Kluby żużlowe nie mają rezerw kapitałowych - - 2020-03-23\nKluby żużlowe nie mają rezerw kapitałowych\nTrzy pytania do Marka Grzyba, biznesmena i prezesa truly.work Stali Gorzów\n- Pandemia koronawirusa ma ogromny wpływ na sport. Kiedy, pana zdaniem, pojawi się szansa na wyjazd żużlowców na tor?\n-Jestem może niepoprawnym optymistą, ale cały czas patrzę na chiński model. Tam sytuacja powoli się klaruje, jeżeli chodzi o epidemię, ale pamiętajmy, że przed ostatnie dwa miesiące wszystko odbywało się pod dużym reżimem. Jeżeli pójdziemy ich drogą, a warunkiem ku temu musi być wydolna służba zdrowia, to myślę w optymistycznym wariancie, że maj jest najszybszym terminem, w którym zawodnicy wyjadą na tor, choć głowy na pewno nie dam. Kwiecień nie wchodzi już w rachubę i zmiana terminarza niewiele tutaj pomoże. Jest jeszcze jedna sprawa. Wszyscy tak naprawdę jesteśmy zdani tylko na decyzje rządowe. Możemy sobie spekulować, ale to od nich tylko może popłynąć komunikat pozwalający na powrót do w miarę normalnego życia. Myślę, że stanie się to dopiero wtedy, kiedy służba zdrowia opanuje obecną sytuację, a zakażonych będzie ubywało, a nie przybywało.\n- Bez względu na to kiedy ostatecznie uda się pokonać pandemię, trzeba być przygotowanym na recesję gospodarczą. Spodziewa się pan, że kryzys dotknie również żużel i to w perspektywie kilku kolejnych lat?\n- Można powiedzieć, że już weszliśmy w fazę recesji, skoro część gospodarki nie pracuje i zapewne potrwa to również w kwietniu, a w niektórych branżach nawet kilka miesięcy. Obecnie, w pierwszej kolejności należy pomagać ludziom, którzy z dnia na dzień przestali pracować, żeby nie wpadli oni w spiralę dużego bezrobocia. Firmy muszą ciąć koszty, a to zawsze odbywa się poprzez zwolnienia. Już wiemy, że rynek pracy z bardzo optymistycznego do niedawna, z czasem może zamienić się w trudny, jaki był jeszcze parę lat temu. Dlatego trzeba maksymalnie temu przeciwdziałać. Natomiast żużel czeka zapewne kilka chudszych sezonów, ponieważ kluby w lepszych czasach nie zdołały wypracować nadwyżek finansowych na trudniejsze czasy. Dzisiaj brakuje tych rezerw kapitałowych.\n- Pojawiły się głosy, że samorządy lokalne mogą wycofać przynajmniej część dofinansowania na sport. Do tego kłopoty będą mieli przedsiębiorcy i oni również mogą zaprzestać sponsorowania. Jak duże mogą to być straty?\n- Pojawiający się już kryzys gospodarczy będzie miał wpływ na Produkt Krajowy Brutto, a więc również na budżety centralny, wojewódzkie i lokalne, ponieważ będą dużo niższe wpływy podatkowe, a dojdą nieplanowane wydatki. Z drugiej strony, i powiem to wprost, jeżeli mielibyśmy nie otrzymać od miasta ustalonych na ten sezon środków, to będzie bardzo ciężko to wszystko utrzymać. Klub praktycznie znajdzie się na skraju bankructwa. Na razie nie dotarła do mnie żadna wiadomość z magistratu, nawet nie pojawiła się przesłanka, jakoby miasto miało wstrzymać te środki. Jeżeli chodzi o sponsorów to trzeba być przygotowanym na to, że część z nich wpadnie w duże kłopoty. Nie mówię tutaj o korpo-biznesach, bo one przetrwają trudny czas, ale lokalnych przedsiębiorców. Cała dyscyplina już ponosi wymierne straty finansowe i dlatego istotne jest to, kiedy wystartujemy. Im szybciej, tym łatwiej będzie się wszystkim pozbierać, a dziura finansowa będzie mniejsza.


Prezent na komunię dla chłopca. - Najfajniejsze Prezenty\nWybranie ciekawego prezentu dla chłopca nigdy nie jest łatwe, a zwłaszcza gdy potrzebny jest fajny prezent wręczany z okazji komunii. Dzisiaj nie możemy postawić standardowo na zegarek czy rower, ponieważ jest o wiele więcej ciekawych prezentów, a ponadto które dziecko nie ma teraz własnego roweru jeszcze przed komunią?\nW tym roku jak i w poprzednim królować będzie elektronika. Z pewnością iPad czy nowoczesny smartfon ucieszą niejednego chłopca. Można też pomyśleć o notebooku, ponieważ i na tych urządzeniach można pograć w ciekawe gry czy skorzystać z Internetu, aby odrobić prace domowe. Dużą popularnością cieszą się też konsole do gier. Także aparat fotograficzny z dobrą optyką może być fajnym prezentem, jeśli tylko dziecko lubi robić zdjęcia. Jeśli nie ma takiej pasji taki prezent jest niestety bezsensowny.\nMłodzi fani motoryzacji z pewnością docenią prezenty w postaci małego, elektrycznego skutera lub motocykla o mocy 1 KM. Jednak warto skonsultować taki prezent najpierw z rodzicami czy zgadzają się na zakup takiego pojazdu dla dziecka oraz czy będą nadzorować jego poczynania. Chyba, że sami jako rodzice chcemy dać taki prezent to wtedy powinniśmy rozważyć czy będziemy mieli gdzie pojeździć z dzieckiem na takim wynalazku.\nWielu dziadków daje maluchowi w kopercie pieniądze. Jednak dziecko nie zawsze zna wartość pieniędzy i może je zbyt szybko wydać. Dlatego rodzice powinni sprawować pieczę nad takim prezentem. Kolejny sposób na sprawienie, że dziecko samo sobie coś kupi do bon podarunkowy do sklepu, który chłopiec lubi. Za taki bon może sobie kupić wybraną rzecz. Jeśli nie znamy gustu czy potrzeb dziecka jest to bardzo fajny pomysł.\nCoraz częściej wybierane są też modne i zabawne gadżety jak koszulka z nadrukiem 3D, domowa maszyna do robienia popcornu czy deskorolka z fantastycznym nadrukiem od spodu. Zawsze też można postawić na klasykę komunijnych prezentów i kupić dziecku zegarek. Tutaj wybór jest ogromny. Najchętniej kupowane są zegarki elektroniczne i sportowe. Jednak zdarza się też, że w prezencie dawane są zegarki o klasycznym wyglądzie. Nie jest to zły pomysł, ale trzeba wiedzieć czy to prezent dla małego eleganta czy dziecka, które woli chodzić po drzewach i jeździć na rowerze niż ubierać koszulę i sweterek. Jeśli źle wybierzemy zegarek dziecko po prostu nie będzie go nosić. Można też kupić biżuterię. Wciąż popularne są złote medaliki lub krzyżyki na łańcuszku. Wbrew pozorom wielu chłopców nosi potem takie rzeczy przez lata z sentymentem.


Palembang · Populacja\nNawigacja: Populacja / Kraje / Indonezja / Palembang\nPalembang · Populacja\nPytanie: Jaka jest populacja Palembang? Odpowiedź: Palembang, Indonezja (Jednostka administracyjna: Sumatera Selatan) - Ostatnia znana populacja to ≈ 1 455 300 (rok 2010). To było 0.602% całości Indonezja populacji. Jeśli tempo wzrostu liczby ludności będzie takie samo jak w okresie 2005-2010 (+1.92%/rok), Palembang populacja w 2021 będzie wynosić: 1 794 234*.\nWspółrzędne GPS: -2.917, 104.746\nCzas lokalny w: Palembang 10:33 poniedziałek GMT+7.\nPalembang W mieście i na mapie gęstości zaludnienia


Były już tematy odnośnie spalania. U Ciebie 1014 spali w orce np 15l a u mnie 20 bo mamy różne ziemie, a u innego 10 bo będzie orał tylko z górki także sam widzisz, że możesz uzyskać bardzo rozbieżne odpowiedzi. A i tak spali tyle ile wlejesz Uznałeś za fajne 0\nA jak wybierzesz się nim w rajd dookoła Polski to spali jeszcze inna wartość... Uznałeś za fajne 0\nJa Ci mogę powiedzieć, że mój C-385A Turbo w orce z pługiem 5x35 pali 12-15 l/ha, a w agregacie podorywkowym 2,10 spali 7-9 l/ha.\nA np. w prasie? chodzi o godzinę pracy przy 2tys obrótów. Sam się przymierzam do kupna 4 i chcę się dowiedzieć czy turbo dużo więcej pali niż "zwykły" 914\nTurbo czyli 1014, 1012 wg katalogu pali mniej od zwykłej 914,912 wg danych katalogowych. Silnik turbo pali 238g/kWh a silnik zwykły 245g/kWh. Taka sama zależność jest przy serii 1222, 1224 palącej 245g/kWh i 1614 spalający 238g/kWh.toś błysnął inteligencją matematyczną. Katalog może i prawdę mówi ale trzeba to jeszcze pomnożyć przez ilość KW i wtedy zobaczysz co ci wyjdzie Uznałeś za fajne 0\nNo tak tylko że Im więcej kW tym większe osiągi Uznałeś za fajne 0\nno raczej Uznałeś za fajne 0\nkombinowal ktos juz moze z pompa wtryskowa w c 385 ,a mianowicie chodzi mi o podlaczenie zasilania paliwa na listwie sterujacej wedlug mnie brakuje tam zaworo przelewowego i zasilanie paliwa z drugiej strony bym podlaczyl. co o tym myslicie? Uznałeś za fajne 0\nwiekszosc ciagnikow i innych maszyn ma tak podlaczone paliwo jak opisalem wyzej.,mam na celu zmniejszenie spalania gdyz niedawno kupilem c 385 i pali nie malo. moze ktos wypowie sie co o tym mysliwiekszosc ciagnikow i innych maszyn ma tak podlaczone paliwo jak opisalem wyzej.,mam na celu zmniejszenie spalania gdyz niedawno kupilem c 385 i pali nie malo. moze ktos wypowie sie co o tym mysli. nowe pompy maja juz dobre podlaczenia paliwowe ,czy pompe starego typu tez mozna tak podlaczyc? mysli ze wtedy bedzie latwiej ja ustawic i poprawi sie spalanie ON.\nEdytowany przez koles8844, 17 luty 2012 - 17:31. Uznałeś za fajne 0\nEdytowany przez lukaszursus904, 28 marzec 2012 - 15:29. Uznałeś za fajne 0\nWitam!Otóż mam jedno pytanie. Czy jeżdżąc Ursusem 1224 na Czwórce terenowej zaoszczędzę paliwa niż jadąc na dwójce szosowej?Dziadek w tamtym roku powiedział mi, gdy bronowałem na dwójce, że mam zmienić na czwórkę, ponieważ wtedy pali mniej, jednakże wydaje mi się że to nie prawda bo spalanie zależy w większości od obrotów silnika, a nie od obciążenia na danym biegu. Mam spore góry tak więc na jakim biegu bym nie jechał muszę dać gazu, a gdy się jeździ czwórką trzeba dać więcej żeby w miarę szybko jechać, a na dwójce nie ma aż takiego problemu. Dodam że traktor nie ma ciężko na dwójce, przykładowo z grubberem bo jest on niewielki http://www.bankfotek...ge/1244667.jpeg Gorzej by było żeby trzeba było dawać +/- 2000 tyś. obrotów na drugim biegu, bo bez problemu radzi sobie przy 1400 obr, po prostym a 2000 obr. pod górę, tak więc myślę że to nie wiele jak na drugi bieg. Dodam jeszcze że na dwójce zawsze jeżdżę około 1600 obr. a na czwórce muszę dać około 1800 że jakoś jechać. Dziękuję za przeczytanie, mam nadzieję, że zrozumiale napisałem. Pozdrawiam


Nowy rok bez wielkiego optymizmu w reklamie - Media i internet - rp.pl\nAktualizacja: 26.12.2016, 22:55\nNowy rok bez wielkiego optymizmu w reklamie\nW przyszłym roku firmy wydadzą na reklamę w Polsce co najwyżej o niecałe 3 proc. więcej niż w tym. Branża obawia się skutków wprowadzania nowych regulacji w wielu sektorach.\nCzęść ekspertów obawia się, że rynek nie urośnie w przyszłym roku wcale. – Niezwykle trudno o prognozy odnośnie do rynku reklamowego w przypadku niepewnej sytuacji gospodarczej i przewidywanych zmian w przepisach prawa. To, jak duże ma to znaczenie, widać już w tym roku. Wyhamowanie wzrostu gospodarczego przełożyło się od razu na wyhamowanie wzrostu reklamy – komentuje Magda Kolenkiewicz, dyrektor generalna Starcomu. Nie spodziewa się w 2017 r. wzrostu rynku reklamowego. – Będę szczęśliwa, jeśli nie zakończy się on spadkiem – dodaje.\nOstrożne są też prognozy Jacka Dzięcielaka, prezesa spółki audytującej branżę reklamową Double Check. – Przewidujemy, że rynek mediów w 2017 r. wejdzie w fazę stagnacji, to znaczy, że dynamika powinna być zbliżona do tej w 2016. Patrząc na rynek reklamy przez pryzmat telewizji, widzimy, że w związku ze spowolnieniem wzrostu gospodarczego stacje telewizyjne wchodzą w rok 2017 ze strategiami handlowymi bardzo zbliżonymi do tych obowiązujących w 2016. Ceny reklam pozostaną w praktyce bez zmian – mówi.\nWięcej optymizmu jest w agencji Zenith, która prognozuje 2,7-proc. wzrost wydatków (na koniec roku powinny sięgnąć 7,1 mld zł). Izabela Albrychiewicz, szefowa domu mediowego MEC, zakłada wzrost inwestycji reklamowych o ok. 3 proc., a Carat Polska – 2,9-proc. wzrost.\nW analizach wszystkich agencji mediowych, które przygotowały prognozy dla „Rzeczpospolitej", powtarzają się obawy o nowe regulacje planowane przez rząd. Przełożą się na kondycję poszczególnych sektorów i ich skłonność do inwestowania w marketing. – Każda branża obawia się wprowadzenia jakiejś formy ogólnobranżowego podatku: podatku od handlu, podatku od telekomów, podatku mediowego – wylicza Krzysztof Mocek, dyrektor zarządzający Carat Polska. I dodaje do czynników ryzyka zakaz handlu w niedzielę, ograniczenie sprzedaży w segmencie aptek, wprowadzenie akcyzy na e-papierosy i ustawę antylichwiarską dla branży mikropożyczek.\nNajszybciej rosnącym medium pozostanie internet, w którym kluczowym trendem będzie postępująca automatyzacja sprzedaży w ramach tzw. reklamy programatycznej. – Największą dynamikę tradycyjnie odnotowuje reklama cyfrowa, chociaż w tym roku jej wzrost utrzymuje się na poziomie poniżej 10 proc., co jest związane zarówno z tzw. efektem wysokiej bazy (to już niemal jedna trzecia rynku reklamy), jak i ustabilizowaniem się odsetka internautów w Polsce. Łączny udział mediów elektronicznych w rynku reklamy przekroczył w 2016 roku 85 proc., a w przyszłym zbliży się do 88 proc. – komentuje Izabela Albrychiewicz.\nW największym reklamowo medium, jakim jest w Polsce telewizja, agencje spodziewają się utrzymania wydatków. – W tym roku padnie kolejny rekord ilości sprzedanych GRP („gross rating points" – punkty, w których reklamodawcy mierzą, do ilu odbiorców dotarła dana reklama przy określonej liczbie jej emisji – red.). Telewizja linearna ma się dobrze – mówi Bartosz Zientek, dyrektor ds. obsługi klientów w domu mediowym Codemedia.\nDuzi gracze wciąż będą tracić widzów na rzecz mniejszych kanałów, w tym tych, które dołączyły do oferty naziemnej telewizji cyfrowej.\n– Utrzyma się tendencja zmniejszania zasobów reklamowych telewizji publicznej w wyniku coraz niższych AMR (średnich widowni – red.). Brak wzrostu budżetów reklamowych na rynku spowoduje większą wstrzemięźliwość stacji do inwestowania w treści. Będzie to dodatkowy element wspierający trend przechodzenia widzów do kanałów tematycznych i wzmacniania ich siły – ocenia Jacek Dzięcielak.\nSuplementy diety królują w reklamie\nLewica przedstawiła "jedynki" na listach do Sejmu\nHorała o Pęku: Nie jest przestępstwem leżeć na dywanie


Dorota 18 marca, 2014\nKolejny przepis na wspaniałe i szybkie tapas z „owoców długowieczności”. Tym razem w wersji na słodko. A dlaczego „owoc długowieczności”?\nByć może ze względu na to, że zawierają wysoką wartość odżywczą, ale też z uwagi na fakt, że w korzystnych warunkach klimatycznych drzewo oliwne może dożyć 700 lat.\nCo do wartości odżywczych to oliwki bogate w związki mineralne. Oprócz tłuszczu zawierają dużo białka, związków mineralnych (fosforu, potasu czy żelaza) a także witam (najwięcej z grupy B, karotenu i C). Do tego są lekkostrawne i poprawiają przemianę materii.\nOliwki można spożywać na surowo jako tapas, a także robić z nich pasty (np. tapenadę z oliwek), a także jako dodatek do sałatek czy dań gorących. Oliwki dobrze smakują także z mięsem i serami.\nDla 2 osób, czas przygotowania: 10 min.:\npuszka zielonych oliwek,\nłyżeczka posiekanej świeżej chili,\npieprz czarny i różowy,\nCzekoladę pokrój na drobne kawałki,\nDodaj papryczkę i przyprawy,\nPosiekaj tymianek jeśli dysponujesz świeżym,\nWymieszaj z oliwą z oliwek,


Zapraszamy do odwiedzania wirtualnego muzeum Akademickiego Związku Sportowego! | HISTORIA.org.pl - historia, kultura, muzea, matura, rekonstrukcje i recenzje historyczne\nWiadomości | Paweł Markiewicz |\t26 października 2019 15:09\nHistorycy z Uniwersytetu Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie udostępnili użytkownikom internetu Wirtualne Muzeum Akademickiego Związku Sportowego. Projekt „Wirtualne Muzeum AZS powstało w projektu badawczego pt. Akademicki Związek Sportowy w sporcie polskim w latach 1908-2015. Archiwizacja wyselekcjonowanych zasobów - udostępnienie i ekspozycja w internetowym muzeum „Dzieje AZS” realizowany był w ramach programu Rozwój Sportu Akademickiego, finansowanego ze środków budżetowych na naukę w latach 2016-2019.\nPod adresem http://muzeum.azs.pl/ nie tylko amatorzy dziejów sportu znajdą się w przestrzeni pierwszego w Polsce tak bogatego w treści wirtualnego muzeum sportu. Jest ono poświęcone historii wyjątkowej w dziejach państwa polskiego korporacji sportowej. Unikatowy projekt powstał w Instytucie Historii UMCS w ramach grantu „Akademicki Związek Sportowy w sporcie polskim w latach 1908 - 2015. Archiwizacja wyselekcjonowanych zasobów - udostępnienie i ekspozycja w internetowym muzeum „Dzieje AZS„, kierowanego przez Dariusza Słapka. Jego realizatorzy przywiązywali sporo uwagi do naukowego charakteru przedsięwzięcia. Bogato ilustrowanym esejom (ok. 75 arkuszy autorskich tekstów!) towarzyszy zatem dostępna online obszerna materia źródłowa (archiwalia, artykuły prasowe, wywiady, fotografie etc.). Została ona uporządkowana tak, aby promować badania z zakresu ”azetesowej regionalistyki”, a zatem stymulować prace dotyczące dziejów mniejszych środowisk akademickiego sportu.\nPraca naukowa finansowana ze środków budżetowych na naukę w latach 2016-2019.\nTagi: Akademicki Związek Sportowy, Wirtualne Muzeum AZS


Boliwia: Oratorium | Salezjański Wolontariat Misyjny - Młodzi Światu\n– Gregorio, w przyszłą niedzielę będzie oratorium? – pyta Franciszek. Oczywiście – odpowiadam. – O ósmej, jak zawsze.\nW każdą niedzielę o godzinie ósmej zaczynamy nasze spotkanie. Na sali gimnastycznej powoli gromadzą się chłopcy. Bo przychodzą głównie oni, rzadko dziewczynki. Jedni bardziej punktualnie, inni mniej.\n– Co to jest? – zastanawia się Eryk, patrząc na kubek. To jest kisiel – mówię. I jemy sobie. Tak zaczynamy dzień.\nChłopaki robią plakat zapraszający inne dzieci do oratorium\nUda się strzelić gola?\nZ rana mamy przeróżne aktywności. Chłopaki oczywiście jedyne co by chcieli robić, to grać w piłkę, która jest podstawowym wyposażeniem na oratorium, ale robimy też inne rzeczy. Choćby zabawy koszykarskie. Często też zdarzają się jakieś prace plastyczne. Na początku Adwentu robiliśmy wieńce, a przed Niedzielą Męki Pańskiej oczywiście palmy. Natomiast w maju, miesiącu szczególnie poświęconym Maryi, tworzyliśmy różańce.\n– Ale nie możesz nałożyć jakiejkolwiek liczby koralików. – tłumaczę jednemu z chłopców.\nA potem schodzimy z boiska (czasem to trochę potrwa, nim się zgromadzimy spokojnie w jednym miejscu) i wspólnie się modlimy. Nie zawsze to samo. Czasem poprzez śpiew i taniec, innym razem litanią, albo rozważając Pismo Święte. Nie identycznie, by modlitwa nie stała się wierszykiem. Zawsze im powtarzam, że teraz rozmawiamy z Bogiem.\nI udajemy się razem do Kościoła.\n– Mogę bić w dzwon? – prosi Józek.\nCiągniemy wspólnie sznury od dzwonu, tak żeby dzieciaki czasem czegoś nie zniszczyły. Ale wydaje się, że rozumieją już, że świątynia, to nie jest miejsce, jak każde inne.\n– Uspokój się, to Dom Boży! – mówi jeden do drugiego.\nChłopaków przychodzi około dziesięciu, zatem nie jest ich dużo. Więc teraz z taką grupką ćwiczymy pieśni do Mszy św. Na początku było dość niemrawo, ale już to polubili. „Święty, święty…” śpiewają naprawdę pięknie. A potem zaczyna się Eucharystia. Trójkę przygotowałem do ministrantury, więc teraz służą przy ołtarzu. Czasem dzieci uczestniczą aktywnie, czasem trzeba je strofować, żeby choćby słuchały czytań. Przykładu jako takiego nie mają, bo na liturgii stanowią połowę obecnych. Po skończonej celebracji króciutka katecheza. O wierze, o tym, że Msza św. nie jest jakąś tam zabawą, tylko ofiarą Chrystusa. Wysoka teologia? Nie, zresztą nie mieliby okazji usłyszeć tego gdzie indziej.\nTuż po Mszy\nW środku Róża, nasza "rodzynka", ale też lubi grać w piłkę\nKlękamy wspólnie przed tabernakulum.\n– Niech Pan Bóg strzeże mojej rodziny.\n– Żebyśmy wygrali w zawodach w piłkę.\n– Niech Bóg przebaczy mi moje grzechy.\nKażdy może powiedzieć coś Panu Jezusowi.\nA potem wracamy na salę gimnastyczną, gramy w piłkę i rozchodzimy się około południa.\nSpotkałem się raz z rodzicami jednego z chłopaków. Akurat na poprzedzającym tę rozmowę oratorium poszliśmy na wycieczkę do gospodarstwa rolnego. Rodzice mówili, że ich syn potem tylko opowiadał, że widział kaczki, krowy, pił świeżo zrobiony jogurt.\nPo co to wszystko? Oratorium Jana Bosko działa od mniej więcej listopada. Dzieci przychodzą i uczestniczą w salezjańskich propozycjach. Rodzice ich do kościoła nie zaprowadzą. Ja chcę tylko, żeby poznali Chrystusa. I pokochali Go już na zawsze.\nNa wycieczce w parafialnym gospodarstwie rolnym\nJak ponakładać te koraliki?\nSpokojnie, nie spadniemy\nBoliwia, Kami: Życie w rytmie ''Dźwięków Ciszy''\nGambia: Praca w przedszkolu\nEtiopia: Od niego wszystko się zaczęło...\nMa zbyt dużo przeróżnych hobby i zainteresowań, żeby je tu wszystkie wymienić. Jedną z nich są podróże, dlatego udaje się na wyprawę do Boliwii, aby tam poprzez pomoc drugiemu człowiekowi głosić Chrystusa.


BEZ CZARNY KWIAT Aromatika\n» BEZ CZARNY KWIAT\nKod produktu: 020120013\nSUROWIEC: kwiat czarnego bzu (flos sambuci nigri)\nKwiaty czarnego bzu zawierają do 4% flawonoidów, triterpeny, fitosterole, kwasy fenolowe oraz olejek eteryczny i liczne związki mineralne, przede wszystkim sole potasu. W mniejszych ilościach występują w nich garbniki, pektyny, śluzy, kwas walerianowy i cholina. Z kolei owoce obfitują w cukry redukcyjne, kartenoidy, witaminę C i witaminy z grupy B.\n1 kopiastą łyżkę kwiatów zalać 1 szklanką zimnej wody. Ogrzewać na wolnym ogniu aż do wrzenia, gotować przez 3 minuty. Odstawić na kwadrans do naciągnięcia. Przecedzić. Pić po 100 ml 2-3 razy dziennie jako środek napotny i przeciwgorączkowy. Można mieszać z syropem z malin.\n1 kopiastą łyżkę rozdrobnionych kwiatów zalać 1 szklanką wrzącej wody. Zaparzyć pod przykryciem przez 10 minut. Pić co 2 godziny po 100 ml jako środek na przeziębienie, napotny i wykrztuśny. W innych chorobach (m.in. jako środek wzmacniający naczynia krwionośne) pić 2 szklanki dziennie przez 2 tygodnie. Można stosować zewnętrznie do przemywania ciała, jako płukanki i nasiadówki (np. w zapaleniu narządów płciowych).\n4 litry obranych kwiatów z czarnego bzu (pozbawionych zielonych cząstek) zalać 3 litrami wody. Dodać sok z 5 cytryn (lub równowartość 5 saszetek kwasku cytrynowego). Zagotować i odstawić na 12-24 godziny. Następnie odcedzić, podgrzać i dodać 2 kg cukru, podgrzać i wymieszać. Rozlać do wyparzonych słoików i krótko spasteryzować. Pić rozcieńczany wodą albo herbatą jako środek ogólnie wzmacniający, regulujący przemianę materii i łagodzący kaszel przy przeziębieniach.\n50 g kwiatów bzu wymieszać z 50 g kwiatostanu lipy i 50 g owoców malin. 1 łyżkę gotowej mieszanki zalać 1 szklanką gorącej wody. Zaparzać pod przykryciem przez 15 minut. Spożywać po pół szklanki co 2 godziny przy przeziębieniach i grypie.\n50 g kwiatów bzu wymieszać z 50 g kwiatów wiązówki błotnej, 50 g liści brzozy, 50 g ziela nawłoci i 50 g ziela połonicznika. 2 łyżki gotowej mieszanki zalać 500 ml gorącej wody. Zagotować i trzymać na wolnym ogniu przez 3-5 minut. Następnie odstawić na kwadrans do zaparzenia. Odcedzić. Pić 3-4 razy dziennie między posiłkami po niepełnej szklance jako środek przyspieszający diurezę.\nNazwa polska Bez czarny kwiat\nSkład 100% kwiatu czarnego bzu\nFrakcja > 0,5 cm\nWskazania przeziębienie i grypa, odtruwanie organizmu, choroby reumatyczne\nJak głosi legenda, dawno temu pewna dziewczyna straciła ukochanego. Z rozpaczy i tęsknoty za młodzieńcem tak bardzo płakała pochylona nad polnym kwiatem, aż jego płatki zabarwiły się na błękitny kolor - dokładnie taki sam, jaki miały jej oczy. Kwiatkiem tym była cykoria podróżnik.\nDziewanna w naszej strefie klimatycznej kwitnie od maja do lipca. Drobne kwiaty o rozmiarach około 20-30 mm osadzone są w górnej partii strzelistej łodygi. Każdy pojedynczy kwiat rozwija się na zaledwie kilka godzin, po czym więdnie i opada, dlatego zbiór surowca stanowi prawdziwe wyzwanie nawet dla doświadczonych zbieraczy.


Poroszenko szykuje się do ucieczki z kraju? - Sputnik Polska\n10:45 20 Październik 2020\n20:26 18.02.2019 Krótki link\nKwoty dochodów zalegalizowane przez prezydenta Ukrainy Petro Poroszenkę ostatnio wzrosły gwałtownie - w pierwszych dwóch tygodniach lutego prezydent wskazał już 120 milionów hrywien dochodu. Politolog Dmitrij Korniejczuk zwrócił na to uwagę na Facebooku.\nCo zostało z posiadłości Lwa Trockiego w Turcji\nWedług niego, takie działania mogą świadczyć o tym, że Poroszenko zamierza uciec z pieniędzmi z kraju, wiedząc, że przegra wybory prezydenckie w marcu. Korniejczuk zauważa, że obecny prezydent ma bardzo silnych rywali — Julię Tymoszenko i Wołodymyra Zełenskiego, a w walce z nimi nawet fałszerstwa nie pomogą. Stąd też, według politologa, Poroszenko przygotowuje się do ucieczki za granicę.\nW czasie, który mu pozostał, obecny prezydent zwiększy fundusze wskazane w deklaracjach, tak, aby po zmianie władzy na Ukrainie nie było żadnych skarg przeciwko niemu, powiedział Korniejczuk. Zauważył, że w ciągu ostatnich miesięcy Poroszenko zalegalizował 1,3 miliarda hrywien dochodu, pomimo faktu, że wcześniej wskazywał w tej kolumnie groszowe sumy.\nwybory prezydenckie, ucieczka, Julia Tymoszenko, Wołodymyr Zełenski, Petro Poroszenko, Ukraina


NES - Balloon Fight - informacje o grze, recenzje, zapowiedzi, aktualności, galerie - PPE.pl\nStrona głównaEncyklopedia gierBalloon FightNES\nBalloon Fight to gra zręcznościowa, w której wcielamy się w postać tzw. balloon fightera, gościa z przypiętymi do ciała dwoma balonami. Za produkcję i wydanie tytułu odpowiadało Nintendo. Funkcję programisty w trakcie developingu pełnił Satoru Iwata, późniejszy prezes firmy. Balloon Fight ukazało się na NES-a.\nGracz, kierując poczynaniami balloon fightera, używa jednego przycisku (nie wliczając kierunków na krzyżaku). Wciskając A lub B zaczyna on machać rękami, co pozwala mu się wznieść w powietrze. Balony są dwa - ilekroć napatoczymy się na jakąś przeszkadzajkę, pęka jeden z nich. Sterowanie jest wówczas nieco trudniejsze, wymagając od nas (i od balloon fightera) większych nakładów sił. Życie tracimy gdy: pękną oba baloniki, wpadniemy na wyładowanie elektryczne lub chapnie nas duża ryba nad powierzchnią wody.\nW grze mamy do wyboru dwa warianty zabawy. Pierwszy to tryb dla jednego/dwóch graczy, w którym naszym zadaniem jest pokonać wszystkich przeciwników znajdujących się na planszy. Najpierw musimy przebić ich balonik, a później spadochron. Jeśli zdołają wylądować na twardej powierzchni, będą mogli napompować balon z powrotem i wrócić do boju. Tak jak my, przeszkadzajki mogą zostać pożarte przez rybę, jeśli zbliżą się na niebezpieczną odległość od wody. Oprócz podstawowych poziomów dostępne są też bonusowe wyzwania, podczas których musimy zgarnąć jak największą ilość baloników wypluwanych ze znajdujących się na ziemi kominów. Mogą one znacząca poprawić naszą zdobycz punktową.\nDrugim trybem jest Balloon Trip, czyli swego rodzaju survival. Mamy w nim tylko jedno życie, a cel, jaki stawia przed nami gra, to unikanie wyładowań elektrycznych i zbieranie baloników, by wykręcić jak najlepszy wynik.


Domowy dżem malinowy - przepis na domowy dżem malinowy od tylife.pl - Durszlak.pl\nPrzepis: Domowy dżem malinowy\nDomowej roboty dżem z malin, bardzo prosty i szybki w wykonaniu. facebook Twitter Pinterest flikr Przygotowanie: 40 minut. Gotowe do podania: na drugi dzień. Liczba porcji z przepisu: 3 słoiki. Składniki Dżem 1 kg malin 500 kg cukru (stosunek malin do cukru musi wynosić 2:1) Wykonanie Maliny wrzucić do dużego garnka z grubym dnem. Gotować dopóki całość nie zgęstnieje, mieszając od czasu do czasu tak by owoce nie przywarł...\nkati22: Marynaty • 29.07.2016\nDomowy dżem malinowy z miętą 184\nwaniliowe pączki z dżemem malinowym 425\nNalewka malinowa prosty domowy przepis 4615\nDżem malinowo-jabłkowy 106\nDżem malinowy 824\nDOMOWY DŻEM MALINOWY 8\nDżem malinowy z wiśniówką 270\nDżem malinowy, domowy 78\ndżem malinowy 115\nDżem malinowy 1310\nDżem malinowy z wiśniówką 3\nDomowy dżem malinowy 53


Czechy: Parlament nowelizuje prawo podatkowe | wMeritum.pl\nCzechy: Parlament nowelizuje prawo podatkowe\nPodwyższenie ulg na drugie i kolejne dzieci, obniżony VAT, ograniczenie odpisów od ryczałtów, przywrócenie ulg dla pracujących emerytów. Parlament Czech nowelizuje prawo podatkowe.\nWedług założeń, planowane jest dalsze nowelizowanie prawa podatkowego a tym samym podwyższanie odliczeń podatkowych na dzieci tak aby w 2007 roku miesięczna ulga na drugie dziecko wzrosła o 500 koron, trzecie – o 900 koron.\nKoalicja rządząca planuje podwyższać ulgi na dzieci i wspierać rodziny w kolejnych latach, ponieważ właśnie aktywna polityka prorodzinna jest jednym z priorytetów mojego rządu.\n– zapewnia premier Bohuslav Sobotka.\nCzytaj także: Komunistyczne Chiny rezygnują z podatków\nPrzywrócony zostanie również podatek dochodowy dla emerytów, którzy podejmują działalność gospodarczą lub wynajmują nieruchomości zarabiając rocznie więcej niż 840 tys. koron (ok. 127 tys. zł). To nie jedyna zmiana dotycząca emerytów. Od przyszłego roku będą mogli skorzystać z odpisu od rocznego podatku 24 840 koron (ok. 3767 zł), ulgi, którą stracili w 2012 roku w ramach zmian podatkowych rządu Petra Neczasa.\nDecyzją Parlamentu zdecydowano również ograniczyć odpisy od ryczałtów u osób samodzielnie prowadzących działalność gospodarczą. W myśl nowych przepisów, odpisy nie będą mogły przekroczyć kwoty 2 mln koron (300 tys. zł). Przegłosowana dziś nowelizacja zakłada także wprowadzenie nowej, obniżonej do 10% stawki podatku VAT na żywność dla niemowląt, leki oraz książki. Obecnie w Czechach obowiązują dwie stawki podatku VAT – 15% oraz 21%.\nJak informuje agencja Reutera, wprowadzenie nowelizacji podatkowego będzie kosztować budżet 5 mld koron (758 mln zł).\nCzytaj także: PR-owiec Tuska nowym członkiem zarządu PKN Orlen. Będzie zarabiał miliony\nTagi Czechyobniżka vatprawo podatkowe


Kilka stron dziennie: "Krzyk Icemarku" Stuart Hill\nAleksandrowe myśli 8 lipca 2014 20:27\nPierwsze słyszę o powieści ale Twoja recenzja bardzo mnie zaintrygowała. Wilkołaki i czarownice i lamparty przemawiają do mnie :)\nTaki jest świat 8 lipca 2014 20:50\nmonalisap 10 lipca 2014 17:25\nCiekawa recenzja, ale jakoś do tych różnych stworzeń nie mogę się przekonać oraz do tych bitew, raczej nie dla mnie gatunkowo.\nAneta Wojtiuk 12 lipca 2014 13:28\nSzczerze mówiąc jeszcze z rok temu nie zwróciłabym uwagi na tę książkę i choć pozytywnie o niej napisałaś to bym odrzuciła ze względu na gatunek. Ale ostatnio coraz częściej po takie pozycje sięgam i coraz bardziej mi się podobają, więc "Krzyk Icemarku" musi zagościć w mojej biblioteczce :)\nTosia 12 lipca 2014 19:03\nTeż nie przepadam za taką tematyką, ale miałam okazję ją przeczytać i skorzystałam. Było warto, przepadłam na długie godziny! :o) Paula\nPodpisuje się pod Twoją recenzją wszystkimi kończynami. Książka jest re-we-la-cy-jna!!!\nTo pisałem ja, Bartolomeo Bartłomiej ;)


Manchester City - Wolverhampton Wanderers - Telemagazyn.pl\nWolverhampton było bliskie spadku, a mimo to nadal pokazywało ducha walki. Tym razem walczy na wyjeździe z Manchesterem City.\nCzas trwania: 30 minut, Gatunek: Piłka nożna\nManchester City - Wolverhampton Wanderers w telewizji\nŚroda 19.01.2011 09:00\nW październiku ekipa Wolverhampton sensacyjnie pokonała na Etihad Stadium Manchester City 2:0. W piątek drużyna Pepa Guardiola będzie chciała wziąć rewanż na "Wilkach".\nManchester City - Wolverhampton Wolves\nW poniedziałkowym meczu zespół Pepa Guardioli będzie chciał zmniejszyć stratę do prowadzącego Liverpoolu. Wolverhampton może okazać się wymagającym rywalem, w sierpniu City na wyjeździe tylko zremisowali 1:1.


Telekarma - Blog o psach, kotach i innych domowych pupilach: Co zrobić, gdy pies zje czekoladę?\nSą takie produkty, które wydają się niewinną przekąską, a tak naprawdę mogą stanowić poważne zagrożenie zdrowia. Oczywiście chodzi o zdrowie psiaka. Czekolada to smakołyk dla ludzi. W przypadku kudłaczy możemy mówić wręcz o truciźnie, dlatego zadbajmy o to, żeby nasz pupil nie miał dostępu do szafki ze słodyczami albo jakiegokolwiek innego miejsca, gdzie trzymamy przysmaki.\nPsiaki są naprawdę pomysłowe, jeżeli chodzi o dostawanie się tam, gdzie dostawać się nie powinny, zatem samo zamknięcie drzwiczek lub wsunięcie szuflady tutaj nie pomoże. Wydawać się może, że przecież to tylko zwykła czekolada – niestety dla psiaka to poważne zagrożenie zdrowia i trzeba podejść do sprawy zdecydowanie z rozsądkiem i odpowiedzialnością.\nDlaczego czekolada szkodzi psu?\nWbrew pozorom nie chodzi wcale o tłuszcz albo węglowodany. Oczywiście, one też nie przysłużą się zdrowiu psiaka, zwłaszcza długofalowo, ale w czekoladzie jest coś, co stanowi o wiele większą truciznę i działa bardzo szybko. To związek, który nosi nazwę teobromina. Znajdziemy go w każdej czekoladzie, ale najwięcej jest go w odmianie gorzkiej/ciemnej, bo teobromina jest składnikiem kakao. Im więcej masy kakaowej, tym więcej teobrominy i tym gorzej dla naszego kudłacza. Z dwojga złego mniejszym zagrożeniem jest spałaszowanie białej czekolady niż gorzkiej, która przez ludzi jest określana jako zdrowsza lub bardziej wartościowa. Oczywiście zagrożenie zależy od ilości spożytej czekolady. Jedna kostka zapewne nie wywoła silnych efektów, ale już cała tabliczka to zupełnie inna sprawa. Oczywiście mały psiak o wiele szybciej zatruje się czekoladą niż duży – chodzi tutaj o stosunek teobrominy na kilogram masy ciała. Dla średniej wielkości psiaka (mniej więcej piętnastokilogramowego) dawką śmiertelną są dwie tabliczki gorzkiej czekolady. Oczywiście każdy organizm jest inny i fatalne skutki mogą pojawić się nawet po kilku kostkach.\nObjawy zatrucia czekoladą u psa\nObjawy po spożyciu czekolady przez psa nie są konkretne i niestety przypominają efekt zarówno zatrucia, jak i gorączki wirusowej lub zakażenia pasożytniczego. Wśród nich najczęściej występujące są wymioty, biegunka, drżenie mięśni, kłopoty z oddychaniem i rwący się oddech, nieregularne bicie serca aż do arytmii, częste oddawanie moczu, a nawet drgawki. Psiak bardzo się męczy i jest okropnie zdenerwowany. Jeśli nie podejmiemy na tym etapie odpowiednich kroków (czyli natychmiast nie zabierzemy zwierzaka do weterynarza), kudłacz może dostać zapaści, która bezpośrednio grozi śmiercią. Pierwsza pomoc w przypadku zatrucia się psa czekoladą to przede wszystkim wywołanie wymiotów oraz płukanie żołądka. To drugie może zrobić tylko weterynarz i nie próbujmy tego robić na własną rękę, bo jeszcze bardziej zaszkodzimy pupilowi. Pomaga też podanie węgla aktywowanego i to w sporej ilości. Pamiętajmy, że przede wszystkim liczy się czas: mamy sześć godzin, potem może być już za późno na płukanie żołądka. Leczenie jako takie w przypadku zatrucia czekoladą może być tylko objawowe, polegające na osłabieniu objawów takich jak drgawki, arytmia czy biegunka. Nie ma żadnego magicznego antidotum. Podaje się zatem leki nasercowe, osłabiające drgawki, a także osłaniające i wzmacniające układ pokarmowy oraz nerki. Przydaje się też porządne nawodnienie organizmu. Wielu lekarzy podaje ponadto psiakowi leki uspokajające, aby choć trochę zredukować wysoki poziom stresu zwierzaka.\nSłodycze dla psów\nPsiaki absolutnie nie powinny zjadać ludzkich smakołyków i należy je porządnie pochować w górnych szafkach, bo pupil zwabiony zapachem jest gotowy wykonać czynności niemal akrobatyczne, aby dostać się do słodkości. Co zatem możemy mu podać, aby nieco osłodzić mu życie? W sklepach zoologicznych dostaniemy specjalne smakołyki dla pupili, które są całkowicie bezpieczne i do tego smakowite. Możemy wybierać wśród batonów, pralinek i tabliczek czekolad – wszystko to zostało zrobione ze składników, które psi organizm bez problemu trawi. Nie ma w nich prawdziwej czekolady ani tony ulepszaczy, barwinków i konserwantów. Warto sprawić zatem psiakowi przyjemność bez narażania jego zdrowia lub nawet życia. Takie smakołyki dla zwierząt występują w dużej ilości rodzajów, kształtów i smaków.\n↓ CZEKOLADA DLA PSA ↓


Temat: Sowia poczta Wto 18 Lut 2014, 16:10\nTo niewielki budynek, z którego o każdej porze dnia i nocy dobiega miarowe pohukiwanie sów. Właściciel stara się zachować czystość, ale drewniana podłoga zwykle usiana jest pierzem i okruchami chleba. Każdy może tutaj wybrać sobie dowolną sowę i za niewielką opłatą wysłać list lub paczkę.\nTemat: Re: Sowia poczta Wto 24 Mar 2015, 01:50\nCiemniejące powoli niebo z bladoróżowego, opromienionego ostatnim słońcem dnia odcienia wykluwało się pomiędzy chmurami amarantem przechodzącym w chabrowoniebieskie sklepienie, usiane pojawiającymi się powoli gwiazdami. Dla co czujniejszych, wrażliwszych, przepełnione magią nadchodzącego jesiennego przesilenia powietrze wydawało się chłodniejsze niż zwykle, nieprzyjemnie przylepiało się do ubrań i skóry, przenikało zimnem przez okryte lekkimi szatami ciała, zagłębiało w trzewia i nieuchronnie zwiastowało nadejście zimy. Dla bardziej skupionych, dla tych, którzy znali naturę czarodziejskiego świata lepiej od innych, to powietrze i ten chłód były również omenami nieubłaganie nadciągających zmian; chociaż każdy inny, każdy opatrzony we własną magiczną aurę, bardziej doświadczeni magowie skupiali się w milczeniu nad kuflami piwa w tawernach, rozświetlonych mdłym blaskiem świec i debatowali szeptem, rozglądając się czujnie. I gdyby Aristos poświęciła chwilę refleksji otoczeniu, obejmującemu jej drobną sylwetkę niczym płaszcz, być może zwróciłaby uwagę na fakt, iż jej własna magia zupełnie oszalała, przedkładając to, czego Gryfonka nie potrafiła wyrzucić z siebie emocjami na to, co widoczne było dla gołego oka. Po raz kolejny zresztą udowadniając, że nawet ci, których uczono posługiwania się różdżką, zdolni są do spontanicznych zapłonów mocy, do używania jej nieświadomie, z siłą, jakiej ciężko doszukać się okiem w normalnej sytuacji; zwykle czarne, hebanowe niczym skrzydła kruka loki dziewczyny jaśniały powoli, acz nieubłaganie, bez jej wiedzy czy świadomości, przemieniając okalający drobną twarz sztorm w bladozłote zboże, wymykające się pod kaptura szaty, narzuconego na głowę.\nWiedziała, że nie powinno jej tu być, nie teraz, nie o tej porze, niezupełnie jednak potrafiła teraz myśleć o konsekwencjach własnej niefrasobliwości. Nogi poniosły ją w stronę kamiennej bramy wyznaczającej granicę między szkolnymi włościami, a Hogsmeade; krok za krokiem, szybko niczym westchnienie, przemykała pomiędzy drewnianymi budynkami, kierując się w stronę sowiej poczty. Z jakiegoś powodu użycie Ombre do wysłania tej konkretnej wiadomości wydawało jej się zbędną, niepotrzebną stratą czasu - w ciemnych ślepiach, w spojrzeniu, którym Rosier obdarzył ją nim wyszła z zajęć poganiana wyczekującą postawą brata wyczytała, że gniew nie umknął zupełnie z umysłu chłopaka, nie odpłynął, odepchnięty pieszczotliwym dotykiem, niemą prośbą. Nie chciała ryzykować, że przegna jej sowę, nie odbierając nakreślonej naprędce wiadomości. Chciała, by ją otrzymał, by odpowiedział, choć bolesne widmo okazywanej przez niego obojętności łomotało jej w piersi, dławiąc serce uściskiem niemal tak stalowym, jak stalowy był posmak krwi na języku, pochodzącej z przygryzionej w gabinecie Francisa wargi. Rozejrzała się po raz ostatni, przystając niepewnie przed drzwiami poczty; jej wzrok prześlizgnął się nieuważnie po odbiciu w szybie, by zaraz wrócić do niego z pewną konsternacją. Dłoń zaciśnięta na klamce zamarła, palce zerwały kaptur z głowy, a bławatkowe spojrzenie pociemniało, uważniej, dokładniej przypatrując się migoczącym jasnością lokom. Zacisnęła zęby, unosząc jeden z pukli do góry, przyglądając mu się w skupieniu, jakby w próbie zrozumienia, szybko jednak wypuściła go z ręki, pozwalając by opadł na szyję, wtulił się w zagłębienie przy obojczyku, połaskotał wrażliwą skórę. Magia nie pierwszy raz sprawiła jej psikus, nie pierwszy raz zagrała na własną melodię, wprawiając Gryfonkę w bezbrzeżne zdziwienie.\nPozostawiając kwestię włosów nierozwiązaną, zapomnianą gdzieś w zakamarkach umysłu, pchnęła stanowczo drewniane drzwi, wślizgując się do pomieszczenia wypełnionego intensywnym zapachem piór, sowich przysmaków i ptasich odchodów, których odór, mimo uporczywie uciążliwego sprzątania przyległ już chyba na stałe do sosnowych desek, którymi wyłożona była podłoga.\nWymamrotała parę nieskładnych słów do właściciela, sennie wspierającego głowę na wysokim kontuarze, rzuciła na polakierowany blat parę sykli, a później odwróciła się gwałtownie, jednocześnie grzebiąc w torbie za skrawkiem pergaminu - popełniając przy tym podstawowy błąd, nieświadomie zakładając, że o tej porze będzie w tym miejscu sama.\nZderzenie, nieoczekiwane i bolesne, z czymś miękkim, pachnącym intensywnie ziołami i zmysłowymi, kobiecymi perfumami sprawiło, że prychnęła jak kotka, uniosła głowę, cofnęła się lekko, oszołomiona... I zamarła, wpatrując się w znajome, niebieskie oczy. Oczy, których kształt i kolor zdążyła ostatnio całkiem dobrze poznać. Oczy, które nie należały jednak do Watts'a.\nTemat: Re: Sowia poczta Wto 24 Mar 2015, 18:57\nZabawne jak przeszłość potrafi dogonić cię w najmniej oczekiwanym momencie. Rzecz niesłychana, w pewien niepokojący sposób posiadająca znamiona bycia wysoce fascynującą.\nMary nigdy nie żałowała podjętych przez siebie decyzji – dawno, bardzo dawno temu dochodząc w debacie sama ze sobą do przełomu, uznała to za całkowicie zbędny sentyment. Na swoich błędach należało się uczyć, ponosić ich konsekwencje z całym bagażem mogących z tego wyniknąć nieprzyjemności. Przyjąć je, przeanalizować i użyć pozyskanych wniosków, by stale ulepszać siebie i minimalizować prawdopodobieństwo popełnienia kolejnych gaf. Metoda skazana na sukces, jeśli używana w towarzystwie odpowiednio silnego oraz zdyscyplinowanego charakteru, który nie pozwalał sobie na pobłażanie i wyjątki.\nDlaczego więc tak bardzo bolała ją myśl, że gdzieś w zamku, którego odległe światła widziała z uliczki w Hogsmeade, znajdował się ktoś, kogo podświadomie utożsamiała z porzuconym szczęściem? Mary Watts nie popełniała błędów, których żałowała – poza tym jednym, jedynym, którego konsekwencji nie zdołała przełknąć od dziesięciu lat. Cała wiedza, całe mozolnie wypracowywane opanowanie nie wystarczyło, by przestała próbować wyobrazić sobie, na kogo wyrósł jej jedyny syn – był bardziej podobny do Archibalda, czy do niej? A może był kimś zupełnie innym, z kim nie odnalazłaby choć drobnej nici porozumienia?\nPrawie zdołała zapomnieć, zdusić uczucia i zamknąć je pod kluczem. Wszystko zepsuł powrót na wyspy oraz wiadomość o śmierci męża, z którym nigdy oficjalnie się nie rozwiodła. W jakiś sposób czuła na niego złość – jak mógł tak po prostu umrzeć, gdy zostawiła w jego rękach coś, za co potrafiłaby postawić świat w płomieniach? Bała się tego przywiązania, bo napędzały je jedynie rozpamiętywanie przeszłości i wizje wszystkiego, co mogła posiadać, a co z własnej woli oddała. W konfrontacji z ich źródłem sentyment mógłby okazać się przerysowany i niepotrzebny...\nWizyta w Hogsmeade nie była niezbędna – w pewien sposób zaspokajała tylko potrzebę spojrzenia choćby z daleka na miejsce, które stanowiło dla Bena drugi dom, a z którym ona sama miała dużo dobrych wspomnień. Ragnar łypał na nią z wyrzutem ze swojej żerdzi, gdy obwiązywała niewielką paczuszkę szarym papierem i zarzucała na ramiona szatę, jakby przeczuwał, że jego pani postanowiła wysłać swoją pocztę inną sową. Jak to możliwe, nie godziło się! Musiała mu po powrocie do domu podrzucić kilka przysmaków i pogłaskać ciemne pióra dla udobruchania. Puszczyk miewał tendencje do obrażalstwa i niszczenia w zemście przypadkowych przedmiotów.\nFale jasnych włosów wymykały się spod kaptura, który Mary gładko zsunęła z głowy wraz z przekroczeniem progu niewielkiej poczty. Kobieta nie powstrzymywała delikatnego uśmiechu, który wypłynął na jej usta wraz z pierwszym dźwiękiem miarowego pohukiwania dochodzącym uszu. Być może minęła się ze swoim powołaniem i powinna hodować sowy zamiast roślin, skoro tak lubiła słuchać wydawanych przez ptaki dźwięków? Odruchowo wygładziła dłonią niewielkie zgięcie materiału na sięgającej kostek sukni w ciepłym kolorze kawy z mlekiem, pewniej uchwyciła przygotowaną przesyłkę, odczekując na moment, w którym będzie mogła swobodnie podejść do kontuaru.\nLos postanowił być jednak niezwykle zabawny tego jakże przyjemnego wieczora – w kilku pociągnięciach za odpowiednie sznurki obrócił zajętą grzebaniem w torbie osóbkę i skolidował jej ciało prosto z Mary, której wzrok akurat przyciągnęła jedna ze śnieżnych sów. Być może kobieta tylko zbyłaby tę sytuację mentalnym machnięciem ręki, po czym przyjęła przeprosiny. Być może. Krótkie, ale nazbyt wyraźne prychnięcie pełne agresji smagnęło nerwy śmierciożerczyni, zmywając z jej twarzy całą miękkość, unosząc nieznacznie podbródek, a niebieskim oczom nadając blask stali. Wystarczyło jedno spojrzenie, by uchwyciła czerwono-złoty krawat w barwach Gryffindoru oraz odznakę na piersi.\n- Uczennica poza Hogwartem o tej porze? - zaczęła tonem subtelnie przebrzmiewającym gdzieś na granicy ironii i sfabrykowanej troski. - Nie powinno cię tu być, moja droga.\nKładąc nacisk na ostatnie słowa, uniosła lekko jedną z jasnych brwi, nie odwracając spojrzenia od twarzy dziewczęcia – twarzy podobnej do własnej w groteskowy, zupełnie zaskakujący sposób przywodzący na myśl skojarzenia z krzywym zwierciadłem.\nTemat: Re: Sowia poczta Wto 24 Mar 2015, 19:53\nByć może w każdy inny dzień, w każdej innej chwili, tak różnej od tej, w której serce Gryfonki przepełnione było niepewnością, strachem i bólem, Aristos zachowałaby się inaczej. Być może, w innych okolicznościach, w bardziej łaskawym nastroju, w humorze nieskłonnym do kapryśności i agresji dziewczyna zorientowałaby się, że nie warto zaczynać utarczki, że stanowiłaby ona jedynie przeszkodę na drodze, którą rozważniej ominąć, niźli dźgać kijem.\nDzień był jednak właśnie tym dniem, chwila tą chwilą, a rozjątrzone, zajęte złymi myślami jasnowłose dziewczę zupełnie nie miało czasu na niuanse, usłane uprzejmymi uśmiechami, zamarkowanym dygnięciem i przepraszającym spojrzeniem, które w całej swej okazałości zwykle wystarczały, by pozbyć się natrętnego kłopotu.\nA może chodziło o to, że oczy nieznajomej kobiety miały odcień tak podobny do oczu Francisa, choć w pierwszej chwili przywiodły jej w skojarzeniu zupełnie inne spojrzenie, przysłonięte rozbawieniem, mądre, ciepłe, pełne zainteresowania. Oczy, które w odruchu bezmyślnej rozpaczy zapragnęła dzisiaj ujrzeć, a które znajdowały się poza zasięgiem.\nNie zagłębiając się więcej w burze możliwości, w gęstwinę zastanowienia i gdybanie, z którego nikomu nigdy nic dobrego nie przyszło – nadpisać wystarczy, że Aristos nie miała cudownego dnia, a z natury wybuchowy charakter kompletnie rozkojarzonej dziewczyny wziął górę w chwili, w której usta potrąconej przez nią kobiety otworzyły się i wpuściły spomiędzy kształtnych warg ciche, przepełnione ironią słowa. Słowa, które na tą konkretną Gryfonkę podziałały niczym płachta na byka, choć w połączeniu z niebieskimi tęczówkami, których podobieństwo do dwóch innych par oczu – jednej utęsknionej, drugiej aktualnie znienawidzonej – jedynie mieszało roztrzęsionej Francuzce w głowie, wywołały dość niespodziewany efekt.\nDziewczyna spięła się wyraźnie, wyprostowała sztywno, unosząc głowę hardo do góry, choć wizję przysłoniła jej fala łez, rozmywając obraz, powielając go, na moment wyostrzając i znów przeganiając widmo możliwej ostrości wilgotną kurtyną. Zagryzła wargę, odpowiadając mimo wszystko na wyzywające spojrzenie kobiety, a potem skrzyżowała ramiona na klatce piersiowej, szarpnięciem głowy odrzucając z czoła niesforny, bladozłoty pukiel włosów.\n- Dopóki nie jesteś nauczycielem, pracownikiem ministerstwa, lub samą cholerną Morganą, nie sądzę, by moja obecność w tym miejscu miała dla ciebie jakiekolwiek znaczenie – warknęła w odwecie, uciekając spojrzeniem gdzieś w bok, choć nie w odruchu winowajcy przyłapanego na gorącym uczynku, a jedynie po to by ukryć denerwująco szczypiące w kąciki oczu łzy, napływające do nich coraz chętniej, coraz gęściej, wydostające się spod czarnych łez i spływające po pobladłych policzkach.\nPrzełknęła z trudem ślinę, zmuszając się do ponownego spojrzenia w niebieskie oczy kobiety, której twarz w niejasny sposób wydawała jej się znajoma, znana, niezupełnie widziana po raz pierwszy i wbiła paznokcie we wnętrza dłoni, by nieco się opanować. Powstałe na wrażliwej skórze czerwone zagłębienia w kształcie półksiężyców otrzeźwiły ją nieco słodkimi igiełkami bólu, nie wystarczająco jednak, by umysł, naprzemiennie przywołujący pod powieki twarz Francisa i Bena, zechciał łaskawie pójść do diabła.\n- Pomijając już fakt, że nie jest to twój przeklęty biznes, więc zejdź mi z drogi, moja droga – syknęła jeszcze, odzyskując władzę nad głosem, a efekt zapewne byłby bardziej imponujący, gdyby szczupłymi ramionami nie wstrząsnął spazm nadchodzącego płaczu, z którym Aristos wyraźnie nie czuła się dobrze. Irytował ją, wystawiał odsłoniętą na cios i zawstydzał słabością, której nie umiała już przełamywać. O jeden raz za dużo. O jeden krok zbyt daleko. Mięśnie grające na szczęce, kiedy zaciskała zęby by powstrzymać przyspieszone wdechy zdradzały ją niemal tak, jak mokre od łez policzki i wiedziała, że to starcie jest z góry przegrane, choć w normalnej sytuacji nie pozwoliłaby nikomu odzywać się do siebie w ten sposób.\nTemat: Re: Sowia poczta Sro 25 Mar 2015, 17:25\nIntrygujące, że przypadek postanowił skrzyżować drogi tych dwóch kobiet już teraz, w takich a nie innych okolicznościach. Nie musiały się spotykać, nie musiały otwierać do siebie ust – kosmiczna równowaga nie zostałaby zachwiana, a życie toczyłoby się dalej w ten czy inny sposób. Kostki domina przewróciły się jednak w ten, a nie inny sposób, doprowadzając do kolizji, krótkiej próby charakterów i prawdziwej, nabywanej latami mądrości popartej doświadczeniem.\nJuż w pierwszym, gwałtownym ruchu głowy który rozrzucił jasne włosy Gryfonki, Mary jasno odczytała hardość i dumę prawdopodobnie rozrośniętą do chorobliwych rozmiarów. Kątem oka uchwycając ruch za kontuarem, uniosła nieznacznie dłoń, ucinając wszelkie komentarze, które mógł chcieć wtrącić właściciel poczty. Jedno spojrzenie na jej twarz, na twarde, niebieskie spojrzenie powinno przegnać wszelkie chęci wtrącania się pomiędzy te nieznajome istoty. Wszelkie błędy w ocenie mogły się w tej chwili źle dla niego skończyć.\nMary opuściła rękę, ani drgnąc w swojej naturalnej, wyprostowanej postawie, obserwując wszystkie zmiany na twarzy dziewczyny, z którą nie była pewna czy bardziej chce ją zakopać w swoim ogródku w ramach nawozu za okazaną bezczelność, czy przygarnąć do piersi. Zawsze miała głęboką słabość do dzieci i choć nastolatki ledwie łapały się już do tej kategorii, ból rysujący się aż nadto widocznie na twarzy przypadkowej uczennicy przeważał w pewien sposób jej ostre słowa. Buńczuczne, nieprzemyślane, niepotrzebne. Słowa, które mogły przyczynić się do niespodziewanej śmierci w odpowiednich okolicznościach, przy osobie o temperamencie bardziej wybuchowym niż pani Watts.\nKobieta nie zaszczyciła odpowiedzią pierwszego wywarczanego zdania, pozwalając mu przepłynąć gdzieś obok, a nie uderzyć w dumę, której sama miała wiele. Doświadczenie nabywane przez lata pozwalało jej jednak dojść do prostego wniosku, że podejmowanie decyzji kierowanych jej chorobliwą odmianą nie stanowiło mądrego wyboru. Pozwoliła Gryfonce wylać jadowite słowa, choć dla kogoś w jej wieku były one śmieszną formą obrazy. Próbowała zranić, ale chwytała za niewłaściwy oręż – zamachując się nim dziko, odsłaniała własny ból, własne krwawiące serce. Mary nie musiała wiedzieć, co dokładnie kołatało się w głowie młodej czarownicy, nawet przez myśl nie przeszła jej taka chęć. Sama walka, jaką wyraźnie zażarcie toczyła z łzami i rozpaczą, była w pewien sposób ciekawym zjawiskiem. Ciekawym na tyle, że śmierciożerczyni chciała poznać jej wynik w przypływie chwilowego kaprysu. Ładnie wykrojone usta Szkotki drgnęły nieznacznie, ledwie unosząc swój kąt, gdy Gryfonce prawie się udało – wszystkie mniej lub bardziej subtelne ruchy ciała podpowiadały, że balansowała na cienkiej granicy kontroli i rozpaczy, gotowa przy najlżejszym podmuchu zachwiać się w jedną ze stron. Kobieta powoli sięgnęła pod połę szaty narzuconej na ramiona, omijając dłonią wewnętrzną kieszonkę skrywającą różdżkę i wyciągnęła przedmiot, którego Aristos najpewniej w ogóle się nie spodziewała. Prosta chabrowa chustka ze staromodnie wyszytymi srebrną nicią inicjałami MW została podsunięta Gryfonce, ale nie wpychana na siłę w jej ręce. Wciąż miała wybór – przyjąć ją lub nie.\n- Otrzyj twarz i weź się w garść – głos kobiety był wyważony, pewny. - A pan – zwróciła wzrok w kierunku właściciela sowiej poczty, który znów próbował otwierać usta – niech milczy, niepytany o zdanie.\nUniosła lekko brwi, posyłając mężczyźnie uśmiech, który mógł być odbierany zarówno jako skutek rozbawienia jak i niesprecyzowana na głos groźba.\nTemat: Re: Sowia poczta Sro 25 Mar 2015, 19:03\nMimo doświadczeń, których zła natura często ścigała ją tygodniami, mimo wielu chwil, w których mogła odmienić swój los i wydarzenia jednym, głębszym wdechem, Aristos wciąż jeszcze miała czas na opanowanie tej jednej, prostej prawdy – podejmowanie decyzji pod wpływem emocji nigdy nie było dobrym wyjściem. Nigdy.\nNie wyciągnęła wniosków, nie przeanalizowała ich odpowiednio, nie podpisała się pod nimi naukami, jakie odbierała od paru dobrych lat, a które w całym swoim jestestwie prosiły, a wręcz domagały się, by myślała dwa razy, nim uczyni krok do przodu. Uczyła jej tego matka, uczył Francis, uczył wreszcie Rosier, jako jedyny z nieprzyjemnie skutecznym wynikiem, przekazując Gryfonce te boleśnie trywialne, acz jak prawdziwe zasady. Pohamuj się. Odetchnij. Uspokój. Spójrz na wszystko z dystansu, zza szyby, odgrodź się od tego, co bolesne, co denerwujące, bo doprowadzisz do własnej zguby szybciej, niźli mogłabyś chcieć.\nA chociaż na co dzień Aristos potrafiła zastosować każdą z tych rad, obojętnie, czy oddzielnie, czy na raz, ten wieczór był pod względem porażek wyjątkowo skuteczny. Śmiertelnie wręcz precyzyjny.\nKiedy więc ostatnie słowa opuściły jej usta, niezdolne do powstrzymania ciętego języka, zbyt zajętego chęcią odgryzienia się nieznajomej kobiecie, nagła fala chłodu sprawiła, że rozluźniający się z oporem żołądek znów podszedł jej do gardła, palce odruchowo zaczęły szukać schowanej za pasek spódniczki różdżki, choć była pewna, że w starciu z kimś starszym nie miałaby szans. Gorycz porażki odniesionej na obozie wciąż wstrząsał jej dumą i zranionym honorem, a przecież walczyła z kimś niewiele od siebie starszym, z kimś, kto posiadał wiedzę wcale nie tak bardzo odbiegającą od jej własnej.\nNim jednak zdążyła popełnić kolejny błąd, nim dłoń wyszarpnęła magiczny instrument, zdarzyło się coś, czego nie przewidziała; nawykła do otrzymywania ciosów, do nieustannej walki i życia z wymuszonym spoglądaniem przez ramię, na moment zamarła, widząc w dłoni kobiety chabrową chusteczkę. Zwykłą, materiałową, na której jedyną ozdobę stanowił prosty, srebrny haft. MW. Aristos odetchnęła bezgłośnie, powoli opuściła ramiona, z niezrozumieniem wzniosła spojrzenie na oczy blondynki, szukając w nich jakiejś drwiny, być może oznaki czegoś, co zapowiadałoby nieprzyjemny żart, kpinę. Sposób zachowania tej wysokiej, dumnej osobistości zupełnie zbił ją z tropu, rozkojarzył jeszcze bardziej, wyhamował impet z jakim zmierzała w stronę swoistego rodzaju destrukcji, kierowanej siłą bezbrzeżnie głupiej, bardzo właściwej dla ludzi w jej wieku dumy i zadufania.\nDopiero po chwili niepewnie sięgnęła po chustkę, z satysfakcją słuchając, jak nieznajoma zamyka usta wścibskiemu kmieciowi, który usiłował interweniować zza kontuaru w sposób niezbyt efektywny, acz irytująco wścibski. Materiał, który przycisnęła do oczu pachniał przyjemną mieszanką, przesiąknięty aromatem towarzyszącym kobiecie; jakąś tajemnicą, jakąś nutą, wywołującą ciepłe skojarzenia. I wbrew temu, czego najwyraźniej miał dokonać, przyniósł dokładnie odwrotny skutek, w piorunującym tempie.\nDrobna, kocia twarzyczka Gryfonki, do tej pory wymalowana konsternacją, pobladła niezwykle i opatrzona w parę bławatkowych oczu, zaczerwienionych od łez, teraz skurczyła się lekko, zastygła na moment, poprzedzając gwałtowny wybuch płaczu. Nie próbowała już z nim walczyć, nie starała się nawet powstrzymywać niekontrolowanego drżenia ramion, któremu akompaniowały spazmatyczne, łapczywe hausty powietrza.\nZabawne, jak przewrotne potrafią być kostki domina, którym los rozgrywał kolejne partie z życiem; zabawne, jak każdy, najmniejszy nawet szczegół, detal, drobnostka zwykle zupełnie ignorowana, mogła wpływać korzystnie lub nie na odczuwane przez ludzi emocje.\nZwłaszcza, gdy ktoś stał na granicy pomiędzy chwilowym szaleństwem, a opanowaniem, a wszystko zdawało się pchać go w stronę ciemności. Nawet niepozorna chustka w kolorze chabrów, które nierozerwalnie już kojarzyły jej się z Rosierem, Francją i wszystkim, co zaprzepaściła własną bezmyślnością.\nTemat: Re: Sowia poczta Pią 27 Mar 2015, 20:06\nPewną częścią siebie Mary żałowała, że nie posłała Ragnara z niedużą paczuszką owiniętą szarym papierem – sytuacja zaszła na poczcie szybko wymknęła się spod kontroli, biegnąc swoim własnym krętym torem. Gdyby była kimś innym, kimś o wiotkim, niestabilnym w podstawach charakterze, pewnie przewróciłaby oczami, nadała swoją przesyłkę, po czym wyszła i zapomniała o jasnowłosej Gryfonce. Niestety dzięki krótkiej interakcji, zaciekawieniu kobiety swoją wewnętrzną walką, przestała być niewiele wartym pyłem na wietrze. Pod obserwacją niebieskich oczu stała się osobą. Być może przedwcześnie, być może tylko na króciutką chwilę.\nDługie, pokryte niewielkimi bliznami palce musnęły drobniejszą dłoń, gdy ta sięgnęła po ofiarowaną chustkę z niedowierzaniem jasno rozluźniającym rysy twarzy. Uczennica przypominała Mary zaszczute zwierzę o szybko bijącym sercu, z nieustannym napięciem widocznym we wszystkich mięśniach. Cokolwiek zaprzątało jej teraz głowę, musiało mieć dużą wagę. W pewnym sensie przypominała czarownicy samą siebie sprzed dziesięciu lat – prawdopodobnie sama zachowywała się podobnie, podobnie wykrzywiała twarz pod nieustannym ostrzałem złych słów padających z ust Archibalda. Była to jednak sprawa już dawno zagrzebana w przeszłości, niesprawiedliwość i ucisk spod których jarzma wyrwała się z bojowym wrzaskiem. Choć czasem próbowała, od dawna nie potrafiła przywołać wspomnień bycia szczęśliwą u jego boku, a przecież kiedyś tak musiało być. Gdyby ich relacje ułożyły się inaczej, nigdy nie przystałaby na oświadczyny, nie pozwoliła się dotknąć, nie urodziła dziecka.\nKobieta na krótki moment zmrużyła oczy, czując falę irytacji względem samej siebie. Myśli o synu w pewnym sensie zatruwały jej umysł, nie chciały uwolnić od wizji, od sfokusowania na jednym temacie. Dała mu zbyt wysoki priorytet, postawiła ponad nabywaną przez lata mądrość i zaczynało ją to męczyć, a ledwie zamierzała wstąpić na ścieżkę mogącą prowadzić do finalnej konkluzji. Paczka, którą dotąd trzymała w dłoni, nagle zaczęła palić, jakby w środku znajdowały się rozrzażone węgle – odłożyła ją więc na kontuar, choć nie bez pewnej delikatności w ruchach.\nSzloch, który nagle, gwałtownie wstrząsnął dziewczyną, zachwiał nią jak gibkim drzewkiem w trakcie burzy, nie był tak dziwną reakcją. Może niekoniecznie przewidywaną, ale nie pochodzącą z krainy absolutnych abstrakcji. Mary odetchnęła powoli, rozważając w sobie dalsze postępowanie. To, co wreszcie zrobiła, było nieco szalone, ale w jej ocenie najwłaściwsze, najbardziej naturalne. Uniosła dłoń, układając ją pewnie na ramieniu Aristos w ramach cichego, stabilnego wsparcia, drugą odgarnęła jasne loki, które opadły na twarz dziewczyny, przyklejając się do mokrej od łez skóry.\nOglądając tę sytuację z boku, ciężko byłoby postronnemu obserwatorowi wywnioskować, że nigdy wcześniej się nie spotkały, że nie łączyła ich choć najdrobniejsza nić.\nTemat: Re: Sowia poczta Pią 27 Mar 2015, 21:25\nKilka długich chwil zabrało jej zebranie się w sobie, kilka głębokich wdechów trwało bezgłośnie w przestrzeni między kobietą, a dziewczyną, nadając rytmowi tego spotkania czegoś nienaruszalnie tajemniczego, czegoś głęboko magicznego, choć nie rodzajem magii, do której przywykły obie nieznajome sobie istoty. Rzucone przez los na tarczę ruletki wypadły w boksy tuż obok siebie, nie podejrzewając nawet jak wiele zmieniło to spotkanie i jak wiele miało im przynieść w przyszłości; zawieszone w tym jednym momencie trwały niezauważone przez uniwersum, choć wobec dwóch par niebieskich oczu – jednych ukrytych za zasłoną mokrych rzęs, drugich wpatrujących się ze spokojem w wilgotną od płaczu twarz – ten moment stanowił decydujący, krytyczny wręcz bodziec.\nAristos przestała wreszcie szlochać, zaczerwienione, nabrzmiałe od przygryzania wargi rozchyliły się powoli, ostrożnie, wypuszczając z ust dziewczyny głębokie westchnienie, nieco jeszcze rozedrgane, naznaczone piętnem łez. Przez moment klatka piersiowa Gryfonki unosiła się w spazmatycznych wdechach, gdy bezsilne wobec fali uczuć ciało walczyło z chęcią zatopienia się po raz kolejny w przynoszącym żałośnie mierną ulgę łkaniu, a ramiona opadły w dół, rozluźnione bezwiednie przez pokonane mięśnie. Nie odważyła się podnieść spojrzenia, napotkać taksującego wzroku nieznajomej kobiety, lecz jej spokój, opanowanie, jakiś naturalny wdzięk i gracja z jaką radziła sobie z sytuacją sprawiły, że serce młodszej przestało gwałtownie łomotać, z przestraszonego zwierzątka zamieniając ją w czujną, leśną wróżkę – gotową w każdej chwili odwrócić się i uciec, zapomnieć o tym, po co w ogóle przyszła na pocztę i zniknąć w mrokach zmierzchu, nie pozostawiając żadnych odpowiedzi.\nNie zadając pytań, które kołacząc pod skórą pulsowały przypływem adrenaliny, pomagającej odnaleźć skraj zdrowego rozsądku, wspiąć się na niego w przebłysku silnej woli.\nChrząknęła wreszcie, uwalniając ściśnięte gardło od miękkiej, wilgotnej kuli łez, zbierających się gdzieś w przełyku i spojrzała na twarz Mary, przyglądając jej się z jakąś nabytą podejrzliwością, ze strachem, wciąż migoczącym daleko w bławatkowych oczach, odzyskujących z oporem zwykłą twardość, naturalny blask. Opuściła dłonie, zaciskając palce na chabrowej chustce i skinęła głową w geście podziękowania, nie ufając własnemu głosowi; palce muskające jej policzek i delikatnie przeczesujące zatknięte za ucho loki były tak przyjemnie rozpraszające, ciepłe i uspokajające, że nie sposób było przeciwstawić się ich czarowi. W połączeniu z zapachem ziół, perfum i świeżej ziemi, który mimo wszystko zbyt mocno przesiąkał przez skórę, by kobieta była w stanie zupełnie się go pozbyć, mieszanka jaką pachniała otumaniała zmysły, kojąc je jednocześnie.\nDopiero po kilku wdechach, rozchylających delikatnie wąskie skrzydełka nosa, nadających kolor pobladłym policzkom i przynoszącym opanowanie do rozedrganego ciała, Aristos zdecydowała się odwrócić wzrok, spuścić na moment głowę. Gdy ją uniosła, malinowe wargi bez udziału woli, bezmyślnie układając się w zdania, wreszcie zezwoliły głosowi na przejęcie dowodzenia.\n- Kim jesteś? – spytała cicho, mrużąc powieki, w których kącikach wciąż czaiły się pozostałości łez. Przygryzła wargę, walcząc z chęcią cofnięcia się i zacisnęła palce na pasku torby wżynającym się w ciało pod wpływem ciężaru książek, chcąc uwolnić się od uwierającego delikatną skórę bólu.\n- Wyglądasz… Mam wrażenie, że już cię widziałam – dodała po chwili, nieco pewniej, badawczo przyglądając się twarzy nieznajomej, której oczy majaczyły jej niejasnym wspomnieniem niebieskiego spojrzenia, odbijającego się w zaparowanej tafli łazienkowego lustra.\nTemat: Re: Sowia poczta Sob 28 Mar 2015, 00:33\nZ pewnym rodzajem chłodnego, napiętego wyczekiwania Mary patrzyła na twarz nieznajomej sobie dziewczyny. Twarz częściowo skrytą za chabrową chustką, na haft migający między jej palcami, gdy przesuwała materiał nasączając go łzami. Milczała, a w ciszy tej nawet delikatny dotyk miał o wiele większe znaczenie niż normalnie, był zdolny do zostania przyczyną istotniejszych zmian. Kobieta doskonale zdawała sobie z tego sprawę, własnego ciała używając z równą precyzją i rozwagą co różdżki. Stanowiło to kwestię niezwykle istotną szczególnie w przypadku obcowania z krnąbrnymi, zapatrzonymi w siebie mężczyznami, którym wydawało się, że byli władcami wszechświata i okolic. Och, jak uwielbiała pokazywać im ich własną małostkowość oraz ułomność, wodzić za nos, wyprowadzać na manowce tylko dlatego, iż to potrafiła, a oni szli za nią tępo jak osioł za marchwią uwieszoną na patyku.\nBycie chwilowym wsparciem, choć tak drobnym i oszczędnym, smagnęło myśli czarownicy ciepłem satysfakcji, gdy oddech Aristos zaczął się uspokajać, a z oczu popłynęły ostatnie łzy, zostawiając na policzkach słone, łatwe do starcia ścieżki. Nie znała jej kompletnie, ale czuła pokrętną, dziwaczną dumę obserwując powolne powstanie z kupki szlochającego nieszczęścia. Ci, którzy walczyli, nie pozwalając zmiażdżyć się własnym słabościom, łatwo zaskarbiali sobie szacunek pani Watts, choćby tylko ze względu na tą jedną zaletę. Odruchowo przeczesywała palcami jasne włosy, muskając ich opuszkami skórę Gryfonki – gest zadziwiająco czuły jak na dwójkę nieznajomych. Instynkt podpowiadał jednak, by w tej jednej kwestii mu ustąpić i na chwilę odsunąć rozważania oraz zahamowania rozumu. Obie dłonie czarownicy wycofały się niespiesznie, z dłuższym ociąganiem kilka chwil po tym, gdy dziewczyna odchrząknęła, wyraźnie zaznaczając, że dokładnie w tym momencie jej rozedrganie powinno się skończyć, więc nie potrzebowała już dłużej cichej podpory. Dawanie komuś ukojenia w ten sposób, niosło jakąś głęboką falę spokoju również dla obdarowującego nim. W odległych, nieśmiałych myślach obudzonych przez nie mający ujścia instynkt macierzyński przewinęła się sugestia, by objąć dziewczę ramionami i przytulić je do siebie, ale została gwałtownie zdeptana pod butem. Mary wystarczyło problemów z jednym sentymentem, by próbować go zaspokajać przy użyciu półśrodków i rozdrabniać się tam, gdzie nie powinna tego robić. Choć w jakiś sposób stojąca na granicy cichej desperacji, wciąż miała do siebie samej mnóstwo szacunku, mnóstwo miłości, która zabraniała rozdawać cenne kawałki jestestwa bez uprzedniego namysłu i pewności, że zostaną otoczone należytą opieką.\nZ łatwością znosiła kierowane w swoją stronę spojrzenia, odpowiadając na nie bez zimnej hardości, a z pewnym wyczekiwaniem, zainteresowaniem. Jedna jasna brew uniosła się nieco, gdy z ust uczennicy padło pytanie, a po nim nie do końca wyjaśnienie. Z jakiego powodu miałaby uważać, iż kiedyś miała okazję ją widzieć? Kobieta szybko prześledziła w myślach rządek wspomnień zebranych od czasu powrotu na wyspy, ale pamięć nie podsuwała jej żadnej jasnowłosej nastolatki. Była prawie pewna, że zapamiętałaby ją choćby z powodu ich cudacznego podobieństwa.\n- Szczerze wątpię – odparła z cieniem nieznacznego uśmiechu w kącikach ust. - Rzadko opuszczam swoją plantację.\nW tym miejscu przestałaby mówić, sądząc, że dokładnie tyle informacji wystarczy młodej Gryfonce i nie kwapiąc się do dalszego ich udzielania. Z jakiego powodu? Szanse, że spotkają się jeszcze były bardzo niewielkie, skromnym zdaniem śmierciożerczyni równe zeru, jeśli brać pod uwagę jej przyzwyczajenie do życia na uboczu. Być może dlatego, czując na sobie wzrok Aristos, gdy nadała wreszcie przesyłkę i zapłaciła mężczyźnie obsługującemu pocztę, odetchnęła krótko, zerkając na nią jeszcze raz. Zdrowy blask, który powoli powracał do oczu dziewczyny, wyraźnie mówił o pewnym rodzaju zaintrygowania.\n- Czy jeśli powiem ci, jak się nazywam, przestaniesz na mnie patrzeć jak na zagadkę do rozwiązania? – spytała, krzyżując ręce tuż pod biustem. - Mary Sigrid Watts, z domu Sterling. Czy teraz spłynęło na ciebie jakieś objawienie?\nTemat: Re: Sowia poczta Czw 02 Kwi 2015, 01:43\n- Jesteś plantatorką…? – spytała z zaskoczeniem, nim zdążyła ugryźć się w język, a słowa spłynęły z ust wartkim rytmem, nie zaburzając zaintrygowania, jakiejś nuty niepewności balansującej na cienkiej linii z wyraźną fascynacją. Z pewnymi zawodami, z pewnymi profesjami i klitkami ludzi zajmujących się dość sporadycznie występującymi rzeczami spotykano się w czarodziejskim świecie tak rzadko, że nie sposób było przeoczyć tak zaskakującej informacji. Aristos przyjrzała się kobiecie kolejny raz, oceniając jej wygląd, dłonie usiane siateczką drobnych blizn, prostą, dumną sylwetkę, klasycznie piękną, chłodną twarz, w której drzemało coś dumnego, wyniosłego, ale i ciepłego, choć ta tkliwość i delikatność skryta była pod maską osoby, która wiedziała doskonale jak panować nad własnymi emocjami. Jak wystrzegać się odkrycia.\nNie przerywając obserwacji wyjęła wreszcie z torby skrawek pergaminu, przeszukując mniejszą z kieszonek w pogoni za zagubionym gdzieś piórem. Kilka nieposłusznych łez wyrwało się spod przymrużonych powiek, opadając na kreślone drżącą dłonią słowa, rozmazując jasny atrament, odznaczając się na literach w sposób dość wyraźny, pozwalający odgadnąć jakie emocje targały nadawcą. Nie zwróciła na to uwagi, uparcie powracając spojrzeniem do twarzy kobiety, która spokojnie nadawała swoją przesyłkę, emanując tym samym imponująco swobodnym chłodem. Poszła w jej ślady, przewiązując ciasno zwinięty rulonik błękitną wstążką, a gdy kobieta odezwała się po raz kolejny, ku własnemu zaskoczeniu, Aristos poczuła jak wciąż wilgotne od łez policzki pokrywa rumieniec. Nie na tyle mocny, by górować nad chabrowym błękitem jej oczu, lecz wystarczający, by ożywić nieco przeźroczysta twarz dziewczyny, nadać jej nieco mniej martwego wyglądu.\n- Wybacz, nie zamierzała… Watts? – w jednej sekundzie jej źrenice rozszerzyły się lekko, a jasne brwi uniosły w górę, kiedy spojrzenie nabierało podejrzliwego blasku, czegoś zagadkowo zszokowanego, co wspinało się również w górę kręgosłupa, drażniąc nieprzyjemnym ściskiem w dole brzucha i nagłym brakiem tchu.\nCofnęła się niespiesznie, powoli naciągając kaptur szaty na głowę i obrzuciła twarz kobiety kolejnym spojrzeniem, starając się zapamiętać jak najwięcej szczegółów; drobnych detali, z których składała się Mary, a które pominięte mogły uszczuplić jej zasób wiedzy, zawęzić obraz i zamglić pamięć.\nPrzygryzła wargę, poprawiając pasek torby wżynający się jej w ramię coraz boleśniejszym ciężarem, a później skinęła powoli głową, w geście, który mógłby uchodzić za pożegnalny, gdyby nie nagłe zrozumienie, czające się gdzieś w bławatkowym błękicie.\n- Aristos Lacroix. Rodu O'Malley. A objawienie... Objawienie to mało powiedziane – odpowiedziała miękko, pewnym tonem, nie wiadomo czy pod wpływem uważnego spojrzenia, czy wpojonych zasad, pochylając się w niskim, z pozoru banalnie lichym dygnięciu. Kiedy się wyprostowała, na pobladłej znów twarzy widniał wyraz zastanowienia, jakiejś niepewnej refleksji. Odwróciwszy się w stronę drzwi postanowiła nie ciągnąć rozmowy ani sekundy dłużej, coś jednak sprawiło, że zatrzymała się, kiedy dłoń już sięgnęła klamki i spojrzała przez ramię.\n- Zapamiętam, Mary Watts. Możesz być pewna, że zapamiętam. Czuję, że jeszcze się spotkamy – rzuciła cicho, czując jak jej serce przyspiesza nieznacznie, wraz z oddechem próbując nadgonić myśli, kotłujące się pod burzą jasnych loków.\nPchnęła drzwi, opuszczając pocztę jakby gonił ją sam diabeł, choć daleko była umysłem od straszliwych piekielnych wizji – zastanawiała się jak oznajmić Benowi, że widziała jego podobno martwą matkę. Całkiem żywą. W Hogsmeade.\nDzień z okropnego nagle stał się potwornie ciężki.\nTemat: Re: Sowia poczta Sro 08 Kwi 2015, 18:02\nMary nie mogła pozbyć się wrażeniem, że jednym zdaniem zbyt wiele właśnie popchnęła jeden z maleńkich kamieni, który spadając w dół miał poruszyć większe od siebie głazy i spowodować widowiskową, absolutnie śmiercionośną lawinę. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie odległe poczucie, że zamiast stać na szczycie wzgórza i obserwować wszystko z bezpiecznego dystansu, znalazła się gdzieś w dole z dobrym widokiem na zbliżające się kamienie.\nW reakcji dziewczyny wyraźnie odczytała zdumienie i nadchodzące zaraz po nim zrozumienie. Najprościej rzecz ujmując, zdecydowanie nie przypadło to śmierciożerczyni do gustu. Powinna pozostać dla Gryfonki nieznajomą, kimś kogo mijało się na ulicy i nie poświęcało mu więcej niż przelotnego spojrzenia. Nieznacznie zmarszczyła brwi, przyglądając się oczom, które wyrażały zbyt wiele, aż wreszcie i ich tożsamość została zdradzona. Czoło Mary wygładziło się jak za dotknięciem różdżki, gdy natychmiast skojarzyła personalia z szeptami przechodzącymi z ust do ust kolejnych śmierciożerców. Aristos Lacroix, najnowsza zabaweczka Czarnego Pana wysłana na misję ukrócenia o głowę ojca starego rodu, którego nazwisko nic pani Watts nie mówiło. Może to i lepiej. Dlaczego jednak jej powiedziało coś nazwisko Mary? Opcje były dwie i żadna nie sprawiała, by kobieta nagle się uspokoiła i machnęła na całą sprawę ręką. Albo wiedziała, że ma przed sobą popleczniczkę Lorda Voldemorta, albo... Znała Bena. W sercu kobiety zawrzało, choć żadne gwałtowne uczucie nagle nie zagarnęło sobie w posiadanie jej ciała – nie pozwoliła im na to.\nMilcząc, skinęła lekko głową na słowa Aristos, czując jak lodowaty dreszcz spływa wzdłuż kręgosłupa. Dopiero, gdy Gryfonka opuściła pocztę, Mary powoli obróciła się z powrotem w stronę właściciela przybytku i z uprzejmym uśmiechem na ustach wyciągnęła różdżkę ukrytą pod szatą. Przed rzuconym niewerbalnie Obliviate nie miał szansy się ochronić – był na to zbyt zdezorientowany, zbyt mało wyćwiczony. Być może była to paranoja, lub tylko troska o zacieranie za sobą niewygodnych śladów, ale Mary nie mogła pozwolić, by ten nieznany mężczyzna opowiadał o dziwnym spotkaniu na jego poczcie. Nim doszedł do siebie, szybkim krokiem opuściła budynek.\nTemat: Re: Sowia poczta


Serie A. SS Lazio - US Sassuolo. Zapowiedź, typy, kursy (24.01.2021)\nSerieA.pl › Zapowiedzi › SS Lazio – US Sassuolo. Zapowiedź, typy, kursy\nŹródło: SerieA.pl 17:51, 23. stycznia 2021 Luka Pawlik 0\nSS Lazio w przedostatnim niedzielnym spotkaniu w ramach 19. kolejki włoskiej ekstraklasy w roli gospodarza zmierzy się z US Sassuolo. Konfrontacja zapowiada się niezwykle ciekawie. Rzymianie powalczą o piąte z rzędu zwycięstwo, licząc wszystkie rozgrywki. Z kolei Czarno-zieloni mają nadzieję na powrót na zwycięski szlak po trzech meczach bez wygranej. Zachęcamy do zapoznania się z zapowiedzią tego spotkania, w której znajdziecie między innymi informacje na temat sytuacji obu zespołów, nasze przewidywania, a także kursy oferowane przez bukmacherów.\nKalendarz piłkarski w ostatnim czasie napakowany jest do granic możliwości. W związku z tym zespoły nie mają czasu na odpoczynek, co zrozumiałe mogą czuć zmęczenie. W każdym razie Lazio nie daje tego po sobie poznać. Ostatnio podopieczni Simone Inzaghiego kroczą od zwycięstwa do zwycięstwa, mogąc pochwalić się passą czterech kolejnych zwycięstw, licząc wszystkie rozgrywki. W lidze ostatnio Lazio rozbiło AS Romę 3:0,a w środku tygodnia w Coppa Italia piłkarze Orłów pokonali 2:1 Parmę Calcio. Tymczasem Sassuolo tylko zremisowało ostatnio z Parmą Calcio 1:1, więc już od trzech starć zespół Roberto De Zerbiego pozostaje bez wygranej. Godne uwagi jest też to, że w ostatnich dwóch spotkaniach na wyjeździe najbliższy przeciwnik stołecznej drużyny stracił osiem goli.\nW ostatnich dwóch meczach z udziałem obu ekip za każdym razem padały trzy gole. Raz szalę zwycięstwa na swoją stronę przechylili rzymianie, a raz górą byli Neroverdi. Ogólnie w ośmiu ostatnich potyczkach między obiema ekipami pięć razy wygrywało Lazio, raz Sassuolo i dwa spotkania zakończyły się kompromisem. Bez wątpienia taki stan rzeczy sprawia, że rzymian można traktować jako faworyta niedzielnej batalii. Chociaż ich rywale na pewno tanio skóry nie sprzedadzą.\nLuis Alberto, Danilo Cataldi i Silvio Proto to trzech zawodników, których zabraknie w niedzielnej potyczce w zespole ze stolicy Włoch. Również w szeregach teamu z MAPEI Stadium będą osłabienia. Trener Neroverdich nie będzie mógł skorzystać z usług: Domenico Berardiego, Mehdi Bourabii, Manuela Locatelliego oraz Filippo Romagny.\nSS Lazio – US Sassuolo, kursy bukmacherskie\nKursy moga ulec zmianie. Aktualizacja z dnia 24. stycznia 2021 17:56.\nSS Lazio – US Sassuolo, zakład bez ryzyka 230 zł od STS\nNasza redakcja typuje w tej batalii podział punktów, który po ostatnim gwizdku sędziego raczej żadnej z drużyn nie będzie satysfakcjonował. Nasz typ: remis.\n*Kursy z 23.01.2021 17:41 Kursy mogą ulec zmianie – informacje mogą być nieco przedawnione.\nZ meczu SS Lazio – US Sassuolo transmisja będzie dostępna na antenie Eleven Sports 3. Początek transmisji zaplanowany jest na godzinę 17:55. W internecie spotkanie będzie można obejrzeć za pośrednictwem platformy Ipla i na stronie internetowej ElevenSports.pl.


Wybory parlamentarne w Mołdawii. Kurs na Rosję czy na Europę? - Wiadomości - polskieradio.pl\nWybory parlamentarne w Mołdawii. Kurs na Rosję czy na Europę?\nOstatnia aktualizacja: 30.11.2014 21:45\nNiedzielne wybory parlamentarne określą kierunek polityki Kiszyniowa na najbliższe lata. Obserwatorzy niepokoją się o stabilność wewnętrzną Mołdawii.\nWybory parlamentarne w Mołdawii mogą zdecydować o relacjach tego kraju z UE i Moskwą Foto: PAP/EPA/DUMITRU DORU\nMołdawianie wybierali w niedzielę parlament. Głosowanie było konfrontacją sił prounijnych z ugrupowaniami prorosyjskimi, na czele których stoją komuniści. Lokale wyborcze zamknięto o 20:00 naszego czasu, pierwsze nieoficjalne wyniki są oczekiwane w poniedziałek rano.\nPrzed wyborami służby mołdawskie ostrzegły także przed próbami zdestabilizowania procesu wyborczego. Głosowanie odbywa się w czasie, gdy trwa konflikt na sąsiedniej Ukrainie, a po aneksji Krymu przez Rosję wielu obserwatorów uznało, że scenariusz może się powtórzyć w separatystycznym i zamieszkanym przez ludność rosyjskojęzyczną mołdawskim Naddniestrzu.\nZ sondaży wynika, że w wyniku wyborów do parlamentu dostaną się trzy partie proeuropejskie: Demokratyczna Partia Mołdawii (PDM), Liberalno-Demokratyczna Partia Mołdawii (PDLM) i Partia Liberalna (PL). Wejdą do niego także partie prorosyjskie: Partia Komunistów Republiki Mołdawii (PCRM) i Partia Socjalistów Republiki Mołdawii (PSRM).\nW niedzielę Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję o wykluczeniu z głosowania innego ugrupowania prorosyjskiego, Patrii. Jest ono finansowane z zagranicy, co w Mołdawii jest nielegalne. Szef stronnictwa, biznesmen Renato Usatii opuścił już kraj, oświadczając, że obawia się się zatrzymania. Według służb granicznych w piątek wsiadł na pokład samolotu do Moskwy.\nDecyzje sądowe poprzedziło ukazanie się nagrań, na których Usatii mówił, że reprezentuje interesy Rosji w Mołdawii.\nPartia Socjalistów Republiki Mołdawii (PSRM), której lider Igor Dodon spotkał się niedawno z prezydentem Rosji Władimirem Putinem, opowiada się za anulowaniem zawartej latem przez Mołdawię umowy o stowarzyszeniu z UE. - Zorganizujemy referendum; naród sam powinien zadecydować, czy chce integrować się z UE, czy z Unią Celną razem z Rosją - powiedział Dodon agencji AFP.\nWedług badań opinii społecznej 40 procent Mołdawian opowiada się za integracją z UE i tyle samo popiera dołączenie się kraju do Unii Celnej, tworzonej przez Rosję, Białoruś i Kazachstan.\nLokale wyborcze zostaną zamknięte o godz. 21 czasu lokalnego (20 czasu polskiego). Pierwsze wstępne wyniki oczekiwane są w poniedziałek rano. Kilka godzin po rozpoczęciu głosowania, szef państwowej komisji wyborczej Jurij Czokin poinformował, że nie we wszystkich lokalach wyborczych działa połączenie z internetem. Jednak nie widzi powodów do niepokoju, bo elektroniczny rejestr głosów w tych wyborach jest jedynie testowany, a tradycyjnego liczenia :"nikt nie odwoływał".\n27 czerwca UE i Mołdawia podpisały umowę stowarzyszeniową. Jej celem jest pogłębienie politycznego zbliżenia i gospodarczej integracji tego kraju z Unią Europejską. Porozumienie przewiduje utworzenie strefy wolnego handlu między Brukselą a Kiszyniowem, zobowiązuje też Mołdawię do przeprowadzenia reform mających na celu wdrażanie unijnych standardów.\nUmowa stowarzyszeniowa obejmuje całe terytorium Republiki Mołdawii w uznanych przez społeczność międzynarodową granicach, a zatem także zbuntowany region Naddniestrza.\nNaddniestrze to prorosyjski region autonomiczny, który praktycznie oderwał się od Mołdawii w latach 90. i jest kontrolowany przez Moskwę.\nZobacz więcej na temat: Mołdawia naddniestrze Rosja Ukraina Unia Europejska\nRosja ukarze Mołdawię za stowarzyszenie z UE\nOstatnia aktualizacja: 16.07.2014 16:00\nMoskwa wprowadzi cła na mołdawskie towary. To reakcja Kremla, na podpisaną w czerwcu umowę pomiędzy Brukselą a Kiszyniowem.\n00'37 Rosja wprowadzi cła na mołdawskie towary w odpowiedzi na europejski kurs Kiszyniowa - relacja z Moskwy Macieja Jastrzębskiego/IAR .\nRosyjskie władze już wcześniej zapowiadały, że przygotowują "zdecydowaną odpowiedź" wobec tych państw, które wymykają się z jej strefy wpływów na rzecz współpracy z Unią Europejską. Jak ujął to rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow, nie chodzi o odwet czy sankcje, ale o ochronę rosyjskiego rynku.\nWedług agencji Ria Novosti, Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego przygotowało projekt rozporządzenia anulującego zerowe stawki celne dla Mołdawii. Dokument zakłada obłożenie cłem między innymi: win, mięsa, zbóż, owoców i warzyw.\nZobacz więcej na temat: Mołdawia Rosja Ukraina Unia Europejska


Maciej Jermakow szefem redakcji sportowej RMF FM - Komentarze\nZadzwiia mnie kto promuje tych braci o dziwnym nazwisku. Jeden miał zastapic Wojciecha Manna, na razie jednak kisi się w Olsztynie.\nSzefem powinien być Serwański. Jermakow nie potrafi napisać bez błędów nawet kilka zdań - widać to po tekstach na rmf24.pl. A przy mikrofonie spina się i intonuje jakby czytał reklamy.\nSzef 2 osób, będzie kierował Serwańskim, który ma duzo większe doświadczenie. Dziennikarstwa już nie ma\nDrogi Reformatorze!!! Ci bracia o dziwnym nazwisku to super chłopaki z Olsztyna. Mają swoją pasję i obaj kochają to co robią. Maciek jest młody, zdolny i pokaż mi drugiego studenta dziennikarstwa który zaszedł tak daleko. A czyta tak, jak jest przyjęte w standardach RMF. Słuchałeś go wcześniej np. w TOK FM? Czytał jak Maciej Jermakow. Teraz czyta jak dziennikarz RMF. To się nazywa przystosowanie do standardów. Logopedę mają do tego. Znałam kilku dziennikarzy z RMFki, wszyscy przeszli przez to samo. A od nazwiska się odwal, delikatnie mówiąc.