha lembranza pois para tódalas mulleres que foron víctimas da represión cuxa infeliz existencia coñeceremos moi de vagar....[en castellano]\nPublicado por Ana Bande en 16:53 1 comentario:\nMalia todo conseguín aparcar. A vella Coruña non esquece aos que aloumiñamos os seus beizos e sentamos tardes enteiras ollando os maxestosos carballos da praza de Azcárraga. O domingo, mentres Alma tremía co seu contrabaixo no Pazo da Ópera visitamos a fermosísima colexiata de Santa María. Non rematas nunca de admirar a beleza do románico e non hai tempo abondo para descifrar as historias dos fermosos capiteis nos que os mestres da pedra deixaron esoutra lectura do verbo que os ameazaba a cotío. Imaxino a aqueles pedreiros desfarrapados facéndolle chiscadelas ao pantocrátor mentres desfacían as mans contra a pedra. E como era domingo quedei un pouco á misa. É ben interesante escoitar aos que se presentan como donos de tódolos discursos. Agardaba a milenaria cadencia da rutineira letanía admirando o vagar co que o militante da miña beira pasaba as contas dun rosario cando escoitei falar de embrións, hipocresía, estatísticas actualizadas sobre a incidencia dos virus e da fame no mundo e de outras noticias de actualidade que tecían un discurso que non sei se era falso, divertido, provocador ou sinceiro, pero en todo caso ben estrano. Alí lamentábanse das respostas decimonónicas e hipócritas duha xerarquía que estaba a favorecer o laicismo e a perda da fe. Ata un destes militantes, ben arporizado berroulle ao micro "¡eu quero ser un cristián alegre, non un cristián amargado"!. ¿unha estratexia? ¿unha nova tendencia/heterodoxia dentro da igrexa? O meu confidente de luxo sobre temas eclesiásticos fala da extraordinaria capacidade da institución para adaptar o seu discurso, pode ser. "Se non che serven os meus principios podo cambialos por outros" ¿lembrades?\nPublicado por Ana Bande en 10:13 6 comentarios:\nPublicado por Ana Bande en 16:20 6 comentarios:\nFoi xa hai uns anos. O xefe coñecía a nosa afeción a rescatar obxectos nas casas vellas. A primeira vez que atopamos documentos "de valor" fóra cando mozos. Colliamos un autobús e iamos de fin de semana pola ruralía. O descubrimento de Pazos de Arenteiro fora unha aventura, tivemos que saír do pobo por pés, inocentes de nós, porque queriamos que un veciño asinase que os papeis vellos que levabamos ían ser depositados convenientemente nun arquivo. Eles pensaron que atoparamos un tesouro e menuda a que montaron. Pero desta vez, o achado foi en pleno centro de Auria. Unha casa boa cun elemento constructivo ben orixinal e que hoxe adorna a finca do xefe. Había de todo, escrituras notariais, tarxetas de visita, fotos antigas, pólizas de seguros, ducias de follas mecanografiadas coas paiasadas daquela Acción Católica á que pertencían as mulleres da victoria...chamáronnos moito a atención as aúreas iniciais que personalizaban a carteira, debía tratarse de alguén "importante", miramos dentro e...to be continued...[en castellano]\nPublicado por Ana Bande en 11:14 10 comentarios:\nPublicado por Ana Bande en 21:23 5 comentarios:\nAquí vai un que quere que lle ceda espazo para poñer unhas verbas:\nTanto San Froilan, tanto San Froilán,... que houbo que ir ver ao Santo. O Froilán estaba alí, coma sempre, co lobo ao seu carón pero tamén estaba Jacques Delapiérre que non tiña nin can nin lobo pero tiña un polbo que estaba para ouvear polas rúas.\nAo abeiro dunha solaina tan agarimosa coma a de Marcos comimos, rimos, emocionámonos case todos ao descubrir que eramos vellos coñecidos e comme-çi, comme-ça, fixemos do mundo virtual unha baiuca onde botar unhas risas. Ata din que este que apareceu polo ceo era o apicultor que non foi quen de aterrar entre tanta algarada...grazas a todxs....\nPublicado por Ana Bande en 20:06 7 comentarios:\nPublicado por Ana Bande en 16:34 2 comentarios:\nXa os filósofos máis atentos falaron abondo do modelo do simulacro e a hiperrealidade ...máis coa burbulla económica a piques de rebentar seguimos fielmente o guión de eternos personaxes secundarios a gusto con este papel de espectadores irresponsables e irreflexivos que malia conscientes da propia intranscendencia seguimos na teima de aparentar, o que sexa pero aparentar. Aparentar ter saúde, aparentar estar en forma, aparentar estar á ultima moda, aparentar ser liberais, aparentar ser conspiradores, aparentar ser eternamente mozxs, ¡aparentar ter lido tódolos libros!, aparentar ser felices, aparentar ser solidarios, aparentar estar ao día, aparentar parecerse a apariencia de ....é propio dos períodos iniciais das crisis máis severas o facer coma que un non se entera de nada e seguir cos rituais ordinarios, coma aquelas familias xudeas nas cidades a piques de ser guettos que se negaban a fuxir e seguían cos seus ancestrais costumes, a súa comida kosher con toda a familia, e os seus paseos por unhas rúas cada vez máis ateigadas de olladas reviradas contra eles. Nós ao noso, a mercar a comida do gato, planificar as próximas vacacións, se non pode ser a Venecia, pois a Palencia, coller os baixos aos pantalóns, escribir un post sobre memoria histórica e pasar o ferro ás putas sabas que non dan marchado do salón.....mellor facer coma que non vemos nada, coma se os nosos non aforros non minguasen no banco, mercar, mercar e mercar, ¿non é todo psicoloxía? pois aparentemos, que a bolsa non se asuste....\nPublicado por Ana Bande en 12:50 2 comentarios:


El toupo que fuza: 01/10/09 - 01/11/09\nUn recente artigo sobre a presenza dos trens na literatura universal fai que me decate do escaso protagonismo que o tren ten na literatura galega. Tampouco é de estrañar, tendo en conta a mala gana coa que entrou na nosa Terra o vello ferrocarril no seu momento e o AVE na actualidade.\nSeguro que algo máis hai, pero agora mesmo só me lembro do famoso poema de Curros Na chegada a Ourense da primeira locomotora (Aires da miña terra), de O divino sainete, tamén de Curros, do relato O vello que quería ver o tren de Dieste (Dos arquivos do Trasno), de Bull & Mignonne de Gonzalo Navaza, no Ticino suízo, (Erros e Tánatos) e de Terminal de Xelís de Toro.\n- "É como se tivese un tren minúsculo correndo no meu cerebro. Noto as súas rodas metálicas correndo polos sulcos".\nA maiores, a colección de trens eléctricos que seica tiña Carlos Casares. Pero iso ten relación co literato, non coa literatura.\nSe eu fose autor, creo que tería semente para escribir algo sobre o asunto, botando man duns cantos recordos:\nSupoño que eu sabía anteriormente da existencia do tren, pero a primeira lembranza da que son consciente está relacionada co suicidio, cando un día apareceu a parroquia revolta porque un veciño vello se botara diante dunha máquina. Souben daquela que algunha xente adiantaba voluntariamente a data da súa morte, algo que ata ese momento nunca se me pasara pola cabeza.\nCo tren relaciónase a miña primeira excursión: Un día no que, sen que saiba por que, eramos moi poucos os nenos que estabamos na escola, o mestre meteunos a todos no seu coche e levounos ver un túnel. Cruzámolo andando ida e volta, e regresamos ben contentos para a escola. Se hoxe un docente fai iso, méteno preso por realizar unha actividade extraescolar non prevista na PXA sen pasar polo Consello Escolar nin contar coa autorización dos pais e da inspección. E por tolo, claro. E se cadra aquel mestre ata nos sacou fotos sen que nosos pais autorizasen o uso da imaxe.\nOs Agulló, compañeiros de colexio, vivían a carón da vía e de vez en cando traían a clase moedas retortas porque as puxeran nos raís para que as machacase o tren. Agora decátome do fermosa que era, como metáfora, aquela imaxe de Franco nas pesetas esmamallado polo tren.\nGardo na memoria unha viaxe a Lisboa, nun vello comboio ateigado de xente, e lembro especialmente a imaxe dos soldados barulleiros e borrachos deitados no estante das maletas, pegadiños ó teito. Nunca tal vira.\nImpresionoume unha vez a enorme cantidade de lápidas de xente de menos de 40 anos nun cemiterio dun lugariño de Dozón, todas da mesma época. A carón, bastantes de xente moi lonxeva. Daba a sensación de que alí todo o mundo morrera antes dos 40 ou despois dos 80 anos. Segundo me dixeron, a explicación estaba en que moitos mozos da parroquia traballaran na construción do túnel da Abeleda, próximo ó lugar,e despois caeran coma moscas, vítimas da silicose.\nSe eu fose autor, daríalle un pouco de vida ó tren na nosa literatura, pero a min dáseme mellor facer tortilla de patacas.\nVaia! Parece que alguén máis andaba coa miña idea. Tres días despois de escribir este post, a miña amiga Lali mándame esta noticia.\nEtiquetas: Contracolumna, Literatura\n7 graos ó saír da casa, cediño e con sono no corpo; 6 á altura de Barreiros, 5-4 por Celeiro, 3 en Vilanova, 2 en Abadín con néboa pecha... Todo apuntaba a un día tirando a frío, pero a calor humana xurdiu de novo en Compostela. Unidos pola lingua, unha vez máis. Resposta firme que sae de dentro, que o corpo pide. Consecuencia das políticas do señor Núñez. E así será tantas veces como queira, porque o sono non pode apagar o soño compartido, no país da néboa.\nDesta vez, o amigo Quique fíxo o traballo por min:\nTodos os que el cita, e máis que haberá, son tamén a forza que vén de lonxe.\nEtiquetas: A forza que vén de lonxe, Lingua, Prolingua\nA lingua galega naceu hai uns cantos séculos, coma as outras linguas románicas. Tardaron algo máis en nacer os que se empeñaron en que esta lingua morrese, pero acabaron nacendo tamén e reproducíronse coma as silvas, e ultimamente parece que colleron unha forza que hai uns anos parecía impensable. Deberon papar bo esterco.\nEn 1983, no Parlamento de Galicia aprobábase a Lei de Normalización Lingüística sen ningún voto en contra de ningunha das forzas políticas representadas. O articulado desta lei é aburrido, coma todos os textos legais, pero eu teño lido máis dunha vez os debates que precederon a súa aprobación, segundo se recollen no diario de sesións e sempre gocei facéndoo. Lendo o que dixo cada un dos portavoces, parece que aquel día todos querían defender o galego con máis forza có opoñente.\nAlgúns anos despois aprobouse no Parlamento o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega. Tamén recibiu o voto favorable de todos os parlamentarios de todas as forzas políticas. É un texto longo e aburrido, pero necesario. Despois houbo cambio de goberno e os do mesmo partido que o impulsaran empezaron desde a oposición a darlle patadas nas pelotas en forma de valoración despectiva do que o Plan establece: o mínimo do 50% das materias en galego, as escolas infantís en galego, campañas para a galeguización das lápidas, avances no uso por parte da empresa privada, etc, etc. Os agresores foron collendo forza a base de mentiras oportunamente difundidas desde a casa e desde fóra. E chegamos onde chegamos.\nHai uns meses naceu Prolingua, aínda que non se deixou ver en persoa ata este sábado. Foi en Santiago. Prolingua nace para darlle vida a unha lingua que algúns se empeñan en que esmoreza. Impudicamente. Son os mesmos que mataron o Plan Xeral antes de que medrase e que agora lle botaron o ollo a unha Lei de Normalización Lingüística que ninguén cuestionara en décadas.\nIgual ca na aprobación da LNL ou no PXNL, en Prolingua converxen forzas plurais, de todas as tendencias políticas, de todas as camadas sociais, guapos e feos, loiras e morenas, calvos e peludos, e incluso xente á que lle deron clase de galego en castelán en tempos de bilingüismo harmónico. Dá gusto ver agromar isto en tempos de emerxencia. Por iso é unha semente que debe medrar, que ten que medrar.\nEtiquetas: Lingua, Prolingua


Saúdo do Presidente da Xunta de Galicia Federación de Autónomos de Galicia\nSaúdo do Presidente da Xunta de Galicia\nGalicia ten por diante un reto complexo pero apaixonante que a Xunta de Galicia se propón liderar coa mirada posta nos sectores máis vulnerables.\nAtravesamos un momento de extraordinarias dificultades, sobre todo no ámbito económico, e a ninguén se lle escapa que os traballadores autónomos están entre os que máis sofren as consecuencias do contexto actual, polo que aliviar a súa situación debe ser a prioridade de calquera Goberno, sexa cal sexa o seu ámbito de actuación.\nA pesar das limitacións que impón o contexto económico actual, son varias as necesidades do sector ás que hai que dar resposta. Loitar contra a morosidade, aprobar rebaixas selectivas no ámbito fiscal, axilizar os cobramentos pendentes das administracións, reforzar os niveis mínimos de seguridade ou dar facilidades administrativas ao sector son algunhas das que non poden esperar.\nPor iso, propóñome iniciar unha política de portas abertas para canalizar o contacto estable e permanente cos autónomos galegos e, desta forma, coñecer as súas demandas e ter en conta as súas críticas e as súas propostas.\nMaior aínda se cabe que o meu empeño en materializar estes obxectivos é a miña confianza no potencial dos 190.000 autónomos galegos. A historia é testemuña da capacidade de esforzo e do carácter emprendedor dos homes e mulleres de Galicia. Con estes cimentos, a nosa comunidade ten que dar a batalla. Todos os días e entre todos.


O Vello Cárcere convértese en "campamento fortificado cultural" con novas conferencias sobre o Arde Lvcvs - Viva Lugo\nInicio Varios O Vello Cárcere convértese en «campamento fortificado cultural» con novas conferencias...\nO Vello Cárcere convértese en «campamento fortificado cultural» con novas conferencias sobre o Arde Lvcvs\nXuño 2019 O Arde Lvcvs Cvltvral, que nos últimos días, dentro da programación de actividades de inspiración romana e castrexa, puxo en marcha o X Ciclo de Conferencias da Cohors Lucensium, continúa ofrecendo esta semana varios relatorios sobre a temática da historia da Antiga Roma\nTras o relatorio do historiador Felipe Arias e do catedrático de xeografía Rubén Camilo Lois González a pasada semana, esta tarde é a quenda do arqueólogo municipal Enrique González, que falará sobre a Morte e sociedade no Lugo Romano. Mañá dirixirá a charla o arqueólogo Iván Álvarez, sobre A minería aurífera romana nas montañas do Caurel. Xoves, venres e sábado tamén haberá conferencias, da man da Directora do Museo Privincial de Lugo, Aurelia Balseiro, e os arqueólogos Enrique Alkorta e Ceslo Rodríguez; que centrarán as súas conferencias sobre a Terra auri. Ouro e ourivería antiga, Cerámica e numimática romana e o Templo de Mitra.\nA programación de conferencias continúa o vindeiro martes e mércores, 11 e 12 de xuño, coa escritora Ana Mar Fraga, a licenciada en dereito Beatriz Pelayo, o escritor Daniel Cuadrado e o arqueólogo Marco Almansa. Pechará esta programación o concerto de Abraham Cupeiro. Todas as conferencias son ás 20:00 horas no Vello Cárcere. A entrada é libre ata completar a cabida.\nEste sábado, 8 de xuño, esta mesma programación do Arde Lvcvs Cvltvral celebrará o último paseo con Paulo Fabio Máximo e o Liberto Jávicus, cun percorrido pola Calzada Romana, a Ponte Romana e o Balneario. O punto de partida é o miliario da Praza Armañá, ás 17:00 horas. Para participar nesta andaina, aínda que a inscrición é de balde, é preciso anotarse no 010.\nNesta mesma xornada, ás 19:00 horas, terá lugar a obra teatral A conxura senatorial, a cargo da asociación de recreación histórica Senatus Lucus Augusti, no Balneario de Lugo.\nArtículo anteriorO Vello Cárcere de Lugo acolle varios concertos esta fin de semana\nArtículo siguientePrograma de actividades do Vagalume. Xuño 2019.


A Xunta e os empresarios procuran axilizar a tramitación administrativa dos parques eólicos.\nEstás en Val Miñor A Xunta e os empresarios procuran axilizar a tramitación administrativa dos parques eólicos.\nXoves, 09 Xuño 2011 22:20 Redaccion @valminorinfo\nA mesa de seguimento de tramitación dos proxectos eólicos integrada pola Consellería de Economía e Industria e mais a Asociación Eólica de Galicia (EGA) anunciaron a constatación do normal desenvolvemento do concurso eólico. Así o asegurou este xoves o responsable autonómico logo de manter unha nova xuntanza coa representante das empresas eólicas. Neste terceiro encontro, aseguraron traballar nun clima de "colaboración" onde "ambas partes sentaron as bases para a axilización, normalización e seguridade no procedemento de tramitación administrativa". Na xuntanza tratáronse tamén os aspectos técnicos relacionados coa evacuación da enerxía dos futuros parques "co obxectivo fundamental de atopar as mellores solucións".\nJavier Guerra trasladou de novo á patronal eólica que a Comisión de Seguimento dos Plans Industriais "controlará e vixiará o desenvolvemento efectivo dos plans industriais asociados aos parques eólicos", e insistiu en que o seu departamento" manterá unha reunión de carácter mensual coa EGA coa finalidade de atopar sempre as mellores solucións para o normal desenvolvemento do concurso."\nO concurso eólico prosegue o seu curso normal, aseguraron, co obxectivo de cumprir o mandato do Parlamento de Galicia de ter unha potencia autorizada de 6.500 MW no ano 2012. "A Lei de Aproveitamento Eólico, a orde que rexeu a convocatoria de admisión a trámite de 2.325 novos MW eólicos, a propia resolución da orde e o traballo da Comisión de Seguimento dos Pans Industriais asociados aos novos parques e o clima de colaboración coa EGA son os piares sobre os que se está a asegurar o desenvolvemento real do sector eólico logo da parálise herdada da etapa anterior", afirmou Guerra.\nDeste xeito, Javier Guerra insistiu en que o concurso eólico xerará 6.000 millóns de euros en investimentos e creará máis de 13.000 postos de traballo no que xa é o maior plan industrial da historia de Galicia, posto que o procedemento posto en marcha por este Goberno "garante a execución dos proxectos industriais asociados á construción dos novos parques, e porque non haberá nin un só MW eólico que non leve directamente aparellado un investimento concreto e obrigatorio."


Sobre a contaminación no mar | Galicia Digital\nSobre a contaminación no mar\nA conta da mesa redonda sobre A contaminación no mar que terá lugar en San Cibrao hoxe, 2 de agosto, no marco da primeira feira do libro sobre o mar e a súa cultura, deixo algunhas reflexións sobre o tema.\nNun lugar con seres vivos, que están interaccionando co seu arredor, o medio adecuado para vivir mantense só mediante un equilibrio dinámico. Se varían as condicións físicas, entón varía o equilibrio e ou nos adaptamos ou morremos, opcións menos desexables e máis difícis que variar o equilibrio o menos posible. E as condicións físicas son todos os parámetros que definen o sistema en equilibrio. Todas. Dende a temperatura á existencia de plásticos, pasando pola eliminación de especies pola sobrepesca.\nContaminar é equivalente a variar o equilibrio de substancias ou enerxía no medio. Sempre houbo contaminación, porque calquera actividade varía as condicións do medio ó empregar materiais e producir outros materiais. Así, a nosa atmosfera é o resultado da contaminación con osíxeno de outra anterior, a partir de seres como as algas verdes. Cambio na atmosfera -contaminación- que fixo posible a nosa existencia.\nNas condicións actuais, pódese dicir que sen océanos, a atmosfera tería un 50 % máis de dióxido de carbono, o que aumentaría o efecto invernadoiro ata facer inhabitable para nós a Terra. Iso da unha idea da importancia do mar no equilibrio medioambiental.\nPor un momento, pecha os ollo e pensa na inmensidade do mar.\nOcupa uns 350 millóns de km2, cunha profundidade media duns 3km. Isto significa que contén uns 1 000 000 000 000 000 000 000 de litros (1021L) de auga, e como somos uns 7 mil millóns de persoas, dividindo, cadran 150 mil milóns de litros por persoa, ou sexa, unha piscina de 1 km x 1km x 150 m. Moita auga para contaminar, un traballo arduo, pero estamos a logralo.\nAínda así, o básico non é a inmensidade, senón algo relacionado: a capacidade de rexeneración, o ritmo (velocidade de) contaminación en comparación co de tratamento co que o mar pode tratala. Ata hai relativamente poucos anos da historia humana, non había problema, o ritmo de contaminación era minúsculo en comparación á capacidade de rexeneración do mar. Pero na actualidade, prodúcese máis lixo de todo tipo (plásticos, produtos químicos, fertilizantes...) que remata por ir parar ó mar, e os océanos teñen menor poder de rexeneración (sobrepesca, descompensación do equilibrio mariño por eses mesmos produtos ou a absorción do CO2, aumento da temperatura, etc...). Para facerse unha idea do que significa a concentración de contaminantes, un exemplo: 1 cagada ó día en todo ribadeo é completamente asumible. Pero en Ribadeo hai 10 000 veciños, o que significa unhas 10 000 cagadas diarias. Non sería un problema asumir esa cantidadade de merda no pobo? Hai xa anos, sentir o cheiro do Douro no seu descenso cara o mar antes de chegar a Tordesillas foi un impacto. E iso, o que produce o cheiro, remata no mar. A auga é auga, e non podemos independizala unha de outra, contra o que é a práctica nos dereitos de pesca ou de perforación. É un ben común da humanidade, que nos estamos cargando tamén entre todos, por moito que haxa quen faiga un traballo máis efectivo que outros. Por certo, cabería preguntarse se ti, ou eu, somos dos que estamos contaminando máis; pode que nos leváramos unha sorpresa, se xuntamos a contaminación agregada de todos os nosos consumos e lixos.\nAínda que se estudan por separado para tentar mellorar a nosa comprensión, non se poden separar efectos dos diferentes parámetros: variación da temperatura polo cambio climático, acidificación da auga pola absorción de dióxido de carbono, sementeira de plásticos na superficie... todo un conxunto moi amplo de perigos para o medio mariño, físicos, químicos e biolóxicos. Separados só para a comprensión, pois están totalmente interrelacionados. Así, o aumento de temperatura produce un aumento de volume dos oceanos, o que fai que desaparezan as illas baixas e os deltas, coa desaparición da vida que albergan. O aumento de temperatura tamén varía o equilibro ácido/base, e a acidificación resultante está a destruír os arrecifes de coral arredor do mundo, destrozando a coberta calcárea destes animais, que se suma ó aumento de temperatura que aguantan mal, causando así a variación de hábitat de moitos peixes e o desequilibrio causado pola súa desparición. Tamén o aumento de temperatura fai que a capacidade de disolución de osíxeno do mar sexa menor, o que afecta á capacidade de vida dos peixes e ó equilibrio mariño, afectando á cantidade de pesca e ó equilbrio de especies, favorecendo o conxunto ó aumento da cantidade de medusas, entre exemplos posibles. O aumento de temperatura varía o equilibrio das substancias químicas, e polo tanto, dos seres vivos que manteñen o equilibrio (e se manteñen en equilibrio).\nDe sempre, as correntes oceánicas redistribúen a merda cando o océano non pode absorbela. Pero xa chegamos a un punto no que esa redistribución está deixando de ser efectiva para a rexeración. Hai unha illa de plástico no centro Pacífico como 3 veces a península ibérica, e medrando, nun sitio onde non hai xente para contaminar. Mais as 80.000 toneladas de plástico desa illa seguen a aumentar con rapidez. E só é un dos puntos onde se fai visible este problema. Un problema que pode levar a que para 2050, de non variar a tendencia mundial, haxa máis plástico que peixes nos océanos.\nCómpre de que nos decatemos de que o mundo é complexo, que non podemos entendelo na súa totalidade. En troques, si podemos destruír con facilidade o que non entedemos.


Asociación Sarela | "Por fin atopo alguén que me entende cando lle falo"\n"Por fin atopo alguén que me entende cando lle falo"\nA traballadora social de Sarela, Eugenia Veloso, oíu esa frase da boca dunha familiar dunha persoa con dano cerebral á que estaba asesorando. E é que grazas á recadación da X Solidaria, ou sexa, das persoas contribuíntes que marcan o cadro de Fins Sociais nas súas declaracións da renda, a asociación pode financiar unha parte do seu programa de Información e Orientación a Familias. Tamén axuda a pagar o programa de Autonomía persoal e, sobre todo, puido financiar a construción do seu centro no Traspaxonal, a actual sede de Sarela.\nTanto a traballadora social como a psicóloga e neuropsicóloga da asociación, Noelia Ouro, traballan de xeito cotián no programa de Información e Orientación a Familias. A través das súas declaracións achégasenos unha realidade que sería moi difícil de transmitir sen o apoio económico que proporciona a X Solidaria:\nEugenia Veloso. Traballadora social da Asociación de Dano Cerebral de Compostela Sarela\nLembro unha ocasión na que estaba atendendo a unha muller que solicitaba información. Mentres falabamos, e eu a informaba sobre os recursos que podería solicitar para o seu marido, ela díxome: "por fin atopo alguén que me entende cando lle falo. Pensei que era un bicho raro e que isto só me pasaba a min". Decátaste da importancia do papel que xogamos as asociacións ao non só informar, senón tamén comprender a desorientación na que se atopa unha persoa que inicia a súa experiencia co dano cerebral adquirido.\nNoelia Ouro. Psicóloga/Neuropsicóloga da Asociación de Dano Cerebral de Compostela Sarela\nTraballando notei o ben que reciben as familias o apoio que lles ofrecemos. A principal motivación das familias ao acudir a Sarela é o seu familiar con dano cerebral. Queren obter a mellor rehabilitación para que, pasado o peor momento, a situación mellore o máximo posible. Con todo, cando ven que ademais lles ofrecemos un espazo para eles, para compartir as súas preocupacións, para que lles axudemos a soportar mellor esta situación pola que lles tocou pasar, que trastornou completamente a súa vida familiar, séntense en parte sorprendidos, en parte aliviados. En ningún momento lles pasou pola cabeza que eles tamén necesitan axuda, porque a súa maior preocupación é o seu familiar. Con este programa comprenden mellor a situación do seu familiar, xa que polo xeral teñen moi pouca información sobre repercusións psicolóxicas, neuropsicolóxicas, emocionais, comportamentais, etc.\nFacenda permite decidir o que se fai cunha pequena parte dos impostos que cada contribuínte aporta na súa declaración da renda. Ao marcar o cadro 'Actividades de Interese Xeral consideradas de Interese Social', antes denominado 'Fins Sociais' e tamén coñecido como 'X Solidaria', o 0,7% dos impostos da persoa contribuínte dedícanse a causas sociais (discapacidade, infancia, persoas en risco de exclusión...).\nAo marcar a X Solidaria non se paga máis diñeiro, nin se recibe menos devolución. Simplemente, do diñeiro que se ía aportar ao estado, o 0,7% resérvase a fins sociais. Do mesmo xeito, se se marca tamén o cadro da Igrexa, as porcentaxes sobre as que se decide acumúlanse, non se dividen. Así, marcando o cadro de Fins Sociais e o da Igrexa, a persoa contribuínte reserva para esas causas o 1,4% dos seus impostos.\nTags: Fins Sociais, IRPF, X Solidaria, declaración, familias, información, orientación, renda\nCartel X Solidaria 2015\nCartel da campaña a prol de marcar o cadro de 'Actividades de Interese Xeral consideradas de Interese Social', máis coñecido como a 'X Solidaria', na declaración da renda.\nCréditos: X Solidaria\nEtiquetas: IRPF,X Solidaria,cartel\nCentro de Sarela\nFachada do centro de Sarela, no barrio compostelán do Traspaxonal. A súa construción foi financiada grazas ás persoas que marcaron a 'X Solidaria' na súa declaración da renda.


Concello e Colexio de Economistas activan un servizo de asesoramento gratuíto a persoas e empresas afectadas pola crise da COVID-19 - Concello de Ourense\nO Concello de Ourense e o Colexio de Economistas de Ourense porán en marcha un servizo de asesoramento en diferentes ámbitos -laboral, fiscal, administrativo e financeiro- dirixido á cidadanía, ás persoas autónomas e ás pequenas e medianas empresas de Ourense afectadas pola crise orixinada pola COVID-19.\nO alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome, e a presidenta do colexio María del Carmen Sampayo David, asinaron o acordo para poñer en marcha este servizo, de carácter conxuntural, que se pon en marcha de xeito excepcional ante a crise económica xerada pola pandemia da COVID-19. É unha fórmula para axudar de xeito gratuíto as pequenas e medianas empresas, e os cidadáns en xeral, para a realización das xestións que precisen ante a dita crise.\nO Concello de Ourense colabora co Colexio de Economistas de Ourense cunha dotación orzamentaria de 18.029 euros. A motivación do convenio é “prestarlle servizo á sociedade”, sinalou a presidenta do colexio, María del Carmen Salgado, quen engadiu: “creo que todos os profesionais teñen a obriga de devolver coñecemento á sociedade que os formou, e a través deste convenio, tentaremos paliar un pouco as desigualdades que poda haber en determinados colectivos, solucionando as súas dúbidas, facendo incluso algún informe complementario en materia laboral, fiscal, tributaria, financeira, en todo o que poda formar parte da nosa actividade profesional”. O acordo, subliñou, “ten un retorno que quedará na cidade”, dado que os economistas que participarán son colexiados de Ourense, autónomos que desenvolven a súa actividade por conta propia.\nO servizo está dirixido a persoas empadroadas e empresas con actividade económica en Ourense, que deberán solicitar o servizo contactando co Colexio de Economistas de Ourense a través de correo electrónico ou teléfono.


Pazo do Faramello - Wikipedia, a enciclopedia libre\n42°48′34″N 8°37′52″O / 42.80944444, -8.63111111Coordenadas: 42°48′34″N 8°37′52″O / 42.80944444, -8.63111111\n(Barroco, século XVIII)\n(barroco e posteriores estilos/reformas)\nen bo estado\nO pazo do Faramello é un pazo barroco (século XVIII) situado na parroquia de Ribasar no concello de Rois, moi preto do Camiño portugués de Santiago e a 12 quilómetros de Padrón e Santiago de Compostela. Conta cun eido de 12,6 hectáreas onde salientan os xardíns franceses deseñados no século XIX. Está arrodeado por unha carballeira de gran biodiversidade e do lendario castro da Raíña Lupa.\nEmprégase actualmente como lugar de celebracións, xuntanzas, vodas etc. O seu actual propietario, Gonzalo Rivero de Aguilar, vive no pazo e acostuma servir de guía aos visitantes.\n1 Historia e arquitectura\n2 O pazo e a literatura\nHistoria e arquitectura[editar | editar a fonte]\nTrátase dun edificio de estilo barroco civil compostelán con influencias italianas que delatan a orixe xenovesa do seu fundador, o Marqués de Piombino. Construíuse para servir de vivenda familiar e ergueito nuns socalcos sobre o canón do río Sar a comezos do século XVIII de estilo barroco compostelán civil. É o último pazo do Camiño Portugués a Compostela. O edificio principal supera os 2.100 m2 e a súa orixe é industrial, xa que se fundou a partir da Real Fábrica de Papel do Faramello, 1710, pioneira e abandeirada da industria galega por máis de dous séculos. Nas súas cabalarizas albergouse o arsenal contra as tropas francesas nas revoltas do 2 de xuño de 1808.\nO pazo foi ademais residencia de verán do rei Afonso XIII e do Infante Luís de Baviera nas súas viaxes a Galiza, polo que tamén se coñece co nome local de Balmoral do Sar. A Presidencia da Xunta de Galicia solicitouno en varias ocasións para dar o discurso de Nadal do Presidente Manuel Fraga Iribarne.\nA capela das Neves data do ano 1727 e acolle un retablo de madeira realizado polo mestre Xosé Gambino, nado no pazo, e un dos escultores barrocos principais da Catedral de Santiago de Compostela. No pazo hai dous cruceiros, un no xardín e outro a carón da capela\nO pazo e a literatura[editar | editar a fonte]\nVarios autores galegos víronse fascinados polo pazo. Emilia Pardo Bazán dixo: Hai moitos pazos, mais Faramello é único; Rosalía de Castro confesou que a beleza do Faramello conxeláralle a alma; Cela dixo que o pazo é o segredo mellor gardado do Camiño que din do Apóstolo. É ademais unha das contornas principais da novela de Alejandro Pérez Lugín La casa de la Troya, de 1915.\nXardíns[editar | editar a fonte]\nO eido mide unhas 12,6 hectáreas; nel aparecen os xardíns franceses deseñados no século XIX. Ademais posúe regueiros con fervenzas, arboredos e unha carballeira de gran biodiversidade con especies salientábeis como lontras, grúas e garzas.\nDisque nunha poza vive unha ninfa que por veces sae da auga para contemplar a paisaxe deitada nun penedo (típica lenda galega de mouras).\n↑ Pazo do Faramello na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.\n↑ Capela das Neves na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.\n↑ 3,0 3,1 Rivera de la Cruz, Marta: "Pazo a pazo" El País, 21/2/2014.\n↑ Cruceiro do Pazo do Faramello na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.\n↑ Cruceiro da Capela do Pazo do Faramello na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.\nPaxina web oficial.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pazo_do_Faramello&oldid=5647564"\nPazos da provincia da Coruña\nMonumentos do Camiño Portugués\nA última edición desta páxina foi o 17 de decembro de 2020 ás 15:01.


Impugnar un despedimento | Consumer\nImpugnar un despedimento\nO traballador en desacordo coa extinción do seu contrato laboral dispón dun prazo de 20 días hábiles para impugnar\nCando se recibe a notificación de despedimento e non se está de acordo coas causas que alega o empresario, cabe a posibilidade de recorrer. O prazo para impugnar é de 20 días hábiles, que empezan a contarse desde o momento do cesamento. A partir de aí, para que este dereito sexa efectivo, hai que seguir unha serie de trámites. Primeiro débese tentar chegar a un acordo coa empresa a través dun acto de “conciliación obrigatoria previa”. Para iso, hai que recorrer ao Servizo de Mediación, Arbitraxe e Conciliación da comunidade autónoma correspondente. Se a pesar de todo non se está conforme co ditame, pódese interpor unha demanda ante o Xulgado do Social.\nO acto de conciliación “obrigatoria previa” está regulado nos artigos 63 a 68 do Texto Refundido da Lei de Procedemento Laboral. É un proceso ao que debe recorrer non só o traballador que recibe a carta de cesamento, senón tamén a quen se despediu de maneira verbal.\nA demanda de conciliación debe xestionarse no Servizo de Mediación, Arbitraxe e Conciliación da comunidade autónoma correspondente. A autoridade laboral cita ás partes para tentar chegar a un acordo e que o traballador poida reincorporarse ao seu posto de traballo ou recibir a indemnización pertinente, que engloba os salarios de tramitación (o diñeiro que percibiría o empregado durante os días en que se realiza este proceso se traballase). Se non hai acordo, o traballador ten que presentar, o máis axiña posible, unha demanda ante o Xulgado do Social. O prazo total para reclamar é de 20 días hábiles, polo que debe descontar os días transcorridos desde o despedimento ata a presentación da demanda de conciliación para coñecer o tempo do que dispón.\nSe o traballador non acode á conciliación nin alega causa xustificada, dáse por perdida a súa reclamación\nSe o traballador ou o empresario non acoden á vista de conciliación, as consecuencias son diferentes segundo sexa un ou outro quen non compareza.\nCando é o traballador quen non se presenta, nin alega unha causa xustificada, arquívanse todas as actuacións e dáse por perdida a súa reclamación.\nNo caso de que non se presente o empresario, o xuíz ou tribunal poden apreciar mala fe se a ausencia non está xustificada. Pódeselle impor unha multa de ata 601,01 euros, máis o abono dos honorarios dos avogados do traballador.\nA demanda xudicial\nO acordado no acto de conciliación ten forza executiva, sen necesidade dunha ratificación posterior por parte do xuíz ou tribunal. No entanto, se algunha das partes non está de acordo co resultado, pode impugnalo ante o Xulgado do Social. Para iso, o traballador debe presentar a correspondente demanda e achegar o xustificante do resultado do acto de conciliación. Ten que facelo no prazo de 15 días, contados a partir do día seguinte ao da notificación.\nO acordado no acto de conciliación ten forza executiva, sen necesidade de ratificación posterior por parte do xuíz ou tribunal\nA demanda pode efectuala o traballador só, ou asesorado ou representado por un avogado, procurador, graduado social ou sindicato. Con carácter xeral, o xulgado competente será o do lugar de prestación dos servizos ou o do domicilio do demandado, a elección do traballador. A demanda débese formular por escrito e haberá de conter os seguintes datos:\nDatos do demandante: o número do documento nacional de identidade do traballador, e o doutras persoas interesadas a quen se debe chamar ao proceso (persoas que poden testificar ao seu favor, etc.), e os seus respectivos domicilios.\nCausas do despedimento e probas: débense enumerar de forma clara e concreta os feitos que alega a empresa para xustificar o despedimento, así como outros que poden contribuír a clarificar o conflito. En ningún caso poderán alegarse feitos distintos dos aducidos no acto de conciliación, salvo que ocorresen con posterioridade ao mesmo.\nDatos laborais: a demanda debe incluír informacións como o lugar no que se realizaba o traballo, a categoría profesional que se tiña, algunhas características particulares das actividades que se desenvolvían antes do despedimento, o salario, o tempo e a forma de pago, e a antigüidade na empresa.\nExecución do despedimento: a data e a forma en que se rexistrou.\nVinculación con sindicatos: convén que na demanda fágase constar se o empregado ostenta, ou ostentou no ano anterior ao despedimento, a condición de representante legal ou sindical dos traballadores. Tamén é necesario sinalar se está afiliado a algún sindicato, no caso de que alegue a improcedencia do despedimento por realizarse sen a previa audiencia dos delegados sindicais, se os houbese.\nOnde se lle pode localizar: se o demandante litiga en por si, debe designar un domicilio na localidade onde resida o xulgado ou tribunal no que se practicarán as dilixencias.\nEn ocasións, o empregado promove a demanda por despedimento contra unha persoa á que, por erro, atribúeselle a condición de empresario sen selo en realidade, como un directivo ou un xefe de recursos humanos. Nestes casos, unha vez que se acredita no xuízo que o demandado non é o verdadeiro empresario, o traballador poderá promover unha nova demanda contra este.\nA regra xeral é que, durante o xuízo, o empresario debe probar os motivos alegados para o despedimento, así como seguir o procedemento establecido. No seu defensa non pode achegar feitos distintos aos xa mencionados na carta de despedimento.\nUnha vez celebrado o xuízo, o xuíz ditará a sentenza no prazo de cinco días. Nela cualificará o despedimento como nulo, improcedente ou procedente. O resultado notificarase ás partes en litixio nos dous días seguintes.\nDespedimento nulo. Un despedimento terá a cualificación de nulo cando o xuíz entenda que non hai causa que o motive e realícese con discriminación do traballador, a mulleres embarazadas ou a proxenitores que solicitasen redución de xornada para o coidado de nenos menores de seis anos. Nestes casos, o xuíz pode determinar a readmisión inmediata do traballador no posto que desempeñaba, así como o abono dos salarios deixados de percibir desde a data do despedimento ata a notificación da sentenza.\nSe durante este período o traballador percibise prestacións por desemprego, a Entidade Xestora cesará o seu abono e reclamará as cotizacións efectuadas á Seguridade Social. O empresario deberá ingresar á Entidade Xestora as cantidades percibidas polo traballador e deducilas dos salarios deixados de percibir.\nEn materia de seguridade social, o empresario deberá dar de alta ao traballador con efectos desde a data do despedimento e cotizar por ese período, que se considerará de ocupación cotizada para todos os efectos. Se o traballador atopase outro emprego con anterioridade á sentenza e probásese, o empresario poderá descontarlle a cantidade que percibise nese traballo dos salarios que lle debe abonar.\nDespedimento improcedente. Dáse cando non quedan demostradas as causas alegadas para o despedimento ou cando non se cumpriron as esixencias formais estipuladas. Neste caso, o xuíz establece na sentenza a readmisión do traballador no seu posto de traballo, no prazo de cinco días, ou ben o pago da indemnización que lle correspondería no caso de que o empresario optase pola non readmisión. Cando no mencionado prazo de cinco días non se exercite ningunha opción, enténdese que o empresario opta pola readmisión do traballador.\nSe o traballador despedido fose un representante legal dos traballadores ou un delegado sindical, a readmisión corresponderá sempre a este. No caso de readmisión, o empresario deberá dar de alta ao traballador na Seguridade Social desde a data do despedimento e cotizar por ese período. Ademais, terá que comunicarlle por escrito, no dez días seguintes á notificación da sentenza, a data da súa reincorporación ao traballo.\nDespedimento procedente. Se o xuíz determina que as causas do despedimento están xustificadas, extinguirase por completo a relación laboral sen que o traballador teña dereito a indemnización, nin a ningún salario de tramitación.\nÉ conveniente coñecer outros datos que tamén son importantes durante o proceso de impugnación dun despedimento. Son os seguintes:\nSeguir co preito. Se non están de acordo coa sentenza do xuíz, o empresario ou o traballador poden presentar un recurso á mesma ante a Sala do Social do Tribunal Superior de Xustiza, no cinco días seguintes á notificación da sentenza.\nSalarios de tramitación. Poida que o xuíz decrete que o despedimento sexa nulo ou improcedente e, en consecuencia, débase readmitir ao traballador, pero que o empresario recorrese esta sentenza ante unha instancia superior.\nNestes casos, mentres dura a tramitación do recurso, o empresario debe pagar ao traballador a mesma retribución que percibía con anterioridade ao despedimento. Este, pola súa banda, debe prestar os seus servizos neste período, a menos que o empresario prefira que non sexa así ata que se resolva de maneira definitiva o recurso.\nNomeamento de avogado. O traballador ten dereito ao nomeamento de avogado pola quenda de oficio, sen obrigación de abonar honorarios. Tan só é obrigatoria a intervención dun avogado nos recursos ante o Tribunal Superior de Xustiza e no de casación e revisión ante o Tribunal Supremo.\nNo acto de conciliación ou na posterior demanda ante o Xuíz do Social, o empregado pode presentar a demanda, se o desexa, sen recorrer aos servizos dun avogado.\nDESPEDIMENTOS NAS ADMINISTRACIÓNS PÚBLICAS\nNos casos en que a demandada sexa unha Administración pública (Estado, Comunidades Autónomas, Entidades locais, Organismos autónomos e Entidades Xestoras e Tesouraría Xeral da Seguridade Social), a lei prevé un procedemento distinto antes de presentar a demanda ante os Tribunais de Xustiza.\nA diferenza estriba en que nestas situacións non se esixe que o traballador solicite o acto de conciliación ante o Servizo de Mediación, Arbitraxe e Conciliación. Abonda con que realice unha reclamación previa ante a propia Administración pública que se pretende demandar. Debe dirixila ao xefe administrativo ou director do organismo onde o traballador prestaba os seus servizos.\nNeste suposto, a Administración conta cun prazo de 30 días para contestar. Se non chega resposta algunha neste prazo, concédense outros 20 días para presentar a demanda xudicial.


Carta: Parte III arts.8-9\nArtigo 8. Eliminación da discriminación.\nAs Partes comprométense a eliminar, se aínda non o teñen feito, calquera forma de discriminación respecto do uso das linguas rexionais ou minoritarias nas materias cubertas desde o artigo 9 ó artigo 15.\nArtigo 9. Ensino.\nPolo que se refire ó ensino, as Partes comprométense, no ámbito territorial onde estas linguas son practicadas, e segundo a situación de cada unha destas linguas, a:\na) 1. prever unha educación preescolar que sexa asegurada totalmente nas linguas rexionais ou minoritarias;\n2. prever que unha parte substancial da educación preescolar sexa asegurada nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n3. aplica-las medidas contempladas nos apartados 1 e 2 deste artigo, polo menos a aqueles alumnos con familias que o desexen e que sexan un número que se estime suficiente; ou\n4. se os poderes públicos non teñen competencia directa no terreo da educación preescolar, favorecer e/ou incitar á aplicación das medidas contempladas nos parágrafos 1, 2, 3 deste apartado;\nb) 1. prever un ensino primario que sexa asegurado totalmente nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n2. prever que unha parte substancial do ensino primario sexa asegurada nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n3. prever, no marco da educación primaria, o ensino das linguas rexionais ou minoritarias como parte integrante do currículo; ou\n4. aplica-las medidas contempladas nos parágrafos 1, 2 e 3 deste apartado, polo menos ós alumnos con familias que o desexen e que sexan un número que se estime suficiente;\nc) 1. prever un ensino secundario que sexa asegurado nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n2. prever, que unha parte substancial do ensino secundario sexa asegurado nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n3. prever, no marco da educación secundaria, o ensino das linguas rexionais ou minoritarias, como parte integrante do currículo; ou\n4. aplica-las medidas contempladas desde o parágrafo 1 ó 3 deste apartado, polo menos ós estudiantes que, en número que se estime suficiente, o desexen;\nd) 1. prever un ensino técnico e profesional que sexa asegurado totalmente nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n2. prever que unha parte substancial do ensino técnico e profesional sexa asegurado nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n3. prever, no marco da educación técnica e profesional, o ensino das linguas rexionais ou minoritarias, como parte integrante do currículo; ou\n4. aplica-las medidas contempladas nos parágrafos 1, 2, 3 deste apartado, polo menos ós estudiantes que, en numero suficiente, o desexen;\ne) 1. prever un ensino universitario e outras formas de ensino superior nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n2. preve-lo estudio destas linguas como disciplinas do ensino universitario e superior;\n3. se, a causa do papel do Estado a respecto das institucións do ensino superior, os parágrafos 1) e 2) non poden ser aplicados, animar e/ou autoriza-la aplicación dun ensino universitario ou outras formas de ensino superior nas linguas rexionais ou minoritarias, ou poñe-los medios que permitan o estudio desas linguas na universidade ou noutras institucións de ensino superior;\nf) 1. toma-las disposicións para dar cursos de educación ós adultos ou de educación permanente que sexan asegurados principalmente ou totalmente nas linguas rexionais ou minoritarias; ou\n2. propoñer esas linguas como disciplinas da educación dos adultos e da educación permanente; ou\n3. se os poderes públicos non teñen a competencia directa no terreo da educación dos adultos, favorecer e/ou anima-lo ensino desas linguas, no marco da educación dos adultos e da educación permanente;\ng) toma-las disposicións para asegura-lo ensino da historia e máis da cultura, das cales a lingua rexional ou minoritarias é a expresión;\nh) asegura-la formación inicial e permanente dos mestres necesaria para a aplicación dos parágrafos a)-g) aceptados pola Parte contratante;\ni) encargarlle a un órgano de control ou a diferentes órganos de control o seguemento das medidas tomadas e dos progresos realizados na institución ou o desenvolvemento do ensino das linguas rexionais ou minoritarias, e o establecemento sobre estes puntos de informes periódicos que serán publicados;\n2. en materia de ensino, e polo que se refire a outros territorios diversos en que as linguas rexionais ou minoritarias son tradicionalmente practicadas, as Partes comprométense a autorizar, animar ou prever, se o número de falantes dunha lingua rexional ou minoriaria o xustificara, un ensino da lingua rexional ou minoritaria nos niveis apropiados do ensino.


Nigrán ofrece programa de inserción laboral para mulleres desempregadas o con contratos por horas | Noticias Vigo\nNigrán ofrece programa de inserción laboral para mulleres desempregadas o con contratos por horas\nConsta dun curso de camarera de pisos e doutro de operacións auxiliares de lavandaría industrial. A inscrición é dende o luns ao 9 de novembro.\nPublicado por Noticias Vigo o día 28/10/2017 na sección de Emprego,Galicia,Nigrán\nO concello de Nigrán, a través do Centro de Información ás Mulleres (CIM), organiza o “Programa integral para a inserción laboral de mulleres”, cofinanciado pola Deputación de Pontevedra. Este consta de dous cursos: “Operacións básicas de pisos en aloxamentos” (camarera de pisos) e “Operacións auxiliares de lavandaría industrial e de proximidade”, así como formación complementaria destinada a adquisición de habilidades na búsqueda de emprego e prácticas non laborais en empresas. Ambos están destinado a mulleres empadroadas en Nigrán e terán preferencia as maiores de 40 anos sen cualificación, en situación de desemprego ou que estando empregadas teñan unha ocupación laboral igual ou inferior ao 25% da xornada laboral. Os cursos comezarán o día 13 de novembro.\nAs persoas interesadas deberán presentar a solicitude no Rexistro Xeral do Concello en horario de 9.00 h. a 14.00 h. O periodo de inscrición comeza o día 30 de outubro e rematará o día 9 de novembro. Xunto coa solicitude de inscrición deberá achegarse un fotocopia do DNI e copia da tarxeta de desemprego.\nPara mais información as persoas interesadas poden dirixirse a oficina de Información ao Cidadán 986 365000 ou no correo electrónico: [email protected]


Ourense será a sede da vindeira Asamblea da Red de Ciudades AVE a nivel estatal | Por GaliciaBaixo\nOnte tivo lugar en Madrid, na sede do Ministerio de Industria Comercio y Turismo, a I Asamblea Ordinaria da Rede de Cidades AVE 2019, que estivo presidida pola ministra Reyes Maroto e pola secretaria de Estado de Turismo de España, Isabel María Oliver Sagreras, e contou co concelleiro de Promoción Económica e Turismo, Jorge Pumar, como representante do Concello de Ourense.\nAsí, no transcurso do encontro, o edil ourensán manifestou o interese do Concello de Ourense de acoller na cidade a vindeira xuntanza deste órgano.“O feito de que Ourense forme parte desta asamblea, e que o vindeiro ano será clave para a chegada do AVE a Galicia, é de xustiza que sexa a cidade das Burgas a que acolla a vindeira asamblea a nivel estatal para capitalizar todo o necesario para preparar á cidade cara a chegada da Alta Velocidade”, sinala Jorge Pumar.\nEsta petición contou co respaldo, por unanimidade, de todos os membros asistentes á Asamblea de la Red de Ciudades AVE.\nA Red de Ciudades AVE, -que integra capitais coma Sevilla, Málaga, Valencia, Barcelona ou León, entre outras- é o produto turístico resultante da fusión do tren como medio de transporte sustentable, rápido e eficaz por excelencia e o patrimonio das cidades que a forman.\nA Asociación ten dous tipos de produtos turísticos: Escapadas en AVE, que engloba viaxe en AVE, hoteis a prezos especiais e actividades de lecer no destino. Unha oportunidade para coñecer e vivir cada cidade.\nO segundo produto é Renfe Spain Pass, un servizo de billetes dirixido exclusivamente aos turistas estranxeiros o que supón unha nova forma de viaxar e que, ademais, facilita os desprazamentos podendo coñecer varios destinos da Rede de Cidades AVE nunha mesma escapada. Pódense elixir entre 4, 6, 8 e 10 viaxes e compralos ata con seis meses de antelación. Está dispoñible en dúas categorías, turista e Business, tanto para nenos como para adultos.


Rosas de cobertura do solo: Consellos importantes sobre plantación e coidados > O xardín\nComo cultivar rosas de cobertura do chan: plantación, alimentación, poda e reprodución\nSe unha rosa ordinaria é a raíña das flores, todo o mundo sabe tapa de terra levantouse coñecido por algúns, trata de descubrir que tipo de planta é e como cultivalo. Rosas de cobertura de terra son un grupo enteiro de plantas que teñen serpentín de ata 2 m de lonxitude e pequenas follas brillantes que cobren o chan como unha alfombra. A descrición axudará a dicir que aspecto ten unha capa de terra: esta é unha planta que medra vigorosamente a anchura, con brotes longos e deslizantes que están cubertos con inflorescencias en forma de raceme formadas por múltiples pequenas flores durante a floración. As flores cun diámetro de 10-50 mm teñen cor branca, rosa e vermello e son moi variadas en aparencia - densas e semidobles, así como simples. A follaxe desas rosas non cae por moito tempo, en raros casos permanece ata a primavera.\nCaracterísticas de plantación de rosas de cobertura do solo no xardín\nEscolle un lugar para plantar unha capa de chan subida\nTraballo preparatorio antes do aterrizaje\nComo plantar unha capa de terra subiu no xardín\nPrincipais consellos para o coidado das rosas de cobertura do chan na súa casa de verán\nComo regar o chan cubre as rosas\nCaracterísticas fertilizantes rosas que abarcan o chan, como fertilizar unha planta\nRosa de poda\nPropagación das rosas de cobertura do chan\nComo cubrir as rosas de cobertura do sol para o inverno\nPros e contras de crecer rosas de cobertura do chan na súa casa de verán\n¿Sabes? O maior arbusto de rosa crece nos Estados Unidos, o seu diámetro é case igual a dous metros.\nÉ un erro pensar que as plantas de cobertura do chan só son rosas arrastradas, xa que están representadas non só por variedades de baixo crecemento. Unha característica importante destas rosas é que a súa altura será sempre inferior ao ancho. Os subgrupos condicionais destas plantas distínguense: arrastrarse nun plano horizontal, aloxamento baixo, forte ramificación baixa, crecente, caendo e denso, de crecemento recto. Crecendo, as nubes floridas de arbustos exuberantes de calquera subgrupo decorarán a parcela de terra, cubrindo áreas bastante grandes.\nAs rosas de cuberta de terra son menos esixentes no coidado e cultivo que outras variedades de rosas de xardín, pero tamén precisan de coidados suficientes tendo en conta as súas características. Intentaremos esbozar brevemente os momentos básicos de plantación e coidado destas fermosas plantas.\nO momento importante para obter un arbusto exuberante e saudable dunha capa de chan elevado é a elección correcta dun lugar para a plantación eo nivel axeitado de cultivo, no futuro, o coidado do florecimiento do orgullo do xardín será sinxelo.\nÉ importante! Ao escoller un lugar para plantar rosas de cobertura do chan, debes evitar áreas onde as árbores e os arbustos como cerezas, alperces, peras, espinhos ou outras variedades de rosas crecen, xa que se agotan moito o chan e as rosas crecerán en condicións adversas.\nÉ desexable que a área onde a rosa crecerá ten unha lixeira inclinación cara ao oeste ou sureste para unha óptima iluminación pola mañá e sombreamento lixeiro no período de mediodía. Os raios solares do sol poden ter un efecto perjudicial nas flores, que se desaparecerán e desaparecerán. Non se recomenda plantar arbustos mozos preto das plantas poderosas para evitar a súa falta de humidade e nutrientes, así como paredes próximas e en forte sombra, que está cheo de crecemento lento do sistema radicular e brotes e falta de floración.\nLugar para plantar rosas non debe estar excesivamente húmido e ten preto da auga subterránea,xa que as rosas no chan húmido non terán circulación adecuada de osíxeno e, no inverno, en xeadas severas, as raíces poden exceso de excremento e causar a morte de toda a planta. Ao aumentar a humidade do chan, a drenaxe do chan debe realizarse mediante túbulos de absorción de humidade.\nO mellor chan para as rosas será soluble, que pasará osíxeno e auga ao sistema raíz. Para a mellora, os chans pedregosos e arcillosos dilúense cunha mestura de area, turba, composta e excrementos de aves e solos arenosos cunha mestura de compost, turba, céspede e arxila. As condicións de crecemento favorables serán en solos débilmente ácidos cun pH de 5.5-6.5. O aumento da acidez pode neutralizarse con caliza ou cinzas e reaccións alcalinas - con superfosfatos.\nO lugar do xardín de rosas primeiro debe ser desenterrado e eliminar completamente as herbas daniñas e os seus rizomas. Se o xardineiro así o desexa, o chan pode ser tratado con Roundup e afrouxar ben. Ademais, toda a área do xardín de rosas do futuro, onde crecerán as rosas, estará suxeito á preparación e ao procesamento, xa que ao longo do tempo as rosas habitarán densamente a zona que se lles atribúe.Para plantar un arbusto previamente cavando un buraco de aproximadamente medio metro de profundidade e do mesmo diámetro. Para o crecemento libre de arbustos, a distancia entre eles debe ser de 30-100 cm, dependendo do tamaño varietal das rosas de cobertura do chan.\nPlantar rosas de cobertura do chan poden incluso cultivadores principiantes. Para comezar, é necesario preparar unha mestura de solo nutritiva: mesturar o solo do xardín, o céspede, a area, a arxila, a turba, o humus por un balde de cada un dos ingredientes, engadir 100 g de superfosfato e cinzas. Nun burato cavado en 15-20 días, vértese unha capa de esterco de aves de aproximadamente 10 cm de espesor. A continuación, un pequeno montículo está formado a partir do chan de nutrientes no centro do buraco de cultivo no que se coloca a plántula.\nAs raíces da planta deben estar uniformemente enderezadas para un mellor crecemento e enraizamento, logo de que poida espolvorear a mestura do solo, axitando periódicamente as plántulas para encher mellor o espazo inter-raíz coa terra. Despois de que o pozo de plantación estea cheo de chan, cómpre compactar, regar cun cubo de auga morna e espiar unha plántula nun terraplén de 15-20 cm de terra. Recoméndase sombra un agregado de días durante 10-15 días despois do cultivo.\nÉ importante! Os sementes de rosas antes de plantar deben cortarse a 25-30 cm e tratar con sulfato de cobre - isto aumentará a viabilidade da planta nova.\nDespois de plantar a folla de cuberta, foi plantada nun lugar axeitado e tendo en conta todas as necesidades, debe ser coidado axeitado, e florecerá fragante e fragante durante moitos anos. Consideremos en máis detalle o proceso de crecemento das rosas de cobertura do chan e de como coidar delas.\nDespois do cultivo, os arbustos e os arbustos novos requiren unha rega moderada frecuente cando o chan seca. Os arbustos adultos son regados cada 6-9 días, durante os períodos secos, a frecuencia do irrigación aumenta. O rego é mellor feito con auga morna pola mañá. Unha rosa desde o segundo ano de vida require un balde de auga para un desenvolvemento favorable e floración, e esta planta non acepta un chan excesivamente húmido, xa que pode ser prexudicial para as raíces. No outono, os arbustos non precisan de regar.\nO coidado das rosas de cobertura do solo implica o seu fertilizante regular e fertilización. Na primavera, aplícanse fertilizantes orgánicos ou nitrogenados, cando se forman xemas nun arbusto, son alimentados con humate de sodio ou sulfato de potasio, despois do remate da floración - fertilizante de potasio ou fosfato segundo as instrucións anexas. Para unha óptima alimentación previa, o fertilizante orgánico debe aplicarse a finais do verán - a principios do outono, despois de 15 días, o fertilizante de potasio-fosfato e despois de 10 días máis o sulfato de potasio. Un fertilizante sistémico deste tipo preparará a planta para o inverno e alimentarase con forzas de crecemento activo na primavera.\nAs rosas de capa traseira no primeiro ano de vida deberían ser lixeiramente reducidas, estimulando o cultivo. Nos anos posteriores, os cortes secos e dobres deben cortarse, cortar espesores de espesor para a circulación do aire e manter a forma da planta necesaria. Despois de 5 anos, pode rejuvenescer o arbusto, cortando todas as puntas a 25 cm do chan. O corte lévase a cabo nun ángulo de aproximadamente 45 graos, saíndo de 5 a 10 mm do ril, recoméndase procesar as seccións cun diámetro de máis de 10 mm con xardín e tratar o arbusto enteiro coa mestura Bordeaux.\nÉ importante! Unha rosa de capa de terra é capaz de florecer no ano de cultivo, pero para o desenvolvemento óptimo das plantas no primeiro ano de vida, hai que eliminar os botóns desbotables.\nAs rosas de capa de terra foron propagadas con éxito por capas. Para iso, ao comezo da primavera, o novo tiro longo se dobra ao chan varias veces para obter varias plantas, e os brotes extremos do rodaje deben estar sobre o chan. O rodaje está fixado nunha pequena fosa chea de chan de nutrientes, un ril para deixar as raíces e varios botóns próximos nunha capa permanecen sobre o chan para formar novos brotes.\nAs capas deben ser regadas con frecuencia, e no outono, se están enraizando, están listas para transplantar a outras camas para o cultivo. Despois de que as novas mudas raíces crezan durante o ano, son transplantadas a un lugar permanente para crecer.\nAs rosas de capa de terra non practican practicamente coidado no outono, salvo a poda sanitaria de tallos. Unha vez que este tipo de flor é bastante resistente ao frío, ten unha capa de neve tan espesa como para invernar.Pero é mellor estar seguro, especialmente coa probabilidade de baixas temperaturas en épocas de inverno sen neve e cubrir o arbusto da cuberta do chan levantouse con ramas de abeto ou piñeiro no outono, que tamén protexe os brotes de roedores. Os tallos de altas variedades de rosas deben colocarse sobre a superficie do chan, ligeramente doblegándoos. O refuxio debe ser colocado nos arbustos no outono despois de que caia a temperatura media diaria e, a principios da primavera, debe ser eliminado, impedindo que as rosas se apague e caia baixo o abrigo.\n¿Sabes? Os creadores xaponeses trouxeron unha variedade de rosas, cuxas cores son vermellas e á tardiña - brancas.\nComo vantaxes das rosas de capa de terra, distínguense as súas propiedades decorativas, a saber: un fermoso arbusto - flores compactas ou arrastrándose, perfumadas, un longo período de floración, case sen interrupcións, a capacidade de usar en diversas variantes do deseño da paisaxe. Estes tipos de rosas son resistentes e resistentes ás enfermidades, o que é moi fácil de coidar delas. Unha vez que compras unha morea de rosas que cobren o chan, que serán agradables aos ollos durante varios anos e sendo o orgullo do seu dono, un pode aforrar significativamente os custos de crecemento de flores anuais.\nAs desvantaxes das rosas de cobertura do chan inclúen o pequeno tamaño das flores, así como as propiedades das flores sensibles para desaparecer baixo os raios directos do sol, perden a cor, os bordos dos pétalos escurecen e deterioran o aspecto da planta. As flores descoloridas deben ser eliminadas do arbusto. O punto negativo: os brotes destas rosas crecen ata o final do outono, e son moi vulnerables ás baixas temperaturas, que non sempre poden soportar e baixo a tapa, os brotes poden apoderarse e ser afectados por enfermidades fúngicas. Para evitar estas consecuencias negativas, despois da primeira xeadas de outono, os tallos de rosa non desprendidos deben cortarse.\nAs rosas de cobertura de terra, especialmente as variedades que florecen durante todo o verán, son unha verdadeira decoración do sitio, son usadas no deseño dun xardín de rochas, un xardín de rosas ou unha flor brillante. Antes de escoller unha variedade de rosa ralentíbel, considere o seu alto, ancho e ritmo de crecemento para unha óptima planificación do seu xardín de flores.\nMira o vídeo: Polinizacion e hibridación manual Adenium (Desert Rose) (Abril 2020).\nVídeo: disparos asombrosos de como florecen as flores\nTrigo de Rusia e Ucraína baixo ameaza debido ao clima frío\nAs variedades máis fermosas de violetas cunha descrición e foto\nOs coellos comen coellos?\nXarope sirio: aplicacións, propiedades medicinales e nocivas\nPrincipais consellos para coidar de zapatos venéreos\nTomates deliciosos e asombrosos "Raspberry Giant": descrición da variedade, o cultivo, a foto dos tomates\nPipino "Cedric": descrición, plantación e coidado\nAs propiedades curativas de Gumbo Creek\nDescrición e fotos das especies populares de Hypericum\nComo tratar con wireworm en patacas\nA composición útil do fertilizante "Mortero": aplicación na casa de campo\nRemolacha de azucre: todo o que precisa saber sobre o seu cultivo\nRevista Pan Amarelo © Copyright 2020 | Como cultivar rosas de cobertura do chan: plantación, alimentación, poda e reprodución


«Parece que hai unha demanda para despenalizar a eutanasia»\nO catedrático de Filosofía do Dereito falará hoxe en Vigo dos escenario xurídicos ao final da vida\nA asociación de traballadores sociales Contorna Social organiza hoxe unha conferencia de José Antonio Seoane Rodríguez titulada Escenarios ao final da vida. Será a partir das 18.00 horas no salón de actos da ONCE, en Gran Vía, 16.\n-¿Cal é a finalidade da súa intervención?\n-Aclarar a confusión que existe nos diferentes escenarios que se dan ao final da vida dunha persoa.\n-¿A que se debe a confusión?\n-Fundamentalmente é debida á identificación equivocada de moitas actuacións asistenciaIs coa eutanasia. Eu propoño unha reflexión sobre os cambios nas relacións asistenciais, tanto dos profesionais sanitarios como do ámbito social. É necesario reflexionar se son suficientes as que existen ou conviría que a sociedade dialogase sobre unha puntual despenalización da morte medicamente asistida.\n-¿A lexislación actual é comprensiva con esa situación?\n-Á Administración non hai nada que reprocharlle, é máis unha cuestión de cultura profesional. Hai partidarios e detractores da eutanasia e do suicidio con medicamento asistido, pero hai moitas outras actuacións xa reguladas en Galicia a través da lei do 2015 sobre atención a enfermos terminais; son clinicamente indicadas, eticamente correctas e xuridicamente lícitas, pero na práctica, ás veces, son difíciles de identificar. Quero introducir un pouco de claridade para que se coñezan as diferenzas e semellanzas entre elas, e de paso discutir se ten sentido ampliar ese marco.\n-¿Emprégase suficientemente o testamento vital?\n-Cada vez ten maior utilidade, pero o testamento ou os documentos de instrucións previas deberían contextualizarse nun proceso máis amplo de planificación. É insuficiente se non vai acompañado dun proceso de planificación coa contorna familiar e os distintos profesionais que interveñen. Si facilita unha fase final moito máis plácida, no sentido en que todas as partes saben cal é súa obriga e que é o que se pode esperar.\n-¿Poden chocar as vontades do interesado e os seus familiares?\n-Pode ser, e é lóxico na medida en que queren reter ao seu familiar, pero, hai que respectar as decisión. Por iso dicía que un documento fóra de contexto pode entenderse mal, pero nun proceso de planificación a propia familiar empeza tamén a comprendelo; é un proceso de educación sanitaria, por así dicilo.\n-¿E os profesionais sanitarios?\n-Teñen a obriga de respectar a vontade do doente, pero tamén foron educados para protexer a nosa saúde. Temos que entender todos como sociedade que prolongar unha vida biolóxica pode deixar de ter sentido cando o interesado non lle atopa un significado. Este é un proceso de educación recíproca. A carga para os profesionais obviamente é difícil de xestionar, tanto dende o punta de vista técnico como emocional; a colaboración das distintas partes é importante.\n-¿Será posible incluír no futuro a eutanasia na lexislación?\n-Si, a sociedade é madura para deliberar sobre elo e decidir se quere o non dar o paso; creo que non tratalo é agocharse ante unha situación. Hai determinados escenarios nestes momentos da vida que non reciben resposta xurídica, ou se a reciben, hoxe en día, é de xeito sancionador, iso foi unha decisión social; pero parece que existe unha demanda para revisalo; eu creo que si, temos unha sociedade madura e hai que facer unha lexislación que protexa os dereitos e as obrigas de as partes.\nArchivado en: Eutanasia Vigo ciudad


Nova poxa de obxectos perdidos do Concello de Santiago - Noticias. Ayuntamiento de Santiago de Compostela\nUn dos obxectos curiosos da poxa, un maletín de xinecoloxía\n12/01/2021 Ata o 25 de xaneiro, as persoas interesadas poden poxar polos obxectos perdidos na vía pública e depositados nas dependencias da Policía Local do concello de Santiago de Compostela. A poxa lévaa a cabo, igual que a do pasado novembro, a empresa Sala Retiro. Son un total de 291 pezas as que se sacan á venda a través da web da Sala Retiro.\nEntre os obxectos non reclamados que se poden atopar, figuran desde teléfonos iPhone a bicicletas, artigos de feira, cámaras de fotos, berces de viaxe, lotes de xoias de ouro e prata, ou reloxos. Os prezos de saída dos diferentes lotes adáptanse a todos os petos. Pódense atopar bicicletas e cámaras dixitais por 5euros, ordenadores portátiles por 20euros, ou reloxos que van desde un euro ata os 400 euros, no caso dunha peza de pulseira de Cartier Chronoscaph 24.\nTamén hai obxectos curiosos, como un maletín de xinecólogo con instrumental médico no seu interior, cun prezo de saída de 30 euros, un lector portátil para chip de animais allflex que sae en 20 euros, unha audioguía de museo ou unha cámara de cinema Paillard Bolex H16 cun prezo de saída de 5 euros.\nEsta é a segunda poxa de obxectos perdidos durante este mandato. Na primeira poxa, celebrada en novembro tamén en colaboración coa Sala Retiro, saíron a venda 150 obxectos, por un valor de 5.000 euros. Vendéronse todos por 9.500 euros.\nObxectos que saen a poxa


POZOAMARGO estrearase Festival de Cine Europeo de Sevilla\nPOZOAMARGO estrearase no XII Festival de Cine Europeo de Sevilla\n11 noviembre, 2015 Marta Villar Cruces 2 Comments\nPOZOAMARGO, dirixida por Enrique Rivero, estrearase mundialmente na XII edición do Festival de Cine Europeo de Sevilla.\nO director hispano-mexicano Enrique Rivero presentará a súa terceira longametraxe, titulada POZOAMARGO, na Sección Las Nuevas Olas da XII Edición do Festival de Cinema Europeo de Sevilla o próximo 12 de novembro. Tralas súas premiadas dúas primeiras películas, PARQUE VÍA (Leopardo de Ouro e Fipresci en Locarno 2008, Ingmar Bergman International Debut Award do Festival de Gotemburgo en Suecia e o Golden Crown Pheasant de Kerala en India) e MAI MORIRE (Mellor fotografía no Festival de Roma), Rivero estrea a súa seguinte produción filmada, por primeira vez, principalmente en España.\nPOZOAMARGO fálanos sobre a forza do desexo, a culpa, a covardía froito da incapacidade de afrontar as consecuencias dos actos e o autocastigo, aínda que tamén nos mostra que ás veces se abren portas para redimirse. Enrique Rivero observa e plasma principalmente a rexión de Castela – A Mancha cun sentido privilexiado da estética, coas súas extensas terras de cultivo de vide e oliveira e a súa xente traballadora que parecese estar suspendida á metade da nada; creando unha nova mirada sobre esta rexión española, e sobre a localidade manchega na que se rodou gran parte do filme e que dá título á película, Pozoamargo. Ademais, outros municipios da provincia de Conca e Albacete, como A Roda ou Casa das Lombas, tamén foron testemuñas desta película que converte a incrible paisaxe e a chaira manchega nun personaxe máis da historia.\nRivero, mesturando unha vez máis realidade e ficción, filmou tanto con actores como con xente da localidade de Pozoamargo e arredores, contando con Jesús Gallego como protagonista e Natalia de Molina, galardoada co Goya á Mellor Actriz Revelación en 2014.\nCando Jesús se decata de que contraeu unha enfermidade venérea, decide fuxir e refuxiarse no campo manchego traballando como campesiño. Desexo, culpa e autocastigo acompáñano como unha sombra. Con todo, unha serie de sucesos abriranlle a posibilidade de redimirse.\nPrevious Article← FRESH&CLEAN EN CROA31\nNext Article¡HABEMUS MARATÓN! →\nPor que falades aquí de PozoAmargo e non das demais longas e curtas galegas que tamén se estrearán neste festival? Penso que a principal característica deste ano no festival é a abundante presencia galega, e chámame atención que só faledes deste filme, e gustaríame moito saber por que deste si e dos outros non. Gracias\nBo día Iago,\nRecibimos a nota de prensa da estrea de Pozoamargo por zeitunfilms e a publicamos. Somos un grupo de rapazas e rapaces que facemos este proxecto con cariño e que, desgraciadamente, non podemos estar a todo xa que o facemos nos nosos ratos libres.\nSinto moito non haber dado cabida ao resto de curtas xa que nin sequera sabíamos que había máis curtas galegas neste festival.\nSe queres axudar a que a revista de máis cabida ao audiovisual galego e non volvamos meter a pata deste modo te invitamos a colaborar como redactor de contidos web (como ben apreciaches, nos fan moita falta máis membros no equipo para non cometer tantos erros) e tamén te animo a que todo o que queiras que teña difusión no lo mandes por mail e intentaremos darlle cabida.\nMoitas graciass polas críticas, sen elas non teríamos opción a mellorar.


Carta Xeométrica: En galego, é de lei?\no artigo dos luns de Carlos Callón para o xornal Galicia Hoxe:\n-Dentro de Galiza, podemos solicitar que todo o procedemento se tramite na nosa lingua.Desde a primeira comunicación que recibimos en galego, podemos enviar un escrito reclamándoo e, desde ese momento, terannos que remitir todos os escritos no noso idioma, incluída a acta do xuízo e o testemuño da sentenza ou resolución correspondente. Ademais da Lei de rexime xurídico, podemos apuntar o artigo 9 da Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias e as sentenzas 82/1986 e 46/1991 do Tribunal Constitucional. É importantísimo que o solicitemos; se non, as cousas non darán mudado.\nEtiquetas: Carlos Callón, Normalización, Opinión, Sociolingüística, Xustiza


@depo_es sortea as prazas do programa 'DepoAventura A Lanzada' - Vigo al minuto\n@depo_es sortea as prazas do programa ‘DepoAventura A Lanzada’\nAuthor RedacciónPosted on 20 mayo 2018 20 mayo 2018\nEste martes 22 de maio, no Pazo Provincial da Deputación de Pontevedra, terá lugar o sorteo das prazas do programa “Depo Aventura” A Lanzada, organizado pola institución provincial e que se desenvolverá entre xullo e setembro. Este ano a Deputación recibiu 3.500 solicitudes para as 2.200 dispoñibles.\nUnha vez realizado o sorteo das prazas adxudicadas, os resultados disporanse na páxina web www.depo.es. Amais, durante o mércores 23 de maio as familias, mediante SMS ao móbil, serán informadas da quenda que lle corresponde aos seus fillos ou/e fillas.\nPara este verán, a Deputación organiza 11 quendas, con 200 prazas cada unha, coa finalidade de dar cabida na Lanzada ás 2.200 nenas e nenos con idades comprendidas entre os 8 e os 13 anos, nados entre o 2005 e o 2010, e empadroados nos concellos da provincia.\nDas 2.200 prazas, 300 son gratuítas para familias en situación ou risco de exclusión social. A primeira quenda terá lugar do 24 ao 30 de xuño e as seguintes do 1 ao 7 de xullo, do 8 ao 14 de xullo, do 15 ao 21 de xullo, do 22 ao 28 de xullo, do 29 de xullo ao 4 de agosto, do 5 ao 11 de agosto, do 12 ao 18 de agosto, do 19 ao 25 de agosto, do 26 de agosto ao 1 de setembro e do 2 ao 8 de setembro.\nA próxima semana publicarase a lista de nenas e nenos admitidas e admitidos e abrirase un prazo para que as familias poidan presentar, se así o desexan, reclamacións.\nO Programa Galego de Detección Precoz do Cancro de Mama realizou preto de 2.400.000 exploracións\n@salvamentogob rescata, frente a Fisterra, el cuerpo sin vida de un hombre de 57 años de edad


Comeza a expropiación de chan para a nova rede de auga potable para Ames e Brión\nO Concello necesita máis de 28.000 metros cadrados na zona de Agrón. O Concello de Ames iniciou o proceso de expropiación de terreos na zona de Agrón, como paso previo ao desenvolvemento do proxecto da nova rede de saneamento de auga potable, que dará servizo a este municipio e tamén ao veciño de Brión. Existe ademais a posibilidade de conexións futuras con Negreira.\nEste procedemento arrancou onte mesmo coa notificación pública aos afectados, que deben achegar terreos nunha superficie de máis de 28.000 metros cadrados. Desa superficie, case 10.000 corresponden ao chan necesario para o depósito, e o o resto corresponden á superficie que ocupará a futura planta potabilizadora. O expediente expropiatorio afecta a terreos de uso agrario. O prezo establecido para a expropiación é de cinco euros por metro cadrado.\nA execución desta obra foi anunciada en maio do 2008 mediante a sinatura dun convenio entre a Consellería de Medio Ambiente e os concellos de Ames e Brión. Entón, a previsión da Xunta era que estas obras puidesen estar listas para este verán, pero a propia Consellería de Medio Ambiente atrasou a execución dos traballos. Ademais, xurdiron problemas para conseguir a titularidad dos terreos.\nEn calquera caso, a obra, o presuposto rolda do cal os oito millóns de euros, estará financiada nun 80% pola Xunta de Galicia, correspondéndolle aos concellos de Ames e Brión a achega do 20% restante.\nNestes momentos, a iniciativa xa recibiu o visto bo de ambos os dous concellos, que tamén tiveron que adaptar os seus respectivos presupostos aos cambios nas anualidades aprobadas pola Xunta.\nO proxecto permitirá canalizar auga do río Tambre, tratala para que sexa potable, e conducila por unha rede duns cinco quilómetros para chegar aos veciños da zona de Bertamiráns e de Brión, que teñen problemas de subministración, sobre todo en verán.\nCando esta obra sexa unha realidade, ambos os dous municipios estarán en condicións de subministrar auga para o dobre da poboación que agora posúen. Ademais, a capacidade da futura planta potabilizadora tamén ten en conta o proxecto aínda por callar para abastecer unha futura zona industrial.