Autor: madeleine17 Dodany 2010-05-31 22:21\nJeśli chodzi o mnie, to owszem wygląd książki ma znaczenie. Nie lubię tych "świeżych" czyli nowych, których jeszcze nikt nie czytał. Książka, która "wędrowała" ma duszę i odczuwa się to przy czytaniu. Lubię też te powieści, w których ktoś zaznaczył ołówkiem jakiś cytat czy fragment. Wtedy często też zwracam uwagę na daną rzecz. Myślę, że okładka jest istotna. Przechodząc wśród regałów biblioteki w poszukiwaniu ciekawej książki, pierwsze na co zwr...\nAutor: Malwineczka Dodany 2010-05-31 22:17\nAutor: Donka1801 Dodany 2010-05-31 22:09\nZ tego co się orientuję to seria o Harrym przyniosła jej takie zyski i nadal przynosi, że nie ma najmniejszej potrzeby nowej książki. Poza tym nie jest z wykształcenia pisarką. Na dodatek byłoby ciężko napisać coś lepszego. To ogromne wyzwanie, ale wszystko jest możliwe. Sama znam jeszcze lepszą (tylko 1 serię książek) od tej o Harrym.\nPoznań (trochę jakby zapomniany)\nAutor: Valaya Dodany 2010-05-31 21:47\nJa właśnie wtedy jestem w pracy. Miłego spotkania. :)\nAutor: moriakaice Dodany 2010-05-31 21:40\nAutor: moriakaice Dodany 2010-05-31 21:39\nNiezupełnie, jednak poniekąd to to samo, w zależności od tego, jaką definicję eBooka przyjąć chcemy. Do czytania te pliki się jednak nadają (po wydrukowaniu do PDFa lub innego tego typu formatu), pełną treść też mają ;) Co do przystosowania - to już zależy od konkretnego formatu i jego możliwości, a także tego, jak wiele z tych możliwości potrafią wykorzystać konkretne urządzenia :)\nKatowicki maj - po spotkaniu\nAutor: misiak297 Dodany 2010-05-31 21:38\nPiwo jest, ale główny napój to herbata:) A ciastka są - sam tam jadłem magdalenkę* *oszukana zwyczajna muffinka:)\nAutor: janmamut Dodany 2010-05-31 21:19\nTo będzie jakiś nowy wątek czerwcowy, czy ustalamy tutaj? Jak słyszałaś :-) w sobotę, ja na koordynatora się nie nadaję.\nAutor: minutka Dodany 2010-05-31 20:52\n1. Anna Karenin ("Anna Karenina" - Lew Tołstoj) 10 2. Werter ("Cierpienia młodego Wertera" J.W.Goethe 22 out 3. Cirilla (cykl "Saga o Wiedźminie" - Andrzej Sapkowski) 40 4. Don Kichot ("Don Kichote" - Miguel de Cervantes) 30 5. Rybak Santiago ("Stary człowiek i morze" - Ernest Hemingway) 40 save 6. Randle McMurphy ("Lot nad kukułczym gniazdem" - Ken Kesey) 10 7. Ged - Krogulec (cykl "Ziemiomorze" - Ursula Le Guin) 30 8. Paul Atryda ...\nAutor: Marylek Dodany 2010-05-31 20:44\nPiszą, że ciasto jest. Ale bez sałatek? Trzeba by się dopytać. Anita mówiła, że zjeść też można, ale na stronie piszą tylko o cieście. Misiak, jak to jest?\nAutor: gandalf Dodany 2010-05-31 20:42\nGodzina przed kolokwium i dzień przed egzaminem... No cóż, na mnie nie czekajcie.\nAutor: Olimpia Dodany 2010-05-31 20:34\nBez ciasta, sałatek.\nAutor: jakozak Dodany 2010-05-31 20:34\nMy nie gryziemy. :-) A naprawdę warto, bo na śląskich spotkaniach jest świetnie. Dziecka się boisz? :-)))


mki, meble czy zwierzęta. Głównym założeniem zabawki jest uczenie młodych ludzi do życia w społeczeństwie. Materiały z jakich wytwarzane są zabawki są odpowiednio dobierane do celów zabawki oraz wieku dziecka. Zabawki wspomagają r\nGdzie się badać?Energia słoneczna ujarzmiona - panele fotowoltaicznePsychologia i wszystkie jej meandrySzkolenia BHPOgólnie o mechanice samochodowej i motoryzacjiO geodezji, budowach i działkachMaty grzewcze na ścianęWynajem foteli i innych mebli. Czy warto?Tanie pozycjonowanieZamek do toledoAtrakcje w Hiszpanii - plaże, zabytki, widokiSzkolenia bhpSilnik i jego podzespoły - gdzie co kupić?Skuteczne pozycjonowanieMotoryzacja - serwis i naprawaNoże budowlaneO bieliźnie i odzieży aktywnej termiczniePisma sądowe to nie lada problem, ale od czego są prawnicyKwestia kartek na świętaNawadnianie ogrodów kwiatowychO zabiegach medycyny estetycznej w dużym skrócieProste metody nawadniania ogrodówDobry i zły prawnikMarzenia o urlopie w Andaluzji - co zobaczyćNaklejki reklamowe i inne materiały drukowane - druk i poligrafiaDentysta ZabrzeLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Tanie pozycjonowanieZanim zdecydujesz się na kolektory - kilka przydatnych informacjiSzybalski-stomatologia.pl


Strawna informację pewnie żyć taka, że okrążenia morowe nie pragną egzystować murowane. - homepage\nStrawna informację pewnie żyć taka, że okrążenia morowe nie pragną egzystować murowane.\npłot z desek poziomych cena ogrodzenia dla koni , Ogrodzenia Obecne, Przegrodzenia Plastykowe, Okratowania Winylowe, Okratowania Spośród Winylu, Odgrodzenia PCV, Ogrodzenia - bramy przesuwneogrodzenia nierdzewne śląskWybrawszy teraźniejsze ograniczenia spośród syntetyku nie powinien przeczyszczać cholernymi surowcami azaliż zeskrobywać … Read More\n200 Osiedleńców Wyczerpało Rozgraniczenia Plus Zamachem Raczyło Odpłacać Kupić Do Eurotunelu\nZaistniał koncept składanego ograniczenia, lamp ogrodowych i kominka. https://issuu.com/rurhone10 mówieniem okratowania spośród plastiku na okrążenie także furtę ze sztachetek liczy przybierać a nie szpecić żywopłot. Wycofanie zainicjowania rzeczy poprzez aktualny kadencja owocuje zaprzeczeniem oskarżenia tudzież w zbiegu woli utwo… Read More\nMachiaweliczne Ogrodzenia Również Żywopłoty\nRozgraniczenia panelowe sÂ± wszystkim reżimem tworzÂ±cym cudowne oraz monumentalne odgrodzenie PaĹ„stwa doli. Wiosenka jeno okratowania Rozróżnieć profilowane zakwitają z pigwowca japoćskiego (jego kozy kwiatowe stoją na rodzicielkach wiciach, których się obecnie nie zawęża), nie oczywiście hojnie niby na nasłonecznieniu, jednak… Read More\nSztachety Głuche Do Kompozycje Ograniczeń\nSztywne okrążenia dopasowują się również z apartamentami w sznycie obecnym, jako oraz banalnym. Rodowitą karierę w ograniczeniach zawdzięczają ekologicznym kolorystykom, leciutkiej uprawie tudzież trochę grzesznej odpłatności. Wybrane klejnoty ustosunkowana czasami przebierać na heksaedry przyjacielskich krojach, użytkowane powolnie… Read More\nPrzegrodzenia Asfaltowe Wielkopolskie, Rozróżnień\nW rodzimej ofercie przyuważysz Ogrodzenia oraz deski spośród plastiku, furtki ogrodzeniowe a bramy, okratowania foniczne, ograniczenia farmerskie. Do kompozycji okrążenia spośród pokonaniem forsiasta spożytkować dziurawki elewacyjne klinkierowe kochaj licowe. W sprzedaży bezpośrednie są bramy zaś ponad furtki ogrodzeniowe z plastiku, m… Read More


Big Fashion Life : Wywiad z Eweliną Wajdą\nDzięki uprzejmości naszej polskiej projektantki Eweliny Wajdy, Big Fashion Life ma przyjemność przedstawić wywiad jaki udało nam się z nią przeprowadzić. :) Serdecznie pozdrawiamy Panią Ewelinę!\nBFL: Jak zaczęła się Twoja fascynacja modą?\nEW: Też kiedyś się nad tym zastanawiałam. Przypominam sobie, że jako mała dziewczynka oglądałam Fashion TV, chociaż to do końca nie było chyba świadome i ukierunkowane. Fascynacja modą wyszła jakoś sama z siebie.\nBFL: Skąd czerpiesz inspiracje?\nEW: Inspiracje same do mnie „przychodzą” ;) … a tak na serio to jest to nakładanie i kojarzenie wszystkiego co oglądam i te obrazy, które zostają w mojej głowie.\nBFL: Co najbardziej podoba Ci się w pracy projektanta?\nEW: Dowolność i brak ograniczeń, ale mówi się że w modzie było już wszystko ... podobno. ;)\nBFL: Widziałam Twoje piękne zdjęcia, pozujesz też jako modelka?\nEW: To stare czasy. Pozowanie ukierunkowało mnie do tego co robię teraz. Najpierw zaczęłam robić własne stylizacje, potem własne ubrania, a do bycia modelką zawsze brakowało mi minimum 8 cm, także nigdy to nie był dla mnie planem na życiem.\nBFL: Jak być w obecnych czasach stylowym, nie mając fortuny na markowe ubrania?\nEW: Myślę, że kluczem do tego jest pomysł i kreatywność.\nBFL: Projektant/ projektantka którego/ którą podziwiasz to…?\nEW: To banalne pytanie. ;) Oczywiście Coco Chanel. Cenie Ją za wszystko. Za życiorys, wizjonerstwo, odwagę i pasję.\nBFL: Co zmieniłabyś w stylu polek?\nEW: Chyba dodałabym trochę koloru i kwiatowych wzorów, ale to bardzo subiektywna opinia.\nBFL: Czy uważasz, że młodzi polscy projektanci mają szanse na kariery światowe?\nEW: Myślę, że to zależy od determinacji, postawionych celów i szczęścia.\nBFL: W modzie nie lubisz?\nEW: Chyba nie ma takiej rzeczy.\nBFL: Gdzie można nabyć Twoją kolekcję? Czy masz w planie otworzyć swój salon mody czy sklep internetowy?\nEW: W chwili obecnej nie sprzedaję swoich ubrań. Na razie bardziej ukierunkowuję się na wykorzystywanie ich w sesjach zdjęciowych. Na swój salon czy sklep internetowy chyba trochę za wcześnie.\nBFL: Plany na przyszłość?\nEW: Dobrze się bawić i dużo podróżować. ;) Chcę zdobywać doświadczenie i spełniać się zawodowo. To wszystko i aż tyle. ;)


Porównywarka cen gazu - kalkulator cen gazu | enerad.pl\nStrona głównaGaz: Ceny, Rankingi, OpiniePorównywarka cen gazu – kalkulator cen gazu\nPorównywarka cen gazu – kalkulator\nGaz od sprzedawcy z urzędu czy z oferty rynkowej? Z gwarancją stałej ceny za gaz czy z dodatkowymi usługami? Wszystko zależy od Ciebie - masz wybór! Sprawdź oferty od rzetelnych sprzedawców gazu!\nPoniżej znajdziesz zestawienia aktualnych ofert na rynku dla gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw. Wszystkie dane podane są w przejrzysty i jasny sposób.\nPamiętaj, żeby zapoznać się z opłatami dodatkowymi oraz dodatkowymi informacjami.\nUwaga: Ceny za kWh dla domu to wartości brutto (zawierają VAT). Ceny za kWh dla firmy to wartości netto (nie zawierają VAT).\nCeny aktualne na: 05.2022 r.\nSprawdź cenę gazu w:\n5.Taryfy W-5 - W-8\nPorównanie cen gazu dla domu w taryfie W-1\nInformacje dodatkowe: Oferta na 12 miesięcy. VAT 0%.\nInformacje dodatkowe: Podstawowa taryfa PGNiG - z uwzględnieniem VAT na poziomie 0%.\nPorównanie cen gazu dla domu w taryfie W-2\nPorównanie cen gazu dla domu w taryfie W-3\nBłękitna energia dla domu\nPorównanie cen gazu dla firmy w taryfie W-1\nInformacje dodatkowe: Oferta z gwarancją stałej ceny na 24 miesiące. Bezpłatne załatwienie formalności w Twoim imieniu przez Axpo.\nInformacje dodatkowe: Oferta na 12 miesięcy.\nInformacje dodatkowe: Podstawowa taryfa PGNiG.\nInformacje dodatkowe: Oferta Serwisant Gazowy 24h - decydując się na ten produkt otrzymasz pomoc w przypadku wystąpienia awarii. Oferta na 2 lata.\nPorównanie cen gazu dla firmy w taryfie W-2\nPorównanie cen gazu dla firmy w taryfie W-3\nŚrednia cena hurtowa\nInformacje dodatkowe: Rozliczanie gazu po bieżących cenach rynkowych. Oznacza to możliwość czerpania korzyści z kupowania gazu w cenach hurtowych tak jak największe firmy – wszelkie szczegóły przekaże doradca. Umowę podpiszecie bez wychodzenia z domu - w 100% online. Brak ukrytych opłat, wszystkie formalności związane ze zmianą sprzedawcy wykonuje Fortum.\nPorównanie cen gazu dla firmy w taryfie W-4\nPorównanie cen gazu dla firmy w taryfach W-5-W-8\nInformacje dodatkowe: Oferta ustalana indywidualnie. Sprawdź, ile możesz zaoszczędzić!\nCeny gazu dla domu i firmy porównanie w enerad.pl\nNasze zestawienie cen gazu, pozwala w sposób szybki i bezpłatny porównać oferty poszczególnych sprzedawców błękitnego paliwa. W tabelach prezentujemy:\nGaz dla domu obejmuje następujące taryfy:\nW1 – zużycie do 3 350 kWh rocznie, co najczęściej oznacza, że błękitne paliwo pobierane jest tylko przez kuchenki gazowe;\nW2 – zużycie od 3 350 do 13.500 kWh rocznie – wykorzystywane w gospodarstwie domowym urządzenia to zarówno kuchenka gazowa, jak i piecyk do grzania wody;\nW3 – zużycie jest większe niż 13.500 kWh rocznie, wynika to z tego, że również dom lub mieszkanie jest ogrzewane gazem ziemnym.\nNależy jednak pamiętać o tym, że zużycie błękitnego paliwa i tym samym wariant taryfy gazu dla domu zależy od wielu różnych czynników, takich jak na przykład intensywność korzystania z danego urządzenia, powierzchnia ogrzewanych pomieszczeń, jakość izolacji ścian zewnętrznych, nastawiona temperatura powietrza/wody.\nGaz dla firmy obejmuje taryfy:\nW1 – zużycie do 3,35 MWh rocznie;\nW2 – zużycie od 3,35 do 13,35 MWh rocznie;\nW3 – zużycie gazu od 13,35 do 88,9 MWh/rok;\nW4 – zużycie od 88,9, przy czym moc umowna wynosi poniżej 110 kWh;\nW5-W8 – moc umowna powyżej 110 kWh.\nW zestawieniu zużycie gazu wyrażone jest w kWh – jest to wymóg regulowany od sierpnia 2016 roku na podstawie Rozporządzenia Ministra Gospodarki. Jeśli szacunkowe zużycie gazu znamy tylko w metrach sześciennych, to możemy wówczas skorzystać z narzędzia: Kalkulator – gaz w m3 na gaz w kWh. Nie trzeba więc samemu kłopotać się z przelicznikami.\nJakiej informacji nie obejmują prezentowane oferty? To koszt dystrybucji gazu ziemnego – prezentujemy tylko ceny dotyczące sprzedaży. Niezależnie od tego, jakiego sprzedawcę błękitnego paliwa wybierzecie, to podmiotem odpowiedzialnym za infrastrukturę gazową jest PSG, czyli Polska Spółka Gazownictwa. Jakie są koszty przesyłu, opisywaliśmy na stronie Ceny dystrybucji gazu.\nPrezentowane przez nas ceny to: stawki brutto dla gospodarstwo domowych oraz stawki netto dla przedsiębiorstw.\nPrzedstawione na stronach porównywarki cen gazu wyliczenia oraz parametry mogą się różnić od oferty sprzedawcy, tym samym nie stanowią oferty w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93, z późniejszymi zmianami).\nDlaczego warto skorzystać z naszego porównania cen gazu?\nW 2007 roku został uwolniony rynek energii w Polsce. Najczęściej kojarzymy to z energią elektryczną, jednak liberalizacja dotyczy również rynku gazu ziemnego. Oznacza to, że odbiorcy błękitnego paliwa nie muszą być związani z jedną firmą – możecie przebierać w dostępnych ofertach!\nPodstawową zaletą naszego zestawienia są transparentnie przedstawione informacje o cenie za kWh, opłacie handlowej czy dodatkowej. Od razu zatem możecie sprawdzić, który sprzedawca gazu oferuje błękitne paliwo w najniższej cenie. Oczywiście korzystanie z naszego porównania cen gazu jest i będzie bezpłatne.\nPoza porównywaniem samych cen gazu, zajmujemy się również analizowaniem oferty sprzedawców oraz rynku błękitnego paliwa. Wszystko po to, by zwiększać świadomość konsumentów. Dzięki temu odbiorcy gazu lepiej znają swoje prawa i wykorzystują to w praktyce – na przykład rezygnując z drogiej stawki sprzedawcy z urzędu.\nIm więcej osób korzysta z porównywarki cen gazu, tym silniejszy jest to sygnał dla firm zajmujących się sprzedażą błękitnego paliwa – muszą oni po prostu pracować nad swoimi propozycjami. Dlaczego? Bo od razu widzimy zestawienie cen gazu, a to pozwala na szybką eliminację najmniej korzystnych ofert.\nWiększa świadomość konsumentów dyscyplinuje sprzedawców tego rodzaju energii również pod względem jakości obsługi. Ceny gazu nie można obniżać poniżej pewnego progu – walkę o klienta można więc przenieść na inne pola. Terminowość, przejrzystość sformułowań, rzetelność, dodatkowe bonusy – to właśnie cechy, które konsumenci wysoko sobie cenią. Nierzadko, w zamian za wysokiej jakości obsługę klienci godzą się również na nieco wyższe stawki.\nInnym ciekawym aspektem większej świadomości konsumentów jest szybsze zgłaszanie wszelkich niewłaściwych zachowań ze strony sprzedawców gazu. Problemy stwarzane przy rozwiązaniu umowy czy też braki faktur można zgłaszać do Urzędu Regulacji Energetyki. Instytucja ta dysponuje narzędziami dyscyplinującymi firmy energetyczne. Reagując na takie negatywne działania sami poprawiamy swoje bezpieczeństwo i wymuszamy stosowanie dobrych praktyk przez sprzedawców gazu ziemnego. Warto, prawda?\nZmiana sprzedawcy gazu – warto?\nAby się przekonać o tym, czy warto zmienić sprzedawcę gazu, należy po prostu wyliczyć oszczędności. Skorzystanie z oferty innej firmy niż sprzedawca z urzędu pozwala na oszczędności roczne rzędu ok. 15-20%. Oczywiście, to ile pieniędzy zostanie w naszej kieszeni jest zależne od tego, ile gazu rocznie zużywamy. Im wyższy jest pobór błękitnego paliwa, tym obniżenie ceny za gaz będzie bardziej odczuwalne.\nPoza własną korzyścią finansową mobilizujemy do działania również sprzedawców gazu. Klient wierny (a dokładniej taki z umową na czas nieokreślony) najczęściej traktowany jest najgorzej – nie ma na przykład gwarancji stałej ceny. Każda zmiana sprzedawcy błękitnego paliwa oznacza, że o odbiorcę należy zadbać, poprawiać ofertę i jakość obsługi klientów.\nZmiana sprzedawcy gazu – kto i kiedy może jej dokonać?\nZacznijmy od tego, kto może dokonać zmiany sprzedawcy błękitnego paliwa. Musi być to ta sama osoba, na którą podpisana jest obecna umowa sprzedaży i dystrybucji gazu. Wyjątkiem jest sytuacja, w której dochodzi do cesji umowy z dystrybutorem gazu. Wtedy pierwotny odbiorca wypowiada swoją umowę, a nowa osoba może wówczas podpisać nową, z dowolną wybraną przez siebie firmą gazową.\nW sytuacji, gdy pierwszy raz zmieniamy sprzedawcę gazu, to umowę sprzedaży możemy wypowiedzieć w dowolnym momencie. Nie wiążą się z tym też żadne koszty.\nJeśli już zmienialiśmy sprzedawcę gazu w przeszłości, to powinniśmy w pierwszej kolejności przeczytać obowiązującą nas umowę oraz warunki jej wypowiedzenia. Skrócenie czasu współpracy z daną firmą może się wiązać z dodatkowymi kosztami i karami umownymi. A tego chyba nikt nie chce? Kiedy umowa na czas określony z firmą gazowniczą została automatycznie przedłużona, to mogła stać się umową na czas nieokreślony. W tej sytuacji mogą obowiązywać inne zasady niż dotychczas.\nNiższa cena gazu i prądu – oferty dual fuel?\nCiekawym sposobem na obniżenie rachunków jest kupowanie energii elektrycznej i gazu ziemnego od jednego sprzedawcy. Oferta dual fuel najczęściej cechuje się tym, że stawki jednostkowe zarówno za prąd (warto w tym miejscu zajrzeć do porównywarki cen prądu) i błękitne paliwo są nieco niższe od standardowych.\nA jakie jeszcze korzyści odnosimy, dzięki dual fuel? Na przykład łatwiej jest zapanować nad domowymi rachunkami. Od sprzedawcy otrzymujemy jedną fakturę i wykonujemy tylko jedną, łączną opłatę. Mniej formalności, to dla wielu osób bardzo pożądane udogodnienie.


ar55 - SportoweFakty.pl\nar55 napisał/a odpowiedź do Twojego komentarza\nProblemem nie są sędziowie tylko zawodnicy. Dotyczy to wszystkich szczebli ligowych. Zawodnik ledwo dotknięty przez przeciwnka pada i domaga się faulu, gdy nastomiast on robi ostre wejście i sędzia przerwie gre, to ma pretensje, że to nie są szachy.\nChyba nie wytrzymam nerwowo tego napięcia.\nA jakie to ryzyko? Czy z logicznego punktu widzenia ryzykował cokolwiek? Czy naszyty na plecach zawodnika numer powoduje, że może strzelać więcej lub mniej bramek?\nar55 napisał/a komentarz do Ribery zaszalał w Dubaju. Zjadł stek za 1200 euro\nPodejrzewam, że nie zapłacił ani grosza za ten obiad. Publikuje filmik, dzięki czemu kilkaset tysięcy ludzi dowiaduje się o restauracji, a to wszystko za koszt przygotowania posiłku, czyli pewnie z 800 euro.\nZarabiał 1,5 mln euro miesięcznie, a 18 tys. euro płacił za hotel, czyli około 1% zarobków. To tak jakby przy pensji 2500 zł na rękę, płacić 25 zł miesięcznie za czynsz czy noclegi w hotelu.\nar55 napisał/a komentarz do Mateusz Borek: Tomasz Adamek myśli nad pożegnalną walką\nNiedawno wziął ślub z dwoma kobietami jednocześnie. Wówczas nie było problemu.\nBrawo. Świetna riposta i mocny artykuł. Zabrakło tylko stwierdzenia, że "Grosicki przerwał milczenie w sprawie smsow do Lewandowskiego".\nar55 napisał/a komentarz do Zinedine Zidane zapowiada powrót do trenowania\nHmm. Według mnie jest najlepszym trenerem w Polsce w swoim roczniku.\nNo to się zaczyna. Teraz 2-3 kluby dziennie przez kilka lat. W większości krajów. Co chwilę "nieoficjalnie", "zwrot akcji", "klub x włącza się do walki" itd. Jak ostatecznie nic z tego nie wyjdzie, to będą artykuły o trudniej sytuacji i za każdym razem przypominanie jak grał wcześniej i z kim był łączony.\nar55 napisał/a komentarz do Duża klasa Zbigniewa Smółki. Trener Arki Gdynia stanął w obronie kierownika drużyny\nTo nieprawda, że dach przeciekał. Zwłaszcza, że prawie nie padało.\nar55 napisał/a komentarz do Grzegorz Krychowiak odejdzie z PSG. Reprezentant Polski coraz bliżej Lokomotiwu Moskwa\nar55 napisał/a komentarz do Mundial 2018. Dariusz Tuzimek: Quo vadis Robercie? (felieton)\nRobert ma niestety pecha. W Polsce nie lubi się osób, które dotarły na szczyt w dziedzinach, które są dobrze opłacane. Ostatnio czytałem biografię byłego sędziego Howarda Webba. Pisał w niej, jak po niektórych wzbudzających kontrowersję decyzjach, kibice i dziennikarze z Anglii go bronili, za co jest im bardzo wdzięczny. U nas jak sędziuje Szymon Marciniak, to największą radość sprawia popełniony przez niego błąd. Podobnie jest z Lewandowskim. Widzimy gościa, który gra za wielkie pieniądze, sporo inwestuje, prowadzi wygodny styl życia. Czytając o tym po pracy za 2 tysiące złotych, w której szef jest niemiły, denerwujemy się. Chcielibyśmy wówczas większej sprawiedliwości. Jedyne co pozostaje to napisać krytykujący komentarz na forum. Wtedy robi się trochę lżej.\nar55 napisał/a komentarz do Mundial 2018. Andrzej Iwan krytykuje Roberta Lewandowskiego. "Powinien natychmiast oddać opaskę"\nZamiast zabierać Lewandowskiemu opaskę, pozbyć się z kadry tych którzy nie chcą z nim grać. Robert jest wzorem dobrego przygotowania, odżywiania i podejścia do meczu. Nasze "gwiazdy" tego nie akceptują, bo chcieliby żeby siadał z nimi do kieliszka co wieczór.


/ Tychy (1983)\nWymiary: 105 x 100 cm\n105,5 x 110,5 cm (wymiary z oprawą)\nsygnowany p.d.: "TYCHY E. DWURNIK 83 | Podróże autostopem NR IX - 233 – 835" Autorski opis na odwrocie: "1983 | E.DWURNIK | NR IX – 234 – 836"\nObraz „Tychy” jest częścią cyklu „Podróże autostopem”, będącego swoistym znakiem rozpoznawczym Edwarda Dwurnika. Artysta ukazywał w nim z ptasiej perspektywy polskie i europejskie miasta, próbując jak najlepiej oddać charakter obrazowanego miejsca. Dwurnik zasiedlał „swoje miasta” scenami rodzajowymi, często z elementami będącymi komentarzem współczesnej mu sytuacji politycznej. W mieście „Tychy” na uliczkach rozciągających się pomiędzy szczegółowo ukazanymi budynkami, artysta przedstawił m.in. rozmawiające ze sobą pary, mężczyznę wyprowadzającego psa i scenę milicyjnej interwencji.


Pielęgnacja dla początkujących | Under Twenty\n1. Zacznijmy od mycia\nJak dbać o cerę w trakcie mycia i czym w ogóle ją oczyszczać? Co będzie lepsze – płyn micelarny, pianka, a może żel? O płynie micelarnym zapomnij, bo w przypadku cery trądzikowej nie oczyszcza jej tak dokładnie, jak tego potrzebuje. Podobnie unikaj wszelkich kosmetyków, które w nazwie mają „olejek” lub „krem”. Zazwyczaj są na bazie lipidów (olejek to 100% lipidów), które mogą zatykać pory. No to żel czy pianka? Jeśli masz grubą i silnie przetłuszczającą się skórę, lepszy będzie żel. Ma lżejszą konsystencję i zapewnia efekt odświeżenia w sekundę po myciu. Jeśli twojej skórze zdarza się od czasu do czasu podrażniać, wybierz piankę.\nTo pora jeszcze na krótkie objaśnienie składników. Przy większej ilości wyprysków wybieraj preparaty do mycia ze składnikami antybakteryjnymi, np. działającymi przeciwzapalnie wyciągami roślinnymi. A jak dbać o cerę wrażliwą w trakcie mycia? Prosto! Wybieraj preparaty do oczyszczania ze składnikami łagodzącymi albo łagodzącymi i antybakteryjnymi, jak nasz Antybakteryjny żel łagodzący do mycia. To ideał, jeśli masz dużo krostek, ale też podrażnień. Znajdujące się w nim m.in. szałwia i łopian działają przeciwzapalnie, ale w niezwykle delikatny sposób.\n2. Tonik - czy go potrzebujesz?\nO tak, prawie jak powietrza! Tonik to niezwykle ważny kosmetyk i każda pielęgnacja cery trądzikowej musi go zawierać. Wbrew temu, co być może myślisz, to nie kolejny krok oczyszczania skóry. Tonik wcale nie ma domyć resztek makijażu czy usunąć zanieczyszczeń ze skóry. Jego główne zadanie to przywrócenie skórze pH, które zaburza się po myciu. Co się wtedy dzieje? Twoja skóra może się podrażniać i staje się łatwiejszym łupem dla bakterii, które powodują trądzik. Już więc widzisz, dlaczego nie może go zabraknąć w twojej pielęgnacji. Dodatkowo tonik może też łagodzić skórę, jeśli ma składniki łagodzące lub zmniejszać stany zapalne, gdy zawiera substancje antybakteryjne.\n3. Krem matujący, nawilżający, łagodzący – który wybrać?!\nJuż tłumaczymy. Po pierwsze i najważniejsze – potrzebujesz kremu. Zawsze! Niezależnie od tego, w jakiej kondycji jest aktualnie twoja skóra.\nKażdy krem, którego używasz, musi mieć działanie nawilżające. To mit, że tłusta i trądzikowa skóra nie potrzebuje nawilżania. Potrzebuje go – i to bardzo! Bez niego pielęgnacja cery trądzikowej jest nieskuteczna!\nJeśli masz problem z nadmiernym wydzielaniem sebum, rano stosuj krem matujący. A jak zadbać o cerę trądzikową wrażliwą przy pomocy kremu? Stosując krem o działaniu łagodzącym. Najlepszy będzie jednak taki, który łączy te wszystkie trzy działania.\nPodsumowując, co powinien robić idealny krem:\nmieć dodatek składników matujących i antybakteryjnych,\nłagodzić podrażnienia cery,\ndo tego mieć lekką konsystencję i być prawie niewyczuwalny na skórze już kilka minut po aplikacji,\nchronić przed słońcem – krem, którego używasz na dzień powinien mieć też dodatek filtrów przeciwsłonecznych, minimum SPF 20. Promieniowanie ultrafioletowe i krostki to nie za dobre połączenie, bo mogą po nim powstawać duże przebarwienia.\n4. Pielęgnacja skóry a peeling\nTo jeden z twoich najlepszych przyjaciół w walce z trądzikiem! Pozwala oczyścić pory, zmniejszyć ryzyko zaskórników, usunąć martwe komórki z naskórka, dzięki czemu skóra odzyskuje zdrowy i świeży kolor. Dodatkowo sprawia, że kosmetyki, które potem nakładasz, działają dużo lepiej i silniej.\nDo wyboru masz trzy rodzaje peelingów:\nJeśli jednak masz mocno przetłuszczającą się skórę lub silnie zatkane pory, peeling enzymatyczny może nie oczyścić ich tak skutecznie, jakbyś tego chciała.\nJak zadbać o cerę problematyczną w takim razie i czym ją złuszczać?\nPrzy grubszej i mocno przetłuszczającej się skórze fenomenalnie sprawdza się peeling ziarnisty, czyli z dodatkiem granulek, które masują i oczyszczają skórę. Nie jest wskazany jednak przy dużych zmianach zapalnych, naciekających i czerwonych, bo może je roznosić po skórze, a także podrażniać. Co to oznacza? Jeszcze więcej krostek.\nW taki wypadku lepiej sprawdzi się gommage, czyli peeling w postaci kremu lub pasty. Ma on dodatek kwasów lub innych składników oczyszczających pory, jak węgiel czy glinka. Nakładasz go na kilka minut na skórę, masujesz, po czym zmywasz jego pozostałości. To też lepszy peeling dla skóry wrażliwej, którą granulki mogą podrażniać.\nmasz grubą, przetłuszczającą się skórę z zaskórnikami, ale bez krostek – wybierz peeling ziarnisty z granulkami;\nmasz cerę z krostkami lub trądzikową i wrażliwą – lepszy będzie peeling w formie pasty;\nzależy ci na delikatniejszym, złuszczaniu skóry – wybierz peeling enzymatyczny.\n5. Jak działać na wypryski i zaskórniki?\nTo kolejny ważny krok w pielęgnacji. Pewnie zastanawiasz się często, jak dbać o skórę twarzy, gdy masz nawracający problem z zaskórnikami i krostkami. Czy tonik lub krem będą wystarczające, czy potrzebujesz wytoczyć silniejsze działo? Możesz zrobić więcej dla skóry! Włącz te produkty do pielęgnacji:\nkremy punktowe – to nie chwyt marketingowy i nie działają wcale tak samo, jak zwykły krem antybakteryjny, który nakładasz na całą twarz. Zazwyczaj mają one dużo wyższe stężenia składników antybakteryjnych, żeby mogły jeszcze silniej walczyć z krostkami. Nakładane na całą twarz, mogłyby ją podrażnić, ale nakładane na krostki punktowo sprawiają, że znikają one w mig;\nplastry na nos – to produkt niezwykle popularny zwłaszcza w Korei! Pielęgnacja skóry z zaskórnikami staje się dzięki niemu łatwiejsza! Jak działa? Prosto! Nakładasz go po myciu na nos, czekasz określony czas i zdejmujesz. Plaster działa jak mini odkurzacz i usuwa zaskórniki. Dobra rada przy jego stosowaniu: tonik zastosuj dopiero po zdjęciu plastra, a nie po myciu twarzy;\npreparaty złuszczające – to kolejny „inny produkt”. Kremy z dodatkiem kwasów owocowych działają silniej od peelingów. Pomagają oczyszczać i zwężać pory, zmniejszać stany zapalne (możesz więc także stosować je miejscowo na krostki), ale mają jeszcze jedno, fantastyczne działanie – pomagają pozbyć się przebarwień, które pozostawiają po sobie krostki, grudki czy guzki na skórze. Takie preparaty należy jednak nakładać tylko na noc i w trakcie ich stosowania używać na dzień kremu z dodatkiem filtrów UV. Inaczej możesz zafundować sobie sporo podrażnień.\n6. Maska – jaką wybrać\nW płachcie, kremie, paście. Łagodząca, oczyszczająca, nawilżająca. Jak powinna wyglądać pielęgnacja skóry trądzikowej i która maska jest najlepsza?\nTak naprawdę warto stosować wszystkie, tylko w różny sposób. Oto mała ściągawka:\nNa zaskórniki – najlepsza będzie tradycyjna maska kremowa lub żelowa, z dodatkiem glinki lub węgla. Oba te składniki oczyszczają pory jak marzenie! Taki rodzaj maski warto stosować przy cerze trądzikowej… zawsze.\nMiej ją zawsze w swojej łazience i nakładaj przynajmniej dwa razy w tygodniu.\nNa złagodzenie cery – wiemy, że pielęgnacja cery trądzikowej nie jest łatwa. Nie dość, że musisz męczyć się z krostkami, zaskórnikami, notorycznym przetłuszczaniem skóry, to jeszcze z podrażnieniami. Szybko poradzić sobie z nimi możesz właśnie z pomocą maski łagodzącej, w płachcie lub kremowej. Nakładasz ją na skórę doraźnie, wtedy gdy twoja skóra potrzebuje ukojenia.\nMaski w płachcie – co to? To całkiem nowa forma masek, która przywędrowała z Azji. Do niedawna maski mogłaś kupić tylko w formie żelu, kremu lub pianki. Czym różni się maska w płachcie i czy jest lepsza? Działa tak naprawdę trochę inaczej i często szybciej niż tradycyjna. Ponieważ jest w formie płachty, która przykrywa twoją skórę na kilkanaście minut, znajdujące się w niej składniki aktywne mogą lepiej zadziałać i wniknąć głębiej w naskórek lub skórę. Warto stosować ją, gdy potrzebujesz silniejszego nawilżenia, złagodzenia skóry lub zmniejszenia krostek. Wtedy możesz użyć na przykład naszej Oczyszczającej maski na płachcie zmniejszającej łojotok. Zawiera ona między innymi ekstrakty roślinne, które delikatnie złuszczają skórę, oczyszczają pory, zmniejszają wydzielanie sebum, a przy tym nawilżają skórę, chroniąc ją przed podrażnieniami.\nTaką maskę możesz stosować, kiedy tylko potrzebujesz. Przed ważną imprezą jako maskę SOS, przed randką, wyjazdem w góry lub gdy twoja skóra jest aktualnie silnie zanieczyszczona. To twój najlepszy sprzymierzeniec, jeśli chodzi o to, jak dbać o cerę w wersji express.\n7. Makijaż – jak go robić\nTo dla ciebie ciężki temat? Nie jesteś sama. Wiele dziewczyn ma problem z tym, jak zadbać o cerę, żeby nie nasilić trądziku makijażem, a jednocześnie czuć się dobrze ze swoim wyglądem.\nI co stosować – klasyczny fluid, krem BB, puder? Spieszymy z pomocą!\nFluid jest najlepszy, jeśli potrzebujesz silnego krycia. Gdy chcesz zakryć krostki lub przebarwienia na skórze. Pamiętaj jednak, żeby wybierać zawsze podkład przeznaczony do cery trądzikowej i problemowej. Będzie miał wtedy na pewno super lekką konsystencję, lepsze krycie i nie nasili przetłuszczania skóry oraz nie zatka porów. Do tego dobrze, aby był matujący i miał działanie antybakteryjne. Wtedy to tak naprawdę nie sam makijaż, ale równie pielęgnacja skóry!\nKrem BB – to bez dwóch zdań super kosmetyk! Ale czy dla ciebie? Tak, jeśli nie potrzebujesz silnego krycia i zależy ci tylko na wyrównaniu koloru skóry, jej zmatowieniu, zmniejszeniu widoczności porów. Wtedy na pewno spodoba ci się nasz Matujący krem BB o działaniu antybakteryjnym. Dla niego zmniejszenie przetłuszczania skóry to żaden problem. Robi to bez wysiłku dzięki zawartości alg, a dodatek kwasu hialuronowego wygładza i nawilża skórę. Partner-marzenie!\nPrzyszła pora na puder. W makijażu cery trądzikowej jest po prostu niezastąpiony, ponieważ utrwala nakładany wcześniej podkład i sprawia, że nie spływa on w ciągu dnia z twarzy. Dlatego zawsze miej go w kosmetyczce, a najlepiej też w ciągu dnia w torebce. I wybieraj ten o działaniu matującym i antybakteryjnym. Już wiesz, jak dbać o skórę twarzy i jakie kosmetyki stosować. Gotowa na wypowiedzenie walki wypryskom i rozszerzonym porom?


Czytajmy Książki...: Katarzyna Zyskowska-Ignaciak - "Upalne lato Marianny"\nKsiążkę otrzymałam od wydawnictwa MG, za co serdecznie dziękuję!\nEtykiety: Katarzyna Zyskowska-Ignaciak, literatura polska, MG, obyczajowe\nDorota 30 lipca 2012 12:17\nKsiążkę mam już na liście "do przeczytania". :)\ngiffin 30 lipca 2012 12:22\nO, też właśnie przeczytałam tę książkę :D Już wyczekuję kolejnych części - mimo że główna bohaterka trochę mnie denerwowała ;)\nVaria 30 lipca 2012 12:42\nostatnio książki z wojennym tłem bardzo mile mnie zaskakują, więc chętnie przekonam się czy w tym przypadku będzie tak samo :)\nkasandra_85 30 lipca 2012 14:15\nKsiążkę mam na oku. Jak będzie okazja, z chęcią ją przeczytam:)\nBeatriz 30 lipca 2012 14:45\nFajnie się zapowiada - myślę, że to idealna lektura na wakacje: o miłości, a jednak wnosi coś więcej.\nRemusikLupin 30 lipca 2012 14:50\nGabrielle_ 30 lipca 2012 17:17\nPodobnie jak ty próbuję przełamać swój afront do polskich pisarzy dlatego też sięgnę po tę książkę. Myślę że przypadnie mi do gustu ;)\nJuiilet 30 lipca 2012 17:36\nSzczerze mówiąc mało czytam książek polskich autorów , prawie w ogóle.. ale ta mnie zaciekawila , musze sie porozglądać. ;)\nzapraszam do mnie ponownie i oczywiście obserwuje. :)\nMiłośniczka Książek 30 lipca 2012 18:13\nksiążkę mam na celowniku, więc pewno sięgnę :)\nTaki jest świat 30 lipca 2012 19:18\nCassiel 30 lipca 2012 19:37\nKiedy tylko nadarzy się taka okazja, z chęcią ją przeczytam =]\nKala 30 lipca 2012 19:51\nLubię prozę pani Katarzyny Zyskowskiej - Ignaciak. Zainteresował mnie również okres, w którym osadzona jest historia. Chętnie sięgnę ;)\nDeline 30 lipca 2012 22:38\nWidziałam już u kogoś recenzję tej książki. W najbliższym czasie chyba nie sięgnę :)\nWakacyjna 31 lipca 2012 11:40\nPóki co książka zbiera same pozytywne noty, chyba się na nią skuszę ;)\nIrena A. Bujak (Bujaczek) 31 lipca 2012 18:24\nOstatnio czytałam inną jej książkę i stwierdziłam, że muszę przeczytać wszystkie, które wyszły spod jej pióra ;)\nWinryElrick 15 marca 2013 16:22\nDobra byłam pewna że to napisał radosław tadajewski no ale czytałam to już jakiś czas temu mogło mi się cos pofajdać xD W każdym razie książka była bardzo przyjemna do czytania ;)


Pogoda Cverbuty ⇒ Prognoza pogody w Cverbuty • Długoterminowa Pogoda na dziś, jutro w Białorusi ⇒ METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Cverbuty na 19 04 - 23 04\nprognoza pogody w Cverbuty\nPogoda w Cverbuty: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Cverbuty: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Cverbuty: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Cverbuty: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10


przez Misae » 25 lut 2018, o 09:30\nInoshi nie przerywała tworzenia mgły mimo kopnięć, szturchnięć i innych mało przyjemnych rzeczy. Strach przed odpowiedzialnością za to co zrobiła i tym co mogłaby teraz zobaczyć był większy niż poczucie winy. Panika trwała w najlepsze. Słychać było że raczej większość opuściła już teren pomostu, słychać było ciężkie męskie stąpnięcia – zapewne to ci co postanowili się uzbroić przed potencjalnym złodziejem. Z chwili na chwilę walka wewnętrzna dziewczyny stawała się coraz silniejsza i bardziej przejmująca.\nPlan blondynki został niestety przerwany w dość niedelikatny sposób. Tomoe potykając się na kunoichi przerwał ciągłość jej pieczęci co sprawiło, że zaprzestana została produkcja gęstej mgły. Był to mechanizm, który przerwał samonapędzającą się karuzelę strachów dziewczyny. Czy mogło to oznaczać, że wszystko pójdzie lepiej? Kłopotów wcale nie było mniej.\nInoshi poczuła silne pchnięcie wiatru, które swoją siłą rozwiało mgłę, która i tak ze względu na wysoką temperaturę zaczynała się skraplać mocząc ludzi dookoła.\n- Co na dumę kobiety względnej czystości się dzieje? - warknął ktoś.\nTomoe nie marnował czasu i rzucił się w stronę gdzie z trudem o pomoc wołała jego babcia. Jeśli Yamanaka zdecydowała się sprawdzić do kogo należał niski, męski głos mogła zauważyć bardzo mocnej postu mężczyznę ubranego w rozchylone mocno kimono. Jego czarne włosy odstawały na każdą stronę, a dzierżony w ręce długi miecz połyskiwał groźnie w blasku pomarańczowego słońca.\nprzez Yamanaka Inoshi » 25 lut 2018, o 10:19\nMimo narastającego już i tak silnego zmęczenia które dopadło blondynkę już wcześniej, starała się utrzymać swoją pozycję. Jej włosy zaczęły nagle powiewać na wietrze, a mgła się rozstępować co jedynie wprowadziło ją w szok, przez chwilę nie dowierzała temu wszystkiemu co się stało, oraz następuje dalej. Skraplająca się mgła zamieniała się powoli w krople ciepłej rosy opadającej na ciała wszystkich osób które pozostały w tej sztucznie stworzonej mgle, Inoshi czując kropelki wody które powstają z resztek rozwiewającej się mgły opuściła pieczęci opierając się rękami o ziemię, brała głębokie oddechy, wiedziała, że konsekwencje są coraz bliżej, w tej chwili też pomyślała o swoim zadaniu i o chłopcu ratującym babcie, spojrzała w ich stronę zaciskając dłonie w drobnicy piasku leżącego na ziemi.\nYamanaka usłyszała głos jednak nie szukała wzrokiem jego właściciela. W końcu dla niej był to jeden z wielu głosów które jeszcze kilka minut wcześniej krzyczały w panice. Przestała patrzeć na Tomoe, oraz Midori, spuściła głowę wpatrując się w swoje zaciśnięte na piasku dłonie, wiatr wiał na tyle mocno, że jej grzywa zaczęła pod jego wpływem zasłaniać jej oczy. W tej chwili też zastanawiała się, nie była pewna czy poprzedzający chaos był gorszy od następującej po nim względnej ciszy. Nie była w stanie nawet wykrzesać z siebie w tej chwili słowa, była prawie jak w letargu siedząc sztywno, nie zważając na powstałe w wyniku ludzkich działań siniaki, a przynajmniej wyglądało to tak dla każdego kto ją obserwował.\nprzez Misae » 25 lut 2018, o 10:48\nRybacy ze zdziwieniem rozglądali się dookoła, nie mogąc znaleźć nikogo kogo mogli podejrzewać o to całe zamieszanie. Czyżby potencjalny złodziej się ulotnił? Wiedzieli, że nie mogą być niczego pewni więc uzbrojeni w to co mieli pod ręką rozdzielili się by sprawdzić czy nikt nie wtargnął w momencie powstania mgły na obszar statków. Nie mogli ryzykować, utraty swojego dorobku, od którego zależało ich życie.\nMocno zbudowany mężczyzna pomógł wciągać na teren pomostu ludzi, którzy wylądowali w wodzie. Miał dość dużo krzepy aby radzić sobie jedną ręką ciągle coś mówiąc pod nosem.Tak naprawdę nikt nie wiedział ile dokładnie osób trafiło w słone objęcia morza. Mogli się tylko podlić i mieć nadzieję, że udało im się uratować wszystkich... czas dopiero pokaże, bo zamieszanie było zbyt wielkie by móc ocenić teraz\nDziewczyna słyszała wołanie Tomoe który pomógł uratować swoją babcię, która oddychając bardzo bardzo ciężko, kaszląc co chwilę. Zapewne woda zalała w sporym stopniu jej płuca, ale choć część udało jej się odkrztusić.\n- Babciu... - do uszu Inoshi dotarł szept Tomoe. Stali niedaleko blondynki więc jeśli zamierzała mogła widzieć jak kobieta powoli odzyskuje zdrowie kolory.\nprzez Yamanaka Inoshi » 25 lut 2018, o 11:22\nMłoda w końcu postanowiła sprawdzić co się dokładnie w około niej dzieje, po tym gdy mgła całkowicie się rozpłynęła, znów pojawiło się słońce na horyzoncie. Dziewczyna na trzęsących się nogach powstała rozglądając dookoła, niczym sierotka przetarła zapłakane oczy brudną od piachu ręką co tylko sprawiło, że musiała przecierać je co chwilę bo coś ją piekło. Nie zważała jednak na to, gdyż słysząc, a za chwilę widząc chłopaka nad swoją babcią, odetchnęła z ulgą, mimo, że dalej była przerażona tym co się stało, w końcu mogła ją zabić, jednak czy to nie rozstrzygnęło by sprawy naturalnie? Ostatecznie jej życzenie by się spełniło. Chciała uciec od rodziny i problemów, a oni nie chcieli jej pozwolić, czy to nie było zniewolenie?\nSkierowała się otępiale w kierunku spadku, do wody, przyglądała się przez chwilę tafli wody od której odbijało się pomarańczowe słońce wiszące nad Soso. Szukała wzrokiem utopionych towarów, ludzi, wszystkiego co mogło w tej chwili unosić się na wodzie. Stanęła tak chwytając się za lewą rękę na wysokości łokcia. Wiatr wiał, a słońce zaczynało ponownie rozgrzewać pobliski teren gdy Midori odzyskiwała swoje kolory. Inoshi jednak nie udała się do tej dwójki, przez chwilę zwróciła na nich uwagę, jednak głównie zastanawiała się czy mogło się to skończyć gorzej? Czy faktycznie nikt jej o to nie posądzi, nie mogła mieć pewności, jednak chwilowe zamieszanie występujące z tego powodu było jej na rękę, strach nie był aż tak wielki. Midori nie uciekła ostatecznie od swoich demonów, nie uwolniła od nich innych, a to również odbierało dziewczynie nadzieję na spokój.\nprzez Misae » 25 lut 2018, o 21:14\nDzień powoli chylił się ku końcowi. Niczym majestatyczni bohaterowie Inoshi wstała z ziemi przestając w końcu brudzić sukienkę, na której widniały liczne odbicia po podeszwach butów - były niczym blizny wojenne i schodząc na płyciznę pozwoliła by lekki wiatr bawił się jej włosami... dodatkowo pomarańcz zachodzącego słońca dodawał scenie niepowtarzalną atmosferę. Ale w kunoichi nie było jednak nic ani z majestatycznego, ani tym bardziej bohatera. Nie mówimy tutaj nawet o brudnych ubraniach czy fakcie zatarcia oczu dłońmi pełnymi piasku.\nW zachowaniu dziewczyny nie było nic co powinno wzbudzać w niej dumę... no może poza tym, że zdecydowała się pomóc nieszczęśnikowi - tak, to było godne pochwały. Niestety kiedy przyszła chwila prawdziwego zadania - zawiodła. Kiedy miała przekonać Midori by została czy powstrzymać ją jakoś po prostu pozwoliła by dopadły ją własne demony i przejmując w pełni jej umysł i serce uniemożliwiły wykonanie zadania. Czy powinna czuć wstyd? Trudno powiedzieć, tak samo jak nigdy nie dowie się czy z powodu wezwanej przez nią mgły nikt nie zginął - na razie panowało zbyt duże zamieszanie i poszukiwani ludzie mogli być równie dobrze ukryci gdzieś w centrum. Los na szczęście sprzyjał blondynce, dlaczego zapytacie? Bo nosiła to cholerne nazwisko Yamanaka, które tym bardziej w samym Soso znaczyło wiele. Nikt nie posądził tej kruszyny o tak bezmyślne zachowanie, ani nikt nie odważył się zapytać. Powstała taka nieogłoszona na głos zmowa milczenia.\nCzy zadanie zostało zakończone? Trudno powiedzieć... Tomoe zostawiając na chwilę babcie podbiegł do Inoshi i podziękował jej za jej starania i trudy dzisiejszego dnia po czym od razu odprowadził staruszkę do domu. Jak skończy się ta historia? Zapewne będzie to dla blondynki nigdy nie poznaną tajemnicą...\nprzez Yamanaka Inoshi » 26 lut 2018, o 22:27\nInoshi stojąc i wpatrując się przez chwilę w taflę wody wodziła myślami do chwili gdy stworzyła mgłę, przez chwilę gdy nie widziała nic, oraz nikt nie widział jej była sama, sama ze swoimi demonami które ścierały się niczym dzikie bestie walczące o władzę. Władzę nad ciałem i umysłem chciałoby się rzec. W jej głowie wciąż panował chaos, strach, odpowiedzialność, siła, duma. Wszystkie te emocje dalej ze sobą walczyły, przygasały już jednak powoli pozostawiając po sobie pogorzelisko, nie wiedziała czy ta ranna pustka nie jest gorsza niż wieczna batalia która się tam odbywała. W końcu zdawała sobie sprawę, że pokój tam nigdy nie nastanie, nie wierzyła w to co sprawiało jedynie, że pogrążała się w odmętach własnego zawiłego rozumowania. Czasem chciało by się stwierdzić, nazbyt skomplikowanego.\nTomoe zbliżając się do blondynki wzbudził w niej jedynie poczucie winy, jego słowa traktujące o jej staraniach nie dotarły tam gdzie powinny, była ranna, zarówno w duchu jak i ciele gdyż mimo wzrastającego spokoju po panującym wcześniej chaosie nie była w stanie odpuścić i nie myśleć o tym zdarzeniu. Bała się, że każdy kolejny dzień przedstawi więcej ofiar jej nieodpowiedzialności. Nie czuła się dumna z tego jak przebiegły zdarzenia, stała tak teraz, posiniaczona, brudna. Wszystko to sprawiało, że wyglądała niczym ósme nieszczęście lub wojowniczka po zakończonym boju, bardziej jednak walczyła ze sobą niż z innymi... Masa siniaków i zadrapań spowodowanych wpadającymi na nią ludźmi to nie powód do dumy, zawsze jednak można utworzyć do tego piękną opowieść, leczy dziewczyna nie potrafi kłamać i są one dla niej raczej obiektem wstydu. Właściwie to dopiero będą dnia następnego, obecnie są to tylko drobne punkty na ciele których dotykanie sprawia ból, koloru, oraz prawdziwej mocy nabiorą dopiero później.\n- To ty jesteś tutaj bohaterem Tomoe... -\nMyślała gdy chłopak wrócił do czuwania nad swoją babcią. Gdy w końcu doszła do siebie, a harmonia zaczęła powracać do portu, to i wojowniczka, wolnym, może i nawet nieco obolałym i zrezygnowanym krokiem udała się w stronę głębi osady.\nprzez Inoyū » 11 gru 2018, o 18:36\nMinęło kilka mroźnych dni oraz kilka jeszcze mroźniejszych nocy.\nSytuacja z mężczyzną niszczącym świątynię jej matki wyczerpała ją psychicznie do tego stopnia, że musiała przesiedzieć bezczynnie jakiś czas w domu. Nie robiąc niczego, nie myśląc o niczym. Żaden z kolejnych dni nie wyróżniał się zupełnie niczym, więc w pewnym momencie zaczęły jej się zlewać w jedno. Słońce zachodziło zbyt wcześnie; ciemność, która narastała stopniowo z każdą minutą już od wczesnego popułudnia, bynajmniej nie pomagała Yamance pokonać ten nieprzerwany ciąg prokrastynacji. Zdarzało jej się nawet zapominać, że Shikatsu nadal jest jej współlokatorką! Po prostu nie zwracała na nią uwagi, zbyt zajęta byciem zamkniętym we własnym pokoju i wykonywaniem swoich sprawek.\nObowiązki, które z dnia na dzień brutalnie zwaliły się na jej nastoletnią głowę, całkowicie ją przerosły. Ha, jakby oporządzanie świątyni i zajmowanie się domem nie było wystarczające, to teraz jeszcze musiała w końcu wyleźć ze swojej jaskini do ludzi, by nabyć rzeczy niezbędne do podreperowania chramu! Tylko gdzie? Nigdy nie załatwiała takich poważnych rzeczy sama; czasem włóczyła się nieśmiało za swoją obrotną matką, zazwyczaj jednak ta kazała zostać swojej kochanej córeczce w domu, argumentując to tym, że pewnie i tak bardziej by jej przeszkadzała niż pomagała. Cóż rzec - może i miała trochę racji.\nNiechętnie, bo niechętnie, ale wreszcie wygramoliła ze swojego bezpiecznego lasu, chcąc załatwić dzisiaj chociaż jedną rzecz. Niewykluczone, że koniecznym będzie powtórzenie tej wyprawy po materiały, więc im szybciej stanie się na powrót w miarę funkcjonującą jednostką ludzką, tym lepiej.\nMatka zawsze najpierw kierowała się do zakładów rzemieślniczych w porcie, mówiąc, że sporo rzeczy jest w stanie tutaj załatwić po niższej cenie ze względu na różne znajomości, które udało jej się zawrzeć w przeszłości. Szkoda tylko, że albinoska tego typu koneksji nie posiadała; zresztą, kto by chciał wchodzić w jakiekolwiek układy z jakąś małolatą? Nie miała zupełnie nic do zaoferowania oprócz swojego niezaprzeczalnie błyskotliwego umysłu i kąśliwego żartu.\nZa błogosławieństwo nie chcieli spuścić z ceny. Już próbowała.\nNiezwykle kuszącym aspektem jej wycieczki do portu była anonimowość. Yamanaka była całkowicie nierozpoznawalna w tłumie pędzących od łodzi do łodzi ludzi. Nie musiała się martwić o żadne konwenanse, do wykonywania których była zmuszona w swoim rodzinnym chramie. Jej obecność tutaj była cholernie przyjemnie i wyzwalająco nieistotna. Chcąc podkreślić swój brak rozpoznawalności zrezygnowała ze swoich świątynnych szat na rzecz cywilnych, zdecydowanie cieplejszych, łachów.\nZamiast romantycznego zapachu morskiej bryzy, zastała drażniący nozdrza smród ryb. Cóż, chyba nie przyszła w momencie odpowiednim na podziwianie bezkresu morza - tuż obok niej z połowu wrócili rybacy, którzy właśnie zaczęli wykładać pełne siaty na brzeg. Miała zamiar za wszelką cenę poprzeżywać kilka sympatycznych chwil nad wielką wodą, więc przemieściła się nieco dalej. Nigdy o tym nie myślała, ale chyba - o ironio - była typem osoby, który preferuje morze od gór. Czuła do niego większy szacunek.\nBezmyślnie chwyciła w dłoń jakiś kamyczek, po czym cisnęła nim po tafli wody z zamiarem puszczenia kaczki. Morze odpowiedziało jej gniewnym uderzeniem fal o drewniane pale, a kamyczek przepadł w morskiej pianie.\nCholera. Całe życie pod górkę.\nprzez Shikatsu » 11 gru 2018, o 22:02\nPort – jak to porty zazwyczaj – śmierdział śniętą rybą.\nJeśli Inoyu szukała tu spokoju, to były to próżne starania; trudno było uciec od zgiełku towarzyszącemu załadunkowi i rozładunkowi różnorodnych zamorskich towarów; co chwilę słychać było krzyki i dudnienie skrzyń. Ktoś wytoczył się chwiejnie z jednej z okolicznych tawern z pijacką przyśpiewką na ustach, chyba szantą. Potem zniknął w jednym zaułków – może tam mieszkał? Może stracił przytomność?\nNa krótkim portowym molo siedział staruszek i chyba drzemał. Mróz i hałas mu najwyraźniej nie przeszkadzał. Jego twarz przysłonięta była nasuniętym na oczy słomkowym kapeluszem, nadszarpanym z jednej strony – w dłoni dzierżył jednak pewnie wędkę, jakby w każdej chwili gotowy wkroczyć do akcji, gdyby tylko poczuł choć lekkie szarpnięcie żyłki. Kosz na ryby obok dziadka był pusty – najwyraźniej dzisiaj nie miał szczęścia.\nKamyk rzucony przez Inoyu smętnie poszedł na dno, a dziadek chrząknął coś pod nosem, poruszając sumiastym wąsem.\n- Niech pani spróbuje cieńszym – cienki głosik chłopca skutecznie wyrwał albinoskę z rozmyślań. Drobna, pokryta zadrapaniami ręka, którą dzieciak wyciągnął w stronę kapłanki, dzierżyła mały kamyczek o dość płaskim kształcie. Głos brzdąca się łamał, jakby dzieciak miał się zaraz rozpłakać. Na oko miał z 8 lat – może mniej, może więcej. Jego głowę pokrywała strzecha nierównej, trochę brudnej czupryny o przydługiej grzywce, spod której wyglądały niebieskie ślepia. Ubrany był w przyduże i zmięte marynarskie wdzianko, połatane tu i ówdzie – ubranie wyglądało, jakby przekazał mu je ktoś starszy, a ten nie zdążył do niego jeszcze dorosnąć. Na skórze malucha widać było parę siniaków i zadrapań.\nDzieciak wyczekująco spojrzał na Inoyu, licząc na to, że ta przejmie kamyczek. Potem sam wybrał z kieszeni kolejny, pociągnął nosem soczyście i głośno i rzucił kamieniem w wodę. Kamyk elegancko odbił się parę razy od wzburzonej tafli, a albinoska mogła poczuć ukłucie zazdrości – pokonana w konkursie rzucania kaczek przez jakiegoś knypka!\nGówniarz wyglądał trochę jakby miał satysfakcję z tego popisu, a trochę tak, jakby miał zaraz zacząć ryczeć. Z nosa zwisał mu gil, który otarł szybko rękawem – w końcu tak dużemu chłopakowi nie przystoi się już mazać. Najwyraźniej nie miał zamiaru nigdzie sobie pójść – posadził zadek na zimnej ziemi, tuż obok Inoyu, i zaczął miotać kamieniami we wzburzoną wodę, najwyraźniej wyładowując w ten sposób swoje dziecięce frustracje. Robiło się już w sumie późno, była w końcu zima – dzieciak bez opieki był tu zdecydowanie osobliwym widokiem. Parę razy zerknął krótko na Inoyu załzawionymi oczami, jakby czegoś od niej chcąc. Czy Inoyu lubi dzieci?\nOstatnio edytowano 19 gru 2018, o 21:16 przez Shikatsu, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Inoyū » 18 gru 2018, o 18:56\nInoyū uwielbiała dzieci… trzymać z dala od siebie na odległość (przynajmniej!) kilku metrów.\nI to też wcale nie jest tak, że pałała do nich jakąś szczególną nienawiścią - ot, po prostu nie przepadała za ich obecnością w pobliżu swojej osoby. Nie była w stanie się nad nimi rozczulać, jednak, przede wszystkim, nie wiedziała, w jaki sposób powinna się przy nich zachować, więc zazwyczaj ignorowała tego teoretycznego berbecia, dopóki ten nie uzna, że naprzykrzanie się Yamanace jest zajęciem zdecydowanie zbyt nudnym, by zaspokoić jego dziecięcą nadaktywność.\nKamień opadł smętnie na dno. Inoyū przez dłuższą chwilę obserwowała półprzytomnym wzrokiem miejsce jego zatonięcia, przeklinając bezgłośnie swoją własną nieudolność. Jednocześnie w to wątpiąc, po cichu liczyła na to, że nikt nie zauważył jej porażki, ale - jako że była osobą ponadprzeciętnie zaabsorbowana samym sobą - z trudem przychodziło jej przetrawienie faktu, że nikogo to mogło po prostu nie obchodzić. W końcu zawsze to na niej skupiały się oczy wszystkich, gdziekolwiek tylko weszła, więc zarówno sukces, jak i niepowodzenie musiały zostać przez kogoś zauważone. Miała, o dziwo, całkowitą rację – z kontemplacji wyrwał ją piskliwy głosik i wielkie, niebieskie ślepia wlepione w jej bladą facjatę. Ech, tak cholernie ciężko jest żyć w jej skórze! Ciągle ktoś patrzy, wnikliwie obserwuje każdy jej ruch!\nZlustrowała dzieciaka od stóp do głów, marszcząc przy tym delikatnie brwi. Nie prosiła o niczyją atencję. Zaplanowała już sobie cały dzień na niespędzanie go z nikim, a już tym bardziej nie z jakimś dziwnym małolatem, który chce ją pouczać, w jaki sposób i czym powinna puszczać kaczki.\nJakie to wszystko cholernie irytujące.\nDzieciak jak to dzieciak, miał na sobie jakieś umorusane łachy, a na jego kończynach barwiło się intensywnym fioletem kilka siniaków. Nie wyglądał na chłopca pochodzącego z jakiejś zamożnej rodziny, ale hej, przecież każdemu w tych czasach się nie przelewa. Powinna się przejąć? Wzruszyła tylko niemrawo ramionami w nieco bezradnym geście, odwracając wzrok.\nWzięła od niego ten kamyk i podniosła go na wysokość ślepi, chcąc wprawnym okiem ocenić jego domniemaną płaskość. Cisnęła nim, milcząc, w stronę morza, jednak ten, niestety, podzielił los poprzedniego i poszedł na samiutkie dno, uprzednio jeszcze podkreślając sporym pluskiem brak wprawy albinoski. Co za cholerny smarkacz! Nie dość, że dosiada się bez pytania, to jeszcze chce ją upokorzyć! Pewnie dał jej jakiś felerny kamień! Przecież to nie jest możliwe, by ten mały przedstawiciel gówniarzerii właśnie przewyższył jej nieistniejącą umiejętność rzucania kaczek po wodzie! Phi, też coś.\nRzuciła jeszcze kilkoma kamieniami, próbując naprawić swój podupadający wizerunek, jednak całkowicie poddała się w momencie, gdy wreszcie zwróciła uwagę na to, jak perfekcyjnie jego kamyczki odbijają się od nieco wzburzonej tafli. Parsknęła pod nosem z rozdrażnieniem, już definitywnie rezygnując ze swoich popisów.\n- Słuchaj, smarku, nie masz może, nie wiem – wymamrotała, starając się żywą gestykulacją rąk przywołać odpowiednie słowo - czegoś do roboty? Jest późno, może idź już sobie do domu, co? Mam do załatwienia bardzo ważne sprawy, więc idź już sobie – dokończyła dość niezdarnie, po czym, jakby na potwierdzenie swoich słów, podniosła się z zajmowanego miejsca.\nCzy to wystarczy, by dzieciak się odczepił? Pewnie nie, ale zawsze warto spróbować.\nOstatnio edytowano 23 gru 2018, o 16:28 przez Inoyū, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Shikatsu » 18 gru 2018, o 21:28\nCo za urocza scenka! Inoyu i jej nowy młodociany kolega, razem nad morskim brzegiem, spędzający wspólnie wieczór. Ktoś z zewnątrz mógłby uznać, że to zgodne rodzeństwo – starsza siostra pokazująca młodszemu braciszkowi jak wygląda port. Rzeczywistość była niestety zgoła inna – Yamanaka nie była szczególnie zachwycona swoim aktualnym towarzystwem. A już najgorsze w tym wszystkim było to, że taki knypek raczył wejść w rolę nauczyciela i spróbować wyjaśnić kapłance najlepszą technikę puszczania kaczek. Inoyu nie lubiła jak się ją poucza. A z pewnością nie lubiła tym bardziej, gdy pouczał ją ktoś o dwie głowy niższy od niej.\nAlbinoska wykonała jeszcze serię prób wykonania perfekcyjnego rzutu – wskazówki dzieciaka i nowy zapas kamieni nie sprawił jednak, że jej technika poprawiła się; kolejne kamyczki opadły ciężko na morskie dno – tak samo jak entuzjazm Yamanaki. Najwyraźniej nie we wszystkim można być mistrzem – chociaż Inoyu miała wiele talentów, takich jak perfekcyjne zamiatanie schodów i odgrywanie uduchowionej kapłanki, to jednak rzucenie perfekcyjnej kaczki okazało się zadaniem, które przerastało jej możliwości. Stała więc tak i męczyła się dalej, a blondynek dotykał swoimi lepkimi dziecięcymi łapkami jasne pukle jej długich włosów, plotąc mały warkoczyk.\nW końcu cierpliwość dziewczyny zaczęła się chyba stopniowo wyczerpywać – mały marynarz nie wyczuł tego w ogóle i z momentem, gdy dziewczyna w końcu zwróciła się do niego bezpośrednio, otworzył szerzej załzawione ślepia, wysłuchując jej w półotwartą buzią. Z nosa dalej ciekł mu zielonkawy gil.\n- A-a-ale kiedy ja… - słowa dziewczyny najwyraźniej wyprowadziły blondynka z równowagi. Jego oczy zeszkliły się na nowo, a broda zaczęła się trząść – twarz wykrzywiła się, zwiastując nadejście łez – K-kiedy ja m-mogę wrócić do domu..!\nŚpiący nieopodal dziadek poruszył się niespokojnie przez moment – czyżby szloch dziecka wybudził go z drzemki? Jeśli Inoyu liczyła na pomoc ze strony starszego mężczyzny, to niestety jej nie otrzymała – staruszek pokręcił się w miejscu, naciągnął czapkę na oczy i znów zamarł w bezruchu tam gdzie siedział. Miał mocny sen.\n- Nie mogę już wrócić na s-statek… K-k-kapitan… K-k-kapitan powiedział, że mogę już się mu na oczy nie pokazywać j-jeśli… - kontynuował w tym czasie nowy kolega Inoyu, teraz już na granicy spazmów. Płacz wstrząsał całym jego małym ciałem, wprawiając je w niekontrolowane drżenie. Buzię miał czerwoną i zmarszczoną, a łzy zostawiały wilgotne ślady na jego przybrudzonej odzieży. Istny obraz nędzy i rozpaczy. Samo wspomnienie gniewu anonimowego kapitana najwyraźniej wystarczyło, by doprowadzić dzieciaka do histerii.\nOstatnio edytowano 1 sty 2019, o 21:17 przez Shikatsu, łącznie edytowano 4 razy\nprzez Inoyū » 18 gru 2018, o 23:15\nOch, słodka naiwności!\nOczywiście, że dzieciak zupełnie nie przejął się demonstracyjnie niezadowolonymi z jego towarzystwa grymasami, które Yamanaka zawzięcie mu prezentowała za każdym razem, gdy ten zdecydował się na nią spojrzeć. Oczywiście, że kompletnie zignorował ostentacyjne odsuwanie się dziewczyny, które, w teorii, miało poskutkować zniechęceniem małolata do dalszego zatruwania życia – i tak już dostatecznie pokrzywdzonej przez los – albinosce. Nie mogło być inaczej. Po ki diabeł w ogóle wchodziła w jakikolwiek dialog z tym bachorem? Teraz już nie ma odwrotu, będzie musiała się z nim użerać aż ten znajdzie sobie inną zabawkę lub ktoś zlituje się nad biednym, zaatakowanym przez tego potwora, dziewczęciem i zainterweniuje w jakiś sposób, magicznie uwalniając Inoyu z tej patowej sytuacji. Łowiący nieopodal dziadek, niestety, raczej nie wyrażał chęci wyciągnięcia do kapłanki pomocnej dłoni. Chrapnął przeciągle, ani na moment nie przerywając swojego niedźwiedziego snu.\nZ nieskrywanym obrzydzeniem i niemożliwą do powstrzymania, narastającą z każdą kolejną sekundą, paniką zerknęła kątem oka na jego wręcz lepką od smarków dłoń, która znalazła się zdecydowanie zbyt blisko jej wypielęgnowanego, białego włosia. Czując, że do jej ust napływa coraz więcej śliny zwiastującej rychłe pozbawienie się treści żołądkowej, błyskawicznie wyrwała z jego dziecięcych rączek kosmyk, po czym zgarnęła obiema rękoma włosy, by przełożyć je na drugie ramię.\nPrzewróciła ślepiami, gdy smarkacz, jąkając się przy tym niemiłosiernie, zaczął spowiadać się jej ze swoich problemów. Bycie bezdomnym, owszem, nie jest błahostką, ale Inoyū nie miała czasu na zbawianie świata. To nie był pierwszy raz, gdy ktoś przychodzi do niej głównie po to, by przerzucić na nią swój ciężar dnia codziennego; podczas sprawowania pieczy nad świątynią było jej dane wysłuchać niezliczoną ilość beznadziejnych sytuacji, w których znaleźli się jej wierni. Zdążyła już się znieczulić.\n- To idź sobie po prostu gdziekolwiek, trochę mi się spieszy – powiedziała beznamiętnie, opatulając się ciaśniej swoją prowizoryczną narzutą - Było mi niezmiernie miło, na razie!\nRozejrzała się nerwowo za swoją torbą. Miała teraz dosłownie kilka sekund na sprawną ucieczkę; albo teraz zniknie z pola widzenia dzieciaka, albo straci resztę dnia na próbach pozbycia się tego ciężaru. Zanim jednak chwyciła pasek, smarkacz zaczął się dziwnie trząść, a kąciki jego ust wyginały się w całej feerii grymasów o przeróżnym zabarwieniu emocjonalnym. Yamanaka rozejrzała się z przerażeniem wokół siebie, przeczuwając, że spełnia się najgorszy scenariusz, a smark właśnie prezentuje jej preludium nadchodzącego tantrum.\n- Znajdź jakiegoś dorosłego – zasugerowała, nagle zapominając, że przecież sama jest tym dorosłym – Ja się nie zajmuję takimi sprawami, bardzo mi przykro. Nie jestem w stanie ci pomóc, jasne? – mruknęła z wyraźnym zakłopotaniem, chociaż wcale jej przykro nie było, a pomóc, chociaż może i by mogła, to wcale a wcale nie chciała.\nChłopczyk wziął głębszy wdech. Wydechu już nie było; był za to spazmatyczny ryk. Przenikliwy wrzask, który wwiercał się w uszy i świdrował aż do samego mózgu, prowokując jego chwilowe zawieszenie. Ogłupiała. Nie miała zielonego pojęcia, co zrobić.\n- Zamknij mo-… - warknęła, czując zalewającą ją żółć. Urwała wpół słowa, próbując opanować napływ tej niepowstrzymanej, cholerycznej furii - Ucisz się! Cicho bądź, smarku! Cicho! Cicho, rozumiesz?! – zacisnęła ciasno palce na jego wątłych, dziecięcych ramionach, by potrząsnąć nim solidnie.\nCo robić? Wrzucić go do morza? Mogłaby. Nikt by nie zobaczył, nie byłoby żadnych śladów. W końcu nikogo tutaj nie ma oprócz tej trójki, prawda? - Dobra, przestań już ryczeć! Czego chcesz?!\nNie czuła się, naturalnie, w żaden sposób za niego odpowiedzialna; dużo bardziej obawiała się, że drący się wniebogłosy dzieciak mógłby przysporzyć jej sporo problemów, których bynajmniej nie potrzebuje w swoim dość pozbawionym trosk życiu. Jeszcze ktoś by sobie pomyślał, że jest jego oprawcą, czy coś. Posiadanie tego typu brudów na swoim koncie byłoby, póki co, dość niefortunne.\nOstatnio edytowano 23 gru 2018, o 16:27 przez Inoyū, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Shikatsu » 19 gru 2018, o 21:53\nCzy z Inoyu nie byłaby idealna matka? Od razu, niczym doświadczony pedagog, stanęła na wysokości zadania, błyskawicznie reagując na targające dzieciakiem emocje z odpowiednią dojrzałością i wyrozumiałością, a dzięki paru ciepłym słowom chłystek szybko uspokoił się i obyło się bez histerii.\nTaki piękny obrazek dział się pewnie gdzieś w równoległym wymiarze - w naszej rzeczywistości jednak sprawy nie miały się aż tak kolorowo. Kapłanka, mimo swojej głębokiej duchowości, nie była najwyraźniej szczególnie wrażliwa na problemy najmłodszych - Inoyu nie miała większych oporów przed tym, by się zmyć, zostawiając zasmarkanego marynarzyka na pastwę losu. Dziwne, wydawałoby się, że jedną z cech przypisywanych kapłanom jest zwykle chęć niesienia pomocy – może sprawa wyglądałaby inaczej, gdyby dzieciak w tarapatach znalazł ją na terenie świątyni? Może kapłanki też mają godziny pracy, a potem są ludźmi jak każdy inny, z bagażem swoich wad i przywar.\nSzkoda tylko, że jedną z takich cywilnych wad Yamanaki była jej ogólna niechęć do dzieci, może byłoby jej dzisiaj łatwiej.\n- A-ale – zaczął w końcu blondynek w tym krótkim momencie pomiędzy kolejnymi spazmami rozpaczy, gdy akurat był w stanie w ogóle mówić – to pani jest przecież dorosła. Nie jest pani dorosła?\nW oczach dzieciaka w tym wieku Inoyu prezentowała się zdecydowanie jak jeden z tych mitycznych Dorosłych. Była duża – była ubrana w ubrania dla dużych ludzi – była sama, bez opieki, o tak późnej godzinie. No, i dodatkowo, miała siwe włosy. Przecież zwykle tylko jakieś dziadki miały siwe włosy! Taka logika szybko pozwoliła maluchowi rozpoznać w dziewczynie potencjalnego opiekuna. Dodatkowo na jej korzyść działał pewnie fakt, że była w miarę sympatyczną z twarzy niewiastą (no, o ile nie podeszło się bliżej i nie spojrzało w te puste czerwone ślepia) - o tej porze częściej można było tu spotkać jakiegoś wilka morskiego, najczęściej chroniącego się przed zimnem wysokoprocentowym trunkiem.\nNo, ale mamy przynajmniej postęp – Inoyu, co prawda w bólach i mękach, zainteresowała się kondycją życia gówniarza. Dzieciak, mimo tego, że uprzednio został dość mało grzecznie uciszony przez kapłankę, uspokoił się natychmiast, a jego wyraz twarzy złagodniał. Niezbyt kulturalne odzywki Inoyu spływały po nim jak po kaczce, można było więc zgadywać, że takiego typu polecenia mogły być dla niego chlebem powszednim.\n- Kapitan k-kazał mi-… - kolejna przerwa na pociągnięcie nosem. Albinoska musiała teraz uzbroić się w cierpliwość – dzieciak, zanim kontynuował swoją opowieść, przerwał na moment, by wytrzeć smarki i łzy z twarzy materiałem swojego wdzianka – pilnować s-swojego siostrzeńca, gdy zeszliśmy na ląd. Ale ja go… Ja go… Ale ja go zgu-gu-gubiłem! Nie mogę wrócić na statek, kapitan będzie wściekły i mnie zbije, a potem mnie... potem mnie... potem mnie w-wyrzuci. I tak cały czas mówi, że niepotrzebna mu taka sierota jak ja do wykarmienia w zimie. Niech mi pani pomoże! O-oddam pani wszystkie pieniążki, które udało mi się odłożyć, muszę w-wrócić na statek..!\nNo i masz ci los! Biedna sierotka, która potrzebuje pomocy!\nprzez Inoyū » 23 gru 2018, o 16:26\nI jak, Inoyū, jesteś dorosła?\nStwierdzenie chłopca było dla niej tak egzotyczne, że jedyną reakcją, jaką mogła z siebie wykrzesać, było oburzone parsknięcie i machinalne wzruszenie ramion. Jeśli serio już jest kwalifikowana jako jedna z tych dorosłych, to oznaczałoby, że umiejętności związane z jej morderczą profesją powinny być godne osoby dorosłej. A czy tak faktycznie było? Cóż, faktem jest, że wchodzi w swój osiemnasty rok życia z najniższą w hierarchii rangą, co samo w sobie nie jest od razu tragedią, ale...\n...Ale nikt jeszcze nie przyszedł i nie odkrył jej wybitnych talentów. Jeszcze nie przyszła do niej liderka we własnej osobie i nie awansowała jej z miejsca, widząc, że ma ogromny potencjał. Cholera, no co jest, są ślepi czy jak? Rodzice zawsze mówili jej, że jest bardzo zdolnym dzieckiem; inteligentnym, ambitnym. Że przed nią świetlana przyszłość.\nUśmiechnęła się gorzko, usiłując przywrócić do jako takiego porządku te wszystkie natrętne myśli, które automatycznie wypełniły jej głowę, zaćmiewając resztki racjonalności. I to przez kogo! Przez jakiegoś durnego dzieciaka!\nMoże czas w końcu dorosnąć?\n– Już? Skończyłeś się mazać? – burknęła dość znudzonym głosem, widząc, że smark ledwo jest w stanie skleić w miarę zrozumiałą wypowiedź. Nie można go za to, oczywiście, winić, bo przecież jest tylko zasmarkanym dzieciakiem, co nie zmienia faktu, że jego stękanie coraz bardziej męczyło jej, dość przewrażliwione na tego typu dźwięki, ucho.\n– Świetnie. To teraz słuchaj, smarku – zaczęła, nadal nie zdejmując dłoni z jego ramienia. Smarkacze są nieobliczalne, cholera jedna wie, co może mu nagle się urodzić w tej niezrównoważonej, dziecięcej głowie – Nie obiecuję, że go znajdę. Daję sobie godzinę i odpuszczam, muszę jeszcze dzisiaj załatwić kilka spraw.\nZabieranie biednej sierocie ciężko zarobionego kieszonkowego, na które pewnie harał kilka miesięcy, bynajmniej nie należy do zbyt bohaterskich czynów, ale czy powinna teraz wybrzydzać? W końcu każdy ma swoje problemy, każdy w jakiś sposób jest doświadczany przez los. Inoyū potrzebuje tych pieniędzy równie mocno, co ten dzieciak – przecież z czegoś musi opłacić renowację świątyni, prawda? Pieniądze nie biorą się znikąd, a czas zaczyna już ją gonić. Musi ukończyć naprawę przed powrotem matki, bo będzie zła.\nZ drugiej strony – ile może zarabiać taka sierota? Czy opłaca jej się marnować swój czas dla nędznych paru Ryo? Niekonieczne, ale raz przecież może się poświęcić; ba, zrobi w końcu jakiś dobry uczynek i nauczy dzieciaka szacunku do pieniądza! Być może, dzięki niej, następnym razem nie będzie już tak nieuważny i przestanie gubić siostrzeńców swojego przełożonego? Jest przewinienie, jest i kara. Jak dorośnie, to będzie jej wdzięczny.\n– Zadam ci kilka pytań. Jeśli na nie nie odpowiesz, to nic nie będę mogła zrobić. Skup się – zabrała wreszcie rękę, by, czując, że od zimna zaraz chyba zacznie pękać skóra na jej dłoni, naciągnąć na nią rękaw – Jak wygląda ten siostrzeniec? Jak ma na imię? Jest młodszy od ciebie? Gdzie byliście przed tym, jak go zgubiłeś?\nJeśli smark nadal będzie coś smęcił, to sam sobie zaszkodzi. Nie miała zamiaru o nic więcej go dopytywać.\nprzez Shikatsu » 23 gru 2018, o 23:25\nNa pytanie, czy dzieciak skończył płakać, chłopiec kiwnął głową, pociągając donośnie nosem, chociaż w jego okrągłych, niebieskich oczach dalej szkliły się krokodyle łzy. Widać jednak było zmianę w jego zachowaniu - uspokoił się najwyraźniej i przestał głośno szlochać - ostentacyjna rozpacz zmieniła się w markotne popłakiwanie. Gdy Inoyu informowała dzieciaka, że poświęci na niego tylko (a może aż) godzinę ze swojego bardzo zabieganego życia, spoglądał na nią jak na siódmy cud świata. Czyżby anioł zstąpił z nieba i przyjął postać zrzędliwej albinoski?\n- Pani jest bardzo dobra! Bardzo miła! - jego wykrzywiona od płaczu buzia rozjaśniała, a blondynek najwyraźniej się podekscytował. Wyprostował się pod ciężką dłonią Yamanaki na swoim wąskim ramieniu, najwyraźniej odzyskując pokłady dziecięcej energii.\nInoyu najwyraźniej nie była aż tak dobra, jak sądził mały marynarz – odebranie dziecku kieszonkowego w zamian za pomoc nie było dla niej żadnym problemem moralnym. Pazerna kapłanka bardzo szybko wytłumaczyła sobie swoje wyrachowanie i nie pozwoliła sumieniu nawet zabrać głosu, uznając to za doskonałą lekcję dla brzdąca – niech się uczy zasad wolnego rynku, kiedyś jej na pewno podziękuje.\nGdy albinoska przeszła do rzeczy i rozpoczęła swoje małe śledztwo, blondynek zawahał się i podrapał po bródce, wznosząc oczy ku ciemnemu niebu i najwyraźniej zastanawiając się przez moment. Najwyraźniej traktował sprawę bardzo poważnie i dać pani detektyw jak najwięcej przydatnych wskazówek, by zmieścić się w czasie, który zdecydowała się poświęcić na rozwiązywanie jego problemów.\n- Jest duży. Nie wiem, ile ma lat, ale jest starszy niż ja. Może w pani wieku? Sam nie wiem. Nie ma jeszcze brody jak kapitan. I ma czerwone włosy, tak jak kapitan. I ma śmieszne brwi – wyrecytował z pamięci, najwyraźniej mając już przygotowany rysopis zaginionego – Pływa z nami od niedawna i pierwszy raz zatrzymaliśmy się w tym porcie. Kapitan wysłał mnie z nim, bym go oprowadził zanim znowu wypłyniemy. No to wziąłem go na spacer i pokazywałem mu najładniejsze miejsca w osadzie, gdzie zabierał mnie kapitan. Ale on ciągle tylko mnie pytał, gdzie są jakieś pierwszorzędne panienki. W ogóle go nic nie interesowało!\nDzieciak aż tupnął nogą, najwyraźniej niezadowolony z tego, że nie sprawdził się w roli przewodnika.\n¬- Jak wracaliśmy do doków i szliśmy o tam – wskazał rączką okolicę, gdzie skupiały się stoiska kupców handlujących wszystkim i niczym i okoliczne tawerny – to powiedział, że chce się pobawić w chowanego i żebym go poszukał. Ja bardzo lubię się w to bawić, więc zasłoniłem oczy i policzyłem aż do stu! Mogę pani potem pokazać, jak umiem liczyć do stu. No i jak już mogłem patrzeć i zacząłem szukać, to nigdzie go nie było. No i potem znalazłem panią.\nprzez Inoyū » 2 sty 2019, o 23:43\nDzieciak w końcu ulitował się nad znękaną przez los dziewczyną, łaskawie kończąc bardzo wokalne uzewnętrznianie swojej frustracji; całkiem płynnie przeszedł do sedna sprawy i zaczął grzecznie odpowiadać na wszystkie zadane przez nią pytania. To w sumie dość miłe z jego strony – albinoska raczej nie pokładała zbyt dużych nadziei w nagłe uspokojenie się smarka. Być może uświadomił sobie, że Yamanaka wcale nie żartuje i jest skłonna w każdej chwili zostawić go na lodzie? Czy dzieci w tym wieku są w stanie same dojść do takich wniosków? Czym w ogóle są dzieci?\n– Czekaj... W moim wieku? Pierwszorzędne panienki? – powtórzyła za nim dość niepewnie, chcąc się upewnić, że wszystko dobrze usłyszała. Opis przedstawiony przez chłopaczka w żaden sposób nie pokrywał się z wyobrażeniem Inoyū; prawdę powiedziawszy, to z każdym kolejnym słowem wypowiedzianym przez dzieciaka traciła chęć do dalszej interakcji z nim. Była nieco zła na siebie, że została wmanewrowana w pomaganie jakiemuś przypadkowemu chłopaczkowi – nawet to biedne wynagrodzenie, które teoretycznie miałaby dostać za wykonanie zadania, nie usuwało tego lekkiego niesmaku. Co to w ogóle za kapitan, który każe smarkowi pilnować jego dorosłego siostrzeńca? Cała ta kwieciście opowiadana przez szczeniaka historyjka traciła na wiarygodności, gdy tylko znowu zaczynał się odzywać.\n– Słuchaj, mały, powiem ci jedną rzecz – zaczęła leniwie, przeciągając się – Chyba nie musisz się o niego martwić. Załatwi pewne dorosłe sprawki i wróci, po prostu na niego zaczekaj – mówiąc to, poklepała go niedbale po tej blond łepetynie – w założeniu pokrzepiająco, w rzeczywistości dość protekcjonalnie. Nie odczuwała chęci biegania za pełnoletnim, napalonym na tutejsze dziewuszki facetem po burdelach i podrzędnych tawernach, do których chodząc, można spodziewać się jedynie bliskiego spotkania pięści jakiegoś pijaczyny ze swoją twarzą oraz wyjątkowo chętnie śpiewanych szant okraszonych pijackim fałszem. Kto jak kto, ale Inoyū z całego serca nienawidziła chamstwa i... nadmorskiej muzyki.\n– Skoro mam chodzić po jakichś burdelach, to jesteś mi za to winien całe swoje kieszonkowe, jasne? Całe. Calutkie. Ile tam tego w ogóle masz? – zagaiła półszeptem, niezbyt subtelnie lustrując całą jego sylwetkę w poszukiwaniu wszelkich tobołków, saszetek lub mieszków pełnych złota, które dzieciak mógłby przy sobie nosić. Weźmie wszystko. Usługi wykonywane przez Yamanakę Inoyū nigdy nie należały do najtańszych.\n– No to chodź, smarku, w takim razie my też idziemy na pierwszorzędne panienki – wymamrotała z nieskrywaną opieszałością, zaciskając stanowczy uchwyt dłoni na jego marynarskim wdzianku. Rozejrzawszy się jeszcze raz w poszukiwaniu najbardziej obskurnych knajp, w końcu ruszyła w ich kierunku, bezpardonowo ciągnąc za sobą smarka, by przypadkiem nie zaczął jej – jak to czasem z dzieciakami bywa, gdy coś im nie do końca pasuje – spowalniać. Kilka razy spytała nawet jakichś losowych pijaczków o to, czy przypadkiem nie widzieli czerwonowłosego mężczyzny ze śmiesznymi brwiami, co chyba musiało być dość charakterystycznym elementem jego wizerunku. Jakie mogą być te śmieszne brwi? Co to w ogóle, do cholery, znaczy?!


Mniejszy eksport hiszpańskich pomidorów - Handel i dystrybucja\nMniejszy eksport hiszpańskich pomidorów\nAutor: FAMMU/FAPA na podstawie: Hortoinfo 04 kwietnia 2015 09:38\nOd początku stycznia do końca grudnia 2014 roku Hiszpanie wyeksportowali w sumie 954,8 tys. ton pomidorów. W porównaniu do analogicznego okresu rok wcześniej wielkość ta zmniejszyła się o 7 proc. - informuje FAMMU/FAPA na podstawie: Hortoinfo.\nZa wyeksportowane w roku 2014 warzywa hiszpańscy eksporterzy uzyskali sumę 960,8 mln euro – o 5 proc. mniejszą wobec roku 2013. Największym odbiorcą hiszpańskich pomidorów od lat pozostają Niemcy – w minionym roku zakupili oni aż 218 tys. ton oraz Francuzi z wynikiem 141,7 tys. ton.\nPonadto liczącym się odbiorcą pozostaje Wielka Brytania z ubiegłorocznym wynikiem 135,5 tys. ton oraz kolejno Holandia – 106,5 tys. ton, Polska – 60,4 tys. ton, Włochy – 53,5 tys. ton oraz Portugalia – 27,1 tys. ton, a także Rosja – 26,3 tys. ton.\nEksport pomidorów z Polski w ciągu 11 miesięcy 2017 r. spadł o 11 %\nUkraina: W 2017 r. eksport pomidorów spadł do najniższych poziomów od 10 lat


Artur Kawa nowym przewodniczącym rady nadzorczej Emperii - Kurierlubelski.pl\nArtur Kawa nowym przewodniczącym rady nadzorczej Emperii\n12 kwietnia 2013 12.04.2013 Aktualizacja: 12 kwietnia 2013 12:42 12.04.2013 12:42\nArtur Kawa ©Jacek Babicz\nZałożyciel i wieloletni prezes lubelskiej Emperii - Artur Kawa został nowym przewodniczącym rady nadzorczej spółki. W marcu tego roku Kawa zrezygnował z zarządzania firmą. Na stanowisko prezesa zarekomendował Dariusza Kalinowskiego.\nO powołaniu Artura Kawy na członka rady nadzorczej, a następnie o powierzeniu mu funkcji przewodniczącego rady zdecydowało w minioną środę (10 kwietnia) nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy Emperia Holding.\nArtur Kawa związany jest z Emperią od 23 lat. Lubelską handlową potęgę tworzył od podstaw. Początkowo, od czerwca 1990 r. prowadził jednoosobową działalność gospodarczą zajmującą się hurtową sprzedażą artykułów spożywczych. Po kilku miesiącach dołączył do niego Jarosław Wawerski, kolega z liceum i studiów. Tak powstała spółka Eldorado.\nPierwsze, duże pieniądze firma zarobiła na sprzedaży soków Hortex w tekturowych opakowaniach. Wtedy to była w Polsce zupełna nowość. Produkt stał się hitem, a firma zaczęła się rozrastać. W 1994 r. powstała sieć handlowa Lewiatan i spółka Stokrotka.\nEldorado zadebiutowało na giełdzie w 2002 r. Cztery lata później spółka połączyła się z grupą BOS i została Emperią. Następne lata to nowe inwestycje i kolejne przejęcia. Doprowadziły one do powstania kolosa, którym zaczęły interesować się inne spółki. W 2010 roku firma musiała się bronić przed wrogim przejęciem. Ze wszystkich opresji wyszła obronną ręką.\nrada nadzorcza emperia\nja (gość) 12.04.13, 21:34:02\na co to za nowina???? może ktoś by sprawdzał fakty, zanim coś opublikujecie. LEWIATANA NIGDY W GRUPIE NIE BYŁO!\nM (gość) 12.04.13, 22:18:45\nW 2008 roku Emperia 'wchłoneła" siec Lewiatan S.A, więc mają coś wspólnego, a raczej mieli bo teraz lewiatan należy do grupy eurocash. Ale jakby nie patrzeć coś wspólnego w tym jest. więc zastanów...rozwiń całość\nW 2008 roku Emperia 'wchłoneła" siec Lewiatan S.A, więc mają coś wspólnego, a raczej mieli bo teraz lewiatan należy do grupy eurocash. Ale jakby nie patrzeć coś wspólnego w tym jest. więc zastanów się de*ilu zanim coś napiszeszzwiń\nbył był (gość) 14.04.13, 23:26:52\nze strony emperii: 1994\nPowstała Polska Sieć Handlowa Lewiatan.W odpowiedzi na dynamiczną ekspansję zachodnich sieci handlowych władze Eldorado powołały spółkę Stokrotka.\nOtwarto pierwszy...rozwiń całość\nOtwarto pierwszy oddział Eldorado w Rykach rozpoczynając dynamiczny rozwój terytorialny spółki.zwiń\nCzy w tym kurierze ktoś orientuje się jakie głupoty wypisuje???\npodpis (gość) 12.04.13, 18:50:39\nCo ma sieć handlowa lewiatan do Emperii??? Sprawdźcie sobie redaktorzy a wtedy pojmiecie że wasza wiedza o tym segmencie rynku jest zerowa. Tak więc po jaki ch#uj brać się za materiał skoro się nie...rozwiń całość\nCo ma sieć handlowa lewiatan do Emperii??? Sprawdźcie sobie redaktorzy a wtedy pojmiecie że wasza wiedza o tym segmencie rynku jest zerowa. Tak więc po jaki ch#uj brać się za materiał skoro się nie ma o tym pojęcia.zwiń\nM (gość) 12.04.13, 19:37:40\nW 2008 roku Emperia 'wchłoneła" siec Lewiatan S.A, więc mają coś wspólnego, a raczej mieli bo teraz lewiatan należy do grupy eurocash. Ale jakby nie patrzeć coś wspólnego w tym jest.\nsukces Kawy imonujący\nkam (gość) 12.04.13, 16:10:47\nKariera Artura Kawy imponująca. Wszystkim narzekaczom - załóżcie własną firmę i płaćcie pracownikom grube tysiące. Nikt wam nie broni. Kązdy kto ma biznes wie jak ciężki to kawałek chleba.\nCo do wrogich przejęć - nie udało się Emperii obronić spółki Tradis.zwiń\nPolak (gość) 12.04.13, 15:23:35\ntacy tworza nasza wersje raju Eldorado, nowej Californi czyli Krzemowej Doliny ( lezacej wlasnie w Californii ) a nie fundacje i smieszne firmiki wyciagajace kase ze srodkow unijnych. To sa ludzie...rozwiń całość\ntacy tworza nasza wersje raju Eldorado, nowej Californi czyli Krzemowej Doliny ( lezacej wlasnie w Californii ) a nie fundacje i smieszne firmiki wyciagajace kase ze srodkow unijnych. To sa ludzie od ktorych sie powinno uczyc wzoru pracowitosci.zwiń\nq (gość) 12.04.13, 15:32:29\nPorozmawiaj lemingu z ludźmi w stokrotce ile zarabiają na rękę. jeśli to jest raj w ktorym pracujesz żeby wegetować bo na nic cię nie stać\nPolak (gość) 12.04.13, 15:57:56\njak sie rozwijaja na naszym terenie zagraniczne firmy czy ludzie z tad?\nNie wchodze w temat plac ale nie sadze ze francuski Leclerc czy brytyjskie Tesco placa lepiej\nTomek (gość) 12.04.13, 13:32:14\nLubię pozytywne wiadomości.\ndo tomka (gość) 12.04.13, 15:22:30\nA co w tym pozytywnego?\nDlaczego kurier tak lansuje tego człowieka?! w ciągu kilku tygodni już któryś z kolei artykuł o tym człowieku\nPaweł (gość) 12.04.13, 13:03:23\nnic! (gość) 12.04.13, 13:48:47\nto po co czytasz i komentujesz jak to dla ciebie nieistotne?


Jak ująć w księgach przekwalifikowanie budynku z gruntem na nieruchomość inwestycyjną - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiJak ująć w księgach przekwalifikowanie budynku z gruntem na nieruchomość inwestycyjną\nJak ująć w księgach przekwalifikowanie budynku z gruntem na nieruchomość inwestycyjną\nautor: dr Katarzyna Trzpioła07.07.2018, 14:00\nJednostka posiada grunt w środkach trwałych i nie prowadzi tam działalności. Chciałaby go wydzierżawić. Czy wtedy można zmienić jego przeznaczenie i przenieść do inwestycji? Jakie zapisy księgowe trzeba wykonać?\nZgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości środki trwałe, to „rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki”. Jeśli aktywa są utrzymywane w celu sprzedaży albo do pobierania korzyści ekonomicznych w wyniku transakcji handlowych, wówczas (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy o rachunkowości) należy je zaliczyć do inwestycji. I nie ma znaczenia sposób nabycia składnika majątkowego – art. 3 ust. 1 pkt 17 wyraźnie wskazuje inwestycje jako „aktywa posiadane w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych”. A zatem, jeśli jednostka dokonuje zmiany przeznaczenia składników majątkowych, to powinna dokonać ich przekwalifikowania także w sprawozdaniu finansowym.\nWracając jednak do stanu faktycznego zawartego w pytaniu. Otóż z nieruchomością inwestycyjną mamy do czynienia, gdy składnik aktywów trwałych będziemy utrzymywać w celu osiągania korzyści poprzez wynajem, przyrost jego wartości lub w inny sposób. Przy czym zakwalifikowanie nieruchomości do inwestycji jest możliwe jedynie pod warunkiem, że nie jest ona przeznaczona do użytku na własne potrzeby (w procesie produkcji, dostawy dóbr lub świadczenia usług czy własnej działalności administracyjnej) lub do sprzedaży w toku zwykłej działalności. MSR 40 wskazuje ponadto kryterium odróżniające nieruchomość inwestycyjną od środków trwałych. Zgodnie z nim przepływy środków pieniężnych uzyskiwanych dzięki nieruchomości inwestycyjnej są niezależne od pozostałych aktywów, będących w posiadaniu jednostki. Według ustawy o rachunkowości takiej dodatkowej wskazówki nie ma.\nSłup na działce nie spowoduje, że trzeba będzie płacić więcej gminie »\nZatem do nieruchomości inwestycyjnych zalicza się np.:\ngrunt utrzymywany w posiadaniu ze względu na długoterminowy wzrost jego wartości, a nie w celu sprzedaży po krótkim okresie w ramach zwykłej działalności firmy;\ngrunt, którego przyszłe użytkowanie pozostaje aktualnie nieokreślone. Przykładowo, jeżeli firma nie określiła, że będzie użytkowała grunt jako nieruchomość zajmowaną przez właściciela lub przeznaczy go na sprzedaż w krótkim okresie w ramach zwykłej działalności gospodarczej, to powinna uznać, że grunt ten jest utrzymywany w posiadaniu ze względu na wzrost jego wartości;\nbudynek, którego właścicielem jest firma (lub nabyty na podstawie umowy leasingu finansowego), oddany przez właściciela w leasing operacyjny na podstawie jednej lub większej liczby umów;\nbudynek niewykorzystany w danej chwili, który został przeznaczony do oddania w leasing operacyjny na podstawie jednej lub większej liczby umów.\nCzasami bardzo trudno jest rozróżnić, czy dana nieruchomość jest już inwestycyjna czy nie. Wiele firm w swoich statutach, umowach, a potem wpisach w rejestrze sądowym ma bowiem wskazane, że jednym z elementów działalności jest wynajmowanie składników ich majątku. W takiej sytuacji należy kierować się zasadą przewagi treści ekonomicznej nad formą prawną i przeanalizować, co tak naprawdę stanowi działalność operacyjną przynoszącą „codziennie” przychody.\nUstawa o rachunkowości daje możliwość wyceny inwestycji w nieruchomości według jednego z dwóch modeli:\nwedług zasad stosowanych do środków trwałych,


Wykrywanie krążącej enolazy Candida za pomocą testu immunologicznego u pacjentów z nowotworem i inwazyjną kandydoza czesc 4 – Apteki – leki dla seniorów bez recepty\nU pacjentów z potwierdzoną tkanką inwazyjną kandydozą czułość wynosiła 85 procent, wartość predykcyjna wyniku dodatniego 65 procent, a wartość predykcyjna wyniku ujemnego 99 procent. U pacjentów z kandydozą potwierdzoną jedynie przez posiew krwi, czułość antygenem enolazy wynosiła 64%, dodatnia wartość predykcyjna 54%, a ujemna wartość predykcyjna 97%. Wśród wszystkich pacjentów z inwazyjną kandydozą potwierdzoną przez biopsję głębokich tkanek lub posiew krwi, czułość wynosiła 75%, dodatnia wartość predykcyjna 75%, a ujemna wartość predykcyjna 96%. Swoistość wyniosła 96 procent. Po analizie ekspresji antygenem enolazowym według indywidualnej próbki surowicy czułość zmniejszono do 52% wśród pacjentów z inwazyjną kandydozą inwazyjną (Tabela 2). U pacjentów z kandydozą potwierdzoną jedynie przez posiew krwi, czułość antygenem enolazy w pojedynczej próbce surowicy wynosiła 63%. Wśród wszystkich pacjentów z inwazyjną kandydozą potwierdzoną biopsją lub posiewem krwi wrażliwość pojedynczej próbki surowicy pozostała stosunkowo niewielka (54%). Dla porównania, specyficzność dla każdej próbki wynosiła 98 procent.\nTabela 3. Tabela 3. Antygenemia enolazy Candida u pacjentów z nowotworami i kandydemią na tkankę inwazyjną. Tabela 3 podsumowuje wyniki u pacjentów z rakiem i głęboką kandydozą na biopsję lub podczas autopsji. Jedenastu z 13 pacjentów było antygenowo pozytywnych, a 2 było antygenowo ujemnych. Sto dwadzieścia dwie próbki surowicy przetestowano na obecność antygenu, a 63 były pozytywne. Dziesięciu z 11 pacjentów z antygenem enolazowym wykazało kandydozę wątrobową, podczas gdy u 2 pacjentów z antygenem ujemnym. Pacjent 8 miał udział w skórze, śledzionie, płucach, nerkach i przewodzie żołądkowo-jelitowym, co potwierdzono podczas autopsji. Pacjent 15 miał septyczne zapalenie kości ramiennej wywołane przez Candida i został wypisany, otrzymując terapię przeciwgrzybiczą. Wśród 11 pacjentów z antygenem enolazy, posiewy krwi były ujemne w 5.\nTabela 4. Tabela 4. Antigenemia antygenu Candida u pacjentów z nowotworem złośliwym i inwazyjną kandydemią potwierdzoną przez kulturę krwi. Tabela 4 podsumowuje wyniki u pacjentów z rakiem i kandydozą potwierdzoną przez posiew krwi. Siedmiu z 11 pacjentów w tej grupie było antygenowo pozytywnych, a 4 było antygenowo ujemnych. Zebrano dwadzieścia siedem próbek surowicy, a 17 było antygenowych. Wszyscy czterej pacjenci z antygenem przeżyli i zostali wypisani ze szpitala.\nPacjenci z nowotworem i kolonizacja Candida\nPrzebadaliśmy 50 pacjentów z rakiem, którzy mieli kolonię Candida wzdłuż powierzchni błony śluzowej jamy ustnej lub odbytnicy (lub obu), ale u których nie występowała głęboka kandydoza. Wśród gatunków izolowanych drożdży były C. albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis i C. krusei. Spośród 50 badanych pacjentów 3 (6 procent) było antygenowo dodatnich. Spośród 236 próbek surowicy od tych pacjentów 5 (2 procent) było dodatnich. Jeden pacjent z neutropenią i ostrą białaczką uzyskał pozytywne wyniki w trzech kolejnych próbkach surowicy; pacjent ten był wielokrotnie skolonizowany w kale C. albicans i C. krusei i otrzymał empiryczną terapię amfoterycyną B z powodu nawracającej gorączki, co sugeruje możliwą inwazyjną kandydozę.\nPacjenci i kontrole bez kandydozy\nAby dalej określić specyficzność testu, przebadaliśmy dwie inne populacje: normalnych dawców krwi i pacjentów z rakiem oraz brak dowodów na kandydozę.\n[hasła pokrewne: sennik oddawanie moczu, invimed gdynia, peroksydaza glutationowa ]\nTagiinvimed gdynia, peroksydaza glutationowa, sennik oddawanie moczu\nPoprzedni wpisPoprzedni Wykrywanie krążącej enolazy Candida za pomocą testu immunologicznego u pacjentów z nowotworem i inwazyjną kandydoza cd\nNastępny wpisNastępny Wykrywanie krążącej enolazy Candida za pomocą testu immunologicznego u pacjentów z nowotworem i inwazyjną kandydoza ad 5


Plusy outplacementu, czyli dlaczego warto go wdrożyć we własnej firmie? | Kariera - Edukacja - Biznes\nPlusy outplacementu, czyli dlaczego warto go wdrożyć we własnej firmie?\nAutor: Bartkowiak Andrzej 7 sierpnia 2017\nPojęcie „outplacement” odnosi się do działań podejmowanych przez pracodawcę.\nCelem tych działań jest pomoc zwalnianym pracownikom w pozyskaniu nowego zatrudnienia. Tego rodzaju wsparcie może mieć różne formy, ale stanowi bardzo istotny element działalności firmy. Dlaczego?\nOutplacement a CSR\nSpołeczna odpowiedzialność biznesu (CSR) to dzisiaj chętnie podnoszony, a przede wszystkim, bardzo ważny temat. Coraz częściej da się usłyszeć głosy, że odpowiednio poprowadzony outplacement może stać się jej integralną częścią. Zwalniany pracownik bowiem nie jest pozostawiony „sam sobie”, wręcz przeciwnie, czuje że były pracodawca dokłada starań, by ułatwić mu i tak już czasami bardzo trudny proces odejścia z firmy oraz dba o jego dalsze losy na rynku pracy. Jest to jeden z powodów, dla których warto zastanowić się nad zastosowaniem podobnych narzędzi.\nJak outplacement wpływa na sposób postrzegania firmy?\nTroska o wizerunek firmy stanowi obecnie powszechną praktykę. Zaangażowanie w rozsądnie poprowadzony outplacement może mieć bardzo pozytywny wpływ na sposób jej postrzegania, co nierozerwalnie wiążę się z punktem pierwszym, czyli społeczną odpowiedzialnością biznesu. Dzięki wdrożeniu outplacementu, firma jest w stanie efektywnie wspomóc proces poszukiwania pracy przez daną osobę, na przykład dzięki wskazaniu optymalnych ścieżek rozwoju kariery zawodowej.\nDlaczego outplacement może pozytywnie oddziaływać na zatrudnianą kadrę?\nTrzeba zaznaczyć, że outplacement jest bardzo korzystny nie tylko w kontekście zwolnień pracowników, ale również stanowi wyraźny sygnał dla osób, które pozostają nadal w strukturach firmy, że pracodawca troszczy się o nich także po zakończeniu współpracy. Taki stan rzeczy natomiast może się pozytywnie przenieść na poziom ich aktywności.\nOutplacement to coraz częściej stosowane rozwiązanie. Należy pamiętać, że podobne działania mogą znacząco wpływać na wiele istotnych aspektów funkcjonowania firmy, dlatego z całą pewnością, warto je rozważyć. Jest to zresztą obecnie chętnie wykorzystywana praktyka.


Worki aktywowane do sitodruku na Polsce hurtowo -Novis\nNovis > Produkcja > Produkty polietylenowe> Aktywowane opakowania do sitodruku\nAktywowane opakowania do sitodruku\nCzym są aktywowane pakiety sitodrukowe?\nOpakowania aktywowane do sitodruku są wyrobami wykonanymi z różnych materiałów polimerowych. Jako główny polimer najczęściej stosuje się polietylen wysokiego ciśnienia. W przypadku, gdy produkcja tego produktu gwarantuje przestrzeganie warunków technologicznych, wytworzone opakowania będą odpowiadać takim cechom jakościowym jak:\n3) Odporność na ścieranie.\nNależy zauważyć, że aktywowane opakowania do sitodruku mają znacznie niższy koszt niż opakowania z nadrukiem, zrobionym wstępnie. W ten sposób można zaoszczędzić pieniądze przedsiębiorstwa, dla którego zamówiono tego rodzaju produkty. Ponadto w większości przypadków klienci mogą nie czekać na produkcję tych wyrobów, ponieważ często są one dostępne.\nGdzie są używane aktywowane opakowania?\nWoreczki z aktywowanym LDPE służą do samodzielnego drukowania loga firmy, haseł i innych informacji przy użyciu metody sitodruku. Produkty tego typu są używane gdy zakres druku jest ograniczony.\nNależy zauważyć, że wyroby do sitodruku znalazły szerokie zastosowanie w wielu branżach. Przede wszystkim uniwersalność tego produktu wynika z jego cech jakościowych: gęstej struktury oraz stabilności obrazu, który został wydrukowany.\nGdzie można kupić pakiety LDPE aktywowane w Polsce?\nFirma LLC „Novis” oferuje produkcję i sprzedaż materiałów przeznaczonych do sitodruku. Należy powiedzieć, że na dzień dzisiejszy firma sprzedaje aktywowane pakiety jak hurtowo, tak również i detalicznie. Koszt tego produktu jest akceptowalny, a jego funkcje jakościowe są wysokie.\nAby zamówić produkty w korzystnej cenie, poznać ich koszt, a także otrzymać odpowiedź na każde inne pytanie, należy skontaktować się telefonicznie z menedżerem firmy. Kompetentny specjalista dostarczy szczegółowe informacje o produktach, a także zaoferuje najkorzystniejsze warunki współpracy. Opakowania do sitodruku zamówione w firmie „Novis” mogą być dostarczone do dowolnego regionu Polski: Białegostoku, Bydgoszczy, Gdańska, Gorzowa Wielkopolskiego, Katowic, Kielc, Krakowa, Lublina, Łodzi, Olsztyna, Opola, Poznana, Rzeszowa, Szczecina, Torunia, Warszawy, Wrocławia, Zielonej Góry oraz do innych miast Polski.


Często podczas spacerów po giełdzie oraz tzw. polowań na okazje oko nasze zwracają błyszczące przedmioty. Niejednokrotnie są one elegancko eksponowane, ale bywa i tak, że mamy do czynienia ze stosem wymieszanych sztućców i innych przedmiotów. Sięgamy po nie z ciekawości, często w nadziei znalezienia czegoś oryginalnego i nietuzinkowego. Zwracają nasza uwagę również pod kątem uzupełnienia domowych kolekcji. Rozmawiając z kolekcjonerami spotykam się z opinią, że wielu sprzedawców nadużywa nazwy srebro w stosunku do metalu, z jakiego został wykonany dany gadżet, pomimo tego, że posiada on widoczne oznakowanie. Najczęściej spotykanym metalem srebropodobnym jest alpaka, popularnie zwana też białym srebrem. Cóż to takiego i dlaczego mylimy ją ze srebrem? Postaram się przystępnie to wytłumaczyć.\nOtóż srebro występuje w naturze niezwykle rzadko w stanie rodzimym. Chociaż napotyka się duże bryły srebra metalicznego towarzyszące wydobyciu rudy miedzi lub jako związki z innymi pierwiastkami jak siarka, arsen, antymon. Tworzy wtedy minerały w postaci argentytu, pirargirytu i inne. Niewiele osób wie, że Polska wydobywa rocznie ok. 2000 ton tego kruszcu, co stanowi ok. 11% światowego wydobycia. Plasujemy się na zaszczytnym siódmym miejscu na liście jego producentów, a na pierwszym w Europie. Od dawna są znane i wykorzystywane niezwykłe właściwości srebra, począwszy od medycyny poprzez fotografię, elektronikę, jubilerstwo - znajduje ono miejsce w naszym życiu codziennym. Niestety powszechność stosowania srebra ogranicza wielkość jego wydobycia oraz jego cena rynkowa. Szukano wielu sposobów podrabiania srebra poprzez stapianie różnych metali nieszlachetnych.\nNajlepszy efekt dał stop miedzi z cynkiem i niklem. Jako pierwsi otrzymali go Chińczycy i już od wieków powszechnie stosowali pod nazwą ?Pakfong?. Do Europy trafił dopiero w XVIII wieku, a dopiero w połowie XIX wieku nauczono się go sporządzać. Od tej pory występuje pod nazwą argentan, alfenide, alpacca (w Polsce jako alpaka), ?NS? jako neusilber (nowe srebro) czy nawet chińskie srebro. Stop ten nie zawiera srebra, ale dzięki swoim właściwościom z powodzeniem je zastępuje. Wyroby wykonane z alpaki są znakowane pełną nazwą stopu w różnych językach, w zależności od kraju, w jakim je wykonano. Często podana jest niemiecka nazwa ?neusilber? błędnie interpretowana jako nazwa wyrobu srebrnego współcześnie wykonanego. Warto więc zapamiętać te nazwy i określenia, aby pozbyć się wątpliwości przy identyfikacji.\nPrzedmioty z alpaki bywają również srebrzone, lecz znakowanie tych wyrobów jest zupełnie inne, ale o tym w następnym artykule.