Orixe e historia das perlas en África - Afrikhepri Fondation\nLer: 12 min\nVo ano 2 a.C. Os exipcios xa producían contas de pasta de vidro. No antigo Exipto atopábanse as xoias máis demandadas pedras, serpentina, ágata, turquesa, lapislázuli e outras pedras semi-preciosas empregáronse como perlas. Máis tarde, o traballo do sílice permitirá producir perlas menos custosas que as pedras e dominar as súas formas e cores.\nPara colorear as perlas, empregaron entón os primeiros artesáns do vidroóxido de cobre permitindo obter cor azul turquesa ouóxido de manganeso permitindo obter tons morados ou negros imitando á amatista ou ágata. As técnicas de produción en cantidade remóntanse a uns 2 anos antes da nosa era.\nAlgúns artesáns perpetúan técnicas antigas para facer perlas de excelente calidade: o arxila tinguida con colorantes a base de terra esténdese arredor das varas para formar tubos cortados en anacos pequenos para secalos en bandexas. Unha vez secas, retírase o talo e as perlas cócense sobre placas metálicas. Este método de fabricación aproveita os recursos locais empregando só o saber facer dos artesáns. Estas perlas permiten composicións próximas ás representadas nos frescos das tumbas exipcias.\nA historia das perlas masai\nMaasai son pastores nómades establecidos entre Kenia e Tanzania. A súa alta estatura permítelles levar roupa sempre moi ricas: xoias, peles de animais, impoñentes tocados ...que testemuñan a súa coraxe, o seu status ou as súas vitorias. Desde o século XVIII, as mulleres Maasai realizaron xoias particularmente coloridas contas de intercambio.\nLes bordado perla os pobos nómades poden ser recoñecidos polas linguas de coiro ríxido, aluminio ou óso, interposto entre as filas de perlas nos colares ou das pezas de coiro que serven de soporte para os mosaicos xeométricos do pesado pendentes usados só por mulleres casadas. Cada cor ten un significado: o azul evoca por exemplo a Deus e o ceo, o verde evoca a paz e a vexetación. As primeiras obras non empregaron perlas amarelas e laranxas, que non apareceron ata moito despois.\nOs maasai mantiveron as súas tradicións. Durante a súa vida, os homes pasan por diferentes etapas, marcadas por grandes cerimonias durante as cales usan fermosas xoias Camisa bordada, mangas de coitelo, calabazas, caixas de tabaco, etc. Nestas cerimonias, as mulleres tamén usan unha acumulación de adornos de perlas que indican o seu rango, idade e clan.\nA historia das perlas de Kenia\nLe Quenia está especialmente especializado enexplotación de dous tipos de perlas : as perlas antigas en ovo de avestruz e perlas modernas en óso tez.\nPerlas de ovo de avestruz Coñécense en Kenia desde hai moito tempo: a cuncha córtase en pequenos fragmentos, que se perforan para enfialos e pulilos para darlles a mesma forma. Tamén se usan en xoias como cosidas en roupa ou tecidas. Adornaban capas e saias de coiro e, asociadas a cachorros nos delantais púbicos, eran emblemas da fertilidade. Círculos de perlas nas capas das mozas indicaban o seu celibato, as súas saias adornadas con cunchas.\nmáis contas de óso decorados tamén veñen de Kenia, onde están feitos a partir dos ósos do gando grande: os ósos fanse cocer para ser máis fácilmente libres de calquera carne restante, branquear, logo cortalos en tiras e finalmente en anacos do tamaño perlas. O burato central énchese cunha arandela de madeira perforada que permite un roscado estable. Deslizadas sobre barras ríxidas, as perlas moense nun torno ata que a súa superficie sexa o suficientemente lisa como para aplicar cera batik en deseños xeométricos utilizando patróns tradicionais. As perlas tínguense de negro, entón, cando o colorante está bastante seco, a cera ráitase para revelar o óso claro e espido. As perlas póñense de novo antes de seren roscadas ...\nA historia das rutas comerciais das perlas en África\nL 'Afrique é un continente de contrastes : a súa vegetación varía de bosques ecuatoriales ata desertos de engurras, altas montañas ata a sabana. Os pobos tamén son moi diferentes, que van desde tribos de caza ata as sociedades máis avanzadas.\nA pesar das barreiras naturais dos desertos e da selva, rutas comerciais nacionais e costeiras sempre conectaron estes territorios que poderían permanecer illados.\nXa en 2300 antes de Xesucristo; oEgypte negociación de Portos do Mar Vermello e por terra aÁfrica occidental e Sudán meridional para recoller alí ouro.\nLes fenicios Contadores establecidos no Mediterráneoonde se fabricaron e vendéronse miçanga. O berberes, desde o noroeste de África, abriu rutas comerciais polo Sahara a Sudán, Marrocos, Túnez e Libia. Cando o Romans invadiron África, tomaron o control das rutas comerciais e presentaron o camelo aos bérberes, o que lles axudou a expandir a súa rede de comercio. Co Conquista árabe do Magreb no 705 e o ascenso do Islam, o comercio estendeuse por toda a rexión, logo desde España ata o extremo sur de Malí.\nA mediados do século XV, a actual Mali estendeu a súa influencia na sabana, sendo usado o río Níger como medio de transporte. Perlas e coiros indios, cruzaron o Sahara desde a costa leste.\nDurante case 2 000 anos, o Comerciantes árabes e indios practicou o troco na costa leste de África. Durante o período romano, o contas de vidro da Cuenca do Mediterráneo chegou a China e Corea. o contas de vidro O sur da India converteuse no elemento comercial máis importante da zona do Pacífico. Na Idade Media, o Islam estendeu a súa doutrina e comercio a Paquistán, vendendo e comercializando perlas de diferentes fontes por toda a rexión. De contas de vidro e cerámica de Persia importáronse a África oriental e occidental a partir do século IX. Os ventos do océano Índico, os ventos alisios e os monzóns que sopraban en dirección contraria, permitiron aos barcos facer a viaxe en ambas direccións cada ano.\nCon África meridional, a pesar da perigosa navegación, o comercio de perlas, trocado por ouro, desenvolveuse con forza. As mercadorías entraron en África polos portos e logo entraron no interior grazas ás poboacións que as revenderon. A intersección de todas estas rutas, tanto terrestres como marítimas, ao redor de África, explica a dispersión das perlas polo continente.\nNo século XVI, Europeo comezou a percorrer a costa oeste de África. Os portugueses foron os primeiros. Querían tomar o mercado do ouro dos árabes e atopar unha ruta marítima cara á India. Axiña unidos por franceses, holandeses, alemáns e ingleses, estableceron fortes comerciais ao longo da costa, onde traían produtos manufacturados, incluídas perlas.\nA historia das perlas zulú\nLe Reino zulú, que se estende ao nordeste da costa sur de África, foi fundada a principios do século XIX polo Rey shaka. Continuando o traballo dos seus antecesores, conseguiu unir ás tribos dispersas nunha nación forte para loitar contra o colonialismo europeo.\nLes contas de intercambio regularmente reuníronse á zona. Durante séculos, Comerciantes árabes comerciou ao longo da costa oriental ata a baía de Delagoa, trocando contas de vidro daIndia, Exipto e Siria contra escravos, marfil e ouro. Os aborígenes abriron rutas terrestres para distribuír os bens.\nAo mesmo tempo o portugués, despois o holandés e o británico buscaban oeste rutas marítimas para o comercio de especias. Cambiaron perlas e diversos produtos por comida fresca polos tripulantes.\nVindo tanto do leste coma do oeste, as perlas "invadiron" en gran parte todo o sur de África. O rei Shaka apreciounos tanto que decretou a dereito de caducidade en todos os novos patróns de perlas importados. Entregáronlle todas as perlas antes de que as repartise para recompensar aos seus soldados ou honrar a algúns dos seus favoritos. Exerceu un control estrito sobre todo o traballo de perlas, tanto en termos de estilo, patróns e elección de cores.\nAs perlas non só eran obxectos de adorno, senón tamén decoracións honoríficas que marcaban o rango social e indicaban os méritos das persoas que as levaban.\nZulus inventou a verdadeiro idioma de perlas para transmitir mensaxes diferentes, cada cor ten un significado: o branco designa a pureza do amor, negro pola noite, rosa para a pobreza, verde para a fertilidade, azul para o ceo ... Algunhas perlas tamén indicaban a idade, o sexo, a situación familiar, o estado, etc. do usuario. Ordenados segundo un código nos obxectos coñecidos, transmiten mensaxes reais. Os máis famosos foron os pequenos paneis colgados no colar, feitos polas mozas que logo os ofreceron ao elixido dos seus corazóns. O rapaz ofreceu perlas soltas aos amigos da rapaza, o obxecto acabado transmitía unha mensaxe codificada polo arranxo, as cores e a natureza das perlas. A mediados do século XIX, as perlas convertéronse así esencialmente nun medio de comunicación entre os amantes. As diferentes técnicas de bordado foron desenvolvidas na corte por mulleres e mozas que as difundiron por todo o reino cando foron asentarse noutras despois do seu matrimonio.\nSó coa desaparición dos reis zulús e baixo a influencia dos europeos se diversificou o traballo perlado, podendo cada tribo dar renda solta á súa creatividade.\nHoxe en día, a tradición das perlas aínda está moi viva, especialmente en uniformes de baile ou para eventos nos que se require traxe tradicional. Por outra banda, os adornos de perlas son unha importante fonte de ingresos para as mulleres que os fabricaron e os venderon durante estes eventos ...\nA historia das perlas de Ndebele\nO territorio de Ndéblés, preto da ZuluÉ situado a cabalo entre o norte de Sudáfrica e Zimbabue. As mulleres son famosas polos aneis que levan nos nocellos e no pescozo, que indica a súa condición de mulleres casadas.\nA historia do Ndebele está ligada á resistencia aos boers e ás deportacións baixo o réxime do apartheid en Sudáfrica. Isto reforzou o apego ás tradicións e a todas as formas de autonomía, das que as mulleres son as principais garantías. Son os que decoran as casas con magníficos frescos xeométricos, que atopamos os patróns nos panos e os colares trenzados ou bordados que os fixeron famosos. Les contas pequenas están cosidos sobre peles de cabra ou sobre lenzo, en estampados xeométricos similares ás pinturas que adornan as casas. Mentres os nenos van ao exilio nas montañas despois da circuncisión, as nenas son iniciadas á pintura e ao abalorios.\nLes pezas tradicionais caracterízanse por superficies moi grandes de perlas brancas, salpicadas de pequenos patróns xeométricos de cor. Os abelorios teñen unha función social, corresponden a tipos de adorno moi específicos e a forma de vestir depende das distintas etapas da vida das mulleres. Así, un delantal con flecos de contas identifica a unha moza nova, a dunha adolescente está feita de coiro ou lona adornada con estampados xeométricos que simbolizan o seu paso da adolescencia á idade adulta, mentres que os delantais das mulleres casadas están adornados. unha franxa central e rectángulos laterais.\nNalgunhas cerimonias, as mulleres novas Ndebele adornar o pescozo e nocellos grandes pulseiras de todo, a fin de recadar as propostas de matrimonio e destacar a súa beleza.\nPara a voda, a noiva leva un mandil ritual con cinco dedos, característico desta cultura, e unha capa totalmente cuberta de perlas, así como un veo de perlas que arrastra ao chan.\nOutro elemento do traxe tradicional é a delantal traseiro usado por mulleres maduras. Está formado por un anaco de coiro suspendido dun groso rolo de herba forrado con perlas, baixo o cal hai un panel horizontal de perlas. Con motivo das vodas, os Ndebele tamén fabrican bonecos de fertilidade para simbolizar a perpetuación dos seus valores tradicionais. Estas bonecas están formadas por un cono composto por aneis superpostos que evocan pulseiras rituais tradicionais.\nOs ndebele adaptaron perfectamente as técnicas do seu oficio á vida contemporánea, incluíndo patróns abstractos e xeométricos, referíndose á vida cotiá. A rica artesanía do Ndebele, incluída a das perlas en particular, sempre interesou aos coleccionistas e museos. O deseño gráfico dos seus patróns atópase en diferentes sectores: alta costura, publicidade, etc. Moitos obxectos de Sudáfrica permiten a todos, en todo o mundo sen sequera sabelo, coñecer e apreciar certos elementos da cultura Ndebele. Unha tradición moi rica, mantida e adaptada constantemente por mulleres, garante a sustentabilidade deste saber facer.\nTaitu Betul - Cómic (PDF)\nMercar un produto


Minicómic Páxina 41 - DBMultiverse\n[ «« ] [ « ] Páxina 41/105 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105 [ » ] [ »» ]\nExplicacións para tódolos públicos (incluso para ti)\nHoxe, as orixes e transformacións dos Demos do Frío.\nSr Freezer, pódenos dicir de onde provén vostede?\nVai por ahí.\nE vostede Sr Cooler...\nEh..., non, nada nada!\nSr Kaio Shin, vostede, vostede coñece a historia desta familia...\nAbofé que si! Eu son moi moi vello. Por certo...\nCando eu era novo, vós os Vargas erades dinosauros.\nHai un ou dous millóns de anos, os Demos do Frío eran a única especie intelixente nun planeta lonxe do seu sol, con pouco aire...\nEran (e seguen sendo) de forma variable e, coma os namekianos, parían sós, só tiñan un pai/nai.\nPero non poñemos ovos, parimos.\nAs súas incribles condicións de vida fixéronos supervivintes. Moi poderosos (gravidade: 150G), capaces de vivir sen auga, sen calor, sen aire durante semanas.\nCando foron integrados na civilización interestelar, déronse conta da súa superioridade e rápidamente convertíronse en señores do universo enteiro. Co paso das xeracións, descubriron a codicia, o odio, a loita, a tecnoloxía. Despois fixeron guerra entre eles.\nGuerras internas, dominación dos guerreiros máis poderosos, artimañas entre os de clase baixa, lenta baixada da poboación dos Demos do Frío, que so tiñan un fíllo de cada vez.\nCando só quedou viva unha familia, a xente pensou que por fin estarían en paz...\nPero... estaban equivocados. Porque esta familia seguiu gobernando, e esta liña nunca se extinguiu.\nCanto poden vivir os Demos do Frío? Igual que a súa forma, é variable,pero increméntase con cada xeración. A esperanza de vida de Freezer é de 1500 anos. Actualmente ten 224. O seu pai 847, é moito máis forte que o seu fillo.\nE as transformacións? Oh, era o que esperabas.\nCada demo ten unha forma orixinal, a forma na que naceu.\nPero desde hai varias xeracións, o seu poder é tal que causan dano ao seu redor ao mínimo movemento. Estes non son verdadeiros guerreiros, e non saben controlar ben o seu poder.\nAsí que crearon formas reducidas. Son diferentes según cada individuo, pero Freezer, Cooler e Cold, que son familiares, son moi parecidos. Canto menos saiba un demo controlar o seu poder, máis ten que recudir o seu poder.\nForma reducida 3\nForma reducida 2\nForma reducida 1\nNeste sentido, Cooler fíxose o máis forte e aprendeu a controlarse. Desde hai varias décadas, pode camiñar por ahí na súa forma orixinal.\nCold precisa manterse na súa forma de reducción número 2. E Freezer, que non fixo ningún esforzo na súa vida, pensaba manterse na súa forma de reducción 3. Pero desde que o venciu Son Goku, seguiu o exemplo do seu irmán maior e agora sabe manterse na súa forma orixinal.\nO feito de que Cold tamén pode autocontrolarse é unha sorpresa para os seus dous fillos! Especialmente para Cooler, que esperaba, algún día, poder derrotar ao seu pai...\nE a última cuestión, que é a transformación especial de Cooler? Ben, é unha forma de aumento. É o primeiro de tódolos Demos do Frío en descubrila. Cooler é o único da súa familia que traballou en combatir, e valeulle a pena.\nE agora unhas palabras do noso patrocinadorr:


casa » Últimas noticias » Noticias internacionais de última hora » Noticias de última hora dos Estados Unidos » Novas restricións de viaxe dos Estados Unidos a raíz da ameaza de Omicron\nNoticias internacionais de última hora • Noticias de viaxes de última hora • Viaxes de negocios • Novas do goberno • Noticias de saúde • noticia • Persoas • Reconstrución • Responsable • Seguridade • Turismo • transporte • Actualización do destino da viaxe • Novas de Viaxes • tendencia Agora • Noticias de última hora dos Estados Unidos\nAs novas limitacións das viaxes chegan despois de que os Centros para o Control e Prevención de Enfermidades (CDC) confirmasen o primeiro caso estadounidense da variante Omicron en California nun individuo que chegou de Sudáfrica o 22 de novembro.\nAs autoridades gobernamentais dos Estados Unidos anunciarán novas restricións de viaxe por COVID-19, que requirirían unha proba negativa nun só día de viaxe para todas as chegadas estranxeiras, incluídos os visitantes totalmente vacinados.\nNovos límites de viaxe veñen despois do Comerciales for Disease Control and Prevention (CDC) confirmou o primeiro caso estadounidense da variante Omicron en California nun individuo que chegou de Sudáfrica o 22 de novembro.\nO viaxeiro totalmente vacinado deu positivo despois o 29 de novembro despois de mostrar síntomas leves.\n"CDC está a traballar para modificar a orde de proba global actual para as viaxes a medida que aprendemos máis sobre a variante omicron ". CDC A portavoz Kristen Nordlund confirmou este xoves que "unha orde revisada acurtaría o prazo para as probas obrigatorias para todos os viaxeiros aéreos internacionais a un día antes da saída".\nActualmente, os EE. UU. nega a entrada a persoas non vacinadas doutros países, mentres que as persoas totalmente inoculadas que recibiron vacinas aprobadas poden viaxar a Estados Unidos se dan unha proba de COVID-19 negativa realizada dentro dos tres días seguintes á súa chegada. O CDC tamén anima ás persoas vacinadas a facer unha proba entre o terceiro e o quinto día despois de entrar nos Estados Unidos.\nComo parte das medidas que entrarán en vigor, o CDC anunciou que está a traballar para aumentar a vixilancia nos seus catro aeroportos internacionais máis grandes, en Atlanta, Nova Jersey, Nova York e San Francisco, para que os funcionarios poidan ofrecer probas de Covid para estranxeiros. viaxeiros.\nAs regras de viaxe, combinadas coa chamada para que todos os estadounidenses se vacunan contra o COVID-19 e se fagan unha vacuna de reforzo se teñen máis de 18 anos e recibiron a súa segunda dose hai máis de seis meses, están deseñadas para axudar a conter a propagación da nova cepa. evitar que Estados Unidos se vexa abrumado por unha nova ola de infeccións.\no Organización Mundial da Saúde (OMS) identificou a Omicron como unha "variante preocupante" a semana pasada, despois de que fose detectada en máis de 20 países.\nXunto á súa designación, o OMS pediu un impulso na vixilancia e as probas, así como as medidas de seguridade COVID-19, como o uso de máscaras e o distanciamento social.\nWendy Rajabpour di:\n10 de decembro de 2021 ás 17:10\nGústame ler os temas que tratas. Estando na industria de viaxes sinto que é necesario que me manteña informado.


Móbiles, tabletas, ordenadores, libros electrónicos, consolas, televisión intelixente… Estes dispositivos xa forman parte da nosa vida cotiá e para moitos resulta imposible vivir sen eles. Un recente estudo do Colegio Oficial de Ópticos Optometristas de Cataluña demostra que en España os menores de 30 anos pasan cada día máis de 10 horas visualizando pantallas; os homes e mulleres de entre 31 e 45 anos, 9,3 horas (unha hora menos entre os 46 e 60 anos), e os maiores de 60, un total de 3,8 horas. Outra investigación realizada polo catedrático de Oftalmoloxía da Universidade de Valencia Manuel Díaz Llopis, conclúe que o primeiro que fai o 80 % da poboación ao espertar é mirar o seu móbil, e sete de cada 10 é o último que fan antes de deitarse.\nO seu uso está tan interiorizado que, segundo este mesmo estudo, dous de cada tres españois lévano ao baño. É indiscutible a utilidade e as vantaxes que estes dispositivos lle proporcionan á sociedade, pero as consecuencias que esta en trega incondicional ás pantallas poida ter para a saúde ocular si que merecen un debate: ata que punto toda esta exposición dixital pode danar a nosa visión? Como darnos conta de que os nosos ollos están comezando a sufrir? Podemos facer algo para evitalo sen ter que renegar da tecnoloxía?\nA síndrome visual informática\nManter a vista fixa no dispositivo electrónico de forma ininterrompida durante horas provoca unha serie de trastornos que os especialistas definiron como a Síndrome Visual Informática (SVI). Diversos estudos publicados nas revistas científicas Medical Practice and Reviews e Employment Relation Today establecen que o risco de sufrir o SVI é dun 90 % en quen permanece máis de tres horas diarias fronte ás pantallas destes dispositivos (ordenador, portátiles, teléfonos móbiles e tabletas). Os especialistas clasificaron estes síntomas segundo a súa tipoloxía.\nAstenópicos. Son aqueles provocados pola fatiga visual, coma dor punzante e cansazo nos ollos e pálpebras; cefaleas, molestias cervicais e ata náuseas. O esforzo que teñen que facer os nosos músculos oculares para soster durante tanto tempo un traballo visual provocan estas doenzas. A fatiga visual está considerada enfermidade laboral pola Organización Internacional do Traballo, aínda que existe certa discusión respecto diso. Hoxe en día, a gran maioría dos monitores e os sistemas de ventilación e luminosidade nas oficinas están adaptados e o traballador pode levar a cabo os descansos necesarios, polo que para algúns especialistas en seguridade laboral o agravamento dos síntomas pode estar relacionado co uso masivo dos dispositivos electrónicos tamén no ámbito doméstico.\nOculares. É frecuente o “ollo seco”, unha molestia que non é exclusiva do uso de pantallas. Por exemplo, adóitano sufrir moito as persoas alérxicas cuxa sintomatoloxía se agrava ante o monitor, xa que a falta de pestanexo polo exceso de concentración pode producir lacrimación constante, sensación de areíña, irritación, ardor e ollo colorado.


10/06/2020 11:55 h\n00:00 Comezamos 'A revista' deste mércores 10 de xuño adiantando os temas do programa: a moda da época COVID e o humor para combater a ansiedade. En directo asistiremos a unha pasarela de moda e coñeceremos os gañadores dun premio de fotografía de vodas\n07:00 Propostas culturais cos compañeiros do 'ZigZag'\n17:04 Reencontro co noso colaborador Carlos Roma, que segue confinado en Madrid. É o subdirector de 'A miña familia pola túa', que está xa co cásting da segunda tempada\n24:48 A moda da COVID-19. Máscaras de deseño, que nos veu presentar Ana Prados, e adoptar pezas, como o mercado en liña que vai celebrar Noemí Díaz. Tamén asistimos a unha pasarela de moda coas últimos tendencias. Vimos como se readaptan na 'milla de ouro da Coruña'. Coñecemos os gañadores do premio de fotografía de voda\n58:46 Tempo de 'O agro'\n01:05:10 Laretamos sobre o presunto crocodilo que buscan por terras de Valladolid\n01:09:31 Fotos que nos mandan @s revisteir@s\n01:11:24 Humor, música e maxia para levar mellor o confinamento. Visitaron o estudio Pedro Brandariz e Luís Iglesias. Conectamos con Isaac Taracido, o Pachacho, e co Freddie Mercury de Ourense, o enxeñeiro Pablo Estévez\n01:38:59 E neste corenta de maio, chegan xa as nubes pola zona de Ribadeo\n01:40:59 Mabel Montes amplíanos a información do tempo\n01:43:49 Rematamos 'A revista' deste mércores 10 de xuño


Entrada de Navantia Ferrol\nNaveiras denuncia mala planificación da dirección de Navantia\nA subactividade entre os traballadores de Navantia, agás os de carenas que sí teñen tarefa, desespera ao comité de empresa e aos propios operarios que esta mañá se concentraban diante de dirección en Navantia Ferrol para deixar patente que non teñen nada que facer, a non ser traballos de mantenemento das instalacións e as ferramentas. O portavoz do comité de empresa do estaleiro ferrolán, Ignacio Naveiras, denuncia que a dirección nen sequera ten unha mínima planificación.\nO foto-call rulará por diferentes lugares de Fene no 2014\nPrimeiras risas no Museo do Humor de Fene\nOs numerosos actos desenvolvidos nas entidades culturais fixeron desta, unha fín de semana singular á que en Fene debemos sumar a celebración onte do Día dos Museos, no Museo do Humor que cumple neste ano 2014, trinta anos. Onte arrincaban as actividades do aniversario coa participación dun numerosos público, maioritariamente infantil na xornada de portas abertas.\nRamón Dopico Graña, de Berros do Castro\nNon hai pluma que poida enumerar tanto encanto reunido\n“Tanto encanto reunido”. Chámase así o libro-disco editado por Berros do Castro. Recolle fotografias antigas de músicos de Ferrol, Eume e Ortegal. Tamén pezas de música popular interpretadas ao xeito da xente de antes. “Tanto encanto reunido” preséntase este sábado, dezasete de maio, ás oito da tarde no local do Toxos e Froles, na rúa Magdalena de Ferrol.\nFrancisco Cortegoso recolle esta tarde o premio\nFene entrega o Premio de poesía Pérez Parallé\nEstrearon con éxito de convocatoria e con aplausos merecidos ao remate da función. A Escola de Teatro do CMI Unidade de Fene abría onte á tarde os actos das Letras Galegas en Fene. Catorce actores e actrices entre 8 e 18 anos representaron "Dina, a nena que soña con ser actriz", unha peza adaptada por Carlos Basoa, onde o teatro se mete no teatro, que fala do dereito universal á educación e a que ninguén, por moi poderoso que sexa, poida roubar os soños da infancia. A Escola do CMI actúa o domingo na Liga de Amigos de Barallobre e o día 21 no Calvo Sotelo da Coruña.\nMural de Mar e ferro ao pé da igrexa de Perlío (Fene A Coruña)\nAspaneps remata o seu mural Mar e ferro\nA Asociación de Pais e Nais de Nenos con Problemas Psicosociais (ASPANEPS) remata este venres o mural "Mar e ferro" no adro da igrexa de Perlío (Fene A Coruña) seguindo un deseño realizado polo humorista Xaquín Marín.


Os Bolechas, a familia máis famosa de Galicia, volven aos concellos da Rede de Dinamización Lingüística (RDL) polo Nadal, da man de edicións Bolanda, do goberno de Galicia, Gadis e a Televisión de Galicia (TVG). Os representantes institucionais destas entidades presentaron onte no Pazo de San Roque a xira da nova proposta, que chegará do 21 de decembro ao 7 de xaneiro aos concellos de Guntín, Abadín, Trazo, Redondela, Bergondo, Salceda de Caselas, Padrón e Viana do Bolo.\n“Os Bolechas non podían faltar á cita na nosa RDL, que sempre os acolle nas súas programacións municipais de lecer para celebrar o nadal e ofrecer cultura segura cos mellores referentes galegofalantes da cativada”, sinalou o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, na súa intervención. “Con todas as precaucións e a través dun espectáculo adaptado ás estritas medidas que require a situación hixiénico-sanitaria, seguimos apostando polas actividades culturais e polos artistas que nos axudan na tarefa de dinamizar a lingua galega entre a cativada e promover a súa transmisión interxeracional”, destacou.\nA proposta teatral con monicreques manipulados arranca o luns 21 de decembro, en Guntín, coa única función escolar da xira (no CPI Tino Grandío, ás 11.30 h.) e prosegue en Abadín, o sábado 26 (no salón de actos municipal, ás 18.00 h.); o domingo 27 en Trazo (espazo e hora por concretar); o martes 29 en Redondela (no Multiúsos da Xunqueira, ás 18.00 h.); o sábado 2 en Bergondo (no Auditorio da Senra, ás 18.00 h.); o domingo 3 en Salceda de Caselas (no Auditorio Municipal, ás 18.00 h.); o luns 4 en Padrón (no Auditorio Municipal, ás 18.00 h.) e o xoves 7 en Viana do Bolo (na Casa da Cultura, ás 18.00 h.).\nComa sempre, a asistencia a todas as funcións é de balde, aínda que, debido á situación, os oito concellos xestionan cadanseu sistema de reserva previo de entrada. Toda a información e calendario pode consultarse no Portal da Lingua Galega e na Axenda de Cultura de Galicia.\nOs Bolechas naceron no ano 2000 da man do ilustrador e debuxante vigués Pepe Carreiro e ao longo destes anos asentáronse no eido editorial galego con máis de 550 títulos publicados e preto de millón e medio de exemplares distribuídos. Edicións A Nosa Terra foi a editorial encargada da edición da serie ata a súa desaparición no ano 2010. Edicións Bolanda foi a encargada de retomar o proxecto nesta nova andaina, na que se ampliaron as propostas arredor dos Bolechas, como unha serie de televisión para a TVG.


Entrevista a Rut Massó | Facultade de Belas Artes\nEntrevista a Rut Massó\n11/01/2021 | Entrevista\nRut Masso 2020\nRut Masso 2019\nDescargar entrevista (ES) (pdf, 685 KB)\nO traballo de Rut Massó desvélase entre o oculto e o manifesto, a través dun proceso de códigos e revelacións que asumen múltiples formas de habitar a pintura. Como nun xogo de binomios, os seus procesos resólvense nese espazo intermedio entre a reflexión e a intuición, revisando tanto acontecementos histórico-científicos como xéneros artísticos para incorporalos a un imaxinario persoal. Territorio e ser humano, paisaxe, humor e drama mestúranse nos seus lenzos compondo unha factura que recolle o figurativo e o abstracto nun coidadoso exercicio de contrastes cromático-lumínicos que nos fan transitar por un universo infestado de misterios e interpelacións.\nPertencente á primeira promoción de licenciatura da Facultade de Belas Artes de Pontevedra, desde 1997 fixou a súa residencia en Múnic integrándose na escena artística alemá. Alí realizou diversas mostras individuais en espazos como Artothek, CAS Center for Advanced Studies, Knust x Kunz+, Die Änderei, ou Galerie Goethe 53, proxectos individuais como recentemente Pangea-Atlantik en Lenbachplatz, así como proxectos colectivos entre os que destacan o offspace XXXVIII, en activo desde 2019. A súa presenza en Galicia segue patente a través de exposicións como Vanitas, Galería Artificial (Madrid, 2008); Romántica Sinapsis, Galería Sargadelos (A Coruña e Santiago, 2009); Waldmetall, Galería Lilliput (Vigo, 2013) e a máis recente, Blaue Stunde / Hora Azul en SVT Espazo de Arte (Vigo, 2019).\nDesde o inicio da túa carreira apostaches pola pintura dun modo determinante, experimentando diversos formatos, soportes e técnicas. Terá sido un proceso de descubrimentos e revisións da linguaxe, fálanos da túa relación coa pintura.\nA pintura non deixa de sorprenderme, ten unha combinación boísima de reflexión e espontaneidade que abre constantemente a linguaxe. O medio interésame porque é moi sinxelo, unha superficie bidimensional, onde suceden cousas inesperadas que aportan ás ideas diferentes niveis de abstracción, xa sexan formais ou conceptuais. É un proceso aberto, que abarca por unha banda o polo máis consciente, analítico, e por outro o intuitivo, a reacción. E é inesgotable.\nO lenzo é un espazo e a forma de abordar ese espazo é o que foi cambiando cos anos. Habiteinos de moitas formas. Nas últimas obras o espazo é o habitante, son paisaxes condensadas, e os seus compoñentes son os protagonistas.\nNos teus últimos traballos falas de Pangea, ese “supercontinente” formado como resultado do movemento das placas tectónicas, que uniu todos os continentes nun para despois ir fracturándose até chegar á situación actual. Que che impulsou a traballar sobre Pangea desde a linguaxe artística?\nPangea é unha combinación do concepto de paisaxe coa idea de orixe, son paisaxes temporais. A conexión do espazo co tempo é clara, á vez que xa de seu abstraída. As dimensións son descomunais, millóns de Km² e de anos, un espazo de tempo case impensable ao que hoxe accedemos con cifras. Non deixa de ser unha fantasía científica, o espazo e tempo relativízanse.\nA nivel formal, nesta última serie apréciase maior tendencia á abstracción e a xeometría, así como certo arrefriado na paleta cromática. Ten que ver coa forma de materializar estas formacións xeolóxicas?\nNo cromático non hai conexión directa coa xeoloxía, pódese dar casualmente. Pero si con outros compoñentes de paisaxes como os degradados horizontais, que opticamente relaciónanse con espazos abertos aínda cando a escala cromática sexa moi libre. Ao ser Pangea unha reformulación da representación pictórica da paisaxe baseada na redución dos seus compoñentes, cada elemento visual está condensado. Os módulos Pangea son formas abstractas que concentran a escisión, o movemento e o enorme peso do supercontinente. A forma fai visible o seu propio proceso de formación.\nA idea de Vanitas subxace en moitas das túas obras. Trátase dun xénero moi desenvolvido ao longo da Historia da Arte, que enfronta o sentido da vida e a morte reflexionando sobre a insignificancia dos praceres mundanos. Desde o barroco, pasando polas vangardas e a arte contemporánea, esta idea foi revisada e interpretada. Cal é a túa perspectiva e de que modo buscas plasmalo no lenzo?\nEn moitas das miñas obras subxace a idea de tempo, enfocado desde diferentes perspectivas: futuro, pasado, final, orixe, circular, lineal, puntual… Neste sentido, Vanitas enfoca o final do tempo lineal e Pangea a orixe mesturada co futuro.\nO motor de Vanitas era darlle un xiro ao xénero tantas veces traballado por artistas. Fíxeno a través da luz, acendendo a vela nas tebras, partindo da tamén clásica idea de pintar a escuridade. A idea de límite interésame; levar a pintura a un extremo.\nNo sentido de reformular as súas connotacións tradicionais?\nPode suceder que eu reformule conscientemente algunha connotación tradicional se o traballo lévame a iso, pero iso é puntual. Refírome ao extremo inherente á miña estrutura de traballo, que aflora en ámbitos distintos. No exemplo de Vanitas abordei un espazo onde en teoría non hai nada visible. As tebras, como a fin, a nada, non son visuais. Interésame o límite como concepto porque marca unha fronteira imaxinable que dá paso a moitas posibilidades: máis aló do comprensible, do recoñecible, da aparencia, do discurso, do sentido, do control… máis aló de algo. Abre preguntas e revolve conceptos, a reformulación é continua.\nSeguindo con este concepto, nas series realizadas entre 2006 e 2011 recolles toda unha simboloxía onde elementos tan icónicos como as caveiras ou as velas conviven con personaxes integrados nunha sorte de bosques ou espazos perdidos. Temos, por unha banda, as alusións clásicas ao bodegón, pero tamén se dan reminiscencias ás pinturas negras de Goya ou aos universos de Leonora Carrington.\nÉ unha combinación das miñas visitas ao Museo del Prado e o humor dos Neue Wilde, cun toque surrealista. Tamén hai expresionismo, pintura naif, romántico, románico, medieval, ruínas, ciencia ficción, contemporáneos… A relectura de formas de representación coñecidas da historia da arte é constante, e as influencias son innumerables. Todas as exposicións visitadas fan madeixa. As obras de calquera disciplina artística que me entusiasmen ou impresionen a algún nivel saen despois no meu traballo, mesmo anos máis tarde. Ás veces tamén descubro a posteriori afinidades con obras que non coñecía, parece ser que non podemos evitar tecer isto todos xuntos.\nClaro que as conexións son moito máis amplas, non se reducen á arte ou á cultura. O contexto físico, político e histórico xogan o seu papel, cada vivencia ten o potencial de filtrarse na obra.\nHai unha interesante evolución ao longo da túa traxectoria, na que o figurativo vai dando paso a un perfil máis abstracto onde, á súa vez, mantéñense conceptos que estaban desde o principio. Construíches algo así como unha figuración informe, moi persoal.\nIso é moi interesante, pouco podo engadir. O figurativo deu paso a unha especie de singularización de xenéricos, a concretar o abstracto, ou abrir planos de ideas. Máis que con figuras traballo con correlacións.\nTamén hai algo baconiano nos teus retratos, presentas composicións que non seguen os códigos tradicionais pero que nos axudan a captar outras sensibilidades e das que emanan ás veces sensacións de angustia.\nQue non se esqueza o humor, os opostos van da man. Luz e escuridade, orde e caos, movemento/quietude, peso/lixeireza, pasado/futuro… os contrarios non existen illados, son gradacións do mesmo. Bacon tamén combinaba opostos. As súas visións de retratos son fascinantes, constrúe destruíndo. Eu tamén desmonto pero con outros códigos máis enfocados a abstraer, ou descubrir, no sentido de retirar o que cobre, o evidente. Ou cubrilo con paradoxos, como Retrato con casco.\nNa túa obra o retrato e a paisaxe cohesionan, deixan de ser xéneros independentes e tipificados para abrazar as súas conexións. Penso en pezas como Waldportrait_Forest portrait (2015) ou Landscape portrait (2017), entre outras. Agrupando a paisaxe baixo a consideración de “Retrato” sinalas certa personificación. Ao observar estes cadros, acompañados dos seus títulos, como espectadores percibimos unha abordaxe moi estreita do binomio ser humano/natureza. Como o expós?\nNon son tanto personificacións como mesturas de niveis, hai unha desorde das percepcións. Pódese dar unha fusión do individuo co espazo como en Forest portrait, ou co contexto dunha acción como en Diving portrait, ou só cun contexto como Night portrait. Tamén pode xurdir de cuestións, como en Landscape portrait a da interpretación. Neste retrato o que normalmente sería o rostro vólvese o horizonte, e o espectador o mira desde unha gruta. É un cambio de enfoque. O retrato aquí non fala de quen está representado ou de quen o realizou, senón de quen o interpreta.\nEsta involucración do espectador está tamén presente noutras obras, como Homo Erectus, unha pintura de teito presentada nun cuarto de paredes espidas cun espello inclinado no chan. Noutras a reflexión da luz cambia segundo a posición espacial do espectador, como Grupo en vela, a instalación de Milky Way, ou traballos con aluminio.\nBuscas que o público estableza unha conexión conceptual entre o título e a imaxe?\nSi, é parte da obra. Nos títulos alterno idiomas como usualmente me comunico, en xeral non os combino pero fago algún híbrido Urpicknick. Os xogos de palabras son intraducibles como Retrato en vela en español, en alemán Flutlicht (foco) separado nunha visión máis costeira de Flut-pleamar e Licht-luz, ou posibilidades de combinacións de nomes como Waldmetall ou Abendpizza.\nDoutra banda, as cores e o trazo áxil e dinámico xogan un papel determinante. Tamén se percibe un minucioso traballo lumínico que adoita ter un aliado na técnica do claroscuro. Como é o proceso de traballo neste sentido?\nA luz é moi importante no meu traballo. Empecei a analizala en Vanitas no 2007-08 investigando a técnica do claroscuro e desde entón asentouse na miña obra. En todos estes anos desenvolvín un método de estudo da luz que mantén unha estrutura similar extrema, aínda cando os resultados non aluden ao barroco. A corporeidade da miña obra é lumínica. As análises, que sigo facendo, leváronme a un punto no que a luz se pode materializar na pintura máis libremente.\nVives en Múnic desde hai anos. Nalgunha ocasión comentaches que existen grandes diferenzas entre o contexto en Alemaña fronte ao que sucede en España. Como se valora alí a escena artística?\nA escena artística ten enerxía, está activa e hai iniciativa. Aquí hai máis apoio e infraestruturas que o permiten, como a seguridade social para artistas, Atelierhäuser (Cité d´artistes), axudas estatais para o aluguer do taller os primeiros anos… Isto fai posible que os artistas estean máis presentes na sociedade. Tamén organizan proxectos colectivos nos propios talleres ou apropiándose de locais baleiros. Un grupo de cinco baixo o nome XXXVIII, organizamos xa varios eventos cunha media de 70 artistas por exposición, nacionais e internacionais, sen apoio financeiro. E non só funciona, tamén contaxia. A escena créana os propios artistas.\nEn maio de 2019 inaugurabas a mostra Blaue Stunde/Hora azul en SVT Espazo de Arte, en Vigo. Tratábase dun proxecto simultáneo coa galería Artothek & Bildersaal de Múnic. Como xorde a idea de conectar espazos e contextos tan diversos e cales foron os resultados?\nMúnic e Vigo son as dúas cidades que actualmente combino e sempre quixen darlle forza a esta ponte, persoal e profesionalmente. A exposición na Artothek de Múnic chamábase Retrovisor, en español, e Blaue Stunde era a exposición en SVT Espazo de Arte. Presentamos o catálogo impreso en Múnic durante a exposición de Vigo. En xullo de 2020 realicei outro cruzamento, Pangea-Atlantik, arte no espazo público, con carteis de gran formato da praza Lenbachplatz de Múnic. O proxecto unía dous puntos xeográficos de orientación idéntica, unha posta e unha saída do sol galegas desprazadas a Múnic. Baixo os carteis brindamos o grupo que debería xuntarse en Galicia, viaxe cancelada pola pandemia.\nPara rematar, lembrar que pertences á primeira promoción de licenciados da Facultade de Belas Artes de Pontevedra. Este ano 2020 a facultade cumpriu 30 anos, foi crecendo e actualizándose. Sería unha bonita homenaxe se nos contases algunha anécdota ou recordo deses primeiros anos.\nO primeiro ano da facultade estabamos na escola de enfermaría. Eramos un puñado de estudantes de todas as idades famentos de infraestrutura, cunha máquina de café nun corredor frío, un par de aulas con cabaletes, e un modelo masculino na clase de debuxo que non se sacaba o calzón estampado de avións.\nMoitas grazas Rut!


El desierto prohibido - Pontevedra Viva\nXoves 13 de Febreiro, 2014\nA Comisión Europea vén de publicar o primeiro informe sobre a corrupción e como era esperable, dos 28 estados membros, España é un dos países con máis corrupción xa que o 95% dos seus cidadáns pensan que é unha práctica xeneralizada. Ante isto a Unión Europea atrévese a dar algunhas recomendacións específicas a España para reducila, que están ben, pero penso que non son suficientes pois non contemplan unha actuación dende un punto de vista educativo.\nSe analizamos os resultados que recolle o informe dos distintos países da Unión Europea, é fácil concluír que os países europeos cun sistema educativo de calidade son os menos corruptos, así Finlandia, que destaca no informe Pisa por ter uns dos mellores sistemas educativos, figura entre os países menos corruptos da Unión Europea.\nQuizais, teña algo que ver que dende nenos somos adestrados en exceso, tanto dentro da familia coma nas escolas, na competitividade e case nada na cooperatividade. Tamén, os xogos, fonte de aprendizaxe lúdica moi importante na primeira etapa das nosas vidas, fomentan a competitividade. De feito, en case todos os xogos de mesa e nos electrónicos o obxectivo é vencer os demais. Pero a competitividade tamén está presente noutros aspectos da vida social: no fútbol, na política, na economía etc. Incluso nas escolas os exames, aínda que a súa función é comprobar a adquisición de coñecementos, acaban sendo unha simple competición para o alumnado e lamentablemente para as súas familias. A cooperatividade semella un deserto prohibido.\nNo entanto, a competitividade alimenta o éxito individual e a rivalidade, motiva os mellores e marxina os peores, fomenta a desconfianza, o egoísmo e a insolidariedade, disfraza a autoconfianza e a autoestima, mentres que a cooperatividade fomenta o éxito compartido e o compañerismo, crea un único nivel de aceptación mutua, fomenta a confianza e a unidade, con ela apréndese a compartir, reforza a autoconfianza e a autoestima. En definitiva, a corrupción está máis cerca da competitividade que da cooperatividade.\nPois ben, estes días de inclemencias atmosféricas collemos un xogo de mesa "El desierto prohibido", que os Reis nos deixaran, e puxémonos a xogar en familia. De entrada, sorprende que o xogo veña nunha lata e non nunha caixa de cartón pero a maior sorpresa foi ao lermos as instrucións xa que ao rematar o xogo non habería un só gañador senón que todos os xogadores seriamos os gañadores ou os perdedores. O fin era salvarnos todos nunha aventura na que cada un colabora para acadar o éxito final.\nEstimado lector e lectora, ademais de pasalo ben e de experimentar de forma práctica os beneficios da cooperatividade, o xogo serviume para escribir este artigo.


O EQUIPO DE EDUCACIÓN VIAL CREA UN REXISTRO MUNICIPAL DE BICICLETAS DE NARÓN\nOs propietarios de bicicletas poden rexistralas na páxina web da Policía Local.\nNarón, 28 de Setembro de 2010.- A Concellería de Seguridade Cidadá de Narón, dirixida por Ramón Padín, ven de presentar un proxecto do equipo de Educación Viaria do Concello (formado por Pedro Caneiro e Simón Cabarcos) para crear un Rexistro Municipal de Bicicletas de Narón.\nCon esta idea, o Concello pretende impedir que as bicicletas se extravíen, ademáis de dificultar o seu roubo a través dun mecanismo que permita a súa identificación e localización. Os interesados en inscribir o seu vehículo neste rexistro deberán facelo a través da páxina web da Policía Local de Narón (www. http://policia.naron.es).\nUnha vez ahí, cubrirase un formulario no que é obrigatorio completar os datos personais, ser maior de 14 anos de idade (e dispor da correspondente autorización paterna) e residir en Narón, e finalmente haberá de indicarse o número de bastidor da bicicleta –habitualmente figura debaixo da caixa de pedalear-.\nAs persoas que xa estean inscritas recibirán un correo electrónico coa confirmación do rexistro, e unha pegatina coas instruccións sobre onde colocala na súa bicicleta.\nO rexistro municipal de bicicletas está operativo dende o pasado mércores 22 de setembro. Nos primeiros días recibíu xa máis de 500 visitas, o que fai unha idea da afición que existe en Narón por este vehículo. “Esta nova ferramenta vai permitir á Policia localizar a bicicleta e tamén ó propietario da mesma en caso de perda ou roubo”, comentou o concelleiro de Seguridade Cidadá, Ramón Padín.\nPola súa banda, o Policía Local e responsable do programa de Educación Viaria, Pedro Caneiro explicou que esta idea xurdíu “debido ó elevado uso das bicicletas e á demanda que existía sobre o control das mesmas”. O seu compañeiro, Simón Cabarcos, engadíu ó respecto que este “é un dos novos proxectos que temos para este curso, e servirá tamén para contabilizar o número de bicicletas coas que contamos en Narón”, asentíu.


O Museo xa presume de Castelao co seu nome na fachada - Pontevedra Viva\nNova denominación do Edificio Castelao\nXoves 2 de Decembro, 2021 ás 21:58 do Xoves 2 de Decembro, 2021\nDesde este xoves o anteriormente coñecido como Sexto Edificio do Museo xa ten, oficialmente, unha nova denominación. A entidade corrixe o que os seus responsables consideraban unha "inxustiza histórica". Castelao dá nome xa á súa sede central.\nNun acto que se celebrou ás portas do edificio da rúa Pai Amoedo, o Museo descubriu o rótulo da fachada que identifica a este inmoble como "Edificio Castelao", o máis grande e relevante dos que posúe a institución museística na cidade de Pontevedra.\nTanto Carmela Silva como César Mosquera, presidenta e vicepresidenta da Deputación, destacaron que deste xeito "dáselle a Castelao a relevancia que merece".\n"Hoxe estamos a vivir un día histórico", afirmou Silva, para a que "é de xustiza, un acto de memoria e de lóxica" que este edificio leve o nome de Castelao "porque non poderiamos entender o Museo sen a súa obra ao igual que tampouco a Castelao sen este Museo".\nMosquera, pola súa banda, sinalou, nunha intervención moi reivindicativa, que podía ter sido entendible que durante o franquismo non se recoñecera o papel "merecido" de Castelao, mais subliñou que "agardar ata 2021 para darlle o seu nome a un inmoble do Museo foi un erro que quitou potencia tanto ao Museo como á figura do propio Castelao".\n"Esta nova simbiose entre Pontevedra-Castelao-Museo é beneficiosa e aumentará a proxección de todas as partes", abondou, criticando antigas resistencias, titubeos e voltas dende a inauguración do inmoble en 2013 á hora de poñer en valor unha figura tan singular.\nEXPOSICIÓN CASTELAO EN EUROPA\nEste acto coincidiu coa entrega simbólica a reedición do Álbum Nós feita pola editorial Galaxia e coa inauguración da exposición Castelao en Europa. A viaxe de 1921.\nA súa comisaria, Ángeles Tilve, explicou que a mostra xorde para conmemorar o centenario da viaxe formativa que, pensionado pola Junta para la Ampliación de Estudios, fixo Castelao de xaneiro a outubro de 1921 por Francia, Bélxica e Alemaña.\nPoderase contemplar ata o 23 de xaneiro de 2022.\nA exposición estrutúrase en tres grandes bloques, un por cada unha das etapas do percorrido seguindo o desenvolvemento do diario de viaxe do autor, un extraordinario caderno manuscrito ilustrado, cuxo orixinal se conserva no Museo.\nNel, explicou Tilve, Castelao anotou detalladamente as súas impresións, comentarios e reflexións persoais sobre a arte e os artistas que viu nos museos europeos, nas numerosas exposicións que visitou e nas actividades culturais de todo tipo ás que asistiu durante eses nove meses; tamén as súas vivencias e as súas cavilacións éticas, relixiosas e políticas.\nNa mostra exhíbense máis de 250 pezas entre as que, ademais do orixinal do diario e as reproducións ampliadas dos máis de un cento de debuxos, fotografías, tarxetas postais, recortes e impresos diversos que o artista intercalou no texto.\nHai tamén documentos relacionados coa tramitación administrativa da pensión, correspondencia persoal neses meses, numerosos libros e catálogos que adquiriu nas diferentes cidades que visitou e unha selección de fotografías de algunhas obras de diversos autores que aparecen amplamente comentadas no diario.\nIgualmente móstranse diversos debuxos, apuntamentos e estudos orixinais realizados por Castelao durante este período, algúns deles inéditos, e outras obras moi significativas da súa produción posterior conservadas no Museo de Pontevedra e coleccións particulares.\nTodo este material, destacou a comisaria, revela o grande impacto desta transcendental viaxe que permitiu ao artista analizar de forma directa tanto a tradición artística como as vangardas europeas contemporáneas e que propiciaría cambios significativos na súa evolución artística e literaria, na conformación da estética nacionalista e na súa consolidación como guía e inspirador de iniciativas esenciais para o avance da arte e a cultura galegas.\nO Sexto Edificio do Museo xa é o Edificio Castelao\nDesde este xoves o anteriormente coñecido como Sexto Edificio do Museo xa ten, oficialmente, unha nova denominación. A entidade corrixe o que os seus responsables consideraban unha "inxustiza histórica". Castelao dá nome xa á súa sede central\nAprazado por covid o concerto do dúo Loura no Edificio Castelao\nPor Redacción | Creada hai un día e actualizada hai 22 horas\nO Álbum Nós, de Castelao: da familia Domínguez Lino ao Museo de Pontevedra, por 650.000 euros


Ribadeando: Unha entrada para Suso Peña\nSuso Peña ten unha entrada na Galipedia. Por razón de licenza, eliminei (polo momento, de xeito provisional) unha imaxe que eu mesmo cargara hai tempo, co que a entrada quedou lixeiramente diminuída. Como sabía que ía quedar así, tomei pantallazos dela para que quedara constancia de como estaba, á espera de engadir máis contido.\nDeixo tamén a imaxe que polo momento está borrada e que deu lugar ó cambio:\nA imaxe, cargada en febreiro de 2006, tiña como aclaracións que fora para agradecer a súa labor ós voluntarios do Prestige (dec. 2002), e que pola súa vontade, tiña licenza libre, co que, sen modificacións nin uso lucrativo podíase distribuír por calquera medio. Interpretando a súa vontade, púxenlle no seu momento unha licenza CC Recoñecemento-Compartir igual que podería chocar co seu desexo, pois na Wikipedia dita licenza inclúe a posibilidade de uso lucrativo, como fun advertido por un compañeiro.\nE con esa imaxe despídese o artigo de hoxe: Paz, Felicidad y eterno agradecimiento a la gente solidaria.\nPublicado por Agremon ás 3/03/2017 07:51:00 a.m.\nEtiquetas: cultura, galego, Galipedia, historia, publicado en Ribadeo


musicaengalego: MAMA CABRA A BRUXA DISCORDIA, CANCIONS PARA A PAZ\nMAMA CABRA A BRUXA DISCORDIA, CANCIONS PARA A PAZ\nDiscordia é unha bruxa que é feliz destruíndo a Paz, facendo que todos os animais, e os humanos, se leven mal. E come olivas como unha tala... Con todo un día vai acontecer algo que cambiará o seu mundo, e o mundo enteiro, para sempre...\nCarmen Gil e Mamá Cabra únense para contar e cantar esta divertida historia.\nDeseño de portada: Hayat Husein\nDeseño e maquetación: Dubidú Estudio Gráfico\nAs letras das cancións e o conto son de Carmen Gil A música é de Gloria Mosquera Roel Adaptación e arranxos: Tomi López Serrano e lago Rodríguez\nBAILE DA PAZ\nEsta é a danza\nde semen tar paz.\nOmbro con ombro\nDé un taconazo.\nLevanta un brazo\n6 con donaire\ndélle ao cu aire.\nColle a orella\nda túa parella.\nPonte en crequenas.\nEsta é a danza...\nAgora dé un brinco,\nou mellor cincoI,\ne tres palmadas\nLogo ao compás,\nanda cara atrás.\nE cara adiante,\ncoma un xigante.\nPinta un momento\nPAZ no vento.\nGrita un Segundo\nIlustracións, de Iria Fafián, 2015\nParticiparon na gravación:\nlago Rodríguez Baterías, teclados, baixos\nTomi López Serrano Cavaquinho e guitarra: Gloria Mosquera Roel Voces e guitarra\nEstudio de gravación: Enavíes Estudios\nTécnico de estudio: lago Rodríguez\nEditorial Galaxia, S. A., 2015\nMAMA CABRA é un grupo de musica infantil que mestura poesia pezas de folclore e temas propios cun enfoque lúdico, participativo e didáctico que son recibidas con entusiasmo por un público que as aprende de memoria e que enche os teatros nos seus concertos.\nMama Cabra son:\nViolín: Harry Price\nBaterías, percusión, teclados, baixos e guitarras: lago Rodríguez\nCavaquinho e guitarra: Tomi López Serrano\nVoces e guitarra: Gloria Mosquera Roel\nCantos Rodados 2002\nFoi a súa primeira publicación e consistía nun libro xigante e un CD con dez cancións e un vídeo.\nCantando Comigo 2004,\nUn almanaque musical e un CD que propón unha canción para cada mes do ano escolar.\ntan só con leres un libro 2005\nO terceiro e premiado disco, ademáis dunha nova colección de cancións, é un CD-ROM que ademáis ten fichas, partituras, ilustracións para colorear e outros extras.\ncartas que veñen e van 2006\nÉ un libro-CD con cancións de Susa Herrera, profesora da Facultade de Educación de Pontevedra, arranxadas por Mamá Cabra e cantadas por profesores e profesoras da Asociación Pedagóxico-musical “Soutullo” que asisten ao seu Seminario de Música cada ano.\npatatín patatán (2008)\nNeste traballo atoparedes sobre todo versións que fixeron de cancións infatís: A Chata Piringüela, Heiche de contar un conto, Unha vella tiña un can... e tamén incluímos dúas danzas: "O Parampampero" que tenta dunha maneira moi sinxela de iniciarnos a bailar unha muiñeira, e "Hamelín", un scottish.\ntodos os animaisó caixón (2008)\nÉ unha colaboración que fixeron con Susa Herrera. Atoparedes no proxectos cancións que ela fixo sobre contos da colección "Cu-cú sorpresa" de Combel. Todos os contos son fáciles de atopar. Cada estrofa de cada canción correspóndese cunha páxina do libro; e no retrouso, xogamos a cantar tod@s. Así podemos incluso ir no coche vendo e cantando co libro entre as mans. Unha mostra... Animais singulares\nOLA, OLA, LA! (2010)\nNeste traballo contaron cun coro que estivo baixo a dirección de Ramón Bermejo. E coa colaboración do brasileiro Sérgio Tannus, ao cavaquinho e pandeiro e coa percusión vocal (beat vox) de Gende Beat.\nXa me tardan estes magos.(2011)\nLibro-disco coa editorial Galaxia que conta con ilustración de Kristina Sabaite, recolle composicións sobre textos de Antón Cortizas, Gloria Sánchez, Antonio García Teijeiro e Gloria M. Roel, vocalista do grupo.\nUn mollo de cancións para esperar con máis ilusión a chegada dos Magos. Unha presada de temas para cantar, para bailar, para choutar coa mesma ledicia e enerxía que sempre atopamos nos discos de Mamá Cabra.\nPodedes descargar o tema TRES REIS EN BICICLETA premendo eiqui\nBicos de música (2012)\nLibro-disco-dvd no que, insistindo nas súas letras festivas, cun certo compoñente pedagóxico e moi achegadas aos pequechos da casa, atrévense a dar un salto máis grande planteando unha proposta audiovisual arriscada e divertida.\nIlustrado pola artista lituana, afincada no noso país, Kristina Sabaite. Ademais do libro en papel, a toda cor, editamos o CD de audio coas dez novas cancións do grupo e un DVD, para o que se contou coa colaboración da produtora Pórtico Audiovisuales\nEstación Nadal (2014) Contan que só hai catro estacións: primavera, verán, outono e inverno. Pero é mentira. Hay unha máis e chámase Estación Nadal. É a máis divertida do ano, porque é tempo de agasallos pero tamén de cancións e de vacacións e de galdrumadas e de... en fin, de todas as cousas boas que ten a vida. Editado por Galaxia dentro da colección Sonárbore o libro-CD de 24 páx. con tapas de cartoné foi publicado en novembro de 2014 As ilustracións correron a cargo de Kristina Sabaite\nTemas: Os Reis en Santo André Nadal No San Xoán Din, Don, Dan Panxoliña O Apalpador Nadal Cantigas de Nadal Dinosaurios No Nadal Peitea o Cabelo Ao Camelo Ao Chegar o Inverno Os Reis en Santo André (Instrumental) Nadal No San Xoán (Instrumental) Din, Don, Dan (Instrumental) Panxoliña (Instrumental O Apalpador (Instrumental) Nadal (Instrumental) Cantigas de Nadal. Unha Pouca Roupiña (Instrumental Dinosaurios No Nadal (Instrumental Peitea o Cabelo Ao Camelo (Instrumental) Ao Chegar o Inverno (Instrumental)\nPara escoitar e baixar MAMA CABRA preme eiqui\nPara máis info www.mamacabra.com


Maria, 24 Anos, Faro\nA dieta ceto permítelle perder peso rapidamente, pero a eficacia aumenta significativamente co uso de Keto Light Plus. Isto é moi útil cando necesitas limpar os teus formularios antes dunhas vacacións, por exemplo. Só unhas semanas terás o peso desexado. E, sobre todo, síntome xenial: coma todo o que quero e evito os hidratos de carbono. Non hai sensación de fame.\nTiago, 32 Anos, Aveiro\nO xaxún non é para os homes, pero é imprescindible vixiar o teu peso. O mellor que experimentei ao perder peso foi combinar unha dieta proteica e beber Keto Light Plus. Acelera o teu metabolismo varias veces e a graxa está empezando a arder. Esta é a única forma que finalmente axudou a desfacerse da barriga saínte.\nMaria, 29 Anos, Illa do Pico\nOdio a fame, así que seguín unha dieta sen carbohidratos. Nos primeiros días, sempre me custou reconstruír e sentinme roto durante ese tempo. Pero despois de que me recomendasen combinar a dieta co uso de Keto Light Plus, esquecinme de sentirse mal. Agora os quilogramos desaparecen facilmente e a dieta non causa rexeitamento.


O goberno local de Foz sacrifica o seu programa para atender as propostas dos 3 grupos da oposición no borrador de orzamento municipal para este ano.\n2.3/5 [45 Voto/s]\nFoz, 31 de maio de 2016.- O goberno local de Foz sacrifica o seu programa para atender as propostas dos tres grupos da oposición no borrador de orzamento municipal para este ano 2016.\nO alcalde focense, Javier Jorge Castiñeira, explicou hoxe que “onte o grupo de goberno entregou aos portavoces da oposición o borrador definitivo do orzamento para este ano 2016. É un documento co que se trata de buscar o consenso atendendo á maior parte das proposicións de todos os grupos e facendo un reparto xusto, sobre todo de investimentos e doutras propostas de gasto que os diferentes grupos formularon nas roldas de negociacións e xuntas de portavoces que houbo para preparalo. O equipo de goberno sacrifica o seu programa en aras de acoller as propostas de investimentos e obras que fixeron os tres grupos: BNG, Partido Socialista e Plataforma”.\nO rexedor municipal especificou que a proposta de orzamento municipal para este ano “contempla, entre outros, investimentos como as novas instalacións da protectora de animais; unha senda peonil en Cangas; beirarrúas en Forxán, na estrada xeral; aglomerados en Fazouro, na estrada da Pampillosa concretamente; aglomerados en Cordido e na zona de Mañente, en Vilaronte; obras tamén no centro social de Nois e nos vestiarios do campo de fútbol de Vilaronte; e ademais saneamentos necesarios nas parroquias de Santa Cilla e San Acisclo. Ou sexa, todas as parroquias teñen o seu investimento nominativo concreto, que van desde os 15.000 ata os 60.000 euros. Ademais é importante tamén outra petición da oposición, da que hai un acordo plenario, que é o aumento das horas na escola de música, o que supón ao redor de 15.000 euros para incrementar case nun 20 por cento as horas que se están dando a día de hoxe. Contempla tamén un plan de emprego, como o do ano pasado, o compromiso cos traballadores municipais da suba pactada da Relación de Postos de Traballo (RPT) e a devolución de parte da paga extra do ano 2012. Supón case 200.000 euros o compromiso cos traballadores do Concello. Auméntase tamén o número de asociacións culturais e deportivas que teñen subvención para este ano 2016 e ademais increméntase un servizo importante, como é o de atención turística na basílica de San Martiño, porque consideramos necesario melloralo”.\nJavier Castiñeira engadiu que “a maiores contémplase unha partida importante, que é devolver 200.000 euros daquelas licencias de obra concedidas no ano 2007, pois o Concello ten que facelo por resolución xudicial. Estes 200.000 euros xa se gastaron no seu momento por aquel goberno e tócalle a este devolvelos, o que non deixa de ser unha inxustiza”.\nO alcalde destacou que “o goberno municipal sacrifica o seu programa e os seus investimentos para contemplar as proposicións da oposición. Isto é froito da negociación e do bo talante que eu entendo que hai na corporación municipal. Polo tanto considero que son uns orzamentos que poden ser perfectamente aprobados por todos os grupos, posto que se contemplan a maior parte das súas propostas. Incluso tense en conta a solicitude do BNG de dar uso ao remanente de máis dun millón de euros; nese caso contémplase o pago das facturas pendentes de exercicios anteriores e medio millón de euros para diferentes investimentos, entre eles a primeira fase da reforma do pavillón polideportivo, que pediu o BNG”.\nO rexedor anunciou que esta proposta de orzamento municipal “en poucos días presentarase ao comité de empresa do Concello e quizais xa nun par de semanas poida ir a pleno. O documento final propón un orzamento de gastos próximo aos 7 millóns de euros e contempla un superávit de ao redor de 400.000 euros nos ingresos, para poder cumprir con elo a regra de gasto que nos establece o servizo de Intervención. Son uns orzamentos sociais, que cumpren perfectamente coas necesidades do pobo e que atenden á maior parte das peticións que se fixeron durante estes últimos anos tanto por asociacións e colectivos como por parte dos grupos municipais en diferentes plenos, nos que se aprobou facer eses investimentos”.


Por que a Maggie volve a casa e que era que "invitado" pola carta? - The Walking Dead - Tempo de spoiler | Les Caves\nPor que a Maggie volve a casa e que era que “invitado” pola carta?\nMaggie deixou o programa na tempada 9 e uniuse a Georgie no seu misterioso e avanzado acordo .. Desde entón, Hilltop fora comunicándose con Maggie a través de cartas, pero co inicio da guerra dos bigotes ea morte dos líderes de Hilltop, Jesús e Tara, están nunha situación desesperada e necesitan axuda.\nisto Trailer / Sneak Final Peek intenta pintar a imaxe máis positiva posible para os supervivientes: en lugar de centrarse nos perigos, faino en posicións de esperanza. Segundo o tráiler, isto inclúe aqueles que están nos arredores do Hospital (Daryl, Judith, Carol e Kelly) e tamén aqueles que están dirixidos a coñecer a Stephanie por Commonwealth: Eugene, Yumiko, Ezequiel e Princesa. Hai tamén unha imaxe de Virgil, aparentemente agora nun mellor estado mental, abrindo o seu camiño a través dun océano abandonado. Por suposto, este tráiler / Sneak Peek non está exento de ameazas, xa que tamén mostra Aaron e Alden cara a cara cun desconto enmascarado mantendo dúas guadañas. Quen é que é un misterio completo.\nEn canto ao regreso de Maggie, non está claro canto tempo aparecerá ao final da tempada 10. A xulgar pola carta que está a ler, isto podería estar a suceder Algún momento antes do día actual, permitindo que Maggie chegue a axuda neste mesmo episodio. E falando da carta, que o escribiu? Outro gran misterio pero moito máis fácil de revelar.


Aparecen grandes pintadas anarquistas nos muros e na contorna do Cárcere Vello de Tui - Historia de Galicia\nPintadas no conxunto histórico de Tui / foto Concello de Tui\nAs pintadas seguen a ser un dos grandes problemas dos centros históricos galegos. Neste caso foi a vila de Tui a que sufriu un importante ataque vandálico aparecendo este mércores pintadas de grandes dimensións, que, polo xeral, recollen simboloxía anarquista.\nTrataríase da rúa Sanz, tanto o empedrado da propia rúa coma as paredes do Cárcere Vello. Tamén apareceron pintados outros inmobles particulares, todos históricos, situados na contorna deste emprazamento.\nAs pintadas aparecerían tanto nos pavimentos de pedra como nos históricos muros dos edificios, así como en portas e xanelas, algúns deles mesmo ó pé dos carteis de información turística. As pintadas apelan a figura do rei e da policía, mais a maioría son escasamente lexibles, mesmo simples trazos.\nEste tipo de pintadas supón un gran problema para os centros históricos onde eliminalos sen crear patoloxías á pedra supón un gran esforzo económico e tamén organizativo. Dende o Concello de Tui fan un chamamento a respectar o noso patrimonio. As forzas e corpos de seguridade están a investigar os feitos.\nTemas: Baixo MiñoCárcere Vello de TuiCentro Históricod de TuiConcello de TuigrafitipintadasTui\nSeguinte Que facían os gregos na Gallaecia hai 2.600 anos?\nAnterior Un gran poste eléctrico, a última desfeita no excepcional conxunto Santa María de Reboreda


Día sen coches | Galicia Digital\nEste luns, celebrouse en Europa o Día sen coches, que non deixa de ser un brinde ó sol, porque ven ser o mesmo que se se nos ocorre celebrar un día sen móbil ou día sen respirar, para contribuir a que non haxa tanta contaminación.\nO do móbil, ven porque na actualidade é un fenómeno tal na nosa sociedade que, se facemos caso das cifras, quen non ten un ten dous. E hoxe en Galicia, un de cada catro nenos posúe un teléfono propio, téndose duplicado esta porcentaxe nos últimos cinco anos.\nO de celebrar un día sen teléfono nin se nos ocorrirá porque sempre haberá detrás unha compañía subministradora que nos anime a utilizalo con fruición. O dos coches si, pero sabendo de antemán que se trata dun fracaso anunciado.\nO día sen coches significou atascos nas zonas onde se podía circular, e pobre testemuña onde se podería notar. Pasa como con case todas as celebracións: O importante é o resto do ano, todo o ano, e non unha celebración. No do automóbil peor, porque é un artiluxio perfectamente necesario para acudir ó traballo, para o lecer, para a vida cotiá.\nDía sen coches descafeinado, que pode resultar en lugares onde hai outro tipo de transporte que funciona axeitadamente, pero que na maioría dos lugares ten que pasar sen pena nen gloria xa que o coche é como unha prótese da que non podemos -nin queremos- desprendernos.


O IESCHA abordará o seu orzamento na Asemblea Xeral ordinaria o vindeiro 16 de abril | Radiofusion - A programación das Emisoras Municipais Galegas\nO IESCHA abordará o seu orzamento na Asemblea Xeral ordinaria o vindeiro 16 de abril\n09 de Abril, 2010 - 12:00 h. | Publicada por Radio Lugo\nO Instituto de Estudos Chairegos (IESCHA) celebrará a súa Asemblea Xeral ordinaria o vindeiro venres 16 de abril no Salón de Actos da casa da Cultura de Vilalba. A primeira convocatoria terá lugar ás 20.15 horas, mentres que a segunda comezará quince minutos mais tarde. Os principais temas a abordar serán as actividades a realizar este ano, o estado das contas e o orzamento desta institución cultural chairega.\nA orde do día comprende sete puntos, nos que se tratarán a aprobación da acta da anterior asemblea, a Memoria de Actividades do 2009, o plano de Actividades para o 2010, o estado das contas e o balance económico do ano 2009; o presuposto do 2010, as propostas da Xunta Directiva e os rogos e preguntas que poidan xurdir.\nCea X aniversario\nO IESCHA conmemorará a súa primeira década de vida cunha cea que terá lugar ao remate da Asemblea nun restaurante de Vilalba. Aqueles que queiran asistir deberán comunicalo antes do luns 12 de abril, ben mediante un correo electrónico enviado á dirección info@iescha.org; ou ben chamando aos teléfonos 639 246 459 e 651 361 628, ou comunicándollo de forma directa a calquera membro do IESCHA.


Info | Atrave\nPreguntas e respostas máis frecuentes sobre o proceso para tatuarse comigo\nCales son os riscos dunha tatuaxe?\nDebemos ter presente que unha tatuaxe é unha ferida, polo que sempre corremos risco de infección senón a coidamos de xeito adecuado.\nAs persoas alérxicas teñen un maior risco de padecer algunha alerxia a algún dos compoñentes empregados durante o proceso da tatuaxe.\nAs persoas con diabetes sofren un maior risco de infección debido a que o proceso de cicatrización soe ser máis lento.\nAs persoas con enfermidades conxénitas cardíacas ou renais deberán prestar especial coidado e consultar sempre ao seu médico sobre a realización da tatuaxe. No caso de estar a tratamento con anticoagulantes ou antiagregantes deberase consultar co médico sobre a súa supresión.\nCando non me podo tatuar?\nZonas con dermatite, herpes ou psoriase activos.\nTras tratamento do acné\nTratamento con anticoagulantes\nAlerxia ás tintas\nAntes da tatuaxe\nOs días previos á realización da tatuaxe:\n• Non se deben tomar fármacos antiagregantes, coma a aspirina.\n• Non se deben tomar fármacos anticoagulantes nin vasodilatadores.\n• Non inxerir alcohol ou otras drogas.\n• Non expoñer ao sol nin raios UVA a zona de aplicación.\n• Non tomar mariscos, nin comidas fortes ou picantes, horas antes de realizar a tatuaxe.\n• Hidratar a zona a tatuar a diario.\nCuración da tatuaxe\nO coidado da tatuaxe é imprescindible para asegurar unha correcta cicatrización e evitar perdidas de tinta ou incluso infeccións.\n• Unha vez finalizada a tatuaxe, a tatuadora taparaa con film transparente ou xel específico de protección que deberás retirar pasadas 24 horas (film) ou 12 horas (xel). Unha vez retirado, deberemos lavar a tattoo con auga e xabón ph neutro dando unha suave masaxe cos dedos para eliminar a capa de mucosa e exceso de tinta que a propia tatuaxe crea.\n• Seca a tatuaxe con papel de cociña dando lixeiros golpes ata deixalo completamente seco. Aplicaremos unha fina capa de crema (recomendado Bepanthol) masaxeando ata que quede transparente. É IMPORTANTE non deixar capas grosas de crema que impidan a correcta cicatrización e deberás repetir o proceso de lavado, secado e aplicación da crema unhas 3 ou 4 veces ao día durante os primeiros días de curación.\n• En canto a tatuaxe comece a cicatrizar, formarase unha fina costra, que en ningún caso debemos arrancar, esperaremos a que se desprenda por si soa. No caso de experimentar picor, podemos calmar a sensación frotando suavemente coas mans lavadas, pero nunca rascando coas uñas.\n• Procura manter a zona o máis limpa posible ata que a tatuaxe esté curada. Non tomar o sol ata a total curación, e despois sempre con protección solar. Na ducha intentaremos mollar a tatuaxe o menos posible durante os primeiros días. Podemos tapar a tatuaxe cunha gasa estéril ou venda para evitar rozaduras coa roupa os primeiros días, pero deixaremos que cure ao aire sempre que sexa posible.\n• Se se producise inchazón, aplicar xeo seco. En caso de sospeita de infección poñerse en contacto coa tatuadora que nos recomendará visitar a un profesional médico se fose preciso.\nComo pido cita?\nDurante o tempo en que a axenda permanezca aberta poderedes acceder ao formulario de solicitude de cita a través do enlace na bio de instagram ou en www.atrave.org no apartado de citas. Sempre envío un orzamento estimado polo que non tedes que consultar o orzamento por ningún outro medio. A única forma de pedir cita é a través do formulario. Se a axenda está pechada non se dan citas nin orzamentos.\nSe precisades facerme algunha aclaración en persoa antes da tatuaxe, concertaremos unha cita previa á sesión onde poderemos resolver calquer dúbida.\nComo solicito un orzamento?\nPara solicitar orzamento hai que seguir o mesmo procedemento que para solicitar unha cita. Sempre envío o orzamento estimado antes de marcar unha data, polo que senón vos encaixa no presuposto ou simplemente non queredes facer a tatuaxe só tedes que comunicalo e a solicitude queda anulada. Unha vez feito o deseño, para anular a cita hai que abonar o importe de dito deseño.\nDurante canto tempo permanece aberta a axenda?\nA axenda permanecerá aberta ata que se completen as citas. O tempo variará dependendo da cantidade de solicitudes que reciba. Normalmente recollo citas para os próximos dous meses e a axenda permanece aberta de 24 a 48h, pero este tempo é variable segundo as circunstancias. O período sempre se comunica a través de instagram/facebook e a través da propia web.\nCando obterei unha resposta á miña solicitude?\nDende que facedes a solicitude de cita poden pasar de 15 a 20 días ata que recibades unha resposta. Recordade revisar a bandexa de spam do voso correo.\nCanto antes confirmedes o orzamento, e máis detallada sexa a vosa solicitude en canto ao concepto, tamaño, zona, etc. antes poderemos realizar o deseño e marcar unha data para a realización da tatuaxe.\nHai moita lista de espera?\nDepende do momento e das circunstancias, a espera pode ir dende os 15 días ata os 3-4 meses.\nTen en conta que unha tatuaxe é para sempre, polo que uns meses da nosa vida non son nada comparado co tempo que a desfrutaremos.\nComo é o proceso de deseño?\nUnha vez feita a solicitude de cita e confirmado o orzamento, procederemos a facer un bosquexo coa vosa idea que será enviado por mail, sobre o que poderedes suxerir modificacións. Se finalmente tras os cambios suxeridos ningún deseño vos convence, o prezo deste deberá ser abonado.\nPodo facer máis dunha tatuaxe na mesma sesión?\nSi, podemos facer varias tatuaxes o mesmo día. Recordade enviar toda a info no mesmo formulario. Unha vez revisada a solicitude, decidiremos se é posible facelas todas na mesma sesión, según o tempo estimado e a dificultade das mesmas.\nHai algún desconto por realizar varias tatuaxes?\nDepende do tamaño e complexidade das pezas. Para tatuaxes pequenas adoito facer descontos debido ao aproveitamento do material sempre que sexan na mesma sesión. Non hai unha promoción específica, depende de cada deseño e zona do corpo.\nNon fago desconto se as tatuaxes as realizan distintas persoas aínda que sexa na mesma sesión.\nQue estilos tatúo? Hai algo que non faga?\nNo proceso de resposta ás solicitudes dou preferencia ás tatuaxes que máis se axusten ao meu estilo.\n• Fago tatuaxes de liña fina, ilustración, microrealismo e puntillismo.\n• Prefiro as pezas pequenas de ata 15cm e preferentemente en zonas accesibles como brazos, pernas e parte alta da espalda.\n• Nunca tatúo tribales, maoríes, oriental, tradicional nin neotradicional. Se queredes unha tatuaxe destes estilos asegurádevos de visitar un estudio especializado nestas técnicas.\n• As zonas como pés, costelas ou abdome son moi dolorosas, polo que deberedes valorar a vosa capacidade para aguantar a dor. Se tedes o umbral da dor baixo, valorade outras opcións, pois tedes que ser conscientes de que teredes que permanecer inmóviles para asegurar a miña comodidade e por conseguinte obter o mellor resultado posible.\nPodo mercar un vale regalo?\nSi, temos vales regalo dixitais e en papel. Os vales teñen unha caducidade de 6 meses e poden ser do importe que desexedes a partir de 50€.\nA persoa que recibe o vale deberá facer unha solicitude para reservar a súa cita a través do formulario, indicándome en observacións que posúe un vale regalo e o importe correspondente.\nPara mercar un vale regalo envíame un correo a info@atrave.org


Nós tamén fomos emigrantes, unha nova exposición en Melide - Lindeiros\nMelide, 27 de novembro do 2020 – O concello de Melide, coa colaboración de Afundación, inaugurou a exposición Nós tamén fomos emigrantes.\nTrátase dunha colección de fotografías, da Axencia EFE, sobre a emigración española no século XX. Na apertura da mostra, na Sala de Exposicións do Centro Sociocultural Mingos de Pita, contou coa asistencia de José Manuel Pérez Penas, alcalde; Maika Basalo Santín, concelleira de Cultura; José Manuel Vilariño, responsable Banca Institucional A Coruña ABANCA; Marité Cores, coordinadora da Área de Cultura de Afundación; Alberto Varela Reiriz, director de Zona de ABANCA e Lois Fernández, director da oficina de ABANCA en Melide.\nA exposición permanecerá aberta ao público ata o vindeiro 18 de decembro, en horario de luns a venres de 17.00 a 20.30 h.


O PP insta ao goberno provincial a xestionar a limpeza da canle do río no Parque do Rato, totalmente cuberta pola maleza nalgúns tramos\nPP de Lugo | 2021-06-09\nUnha das grandes iniciativas executadas no pasado pola Deputación na capital da provincia é o Parque do Rato, un ámbito usado a diario por miles de persoas para pasear e facer exercicio físico. O mantemento depende da Deputación; é manifestamente mellorable no conxunto do parque. Pero, no que afecta á canle do río, non existe tal mantemento, polo que nalgúns tramos está absolutamente cuberto de maleza, de xeito que non se ve a auga. Por este motivo, son frecuentes as protestas dos usuarios desta importante zona de lecer. O grupo provincial do PP insta ao goberno provincial a xestionar a eliminación da maleza da canle do río, ben directamente, despois de conseguir a necesaria autorización da Confederación Hidrográfica, ou ben demandando da propia Confederación que leve a cabo a limpeza.\nO deputado popular Óscar Poy lembra que a Confederación asume cada ano a limpeza dalgúns tramos de ríos na provincia de Lugo. Pero ao Rato parece que non lle toca entrar na programación da Confederación Hidrográfica Miño-Sil, organismo presidido, como é sabido, por un socialista con cargo de alta responsabilidade no PSdeG. Poy sinala: “O Parque do Rato é unha das mellores zonas verdes que ten a Deputación. E tendo en conta que o presidente da Deputación e o presidente da Confederación Hidrográfica son do mesmo partido, non se entende moi ben por que o Rato está como está. Non quero dicir que non se entendan, pero os feitos non din nada a favor do seu bo entendemento”. Demanda tamén a reposición de elementos deteriorados, como é unha pequena ponte de madeira que leva moito tempo inutilizada, así como o antigo recinto de xogos infantís\nO mesmo deputado di: “O presidente Tomé ten que tomar decisións tamén nisto, porque iso é gobernar. Ou ben consigue o permiso da Confederación para limpar directamente a canle do río, ou busca a maneira de que sexa a propia CHMS a que faga o traballo. É hai que facelo xa, porque está que dá pena. Non parece unha tarefa imposible incluso para un presidente como Tomé”.


A que idade pódome xubilar? | Consumer\nA que idade pódome xubilar?\nA xubilación ordinaria fíxase nos 65 anos, pero a Seguridade Social recoñece outros supostos paira facelo antes ou mesmo máis tarde\nImaxe: Samuel Body\nRetirarse a medias\nOutra opción é a de retirarse “a medias”. Ou o que é o mesmo: acceder a unha xubilación parcial. Este tipo de retiro, que entrou en vigor no ano 1994, compatibiliza percibir una pensión de retiro co desenvolvemento da actividade laboral. Desta maneira, durante o período de xubilación parcial a pensión rebáixase en proporción inversa á redución aplicable á xornada de traballo, isto é, se por exemplo a xornada laboral redúcese un 30%, a pensión de xubilación reduciríase nun 70%. É, en opinión de López Cume, un mecanismo moi interesante que permite que o traballador vaia preparándose paira a xubilación de forma gradual. Foi una fórmula que “gozou de gran aceptación durante o período no que se fixeron desaparecer as xubilacións forzosas, pero agora que é posible realizalas de novo as xubilacións parciais han experimentado un decrecimiento”, segundo aclara.\nA xubilación parcial é una práctica que vai da man da celebración de contratos de substitución, e é que a Seguridade Social establece que para que este tipo de retiro prodúzase é necesario que simultaneamente teña lugar un contrato desta natureza. Salvo naquelas situacións nas que o traballador sexa maior de 65 anos e reduza a súa xornada laboral entre un mínimo do 25% e un máximo do 75%. Paira o resto de casos, esíxense os seguintes requisitos: en primeiro lugar, que a idade do interesado vaia de 60 a 65 anos cunha antigüidade laboral na empresa de 6 anos; en segundo lugar, que a redución da xornada sexa dun 25% ou dun máximo do 75% ou de mesmo un 85% si o traballador relevista ten un contrato de duración indefinida; e por último, presentar una vida laboral con 30 anos cotizados.\nXubilarse? Non, grazas\nDesde o mes de xaneiro de 2008, calquera traballador que así o desexe pode postergar a súa xubilación e aprazala a unha idade posterior aos 65 anos. España, do mesmo xeito que o resto dos países da Unión Europea , promove este tipo de medidas que fomentan o retiro tardío dos profesionais. A razón é máis que evidente, xa que desde o punto de vista económico canto máis tarde entre un suxeito no sistema de cobro de pensións menos custará ás arcas do Estado.\nA incidencia da xubilación posterior aos 65 anos apenas é apreciable, e a idade media de xubilación en España rolda os 62 anos\nNon obstante a elección de xubilarse máis tarde do establecido ten contraprestacións económicas paira o traballador que permanece en activo. Cando se accede á pensión con máis de 65 anos, a Seguridade Social incentiva cunha porcentaxe adicional do 2% por cada ano completo traballado desde a data na que se cumpriron os 65 até o momento no que se causa o cesamento da actividade; o que leva elevar a contía das pensións. Esta porcentaxe pode chegar mesmo ao 3% si o traballador acredita 40 anos de cotización ao cumprimento dos 65 anos. Pero, que sucede cando a un traballador recoñéceselle a máxima pensión establecida e aínda así opta por xubilarse máis tarde? Nestes supostos, o sistema bonifica e exime tanto ao traballador como á propia empresa de abonar as cotas á Seguridade Social. Desta maneira, o interesado recibe unhas nóminas maiores xa que se aforra estas achegas mensuais.\nDesde que este mecanismo de xubilación entrase en vigor, a incidencia que mostrou no sistema é tan leve que apenas é apreciable, xa que tal e como sinala López Cume, a idade media de xubilación en España rolda os 62 anos e é moi pouca a poboación que una vez cumpridos os 65 segue en activo, o que demostra, na súa opinión, “que, sen ningunha dúbida, hai una diferenza moi notable entre a idade de xubilación legal e ordinaria, e a real”.\nIr á páxina anterior: « Os 65, a idade do retiro profesional\nanos idade jubilación-gl retiro traballador


O Concello favoreceu a inserción laboral de máis de 70 persoas con enfermidade mental nos últimos dez anos | Concello de Lugo\nA Alcaldesa, o director de Mapfre en Lugo e o vicepresidente de FEAFES Galicia presentaron unha nova edición do programa Juntos Somos Capaces, que permite que lucenses en risco de exclusión social traballen en prácticas en empresas prestadoras de servizos municipais\nA Alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, xunto ao director de Mapfre en Lugo, José María Rañón, e o vicepresidente da Federación de Asociacións de Familiares e Enfermos Mentais de Galicia (FEAFES) e presidente do colectivo lucense ALUME, Manuel Fernández, presentou este mércores no Salón de Plenos unha nova edición do programa Juntos Somos Capaces, que impulsa a entidade aseguradora coa colaboración de FEAFES e do Concello, co fin de favorecer a inserción laboral de persoas con discapacidade, en risco de exclusión social. Dende que a entidade local participa nesta iniciativa, hai preto de dez anos, máis de 70 persoas con enfermidade mental traballaron en prácticas en empresas prestadoras de servizos municipais.\nNeste 2018, está previsto que 5 persoas comecen a traballar nos vindeiros días en Clece, Lacera e Calfensa, e a finais de ano farao outro grupo en Urbaser.\nLara Méndez subliñou a importancia deste programa en favor da “igualdade de oportunidades, que todas as persoas poidan acceder a un posto de traballo en igualdade de condicións. Todos temos capacidades e discapacidades. Trátase de buscar en que somos bos cada un de nós”.\nA Alcaldesa puxo en valor o respaldo do Concello a esta iniciativa dende hai case dez anos, dentro do seu compromiso coas políticas sociais, ao que de feito destina unha cuarta parte dos Orzamentos municipais para este ano. Así mesmo, agradeceu a aposta de Mapfre por impulsar e manter este programa social de emprego, a FEAFES a súa “imprescindible labor de 365 días ao ano” e ás empresas prestadoras de servizos municipais “a súa responsabilidade social corporativa”. Representantes destas entidades presentes no acto desta mañá destacaron a súa experiencia positiva neste programa de emprego, valorando o traballo e implicación das persoas que fixeron prácticas.\nTras a presentación, persoas beneficiarias do programa de anos anteriores recibiron un diploma acredidativo da súa participación.


Nós é un espectáculo teatral de produción propia do Verbum no que, por medio de dous actores e unha actriz, coñeceremos ós membros que constituíron a Xeración Nós (Castelao, Risco, Otero Pedraio, Cuevillas) e a musa que os inspira. Cunha escena minimalista e actual o espectáculo pretende dar a coñecer aos asistentes a un grupo de renovadores da prosa galega e creadores do ideal de que o galego é válido para calquera uso, un grupo pioneiro de pensamento e creación literaria. A estrutura dramática entre os dous actores vai dando información sobre os membros do grupo ao mesmo tempo que lle imprime á obra un ritmo moi dinámico. A obra é unha viaxe que nos leva pola realidade e o momento histórico que a esta xeración lles tocou vivir, sen perder de vista facelo utilizando unha presentación atractiva e didáctica pero sempre amena e divertida.\nOs pases para escolares terán lugar os días 29 e 30 de novembro ás 10 e ás 12 horas. As sesión de público familiar terá lugar o sábado 10 de decembro ás 12 e ás 18 horas.\nO obxectivo desta actividade é afondar no coñecemento da Xeración Nós dunha forma amena e didáctica; fomentar o debate sobre a creación literaria en Galicia e os seus autores, así como dar as claves para achegarse mellor a esta xeración fundamental para entender a Galicia de hoxe.


OiaCeive: Silleiro, un faro de selo\nPublicado por OiaCeive en 09:55 . 9 de janeiro de 2008\nParece un adiviñanza, pero non. É que Correos elixiu Silleiro para a súa nova serie de selos de faros, que chegarán ao mercado o próximo mes de setembro. Na serie en cuestión, o primeiro faro galego con selo propio estará acompañado polos de Torredembarra (Tarragona), Irta (Castelló) e os insulars de punta Orchilla (O Hierro ), Pechiguera (Lanzarote) e Barbaria (Formentera). Como é fácil de imaxinar, os filatélicos da provincia e, en particular, os de Baiona, están que non caben en si.\nIgual que Jesús Vázquez Almuíña, o alcalde, que me recordaba onte que é un dos máis emblemáticos de Europa. De feito, Sillero ten capítulo propio no libro que recolle o proxecto europeo de faros da costa atlántica. En resumidas contas, que Correos o que veu a facer é xustiza. «Ademais está nunha contorna única, aínda que non é menos verdade que pouco aproveitado», afirmaba Almuíña. No seu día elaborouse un proxecto para abrir un albergue que, de momento, non callou.\nAínda que está completamente mecanizado, segue recibindo a visita periódica dos fareiros. Manuel e Luis son os que máis o frecuentan e manteñen en perfecta situación de revista, a pesar de que está a piques de cumprir 142 anos.\nA día de hoxe a súa potente luz ten un alcance de 40 millas (se o tempo está despexado), distancia que seguro non alcanzaba nin en soños nos seus primeiros tempos, máis que nada porque entón a luz propiciábaa unha lámpada de mecha de aceite vexetal. En 1909 chegaría o petróleo e en 1960 o chorro de 3.000 watts que emite a actual lámpada. Resumindo, que é un dos principais puntos de orientación do tráfico marítimo nesta parte do Atlántico.\nPor certo, o de Silleiro non será o único selo que emita Correos este ano con protagonismo galego. Mañá sen ir máis lonxe verá a luz un sobre camelias, e alá por xullo outro sobre regatas de traiñeiras.\nUn dos debates moi interesante acerca do Faro de Silleiro é a súa ubicación, pois segundo teño entendido está dentro dos límites do concello de Oia; nembargantes nos medios de comunicación aparece a miúdo asociado ao concello de Baiona (como neste exemplo). Se é certo que pertence ao noso concello e non o defendemos, témome que o perderemos, o cal sería unha pena e algo moi lamentable.\n10 de janeiro de 2008 13:17\nSe o Goberno de Oia, nunca fixo nada por reveindicalo, pois o normal e que que os medios de comunicación falen con quen o reivindica. Pero no Concello de Oia están traballando nas "súas" cousas. O que deberían facer, tan pronto leran a noticia da Voz (supoñendo que len a prensa) é chamar a redacción da Voz e decirlles que para próximas novas do Faro de Cabo Silleiro que se poñan en contacto co Concello de Oia. Pero repito eles estan o seu.\n11 de janeiro de 2008 13:47\nPois seguramente non leerán a prensa xa que as novas de Oia aparecen en Faro de Vigo na comarca do Val Miñor cando pertence ó Baixo Miño e ninguen di nada. A min que mo expliquen. Voullo ter que preguntar ós de Faro para saber a que se debe isto. Vos sabédelo?\n11 de janeiro de 2008 19:31\nQue ¿xa preguntaches a os de Faro de Vigo por que as noticias de Oia aparecen reflexadas na sección do Val Miño? ahh, e ¿por que non compartes con nos a información? que pasa ¿non te interesa? pois enton pensa o que dices antes de escupir\n5 de fevereiro de 2008 17:21\nDende faro dinme isto:\nAunque no hay un consenso total, desde siempre se consideró que pertenece al\nPosiblemente en el concello le puedan ampliar más la información.\ne na páxina web do concello pon claramente que pertence ó Baixo Miño. O que non sei e se nalgún momento pertenceu ó Val Miñor. Ti sabelo alaa? ou so tas aqui para incordiar?\n12 de fevereiro de 2008 00:09\nQue eu saiba, o Faro de Vigo é o único xornal, e tamén o único "sitio" onde aparece Oia formando parte do Val Miñor e, tendo en conta que realmente no noso concello temos un río (o Tamuxe, aínda que a súa parte baixa discorre polo Concello de O Rosal) que verte no Miño e ningún que verta no Miñor, parece claro, sinxelo e o mais correcto adscribir Oia ao Baixo Miño.\n12 de fevereiro de 2008 15:46\nA Xunta de Galicia sacou hai uns anos unha lei que regulaba as comarcas. Desafortunadamente atenderon a todos os criterios menos aos dos veciños implicados. Xa que logo, a comarca do Val Miñor non existe e os tres concellos están incluidos na comarca de Vigo. Oia aparece como comarca do Baixo Miño e como tal ten a súa consideración en todos os lados, menos no Faro, para dar un pouco de traballo ao corresponsal.\nPor certo, que o Faro de Silleiro atópase dentro dos límites do Concello de Baiona. Somentes hai que ir aos PXOM's de cada concello para observar onde é o límite real de cada quen.\nDurante a tramitación dos PXOM's os concellos limítrofes deben emitir un informe, xa uqe logo, se hai en Oia quen pensa que Silleiro é de Oia, non debe perder a ocasión de reclamar que nese informe se faga constar o feito.


Nova cita coas orixes da Pobra o 25 de xullo, da man de Serafín Marcos – O Barbanza\nNova cita coas orixes da Pobra o 25 de xullo, da man de Serafín Marcos\nA cultura xacobea local volverá ser a protagonista no Cantón da Leña da Pobra do Caramiñal, o vindeiro 25 de xullo, da man de Serafín Marcos. Estamos a falar dunha nova sesión das visitas teatralizadas do coñecido artista noiés, un dos grandes expertos nas orixes da vila do Caramiñal e máis en concreto das súas vertentes ligadas aos Camiños de Santiago, que son a cerna dos seus variados espectáculos históricos (amais doutros aspectos sobre o pasado da localidade). A cita, organizada polo Concello, será ás 22 horas.\nCo fin de garantir a máxima seguridade dos asistentes, será obrigatorio uso de máscara. O Concello lembra que en caso de chuvia, a visita guiada realizarase no auditorio do Museo Valle-Inclán. O espectáculo será de balde até se completar a cabida máxima permitida. Forma parte do programa O Teu Xacobeo, financiado pola Xunta e maila Concellaría do Turismo da Pobra do Caramiñal.


“Sons do Casco” volve tentalo este sábado - ValmiñorTV\nInicioBAIONA“Sons do Casco” volve tentalo este sábado\nFOTO: ALBERTO RODRÍGUEZ // Bloquinho Aperta no "Sons do Casco".\nA choiva obrigou o pasado sábado a cancelar a 3ª Ruta Musical organizada polo Concello de Baiona e Aceba a metade de xornada. Este sábado, “Sons do Casco” volve en versión 2.0 cos grupos que non puideron actuar por culpa do mal tempo. O evento estenderase desde as 13:00 ata as 23:30 horas.\nUn total de 8 grupos de diferentes estilos actuarán noutros tantos escenarios repartidos por diferentes recunchos da zona vella, como a Praza do Pai Fernando, a Fonte da Laxe e a Fonte de Zeta ou os xardíns da Casa da Navegación.\nA xornada comezará ás 13:00 horas con Pacheco Bross. Despois actuarán Awen (13:45) e El Patio (14:30). Xa pola tarde será a quenda de Antelo Dúo (19:30), San Rockers (20:15), La Franga (21:00), Black Stereo (21:45) e La Polémica Banda dos Bechuchos (22:30).


Servizo de disposición da liña de produción de luvas Os equipos da liña de produción de luvas son equipos de maior tamaño. Hai certos requisitos para o tamaño do taller de produción e as áreas funcionais relacionadas. O equipo de deseño de Chuangmei proporcionará luvas profesionais e científicas p ...\nQuanzhou Chuangmei Intelligent Technology Co, Ltd é un fabricante de maquinaria emerxente que desenvolve, proxecta e produce todo tipo de equipos de luva de nitrilo, látex e PVC. Temos tecnoloxía madura e equipos de produción completos. O obradoiro divídese en ...\nOs servizos de instalación e posta en servizo da liña de produción de luvas de Chuangmei divídense nos dous tipos seguintes: 1. Servizo básico de orientación da instalación: 1) Despois de transportar o equipo e os materiais ao lugar, o contratista xeral ou eu ...\n1. A nosa empresa proporcionará o equipo que o usuario encargue para guiar a instalación e posta en servizo ata o funcionamento normal; 2. A nosa empresa ofrece aos usuarios servizos de formación básica e mantemento diario de balde na instalación ...


Martes 24 Set\nMércores 25 Set\nXoves 26 Set\nVenres 27 Set\nO astronauta Roy McBride (Brad Pitt) viaxa aos límites exteriores do sistema solar para atopar a seu pai perdido e desentrañar un misterio que ameaza a supervivencia do noso planeta.\nUn home e unha muller, hai anos, viviron unha historia de amor fulgurante, inesperada, atrapada nunha paréntese convertida nun mito. Na actualidade, el, antigo piloto de carreiras, pérdese un pouco polos camiños da súa memoria.\nUn anxo anúncialle a María que está embarazada por obra do Espírito Santo pero Herodes, rei do pobo xudeu, ordena matar a todos os recén nacidos ante o temor de saber que naceu o Mesías.\nLuis Eduardo Aute é un dos creadores máis polifacéticos do noso país; cantautor, pintor, poeta, cineasta, debuxante.\nQue noite a daquel día\nOs Beatles deciden por vez primeira rachas con todas as normas: sáltanse o programa, ignoran as súas obrigas e saborean a liberdade.\nChihiro é unha nena de dez anos que viaxa en coche cos seus pais.


Sarria presenta unha exposición adicada ao trobador Martín de Pedrozelos - SARRIAXA\nSarria presenta unha exposición adicada ao trobador Martín de Pedrozelos\nPor Helena1 Maio, 2021Maio 2nd, 2021Sin comentarios\nA Xunta de Galicia contribúe á difusión da figura e da obra do trobador medieval Martín de Pedrozelos no marco do programa O teu Xacobeo, en colaboración coa Asociación de Periodistas e Estudosos do Camiño de Satiago (APECSA).\nO delegado territorial de Lugo, Javier Arias, participou onte en Sarria na presentación da exposición itinerante que promove este colectivo e financia o Goberno galego con 14.600 euros. Trátase dunha mostra didáctica que recolle as dez cantigas, nove de amigo e unha de amor, desta importante figura da lírica medieval galegoportuguesa que, a dicir dalgúns investigadores, foi orixinario de Samos.\nA exposición comezará o seu percorrido en Sarria, entre o 7 e o 21 de maio, de onde pasará a Láncara; en xuño visitará Paradela e Triacastela; en xullo estará en Samos e O Incio; en agosto no Courel e Portomarín, e en setembro en Pedrafita do Cebreiro.\nA iniciativa O teu Xacobeo, que depende da Vicepresidencia primeira e Consellería de Presidencia, Xustiza e Turismo, persegue que a celebración deste Ano Santo sexa máis participativa e chegue a todo o territorio. Arias sinalou que as dúas edicións do programa impulsan na provincia de Lugo 96 proxectos socioculturais que mobilizan máis de 2 millóns de euros.\nNo conxunto de Galicia, desenvolveranse máis de 400 propostas nas que a Xunta está a investir preto de 8 millóns de euros. “Estas achegas -asegurou Arias- permiten sumar centos de accións como esta exposición, que non só poñen en valor o contexto universal do Camiño, senón que amosan toda a riqueza da nosa terra, esa Galicia tan plural e tan rica que esconde, en todos os currunchos, verdadeiras xoias”.\nO obxectivo, concluíu o delegado, “é facer desta celebración tan especial do Xacobeo 2021-2022 a celebración máis viva, segura, integradora, ampla e diversa posible”.\nexposiciónMartín de Pedrozelos\nDestacadas Otros SARRIAXADestacadas SARRIAXA


Froiz vai comezar este ano a súa plataforma de conxelados no polígono de Barro | Canal Rías Baixas\nFroiz vai comezar este ano a súa plataforma de conxelados no polígono de Barro\nBARRO> Froiz faise con dúas parcelas máis no polígono empresarial de Barro. O empresario Magín Froiz maila presidenta da Deputación formalizaron esta mañá a venda dos terreos á empresa de Poio. A intención da cadea de supermercados é instalar no parque empresarial unha plataforma de conxelados.\nO Grupo Froiz acaba de facerse con dúas parcelas no polígono de Barro. A superficie total supera os 6.500 metros cadrados e o seu valor rolda os 783.000 euros. O empresario Magín Froiz e a presidenta da Deputación de Pontevedra asinaron hoxe a venda dos terreos nunha notaría de Caldas. Segundo avanzou o responsable da cadea de supermercados, un dos terreos vai albergar unha plataforma de conxelados. Ocupará unha superficie duns 1.500 metros cadrados. As obras comezarán este ano este ano. Os outros 5.000 metros vanse destinar a outro proxecto xa presupostado.\nO empresario quixo agradecer á Deputación e, en especial, á súa presidenta que este proxecto se puidese levar a cabo. A presidenta provincial amosouse satisfeita coa venda das parcelas e orgullosa do modelo empresarial do Grupo Froiz.\nAdemais, esta mañá tamén se formalizou a venda doutra parcela a unha empresa relacionada coa venda de madeira. Así as cousas e co 52% da súa superficie xa vendida, a presidenta da Deputación de Pontevedra asegurou que o polígono xa se converteu nunha referencia empresarial para toda a provincia.\nArtigo anteriorO BNG de Caldas lanza unha campaña contra o acoso nas redes\nSeguinte artigoInvisibles chega ao teatro da man de Redrum Teatro\nA Universidade Popular da Illa celebra os seus 20 anos a...\nO PSOE oponse á privatización do Rexistro Civil