Zobacz temat - Place i ulice w Łomży.\nForum - wielotematyczne\nZabytki Łomży i i Ziemi Łomżyńskiej - Place i ulice w Łomży.\nmaciek180501 - 2008-09-06, 21:13\nTemat postu: Place i ulice w Łomży.\nChcę pokazać Państwu zabytki i obiekty współczesne pięknego miasta Łomża z tysiącletnią historią leżące na pólnocno - wschodnich krańcach historycznej krainy Polski - Mazowsze. Niektórzy mylą nas z Podlasiem w związku, że Łomża znajduje się w woj. podlaskim ze stolicą woj. w Białymstoku. Nic bardziej błędnego.\n1.Pierzeja wschodnia. Głównym budynkiem Starego Rynku jest ratusz. Został wybudowany w latach 1822-1823 wg projektu architekta Aleksandra-Groffe. Budowla piętrowa, klasycystyczna, na planie prostokąta. Fasada jest pięcioosiowa. Część środkowa jednoosiowa, zryzalitowana przechodzi w czworoboczną wieżyczkę. W latach 80-tych rozebrano prawą oficynę a w jej miejsce dobudowano nową część Ratusza. W latach 2005-2006 dokonano remontu kapitalnego Ratusz, w wyniku, którego na wieżyczkę powróciła półkolista kopuła, wg pierwotnego projektu.\n2.Ratusz po remoncie 2005-2006 (część stara). Na wieżę powóciła półkolista kopuła.\n3.Stary Rynek. Nowa część ratusza zbudowana w latach 80-tych po rozebraniu prawej oficyny.\n4.Ratusz. Tablica pamiątkowa wmurowana w dowód pamięci i szacunku dla prezydenta Łomży w latach 1919-1934 Władysława Sikorskiego.\n5.Podcienia kamieniczek pseudo barokowych. Widok od ulicy Farnej.\n6.Pierzeja południowa. Klasycystyczne kamieniczki XIX wieku zniszczone całkowicie w czasie wojny, na ich miejscu wybudowano w latach 50-tych pseudobarokowe kamieniczki z podcieniami wg projektu Urszuli i Adolfa Ciborowskich.\n7.Podcienia Kamieniczek pseudobarokowych. Widok od ulicy Giełczyńskiej.\n8.Pierzeja zachodnia. W pierzeji zachodniej pomiędzy ulicą Długą i Rządową nie zostało prawie nic z przedwojennej zabudowy, Powstały całkiem nowe bezstylowe budynki.\n9.Pierzeja północna W pierzei północnej nie zaszły żadne zmiany. Hala Targowa wybudowana w 1928 roku, w celu poprawy stanu sanitarnego w handlu łomżyńskim, trochę przebudowana w okresie powojennym, stoi do dziś.\n10.Stary Rynek 8. Kamienica z XIX wieku.\n11.Stary Rynek 8. Kamienica z XIX wieku. Widok od ulicy Krzywe Koło.\n12.Stary Rynek 13. Kamienica z 1849 roku. W XX wieku silnie przebudowana.\n13.Stary Rynek 16. Kamienica z XIX wieku. Silnie przebudowana w XX wieku\nTemat Zabytki Łomży i okolic, opracowywany jest na podstawie:\n4. Maria Kałamajska - Saed\nŁomża w latach 1866 - 1918\ndo rozbiorów Rzeczypospolitej XI wiek - 1793\nmaciek180501 - 2008-09-07, 13:38\nTemat postu: Zabytki Łomży i okolic.\nŁomża. Ulica Rządowa.\nJest jedną z ośmiu ulic, które z każdego rogu Starego Rynku po dwie odchodzą prostopadle do niego.\nDo 1807 roku była to ulica Kozia. W 1807 odbyło się bardzo uroczyste wprowadzenie prefekta departamentu łomżyńskiego do budynku przeznaczonego na jego mieszkanie. Pochód posuwał się ulicą Kozią do Starego Rynku i dla upamiętnienia tego wydarzenia ulicę Kozią przemianowano na Rządową.\nJest to jedna z ulic które w czasie ostatniej wojny została całkowicie zrujnowana.\n1 2 3. 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15\n1.Ulica Rządowa z 1913 roku, widok od Nowego Rynku do ulicy Krótkiej. Po lewej stronie na pierwszym planie widzimy kościół ewangelicki zniszczony przez Niemców w 1944 roku.\n2.Ulica Rządowa obecnie, widok od Ronda.\n3.Ulica Rządowa z 1914 roku, widok od ulicy Krótkiej w górę. Porównajcie zabudowę na ówczesnej, do obecnej Rządowej\n4.Ulica Rządowa, obecnie od ulicy Krótkiej w górę.\n5.Ulica Rządowa widok od Starego Rynku.\n6.Hotel Gromada, pobudowany w latach siedemdziesiątych ub. wieku.\n7.Ulica Rządowa 2. Budynki mieszkalne przy Rondzie wybudowane po wojnie.\n8.Ulica Rządowa 4. Na rogu ulicy Krótkiej, wybudowany po wojnie.\n9.Ulica Rządowa 6. Odtworzono budynek na jego pozostałościach powojennych.\n10.Rządowa 8. Budynek z końca XIX wieku, bez dachu i stropów. Obecnie trwa tam tam remont.\n11.Jedyne bydynki na ulicy Rządowej, które ocalały z pożogi wojennej.\n12.Budynek, jako jeden z pierwszych w Łomży wybudowany powojnie\n13.Ulica Rządowa 10, obok kamienicy zabytkowej, też jako jeden z pierwszych odbudowanych po wojnie.\n14.Ulica Rządowa 12. Budynek na rogu Ulicy Rządowej i Starego rynku. Odbudowany razem z pierzeją zachodnią Starego Rynku.\n15.Szczyt budynku Pocztarska 1\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:36\nŁomża. Ulica Kaznodziejska.\nUlica Kaznodziejska, jest ulicą która razem z ulicą Rządową odchodzi prostopadle z tego samego rogu Starego Rynku, tylko w kierunku północnym. Rządowa w kierunku zachodnim. Jest to ulica króciutka. Biegnie od Starego Rynku wprost do Klasztoru Kapucynów. Na planie Łomży z 1805 roku jest nazwa Kaznodziejska, ale w tym miejscu gdzie obecnie jest Kapucyńska. Na planie z 1872 roku, tam gdzie obecnie jest Kapucyńska widnieje nazwa Nadkanalna, a gdzie obecna Kaznodziejska, jest nazwa Kapucyńska. W książce ks. profesora Witolda Jemielitego jest wzmianka, że w 1925 roku były nazwy ulic Kaznodziejska i Kapucyńska i myślę że nazwy dotyczą tych ulic w miejscach gdzie są obecnie. Nazwa tej ulicy na trwale wpisała się w histotię miasta, że nawet nie próbowano zmieniać jej nazwy.\nZdjęcia autora postu.\n1 Widok na ulicę Kaznodziejską od strony Starego Rynku, na końcu ulicy widzimy klasztor i kościół Kapucynów.\n2 Widok na ulicę Kaznodziejską od strony Klasztoru, w głębi widzimy kamieniczki z podcieniami i powyżej nich wieżę dzwonnicy i dach Katedry.\n3 Po prawej stronie ulicy Kaznodziejskiej, patrząc w kierunku klasztoru mamy bydynek mieszkalny wielorodzinny zbudowany w latach 60-tych XX wieku.\n4 Po lewej stronie mamy posiadłość prywatną, tuż za nią przy ulicy Krzywe Koło mamy parking.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:38\nŁomża. Ulica Radziecka\nPokaże teraz drugą parę ulic odchodzących od Starego Rynku. Radziecka w kirunku płnocnym i Woziwoszka w kierunku wschodnim.\nOd strony północnej Starego Rynku odchodzi ulica Radziecka.\nNazwa ulicy Radzieckiej pochodzi od dawnej nazwy Rady Miejskiej (Polska forma radziecki, która w dawnej Polsce była używana w odniesieniu do rad miejskich i sądów). Nie Powinna się kojarzyć z naszym przyjacielem z czasów PRL-u - Związkiem Radzieckim.\nUlica Radziecka łączy Stary Rynek przez Kamienne Schodki z dolną częścią ulicy Krzywe Koło, z ulicą Rybaki i ulicą Żydowską do rzeki Narew. Jest to ulica takiej samej długości jak Kaznodziejska. Na ulicy Radzieckiej po lewej stronie patrząc od Starego Rynku jest zabudowa prywatna przeważnie piętrowa, w której na parterach jest kilka niewielkich zakładów usługowych. Po prawej stronie zaś na początku ulicy znajduje się średniej wielkości jak na Łomżę sklep RTV, na końcu ulicy zaś znajduje się niepubliczne przedszkole Niepubliczne Przedszkole Katolickie, prowadzone przez Zgromadzenie Sióstr Służek NMPN.\n1.Ulica Radziecka, widok od Starego Rynku. Po prawej stronie widać fragment sklepu RTV, w głębi ulica Krzywe Koło.\n2.Ulica Radziecka. Widok od ulicy Krzywe Koło. W głębi widoczny Stary Rynek i kopuła Ratusza.\n3.Niepubliczne Przedszkole Katolickie, prowadzone przez Zgromadzenie Sióstr Służek NMPN.\n4.Sklep RTV, róg ulicy Radzieckiej i Ulicy Woziwodzkiej.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:39\nŁomża. Ulica Woziwodzka.\nJest to ulica, która razem z ulicą Radziecką (północ) odchodzą prostopadle od Starego Rynku , Woziwodzka w kierunku wschodnim.\nUlica ( Wodna w XVI w., Woziwoda w XIX w.) i Woziwodzka w XX wieku, która łączy Stary Rynek w kierunku wschodnim z ulicą Szkolną, Zieloną, Plac Zielony, dalej przez ulicę Rybaki aż do samej Narwi. Właśnie tą ulicą zaopatrywano miasto w wodę w dawnych czasach. Na Woziwodzkiej przeważa parterowa zabudowa prywatna. Jest też kilka kamieniczek, jedna nawet podobno z 1863 roku (Woziwodzka 4, w/g książki Katalog Zabytków i Sztuki. Województwo Łomżyńskie pod redakcją Marii Kałamajskiej - Saeed).\nU zbiegu ulicy Woziwodzkiej i ulicy Plac Zielony był cmentarz żydowski. Cmentarz założono w 1830 roku na działce o powierzchni około 1,50 ha.. Cmentarz funkcjonował do 1890 roku, zachowało się na nim około 150 nagrobków, wszystkie z kamieni narzutowych.\nW czasie II wojny światowej sierpnia 1941 roku ulica Woziwodzka była od północy graniczną ulicą "Żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej" (Getta Żydowskiego).\n1.Widok na ulicę Woziwodzką od Starego Rynku.\n2.Woziwodzka od Ulicy Zatylnej w stronę cmentarza.\n3.Woziwodzka od cmentarza w stronę Starego Rynku.\n4.Woziwodzka od ulicy Plac Zielony w stronę ulicy Zielonej.\n5.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej.\n6.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej.\n7.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej\n8.Cmentarz żydowski przy ulicy Woziwodzkiej\n9.Woziwodzka 4. Jedna z kamieniczek zabytkowych. Właśnie ta kamieniczka ma być podobno z 1863 roku. Kto pozwolił taki zabytek obłożyć winylową elewacją? Chyba, że to pomyłka w numeracji?\n10.Woziwodzka 6. Bardziej prawdopodobne, że to ta kamieniczka może być tym zabytkiem.\n11.Woziwodzka 10. Zabytkowa kamieniczka, prawdopodobnie też z końca XIX wieku.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:41\nŁomża. Ulica Senatorska.\nW południowo – wschodniej części Starego Rynku w kierunku wschodnim odchodzi ulica Senatorska. Ulica Senatorska łączy obecnie Stary Rynek z obecną ulicą Generała Sikorskiego (dawniej Szosą Obwodową). W XVI wieku Senatorska kończyła się w miejscu gdzie w tej chwili jest III LO. Przed II wojną światową był to szpital żydowski. W XVI wieku w tym miejscu znajdował się Zamek Królewski, a ulica Senatorska kończyła się na głównej bramie wjazdowej do Zamku. Zamek ciągnął się od skarpy, aż do tego miejsca, gdzie jest obecnie Klasztor Benedyktynek. W czasie II wojny światowej ulica Senatorska była od południa ulicą graniczną Żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej ( getta żydowskiego). Dla upamiętnienia tamtych wydarzeń od strony Starego Rynku, gdzie znajdowała się brama główna getta, a jeszcze wcześniej Bożnica żydowska zniszczona w 1939 roku, umieszczona na ścianie jednego z budynków tablicę pamiątkową z brązu z napisem w języku hebrajskim: Wiecznej pamięci Żydów Ziemi Łomżyńskiej. Obecnie na ulicy Senatorskiej przeważa zabudowa parterowa, z wyjątkiem kilku kamienic przedwojennych i kilku budynków wielokondygnacyjnych wybudowanych po wojnie od strony Starego Rynku. Na samym dole, jest jeszcze budynek obecnego Urzędu Statystycznego, przedtem Szpitala Zakaźnego.\n1.Ulica Senatorska od strony Starego Rynku.\n2.Ulica Senatorska od ulicy Jana z Kolna w dół.\n3.Ulica Senatorska od Placu Zielonego w górę. Zaznaczony strzałką były budynek Szpitala Zakaźnego. Obecnie Urząd Statystyczny.\n4.Ulica Senatorska od ulicy Sikorskiego w stronę Starego Rynku.\n5.Senatorska 7. Kamienica z początku XX wieku, o którą toczyła spór z władzami Łomży Gmina Żydowska.\n6.Senatorska 9. Kamienica z początku XX wieku, jak numer wskazuje obok poprzedniej.\n7.W tym miejscu była Główna Brama Wejściowa do Getta Żydowskiego.\n8.Tablica pamiątkowa po eksterminacji Żydów w gettcie łomżyńskim.\n9.Były szpital żydowski, obecnie III LO.\n10.Widok Senatorskiej z 1915 roku.\n11.Szpital żydowski przed wojną.\n12. Szpital żydowski, wygląd po wojnie. Po odbudowaniu przeznaczony dla szkolnictwa. Zdjęcie nr 9, ten sam budynek jako szkoła poprzednio mechaniak, obecnie III LO.\n13 Widok na ulicę senatorską po II Wojnie Światowej.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:42\nŁomża. Ulica Giełczyńska.\nObecna ulica Giełczyńska od strony Starego Rynku, po prawej stronie ulicy, prywatna zabudowa piętrowa ze sklepami i zakładami usługowymi na parterze. Po lewej stronie aż do samej ulicy Dwornej znajduje się budynek mieszkalny wielokondygnacyjny, w którym na rogu Dwornej i Giełczyńskiej odkąd pamiętam mieści się Apteka. Idąc dalej w kierunku południowym, po prawej stronie widzimy Katedrę z XVI wieku. Przy samej ulicy Figura Chrystusa na piedestale\nNa rogu ulicy Giełczyńskiej i Dwornej kamienica, dawna własność lekarza Markiewicza, więcej opiszę ją przy ulicy Dwornej. Mijając ten budynek w kierunku południowym, następnym budynku Giełczyńska 11 wybudowany na początku XX wieku. W okresie międzywojennym Hotel „Metropol”.\nPo wojnie w tym budynku początkowo była szkoła podstawowa nr 4, potem ZDZ, sklep PEWEX, sklepy prywatne. Teraz budynek stoi pusty i niszczeje.\nPo prawej stronie za Katedrą w głębi ogrodów widać pałac biskupi, do którego można dostać się zabytkową bramą, ale mało uczęszczaną. Główne wejście do Pałacu Biskupiego jest od ulicy Sadowej Nieco dalej w stronę Polowej znajduje się Dom księży emerytów i przy samejj ulicy dawne Hale biskupie w których mieszczą się obecnie niewielkie zakłady usługowe i sklepy z różnego rodzaju towarem. Obok Hal biskupich widzimy Plac Niepodległości (Rynek Zambrowski), ale to już inny temat. Ulica Giełczyńska łączy się z Rondami im. Hanki Bielickiej i ul. Polową.\n1.Widok na ulicę Giełczyńską od Starego Rynku.\n2.Budynek mieszkalny wielorodzinny, ciągnący się od ulicy Senatorskiej aż do ulicy Dwornej, w narożniku budynku na parterze od ulicy Dwornej, apteka, która mieści się chyba w tym budynku od czasu oddania jego do użytku w latach 60-tych.\n3.Figura Chrystusa na cokole. Widok od przodu.\n4.Figura Chrystusa na cokole. Widok od ulicy Giełczyńskiej\n5.Informacja o fundatorach figury Chrystusa. Data fundacji 1914 rok.\n6.Brama do Pałacu biskupa od ulicy Giełczyńskiej. Mało uczęszczana.\n8.Dom księży emerytów.\n9.Hale Biskupa, budynki z I połowy XX wieku.\n10.Widok na ulicę Giełczyńską od Ronda Hanki Bielickiej.\n11.Widok na plac Niepodległości (w głębi po lewej stronie dawny młyn).\n12.Widok na trybunę honorową z lat świetności ( w głębi zabytkowe kamienice z początku XX wieku).\n13.Domek należący do zespołu kościelnego z I połowy XX wieku.\n14.Teatr Lalki i Aktora w budynku po byłej remizie strażackiej budynek wybudowany w 1935 Służył on straży do 1994 roku, potem został przekazany na potrzeby Teatru Lalki i Aktora.\n15.Pałac Biskupa od strony ulicy Giełczyńskiej (1925r.)\n16.Katedra, (prezbiterium, zakrystia) widok od ulicy Giełczyńskiej\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:44\nŁomża. Ulica Farna.\nZ południowo – zachodniego rogu Starego Rynku odchodzi w kierunku zachodnim ulica Długa, a w kierunku południowym Farna. Zarówno ulica Farna jak i Długa powstały w XV wieku. Nazwa Farna dlatego, że prowadziła od Starego Rynku do Kościoła p/w Michała Archanioła zwanego Farą. Farą nazywał się kościół do chwili powstania diecezji łomzyńskiej, czyli do 1925 roku. W XVII wieku znajdował się na tej ulicy szpital św. Ducha dla chorych ubogich i nędzarzy. Nazwa ulicy była zmieniona po objęciu władzy przez wspieranych przez radzieckie władze polskich komunistów w dniu 9 września 1946 roku z Farnej na ks. Piotra Ściegennego, a w kwietniu 1989 roku po przywróceniu w Polsce demokracji z ks. Piotra Ściegennego z powrotem na Farną. W tej chwili ulica Farna posiada w większości prywatną zabudowę piętrową ze sklepami i niewielkimi zakładami usługowymi na parterze. Ulica w ostatnich latach została przy udziale mieszkańców Łomży wyłożona kostką bazaltową, o czym świadczą tabliczki pamiątkowe i zamieniona na deptak. Postawiono ławeczki i stylowe lampy. Dom w narożniku ulicy Farnej i Dwornej wybudowany w latach międzywojennych wykupiony w latach 30-tych przez kurię.Owarto w nim sklep z dewocjonaliami na parterze, na piętrze zaś mieszkali księża między innymi Antoni Roszkowski długoletni proboszcz katedry i redaktor gazety Życie i Praca. Do dziś należy do Kurii.\n1.Widok na ulicę Farną od strony Katedry.\n2.Widok na ulicę Farną od strony Starego Rynku.\n3.Dom wybudowany w latach międzywojennych, zakupiony przez kurię w latach 30-tych, do dziś jest jej własnością.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:46\nŁomża. Ulica Długa.\nDawna zabudowa ulicy zachowała się tylko częściowo. Z istniejących do dziś budynków warto zwrócić uwagę na domy pod numerami 6 i 13. Budynek pod „szóstką", o fasadzie eklektycznej, z przewagą form neorenesansowych został wzniesiony w 1892 r. i przetrwał bez istotnych zmian. Natomiast budynek nr 13 został odremontowany. Obecnie mieszczą się w nim instytucje kultury: Wojewódzka Biblioteka Publiczna, Łomżyńskie Towarzystwo Naukowe im. Wagów, Galeria Sztuki Współczesnej Muzeum Okręgowego w Łomży.\n1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18 19 20\n1.Ulica Długa 1915 rok. Widok od ulicy Krótkiej w stronę Starego Rynku\n2.Ulica Długa 1915 rok. Widok od Nowego Rynku Widok na ulicę Długą od Placu Kościuszki.\n3.Widok na ulicę Długą od Placu Kościuszki\n4.Ulica Długa 4, budynek z końca XX wieku. W latach powojennych i obecnie siedziba PSS Łomża.\n5.Ulica Długa 6, budynek z roku 1892.\n6.Długa 8 i 10. z końca XX wieku odbudowany. W 8 Rosmann\n7.Długa 12, koniec XX wieku odbudowany po wojnie. Na parterze sklepy\n8.Widok na ulicą Długą od ulicy Krótkiej do Placu Kościuszki.\n9.Narożnik ulicy Krótkiej i Długiej, koniec XX wieku, Przetrwał wojnę ale jest nieco zmieniony według stanu pierwotnego. W okresie powojennym przez długi czas siedziba nadleśnictwa.\n10.Krótka 6, róg Długiej Budynek z lat 60-tych XX wieku, w latach 2004-2006 odnowiony.\n11.Widok na ulicę Długą od ulicy Krótkiej w stronę Starego Rynku.\n12.Ulica Długa 18, nie odnowiony.\n13.Ulica Długa 13, wyremontowany, siedziba biblioteki, Galerii i Łomżyńskiego Towarzystwa Naukowego im. Wagów.\n14.Długa 20, odnowiony w ramach rewitalizacji w latach 2004-2006.\n15.Długa 22, jak wyżej.\n16.Pawilon między budynkami Długa 20 i Długa 22\n17.Pawilon między budynkami 20 i18.\n18.Pawilon ulica Długa 16.\n19.Widok na ulicę Długą od Starego Rynku.\n20.Długa 24, odnowiony w ramach rewitalizacji w latach 2004-2006\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:48\nŁomża. Ulica Dworna - część 1\nDworna (Dworska) prowadziła w XVI wieku do zamku, dworu, stąd zapewne nazwa ulicy. Znajdował się on na skarpie (dzisiejsze LO III) i ciągnął się aż do miejsca w którym dzisiaj znajduje się zakon Benedyktynek. Została uregulowana w latach dwudziestych XIX wieku. Ze względu na przeznaczenie stawianych tam budynków można było ją określać jako ulicę „ finansowo-bankową”.\nDzisiejsza Dworna (od 1934 roku Generała Bronisława Pierackiego, od 1 lutego 1940 roku Sowiecka, od 21 grudnia 1949 roku Józefa Stalina, od 20 grudnia 1956 roku 22 lipca i od 27 czerwca 1989 roku ponownie Dworna) ulica ta łączy ulicę Generała Władysława Sikorskiego (Szosa Obwodowa) z Al. Legionów (dawna Świerczewskiego). Do lat 60 – tych połączona była z ulicą Wojska Polskiego, dalej z Nowogrodzką, ale po połączeniu ówczesnej ulicy Świerczewskiego z Placem Kościuszki została skrócona. W ramach rewitalizacji Starówki budynki Dworna 23B, 23 zostały odnowione.\n1. Dworna od ulicy Sikorskiego.\n2. Dom na początku ulicy Dwornej\n3. Widok na ulicę Dworną od ulicy Jana z Kolna w stronę ulicy Sikorskiego.\n4. Słup ogłoszeniowy róg Dwornej i Jana z Kolna.\n5. W miejscu zwanym Stokową Górą mamy zespół klasztorny Panien Benedyktynek z II połowy XVIII wieku.\nSiostry Benedyktynki przybyły do Łomży w 1628 roku z Torunia. Początkowo osiedliły się w drewnianym klasztorze na Popowej Górze przy kościele Rozesłania Apostołów. W 1763 roku odsprzedały swój klasztor Ojcom Kapucynom, a same przeniosły się na obecne miejsce Odbudowa zespołu klasztornego ze zniszczeń wojennych trwała do 1955 roku. Kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej jest w stylu klasycystycznym, na planie prostokąta, trójnawowy, z cegły, tynkowany, o wymiarach: dł. 25 m, szerokość 12 m, wysokość do sklepienia 10 m. Od południowe strony kościoła mamy klasztor murowany, dwukondygnacyjny, posiada trzy skrzydła, które zamykają prostokątny wirydarz dostępny tylko dla zakonnic.\n6. Grota kamienna z figurą Matki Boskiej z Lourdes W 1931 roku w pobliżu kościoła zbudowano grotę z kamienia i umieszczono tam figurkę Matki Boskiej z Lourdes\n7. Kamienica przy skrzyżowaniu Dwornej z Jana z Kolna, naprzeciwko klasztoru\n8. Budynek zabytkowy z początku XX wieku, Dworna 26. Parterowy z wysokim dwuspadowym dachem.\n9. Na ulicy Dwornej 22 przy skrzyżowaniu z ulicą Giełczyńską mamy dom klasycystyczny z lat 80-tych XIX wieku, własność lekarza Markiewicza. W latach 1919-1925 było w tym domu seminarium duchowne. W 1925 roku utworzono w nim Szkołę Powszechną i nadano jej nr 1. Po wybudowaniu w 1926 roku szkoły na Rybakach i po zmianie numeracji zmieniono na nr 6. Szkoła im. Królowej Jadwigi była w tym budynku do czasu reformy oświaty w 1998. W roku utworzono PG 4 i było do czasu jego likwidacji w 2005 roku. Na przełomie roku 2005-2006 przeniesiono do tego budynku Muzeum Północno-Mazowieckie z Domu Pastora na Krzywym Kole. W tej chwili trwa tam remont\n10. Widok na ulicę Dworną od ulicy Giełczyńskiej w stronę ulicy Sikorskiego.\n11. Widok na ulicę Dworną w stronę Al. Legionów.\n12 Najstarszy zabytek, nie tylko w Łomży, ale i na całym północno - wschodnim terenie Polski. Jest nim kościół p/w św. Michała Archanioła i Jana Chrzciciela zwany farnym zbudowany w latach 1524-1525, od 1925 roku po utworzeniu diecezji łomżyńskiej - Katedra. Początkowo kościół budowany był jako bazylikowy, w latach 1519-1526 już jako pseudobazylikowy. Kościół jest orientowany, późnogotycki z cegły w układzie polskim i wendyjskim, o obniżonych nawach bocznych w stosunku do środkowej. Długość kościoła 53 m, szerokość 23 m, wysokość najwyższej części sklepienia19 m. W latach 1691-1692 przebudowano kościół pod kierunkiem Józefa Szymona Bellotiego. Na czym polegała przebudowa? Zmianie uległa fasada kościoła na styl barokowy, podwyższono ściany prezbiterium, obniżono dachy, wybudowano sygnaturkę. W latach 1752-1753 kościół wzbogacił się o murowany chór muzyczny. W 1933 katedra otrzymała 41 głosowe organy. W 1944 roku groziło katedrze zburzenie przez Niemców, ale dzięki perswazji Biskupa Kostki Łukomskiego i jego nieskazitelnej znajomości języka niemieckiego, do tego oficerowie niemieccy byli katolikami udało się biskupowi przekonać ich i odstąpili od wysadzenia katedry w powietrze. W 1957 roku rozmontowano ołtarz główny wczesnobarokowy z manierystyczną ornamentyką z 1620-27 i zastąpiono go ołtarzem marmurowym. Podczas prac remontowych, które odbyły się w prezbiterium katedry w II poł. 2005 roku natrafiono pod posadzką na kryptę. Po rozpoczęciu prac wykopaliskowych prowadzonych przez profesora Macieja Czarneckiego odnaleziono w sumie dziesięć krypt, z co najmniej dwoma pochówkami duchownych (w tym budowniczego katedry z XVI w.). Było także wiele innych pochówków – także poza kryptami (przysypane tylko ziemią). Do połowy grudnia 2005 r. odkopana ok. 70 pochowanych pod prezbiterium ciał.. W tej chwili trwa przebudowa podziemia prezbiterium.\n13. Groby odkryte pod posadzką prezbiterium.\n14. Pomnik Prymasa Tysiąclecia ufundowany w setną rocznicę urodzin. Monument przedstawia kard. Wyszyńskiego, trzymającego w rękach kartki ze swoich zapisków: Autorem monumentu jest prof. Czesław Dźwigaj z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Pomnik waży 700 kg i ma 2,85 m wysokości. Jest konstrukcją żelbetonową, obłożoną granitowym kamieniem. "Synowi tej ziemi - Prymasowi Tysiąclecia - diecezja łomżyńska" - głosi dedykacja na pomniku.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:49\nŁomża. Ulica Dworna - część 2\nPoprzedni temat zakończyłem opis ulicy Dwornej na ulicy Farnej. Dworna jako jedna z nielicznych częściowo ocalała z pożogi wojennej, i dlatego możemy podziwiać tak wspaniałe budynki.\nW ciągu ulicy Dwornej począwszy od ulicy Sadowej, a kończąc na Placu Jana Pawła II zachował się w pierzei południowej specyficzny wielkomiejski charakter miasta z końca XIX wieku. Autentyczne wnętrza podwórkowe, okolone charakterystycznymi oficynami oraz zespoły kamienic. Budynki te tworzą ciągi złożone z dwu i trzy kondygnacyjnych fasad, bogato ozdobionych gzymsami, opaskami otworów, sztukaterii, żeliwnymi balustradami i balkonami.\nNad czterokolumnowym środkowym ozdobna facjatka. Okna arkadowe i prostokątne, balkony murowane i żeliwne, bogata dekoracja sztukatorska.\nPo zniszczeniach wojennych, ulicy Dwornej nowa zabudowa o nowoczesnej jak na owe czasy architekturze harmonijnie została połączona z istniejącymi budynkami, chodzi tu w szczególności o część ulicy Dwornej na odcinku od ulicy Krótkiej do ulicy Farnej\nTak jak ulica Długa była od końca XIX wieku do 1939 roku była ulicą reprezentacyjną Łomży, tak ulicę Dworną ze względu na instytucje tam znajdujące się można było ją nazwać centrum bankowym Łomży.\nTak dużego zakresu robót modernizacyjnych i restauracyjnych łomżyńska starówka jeszcze nie przeżywała, a Dworna należy przecież do starówki. Na ulicy Dwornej w XVI wieku, kończyła się zabudowa miasta od strony południowej\nA wszystko to jest możliwe miedzy innymi dzięki środkom unijnym i władzom Łomży, że ich projekty zyskały uznanie. Przy Dwornej na pomieszczenia użytkowe adaptowane są także strychy i poddasza. Wszystkie jednak przede wszystkim zostały ocieplone. Prace remontowe prowadzone były kompleksowo – od uporządkowania piwnic, aż po remonty dachów.\n1. Dom katedralny od Dwornej. Dawna kamienica Stanisława Michałowskiego. Wyróżniała się w szczególności od strony Dwornej. Trzykondygnacyjna, jedenastoosiowa. Ozdabiały ją 4 balkony z kutego żelaza na pierwszym i drugim piętrze., umieszczone w 3-ej i 9-tej osi. Elewację parteru i pierwszego piętra zdobi poziome boniowanie. Dwuwarstwowy gzyms z otynkowanej cegły oddziela parter od pierwszego piętra. Okna osłaniały ozdobne gzymsy: na parterze pionowy w formie korony kwiatu, na piętrze łukowe w pierwszej i jedenastej osi, a trójkątne w pozostałych osiach, oraz linijne na drugim piętrze. Fasadę zamykał zdobiony podwójny ciągły gzyms poddachowy. Wejście do kamienicy zaopatrzone było w podwójne odrzwia, do których prowadziły dwa schodki. Brama wjazdowa znajdowała się od ulicy Sadowej, Od strony ulicy Sadowej i od strony cmentarza farnego wznosiły się dwie oficyny. Był to najbardziej monumentalny budynek do chwili wybudowania kamienic mieszczących Kasę Przemysłowców i Bank Państwa. Jaki jest wygląda obecnie widać na załączonym zdjęciu.\n2. Widok na ulicę Dworną od ulicy Farnej.\n3 Budynek Kozłowskiego. Budynek w narożniku Sadowej i Dwornej to dawna własność Kozłowskiego. W budynku tym na dole mieściła się drukarnia Krzyżanowskiego, zaś na piętrze mieściło się gimnazjum żydowskie dr Szymona Goldlusta. W tym budynku w 1906 roku powstała Szkoła Handlowa.\n4. Dawna Kasa Przemysłowców. Następny w ciągu jest obecny Sąd Okręgowy (Dworna 16). Pierwotnie siedziba Kasy Przemysłowców. Neobarokowy wzniesiony wg jednego źródła w 1888 roku wg innego w latach 1907 - 1909 na planie prostokąta według projektu inżyniera i kierownika Wydziału Budowlanego Rządu Gubernialnego w Łomży, Franciszka Przecławskiego. Budynek został zbudowany na siedzibę działającej od 1885 r. Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Łomżyńskich. Celem tej instytucji było udzielanie pożyczek terminowych na niewielki procent, dzięki czemu wpływała ona na rozwój gospodarczy miasta i okolic. Budynek trzy kondygnacyjny z boniowanym przyziemiem, trzema ryzalitami, ujętymi na górnych kondygnacjach w półkolumny kompozytowe. Ryzality boczne zwieńczone trójkątnymi przyczółkami. Obecnie siedziba Sądu Rejonowego.\n5. Dawny Bank Państwa. Do Gmachu Sądu przylega budynek wzniesiony wg projektu Feliksa Łowickiego, w latach w 1910-1912 jako siedzibę Oddziału Banku Państwa Rosyjskiego (Dworna 14). Bank, wybudowany w stylu neorenesansowym na planie prostokąta, jest trzykondygnacyjny, z wysokimi suterenami oraz niższymi łącznikami po bokach, w których były bramy przejazdowe. Obecnie jest siedzibą Kredyt Banku S.A. Oddział w Łomży. Wewnątrz zachowały się sztukaterie i stolarka z czasów budowy, jak również klatka schodowa z żeliwnymi, ozdobnymi poręczami. Fasada jest siedmioosiowa, w trzeciej, wyższej dzielona jest jońskimi pilastrami, między nimi wielkie, arkadowe okna. Dachy dwuspadowe kryte blachą.\nPrzed budynkiem stoi pomnik Bohdana Winiarskiego odsłonięty 10 kwietnia 1987 r.\nNa tablicy napis: Profesor Bohdan Stefan Winiarski 1884-1969 Przewodniczący Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze w latach 1961 – 64. Syn Ziemi Łomżyńskiej Ufundowano staraniem społeczeństwa Łomży w Roku Pokoju. Był absolwentem Gimnazjum w Łomży. Autor projektu: Krystyna Winiarska - Gotowska.\n6, 7. Dworna 10, 12 budynki dawnej Komunalnej Kasy Oszczędnościowej obecnie BGŻ. Budynek Banku Gospodarki Żywnościowej sąsiadujący z obecnym Kredyt Bankiem, pobudowany w końcu XIX wieku (Dworna 10, 12). Budynek ten był własnością Komunalnej Kasy Oszczędnościowej powiatu łomżyńskiego. Zorganizował ją w 1926 r. Romuald Bielicki, ojciec Hanki Bielickiej - poseł na sejm, mieszkaniec Łomży (zginął w ZSRR). Była ona zakładem samorządu terytorialnego, przyjmowała wkłady oszczędnościowe, udzielała kredytów oraz wykonywała inne operacje bankowe. Przed wojną Kasa posiadała oprócz własnego gmachu, dorobek składający się z kapitału 2749639 zł (przy ówczesnej cenie 15 zł za 100 kg żyta). Kasę wciągnięto do Rejestru Handlowego Sądu Okręgowego w Łomży w dniu 30 grudnia 1937 r. W okresie okupacji niemieckiej na jej miejsce zorganizowano niemiecka kasę oszczędności. We wrześniu 1945 r. władze miejskie zdecydowały o wznowieniu kasy oszczędności.\n8. Kolejnym budynkiem z bramą wjazdową jest dawny Zakład Stolarski Kowalskiego (od 1890 roku)\n9. Najstarsza część dawnego Pałacu Gubernatora obecnie Seminarium. Obok Zakładu Stolarskiego Kowalskiego mamy północną najstarszą część mieszkalną z 1845 roku (obecnie Bursda Szkolna Kleryków), do którego dołączono skrzydło zachodnie Pałacu Gubernatora z 1866r (Wyższe Seminarium Duchowne) od strony Placu Sobornego (Jana Pawła II).\n10. Plac Soborny, później Henryka Sienkiewicza, obecnie Jana Pawła II od strony ulicy Dwornej\n11. Dworna 4 od strony ulicy Sienkiewicza. Przy Al. Legionów (Dworna 4) budynek wzniesiony w latach międzywojennych\n12. Dworna 4 fasada\n13. Widok na ulicę Dworną od Al. Legionów.\n14. Dworna 3, 5 ten drugi jak widać z bramą przejazdową. Od strony Al. Legionów mamy zabytkowe budynki (Dworna 3, 5). Dworna 5 budynek piętrowy w dolnej kondygnacji na osi brama przejazdowa do budynku Długa 6 sklepiona łukiem koszowym, górna kondygnacja dzielona pilastrami toskańskimi.\n15. Naprzeciw Placu Jana Pawła II market Biedronka\n16 Dworna 13 przy Biedronce\n17. Dworna 19 przy kamienicy Wejrocha nie odnowiony, z okresu międzywojennego.\n18. Budynek Dworna 21, z początku XX wieku, nieodnowiony. Obecnie siedziba Sanepidu\n19,20,21,22,23. Budynki Dworna, odnowione w ramach rewitalizacji.\n24. Budynek adwokatów Dworna 23a. Nieodnowiony\n25. Budynek wykupiony przez kurię w latach międzywojennych (róg Farnej i Dwornej) W narożniku ulicy Farnej i Dwornej w latach międzywojennych wybudowano dom, wykupiony później przez kurię, w którym otwarto sklep z dewocjonaliami na parterze, na piętrze zaś mieszkali księża między innymi Antoni Roszkowski długoletni proboszcz katedry i redaktor gazety Życie i Praca.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:51\nŁomża. Ulica Sadowa.\nNazwa ulicy pochodzi od tego, że prowadziła wśród sadów, do dziś są jeszcze między ulicą Sadową, Polową i Giełczyńską ogrody biskupie. Pedagogiczna Biblioteka w Łomży.\n2. Dom katedralny od ulicy Sadowej.. Dawna kamienica Stanisława Michałowskiego. Opis w temacie Ulica Dworna – część 2 pkt. 1\n4. Ozdobna kamienica eklektyczna Sadowa 2. Opisana w temacie Dworna część - 2\n13. Dom Katolicki. Zbudowany w latach 30-tych XX wieku Dom Katolicki, wyświęcony w 1935 roku. W latach międzywojennych służył do spotkań diecezjalnych.\nW 1945 roku mimo sprzeciwu władz kościelnych budynek przejęto siłą dla wojsk sowieckich. Od 1956 roku do lat 70-tych funkcjonowała Biblioteka Publiczna, do lat 80-tych funkcjonowało kino Październik. Do 1975 roku był to Powiatowy Dom Kultury, potem po awansie łomży na województwo WDK, do chwili przekazania władzom kościelnym. Przez jakiś czas mieściło się w nim też Muzeum Północno-Mazowieckie.\nOd 1991 roku mieści się tu Liceum Ogólnokształcące Katolickiego Stowarzyszenia "Pokój i Dobro" im. Ks. Kard. Stefana Wyszyńskiego\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:52\nŁomża. Plac Jana Pawła II.\nPlac Jana Pawła II, pierwotnie Plac Soborny wytyczony w okresie budowy cerkwi prawosławnej w 1877 roku, od 1917 roku Plac Sienkiewicza, od 1989 roku obecna nazwa. Po 1866 roku, kiedy Łomża została stolicą guberni, wybudowano Pałac Gubernaora. Połączono go z budynkiem mieszkalnym (1845 rok) od strony ulicy Dwornej. W 1923 roku budynki wykupiły władze kościelne z przeznaczeniem na Seminarium Duchowne, które w latach następnych przebudowano i przystosowano dla potrzeb Seminarium (przedłużono o 4 przęsła).\nPrzed frontonem seminarium znajduje się pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II wg projektu Gustawa Zemły z Warszawy. W 1877 roku zbudowano cerkiew w stylu bizantyjskim z pięcioma wieżyczkami (obecnie dwie) na planie ośmiokąta), trzynawowa z wydzielonym prezbiterium, nad którym znajduje się wysoka kopuła Po odzyskaniu niepodległości, dekretem Piłsudskiego, zarówno cerkiew jak i cały jej majątek przeszły na Skarb Państwa. Cerkiew została przemianowana na kościół katolicki w 1917 roku, w II Rzeczypospolitej kościół garnizonowy 33 pułku piechoty, po II wojnie światowej kościół młodzieżowy zależny od Katedry. Obecnie powiązany z Wyższym Seminarium Duchownym.\n1.Dawny Pałac Gubernatora, obecnie Wyższe Seminarium Duchowne, widok od strony ulicy Dwornej\n2.Budynek do którego dobudowano Pałac Gubernatora.\n3.Wejście główne do obecnego Wyższego Seminarium Duchownego.\n4.Pomnik poświęcony Papieżowi na pamiątkę jego wizyty w Łomży w 4 czerwca 1991 roku.\n5.Pomnik głaz poświęcony 33 pp stacjonującemu w Łomży\n6.Cerkiew w pierwotnym stanie z pięcioma wieżyczkami.\n7.Obecny kościół pod wezwaniem NMP\n8.Plac Jana Pawła II w lecie przed remontem.\n9.Plac Jana Pawła II od strony ulicy Sienkiewicza, w lecie przed remontem.\n10.Plac Jana Pawła II od strony ulicy Dwornej, w lecie przed remontem.\n11.Klomb na Placu Jana Pawła II.\n12.Widok na odnowiony Plac od strony ulicy Sienkiewicza.\n13.Widok na plac po remoncie od narożnika ulicy Sienkiewicza i Dwornej\n14. Widok na dawny pałac gubernatora (obecnie Wyższe Seminarium Duchowne), widok od ulicy Sienkiewicza.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:53\nŁomża. Ulica Sienkiewicza.\nZostała wytyczona w 1836 roku, w ramach planu regulacji południowo -zachodniej części miasta, jako ulica Wysoka. Po ustanowieniu Łomży miastem gubernialnym (1866rok), wytyczono Plac Soborny (obecnie Pl. Jana Pawła II) i wybudowano cerkiew (1877), od 1917 r. kościół katolicki, w II Rzeczpospolitej kościół garnizonowy. Ówczesna nazwa ulicy to Soborno-Cerkiewna. Na przełomie XIX i XX wieku wybudowano tu trzy kamienice, z których najpiękniejsza to była kamienica Śledziewskich. W 1989 roku zniszczył ją pożar. W tej chwili jest odnowiona i bardzo ładnie reprezentuje się. Na ścianie frontowej kamienicy umieszczona jest tablica upamiętniająca śmierć Leona Kaliwody w czasie rozbrajania Niemców w 1918 roku. Kamienica na rogu Polowej i Sienkiewicza została zniszczona w czasie działań wojennych. W 1920 roku ulica Soborno - Cerkiewna została przemianowana na ulicę Henryka Sienkiewicza.\nW latach między wojennych na ulicy Sienkiewicza mieściło się sporo szkół w wynajętych budynkach. Szkoła nr 3 (Śledziewski), szkoła też nr 3 (Orłowski), Szkoła nr 7 (Świgoński). Były też szkoły żydowskie nr 1 Sienkiewicza 4 i nr 2 też Sienkiewicza 4.\n1.Ulica Soborno-Cerkiewna 1912 rok (Sienkiewicza). Widok od ulicy Polowej. Kamienica na pierwszym planie zniszczona w wojnę.\n2.Ulica Soborno-Cerkiewna 1915 rok (Sienkiewicza). Widok od ulicy Dwornej.\n3.Widok na ulicę Sienkiewicza od strony ulicy Polowej (współcześnie).\n4.Ulica Sienkiewicza. Widok od strony ulicy Dwornej (współcześnie).\n5. Kamienica Śledziewskiich. Sienkiewicza 10. Widok ogólny.\n6.Kamienica Śledziewskich . Za drzewami (Odbudował prywatny przedsiębiorca).\n7.Kamienica po tegorocznym remoncie. Sienkiewicza 8.\n8.Kamienica do remontu. Sienkiewicza 6.\n9.Kamienica Śledziewskich, Sienkiewicza 10. Widok na część fasady.\n10.Tablica upamiętniająca śmierć Leona Kaliwody w 1918 roku podczas rozbrajania Niemców.\n11.Tablica Leona Kaliwody w Dniu Zwycięstwa 11 listopada 2006 roku.\n12.Kamienice na Soborno - Cerkiewnej (Sienkiewicza). Początek XX wieku.\n13.Plac Jana Pawła II od strony Sienkiewicza.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 14:55\nŁomża. Ulica Krótka.\nUlica Krótka, na początku XIX wieku Widna. Ulicą Krótką w tym czasie, ponieważ nie było przebitej ulicy od Nowego rynku do rzeki przebiegał Trakt warszawsko-petersburski, ponownie Krótka, w okresie międzywojennym przez jakiś czas Berka Joselewicza, od 1 lutego 1940 roku Maksyma Gorkiego, po wojnie ponownie Krótka. W XVI wieku na ulicy Krótkiej kończyła się, zabudowa miasta, od strony zachodniej. Z zabudowy przedwojennej niewiele pozostało, tak jak ulica Długa, tak i ulica Krótka została w większości zniszczona wskutek działań wojennych. Pozostały, Dom Wejrocha, Krótka 2, przez długie lata powojenne mieściła się na parterze najsłynniejsza łomżyńska mordownia „Satyr”. Po przemianach był w pomieszczeniach po Satyrze sklep z wykładzinami. Obecnie prawdopodobnie przęjeli ten bydynek spadkobiercy. Kamienica Krótka 1 w której obecnie mieści się Kantor Wymiany Walut. Jest jeszcze kamienica w narożniku ulicy Krótkiej i ulicy Długiej. W tej kamienicy właśnie w latach do I wojny światowej mieściła się na parterze księgarnia Piotra Iwanickiego, wydawcy pocztówek, drukarnia Blumowicza i od 1917 roku księgarnia Jana Czochańskiego. Na ulicy Krótkiej 11 mieściła się Żydowska Szkoła Lewińskiego. Obecna ulica Krótka łączy ulicę Dworną z ulicą Rządową na której w lewo od ulicy Krótkiej przed wojną był Kościół Ewangelicki, zniszczony w 1944 roku przez Niemców. W miejsce zniszczonych budynków przedwojennych na ulicy Krótkiej wybudowano obok Domu Wejrocha budynek mieszkalny na Kurzej Łapce, Krótka 4 i szczytem do ulicy Długiej mieszkalny trzypiętrowy Krótka 6 (obydwa odnowione w latach 2005-2006 w ramach rewitalizacji Starówki). Widać jakie były zniszczenia porównując zabudowę z lat 1914 i 1915 z obecną. Ulica Krótka w większości, to niewielkie sklepy, niektórzy sprzedają też własne wyroby (czapnik) i kilka niewielkich zakładów usługowych. W latach powojennych na ulicy Jatkowej i ulicy Krótkiej znajdował się jeden z większych, czy nawet nie największy w Łomży zakład wulkanizacyjny Pana Jana Trzcinko.\n1. Dom Wejrocha narożnik ulicy Krótkiej i ulicy Dwornej.\n2. Dom Wejrocha od ulicy Krótkiej\n3. Dom Wejrocha od ulicy Dwornej\n12. Narożnik ulicy Krótkiej i ulicy Długiej, lewa strona, z lat międzywojennych Trochę zmieniony\nmaciek180501 - 2008-09-07, 21:43\nŁomża. Ulica Krzywe Koło.\nUlica Krzywe Koło jest prawdopodobnie w miejscu dawnej drogi publicznej, która prowadziła przez Popową Górę, obok kościoła NMP i św. Apostołów (w tym miejscu obecnie klasztor Braci Mniejszych Kapucynów), dalej przez Osiedle Rybaki do portu i mostu na Narwi i łączyła się z Drogą Piątnią i w ówczesnych czasach odgrywała dużą rolę ze względu na swoje położenie.\nDzisiejsza ulica Krzywe Koło zaczyna się obok Hotelu Gromada, prowadzi poprzez Kamienne Schodki, przez ulicę Rybaki, ulicą Żydowską do Narwi.\nZ zabytków na tej ulicy (prawie wszystkie zabudowania to zabytki) mamy Dom Pastora, ulica Kapucyńska z XVII-wiecznym brukiem, zespół klasztorny Kapucynów , Kolegium św. Fidelisa, dom w którym mieszkał przyszły Kardynał Stefan Wyszyński, ucząc się w Łomży, Brama Napoleona i Kamienne Schodki. Ulica Krzywe Koło, jest jedna z niewielu ulic w Łomży która nie miała zmienianej nazwy ( nie spotkałem się z taką notatką)\n1. Ulica Krzywe Koło przy Hotelu Gromada\n2 .Oddany do użytku w 1974 roku. Pierwsza nazwa Polonez\n3. Dom Pastora. Budynek zbudowany na początku XIX wieku od 1978 roku do przełomu lat 2005 – 2006 siedziba Muzeum Północno-Mazowieckiego.\n4. Ulica Kapucyńska z częściowo zachowanym XVII brukiem, zwana Mostową prowadząca wówczas do portu i mostu na Narwi.\n5. Zespół klasztorny składa się z trójskrzydłowego klasztoru z wirydarzem po środku , kościoła barokowego i zabudowań gospodarczych.. Kapucyni zostali sprowadzeni do Łomży w roku 1763 przez Józefa Konstantego Trzaskę, kanonika płockiego i proboszcza kleczkowskiego i zamieszkali w drewnianym klasztorze, który odkupili od benedyktynek. Nowy piętrowy klasztor wzniesiono w latach 1770 – 1772 pod kierunkiem brata zakonnego Emeryka z Neydorfu. W skrzydle północnym drugie piętro dobudowano w latach 1972 – 1974. Zabudowania gospodarcze wzniesiono na przełomie XIX i XX wieku, mur z bramą wjazdową z 1815 roku.\n6. Kościół przy klasztorze kapucynów pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej zbudowany w latach 1781 – 1798, wg projektu architekta Tańskiego.\nW 1798 r. biskup płocki Onufry Szembek dokonał konsekracji świątyni i ołtarzy. W latach 1856-58 dobudowano kaplicę od strony wschodniej.\nKościół zbudowany jest na planie prostokąta, złożony z dwuprzęsłowej nawy i jednoprzęsłowego prezbiterium. Wewnątrz znajduje się późnobarokowy ołtarz główny i trzy ołtarze boczne, również późnobarokowe. Fasada płaska, trójdzielna.\n7. Dziedziniec przed fasadą na planie elipsy w 1815 r. otoczono murem tynkowanym, nad bramą umieszczono figurkę Matki Boskiej, którą w 1859 r. zastąpiono dużą figurą Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej postawionej na środku dziedzińca, ufundowaną z ofiar wiernych. Podczas okupacji sowieckiej młody polski komunista strącił figurze głowę - uszkodzenie naprawiono, jak relacjonuje ojciec Atanazy Niziołek. Na jej miejscu w 1966 r. umieszczona została figura Matki Bożej Częstochowskiej dłuta Ferdynanda Jarochy, zaś poprzednią przyniesiono przed klasztor do ogrodu.\n8. Poprzednia figura Matki Boskiej w klasztornym ogrodzie.\n9. Szkoła dawne kolegium św. Fidelisa, zbudowane w 1925 roku, po odzyskaniu niepodległości w 1945 zostało zabrane przez władze państwowe, kapucyni mieli do dyspozycji sam klasztor i kościół. Kolegium św. Fidelisa w pierwszych latach powojennych służyło na szpital, później zajęte było przez szkołę zawodową. W 1952 r. urządzono w klasztorze częściowo, a w 1959 całkowicie prowincjonalne zakonne studium filozoficzno-teologiczne, czyli wyższe seminarium, które na początku lat siedemdziesiątych zostało z powrotem przeniesione do klasztoru lubelskiego. Teraz mieści się w tym budynku Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości, oraz Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Bogdana Jańskiego.\n10. Kamienne schodki wieczorową porą.\n11. Kamienne schodki widok od strony ulicy Rybaki. Kamienne schody - wybudowane w 1900 r. Łączą dwie części ul. Krzywe Koło (wyższą - na skarpie niedaleko Starego Rynku i niską - przy ul. Rybaki w dolinie rzeki Narew. W parterowym domku na szczycie przy schodkach mieszkał przyszły Prymas Kardynał Stefan Wyszyński ucząc się w Łomży.\n12. Brama Napoleona - wejście do domu, w którym podobno zatrzymał się Napoleon prowadząc wojska na Moskwę. Brama znajduje się u szczytu Kamiennych schodów.\n13. Widok na ulicę Krzywe koło od strony kamiennych schodów.\n14. Widok na ulicę Krzywe Koło od ulicy Radzieckiej w stronę hotelu.\n15. Widok na kamienicę Stary Rynek 8 tylko od strony ulicy Krzywe Koło.\n16. Ulica Krzywe Koło od strony ulicy Rybaki.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 21:45\nŁomża. Ulica Rybaki.\nUlica Rybaki jest zlokalizowana w północno – wschodniej części miasta, wzdłuż doliny rzeki Narew u podnóża zurbanizowanej skarpy nadnarwiańskiej, zaliczanej do tzw. starej części Łomży. Ze względu na swoje atrakcyjne położenie (ulica ta biegnie równolegle do koryta rzeki) jest ważnym elementem promocyjnym miasta. Odległość od ulicy do rzeki wynosi średnio około 200 metrów. Wzdłuż brzegu Narwi, od strony ulicy Rybaki położona jest miejska plaża. Szacuje się, że w okresie wakacyjnym korzysta z niej około 1000 osób.\nW ostatnich latach, w Łomży został oddany do użytkowania drugi most na rzece Narew. Ulica Rybaki jest łącznikiem między tymi dwoma mostami, mało dotychczas wykorzystywanym m.in. ze względu na zły stan nawierzchni.\nW XVI wieku była to osada rybacka przez którą przebiegała droga publiczna prowadząca z Łomży do portu na Narwi i łączyła się przez most z Drogą Piątnią.\nOsada Rybaki została włączona do miasta w 1832 roku i stało się ono głównym skupiskiem Żydów, jako że nie wolno było im osiedlać się na terenie Łomży, osiedlili się więc na osiedlu Rybaki, i wskutek przyłączenia osady do miasta stali się mieszkańcami Łomży. Dzisiejsza ulica Rybaki , po przeprowadzeniu generalnego remontu zakończonego w 2004 roku, to ulica nie do poznania, wyasfaltowana, chodniki z kostki brukowej, inny świat. Nie ma na niej żadnych zakładów przemysłowych i położenie na rzeką sprawiło, że usytuowano przy tej kilka placówek Służby Zdrowia. Jest u tylko ujęcie wody (stacja wodociągów) jeżeli to można nazwać zakładem przemysłowym.\n1. Ulica Rybaki od strony Ulicy Zjazd. Ulica Rybaki z Ulicą Zjazd została połączona prawdopodobnie na początku lat 30-tych XIX wieku, bo w tym czasie przebito się od Nowego rynku podczas budowy drogi petersburskiej.\n2. Widok z ulicy Rybaki na muszlę amfiteatr i hotel Gromada.\n3. Ulica Kapucyńska dawna Mostowa,bo łączyła drogę publiczną z mostem na Narwi.\n4. Centrum Rehabilitacji pw. św. Rocha założone zostało przez Caritas Diecezji Łomżyńskiej. Poświęcenie Ośrodka odbyło się 12 grudnia 2001r. przez Ks. Bp. Stanisława Stefanka - Biskupa Łomżyńskiego.\nPlacówka położona jest w centrum Łomży, nad rzeką Narew w otulinie Nadnarwiańskiego Parku Krajobrazowego, kilkaset metrów od trasy Łomża - Suwałki. Centrum Rehabilitacji znajduje się w nowo oddanym budynku spełniającym wszystkie wymogi sanitarno-epidemiologiczne pozbawionym barier architektonicznych\n5. Hospicjum p/w św. Ducha\nTowarzystwo powstało w 1992 r., zarejestrowane zostało w 1993 r. Należy do Krajowego Ruchu Hospicyjnego.\nDotychczasowe osiągnięcia: wybudowanie wolno stojacego budynku jednopiętrowego z funduszy osób prawnych i fizycznych.\nHospicjum obejmuje opieką ludzi nieuleczalnie chorych w terminalnym okresie choroby.\nUdzielanie fachowej opieki osobom ciężko i przewlekle chorym w stanie terminalnym choroby nowotworowej - opieka stacjonarna w Domu Hospicyjnym oraz opieka domowa w środowisku pacjenta.\nUdzielanie pomocy rodzinom osób chorych w sprawowaniu opieki.\nSzkolenie pracowników i wolontariuszy w zakresie opieki hospicyjnej.\nW miesiącu czerwcu 2005 r. pozyskano budynek po byłej szkole we wsi Giełczyn gmina Łomża z przeznaczeniem na Dom Pogodnej Starości.\n6. Leczeniem uzależnień w powiecie łomżyńskim zajmuje się Wojewódzki Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Łomży. Ośrodek został powołany w styczniu 1992 r. przez Wojewodę Łomżyńskiego jako samodzielna jednostka budżetowa.\nJego powstanie było "powiewem nowego ducha" po pierwszych wyborach samorządowych, Kongresie Trzeźwości Diecezji Łomżyńskiej i wizycie Papieża Jana Pawła II w Łomży.\nOd początku swego istnienia Ośrodek współpracuje z Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Instytutem Psychologii Zdrowia PTP (od 1994r. program monitorowania efektów terapii), Duszpasterstwem Trzeźwości i Pełnomocnikami Samorządów ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.\nW grudniu 1997 r. Ośrodek został przekształcony w Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej jako jeden z pierwszych w województwie łomżyńskim. Od stycznia 1999 r. podlega Sejmikowi Województwa Podlaskiego zaś od 20.09.1999r. jest placówką koordynującą funkcjonowanie placówek lecznictwa odwykowego w województwie podlaskim.\n7. Kilka domów zabytkowych.\n8. Staw Jemilitego.\n9. Dolna część ulicy Krzywe Koło.\n10.Ulica Żydowska. Dojście do dawnej plaży żydowskiej.\n11. Dzisiejsze wodociągi w Łomży.\n12, 13. W okolicach miejsca od Topisuki (zakręt rzeki przy Zjeździe) do ul. Żydowskiej znajdowała się prawdopodobnie (dziś dokładnie w którym miejscu, trudno jest) ustalić przeprawa przez Narew w XVI wieku.\n14. Widok na ulicę Zieloną od strony Rybaków.\n15,16,17. Dawna Szkoła Podstawowa nr 1, przystosowana na potrzeby oświaty ze szpitala w 1926 roku, funkcjonowała do czasu otwarcia nowej Szkoły podstawowej nr 1 przy ulicy Reymonta 9.\n18. Teraz znajduje się tu Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących Nr 4 w Łomży im. Marii Skłodowskiej-Curie, przeniesiony z ulicy Zjazd (dawna budowlanka).\n19 .Stary Cmentarz żydowski w Łomży został założony w 1830 roku. W 1892 roku władze cywilne zabroniły grzebać zmarłych na cmentarzu, który był już przepełniony. Ostatni znany pochówek odbył się w 1942 roku, z tego względu, że po sąsiedzku znajdowało się getto żydowski. Na powierzchni 1,5 hektara zachowało się około 150 nagrobków.\n20. Widok na ulicę Plac Zielony łączący ulicę Rybaki z Ulicą Senatorską.\n21.Skrzyżowanie ulicy Rybaki z dawną Obwodową, dzisiaj Ulicą Sikorskiego.\n22.Widok od ulicy Sikorskiego do pierwszego zakrętu.\n23.Widok od pierwszego zakrętu w kierunku ulicy Zjazd.\n24. Zniszczenia wojenne widoczne z ulicy Rybaki.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 21:47\nŁomża. Plac Niepodległości.\nW 1920 roku mamy w wykazie placów i ulic miasta Łomży, chyba po raz pierwszy nazwę placu Nowa Ameryka. Powstał on przy zbiegu ulic Giełczyńskiej Polowej i Szosy Zambrowskiej na początku XX wieku (nie mam dokładnych notatek co do powstania placu). Po oddaniu do użytku w 1928 roku Hali Targowej w Łomży handel straganowy podczas jarmarków, targów został przeniesiony na wówczas już Plac Zambrowski. Plac Zambrowski placem targowym był aż do 1968 roku, kiedy to ówczesne władze przemianowały go na Plac Niepodległości i przeniosły tu Dworzec Autobusowy ze Starego Rynku. W miejscu tym po wybudowaniu trybuny honorowej odbywało się wiele zgromadzeń, no i oczywiście 1 majowych również. Na Placu Niepodległości w dniu 25 maja 1975 roku na krótko przed powstaniem województwa łomżyńskiego (28 Maj 1975 rok) Łomża została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy II klasy. Odzaczenie wręczał ówczesny Przewodniczący Rady Państwa Pan Henryk Jabłoński. W 1991 roku Dworzec Autobusowy został przeniesiony, po wybudowaniu stanowisk dla autobusów i niewielkich poczekalni u zbiegu ulic Sikorskiego, Świerczewskiego (obecnie Al. Legionów), Dworcowa i od zachodu terenem kolejowym i na tym skończyła się popularność Placu Niepodległości. Obecnie służy za parking, który najbardziej ożywa w dniu Wszystkich Świętych. Od czasu do czasu odbywają się okolicznościowe wystawy, ale już coraz rzadziej. Stoi taki duży plac w centrum miasta i żadna z władz jakie zmieniają się co cztery lata nie ma pomysłu na jego zagospodarowanie. Pomysły może by były, ale wszystko rozbija się kasę.\n4. Trybuna honorowa. Miejsce wielu manifestacji w okresie PRL- u\n11.\tTablica z nazwą placu.\n12.\tPlac Niepodległości 11. Róg Kierzkowej, kamienica z przełomu XIX i XX wieku. Najbardziej zniszczona.\n13.\tPlac Niepodległości 13. Róg Szosy Zambrowskiej. Kamienica z przełomu XIX i XX wieku\n14.\tTeatr Lalki i Aktora i rondo kompaktowe im. Hanki Bielickiej od strony Szosy Zambrowskiej. Od strony cmentarza mamy budynek wybudowany w 1935 roku Plac Zambrowski 4 (obecnie Plac Niepodległości 14 na potrzeby Straży Pożarnej. Służył on straży do 1994 roku. W tym roku strażacy przeprowadzili się na ulicę Sikorskiego do nowej siedziby, a budynek został przekazany na potrzeby Teatru Lalki i Aktora.\n15.\tRondo kompaktowe im. Hanki Bielickiej od ulicy Polowej . W celu usprawnienia ruchu drogowego na skrzyżowaniach ulic Zawadzkiej, Szosy Zambrowskiej i Placu Niepodległości oraz Giełczyńskiej, Polowej i Szosy Zambrowskiej wybudowano w 2005 roku dwa niewielkie ronda i nazwano je rondami im. Hanki Bielickiej.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:01\nŁomża. Ulica Kierzkowa.\nUlica Kierzkowa (od 1lutego 1940 roku Dierżyńskiego, po wojnie znowu Kierzkowa) zaczyna się od Placu Niepodległości. Początek wygląda jak centrum ogrodnicze, jest tu trzy sklepy ogrodnicze. Następnie mamy wybudowaną w latach 60-tych XX wieku Szkołę Podstawową nr 4, za szkołą ulica Kierzkowa graniczy z ogrodami Klasztoru Benedyktynek, które osiadły na Stokowej Górze w latach 1760 – 1764. Po prawej stronie ulicy mamy budynki po niedoszłej siedzibie KW PZPR, które nieodpłatnie przekazała je na rzecz Służby Zdrowia w 1981 roku. Obecnie to Siedziba Starostwa Powiatowego. Ulicę Kierzkową można by podzielić na dwie części, jakże od siebie różne. Od Placu Niepodległości do ulicy Gen. Władysława Sikorskiego (była Szosa Obwodowa), po za wymienionymi mamy tu w większości zabudowę willową lekarzy, przedsiębiorców i właścicieli mieszkających tu od lat, mieszka tu też rodzina Hanki Bielickiej zmarłej niedawno sławnej łomżanki. Tereny za ulicą Sikorskiego jeszcze jako wieś Pociejewo zostały przyłączone do Łomży na początku lat 20-tych XX wieku. Była tu zabudowa zagrodowa, co zresztą widać i do dzisiaj. Jeszcze w 1976 roku było tu 89 gospodarzy. W roku 1981 i 1984 Prezydent miast Łomży zatwierdził miejscowy plan budowy domków jednorodzinnych „Pociejewo” w granicach ulic Boczna, Kierzkowa, Sikorskiego i Szosa Zambrowska. Po lewej stronie ulicy Kierzkowej od ulicy Sikorskiego mamy Osiedle na Skarpie, po prawej Osiedle Pociejewo. Na osiedlach tych zabudowa gospodarcza jest wypierana przez nowe budynki mieszkalne. Została jeszcze pokaźna ilość budynków zagrodowych, ale to już raczej jako zabytki. Zresztą widać na zdjęciach na tle nowych zabudowań, są zabudowania nawet z okresu międzywojennego.\n1.Ulica Kierzkowa od Placu Niepodległości.\n2.Szkoła Podstawowa nr 4.\n3.Ulica Kierzkowa od Starostwa do zakrętu.\n4.Dalsza część ulicy Kierzkowej.\n5.Ulica Kierzkowa od ulicy Sikorskiego w kierunku Placu Niepodległości.\n6.Mur Od ogrodów Klasztoru Benedyktynek.\n7.Skrzyżowanie ulicy Kierzkowej z ulicą Marynarską.\n8.Ulica Kierzkowa od ulicy Sikorskiego w stronę Ulicy Zdrojowej.\n9.Dalsza część ulicy Kierzkowej w stronę ulicy Zdrojowej.\n10.Ulica Kierzkowa od ulicy Stromej w stronę ulicy Sikorskiego.\n11.Widok na ulicę Witosa.\n12.Widok na ulicę Górną po lewej stronie jadąc w dół.\n13.Widok na ulicę Górną w prawo.\n14.Widok na ulicę Stromą i Łagodną.\n15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 Budynki mieszkalne i zabudowania gospodarcze w większości z okresu przedwojennego.\n23.Ulica Kierzkowa od ulicy Zdrojowej\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:03\nŁomża. Szosa Zambrowska.\nSzosa Zambrowska, od 27 lutego 1950 roku Uchwałą MRN przemianowano na cześć marszałka Polski i Związku Radzieckiego Konstantego Rokossowskiego, a od 20 grudnia 1956 roku Szosa Zambrowska i tak jest do dnia dzisiejszego.\nNa planie Łomży z XVI wieku (Donata Godlewska, Łomża XI wiek – 1795 rok. Str. 46) jest zaznaczony Gościniec Zambrowski, który bierze swój początek od drogi do Giełczyna i Folwarku plebańskiego (dzisiejsze ogrody biskupa). Na początku wieku XIX (plan Łomży z 1805 roku, Witold Jemielity Dzieje Łomży Tysiącletnie, str. 43) zaznaczony jest taka sama nazwa Gościniec Zambrowski, bierze początek od ulicy Giełczyńskiej i jest zaznaczona ulica w dół od Gościńca (prawdopodobnie początek przyszłej Polowej. Następna mapka z 1872 roku (źródło powyżej, str. 44), nazywa się już Szosa do Zambrowska bierze początek na swego rodzaju skrzyżowaniu 5-ciu dróg, jest zaznaczona też ulica Polowa. Rok 1923 (mapka źródło powyżej, str. 46), Szosa Zambrowska połączona z ulicą Polową, Giełczyńską i Placem Nowa Ameryka (późniejszy Plac Zambrowski lub Świński Rynek).\nNa początku XX wieku była to najważniejsza ulica w Łomży. Była arterią łączącą Łomżę ze światem, przecinała Szosę Obwodową, wały obronne i dalej na wschód do Czerwonego Boru, Zambrowa i Czyżewa. W owych czasach, gdy, kolej w Łomży to sprawa przyszłości (1916-1918 rok), a transport samochodowy całkiem nieznany, można było dojechać Szosą Zambrowską właśnie do Czerwonego Boru lub Czyżewa, a stamtąd pociągiem w świat, do Warszawy, nawet do Petersburga. Sama podróż do Czerwonego Boru ( 22 wiorsty, wiorsta po 1835 r. = 1066,78 m.) zajmowała żydowskim wehikułem całą noc, z postojem w Podgórzu. Drogi do Warszawy na południe były podrzędne kiepskiej jakości.\nSzosa Zambrowska jest obecnie w ciągu drogi nr 63: granica państwa z obwodem Kaliningradzkim – Giżycko –Łomża –Zambrów – Sokołów Podlaski (kierunek Siedlce, Siemiatycze). W Łomży odcinkiem tej drogi Jest ciąg ulic: Szosa Zambrowska – Sikorskiego – Wojska Polskiego – Plac Kościuszki – Zjazd – granica miasta (kierunek Piątnica). W latach 2004-2005 została zmodernizowana: zrobiono nową kanalizację, wodociągi, położono nowy asfalt, wykonano chodniki. Większość środków pochodziła z Unii Europejskiej.\n1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34 35. 36. 37. 38. 39. 40 41 42\n1. Rondo im. Hanki Bielickiej od strony Szosy Zambrowskiej. W głębi po lewej stronie w narożniku Szosy Zambrowskiej i Placu Niepodległości, jeden z najstarszych budynków przy tej ulicy. Mieścił się w nim przez długi czas sklep żelazny „Kubraka”.\n2. Widok na Szosę Zambrowską od Ronda.\n3. Szosa Zambrowska 8, budynek mieszkalny z lat międzywojennych, mieściła się w tym budynku za komuny sklep mięsny „tania jatka”.\n4. Budynek Starostwa Powiatowego po niedoszłej siedzibie KW PZPR, później przychodnia zdrowia.\n5. Budynek – siedziba OHP.\n6. Budynek byłego Urzędu Wojewódzkiego. Siedziba byłego Województwa Łomżyńskiego, do chwili reformy administracyjnej 1stycznia 1999 roku.\n7. Była kaszarnia Pana Burbutowskiego.\n8. Szosa Zambrowska nr 18 i 20 budynki mieszkalne prywatne.\n9. Pomnik (od ulicy Szosa Zambrowska napis) - Pamięci Bohaterów Walk o Wolność i Niepodległość Polski w latach 1939-1956.\n10. Pomnik (od ulicy Zawadzkiej napis) – Pamięci Więźniów Politycznych Zamęczonych i Pomordowanych w latach 1939-1956. Pomnik odsłonięto 20 czerwca 2003 roku. Autor projektu Edward Stefanowicz.\n11. Widok na ulicę Projektowaną.\n12 Szosa Zambrowska 22 i 24, prywatne budynki mieszkalne.\n13.Prokuratura Rejonowa, pogotowie ratunkowe.\n14. Bank Polskiej Spóldzielczości.\n15. Siedziba PZU.\n16. Siedziba oddziału ZUS-u.\n17. Rondo im. Witolda Lutosławskiego.\n18. Widok na Szosę Zambrowską w kierunku Zambrowa.\n19. Szosa Zambrowska 30. Drewniany budynek do dziś zamieszkały.\n20. Szosa Zambrowska 32. Oficyna murowana, także zamieszkała.\n21. Szosa Zambrowska 54. Domek drewniany zamieszkały\n22.Widok na miejsce straceń powstańców styczniowych przy Szosie Zambrowskiej przed uporządkowaniem tego miejsca.\n23. Widok na to samo miejsce na wiosnę 2006 roku.\n24. Widok w lecie 2006 roku.\n25. Głaz postawiony ku pamięci powstańców styczniowych 2 listopada 1916 roku.\n26. Tablica z nazwiskami powieszonych i rozstrzelanych powstańców. Łącznie rozstrzelano i powieszono 21 powstańców.\n27. Ruiny młyna po prawej stronie u wylotu Szosy Zambrowskiej.\n28. Dom mieszkalny młynarza z 1932 roku.\n29. Widok na całą posesję młynarza.\n30. Dom murowany z lat 50-tych XX wieku.\n31. Szosa Zambrowska 79. Budynek mieszkalny z lat 50-tych XX wieku.\n32. Szosa Zambrowska 89. Budynek mieszkalny z lat 50-tych XX wieku.\n33. Widok na ulicę łączącą ulicę Wąską z Szosą Zambrowską.\n34. Widok na Szkołę Podstawową nr 9.\n35. Widok na ulicę Ks. Anny od strony ulicy Zawadzkiej.\n36. Widok na ulicę Ks. Anny od ulicy Rycerskiej.\n37. Widok na ulicę Rycerską.\n38. Widok na Os. Medyk przy Szosie Zambrowskiej.\n39. Widok na Szosę Zambrowską od Al. Piłsudskiego w stronę miasta.\n40. Widok na Szosę Zambrowską od Al. Piłsudskiego w stronę Zambrowa.\n41. Widok na ulicę Kasztelańską.\n42.Widok na Al. Piłsudskiego od strony Szosy Zambrowskiej.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:05\nŁomża. Ulica Polowa.\nUlica Polowa została wytyczona prawdopodobnie na przełomie wieku XVIII i XIX. Na mapce Łomży z 1805 roku widać na skrzyżowaniu ulicy Giełczyńskiej Gościńca Zambrowskiego u wylotu z miasta ulicę prowadzącą w kierunku zachodnim. Na mapce Łomży z 1872 roku widzimy już ulicą Polową połączoną z Szosą Sniadowską. Po prawej stronie ulicy za ówczesnym folwarkiem plebańskim widać już szkic przyszłej ulicy Sadowej. U zbiegu ulic św. Mikołaja i Polowej wybudowano w 1798 roku pruskie magazyny wojskowe dla furażu, z których jeden zachował się do dzisiaj.. W czasach gubernialnych zbudowano u zbiegu ulicy Polowej i Szosy Śniadowskiej cerkiew prawosławną dla 14 Ołonieckiego pułku piechoty. W 1930 roku przebudowano ją na Dom Żołnierza. Nie przetrwał on II wojny światowej, został doszczętnie zniszczony. Na tym miejscu pod koniec lat 80-tych postawiono budynek mieszkalny w nowoczesnym stylu, w którym na parterze znalazło się miejsce dla banków. Niektórzy z miejscowej ludności nazywają ten budynek pink panther (różowa pantera).\nW 1915 roku rada miejska w Łomży zatwierdziła plan sfinansowania budowy elektrowni kosztem 120.000 tysięcy marek uzyskanych w drodze przymusowej pożyczki od mieszkańców Łomży, 30,000 marek jako pomoc z powiatowego związku komunalnego i 25.000 marek z czystego zysku przedsiębiorstwa. Elektrownię oddano do użytku w kwietniu 1917 roku. Elektrownia stała w miejscu, obecnego budynku Rejonu Energetycznego. Od skrzyżowania ulicy Polowej z Al. Legionów w kierunku ulicy Wojska Polskiego mamy kilka budynków użyteczności publicznej i kilka kamienic, które prztrwały zawieruchę wojenną. Ulica Polowa miała zmienianą nazwę kilkakrotnie. Pierwszy raz w przed 1938 rokiem nadano jej nazwę na Gen. Młota – Fijałkowskiego, po raz drugi w 1940 rok od 1 lutego nazywała się Leninowską. Na wiosnę 1946 roku powrócono dom pierwotnej nazwa Polowa, ale na krótko, bo już na jesieni tego roku 9 września zastała nazwana Armii Czerwonej na cześć naszych „wybawców”. Nazwa ta przetrwała do 1989 roku , gdzie po okresie burzliwych przemian przywrócono ponownie nazwę Polowa. W latach 60-tych, 70-tych i 80-tych XX wieku Łomża zaczęła się rozbudowywać na południe od ulicy Polowej.\n1. Ronda kompaktowe na skrzyżowaniu Polowej, Giełczyńskiej, Kierzkowej i Zawadzkiej zostały wybudowane w 2005 roku w celu usprawnienia przejazdu przez to skrzyżowanie.\n2. Widok na ulicę Polową od strony rond im Hanki Bielickiej.\n3. Magazyn pruski dla furażu z budowany w 1798 roku.\n4. Nowy budynek Sądu oddany do użytku marcu 2004 roku.\n5. Ogrody biskupa. Przed 1925 rokiem , folwark plebański.\n6. Budynek na rogu ulicy Giełczyńskiej i Polowej. Własność kościelna.j.\n7. Polowa 13, w okresie między wojennym mieścił się tu przędzalnia, po wojnie ten budynek przejęła oświata (TE, ZSH), potem Spółdzielnia Inwalidów „Razem”.\n8. Nowe budownictwo zbudowane w latach 70-tych i początek 80-tych XX wieku.\n9. Pomnik wzniesiony dla uczenia pamięci łomżyńskich harcerzy, którzy oddali życie za niepodległą Polskę.\n10. Pomnik Zygmunta Glogera (ur. 3 listopada 1845 r. w Kamionce Podolskiej, zm. 16 sierpnia 1910 r. w Warszawie), polski historyk, archeolog, etnograf, folklorysta, krajoznawca.\n11. W tym budynku mieściło się kino Październik, jedno z dwóch kin w Łomży.\n12. Budynek, w którym mieściło się po wojnie Biuro Wystaw Artystycznych. Piętrowy z boniowanym przyziemiem, piętrach wydzielonych gzymsami kordonowymi i zwieńczony ozdobnym gzymsem. Dach stromy dwuspadowy.\n13. W miejsce wyburzonej kamienicy zabytkowej wybudowano budynek o nowoczesnej architekturze.\n14. Budynki Wyższego Seminarium Duchownego.\n15. Obecnie Dom Specjalnej Opieki, poprzednio Dom Starców, neorenesansowy budynek z 1882 roku. Pięknie odnowiony.\n16. Budynek mieszkalny o nowoczesnej architekturze, wybudowany pod koniec lat 80-tych XX wieku. (Różowa pantera.), w miejscu gdzie była cerkiew dla rosyjskiego wojska., później Dom Żołnierza. (Różowa pantera.)\n17. Rejon Energetyczny, obecnie\n18. Elektrownia miejska wybudowana w latach 1916 – 1817.Zniszczona w czasie II wojny światowej.\n19. Fragment ulicy Polowej z początku XX wieku. Po lewej widać cerkiew wybudowaną w czasach gubernialnych. Po prawej kamienicę na rogu ulicy Cerkiewnej (Sienkiewicza), zniszczoną w czasie II wojny światowej.\n20. Dom Żołnierza, wybudowany na ruinach cerkwi z wykorzystaniem jej ruin w 1930 roku. Zniszczony w czasie II wojny światowej.\n21. Ulica Polowa. Widok od Al. Legionów w stronę Szosy Zambrowskiej.\n22. Ulica Polowa. Widok od Al. Legionów w stronę ulicy Wojska Polskiego.\n23. Budynek NOT-u, w którym mieści się Urząd Skarbowy.\n24. Ulica Polowa 18. Budynek mieszkalny, z około połowy XIX wieku. Piętrowy z boniowanym przyziemiem, piętrem wyodrębnionym gzymsami kordonowymi, zwieńczony gzymsem kroksztynowym, okna piętra z gzymsami na konsolkach. Fasada dziewięcioosiowa z płaskim trójosiowym ryzalitem.\n25. Polowa 22 .Dawny szpital wojskowy, neorenesansowy z końca XIX wieku. Po II wojnie światowej siedziba powiatu , potem urzędu wojewódzkiego, obecnie mieszczą się tu instytucje i organizacje społeczne, także Zarząd Oddziału Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.\n26. Polowa 53. Była Rejonowa Przychodnia Zdrowia, jeszcze wcześniej siedziba dowódcy18 Dywizji Piechoty, gen. Czesława Młota – Fijałkowskiego.\n27. Polowa 55. Willa z okresu międzywojennego (1918-1939) w stylu dworkowym projektu Architekta -Zdzisława Świątkowskiego.\n28. Polowa 57. Oficyna dobudowana do kamienicy nr 59.\n29. Polowa 59. Kamienica z początku XX wieku.\n30. Polowa 61 Kamienica z początku XX wieku.\n31. Polowa 65. Kamienica z 1912 roku.\n32. Kamienica narożna (róg Polowej i Wojska Polskiego od Komendy Miejskiej), ale jej adres to Wojska Polskiego 17.\n33. Kamienica na rogu Wojska Polskiego i Polowej, od strony Łomżycy, też Wojska Polskiego tylko nr 19. Od strony Polowej Zabytkowa brama wjazdowa.\n34. Widok ulicy Polowej od strony Parku i m. Jakuba Wagi.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:06\nŁomża. Ulica Mikołaja Kopernika.\nZwiązku z wydaniem pod koniec XVIII wieku decyzji o zakazie pochówku zmarłych na cmentarzach kościelnych, ze względów sanitarnych, cmentarz przeniesiono w 1801 roku pół wiorsty za miasto i zlokalizowano jego przy drodze do Zawad i Giełczyna. Cmentarz przeznaczony był dla katolików i ewangelików, ponieważ Łomża była w tym czasie pod panowaniem prusaków. W związku z rozwojem miasta, które liczyło około 10 tys. Ludności zaszła potrzeba rozszerzenia cmentarz w kierunku wschodnim, uczyniono to w latach 1849 i 1861-1879. Cmentarz ewangelików znajdował się na wschód od cmentarza katolickiego. Około 1834 roku założono cmentarz prawosławny. Obejmował tereny położone na południe od cmentarzy katolickiego i ewangelickiego. W związku z powstaniem cerkwi prawosławnej i utworzeniem guberni Łomżyńskiej, oraz napływem ludności wyznania prawosławnego cmentarz poszerzany był w latach 1851-1876 i 1884-1891.\nPo wejściu do Łomży prusaków społeczeństwo miasta postawiło obok późniejszego cmentarza kapliczkę z figurą św. Mikołaja w broniącą ich przed wilkami (tak nazywali prusaków). Dlatego też droga według jednych od tego świętego nazywano św. Mikołaja, a według drugich nazywali ją tak na cześć cara Mikołaja II. Chociaż na mapce Łomży z 1923 roku ulica ta nazywa się Cmentarna, ale w spisie ulic Łomży z 1925 roku jest nazwa ulicy Św. Mikołaja. W 1926 roku ulica św. Mikołaja została wybrukowana. W 1940 roku Rosjanie zmienili nazwę ulicy na Komsomolską. Po wojnie wrócono do poprzedniej nazwy. W 1968 roku uchwałą rady miasta zmieniono na Mikołaja Kopernika.\nW przebiegu dziejowym, zależnie od zakrętów historii, nazwa ta nabierała różnych odcieni: raz była ulicą św. Mikołaja. Innym razem ulicę nazywano Mikołaja, potem Mikołaja Kopernika. Ale „Mikołaja” było zawsze, podobnie jak zawsze ulica ta prowadziła i prowadzi na zabytkowy dziś cmentarz.\nUlica Mikołaja Kopernika bierze początek tak jak od chwili powstania cmentarza od obecnej ulicy Zawadzkiej, po lewej stronie mamy cmentarz wielo wyznaniowy z 1801 roku. Na całej ulicy przeważa prywatna zabudowa parterowa, za wyjątkiem budynku wielorodzinnego Kopernika 6 zbudowanego w 1989 roku i nowego budynku Ekonomika. Pierwsze zajęcia w obecnym budynku przy ul. Kopernika 16 odbyły się 3 września 1969 roku. Obrębie ulic polowej, Alei Legionów i Kopernika, wybudowano w latach 70-tych i 80-tych os. Waryńskiego obecnie Bohaterów Monte Cassino.\nPrzy zbiegu ulic Mikołaja Kopernika i Al. Legionów jest założony w 1905 roku Park Ludowy.\n1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 21A 22 23 24 25 25A 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35\n1.\tUlica łącząca ulicę Mikołaja Kopernika Z ulicą Sikorskiego, do 1968 roku Zaułek Cmentarny, obecnie Zaułek. Widok od strony ulicy Kopernika.\n2.\tZaułek. Widok od wejścia na cmentarz od strony Sikorskiego.\n3.\tZaułek. Widok od ulicy Sikorskiego.\n4.\tMapka Łomży z 1923 roku, na której obecna Kopernika nazywa się Cmentarna.\n5.\tKapliczka z figurą św. Mikołaja, postawiona obok przyszłego cmentarz przez mieszkańców miasta, żeby chroniła ich przed wilkami (prusakami).\n6.\tUlica Kopernika od strony ulicy Zawadzkiej.\n7.\tNajmłodsza część cmentarza katolickiego. Mur od strony Szosy zambrowskiej wybudowano w 1888 roku.\n8.\tBrama główna wybudowana w 1879 roku w stylu neogotyckim.\n9.\tPlac przy ulicy Kopernika. W latach 70-tych XX wieku wybudowano blok mieszkalny przez co zniszczono zabytkową aleję lipową prowadzącą od Szosy Zambrowskiej do bramy głównej cmentarza.\n10.\tBudynek przedpogrzebowy wybudowany w 1853 roku, według projektu budowniczego powiatowego, Teodora Bogumiła Seyfrieda.\n11.\tKaplica Śmiarowskich, fundacji Mateusza Śmiarowskiego dla jego żony Wincenty z Rupińskich – początkowo p.w. św. Wincentego, później św. Krzyża. Wzniesiona w 1838 roku w stylu klasycystycznym na rzucie koła.\n12.\tDzwonnica murowana wzniesiona przy kaplicy Śmiarowskich w 1866 roku w kształcie filara pokrytego dwuspadowym daszkiem.\n13.\tBudynek mieszkalny wybudowany w latach 80-tych XX wieku.\n14.\tNajstarsza część cmentarza katolickiego.\n15.\tByły cmentarz ewangelicki założony w 1801 roku, obecnie komunalny. Murowane ogrodzenie wykonano w 1844 roku. Od wschodu graniczył z cmentarzem katolickim, od zachodu z cmentarzem prawosławnym. W 1977 roku przejęty przez gospodarkę komunalną\n16.\tBrama główna neoromańska cmentarza ewangelickiego wybudowana w 1879 roku.\n17.\tByła kaplica ewangelicka od strony Kopernika, wzniesiona w 1844 roku.\n18.\tByła kaplica ewangelicka od strony cmentarza.\n19.\tByły cmentarz prawosławny założony około 1834 roku, obecnie komunalny.\n20.\tCzęść wschodnia cmentarza prawosławnego. Cmentarz zamknięto w 1922 roku. W 1977 roku przejęty przez gospodarkę komunalną.Narożniku cmentarza od strony Kopernika utworzono w trosce o zachowanie najstarszych zabytków cmentarza – w 1978r. utworzono niewielkie lapidarium, w którym zgromadzono fragmenty żeliwnych ozdób, 32 nagrobki i krzyże, secesyjną kaplicę grobową.\n21.\tByła prawosławna kaplica cmentarna neoklasycystyczna pod wezwaniem Grobu Pańskiego wybudowana w 1910 roku. Obecnie kaplica katolicka.\n21A Widok na prezbiterium kaplicy cmentarnej.\n22.\tBudynek Ekonomika w którym pierwsze zajęcia odbyły się w 1969 roku.\n23.\tTablica upamiętniająca stulecie Ekonomika (2006r.) .\n24.\tBudynek przedwojennej przędzalni, w latach powojennych do 1969 roku budynek szkolny Ekonomika.\n25.\tBudynek wybudowany za czasów gubernialnych. Kopernika 17, 19.\n25A. Na budynku zabytkowym ul. Mikołaja Kopernika 19 została położona nowa elewacja, przez co zeszpeciła wygląd tego zabytku. Co na to konserwator zabytków?\n26.\tBudynek w stylu dworkowym przy Parku Ludowym od strony Kopernika.\n27.\tBudynek w stylu dworkowym od strony Parku Ludowego.\n28.\tPark Ludowy założony w 1905 roku. Wejście do Parku Ludowego od ulicy Kopernika.(róg Al. Legionów).\n29.\tPark Ludowy i jego wygląd w pełni lata.\n30.\tUlica Kopernika. Widok od strony Al. Legionów.\n31, 32, 33, 34, 35. Kilka budynków prywatnych. Pamiętających czasy międzywojenne.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:08\nŁomża. Nowy Rynek. (Plac Kościuszki)\nRozwój Łomży od początku XVII wieku do połowy wieku XIX postępował w kierunku północno – wschodnim. Przedmieścia, które znajdowały się za bramami miejskimi zostały wchłonięte przez miasto. Na początku XVII wieku wytyczono Nowe miasto, Nowy Rynek i nowe ulice na terenie dawnego folwarku miejskiego. W latach 1612 – 1614 na skarpie wzniesiono drewniane kościół i kolegium jezuitów, w którym otwarto pierwszą szkołę średnią zwaną Kolegium Łomżyńskim (spłonęły w 1696 roku).\nO rozwoju tej części miasta świadczy plan – szkic z 1619 roku, wykonany w związku z lokalizacją i zamierzoną budową kościoła jezuitów, zachowany w Bibliotece Narodowej w Paryżu, a odnaleziony przez profesora Franciszka Piaścika. Plan ów obejmował zarówno Nowe jak i Stare Miasta, Narew i miejsca przewozu przez rzekę, najstarsze zjazdy i drogi do rzeki. W 1732 roku ukończono budowę kościoła jezuickiego w stylu barokowym pod wezwaniem, św. Stanisława Kostki i (1754r.) dwupiętrowe murowane kolegium (oba poprzednie drewnianr budynki zniszczone przez pożar w 1696 roku). Budowle te wybudowano dzięki fundacji starosty łomżyńskiego Jana Szembeka i jego żony Ewy.\nLatach 20-tych XIX wieku przeprowadzono przez Łomżę Trakt Warszawsko – Petersburski łączący Zachodnią Europę z Rosją (wtedy wiedziano, że najkrótsza drogą łącząca zachodnią Europę z krajami bałtyckimi wiedzie przez Łomżę, a nie Białystok). W latach 20-tych XIX wieku Nowy Rynek zabudowano murowanymi budynkami parterowymi i piętrowymi.\nW 1917 roku w setną rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki ma skwerze Nowego Rynku postawiono obelisk kamienny, zmieniono nazwę na Plac Kościuszki.\nPlac Kościuszki dzisiejszy kształt uzyskał w na początku lat 60-tych XX wieku (1964 rok) W czasie wojny zabudowa Placu Kościuszki został całkowicie zniszczona. Zabudowa, która w tej chwili jest na Placu Kościuszki ( oprócz początku ulicy Długiej) to zabudowa powojenna.\n1 XVII- wieczna mapka Łomży\n2 Widok z ronda na Al. Legionów. Część zdjęć robiona z dachu budynku Długa 1.\n3 Widok na ulicę Woj. Pol.\n4 Wjazd z ulicy Woj. Pol. na rondo.\n5 Zjazd z ronda na ulicę Piękną.\n6 Część XVIII – wiecznego muru otaczającego dawne kolegium. W 1958 roku wmurowano pamiątkowy głaz, w czasie pierwszego zjazdu Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej.\n7 Płot metalowy zabytkowy z tego samego okresu.\n8 Tabliczka z nazwiskiem wykonawcy płotu zabytkowego na słupku bramy wejściowej na plac szkolny.\n9 Brama wejściowa, zabytkowa. Widok od strony szkoły.\n10 Brama zabytkowa. Widok od ronda.\n11 Ulica Zjazd od Ronda w kierunku Piątnicy.\n12 Rondo od strony ulicy Zjazd. Widok z dachu budynku Długa 1.\n13 Widok na ulicę Rządową od strony ronda.\n14 Rondo od strony budynku Długa 1. Widok z dachu tegoż budynku.\n15 Widok na ulicę Długą od strony ronda.\n16 Rondo od strony dawnego domu partii.\n17 Budynek PKO i PZU wybudowany, w celu ochrony przed grożącemu Stachowi Konwie dla mieszkańców domu partii.\n18 Kino Miraż, zbudowane przed 1914 rokiem, rozebrane mimo niewielkiego zniszczenia w 1945 roku z przeznaczeniem na budowę domu partii.\n19 Do 1989 roku dom partii, potem WSP.\n20 Dawne Delikatesy, budynek z lat 60-tych.\n21 Stare gimnazjum. (Byłe kolegium jezuitów). Wybudowane w 1754 roku, rozebrane w 1896 roku.\n22 Budynek Długa 1 wybudowany w latach 60-tych XX wieku, na parterze sklepy przemysłowe.\n23 Gimnazjum zostało wzniesione między 1898 a 1906 r. wg projektu architekta Feliksa Nowickiego, w stylu neorenesansowym. Początkowo gimnazjum męskie.\nKorpus główny jest trzykondygnacyjny, pięcioosiowy, zryzalitowany a skrzydła boniowane, dwu-kondygnacyjne. W fasadzie korpusu trzy wielkie arkadowe okna. Po wkroczeniu do Łomży Niemców w 1915 roku była to siedziba gubernatora niemieckiego. Po zakończeniu I wojny światowej mieściło się tu Gimnazjum Żeńskie. Budynek ten po wojnie zawsze związany był ze szkolnictwem. Mieściło się tu Liceum Pedagogiczne, Zespół Szkół Budowlanych. Oddział Zamiejscowy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, Liceum Plastyczne. Obecnie siedziba II Liceum Ogólnokształcącego.\n24 W 1917 roku w setną rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki społeczeństwo miasta Łomży postawiło kamienny obelisk. Od tego czasu Nowy Rynek przemianowano na Plac Kościuszki.\n25 Plac Kościuszki w 1918 roku. Widać na zdjęciu jakie zmiany zaszły na Placu Kościuszki.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:10\nŁomża. Ulica Zjazd.\nNa początku XIX wieku (data bliżej nieokreślona) przez Łomżę przebiegała droga handlowa tzw. Trakt warszawsko – petersburski, co sprzyjało jej rozwojowi, w/g niektórych źródeł nazywał się też traktem Kowieńskim. Początkowo był to gościniec, ale w miarę zwiększania się ruchu pojazdów także pocztowych, również i wojska, zaczęto trakt modernizować. W 1804 – 1810 usypano 2000 kroków grobli od Łomży do Piątnicy, w 1817 roku wybudowano szosę główną traktu petersburskiego (obecnie Wojska Polskiego), w latach 20-tych XIX wieku utwardzono drogę z Ostrołęki do Łomży i oddano go w 1829 roku ponownie do użytku. Traktem tym przejeżdżało i gościło w Łomży wiele osobistości (Witold Jemielity – Dzieje Łomży Tysiącletnie str. 93). Trasa ówczesnego traktu przebiegała przez Łomże dość krętą trasą, (Szosowa - obecnie Wojska Polskiego, Nowy Rynek, ulicą Długą, Krótką, Krzywe Koło i Kapucyńską w dół. Wlatach 50-tych XIX wieku trakt poprowadzono Nowy Rynek, burząc część zabudowań popijarskich między kościołem a gimnazjum. W ten sposób powstała ulica Zjazdowa. Przekopano ją całkowicie na nowo, a nie przeprowadzono parowem wcześniej istniejącym. Trakt przeprowadzono tędy, ponieważ było to najkrótsze i najprostsze połączenie szosy warszawskiej z groblą i mostem. Przebiegał też tędy droga handlowa z Prus Wschodnich przez Kolno, Łomżę, Zambrów, Czyżew do Siedlec. Na skarpie po rozbiórce w 1896 roku gimnazjum pojezuickiego, wybudowano w latach 1898-1906 gimnazjum początkowo męskie, później żeńskie wg projektu Feliksa Nowickiego (opis powyżej. Nieco niżej pod koniec XIX wieku wybudował Dom Tyburcy Chodźko, znany fotograf z Łomży wygnaniec z Litwy, który w nim w ogóle nie zamieszkał.\nUlica Zjazdowa była fragmentem traktu prowadzącego z Warszawy przez Ostrołękę, Łomżę, Grajewo, Suwałki, Kowno do Petersburga. Trakt warszawsko – petersburski budowano wiele lat. Jest on zaznaczony na mapie z 1822 roku, podobnie jak na późniejszych, ale nie wiadomo, od kiedy istniał w rzeczywistości.\nUlica początkowo nazywała się Zjazdowa, potem Zjazd, przed 1938 rokiem zmieniono na Generała Orlicz – Dreszera, od 1 lutego 1940 roku, Kultury Fizycznej, po wojnie ponownie Zjazd.\n1. Początek ulicy Zjazd od Placu Kościuszki.\n2. Widok na ulicę Zjazd z dachu budynku Długa 1.\n3. Płot zabytkowy z XVIII przy II LO. Widok od strony ulicy Zjazd.\n4. Widok na Hotel Gromada.\n5. Widok na II LO od strony ulicy Zjazd.\n6. Dom Chodźki. (Bursa nr 3). Widok od wejścia.\n7. Dom Chodźki. Widok od dołu ulicy Zjazd.\n8. Widok na klasztor Kapucynów.\n9. Powojenna mleczarnia, potem zakłady mięsne, obecnie sklep „ Instalator”. Widok od ulicy Rybaki.\n10. Jak wyżej, lecz od strony ulicy Via Baltica.\n11. Via Baltica.\n12. Ulica Zjazd. Od ulicy Via Baltica w kierunku mostu.\n13. Topisuka. Zakręt rzeki przy samej ulicy Zjazd.\n14. Przedwojenna przystań wioślarska (1913 rok). Obecnie LOK.\n15. LOK. Miejsce w przedwojennej przystani wioślarskiej.\n16. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Łomży. Miejsce egzaminowana przyszłych kierowców.\n17. Dyrekcja MPWiK w Łomży.\n18. Głaz MPWiK.\n19. Fronton budynku przedwojennego Miejskiego Stadionu Sportowego, zbudowanego w latach 1930-1933 na gruntach spalonego tartaku państwowego wykupione przez Radę Miejską. Wały usypano z ziemi dowożonej wojskowymi ciężarówkami z oddalonego o kilometr niedokończonego przez Niemców nasypu kolejowego w kierunku Pisza. (Henryk Pestka – Piłka Nożna na Ziemi Łomżyńskiej w latach 1917-1997).\n20. Obecne wejście na Stadion Miejski w Łomży.\n21. Płyta stadionu po remoncie. Widok od Łomży.\n22. Nowa trybuna na wale od Narwi.\n23. Stara trybuna od ulicy Zjazd.\n24. Trybuna dla kibiców przyjezdnych (klatka).\n25. Budynki oczyszczalni ścieków w Łomży. Oddana została do użytku pod koniec lat 90-tych zmodernizowana w 2003 roku.\n26. Oczyszczalnia. Widok od Narwi.\n27. Oczko wodne za oczyszczalną.\n28. Oczko wodne za stadionem.\n29. Wjazd na most na Narwi od strony Łomży.\n30. Widok na ulicę Zjazd od mostu.\n31. Most od strony Piątnicy.\n32. Widok na Narew z mostu w kierunku Kalinowa.\n33. Widok na Narew w kierunku Czarnocina.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:11\nŁomża. Ulica Zamiejska.\nW 1824 roku w związku z rozbudową miasta w kierunku zachodnim wytyczono nowe ulice: Wiejska, Nadnarwiańska, Ogrodowa, Piękna, Przechodnia (nie istnieje), na mapie z 1805 roku mamy już szkic przyszłej ulicy Zjazdowej (Zjazd) i ulicy Zamiejskiej. W latach 40-tych XIX wieku przebito się przez skarpę, burząc częściowo zabudowania pijarskie i poprowadzono ulicę Zjazdową, która miała połączyć ulicę Nadnarwiańską ze Zjazdową omijając zabudowania pijarów na skarpie będąca w ciągu traktu warszawsko – petersburskiego. Równocześnie powstała ulica Zamiejska. Na mapce z 1872 roku May już zaznaczoną ulicę Zjazdową i ulicę Zamiejską. Pierwotna ulica Zamiejska zaczynała się nieco powyżej zakrętu Topisuka i biegła obok ulicy Zjazdowej i na wysokości ulicy Rybaki skręcała w kierunku zachodnim, łącząc się z ulicą Nadnarwiańską omijając zabudowania pijarów na skarpie. Prawdopodobnie na początku XX wieku połączono ulicę Zamiejską z ulicą Rybaki, co widać na mapce z 1923 roku. Obecnie w Łomży ulica Zdrojowa, Rybaki, Zamiejska, Nadnarwiańska i Grobla Jednaczewska, są w ciągu trasy turystycznej (od Bronowa do Łomży) 16 kilometrów Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi, dalej nad Narwią do Nowogrodu. Obecna zabudowa na ulicy to po lewej stronie jak widać na załączonych zdjęciach to zabudowa piętrowa prywatna, po prawej zaś w większości budynki komunalne i hotel Biebrza.\nPrzed 1939 r. ulica Zamiejska przebiegała tak ja to widać na zdjęciu nr 4 i dalej biegła prosto by następnie skręcić w lewo ku górze. Miała znaczny spadek. Kończyła się przy ulicy Nadnarwiańskiej przy budynku opisywanym przez prof. B . Winiarskiego w " Nad Wissą, Pissą i Narwią". Budynek Ten nazywano "Żabiną". Na uliczce tej zabudowania były tylko w dolnej części uwidocznionej na zdjęciu nr 4 i w górnej części przy szpitalu św. Ducha (kamienica Glińskiej, później i Kotowskich) . Z lewej strony ulicy Zamiejskiej na wzniesieniu widoczny był budynek Chodźki z niższymi zabudowaniami gospodarczymi, ale administracyjnie przynależał chyba do ulicy Zjazd. Obecnej drogi na której położony jest asfalt nie było. Po wojnie usypano grobelkę i nowa przejezdna część ulicy Zamiejskiej do Nadnarwiańskiej zaczęła przebiegać powyżej starej po tejże grobelce. Patrząc od ulicy Zjazd po lewej stronie grobelki powstał spory wąwóz. Pod koniec lat sześćdziesiątych zaczęto go zasypywać, sprzedano działki i powstały prywatne posesje.\nMapki wymienione powyżej można obejrzeć w książce Dzieje Łomży Tysiącletnie - Witolda Jemielitego str. 43, str. 44 i str. 46.\n4. Dolna prawa strona ulicy Zamiejskiej.\n5. Skrzyżowanie ulicy Zamiejskiej z ulicą Zjazd i ulicą Rybaki.\n6. Zabudowa lewej strony ulicy Zamiejskiej.\n7. Zabudowa prawej strony ulicy Zamiejskiej.\n8. Dawny Dom Chodźki, obecnie Bursa Szkolna nr 3.\n9. W tym miejscu była ulica Zamiejska przed przebudową.\n10. Dawna Łaźnia Miejska, obecnie Hotel Biebrza.\n11. Widok na ulicę Zamiejską, od ulicy Nadnarwiańskiej.\n12. Mapka Łomży z 1872 roku.\n13. Mapka Łomży z 1923 roku.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:14\nŁomża. Ulica Nadnarwiańska.\nNarew stanowiła przeszkodę trudną do pokonania więc linia zabudowy miasta zaczynała posuwać się na północny - zachód w kierunku wsi Skowronki i Łomżyca.\nŚwierk na zdjęciu nr 1 przy budynku po lewej stronie ulicy w tej chwili już nie istnieje. Został ścięty, być może przyczyną ścięcia były ostatnio szalejące wichury.\nObecnie na ulicy Nadnarwiańskiej trwa remont. Wymieniana jest nawierzchnia ulicy, budowane podjazdy do każdej posesji i scieżka rowerowa w która prowadzi doliną Narwi.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:16\nŁomża. Ulica Wiejska.\nZnajdowały się w nim: 5 sal dla chorych, sala operacyjna, gabinet lekarski, apteka, kaplic, skład bielizny, 2 pokoje z wannami, kancelaria i mieszkanie dla szarytek. Suterenach były: kuchnia, pralnia, piwnice, spiżarnia i mieszkania dla służby. Po II wojnie światowej budynek ten przeznaczono na potrzeby oświaty, Którym kształcono zastępy pielęgniarek.\nNa rogu ulicy Wiejskie i Szosowej w latach 1910 – 1911 doktor Rudolf Beber wybudował budynek kinoteatru Mirage (Miraż). W1945 roku, mimo, że budynek kinoteatru nadawał się do odbudowy, rozebrano jego i władze partyjne z uzyskanego budulca wybudowały sobie siedzibę przy Placu Kościuszki , jakby to było najważniejsze dla jej mieszkańców.\n21. Więzienie przy ulicy Wiejskiej z 1825 roku.\n22. Szpital św. Ducha, okres między wojenny.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:18\nŁomża. Ulica Piękna.\nUlica Piękna tak jak i inne ulice z dzielnicy Rembielin wytyczono w latach 1820-1826 związku z rozbudową miasta na północny – zachód. Bierze ona swój początek od obecnego Placu Kościuszki w owych czasach Nowy Rynek, przecina ulicę Wiejską, dalej łączy się z ulicą Feliksa Bernatowicza (Adamowska) dochodzi do ulicy Stacha Konwy (Wasilewska) i poprzez Stacha Kanwy, Nadnarwiańską, Groblą Jednaczewską, do zielonych płuc Łomży, Lasu Jednaczewskiego. Do lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych XX wieku w dzielnicy Rembielin a w szczególności przy ulicy Pięknej występowała zwarta zabudowa drewniana w bardzo złym stanie technicznym. Dlatego rozebrano ją i zbudowano budynki mieszkalne wielopiętrowe, swoją wielkością i kształtem dostosowane do ukształtowania terenu i budynków już istniejących, co w powiązaniu z zielenią osiedlową tworzy dość harmonijną całość. Z okien domów rozciąga się malowniczy widok na pradolinę Narwi i Las Jednaczewski. Osiedle to nazwano 25 – lecia PRL, przez mieszkańców Łomży i tak nazywane Rembielinem.\n3. Kamienica mimo, że była w nienajgorszym stanie została rozebrana i plac prawdopodobnie czeka na nowoczesną zabudowę.\n4. Piękna 1. Stare Delikatesy. Lewa strona ulicy Pięknej od ronda.\n5. Nowy budynek połączony z zabytkowym na ulicy Wiejskiej, od strony Nowogrodzkiej do ronda.\n6. Widok na ulicę Piękną od ulicy Wiejskiej w kierunku ronda.\n7. Ten sam odcinek ulicy Pięknej, ale z 1915 roku.\n8. Narożnik ulicy Pięknej i ulicy Wiejskiej od Szkoły Podstawowej nr 2. Właśnie część tej kamienicy została rozebrana.\n9. Narożnik ulicy Pięknej i Wiejskiej, zabytkowa kamienica z początku XX wieku.\n10. Widok na ulicę Piękną od Wiejskiej w dół.\n11. Nowe budownictwo (budynki wielo klatkowe usytuowane wzdłuż ulicy Pięknej od strony ulicy Nowogrodzkiej, aż do ulicy Stacha Kanwy.\n12. Nowe budownictwo od strony ulicy Nadnarwiańskiej. Budynki mieszkalne 4-piętrowe tzw. punktowce, usytuowane w obrębie ulic Wiejska, Nadnarwiańska, Stacha Konwy i Piękna.\n13. Dalsze budynki (punktowiec) nowe budownictwo. Bliżej ulicy Kanalnej.\n14 Następne budynki (punktowce) naprzeciw ulicy Bernatowicza.\n15. Budynki mieszkalne (punktowce) od strony Stacha Konwy i Nadnarwiańskiej.\n16. Nowy budynek wielo klatkowy od strony ulicy Stacha Konwy i Nowogrodzkiej.\n17. Widok na ulicę Piękną od strony ulicy Stacha Konwy.\n18. Taka właśnie zabudowa była w końcu lat 60-tych, jeszcze jak pamiętam na początku lat 70-tych.\n19. Ulica Kanalna, górna część, od strony ulicy Wiejskiej, przedzielona nowo zbudowanymi punktowcami.\n20. Ulica Kanalna od strony Nadnarwiańskiej w kierunku osiedla.\n21. Dolna część ulicy Kanalnej na osiedlu.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:19\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:22\nŁomża. Ulica Ogrodowa.\nUlica Ogrodowa. Początkowo Spacerowa tak jak inne ulice z osiedla Rembielin: Wiejska, Piękna, Nadnarwiańska i te, które nie istnieją: Topolowa i Przechodnia wytyczona w latach 1820-1826 położona była między Traktem Petersburskim (Woj. Pol.), a Różańcową Grodzią (Nowogrodzka). Na ulicy Ogrodowej kończyła się zwarta zabudowa miasta w kierunku zachodnim. W 1842 w obrębie ulic Trakt Petersburski, Ogrodowa, Nowogrodzka założona Ogród Miejski. W latach 70-tych XIX wieku powstały ulice w niedalekim sąsiedztwie ulicy Ogrodowej, między innymi, Wasilewska (Stacha Konwy), która dochodziła do ulicy Ogrodowej i stanowiły jakby umowną granicę miasta od zachodu. Ulica Ogrodowa, od końca XIX wieku, o tyle się zmieniła, że Ogród Miejski zamiast rowu od ulicy został ogrodzony murowanym płotem, którego teraz niewiele pozostało. W narożniku ulic Szosowej Ogrodowej była brama metalowa, której też nie ma. Budynki na obecnej Ogrodowej o tyle się zmieniły, że zostały odnowione, za wyjątkiem drewniaka, który jest chyba w niezmienionym kształcie i wyglądzie od chwili wybudowania.\n1. Ulica Ogrodowa od strony Wojska Polskiego.\n2. Narożnik ulicy Ogrodowej i Wojska Polskiego (Budynek Woj. Pol. 8).\n3. Wejście do Ogrodu Miejskiego Obecnie.\n4, 5, 6, 7. Budynki zabytkowe na ulicy Ogrodowej.\n8. Widok ulicy Ogrodowej od strony ulicy Nowogrodzkiej.\n9. Plan rosyjsko języczny Łomży z 1872. Niebieska linia ulica (Spacerowa) Ogrodowa. Czerwona linia granica zabudowy miasta od zachodu.\nPlan zasięgiem obejmuje terytorium miasta w jego ówczesnych granicach. Na planie wykreślono sieć komunikacyjną miasta: place, ulice i drogi. Cztery place opisano nazwami: Stary Rynek, Nowy Rynek, Rynek Pocztowy i Rynek Bazarowy. Nazwami opisano także następujące ulice: Zamiejska, Rybaki, Nadnarwiańska, Kolegialna, Piękna, Rębielińska, Wiejska, Nadkanalna, Krzywe Koło, Żydowska, Kapucyńska, Księża, Zatylna, Krótka, Rządowa, Woziwoda (Woziwodzka), Długa, Pocztarska, Poprzeczna, Kotlarska, Senatorska, Szkolna, Radna, Nowa, Dworska, Farna, Giełczyńska, Widna, Wysoka, Śniadowska, Nowogrodzka, Spacerowa, Polowa (Polna). Opisano kierunki dróg: szosa z Warszawy do Kowna, szosa do Zambrowa, droga do Giełczyna, droga do Śniadowa, droga do cmentarza, droga polna. Kolorem niebieskim zaznaczono i opisano rzekę Narew. Na planie oznaczono kolorem zielonym grunty orne i Ogród Miejski. Zaznaczono i opisano cmentarz żydowski. Na planie nie przedstawiono zabudowy z wyjątkiem ważniejszych budowli rządowych i miejskich, wyróżnionych kolorem bordowym, oraz budowli sakralnych wyróżnionych kolorem fioletowym i znakiem krzyża. Ponadto na planie umieszczono podziałkę liniową w sążniach oraz oznaczono rysunkiem ozdobnym strzałki orientację północno-zachodnią.\n10. Ogród Miejski od ulicy Ogrodowej zimą.\nmaciek180501 - 2008-09-07, 23:23\nŁomża. Ulica 3 Maja. (Szosa Śniadowska).\nPierwsza jej nazwa to ulica Śniadowska, zaczynała się od Rynku pocztowego i łączyła się z gościńcem w kierunku Warszawy. Na mapce rosyjsko - języcznej z 1872 roku widać tereny zabudowane oznaczone kolorem różowym i tereny miejskie rolne oznaczone kolorem zielonym i ówczesny kształt i trasę ulicy Śniadowskiej (3 Maja). Ulica Polowa która dochodzi tylko do ulicy Śniadowskiej (której tylko początek jest na terenie zabudowanym), leżą już poza terenami zabudowanymi. Obecny układ ulic powstał po połączeniu ulicy Polowej z Szosową (Wojska Polskiego) pod koniec XIX i na początku XX wieku i w 1964 roku ówczesnej ulicy Świerczewskiego z Placem Kościuszki. Wygląd dzisiejszej ulicy 3 Maja niewiele różni się od tej z XIX wieku, tylko zamiast bruku jest asfalt, większość budynków to budynki XIX-wieczne (3, 5, 8, 10, 11, 12) i budynek w narożniku ulicy 3 Maja i Polowej (18) wybudowanych w okresie gubernialny po 1866 roku. Stan ich jest jeszcze gorszy niż w latach między wojennych, bo nie mają prawdziwych gospodarzy. Nazwa Śniadowska przetrwała prawdopodobnie do początku lat 20-tych XX wieku gdy została przemianowana na ulicę 3 Maja, Sniadowska zaczynała się od ulicy Polowej. W czasie okupacji Radzieckiej od lutego 1940 roku została przemianowana na Październikową, od 1948 roku nazwana została 1 Maja, by w 1993 roku wrócić do starej nazwy 3 Maja. -\n1. Rosyjsko języczny plan Łomży z 1872 roku.\n2. Widok na ulicę 3 Maja od strony ulicy Wojska Polskiego.\n3. Budynek zbudowany w latach powojennych w narożniku 3 Maja i Wojska Polskiego.\n4 Pawilon poczty z końca pierwszej połowy lat 50-tych XIX wieku.\n5. 3 Maja 2. budynek wzniesiony w latach sześćdziesiątych XX wieku dla pracowników ŁPB, obecnie komunalny.\n6. Dawny budynek telekomunikacji.\n7. Budynek mieszkalny powojenny z biblioteką na parterze.\n8, 9, 10, . 3 Maja 8 parterowy, 10 , 12 piętrowe, budynki z okresu gubernialnego po 1866 roku.\n11, 12 . 3 Maja 3, 5, Budynki piętrowe z okresu gubernialnego.\n13 Budynek piętrowy z tego samego okresu, narożnik 3 Maja i Polowej od strony dawnego szpitala wojskowego.\n14, 15. 3Maja 11. Budynek piętrowy z boniowanym przyziemiem, piętrem wydzielonym gzymsami kordonowymi, zwieńczony gzymsem kroksztynowym, okna piętra z gzymsami na konsolkach. Fasada dziewięciu osiowa z płaskim trójosiowym ryzalitem.\n16. Śniadowska 1912 rok. Widok w stronę Rynku Pocztowego.\n17. Widok na ulicę 3 Maja od strony ulicy Polowej.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:08\nŁomża. Bernatowicza (Adamowska).\nKamienica została zaprojektowana przez Franciszka Przecławskiego. Została wzniesiona z funduszy doktora Włodzimierza Chylińskiego i Pauliny z Sawickich. Należała do ich spadkobierców 100% do 1947 roku, kiedy to 2/3 spadku zostało sprzedane poprzednikom dzisiejszych właścicieli. Zgodnie z aktem notarialnym z 1947 roku 1/3 nalezy do - dziś spadkobierców Zofii Wiesławy zamężnej Leśman. Czyli do spadkobierców poety Bolesława Leśmiana - którego teściem był właściciel tej kamienicy.\nZnanymi postaciami które ukończyły Gimnazjum Męskie w Łomży były: Bohdan Winiarski (przewodniczący Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze, Adam Chętnik, regionalista, etnograf, badacz kultury kurpiowskiej, Edward Ciborowski , architekt. Do Gimnazjum Męskiego w Łomży uczęszczał w latach 1914-1917 przyszły Prymas Polski Kardynał Stefan Wyszyński.\n4. Gimnazjum Żeńskie, od roku szkolnego 1917/1918 Gimnazjum Męskie, obecnie Zespołu Szkół Ogólnokształcących. Budynek, wg projektu Feliksa Łowickiego, oddano do użytku w 1914 roku. Budynek jest wczesnomodernistyczny, trzykondygnacyjny, przez cały okres swej historii związany ze szkolnictwem.\n5. Tablica przedstawiająca patrona szkoły Tadeusza Kościuszkę.\n6. Budynek mieszkalny z początku XX wieku. Bernatowicza 5.\n7. Budynek mieszkalny ŁSM Z 1969 roku. Bernatowicza 7.\n8. Budynek mieszkalny komunalny z I ćw. XX wieku.\n9. Budynek administracyjny ŁSM „Osiedle Centrum”.\n10. Widok na ulicę Bernatowicza od strony ulicy Pięknej.\n12. Grób Feliksa Bernatowicza na łomżyńskim cmentarzu\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:10\nŁomża. Ulica Stacha Konwy (Wasilewska).\nW połowie lat 70-tych XIX wieku między Osiedle Rembielin, a ulicę Ogrodowa (Spacerową) wrysowano w plan Łomży ulicę Adamowską opisano w poprzednim wątku oraz ulicę Wasilewską. Ulica Wasilewska podobnie jak i Adamowska położona była równolegle do wcześniej powstałej ulicy Wiejskiej i tak jak Adamowska łączyła ulicę Nowogrodzką z ulicą Nadnarwiańską. Mimo wybudowania wielkiego kompleksu koszarowego przy ulicy Śniadowskiej wojska carskie (było ich w Łomży ponad 7 tysięcy żołnierzy), użytkowały budynki przy ulicy Wasilewskiej. W 1920 roku Rada Miasta przemianowała ulicę Wasilewską na ulicę Stacha Konwy.\nPatron ulicy, legendarny bohater kurpiowski, chłop z pochodzenia, urodzony w Nowogrodzie. Według opowiadań odznaczył się dzielnością podczas III wojny północnej w bitwie ze Szwedami (22-23 stycznia 1708) pod Kopańskim Mostem w pobliżu Myszyńca W wojnie o sukcesję polską walczył po stronie Stanisława Leszczyńskiego. Dowodził oddziałem kurpiowskich strzelców. W 1733 w bitwie z wojskami sasko-rosyjskimi pod Jednaczewem jego oddział został doszczętnie rozbity, a on sam dostał się do niewoli. Odmówił przejścia na stronę stronnictwa Sasów, za co został powieszony.\nPo zakończeniu I wojny światowej zostały przekazane na potrzeby szkolnictwa. W Łomży zarówno w czasie zaborów jak i w okresie międzywojennym Uczyło się dużo młodych ludzi. Dlatego Łomżę nazywano miastem uczącej się młodzieży. Przy ulicy Stacha Konwy w okresie międzywojennym mieściło się Państwowe Liceum Pedagogiczne, Inspektorat Szkolny, Szkoła Ćwiczeń PLP, Internat PLP, Sala Gimnastyczna PLP I Bursa Państwowej Szkoły Mierniczej. W czasie wojny budynki zostały doszczętnie zniszczone, nadawały się tylko do rozbiórki. Na miejscu dawnego Państwowego Liceum Pedagogicznego i Szkoły Ćwiczeń wybudowano w 1959 roku budynki dla Szkoły Weterynaryjnej (obecnie Zespół Szkół Weterynaryjnych). Obok szkoły jest Bursa Szkolna nr 2 poprzednio Internat Zespołu Szkół Drzewnych. Z zabudowy z początku XX wieku pozostały dwie kamienice państwa Chojnowskich. Pozostałe zabudowania pochodzą z czasów powojennych. Są to dwa budynki komunalne wielorodzinne (Stacha Konwy 2 i 6), jeden budynek ŁSM tego samego typu, (Stacha Konwy 8). Od strony ulicy Nadnarwiańskiej jest budynek mieszkalny piętrowy jednorodzinny chyba z lat 70-tych, a od strony ulicy Nowogrodzkiej jest podobny, ale pobudowany zupełnie niedawno.\nW 1940 roku od 1 lutego radziecki okupant zmienił nazwę ulicy Stacha Konwy na Karola Marksa, po wojnie wrócono do poprzedniej nazwy.\n1. Widok na ulicę Stacha Konwy od strony ulicy Nowogrodzkiej.\n2, 3. Stacha Konwy 2 i 6, budynki komunalne wielorodzinne. Lata powojenne.\n4 . Stacha Konwy 8. Budynek mieszkalny ŁSM. Lata powojenne.\n5. Stołówka Zespołu .Szkół. Weterynaryjnych.\n6. Budynek Szkoły od strony ulicy Nowogrodzkiej.\n7.\tWejście główne do Szkoły..\n8. Budynek Szkoły od strony Bursy.\n9. Budynek Bursy od strony Szkoły.\n10. Wejście główne do Bursy.\n11. Budynek Bursy od strony ulicy Pięknej.\n12, 13. Budynki z początku XX wieku. Państwa Chojnowskich.\n14. Ulica Stacha Konwy od strony ulicy Nadnarwiańskiej.\n15. Pomnik Stacha Konwy w Lesie Jednaczewskim.\n16. Pomnik Stacha Konwy u zbiegu ulicy Wojska Polskiego i Nowogrodzkiej.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:12\nŁomża. Ulica Nowogrodzka\nNa planie Łomży z XVI wieku mamy zaznaczoną Różańcową Drogę do Skowronk, dlatego Różańcowa Droga, bo w XVI wieku przy tej drodze była Kaplica NMP Różańcowej przy drodze do Skowronk. Odchodziła ona od ulicy Długiej i prowadziła do wsi Skowronki. Na początku XIX wieku nazywała się już szosą Nowogrodzką. W 1842 między traktem warszawsko-petersburskim, a Szosą Nowogrodzką założono Ogród Miejski, (obecnie Park im. Jakuba Wagi). Na początku XX wieku wybudowano już poza Skowronkami w kierunku Kupisk: Rzeźnię Miejską, a bliżej miasta już we wsi Skowronki Fabrykę Waty Hubermana (waciarnia), w której zatrudnionych było 250 osób. U zbiegu ulicy Nowogrodzkiej i Szosowej znajdowało się Starostwo Łomży, budynek został zniszczony w czasie ostatniej wojny światowej.\nW 1924 r. w prasie łomżyńskiej ubolewano, że Szosa Nowogrodzka nie miała bezpośredniego połączenia z miastem, a przecież niewielkim kosztem można by połączyć ją przez Skowronki z miastem, przez co nisko położona droga na Skowronkach uniknęłaby na wiosnę powodzi. Czyż Łomży nie wstyd, pisano, przecież Skowronki zostały wcielone do miasta. Tymczasem w 1948 r. burmistrz Siejko poinformował radnych w sprawie włączenia do miasta wsi Skowronki, która znajdowała się w granicach gminy Kupiski, a w czasie okupacji została wcielona do Łomży. Radni jednogłośnie poparli wniosek burmistrza o wcielenie przedmieścia Skowronki, już wcześniej związanego ściśle z miastem pod względem gospodarczym i kulturalnym.\nW końcówce latach 60-tych, głównie w latach 70-tych, tereny położone za parkiem wykorzystywane przez rolnictwo, ogrodnictwo oraz budownictwo indywidualne przeznaczono pod zabudowę domków jednorodzinnych. Wybudowano ich 280 sztuk. W latach 60-tych i 70-tych w okolicach Rzeźni Miejskiej uruchomiono kilka zakładów produkcyjnych PSS-u, Masarnia, Piekarnia, Ciastkarnia. Wybudowano też magazyny plantatorów tytoniu, bazę żywca centrali mięsnej. Przed 1934 r. zmieniono Nowogrodzką na płk Mościckiego, w 1940 roku Rosjanie zmienili na Czapajewa, później na krótko jeszcze raz pułkownika Mościckiego później znowu Nowogrodzka.\nNajwiększą sławę zyskał jednak, nie tylko na tej ulicy, ale w całym powiecie budynek położony przy ulicy Nowogrodzkiej 5. Mieścił się, bowiem w tym budynku po 1945 roku Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Zginęło tu wielu niewinnych ludzi uznanych bezpodstawnie za wrogów ludu, w tym członków AK I NSZ.\n1 2 2A 3 4 5 6 7 8 8A 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65\n1. Widok na ulicę Nowogrodzką od strony ulicy Wojska Polskiego.\n2. Pomnik Stacha Konwy bohatera w walkach z najeźdźcą szwedzkim (opisany w wątku poprzednim).\n2A. Budynek Powiatowego Urzędu Pracy. Przed wojną w tym miejscu był budynek Starostwa Łomży. W latach powojennych obecny budynek był własnością największej firmy budowlanej w Łomży, ŁPB.\n3. Szkoła Podstawowa nr 8.\n4. W latach po 1945 roku siedziba najbardziej znienawidzonego w Łomży i nie tylko: Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego.\n6. Widok na ulicę Bernatowicza.\n7, 8. Park im. Jakuba Wagi.\n8A. Widok na ulicę Stacha Konwy.\n9. Widok na ulicę Nowogrodzką od ulicy Łąkowej w kierunku ulicy Woj. Pol.\n10. Widok na ulicę Łąkową.\n11. Widok na ulicę Nowogrodzką od ulicy Łąkowej w kierunku ulicy Sikorskiego.\n12. Widok na ulicę Glogera.\n13. Widok na ulicę Adama Chętnika.\n14. Teren którędy miała przebiegać linia kolejowa do Pisza.\n15, 16, 17. Była Fabryka Waty Hubermana. Po wojnie nieuruchomiona. Pierwwsza siedziba Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni.\n18. Widok na ulicę Zabawną.\n19. Nadleśnictwo Łomża.\n20. Widok na ulicę Przyjaźni.\n21. Widok na ulicę Wyzwolenia.\n22. Widok na ulicę Nowogrodzką od ulicy Sikorskiego w kierunku miasta.\n23. Skrzyżowanie ulicy Nowogrodzkiej z ulicą Sikorskiego.\n24. Widok na lewą stronę ulicy Nowogrodzkiej w kierunku Kupisk.\n25. Widok na prawą stronę ulicy Nowogrodzkiej w kierunku Kupisk.\n26. Widok na ulicę Nowogrodzką w kierunku Kupisk.\n27. Widok na ulicę Kanarkową.\n28. Największe skupisko złomu samochodowego w Łomży.\n29. Zakład Weterynarii.\n30. Siedziba bociana przy Z.W.\n31. Widok na ulicę Strzelców Kurpiowskich. Która poprzez ulicę Wesołą łączy ulicę Nowogrodzką z ulicą Wojska Polskiego.\n32. Tereny PSS- u.\n33. Była Masarnia PSS-u.\n34. Tereny byłego Manhattanu.\n35. Byłe budynki Związku Plantatorów Tytoniu.\n36, 37. Budynki dawnej rzeźni miejskiej Obecnie Pensjonat RETRO.\n38. Dawna Baza Żywca Centrali Przemysłu Mięsnego.\n39. Siedziba bocianów.\n40. Grabówka. Miasto Łomża w okresie przedwojennym posiadało na Grabówce sad o powierzchni 26300 m2.\n41. Widok na Las Jednaczewski.\n42. Widok na Jednaczewo.\n43. W oddali widać cmentarz i kaplicę przedpogrzebową przy ulicy Wojska Polskiego.\n44. W oddali widać Ciepłownię Miejską wraz z charakterystycznym ponad 100-metrowym kominem.\n45. Widok na Łomżycę.\n46. Widok na Osiedle Maria.\n47. Stacja Paliw Rafinerii Gdańskiej.\n48. Widok na ulicę Nowogrodzką, od granic rogatek w kierunku miasta.\n49. Widok od granicy Łomży w kierunku Kupisk Starych.\n50 do numeru 65, budynki na ulicy Nowogrodzkiej, które przetrwały zawieruchę wojenną.\n66. Budynek Starostwa Łomży przed IIwojno światową. Usytuowany był w narożniku ulicy Nowogrodzkiej i Szosowej. Obecnie nieistniejący.\n67. Ulica Nowogrodzka. 1912 rok.\n68. Dzielnica Skowronki 1912 rok.\n69. Rzeźnia Miejska. Pobudowana w 1906 roku za przedmieściem Skowronki, przy szosie Nowogrodzkiej na placu o powierzchni 7068 m2 kosztem 51800 rubli. Rzeźnia miała budynki administracyjne i przemysłowe.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:14\nŁomża. Plac Pocztowy.\nW 1838 roku wytyczono w Łomży nowy plac zwany Poprawczym. W latach 1843-1844 zbudowano początkowo dwukondygnacyjny budynek Poczty z dwoma piętrowymi pawilonami po bokach. Był to budynek neoklasycystyczny na planie prostokąta, fasada budynku podzielona jest pilastrami. Po regulacji ulic w 1843 roku Plac Poprawczy przemianowano na Plac Pocztowy. Trzecią kondygnację dobudowano w 1912 roku. Obok Poczty stał Budynek Towarzystwa Ziemskiego Kredytowego, obecnie nieistniejący. Plac Pocztowy był bezpośrednim przedłużeniem Ulicy Dwornej. Plac Pocztowy posiadał dwa skwery. Jak widać na załączonych zdjęciach, tam gdzie dziś mamy postój Taxi w latach między wojennych jak i zaraz po wojnie był postój dorożek.\nPo zakończeniu wojny Plac Pocztowy został przemianowany na Plac St. Duboisa, by ponownie 5-05-1982 roku powrócić do pierwotnej nazwy.\n1.\tPoczta główna.\n2.\tPrawy pawilon.\n3.\tLewy pawilon.\n4.\tWjazd na Plac pocztowy od Ronda i Wojska Polskiego.\n5.\tSkwer i kwiaciarnia od Ronda.\n6.\tSkwer pocztowy zimą od ulicy Wojska Polskiego.\n7.\tSkwer w lecie od ulicy Nowogrodzkiej.\n8.\tSkwer na wiosnę od 3 Maja i Wojska Polskiego.\n9.\tSkwer od 3 Maja.\n10.\tPlac Pocztowy. Przedłużenie dawnej Dwornej.\n11.\tPostój Taxi na Placu Pocztowym.\n12.\tSkwer od Alei Legionów i Dwornej.\n13.\tSkwer od Al. Legionów i Ronda.\n14.\tPlac Pocztowy z 1904 roku.\n15.\tPlac pocztowy 1912 rok.\n16.\tPoczta główna 1913 rok.\n17.\tPlac Pocztowy 1930 rok.\n18.\tDworna przy Poczcie 1914 rok. Na pierwszym planie siedziba Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, budynek obecnie nie istniejący, w głębi budynek Poczty.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:17\nŁomża. Wojska Polskiego. Część 1\nNa początku XIX wieku Dzisiejsza ul. Wojska Polskiego miała już międzynarodowe znaczenie. Była ona częścią Traktu Warszawsko – Petersburskiego łączącego kraje nadbałtyckie przez Warszawę z zachodnią Europą. Już wtedy wiedziano, że najkrótsza droga z krajów nadbałtyckich na zachód Europy prowadzi przez Łomżę, czego nie mogą zrozumieć obecne władze województwa Podlaskiego, którzy uporczywie metodą faktów dokonanych chcą poprowadzić współczesny Trakt Warszawsko - Petersburski przez Białystok, niszcząc po drodze unikatową na skalę światową przyrodę w Dolinie Rospudy. Na początku XX wieku do I wojny światowej obecna ulica Wojska Polskiego nazywała się Ulicą Szosową. Na początku lat XX-tych była to ulica Ostrołęcka. W 1934 przemianowano ją na ulicę Żwirki i Wigury. Od 1 lutego 1940 nazwana została przez Rosjan ulicą Kirowa. W1946 roku ponownie została ulicą Ostrołęcką, ale nie na długo, bo 21-12-1949 roku zostać ulicą Stalingradzką. Dnia 20-12-1956 została już do chwili obecnej ulicą Wojska Polskiego. Zabudowa ulicy Wojska Polskiego to kilka zabytkowych kamienic począwszy od ulicy Nowogrodzkiej do wysokości ulicy Glogera, Ogród Spacerowy założony w założony w 1842 roku, cztery budynki wielorodzinne na osiedlu Słonecznym przy wojska Polskiego, cztery budynki wielorodzinne przy Bawełnie. Pozostała zabudowa to budynki jednorodzinne wybudowane przy końcu lat 60-tych i w latach 70-tych, oprócz kilku budynków ocalałych z zawieruchy wojennej. Największą inwestycją była jednak przy ulicy Wojska Polskiego budowa w latach 60-tych i 70-tych XX wieku początkowo Fabryki Jedwabiu, potem Zakładów Bawełnianych, po których do dzisiaj zostały tylko budynki po nich zagospodarowane częściowo przez prywatne hurtownie. W latach 80-tych największą budową przy ulicy Wojska Polskiego była budowa Kościoła p/w św. Brunona z Kwerfurtu.\n1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 31A 31B 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60\n1.\tZjazd z ronda na ulicę Wojska Polskiego. Zdjęcie zrobione z dachu Długa 1.\n2.\tBudynek PKO BP. Postawiony po to by zasłonić Dom Partii przed Stachem Konwą grożącemu pięścią z pomnika.\n3.\tWjazd na plac Pocztowy od ulicy Wojska Polskiego.\n4.\tSkwer Pocztowy zimą.\n5.\tWidok na ulicę 3 Maja od ulicy Wojska Polskiego.\n6.\tSkwer Pocztowy od skrzyżowania 3\tMaja z Wojska Polskiego.\n7.\tWidok na ulicę Wiejską od ulicy Wojska Polskiego.\n8.\tWidok na ulicę Nowogrodzką, od ulicy Wojska Polskiego.\n9.\tPomnik Stacha Konwy. Róg Nowogrodzkiej i Wojska Polskiego. Opisany w wątku Ulica Stacha Konwy.\n10, 11,12, 13. Budynki z XIX wieku od ulicy Nowogrodzkiej do ulicy Ogrodowej. Wojska Polskiego, 2, 4, 6, 8.\n14. Budynek mieszkalny wielorodzinny, narożnik Wojska Polskiego.\n15. Budynek w którym mieści się Jedyne kino łomżyńskie. Poprzednio, stajnie carskie, teatr, restauracja Pod Złotym Koniem.\n16. Widok na ulicę Ogrodową.\n17, 18, 19, 20. Budynki mieszkalne z XIX wieku. Od Komendy Policji do narożnika ulicy Polowej. Wojska Polskiego 11, 13, 15, 17.\n21, 22, 23. Budynki mieszkalne od ulicy Polowej na zachód. Wojska Polskiego 19, 21, 23.\n24. Zachód słońca na ulicy Wojska Polskiego przy Parku im. Jakuba Wagi.\n25. Ogród Miejski. Widok od ulicy Ogrodowej na zachód.\n26. Ogród Miejski im. Jakuba Wagi, od ulicy Polowej w kierunku Ronda.\n27.Widok na ulicę Polową.\n28. Budynek zabytkowy z XIX wieku. Narożnik ulicy Wojska Polskiego i ulicy Glogera.\n29, 30, 31, 31A. Budynki mieszkalne wielorodzinne z lat 70-tych XX wieku. Wojska Polskiego 25, 27, 29 budynki ZGM, 31 budynek ŁSM. W budynku Wojska Polskiego 27 mieszkały władze nowo powstałego województwa łomżyńskiego w 1975 roku. Dla nich łączono po dwa lub trzy mieszkania w jedno.\n31B. Przedszkole Mały Artysta Stowarzyszenia Edukator.\n32.\tPas terenu niezabudowanego od ulicy Sikorskiego do Wojska Polskiego, który przeznaczony był na budowę linii kolejowej do Pisza.\n33.\tTaki sam pas terenu, tylko od ulicy Wojska Polskiego do ulicy Nowogrodzkiej.\n34.\tWidok na ulicę Glogera.\n35.\tUlica wojska Polskiego od ulicy Glogera w stronę Placu Kościuszki.\n36.\tWidok na ulicę Wojska Polskiego od ulicy Glogera w stronę ulicy Sikorskiego.\n37.\tReszki budynku po młynie Pana Chojnowskiego. Obecnie sklep spożywczy.\n38.\tWidok na ulicę Makową.\n39.\tWidok na ulicę Partyzantów.\n40.\tOsiedle Słoneczne od ulicy Makowej do ulicy Sikorskiego.\n41.\tDawny i obecny sklep z meblami.\n42.\tWidok na ulicę Chabrową.\n43.\tWidok na ulicę Wyzwolenia.\n44.\tSkrzyżowanie ulicy Wojska Polskiego z ulicą Sikorskiego.\n45.\tWidok na Osiedle Słoneczne od ulicy Sikorskiego.\n46.\tWidok na Osiedle Młodych od ulicy Partyzantów.\n47.\tWidok na Osiedle Młodych od ulicy Sikorskiego.\n48.\tOsiedle Nowa Łomżyca od ulicy Sikorskiego.\n49.\tOsiedle Łomżyca od ulicy Sikorskiego, w stronę ulicy Spokojnej.\n50.\tUlica wojska Polskiego, od ulicy Sikorskiego w stronę Placu Kościuszki.\n51.\tWidok na ulicę Spokojną.\n52.\tWidok na ulicę Harcerską.\n53.\tOsiedle Nowa Łomżyca od ulicy Harcerskiej stronę Ulicy Sikorskiego.\n54.\tOsiedle Nowa Łomżyca od ulicy Harcerskiej w stronę ulicy Polnej.\n55.\tWidok na ulicę Fabryczną.\n56.\tOsiedle Łomżyca od ulicy Fabrycznej w stronę ulicy Spokojnej.\n57.\tOsiedle Łomżyca, od ulicy Fabrycznej w stronę Kościoła św. Brunona.\n58.\tStary Dom Dziecka. Budynek z początku XX wieku. Podwyższony o jedno piętro w latach 2006-2007.\n59.\tWidok na ulicę Kwadratową.\n60.\tWidok na ulicę Nowoprojektowaną.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:19\nŁomża. Ulica Wojska Polskiego. Część 2\n61 62 62A 63 64\n65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131\n61.\tWidok na ulicę Polną.\n62.\tKościół p/w św. Brunona. Fasada. Kościół murowany w dwóch kondygnacjach pw. św. Brunona Bonifa¬cego z Kwerfurtu wybudowany w latach 1977-1987 pobłogosławiony 15.07.1978 przez Biskupa M. Sasinowskiego i konsekrowany 20.09.1987 r. przez Biskupa łomżyńskiego Juliusza Paetza.\n62A. Kościół p/w św. Brunona z dzwonnicą.\n63.\tSalon Fiata.\n64.\tWidok na ulicę Rzemieślniczą.\n65.\tUlica Wojska Polskiego, od Kościoła w stronę ulicy Sikorskiego.\n66.\tUlica Wojska Polskiego, od kościoła w stronę ulicy Poznańskiej.\n67.\tOsiedle Staszica od kościoła, do ulicy Wesołej, prawa strona.\n68.\tOsiedle Łomżyca, od kościoła do ulicy Wesołej, lewa strona.\n69.\tWidok na ulicę Wesołą w stronę Gazowni.\n70.\tWidok na ulicę Wesołą w stronę ulicy Nowogrodzkiej.\n71.\tOsiedle Łomżyca od ulicy Wesołej, do ulicy Poznańskiej.\n72.\tOsiedle Staszica od ulicy Wesołej do Łomżyczki.\n73.\tBudynek OSP Łomżyca.\n74.\tWidok na ulicę Piwną.\n75.\tRzeka Łomżyczka, od mostu w stronę Gazowni.\n76.\tRzeka Łomżyczka od mostu w stronę ulicy Nowogrodzkiej.\n77.\tHurtownia mięsa i wędlin, Dantex.\n78.\tWidok na ulicę Browarną.\n79.\tUlica Wojska Polskiego, od Poznańskiej w stronę kościoła.\n80.\tRondo, widok na ulicę Poznańską.\n81.\tRondo, widok na ulicę Browarną.\n82.\tUlica Wojska Polskiego od Poznańskiej w stronę Ostrołęki.\n83.\tBudynek zabytkowy właścicieli Dantexu.\n84.\tOsiedle Narew od strony Ostrołeki.\n85.\tWyższa Szkoła Agrobiznesu założona w 1996 roku, początkowo siedzibą WSA była w Zespole Szkół Rolniczych w Marianowie, 5 grudnia 1997 WSA otrzymała od władz miasta Łomży budynek biurowy po byłej Bawełnie.\n86.\tFontanna przy WSA.\n87.\tOsiedla Bawełna od strony Ostrołęki.\n88.\tBudynki mieszkalne wielorodzinne od strony WSA.\n89.\t. Budynki mieszkalne wielorodzinne od strony ulicy Wojska Polskiego.\n90.\tSalon Skody.\n91.\tMini Market.\n92.\tPrzychodnia lekarska byłej Bawełny, obecnie niepubliczny Ośrodek Zdrowia.\n93.\tSklep Spożywczy Fenix PSS-u Społem.\n94.\tRejon pocztowy przy Osiedlu Bawełna.\n95.\tUlica Wojska Polskiego od Bawełny do ulicy Poznańskiej.\n96.\tWojska Polskiego od Bawełny w stronę Fadomu.\n97.\tOsiedle Narew w oddali.\n98. Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej. Zaopatruje całe miasto w ciepło.\n99.\tWidok na hale produkcyjne byłej Bawełny.\n100. Wojska Polskiego od cmentarza w stronę miasta.\n101. Wojska Polskiego od cmentarza w stronę Ostrołęki.\n102. Nowobudowany kościółek na cmentarzy przy ulicy Wojska Polskiego.\n103. Cmentarz przy ulicy Wojska Polskiego.\n104. Cmentarz i kościółek od ulicy Wojska Polskiego.\n105. Budynki byłego Fadomu od wschodu.\n106. Hale produkcyjne byłego Fadomu od Zachodu.\n107. Fabet, firma która powstała z byłego Fadomu.\n108. Zajazd Fadom. Powstał w budynku biurowca byłego Fadomu.\n109. Hurtownia ogrodnicza Ogrodom.\n110. Stacja Paliw Orlen. .\n111, 112, 113, 114. Przytulisko Arka, dla bezdomnych piesków.\n115. Celbuda. Przedwojenny budynek drożnika.\n116, 117, 118, 119. Niewielki lasek na granicy miasta.\n120. Home Pine. Wytwórnia mebli z litego drewna na export do Anglii. Widok z ulicy Wojska Polskiego.\n121. Granica Łomży, po lewej stronie.\n122. Granica Łomży po prawej stronie.\n123. Wjazd na ulicę Wojska Polskiego, od strony Ostrołęki.\n124, 125, 126, 127, 128, 129. Budynki z okresu przedwojennego.\n130. Al. 3 Maja (dzisiejsza Wojska Polskiego)\n131Ulica Szosowa z kamienicą narożną. Widok od Polowej do Placu Pocztowego (1913 rok).\n132. Ulica Szosowa. Widok od ulicy Polowej do Placu Pocztowego (1914 rok).\n133. Widok na Al. 3 Maja od Placu Pocztowego (1904 rok).\nNastępny wątek to Ogród Spacerowy\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:21\nŁomża. Park im. Jakuba Wagi.\nPark o powierzchni 3,8 ha. otoczony ulicami: Wojska Polskiego, Ogrodową, Nowogrodzką i Glogera, został założony w 1842 r. jako miejski ogród spacerowy. Ze starannie utrzymanymi alejkami, trawnikami rabatami kwietnymi, placykiem, na którym młodzi grywali w krokieta. Osoby romantycznego ducha przyciągała zaciszna „aleja westchnień”, nad nią zwisał strop misternie splecionych z gałęzi i liści kasztanów. Po kilku latach, gdy ogród zaczął podupadać zatrudniono ogrodnika.\nPoczątkowo ogród nie był ogrodzony, tylko okopany. W 1853 XIX w. Kasa Ekonomiczna Łomży ogłosiła przetarg na wykonanie ogrodzenia, ale tylko od frontu. W dziesięć lat później, w 1863 r. poszerzono aleje, zasadzono nowe krzewy i drzewa, postawiono nowe ławki, w końcu zrobiono ogrodzenie. W ogrodzie znajdowały się drewniane altany. Ogród miejski był nie tylko miejscem spotkań towarzyskich mieszkańców miasta, ale również imprez rekreacyjnych i dobroczynnych.\n21 grudnia 1949 roku Par został nazwany im. Obrońców Stalingradu. Prawdopodobnie nazwa parku została zmieniona w grudniu 1956 roku, w tym czasie, kiedy nazwę ulicy Stalingradzkiej zmieniono na Wojska Polskiego.\nObecnie w centralnym miejscu parku znajduje się pomnik niezwykle zasłużonego przyrodnika, autora „Flory Polskiej" Jakuba Wagi (1800-1872), wg projektu Ferdynanda Jarochy. Pomnik odsłonięte w 1967 roku.\nObecnie Park nazwany jest im. Jakuba Wagi.\n1. Park. Widok od ulicy Wojska Polskiego.\n2. Park. Widok od ulicy Polowej\n3. Park. Widok od ulicy Nowogrodzkiej i Ogrodowej w styczniu.\n4. Aleja od ulicy Ogrodowej\n5. Aleja od ulicy Wojska Polskiego.\n6. Wejście do Parku na rogu Wojska Polskiego i Ogrodowej i widok na park od ulicy Ogrodowej.\n7. Aleja główna parku, od wejścia w kierunku pomnika Jakuba Wagi.\n8. Klomb i pomnik Patrona Parku Jakub Waga (1800-1872), wybitnego polskiego, niezwykle zasłużonego przyrodnika, autora „Flory Polskiej", wg projektu Ferdynanda Jarochy. Pomnik odsłonięte w 1967 roku.\n9, 10. Klomb . Ujęcie z innych stron.\n11 do 24. Park im Jakuba Wagi w szacie jesiennej.\n25 do 31. Park im Jakuba Wagi w zimowej szacie.\n32. Ogród spacerowy. Wejście 1910 rok.\n33. Ogród Spacerowy. Wejście przed 1914 rokiem.\n34. Aleja główna ogrodu 1912 rok.\n35. Ogród spacerowy 1912 rok.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:25\nŁomża. Aleja Legionów. Część 1\nPoczątkiem obecnej Al. Legionów na początku XIX wieku był Gościniec do Warszawy, która zaczynał się gdzieś w okolicach obecnego Placu Pocztowego. Zabudowania Łomży od strony południowej kończyły się na ulicy Dwornej. W latach późniejszych XIX wieku była to Szosa Śniadowska, zaczynająca się przy Placu Poprawczym wytyczonym w 1838 roku później nazwany Placem lub Rynkiem Pocztowym, dopóki ulicy Polowej nie połączono z ulicą Szosową pod koniec XIX wieku i zaczynała się wówczas od ulicy Polowej, jako Aleja Śniadowska.\n1.\tWjazd na Plac Kościuszki z Al. Legionów. Zdjęcie wykonano z dachu budynku Długa 1\n2.\tWidok na Plac Kościuszki od Alei Legionów.\n3.\tZjazd z Placu Kościuszki w Aleję Legionów.\n4.\tZespół budynków pocztowych. Widok z Alei Legionów.\n5.\tCzęść ulicy Dwornej sprzed 1964 roku (obecnie Plac Pocztowy).\n6.\tWidok na ulicę Dworną od Alei Legionów.\n7.\tPostój Taxi przy Placu Pocztowym. Dawniej postój dorożek. Widok z Alei Legionów.\n8.\tKościół p/w NMP przy Placu Jana Pawła II. Dawniej cerkiew prawosławna. Widok z Alei Legionów.\n9.\tWidok na Aleję Legionów od ulicy Polowej w stronę ulicy Sikorskiego.\n10.\tWidok na Aleję Legionów od ulicy Polowej w stronę Placu Kościuszki. Po lewej widoczne budynki mieszkalno – usługowe.\n11.\tRejon Energetyczny Łomża. Przed II wojną światową w tym miejscu była Elektrownia Miejska.\n12.\tWidok na ulicę Polową od Alei Legionów w stronę Szosy Zambrowskiej.\n13.\tWidok na ulicę Polową od Alei Legionów w stronę ulicy Wojska Polskiego.\n14.\tBudynek zwany Różową Panterą pobudowany w 1979 roku w miejscu gdzie w 1890 roku pobudowano Cerkiew dla wojska, a 1930 roku zaadaptowano ją na Dom Żołnierza i kino.\n15.\tBudynki mieszkalno – usługowe. Róg Polowej i Alei Legionów. Budynek zabytkowy z początku XX wieku.\n16.\tBudynek w którym miesci się redakcja tygodnika łomżyńskiego Kontakty. Budynek zabytkowy z początku XX wieku.\n17.\tSiedziba oddziału Gazety Współczesne. Budynek zabytkowy z początku XX wieku.\n18.\tBudynki biurowo – usługowe ABC Łomżyńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.\n19.\tWjazd na osiedle Bohaterów z pod Monte Cassino. Poprzednio osiedle Ludwika Waryńskiego.\n20.\tWjazd na osiedle przy starym szpitalu. Ulica Marii Curie Skłodowskiej.\n21.\tByły szpital powiatowy. Obecnie Gimnazjum, Urząd Gminy Łomża i Szkoła Plastyczna.\n22.\tDawniek Dom ludowy, Szkoła Mierniczo – Leśna. Obecnie Zespół Szkół Drzewnych.\n23.\tBudynek mieszkalny z początku XX wieku. Aleja Legionów 26.\n24.\tBudynek mieszkalny z początku XX wieku. Aleja Legionów 28.\n25.\tDom Pana Dębowskiego. W latach 70-tych i 80-tych XX wieku siedziba ZBOWiD-u, obecnie po licznych perypetiach zwrócony spadkobiercom Pana Dębowskiego.\n26.\tByły bar znany na całą Łomżę i okolice Trupek. Obecnie sklep spożywczy. Budynek powojenny.\n27, 28, 29. Park Ludowy. Widok z Alei Legionów\n30.\tPomnik żołnierzy Armii Krajowej przed byłym budynkiem więzienia.\n31.\tTablica wmurowana ku pamięci więźniów zamęczonych w tym budynku przez Niemców i NKWD.\n32.\tJeden z trzech budynków pozostałych po byłym więzieniu carskim zbudowanym w 1892 roku. Obecnie Szkoła Muzyczna.\n33.\tByły budynek więzienny. Obecnie budynek mieszkalny ZGM.\n34.\tArchiwum. Były budynek więzienny.\n35.\tArchiwum od strony Szpitala Zakaźnego\n36.\tWidok na ulicę Kopernika od Alei Legionów.\n37.\tWidok na ulicę Dmowskiego od Alei Legionów.\n38.\tWidok na ulicę Sikorskiego od Alei Legionów w kierunku ulicy Wojska Polskiego.\n39.\tWidok na ulicę Sikorskiego od Alei Legionów w kierunku Szosy Zambrowskiej.\n40.\tWidok na Aleję Legionów od ulicy Sikorskiego w kierunku Placu Kościuszki.\n41.\tWidok na Aleję Legionów kierunku Konarzyc.\n42.\tWidok na Dworzec Autobusowy przy Alei Legionów\n43.\tWartownia z bramą z 1896 roku.\n44.\tWartownia. Widok od Alei Legionów\n45.\tBramka wejściowa przy wartowni (1896).\n46.\tBudynek mieszkalny z lat 30-tych XX wieku. Nieżyjącego już Pana Erwina Dąbrowskiego, uczestnika walk w 1920 roku z Armią Radziecką i we wrześniu 1939 roku.\n47.\tBudynek Mieszkalny Pana Dąbkowskiego. Z Lat 30-tych XX wieku.\n48.\tWidok na ulicę Mickiewicza od Alei Legionów.\n49.\tWidok na ulicę Dworcową od strony Alei Legionów.\n50. Były budynek wytwórni wód gazowanych. Obecnie hurtownie i sklepy.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:27\nŁomża. Aleja Legionów Część 2\n51 52 53 584 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68\n69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 102A 103 104 105 106 107 107A 108 109 110 111 112\n51.\tByły biurowiec WPHS-u. Obecnie Firmy usługowe. Budynek z lat 30-tych XX wieku.\n52.\tSanmet. Sklep z narzędziami.\n53.\tBiurowiec byłego GS-u Kupiski. Obecnie GS Łomża. Chyba jedyna firma pozostała z epoki komunizmu.\n54.\tPuby. Yam Cafe. Po byłej Rozlewni Wód Gazowanych. Bar Pod Koniami. Nazwa utrzymana słynnego baru pod taką samą nazwą w latach 60-tych i 70-tych XX wieku.\n55.\tWidok na ulicę Spółdzielczą od strony Alei Legionów.\n56.\tWidok na Aleję Legionów od ulicy Spółdzielczej do Alei Piłsudskiego.\n57.\tWidok na Aleję Legionów od ulicy Spółdzielczej w kierunku ulicy Spółdzielczej.\n58.\tDwie zagraniczne firmy w Łomży. Statoil i Mc Donalds.\n59.\tByła piekarnia na byłej ulicy Świerczewskiego.\n60.\tPawilony handlowe. Dawna Mazowiecka i Sklep Meblowy.\n61.\tPawilon Handlowy PSS Społem tzw. Blaszak\n62.\tWidok na Al. Piłsudskiego od Al. Legionów w stronę ul. Spokojnej.\n63.\tWidok na Al. Piłsudskiego od Al. Legionów w stronę Szosy Zambrowskiej.\n64.\tWidok na Al. Legionów od Al. Piłsudskiego Stronę ulicy Poznańskiej.\n65.\tWidok na Al. Legionów od Al. Piłsudskiego w stronę Ulicy Sikorskiego.\n66.\tBudynek WAK i Klubu Garnizonowego.\n67.\tPomnik – Bunkier AK na terenie koszar.\n68.\tZabudowania naprzeciwko koszar wojskowych.\n69.\tUliczka w większości ze starą zabudową drewnianą.\n70.\tBudynek Koszarowy.\n71.\tByły Skład Opałowy. Sprzedaż węgla i materiałów budowlanych.\n72.\tWidok na ulicę Przykoszarową.\n73.\tZabytkowy budynek z okresu przedwojennego róg ul. Przykoszarowej i Al. Legionów.\n74.\tNajwiększa w Łomży Hurtownia materiałów obiciowych do mebli tapicerskich.\n75.\tStacja Paliw Pryma.\n76.\t77. Plac po byłym BCMB. Największej w Łomży Hurtowni Materiałów Budowlanych DLA Przedsiębiorstw Państwowych za komuny.\n78, 79, 80. Budynek biurowy byłych Zakładów Tworzyw Sztucznych. W różnych ujęciach.\n81.\tPrefbet Łomża. Oddział Wytwórni Betonu Komórkowego w Śniadowie. Hurtownia Materiałów Budowlanych.\n82.\tWidok na Al. Legionów od Ul. Poznańskiej w stronę miasta.\n83.\tWidok na Al. Legionów od ul. Poznańskiej w stronę Konarzyc.\n84.\tWidok na Al. Legionów od Konarzyc w stronę miasta.\n85.\tStacja Paliw, Stacja Obsługi Pojazdów Samochodowych i Zespół Hotelowo - Gastronomiczny Ryś.\n86, 87, 88 do nr 101. Budynki mieszkalne przy Al. Legionów, przeważnie z lat 20-tych i 30-tych XX wieku.\n102. Al. Śniadowska i Dom Ludowy, przed 1912 rokiem. Obecnie Al. Legionów.\n102A. Dom Ludowy 1904 rok.\n103. Dom Ludowy z 1914 roku.\n104. Dom Żołnierza zaadaptowany w 1930 roku z podupadłej cerkwi dla wojska carskiego.\n105. Cerkiew dla wojska carskiego zbudowana w 1890 roku\n106. Dom Ludowy już jako Szkoła Mierniczo Leśna po przebudowaniu Domu Ludowego w 1912 roku.\n107. Więzienie carskie zbudowane w 1892 roku u zbiegu Szosy Śniadowskiei i ulicy św. Mikołaja.\n107A. Plan carskiego więzienia.\n108. Elektrownia miejska, która była w miejscu dzisiejszego Rejonu Energetycznego.\n109. Dworzec Kolejowy z 1929 roku. Zniszczony w 1939 roku, traktowany jako symbol upadłości kolei w\n110. Uliczne biegi sportowe w Łomży 1930 rok i zwycięzca Pan Dębowski. Mieszkał w tym budynku w którym w latach 70-tych był ZBOWiD\n111. Park Ludowy i Szkoła Miernicza.\n112. Brama do koszar 33 pp Strzelców Kurpiowskich z 1939 roku.\n113. Plan koszar 33 pp Strzelców Kurpiowskich z 1939 roku.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:29\nŁomża. Park Ludowy.\nOgród Ludowy – Na pierwszych czterech zdjęciach z prawej strony Domu Ludowego, od jego powstania w 1904 roku, do 1924 roku do chwili przebudowania Domu Ludowego i już funkcjonującego jako Szkoła Mierniczo – Leśna, widać jak kształtował się Ogród Ludowy. Na zdjęciach widać, że był ogrodzony i posiadał bramę wejściową na murowanych słupach. Ogród miał powierzchnię 18560 m2. Drzewostan to: dąb szypułkowy, buk zwyczajny, sosna, świerk, lipa drobnolistna, wiąz i jesion.\nPark Ludowy współcześnie. Lato i jesień 2006 roku.\nDomek zabytkowy przy parku w stylu dworkowym. Wrzesień 2006 rok.\nPark Ludowy od Alei Legionów. Lato, jesień 2006 rok.\nDawny Dom Ludowy. Obecnie Zespół Szkół Drzewnych. Widok od Parku Ludowego.\nPark Ludowy Współcześnie, widok od ulicy Kopernika.\nDąb Wolności, posadzony w czerwcu 1975 roku.\nPark Ludowy. Wiosna 2007 roku.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:53\nŁomża. Ulica Generała Władysława Sikorskiego.\nSzosa Obwodowa, od 1934 roku Aleja Piłsudskiego, od 1 lutego 1940 przemianowano przez zaborców ze Związku Radzieckiego na 17 września. Po wojnie ponownie Szosa Obwodowa. 9 września 1946 roku otrzymała nazwę Generała Władysława Sikorskiego i taka nazwa jest do dnia dzisiejszego.\nSzosa obwodowa zaprojektowana była na przełomie XIX i XX wieku w związku z budową fortów w Piątnicy, . Jako obwałowana obwodnica okrążała miasto od ulicy Nowogrodzkiej od bagien na Skowronkach przy ulicy Nowogrodzkiej i prowadziła aż do żelaznego mostu, i łączyła ze sobą trzy główne szlaki wylotowe z miasta – Szosę Zambrowską, śniadowską i ostrołęcką, a je wszystkie przez miasto – z szosą na północ.\nZachowały się na niej domy przeważnie drewniane w stylu dworkowym z przełomu XIX i XX wieku i część murowanych z lat 20-tych i 30-tych XX wieku.\nPoprzednicy obecnego mostu.\nNa poniższych zdjęciach przedstawiony jest współczesny wygląd ulicy Sikorskiego\n1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 14A 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 37A 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66\n1.\tWidok na nowy most od Piątnicy. Most oddany do użytku w 1998 roku. Posadowiony na starych podstawach.\n2.\tStawy od strony Piątnicy przed mostem, lewa strona.\n3.\tWidok na most od strony Łomży.\n4.\tMost od Starej Łomży.\n5.\tMost od plaży.\n6.\tWidok na Narew od Starej Łomży.\n7.\tNarew od plaży.\n8.\tŁomża, widok z mostu.\n9.\tUlica Sikorskiego od zakrętu do mostu.\n10.\tUlica Sikorskiego od zakrętu do ulicy Zdrojowej.\n11.\tWidok na ulicę Zdrojową.\n12.\tWidok na ulicę Senatorską.\n13.\tUlica Sikorskiego od przystanku w kierunku ulicy Zdrojowej.\n14.\tUlica Sikorskiego od ulicy Dwornej w dół.\n14A. Widok na ulicę Dworną.\n15.\tUlica Sikorskiego od ulicy Marynarskiej do ulicy Dwornej.\n16.\tUlica Marynarska od ulicy Sikorskiego.\n17.\tDawny Hotel Załom.\n18.\tUlica Kierzkowa od ulicy Sikorskiego do Pl. Niepodlogłości.\n19.\tUlica Kierzkowa w kierunku Zdrojowej.\n20.\tUlica Sikorskiego od ulicy Górnej do ulicy Marynarskiej.\n21.\tUlica Sikorskiego od Wieży Ciśnień do Ronda.\n22.\tWieża Ciśnień. Odana do użytku w 1954 roku. Obecnie nieczynna.\n23.\tUlica Wąska od ulicy Sikorskiego w kierunku Bocznej.\n24.\tUlica Wąska przy ZUS-ie.\n26.\tRondo im. Witolda Lutosławskiego.\n27.\tUlica Sikorskiego od ronda w kierunku mostu.\n28.\tUlica Sikorskiego od Ronda w kierunku Al. Legionów.\n29.\tWidok na Szosę Zambrowską w kierunku Zambrowa.\n30.\tWidok na Szosę Zambrowską w kierunku ulicy Polkowej.\n31.\tSkwerek przy rondzie prawa strona do ulicy Zawadzkiej.\n32.\tSkwerek przy rondzie od strony wieży ciśnień.\n33.\tSkwerek przy rondzie od strony ulicy Zawadzkiej.\n34.\tUlica Sikorskiego od ulicy Starej w kierunku ronda.\n35.\tUlica Stara.\n36.\tUlica Sikorskiego od ulicy Zawadzkiej w kierunku ronda.\n37.\tUlica Sikorskiego od ulicy Zawadzkiej w kierunku Al. Legionów.\n37A. Widok na Sanktuarium p/w Miłosierdzia Bożego.\n38.\tUlica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku ulicy Ks. Anny.\n39.\tUlica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku cmentarza.\n40.\tKamienica zabytkowa z pocz. XX wieku. Od ulicy Zawadzkiej.\n41.\tKamienica zabytkowa bliżej Al. Legionów.\n42.\tDom pomocy Społecznej im. Pani Kowalewskiej.\n43.\tUlica Ks. Kardynała Wyszyńskiego (do 05-05-1982 ul. Słoneczna. Przy niej znajduje się Sanktuarium p/w Miłosierdzia Bożego i dawny cmentarz wojskowy.\n44.\tByły Stadion Biskupa. Obecnie Przedszkole Publiczne nr 5.\n45.\tUlica Sikorskiego od Al. Legionów w kierunku ulicy Zawadzkiej.\n46.\tUlica Sikorskiego od Al. Legionów w kierunku Woj. Pol.\n47.\tPawilony Handlowe 4+\n48.\tOs. Dmowskiego od ulicy Sikorskiego.\n49.\tDworzec Autobusowy. Widok od strony ulicy Sikorskiego. Wokresie powojennym Dworcwe Autobusowe mieściły się do 1968 roku na Starym Rynku, od 1968 do 1991 na Placu Niepodległości od 1991 roku w miejscu obecnym.\n50.\tTargowisko Miejskie. Od czasów przemian od 1989 roku, pierwsza lokalizacja u zbiegu ulicy Polowej, Kopernika, potem ulica Nowogrodzka obecnie na byłym terenie kolejowym.\n51.\tTeren kolejowy.\n52.\tPas ziemi którym miała przebiegać kolej w kierunku Pisza. Byłe targowisko.\n53.\tDworzec wąskotorówki od strony ulicy Sikorskiego. Wąskotorówkę do Łomży doprowadzono na początku lat 20-tych XX wieku. Zlikwidowano ją w latach 70-tych XX wieku. Pozostał tylko budynek Dworca.\n54.\tDworzec wąskotorówki. Widok od strony terenu kolejowego.\n55.\tZabudowania prawej strony ulicy Sikorskiego od byłej targowicy w stronę ulicy Woj. Pol.\n56.\tUlica Kwiatowa od ulicy Sikorskiego.\n57.\tTartak przy ulicy Sikorskiego. Obecnie prywatny.\n58.\tByłe warsztaty Zespołu Szkół Drzewnych.\n59.\tWidok na ulicę Różaną od ulicy Sikorskiego.\n60.\tWidok na ulicę Fabryczną od ulicy Sikorskiego, łączy ona poprzez ulicę Spokojną z ulicą Woj. Pol.\n61.\tOs. Łomżyca od ulicy Sikorskiego.\n62.\tUlica Sikorskiego od Woj. Pol. w kierunku Al. Legionów.\n63.\tOs. Łomżyca Sikorskiego Woj. Pol.\n64.\tOs. Nowa Łomżyca Sikorskiego Woj. Pol.\n65.\tOs. Młodych od ulicy Woj. Pol.\n66.\tOs. Słoneczne od Woj. Pol. i Sikorskiego.\n67.\tWidok na ulicę Szeroką od ulicy Sikorskiego.\n68.\tUlica Strażacka od ulicy Sikorskiego. Dochodzi do ulicy Woj. Pol. naprzeciwko ulicy Fabrycznej.\n69.\tStraż Pożarna. Straż Pożarna poprzednio mieściła się na Placu Niepodległości 14 w budynku wybudowanym na potrzeby Straży w 1935 roku. Opuścili go w 1994 roku przenosząc się do obecnej siedziby przy ulicy Sikorskiego.\n70.\tOs. Nowa Łomżyca za Strażą Pożarną.\n71.\tUlica Przyjaźni od ulicy Sikorskiego.\n72.\tSalon Kia Motors.\n73.\tOs. Nowa Łomżyca od ulica Nowogrodzkiej.\n74.\tOs. Młodych od ulicy Nowogrodzkiej.\n75.\tUlica Sikorskiego od ulicy Nowogrodzkiej.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 14:55\nŁomża. Ulica Zawadzka.\nNajstarsza część ulicy Zawadzkiej to od Szosy Zambrowskiej do ulicy Gen. Władysława Sikorskiego. Pozostała część, od ulicy Sikorskiego do ulicy Przykoszarowej to ulica dwupasmowa, wykonana współcześnie. Dawna droga do Zawad i Giełczyna biegła przez obecny plac pod budowę hipermarketu.\nCmentarz przy drodze do Zawad i Giełczyna założony został w wyniku działalności - powołanej do życia w 1797 r. - "Ordnungs Komission", której zadaniem było zbadanie stanu administracyjno-gospodarczego miast i, m.in. uporządkowanie: sprawy cmentarzy. Ze względów sanitarnych zamykano cmentarze przykościelne i zakładano nowe, poza obrębem miasta. Na teren nowego cmentarza grzebalnego w Łomży wybrano piaszczyste wzgórze należące dawniej do gruntów sołtysa. Znajdował się w odległości pół wiorsty od miasta, przy drodze do Giełczyna i Zawad. Przeznaczony był dla katolików i ewangelików.\nPowstał około 1801 r., w okresie, kiedy Łomża wchodziła w skład "Rejencji Białostockiej" w Prusach Wschodnich i była pod władzą pruską w latach 1794-1807. Na starej części ulicy Zawadzkiej 10 mamy chyba jeden jedyny zabytek\nNa tej ulicy. Jest to dom w stylu dworkowym z okresu 1919-1938. Pozostała zabudowa to część budynków parterowych z okresu powojennego i piętrowych, bardziej współczesnych.\n1 2 2A 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48\n1.\tUlica Zawadzka od strony Rond im. Hanki Bielickiej.\n2.\tUlica Zawadzka od strony ulicy Kopernika w kierunku rond..\n2A. Cmentarz grzebalny od strony ulicy Zawadzkiej\n3.\tUlica Zawadzka od ulicy Kopernika w kierunku ulicy Sikorskiego.\n4.\tBank PBK BPH\n5.\tBudynek byłego Urzędu Wojewódzkiego Łomża w latach 1975-1998.\n6.\tSala widowiskowa tegoż urzędu.\n7.\tUlica Zawadzka od Banku w kierunku Sikorskiego.\n8.\tBudynek w stylu dworkowym z lat 30-tych XX wieku od strony ulicy Sikorskiego.\n9.\tBudynek w stylu dworkowym z lat 30-tych XX wieku od Szosy Zambrowskiej.\n10.11.12. 13. Zabudowania ulicy Zawadzkiej najstarszej części ulicy Zawadzkiej.\n14. Ulica Stara. Nowozawadzka, Krasickiego.\n15. Ulica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku ulicy Kopernika.\n16 Ulica Zawadzka od ulicy Sikorskiego w kierunku ulicy Ks. Anny.\n17 Plac firmy Echo Investment pod przyszły supermarket.\n18. Plac pod przyszły super market. Powstanie o ile Łomża przestaną rządzić sklepikarze.\n19. Sanktuarium p/w. Miłosierdzia Bożego od strony ulicy Zawadzkiej.\n20.\tOs. Ks. Anny. Numery nieparzyste.\n21.\tOs. Ks. Anny. Numery parzyste.\n22.\t23. 24. 25. Park papieski od Zawadzkiej\n26.\tWidok na ulicę Zawadzką od ulicy Prusa w stronę ulicy Sikorskiego.\n27.\tPawilony usługowo-handlowe przy ulicy Mazowieckiej od strony ulicy Zawadzkiej.\n28.\tUlica Prusa od strony Parku papieskiego. Widok od ulicy Zawadzkiej.\n29.\tUlica Prusa. Widok od ulicy Zawadzkiej.\n30.\tUlica Mazowiecka. Bloki przy pawilonach.\n31.\tUlica Mazowiecka. Bloki od strony dawnej Telekomunikacji.\n32.\tBudynek po byłej Telekomunikacji.\n33.\tUlica Ks. Janusza. Wjazd od ulicy Zawadzkiej.\n34.\tMarket Stokrotka.\n35.\tUlica Żeromskiego. Od strony Ronda Solidarności.\n36.\tRondo Solidarności i ulica Zawadzka od Ronda Solidarności w kierunku ulicy Skorskiego.\n37.\tUlica Zawadzka od Ronda Solidarności w kierunku kościoła p/w św. Krzyża.\n38.\tBank PKO BP i widok na ulicę Niemcewicza.\n39.\tUlica Niemcewicza. Numery parzyste.\n40.\tUlica Niemcewicza. Numery nieparzyste.\n41.\tKościół p/w św. Krzyża. Na pierwszym planie kościół tymczasowyz tyłu kościół w budowie z lewej strony Centrum Katolickie.\n42.\tWidok na ulicę Porucznika Łagody.\n43.\tUlica Przykoszarowa od strony ulicy Zawadzkiej.\n44.\tWidok na ulicę Sybiraków.\n45.\tWidok na ulicę Zawadzką od ulicy Sybiraków w kierunku Zawad.\n46.\tOs. Sybiraków.\n47.\tOs. Narożniku ulicy Przykoszarowej i ulicy Zawadzkiej.\n48.\tUlica Zawadzka od strony Zawad w kierunku Ronda Solidarności.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 15:00\nŁomża. Aleja Piłsudskiego.\nPoczątki ulicy to 29-02-1968, gdy Uchwałą MRN nowo powstałą ulicę od ulicy Świerczewskiego poprzez tory i w kierunku ulicy Spokojnej nazwaną Gwardii Ludowej. W latach 70-ch XX wieku w związku z budową Os. Południe, przedłużono ją do Szosy Zambrowskiej. W 1989 roku na fali przemian zmieniono jej nazwę na Aleję Marszałka Józefa Piłsudskiego.\nPierwszym osiedlem przy ulicy Gwardii Ludowej Os. Południe I było Os. Jantar w obrębie ulic: Juliusza Słowackiego, Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki, Władysława Reymonta i Władysława Broniewskiego. Pierwsze dwa budynki oddano do użytku przy końcu 1975 roku (Chopina 2) i początek 1976 roku ( Chopina 1).\nW 1979 roku w granicach ulic Gwardii Ludowej i Ulicy Zawadzkiej rozpoczęto budowę Os. Górka Zawadzka .Osiedle Górka Zawadzka położone jest w obrębie ulic Bolesława Prusa, Leopolda Staffa i Stefana Żeromskiego. Zasoby osiedla to 40 budynków mieszkalnych powstałych w latach 1979 – 1996.\nW 1982 roku rozpoczęto budowę osiedle w granicach ulic Gwardii Ludowej, Zawadzkiej, Szosa Zambrowska. W maju 1982 roku oddano pierwsze bloki do użytku i nowej ulicy na tym osiedlu nadano nazwę Ks. Janusza I. Uchwałą MRN z dnia 2-12-1983 osiedle to nazwano Os. Mazowieckim z ulicami: Ks. Anny, Rycerska, Mazowiecka, Kasztelańska i Ks. Janusza. Będącemu w budowie osiedlu mieszkaniowemu w obrębie ulic Zawadzkiej i Gwardii Ludowej nadano nazwę Osiedle Konstytucji, a ulicom projektowanym na tym osiedlu nazwę: Stanisława Małachowskiego, Hugo Kołłątaja, Jędrzeja Śniadeckiego i Juliana Ursyna Niemcewicza. Osiedle to powstało w latach 1983-1999 w jego zasobach jest 58 wielorodzinnych budynków mieszkalnych. W latach1994 - 2001 wybudowano 16 domów jednorodzinnych już przy ul. Piłsudskiego\nW 1987 roku nowo budowanemu osiedlu o roboczej nazwie Południe IV nadano nazwę Osiedle Wyzwolenia (obecnie Armii Krajowej), a zaprojektowanym ulicom na tym osiedlu w obrębie zawartym pomiędzy ulicą Gwardii Ludowej, budującym się szpitalem i przedłużeniem ulicy Zawadzkiej nadano nazwy: Związku Patriotów Polskich (obecnie nie istnieje), Generała Zygmunta Berlinga (obecnie Porucznika Łagody) i ulica Kazańska.\nU zbiegu ulic Gwardii Ludowej i Szosy Zambrowskiej w latach 80-tych i 90-tych XX wieku wybudowano osiedle domków jednorodzinnych Medyk przez najmniej zarabiającą grupę zawodową, jakimi są lekarze. Obok Os. Medyk. w latach 1980- 1981 wybudowano Szpital Wojewódzki i Hotel dla Pielęgniarek.\nAleja Piłsudskiego (od 1989 roku), to ulica z lat 70-tych i 80-tych XX wieku wybudowana wraz z osiedlami Południe , i nawierzchnia tej ulicy ma prawdopodobnie tyle samo lat i jest najgorszą ulicą w Łomży, a władze województwa odrzuciły projekt remontu tej ulicy ze środków unijnych.\nAleja Piłsudskiego nie jest ulicą zabytkową, chociaż na odcinku od Świerczewskiego (obecnie Aleja Legionów) do przejazdu kolejowego znajdowało się kilka budynków, niektóre nawet z XIX wieku, ale zostały rozebrane podczas budowy obecnego skrzyżowania, ale za to przy tej ulicy mieści się największa sypialnia Łomży.\n1 1A 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 19A[b] [b]19B 19C 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31\n1.\tAleja Piłsudskiego od Strony Szosy Zambrowskiej.\n1A. Osiedle Medyk od strony Szosy Zambrowskiej.\n2.\tWieża telewizyjna. Więcej na jej temat: http://radiopolska.pl/wyk...cja.php?pid=102\n3.\tOsiedle Medyk od strony Alei Piłsudskiego.\n4.\tUlica Kasztelańska. Część os. Mazowieckiego.\n5.\tPrzyszpitalny Hotel Pielęgniarek.\n6.\tUlica Rycerska, część os. Mazowieckiego.\n7.\tUlica Rycerska, od strony Alei Piłsudskiego.\n8.\tAleja Piłsudskiego od ulicy Rycerskiej w stronę Szosy Zambrowskiej.\n9.\tAleja Piłsudskiego od ulicy Rycerskiej w stronę Ronda Solidarności.\n10.\tBudynki mieszkalno-usługowe na Ks. Janusza od strony Alei Piłsudskiego.\n11.\tUlica ks. Janusza od budynków mieszkalno-usługowych do Kazańskiej\tod strony Alei Piłsudskiego.\n12.\tUlica Ks. Janusza od ulicy Kazańskiej do Ronda Solidarności.\n13.\tSzpital Wojewódzki zbudowany w latach 1980-1991.\n14.\tOsiedle Wyzwolenia (obecnie Armii Krajowej) z ulicami: Kazańska, Porucznika Łagody i\n15.\tOsiedle Wyzwolenia (obecnie Armii Krajowej) od Ronda Solidarności.\n16.\tUlica Ks. Janusza od Strony Ronda Solidarności.\n17.\tAleja Piłsudskiego od Ronda Solidarności w kierunku Szosy Zambrowskiej.\n18.\tAleja Piłsudskiego od Ronda Solidarności w kierunku Alei Legionów.\n19.\tBudynek PKO BP.\n19A. Widok na market Stokrotka.\n19B.Widok na kościół p/w św. Krzyża w budowie i Centrum Katolickie z Ronda Solidarności.\n19C.Widok na market Kaufland w budowie.\n20.\tUlica Żeromskiego, część osiedla Górka Zawadzka.\n21.\tUlica Małachowskiego, część Osiedla Konstytucji 3 Maja.\n22.\tUlica Konstytucji 3 Maja, część osiedla Konstytucji 3Maja.\n23.\tUlica Leopolda Staffa od postoju taxi, część Osiedla Górka Zawadzka\n24.\tUlica Prusa, od postoju taxi, część osiedla górka Zawadzka.\n25\tUlica Bema. Budynki mieszkalno-usługowe, od ulicy Reymonta.\n26\tUlica Bema. Budynki wielorodzinne Bema 5 i Bema 7.\n27\tBudynki mieszkalno-usługowe od Wysokości ulic Reymonta w kierunku Alei Legionów.\n28\tUlica Reymonta, od strony Alei Piłsudskiego.\n29\tWidok na ulicę Chopina od strony Alei Piłsudskiego.\n30\tBudynki mieszkalno-usługowe. Od ulicy Broniewskiego do ulicy Chopina.\n31\tWidok na ulicę Broniewskiego. Od strony Alei Piłsudskiego.\n32\tBudynki mieszkalno-usługowe przy ulicy Broniewskiego.\n33\tPawilony Handlowe PSS-u. Blaszaki.\n34\tGaraże przy jednostce wojskowej, od strony ulicy Broniewskiego.\n35\tGaraże przy jednostce wojskowej, od strony Alei Legionów.\n36\tWidok na Aleję Piłsudskiego od Alei Legionów w kierunku Ulicy Zawadzkiej.\n37\tWidok na Aleję Piłsudskiego od Alei Legionów w kierunku ulicy Spokojnej.\n38\tDawny Punkt Skupu Surowców Wtórnych. Obecnie komis samochodowy Inter Auto i Restauracja Grek Zorba.\n39\tDawne Zakłady Jajczarsko-Drobiarskie, obecnie Firma Miliszkiewicz.\n40\tPrzejazd kolejowy, zmora łomżyńskich kierowców.\n41\tTeren kolejowy. Od przejazdu w stronę ulicy Poznańskiej. Jak wiadomo kolej kończy się w Łomży, to i na torach pusto\n42\tTren kolejowy. Od przejazdu w stronę ulicy Sikorskiego.\n43\tStacja Paliw PKN Orlen, Pana Jana Kurpiowskiego.\n44\tDawny PZGS, późniejszy WZGS, obecnie w większości w rękach prywatnych lub dzierżawiony, część od torów kolejowych.\n45\tJak wyżej, tylko brama główna i biurowiec.\n46\tDawna Baza Techniczna ŁPB. Obecnie w większości hurtownie różnej maści budowlane i Wytwórnia Kostki Brukowej Pana Mackiewicza.\n47\tWjazd na teren dawnej Bazy Technicznej ŁPB.\n48\tDo dzisiaj widoczna jest na budynku oryginalna nazwy poprzedniego właściciela tych terenów.\n49\tDawne BPIS. Obecnie Hurtownia Blach do pokryć dachowych.\n50\tDawna Wylęgarnia Drobiu. Obecnie budynek przebudowany w którym ma siedzibę CTO.\n51\tDawny Transbud. Największa firma transportowa w Łomży. Obecnie Hurtownie Materiałów Budowlanych I Firma PBK.\n52\tWytwórnia okien Domel na terenie Centrali Nasiennej.\n53\tWjazd na teren Centrali Nasiennej i Wytwórni Okien.\n54\tObecna Centrala Nasienna.\n55\tDawna Spółdzielnia Ogrodniczo-Pszczelarska. Obecnie po przebudowie Spółdzielnia Lekarska Eskulap i Pianpol.\n56\tRozlewnia Gazu Płynnego.\n57\tWidok na Aleję Piłsudskiego od ulicy Spokojnej w kierunku Alei Legionów. Po lewej stronie widoczna Baza PPKS-u, Po prawej Rozlewnia Gazy Płynnego.\n58\tWidok na Aleję Piłsudskiego, od ulicy Spokojnej w stronę Ulicy Poznańskiej.\n59\tRzeka Łomżyczka.\n60\tMost na rzece Łomżyczce.\n61\tWidok na Aleję Piłsudskiego od strony ulicy Poznańskiej.\nmaciek180501 - 2008-09-08, 15:04\nŁomża. Ulica Poznańska.\nRealizacja planu zagospodarowania przestrzennego z 1964 roku spowodowała dynamiczny rozwój miasta. Głównym czynnikiem miastotwórczym stał się przemysł, głównie spożywczy. W 1964 roku na Krasce oddano do użytku Zakłady Przemysłu Ziemniaczanego. Ulicę biegnącą od ulicy Świerczewskiego, obok ZPZ, dalej do ulicy Wojska Polskiego decyzją MRN z dnia 28-101965 roku nadano nazwę ulica Poznańską. Przy ulicy Poznańskiej, 4 lata po oddaniu do użytku Krochmalni oddano do użytku Browar, w 1972 roku powstała Fabryka Mebli i w bezpośrednim sąsiedztwie Browaru powstała w latach 70-tych Wytwórnia Pasz Treściwych. Pod koniec lat 60-tych rozpoczęto budowę początkowo Zakłady przemysłu Jedwabniczego, potem zmieniono na Łomżyńskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego Narew. Po oddaniu do użytku pracowało tam około 3200 osób. Ulica Poznańska była ulicą graniczną od wsi Kraska, którą pod koniec lat 80-tych definitywnie i prawnie przyłączono ją do Łomży. Część miasta pomiędzy ulicami Świerczewskiego, Sikorskiego, Wojska Polskiego i część ulicy Poznańskiej jest to teren przemysłowo-składowy, skupiający wiekszość zakładów przemysłowych. Do końca XX wieku była to najgorsza pod względem jakości nawierzchni ulica w Łomży, dopiero w ostatnich latach, dzięki dotacji ze środków unijnych doprowadzono ją do porządku\t, chociaż odcinek od Al. Legionów do ulicy Poligonowej jest w dalszym ciągu więcej jak tragiczny. Władze miasta postawiły znak ograniczający prędkość do 30 km/h i uważają sprawę za załatwioną.\nUlica Poznańska jest ulicą dość młodą, ale jest największym skupiskiem większy zakładów pracy, chociaż niektóre takie jak Bawełna już nie istnieją. Być może powstanie Centrum Handlowe jak obiecują nowi właściciele byłej Bawełny Pan Wierzbowski i Pan Zawadzki.\n1.Widok na rondo i ulicę Poznańską od strony ulicy Browarnej.\n2.Ulica Poznańska od klubu jeździeckiego Karino w stronę ulicy Wojska Polskiego.\n3.Ulica Poznańska od klubu jeździeckiego Karino w stronę Alei Piłsudskiego.\n4.Kapliczka przy ulicy Poznańskiej.\n5.Hurtownia materiałów elektrycznych BTS Pana Bernarda Szymańskiego.\n6.Ulica Poznańska od hurtowni BTS w stronę Alei Piłsudskiego.\n7.Zabytkowy dom drewniany nie zamieszkały.\n8.Serwis samochodów amerykańskich.\n9.Wjazd do byłej Bawełny i do przyszłego Centrum Handlowego.\n10.Skrzyżowanie ulicy Poznańskiej i Alei Piłsudskiego.\n11.Ulica Poznańska od Alei Piłsudskiego do wiaduktu.\n12.Widok na komin Ciepłowni Miejskiej od ulicy Poznańskiej.\n13.Wiadukt od strony pólnocnej.\n14.Wiadukt od strony południowej nad nim rury ciepłownicze zasilające Łomżę w ciepło.\n15.Ulica Poznańska od wiaduktu w stronę ronda przy drodze do Łochtynowa.\n16.Zabytkowy dom drewniany przy wiadukcie od strony południowe.\n17.Krzyż zabytkowy z 1889 roku.\n18.Widok na Fabrykę Mebli.\n19.Brama Główna Fabryki Mebli.\n20.Zabytkowy dom drewniany za Fabryką Mebli.\n21.Zabytkowy dom murowany za Fabryką Mebli.\n22.Hurtownia Zrobud. Sprzedaż i wymiana olejów samochodowych.\n23.Fabryka styropianu i skład budowlany Podbielski.\n24.Brama wjazdowa do Paszarni.\n25.Paszarna. Budynek peodukcyjny i silosy.\n26.Browar i brama wjazdowa do Browaru.\n27.Zabytkowy dom drewniany przy Hurtowni Piwa.\n28.Ulica Poznańska od ronda przy drodze do Łochtynowa w stronę wiaduktu.\n29.Widok na rondo i ulicę Poznańską w stronę wiaduktu.\n30.Widok na rondo i drogę do Łochtynowa.\n31.Widok na rondo i ulicę Poznańską w stronę Alei Legionów.\n32.Zabudowania przy drodze do Łochtynowa.\n33.Ścieżka rowerowa od ronda w stronę Al. Legionów.\n34.Osiedle Spółdzielni Mieszkaniowej Jedność. Punktowce.\n35.Budynek mieszkalny wieloklatkowy Spółdzielni Mieszkaniowej Jedność.\n36.Brama do wjazdu z surowcem do Krochmalni.\n37.Domki jednorodzinne przy wjeździe do Krochmalni.\n38.Domki jednorodzinne od biurowca PEPEES-u.\n40.Wejście do biurowca PEPEES-u i dawna brama wejściowa i wjazdowa do Krochmalni.\n42.Brama towarowa i główny magazyn Krochmalni.\n43.Widok na ulicę Poligonową.\n44.Ulica Poznańska od ulicy Poligonowej do ronda.\n45.Ulica Poznańska od ulicy Poligonowej w stronę mostu.\n46.Sklep firmowy Browaru i klub Atom.\n47.Most na Łomżyczce.\n48.Ścieżka rowerowa od mostu w stronę ronda\n49.Widok na Łomżyczkę w stronę Konarzyc\n50.Łomżyczka w stronę Gazowni.\n51.Ulica Poznańska od mostu w stronę Al. Legionów.\n52.Wjazd na Os. Kraska.\n53.Ulica przy kościele w stronę Gazowni.\n54.Kościół murowany pw. NMP Częstochowskiej zbudowany w latach 1996-1997, parafia została erygowana 17.08.1997 r. przez Biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka.\n55.Stacja Paliw Pana Tomasza Sierzputowskiego.\n56.Droga do Gazowni przy Wyższej Szkole\n57.Urząd Celny w Łomży.\n58.Skład drzewny Pana Andrzeja Urbanowskiego.\n59.Przejazd kolejowy Tory w kierunku Konarzyc\n60.Przejazd kolejowy. Wyrwa załatana szutrem.\n61.Ulica Poznańska od Al. Legionów.\n62.Znaki od strony urzędu Celnego w kierunku AL. Legionów.\n63.Znaki przed przejazdem kolejowym\n64.65. 66. 67. Stan nawierzchni ulicy Poznańskiej za przejazdem kolejowym.\n68. Dom z XIX wieku przy kościele na ulicy do Gazowni.\nmaciek180501 - 2008-09-17, 21:30\nŁomża. Ulica Mickiewicza.\nUlica Adama Mickiewicza jest ulicą stosunkową młodą na tle innych ulic łomżyńskich. Powstała pod koniec lat 50-tych z przemianowania ulicy Dojazd do Dworca. Zaczyna się od ulicy Kardynała Stefana Wyszyńskiego naprzeciwko Sanktuarium p/w Miłosierdzia Bożego, a kończy przy Al. Legionów, naprzeciwko ulicy Dworcowej. Do opisania tej ulicy skłoniło mnie jak kiedyś jeden z użytkowników będący za granicą napisał, że chciałby obejrzeć na zdjęciach jak obecnie wygląda Szkoła Podstawowa nr. 7. Na dodatek szkoła obchodziła w tym roku 50-lecie swojego istnienia.\nSzkoła Podstawowa nr 7 w Łomży rozpoczęła działalność dnia 1 września 1957 roku. Początkowo mieściła się w Szkole Podstawowej nr 3 i Szkole Ćwiczeń. Miała 15 oddziałów, w których uczyło się 437 uczniów pod okiem 19 nauczycieli.Organizatorem i pierwszym kierownikiem placówki był pan Zdzisław Skowroński. Dzięki jego staraniom w styczniu 1958 r. naukę rozpoczęto już w nowym budynku przy ul. Mickiewicza S. Pierwszy rok szkolny był wyjątkowo trudny. Brakowało podstawowego sprzętu: mebli, pomocy naukowych, nie było transformatora wysokiego napięcia i podstawowych narzędzi. Budynek i teren wokół niego wymagały nieustannych prac renowacyjnych i porządkowych. Pomocą i radą służyły szkole: dowództwo Jednostki Wojskowej w Łomży (mjr Grzelak), kierownictwa szkół nr 4 i nr 5, dyrektorzy: Technikum Przemysłowo-Pedagogicznego (Józef Dziadkiewicz) oraz Liceum Ogólnokształcącego (Józef Kiełczewski) a także kierownik Szkoły w Piątnicy i Zarząd Oddziału ZNP.\nWięcej na temat siódemki link poniżej:\nW 1968 roku projektowanemu niezabudowanemu jeszcze osiedlu w rejonie ulicy Mickiewicza położonemu za szkołą nr 7 nadano nazwę Osiedle Mickiewicza. W tej chwili ulica Mickiewicza to kilka budynków wielokondygnacyjnych ŁSM, Szkoła Podstawowa nr. 7 i reszta to prywatna zabudowa parterow i piętrowa w większości powojenna. Tylko na rogu Al. Legionów i ulicy Mickiewicza znajduje się kamienica Pana Dąbkowskiego z lat 30-tych XX wieku. Na rogu ulicy Ks. Kardynała Wyszyńskiego i ulicy Mickiewicza rozpoczęto budowę nowego budynku mieszkalno-usługowego ŁSM.\n1. Widok na ulicę Dworcową.\n2. Ulica Mickiewicza od strony Al. Legionów.\n3. Budynek Szkoły Podstawowej nr 7 od frontu.\n4. Budynek szkoły z salą gimnastyczną od strony boiska.\n5. Budynki mieszkalne przy ulicy Mickiewicza (Osiedle Mickiewicza).\n6. Budynki prywatne po prawej stronie w kierunku Al. Legionów.\n7. Plac budowy od strony ulicy Ks. Kardynała Wyszyńskiego. W głebi budynki Osiedla Mickiewicza na ulicy Moniuszki.\n8. Plac budowy od strony ulicy Mickiewicza.\n9. Widok na ulicę Mickiewicza od strony Sanktuarium p/w. Miłosierdzia Bożego.\n10. Sanktuarium p/w. Miłosierdzia Bożego.\nmaciek180501 - 2008-09-17, 21:31\nŁomża. Grobla Jednaczewska.\nGrobla Jednaczewska prowadzi do Lasu Jednaczewskiego na polanę na której w latach międzywojennych odbywał się zabawy i spotkania Łomżyniaków\nW 1925 r. prasa kilkakrotnie opisywała zabawę pod nazwą "Noc wenecka". Przybyło około jednego tysiąca osób, na polanie tańczono do późnego wieczora, grała orkiestra 33 pułku piechoty, połowę dochodu przeznaczono na urządzenie drogi bitej z Łomży do lasu. W trzy lata potem podano, że drogę okopano rowami dla osuszenia terenu, obsadzono młodymi drzewami, po bokach drogi ustawiono ławki. W lesie umieszczono pomnik poległego w pobliżu wsi Jednaczewo Stacha Konwy - bohatera Kurpiów w walce ze Szwedami o tron polski dla Stanisława Leszczyńskiego.\nStach Konwa był obecny w pamięci Kurpiów jako symbol ich niezależności i oporu przed rusyfikacją. Pierwszy pomnik został postawiony dzięki staraniom Adama Chętnika na jego grobie w lesie pod Jednaczewem (odsłonięcie 25 czerwca 1922). Pomnik zniszczono podczas II wojny światowej. Jego replikę wykonaną w 1965 można oglądać w skansenie kurpiowskim w Nowogrodzie.\nŁomżyczka jest lewostronnym dopływem Narwi o długości 16,4 km, o powierzchni zlewni równej 74 km2. Przecina groblę Jednaczewską w pobliżu Lasu Jednaczewskiego, wpada do Narwi na 200,8 km jej biegu.\nŁomżyczka jest ciekiem płynącym w bezpośrednim sąsiedztwie pięciu wsi, a w jej dolnym odcinku położona jest część przemysłowa Łomży. Głównym źródłem zanieczyszczenia Łomżyczki na terenie miasta są kolektory odprowadzające wody opadowe z kanalizacji deszczowej z około 2/3 terenu Łomży. Zakłady PEPEES i ponadto w okresie letnim do rzeki mogą dostawać się ścieki z Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Budowlanego “FABET” S.C. w Łomży. Ścieki technologiczne powstające z pielęgnacji betonu i z prac porządkowych są kierowane na osadnik poziomy i następnie odprowadzane do kanalizacji burzowej mającej ujście do Łomżyczki.\nObecnie Grobla Jednaczewska, jest w ciągu trasy turystycznej (od Bronowa do Łomży) 16 kilometrów Łomżyńskiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi, dalej nad Narwią do Nowogrodu. Jest wyasfaltowana, ale asfalt ten pamięta chyba czasy króla Ćwieczka. Po bokach chodniki z takiego samego asfaltu tylko powypychane przez korzenie drzew, oprócz niżej wspomnianej ścieżki rowerowej na długości aż 1km, od ulicy Łąkowej w stronę Jednaczewa.\nKolejna ścieżka rowerowa w naszym mieście, powstała dzięki włodarzom Grodu nad Narwią, na dotychczas istniejącej nawierzchni chodnika z lanego asfaltu. Wykonana została z wielokolorowej kostki Polbruk\nObecnie Las Jednaczewski też jest miejscem wypoczynku i rekreacji wielu mieszkańców Łomży, przeważnie w weekendy. Był tu do niedawna kominek do przyrządzania kiełbasek na gorąco, ale widocznie komuś przeszkadzał bo został zlikwidowany.\nObecna Grobla Jednaczewska do mostku i droga do Jednaczewa od mostku został sfotografowana można powiedzieć w całości. Wszystkie odcinki proste i odcinki od zakrętu do zakrętu, są na zdjęciach. Szczególni ładnie prezentuje się droga do Jednaczewa na odcinku od mostku do granicy lasu.\n1-13. Grobla Jednaczewska od ulicy Łąkowej do mostku na Łomżyczce.\n14. Widok z Grobli Jednaczewskiej na Czarnocin i Piątnicę.\n15. Mostek od strony miasta.\n16 -17 Łomżyczka z obu stron mostku.\n18. Widok na Łomżę z grobli Jednaczewskiej.\n19 -2 0. Las Jednaczewski nad Łomżyczką przy mostku.\n21. Widok na mostek od strony Jednaczewa.\n22. Grobla od mostku do Narwii.\n23. Tablica informacyjna Rezerwatu Rycerski Kierz wraz z zniszczoną figurką.\n24. Miejsce odpoczynku przy grobli prowadzącej w stronę Narwii.\n25 -32. Drzewa za mostkiem na początku drogi biegnącej przez Las Jednaczewski.\n33 -41. Droga do Jednaczewa biegnąca przez las od mostku do Leśniczówki.\n42. Stara Leśniczówka.\n43 i 44. Zabudowania mieszkalne przy Leśniczówce.\n45 – 48. Droga do Jednaczewa od Leśniczówki do granicy lasu.\n49 i 50. Widok z drogi na łany zbóż i w dalszym planie na Jednaczewo.\n51. Granica Jednaczewa od strony Łomży.\n52 i 53. Krzyż na początku Jednaczewa od strony Łomży.\n54. Droga do Narwii.\n55 i 56. Droga wylotowa od Jednaczewa do jego granicy.\n57. Polana w Lesie Jednaczewskim. Miejsce odpoczynku wielu Łomżan.\n58. Widok na Łomżę z polany w Lesie Jednaczewskim.\n59. Placyk przy pomnikach do odpoczynku.\n60. Droga dojazdowa do polany.\n61. Pomnik Stacha Konwy.\n62. Tablica pamiątkowa Koła myśliwskiego Sokół w Łomży.\n63 – 70. Drzewa otaczające polanę.\nkazap - 2008-10-09, 08:31\nMaciek super prowadzisz swój kacik.....\ndzieki tobie duzo sie dowiedzialem i dowiem o Lomzy\nksiązka - 2009-01-11, 11:45\nTemat postu: zabytki Lomzy I Okolic\nMacku co ja wizde wiec w Lomzy Jet Ulica wiszzca narodu adama Mickieicza Macku ma Pytanie jak wyglda Pomnik czy co s ejt tablica zcy jet Moze szkola ba Liceum Noszaca jego Imimie a mzoe jet jakies Muzeum poszlabym\njoadel - 2010-05-13, 16:39\nMacku a moze czas na nasza ulice?? jak mialbys czas to wstaw fotki ,z mila checia sobie powspominam.pozdrawiam\nmaciek180501 - 2010-05-14, 09:05\nAsiu masz rację, Chopina jest to przecież pierwsza ulica na nowo powstałym osiedlu Jantar. Jak tylko pokaże się słońce postaram się uwiecznić naszą ulicę.\nmaciek180501 - 2010-06-28, 21:15\nTemat postu: Łomża. Ulica Chopina.\nUlicę Fryderyka Chopina przedstawiam na prośbę jednej z naszych użytkowniczek, ponieważ kiedyś była mieszkanką naszego pięknego miasta. Wychowała się na tej właśnie ulicy. Dlatego ten temat chcę jej zadedykować.\nPowstała na mocy uchwały nr XII/60/76 MNR w Łomży z dn. 20 lipca 1976 r. na osiedlu Jantar. Położona jest między ulicami: Broniewskiego, Reymonta i Bema.\nToponim jest zestawieniem dwóch rzeczowników i ma formę D., 1. p., r. m. Utworzono go od nazwy osobowej.\nPatronujący ulicy Fryderyk Chopin to postać niezwykła, znana i ceniona nie tylko w Polsce, ale i na całym s'wiecie. Urodził się 20 lutego 1810 roku w Żelazowej Woli, zmarł w Paryżu 17 października 1949 roku. Pochowano go na cmentarzu Pere Lachaise, lecz jego złożono w Warszawie.\nNazwa Osiedla "Jantar" wywodzi się od bursztynu, który dawniej wydobywano w kotlinie Narwi. Osiedle to zlokalizowane jest między ulicami Al. Legionów, Generała Władysława Sikorskiego, Ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Władysława Reymonta i Józefa Piłsudskiego. Do roku 1975, kiedy to Łomża została stolicą województwa na tym terenie były jedynie pola uprawne, które zasiewano głównie jarymi zbożami.\nDane Osiedla "Jantar":\n- Powierzchnia terenu: 21,12 ha\n- Powierzchnia mieszkalna: 111.511 m2\n- 38 budynków wielorodzinnych\n- 17 domów jednorodzinnych\n- 2155 mieszkań\n- 6193 mieszkańców\n- 234 garaże\n1. Ulica Chopina od Al. Piłsudskiego.\n2. Budynek Chopina 1 od klatek schodowych.\n3. Budynek Chopina 1 od balkonów.\n4. Ulica Chopina od budynku Chopina 2 do Al. Piłsudskiego.\n5. Ulica Chopina od budynku Chopina 1, w kierunku ulicy Spółdzielczej, przy budynku Chopina 2.\n6. Ulica Chopina od budynku Chopina 3 w kierunku Al. Piłsudskiego, przy budynku Chopina 2.\n7. Budynek Chopina 2 od klatek schodowych.\n8. Budynek Chopina 2 od balkonów\n9. Ulica Chopina od budynku Chopina 2 w kierunku ulicy Spółdzielczej.\n10. Budynek Chopina 3 przy parkingu.\n11. Ulica Chopina od ulicy Spółdzielczej w kierunku Al. Piłsudskiego.\n12. Budynek Chopina 3 przy klatkach schodowych.\n13. Budynek Chopina 3 od strony balkonów.\nOpis ulicy na podstawie:\nAnna Pańkowska, Justyna Piechocka\nNazewnictwo Miejskie Współczesnej Łomży.\njoadel - 2010-06-29, 08:51\nMAĆKU BARDZO SERDECZNIE CI DZIEKUJE ,JESTES WSPANIALY ,DZIEKUJE ZA MOJA ULICE ,ZA MIEJSCE W KTORYM SIE WYCHOWALAM ,BARDZO CIEPLO WSPOMINAM CHWILE SPEDZONE WLASNIE W TYM MIEJSCU,KOLEZANKI,KOLEGOW,PRZYJACIOL ,MOJE DZIECINSTWO,DORASTANIE ,DOM RODZINNY ,RODZICOW SZCZEGOLNIE TATE KTORY JUZ PONAD 20 LAT NIE ZYJE............ECH ALE TO BYLY PIEKNE ,CUDOWNE CZASY.JESZCZE RAZ SERDECZNIE TOBIE DZIEKUJE.