Kędzierzyn-Koźle - Park "królów cynku". Atrakcje turystyczne Kędzierzyna - Koźla. Ciekawe miejsca Kędzierzyna - Koźla\nStrona główna ciekawe miejsca zabytki: pałace i dwory Park "królów cynku"\nPark "królów cynku"\nSławięcice stanowiły do 1945 r. ośrodek dóbr książąt Hohenlohe-Ohringen, możnego rodu śląskich przemysłowców. Książęce dochody z kopalń i hut cynku należały do największych w tej branży na świecie. Centrum zarządzania przemysłowym imperium mieściło się w sławięcickim późnoklasycystycznym pałacu, zbudowanym w 1827 r. Rezydencja stała pośrodku rozległego parku krajobrazowego, którego zieloną przestrzeń podzieliły wody Kłodnicy. Cały zespół pałacowo-parkowy ucierpiał poważnie w czasie walk w styczniu 1945 r. Zrujnowany pałac kilka lat później strawił pożar. Z czasem rozebrano także mury.\nWarto wybrać się na spacer alejkami dawnego książęcego parku. Sporo tu starych okazów egzotycznych gatunków drzew. Na skraju jednej z polan (niegdyś pałacowego podjazdu) znajduje się dość dziwny fragment ściany z tarasem wspartym na kolumnach. W stronę kolumnady wznoszą się okazałe schody. Za nimi jest otwór, w którym kiedyś znajdowały się drzwi bocznego wejścia do pałacu. Dzisiaj otwór zieje pustką. Można przez niego wyskoczyć wprost w... parkowe zarośla. Kolumnada, schody i fragment ściany to wszystko, co dzisiaj zostało z okazałej siedziby książąt Hohenlohe-Ohringen. Całość nie sprawia wrażenia ruin. Przypomina raczej trwałą dekorację parkowego teatru. W parku stoi jeszcze ogrodowy pawilon zwany "Belwederem" oraz dom ogrodnika. Pamiątką wojennych zmagań są małe betonowe schrony bojowe, stojące wśród alejek i strzyżonych trawników.\npałac książąt Hohenlohe-Ohringen\nKędzierzyn-Koźle - Neogotycki kościół św. Kata...Odległość: 0,39km\nKędzierzyn-Koźle - Chata SyberyjskaOdległość: 0,44km\nKędzierzyn-Koźle - Zespół parkowo-pałacowy (XI...Odległość: 0,55km\nKędzierzyn-Koźle - Pawilon ogrodowy "Belweder'...Odległość: 0,75km\nKędzierzyn-Koźle - Pozostałości po filii obozu...Odległość: 2,14km


Trwałe produkty przyjazne środowisku\nPonad połowa wykorzystywanego przez GRAF surowca pochodzi z recyklingu. W 2022 r. udział materiałów pochodzących z recyklingu pozostaje na poziomie 70%. Planujemy zwiększyć tę liczbę do 80% w 2023 r. Możemy jednak powiedzieć, że w 2021 r. po raz pierwszy wyprodukowaliśmy ponad 3 miliony przedmiotów z materiałów pochodzących z recyklingu. Wypracowaliśmy własny system recyklingu surowca, co pozwala nam na utrzymywanie jego stałej, wysokiej jakości.\nWszystkie produkty GRAF nadają się w całości do recyklingu. Niektóre z nich są w 100% wykonane z odzyskanego surowca. Odpady powstające w procesie produkcyjnym nadają się do ponownego wykorzystania, co zmniejsza ich ilość praktycznie do 0.\nGRAF daje do 15 lat gwarancji na swoje wyroby. Jesteśmy pewni naszych produktów, ponieważ przykładamy wielką wagę do kontroli jakości oraz optymalizacji procesu produkcji. Trwałość produktu sprawia, że do transportu i wytworzenia zużywana jest mniejsza ilość zasobów i tym samym zmniejsza się jego negatywny wpływ na środowisko.


Brak wody | eGowarzewo\nJeśli ktoś mi dzisiaj powie, że zabrakło wody w studniach w Gowarzewie to nie uwierzę. Wróciłem z biegania, chcę się wykąpać, a tu brak wody.\nMoże mam się kąpać rano? Co teraz będzie, nadchodzą upały i to długoterminowe, a już brakuje wody. Awaria? Kogoś kaprys?\nNie wiem czy się śmiać, czy płakać ?!\nWpis z komentarzami również na FaceBook’u\n24 komentarze dla “Brak wody”\nSierpień 3, 2015 o 10:51 pm\nJawna kpina od godz 20 a jest 22 30 i jeszcze brak wody!! o 4 wstajemy z żoną do pracy. Do której jeszcze mamy czekać ?!! aby zadbać o podstawowe sprawy związane z higieną ?!! A dziecku wytłumacz, że ma iść za potrzebą na zewnątrz, bo niema już czym spłukać 🙂\nMamy 21 wiek, a wody nie potrafią dostarczyć ,ani nie łaska poinformować o jej braku na najbliższe dni . Beczkowozy proszę podstawić z wodą pitną, ponieważ mieszkają tutaj ludzie starsi, którzy nie wsiądą w samochód i nie pojadą do nocnego po wodę, aby popić leki lub się napić .\nSierpień 4, 2015 o 12:14 am\nKpina to jest mało powiedziane!!!! To jest szczyt szzytów aby w 21w brakowało wody w kranie nie spowodowanej awarią. To jest bezczelność!!! Gdzie są nasi radni? Gdzie jest nasza Pani Sołtys? Co oni mają do powiedzenia w tej sprawie? Może lubią chodzić spać brudni, nie korzystają z toalety, i nie piją herbaty, i jedzą, piją w brudnych naczyniach? Co z rozbudową hydroforni???? Dając zgody na rozbudowę Gowarzewa ktoś zapomina o mieszkańcach. Ważne tylko aby płacili podatki, i inne opłaty do kasy gminy i nic poza tym, bo ma się ich głęboko w … A robi, modernizuje, udoskonala się tylko Tulcach i Kleszczewie! Może wkońcu dość i ktoś się opamięta że gmina to nie tylko Kleszczewo i Tulce! Może ktoś zauważy wkońcu potrzeby Gowarzewa i innych wsi! Żenada Pani Sołtys!!! Żenada Państwo Radni!!! Żenada Panie Wójcie!!!!!!!!!!!\nSierpień 4, 2015 o 8:50 am\nTo jaki jest Szanowny Wójt „Nie da się” to już chyba każdy się przekonał. Ale zaskoczeniem jest działanie radnych – kompletny brak kontaktu z mieszkańcami. Cóż, widać, Radni dopasowali swoje zachowanie do wymagań Szanownego Wójta. A Pani Sołtys – pozostawię to bez komentarza…. Aż żal patrzeć na tą arogancję Gminy.\nSierpień 4, 2015 o 12:02 pm\nW związku z powtarzającymi się sytuacjami odcinania wody w miejscowości Gowarzewo złożyłem w dniu dzisiejszym oficjalne pismo w Urzędzie do szanownego Pana Wójta. Śmieszne jest, że nie informują nas na żadnych portalach informacyjnych ani w wiadomościach o braku w dostępie do wody pitnej. Jednocześnie w myśl ustawy z dnia 7 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków Pan Wójt nie określa zastępczych punktów poboru wody, co należy do jego obowiązków. W tak upalne dni nie da się, bowiem funkcjonować bez dostępu do wody. Napiszę Wam jak dostanę odpowiedz na moją skargę.\nSierpień 5, 2015 o 12:02 pm\nSierpień 4, 2015 o 11:08 pm\nDzisiaj kolejny dzień upałów, a jakoś wody nie brakuje w Gowarzewie.. Ludzie tak samo jak wczoraj podlewali trawniki, ja dzisiaj również nie oszczędzałem i jest OK. Czy to na pewno jest problem ze studnią? Może ktoś dzisiaj nie zawiódł po interwencjach, raczej stawiam na to i ufam, że nie zawiedzie do końca tych upałów i tych na przyszłość…\nSierpień 5, 2015 o 11:19 am\ndokładnie..to nie wina suchej studni !! Szkoda,że szanowna Pani Sołtys nie reaguje od razu..przecież na pewno ma „gorącą linię” z Wójtem i z Kierownikiem Zakładu Komunalnego-który obsługuje hydrofornie. Kwestia podjechania i szybkiej decyzji co dalej robić !! Ale chyba lepsze wyjście to zostawić mieszkańców z problemem a następnego dnia jak przyjdę do pracy to podjadę i zobaczę.. Tak swoją drogą ciekawe jaka sieć wodna zasila Kleszczewo..\nSierpień 5, 2015 o 12:22 am\nmusimy odwołać wójta bo to jest kabaret, dzisiaj woda, jutro prąd, później oświetlenie, itd…. codziennie nowe wyzwania 😀 ludzie trzeba się organizować, czas na Gowarzewo!\nSierpień 5, 2015 o 12:36 am\nPanie Szymonie, dobrze pan mówi. Wczoraj woda, dzisiaj nie było prądu dobre 2 godziny. Oświetlenie w niektórych częściach wsi już 2 – 3 tyg. nie działa. Więc działajmy, bo na nasze „władze” nie mamy co liczyć.\nCzas na wyprowadzkę z Gowarzewa do Poznania 🙂\nSierpień 17, 2015 o 2:22 pm\nKolejny wiejski burak, który nie potrzebuje wody bo się nie myje.\nSierpień 17, 2015 o 8:02 pm\nTylko niech ci farmerzy z Gowarzewa zauważą że są już mniejszości. Jak posprzedawali działki mieszkańcom miast bo nikt z wioski nie chciał kupić jego pola to po co teraz się udziela i niepotrzebnie zabiera głos i denerwuje innych. Pozdrawiam\nSierpień 17, 2015 o 10:03 pm\nA kogo będziemy odwoływać po ostatniej przerwie w dostawie prądu w Gowarzewie (24h)? Do wyboru: Wójt, Sołtys, Radni, a ja zalecam Prezesa Enei. Żenada Panie Prezesie – w Kleszczewie prąd był, w Tulcach był, a w Gowarzewie jak zwykle nie. Pewnie większe szkody odnotowano w naszej wsi z powodu wichury niż w pozostałych, ale to już pewnie wina ….Wójta.\nSierpień 18, 2015 o 7:49 am\nJan- Szanowny Wójt Cię prosi abyś dodawał takie idiotyczne posty, czy jesteś pracownikiem gminy i boisz się zmian, które prędzej czy później nadejdą? Poziom tego wpisu jest równy z poziomem rządów Szanownego Wójta.\nSierpień 18, 2015 o 1:45 pm\nGabryś – to wasze posty są idiotyczne i jak już ktoś wcześniej zauważył w tych waszych idiotycznych często dyskusjach bierze udział wiecznie ta sama niezadowolona z życia grupa osób. Poza tym nie wydaje mi się, aby Wójt zatrudniał w urzędzie ponad 1500 osób, które głosowało akurat na niego. Zanim ocenisz lepiej spójrz na poziom twoich wpisów, bo ja twojego intelektu nie oceniam chociaż mam na jego temat swoje zdanie.\nSierpień 18, 2015 o 3:12 pm\nnajwidoczniej jesteś mieszkańcem, który niczego nie wymaga i dobrze mu się żyje taplając się w błotku, ciemnościach, szambie, brak wody nie jest problemem, w miejscowości o ograniczonym bezpieczeństwie itd…. skoro to ci odpowiada faktycznie trzeba wybierać dotychczasową władzę. od czyjej determinacji zależy budowa chodnika na siekiereckiej, sprawność urządzeń od wody, bezpieczeństwo? skoro w gowarzewie od tylu lat nie ma żadnych inwestycji, nawet jednej! to jak mamy pisać coś pozytywnego o tym dziadostwie? dlatego Gabryś czytając to co piszesz jest oburzona i ma rację. odnoszę wrażenie, że mieszkasz w innej miejscowości niż my lub jesteś rdzennym mieszkańcem i nie wystawiłeś nosa poza obszar swojej gminy. Sorry.\nSierpień 19, 2015 o 7:46 am\nJan, bardzo się cieszę, że na temat mojego intelektu masz swoje zdanie. Mam nadzieje, że nie najlepsze, bo wtedy to dowód, że reprezentujemy kompletnie inne poziomy. Nie rozumiem tylko dlaczego próbujesz mnie obrazić? Jak ktoś ma inne zdanie niż Ty, to nie musisz go od raz traktować jak wroga. Być może nie jesteś wstanie pojąć, że istnieje pewna grupa ludzi (w tym ja), która chce dokonać pewnych zmian w Gowarzewie. I tu również nie masz się czego obawiać, bo każdy zmian chce na lepsze. I tu także coś miłego dla Ciebie, Ty również na tych zmianach skorzystasz.\nJak się komuś Gowarzewo nie podoba to droga wolna… Tylko co zrobicie ze swoimi kredytami na 30 lat???\nSierpień 18, 2015 o 4:14 pm\nkiepska baśń… ja tu mieszkam już bardzo długo i kredytu nie mam, ale dziwi mnie to że ludzie się tutaj sprowadzają jak widzą ten bajzel. nie mniej nie zmienia to faktu Rozrzutniku 🙂 że trzeba coś zacząć zmieniać bo władza ma nas w 4 literach to aroganckie jest. nie rozumiem dlaczego ktoś chce trwać w tym zastoju. połowa gowarzewa głosuje przeciw wójtowi, a „rdzenna?” druga połowa za? jaki to ma sens. połowa się sprowadziła i widzi ten bajzel, ale nie rozumiem rdzennych mieszkańców. ok na koszcie kanalizy jesteście do przodu, ale nie o to chodzi. przecież dzieci przemieszczają się siekierecką jak można tolerować ignorancję wójta w tej sprawie? nie zależy wam na bezpieczeństwie waszych dzieci? to jest absurdalne postępowanie. żona ostatnio opowiadała jak z wózkiem wyprawiła się kawałek siekierecką, schodziła na trawnik jak coś jechało, a i tak jakiś psychol ciężarówką WYPRZEDZAŁ inny samochód i prawie zahaczył o nią! tak nie może być to nie ma zanczenia czy to poznań, gowarzewo czy inna miejscowość. jeśli od tylu lat wójt nie może zrobić z tym porządku trzeba mu podziękować. koleś się po prostu zużył. nie ma się co na kogoś obrażać. to są fakty.\nSierpień 19, 2015 o 12:39 am\nPiszesz wyprowadź się do miasta. Moje pytanie : po co was ciągnie kilka razy w tygodniu do miasta, a w weekend to już standard, każdy z was jest w mieście, jak nie w sklepie, to w kinie lub innym miejscu w mieście. Nie macie tego na wsi? To po co się pchacie do tego miasta? Zastanówcie się też po co ludzie z miasta wyprowadzają się na wieś?\nSierpień 19, 2015 o 7:23 am\nBrawo Panie Tomaszu… cało sedno sprawy 🙂\nSierpień 18, 2015 o 11:14 pm\nCzego Wam w tym Gowarzewie brakuje, bo mi jedynie linii metra. Gowarzewo jest piękne.\nSierpień 19, 2015 o 12:36 am\nTo je wybuduj, zamiast chodnikiem będziemy jeździć brudni (brak wody, nie ma w czym się umuć) metrem. Wtedy napewno będzie bezpieczniej.\nTobie czego brakuje w Gowarzewie że co tydzień, a nawet codziennie, jak nie osobiście to ktoś z Twoich bliskich jedzie do miasta?\nGowarzewo jest piękne, zgadza się tylko zaniedbane i zapomniane przez władze.\nMaj 22, 2016 o 9:39 pm\nNo i jak zwykle, dwa dni porządnego ciepła i znowu brak wody. Kpina, Kpina i jeszcze raz kpina! Ale podwyżka musi być za powietrze w rurach zamiast wody!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


5 wskazówek dotyczących rekrutacji – Adeszkolenia Kasprzak&Rachlewicz\nHome /Uncategorized / 5 wskazówek dotyczących rekrutacji\nParę dni temu odwiedziłam swoją klientkę- Beatę, by przeanalizować wyniki sprzedażowe w jej zespołu. Na wstępie rozmowy dowiedziałam się, że jest ona załamana faktem, gdyż jedna z jej pracownic zaszła w ciąże, co wiąże się z koniecznością znalezienia innej osoby na to stanowisko. Gdy Beata wymawiała słowo REKRUTACJA jej brwi układały się w symetryczne V a na twarzy pojawiał się ogromny grymas (jak po wypiciu soku z cytryny). Te i inne mikro gesty dały mi jasny sygnał, iż moja klientka ma problem z budowaniem zespołu.\nZadałam, więc pytanie :,Jakie masz doświadczenie w tym zakresie?’\n– ,Ogromnie nieprzyjemne Żaneto, wdrażanie nowego pracownika dla mnie to istny koszmar’ odpowiedziała.\nBeata prowadzi swój salon od dobrych paru lat, z początku zaczynała swoją karierę z jednym pracownikiem. Z biegiem czasu i rozwojem firmy zrodziło się zapotrzebowanie na zatrudnienie dodatkowych rąk do pracy: ,Cieszyłam się, z szybkiego progresu i nawet przez myśl mi nie przeszło, że czeka mnie ciężkie zadanie opowiada.\nBeata zamieściła ogłoszenia na portalach Internetowych. Odbyła dziesiątki rozmów o pracę. Po 2 miesiącach zatrudniła dwie osoby.\n,Proces wdrażania pracowników (szczególnie, gdy nie mają doświadczenia), to ogromnie ciężka praca. Poza wykonywaniem swoich obowiązków, musiałam jeszcze uczyć pracowników jak sprzedawać i wykonywać zabiegi – spędzałam w pracy całe dnie’.\nPo paru miesiącach pracownicy zaaklimatyzowali się w firmie Beaty. Właścicielka myślała, że najgorsze za nią. Wtedy niespodziewanie jedna z nich zwolniła się, by otworzyć własny biznes (tej samej branży). ,Byłam wściekła, bo wraz z odejściem zabrała także klientów, których obsługiwała- tak się nie robi. Moja firma była bliska upadku.’ Beata przetrwała kryzys zatrudniła kolejną osobę, wtedy jej pierwsza pracowniczka Ola zaszła w ciążę, więc Beata od nowa musiała rozpocząć proces rekrutacji. Sytuacja była naprawdę patowa, lecz po długich bojach udało się Beacie zbudować mocny zespół (który miałam przyjemność szkolić 🙂 ) . Gdy dowiedziała się, że sytuacja może się powtórzyć oblewał ją zimny pot.\nJakie błędy popełniała Beata:\nNie uczyła się na błędach\nJakiś czas temu, farbowałam włosy z ciemnego koloru na blond. Oczywiste było, że nie uzyskam wymarzonego koloru od razu (proces rozjaśniania jest ciężki i żmudny). Zamiast przygotować się na efekt końcowy, który nie będzie mnie zadowalał myślałam ,będzie inaczej’ podświadomie wypierałam możliwość, porażki- oczywiście nie udało się. Na drugi dzień dzwonię do męża bliska płaczu mówiąc, że nie wyszło. Odpowiedział : ,Przecież wiedziałaś, że tak będzie czemu jesteś załamana’. Oczywiście miał rację.\nW przypadku Beaty jest podobnie. To kolejny raz, kiedy jej pracownik odchodzi na l4 a dla niej jest to ogromne zaskoczenie. Zamiast przygotować wcześniej plan awaryjny i wdrażać go w sytuacji patowej- jest załamana .\nW przypadku zatrudnienia pracownika oraz dodatkowych inwestycji w jego umiejętności (np. szkolenie) należy podpisać z nim, umowę lojalnościową.\nBrak delegowania zadań innym pracownikom\nW przypadku, gdy rekrutujesz nową osobę do swojego zespołu i masz jeszcze innych pracowników, to najzwyczajniej wyznacz osobę, która będzie odpowiedzialna za wdrożenie nowicjusza. Ty jedynie kontroluj efekty, rozliczaj z osiągnięć.\nStaraj się o integracje całego zespołu.\nWystarczy zamiana jednego pracownika i cały zespół może pracować inaczej. Postaraj się, by nastroje w firmie były życzliwe a konflikty rozwiązywane na bieżąco.\nPrzede mną sporo pracy z Beatą nad kompetencjami managera. Po naszej pierwszej rozmowie widzę, że jej podejście do wyzwania, jakim jest REKRUTACJA zmienia się na dobre J\n« have a sunny day!\nMiejsce klienta jest w Twoim biznesie »


autor: trader niedoskonaly\npiątek 13 lut 2015, 13:49\nTemat: Trading niedoskonały\nTak jak ktoś wcześniej napisał, że trading nie ma opierać się na szczęściu to dodam od siebie, że dobrze gdy to szczęście nam sprzyja. Ciekawe czy teraz dopisze. Usunąłem przez przypadek screena a już go nie mam. Chodziło o odbicie 1/10pipsa przed SL. Jak się okazało SL zaliczony. Chociaż chwile po ...\nPozycja odwrócona. Z wielkim trudem ale jednak to zrobiłem. Screenów z każdego trejdu wrzucał nie będę, bo chyba nie ma to sensu. Chyba lepiej będzie jak od czasu do czasu na żywo poprowadzę jakieś trejdy. Czy to zyskowne, czy stratne. Bez różnicy, może ten punkt widzenia, kogoś bardziej zainteresuj...\nczwartek 12 lut 2015, 19:53\nA jeszcze 2 tyg. temu bylo\nbyłyby straty odrobione\nSpróbuj pozbyć się tego typu stwierdzeń i na pewno z czasem będzie coraz lepiej. Bardzo destrukcyjnie wpływają na trading jak pewnie zresztą wiesz.\nWalka z overtradingiem nie jest łatwa. Trzymam kciuki.\nPewnie dopiero coś się wyjaśni jak ruszy sesja za oceanem (USD ciągnie teraz ten bajzel). Pisząc, że po części się zgadzam to tyczyło się właśnie tych tf. Nie skupiam się na nich tak bardzo bo bardziej niż tf ma dla mnie znaczenie to jak długo planuje trzymać pozycje i tym samym jak daleko patrze ws...\nwtorek 10 lut 2015, 18:39\nNie jest tak, że są zwykłym osiedlowym bucketshopem. Handel bezpośrednio na crossach owszem może się odbywać. Jednak przy wykorzystaniu do tego USD można dokonywać o wiele większych transakcji ze względu na dużą większą płynność na parach dolarowych. Chcąc wymienić przykładowe nzd na jpy bezpośredni...\nponiedziałek 09 lut 2015, 11:10\nZastanawiam się ile jeszcze kasy będę musiał przewalić aby wreszcie umieć rozpoznawać właściwe setupy i ich właściwe miejsce (kontekst rynkowy). Póki co na dziś dwa wejścia na GBPJPY ale juz widzę, że za wcześnie wszedłem i jestem blisko SL, sytuacja póki co uspokoiła się ale margines bezpieczeństw...\nniedziela 08 lut 2015, 20:03\nTrochę mi się nudzi, więc wrzucam kilka screenów, w związku z tym jak się zapatruje na jutrzejszą sesje europejską(ewentualnie początek tygodnia), co oczywiście nie oznacza, że dokładnie na tej podstawie otworze jakąś transakcje bo to się dopiero okaże.\nczwartek 05 lut 2015, 16:14\nWspominałeś o średnich. Polecam je usunąć z wykresu. Skup się na wykresie samej ceny. Pograj tak kilka tygodni/miesięcy i zdecyduj czy do nich wrócić. Może wtedy więcej z nich wyciągniesz albo może już w ogóle nie będą Ci potrzebne. Czy za dużo par na raz? Bardzo możliwe bo przecież jak ograniczysz ...


Szanowny Panie Redaktorze.. moze mi Pan powiedziec kiedy Real Madryt wydal jakies ogromne kwoty na transfery ? tak z ciekawosci. czy to, ze MOZE kupic kogo chce (chociaz sa juz dzisiaj wyjatki..) oznacza ze to ROBI ? jak mozna klasc na jednej szali klub, ktory bez przychodow gwarantujacych pokrycie kosztow placi w jednym sezonie 222 mln + 180 mln na zakup zawodnikow z klubem ktory wlasnie pod tym katem jest niespelniony ? wg listy ktora sami publikowaliscie najwiecej w ostatniej dekadzie na transfery wydaly w kolejnosci: ManCity, Barcelona, PSG, Chelsea, ManUtd, i tu dopiero jest Real Madryt ale blisko niego sa Liverpool i Juventus. co Pan chcial w ogole udowodnic tym artykulem ? pieniadze nie graja? zobaczymy gdzie dojda ManCity i Barcelona. z reszta biedny ManUtd rowniez xD\nCiekawe, bo sam Ronaldo i Bale kosztowali kokosy, a to tylko 2 piłkatzy. Prawda, że Ronaldo do dekady się nie liczy, ale wydają, jakby nie patrzeć, oni wydają kokosy. Przed erą szejków to Real podbijał ceny...\ntak sie sklada, ze ten ranking jest z 2018 roku a CR7 ktory byl pierwszym z tych najdrozszych przyszedl w 2009. tym samym zarowno Ronaldo, Bale jak i James wliczaja sie do tego zestawienia.. tym bardziej jak widzisz Real nie wydaje duzo w porownaniu z innymi. ManCity w ciagu tych 10lat wydalo 2 RAZY TYLE co Real (okolo 1,5mld!!! a Real troche ponad 770mln)\npomylilem sie. ManCity wydalo 1,584mld a Real 0,977mld co plasuje Real na 6 pozycji . a w rankingu z ostatnich 8 lat Real zajmuje 8 pozycje ;) przykladowy link:\nCity to City. Jak PSG, czy Monaco to kluby szejków to se wydają...\nBo mogą kto im zabroni?


DevilPage.pl - Manchester United - Wypożyczenia: Zaha Zawodnikiem Roku PFA\nWypożyczenia: Zaha Zawodnikiem Roku PFA\n» 29 kwietnia 2013, 22:49 - Autor: Bart - źródło: ManUtd.com\nWilfried Zaha został wybrany Najlepszym Zawodnikiem Roku PFA w Championship. Młody piłkarz został doceniony po bardzo dobrym sezonie w barwach Crystal Palace. To świetne rokowania przed nowymi rozgrywkami, ponieważ Zaha latem wraca na Old Trafford.\n» Zaha został nagrodzony za swój świetny sezon w Crystal Palace\n20-latek w ciągu 45 występów dla ekipy Iana Hollowaya strzelił sześć goli, prezentując ciekawy i porywający styl gry. Zaha został również wybrany do jedenastki sezonu Championship. W ostatnich wywiadach z The Sun przyznał, że nie może doczekać się dołączenia do drużyny mistrza Anglii.\n- Jestem zdenerwowany i podekscytowany zarazem. Nie mogę się doczekać. To będzie coś innego. Kiedy wejdę do tej szatni, nie wiem co będę czuł. Będę trzymał głowę nisko, ponieważ idę tam grać w piłkę - mówił Zaha.\n- Muszę jednak przyznać, że to będzie ogromny szok. Robin van Persie i Ryan Giggs tam będą - wow. Wayne Rooney również - niesamowite. Jak mogę na to nie czekać? Musze być cierpliwy. Nie spodziewam się, że będę grał tydzień w tydzień zaraz po przyjściu. Gdy dostanę swoją szansę, wykorzystam ją.\nSzereg innych zawodników United miało również swój udział w meczach drużyn, w których przebywają na wypożyczeniach. Fabio da Silva poczuł smak porażki, po tym jak QPR spadło do Championship. Brazylijczyk wszedł na ostatnie 20 minut spotkania z Reading i dostał żółtą kartkę.\nMichael Keane rozegrał kolejny pełny mecz w barwach Leicester City. Mimo to jego drużyna przegrała z Watford 2:1. Sam Johnstone rozegrał ostatni mecz w barwach Walsall. Jego zespół uległ Crewe 0:2, które w całości składało się z zawodników z akademii. Z rezerwy w meczu z Augsburgiem wszedł Kiko Macheda. Stuttgart przegrał niestety 0:3 i obecnie zajmuje 12. miejsce w Bundeslidze. Bebe na wypożyczeniu w Rio Ave zaliczył 45 minut gry w wygranym starciu z Beira-Mar.\nSwoich szans nie dostali: Angelo Henriquez w Wiga oraz Reece Brown w Ipswich Town.\nAngelo Henriquez Crystal Palace Fabio Da Silva Federico Macheda Michael Keane Reece Brown Sam Johnstone Wilfried Zaha Wypożyczenia\nEvra: To nie jest mentalność Manchesteru United Następny news »\nPomeczowe podsumowanie: Arsenal\nchewbacca: Trzymam kciuki za młodego ;)\n» 30 kwietnia 2013, 18:28\nTrzymam kciuki za młodego ;)\nvip14: Moim zdaniem Zaha jest w pełni gotowy do gry w United. Podczas tego sezonu rozwinął się i dał popis. Mam nadzieję, że w następnym sezonie będzie mógł wykazać się, ale tym razem w United =)\n» 30 kwietnia 2013, 17:42\nMoim zdaniem Zaha jest w pełni gotowy do gry w United. Podczas tego sezonu rozwinął się i dał popis. Mam nadzieję, że w następnym sezonie będzie mógł wykazać się, ale tym razem w United =)\nWelbzz: Osobiscie to mi by skrzydla welbeck zaha pasowaly\n» 30 kwietnia 2013, 16:10\nOsobiscie to mi by skrzydla welbeck zaha pasowaly\nOdpowiadasz użytkownikowi Welbzz\nDevilFan: no mi by pasowały Zaha Di Maria\n» 30 kwietnia 2013, 23:30\nno mi by pasowały Zaha Di Maria\nTaurus: To teraz czas na PL ;)\n» 30 kwietnia 2013, 14:32\nTo teraz czas na PL ;)\nUnitedProClub: Mało goli jak na 45 meczy,ale zapowiada się obiecująco,może nasze skrzydła ożyją? Czas pokarze.\n» 30 kwietnia 2013, 14:04\nMało goli jak na 45 meczy,ale zapowiada się obiecująco,może nasze skrzydła ożyją? Czas pokarze.\ndiabelek1: słowni ziomek, słownik....\n» 30 kwietnia 2013, 15:54\nsłowni ziomek, słownik....\nlolis: a czy bramki są najważniejsze? czy to jak gra? Przykład Valenci który pewnie ma z 5 bramek odkąd przybył na OT...\n» 30 kwietnia 2013, 15:58\na czy bramki są najważniejsze? czy to jak gra? Przykład Valenci który pewnie ma z 5 bramek odkąd przybył na OT...\nBraveDevil: Bramek skrzydłowych też parę się przyda ;]\n» 30 kwietnia 2013, 16:07\nBramek skrzydłowych też parę się przyda ;]\nchampione2013: Przypomina mi to trochę przejście Chicharito :) Też nikt go nie znał aż tak a reprezentacji odpalił poźniej w klubie już wiadomo jego pierwszy sezon genialny .\n» 30 kwietnia 2013, 12:09\nPrzypomina mi to trochę przejście Chicharito :) Też nikt go nie znał aż tak a reprezentacji odpalił poźniej w klubie już wiadomo jego pierwszy sezon genialny .\nFabio: Wcale się nie zdziwię jak Zaha w przyszłym sezonie będzie wyróżniającym się skrzydłowym w ekipie United, jeśli reszta nie weźmie się w garść i nie poprawi Sw gry. Bo w obecnej kończącej się kampanii skrzydła United prawie w ogóle nie funkcjonowały:(.\n» 30 kwietnia 2013, 10:08\nWcale się nie zdziwię jak Zaha w przyszłym sezonie będzie wyróżniającym się skrzydłowym w ekipie United, jeśli reszta nie weźmie się w garść i nie poprawi Sw gry. Bo w obecnej kończącej się kampanii skrzydła United prawie w ogóle nie funkcjonowały:(.\nScrito: Mam nadzieje, że w przyszłym sezonie będzie solidnym wzmocnieniem dla United. Jeśli nie ze względu na grę to chociaż może da do myślenia reszcie skrzydłowym w Manchesterze i zmotywuje ich do lepszej gry. W tym sezonie skrzydłowym bardzo słabo szło, Young, Valencia i Nani powinni wziąć się do roboty. Szczególnie ten ostatni, który swoją grą w sezonie 2012/2013 na pewno nie przekonał włodarzy klubu do przydzielenia mu wyższej pensji.\n» 30 kwietnia 2013, 00:00\nMam nadzieje, że w przyszłym sezonie będzie solidnym wzmocnieniem dla United. Jeśli nie ze względu na grę to chociaż może da do myślenia reszcie skrzydłowym w Manchesterze i zmotywuje ich do lepszej gry. W tym sezonie skrzydłowym bardzo słabo szło, Young, Valencia i Nani powinni wziąć się do roboty. Szczególnie ten ostatni, który swoją grą w sezonie 2012/2013 na pewno nie przekonał włodarzy klubu do przydzielenia mu wyższej pensji.\nKlimaa: Dla Zahy nastał czas na podbicie Premier League.\n» 29 kwietnia 2013, 23:22\nDla Zahy nastał czas na podbicie Premier League.\nwlodekzlc: Mam nadzieję, że po przyjściu Willa obudzą się nasi skrzydłowi. Bo nazwiska w tym sezonie na grę się nie przełożyły.\n» 29 kwietnia 2013, 23:20\nMam nadzieję, że po przyjściu Willa obudzą się nasi skrzydłowi. Bo nazwiska w tym sezonie na grę się nie przełożyły.\nkocek: Dla Henriqueza trochę zmarnowany czas.. Więcej nauczyłby się grając w naszych rezerwach..\n» 29 kwietnia 2013, 22:55\nDla Henriqueza trochę zmarnowany czas.. Więcej nauczyłby się grając w naszych rezerwach..\nDevilFan: więcej by się nauczył jeżeli United by go w ogóle nie kupiło, szkoda jego talentu na grzanie ławy i grę w rezerwach.\n» 29 kwietnia 2013, 23:29\nwięcej by się nauczył jeżeli United by go w ogóle nie kupiło, szkoda jego talentu na grzanie ławy i grę w rezerwach.\nRedTomz: Biorąc pod uwagę formę i grę naszych skrzydłowych w tym sezonie to pokładam w tym gościu duże nadzieje. :)\n» 29 kwietnia 2013, 22:54\nBiorąc pod uwagę formę i grę naszych skrzydłowych w tym sezonie to pokładam w tym gościu duże nadzieje. :)


W Rosji stabilnie wg Korwe i szurów wzór dla... - Lukardio - Wykop.pl\nW Rosji stabilnie wg Korwe i szurów\nwzór dla Polskia\n#rosja #neuropa #4konserwy #konfederacja #poslka #rakcontent\n+: DizzyEgg, greven +52 innych\n@Lukardio: Rosja to dla mnie zagadka. Nagrabili pół Europy, mają surowców od zaje***** a i tak ludzie poza Moskwą i Petersburgiem żyją jak śmieci, a władzy to nie przeszkadza ¯\__(ツ)_/¯ No po prostu kraj do naśladowania ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: willard, DiabelskiAnanas +9 innych\n@Lukardio: a co? coś się zmieniło przez ostatnie 100 lat?\n+: GoodPain, Kai +18 innych\nNagrabili pół Europy\n@FreakZz: Z Niemcami ci sie pomyliło. Ruskim tylko ochłapy mogły zostać.\n@FreakZz: Taka mentalność tamtejszych ludzi. To nic, że ze sufitu sypie się syf, w łazience grzyb, a do jedzenia mamy kaszę z ziemniakami. Ważne, że jesteśmy potęgą i dobry wódz nas obroni własną klatą ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: Defmasta, wolfcross +31 innych\n@ppp0laczek: I w każdej chwili po wycofaniu sie amerykanów mogą nas podbić. Wtedy obronią nas beneficjenci 500+ i lewaki z tęczowych spędów.\n@rencista: z napisami "NIE CHCEMY WOJNY"\n+: farmer111, kacper2101\n@FreakZz: oligarchowie miliarderzy a chołota ledwo ma na żarcie ,typowe rozwarstwienie społeczne.


Parawan nawannowy. Niespodziewanie użyteczny gadżet w łazience. • Mieszkanie Plus\n11 grudnia 2019 Antoni Wiśniewski Łazienka\nMała, duża, średnia, z oknem, bez okna – każda opcja wchodzi w grę. Najważniejsza jest jej funkcjonalność. Szczególnie w małych mieszkaniach gabaryty łazienek często stanowią problem, a zdarzają się i takie, w których trudno obrócić się wokół własnej osi. W tego typu łazienkach trudno doszukiwać się jakiegokolwiek pola manewru, jeśli o funkcjonalność chodzi. Najlepiej w tej kwestii wypadają łazienki średniej wielkości. Tutaj da się zdziałać dosłownie cuda.\nJest to bardzo dobre rozwiązanie, ponieważ jak wiadomo kąpiel w wannie, a raczej zużycie wody podczas wykonywania tej czynności jest ogromne. Dajmy na to, pięcioosobowa rodzina, w której codziennie każdy choć jeden raz bierze kąpiel – rachunek robi się spory. Ta sama rodzina, inwestując w parawan, zużyje dzięki niemu na pewno 1/2 wody mniej.\nNovellini Iris Comby wysokość 86×150 cm prawy profil chrom szkło przejrzyste\nKabina prysznicowa czy wanna? My znamy odpowiedź. Kabina prysznicowa, czy wanna – to pytanie zadaje sobie prawie każda osoba, która remontuje łazienkę. Idealnym rozwiązaniem dla wielu zdaje się być...


Pytał: Tadeusz Sokołowski\nPytanie: Osoba uprawniona w kole do wydawania upoważnień, upoważniła myśliwego selekcjonera bez zezwolenia na broń o lufach gwintowanych, do pozyskania byka jelenia, ten skorzystał z ustnego użyczenia sztucera i byka pozyskał. Czy i kto naruszył obowiązujące prawo, etykę lub inne zasady?\nUważam, że w rozumieniu prawa łowieckiego, wszystko było prawidłowo, jeżeli byka pozyskano z broni o lufie gwintowanej, użyczonej od innego myśliwego.\nTo, że strzelający z broni gwintowanej nie posiada takiej broni, przestępstwem na pewno nie jest. Dyskusyjnym jest, czy mógł on użyczyć broni kulowej, czy nie. Jeżeli miał juz broń kulową, to zadnych watpliwości nie ma. Jeżłei nie miał takiej broni, to z jednej strony z ustawy o broni wynika, że mógł, ale KG Policji interpretuje ustawę, że nie mógłby użyczyć broni kulowej.\nDla koła nie ma to żadnego znaczenia, jeżeli byk został pozyskany z broni kulowej. Tylko pozyskanie byka z broni o lufach gładkich byłoby wykroczeniem łowieckim. Również nie jest wykroczeniem udzielenie odstrzału osobie, która użycza sobie broni kulowej. Koło nie jest stroną w rozważaniach, czy myśliwy mógł, czy nie mógł użyczyć sobie broni. Ustawa mówi, że mógł, a jeżeli policja uważałaby odmiennie, to mogłaby dać temu wyraz tylko w postępowaniu administarcyjnym nie dotyczącym pozyskania byka, ale np. po ujawnieniu przez policję posiadania broni użyczonej. Nie miało to miejsca i koło powinno przejść nad sprawą do porządku dziennego i nie robić dalszych problemów tak wobec myśliwego, jak i osoby, która wydała mu odstrzał.


Posted by admin Apr - 14 - 2021 Comments Off on Mówią, że jestem Caritasem ale to nie prawda\nCo jest motorem napędowym dla pracy detektywów? Jak najbardziej – są to trudności życiowe, które napotykają konsumentów. Detektyw pracujący w agencji detektywistycznej czasem również ma problemy połączone ze swoim życiem bądź pracą. Jednak profesjonalista perfekcyjnie wie, jak się nimi zająć, aby nikt nie cierpiał. Laik może mieć z tym duży problem. Wskutek tego należałoby wiedzieć, co robić, aby kłopoty życiowe nie dały nam w przysłowiową kość i nie stały się Read More ...\nPosted by admin Apr - 14 - 2021 Comments Off on Kanony piękna, czyli operacje plastyczne w Chinach\nWino jak jakikolwiek inny alkohol ma bezlik zwolenników, jakkolwiek i przeciwników. Dla niektórych wino to trunek otoczony prawdziwym kultem. Są to zazwyczaj znawcy tego trunku, którzy potrafią docenić nawet najdrobniejszy szczegół wina. Prawdziwych laików picia wina nie brakuje w krajach śródziemnomorskich, inaczej we Francji, Włoszech, Hiszpanii lub Portugalii. Lecz i inne kraje na całym świcie słyną z produkcji godziwych gatunkowo win. A dobór wśród win jest przeogromny. I nie chodzi Read More ...\nPosted by admin Apr - 14 - 2021 Comments Off on Jak tam z planami biegowymi na weekend?\nDobiegamy do końca roku Jakość noclegu ma kolosalne znaczenie dla podróżników. Jeśli jest na wysokim poziomie wówczas dany budynek ma więcej podróżników. Tak dbają o swoje noclegi wszelkie obiekty popularne i poważane. Mogą one przyjmować nawet niewielka ilość podróżników, niemniej jednak za to każdy jest zadowolony. Przede wszystkim jakość polega na świetnym przygotowaniu pokoju tak żeby turyści byli wypoczęci. Ma to gigantyczne znaczenie dla tych jacy przyjeżdżają dla zwiedzania. Dlatego Read More ...\nRola matki w wychowaniu...\nComments Off on Rola matki w wychowaniu dziecka\nComments Off on Treningi personalne


Klub Peron 5 koncerty - eBilet.pl\nPeron 5 to klub mieszczący się przy ulicy Stefana Czarnieckiego 8i w Szczecinie. Organizowane są tutaj największe i najpopularniejsze imprezy w mieście. Klub gościł artystów takich jak: Kękę, Łąki Łan, Taco Hemingway, czy LemON. 28 października w klubie Peron 5 wystąpią siostry Przybysz w ramach wspólnej trasy koncertowej.\nPeron 5 bilety na koncerty dostępne na eBilet.pl!\nHetmana Stefana Czarnieckiego 8i\nNowe daty koncertów zespołu Bednarek - bilety już dostępne! BEDNAREK wyrusza w trasę koncertową! Rok 2019 to czas trasy koncertowej promującej nowy album, w którą zespół BEDNAREK wyruszy już w marcu\nIdzie nowe! Nowa płyta Darii Zawiałow, a wraz z nią trasa koncertowa! Daria Zawiałow bilety na koncerty już dostępne! Daria Zawiałow Helsinki Tour Daria Zawiałow koncert Olsztyn - 29.03\nPo latach utalentowane siostry Natalia i Paulina Przybysz ponownie łączą siły! Tej jesieni fani niepowtarzalnego stylu artystek będą mogli usłyszeć je na serii dziesięciu wyjątkowych koncertów


WatchOS 6 wprowadzi mechanizm samodzielnej aktualizacji oprogramowania Apple Watch bez użycia iPhone'a WatchOS 6 wprowadzi mechanizm samodzielnej aktualizacji oprogramowania Apple Watch bez użycia iPhone'a\nTu jesteś:Home»Apple Watch»WatchOS 6 wprowadzi mechanizm samodzielnej aktualizacji oprogramowania Apple Watch bez użycia iPhone’a\nWygląda na to, że Apple pracuje nad odłączeniem iPhone’a od procesu aktualizacji watchOS w Apple Watch.\nW pierwszej wersji beta watchOS 6 dla Apple Watch, która jest w rękach deweloperów odkryto własny mechanizm aktualizacji oprogramowania w menu Ustawienia> Ogólne> Uaktualnienia. Podobnie jak w przypadku iPhone’a, mechanizm sprawdza dostępną aktualizację watchOS i jeśli zostanie wykryta wyświetla monit, po czym pobiera aktualizację bezpośrednio do Apple Watch.\nMechanizm zaczął funkcjonować w poniedziałek, gdy Apple wprowadził drugą wersję beta watchOS 6 dla deweloperów.\nJak jednak zauważył Jeremy Horwitz, użytkownicy nadal muszą sprawdzać i akceptować warunki i zasady korzystania z watchOS za pomocą iPhone’a. Mamy nadzieję, że jest to tymczasowy krok, który firma Apple usunie, zanim we wrześniu zostanie opublikowany watchOS 6.\nAktualizacja wcześniejszego systemu watchOS wymagała dedykowanej aplikacji Watch na iPhone’ie w celu wywołania całego procesu.\nTa zmiana jest zgodna z faktem, że Apple Watch stopniowo staje się coraz bardziej niezależny od iPhone’a. W 2017 roku wprowadzono modele z siecią komórkową oraz możliwością wykonywania połączeń telefonicznych i wielu innych funkcji bez iPhone’a. W watchOS 6 Apple Watch otrzyma swój własny sklep App Store.\nPoprzedni artykułNiemcy zapowiadają, że iPhony z systemem iOS 13 będą w stanie czytać tagi NFC w krajowych dowodach osobistych i paszportach\nNastępny artykuł iOS 13 ostrzega użytkowników podczas usuwania aplikacji z aktywną subskrypcją


Uczniowie oraz studenci przeważnie otrzymują duże zniżki na przeróżne wydarzenia, przez to czas edukacji jest odpowiednim czasem na różnorakiego typu podróże, w których przejawiamy chęć jak najwięcej zwiedzić, bo przez to, możemy oszczędzić dużo pieniędzy.\nOczywiście niezbędna tu okazuje się być właściwa legitymacja, lecz tak rzeczywiście starczy ją zwyczajnie posiadać przy sobie. Dodatkowo trzeba powiedzieć, że obniżki które wtedy się dostaje często wynoszą połowę zwyczajnej kwoty, więc naprawdę należy z nich wykorzystywać.\nWyjazdy studenckie są przygotowywane przez uczelnię (http://www.snowmotion.pl/artykul/o-nas/30)\nCzęsto na uczelni możemy wyszukać różne ogłoszenia o wyjazdach na wakacje, na sylwestra, albo na ferie, więc gdy dokładnie się przypatrzymy, to prędko ma szansę się okazać, że wyszukamy coś odpowiedniego dla siebie. Co więcej takie wyjazdy studenckie mogą się dziać też na zasadzie wymiany, a zatem wpierw my jedziemy do jakichś kolegów z zagranicy, których uczelnia współpracuje z naszą uczelnią, a następnie oni docierają do nas. Dzięki takiemu rozwiązaniu, mamy ewentualność zapoznania mnóstwa interesujących terenów, a do tego jeszcze możemy bliżej zrozumieć tamtejszą kulturę i ludzi, zatem możemy otrzymać z takiego wyjazdu dużo więcej korzyści. http://www.snowmotion.pl/\nPowinniśmy sprawdzić ofertę dla studentów, tak żeby posiadać świadomość, że zadecydowaliśmy się na to, co będzie nam najlepiej pasowało. Niesamowite okazuje się być też to, że takie oferty okazują się być niesamowicie zróżnicowane, zatem każdy odnajdzie coś dla siebie, bez względu na to, czy lubi podróże ukierunkowane na odpoczynek i świetną zabawę, czy takie, gdzie przez pewien czas będzie mógł zgłębiać własną wiedzę, wykorzystując z zajęć na innej uczelni.


AGOXA FCI: Historia rasy mops\nPochodzenie mopsa nie jest do końca klarowne. Jest to rasa pochodząca z Azji, przyjmuje się, że jej przodkowie mieszkali w Chinach, tam bowiem znajdujemy najstarsze wzmianki o przodkach rasy.\nPsy o bardzo podobnym eksterierze były popularne na carskim dworze dynastii Song.\nChiński kronikarz pisał, że 900 lat przed narodzeniem Chrystusa, odszkodowania wypłacane były przez chińskiego cesarza w złocie, klejnotach i… mopsach\nPomarszczone czoło były wyrazem ich inteligencji. Podkreślić należy, że przodek mopsa różnił się od jego obecnego wyglądu. Niezmienny został kolor, zakręcony ogonek, wyraz. Obecnie mops jest mniejszy, ma znacznie krótsze łapy, jest masywniejszy i ma absolutnie krótszą kufę. Nie trzeba być znawcą rasy, aby zauważyć te różnice - jedynie na podstawie dostępnych historycznych obrazów, fotografii.\nZanim mops trafił do Europy, w pierwszej kolejności rasa stała się popularna w Hiszpanii, Holandii, Anglii i we Włoszech. Mimo, iż mops jest psem absolutnie domowym, on sam występuje najpierw w pałacach cesarzy Chin, potem na dworach szlachty w Europie, znajdujemy jednak wzmianki, iż używane były przez wojsko do śledzenia zwierząt i ludzi, a także wykorzystywane jako psy obronne.\nTowarzystwo Zoologiczne w Londynie podaje, że mops jest jedną z najstarszych ras psów na świecie!\nStarożytne chińskie dokumenty podają, że krótkonose psy istniały w Chinach już w 700 r pne. Rasa była wyjątkowo strzeżona przez chińskie prawo - zaszczytu posiadania mopsa dostępowali jedynie chińscy cesarze. Wyjątkiem były psy podarowane przez cesarza. Nielegalne posiadanie mopsa karane było śmiercią.\nMopsy w pałacu cesarza miały własne komnaty i pracowników, którzy mieli obowiązek zajmować się nimi, okazując przy tym najwyższy szacunek mopsowi. Cesarz Ling (168-190 r pne) był tak zafascynowany rasą, że miały one taką samą rangę, jak jego żony. Psy były strzeżone przez żołnierzy, karmione tylko najlepszym mięsem i ryżem.\nJak widać, dokładne pochodzie mopsów pozostaje nadal w sporze. Niektóre źródła podają bowiem, że pochodzi z Chiang-Sze, później dynastii Yuan (1206/33 AD). Inni uważają, że pochodzi od małego psa z krótkim i ogonem noszonym na jego odwrocie (zakręconym) zwanym Ha-Pa - ta historia również wskazuje, iż ten starożytny pies jest dziadkiem dzisiejszego mopsa.\nMops należy do niewielu ras, które mogą szczycić się taką historią! Konfucjusz w 551 r pne opisuje psy o krótkich nosach. W starej chińskiej encyklopedii Erh-ya znaleźć można wzmianki o małych, krótkonosych psach, które brały udział w polowaniach. Ich czynny udział w polowaniach budzi jednak wątpliwości. Wszystko wskazuje jednak na to, że brały one w nich udział bardziej jako psy towarzyszące.\nWzmianki o mopsach pojawiają się również w pierwszym stuleciu naszej ery - o psach spod stołu - noszące nazwę Pai i Hapa.\nW tym okresie pojawiają się trzy typy krótkonosych: pekińczyk, krótkowłosy Lo-Sze oraz lwi piesek (nie mający nic wspólnego z ówczesna rasą z grupy biszonów). Tu kolejne ze źródeł wskazuje, iż to właśnie Lo-Sze jest przodkiem naszego mopsa. Cesarska Księga Psów przedstawia wizerunki tych piesków, które są łudząco podobne do dzisiejszego mopsa.\nJuż w tych czasach powstał "wzorzec", który wymagał, aby ten pies miał "książęce piętno" - czyli czarne wybarwienie na czole w kształcie diademu.\nMimo, iż Ww 1425 roku malarz Pisanello uwiecznia mopsa na swoim obrazie, inne źródła (na których opiera się wielu kynologów) podają, że do Europy trafiły w XVI wieku. Był to okres, w którym Chińczycy zaczęli handlować z Europą - Portugalią, Holandią, Hiszpanią i Anglią. Towarem handlowym był cudowny jedwab, porcelana, które szybko rozpowszechniły się na resztę świata.\nNiektóre z publikacji mówią, iż pierwszy mops przybył do Holandii w firmie przewozowej na statku Dutch East India Company. Podróżujący szczeniak został nazwany Mopshond. Podróżujący do Chin Holender przemycił mopsa do swojego kraju, gdzie rasa trafiła do domów i szybko stała się bardzo popularna wśród szlachty i wyższych sfer. Ze względu na niewielki rozmiar, mops towarzyszy szlachcie, jest psem ozdobnym, kanapowym, rozpieszczanym.\nHistoryczne źródła podają 2 daty: 1553 rok - francuski podbój a następnie rok 1688 rok, gdzie mops trafia do Wielkiej Brytanii.\nHistoryczne wzmianki mówią też o mopsie o imieniu Pompejusz, który w 1572 roku uratował życie księcia Orańskiego, ostrzegając go to nadchodzącym zabójcy. Legenda głosi, że gdy Wiliam najechał na Anglię, zabrał ze sobą mopsa. W nocy, gdy spał, do jego namiotu wkradł się zabójca. Jego mops zobaczył intruza i zaczął szczekać.\nW tym czasie mops stał się popularny na dworach europejskich, wśród szlachty. W 1688 roki mops stał się oficjalnym psem holenderskiej rodziny królewskiej (House of Orange). Książę Wiliam udaje się z Holandii do Anglii, aby wznieść swój tron. Jego mopsy biorą udział w ceremonii, mając na sobie pomarańczowe wstążki.\nŻadna inna rasa w Europie nie była jednak tak zróżnicowana pod względem nazewnictwa. W Anglii - to początkowo holenderski mastiff, dopiero później Pug (ang. mops), we Francji - Carlin, w Holandii Mopshond. W Wenecji - mascherino - o których zapisy pojawiają się w XVII wieku.\nW XVIII wieku Angielski malarz William Hogarth był oddanym wielbicielem rasy. W 1745 roku namalował swój autoportret, który obecnie znajduje się w londyńskiej Tate Gallery. Jest na nim razem ze swoim mopsem. Mops w tym czasie staje się także dobrze znany we Włoszech.\nInna historia mówi o tym, że przed ślubem Napoleona Bonaparte, Józefina miała mopsa o imieniu Fortuna. Po ślubie w 1796 roku, Napolon zabronił jej zabierać do ich łóżka w nocy mopsa. Wtedy też podobno mops ugryzł Napoleona w nogę. Jozefina uznała, że jeśli jej pies nie może przybywać z nią, to ona odmawia dzielenia łoża z Napoleonem. W rezultacie ten jednak przystał na żądania żony.\nMops Fortune później miał przenosić ukryte wiadomości dla rodziny Józefiny, za co została ona zamknięta w więzieniu Les Carmes. Prawo do odwiedzin otrzymał właśnie jej mops. Podobno zginął w walce z buldogiem francuskim kucharza Napoleona.\nW 1736 roku mops był sekretnym symbolem Mopsorden (Zakon Mopsa) i masonów.\nW XIX wieku w Anglii rasa kwitła pod patronatem królowej Wiktorii. Mając wiele mopsów, pierwsze o imieniach Olga, Pedro, Minka, Fatima i Wenus oraz mając wielkie zaangażowanie w rasę przyczyniła się w 1873 roku do ustalenia wzorca kynologicznego. Królowa Wiktoria preferowała mopsy w kolorze morelowym i płowym. Jej pasja sprawiła, że trafiły do wielu królewskich rodzin, w tym wnuka króla Jerzego V i jego syna króla Edwarda VIII.\nW 1800 roku standard mopsa stabilizuje się. Linia kształtuje się na podstawie dwóch linii dominujących w Anglii. Jedna z nich nazywana Morrison - królowej Charlotte - żony króla George III. Druga linia Księżnej i Księcia Wiloughby d'Eresby została znaleziona i importowana z Rosji lub z Wegier.\nMopsy pojawiają się w Anglii na pierwszej wystawie w 1861 roku. Pierwsze katalogi z 1871 roku piszą o 66 mopsach.\nWizerunki mopsa z tamtego okresu wskazują, iż nadal miał nie tylko dłuższe łapy i kufę, ale również kopiowane (cięte) uszy.\nWygląd współczesnego mopsa został zapoczątkowany po 1860 roku, gdy nowa fala psów była importowana do Europy już bezpośrednio z Chin. Te psy miały już krótsze nogi i były w nowoczesnym (obecnym) stylu mopsa.\nBrytyjska arystokratka - Lady Brassey - jest matką czarnych mopsów, które przywiozła z Chin w 1886 roku. W 1895 roku przycinanie uszu u mopsów zostaje zdelegalizowane.\nW tym samym okresie mops trafia do Stanów Zjednoczonych. Rasa zostaje rozpowszechniona po wojnie domowej. Tu szybko trafiają do domów i na ringi. W 1885 roku Amerykański Kennel Club uznaje rasę. W 1926 roku liczba mopsów osiąga liczbę 5234.\nW 1981 roku mops o nazwie Dhandys wygrywa najbardziej znaną wystawę - Westminister.\nW 2004 w Rio De Janeiro, brazylijski mops Doudle D Cinoblu zostaje uznany za arcydzieło i wygrywa wystawę światową.\nW połowie XX wieku, gdy wydaje sie, że popularność rasy spada, w 1997 roku hollywoodzki film "Faceci w Czerni" znów czyni rasę wyjątkowo modną. Mops w roli Franka powtarza swój sukces w 2002 roku, gdy na ekrany kin wchodzi druga część filmu.\nPrzełom wieku XVII i XIX w Niemczech to fabryki porcelany, w których powstaje wiele figurek mopsów. Mopsy stają się natchnieniem dla artystów. Jose de Goya popełnia w 1785 roku dzieło - portret Markizy de Pontejos z mopsem. Jeden z portretów Madame de Pompadure (1721-1764) przedstawia ją w towarzystwie mopsa. Portret rosyjskiej Katarzyny Wielkiej - w otoczeniu mopsów znajduje się w Ermitażu.\nPierwsza połowa XIX wieku w Anglii (kraj przodujący w hodowli mopsa) - wyodrębnia dwa typy mopsa, które różnią się od siebie w znacznym stopniu. Typ Morrison to jasne odcienie beżu, przechodzące w morelowy. Typ Willoughby to czarne naloty (ówczesny srebrny mops). Druga połowa wieku łączy oba typy.\nW 1873 roku powstaje Kennel Club, w którym zarejestrowane zostaje 66 mopsów.\nW 1882 roku powstaje pierwszy klub mopsa (British Pug Dog).\nW Polsce początek XIX wieku to przejście mopsa z salonów do domów bogatego mieszczaństwa. W ówczesnej prasie znajdujemy ogłoszenie "Znaczną nagrodę przy zamilczeniu donosiciela, za odprowadzenie lub wiadomość o starym mopsie wielkości średniej, płowej sierści, ze zwisłymi uszami, pyskiem czarnym, kilku zębów nie mającym".\nW 1866 roku "Gazeta Rolnicza" publikuje ogłoszenie "Pieski pokojowe, w Warszawie, bardzo lubiane przez specjalistki, w rasie mopsów zawsze licznie były nadsyłane".\nPierwsza książka kynologiczna autorstwa Stanisława Rewińskiego (wydawnictwo Gebethner&Wolf) wydana w 1893 roku zawiera wzmiankę o rasie oraz rycinę mopsa. Autor pozostający wrogiem rasy opisuje ją jako grubego, krępego, opasłego z krótką, śmiesznie zadartą do góry mordą, szerokim łbem, z krótkim, zakręconym na grzbiet ogonem, czarnej maści na pysku i na grzbiecie, który mając chrapliwy głos zaczyna zastępować charcika.\nW latach czterdziestych poprzedniego stulecia małżeństwo z Jeleniej Góry - Zofia i Lubomir Smyczyńscy kupują kilka mopsów.\nW 1970 roku - Władysław Kłodziński sprowadza do kraju angielskiego championa - Rudy of Alicedown. Pies jest kojarzony z niemieckimi sukami - Rhea von Elbflorenz i Ilka von Maschgraben - tak powstają dwie pierwsze hodowle mopsów Margo i Stragoma - dające początek polskim hodowlom mopsów.\nW 1984 roku do polski przywieziony zostaje Invader Dylville, który zdobywając liczne tytuły, zostaje ojcem 250 szczeniąt.\nmopsy w sztuce:\n"Kobieta z mopsem" 1738 r - autor Joseph Highmore\n"Młoda dama w łodzi z Mopsem" obraz autorstwa Jamesa Tissot, 1870 r.\nMadame Elisabeth, siostra Louise XVI jako dziewczynka. 1768, Joseph Ducreux\nAnna Orzelska z mopsem, ok. 1728 r. autor Antoine Pesne\nSylwia de la Rue, ok. 1810 r\nFrancisco Goya obraz “The Marquesa Mariana de Pontejos” in 1786\nMaria Barbara de Braganza (1746-1758)\nmopsy królowej Victorii\nFrancesco Goya - mops - 1786 r\nCarl Reichert (1836-1919)\nHenry Chalon (1802)\nmopsy na starej fotografii:\nmopsy z prasy:\nDuke Windsor i jego mops.\nJessica Alba ze swoim mopsem


Aktywna Tablica w woj. świętokrzyskim [EDYCJA 2018] – Monitorinteraktywny.biz\nAktywna Tablica w woj. świętokrzyskim [EDYCJA 2018]\nNapisano 13 marca, 2018 przez Monitorinteraktywny.biz\nKuratorium Oświaty w Kielcach uprzejmie przypomina o terminach składania wniosków w ramach realizacji rządowego programu rozwijania szkolnej infrastruktury oraz kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych „Aktywna tablica”.\nZgodnie z § 8 pkt 1 ust.2 oraz § 9 pkt 1 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków, form i trybu realizacji rządowego programu rozwijania szkolnej infrastruktury oraz kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych – „Aktywna tablica” (Dz. U. z 2017 r. poz. 1401):\ndyrektorzy szkół składają wnioski do organu prowadzącego o udzielenie wsparcia finansowego na zakup pomocy dydaktycznych do dnia 15 kwietnia br.\norgany prowadzące szkoły występują z wnioskami o udzielenie wsparcia finansowego do Kuratorium Oświaty w Kielcach, al. IX Wieków Kielc 3, 25-516 Kielce w terminie do dnia 30 kwietnia br. (decyduje data wpływu).\nPrzewodnik, jak prawidłowo wypełnić wniosek do programu Aktywna Tablica [<- KLIKNIJ TUTAJ]\nJeśli chcą Państwo kupić sprzęt w programie Aktywna Tablica do szkoły, a położona jest ona w gminie w województwie świętokrzyskim, prosimy o kontakt z Romanem Pawletą, regionalnym przedstawicielem firmy Image Recording Solutions sp. z o.o.:\ntel. 662 025 684\nAktywna Tablica, województwo świętokrzyskie\nSzkoła przyszłości według Jacka Ma, twórcy Alibaba.com\nJak wypełnić wniosek do programu Aktywna Tablica [EDYCJA 2018]\nTrendy edukacyjne w 2021 roku W przyszłości nauczyciele i uczniowie będą patrzeć...\nMonitor interaktywny SMART MX265-V2 – bogato wyposażony monitor w dobrej cenie dla szkoły Monitor interaktywny SMART Board MX265-V2 został wypos...\nMonitor interaktywny LG 55UL3G Seria monitorów interaktywnych LG UL3G, wyróżnia się d...\nŁódź: Szkoły jak nowe – miasto zakończy remonty w 8 placówkach w 2021 roku


Podobozy Stutthofu i obozy pracy OT - Historia Wysoczyzny Elbląskiej\nonieważ prowadząca wojnę III Rzesza potrzebowała taniej, ale wykwalifikowanej siły roboczej, funkcja eksterminacyjna obozu Konzentrationslager (obozem koncentracyjnym stał się w dniu 7 stycznia 1942 r.) Stutthof (na zachód od dzisiejszej wsi Sztutowo) sprzęgała się coraz silniej z funkcją ekonomiczną. Wyrazem tego było powstanie w latach 1939-1945 kilkudziesięciu filii obozu (tzw. podobozów) oraz większych komand zewnętrznych, w których jako nadrzędy cel stawiano niewolniczą pracę.\nCzynnik ekonomiczny odgrywał ważną rolę od samego początku istnienia Zivilgefangenenlager Stutthof, gdyż był on m.in. jednym z elementów zdobywania środków na jego utrzymanie - zanim jeszcze Stutthof uzyskał status państwowego obozu koncentracyjnego w dniu 7 stycznia 1942 roku. Od pierwszych dni wojny do obozu trafiały osoby tzw. „polskiego żywiołu” (m.in. polskie duchowieństwo, nauczyciele, członkowie Związku Zachodniego, przedstawiciele polskich stronnictw i partii politycznych), z terenu Wolnego Miasta Gdańska, które w pierwszej kolejności miały zostać poddane planowej akcji eksterminacyjnej („Akcja Tannenberg”). Mimo to zaczęto tworzyć zewnętrzne oddziały pracy, co obok czynnika ekonomicznego miało też zmniejszyć problem przepełnienia samego obozu. Lata 1942 – 1944 to okres napływu do KL Stutthof więźniów z innych regionów Polski i Europy, m.in. z Belgii, Czech, Francji, Dani, Norwegii, Finlandii, Litwy i Łotwy. Trafiali tutaj także Niemcy, Rosjanie oraz Żydzi, którzy byli obywatelami prawie wszystkich państw europejskich.\nWięźniowie pracowali przy budowie umocnień obronnych i wałów przeciwpowodziowych, przy produkcji elementów uzbrojenia, w państwowych i prywatnych zakładach przemysłowych oraz w rolnictwie. Komendantura Stutthofu za ich niewolniczą pracę pobierała opłaty, które najemca wpłacał na konto obozu w banku Rzeszy w Gdańsku. Najemca zobowiązany był też - z pewnymi wyjątkami - do zapewnienia przede wszystkim zakwaterowania, a czasem wyżywienia, wynajętym do pracy więźniom oraz pilnującej ich załodze wartowniczej. Do obozu należało zaopatrzenie więźniów w odzież i obuwie, zabezpieczenie nadzoru oraz opieki medycznej. Jednak z zadań tych obie strony wywiązywały się bez zaangażowania. Nierzadko właściciele przedsiębiorstw zainteresowani byli wyłącznie efektami ekonomicznymi i nie dbali o warunki życia i pracy więźniów.\nStutthof, 1941 r. Fot. zbiory Archiwum Muzeum Stutthof.\nW latach 1940-1942 i 1944-1945 na terenie miasta Elbląga funkcjonowały trzy filie obozu w Stutthofie. Przeszło przez nie łącznie ponad 4 000 więźniów różnych narodowości, spośród których zginęło ok. 25% wszystkich więźniów tych filii.\nPrzez cały okres wojny w rejonie Elbląga funkcjonowały również obozy dla jeńców wojennych oraz obozy pracy przymusowej. Działały one w ramach Organizacji Todt (OT), jak np. Baukommando Ostland w Piastowie czy Gemeinschaftslager Hopehill [Nie należy mylić z Außenstelle Hopehill, który był filią Stutthofu - przyp. W.K.]. Więźniów obozu, jeńców wojennych i cywilnych robotników przymusowych zatrudniano na terenie miasta Elbląga, Wysoczyzny Elbląskiej oraz wybrzeża Zalewu Wiślanego.\nierwszym podobozem Stutthofu w rejonie Elbląga był podobóz Aussenstelle Zeyersniederkampen (obecnie Kępiny Wielkie, gmina Elbląg). Podobóz powstał już 4 października 1939 roku i był zlokalizowany niedaleko Zalewu Wiślanego, po prawej stronie Nogatu. Jak wspomina jeden z więźniów podobozu Jan Urbaniak, dwudziestu więźniów przybyłych ze Stutthofu miało za zadanie zbudować do końca roku w Kępinach Wielkich duży barak dla więźniów i mniejsze dwa baraki dla załogi podobozu * oraz barak na kuchnię i latrynę. Dwa ostatnie pomieszczenia oraz barak dla więźniów ogrodzono drutem kolczastym. Za materiał do budowy posłużyły elementy rozebranych małych baraczków rozsianych nad kanałami w delcie Wisły. Pracami budowlanymi kierował Niemiec zamieszkały w Nowakowie (Terranowa) Fritz Gerlach, więźniem funkcyjnym kapo był Konkol z Jastarni, jedzenie gotowała córka majstra Ottona Gerlacha - Lotta. W drugiej dekadzie grudnia 1939 roku przywieziono do Kępin Wielkich z obozu macierzystego 140 więźniów.\nBarak dla więźniów miał około 20 m długości i 6 m szerokości. Postawiony był na podmokłym terenie z podłogą z cienkich desek, przez co panowała w nim wilgoć. Pod ścianami baraku leżała słoma służąca więźniom za posłanie. Była ona siedliskiem brudu i robactwa, w czsie deszczu przemakała przez nieszczelny dach z desek pokryty papą, natomiast zimą słoma przymarzała do podłogi, a przy suficie wisiały sople lodu. Do oświetlenia baraku służyły dwie przenośne lampy naftowe, a do ogrzewania zimą dwa żelazne piecyki. Wewnątrz baraku znajdowała się tzw. kapo-stuba dla więźniów funkcyjnych: hauptkapo Franciszek Osiński, ksiądz Jan Szarkowski pełniący funkcję zaopatrzeniowca (przywoził zaopatrzenie z Elbląga), kucharz Karol Nalepa (w kuchni oddalonej od baraku ok. 15 m miał trzech pomocników: Gregora Patrykusa, Józefa Swiniarskiego i Grzenkowskiego), kowal obozowy Józef Filipowicz (pracował w kuźni nad brzegiem Nogatu wraz z Wincentym Mleczewskim i więźniem Kubczykiem, który dbał o kolejkę dowożącą ziemię i piasek na budowę wału), lekarz Aleksander Witkowski (musiał pracować jak inni więźniowie, a leczeniem zajmował się tylko w wolnych chwilach od pracy) i ordynans esesmanów Tadeusz Swiniarski. Wszyscy oni spali na pojedynczych pryczach z siennikami i kocami. Pod względem organizacyjnym więźniów dzielono na grupy liczące 20 lub 50 osób, którym przydzielano oddzielne zadania na poszczególne dni. Do każdej grupy przydzielony był kapo - grupowy i dozorujący esesman. Dzień pracy więźnia wynosił 12 godzin, pobudka w zimie była o godzinie 6.00, a w lecie o 5.00. Posiłki więźniów były skromne: 200 g czarnego chleba, czarna kawa bez cukru, na obiad litr wodnistej zupy, w której pływały kawałki kartofli, brukwi, a czasem trochę kaszy.\nWięźniowie podobozu zatrudnieni byli przez elbląską firmę Deichverband des Kreises Elbing w liczbie 200 jednocześnie (w miejsce zmarłych i chorych ze Stutthofu przysyłano nowych więźniów) budowali wał ochronny wzdłuż Nogatu (szeroki na 5 m, 3 m wysoki i 15 km długi). Z ramienia elbląskiej firmy (siedziba przy Heilige Geist 26) prowadzącej roboty nadzorowali budowę ww. bracia Fritz Gerlach (kierownik budowy) i Otto Gerlach (majster na budowie). W niedziele esesmani wynajmowali więźniów do pracy u okolicznych gospodarzy (bauerów). Wynajęcie więźnia kosztowało jedną markę dziennie. Najcięższą pracą przy budowie wału była adaptacja terenu, ponieważ był on porośnięty starymi wierzbami i różnego rodzaju krzewami, które więźniowie musieli karczować bez odpowiednich narzędzi. Przez pierwszy rok zbudowano zaledwie 3 km wału. Gdy zamarzniętą ziemię pokrył śnieg więźniów skierowano do wycinania trzciny i faszyny na Zalewie Wiślanym.\nPo zbudowaniu wału 29 marca 1941 roku filia ta została zlikwidowana. Więźniowie powrócili do macierzystego obozu w Stutthofie. Załoga Aussenstelle Zeyersniederkampen liczyła około 14 esesmanów, których wymieniano co dwa tygodnie. Komendantami podobozu byli kolejno: SS-Obersuharfiihrer Paul Görke - od października 1939 r., SS-Rottenfuhrer Artur Platz - początek 1940 r. (Jan Urbaniak wymienia po Platzu Johannesa Möwe), SS-Unterscharfiihrer Franz Mielenz - od kwietnia do lipca 1940 r., SS-Oberscharfuhrer Willy Rudder - od 20 lipca 1940 roku do likwidacji podopozu 29 marca 1941 roku.\nierwszym podobozem KL Stutthof na terenie miasta Elbląga był powstały (prawdopodobnie, gdyż dokładnej daty nie można dziś ustalić. O.Lewicka podaje nawet marzec 1940 r.) w styczniu 1940 roku: Aussenstelle Elbing des Zivilgefangenenlagers Stutthof (Podobóz Obozu Jeńców Cywilnych Stutthof w Elblągu). Na początku stycznia 1940 roku komando elbląskie zasiliło 75 polskich jeńców wojennych * zatrudnionych od października 1939 roku w zakładach F. Schichau GmbH Elbing, gdzie pracowali przy budowie budynków administracyjnych i zakładaniu instalacji elektrycznej. Według niektórych badaczy tematu (O.Lewicka, M.Orski), dopiero wysłanie do Elbląga około 200 więźniów w połowie marca 1940 roku stworzyło tutaj grunt do założenia jednej, dużej filii (tzw. Wohnlager - obóz mieszkalny lub obóz zbiorczy), będącej kontynuacją wcześniej działających oddziałów pracy.\nWięźniów zakwaterowano w pożydowskiej fabryce pędzli i szczotek T. Neumanna przy ulicy Tannenbergallee 75 (obecnie Aleja Grunwaldzka), która należała wówczas do zakładów Schichaua. Podobóz mieścił się w dwupiętrowym murowanym budynku, który otoczony był murem ceglanym zwieczonym czterema rzędami drutu kolczastego, z blaszaną bramą oraz furtką. Przed budynkiem był plac apelowy o wymiarach ok. 30 x 80 m. Wewnątrz budynku znajdowały się duże hale. Więźniowie spali po dwóch lub trzech na dwupiętrowych pryczach z siennikiem i kocem w sali na piętrze. Na środku stały dwa długie stoły, a przy nich ławki. W końcu sali wydzielono oddzielne miejsce dla więźniów funkcyjnych, m.in. Oberkapo, lekarza, kucharza i innych. Drugie piętro zajmowały magazyny zakładów Schichaua. Według niektórych relacji były tam też kwatery więźniów do których nie wolno było wchodzić grupie ze Stutthofu. Obiektu pilnowało trzech wartowników, którzy byli zakwaterowani na parterze, gdzie po kilku dniach powstała też kuchnia obozowa. Początkowo jedzenie dowożono z obozów pracy znajdujących się nieopodal fabryki. Było ono jednak niskiej jakości i przypuszczano nawet, że były to zlewki z obiadów wydawanych robotnikom przymusowym. Wyżywienie składało się na ogół z porcji kaszy na obiad oraz chleba, margaryny lub marmolady rano i wieczorem.\nPrawdopodobnie (brak dokładnych danych źródłowych) liczba więźniów filii nie przekroczyła nigdy 500 osób. Nie można ustalić ogólnej liczby więźniów, którzy przeszli przez podobóz.\nOkoło kwietnia 1941 roku więźniowie z obozu na Tannenbergallee zostali przeniesieni do baraków na zapleczu Zakładów Schichau na ulicy Boelkestrasse (obecnie ul. Fredry), które znajdowały się po drugiej stronie torów kolejowych, pomiędzy lotniskiem i osiedlem mieszkaniowym. Na tym terenie skoncentrowano liczne obozy pracy przymusowej należące do zakładów Schichau'a. Podobóz składał się z sześciu drewnianych baraków, z których trzy przeznaczono na pomieszczenia mieszkalne dla więźniów, jeden dla obsługi obozu, a w pozostałych dwóch znajdowały się kuchnia oraz umywalnie i ubikacje dla więźniów. Ogrodzenie z drutu kolczastego i narożnikowe wieżyczki strażnicze oddzielały go od obozu dla robotników cywilnych (Czechów). Na początku w podobozie przebywało 200, a później do ok. 500 więźniów. Według zachowanych dokumentów w dniu 11 grudnia 1941 roku w podobozie przebywało 374 więźniów. Byli to głównie Polacy, trochę Niemców gdańskich, Czechów i Rosjan, ale zdarzali się także Francuzi i Anglicy. Co piątek odbywała się wymiana więźniów i dostawy żywności z macierzystego obozu w Stutthofie. Poprawiła się jakość wydawanych więźniom posiłków. Na śniadanie - w miejsce kawy - otrzymywali płatki owsiane gotowane na wodzie, a na obiad do zupy, obok brukwi, kapusty i kaszy, często dodawano makaron lub ziemniaki.\nZ obozu centralnego nadal transportowano więźniów na barkach przez Zalew Wiślany. Przez pierwszych kilka tygodni po przybyciu do Elbląga więźniowie nosili stare, zniszczone, brudne i śmierdzące ubrania, w których przybyli do Stutthofu. Raziło to jednak mieszkańców Elbląga, którzy na co dzień stykali się z kolumnami więźniów idących do pracy lub obozu. W miejscowej prasie ukazała się w tej sprawie notatka w imieniu oburzonych tym widokiem czytelników. Odniosło to skutek, gdyż więźniowie otrzymali austriackie mundury z pierwszej wojny światowej - szare kurtki z cienkiego materiału, spodnie w kolorze zielono-niebieskim oraz okrągłe czapki bez daszka. Później zaopatrzono ich w obozowe pasiaki. Co miesiąc zabierano ubrania do dezynfekcji w Gdańsku. Raz w tygodniu, w niedzielę, na polecenie komendanta obozu zarządzano ogólne odwszawianie.\nWięźniowie pracowali we wszystkich zakładach Schichau na terenie Elbląga, tj. głównie w stoczni (Schichau-Werft), fabryce maszyn i lokomotyw (Maschinen-Lokomotivfabrik), odlewni żelaza i stali (Stahl u.Eisengiesserei). Zatrudniani byli też w mniejszych zakładach przemysłowych miasta, np. w fabryce dykty, fabryce lin konopnych i stalowych (C. Stephuna) czy w zakładach oczyszczania miasta. W stoczni więźniowie wykonywali przeważnie prace pomocnicze, segregowali materiały do budowy kadłubów zajmując się także transportem do hal stoczniowych. Montowano w nich okręty wojenne - torpedowce oraz miniaturowe ("kieszonkowe") okręty podwodnie * [zob. temat]. Więźniowie podobozu pracowali też przy rozbiórce starych budynków, kopaniu fundamentów, w żwirowni, przy kanalizowaniu miasta, budowie osiedla mieszkaniowego przy Ziesestrasse (obecnie ulica Browarna). Funkcję kierownika administracyjnego obozu (Lagerverwalter) pełnił Niemiec Martens. Rejestracją więźniów opuszczających obóz do miejsca pracy zajmował się Oberkapo Stefan Plombom. Czas pracy wynosił przeciętnie 10 godzin od 6 lub 7 w zależności od pory roku, do 16 lub 17. Niedziela była dniem wolnym od pracy. Za każdego wynajętego do pracy więźnia firma wpłacała na konto obozu kwotę 8 RM dziennie.\nWięźniowie podobozu nie mogli posiadać gotówki. Tylko nieliczni posiadali obozowe konta, z których mogli pobrać w ciągu miesiąca po kilka marek. Od listopada 1940 roku więźniowie mogli otrzymywać legalnie paczki i korespondencję.\nW czasie przerwy obiadowej w stołówce dla Niemców lub robotników przymusowych więźniowie mogli liczyć na resztki z obiadu lub niedopałki papierosów. Czasem niemieccy mieszkańcy podrzucali ukradkiem żywność więźniom pracującym na terenie miasta (np. przy wywozie śmieci). Niektórzy robotnicy z fabryki rzucali przechodzącym więźniom paczki żywnościowe, mimo, że kontakty więźniów z robotnikami cywilnymi były zabronione. Więźniom groziła za nie kara chłosty i przeniesienie do karnej kompanii w Stutthofie a robotnicy cywilni mogli być skierowani przez elbląskie Gestapo do Stutthofu, jako więźniowie wychowawczy.\nKarę chłosty wymierzano więźniom także za opieszałość w pracy, za nielegalną korespondencję lub podejrzenie zorganizowania ucieczki. Do największych oprawców należał zastępca komendanta SS-Unterscharführer Max Michelsen nazywany przez więźniów "buldogiem" oraz ww. Oberkapo i blokowy Plombom.\n(Źródło: M. Orski, op. cit.,s.13.)\nPodobóz na Boelkestrasse został zlikwidowany przypuszczalnie do końca marca 1942 roku *. Według relacji więźnia Jana Hładasza w dniach 22-23 marca 1942 roku w elbląskim podobozie przebywało jeszcze ok. 280 więźniów, z czego 50 osób zostało skierowanych do wsi Einlage (Jazowa) nad Nogatem. Pozostali więźniowie wyjechali do Stutthofu. Z relacji innego więźnia Antoniego Janiewicza wynika, że jeszcze w lipcu 1942 roku w Elblągu przebywało 20 więźniów. (M. Orski, op. cit., s.26.)\nEsesmańska załoga podobozu pochodziła ze Stutthofu i liczyła około 40-50 osób - na przełomie 1941 i 1942 roku 36 osób. Przez ponad dwuletni okres działania podobozu kilkakrotnie ulegała zmianie obsada jego komendanta:\nSS-Obersturmführer Waldemar Wilhelm (od 10 maja 1940 do 14 lipca 1940) *, SS-Obersturmführer Fritz (Max) Meier (od 22 października 1940 do 4 lutego 1941), SS-Untersturmführer Erich Müller (od 28 marca 1941 do 10 kwietnia 1941), SS-Obersturmführer Alfred Dittmann (od 4 maja do czerwca 1941), SS-Oberscharführer Willy Redder (kilka dni w czerwcu 1941), SS-Oberscharführer Fritz Weber (od 10 czerwca 1941 do 16 lipca 1941).\n*W jednym z nich oprócz jadalni i sypialni esesmanów był magazyn żywnościowy i narzędziowy, w drugim baraku mieszkał komendant podobozu.\n*Do Elbląga przybyli z więzienia w Królewcu w grupie 300 osób. Na początku stycznia 1940 roku wszystkich pozbawiono statusu jenieckiego zmieniając go na kategorię jeńców cywilnych (jako więźniów politycznych) w wyniku ujawnienia sabotażu w jednym z komand przy przecinaniu kabli elektrycznych. (M. Orski, op. cit., s.8-9.)\n*W latach 1941-1944 w zakładach Schichau'a zbudowano 64 jednostki u-bootów typu VII C.\n*Podobóz w dokumentach wymieniony był po raz ostatni 28 lutego 1942 roku.\n*Według M.Orskiego przed przybyciem Waldemara Wilhelma do Elbląga funkcję komendanta pełnił Fritz Meier. Podczas nieobecności komendantów - np. po zwolnieniu Wilhelma - funkcję komendanta w Elblągu miał pełnić zastępca Pauly'ego SS-Haupsturmführer Franz Christoffel.\ndniu 19 września 1944 roku, rozkazem specjalnym komendanta Stutthof SS-Sturmbannführera P.W. Hoppego, została powołana druga elbląska filia; Aussenarbeitslager Schichau - Werft Elbing ("Stocznia Schichau Elbląg"), której lokalizacja była przy obecnej ulicy Radomskiej (Kraffohlsdorfer Weg). Dokument wydany przez Hoppego omawiał też organizację podobozu.\nZgodnie z rozkazem wstępnie wyznaczono 1400 więźniów (mężczyzn), którzy w trzech transportach (ok.500 osób każdy) mieli trafić do Elbląga. Transporty odeszły w dniach 25 i 29 września oraz 3 października. Do Elbląga trafiło 1600 więźniów.\nW dniu 2 października 1944 roku wyszedł kolejny rozkaz, który dotyczył czasu pracy więźniów podobozu w stoczni Schichaua. Mieli oni pracować w godzinach: od 6.00 do 12.00 i od 13.00 do 17.30. Rozkaz podkreślał, że czas pracy powinien być dostosowany do życzeń firmy, a gdyby takowych nie było - miał być zgodny z czasem pracy więźniów w obozie Stutthof ( 12 godzin na dobę).\nPołowę stanu osobowego podobozu stanowili Polacy, pozostali to: Rosjanie, Łotysze, Litwini, Estończycy i osoby pochodzenia żydowskiego z tych krajów. Było także kilku Holendrów przeniesionych z Tallina, a także grupa 15-20 byłych łotewskich policjantów osadzonych w Stutthofie za dezercję z SS i przestępstwa kryminalne.\nKwaterami więźniów były baraki znajdujące się na zapleczu stoczni Schichau'a przy ulicy Krafoldsdorfweg (Radomska) i w budynku przy ulicy Boelkestrasse (Fredry) na terenie fabryki maszyn i lokomotyw. Do wyjazdu wybrano głównie fachowców, jak tokarzy, mechaników, ślusarzy. Byli oni zatrudnieni w fabryce maszyn i lokomotyw oraz w stoczni przy budowie i wyposażaniu tzw. miniaturowych okrętów podwodnych [zob. temat]. Za każdą dniówkę więźnia firma wpłacała na konto obozu kwoty po 4 i 6 RM.\nPierwszym Lagerführerem (kierownik obozu) został wyznaczony (wg M. Orskiego) SS-Oberscharführer Willy Redder, którego następnie przeniesiono na stanowisko komendanta podobozu stoczni Gdańsk. Po nim, jednak na krótko, funkcję komendanta sprawował SS-Hauptsturmführer Rudolf Kinne - ze stanowiska odwołany w dniu 26 października 1944 roku. Na jego miejsce został mianowany SS-Untersturmführer Friedrich Walter z komendantury KL Stutthof. Był on komendantem już do końca istnienia filii (20.01.1945).\nZałogę wartowniczą podobozu stanowiło początkowo 9 esesmanów z 1. kompanii wartowniczej; w miarę przybywania kolejnych transportów więźniów zwiększył się również stan osobowy załogi do 29 osób. Oprócz załogi wartowniczej nadzór nad więźniami pełniła także straż fabryczna (Werkschutz) z zakładów Schichaua. Warunki życia i wyżywienie były znacznie gorsze jak w pierwszej elbląskiej filii a nawet jak w macierzystym obozie. Wyżywienie nie przekraczało 1000 kalorii dziennie na jednego więźnia. Nie było też możliwości zdobywania dodatkowej żywności. Za aprowizację podobozu odpowiedzialna była administracja zakładów Schichaua, która pokrywała koszty zakupu żywności. Nie była ona jednak zobowiązana do prowadzenia kuchni więźniarskiej, która pozostawała pod zarządem podobozu. W elbląskim podobozie szwankowało też zaopatrzenie w odzież, obuwie i lekarstwa. Funkcję lekarza pełnił przez cały czas istnienia podobozu więzień dr Bolesław Drobner-Kwiatkowski, który miał do pomocy dwóch sanitariuszy. Chorzy nie otrzymywali właściwej opieki medycznej. Ciężko chorych więźniów przewożono do Stutthofu, natomiast zmarłych grzebano w podelbląskich lasach.\nPodobóz w Elblągu zlikwidowano - w związku z ofensywą wojsk radzieckich - w dniu 20 stycznia 1945 roku. Więźniowie ewakuowali się do macierzystego obozu (wg relacji J. Potrykusa) pieszo. Szacuje się, że przez podobóz przeszło około 2 000 osób, z czego zmarło około 25% stanu osobowego.\nW dniach między 18 i 20 listopada 1944 roku powstał podobóz Elbing Brückenkopf (Przyczółek Mostowy Elbląg), z którego więźniareki (ok. 1000 wg stanu z grudnia 1944) do końca stycznia 1945 roku pracowały przy budowie umocnień wojskowych wokół Elbląga. Były to kobiety pochodzenia żydowskiego przybyłe do Stutthofu z obozów koncentracyjnych na Łotwie. Zatrudniano je przy budowie zapór pancernych nadzorowanej przez Organisation Todt. Brak jest bliższych danych na temat organizacji filii i warunków bytowych więźniarek. Wysoka śmiertelność sięgająca dwóch trzecich stanu osobowego może świadczyć, że były one znacznie gorsze jak w macierzystym obozie. Według raportu o stanie osobowym z dnia 24 stycznia 1945 roku na terenie filii przebywało 341 więźniarek, które w dniu następnym zostały ewakuowane do Stuttfofu.\nbok podobozów KL Stutthof na terenie Elbląga funkcjonowały też obozy pracy (Arbeitslager), w których przebywali robotnicy przymusowi, jeńcy wojenni i grupy Żydów. Robotnicy będący na robotach przymusowych i ci, którzy zgłosili się dobrowolnie do pracy, zatrudnieni byli na terenie wielu zakładów Elbląga i w okolicznych miejscowościach. Byli to przeważnie dobrzy fachowcy: murarze, tokarze, elektrycy, krawcy, kierowcy itp. Pracowali w zakładach Schichau'a, w tartaku, w składnicy węgla, w gazowni, w mleczarni, w szwalniach, w sklepach jako sprzedawcy, u okolicznych gospodarzy i w wielu innych elbląskich instytucjach i zakładach. Opłacano ich według taryfy 15-20 marek tygodniowo. Z pochodzenia byli to: Niemcy, Polacy, Czesi i Francuzi. Skoszarowani byli tak samo jak więźniowie podobozów, z tą różnicą, że po zakończeniu pracy korzystali z dość dużej swobody, np. mogli opuszczać baraki bez nadzoru, w określonych godzinach, swobodnie poruszać się po mieście (nie wolno było robotnikom przebywać w mieście w roboczych ubraniach, gdyż groziło im aresztowanie przez policję), utrzymywać korespondencję z bliskimi, otrzymywać paczki. W odróżnieniu od więźniów określano ich "robotnikami wolno najemnymi".\nNie jest do końca wyjaśniona sprawa usytuowania baraków dla pracowników będących na robotach w Elblągu. Według niektórych relacji obok podobozu na ulicy Boelkestrasse (ul. Fredry), wzdłuż toru kolejowego znajdowało się 6 baraków dla jeńców wojennych i cywilnych pracowników różnej narodowości, był barak: polski, czeski, francuski, holenderski, rosyjskich więźniów wojennych i karny. Na pobliskiej ulicy Trettinkenhof (Narciarska) miał znajdować się obóz pracy dla kobiet różnej narodowości, które pracowały w wielu firmach na terenie miasta. Natomiast w barakach na obecnej ulicy Dąbrowskiego (Serpiner Weg) przebywali robotnicy przymusowi różnych narodowości pracujący w mleczarni Schroedera. Przy obecnej Alei Armii Krajowej (od 1941 do 1945 roku) istniał obóz pracy, gdzie przebywały kobiety (m.in. Polki, Czeszki i Rosjanki). Według innych relacji, 10 baraków dla robotników przymusowych usytuowanych było przy bocznej drodze od ulicy Warszawskiej, tuż przy b. ZAS "Polmo". W każdym z tych baraków mieszkało około 60 osób (Polacy, Rosjanie, Czesi i niewielka grupa Niemców). Po 1942 roku trzy baraki zajmowali Ukraińcy, którzy prawdopodobnie byli żołnierzami armii Własowa, gdyż nosili oni niemieckie mundury. Wśród robotników przymusowych byli też tacy, którzy pracując u jakiegoś rzemieślnika, mieli tam również zakwaterowanie.\nW sąsiedztwie elbląskiego podobozu znajdowały się, ogrodzone drutem kolczastym, cztery baraki dla jeńców brytyjskich. Według J. Gugały:\n[...] Mieszkało w nich około 150 jeńców. Niemcy traktowali ich o wiele lepiej niż jeńców innych narodowości. Ich izby były czysto utrzymane, estetycznie umeblowane, na łóżkach zawsze czysta pościel. Ponieważ Anglicy odmawiali wykonywania prac porządkowych i sprzątania własnych pomieszczeń, Niemcy wysyłali do tych zajęć rosyjskich i polskich więźniów. Anglicy pracowali też w zakładach Schichaua, jeżeli chcieli, nikt ich jednak do tego nie zmuszał.\n(J. Gugała, op. cit., s.19.)\na terenie Elbląga pracowała, trudna do ustalenia *, liczna grupa Rosjan. Nie znana jest też liczba więźniów i jeńców narodowości francuskiej, niemieckiej, czeskiej czy włoskiej. W obozie pracy przymusowej w Hopehillu (tzw. "Baraki" w Kamionku Wielkim) przebywała grupa byłych jeńców narodowości francuskiej i włoskiej, którzy pracowali jako cywilni robotnicy przymusowi. Na podstawie uogólnień można przyjąć, że na terenie Elbląga w okresie od marca 1940 do stycznia 1945 roku przebywało około 3000 więźniów różnej narodowości. [Zobacz też]\n*Dokumentacja z działalności KL Stutthof i jego podobozów, została częściowo spalona w styczniu 1945 roku przez załogę SS.\nZe wspomnień Józefa Murzynowskiego pt. "Ruiny i ludzie. Czasy wojny"\n(Wybrane fragmenty relacji z pobytu w obozie pracy w Elblągu)\n[...] Komnick - Lager, w którym my Polacy mieszkaliśmy, mieścił się niemal nad samą rzeką Elbląg, przy Fischer Vörberg 37 (dziś ulica Rybna). Jeszcze wtedy było nas niewielu, ja byłem szesnastym jego mieszkańcem. był to wysoki murowany barak, przerobiony z byłej końskiej stajni. Urządzenia sanitarne stanowiły: jedna ubikacja, jeden kran z wodą, dwie miednice do mycia. W pomieszczeniach były małe okna, w parterowym była betonowa podłoga, stały tu dwa trociniaki, tzw.bomby, które ogrzewały obydwa pomieszczenia dolne i górne, służąc jednocześnie jako piece do gotowania strawy. Fabryka nie prowadziła dla nas kuchni, dostawaliśmy kartki żywnościowe i każdy musiał sam dla siebie być zaopatrzeniowcem, kucharzem, a także praczką. Barak miał też swoje dobre strony. Nie mieliśmy nad sobą lagerführera [kierownik obozu, komendant], tylko czasem zaglądał tu werkschütz [straż/ochrona fabryczna]. Mogli więc zatem odwiedzać go Polacy z miasta, i obozu Schichau, oraz pobliskich cegielni. Staliśmy się niejako "ośrodkiem Polonii". Tu odbywała się wymiana nowin, otrzymywanych w listach z różnych stron Polski, docierały nawet wiadomości z frontu, które przynosili Polacy pracujący u piekarzy, masarzy, ogrodników, a szczególnie u Niemek, których mężowie byli na wojnie.\n[...] W mieście i na terenach fabrycznych powstawały drewniane baraki dla jeńców wojennych, których przybywały coraz liczniejsze kolumny.\nWszystkie fabryki, w tym również Komnicka, przestawiły się całkowicie na produkcję wojenną. My zaczęliśmy montować torpedy okrętowe, produkować bębny i wózki przeznaczone do zakładania kabli telefonicznych, pojemniki do pancerfaustów, zamki do armat i inne mechanizmy, o których przeznaczeniu nikt z nas nie wiedział. Fabryka Komnicka kooperowała również z zakładami Schchau`a, z których coraz częściej wyjeżdżały wagony załadowane armatami. Zmieniono nam system pracy, wprowadzając dziesięciogodzinną dniówkę i akord, w którym godzina akordowa miała 100 minut.\n[...] Dotychczas można było od niektórych Niemców kupić kartkę na chleb lub papierosy. Teraz w ogóle żaden temat ich nie interesował i nie chcieli rozmawiać.\n[...] Życie w fabryce stało się ciężkie, smutne, trudne, niepewne. Zmiany zachodziły również w naszym baraku przy Fischer Vörberg 37. Ukraińscy fanatycy zaczęli chełpić się zwycięstwami Hitlera, dyskusje stawały się coraz ostrzejsze, dochodziło do kłótni i bójek... W czasie jednej z kłótni, kiedy Ukrainiec wyraził się z pogardą o Polakach ("wy łachy parchate"), Paweł [Reding] złapał taboret i poturbował nim przeciwnika. Od tego czasu rozpoczęła się gehenna Pawła. Zabrało go gestapo i przez kilka dni siedział w piwnicy budynku policyjnego (mieścił się on w obecnym hotelu "Elzam").\n[...] Nagonka nasiliła się. Wieczorami wpadali tu żandarmi, funkcjonariusze Schipo, bili po twarzy, kogo popadnie i kto im się nie podobał, przeprowadzali kontrolę dokumentów, szperali po szawkach ubraniowych.\n[...] Po pierwszych zwycięstwach Hitlera na froncie wschodnim w Elblągu rozpoczęto masowo budować baraki. Stawiały je duże przedsiębiorstwa, ale także zupełnie małe firmy, jak również władze miasta dla potrzeb podległych im instytucji administracyjno gospodarczych. Nastała jakaś psychoza, być może moda - wszyscy zabiegali, by oprócz półpłatnej siły roboczej mieć własne grupy niewolników, od których można wymagać każdej pracy za darmo. Liczba tych ostatnich rosła z każdym dniem. Napływały coraz to nowe transporty jeńców, głównie Rosjan. Kierowano ich do pracy wszędzie; do wytwórni lin i drutu, małych odlewni metali za kanałem, składnicy surowców wtórnych "Jagof", fabryki cygar, do pracy na kolei, na szosie itp. Kiedy jednak doszło do Komnicka, Hitlerowi widocznie limit jeńców rosyjskich już się wyczerpał, bo przyszło ich tylko 100, a dla Zakładów Bussinga nie starczyło już w ogóle i otrzymały one 200 jeńców Francuzów. Po Rosjanach pociągi zaczęły przywozić Włochów, Holendrów, Anglików, Francuzów. Jak grzyby po deszczu powstawały obozy cywilne i wojskowe. Jednocześnie poza miastem powstawały duże aglomeracje lagrów międzynarodowych, zarówno cywilnych jak i jenieckich.\nObok istniejącego obozu Zakładów Schichau za kanałem, w którym zamieszkiwali Polacy i Czesi, powstało miasteczko baraków jenieckich dla Rosjan, Włochów i Anglików, a obok baraki dla Francuzów i Holendrów. Drugie duże zgrupowanie obozów mieszanych powstało na Spittelhof, w pobliżu cegielni "Volkman" w Dębicy. Inny duży zespół baraków budowano przy Marienburger Strasse (Malborskiej) na wysypisku śmieci, jako obóz zbiorowy dla kilku instytucji gospodarczych miasta. Bardzo duży obóz tzw. "Wenzau" wybudowano przy Berlinerstr. (dzisiejszej ul. Warszawskiej). Przeznaczony był on dla rodzin szczególnie z małymi dziećmi, różnej narodowości. Jako pierwsze umieszczono w nim rodziny Rosjan, później Polaków, Węgrów, Bułgarów, wreszcie Cyganów. Kompleks baraków szybko się zapełnił, zaczęto więc upychać rodziny po cztery w jednej izbie bez względu na narodowość i ilość dzieci. W ten sposób obóz "Wanzau" przekształcił się wkrótce w istną "Wieżę Babel", zamieszkałą przez ludzi różnych narodowości, mówiących różnymi językami, wyznającymi różną wiarę, z których jedni reprezentowali sobą wysoki stopień wiedzy i kultury, inni - margines społeczny.\n[...] Nawet duży blok mieszkalny, który stał w miejscu dzisiejszego Feniksu [al. Armii Krajowej 1], zamieniono na obóz. Na górnych piętrach był obóz kobiecy dla samych Niemek i Czeszek, a na parterze mieścili się jeńcy Angielscy.\n[...] Z fabryki stale zabierano Niemców do wojska, potem nawet tych w starszym wieku. Ludzi ubywało a zamówienia dla wojska rosły. Na skutek tego ludzi przerzucano z hali do hali, skąd i ja przeszedłem do innej hali, pod władzę fanatyka Purrola. Lecz jak wszedzie tak i tu znaleźli się dobrzy i życzliwi ludzie, wśród nich kilku robotników niemieckich, w tym młoda Niemka Gerta. Ona to poinformowała nas Polaków, którzy spośród robotników hali są zwolennikami Hitlera i należy ich się wystrzegać, a którzy nienawidzą go, być może nie mniej niż my. Wielu starszych wiekiem Niemców było życzliwych Polakom, byli to antyfaszyści, być może nawet komuniści. Kierownika Purrola nienawidzili wszyscy bez wyjątku, nawet poplecznicy Hitlera. Nikt nie mógł znieść jego zjadliwego uśmiechu bazyliszka. Młoda Niemka Gerta wprost pałała nienawiścią do Hitlera, do faszyzmu. Na wojnie straciła narzeczonego i dwóch braci.\n[...] Z początkiem grudnia 1941 roku do naszego baraku przybyła spora grupa Polaków. Prycze "piętrowaliśmy" już potrójnie, płyta trociniaków zastawiona była stale garnkami i garnuszkami z gotującymi się obiadami, nie było nawet gdzie dostawić garnuszka na kawę.\n[...] Im wiecej Polaków przybywało, tym częściej odwiedzali nas żandarmi Schupo i gestapo, bo zachęceni zdobyciem trzech pierwszych "angedojczów" liczyli teraz na zdobycie następnych, jako że żołnierzy na mięso armatnie stale było trzeba. Terror i nagonka na nasz barak znowu się wzmogły... [Więcej]\n(Źródło: J. Murzynowski, op. cit.,s.42-45.)\nKönigshagen (obecnie Piastowo) funkcjonowało Baukommando Ostland (Komando Budowlane). Oprócz tej nazwy w dokumentach obozu Stutthof wystepuje i druga: Organisation Todt Elbing *, w skrócie OT Elbing (Organizacja Todt Elbląg ). Podobóz powstał 6 sierpnia 1944 roku, kiedy to do dyspozycji placówki organizacji Todt w Elblągu oddano 500 więźniarek pochodzenia żydowskiego. W listopadzie 1944 roku liczba ich wzrosła do 1000. W dniu 24 stycznia 1945 roku podobóz liczył 5056 więźniarek. Kobiety, podzielone na kilkusetosobowe komanda, budowały umocnienia wojskowe wzdłuż linii Kanału Elbląskiego oraz w rejonie górnego biegu Drwęcy. Centrala podobozu mieściła się w obozie Organizacji Todt w Piastowie, natomiast więżniarki pracowały między innymi w obecnych miejscowościach: Próchník (Dörbeck), Jajkowo (Hobeneck), Głęboczek, Milejewo (Trunz), Gutowo, Brzozie Lubawskie, Gwíżdziny, Krzemieniewo. Pracowały też w miejscowościach sąsiadujących z wymienionymi. W styczniu część więźniarek została wyzwolona przez wojska radzieckie, inne były ewakuowane przez Wisłę w kierunku zachodnim.\nWięźniarki przebywające w Piastowie zostały prawdopodobnie wyłączone z Komanda Budowlanego Ostland i wcielone do osobnego komanda, ww. Elbing Brückenkopf (zwane "Przyczółkiem Mostowym") i liczącego 341 więźniarek, które w końcu stycznia wróciły do Stutthofu.\nZałoga dozorująca, oprócz komendanta SS-Untersturmführera Bülowa (od 6 sierpnia 1944 do stycznia 1945) i 5 esesmanów ze Stutthofu, składała się z 95 esesmanów Ogólnej SS (Allgemeine SS) z nadokręgu ,,Wisła”. Była to kampania wartownicza SS-Stadtwachtkompanie z Brodnicy (siedziba przy ulicy Brückeinstrasse 3).\n*Organizacja utworzona przez Fritza Todta (SS- Gruppenführer / Generalleutnant - generał dywizji) w 1938 roku w nazistowskich Niemczech. Jej zadaniem była budowa dróg i obiektów wojskowych (Linia Zygfryda, Wał Atlantycki, szereg wojennych kwater Hitlera jak ta w Wilczym Szańcu). OT tworzyły zarówno prywatne firmy budowlane jak i przedsiębiorstwa państwowe. Zatrudniała początkowo Niemców niezdolnych do służby wojskowej oraz przedpoborowych, którzy podlegali obowiązkowi pracy. Organizacja miała własne obozy pracy i zatrudniała też więźniów z obozów koncentracyjnych. W późniejszych latach wojny udział pracowników przymusowych w szeregach OT był znaczny. Fritz Todt (ur. 4 września 1891 w Pforzheim, zm. 8 lutego 1942 koło Kętrzyna) – niemiecki inżynier i hitlerowski działacz państwowy w okresie III Rzeszy. Był członkiem NSDAP od 1922, od 1933 generalnym inspektorem budowy dróg, a od 1940 ministrem przemysłu zbrojeniowego Rzeszy. To właśnie Todtowi Hitler powierzył budowę słynnych autostrad niemieckich Reichsautobahn (RAB) czyniąc go generalnym inspektorem budowy dróg. Todt wywiązał się z tego zadania znakomicie, czego efektem było powstanie do 1938 roku około 3000 km autostrad. Zginął, w niewyjaśnionych okolicznościach, 8 lutego 1942 w katastrofie lotniczej na lotnisku Wilamowo obsługującym Wilczy Szaniec. Po śmierci Todta kierownictwo organizacją pżejął Albert Speer, nazistowski minister do spraw uzbrojenia III Rzeszy.\nJ. Gugała, Podobozy Stutthofu i obozy pracy przymusowej na terenie Elbląga w latach 1939-1945, [w:]„Rocznik Elbląski”, t. VII, 1976., s.7-21.\nM. Orski, Filie obozu koncentracyjnego Stutthof na terenie miasta Elbląga w latach 1940-1945, Muzeum Stutthof w Sztutowie, Gdańsk 1992, s.8-41.\nJ. Murzynowski, Ruiny i ludzie. Czasy wojny,[w:] Ryszard Tomczyk, ... ocalić od zapomnienia, Półwiecze Elbląga (1945-1995) w pamiętnikach, notatkach i materiałach wspomnieniowych ludzi Elbląga, Elbląg 1997, s. 42-45.


Milena Julia Antoniewicz - Stowarzyszenie Wielkopolskie Centrum Chopinowskie „Antonin”\nMilena Julia Antoniewicz\nUczestnik 88, 88, 88 i 73 Międzynarodowego Festiwalu „Chopin w barwach jesieni”\nJest pianistką-kameralistką, współpracuje ze śpiewakami, instrumentalistami oraz aktorami; koncertując w wielu krajach Europy. Pracuje w Akademii Muzycznej im. Paderewskiego w Poznaniu i w Państwowej Szkole Muzycznej im. Melcera w Kaliszu. Jest prezesem Stowarzyszenia Multi Art. w Kaliszu.\nWykształcenie muzyczne zdobyła w Państwowej Szkole Muzycznej w Kaliszu, w Poznańskiej Szkole Talentów i w Akademii Muzycznej w Poznaniu, a także w Hochschule für Musik und Theater w Rostocku. Uczestniczyła tez w kursach mistrzowskich u tak znanych profesorów jak Andrzej Jasiński, Miłosz Magin, Paul Badura-Skoda, Lazar Berman, Rudolf Buchbinder i in. Otrzymała szereg stypendiów: Marszałka Województwa Wielkopolskiego, ministra kultury Landu Meklemburgia Stiftung für Internationale Meisterkurse für Musik Zürich, Stowarzyszenia Naukowo-Kulturalnego w Europie Środkowej, Rotary Deutschland, Inner Wheel Club Berlin, Yehudi Menuhin Live Music Now.\nSpośród licznych nagród trzeba wymienić: II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie “Verfemte Musik” w Szwerinie (2006), I nagrodę za projekt “Dobranoc-Gute Nachtgeschichten” w Rostocku, aż pięciokrotnie nagrodę prezydenta Kalisza (w latach 1999-2009).\nOd roku 2000 uczestniczy w projekcie “Verfemte Musik” nakierowanym na odnajdywania i wykonywania dzieł muzycznych z czasów II wojny swiatowej oraz kultywowania pamięci o ich kompozytorach (Czechy, Niemcy, Izrael).\nW ramach “Roku Polsko-Niemieckiego 2005/2006” zorganizowała w Niemczech cykl koncertów młodych polskich niemieckich artystów “Grajmy razem”. Organizuje w Kaliszu koncerty charytatywne i międzynarodowe projekty artystyczne.


Szukasz: Tess Gerritsen ×\nTo była przerażająca chwila. Catherine Weaver spokojnie prowadziła samochód, gdy nagle prosto pod jej koła wpadł mężczyzna. Rozdygotana odwozi rannego Victora Hollanda do szpitala i tu doznaje kolejnego szoku – mężczyzna został wcześniej postrzelony. Jest pewna, że to najgorszy dzień jej życia i chce o nim jak najszybciej zapomnieć. Jednak to dopiero początek dramatycznych wydarzeń. Po opuszczeniu szpitala Victor odnajduje Catherine. Wyjaśnia jej, że posiada cenne informacje,...\n6,4 / 10 (837 ocen)\nLekarka sądowa Kat Novak przypuszcza, że ofiara mogła przedawkować narkotyki. Numer telefonu na opakowaniu zapałek znalezionym w zaciśniętej dłoni zmarłej prowadzi do prezesa korporacji farmaceutycznej. Ten jednak zaprzecza, by miał z denatką coś wspólnego.Wkrótce w tym samym rejonie Bostonu zostaje znalezione ciało innej kobiety, a w szpitalu umiera kolejna ofiara przedawkowania. Kat podejrzewa, że tajemnicze zgony mogą być dziełem seryjnego mordercy, prawdopodobnie wpływowe...\nKolejny tom serii o nadmorskiej miejscowości, gdzie młode damy odpoczywają od salonowych konwenansów i… zamętu uczuć. Kate Taylor, młoda nauczycielka muzyki, nie zna swych rodziców i przyzwyczaiła się, że sama musi troszczyć się o siebie. W Spindle Cove znalazła przyjaciół i schronienie, lecz nie przestała tęsknić za miłością.Samuel Thorne, przystojny jak grzech i zimny jak głaz dowódca straży miejskiej, z niewiadomych przyczyn unika Kate jak ognia. K...\n7,6 / 10 (3446 ocen)\nPrzełomowa książka, która pomoże ci pozbyć się dolegliwości trawiennych i poczuć ulgę Oto druga publikacja z serii Leczenie odżywianiem dietetyczki oraz specjalistki od spraw żywienia Kimberly Tessmer. Zawiera ona wachlarz bezcennych informacji niezbędnych, by zachować równowagę mikrobiologiczną w jelitach i ustrzec się przed niebezpiecznymi chorobami, między innymi: otyłością, alergią, astmą, zapaleniem stawów, chorobami autoimmunologicznymi, nowotworem jelita grubego ...\n7,5 / 10 (4569 ocen)\n7,7 / 10 (5753 oceny)\nMiss Madeline Gracechurch wspaniale maluje, ale zupełnie nie radzi sobie w kontaktach z dżentelmenami. Jest pewna, że jej debiut na londyńskich salonach będzie zupełną porażką, a ona sama na zawsze straci szanse na znalezienie męża. Robi więc to, co od wieków robi każda nieśmiała, niepewna siebie młoda ...\nNiezidentyfikowane kości, głęboko pogrzebane sekrety i nierozwiązana sprawa sprzed lat kładą się cieniem na życiu mieszkanki Bostonu.Julia Hamill dokonuje przerażającego odkrycia w ogrodzie swojego nowo kupionego domu. Skalista ziemia kryje czaszkę kobiety, która według doktor Maury Isles nosi ślady morderstwa. Ale jakiekolwiek informacje o tym, kim była kobieta i co ją spotkało, przepadły w mrokach niepamięci. Julia nie zamierza jednak rezygnować ze śledztwa.Niemal dwieście ...\nZ ilustracjami Mroux „„Smak kwiatów pomarańczy” to książka, w której patrzymy na świat przez pryzmat kuchni – jej związków ze sztuką, historią, muzyką i architekturą. To kolekcja pięknych kulinarnych wspomnień (chrupiące karczochy we Florencji, tuńczykowe ragù z Palermo, cukierki o smaku kwiatów pomarańczy w Rzymie) oraz ich powiązań ze sztuką (La Brioche Chardina, wiersz Pasoliniego przywołujący wspomnienie zapachu jaśminu i gorącej zupy). Co można zjeść, przemierzając rzy...\n6,5 / 10 (74 oceny)\nNie spodziewa się, że największą przeszkodą stanie się nie jej narzeczony, lecz jego brat –...\nGroźne powikłania nierozpoznanego stanu zapalnego mogą powodować ciężkie choroby!Samodzielne zdiagnozowanie stanu zapalnego trawiącego organizm nie musi być trudne, a jego uleczenie jest jeszcze łatwiejsze. Z książką z serii Leczenie odżywianiem:– dowiesz się, jak rozpoznać i prawidłowo zlokalizować ostry i łagodny stan zapalny,– zmienisz swoją dietę tak, by lepiej radzić sobie z dolegliwościami spowodowanymi chorobami autoimmunologicznymi, bez odwoływania się do sztuczek czy...\nPrzełomowa książka, która pomoże ci raz na zawsze pozbyć się uporczywych objawów cukrzycy typu 2 To kompletne i wyczerpujące kompendium, które każdy diabetyk i jego bliscy powinni posiadać w swojej biblioteczce. Zawarte w nim informacje są niezbędne, by zrozumieć istotę problemu cukrzycy typu 2 i poprawić jakość życia.Cukrzyca typu 2 to trzecia książka z serii Leczenie Odżywianiem dietetyczki oraz specjalistki od spraw żywienia Kimberly Tessmer, która oferuje: – najnow...\nPrzełomowa książka, która pomoże ci raz na zawsze pozbyć się choroby refluksowej i poczuć się lepiej we własnym ciele! Choroba refluksowa przełyku jest jedną z najczęściej występujących chorób przewodu pokarmowego. Każdego dnia około 10% populacji krajów rozwiniętych doświadcza objawów refluksu, który powoduje przykre dolegliwości m.in. w postaci zgagi, pieczenia i bólu w klatce piersiowej, chrypki i zapalenia gardła. Jeżeli doświadczasz uporczywych objawów refluksu i n...\n7,3 / 10 (1915 ocen)\nJedna ze stu najważniejszych książek wszechczasów! Szalone kontrowersje, jakie wzbudziła książka Thomasa Hardy’ego, Tessa D’Urberville, ukazując otwarty portret seksualnej hipokryzji społeczeństwa epoki wiktoriańskiej, tylko przyczyniły się do tego, że stała się ona komercyjnym sukcesem natychmiast po ukazaniu w roku 1891. Ufna i bezbronna Tessa zostaje w myśl przyjętych ówczesnych zachowań wystawiona przez własną rodzinę jako atrakcyjny towar, by zyskać majątek. Bezlitośn...\n7,0 / 10 (1453 oceny)


Ośrodki Wypoczynkowe Łeba ul. Zawiszy Czarnego - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegiNoclegi ŁebaOśrodki wypoczynkowe Łeba\nOśrodki wypoczynkowe Łeba ul. Zawiszy Czarnego\nOśrodki wypoczynkowe w Łebie ul. Zawiszy Czarnego województwo pomorskie, powiat lęborski\nZnaleziono 46 ofert noclegowych (0 na ul. Zawiszy Czarnego oraz 46 w okolicy)\nŁeba, Zawiszy Czarnego 18 (Ośrodek wypoczynkowy)\nŁeba, ul. Żwirowa 10 (Ośrodek wypoczynkowy)\nŁeba, ul. Nad Ujściem 7 (Ośrodek wypoczynkowy)\nŁeba, ul. Szkolna 1A (Ośrodek wypoczynkowy)\nŁeba, ul. Zygmunta Wróblewskiego 11 (Ośrodek wypoczynkowy)\nOśrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy "Arkun" to elegancki i dogodnie umiejscowiony obiekt, który dysponuje komfortowo wyposażonymi pokojami. Zapewnia również wspaniałą atmosferę oraz miłą, profesjonalną obsługę. Dodatkowo zapewniamy całodzienne i…\nSmołdzino, ul. Ignacego Daszyńskiego 18 (Agroturystyka)\nRowy, ul. Kościelna 13 (Pensjonat)\nOśrodki wypoczynkowe w miejscowości Łeba, ul. Zawiszy Czarnego. Porównaj możliwość zakwaterowania w Łebie w zależności od standardu oraz ceny. Łeba, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Łebie:\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba Rąbka\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Leonida Teligi\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Powstańców Warszawy\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Piekarska\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba pl. Dworcowy\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Emilii Plater\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Brzozowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Henryka Sucharskiego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Adama Mickiewicza\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Olszewskiego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Mieczysława Niedziałkowskiego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Obrońców Westerplatte\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Bolesława Chrobrego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Stefana Starzyńskiego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Nowęcińska\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. 1 Maja\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Kwiatowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Pocztowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Nad Ujściem\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Aleja św. Jakuba\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Topolowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Wybrzeże\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Zielona\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Okrzei\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Sportowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Mieszka I\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Spokojna\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Dojazdowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Jachtowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Pogodna\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. 10 Marca\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Tadeusza Kościuszki\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Łąkowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Kościelna\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. 11 Listopada\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Wysockiego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Szkolna\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Abrahama\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Parkowa\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Sienkiewicza\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Władysława Grabskiego\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Piastów\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Wspólna\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Słowińska\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Turystyczna\n» ośrodki wypoczynkowe Łeba ul. Miła