Date My Pet » Can Pets Sense bandeiras vermellas cando se trata de Mr. Dereito?\nSe ves o seu amigo peludo como unha extensión de ti, as posibilidades son de que, se o seu can non lle gusta a súa data, quizais non sexa. Moitos cren que, durante a primeira visita á súa casa, Se o seu can rosma e retiros desde a data, que nunca é un bo sinal. As posibilidades son de que el sente algo mal. Sirenas de alarma saír na súa cabeza e está en estado de alerta, quizais o señor deputado. Dereito non é correcto, ao final.\nPero hai algunha verdade niso?\nNós asistir a vídeos de cans que buscan a calquera cousa de xornal para un par de zapatillas, ir a través de loops e imitando os movementos dos seus donos. Eu Agarro o seu potencial e están presos na idea de que todos os cans son naturalmente capaces de realizar estes feitos sorprendentes. Si, son. Despois de moito adestramento que é.\nNós lemos sobre como o can da familia Jordan actuou agresivamente coa súa babá, Cana, e posterior descubrimento de abuso trabado na cinta. Pero iso é despois 5 meses de estar en torno de Khan e entender o que estaba facendo, non unha reacción inmediata tras unha reunión inicial.\nMoita xente pensa que os cans poden sentir o perigo e non levan moi xentilmente para aqueles que constitúen unha ameaza para a súa familia. Proteccionismo é o resultado de séculos de creación, transmitido de xeración en xeración. Lemos sobre cans que saltan para salvar os seus propietarios, moitas veces sacrificando-se.\nPor outra banda, asistir Cesar Millan, o famoso Dog Whisperer me ensinou algo, é que os propietarios moitas veces non entenden a linguaxe do seu can e seu mundo tanto como eles esperan.\nNós amamos os nosos animais tanto que ás veces esquecemos que o mellor amigo do home non é un home. El é un can. A través da lectura con precisión os cans, conseguiu reabilita los, rescatar os propietarios de situacións aparentemente imposibles.\nCesar Millan escribe, "Agresión transcorre da frustración e dominancia do can. A frustración do can vén dunha falta de exercicio can, e dominancia do can vén dunha falta de liderado tranquilo-asertiva. "Será que a falta de formación animou esa reacción?\nA guía de seguridade can – Listener do can pola American Kennel Club suxire outra razón, pode ser que o seu can "considera que a súa propiedade persoal curro e pode rosmar ou morder para protexe-lo" Isto significa que a reacción do seu can non é, necesariamente, unha reacción a unha persoa específica, calquera que cruza o seu curro é visto como un intruso.\nBehavourists sentir en ambos os dous lados da cerca nesta. Só pode decidir se datedar do seu can é preciso. Pero antes de que xogue Sr. Potencial para fóra da porta, pode querer darlle unha oportunidade de probar que é o Sr. Dereito.


Nader Shah, emperador coñecido como o Napoleón Persa, conquistou a cidade en 1738, pero asasinárono 9 anos máis tarde. Ahmed Sha, militar afgán que comandaba a garda persoal de Nader Shah, asumiu o trono á morte deste. Reafirmando o poder dos Pashtun, estendeu os seus dominios formando un novo Imperio Afgán. Por esta razón é considerado acotío como o fundador da actual Afganistán. Trala súa morte, o seu fillo ( Timur Shah Durrani), herda o poder, trasladando a capital de Afganistán de Kandahar a Kabul.


ifrit | ‘Vivirmos en galego’\n‘Vivirmos en galego’\nFaço-me eco do comunicado dalgumas associações de software livre galegas perante a iminente presentação do programa «Vive en galego» da Secretaria Geral de Politica Linguística da Junta de Galiza com Microsoft.\n«Dende a comunidade de software libre galega queremos expresar as nosas inquedanzas e o malestar que nos produce a reedición dos acordos entre o goberno galego, a través da Secretaría Xeral de Política Lingüística da Consellaría de Educación e Ordenación Universitaria, e a empresa Microsoft. A SXPL disponse a anunciar a dispoñibilidade dos produtos privativos desta empresa na nosa lingua galega e faino por medio dunha campaña que deu en chamar «Vive en galego».\nLonxe de nos alegrar a nova, preocúpanos que de novo un organismo público poida estar favorecendo a unha empresa que reiteradamente foi condenada pola Unión Europea por abuso da súa posición dominante no sector e que ten uns ingresos netos anuais da orde de miles de millóns de euros. Descoñecemos os detalles económicos da colaboración entre a SXPL e Microsoft mais sospeitamos de que existe un apoio financeiro ou unha contrapartida que beneficia á dita empresa. Por iso demandamos que se fagan totalmente públicos os acordos acadados entre as dúas partes para que cada contribuínte galego saiba en que medida os seus impostos van destinados a favorecer a Microsoft.\nEstamos convencidos de que os dous millóns e medio de galegos son un motivo suficiente para que unha empresa cos beneficios netos de Microsoft financie autonomamente a localización dos seus produtos en galego sen precisaren de apoio institucional ningún. Sería verdadeiramente lamentable coñecer que se malgastan fondos públicos neste tipo de colaboracións.\nSe os houber, eses recursos públicos irían mellor empregados na promoción do sector do software libre galego, que xa fornece dende hai máis de dez anos produtos de alta calidade totalmente galeguizados. Apoiar ao tecido do software libre galego permitiría dar un pulo a un sector TIC propio e puxante que xeraría aínda máis recursos e empregos na nosa comunidade do que xa o fai actualmente. Mais lonxe disto o goberno ignora o seu discurso de austeridade e parece disposto a favorecer a grandes empresas estranxeiras que non só deixan beneficios fóra do noso territorio senón que se opoñen frontalmente ao software libre, violan os principios de libre competitividade e néganse á adaptación aos estándares internacionais dos formatos.\nNa comunidade galega de software libre fomos quen, co moi escaso apoio institucional prestado durante todos estes anos, de conseguir verdadeiros fitos grazas ao esforzo individual de cada voluntario que altruistamente e anonimamente prestaron e prestan o seu tempo e dedicación ao desenvolvemento, galeguización e difusión de software libre. Grazas a este esforzo colectivo hoxe cada galega e galego ten á súa disposición solucións informáticas completas e de calidade na súa lingua, coa seguridade de que as poden obter libremente sen restricións de ningún tipo. Nós xa vivimos en galego tamén as novas tecnoloxías.»\nA.C. para a Galeguización de Software Libre Proxecto Trasno\nAsociación de Usuarios de Software Libre da Terra de Melide (Melisa)\nAsociación de Usuarios de GNU/Linux «Inestable.org»\nGrupo Asociado pola Libre Información e a Tecnoloxía (Galite)\nAsociación de Usuarios GNIX (AGNIX)\nGrupo de Amigos de Linux de Pontevedra (GALPon)


Lembrando a Sarmiento no seu aniversario | Criticalia\n← Ars dedicandi: Filomena Dato Muruais\nOs versos inevitables →\nLembrando a Sarmiento no seu aniversario\nPublicado o 9 Marzo 2015 por Armando Requeixo\nO 9 de marzo de 1695 naceu Pedro José García Balboa, quen de mozo se fixo bieito e recibiu o nome de Frei Martín Sarmiento. Aínda que sempre se pensou que nacera en Vilafranca do Bierzo, veu ao mundo en Cerdedo (Pontevedra) hai 320 anos.\nEn lembranza deste seu natalicio, recupero un artigo titulado “Prosista en galego” que publiquei na prensa coincidindo co Día das Letras que se lle dedicou no 2002, un texto no que salientaba as facetas de didacta e amante da nosa lingua de Sarmiento.\nCando se pensa no sobresaliente labor cultural levado a cabo por Frei Martín Sarmiento sempre se lembra o seu quefacer como estudoso e profundo coñecedor de todos os saberes xeográficos, históricos, astronómicos, botánicos, zoolóxicos e médicos da súa época, ao que se acostuma engadir a súa decidida defensa da lingua galega e mesmo as súas sabias puntualizacións pedagóxicas verbo do tema. En definitiva, pénsase nel, con xustiza, como nun verdadeiro ilustrado en toda a extensión da palabra, un sabio dezaoitesco que tampouco descoidou a faceta creativo-literaria, tal como testemuña o célebre Coloquio de 24 gallegos rústicos (1746).\nAgora ben, non debe esquecerse que Sarmiento foi tamén un histórico cultivador da prosa en lingua galega. É ben certo que tal circunstancia se produciu de modo puntual, mais non por iso deixa de posuír unha decisiva importancia no paupérrimo contexto prosístico galego dos Séculos Escuros.\nNeste sentido, a convicción que o frade bieito tiña da conveniencia de ensinar os nenos e nenas galegos na súa propia lingua fixo que inserise no Onomástico etimológico de la lengua gallega (1769) un breve fragmento en galego onde se explicaba “con voces vulgarísimas, triviales y que entiendan todos” un concepto científico abondo complexo como o da paralaxe.\nPor outra banda, este texto de Sarmiento constitúe unha mostra de singular relevo para a historiografía prosística galega ao ser o único exemplo de escrita didáctica dende a Idade Media, xa que a nosa tradición neste eido salta dende os tardomedievais Livro de alveitaria, Livro de falcoaria de Pero Menino e mais o Livro de cetreria e o Tratado das enfermidades das aves de caça ata os escritos panfletarios sobre da Guerra da Independencia de principios do século XIX.\nDe feito, este escrito de Sarmiento é unha das contadas mostras que conservamos da prosa galega de todos os Séculos Escuros, á que apenas se podemos sumar algúns exemplos de prosa tabeliónica de principios do século XVI, certos textos de xorne histórico-lendario como a Relazón da carta xecutoria (de primeiros do XVI, aínda que conservada en copias do XVII e XIX) e a escrita epistolar ao Conde de Gondomar de varios familiares e amigos seus (de fins do XVI e inicios do XVII).\nAsí pois, non cabe dúbida de que este texto de Sarmiento adquire, visto dende os nosos días, un especial interese, tanto polo feito mesmo de servir de ponte xenérico-literaria canto ao que á prosa didáctica se refire como, sobre todo, por ser un moi prezado testemuño textual a través do cal estudar o estado da nosa lingua naquela altura histórica.\nXa que logo, coido proveitoso reproducir para rematar a amentada prosa, pois malia os moitos e moi valiosos traballos que sobre Sarmiento se fixeron nestes últimos tempos, segue aínda a ser difícil para o lector común dar con este precioso textiño, con seguranza unha das prosas máis salientables da nosa tradición escrita. Velaí:\nExplíquese a un niño la voz paralaxe de este modo: ¡Ay meniño! Olla, sê tê pôs debaixo de un melon que está colgado do fayado anque a tua vista estropeze nô melon, fay de conta que ela vay a parar ao cravo do càl o melon està dependurado. Arrédrate 10 ou 12 pes á calquer lado da sala. Vota á vista polo melon, e verás que jâ ela non vay á parar ao cravo, sênôn á un ponton, que està distante dele. Nisto se fay nô melon, con as duas raíñas da vista huma cruz ou tixeyra aberta. Así pois á aquela variación de lugares, que a vista fay no fayado chaman os gregos e os latins parallaxis, e ti chamarás paralaxe.\n[El Ideal Gallego, Diario de Ferrol, 17-5-2002]\nEsta entrada foi publicada en Efemérides, Literatura galega e etiquetada Frei Martín Sarmiento, Literatura galega. Garda a ligazón permanente.\n2 respostas a Lembrando a Sarmiento no seu aniversario\nXoán Manuel Estévez di:\n13 Marzo 2015 ás 9:14 p.m.\nHai tempo que non me dirixo a ti, pero non por iso deixo de lerte co lóxico interese.\nDesta vez descubrín que Victoriano Taibo finou preto de onde eu vivo.\n14 Marzo 2015 ás 9:43 a.m.\nEstimado Xoán Manuel: Alédame saber que vai sendo de interese o que por aquí se publica. Unha aperta cordial e beizóns pola túa fidelidade.


Futbolinlugo prepara a nova Guía... e máis cousas! - Futbolinlugo\nFutbolinlugo prepara a nova Guía… e máis cousas!\nAdiantamos a realización de próximos proxectos nesta casa\nA escasas semanas de comezar a competición oficial, vémonos na obriga de informarvos das novidades de cara a mesma. O equipo de Futbolinlugo continuará con vós unha campaña máis. De feito, en próximos días faremos pública a nosa programación. O que sí vos podemos comentar é a realización da nova Guía do Fútbol provincial. Un ano máis da man do Diario El Progreso, ao que agradecemos a súa disposición a seguir camiñando xuntos neste proxecto.\nO vindeiro sábado 14 de setembro verá a luz a segunda edición deste manual básico de supervivencia do fútbol lucense. 96 páxinas a toda cor con tódolos equipos femininos, de Preferente, Primeira, Segunda e Terceira Galicia. Ademais, contará cunha serie de novidades. Realizamos cambios nas fichas de cada xogador coa intención de facelas máis accesibles. E tamén terán o seu espazo os colexiados. Parte fundamental do xogo. Agardámosvos na nosa web e nos kioskos!\nCo obxectivo de seguir mellorando a cada paso que damos, establecemos un Libro de Estilo interno para minimizar ao máximo os erros. Que os haberá seguro. Esperemos que en menor medida que na primeira edición, que foi todo un éxito de ventas. Grazas a todos vós. Por iso, xa levamos máis de dez días de visitas polos campos da provincia e a diferentes equipos. E os que quedan! Os nosos redactores Marcos Fernández, Santi Real, Iván Calaza e Diego Díaz volven contar coa axuda de Manu Amor, Helena del Río e Juanma Rodríguez nesta aventura. Unha guía na que aparece unha nova fichaxe: Rachu Carballedo. Para aportar a súa experiencia e bo facer cos equipos do Sur.\nSER DEPORTIVOS. Aproveitamos xa esta noticia para anunciarvos outra renovación. Os redactores desta web seguiremos unha temporada máis coa colaboración co Ser Deportivos Lugo. O soberbio programa de Sara Meijide contará coas intervencións de Futbolinlugo os luns e os venres despois de comer para informar do mellor de cada xornada.


VIII Salón do LIX de Pontevedra: De medo - AGPI - Asociación Galega de Profesionais da Ilustración\nAGPI - Asociación Galega de Profesionais da IlustraciónhistoricoVIII Salón do LIX de Pontevedra: De medo\nVIII Salón do LIX de Pontevedra: De medo\nPosted on 2 Febreiro, 2007 by admin\nEste domingo 4 de febreiro comenza o oitavo Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra. Como nos dous anos anteriores, a AGPI colaborou montando unha expo relacionada co tema central do Salón; nesta ocasión, o medo. O proceso foi o mesmo que o seguido na exposición anterior, Plantando libros: os ilustradores fixemos os debuxos que o tema nos suxeríu e despois enviámosllos ós escritores, que os ilustraron con palabras.\nA exposición titúlase Apaga a luz, quero medo, inauguraráse o domingo ás 11:30h e permanecerá aberta un mes: ata o 4 de marzo. O horario de visitas é de luns a venres de 18:00 a 21:00, os sábados de 11:00 a 14:00 e de 18:00 a 21:00, e os domingos de 11:00 a 14:00.\nTamén no Salón terá lugar a presentación da nova etapa da revista BD Banda, que, despois de máis de cinco anos promocionando e dando a coñecer os novos autores de BD galega máis alá das nosas fronteiras, aposta pola profesionalización e pasa a publicarse con publicidade semestral, en galego e en castelán.\nTanto os autores coma as series e todas as novidades do proxecto serán presentadas o vindeiro luns 5 de febreiro ás 18:30 da tarde, no Salón de actos do Pazo da Cultura de Pontevedra, abrindo así as presentacións editoriais do Salón.\nNon acaban aí as actividades relacionadas co mundo da ilustración neste oitavo Salón do LIX; tamén haberá talleres con Noemí López, Itziar Ezquieta e Alberto Vázquez?, e as clases maxistrais das que falamos na nota anterior.\nToda a información sobre o Salón do LIX en salondolibro.org.


Ruth Matilda Anderson - A Coruña das Mulleres\nSe pensamos en foto antiga de Galiza seguramente vénnos á cabeza a figura de Ruth Matilda Anderson, a fotógrafa da Hispanic Society of America que visitou, e fotografou amplamente, a Galiza dos anos 20 do pasado século.\nRuth Matilda nace en Kearney (Nebraska), nos Estados Unidos, o 8 de setembro de 1893. Era o que hoxe coñecemos como o “salvaxe oeste americano”, lugar de establecemento de emigrantes procedentes de Francia, Europa do Leste, Noruega ou Suecia, de onde era o seu pai, Alfred Theodore Anderson. Alí traballaba el como fotógrafo profesionalmente, nos tempos en que a fotografía era considerada unha nova tecnoloxía. Inicialmente estudou e graduouse como mestra, profesión que nunca chegou a exercer. Pero o exemplo do pai fixo que ao rematar os estudos universitarios se trasladara a Nova York para formarse na Clarence H. White School of Photography, onde se diplomou no 1919. Era a primeira institución nos Estados Unidos en ensinar a fotografía como forma de arte. Comezou a traballar en Nova York como decoradora de interiores, cando, por recomendación do prestixioso fotógrafo Clarence H. White, fundador da escola, foi contratada, no 1921, para traballar na Hispanic Society of America. Foi aí onde perfeccionou a súa técnica fotográfica, da man de Archer Milton Huntington, fundador da institución (que ten unha rúa co seu nome na Coruña), e onde tamén se formou como investigadora.\nEntre 1923 e 1930 foi enviada en cinco ocasións a España. O resultado destas viaxes foron máis de 10.000 imaxes de persoas, lugares e costumes da España da época. Durante estas xiras non só fotografou a realidade senón que desenvolveu un verdadeiro labor de investigación, cun coidado método documental e de arquivo. Noemí Espinosa Fernández, na súa tese doutoral sobre o seu traballo, a propósito do seu método, di:\nOs temas non variaban. Tratábase normalmente de cinco apartados que ían do xeral ó particular, remarcando a busca das peculiaridades de cada lugar. A cidade dividíaa en seis puntos, comezando cunha introdución histórica que definía o lugar e aos seus habitantes. As visitas xerais do lugar concretábanse con instantáneas de edificios e monumentos e, unha vez creado o marco xeográfico e histórico, chegaban as escenas populares con exemplos específicos sobre o traxe, o seu interese prioritario, pero tamén os obxectos e utensilios enmarcados na vida doméstica e no traballo cotiá.\nRuth Matilda Anderson e o seu pai, Alfred T. Anderson\nPolo seu carácter empático, e polas súas orixes e educación na infancia, sabía relacionarse con todo tipo de persoas, o que resultou moi valioso para o seu traballo de campo. Non censuraba nin valoraba os costumes senón que se limitaba a rexistralos de forma imparcial.\nNa visión que Anderson obtivo do ámbito rural tivo moito que ver a influencia da muller galega. Elas eran informantes privilexiadas, xa que a maior parte do seu traballo investigador e fotográfico se desenvolveu nas pequenas localidades, e nelas destacaba a figura feminina. Fuxiu dos escenarios comúns e buscou a personalidade do pobo galego a través das xentes do campo e do mar e nos oficios urbanos artesanais, na liña establecida pola Hispanic Society que tiña como obxectivo a plasmación do que había de xenuíno e verdadeiro no pobo e nas terras de Galiza.\nNas dúas expedicións galegas tomou máis de cinco mil duascentas fotografías. Chegou a Galiza, polo porto de Vigo, por vez primeira o 7 de agosto de 1924, acompañada do seu pai, Alfred T. Anderson. Estiveron percorrendo toda a xeografía galega ata o 28 de agosto de 1925. Na Coruña estiveron do 12 ao 19 de novembro de 1924, e do 25 de novembro ao 1 de decembro.\nConta Ruth Matilda que o seu pai foi de grande axuda nesta viaxe:\nA súa aparencia académica e modais cortesáns non só axudaron a abrir portas, senón que, malia o seu limitado dominio do español, ía a tendas para comprar pequenos luxos para min, como mel ou marmelada que non estaban dispoñíbeis nos hoteis.\nA segunda viaxe realizouna do 14 de novembro de 1925 ata o 31 de maio de 1926, nesta ocasión acompañada de Frances Spalding, outra fotógrafa da Hispanic Society. Estiveron na Coruña do 8 ao 24 de decembro de 1925, do 6 ao 10 de xaneiro de 1926 e do 21 ao 27 de xaneiro de 1926.\nRuth Matilda destacaba pola súa esixencia no traballo, tanto consigo mesma como coas persoas que colaboraban con ela. Non era amiga de comodidades e diso puido dar conta o seu pai cando ela insistía en traballar mesmo os domingos e festas. Contan que unha vez a súa compañeira de viaxe, Frances Spalding, non se atopaba ben, e Ruth díxolle que “primeiro rematamos isto e logo xa te podes poñer enferma”.\nDetalle do libro “Gallegan Provinces of Spain. Pontevedra and La Coruña”\nTraballou sempre para a Hispanic Society. Ademais das viaxes a España, fixo xiras de traballo por Portugal, Marrocos e Brasil. Desde 1954 traballou na institución como conservadora de traxes, posto que ocupou ata a súa xubilación.\nMorreu o 20 de maio de 1983 en Nova York e os seus restos descansan no cemiterio da súa cidade natal.\nOs seus primeiros traballos apareceron primeiro en folletos como Jet in the Collection of the Hispanic Society of America (1930) ou Earthenware from Spanish Galicia (1931). Pero a súa obra máis importante foi o libro Gallegan Provinces of Spain. Pontevedra and La Coruña (1939). Ademais de fotografías, nel recolle as súas vivencias durante a viaxe, como moitas anécdotas e anotacións sobre o que lles ía ocorrendo. Curiosamente, este libro aínda é posíbel adquirilo (a súa primeira edición) na Hispanic Society of America, mesmo de forma online.\nAs súas impresións da Coruña\nNeste libro –Gallegan Provinces of Spain. Pontevedra and La Coruña– fai un relato da súa primeira estadía na cidade da Coruña, en novembro de 1924.\nVista do Cantón desde o hotel Palace\nChegaron nesa ocasión á cidade en autobús desde Compostela. Unha viaxe que lles resultou incómoda, con mareos producidos pola forma de condución do chofer. Conta ela que parecía deleitarse acelerando xusto ao entrar nas peores curvas. Non esquecerá as de Herves. Aloxáronse no Palace Hotel, que define como moi luxoso, con lavabos de porcelana e auga corrente. O seu cuarto daba ao Cantón e podían ver os xardíns de Méndez Núñez. Xusto enfronte da súa galería, segue contando, había un reloxo –o Obelisco– que levaba o nome dun estadista galego: Linares Rivas.\nDi que xantaron nun comedor que daba á rúa Real. Alí preguntaron ao camareiro quen era un grupo de rapazas moi elegantemente vestidas que pasaban nese momento pola rúa:\n– O noso orgullo e alegría, as costureiras! –dixo el.\n– Van moi ben vestidas pero, por que non usan sombreiros?\n– Sombreiros? Elas non son “señoritas”, por iso non os usan. E tampouco son exactamente artesás, e por iso non levan panos na cabeza. Elas son as “aristócratas” das artesás! A Coruña –engadiu con orgullo– é famosa pola elegancia das súas mulleres.\nE entón, mentres nos servía a pescada, recitounos este pareado:\n– O ceo da Coruña / está cuberto de azul;/ por iso as coruñesas / teñen o sal de Xesús.\nVendedora de queixo no mercado da Coruña\nO mesmo camareiro ofreceulles como sobremesa queixo Edam ou Gruyére pero Ruth e o seu pai insistiron en probar queixo do país. Encantoulle: descríbeo como branco, cremoso, suave e cunha acidez refrescante. Di que era redondo e aguzado. O camareiro díxolles que se chamaba queixo de tetilla ou de teta. Ruth tivo a lixeira sospeita, segundo escribe, que o camareiro pronunciou ese nome cun punto de malicia para probar a súa suposta prudencia nórdica (o seu pai era sueco de nacemento).\nDedica bastantes liñas a dona Emilia Pardo Bazán. Visitou a súa casa na Cidade Vella e tamén a escultura de Lorenzo Coullaut Varela nos xardíns. Dela di que é probabelmente a mellor novelista da España do século XIX.\nCastañeiras no mercado da Coruña\nNa súa visita ao mercado, na zona de Santo Agostiño, describe o ambiente bulicioso. Da broa di que ten unha codia marrón agretada, pero cun interior amarelo-verdoso, húmido e sólido como unha papa fría, e cun estraño sabor a xamón. Dos postos de carne supón que, como non había xeo para conservala, os animais serían sacrificados e vendidos frescos cada mañá.\nAia nos xardíns de Méndez Núñez\nFotografa e describe a moitas figuras da cidade: vendedoras de leite, de pan, de produtos da horta, pescadores, aias, amas de cría, castañeiros (conta que as asaban en máquinas en forma de locomotora) vendedores de churros, varredores, bombeiros, vendedores de limoada (di que máis ben era auga cun pouco de zume de limón “para matar os xermes”), soldados, oficiais, policías (describe a militares e policías como homes esveltos e con uniformes atractivos). As funcións dos policías municipais eran, segundo conta, entregar notas oficiais, distribuír invitacións do concello, recadar impostos, confiscar pan dos malos panadeiros, comprobar as medidas exactas dos pesos dos vendedores, recoller cans abandonados… E pola noite o seu único traballo era inspeccionar as luces das rúas.\nBote a motor cara a Santa Cruz\nNo sábado soben ao parque de Santa Margarida, onde se celebra un mercado de porcos. Foi o máis próximo ao ambiente rural que atoparon na Coruña. Tamén visitaron o matadoiro, daquela aínda na zona do Orzán. Chamoulles a atención os centos de metros de tripa alí estendidos. Unha nena, que estaba limpando esas tripas, lembroulles que o día anterior fora o día de San Martiño, fatal para os porcos, e explicoulles o refrán “a todo porco chégalle o seu San Martiño”.\nTiveron unha boa relación co bibliotecario da Real Academia Galega, que lles mostrou algunhas das obras de arte por el conservadas.\nVendedor de auga na Coruña\nLeiteira na Coruña\nCurioso é o relato que fai sobre a igrexa de San Francisco. O bibliotecario díxolles que esta igrexa gótica debía ser ben interesante, pero que nunca tivera a oportunidade de vela porque o seu dono era “unha besta salvaxe” que a gardaba para si mesmo e non deixaba visitala. Isto supuxo un reto para Ruth Matilda e o seu pai, que, ante a súa sorpresa, lograron que o propietario llela mostrara sen ningún problema. O teito da nave non existía, o piso estaba cheo de maleza e as capelas cubertas de táboas e cascallo. Coa desamortización de 1836 os freires foron expulsados e a igrexa servira como cárcere ata que unha tormenta no 1879 derruíu o teito sobre os prisioneiros que durmían. Despois foi comprada ao goberno polo pai do actual propietario e alugoulla á Garda Civil. Foi nese tempo cando se baleiraron os nichos porque as esposas dos gardas tiñan medo de que os mortos se levantaran. Co tempo a Garda Civil mudou para outros espazos e o mosteiro levaba xa case 30 anos abandonado. O bibliotecario quedou sorprendido do éxito que tiveron co dono da igrexa que, con razón, tiña sona de besta: cando nunha ocasión lle pediron que doara ao museo da cidade un sarcófago que se sabía que existía na igrexa, o home destruíuno antes de entregarllo.\nTamén o seu pai, Alfred Theodore Anderson, deixou escritas nas súas cartas e diarios algunhas impresións da súa estadía na Coruña. Dela dixo que aquí estaban comendo os mellores xantares do mundo. Ao chegar a Muxía, logo da súa estancia na Coruña, dixo que a comida era bastante diferente, pero que “non sería bo que tivésemos tantas cousas ricas para comer como na Coruña, engordaríamos moito e daríanos preguiza traballar”.\nEl trabajo rural femenino en la fotografía de Ruth Matilda Anderson: un recurso didáctico para educación primaria. Silvia Medina Quintana. Universidad de Córdoba.\nA viaxe de Ruth. Documental de Jaime Pardo Valdés e Xosé Reigosa que recrea a viaxe de Ruth Matilda Anderson por Galiza. Publicado pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo e creado pola Asociación 2.8.\nSeguinteO oficio de coserNext


FeSP-UGT denuncia que as obras na oficina de Correos da Xunta se están a facer co persoal dentro e aberta ao público – 21 Noticias\nFeSP-UGT denuncia que as obras na oficina de Correos da Xunta se están a facer co persoal dentro e aberta ao público\n15/01/2019 21 Noticias Deje un comentario\nFeSP-UGT denuncia a situación que dende a tarde de onte se está a vivir na sucursal que Correos ten no edificio da Xunta en San Caetano. Todo se remonta a hai tres meses cando tivo lugar nesta oficina un conato de incendio. Como consecuencia disto, na tarde de onte achegáronse a esta sucursal un grupo de traballadores que comezou as obras para desmontar as placas do teito. As obras continúan hoxe pola mañá cos traballadores de Correos dentro e coa oficina aberta ao público, cos riscos que isto conleva de que se desprenda calquera peza da obra e poida mancar a alguén.\nPara o Sindicato, isto é unha auténtica temeridade e, ademais, denuncia que estas obras estanse a facer sen ningún tipo de coordinación entre a Xunta, a quen pertence o local e quen está a facer as obras, e a dirección de Correos.\nA REPRESENTACIÓN LEGAL DOS TRABALLADORES TAMPOUCO FOI INFORMADA\nA descoordinación, que pode traer consigo graves consecuencias en materia de seguridade e prevención, chega a tal punto que nin sequera foi avisado o comité de seguridade e saúde e as obras estanse a facer sen a supervisión do equipo de prevención de riscos de Correos.\nPor todo isto, o Sindicato pide que se adopten xa as medidas legalmente establecidas para garantir a seguridade nesta obra e preservar a integridade e saúde tanto dos traballadores de Correos como dos usuarios desta oficina.\nAsemade, urxe arbitrar as medidas de coordinación que establece a normativa entre os entes concorrentes nesta obra, Xunta e Correos; e se avise e informe á representación legal dos traballadores, como tamén establece a lexislación vixente.\n07/02/2019O persoal do servizo de limpeza do Hospital Clínico denunciou a precariedade e a sobrecarga de traballo diante do SERGAS\n04/02/2019CCOO pide incrementar os orzamentos da sanidade e alerta do déficit de fisioterapeutas


Como danei a miña reputación coas redes sociais ... e o que debes aprender dela Martech Zone\nSe algunha vez tiven o pracer de coñecerte persoalmente, estou bastante seguro de que me atoparás agradable, divertido e compasivo. Non obstante, se nunca te coñecín en persoa, temo que podes pensar de min en función da miña presenza nas redes sociais.\nSon unha persoa apaixonada. Son un apaixonado do meu traballo, da miña familia, dos meus amigos, da miña fe e da miña política. Encántame o diálogo sobre calquera deses temas ... así que cando apareceron as redes sociais hai máis dunha década, brincei a oportunidade de ofrecer e discutir os meus puntos de vista sobre practicamente calquera tema. Estou verdadeiramente curioso por que a xente cre o que fai e explica por que creo o que fago.\nA miña vida na casa crecendo foi incrible diversa. Isto inclúe todas as perspectivas: relixión, política, orientación sexual, raza, riqueza ... etc. O meu pai era un excelente modelo e devoto católico romano. Acolleu a oportunidade de romper o pan con calquera, polo que a nosa casa sempre estivo aberta e as conversas sempre foron animadas pero increíblemente respectuosas. Crieime nunha casa que acolleu calquera conversa.\nNon obstante, a clave para romper o pan coa xente era que os mirabas aos ollos e recoñecían a empatía e a comprensión que trouxeches á mesa. Aprendiches sobre onde e como creceron. Podería entender por que creron o que fixeron en función das experiencias e do contexto que trouxeron para a conversa.\nAs redes sociais non arruinaron a miña reputación\nSe me soportaches a última década, estou seguro de que asistiches ao meu afán por participar nas redes sociais. Se aínda estás por aquí, estou agradecido de que aínda esteas aquí, porque ignoraba de xeito absoluto ás redes sociais emocionado de cabeza pola oportunidade de construír mellores conexións e entender mellor aos demais. Foi unha piscina pouco profunda, como mínimo.\nO máis probable é que me vise falar nun evento, traballase comigo ou incluso escoitara falar de min e me engadise como amigo en calquera canle de redes sociais ... Conecteime contigo tamén en liña. As miñas canles de redes sociais eran un libro aberto: compartín sobre o meu negocio, a miña vida persoal, a miña familia ... e si ... a miña política. Todo coa esperanza de conectividade.\nIso non aconteceu.\nCando pensei por primeira vez en escribir este post, realmente quixen titulalo Como as redes sociais arruinaron a miña reputación, pero iso teríame convertido nunha vítima mentres eu era un participante moi disposto na miña propia desaparición.\nImaxina escoitar algúns berros desde outra sala onde os asociados debaten apaixonadamente un tema específico. Corres na sala, non entendes o contexto, non sabes os antecedentes de cada individuo e berras a túa opinión sarcástica. Aínda que poucas persoas o apreciarán, a maioría dos observadores simplemente pensaría que era un imbécil.\nEu era ese imbécil. Máis e máis, e máis.\nPara agravar o problema, plataformas como Facebook estaban demasiado dispostas a axudarme a atopar as salas máis altas cos argumentos máis intensos. E sinceramente descoñecía as repercusións. Abrindo as miñas conexións co mundo, o mundo agora observaba a peor das miñas interaccións cos demais.\nSe tivese escrito unha actualización (etiqueto a # boa xente) que compartise unha historia sobre alguén que sacrificou e axudou a outro ser humano ... tería un par de ducias de vistas. Se lanzaba unha barbaridade á actualización política doutro perfil, tería centos. A maioría da miña audiencia en Facebook só viu un lado de min, e foi horrible.\nE, por suposto, as redes sociais estaban máis que felices de facerse eco do meu peor comportamento. Chámanlle así compromiso.\nQue faltan as redes sociais\nO que falta nas redes sociais é calquera contexto. Non podo dicirche todas as veces que ofrecín un comentario e que inmediatamente se etiquetou como o contrario do que realmente cría. Cada actualización das redes sociais que os algoritmos promoven empurrar e tirar nas tribos de ambas as audiencias que atacan. Por desgraza, o anonimato só lle engade.\nO contexto é fundamental en calquera sistema de crenzas. Hai unha razón pola que os nenos adoitan crecer con crenzas similares ás dos seus pais. Non é adoutrinamento, é literalmente que todos os días son educados e expostos á crenza de alguén que aman e respectan. Esa crenza está plenamente apoiada ao longo do tempo por miles ou centos de miles de interaccións. Combina esa crenza con experiencias de apoio e esas crenzas están bloqueadas. Iso é difícil, se non é posible, darlle a volta.\nAquí non falo de odio ... aínda que tamén se pode aprender tráxicamente. Falo de cousas sinxelas ... como a fe nun poder superior, a educación, o papel do goberno, a riqueza, os negocios, etc. O feito é que todos temos crenzas arraigadas en nós, experiencias que fortalecen esas crenzas e as nosas percepcións. do mundo son diferentes por mor deles. Iso é algo que se debe respectar pero moitas veces non está nas redes sociais.\nUn exemplo que adoito usar é o negocio porque fun empregado ata os 40 anos. Ata que comecei o meu negocio e empreguei a xente, descoñecía todos os retos de iniciar e operar un negocio. Non entendía a normativa, a asistencia limitada, a contabilidade, os retos dos fluxos de efectivo e outras demandas. Cousas sinxelas ... como o feito de que as empresas adoitan tardar (moi) en pagar as súas facturas.\nAsí que, como vexo a outras persoas que nunca empregaron a ninguén para opinar en liña, estou a dar a miña. Un empregado que dirixiu o seu propio negocio chamoume meses despois e díxome: "Nunca souben!". O feito é que ata que esteas na pel doutra persoa, só ti pensar comprende a súa situación. A realidade é que non o farás ata que esteas alí.\nComo estou a reparar a reputación das miñas redes sociais\nSe me segues, aínda verás que son unha persoa comprometida e con opinións en liña, pero que o meu uso compartido e os meus hábitos cambiaron drasticamente nos últimos dous anos. Ese foi o difícil resultado de perder amigos, molestar á familia e ... si ... incluso perder negocios por mor diso. Aquí tes o meu consello para seguir adiante:\nOs amigos de Facebook deberían ser auténticos Friends\nOs algoritmos en Facebook son os peores na miña opinión. Nun momento dado, tiña preto de 7,000 amigos en Facebook. Aínda que me sentín cómodo discutindo e debatendo temas vistosos con amigos íntimos en Facebook, expuxo as miñas peores actualizacións ás 7,000 persoas. Iso foi horrible xa que desbordou o número de actualizacións positivas que compartín. O meu Facebook amigos simplemente vin as miñas actualizacións máis partidistas, horribles e sarcásticas.\nReducín Facebook a algo máis de 1,000 amigos e seguirei reducindo esa cantidade cara adiante. Na meirande parte, trato todo agora coma se fose público, xa o marque así ou non. O meu compromiso caeu drasticamente en Facebook. Tamén quero recoñecer que tamén estou a ver ao peor doutras persoas. A miúdo farei clic no seu perfil para ver de verdade a boa persoa que son.\nTamén deixei de usar Facebook para empresas. Os algoritmos de Facebook están construídos para que o fagas Pagar para ter visibles as actualizacións da túa páxina e creo que é realmente malvado. As empresas pasaron anos construíndo seguidores e logo Facebook arrincou todas as publicacións, pero pagou dos seus seguidores ... perdendo totalmente o investimento que fixeron na comisariado dunha comunidade. Non me importa se conseguise máis negocios en Facebook, non o vou intentar. Ademais, non quero arriscar nunca a traballar coa miña vida persoal alí, o que é moi sinxelo.\nLinkedIn é só para empresas\nAínda estou aberto a conectarme con calquera LinkedIn porque só compartirei a miña empresa, os meus artigos relacionados coa empresa e os meus podcasts. Vin a outras persoas que compartían actualizacións persoais alí e desaconsellaríano. Non entrarías nunha sala de xuntas e empezarías a berrar á xente ... non o fagas en LinkedIn. É a túa sala de xuntas en liña e debes manter ese nivel de profesionalidade alí.\nInstagram é o meu mellor ángulo\nHai pouca ou ningunha discusión, por sorte, en Instagram. Pola contra, é unha visión para miña vida que quero curar e compartir coidadosamente cos demais.\nMesmo en Instagram teño que ter coidado. A miña extensa colección de bourbon fixo que a xente se conectase comigo por preocupación de que poida ser alcohólico. Se o meu Instagram se nomease "A miña colección de bourbon", estaría ben unha fila de bourbon que recollín. Non obstante, a miña páxina son eu ... e a miña descrición é de máis de 50 anos. Como resultado, demasiadas fotos de bourbon e a xente pensa que son un borracho. Oy.\nComo resultado, son deliberado nos meus intentos de diversificar as miñas fotos de Instagram con fotos do meu novo neto, das miñas viaxes, dos meus intentos de cociñar e de coidadosas miradas na miña vida persoal.\nXente ... Instagram non é a vida real ... Vou seguilo así.\nComparto abertamente no meu Twitter persoal conta pero tamén teño un profesional para Martech Zone DK New Media que segmento estritamente. Periodicamente fago saber á xente a diferenza. Fíxolles saber iso Martech ZoneA conta de Twitter aínda son eu ... pero sen as opinións.\nO que aprecio de Twitter é que os algoritmos parecen presentar unha visión equilibrada de min en lugar dos meus tweets máis controvertidos. E ... os debates en Twitter poden facer a lista de tendencias, pero non sempre avanzan polo fluxo. Teño as conversas máis satisfactorias en Twitter ... incluso cando están nun debate apaixonado. E, moitas veces, podo desinflar unha conversa que se emociona cunha palabra amable. En Facebook, iso nunca ocorre.\nTwitter vai ser unha canle difícil para min de opinar sobre ... pero si me decato de que aínda podería prexudicar a miña reputación. Unha resposta fóra de contexto para toda a conversa de todo o meu perfil podería significar ruína. Paso máis tempo decidindo sobre o que comparto en Twitter do que teño no pasado. Moitas veces, nunca fago clic en publicar no tweet e continúo.\nA mellor reputación é non ter unha?\nMentres tanto, síntome abraiado polos líderes da miña industria que son moi respectados e que son o suficientemente disciplinados como para nunca tomar posición nas redes sociais. Algúns poden pensar que iso é un pouco covarde ... pero creo que moitas veces hai que ter máis coraxe para manter a boca pechada que abrirse ás críticas e cancelar a cultura que vemos acelerando en liña.\nPor desgraza, o mellor consello pode ser nunca discutir nada controvertido que poida terxiversarse ou retirarse do contexto. Canto máis maior teño, máis vexo a estas persoas facer medrar os seus negocios, máis se convidan á mesa e se fan máis populares na súa industria.\nÉ un feito sinxelo que afastara a xente que nunca me coñecera en persoa, nunca presenciou a miña compaixón e que nunca estivera exposta á miña xenerosidade. Por iso, lamento algo do que compartín ao longo dos anos nas redes sociais. Tamén cheguei a varias persoas e desculpeime persoalmente, invitándolles a tomar un café para que me coñezan mellor. Quero que me vexan polo que son e non pola mal caricatura á que os expuxo o meu perfil nas redes sociais. Se es unha desas persoas ... chámame, Encantaríame poñerme ao día.\nNon é triste que a clave das redes sociais poida ser evitalas?\nNOTA: actualicei a preferencia sexual á orientación sexual. Un comentario sinalaba con razón a falta de inclusión alí.\ntags: douglas karrReputación de Facebookreputación de instagramreputación de linkedinreputación en liñareputaciónmedios sociaisreputación das redes sociaisreputación en twitter\n22 de febreiro de 2021 ás 4:47\n"Isto inclúe todas as perspectivas: relixión, política, preferencia sexual, raza, riqueza ... etc."\nSerás visto como máis actual e inclusivo se usas orientación sexual en lugar de preferencia. Non escollemos ser heterosexual, gay ou calquera outra cousa. É a nosa identidade.\n23 de febreiro de 2021 ás 9:46\nÉ un moi bo punto, vou actualizar o artigo xa que definitivamente é o espírito do mesmo.\n23 de febreiro de 2021 ás 9:26\nREALMENTE me encanta escribir isto. Mostra que realmente non aprendiches nada. O problema foi as túas teorías conspirativas, o odio e a estupidez en xeral. As redes sociais non son o inimigo (como sinalaches) é que só es unha persoa que odia ... Lembras ese tuit onde dixeches "collelos un pouco de cola de gorila" sobre unha fuga radioactiva en Xapón? Lembro ... foi hai 10 días. Espero que a súa reputación continúe nesta traxectoria.\n23 de febreiro de 2021 ás 9:44\nZack, grazas polo teu comentario. Creo que apoia ben o meu artigo e a miña opinión sobre as redes sociais, xa que obviamente ten unha visión terrible de min mentres os meus compañeiros, clientes e amigos non. Desexo-lle ben.\n26 de febreiro de 2021 ás 1:22\nVaia! Doug, que gran artigo cargado de ideas sobre cousas das que todos debemos ser máis conscientes individualmente. Pero como mencionaches, a importancia de facelo ao tratar de equilibrar ser persoa e dirixir un negocio en liña é aínda máis reto e complicado.\nParece que vostede e eu iniciamos esta conexión en liña e fóra de liña hai moitos anos, parece que sempre foi así. Tantas cuncas de café en varios cafés e empresas do camiño. Non me ofende ningunha das miñas outras amizades dos días de Circle City, a túa na que probablemente me arrepinto de estar tan lonxe xeograficamente que non podemos compartir máis café, discusións, debates, risas e si, quizais incluso algún bourbon con de xeito máis regular.\nAquí está vostede, os nosos negocios e redes sociais. Que sigamos navegando por estas augas con coidado e axudemos tamén a guiar aos nosos clientes de forma segura entre as costas.\n26 de febreiro de 2021 ás 3:57\nGrazas! E sempre apreciei a nosa amizade.


Iván Ares gaña o rallye de Ferrol\nIvan Ares gaña o Rallye de Ferrol\n21 de Agosto, 2021 - 06:26 h. | Publicada por Radio Fene\n"Estou máis afeito ao asfalto" declarou Iván Ares. Este é o primeiro ano que o piloto de Cambre corre en circuitos de terra. "No primeiro tramo tivemos un problema de potencia e perdemos 9 segundos, pero logo fomos a máis". José Antonio Suarez "Cohete", Llarena, Pardo e Vinyes demostran o gran nivel da competición.\nIván Ares e David Vázquez lograron a vitoria no Rally de Ferrol, sexta proba puntuable para o Campionato de España. Ante a súa afección, a poucos quilómetros de casa, o piloto galego volveu subir ao máis alto do podio tras máis dun ano sen saborear os meles do triunfo. A súa última vitoria foi no Rally RACE Comunidade de Madrid, en 2019. Un resultado que lle permite aumentar as súas opcións na pelexa polo título estatal. Hyundai mantense na cabeza da clasificación de marcas tras as seis primeiras probas da tempada. A cita galega era a sexta da tempada, cuarta en asfalto, e de novo foi moi complicada para os participantes. É un dos rallys máis difíciles do ano e así se volveu a demostrar, con múltiples picadas e incidentes entre os principais protagonistas. Ares soubo escapar aos problemas, mantivo un ritmo moi constante nas dúas xornadas e finalmente volveu a subir ao chanzo máis alto do podio para alegría da afección galega.


O pasado 23 de decembro, numerosos socios e simpatizantes da Asociación Juan XXIII encheron o salón central do Casino para degustar unha cea. non exenta dun inmellorable ambiente.\nTodo o equipo de traballadores, usuarios e familiares buscaron a confraternizar por unha noite tras un ano de intenso e duro traballo. Non faltaron as alusións as anécdotas e bromas rexistradas durante este 2014.\nCo tradicional brindis foron expresados os desexesos de atopar un vindeiro ano máis prospero e fructifero que o actual. En resumen, todos os presentes quiseron agasallar cun sincero: ¡Bo Nadal e Feliz 2015!


A misa por Rosalía\nXosé Castro Ratón | jueves, 19 de julio de 2018, 02:42\nnovamente, a convocatoria do Día da Patria Galega chama a concentrarse na alameda de Compostela para iniciar alí unha manifestación que rematará na simbólica praza da Quintana. É unha mobilización reivindicativa que, como cada ano dende 1968, continúa coa iniciativa impulsada pola Segunda Asemblea Nacionalista das Irmandades da Fala, tamén celebrada na cidade que agora é oficialmente capital galega, na que se acordou festexar o Día Nacional de Galicia que, como tal, arrincou en 1920. Estamos pois diante de dous momentos que lembran a longa traxectoria da que hoxe en día está consolidada como unha das efemérides fundamentais da axenda política galega, data de afirmación da nosa identidade diferencial.\nVelaí, van alá cincuenta anos da convocatoria que, na clandestinidade da época, levou ao actual movemento nacionalista, herdeiro do galeguismo histórico, a pendurar unha pancarta nas árbores da alameda santiaguesa coa proclama desafiante dun “Viva Galiza ceibe e socialista”. Debaixo dela xuntáronse tamén un extenso grupo de mulleres e homes que así decidiron arriscarse nuns anos de feroz represión e de falta de liberdades nun acto de rebeldía que, como era de agardar, pronto foi enfrontado por unha policía chegada de fóra do país, producíndose varias detencións de persoas, algunha delas sobranceiros intelectuais da cultura galega. Porén, aínda que nos anos que seguiron continuou a prohibirse, dificultarse ou limitarse a celebración ou o percorrido da marcha cidadá conmemorativa do 25 de xullo, ata acadar a normalización final que une eses dous puntos dun percorrido que ten como partida un lugar próximo ao paseo da Ferradura; e dicir, á estatua que honra a memoria de Rosalía, e remata na praza do Mitin das Arengas do galeguismo.\nLugares cargados dunha historia que contén as páxinas de esperanza e a lembranza dos anos da represión. Tempos nos que foi posíbel a visibilidade de celebracións feitas con liberdade en espazos públicos; e outros, nos que tivo que tirarse da habilidade para sortear os muros infranqueables da negación máis absoluta. Nese contexto, neste período próximo xa á centena de anos que median do arranque da celebración ata o momento actual, en moita parte ocupados polas ditaduras do pasado século; xustifican a dúbida que levou aos promotores a debater sobre a idoneidade da data, entre a finalmente acordada asociada coa onomástica do Apóstolo Santiago, proclamado no franquismo como Patrón de España; e outra alternativa asociada coa execución do mariscal Pardo de Cela, o 17 de decembro.\nOutro xeito de manter viva a chama patriótica da causa nacional galega foi a “misa por Rosalía” que tivo precedente nos anos republicanos, oficiada en latín; trasladada a Bonaval perante a “longa noite de pedra” coa que se cubriu dignamente o labor do exilio.


A Mostra do Posible elixe a Cangas como lugar de encontro de empresas e movementos sociais - Faro de Vigo\nA Mostra do Posible elixe a Cangas como lugar de encontro de empresas e movementos sociais\nO evento contará con postos informativos sobre cinco liñas temáticas - Xa está confirmada a presenza de 14 colectivos - Será o 7 e 8 de outubro nos xardíns do Señal e no Concello\nElisa Pérez, Xosé Manuel Pazos e David Esperón, onte na presentación da Mostra do Posible. // G.N.\nCangas é o escenario escollido para a Mostra do Posible, unhas xornadas sobre alternativas reais que terán lugar o 7 e 8 de outubro. Este evento está organizado pola Rede de Solidaridade Popular de Vigo (RSP) e o seu obxectivo é ser "un punto de encontro de empresas de economía social e de movementos sociais", explican os seus organizadores.\nAta o de agora hai 14 colectivos confirmados, aínda que o prazo para inscribirse remata o 15 de agosto. Poden participar entidades que traballen dende o individual, pero a súa presenza terá menos prioridade que as colectivas. A participación no evento é, ademais, completamente gratuíta. Esta Mostra do Posible foi presentada onte no Concello de Cangas, coa presenza do alcalde, Xosé Manuel Pazos, e dous membros de RSP, David Esperón e Elisa Pérez.\nEsta evento estará dividido en dúas líñas: postos informativos e outras actividades varias. Cada colectivo terá o seu posto asignado e poderá presentar o seu proxecto, produto ou servizo. Por outra banda, as actividades consistirán en mesas redondas, charlas ou obradoiros. Nelas afondarase nos aspectos de interese de cada temática tratada. A Mostra do Posible estará dividida en cinco seccións temáticas: economía, traballo e finanzas; saúde, alimentación e coidado do entorno; educación, cultura e medios de comunicación; urbanismo, abastecementos e refugallos; e dereitos sociais. Os postos estarán situados nos xardíns do Señal e as actividades serán no edificio do Concello.\nO coordinador da Mostra, David Esperón, confirmaba xa tres actividades que se levarán a cabo neses días. En primeiro lugar, un obradoiro impartido polo colectivo Ecoar. Tamén unha asemblea da Rede de Economía Alternativa e Solidaria (REA)S e, por último, a presentación da Revista Galega de Educación. As actividades iránse engadindo a medida que máis colectivos confirmen a súa participación na Mostra do Posible e propoñan diferentes ideas.\nA iniciativa pretende acadar dous obxectivos. Ante todo, trata de servir como espazo de encontro entre colectivos e entidades de economía social que buscan a transformación do mundo nun lugar máis solidario e colaborativo. Ademais, pretenden amosar á cidadanía que hai alternativas reais e sociais para as temáticas que se van tratar nas xornadas.\nUnha sociedade máis xusta\nO principal é lograr "construir unha sociedade máis xusta", afirma Esperón. Engade que "a intención é visibilizar que xa hai, desde a economía e os movementos sociais, colectivos que están traballando para crear estas alternativas e ferramentas que axuden a converter a sociedade nunha máis xusta."\nO evento é unha iniciativa da RSP en colaboración co Concello de Cangas. Contan con 54 redes en toda España e en Vigo levan traballando dende fai catro anos. A voceira da asociación, Elisa Pérez, destacaba os seus dous principios fundamentais. En primeiro lugar, "o respecto a outros colectivos que están traballando polo benestar social". O segundo é "a nosa columna vertebral, a solidariedade". Puntualizaba que non promoven a caridade, senon a solidariedade. Divídense en varios grupos de acción, cada un adicado a un tema en concreto, como por exemplo, axuda psicolóxica, xurídica e despensa de alimentos.\nXosé Manuel Pazos quixo agradecerlles "o pensar en Cangas á hora de organizar o evento". Destaca que a Mostra atraerá a moitas persoas e que trátase de toda unha honra para a vila. "Procurarase que Cangas esté a altura", sentencia.


Presentación oficial de Jorge Bellvert en Frenos Carpe, patrocinador do Burela FS Pescados Rubén\nO Burela Pescados Rubén realizou a presentación oficial de Jorge Bellvert, peche extremeño que chega ao conxunto da Mariña procedente do Jaén Paraíso Interior. Jorge Bellvert, 29 anos, firma por unha tempada coa escuadra lucense e posou coa camiseta laranxa na delegación de Burela de Frenos Carpe, empresa especializada en recambios de automoción e patrocinadora do club burelés. Ademais da súa delegación burelesa, Frenos Carpe ten delegación comercial en Lugo, Ribadeo e Abadín.\nJorge Bellvert estivo acompañado na súa presentación polo presidente do club, Manuel Blanco, e o responsable en Burela de Frenos Carpe, Carlos Neira Lestao. O presidente burelés celebrou a incorporación de Bellvert destacando que “é un xogador con experiencia na máxima categoría e cónstanos a súa seriedade e compromiso como profesional. Estou convencido que encaixa perfectamente no noso proxecto”. Jorge Bellvert, como manifestara con anterioridade, indicou que “o Burela Pescados Rubén é un proxecto fiable que ten unha estrutura sólida e un proxecto deportivo que se está consolidando na élite que ademais conta co aval de Juanlu Alonso como técnico e unha gran afección”.


Abordaxe -revista anarquista-: Video e crónica da "Convocatoria contra as leis fascistas" e de apoio a Gamonal do pasado venres en Coruña\nVideo e crónica da "Convocatoria contra as leis fascistas" e de apoio a Gamonal do pasado venres en Coruña\nDeixamos aquí o video da mani realizado por "Galiza Contrainfo" e máis unha cronica nosa:\nA convocatoria contra as leis fascistas e en solidariedade coa loita do barrio de Gamonal, celebrada o pasado venres na Coruña sorprendeu a propios e estraños cunha impresionante asistencia que pasaba longamente do medio millar de persoas. Se a anterior convocatoria de "Acción Antifascista Corunha" debutara cunha asistencia de preto de 300 persoas (Noticia AQUÍ), nesta ocasión a concorrencia a lo menos duplicou a da súa predecesora. Tamén é verdade que a solidariedade co barrio de Gamonal e a indignación provocada polos sucesos de Burgos nutriron abundantemente con participantes a protesta. Do mesmo modo que o feito de sinalar a fascistificación social, especialmente no plano lexislativo, en lugar de centrar os seus obxectivos nos "fascistas clásicos" de cabeza rapada foi todo un acerto por parte da plataforma antifascista convocante. Permitindo así que numerosos colectivos sociais, coas súas reivindicacións concretas, se unisen á protesta.\nO que comezou como unha concentración fronte ao Obelisco coruñés pronto acabou por saír en forma de manifestación pola céntrica rúa Real, ante a incapacidade de pouco máis dunha vintena de antidisturbios para conter o inmenso caudal humano. Entre o estrondo dos petardos e consignas en apoio ao pobo de Burgos, contra a represión, a favor do aborto, contra o código penal, contra a audiencia nacional... ou simplemente a favor da revolución, a marcha atravesou as rúas do centro ata a praza do concello. Varios bancos foron atacados con pintura, ao igual que a subdelegación do goberno sen que o reducido número de policias puidese facer nada ao respecto.\nXunto á Igrexa de San Jorge, próxima ao edificio do concello, leuse o manifesto, quedando desconvocada a protesta. Non obstante centos de persoas, na súa maioría moi novos e co rostro cuberto, comezaron a increpar e perseguir aos madeiros, que recuaron lenta e ordenadamente polas rúas do centro. Malia algúns lanzamentos de obxectos e a un ambiente extremadamente tenso no que se respiraban as ganas de emular os sucesos de Burgos, a situación non chegou a estoupar e pouco a pouco a xente foise dispersando polo barrio de pescadería. Ao parecer, a policía aproveitou as circunstancias para cargar contra un grupo de mozos que se mantiveron belixerantes ata o final do evento.\nPoucas veces se respirou en Coruña, nunha protesta desta índole, un ambiente tan proclive ao desbordamento, non obstante parece que faltou a faísca que iniciara a combustión de tanto malestar acumulado. Finalmente quedou todo nunha especie de "coitus interruptus" combativo que, esperemos, non faga se non augurar un futuro preñado de loita social.\nEtiquetas: coruña, fascismo, galiza, protesta, Video


Curso de Caza, Pesca e Natureza en Fornelos de Montes | Federación Galega de Caza\nCurso de Caza, Pesca e Natureza en Fornelos de Montes\nEventos | Temas: Divulgaci�n , Cursos , A Laxe\nAlgúns medios de comunicación fixéronse eco da noticia a través de informacións enredadas facilitadas por grupo anticaza.\nA Sociedade deportiva de caza e pesca A Laxe, celebrará en Fornelos de Montes (Pontevedra) a segunda edición do Curso de Caza, Pesca e Natureza.\nPara o 17 de maio están convocados nenos e adultos ao cursiño de Pesca, no que os máis cativos estarán acompañados dos seus pais e dos monitores, que lle ensinarán a pescar sen morte con devolución das capturas á auga, poñendo así en práctica as técnicas, lexislación e conservacionismo aprendido previamente na fase teórica.\nO 30 de xuño, está previsto o curso teórico-práctico de caza, no que poderán participar nenos (acompañados dos seus pais, avós ou titores), así como calquera cazador ou amante da natureza interesado no mesmo.\nÁs 9 da mañá comezan as conferencias, no Centro Social A Laxe, en Fornelos de Montes, a cargo do Director da Escola Española de Caza, Patxi Andíon, e do Profesor Universitario, Doutor en Veterinaria, Carlos Díez, que versarán sobre a “A montería, diferenzas co gancho”, e sobre a “Cría de coellos en semiliberdade”. A fase teórica rematará cunha Mesa Redonda, sobre as “Peculiaridades da caza en Galicia”, na que intervirán os poñentes Andión e Díez, acompañados do Presidente da Federación Galega e do Presidente Provincial de Pontevedra, Javier Nogueira e Juan Angel Alonso, respectivamente, na que tamén participará o experto en caza maior e Presidente Provincial de Lugo, Francisco López.\nArredor das 11 horas comezará a clase práctica, que se desenvolverá na Serra do Suido (en Fornelos de Montes). Baixo o título “A caza con can: coello, perdiz” os alumnos, acompañados dun monitor –tamén do seu titor, no caso dos nenos- poderán disfrutar en plena natureza, nunha zona de caza intensiva debidamente legalizada, vendo como traballa o can, como levanta a perdiz ou o coello.\nNas últimas semanas algúns medios de comunicación facíanse eco de informacións malinterpretadas e malintencionadas realizadas por parte dalgún colectivo anticaza, informacións que a Sociedade A Laxe e a Federación Galega de Caza desminten rotundamente. A idea de organizar estas xornadas é socialmente divulgativa, altruísta, e instrutiva sobre a natureza e as especies cinexéticas, co obxecto de achegar á sociedade unha imaxe real sobre cómo debe ser, e como debe formarse, o cazador do século XXI.\nNo curso, neste caso, non se utilizarán armas, de ningún tipo, nin se abateran especies, só se persegue que pais, fillos, avós, e amantes da natureza, disfruten das sensacións da Serra do Suido, e da paixón dun bo can pola caza.


28 Aug AS XORNADAS DE RE-ACCIONA EN CIFRAS\nCon motivo de presentar ás pemes as novas convocatorias do programa, organizáronse unha serie de encontros ao longo dos anos 2016 e 2018, onde máis...\n21 Aug Como podemos ser unha #FabricaIntelixente?\nA industria 4.0 supón un dos principais retos aos que se enfrontan as empresas, pois é una oportunidade clave para mellorar a competitividade e ser...\n14 Aug Tecnoloxías da #Industria40 imprescindibles para a túa #peme\nNa actualidade o 90 % das empresas españolas non conta cunha estratexia dixital. Un dos aspectos fundamentais de que se dea esta situación é a...\n07 Aug A #FábricaIntelixente como clave para a optimización da produción\nA industria 4.0 é o modelo de produción que ten en conta as novas tecnoloxías introducidas nas fábricas, a través de sensores e sistemas de...\n31 Jul Queres solicitar as axudas á dixitalización Industria 4.0?\nAs axudas á transformación dixital Industria 4.0 das pemes galegas convocadas para o ano 2018 en réxime de concorrencia competitiva, van destinadas á posta en...\n24 Jul 6 consellos para que a túa peme sexa máis #responsable\nPara moitas pemes a #RSE segue sendo un tema descoñecido, afastado ou exclusivo das grandes empresas. Pero as pemes ou micropemes tamén poden involucrarse no...\n17 Jul A innovación responsable, a estratexia que motiva ás empresas\nTanto a innovación como a RSE son opcións estratéxicas indispensables para as empresas que apostan por un desenvolvemento competitivo no mercado. Cada vez máis empresas...\nA economía circular é un modelo de produción e consumo que se inclúe dentro das políticas de RSE e implica compartir, alugar, reutilizar, reparar, renovar...\n03 Jul Como podes consolidar o posicionamento da túa empresa a través da #RSE?\nA RSE debe ser entendida como unha forma de xestión da empresa que implica a súa colaboración coa sociedade, que incorpora as preocupacións desta como...\n26 Jun A implantación da #RSE: un factor de competitividade\nA responsabilidade social empresarial consiste nun compromiso de xestión por parte da empresa que, de forma voluntaria, adopta un modelo de negocio que implica accións...


Campamento de verán con En pé Vigo – ANPA Escolas Nieto\nCampamento de verán con En pé Vigo\nEste ano temos preparada unha oferta colaborativa para os campamentos de verán. Gracias a En pé Vigo, o campamento de verán que organiza no C.E.I.P. Valle Inclán, en Lavadores, terá precio especial para todos os alumnos e alumnas de Escolas Nieto (sexan ou non socios da ANPA).\nO campamento pódese contratar en horario escolar (de 9:00 a 14:00), en aula matinal (de 8:00 a 9:00) ou en aula de mediodía (de 14:00 a 16:00), con a posibilidade de combinalas como queirades. Tamén teñen precio para a contratación dunha quincena ou de un mes enteiro.\nO precio sería o que no cartel vedes marcados como “socios”. Como decimos, ese precio se aplica a todos os alumnos e alumnas de Escolas Nieto, e NON É NECESARIO ser socio da ANPA. Para a contratación do campamento, podedes contactar con María de En pé Vigo no teléfono 669 347 154 ou no correo maria@enpevigo.es\nEtiquetas: campamento veran, Colaboradores, enpevigo


Ecodiseño, así mellora o medio ambiente | Consumer\nEcodiseño, así mellora o medio ambiente\nO ecodiseño proporciona produtos e servizos beneficiosos para o medio ambiente, as empresas e os cidadáns\nProdutos con materiais nocivos, que rompen á primeira, que hai que cambiar e comprar cada pouco tempo, que malgastan enerxía ou materiais… O consumo insustentable, ademais de prexudicial para a natureza, sae ao final moi caro. Cada vez máis institucións e empresas apostan polo deseño ecolóxico ou ecodiseño. Os consumidores son esenciais para xeneralizar os produtos ecodiseñados e as súas vantaxes para o medio ambiente e a economía. Este artigo explica que é o ecodiseño e para que serve, a súa implantación no mundo e en España, así como os seus beneficios e desafíos.\nQue é o ecodiseño e para que serve\nO ecodiseño é “o deseño clásico de produtos e servizos pero co factor ambiental como uno máis para ter en conta na toma de decisións”. Así o define Gorane Ibarra, xefa de proxectos de Ihobe , a Sociedade Pública de Xestión Ambiental do Goberno Vasco, cuxa aposta institucional polo ecodiseño é pioneira en España. Raúl García Lozano, director de produto da empresa especializada en ecodiseño Inèdit, sostén que “no fondo o bo deseño debería considerar a sustentabilidade como un condicionante máis”.\nO ecodiseño adoita permitir produtos cun menor custo ambiental e económicoO verdadeiro ecodiseño abarca todo o ciclo de vida do produto ou servizo, desde a extracción de materias primas utilizadas ata a súa transformación en residuo. Desta forma evítanse supostos produtos “ecolóxicos” que só teñen en conta unha fase de vida. Gorane Ibarra explica que neste caso podería pasar que ambientalmente mellora unha das fases, pero empeora de forma drástica outra: o impacto ambiental global podería ser mesmo peor.\nVíctor Vázquez, coordinador técnico de medio ambiente do Instituto Andaluz de Tecnoloxía (IAT), explica que o ecodiseño prevén ou, polo menos, reduce o impacto ambiental dun produto, diminúe o uso de materias primas, aforra custos, minimiza a cantidade de residuos que hai que xestionar, etc. Ademais pode diferenciar á organización que o incorpora respecto dos seus competidores. No XI Congreso Nacional de Medio Ambiente (Conama), o grupo de traballo sobre ecodiseño concluíu nun informe que o deseño dun produto é un factor de competitividade cada vez máis importante nun mercado competitivo e globalizado e nunha sociedade que aos poucos esixe produtos e servizos diferenciados. Segundo Vázquez, boa parte dos produtos non están concibidos para ser sustentables, e, por tanto, necesitan ser “reinventados”.\nO ecodiseño no mundo e en España\nEn opinión de Gorane Ibarra, os países máis avanzados do mundo en ecodiseño adoitan ser os nórdicos, como no ámbito ambiental en xeral. Raúl García destaca tamén as experiencias interesantes de países en vías de desenvolvemento que, condicionados pola escaseza de recursos, agudizan o enxeño e son máis eficientes.\nEspaña, segundo o director de produto de Inèdit, é un dos países pioneiros en ecodiseño, ou como mínimo na súa regulación: fai máis de dez anos impulsouse ÚNEA 150301, o primeiro sistema de xestión ambiental do ecodiseño, base para a Norma Internacional de deseño (ISO 14006), aprobada hai pouco máis dun ano. Ademais, a gran maioría de graos universitarios de deseño e enxeñaría posúen materias relacionadas coa sustentabilidade.\nA xefa de proxectos de Ihobe destaca o carácter precursor do País Vasco, como as primeiras iniciativas empresariais en 1999, a creación do Basque Ecodesign Center, onde Iberdrola, Fagor Electrodomésticos, Ormazabal, Vicinay Cadeas, Euskaltel, Gamesa ou CIE Automotive apostan por facer de Euskadi un referente do ecodiseño na Unión Europea (UE), ou as Aulas de Ecodiseño de Ihobe, con dez anos de experiencia e 92 alumnos xa graduados que contribuirán a introducir o factor ambiental nas empresas de forma natural.\nBeneficios e desafíos do ecodiseño\nO ecodiseño ten diversos beneficios ambientais e económicos para quen o leva a cabo e para o resto da sociedade:\nAmbientais: os produtos ecodiseñados coidan todas as fases de elaboración e aseguran sempre que son a mellor opción para o medio ambiente, destaca Gorane Ibarra.\nEconómicos: ao realizar unha mellor xestión dos recursos, aumenta a eficiencia e redúcense os custos. Segundo Raúl García Lozano, conséguese “producir igual ou máis pero cun menor custo ambiental e, en moitas ocasións, económico. Ademais, proxéctase unha imaxe máis verde que reforza os argumentos de venda”. A xefa de proxectos de Ihobe afirma que xera beneficios económicos, aínda que matiza que depende moito do produto e das estratexias aplicadas. En calquera caso, cre que é unha fonte de competitividade, e mesmo de apertura de mercados, e lembra que xa hai produtos que se non cumpren determinadas características de ecodiseño non poden comercializarse na UE. É o caso das lavadoras e os lavalouzas domésticos.\nCon todo, o ecodiseño e, por extensión, os produtos e servizos sustentables enfróntanse a unha serie de desafíos para poder xeneralizarse:\nConcienciar aos cidadáns e comunicarlles os seus beneficios. Raúl García Lozano considera que o consumo sustentable está en auxe, pero aínda é minoritario, porque moitos consumidores cren que se fan unha “ecocompra” non recibirán o beneficio ambiental durante a súa vida, ou que a súa pequena contribución non axudará aos grandes problemas ambientais. O experto de Inèdit critica os atributos “dificilmente verificables” dalgúns produtos vendidos como “ecolóxicos” e que xeran escepticismo entre os cidadáns.\nReticencias das empresas. O ecodiseño supón abordar o corazón do negocio das empresas e modificar o seu produto, explica Gorane Ibarra. No entanto, lembra a experta de Ihobe, é cuestión de tempo que o factor ambiental normalícese nas compañías. Así o demostran todas as políticas e directrices que veñen de Europa.\necodiseño eficiencia sustentabilidade


Sanidade chama a chegar a acordos para poñer fin á folga de ambulancias - Canal Rías Baixas\nSanidade chama a chegar a acordos para poñer fin á folga de ambulancias\nA ILLA> Boas palabras pero poucas solucións. Este podería ser o resumo do breve encontro que hoxe mantiveron representantes dos traballadores do servizo de ambulancias co conselleiro de Sanidade. O colectivo leva en folga semanas e aproveitou a visita de Jesús Vázquez ao Salnés para pedirlle que a Xunta interveña para mellorar as súas condicións laborais.\nCon berros de “Conselleiro dimisión”, os traballadores do servizo de ambulancias recibiron ao responsable de Sanidade ás portas do centro de saúde da Illa.\nA pesares da solicitude dos traballadores alí concentrados, Vázquez Almuíña optou por non atendelos nin á entrada nin á saída do ambulatorio. Si fixo referencia ao conflito no interior do edificio para insistir en que se trata dun problema a nivel laboral.\nO conselleiro asegurou que o Sergas solicitou a Relacións Laborais que intermedie para rematar coa folga e chegar a acordos polo ben do servizo público.\nFinalmente, Vázquez Almuíña recibiu os traballadores do servizo de ambulancias no Hospital do Salnés. Tralo breve encontro, os representantes do colectivo explicaban que, a pesares das boas palabras do conselleiro, non ían atopar unha solución a curto prazo ás súas reclamacións.\nPor iso continuarán co calendario de folgas como estaba previsto. Tamén recordaron que os servizos mínimos son do 100%, polo que a asistencia aos doentes está garantida.\nFolga do servizo de ambulancias\nArtigo anteriorPolítica Social estudará o financiamento de prazas públicas no centro de día de Rianxo\nSeguinte artigoO BNG de Boiro volve a solicitar a retirada de toda a simboloxía franquista


Leite Río abandona a recollida en varias explotacións lácteas das comarcas de Ordes e Compostela - Sindicato Labrego Galego\nDende o SLG temos constancia de, polo menos, cinco explotacións afectadas de Ordes, Frades e Tordoia cuxo denominador común é ser de pequena escala e estaren rexentadas por mulleres maiores de 50 anos que teñen na gandería a súa única dedicación profesional posible. A maiores, tamén soubemos de dous casos máis na comarca de Compostela.\nAínda que temos constancia destas sete granxas, cremos que podería haber máis afectadas, pero dende Leite Río non nos facilitaron os datos ao respecto. En calquera caso, e con independencia do número de explotacións abandonadas, seguimos padecendo un problema que consiste en que as industrias leiteiras exercen con total impunidade a súa posición de dominio na cadea de valor, perpetrando todo tipo de abusos e arbitrariedades coas granxas ás que lles mercan o leite a prezos miserables que nin sequera cobren os custes de produción. E todo grazas a unhas leis que permiten estas tropelías e a un silenzo cómplice da Consellaría de Medio Rural e do Ministerio de Agricultura que as ampara.\nDende o Sindicato Labrego Galego esiximos a intervención urxente da Consellaría de Medio Rural para que determine o número de granxas afectadas por este novo abandono das rotas de recollida por parte de Lácteos Lence e lles busque unha solución que non consista en forzalas a regalar a súa produción para leite en po a prezos por baixo dos 20 céntimos por litro.


Da Milagrosa á Agra do Orzán: os barrios máis densamente poboados e con menor renda, os que máis sofren o coronavirus - Praza Pública\nDa Milagrosa á Agra do Orzán: os barrios máis densamente poboados e con menor renda, os que máis sofren o coronavirus\nA rúa Barcelona, na Agra do Orzán (A Coruña) CC-BY-SA LopedeAguirre9\nA Consellería de Sanidade anunciou este venres novas medidas para frear os contaxios de coronavirus en Lugo e Arteixo. Na capital lucense as medidas son aínda máis estritas no barrio da Milagrosa, que nos últimos días rexistra unha incidencia maior da enfermidade. Este barrio é un dos máis densamente poboados da cidade e, ademais, un dos que presenta unha renda por habitante máis reducida. Un barrio popular, como moitos outros en Galicia, e que comparte con varias destas outras zonas de características socioeconómicas semellantes, un número maior de casos de coronavirus.\nSucede o mesmo dende hai semanas na cidade da Coruña, onde a propia Xunta de Galicia sinalou que as zonas máis afectadas polo aumento de positivos eran os barrios da Agra do Orzán, a Sagrada Familia, Os Mallos e o Ventorrillo. Lugares, ao igual que A Milagrosa, con elevadas densidades de poboación e rendas por habitante por debaixo da media.\nA Xunta négase a facer públicos os datos diarios de novos casos e de incidencia en cada concello, como si fan moitas outras comunidades autónomas\nO Conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, apuntou este venres que nas vindeira semanas a política de control da enfermidade establecida pola súa consellaría estará baseada na aplicación de medidas concretas en espazos xeográficos delimitados, é dicir, concellos e mesmo barrios no interior de determinadas localidades, coma no caso do barrio lucense da Milagrosa. Con todo, ata o momento a Xunta de Galicia negouse a facer públicos os datos diarios de novos casos e de incidencia en cada concello, como si fan moitas outras comunidades autónomas, como Madrid, Euskadi, Cataluña, Cantabria, Canarias, Murcia, Asturias, Baleares, Andalucía, A Rioxa, Comunidade Valenciana e, parcialmente, Estremadura e Castela e León\nNon é en absoluto un fenómeno exclusivo de Galicia. En todo o planeta as cifras máis elevadas de incidencia da enfermidade están a darse nos barrios populares das cidades. Sucedeu por exemplo en Nova York no barrio de Queens, especialmente nalgúns dos seus distritos máis pobres (Corona ou Jackson Heights), ou no Bronx; nestas áreas o número de casos por habitante chegou a multiplicar por catro os rexistrados nas zonas máis ricas de Manhattan. Pasou o mesmo en Londres, nos barrios de menor renda, habitados principalmente por poboación negra ou de orixe india ou paquistaní.\nAs razóns apuntadas por expertos están na elevada densidade de poboación nestes lugares, o reducido tamaño das vivendas ou na menor proporción de persoas que poden recorrer ao teletraballo\nE, de igual maneira, está a suceder na propia cidade de Madrid, nos distritos de Usera, Villaverde, Carabanchel ou Puente de Vallecas, catro dos barrios máis pobres da capital do Estado que son, ademais, os que máis casos de coronavirus están a sufrir. E pasou o mesmo en Barcelona durante a primavera, cunha incidencia maior da enfermidade en zonas como Nou Barris ou Horta Guinardó, que suplicaron a incidencia de barrios ricos como Sarrià-Sant Gervasi e Les Corts.\nAs razóns apuntadas por expertos, de forma xenérica, están na elevada densidade de poboación nestes lugares (que se traduce en aglomeracións en establecementos comerciais ou de hostalaría), o reducido tamaño das vivendas (e o elevado número de persoas que os ocupan), na menor proporción de persoas que poden recorrer ao teletraballo ou mesmo na imposibilidade de deixar de acudir ao traballo se se rexistran síntomas da enfermidade.\nA Milagrosa, en Lugo\nO barrio da Milagrosa está situado no norte da cidade, próximo á Piringalla e Paradai. Estas tres zonas están entre as que rexistran unha menor renda media por habitante de toda a cidade, segundo os datos de 2017 publicados recentemente polo INE. O distrito 4, que os abrangue xunto con outras zonas próximas, presentaba nese momento unha renda media de 10.363 euros, a máis baixa de toda a urbe, moi lonxe da media do concello (11.884 euros) e moito máis afastada da existente no interior da Muralla (16.748 euros).\nO distrito 4, que abrague a Milagrosa ou a Piringalla, ten a renda máis baixa de toda a cidade de Lugo e a maior densidade de poboación\nHai tamén grandes diferenzas de densidade. O distrito 4 presenta no seu conxunto unha media de 81,62 habitantes por cada 10.000 metros cadrados, o máis elevado de toda a cidade de Lugo, por riba do que hai no casco histórico (75,21 habitantes) e só superado polo seu se rexistra nalgunhas rúas entre a Ronda de Fontiñas e a Muralla. No interior do barrio da Milagrosa a densidade de poboación supera os 270 habitantes por cada 10.000 metros cadrados.\nA Milagrosa é un barrio relativamente novo (43,9 anos de media no conxunto do distrito 4, a cifra máis reducida na cidade), fronte a unha media de 45,2 no conxunto do Concello de Lugo. O distrito 4 é, ademais, o que contén unha maior porcentaxe de poboación estranxeira (6%), xunto co casco histórico (6,6%).\nA Agra, Sagrada Familia e Os Mallos, na Coruña\nA Agra é o barrio máis densamente poboado de Galicia, con 572 habitantes por cada 10.000 metros cadrados (abranguendo o Ventorrillo), aínda que con zonas que superan os 1.000\nNon é difícil establecer comparacións entre A Milagrosa e algúns dos barrios máis afectados polos últimos gromos na cidade da Coruña. Son, en primeiro lugar, barrios moi densamente poboados. De feito, a Agra do Orzán é o barrio máis densamente poboado de Galicia, con 572 habitantes por cada 10.000 metros cadrados (abranguendo o Ventorrillo), aínda que zon zonas que superan os 1.000 habitantes por 10.000 metros cadrados. O distrito que abrangue Sagrada Familia e Mallos supera os 300 habitantes nese espazo con zonas (sobre todo na Sagrada) que duplican esa cantidade.\nA renda media nestes barrios está ata 7 mil euros por debaixo dos distritos ricos da cidade\nSon barrios con rendas por habitante moi por debaixo da media da cidade. A renda media no distrito 4 (Agra e Ventorrillo) é de 11.015 euros por persoa e no distrito 6 (Mallos e Sagrada) é aínda máis reducida, con 10.541 euros. Varias zonas da Agra e da Sagrada Familia baixan mesmo dos 9.000 euros de renda por persoa. A media na cidade da Coruña é de 13.516 euros, con barrios (Cidade Vella, Pescaría e Ensanche) que superan os 17.500 euros. Son barrios, ademais, cunha elevada porcentaxe de poboación estranxeira (9,6% na Agra-Ventorrillo e 8,8 na Sagrada-Mallos), con varias zonas que superan o 14% na Agra do Orzán.


Adanegra | Artesanía de Galicia\nDende 2001 temos taller de artesanía téxtil de e para mentes e corpos de muller. A nosa conciencia ética parte do coñecemento do corpo, o que nos leva a facer roupa que se acomode a el, non a inversa. Non facemos patronaxe convencional e sempre creamos a peza única. Partimos dun tecido de algodón que tinximos artesanalmente ao lume e secamos ao sol e todas as nosas materias primas son locais e procedentes da pequena empresa. Moitas das nosas materias son mercadas nas tendas da nosa localidade. Tentamos minimizar o transporte, a auga e a electricidade, conseguindo un consumo mínimo polo aproveitamento dos propios recursos naturais. Do mesmo xeito, o lixo que xeramos é moi reducido. Avogamos polo trato persoal, pola individualidade: dende o que respecta aos nosos clientes e provedores, ata a nós mesmas.\nTodas as nosas pezas son PEZA ÚNICA e están feitas de principio a fin.\nSomos integrantes dunha prataforma galega de moda sostible MOV3 e o noso taller está inscrito co número 637 no rexistro de talleres artesanais de Galicia.\nTODO FEITO EN GALICIA.\nCatálogo de Adanegra: accede á descarga premendo aquí.\nAdanegra nace cando María e Nieves atópanse e descobren necesidades en común.\nPor un lado, a de crear roupa diferente e asequible coa que sentirse cómoda e feminina. Por outro, a de crear a súa propia marca con criterios ético sostibles que cumplimentasen as súas necesidades laboráis.\nA idea de traballar con tecidos de algodón usados habitualmente na industria da pesca foi algo que as relacionaba coas suas vidas nun pobo da costa galega.\nDende 2001 ata ó día de hoxe todo foi en xusta evolución; novos tecidos,novas texturas, novos diseños, novas cores,…novos respetos que aparecían no camino,… Sempre creando a PEZA ÚNICA. Sempre sen pratonaxe convencional. Sempre facendo as pezas de principio a fin. Sempre tinxindo artesanalmente en olas e secando ó sol,…\nE nunca cambiando a necesaria sensación de respecto; tanto no referente a elas e as súas respectivas vidas como aos clientes e á empatía que todos merecemos sentir. Sempre mantendo un trato persoal; con nomes de persoas e non números ou “ alias”, sempre disfrutando do traballo e sempre creando.\nTeléfono: 646354830 / 669642181\nPáxina web de Adanegra


O prazo de presentación finalizou o 14/09/2012\nResoluci�n do 25 de maio de 2012 (DOG N�103 do 31/05/2012) - Bases reguladoras e convocatoria 2012 Anexo II ORGANISMO IGAPE- Instituto Galego de Promoci�n Econ�mica 1. TÍTULO DO PROGRAMA / AXUDA\nIG170 - RE-EXPORT 2012 - AVAIS PARA FACILITAR �S EMPRESAS GALEGAS O ACCESO A FINANCIAMENTO DESTINADO � ACTIVIDADE EXPORTADORA\nO obxectivo destas bases � facilitar a internacionalizaci�n da empresa galega non exportadora ou con escasa presenza nos mercados exteriores e apoiar tam�n aquelas outras que xa se iniciaron no �mbito das exportaci�ns e que te�en posibilidades de incrementar a s�a presenza no exterior.\n4. BENEFICIARIOS POTENCIAIS 1. Poder�n acceder aos avais as pequenas e medianas empresas, segundo a definici�n establecida pola Comisi�n Europea no anexo I do Regulamento 800/2008 (DOUE L 214, do 9 de agosto).\nEn calquera caso, deber�n ter radicado o seu domicilio fiscal en Galicia.\n2. Non poder�n ser beneficiarias as empresas que se atopen en situaci�n de crise, de acordo coa definici�n recollida no artigo 1.7. do Regulamento CE 800/2008, as que te�an un risco vivo co Igape como consecuencia dun aval concedido previamente nin as empresas cuxo �nico obxecto social sexa a compravenda de bens inmobiliarios ou activos financeiros.\n5. SECTORES INCENTIVABLES -\n� Caracter�sticas das li�as de financiamento e cobertura dos avais do Igape:\nO Igape s� poder� garantir operaci�ns de financiamento novas, non permit�ndose a substituci�n de cr�ditos bancarios preexistentes. Entenderase que a li�a de financiamento avalada polo Igape substit�e a outras li�as preexistentes cando:\na) Os contratos de financiamento que a beneficiaria te�a subscritos � data de entrada en vigor da convocatoria coas entidades financeiras, para a mesma finalidade, fosen cancelados antes do seu vencemento, sen consentimento expreso do Igape.\nb) Os contratos de financiamento que a beneficiaria te�a subscritos � data da solicitude coa entidade financeira, para a mesma finalidade, non sexan renovados durante a vixencia da operaci�n avalada, sen consentimento expreso do Igape.\n� Modalidades de operaci�ns financeiras:\nO Igape poder� avalar as seguintes modalidades de operaci�ns financeiras:\n- li�as de cr�dito.\n- li�as de desconto ou anticipo de efectos comercias ou facturas - li�as xen�ricas de riscos mercant�s.\nAs operaci�n avaladas deber�n destinarse �s seguintes finalidades:\na) Cr�ditos de prefinanciamento: Cr�ditos destinados ao financiamento do aprovisionamento de materias primas, fabricaci�n dos produtos a exportar, as� coma os gastos derivados do proceso de envase, embalaxe e preparaci�n para o env�o ao exterior. A necesidade do prefinanciamento deber� ser xustificada pola empresa, base�ndose na previsi�n de exportaci�ns durante o prazo de vixencia da operaci�n e na previsi�n de aplicaci�n de fondos.\nb) Cr�ditos de postfinanciamento: Cr�ditos destinados a anticipar os dereitos de cobro das operaci�ns de exportaci�n materializados en diferentes documentos tales coma facturas, obrigas de pagamento, letras de cambio, etc.\nc) Avais ou fianzas: Emisi�n de avais e fianzas prestadas pola entidade financeira en garant�a de terceiros, vinculadas a operaci�ns de tr�fico ou avais t�cnicos.\n� Cobertura e custo dos avais:\nO Igape responder� de ata o 50% dos importes adebedados � entidade financeira como consecuencia dos descubertos que se produzan, unha vez cumpridos os requisitos de execuci�n sinalados no artigo 6.3, e devengarase unha comisi�n de aval anual a favor do Igape dun 0,50 % do importe do aval formalizado.\n� Importe das operaci�ns:\nA suma das operaci�ns avaladas polo Igape para cada beneficiaria ser� como m�nimo de 80.000 euros e m�ximo de 250.000 euros. Unha mesma empresa poder� solicitar o aval para as tres finalidades ou ben para unha ou d�as delas. Non obstante, no caso de que o soliciten para m�is dunha finalidade nunha mesma entidade financeira, deber�n ampararse nunha p�liza xen�rica de riscos mercant�s.\nUnha mesma empresa tam�n poder� solicitar os avais a trav�s de d�as ou m�is entidades financeiras, sempre que non se supere o importe m�ximo de operaci�ns.\nO prazo m�ximo de vixencia das operaci�ns avaladas ser� dun ano, e a vixencia dos avais de dous anos.\n� Obxecto e condici�ns da garant�a do Igape:\n- As garant�as outorgadas polo Igape consistir�n na prestaci�n de aval subsidiario ante as entidades financeiras, nas condici�ns e termos do Decreto 284/1994, do 15 de setembro, de regulamento de avais do Igape, e do Decreto 132/1995, do 10 de maio, que modifica o anterior. - O prazo de vixencia da garant�a ser� como m�ximo de 2 anos, cubrindo o risco vivo financiado ou anticipado durante o ano de vixencia m�xima da operaci�n avalada\n� Garant�as a achegar pola beneficiaria.\nAs garant�as a achegar ser�n as esixidas pola entidade financeira para autorizar a operaci�n. As ditas garant�as ser�n repartidas entre a entidade financeira e o Igape en funci�n do risco asumido por cada parte.\nNo caso de acreditarse a constituci�n doutras garant�as distintas �s declaradas polas entidades financeiras, o Igape non responder� polo aval concedido.\n8. INVESTIMENTOS E/OU GASTOS COMPUTABLES A suma das operaci�ns avaladas polo Igape para cada beneficiaria ser� como m�nimo de 80.000 euros e m�ximo de 250.000 euros. 9. CONTÍA DAS AXUDAS\nO prazo de presentaci�n de solicitudes iniciarase o d�a seguinte � publicaci�n destas bases reguladoras no Diario Oficial de Galicia e finalizar� o 14 de setembro do ano 2012.\n11. INCOMPATIBILIDADES -\nResoluci�n do 25 de maio de 2012 (DOG N�103 do 31/05/2012) - Bases reguladoras e convocatoria 2012\n1.- Para solicitar unha operaci�n avalada polo Igape, a empresa deber� plantexala nalgunha das entidades financeiras adheridas a este programa mediante convenio de colaboraci�n e obter o certificado expedido pola mesma, de acordo co modelo establecido no Anexo II. 2.- Unha vez que a empresa estea en posesi�n do dito certificado, deber� cubrir un cuestionario descritivo da empresa, do proxecto e da operaci�n financeira a trav�s do enderezo da internet http://www.tramita.igape.es. No caso de que se conceda o aval, ser�n obxecto de acreditaci�n documental nas fases de tramitaci�n en cada caso oportunas e, en calquera caso, previamente a calquera aboamento do aval. Co fin de prestar asistencia para cubrir o cuestionario, o Igape pon a disposici�n dos interesados o seu servizo de asistencia t�cnica, a trav�s do mencionado enderezo da internet ou dos n�meros de tel�fono 902 30 09 03 ou 981 54 11 47.\n3.- As solicitudes de aval presentaranse mediante a instancia normalizada que se xunta como Anexo I, nas que ser� obrigatorio a inclusi�n dos 40 caracteres alfanum�ricos do IDE obtido no paso anterior.\nXunto coa instancia de solicitude, presentarase a seguinte documentaci�n, en orixinal ou copia cotexada:\na) Comunicaci�n por parte da entidade/s financeira/s das operaci�ns que estar�an dispostas a conceder condicionadas ao aval do Igape certificando que non substit�e a outras li�as de financiamento preexistentes e descrici�n das garant�as esixidas para cubrir o risco da operaci�n (Anexo II).\nc) DNI do asinante da solicitude. Co fin de evitar a s�a achega o �rgano xestor acceder� ao Sistema de Verificaci�n de Datos de Identidade e Residencia. No caso de que o solicitante denegue expresamente esta autorizaci�n deber�, obrigatoriamente, presentar o DNI.\nd) Escrituras de constituci�n e dos estatutos debidamente inscritas no rexistro competente as� coma as modificaci�ns posteriores.\ne) Poder do representante que presenta a solicitude, inscrito, se � o caso, no rexistro competente. f) Contas anuais correspondentes ao �ltimo exercicio pechado, inclu�do, se � o caso, informe de auditor�a.\nO interesado presentar� a instancia de solicitude co IDE e a documentaci�n anexa no rexistro xeral dos servizos centrais do Igape, nas s�as oficinas territoriais ou a trav�s dalgunha das formas recollidas no artigo 38.4 da Lei 30/1992 de 26 de novembro.\nAs� mesmo, os interesados poder�n asinar electr�nicamente o formulario de solicitude co IDE e presentalo no Rexistro Electr�nico da Xunta de Galicia. Os solicitantes por esta v�a telem�tica deber�n reunir os requisitos do artigo 8.15 das bases reguladoras.


O Parlamento Europeo pide poñer fin a discriminación laboral dos inmigrantes\nEstrasburgo (Francia), 14 marzo - O Parlamento Europeo aprobou hoxe un informe que pide poñer fin á discriminación laboral dos inmigrantes de terceiros países que viven legalmente na Unión Europea (UE).\nO PE pide poñer fin a discriminación laboral dos inmigrantes\nO informe "sobre a integración dos inmigrantes, o impacto sobre o mercado de traballo e a dimensión externa da coordinación dos sistemas de seguridade social" denuncia "a discriminación formal e informal na busca de emprego e no posto de traballo".\nA Eurocámara estima que sen os inmigrantes a poboación en idade de traballar na UE "se reducirá nos próximos dez anos en 14 millóns de persoas máis, o que tería un impacto negativo sobre o equilibrio dos sistemas de pensións europeos a longo prazo e provocaría unha escaseza de traballadores cualificados a curto e medio prazo".\nOs eurodeputados consideran que convén tomar medidas "decididas para loitar contra a discriminación e o racismo" precisamente no marco de crise financeira e desemprego.\nO texto recorda que a lei esixe que os empregadores concedan un igual trato a todos os empregados e que impidan a súa discriminación por razóns de relixión, sexo, orixe étnica ou nacionalidade.\nAsí mesmo, o PE pide á Comisión Europea e os Estados Membros que "garantan o respecto dos niveis de remuneración e dos dereitos consagrados nos convenios colectivos nos países de acollida tamén en relación cos inmigrantes".\nRespecto aos dereitos cívicos dos inmigrantes, o PE sinala que "a integración con éxito tamén leva consigo a participación nos procesos políticos de toma de decisións e que convén promover, en particular, a participación dos inmigrantes na sociedade".\nNeste sentido, mostráronse a favor da ampliación das posibilidades de participación social e nos procesos de decisión de carácter político e subliñaron a importancia do dereito a voto dos inmigrantes, particularmente no ámbito local.\nFinalmente, destacan os "malos resultados escolares e o alto índice de abandono escolar que afectan aos fillos de traballadores inmigrantes".\nOs eurodeputados pediron medidas para poñer fin a esa realidade educativa e pediron medidas relativas ao financiamento dos estudos, bolsas e a creación doutras formas de aprendizaxe.\nO informe foi aprobado por 334 votos a favor, 247 en contra e 33 abstencións.


O Concello restaurará a locomotora do barrio da Ponte - Concello de Ourense\nO Concello restaurará a locomotora do barrio da Ponte\nO alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome, reuniuse esta mañá con tres asociacións do barrio da Ponte -As Termas, Vía Vella e Andén Primeiro- para abordar os asuntos expostos pola veciñanza o pasado Nadal nunha caixa de correo dos desexos instalada na vella máquina do tren, entre eles, a propia restauración da locomotora.\nAs asociacións denuncian que, logo de máis de 20 anos sen coidados, a máquina atópase “nun estado lamentábel de conservación, con signos visíbeis de oxidación e deterioro”, e solicitan “elementos de sinalización que lle dean o recoñecemento e valor que ten”.\nFernando Moure, presidente da Asociación Andén Primeiro, amosou a súa satisfacción polos compromisos acadados, e sobre todo pola temporalización precisa das obras e actuacións a realizar, pois algunhas das súas demandas “estarán realizadas para o mes de xuño” deste mesmo ano.\nO alcalde comprometeuse con estes colectivos, non só á reparación da máquina do tren, medida que consideran ambas partes prioritaria, senón tamén á actuación e reparación de beirarrúas, parques e xardíns, contedores, así como a pronta adxudicación da Praza de Abastos de A Ponte.\nO Concello de Ourense xa ten avanzado no traballo de pintado da locomotora e conta cun informe da Fundación dos Ferrocarrís de Galicia (FECEGA) e do Museo do Ferrocarril de Galicia (MFERGA) con orientacións para o repintado da máquina situada na praza da Estación.\nA locomotora é unha tipo “Mastodonte” de rodaxe 240, fabricada en Bélxica en 1927 pola Société Anonyme la Métallurgique Ateliers de Tubize para o ferrocarril Central de Aragón, encargada pola necesidade de máquinas de maior potencia e velocidade para mellorar servizos. Tan só se fabricaron 4 locomotoras como esta, das que se conservan dúas, a 72, que permanece en pedestal na praza da estación ourensá, e a 74, preservada no Museo do Ferrocarril de Cataluña, en Vilanova.\nA circunstancia da preservación destas locomotoras a finais dos anos 60 no depósito de Tarragona foi máis providencial que cultural e estivo relacionado coa rodaxe de varias películas durante eses anos.\nNo seu orixe, a locomotora que preside o barrio da Ponte, desenvolvía unha potencia de 1350 CV. En costas de ate 25 cm. por Km chegaba a alcanzar os 50 Km/hora.\nO peso da locomotora exposta no barrio pontino é de 125.4 toneladas, repartidas entre as 78 TM da locomotora propiamente dita e o tender, de 47.4 Tm.\nEn canto a restauración da máquina de vapor ourensá, e ao tratarse dunha locomotora en pedestal, á intemperie, máis que ser escrupulosos coa decoración orixinal, recomenda o informe de FECEGA e MFERGA debe prevalecer o obxectivo de preservala, cun mantemento mínimo.\nA cor usada tradicionalmente nestas locomotoras de vapor é o negro, que será usada como cor base, ao ser a cor que mellor resiste as altas temperaturas, amais de ser, por aquel entonces, a de menor custe económico. Tamén se utilizan cores de contraste en diversos elementos da máquina, se ben a que se recomenda usar para a de Ourense é o vermello que se usará, por exemplo, nos radios das rodas.\nNoutros elementos da máquina o que se recomenda é simplemente pulilos, para resaltar a cor do metal, ben no conxunto de elementos de rodaxe e bielas, vernizándoas, así como resaltar as pezas de bronce cun pintado na mesma cor.


A CIG-Saúde demanda a creación da subdirección xeral de enfermería - CIG: Confederación Intersindical Galega\n03 Decembro 2021 07:50\nA CIG-Saúde demanda a creación da subdirección xeral de enfermería\nDenuncia que as e os profesionais están invisibilizados na sanidade pública\nconselaría de Sanidade\nNacional - 12 Abr 2019\nA CIG-Saúde compareceu esta mañá en rolda de prensa para demandar da consellaría de Sanidade a creación da subdirección xeral de enfermería. A secretaria nacional, María Xosé Abuín, denunciou que “a participación de enfermería na xestión da sanidade pública, como profesionais altamente cualificadas/os, está a ser invisibilizada pola consellaría de Sanidade e as competencias sobre a xestión están a ser desenvolvidas por outros/as profesionais”.\nDesde que Galiza, nos anos 80 do pasado século, asumiu as competencias en materia de Sanidade o SERGAS mantén as mesmas estruturas directivas. En concreto, na Dirección Xeral de Asistencia Sanitaria, só hai médicos e médicas como responsábeis de todos os servizos e subdireccións xerais.\nAbuín explica que entre as competencias desta Dirección Xeral están a definición de programas e obxectivos asistenciais, a coordinación, control e avaliación de actividades asistenciais. Funcións que son “todas realizadas unicamente por persoal facultativo”.\nPara a secretaria nacional de CIG-Saúde, “se un dos aspectos máis importantes da actividade sanitaria é a planificación dos procesos asistenciais e a elaboración de protocolos como ferramentas para medir a calidade dos servizos e na atención ás/aos doentes, e quen realiza estas funcións é persoal de enfermería, logo para desenvolver isto deberían participar activamente as e os profesionais que desenvolven estes labores para darlle a perspectiva da enfermería e non ser médicos e médicas as e os interlocutores e responsábeis destes procesos”.\nIsto provoca, segundo Abuín, que en toda a consellaría de Sanidade non haxa unha enfermeira ou enfermeiro como interlocutor para abordar os temas que afectan a enfermería como carteira de servizos, prescrición enfermeira, mapa de competencias ou cadro de persoal. “Isto está a derivar en situacións graves, como no caso das matronas que desde o ano 1993 están pendentes de que se desenvolva o réxime xurídico das súas prazas”, indica.\nMapa de 1989\nAdemais, isto ocasiona que se sigan a rexer, no ámbito territorial, por un mapa elaborado no ano 1989 o que provoca que, na actualidade, unha matrona teña que atender concellos que distan entre si 80 quilómetros.\nO mesmo ocorre co Ministerio de Educación que, segundo Abuín, non recoñeceu os servizos prestados en PAC como mérito para acceder á proba extraordinaria de enfermeira especialista en Familia e Comunitaria. “Solicitou da consellaría de Sanidade que acreditara se a atención en PAC era Atención Primaria e como non hai ningún servizo de enfermería creado non houbo quen acreditara co correspondente prexuízo para as e os profesionais”.\nPara a CIG-Saúde non pode seguir acontecendo que cando se tratan temas relevantes tanto asistenciais, como laborais ou de formación das enfermeiras e enfermeiros no ámbito da mesa sectorial, non acuda ás reunións ninguén en representación da Dirección Xeral de Asistencia Sanitaria e se recorra é un médico ou médica.\nXunto a isto denuncia que, como non hai quen defenda os intereses deste colectivo profesional, o que segue a acontecer é que en Galiza das 440 prazas acreditadas para formación especializada só 53 foron para enfermeiras e enfermeiros, o que supón o 13% do total das prazas e que non fora ofertada ningunha praza de enfermeira especialista en traballo ou en xeriatría.\nA CIG denuncia o “escurantismo” do novo concurso de ambulancias do servizo non urxente\nExixen ao conselleiro de Sanidade unha xuntanza urxente para abordar a situación de POVISA\nCIG-Saúde denuncia que Feijóo vén de se erixir en "presidente da Mesa Sectorial do SERGAS”