Tydzień 17 - Krzysztof Nyrek\nStawiając na długotrwałą naukę, trzeba się liczyć z tym, że czasem jest więcej czasu na naukę, a czasem tego czasu jest mniej. Oczywiście można się „spiąć” i wyszkolić w krótkim terminie czasu, ale …\nNo właśnie, czy tylko ja mam takie wrażenie, że ucząc się czegoś w tempie ekspresowym, potem zdobyta wiedza również znika w tempie ekspresowym? Kiedyś czytałem badania naukowe, które wskazywały jednoznacznie, że uczenie się rozłożone w dłuższym okresie czasu przynosi lepsze efekty, jeżeli chcesz zapamiętać materiał na dłużej. Jednym, z powodów dla którego tak się dzieje, jest fakt, że skutecznie niwelujesz efekt świeżości. Chodzi o to, że ucząc się w tempie turbo, wydaje Ci się, że super pamiętasz o co chodzi we właśnie przyswojonym materiale. Za jakiś czas jednak okazuje się, że tak nie jest. Wtedy właśnie warto do przyswajanego materiału powrócić i odświeżyć sobie wiedzę. Ucząc się w dłuższym okresie czasu, w zasadzie jesteś zmuszony do takiego postępowania. Zdobywasz nową wiedzę, która zwykle nawiązuje do wcześniej zdobytej wiedzy i czujesz wtedy, że dobrze było by sobie przypomnieć o co chodziło w materiale do którego nawiązuje obecnie wchłaniana wiedza.\nW nauce programowania mam tak cały czas. Robię coś nowego, ale za moment okazuje się, że trzeba powrócić do elementów strony, które już wcześniej ustawiłem i trochę je pozmieniać. Wtedy muszę sobie przypomnieć, jak to zrobić i często okazuje się, że muszę wrócić do materiału już przerobionego. Podobnie z obsługą Git. Wydawało mi się, że po skończonym kursie już wiem o co chodzi i jak go stosować. Dopiero w momencie, kiedy zacząłem aktywnie korzystać z GitHuba, okazało się, że do kilku elementów szklenia muszę wrócić. Kiedy rozpocznę pracę w grupie, pewnie po raz kolejny wrócę do szkolenia. To wszystko jednak ma bardzo duży plus: utrwalam wiedzę, która zostanie mi w głowie na dłużej.\nWracając do nauki programowania w tym tygodniu poznałem Grid’a. Fantastyczne narzędzie, do budowania leyoutu strony. Można by powiedzieć, że to takie tabele 2.0 ze wszystkimi zaletami utrzymania layoutu w formie tabelarycznej, ale bez wszystkich minusów używania tabel. Pozwala na budowanie layoutu w oparciu o kolumny i wiersze, przy czym ich konfiguracja jest niemal dowolna w pionie i poziomie. Nie można jedynie łączyć komórek pomiędzy wierszami. To jednak nie przeszkadza w wygodnym układaniu elementów na stronie. Jeżeli temat Cię zainteresował, polecam zajrzeć tutaj: https://css-tricks.com/snippets/css/complete-guide-grid/\n07.07.2019 Krzysztof Nyrek Nauka Programowania No comments\ngit grid programowanie\nKrzysztof NyrekTydzień 17 07.07.2019\nI love Grid\nKrzysztof Nyrek, 04.04.2020\nKrzysztof Nyrek, 05.01.2020


26 Maj 2010, 21:32\nWitam chciałbym przerejstrować swoj motocykl. Tylko że umowa została spisana w tamtym roku i pytanie czy trzeba zmienić datę na teraz bo przecież 30dni jest na przerejstrowanie motocykla od zakupu. Odcinek zapłaty składki w urzędzie też jest z tamtego roku. I czy przy rejestracji trzeba mieć aktualne OC bo teraz się opłaty pokończyły.\n26 Maj 2010, 21:38\nPiotrMSC napisał(a): Tylko że umowa została spisana w tamtym roku i pytanie czy trzeba zmienić datę na teraz bo przecież 30dni jest na przerejstrowanie motocykla od zakupu\nFormalnie tak masz na to 30 dni.Tylko powiedz co Ci moze zrobić WK\nNic po prostu nic.Nie moze Cie ukarac finansowo ani tez odmówic rej.\nJezeli kupiłes od innego klienta nie waz sie tego robić.Mogą oskarzyć Cię o fałszwanie\ndokumentów i w tym wypadku mozesz mieć problemy...\nPiotrMSC napisał(a): I czy przy rejestracji trzeba mieć aktualne OC bo teraz się opłaty pokończyły.\nPrzy składaniu dokumentów do rej.musisz mieć jedynie aktualne BT.\nOC potrzebne jest przy odbiorze DR....\n26 Maj 2010, 21:46\nAha czyli tablice wziąść ze sobą? A dostanę jakos tymczasową? Czy będe musiał czekać ileś dni na nową? Jakie koszty rejestracji?\n26 Maj 2010, 21:48\nMotocykl kupiony w Polsce...\nJezeli tak to czy z innego powiatu,województwa...\n26 Maj 2010, 21:54\nKupiony w Polsce ale w Mieście a ja mieszkam w powiecie czyli tablica inna.\n26 Maj 2010, 21:58\nPiotrMSC napisał(a): Aha czyli tablice wziąść ze sobą\nTak musisz mieć...\nPiotrMSC napisał(a): A dostanę jakos tymczasową?\nJezeli masz aktualny przegląd tech.dostaniesz nowa TR i dowód czasowy...\nNowy DR będziesz miał po ok. 1 m-cu...\nPiotrMSC napisał(a): Jakie koszty rejestracji?\nWspółwłaściciel może mieć tylko 1 % wartości pojazdu?Ubezpieczenie na rodziców\nTagi: OC, kupię, opłaty, tablice, umowa, dokumenty, dowód, motocykl, przegląd\nOC a rejestracja - Ubezpieczenia komunikacyjne\n62,82 PLN Stanley klucze sześciokątne z łbem kulistym 12szt 190,10 PLN DEWALT Wiertło SDS-Max EXTREME (5035048059791) 214,29 PLN Wiertło SDS-Max 22 x 400 x 520 mm\nVolkswagen Golf - kompaktowy hatchback ...W przypadku pięciodrzwiowego Golfa wersją najbardziej ekonomiczną wyposażoną w automatyczną skrzynię biegów, jest odmiana z jednolitrową, trzycylindrową jednostką benzynową o mocy 110 KM. Jej zużycie paliwa wynosi 5,6 l/100 ...Nowy model Volvo XC40Volvo dziś uzupełniło swoją gamę samochodów o całkiem nowy model XC40, kompaktowy SUV jak podaje producent. Po zdjęciach widać że ten samochód wprowadzi sporo zamieszania na rynku. Z niecierpliwością czekam by obejrzeć auto ...FCA dostarcza amerykańskiej poczcie ...Ram ProMaster to samochód w Europie znany pod nazwą Fiat Ducato. Kontrakt który opiewa na dostarczenie 9113 sztuk tego pojazdu podkreśla globalny charakter furgonu najczęściej wybieranego przez floty, który w pierwszym półroczu ...


Startuje 8. edycja Programu Grantowego InicJaTyWy - Poradnik Handlowca\nStartuje 8. edycja Programu Grantowego InicJaTyWy\n#Program Grantowy InicJaTyWy\nCarlsberg Polska po raz kolejny organizuje Program Grantowy InicJaTyWy, w którym są do zdobycia granty na projekty wpierające społeczności w sąsiedztwie swoich browarów. Program skierowany jest do organizacji pozarządowych i instytucji użyteczności publicznej z Brzeska, Sierpca i ich okolic. Wnioski można składać do 23 kwietnia przez formularz na stronie internetowej www.inicjatywy.com.pl.\nCelem Programu InicJaTyWy jest poprawa życia lokalnych społeczności w sąsiedztwie browarów Carlsberg Polska. W tym roku organizacje i instytucje użyteczności publicznej mogą zgłosić swoje projekty w dwóch kategoriach:\nna rzecz społeczności lokalnych, czyli działania obejmujące m.in. rewitalizację terenów zielonych, tworzenie miejsc wypoczynku i rekreacji, akcje pomocowe dla potrzebujących, czy wydarzenia kulturalne,\nna rzecz poprawy świadomości ekologicznej, w tym działania w zakresie segregacji zużytych opakowań, recyklingu i zastosowania opakowań zwrotnych, czy wpływu opakowań na środowisko i życie ludzi.\n– Kolejny raz kierujemy nasz program do lokalnych organizacji pozarządowych i instytucji użyteczności publicznej. Poprzednie edycje „Inicjatyw” pokazały, że lokalni społecznicy tworzą wyjątkowe projekty, które najlepiej odpowiadają na potrzeby mieszkańców, a to dla nas cel nadrzędny – mówi Beata Ptaszyńska-Jedynak, dyrektor ds. komunikacji Carlsberg Polska. – Ważne jest, aby zgłaszane projekty miały długoterminowe efekty, czyli dawały korzyści mieszkańcom przez kolejne lata. W tym roku część grantów zostanie przekazana na projekty zwiększające świadomość ekologiczną, np. edukujące nt. segregacji odpadów – dodaje Beata Ptaszyńska-Jedynak.\nW 8. edycji „Inicjatyw” Carlsberg Polska przeznacza sumarycznie 100 tys. zł. na 10 grantów, o które ubiegać się mogą organizacje i instytucje z powiatu brzeskiego i sierpeckiego. Partnerem tegorocznej edycji jest firma Interseroh Organizacja Odzysku Opakowań S.A, a także Urzędy Miast Brzesko i Sierpc.\nWnioski można składać od 15 marca do 23 kwietnia br. na stronie internetowej www.inicjatywy.com.pl Następnie Jury, w skład którego wchodzą przedstawiciele Urzędów Miast Brzesko i Sierpc, Carlsberg Polska oraz firmy Interseroh Organizacja Odzysku Opakowań S.A, wybierze pulę projektów spełniających wymagania regulaminowe. O ostatecznym wyborze zwycięzców zadecydują, jak w poprzednich edycjach, internauci. Na stronie internetowej Programu każdy będzie mógł oddać głos na jeden z projektów zakwalifikowanych przez Jury.\nProgram grantowy InicJaTyWy powstał w 2014 r. W czasie siedmiu edycji zrealizowano 64 projekty, na łączną kwotę 550 tys. zł.\nSzczegółowe informacje nt. Programu znajdują się na www.inicjatywy.com.pl


Zalety Technologii - Technologia - WPW Invest\nZalety prefabrykowanych konstrukcji drewnianych w technologii płytek kolczastych:\nSkrócenie czasu potrzebnego do ustawienia więźby dachowej na budynku (nawet do 30% czasu potrzebnego w rozwiązaniach tradycyjnych). Wykwalifikowana grupa montażowa potrafi zrealizować konstrukcję dla dachu dwuspadowego (ok. 600m2) w czasie do 16 godzin.\nDuża estetyka wykonanych konstrukcji. Dla produktu fabrycznego standardem jest drewno czterostronnie strugane, które nie zalega na placu budowy, nie jest ręcznie obrabiane ani kilkakrotnie pasowane, co przy pracy ręcznej powoduje efekt niedbałości.\nDobra organizację pracy na budowie. Gdy rozpoczynamy montaż w technologii płytek kolczastych, prace na budowie ograniczają się do wjazdu naczepy z prefabrykatami na budowę, ustawienia dźwigu, a następnie montażu wiązarów na wieńcu. Eliminujemy w ten sposób długotrwałe magazynowanie (tj. bałagan, niszczenie drewna i innych materiałów i marnotrawstwo narzędzi).\nOszczędności - zastosowanie prefabrykowanej konstrukcji drewnianej ma wpływ na całokształt prac, ponieważ daje możliwość eliminacji stropu betonowego lub prefabrykowanego i stanowi bazę dla konstrukcji sufitów podwieszanych. Eliminując betonowy strop zmniejszamy obciążenie podpór, na których miałby się on opierać.\nDowolność aranżacji powierzchni - wiązar wyprodukowany w technologii płytek kolczastych do rozpiętości 30m możemy oprzeć tylko na dwóch podporach, jednocześnie eliminując ściany nośne lub słupy i podciągi (odchudzenie konstrukcji i fundamentów).\nGwarancja, która jest oparta jest na doświadczonym biurze projektowym, doskonale wyposażonej fabryce, profesjonalnej kadrze nadzorującej budowę i brygadom montażowym. Certyfikowane drewno klasy C24 (oznaczone jako cały produkt znakiem CE) w odróżnieniu od drewna tartacznego niewiadomego pochodzenia, daje gwarancję jakości i bezpieczeństwa.\nUmowa zapewniająca pełną odpowiedzialność producenta. W przypadku więźby tradycyjnej producenci poszczególnych części odpowiadają wyłącznie za swoje części (tartak odpowiada za drewno, dostawca gwoździ za gwoździe, projektant za projekt itd.), a w razie usterek czy wątpliwości nie wiadomo do kogo zwrócić się z nasuwającymi się pytaniami.\nWPW Invest oferuje:\nNowoczesne i sprawdzone rozwiązania, które funkcjonują od lat w Europie Zachodniej\nDużą dokładność wykonania\nKrótki czas montażu, zapewniający terminowe wykonanie prac\nWysokiej jakości materiały użyte w produkcji, które zapewniają bezpieczeństwo i trwałość konstrukcji\nRozpiętości konstrukcji do 30mb bez podpór, co daje dowolność aranżacji wnętrza budynku\nWszystkie prawa zatrzeżone przez WPW Invest 2020


Przyjaźń jest podstawą każdej miłości...: marca 2015\nZnowu obudziły mnie jakieś krzyki z dołu. Prawdopodobnie to wydzierał się mój ojciec na swoich osiłków. Jak do tej pory kręciło się po domu dwóch czy trzech, tak teraz najechało się ich chyba z dziesięciu i obradowali w piwnicy, do której ja nie miałam dostępu. Byłam niezmiernie ciekawa, co mój tatulo tam takiego trzyma, że nie pozwala nam tam schodzić. Zapewne była to cała jego dokumentacja. A ja nie mogłam się już doczekać, kiedy wróci Jasper, bo według Vivian to on wiedział najwięcej o poczynaniach Zacka i mógłby mi pomóc. Nie wiem, czy to dzięki temu, że o nim myślałam czy ojciec po prostu miał dość dręczenia go, ale chłopak pojawił się tego samego dnia rano przy śniadaniu. Jak co dzień zeszłam na dół ubrana w spodnie i koszulkę na krótki rękaw zakupione przez internet, bo to był jedyny sposób robienia takich zakupów. Schodząca przede mną Vivian zobaczywszy chłopka ruszyła pędem w jego stronę, jakby nie widzieli się co najmniej sto lat. Przyjrzałam się mu uważniej. Miał gęste ciemnobrązowe włosy i był bardzo chudy. Może to właśnie przez to wydawał się wyższy. Do tego miał wielkie oczy wyglądające wręcz nienaturalnie na jego bladej, wychudzonej twarzy i niezwykle miły uśmiech, którym mnie obdarzył jak tylko rudowłosa się już od niego odkleiła.\n- Jasper. - Przedstawił się wyciągając rękę w moją stronę.\n- Eva. - Odwzajemniłam uścisk. W przeciwieństwie do mnie chłopak najwyraźniej w ogóle nie czuł się niezręcznie i uśmiechnął się jeszcze szerzej.\n- Wiem. Sporo ostatnio się o tobie mówi. I mam nadzieję, że jesteś ciekawszą osobą od Vivian, bo w przeciwnym razie teraz, kiedy nie ma tu Kierana, zanudzę się na śmierć. - Powiedział spoglądając kątem oka na rudowłosą, która uderzyła go lekko w ramię.\nTypowe docinki rodzeństwa. Prawda była taka, że kiedy nie było w pobliżu Zacka, wszystko wydawało się bardziej ludzkie. Harriet, która na ogół była dość chłodna, zwłaszcza w stosunku do mnie bawiła się z małymi bliźniakami a Michelle nawet pomagała mi z pracą domową, bo bez pomocy internetu każdego dnia byłam bliska płaczu.\n- Tata miał wypuścić cię już ponad tydzień temu... - Zaczęła nieporadnie Vivian, grzebiąc łyżką w talerzu.\nTo był pierwszy raz odkąd się tu pojawiłam, kiedy śniadanie jedliśmy bez niego. W sumie to skłamałabym gdybym powiedziała, że mi to w jakikolwiek sposób przeszkadzało.\n- Bo tak miało być, ale rzekomo napyskowałem jednemu z ochroniarzy i stwierdził, że najwyraźniej niczego się jeszcze nie nauczyłem. - Wzruszył ramionami. - Prawda jest taka, że chciał mnie na początku oddzielić od Evy, bo mógłbym szepnąć jej słowo czy dwa za dużo... - Szepnął wymownie w moją stronę. Podniosłam wzrok napotykając spojrzenie jego sarnich oczu.\nW tamtej chwili pomyślałam sobie, że jest przystojny, jeżeli ktoś lubi taki typ chłopaka. Ja rzecz jasna tęskniłam za swoim Cameronem, ale nie mogłam powstrzymać się przed takim stwierdzeniem. A Jasper wyglądał, jakby chciał mnie sprawdzić. Przekonać się, czy jestem godna jego zaufania. I biła od niego taka dziwna pewność siebie i dorosłość. Odpowiedzialność. W tamtej chwili jeszcze nie zdawałam sobie z tego sprawy ale teraz już wiem, kogo mi przypominał i dlaczego miałam takie dziwne przeczucie, że gdzieś kiedyś już odbyłam z kimś podobną rozmowę.\nNie odpowiedziałam mu przez kilka minut, ale jego to najwyraźniej nie przejęło. Jakby zdawał sobie sprawę, że właśnie próbuję zinterpretować jego zachowanie.\n- Bo może tego właśnie chcę? - Zapytałam patrząc mu prosto w oczy. - Może chcę twojej pomocy?\nMilczał przez chwilę a mi wydawało się to wiecznością. Z tym dziwnym uśmiechem popatrzył na swoje śniadanie i odsunął talerz jakby z odrazą.\n- Chodźmy do mnie. - Rzucił krótko i wstał od stołu. Byłam głodna, ale w tamtej chwili nie potrafiłam być na niego zła za to, że nie pozwala mi dokończyć śniadania.\nWeszliśmy do pokoju który prawdopodobnie wcześniej dzielił z Kieranem. Usiadłam obok Vivian na jednym z łóżek a Jasper zajął miejsce na tym stojącym przy przeciwnej ścianie, wcześniej włączając radio na tyle głośno, żeby ktoś z korytarza nie usłyszał naszych ściszonych głosów.\n- Więc co chcesz wiedzieć? - Zapytał a kącik jego ust uniósł się nieznacznie.\n- Wszystko, co tylko możesz mi powiedzieć. - Odparłam mierząc się z nim wzrokiem. Pewnie jeszcze parę tygodni temu spuściłabym wzrok i mu uległa, ale w ostatnim czasie nauczyłam się chyba nie pokazywać tak łatwo swojej słabości nawet, jeśli ten chłopak w rzeczywistości bardzo mnie niepokoił.\n- Co za ciekawość. Ale nadal nie wiem, czy na pewno mogę ci zaufać. - Rzekł nie spuszczając ze mnie wzroku. - Skąd mam pewność, że nie pójdziesz z tymi informacjami do Zacka? - Zapytał. - Może moje życie nie jest usłane różami, ale nie jestem samobójcą. - Uśmiechnął się szerzej.\n- Ponieważ podobnie jak tobie, tak i mi zależy na wydostaniu się stąd. Prawdopodobnie już nas szukają i to tylko kwestia czasu, zanim to wszystko dobiegnie końca. - Syknęłam, wkładając w tę wypowiedź chyba zbyt dużo złości. Popatrzył na mnie i westchnął ciężko.\n- Dobrze więc. Mam nadzieję, że wiesz, czym wszyscy ryzykujemy. - Wstał i przesiadł się na łóżko, na którym siedziałam z Vivian. Rudowłosa nie odezwała się nawet słowem a ja miałam wrażenie, że jest tutaj tylko dla zasady. Miała się nie wtrącać, żeby nie ściągać na siebie zbyt dużych kłopotów. - Ostatnio grzebiąc z Kieranem w rzeczach Zacka, odkryliśmy coś na kształt...Kartotek policyjnych. Większość osób Kieran kojarzył, ale pojawiły się cztery zupełnie obce. Zamiast imion i nazwisk były numery i pełno było w ich teczkach kartek i wycinków z różnymi wynikami badań. Nasz ojciec ich wyhodował. Trzech mężczyzn, jedna kobieta. Przeszli przemianę w taki sam sposób, jak Jason z tą tylko różnicą, że w przeciwieństwie do niego oni przeżyli. Zack twierdzi, że przejście przez przemianę bez czyjejkolwiek ingerencji hartuje człowieka i udowadnia jego siłę. Taka selekcja naturalna. Tyle tylko, że ja żadnego z tych ludzi na oczy nie widziałem mimo że prawdopodobnie żyją. - Mówił patrząc na mnie i obserwując moją reakcję i każdy ruch. - Nie jesteśmy jedyni, Eva. Ponadto Zack przetrzymuje w piwnicy ciężarną dziewczynę i chyba dwie, które ma zapłodnić. To chore. I im mniej wiemy na ten temat, tym dla nas lepiej. Ale ja tak nie mogę. Stąd musi być jakieś wyjście. Nie mogę tak po prostu pozwolić, żeby Olivier, Oscar, Aqua i te nienarodzone dzieci spotkał taki los. Nie będę po raz kolejny stać i patrzeć jak w mękach umiera osoba na której mi zależy. Więc jeśli możesz, pomóż nam. - Usłyszałam błagalną nutę w jego głosie. Vivian popatrzyła na mnie ze łzami w oczach a ja już wiedziałam, jak wielkie nadzieje we mnie pokładają. Nie wiem czemu, ale w tej chwili i prawdopodobnie właśnie z tego powodu zechciało mi się wymiotować. Nie mogłam pogodzić się z myślą, że ci ludzie tak bardzo na mnie liczą a ja prawdopodobnie w ogóle nie potrafię im pomóc.\n- Masz pomysł, jak dostać się do piwnicy? - Zapytałam w końcu, starając się przybrać minę osoby opanowanej, chociaż nie myślę, żeby wyszło mi to tak, jak chciałam. Odpowiedział mi głośny i niesamowicie szczery śmiech chłopaka.\n- Włamałem się tam cztery razy, a oni nawet nie zmienili zabezpieczeń. Piąty raz nie stworzy większego problemu. - Mrugnął do mnie. - Po prostu daj mi czas do wieczora.\nNie miałam innego wyjścia. Musiałam czekać. Zajęcia z panią Wilson dłużyły mi się nawet bardziej niż zwykle. Dzisiaj przerabialiśmy część moich zaległości z fizyki, która nie była moją dobrą stroną. Co więcej, jej związek z matematyką sprawiał, że nie pojmowałam kompletnie nic. Ale przytakiwałam rzecz jasna, kiedy tylko moja nauczycielka pytała, czy wszystko rozumiem. Pod koniec zapowiedziała, że następnego dnia zrobimy powtórkę z całego materiału. No cóż...Przeczuwałam swoją nieuniknioną klęskę. Recz jasna nie powiedziałam jej tego tylko zapewniłam, że powtórzę sobie jeszcze wszystko przed snem, czego oczywiście nie miałam zamiaru robić. Już to widzę. Fizyka przed spaniem a potem koszmary senne.\nNa obiedzie i kolacji też Zacka nie było. W ogóle oprócz opieprzu od nauczycielki który miałam zapewniony następnego dnia, to było wyjątkowo spokojnie. Dopiero kiedy kończyliśmy kolację z piwnicy wymaszerowało sześciu osiłków a ja dostrzegłam u jednego czy dwóch broń schowaną za ciemnymi kurtkami. Jasper spojrzał na nich a potem przeniósł wzrok na mnie dając do zrozumienia, żebym nie zwracała uwagi na ten widok. Po kolacji wróciliśmy na górę. Vivian sprawnie się wywinęła mówiąc, że ma dużo nauki, a my z Jasperem poszliśmy prosto do niego.\n- Wyszli na patrol. Wczoraj mieli jakiś dziwny incydent i ciągle o nim mówią. Zack się boi, że nas odkryją. - Wyjaśnił a ja dopiero po chwili zdałam sobie sprawę, że mówi o tych sześciu gorylach. Chłopak podszedł do biurka i wyjął z niego mały przedmiot wyglądający, jak część z telewizora czy innego podobnego urządzenia. Wyglądało co najmniej niepokojąco, zwłaszcza z tymi dwoma kabelkami zwisającymi u dołu.\n- Urządzenie dzięki któremu bez karty i kodu dostępu dostaniemy się do piwnicy. - Uśmiechnął się szeroko. - Zacząłem nad nim pracować, kiedy podczas przedostatniego włamania odkryłem że Zack steruje wszystkim za pomocą głównego komputera. I jest sprawdzone. Działa.\n- Świetnie... - Wydusiłam z siebie nieporadnie. - A jaki mamy plan?\n- Plan jest prosty. - Powiedział chowając przedmiot z powrotem do szafki i opierając się o blat biurka. - Prawie wszyscy wyszli na patrol, więc mamy ułatwione zadanie. W piwnicy został Zack, dwóch ochroniarzy i prawdopodobnie doktor Pattison. Wszyscy zapewne siedzą w biurze Marshala, więc nie zorientują się, że ktoś wchodzi do środka. Pójdziemy prosto do centrum monitoringu. Ma zabezpieczenia, ale moja zabawka się ich pozbędzie. Mamy jakieś dziesięć minut, zanim się zorientują, co robimy, a wtedy...\n- Jak to się zorientują? - Przerwałam mu. - Nie mogą się zorientować. Zdradzę się przed nimi.\n- Wiem, ale to konieczne, jeśli chcesz poznać całą prawdę. Oni już przeczuwają, że coś się święci, a jeśli masz racje i twoi przyjaciele są na naszym tropie, to anulując zabezpieczenia dam im trochę czasu na dokładniejszą naszą lokalizację i dostęp do wszystkich dokumentów przez kilka minut, a Zack nawet się nie zorientuje. Znaczy... Na początku. Ale zanim to zrobi, oni zdążą już skopiować i przeanalizować wszystkie dane, a co za tym idzie, przyjść nam z pomocą. - Wyjaśnił.\n- I do tego wszystkiego posłuży nam ta twoja zabawka? - Zapytałam z powątpiewaniem. Pokiwał energicznie głową.\n- Jeżeli wśród twoich kumpli jest Kieran, to od razu się zorientuje, kto im pomaga. - Uznając, że rozmowa jest zakończona wyjął swoją zabawkę z szafki i spojrzał na zegarek wiszący na ścianie.\n- I tak po prostu tam wejdziemy? - Upewniłam się bo wydało mi się to czystym szaleństwem.\n- Tak. Dokładnie o dwudziestej pierwszej, bo wtedy Zack i Pattison spotykają się na wieczorne pogaduchy. Ochroniarze prawdopodobnie będą czekali przed ich drzwiami. - Stwierdził wzruszając ramionami.\nWiedziałam. Wiedziałam, że to czyste szaleństwo i graniczy z cudem, żeby się nam udało. A mimo wszystko się zgodziłam. Zaufałam chłopakowi którego znałam niespełna dzień i który chciał włamać się do centrum zarządzania mojego ojca, żeby pomóc mi i reszcie dzieciaków w ucieczce stąd.\nZeszliśmy po schodach nie zapalając światła. Harriet szykowała chłopców do snu a Michelle jak zwykle siedziała z małą Aquą, tak więc nikt nam nie przeszkadzał. Nie wiem, skąd Jasper wziął latarkę, ale wręczył mi ją i kazał świecić na urządzenie, które znajdowało się przy drzwiach. Zaczął wyjmować z niego jakieś kable i w ich miejsce wsadzać te ze swojego cacka. Potem wcisnął trzy zera i drzwi zapiszczały cicho, automatycznie się uchylając. Weszliśmy do środka a ja natychmiast zgasiłam latarkę. Jasper złapał mnie za rękę a kiedy odruchowo na niego popatrzyłam przyłożył palec wskazujący do ust, nakazując ciszę. Było ciemno i gdyby mi nie wskazał, to zapewne nie zauważyłabym schodów prowadzących na dół. Miałam wrażenie, że ciągną się w nieskończoność. W końcu dotarliśmy na sam dół a mój towarzysz pociągnął mnie w lewo. Zdziwiło mnie to, jak dobrze zna teren i jak potrafi wszystko przewidywać. Jakieś dziesięć metrów przed nami, w korytarzu który w przeciwieństwie do naszego był bardzo dobrze oświetlony pojawiła się niska postać jakiegoś mężczyzny. Może to dziwne, ale się nie bałam. Wręcz przeciwnie, byłam cholernie podekscytowana, że robimy coś zabronionego, ale na pewno nie wystraszona. Uśmiechnęłam się lekko, kiedy facet popatrzył w gałąź korytarza w której się chowaliśmy i jakby nigdy nic sobie poszedł. Jasper widząc moją minę odwzajemnił uśmiech. Kazał mi ruszyć za sobą więc starając się robić jak najmniej hałasu podążałam w stronę tej oświetlonej części. Kiedy tylko tam dotarliśmy Jasper rozejrzał się dookoła i upewniwszy się, że nikogo nie ma, dał mi znak, że możemy ruszać. Przebiegł Przez korytarz a zaraz za nim zrobiłam to ja. Nadal nie wiem, co nam wtedy przyszło do głowy, żeby tak ryzykować. Co mi przyszło do głowy, bo dla Jaspera najwyraźniej to nie było nic nowego. Zatrzymał się przy jednych z drzwi po lewej stronie korytarza i w nikłym świetle znowu majstrował przy urządzeniu za pomocą którego otwierały się drzwi. To, co przy nim robił nie trwało dłużej niż minutę i po chwili mogliśmy już wejść do środka. Mimo, że świeciły się liczne światła, to nikogo tam nie było. Jasper zamknął za nami drzwi i chyba je zablokował, bo nad nimi na chwilę zaświeciła się czerwona lampka, która zgasła po kilku piknięciach.\n- Cokolwiek by się nie działo, masz dbać o siebie, jasne? - Spytał przyglądając mi się uważnie. Oboje wiedzieliśmy, że nas znajdą, ale wtedy tylko on wiedział, jakie to poniesie za sobą konsekwencje. - Mówię poważnie, Eva. To był mój pomysł i masz się bronić nawet moim kosztem.\n- Mówisz, jakby mieli ci zrobić naprawdę coś strasznego. - Stwierdziłam patrząc mu prosto w oczy. Tak. W tamtej chwili naprawdę myślałam, że jest mega przystojny. Ale było to czyste stwierdzenie. Nie byłabym w stanie niczego do niego poczuć, a przynajmniej tak mi się wydaje, bo nie miałam szansy lepiej go poznać.\n- Mój los jest przesądzony. Nawet, jeśli teraz mnie oszczędzi, to umrę podczas przemiany. Ty jesteś szansą. Szansą dla Vivian, Oscara, Oliviera, Aquy i tej kobiety którą Zack tu przetrzymuje i jej nienarodzonego dziecka. Ja jestem tylko postacią epizodyczną. Kimś, kto się pojawia, pomaga ci i znika. Ale tak jest dobrze. - Dokończył mówiąc jakby sam do siebie.\nNagle poczułam się ciężka. Jakby ktoś realnie położył na moich barkach całą tę odpowiedzialność. Wszystkie nadzieje, które nie tylko Jasper, ale i cała reszta we mnie pokładali. To było tak okropnie przytłaczające, że zachciało mi się schować gdzieś pod biurko i nigdy nie wychodzić.\n-Jesteś w stanie się tak poświęcić, nie mając nawet pewności, że podołam zadaniu?\n-To się nazywa nadzieja, z tego co mi wiadomo. - Mówił siadając do komputera i nie patrząc na mnie. Wystukiwał kolejne znaki które po chwili pojawiały się na ekranie, tworząc jakiś szyfr, który tylko on był w stanie odczytać. - Poza tym dla kogoś takiego jak ja nie jest ważne, czy umrze teraz, czy za dziesięć lat. Ja jestem... Urodzony w niewoli, że tak powiem. Mam siedemnaście lat, a czuję się chwilami jakbym miał siedemdziesiąt. Dla mnie wolność jest tak odległa, jak Mars. Mogę ją oglądać na zdjęciach czy w filmach, ale prawda jest taka, że nie wiem, jak to jest poczuć ją na własnej skórze. Po prostu chcę, żeby Vivian i reszta mogli się tym nacieszyć. - Odparł ze stoickim spokojem. Rzeczywiście, mówił jakby przeżył już kilkadziesiąt lat i nie jedno widział. Stałam przez chwilę otępiała, kompletnie nie wiedząc, co mam ze sobą zrobić. - Rozejrzyj się, jeśli chcesz. I tak zaraz nas znajdą, a jeśli wie się, czego szukać, można znaleźć naprawdę ciekawe rzeczy. - Westchnął kolejny raz, nadal zapatrzony w komputer.\nByło mi po prostu głupio. On naprawdę mówił jakby był pewien, że go zabiją. Owszem, mój ojciec było okropny, ale nie uważałam, żeby był w stanie zrobić mu jakąś większą krzywdę. Przecież nie po to go wychował, żeby teraz zabić, tylko zrobić z niego swojego idealnego wojownika, prawda?\nW końcu zaczęłam rozglądać się po pomieszczeniu. Przerzucałam teczki nie znajdując w nich nic ciekawego, aż w końcu dotarłam do kopii kartotek najpierw Nicholasa, potem Ericki, aż w końcu Camerona i całej reszty. Widziałam już kilka podobnych teczek z tą samą zawartością, toteż nie było tam dla mnie żadnej nowości. Zdjęcie Parkera w kartotece policyjnej w niczym nie przypominało tych z filmów. Tam ludzie się garbią i wyglądają możliwie najkoszmarniej, a on tu miał wypisaną drwinę na twarzy a w oczach widać było wyraźne rozbawienie. Jakby to były żarty. Kiedy widziałam to zdjęcie po raz pierwszy, trochę mnie zaniepokoiło bo od razu zauważyłam, że jest jakieś inne. Nie wiedziałam tylko, co to sprawiło, a on sam nic nie powiedział. Dopiero po wnikliwszej analizie doszłam do takich wniosków. A teraz wydawało mi się to wręcz oczywiste.\nZ zamyśleń wyrwało mnie ciche pikanie kontrolki nad drzwiami, które z każdą chwilą wydawało się coraz głośniejsze i bardziej irytujące. Popatrzyłam na Jaspera.\n- Chyba zorientowali się, że tu jesteśmy. - Powiedziałam, jakby to nie było oczywiste.\nMoże dlatego, że dopiero zaczęło dochodzić do mnie, co takiego zrobiliśmy. Do tej pory zachowywałam się, jakbyśmy włamali się do szkolnego sekretariatu, a nie miejsca pracy psychopaty! Jak już wrócę, muszę koniecznie porozmawiać z jakimś dobrym lekarzem o moim mózgu i prędkością z jaką dochodzą do niego niektóre fakty. Bo zdecydowanie było z nim coś nie tak. Może to też wina przemiany?\n- Mamy trzy minuty. Właśnie tymczasowo zdjąłem blokady ze wszystkich urządzeń które podporządkowane są temu komputerowi. Jeżeli ktoś z twoich znajomych akurat grzebie przy którymś z nich, powinien nie mieć problemu żeby całkowicie je zdjąć. - Powiedział z nadzieją i zakręcił się na krześle obrotowym, zupełnie jak dziecko.\n- Możesz być pewien, że Xander nie odpuściłby sobie takiej okazji. - Spróbowałam się uśmiechnąć, chociaż wcale nie było mi do śmiechu. Mało tego, byłam przerażona, bo zaczęłam słyszeć szybkie kroki dochodzące z korytarza.\nUsłyszałam jak ktoś pociąga za klamkę a drzwi się otwierają. Nie trzeba było być geniuszem żeby stwierdzić, że skoro Jasper wyłączył wszystkie zabezpieczenia, to urządzenia kontrolujące zamykanie i otwieranie drzwi również nie działają.\n- Nie broń się. Dla własnego dobra. - To było ostatnie, co usłyszałam od Jaspera.\nNie cackali się z nami. Czułam się jakbym grała w jakimś marnych filmie gangsterskim, gdzie FBI robi nalot na dom jakiegoś dilera narkotykowego. Tyle, że tu nie było strzałów. Po prostu otwarte na oścież drzwi i kilku ubranych na czarno kolesi, którzy o dziwo w pierwszej chwili nie rzucili się na Jaspera, tylko na mnie! A przecież ja byłam tylko jego towarzyszką i właściwie to nie wiedziałam nawet, jak on zdjął te zabezpieczenia oprócz tego, że użył do tego skonstruowanego przez siebie urządzenia. Po raz pierwszy w życiu miałam skute dłonie (nie licząc tego razu jak Cameron przykuł się do mnie w agencji. Po czasie stwierdzam, że to było słodkie. Bardzo głupie, ale i słodkie) i zapewniam, że nie jest to przyjemne uczucie. Jeden z ludzi Zacka wypchnął mnie siłą na korytarz, gdzie stał rozwścieczony mój ojciec. Spojrzał na mnie tak lodowato, że po raz pierwszy pomyślałam, że naprawdę jest w stanie zrobić mi okropną krzywdę. To była czysta furia i to nie taka, w którą wpadał Cameron, gdzie można było jakoś go uspokoić i przemówić mu do rozsądku, ale złość która tkwi w człowieku. Nie potrafię tego opisać. Wiem tylko, że nagle wszystkie włoski na karku stanęły mi dęba i byłam gotowa błagać, żeby nie robił Jasperowi krzywdy i że to wszystko moja wina. I już miałam zacząć krzyczeć, kiedy zobaczyłam jak mój ojciec bierze od jednego ze swoich ludzi pistolet i celuje nim w stronę chłopaka. Ten z poważną miną, bez krzty wstydu czy strachu patrzył na Zacka i przez chwilę, która dla mnie wydawała się wiecznością mierzyli się wzrokiem. A potem mój ojciec strzelił. Strzelił do siedemnastolatka, ale nie słyszałam strzału, a przynajmniej teraz nie potrafię sobie przypomnieć tego dźwięku. Nie widziałam też, jak to zrobił, ponieważ mężczyzna trzymający mnie za ramię, zakrył mi oczy swoją dłonią, mówiąc, żebym na to nie patrzyła.\n- Niech patrzy! Niech kurwa patrzy na to, co narobiła! - Darł się Zack, rzucając gniewne spojrzenie chłopakowi, który tylko chciał mnie uchronić przed tym widokiem.\nJego dłoń zsunęła się z moich oczu a ja w końcu mogłam dostrzec skutego chłopaka leżącego w kałuży własnej krwi, której coraz więcej wydobywało się z jego głowy. Nie miałam mdłości. Nie krzyczałam, nie płakałam. Chyba byłam w szoku, co dziwne, bo przecież widziałam już zabijanych ludzi. Byłam świadkiem jak Cameron pozbawia ich życia, ale nie czułam się wtedy aż tak źle i podle. Może dlatego, że ich nie znałam. Nie rozmawiałam z nimi, nie wiedziałam, jacy byli. O Jasperze też praktycznie nic nie wiedziałam, ale mimo to było mi go bardziej szkoda.\nMężczyzna, który mnie trzymał ruszył ze mną w głąb korytarza. Powłóczyłam nogami nadal mając przed oczami krwawiącego Jaspera. Zatrzymaliśmy się przed jakimiś drzwiami w nieoświetlonej części korytarza a on wyjął pęk kluczy i otworzył drzwi, które jako jedyne można było otworzyć bez użycia karty czy kodu. Potem rozkuł mi ręce i popchnął lekko, bo chyba nie byłam w stanie sama wejść do środka. Przypatrywał mi się przez chwilę i wycofał się, jakby chciał odejść, ale po namyśle ponownie się do mnie odwrócił. Nie wiem, czy widział jak bardzo go nienawidzę, jak bardzo gardzę nim i jemu podobnymi, czy tylko dostrzegał w jak okropnym jestem stanie.\n- Przepraszam. Nic nie mogłem zrobić. - Szepnął tylko i wyszedł, zamykając za sobą drzwi na klucz.\nNie wiem, jakim cudem udało mi się dotrzeć do wąskiego łóżka, które znajdowało się w rogu pomieszczenia. Właściwie było ono urządzone prawie tak, jak wyobrażałam sobie wnętrze więziennej celi. Łóżko, toaleta z umywalką po przeciwnej stronie i nic więcej. Nawet kurewskiego okna, przez które można było by wyjrzeć. I ta przerażająca ciemność.\nNie wiem, ile czasu tam przesiedziałam, ale nie bardzo mnie to obchodziło. Właściwie to miałam w głowie tylko jedną myśl, a właściwie wspomnienie rozmowy. Rozmowy, którą przeprowadziłam z Cameronem dość dawno. I wspomnienie jego słów, że został już tak skrzywdzony przez agencję, że gdyby urządzali masowe egzekucje, to z chęcią by na to popatrzył. A potem, tego samego wieczoru jak mówił mi, że będę niezniszczalna. Że będę w stanie pokonać swojego ojca. I siedząc dalej w tych ciemnościach zaczęłam się zastanawiać, czy byłabym w stanie kogoś zabić. I zdałam sobie sprawę, że właśnie tego pragnę. Że chcę mieć krew mojego ojca na rękach. To jedyne, czego w tamtej chwili pragnęłam. Ale kiedy przyszedł po mnie jeden z ludzi Zacka, nakazując mi wyjść, nie opierałam się. Zauważyłam, że osiłek mimo, że trochę lepiej zbudowany, niezwykle przypominał z wyglądu Xandera. Był mniej więcej tego samego wzrostu, blond włosy związane w wysoki kucyk, chociaż trochę dłuższe oraz kilkudniowy zarost. Brakowało tylko tatuaży no i glanów, które Xander chyba lubił, bo często w nich chodził. Jeden tatuaż jednak miał i to na dłoni, taki sam jak Parker.\nOderwałam od niego wzrok zdając sobie sprawę, że ktoś do mnie coś mówi i po raz kolejny tego dnia doznałam prawdziwego szoku.\n- Witaj, Evo. - Odezwała się znienawidzona przeze mnie blondynka. Stałam przez chwilę modląc się, żeby nie zemdleć.\nNo i jestem z nowym rozdziałem! miał być wczoraj i pisany przez Camerona, ale postanowiłam nieco przyśpieszyć niektóre sprawy :) Przez kilka dni praktycznie nie zaglądałam na bloggera i poświęciłam się przez ten czas czytaniu książek, na co nie miałam czasu odkąd zaczął się rok szkolny, ale muszę przyznać, że taka przerwa mimo, że krótka, to dobrze mi zrobiła. I mimo, że rozdział pisałam na szybko, w jeden dzień i właściwie nawet nie do końca byłam pewna, w jakim momencie go skończę i jakie sceny w nim będą, to całkiem mi się podoba. A teraz się boję, bo zbliża się ten moment kulminacyjny w opowiadaniu, a ja nie wiem, czy całkowicie tego nie zepsuję. Po prostu boję się, że was zawiodę. Ale póki mam wenę, to zaczynam pisać kolejny rozdział a ci, którzy nie otrzymali jeszcze ode mnie komentarza, niebawem mogą się go spodziewać :)\nAutor: Sekretna o 15:46 8 komentarzy:\nPrawdziwy przyjaciel nie zawaha się, żeby ruszyć Ci z pomocą...\nZ perspektywy Camerona\n- Zrób głośniej. - Mruknąłem do Amira słysząc znajomą piosenkę w radiu.\nLeżałem wyciągnięty na tylnym siedzeniu i z jednej strony marzyłem, żeby iść spać a z drugiej modliłem się, żeby jednak wytrzymać bez tego. Cały czas dręczył mnie jeden i ten sam sen.\nEva leżąca w kałuży krwi i stojący nad nią Zack z umazanym czerwoną cieczą nożem i diabolicznym uśmiechem na twarzy. Ja obserwujący to wszystko zza krat, nie będący w stanie nic zrobić.\nOstatni raz tak bardzo się bałem jak miałem być świadkiem egzekucji Isobell. Oczywiście teraz wiem, że to wszystko to był tylko pic na wodę, ale wtedy myślałem, że to dzieje się naprawdę. Tak jak teraz to, co dzieje się z Evą. Nie mogłem nawet na chwilę przestać myśleć o tym, co ten popieprzony psychopata może jej właśnie robić. Torturować, zmuszać do jakichś okropnych rzeczy...Chciało mi się wymiotować, jak o tym myślałem. Owszem, przyznaję. Sam nie jestem święty. Ale nie mógłbym porywać i wykorzystywać nastolatek tylko do tego, żeby rodziły mi kolejne zmutowane dzieci, które potem szkoliłbym na własne potworki. Każdy ma prawo wybierać kim chce zostać i po której stronie stać. I nadal się zastanawiałem, jaki ojciec chciałby, żeby jego córka była bezdusznym mordercą, narażającym się w imię jego popieprzonych planów. Szczerze to na początku próbowałem to sobie jakoś wyjaśnić. Gdybyśmy mieli wyraźne dowody wskazujące na to, że jest niepoczytalny to chyba mógłbym mu to jeszcze jakoś wybaczyć, bo w końcu taka osoba nie do końca zdaje sobie sprawę z tego, co robi. Ale on był wszystkiego całkowicie świadom. Każdy jego ruch, każda próba uniemożliwienia nam odnalezienia go, to wszystko było przez niego szczegółowo zaplanowane. Budowa domu, zabezpieczenie się przed ewentualnymi ciekawskimi, którzy chcieliby takowy dom odnaleźć, podziemne tunele. On to planował latami i to nie zaczęło się wraz z porwaniem Cornelii, ale dużo wcześniej. Był jednym z agentów i spiskował z Margaret, Magdaleine i Bóg wie, kim jeszcze. I jak tak teraz o tym myślę, to przecież byłem obok i mogłem jakoś zareagować. Ale niczego nie zauważyłem. Nikt nie zauważył przez ostatnie kilkanaście lat i przez to problem aż tak bardzo urósł.\n- Cameron...Słyszysz? - Wyrwał mnie z zamyślenia głos Amira. Otworzyłem oczy i zdałem sobie sprawę, że stoimy przed naszym domem. Popatrzyłem na przyjaciela który przyglądał mi się we wstecznym lusterku. - Jesteśmy na miejscu, stary. Iść z tobą? - Zapytał gasząc silnik samochodu.\n- Jak chcesz... - Mruknąłem od niechcenia zdając sobie sprawę, że i tak pójdzie.\nZostawiliśmy w aucie Roberta, który rozmawiał z kimś przez telefon. Wszedłem do domu i od razu w progu przywitał mnie kłębek czarnej sierści, który rzucił się mi do butów. Wziąłem Lunę na ręce i nie uszło mojej uwadze, że jest dużo cięższa, niż kiedy ją ostatnio widziałem. Nic dziwnego, w końcu ostatnimi czasy więcej czasu spędzam w agencji, niż w domu. Zaraz zleciały się też pozostałe psy, wliczając w to także Cetusa i Roti, dwa dobermany Xandera. Kucnąłem i przez kilka minut pozwalałem lizać się po rekach i obwąchiwać całej gromadzie, witając się z każdym po kolei. W końcu minąłem zwierzaki i ruszyłem w stronę swojego pokoju, skąd musiałem wziąć jeszcze parę swoich rzeczy. Amir rzecz jasna cały czas podążał za mną z wyraźnym niepokojem wymalowanym na twarzy.\n- Musimy pogadać. - Oświadczył w końcu, zamykając za nami drzwi. Westchnąłem głośno i zacząłem wspinać się po schodach na górną część pokoju. - Nie udawaj idioty, idioto!- Warknął idąc za mną. - Widzę, co się z tobą dzieje.\n- Więc co się dzieje? - Zapytałem z kpiną, odwracając się w jego stronę. Ziewnąłem głośno, przypominając sobie, że miałem wypić jeszcze kawę przed wyjazdem.\n- Przemęczasz się. Wiem, że zależy ci na jak najszybszym odbiciu Evy i jeśli dojdzie do starcia z Marshalem to pierwszy na niego ruszysz, ale nie dasz rady, jeśli tak dalej pójdzie.\n- Daruj sobie. Wszystko jest pod kontrolą. - Warknąłem bez cienia uprzejmości, bo zaczynał mnie powoli denerwować. Niemal od razu usłyszałem jak Al-kadi zaczyna śmiać się głośno, co tylko jeszcze bardziej mnie zdenerwowało.\n- Pod kontrolą? Nie byłeś nawet w stanie powadzić samochodu. Przyszedłem tu z tobą, bo się bałem, że spierdolisz się z tych schodów niczym dzieciak.\n- Odpierdol się ode mnie!- Teraz już krzyknąłem w stronę bruneta, bo na dobre wyprowadził mnie z równowagi. Odwróciłem się w jego stronę i popatrzyłem groźnie, ale on nadal gapił się na mnie z tym wkurwiającym uśmiechem.\n-Nie zapominaj Cami, że jak się człowiek złości, to mu się robią zmarszczki. - Odparł niezwykle uradowany. - Nie wiem, czy słusznie, ale uważam się za twojego najlepszego przyjaciela...\n-Bo nim jesteś.- przerwałem mu, nadal mierząc się z nim wzrokiem. - Póki co. - Dodałem.\n- No właśnie. Dlatego też martwię się, że w końcu zrobisz sobie krzywdę, kretynie. Wiesz, na czym polega twój problem? - Zapytał wymijając mnie jakby nigdy nic i wyciągając z lodówki puszkę piwa i butelkę wody.\n- Nie chcę wody. - Mruknąłem, kiedy mi ją rzucił.\n- Twój organizm ma już dość kofeiny. Twój problem polega na tym, że ty albo olewasz sprawę, albo angażujesz się...\n- Całym sobą. Tak, wiem. Mówiłeś mi to już. - Westchnąłem biorąc kilak łyków z butelki. Lodowaty napój sprawił, ze choć na chwilę odeszła mnie ochota na sen i trochę oprzytomniałem.\n- No właśnie. Osobiście już wolę jak to olewasz, bo przynajmniej nie masz potem tych koszmarnych worów pod oczami. - Wskazał palcem na moją twarz. Odstawiłem butelkę i zacząłem pakować do torby najpotrzebniejsze rzeczy.\n- Dziękuję za troskę.\n- Ale ja tu się martwię też o siebie! Jak będziesz brzydki, to panienki nie będą na ciebie tak leciały. A jeśli tak będzie, to ja nie będę się miał z kim w klubach pokazywać. A obaj wiemy, że dwaj przystojni i nadziani kolesie działają na panienki lepiej niż jeden przystojny i nadziany koleś. - Przeczesał ręką włosy tworząc taki artystyczny nieład i uśmiechnął się łobuzersko.\n- Przypominam ci, że teraz obaj już mamy panienki, koleś. - Ironizowałem podnosząc pełną już torbę i schodząc po schodach. Al-kadi zgniótł pustą puszkę po piwie i wrzucił do śmietnika.\n- A szkoda, bo gdyby nie to, to wziąłbym się za tego murzynka z agencji. Całkiem, całkiem jest...\n- No tak...Teoretycznie, to gdyby trafił do nas na blok, to bym go sobie wziął. - Stwierdził wzruszając ramionami.\n- On ma tylko siedemnaście lat. To jeszcze dzieciak.\n- Eva jest młodsza... - Podsunął mój przyjaciel.\n- Eva poszła ze mną do łóżka z własnej woli. Zgwałcenie siedemnastolatka, to zupełnie co innego.\n- Poprawka: Zgwałcenie siedemnastolatka w więzieniu. Tam takie rzeczy to nie przestępstwo.\n- O ile się nikt nie dowie. - Dopowiedziałem i obaj zaczęliśmy się śmiać.\nWszedłem do pokoju Xandera, bo chciał żebym wziął dla niego jakieś płyty. Podszedłem do biurka i zacząłem przeszukiwać szuflady. W końcu znalazłem fioletowe etui na płyty i zgarniając je do torby ruszyłem z powrotem do samochodu.\n- Hej, chłopaki! - Przywitała nas Chanell, kiedy mieliśmy już wychodzić i niemal od razu rzuciła mi się na szyję.\n- Cześć maleńka. Co...\n- Słyszałam, że Eva odeszła do Zacka. - Przerwała mi z wyraźnym smutkiem. - Musisz czuć się teraz okropnie. - Powiedziała mi do ucha i przytuliła jeszcze mocniej.\n- Właściwie, to...\n- To był jej wybór. - Przerwał mi Amir. Popatrzyłem na niego marszcząc brwi. Przecież to była Chanell, nie musieliśmy jej okłamywać. - Mogła być z nami, wybrała inaczej. - Wzruszył ramionami. Blondynka tylko prychnęła z niezadowoleniem.\n- I nie ma szansy, żeby wróciła? - Zapytała odsuwając się nieco ode mnie i patrząc prosto w oczy. Spojrzałem przelotnie na Amira, ale on stał za nami i energicznie zaprzeczał ruchem głowy.\n- Chyba nie... - Skłamałem w końcu. Sam nie wiem, dlaczego to zrobiłem. Wydawało mi się, że Chanell naprawdę się tym przejęła.\n- Przykro mi. Tak słodko razem wyglądaliście. A gdzie się wybieracie? - Zainteresowała się, zmieniając nagle temat.\n- Do agencji. Nadal szukamy jakiegoś konkretnego śladu, który mógłby naprowadzić nas na trop Zacka. Więc wybacz, ale już pójdziemy. - Odparł chłodno Amir i machnął głową, żebym poszedł za nim. Wzruszyłem tylko ramionami i zostawiłem małą, idąc za brunetem.\n- Dlaczego ją okłamałeś? - Zapytałem z wyrzutem, kiedy już znaleźliśmy się w aucie. Rosa grzecznie usadowiła się obok mnie na tylnym siedzeniu.\n- Dobrze wiesz, że Chanell nie umie trzymać języka za zębami. A nie możemy pozwolić, żeby wiadomość o Evie się teraz rozniosła. Lepiej utrzymywać ją w niewiedzy, niż później żałować, że powiedziała komuś jedno czy dwa słowa za dużo. - Odparł po chwili namysłu. Nie do końca się z nim zgadzałem, ale nie drążyłem tematu. - Prześpij się trochę. - Poprosił kiedy wyjeżdżaliśmy z posesji.\nNie miałem siły się z nim spierać, a poza tym oczy same mi się zamykały. Szybko zasnąłem, nie wsłuchując się zbytnio w ciche rozmowy Roberta i Amira. O dziwo tym razem nie miałem koszmarów. Co więcej byłem trochę zły na chłopaków kiedy mi oznajmili, że jesteśmy już pod agencją.\n- Więc przesiądź się tylko do drugiego samochodu. - Zarządził Amir, kiedy powiedziałem, że nie wchodzę do środka bo chce mi się spać.\nNie protestowałem. Założyłem na głowę kaptur czarnej bluzy i szybko przeniosłem się do ciemnoszarego Jeepa. Było tam więcej miejsca i gdyby nie to, ze chłopaki trochę hałasowali, to powiedziałbym, że śpi się wyśmienicie. I chyba coś mi się śniło, ale nie pamiętam dokładnie, co. Może to i lepiej, bo miałem dość Zacka. I jak myślałem sobie, że właśnie jedziemy obserwować jego dom, to miałem ochotę wypierdzielić Amira zza kierownicy i pojechać prosto do tego psychopaty, ale zdawałem sobie sprawę, że w pojedynkę i w dodatku w takim stanie w jakim akurat się znajdowałem to byłaby misja samobójcza. Ale pomarzyć zawsze można. W końcu dotarliśmy pod jakiś zajazd znajdujący się na uboczu. Amir nic nie powiedział, tylko widząc, że już się przebudziłem podał mi swój telefon.\n- Jego posiadłość powinna znajdować się jakieś dziesięć kilometrów stąd. Dalej pies musi biec, bo obawiamy się, że ludzie Marshala patrolują okolicę. - usłyszałem Mię w słuchawce.\n- Okej, okej. - Mruknąłem ziewając.\nWyszedłem z uradowaną Rosą na zewnątrz i ruszyłem jedną z alejek w stronę lasu. Kamienna, nieco podniszczona dróżka doprowadziła mnie po niedługim czasie tak daleko od zajazdu, że nie było go nawet widać. Pies biegał obok mnie, co chwilę podnosząc jakiś patyk i niosąc go w moją stronę, żebym mu go rzucił.\n- Dobrze. Zgubiłam was co znaczy, że jesteście już na terenie objętym przez Zacka. Puść psa i wracaj do samochodu, tam ci wszystko wyjaśnię. - Zakomunikowała Mia w słuchawce.\nKucnąłem przy psie i położyłem telefon na kolanie. Rosa od razu zaczęła lizać mnie po twarzy, przed czum próbowałem się bronić, ale bezskutecznie. Sprawdziłem jeszcze raz, czy słuchawka w jej uchu trzyma się jak należy.\n- Pomożesz nam, prawda mała? - Spytałem unieruchamiając jej głowę w dłoniach. Pies patrzył na mnie tak, jakby rozumiał wszystko, co do niego mówię. - Dzielna Rosa. - Powiedziałem głaszcząc ją po karku. - Zostań. - Poleciłem wstając.\nOdwróciłem się na pięcie starając się nie zwracać uwagi na to, że zostawiam ją samą. W ciągu swojego dziewięcioletniego życia Rosa nie raz nam pomogła. Znalazła jednego z naszych ludzi, kiedy postrzelili go podczas któregoś z pościgów, patrolowała posiadłość człowieka, który nie wywiązywał się z umowy zawartej z moim bratem i na którego polowaliśmy od dłuższego czasu. Niejednokrotnie była bardzo przydatna, a teraz miała sprawdzić się po raz kolejny.\nSzybko wróciłem do samochodu, gdzie czekali już chłopaki. Dostałem od Roberta kawę, za co byłem wdzięczny, dopóki nie wziąłem pierwszego łyka.\n- Jest obrzydliwa! - Poskarżyłem się.\n- Może, ale dziewczyna która mi ją podawała była niczego sobie. - Stwierdził patrząc w stronę budynku.\nZająłem miejsce Amira i popatrzyłem na leżący na moich kolanach laptop, na którym wyświetlał się widok z kamery doczepionej do obroży Rosy. Włożyłem sobie słuchawkę do ucha, żeby wygodniej było mi wydawać psu polecenia. Przez pierwsze kilkadziesiąt minut nie było widać nic oprócz lasu i obawiałem się, że dość długo czasu minie zanim znajdziemy ten dom. W końcu mieliśmy do przeszukania spory teren i to chyba była tylko kwestia szczęścia, że znaleźliśmy go już po niespełna godzinie. Właściwie, to na początku nawet nie było widać domu, tylko wysoki ceglany mur, którego fragmenty przebijały się przez drzewa go osłaniające. Pies obszedł całość dookoła a my zauważyliśmy, że jedyne wejście na teren posiadłości to nieduża, metalowa bramka. Od razu skojarzyło mi się z więzieniem, ale chyba nie mogło być aż tak źle. A może i mogło? Wyrzuciłem z głowy te myśli. Miałem skupić się na jak najdokładniejszym przyjrzeniu się tej fortecy, a nie rozmyślaniu na temat warunków, jakie Zack stwarzał Evie i innym dzieciakom. Kazałem Rosie usiąść i zacząłem dokładniej przyglądać się furtce i rosnącym tuż przy niej drzewom. Była zdecydowanie zbyt wąska, żeby jakikolwiek samochód mógł się przez nią przecisnąć, więc teoria z tunelami musiała być słuszna.\n- Tam są kamery. - Wyrwał mnie ze skupienia głos Mii. Obraz z kamerki przy obroży psa był wysyłany i do nas i do niej w agencji, przez co wszyscy mogliśmy wszystko od razu widzieć. - Musicie się jakoś postarać dostać do środka, bo nie jestem w stanie stworzyć cyfrowego wizerunku domu.\n- Wybacz, ale nie zdążyłem nauczyć Rosy otwierania drzwi bez klucza. - Odpowiedziałem z sarkazmem. Może to przez brak snu, ale byłem jakiś dziwnie rozdrażniony.\n- Spokojnie. Po prostu musicie się postarać. Mam już dokładną lokalizację kamer i laserów, a teraz przydałby się jeszcze obraz z wewnątrz...Tego czegoś. - Mruknęła po chwili namysłu.\nRosa zaczęła kręcić się niespokojnie, więc szybko nakazałem jej usiąść obserwując, jak furtka powoli się otwiera i na zewnątrz wychodzi dwóch muskularnych kolesi.\n- Mówiłem, że to tylko jakiś zwierzak! - Warknął jeden do drugiego, przyglądając się psu badawczo.\n- Szefie, to tylko pies. - Powiedział drugi otwierając telefon. Po chwili zamknął aparat i schował go do kieszeni.\n- I co? - Zapytał ten, który nadal przyglądał się zwierzakowi.\n- Mówi, żeby go zastrzelić. - Odparł z niesmakiem. Obaj zaczęli patrzeć na psa. - Nie zabiję go.\n- Na mnie nie patrz. Ja też nie. Po prostu go wystraszmy. - Zasugerował ten nieco niższy, a ja w tym momencie wpadłem na genialny pomysł.\nMężczyzna, który wcześniej rozmawiał z „szefem” uniósł do góry pistolet i strzelił, a w tym samym momencie ja krzyknąłem głośno do ucha Rosy, żeby biegła. Nie byłem pewien, czy da sobie radę, ale pies już po chwili minął zaskoczonych kolesi i wdarł się na posesję. Zaczął biegać dookoła jak dziki, mijając ludzi którzy chcieli go złapać. W końcu rozległy się pierwsze strzały skierowane w stronę zwierzaka a ja stwierdziłem, że chyba dość już zabawy i pora się zwijać. Nic lepszego dla Mii nie mogliśmy zrobić, a jako taki obraz miała. Teraz trzeba było zadbać o bezpieczeństwo czworonoga, który chyba zdawał sobie sprawę, że ma kłopoty, bo sam zaczął biec w stronę wyjścia, zostawiając bezradnych mężczyzn za sobą.\n- Biegnij Rosa, biegnij! - Darłem się, drżąc ze strachu bo strzały nie ustawały.\nW końcu rzuciłem laptop i słuchawkę na siedzenie i ruszyłem biegiem w stronę miejsca, w którym zostawiłem zwierzaka. Zacząłem rozglądać dookoła czekając, aż w końcu zobaczę biegnącego w moją stronę psa, ale nigdzie nie było go widać. Ręce zaczynały mi coraz bardziej drżeć bo chyba zdawałem sobie sprawę, że mogło mu się coś stać. Nie mogłem zacząć jej szukać ani nawoływać, bo mógłbym zwrócić na siebie uwagę, więc pozostawało mi jedynie czekać i wierzyć, że nic jej się nie stało i odnajdzie drogę powrotną. Jednak po upływie prawie trzydziestu minut zacząłem się naprawdę martwić.\n- Nie ma jej? - Zapytał Amir idąc za mną. - Udało się, Cami. Mamy jako taki obraz podwórka i domu. Nie dokładny, ale mamy. Z umiejętnościami Xandera i Mii to na pewno wystarczy. - Próbował mnie pocieszyć.\nOparłem się o drzewo i w dalszym ciągu wypatrywałem jakiegokolwiek śladu czworonoga. Zaczął wiać nieprzyjemnie chłodny wiatr więc narzuciłem kaptur na głowę. Długo tak staliśmy a ja powoli uświadamiałem sobie, że mimo swojego sprytu to jeśli tamtych dwóch dobrze strzelało, to zwierzak nie miał szans. Było mi już naprawdę zimno i w końcu wyjąłem telefon żeby sprawdzić, która godzina. Powoli się ściemniało a staliśmy tam już ponad dwie godziny.\n- Powinna już być. - Szepnąłem bardziej do siebie, niż do niego.\n- Wydaje mi się, że powinniśmy już jechać. Jeśli będą węszyć, prędzej czy później dowiedzą się, że tu byliśmy. - Odezwał się Robert który w końcu do nas przyszedł.\nNie chciałem, ale musiałem przyznać mu rację. Ruszyłem za chłopakami w stronę wozu i już miałem wsiadać, kiedy usłyszałem coś, jakby szczekanie. Odgłos był tak cichy i odległy, że równie dobrze mogło mi się tylko wydawać. Nie spytałem chłopaków czy to słyszeli bo byłem pewien, że nie. W takich momentach naprawdę się cieszę, że jednak mam też zdolności braci. Dobry słuch Domeina nie rzadko na wiele się przydaje.\n- Daj mi papierosy. - Powiedziałem wyciągając rękę w stronę Amira. Ten popatrzył na mnie niepewnie.\n- Nie wiem stary, czy to dobry pomysł...\n- Muszę zapalić. Zaraz wrócę. - Wyjaśniłem. Brunet podał mi to, o co prosiłem a ja bez słowa znowu ruszyłem kamienną alejką.\nŚciemniało się i wiatr jeszcze bardziej się wzmógł, więc było mi cholernie nieprzyjemnie stać samemu, nasłuchując szczekania. Wypaliłem jednego papierosa, a później kolejnego i zaśmiałem się z własnej głupoty. Byłem zmęczony, a do tego targały mną emocje, bo straciłem jednego ze swoich czworonogów. Nic dziwnego, że miałem przewidzenia. Odwróciłem się na pięcie i naprawdę chciałem już pójść do chłopaków, wsiąść do wozu i dać zawieść się do Vegas, kiedy znowu to usłyszałem. Szczekanie, ale bardzo odległe. Bez zastanowienia ruszyłem w stronę, z której zdawało mi się, że je słyszę. Kiedy tak teraz o tym myślę, to powinienem był wrócić po chłopaków i nakłonić ich, żeby poszli ze mną, a nie zapuszczać się w ta gęstwinę sam, bez kurtki, czy jakiejkolwiek broni. Może to przez wyczerpanie, ale nie myślałem wtedy o tym. Nie myślałem też o tym, że nienawidzę lasów a jedyna moja styczność z nimi, to podczas porannego biegania z Amirem albo kiedy trzeba wyjść z psami na dłuższy spacer. Nienawidzę lasów, dzikiej natury i nie jara mnie podziwianie jeleni w ich naturalnym środowisku, czy innych leśnych zwierząt. Po prostu jestem wychowany w mieście i na dobrą sprawę to nie potrafię się nawet odnaleźć w dziczy. A wtedy sam przemierzałem jakieś chaszcze mając nadzieję, że zwierzak nie przestanie dawać o sobie znać, bo wtedy kompletnie bym się już zagubił.\nNie wiem, która mogła być godzina, ale najprawdopodobniej już dość późna, kiedy spostrzegłem coś ruszającego się na ziemi. Zawołałem psa po imieniu a ten po chwili ponownie zaczął skomleć. Zwierzak leżał z podkulonymi pod siebie łapami, cały ubłocony i mokry, drżąc na całym ciele. Mimo wszystko próbował wstać a ja nie zwracając uwagi na to, że moje nowiuśkie buty zatapiają się w błocie a spodnie brudzą niemiłosiernie, przykucnąłem przy nim mając nadzieję, że nic mu nie jest. Szybko jednak zorientowałem się, że jest postrzelona w udo, a krew wycieka jej z rany. To nie wróżyło nic dobrego.\n- Spokojnie mała. - Szepnąłem do Rosy głaszcząc ją po łbie i zdejmując bluzę, żeby jakoś ją okryć, bo dygotała coraz bardziej. - Nie z takich opresji wychodziliśmy cało, prawda? - Zapytałem rozglądając się dookoła.\nJak już wcześniej wspomniałem, nie miałem zielonego pojęcia, jak odnaleźć się w lesie, do tego byłem zmęczony i było mi niesamowicie zimno, kiedy oddałem swoją bluzę psu i sam zostałem tylko w koszulce. Wydostałem zwierzaka z błota i wziąłem na ręce. Całe szczęście, że Rosa jak na doga niemieckiego była stosunkowo mała, bo ważyła tylko niecałe pięćdziesiąt kilo. Nie miałem więc większego problemu z uniesieniem jej, przynajmniej na początku. Nawet nie wiedziałem w którą stronę mam iść, bo kiedy do niej szedłem wiedziałem tylko, że muszę ją odnaleźć. Równie dobrze mogłem iść w stronę tej fortecy Marshala a głosy, które zacząłem słyszeć mogły należeć do jego ludzi, którzy zaraz by mnie zabili. Chyba mnie to w tamtej chwili nie obchodziło. Miałem w głowie tylko myśl o tym, że mimo wszystko muszę jakoś znaleźć drogę do chłopaków, uratować Rosę ale przede wszystkim wydostać się z tej pierdolonej dziczy. Ale byłem wniebowzięty, kiedy nie wiadomo skąd przede mną wyrosła postać Amira. Patrzyliśmy prosto na siebie a ja musiałem chyba wyglądać fatalnie, co zdołałem wyczytać ze spojrzenia, jakim obdarzył mnie mój przyjaciel. Zaraz potem ruszył do mnie biegiem i zanim się zorientowałem, stał już przy mnie. Nie do końca słyszałem co mówi, ale zdaje mi się, że wołał Roberta, bo ten pojawił się zaraz za nim.\n- Co ci strzeliło do tego pustego łba, żeby zapuszczać się tam samemu, bez broni, czy choćby telefonu? - Głos Browna w końcu przywrócił mnie do rzeczywistości.\n- Znalazłam ją. - Odparłem szeptem, wsłuchując się w ciche piski wydawane przez psa tuż przy moim uchu. Robert popatrzył na mnie ze zmartwieniem i delikatnie wziął Rosę tak, żeby jeszcze bardziej jej nie uszkodzić.\n- Myśleliśmy, że cię zwinęli. Ponad trzy godziny cię nie było! - Opieprzał mnie Amir, zdejmując z siebie kurtkę i zarzucając mi ją na ramiona. - Chyba jeszcze w życiu tak się o ciebie nie bałem, idioto. - Skarcił mnie.\nChyba w przeciwieństwie do mnie chłopaki wiedzieli którędy trzeba iść, żeby wyjść z tej cholernej puszczy. Jak już z niej wyszliśmy, to się czułem jakbym dostał kuźwa drugie życie. Ale dopiero kiedy wsiedliśmy do samochodu zdałem sobie sprawę, jak bardzo jest mi zimno i że brudzę nie tylko siedzenie na którym siedzę, ale także wszystko, do czego tylko się dotknę.\n- Nie martw się o to. Ktoś to potem posprząta. - Powiedział Robert, orientując się najwyraźniej, że staram się niczego nie dotykać, co było cholernie trudne. On sam zajął miejsce obok mnie, trzymając na kolanach Rosę. Dopiero wtedy zobaczyłem, że jej rana wygląda jeszcze gorzej, niż wcześniej.\n- Chodź, trzeba to jakoś opatrzyć. - W drzwiach samochodu pojawił się Amir, ponownie wpuszczając do niego zimny wiatr.\nPod pachą ściskał dwa koce, z których jeden podał Robertowi, a drugim pomógł mi okryć się po plecach. Potem zaczął przykładać mi coś do czoła i dopiero po chwili zdałem sobie sprawę, że przemywa mi wodą utlenioną otarcie. Nawet nie wiedziałem, w jaki sposób się tam znalazło. Spojrzałem na kumpla, który najwyraźniej był na mnie zły za to, że odwaliłem mu taki numer.\n- Teraz przynajmniej wiemy, że ja naprawdę nie nadaję się do wojska. - Powiedziałem, nie mogąc się powstrzymać przed lekkim uśmiechem. On tylko pokręcił głową, najwyraźniej również uznając to za śmieszne.\n- Idź spać. - Nakazał mi tylko, ale uśmiech nie schodził mu z twarzy.\nNie sprzeciwiałem się. Nawet nie pamiętam, kiedy zasnąłem, ale wiem, że tym razem nie miałem koszmarów. Może po prostu nareszcie zacząłem naprawdę wierzyć w to, że i Evę uda mi się odnaleźć. Nawet, jeśli maiłbym znowu iść do tego lasu. Nawet, gdybym miał przez to zginąć.\nMiał być jutro, ale dodaję wcześniej. Szczerze mówiąc, to nie miałam w planach pisać tej sceny z Rosą, ale jakoś tak samo wyszło w praniu. W sumie, to tak się zastanawiam...może zamiast wsadzać Camerona do więzienia, to wyślemy go do wojska? Coś myślę, że tam by go skuteczniej przytemperowali :P W ogóle to cała ta scena w lesie mi osobiście wydała się na swój sposób śmieszna, mimo, że chyba wcale taka nie była. po prostu mam dzisiaj jakieś wahania nastroju :P\nAle nie o tym. Starałam się dać trochę więcej Amira, bo jakby nie było jest osobą bliską dla Cama, a prawie w ogóle nie ma go w opowiadaniu, nawet w rozdziałach pisanych z perspektywy Kasandry. Ale to kolejna postać, która pewnie w większości osób które to przeczytają wzbudzi mieszane uczucia. Dobra, nie przynudzam i życzę smacznego! :*\nAutor: Sekretna o 11:47 9 komentarzy:\nKto się poświęcił dla dobra ludzi, powinien o ich ...\nPrawdziwy przyjaciel nie zawaha się, żeby ruszyć C...


gdzie kupic olejek arganowy we wroclawiu | cppwroclaw.pl\nHome > Atrakcje Wroclawia > gdzie kupic olejek arganowy we wroclawiu\nSeniorzy Ubezpieczenia na życie\nSeniorzy ubezpieczeń na życie jest obecnie rynek się zmienia. Niektóre największych firm ubezpieczeniowych na życie, robią co w ich mocy, aby włączyć nową wiedzę medyczną i zdrowotną w swoich praktykach ubezpieczeniowych tak, aby mogły one uzyskać lepsze składki na ubezpieczenia na życie dla seniorów starszych. Są pewne rzeczy, które są obecnie podejmowane lżej na temat stanu zdrowia seniorów dla tych, którzy mają co najmniej 65 lub 70 lat, takich jak wzrost i wagę, poziom cholesterolu, ciśnienie krwi i rodzinnej historii medycznej. Chociaż te rzeczy nadal ważne, niektórzy twierdzą, że nie mogą być one równie ważne dla osób starszych, ponieważ są one dla młodych ludzi – ponieważ seniorzy żyli tak długo już, więc dla nich w szczególności te rzeczy nie muszą być nawet potencjalnego czynnika ryzyka są one dla przeciętnego użytkownika. Ponadto, niektórzy pracownicy służby zdrowia wskazują na to niektóre z tych rzeczy się „gorszy” naturalnie wraz z wiekiem po prostu ze względu na proces starzenia się – takie jak poziom cholesterolu – więc nie powinny być traktowane tak poważnie, jak sam wiek.\nPalenie i przewlekłe schorzenia są wciąż traktowane równie poważnie, jak kiedyś, jednak. A największym czynnikiem wszystkim w gwarantowaniu ubezpieczeń na życie nadal jest wiek – i że nie można uniknąć przez seniorów!\nRównież podczas, gdy składki są często opuszczane przez niektóre firmy w odniesieniu do wyżej wymienionych czynników, jeśli czekać, aż masz ponad 60 lub 65, aby uzyskać ubezpieczenie na życie, nadal nie uważają, że jest tani i nie będzie ograniczeń nałożonych od tego, ile śmierci korzyści można kupić i jak długo można kupić politykę. Znajdziesz tam również, że bardzo trudno znaleźć politykę pieniężną budowania ubezpieczenia na życie na wyższym życia obywateli; prawdopodobnie trzeba będzie podjąć politykę termin – ale to dobrze, bo w tym wieku nie należy kupować żadnych „stałe” W każdym razie ubezpieczenia na życie.


Kartki świąteczne- Polska tradycja - o poligrafii\nDodane: 14-04-2019 17:06\nstarczy tylko udać się do sklepu z artykułami papierniczymi i wybrać odpowiedni model pasujący do konkretnej okazji, a następnie wysłać życzenia pocztą. Osoby nie mające czasu mogą też zdecydować się na kartki elektroniczne – tutaj również liczyć możemy na duży wybór, a dodatkowo nie musimy nawet wychodzić z domu, aby wysłać życzenia – całość odbywa się za pomocą odpowiedniej strony internetowej oraz poczty elektronicznej. Które rozwiązanie jest lepsze? To zależy od samego zainteresowanego.Kartki świąteczne wielkanocne – które wybrać? Wybór kartek wielkanocnych nie jest zadaniem łatwym. Z tym problemem boryka się coraz więcej osób niezależnie od wieku, od zainteresowań, od tego, czym te osoby się zajmują. Wszystko to sprawia, że nadal popularne są u nas zaproszenia i kartki wielkanocne, choć poza granicami naszego kraju tak wcale już nie jest. Polska jest tu niewątpliwie ewenementem i trzeba mieć to na uwadze. To właśnie Polska jest pierwsza w kultywowaniu tradycji wielkanocnych. Kartki wielkanocne tworzone są zarówno w dużych zakładach, jak także przez indywidualne osoby zajmujące się grafiką. Każda z nich ma miejsce na napisanie życzeń, wyrazu bliskości dla swoich bliskich. Warto zdawać sobie z tego sprawę i troszczyć się o to, aby kartki były regularnie wysyłane. Wielkanocne kartki i zaproszenia Wielkanoc zbliża się dużymi krokami. Już niedługo najważniejsze święto dla chrześcijan. Dla tych, którzy są osobami wierzącymi, wkrótce rozpoczyna się Wielki Post, czyli okres przygotowania do Wielkanocy. Potem mamy wielki tydzień, święcenie pokarmów, wielką niedzielę, a później lany poniedziałek, którego tradycje są cały czas pielęgnowane. Warto mieć świadomość, że także dużą popularnością cieszą się chociażby kartki wielkanocne. Zaproszenia wraz z kartkami to świetny sposób kontaktu z osobami z rodziny, których nie widzimy na święta. W połączeniu z pięknym designem stanowią bardzo ciekawy prezent o czym warto pamiętać.\nFirmowe kartki religijne, świąteczne. Co i jak?Dobre formy reklamy drukowanejTylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Wydrukować ReklamęNa pewno nie wiesz jak lepiej drukować. Wystarczy, że przeczytasz ten wpisTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak drukować w Jastrzębiu (chyba, że Popełniasz Te 8 Największych Błędów)Czy w 2020 warto drukować w Jastrzębiu?Ciekawe informacje o poligrafiiDrukuj ulotki i wizytówkiJak zamówić etykiety cyfrowe - ważne zmianyPowracająca moda na drukEtykiety. Krótko o ich drukowaniuJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Druk i reklamaJakie zaproszenia na ślub wybrać? Kilka faktów i porad.Nowości w 2020 jak Drukować ulotkiPraca w poligrafii. Drukowanie, przygotowywanie materiałów...Reklama i drukKiedy i jak najlepiej kupić zaproszenia na ślub?Wspaniały sposób na to jak Drukować ulotki8 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak znaleźć dobrą drukarnię2020 czas aby lepiej Drukować ulotkiJak tworzy się kartki na świętaTradycja wysyłania zaproszeńKilka słów o zaproszeniach na ślub i nie tylkoW centrum zaproszeń ślubnychLubicie dostawać kartki na świętaTylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Drukować ulotkiDrukować w Jastrzębiu Profesjonalnie!Dzisiaj krótko o drukarniachPoligrafia dla reklamy


Plecak na kółkach Nikidom Roller Goal - www.nikidomroller.pl\nStrona główna>Plecaki szkolne>Na kółkach - Roller>Plecak na kółkach Roller>ROLLER – GOAL\nNoszenie ciężkiego plecaka do szkoły nie jest obojętne dla kondycji kręgosłupa Twojego dziecka. Z nadmiarem podręczników nic nie możesz zrobić, jednak z nami masz okazję znacznie odciążyć plecy swojej pociechy. Dla młodzieży w wieku szkolnym przygotowaliśmy niesamowitą serię Roller, która jest doskonałą alternatywą dla zwykłego plecaka. Nasze produkty dzięki kółkom i wyciąganej rączce są bardzo łatwe w transporcie, przez co Twoje dziecko już nie będzie się męczyć.\nPlecak na kółkach – ROLLER GOAL\nRoller Goal został stworzony z myślą o amatorach piłki nożnej. Na przodzie znajdziesz modną aplikację w stonowanych barwach, przedstawiającą piłkę w locie. Wnętrze ,,plecaka” wykonano z kontrastującego, czerwonego materiału. Dziecko ma do dyspozycji dwie duże komory – z przodu i w środku, a także kilka mniejszych kieszeni, idealnych na telefon czy piórnik. Wewnątrz nie zabraknie też miejsca na laptopa, w końcu coraz więcej maluchów korzysta z niego w szkole.\nWysuwany uchwyt zrobiono z dobrego gatunkowo aluminium. Wysokość rączki jest regulowana i możesz ją dostosować do wzrostu użytkownika. Roller można pchać przed sobą lub też ciągnąć z tyłu, dostosowany jest do obu wariantów. Istotną zaletą jest zwiększona średnica kół, ułatwiająca manewrowanie po podłożu. Konstrukcja jest lekka, a jednocześnie bardzo wytrzymała, dlatego na pewno posłuży na lata. Dolna część została dodatkowo wzmocniona, przez co nie musisz się martwić o ewentualne uszkodzenia mechaniczne.


Pogłębiacz stożkowy 20,5/90 DIN 335 C HSSE - Artykuły Techniczne\nkod produktu 330918\n- średnica zewnętrzna D- 20,5 mm,\n- średnica minimalna D1 - 3,5 mm,\n- średnica chwytu d - 10,0 mm,\n- długość całkowita L - 63 mm,\n- długość l - 15 mm\n- materiał wykonania - stal HSSE\nPogłębiacz stożkowy 20,5 90 stopni do stali nierdzewnej\nPogłębiacz stożkowy 20,5 90 stopni z chwytem walcowym. Przeznaczony do powiększania otworów jak również do obróbki czołowej powierzchni wokół otworów. Profesjonalny pogłębiacz stożkowy zgodny z normą DIN 334-B. Przeznaczony do obróbki otworów pod kątem 90 stopni. Można go stosować do ich poszerzania, pogłębiania oraz usuwania zadziorów na powierzchni otworów. Pogłębiacze stożkowe 20,5 90 stopni z naszego sklepu wykonane są ze specjalnej wysokostopowej stali szybkotnącej HSSE – High Speed Steel. Stal tego typu odznacza się ulepszonymi właściwościami, większą twardości i trwałością. Pogłębiacze stożkowe z tej stali są odporne na działanie wysokiej temperatury (do 600 stopni), co umożliwia obróbkę wysokowydajną na wysokich obrotach. Nadto ostrza pogłębiaczy są odporne na wszelkie uszkodzenia mechaniczne (złamania, pęknięcia, wyszczerbienia), co wpływa na dłuższy okres eksploatacji i niższe koszty obróbki. Pogłębiacze ze stali szybkotnącej nadają się do obróbki twardych i trudnoobrabialnych materiałów zaliczanych do kategorii P1.2 – P1.3. Można je stosować do obrabiarek konwencjonalnych, wiertarek a także nowoczesnych obrabiarek CNC.\nkod produktu: 13296  w magazynie < 10 szt.


YTM - Ja, Rock! + IzakTV\nYTM odpisał YTM na temat w Kosz\nDzięki za odpowiedź Panowie. W kwestii roszczeń to na innym kanale wiszą jakieś roszczenia chyba już ze 2-3 lata i jakoś nie usunęli mi nic ani też nie zablokowali. Ostatnio podłożyłem fragment utworu Avici bo akurat idealnie pasował i nie mogłem oprzeć się tej pokusie ^^. Oczywiście pojawiło się dopasowanie i potwierdziłem spór. Teraz gdy filmik się rozkręcił do prawie 20k wyświetleń zaczęli przed nim puszczać pełnowymiarowe reklamy. Oczywiście spór zniknął a filmik ma się dobrze. Obecnie nie mam już żadnego sporu na tym kanale. Tak z ciekawości, czy ze względu na nierozstrzygnięte spory YT może zablokować lub całkowicie usunąć dany film a nawet kanał ? Generalnie ja nie nastawiam się na zarabianie lecz mam frajdę z tego, że ktoś da lajka, skomentuje itp. Do tego trzymam na wszelki wypadek filmiki na dysku. Tak czy siak szkoda byłoby stracić ponad 100 subów i iluś tam wyświetleń. Czy jeżeli podłoże dłuższy niż 30 sec utwór komercyjny a potem zaakceptuję spór i wszelkie korzyści przejdą na autora, to sprawę można uznać za zamkniętą ? Tzn chodzi mi o to że ja nie chce na tym zarabiać a jak komuś to da jakieś profity w zamian za to że pozostanie dana ścieżka dźwiękowa, to mnie taki deal odpowiada\nYTM dodał temat w Kosz\nJako nowy użytkownik forum chciałbym się na wstępie serdecznie przywitać To może teraz do sedna sprawy. Posiadam na YT mały kameralny kanał (123 subów i około 52 tysiące wyświetleń) , na którym umieszczone są gameplay'e z gier opatrzone podkładem muzycznym ( w większości). Po wprowadzeniu Content ID pojawiło się dopasowanie do innych podmiotów. Dopasowanie zasadne, bo w tle pojawiały się różne utwory, remixy mniej lub bardziej znane itp. Jeżeli nie mam włączonego zarabiania na YT, to czy mam wykonać jakieś działania ? Do wyboru jest "Potwierdzenie" lub "Spór". Co daje spór to wiem, natomiast jak to jest z potwierdzeniem ? Jeżeli film ma zablokowane wyświetlanie np. w Niemczech (ze względu na dopasowanie) to czy po potwierdzeniu te ograniczenia znikną ? Dodatkowo analogiczna sprawa z blokadą wyświetlania na urządzeniach mobilnych ? Generalnie co daje potwierdzenie ? Czy po potwierdzeniu nie nastąpi jakaś blokada funkcji itp.? Czy należy potwierdzać dany film czy po prostu nie robić nic i tak to zostawić ? Jeżeli potwierdzę dopasowanie treści, to na filmie zarabiał będzie właściciel praw. W moim przypadku przy braku monetaryzacji jest, to dla mnie wygodne. Czy pod gameplay mogę podłożyć jakiś znany utwór, po czy YT go dopasuje a ja potwierdzając dopasowanie przeniosę wszelkie korzyści i zarobki na właściciela praw ? Czy w ten sposób podkład muzyczny będzie mógł bez konsekwencji występować pod filmikiem a wszelkie korzyści z tym związane otrzyma właściciel praw ? Przekopałem trochę internetu, ale większość odpowiedzi jest mało klarowna i z racji Content ID trochę nieaktualna. Z góry dziękuję za wszelką pomoc!


Badania pomocnicze — Corsano Health\nWspieranie badań klinicznych\nAplikacje do badań klinicznych są podstawową kompetencją Corsano. Jest on używany do walidacji urządzeń medycznych w warunkach badań zdalnych, badań medycznych i walidacji leczenia w szpitalach.\nCorsano opracował portal badawczy dla lekarzy i badaczy. Połączy naukowców z pacjentami w sposób, który sprawi, że opieka będzie wygodna i dostępna z dowolnego miejsca. Oparta na naszej sieci opartej na chmurze aplikacja Corsano zapewnia bezproblemowe działanie w sieci, na urządzeniach mobilnych lub na komputerach stacjonarnych.\nAplikacja umożliwia administrowanie urządzeniami do noszenia i danymi przed, w trakcie i po badaniach klinicznych. Zapewnia przepływy pracy dla pielęgniarek prowadzących badania na pokład pacjentów, zarządzanie flotą urządzeń i monitorowanie stanu urządzeń, bramek, strumieni danych i zgodności pacjenta.\nPrzychodzące dane są automatycznie oceniane pod kątem jakości i wiarygodności. Następnie są one niezawodnie przechowywane, w tym metadane, takie jak identyfikator uczestnika, sprzęt czujnika, ustawienia czujnika i wersja oprogramowania układowego. Inne metadane można zdefiniować zgodnie z wymaganiami. Niezmienny ślad dziennika zdarzeń systemowych zapewnia przejrzystość i możliwość kontroli.\nPotoki przetwarzania umożliwiają wdrażanie własnych algorytmów do analizowania i przekształcania strumieni danych. Alternatywnie możesz uzyskać dostęp do przechowywanych danych lub je wyeksportować za pośrednictwem interfejsu API, aby je przeanalizować za pomocą wybranego narzędzia.\nFirma Corsano opracowała różne niestandardowe aplikacje, które umożliwiają łatwe pozyskiwanie danych za pomocą bransoletek Corsano klasy medycznej w szpitalach i ośrodkach badawczych.\nMonitor bransoletki oferuje elastyczność w ustawianiu interwałów zbierania danych w minutach, sekundach lub 25 Hz. Mierzymy tętno, odstępy RR, częstość oddechów, wykrywanie migotania przedsionków, temperaturę skóry, aktywność i sen. SpO2, temperatura wewnętrzna ciała, EKG i ciśnienie krwi są w trakcie opracowywania.\nChcesz przeprowadzić z nami badanie naukowe?\nPowiedz nam więcej, abyśmy mogli lepiej Ci służyć.


EDUKACJA Bielsko-Biala -\nKoronawirus w tle, ale lekcje znów w klasach. "To będzie eksperyment na uczniach i nauczycielach"\nOd nowego roku szkolnego lekcje znów mają się odbywać w szkołach. Rodzice, którzy po kilku miesiącach zdalnego nauczania nie potrafią już wytrzymać z własnymi dziećmi, się cieszą. Zaś nauczyciele i prezydenci miast pytają o lekcje w maseczkach i niebezpieczeństwo zakażenia.\nSzkoły średnie ogłosiły w środę listy uczniów zakwalifikowanych do przyjęcia. Do 18 sierpnia kandydaci będą mieli czas na potwierdzenie.\nTechnologia kontra pandemia. System zmierzy uczniom temperaturę i pomoże utrzymać dystans na przerwach\nSystem, który zmierzy uczniom temperaturę, skontroluje liczebność uczniów podczas przerw i przypomni im o regularnym myciu rąk, został opracowany wspólnie przez dwie firmy ze Śląska. Narzędzie ma pomóc szkołom w walce z pandemią koronawirusa.\nZ powodu pandemii ludzie z 35 krajów świata nie przyjechali do Cieszyna. Uczą się języka polskiego online\nLetnia szkoła języka, literatury i kultury polskiej co roku przyciąga na Śląsk studentów z całego świata, zafascynowanych Polską. Z powodu pandemii koronawirusa jej jubileuszowa, 30. edycja odbędzie się jednak w zupełnie innej formule niż dotychczas.\nRanking "Perspektyw". Dwie śląskie uczelnie najsłabsze w Polsce\nPolitechnika Śląska to najlepsza uczelnia w województwie, za to Śląski Uniwersytet Medyczny i Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach są najsłabsze w kraju w swoich kategoriach. Tak wynika z Rankingu Szkół Wyższych "Perspektywy".\nPrzez zdalną edukację jest więcej świadectw z czerwonym paskiem. Samorządy za to zapłacą\n- Proszę o to, aby oceny dla wszystkich uczniów w Polsce były "plus jeden" - zaapelował do nauczycieli Mikołaj Pawlak, rzecznik praw dziecka. W efekcie o miejskie stypendia może teraz ubiegać się więcej uczniów niż przed rokiem.\nEgzamin ósmoklasisty w cieniu epidemii. Dzieci górników zostały w domach, mogą dostać punkty za świadectwo\nNa dzień przed egzaminem mama ósmoklasisty zadzwoniła do dyrektora SP nr 8 w Czerwionce-Leszczynach z pytaniem, co robić. Mąż górnik źle się czuje i czeka na wyniki testu na obecność koronawirusa. Czy syn może przyjść na egzamin?\nPonad 40 maturzystów z województwa śląskiego nie przyszło na egzamin z powodu kwarantanny\nPonad 40 maturzystów z województwa śląskiego nie przystąpiło do egzaminu. Niemal w każdym przypadku w domach zatrzymała ich kwarantanna.\nMatury w cieniu epidemii i strachu przed alarmami bombowymi. "Groźby uznano za niewiarygodne"\nMaturzyści zdający w poniedziałek język polski stresowali się nie tylko zadaniami egzaminacyjnymi, ale również reżimem sanitarnym i ryzykiem alarmów bombowych. O otrzymaniu maili z groźbami poinformowali dyrektorzy czterech szkół. Uznano je za niewiarygodne.\nProf. Ryszard Koziołek nowym rektorem Uniwersytetu Śląskiego\nKolegium Elektorów Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach dokonało wyboru nowego rektora, który pokieruje uczelnią w kadencji 2020-2024. Został nim prof. Ryszard Koziołek, dotychczasowy prorektor ds. kształcenia i studentów.\nW województwie śląskim prawie połowa szkół pozostała zamknięta. Rodzice martwią się o zasiłek opiekuńczy\nZamknięte z powodu epidemii koronawirusa szkoły miały wznowić w poniedziałek zajęcia dla uczniów klas 1-3. W województwie śląskim prawie połowa podstawówek pozostała jednak zamknięta.\nNa Uniwersytecie Śląskim większość zajęć do końca semestru tylko zdalnie\nOd 18 maja uczelnie mogą umożliwić pracownikom powrót do pracy w trybie stacjonarnym, a tradycyjne zajęcia dla studentów będzie można wznowić od 25 maja. Jednak prof. Andrzej Kowalczyk, rektor UŚ, postanowił, że większość zajęć realizowana będzie online aż do końca roku akademickiego.\nNa śląskich uczelniach zaczyna się sesja. Studenci przystąpią do egzaminów online\nZ uwagi na utrzymujący się wzrost liczby zachorowań na COVID-19 władze śląskich uczelni podejmują decyzje o przeprowadzeniu sesji egzaminacyjnej online. W ten sam sposób odbywają się obrony prac dyplomowych.\nNiektórzy uczniowie unikają lekcji online. "Chłopiec wolał zajmować się motorynką"\nPo kilku tygodniach od wprowadzenia zdalnych lekcji w województwie śląskim wciąż są tacy uczniowie, którzy w nich nie uczestniczą. Nauczyciele nie wiedzą, co się z niektórymi uczniami dzieje.\nStudenci UŚ pomogą w lekcjach dzieciom z domów dziecka. Będą też z nimi wirtualnie spędzać czas\n- Z powodu epidemii koronawirusa szkoły pozostaną zamknięte przynajmniej do 24 maja - ogłosił Dariusz Piontkowski, minister edukacji. Dla uczniów oznacza to kolejny miesiąc zdalnej nauki. To szczególnie trudne wyzwanie dla dzieci z domów dziecka.\nMaturzyści odebrali świadectwa w maseczkach. Minister podał nowy termin egzaminów dojrzałości\nDla ponad 19 tys. absolwentów liceów i ponad 13 tys. absolwentów techników z województwa śląskiego zakończył się w piątek rok szkolny. Z powodu epidemii koronawirusa szkoły musiały zrezygnować z uroczystego rozdania świadectw. Za to maturzyści poznali wreszcie nowy termin swoich egzaminów.\nNowe komputery i tablety dla uczniów z Bielska-Białej. Połowę sfinansowało miasto\n110 laptopów wartych 200 tys. zł otrzymał Miejski Zarząd Oświaty w Bielsku-Białej. Nowy sprzęt będzie wykorzystywany przez nauczycieli, uczniów i ich rodziców.\nZapomnij o ocenach. Szkoła w domu, czyli jak samodzielnie uczyć dzieci\nRozmowa z Katarzyną Konieczny z Pszczyny, która odkrywa meandry wiedzy z trójką swoich dzieci - nie tylko w czasie epidemii.\nZdalna próbna matura. Serwery CKE wytrzymały, ale uczniowie dostali zadania sprzed pięciu lat\nChociaż uczniowie ostatnich klas liceów i techników obawiali się, że ich zdalną próbną maturę mogą zakłócić problemy techniczne, bez przeszkód udało im się ze strony CKE pobrać arkusze z zadaniami. Tyle tylko, że były to zadania sprzed pięciu lat.\nÓsmoklasiści zdawali próbny egzamin zdalnie. Padła strona CKE, uczniowie wysyłali sobie arkusz przez Twitter\nÓsmoklasiści bezskutecznie próbowali w poniedziałek rano pobrać arkusze egzaminacyjne ze strony Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, która nie wytrzymała przeciążenia i padła. Ci, którym udało się zdobyć arkusz, wrzucili go do chmury i udostępniali rówieśnikom przez Twitter.\nMatura międzynarodowa odwołana z powodu koronawirusa\nPodczas gdy polski rząd twierdzi, że pandemia koronawirusa nie powinna zakłócić egzaminów maturalnych, International Baccalaureate Organization już odwołała zaplanowaną w tym samym czasie sesję egzaminów matury międzynarodowej.\nW związku z koronawirusem pustki w szkołach i przedszkolach. Bawialnie widzą w tym interes\nW związku z zagrożeniem koronawirusem premier Mateusz Morawiecki ogłosił w środę przed południem decyzję o zamknięciu od przyszłego poniedziałku wszystkich szkół, przedszkoli i żłobków. Tymczasem bawialnie zapraszają do siebie maluchy na półkolonie i imprezy.\nZajęcia w szkołach, przedszkolach i na uczelniach zawieszone z powodu koronawirusa. Zakaz odwiedzin w akademikach\nW związku z zagrożeniem koronawirusem premier Mateusz Morawiecki ogłosił w środę przed południem decyzję o zawieszeniu od czwartku zajęć we wszystkich szkołach, przedszkolach, żłobkach, a także uczelniach wyższych w całym kraju. Oznacza to, że w województwie śląskim w domach pozostać ma około 700 tys. dzieci.\nZ powodu koronawirusa lekcje w szkołach mogą być zawieszone w każdej chwili\nZ powodu epidemii koronawirusa zamykane są kolejne szkoły, ale minister edukacji Dariusz Piontkowski we wtorek nie zdecydował o odwołaniu zajęć w całej Polsce. - Przepisy pozwalają dyrektorom podjąć taką decyzję w każdej chwili - przypomniał.\nZawieszone zajęcia w trzech cieszyńskich szkołach. Podejrzenie kontaktu z nosicielem koronawirusa\nW związku z podejrzeniem kontaktu z osobą będącą nosicielem koronawirusa w trzech szkołach w Cieszynie we wtorek 10 marca odwołano lekcje.\nSzkoły odwołują wycieczki z powodu koronawirusa. Kuratorium trzyma rękę na pulsie\nW obawie przed koronawirusem i zgodnie z zaleceniem Ministerstwa Edukacji Narodowej szkoły z województwa śląskiego odwołują zagraniczne wycieczki. Kuratorium Oświaty w Katowicach na bieżąco monitoruje sytuację.\nJak nie spieprzyć życia dziecku? Na początek dać więcej luzu\nPubliczna szkoła miała być jak fabryka: wytwarzać identyczne produkty, czyli uczniów, według określonego wzorca, czyli podstawy programowej. Trzeba to zmienić, żeby nie spieprzyć życia dziecku.\nMON przejmie klasy mundurowe. Szkoły dostaną pieniądze na budowę strzelnic i atrapy broni\nOd września część klas mundurowych przekształcona zostanie w oddziały przygotowania wojskowego. Ministerstwo Obrony Narodowej będzie mieć wpływ na ich program nauczania, dofinansuje im też budowę strzelnic i zakup atrap broni.\nPrzez epidemię koronawirusa uczelnie wstrzymują wyjazdy studentów i pracowników do Chin\n14 studentów, doktorantów i pracowników Politechniki Śląskiej miało wyjechać w lutym na uniwersytety w Shenyang i Tianjinie. Do wyjazdu do Chin przygotowywało się także dziewięciu studentów Uniwersytetu Śląskiego. Przez epidemię koronawirusa wyjazdy wstrzymano.\nUczniowie już nie zapomną legitymacji szkolnej. Bo mają ją w smartfonie, który noszą zawsze przy sobie\nJuż ponad 3000 szkół w Polsce korzysta z mLegitymacji. W województwie śląskim na wprowadzenie do szkół tej nowinki technologicznej zdecydowały się Tychy.\nHejt i uzależnienia to tylko jedna strona internetu. Rodzice nauczą się, jak chronić przed nią dzieci\nPonad 40 proc. dwulatków w Polsce regularnie korzysta z internetu, a 80 proc. dzieci w wieku 9-17 lat robi to codziennie. Grozi im nie tylko uzależnienie, ale też kontakt z niewłaściwymi treściami i osobami. Właśnie dlatego w Tychach powstał program "Rodzic w internecie".\nUczniowie z województwa śląskiego zaczynają ferie. Niektórzy jadą w Beskidy, inni do Japonii i Indii\n550 tys. uczniów z województwa śląskiego doczekało się upragnionego wypoczynku. Wielu z nich już w weekend wyjedzie na zimowiska w Polsce i za granicą.\nLicealiści z V LO w Bielsku-Białej najlepsi w regionie. Katowicki "Mickiewicz" przoduje w maturach\nFundacja Edukacyjna "Perspektywy" ogłosiła najnowszy ranking polskich liceów. V LO w Bielsku-Białej i III LO im. Adama Mickiewicza w Katowicach idą łeb w łeb, z nieznaczną przewagą szkoły z Podbeskidzia.\nNauczyciele pikietowali w Katowicach. "Chcemy pracować, nie wegetować"\nNauczyciele i inni pracownicy szkół spotkali się w środę przed urzędem wojewódzkim w Katowicach, by pikietować w obronie swojej godności i domagać się poprawy warunków nauki w szkołach i przedszkolach.\nMaturzyści wygrywają z egzaminatorami. W co czwartym rozpatrywanym przypadku błąd popełnił nauczyciel\nMaturzyści coraz częściej uważają, że ich prace zostały ocenione nierzetelnie, i wnioskują o ich ponowne sprawdzenie. Co czwartemu udaje się wywalczyć dodatkowe punkty.\nSzkoły niepubliczne coraz popularniejsze. "Brak indoktrynacji religijnej i politycznej, a nauczyciele nie strajkują"\nLiczba wszystkich niepublicznych placówek edukacyjnych wzrosła od 2014 roku o 17 proc., a liczba ich uczniów o 30 proc. Rodzice wybierają je, bo nie są zatłoczone, zapewniają uczniom emocjonalne bezpieczeństwo i są wolne od indoktrynacji.


Chrześcijanin to człowiek "z klasą"! - Gaudium Et Spes\nTak, chrześcijanin to człowiek „z klasą”, na wysokim poziomie, człowiek nieprzeciętny! Człowiek, który daje z siebie zawsze „więcej” – jak tego przykład mamy dziś w postawie Jezusa! Witając wszystkich bardzo serdecznie, zapraszam do refleksji nad tym aspektem naszego chrześcijańskiego świadectwa!\nA ja dzisiaj z całego serca przesyłam ŻYCZENIA URODZINOWE, WSPARTE MODLITWĄ, MOJEMU NAJSERDECZNIEJSZEMU PRZYJACIELOWI, KS. LESZKOWI MUĆCE, prosząc Was, abyście tego tak mi bliskiego Człowieka – i Jego młode kapłaństwo – również wsparli swoimi modlitwami. Z góry za to dziękuję!\nTrzeba przyznać, że dość oryginalnie dobrany jest w Liturgii Słowa dzisiejszy fragment Ewangelii Marka. Zawiera bowiem tylko dwa wersy, mówiące właściwie coś, co wydawałoby się zupełnie mało istotne, a do tego jeszcze pokazujące Jezusa w świetle – tak to ujmijmy – mało korzystnym.\nOto bowiem słyszymy, że tłum – jak zawsze – cisnął się do Jezusa, a On, przyszedłszy do domu i widząc to wielkie zgromadzenie, zaczął się nim zajmować, tak że nawet na posiłek nie miał czasu ani On sam, ani Jego uczniowie. W tej sytuacji rodzina, zaniepokojona tym, co się dzieje, przybywa, aby Go wręcz powstrzymać, bo zaczęto podejrzewać, żeodszedł od zmysłów! Trzeba powiedzieć, że to dość radykalna ocena sytuacji. Ale to właściwie wszystko, co znajdujemy w dzisiejszej Ewangelii. O co zatem chodzi? Jakie jest jej konkretne przesłanie? Bo chyba raczej nie to, że Jezus naprawdę odszedł od zmysłów?…\nNie, na pewno nie! Cały czas działał bardzo rozważnie i mądrze, natomiast rzeczywiście – działał bardzo intensywnie! Poświęcał się bez reszty dobru i zbawieniu człowieka! Oddał człowiekowi i sprawie jego zbawienia dosłownie wszystko: wszystkie swoje ludzkie siły, cały swój ziemski czas, cały swój zapał… Przez trzy lata swojej publicznej działalności stopniowo składał ofiarę z siebie, co przypieczętował ostatecznie złożeniem największej i najdoskonalszej Ofiary, kiedy to – jak mówi w pierwszym czytaniu Autor Listu do Hebrajczyków – przez własną krew wszedł na zawsze do Miejsca Świętego, zdobywszy wieczne odkupienie. Wtedy to już naprawdę oddał samego siebie i całego siebie – bez reszty! To natomiast, co czynił w ciągu całej ziemskiej działalności, było przygotowaniem, wprowadzeniem do tej największej Ofiary.\nKochani, Jezus swoją postawą uczy nas „dawać więcej” – zawsze więcej z siebie! Uczy nas tego, abyśmy nie poprzestawali na tym, co minimalne i konieczne, ale abyśmy przekraczali samych siebie, abyśmy zawsze szukali sposobów okazywania większej miłości, większego zaangażowania, większego dobra… Bo chrześcijanin – to nie minimalista, to nie miernota, to nie ktoś przeciętny, szary, zwyczajny…\nChrześcijanin – to człowiek „z klasą”, to człowiek na wysokim poziomie moralnym, to człowiek ciągle do czegoś większego i lepszego dążący, to człowiek stawiający sobie coraz wyższe cele, to człowiek nieprzeciętny, to człowiek ofiarny i pracowity, to człowiek który od siebie wymaga – nawet gdyby inni od niego nie wymagali! Dobrze znamy te ostatnie słowa z nauczania Jana Pawła II.\nJezus, który w ofiarowaniu siebie samego i siebie całego – człowiekowi i sprawie jego zbawienia – posunął się aż do pozornej utraty zmysłów, uczy nas umiejętności składania samych siebie i całych siebie w codziennej ofierze Bogu!\nCzy Mszę Świętą i modlitwę traktuję jako radosne i chętnie podejmowane spotkanie z Bogiem, czy jako wymuszony koniecznością obowiązek?\nCzy w relacjach z Bogiem kieruję się zasadą ciągłego „dawania więcej”, czy tylko tym, co minimalne i niejako konieczne?\nCzy taką samą zasadą kieruję się w kontaktach z ludźmi?\nKrew Chrystusa […] oczyści wasze serca z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu!\nAutor: Ks. Jacek 23 stycznia 2011


Minecraft miejsce na inwentaryzację bloku poleceń vidio\nThis guide contains the best Command Block mechanisms. You can build a variety of mechanisms with commands, such as teleport, affects, traps, and more.\nOglądaj online Twoje ulubione seriale, programy, filmy i teatr tv. Zobacz przedpremiery hitów TVP. TVP VOD to najbogatsza oferta wideo online na rynku. Minecraft to gra o blokach, a jej pięknem jest to, że możesz zbudować wszystko, czego pragnie twoje serce. Budowanie w Minecrafcie jest jak budowanie z cyfrowym Legosem, ale podobnie jak w przypadku Legos, budynek zajmuje dużo czasu i często jest nudny i powtarzalny dla czegoś więcej niż kilka bloków z każdej strony. WorldEdit to wtyczka, która ułatwia wykonywanie powtarzających Minecraft obsługuje różnego rodzaju opcje dostosowywania. Ogólnie rzecz biorąc, dostosowany świat w grze Minecraft może powodować powolne działanie aplikacji i przeciąganie systemu, ale rzadko coś psuje. To powiedziawszy, jeśli grasz w określonym świecie przez długi czas, możesz zechcieć to zrobić na wszelki wypadek. Jak stworzyć generator mobów w Minecraft. To wikiHow uczy, jak stworzyć pułapkę na wrogie moby w grze Minecraft, która pozwoli ci zbierać upuszczone przedmioty wrogów po ich śmierci. Jeśli wolisz stworzyć urządzenie, które pozwala See full list on minecraft-pl.gamepedia.com Doceniam każdą łapkę w górę i z góry za nią dziękuję =) Kliknij → http://goo.gl/RngL6 ← i dołącz do hordy Minecrafta! Chcesz więcej Minecrafta\nwił wystawić sztukę na Księżycu, czyli w miejscu odległym od widowni o 384 by: preludium, faza ostrzegawcza, faza inwentaryzacji, zdrowienie. Cały czas pracuję nad trzecim piętrem, czyli blokiem przedoperacyjnym i pooperacyjnym. .\nBlok Poleceń służy do urozmaicenia i ułatwienia pracy twórców map przygodowych. Możliwości samego bloku i zmian w grze oferują autorom map całkowicie nowe rozwiązania. Command Block stał się idealnym narzędziem do operowania graczami oraz światem, a ten wpis ma na celu wyjaśnienie, w jaki sposób się to robi. Blok jest dostępny wyłącznie za pomocą komendy … Zobacz 2 odpowiedzi na pytanie: Minecraft problem z blokiem poleceń. Minecraft problem z blokiem poleceń. kiedy wpisuje do bloku poleceń polecenie na teleportacje i podaje kordy to raz mi sie udało wpisać i przeteleportowało mnie dobrze a ja jeszcze raz próbowałem to zrobić i inne wpisywałem to mnie wyrzuciło gdzieś głęboko pod ziemię. W miejsce zaznaczone czerwonym prostokątem wpisujemy nazwe bloku który chcemy dodac. Następnie ustawiamy bloki tak jak chcemy wciskamy "generate" Dostajemy kod który trzeba skopiować i wkleić do comand blocka . Żeby dostać command blocka wpisujemy na chacie: /give @p minecraft:command_block . Niżej zamieszczam screeny moich projektów Recepty na wszystkie płyty ważone widnieją na rysunku 2.5. Rysunek 2.5. Recepty na wszystkie cztery rodzaje pwyt naciskowych Lekka ważona płyta naciskowa ma złoty kolor, ponieważ składa się ze sztabek złota. Postawienie na płycie około czterech bloków generuje sygnał przechodzący na odległość jednego bloku.\ndzisiaj w odcinku wraz z ekipĄ bĘdziemy walczyĆ o wygranĄ w nowej serii jak przeŻyĆ?naszym zadaniem jest przetrwaĆ, bedac uwiezionym na jednym bloku przez ba\nFiltrowane Usuń wszystko oprócz określonego bloku. Na przykład „/ klon 0 0 0 1 1 1 1 2 1 przefiltrowany normalny minecraft: kamień” sklonuje tylko kamienie w tym obszarze. Zamaskowany (maska). Skopiuj wszystkie bloki oprócz powietrza. Dowiedz się, co robi „mode2”. Użyj tego, aby zmienić sposób interakcji klonów ze światem. Minecraft to gra wideo typu sandbox opracowana przez firmę Mojang .Gra została stworzona przez Markusa "Notcha" Perssona w języku programowania Java .Po kilku wczesnych wersjach testowych został wydany jako płatna publiczna wersja alfa dla komputerów osobistych w 2009 r., A następnie w listopadzie 2011 r., A Jens Bergensten przejął rozwój. 1.2. Duży Lotek¶. Zakładamy, że znasz już podstawy podstaw :-) Pythona, czyli scenariusz Mały Lotek.. Jedna liczba to za mało, wylosujmy ich więcej! Zasady dużego lotka to typowanie 6 liczb z 49. Możesz zamienić kostkę na dowolny blok, po prostu upewnij się, że używasz ID bloku. Lista wszystkich identyfikatorów bloków znajduje się na Wiki Minecraft. Nasza kostka brukowa wygląda nudno, ale co najważniejsze nie ma dachu. Zacznij od wybrania jednego z narożników sześcianu lewym przyciskiem myszy:\nW 2015 roku, gra zajął 6 miejsce na USgamer ' s 15 najlepszych gier Ponieważ liście 2000. W 2016 roku, Minecraft zajął 6 miejsce na czas „s 50 najlepszych gier wszech wideo listy Czasu. Minecraft został nominowany do 2013 Kids' Choice Awards na ulubiony App, ale stracił do Temple Run. See full list on komputerswiat.pl Polecenie / clone pozwala kopiować obiekty z jednego miejsca w grze do drugiego, możesz aktywować polecenie za pomocą bloku poleceń. Składnia polecenia / klon - współrzędne dolnego przedniego bloku - współrzędne górnego tylnego bloku - współrzędne do wstawienia - typ kopiowania - & quot, zamień & quot lub lub & quot, zamaskowany & quot, zamień - kopiuje i Studio: Studio to miejsce, w którym można stworzyć od podstaw wymarzoną grę. Oferuje szereg narzędzi dostępnych na różnych poziomach umiejętności, od początkującego, który po raz pierwszy programuje coś za pomocą gotowych poleceń, po doświadczonego programistę. Odpowiedz na pytania który blok jest ładniejszy i sprawdź ile osób się z tobą zgadza.Miłej zabawy i zapraszam do obserwowania.Fajnie będzie jeśli dasz super pod tym quizem:).\nOperacje są odpowiednikami poleceń edycyjnych programu AutoCAD wykonywanych na obiektach bloku, w tym także i parametrach. Miejsce wstawienia operacji nie ma znaczenia dla jej funkcjonowania, gdyż jest to obiekt abstrakcyjny. Jej obecność jest zaznaczana w edytorze bloku ikoną w kształcie „bły-skawicy” zaopatrzoną w nazwę operacji. Jeżeli blok komend zostanie sklonowany w zasilone miejsce, nowy blok wykona polecenie, tylko jeżeli oryginalny nie został nigdy wcześniej aktywowany ( Command Block) to blok umożliwiający używanie komend graczowi. kratki do góry, z dowolnego miejsca w minecraft, wystarczy że taki Blok Poleceń zasilimy.


Pranie Wykładzin Lublin - Naprawek.pl\n"Postanowiłam napisać pozytywną opinię pod adresem tej firmy, ponieważ pan fachowiec, którego miałam okazję poznać, bardzo mi pomógł, co najważniejsze szybko i za nie duże pieniądze. Przyjechał nawet tego samego dnia, w którym do niego zadzwoniłam. Plama od szminki nie okazała się być dla niego żadnym problemem, a pranie wykładziny zajęło mu dosłownie pół godziny. Dzięki wielkie!"\nPotrzebuję uprać wykladzinę w pokoju 15m2. Proszę o kontakt.\nMały pokój wykładzina\nDzień dobry, ile wyniesie pranie wykładziny w domu klienta? Mam niestety plamy z błota, które już od jakiegoś czasu szpecą wykłądzinę w przedpokoju. Można się umówić na termin z dnia na dzień?\nJestem managerem w hostelu. Na piętrach i schodach mamy wykładziny. Czasami sprawia to trudności jeśli chodzi o sprzątanie, bo odkurzacz nie jest w stanie w stu procentach pozbyć się wszystkich zabrudzeń. Ostatnio nocowała u nas rodzina z dziećmi, na korytarzu zostawili plamy. Nie wygląda to estetycznie, więc szukam najlepszych w mieście speców, którzy za rozsądną cenę podejmą się czyszczenia.\nWitam, chciałabym zamówić przyjazd Państwa serwisu do wyczyszczenia wybrudzonej wykładziny w naszym biurze. Będę zobowiązana za informacje czy za wykonaną usługę można płacić kartą płatniczą, czy w grę wchodzi tylko gotówka, oraz czy wystawiają Państwo fakturę VAT?!\nStudentki, którym wynajmowałam mieszkanie wróciły na wakacje do swoich domów rodzinych, więc korzystając z wolnej przestrzeni chciałabym zabrać się za porządne czyszczenie całego domu. Najpilniej zlecę wyczyszczenie wykładziny w pokojach, nie ukrywam, jest brudna. Mam nadzieję, że Wasz serwis ma rozsądne ceny?!\nDzielnice Lublina, w których możesz zamówić serwis prania dywanów i tapicerki\nKażdy, kto chce przebywać w czystym mieszkaniu ma świadomość, że systematyczne sprzątanie to konieczność. Jeśli posiadasz w domu dywany, powinieneś pamiętać o ich regularnym czyszczeniu. Okazuje się, że odkurzacz to zdecydowanie za mało – zbierze on widoczny brud, jednak to, co najbardziej szkodliwe nie zostanie należycie usunięte.\nGruntowne pranie dywanu powinno być regularnie przeprowadzane. Pamiętaj, że jest on siedliskiem wielu szkodliwych alergenów – gnieżdżące się w nim roztocza kurzu, bakterie, pleśń, czy sierść zwierząt nie nastrajają pozytywnie. Wykładzina, którą znacznie trudniej wyczyścić wymaga co najmniej kilku odświeżeń w ciągu roku. Warto wiedzieć, że jej wypranie może być przeprowadzone w domu klienta.\nNajlepszą opcją będzie skorzystanie z usług profesjonalistów, którzy od lat działają w branży sprzątającej. Gdzie znaleźć kompetentnych pracowników zajmujących się tego rodzaju działalnością? Odpowiedź jest jedna – portal naprawek.pl skupia wszystkich tych, którzy cieszą się uznaniem wśród klientów. Dzięki ich doświadczeniu masz pewność, że każda usługa zostanie należycie przeprowadzona.\nCzyszczenie mebli tapicerowanych to zlecenie dla odpowiednio wykwalifikowanego pracownika. Przez użycie nieodpowiednich środków lub sprzętów można trwale uszkodzić materiał, który wykorzystano na obicie krzeseł czy foteli. Najbezpieczniejsze jest przekazanie wszystkich czynności firmie, która posiada doświadczenie w wykonywaniu tego rodzaju zleceń.\nPodczas czyszczenia mebli skórzanych trzeba zachować szczególną ostrożność. Surowiec ten jest stosunkowo drogi, dlatego jego nieumyślne zniszczenie może wiązać się z kosztowną naprawą.\nZadania, które wymagają odpowiedniej wiedzy, przekaż solidnej firmie czyszczącej – dzięki temu nie będziesz musiał obawiać się o stan tapicerki. Dodatkowo możesz zlecić usunięcie nieprzyjemnego zapachu z tapicerki. W przypadku posiadania zwierząt warto regularnie wykonywać tego typu czynności.\nJeśli Twoje meble nie prezentują się zbyt dobrze, nie wyrzucaj ich – warto skorzystać z opcji ich renowacji. Odświeżenie krzeseł, obicie siedzisk w nowe materiały, czy zmiana koloru poręczy i nóg foteli to nie lada gratka dla tych, którzy odnawiania mebli nie traktują jedynie jako sposobu na zarabianie pieniędzy, ale jest dla nich również pasją. Renowacja skóry, czy innych surowców nie jest łatwym zadaniem, ale satysfakcja po jej skończeniu rekompensuje czas, który trzeba było na nią poświęcić. Nadanie nowego życia meblom, do których jesteś przywiązany może być ciekawym doświadczeniem.\nKompleksowe czyszczenie tapicerki, pranie dywanów, czy konserwacja mebli skórzanych – wszystko jest możliwe dzięki rzetelnym zakładom, które znajdziesz na portalu naprawek.pl. Możesz być pewny, że każde zlecenie realizowane jest zgodnie z najwyższymi standardami obsługi klienta. Zleć czyszczenie mebli profesjonalistom, które współpracują z serwisem Naprawek. Im szybciej zadzwonisz, tym szybciej usługa zostanie zrealizowana.