Świat wizji i głosów - narodziny Jasnowidza | bochenia.pl\nBochenia » Świadomość Duchowa » 2014 » Wrzesień » Świat wizji i głosów - narodziny Jasnowidza\nŚwiat wizji i głosów - narodziny Jasnowidza\nCzęsto wielkie talenty pozostają w ukryciu.\n"Dziecięce dusze - Jak komunikować się z duszą dziecka, które ma przyjść na świat?" - Walter Makichen.\nJasnowidz i nauczyciel duchowy to mało typowe zawody, ale właśnie tym zajmuję się od ponad dwudziestu lat. Ludzie niewiele wiedzą o takim powołaniu i stąd wynikają ich pytania o to, jak zacząłem i jak wyglądało moje dzieciństwo: „Czy od zawsze wiedziałeś, że masz zdolność uzdrawiania i jasnowidzenia?”. Aby odpowiedzieć na te pytania, spisałem doświadczenia, które kształtowały moje życie i doprowadziły do tego, kim jestem i czym się zajmuję.\nWychowywano mnie w tradycji katolickiej, więc postaci świętych i anioły zawsze były dla mnie czymś realnym; widziałem je. To nie była jedynie wyobraźnia. W dzieciństwie nie przyszło mi nawet do głowy, że to coś nadzwyczajnego. Wydawało mi się, że wszyscy widzą anioły równie wyraźnie, co ja. Kiedy podczas niedzielnej mszy opowiadał o nich ksiądz, byłem pewien, że wszyscy odczuwali ich obecność w kościele. Widziałem te istoty unoszące się pod sufitem i oczywiście byłem pewien, że nie jestem w tym odosobniony. Dziwiło mnie, gdy ludzie nie uważali podczas mszy, rozmawiali lub zachowywali się niepoprawnie. Nie rozumiałem, jak mogą to robić, skoro te święte postaci patrzyły na nich z góry.\nSzybko się dowiedziałem, że widzenie świętych i aniołów nie jest czymś powszechnym. Inni także dostrzegali mój dar. Pamiętam, że dzieci, często same z siebie, przychodziły do mnie i szeptały, że udało im się zobaczyć Maryję Dziewicę. Tak jakby wiedziały, że nie uznam tego za wariactwo. Przyciągałem ludzi, którzy zwierzali mi się z tego typu sekretów. Pamiętam kolegów z klasy, mówiących o tym, jak zobaczyli anioła. Opowiadanie o wizjach zawsze odbywało się w konspiracji. Ludzie twierdzili, że nie odważyliby się powiedzieć nikomu innemu o tym, co ujrzeli. Zacząłem sobie uświadamiać, że bezustannie widzę coś, czego inni ludzie nigdy nie doświadczają.\nNie mogę powiedzieć, żebym w dzieciństwie postrzegał swoją zdolność widzenia jako coś znaczącego. Jednak gdy miałem dziesięć lat, zobaczyłem coś, co wywarło na mnie ogromne wrażenie. Byłem wówczas ministrantem i fascynowała mnie myśl, że podczas mszy chleb i wino zmieniają się w prawdziwe ciało i krew Chrystusa. Zastanawiałem się, czy to prawda; z tego, co pamiętam, ta przemiana to jedyna rzecz, nad którą się zastanawiałem, będąc dzieckiem.\nPewnego zimnego i deszczowego marcowego poranka, kiedy miałem dziesięć lat, spieszyłem się na mszę, rozpoczynającą się o szóstej rano. Około piątej trzydzieści jechałem na rowerze, w strugach deszczu, żeby zdążyć na czas. Jeden z księży był starszym mężczyzną. Nie przypominał nowych księży w hipisowskim stylu, którzy zaczęli się pojawiać w latach sześćdziesiątych. Był staromodnym irlandzkim księdzem, uprzejmym, łagodnym i oddanym Bogu. Za każdym razem, gdy służyłem do mszy razem z nim, czułem, że uczestniczę w jakimś świętym rytuale. Odnosiłem wrażenie, że z kolei inni księża po prostu wykonują swoją pracę.\nTego dnia nie skupiałem się zbytnio na mszy i automatycznie odpowiadałem po łacinie. Jednak gdy starszy ksiądz uniósł hostię, mówiąc: „Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy, to jest bowiem ciało moje”, pokój wypełniło wyraźne ciepło. Ujrzałem wielką, złota chmurę wypełniającą kościół. Nie był to blask świecy, ale wyraźna, rozlewająca się na wszystko wokół energia, która skupiała się głównie wokół starszego księdza. Widziałem strumień światła, którego źródło znajdowało się w górze, poza kościołem. Wpadało przez sufit i wpływało w uniesioną w górę hostię. Miałem wrażenie, że wraz ze złotym światłem pojawiła się obecność człowieka – ciepłej, oddychającej istoty.\nPrzyglądając się temu, coś we mnie powiedziało: „Powinienem się tym zająć, powinienem być księdzem i się tego nauczyć”. Nagle, w tym samym momencie, pojawił się głos, który powiedział: „To nie dla ciebie”. Po tych słowach uświadomiłem sobie, że tak naprawdę nie należę do fenomenu, którego byłem świadkiem. Chociaż wiedziałem, że doświadczam cudu – czegoś, co leży u podstaw wiary chrześcijańskiej, którą wówczas wyznawałem, nie czułem się częścią tego zdarzenia. Nie było ono przeznaczone dla mnie. Poczucie, że jestem zewnętrznym obserwatorem, miało się przyczynić do rozwoju mojej duchowości.\nPatrząc wstecz, nie wiem, czy dziesięcioletnich chłopców w ogóle zajmują tego typu zagadnienia. Od czasu tego deszczowego poranka przyglądałem się księżom podczas każdej mszy, by przekonać się, czy w momencie ofiarowania hostii światło wypełni kościół. Fakt, że czasami się pojawiało, podczas gdy innym razem nie widziałem nic, stanowił dla mnie zagadkę. Nie potrafiłem stwierdzić, czy to jedynie niektórzy księża umieli przywołać złote światło, czy to może ja jedynie czasami byłem je w stanie dostrzec.\nSpędziłem wiele godzin, rozmyślając o złotym świetle. Chciałem zrozumieć to zjawisko. Zacząłem czytać żywoty świętych, by się przekonać, jakiego typu wizji doświadczali. Złote światło lub ukazujące się pod postacią światła istoty były dość powszechne. Ponadto zdolność widzenia świętych i aniołów skłoniła mnie do zainteresowania się nowenną – modlitwą odmawianą określoną ilość razy, o tej samej porze każdego dnia, dzięki której można wyprosić pomoc u świętego. Dorastałem wśród ludzi, dla których jej odmawianie było chlebem powszednim. Po mszy w kościele zawsze znajdowałem obrazki świętych z tekstem tej modlitwy. Moje największe zainteresowanie wzbudzała nowenna do świętego Franciszka z Asyżu. Od momentu gdy ją usłyszałem, intryguje mnie ona i wydaje się magiczna. Ta modlitwa była katalizatorem pierwszego uzdrowienia z ciężkiej choroby.\nKiedy miałem jedenaście lat, hodowałem papużkę. Bardzo ją kochałem. Nauczyłem ją mówić i gwizdać. Stała się moim nieodłącznym towarzyszem. Po kilku latach, jak to często bywa w przypadku ptaków, papużka poważnie zachorowała. Wydaje mi się, że miało to coś wspólnego z oddychaniem. W tamtych czasach raczej nie leczyło się ptaków u weterynarza. Przyglądałem się, jak z dnia na dzień mój ptak marnieje w oczach. Wiedziałem, że umiera. Czułem, jak ulatuje z niego siła życiowa i czułem się bezradny.\nPewnej niedzieli, po powrocie z kościoła, zobaczyłam papużkę leżącą na boku na dnie klatki. Dziadek popatrzył na nią i powiedział: „Ptak umiera, możesz ulżyć mu w cierpieniu”. Ze łzami w oczach pobiegłem do swojego pokoju. Kiedy leżałem na łóżku, przypomniałem sobie modlitwę do świętego Franciszka. Modliłem się, a wizerunek świętego pojawił się tuż przede mną. Wtedy powiedziałem mu, że mój ptak umrze, jeśli nikt nie udzieli mu pomocy. Pamiętam, że jakaś część mnie bezustannie odmawiała modlitwę, podczas gdy inna rozmawiała ze świętym. Nie pamiętam nic poza tym, że tej nocy ze smutkiem przykryłem na noc klatkę z ptakiem z poczuciem, że być może widzę go po raz ostatni.\nRano bałem się zajrzeć do klatki, ale kiedy w końcu mi się udało, papuga siedziała na żerdzi, jadła i piła; była w pełni zdrowa. Wierzę, że uratowała ją modlitwa. Nie czułem jednak, że to wydarzenie było związane z katolicyzmem. Odniosłem wrażenie, że papużka wyzdrowiała dzięki osobistej relacji między mną a świętym Franciszkiem.\nJako dziecko umiałem też przewidzieć czyjąś śmierć. Gdy ludzie z sąsiedztwa trafiali do szpitala, potrafiłem określić, czy wrócą do domu. Moje uczucia często były sprzeczne z tym, co mówili lekarze czy moi rodzice.\nNigdy nie martwiłem się, kiedy babcia trafiała do szpitala. Pewnego dnia to się zmieniło. Chociaż lekarze twierdzili, że wszystko z nią będzie w porządku, czułem, że umrze. Podczas jej ostatniego pobytu w szpitalu powiedziałem mamie, że chcę odwiedzić babcię, mimo iż dzieciom nie wolno było tego robić. Nalegałem tak długo, aż mama mnie do niej zabrała. Kiedy zostałem z babcią sam, poczułem, że chce wyznać, iż nadszedł jej czas. Popatrzyła na mnie i powiedziała:\n– Teraz wrócę do domu.\nWiedziałem, że miała na myśli śmierć. Powiedziałem o tym mamie, gdyż lekarze wciąż twierdzili, że wszystko będzie dobrze. Kiedy byliśmy sami, powiedziałem:\n– Wiesz, mamo, myślę, że tym razem babcia umrze.\nMama spojrzała na mnie i się ze mną zgodziła:\nNagle „wszystko będzie dobrze” przestało istnieć. To był jeden z ciekawszych momentów dzieciństwa. Poczułem, że ktoś odsłania przede mną prawdziwe oblicze sytuacji. Problem mojej zdolności jasnowidzenia polegał na tym, że to, co widziałem, różniło się od tego, co słyszałem, szczególnie gdy ludzie starali się udawać, że nie są zdenerwowani. Bez względu na to, co mówili, ich podenerwowanie było dla mnie oczywiste, gdyż dosłownie widziałem ognistą czerwień, energię skupioną wokół ich głów niczym burza. Kiedy ktoś zajadle upierał się, że nie jest zły, obserwowałem czerwoną burzę energii.\nJuż jako dziecko nauczyłem się, że istniała akceptowalna rzeczywistość „publiczna” oraz rzeczywistość „prywatna”, czasami zupełnie inna. Gdy mama przyznała, że babcia umrze, nastąpił jeden z niewielu momentów, kiedy zatarła się granica między tymi rzeczywistościami. W tamtej chwili nie dzieliła nas iluzja świata fizycznego. Takie momenty z dzieciństwa mocno zapadły mi w pamięć.\nMiałem także zdolność uzdrawiania za pomocą rąk. Teraz mnie to śmieszy, ale kiedy siostrę bolała głowa, po prostu przykładałem dłonie. Nie było w tym nic nadzwyczajnego. Kiedy siostra miała ból głowy, przychodziła do mnie i pomagałem jej za pomocą dotyku. Kiedyś zauważyła nas mama i zapytała, co robimy. Nie chciała mi uwierzyć, dopóki siostra nie przyznała, że to prawda.\nStudia i młodość\nPierwszy rok studiów był tak trudny, że zastanawiałem się, czy w ogóle warto poświęcać im czas. Pod koniec pierwszego roku studiów, kiedy pisałem pracę na zajęcia, pojawili się moi od dawna nieżyjący ukraińscy dziadkowie. Powiedzieli, że powinienem kontynuować naukę, gdyż wszystko będzie dobrze i pomogą mi pokonać trudne momenty. Od tej chwili nie czułem już takiego osamotnienia na studiach. Poprawiły się moje wyniki w nauce. Poszerzył się także mój krąg przyjaciół. W tym czasie za każdym razem, gdy miałem problem, pojawiali się moi dziadkowie; mówili, żebym się nie poddawał, i wszystko mi się udawało. Ich odwiedziny podnosiły mnie na duchu i pozostawiały we mnie poczucie, że mogę się bardziej przyłożyć do pracy. Było to tym ciekawsze, iż oni także całe życie ciężko pracowali. To leżało w ich naturze. Ich obecność poniekąd motywowała mnie do pracy.\nGdy nadszedł czas składania dokumentów na studia magisterskie, większość moich profesorów doradzała, abym udał się na Stanford lub Yale. Postanowiłem jednak złożyć podanie także na Uniwersytet w Berkeley. Nie wiem, dlaczego podjąłem akurat taką decyzję. Nie interesowały mnie ruchy społeczne lat sześćdziesiątych. Zebrałem dokumenty w ostatniej chwili. W ciągu dwóch dni udało mi się wypełnić podanie, napisać pracę i zebrać listy polecające.\nDo tej dokumentacji dołączył się nawet profesor, od którego przez trzy miesiące starałem się odebrać list polecający. Było to dość dziwne, gdyż nigdy wcześniej nie byłem w stanie go złapać, a w dzień składania podań wpadłem na niego na klatce schodowej. Jako że był jednym z ważniejszych profesorów, lekko zdenerwowany poprosiłem o list, a on zgodził się napisać go od ręki. Ostatecznie przyjęto mnie na uniwersytet, któremu poświęciłem najmniej uwagi, pomimo iż przyjmowano tam około trzydziestu studentów z czterystu zainteresowanych. Nie zostałem przyjęty na uniwersytety, na których, według moich profesorów, powinienem studiować. Wyjechałem z Filadelfii i udałem się do Berkeley. Od tamtej pory moje życie toczyło się w najmniej oczekiwany przeze mnie sposób.\nNie przywiązywałem większej wagi do duchowości czy uzdrawiania do czasu rozpoczęcia nauki na Berkeley. Wówczas przeszedłem koszmarny atak woreczka żółciowego. Skręcałem się z bólu i zabrano mnie do szpitala. Dostawałem zastrzyki, które miały uśmierzyć ból, ale kamień ani drgnął. Przez wiele kolejnych dni ból powracał co godzinę. Wtedy to odwiedziła mnie jedna z sekretarek wydziału filologii angielskiej, którą znałem jedynie z widzenia i powiedziała: „Pracuję z grupą, która uzdrawia za pomocą nakładania rąk, być może nie brałeś tego pod uwagę, ale kiedy usłyszałam, że chorujesz, pomyślałam, że może chciałbyś spróbować”.\nBól był tak ogromny, że chętnie się zgodziłem. Położyła dłonie na moim brzuchu i poczułem ciepło. Pojawiła się złota energia, którą widziałem w dzieciństwie, ale szybko zniknęła. Kobieta przeprosiła mnie, stwierdzając, że zabieg się nie powiódł. Odpowiedziałem, że nie ma sprawy i że doceniam jej dobre chęci. Kiedy wyszła, ból powrócił. Co gorsza, pielęgniarka odmówiła mi przepisania dodatkowych leków, gdyż brałem ich już zbyt dużo. Ból narastał.\nNagle wpadł mi do głowy szalony pomysł. Pomyślałem, że mógłbym wysłać złote światło z szóstej czakry, znajdującej się na czole, w kierunku miejsca, z którego rozchodził się ból, i przesunąć go z prawej strony nerki do pępka. Wyobraziłem sobie, że wyjmuję go stamtąd. Ból zniknął. Moje ciało się odprężyło, bardziej niż po zastrzykach z demerolu. Po przeprowadzeniu procesu samouzdrawienia zawołałem pielęgniarkę i powiedziałem: „Już mnie nie boli. Chcę wrócić do domu”.\nNie uwierzyła mi i zmuszono mnie do pozostania w szpitalu przez kolejny dzień, dopóki personel szpitalny się nie przekonał, że ból rzeczywiście minął. Kiedy opowiedziałem tę historię sekretarce, stwierdziła, że z pewnością mam szczególny dar uzdrawiania. Zaintrygowany tematem znalazłem na uniwersytecie kurs medytacji i uzdrawiania.\nWtedy jeszcze zupełnie nie myślałem o tym, że mógłbym zostać uzdrowicielem. Chciałem się jedynie nauczyć uśmierzania bólu, żeby przestać zażywać aspirynę i pozostałe leki. w dzieciństwie pomagałem siostrze i pomyślałem, że uzdrawianie jest zdolnością, którą chciałbym rozwijać.\nNauka medytacji pomogła mi uświadomić sobie subtelne energie. Zainteresowałem się także zajęciami z jasnowidzenia, które oferowano w szkole medytacji, oraz odczytami. Pewnego dnia przybyłem trochę wcześniej na medytację i zobaczyłem, że w pokoju obok ktoś przeprowadza odczyt. Słuchając, myślałem: „To nieprawda, osoba wróżąca bardzo się myli”. Po skończonej sesji usłyszałem słowa klienta: „W tych słowach nie ma krztyny prawdy”.\nPóźniej rozmawiałem o tym doświadczeniu z moim nauczycielem. Zapytał, co widzę, gdy na niego patrzę. Opisałem swoją wizję, a on powiedział: „To, co mówisz, jest właśnie odczytem”.\nPo tym doświadczeniu zdecydowałem się na zajęcia, które miały za zadanie „wydobyć zdolności jasnowidzenia”. Poznawałem różne kanały energetyczne, czakry, aury i ich kolory.\nChodziłem na zajęcia, ale uświadomiłem sobie, że nie uczę się niczego nowego. Potwierdzałem jedynie to, co wiedziałem od zawsze. Na przykład, wokół ludzi zawsze widziałem światło, więc nie dostrzegałem nic nadzwyczajnego w widzeniu aury. Uświadomiłem sobie, że to, co zaskakiwało innych ludzi, było dla mnie oczywiste.\nW tym czasie mieszkałem w Berkeley przy University Avenue nad sklepem z minerałami. Przygotowywałem się do ustnego egzaminu doktoranckiego z filologii angielskiej. Zacząłem pisać doktorat i miałem już umówiony egzamin ustny. Pewnego dnia, około piątej popołudniu, gdy przechodziłem obok sklepu z minerałami, zauważyłem mężczyznę, którego od lat widywałem w mieście. Był zawsze ubrany na biało, a z zasłyszanych w biegu rozmów wiedziałem, że jest wyznawcą islamu. Podpierał się laską, a jego szaty były dość wyjątkowe. Za każdym razem, gdy go widziałem, jego twarz wyrażała niezadowolenie; mężczyzna nigdy się nie uśmiechał.\nPewnie bym go nie zauważył, ale tego dnia wyjątkowo przyciągnął mnie jego wzrok. Odwróciłem się i spojrzałem mu prosto w oczy. Popatrzył na mnie i powiedział: „Allach”. Zwykle po prostu poszedłbym dalej, gdyż w Berkeley nie brakuje szaleńców. Jednak z jakiegoś powodu powiedziałem: „Jesteś pięknym człowiekiem. Niech Cię Bóg błogosławi”.\nW tym momencie na jego twarzy pojawił się najbardziej błogi uśmiech, jaki kiedykolwiek widziałem. Złożył dłonie i uniósł je do góry. Wywnioskowałem, że gest oznacza, że wszyscy należymy do Boga lub coś w tym stylu. Działo się coś dziwnego i pomyślałem, że jednak ten gest oznacza coś, czego nie rozumiem.\nWchodząc po schodach uświadomiłem sobie, że mężczyzna wskazywał mój pokój. Wydało mi się to dość dziwne. Kiedy wszedłem do mieszkania, zobaczyłem lśniącą, białą energię, w kształcie tego mężczyzny. Dzisiaj uznalibyśmy, że wyglądał jak hologram. Mężczyzna odezwał się:\n– Przybyłem, żeby ci powiedzieć, że nie będziesz zdawał ustnego egzaminu z języka angielskiego. Zamiast tego zaczniesz używać zdobytej wiedzy o jasnowidzeniu i uzdrawianiu do pracy z ludźmi.\nByłem w szoku. Odpowiedziałem, że od dwóch lat uczę się do tego egzaminu.\n– Studiuję od pięciu lat. Nie mam teraz zamiaru odwoływać egzaminu. Jeśli chcesz, możemy porozmawiać po egzaminach.\nPodczas rozmowy dziwiłem się, jak w ogóle można porozumiewać się z lśniącą postacią. Jednak ona pokręciła głową i powiedziała:\n– Nie przystąpisz do egzaminów. Jeden z profesorów trafi do szpitala. Egzamin będzie odwołany i będziesz musiał zmienić jego datę. w ten sposób przekonasz się, że to, co mówię, jest prawdą.\nWszyscy profesorowie cieszyli się dobrym zdrowiem, więc trudno mi było sobie wyobrazić, żeby któryś z nich miał nagle zachorować.\n– Jeśli tak się stanie, uwierzę ci – powiedziałem.\n– Cóż, jak mawiają, błogosławieni ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli – odpowiedziała postać. – Jasne.\n– Tak naprawdę to jestem tutaj, gdyż Chrystus chce z Tobą porozmawiać.\nW tym momencie białą figurę zastąpiła złota postać bez twarzy. Była jedynie płynną, lśniąca, złotą energią. Pomyślałem: „Niesamowite, czy powinienem iść w ślady Jezusa?”\n– Pamiętasz, jak byłeś ministrantem i powiedzieliśmy ci, że to nie twoja ścieżka? Będziesz pracował z ludźmi poszukującymi własnej duchowości. Stworzysz sposób nauczania ludzi o nich samych – usłyszałem.\n– Będziesz uczył ludzi samo uzdrawiania i pracy z systemem energetycznym.\n– Ale jak mam się utrzymywać? Całe życie poświęciłem nauce zawodu profesora angielskiego.\n– Nie powinno cię to niepokoić. Powiem tylko tyle: masz zdolność pracy z dziećmi i wielu duszom pomożesz przyjść na ten świat. Pomożesz innym ludziom mieć dzieci, ale w tym życiu nie zostaniesz ojcem. Zamiast mieć własne dzieci, będziesz z nimi pracował.\nPoczułem, że coś chwyta mnie za ręce i obraca dookoła. Przypominało to taniec wirowy. Zataczałem kręgi, aż wszystko wokół mnie wypełniło się złotym światłem. Nagle wszystko ustało, a postać zniknęła. Siedziałem na podłodze w moim pokoju, chociaż nie pamiętałem, żebym siadał. Pomyślałem: „Ojej, cóż to, u diabła, było?”. W tym momencie zadzwonił telefon. Dzwoniła sekretarka z wydziału anglistyki z wiadomością, że jeden z profesorów z mojej rady egzaminacyjnej trafił do szpitala i w ciągu kolejnych trzech tygodni nie będzie mógł mnie egzaminować. Egzamin mógł się odbyć dopiero w przyszłym roku.\nPomyślałem wtedy: „Cóż, jak na razie ci kolesie się nie mylili. Wciąż nie wiem, jak mam zarabiać na życie”. Ponownie zadzwonił telefon i usłyszałem Sandy, studentkę z jednej z grup, które uczyłem. Powiedziała: „Nie wiem, dlaczego do Pana dzwonię, ale dwa dni temu zostałam zgwałcona i czuję, że Pan mi może pomóc”.\nNie miałem pojęcia, w jaki sposób mógłbym jej pomóc, ale usłyszałem głos, że jestem w stanie to zrobić. Zaprosiłem Sandy do siebie. Kiedy weszła do mieszkania, obejrzałem jej aurę. Wypełniały ją obrazy splądrowanego domu, którego ściany pokrywało graffiti. Sandy stała na zewnątrz, wściekła i zapłakana. Powtarzała: „Nie ujdzie mu to płazem”. Przywracałem równowagę energetyczną w jej czakrach, ale w aurze wciąż powracał obraz twarzy mężczyzny. Powiedziałem jej o tym, a ona rzekła: „To on. Dobrze się przyjrzałam jego twarzy. Czy wie Pan, gdzie on teraz jest?”.\nGdy zadała to pytanie, zobaczyłem obraz zniszczonej knajpki na rogu ruchliwej ulicy. Przez okno widziałem mężczyznę pijącego kawę. Sandy zapytała, czy jestem w stanie określić dokładną lokalizację. Kiedy opisywałem knajpkę i okolicę, dziewczyna powiedziała: „Wiem doskonale, gdzie to jest. Jadam tam dwa, trzy razy w tygodniu”. Po tych słowach podziękowała i wyszła.\nNastępnego dnia zadzwoniła. Oświadczyła triumfalnie: „Złapali go. Kiedy opisał Pan knajpkę, przypomniało mi się, że widywałam go tam czasami, gdy jadłam tam śniadanie. Zadzwoniłam na policję i podałam zapamiętane szczegóły. Razem stworzyliśmy portret i pokazaliśmy go ludziom w knajpce, którzy zgodnie stwierdzili, że mężczyzna spędził tam cały poranek, ale właśnie wyszedł. Później, tego samego dnia, gdy tylko wrócił, właściciel zadzwonił na policję i gwałciciel trafił do aresztu. Dziękuję Panu bardzo”.\nKilka miesięcy później dowiedziałem się od Sandy, że mężczyzna przyznał się do winy. To doświadczenie było początkiem mojej pracy w zawodzie jasnowidza; było inspiracją, nie dlatego, że określiłem lokalizację mężczyzny, ale dlatego, że moja zdolność jasnowidzenia pomogła Sandy dotrzeć do tej części w niej samej, która znała odpowiedź. Pomogłem jej znaleźć zakończenie sprawy, a to wydarzenie rozpoczęło proces uzdrawiania.\nPotem ludzie po prostu zaczęli do mnie dzwonić. Mój numer zdobywali nawet ci, których spotkałem przelotnie. Obecnie profesjonaliści, tacy jak psychologowie, akupunkturzyści, prawnicy i lekarze, którzy postrzegają moją pracę jako uzupełnienie ich fachu, przysyłają do mnie swoich pacjentów. Potrzeby ludzi otwierają nowe wymiary moich zdolności. Pewnego razu odkryłem dzięki temu zdolność komunikacji z duszami, które są poza fizycznym ciałem. Przyszła do mnie kobieta, której mąż zginął w wypadku. Chciała za wszelką cenę z nim porozmawiać. Początkowo powiedziałem, że nie wiem, czy będę w stanie jej pomóc, ale ona twierdziła, że z pewnością tak.\nFrancie przyszła do mnie zalana łzami. Nigdy nie próbowałem świadomie skontaktować się z duchami, chociaż swobodnie rozmawiałem ze złotym duchem, który odwiedził mnie w mieszkaniu. Intuicja mi podpowiadała, że będę w stanie skontaktować się z Jackiem – mężem Francie. Francie siedziała naprzeciwko mnie, gdy poprosiłem ją, aby na głos wypowiedziała imię męża. Między nami pojawiła się forma energii w bardzo złym stanie – chaotyczna, poszarpana i w częściach. Powoli zaczęła się składać w mężczyznę, ubranego w dżinsy i flanelową koszulę. Kiedy spróbowałem się skontaktować z duchem, poczułem, że mam ściśnięte gardło, jak gdyby ktoś mnie za nie złapał. Nie mogłem wykrztusić słowa. Kręciło mi się w głowie, jakbym tracił krew, i uświadomiłem sobie, że przechodzę przez doświadczenie śmierci Jacka. Duch połączył się z moją drugą czakrą za pomocą nici energetycznej. Druga czakra jest miejscem empatii. Odciąłem nić, zniknął ból w gardle i poczułem, że znów jestem sobą. Telepatycznie zapytałem Jacka, czy ma jakąś wiadomość dla Francie. Usłyszałem:\n– Powiedz jej, że jest mi przykro z powodu kłótni i że ją kocham. Powiedz, że to nie była jej wina.\nOdniosłem wrażenie, że Jack nie był w stanie powiedzieć nic więcej. Wiedziałem, że jego duch wciąż próbuje się odnaleźć w śmierci, która nastąpiła kilka godzin wcześniej, i potrzebuje czasu, aby się z nią pogodzić. Kiedy przekazałem Francie słowa Jacka, zaczęła spazmatycznie płakać.\n– Proszę, powiedz mu, że mi także jest przykro i że go kochałam. Nikomu nie mówiłam, że zanim Jack wsiadł na motor, pokłóciliśmy się. Wiedziałam, że mi pomożesz. Dziękuję. Chciałam mu tylko powiedzieć, że jest mi przykro – powiedziała po chwili.\nCzułem satysfakcję, że mogłem pomóc Francie w tym trudnym momencie życia.\nPo tym doświadczeniu zauważyłem, że z łatwością kontaktuję się z istotami, zarówno tymi, które umarły, jak i tymi, które miały się narodzić. Szczególnie zafascynował mnie świat istot oczekujących na wcielenie. Nazwałem je dziecięcymi duszami. W ciągu ostatnich kilku lat zgłosiło się do mnie wiele par, pytając o poczęcie, przeszłe wcielenia, poronienia i wszystko, co jest związane z przyjściem dziecka na świat. Tak rozpoczęła się moja praca z królestwem dziecięcych dusz.\nMoje jasnowidzenie polega na przyglądaniu się czy też „czytaniu” systemu energetycznego danej osoby. Czym jest system energetyczny? Każdego człowieka otacza „energia”, która świadczy o wyjątkowej duszy i osobowości. Ta energia nie tylko identyfikuje nas w oczach innych, ale zbiera informacje dotyczące emocjonalnego i mentalnego stanu ludzi wokół nas. Pole energetyczne funkcjonuje tuż pod świadomym umysłem, ale ma istotny wpływ na podejmowane przez nas decyzje i relacje z innymi. Na przykład, czy kiedykolwiek zauważyłeś, że w zależności od tego, kto siedzi obok ciebie w kinie, czujesz się lepiej lub gorzej? Jak to możliwe, że matka, która jest w innej części domu, natychmiast „wie”, że jej dziecko robi coś, czego nie powinno? To są przykłady działania systemu energii. Składa się on z czakr. Zrozumienie ich działania w dużej mierze pozwoli pojąć, co widzi jasnowidz.\nPowyższy tekst jest pierwszym rozdziałem niedawno wydanej książki pt.: "DZIECIĘCE DUSZE - Jak komunikować się z duszą dziecka, które ma przyjść na świat?", której autorem jest Walter Makichen.


§ Asystenci sędziów - praca, konkursy, informacje. - Strona 54 – Forum Prawne\nAsystenci sędziów - praca, konkursy, informacje. 54\nCytat: Napisał/a Holmes10 pytanie do kolezanek kolegow wykonujacych zawod asystenta sedziego w sadach rejonowych, czy praca w tej instytucji przygotowuje w jakims stopniu do egzaminu wstepnego na egzamin do ksip, czy ilosc pracy jest duza, ...\nStrona 54 z 54 « First < 5 30 48 49 50 51 52 53 54\nMoże pomoc w drugim etapie, ale zanim się do niego dojdzie trzeba przejść test. I tu co do zasady praca asystenta w niczym Ci nie pomoże. Może akurat będziesz mieć szczęście i na teście pojawia się pytania z przepisów na których codziennie pracujesz, ale nawet jeśli to, test składa się ze 150 pytań z różnych dziedzin prawa, a jako as zazwyczaj pracujesz na kk, kpk (plus ewentualnie kw, kpow, kks) albo kc, kpc, zależy od wydziału do jakiego trafisz.\nNawet się nie zastanawiaj bo jeśli jakimś cudem będzie w końcu ta aplikacja uzupełniająca, to do tego musisz być asystentem, a nie ukrywajmy, że do kssip nie jest się łatwo dostać. Czasami i najlepszym się nie uda\nMógłby ktoś porównać prace asystenta, chodzi mi o osoby, które pracowały w kilku wydziałach jak cywilny, karny i rodzinny... Ja pracuje cały czas w jednym i zastanawiam się jak praca wygląda gdzie indziej tzn. z perspektywy osoby, która pracowała w kilku wydziałach i może to porównać a nie tylko swój jeden wydział opisywać...\nZ perspektywy osoby która pracowała jako asystent różnych sądach, pionach i wydziałach mogę powiedzieć, że wszystko zależy od konkretnego wydziału i praca w wydziałach w tym samym pionie, nawet w tym samym sądzie, potrafi się bardziej różnić niż między różnymi sądami i pionami. W wydziałach w których jest dużo asystentów potrafi się też bardzo różnić w zależności od tego z którym sędzią współpracujesz.\nCo więcej można trafić do takiego sądu, jak mój, gdzie co prawda istnieją dwa wydziały cywilne, ale asystenci pracują dla całego pionu. Czyli asystent pracuje z 5 sędziami ze swojego wydziału i jeszcze z pięcioma z drugiego wydziału cywilnego. Różnica między cywilnym, a karnym jest z kolei taka, ze w cywilnym jest grafik na cały miesiąc, a w karnym pracują dla tego sędziego, który pierwszy się na nich rzuci. Poza tym w cywilnym robi się u nas wszystko, uzasadnienia, zarządzenia, postanowienia, dekretacja, międzyinstancyjne, z kolei w wydziale pracy asystent pisze wyłącznie uzasadnienia.\nU mnie w sądzie w wydziale pracy asystenci nie piszą ani jednego uzasadnienia do wyroku, tylko same postanowienia. Więc co sąd to obyczaj.\nJest tu ktoś kto pracował lub pracuje na stanowisku asystenta sędziego w Sądzie Okręgowym w Krakowie i mógłby się podzielić opinią na temat pracy?\nPodpinam się do powyższego pytania o samą pracę. Sam dostałem się do dwóch sądów (akurat w innej apelacji) i mam dylemat - apelacyjny, czy okręgowy? Jak różny jest zakres obowiązków i obciążenie pracą? Dodam, że wcześniej pracowałem przez 1,5 roku w dziale prawnym jednego dużego przedsiębiorstwa, ale to nie to samo.\nZgłosiłem się też na konkurs w rejonie, ale z uwagi na zakwalifikowanie się do zatrudnienia w w/w sądach po prostu odpuszczam i daję szansę pozostałym. Inna sprawa, że wynagrodzenie jest też niższe, choć na początku kariery w tym zawodzie nie można tak wprost na to patrzeć.\nNie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi. Nawet w obrębie jednego sądu, praca asystenta może inaczej wyglądać, ze względu na wydział czy poszczególnych sędziów. Nawet w jednym wydziale praca może wyglądać różnie, jeśli jest stałe „przyporządkowanie” do sędziów. Niestety lub „stety” praca i charakter na tym stanowisko zależy od sędziego do którego trafisz i ogólnej atmosfery w danym wydziale.\nJeśli podejmujesz pierwszy raz prace jako asystent zadaj sobie tez pytanie dlaczego. Żeby podejść do egzaminu? Stanowisko docelowe? W apelacji pracujesz jako druga instancja, w okręgu możesz trafić do pierwszej instancji lub odwoławczej. I tu znowu, praca ma ciut inny charakter. Także nie ma zero jedynkowych odpowiedzi, a podpowiedzieć faktycznie mogą osoby, które już tam pracują\nNo właśnie - w apelacji jako II instancja, podczas gdy w okręgu można rozpoznawać w I. To mnie najbardziej nurtuje i wywołuje lekki strach. Co lepiej wybrać na początek? Dodam, że kwestia finansowa, jakkolwiek istotna, to jednak nie ma tu dla mnie aż takiego znaczenia. Chodzi oczywiście, żeby robotę dobrze wykonywać i z czasem po prostu zajść gdzieś wyżej. Jeśli przepisy się nie zmienią, to chciałbym podejść do tego egzaminu/aplikacji uzupełniającej (w zależności od tego, co akurat będzie funkcjonowało).\nCel zatrudnienia? Przez 3 miesiące chodziłem na apkę adwokacką, niestety bez patrona - owszem byli adwokaci mogący pełnić tę funkcję, ale cały ich wkład mógłby polegać na podpisaniu się na opinii, podczas gdy dobrze byłoby się czegoś nauczyć, dodatkowo ewentualna praca w kancelarii za ok. najniższą krajową, od której trzeba odliczyć opłaty za szkolenie są dla mnie po prostu barierą. Poza tym nie miałem zgody na aktualne zatrudnienie i groziła mi dyscyplinarka, więc uznałem, że o wobec tylu niepewności i braku jakichś nieco realniejszych opcji zahaczenia się lepiej odpuścić. Teraz pracuję niestety na stanowisku będącym połączeniem sprzedaży z prawem, co jednak wiąże się z kontaktem z klientem, w stosunku do którego nie mogę używać lubianego przeze mnie języka prawniczego i niejako muszę "zniżać się" do jego poziomu, przez co się po prostu uwsteczniam, co niestety też i zauważam.\nWitam. Gdzię są dostępne zmiany KK i KP 2019 bo nie mogę znależc??? Z góry dziękuję.


Życie nitką malowane: Wiosenne zaloty\nWiosna to wielki ruch w przyrodzie. Rośliny prześcigają się we wzroście i kwitnięciu, a ptaki szukają partnerki, wiją gniazdo, wychowują potomstwo itd. Uwielbiam je podglądać, chociaż z braku czasu jest to tylko obserwacja chwilowa, najczęściej zwabi mnie jakiś ruch za oknem. Już sobie wyobrażam ile zdjęć mogłabym zrobić, gdybym mogła spędzić na obserwacji więcej czasu.\nDziś moją uwagę przyciągnęła para kosów przefruwająca z drzewa na drzewo, krzew czy nawet na ziemię. Samiczka uciekała i kryła się, nie mogłam jej uchwycić, za to samiec pięknie pozował.\nWypatrując partnerki przysiadł nawet na budce modraszek. Już sobie wyobrażam jak się bidulki zestresowały:(\nKilka dni wcześniej moją uwagę przyciągnął ruch na budynku gospodarczym sąsiada. Szybko złapałam aparat... czyżby szpak uderzał w konkury do wróbla?\nNa szczęście nadleciała ona i wróbel poszedł w odstawkę;)\nObserwując szpaki ujrzałam w oddali parę żurawi. Przepraszam za jakość zdjęć, ale wszystkie robione z okna.\nWciąż słyszałam żurawie, widziałam krążące przed i nad lasem, ale dopiero teraz mogłam je sfotografować na polu.\nNa gruszy porośniętej bluszczem ptaki mają swój raj. Jest tam kilka gniazd, no i przede wszystkim ptaki czują się bezpiecznie. Kiedyś widziałam makolągwy, ale myślę że teraz całe drzewo zaadaptowały wróble.\nW ogrodzie mam trzy budki, ale zawsze zamieszkana jest tylko jedna...\nPozostałe zawieszone są w złych dla ptaków miejscach. Jedna wisi pod okapem budynku gospodarczego, ale jest skierowana na zachód, dlatego ptaszki się nią nie zainteresowały. Drugą (piętrową) zrobił Damian i zawiesił na budynku gospodarczym, akurat na wprost mojego oka. Niestety, dla ptaków jest niebezpieczna, ponieważ koty sąsiada bez problemu wchodzą na dach. Jakież było dziś nasze zdziwienie(moje i Andżeliki), gdy zobaczyłyśmy uwijające się przy niej bogatki.\nNie wiem czy to był tylko rekonesans czy już ją wybrały. Jeśli tak to trzeba będzie pomyśleć o jakiś zabezpieczeniach, odstraszaczach kotów czy czymś podobnym.\nObserwując bogatki o mało nie przegapiłam siedzącej cicho... sierpówki, bo to chyba ona lub on.\nW ubiegłym roku para sierpówek, która ma gniazdo na świerku sąsiada przeżyła tragedię. Jastrząb zabił jedną z nich:( Nie wiem czy to jest ta ocalała i jeśli tak to czy ma partnera. Dziś siedziała sama.\nTo tyle jeśli chodzi o obserwację ptaków.\nAby post był choć trochę robótkowy pokażę parę zaczętych prac.\nPrzede wszystkim wciąż dziubię sobie, czyli filcuję. Na razie to półprodukt......\nAlanek miał dziś radochę;) Przekładał je, przytulał, liczył do dwóch, a przede wszystkim nazywał kolory ... po angielsku hehe, efekt oglądania bajek;) Zna już blue, red, green, pink, black, yellow;)\nKoleżanka zamówiła konkretny haft...\nNa razie tylko tyle, ale mam na wyszycie dwa lata, więc na spokojnie dam radę. Myślę, że kto haftuje zna ten wzór.\nWyszywałam go już w 2015, pokazywałam tutaj, to Matka Boska Karmiąca. Minęło parę lat, dlatego nie powiem że z wielką ochotą, ale bez większego wzbraniania zabrałam się za niego.\nWiem że post tasiemcowy, ale jeszcze chciałam Wam pokazać troszeczkę wiosny w ogrodzie.\nMagnolia, tulipany, pigwowiec, jagody kamczackie, a nawet goździki, które myślałam że nie przetrwają zimy, zaczynają pokazywać swoje pąki kwiatowe.\nUff, mam nadzieję że dotrwaliście do końca;)\nDziękuję Wam za to że jesteście i pozdrawiam wiosennie:)\nAutor: nawanna o 21:46\nEtykiety: filcowane, haft xxx, hafty w toku, Matka Boska Karmiąca, mieszkańcy ogrodu, ogród, piękno przyrody, ptaki, wielkanocne\nIzabela Hebda 27 marca 2019 22:39\nWspaniałych i niezwykle wdzięcznych masz sąsiadów za oknem. Ja również w wolnych chwilach lubię podglądać ptaki.\nWiosna zagościła się u Ciebie na dobre. U mnie magnolie mają już tak duże pąki,ze lada dzień się otworzą i zakwitną.\nFilcowe jajka sa rewelacyjne.\nWielkie Małe Pasje 28 marca 2019 06:14\nAniu ja dotrwałam i to z wielką przyjemnością :)). Piękne te Twoje ptaszki i ich życie uczuciowe jakże ciekawe :)). Jednym słowem Twój ogród tętni życiem :). Jajka filcowane śliczne - nawet w tej surowej odsłonie. Piękna dekoracja :)) Uściski kochana!\nAnna Iwańska 28 marca 2019 08:28\nAniu od dawna podziwiam twoja wiedzę na temat ptaków i cudowne zdjęcia. Nie wiem jak Ty to robisz że te ptaszki tak pięknie Ci pozują.\nTe ufilcowane jajeczka wyglądają cudownie takie kolorowe. Swoja drogą ta technika musi być dobra na rozładowanie stresu . jak sobie człowiek tak może bezkarnie dziubać igła .. wyobraźnia działa a efekt bombowy.\nEtoile 28 marca 2019 09:10\nFajnie jest tak poobserwować przyrodę, nacodzień rzadko na nią zwracamy uwagę. Ciekawa jestem efektu finalnego pisanek i haftu\nzofiko 28 marca 2019 11:29\nLubię takie długie wielotematyczne wpisy. Pięknie opisałaś budząca się wiosnę, życie ptaków w obejściu i pokazałaś urocze prace swoje.Ja mieszkam w bloku ale też podglądam ptaki. Osiedle jest stare, jest wiele dużych drzew i tam gniazdują sroki. Są też kosy, bogatki, niedługo przylecą jerzyki. Gdy wyjeżdżam do mojego rodzinnego domu tam dopiero podziwiam pełnię pór roku i wszelaką zwierzynę i ptaki. Ostatnio pierwszy raz od dłuższego czasu podczas spaceru w pola widziałam zające.Pozdrawiam.\nZacisze Lenki 28 marca 2019 11:51\nDotrwałam do końca i jestem zadowolona, że mogłam nacieszyć oczy.:) Mieszkasz Aniu we wspaniałym miejscu, super ogród, w pobliżu las i piękni goście Cię odwiedzają.:) Pozdrawiam cieplutko.:)\nEviPassjonatka 28 marca 2019 13:56\npiękne zdjęcia, a jajeczka filcowe cudowne, taki żywe kolory :)\nMałgosia X 28 marca 2019 16:06\nAniu, ja bardzo lubię takie wpisy o ptakach i ogrodzie. Mam nadzieję, że faktycznie w drugiej budce zamieszkają bogatki.\nElunia 28 marca 2019 18:04\nwiosna u ciebie pełną parą\nEwaJ 28 marca 2019 19:57\nWspaniałe obserwacje Aniu. I ja lubię obserwować ptaki ale zdjęć nie robię bo kompletnie mi nie wychodzą. Pogoda powoli się poprawia i poruszenie w ogrodzie coraz większe. U Ciebie jest już co podziwiać :)\nBardzo mi się podobają te jajeczka, nawet bez dodatkowych ozdób.\nJadwiga Król 28 marca 2019 20:16\nAniu z ogromnym zainteresowaniem przeczytałam Twój post:)Pięknie uchwyciłaś te różnorodne ptaszki:)Pozdrawiam Aniu:)\nIwona 28 marca 2019 22:08\nAniu, podziwiam Twoją wiedzę na temat ptaków i wspaniałe zdjęcia :-)\nW ogrodzie bardzo wiosennie...\nA filcowe jajeczka już są śliczne, a gdy ozdobisz będą urocze.\n"Szalka" - Agnieszka 29 marca 2019 08:05\nWspaniałe zdjęcia !!! Jajeczka zapowiadają się super!!\nCzarna dama 29 marca 2019 12:53\nJa bardzo lubię oglądać zdjęcia, sama co spacer to zawsze komórka w dłoni i coś tam pstrykam :) A jajeczka Aniu jakie fajne :)\nAnnette ;-) 29 marca 2019 14:28\nFajnie tak obserwować przyrodę :-) Bez problemu dotrwałam do końca wpisu :-)\nkrystynabozenna 29 marca 2019 19:27\nAż tak zielono to u nas nie jet :-)\n♥ Łucja-Maria ♥ 29 marca 2019 19:34\nOj, wiele się dzieje wiosną w przyrodzie, życie rozkwita, zaczyna się na nowo. Większość ptaków odzywa się rano i przed zachodem słońca. Wśród dźwięków wybijają się nawoływania, łączenia się w pary.\nAniu, przepiękne zdjęcia Twojego ogrodu i ptactwa.\nKarolina90 30 marca 2019 17:50\nKocham podglądać przyrodę wiosną, tyle się w niej zmienia.\nPiękne jajeczka, a jak fantastycznie się sprawdziły w roli pomocy dydaktycznych.


Objaśnienia dotyczące bezprzewodowych standardów wyświetlania: AirPlay, Miracast, WiDi, Chromecast i DLNA (Jak) | Porady komputerowe i przydatne informacje o nowoczesnych technologiach!\nObjaśnienia dotyczące bezprzewodowych standardów wyświetlania: AirPlay, Miracast, WiDi, Chromecast i DLNA\nHDMI pozwala podłączyć prawie każde urządzenie do telewizora lub innego zewnętrznego wyświetlacza, ale HDMI wymaga połączenia przewodowego. Możesz założyć, że istnieje dobrze obsługiwany standard dla wyświetlaczy bezprzewodowych, ale mylisz się.\nJeśli chodzi o dublowanie ekranu urządzenia bezprzewodowo lub używanie go jako pilota do wyświetlania multimediów wyświetlanych na innym ekranie, wciąż istnieje wiele różnych konkurencyjnych standardów zwalczających go na rynku.\nAirPlay to bezprzewodowy standard wyświetlania Apple. Pozwala przesyłać strumieniowo wideo z iPhone'a, iPada lub Maca do Apple TV. Korzystając z funkcji AirPlay, możesz wyświetlić zawartość pulpitu komputera Mac, uruchomić wideo w aplikacji na iPhone'a i "wepchnąć" go na telewizor lub zagrać w grę na iPadzie i odbić na ekranie swój telewizor.\nStandard AirPlay firmy Apple jest wystarczająco elastyczny, aby działać na dwa różne sposoby. Może wykorzystywać funkcję dublowania ekranu do odzwierciedlania zawartości ekranu urządzenia lub korzystać z inteligentniejszego trybu strumieniowego. Możesz na przykład odtwarzać wideo w aplikacji na iPhonie i sterować odtwarzaniem na telewizorze za pomocą elementów sterujących odtwarzaniem na iPhonie. Nawet podczas korzystania z elementów sterujących odtwarzaniem na ekranie iPhone'a, nie pojawią się one na ekranie telewizora - AirPlay jest wystarczająco inteligentny, aby przesyłać strumieniowo tylko te treści, które chcesz oglądać na ekranie.\nAirPlay działa bardzo dobrze, ale ma duże ograniczenia - działa tylko z urządzeniami Apple. Jeśli masz komputer Mac, iPhone, iPad i Apple TV, będziesz z niego zadowolony. Jeśli chcesz przesyłać strumieniowo z laptopa z systemem Windows lub urządzenia innego niż Apple TV, nie masz szczęścia.\nMiracast to branżowy standard, który jest zasadniczo odpowiedzią na AirPlay firmy Apple. Obsługa Miracast opiera się na systemach Android 4.2+ i Windows 8.1, umożliwiając smartfonom z systemem Android, tabletom i laptopom z systemem Windows oraz innym urządzeniom bezprzewodowe przesyłanie strumieniowe do odbiorników zgodnych z Miracast.\nTeoretycznie Miracast jest świetny. W praktyce Miracast nie sprawdził się tak dobrze. Podczas gdy Miracast jest teoretycznie standardem, istnieje tylko garstka odbiorników Miracast, które faktycznie działają dobrze w praktyce. Chociaż urządzenia mają współpracować z innymi urządzeniami, które obsługują ten standard, wiele urządzeń z certyfikatem Miracast po prostu nie działa (lub nie działa dobrze) z odbiornikami certyfikowanymi przez Miracast. Wygląda na to, że standard zawalił się w praktyce - tak naprawdę nie jest to standard. Sprawdź tabelę wyników testu, aby zobaczyć, jak dużą część niezgodnego bałaganu wydaje się wydawać Miracast.\nInnym problemem jest to, że standard nie wymaga oznaczania urządzeń marką "Miracast". Producenci zaczęli nazywać swoje implementacje Miracast innymi rzeczami. Na przykład, LG dzwoni do wsparcia Miracast "SmartShare", Samsung nazywa to "AllShare Cast", Sony nazywa to "zwierciadłem ekranu", a Panasonic nazywa go "lustrzanym odbiciem". Możesz odebrać nowy telewizor Samsung, zobacz "AllShare Umieść "logo" na pudełku i nie miej świadomości, że jest to teoretycznie telewizor kompatybilny z Miracast. Prawdopodobnie działałoby to tylko z innymi urządzeniami Samsung obsługującymi AllShare Cast - i możesz nie pomylić się, biorąc pod uwagę, że teoretycznie kompatybilne urządzenia Miracast są ze sobą niezgodne!\nMożna założyć, że ponieważ Microsoft dodał wbudowaną obsługę Miracast do Windows 8.1, ich konsola Xbox One działałaby jak odbiornik Miracast. Dzięki temu przesyłanie strumieniowe z tabletu z systemem Windows 8.1 do telewizora za pośrednictwem konsoli Xbox One będzie możliwe i łatwe. Myliłbyś się - Xbox One nie może funkcjonować jako odbiornik Miracast.\nInnymi słowy, Miracast nie radzi sobie zbyt dobrze. Nawet jeśli tak, to jest jeszcze jeden problem: Miracast oferuje tylko lustrzane odbicie. Nie można przesyłać strumieniowo wideo z telefonu na telewizorze bez wyświetlania elementów sterujących odtwarzaniem na ekranie telewizora podczas korzystania z nich.\nWiDi jest skrótem od Intel Wireless Display, funkcji związanej ze standardem Intel Wi-Fi Direct. Jest to próba Intela polegająca na zaoferowaniu bezprzewodowego systemu przesyłania strumieniowego wideo i audio, który mógłby konkurować z AirPlay firmy Apple. WiDi nigdy nie zauważyło dużego zainteresowania.\nTechnologia Intel Wireless Display 3.5 sprawia, że WiDi jest kompatybilny z Miracast, zasadniczo zmieniając WiDi w inny markowy zgodny ze standardem Miracast. Intel zasadniczo złożył WiDi w Miracast.\nGdy Google uruchomił Nexusa 4 z Androidem 4.2 w 2012 roku, rozmawiali o wsparciu Miracast. Wkrótce powiedzieli, że będziecie mogli kupić tanie odbiorniki kompatybilne z Miracast, które można podłączyć do portu HDMI telewizora. Problem z wyświetlaniem bezprzewodowym zostałby rozwiązany, umożliwiając łatwe wyświetlanie kopii lustrzanych z urządzeń z systemem Android i Windows.\nTe tanie, kompatybilne odbiorniki nie zostały zmaterializowane. Zamiast tego rok później Google uruchomił Chromecasta. Chromecast to tani odbiornik, który podłącza się do portu HDMI telewizora, ale używa czegoś, co nazywa się protokołem DIAL (DIscover And Launch). Aby korzystać z Chromecasta, otwórz aplikację na telefonie z Androidem - na przykład Netflix. Informujesz firmę Netflix, aby odtwarzała wideo na Chromecasta. Chromecast następnie łączy się z Internetem i odtwarza wideo, co pozwala kontrolować jego odtwarzanie za pośrednictwem aplikacji na smartfonie.\nW ten sposób smartfon pozwala odkrywać filmy, uruchamiać je na Chromecaście i kontrolować ich odtwarzanie. Chromecast nie wyświetla zawartości ekranu urządzenia. Chromecast oferuje także funkcję, która umożliwia strumieniowe przesyłanie całego komputera lub zawartości karty Chrome do telewizora za pośrednictwem Chromecasta - podobnie jak w przypadku AirPlay.\nPodobnie jak Xbox One Microsoftu, Google Chromecast w ogóle nie obsługuje Miracast. Chromecast wyraźnie pokazuje, że Google podrzuca ręce w górę i rezygnuje z Miracasta, przynajmniej w krótkim okresie.Biorąc pod uwagę wszystkie problemy związane z działaniem Miracast i tym, jak działa Chromecast, wydaje się, że Google podjął właściwą decyzję.\nDLNA oznacza "Digital Living Network Alliance." DLNA używa Universal Plug and Play (UPnP) - ale nie typu UPnP, który pozwala automatycznie przesyłać porty na routerze.\nMylić jeszcze? Staraj się nie być - ten standard to bałagan różnych terminów, ale urządzenia z obsługą DLNA pojawiają się jako cele "Play To". Zasadniczo ich zobaczysz.\nDLNA nie jest tak naprawdę rozwiązaniem wyświetlania bezprzewodowego. Zamiast tego jest to po prostu sposób na pobieranie treści na jedno urządzenie i odtwarzanie go na innym. Na przykład można otworzyć program Windows Media Player na komputerze i użyć funkcji Odtwórz do, aby odtworzyć plik wideo z twardego dysku komputera do odbiornika audio / wideo podłączonego do telewizora, takiego jak konsola do gier. Zgodne urządzenia automatycznie reklamują się w sieci, aby pojawiły się w menu Play To, bez potrzeby dalszej konfiguracji. Urządzenie połączy się następnie z komputerem w sieci i strumieniowo przesunie wybrane multimedia.\nNadal można używać DLNA do strumieniowego przesyłania multimediów z komputera z systemem Windows 8.1 na konsolę Xbox One. Jednak standard został wyraźnie zaprojektowany lata temu - zakłada, że masz lokalne media. Opcja Odtwórz tylko pozwala odtwarzać lokalne pliki multimedialne, takie jak zdjęcia, wideo i muzykę na dysku twardym. Nie ma możliwości odtwarzania filmów z serwisu Netflix lub YouTube, strumieniowania muzyki z usługi online, wyświetlania prezentacji i kontrolowania jej na ekranie lub wyświetlania zawartości pulpitu.\nAirPlay przybył w 2010 roku, a inne firmy wciąż próbują go dopasować. Jeśli jesteś jednym z wielu ludzi, którzy chcieliby zobaczyć otwarty standard, który pozwala urządzeniom spoza Apple na bezprzewodowe udostępnianie swoich monitorów, bałagan Miracast jest trudny do oglądania.\nImage Credit: Simon Yeo na Flickr, bustown na Flickr\nBezprzewodowe słuchawki douszne używane do ssania, ale są teraz dobre (Jak)\nWired Aparaty bezpieczeństwa vs Wi-Fi kamery: Które należy kupić? (Jak)


Góry Opawskie: Wzgórza Włodzickie: Włodzicka Góra, Góra św. Anny i Nowa Ruda\nŚnieg przestaje padać nieco się przejaśnia w oddali widać nawet promienie słońca. Wędrujemy pośród bieli łąk górskich z widokiem na Góry Sowie i dolinę Włodzicy, w oddali widać porozrzucane zabudowania wsi. Uwielbiam krajobraz górskich łąk wiosną czy latem musi być tu pięknie, dziś podziwianie widoków utrudnia pogoda. Dobrze, że gruba warstwa śniegu jest twarda i nie zapadamy się, inaczej wędrówka byłby znacznie gorsza.\nKategorie relacje z wypraw, Sudety Środkowe, Sudety., Wzgórza Włodzickie, Ziemia Kłodzka


Garmin w trosce o bezpieczeństwo 24h na dobę | Portal PR - 24PR\nGarmin w trosce o bezpieczeństwo 24h na dobę – Portal PR - 24PR\n– 26.05.2009 Kategoria: MOTO. Autor: infopr\nDoba ma 24 godziny, co stanowi aż 1440 minut. Dla Garmin – lidera w branży GPS każda minuta jest tak samo ważna w kwestii troski o bezpieczeństwo. Przez pełną dobę producent zapewnia swoim klientom pomoc w przypadku jakiejkolwiek awarii podczas podróży.\nWbrew pozorom urządzenie GPS może pomóc w przypadku niespodziewanej awarii pojazdu. Nie tylko umożliwi podanie dokładnego miejsca, w którym się znajdujemy, ale również zapewni nam bezpłatną pomoc drogową przez całą dobę. Zatem odbiornik GPS może okazać się najprostszym rozwiązaniem wszelkich kłopotów. W trosce o bezpieczeństwo, globalny lider w dziedzinie nawigacji satelitarnej, zapewnił swoim klientom pakiet usług assistance. To najnowsza propozycja Garmin, łącząca nawigację samochodową z bezpłatnym ubezpieczeniem drogowym na okres 6 miesięcy.\n« Paweł Hankiewicz i Agnieszka Wierzchowska na podium Rajdu Świdnickiego Mobil 1 New Life 0W-40 »


Kolejny drogi bubel? Chyba nie... chyba ;) - Piękny blog\nKolejny drogi bubel? Chyba nie... chyba ;) Reviewed by Unknown on 17:18 Rating: 5\nKolejny drogi bubel? Chyba nie... chyba ;)\n17:18 korektor , MAC , recenzja 20 Comments\nMAC to zdecydowanie jedna z moich ulubionych marek kosmetycznych. Niestety i w niej czasem można napotkać mniejszego, lub większego bubla, czy też produkt dobry, ale nie wart swojej wysokiej (nie oszukujmy się) ceny. Dziś chciałabym napisać kilka słów o korektorze, co do którego mam wciąż mieszane uczucia...\nStudio Finisch Concealer zamknięty jest w małym, solidnym pudełeczku. Za cenę 77 zł otrzymujemy 7 gram produktu, który jest bardzo wydajny, chciałoby się wręcz rzec - zbyt wydajny ;) Jego podstawowym plusem jest gama kolorystyczna - możemy wybierać wśród kilkunastu odcieni o różnych tonacjach. Ja posiadam NC20, czyli jeden z jaśniejszych i żółtych zarazem ;)\nZgodnie ze słowami producenta jest to "lekki, kremowy, dyskretny korektor. Zapewnia gładkie, długotrwałe i niewidoczne krycie wszystkich niedoskonałości skóry. Wodoodporny, bezzapachowy, nie zatyka porów. Wydajny, niewielka ilość może zapewnić zatuszowanie niedoskonałości i przebarwień cery. Skutecznie ukrywa cienie, przebarwienia, znamiona, tatuaże".\nZacznijmy może od tej lekkości... Korektor jest treściwy, dość tłustawy i naprawdę mocno napigmentowany. Co do jego wodoodporności nie jestem przekonana, jednak faktem jest że nie zapchał mnie, ani nie męczył żadnym zapachem (trochę bałam się, że będzie pachniał podobnie jak podkłady MAC, na szczęście, nic z tych rzeczy nie ma tu miejsca ;)).\nKorektor faktycznie dobrze ukrywa przebarwienia i cienie. Osobiście nie mam z tymi drugimi większego problemu, jednak zaczerwienienia w okolic oczu i skrzydełek nosa są moim znakiem rozpoznawczym od dłuższego czasu... MAC, również dzięki swojej udanej kolorystyce, nadaje skórze świeżości, naprawdę ładnie maskując wszelkie zaróżowienia, co starałam się uchwycić na zdjęciu poniżej.\nPo lewej z korektorem, po prawej nago ;)\nCo do ukrywania znamion - efekt również widoczny jest na zdjęciu. Nie jest źle, ale chyba mogłoby być jeszcze lepiej.\nI po (zaaplikowany palcami).\nStudio Finish nie sprawdza się niestety na przesuszonych partiach twarzy, brzydko bowiem podkreśla wszelkie skórki. Lubi też włazić w zmarszczki, więc dla dużej grupy osób nie sprawdzi się zupełnie przy zastosowaniu pod oczy. Co do aplikacji, muszę przyznać, że jest to chyba jedyny kosmetyk, który potrafi dać aż tak odmienne efekty, w zależności od tego, czym go nałożymy. Początkowo nakładałam go palcami, a efekt był delikatnie mówiąc okropny - korektor ślizgał się po twarzy, oscylował pomiędzy zbyt transparentną warstwą, a zbyt grubą, dającą wrażenie ciężkości, dodatkowo łatwo się ścierał. Byłam już przekonana, że trafiłam na kolejnego "bubla życia", gdy postanowiłam wypróbować pędzel Zoeva 227 vegan. Efekt - ładne krycie, duża trwałość, ogólnie cud, miód i orzeszki. Jeśli więc go macie i nienawidzicie, a przy tych hołdujecie zasadzie, że korektor najlepiej nakładać palcami, bo ładniej się wtapia lekko rozgrzany etc., polecam wypróbować jakiś dobry pędzel syntetyczny, możecie się wtedy nieźle zaskoczyć.\nJak już wspomniałam na samym początku postu, sama nie wiem, co o tym produkcie sądzić. Nie jest zły, przy odpowiedniej technice aplikacji daje ładne efekty, ale chyba jednak miłości między nami nie będzie. Gdyby był tańszy pewnie wybaczyłabym mu to, że podkreśla zmarszczki i wymaga pracy z pędzlem, ale za taką cenę niestety nie potrafię ;) Najprawdopodobniej wykończę to opakowanie i zacznę szukać czegoś innego.\nZnacie ten korektor? Macie jakiś ulubiony produkt do tuszowania cieni i zaczerwienień? :)\nisiaQ 11 lutego 2015 17:59\nzastanawiam się nad kupnem tego korektora, obecnie stosuję kamuflaż z Catrice i jestem bardzo zadowolona,ale po kilku słoiczkach szukam czegoś nowego :)\nmiałam go sząłu nie robiła teraz mam catrice i wydaje mi sie ze jest lepszy\nPaulina 11 lutego 2015 19:53\nTego nie miałam, ale mineralny korektor MAC okazał się u mnie bublem...\nInga B. 11 lutego 2015 21:57\nPewnie u mnie by się nie sprawdził ;) zmarszczki powoli zaczynają się pojawiać, a jeśli lubi podkreślać skórki, to raczej byśmy się nie pokochali ;)\nIwona 12 lutego 2015 04:53\nWygooglowalam ten pedzel, duzy on jest? Wydaje sie podobny do pedzla do rozcierania... da sie nim korektor nakładać?\nUnknown 12 lutego 2015 10:53\njak na tak wydajny produkt to nie jest jeszcze jakaś straszna cena, a jeśli sprawdza się przy nakładaniu go pędzlem to nie do końca rozumiem te wątpliwości:)\nKosmetykoFanki 12 lutego 2015 14:07\nŁukasz Bier 12 lutego 2015 14:50\nja do zadań specjalnych używam kółka kryolanu : )\nUnknown 12 lutego 2015 15:53\nKiedyś go używałam i bardzo sobie chwaliłam,głównie za dobrą trwałość :)\nLady Venthis 12 lutego 2015 18:53\nnie używałam go, ale za tą cenę raczej się nie skuszę :) póki co używam tego z catrice :)\nUnknown 12 lutego 2015 19:51\nUnknown 13 lutego 2015 00:36\nja kiedyś bardzo chciałam kupić sobie ten korektor, ale zrezygnowałam, bo zdania na jego temat są mieszane, a ja nie potrzebuje aż tak bardzo korektora :)\nMarta Kosmetycznie 13 lutego 2015 09:27\nNie znam ale chyba bym w niego nie zainwestowała za taką cenę :-S\nTego korektora jeszcze nie miałam, ale kusi mnie żeby go kupić ;D\nMama dżunglowca 13 lutego 2015 14:33\nNiestety nie znam tego korektora, wiec się nie wypowiem.\nAnonimowy 13 lutego 2015 17:05\nnie zapłaciłabym za 77 zł kosmetyku\nDorota 13 lutego 2015 23:09\nNie zna go ale jak podkreśla zmarszczki to dziękuję :)\nMonica Hein ~ Beauty Diary 14 lutego 2015 03:07\nnigdy nie mialam ... ale szukam czegos dobrego ....\nSisu 14 lutego 2015 15:50\noh, a czyli nie jest dla mnie- a to był kolejny korektor na mojej liście... mam wielkie cienie a jednocześnie lubiące podkreślać się pierwsze zmarszczki :(


Drukowanie załącznika wiadomości e-mail usługi Outlook.com w programie Word dla sieci Web - Pomoc techniczna pakietu Office\nDrukowanie załącznika wiadomości e-mail usługi Outlook.com w programie Word dla sieci Web\nWord dla sieci Web Outlook.com Więcej... Mniej\nW skrzynce odbiorczej usługi Outlook.com masz załącznik wiadomości e-mail, który chcesz wydrukować w aplikacji Word dla sieci Web.\nUwaga: Jeśli jest to dokument pakietu Office, kliknij pozycję Wyświetl online lub Wyświetl w serwisie OneDrive, a następnie postępuj zgodnie z instrukcjami w artykule Drukowanie dokumentu w aplikacji Word dla sieci Web.\nJeśli jest to dokument w formacie PDF, wykonaj następujące czynności:\nPlik PDF zachowuje układ i formatowanie slajdów. Jeśli używasz programu Adobe Reader, masz więcej opcji drukowania.\nW treści wiadomości e-mail kliknij załącznik i wybierz z listy pozycję Pobierz.\nU dołu ekranu kliknij pozycję Otwórz, aby wyświetlić plik PDF w przeglądarce plików PDF na komputerze.\nW zależności od posiadanej wersji systemu Windows wykonaj jedną z następujących czynności:\nW systemie Windows 7 i starszych wersjach w górnej części strony Drukowanie jest wyświetlane pole Kopie ze strzałkami w górę i w dół umożliwiającymi wybranie liczby kopii dokumentu.\nWprowadź żądaną wartość (wpisując ją za pomocą klawiatury lub korzystając ze strzałek), wybierz drukarkę, zmień lub zachowaj inne ustawienia, a następnie kliknij przycisk Drukuj.\nPorada: Jeśli domyślną przeglądarką plików PDF jest pulpit programu Word 2013 lub 2016 dla systemu Windows, anuluj zadanie drukowania aplikacji Word dla sieci Web, otwórz dokument w programie Word (Edytuj dokument > Edytuj w programie Word) i wydrukuj dokument w programie Word dla systemu Windows (Plik > Drukuj).\nW systemie Windows 8 i nowszych wersjach w aplikacji czytnika plików PDF w prawym górnym rogu ekranu kliknij przycisk wielokropka , a następnie kliknij pozycję Drukuj.\nWybierz drukarkę, wybierz lub zachowaj ustawienia, wybierz liczbę kopii do wydrukowania (przez wpisanie liczby lub przy użyciu przycisków + i -), a następnie kliknij przycisk Drukuj.\nAby dowiedzieć się, jak wyświetlić lub edytować plik PDF w aplikacji Word dla sieci Web, zobacz Otwieranie plików PDF w aplikacji Word dla sieci Web w celu wyświetlania, drukowania i edytowania.


Stachursky w Antrakt Club - Plaster Łódzki\n« Piotr Rubik\nAutorskie warsztaty w ŁTF Mateusza Detynieckiego – Mokry kolodion »\nJuż 4 lutego zapraszamy na Mega Wydarzenie !!!\nW naszym klubie wystąpi na żywo Stachursky !!!\nZ 25-letnim doświadczeniem na scenie Jacek Stachursky jest artystą, który nieustannie zaskakuje swoich fanów nowoczesnym obliczem polskiej muzyki. Jacek Stachursky wydał do tej pory 10 albumów i wszystkie odniosły komercyjny sukces. Każdy z jego albumów zawiera ogromną dawkę przebojowej muzyki.\nSpecjalnie dla was imprezę poprowadzi Arek Braxton\nZa konsolą o dobrą zabawę zadba DJ Fresh\nto będzie niezapomniany piątek !!!!\n– DJ Fresh –\n– Klubowa elegancja –\n– 35 PLN –\ntel.: +48 508-872-366


poniedziałek, 01 lipiec 2019 22:56\nsobota, 27 kwiecień 2019 14:38\nśroda, 07 listopad 2018 18:55\nśroda, 25 lipiec 2018 19:50\nsobota, 14 kwiecień 2018 11:54\nczwartek, 07 grudzień 2017 19:14\nponiedziałek, 27 listopad 2017 23:49\nśroda, 28 czerwiec 2017 18:11\nPodczas obrad Walnego Zgromadzenia wybraliśmy Zarząd naszego Stowarzyszenia, podziękowaliśmy Kolegom za 2 lata ciężkiej i rzetelnej pracy na rzecz rozwoju Towarzystwa.\nWyrazem ogromnego uznania członków Stowarzyszenia dla pracy Zarządu, był wybór na kolejną 2-letnią kadencję. Skład kierowniczy naszego Towarzystwa pozostał zatem bez zmian:\nPrezes PTRM - Tadeusz Drapała\nV-ce Prezes – Piotr Mikulski\nV-ce Prezes – Dariusz Szymanowski\nV-ce Prezes – Łukasz Woronkiewicz\nGratulujemy Kolegom wyboru, życzymy wytrwałości i satysfakcji z pracy na rzecz Polskiego Towarzystwa Rzeczoznawców Majątkowych w najbliższej, dwuletniej kadencji.\nPo owocnych 2 dniowych obradach z przerwami na degustację dań kuchni staropolskiej i regionalnej, doświadczając legendarnej cysterskiej gościnności, w piątkowe popołudnie wypoczywaliśmy podczas rejsu rekreacyjnego po Zalewie Sulejowskim. Instruktorzy ze Szkoły BLUEBINGO.PL uczyli nas podstaw żeglowania, prowadzenia jachtu a wszystko przy pięknej słonecznej pogodzie i urokach Zalewu Sulejowskiego.\nSobotnie przedpołudnie wypełniły 3 tematy szkoleniowo-prezentacyjne.\nKoleżanka Hania Antczak przedstawiła nam skutki wprowadzenia przepisów o kształtowaniu ustroju rolnego ograniczającej obrót gruntami rolnymi. Omówiła procedury nabywania gruntów rolnych w świetle nowych przepisów i przyjęte zasady ustalania przez Agencję Nieruchomości Rolnych wartości takich gruntów.\nKoleżanka Ewa Mordzak w swoim wystąpieniu, wprowadziła nas w zagadnienia odpowiedzialności cywilnej rzeczoznawcy majątkowego, mówiąc o przepisach prawa i „fikcji ubezpieczeniowej”.\nNa koniec Kolega Janek Szczygielski przedstawił ciekawą prezentację nt. roli rzeczoznawcy majątkowego w realizacji procesów inwestycyjnych. Tu przykłady realizacji Galerii Metropolia w Gdańsku-Wrzeszczu oraz projekty inwestycyjne na polskim wybrzeżu.\nDziękujemy Organizatorom za przygotowanie spotkania, Prelegentom za ciekawe wystąpienia oraz wszystkim Koleżankom i Kolegom za owocne obrady i miłe spotkanie.\nDo zobaczenia już w październiku, tym razem na ziemi poznańskiej\nwtorek, 08 listopad 2016 15:39


powrót do dnia urodzin > 30 listopada lub do dnia zgonu > 7 czerwca, główna nawigacja (powyżej) względem daty urodzin (30 XI)\nBiogram z kalendarza historycznego: Kazimierz IV Jagiellończyk\nKazimierz IV Jagiellończyk (30 XI 1427 - 7 VI 1492)\n. Wielki książę litewski, król Polski ♂ ★. Dynastia Jagiellonów. ♂ Kazimierz IV Jagiellończyk urodził się 30 listopada 1427, miejsce urodzenia Kraków, małopolskie, 592 lata temu. Znak zodiaku Strzelec ♐ (Sagittarius). Kazimierz IV Jagiellończyk zmarł 7 czerwca 1492, miejsce zgonu Grodno, 527 lat temu. Kazimierz IV Jagiellończyk zmarł w wieku 65 lat - przeżył dokładnie 64 lata, 6 miesięcy i 8 dni - razem przeżył 23 566 dni. Okres: XV wiek, zakres terytorialny: Polska, ziemie polskie, z Polską związane. Porównaj w źródłach drukowanych i internetowych - Poczet królów i książąt polskich. Redakcja Andrzej Garlicki. Warszawa 1993. s.295-304. Porównaj na innych stronach w Internecie - poczet władców Polski. Biogram wybrano z bazy liczącej 138 279 pozycji. Dane o osobie pochodzą z bazy w wersji z dnia 20 sierpnia 2019 roku (dzień tygodnia: wtorek, godzina 09:53). Kod identyfikacyjny biogramu kaja14271130k0.\nGENEALOGIA - GRUPA RODZINNA DLA POSTACI: KAZIMIERZ IV JAGIELLOŃCZYK (WYBRANE OSOBY I ZWIĄZKI)\n3. → Władysław III Warneńczyk (1424-1444)\n4. → Kazimierz Jagiellończyk (1426-1427)\nKazimierz IV Jagiellończyk (1427-1492) małżonkowie, partnerzy:\nGaleria osób spokrewnionych lub związanych z postacią, Kazimierz IV Jagiellończyk\nWydarzenia związane z postacia, Kazimierz IV Jagiellończyk\n1438-05-29 → (581) Mielnik: Zjazd w Mielniku.\n1440-06-29 → (579) Bojarzy obwołali Kazimierza Jagiellończyka wielkim księciem litewskim.\n1454-02-04 → (565) Tajna Rada Związku pruskiego wypowiedziała posłuszeństwo wielkiemu mistrzowi zakonu krzyżackiego i wywołała powstanie antykrzyżackie w Prusach.\n1454-02-21 → (565) Król Kazimierz Jagiellończyk kupił od księcia Jana IV Księstwo oświęcimskie.\n1454-03-06 → (565) Inkorporacja przez króla Kazimierz IV Jagiellończyk Prus do Korony Polskiej i wypowiedzenie wojny Zakonowi przez Polskę.\n1454-03-19 → (565) Kazimierz Jagiellończyk nabył księstwo oświęcimskie.\n1454-09-14 → (565) Kazimierz IV Jagiellończyk wobec wojny z Krzyżakami wydaje tzw. przywilej cerkwicki.\n1454-09-15 → (565) Król Kazimierz IV Jagiellończyk wydał wymuszony przez szlachtę wielkopolską przywilej cerekwicki.\n1454-11-12 → (565) Nieszawa: Król Kazimierz IV Jagiellończyk wydał w Nieszawie przywilej na mocy którego wszelkie ważne decyzje państwowe zostały uzależnione od szlacheckich sejmików.\n1454-12-02 → (565) Kazimierz IV Jagiellończyk przekazał w lenno (tzw. wiernej ręki) okręg Bytowa i Lęborka księciu wołgoskiemu Erykowi II.\n1468-02-29 → (551) Został nadany pierwszy litewski kodeks - Statut Kazimierza Jagiellończyka.\n1483-02-28 → (536) Sędziszów Małopolski: Sędziszów Małopolski otrzymał prawa miejskie.\n1491-02-20 → (528) Sejm koszycki zakończył spór między braćmi: Janem Olbrachtem, przyszłym królem Polski a Władysławem Jagiellończykiem, królem Czech.\n1484 (535) Kazimierz Jagiellończyk → , polski królewicz, kanonizowany 1521 ♂ ★. Urodzony 1458. Zmarł Grodno, w wieku 26 lat.\n1492 (527) Kazimierz IV Jagiellończyk → , wielki książę litewski, król Polski ♂ ★. Urodzony 1427. Zmarł Grodno, w wieku 65 lat.\n1586 (433) Stefan Batory → , król Polski, wielki książę litewski i książę Siedmiogrodu ☆. Urodzony 1533. Zmarł Grodno, w wieku 53 lat.\n1720 (299) Kazimierz Jan Paweł Sapieha → , wojewoda wileński, hetman wielki litewski, hetman polny litewski, podskarbi nadworny litewski ☆. Urodzony 1637. Zmarł Grodno, w wieku 83 lat.\n1910 (109) Elliza Orzeszkowa → , powieściopisarka, nowelistka, krytyk literacki, publicystka, działaczka społeczna ☆. Urodzona 1841. Zmarła Grodno, w wieku 69 lat.


REKRUTACJA SUPERSTARS | Axamo Recruitment\nAxamo Recruitment > Dla Klienta > REKRUTACJA SUPERSTARS\nWyszukujemy najlepszych kandydatów – osoby o wysokich\numiejętnościach i kompetencjach.\nRekrutacja Axamo – korzyści\nAxamo Indirect Employment\nGwarancja – Axamo Quality\nNasi Kandydaci – wybrane stanowiska\nPraca w sektorze lotniczym\nSUPERSTARS to najlepsi kandydaci na rynku pracy. To osoby posiadające pakiet umiejętności twardych i miękkich oraz zestaw unikalnych cech charakteru, które w każdym przypadku pomagają w osiągnięciu końcowego sukcesu.\nKim są Kandydaci SUPERSTARS?\n„Kandydaci SUPERSTARS to siła napędowa przedsiębiorstw”\nKANDYDACI SUPERSTARTS to osoby ponadprzeciętne- posiadają duże doświadczenie, wysokie kwalifikacje oraz przede wszystkim motywację do pracy i ciągłego doskonalenia siebie samych oraz firm w których pracują.\nSUPERSTARS to Menedżerowie wyższego i średniego szczebla, Specjaliści Techniczni, a także pracownicy najniższego szczebla czy też wybitni studenci, którzy już w okresie studiów wyróżniają się osiąganymi wynikami, zaangażowaniem i motywacją. Jednostki te są w większości przypadków pasywne na rynku pracy. Nie szukają nowych ofert, nie przeglądają ogłoszeń, bardzo często są nieobecni na portalach rekrutacyjnych.\nPozyskiwanie kandydatów SUPERSTARS\nW Axamo wypracowaliśmy szereg rozwiązań mających na celu pozyskiwanie, utrzymywanie, rozwijanie kontaktów i relacji z kandydatami kalibru SUPERSTARS.\nWdrożone przez nas procedury pozwalają na wychwytywanie pożądanych przez rynek kandydatów na bardzo wczesnych etapach ich kariery zawodowej, bądź jeszcze w trakcie trwania edukacji Realizowany przez nas program ciągłej aktualizacji umożliwia śledzenie progresu ich rozwoju zawodowego oraz najważniejszych osiągnięć. Dzięki temu, w odpowiednim momencie możliwe jest zaproponowanie oferty pracy adekwatnej do posiadanego już doświadczenia, kwalifikacji oraz aspiracji zawodowych kandydata.\nWspółpracujemy również ze specjalistami z wielu dziedzin, którzy wspierają Axamo w procesach rekrutacyjnych, bierzemy udział targach pracy, imprezach branżowych i na co dzień korzystamy z wypracowanych kontaktów i powiązań, czego efektem jest dostęp do trudno dostępnych kandydatów. Suma naszych aktywności stawia Klientów w uprzywilejowanej pozycji, gdyż jesteśmy w stanie szybko i celnie dostarczyć gotowe już rozwiązania, które z kolei przekładają się na realizacje założonych przez nich celów strategicznych.


O Nas - Złom - Bielsk Podlaski - Robmar\n„ZłomPol” to firma specjalizująca się w skupie złomu i surowców wtórnych. Oferujemy skup złomu metalowego, żeliwa, aluminium, puszek aluminiowych oraz makulatury. Działamy w branży już od wielu lat, dzięki czemu możemy sprostać ciągle nowym wymaganiom rynku i naszych klientów.\nPracujemy z wykorzystaniem specjalistycznego sprzęt do ważenia oraz sprawnego rozładunku złomu. Zatrudniamy wykwalifikowany zespół pracowników z wieloletnią praktyką, co gwarantuje wysoką jakość obsługi. Zawsze chętnie służymy pomocą, a wszystkim naszym klientom zapewniamy atrakcyjne warunki cenowe i szybką wypłatę należności.\nGłównym obszarem naszej działalności jest Bielsk Podlaski. Jednak wychodząc naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom naszych kontrahentów jesteśmy w stanie obsłużyć także klientów z całego województwa podlaskiego. „ZłomPol” współpracuje zarówno z osobami prywatnymi, jak i dużymi przedsiębiorstwami. Na nasze usługi wystawiamy faktury VAT oraz karty przekazania odpadów zgodnie z najnowszymi przepisami. Posiadamy wszystkie niezbędne zezwolenia do zbierania oraz magazynowania zakupionego złomu i surowców wtórnych. Jednocześnie prowadzimy pełną ewidencje zakupu oraz sprzedaży złomu zgodnie z ustawą o odpadach.\nZapraszamy do nawiązania współpracy. Jeśli posiadasz złom, z którym nie wiesz co zrobić zapraszamy do nas. My chętnie odbierzemy od Ciebie to czego chcesz się pozby


Mamy przyjemność przedstawić Państwu projekt RPSL.11.02.03-24-0301/18-003 „Nowoczesne Szkoły Zawodowe” realizowanego w ramach Oś priorytetowa 11. Wzmocnienie potencjału edukacyjnego, Działanie 11.2. Dostosowanie oferty kształcenia zawodowego do potrzeb lokalnego rynku pracy – kształcenie zawodowe uczniów, Poddziałanie 11.2.3. Wsparcie szkolnictwa zawodowego.\nProjekt powstał w odpowiedzi na potrzeby zdiagnozowane w 4 zespołach szkół prowadzonych przez powiat żywiecki: Zespole Szkół Zawodowych im. prof. Jerzego Buzka w Węgierskiej Górce (dalej ZSZ); Zespole Szkół Budowlano-Drzewnych im. Armii Krajowej w Żywcu (dalej ZSB-D); Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Żywcu (dalej ZSM-E) oraz Zespole Szkół Drzewnych i Leśnych w Żywcu (dalej ZSDiL). Opracowanie obejmowało współpracę z 65 pracodawcami, którzy wraz z przedstawicielami szkół zbudowali zalecenia co do kształcenia uczniów, doposażenia sal lekcyjnych oraz dokształcenia nauczycieli. Projekt zakłada kompleksowy program modernizacji kierunków obejmujący zajęcia dodatkowe (szkolenia, kursy, doradztwo zawodowe, wyjazd do firm) oraz staże dla uczniów, doposażenie pracowni szkolnych i dokształcenie nauczycieli. W ramach projektu wsparciem objęte zostaną 4 zespoły szkół, 22 pracownie, 365 uczniów (126K/269M) i 32 nauczycieli (17K/15M). Celem jest wzrost jakości nauczania w ww. 4 jednostkach.


POLITYKA PRYWATNOŚCI | Nina Twardowska\nNiniejsza Polityka prywatności reguluje sposób, w jaki Nina Twardowska gromadzi, wykorzystuje, utrzymuje i ujawnia informacje zebrane od użytkownika (zwanym dalej “Użytkownikiem”) ze strony internetowej www.ninatwardowska.com (zwanej dalej “Stroną”). Niniejsza polityka prywatności dotyczy strony Nina Twardowska.\nAdministratorem danych osobowych jest Nina Twardowska z siedzibą w Gostyniu. Ochrona danych odbywa się zgodnie z wymogami powszechnie obowiązujących przepisów prawa, a ich przechowywanie ma miejsce na zabezpieczonych serwerach.\nPliki cookies (tzw. „ciasteczka”) stanowią dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, które przechowywane są w urządzeniu końcowym Użytkownika Strony i przeznaczone są do korzystania ze stron internetowych Strony. Cookies zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej, z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer. Podmiotem zamieszczającym na urządzeniu końcowym Użytkownika Strony pliki cookies oraz uzyskującym do nich dostęp jest operator serwisu Happy Stories – Pracownia fotografii.\nNina Twardowska gromadzi i wykorzystuje dane osobowe Użytkowników do następujących celów:\n3.Aby administrować treścią, promocją lub inną funkcją witryny\nNina Twardowska ma prawo do aktualizowania niniejszej Polityki prywatności w dowolnym momencie. Zachęcam użytkowników do częstego sprawdzania tej strony pod kątem wszelkich zmian, aby być na bieżąco z informacjami o tym, w jaki sposób pomagam chronić gromadzone przeze mnie dane osobowe. Użytkownik przyjmuje do wiadomości i zgadza się, że jego obowiązkiem jest okresowe przeglądanie niniejszej Polityki prywatności i zapoznawanie się z jej modyfikacjami.\nJeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące niniejszej Polityki prywatności, praktyk tej Strony lub Twoich powiązań z tą witryną, skontaktuj się ze mną na: hello@ninatwardowska.pl lub skorzystaj z mojego formularza kontaktowego.


» Z ostatniej chwili: Zawodnicy WMMP bojkotują pierwszą rundę w Poznaniu\nKonflikt pomiędzy organizatorami a uczestnikami WMMP narasta od jakiegoś czasu. Punktem kulminacyjnym były rozmowy środowiska, do których doszło pod koniec ubiegłego roku. Zawodnicy domagali się m.in. rezygnacji z jednej z trzech zaproponowanych rund w Poznaniu i powrotu do kalendarza toru Slovakiaring podczas rundy połączonej z Alpe Adria. Łatwo ich zrozumieć; chcą rywalizować i uczyć się od najszybszych w Europie i ścigać się na różnych obiektach, a nie być mistrzami jednego toru.\nNiestety, postulaty środowiska odbiły się głuchym echem, dlatego zawodnicy postanowili wziąć sprawy w swoje ręce i zrezygnować w najbliższy weekend ze startu w pierwszej rundzie w Poznaniu.\nWystosowali także pismo do Prezesa PZM, Michała Sikory, prosząc o pomoc i spotkanie, a także przedstawiając swoje postulaty, w tym m.in. wyłonienie promotora cyklu WMMP, powrót cyklu na tor Slovakiaring, ujednolicenie przepisów z Alpe Adria, konsultowanie ze środowiskiem kalendarza, a także wyłonienie nowego przedstawiciela Głównej Komisji Sportu Motocyklowego.\nCzy decyzja środowiska oznacza, że w najbliższy weekend w Poznaniu nie zobaczymy żadnego ścigania? Nieobecność podczas pierwszej rundy potwierdziły niemal wszystkie czołowe i największe ekipy, w tym Wójcik Racing Team, LRP Poland, Pazera Racing, BMW Sikora Motorsport czy GT3 Poland Motorsport. To właśnie one są motorem napędowym WMMP, przenosząc tam doświadczenia zdobyte m.in. w mistrzostwach świata.\nCzytaj także – oświadczenie zespołu Pazera Racing\nCzy dołączą do nich także niezależni zawodnicy? Z naszych informacji wynika, że decyzja środowiska zapadła większością głosów, ale nie była jednogłośna, dlatego sami będziemy z dużym zainteresowaniem śledzić w sobotę na miejscu to, co wydarzy się w Poznaniu i relacjonować to dla Was na gorąco.\nPodczas pierwszej rundy WMMP zaplanowano także wyścigi klasyków i małych pojemności, zarówno w randzie mistrzostw, jak i Pucharu Polski, dlatego jest szansa, że kibice, którzy pojawią się jednak na torze, nie odejdą z kwitkiem.\nDla zawodników klas pucharowych i małych pojemności sytuacja także nie jest łatwa. Dla tych pierwszych, którzy często ledwie wiążą wyścigowy koniec z końcem, większa ilość startów poza granicami Polski wcale nie musi być dobrym pomysłem. Dla tych drugich „duży” Poznań to dobra alternatywa dla małych torów kartingowych, więc wyścigi tam także są im na rękę.\nNie zmienia to jednak faktu, że do przodu polskie wyścigi pchają właśnie nasze największe zespoły; to one podnoszą poziom, pomagają zawodnikom i dbają o rozwój, także wizerunkowy. Gdy dwa lata temu relacje z wyścigów WMMP pojawiły się w internecie, najwięcej – a raczej niemal wyłącznie – łożyły na to właśnie największe ekipy. To także one pokazują innym, jak dbać o wizerunek, relacje z mediami czy nawet social media. Bez nich WMMP byłoby dzisiaj w zupełnie innym miejscu, dlatego taki głos środowiska jest bardzo ważnym sygnałem dla nas wszystkich, a my w pełni go popieramy.\nJako niezależne i rzetelne medium postaramy się jednak zdobyć dla Was także opinie i komentarze „drugiej strony”, czyli przedstawicieli PZM i Głównej Komisji Sportu Motocyklowego. Póki co sami zbieramy jeszcze szczęki z podłogi i chyba nie tylko my…\nPoniżej list zawodników do Prezesa PZM:\nAlpe AdriaBMW Sikora Motorsportgksmgt3 poland motorsportlrp polandpazera racingpzmtor poznańWMMPwójcik racing team


Jak odpieluchować dziecko? 9 wskazówek | JELP\nPozbycie się pieluszek to ważny moment w życiu zarówno malucha, jak i jego rodziców. Oznacza ono bowiem zarówno koniec wydatków na pampersy, jak i znacznie większą samodzielność naszego dziecka. Jak powinien przebiegać ten proces?\nNauka nocnikowania – odpowiedni moment\nWielu ekspertów zaleca, by naukę nocnikowania zaczynać około drugiego roku życia, kiedy dziecko jest fizycznie i psychicznie gotowe do zmian. Nie warto jednak sztywno trzymać się tych zaleceń i moment rozpoczęcia odpieluchowania dopasować do indywidualnych predyspozycji malucha.\nOdpieluchowanie dziecka najlepiej przeprowadzić w sezonie letnim. Związane jest to z faktem, że pociechy ubiera się wówczas w mniejszą ilość ubrań, co automatycznie wiąże się z szybszym i łatwiejszym ich rozbieraniem oraz mniejszą ilością prania. Stanowi ono efekt uboczny edukowania malucha w zakresie czynności higienicznych. Niekiedy potrzebuje on nieco więcej czasu na przestawienie się z pieluszek na majteczki i naukę prawidłowego korzystania z nocnika. Na tym etapie, do prania najlepiej sprawdzi się hipoalergiczny proszek Jelp. Posiada on pozytywną opinię Instytutu Matki i Dziecka, dzięki czemu stosować można go już od pierwszych dni życia. Warto sięgnąć również po specjalnie przygotowany pakiet Jelp z pieluszką Mommy Mouse (oferta nieaktualna) – znajdziemy w nim żel do prania, odplamiacz i wspomnianą pieluszkę. Ta ostatnia posiada specjalny wkład Bamboo-Air (mokro od pupy), doskonały przy odpieluchowaniu.\nPamiętajmy, że nauka korzystania z nocnika nie powinna się odbywać w okresie dużych zmian, takich jak pierwsza wizyta w żłobku, przeprowadzka czy pojawienie się młodszego rodzeństwa. Po tego typu rewolucjach należy odczekać co najmniej miesiąc, w trakcie którego maluch oswoi się z nową sytuacją.\nNocnikowanie nie musi być stresem dla dziecka.\nOdpieluchowanie – wsparcie rodziców to podstawa\nProces odpieluchowania warto rozpocząć od odstawienia pieluszek jednorazowych i przejścia na tetrowe\nW okresie letnim możemy pozwalać chodzić dziecku w samych majteczkach tak, by mogło zaobserwować i zrozumieć zachodzące w jego ciele procesy fizjologiczne\nNocnik wybierzmy wspólnie wraz z dzieckiem. Niech zdecyduje ono, w jakim ma być kolorze i czy po udanym skorzystaniu z niego ma wygrywać melodyjkę. Idealnie dobrany nocnik nie powinien uciskać dziecka; musi on również dawać możliwość wygodnego siedzenia ze stopami ułożonymi bezpośrednio na podłodze\nPozwólmy ustawić maluchowi nocnik w miejscu, w którym będzie czuł się bezpiecznie (niekoniecznie musi być to toaleta)\nChwalmy dziecko za każde, nawet najmniejsze osiągnięcie\nGdy zdarzy mu się wpadka, nie okazujmy swojego niezadowolenia. Zamiast tego, spokojnie posprzątajmy i zapewnijmy pociechę, że następnym razem na pewno pójdzie jej lepiej\nTowarzyszmy dziecku za każdym razem, gdy korzysta z toalety. Usiądźmy obok niego i poczekajmy, aż załatwi swoją potrzebę\nNie przypominajmy o nocniku na każdym kroku. Może to zniechęcić dziecko do nauki i wzbudzić obawy przed ewentualną porażką\nPamiętajmy, że nie jesteśmy w stanie zapanować nad potrzebami fizjologicznymi malucha – to on musi opanować tą umiejętność\nPrzydatne akcesoria do odpieluchowania\nSiusiająca lalka, na której możemy zaprezentować, jak należy korzystać z nocnika\nKsiążeczki opisujące naukę nocnikowania\nChusteczki nawilżane, z których korzysta się przy przewijaniu (w późniejszym okresie należy je zastąpić papierem toaletowym)\nUbranka zapinane na rzep lub z gumką w pasie, dzięki którym dziecko będzie mogło szybko je zdjąć w razie konieczności. Nigdy nie wybierajmy ciuszków z guzikami, zatrzaskami czy zamkami


Anna Kabzińska mi też 😋😊\nAnita, jest jeszcze opcja żeby ryż gotować w całej puszce mleka kokosowego ale wtedy jest za tłuste. Lepiej dodać już do ryżu ugotowanego ile kto ma ochotę na talerzu.\nUwielbiam mango Wykorzystuję w owsiance, sałatce słonecznej z burakiem, do wieprzowiny po chińsku, chutney do burgerów i jeszcze deserki z mlekiem kokosowym oraz nasionami chia\nCurry z kurczakiem, mango, mleczkiem kokosowym i ryżem. Boskie! ❤\nW Lidl jest w puszce pulpa z mango. Pyyycha 😍\na ja nigdy nie jadłam; mango ma smak śliwki? ma być miękkie czy twarde w dotyku?\nNajlepsze naturalne bez dodatków bez przetwarzania\nMango pokrojone w kostke posypane stostowanymi na suchej patelni pestkami dyni. Obledne!\nJa uwielbiam pudding z mango, jest przepyszny. Sama nigdy nie robiłam bo zawsze zamawiam albo jem w restauracji, najsmaczniejszy jadłam zdecydowanie w warszawskiej Pańskiej 85.


Pusty pęcherzyk - Poronienie - strona 4 - Forum OvuFriend\nWysłany: 2 kwietnia 2014, 12:51\nJa miałam dokładnie taką samą sytuację. Pusty pęcherzyk i w 8 tygodniu zabieg, do tego torbiele na jajnikach. Trzeba byc dobrej mysli, wszystko przed nami:)\nWysłany: 2 kwietnia 2014, 13:27\nMnie pociesza to ze taka sytuacja bardzo rzadko sie powtarza... U mnie na szczęście obyło sie bez zabiegu, a jajniki niezmienione...\nMi lekarz powiedzial ze w tej sytuaji trzeba się cieszyć chocby z tego że przynajmniej wiem że mogę zajść w ciąże, faktycznie inne pary latami się starają, przechodzą leczenie itd. a my zaszlysmy wiec nie jest najgorzej teraz tylko oby pustaczek sie nie powtorzyl :)trzyma kciuki za nas wszytskie:)\nDokładnie tak, najważniejsze że mamy szanse! Mój lekarz mówił, że to bardzo częste i nie należy się tym zbytnio martwić bo z reguły potem kobiety zachodzą w normalną zdrową ciążę!\nampoule, Mimi86, liliana, Ewelcia lubią tę wiadomość\nWysłany: 3 kwietnia 2014, 18:08\nDokladnie tak i musimy sie tego trzymać Zycze powodzona nam wszytskim\nCynamonek30, ampoule, liliana, Ewelcia lubią tę wiadomość\nDokladnie tak i musimy sie tego trzymać:) Zycze powodzona nam wszytskim :)\nWysłany: 3 kwietnia 2014, 20:35\nUff pocieszająca jest myśl, że i Wasi lekarze są tego samego zdania - (w większości przypadków) pusty pęcherzyk zdarza się kobiecie tylko raz...i że tak naprawdę jesteśmy w bardzo dobrej sytuacji - w środku nie było zarodka. Znacznie gorzej byłoby gdyby serduszko (na pewnym etapie rozwoju) przestało bić lub wykształciły się jakieś inne wady u dzieciątka.\nMimo wszystko - jest ciężko\nNajgorsze jest to czekanie i rozmyślanie jednocześnie. "Co będzie jeśli nie uda mi się zajść w kolejną ciążę?", "Jak potoczą się nasze losy, jeśli nie będziemy mogli mieć już więcej dzieci?", "...a jeśli się uda, czy donoszę tę ciążę?".\nCóż, cierpienie i smutki są wpisane w nasze życie, jednakże staram się jak mogą by wierzyć, udowadniać sobie, że robię wszystko. Dbam o siebie (jak nigdy!) poprzez zdrowsze odżywianie (ograniczenie do minimum słodyczy; jedzenie owoców, nabiału, ziaren,itd), sport (bieganie) oraz regularne badania...\nMimo iż chwilami (głupia!!!) wpadam w paranoję, myśląc "to dla Ciebie dziecinko!", wiem że do czegoś mnie to (do)prowadzi...\nCzuję się bardziej wartościowa.\nTrzymam za Was kciuki. 3. cykl (od zabiegu) kończy mi się za ok. 17 dni...\nA potem "hulaj dusza - piekła nie ma"\nKorzystając z okazji: czy Wasze cykle po zabiegu były całkowicie regularnie?\nJa przed ciążą całe życie - 28 dni. Obecnie: 1. cykl - 29 dni, 2. cykl - 24 dni. Czy to normalne?\nUff :) pocieszająca jest myśl, że i Wasi lekarze są tego samego zdania - (w większości przypadków) pusty pęcherzyk zdarza się kobiecie tylko raz...i że tak naprawdę jesteśmy w bardzo dobrej sytuacji - w środku nie było zarodka. Znacznie gorzej byłoby gdyby serduszko (na pewnym etapie rozwoju) przestało bić lub wykształciły się jakieś inne wady u dzieciątka. Mimo wszystko - jest ciężko :( Najgorsze jest to czekanie i rozmyślanie jednocześnie. "Co będzie jeśli nie uda mi się zajść w kolejną ciążę?", "Jak potoczą się nasze losy, jeśli nie będziemy mogli mieć już więcej dzieci?", "...a jeśli się uda, czy donoszę tę ciążę?". Cóż, cierpienie i smutki są wpisane w nasze życie, jednakże staram się jak mogą by wierzyć, udowadniać sobie, że robię wszystko. Dbam o siebie (jak nigdy!) poprzez zdrowsze odżywianie (ograniczenie do minimum słodyczy; jedzenie owoców, nabiału, ziaren,itd), sport (bieganie) oraz regularne badania... Mimo iż chwilami (głupia!!!) wpadam w paranoję, myśląc "to dla Ciebie dziecinko!", wiem że do czegoś mnie to (do)prowadzi... Czuję się bardziej wartościowa. Trzymam za Was kciuki. 3. cykl (od zabiegu) kończy mi się za ok. 17 dni... A potem "hulaj dusza - piekła nie ma" :D Korzystając z okazji: czy Wasze cykle po zabiegu były całkowicie regularnie? Ja przed ciążą całe życie - 28 dni. Obecnie: 1. cykl - 29 dni, 2. cykl - 24 dni. Czy to normalne?\nWysłany: 4 kwietnia 2014, 17:38\nHej ja przed ciąża mialam rożne cykle raz 30 dni potem 41, kolejny 35 dni a potem 37 i ta wkoło a po zabiegu dostalam rowno po 28 dniach (plamienia) w 29 sie rozkrecil.\nPonoć po zbiegu to normalne ze jedne maja jak w zegarku innym sie rozreguluje troche. CZasem na pierwsza @ trzeba czekac 6 tygodni i to tez norma...\nHej ja przed ciąża mialam rożne cykle raz 30 dni potem 41, kolejny 35 dni a potem 37 i ta wkoło a po zabiegu dostalam rowno po 28 dniach (plamienia) w 29 sie rozkrecil. Ponoć po zbiegu to normalne ze jedne maja jak w zegarku innym sie rozreguluje troche. CZasem na pierwsza @ trzeba czekac 6 tygodni i to tez norma...\nWysłany: 8 kwietnia 2014, 08:08\nMimi86 - dziękuję za odp\nJestem w 14 dc/27. Od 3 dni robię sobie testy owulacyjne w celu sprawdzenia, czy organizm wrócił do normy. Niestety - brak owulacji\nZresztą nie czuję i nie widzę też objawów.\nW prawdzie to dopiero 2 cykl po poronieniu. A jak u Was w tej kwestii?\nMiłego dzionka Wszystkim Paniom życzę\nMimi86 - dziękuję za odp :) Jestem w 14 dc/27. Od 3 dni robię sobie testy owulacyjne w celu sprawdzenia, czy organizm wrócił do normy. Niestety - brak owulacji :( Zresztą nie czuję i nie widzę też objawów. W prawdzie to dopiero 2 cykl po poronieniu. A jak u Was w tej kwestii? Miłego dzionka Wszystkim Paniom życzę :)\nWysłany: 8 kwietnia 2014, 08:45\nU mnie jest to samo :-(wszystko jest inaczej niz wczesniej i mam bardzo niska temperature,że ovu głupieje i niby wykazało ovulacje ale nie jestem pewna czy była.Dlatego pierwszy cykl po pp chciałam sprawdzić,żeby od następnego starac się na spokojnie. Pozdrawiam\nWysłany: 13 kwietnia 2014, 17:41\nHej dziewczyny, ja w piatek mialam zabieg, w 7 tc. Do lekarza udalam sie w 5tc (beta 1700) naczytalam sie ze moze nic nie byc widac bo wczesnie itp, na usg ujrzalam pecherzyk, dostalam skierowanie na badania karte ciazy, nastepna wizyta za 1,5 miesiaca (nfz) ale zapisalam sie prywatnie na za tydzien. W miedzy czasie sprawdzalam sobie bete bo mimo iz sie staralismy od jakiegos czasu , to ciaza byla dla mnie gigantycznym zaskoczeniem az nie moglam uwierzyc. Pierwsze 2 przyrosty bety swietne, pozniej cos zaczelo sie dziac nie bylo tych 66%, pozniej coraz mniej ale przyrastala, w 6 tc pecherzyk wiekszy ale o dziwnym ksztalcie nie byl okragly tylko pozapadany cos w srodku bylo ale lekarz nie potrafil stwierdzic co tam jest, kontrola za tydzien. Zrobilam tez bete wzrosla do 10000. No i coz na kolejnej kontroli pierwsze slowa - to nie jest prawidlowa ciaza. Az mnie zamurowalo. Dalej skierowanie do szpitala, usg w szpitalu nastpnego dnia zabieg, nie chcialam czekac bo wiedzialam ze bede sie jeszcze gorzej czuc. Nie jestem zalamana, zachowuje sie normalnie, zyje dalej swoje juz wyplakalam aleeeee chwilami czuje taka niemoc, zlosc , rozczarowanie.... I ciagle pytanie dlaczego tak sie stalo?\nWysłany: 13 kwietnia 2014, 20:42\nMambella też sobie zadawałam to pytanie...ale napisze Ci ze tłumacze tosobie tak że widocznie tak miało być...mogłamchore dzieciątko urodzić, smutek pozostaje ale trzeba walczyć dalej....Ja 1 ciąże miałam 9 tyg jak ciąża obumarła(prawdopodobnie przez nie leczoną tarczyce) a eraz miałam pusty pęcherzyk:( ale powiem Ci ze teraz sobie psa z męzem kupilismy odbieramy go w piatek wiec mam nadzieje ze moja kuleczka mi ponoże i bedzie mi raźniej.A co do starań sie naraźie nie staramy gdyż 23kwietnia mamy wizyte u genetyka...nie chce przez to przechodzić 3 raz wiec teraz porobiłam badania ile sie dało wyszły ok jedynie czekam czy genetyk przepisze nas na kariotyp...3mam za nas wszystki tu kciuki.JA juz sobie pow ze nie bede sie spinać ze mam zajść w ciaże bo to nic dobrego nie daje tylko rozczarowanie jak pojawiała sie @ w 4 cyklu sie nam udało więc myśle ze i tak długo sie nie staraliśmy...póki co teraz nie staramy sie;.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 13 kwietnia 2014, 20:43\nMambella wspolczuje bardzo dobrze ze sie nie zalamalas, trzeba walczyc, nasz smutek i frustracja w niczym nam nie pomogą... Trzymam kciuki...\nMambella wspolczuje bardzo :( dobrze ze sie nie zalamalas, trzeba walczyc, nasz smutek i frustracja w niczym nam nie pomogą... Trzymam kciuki...\nJa walczę z tarczycą. TSH mi trochę wzrosło,ale w sobotę wizyta u endo\nJak tam dziewczyny u Was? Jakieś newsy? :) Ja walczę z tarczycą. TSH mi trochę wzrosło,ale w sobotę wizyta u endo :)\nWysłany: 25 kwietnia 2014, 07:15\nJa czekam na ovu...\nWysłany: 25 kwietnia 2014, 18:44\na jja mam @ i zaraz po niej biore sie do roboty\nWysłany: 25 kwietnia 2014, 23:15\nMimi86, to tak jak ja\nMimi86, to tak jak ja :)\nDołączyłam do Waszego grona - w sobotę samoistnie poroniłam puste jajo płodowe.\nTrafiłam na fantastycznych lekarzy i dobrą opiekę. Codziennie usg po poronieniu i badanie bety czy spadła, przed poronieniem tak samo. Do szpitala trafiłam w piątek a w sobotę byłam po .\nTeraz dochodzę do siebie mam wsparcie Męża i moich dziewczyn z forum.\nMi lekarz powiedział ze można się starać wg uznania po pierwszej miesiączce ale lekarka ktora mnie wypisywała zaleciła 3 mce. Więc tu już są różne opinie, ale nie wiem czy ona zwróciła uwagę że nie miałam łyżeczkowania.\nTeraz trochę się boję co to będzie czy uda się następnym razem.\nDziewczyny po jakim czasie L4 wróciłyście do pracy?\nWitajcie dziewczyny. Dołączyłam do Waszego grona - w sobotę samoistnie poroniłam puste jajo płodowe. Trafiłam na fantastycznych lekarzy i dobrą opiekę. Codziennie usg po poronieniu i badanie bety czy spadła, przed poronieniem tak samo. Do szpitala trafiłam w piątek a w sobotę byłam po :(. Teraz dochodzę do siebie mam wsparcie Męża i moich dziewczyn z forum. Mi lekarz powiedział ze można się starać wg uznania po pierwszej miesiączce ale lekarka ktora mnie wypisywała zaleciła 3 mce. Więc tu już są różne opinie, ale nie wiem czy ona zwróciła uwagę że nie miałam łyżeczkowania. Teraz trochę się boję co to będzie czy uda się następnym razem. Dziewczyny po jakim czasie L4 wróciłyście do pracy?\nWysłany: 2 lipca 2014, 17:47\nJa po poronieniu miałam tylko tydzień L4 bo nie mogłam dłużej (konczyła mi się umowa i jesli chciałam żeby mi ją przedłuzyli to musiałam wrocić). Ciężko było fizycznie (o psychice nie wspominam) ale w pracy przynajmniej momentami udawało mi się nie myśleć. Dostaliśmy zielone światło zaraz po pierwszej @ ale nic nie wyszlo cykle rozregulowały się całkowicie i teraz jesatem do połowy sierpnia na tabletkach anty żeby mój organizm się opamietał Slash współczuję Ci ogromnie i wspieram!!\nJa po poronieniu miałam tylko tydzień L4 bo nie mogłam dłużej (konczyła mi się umowa i jesli chciałam żeby mi ją przedłuzyli to musiałam wrocić). Ciężko było fizycznie (o psychice nie wspominam) ale w pracy przynajmniej momentami udawało mi się nie myśleć. Dostaliśmy zielone światło zaraz po pierwszej @ ale nic nie wyszlo :/ cykle rozregulowały się całkowicie i teraz jesatem do połowy sierpnia na tabletkach anty żeby mój organizm się opamietał :/ Slash współczuję Ci ogromnie i wspieram!!


Polityka prywatności dla użytkowników interfejsów badań Gemius - Gemius – Knowledge that supports business decisions\nGemius Polska | Polityka prywatności | Polityka prywatności dla użytkowników interfejsów badań Gemius\nAktualizacja: 01 marca 2016 r.\nNiniejsza Polityka prywatności dotyczy użytkowników interfejsów badań Gemius (“Usługi”) i ich danych.\nW celu skorzystania z Usługi, musisz przejść przez procedurę rejestracyjną, podczas której zostaniesz poproszony o podanie informacji, na przykład: adres email, login, hasło oraz nazwę użytkownika (przeważnie nie jest wymagana). W czasie, gdy korzystasz z interfejsu badania, niektóre dane są do nas przesyłane automatycznie. To są dane takie jak Twój adres IP, dane o systemie operacyjnym, szczegóły dotyczące przeglądarki, informacje z ciasteczek i innych technologii, czas Twojej wizyty oraz informacje o stronach które przeglądałeś przed wejściem na naszą witrynę.\nKiedy dzielimy się danymi o Tobie\nDanych osobowych Użytkownika, takich jak adres email, nie ujawniamy w jakikolwiek sposób trzecim stronom. Jendka login Użytkownika, adres email, nazwa Użytkownika (jeśli została podana) mogą być dostępne dla innych użytkowników Usługi podpiętych w ramach projektu (jeśli taka opcja jest dostępna dla Twojej usługi), jak również dla naszych pracowników wsparcia technicznego w celu zagwarantowania jakości Usługi, podwyższania tej jakości lub celem udzielenia wsparcia technicznego.\nNie mamy dostępu do Twojego hasła.\nW jaki sposób wykorzystujemy dane zapisane na Twoim urządzeniu?\nWykorzystujemy pliki cookie lub podobne technologie (local storage files) w celu podniesienia jakości naszych Usług (np. do identyfikowania najczęściej używanych funkcjonalności) jak również do zapisania Twoich preferencji i dostosowywania interfejsu do nich.\nJeśli chcesz dowiedzieć więcej szczegółów na temat wykorzystania ciasteczek (Cookie) i innych technologii, przejdź do „Polityki Cookie” dostępnej tutaj.\nW jaki sposób wykorzystujemy Twój adres email\nMożemy się z Tobą kontaktować , by poinformować Cię o ważnych zmianach w Usługach, które używasz (np. poprawa Usług lub wprowadzenie nowych funkcjonalności) lub w celu świadczenia Ci pomocy technicznej. Nie wykorzystamy Twojego adresu email w celach marketingowych lub promocyjnych bez Twojej uprzedniej zgody.\nMożemy wysyłać automatyczne wiadomości email o wydarzeniach związanych z projektami, w które jesteś zaangażowany (opcja dostępna w wybranych Usługach).\nPowinieneś chronić swoje hasło, ponieważ jesteś wyłącznie odpowiedzialny za swoje działania (oraz osób trzecich) podjęte przy użyciu Konta (tzn. związanych z użyciem Twoich danych do logowania) Jeśli podejrzewasz że ktoś włamał się na Twoje Konto, poinformuj nas bezzwłocznie.\nDostęp do Twoich danych osobowych (typu adres email) został ograniczony jedynie do osób upoważnionych - naszych pracowników, partnerów i pośredników. Nasi pracownicy są zobowiązani do zachowania poufności i będą odpowiadać za brak dochowania staranności w wykonaniu swoich obowiązków służbowych oraz poddani zgodnym z prawem karom, włącznie z wypowiedzeniem umowy o pracę i sankcjami dyscyplinarnymi.\nJeśli chcesz uzyskać dostęp do swoich danych osobowych, prześlij do nas takie pisemne żądanie na adres email lub pocztą na adres naszego wsparcia technicznego.\nNiniejsza Polityka Prywatności może być aktualizowana. Zwróć uwagę na datę wejścia w życie określoną na górze tej strony, aby dowiedzieć się kiedy miała miejsce ostatnia jej aktualizacja. Informacje o istotnych aktualizacjach Polityki Prywatności otrzymasz od nas mailem. Jeśli po zmianach polityki użyjesz interfejsu Usługi, oznaczać to będzie, że akceptujesz wprowadzone zmiany. W dowolnym czasie na tej stronie możesz przeglądać aktualną wersję Polityki Prywatności dla użytkowników interfejsów badań Gemius.\nWyznaczyliśmy Inspektora Ochrony Danych – Jacka Grabowskiego, z którym możesz skontaktować się na adres e-mail: privacy [at] gemius.com Jeśli masz uwagi lub pytania dotyczące tej polityki prywatności, możesz także się skontktować na adres: