12 Jun 2015 - 02 Dec 2016\nIntegrowane metody zwalczania szkodników w magazynach\nOd 27 kwietnia 2013 r. obowiązuje Ustawa o środkach ochrony roślin, ogłoszona 12 kwietnia br. (Dz. U., poz. 455 ). Ustawa ta zawiera m. in. przepisy wprowadzające od 1 stycznia 2014 r. obowiązek przestrzegania przez profesjonalnych użytkowników środków ochrony roślin zasad integrowanej ochrony roślin.\nNawet do perfekcyjnie wykończonego budynku mogą przedostać się szkodniki, gdy zostaną wprowadzone niechcąco przez ludzi lub dostaną wraz dostawą produktów w pudłach, czy na paletach, dlatego nie pozwól szkodnikom mieć kryjówki w budynkach gospodarczych. Gdy szkodniki przedostaną się do wewnątrz budynku magazynowego, wtedy w dobrze utrzymanym pomieszczeniu znajdą tylko nieliczne miejsca do ukrycia się.\nCzyszczenie i mycie pomieszczenia magazynowego wydaje się być proste, ale faktycznie jest złożonym procesem. Należy wybrać odpowiednią metodę, urządzenia i środki chemiczne, należy je stosować właściwie, ocenić ich skuteczność, ciągle sprawdzać ich efekty.\nGdy magazyny są puste, ich ściany, sufit i podłogę należy dokładnie oczyścić usuwając resztki ziaren zbóż, nasion i innych produktów, a także śmieci, zmiotki, pajęczynę i kurz, a nawet je wygładzić. Duża ilość pyłu i brudu w pomieszczeniu pochłania stosowane preparaty owadobójcze i znacznie ogranicza kontakt szkodników z każdym insektycydem. Aktywność wielu dobrych środków owadobójczych w pomieszczeniach zapylonych i brudnych jest krótka.\nPamiętać o kombajnie zbożowym! Wszystkie dostępne powierzchniew układzie omłotowym kombajnu, w jego komorze sitowej, w wytrząsaczach i w zbiorniku ziarna dokładnie oczyścić ze starego ziarna, pośladu i pyłu, bo w nim mogą występować i rozwijać się szkodniki magazynowe. Jeśli tego nie zrobimy, wówczas podczas pracy kombajnu w polu szkodniki te szybko przedostaną się do świeżego ziarna i go zanieczyszczą.\nPorządki na zewnątrz budynków\nW miejscach gromadzenia odpadków i śmieci szkodliwe owady znajdują schronienie i obfite źródło pokarmu. Z tych miejsc szkodniki przedostają się do magazynów. W związku z tym należy śmietnik ustawić w odległości 10-15 m od budynków, aby „utrzymywał” szkodniki z dala od pomieszczeń, w których przechowujemy produkty rolne. Jeśli odpadki i śmieci są gromadzone w specjalnie do tego wybudowanym budynku (śmietniku), to jego betonowa posadzka powinna być nachylona, aby podczas mycia woda mogła swobodnie spływać do ścieku. Kraty zamykające otwór prowadzący do kanalizacji należy często sprawdzać, czy nie są zatkane. Popłuczyny nie powinny zalegać na posadzce. Gromadząca się brudna woda może wabić szkodniki, szczególnie te, które przenoszą czynniki chorobotwórcze. Kraty muszą być wyjmowane w celu ich dokładnego czyszczenia. Odpady w miejscu ich gromadzenia należy przetrzymywać w zamkniętych i szczelnych pojemnikach, do których owady i inne szkodniki nie mają dostępu.\nPreparat Actellic 500 EC zawiera 500 g w 1 litrze substancji aktywnej - pirymifos metylowy, który decyduje o wysokiej skuteczności preparatu w zwalczaniu pierwotnych (wołki, strąkowce, kapturnik zbożowiec, skórek zbożowy) i wtórnych (rozkruszki, trojszyki, spichrzel surynamski, ukrytek mauretański) szkodników przechowywanego ziarna zbóż. Actellic 500 EC jest środkiem owadobójczym w formie koncentratu do sporządzania emulsji wodnej. Charakteryzuje go dobre działanie kontaktowe, żołądkowe i oddechowe na szkodniki magazynowe.\nJedna świeca dymna Actellic 20 FU wystarcza na 500 m3 pomieszczenia. Po zapaleniu świecy dym wznosi się do góry w kształcie kolumny, a po dotarciu do dachu lub sufitu stopniowo opada i osiada równomiernie na wszystkich powierzchniach w pomieszczeniu. W większych pomieszczeniach wymagane jest użycie więcej niż jednej świecy. Wtedy je należy równomiernie rozmieścić w pomieszczeniu tak, aby po zapaleniu dym rozchodził się po całym obiekcie. Jeżeli podłoga jest drewniana, wtedy świece należy ustawić na podkładzie zabezpieczającym (cegła, dachówka, itp.). Zapalanie świec należy rozpocząć od najdalszego końca obiektu zbliżając się do wyjścia. Świecę wstrząsnąć w celu rozluźnienia zawartości, zerwać metalową folię i zapalić wystający zapalnik zapałką lub zapalniczką (nie należy wyjmować zapalnika). W razie zapalenia się płomień trzeba zdmuchnąć. Zapalnik tli się około 20 sekund zanim nastąpi wydzielanie się preparatu. Po zapaleniu wszystkich świec należy szybko opuścić odymiany obiekt i zamknąć go na okres 24 godzin.\nPo przeprowadzeniu dezynsekcji pustego magazynu można do niego wprowadzać nowe zboże. Każdą nową partię produktu przed zmagazynowaniem należy skontrolować na obecność w niej szkodników. W przypadku stwierdzenia szkodników ziarno zbóż musi być poddane fumigacji, albo opryskane preparatem kontaktowym o przedłużonym działaniu.\n‘Drewnojady’ - groźne szkodniki drewnianych elementów budynków\nCzerwotoki zwane też kołatkowatymi (Anobiidae) są małymi chrząszczami, ciemno ubarwionymi, o ciele wydłużonym, walcowatym lub krótkim i owalnym. Przedtułów zakrywa dużą głowę, która u części gatunków może chować się w specjalnym zagłębieniu. Czułki osadzone są zwykle na bokach głowy tuż przed oczami i mają kształt nitkowaty. Zbudowane są z 11 członów, z których 3 ostatnie są większe i tworzą luźną buławkę. U innych gatunków 8 ostatnich członów czułków jest większych od pozostałych.\nW przechowywanych produktach spożywczych i paszowych szkodliwe są tylko dwa gatunki kołatkowatych: świdrzyk cygarowiec (Lasioderma serricorne) i żywiak chlebowiec (Stegobium paniceum). Znaczna większość kołatkowatych żyje w drewnie i korze drzew. W lesie żerują w martwych gałęziach drzew o drewnie miękkim i twardym. Około 20 gatunków uważanych jest za groźnych szkodników drewna wyrobionego, które np. uszkadzają meble w mieszkaniach, jak kołatek domowy (Anobium punctatum), mylnie, ale często nazywany „kornikiem”. Atakują wyrobione drewno drzew liściastych i iglastych będące w różnym wieku.\nDorosłe chrząszcze mają około 4 mm długości. Ich krótkie, krępe, walcowate ciało jest jasno- lub ciemnobrunatne. Część tułowia tworzy kaptur, który przykrywa głowę. Mocno stwardniałe pokrywy są gęsto i wyraźnie punktowane. Po bokach głowy osadzone są grzebykowate czułki.\nKołatek jest najpospolitszym szkodnikiem drewna wyrobionego. Larwy mogą uszkadzać drewno twarde i miękkie. Niszczy eksponaty muzealne i ozdoby drewniane (rzeźby, ramy obrazów) na całym świecie. Pochodzi z umiarkowanych lasów Europy, skąd został rozmieszczony z porażonym drewnem i meblami do innych krajów. W środowiskach leśnych może zasiedlać martwe części drzew pozbawionych kory.\nW budynkach uszkadza drewno o wilgotności 10-15%, a w szczególności belki przyziemne, legary i podłogi. Atakuje drewniane konstrukcje w piwnicach, przepierzeniach, rzadziej na poddaszach, a także meble w wilgotnych pomieszczeniach. Może rozwijać się w bardzo starym drewnie, dlatego jest groźnym szkodnikiem starych mebli. Jest mniej liczny lub nawet nie występuje w pomieszczeniach z centralnym ogrzewaniem, gdyż w nich jest mu za sucho.\nMoże zasiedlić drewno wolne od grzybów, które je rozkładają, ale rozkładające się drewno może być bardziej odpowiednie dla składania jaj i rozwoju larw niż drewno zdrowe. Chociaż rozwój kołatków w starym drewnie trwa dłużej niż w krótko użytkowanym, to jednak chrząszcze chętniej składają jaja w starym.\nSamice preferują powierzchnie szorstkie jako miejsca do składania jaj, a także drewno, które jest kilku- lub kilkunastoletnie. Chociaż samice wybierają stare drewno, larwy są zdolne do zakończenia rozwoju w świeżo wysuszonym drewnie.\nSkładanie jaj rozpoczyna się zaraz po kopulacji. Pierwszą partię jaj samica składa do otworu wylotowego, z którego wyszła, następne jaja umieszcza w innych miejscach, w rysach, w wąskich szczelinach i szparach w drewnie, zawsze w grupach po 15-30, najwięcej 80 jaj w ciągu 5-10 dni. Jaja mają kształt kulisty, z jednej strony są wyciągnięte w ostry dziobek.\nZ jaj wylęgają się larwy po 4-6 tygodniach w warunkach pomieszczeń mieszkalnych o obniżonej wilgotności. W wilgotności względnej powietrza wynoszącej 80% okres rozwoju jaja może być obniżony do 15 dni. Im niższa wilgotność, tym dłuższy czas wylęgu.\nŚwieżo wylęgłe larwy są mięsiste, drobno owłosione, białawe, a segmenty ich tułowia są lekko rozdęte. Młoda larwa tuneluje pod powierzchnią drewna, starsze schodzą głębiej w drewno. Larwy wybierają zewnętrzną warstwę bieli, gdyż w niej jest szczególnie duże stężenie związków azotowych jako wynik procesów suszenia. Niepokojone larwy kołatka podciągają odnóża i udają, że są martwe. Gdy niebezpieczeństwo minie, przystępują do przerwanego żerowania. Larwy drążą charakterystyczne tunele w drewnie o średnicy 1-2 mm, wypełniając je sproszkowanymi odchodami o teksturze piasku. Mączka z trocin tworzonych przez larwy jest luźno rozmieszczona w tunelach i składa się z niestrawionych fragmentów drewna i grudek kału. Grudki te są tępo zakończone z jednego końca i ostro z drugiego. Po ich kształcie i teksturze piaskowej można rozpoznać larwy kołatka domowego.\nPowierzchnia drewna porażana przez wiele lat może mieć liczne okrągłe otworki o średnicy 1,5 mm, co może świadczyć o tym, że kilka pokoleń dorosłych powstawało w jednym miejscu i ponownie wielokrotnie zasiedlało.\nDorosła larwa tuneluje w kierunku powierzchni drewna i tuż pod nią powiększa komorę, w której utworzy poczwarkę. Okres poczwarki trwa od 2 do 8 tygodni, w zależności od warunków środowiskowych. Powstały osobnik dorosły wycina cienką warstewkę nad komorą i wychodzi na zewnątrz. Zaraz po wyjściu z drewna osobniki dorosłe łączą się w pary. W czasie parzenia się samiec obraca się o 180o w stosunku do pozycji samicy; to ułatwia parze wejście do opuszczonego tunelu, gdzie kopulacja dobiega końca.\nOwady dorosłe pojawiają się od kwietnia do końca sierpnia. Żyją do 30 dni. W tym okresie nie pobierają żadnego pokarmu, żyjąc kosztem zapasów zawartych w ciele tłuszczowym. Mimo to, i ich jelicie znajdują się liczne drobnoustroje, pomocne przy trawieniu celulozy. Mikroflora ta dzięki złożonym mechanizmom przedostaje się do składanych przez samice jaj, a z jaj do larw, u których rozwija się w zagięciach ścian jelita.\nKołatek uparty (Anobium pertinax)\nRównież kołatek uparty jest bardzo pospolity w naszym kraju. Występuje w lesie, gdzie nie czyni szkód, ale częściej w budynkach, gdzie upodobał sobie martwe drewno drzew iglastych, stąd rzadko atakuje drewno liściastych.\nSamice i samce pojawiają się od końca kwietnia i można je znaleźć do czerwca. Po kopulacji samica składa jaja na ściany starych żerowisk lub w szpary drewna zawilgoconego i już zagrzybionego. Wybiera elementy drewniane położone w dolnych częściach budynku takie jak legary, podłogi, drewniane elementy znajdujące się w piwnicach.\nZ jaj wylęgają się larwy, które żerują i tworzą żerowiska podobne do kołatka domowego. Kołatek uparty wypełnia chodniki żerowiskowe mączką drzewną i spłaszczonymi grudkami odchodów. Szerokość chodników osiąga 3 mm.\nWyrośnięte larwy budują kolebkę poczwarkową o długości od 4 do 10 mm, którą prostopadle umieszcza do powierzchni drewna. Przepoczwarczenie larw następuje w lecie, ale chrząszcze opuszczają otwory wylotowe dopiero wiosną następnego roku.\nKołatek uparty kończy dzieło zniszczenia elementu drewnianego zapoczątkowane przez grzyby, dlatego ochrona budynków przed tym szkodnikiem powinna polegać na zabezpieczeniu drewna przed zawilgoceniem i zagrzybieniem. Drewno o wilgotności poniżej 20% nie jest atakowane przez kołatka upartego.\nTykotek pstry (Xestobium rufovillosum)\nW środowiskach naturalnych Europy zasiedla stare i rozkładające się pnie i gałęzie drzew liściastych, nie powodując większych strat. Wraz z meblami i materiałem budowlanym tykotek pstry został rozprzestrzeniony po krajach klimatu umiarkowanego różnych kontynentów. W Europie Zachodniej od dawna występował plagowo i przyczynił się do wielkich szkód w muzealnictwie i zniszczył wiele drewnianych elementów zabytkowych budowli (Westminster, Wersal). Tykotek pstry uszkodził liczne stare rzeźby, ikony, ramy obrazów i sprzęty drewniane, gdy były zimą przechowywane w nieogrzewanych pomieszczeniach.\nNadal jest jednym z najgroźniejszych szkodników zabytków drewnianych, a w szczególności konstrukcji dachowych. Na północy naszego kraju, w okolicach o podwyższonej wilgotności powietrza, niszczy drewno budowli pochodzących z przełomu XIX i XX wieku oraz starszych, zaś na południu zasiedla młodsze drewno, zaledwie 30-40 letnie. Wybiera drewno zawilgocone, które jest już porażone grzybem. Rozwój larw możliwy jest w drewnie dębu, grabu, olchy i buka oraz w miękkim drewnie niektórych drzew iglastych. Był znaleziony w drewnie cisa i żywotnika.\nŚrednia długość ciała dorosłego chrząszcza wynosi około 6 mm (5-9 mm). Szkodnik jest koloru czerwonobrązowego do ciemno szarobrązowego. Na regionie za głową i na pokrywach ma wzór utworzony z żółtoszarych szczecinek. Czułki tykotka pstrego są 11-członowe, z ostatnimi członami nieco powiększonymi.\nDorosłe osobniki pojawiają się od końca kwietnia do czerwca i w tym czasie słychać, jak kołaczą, aby samiec mógł spotkać samicę. Po kopulacji samica składa po 3-4 jaja w szpary w drewnie, w stare otwory wylotowe, a nawet na postrzępioną i szorstką powierzchnię drewna. W ciągu życia samica produkuje średnio około 60 jaj, a niektóre nawet więcej niż 200 jaj. Po 3-5 tygodniach z jaj wylęgają się larwy i wgryzają się w drewno, którym zaczynają się odżywiać. Larwy są bladożółte z czarnymi żuwaczkami. Ich oczy składają się z 2 małych i ciemnych plamek po obu stronach głowy.\nMłode larwy żerują w powierzchniowych warstwach drewna, zaś starsze drążąc drewno wgryzają się głębiej i nie omijają nawet twardzielowej części drewna. Dorosłe larwy wygryzają szerokie kanały o średnicy do 4 mm, które dokładnie wypełniają mączką drzewną. W niej można zauważyć kuliste i nieco spłaszczone odchody, różniące się wyglądem od odchodów innych szkodników drewna. W drewnie dorosłe larwy tworzą chodniki o średnicy 4 mm, a więc 2 razy większe niż wygryzione przez larwy kołatka domowego.\nNajszybszy rozwój larw tykotka pstrego następuje w temperaturze 20-25oC i wilgotności względnej powietrza 80%, co odpowiada wilgotności drewna około 20%. Wyjaśnia to jego preferencje w stosunku do wilgotnego drewna, uwidocznione w nierównomiernym liczebnie rozmieszczeniu żerowisk w poszczególnych elementach konstrukcji. Najliczniejszy jest na ścianach w pobliżu narożników budynków, gdzie czoło belek chłonie parę wodną z powietrza łatwiej wzdłuż niż w poprzek włókien. Wewnątrz drewnianego budynku najwięcej tykotka jest w miejscach trudnych do wietrzenia i tam, gdzie na skutek nieszczelności przecieka woda deszczowa.\nW odróżnieniu od kołatka domowego, larwy tykotka pstrego mogą rozkładać i trawić ściany komórkowe drewna i ich zawartość, ale często wybierają te fragmenty drewna, które zostały wcześniej opanowane przez grzyby. Grzyby nie tylko zwiększają wilgotność drewna, ale także rozluźniają strukturę drewna lub ją zmiękczają, co niewątpliwie sprzyja rozwojowi larw.\nLarwy tykotka pstrego przepoczwarczają się w naszych warunkach u schyłku lata i jesienią. Stadium poczwarki trwa około 3 tygodni, po czym osłonkę poczwarkową opuszczają osobniki dorosłe, które zimę spędzają w kolebkach poczwarkowych, a z drewna wychodzą dopiero wiosną następnego roku. Wygryzają wtedy koliste otwory wylotowe o średnicy 4 mm, a więc 2 razy większe niż przez kołatka domowego. W drewnie osobniki dorosłe przebywają przez 6-8 miesięcy.\nW warunkach sprzyjających cykl rozwojowy szkodnika kończy się w ciągu jednego roku, ale w naszych warunkach nie jest krótszy niż 2 lata, a może być wydłużony nawet do 3-10 lat.\nWyschlik grzebykorożny jest pospolitym kołatkiem w Polsce, występującym w lesie i w budynkach z elementami drewnianymi. W drzewostanach liściastych atakuje martwe części żywych drzew, a także drewno leżące i pniaki dębu, olchy, buka i innych drzew. W budynkach rozwija się w konstrukcjach drewnianych, w meblach, rzeźbach i innych wyrobach.\nOsobniki dorosłe wyschlika grzebykorożnego pojawiają się od maja i są widoczne do sierpnia. Latają w ciągu dnia, najliczniej w czerwcu i na początku lipca. Łączą się w pary na powierzchni drewna, po czym samica drąży do głębokości 8-15 mm chodnik lęgowy w drewnie. Chodnik ten może być ułożony pionowo do powierzchni drewna, albo może być wygryzany po słoju na głębokość do 5 mm. Po ciężkiej pracy drążenia chodnika samica wychodzi na zewnątrz, po czym wchodzi ponownie do niego tyłem. Gdy dojdzie do końca chodnika, wtedy za pomocą cienkiego pokładełka składa nitkowate jaja pojedynczo lub po kilka w nacięcia naczyń. Po złożeniu jaj samica pozostaje w wygryzionym przez siebie chodniku, gdzie zamiera.\nJaja składane są w drewno, które nie jest opanowane przez grzyby, często w te fragmenty elementu, w których żerowały już larwy wyschlika. Wtedy samice wykorzystują stare otwory wylotowe, od których drążą dodatkowe, ale krótkie chodniki lęgowe.\nZ nitkowatych jaj wylęgają się cienkie i długie larwy, które po żerowaniu i dwóch linieniach przybierają typowy dla kołatków kształt. Starsze larwy drążą w drewnie nieregularne biegnące chodniki, które na przekroju mają kształt kolisty. Chodniki żerowiskowe wypełniane są odchodami podobnymi do wydalin kołatka domowego, ale ich końce są zaokrąglone, a nie wyciągnięte w szpic.\nNajstarsze larwy tworzą kolebki poczwarkowe, które są ułożone prostopadle do powierzchni drewna. Są dwa razy większe niż długość ciała osobnika dorosłego. Samice i samce opuszczają kolebkę poczwarkową przez otwory wylotowe, które mają średnicę 1-2 mm.\nW naszych warunkach klimatycznych rozwój pokolenia wyschlika grzebykorożnego jest wydłużony i trwa nie krócej niż 2 lata.\nKołatki są lepiej znane naszym uszom niż oczom. W kwietniu i maju samice i samce wydają charakterystyczne odgłosy, chociaż nie mają żadnych struktur do produkcji dźwięku. Dźwięk tykotka powstaje po prostu w wyniku szybkiego uderzania głową i przednim brzegiem przedplecza o podłoże, z częstotliwością około 10 uderzeń na 2 sekundy. Częstotliwość uderzeń wzrasta w czasie pojedynczego seansu. Chrząszcze obu płci walą głową i przedpleczem o drewno, i wydaje się, że na dźwięki jednej płci odpowiada podobnymi dźwiękami płeć przeciwna. Naturalny rezonans drewna pomaga w przenoszeniu dźwięków do innego kawałka drewna i poza nie. Podobnie wydają dźwięki inne kołatki, nie tylko kołatek domowy i tykotek pstry. Adam Mickiewicz opisał „granie” kołatków w IV części „Dziadów”:\n„... A dalibóg że kołata, jak zegarek pod poduszką.\nCo to jest? tata, ta, tak! Mały robaczek, kołatek...”.\nWierzono dawniej, że charakterystyczne stukanie, słyszane nocą, to „zegar śmierci” obwieszczający bliską śmierć człowieka, który go słyszy. Zabobon ten znany jest w wierzeniach wszystkich ludów. Wierzenia te pochodzą z okresu średniowiecza, kiedy to wszystkie elementy drewniane domów i kościołów były bardzo silnie zaatakowane przez kołatki. W ciszy pokoju chorego lub w czasie uroczystości kościelnych tajemnicze odgłosy dochodzące z drewnianych ścian lub krokwi były przyczyną takich skojarzeń i wierzeń.\nTeraz wiemy, że w ten wymyślny sposób porozumiewają się między sobą dorosłe osobniki kołatkowatych. Ale nie wiemy, czy samiec woła samicę, … czy samica w ten sposób zaprasza samca.\n„Drobne muszki”, ich szkodliwość i zwalczanie\nMuchówki (Diptera) są bardzo zróżnicowanym w gatunki rzędem owadów. Ich cechą charakterystyczną jest to, że mają jedną parę błoniastych skrzydeł lotnych na śródtułowiu. Druga para skrzydeł na zatułowiu jest szczątkowa i nosi nazwę przezmianek. Skrzydła są przeźroczyste, czasem z ciemnymi plamami. Pasożytnicze muchówki są zupełnie bezskrzydłe. Głowa muchówek zaopatrzona jest w aparat gębowy, który jest bardzo zróżnicowany u poszczególnych grup. Może być liżący, kłująco-ssący i tnąco-liżący.\nMuchówki mają duże oczy. Na głowie są też czułki o różnych kształtach. W zależności od wyglądu czułków muchówki dzieli się na dwa podrzędy:\n· muchówki krótkorogie (Brachycera),\n· muchówki długorogie (Nematocera).\nTypowym przedstawicielem muchówek krótkorogich jest mucha domowa (Musca domestica), a podrzędu muchówek długorogich należą komarowate (Culicidae).\nLarwy muchówek są zwykle beznogie, robakowate, najczęściej bez wyraźnie wykształconej puszki głowowej, ze zredukowanym aparatem gębowym, w postaci haków, wciąganymi do przedniego odcinka ciała. Larwy większości muchówek żyją w ukryciu, wewnątrz rozkładających się substancji, w tkankach roślin, zwierząt i owadów, w wodzie i w mule dennym. Z larw powstaje poczwarka w skórzastej wylince ostatniego stadium larwalnego, tzw. bobówka. Tylko u nielicznych muchówek poczwarka jest wolna.\nWśród muchówek są duże owady, jak np. gzy bydlęce (Hypoderma lineatum, H. bovis), których larwy pasożytują na inwentarzu. Są owady o średnich rozmiarach, np. mucha domowa (Musca domestica), a także „drobne muszki”, których długość ciała wynosi najwyżej kilka mm. „Drobne muszki” są wśród muchówek krótkorogich i długorogich, a najpospolitsze w budynkach inwentarskich są wywilżny (Drosophila), ćmianki (Psychodidae) i ziemiórki (Sciaridae).\nWywilżny, zwane popularnie muszkami owocowymi lub drozofilami, są zaliczane do muchówek krótkorogich. Bardzo często występują w miejscach, w których rozkłada się substancja roślinna. Najczęściej muszki owocowe można znaleźć na fermentujących owocach w winiarniach, w browarach, w kwaszarniach ogórków i zakładach przerabiających owoce. Zalatują również do domów i występują w mieszkaniach. Zasiedlają też budynki inwentarskie, gdzie rozwijają się w paszy, która fermentuje w ściółce rozrzucona przez zwierzęta. Są bardzo pospolitymi szkodnikami, a najczęściej z wywilżn w budynkach inwentarskich występuje wywilżna octówka i karłówka.\nWywilżna octówka (Drosophila funebris) jest znacznie mniejsza od muchy domowej. Osobnik dorosły osiąga długość od 3 do 4,5 mm. Wywilżna jest kolorowo zabarwiona. Tułów jej jest żółty, oczy są czerwone, a odwłok czarny z poprzecznymi żółtymi paskami. Skrzydła są krótkie i szerokie, które w czasie spoczynku są składane płasko na odwłoku. Rozwój wywilżny octówki jest bardzo szybki. Zaraz po opuszczeniu poczwarek samice łączą się z samcami i zwabione do fermentujących produktów składają na nie jaja. Wybierają gnijące owoce, kompoty, marmoladę i dżemy, wino, piwo, ocet, syropy. Jedna samica składa około 400 jaj, które rozwijają się w ciągu 3 dni. Jaja są owalne, długości około 0,6 mm i mają płytkę z 4 długimi nitkowatymi wyrostkami, które zawsze wystają ponad powierzchnię płynnego pokarmu.\nBiaławe larwy żerują w produktach półpłynnych, ale mogą przebywać również w środowisku płynnym, w którym co pewien czas wysuwają na powierzchnię odwłok z wyrostkami, gdyż na nich znajdują się przetchlinki do pobierania powietrza. Larwy dorastają do 8 mm długości i opuszczają wilgotne siedlisko w celu przepoczwarczenia się.\nPoczwarka wywilżny, podobnie jak poczwarki much, jest ukryta w bobówce zbudowanej z ostatniej wylinki larwalnej. Bobówka jest brązowa i wyglądem przypomina nasionko chwastu. Poczwarki wywilżny przytwierdzają się do podłoża tak mocno, że np. mycie butelek nie może ich usunąć ze ścianek. Stadium poczwarki trwa 3-5 dni, a w dni chłodne jej rozwój się przedłuża i wynosi 7-11 dni, a nawet dłużej. Bobówka jest też stadium zimującym wywilżny.\nCały rozwój kończy się w temperaturze 30oC po 8 dniach, a w temperaturze 24oC po 14 dniach. Dorosłe żyją w temperaturze 30oC około 2 tygodni.\nWywilżna karłówka (Drosophila melanogaster) jest znacznie mniejsza od wywilżny octówki i inaczej ubarwiona. Długość ciała dorosłego owada wynosi około 2 mm. Tułów jego jest żółtoczerwony, lśniący, odwłok czarny, a odnóża są żółte.\nLarwy wywilżny karłówki są podobne do larw innych drozofil, lecz są mniejsze. Samice są bardzo płodne. W ciągu życia składają 400-900 jaj. Jaja składają partiami, po 15-25 sztuk dziennie. Larwy po wylęgu wgryzają się do fermentującego produktu, w których przechodzą cały rozwój. Szczególnie liczne są w mleczarniach w resztkach mleka i jego przetworów. Jako dorosłe larwy opuszczają wilgotny, rozkładający się substrat i w piasku i innych suchych miejscach tworzą bobówki.\nRozwój pokolenia zależy wyraźnie od temperatury. W temperaturze 15oC cały rozwój trwa 30 dni, w 20oC - 14 dni, a w 30oC - tylko 7,5 dnia.\nJest to bardzo pospolity szkodnik, często występujący razem z wywilżną octówką i powodujący te same zagrożenia dla jakości wielu wytwarzanych produktów żywnościowych i paszowych.\nMuszka silnie przyciągana zapachem gnicia i fermentacji siada nie tylko na produktach spożywczych i paszowych, lecz również na odpadkach oraz odchodach ludzi i zwierząt. W substratach tych z reguły znajdują się liczne drobnoustroje chorobotwórcze. Budowa zewnętrzna wywilżny (szorstka powierzchnia ciała, szczecinki oraz budowa aparatu gębowego) ułatwia zatrzymywanie się na nich dużej ilości różnorodnych mikroorganizmów i przenoszenia ich na żywność i paszę. Wywilżna na swym ciele może przenosić z odchodów ludzi i zwierząt takie bakterie jak: Campylobacter, Salmonella, Shigella.\nOdporność jaj wielu robaków i cyst pierwotniaków na działanie soków trawiennych spowodowało, że organizmy te mogą być spożyte wraz z pokarmem przez muchówkę, a następnie rozsiewane za pośrednictwem jej kału i śliny. Wywilżny są potencjalnym przenosicielem jaj przywr, tasiemców i obleńców oraz cyst pełzaka czerwonki, pełzaka okrężnicy i lambii jelitowej.\nWywilżny na swym ciele przenoszą zarodniki grzybów powodujących gnicie i pleśnienie owoców, przez co spada użyteczność tych produktów w przemyśle spożywczym. Przede wszystkim czystość owoców istotna jest przy produkcji wina. Wywilżny przenoszą zarodniki grzyba Botrytis cinerea, który jest sprawcą szarej pleśni różnych roślin. Rozsiewając tego patogena w winnicach oraz w fabrykach win, muszka przyczynia się do spadku jakości wytwarzanego wina. Już Louis Pasteur w XIX wieku stwierdził niekorzystny wpływ wywilżny na proces fermentacji. Roznoszone przez muszkę drożdże i bakterie powodują zakłócenia w procesie fermentacji i zakwaszania. Żerujące larwy zamieniają pożywienie w półpłynną masę, znacząco pogarszając jakość produktu, na którym bytują.\nWywilżny przenoszą na ciele również zarodniki takich grzybów jak Penicillium i Aspergillus, które powodują gnicie różnych części roślin, najczęściej owoców miękkich, warzyw i cebuli. W szczególności obecność tych grzybów niekorzystna jest w przechowalniach owoców i warzyw, a także w pomieszczeniach przygotowywania pasz zwierzętom inwentarskim.\nPrzed przystąpieniem do dezynsekcji należy zlokalizować miejsca, w których rozwijają się i żerują ich larwy wywilżn. Są to najczęściej gnijące owoce i warzywa, soki owocowe, kiszone ogórki, gnijące ziemniaki, resztki gnijącej i fermentującej paszy. Produkty opanowane przez muszki należy szybko usunąć z pomieszczenia zniszczyć, gdyż nie nadają się do spożycia. Karmniki należy systematycznie czyścić, myć i dezynfekować. Pojemniki na śmieci z resztkami żywności i pasz należy jak najprędzej opróżniać i dbać, aby stale były przykryte.\nPodawaną karmę należy chronić przed muszkami i zabezpieczać przed dostępem owadów. W tym celu m. in. należy okna budynku inwentarskiego należy zaopatrzyć w metalową siatkę o drobnych oczkach, przez które „drobne muszki” nie przecisną się.\nMuszki owocowe są bardzo wrażliwe na działanie wielu środków owadobójczych, ale większość z nich nie można stosować w pomieszczeniach inwentarskich w obecności zwierząt. W tych pomieszczeniach zaleca się rozwiesić lepowe lampy owadobójcze, które skutecznie wabią wywilżny. Można też poustawiać pułapki (pojemniki) z ciekłym atraktantem, który skutecznie wabi muszki.\nW pomieszczeniach mieszkalnych i gospodarczych można stosować preparaty aerozolowe lub paski owadobójcze emitujące dichlorfos.\nGdy szkodnik licznie wystąpi w pomieszczeniu inwentarskim, wtedy należy przeprowadzić zabieg zamgławiania „na zimno” lub „na gorąco” dozwolonym pyretroidem.\nĆmianki są drobnymi (1-4 mm) muchówkami, ściśle związanymi ze środowiskiem wodnym. Larwy wymagają do rozwoju miejsc bardzo wilgotnych i bogatych w organiczne substancje pochodzenia roślinnego, dlatego większość gatunków z rodziny ćmiankowatych (Psychodidae) zasiedla wilgotne środowiska leśne. Osobniki dorosłe prowadzą nocny tryb życia. W ciągu dnia są nieaktywne i pozostają w zacienionych miejscach. Wieczorem ćmiankowate gromadzą się w dużych chmarach w roślinności wzdłuż strumieni, szczególnie tych o płytkim dnie, pełnym gnijących resztek.\nDorosłe ćmianki są drobne, od 2 do 5 mm długości, z jasnobrązowym lub brązowym ubarwieniem ciała i skrzydeł. Mają krótki ssąco-liżący aparat gębowy, ale nim nie kłują. W czasie spoczynku skrzydła układają daszkowato nad odwłokiem. Żyłki skrzydeł są równomiernie rozmieszczone. Ciało i brzegi skrzydeł są pokryte (owłosione) długimi szczecinkami, które nadają muszce wygląd ćmy - stąd też jej nazwa.\nDorosłe ćmianki słabo latają. Bardzo aktywne są nocą, gdy wiatr jest słaby. Wlatują wtedy do mieszkań, przyciągane przez światło. A w budynku inwentarskim, szczególnie zaniedbanym, z przeciekającymi przewodami wodociągowymi, łatwo znajdują miejsca do rozmnażania się.\nLarwy mają dobrze rozwiniętą głowę i mocne żuwaczki. Zanurzone w płynnej mazi odżywiają się rozkładającymi się substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, w tym odpadkami kuchennymi. Otwory oddechowe (przetchlinki tchawek) są umieszczone na końcu stożkowatej struktury, która pozostaje w powietrzu, gdy reszta ciała jest zanurzona w płynnym substracie.\nLarwy ćmianek żerujące w płynnych nieczystościach są dla nas niezauważalne, natomiast dorosłe mogą pojawiać się w pomieszczeniach ludzkich i inwentarskich nawet w dużych ilościach i niepokoją swoją obecnością mieszkańców i zwierzęta. Ludzie, szczególnie uczuleni, przypadkiem wdychający części ciał martwych ćmianek, mogą cierpieć na astmę.\nOsobniki dorosłe latające w pomieszczeniu mogą być usunięte za pomocą zabiegu zamgławiania przestrzeni „na zimno” lub „na gorąco” dozwolonym pyretroidem.\nW okolicy budynków inwentarskich należy zwalczać chwasty, które stanowią kryjówki dla dorosłych ćmianek. Można też przeprowadzić na zewnątrz budynków zabieg opryskiwania miejsc, w których odpoczywają szkodniki. Stosuje się preparaty mikrokapsułkowane lub w formie proszku do sporządzania zawiesiny (WP).\nZiemiórki są drobnymi muszkami z długimi nogami. Biodro nóg (coxa) jest szczególnie wydłużone, co jest charakterystyczne dla tej rodziny muchówek. Większość ziemiórek jest ciemno ubarwionych, najczęściej na czarno.\nMało wiemy o życiu ziemiórek należących do poszczególnych gatunków. Z licznie składanych jaj na gnijącą materię organiczną po kilku dniach wylęgają się larwy, które odżywiają się rozkładającymi się substancjami i strzępkami różnych grzybów. Larwy żerują w rozkładającym się drewnie, ściółce i w odchodach zwierząt. Szczególnie licznie występują w kurzaku, który gromadzi się pod klatkami ptaków. Wzrost larw jest szybki. Larwy linieją kilka razy (do 5) w ciągu 6-8 dni, po czym formują poczwarkę. Po 3 dniach z poczwarek wychodzą osobniki dorosłe muchówek, dając początek następnemu pokoleniu szkodników.\nJak najszybciej należy wykryć miejsca, w których larwy ziemiórek żerują i rozwijają się i substrat ten, np. odchody kur, usunąć z pomieszczeń inwentarskich i wysuszyć na zewnątrz.\nPo usunięciu miejsc, w których rozmnażają się ziemiórki, koniecznie należy wykonać zabieg zamgławiania przestrzeni „na zimno” lub „na gorąco” dozwolonym preparatem nierezydualnym.\nZiemiórki wabi ultrafiolet, stąd chętnie lecą do lamp owadobójczych. W związku z tym, w miejscach krytycznych należy zainstalować lampy owadobójcze, najlepiej z wkładem lepowym, do którego przykleją się muchówki wabione światłem jarzeniówki.\nSzkodliwe są larwy i osobniki dorosłe „małych muszek”. Larwy zanieczyszczają i niszczą produkty spożywcze i paszowe. Muchówki te przenoszą różne drobnoustroje, w tym grzyby pleśniowe i bakterie, które zakłócają procesy fermentacyjne prowadzone w zakładzie przetwórstwa owocowo-warzywnego, a w miejscach przygotowywania paszy - przyśpieszają fermentacje karmy. Szczególnie niebezpieczne są wówczas, gdy ich rozwój odbywa się w odchodach, skąd dorosłe muchówki przenoszą do produktów spożywczych i pasz groźne bakterie, grzyby i inne drobnoustroje chorobotwórcze. Należy je zwalczać, jeśli pojawią się w budynkach inwentarskich.\nCopyright 2013 www.venturia.pl\nPowered by 27PRoject


Kazan uzbecki 50l - duzy garnek gastronomiczny na ognisko!\nUZBECKI KAZAN 50 L – duży gastronomiczny garnek żeliwny na ognisko. Kazan uzbecki 50L będzie niezastąpiony w kuchniach polowych, na koloniach oraz imprezach masowych na otwartej przestrzeni. Garnek gastronomiczny kazan 50 L przyda się podczas przygotowania potraw dla sporej grupy osób. Kazan żeliwny 50L świetnie stanie na wysokości zadania! Tu nie chodzi tylko o ilość porcji, ale też o jakość - przyrządzone w kazanie dania rozbudzą smakowe zmysły wszystkich chętnych.\nKazan 50 L bez pokrywki – dlaczego tak. Z reguły w Uzbekistanie nie używa się pokrywki na kazan. Podczas gotowania zarówno dno, jak i ściany kazana dobrze się rozgrzewają, dlatego uważa się, że efekt pary od pokrywki jest zbędny. W razie potrzeby półkulisty kazan można wygodnie przykryć np. miską ze stali nierdzewnej. Lepiej mieć kilka misek o różnych średnicach. Mniejsza może przykryć potrawę na dnie, gdy jest gotowana w małych ilościach.\nSam kazan to jednak za mało, by w nim gotować. 50-litrowy kazan ma półokrągłe dno, zarówno wewnątrz, jak i od zewnątrz. Tak ciężki kazan do ustawienia nad ogniskiem potrzebuje specjalnej podstawki. Najlepiej zamontować kazan 50 L na piecu stacjonarnym wykonanym z cegieł ogniotrwałych. Można zrobić mobilne metalowe palenisko cylindryczne z dnem i nogami. Kazan powinien wchodzić w piec minimum na dwie trzeci swojej głębokości, tak aby całe półkuliste dno zostało otoczone płomieniami.\nDuże gary do zadań specjalnych. Kulinarne festiwale, targi oraz jarmarki odbywające się w plenerze w wielu miastach cieszą się z roku na rok większym prestiżem i zainteresowaniem. Każda taka impreza kusi odwiedzających straganami z lokalnymi przysmakami, ale też popularne są dania z innych krajów. Na wydarzenia związane z jedzeniem przyjeżdża coraz więcej osób, dlatego to doskonała okazja na promocję restauracji oraz zdobycie nowych gości. Pokaz przygotowania dania w kazanie na żywym ogniu zapewni mnóstwo wrażeń odwiedzającym. A pod koniec procesu degustacja wyjątkowego dania, o którym nie sposób zapomnieć i na które warto wrócić.\nJaką kuchnię wybrać? W dużym garnku możemy przyrządzić popisowe polskie dania z ogniska, takie jak grochówka czy leczo z kiełbasą i warzywami. To właśnie tylko w takim garnku gastronomicznym jak kazan uzbecki 50 L ugotujemy i zaprezentujemy ekskluzywne uzbeckie potrawy: pilaw, szurpa, łagman. Kuchnia uzbecka charakteryzuje się wykorzystaniem prostych składników, daje uczucie sytości, dobrze rozgrzewa, smak potraw wzbogacają takie przyprawy jak kmin rzymski, pieprz, kolendra.\nKoronne dania z Uzbekistanu. Kulinarna wizytówka Uzbekistanu – pilaw, którego nazwa w uzbeckim brzmi "palov osh" (pałow osz). Każda litera tego słowa przekazuje informacje o składniku: P - piez - w tłumaczeniu cebula, A - aez - marchewka, L - lahm - mięso, O - olio - tłuszcz, V - vet - sól, O - ob - woda, Sh - shaly - ryż. Zwykle pilaw gotuje specjalna osoba „osh paz” (osz paz), co w języku uzbeckim dosłownie oznacza „pilawowar” (od wyrazów „osh” – pilaw, „paz” - kucharz).\nNajsłynniejsze i najbardziej znane zupy uzbeckiej kuchni – szurpa oraz łagman - gęste i treściwe zupy. Zupa szurpa składa się z bulionu z jagnięciny lub wołowiny, do którego dodaje się dużo zieleniny i warzyw. W skład łagmana wchodzi jagnięcina lub wołowina z kością, makaron domowy, świeże zioła, różnorodne warzywa (pomidory, ziemniaki, słodka papryka i inne), a także przyprawy.\nJest jeszcze kilka powodów, dla których warto kupić kazan. Przy odpowiedniej pielęgnacji żywotność żeliwnego kazana jest praktycznie nieograniczona. Taki kazan będzie służył przez dziesięciolecia. Czyszczenie dużego kazana żeliwnego jest bardzo proste. Do utrzymania kazana w czystości i usunięcia resztek jedzenia wystarczy ciepła woda, a następnie wytarcie ręcznikiem czy szmatką. Kazan nie boi się zarysowań, dlatego można śmiało używać metalowych akcesoriów.\nDo każdego kazana zeliwnego dołączamy instrukcję do prawidłowego wypalania i olejowania po zakupie oraz pelęgnacji po każdym uzyciu.\nPodczas korzystania z kazana uzbeckiego zalecamy używanie akcesoriów kuchennych ze stali nierdzewnej z drewnianą rączką, ponieważ łyżki cedzakowe szumówki i chochle z tworzywa sztucznego nie wytrzymują wysokich temperatur w kazanie.\nUZBECKI KAZAN 50L.\n1330 zł. z VAT-em\n✓ kazan żeliwny 50l.\nŁyżka wazowa chochla 43cm.\nTalerz uzbecki Atłas 37cm.\nTalerz uzbecki Ornament 37cm.


Obiekt Willa Północna II, usytuowany w miejscowości Karwia, oferuje wspólny salon, bezpłatny prywatny parking, ogród oraz taras. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Karwia Beach – 250 m. Na miejscu znajduje się plac zabaw.\nW naszej ofercie m.in.: parking na miejscu, wspólny salon / sala TV, pokój gier, taras, bezpłatny parking, parking, taras słoneczny, pokoje rodzinne, wspólna kuchnia, Maseczki dla gości, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, gry planszowe / puzzle, bezpłatne WiFi, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, WiFi, sala zabaw, plac zabaw dla dzieci, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, ogród, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, pokoje dla niepalących, dostęp do Internetu, jazda na rowerze, prywatny parking, plac zabaw, WiFi dostępne w całym obiekcie, Pokoje są dezynfekowane między pobytami.\nDodatkowe informacje o ofercie Polska - Karwia - Willa Północna II, opinie wczasowiczów


7,37 (6523 ocen\ti\t371 opinii) Zobacz oceny\nviolabu Toczytam | 2016-08-07\nNa półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016, Przyjemność czytania\nStara rodzinna posiadłość na wrzosowiskach w XIX wiecznej Anglii , położona niedaleko bagien, na którymi często osiada mgła to sceneria książki „Pies Baskervillów” ze znanym literackim bohaterem Sherlockiem Holmesem. Jeśli do niesamowitego klimatu miejsca akcji dodamy tajemnicę zbrodni, to otrzymamy mocno wciągającą w swą akcję powieść. Rozsądnemu detektywowi przychodzi zmierzyć się z… legendą o strasznym ogarze. Nie jest to zatem łatwa zagadka.\nDwór Bakervillów istnieje naprawdę. Artur Conan Doyle w młodości przebywał w nim gościnnie, stąd inspiracja dla pisarza. Obecnie znajduje się tam hotel. Och, móc tam pojechać i samemu przekonać się o tym, jak budzące niepokój bywają tam jesienne wieczory.


Sekrety przeglądu technicznego - magazynauto.interia.pl - testy i opinie o samochodach nowych i używanych\nMagazynAuto > Porady motoryzacyjne > Przepisy (kodeks ruchu drogowego) > Formalności > Sekrety przeglądu technicznego\nDobry diagnosta zawsze wytłumaczy wyniki badania, wskazując co konkretnie szwankuje w samochodzie.\nPodczas okresowego badania technicznego, zwanego przeglądem, wiele rzeczy diagnosta ocenia na zasadzie ogólnych wytycznych. Kilka podzespołów jest jednak badanych na specjalistycznej aparaturze. Warto wiedzieć, co jest mierzone i rozumieć wyniki poszczególnych testów.\nBadanie przeprowadzane jest na stanowisku, na którym rolki napędzają koła. Po wciśnięciu przez diagnostę pedału hamulca mierzona jest siła hamowania danej osi (przednia, tylna, hamulec awaryjny).\nMinimalna wartość siły zależy od masy pojazdu. Z punktu widzenia badania technicznego najważniejszym wskaźnikiem jest różnica siły hamowania pomiędzy prawą, a lewą stroną danej pary hamulców. Nie może ona być wyższa niż 30%.\nJeżeli chodzi o wartość samej siły hamowania (w kN), to zwykle odnosi się ją do ciężaru pojazdu i operuje się procentowym wskaźnikiem (WSH). W praktyce jednak wynik prawie zawsze jest wyższy niż wymagane 50%, a liczy się głównie wspomniana wcześniej różnica (prawy - lewy).\nPrzeprowadzane jest analizatorem spalin i w zależności od typu silnika (benzynowy lub wysokoprężny) kontroli podlegają różne parametry. W przypadku samochodów zasilanych benzyną najważniejsza jest zawartość tlenku węgla. Auta zarejestrowane do czerwca 1995 r. muszą mieć do 3,5% CO. W praktyce do spełnienia tego limitu samochód nie musi mieć katalizatora, wystarczy, żeby był sprawny. Auta zarejestrowane po 1 lipca 1995 r., ale przed 1 maja 2004 r., mają limit emisji CO na poziomie 0,5%. Dopiero po tej dacie pierwszej rejestracji wymagany jest poziom do 0,3%.\nJeżeli chodzi o samochody z silnikiem Diesla, to mierzone jest tzw. zadymienie spalin (ilość sadzy). W praktyce jednak metoda pomiarowa jest na tyle niezdrowa dla silnika (przewiduje wciśnięcie pedału gazu do końca i trzymanie go na nieobciążonym silniku), że rzadko który diagnosta się na nią decyduje.\nSkuteczność tłumienia amortyzatorów jest wyrażona w procentach, ale wynik nie jest tożsamy ze stopniem ich zużycia. Nowy amortyzator nigdy nie osiąga skuteczności 100% i wynika to z samej metody pomiarowej. Płyta pomiarowa wykonuje ruch góra-dół i mierzy nacisk koła w momencie maksymalnego podbicia go do góry oraz nacisk statyczny koła stojącego nieruchomo. Sprawność amortyzatorów jest określana jako stosunek tych wartości.\nAmortyzatory w bardzo dobrym stanie mają zwykle powyżej 75% skuteczności, choć w niektórych modelach, w tylnej osi nowego samochodu, może być wartość nawet tak niska, jak 60%. Można przyjąć, że amortyzator zużyty to taki, który ma wskaźnik skuteczności 25% lub poniżej. Ponieważ badanie jest nieobowiązkowe, nie podano wartości dopuszczalnych.\nBadanie emisji spalin (obowiązkowe)\nDopuszczalny skład spalin\nData pierwszej rejestracji do IX 86 X 86 – VI 95 VII 95 – IV 04 od V 04\nCO maks. 4,5% maks. 3,5% maks. 0,5% maks. 0,3%\nHC (węglowodory) dowolne dowolne maks. 100 ppm dowolne\nCO2 dowolne dowolne dowolne dowolne\nLambda (λ) dowolne dowolne 0,97–1,03 0,97–1,03\nKtórych dotyczy Diesle wolnossące Turbodiesle do VI 08 Turbodiesle od VII 08\nZadymienie spalin maks. 2,5 m-1 maks. 3,0 m-1 maks. 1,5 m-1\nJest gazem silnie trującym, bezwonnym. Aby uzyskać wynik poniżej 1%, samochód musi mieć sprawny katalizator.\nSa trującymi substancjami, których zawartość liczona jest w ppm (parts per million). 1 ppm to 0,0001%.\nNie jest trujący i jego zawartość nie podlega ograniczeniom. Sprawny katalizator zamienia CO właśnie na CO2.\nWspółczynnik składniku mieszanki\nMówi o proporcji paliwa i powietrza w mieszance. Optymalny z punktu widzenia działania katalizatora to λ=1.\nBadanie skuteczności hamulców (obowiązkowe)\nGłównym parametrem, na który diagnosta zwraca uwagę, jest równomierność działania hamulców w prawym i lewym kole.\nBadanie amortyzatorów (na życzenie)\nWarto wydać 20 zł, aby wiedzieć w jakim stanie są amortyzatory. Wpływają one na zachowanie samochodu na drodze.\nProcedura okresowego badania technicznego jest określona w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej i na każdej Stacji Kontroli Pojazdów (SKP). W całej Polsce obowiązują te same wytyczne. Spotkać możemy się z dwoma typami stacji SKP : podstawową, bądź okręgową. Z punktu widzenia tzw. przeglądów okresowych nie ma tu żadnej różnicy w badaniu. Stacje okręgowe mają poszerzony zakres uprawnień i mogą dokonywać przeglądów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t.\nPo części na szrot - EKSPLOATACJA\nWięcej na temat:przegląd techniczny | badanie okresowe | formalności | badanie techniczne


Koncert Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego w Krasnymstawie - 22.04.2015 r.\nKoncert Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego w Krasnymstawie – 22.04.2015 r.\n23 kwietnia 2015 Monika Mikołajewicz\tBrak komentarzy\nUprzejmie informujemy, że 22 kwietnia br. w sali Zespołu Szkół Nr 1 im. A. Mickiewicza w Krasnystawie – dla uczczenia 69. rocznicy pierwszych powrotów Żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego, w tym głównie żołnierzy AK, BCh i NSZ z zespołu łagrów sowieckich nr 270 Borowicze do Ojczyzny – staraniem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Zamość odbył się uroczysty koncert patriotyczny Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego.\nKoncert zorganizowano przy współpracy z Kołami Rejonowymi ŚZŻAK Okręg Zamość w Gorzkowie i Żółkiewce oraz Urzędem Miasta Krasnystaw a patronat honorowy nad wydarzeniem objęli Poseł na Sejm RP Sławomir Zawiślak i Burmistrz Krasnegostawu Hanna Mazurkiewicz.\nBezpośrednio przed koncertem odbyła się krótka część oficjalna, którą rozpoczęto od wprowadzenia licznych Pocztów Sztandarowych ŚZŻAK Okręg Zamość (w tym reprezentujących Koła Terenowe ŚZŻAK działające na terenie powiatu krasnostawskiego ) i odśpiewania Hymnu Narodowego z udziałem RZAWP.\nPowitania zebranych dokonał główny organizator uroczystości Prezes ŚZŻAK Okręg Zamość a zarazem Poseł na Sejm RP Sławomir Zawiślak. Podziękował on za przybycie na uroczystość Weteranom walk za wolność Ojczyzny, pocztom sztandarowym, przedstawicielom władz samorządowych z terenu powiatu krasnostawskiego na czele z Burmistrz Krasnegostawu Panią Hanną Mazurkiewicz, przedstawicielom organizacji pozarządowych, licznie przybyłym mieszkańcom miasta i regionu.\nW swoim wystąpieniu podziękował za wsparcie współorganizatorom uroczystości, krótko podniósł konieczność pamięci o naszych bohaterach także mieszkańcach ziemi krasnostawskiej oraz przedstawił działalność ŚZŻAK. Przypominał, że na terenie powiatu krasnostawskiego działają Koła Terenowe Związku w gminach Żółkiewka, Gorzków, Rudnik i Kraśniczyn, zachęcał zebranych do pracy w organizacjach społecznych w tym ŚZŻAK, który chciałby aktywniej rozwinąć swoją działalność na terenie powiatu krasnostawskiego. Jak podkreślił w ŚZŻAK aktywnie społecznie pracujący przedstawiciele Młodego Pokolenia, licznymi inicjatywami krzewią patriotyzm i etos Armii Krajowej wśród współczesnego pokolenia Polek i Polaków a nawet skutecznie przeciwstawiają się fałszowaniu historii. Jako przykład podał niedawny zwycięski proces ŚZŻAK Okręg Zamość w obronie pamięci żołnierzy PPP i mieszkańców Uchań, którzy zostali niesłusznie oskarżeni- w jednym z wydawnictw – o jakoby wymordowanie w czasie II wojny światowej 80 obywateli polskich narodowości żydowskiej.\nOkolicznościowe przemówienia historyczne dotyczące tematu uroczystości wygłosili : Prezes Koła Rejonowego w Gorzkowie ŚZŻAK Okręg Zamość, Pan Zbigniew Żurek oraz Prezes Stowarzyszenia Środowisko Borowiczan – Sybiraków, Pani Dorota Adach, która ponadto podniosła wspaniałą aktywność swojego środowiska, które nie ustaje w skutecznym przypominaniu gehenny Sybiraków- żołnierzy PPP.\nWystęp RZAWP poprzedzony został także wręczeniem – przyznanego decyzją Prezydium ŚZŻAK Okręg Zamość a zatwierdzonego przez stosowne urzędy państwowe – odznaczenia medalu za zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Zamość. Wręczenia w/w odznaczenia dla :\n– Ppor. Tadeusza Forysiaka,\n– Ppor. Wacława Adamczuka,\n– Ppor. Jana Rubaja,\n– Ppor. Tadeusza Króla,\ndokonali Prezes ŚZŻAK Okręg Zamość poseł S. Zawiślak, Wiceprezes mjr Tadeusz Kopeć – żołnierz AK, Prezes Koła Rejonowego ŚZŻAK w Żółkiewce Jan Mróz.\nGratulacje wyróżnionym złożyła m.in Burmistrz Krasnegostawu Pani Hanna Mazurkiewicz. Po części oficjalnej i wyprowadzeniu pocztów sztandarowych odbył się 2 godzinny koncert RZAWP z udziałem solistów, którzy wykonali znane polskie utwory patriotyczne oraz kilka kompozycji współczesnych. Występ zespołu był przerywany brawami publiczności zauważającej także wysoki poziom artystyczny wykonywanych utworów patriotycznych. Po zakończeniu koncertu Burmistrz Hanna Mazurkiewicz podziękowała Prezesowi ŚZŻAK Okręg Zamość S. Zawiślakowi za inicjatywę organizacji koncertu w Krasnymstawie oraz z podziękowaniem za wspólną dobrą pracę wręczyła od władz samorządowych miasta upominki obecnemu na koncercie Zastępcy Dyrektora RZAWP Panu płk Henrykowi Cierockiemu, Pani Prezes Dorocie Adach i prowadzącemu koncert. Wiceprezes ŚZŻAK Okręg Zamość zarazem dowódca pocztów sztandarowych por. Andrzej Jaroszyński w towarzystwie Prezesa Koła Terenowego ŚZŻAK w Gorzkowie Z. Żurka wręczył przedstawicielom RZAWP bukiet kwiatów. Na tym uroczystość została zakończona.\nFoto.: Magdalena Górecka\n← Activ Sport Zamość – oferta sportowo-rekreacyjna OSiR Zamość\nXIX Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Biblijnej – podsumowanie etapu diecezjalnego →


Gulasz Bezalkoholowy. | Powoli. Po Prostu.\nPosted on 13 lutego 2019 13 lutego 2019 by Artur\nJestem, osobą niepijącą. Nie spożywam w żadnej postaci, co sprawia że należę do niezbyt licznego grona. Czy mam z tym jakiś problem? Oczywiście, że nie. Tak samo jak nie palę i nie zażywam. Jednakże od czasu do czasu spotykam się z drobnymi trudnościami, które muszę obejść. Jednakże to w myśl zasady, że szukam rozwiązań, a nie problemów, nadal nie jest to dla mnie problem.\nZnajomy opowiadał mi kiedyś historyjkę. Był świadkiem rozmowy w jednym z łódzkich hoteli. Podczas porannej kawy słyszał dwóch mężczyzn, rozmawiających przy stoliku obok. Jeden z nich na każdą sugestię drugiego odpowiadał wciąż w ten sam sposób. To jest problem, to będzie problem, mamy z tym problem! Wyraźnie irytowało to rozmówcę. Zwrócił mu w końcu uwagę, że to czym się zajmują to nie problem ale praca.\nPrzypomina mi się ta anegdota zawsze, gdy rozpoczynam pracę z kolejnym przepisem. Rzadko zdarza się bowiem, żebym mógł przygotować coś bez konieczności rozwiązania jakiegoś, choćby najmniejszego problemu. Gdy znalazłem więc w lodówce piękny, wzruszający połeć wołowiny, stanąłem w obliczu konieczności podjęcia kilku ważnych decyzji i kroków.\nPierwsza decyzja, jaką musiałem podjąć dotyczyła celu. Czyli tego co mam z tej wołowiny zrobić. Jej kształt i zawartość tłuszczu wskazywały na to, że stek nie wchodzi w rachubę, pieczeń nie wchodzi w rachubę, zrazy nie wchodzą w rachubę. Za to gulasz jak najbardziej wchodzi w rachubę. Angielską wersję, z tymiankiem, marchewką i sosem worcestershire przerabiałem już wielokrotnie. Robiłem wtedy Cisato z Mięsem. Zarówno z ciastem jak i bez ciasta, jako wołowy sos do gnocchi. Przyszła więc pora na jakąś odmianę.\nOd razu wpadłem na pomysł, by skierować swoją uwagę na przeciwną część mapy. Ten problem miałem więc z głowy. Zamysł zrobienia gulaszu węgierskiego łaził mi od jakiegoś czasu na głowie, ale do tej pory nie przybrał tak realnego kształtu. Internet dostarczył mi wielu przepisów, ale wybrałem w końcu ten, który wydał mi się najrzetelniejszy. Zmodyfikowałem go jednak dla moich potrzeb. Dlaczego? Gdyż zarówno ten jak i praktycznie wszystkie inne przepisy na gulasz węgierski zawierają w przepisie wino, czyli alkohol.\n800 gramów wołowiny (karczek, łopatka, poliki)\n50 g wędzonego boczku lub słoniny\nMięso umyć, dokładnie osuszyć ręcznikami papierowymi i pokroić w grubą kostkę (około 4×4). Cebulę obrać i pokroić w drobną kostkę. W garnku (najlepiej żeliwnym) rozgrzać 2-3 łyżki smalcu wieprzowego. Dodać pokrojony w drobną kostkę wędzony boczek. Zeszklić cebulę. Zgasić pod garnkiem gaz i wsypać do niego 1 kopiatą łyżkę słodkiej, mielonej papryki. Wymieszać, aby papryka połączyła się z tłuszczem, a następnie ponownie włączyć gaz pod patelnią. Tę czynność Węgrzy stosują, by papryka, która zawiera naturalny cukier nie przypaliła się. Gdy masa na patelni zacznie skwierczeć wlać szklankę wrzącej wody i dokładnie wymieszać, aby powstał gęsty sos. Do tak przygotowanej bazy wrzucić mięso i smażyć je około 10 minut mieszając co jakiś czas, aby dobrze pokryło się pastą paprykową. Obrać i posiekać drobno czosnek. Wrzucić go do garnka razem z ostrą papryczką (w całości – rozpadnie się podczas duszenia). Wlać do garnka tylko tyle gorącej wody, aby ledwie przykryła mięso. Garnek przykryć pokrywką, nastawić pod nim jak najwolniejszy gaz i dusić mięso 1 godzinę. Co jakiś czas sprawdzać stan płynu w garnku. Gdy jest go za mało dolać odrobinę wody. Po godzinie sprawdzić twardość mięsa – zwykle potrzebuje kolejnej godziny duszenia. Dodać teraz obranego ze skóry i pokrojonego na cztery części pomidora oraz grubo pokrojoną (wypestkowaną) czerwoną paprykę. Dodać sos sojowy, ocet i cukier. Dusić kolejną godzinę, dolewając wodę w razie, gdy się zredukuje. Płynu ma być po dolaniu tyle, by ledwie przykrywał mięso. Pod koniec duszenia zagęścić sos mąką pszenną. Chwile razem pogotować. Na koniec, gdy mięso jest już miękkie posól całość według własnego smaku.\nOryginalny przepis można znaleźć na blogu Kuchnia Tomka, we wpisie Gulasz po węgiersku czyli perklet wołowy.\nPost udostępniony przez Powoli Po Prostu. (@powolipoprostu.pl) Lut 13, 2019 o 7:16 PST\nKwestia zastąpienia wina innym składnikiem była drugą decyzją jaka musiałem podjąć. Ale i to nie stanowiło dla mnie problemu. Internet oraz moje doświadczenie dostarcza wielu sposobów na zastąpienie alkoholu w potrawach. Ja wybrałem mieszankę sosu sojowego, octu i cukru. Zrobiłem to świadomie, bazując na własnych kulinarnych doświadczeniach. Wiem, że sugeruje się by wino zastępować sokiem winogronowym z dodatkiem octu winnego lub samym octem winnym. Zadecydowałem jednak inaczej, wiedząc że moja mieszanka ma doskonały wpływ na ostateczny smak mięsnych dań. Nie zastępuje wina. Nie odbiera należytego mu miejsca. Wprowadza zupełnie nowy sposób na podkreślenie i wydobycie smaku pozostałych składników.\nChoć potrawę, którą zrobiłem nie powinienem nazywać gulaszem węgierskim, to nadal jest to genialny, bardzo smaczny i aromatyczny gulasz wołowy. Ma oczywiście wiele z nim wiele wspólnego. Obłędnie pachnie połączeniem papryki i wędzonego boczku. Najlepszym możliwym zestawieniem aromatu paprykowego z głęboką, intensywna wonią dymu. Sos jest gęsty i ciemny, słodkawy i nieco kwaskowaty ze względu na obecność pomidorów, octu i cukru. Mięso rozpływa się w ustać, nasączone wszystkimi smakami jednocześnie. Nie daje jednak zapomnieć o tym, że nadal jest wołowiną. Soczystymi, pełnymi mięsnego smaku kawałkami wołowiny.\nGulasz jest harmonijnie skomponowanym daniem, który można jeść z dowolnym dodatkiem. I właśnie jego wybór był ostatnim, ale niezwykle dla mnie istotnym problemem. Nie mogąc zdecydować się z czum go zjeść wybrałem wszystkie rozwiązania, na które w danym momencie miałem ochotę: z kluskami śląskimi, kaszą, razowym pieczywem. Potwierdzam. Z każdym smakuje doskonale.\nNie staram się szukać problemów. Staram się ze wszystkich sił szukać ich rozwiązań. Każdy, który spotykam podczas pracy w kuchni, daje się w końcu jakoś rozwiązać. Nie ma przecież sytuacji bez wyjścia. Zwłaszcza, gdy parafrazując gościa niegdyś ekskluzywnego łódzkiego hotelu, każdy problem potraktuje się nie jak problem, ale jak sprawę do załatwienia.\nThis entry was posted in Na Stół and tagged gulasz, kuchnia węgierska, mięso, wołowina. Bookmark the permalink.


ZUS: Rekord profili na Platformie Usług Elektronicznych - Bankier.pl\nTwoje finanseZUS: Rekord w liczbie założonych profili na Platformie Usług Elektronicznych\nProfil na PUE można założyć m.in. za pomocą Profilu Zaufanego oraz bankowości elektronicznej. Więcej informacji na ten temat można znaleźć na stronie internetowej ZUS. Jest tam także dostępny film, pokazujący jak założyć profil na PUE. Można również zadzwonić na specjalną infolinię ZUS (numery na stronie Zakładu).(PAP)\nmarcinkuu 2020-08-06 09:11\nSzkoda, że bonu nie da się łatwo wymienić na gotówkę, bo większość nie potrzebuje bonu tylko kasy na fajki i browar.\ntraderfr 2020-08-05 22:51\nWreszcie artykuł z cyklu: Polacy rzucili się na...\nspecjalnie_zarejestrowany2 2020-08-05 21:54\nTeraz nie działa już nie tylko między 8-16 ale całą dobę:-)\nsię rzucili bo muszą a nie chcą. to jest różńica


dogadamycie.pl wprowadza usługę tłumaczeń przez SMSy - MamStartup\nPressroom SMS tłumaczenia Brillant Partner rozmowy dogadamysie.pl\ndogadamycie.pl wprowadza usługę tłumaczeń przez SMSy\nFirma Brillant Partner, oferująca usługi tłumaczeń online „na żądanie” za pośrednictwem serwisu dogadamycie.pl, wprowadziła usługę tłumaczenia przez SMS. Przetłumaczona wiadomość trafia na telefon użytkownika w ciągu 15 minut. Nowa funkcjonalność jest kolejnym krokiem rozwoju portalu, który zapewnia dostęp do kompleksowych usług tłumaczeniowych realizowanych on-line.\nTłumaczenia przez SMS to propozycja dla osób, które chcą mieć szybki kontakt z obcokrajowcami, zarówno w celach służbowych, jak i prywatnych. Oferta uzupełnia dotychczasowe portfolio usług, oparte o tłumaczenia rozmów telefonicznych, e-maili i czatów.\nNiezależnie od tego gdzie się znajdujemy, czy w podróży, czy na wakacjach zawsze mamy pod ręką telefon. Dzięki usłudze tłumaczenia przez SMSy możemy błyskawicznie nawiązać kontakt z obcokrajowcami bez potrzeby rejestracji się na portalu. Krótka forma charakteryzująca SMS-y w zupełności wystarcza na przesłanie informacji z drogą dojazdu lub poinformowanie o aktualnych wynikach rozmów handlowych. – mówi Agnieszka Chmielewska, Prezes Zarządu Brillant Partner.\nChcąc skorzystać z usługi należy przesłać SMS-a z wiadomością do tłumaczenia na numer telefonu 775550 i określić język tłumaczenia (EN, RU lub DE) oraz umieścić prefiks DOG na początku informacji. Wiadomość w wybranym języku zostanie odesłana na numer, z którego została zlecona. Koszt translacji to 6,15 zł. brutto za 160 znaków w tym koszt przesłania wiadomości, a maksymalna długość wiadomości może wynieść 459 znaków bez polskich liter. Aby skorzystać z usługi, nie trzeba być zarejestrowanym użytkownikiem portalu. Maksymalny czas oczekiwania na realizację tłumaczenia nie przekracza 15 minut. Płatność za tłumaczenie dokonywana jest przez SMS i doliczana do rachunku telefonicznego.\nPrzykładowy SMS powinien wyglądać następująco: DOG W tym miesiacu dogadamycie.pl, wprowadzilo nowa usluge tlumaczen SMS-ow. Aby skorzystac z usługi nalezy wyslac wiadomosc na numer 75550. EN Zastosowana technologia oparta jest na integracji poprzez API z usługami SMS Receiver. Jako, że jest to pierwsze tego typu wdrożenie w Polsce to oba systemy są szyte na miarę i oparte na własnych pomysłach i rozwiązaniach.


Prawny żółw | INFORMATYZACJA ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ\nMSWiA zjada końcówki? Internetowa rewolucja!\nW artykule (Autorstwa: Macieja Gajewskiego) można znaleźć, iż:\n„… 93% ankietowanych przez Stowarzyszenie Instytut Informatyki Śledczej specjalistów IT, biegłych sądowych z zakresu informatyki, prawników i przedstawicieli służb mundurowych uważa, że przepisy polskiego prawa są niedostosowane do współczesnego, skomputeryzowanego świata.”\nW dalszym ciągu artykułu, autor opisał przykłady z życia, dotyczące niedostosowania prawodawstwa (i niektórych osób), do ciągle zmieniającej się rzeczywistości cyfrowej (aż chce się napisać i co w tym nowego?). Autor skupia się co prawda na zagadnieniach dotyczącym informatyki śledczej, jednak odnosi się też do innych sfer informatyzacji „podmiotów publicznych”.\nMożna napisać, iż artykuł ten porusza znaną wszystkim bolączkę informatyzacji administracji publicznej. Może, gdy będzie więcej artykułów, poruszających ten temat coś się zmieni? Tak wiem, ale czasami dobrze mieć nadzieję.\nAutor postu: Rafał Osajda \_\_ tags: chip, e-government, informatyka śledcza, informatyzacja


EcoHomes - Firma remontowa i budowlana Kraków - homebook\nEcoHomes - Firma remontowa i budowlana\nNasza firma specjalizuje się w budowie energooszczędnych drewnianych domów szkieletowych. Jeśli szukasz wymarzonego domu, który będzie wygodny, trwały, ale również wykonany z naturalnych materiałów i przy użyciu proekologicznych i nowoczesnych rozwiązań wybierz Ecohomes!\nPodstawową zasadą, którą kierujemy się przy budowie naszych domów jest koncepcja domu zrównoważonego. Tworzymy i realizujemy projekty, które cechuje równowaga pomiędzy trwałością i jakością a innowacyjnymi, przyjaznymi dla mieszkańców jak i dla środowiska naturalnego rozwiązaniami.\nDomy Ecohomes produkowane są z ekologicznych materiałów a energooszczędna konstrukcja jak i nowoczesne rozwiązania sprawiają, że są one tanie w utrzymaniu a jednocześnie bardzo ciepłe i ciche. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom w naszym domu będziesz nie tylko mieszkał komfortowo i wygodnie ale już od pierwszego dnia zaczniesz oszczędzać na rachunkach a koszty budowy zwrócą się znacznie szybciej.\n© 2013-2019 homebook 636965255017807561


kosciol.wiara.pl » Papieski list do trynitarzy\nJastrow/PD Symbol Zakonu Przenajświętszej Trójcy.\nFranciszek napisał go z okazji obchodów 800-lecia śmierci ich założyciela św. Jana de Matha (zm. 17 grudnia 1213 r.) i 400-lecia śmierci reformatora tego zakonu, św. Jana Chrzciciela od Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (zm. 14 lutego 1613 r.).\nWszyscy jesteśmy powołani, by doświadczać radości ze spotkania z Jezusem. Przezwyciężymy wtedy nasz egoizm, wyjdziemy z własnej wygody i dotrzemy na wszystkie peryferie, które potrzebują światła Ewangelii - napisał papież w liście do przełożonego generalnego trynitarzy.\nZakon Przenajświętszej Trójcy powstał przed ośmiu wiekami, po upadku wypraw krzyżowych, celem wykupu chrześcijańskich jeńców z rąk muzułmanów. Trynitarze opiekowali się tymi, których wiara była zagrożona. Zarówno założyciel jak i reformator zakonu – przypomina Papież – poświęcali się tym, którzy najbardziej cierpieli z powodu swej wiary w Ewangelię, bo usiłowano im odebrać radość jej wyznawania. Trynitarze zdają sobie zatem jasno sprawę, że Kościół ma służyć – podkreśla Franciszek.\ndodane 17.12.2013 21:59\nTAGI| LIST,\tPAPIEŻ FRANCISZEK,\tROCZNICA,\tTRYNITARZE


Sprzedam dom: Gdańsk Kokoszki, 315 m2, 1890000 PLN, 5 pokoi - Archiwum Domiporta.pl\nDom na sprzedaż Gdańsk, Kokoszki, Grzybowa\n1 890 000 PLN 6 000 zł/m2\n5 PRZESTRONNYCH POKOI! DUŻA, OGRODZONA DZIAŁKA PRZY LESIE! DOM: na sprzedaż parterowy, rozkładowy, jasny, ustawny, wykończony, o wysokim standardzie, 5-pokojowy dom wolnostojący w Gdańsku (dzielnica Kokoszki, osiedle Bysewo). Powierzchnia budynku to ok. 315 m2. Dom został wybudowany w 2016 roku z różnego rodzaju materiałów mieszanych (np. cegła tradycyjna, cegła klinkierowa, pustak), a jego stan ogólny jest bardzo dobry. Dach pokryty jest dachówką ceramiczną. W skład nieruchomości wchodzą: - salon (47,99 m2) z kominkiem oraz wyjściem na taras - 4 pokoje (29,35 m2; 28,44 m2; 27,55 m2 oraz 12,52 m2) - w pokojach drugim i trzecim co do wielkości znajdziemy duże zabudowane szafy oraz wyjścia na ogród - otwarta, znajdująca się na podwyższeniu względem salonu kuchnia z jadalnią (36,96 m2) z meblami w zabudowie i pełnym wyposażeniem w sprzęt AGD - 2 łazienki z WC (14,50 m2 oraz 7,64 m2) - w każdej z nich prysznic bezprogowy, umywalka, lustro, duże okna, a w większej dodatkowo narożna wanna; całość wykończona włoskimi płytkami i kamieniem - hall (11,26 m2) - korytarz (11,00 m2) - 2 pomieszczenia gospodarcze (3,85 m2 oraz 7,33 m2) - 2 sienie (3,99 m2 oraz 5,47 m2) - ganek (4,74 m2) - garaż (59,90 m2) Dom posiada także rozległe poddasze, na które prowadzi kilka wejść znajdujących się w różnych pomieszczeniach. Na podłogach poszczególnych pomieszczeń znajdziemy drewno brzozowe, panele, gres oraz terakotę. W całym domu oświetlenie ledowe. Wysokość pomieszczeń: 2,69 m, natomiast w salonie jest to aż 5,38 m, co czyni go niezwykle przestrzennym. W budynku zainstalowany jest 2-funkcyjny piec gazowy odpowiedzialny za ogrzewanie domu i ciepłą wodę (zbiornik gazowy o pojemności ok. 4000 m3 zakopany w działce). Część powierzchni domu posiada także ogrzewanie podłogowe (kuchnia, łazienki oraz korytarz). Okna domu są drewniane i bardzo duże, dzięki czemu pomieszczenia są dobrze doświetlone. Wystawa okien na wszystkie cztery strony świata. Parapety są granitowe (zarówno w środku, jak i na zewnątrz budynku). Nieruchomość posiada własną, bardzo wydajną studnię głębinową (60 m głębokości), stąd brak kosztów wody! Przyłączona jest również instalacja alarmowa wzbogacona o monitoring. Opłaty: gaz = ok. 6000 złotych/rok; podatek od nieruchomości = ok. 700 złotych/rok. Termin wydania: ok. miesiąca od umowy. DZIAŁKA: budynek posadowiony jest na działce w kształcie trapezu o wielkości 1596 m2. Teren jest uporządkowany, o nieznacznych wahaniach wysokościowych, dający szerokie możliwości aranżacyjne. Posesja jest ogrodzona (stalowa siatka, kamień oraz elementy murowane) i zadbana. Znajdziemy na niej trawnik, niewielkie drzewa, murowany grill. Wjazd na podwórze odbywa się poprzez zdalnie otwieraną bramę, natomiast przy furtce znajduje się dzwonek pozwalający na kontrolę dostępu do domu. Całość tworzy idealną strefę wypoczynkowo-rozrywkową dla całej rodziny i licznych gości. Spora część pozostałego terenu umożliwia jego zagospodarowanie w dowolny sposób (możliwość ustawienia np. trampoliny, czy basenu dla dzieci). Dojazd do nieruchomości odbywa się drogą utwardzoną. OKOLICA: nieruchomość położona jest w Gdańsku (dzielnica Kokoszki, osiedle Bysewo). Dom znajduje się tuż przy lesie nadającym otoczeniu sielskości, poczucia spokoju i prywatności. Sąsiadująca zabudowa to inne, nieliczne domy wolnostojące, co czyni to miejsce niezwykle kameralnym, wolnym od zgiełku miasta, czy hałasu komunikacyjnego. Park Handlowy Matarnia i Trójmiejski Park Krajobrazowy oddalone są od nieruchomości o zaledwie 12 minut jazdy samochodem, natomiast najbliższy dyskont spożywczy (Biedronka) o ok. 10 minut jazdy. ZAPRASZAM NA PREZENTACJĘ! KUP Z NAMI - KORZYSTNIE, SZYBKO I BEZPIECZNIE! - 0% prowizji od kupującego i żadnych dodatkowych oraz ukrytych kosztów - gwarantujemy bezpieczny zakup i najlepszą cenę - oferujemy skuteczną i bezpłatną pomoc w uzyskaniu kredytu - zapewniamy fachowe doradztwo przy zakupie pod inwestycję Więcej podobnych ofert znajdziesz na naszej stronie www.partnerzy.pl\nwojewództwo: pomorskie powiat: Gdańsk gmina: Gdańsk miejscowość: Gdańsk dzielnica: Kokoszki ulica: Grzybowa\ndom Gdańsk, Kokoszki, xxx\nDOM: Wolnostojący wybudowany w 2008r.o powierzchni użytkowej ponad 191 m/2. Mierząc powierzchnię po podłodze metraż jest zdecydowanie większy. Cały teren ogrodzony, z wieloma nasadzeniami, główna cz...\nOferujemy na sprzedaż pół bliźniaka o powierzchni użytkowej 120 m2 z ogrodem 300 m2 oraz garażem. Nieruchomość składa się z dwóch poziomów. Na pierwszym poziomie: - salon z kuchnią – 42 m2 - ł...\n120 m2 4 9 167 zł/m2


Jesteś tutaj:Kultura Biografie miasta: Józef Chociszewski - wykład i oprowadzanie po mieście\nczwartek, 16 września 2021 10:19\nPora zacząć poznawać Gniezno od strony ludzi, którzy je tworzyli. Gnieźnieńska Biblioteka zaprasza do uczestniczenia w dwóch spotkaniach, podczas których poznamy bliżej Józefa Chociszewskiego.\nW najbliższym czasie w ramach projektu „Biografie miasta: Józef Chociszewski” odbędą się:\n25 września, sobota, godz. 12.00, początek na Rynku przy fontannie: spacer miejski śladami Józefa Chociszewskiego w Gnieźnie, poczynając od domu, w którym mieszkał, poprzez redakcję "Gazety Gnieźnieńskiej", aż po miejsce spoczynku (Chociszewski został pochowany w Gnieźnie). Topografia miasta – ulica im. Józefa Chociszewskiego – ma zaprowadzić uczestników w przeszłość. Spacer będzie omawiał biografię Chociszewskiego w kontekście Gniezna, ale nie tylko - poruszy także wątki prasy tamtych czasów i jej roli w drodze ku późniejszej niepodległości. Chociszewski był bowiem redaktorem naczelnym "Gazety Gnieźnieńskiej" (późniejszego "Lecha. Gazety Gnieźnieńskiej"). Przewodniczką spaceru będzie Wioletta Degórska, licencjonowana przewodniczka po Gnieźnie, znawczyni biografii Józefa Chociszewskiego.


Kolejną wygraną zanotowali prowadzący w płockiej okręgówce piłkarze nożni Błękitnych Gąbin. Z kilkutygodniowej apatii otrząsnęli się w końcu gracze Amatora Maszewo. Wisła Duninów dopisała do swego dorobku trzy punkty bez konieczności wychodzenia na plac gry. Status quo w górnej części tabeli zostało więc utrzymane.\nGąbińscy Błękitni tym razem walczyli w Bielsku z miejscowym Zrywem. Mecz przyniósł sporo emocji i solidną porcję bramek, ale gospodarze mogli jedynie pomarzyć o sprawieniu niespodzianki. Chociaż zdobyli trzy gole, musieli uznać wyższość ekipy z Gąbina, która bramkarza miejscowych pokonała pięciokrotnie. Dwie bramki dla Zrywu zdobył Damian Pomorski, a jedną (z rzutu karnego) Damian Gagat. Dla Błękitnych dwa gole strzelił Radosław Wiśniewski, po jednym zaś Łukasz Frątczak, Radosław Balcerzak i Piotr Widzyński.\nAmator Maszewo w kilku ostatnich kolejkach spisywał się zdecydowanie poniżej swoich możliwości, nie mogąc zgarnąć pełnej puli. W końcu jednak zdołał się odblokować w meczu z Orłem Goleszyn. W wygranej 4:1 swój udział mieli Łukasz Linowski, Damian Król, Mateusz Łojewski i Artur Sztelak. Honorowe trafienie dla przyjezdnych zapisał na swoim koncie Marek Bolimowski.\nWisła Duninów zgarnęła punkty walkowerem, bo Delta Miszewko Strzałkowskie wycofała się z rozgrywek. Wciąż bardzo blisko czołówki pozostaje Mazur Gostynin, który tym razem wygrał w Chodakowie z tamtejszą Bzurą 2:1 dzięki bramkom Bartosza Komorowskiego i Piotra Żydowo.\nWyniki - klasa okręgowa, 22 kolejka: Pogoń Słupia - Świt Staroźreby 2:3, Wicher Cieszewo - Stoczniowiec Płock 0:3, Skrwa Łukomie - Unia Iłów 3:2, Skra Drobin - Kormoran Łąck 2:1, Bzura Chodaków - Mazur Gostynin 1:2, Zryw Bielsk - Błękitni Gąbin 3:5, Delta Miszewko - Wisła Duninów 0:3 (walkower), Amator Maszewo - Orzeł Goleszyn 4:1. Tabela: 1. Błękitni Gąbin 56 pkt, 2. Amator Maszewo 46, 3. Wisła Duninów 45.\nKlasa A - 19 kolejka: Czarni Rempin - Zorza Szczawin 4:2, Skra II Drobin - Unia Czermno 3:1, Start Proboszczewice - Polonia Radzanowo 1:1, ULKS Ciółkowo - Stegny Wyszogród 2:1, Lwówianka Lwówek - Orkan Lelice 4:1, Huragan Bodzanów - Wisła Sobowo 2:0, Tabela: 1. Ciółkowo 45, 2. Wisła S. 38, 3. Skra II 36.\nAutor: Tom o 18:51\nEtykiety: A-klasa, Bielsk, Duninów, Gąbin, klasa okręgowa, Maszewo, piłka nożna, Płocki Okręgowy Związek Piłki Nożnej


ECLAIR 05A CHAMELEON NAILS lakier terminczy | hola paola\nHola Paola 5/19/2016 11 Chameleon Nails , Eclair , lakier , termoczny\nZakręcona 19 maja 2016 09:56\nAnonimowy 19 maja 2016 10:02\nbelgijska 19 maja 2016 11:45\nAkasza 19 maja 2016 12:04\nCiekawe są takie lakiery :D\nKobiecy Żywioł 19 maja 2016 13:58\nNie znam kompletnie tych lakierów :)\nUnknown 19 maja 2016 16:50\nLakier termiczny robi zdecydowanie duże wrażenie i przyznam szczerze, że jestem w wielkim szoku ! Piękne kolory i zdecydowanie widoczne bo jak wspominałaś przy takich lakierach rzadko widać tą różnice. Musze zaopatrzyć się w te lakiery koniecznie :)\ntheCieniu 19 maja 2016 21:56\nTeż go mam i absolutnie uwielbiam <3 Jest boski!\nJeny, tylko 15 lakierów! :) ja jednak mimo wszystko wolę klasyczne lakiery, próbowałam hybryd, ale to nie dla mnie. Ale kilka Semilaców mam i używam ich gdy maluję paznokcie koleżankom, żeby zdobienia im się dłużej trzymały :) Ale sama lubię często zmieniać kolor i malować, więc wciąż chętnie zerkam na odjazdowe lakiery :D\nUnknown 20 maja 2016 02:54\nJak on jest śliczniutko opakowany! <3\nWszystko co mnie zachwyca 21 maja 2016 10:06\nMam go, ale jakos po niego nie siegam. Z reszta chyba sto lat temu o nim pisalam i chyba pora samemu wrocic do wlasnej recenzji by sprawdzic czemu nie siegam. Z pewnoscia fakt, ze nosze teraz hybrydy faktu nie ulatwia, ale przed ich noszeniem tez dlugo po niego nie siegalam.\nAnnaMissChapeau 22 maja 2016 15:05\nMalwina 9 sierpnia 2016 12:16\nLakier mi się bardzo podoba, i żałuję że wtedy kiedy były dostępne nie kupiłam :(


Akademia Sukcesora w Mokate - Mokate\nSukcesja, sukcesja, sukcesja – tak określają największe wyzwania stojące przed firmami rodzinnymi eksperci Instytutu Biznesu Rodzinnego, który wspiera polskich przedsiębiorców i badaczy zajmujących się szeroko pojętą tematyką przedsiębiorczości rodzinnej. W ramach prestiżowego programu menadżerskiego Akademia Sukcesora, przedstawiciele Instytutu wraz z młodymi sukcesorami odwiedzili Mokate, by czerpać z know-how firmy i przygotować kolejne pokolenia do przejęcia sterów.\nAkademia Sukcesora łączy w sobie najnowszą wiedzę z zarządzania przedsiębiorstwem oraz praktyczne aspekty jej zastosowania, jak również indywidualny rozwój uczestników w trakcie trwania programu. To miejsce, gdzie biznes spotyka się z rodziną, a wiedza z doświadczeniem. To miejsce, w którym uczestnicy dowiadują się, jak zbudować swój autorytet i stać się prawdziwym liderem.\nTakie niezwykle istotne know-how uczestnicy programu otrzymują „z pierwszej ręki”. W działalność Akademii Sukcesora zaangażowani są przedsiębiorcy z najbardziej podziwianych i najprężniej działających firm rodzinnych, którzy przyjęli rolę Mentorów. Jednym z nich jest dr Adam Mokrysz, CEO Grupy Mokate.\n- Jeśli realizujemy wizję stabilnego przedsiębiorstwa, zarządzanego przez kolejne generacje, sukcesja przebiega w możliwie najbardziej naturalny sposób. Jest to stopniowe, trwające wiele lat, przekazywanie wybranych zadań i kształcenie w kluczowych dla biznesu umiejętnościach oraz wpajanie wartości, które stoją u podstaw naszej kultury zarządzania. To kultura oparta na pasji tworzenia, stwarzająca warunki do rozwoju, w otwarty sposób wspierająca pracujące z nami osoby w każdym podejmowanym przedsięwzięciu. Od najmłodszych lat przyzwyczajamy przyszłych następców do podejmowania ryzyka i brania za nie odpowiedzialności oraz do współpracy z rodzeństwem. Sukcesja nie byłaby możliwa bez wsparcia wszystkich członków naszej rodziny, którzy aktywnie działają na rzecz Mokate – radził młodym sukcesorom Adam Mokrysz.\nFirmy rodzinne muszą rozwijać się równomiernie w dwóch obszarach, nie tylko w rodzinnym, ale także w biznesowym. W związku z tym nieodzowną częścią programu Akademii Sukcesora jest „Wyzwanie od Mentora”. W Mokate zadaniem uczestników było opracowanie strategii marketingowo-promocyjnej, mającej na celu wzmocnienie wizerunku Mokate jako firmy rodzinnej. Różnorodność pomysłów i kreatywność uczestników bardzo pozytywnie zaskoczyły dr. Adama Mokrysza.\nDwa dni pozytywnych emocji\nPodczas wizyty w Mokate przedstawiciele firm rodzinnych wzięli udział w warsztatach, wysłuchali wielu prelekcji, zobaczyli jak wygląda proces produkcji w Mokate. Nie mogło także zabraknąć degustacji kaw, herbat, pysznych ciastek, a nawet lodów. Swoją wiedzę na temat firmy mogli później sprawdzić w quizie dotyczącym Mokate.\n- Tego typu spotkania są niezwykle istotne. Tylko w takich warunkach młodzi sukcesorzy mogą spotkać podobnych sobie ludzi. Platforma jaką jest Akademia Sukcesora pokazuje z jak licznymi, drobnymi problemami muszą mierzyć się sukcesorzy – tutaj mogą je omówić z ludźmi, którzy przechodzą przez to samo – podkreśla Jakub Kołodziej, ekspert Instytutu Biznesu Rodzinnego.\nDla większości firm rodzinnych w Polsce obecny czas to pierwsza zmiana pokoleniowa. Dlatego tak bardzo ważne jest by korzystać z najlepszych wzorców, nie tylko zagranicznych, ale także rodzimych. Mokate jest firmą rodzinną od czterech pokoleń.\n- Warto patrzeć na doświadczenia zagraniczne, na to jak z sukcesją radzą sobie Szwajcarzy, Niemcy czy Francuzi, których firmy trwają już od pięciu, sześciu pokoleń. Jestem również przekonana, że dzięki czerpaniu z wiedzy Mokate i podobnych przedsiębiorstw, wkrótce o polskich firmach rodzinnych będą opowiadać na szwajcarskich uczelniach. Będąc w Mokate jesteśmy w miejscu, które konsekwentnie i trwale będzie wpisywało się w globalną historię tego jak rozwijać firmy rodzinne – podkreśliła dr Adrianna Lewandowska, Prezes Instytutu Biznesu Rodzinnego.\nBiorąc pod uwagę zaangażowanie, pomysłowość i głód wiedzy uczestników Akademii Sukcesora o przyszłość polskich firm rodzinnych możemy być spokojni.


Honda CBR 1000RR / SP: Nowe zasady gry | Świat Motocykli\nMiejsce premiery Algarve Fot. powyżej: CBR 1000RR Fireblade SP – na tym zdjęciu widać skromnych rozmiarów boczne owiewki, które wymagały zastosowania zaślepki w ramie. Tor portimao. Obiekt, na którym testowaliśmy motocykle, nazywany jest różnie. Oficjalna nazwa brzmi Autodromo Internacional do Algarve,. Potocznie określa się go jako Portimao, ze względu na bliskość znanego portugalskiego miasta. Obiekt […]\nMiejsce premiery Algarve\nFot. powyżej: CBR 1000RR Fireblade SP – na tym zdjęciu widać skromnych rozmiarów boczne owiewki, które wymagały zastosowania zaślepki w ramie.\nTor portimao. Obiekt, na którym testowaliśmy motocykle, nazywany jest różnie. Oficjalna nazwa brzmi Autodromo Internacional do Algarve,. Potocznie określa się go jako Portimao, ze względu na bliskość znanego portugalskiego miasta. Obiekt powstał w 2011 roku i na swojej pętli gości między innymi serię WSBK. Jest też jednym z ulubionych obiektów producentów, którzy chcą przeprowadzić wymagające testy. Pod koniec 2016 roku do dyspozycji gości oddano kompleks hotelowy, który znajduje się paręset metrów od toru. Południe półwyspu apenińskiego oferuje dobrą pogodę przez cały rok. Jazdy odbyły się w połowie stycznia, a temperatura nie spadała poniżej 10 stopni w ciągu dnia. Najgorsze, co może nas spotkać, to opady deszczu, które tym razem na szczęście nie nastąpiły. Do Portugalii możemy dostać się bezpośrednimi lotami z Warszawy do Lizbony. Kraj sam w sobie jest piękny i swobodnie może konkurować z sąsiadującą Hiszpanią.\nTo był prawdopodobnie najbardziej wyczekiwany dzień tysięcy, jeśli nie dziesiątek tysięcy motocyklistów na całym świecie. Testy odbyły się w Portugalii na torze Algarve (zwanym też Portimao lub Hellgarve). Jest to wyjątkowo wymagający obiekt z dużymi wzniesieniami, megaszybkimi łukami, punktami hamowania w zakrętach i niespodziankami, takimi jak przełamania terenu w miejscu, gdzie motocykl musi być w głębokim złożeniu. Trzeba być wyjątkowo pewnym swojej maszyny, żeby zdecydować się na testy prasowe w takim miejscu.\nW padoku znalazły się takie persony jak Freddie Spencer, Steve Plater, John McGuinness, dwóch aktualnych zawodników British Superbikes i najszybsza kobieta na wyspie Mann – Jenny Tinmouth. Wiedziałem, że ambicja nie pozwoli mi zostawać (bardzo) daleko w tyle, dlatego liczyłem, że nowy CBR pomoże mi przetrwać ten dzień.\nFot. powyżej: Rocznica to nie byle jaka. Przez ćwierć wieku mogliśmy oglądać dwanaście różnych wersji modelowych litrowej CBR. Pierwszy model SC28 rozłożył na łopatki konkurencję. Nie uczynił tego dzięki mocy maksymalnej. Jego sekret polegał na lekkiej konstrukcji i rewelacyjnych właściwościach jezdnych. Wszyscy producenci poszli ścieżką wydeptaną przez Hondę.\nJuż po pierwszych zdjęciach nowej CBR 1000RR z targów Intermot podniosła się fala krytyki, że nie jest to nowy model, a jedynie zmodyfikowany pod kątem wizualnym i wyposażenia poczciwy SC59. Wszelkie wątpliwości zostały rozwiane w trakcie prezentacji technicznej. Owszem, rama wygląda podobnie, ale została odchudzona, co spowodowało, że jest o 10% bardziej elastyczna. To samo tyczy się wahacza.\nMotocykl jest też odczuwalnie węższy. Rozmiary owiewek zbliżają jego rozmiary do „sześćsetek”, ale co ważniejsze, maszyna jest węższa o 15 mm na wysokości kolan, dzięki czemu możemy lepiej „zintegrować” się z CBR.\nReszta działań skupiała się na obsesyjnym obniżaniu masy. Nowy Fireblade gotowy do jazdy (pełny zbiornik paliwa) waży 196 kilogramów. Nie byłoby to możliwe, bez użycia nietanich materiałów. Pokrywy silnika oraz miska olejowa wykonane są z magnezu. Tłumik końcowy jest z tytanu, co oszczędza 2,8 kilograma. Masę zmniejszano nawet na śrubach oraz bocznych owiewkach, które są praktycznie o połowę mniejsze niż w poprzednim modelu.\nFireblade będzie oferowany również w wersji specjalnej opisanej jako SP. Do największych różnic dojdziemy za chwilę, ale w tym miejscu wspomnę o zbiorniku paliwa z tytanu (pierwszy raz w seryjnej produkcji) i akumulatorze litowo-jonowym. Na papierze dodatkowej oszczędności masy trudno się doszukać (-1 kg w porównaniu do RR), za co winę prawdopodobnie ponosi elektroniczne zawieszenie.\nFot. powyżej: Opony Bridgestone S21 oraz v02\nPrzechodzimy do tematu najważniejszego dla teoretyków, czyli MOC! Wzrost wartości był konieczny i uzyskano go poprzez podniesienie kompresji oraz zwiększenie skoku zaworów, co zaowocowało podniesieniem obrotów maksymalnych do 13 000 na minutę. Efekt? 192 KM i 116 Nm…\nCzuję, że niektórzy z Was są w tym momencie rozczarowani. Przecież wszyscy inni producenci deklarują wartość z dwójką z przodu! No i tutaj mamy wspomnianą szansę na zmianę zasad gry. Wyścig o to, kto stworzy mocniejszy motocykl może trwać bez końca, ale ta walka jest zupełnie bez sensu. Bo kto poza zawodnikami jest w stanie wykorzystać 200 KM w jednośladzie? Oczywiście musimy na wstępie wyłączyć autostradowych „napędzaczy”, bo to trochę inna rasa, która zawsze znajdzie sposób na podniesienie mocy, albo kupi Kawasaki H2, które udowodniło na torze, że absurdalna moc nie tylko nie pomaga, a wręcz utrudnia uzyskanie dobrego czasu. Czy ktokolwiek o zdrowych zmysłach może sądzić, że Honda nie ma wiedzy i środków, żeby wykrzesać z silnika Fireblade’a 200?210 KM? Ustalenie mocy na takim a nie innym poziomie było świadomym wyborem. Jeśli okaże się, że w testach porównawczych nowa CBR będzie kręcić takie same, a może lepsze czasy niż konkurencja, to Honda obnaży bezsens przebijania się w wartościach mocy maksymalnej. W takiej sytuacji nowy Fireblade za 25 lat będzie godzien nosić przydomek nadany modelowi SC28- „Game changer”.\nKonsekwencja w obietnicach\nFot. powyżej i poniżej: Znajomy widok, ponieważ takie zawieszenie i zegary LCD obserwujemy w Ducati Panigale. Obecne czasy wymuszają przekaz wielu informacji i jedynie elektroniczne zegary dobrze to zrobią.\nJedno z oficjalnych stanowisk producenta po wycofaniu modelu CBR 600RR tłumaczyło, że nowy Fireblade będzie tak łatwy w prowadzeniu, że oferowanie „sześćsetki” nie ma sensu. Po testach trudno im nie przyznać racji.\nDo wyboru mamy pięć poziomów dostawy mocy, więc bez problemu ograniczamy jej poziom maksymalny i „wygładzamy” środkowy zakres obrotów. Wraz ze wzrostem umiejętności, możemy sobie dodawać coraz to więcej „pakietu”. Po raz pierwszy Fireblade jest również naszpikowany elektronicznymi systemami wspomagającymi jazdę. Od dawna wiemy, że inżynierowie zdecydowali się na montaż czujnika Bosch IMU. Aktualnie korzystają z niego praktycznie wszyscy producenci (poza Yamahą, która opracowała własny) w swoich topowych maszynach. Bada on rotację motocykla w sześciu płaszczyznach i przekazuje dane do kontroli trakcji i układu ABS. Sądziłem, że Honda pójdzie na łatwiznę i oba systemy również weźmie od Boscha, ale na szczęście zdecydowali się rozwijać własne projekty. Zrezygnowano z ciężkiego C-ABS i teraz na pokładzie mamy istny mariaż. Układ Cornering ABS oraz pompy hamulcowe stworzyła firma Nissin, całość zawiaduje zaciskami Tokico lub Brembo (wersja SP), oprogramowanie przygotowała Honda.\nFot. powyżej: schemat przedstawia założenia oprogramowania elektronicznego zawieszenia Öhlins.\nOd razu przyczepię się nie tyle do działania, co do wyczucia układu. W ekstremalnych sytuacjach, gdy tylne koło odrywa się od ziemi, zaczyna interweniować system Anti-Lift, który chroni nas przed spektakularnym stoppie. Działa poprawnie, jednak informuje nas o tym pompowaniem klamki hamulca. Naturalnym odruchem jest jej odpuszczenie, co skutkuje wzrostem wytrzeszczu oczu proporcjonalnie do zbliżania się do tylnego koła poprzedzającego nas motocykla. Trzeba się jednak przełamać, dusić klamkę jeszcze mocniej a przekonamy się, że elektronika ogarnie sytuację, a my wpasujemy się w zakręt jak należy. Nie jest to jednak przyjemne uczucie i chłopaki muszą nad tym popracować.\nFot. powyżej: o wypłaszczenie w dostawie momentu obrotowego ponownie podejrzewamy normę EURO4.\nABS nie da się wyłączyć z poziomu zegarów, więc przy ostrej jeździe na slickach pewnie wielu zdecyduje się na usunięcie bezpiecznika, tak jak ma to miejsce w Kawasaki ZX-10R. Kontrolę trakcji nazwano HSTC (Honda Selectable Torque Control). Pochodzi z modelu RC213V-S. Pierwsze trzy stopnie służą jeździe torowej, kolejne trzy „lataniu” po krętych drogach, a trzy pozostałe mają nas wspomagać przy jeździe w warunkach niskiej przyczepności w mieście i poza nim.\nSystem połączony jest z Wheelie Control, czyli dba o to, żeby motocykl nie unosił zbyt wysoko przedniego koła w górę w trakcie przyspieszania. Na poziomie pierwszym możemy pojechać na kole, ale pod warunkiem, że będziemy się napędzali. Próba wyższego „wheelie” zakończy się dość gwałtownym odcięciem mocy, co spowodowało bliski kontakt mej męskości ze zbiornikiem paliwa. Od razu zwróciłem uwagę szefowi projektu, że konieczne jest rozdzielenie kontroli trakcji i kontroli unoszenia koła, ponieważ każdy użytkownik sportowego litra chciałby mieć możliwość jazdy na kole bez konieczności całkowitego wyłączania HSTC. Sięgnąłem nawet po jedyny argument, który mogli zrozumieć Japończycy. Wyższa „guma” to mniejsza prędkość czyli większe bezpieczeństwo. O dziwo przyznali mi rację, ale nie wiem, czy zrobią z tym coś w przyszłości.\nSama trakcja pozwala nam na duże uślizgi, może nawet zbyt duże. Jeździłem z systemem ustawionym na poziomie 1 i kilka razy po śmiałym dodaniu gazu prawie zaliczyłem high-\nside, ponieważ system wkroczył do akcji bardzo późno. Temparatura asfaltu była dość niska i po prostu należało jechać na wyższym poziomie. Po raz kolejny uświadomiłem sobie, że nie warto poprawiać pracy doświadczonych ludzi. Dlatego przygotowali oni dla nas trzy tryby jazdy, które mają zakodowane ustawienia do jazdy po torze, na krętych drogach i w mieście. Na szczęście mamy trochę swobody i producent przewidział dwa tryby (User1 i User2), które możemy zagospodarować własnymi ustawieniami. To nie jest koniec opisu elektroniki nowego Fireblade’a, ale muszę trochę odpocząć, więc zajmijmy się jazdą.\nFot. powyżej: Kółko z Johnem Mcguinnessem. Simpson, wyjeżdżając na jedną z sesji, zagaił do 23-krotnego zwycięzcy Isle of Man TT, czy ma ochotę na przejażdżkę? Ten się zgodził i w ten oto sposób możecie obejrzeć film, jak nasz redaktor próbuje się utrzymać za jednym z najszybszych ludzi świata. Wejdźcie na Youtube i wpiszcie: Świat Motocykli Fireblade 2017.\nWszystkie modele Fireblade szczyciły się wzorowymi właściwościami jezdnymi. Trakcja mechaniczna i stabilność w założeniu były atutami, które broniły CBR przez ostatnie lata w starciu z konkurencją. Ku radości wszystkich zebranych, ten charakter pozostał z nami. Zmiana polega na tym, że motocykl poddaje się naszym komendom z większą łatwością. Lekkość, z jaką zmienia kierunki, automatycznie przynosi skojarzenia z maszyną klasy 600 ccm. W praktyce nie myślimy o tym, żeby motocykl złożyć w zakręt. Po prostu obieramy kierunek i wszystko dzieje się naturalnie.\nStandardowa wersja o oznaczeniu RR otrzymała w pełni regulowane zawieszenie Showa. Już ono spełniało moje wymagania. Tym modelem jeździliśmy na oponach drogowych, a i tak hamowałem bardzo głęboko na wejściach w zakręty. Ani razu nie poczułem, żebym zbliżał się do limitu przyczepności. Inaczej było na wyjściach. Tam kilka razy zaskoczył mnie środkowy zakres obrotów. Na długo zanim silnik zacznie się drzeć (a robi to zacnie), mamy do dyspozycji solidną dawkę momentu obrotowego, która wywołuje poślizgi tyłu. Trochę fajnie, a trochę strasznie. Poszedłem nawet poskarżyć się ludziom z Bridgestone, a oni pokazali mi, że opony S21 po zjeździe mają tylko 40 stopni, ponieważ jest za zimno, żeby się porządnie rozgrzały.\nO niebo lepiej było, gdy przerzuciliśmy się na slicki, które były zamontowane na wersji SP. Wtedy ograniczenia były już tylko w mojej głowie. Im szybciej jechałem, tym więcej rezerw w przyczepności odkrywałem. Dopiero, gdy naprawdę mocno hamowałem, pojawiała się niestabilność nadwozia, która jest typowa dla wszystkich nowych motocykli sportowych. Rama musi mieć pewną elastyczność, żeby zapewniać przyczepność w pełnym złożeniu, a hamulce mają brutalną siłę. Mimo to czułem, że miejsce, w którym nie czułbym kontroli nad motocyklem, jest gdzieś tam daleko.\nJak dała się odczuć moc? Zacytuję klasyka: „Jest wystarczająca”. Rzadko kiedy manetka była odwinięta do końca, a gdy motocykl szedł na tylne koło na trzecim biegu lub dźwigał przód przy 230 km/h, to nie chciałem mieć jeszcze więcej koni.\nBardzo dobrze sprawuje się seryjny quickshifter. Też ma trzy poziomy działania, ale nie widzę sensu ich istnienia. Biegi w dół również walimy bez sprzęgła, a komputer sam robi „przegazówki”.\nNowy era zawieszenia\nFot. powyżej: Pierwsza w pełni legalna guma! Zazwyczaj mamy zakaz jazdy na prezentacjach na tylnym kole i muszę się po kryjomu dogadywać z fotografami. Tym razem byliśmy na torze i pierwszy raz usłyszałem od szefa wszystkich szefów, że mogę latać na tylnym kole. Zrobiłem to tylko dwa razy, ale było fajnie!\nCzym byłaby premiera motocykla, bez elementu wyjątkowego? Jest nim zawieszenie Öhlins, składające się z widelca NIX 30 i amortyzatora TTX 36EC. Nazwy znane chociażby z Ducati Panigale, ale w Firebladzie zastosowano najnowszą, drugą generację tych komponentów o nazwie Smart EC Suspension. Najlepsze jest to, że rozwój polega na zmianie oprogramowania!\nW trakcie testów porównano stary program z nowym. Ten sam motocykl, kierowca, tor i te same opony. Cała sekunda różnicy na kółku! Amortyzatory na bieżąco dostosowują tłumienie do sił, które działają na maszynę i komend, które jej wydajemy. Na hamowaniu dbają o stabilność i przyczepność, następnie zmieniają ustawienia, żeby utrzymać prześwit i pozwolić na głębokie złożenie, a na koniec usztywniają tył, żeby katapultować motocykl z zakrętu.\nJednostka sterująca zbiera informację ze wszystkich czujników z częstotliwością 100Hz, co oznacza, że na jednym okrążeniu zawieszenie korzysta od 40 do 80 ustawień! Brzmi skomplikowanie? Pewnie tak, ale nie daje się to w ten sposób odczuć. W trakcie jazdy motocykl po prostu „klei” i nie ma szans, żebyśmy wyczuli ciągłe zmiany ustawień. Najbardziej zabawne jest to, że eksperci z Öhlinsa przy tej całej technologii ośmielają się rzucać hasło: „Simple is beautiful”.\nFot. Zep Gori\nFot. powyżej udowadnia, że nawet średnio doświadczony fan jazdy torowej może idealnie trafiać w apeks. Pomaga w tym typowa dla serii Fireblade precyzja prowadzenia. Odzież testera: Kask shoei X-Spirit III Kombinezon spidi track wind pro rękawice spidi\nTutaj pojawia się kolejny termin: Objective Based Tuning Interface (OBTi). Chodzi o innowacyjne uproszczenie sposobu zmiany ustawień. Wiedza o tym, jak zmiana siły tłumienia w widelcu i amortyzatorze wpływa na zachowanie motocykla, bierze się z doświadczenia. Nawet jeśli wydaje Ci się, że to ogarniasz, rzeczywistość szybko to zweryfikuje. W Firebladzie SP regulacja zawieszenia nie rozbija się już na przód/tył, siłę tłumienia odbicia/dobicia i napięcie wstępne. Teraz mamy: General (ogólna sztywność), Braking (zachowanie przy hamowaniu), Cornering (zachowanie w złożeniu) i Acceleration (czyli charakterystyka przy przyspieszaniu).\nKomputer oferuje nam trzy tryby automatyczne: tor, kręta droga, miasto. Wybierając opcję Track, możemy zmieniać ustawienia w w/w sytuacjach w zakresie +5/-5. Uwaga, tłumaczę: hamujesz ostro do zakrętu i za szybko odkleja się tylne koło. Wchodzisz w ustawienia, klikasz Braking i dajesz +3. Jest lepiej, ale motocykl gorzej skręca, więc zmniejszasz na +2. W zakręcie z nierównościami tracisz przyczepność, więc ustawiasz Cornering na -2. Tor szybszy – General na „+”, tor bardziej kręty – General na „-„. W ten oto sposób nie musisz za każdym razem liczyć „klików” z przodu i z tyłu, tylko szybciej znajdujesz optymalne ustawienia. Proste? O dziwo proste. Jeśli jesteś tradycjonalistą, nie ma problemu. Do wyboru mamy też trzy tryby manualne. Zawieszenie wyłącza funkcję aktywną, a zawory działają, jak w zwykłym widelcu, tyle że zamiast śrubokrętu używamy przycisków.\nOpisanie tego wszystkie w przystępny sposób nie jest zadaniem łatwym. Mam nadzieję, że ktoś dotrwał do tego momentu. Motocykl jest szybki, świetnie hamuje i ma długo wyczekiwany pakiet elektroniki. Mimo tak znaczącego rozwoju, zachował cechę towarzyszącą serii Fireblade od zawsze: jest łatwy do opanowania i nie męczy.\nOstatnia sesja dnia trwała 45 minut. Mam taką samą kondycję, jak mój mops o imieniu Browar, a zsiadłem z motocykla i gdybym mógł, wskoczyłbym na kolejne 45 minut. Stoi za tym świetna ergonomia i liniowa charakterystyka nie tylko silnika, ale również układu hamulcowego i podwozia. Wbrew pozorom, to ciągle my kontrolujemy maszynę, a nie oddajemy się w ręce komputera i psychopatycznej jednostki napędowej. Nie ma wątpliwości, że Fireblade w końcu stanie do pojedynku z rywalami jak równy z równym. Wszystkie zarzuty kierowane w stronę poprzednika zostały zdezaktualizowane. Teraz przyszedł czas na testy porównawcze. Honda CBR 1000RR nie musi zwyciężyć. Każdy z nowych motocykli klasy superbike jest wspaniały, ale jeśli Fireblade z mocą mniejszą niż konkurencja będzie kręcił czasy takie same albo lepsze, to bez wątpienia znów na nowo rozpisze zasady gry.\nFot. powyżej i poniżej: Fireblade w wersji SP to pierwszy motocykl drogowy wyposażony w tytanowy zbiornik paliwa. Oszczędność masy na szczycie maszyny ma duże znaczenie dla zawodników.\nDane techniczne Honda CBR 1000RR / SP, cena i eksploatacja\nPojemność skokowa > 999,8 ccm\nŚrednica i skok tłoka > 76 i 55,1 mm\nStopień sprężania > 13:1\nMoc maksymalna > 192 KM (141 kW)\nprzy 13 000 obr./min\nMoment obrotowy > 116 Nm przy 11 000 obr./min\nZasilanie > wtrysk paliwa PGM-DSFI\nZawieszenie przednie > widelec USD Showa /\nZawieszenie tylne > amortyzator centralny Showa / Ohlins TTX36 EC\nHamulec przedni > tarczowy, podwójny, ? 320 mm\nOpony przód i tył > 120/70-17 i 190/50-17\nABS > Cornering ABS, bez możliwości wyłączenia\nKontrola trakcji > HSTC, 9 stopni z wheelie control\nInne > Quickshifter, aktywne zawieszenie (wersja SP)\nDługość > 2065 mm\nSzerokość > 715 mm\nWysokość > 1125 mm\nWysokość siedzenia > 820 mm\nRozstaw osi > 1404 mm\nMasa pojazdu gotowego do jazdy z pełnym bakiem > 196 kg / 195 kg\nmasa „na mokro”: 196 kg\ncena 78 400 zł / 98 500 zł Honda Motor Europe Oddział w Polsce ul. Puławska 381 02-801 Warszawa www.honda.pl\nPoprzedni wpisNie lękajcie się: test nowego Monstera 1200\nNastępny wpisPłaszcz na każdą okazję. O tym, co dziś jest modne, gdy idzie o „wierzchnie okrycia” silników.


Poseł Halina Szydełko - Wystąpienie z dnia 15 maja 2019 roku. - Aktualności - VideoSejm.pl - Wystąpienia posłów bez cięcia\nHalina Szydełko, Bernadeta Krynicka, Józefa Szczurek-Żelazko - pytanie z 12 kwietnia 2019 r.\nPoseł Halina Szydełko - Wystąpienie z dnia 15 marca 2019 roku.\nPoseł Halina Szydełko - Wystąpienie z dnia 13 marca 2019 roku.\nPodstrona prowadzona na zlecenie posła: Halina Szydełko


Pierwszy przypadek reinfekcji koronawirusem. Co o nim wiemy?\nJak długo trwa odporność na SARS-CoV-2? To pytanie towarzyszy nam w zasadzie od początku pandemii. Często pojawiały się doniesienia o “fałszywych” reinfekcjach, polegających na wykrywaniu martwych fragmentów wirusa w organizmie wyleczonej osoby.\nTeraz jednak udokumentowano pierwszy przypadek oficjalnego, powtórnego zakażenia koronawirusem. Naukowcy z Hongkongu odkryli, że patogen, którym został zainfekowany 33-letni mężczyzna, za drugim razem miał 24 różne nukleotydy. Oznacza to, że obie infekcje były wywołane różnymi szczepiami SARS-CoV-2.\nPacjent, który wcześniej był zdrowy, został po raz pierwszy zdiagnozowany 26 marca. Podczas pierwszego zakażenia miał przez kilka dni łagodne objawy, w tym kaszel, ból gardła, ból głowy i gorączkę. 14 kwietnia został wypisany po dwukrotnym negatywnym wyniku testu na obecność wirusa. 4,5 miesiąca później ten sam mężczyzna wracał do Hongkongu z Hiszpanii przez Wielką Brytanię i zostało u niego wykryte zakażenie SARS-CoV-2 w ramach badania przesiewowego na lotnisku w Hongkongu 15 sierpnia.\nPozytywnie nastraja fakt, że choć w jego organizmie znajdował się koronawirus, to nie potrzeba było pomocy lekarskiej. Nie wystąpiły bowiem u niego żadne objawy, co oznacza, iż odporność nie była wystarczająca do zapobieżenia ponownemu zakażeniu, to chroniła mężczyznę przed symptomami COVID-19.


35. Dni Legionowa - Aktualności - Centrum Szkolenia Policji\nMimo, że mieliśmy ogromną konkurencję – dla dzieci przygotowana była m.in. Strefa Przedszkolaka i plac zabaw, to na brak zainteresowania nie mogliśmy narzekać. Konkursy z nagrodami, edukacyjne kolorowanki, możliwość porozmawiania z „podinsp. Sową”, czy zrobienia sobie zdjęcia na policyjnym motocyklu sprawiły wiele radości i wywoływały uśmiech na niejednej twarzy. Udział w obchodach Dni Legionowa był też oczywiście doskonałą okazją do przekazywania treści z zakresu bezpieczeństwa.\nZa zaangażowanie w przedsięwzięcie serdecznie dziękujemy nauczycielom policyjnym Zakładu Ruchu Drogowego mł. asp. Rafałowi Pasteczce i sierż. sztab. Piotrowi Bańce, a także słuchaczom szkolenia zawodowego podstawowego SZP-1/14 post. Dawidowi Słowy, post. Tomaszowi Lewkowiczowi oraz post. Krystianowi Łowickiemu.


Sprzęt gamingowy w najlepszych cenach na rynku!\nIEM 2020 już za nami, ale wszyscy pasjonaci e-sportu do końca tygodnia mogą skorzystać ze specjalnej oferty na sprzęt gamingowy w Komputronik. Rabaty sięgać będą nawet 1 300 zł!\nW dedykowanym pasażu znaleźć można m.in.: gamingowe komputery PC i laptopy, karty graficzne, procesory, płyty główne, fotele gamingowe i akcesoria. Jedną z ciekawszych propozycji od Komputronik jest gamingowy laptop Lenovo Legion Y730-17ICH przeceniony aż o 1 300 zł. 17” calowy laptop z procesorem Intel Core i5-8300, 8GB RAM DDR4 oraz kartą graficzną NVIDIA GeForce GTX 1050 Ti doskonale sprawdzi się jako niezawodny sprzęt do większości gier. Warty zauważenia jest także komputer PC MSI Trident A 9SC-085EU tańszy o 1 000 zł, wyposażony w procesor Intel Core i5-9400F, 16GB RAM DDR4, dwa dyski twarde o łącznej pojemności 1 256 GB oraz kartę graficzną GeForce RTX 2060.\nPromocja na sprzęt gamingowy potrwa do 8 marca. Pełną ofertę można znaleźć w pasażu IEM 2020.