mércores 28 marzo 2018\nESTA NOITE FINALIZA O PRAZO DE INSCRICIÓN NA CARREIRA DE PASCUA DE PADRÓN (Fonte: www.lavozdegalicia.es)\nO deporte ten moita presenza no programa das festas da Pascua de Padrón. Ciclismo, fútbol, tenis, boxeo, xadrez ou atletismo son algunhas das disciplinas que se poden ver estes días na capital do Sar. Mención especial merece a gran carreira popular, que cumpre 39 anos. Celebrarase o sábado pola mañá, con saída e chegada na praza de Macías. O prazo de inscrición finaliza hoxe ás 23.59 horas. Onte xa se superaba o limiar dos catrocentos apuntados entre a categoría de adultos e as escolares (suman 12 en total).\nOs máis pequenos, os pitufos, deberán cubrir un tramo de 100 metros mentres que os adultos completarán 10,5 quilómetros. O percorrido das categorías escolares discorre polo centro urbano mentres que o dos adultos é o 90 % por tramos do municipio e tamén toca o de Dodro, concretamente as Brañas de Lestrove, segundo explica o técnico de Deportes do Concello de Padrón, Roberto Martínez.\nA Carreira Popular de Pascua está consolidada e ten o seu oco no calendario galego de atletismo. «Ou que vén un ano, non soe faltar», asegura o técnico de Deportes. Esta é a carreira máis lúdica do Concello de Padrón, que organiza outra ao ano, no mes de febreiro, de 10 quilómetros e que rolda o milleiro de participantes. Na de Pascua, nas categorías de adultos moitos participantes son de fóra do concello, ao contrario que os escolares, no seu maior parte do municipio.\nPor outra banda, para o 14 de abril está programada a undécima edición da Andaina Bisbarra de Sar, con saída e chegada en Padrón. Xa están anotados setecentos participantes.


O Goberno local inviste 1,5 millóns na mellora da funcionalidade e a conservación e posta en valor dos cemiterios de San Amaro, Oza e Feáns\nA concelleira María García presentou hoxe as intervencións nos cemiterios.\nAs actuacións suporán a creación dunha nova recepción e a restauración de cubertas en San Amaro, así como a ampliación de nichos en Feáns\nA concelleira de Medio Ambiente, María García, presentou esta mañá actuacións de reforma e adecuación para os cemiterios de San Amaro, Oza e Feáns previstas polo Goberno local, que suporán un investimento de 1,5 millóns de euros cos que "se afondará na mellora do estado deste servizo público básico para a cidadanía ao tempo que se recuperan un patrimonio histórico e cultural de excepción". As obras están destinadas a restaurar as instalacións e acondicionar os espazos "para axustalos á demanda cidadá de espazos máis cómodos e máis prácticos á hora de visitalos e tamén para crear zonas destinadas á reflexión e á contemplación máis axeitados nos lugares onde enterramos aos seres máis próximos". Tal e como sinalou a concelleira, a maior parte das actuacións realizaranse no cemiterio de San Amaro, "un lugar con valor histórico, artístico e cultural inaugurado en 1813, no que están enterradas tamén moitas persoas ilustres e que foi escenario de episodios históricos da cidade".\nPara conservar a singularidade do cemiterio de San Amaro vanse poñer en marcha diferentes accións, algunhas delas xa previstas no plan director do espazo, como a demolición da sala de recepción, que carece de valor histórico, e o traslado desta función á antiga sala de autopsias, do século XIX. "O espazo está agora infrautilizado e só só acolle os vestiarios dos e das traballadoras, que se reubicarán na sala de servizos funerarios. A sala pasará a ter unha función de recepción máis acorde con ese valor patrimonial que ten", indicou a edil. A obra ten un orzamento de 415.000 euros que se encadra na estratexia Eidus da cidade, dentro da liña de conservación e posta en valor dos cemiterios. Tamén seguirán esta liña de financiamento a demolición dos 300 nichos ilegais que están adosados no exterior do muro leste do cemiterio, "que non son acordes co valor do entorno e cuxa obra foi paralizada porque non se adecúa á normativa". A actuación prevé demoler os nichos, recuperar os muros de pedra do recinto e acondicionar o entorno coa creación dunha zona axardinada e pavimentada. Precisamente, está prevista outra obra que recupere este espazo e o converta nunha zona verde, accesible, con dúas prazas sobreelevadas e bancos "que aproveite un lugar privilexiado para crear un gran miradoiro ao mar e para a contemplación". A obra, con cargo ao contrato de parques e xardíns, ten un orzamento previsto de 240.000 euros.\nDentro dos traballos previstos está tamén a restauración das cubertas de San Amaro, un labor que, como explicou a responsable municipal, vaise facendo de maneira progresiva, pero ao que se lle dará agora pulo coa actuación sobre 2.500 metros cadrados de cubertas dos nichos do terceiro departamento do cemiterio. "Esta restauración dos tellados, que permite atallar as filtracións de auga, será integral e suporá tamén a instalación de novas canalizacións para a auga, novas drenaxes e reparacións da rede eléctrica". Esta intervención conta con financiamento de 590.000 euros, dos que 370.000 pertencen a fondos Eidus. En total, o gasto enmarcado na Estratexia Integrada de Desenvolvemento Urbano Sostible ascende a 785.000 euros, que se repartirá en varias anualidades, como apuntou a responsable municipal. O proxecto EidusCoruña está financiado nun 80% polo Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER) no marco do eixo de desenvolvemento urbano do Programa Operativo Plurirrexional de España (POPE).\nNo cemiterio de San Amaro abordarase tamén o acceso dende a rúa Rafael Baixeiras, unha demanda histórica da veciñanza, que pide darlle máis altura ao muro e na que se adecuará a entrada coa retirada dun recinto que alberga agora mesmo contedores do lixo. Esta actuación, de 34.000 euros, servirá tamén para poñer en valor o monumento ás mártires da primeira folga xeral de Galicia celebrada en 1901 e que estaba ensombrecida por esta construción. "Este repertorio de actuacións teñen diferentes períodos de execución, algunhas delas depende de informes sectoriais e de patrimonio, especialmente no caso do cemiterio de San Amaro", apuntou.\nA concelleira avanzou tamén está pendente de adxudicación o contrato de mantemento dos cemiterios de San Amaro, Feáns e Oza, un servizo que non existía ata o momento e que "redundará nun mellor estado dos cemiterios xa que aborda unha gran variedade de tarefas". Así, con este contrato estarán cubertos labores de mantemento e reparación de cubertas, limpeza de diferentes elementos dos cemiterios, mantemento do mobiliario e equipamento exterior, pintura, reparacións de saneamento, electricidade e moitos outros aspectos. O contrato ten un custe de 150.000 euros anuais e unha duración de tres anos, prorrogable por dous máis.\nA Concellería de Medio Ambiente inicia tamén a primeira fase de construción de 1.484 nichos no cemiterio de Feáns. Nesta etapa, vanse realizar 76 nichos e 49 cinceiros, que se gañarán con dúas novas filas en altura nos departamentos que agora teñen tres de altura. Esta obra ten un orzamento de 100.000 euros.\nDesde el 06/03/2019 hasta el 30/06/2019\nResolución de autorización del uso de las parcelas y mesas de cultivo de las huertas urbanas por un período de dos anos a las personas y entidades indicadas en el documento adjunto.


Dende a MIB gustaríanos recoñecer a vontade que tiveron os políticos responsables destas decisións, o Presidente e Vicepresidenta da Deputación de A Coruña e o Presidente da Deputación de Lugo. - Xornal Galicia\nDende a MIB gustaríanos recoñecer a vontade que tiveron os políticos responsables destas decisións, o Presidente e Vicepresidenta da Deputación de A Coruña e o Presidente da Deputación de Lugo.\n12 Abril 2019 378 votos\nO Consorcio Contraincendios e Salvamento de Lugo xa aprobou o cambio de modelo de xestión fai meses, unha decisión tomada de maneira unánime polo Pleno do Consorcio, composto a partes iguais pola Deputación de Lugo e a Xunta de Galicia.\nO paso á xestión directa será efectivo a partires do dia 1 de Maio, pasando os bombeiros a formar parte do persoal propio do consorcio.\nO pleno do Consorcio Contraincendios e Salvamento da Coruña celebrou sesión ordinaria hoxe dia 12/04/2019 e nela aprobouse o cambio de modelo de xestión indirecta, a través de varias empresas, á xestión directa, que será asumida polo propio Consorcio Provincial.\nO cambio de modelo será efectivo a partires do 1 de Xaneiro de 2020, sendo o persoal operativo subrogado polo Consorcio Provincial.\nNo resto de provincias os Consorcios Provinciais teñen contratos en vigor coas empresas que prestan o servizo ata mediados de 2021. A Mesa Intersindical de Bombeiros de Galicia comezará a traballar cos devanditos Consorcios unha vez que as eleccións municipais de Maio clarifiquen a composición das Deputacións Provinciais, para ir adiantando dende xa o traballo para acadar no ano 2021, un servizo Contraincendios e Salvamento de xestión Pública en todo o noso País e poder avanzar deste xeito nun sistema integral de emerxencias galego.\nQueremos salientar aquí o traballo conxunto neste eido dos sindicatos que compoñen a MIB, que foron quen de unirse, como un só, para conquerir os obxectivos marcados.\nTamén queremos salientar o esforzo feito pola Xerente do Consorcio de Lugo ademáis de outros moitos que traballaron arreo dende os propios servizos xurídicos dos sindicatos e o apoio legal que nos ofreceu sempre o Consello Galego de Relacións Laborais.\nSalientar o diálogo fluído que puidemos manter sempre co exDirector Xeral de Emerxencias, agardando que coa toma de posesión do novo Director Xeral o tono sexa similar co fin único que todos defendemos, conquerir un sistema de emerxencias en Galicia á altura dos seus cidadáns.\nEste dende logo non foi, nin será, un camiño doado, pero con decisións coma as tomadas en Coruña e Lugo, e co traballo incansable dos Bombeiros que compoñen a MIB, e os que a compuxeron no seu dia, así como co apoio, comprensión e paciencia dos Bombeiros de Galicia, o obxectivo está máis preto.


Un universo en cada botella: Sardiñas curadas con sementes de pementos de padrón maridadas con mencía DO Valdeorras\nSardiñas curadas con sementes de pementos de padrón maridadas con mencía DO Valdeorras\nEsta fin de semana a cociña de vangarda galega, por medio notable Cheff de Grupo Nove Javier Olleros, pretende romper todos os esquemas coa receita que nos ofrece en exclusiva: "Sardiñas curadas con pementos de padrón e tomatiños aderezados" maridándoa con Mencía DO Valdeorras. Por medio desta exquisita receita, Javier proponnos unha visión de elegancia gastronómica que poderedes gozar nas vosas mesas ou na do seu restaurante "Culler de Pau" en O Grove\nA envexable formación culinaria de Javier Olleros resúmese nas seguintes liñas:\nEstudou Cociña na Escola Pública de Hostalaría de Santiago de Compostela. Javi Olleros pertence a unha familia de tradición hostaleira do Grove, herdou o oficio do seu pai, cociñeiro emigrado a Suíza, e o bo facer da súa nai, propietaria de Hotel Mar Atlantico, no Grove. Durante os catro meses que pechaba o hotel, Javi aproveitaba para facer stages en cociñas de aquí e alá. Estivo en casa Solla, en Toñi Vicente, con Arola no Broche (Madrid), con Martín Berasategui, en Bica do Sapato (Lisboa), Balzac (Madrid), Zallo Barri (Gernika), acabando os seus stages no mundo de Seiji Yamamoto (Tokio). Olleros levaba catro anos tentando facer algo, ata que montou o seu propio Restaurante: "Culler de Pau".\nAsí define o formador de comunicadores, blogger e gastrónomo Manuel Gago ao restaurante "Culler de Pau"(coñece o blog de Manuel Gago)\n"NOMEADO COMO RESTAURANTE REVELACIÓN - Madrid Fusión 2010 O restaurante Culler de pau é, sen dúbida, unha das máis agradables sorpresas da tempada gastronómica en Galicia. Javier Oleiros está a emprender unha nova e elegante aventura culinaria que convén seguir con atención. Dez mesas nun edificio vangardista e moi minimalista, que combina un luminoso - case cegador - branco, a madeira e o cristal, a través de enormes xanelas que se abren á boca da Ría de Arousa, permitindo distinguir os illotes de Noro e Vionta, Ribeira e a orixinal perspectiva da serra de Barbanza que ofrece O Grove. Aquí sérvese un menú contemporáneo, sinxelo, cunha cociña e sala sorprendentemente rodadas tras só dous meses de inaugurarse. Tempos, temperaturas, servizo axústanse como nun restaurante con anos de experiencia. Entra o sol por este edificio case translúcido, e os pratos resultan belos, armoniosos, decorados con plantas dos campos de ao redor, cunha montaxe de pratos dinámico, con salsas e espumas que conducen visualmente en liñas até o ingrediente principal. O resultado é unha cociña de raíces galegas pero con influencias de todas as cociñas polas que ten pasado de stage. Para coñecela, recoméndase optar polo menú degustación. Culler de Pau arrinca sorprendentemente dende moi arriba, cun nivel inusual; o seu traballo está cheo de referencias a unha boa parte da nova cociña que se realiza en Galicia, pero seguro que será interesante ver como atopa o seu propio camiño gastronómico nunha contorna tan privilexiada para excelentes produtos mariños como é O Grove. E para afeccionados á gastronomía somos unha bonita mostra de optimismo: de como se pode facer alta gastronomía en tempos aparentemente duros para aventuras hostaleiras. Unha nova xeración de cociñeiros de alta factura técnica e conciencia das súas raíces está a acceder aos seus propios negocios e favorecendo a diversidade gastronómica do país. Preste atención á xente de Culler de Pau. Darán que falar."\nNo seguinte vídeo poderás coñecer como presenta Javier Olleros a fantástica receita de Sardiñas curadas con sementes de pementos de Padrón.\nAmplía información de Javier Olleros\nCoñece o restaurante Culler de Pau\nCoñece a oferta enolóxica que che ofrece DO Valdeorras\nEtiquetas: DO Valdeorras, Grupo Nove, Javier Olleros, Maridaxes Gastronómicas de vangarda, Mencía DO Valdeorras, un universo en cada prato\nSardiñas curadas con sementes de pementos de padró...


Oito centros educativos do sur de Lugo beneficiaranse da segunda edición dos contratos-programa da Xunta – EnComún\nA mellora da calidade educativa é o obxectivo de diversas actuacións da Consellería de Educación, como os contratos-programa ou o Proxecto Abalar (na fotografía, o alumnado do IES A Pinguela aproveita as vantaxes tecnolóxicas durante unha clase integrada no Proxecto Abalar). Arquivo EC.\nUn total de oito centros educativos do sur lucense disporán este curso das diversas modalidades de contratos-programa que a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria ven de destinar co obxectivo de mellorar o éxito escolar. A Consellería asinará estes contratos-programa con 289 centros de toda Galicia, o dobre de colexios e institutos que o curso pasado, e dos cales 31 pertencen á provincia de Lugo.\nMÁIS DE 3,27 MILLÓNS DE EUROS PARA MELLORAR O ÉXITO ESCOLAR\nNestas actuacións, das que se beneficiarán preto de 38.500 alumnas e alumnos de toda Galicia, implicaranse 2.950 docentes, segundo os datos facilitados polos propios centros educativos. Pola súa parte, a Consellería inviste nesta iniciativa máis de 3,27 millóns de euros. Os contratos-programa están divididos en cinco áreas: reforzo, orientación e apoio; mellora da lectura, da escritura e do cálculo; mellora da convivencia; redución do abandono escolar; e mellora do nivel de coñecementos para acadar a excelencia. No sur de Lugo, o IES Xograr Afonso Gómez, de Sarria, desenvolverá un total de tres contratos-programa, nas áreas de reforzo, orientación e apoio, mellora da lectoescritura e do cálculo, e mellora da convivencia. Pola súa parte, o contrato-programa máis solicitado é o de reforzo, orientación e apoio, que se desenvolverá nos centros chantadinos IES Lama das Quendas e IES Val do Asma, nos monfortinos CEIP As Gándaras e IES A Pinguela, no CEIP de Quiroga, no IES Gregorio Fernández de Sarria, e no CEIP San Tomé do Carballo de Taboada. Ademais, no IES A Pinguela desenvolverase o programa de mellora do nivel de coñecementos para acadar a excelencia, e no IES Val do Asma o programa de mellora de lectoescritura e cálculo.\nMáis de 30 millóns de euros para fortalecer a riqueza forestal de Galicia


O CD Choco quere retomar a senda da vitoria ante o líder | Club Deportivo Choco\nO CD Choco quere retomar a senda da vitoria ante o líder\npor choco2018 | Nov 23, 2019 | Novas Choco | 0 Comentarios\nO Domingo é o día e as 16.30 a hora e Santa Mariña o campo ao que saltarán choqueiros e ourensanos nunha loita para levarse os tres puntos da xornada que se presentan importantes para ambos conxuntos.\nCompricado o compromiso ligueiro desta fin de semana para o plantel vermello. Ás 16:30 horas o CD Choco recibe no seu feudo, Santa Mariña, ao líder da categoría, o Ourense CF. O conxunto ourensá sitúase na primeira praza da táboa clasificatoria con 32 puntos, 11 máis que os redondelanos, posicionados no sexto lugar a dúas victorias dunha praza nos postos de play off.\nOs números do clube ourensano non deixa dúbidas que é un dos favoritos a optar a esas catro prazas que te otorgan o dereito a xogar por o ascenso mais aínda queda moita tempada por diante. 10 partido gañados, 2 empatados e tan só un perdido son os números que o avalan. O conxunto de Fran Justo non saborea o amargo sabor da derrota dende a segunda xornada de liga, e chegan a Redondela co obxectivo de ampliar este bo momento a nivel resultados. “O equipo está nunha dinámica excelente e compite de maneira increíble”, comenta Gonza, técnico do CD Choco respecto ao equipo ourensá. Mais os seus non llo van pór fácil, xa que queren resarcirse da última derrota en Somozas.\nMario García, xogador choqueiro, asegúranos que “afrontamos este partido con moitas ganas e ilusión. Xa podía chegar o Domingo para xogar o partido e competir” porque “intentaremos sacar os 3 puntos para deixar constancia de que o Choco é moi bo equipo”. Entrementes o técnico Gonza pensa un pasiño máis aló e afirma que “choque é moi importante para nós xa que se conseguemos sacar os 3 puntos sería un golpe anímico bastante salientable porque nestas últimas xornadas os resultados non reflexan o nivel de xogo no que estamos”. Respecto a isto\nMario coméntanos que, a pesar da derrota colleitada a pasada xornada en Somozas, o equipo chega en un estado óptimo, emocionalmente falando, porque según o xoven xogador “durante a semana estamos a traballar ben e iso se reflexa no campo”, o que sí é certo puntualiza e que “nos falta materializar algunhas das moitas ocasións de gol que xeramos durante todo o partido. Pero persoalmente estou tranquilo porque estou seguro que cando entre a primeira, entrarán o resto”. De feito, Davicin ve “moi ben ao equipo. Se ben é certo que logo de ser líderes e gañalo todo a xente poida pensar que estamos mal, pero para nada. Ademáis esta tempada contamos cun moi bo plantel que adestra moi ben durante toda a semana factor moi importante porque nos permite competir sempre”.\nCentrándonos no choque deste Domingo, Mario é consciente de que o rival “vainos a esixir moito pero confío moito no equipo” e unha das razóns é “que teñene unhas individualidades moi destacables dentro da categoría”.\nSe a Davicin non lle caben as dúbidas de onde estará a clave do partido “en manter a portería a cero”, Mario explallase un pouco máis e dinos que para él “a clave estará na posesión do balón, xa que somos un equipo ao que lle gusta ter a pelota, e en facer entrar no noso xogo ao rival. Ademáis non podemos conceder ocasión ao rival”. Tendo en conta todos estes condicionantes Gonza insiste na importancia de “estar moi concentrados durante os 90 minutos porque en calquera acción pódenche facer un gol, ademáis de que defensivamente son moi bos”. Pero “nos sabemos o que debemos e queremos facer e así o faremos”, conclúe o técnico de Mougás.\nO Santa Mariña pódese convertir en un factor a favor dos choquieros porque xa de por sí é un campo onde “é moi compricado gañar”, dinos Davicin.\nPor iso a afición esta fin de semana poderá converterse no duodécimo xogador e os xogadores son conscientes disto por iso Mario anima aos siareiros a que se acheguen ao Santa Mariña “para que nos anime como sempre o fai porque é un luxo ter os siareiros que temos, e que veñan máis, porque seguro que con todos eles sacaremos o partido para adiante” ao que engade Davicin “nos anime como sempre porque as vitorias chegarán” e por que non este domingo?


tamaño 54.8 MB\ntransferencias 9 896\natgcab, actualización por Robbo\npara X-Plane 10.00 +\nO avión ten un cockpit 3D e unha cabina de pasaxeiros. Ven con catro liveries - Fokker Voo da herdanza, Aviaco Aire Reino Unido e TAT - e un kit de pintura con instrucións. Tamén inclúe un PDF con listas de comprobación e límites. (No fluxo real de combustible F27 e RPM da hélice están seleccionadas a través do "acelerador". Polo tanto, non hai control de RPM separado, así que terá que usar as teclas F3 / F4 para iso).\nO Fokker F27 é unha aeronave turboélice de curta distancia de asentos 44 deseñados e construídos pola Fokker fabricante holandés, deseñado para suceder o DC-3. O primeiro voo ocorreu en 24 1955 novembro. O primeiro exemplar foi entregado a Aer Lingus en novembro 1958.\nAutor: atgcab, actualización de Robbo


Mar asina o convenio que desbloquea e pon en marcha os Grupos de Acción Costeira | Grupos de Acción Costeira\nMar asina o convenio que desbloquea e pon en marcha os Grupos de Acción Costeira\nSantiago, 11 de agosto 2009.- A conselleira do Mar, Rosa Quintana, e a directora xeral de Desenvolvemento Pesqueiro, Susana Rodríguez, subscribiron hoxe o convenio polo que a Xunta achega 7.423.260 euros para pór en funcionamento os Grupos de Acción Costeira (GAC). Con esta actuación, os 7 grupos asociados ás zonas nas que se distribuíu o litoral galego acadan o recoñecemento de axentes colaboradores da Administración.\nO obxectivo da Consellería do Mar é impulsar a posta en marcha destes 7 grupos -integrados por organizacións pesqueiras, marisqueiras, acuícolas, sociais, ambientais e culturais- para que desenvolvan os seus Plans Estratéxicos Zonais nas súas correspondentes áreas de traballo. O convenio ten carácter plurianual e establece unha partida de 2.299.208 euros para o ano 2009 e de 1.281.013 euros ao ano ata o 2013.\nA Consellería do Mar desbloquea así a situación na que se atopaban estes grupos de traballo, creados a través dunha orde do 17 de xullo de 2008, pero non constituídos formalmente. Logo de axilizar o rexistro das asociacións e proceder á súa inscrición definitiva, a sinatura dos convenios permite librar os fondos para atender os gastos de xestión dos GAC.\nA principal labor dos GAC é a elaboración dun Plan Estratéxico Zonal (PEZ) da súa área de traballo a partir dun estudo socioeconómico que revele a situación da comarca, as carencias ás que se enfronta o sector, os seus puntos débiles e puntos fortes. O PEZ servirá de marco para definir as accións e iniciativas que desenvolverán para fomentar a sostenibilidade social, económica e ambiental das zonas costeiras. O obxectivo é garantir o desenvolvemento sostible das zonas pesqueiras fortalecendo a súa competitividade, diversificando accións económicas, mellorando a calidade medioambiental das zonas e fomentando a unión e potenciación do sector.\nSegundo se recolle nos convenios, a achega económica realizarase en dúas partes. Nestes convenios establécese unha compensación económica a favor dos GAC como entidade colaboradora que ascende ao 10% do presuposto total asignado a cada GAC para gastos de funcionamento máis outro 10% correspondente a gastos de sensibilización e difusión do PEZ. Para promover a execución destes plans é necesario establecer as bases reguladoras das axudas dirixidas a subvencionar os distintos proxectos que teñan encaixe nos PEZ de cada Grupo e proceder a súa convocatoria, que se realizará mediante unha orde da Consellería que sairá publicada no Diario Oficial de Galicia (DOG). Así a Consellería do Mar financiará os proxectos, e os GAC serán os encargados de tramitalos.\nO Programa de Acción Costeira ten coma obxectivo xestionar a liña de acción dos Fondos Europeos de Pesca (FEP), a través da concesión de axudas aos proxectos presentados polos GAC e así contribuír á mellora socioeconómica das comunidades pesqueiras nas que residen os profesionais do mar. Das medidas levadas a cabo por estes grupos de traballo, beneficiaranse tanto as xentes do mar como os habitantes das zonas costeiras.


Vigo limita ao norte coa ría de Vigo, ao nordés co concello de Redondela, ao leste co de Mos, ao sur cos concellos do Porriño e Gondomar, e ao suroeste co concello de Nigrán.\nA cidade presenta unha topografía variada na que se suceden áreas deprimidas e sectores elevados, zonas case chás e outras pinas, co monte do Castro no centro do casco urbano. Isto fai que moitas das rúas dos barrios centrais sexan pendentes moi pronunciadas. Esta situación é froito da acción de procesos tectónicos e axentes erosivos que incidiron sobre os materiais rochosos presentes na vertente da ría en que a cidade se atopa. Estas diferenzas permiten dividir o territorio en tres sectores: a costa, o Val do Fragoso e as zonas altas do interior.\nUn primeiro sector confórmao a costa, dividida nunha área litoral en contacto co mar e unha franxa de territorio máis ou menos ampla que penetra levemente cara ao interior. O litoral viuse afectado pola erosión mariña, que determinou o xurdimento de zonas de areal e zonas rochosas. A acción mariña tamén trazou os entrantes e saíntes da costa. Así, entre Saiáns e Teis existan vinte areais, dous tramos de costa sedimentaria —O Vao-Samil e Monduiña-Canido— e tres tramos de costa de erosión, na Guía, Alcabre e Oia-Saiáns. As marismas, formadas pola desembocadura do Lagares, son froito da sedimentación efectuada tanto polo mar coma polo río.\nDorsal entre a costa e o Val do FragosoEditar\nEntre o litoral e o Val do Fragoso aparece un relevo secundario de grande importancia, pois é onde se consolidou a cidade. Trátase dunha pequena dorsal de dirección latitudinal que separa o val da marxe da ría.\nVal do FragosoEditar\nO Val do Fragoso, polo que pasan o río Lagares e os seus afluentes, posúe un relevo suave e mesmo algunhas zonas chás. Este val presenta unha clara disimetría. A vertente sur presenta unha topografía moito máis irregular e é onde se atopan os afluentes de máis importancia, como os ríos Eifonso ou Barxa. A vertente norte acada nalgunhas zonas fortes pendentes ao chocaren as ladeiras meridionais da aliñación O Castro-Candeán.\nVal do MiñorEditar\nO Val Miñor está separado do Val do Fragoso polos contrafortes noroccidentais da serra do Galiñeiro. O interfluvio que separa ambos os dous vales conta cunha elevada altitude relativa, dando lugar a fortes pendentes na súa vertente setentrional, mentres que na vertente meridional, a elevada altitude das terras do redor fai do val unha zona moi abrigada onde se dan características climáticas propias.\nA zona montañosa ten un relevo accidentado, sobre todo no sector sueste, con zonas de fortes pendentes e contrastes topográficos.\nA altura máis salientable do concello é o monte Galiñeiro (711 m), localizado no sector setentrional da serra homónima e no linde co concello de Gondomar. É o punto máis meridional do termo municipal e a súa silueta inconfundible identifícase desde moitos puntos da rodeada.\nOs montes Alba e Cepudo, de 503 m e 526 m de altitude respectivamente son dúas elevacións xemelgas na parroquia de Valadares. Un quilómetro ao norte elévase o parque forestal do monte dos Pozos, de 386 m, co novo cemiterio parroquial ao sopé. Máis ao oeste están o Outeiro de Deus, o Alto da Porteliña, o Alto da Abelleira, o Maúxo Grande e o Pequeno, e o Cabezo de Saiáns.\nOutras alturas destacables, ao nordeste do concello, son A Madroa e o Monte Vixiador, que ten a súa altura máxima no concello de Redondela. Aínda que de menor altura, o monte da Guía é un dos máis señeiros de Vigo pola súa prominencia e as ladeiras que caen a chupe na ría.\nRía de VigoEditar\nA ría de Vigo está abrigada polas illas Cíes. Este brazo de mar estréitase cara ao interior ata o estreito de Rande, onde abundan as bateas mexilloeiras, para abrirse de novo formando a enseada de San Simón. Na marxe sur da ría aséntase a cidade olívica e a norte corresponde á península do Morrazo.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Xeografía_de_Vigo&oldid=5643277"\nÚltima edición o 12 de decembro de 2020 ás 00:01\nA última edición desta páxina foi o 12 de decembro de 2020 ás 00:01.


A Xunta non garante a apertura ao público\nO Castelo do Príncipe, na parroquia de Ameixenda, en Cee, está en venda. O seu actual propietario, un magnate de La Rioja, véndeo por 6 millóns de euros. Malia ser declarado Ben de Interese Cultural (BIC), permanece fechado ao público e a Xunta de Galiza non garante as visitas mínimas ao mes que marca a lei. A Plataforma en Defensa do Castelo do Príncipe e mais o BNG reclaman a apertura do inmoble, cuxa construción encetou en 1740, e que se garanta a súa conservación.\n[Imaxes: Cedidas / El Idealista]\nM. Obelleiro 18/11/17\n“ Antiga fortaleza. O Castelo de Cee/Corcubión empezouse a construír en 1740 e chámase do Príncipe na honra do que sería Carlos IV. O castelo, construído sobre unha península de 33 mil metros cadrados e sobre cantís de 3,5 de alto foi gardián da ría de Corcubión durante decenios”. Así comeza o anuncio deste castelo en venda, declarado Ben de Interese Cultural (BIC), nun coñecido portal inmobilario. O seu actual propietario, un empresario de La Rioja, véndeo por 6 millóns de euros, máis do duplo do que lle custou, segundo informa a Sermos Galiza Pablo Álvarez Castelo, impulsor da Plataforma en Defensa do Castelo do Príncipe.\nO colectivo, que naceu hai un ano para pedir a protección deste BIC, vén de presentar xunto ao BNG diante da Valedora un documento co fin de que a Xunta de Galiza interveña no castelo para a súa apertura ao público catro veces ao mes, como marca a lei. Pablo Álvarez lembra, en conversa con este medio, que a Lei 5/2016, do patrimonio cultural de Galiza, á que se subordinan os Bens de Interese Cultural, recolle no artigo 48 que “a consellaría competente en materia de patrimonio cultural poderalles requirir ás persoas propietarias, posuídoras, arrendatarias e, en xeral, titulares de dereitos reais o cumprimento da obriga de acceso”.\nSegundo o portavoz da plataforma, o anterior propietario, o empresario de Cee Xosé Ramón Oreiro, permitía o acceso previa petición, “podíanse sacar fotografías de vodas ou ir cortar as hortensias para as alfombras florais do apóstolo”, sinala. Oreiro fixérase coa fortaleza en 1985.\nVíctor Castiñeira, historiador e técnico de Cultura do Concello de Cee, afirma que o primeiro propietario do inmoble fora o fisterrán Plácido Castro Rivas, que en 1928 doou o castelo do Príncipe á Asociación de Periodistas de Madrid, coa idea de empregalo para acoller crianzas orfas de xornalistas. Máis tarde a asociación venderíao e pasaría por varias mans e outras tantas reformas.\nO actual propietario é, desde 2006, Luis Ángel Ilazarra Fernández, empresario de La Rioja que aproveitou a burbulla inmobiliaria para se converter nun dos maiores propietarios de solo do Estado español. Antes de que o rioxano se fixese coa fortaleza, o castelo anunciárase no Financial Times por 2,7 millóns de euros nunha poxa que ficara deserta. En 2001 saíra á venda por 3,6 millóns.\nPablo Álvarez, que considera que a apertura ao público da fortaleza tería un impacto positivo no turismo e axudaría a revitalizar economicamente a comarca, advirte do estado de abandono que presenta a día de hoxe a finca, ateigada de hedras, maleza, niños de paxaros e de avespas. Precisamente, no portal inmobiliario destácanse os xardíns da propiedade, “con moitas árbores, magnolios, cedros, rododendros, azaleas, hortensias, roseiras, froiteiras, limoeiros, laranxeiros ...”. Aliás, a web informa de que o castelo conta con acceso a dúas praias, un pequeno peirao, casa de servizos, piscina sobre o mar, sauna, biblioteca, sala de xogos, ximnasio e adega.\nNa mesma liña, o portavoz municipal do Bloque en Cee, Serxio Domínguez, pon de manifesto que a apertura do castelo sería “moi beneficiosa para o turismo, porque suporía un atractivo máis tanto para o concello como para o conxunto da Costa da Morte” e, neste sentido, lembra que ao outro lado da ría está o castelo do Cardeal, “tamén con categoría de BIC e que sería un atractivo turístico a sumar”. Xunto ao factor dinamizador para o turismo e a súa beneficiosa repercusión na economía local, o portavoz municipal do Bloque apela ao dereito da veciñanza de Cee "a ter acceso, coñecer e visitar este patrimonio cultural e histórico cando queira”. De aí que insista en reclamarlle á Xunta "que faga cumprir a normativa que estabelece un réxime de visitas ao público de catro días ao mes".\nSegundo Patrimonio Galego, dispuxéronse as troneiras do castelo de maneira que cruzaban fogos cos do Cardeal, situado na beira oposta. “Respondía á tipoloxía de batería circular con hornabeque, e montaba 12 pezas de artillaría noutras tantas troneiras dirixidas cara ao mar”, sinálase.\nbng plataforma bic castelo vendese cee


"Posto", o avó do CAAN, atopa un novo fogar despois de catro anos no centro - Comarcas na Rede\nHomeÉ Noticia"Posto", o avó do CAAN, atopa un novo fogar despois de catro...\n“Posto”, o avó do CAAN, atopa un novo fogar despois de catro anos no centro\nDesde o 1 de xaneiro son xa 184 os cans e cadelas adoptados desde o CAAN\nPosto en Cardiff\nUnha das saídas máis agardadas no Centro de Acollida e Protección de Animais (CAAN) é por fin unha realidade. “Posto”, o can que máis tempo levaba nas instalacións da Deputación na Armenteira, desfruta xa dun novo fogar tras ser adoptado por unha familia de Cardiff (Gales). Este Sttafordshire Terrier fora recollido en Redondela en xullo do ano 2018 cando era un cachorro e foron múltiples os chamamentos para a súa adopción por parte da presidenta provincial, Carmela Silva, despois de que no pasado 2021 puideran abandonar o centro os cans e cadelas de maior idade.\nA adopción do can foi posible grazas á mediación dunha rede de persoas voluntarias que xa teñen colaborado co CAAN noutras ocasións e que manteñen contacto cunha das fundadoras, galega e afincada en Reino Unido, da asociación británica Five Circles Dog Rescue. Grazas a ela atopouse fogar para “Posto”, cuxa saída do centro tiña a priori máis dificultades xa que en España a súa raza está catalogada como potencialmente perigosa. Non ocorre o mesmo nas illas británicas, e o can está xa no seu novo destino e coa súa nova familia en Gales, onde viaxou a pasada Semana Santa. “É un animal moi vital –destaca unha das colaboradoras- e estamos felices de que por fin teña conseguido un bo fogar. Leva só uns días en Cardiff, pero está a adaptarse moi ben”.\nPuri, a avoa do CAAN, próximo reto de adopción\nA saída de “Posto” leva consigo outra boa nova, que é xa non hai no CAAN animais que leven no centro máis de dous anos, no marco do obxectivo da Deputación de que os cans e cadelas pasen o menor tempo posible nas instalacións e acaden a súa adopción. Neste momento, os cans máis veteranos son “Solo” e “Pasalo”, ambos cunha idade de oito anos e que están acollidos desde o 2020, cando foron recollidos en Marín e Sanxenxo respectivamente. No que se refire ao animal de maior idade, é a cadela “Puri”, que conta con once anos e fora recollida no concello do Porriño. A adopción destes cans é agora a prioridade que se marca a institución provincial.\nAmais, a marcha de “Posto” vén referendar tamén o excepcional arranque de ano do CAAN no que atinxe ás adopcións, seguindo a liña dos últimos anos. Deste xeito, desde o 1 de xaneiro tramitáronse xa un total de 184, todas elas en territorio nacional e a maioría en Galicia (153), seguida por Castela e León (28), Madrid (1), Comunidade Valenciana (1) e Asturias (1). Das formalizadas na comunidade, 134 adopcións foron na provincia de Pontevedra, 8 na Coruña, 8 en Lugo e 3 en Ourense.\nO concello con máis adopcións de momento é Vigo (25), seguido de Pontevedra (15), Meaño (8), Marín (7), Gondomar (6), Portas, Cangas e Vilagarcía (5) e A Estrada e Sanxenxo, con 4. Desde o 2015 son xa máis de 3.000 as adopcións acadadas polo CAAN, das que 660 foron o pasado 2021 e que supuxeron o récord anual do centro.\nOia, novo concello adherido\nAo CAAN están adheridos xa 51 concellos da provincia de Pontevedra de menos de 50.000 habitantes, trala recente incorporación de Oia a este servizo que ofrece a Deputación para a recollida e acollemento de animais. Oia súmase deste xeito a Agolada, Campo Lameiro, Crecente, Fornelos, Lalín, Mondariz, Nigrán, Portas, O Rosal, Tomiño, Arbo, A Cañiza, Cuntis, Gondomar, A Lama, Mondariz-Balneario, Pazos de Borbén, O Porriño, Salvaterra, Valga, Baiona, Catoira, Dozón, O Grove, Marín, Moraña, Ponte Caldelas, Redondela, Sanxenxo, Vila de Cruces, Barro, Cerdedo-Cotobade, A Estrada, A Guarda, Meaño, Mos, Ponteareas, Ribadumia, Silleda, Vilaboa, Caldas de Reis, Covelo, Forcarei, A Illa, Meis, As Neves, Pontecesures, Rodeiro, Soutomaior e Vilanova de Arousa.


Lindeiros - Mortal Engines e Burning dúas das películas das que fala esta semana o noso Mandingo\nMortal Engines e Burning dúas das películas das que fala esta semana o noso Mandingo\nBy Lindeiros on\t 14 Decembro, 2018 Colaboradores\nA estrea de MORTAL ENGINES chega as salas de proxeccións coma grande aposta de ocio, sen desmerecer outros filmes de menor orzamento pero que tamén teñen asilo nesta crónica na que excepcionalmente incluímos un filme non de estreo, pero que vai moi celebrado na vella Europa. Imos aló.\nDeixaremos para o final MORTAL ENGINES e aínda que polo xeral tentamos resaltar producións que son novidade na grela dos cinemas locais, imos falar da multi-premiada película surcoreana BURNING (2018) de Chang-dong Lee, filme que non queríamos deixar fuxir da nosa ollada (tódolos anos sempre pasa o mesmo. É inabarcable a oferta e por desgraza, moitos filmes van directos a fila de espera para o seu visionado).\nPara poñernos nunha situación de vantaxe para o gozo ou non da longametraxe, primeiro advertir que este tipo de propostas do Afastado Oriente, polo xeral teñen un discurso argumental moi diferente no seu tempo narrativo ao que o grande público occidental soe estra acostumado. Non é nin mellor, nin peor. É diferente pero cando acerta soe ser de cheo coma a excepcional SEOM (2000) do tamén formidable cineasta Ki-duk Kim.\nNon é o caso de hoxe. Podo entender o recoñecemento da crítica sisuda de Cannes e demais Festivais para o traballo de Lee, pero o que conta nas dúas horas e media de metraxe, pode facelo en noventa minutos (e sobra tempo). Coma exemplo desa apoloxía desmedida do tempo, vaia coma curiosidade a secuencia onde os protagonistas gozan da posta do Sol na casa no campo de Lee Jong. Levoulles un mes de rodaxe para preservar a mesma luminosidade e de tanto esmero que metéronlle, o solpor non muda de tonalidades durante todo o tempo. Nótase no exceso. Non digo que non levara o seu traballo, pero non quedou ben.\nEsta procura pola perfección non vai acompañada dunha historia que atrape ao espectador. O filme está baseado nunha historia curta do célebre escritor Haruki Murakami, autor moi celebrado no Vello Continente que a súa vez recolle o texto escrito por Faulkner no 1939 titulado BARN BURNING. Nas propias verbas do director, “a historia vai dun novo William Faulkner vivindo no mundo de Murakami”. Vale, así si que encaixan as pezas, pero non é dabondo para salvalo proxecto cinematográfico coma tal.\nDurante a primeira hora e cuarto imos vendo coma tres xoves comparten intres baleiros de entretemento sen moito máis que dicir. Cando supoñemos que a trama repunta pola ausencia dun deles, vemos que non hai proposta nova e seguimos coa cansa nota pedal. Filmes onde ves crecelas plantas coma se dun film de Eric Rohmer tratárase só o grande cineasta francés pode facelo. O resto de discípulos dos plúmbeos Antonioni, Angelopoulos e resto da tropa pseudo intelectual onanista poden agardar a ovación dos gafapasta de deseño, pero para este humilde contacontos non cola.\nNon digo que fuxades a fume de carozo, que tódalas propostas merecen unha oportunidade, pero este tipo de cinema xa non o merco coma cando era un mozo sedento de celuloide de latitudes alleas ou propostas bizarras. Supoño que vou vello.\nPero para refrescarnos ante tanta parsimonia vital imos falar dunha curiosidade lixeira e de fácil consumo na serie BAD BLOOD (2017- ). O conto baseado nos feitos reais que aconteceron na suposta idílica vila de Montreal, despois de celebrar os seus custosos Xogos Olímpicos e toda a trama corrupta que deixou na súa mafia local. Mira ti por onde, nunca sospeitamos que algo tan enraizado na sociedade estadounidense tivera cabida na suposta perfecta e pacífica poboación canadense. Pois vese que somos moi naif ao respecto.\nNada máis comezala serie, o narrador cóntannos que a cocaína e a heroína que os habitantes das grandes urbes da costa Este dos EE.UU. consumían durante os Oitenta ata ben entrado a segunda década do século XXI procedía do porto franco da vila canadense. A familia Rizzuto, ten mercadas todas a vontades dentro da política e policía local e fai e desfai o seu antollo.\nA serie creada por Simon Barry e Michael Konyves, recolle o drama ficcionado da novela BUSINESS AND BLOOD: MAFIA BOSS VITO RIZZUTO´S LAST WAR de Antonio Nicaso e Peter Edwards. Basease nos sanguinolentos feitos que aconteceron durante máis de vinte anos, o auxe de Vito Rizzuto (nunha mellorable interpretación do actor Anthony LaPlagia) e a pegada que deixou do seu labor.\nCunha certa economía nos medios a empregar, a serie ten un áxil desenrolo, de trazo menor na comparativa nas calidades (tremendo o tropezo na montaxe que podedes observar no capítulo 5º, no minuto 32 e 29 segundos) con outras producións audiovisuais de recordo perenne coma a formidable THE SOPRANOS (1999-2007) cume do xénero da pequena pantalla, pero que sabiamente non tenta emular. Máis ben, vemos moita máis inspiración no cinema de Scorsese e Coppola, sempre con reverencia e non tanto coma plaxio artístico (aínda ca secuencia do peirao da casa do lago, en fin, ten o seu aquel…).\nSeis capítulos de menos dunha hora cada un que descansan aos lombos do actor Kim Coates, eterno secundario de singular faciana que lémbrame a unha versión low-cost do magnífico actor Ian McShane. Non está para botar foguetes Coates, algo que observamos no resto do reparto artístico, no que incluímos ao grande Paul Sorvino (inesquecible o seu Paul Cicero no GODFELLAS (1990) de Scorsese), que vai camiño duns moi mal levados oitenta anos (todas as súas tomas fixéronllas sentado).\nHistoria menor, coma o LILYHAMMER (2012-2014) protagonizado por Steven Van Zandt, “rara avis” que agradecemos por aquelo de gozar doutras propostas audiovisuais que ofrecen unha ollada diferente ao que acostumamos ver na pequena pantalla. A serie asinou a súa renovación por unha segunda tempada, aínda que para os novos capítulos xa non estará baseada nos feitos reais. De ver e non rompela testa no seu poso.\nTodo a crítica de Mandingo\nE coma nestas datas que para moitos son merecedoras de contos de terror, imos falar brevemente do filme THE POSSESSION OF HANNAH GRACE (2018), que aínda que moito non entendemos a lingua do bardo inmortal, sospeitamos que a tal Hannah non ten irmáns casadeiras coma se dunha elegante comedia oitentera se tratara. Non, máis ben vai o conto do Demo querendo estragala ánima da rapaza virxinal da quenda.\nEstreada no Estado co título CADAVER (por certo era orixinalmente o nome elixido) o filme de Diederik Van Rooijen aposta por contar algo visto tantas veces xa, pero dende unha dirección afastada dos tópicos no xénero. ¿E o consegue?. Pois non, para que enganarnos. Ben é certo que notamos coma un intento de renovación, de terror que bebe do primeiro Cronenberg, pero o recurso tan basto das lámpadas parpadeantes, das portas dos ascensores, do rexistro nas cámaras de seguridade… non hai nada novo.\nMegan é unha ex-policía con stress post-traumático que tenta refacer a súa vida traballando no morgue do Hospital de Boston, na quenda de noite, horario desagradecido onde só campan as criaturas xurdidas ao amparo da escuridade coma se dun Travis Bickle, Frank Pierce ou Martin Bells tratárase. Coma non poder ser doutra maneira, a rapaza tócalle aturar ao mesmo Demo metido no corpo sen vida dunha moza. Xa podedes imaxinalo resto.\nDende vai un tempo o xénero de terror coido que estase a revitalizar cunha serie de filmes que foxen dos tópicos que por desgraza seguen a imperar nas derradeiras décadas. Exemplos temos coma a que contamos na crítica do 11 de decembro do ano pasado, A GHOST STORY por citar unha das máis recentes. Pero o filme de Van Rooijen non vai por ese camiño. E iso que apreciamos a tentativa de ofertar algo novo. Ten moito máis traballo na rodaxe das secuencias, tomando o seu tempo, sen abusar dos chimpos no volume na B.S.O. cunha meritoria iluminación de Lennert Hillege (a cámara usada é a doméstica A75 II, sen ter sequera o espello completo no fotograma) e cunha boa man nas tesoiras de Jake York (editor do SLENDER MAN deste ano, filme pésimo se excluímos precisamente a montaxe e os seus CIG); pero insisto, non da para mercalo boleto de entrada. Carne outrora de videoclube, e agora prato secundario de streaming.\nE xa que falamos de pratos imos co que se supón grande aposta para este fin de semana nos cines e seguramente para o resto do mes. Falamos da MORTAL ENGINES, ópera prima do cineasta Christian Rivers, forxado na WETA de Peter Jackson coma artista gráfico nos storyboards e deseñador de efectos especiais nas triloxías THE LORD OF THE RINGS e THE HOBBIT.\nRivers leva este buque transatlántico de descomunal eslora coma mellor pode aínda que visto o resultado semella moito de todo para as capacidades do cineasta. Pero non podemos botala culpa só a el. Dicía o bo de Billy Wilder que se non tes historia non tes película e MORTAL ENGINES é o perfecto exemplo de longametraxe de orzamento elefantiásico, na que non podemos por ningún pero na súa produción, nin nas súas calidades técnicas nin no deseño na Arte (agrada moito esa estética steampunk), abafantes, demoledoras, pero xa moitas veces vistas nos blockbusters que periodicamente chegan aos cinemas (e máis nestas datas).\nA adaptación que Fran Walsh e Phillippa Boyens fan da primeira novela da tetraloxía de Phillip Reeve é suavizada e simplificada no exceso para padais que abarquen todo o amplo espectro da audiencia a que vai dirixida e non é outra que “o maior número posible de espectadores”. Ambición moi respectable se a cambio da un espectáculo digno de eloxio onde mesturar flocos de millo con emocións insospeitadas coma as gozadas nesa apoteose na imaxinaria e na trama coma foi a memorable JOHN CARTER (2012) do incomprendido Andrew Stanton.\nNon é o caso a tratar. Clichés interpretativos, ausencia dun traballo de profundidade nos roles principais (os secundarios son de vergoña allea), fórmula tipo de secuencia inicial que atrape ao espectador (ben resolta, no obstante), anemia emotiva durante o filme, secuencias hilarantes pola simplicidade nas motivacións dos protagonistas. Malo malísimo, heroes idílicos, secuencias de acción calcadas doutros filmes, postas de sol entre as nubes coma se non abondara co abrazo sufrido no TITANIC (1997) do megalómano Cameron e epílogo previsible e inevitable, cunha chiscadela a esperanza na convivencia multicultural.\nPenso que o filme, dado o esforzo hercúleo nos títulos de crédito (os traballadores da WETA de Jackson saben dende moitos anos xa, como vai o negocio) merecía moito máis esmero na historia a contar, vendo de que viña esta proposta cinematográfica. Podedes levar aos vosos cativos ao cinema, por que de feito (os máis pequenos) gozarana na grande pantalla coma espectáculo audiovisual, pero vos ídevos a acordar dalgún familiar dos que asinan o texto cinematográfico.\nVale que no Fantástico case calquera argumento dámolo por bo, incluso os de xigantescas urbes rodantes famentas de peixes máis miúdos, pero ten que haber un mínimo crible cando menos na motivación dos personaxes e a hora de explicar a deriva da sociedade que vemos. Pero non, prefiren inspirarse na moda de non contar nada e dalo todo por explicado, coma as nefastas películas da nova triloxía de STAR WARS, insulto maior para tódolos siareiros da Saga das Sagas.\nNada máis por hoxe. Para o vindeiro venres, entre outros filmes, a agardadísima estrea do filme ROMA de Alfonso Cuarón, o que para moitos é a súa mellor obra. Imos ver se a gañadora do León Douro do Festival de Venecia deste ano é digna de tales loureiros.


O teu Xacobeo - Xacobeo 2021\nFroito do carácter participativo desta celebración nace “O teu Xacobeo”, un programa de axudas específicas para a dinamización sociocultural do Camiño de Santiago e a promoción do Xacobeo 2021.\nEste programa, posto en marcha xa en 2019, reflicte o carácter participativo, diverso, descentralizado e sostible deste evento, xa que permite que todos os axentes da sociedade participen activamente no próximo Ano Santo. É a propia cidadanía a que deseña a programación a través das súas propostas.\n“O teu Xacobeo” estrutúrase a través de tres liñas de actuación en función do tipo de beneficiario: entidades locais (liña 1), empresas (liña 2) e asociacións e fundacións sen ánimo de lucro (liña 3). O seu obxectivo é apoiar proxectos que abrangan os máis diversos ámbitos: artístico, gastronómico, deportivo, social e patrimonial.\nA que sen dúbida é a maior convocatoria aberta de proxectos da historia de Galicia concretouse en 2019 con 654 solicitudes presentadas, 352 propostas aprobadas e 4,7 millóns de euros concedidos.\nDescarga: Informe de resultados da 1ª convocatoria de O teu Xacobeo\nLigazón: "O teu Xacobeo"\nA memoria dos peregrinos\nCamiño por mar\nDixitalización das pezas artísticas da Catedral de Santiago\nAta a Vista\nO Mar no Camiño\nOs Xardíns do Camiño\nUnha viaxe ás terras da raíña Lupa


A necesidade de implementar unha páxina Web na súa empresa fai cada día máis presente. En Softgasa ofrecemos solucións para adaptar o seu negocio a Internet.\nEstudamos as necesidades concretas de cada empresa, para crear un deseño Web profesional, ofrecemos un desenvolvemento á medida e personalizado, acorde ás súas expectativas e imaxe corporativa.\nEn Softgasa ofrecemos proxectos chave en man. Os nosos plans inclúen todo o que necesita: deseño Web, asesoramento, rexistro do nome, aloxamento e configuración, banco de imaxes, etc... Nós encargámonos de todo.\nDatos de Contacto e Localización.\nConexión en tempo real co seu ERP.\nCarriño de Compra, Pasarela de Pagamento.\nConsulta da Situación do Pedido.\nCatálogo de Artigos con imaxes e documentación anexa.\nOfertas, Produtos Destacados, etc.


Viviendo en Zoociedad: 07/01/2017 - 08/01/2017\nSeis anos despois\nMiña benquerida Cloe,\nCanto tempo máis ten que pasar para que pechen de todo as feridas? Xa van seis anos dende a primeira das grandes coiteladas da vida nun espacio de tempo bastante curto, doce meses.\nO "ano horribilis" comezou coa túa marcha, Cloe de la Nuez, hai hoxe 6 anos; continuou coa mala nova, mes e pouco despois, do que esperaba co meu pai, cancro de pulmón en fase terminal; seguido de unha ruptura sentimental e varias decepcións con amig@s.\nTi desto xa estás enterada porque cada 21 de xullo te recorodo un pouco máis que calquera día do ano e che escribo unhas verbas. Non pasa un día no que non te recorde nunha frase ou te busque nos ollos de unha amiga que me recordan tanto a ti. Como dixo meu pai "ninguén morre de todo mentres haxa alguén que o recorde"... E créeme se che digo que nin ti, nin el e moito menos a avoa Lola, estades mort@s, é mais eu vos traio ata min en soños e aí vos podo tratar coma sempre o fixen.\nCada 13 de marzo, 20 de abril e 21 de xullo ocorre o mesmo, as cicatrices desta vida volven sangrar e doen coma se foran recente as feridas. Da igual onde esté ou con quen, o cerebro fai "click" e a sensación é dolorosa. Non sei se é normal ou se a miña mente é, de una forma ou otra, masoquista e lle gusta torturase. A única diferenza é que ainda que os meus ollos derramen unhas bágoas sempre atopo un motivo para rir. Recordarte sorrindo é a mellor medicina cicatrizante, acordarme dos momentazos simpáticos que vivimos, as charlas e os chistes, as cancións que compartimos... todo o que vivín contigo me axuda e me entristece por momemtos pero o poso de sensacións que me queda ao final é de gratitude e de fortuna.\nTodo esto que che conto pode ser extensible á marcha da avoa e de meu pai, cada persoa no seu estilo... Hoxe é o día do ano no que máis te recordo, porque o meu egoísmo pretende de algún modo trarte aquí a calquera prezo e a ratos non me gusta. Ogallá houbera unha comunicación recíproca e puidera ter unha carta túa como esta que che escribo coa esperanza de que alá onde estés chegue.\nEu non creo en Dios e non me considero moi espiritual, pero algo é certo: SOMOS ENERXÍA, e como tal (e segundo a comunidade científica) a "Enerxía nin se crea nin se destrúe, só se transforma"... O que nos diferencia dun cacho de carne con ollos é esa enerxía á que algúns chaman "alma" e que según din pesa 21gramos...\nNon quería explaiarme demasiado nesta carta pero vexo que me estou liando máis da conta pero hai cousas que nuncha che comentei en relación a esto da enerxía ou da alma... Eu vin o teu corpo, así como o de meu pai e no seu momento o da avoa e resulta extraño como cambia a percepción do obxecto... o corpo tumbado nunha cama de hospital, inerte, sen alma ou enerxía... sendo o corpo da mesma persoa non se recoñece como tal... a ver se me explico... ainda que o parecido é idéntico, pois non cambiou o estado físico do que se ten diante, a mente percibe a diferencia (non sei se todas as mentes ou so a miña) pero non recoñece como a persoa que coñecía aquel corpo humano tendido no leito. É raro...\nNon me importa que me digas que son espiritual despois desta confesión... pregúntome en qué se transforma esa enerxía ou alma unha vez deixa atrás o corpo inerte. Ás veces trato de imaxinar como será a miña transición e se será tranquila como a de meu pai pois a vivín en primeira fila.\nPero bueno, non quero poñerme moito máis triste recordando todo o acontecido hai tempo... quero poder imaxinar que me reuno contigo en soños e che conto o feliz que son e o afortunada que me sinto. Se estiveras aquí terías una "ITV" que pasar e créeme se che digo que ademáis a farías con moi boa nota.\nGrazas, Cloe... a miña ave fénix que rexurdiu varias veces das cinzas para ensinarnos que ninguén está vencido ata que se deixa vencer. Grazas de corazón por ter sido parte da miña familia pero sobre todo por considerarme unha amiga e unha irmá de distinta nai. Seguirei botándote de menos e buscándote nos ollos da xente que me recorda a ti, imaxinarei que os soños nos que te vexo son cafés nu plano astral de enerxía ou almas, onde se reunen os vivos cos mortos para contarse cousas. Espero verte pronto en soños e de non ser así deixo esta carta na rede porque de algún xeito sei que estarás ao tanto, en contigo o resto da familia.\nCando eleve a vista ao manto dunha noite estrelada imaxinarei que na estrela máis brillante do ceo estás ti coa avoa e o meu pai para marcarme o camiño, acompañándome e protexéndome.\nAta pronto miña querida Cloe, prima, irmá, amiga. Querereite sempre.\nQuerido e abandonadiño blogue,\nÉ a unha da mañá e cando remate non sei que hora será... eu non consigo dormir... será que non teño a conciencia tranquila? Non o sei... boto ollada a os últimos acontecementos e podo dicir que a conciencia está tranquila e ese non é motivo polo que non consigo durmir.\nSerá que son coma eses bebés que cando se lle pasa a hora de durmir ou se pasan de voltas choran e choran porque non podo durmir? Pois podo dicir que chorar non choro... así que tampouco.\nOcórreseme que poida ser que me poño a pensar que me quedan poucos días de relax sen traballar e que me agobie ter que voltar a dalo todo... Si, definitivamente é eso! Non sei por que hoxe se me da por pensar en que non teño gañas de voltar... Pero teño mil cousas na testa e non paran de dar volta sen deixarme pechar os ollos e entregarme ao mundo de Morfeo... Que fago agora? Polo de pronto erguinme da cama, mentres a miña parella durme pois mañá ten que madrugar e ir traballar, e púxenme a xogar co móbil... como non daba resultado me viñen ao PC onde tentei xogar sen éxito a calquera parvada destas que hai polo FB, así que finalmente me dixen "Eh oe, que hai moito que non escribes!" e así me personei diante do ordenador a escribir sen ansias de que saia algo bo.\nTan so me deixo levar e escribir como hai tempo que non fago, sen idea de sobre qué facelo ou cómo... Polo de pronto esto é o que se me ocorreu escribir... agora me quedei en branco... ou máis ven pensando en cousas sen sentido que me abruman o cerebro e non me deixan desconectar para visitar ao xa mencionado amigo Morfeo...\nE será guapo ese Morfeo? A min sónme ese nome a MoiFeo... e claro, non o imaxino moi agraciado... Jajajaja! Que parvada máis grande me acaba de asaltar non?\nEn fin por non decir máis tonterías vou desconectar do blogue, tan só pasaron quince minutos dende que comecei a escribir... vou ver a caixa tonta a ver se me parvea máis do que xa estou.\nBoas noites querido blogue!


Regreso a Gondomar\nEnviado por admin o Xov, 14/03/2019 - 21:19\nHoxe regresan a Gondomar os dezanove alumnos e alumnas de 2ºBach que estiveron nesta última semana participando no intercambio con Dinamarca que organiza o departamento de Inglés. Aproveitaron estes últimos días para visitar o Aros, museo de arte contemporánea de Århus, onde realizaron un dos obradoiros do museo, e a cidade de Copenhague.\nIntercambio co Viby Gymnasium de Aarhus\nEnviado por admin o Mar, 12/03/2019 - 18:22\nOs alumnos e alumnas de 2ºBach que se atopan estes días en Dinamarca participando no intercambio co Viby Gymnasium están a desfrutar de diferentes actividades: traballo en grupos, convivencia coas familias, xogos e algunhas excursións e visitas, como a que lles permitiu coñecer a cidade de Aarhus e a Den Gamle By, ou Cidade Vella, un museo ao aire libre con máis de setenta edificios históricos. Unha experiencia estupenda!\nEnviado por admin o Mar, 12/03/2019 - 18:21\nEste xoves 14 de marzo o departamento de Matemáticas organiza unha nova actividade de dinamización para celebrar o Día do número Pi. Terá lugar no patio central do instituto durante o recreo.\nAs mans delas\nEnviado por admin o Mar, 12/03/2019 - 18:20\n“Hoy son las manos la memoria” (Salinas). O Día Internacional da Muller Traballadora ateigouse de mans, pois alumnado de todos os niveis, e coa colaboración do departamento de plástica, deseñou diferentes debuxos referidos ao 8M, ilustracións que foron expostas no Centro e, as seleccionadas, estampadas en camisetas personalizadas.\nParabéns aos nosos xadrecistas\nEnviado por admin o Xov, 07/03/2019 - 11:46\nMoi bos os resultados dos nosos xadrecistas nos campionatos galegos de xadrez sub 18 celebrados do 2 ao 4 de marzo en Cangas do Morrazo.\nDentro do Club de Xadrez Laroca, Ana Fernández e Artai Bringas c\nEnviado por admin o Xov, 07/03/2019 - 11:35\nEste xoves 7 de marzo saíron de viaxe cara a Dinamarca dezanove alumnos e alumnas de 2ºBach, acompañados por dúas profesoras, para participar na segunda parte do intercambio que organiza o Departamento de Inglés co instituto Viby Gymnasium de Aarhus.\nNace o Club da Igualdade\nActualizados os documentos do centro\nRede educativa galega de apoio LGBT\nCalendario escolar do instituto\nCharla coa asociación Arelas\nCharla da asociación Arelas\nInauguración e presentación do curso 2019-2020\nBecas e axudas para o alumnado con necesidades específicas de apoio educativo


Mención Honorífica: Alberte Pagán – Festival Primavera do Cine 2022\nAlberte Pagán. Fotografía: Claudio Pato, 2021.\nA ESTÉTICA SEN ÉTICA É PURA COSMÉTICA\nEsta frase que ben podería ser dun eslogan de maio do 68, é perfectamente aplicable á filmografía de Alberte Pagán.\nA obra de Alberte é moi variada pero ten un salientable fío condutor, toda a súa filmografía é cinema militante que convida á reflexión e á procura, ben podería ser un perseguidor ao estilo máis cortazariano. Por esa e outras razóns escollimos as dúas pezas de hoxe; por un lado Dolores ilustra a tendencia de Alberte a indagar en novas texturas fílmicas ou novas linguaxes cinematográficas, experimentando cunha peli de cinema clásico para dinamitar, precisamente, o discurso clásico. Outras obras nesta liña son Superficies, Témenos, Catedral de Rouen e mesmo a última, Limites, unha olhada anti-especista ao mundo animal nom humano, un filme cheo de gatiños lindos que pasan de ser animais de certa especie para convertirse nalgo tan simple —e tan complexo para para algúns— coma un ser vivo.\nA segunda obra escollida, Película urgente por Palestina, ilustra, por outra banda, ese cinema máis evidentemente militante, e tan necesario que ese filme continúa a ser de máxima urxencia. Por iso queremos tanto a Alberte, pola súa irreverencia, pola súa apertura de miras, pola súa capacidade de nos descubrir todo tipo de referencias artísticas, culturais e literarias, e sobre todo polo seu compromiso co cine e co noso tempo.\nEn resumidas contas, dedicarlle esta mención honorífica a Alberte Pagán é celebrar unha parte esencial da nosa historia cinematográfica, mais, principalmente, é celebrar o cinema libre.\nAlberte Pagán (O Carballiño, Ourense, 1965)\nO cinema experimental en Galiza ten un nome propio: Alberte Pagán. Formado en Filoloxía Hispánica e Inglesa na Universidade de Santiago de Compostela, Pagán é o tradutor dos dous primeiros capítulos de Finnegans Wake (Contos contados de Finnegan e HCE, Juncalinho, 1996), a derradeira novela de James Joyce sobre a que escribiu o ensaio A voz do trevón. Unha aproximación a Finnegans Wake (Laiovento, 2000). É autor do poemario Prosopagnosia (2013) e das pezas teatrais Como foi o conto e outras peças teatrais (2013), inspiradas en cinco das súas películas.\nNa súa extensa filmografía explora temas como a oralidade —Como foi o conto (2004), De cangas e baldes (2019)—, as comunidades humanas apartadas do concepto occidental de sociedade —Os Waslala (2005), Tanyaradzwa (2009)— ou a emigración, en Bs. As. (2006), filme co que consegue o I Premio de Ensayo Cinematográfico Román Gubern da Universitat Autònoma de Barcelona. A visión política anticapitalista sempre está presente na sua obra, tanto no fondo como na forma, que cuestiona os modos industriais de creación cinematográfica. En 2010 dirixe a longametraxe de ficción A pedra e o lobo. En anos posteriores realiza diversos «estudos cinematográficos» —Quim.com (2014), Frank (2015)—, retoma a proxección a dobre pantalla inaugurada por Tanyaradzwa —6×9 (2019), Puílha 17 Janeiro 15:33h (2020)— e investiga a refilmación de imaxes proxectadas sobre diferentes materiais na súa serie «Superfícies». Varias das súas obras participaron en festivais especializados tanto en España coma no estranxeiro e en mostras colectivas como «D-generación» ou no ciclo «Visto y no visto» do Museo Reina Sofía de Madrid. En 2016 recibiu o Premio da Crítica de Galicia na modalidade de Cine e Artes Audiovisuais.\nBloque de curtas experimentais\nSábado 11 de setembro no Auditorio Municipal do Concello de Vigo tralo remate do bloque de curtas experimentais das 20 h.


O alcalde de Vigo, Abel Caballero, informou este luns en rolda de prensa que a Xunta de Goberno Local do Concello aprobou a contratación dos contratos destinados a cumprir as medidas de seguridade e hixiene nos parques da cidade. Así, segundo indicou en rolda de prensa, destinará un total de 356.776 euros aos protocolos para manter abertos os parques infantís, os biosaudables e as pitas deportivas durante a presente pandemia do Covid-19.\nPor un lado, recibiu o visto en prace o contrato para a colocación de cartelería, por un importe de 34.500 euros, con toda a información sobre as medidas que se deben respectar nos parques. Ademais, o Concello aprobou a desinfección en parques, biosaludables e pistas por 198.250 euros, con produtos viricidas en oito rutas diarias, e por último, o contrato de control de aforo, por importe de 123.000 euros, con sete equipos motorizados.\n“Todo o ano suporía un gasto de millón e medio de euros para cumprir os requirimentos sanitarios”, sinalou Caballero\nAxuda no Fogar e Secretariado Xitano\nAdemais, a Xunta de Goberno validou a contratación do servizo de Axuda no Fogar por tres anos, a razón de 7,7 millóns anuais para a atención das persoas con dependencia .”Temos que estar moi orgullosos da política social que levamos a cabo e o enorme impulso ao servizo de axuda no fogar”, apuntou o alcalde.\nO goberno local aprobou tamén o convenio co colectivo Secretariado Xitano, en atención a loita contra pobreza e exclusión social, correspondente aos anos 2020 e 2021 por 32.000 euros. Tamén saíron adiante as bases para aprobar as subvencións ao fomento do asociacionismo e participación cidadá por 330.000 euros, así como a contratación de 19 porteiros vixiantes para os colexios por 324.000 euros.


Aula de Apoio (ProfaPT): BIBLIOTECA BERNARDINO GRAÑA , IES as Barxas\nO venres 27 de abril inauguramos a Biblioteca do noso centro. Puxémoslle de nome "Bernardino Graña" en honor a este ilustre literato da vida de Cangas. Contamos coa presenza do homenaxeado e doutras ilustres persoas. Deixámosvos un vídeo do acto.\nPublicado por ProfaPT en 21:44\nEtiquetas: alumno/as, Barxas, biblioteca


Corpo - Wikipedia, a enciclopedia libre\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: Corpo (homónimos).\nCorpo humano[editar | editar a fonte]\nArtigo principal: Corpo humano.\nO corpo humano adoita consistir nunha cabeza, un pescozo, un torso, dous brazos e dous pernas, así como numerosos órganos internos agrupados en distintos sistemas, como o respiratorio, circulatorio e outro nervioso central.\nUn corpo morto dun ser humano é referido como un cadáver ou os restos mortais. O estudo da estrutura do corpo é chamado anatomía.\nEn certos contextos, unha parte superficial do corpo, como o cabelo, pode non ser considerado parte del, incluso cando se atopa suxeito. O mesmo é aplicable ás substancias excretables, coma as feces. Deste xeito, consideraríase que unha planta no posúe corpo algún malia estar formado por células.\nAntónimos[editar | editar a fonte]\nSegundo as opinións que saen da dicotomía mente-corpo, o corpo é considerado no comportamento e, polo tanto, considérase como pouco valorado e trivial. Por outra banda, moitos filósofos modernos da mente manteñen que a mente é algo que vai separado do corpo.\nVexa a entrada do Galizionario acerca de corpo\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Corpo\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Corpo&oldid=4382490"\nA última edición desta páxina foi o 30 de xuño de 2017 ás 03:00.


Bibliocarballedo: marzo 2021\nPODCAST 8. CASTARADIO\nEstrenamos a primavera cun novo programa na Castaradio!! Nesta ocasión a rapazada venvos falar do seguinte:\n- "A biblioteca mola un montón": sección que recolle todas as actividades que se están a facer na biblio.\n- "Así vivimos o entroido": coñeceredes cales foron as impresións do alumnado ante o meu secuestro eh...\n- Tedes en primicia unha entrevista que lle concedín á profe Tania na que lle conto como foi realmente para min o Entroido. Non vola perdades!\n- Recomendacións para o Día da Muller.\n- "O profe misterioso": con que pistas nos sorprenderá hoxe a rapazada de 5º? Adiviñastes as do programa anterior?? A solución era..... A PROFE LUCÍA!!!!! Non a recoñeciades?? Pero se é igualiña! A ver se nesta adiviñades á primeira (despois de escoitar as pistas baixade para mirar a foto). Sabedes que tedes colgadas estas fotos no corcho da biblio!\nO 8 de marzo celebramos o Día Internacional da Muller.\nEste ano quixemos visibilizar o papel dalgunhas mulleres que fixeron historia, pero tamén de todas aquelas que están no día a día ao noso lado e que fan historia para nós.\nToda a rapazada xuntouse no patio para escoitar o manifesto de Iria Carreiro Pazo, que recitaron Kidist e Abril. Este títulase "Miña avoa nunca traballou"\nAdemáis, o alumnado de 4 e 5 anos e o de 1º, 2º, 3º e 4º quixéronvos contar quen son as mulleres máis importantes da súa vida. Aquí o tedes:\nOs máis pequeniños do cole estiveron investigando sobre diferentes mulleres que destacaron na historia a través do libro "Intrépidas".\nElas e eles mesmos vanvos contar o que aprenderon.\nA rapazada de 5º estivo traballando co conto "Las niñas serán lo que quieran ser" e, tanto nenas como nenos, reafirmáronse no que xa sabían, que ELAS serán o que queiran ser, e que ELES tamén o serán.\nAdemais, traballaron cunha colección de libros que lles encanta (a de Pequeñas y Grandes) e quixéronvos ensinar que non son soamente mulleres famosas as que fan historia (non vos perdades a última parte do vídeo).\nE xa para rematar, os máis maiores do cole traballaron un montón esta actividade e fixéronlles unha entrevistas con moito sentimento ás MULLERES DA SÚA VIDA. Noraboa polo voso traballo! GRACIAS A TODAS AS MULLERES DA NOSA VIDA POR ESTAR AÍ AO PÉ DO CAÑÓN CANDO APETECE E, ESPECIALMENTE, CANDO NON!\nHoxe, e os 364 días no ano restantes,\nO RETO DO MES... DE FEBREIRO!\nA medida que vai avanzando o curso podemos ir flexibilizando un pouquiño as restriccións da biblio.\nO mes pasado comezamos introducindo os xogos nas actividades da tarde, pero tamén retomando os retos mensuais. Xa sabedes que os retos son actividades que vos propoñen os vosos profes para que tratedes os xogos da biblio dende unha perspectiva educativa.\nEste é o plantexado para o mes de febreiro. Quen pensades que o conseguiu superar?\nLabels: bibliocreativa, oretodomes, retosdomes20-21\nPODCAST 7. CASTARADIO\nXa estou de volta cun novo programa de radio! Nesta ocasión a rapazada ven a explicarvos algunhas das actividades celebradas no centro neste trimestre. Ademais da sección "Adiviña o conto"...\nhoxe estreamos sección!!\nEsta ven da man do alumnado de 5º de E.P. e chámase "O profe misterioso". Para coñecer un pouco máis aos seus profes do cole, terán que adiviñar quen é cada un a través dunhas pistas e dunha foto súa de cando era pequeno ou pequena. Agardamos que vos guste, porque eles pasárono xenial gravándoo!\nVémonos moi pronto no seguinte programa!!\nAquí vos deixo a foto do profe, a ver se sodes quen de adiviñalo vós tamén, e antes que eles e elas!\nLabels: Anodoscontos, castaradio, programascastaradio20-21


Reaberto o prazo para as limpezas forestais na proximidade dos fogares - AQU! CORUÑA\nReading Now Reaberto o prazo para as limpezas forestais na proximidade dos fogares\nReaberto o prazo para as limpezas forestais na proximidade dos fogares\nAs persoas propietarias de parcelas pertencentes á rede secundaria de faixas de xestión da biomasa do Concello da Coruña, así como ás persoas propietarias dos correspondentes dereitos de aproveitamento, teñen de novo a obriga de rozar e retirar a biomasa vexetal e de cortar as especies arbóreas prohibidas -como os piñeiros, os eucaliptos e as acacias-. O novo prazo, que inclúe o tempo acumulado a maiores polo confinamento ata a resolución desta mañá da Consellería de Medio Rural publicada no DOG, estipula que os traballos de limpeza terán que executarse antes do 16 de xullo.\nA Concellería de Medio Ambiente lembra que «esta actividade de prevención e loita contra os incendios forestais entra dentro das que se consideran esenciais neste estado de alarma e ten un innegable interese xeral», polo que publicou un decreto que declara os procedementos administrativos pertinentes, dentro da política xeral de prevención do lume. A concelleira de Medio Ambiente, Esther Fontán, asegura que «o ano pasado, o grao de cumprimento destas tarefas foi moi elevado, polo que esperamos que nesta campaña tamén o sexa. Non debemos descoidar estes traballos, posto que a media de incendios é de 13 por ano, cunha media de superficie total queimada de 11 hectáreas de 2008 a 2018».\nEstán consideradas da rede secundaria de faixas as franxas que están a 50 metros ou menos de solo urbano e que son de núcleo rural e urbanizable, e as que se atopan a esta mesma distancia de edificacións e vivendas illadas, urbanizacións, depósitos de lixo, cámpings, gasolineiras e parques e instalacións industriais. Por último, tamén se recollen dentro desta categoría os terreos que se encontran nun perímetro de 50 metros de construcións illadas en solo rústico.\nImpulso á arte local en tempo de pandemia\nO cambio de criterio no reconto de altas reduce á metade as cifras de coronavirus en Galicia


o blog de xesús lópez: OS NOVOS ZAQUEOS\nObras na praza do Obradoiro prós actos litúrxicos que se van celebrare con motivo da visita de Benedicto XVI a Santiago o próximo día 6 deste mes. A construcción d´Europa por medio do Camiño de Santiago, sigue, pero hai moito que restaurare ante o novo proceso de islamización que sofre o país. A ocasión é única coas balconadas do entorno todo, especialmente as do pazo de Raxoi ou do antiguo hospital de peregrinos, hoxe Hostal dos Reis Católicos, pra qu´os n ovos Zaqueos se acheguen ó lugar e poidan ver, si é preciso con alcances, ó sucesor de Xesús á fronte da Igrexa por el fundada, pra pediren perdón polas súas culpas. (fotografía do ABC)\nEsta árbore é un sicómoro, denominada como a figueira propia de Exipto. A súa madeira considérase imputrescible e usabase prá fabricación dos sarcófagos dos faraóns. Fixen esta fotografía o 14.07.2009, con motivo dunha viaxe a Terra Santa, en Xericó. A unha árbore desta caste sobírase Zaqueo, xefe de publicáns e rico, baixiño d´estatura, que quería ver a Xesús.\nEntrada n . 1336 do blog\nOS NOVOS ZAQUEOS,\nO evanxelio de San Lucas, leído este pasado domingo, conta que nada máis chegado ó lugar, Xesús reparou en Zaqueo, na copa da árbore, e a el se dirixeu:\n-"Zaqueo, baixa aixiña, que hoxe teño que tomar pousada na túa casa".\nEl baixou célere e ledamente acolleu a Xesús. Pero a xente murmuraba: "Entrou a se acoller á casa dun pecador".\nPero Zaqueo púxose de pe e comunicoulle ó Señor: "Mira, a mitade dos "meus bes" dareilla ós probes, e se d´alguén me teño aproveitado heino restituir ata catro veces máis". E Xesús comentou: "Hoxe entrou a salvación nesta casa, tamén éste é fillo de Abraham. Porque o Fillo do home veu buscar e pra salva-lo que estaba perdido".\nVese que Zaqueo, movido pola gracia, sacou de sí o mellor e fixo a confesión pública relatada. I eu maxino pra ese día 6 a presencia de non poucos Zaqueos na praza do Obradoiro, porque este país, en clave política e socioeconómica, está sometido a unha probeza crecente e deterioro brutal polo mal goberno do que foi ouxeto, pola corrupción encarnada por tantísimo Zaqueo, presuntos ou conocidos, que ese día poderían dar un concerto maxistral, unha confesión coral e pública ante o sucesor de Cristo Xesús e ante o pobo galego en xeral, secuestrado, privado da súa riqueza, da súa paisaxe, da súa lingua real...


A mostra 'O Gabinete das Marabillas' trae a Vigo as mellores reproducións dos códices europeos máis relevantes\nA exposición 'O Gabinete das Marabillas' permitirá ver en Vigo, entre o 14 de novembro e o 8 de decembro, as mellores reproducións dos códices europeos máis relevantes, así como mapas e atlas.\nEn total, trátase de máis de 20 obras "case orixinais" editadas polo galego afincado en Barcelona Manuel Moleiro, que dedica a súa actividade profesional a sacar á luz facsímiles numerados, que son reproducións fieis de grandes obras históricas.\nNeste caso, na Casa das Artes de Vigo realizará un percorrido por oito séculos de historia a través de obras mestras que se atopan depositadas nas bibliotecas máis importantes do mundo, como son o Metropolitan Museum of Art, The British Library, a Biblioteca Nacional de Rusia ou o Museo Arqueolóxico Nacional de Madrid.\nPor primeira vez en Galicia exporase unha reprodución completa do Tractatus de Herbis, un códice singular que revela as claves da farmacopea mediterránea da Idade Media. Dentro das súas particularidades, a imaxe adquire todo o protagonismo da obra.\nAdemais, as persoas que asistan á exposición poderán ver unha reprodución do Breviario de Isabel la Católica, realizado para conmemorar os éxitos do Goberno de Isabel e Fernando. Así mesmo, tamén estará un clon do Libro de Horas de Juana I de Castilla, outro do Libro de Horas de Carlos de Angulema, o Libro de Horas de Enrique VIII ou o Atlas Universal de Fernao Vaz Dourado.\nEntre outros documentos, a exposición conta cunha reprodución da Biblia de San Luis, unha obra creada para o rei Luis IX e que constitúe un referente na historia da miniatura.\nComo complemento a esta mostra, a catedrática Elisa Ruiz ofrecerá o día 14, ás 19.30 horas, unha conferencia sobre a figura de Isabel la Católica, para quen foi confeccionado o Breviario de Isabel la Católica. Este documento é o tesouro bibliográfico máis importante que se conserva dos Reis Católicos.


Maio, o mes do deus Bel « A Biblioteca de Fillos de Galicia\nA véspera do mes dos maios (noite do 30 de Abril ao 1 de Maio), existía a costume, que pervive aínda na parroquia de Roo, preto de Noia, de formar unha gran lumieira gardando relixioso silenzo mentres ardía a leña. Despois formaban unha danza circular en torno a ela, xirando no sentido do sol, e pedindo ao lume (ao deus Bel?) que lles dea boas colleitas.\nEsta tradición ten a súa orixe, polo visto, nas celebracións do Beltaine, o lume sagrado do deus Bel, inversa da festa do Xahún (Samhain ou Hallowe’en) e que marca o comezo da estación do verán no ciclo biestacional do ano celta. En irlandés moderno aínda lle chaman Bealtaine ao mes de maio.\nOrixinalmente estas fogueiras de Bel eran acesas polos druidas usando os raios do sol, ou frotando certas madeiras de árbores sagrados. Os lumes de cada casa eran apagados e volvíanse acender co novo lume sagrado.\nO gando levábase tamén xunto ás fogueiras para ser afumado, nun rito de purificación.\nO deus Bel tamén está asociado coa Vida e a Morte, e cos cruces de camiños.\nEstas tradicións tamén se conservaron moi parecidas en Irlanda e noutros países célticos (Escocia, Illa de Man, Cornualles…). A festa é chamada Beltaine en Irlanda, Bealtiunn en Escocia, Shenn da Boaldyn en Man e Galan-Mai en Gales.\nOutros costumes desta festa teñen que ver coas prantas, coas que se adornaban as casas e a xente (flores, fiuncho, acivro, ortigas, serbal…) … e coa auga do mencer do día 1, ou mesmo o orballo, que bebido ou empapado na cara tiña un efecto máxico. Ou mesmo a mestura: auga+herbas(flores).\nPegada do deus Bel en Galiza\nEste deus, coñecido tamén como Bilé, Bell, Belinos, Belenus, Belenos… deus do sol (aínda que o principal deus solar dos celtas fose Lugh), da luz, da curación, da Vida e a Morte, marca coa súa festa o comezo do verán celta (de Maio a Outubro), a volta da terra á vida despois do letargo invernal, o renacemento da vida vexetal.\nO seu nome quere dicir branco ou brillante na nosa perdida lingua goidélica (orixinalmente tiña un -o final: Belo), e aínda o temos na toponimia do noso país: Belmonte, Belmil, Belelcón, Belelle, Belpellos, Belesar, Belga, Belante, Beloi, Beliña, Beleiriz, Belade, Beldoña, Beledo, Beleseira, Belote, Belir…\nFestas con posibles pegadas destas tradicións celtas aínda perviven ademais de en Roo, en San Orente, Ponte Cesures, Cambados, A Pobra do Caramiñal, Redondela, Braga…\n« O poema do druida galego Amergin ao desembarcar en Irlanda | Día das Letras Galegas 2007 »\nOne Response\tto “ Maio, o mes do deus Bel ”\n05/05/2007 ás 4:44 PM\nPodemos atopar moitas coincidencias entre estas celebracións e as da noite de San Xoán (o solsticio de verán), as cais algúns explícanas polo traslado dos ritos solares a esa data que se comezaron a producir coa chegada dos suevos.\nSábado, Mai 5th, 2007 at 12:20 PM\nBel, Beltaine, Irlanda, maio\nA Biblioteca de Fillos de Galicia is powered by\tWordPress 5.2.7 and delivered to you in 0.705 seconds using 55 queries.


LAGARTIÑOS DE SEIXO (ED. INFANTIL SEIXO): marzo 2018\nÁRBORE DE INVERNO\nNon podía rematar o inverno sen facer a nosa árbore típica desta estación, como fixemos no outono. O material utilizado e o mesmo, corchos, e témpera da cor da neve, a cor branca, e tamén papel hixiénico para o chan, isto foi o mais curioso a utilización deste material.... Que ven o pasamos cortando coas mans, cachiños deste papel, para facer neve ......pero quedou moi chulo......!!!\nEtiquetas: clase 5 anos, curso 2017/18, inverno\nSEMANA DA PRENSA NA CLASE DE 3 ANOS\nNo cole mesturamos a semana da prensa co día da muller e todos estivemos buscando noticias de mulleres en diferentes ámbitos. Aos de infantil tocounos investigar sobre deportistas. Os da clase de 3 anos, despois de ver varias noticias, seleccionamos a de Andrea González, unha lanzadora de xabalina que gañou o ouro nacional fai pouco. A verdade é que a xabalina lles chamou un monton a atención porque lles parecía que lanzaba unha espada.\nInvestigamos sobre Andrea e plasmamos na noticia os datos que aprendemos sobre ela. Fíxonos moita ilusión ver a noticia exposta e coñecer a outras mulleres deportistas.\nFoi xenial descubrir deportes novos que non coñecíamos... pero sobre todo nos encantou a xabalina. Despois de ver vídeos quixemos saír ao patio a probar nós mesmos a lanzar como Andrea... porque parecía fácil, pero é moi difícil!! Mirade neste vídeo que xeito temos jejeje\nDespois de medir os nosos lanzamentos, vimos cantos metros lanzou Andrea para gañar a medalla de ouro.... 44 metros e pico!!!\nPara darnos conta de canto é o que lanzou volvemos a usar a cinta métrica, pero esta vez tivemos que estirala varias veces: alucinamos co lanzamento de Andrea!!!\nDespois aproveitamos para facer debuxos de Andrea, escribir a súa inicial, o números dos metros que lanzou....\nAs tesoiras foron moi útiles na semana da prensa, ademais de recortar noticias, cada vez con máis precisión, tamén fixemos un traballo plástico con recortes do xornal.\nE unindo un pouco de témpera fixemos uns cadros chulísimos!\nMirade algúns exemplos dos retratos que fixemos de Andrea!\nA gran sorpresa chegou a piques de irnos de vacacións... recibimos unha chamada de Andrea avisando que enviaría un paquete a nosa clase.... ufff estivemos moi nervios ata que chegou o paquete... algúns incluso aseguran ter visto a Andrea! ;)\nE dentro había medallas para todos, medallas pola igualdade no deporte, e por ser uns campións lanzando a xabalina.\nQue emoción!.... pasámolo pipa lanzando a xabalina e encantounos coñecer a historia dunha campiona como Andrea. A pena que nos quedou foi non coñecela a ela en ver en directo esa xabalina tan grandísima que ten un pincho: deixounos alucinados!\nEtiquetas: arte, clase 3 anos, curso 2017/18, dia da muller, igualdade, patio, semana da prensa\nOS DE 5 ANOS CELEBRAMOS O DIA DA MULLER TRABALLADORA E A SEMANA DA PRENSA\nO día da muller traballadora coincidiu coa semana da prensa. O que fixemos, foi buscar nos xornais que tiñamos na clase, "mulleres deportistas" e encontramos noticias sobre Chus Lago "montañera", Paula de la Torre "atleta", Irene Trabazo "ciclista", e tamén ximnastas acrobáticas internacionais... recortamos a foto, pegámola, e escribimos a noticia, para pasar a formar parte do mural do cole.....\nPegamos e escribimos.....\n.........e por último lemos as noticias feitas.\nPasámolo moi ben, porque foi unha actividade moi divertida e amena...recortar...pegar...escribir...ler...onde todos colaboramos.\nEtiquetas: clase 5 anos, curso 2017/18, día da muller traballadora, igualdade, semana da prensa\nSOL SOLIÑO QUÉNTANOS UN POUQUIÑO!\nEn canto asoma o sol aproveitamos o patio ao máximo... e nos entra a morriña, por iso recordamos algunhas instantáneas destes meses no patio: pasámolo en grande!!!\nEtiquetas: clase 3 anos, curso 2017/18, patio\nNo espazo matemático temos diferentes materiais relacionados coa lóxica-matemática. Aquí vos ensinamos algunhas propostas relacionadas directamente cos números: trazo nas letras de lixa e nas bandexas de pan raiado, na mesa de luz, con construccións, artísticas, etc...\nQue ben o pasamos xogando cos números!!!\nEtiquetas: clase 3 anos, curso 2017/18, matemáticas, mesa de luz\nNa clase de 3 anos encántanos pintar e investigar diferentes formas de facelo. Explorando novos materiais chegamos aos contagotas cos que fixemos uns cadros cheos de puntos divertidos, tanto coma os dos libros de Hervé Tullet. Somos moi fan dos seus contos e nos partimos de risa con eles.\nCos contagotas utilizamos a pinza e nos ven de marabilla para traballar o agarre, a presión...\nAsí de ben o pasamos pintando con gotiñas de cores.\nEtiquetas: arte, clase 3 anos, curso 2017/18\nA piques de rematar o 2º trimestre chegou a primavera, e... que mellor que recibila con flores?\nCambiamos o noso calendario de inverno a primavera, cambiamos a neve por flores e cada un deu a súa opinión sobre o que pasará na primavera.\nO que todos tiñamos claro é que na primavera hai moitas flores. Así que hoxe traballamos con flores. Collimos un ramo que trouxo a profe e despois de cortalo en pequenas ramiñas, puxémonos a clasificalas por cores.\nBlancas, amarelas, lilas e rosas...\n...entre todos as deixamos moi ben organizadas.\nDespois cada un, libremente, elixiu 4 para facer un ramo.\nAdemais pintamos unhas postais para darlle a benvida a primavera.\nDebuxamos flores, bichos, soles...\nOs primeiros cadros e ramos desta estación tan colorida.\nE xuntos gritamos con forza:\nEtiquetas: arte, clase 3 anos, curso 2017/18, primavera\nXOGANDO CON TAPÓNS\nIsto é o que pasa cando os peques de forma espontánea propoñen actividades para todo o grupo. Na entrada do cole, diante da nosa clase, é onde se recollen os tapóns que traen as familias para colaborar con diferentes causas.\nPois entraron na clase cunha bolsa chea de tapóns: "Profe podemos xogar con esto??"\nE cando as propostas son tan chulas... quen se pode negar? Así que a xogar con tapóns!\nAdemais de facer debuxos e composicións chulísimas, aproveitamos para clasificar por cores, por grupos de determinado número...\n... puxemos a clase patas arriba e pasámolo fenomenal!!\nEtiquetas: clase 3 anos, curso 2017/18, reciclaxe\nOS DE 5 ANOS CELEBRAMOS O DIA DA MULLER TRABALLADO...\nUN DÍA NA BIBLIOTECA\nIOGA EN PSICOMOTRICIDADE\nCELEBRAMOS A SEMANA DA PRENSA E O DÍA DA MULLER TR...\nFELIZ ANIVERSARIO VERA!!!\nXOGOS EN PSICOMOTRICIDADE


A XUNTA ACOMETERÁ A REFORMA INTEGRAL DO CENTRO DE MENORES AVELINO MONTERO E DA RESIDENCIA DE CAMPOLONGO | Xornal Galicia Sur\nInvestirá 3,3 millóns de euros para renovar as envolventes, cerramentos, así como modernizar as habitacións\nA Xunta de Galicia financiará senllas reformas integrais no centro de menores Avelino Montero e na residencia de maiores de Campolongo con cargo ao superávit autonómico de 2018. O importe destinado para acometer ambas obras supera os 3,3 millóns de euros.\nOs traballos no centro de menores consistirán na renovación da envolvente exterior da edificación e os cerramentos, así como a mellora das aulas, habitacións e demais instalacións. Ademais de mellorar a comodidade dos residentes, visitantes e persoal do centro, os traballos aumentarán a eficiencia enerxética, algo que beneficiará o medio ambiente e permitirá reducir o gasto necesario para manter o inmoble a unha temperatura óptima.\nEstas dúas son as obras de maior calado que se poñerán en marcha dentro deste paquete de actuacións. En concreto, as medidas de mellora que se levarán a cabo no centro de menores Avelino Montero teñen un orzamento de máis de 1,3 millóns de euros. Pola súa banda, o investimento na reforma integral da residencia de maiores de Campolongo é de 2 millóns de euros. As actuacións forman parte do plan de obras da Consellería de Política Social.\nEn total serán oito os centros dependentes da Consellería de Política Social na provincia de Pontevedra que se beneficiarán deste plan de obras. Ademais destes dous da cidade do Lérez, tamén se acometerá obras en catro instalacións da comarca de Vigo: unha reforma integral na residencia xuvenil Altamar, mellora da instalación de auga quente na residencia de tempo libre de Panxón, renovación da cociña do Centro Residencial de Atención a Persoas con Discapacidade (CPRD) de Vigo e o acondicionamento da fachada e do interior do centro sociocomunitario O Calvario.\nA maiores destas actuación, tamén se renovará a instalación de illamento térmico e se poñerá en marcha unha actuación para a mellora lumínica na residencia de Maiores de A Estrada; e no Centro Ocupacional de O Saiar, en Caldas de Reis, desenvolveranse traballos para mellorar o illamento térmico e a substitución de carpinterías. Nesta provincia, o Goberno galego investirá 5,3 millóns de euros ao abeiro deste programa.\nmarzo 2, 2016\t0 comments 1020 visitas\nfebrero 13, 2017\t0 comments 593 visitas\noctubre 19, 2018\t0 comments 345 visitas\nPreto de douscentos adolescentes de 3º e 4º da ESO do C. P.I. Cova Terreña ...


Tecnópole e Xunta invitan familias e grupos de amigos ao espectáculo "A maxia da ciencia" | Parque Tecnolóxico de Galicia\nInicio › Novas › Tecnópole e Xunta invitan familias e grupos de amigos ao espectáculo "A maxia da ciencia"\nTecnópole e Xunta invitan familias e grupos de amigos ao espectáculo "A maxia da ciencia"\nmartes, 30/04/2019 - Tecnópole\nEste próximo sábado día 4 de maio todas as familias e grupos de amigos de Ourense ou de calquera outro punto de Galicia están invitados ao espectáculo "A maxia da ciencia", organizado por Parque Tecnolóxico de Galicia-Tecnópole coa colaboración da Xunta de Galicia e da Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía (Fecyt).\nO evento, de entrada libre e gratuíta, servirá como aperitivo da maior feira científica de Galicia, Galiciencia, que terá lugar entre o 8 e o 10 de maio no recinto de Tecnópole, en San Cibrao das Viñas (Ourense), coa saúde e os bos hábitos como tema principal.\nAs portas do Auditorio de Ourense abrirán este sábado media hora antes do comezo do evento, ás 12, para dar entrada a todas as persoas que queiran pasar un bo momento participando nun espectáculo interactivo no que a ciencia e a maxia se darán a man.\nO divulgador científico David Ballesteros e o ilusionista Jose Rivera estarán á fronte desta experiencia apta para todos os públicos, na que os experimentos científicos e a maxia serán o vehículo para aprender cousas novas. ¿Pode a auga converterse en viño? Os magos son capaces de xerar en nós esa ilusión e os científicos, grazas á química, tamén. As matemáticas e a lectura das ondas cerebrais permiten tamén achegarse ao efecto que provoca en nós un mentalista, pero co rigor da ciencia detrás. E hai principios da electricidade que son utilizados polos magos dende hai moitísimo tempo. Estas son só algunhas das dualidades ciencia-maxia que permitirán que este espectáculo sexa unha experiencia memorable para vivila en familia ou entre amigos.\nAdemais de ofrecer un plan de fin de semana na que se mesturan o lúdico e o didáctico, mediante este evento quérese estender á cidadanía o convite para acudir a Galiciencia polas tardes, á marxe das visitas dos grupos escolares.\nA partir do mércores da próxima semana, 50 equipos de alumnos de Secundaria e Bacharelato mostrarán na carpa de Galiciencia os proxectos científicos e innovadores cos que optan a levar algún dos premios finais. A estes uniranse 30 proxectos de Primaria fóra de competición, que acudirán en quendas de dez por día.


Día da Ciencia en Galego, na biblioteca | Retellador@sdogaliñeiro\n30/11/2012 / lernolosada\nDía da Ciencia en Galego, na biblioteca\nMaría M. Villanueva, Sheila Carbia (4º ESO)\nO mércores 7 de novembro na Biblioteca, o grupo de Bioloxía de 4º ESO (Alba Durán, Sheila Carbia, Sheila Costa, Miriam Deber, Álvaro Loureiro, Iria Sueiro, Paula Constenla, Aitana Rodríguez, Mónica Señoráns) quixo celebrar o día da Ciencia en Galego na Biblioteca.\nPensamos en facer experimentos sinxelos nos que se puideran comprobar algunhas das “teorías” que se estudan na clase, e eliximos ver os efectos dos cambios de presión dos gases. Retamos ao público a sacar unha moeda dun recipiente con auga sen mollar os dedos; como non foi posible, ensinámoslle un “truco”. No recipiente onde estaba a auga introducimos un vaso do revés. Metendo un algodón empapado en alcohol no interior do vaso e prendéndolle lume, conseguimos que a auga fora succionada cara dentro del, deixando a moeda “en seco”; agora si que se podía coller…sen mollar os dedos. Sabiamos que os gases, dentro dun recipiente, aumentan a presión a pouco que se quenten; cando arrefrían, diminúen a presión e provocan un efecto de baleiro, facendo entrar –neste caso- a auga no vaso.\nLogo quixemos introducir o ovo polo colo da botella e usamos a mesma idea: botamos no matraz un algodón empapado en alcohol e prendemos lume, facendo aumentar a temperatura e a presión no interior; ao apagarse a chama e arrefriar o aire, a presión interior descendeu e o noso ovo foi “succionado” cara dentro sen ter que tocalo. Xa imaxinades por que cocemos o ovo…\nPara inflar un globo sen soprar, precisamos un gas. É moi doado conseguir dióxido de carbono (o gas que expiramos) facendo reaccionar o bicarbonato que hai nas casas (bicarbonato de sodio) con vinagre. Nós levamos ácido acético puro e con el “quitámoslle” os átomos de carbono ao bicarbonato sólido para formar o gas (CO2). Puxemos o globo na boca do matraz para recollelo e … inchouse sen ter que soprar.\nOs dous últimos experimentos tamén formaron parte das actividades desenvolvidas no encontro cos clubs de lectura de Cuntis e Portas. Na biblioteca municipal de Cuntis, Mónica e Sheila Carbia, foron as encargadas de gratificar ao expectante público cos ‘misterios’ da ciencia que, por certo, tamén se len.\n← Os retelladores fanse adultos\nLa biblioteca ideal de Patti Smith & co. →