wtorek, 26 marca 2019 r., godz. 09:30 |\nTegoroczna zima nie była zbyt sroga, a wczesne rozpoczynanie sezonu rowerowego ma wiele zalet. Wraz z nadchodzącymi słonecznymi i coraz cieplejszymi dniami, poprawiają się nasze nastroje i mamy większą chęć do ruchu na świeżym powietrzu. To dobry moment, żeby zregenerować ciało i umysł, a im szybciej zaczniemy sezon tym dłużej będziemy się cieszyć jazdą na rowerze. Jednak zanim wyjedziemy w teren, warto zapoznać się z ofertą salonów rowerowych firmy STELA-MAR, w których zadbamy o nasz rower, kupimy nowy lub dokupimy niezbędne akcesoria.\nSport dobroczynnie wpływa na zdrowie i kondycję. Każda minuta spędzona czy to na dwóch kółkach, czy w inny aktywny sposób poprawia sprawność i odporność naszego organizmu. Poprzez ruch wzmacniamy mięśnie, ale jednocześnie chudniemy. Pamiętać należy, ze nie tylko kondycja jest ważna. Zima to z reguły okres wegetacji, warto więc zainteresować się przygotowaniem ciała i roweru do ruchu. Dobry, sprawny pojazd to gwarancja naszego bezpieczeństwa. Przedsezonowy serwis to niewielki wydatek, w ramach którego fachowiec sprawdzi sprzęt, scentruje koła, naciągnie linki, sprawdzi klocki hamulcowe.\nNa rower wypadałoby odpowiednio się ubrać. Buty do jazdy rekreacyjnej powinny być miękkie i wygodne. Do tego skarpetki - najlepiej krótkie i z przewiewnego materiału. Spodnie mogą być dresowe, ale powinny mieć ściągane nogawki. Jeśli jest ostre słońce, zawsze zakładajmy nakrycie głowy, chyba że jeździmy w kasku, co jest bez wątpienia najrozsądniejszym rozwiązaniem. Warto również założyć specjalne rękawiczki na rower, czyli zapinane w nadgarstku, które chronią dłonie od zacisku kierownicy oraz podczas ewentualnego upadku.\nPamiętajmy, że na rowerze bardzo łatwo można się przeforsować. Niektórym wydaje się, że jazda na wygodnym siodełku i przebieranie nogami, zwłaszcza na płaskim terenie, nie jest obciążająca. Błąd! Po zbyt długiej jeździe na dwóch kółkach możemy mieć bóle mięśni tak samo jak po bieganiu czy intensywnych ćwiczeniach. Na początek sezonu wybierajmy więc trasy krótsze i stopniowo wydłużajmy dystans o kolejne kilometry. Pijmy wodę niegazowaną i napoje wzmacniające, na dłuższe wycieczki weźmy coś do przegryzienia.\nKaski to nie tylko domena motocyklistów. W powszechnej opinii funkcjonuje przesąd, że w kaskach powinni jeździć tylko ci, którzy kierują mechanicznymi jednośladami. Okazuje się, że w wielu wypadkach, tego typu gadżet może uratować życie również tym, którzy na co dzień jeżdżą na rowerze. W niektórych krajach takie wyposażenie w trakcie jazdy jest absolutnie obowiązkowe i nikt nie ma z tym problemu.\nMimo akcji społecznych prowadzonych w sieci, telewizji, radiu, a nawet na ulicach w formie billboardów, często zdarza się, że użytkownicy rowerów nie zwracają uwagi na to, jak widoczni są na drodze nie tylko wieczorem, ale również po zmroku.A tymczasem dobrze oświetlony rowerzysta pozwala odpowiednio wcześnie przygotować się do manewru omijania. Odblaski to absolutna podstawa, a odblaskową kamizelkę widać z dużej odległości. I choć wiele osób ma co do niej obiekcje, to nieoświetlona szosa to nie pokaz mody.\nAkcesoria rowerowe to jednak nie wszystko. Pamiętajmy o sygnalizowaniu swoich manewrów za pomocą wyciągniętej ręki w stronę, w którą chcemy się udać. Musimy sobie również zdawać sprawę z tego, że kierowcy często nie uważają na rowerzystów – miejmy do nich bardzo ograniczone zaufanie.\nJazda na rowerze może dostarczyć nam wielu przyjemności, a dla zdrowia jest bezcenna. Na wycieczki rowerowe po pięknych terenach Pojezierza Brodnickiego możemy wybrać się samemu lub z rodziną, albo z przyjaciółmi. To ogromna frajda i wspaniały sposób na spędzenie wolnego czasu. Życzymy szerokiej drogi, mocnych opon i świetnej zabawy!


Jeżeli własnie podróżujesz z dziećmi pomiędzy Katowicami, a Częstochową to mamy dla Was propozycję. Czy nie czas się chwilę zatrzymać i rozprostować nogi? Zapraszamy na plac zabaw zlokalizowany tuż przy trasie w miejscowości Warężyn Kuźnica Warężyńska. Jest to bardzo dobre wyposażony obiekt rekreacji, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Dla ...\nBulwar nad Przemszą w Będzinie to doskonałe miejsce na spędzenie rodzinnego popołudnia w ciepły dzień. Wzdłuż rzeki zorganizowana przestrzeń dalej wiele możliwości relaksu. Począwszy od najprostszych jak spacer aż pod grę w szachy na specjalnie przygotowanych stołach. Z pewnością każdy znajdzie tu coś dla siebie. Najważniejszym jednak elementem ...\nPlac zabaw Malinowice ul. Wiejska\nPlac zabaw Malinowice ul. WiejskaPlac zabaw w Malinowicach, przy ul. Wiejskiej to mały, ale zadbany obiekt rekreacyjny.[banner]Wokół znajduję się wiele zielonych drzew. Okolica jest cicha i spokojna. W skład placu zabaw wchodzą:HuśtawkiKonikiMała karuzelaMini siatka do wspinania.Cały plac zabaw ustawiony jest na miękkim piasku.\nSzukasz najlepszych miejsc rodzinnej rekreacji w Gliwicach? Świetnie trafiłeś, jednym z takich miejsc jest z pewnością Skwer Nacka. To własnie tutaj znajduje się wiele atrakcji i to nie tylko dla najmłodszych. Jest to w zasadzie cały kompleks rekreacyjny umieszczony na zielonej wyspie w centrum miasta. Będąc tutaj w zasadzie możemy odpocząć od ...\nW Będzinie nad Przemszą znajduję się nowoczesna siłownia plenerowa. To świetna alternatywa dla zatłoczonej i dusznej siłowni. Znajdziemy tutaj kilka urządzeń do ćwiczeń, dzięki którym wyrzeźbimy różne partie ciała. Siłownia plenerowa nad Przemszą jest dedykowana dla dzieci jak i dorosłych. Treningi wykonywane na dworze, w otoczeniu zieleni, ...\n"Pies i kot" jest ciepłą i zabawną historią o Kotce-czyścioszce oraz o Piesku, który dopiero uczy się, jak dbać o czystość.Wraz z małą Kotką i jej przyjacielem Pieskiem dzieci odkrywają tajniki ekologii, dowiadują się, jak mogą przyczynić się do zmiany świata na lepsze. Spektakl jest interaktywny, mali widzowie mają wpływ na to, jak rozwinie ...\n„Wspaniała przygoda zająca Teofila" jest barwną lalkową opowieścią o nieśmiałości, poszukiwaniu przyjaźni i przełamywaniu własnych ograniczeń. Główny bohater, zając Teofil, to zwierzątko niezwykle nieśmiałe, lecz spragnione towarzystwa. Poszukując przyjaciół, spotyka szereg niezwykłych postaci, wśród których znajdują się choćby zapracowany ...


Rancho na Mazurach Garbatych: Robimy Opał\nZiemia zamarzła - w ogrodzie już nie da się nic kopać. Nawierzchnia twarda, więc robimy opał z zamiarem zwiezienia go taczką pod dom.\nDarek sobie świetnie radzi z piłą. Indianka ostatnio cosik słabieje, więc wyręcza ją w cięciu drzewa.\nIndianka przyszła do domu po siekiery i klin, bo mają zamiar od razu poszczepać nacięte drewno na szczapy.\nDarek znalazł zator w kominie i go zniszczył, więc komin teraz drożny jest i powinno palić się bez problemu.\nOlcha co prawda świeżo cięta i gorzej się taka pali niż sucha, ale Indianka ma zamiar poszczepaną ukladać pod jej megapiecem i dosuszać w trybie ekspresowym.\nNa rozpałkę mają sporo suchego drewna z zagajnika, więc nie powinno być problemu z rozpałką. Jak już się rozpali w piecu raz a porządnie, to już pali się w nim non stop cały tydzień, tylko trzeba pamiętać, aby go odpowiednio na noc załadować grubymi kłodami wlożonymi w silny żar.\nW ten sposób załadowany piec spala drewno powoli przez całą noc, a rano wystarczy tylko dołozyć umiejętnie drewna i dalej się pali.


Remigiusz Ryziński, Moje życie jest moje. Wywiad o seksie, płciach, gender i orientacji\nDodano: 11 lipca 2020, 18:21 0\nRemigiusz Ryziński / Źródło: Agata Murawska\n„Cokolwiek robisz, jeśli sprawia ci to przyjemność, a osoby z którymi to robisz, wyrażają zgodę, są świadome, dojrzałe i dorosłe – jest super. Trzeba odważyć się żyć własnym życiem i być po prostu szczęśliwym” – mówi w rozmowie z Wprost Remigiusz Ryziński, pisarz i filozof. „Seks daje szczęście. Seks to my, nie widzę powodu, dla którego ktoś miałby godzić się na niedobry czy niedostosowany do swoich pragnień seks. Szczęście to dobry seks” – zapewnia.\nEwelina Celejewska: Twoja najnowsza książka „Moje życie jest moje” to reportaż o seksie w Polsce. Pojawiają się w niej różne seksualne konfiguracje, swing, BDSM, cuckold. Czytając, miałam wrażenie, że hetero to mit.\nRemigiusz Ryziński: Heteroseksualizm to jedna ze znanych seksualności człowieka. Bohaterowie „Życia” to w większości osoby heteroseksualne, ale rzeczywiście ich życie seksualne jest tak bogate, że trudno jest niekiedy znaleźć na nie jednoznaczną kategorię. Emma i Karol są hetero, ale Emma lubi dziewczyny i bawi się czasem z nimi bez udziału mężczyzn. Zresztą w jednej scenie ona z koleżanką kochają się, a mężczyźni patrzą, nic nie robią, mimo, że dziewczyny ich zachęcają i są głęboko niepocieszone, że żaden – prócz męża Emmy – się nie dołącza. W książce jest swing, który niektórzy nazywają „kontrolowaną zdradą”, a co nie jest ani zdradą, ani kontrolowaną. Jest BDSM i relacje dominacji-uległości, które rządzą się bardzo precyzyjnymi zasadami, uzależnionymi od indywidualnych osób, np. u mnie w książce to Julita i Markiz, ostra para, na oko bardzo w klimacie, a w rzeczywistości bardzo zakochani w sobie ludzie. I jest też cuckold, który wzbudza może najwięcej kontrowersji, bo jest nim relacja, w której kobieta rządzi, a mężczyzna spełnia jej pragnienia, także te seksualne, w których on sam nie bierze udziału. W książce to para Rafała i Anity, pięknej, odważnej i wyzwolonej kobiety, która ma przygody seksualne, żyje jak chce, a jednak bardzo kocha męża i w życiu by od niego nie odeszła.\nIle jest więc seksualności człowieka?\nParis, bohaterka jednej z opowieści mówi, że kiedy ma ochotę na seks, a nie ma akurat faceta, to bierze sobie którąś koleżankę i mówi: „no niestety, coś z tym musimy zrobić”. Paris nie jest bi, ani homo, ona jest otwarta na możliwości. Jeśli pytasz o seksualność, to nauki medyczne definiują trzy naczelne, równoważne seksualności: hetero, homo i bi. Poza tym seksuologia, psychologia i socjologia wyróżniają tych seksualności więcej. Mamy więc autoseksualizm, czyli taką orientacją, w której człowiek fetyszyzuje własne ciało, własną przyjemność – to może być moim zdaniem Paweł, bohater z rozdziału o casanowie. Mamy aseksualizm, czyli całożyciowy brak popędu w odniesieniu do innej osoby. Jest też panseksualizm, nazywany niekiedy omniseksualizmem, czyli sytuacja, w której dana osoba pomija płeć osoby, która ją seksualnie pociąga, to znaczy płeć tej osoby nie ma znaczenia.\nCzy to nie jest biseksualizm?\nNie, bo w biseksualizmie dana osoba wybiera między dwiema płciami, kobiecą i męską, a w panseksualizmie ta płeć nie ma znaczenia, nie jest „widoczna”. Trybikiem, który wyzwala różne seksualne fantazje w mężczyznach hetero w książce jest postać Maliny, crossdresera, za którym mężczyźni po prostu szaleją. W panseksualiźmie, ktoś mówi „pociągasz mnie i nie dbam o to, jaką płeć masz, jak się definiujesz”, a w biseksualizmie przykładowo mężczyzna mówi: „pociągasz mnie, będąc mężczyzną”, „pociągasz mnie, będąc kobietą”. Chodzi tu o kobiety i mężczyzna tak binarnych, jak i trans, bo trans kobieta to kobieta, a trans mężczyzna to mężczyzna. Pytałem Malinę, „hej, ale jak to możliwe, oni nie wiedzą, że jesteś facetem”, na co ona mówi: „kiedy jestem z nimi, nie jestem facetem, jestem Maliną”. I już, dzieje się po prostu magia.\nW twojej książce jest osoba aseksualna, Goch(a), która jednak poza aseksualizmem ma też płynny gender. Co to znaczy?\nGoch(a) to wyjątkowa osoba, bardzo młoda, a bardzo siebie świadoma, dzielna. W czasie naszej rozmowy opowiadała o swojej seksualności w sposób niezwykle wyważony i otwarty. Mówiła też o swoim aktualnym związku, i to tutaj pojawił się aspekt niezwykle ciekawy, właśnie tak zwanej płynnej lub żadnej genderowości. Po pierwsze więc Goch(a) to osoba aseksualna, która nie odczuwa pociągu seksualnego ani przyjemności seksualnej płynącej ze strony kogokolwiek. Błędem byłoby jednak uznanie, że nie odczuwa podniecenia. Ma swoje fetysze i swoje preferencje, i to bardzo ostre, mówi o tym w książce. One właśnie dają jej satysfakcję, natomiast o relacjach cielesnych mówi, że są jak koncert, na który się czeka, ale który rozczarowuje, albo kaktus – ładny, ale po co dotykać? Wygląd Goch(a) jest fascynujący, ciężko jest jednoznacznie powiedzieć, jaki jest odpowiedni dla tej postaci gender. Siedzieliśmy w moim domu, rozmawialiśmy i ja zastanawiałem się, jak właściwie ma się do tej osoby zwracać, kim ona jest. To wiele uczy o sobie samym. Goch(a) mówi o tym, że jej gender jest płynny, czyli raz czuje się chłopcem, raz dziewczyną, nie jest to dla nie niej żaden problem, przeciwnie odczuwa wtedy zadowolenie, nie jest więc osobą transseksualną, którą definiowalibyśmy jako taką, która odczuwa niezgodę czy dyskomfort na myśl o swojej biologicznej płci.\nSkoro Goch(a) jest aseksualna i płynna genderowo, czym jest więc brak genderu?\nO tym Goch(a) mówi, kiedy opowiada o swoim związku z osobą, która nie definiuje się pod względem genderu ani po stronie męskiej, ani kobiecej. Biologicznie jest to mężczyzna, ma penisa, zarost, ale to nie są dla tej osoby wyznaczniki jej własnej, autentycznej płci. Jedno z piękniejszych zdań w książce, jeśli mogę ja o tym sądzić, pada właśnie wtedy, kiedy na moje próby zrozumienia tego fenomenu, Goch(a) odpowiada: „kiedy pytam o swój gender, nie znajduję dokładnie niczego”. Masz takie wielkie wow, to jest możliwe? Jest. To znaczy, że nie jestem ani chłopcem, ani dziewczyną, ani osobą trans w typie binarnym i to jest w porządku. Osoba ta nie zamierza dokonywać korekty płci, ani ingerować w swój wygląd zewnętrzny. Po prostu jest taka, jaka jest i nie widzi w tym żadnego problemu.\nCzy oni uprawiają seks? A jeśli tak, to jaki?\nW momencie, gdy rozmawialiśmy nie było między nimi współżycia, w każdym razie nie było penetracji, ale z pewnością było ona planowane, bo Goch(a) zastanawia się nad antykoncepcją. Aseksualizm nie oznacza, że osoba nie może uprawiać seksu, tylko, że tego nie chce robić i nie odczuwa w związku z tym żadnego dyskomfortu. Niekiedy osoby aseksualne dopuszczają seks, wtedy mówimy o nich „grayseksualni”, ma to miejsce na przykład wtedy, gdy decydują się na potomstwo. I to też jest ok. Znam takie osoby.\nKiedy mówisz o osobach o płynnym genderze lub jego braku, a jednocześnie zaznaczasz, że to nie są osoby transseksualne, to przyznam, że czuję się zagubiona.\nJak pewnie większość z nas. Aby to zrozumieć, z dziedziny seksualności przejść należy na płeć. Po pierwsze więc istnieją dwie płci dominujące, żeńska i męska, które dziś nauka określa jako cis-gender. Cis to znaczy stały, niezmienny i odnosi się do osób, którym w momencie narodzin przypisano daną płeć i te osoby żyją w zgodzie z tą płcią, identyfikują się z nią, są z nią szczęśliwe. Jesteś więc cis-kobietą, a ja jestem cis-mężczyzną. Możesz to sobie wpisać na Facebooku, zobaczysz jaka będzie reakcja (śmiech). Mówimy jednak najczęściej o binarności, czyli o dwóch płciach K i M. Do tego niektórzy doliczać będą też płeć interseksualną, czyli taką, która jest pewnego typu połączeniem dwóch naczelnych i także jest naturalna, nie stanowi problemu, nie operuje się jej, nie modyfikuje, nie prowadzi terapii uzgodnienia płci. W rubryce „płeć” taka osoba – jeśli to będzie możliwe – napisze „inter” i już.\nCzym jest więc trans?\nNa drugim biegunie płci cis, jest właśnie trans. Trans to nie cis, chociaż dziś już tak tego nie określamy, bo cis to cis, a trans to trans. Chociaż początkowo wprowadzono pojęcie cis właśnie po to, aby odróżnić charakter płci zgodniej z nadaną w momencie narodzin o tej, która jest niezgodna. Mówiąc wprost chodzi o inkluzywne, włączające zachowanie równości każdego człowieka, bez względu na to, jak ten człowiek siebie identyfikuje i jaką ma tożsamość. Warto jest zadać sobie pytanie, o to, czy aby wszyscy nie jesteśmy trochę transgenderowi, czy te obrazy płci nie mieszają się, nie wymieniają. Krótkie włosy u kobiet, kosmetyki dla mężczyzn, unisexualne ubrania, joga dla mężczyzn, siłownia dla kobiet itd. Nie mówi się też obecnie, że jakaś płeć jest „normalna”, o ile mamy na myśli, że inna normalna nie jest. Jednym słowem: każda płeć jest normalna i każda seksualność jest normalna.\nAle płeć można zmienić?\nZ dzisiejszego punktu widzenia wiemy, że płci zmienić nie można. Można natomiast dokonać jej korekty. Korekta określana jest przez osoby o identyfikacji transseksualnej, jako rodzaj leczenia, odzyskiwanie płci naturalnej, czyli tej, która jest dla danej osoby właściwa, która nią po prostu jest. Natomiast trzeba zaznaczyć, że jeśli dana osoba identyfikuje się jako osoba trans, to wcale nie znaczy, że ona musi przejść tę korektę, czy że ją przeszła. Może też być tak, że po prostu uznaje siebie za trans i tę tożsamość realizuje tak, jak chce – robiąc coś, lub nie robiąc w tym temacie dokładnie nic.\nSkąd więc mam wiedzieć, jaka jest płeć osoby, z którą rozmawiam?\nNie musisz tego wiedzieć. To nie jest twoja opowieść, tylko tej osoby, więc to od niej zależy, czy tę płeć ci ujawni, czy nie. Jeśli jednak potrzebujesz jakiegoś gruntu, na którym na przykład będziesz budować relacje z taką osobą, możesz zapytać o jej gender, to znaczy nie o jej płeć, tylko o to, jak tę płeć określa. Generalnie jednak należy powstrzymać się od dociekliwości tak wobec seksualności danego człowieka, jak i jego tożsamości płciowej. To jest sprawa intymna i dostajesz wiedzy tyle, ile taka osoba chce ci dać.\nTy jednak w swojej książce przekraczasz tę granicę, zadajesz pytania o najbardziej intymne sprawy, w tym opisujesz nie tylko seksualność i płeć osób, z którymi rozmawiasz, ale także ich seks!\nTo prawda, ta książka złożona jest z opowieści o najbardziej intymnych sferach człowieka. Tak, jak napisała w blurbie Katarzyna Bonda, ta książka właściwie nie jest o seksie, tylko o ludziach i ich tajemniczym życiu, o relacjach, jakie tworzą, o pragnieniach, które odważają się realizować. No i jednak o seksie (śmiech), bo seksu w książce jest bardzo, bardzo dużo i to jest, że tak powiem kolokwialnie, prawdziwe mięso. Ktoś mnie zapytał na czacie, wahając się, czy kupić książkę, czy tam są „sceny”, odpisałem że tak. Kilka dni później dostałem odpowiedź: „czytam tę książkę tylko, kiedy jestem sam, bo kiedy ją czytam, to to widać”. Zresztą dziewczyny też do mnie piszą w tym samym nurcie. Jedna ujęła to pięknie, napisała: „tę książkę czyta się jedną ręką”. No więc, wiesz, seks jest. Ludzie mówią w książce o seksie, a czasem ja nawet to widzę.\nMięso jest, ale ta książka jest pisana bardzo literackim językiem, powiedziałabym nawet, że z czułością.\nDziękuję. To też się pojawia w komentarzach, czuły język, mimo że dosadny i autentyczny. Taki był mój cel, lubię tych ludzi i mam nadzieję, że w książce to widać. Celem nie był szok, tylko zrozumienie. Poza tym, tam są też osoby bardzo klasyczne. Jest para hetero, ona i on, dwójka dzieci domek pod miastem. Tyle, że ona może być także demiseksualna, to znaczy, że współżyje seksualnie jedynie z osobą, z którą związana jest także emocjonalnie. W przypadku tej bohaterki jest to jej jedyny partner w życiu i jedyna miłość. Bardzo ciekawa para, bardzo atrakcyjni ludzie, fajni, otwarci, bez żadnych ocen wobec swoich swingujących przyjaciół.\nWolno ci było o seks pytać, bo jesteś pisarzem, reporterem?\nŚwiadkiem. Raczej tak bym to ujął. Wolno mi było o to pytać, bo byłem w swojej pracy szczery, otwarty i zawsze bardzo, bardzo uczciwy. Każda z osób w książce miała też kontrolę nad opowieścią jej dotyczącą. To nie jest książka pokazująca całość środowiska, tylko niektóre osoby i ich życie. Dlatego nazywa się „Moje życie”, a nie „nasze”, czy „ich”. To jest książka o tych konkretnych osobach, a nie o całym zjawisku, o tym też należy pamiętać. Nie robiłem katalogu wszystkich możliwości, mnie interesowały te osoby, o których napisałem książkę i to, w jaki sposób i po co one realizują swoją własną seksualność i swoje fantazje. Hieną jednak nie byłem, oni mówili dokładnie to, co chcieli. Wszyscy byli zresztą bardzo otwarci i właściwie korekty się nie zdarzały.\nCo dla ciebie było najciekawsze, albo co ciebie zaskoczyło czy najbardziej zdziwiło?\nTo, że seks w Polsce jest bezpruderyjny, jest fetyszystowski, jest dziki. Ludzie nie mają problemu z realizowaniem swoich pragnień, znajdują grupę podobnych do siebie, zaprzyjaźniają się, mają odwagę bycia sobą. Poza tym – seks daje szczęście. Seks to my, nie widzę powodu, dla którego ktoś miałby godzić się na niedobry czy niedostosowany do swoich pragnień seks. Szczęście to dobry seks.\nAle przecież o takim seksie się nie mówi, tego w ogóle nie widać na zewnątrz.\nDokładnie. To właśnie w tym jest zadziwiające, nie samo istnienie, co rodzaj niejawności. Może to jest ten element, który jest niezbędny do tego, by seks był dobry i żeby ludzie mogli się w nim realizować. Chociaż bohaterowie i bohaterki wcale tak nie uważają, oni nie mają poczucia, że się ukrywają, są ze swojej seksualnej energii bardzo dumni. Mówią: cokolwiek robisz, jeśli sprawia ci to przyjemność, a osoby z którymi to robisz, wyrażają zgodę, są świadome, dojrzałe i dorosłe – jest super. Trzeba odważyć się żyć własne życie i być po prostu szczęśliwym.\nJak zareagowali twoi bohaterowie na książkę?\nBardzo pozytywnie. To są ludzie niezwykle otwarci i świadomi siebie. To nie jest w żadnym razie jakieś ciemne, tajemnicze podziemie złożone z ludzi z półświatka! Przeciwnie, to są całkowicie zwyczajni, fajni ludzie, których mijasz na ulicy, z którymi rozmawiasz w sklepie, którzy są twoimi nauczycielami i lekarzami. Jedyne co ich wyróżnia, to pełna świadomość własnych pragnień i odwaga ich realizowania. Są otwarci, przyjacielscy, tolerancyjni. Naprawdę, super ludzie do gadania i do kochania.\nWłaśnie, twoja książka to reportaż uczestniczący. Co to oznacza?\nTo znaczy, że moją metodą nie był zimny, reporterski opis, ani żadna dziennikarska „problematyzacja”, tylko, że jak zawsze interesowali mnie konkretni ludzie, konkretne sytuacje i opowieści, tak jak one się dzieją. W pisaniu, co zawsze podkreślam, interesuje mnie prawda indywidualna, a nie globalna. W tej książce, aby ją znaleźć, postanowiłem wziąć udział w tym, co opisuję. Nie zawsze to było oczywiście możliwe, nie zawsze też mogłem czy chciałem się na to odważyć, ale w niektórych sytuacjach brałem rzeczywiście udział. Co z kolei nie oznacza wcale, że aktywnie uczestniczyłem w seksie!\nNie bałeś się, że to może zaszkodzić twoje pozycji. Jesteś w końcu profesorem filozofii!\nW pisaniu nie jestem profesorem, jestem pisarzem. Opisuję świat, nie analizuję go, nie mierze żadną naukową miarką. Ja sam nie widzę w tym żadnej dysproporcji, cieszę się, że ktoś ma szanse mieć ciekawe życie właśnie dzięki mojej pracy akademickiej, a także dzięki mojemu pisaniu. Poza tym ja lubię ludzi, jestem ich ciekaw, nie oceniam, i to, wydaje mi się, sprawia, że ludzie często są ze mną szczerzy i czują, że mogą być sobą. Gdybym badał środowisko seksualne w Polsce jako naukowiec, ta książka, jeśli w ogóle by powstała, wyglądałaby inaczej. Ale ja nie chciałem tego robić, pisanie rządzi się swoimi prawami, wzywa, mówiąc górnolotnie, wtedy, kiedy ma ochotę i zaprasza do tego, na co samo ma ochotę.\nA co powiedzą na to twoi studenci? Piszesz tam też o sobie, bardzo intymnie zresztą.\nWszystko tu jest prawdą. Moi studenci mają w tym pisaniu jakiś swój udział. Na zajęciach omawialiśmy książki i teksty o seksualności, czytaliśmy literaturę, którą posługuję się w „Moim życiu”. Chociażby „Panią Bovary” przerobiliśmy wszerz i wzdłuż. Jestem im bardzo wdzięczny za pomoc, a jeśli zechcą książkę przeczytać, to będzie mi miło. Robią to jednak na swoją odpowiedzialność. Kieruję się w życiu pisarskim jedną przesłanką: jestem autorem tej książki, ale nie jej właścicielem. Można z nią więc zrobić wszystko, a ja nad tym nie mam i nie chcę mieć władzy. To jest bardzo uwalniające. Nie boję się pisać, gdybym się bał, nie mógłbym tego robić.\nInteresuje mnie jeszcze jedna rzecz. W książce pojawia się wiele osób, które są albo uległe, albo dominujące. Czy to jest symbol naszych czasów? Uległość?\nTak. Moim zdaniem zdecydowanie tak. Nie poszukiwałem specjalnie takich osób, ale w bardzo wielu opowieściach pojawia się przeplatający się motyw uległości i dominacji. Wydaje mi się, że to jest efekt naszych czasów i naszej opresyjnej kultury, w której mówi się nam ciągle jacy mamy być i ocenia „nienormatywność” zachowań. Wiele osób chciałoby, żeby ktoś nimi sterował, bo wtedy odczuwają ulgę, że nic nie muszą. Jest też wiele takich, które mają pragnienia rządzenia innymi, w czym też upatruję skłonność do realizowania własnej tożsamości. Dominujące kobiety w książce nie są żadnymi świruskami, to są zupełnie zwyczajne, fajne, pogodne dziewczyny, które po prostu wiedzą, jak zapiąć smycz na szyi uległego faceta.\nAlbo zmusić go do uległości analnej?\nZmusić nie. To zawsze jest umowa, zgoda jest najważniejsza. Seks, o którym piszę w książce to seks tak zwany konsensualny. Oznacza to, że wszystkie osoby są dorosłe, dojrzałe i świadomego podejmowanych czynności. Jeśli mężczyzna pragnie uległości i oddaje swoje ciało w ręce kobiety dominującej, a ona życzy sobie, aby doszło do penetracji analnej, w której to on jest osobą pasywną, i przy tym jest na to jego zgoda, to przecież wszystko jest ok. Pasywnym mężczyźni w relacjach hetero nie są niczym rzadkim czy niesłychanym. Bycie pasywnym nie oznacza, że jest się homoseksualnym w przypadku mężczyzny. Co oczywiście też byłoby ok. Orientacja jest czymś niezmiennym, ale zachowania seksualne i preferencje to świat wielu możliwości. Nie ma tu jednak mowy o zakazanych parafiliach.\nCzym są preferencje, zachowania i są parafilie?\nOrientacja seksualna jest stała i niezmienna. Każda jest naturalna i każda tak samo dobra. Orientacją jest jednak podstawą szerszego terminu używanego w seksuologii, tj. tożsamości psychoseksualnej. W ramach tej tożsamości mamy do czynienia z preferencjami, np. ktoś preferuje wysokie brunetki, oraz z zachowaniami, czyli na przykład ktoś jest heteroseksualny, ale miewa zachowania homoseksualne. W książce są takie kobiety, które będąc hetero, uprawiają seks z dziewczynami. To nic nie mówi o ich seksualności, bo one nie są bi, to jest zakres ich zachowań seksualnych. Parafilie, które wchodzą w ramy preferencji to obszar wielu fascynacji, od fetyszy po BDSM.\nCzyli wszystko można?\nO ile to nie przekracza norm prawnych, i o ile jest na to zgoda wszystkich zainteresowanych, świadomych, dojrzałych i dorosłych osób to tak. Co więcej, nic nam do tego, każdy robi to, co sprawia mu przyjemność, co czyni go szczęśliwym i to jest, koniec końców, dobre dla i niego i dla nas wszystkich. Zgoda na siebie i seks – o ile jest tym, czego ktoś chce – może dawać szczęście, nie musi być nudny i zły, a kiedy daje szczęście i pełne zadowolenie, człowiek promienieje po prostu tym szczęściem na zewnątrz i życie – własne życie i życie innych – jakoś się układa. Zachęcam.\nDo lektury czy seksu?\nCzemu nie do obu na raz. Słyszałem, że to się nieźle sprawdza!\nRemigiusz Ryziński (ur. 1978) – pisarz i filozof. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace nad doktoratem prowadził w Paryżu u Julii Kristevy. Habilitował się na podstawie rozprawy o współczesnym francuskim feminizmie. Jest profesorem akademickim. Stypendysta m.in. Rządu Francuskiego, Fundacji Schumana, Fundacji Nippon, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Miasta Stołecznego Warszawy. Autor artykułów filozoficznych, zajmuje się feminizmem oraz teoriami gender i queer. Tłumaczył Sartre’a, Eco i Kristevę. Jest autorem wydanego w 2017 roku reportażu Foucault w Warszawie, za który otrzymał nominację do Nagrody Literackiej Nike. Rok później ukazała się jego druga książka reporterska, Dziwniejsza historia. Laureat nagrody Natwest LGBT+ Diamonds 2018 w kategorii Ambassador Public Figure of the Year. Członek Rady Naukowej Ośrodka Badań Społecznych nad Seksualnością ISNS UW. W czerwcu 2020 roku w Wydawnictwie Czarne ukazała się jego nowa książka pt.: „Moje życie jest moje. Opowieści o wolności i pożądaniu”.


» Koszulki i topy casual\n» KOSZULKA POWERFUL\nKod produktu: t-powerful-xs\nCiemnobeżowa bluzka Powerful została stworzona z myślą o silnych, odważnych kobietach, świadomych swojej twórczej mocy i psychologicznej siły. Nadruk na koszulce to napis w kolorze ecru, wykonany ładnym, delikatnym fontem - przedstawiający definicję słownikową angielskiego wyrazu “powerful”, co w tłumaczeniu na język polski oznacza: posiadanie ogromnej siły, mocy czy wręcz potęgi. T-shirt ma lekko podwinięte rękawki, co dodaje zwiewności całości jego designu. Jest szalenie wygodny i doskonale nadaje się zarówno do uprawiania ulubionych sportów, jak i codziennego noszenia, w pozostałych sferach życia. Gawrantuje nieskrępowaną swobodę ruchów i tylko czeka aż podkreślisz nim swoją wyjątkowość


Lalaloopsy 2 - MiniMini+\nUSA, 2015, 13 x 22\nBajka rozgrywa się w magicznej krainie Lalaloopsylandii, w której wszystko jest możliwe. Bohaterki wiele różni - od wyglądu, przez charakter aż po poglądy. Pomimo tego lalki bardzo się lubią, tolerują swoją odmienność i wcale nie kłócą.\nW nowym sezonie Lalaloopsy muszą odnaleźć magiczny amulet, rozszyfrować wiadomość ukrytą w kokosie czy nauczyć się jeździć na łyżwach. Te i inne zadania mogą się udać tylko jeśli będą ze sobą współpracować i szanować się wzajemnie.


FX Protect Car Shampoo - szampon odtłuszczający, odtyka powłokę 1L - Automotive Care\n» FX Protect Car Shampoo - szampon odtłuszczający, odtyka powłokę 1L\nFX Protect Car Shampoo - szampon odtłuszczający, odtyka powłokę 1L\nFX PROTECT Car Shampoo - to produkt przy pomocy którego w bezpieczny sposób dogłębnie oczyścisz karoserię samochodu. Dzięki właściwościom odtłuszczającym, szampon doskonale przygotowuje lakier pod korekty, a także pod aplikację wosku, powłok kwarcowych czy ceramicznych. Stanowi również produkt, który idealnie oczyszcza wyżej wymienione powłoki bez powodowania uszkodzeń. Nie zawiera nabłyszczaczy, ani dodatków zwiększających poślizg. Duża gęstość oraz wydajność produktu pozwala na wytworzenie bogatej piany przy użyciu niewielkiej ilości szamponu.\nUsunąć z karoserii wstępny brud\nWlać ok. 10ml szamponu do 10l wody (Rozcieńczenie 1:1000)\nMycie rozpocząć od górnych części auta i przemieszczać się do dolnych.\nDo mycia stosować specjalną rękawicę\nDokładnie spłukać karoserię wodą\nZawsze pamiętaj o zasadach bezpiecznej pielęgnacji samochodu.


bartosz sobanek - nie tylko fotografia - archiwum: Listopad 2011\nPrzyznam się — miałem o tym nie pisać, ale gniew i rozczarowanie muszą znaleźć ujście. I nie jest to tylko gniew na łatwy do sterowania motłoch. Jestem rozczarowany postawą polityków, dziennikarzy i celebrytów zaangażowanych w działania po obu stronach policyjnego kordonu. I nie chodzi mi tylko o bezpośrednie uczestnictwo ale przede wszystkim o całą medialną otoczkę przed jedenastym listopada. Te wszystkie artykuły straszące niemiecka Antifą i budowaniem atmosfery oblężonej twierdzy Warszawa.\nJeszcze raz zapytam, jakim prawem jedno z niewielu radosnych świąt naszego Narodu zamieniliście w jedną wielką rozróbę z racami, bijatykami i latającymi kamieniami? Dlaczego panowie Ziemkiewicz i Kukiz nie chcieli zauważyć, co przylepiło się do ich organizacji. Co roznosi odór i nie wygląda zbyt sympatycznie.\nJednak żal i wściekłość kieruję również w drugą stronę. Panie i panowie lewicowcy — jakim prawem blokujecie legalny marsz? Czy naprawdę ideały demokracji i państwa prawa są wam tak odległe? Czy do waszych zakutych łbów nie może trafić, że ustrój w którym żyjemy pozwala na głoszenie różnych poglądów. Macie psi obowiązek tolerować istnienie waszych ideowych wrogów i respektować ich swobody. Kto dał wam prawo do cenzurowania, bo tym jest blokowanie czyich marszów. Możecie organizować swoje pochody ale blokady demonstracji waszych przeciwników jest cenzurą i przekroczeniem granic prawa. Chwalicie się tym, że prócz wybryku kilku kretynów zza naszej zachodniej granicy, zachowywaliście się spokojnie. Owszem — było spokojnie. Ale powiedzcie mi proszę, po co na pokojowej demonstracji kije, metalowe pręty, butelki pełne płynów i z szyjkami okręconymi szmatami. Po co zasłanialiście twarze?\nI takim to sposobem porozumienie lewicowo — nacjonalistyczne popsuło nam święto Dnia Niepodległości. Uczciliście je bijatykami, petardami i gazem łzawiącym. A najgorsze jest to, że zamieszki będą miały swój ciąg dalszy, bo przecież Manifa będzie już niedługo...\nŚwięto Niepodległości - 11.11.11 Warszawa\nA teraz o fotach. Okazuje się, że z Fotografią nie jest jak z jazdą na rowerze. Po długiej przerwie ciężko jest znów wbić się w rytm. Instynkty przytępione postem nie podpowiadają odpowiedniego miejsca i kadru. Nie składałem się do ujęć tak jak kiedyś — musiałem szukać swojej perspektywy.\nA do tego popełniłem całą masę błędów. Począwszy od tego, że w ostatniej chwili wypakowałem z plecaka cyfrę pozostając tylko przy analogu i dwóch filmach. Zostawiłem w domu również nową lampę błyskową, zapasowe baterie i mały softbox. Zostałem ze starą ex580, która ładowała się po kilkanaście sekund.\nZignorowałem doświadczenie, które podpowiadało by trzymać się demonstracji prawicowej. W końcu w ich okolicach zawsze było najciekawiej. Po prostu zawierzyłem tekstom z GW, w których od miesiąca pisano o tym, że pojawią się bojówki Antify. I gdy rozpoczęły się zamieszki, nie byłem w stanie przedrzeć się w okolice najbardziej fotogeniczne.\nI największy błąd — z dopiero co napoczętą Provią w aparacie, pojechałem do domu, zamiast zrobić sobie mały spacerek w kierunku pomnika Dmowskiego.\nNo i efekt jest taki a nie inny. I moim zdaniem daleki od tego z demonstracji Palestyńczyków bądź marszu pakistańskiego.\nDzisiaj skan z jakiejś zapomnianej kliszy.\nKurcze, zima się jeszcze nie zaczęła a ja już tęsknię za ciepłem i otaczającą mnie zielenią liści... Ale coż — jeszcze tylko sześć miesięcy i znów będzie fajnie...\nGdy na zewnątrz szaro, deszczowo i chłodno postanowiłem na chwilę wrócić do wakacyjnego wypadu na polsko — czeskie pogranicze. I do miejsca, które w przyszłym roku będę chciał zdobyć na rowerze — szczytu Pradziada (1491 m n.p.m.).\nI znów wracam do mojej ulubionej serii indyjskich zapaśników — kushti. Jest to jedno z pierwszych zdjęć jakie zrobiłem w akharze w Varanasi.\nUzmysławia mi jak bardzo teksnię za tamtym krajem, jak bardzo chciałbym mieć możliwość by znów tam pojechać. Dziesiątki miejsc do odwiedzenia, plany fotograficzne, szkice kadrów zdjęć, których jeszcze nie miałem okazji zrobić. To wszystko siedzi gdzieś głęboko w mojej głowie i czeka na to, bym mógł te wszystkie marzenia zrealizować.\nKushti w Tulsi Ghat Akhara


Publio.plEbookiFachowe i branżoweFinanse i rachunkowość\nOferta Publio.pl w kategorii Fachowe i branżowe - Finanse i rachunkowość obejmuje 76 ebooków. Nasze bestsellery, najchętniej kupowane ebooki to: Polityka rachunkowości małych jednostek po zmianach w ustawie o rachunkowości.\nNajnowsze tytuły w kategorii Fachowe i branżowe - Finanse i rachunkowość to: Sprawozdanie finansowe w formie elektronicznej. Poznaj wskazówki dotyczące nowego obowiązku (Katarzyna Trzpioła), Jak ewidencjonować w PKPiR w 2019 r. koszty i przychody, Klasyfikacja budżetowa dochodów i wydatków (Anna Żyła), Porównanie przepisów ustawy o rachunkowości i MSR/MSSF 2019/2020 (Katarzyna Trzpioła), Polityka rachunkowości w firmie 2020 z komentarzem do planu kont (Katarzyna Trzpioła).\nEbookProblemy z płatnościami gotówkowymi między przedsiębiorcamiTomasz Krywan


Zamówienie najpiękniejszych obrączek - zrobione-recznie.pl\nZamówienie najpiękniejszych obrączek\nObrączki są jednymi z elementów, bez których bardzo trudno wyobrazić sobie skuteczne zawarcie związku małżeńskiego. Jest to jednocześnie symbol zawieranego małżeństwa, który staje się bardzo ważnym akcesorium uzupełniającym codzienną naszą stylizację. Z tego też powodu, przy zakupie obrączek dbamy o to, by były to produkty charakteryzujące się odpowiednim stylem wykonania, dopasowanym do naszych upodobań estetycznych.\nAsortyment obrączek w Olsztynie\nWłaściwie w każdym większym mieście bez większego problemu znajdziemy sklepy jubilerskie, w których sprzedawane są obrączki charakteryzujące się określonym wyglądem. Oprócz tego w naszych miastach bez większego problemu znajdziemy jubilerów, którzy realizują obrączki na specjalne zamówienie, wykorzystując do tego celu określone kruszce. W przypadku tego typu specjalistów mamy możliwość przekazania im elementów biżuterii, z których nie korzystamy, by zostały one przetopione na obrączki. Na pewno jest to rozwiązanie, które w znaczący sposób zmniejsza koszt wyprodukowania obrączek, a co za tym idzie, również i koszt ich zakupu. Kiedy potrzebne są nam obrączki z Olsztyna, bez większego problemu znajdziemy specjalistów, którzy będą w stanie zrealizować produkty w oparciu o nasze potrzeby i budżet, jakim dysponujemy na ten cel. Kiedy interesują nas obrączki wykonywane w konkretnym stylu, bez większego problemu powinniśmy znaleźć specjalistę, który będzie w stanie je zrealizować w określonym przez nas terminie. Najczęściej mamy możliwość sprawdzenia, gdzie w najbliższej okolicy znajdziemy jubilera, który specjalizuje się w produkowaniu interesujących nas produktów w kategorii biżuterii. Za pośrednictwem wyszukiwarki internetowej znajdziemy nie tylko lokalizacje poszczególnych firm jubilerskich, ale również i dane kontaktowe, co pozwala nam w sposób szybki i bezproblemowy skontaktować się z jubilerem i porozmawiać o możliwości wykonania obrączek.\nBardzo często za pośrednictwem stron internetowych mamy też podgląd do asortymentu proponowanego nam przez konkretną firmę. Dzięki temu mamy możliwość zapoznania się z proponowanymi nam obrączkami i stwierdzenia, czy są one dla nas interesujące, czy też powinniśmy poszukiwać innego jubilera, którego prace będą nam odpowiadały w większym stopniu.


Jesienna Batatowa Zapiekanka z Ryżem Inaczej ale Pysznie (Wegańsko i bez Glutenu)\nJesienna Batatowa Zapiekanka z Ryżem Inaczej ale Pysznie (Wegańsko i bez Glutenu). Jesienne dni pomału wkraczają w nasze progi. Nic wtedy lepiej nie smakuje jak ciepły pełen komfortu posiłek. O tej porze roku zazwyczaj rozpoczynam sezon zupowy i zapiekankowy.\nW roli głównej zazwyczaj występują syte warzywa typu dynia, bataty, ziemniaki. To wszystko z aromatyczną cebulką lub czosnkiem, ziołami, przyprawami. Opcji zawsze jak zawsze jest pod dostatkiem. Ma być pysznie, szybko oraz przyjemnie. Dzisiaj, tuż po moim powrocie ze zjawiskowej Czarnogóry (magiczne miejsce) nie mogłam się już doczekać, kiedy wskoczę do swojej kuchni, włączę ulubioną nutkę i będę tworzyć. Zapraszam oto Jesienna Batatowa Zapiekanka z Ryżem Inaczej ale Pysznie (Wegańsko i bez Glutenu).\nczas do 50 minut\ndieta bez mięsa, glutenu/mąki, nabiału, orzechów\nkolendra swieża lub suszona\nser wegański (lub jak jesz nabiał to inny tu wedle gustu)\nRozgrzewam piekarnik do 200°. Szykuję blaszkę na której rozkładam papier do pieczenia\nBataty myję oraz kroję na długie paski/frytki, marchewkę myję i kroję na pół cm paski a cebulę obieram i kroję na małe kawałki\nWszystkie warzywa przekładam na przygotowaną blaszkę, posypuję kolendrą, dodaję pokrojoną cytrynę oraz polewam oliwą z oliwek. Przekładam do piekarnika i piękę przez 40 minut\nGotuję ryż zgodnie z instrukcją na opakowaniu (do wody dodaję listek laurowy)\nSzukuję dwie żaroodporne miseczki. Do każdej na spód wsypuję ryż na który tarkuję wegański ser. Na ryżu układam upieczone warzywa. Wszystko posypuję swieżo posiekaną kolendrą i starkowanym serem. Ponownie zapiekam przez 5 minut, aż ser się roztopi. Po wyciągnięciu z piekarnika solę i polewam odrobiną oliwy z oliwek\nSerwuję bardzo gorącą, gdyż smakuje wtedy wybornie\nTags : batatybez glutenuczosnekwegańskie\nGryczane Placuszki z Figą i Granatem


Biura, mieszkania, grunty\nPierwszy najemca Silesia Business Park\nSkanska Property Poland podpisała umowę najmu 6,8 tys. mkw. w kompleksie biurowym Silesia Business Park w Katowicach z międzynarodową firmą doradczą PwC. To pierwszy najemca w tej inwestycji. Pierwszy z biurowców kompleksu, który zostanie oddany do użytku w IV kw. 2014 r., dzięki tej umowie jest już wynajęty w 55 proc. W Silesia Business Park powstaną cztery biurowce o łącznej powierzchni ponad 46 tys. mkw. Najemcy będą mieli do dyspozycji 600 miejsc postojowych na parkingu podziemnym i na zewnątrz. Generalnym wykonawcą inwestycji jest Skanska, a za komercjalizację odpowiada Skanska Property Poland. [MAS]\nKolejna restauracja w Enterprise Park\nDeweloper Avestus Real Estate podpisał z Grupą Gastromall, właścicielem sieci gastronomicznej, umowę najmu powierzchni pod drugą restaurację Olimp w kompleksie Enterprise Park w Krakowie. Będzie to jeden z największych lokali sieci — wraz zapleczem zajmie ponad 460 mkw. Podobnie jak siostrzany lokal w budynku B nowy Olimp będzie dostępny nie tylko dla pracowników i najemców biurowców, ale również dla klientów z zewnątrz. Enterprise Park znajduje się w krakowskiej dzielnicy Podgórze przy Alei Powstańców Wielkopolskich. Otwarta w październiku 2012 r. pierwsza faza projektu — budynki A i B mają 15 tys. mkw. Trwają prace przy budynku C (14 tys. mkw.).\nCeny działek w Warszawie wzrosły najznaczniej od 3 lat. Za 1 mkw. trzeba zapłacić średnio 1,1 tys. zł, co oznacza podwyżkę o 8 proc. w stosunku do III kwartału 2013 r. i aż 20 proc. w stosunku do analogicznego okresu w 2012 r. Obecne ceny są porównywalne do tych, jakie obowiązywały w czasie boomu budowlanego z 2007 r. [MCH]\nRuszyła budowa Grota\nSpółka Echo Investment rozpoczęła budowę osiedla mieszkaniowego Grota 111 we Wrocławiu. W pierwszym etapie powstanie 100 mieszkań o powierzchni od 27 do 99 mkw. Oddanie I etapu zaplanowano na III kwartał 2015 r. Docelowo w całej inwestycji znajdzie się około 300 mieszkań, których budowę podzielono na 3 etapy. Wartość inwestycji to 19,33 mln zł netto. [MCH]\nInwestycje , Mieszkanie , Cena , Ceny , Budynki , Bar , Bieżący , Archiwum , Umowa


Drązki do ćwiczeń w domu - Alfabet Polski\nAktywność fizyczna jest bardzo ważną częścią naszego życia. Jeśli nie ruszamy się na co dzień, wówczas dużo szybciej mogą nas dopadać różnego rodzaju choroby. Warto mieć tego świadomość. Dlatego wiele osób decyduje się na to, by ćwiczyć w zaciszu własnego domu.\nJak wybrać odpowiedni drążek?\nWykonywanie ćwiczeń w domu nie musi wymagać od nas kupowania specjalistycznego sprzętu. Wręcz przeciwnie, możemy wykonywać je na macie, przy użyciu małych hantli. Jednak jeśli mamy jakiś sprzęt, zdecydowanie łatwiej jest nam się zmobilizować. Mamy bowiem możliwość wykonywania ćwiczeń różnorodnych i nie musimy sami wymyślać co to dokładnie ma być, bądź też szukać jakichś programów treningowych. Dziś wiele osób inwestuje w drążek do podciągania ścienny. Wykonywać na nim można bardzo różnorodne ćwiczenia. Podciąganie, ćwiczenia na brzuch, na ręce itp. Takie drążki są świetne także do wykonywania rehabilitacji. Ćwiczyć mogą na nich nie tylko dorośli, ale również i dzieci. Jest to zatem sprzęt, który jest w stanie zadowolić całą rodzinę. Na dzień dzisiejszy najlepiej jest poszukiwać takich drążków w sklepach internetowych. Można je znaleźć w różnych cenach, niekiedy również z pewnymi dodatkami. Bez wątpienia nim w taki drążek zainwestujemy powinniśmy także przeanalizować, co konkretnie jest nam potrzebne. Przykładowo czy potrzebujemy dodatkowych kółek do podciągania, czy też nie. Dzięki temu będziemy w stanie szybko kupić drążek, który spełni nasze wymagania i znaleźć go w dobrej cenie.\nWybór odpowiedniego drążka jest naprawdę bardzo ważny, jeśli przykładowo ma ćwiczyć na nim cała rodzina. Takie drążki zazwyczaj są stosunkowo małe, dlatego z łatwością można znaleźć dla nich miejsce nawet na niewielkim metrażu. Dobrze jest zatem w nie inwestować.


Wystarczy nie żyć, aby żyć | Christianitas. Religia, kultura, społeczeństwo.\nZapychamy rozgrzaną gardziel woli czym się da, lecz ona nadal chce więcej. Siły, czas i życie znikają w niej jak w czarnej dziurze. Taka jest bowiem jej natura – im więcej dostaje, tym więcej pożąda. Kiełznanie jej urasta dziś do rangi prawdziwej sztuki życia. „Umartwianie woli” musi stać się przeto naczelnym postulatem moralnym i głównym ćwiczeniem duchowym nadchodzących dekad.\nBartosz Jastrzębski, Przeciw oryginalności\nTrzeba nam iść, nasz pałac jest w gruzach,\nNa kolanach, niemal leżąc, będę szedł, szedł, szedł.\nUścielę sobie łoże, gdy dotrę do brzegu,\nGdy nadejdzie mój czas, będę szedł, szedł, szedł.\nW łożu tym, w łożu tym, tuż przy brzegu, w rzeki rytm,\nSkłonię wreszcie głowę, a słodki szmer ukołysze mnie.\nCzasem wystarczy po prostu poprzestać na małym. Na czymś, co się posiada, nawet jeśli jest tego dramatycznie niewiele, skoro mała jest pszczoła wśród latających stworzeń, lecz owoc jej ma pierwszeństwo pośród słodyczy (Syr 11,3). Podobno szczęście może dać to, co niemal niezauważalne, ta odrobinka „chleba naszego powszedniego”, której Bóg nie skąpi temu, kto prosi. Mówi się również, że życie to coś, co nam się przydarza, kiedy zajęci jesteśmy wszystkim innym. Wiedział o tym nawet skłócony z duchowością katolicką poeta, Arthur Rimbaud, pisząc, że „powietrze i świat, za którymi się nie goni” to po prostu „życie”. Francuski autor zmieścił to wyznanie w utworze jakże trafnie zatytułowanym jako Czuwanie (Veillées). Przecież „czuwanie” polega właśnie na „obecności”, na zaangażowaniu w chwilę obecną (niejako w przygotowaniu na spotkanie z wiecznością, która jest „wiecznym teraz”), nie wybiegając ani w przeszłość, ani w przyszłość. Wielki literacki buntownik okazał się w tym momencie bliski szkole duchowej św. Augustyna oraz późniejszych katolickich mistyków.\nTak więc wystarczy trwać pod słońcem jak kwiat czy drzewo, w milczącym „tu i teraz”, a następnie spocząć w tym stanie. Nie w tym jednak sensie, jakoby życie duchowe było wyłącznie odpoczynkiem. Można wręcz powiedzieć, że częściej bywa ono walką i poważną pracą nad poprawą własnej duszy, tym bardziej, że w dziele uświęcenia jesteśmy pomocnikami Boga (1 Kor 3,9), który działa aż do tej chwili (J 5,17). Rola sama się nie obsieje, a dom sam nie wybuduje. Ale z całą pewnością ludzkie serce potrzebuje odpoczynku od nadmiernych pragnień, od niezaspokojonego dążenia do bycia „kimś więcej”, aby nadać życiu odpowiedni blask i smak. Pismo mówi, że Bóg stworzył człowieka prostym, ale on szuka zagmatwanych rozwiązań (Koh 7,29). Jakże wiele racji miał Blaise Pascal, zdaniem którego grzeszna ludzka natura nie zaspokaja się samym tylko upolowaniem królika. Polowanie musi trwać w nieskończoność, ono – choć samo w sobie bezcelowe – w paradoksalny sposób wyznacza cel i sens temu, kto nie potrafi dostrzec Boga jako swojego ostatecznego celu i sensu. Pogoń za „czymś więcej” skutecznie odciąga także człowieka od niego samego, a także pozwala mu w jakiś sposób zapomnieć o swojej przemijalności, ograniczoności, zależności. Inaczej postawy ludzkie kreowała szesnastowieczna poezja ziemiańska, tak mocno wpisująca człowieka w cykliczność pór roku, nad którą pieczę ma tylko Opatrzność Boża. To właśnie z tej zależności człowieka od rzeczywistości niedającej się skontrolować ani całkowicie wziąć we władanie (a więc z poddania, a nie z samowoli) płynęła swoista filozofia szczęścia:\nSpokojny kąt komu Bóg dał i myśl spokojną,\nMa więcej, aniż kto by wziął świat ręką zbrojną,\nBo on na tym, co już ma, dziękując przestawa (…).\nMożna by sądzić, że do zadowolenia z życia wystarczy niewiele. Potrzeba raczej wyzbycia się nadmiaru, aniżeli nabywania coraz to kolejnych dóbr tego świata. Zgadzać się na „mierność” i w niej upatrywać źródła pokoju, nie chcieć być nikim wielkim i szczególnym – oto ideał szczęśliwego, spełnionego życia. Ostatecznie w chrześcijańskiej ascezie chodzi o wolność. Albo inaczej: chodzi o czystość jako osiągnięcie szczególnej przejrzystości w kwestii widzenia świata oraz wrażliwość na to, co małe i często niezauważone. Kultura dawna nadała temu ideałowi specyficzne miano aureae mediocritatis, czyli „złotej mierności”. Już w samym tym pojęciu kryje się sprzeczność: w dosłownym sensie mierność nie może być złota, tak jak ubóstwo nie może być bogate. Mowa jednak o swego rodzaju zubożeniu (a więc „uproszczeniu” i „wyciszeniu”) duszy, które odkrywa przed człowiekiem prawdziwe skarby duchowe, z pewnością cenniejsze od zniszczalnego złota (1 P 1,7). Ktoś, kto jest rzeczywiście „ubogi w duchu” (zob. Mt 5,3), zabiega o sprawy potrzebne mu do życia, pracuje, ile może, zawierzając jednocześnie pomocy Opatrzności Bożej, lecz przy tym nie pragnie dla siebie „pierwszych miejsc”. W granicach własnego, szczęśliwego życia zaszczyty przestają być potrzebne, a nawet przeszkadzają. Mówi Pismo, że lepsze jest to, na co oczy patrzą, czyli – jak mówi inny przekład tego samego wersetu – zadowolenie z życia, aniżeli niezaspokojone pragnienie (Koh 6,9). Ciągłe nienasycenie to także marność i pogoń za wiatrem (Koh 6,9). Lekarstwo okazuje się proste do zrozumienia, a być może trudniejsze w codziennej praktyce: Zadowalajcie się tym, co macie (Hbr 13,5). Zadowalajcie się, czyli „poprzestawajcie”, ale także „bądźcie zadowoleni”. O tym pouczał swoich synów Mikołaj Kochanowski, brat Jana i poeta ariański:\nMając, dziatki, wyżywienie,\nmacie wielkie dobre mienie,\na kto nad to więcej żąda,\nw niebie Boga nie ogląda.\nTyle o pragnieniu ziemskich bogactw. Ale to, co dotyczy darów doczesnych, dotyczy również dóbr duchowych. Nawet modlitwę może wypełniać niezaspokojone pragnienie (Koh 6,9), któremu brak wdzięczności oraz gotowości na spoczęcie na tym, co już się posiada. Wielcy mistrzowie duchowi, tacy jak św. Franciszek Salezy czy św. Alfons Maria de Liguori, zauważali bowiem, że poprzestawanie na małym w sprawach doczesnych może być rekompensowane poprzez – nieco bardziej subtelne i trudniejsze do uchwycenia – „łakomstwo duchowe”. To z jego powodu starotestamentowy mędrzec Syrach ośmielił się piętnować nie tylko bogatych i zdrowych, którzy w samych sobie pokładają zbytnią ufność, ale także ubogich, którzy usiłują samym sobie wynagrodzić swój stan poprzez pychę czy wyniosłość (zob. Syr 25,2). Bywa, że człowiek uznaje, iż lepsze jest to, na co oczy patrzą (Koh 6,9), a nie to, co można by jeszcze mieć od ludzi i świata, ale w głębi swej duszy poszukuje coraz to kolejnych duchowych darów. Kolejne łaski, poruszenia, błogosławieństwa, talenty – tego wciąż jest zbyt mało, tak jakby sam Bóg nie wystarczał. Do odmiennej postawy zachęcał jednak Psalmista, kiedy wyznawał przed sobą i Stwórcą: Nie gonię za tym, co wielkie, albo co przerasta moje siły (Ps 131,1). Oto obraz spoczynku, owego „najcenniejszego” i „najmniej dostępnego ze wszystkich dóbr”. Powiedziano, że „najmniej dostępnego”, ponieważ płynie ono z ducha akceptacji, a więc z docenienia tego, co jest, choćby tego było mało. Psalmista mówi również o zadowoleniu, które rodzi się w człowieku za sprawą „poprzestawania na małym”: wprowadziłem ład i spokój do mojej duszy (Ps 131,2). I właśnie dzięki temu można wyznać: Jak niemowlę u swej matki, jak niemowlę – tak we mnie jest moja dusza (Ps 131,2). Jak pisał pewien barokowy poeta:\nSzczęśliwe tych dusz stadła spojone miłością,\nKtóre serca krępuje wiara z uprzejmością!\nGardzę fortuną królów! Wasze szczęśliwości\nDo niebieskich mieszkańców przyrównam radości.\nLiteratura osiemnastego wieku przejęła i po swojemu rozwinęła motyw „złotej mierności”, co rusz powtarzając, że lepsza uboga chatka, w której mieszka pokój, aniżeli przestronne salony, w których kłębią się konflikty i zamęt. Jest zresztą coś proroczego w lirycznych nagrobkach, które chętnie wystawiali sobie poeci przełomu baroku i oświecenia. Sarkastycznie czy nie, za każdym razem daje się w nich wyczuć medytacyjny ton. Alexander Pope, poeta znany z wyjątkowo ciętego języka, jak również swojego przywiązania do religijnej tradycji katolicyzmu, pokpiwał sobie ze światowych marności, wyznając że w czasie, gdy zapadnie się w grobie, i kiedy zniknie pamięć po wielkim poecie, a na miejscu pochówku wyrośnie dąb albo kasztan, miejsce spotkań i wypoczynków – dopiero wówczas stanie się „pogodny i wolny”. A ponieważ tego rodzaju liryczne nagrobki pisali twórcy wciąż jeszcze żyjący, wręcz mający się całkiem dobrze i wciąż bardzo twórczy, to można z nich wyczytać intuicję o tym, że dopiero śmierć pozwala narodzić się na nowo. Dobrze jest nie żyć, aby nareszcie zacząć żyć. Ćwiczenia duchowe tamtego czasu zalecały, aby od czasu do czasu przełamać dążenia swojego niespokojnego ego i wyobrazić sobie samego siebie leżącego w grobie. Straszna to myśl, ale powstawszy z miejsca tymczasowego, a niby to wiecznego spoczynku, oczy ludzkie już inaczej patrzą na własną egzystencję, jak również na liczne niepotrzebne troski i ambicje. Odsłania się wówczas to, co ważne i wartościowe w przeciągu krótkiego czasu bycia na ziemi, gdy codziennie przesypuje się piasek w klepsydrze. Najspokojniejsi są umarli. A najbardziej wolni ci, którzy codziennie stają się ziarnem, co padłszy w ziemię obumiera i wydaje plon obfity. Jak mówił Zbawiciel, kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa (Łk 9,24).\nIm bliżej dziewiętnastego wieku, tym mocniejszy akcent zaczyna spoczywać na estetyce, a nie na religii, pomimo iż w ówczesnej kulturze wciąż były obecne te same duchowe tęsknoty, co dotychczas. W zapomnieniu o własnym „ja” upatrywał źródło ocalenia chociażby polski parnasista, Felicjan Faleński, wielki dziewiętnastowieczny erudyta, a przy tym poeta naznaczony zapomnieniem i brakiem należnej uwagi:\nKiedym umierał, Anioł śmierci blady\nSchylił się nad moje łoże:\n– Chcesz żyć, rzekł, widząc w oczach mych łez ślady,\n– Powiedz, a stać się to może.\nMieć będziesz wszystko, czegoś nie miał wcale,\nCzego ci było za mało,\nZa czym goniłeś w niestrudzonym szale,\nI co ci wciąż uciekało.\nTę, którąś kochał – duszy twej wybraną,\nTę, której pragnąłeś – sławę.\nZbudzisz się niby, jakbyś w letnie rano\nPożegnał sny twoje łzawe.\nGdzie były ciernie, kwieciem wiosny świeżej\nDłoń luba szlak ci uściele.\nToż się i tobie także coś należy… –\n– Słuchaj mię, blady aniele!\nA tam, co będzie? Dokąd mię Pan woła. –\n– Cień, zapomnienie i cisza. –\n– To, o stróżu blady, nie zwlekając zgoła,\nTam twego wiedź towarzysza.\nWybór „cienia”, „zapomnienia” oraz „ciszy” może kojarzyć się ze smutkiem czy rezygnacją, ze swego rodzaju dekadenckim rozczarowaniem życiem, które zmienia się w chęć ostatecznego nie-bycia. I rzeczywiście, Faleński, podobnie jak hołdujący buddyjskiej nirwanie Arthur Schopenhauer, został uznany za prekursora dekadentyzmu. Ale po pierwsze – jego „cień”, „zapomnienie” i „cisza” mogą oznaczać po prostu pośmiertny spoczynek, przestrzeń oczyszczenia duszy z nadmiernych pragnień, pustkę, która tylko pozornie jest pusta, szybko wypełniając się jednak błogim wyzwoleniem z poczucia braku. Po drugie – cały wiersz Spoza mogiły znamionuje to samo dążenie do wyzwolenia się z poszukiwania „pokoju przez niepokój”, o którym z pisał Pascal, chrześcijańscy poeci „złotej mierności”, oświeceniowi moraliści pokpiwający sobie ze światowego życia, jak również cała tradycja katolickiej ascetyki. Na swój sposób problem ten poruszył również Zdzisław Dębicki, mocno dziś zapomniany twórca literackiego impresjonizmu:\nIdą przez sennych łąk przestrzenie (…).\nDębicki, podobnie jak wielu poetów jego pokolenia, zwłaszcza wywodzących się ze szkoły impresjonistycznej, poszukiwał „prawdziwego życia” w obcowaniu z przyrodą. Chodziło mu nie tyle o wykuwanie cnoty umiaru i właściwego stosunku do ziemskich dóbr, co o swoiste zapomnienie o sobie poprzez wrażeniowość, o rozpłynięcie się w uroku chwili. Była to nieco inna, niż dotąd realizacja wspomnianego wyżej „czuwania”, czyli bycia „tu i teraz”. Inna, ponieważ naznaczona pewną aksjologiczną pustką i samotnością. Widać to jeszcze wyraźniej w obrazie przemierzania wód w małej łodzi, chcąc uciec od „żądz spiekoty”:\nSpragniony ciszy w senny płynę kraj,\nOd żądz spiekoty szukając ochłody,\nPrzez wierzb płaczących nieruchomy gaj,\nSpragniony ciszy, w senny płynę kraj\nNa falach smutnej, zadumanej wody.\nZapomnieć o sobie poprzez kontemplację stworzenia, aby na nowo siebie odnaleźć, tym razem w duchowej wolności – to idea na wskroś chrześcijańska. Impresjonistyczna quasi-asceza (o ile wciąż można mówić tutaj o jakimś wariancie ascezy, czyli systematycznego oczyszczania zmysłów) nie opierała się jednak na obserwacji rzeczywistości, lecz na chłonięciu zjawisk i wrażeń, z samej swej natury ulotnych czy niemal fantomowych. Wyzwolenie miało przyjść nie przez łaskę Bożą, ale wyłącznie przez zatopienie się w synestezji ruchu, barw i zapachów, tym samym wzmagając tylko samotność człowieka. Białe przestrzenie pomiędzy różnobarwnymi plamami na płótnie to przecież nie tylko złamanie dekorum akademickiej sztuki, która musiała być dopracowana w najmniejszych szczegółach odwzorowanego świata. Są one również wyrazem „wrażenia”, tej najważniejszej dla impresjonizmu wartości, za którą kryje się jednak pustka. Włoski eseista, Nicola Chiaromonte, pisał wręcz o „tyleż pozornej, co ulotnej wieczności”, której podporządkowane były nowoczesne pejzaże, przeciwstawiając im prawdziwie religijne poczucie sacrum. Podobną funkcję pełniły w poezji impresjonistycznej swoiste niedopowiedzenia. Na ich przykładzie wyraźnie widać, że rozpatrywane pod kątem charakterystycznego warsztatu oraz podejścia do estetyki – potrafią zachwycić blaskiem zatrzymanej chwili, ale widziane jako przejaw pewnej „duchowości” – odsłaniają smutek samotności i pustki, w której ulotna impresja to tylko namiastka niegdysiejszego „czuwania” jako bycia „tu i teraz”. Z tego przewrotnego nihilizmu literatury i sztuki „wrażeniowej” wydobył się jednak filozofujący (i to filozofujący po chrześcijańsku) Leopold Staff:\nNie jest to już rozpaczliwe poddanie się wrażeniu jako swego rodzaju oszałamiającemu opium (jakkolwiek subtelnemu), ale zapomnienie o sobie w relacji ze „wszystkim dokoła”. Warto zwrócić uwagę, że poeta wcale nie mówi o tym, że jego jestestwo całkowicie zanika, lecz że trwa ono nadal, lecz trwa tak, jakby go „wcale nie było”. I dalej: szczęście wynikałoby z tak pojętego „niebycia”. Zadowolić się tym, co jest, nie pragnąc wziąć świata w posiadanie, ale być w nim, nie poszukiwać żadnej z ziemskich iluzji, lecz po prostu być, odnaleźć się w życiu poprzez przejście przez śmierć – oto obraz „ubogiego w duchu”. I do takiego człowieka należy królestwo Boże odkryte jako perła, którą nabywa się poprzez sprzedanie wszystkiego innego (zob. Mt 5,3; 13,45-46). Jest to bodaj ten sam moment błogiej utraty własnego życia w zetknięciu z objawiającą się rzeczywistością, która poprowadziła wielkiego francuskiego filozofa, Étienne’a Gilsona, od zachwytu nad istnieniem świata aż do spotkania ze Stwórcą, w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy (Dz 17,28). Całkiem podobnie swoje przeżycia mistyczne opisywał św. Wincenty Pallotti jako autor dzieła o tytule Bóg Miłość nieskończona. Pan jest wieczny i wszechmocny, ale niesłyszany (a jeśli nawet słyszany, to niewyraźnie) tam, gdzie panuje nadmiar dążeń, pragnień i oczekiwań. Pełnia przekraczająca to, co ludzkie, wyłonić się może tylko z pustki – wiedzieli o tym wielcy mistycy Kościoła, od św. Grzegorza z Nyssy, przez anonimowego autora Obłoku niewiedzy, aż po św. Jana od Krzyża. To samo doświadczenie stało się również udziałem Jana Krzysztofa, tytułowego bohatera wielkiej powieści Romaina Rollanda, która kończy się opisem niesamowitej epifanii dzieł Bożych:\n(…) ujrzał rzekę rozlaną po polach, toczącą się majestatycznie, z wolna, niemal bez ruchu. Od skraju horyzontu, niby błysk stali, zdawała się biec ku niemu linia srebrnych fal migocących w słońcu. Szum oceanu… Gasnące serce jego spytało: – Czy to On? A głos jego ukochanych odpowiedział: – To On (…). Nagle dzwon bije na Anioł Pański i budzi cały zastęp innych dzwonów. Oto nowy świt! Za wznoszącą się ciemną skałą ukazuje się złocista aureola niewidocznego jeszcze słońca. Krzysztof, bliski upadku, poczuł wreszcie pod stopą brzeg. I mówi do Dziecięcia: – Jesteśmy u celu. Jakżeś ty ciężkie, Dziecię, kto jesteś? A Dziecię rzekło: – Jam jest dzień, który ma się narodzić.\nNa tym kończy się ziemska wędrówka Jana Krzysztofa, wrażliwca błądzącego i odnajdującego właściwą drogę, wielkodusznego i małostkowego, grzesznego i świętego, silnego i słabego, idącego przez życie „lekko jak motyl i ciężko jak słoń”, „pewnie jak tancerz i chwiejnie jak ślepiec”. Zmierzchem jest śmierć, a nowym porankiem – życie, w którym jest już wyłącznie życie.\n Jest to moje własne tłumaczenie fragmentu piosenki Grateful Dead, Brokedown Palace (autorem tekstu jest Robert Hunter, o którym będzie jeszcze mowa): „Going to leave this brokedown palace,/On my hand and knees, i will roll, roll, roll./Make myself a bed in the waterside,/In my time, i will roll, roll roll.//In a bed, in a bed, by the waterside i will lay my head./Listen to the river sing sweet songs, to rock my soul.”.\n Taką interpretację zacytowanego fragmentu Modlitwy Pańskiej zaproponował św. Tomasz z Akwinu. „Są bowiem tacy, którzy nigdy nie są zadowoleni z tego, co mają, lecz zawsze chcą mieć więcej. Na tym polega nieumiarkowanie, a przecież pożądanie trzeba miarkować wedle potrzeb: Bogactwa ni biedy nie dawaj mi, daj mi tylko to, co jest konieczne do utrzymania mego (Prz 30,8). Tego właśnie nauczył nad unikać, gdy mówi Chleba naszego powszedniego, to jest na jeden dzień lub na pewien czas (Tomasz z Akwinu, Ojcze nasz, tłum. M. Starowieyski [w:] tegoż, Wykład pacierza, Poznań 2019, s. 135).\n W tym miejscu podaję przekład Księgi Koheleta według Romana Brandstaettera dostępny w zbiorze poezji starotestamentowej: Cztery poematy biblijne [Kaznodzieja, Hiob, Treny Jeremiasza, Pieśń nad pieśniami], tłum. R. Brandstaetter, Warszawa 1972, s. 33.\n Por. F. Ricken, Filozofia religii, tłum. P. Domański, Kęty 2007, s. 266-267.\n Anonim z XVI wieku, Pieśń. Spokojny kąt komu Bóg dał i myśl spokojną [w:] Staropolska poezja ziemiańska. Antologia, oprac. J.S. Gruchała, S. Grzeszczuk, Warszawa 1988, s. 89.\n M. Kochanowski, Rotuły do synów swych, oprac. A. Karpiński, „Biblioteka pisarzy staropolskich”, t. 10, Warszawa 1997, s. 17.\n Zob. A.M. de Liguori, Droga do świętości. Ścieżka cnót i rad ewangelicznych, oprac. R. Gądek, Kraków2017, s. 47.\n Zob. É. Gilson, Duch filozofii średniowiecznej, tłum. J. Rybałt, Warszawa 1958, s. 262; por. B. Jastrzębski, Vestigia Dei, Warszawa 2017, s. 8-11.\n A.T. Lacki, Pobożne pragnienia, oprac. K. Mrowcewicz, „Biblioteka pisarzy staropolskich”, t. 9, Warszawa 1997, s. 132.\n F. Faleński, Spoza mogiły [w:] tegoż, Wybór utworów, oprac. M. Grzędzielska, BN I, 202, Wrocław 1971, s. 29-30.\n Z. Dębicki, O zmroku [w:] Zbiór poetów polskich XIX wieku, t. 4, oprac. P. Hertz, Warszawa 1965, s. 741.\n Z. Dębicki, Na ciche wody wpływa moja łódź [w:] Zbiór poetów, jw., s. 742.\n N. Chiaromonte, Co pozostaje, Notesy 1955-1971, tłum. S. Kasprzysiak, Warszawa 2001, s. 128.\n L. Staff, Czucie niewinne [w:] tegoż, Wiersze zebrane, t. II, red. M. Szypowska, Warszawa 1955, s. 61.\n R. Rolland, Jan Krzysztof, t. 2, tłum. L. Staff, Warszawa 1966, s. 701.\n L. Staff, Most [w:] tegoż, Wiersze zebrane, t. V, red. M. Szypowska, Warszawa 1955, s. 314.


Strzelali po raz 11.\nZa nami pierwsza runda XI Regionalnej Ligi Strzeleckiej. Zawody organizuje Klub Ligi Obrony Kraju „Strażak”. Najwięcej punktów zdobyli Jakub Lewandowski, Damian Lewiński oraz Zbigniew Jakubowski i Krzysztof Kopeć. Drużynowo prowadzi Gimnazjum im. Działyńskiego, X LO w Toruniu i LOK Golub-Dobrzyń\n– Tegoroczna liga składał się z czterech rund, które będziemy rozgrywać w maju i czerwcu – opowiada Krzysztof Michałowski, prezes LOK w Golubiu-Dobrzyniu. – W tym roku uczestnicy startują w trzech kategoriach wiekowych: juniorzy młodsi, czyli uczniowie gimnazjum, juniorzy starsi – licealiści oraz seniorzy.\nRegionalna Liga Strzelecka to zawody realizowane przez Klub Strzelecki LOK „Strażak”. Wspiera je Stowarzyszenie Świętego Huberta, które realizuje projekt konkursowy Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego. Zawody tradycyjnie wspiera golubsko-dobrzyńska Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej. KS LOK „Strażak” pozyskał również pomoc od lokalnych samorządów – m. in. miasta Golubia-Dobrzynia. Ponieważ zawody promują postawy proobronne, wspierane są również przez Oddział Żandarmerii Wojskowej w Bydgoszczy i Placówkę ŻW w Toruniu oraz Hufiec ZHP w Golubiu-Dobrzyniu.\nPo pierwszej rundzie, wśród uczniów gimnazjum najlepszy był Jakub Lewandowski. W kategorii junior starszy – liceum wygrał Damian Lewiński. Drużynowo wygrała reprezentacja Gimnazjum im. Ignacego Działyńskiego (II) oraz zespół z X Liceum Ogólnokształcącego w Toruniu.\nWśród seniorów zwycięzcami zostali Zbigniew Jakubowski i Krzysztof Kopeć, którzy wystrzelali 93 na 100 punktów. Najlepszą drużyną seniorów okazała się ekipa LOK „Żart”. Kolejne zawody odbędą się już 20 czerwca.\nTest i fot. (szyw)\nStrzelali po raz 11. komentarze opinie


Gdy trzeba skrócić leasing - Motoleasing.pl\nGdy trzeba skrócić leasing\nSkrócenie umowy leasingu to zdarzenie, które nieodłącznie wiąże się z pytaniami o związane z tym konsekwencje podatkowe. W praktyce budzi też wiele dyskusji pomiędzy klientami a firmami leasingowymi, bo ograniczenia podatkowe utrudniają z reguły osiągnięcie najkorzystniejszego dla klienta rozwiązania biznesowego. Co do zasady skrócenie umowy leasingu może nastąpić w różnych okolicznościach. Może dojść do niego za porozumieniem stron, z przyczyn leżących po stronie korzystającego jak również w wyniku zdarzeń niezależnych od stron umowy (np. kradzież przedmiotu leasingu).\n- W praktyce gospodarczej wielokrotnie mamy do czynienia z sytuacjami wcześniejszego zakończenia umowy leasingu. W większości przypadków jest to spowodowane zmianą użytkownika. Wydawałoby się, że nie ma przeszkód, aby umowa leasingu mogła być rozwiązana przed terminem na jaki została zawarta. Jednak umowa leasingu w prawie podatkowym podlega szczególnym regulacjom i z tego też powodu pojawiają się pewne komplikacje. Otóż jednym z podatkowych warunków umowy leasingu jest czas na jaki umowa leasingu jest zawierana. Minimalny okres umowy leasingu to 24 miesiące. Niezachowanie tego okresu może powodować negatywne konsekwencje podatkowe dla leasingobiorców - mówi Jarosław Oworuszko, dyrektor finansowy LeasePlan Fleet Management.\nRegulacje zawarte w treści Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również w Ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają skutków podatkowych rozwiązania umowy leasingu przed czasem oznaczonym w umowie. W konsekwencji jest to źródłem wielu wątpliwości, które częściowo omawiamy poniżej.\nKorekta kosztów uzyskania przychodów - czy obowiązkowa?\nPierwsze pytanie, jakie pojawia się w tym zakresie dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów uiszczanych w trakcie trwania umowy rat leasingowych. Powstaje pytanie, czy leasingobiorca w związku z rozwiązaniem umowy leasingu powinien dokonać korekt podatku dochodowego tj. rozpoznanych dotychczas kosztów uzyskania przychodów z tytułu płaconych należności leasingowych.\nPrzeciwnicy dokonywania korekt argumentują swoje stanowisko tym, iż jeżeli w okresie trwania umowy przedmiot umowy był wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej spółki, to wydatki ponoszone na jego finansowanie były uzasadnione. Ustawodawca nie przewidział bowiem obowiązku dokonywania korekt rozliczeń w przypadku rozwiązania umowy leasingu, jeśli powoduje to utratę warunków leasingu operacyjnego lub finansowego. Oznacza to, że nie ma podstaw do dokonania korekty kosztów uzyskania przychodu za okres przed rozwiązaniem umowy leasingu.\nZatem jeśli w momencie zawarcia umowa leasingu spełniała warunki przewidziane w przepisach podatkowych, nie ma podstaw, aby korygować dokonane na jej podstawie rozliczenia podatkowe. Podkreślić bowiem należy, że kwalifikacji umowy leasingu dokonuje się w momencie jej zawarcia, a późniejsze jej zmiany nie powinny wpływać wstecz na sposób dokonywanego rozliczenia podatkowego. Takie stanowisko wynika między innymi z interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wydanej w dniu 13 maja 2009 r. (sygn. IPPB3/423-136/09-2/GJ), który stwierdził, że fakt wcześniejszego rozwiązania umowy leasingu operacyjnego nie wpływa na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów opłat leasingowych ponoszonych w trakcie trwania umowy.\nOkoliczność wcześniejszego rozwiązania umowy leasingu nie ma również wpływu na stosowanie w przypadku samochodów osobowych limitu wydatków z tytułu ich używania oraz prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Wymóg zastosowania limitu i prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie dotyczy umów leasingu. Z pewnością na aprobatę zasługuje fakt, że inne organy podatkowe w ostatnim czasie również skłaniają się ku temu stanowisku. W tym miejscu warto chociażby wskazać na interpretacje dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wydane w dniu 4 marca 2009 r. (sygn. ILPB3/423-838/08-2/KS) oraz 23 września 2008 r. (sygn. ILPB3/423-399/08-2/DS.). O braku konieczności dokonywania przedmiotowych korekt wypowiedział się również dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji wydanej dnia 31 stycznia 2008 r. (sygn. ITPB3/423-248/07/MT).\nOpłata za odstąpienie od umowy leasingu a koszt uzyskania przychodów\nW praktyce w związku ze skróceniem umowy leasingu leasingodawca żąda z reguły od korzystającego wypłaty określonej kwoty tytułem rekompensaty za wcześniejsze rozwiązanie umowy. Wskazuje się, że to swoiste odszkodowanie zapłacone firmie leasingowej może stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile spełnia warunki określone w art. 15 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydanej w dniu 31 stycznia 2008 r. (sygn. ITPB3/423-248/07/MT).\nNiemniej jednak, pragniemy zwrócić Państwa uwagę, że powyższe oznacza, że w tym przypadku organy podatkowe mogą wnikliwie badać, czy wypłacone odszkodowanie spełnia przesłanki ustawowe zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów tj.że zostało poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Odszkodowanie będzie więc kosztem uzyskania przychodów w przypadku, gdy korzystający wykaże, że zerwanie umowy jest uzasadnione z punktu widzenia polityki gospodarczej firmy. Co do zasady więc zaakceptowanie przez kontrolujących takich wydatków jako kosztów uzyskania przychodów będzie uzależnione od motywów działania\nPodstawowy okres trwania umowy leasingu\nIstotną korzyścią podatkową umowy leasingu jest możliwość wykupu przedmiotu leasingu po cenie niższej od jego wartości rynkowej. Należy zauważyć, iż z treści art. 17c Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż aby możliwa była sprzedaż przedmiotu leasingu w sposób preferencyjny podatkowo musi upłynąć podstawowy okres umowy. Przy czym podstawowy okres umowy, zgodnie z art. 17a, to czas oznaczony, na jaki ta umowa została zawarta, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona.\nWłaśnie nieprecyzyjne sformułowanie definicji podstawowego okresu umowy (użycia słowa "może") utrudnia jednoznaczne rozstrzygnięcie czy dopuszczalne w świetle przepisów podatkowych jest skrócenie umowy leasingu z jednoczesnym zachowaniem możliwości sprzedaży przedmiotu leasingu na zasadach preferencyjnych. W tym zakresie rozwinęły się dwa podejścia.\nW orzecznictwie organów podatkowych oraz w doktrynie istnieją dwie interpretacje definicji podstawowego okresu umowy leasingu zawartej w art. 17a Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z pierwszą interpretacją nie jest możliwa zmiana raz ustalonego okresu podstawowego umowy, zostaje on bowiem określony w momencie zawarcia umowy i nie może być później zmieniony. Wskazuje się, iż niezależnie od tego czy zmiana umowy nastąpi w formie aneksu do umowy czy wypowiedzenia, nie będzie miał zastosowania artykuł 17c Ustawy o podatku dochodowym osób prawnych, jeśli sprzedaż przedmiotu leasingu nastąpi przed upływem okresu podstawowego pierwotnie ustalonego w umowie. Według tego podejścia upływ podstawowego okresu umowy leasingu określonego w momencie zawarcia umowy leasingu jest warunkiem koniecznym skorzystania z preferencji podatkowych dotyczących wykupu przedmiotu leasingu.\nWedług drugiej, bardziej liberalnej interpretacji, podstawowy okres umowy można zmienić, zmieniając okres, na jaki zawarta jest umowa leasingu. Przyjęcie bowiem pierwszej koncepcji przeczyłoby wykładni celowościowej. Zwolennicy tego poglądu stoją na stanowisku, iż jeżeli okres, na który zawarta została umowa zostanie zmieniony, a zmiana okresu nie spowoduje, iż warunki określone w art. 17b lub art. 17f Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie będą spełnione, wówczas, możliwe będzie zastosowanie preferencyjnych zasad wykupu przedmiotu leasingu. Powyższe stanowisko wynika między innymi z pisma dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 października 2008 r. (sygn. IPPB3/423-1105/08-2/GJ). Co ważne wątpliwości podatników wynikające z rozbieżnych stanowisk organów podatkowych rozwiał również minister finansów w piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. (sygn. DD5/8213/43/ZDA/08/PK-54) zmieniając uprzednio wydaną interpretację indywidualną. W piśmie tym minister finansów stwierdził, iż "Należy zauważyć, iż art. 17a pkt 2 updop nie można interpretować w oderwaniu od pozostałych przepisów regulujących zasady opodatkowania stron leasingu. W sytuacji, gdy strony leasingu dokonają zmiany czasu trwania umowy leasingu należy zbadać, czy nowe warunki umowy spełniają kryteria wynikające z art. 17b updop lub art. 17f updop. Jeżeli po dokonaniu zmiany okresu trwania umowy leasingu, Umowa ta nadal spełnia warunki określone w art. 17b updop lub art. 17f updop, wówczas możliwe jest ustalenie dochodu ze sprzedaży przedmiotu leasingu (środka trwałego), po upływie podstawowego okresu umowy, na podstawie przepisu art. 17c updop lub 17g updop.". Pismo ministra finansów miało charakter urzędowej zmiany interpretacji indywidualnej wydanej w jego imieniu przez dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 21 listopada 2007 r. (sygn. IP-PB3-423-69/07-4/MS).\nAnna Ochędzan, konsultant podatkowy firmy LeasePlan Fleet Management,\nJoanna Krzemińska, Senior Manager firmy KPMG\nInterpretacje organów podatkowych\nUsługi ubezpieczeniowe fakturowane na rzecz leasingobiorcy\nMinister Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską nr 8364 dotyczącą refakturowania ubezpieczenia przez leasingodawców wskazał, że sytuacja, w której umowa ubezpieczenia zawierana jest przez leasingodawcę, który następnie żąda od leasingobiorcy pokrycia kosztów tego ubezpieczenia, nie jest tożsama ze świadczeniem przez leasingodawcę usługi ubezpieczeniowej. W konsekwencji w przypadku, świadczenia usług leasingu wraz z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu koszty tego ubezpieczenia powiększą podstawę opodatkowania świadczonych usług leasingu. Powyższe oznacza, że refakturowane koszty ubezpieczenia przedmiotu leasingu powinny, co do zasady, podlegać opodatkowaniu 22% podatkiem VAT.\nUbezpieczenie pojazdu a limit 20 tys. euro\nDyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w decyzji z dnia 9 marca 2009 r. (sygn. IPPB5/423-246/08-5/DG) wskazał, iż w przypadku gdy umowa ubezpieczenia samochodu osobowego objętego umową leasingu operacyjnego została zawarta pomiędzy firmą ubezpieczeniową a leasingodawcą i koszty ubezpieczenia wliczone zostały w raty leasingowe, wówczas nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 49 Ustawy o podatku o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji koszt ubezpieczenia przedmiotu leasingu będzie stanowił w całości koszt uzyskania przychodów.\nCesja umowy leasingu a koszty uzyskania przychodów\nDyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji wydanej w dniu 19 maja 2009 r. (sygn. IPPB3/423- 141/09-2/GJ) wskazał, że o zasadach zaliczenia w koszty uzyskania przychodów decyduje zasada kwalifikacji umowy w momencie ponoszenia kolejnych rat leasingowych. Kwalifikacji umowy leasingu nie zmienia późniejsza cesja praw i obowiązków korzystającego na inne podmioty.


Gobio: Nieruchomości Szczytna\nWielu kupców nieruchomości zdobywa rody w środku gotówkę; wymazanie potrzeby płacenia dochodów agenta. Zamknięcie przypadkiem nastąpić w dniach zamiast w tygodniach i wszyscy wyjdą zwycięsko. Eksperci zalecają utrzymywanie usług prawnika zajmującego się arendami w tematu zapewnienia czystej realizacji uczynków legalnych i transakcji imiennych. Tymczasem może owo być kultowego dla teraźniejszych premij lub angażować się w ekstremalne metody reklamy, nie ma potyczki chodzenia po drogach przyodzianych w panel żywnościowy ani czekania, aż autokar czynszu wniesie publikę aż do Twojej okolicy. Zamiast tego wyszukuj profesjonalnych kupcowie arendzie natomiast zostawiaj fincie promocyjne innym, jacy rezydują w pobliżu.\nPoprzednio poczęstujesz ustalenia spośród zagrożonym właścicielem wcześniej zamkniętego domu, upewnij się, że wykończyłbyś swoje kapitał. Da ci to siłę dźwigni podczas negocjacji z właścicielem. Dodatkowo będziesz puder pomysł, tak jak możesz zaoferować właścicielowi. Przed złożeniem oferty sprawdź mienie nieruchome pod kątem prawdopodobnych szkód. Skonkretyzowane jest, abyś zatrudnił służbie rasowego rewizora pokojowego, aby dokładnie oszacował pierwotny jakość nieruchomości. Schowane szkody strukturalne mogą zniszczyć całe oszczędności, jakiego wypracowałbyś, kupując tanie domy przed wykluczeniem. Na ostatek, przeznaczże trochę czasu, aby dowiedzieć się o gawędzie niemonetarnej ajencji. Ma to na celu upewnienie się, że kupujesz nieruchomość, która nie ma zastawów ani nieodmiennych obciążeń.\nZanim przedsięweźmiesz negocjacje z zagrożonym właścicielem wcześniej zamkniętego klanu, upewnij się, że wyznaczyłbyś swoje kapitał. Da ci to siłę dźwigni podczas negocjacji spośród właścicielem. Dodatkowo będziesz proch pomysł, tak dalece możesz zaoferować właścicielowi. Przed złożeniem oferty sprawdź majątek pod kątem możliwych szkód. Wychwycone jest, abyś zatrudnił służbie wprawnego inspektora pokojowego, aby dokładnie oszacował prawdziwy postać nieruchomości. Ukryte szkody strukturalne mogą zniszczyć niedowolnego oszczędności, które zapracowałbyś, kupując tanie domy przed wykluczeniem. Na koniec, oddaj trochę czasu, żeby dowiedzieć się o historyjce nieskarbowej arendzie. Ma to na celu upewnienie się, że kupujesz nieruchomość, jaka nie ma zastawów nawet nieodmiennych obciążeń.\nPoprzednio rozpoczniesz pertraktacje spośród zagrożonym właścicielem przedtem zamkniętego domu, upewnij się, że ukatrupiłbyś swoje kapitał. Zwróci ci to siłę dźwigni podczas negocjacji spośród właścicielem. Dodatkowo będziesz pył pomysł, do tego stopnia możesz zaoferować właścicielowi. Przed złożeniem oferty sprawdź nieruchomość pod kątem ewentualnych szkód. Ustalone jest, abyś zatrudnił posłudze wytrawnego rewizora domowego, aby dokładnie oszacował prawdziwy forma nieruchomości. Zakamuflowane szkody strukturalne mogą skasować wszelakie oszczędności, jakie zasłużyłeś, kupując tanie domy przed wykluczeniem. Na koniec, zadedykuj trochę czasu, żeby dowiedzieć się o bajki niepłatniczej arendzie. Ma to na celu upewnienie się, że kupujesz nieruchomość, która nie ma zastawów ani niedrugich obciążeń.\nCopyright © 2019 Gobio - Nieruchomości Szczytna. All Rights Reserved. Wdrożenie: Pozycjonowanie Stron House System


Dziś w ofercie 153 584 pozycji\nStuprocentowa satysfakcja z życia seksualnego. Czy to możliwe? Oczywiście, że tak! Katarzyna Miller, znana i lubiana psycholożka oraz psychoterapeutka, w rozmowach z dziennikarką Beatą Pawłowicz porusza wiele tematów związanych z intymną sf\nBy nareszcie zrozumieć, o co w miłości chodzi Bestseller Chcę być kochana tak jak chcę, to książka-poradnik, książka-terapia, książka-przygoda, w której Katarzyna Miller i Ewa Konarowska zastanawiają się, w jaki sposób można otrzymać miłoś\nKino to bilet wstępu do świata, do którego nigdy byśmy nie trafili. Możliwość poznania ludzi, których nigdy byśmy nie spotkali. Magia kina uchyla nam zamknięte drzwi do ich życia. I za te właśnie drzwi zajrzymy z Katarzyną Miller - znaną, l\nNowe wydanie bestsellerowej książki Królowe życia kierujemy zarówno do kobiet, jak i do mężczyzn. Każdy z nas ma potrzebę zmian. W kolejnym wydaniu pojawią się, obok dotychczasowych opowieści, nowe historie kobiet, które spotkała w swojej p\nCodzienność przynosi nam dziesiątki zmartwień i problemów. Trudno wyłuskać spośród nich drobne radości przydające życiu blask. A może to właśnie one są prawdziwym kluczem do szczęścia? Blaski życia to kolejny tom cieszących się ogromną popu\nZdrada to jedno z najboleśniejszych doświadczeń. Kryzys, z którego wiele par nigdy się nie podnosi. A może gdybyśmy tylko umieli spojrzeć na nią inaczej, mniej stereotypowo, mogłaby się stać początkiem zmian prowadzących nas do prawdziwego\noferta wyprzedażowa - książki są delikatnie uszkodzone, mogąbyć delikatnie uszkodzone okładki, porysowane, zbite rogi, zagięte rogi Cykl felietonów, czyli osobowość rozpisana na litery alfabetu. Zbiór wybranych felietonów znanej i lubianej\nW tej książce znani mężczyźni odsłaniają, co im w duszy gra, co ich dręczy i czego nie rozumieją ze świata kobiet. Znana psychoterapeutka Katarzyna Miller zaprosiła do rozmowy samych mężczyzn, m.in. Tomasza Kota, Zbigniewa Zamachowskiego, M\nWyjątkowy tandem damsko-męski. Katarzyna Miller, znana i lubiana psycholożka oraz Miłosz Brzeziński, niekonwencjonalny psycholog rozmawiają o relacjach między współczesnymi kobietami a mężczyznami. Każde postrzega je na swój sposób. Z\nZbiór felietonów znanej psycholożki i psychoterapeutki, Katarzyny Miller. Opowiadając o doświadczeniach własnych, swoich pacjentów, przyjaciół i znajomych, Autorka zachęca do pracy nad sobą i pomaga stawiać czoła rozmaitym lękom. Przekonuje\nOdważna, kolorowa, zabawna, rozkochana w życiu i jego różnorodności. KATARZYNA MILLER w niebywale szczerych rozmowach z Danutą Kondratowicz opowiada o swoim barwnym życiu, podejmując tematy, które bliskie są każdej kobiecie: miłość, seks, z\nAutor: Katarzyna Miller Tatiana Cichocka\nKatarzyna Miller - psychoterapeutka, filozofka i poetka - wraz z Tatianą Cichocką - dziennikarką - ""rozbierają"" znane wszystkim w naszej kulturze baśnie, czytając je na nowo, odnajdując treści, znaczenia aktualne dzisiaj, zaskakująco żywe\nKatarzyna Miller spotyka się na terapii z trzynastoma kobietami. Dzieli je wiek, problemy, podejście do życia. Łączy poczucie niespełnienia i pragnienie zmian. Rozmawiają o miłości, seksie i związkach, o swojej przeszłości, domu rodzinnym,\nDzięki książce dowiemy się o: - wspaniałym rycerzu i zaklętej w zamek królewnie, - doborze niewłaściwym i niedoborze właściwym, - okrucieństwach miłości, - sensie życia kobiety, - Panu Cześku i innych chłopakach, czyli wszystkich sprawach z\nW opowiadanych przez stulecia bajkach destylowała się z pokolenia na pokolenie życiowa mądrość naszych poprzedników. W losach i przygodach Kopciuszka, Jasia, Małgosi, niezliczonych księżniczek i królewiczów zaklęte są tęsknoty, rozterki, pr\nKup kochance męża kwiaty Zdrada to jedno z najboleśniejszych doświadczeń. Kryzys, z którego wiele par nigdy się nie podnosi. A może gdybyśmy tylko umieli spojrzeć na nią inaczej, mniej stereotypowo, mogłaby się stać początkiem zmian prowadz\nCeniona i lubiana psychoterapeutka, psycholożka, poetka i felietonistka - w zupełnie nowej odsłonie! Słone ciasteczka to zbiór pikantnych opowiadań erotycznych autorstwa Katarzyny Miller. Znakomity portret ludzkich uczuć, pragnień i fantazj


Lubię Gotować » Cypr – Paphos\nJak już pisałam, jesteśmy na Cyprze, w Paphos. Przyjechaliśmy tu z naszymi przyjaciółmi, Alą i Adamem , z którymi rok temu byliśmy w Azji Południowo-Wschodniej. Wydawało nam się, że bardziej męczących upałów niż w Bangkoku już nie doświadczymy, ale okazało się , że ubiegłoroczne wakacje były zaledwie przedsmakiem tego, co odczuwamy tutaj. Nie dosyć że codziennie jest ok 38-40 stopni, to temperatura odczuwalna wynosi 43, do tego jest bardzo wilgotno. Dzisiaj rano o 7 wilgotność powietrza wynosiła 83 %. Jeszcze przed wyjazdem mieliśmy z mężem plany, że codziennie będziemy biegać parę kilometrów, ale to niewykonalne. Sądzę, że już po pierwszym kilometrze karetka zabrałaby nas na intensywną terapię z powodu udaru. Chociaż paru biegających szaleńców tu widziałam, pewnie to tubylcy przyzwyczajeni do 40-to stopniowych upałów.\nNawet spacery są tutaj wyzwaniem, w zasadzie to głównie leniwie snujemy się na plażę i z powrotem. No ale wczoraj w końcu zmobilizowaliśmy się i postanowiliśmy zobaczyć sławne Groby Królewskie. Położone są prawie 4 km od naszego hotelu, więc mieliśmy zamiar jechać autobusem, ale okazało się, że przystanek z którego mamy autobus jest oddalony o 1,5 km. Zdecydowaliśmy więc, że idziemy pieszo, a z powrotem wrócimy taksówką. Obawiałam się, że Julka po kilometrze odmówi dalszej wędrówki, ale okazała się najdzielniejsza z nas wszystkich. Bo szczerze mówiąc, mieliśmy dosyć już w połowie drogi . Za to nasza religijność bardzo wzrosła, jedyne słowa , jakie byliśmy w stanie wypowiedzieć to: Matko Boska, o Boże itd. Kiedy w końcu dotarliśmy do grobów, nie chciałam niczego innego, jak tylko położyć się w jednej z nisz. Groby Królewskie to nazwa myląca, żaden król nigdy nie był tu pochowany, ale arystokracja owszem. A nawet tu mieszkała.\nWidok, jaki zobaczyliśmy po wejściu na teren grobów, bardzo nas rozczarował. Wyobraźcie to sobie, idziemy pieszo prawie 4 kilometry w nieziemskim upale, po to, żeby zobaczyć zabytek wpisany na listę UNESCO. Pot ścieka z nas strumieniami, nie da się wziąć głębokiego oddechu, bo powietrze parzy w płuca, czujemy się wysuszeni jak rodzynki, chociaż po drodze wypiliśmy kilka litrów wody, a u celu czeka nas taki widok:\nPozostał nam tylko sarkazm w stylu „Wow, prawie jak na Jurze Krakowsko- Częstochowskiej” .Na szczęście znalazło się źródełko, oblaliśmy się od stóp do głów chłodną wodą, a i kolejne groby okazały się znacznie ciekawsze. Tak czy inaczej szału nie było.\nJakby nam było mało, wróciliśmy też pieszo, jakoś z powrotem lepiej nam się szło. Weszliśmy jeszcze po drodze do marketu i przytaszczyli do hotelu zakupy. W sumie zrobiliśmy prawie 10 km. Pewnie to nic, ale w tej temperaturze uznaliśmy taki dystans za co najmniej maraton. Nasza 6-cio letnia Julka całą trasę pokonała bez słowa marudzenia.\nJutro wybieramy się na sławną Coral Beach. Autobusem. W końcu 15 kilometrów nie da rady tutaj przejść. Dzisiaj też czeka nas aktywny wieczór. Idziemy na Festiwal Piwa, który odbywa się w centrum Paphos .\nNapisano: 7 sierpnia 2015\nKomentarze do Cypr – Paphos\n8 sierpnia, 2015 o 13:56\nGratuluję odwagi i wytrwałości, szczególnie Julce. U nas też temperatury nie do zniesienia, ale dajemy radę. Pozdrowienia dla wszystkich.\n8 sierpnia, 2015 o 13:58\n…i jak zwykle piękne zdjęcia, świetne opisy.\n9 sierpnia, 2015 o 13:02\n10 sierpnia, 2015 o 8:24\nPiekne miejsca szczerze to nie spodziewałam sie Cypru a tu taka niespodzianka czy też bedą jakkeś przepisy typowe dla cypru bardzo bym chciała, bo to jednak nowa kultura ipewnie inne smaki. Chciałabym je wypróbować a ty jesteś swietna kucharka i podróżniczka: ) naprawde zazdroszcze wam podróży a to że byliście w Azji to kres moich marzeń. Kiedyś również zamierzam sie tam wybrać. Pozdrawiam cała rodzinke i mołego wypoczynku: ) trzymajcie sie kochani: *** p.s jest pani wspaniała\n11 sierpnia, 2015 o 6:51\nBardzo dziękujemy za pozdrowienia. Ciasteczko, dziękuję za przemiły komentarz, na pewno będzie wpis o kuchni cypryjskiej, a za parę tygodni postaram się zrobić w domu meze- czyli tutejsze najbardziej popularne danie i wstawić przepis.\nA jeśli chodzi o Azję to zapewniam, że jest w zasięgu\nJak chcesz, to napisz maila, podam szczegóły\n13 sierpnia, 2015 o 21:46\nDziekuje bardzo za odp i czekam na przepisy!!! Całuski; **


Artykuły z Kategorii Wideo - NieznanaUkraina.pl\nWideo poświęcone Ukrainie\nCZY WARTO JECHAĆ ROWEREM NA UKRAINĘ?\nA więc czy warto? Czy jest bezpiecznie? czy jest ciekawie? Dużo osób podróżuje rowerami po Ukrainie, dlaczego? Myślę że warto znaleźć te odpowiedzi dla siebie! Dużo pisać nie będę bo obraz jest cenniejszy niż tysiąc słów i zapraszam do obejrzenia ciekawego reportażu niemieckiej podróżniczki która we dwójkę na rowerach otwiera Ukrainę dla siebie i [...]\nPrzeczytano: 4 510\n24 sierpnia 1991 roku, Ukraina proklamowała swoją niepodległość od ZSRR i stała się wolnym, demokratycznym rozwijającym się krajem ! Nie zważając na częste problemy ekonomiczne, przemiany strukturalne, gospodarcze i ekonomiczne, … , nie zważając na złe okresy, a skupiając się jedynie na chwilach wspólnej radości i dumy narodowej – już mineło 22 lata od momentu uzyskania niepodległości ! [...]\nPrzeczytano: 2 773\nUKRAIŃSKA MUZYKA : DO ZABAWY, BIESIADNA : TRADYCYJNE MOTYWY „UKRAIŃSKIEGO FOLKU”\nPrzedstawiamy Państwa uwadze wideo-artykuł poświęcony tematyce „UKRAIŃSKA MUZYKA: DO ZABAWY, BIESADNA MUZYKA” ! Jesteście już na Ukrainie ? Zwiedzacie … Jecie ukraińskie potrawy i smakujecie ukraińskie napoje ? Poznaliście już Ukraińców ? A zatem pora bawić się, jeść i pić w rytmach i motywach ukraińskiej muzyki… czyli ogień, stół, idealna pogoda, góry, rzeka, doskonały humor, wyśmienite towarzystwo, smaczne jedzenie i ukraińska klimatyczna muzyka [...]\nPrzeczytano: 14 951\nHYMN UKRAINY : DO DNIA NIEPODLEGŁOŚCI UKRAINY\n24 sierpnia 2011 roku – UKRAINA, będzie obchodzić swoje dwudzieste urodziny ! Ukraina, to młody europejski kraj pełen ludzi o różnej narodowości, wyznaniu, obyczajach, języku, kolorze skóry … ludzi, których łączy jedna wielka i niepowtarzalna Ojczyzna, którą jest UKRAINA ! To właśnie tutaj, w „jednym domu”, pod jednym niebem mieszkają: Ukraińcy, Rosjanie, Białorusini, Polacy, Węgrzy, Rumuni, Słowacy, Mołdawianie, Tatarzy, Gruzini, Ormianie, Azerowie, … Gagauzi, Żydzi i Romowie … i nie zważając na problemy i kłótnie – odczuwają siebie wielką [...]\nPrzeczytano: 2 403\nUKRAINA NA EUROWIZJI\nKażdy z nas, widział, słyszał, a także możliwie był, na którymś z koncertów „Eurovision Song Contest” ! Ta fascynująca impreza muzyczna przyciąga do siebie oraz przykuwa do telewizora miliony ludzi, którzy kibicują swym krajom i podtrzymują swoje zespoły muzyczne poprzez wysyłanie tysięcy sms-ów ! Również Ukraina od lat uczestniczy w tej imprezie, a w 2004 roku zwyciężyła – Rusłana z piosenką „WILD DANCES” zagwarantowała Ukrainie organizację Imprezy „Eurovision Song Contest” w 2005 roku w Kijowie ! Ukraińskie zespoły i soliści prawie zawsze [...]\nKRÓTKIE FILMY PROMUJĄCE UKRAINĘ cz.3\nTrzecia część krótkich filmów promocyjnych o Ukrainie z których dowiecie się o Ukrainie i o narodzie ukraińskim, przedstawicieli którego ogółem mieszka około 45 milionów na całym świecie. Zobaczycie również odrobinę Kijowa, Lwowa, Doniecka oraz innych pięknych miast i miejsc [...]