A piscina municipal inicia temporada con sol e calor\nYou are at:Home»Novas»A piscina municipal inicia temporada con sol e calor\nA piscina estará aberta ata o 11 de setembro\nBy San Sadurniño on\t 20 Xuño, 2016 Novas, Novas Portada\nSemella que vén aí o verán. Entrará oficialmente hoxe luns ás 22.34h., aínda que desde a tardiña do sábado xa empezamos a notar a calor e que a estación está ás portas vendo as ducias de fotos compartidas nas redes sociais desde as praias da comarca polas nosas amizades. Porén, ademais da praia, en San Sadurniño temos outras opcións, como a frescura das beiras do Castro e do Xubia ou os baños na piscina municipal, que tamén hoxe inicia temporada. Estará aberta ata o 11 de setembro e, ademais, nos meses de xullo e agosto ofrécense varias actividades na auga. Os bonos poden conseguirse na Casa da Cultura en horario de mañá, onde tamén podemos inscribirnos para os distintos cursos.\nNo que queda de xuño e nas primeiras dúas semanas de setembro a piscina abrirá de luns a venres para nado libre de 16 a 21h. e durante a fin de semana entre as 12 e as 21h. En xullo e agosto o horario pola semana amplíase unha hora, posto que o vaso permanecerá aberto desde as tres da tarde mantendo igual o horario de apertura da fin de semana.\nNos meses centrais do verán tamén se desenvolverán polas mañás os cursos de natación, aínda que cun horario que está por determinar. O que si se sabe é que os cursos comezarán o 1 de xullo e que o prazo para apuntarse xa está aberto. Tamén están definidas as quendas: iniciación e perfeccionamento desenvolveranse os luns, mércores e venres e a actividade de ximnasia na auga será os luns e mércores. Para que haxa cursos fará falla un número mínimo de persoas apuntadas.\nAs inscricións poden facerse na casa da Cultura de luns a venres entre as 8.30 e as 14.00. Tamén alí se poden adquirir os bonos para baños de toda a temporada, mentres que unha entrada solta poderá mercarse en calquera momento no bar da piscina.\nOs prezos para cursos e baños varían con respecto ao ano pasado trala modificación da ordenanza que os regula. A novidade máis destacada é a ampliación das posibilidades de abono e tamén a diferenciación dos prezos para persoas empadroadas e non empadroadas.\nO servizo do vaso e dos cursos estará xestionado pola empresa SEDEGA, á que o Concello lle adxudicou o contrato convocado hai unhas semanas, mentres que a cafetería levaraa Fernanda Leira, unha das dúas profesionais autónomas que presentaron oferta para facerse coa xestión. O Concello resolveu no seu favor tras revisar ambas propostas técnicas e económicas. No seu caso a oferta recollía, entre outras características, un canon de 500 euros, botar man de empresas provedoras locais -Queixos de Brigantia, Bohal, Panadería Inxerto, etc.-, un menú de pratos e petiscos con máis de 30 referenzas e un horario de apertura durante os sete días da semana desde as 10 da mañá ata o peche da instalación.


Redondela e Zona Franca ultiman un convenio de colaboración - Comarcas na Rede\nHomeComarcasRedondelaRedondela e Zona Franca ultiman un convenio de colaboración\nDavid Regades e Digna Rivas estudaron posibles localizacións onde abrir un Centro de Emprendemento e Innovación Social\nA alcaldesa de Redondela, Digna Rivas e o delegado da Zona Franca, David Regades, no encontro que mantiveron na Casa do Concello redondelá\nNun encontro mantido na mañá do venres, 11 de outubro, a alcaldesa de Redondela, Digna Rivas, e o delegado do Estado no Consorcio da Zona Franca, David Regades, analizáron as posibles vías de colaboración para poñer en marcha accións que favorezan o desenvolvemento económico da comarca.\nA Alcaldesa quixo agradecer ao Delegado de Zona Franca a súa visita ao Concello, primeira oficial desde que esta tomou posesión do seu cargo. “A Zona Franca é unha ferramenta para o desenvolvemento económico de Vigo e a súa área de influencia, por iso, grazas ao compromiso que hoxe nos manifestou David Regades, tamén poñerá os seus recursos e coñecementos ao servizo de Redondela” manifestou Rivas.\nConcretamente, os dous responsables aproveitaron este encontro para tratar temas de desenvolvemento económico e a favor do emprendemento. Neste sentido, Rivas e Regades estudaron diferentes localizacións onde poder abrir un Centro de Emprendemento e Innnovación Social. Un espazo para o intercambio de ideas, onde as emprendedoras e emprendedores atopen apoio administrativo e de xestión e onde poidan resolver as dúbidas iniciais cando un embárcase na posta en marcha dun negocio.\nRegades, pola súa banda, afirmou que “a Zona Franca non pode estar de costas a Redondela xa que este Concello forma parte do Gran Vigo polo que debemos de poñer todos os recursos que podamos para que a economía deste Concello siga crecendo”.\nNa reunión ambos dirixentes tamén aproveitaron para analizar as diferentes ferramentas das que dispón a Zona Franca, como poden ser as aceleradoras de empresas ViaGalicia e VíaExterior, a sociedade de capital-risco Vigo Activo ou o servizo de información económica ARDÁN.


Novo disco de Trasmundi\nTRASMUNDI pon son á nosa mitoloxía\n“En tempos que se foron…”. Con esta expresión, iniciábase antigamente o ritual da narración oral de contos, lendas ou historias. Hoxe, Trasmundi recupera estas palabras para convidarnos a facer unha viaxe sonora a través do imaxinario colectivo galego.\nEn tempos que se foron… é o título do novo traballo discográfico do grupo Trasmundi, formado por Moisés Quintas nas frautas, guitarra e mandolina, Xosé Manuel Fernández no piano e acordeón e Rosa Gayoso no violín. O trío galego compón a súa música, nesta ocasión, inspirándose en seres máxicos da nosa mitoloxía como o Trasno, as Lavandeiras ou a Maruxaina. Trasmundi consigue crear composicións que nos ofrecen a descrición de cada un destes seres, mergullándonos nun mundo de fantasía que perdura nas xentes do noso pobo desde hai moitos anos.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 18-11-2010 09:54\nNovo disco de Irtio\nVórtice, este é o título co que a banda de folc galego, Irtio, retoma a súa actividade discográfica despois dunha pausa de case sete anos.\nCunha formación máis asentada e experimentada, anque cunha liña de traballo e procedementos similares a Mar de Pedra, Irtio incorpora unha novidade substancial: a voz masculina de Rodrigo Cuevas. Este folc postmoderno con sabor atlántico, ven a continuar aquel son anovador de Mar de Pedra co que sorprenderon no ano 2003, sen deixar de lado as raíces tradicionais. Este remuíño de sonoridades amalgamadas, densas tímbricas e as máis elaboradas sutilezas son o froito de anos de laborioso traballo e reflexión, no que se amosan a sensibilidade e a particular forma de entender a música tradicional e as músicas actuais.\n26 de novembro - O Lar (Noia). Entrada de balde\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 18-11-2010 09:51\nNovo disco de Seserit\nSeserit é o antigo nome dunha parroquia rural galega. A parroquia foi ata hai ben pouco o xeito de asentamento e vida en Galiza.\nObviamente xa non é nin moi viva nin forte, a parroquia rural leva anos perdendo poboación e está a desaparecer: Antes como consecuencia de políticas esóxenas–cando Galiza non tiña ningún tipo de poder político–que forzaron a saida de milleiros de persoas fóra de Galiza. E agora–dende que xa temos goberno autónomo–pola mesma razón pero con colaboración endóxena, cunha emigración maioritariamente ás cidades e vilas do país, como resultado das poucas posibilidades de futuro que nos deixaron no rural, ficando as parroquias con pouca xente e avellentadas.\nGaliza debe ao mundo rural o seu idioma, a súa idiosincrasia, a súa retranca, a súa cultura etc mais a pesares disto grande parte dos galegos sempre renegaron deste mundo, aínda procedendo del. Porén a música e letras de Seserit inspíranse principalmente nel, porque esmorecente aínda respira.\nComentarios (1) - Categoría: Discos - Publicado o 18-11-2010 09:42\nNovo EP de Magritte\nMAGRITTE formase en Ourense no verán do 2008, ano no que gravan unha primeira maqueta titulada “Viaxe a Lúa” sendo presentada en directo en moitas das salas de concertos de Galicia.\nAproveitando estes concertos para dar forma e solidez as cancións e o son do grupo , así despois dunha considerable cantidade de actuacións, Magritte entran nos Estudios Abrigueiro e graban o seu primeiro Ep (6 cancións), e contan coa colaboración de “Eladio Santos “ de Eladio y los Seres Queridos poñendo a voz na canción titulada ”Varsovia” e de “Arturo Vaquero” gravando todos os teclados que aparecen no EP.\nPresentación de "Vendaval EP"\nXoves 25 de Novembro na Sala Moon Music Club de Santiago de Compostela a partir das 23:00, xunto ca banda de versións "Los Martinez (Rock Hudson)"\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 18-11-2010 09:38\nAs guitarras afiadas de Noise Project\nTítulo: Asuntos que se resolven co tempo\nGrupo: Noise Project\nEdita: A Regueifa Plataforma\nO sexteto de Valga Noise Project, formado por Raúl Santiago (guitarra e voz), Vítor (batería), Óscar Cereixo (baixo), Xavi (guitarra), Ernst (laptop) e Álvaro (guitarra,voz) preséntase co seu primeiro longo, despois de Teleclube (2007), cun traballo no que a conxunción e a mestura de estilos son predominantes en todas as cancions do disco.\nO post-rock e o noise (“Que se pare o mundo cando me dea o sol”, “A casa do ancián”) altérnanse con paisaxes oníricas e medios tempos (“A madalena”, “Gin tonic con Ali Agca”). Tamen hai lugar para composicions onde a melodía conquista dende a primeira escoita (“Deus”).\nUn disco de guitarras afiadas, distorsionadas e atmosféricas no que as voces xogan o seu papel coma un instrumento mais, todo iso sumado a unha coidada produción, letras integramente en galego e ecos que recordan a referencias nos estilos devanditos coma Mogwai, Explosions in the sky, Godspeed you! Black Emperor ou os omnipresentes en todo o disco Sonic Youth.\nGrabado no estudios Círculo Polar (O Grove) o disco está producido por Iñaki Bea e eles mesmos e conta cunha coidada edición na que a única pega é que non se incluísen as letras.\nAgardamos impacientes as futuras entregas deste prometedor grupo dentro dun movemento de vangarda aínda non moi explorado nas nosas terras\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 18-11-2010 09:18\nNoitarega celebra dúas décadas na música tradicional co disco ‘XXI’\nVinte e un son os anos que levan os Noitarega ofrecendo ao público a súa visión da música tradicional do país. A esa data de andaina polos escenarios fai referenza o título do seu máis recente traballo, XXI, que constitúe o terceiro dentro da súa carreira musical.\nChama a atención os poucos álbumes publicados en dúas décadas. “A razón principal é que algúns dos compoñentes da formación non viven da música e iso condiciona o funcionamento da banda, pero tamén cómpre ter en conta que nós sempre consideramos o disco como unha carta de presentación e que a nosa razón de ser non era gravar, senón realizar concertos para ter contacto directo co público”, sinala Xosé Oliveira, gaiteiro da formación.\nEstes son malos momentos para contar con moitas actuacións, “e co paso dos anos podemos dicir que resulta complicado manter un grupo das nosas características, xa que quedan poucos. Os concertos non son moitos e os cachés non son altos. Houbo un periodo en que notamos un certo baixón e coincidiu coa eclosión de propostas folk. Penso que agora é un momento de volta ás raíces e que as novas xeracións, moi eclécticas nos gustos, demandan música tradicional”. Como tantos outros músicos galegos deberon recurrir á autoprodución para editar este traballo. “Iso é consecuencia das condicións que ofrecen as discográficas. Compénsanos máis facelo así. Deste xeito, ti mesmo sementas e es o que recolles as patacas se a colleita sae ben. De momento non nos podemos queixar porque levamos vendidos case mil exemplares”. Na obra existen nomes que salientan, ao aportaren tres composicións ao álbum. Trátase de Moxenas, Henrique Otero e Carlos Justo. Dous dos gaiteiros de Noitarega foron alumnos e veciños de Moxenas, e os percusionistas acompañárono nas súas actuacións durante cinco anos. “Foi o noso mestre musical e referente na forma de tocar e entender a gaita”, indica Oliveira. “Otero é a outra parte do espello, o músico con formación que non tocaba de ouvido e mantense como outro referente claro para nós, mentres que Justo é un compositor cunha gran capacidade creativa”.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 19-10-2010 10:30\nNOVO DISCO …---… SÓS\n…---… SÓS é o seu cuarto disco e un punto de inflexión na súa carreira.\n…---… SÓS un sofisticado concepto que sorprende, impacta e ao mesmo tempo, agarima. Intensidade sonora non agresiva, mensaxes poderosas, elevadas. Crítica social e pensamento construtivo.\nCrítica ao disco de Aló irmao!\nTítulo: Aló irmao\nArtista: Aló irmao\nPodería tratarse dun chiste do tipo van un galego e un guineano e collen uns instrumentos…, mais a unión de Manecas Costa e Narf é unha cousa moi seria e o sorriso de satisfacción no receptor está conseguido por mor do traballo ben feito.\nO guineano ten un potencial enorme e o galego soubo estar á altura do seu parceiro porque é un músico intelixente e receptivo. Dous artistas sensibles cos ouvidos ben abertos cara ao mundo achégannos un belo álbum.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 08-07-2010 17:22\nCrítica ao disco de Cores do Atlántico\nTítulo: Cores do Atlántico\nVoluntarioso esforzo o da brasileira Socorro Lira para realizar unhas adaptacións musicais das valiosas cantigas medievais galego-portuguesas.\nA idea considéroa fermosa, mais os resultados acadados, malia a axuda de diversos convidados do mundo galego e lusófono, non pasan de discretos. A artista non soubo captar o espírito luso e galego e perdeuse por outros estilos que non deron demasiado resultado, e no apartado vogal tampouco sobrancea.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 08-07-2010 17:21\nCrítica ao disco de Bellón Maceiras quinteto\nArtista: Bellón Maceiras quinteto\nEste grupo rompe moldes nalgunha das pezas incluídas na obra e resulta estimulante escoitar como un blues pode casar perfectamente co clásico Unha noite na eira do trigo.\nFalamos dun traballo desprexuizado no que a fusión musical está feita con criterio e solvencia. A chata que lle podemos pór é que deberían coidar a excesiva duración dalgún tema, pero no conxunto percibimos a unha banda sólida que transita por territorios musicais moi interesantes.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 08-07-2010 17:20\nCrítica ao disco de Lulavai\nTítulo: Cor das verbas\nAs catro arpistas xa tiñan experiencia á hora de tocar conxuntamente ese instrumento e aí se sentían cómodas. Logo deberon engadir as súas voces e a verdade é que os resultados nese apartado tamén son positivos.\nAs harmoniosas arpas e as melodiosas voces están encadradas dentro dun colectivo que amosa posuír elegancia e sensibilidade á hora de realizar os arranxos das pezas elixidas para este bonito debut.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 08-07-2010 17:19\nCrítica do novo disco de Ophiusa\nTítulo: Sen planeta\nNeste segundo disco da banda existe unha diferenza substancial co seu debut ao entrar na formación o baixo e a batería para se converter nun sexteto onde os instrumentos de corda seguen a marcar bastante o paso no son global do conxunto. Son un grupo con inquedanzas e ideas e van deixando apuntes de interese, aínda que deban definir máis o estilo, onde salienta unha aposta por un folk co selo Shooglenifty que pode chegar a dar bo resultado.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 08-07-2010 17:18\nO novo de Budiño xa está nas tendas\nNesta edición limitada “experimental” Budiño ofrece por unha parte un documental realizado con dirección de Enrique Otero (director de Crebinsky) e no que se recolle a esencia dunha xira por catro continentes culminada coa actuación no Festival de Ortigueira 2009, gravación realizada sen escatimar medios que constitúe ao longo da metraxe o peso forte do documental malia achegar tamén declaracións de outros artistas como Kepa Junkera, Mercedes Peón, Xoel López e pequenas pezas audiovisuais sobre a xira mundial feita coa anterior traballo Home (Falcatruada, 2007) así coma a actuación con Deluxe na sala la Riviera de Madrid e un concerto sorpresa na Praza das Praterías de Santiago . O disco recolle dous temas de nova gravación, o que da título ao disco - Volta- e Tradi. Os 16 temas foron gravados en directo no Festival de Ortigueira o 11 de xuño do pasado ano. O libreto ofrece tamén diversas anotacións do artistas feita sobre cada un dos sitios nos que estivo coa xira. Para a presentación que tivo lugar no Hostal dos Reis Católicos o gaiteiro estivo arroupado polo alcalde de Ortigueira Rafael Girón, que adiantou que Budiño volverá subir ao escenario alí no 2012. A primeira presentación en directo de Volta tivo lugar en Ribadavia o pasado 3 de xullo coa colaboración de Xoel López, tras diso comezará unha xira que volverá a levar ao gaiteiro e a súa banda ata Escocia, Bos Aires, México, etc.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 07-07-2010 10:57\nLucía Pérez aposta pola lingua galega no novo disco\nDescuberta artisticamente no ano 2002 cando gañou o certame de canción “Canteira de cantareiros” do programa Luar na Televisión de Galicia Lucía Pérez xa vai polo seu cuarto disco.\nA cantante do Incio presenta agora Dígocho en galego, un álbum integro na súa lingua materna con temas que xa foron publicados nos anteriores tres discos, algúns deles inicialmente en castelán e agora adaptados ao galego. Entre os doce temas deste disco destacan por novidade un tema dedicado á súa localidade, O Incio, unha versión do Himno Galego e unha nova versión da súa canción Torres de Compostela dedicada ao Camiño de Santiago e na que conta coa colaboración especial de Bieito Romero, gaiteiro e líder de Luar na Lubre.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 06-07-2010 11:08\nXXI, o novo disco de Noitarega\nLogo de dez anos dende o lanzamento do seu derradeiro disco, o grupo de música tradicional galega Noitarega volve á actualidade coa edición de "XXI", o seu novo e agardado traballo discográfico, un disco conmemorativo dos seus 21 anos de existencia.\nGravado nos Estudios Muu de Vigo baixo a produción de Pedro Feijóo e do propio grupo, "XXI" é un disco que nos amosa a clara evolución da banda ao longo destes anos e que conta cunhas colaboracións musicais de luxo: Anxo Pintos (Berrogüetto), Luís "O Caruncho" e Berto Costas (Os Carunchos), Xaime Estévez (Os Terribles de Donas), Coral Lago (Gaideón), Pandeireteiras Grialia e Silvia Costas. "XXI" estará dispoñible a finais deste mes de Xuño.\nComo adianto á saída deste traballo, no myspace de Noitarega (www.myspace.com/noitarega) podedes ver o tráiler promocional de "XXI" e escoitar seis das pezas que compoñen o traballo, ademais dos concertos e de todas as novas do grupo, como a Presentación Oficial que fará no Fórum Metropolitano de A Coruña o vindeiro 25 de Xuño.\n"XXI" mil saúdos.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 17-06-2010 12:45\nDesta maneira, El Puto Coke, quere homenaxear a súa terra, Galicia, cun maxi dos temas “Irmán”, co que fai un chamamento ao “irmán” galego, e ante o convencemento das súas palabras e feitos históricos, leva o galego a unha reflexión sobre o seu propio pasado. Está producido polo propio Coke, que para esta ocasión elixiu como sample (mostra) principal un fragmento da canción de Juan Pardo “Irmán Daniel”, no que recita o poema de Cabanillas para Castelao. Por outra banda, en “G-g-A-a-L-EGO” defende o uso do galego, unha lingua que, tal e como Afonso x o Sabio dicía, era perfecta para a poesía e a música; para este tema conta coa produción de Bleis e a colaboración do recoñecidísimo gaiteiro Anxo Lorenzo por cortesia de Zouma records.Tamén cabería destacar as aportacións de Wöyza e Dj. Fabián, presentes en forma de guindas en ambos os temas.\nNovo DVD de Xosé Manuel Budiño\nBUDIÑO-NEW ALBUM-MAY 2010 from Xosé Manuel Budiño on Vimeo.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 20-05-2010 15:04\nLanzamento de Feeixa, improvisación con gaita e electrónica\nAcábase de publicar a acción sonora realizada a finais de 2009 en Vigo de Feeixa, nome da improvisación que levaron a cabo Xedh (Miguel A. García) desde Bilbao máis Berio desde a Fonsagrada no Lab Alg-a -contedores de Valladares, o pasado 9 de decembro do 2009, dentro do evento Accións sonoras no Lab Alg-a. Trátase dunha acción de nove minutos onde Xedh manipula electrónica e Berio unha gaita galega. Un traballo complementado co deseño gráfico de María Viñas.\nPodes descargar os arquivos dixitais de balde desde o netlabel de alg-a.\nRecomendamos primeiramente a escoita -e lectura das notas en cada tema- do primeiro traballo neste eido de Berio: "Fola ", unha investigación sonora sobre a gaita galega.\nTrátase dunha testemuña sonora do que estes dous artistas do son fixeron naquel día de decembro nos contenedores do Laboratorio de alg-a. Unha proposta baseada na execución en directa sobre a gaita e a manipulación a tempo real do son que emite ruidista e baseado nas altas frecuencias da palleta e nas baixas do pallón nos roncos, ruidista e sen silencios.\nSe non estades afeitos á Arte Sonora, quizais deberiades escoitar e ler aos pioneiros de posguerra: Pierre Schaeffer, Pierre Henry, Karlheinz Stockhausen, John Cage, Luigi Nono, Luciano Berio,...\nComentarios (1) - Categoría: Discos - Publicado o 06-05-2010 11:23\nNovo proxecto de Maite Dono e Baldo Martínez\nO novo disco de Maite Dono e Baldo Martínez xurde arredor da figura de Uxío Novoneyra, que este ano é o autor a quen se lle dedican as Letras Galegas. Con Sons-Nús, ambos artistas súmanse a esta homenaxe.\nmaite dono & baldo martínezSons-nús, é un dúo no que a voz de Maite Dono e o contrabaixo de Baldo Martínez reúnense a partir do Jazz, o folklore, e a libre improvisación, dando lugar a un peculiar proxecto sonoro e interpretativo; onde versatilidade e nondefinición xogan un papel importante á hora de falar deste proxecto. A voz cantada ou falada (utilizando a poesía como vía: Uxío Novoneyra, a propia Dono, etc.) pode viaxar do coñecido ó descoñecido, e o contrabaixo, tamén nesa viaxe de risco, perfila música e expresión de todo o conxunto.\nSons-nús xurde a partir da idea de traballar nun proxecto máis intimista, dando maior liberdade á creatividade; despois de ter compartido os dous proxectos que os achegaron estilísticamente, como é o caso máis recente do PROJECTO MIÑO, onde a partir do folklore e cunha linguaxe de jazz contemporáneo conséguese un novo espazo creativo.\nEste traballo une a dúas grandes figuras da música, que van madurando a súa relación artística ao seu paso por distintos festivais de todo o mundo.\nComentarios (0) - Categoría: Discos - Publicado o 06-05-2010 11:05


Grupo Insértate: Reflexión individual do módulo 3. O marco instrumental.\nReflexión individual do módulo 3. O marco instrumental.\nNeste módulo traballamos sobre o Marco Instrumental do traballo de orientación laboral, é dicir qué técnicas ou ferramentas podemos utilizar á hora de traballar cos nosos usuarios/as na procura ou mantemento do emprego.\nTodo proceso de orientación laboral debe ser adaptado ao usuario/a e debe axustarse en todo momento ás circunstancias do usuario/a. A intervención pode ser individual ou grupal dependendo das necesidades do usuario/a que prentendemos satisfacer.\nA función da orientación é a de asesorar e facilitar a toma de decisións de cada usuario/a, en relación coa súa intervención laboral, ofrecendo respostas planificadas conxuntamente a partir dunha diagnose ocupacional, para incrementar ou mellorar a súa ocupabilidade.\nO obxectivo do proceso de orientación é dotar ao individuo dos recursos, habilidades e competencias que lle permitan xestionar de manera autónoma a súa procura de emprego.\nCales son os instrumentos dos que dispón o orientador/a laboral?\nOs Itinerarios Personalizados de Inserción ou IPIs:\nOs IPIs son unha ferramenta apropiada para a definición, realización e seguimento dunha secuencia concatenada de accións que leven a acadar o obxectivo da inserción laboral.\n1. Acollida: a entrevista de acollida é a toma de contacto co usuario/a onde se recollen datos indentificativos é a primeira toma de contacto entre orientador/a e usuario/a.\n2. Diagnose: nesta fase ten lugar a "entrevista ocupacional" onde se analiza a súa situación laboral (datos curriculares, capacidades e dispoñibilidade... e persoal cara o emprego, para proceder a realizar unha diagnose completa. O obxectivo é identificar e cubrir axeitadamente as súas necesidades, defininindo un proceso axustado a cada perfil.\n3. Definición do itinerario: estáblecese de acordo co participante unha serie de actividades, estratexias, servizos e programas nos que participará, de xeito planificado. Esta fase require que previamente o usuario/a tome conciencia sobre as capacidades, habilidades e intereses persoais para definir o obxectivo profesional e posibilidades de acadar o obxectivo laboral.\n4. Desenvolvemento: Ao longo desta fase terán lugar as actividades descritas no Itinerario e farase un seguimento por parte do orientador con titorías planificadas, co obxectivo de favorecer a motivación e analizar os progresos acadados e se fose necesario modificar o itienerario.\n5. Remate do itinerario: Cando o usuario/a acada o seu obxectivo ou si abandona o proceso.\nAo longo de todo o IPI realizaranse actuacións específicas de reforzo e motivación así como actuacións para dar a coñecer as tendencias do mercado laboral.\nA entrevista de orientación laboral:\nO obxectivo da entrevista é que o orientador indague non só sobre as cuestións estritamente académicas ou laborais, senón sobre todos aqueles aspectos que forman parte do currículo oculto da persoa e que permitirán valora cal é o seu punto de partida e o seu nivel de empregabilidade.\nDestacar neste apartado a Entrevista por Competencias. As competencias son as habilidades que unha persoa tivo que utilizar para conseguir uns resultados. son conductas e maneiras de facer dos que presentan un resultado excelente. Ao falar de competencias estamos a integrar tres conceptos: SABER, FACER E QUERER.\nO entrevistador céntrase na obtención de exemplos conductuales do candidato na súa vida profesional, académica e persoal, os cuais serán analizados e servirán como elementos de predicción sobre o comportamento do candidato no seu futuro laboral cercano. Para iso realízanse preguntas que axuden ao candidato/a a recordar situacións específicas ás que tivo que enfrentarse e o resultado que obtivo.\nNo seguinte enlace podemos ver unha boa guía para levar a cabo este tipo de entrevista e as preguntas tipo que se realizan: http://goo.gl/ivl3fm\nO proceso de análise de perfis profesionais e a prospección de emprego:\nO orientador xunto co usuario/a deben analizar os recursos de información dispoñibles para facer unha análise dos perfís profesionais que está a demandar o mercado e que poden orientar a procura de emprego do usuario: ofertas laborais publicadas; os certificados de profesionalidade da Consellería de traballo e Benestar, onde se acredita unha cualificación do Catálogo Nacional de Cualificacións Profesionais; o Instituto Galego das Cualificacións proporciona información sobre ocupacións e indicadores do mercado de traballo; contactos...\nA prospección de emprego: acción de informar, asesorar e detectar necesidades das empresas, así como achegar solucións, ademáis de sensibilizar ao empresariado sobre os colectivos obxecto de inserción laboral e das súas oportunidades como traballadores/as ou outros aspectos de interese para o desevolvemento de actitudes e de responsabilidade social.\nÁ hora de facer un proceso de prospección é fundamental coñecer moi ben o perfil do colectivo ao que estamos a atender para poder dirixir a proceso e personalizalo.\nO proceso de prospección permite dar a coñecer ao tecido empresarial unha bolsa de profesionais cualificados que doutro xeito non serían visibles polas súas dificultades de acceso ás ofertas, e tendo en conta, ademais, que moitas ofertas non se chegan a publicar. E por outra banda, permite que determinados colectivos de usuarios/as teñan acceso a ofertas de traballo que doutro xeito non serían accesibles, xa que non dispoñen dos recursos necesarios para a procura de emprego.\nA prospección require moita preparación por parte do orientador e moito traballo de campo, pero é unha das ferramentas máis efectivas para a inserción laboral, e que ademais permite ver as necesidades do tecido empresarial á hora de formar candidatos cualificados de acordo as carencias formativas detectadas nesas visitas e entrevistas de prospección coas empresas.\nNo seguinte enlace deixo unha guía para a realización dun proceso de prospección de emprego: http://goo.gl/5RsOO6\nTécnicas e ferramentas para o emprego e autoemprego:\nUnha vez que o usuario/a ten o seu obxectivo profesional definido, existen diferentes técnicas e ferramentas para a procura activa de emprego. Traballaremos co usuario/a na orientación da realización do seu Currículum orientándoo sobre cal é máis adecuado dacordo co seu perfil (cronolóxico, funcional, por competencias, Europass...) insistindo en que o currículum é a nosa carta de presentación ante unha empresa que está a buscar candidatos, polo que hai que traballalo, actulizalo e adaptalo a cada oferta. Neste punto, incidiremos nas novas ferramentas para a procura de emprego: webs de empresas, portais de emprego, redes sociais profesionais (Linkedin) e xenéricas (Facebook, Twitter, etc.), novas ferramentas (videocurrículum, blogues, etc.).\nCando estamos a falar de autoemprego a ferramenta por excelencia é o Plan de Empresa, nas titorías de autoemprego traballaremos a participación activa do usuario/a no estudio da madurez e viabilidade do seu proxecto axudándonos en diferentes ferramentas como son as que están a nosa disposición na páxina do IGAPE, destacando a guía para a realización do plan de empresa.\nSi na procura de emprego por conta allea o currículum é a nosa identidade, á hora de crear o noso propio posto de traballo, o Plan de Empresa é a nosa carta de presentación ante un posible investidor, ante un posible cliente ou proveedor, ante unha entidade bancaria á que presento unha solicitude de financiación, etc.. É por iso, que o plan debe ser claro, conciso, breve, ben estruturado e de fácil lectura, onde quede totalmente claro cal é o meu proxecto, cómo se vai financiar e cómo o vou dar a coñecer.\nPublicado por maria en 9:08\nEtiquetas: acceso ao emprego, Autoemprego, competencias, entrevista, Itinerarios de inserción, orientación laboral, Perfis profesionais, Plan de empresa.


Pleno no Concello - Novas. Concello de Ribadeo\nDEBATIRANSE TRES MOCIÓNS\nMañá, martes, haberá pleno ordinario no Concello de Ribadeo. Será a partires das 20 horas. O pavillón polideportivo municipal, as terrazas na vía pública ou as participacións preferentes e subordinadas centrarán dita sesión.\nNa orde do día figuran puntos coma o expediente para reintegro de indemnizacións por danos e perdas con motivo da rescisión do contrato de obras de reforma do pavillón polideportivo municipal; o informe sobre solicitude de concesión de ocupación de bens de dominio público para obras da EDAR de Ribadeo, a instancias da Dirección Xeral de Sostibilidade da Costa e do Mar; e tamén a ordenanza reguladora do uso do aproveitamento especial de vías públicas e espazos de titularidade municipal.\nOutro punto será a dación de conta de decretos da Alcaldía. Rogos e preguntas. E no capítulo de mocións someteranse a aprobación unha do PSOE sobre o mantemento das oficinas tributarias de Foz e de Monforte e dúas do BNG: para a creación dunha área sanitaria de xestión integrada da Mariña e sobre diferentes accións e acordos en relación cos afectados polas participacións preferentes e subordinadas.


Lindeiros - Lousame aproba o orzamento para o 2020\nLousame aproba o orzamento para o 2020\nBy Lindeiros on\t 3 Febreiro, 2020 Lousame\nLousame, 3 de febreiro do 2020 – O concello de Lousame aprobou un orzamento de 3,8 millóns de euros co apoio de PP e Psoe xa que o BNG xustificou a súa ausencia da sesión.\nO orzamento crece un 0,06 por cento e destina 1,2 destínanse a servizos sociais, deportes e cultura. A alcaldesa, Teresa Villaverde, explicou que “é un orzamento garantista e realista, e poñéndonos sempre na peor das situacións”, que cumpre cos principios de estabilidade orzamentaria, coa regra de gasto e co límite de débeda.\nA rexedora destacou os 882.000 euros de investimento en servizos sociais, o 23,1% do orzamento, así como os 340.000 euros para cultura, deporte e ensino. Neste sentido, Villaverde pediu “que non se nos minoren as achegas para gasto corrente, pois son precisas para manter todos os servizos que temos, o que supón un gran esforzo: dependencia, axuda no fogar, punto de atención á infancia…”.\nA alcaldesa salientou que o capítulo de investimentos reais ascende a 940.187,59 euros, se ben puntualizou que “neste capítulo 6 só están incluídas aquelas inversións que tiñamos confirmadas en novembro, cando se comezaron a elaborar estes orzamentos”. De feito, indicou que a día de hoxe “poderían ir incluídas máis inversións que xa están concedidas, pero non están aínda contempladas”.\nBisbarra Economía orzamentos Plenos


Lindeiros - Compostela anula parte da ORA, habilita o 010 e aloxa a todos os sen fogar\nCompostela anula parte da ORA, habilita o 010 e aloxa a todos os sen fogar\nBy Lindeiros on\t 19 Marzo, 2020 Compostela\nCompostela, 19 de marzo do 2020 – Compostela celebrou unha Xunta de Goberno local na que aprobou a posta en marcha do 010 e a anulación de parte da ORA entre outras decisións.\nO número telefónico 010, habilitado polo Concello, comeza a funcionar a partir do venres, de 8:00 h. a 20:00 h. Calquera persoa que non poida saír á rúa pode chamar a este teléfono. Servirá “para centralizar as demandas de atención social”.\nEste teléfono 010 será atendido inicialmente por voluntariado de Protección Civil, e prestará especial atención ás persoas que viven soas e ás que teñen unha idade avanzada ou mobilidade reducida, coa finalidade de minimizar os riscos derivados da alerta sanitaria orixinada pola crise do coronavirus, e combater o illamento. Trátase dun servizo gratuito, xestionado polo Concello de Santiago de Compostela. O seu funcionamento baséase nunha xestión coordinada da administración local coas entidades de iniciativa social da cidade.\nSánchez Bugallo tamén anunciou que máis da metade das prazas de zona ORA serán gratuítas a partir do venres. A medida afectará aos aparcamentos de Pontepedriña, Campus Sur e Av. de Ferrol, un total de 990 prazas de aparcamento, das 1.700 coas que conta a zona ORA na cidade. Unha das razóns porque non se estende a gratuidade a toda a cidade ten que ver co persoal. “A nosa intención”, sinalou o alcalde, “é que se manteñan o cen por cen dos postos de traballo”.\nA eliminación da rotación mantense para todas as prazas ORA.\nTamén se acordou tramitar, por vía de emerxencia, a contratación do servizo de comedor escolar. Sánchez Bugallo recórdalle ás familias que teñen bolsas de comedor escolar e que xa comunicaron que ían recoller os menús, que terán que facelo o luns, día 23, (e non o venres, 20 como estaba previsto) nos puntos de recollida xa concretados co Concello.\nO contrato, por 33.000 euros ao mes, permitirá subministrar 200 menús a menores usuarios das bolsas de comedor. En principio asínase por un mes, pero pode ser prorrogado en función da evolución da crise. O alcalde non descartou amplialo a través dun novo contrato para asistencia domiciliaria ainda que aclarou, “de momento temos garantida esa asistencia domiciliaria coa “Cruz Vermella, con comedor social e a través dos convenios cos supermercados”. Sánchez Bugallo adiantou que “imos facer unha convocatoria pública para que os supermercados de barrio que estean interesados se poidan sumar a este servizo, de tal maneira que se garantiría a subministracion domiciliaria” e incluso, dixo, eses establecementos terían preferencia nos seus propios barrios.\nO rexedor tamén deu conta da aprobación duns protocolos de actuación por parte das empresas que prestan servizos ao concello. Co fin de garantir a salubridade pública e o funcionamento dos servizos imprescindibles e esenciais na cidade como consencuencia da pandemia provocada polo COVID19. En Xunta de Goberno acordaron trasladar ás empresas contratistas e concesionarias varias instrucións relativas ás medidas de saúde e seguridade que se están tomando; ao deber de comunicar ao concello os plans de contixencias acordados durante a vixencia do estado de alarma; á comunicación co concello, que deberá ser de xeito permanente; e outras ordes concretas. En principio a vixencia destas instrucións estenderase ata o 27 de marzo. No caso do transporte urbano, as instrucións serán adaptadas o próximo luns, día 23, segundo os dartos de usuarios e as necesidades do servizo.\nO alcalde explicou que se producirá un reaxuste no transporte urbano que se traducirá nunha redución nas liñas e frecuencias dun 48%; debido ao descenso no número de usuarios, que o luns se situou nun 88% e onte martes, no 90%. Dos 27.000 pasaxeiros diarios, onte só usaron o transporte público 2.700. A redución, continou, é moito máis acusada na tarde noite; por iso se decidiu tamén suspender as expedicións a partir das 22:00 h. Mantéñense, engadiu Sánchez Bugallo, “os servizos relacionados con hospitais” e priorízanse as conexións de todas as liñas. Este reaxuste irase revisando en funcións da situación e das necesidades detectadas.\nNa Xunta de Goberno tamén se acordou habilitar seis baños para os traballadores e traballadoras que teñen que prestar servizos considerados esenciais. Estarán situados no Parque Pablo Iglesias; no Parque do Restollal; na Praza de Salvador Parga; no cruce da rúa Concheiros coa rúa Corredoira das Fraguas; no cruce da Rúa Lisboa coa rúa Valiño; e no Parque de Ramírez. Ademais quedarán abertos os baños dos aparcamentos de titularidade municipal de Praza de Galicia, San Clemente, Praza de Vigo, Xoan XXIII, Lasalle, Romero Donallo, Rúa da Rosa, no Campus Sur a carón de da piscina, e en Galeras.\nO rexedor tamén anunciou un contrato de emerxencia para a limpeza e desinfección de instalacións municipais, cun custe de 100.000 euros mensuais (IVE incluído).\nO alcalde anunciou tamén que todas as persoas sen fogar, 10 coñecidos e 6 novos, foron aloxadas el albergues ou pensións. No día de onte só unha das persoas se negaba a aloxarse pero finalmente o aceptou.\nCoronavirus ORA Servizos xuntas de goberno


Fitofaladoiro (curso 2021/22) | Consellería de Cultura, Educación e Universidade\nFitofaladoiro (curso 2021/22)\nXov, 13/08/2015 - 09:25\nÁmbito: ciencia e tecnoloxía / medio ambiente / normalización lingüística / patrimonio\nDefinición: o programa consiste en desenvolver un proxecto relacionado coa recollida e preservación do coñecemento da biodiversidade vexetal de Galicia. Os centros promoverán a elaboración dun traballo en equipo no que terán que recompilar e divulgar información sobre os nomes e usos das plantas no seu territorio.\nAlumnado ao que vai dirixido: primaria, ESO, bacharelato, FP e adultos\nLímite de centros participantes: 12 (resérvase a posibilidade de ampliar o número de centros en función da calidade dos proxectos presentados)\nProxectos que prioricen a participación do alumnado nas súas casas desde o principio do curso, de xeito que non se vexan afectados por posibles peches dos centros (ver opcións propostas na web de referencia do programa).\nProfesorado con participación satisfactoria no proxecto Fitofaladoiro en cursos anteriores (dentro ou fóra do Plan Proxecta), ou con experiencia acreditada en proxectos da mesma temática.\nIdoneidade e calidade do proxecto presentado (en relación cos obxectivos do Fitofaladoiro).\nGrao de implicación da comunidade educativa (alumnado, profesorado, familias, outros).\nRepresentatividade territorial do centro (priorizaranse os centros integrados no medio rural).\nRepresentatividade dialectal do centro (priorizaranse os centros situados en distintas áreas lingüísticas).\nDe haber máis solicitudes que prazas ofertadas, priorizarase aos centros públicos.\nInadecuación do proxecto presentado aos obxectivos específicos do Fitofaladoiro.\nParticipación insatisfactoria en convocatorias anteriores do Plan Proxecta (excepto a do curso 2019-2020, afectada pola covid-19).\nNon proxectar as actividades básicas do programa (recollida de plantas e enquisas) para seren realizadas polo alumnado na contorna das súas casas, mesmo en situación de peche dos centros.\nPara a preadmisión no Fitofaladoiro os centros deben facer unha conta gratuíta de Google adicada exclusivamente a este programa, e comunicala por email a fitofaladoiro@gmail.com antes de rematar o prazo de solicitude de participación.\nNome: David García San León\nDepartamento: Herbario SANT (Facultade de Farmacia, Santiago de Compostela)\nTeléfono: 881 815 022\nCorreo electrónico: fitofaladoiro@gmail.com\nEste programa dá continuidade a un proxecto preexistente do ILG e o Herbario SANT, xurdido da necesidade de documentar e preservar o saber popular acerca dos nomes e usos das plantas propias de Galicia.\nO obxectivo fundamental do programa Fitofaladoiro é fomentar a participación activa do alumnado na documentación do saber popular sobre as plantas que existen no medio natural do seu contorno, para tomaren conciencia do valor da nosa biodiversidade vexetal.\nPreténdese promover o uso da lingua galega e o interese polo noso patrimonio material e inmaterial, fomentando a inmersión do alumnado na sociedade rural e a súa interacción e diálogo cos veciños na procura de información herdada dos seus devanceiros sobre nomes e usos tradicionais, tanto materiais (alimentación, medicina, artesanía) coma inmateriais (léxico, toponimia, fraseoloxía, refraneiro, literatura popular, crenzas), sempre en relación coas plantas.\nActividades obrigatorias: para seren admitidos no Fitofaladoiro os centros deben crear unha conta gratuíta de Google adicada exclusivamente a este programa, co compromiso de cedela ao remate de cada curso para poder proceder á avaliación e corrección dos resultados. O nome da conta debe comunicarse por email a fitofaladoiro@gmail.com antes de rematar a convocatoria de solicitudes de participación no Plan Proxecta. O resto de prazos serán os marcados na convocatoria do mesmo para todos os centros.\nFormación: fundamentalmente, a través dos videos e documentación dispoñibles na web de referencia do programa. A vía preferente de contacto para solucionar dúbidas dos participantes será a través do correo electrónico fitofaladoiro@gmail.com.\nWeb de referencia: http://fitofaladoiro.eu. Esta web ofrece todo tipo de información, recursos e metodoloxía recomendada (obxectivos, temporización e exemplos) para orientar na elaboración e o desenvolvemento dos proxectos. Ofrece tamén enlaces aos resultados procedentes de cada participante.\nPara dar visibilidade na web ao proceso de aprendizaxe desenvolvido coa preparación e da documentación das mostras das plantas e mais a través das enquisas realizadas, empregarase o espazo gratuíto dispoñible na conta Google creada para o proxecto (Drive para arquivos variados -fundamentalmente imaxes e gravacións de audio-, Youtube para vídeos, Sheets para os datos).\nNese espazo existirán táboas modelo para o procesamento dos datos por parte de cada centro, que así poderán ser supervisados e asesorados desde a organización do Fitofaladoiro.\nComo produto final indispensable para a avaliación, os datos, imaxes e gravacións deberán ser subidos á conta Google do proxecto de cada centro para así apareceren enlazados nunha páxina informativa específica dentro da web do programa (con independencia de que se usen outros posibles medios de difusión).\nCriterios específicos do programa Fitofaladoiro\n4. Calidade das mostras de plantas para permitir a súa identificación e/ou reutilización futura (herbario ben preparado e etiquetado, imaxes de boa definición e accesibles etc.).\n5. Calidade das enquisas (máis detalladas, mellor gravadas, transcritas etc.) e do proceso de selección e anotación dos informantes (procedencia xeográfica, idade, actividade, contexto sociocultural etc.).\n6. Calidade na presentación e catalogación dos resultados (claridade, orde, facilidade de consulta posterior), dacordo cos formatos tabulados propostos polo Fitofaladoiro para facilitar a integración dos datos de todos os centros.\nNota informativa: valorarase moito máis a calidade que a cantidade dos resultados (preténdese que as actividades sirvan de aprendizaxe e exemplo para cursos posteriores).\nVer exemplos de centros na metodoloxía recomendada na web de referencia.


O Concello destinará 350.000 euros a fomento do emprego en 2016 | Ponteareas.es\nO Concello destinará 350.000 euros a fomento do emprego en 2016\nXosé Represas pretende incrementar aínda máis o gasto en emprego nos anos seguintes\nO alcalde de Ponteareas Xosé Represas adiantou que os orzamentos de 2016 destinarán uns 350.000 euros a medidas de fomento do emprego e inserción laboral\nO alcalde e outros membros do goberno local nunha visita ao obradoiro de emprego que se desenvolve no CDL\nAs medidas contempladas son, por unha banda, a liña de subvencións dirixida a apoiar a contratación de parados ponteareáns por empresas da localidade ou a alta como autónomos de emprendedores. Dita subvención, que foi convocada por vez primeira no mes de outubro pasado, finánciase coa partida reservada até agora para o salario do alcalde, ao que Represas renunciou. O vindeiro ano a partida incrementarase en case o dobre, superando os 50.000 euros, pois neste exercicio a metade fora consumida polo salario do anterior alcalde Salvador González Solla.\nAdemais, o goberno destinará uns 225.000 euros para un Plan de Emprego a través do cal o concello contratará uns 30 parados de longa duración, con cargas familiares e sen ingresos. Os traballadores prestarán servizos para o concello na mellora de infraestruturas públicas e na atención de servizos esenciais.\nXunto ao anterior, o goberno está ultimando un obradoiro de emprego con diferentes módulos, dirixido á formación de persoas desempregadas, un mínimo de 20, que serán contratadas por un mínimo de seis meses. O goberno prevé unha partida nos orzamentos de aproximadamente 60.000 euros para confinanciar coa Xunta o obradoiro.\nO alcalde Xosé Represas salientou que “este goberno ten como prioridade absoluta a creación de emprego en Ponteareas. Sabemos que o que prevemos para o vindeiro ano é insuficiente, pero significa un gran avanzo e un grande esforzo tendo en conta a situación económica na que o PP deixou o concello”. Represas indicou que “a pesar de todo, podo asegurar que nos anos seguintes as cantidades destinadas a emprego iranse aumentando de maneira moi considerable”.\nO alcalde lembrou que segue aberto até o luns 21 de decembro o prazo para presentar solicitudes de subvención para a contratación de traballadores ou a alta de autónomos. Represas salientou que “xa se presentaron bastantes solicitudes, o que pon de manifesto o interese dos creadores de emprego polas axudas que convocamos e a utilidade destas para incentivar a contratación de desempregados”.\n← A Asociación Ponteareas Comercial pon en marcha un concurso de escaparates\nO Auditorio Municipal acollerá o Festival de Nadal do Conservatorio Reveriano Soutullo →


3. Ensaio sobre a relectura\nHai unha máxima ven coñecida que di: “nunca regreses a onde fuches feliz”. O meu amigo Huo-Chuan Wang, chinés de Formosa e home viaxeiro por razón da súa profesión artística, aplícao á escolla das súas vacacións e daquela nunca repite un destino turístico. Se cadra o meu amigo chinés aplica o principio de que a vacación en si, como rachadura radical co traballo rutineiro, leva aparellada a felicidade. Eu non comparto no seu radicalismo nin a máxima tradicional nin a opinión sobre as vacacións do meu amigo chinés, mais concédolles o valor da orixinalidade, da procura dunha renovación constante nas sensacións. A negación do regreso a onde algunha vez fomos felices leva aparellada a prevención da desilusión que a idealización dun lugar suscita ,como tamén o suscita a idealización dunha persoa, dun obxecto, dunha idea e mesmo dun libro, que é o que aquí nos ocupa.\n10 / 5 / 2007\nNo seu libro “Die Niese nach Portiuncula”, Stefan Andreas fala de Porciúncula nos seguintes termos: “Aldea situada no Monte Cervati, próximo do Val de Lucania, no Sur de Italia. (...) Os viaxeiros que regresan a Porciúncula a ven diferente de como a lembraban, aínda que lles resulte difícil precisar os cambios”. Coa lectura pasa o mesmo que co retorno a Porciúncula, o coller certos libros, para follealos, para admiralos, para relelos, pode entenderse dalgún xeito como retorno a onde fomos felices ou en todo caso como retorno a onde estivemos de vacacións, mais leva aparellada tamén a perplexidade de que os libros son sempre diferentes, mesmo que algunhas veces non sexamos quen de precisar os cambios. Isto é así sobre todo se entendemos a literatura como unha arte e porén o seu goce como unha vacación, un lugar a onde partir sen se mover de casa ou o que é o mesmo, “travelling without moving”, rememorando o título dunha canción de Jamiroquai.\nNecesidade do retorno\nHai quen diga que entre tanta cousa que hai para ler, tanto libro como se publica, non queda tempo para a relectura. Eu non son desa opinión, pero entendo o seu desacougo na paixón sen saída de todo querer abarcar. Hai libros que gañan co tempo, como gaña a voz desgarrada de Janis Joplin ou os lenzos inquietantes de Ad Reinhardt, as esculturas de Oteiza ou a voz como de pavía de Blossom Dearie. Hai outros que non, mais esa é a esencia do xogo.\nAsáltannos de tal xeito e con impacto tan brutal a publicidade omnipresente co seu engado de novidades editoriais que cando un se decide a seleccionar dos andeis da biblioteca un libro que xa fora visitado con anterioridade, un pode ter unha sensación de “dejà vu”, de que aquilo xa o leu certamente en máis dunha ocasión, de que esta mesmo perdendo o tempo en troques de ler a última novela de X ou Z. Regresan así do pasado recollido nos inesgotábeis arquivos da memoria certas asociacións de ideas, de cando limos por primeira vez aquela historia, aquel poema, aquela novela. Créase así, de xeito descoñecido unha serie de conexións –neuronas espello?- e daquela lembramos o lugar e as circunstancias de cando nos recreamos naquelas páxinas pola primeira vez.\nProdúcese unha retroalimentación positiva nos mais dos casos: algunhas frases soan coñecidas e amábeis, identifícanse varias pasaxes como marcadoras de territorios, como linde entre dous mundos, como parte de nós mesmos e pouco a pouco, de vagar, vai xurdindo a maxia do reencontro, a ledicia pneumática do xa vivido, do que foi berce dos soños, do que nos marcou no día, se cadra afastado, do primeiro contacto.\nNoutros casos, nos menos, o “feed-back” é negativo e daquela abandonamos o libro cunha mestura entre xenreira e abraio: Como é que nos puido agradar aquela prosa empastada, aqueles versos insulsos e infantís, aquela cadencia plúmbea? Sentimos así o paso do tempo, percibimos que os nosos gustos mudaron, que os nosos intereses e a natureza do noso gozo foi evolucionando (evolución non entendida como un proceso lineal como pensan certas mentes raquíticas, senón como sucesión de mutacións, de cambios de dirección, de derivas estocásticas) de tal xeito que xa non nos recoñecemos naquelas lecturas (as máis das veces lecturas de mocidade, impostas pola moda ou pola coacción, polo grupo ao que pertenciamos ou pola ideoloxía que sustentabamos).\nDiacronía na percepción das lecturas e construción do canon persoal\nMais non falemos de derrotas, senón de vitorias. Cando relemos un libro que nos gustou e nos gusta aínda, que tiñamos subliñado e que fai agromar un sorriso, que tiñamos anotado na marxe e que fai revivir o interese, daquela imos construíndo, de vagar mais sen pausa, o noso canón literario particular, “gañado” se tivemos sorte do azar das lecturas, “acadado mimeticamente” se sempre fomos xente de seguir ao abandeirado (á crítica, aos comisarios políticos dunha tendencia ou outra, aos ditados da publicidade, aos costumes da tribo), “racionalizado”, se tivemos a sorte de desenvolver un espírito crítico e aberto.\nSe así fose, o canon do desexo arrincaría dunha recodificación das lecturas, como afirmaba Jorge Luis Borges nos prólogos da súa Biblioteca persoal: “A lo largo del tiempo, nuestra memoria va formando una biblioteca personal, hecha de libros o de páginas, cuya lectura fue una dicha (...) que nos gusta compartir (...) los textos de esa biblioteca no son forzosamente famosos”. Constrúese así, contra o canon normativo (o canon xerárquico, tipo Harold Bloom), o canon do goce, necesariamente mudábel e revisábel en todo momento.\nPara iso é necesario ler sen previo fervor, sen prexuízos, sen seguir o canon normativo imposto pola academia (en sentido amplo, non me refiro á Academia da Lingua, nin a das Ciencias ou a Historia, refírome ao estrato académico, xente triste) sen esa necesaria lealdade á norma que se manifesta nos que caen reiteradamente no engado absurdo de que o interesante en literatura é o que se vende máis (aviados estaríamos se o canon galego o constituísen “os que máis venden”).\nEn realidade, a construción do canon particular é sempre autobiográfica, inzada de anamorfoses e labirintos; e proxecta a necesidade (tamén propia) da activación da memoria, da renovación do compromiso, da construción dunha topoloxía propia, de investigar na pegada dos textos.\nA diferenza entre o canon persoal e o canon normativo estaría non tanto na consideración do canon como algo dinámico, senón na xerarquización normativa e no seu caracter paleo-literario. O canon normativo fala sempre da literatura do pasado, da recodificación de obras anteriores, de obras cunha forza estética que permaneceu por xeracións .\nQue e cando reler: Os ritmos da relectura\nA relación entre lector e libro, trataríase en realidade dunha co-evolución de dous entes, o lector e o libro, que funciona en certo sentido cos mesmos resortes evolutivos que funciona a co-evolución dunha especie animal cunha especie vexetal. As relacións van mudando en intensidade e ritmo, mais a pegada inicial (si existiu) vai xerar un tipo especial de dependencia, de xeito que xa nunca mais se poderán separar por completo. Os libros xa non son os mesmos logo de nós lelos, nin nós somos os mesmos tampouco. O que acontece , como acontece tamén na natureza das interaccións no noso ecosistema, é que algunhas destas interaccións deixan “pegada” e outras non ou mesmo resultan espurias (eses libros que deitamos ao lixo ou condenamos ao esquecemento de por vida)\nO propio proceso de elaboración do canon particular, tendo en conta o seu carácter exploratorio, e en moitos casos labiríntico, non permite un plan. Os que adoitamos anotar os libros, facer fichas de lectura, subliñar certas pasaxes ou todas as cousas a un tempo, temos a posibilidade, en revisando eses apuntamentos, de poder acadar, levados polo can-guía da memoria, a nosa lista de libros que pretendemos revisitar.\nO proceso da relectura non é por forza homoxéneo, de xeito que hai veces que son unha constante no noso plan de lecturas (momentos de reflexión, de acamar conceptos, de obsesionarse e darlle voltas ás ideas para construír un futuro) e outras se dan de xeito esporádico ou desaparecen por completo da rutina (momentos de procura de novos camiños, de excitación literaria maior, do que poderiamos chamar psicose de busca, ligada dalgún xeito a unha crise).\nNon estou agora, precisamente nunha crise, senón nunha xeira de reflexión e por iso sinto chegado o intre da relectura, que é como unha especie de chamada interior, como unha sensación de fastío resultado dunhas últimas experiencias de lectura pouco ou nada interesantes, pero non lles vou relatar as varias relecturas que fixen nos últimos anos para non lles revelar o meu canon particular, que é fariña doutro muíño.\nBruxelas, 14 de abril de 2007\n(Cabodano da instauración da Segunda República no Estado español, salvaxemente abortada pola xenreira acamada nas clases poderosas, se cadra as mesmas que agora saen á rúa para negar o diálogo, para permanecer ancoradas na barbarie que constitúe a reiteración absurda da mentira.)


O bo tempo anima a volta aos bares, pero non palía o afogo do sector -\nO bo tempo anima a volta aos bares, pero non palía o afogo do sector\nO sol foi onte o cliente de luxo da hostalería galega, que volveu abrir ao público tras un mes traballando soamente con recollida ou servizo a domicilio. A foto fixa do día en Galicia, aparentemente, era positiva, coas terrazas cheas nalgúns momentos e os clientes brindando polos reencontros e incluso esperando para coller sitio e tomar o vermú. Pero a procesión, como case sempre, ía por dentro e, neste caso, estaba detrás da barra. Os hostaleiros, que na súa maioría optaron por reabrir e fixérono «por extrema necesidade e non porque sexa moi rendible», creen que coas actuais restricións á súa actividade a súa afogo económico suma e segue. Hai que lembrar que todos pechan ás 18.00 horas, que parte deles -os que están en concellos con restricións medias, por exemplo, os das cidades da Coruña, Pontevedra e Ferrol- só traballan coas terrazas ao 50 % e que os que se sitúan en municipios que puideron desescalar máis teñen ese mesmo aforamento exterior e o 30 % dentro.\nEn Vigo, co bo tempo como cómplice desde primeira hora, as terrazas fóronse enchendo ao longo do día. Iso si, tamén se vía que algúns bares decidiron non abrir debido ás limitacións. Mentres o alcalde, Abel Caballero, facía un chamamento á prudencia e a comportarse debidamente nos locais, a pé dos negocios indicaban que se nota que a xente ten ganas de vir».\nNa cidade herculina houbo ambiente nos bares desde primeira hora. Nalgúns locais era difícil reservar para comer e había colas para coller sitio nas terrazas. Iso levou a algúns establecementos a colocar carteis nos que se indica que unicamente se pode permanecer 20, 25 ou 30 minutos tras a consumición. «En ningún dos peches anteriores limitei a estancia nas mesas, pero agora fíxeno por indicación dos propios clientes», indicaba Antonio, responsable do bar Krone, na Ronda de Outeiro.\nOurense, pola súa banda, recuperou parcialmente o seu sorriso coa reapertura dos bares. No centro, as terrazas deixaban máis dun reencontro de amigos, e tamén o almorzo entre cafés de Flora e o seu fillo José Anxo, que se adoitan ver case a diario e onte quedaron na rúa do Paseo. «Sabendo que é o primeiro día e despois do ano que levamos, imos mellor con pés de chumbo», dicían. LUGOOs lucenses esperaron á hora do vermú, cando saíu o sol, para tomar os bares. En rúas emblemáticas como a Rúa Nova podíase ver como algúns locais con espazo exterior tiñan clientela e tamén como outros que non dispoñen dela seguían pechados, porque con só o 30 % do aforamento interior non lles compensa abrir.\n«Hai moitas reservas para comer, sobre todo na terraza», sinalaba onte a media mañá o propietario da Nave de Vidán de Santiago. En Compostela víase ambiente. Pero os hostaleiros indicaban que posiblemente a fin de semana decreza a clientela porque «en Santiago os sábados e domingos en canto hai sol a xente marcha á costa».\nNa cidade peonil por excelencia, as terrazas teñen un gran peso. Por iso, onte, aínda que algunhas da emblemática Ferrería seguían pechadas, ao abrir as prazas como A Verdura ou A Leña era coma se cambiáselle o aspecto á urbe. Non fallou a clientela. Ao contrario, nalgúns bares preocupa que poida haber moita afluencia: «Estamos tensos polo que pode vir a fin de semana co bo tempo», din nos Carballos.\nEn Ferrol, a reapertura de bares tamén lle mudou a cor a zonas como as de Amboage, o peirao ou Ultramar. Había clientela, pero tamén pesimismo hostaleiro: «A tarde noite é o que che pode dar para facer algo de caixa e pechando ás seis non cobres nin os gastos», dicía José, do bar Índalo.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 27-02-2021 11:36


Fundacion Galicia Verde - Caracois e babosas\nCaracois e babosas\tCARACOIS E BABOSAS\nOs caracois e as babosas en pequena cantidade poden mesmo resultar beneficiosos para o horto pola súa achega ao chan de calcio orgánico a través das súas babas, pero poden resultar un problema cando a súa presenza é abundante ou cando se dedican a arrasar os nosos viveiros. Neste caso é necesario exercer un control sobre as súas poboacións. O primeiro é saber algo sobre estes animais. Unha das súas características é que necesitan manter a súa pel húmida constantemente o que, moi especialmente no caso das babosas, os fai buscar zonas húmidas e sombreadas para gorecerse dos raios solares. Esta é a razón pola que van desaparecendo ao despuntar o día. Para combatelos unha primeira solución sería potenciar os seus inimigos naturais que non resulten prexudiciais para os nosos cultivos, como poden ser os sapos, os parrulos, as galiñas, os ourizos.... Outra solución pode ser proporcionándolles un acubillo contra os raios do sol, simplemente colocando unhas tellas no noso horto para que se refuxien alí, ao amañecer, para logo proceder á súa recollida directa e botárllelos ás galiñas. Tamén poderemos eliminalos con trampas, como a consistente en enterrar, ao rentes co chan, frascos de colo ancho, cheos de cervexa, que as atrae e nas que se afogan. Un xeito efectivo de protexer o noso viveiros consiste en utilizar as cascas de ovo, secas e esmagadas en pequenos anacos. Repartirémolos en franxas en torno á zona a protexer e ao pasar sobre eles as babosas ou os caracois quedarano pegados, e morrerán. Tamén resulta moi efectivo o sal, aínda que haberá que utilizala con moderación para non agredir ao medio.


Que empece a festa… da vela - ValmiñorTV\nInicioBAIONAQue empece a festa… da vela\nO tradicional sorteo de barcos para a Gestilar Ladies Cup marcou este xoves en Baiona o final dos preparativos do Trofeo Príncipe de Asturias e deixou todo listo para que este venres poida empezar a cita máis esperada da tempada de cruceiros en Galicia. A competición organizada polo Monte Real Club de Yates e a Escola Naval Militar co patrocinio de ABANCA, cumpre a súa trixésimo sexta edición reunindo a máis de 400 deportistas nunhas regatas limitadas á participación de 75 veleiros a causa do COVID19.\nDesde a organización decidiuse establecer ese límite (o ano pasado limitouse a 70) para garantir a seguridade dos participantes, nunha edición na que tampouco haberá os tradicionais almorzos, ceas e fogos artificiais para evitar aglomeracións e garantir o control de aforos.\nSi se celebrarán, aínda que con controis de seguridade, as galas de entrega de premios aos gañadores do Príncipe, o domingo ás seis e media tarde; e a dos Premios Nacionais de Vela Terras Gauda, o sábado ás oito da tarde. Esta última, que será retransmitida en directo pola Televisión de Galicia, reunirá a cinco deportistas olímpicos, entre os que se atopan os gañadores das medallas españolas de vela: Jordi Xammar, Nico Rodríguez e Joan Cardona.\nEntre os participantes desta nova edición do Trofeo Príncipe de Asturias estarán as mellores tripulacións galegas e algunhas das máis destacadas do panorama náutico español e portugués, así como os gañadores da última edición, que aspiran a repetir título.\nUn deles é o Magical de Julio Rodríguez, vencedor da competición en 2020 na clase ORC2. A tripulación do Swan 42 vigués volve ao Príncipe co obxectivo de revalidar triunfo, algo que lle poñerá difícil, seguro, o Aceites Abril dos irmáns Luís e Jorge Pérez Canal. O Red Devil dos ourensáns está a ser, sen dúbida, o barco máis destacado da tempada en augas galegas e todo apunta a que dará moita guerra no Príncipe. Aos “abrís”, que veñen de gañar o seu quinto Conde de Gondomar e as súas sexta Rías Baixas, sóubolles a pouco o segundo posto logrado no último Príncipe e tratarán de encadear unha nova vitoria no seu gran palmarés de 2021.\nBotarase en falta na competición deste ano á expectativa de José Luis Freire, outro dos habituais na cita do Monte Real, que este ano ten a parte da súa tripulación competindo en Europa e non poderá estar no Príncipe. Si estarán, entre os grandes barcos, varias tripulacións con acento portugués: o Yess Racing, de Rui Ramada; o Xekmatt, de José Carlos Prista; o Yess Too, de Carlos Morgado; o Another Five, de Nuno Vasconcelos; ou o Marías, de Manel Cunha. O Solventis de Alberto Mouro, o Arroutado de José Manuel Pérez, o Mirfak de Diego López ou o Corsario de Jorge Durán serán outros dos barcos de maior eslora que veremos pelexando polos postos de podio.\nOutro dos grandes veleiros do Príncipe, o espectacular Txole (un Dehler 47), será este ano o barco destinado polo Monte Real Club de Yates a un grupo de alumnos da súa Escola de Vela Adaptada para persoas con diversidade funcional que sairán a navegar os días do trofeo. Son membros de ASEM Galicia, a asociación galega contra as enfermidades neuromusculares, e contan co apoio da Consellería de Política Social da Xunta de Galicia.\nNa frota de 75 barcos da competición estarán representados gran parte dos clubs náuticos galegos. Os de Baiona, Vigo e Coruña son os que máis veleiros terán entre os participantes, pero tamén haberá tripulacións de Panxón (Maracaná), Combarro (Mar de Frades), Castrelo de Miño (La Burla Negra), Rodeira (Balea Dous), Canido (Bosch Service Solutions), A Guarda ( Nahela) ou Portonovo (Petrilla), entre outras moitas.\nDos barcos non galegos, os portugueses volven ser, sen dúbida, os máis multitudinarios, aínda que este ano haberá tamén equipos de Santander, Cantabria, Madrid, Mallorca ou o País Vasco. Estarán, sobre todo, na Gestilar Ladies Cup, o apartado feminino do Príncipe no que se volven a reunir 6 tripulacións de mulleres para competir en 6 barcos idénticos con 6 regatistas a bordo. As aspirantes ao título son este ano tan especial (a competición cumpre 25 anos de vida) os equipos liderados por Carmen Galdós, Helena Alegre, Eva González, Laura Gil, Cristina Ozores e pola recente gañadora da Copa do Rey de vela, Nuria Sánchez.\nCompetirán a bordo de Fígaros Beneteau, un dos dous monotipos do Príncipe xunto cos J80, que volve ser, unha vez máis, a clase máis numerosa da competición. Entre os 8 metros veremos ao Okofen de Javier de la Gándara, que busca colgarse de novo os loureiros, tanto de gañador do trofeo como os de mellor J80 da tempada.\nO 36º Trofeo Príncipe de Asturias desprega as velas este venres coa primeira xornada de competición e un programa especial de radio que Onda Cero emitirá desde o Monte Real Club de Yates. O sábado disputaranse as probas da segunda xornada e celebrarase a gala de entrega dos Premios Nacionais de Vela Terras Gauda, que será retrasmitida en directo pola web da Televisión de Galicia e reunirá a cinco deportistas olímpicos, entre eles, os gañadores das medallas españolas. O domingo, último día desta edición de 2021, está reservado para as regatas definitivas e a entrega de premios aos gañadores.\nTeatro do Ar representa “Días Felices” en el Centro Cultural O Torreiro de Priegue


Tipos de letra en forma de notas musicais ➡ Conversor de letras en forma de notas musicais\nTipos de letra en forma de notas musicais\nXaneiro 1, 2021 0 comentarios 655\nTipos de letra en forma de notas musicais. para atopar fontes orixinais para Instagram, abre a aplicación, escribe ou pega o teu contido, visualízao en diferentes estilos, copia o extracto coa fonte desexada e pega o texto Instagram, Facebook, Twitter, Youtube, WhatsApp, Twitch, TikTok ou calquera rede social. Hai outros sitios que tamén ofrecen o servizo.\nCon todo, hai ferramentas de terceiros que ofrecen opcións para que os usuarios publiquen outras fontes. Continúa connosco para obter máis información sobre esta alternativa e aprender a facelo empregue fontes que fagan as súas publicacións máis atractivas, neste caso tipos de letra en forma de notas musicais.\nTipos de letra en forma de notas musicais. Se queres máis alternativas para o texto decorado, simplemente prema en "cargar máis tipos de letra". As alternativas que aparecen aquí son máis aleatorias, afástanse un pouco do estándar e mesturan recursos que teñen pouco en común, emojis e símbolos.\n[Tipos de letra en forma de notas musicais] ➡ Como usar fontes personalizadas?\n- Tipos de letra en forma de notas musicais. Resulta que hai un xeito de engadir letras estilizadas que en realidade son caracteres especiais, así como emojis e outros símbolos. Na práctica, aparecen como tipos de letra personalizados, pero técnicamente chámanse Caracteres Unicode.\nTipos de letra en forma de notas musicais. Por divertidos que sexan, levalos demasiado pode dar a impresión de que a túa conta é demasiado informal.\nTipos de letra en forma de notas musicais. Mostrarémosche paso a paso, todos os lugares deste tema seguen unha operación similar. Polo tanto, é posible escoller calquera deles e as diferenzas en relación ás etapas serán mínimas.\nTipos de letra en forma de notas musicais. Lembre que pode haber algunha incompatibilidade de caracteres Unicode. Así, asegúrese de que o fragmento apareza como queira E se é así, axústao para non sorprender aos teus seguidores.\n❤ Letras de letras en forma de notas musicais\nTipos de letra en forma de notas musicais. Algunha vez te preguntaches como engaden os usuarios fontes destacadas nas súas redes sociais? Se investigou en Instagram, Twitter, Fb, WhatsApp ou Tik Tok entre outros, xa sabes que non ten moitas alternativas á hora de personalizar letras desde a biografía, comentarios, subtítulos, etc. ten unha fonte predeterminada.\nNon hai alternativas para personalizalos e modificalos facéndoos máis esteticamente interesantes, segundo os teus intereses, simplemente relaxate! Aínda podes usar tipos de letra en forma de notas musicais dun xeito agradable e atractivo a través deste conversor.\n🚀 Tipos de letra en forma de notas musicais, tipos de letra e tipos de letra\nEmpregue tipos de letra en forma de notas musicais . Podes facelo fontes, tipos de letra, letras, caracteres e símbolos inusual para os titulares das túas redes sociais.\n🎯 Tipos de letra en forma de notas musicais para copiar e pegar\nTipos de letra en forma de notas musicais para copiar e pegar. Podemos resumir que cun xerador de letras realmente non obtén fontes de por si, sempre que sexan caracteres Unicode.\n✍ Conversor Fontes de letras en forma de notas musicais\nEntón, con este xerador de tipos de letra en forma de notas musicais non crea fontes, utilízao Símbolos Unicode que podes empregar Instagram, Twitter, Pinterest, Facebook, Tumblr, Whatsapp, TikTok...\nXerador fonts Tipos de letra en forma de notas musicais\n1 [Tipos de letra en forma de notas musicais] ➡ Como usar fontes personalizadas?\n3 ❤ Letras de letras en forma de notas musicais\n4 🚀 Tipos de letra en forma de notas musicais, tipos de letra e tipos de letra\n5 🎯 Tipos de letra en forma de notas musicais para copiar e pegar\n6 ✍ Conversor Fontes de letras en forma de notas musicais\n7 Xerador fonts Tipos de letra en forma de notas musicais


Pé do Galiñeiro: O declive de Orcellón\nmércores, xaneiro 17, 2018\nCando era un cativo, subía por una estrada, daquela afastada do centro da vila, hoxe un enxameo de edificios “altinísimos” de vivendas baleiras; pasaba pola beira dunha tenda de pinturas rotulada “Comercial Orcellón”. Dende o primeiro día metéuseme o eufónico nome entre os miolos.\nLogo fun coñecendo algo do pouco que se sabe. Que era o termo impreciso para referirse a un territorio escasamente definido ao redor do actual concello do Carballiño. Aqueles meus iniciáticos saberes viñan da man do Corcheiro, que un día nos levou a Castro Cavadoso e defendeu a súa tese de que aquel debía ser o castelo de Orcellón, na Terra medieval de Castela. Hai algún tempo que José Luís Sobrado considera que a fortaleza de Castro Caldelas de Orcellón estaba na Teixeira, en Brués, no concello de Boborás. Non moi lonxe pois.\nCoas denominacións medievais sempre hai unha incerteza natural. Pasa coa Terra de Turonio, tamén de lindes incertos, mais ben indefinidos, entre a Paradanta , o Miño e o sur da ría de Vigo. E tamén coa Terra de Castela que abranguería un espazo difuso, pechado polos contrafortes do Faro, pola serra da Martiñá, delimitado polo río Viñao e o Avia, por unha banda, e máis polo Barbantiño e o Miño, pola outra, co Arenteiro correndo polo medio. Entre Oseira e Ribadavia, no medio cadraría O Carballiño. Ao redor do Arenteiro andaría ese máis pequecho territorio de Orcellón.\nAgora seica fica sen xente, leo nunha nova de prensa. A comarca actual, como é sabido sen funcionalidade máis que formal porque as deputacións son cruciais para o control político dos impostos cidadáns, do Carballiño fórmana oito concellos: Cea, Piñor, O Irixo, Boborás, Maside Punxín, San Amaro e Beariz, de moi diversa extensión cada un, dende os moi grandes como o Irixo con 121 km² ata Punxín con só 17.\nNa década dos setenta do pasado século, cando eu era mozote, viviamos nesta area preto de 45 mil persoas. Na actualidade fano 26.765. Se lle quitamos a estas as case 14.000 censadas no Carballiño, resulta que para atopar a alguén vivo hai que dar ben voltas por centos de quilómetros cadrados. Deste evolucionar hai xa ben tempo que se decataran os meus fillos, aínda cativos; non sei moi ben cal deles preguntoume: pero aquí só hai persoas maiores?\nNon sempre foi así. Por exemplo, eu, dezao de nacenza e infancia (nacido ao pé do Monte do Carrio, botei a andar en Rodeiro e deixei de luxar os cueiros en Prado), son a causa de que os meus pais fosen vivir ao Carballiño, para que puidese estudar e ter futuro. Cousa que non vían en Lalín. E non foi así, o aire cosmopolita dun Carballiño turístico, próximo á capital provincial, inzado de mozos mexicanos e panameños a bordo dos seus flamantes coches americanos e erguendo torres de vivendas para que as mercasen os emigrantes europeos, foi en declive. Mentres Lalín desenvolvía unha actividade agraria e industrial facilitadas tanto polas condicións naturais como, sobre todo, polo exercicio, ao seu favor, dun forte poder político local.\nAsústanse en Orcellón, pero non vén de agora . Falan de declive rural, pero non é tal. É declive de país; mesmo se fala de catástrofe, de inverno demográfico, de suicidio demográfico... mais trátase de falta de esperanza, de ilusión, de vitalidade, de política e dun chisco menos de indolencia, de indiferenza, e de que “o que veña detrás que arree”.\nHistoricamente Galicia foi, case sempre, un territorio superpoboado. Leva un retroceso poboacional de case século e medio e chegou xa a un punto preocupante. Mais, como diría Castelao das sardiñas, a xente viría se o goberno quixese.\nO fatalismo é a peor das indolencias.


EROFERTIL en Torremolinos mercar a partir de €39\nEroFertil en Torremolinos\nPílulas EroFertil para aumentar a potencia e mellorar ereções mercar en Torremolinos (España)\nPara mercar EroFertil en Torremolinos, debe:\nSó que agora pode mercar EroFertil -50% de desconto.\nOnde mercar en Torremolinos EroFertil\nIntroduza os seus datos persoais no formulario de solicitude para a compra de drogas a partir de prostatite e HBP EroFertil en Torremolinos a un prezo baixo. Esperar chamada consultor na Súa orde EroFertilel vai chamar-lo sobre o teléfono no futuro próximo (a partir de 9:00 a 21:00). Pode pagar despois de recibir no correo electrónico ou por un mensaxeiro en Torremolinos.\nO produto ten aprobada a necesaria investigación nun ambiente clínico. Probas confirmou que a ferramenta é altamente eficaz e seguro. Certificado de drogas xa axudou a miles de pacientes en España. O fabricante é o líder do mercado en vendas de medicamentos por máis de 13 anos, e agora pode mercar EroFertil en Torremolinos ao mellor prezo .\nOnde e como mercar EroFertil en Torremolinos\nPode obter o menor prezo EroFertil en Torremolinos (España), utilizando o formulario de solicitude, insira un número de teléfono e nome, vai chamar o Director mínimo de tempo para responder a todas as súas dúbidas e por orde EroFertil. Só pagar despois de recibir a entrega na oficina de correos ou o correo. Exacto transporte prezo EroFertil en Torremolinos correo para o seu enderezo pode ser diferente de outras cidades en España e pregunta ao prezo de un consultor despois de ordenación cápsulas EroFertil no sitio web a través do formulario de solicitude.\nDescarga durante a erección\nAs razóns da aparición de alta en homes en estado excitado: variantes normais e síntomas de patoloxías.\n¿Os homes teñen un punto G.\nPunto G en homes: localización, orgasmo masculino, estimulación da glándula prostática, influencia externa, masaxe sanitaria.\nMedios para a potencia en homes de acción rápida: revisar o mellor drogas\nO mellor remedio para a potencia sen efectos secundarios. Diferentes drogas para aumentar a potencia, que teñen o menor gama de efectos secundarios.\nOrde en Torremolinos EroFertil


Ofelia en marzo - acuática\nEstes días en que remataba marzo, un poema sobre Ofelia, que forma parte do libro As amantes de Hamlet (2003), ocupou as paredes e as ondas sonoras, da man e da voz do alumnado de dous centros escolares.\nNo Colexio Martín Códax, de Vigo, apareceu unha pintada que era o poema á pequena Ofelia.\nNa biblioteca Ollos Grandes, do IES de Lugo, soaron os memos versos.\nEu non podo máis que sentirme agradecida de que o pequeno poema que ten detrás de si a mirada inocente dunha adolescente que non era amada, tome corpo de novo entre a mocidade que o inspirou. Agradecida tamén ao profesorado que tan ben os alecciona.\nAgradecida tamén de que se estenda a lectura correcta da personaxe de Ofelia, a muller maltratada psicoloxicamente.\nAquí fica a imaxe do mural e o vídeo do recital en que tamén se oíron palabras de Fran Alonso e Gata Cattana:\nVídeo Biblio Ollos Grandes\nComentarios (0) - Categoría: As amantes de Hamlet - Publicado o 25-03-2018 11:21


Sen mulleres non hai Galicia - NH Diario\nInicio Estilo de vida Sen mulleres non hai Galicia\nA Organización de Nacións Unidas (ONU) dedica o Día Internacional da Muller no ano 2021 á temática Mulleres líderes: Por un futuro igualitario no mundo da covid-19. Os últimos datos estatísticos publicados pola ONU sinalan que menos do 50% das mulleres en idade de traballar están no mercado laboral, unha cifra que case non mudou nos últimos 25 anos. Ademais as mulleres ocuparon só o 28% de postos de xerencia a nivel mundial no ano 2019, e só o 18% das empresas tiñan unha directora executiva no ano 2020. No relativo ás disciplinas STEM (Ciencia, Tecnoloxía, Enxeñaría e Matemáticas) as mulleres seguen estando infrarrepresentadas e constitúen pouco máis do 35% das persoas tituladas nestas áreas. Estas diverxencias de xénero son preocupantes posto que os estudos vinculados coas STEM son o motor da innovación e do benestar social, do crecemento inclusivo e do desenvolvemento sustentable.\nNeste marco e nun ano tan complicado como o que acabamos de vivir, no que a crise sanitaria da covid-19 está poñendo a proba a toda a poboación mundial, as mulleres galegas están a desempeñar un papel crucial achegando o seu talento, traballo e liderado en sectores clave: como traballadoras dos ámbitos sanitario, científico e educativo; servizos sociais e ámbito asistencial; nos sectores da alimentación e transporte; innovan e dixitalizan pequenas e medianas empresas das que dependen economicamente moitas das familias galegas no rural e na cidade; asumen decisións en postos de responsabilidade e seguen a coidar de moitos dos nosos nenos, nenas e maiores. Este esforzo conxunto de todas as mulleres implica un antes e un despois na transformación da sociedade galega que ocasionou esta crise sanitaria e, co seu esforzo diario, estanse a sentar as bases para a recuperación da nosa economía e benestar.\nConseguir a igualdade real e efectiva, superar os estereotipos de xénero, corrixir a desigual distribución dos roles na sociedade e eliminar os obstáculos que impiden ás mulleres o pleno desenvolvemento profesional e persoal son obxectivos e prioridades do Goberno galego, que requiren do compromiso e implicación de toda a sociedade, organizacións e institucións da nosa Comunidade.\nDeclaración institucional da Xunta de Galicia con motivo do Día da Muller, 8 de marzo.\nArtigo anteriorLemos | O Fisterra é moi competitivo | Queremos os tres puntos\nArtigo seguinteTraballado triunfo do campión de liga ante o Obradoiro en Santiago


Ponteareas a ritmo de pasodobre\n22 de Abril de 2015 | Redacción\t| Ponteareas\nO alcalde, Salvador González Solla e o concelleiro de Cultura, Andrés Sampedro, co cartel anunciador do certame\nBaixo o título “Viva o pasodobre”, o Concello de Ponteareas vén de presentar o que será unha fin de semana dedicada á música popular e na que participarán diferentes agrupacións musicais.\nO sábado 25 de abril dará comezo a programación ás 20:00 horas cun pasacalle que sairá da Casa Consistorial e rematará no Auditorio Reveriano Soutullo. No propio auditorio terá lugar o posterior concerto de bandas populares, que empezará ás 20:30 horas e no que participarán A Banda de Música Unión de Guláns, a Agrupación Musical de O Rosal e a Banda de Música Xuvenil de Xinzo.\nO domingo 26 a actividade arranca ás 18:30 horas cun pasacalle que percorrerá, de novo, o camiño que vai dende o edificio do Concello até o Auditorio Reveriano Soutullo. Tamén no Auditorio, os vecinos e veciñas poderán desfrutar dun concerto ofrecido pola Banda Musical de Salvaterra, a Banda de Música Reveriano Soutullo, e a Unión Musical de Valladares.\nA presentación destas actividades contou coa presenza do alcalde ponteareán, Salvador González Solla, e do concelleiro de Cultura, Andrés Sampedro.\nSalvador González salientou que “este programa pretende ser unha homenaxe á música popular, que en Ponteareas ten a súa historia e a súa importancia. Esta é terra de músicos” engadiu.\nPola súa banda, Andrés Sampedro quixo “convidar a toda a veciñanza a desfrutar destas bandas populares, que seguro farán a ledicia dos asistentes”.\nO municipio do Tea continúa coa súa programación musical de primavera. Despois do éxito acadado polo ciclo de música lírica “Tempo de Zarzuela”, celebrado durante o pasado mes de marzo, desta volta, os protagonistas serán o pasodobre e as bandas de música popular.\ncertame de bandas\nMás en esta categoría: « Cursiño de Primeiros Auxilios para O Condado Marisol Valado anuncia a contratación de 20 traballadores »


GUY MADDIN: MÍMESE E AUTOFICCIÓN | A Cuarta Parede : A Cuarta Parede\nUn ollo ben aberto mira fixamente ao espectador: é o ollo fendido de Un chien andalou (Luis Buñuel, 1929), o ollo da cámara en Человек с киноаппаратом (Dziga Vertov, 1929), o ollo morto que abría Vertigo (Alfred Hitchcock, 1958) ou o ollo conxelado -e a punto tamén de morrer- que pechaba Vai~E~Vem (João César Monteiro, 2003). Se hai unha imaxe que se repite regularmente ao longo do cinema moderno, sen dúbida é esta: a ollada agredida, exaltada, hiperconsciente, homenaxeada. Esa imaxe, a mesma imaxe, pero outro ollo, outro encadre, outro plano, abre tamén a curtametraxe The Heart of the Word (Guy Maddin, 2000), unha obra que fai súa esa icona moderna para levala pouco menos que a unha rave audiovisual onde cabe de todo: a comedia romántica (protagonizada por dous irmáns namorados da mesma muller), o cinema de catástrofes (onde non falta a fin do mundo), a fanta-ciencia (a través dunha viaxe ao centro da terra), a iconografía relixiosa (mediante un falso Xesús que predica entre os pecadores) e a experimentación vangardista (cunha montaxe vertixinosa herdeiro da escola soviética). Todo comeza con ese ollo que mira e, cinco minutos despois, todo remata co obxecto desa ollada: The Heart of the Word é un plano / contraplano en toda regra que contén a mellor mostra da creatividade exuberante do cineasta canadense Guy Maddin. Aínda que (re)coñezamos perfectamente esas imaxes, nunca as vimos así, nesa secuencia, con ese sentido: benvidos daquela ao territorio da mímese lúdica, onde por sorte nada é o que parece.\nMaddin imita, copia, cita ou simplemente plaxia unha ampla variedade de estilos, moitos deles xa enterrados: expresionismo alemán, montaxe soviética, surrealismo francés, film noir, trash-cinema, horror movies, melodramas excesivos e mesmo os primeiros musicais, calquera referencia bizarra serve para condimentar a súa obra (1). A este gusto pola borralla audiovisual úneselle tamén unha profunda admiración por algúns dos grandes cineastas da historia do cinema: Friedrich Wilhem Murnau, Eric Von Stroheim, Josef Von Sternberg, Carl Theoder Dreyer, Luis Buñuel, Jean Renoir, Jean Vigo, Max Ophüls ou Alfred Hitchcock, ademais da obra daqueles cineastas de animación máis próximos ao surrealismo, como Jan Svankmajer ou os Irmáns Quay (2). Porén, malia a extensión desta lista, a Maddin non lle gusta moito falar dos seus referentes, e só recoñeceu explicitamente a influencia directa de David Lynch, unha presenza que filme tras filme foise facendo cada vez máis obvia, especialmente na súa última longametraxe, Keyhole (Guy Maddin, 2011).\nEsta filiación ecléctica adoita levar os seus filmes cara ao terreo do pastiche, mais tamén lle permitiu desenvolver unha estética inconfundíbel baseada no exceso, na saturación e, sobre todo, nunha impresionante riqueza de recursos visuais. Igual que outros cineastas postmodernos, como Quentin Tarantino ou Todd Haynes, Maddin entende a historia do cinema como unha fonte inesgotábel de inspiración, un depósito infinito do que pode tomar calquera técnica ou dispositivo para reutilizalo nun contexto completamente diferente: deste xeito, o canadense foi capaz de crear unha obra que xorde da canibalización de tódolos referentes que soubo amar e acumular durante a súa longa e omnívora traxectoria cinéfila.\nUnha obra en dous tempos\nO illamento imposto pola localización xeográfica da súa cidade natal, Winnipeg, así como a súa severa climatoloxía, levaron a Guy Maddin a desenvolver unha compulsiva actividade cinematográfica que até o momento suma xa dez longametraxes e unhas trinta curtas, a metade delas teoricamente perdidas. Ao comezo, as súas filias levárono a explorar e reconstruír ese cinema do que tanto gozara durante anos: dende os seus primeiros traballos, como The Dead Father (Guy Maddin, 1986) ou Tales from the Gimli Hospital (Guy Maddin, 1989), até a nomeada The Heart of the Word ou mesmo o filme-ballet Dracula: Pages from a Virgin’s Diary (Guy Maddin, 2002), a obra do canadense consiste fundamentalmente nun exercicio máis ou menos inspirado de libre combinación de modelos alleos, habitualmente contaminados polas súas propias obsesións. A medida que estas últimas foron gañando peso na súa filmografía, o que inicialmente semellaban simples divertimentos convertéronse en exorcismos lúdicos como Cowards Bend the Knee (Guy Maddin, 2003), Brand upon the Brain! (Guy Maddin, 2006) ou a ‘docu-pantasía’ My Winnipeg (Guy Maddin, 2007), tres títulos que forman unha caste de triloxía pseudo-autobiográfica que sinala unha segunda etapa na súa carreira, onde a práctica caligráfica adquire novos sentidos.\nEntre as constantes que se repiten neses tres títulos salienta, en primeiro lugar, a súa condición de parodias silentes de dramas familiares protagonizados por un dobre ficcional do autor, chamado tamén Guy Maddin, mais interpretado por diferentes actores. En segundo lugar, a caracterización das figuras materna e paterna sería practicamente a mesma ao longo desta triloxía: a nai sempre ocupa unha posición dominante mentres que o pai permanece ausente a maior parte da metraxe, traballando ou, directamente, morto. E por último, os tres filmes sempre inclúen unha dimensión sexual bastante revirada que se remite en varias ocasións a episodios traumáticos da infancia ou da adolescencia.\nA carga autobiográfica da triloxía está máis asociada co mundo ficticio do cineasta que cos episodios auténticos do seu pasado, de xeito que dificilmente poderiamos considerar a Maddin como un cineasta autobiográfico, senón máis ben como un cineasta que practica a autoficción. Dende esta perspectiva, a dinámica de apropiación e reescritura de estilos e imaxes alleas serve para que o canadense evoque o seu propio pasado dentro do territorio da memoria emocional: ao visualizar os seus recordos coma se pertencesen aos filmes que tanto admira, Maddin está a ser fiel, ante todo, á percepción subxectiva deses acontecementos, mesmo cando os falsifica descaradamente: “A verdade reside na esaxeración”, dixo nunha ocasión, “esa é a razón pola que preciso facer un cinema expresionista: gústame o artificial. Podo controlar mellor a verdade cando sei que nada é literalmente certo. Podo asegurarme de que algo é verdade se controlo o artificio requirido para representar unha copia da verdade” (3).\nAutorretrato expresionista con cidade de fondo\nMy Winnipeg é quizais a obra na que Maddin levou máis lonxe (e con mellores resultados) esta última idea. Neste autorretrato urbano, a caligrafía cinematográfica non só serve para reconstruír as súas lembranzas, senón tamén para dotar á súa cidade natal dunha mitoloxía urbana á altura de calquera outro lugar simbólico. O locus narrativo do filme, onde o relato volve unha e outra vez como indica William Beard, é a secuencia na que o dobre ficcional do cineasta tenta fuxir en tren da cidade (4).\nA fuxida somnámbula de My Winnipeg (Guy Maddin, 2007)\nA estética desas imaxes é claramente expresionista: o vagón no que viaxa o personaxe non é máis que un decorado, mentres que a paisaxe urbana que se ve a través da xanela procede en realidade dunha retroproxección. Esta escolla axuda a transmitir a relación de amor e odio que sente Maddin por Winnipeg: como calquera habitante dunha cidade ‘pequena’ (isto é un dicir, porque segundo o censo de 2011 Winnipeg ten 663.617 habitantes), o seu maior desexo é saír dela, liberarse da súa opresión, aínda que non poida evitar sentirse emocionalmente ligado aos seus lugares menos glamourosos, como o Arlington Street Bridge, o Paddle Wheel Club, o desaparecido Winnipeg Area ou os grandes almacéns Eaton’s, xa demolidos, cadáveres todos eles dunha arquitectura desconsolada (literalmente, unha ‘heartsick architecture‘, empregando as súas propias palabras).\nEse vagón desleixado cheo de viaxeiros somnámbulos perdidos na noite non está tan lonxe dos decorados máis sombríos e paranoicos da UFA, mais esta vez non se trata de homenaxear ao cinema da República de Weimar, senón de valerse dos seus recursos para transmitir unha paisaxe emocional, un estado de ánimo. O plano máis icónico do filme, ese macabro cemiterio equino que as parellas da cidade converteron unha vez no seu locus amoenus, expresa tamén esa mesma relación de rexeitamento e fascinación ante as miserias da vida provinciana: “afacémonos á tristura”, di Maddin sobre esta imaxe, “e simplemente incorporámola á nosa rutina”.\nO episodio que deu orixe a esta paisaxe semella demasiado sórdido para ser certo: no máis cru do cru inverno, un incendio nas cortes do hipódromo levou aos cabalos a unha fuxida suicida cara ao río, onde morreron conxelados. Porén, a historia é real: Maddin atopouna nos arquivos locais (5). O plano, pola contra, si é un fake, mais desta vez a referencia xa non é tanto o expresionismo alemán como as actualidades de principios do século XX que amosaban as actividades e deportes invernais que se podían realizar nos meses máis fríos do ano nas cidades canadenses: por exemplo, na serie Living Canada, o camarógrafo Joseph Rosenthal filmaba escenas de diversión ao aire libre en pleno inverno como reclamo para atraer novos colonos ao país dende o Reino Unido (6).\nO 'locus amoenus' de My Winnipeg (Guy Maddin, 2007)\nOs falsos amantes de Maddin semellan compartir esa mesma felicidade malia estar rodeados de morte, noutra metáfora visual máis para describir ‘a sensación de estar alí’, en Winnipeg, no corazón do corazón do continente, no medio de ningures. Sen dúbida, a maior virtude destas reescrituras é a súa habilidade para combinar estilos e épocas diferentes nun todo homoxéneo, onde cada peza, proceda de onde proceda, remite sempre á memoria cinéfila e ao inconsciente óptico do cineasta: así, a elección da actriz octoxenaria Ann Savage, a agresiva femme fatale de Detour (Edgar G. Ulmer, 1945), para interpretar o papel da nai do cineasta sitúa tódalas reconstrucións do seu pasado familiar baixo o influxo do film-noir de Serie B.\nO xogo caligráfico, desta vez, permite o exorcismo das pantasmas da infancia, ao equiparar a furia daquela femme fatale coa autoridade da nai real de Maddin. Por iso ao comezo de My Winnipeg Ann Savage ensaia co entrecello engurrado as palabras que un día esa nai lanzou contra a súa filla: “Eu non nacín onte, querida. Sei todo o que hai que saber sobre a pel e sobre o sangue. Onde ocorreu? No asento traseiro? (…) Obrigouche el ou ti somentes te recostaches e deixaches que a natureza seguise o seu curso? Foi o mozo do equipo de atletismo ou o home da chave inglesa?”.\nA discusión familiar de My Winnipeg (Guy Maddin, 2007)\nPara superar este trauma, Maddin xoga a imaxinar á súa nai como a cruel protagonista de Detour, e por iso busca na dicción de Ann Savage o mesmo rexistro que co que ela lle deu vida a ese personaxe. Ao pór en escena unha das discusións familiares máis violentas xamais filmadas mediante os códigos do film-noir máis melodramático, Maddin emprende a revisión secundaria daquel episodio: o préstamo formal sublima ese acontecemento traumático e lévao ao terreo do camp, onde o seu carácter perturbador suavízase grazas á parodia. Lonxe polo tanto de ser un divertimento banal, o recurso á caligrafía serve aquí para inverter o carácter orixinal das lembranzas do cineasta e dos mitos da súa cidade: así, a violencia verbal da súa nai vólvese perigosamente divertida, a devastación do cemiterio equino adquire unha inesperada beleza e a anguria de vivir en Winnipeg conduce, ao final, a unha celebración dos seus mitos e lendas. O mundo seguirá sendo igual de gris, mais Maddin semella estar sempre disposto a atopar nel algún eco cinéfilo capaz de melloralo.\n(6) Algúns títulos desa serie son Ice-Yachting on the St. Lawrence, Montreal on Skates, The Outing of the “Old Tuque Blue” Snowshoeing Club of Montreal ou Skating for the World’s Championship at Montreal, entroutros (Joseph Rosenthal, 1903).


Fin de semana de accidentes nas estradas costeiras, mesmo cun falecido\nque pasa na costa | 26 de outubro de 2015\nAparatoso accidente cun camión en Torelo, Salto, Vimianzo-Foto-Óscar de Souto\nFin de semana fatal nas estradas da Costa da Morte con varios accidentes e mesmo un falecido.\nFalece un motorista tras sufrir unha caída de moto en Santa Comba\nUn motorista, duns 30 anos, faleceu esta tarde de domingo 25 de outubro tras sufrir unha caída ca moto que manexaba. O accidente tivo lugar no concello coruñés de Santa Comba, no lugar de San Salvador. O CAE 112 Galicia tivo constancia do sinistro grazas á chamada dun particular ao fío das 16:30 horas de hoxe. De seguido, informouse a Urxencias Médicas e aos axentes da Garda Civil de Tráfico, que só puideron confirmar o falecemento da persoa. Ademais, foron informados os membros de Protección Civil de Santa Comba.\nTamén na tarde dominical, en Carballo, outra caída de moto saldouse co motorista ferido. Circulaba pola estrada que une os lugares de Razo e Baldaio, á altura do lugar das Areas. O 112 Galicia recibiu a alerta minutos antes das 16:00 horas de hoxe e, igualmente, informou ás forzas da orde e Protección Civil.\nNovo accidente en Lira\nNon quedaron aí as malas novas deste domingo. Xa a última hora da tarde, un accidente na AC-550 na saída cara Lira, en Lira dirección Muros.\nAccidente sabatino en Torelo, Vimianzo\nAparatodos accidente en Torelo-Foto-Oscar de Souto\nAínda o sábado, arredor das 13:00h, un camión saíase da estrada AC-550 á altura de Torelo, Salto, no Concello de Vimianzo, deixando un rego na cuneta dun metro de fondo e 12 metros de longo. Acodía unha patrulla de Protección Civil para socorrer ao condutor, e o camión tivo que ser recollido a poucos metros da ponte e do río.\nA Garda Civil tivo que desviar o tráfico na tarde do luns para proceder, cun par de grúas enormes, a retirar o camión.\n19-10-15: Dúas persoas teñen que ser excarceradas tras un forte accidente no Carrizal.\n13-10-15: Un accidente deixa 3 feridos en Baíñas.\n07-10-15: Un accidente deixa unha persoa feridas en Canduas.\nPodes ver este artigo na próxima dirección /articulo/carnota/fin-de-semana-de-accidentes-nas-estradas-costeiras-mesmo-cun-falecido/20151026065524079117.html