Firmy powinny odkryć Amerykę - Puls Biznesu - pb.pl\nDzisiaj prawie 80 proc. towarów wyprodukowanych nad Wisłą trafia na unijny rynek. Polscy eksporterzy są silnie uzależnieni od popytu na Starym Kontynencie i ryzykują, że kolejne kryzysy sporo namieszają w ich interesach. Dlatego ekipa rządząca chce nakłonić biznes do dywersyfikacji rynków zbytu. Wicepremier Mateusz Morawiecki obiecuje przedsiębiorcom pomoc w przetarciu handlowych szlaków, a eksperci podpowiadają, gdzie warto robić interesy.\n— Ameryka Łacińska ma 600 mln mieszkańców. Nie widzę powodów, aby nie wykorzystać potencjału tak ogromnego rynku. Wielu firmom z Polski już to się udało — podkreśla Olga Pietkiewicz, szefowa International Desk w BZ WBK.\nDo krajów Ameryki Łacińskiej trafia dzisiaj zaledwie 1 proc. polskiego eksportu, choć to i tak blisko dwukrotnie więcej niż przed kryzysem. Do tej pory ten kierunek nie był szczególnie popularny wśród przedsiębiorców, a ostatnio klimat biznesowy w tym regionie nie był najlepszy. Pierwsze półrocze 2016 r. zamknęliśmy sprzedażą towarów do Ameryki Łacińskiej o wartości 3,8 mld zł i odnotowaliśmy w handlu 3,6 mld zł deficytu.\n— Wyniki eksportu były w ostatnich miesiącach nieco gorsze z racji słabszej sytuacji ekonomicznej w tych krajach, a co za tym idzie — niższego popytu konsumpcyjnego i inwestycyjnego. Sytuacja zaczyna się teraz poprawiać, co już widać w Brazylii — zwraca uwagę Maciej Reluga, główny ekonomista BZ WBK. Fundamenty gospodarcze Ameryki Łacińskiej mocno podkopał spadek cen surowców oraz ochłodzenie koniunktury w Chinach, gdzie trafia prawie jedna piąta tamtejszego eksportu. W dół region pociągnęły też kryzys polityczny w Brazylii. Według ekonomistów, wiele wskazuje, że najgorsze już minęło.\nResort rozwoju w gospodarczej strategii wskazał 5 perspektywicznych rynków eksportowych poza Europą. Uwagę rządzących zwrócił Meksyk. To obok Brazylii największy w regionie odbiorca naszych towarów oraz kraj, z którym mieliśmy w ubiegłym roku najwyższą i sięgającą 111 mln USD nadwyżkę handlową. Prawie jedna piąta naszego eksportu na ten rynek to części do aparatury nadawczej i odbiorczej do radiotelefonii, radiofonii i telewizji oraz części i akcesoria samochodowe.\n— Około 70 proc. produkcji meksykańskiej branży motoryzacyjnego opiera się na imporcie. Polska jest więc doskonałym partnerem, bo to jedna z naszych specjalności eksportowych — uważa Wojciech Łopatkiewicz z International Desk BZ WBK. Z prognoz Banco Santander wynika, że w tym roku tamtejsza gospodarka urośnie o 2,5 proc., ale w przyszłym lekko spowolni do 2,2 proc. Nadzieją dla wzrostu PKB jest obserwowane ożywienie w USA. Jednak także tam czai się największe ryzyko. Szczególnie jeśli listopadowe wybory wygra republikański kandydat Donald Trump, który jest przeciwnikiem wolnego handlu i imigracji z Meksyku.\nNajwiększa gospodarka Ameryki Południowej miała ostatnio pod górkę. Światowy spadek cen surowców, kryzys rządowy i inflacja doprowadziły do recesji. Według ekspertów, teraz będzie już lepiej, a gospodarka w przyszłym roku wróci na 2-procentową ścieżkę wzrostu. Problemy mogą się jednak pojawić, jeśli w USA stopy procentowe pójdą w górę, bo brazylijski bank centralny jest zapatrzony w ruchy Fedu. To szczególnie ważne dla polskich przedsiębiorców, bo jedna piąta eksportu znad Wisły do Ameryki Łacińskiej ląduje właśnie w Brazylii. Dwie grupy towarów z Polski mają tam szczególne wzięcie — wyroby przemysłu elektromaszynowego oraz chemicznego. Według ekspertów BZ WBK, ci, którzy chcą postawić pierwsze kroki w regionie, powinni spróbować w Chile, gdzie biznes jest znacznie łatwiejszy niż w innych iberoamerykańskich krajach.\n— Nie bez przyczyny kraj ten jest nazywany „Niemcami Ameryki Południowej”. Wyróżnia go otwartość gospodarki, przejrzystość przepisów oraz stabilność — podkreśla Olga Pietkiewicz.\nUnijna umowa o wolnym handlu powoduje zaś, że aż 96 proc. towarów z UE nie jest objętych cłem. Ciemne chmury nad tamtejszą gospodarką zebrały się przez spadek cen miedzi i niższy popyt na ten surowiec z Chile. Przekonał się o tym KGHM, który jest współwłaścicielem złóż w Sierra Gorda. Jednak odpowiednia polityka fiskalna pozwoliła rządzącym uciec przed recesją, chociaż bez poprawy sytuacji w górnictwie ożywienie będzie jedynie umiarkowane.\nWódka już tam jest\nANDRZEJ SZUMOWSKI, prezes Stowarzyszenia Polska Wódka, wiceprezes Wyborowa Pernod Ricard\nPolska wódka ma w Ameryce Łacińskiej ugruntowaną pozycję z uwagi na tradycję i jakość. Jest obecna na wszystkich tamtejszych rynkach. Nie ma jednak rynku danego raz na zawsze i trzeba cały czas trzymać rękę na pulsie. Polscy eksporterzy przywykli do rynku unijnego czy na Wschodzie, mamy programy Go Africa, dużo mówi się o Chinach, a często zapominamy o Ameryce Południowej, która jest jak dwie Europy. Kierując tam swoje pierwsze kroki, warto skorzystać z pomocy naszych ambasad czy tamtejszych w Polsce, a szczególnie z konsulów honorowych, którzy mają świetną sieć kontaktów i rozpoznanie. Koniecznie jest jednak pojechanie tam osobiście i szukanie partnerów, np. w ramach misji gospodarczych. Jeśli Krzysztof Kolumb mógł odkryć Amerykę w XV w., to polscy przedsiębiorcy w XXI w. mogą tym bardziej. Warunkiem jest jednak dobry produkt i przemyślana strategia marketingowa. Polska wódka już tam na nich czeka.\nTrwający od 21 dni w Wenezueli kryzys prezydencki daje największe jak dotychczas szanse na obalenie dyktatury Nicolása Madury\nPuls Firmy / Firmy powinny odkryć Amerykę


Najlepszy auto skup w Inowrocławiu | skup-aut-inowroclaw.pl\nJeśli, odwiedzając skup aut Inowrocław w własnym miejscu w Inowrocławiu, stwierdzasz, że oferowane wartości nie działają Twoich wymagań, umów się z nami. Mniej obchodzi mi na osiągach, czy wysokiej ceny sprzedaży, ponieważ auto wezmę pewnie wynajmie długoterminowym również wyszczególnię na te.\nNie napełniamy się skupywaniem samochodów na sytuacji i sprzedażą grup wymiennych, i podobnie złomowaniem pojazdów. Auto skup Inowrocław, większość formalności załatwia za Ciebie, oraz także jest wyczerpujących rad na przedmiot technik powiązanych ze sprzedażą samochodu.\nSprawa prawa, skup samochodów używanych Inowrocław nie ma jedynym zajęciem, w jakim znamy sprzedać swoje auto. Dokonamy oględzin uszkodzonego pojazdu również zaproponujemy najodpowiedniejszą cenę zbytnio jego skup. Naszą misją jest pomaganie posiadaczom używanych aut w dużej, ładnej i bezstresowej sprzedaży auta.\nSKUP SAMOCHODÓW INOWROCŁAW – ILE PŁACIMY?\nNie przekładamy się skupywaniem aut na połowy i sprzedażą akcji wymiennych, oraz zarówno złomowaniem pojazdów. Jesteśmy postępującą jednostką na rynku lokalnym, napełniającą się skupem aut na terenami pełnego zakresie.\nJesteśmy branżami samochodowymi przekazanymi do aut osobowych i dostawczych nowych firm. Skup samochodów w Inowrocławiu, więc olbrzymie znaczenie, gdzie Wasz samochodów spowoduje, że zostaniecie się bogatsi.\nWspominam ten skup aut Inowrocław oraz zalecam doskonałą reputacje, auto sprzedałem szybko, gotówkę wziął od razu. Oferujemy skup za gotówkę lub przelewem bankowym od razu po zakończeniu sprzedaży. Świetnie układają się na terenie używanych aut i prawie szybko potrafią wycenić każdy samochód. Jako prawdziwy skup w strefy kupujemy doskonale całe samochody w globalnym prawdopodobnym stanie.\nDLACZEGO WARTO WYBRAĆ NASZ AUTO SKUP?\nSkup aut Inowrocław nie istnieje ograniczony do całkowitych nazw skupujemy w podstawie każdy pojazd. Transport samochodów osobowych i dostawczych, które wystąpiły usterce na propozycje lub wykorzystywały związek w sprzeczności czy wypadku samochodowym.\nW ciągu tych nastu lat spośród łatwością można zobaczyć narastający napływ używanych samochodów z zagranicy. Nasz skup aut bierze jednocześnie nadzwyczaj ogromne kwot pojazdów z prawdziwych flot – zyskujemy w najwyższym szczycie duże zdolności.\nSpecyficznym zajęciem, w którym każda sprzedaż sprzedaży samochodu stanie uwieńczona w trendu jedynego dnia występuje skup samochodów Inowrocław. W toku minionych kilkunastu lat spośród dyspozycją można zauważyć narastający napływ używanych samochodów z zagranicy. Analizując propozycji rozmaitych skupów aut na niechybnie natknęli się Małżeństwo na mocy stron internetowych hasła wielkimi literami.\nKonsolidując się na potrzebach nowoczesnych odbiorców polska spółka nie zajmuje się skupem samochodów dedykowanych do likwidacji albo na śmieć.\nWażnym miejscem, w jakim wszystka sprawa sprzedaży samochodu zostanie wyprodukowana w ciągu takiego dnia żyje skup aut używanych. Zajmuję tenże skup samochodów Inowrocław i znajduję złotą spraw, auto sprzedałem szybko, gotówkę dostał z razu. Główny obszar, w którym prowadzony jest skup to Inowrocław.\nDZIESIĄTKI ZADOWOLONYCH KLINETÓW Z INOWROCŁAWIA I OKOLIC?\nDlatego odpowiednio odpowiednio zlokalizować firmę, dla której skup samochodów będzie nie tylko obowiązkiem, jednak analogicznie przyjemnością. Jeśli pragniesz sprzedać samochód, o jest zaufać takiej organizacji, jaka umie poszczycić się dużym przetrwaniem w branży – skup aut musi pełnej wiedzy.\nPolecamy natomiast zajrzenie naszego salonu, gdzie czekają następne pomysły aut używanych, których nie zdążyliśmy umieścić w wyszukiwarce samochodów na sprzedaż. Gdy bądź ma auto, który występuje obecnie szczególnie dawny, niesprawny, lub powypadkowy oraz postanowi się na zakup nowego samochodu, w takim fakcie jego sprzedaż do firmy skup aut będzie gwoli niego wszelkim wybawieniem.\nNa chwilę ważną nasz skup używanych samochodów operuje w rodzimej możliwości samochody takich mód, jako Volkswagen, Mercedes. Nasz skup aut Inowrocław przyjmuje pojazdy wszystkiego rodzaju, jakiejś liczby i w jakimś bycie. Rezultat Twoich biznesów ze sprzedażą auta, zadzwoń do nas oraz sprzedaż samochód od ręki. Pytamy konsumentowi w wszelkim calu, ponieważ gdy twoje auto przebywa w naszym dzienniku, Ty podajesz z nas samochód zastępczy.\nSPRAWDŹ OPINIE O NASZYM SKUPIE AUT!\nMożesz stanowić wspaniały, iż spośród nami skup twojego auta sprawi się w niezawodny również zawodowy twórz. To dobrze odpowiednio dobrać nazwę, dla której skup samochodów będzie nie tylko obowiązkiem, przecież zarówno zabawą. Nasz skup samochodów kładzie przede wszystkim na zadowolenie kupującego, co praktycznie dopasowuje się z dalekimi cenami, jakie podajemy.\nW losie zmiany floty stanowimy w momencie odkupić większą porcję samochodów – kupimy samochody osobowe, ale również pojazdy specjalne. Dokonamy oględzin uszkodzonego pojazdu oraz zaproponujemy najatrakcyjniejszą cenę za jego skup.\nZdecydowanie mówię, transakcja zakończona bardzo prosto – została stała w dniu przesłania dokumentu zgłoszenia sprzedaży. Dużym pozytywem wypływającym ze skorzystania z kolekcji swego skupu aut istnieje wtedy, że potrafisz swoje auto sprzedać nie idąc spośród budynku.\nNa bliskim rynku aut używanych pewność największym motywem nie jest sprzedaż samochodu, jednak znalezienie nabywcę, który sprzeda nam swoje auto w rozsądnej cenie. Skup samochodów nie stanowi zredukowany do racjonalnych cech skupujemy w kwestii każdy samochód. Skup samochodów kupi samochody używane obojętnie spośród ich miejscu, potrafią egzystować powypadkowe. W związku z modnym powstało mnogość jednostek, które specjalizują się w skupie aut za gotówkę.\nNajlepszy skup w Inowrocławiu!


Obrachunki Fredrowskie w Teatrze w TV - BLOG Grzegorza Kempinsky'ego | BLOG Grzegorza Kempinsky'ego\nHome » Teatralne » Obrachunki Fredrowskie w Teatrze w TV\nObrachunki Fredrowskie czyli Fredro po męsku\nPosted on Kwi 17, 2018 in Teatralne\nObrachunki Fredrowskie w Teatrze w Telewizji – Jeśli nadarzy się Państwu okazja obejrzenia „Obrachunków Fredrowskich” w telewizji, nie zmieniajcie kanału!!! „Teatr w Telewizji” warto oglądać!\n„ Obrachunki Fredrowskie czyli Fredro po męsku ” w Teatrze w Telewizji\nCo miesiąc w ośrodku TVP3 Kraków na Krzemionkach odbywa się niecodzienne nagranie. Nie jest to kolejny odcinek serialu, ani kabaretu, ale… teatr. Dyrektor krakowskiego oddziału telewizji Bogdan Wasztyl postanowił udowodnić, że telewizja może (a nawet powinna) pełnić kulturotwórczą misję, dlatego też zdecydował się na stworzenie cyklu „Teatr w Telewizji”, którego dyrektorem artystycznym został Grzegorz Kempinsky. W ramach projektu, w studiu TVP3 wystawiane są kameralne, wartościowe spektakle, które dopełniają ofertę teatralną Krakowa.\nW miniony poniedziałek ośrodek na Krzemionkach gościł krakowski Teatr Bez Rzędów. To nieformalna grupa teatralna założona przez Lecha Walickiego, skupiająca młodych twórców, którzy na co dzień związani są z teatrami w całej Polsce, a w wolnym czasie tworzą własne przedstawienia. Licznie zgromadzonej na Krzemionkach publiczności przypomnieli twórczość polskiego mistrza mowy wiązanej, Aleksandra Fredry.\nPomysł spotkania z dawną polską literaturą może wydawać się nieatrakcyjny dla współczesnej publiczności, której przyszło żyć w czasach cyfrowego przekazu informacji (w tym także i sztuki). Jednak zastosowana w spektaklu konwencja inscenizacyjna skutecznie przełamała tę obawę. Urok „Obrachunków …” tkwi przede wszystkim w zaskakująco pomysłowym i trafionym doborze dekoracji i kostiumów. Fredrowska epoka została bowiem przywołana za pomocą …sporych ilości zwykłego, białego papieru!\nWykorzystanie go na kilku płaszczyznach dało niesamowity efekt. Od samego początku wprowadziło w klimat epoki tworząc na podłodze i w przestrzeni tła szachownicę (utworzoną ze zwykłych, białych kartek). Wszystkie rekwizyty, ba! nawet elementy kostiumów także wykonane zostały z papieru. I tak na scenie pojawia się pełna gama papierowych szabli, kielichów, butelek, okularów, peruk, czy sukni, dzięki którym sześciu ubranych na czarno aktorów bez problemu wchodzi w różnorodne role – od dzielnych rycerzy po powabne damy. Dowcipnie i niebanalnie.\nKonstrukcja spektaklu ma formę kolażu – fragmenty dzieł Fredry takich jak Zemsta, Damy i huzary czy Śluby Panieńskie przeplatają się scenami namiętności, radości lub żalu nawiązującymi do relacji męsko-damskich. Zabrakło mi jednak mocno zaakcentowanego motywu przewodniego wiążącego fabułę, który zmniejszyłby wrażenie kalejdoskopowości przedstawienia i określił jego przesłanie. Miałam też kłopot z odbiorem spektaklu. Zespół wydał mi się dość nierówny pod względem warsztatu aktorskiego. Lech Walicki i Jakub Popławski stanowią jego mocne dwa filary, pozostała czwórka aktorów niestety odbiega od nich umiejętnościami. Pochwalić należy natomiast dopracowaną zespołowość całej szóstki pod kątem ruchu scenicznego, budowania energii poszczególnych scen oraz mocno zauważalnego czerpania radości z granych przez siebie postaci. Brawa należą się pianistce – poza klasyczną grą na fortepianie stworzyła niebanalne efekty muzyczne, które w ciekawy sposób ilustrowały akcję.\nJeśli nadarzy się Państwu okazja obejrzenia „Obrachunków Fredrowskich” w telewizji, nie zmieniajcie kanału. Zobaczcie i przypomnijcie sobie wielką, polską literaturę zaprezentowaną w ciekawej inscenizacji. Bo co jak co, ale „Teatr w Telewizji” warto oglądać!\nna motywach wybranych komedii Aleksandra Fredry\nPremiera : 28 czerwca 2013


Narzędzie do wyczesywania podszerstka DeShedding Tool dla małych zwierząt\nDla królików, myszoskoczków, świnek morskich lub innych małych zwierząt\nFURminator Undercoat deShedding narzędzie do wyczesywania podszerstka dla małych zwierząt przy regularnym stosowaniu ogranicza linienie do 99%. Ponadto, ogranicza tworzenie się kul włosowych. Należy stosować na sucho, 1-2 razy w tygodniu, przez 10-20 minut jednorazowo.\nEdge Guard chroni zęby narzędzia podczas przechowywania\nZanim rozpoczniesz używanie narzędzia do wyczesywania podszerstka przeprowadź kompleksową kontrolę zwierzęcia. Poszukaj zranień, siniaków lub jakichkolwiek problemów skórnych, które mogą być ukryte pod sierścią. W przypadku wystąpienia jednego z powyższych problemów przed wyszczotkowaniem zwierzęcia należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Dodatkowo, zanim skorzystać z narzędzia do wyczesywania podszerstka, usuń splątania lub kołtuny za pomocą narzędzia do usuwania kołtunów (FURminator® Adjustable deMatter Tool) lub zgrzebła FURminator®.\nNarzędzie do wyczesywania podszerstka jest przeznaczone dla większości zwierząt liniejących z podszerstkiem, takich jak psy, koty, małe zwierzęta i inne, takie jak konie i osły. Narzędzie do wyczesywania podszerstka nie są przeznaczone dla ras, które nie linieją (nie mają podszerstka) lub dla zwierząt ze szczególnie wrażliwą skórą. Zanim skorzystasz z narzędzia do wyczesywania podszerstka - FURminator® Undercoat deShedding Tool - skonsultuj się z lekarzem weterynarii, jeśli masz wątpliwości czy Twoje zwierzę ma podszerstek.\nNarzędzie do wyczesywania podszerstka FURminator (FURminator undercoat deShedding tool) posiada Edge Guard, czyli ochronę ostrza, dzięki czemu narzędzie nie wymaga dodatkowej nakładki podczas przechowywania. Po prostu wciśnij w dół przycisk FURejector® button i przyciągnij do siebie, aby zablokować Edge Guard w miejscu, w celu ochrony ostrza narzędzia do wyczesywania podszerstka.


Materiał dowodowy - Medyczna Marihuana\nRejestracja: 28 sty 2018, 13:24\nSkontaktuj się z Zbrodniarz\nNieprzeczytany postautor: Zbrodniarz » 28 sty 2018, 13:28\nDzień Dobry, Czy ktoś z grupy zna biegłego sądowego który potrafił by po ujęciach filmowych przedstawiający bliżej nie określoną roślinę dokonać oceny stężenia w nim thc? Czy da się określić stężenie thc po samym filmie bez badan laboratoryjnych? i takowe stężenie stwierdzić? I najważniejsze czy po samym zdjęciu czy filmie można postawić zarzut i otworzyć sprawę karną???\nRe: Materiał dowodowy\nNieprzeczytany postautor: Krzysztof Grabowski » 09 lut 2018, 18:57\nZ mojego doświadczenia wynika, że materiał dowodowy zawsze był badany w laboratorium pozwalając m.in. na ocenę stężenia THC. Za bardzo sobie nie wyobrażam oceny stężenie THC wizualnie. Owszem pewnie są odmiany konopi, które charakteryzują się danym stężeniem THC i cechami szczególnymi, które pozwalają z jakąś dozą prawdopodobieństwa stwierdzić, że ma się na materiale fotograficznym lub innym tego typu do czynienia z tą a nie inna odmianę. Rzecz w tym, że jest to metoda zawodna. Poza tym mogę sobie wyobrazić, że są odmiany konopi bardzo wizualnie do siebie podobne, a różniące się diametralnie stężeniem THC.


ING zaprasza na webinar „Wygasający wpływ pandemii na gospodarkę?” – Konto emerytalne\nOpublikowano 2 tygodnie temu: 16 lutego 2021 netPR.pl Przeczytasz w: 1 minuta\nING Bank Śląski zaprasza na webinar pt. „Wygasający wpływ pandemii na gospodarkę?”. Spotkanie online odbędzie się w najbliższy piątek 19 lutego w godzinach 10:00 – 11:00.\nPodczas webinaru zostaną omówione następujące tematy:\nJak polska i zagraniczne gospodarki poradziły sobie z pandemią?\nCzy 2021 rok przyniesie odbicie PKB pomimo wolnego postępu szczepień?\nJak zachowają się kursy walutowe?\nCzy stopy procentowe pozostaną bez zmian pomimo podwyższonej inflacji?\nSpotkanie poprowadzi Rafał Benecki, Główny Ekonomista ING Banku Śląskiego.\n← Dlaczego paliwa są najdroższe od roku i ciągle drożeją? Wyjaśniamy\ni-rolnik.pl – wszystkie polisy w jednym smartfonie →


Buty JORDAN COURTSIDE 23 AR1000-002 | active.sklep.pl\nMęskie obuwie marki Nike. Cholewka wykonana ze skóry, materiałów syntetycznych oraz tkaniny. Podeszwa środkowa z pianki zapewnia lekkie wsparcie. Wzorowana na modelu AJ 3 podeszwa zewnętrzna z widoczną amortyzacją Nike Air zapewnia miękkość pod stopami. Gumowa podeszwa zapewnia trwałą przyczepność na każdej nawierzchni.


Dodano: 2014-09-12 15:02:51\nRavenlocks 2014-09-12 15:02:51\nbecia 2014-09-17 20:32:53\nHej.Ja również jestem z Bytomia. Kiedyś, kiedyś jeździłam w Zbrosławicach. Jest to bardzo fajny ośrodek, bo jest możliwość mieć kontakt z zawodowymi jeźdźcami. W Zbrosławicach są (były przynajmniej kiedyś) dwie stajnie: koni rekreacyjnych i koni sportowych. Ten ośrodek jest znany na całą Polskę z konkurencji skokowych. Za moich czasów wspominam, kiedy podczas mojego pobytu w ośrodku mogłam popatrzeć na trening Grzegorza Kubiaka. Dla mnie to było coś. W Zabrzu co prawda pracuję, ale nie znam MOSiR-u, ale widuję w okolicy mnóstwo jeźdźców. Ale powiem Ci, że i w Bytomiu od kilku lat można jeździć konno!!!! Nie wiem czy znasz okolice drogi jak się jedzie na Stroszek. Na ul. Leśnej (zaraz obok kościoła św. Wojciecha, motelu) jest ośrodek jeździecki. Niestety ceny są dość wysokie. Przesyłam Ci linka z namiarami na ośrodek. http://www.apartamentypodlasem.pl/index.php/orodek-jedzieckiWybierałam się tam, ale cóż nie wyszło. Jeśli zdecydujesz się tam zawitać to daj znać jak tam jest. Osobiście moją ostatnią przygodę z końmi miałam w Połomii (pod Tarnowskimi Górami). Super miejsce, ale spory kawał od Bytomia i z przesiadkami (jeśli jesteś niezmotoryzowana).Życzę powodzenia\nRavenlocks 2014-09-18 11:55:12\nbecia 2014-09-18 20:13:24\nKiedyś w Zbrosławicach było inaczej. Konie w stajni rekreacyjnej stały w stanowiskach, a nie swoich boksach. Było duuużo koni. Ok. 2000 r. (bodajże) każdy z właścicieli poszedł w swoją stronę zabierając konie ze sobą. I tak część jest obecnie w Połomii, a część po drugiej stronie ulicy w Zbrosławicach. Wtedy w pierwotnym ośrodku dokonano "przemeblowania" stajni związane ze zmniejszeniem się ilości koni. Wtedy to każdy koń otrzymał swój boks. Pamiętam jak koń imieniem Jaś, podczas gdy przygotowywałam kopyta Kubie chwycił mnie za włosy traktując je jak siano :) dowcipniś z niego było. Ale faktycznie konie (jak większość koni szkółkowych) ma wyczulone pewne odruchy. Co rusz siedzi na nich ktoś inny. Ciągle ktoś zaczyna przygodę z jeździectwem i oczywiście kopaniem konia po bokach. Konie w pewnym momencie są wyczulone na pewne działania. A w Zbrosławicach co by nie mówić przewija się tłum ludzi. Okoliczne szkoły za tradycyjny punkt na mapie wycieczek mają Zbrosławice, zdjęcie na koniu, przejechanie się wierzchem i w zaprzęgi i zakończenie wycieczki ogniskiem. Nie ma co się dziwić, że konie reagują tak a nie inaczej. Zbrosławice mają wypracowaną już reputację chyba każdy będący na Śląsku miłośnik koni chce tam jeździć. No może przesadzam. Ale jeśli odbywają się tam jakieś zawody to zjeżdżają tłumy. Jest tam fajnie, bo i dużo zieleni i kryte ujeżdżalnie i ta końska atmosfera, ale gdzie przy koniach czegoś takiego nie ma.Powodzenia.


Nowy sklep firmowy w Gdyni – ZPC Bałtyk\nNasza Fabryka Czekolady „Bałtyk” otworzyła swój pierwszy sklep firmowy w Gdyni. Sympatycy słodkości znajdą w nim kultowe czekolady, pralinki i likworki „Bałtyku”, a także cukierki i karmelki. Pierwsi klienci przywitani zostali fontanną czekolady.\nOtwarcie sklepu odbyło się w piątek, 1 grudnia, o godzinie 12:00 w Centrum Handlowym BATORY w Gdyni.\nSklep w „Batorym” to pierwsze takie miejsce w Gdyni, w którym można kupić słodycze dostarczone bezpośrednio z naszej fabryki Czekolady „Bałtyk”. W ofercie są czekolady, likworki, pralinki, galaretki, cukierki, karmelki, orzeszki w czekoladzie oraz batony. Flagową atrakcją sklepu są likworki oraz duże, 150-gramowe czekolady nadziewane, z których słynie „Bałtyk”. Klienci znajdą w nim słodkie kolekcje upominkowe, wśród których będą m.in. ekskluzywne pralinki Tesori i czekoladki Admirał. Nie zabraknie także pralinek „opakowanych” obrazami artystki malarki Magdy Benedy, które bardzo często wybierane są na słodkie podarunki oraz znanych od wielu lat galaretek w czekoladzie Fantazja oraz Michałków Bałtyk.\nW dniu otwarcia sklepu zaprezentowaliśmy także nasze słodkie nowości – czekoladę nadziewaną o smaku brandy i kawy adresowaną dla dorosłych smakoszy oraz czekoladę mleczną TofiTo z nadzieniem o smaku mleka i toffi bardziej dla młodszych łasuchów. Wśród nowości były także cukierki TofiTo nie zawierające glutenu.\nKonsekwentnie, w oparciu o nasz własny, polski kapitał odbudowujemy markę „Bałtyk” – mówi Konrad Mickiewicz, prezes „Bałtyku”. Ponad 10 lat temu, gdy odkupiliśmy firmę od zagranicznego inwestora mieliśmy tylko sklep w Gdańsku. Dzisiaj mamy już swoje placówki także w Gdyni i we Włocławku. Otwarcie nowego sklepu firmowego to kolejny krok, aby nasze słodycze były bardziej dostępne i sprawiały radość wielu smakoszom – podkreśla K. Mickiewicz.


Wściekły Nick (2016) - cały film online (Filmy fabularne / Sensacyjne) - Vod.tvp.pl - Telewizja Polska S.A.\nOglądaj do 12.11.2021 r.\n„Wściekły Nick” (2016)\nKolejna część z serii Tatort z Tillem Schweigerem w roli głównej....\nKolejna część z serii Tatort z Tillem Schweigerem w roli głównej. Lenny, córka niemieckiego policjanta Nicka Tschillera, zostaje uprowadzona przez nieobliczalnych gangsterów. Dowiedziawszy się o tym, mężczyzna robi wszystko, aby uratować swoje dziecko.\nNick jest twardym policjantem, który stracił żonę z rąk tureckiej mafii. Jego porywcza córka rusza do Stambułu, aby pomścić śmierć matki. Plan dziewczyny nie wypala i trafia w ręce nieobliczalnych gangsterów, którzy zajmują się wywozem młodych kobiet do nielegalnej kliniki transplantacji organów w Moskwie. Tam ma zostać poddana drastycznej operacji wykonanej przez bezwzględnego lekarza znanego jako „The Sandman”. Na wieść o zniknięciu córki pełen furii Nick rusza na ratunek.\nNa miejscu policjant trafia na trop tajemniczego Chekera, który stoi za porwaniem dziewczyny. Doskonale wytrenowany Nick zrobi wszystko, aby uwolnić swoje dziecko, a każdy, kto stanie mu na drodze, będzie musiał się liczyć z natychmiastową egzekucją. Kiedy uratowanie córki jest już na wyciągnięcie ręki, na drodze Nicka staje jego dawny przeciwnik: powiązany z rosyjską mafią bandyta Firat Astan. Czasu robi się coraz mniej…\nTil Schweiger („Bandyta”, „Miłość z przedszkola”, „Król Artur”) jako Nick Tschiller\nFahri Yardim („Medicus”, „Miłość z przedszkola”, „Tata do pary”) jako Yalcin Gümer\nKto jeszcze zagrał w filmie „Wściekły Nick”?\nLuna Schweiger – Lenny\nÖzgür Emre Yıldırım – Süleyman Seker\nAlyona Konstantinova – Dasha\nEgor Pazenko – Boris Golidzyn\nTamer Tirasoglu – Bülent\nReżyserem filmu jest Christian Alvart. W jego filmografii znajdziemy takie produkcje jak „Przypadek 39”, „Pandorum” i „Berlińskie psy”.\nScenarzystą filmu „Wściekły Nick” jest Christoph Darnstädt, który w swoim dorobku ma scenariusze do takich filmów jak „Eksperyment”, „Wyspa nadziei” i „Miejsce zbrodni”.\nNiemiecko-turecki film sensacyjny „Wściekły Nick” miał swoją premierę w lutym 2016 roku.\nTwórcą zdjęć do filmu „Wściekły” jest Christof Wahl, znany ze współpracy przy takich produkcjach jak „Miłość z przedszkola”, „Tata do pary” i „Szkolna imprezka”.\n„Tatort: Nick off Duty”\nFilm „Wściekły Nick” trwa 120 minut.\nGdzie obejrzeć film „Wściekły Nick”?\nCały film „Wściekły Nick” online oglądaj za darmo na vod.tvp.pl


Jacek Kuroń, Taki upór — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 8\nNa początku roku akademickiego, gdzieś w październiku 1962, Karol Modzelewski [doktorant w Instytucie Historycznym UW] zgłosił się do Komitetu Uczelnianego partii na Uniwersytecie Warszawskim i do Zarządu Uczelnianego ZMS, proponując zorganizowanie klubu dyskusyjnego. Przyjęto go tam z otwartymi ramionami, choć sceptycznie. Ucieszyło ich, że ktoś ma ochotę cokolwiek robić politycznie, choć z góry wiedzieli, że nic z tego nie będzie. Był to już bowiem czas milczących zebrań partyjnych i nie bardzo wierzono, że studenci w jakimś klubie chcieliby dyskutować. Karol wywiesił jednak plakaty, ale przede wszystkim nasi walterowcy – studenci Uniwersytetu i Politechniki – zapowiedzieli swoim kolegom, że tu coś się zdarzy.\nPrzygotowywaliśmy się do tej dyskusji i wszystkich następnych w kilkudziesięcioosobowej grupie walterowców. Czytaliśmy Rękopisy filozoficzno-ekonomiczne Karola Marksa; to wtedy była święta księga rewizjonistów. Młody Marks – mówiono – przeciwstawiając go staremu. Uważałem, że Kapitał jest zastosowany – w wypracowanej w Rękopisach koncepcji człowieka – do warunków XIX-wiecznego kapitalizmu. Marks traktuje człowieka jako istotę podmiotową – bo podmiotowy, celowy charakter ma ludzka działalność – zajmuje się jednak przede wszystkim zniewoleniem człowieka przez alienację pracy, przez fakt, że wbrew sobie nie uprawia on celowej działalności, ale sprzedaje swoją siłę najemną. Oczywiście jest to o wiele bogatsze...\nNa to pierwsze spotkanie Karol zaprosił Henryka Jankowskiego [profesora filozofii UW], który miał mówić o moralności socjalistycznej. Przybyło sporo ludzi, no i zdarzyło się coś niezwykłego jak na owe czasy. Młodzież – ja na tym zebraniu nie zabierałem głosu – przypuściła bardzo ostry atak nie tyle na prelegenta, ile na rzeczywistość, w której żyliśmy, [...] i to właśnie z punktu widzenia moralnego. Pamiętam taki długi wątek na temat płac, które zmuszają do kradzieży: cała kalkulacja oparta jest na tym, że robotnik kradnie mienie społeczne bądź wprost jako produkt, ale to rzadko, bądź przez fuchy, też rzadko, na ogół poprzez różne „kombinacje wskaźnikami”, kradnie pracę, oszczędzając swoją siłę roboczą, żeby móc gdzieś po południu pracować, stawać w kolejce... Młodzież twierdziła więc, że do kradzieży zmuszają stosunki produkcji. [...]\nKlub uniwersytecki rozwijał się, stawał się ważnym ośrodkiem działalności społecznej i intelektualnej. Planowaliśmy dalsze kroki. Przygotowywaliśmy się do zdobycia organizacji uniwersyteckiej ZMS w wyborach jesienią 1963 i jednocześnie chcieliśmy zakładać kluby w innych uczelniach, potem razem wychodzić do fabryk, tam również zakładać kluby, organizować wspólne dyskusje, jakiś wieczorowy uniwersytet ZMS-owski.\nZarząd Uczelniany ZMS na ogół przychylnie patrzył na naszą działalność, ponieważ mógł się nią wykazać w sprawozdaniach. Niektórzy byli nieufni, ale Komitet Uczelniany partii nas aprobował, więc nie wychylali się z tym. Chcieliśmy z Karolem powtórzyć model działania, który okazał się skuteczny w Październiku: zdobycie Zarządu Uczelnianego ZMS, klub uniwersytecki, wieczorowe uniwersytety, wyjście do fabryk. Jasne było, że chodzi o jednolity front młodzieży z robotnikami dla obalenia władzy biurokratycznej.\nBardzo wielu ludziom zdawało się, że ocalić naród można tylko za cenę podporządkowania się. Środowiska intelektualne opanowane były strachem przed eksplozją, przed buntowniczością Polaków, przed radykalizmem młodzieży. Z tego zrodziło się przeświadczenie, że trzeba zmienić narodowy charakter Polaków, że trzeba pracować, a nie wciąż robić jakieś powstania. W środowiskach intelektualnych snuł się nurt rozliczenia romantyzmu, krytyki tradycji romantycznych, nurt prześmiewców i oszczerców, jak później powiedziano. Każdemu narodowi jest coś takiego potrzebne, bo trzeba swą historię rewidować i odbrązawiać. [...]\nW tym nurcie odbrązawiania, krytyki tradycji spotkały się ze sobą dwie różne tendencje. Jedna z nich związana była z duchowością prawicy, która swoje miejsce w gomułkowskiej Polsce Ludowej znajdowała, nawiązując do tradycji Wielopolskiego, Dmowskiego w rosyjskiej Dumie, do tradycji ugody. Drugą tendencję tworzyli ludzie lewicy październikowej, którzy postanowili uznać realia, socjalizm realny i tylko w miarę możliwości go ulepszać. Podejmując taką decyzję, musieli zaprzeć się siebie, bo nie sposób pozostać lewicą i jednocześnie akceptować zły socjalizm – cała postawa lewicy wyrasta przecież z wiary w możliwość zbudowania Królestwa Bożego na ziemi, i to na całej ziemi. Jeśli więc odrzuca się tę wiarę w imię realizmu, to co pozostaje z lewicowości? Myślę więc, że oni, atakując tak drogie duchowości lewicy tradycje romantyczno-insurekcyjne, rozliczali się przede wszystkim ze swoimi własnymi marzeniami, ze swoją górną i chmurną młodością.\nNa wątek autokrytyczny nakładały się silne wśród lewicy obawy przed nacjonalizmem Polaków, przed szkaplerzykowatym patriotyzmem – a taki jest charakterystyczny dla wszelkiego rodzaju symbolicznej działalności patriotycznej. Przeciw temu bezkrytycznemu kultowi polskości występowali więc zarówno ludzie z lewicy w obawie przed nacjonalizmem, jak i ludzie związani z duchowością prawicową, ze względu na to, że to niebezpieczne dla koncepcji ugody i w ogóle wychowawczo dla narodu groźne.\nWolność potrzebna jest też po to, by świętować tradycyjne rocznice, czcić pamięć poległych, i po to, by dokonywać gorzkiego rozrachunku z przeszłością. Zarówno świętowanie powstańczej tradycji i kult bohaterów, jak ataki na bohaterszczyznę uważam za zdrowe, zrozumiałe i społeczeństwu potrzebne. Kiedy więc przyszło trochę wolności, jedno i drugie wybuchło jednocześnie. Tyle tylko, że to pierwsze dominowało wśród narodu, a to drugie wśród intelektualistów. Co za tym idzie w publicystyce, książkach, teatrach, filmie, królowała krytyka bohaterszczyzny. Natomiast apologia insurekcyjnej przeszłości nie była w poważny sposób artykułowana.\nW 1956 roku ludzie związani z PPR i Armią Ludową, dotąd odsunięci, wrócili do aparatu. [...]\nWszystko się ustabilizowało, piramida władzy spuchła, więc dla partyzantów1 niezbędny był program, który mógłby im pomóc przesunąć się w górę, do szczytów. I tu program antysemityzmu, obniżający znaczenie ludzi, którzy przybyli ze Związku Radzieckiego, jako tych przywiezionych w sowieckich taborach, był im niesłychanie potrzebny i wygodny – niezależnie od ich osobistych postaw. Zresztą partyzantów było mało, natomiast na stanowiska na niższych szczeblach tej piramidy czekały całe rzesze – młodych przybywało, a droga w górę w związku z ustabilizowaniem się sytuacji została kompletnie zaszpuntowana. Aparat oczekiwał takiego programu, który mu właśnie podarowali partyzanci.\nCała ta sprawa jest jednak o wiele głębsza. Skończył się czas burzy i naporu, totalitaryzmu w obozie sowieckim, ideologia stała się już tylko dekoracją, przestała mobilizować i scalać. Zrozumiałe, że w aparacie istniało silne pragnienie takiej ideologii, która mogłaby zdobyć poparcie społeczne, ożywić totalitaryzm, znowu wprowadzić go w okres burzy i naporu. [...] Ogromną rzeszę gorzej zarabiających kłuła w oczy ujawniająca się zamożność grup uprzywilejowanych. Wystarczyło kierować tę złość przeciw intelektualistom, artystom, prywatnej inicjatywie. Ten egalitarny frazes znajdował posłuch wśród ludu, podobnie jak obietnica ładu opartego na zasadzie posłuszeństwa i represji wobec naruszających porządek.\nPatriotyzm wojskowy wymaga wroga i to wroga narodowego, oznacza przecież program skupiania się wszystkich Polaków do walki z kimś, kto Polakiem nie jest. Wrogiem narodowym w sytuacji Polski powojennej był Związek Radziecki i Rosjanie. Mówiono nam to wprost, strasząc czołgami sowieckimi przy każdej możliwej okazji. Ale żadna frakcja w aparacie nie mogła sobie pozwolić na to, by ogłosić Rosjan wrogami. Rolę wroga miał więc spełniać Żyd.\nKlub [uniwersytecki] był już bardzo sławny, a [Zbigniew] Załuski [pisarz, działacz PZPR] to też było nazwisko, które budziło powszechne zainteresowanie. Ze spotkania z nim zrobił się wiec. Przenieśliśmy się z małego lokalu klubu do Auditorium Maximum. Załuski mówił, że dyscyplina musi być i wojsko jest tu cudownym przykładem, że właśnie jej brak jest przyczyną wszystkich narodowych kłopotów. Skopaliśmy go przy olbrzymim aplauzie sali. Walczył sam jeden, choć przyszedł – jak się później okazało – ze sporą ekipą funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Ci jednak nie byli przyzwyczajeni do dyskutowania, a do rejestrowania głosów.\nEfekt tego spotkania był w pierwszej chwili dla nas niezauważalny, ale – jak się później okazało – znaczący. Mianowicie zwróciła na nas uwagę Służba Bezpieczeństwa. I rzecz humorystyczna: mogliśmy tę swoją działalność skierowaną przeciw panującemu porządkowi prowadzić i prowadzić, dopóki nie natrafiliśmy na walkę frakcyjną – oni nas wtedy odczytali po prostu jako puławian. Na pierwsze spotkanie przyszli bez magnetofonów, ale fakt zarejestrowali, za to następną dyskusję już nagrywali [...].\nW kwietniu , przed następną dyskusją, przyszli do mnie jacyś młodzi ludzie, powiedzieli, że są grupą młodzieży harcerskiej, nazywają się „Krasnoludki”, że Komenda Hufca Stare Miasto ich zwalcza i czy ja bym z nimi nie pogadał i nie pomógł w kontaktach z Komendą. Mnie się to bardzo spodobało – taka młodzież z inicjatywą. Spotkałem się z nimi w prywatnym mieszkaniu w okolicach placu Dzierżyńskiego. Zadawali mi najprzeróżniejsze pytania: o UPA, o strajki, o wydarzenia węgierskie, a ja uczciwie odpowiadałem. Któryś z nich musiał mieć przy sobie magnetofon i to wszystko zostało nagrane. Do Komitetu Warszawskiego wpłynęły pisma rodziców, w których przytaczano ogromne fragmenty moich wypowiedzi. Były jeszcze donosy tych chłopców, ale to była sterta bredni. Okazało się, że grupa „Krasnoludków” przy Komendzie Hufca Stare Miasto nie istniała, więc były to dzieci milicjantów albo po prostu młodociani milicjanci.\nZostałem wezwany do ówczesnego sekretarza propagandy KW, Józefa Kępy, wówczas puławianina, partyjnego liberała, z powodu dwóch oskarżeń: o wystąpienie w klubie i na spotkaniu z „Krasnoludkami”. Funkcjonariusze SB uważali mnie za przeciwnika frakcyjnego, puławianina. Przesyłając Kępie moje nagranie, chcieli skompromitować nie tyle mnie, co frakcję, do której należał również Kępa. I on przyjął ich punkt widzenia, uznał, że musi mnie bronić. Nie ukrywał, że z „Krasnoludkami” to była policyjna prowokacja, a nagrania z mojego wystąpienia w klubie też dostał z MSW. Powiedział:\n– Jacek, kim ty właściwie jesteś? Co ty właściwie myślisz? Żebym ja to wiedział po prostu, dla siebie (bo to był mój kolega z aparatu ZMP-owskiego). A z tymi prowokacjami nic nie będę robił.\nOpowiedziałem wszystko, co myślę, z tym, że mówiłem złagodzonym partyjnym językiem. Dlaczego tak, a nie ostro? Uważaliśmy z Karolem, że owszem, mogą nas z partii usunąć, ale nie chcemy dać się wyrzucić przypadkowo. Kępa mnie wysłuchał i powiedział:\n– W tym, co mówiłeś, jest wiele spraw, z którymi może bym się nawet zgodził, są takie, z którymi warto dyskutować, i takie, z którymi nawet dyskutować nie warto, ale ja jestem partyjnym urzędnikiem i nie mogę wypowiadać swoich osobistych poglądów. Mam do ciebie prośbę – zajmij się nauką, zostań uczonym i na razie nigdzie publicznie głosu nie zabieraj. Ja cię o to proszę. Zgoda?\n– Zgoda – powiedziałem, bo przecież było oczywiste, że nie mam żadnego wyboru.\nAle na tym sprawa się nie zakończyła, ponieważ wkroczyło KW i zakazało działalności klubu. Komitet Uczelniany się z nimi spierał i wreszcie stanęło na tym, że przed wakacjami żadnych posiedzeń nie będzie. Poza tym KW zakazało bardzo wyraźnie wychodzenia klubu poza jego teren, czyli wkraczania na inne uczelnie.\nNie przejęliśmy się tym wtedy specjalnie, zbliżały się wakacje, była połowa maja, więc i tak mogły się odbyć najwyżej jeszcze dwa posiedzenia. Szykowaliśmy obóz letni aktywu ZMS-owskiego, na którym chcieliśmy przeprowadzić bardziej wszechstronne szkolenie.\nTen obóz zresztą się odbył. Prowadził go Karol, bo mnie KW zakazało wyjazdu. Uznaliśmy, że jeżeli pojadę nieoficjalnie, zrobi się z tego afera, a beze mnie też wszystko będzie jak trzeba, bo jechało sporo naszego walterowskiego aktywu i tego nowego, który wyrósł już w klubie.\nJesienią, w związku z wyborami do władz, chcieliśmy rozpocząć bój o Zarząd Uczelniany ZMS. Stawało się to o tyle konieczne, że – w związku z atakiem na nas Służby Bezpieczeństwa – ludzie na Uniwersytecie skłaniający się ku partyzantom, przynajmniej w części już wówczas ubecy, rozpoczęli walkę z nami, walkę z klubem i było jasne, że teraz już pójdzie z nimi na noże. Wydawało nam się też, że jak zdobędziemy Zarząd, to przełamiemy ograniczenia w działaniu poza Uniwersytetem.\nNatomiast jeśli chodzi o moją sprawę, to rozmowa z Kępą jej nie zakończyła. Widocznie były jakieś poważniejsze naciski. Włączył się w to sam Walenty Titkow, I sekretarz KW. [...]\nTitkow zdecydował, że w partii zostanę jako liberał. Nie chciał oddać pola, nie zgadzał się mnie wyrzucić. Myślę, że to samo działo się z klubem.\nPo urodzeniu się Maciusia  mieszkaliśmy przez pewien czas u rodziców Gajki na Mokotowie, w dwóch czy trzech klitkach, z jej liczną rodziną. Chodziło o to, że mama pomagała opiekować się Maćkiem i Gajka mogła nie przerywać studiów, była wtedy na II roku psychologii.\nOd września 1961 przenieśliśmy się do moich rodziców na Żoliborz. To był dom najwspanialszy na świecie. Wciąż tak go wspominam, ale rozumiem, że nieprzyzwyczajony mógł tu oszaleć. Było nas trzech braci. Felek był młodszy ode mnie o dziewięć lat, Wacek o dwa lata i wszyscy byliśmy niesłychanie gościnni. Po dzień dzisiejszy moi rówieśnicy z podwórka wspominają, jak się w naszym pokoju grało w słotne dni w ping-ponga, w siatkówkę czy urządzało bójki. A rodzice wydawali bankiety, organizowali spotkania i dyskusje. Kolegów mieliśmy różnych, dziwnych, bo żaden z nas nie był elitarny w doborze towarzystwa, podobnie jak rodzice.\nMój ojciec przyjaźnił się z profesorami Uniwersytetu i Politechniki, wybitnymi publicystami, ale także z włóczęgami i alkoholikami. Pamiętam, przychodził do nas taki człowiek zwariowany, wydziedziczony gdzieś z Wołynia, który miał szmergla arystokratycznego, wywodził swój ród od Piasta i mógł bez przerwy na ten temat mówić. Ubierał się niesłychanie staroświecko, był urokliwy. [...]\nByło śmiesznie, wesoło, swobodnie. Koledzy byli zachwyceni moim ojcem, a potem koledzy Maćka – dziadkiem, jego niefrasobliwością, niedbałością stroju, w piżamie, w spodniach, bez spodni chodził od świtu do zmierzchu po mieszkaniu. Nie wiedział, czy ktoś przyszedł, czy ktoś wyszedł, z każdym gotów pożartować, przyjąć gościnnie, poczęstować swoim bigosem, który gotował w olbrzymim kotle dla wszystkich, na tydzień, dwa. Przychodzili moi koledzy z półlitrem, tatuś się przysiadał, piliśmy, zajadaliśmy bigos. [...] Moja mama programowo nie zajmowała się gospodarstwem domowym, była do wyższych celów, dawała nam pieniądze na bary mleczne lub stołówki. Traktowałem to zwykle jako kieszonkowe. [...]\nI do tego mieszkania wprowadziłem Gajkę, dziewczynę z porządnego, gospodarnego, zadbanego domu. Przez myśl mi nie przeszło, że może się tu źle czuć. Zamieszkaliśmy w pokoju chłopców, który przedtem zajmowaliśmy we trzech. To było oczywiście najbardziej zrujnowane miejsce na tym wielkim rumowisku. Od razu było jasne, że będziemy się osobno żywić, bo to już wiedziałem, że nie mogę Grażyny wprowadzić do tego wariackiego gospodarstwa. [...]\nW te wakacje, o których tu opowiadam, Gajka wyjeżdżała na obóz studencki do Jugosławii. W przeddzień jej wyjazdu siedzieliśmy w ogródku kawiarnianym na Marszałkowskiej, piliśmy wino i kawę. Gajka zaczynała właśnie ostatni rok studiów, to był 1963 rok. Zaczęła mi opowiadać, co zrobi, kiedy zacznie zarabiać pieniądze.\nOtóż co miesiąc będzie coś kupować, zacznie od tego, że wstawi zamek i klamkę do drzwi naszego pokoju, bo miały dziurę w miejscu na klamkę. Mówiła, na jaki kolor odmaluje mieszkanie, gdzie postawi wersalkę, regał na książki, stół.\nJa tego słuchałem, utrzymywałem taki uśmiech na twarzy i czułem, jakby mnie ktoś spoliczkował, bo dopiero w tym momencie zrozumiałem, jaką straszną krzywdę wyrządziłem tej małej dziewczynce.\nOna mówiła: „Ty się możesz śmiać, ale ja to wszystko zrobię”. Rysowała, gdzie powiesi matę słomianą, jakie będą firanki, bo okno było stale niezasłonięte (w moim domu zawsze mówiono: „Nie można wieszać firanek, bo chłopcy je zerwą”, chociaż po raz ostatni miało to miejsce przed dwudziestu laty). Wszystko to Gajka rysowała na serwetce, którą ukradkiem schowałem do kieszeni, kiedy już wychodziliśmy.\nNastępnego dnia odprowadziłem Gajkę na pociąg, wróciłem do domu i wyrzuciłem na śmietnik wszystko, co było w naszym pokoju. Ojciec rozpaczał, że to jeszcze porządne, więc mu powiedziałem: „To sobie weź”.\nNa początku wynikła sprawa koloru, bo na śmierć zapomniałem, jaki miał być kolor ścian. Upierałem się – blancz, ale o takim nikt nie słyszał i dopiero Ewa, siostra Gajki, przypomniała sobie, że kiedyś Gajka jej mówiła o perłowym – więc widocznie już wcześniej o tym rozmawiały. Potem zaciągnąłem gigantyczną pożyczkę i razem z Ewą kupiliśmy meble. Przedtem zamówiłem malarza, który pomalował pokój. Kupiłem zamek, wstawiłem klamkę, urządziłem wszystko tak, jak było na rysuneczku.\nKiedy Gajka przyjechała z Jugosławii [...], o mało nie zemdlała w drzwiach z wrażenia. Pokój był taki, jaki miała urządzić po paru latach pracy.\nDopiero od tego momentu stało się to naprawdę nasze mieszkanie. Przedtem mama, bracia, wpadali tam jak do siebie, teraz nagle zaczęli pukać, mama mówiła: „Położyłam wam na stole, w waszym pokoju”. I tak zaczęła się wielka sanacyjna akcja Gajki, która zmieniła stopniowo charakter naszego mieszkania i sprawiła, że tata i mama do śmierci mieszkali już jak wszyscy inni ludzie.\nPrzewodniczącym nowego Zarządu Uczelnianego [ZMS] został Marek Żelazkiewicz – walterowiec. Kiedy już mieliśmy swój Zarząd Uczelniany, okazało się, że jest kompletny impas, nie mamy żadnych możliwości realizacji programu, który sobie zamierzyliśmy. Kordon sanitarny wokół Uniwersytetu dopiero teraz się wzmocnił. Mowy nie było, żeby wejść do innych uczelni czy do fabryk albo robić klub dyskusyjny. [...]\nZaczęto więc organizować otwarte zebrania ZMS-u po różnych wydziałach, to był w rezultacie taki wędrujący klub dyskusyjny, chociaż na mniejszą skalę, bo trzeba było uważać. Ja nie mogłem oczywiście tam chodzić, bo byłem całkiem spalony. Natomiast później działali tam komandosi. Stąd ich nazwa – robili desant na zebraniu, nadawali swój ton, byli świetnie przygotowani do każdego tematu.\nZ Karolem, Markiem i innymi doszliśmy do wniosku, że w ten sposób nie da rady, trzeba szukać czegoś innego. Zorganizowaliśmy grupę asystentów, którzy byli skłonni do działania i którzy chcieli dyskutować; [...] próbowaliśmy zorganizować klub o nieco większym ciężarze gatunkowym.\nZ [Leszkiem] Kołakowskim po raz pierwszy spotkaliśmy się u niego, w katedrze [historii filozofii nowożytnej]. Powiedział, że nie sądzi, aby taka działalność była potrzebna, czy raczej możliwa, skuteczna. Na wszelki wypadek zapisał sobie jednak, gdzie nas może znaleźć. Ja wtedy siedziałem całe dni w bibliotece uniwersyteckiej, bo pisałem pracę doktorską. Któregoś dnia przyszedł i powiedział, że zmienił zdanie, że to chyba my mieliśmy rację, przekonał się, że należy jednak to działanie podjąć. Czytałem wiele wybitnych dzieł Kołakowskiego, esejów i artykułów znaczących dla naszego życia umysłowego. Ale najbardziej zaimponował mi właśnie wtedy, gdy dwóm chłopaczkom powiedział: „Myliłem się, mieliście rację”.\nSpotkaliśmy się później w jego mieszkaniu, jakoś się porozumieliśmy, z tym że on miał ambicję na tworzenie grupy społecznie znaczącej, tak znaczącej, że w rezultacie nigdy jej nie zebraliśmy. Pozostaliśmy więc przy naszej grupie asystenckiej.\n[Historia aktywności politycznej na Uniwersytecie Warszawskim po 1962 roku] to niezwykły fenomen. W państwie totalitarnym, w warunkach ogólnego marazmu, a następnie zaostrzających się represji, na Krakowskim Przedmieściu istniało coś, co bez żadnej przesady można nazwać życiem politycznym. Na dziedzińcu Uniwersytetu Warszawskiego w maju 1964 odbył się wiec manifestujący solidarność studentów z postulatami tak zwanego Listu 342.\nW uniwersyteckim klubie dyskusyjnym ZMS mówiono publicznie o pakcie Ribbentrop–Mołotow, o blokującym rozwój kraju systemie zarządzania gospodarką, o antyrobotniczej polityce cen i płac, o braku wolności słowa i swobód twórczych, o potrzebie pluralizmu politycznego i tym podobnych. W audytorium uniwersyteckim Włodzimierz Brus [profesor ekonomii UW] wygłosił cykl wykładów, uzasadniając wobec szerokiej publiczności, że własność państwowa w żadnym systemie nie może być utożsamiana ze społeczną. [...]\nW takim klimacie kształtowały się wśród młodzieży studenckiej różne kierunki politycznego myślenia, a także – w nieco mniejszym stopniu – działania. Uformował się nieomal pełny wachlarz stanowisk politycznych, choć z wyraźną przewagą kierunków lewicujących i z jeszcze bardziej wyraźną – antytotalitarnych. Nawet uniwersyteccy maoiści byli zwolennikami pluralizmu politycznego, a w studenckim obozie prorządowym tylko nieliczni nie postulowali liberalizacji systemu.\nPartyjny aktyw UW w latach 60. składał się w większości z ludzi aktywnych w ruchu październikowej odnowy. Byli to zwolennicy liberalizacji systemu, tak zwanej demokracji wewnątrzpartyjnej, swobód twórczych, wolności słowa, znacznej autonomii związków zawodowych itd. Jedni byli w tych poglądach bardziej liberalni, inni mniej, ale swój program wypracowany w latach październikowej odnowy prawie wszyscy traktowali poważnie. Chyba bardziej dzięki zgodności słów i przekonań niż dzięki samym przekonaniom – wielu z nich cieszyło się zaufaniem wśród młodzieży.\n(Spór o wydarzenia marcowe, 1973)\nJak powstał List otwarty? Zaczęło się od spotkania grupy asystenckiej, które miało być próbą dogadania się, co i jak należy robić. Cały czas uważaliśmy z Karolem, że działać należy naszą dotychczasową metodą, to znaczy przekształcać i wywłaszczać istniejące, oficjalne organizacje. Władza pozbawiła społeczeństwo organizacji, teraz trzeba jej odpowiedzieć tym samym. Konieczny był tylko program. Tu mieliśmy doświadczenie klubu uniwersyteckiego, klubu, w którym podjęliśmy ostrą krytykę systemu z pozycji socjalistycznych, marksistowskich i okazało się, że mamy szeroką rzeszę zwolenników. Trzeba więc to wszystko, co robiliśmy w klubie, zrobić teraz na większą skalę i pełniej. [...]\nByliśmy przeświadczeni, że znaczna część społeczeństwa – szczególnie młodzież – to przeciwnicy systemu, ale utożsamiają go z socjalizmem, przez co są również przeciwnikami socjalizmu. Trzeba więc przeprowadzić szeroką, wyczerpującą krytykę systemu z pozycji marksistowskiej. Trzeba wydać taki tekst i rozpowszechnić – to wystarczy, aby zdobyć rzesze zwolenników. Byliśmy bowiem przekonani, że robotnicy w Polsce, w tym systemie biurokratycznego socjalizmu, są żywiołowo zwolennikami socjalizmu opartego na robotniczej demokracji. Właśnie nad krytyką z takich pozycji chcieliśmy pracować.\nSzybko okazało się, że w tym zespole nie można pisać programu, który sobie z Karolem wymarzyliśmy. Trudno dziś powiedzieć, co o tym zadecydowało. Czy różnica stanowisk, czy może niechęć większości naszych kolegów do wydania nielegalnej publikacji. W każdym razie pisaliśmy ją z Karolem, a w zespole dyskutowaliśmy poszczególne fragmenty.\nCzy warto opowiadać teraz o treści Listu otwartego? Czy warto odgrzebywać stare marksistowskie schematy, za pomocą których staraliśmy się opisać rzeczywistość socjalizmu realnego w Polsce? Myślę, że warto, ponieważ była to z wielu względów pouczająca przygoda intelektualna.\nPisząc List otwarty, nie zastanawialiśmy się nad tytułem i nie mieliśmy zamiaru podpisywać go. Chcieliśmy wydać to, co napiszemy, na powielaczu i w sposób konspiracyjny rozkolportować. I tu powstał problem powielacza.\nChyba jesienią 1963 przyjechał do Warszawy z Belgii na zaproszenie ZMS działacz tamtejszego Związku Młodzieży Socjalistycznej. Zgłosił się do Karola Modzelewskiego, powiedział, że jest wysłannikiem IV Międzynarodówki3, i poprosił o kontakt z panem Asem. Domyśliliśmy się, że chodzi tu o Ludwika Hassa, przedwojennego jeszcze trockistę ze Lwowa. [...]\nZnałem Ludwika trochę z wydziału historii, więc Karol powiedział mi, że przyjechał ten facet z Belgii i chce się z nim zobaczyć. Udałem się do Hassa – pracował wtedy w Zakładzie Historii Centralnej Rady Związków Zawodowych – powiedziałem mu o tym i razem poszliśmy do Karola. Wtedy po raz pierwszy spotkałem tego Belga, który posługiwał się pseudonimem Filip.\nWkrótce potem przyjechała z Belgii wycieczka, która przywiozła w walizce białkowy powielacz oraz kilka tysięcy uchwał któregoś tam Kongresu IV Międzynarodówki, przełożonych na nieprawdopodobnie złą polszczyznę. Ubawiliśmy się tym i powiedzieliśmy Hassowi, że uchwały nas nie interesują, natomiast powielacz owszem. Ludwik odpowiedział: „Jeśli nie chcecie z nami działać, to do powielacza dostępu mieć nie będziecie”. Nie był on nam bardzo potrzebny, bo było to w okresie, kiedy zdawało się nam, że lada moment zdobędziemy uniwersytecką organizację ZMS i będziemy mogli drukować na powielaczach urzędowych.\nAle kiedy były problemy z drukiem Listu otwartego, zwróciliśmy się jednak do Ludwika z prośbą o pożyczenie powielacza.\nBył w Polsce jeszcze jeden przedwojenny trockista, pan [Kazimierz] Badowski, taki wspaniały staruszek z Krakowa. Korespondował z Hassem, jak to przywódcy ruchu, na różne tematy polityczne i ogólne [...]; długo dyskutowali, czy wypożyczyć nam powielacz. Hass był raczej przeciwny, ale Badowski uważał, że jedno jest pewne, nie będzie w tym wątków nacjonalistycznych ani antyrobotniczych, a każda próba krytyki centralnej, politycznej biurokracji, bez względu na to, jak dalece błędna, jest korzystna.\nW końcu mieliśmy więc drukować na powielaczu, aliści wczesną wiosną 1964 przyszedł do mnie Mietek Krajewski:\n– Słyszałem, że w MSW czytają taki twój tekst. Widziałem fotokopię rękopisu, jakiś wywód o wyzysku klasy robotniczej.\nRzeczywiście, to był tekst, który przyniosłem na dyskusję w grupie asystenckiej, pożyczył go Gienek Chyla i – jak się potem okazało – dał naszemu przyjacielowi Tolkowi Lawinie; i ten rękopis krążył wśród jego kolegów na Uniwersytecie Warszawskim. Jak dostał się w ręce Służby Bezpieczeństwa – nie sposób było stwierdzić.\nMietek powiedział, że wiedzą więcej: że zbieramy się, dyskutujemy, że będzie z tego jakaś książka, którą chcemy wydać. To było już bardzo niebezpieczne, teraz wystarczyło Służbie Bezpieczeństwa złapać nas, zanim tekst się ukaże – i pójdziemy siedzieć za bezdurno. Wymyśliliśmy więc taki plan. Mówiliśmy ludziom, których podejrzewaliśmy o kontakty z SB – a parę takich podejrzeń mieliśmy – oraz rozmawialiśmy w mieszkaniach, o których mieliśmy prawo sądzić, że są na podsłuchu, iż odbijemy tekst na powielaczu i rozkolportujemy go jesienią. Ustaliliśmy nawet datę – w październiku.\nO tym, że w moim mieszkaniu jest podsłuch – a jeżeli tak, to pewnie również u Karola – dowiedziałem się w taki oto sposób. Kiedy byłem w Łodzi [w 1963 roku] na trzymiesięcznych ćwiczeniach wojskowych, przyjechałem któregoś dnia do domu na sobotnio-niedzielną przepustkę; ściślej mówiąc – na lewo, bo przepustek mi nie dawano. Było to wieczorem, zimowo się zrobiło, śnieg padał, szedłem w mundurku wojskowym przez podwórko, sąsiedzi, których znałem od lat, nie poznawali mnie, i dlatego im się nawet nie kłaniałem. Podszedł do mnie jakiś facet, nieznajomy mi zupełnie, wcisnął mi swoją rękę w dłoń i powiedział:\n– Panie Kuroń, pan jest Polakiem, ja jestem Polakiem, pan ma syna i ja mam syna. Niech pan pod żadnym pozorem nie prowadzi żadnych rozmów w swoim mieszkaniu i w ogóle w pomieszczeniach zamkniętych. Ja jestem fachowiec, niech mnie pan dobrze zrozumie, ja jestem fachowiec.\nBył to pierwszy, ale nie ostatni przypadek, w którym funkcjonariusze SB występowali przeciw swojej instytucji, przed czymś tam mnie ostrzegając.\nW liście otwartym:\nDo kogo należy władza w naszym państwie? Do jednej, monopolistycznej partii – PZPR. Wszystkie istotniejsze decyzje podejmowane są najpierw w partii, a potem dopiero w organach oficjalnej władzy państwowej; żadna istotna decyzja nie może być podjęta i realizowana bez sankcji władz partyjnych. Nazywa się to kierowniczą rolą partii, a ponieważ monopolistyczna partia uznaje się za reprezentantkę interesów klasy robotniczej, jej władza ma gwarantować władzę klasy robotniczej.\nJeśli jednak nie chcemy oceniać systemu według tego, co myślą i mówią o sobie jego przywódcy, musimy zobaczyć, jakie możliwości wpływu na decyzje władzy państwowej ma klasa robotnicza. Poza partią – żadnych. Rządząca partia jest bowiem monopolistyczna.\nKlasa robotnicza nie ma możliwości organizowania się w inne partie, a tym samym formułowania, propagowania i walki o realizację innych programów, innych wariantów podziału dochodu narodowego, innych koncepcji politycznych niż programy i koncepcje PZPR. Monopolu partii rządzącej na organizowanie robotników strzeże cały państwowy aparat władzy i przemocy: administracja, policja polityczna, prokuratura, sądy, a także kierowane przez partię organizacje polityczne, demaskujące w zarodku próby podważenia kierowniczej roli PZPR.\n[...] W ewentualnych próbach kształtowania decyzji „góry” masa szeregowych członków partii jest pozbawiona organizacji, zatomizowana, a więc bezsilna. Jedynym źródłem inicjatywy politycznej mogą być z natury rzeczy zorganizowane instancje, a więc aparat. Jak każdy aparat, jest on zorganizowany hierarchicznie: z dołu w górę płyną informacje, z góry na dół – decyzje i polecenia. Jak w każdym zhierarchizowanym aparacie, źródłem poleceń jest elita, zespół ludzi zajmujących w hierarchii eksponowane stanowisko i zbiorowo kształtujących podstawowe decyzje.


Gorlice Aktualności - Gorlice 112.pl » wiatr\nStrażacy cały czas usuwają skutki orkanu „Sabina”. Liczba interwencji to już ponad 60!\nOd wczesnych godzin porannych, dnia 20 lutego br. (tj. poniedziałek) strażacy zawodowi jak i ochotnicy usuwają skutki orkanu Sabina, który przechodzi przez nasz region. Strażackie interwencje w powiecie gorlickim dotyczą głównie wiatrołomów, są jednak także przypadki uszkodzonych poszyć dachów, kominów oraz garażów blaszaków.


Alpine SXE-1750S, Głośniki samochodowe - cena i opinie - OleOle!\nByło 299 zł (14.05.2020 - 28.05.2020)\nWyposażenie instrukcja montażu, instrukcja obsługi, karta gwarancyjna, tweetery x2\nnie mogę dac innej oceny jak tylko pozytywnej.\ngłośniki są na prawdę doskonałe jak na cene nie ma sie do czego przyczepić.\npolecam serdecznie bo na prawde warto, transakcja została przeprowadzona wzorowo.\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Alpine SXE-1750S, wpisz 353123 w wyszukiwarce oleole.pl.


Miodowo-grysikowe ciasto dla dzieci - Napiecyku\nHome\tNa słodkoCiasta i ciasteczka kruche\tMiodowo-grysikowe ciasto dla dzieci\nautor admin 3 maja 2014\nTrudno o smaczniejszy wypiek dla dzieci, niż to miodowo-grysikowe ciasto. Mój syn już jest dorosły, ale nadal jest zadowolony, kiedy go piekę. Tym razem jednak piekłam z myślą o moich bratanicach, które za nim przepadają. To ciasto najbardziej smakuje na następny dzień, kiedy miodowe placki zmiękną. Głównym składnikiem masy jest mleko i kasza manna, ponieważ w masie nie ma jajek, ciasto można przechowywać bez obaw, że się zepsuje. Ale uwaga…..to ciasto bardzo szybko znika.\nWszystkie składniki daję do miseczki i rękoma łączę składniki. Jeżeli ciasto będzie się kleić, dosypuję trochę mąki. Gotowe dzielę na cztery równe części. Dno tortownicy o średnicy 28 cm. wykładam papierem do pieczenia. Kawałkami ciasta wylepiam dno tortownicy i każdy krążek ciasta piekę osobno, ok 15 min w temp. 180 stopni. Gotowe placki odstawiam.\n1/2 szklanki cukru pudru ( ja dałam 1/4 szklanki )\nMleko podgrzewam z cukrami waniliowymi, do ciepłego pomału sypię kaszę, cały czas mieszając. Kaszę gotuję ok. 3-4 min, uważając aby się nie przypaliła. Odstawiam, na garnku rozciągam folię spożywczą, aby zapobiec powstaniu kożucha.\nCukier rozcieram z masłem na krem i stopniowo dodaję kaszę mannę. Gotową masą przekładam miodowe placki. Ja ozdobiłam ciasto gotową polewą z białej czekolady. Odstawiam w chłodne miejsce, najlepiej smakuje na następny dzień.\nMoje uwagi : Ciasto można upiec na blaszce o wym. 24 cm x 34 cm , wtedy pieczemy trzy placki.\nrosier 3 maja 2014 - 07:32\nRobię podobne, tylko kruche . A do masy z kaszy manny dodaję troszkę soku z cytryny.\nA ten przepis na pewno wypróbuję. Dzięki!\nSalvador Dali 3 maja 2014 - 07:58\nhaha, też go uwielbiam! 🙂 Piątka dla syna za smaki, a da ciebie za przepyszne ciacho 🙂\nBeti 3 maja 2014 - 10:19\nDla dzieci a i owszem, ale ja sama bym go z chęcią zjadła :)) Bardzo apetycznie wygląda 🙂\nBeti 3 maja 2014 - 10:20\nDla dzieci a i owszem, ale ja sama bym go z chęcią zjadła :)) Bardzo apetycznie wygląda i cudnie 🙂\nMagda C. 3 maja 2014 - 11:14\nOj nie tylko dla dzieci, bo ja chętnie też bym je zjadła! Wygląda cudownie i smakowicie 🙂\nnapiecyku 3 maja 2014 - 11:16\nDziękuję Madzia : )\nLadylaura 3 maja 2014 - 16:14\nObłędne ,miodowe bardzo lubię .\nrenia 3 maja 2014 - 18:55\nMałych dzieci u nas nie ma ale ciasteczka wyglądają pysznie:))))Pozdrawiam serdecznie:))\nnapiecyku 3 maja 2014 - 21:54\nBeata 3 maja 2014 - 23:05\nAle fajny przepis, musze sobie go gdzies odlozyc i przetestowac. Wydaje mi sie do tego duzo zdrowszy, bo kaszka manna, miod. Pozdrawiam Beata\nBeata 3 maja 2014 - 23:06\nJaki fajny przepis, musze sobie go odlozyc. Wydaje mi sie calkiem zdrowe: miod, kasza manna. Pozdrawiam Beata\nPS Zdjecia jak zawsze u Ciebie przesliczne\nKrólowa Karo 4 maja 2014 - 00:46\nJak dla dzieci – to muszę koniecznie spróbować. Nie żebym sama była dzieckiem, ale o synku pomyślałam.\nnapiecyku 4 maja 2014 - 16:21\nAch, Ci synowie : )\nRenata 4 maja 2014 - 09:05\nRobię bardzo podobnie i nawet mam przygotowany wpis, ale u mnie nazywa się Stefanka- ciasto bardzo, ale to bardzo dobre:)\nmojamalakuchnia.wordpress.com 4 maja 2014 - 20:23\njak ja uwielbiam to ciasto. a wieki nie jadłam! : )\nlutka40 4 maja 2014 - 21:17\nSama ( czytaj duże dziecko ) bym go zjadła\nKuchnia u Krysi 4 maja 2014 - 23:16\nWygląda tak pysznie i tak pięknie, że sama zjadłabym taką porcję. Zapisuje przepis i upiekę dla moich wnuczek. Myślę, że im zasmakuje 🙂\nnapiecyku 5 maja 2014 - 20:10\nNa pewno zasmakuje : )\nNatalia - Poezja Smaku 5 maja 2014 - 00:34\nkulinarny blog samanthy 5 maja 2014 - 11:06\nSwietnie wygląda, uwielbiam miodowe ciasta 🙂\nola lallola 6 maja 2014 - 20:22\nno mega!!! muszę poprosić teściową żeby mi zrobiła to ciasooo, bo ja lewa jestem w tym temacie;D\nJolanta Strażyc 6 maja 2014 - 21:21\nPrzepysznie wygląda!!! Pozdrawiam Gosiu 🙂\nBasia 23 stycznia 2017 - 16:16\nPrzepyszne ciasto, polecam 🙂\nJoanna 1 listopada 2019 - 13:24


Łukasz Byśkiniewicz wystartuje na Podkarpaciu\nŁukasz Byśkiniewicz i Tomasz Borko po dwóch miesiącach przerwy wystartują w 26. Rajdzie Rzeszowskim (3-5 sierpnia). To wyjątkowe zawody, ponieważ stanowią 3. rundę Rajdowych Samochodowych Mistrzostw Polski oraz 5. rundę Rajdowych Mistrzostw Europy FIA ERC. Oznacza to, że rajd jest znacznie dłuższy. Reprezentanci Automobilklubu Polski i TVN TURBO Rally Team’u zgłoszeni zostali do obu czempionatów. Rajd Rzeszowski zapowiada się niezwykle emocjonująco ze względu na rekordową frekwencję załóg z gwiazdorskimi nazwiskami. Byśkiniewicz i Borko na podkarpackich 11 odcinkach specjalnych pojawią zwinnym Oplem Adamem R2.\nŁukasz Byśkiniewicz: Bardzo lubię Rajd Rzeszowski ze względu na charakterystyczne, wąskie i kręte trasy wymagające precyzyjnego opisu i maksymalnego skupienia. Tutaj nie ma miejsca na błąd, ponieważ większość odcinków specjalnych ma szerokość samochodu. Dobrze się czuje w takich warunkach. Nasz Opel Adam R2 obsługiwany przez MSZ Racing również „lubi” takie trasy. Startujemy w Mistrzostwach Polski i Europy. Obsada jest genialna co zapowiada olbrzymie emocje. Dla nas priorytetem są punkty do Mistrzostw Polski, ale fajnie będzie porównać się z europejską czołówką „ośki”. Ale nie zdziwię się, jeśli to polscy kierowcy będą narzucać tempo. Niezmiernie się cieszę, że podczas tak ważnych zawodów do naszego zespołu dołączyli nowi Partnerzy. Nasz start wspierają: NOVOL, TEDEX oleje i smary, TEKOM Technologia, I-Planet Radom, Modesto, Opel Auto Żoliborz, Majorette oraz dołączająca do nas AMA Poland. Na rajdzie nie zabraknie także naszych kamer TVN TURBO, które śledzić będą walkę na trasie.\nTomasz Borko: Rajd Rzeszowski jest jednym z moich ulubionych. Startuję w nim już piąty raz i za każdym razem mam miłe wspomnienia związane z uczestnictwem w nim. Przyznam, że gdyby nie starty w Rajdzie Rzeszowskim nigdy nie miałem okazji zwiedzić tej niesamowicie pięknej części Polski. W tym rajdzie będziemy mieli okazję porównać się z wieloma znakomitymi kierowcami startującymi w cyklu ERC jak i naszymi lokalnymi bardzo szybki kierowcami. Wierzę, że tę edycję rajdu będę wspominać również bardzo miło.


Grizzly nie od parady\nJacek Bujański TERENOWO.PL 13.08.2007\n- Od kilku lat specjalizuję się w rajdach przeprawowych, w których ogromne znaczenie ma wytrzymałość zawodnika. Kilkanaście, a czasem kilkadziesiąt godzin walki z maszyną, w błocie, czy śniegu, w ulewie lub gorącym słońcu, potrafią wyczerpać siły nawet największego twardziela. Dlatego zawsze szukałem quada nie tylko mocnego i niezawodnego, ale i zarazem komfortowego. Takiego, na którego bez odrazy wsiądę nawet po całodziennych zmaganiach w terenie. Latem ubiegłego roku nareszcie na taki pojazd natrafiłem! Jako jedyny kierowca testowy z Polski uczestniczyłem w europejskiej prezentacji nowego modelu Yamahy Grizzly 700, która od razu skradła moje serce! - opowiada Jacek Bujański, trzykrotny zwycięzca rajdu Croatia Trophy (2005-2007).\nW trakcie testów przekonałem się, że Yamaha Grizlly 700 jest nie tylko świetnym, wyczynowym quadem użytkowym, ale zarazem - za sprawą elektrycznego wspomagania kierownicy, którym nie mógł się pochwalić żaden inny czterokołowiec – jest pojazdem niesamowicie komfortowym. Kierowanie nim, nawet w trudnym terenie, było dziecinnie proste i nie wymagało prawie żadnego wysiłku! Kilka miesięcy później spełniło się moje marzenie i stałem się jednym z pierwszych w Polsce, szczęśliwym posiadaczem "siedemsetki".\nWspomaganie (które tak bardzo mi się spodobało) będąc jednak nowością, z początku budziło również moją nieufność. Nie miałem żadnych gwarancji, czy mechanizm ten wytrzyma obciążenia rajdowe, czy nie zawiedzie mnie w najmniej oczekiwanym momencie. Teraz mam już na liczniku ponad 2 tysiące kilometrów i - odpukać! - nic się jeszcze nie stało. W dodatku - co trzeba podkreślić - moją Grizzly używałem wyłącznie do startów w rajdach, czyli wcale nie były to „łatwe” kilometry...\nRozwiązaniem, które już na własną rękę dodatkowo uprzyjemniło mi korzystanie z Grizzly 700, jest drugi tłumik wydechu, dzięki któremu quad stał się jeszcze bardziej cichy. Zapewniam, że po kilkunastu godzinach jazdy ma to ogromne znaczenie. Obecnie zapomniałem już o skołatanych nerwach, które były efektem przesiadywania godzinami nad ryczącym silnikiem. W razie potrzeby mogę założyć na wydech specjalny „kominek”, który sprawia, że w przypadku zgaśnięcia silnika w wodzie tłumik nie zassie wody.\nW porównaniu do poprzedniego modelu Grizzly 660 "siedemsetka" ma nieco inaczej umieszczony wlot powietrza do przekładni pasowej. W tamtym modelu niestety łatwo było zalać przekładnię i w efekcie unieruchomić pojazd. Teraz ten wylot został przeniesiony na przód, dzięki czemu dużo łatwiej jest zapobiagać, aby woda nie przedostała się do paska. Nie potrzeba nawet snorkela! Gdyby jednak woda wlała do przekładni, jej budowa powoduje, że w pierwszej kolejności przestaje pracować pasek, ale można się jej łatwo pozbyć. Zalanie przekładni jest zwykle ostatnim ostrzeżeniem, że zaraz dostanie się woda do filtra powietrza. To świetne zabezpieczenie przed poważnym uszkodzeniem motoru.\nW trakcie „Chorwacji” przyglądałem się, jakie rozwiązania stosował mój rywal – Francuz Labat, który w ubiegłym roku zwyciężył w rajdzie Berlin-Wrocław. On również startuje Grizzly 700 i miał na nim zamontowane aż trzy snorkele. Jeden stanowił wlot powietrza do silnika, a dwa pozostałe – wlotowy i wylotowy – odpowiadały za przewietrzanie przekładni paskowej. Ponadto jeszcze przy kierownicy miał umieszczone odpowietrzniki przedniego mechanizmu różnicowego oraz tylnej przekładni.\nFabryka miewa zwykle rację\nW moim „Gryzlaku” stosuję dwa komplety opon – oba w fabrycznym (według mnie - optymalnym) rozmiarze 25 cali. Do zawodów charakteryzujących się łatwiejszą trasą, ale za to szybszych, montuję opony Maxxis All Track. Na rajdy przeprawowe, do walki z błotem zakładam ogumienie ITP Mud Lite XL, które charakteryzuje się bardzo agresywnym bieżnikiem. Użytecznym dodatkiem, który zastosowałem przed Croatią Trophy, są beadlocki, które w przypadku jazdy z niewielkim ciśnieniem świetnie trzymają opony na feldze. W trakcie rajdu ani razu nie spadła mi opona, co wcześniej kilka razy mi się zdarzyało na rajdach. Moje felgi są nieco szersze od standardowych, przez co quad jest bardziej stabilny. Nie stosuję dystansów, które obciążają układ jezdny (głównie łożyska), a w terenie łatwo je uszkodzić.\nPrzy okazji – kilka słów o technice jazdy. Z racji agresywnego bieżnika muszę ostrożnie operować gazem, ponieważ łatwo mógłbym uszkodzić układ napędowy. Na szczęście „siedemsetka” Yamahy nie cierpi na nadmiar mocy i dosyć łatwo jest trzymać ją w ryzach. Mogę również zdradzić, że z chwilą wjechania w teren od razu zamieniam przełożenie przekładni na zredukowane. Nie ma potrzeby męczyć quada na wysokim biegu. Pasek (seryjny!) jak dotąd świetnie wytrzymał rajdowe obciążenia.\nMoim osobistym patentem jest bardzo wytrzymała, wykonana ze sztywnego plastiku skrzynka Explorera montowana pasami na przednim bagażniku. Pod względem wysokości i szerokości skrzynia odpowiada rozmiarom kierownicy. Nieprzypadkowo – w razie rolowania pojazdu skrzynia chroni przed uszkodzeniem kierownicę i zarazem wszystkie urządzenia sterujące i nawigacyjne, które są w jej okolicach umieszczone. Na tylnym bagażniku montuję z kolei płaski, 12-litrowy bak paliwa marki Kolpin, który wymiarami idealnie do niego pasuje. Do zbiornika przytroczona jest ponadto chopperowska torba, w której przewożę poduszki powietrzne Air Jack. Są to napełnianie spalinami poduszki stosowane do podnoszenia samochodu. Ja oczywiście takiego podnośnika nie potrzebuję, ale za to takie poduchy znakomicie sprawdzają się przy przeprawach wodnych. Wystarczy przytroczyć je po obu stronach pojazdu, aby ten już nie utonął. W przypadku głębokiej wody tak zabezpieczony pojazd można bez strachu przeholować po wodzie. W takiej sytuacji przydaje się jeszcze długa lina – ja stosuję dwa „sznurki” – standardowo 30-metrowy i – jako zapas – 50-metrowy. Ponadto w skrzyni przewożę taśmy kinetyczne, które znakomicie sprawdzają się przy wyciągania quada z błota bez użycia wyciągarki. W trakcie rajdu podróżuję w uprzęży alpinistycznej, która przydaje się np. przy szybkim opuszczaniu pojazdu po zboczu i niebezpiecznych trawersach. W sytuacjach ekstremalnych korzystam oczywiście z wyciągarki - z przodu mam zamontowanego elektrycznego Warna 3.0 z liną syntetyczną. Kiedyś marzyła mi się wyciągarka mechaniczna, którą dałoby się jeszcze zamontować w modelu 660, ale już nie w „siedemsetce”. Jej silnik nie posiada bowiem rozruchu ręcznego, a to właśnie w jego miejscu planowałem podłączyć „mechanika”. Oprócz tego mam jeszcze przygotowaną awaryjną metodę wyciągania quada z kłopotów. Ten patent razem z „Krecikiem” zapożyczyliśmy z wojska. W razie potrzeby mogę zamontować do felgę tylnego koła specjalnie przygotowany bęben z nawiniętą na nim liną. Atakując podjazd, linę można rozwinąć i zaczepić np. o drzewo, później wystarczy tylko dodać gazu, a koła, obracając się, będą zwijały linę, która pomoże nam wspiąć się na górę.\nCzekam na Öhlinsy...\nW ciężkim terenie nie trudno o mechaniczne uszkodzenie pojazdu w przypadku uderzenia np. w drzewo. Wówczas niezłym zabezpieczeniem jest mocny, ale zarazem sprężysty grill montowany na jego przodzie. Odkąd go mam, nie martwię się o przednie lampy i mniej boję się podróżować z dużą szybkością po lesie. W takiej sytuacji przydają się również osłony na kierownicy, chroniące dłonie prowadzącego pojazd, które nie są już narażone na niebezpieczne i bolesne uderzenia gałęzi mijanych drzew.\nW celu ochrony przed skałami i dużymi kamieniami przed ostatnią „Chorwacją” zamontowałem osłony spodu wyprodukowane przez Ricocheta, które na rajdzie sprawdziły się znakomicie. Pomimo ostrego traktowania, bez szwanku wytrzymały wszystkie obciążenia, chroniąc od dołu newralgiczne mechanizmy mojego pojazdu. Naszym francuskim rywalom ślinka ciekła na ich widok...\nKolejnym niezbędnikiem off-roadera jest roadbook, dla którego zamontowałem specjalną „przewijarkę”. Takie rozwiązanie stosują m.in. motocykliści na „Dakarze”. Taśma przewijana jest elektrycznie, a sterowanie tego cudeńka umieszczone jest wygodnie pod kciukiem lewej ręki kierowcy. Tu również znajdują się przyciski obsługujące metromierz MiniExplona, który na rajdzie świetnie się sprawuje za sprawą dużych, podświetlanych wyraźnie cyfr. Ponadto do kierownicy mam przytroczony GPS – model Garmin 276C, z którego również jestem bardzo zadowolony. Ma ogromny ekran, a przyciski do obsługi umieszczone są na jego boku, tak aby nie zasłaniać ręką wyświetlacza. Jego oryginalna antena, która niebezpiecznie wystawała, nie zdawała egzaminu, dlatego obecnie stosuję magnetyczną przyssaną do skrzynki Explorer na przednim bagazniku.\nW moim „Gryzlaku” jak dotąd nie wprowadziłem żadnej modyfikacji w silniku – nie było takiej potrzeby, ponieważ fabryczna jednostka świetnie się spisuje. Dbam jedynie, aby co 500 kilometrów wymieniać w niej olej. Fabryczne jest również zawieszenie, ale to akurat chciałbym zmienić. Pozazdrościłem Labatowi i staram się o amortyzatory Öhlinsa z potrójną regulacją, które skonstruowano specjalnie z myślą o quadach. Zdaniem mojego francuskiego kolegi amory te świetnie się sprawdzają, o czym przekonał się już w czasie ubiegłorocznego rajdu „Berlin-Wrocław”, na którym je testował.\nDobrze przygotowany quad to tylko 50% sukcesu. Trzeba pamiętać, że nawet najbardziej „wypasiony” pojazd nie poradzi sobie w trudnym terenie, jeśli mu w tym nie pomoże doświadczony kierowca. Dlatego oprócz inwestycji w quada nie można lekceważyć własnego treningu – trzeba non stop jeździć, ćwiczyć, poznawać możliwości pojazdu. Warto poszukać sobie dobrego kompana do zespołu (zwykle w klasie quadów startują teamy dwu- a nawet trzyosobowe), któremu można w pełni zaufać i który w ekstremalnych sytuacjach będzie wsparciem, a nie zawadą. Ale przede wszystkim trzeba ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. W jaki sposób? Nieustannie wąchając błoto i atakując coraz większe stromizny!\nJacek Bujański (not. Arek Kwiecień)\nArtykuł opublikowany w dwumiesięczniku "Wyprawy4x4", nr 4(10)/2007


Prezes Kaczyński wreszcie jasno powiedział....\nJestem głęboko przekonany, że prezydent Duda powinien iść tą drogą, którą zapowiadał, czyli podpisać tę ustawę - stwierdził Jarosław Kaczyński. – Jeżeli zaś chodzi o jakieś rozmowy, łagodzenie sytuacji może być możliwe tylko wtedy, jeżeli my uznamy, że jesteśmy państwem suwerennym.\nSzkoda, że powiedział to dopiero wczoraj– dlaczego? Już tłumaczę:\nWg doniesień medialnych ambasada izraelska jeszcze kilkanaście dni temu sondowała możliwość wizyty Kaczyńskiego w Izraelu. Co to oznacza, po przetłumaczeniu z polskiego na żydowski? Ano to, że przed odpaleniem bomby chcieli wyczuć, jaka jest opinia samego Kaczyńskiego, czyli, że uznają jego rolę w polskim układzie politycznym. Dlatego właśnie słowa JK są tak ważne i szkoda, że padły ciut późno, bo po drodze zaliczyliśmy trzy wpadki dyplomatyczne:\n1. Jaki przyznał, że wobec faktu konsultowania ustawy z ambasadą izraelską w ogóle nie spodziewali się ataku, wniosek > ministerstwo sprawiedliwości działało na własną rękę, bez wsparcia MSZ i służb.\n2. Czaputowicz przyznał, że czuje się bezradny, pozostawiam bez komentarza.\n3. Morawiecki zawiózł dziennikarzy do Markowej - i co im pokazał? To, co wszyscy wiedzą, czyli że wśród Polaków byli Sprawiedliwi i płacili za to życiem.\nTymczasem w ogóle nie o to chodzi w sporze o Holokaust – chodzi o to, że wg narzucanej narracji żydowskiej reszta Polaków to byli naziści. Że to ci inni Polacy mordowali razem z Niemcami i to masowo. Chodzi też o to, że Auschwitz to był obóz zagłady wyłącznie dla Żydów, a tymczasem to nieprawda, bo zagłada była w Birkenau, czyli Auschwitz II, natomiast Auschwitz I od początku był obozem dla Polaków – więc może należało tych dziennikarzy zawieźć do Oświęcimia i pokazać im spisy więźniów z pierwszych lat działania obozu? Albo do Stutthofu?\nPodsumowując, pokazaliśmy, że:\na. rząd działa nieprofesjonalnie,\nb. znowu się tłumaczymy, zamiast pokazywać nasze ofiary.\nBo o to przecież toczy się spór, o fakt, że świat neguje nasze ofiary i usiłuje nam wmówić, że tu nikt nie zginał poza Sprawiedliwymi, a Polacy świetnie się mieli za okupacji, mordując i rabując Żydów. Dlatego dobrze, że Kaczyński w końcu to przeciął, szkoda, że dopiero po pokazaniu bezsilności/bezradności rządu. Cóż, mleko się wylało....\nPo tym, co zaprezentował Netanjahu w 2015 roku, należało się spodziewać, że ten gostek jest gotów na każdą paranoję dla ratowania własnego stołka >\nHitler nie chciał dokonać eksterminacji Żydów, chciał ich wygnać. Al-Husajni [wielki mufti Jerozolimy Al-Hadżdż Muhammad Amin al-Husajni] pojechał do Hitlera i powiedział: jeśli ich wydalisz, przyjadą do Palestyny. Zapytał wtedy: co więc mam z nimi zrobić? Mufti odpowiedział: spal ich.\nW takiej sytuacji pozostaje tylko jedno – albo (jak mówi JK) jesteśmy suwerenni i żaden Bibi nie będzie nam dyktował, co nam wolno, a co nie – albo odpuszczamy i godzimy się na status kolonii, tym razem pod zarządem USA i Izraela. Czyli z deszczu pod rynnę.\nOczywiście, jak to stwierdził prof. Zybertowicz, jest problem naszego bezpieczeństwa militarnego, tylko, sorry, co to za bezpieczeństwo, kiedy sojusznik na pstryknięcie Izraela zaczyna stroić fochy? I tu dochodzimy do podstawowej bajki, a mianowicie groźby, że ponoć Rosja o niczym innym nie marzy, jak tylko o zagarnięciu Polski. Aha, już się lekko udławili na Ukrainie, a teraz wlezą do nas? Bez przesady, nie tak to działa w dzisiejszych czasach. Wielkość wpływów rosyjskich zależy tylko i wyłącznie od tego, na ile sami pozwolimy im tu hulać. Oczywiście amerykański gaz, hub gazowy itp. to są piękne projekty, ale okazało się, że chyba ciut za drogie w ogólnym rozrachunku.\nW gruncie rzeczy sytuacja jest, wbrew pozorom, bardzo korzystna, bowiem w końcu padły wieloletnie mity i złudzenia. PiS ma ogromne poparcie, główne osoby w państwie nadal cieszą się największym zaufaniem społecznym, czyli mogą nareszcie opracować porządną doktrynę w zakresie polityki zagranicznej. I mam nadzieję, że zrobią to wspólnie, bez podrzucania sobie kłód pod nogi wewnątrz układu władzy. I że to wszystko porządnie policzą, a potem nam wytłumaczą, żebyśmy wiedzieli, w co jest grane i na co się mamy nastawić. No i konkluzja końcowa – ustawa musi zostać podpisana, bo bez tego nigdy się nie dowiemy, które groźby były realne, a które tylko dla picu, a to jest na dziś wiedza podstawowa.\nTu przy okazji przypomnę teorię mojej koleżanki z więzienia, psychologa Elki Szczepańskiej. Ona sama nazywa ją teorią szamba. Otóż człowiek zniewolony co prawda siedzi we własnym szambie i to jest bardzo nieprzyjemne, ale jak z niego wyskoczy, to nagle staje goły i przerażony wobec zagrażających mu niebezpieczeństw. Zimno, leje i jeszcze wilki wyją dookoła. I właśnie tego doświadczamy teraz na własnej skórze. Niestety, wyjścia są tylko dwa – albo zaryzykować albo wskoczyć z powrotem do szamba i przestać narzekać na smród.\nCzy jesteśmy gotowi na ryzyko wolności?\n4 lutego 2018 18:26\n23 2137 4 zaloguj sie by polubić\n4 lutego 2018 19:11\nno esko szanowna... proszę proszę... a jeszcze 1 lutego napisałąś mi pod moim tekstem, w którym wyraziłem niezadowolenie (eufeizm) z milczenia Prezesa tak:\n"...Radzę szklankę zimnej wody, a najlepiej dwie - jedną wewnętrznie, a drugą zewnętrznie :)\nA co ma Prezes (czy ktokolwiek inny) zrobić? Wykłócać się z tymi Żydami jak przekupa na targu? Litości...." ;-)\nOK, nie w tym rzecz: stawiam tezę, że gdyby nie antyizraelska (i antyżydowska) rewolta Ciemnego Ludu w tak pogardzanym przez Prezesa i jego kamandę Internecie, to już po pierwszym parsknięciu ambasadorki Izraela ustawa by została przez "premiera o żydowskich korzeniach" (sam się tak przedstawiał, więc bez pretensji do mnie proszę) zdeprecjonowana, a przez tych wszystkich Karnowskich, Semków i innych "komercyjnie niepokornych" obsobaczona.\nPozostaje jeszcze Duda, który jak dziś zeznał ten farfocel z kancelarii "jeszcze nie podjąl co do noweli ustawy decyzji">\nPuentą niech bedzie tłit "zwykłego Polaka":\n"Zbigniew Kozlow @ZbigniewKozlow\nJak Indianie noszą chrust, to będzie ciężka zima. Jak jaskółki latają nisko, to będzie deszcz. Jak Romaszewskie latają po telewizjach, to będzie "postanowiłem zawetować". Obym się mylił..."\nI tym, pesymistycznym (realistycznym?) akcentem...\n4 lutego 2018 19:12\nChrześcijanin jest wystawiony na ryzyko podarowanej mu wolności...a czy jest gotów? Się okaże.\neska @ewaryst-fedorowicz 4 lutego 2018 19:11\n4 lutego 2018 19:16\n1 lutego jeszcze myślałam jeszcze, że maja jakiś plan. Potem sie wkurzyłam i napisałam notkę >\nhttps://www.salon24.pl/u/eska/841105,pozal-sie-boze-dobra-zmiana, za którą mnie niemiłoiernie obsobaczono :)\n4 lutego 2018 19:22\nTo nie Romaszewskie decydują, to akurat bajka.\nTak naprawdę PiS miota się teraz pomiedzy rządem a prezesem, a Ziobro wyciął kolejny głupi numer - bo umówmy się, mogli po cichu przywrócić stary zapis w kk (pisałam o tym tutaj), pod pretekstem wykonania wyroku TK z 2008 roku - i byłoby dużo trudniej zrobic tę hucpę. Ale Ziobro wolał negocjowac z samym Izraelem, zastrzeliłambym durnego gnojka , ot co!\neska @Maryla-Sztajer 4 lutego 2018 19:12\n4 lutego 2018 19:23\nKażdy jest wystawiony na ryzyko wolności, taka cena człowieczeństwa.\nadamo21 @ewaryst-fedorowicz 4 lutego 2018 19:11\n4 lutego 2018 19:55\nTen farfocel z rozbieganymi oczkami, cięty z pół metra... twarz i usta prezydenta De. Czy oni żyją na pustyni?\newaryst-fedorowicz @adamo21 4 lutego 2018 19:55\n4 lutego 2018 20:00\nTen ci sam.\nGorzej niż na pustyni: oni żyją w PRZEŚWIADCZENIU (że za 3 lata Ciemny Lud ich znów do koryta w pokłonach doprowadzi - a tu może byc siurpryza...)\newaryst-fedorowicz @eska 4 lutego 2018 19:16\nSpoko - nie ma sprawy. Jak to mówią; "sytuacja jest dynamiczna" :-D\nRzecz w tym, iż z każdym dniem kryzysu obnaża się pisowska inelektualna niemoc- oni nie mieli żadnej recepty na polityke zagraniaczną prócz "robienia łaski USA i Izraelowi" i teraz, kiedy to im się posypało., rozgladają się ogłupiali i kombinują" "komu łaską, komu..."\newaryst-fedorowicz @eska 4 lutego 2018 19:22\n4 lutego 2018 20:11\nCo do ZZ zgoda - chciał dobrze, a wyszło jak zwykle. :-D\nA Romaszewskie nie decydują, ale doskonale robią za przekaźnik, czyli przynajmniej odesłanie noweli do TK jest w grze.\ntadman @ewaryst-fedorowicz 4 lutego 2018 20:11\n4 lutego 2018 20:25\nRomaszewska młodsza była w TVP i dość apodyktycznie dyskutowała o sprawie nowelizacji ustawy o IPN.\nBył tam jeden pięknota umysłowy, który powtórzył szlagwort prof. Bartoszewskiego, no ten że bardziej "obawiał się Polaków w czasie wojny niż Niemców" (wiadomo, bo od nich dostał nieustający urlop zdrowotny, więc...), ale z ciekawą modyfikacją, że ukrywający żydów Polacy bardziej obawiali się polskich sąsiadów niż Niemców ze względu na donosicielstwo i tak owa pięknota pożeniła szlagwort Bartoszewskiego z "Sąsiadami" Grossa.\newaryst-fedorowicz @tadman 4 lutego 2018 20:25\n4 lutego 2018 20:31\nwróbelki ćwierkają, że ci niby "nasi" to tak naprawdę zagraniczni stypendyści :-D\nNie możemy dopuścić do sytuacji (na co też zwracam od bardzo dawna), aby nas zaszeregowali w szmrace barbarzyńców i oprawców Żydów. Będzie miało to swoje kosnsekwencje od wewnątrz i zewnątrz zarówno w aspekcie politycznym, gospodarczym i społecznym. W politycznym może się nawet skończyć okrojeniem naszych granic. Gospodarczym, żadnych profitów z NJS nie będzie i żadnej konkurencji goaspodarczej w stylu Banków Regionalnych itd. Społecznym będziemy terenem eksploatacji i deastacji, niczym więcej niż zasobami. Rozumiem, że Izrael chciałby mieć procenty w NJS, ale nie ma na to zgody. Niech zajmie się Bliskim Wschodem.\nCała narracja tzw. polityki historycznej w jednej chwili rozwaliła się w drobny pył. Nic z niej nie zostało. Tak jest jak buduje się ją na mitach i urojeniach, a nie faktach. Gra dalej się toczy.\nNa wszystkie wiatry powinna być rozpędzona cała AW i SWW a także tzw. kontrwywiad - amatorszczyzna politycy zaskoczeni reakcją Izraela. A co myśleli, że wezmą ich na kolanka i poczęstują wyborną bombonierką. Tak to jest jak nie stosuje się w poważnej grze naukowych rozwiazań pomocnych np. definicj systemów politycznych.\nZa tym atakiem stoi kwartet: Izrael, Niemcy, Rosja i Wielka Brytania. Maja bardzo wiele wspólnych interesów i celów. Najważniejszym jest spacyfikowanie Międzymorza, a tym samym NJS. A to oznacza, że ich działania są wymierzone nie tylko w Polskę i Stany Zjednoczone ale również Chiny.\nJeżeli ministrowie i sam Premier tego nie rozumieją, to natychmiast do dymisji. Zwłaszcza, jak nie wiedzą co teraz zrobić. A cóż trzeba zrobić przydzwonić w dotychczasowego gwaranta układu okragłosotołowego a więc w tzw. szeroko rozumiany wymiar sprawiedliwości. Nie Ziobro z Kaczyńskim pokaże siłę wobec mocnych a nie słabych. Wobec tych generałów, którzy stoją za przekrętami warszawskimi czy Amber Gold. Wobec tych kancelarii prawnych które doradzały w wyprowadzaniu miliardów z Polski przez te wszystkie lata. Tych funkcjonariuszy (nikt nie stracił pracy) co byłi dyspozycyjni wobec tych co próbowali zmienić.\nNiech Ziobro z Kamińskim i Morawieckim wyślą im służby podatkowe i przetrzepią ich majatek a zarazem oświadczenia majątkowe.\nJeżeli PiS przez ten okres nie był w stanie zwolnić dycyplinarnie czy zamknąć żadnego prokuratora, sędziego (np. tego pokroju co pokazanych w filmie Układ zamknięty czy funkcjonariusza Policji czy tajnych służb) to znaczy że jest elementem okragłęgo stołu i stoi na straży jego nienaruszalności.\nTylko Eska podniosła kwestię Autonomi Żydowskiej - czy coś w mediach głównego obiegu się o tym mówi? Nie temat tabu. Więc jak mamy zmieniać przekaz.\nZarząd Polskiej Fundacji Narodowej z miejsca powinien zostać odwołany i wprowadzony audytor zewnetrzny.\nNaczelnik niestety nie rozumie co się dzieje. Naważył wspólnie ze śp. bratem piwa, to niech Go wypije. Tym było wstrzymanie ekshumacji w Jedwabnem i bezsensowna wymiana Premiera.\nPrezes powinien wysłać jasny sygnał (gdbyby nie był w układzie okragłostolowym - należy wznowić ekshumacje), jednak tego nie zrobił.\nCzy nasi filmowcy i politycy mają na tyle dużo odwagi cywilnej aby choćby do wewnatrz w postaci filmu dokumantalnego pokazać rzetelny film o mordowaniu Polaków i Żydów w okresie 1939 - 45, w tym o Autonomi Żydowskiej i jej stosunku do mordowania Polaków. Choć osobiscie uważam, że takie filmy powinny być wszędzie gdzie się tylko da opublikowana z dubbingiem w języku angielskim, niemieckim, rosyjskim.\nPowtórzę jeszcze raz zwracajcie medale Sprawiedliwi wśród narodów świata.\nPanie Prezydenci należy jak najszybciej podpisać ustawę i przygotować faktyczna czystę w wymiarze sprawiedliwości (musi być separacją władz, ale to wspólnota społeczna - ława przysięgłych i ławnicy w postepowaniach cywilnych oceniają i wydają wyrok, a sędzia wymiar kary) musi być narzędziem władzy wykonawczej. Skoro Niemcom nigdy nie przeszkadzało, że w Wielkiej Brytanii suwerenem jest Jego Królewska Mość a nie żadne prawo czy naród. To tym bardziej powinni przełknąć, że w Polsce będzie system prezydencki i separacja władz i pozbycie się z wymiaru sprawiedliwości, którym latami nie przeszkadzało wyprowadzanie pieniędzy z państwa polskiego, a wręcz stali na straży tego procederu.\nqwerty @eska 4 lutego 2018 19:22\n4 lutego 2018 21:19\nbo im się wydaje oraz marzą o tym, że sa partnerami dla graczy o kasę i rządzenie 'chamami' - nie sa partnerami są tylko frajerami kupowanymi za niskie ceny; i gdyby nie pospolite ruszenie to byłoby już po zawodach\nqwerty @an24 4 lutego 2018 21:01\n4 lutego 2018 21:25\nmasz rację w 100%, dedykowane srodowiskowo kontrole podatkowe [wielkości i pochodzenie majatków] i dajemy gwarancje, ze żaden poddany kontroli nie jest w stanie pokazać prawidlowo pozyskanego kapitału, powtarzam: żaden;- problem służb to zabawy gówniarzy za cudze pieniądze, i tak po prawdzie nie wiedzą za co im sie płaci; jak cale sektory administracji zostay przeksztalcone w grupy przestępcze to antidotum brzmi: strona nie jest pokrzydzonym, czyny nie wyczerpuja znamion czynu niedozwolonego, jest to wyraze, rożalenia zawiadmiajacego, ..;- nawet wręcz zlapanie sedziego za rękę na falszowaniu dat i potwierdzenie faktu przez Prokuraturę Krajową nie jest dowodem;-\nan24 @qwerty 4 lutego 2018 21:25\nNajwiększy problem, to że nasi politycy nie chcą nauczyć sie polskiej historii (w tym I RP) od nowa, nie według mitów i ukształtowanej propagandy ale faktów.\nObawiam się, czy jak kupimy Patrioty to w razie co też nie sprzedadzą przeciwnikowi kodów. Nie mając własnych satelitów (a przez 27 lat tzw. II RP nikomu to do głowy nie przyszło), nie będziemy mieli kontroli nad polem walki, czyli nawet skutecznych i tanich dronów z milion nie będziemy w stanie wypuścić.\nNikt za nas Międzymorza militarnie nie obroni, także intelektualnie a do tego wiedza historyczna oparta na mitach, bez jedności w aspekcie politycznym, gospodarczym i społecznym - nadaje się do wyrzucenia do kosza.\nKogo władza tego historia, podobnie czyja władza tego religia. Stałe niezmienne.\ntadman @an24 4 lutego 2018 21:01\n4 lutego 2018 22:43\nŻona zrelacjonowała mi, że nasz ulubieniec z PO Kierwiński zażył w TVP Suskiego odczytaniem pisma z obecnego MSZu, gdzie wyraźnie stało, że należy wziąć pod uwagę reakcję strony drugiej na nowelizację uchwały o IPN. Z lekkiego przegadania na linii tych dwóch panów wysnuł ten pierwszy wniosek, że strona legislacyjno-prawna nie czytała opinii MSZ.\nTo tylko priorytet prawa i niefrasobliwość, czy celowe ominięcie opinii najbardziej miarodajnego źródła?\nW kontekście tej chryi nasuwa się pytanie, czy zmiana rządu to nie było ułatwienie ataku stronie przeciwnej?\nJeśli tak było, to ładnie tłumaczy się początkowa miękkość NUPa, spietranie Brudzińskiego i koncyliacyjność, czy wręcz zagubienie Czaputowicza (nomen omen), a do tego dokłada się zniknięcie Prezesa, opóźnienie stanowczej reakcji PADa (pozbierał się dopiero w Żorach), czy na końcu zdecydowane wejście Prezesa. A, zapomniałem, że jeszcze miękkością popisał się marszałek Senatu Karczewski.\nCzy ucinające dyskusję o możliwości dyskusji o ustawie wystąpienie rzecznik Beaty Mazurek to nie było swoiste alibi, umożliwiające w razie nieprzychylności opinii publicznej wyjście z twarzą, że przeciez sygnalizowaliśmy? W przeciwnym przypadku można było rzecznik odwołać/upomnieć.\neska @tadman 4 lutego 2018 22:43\n5 lutego 2018 02:06\nPogubili się chłopaki, a teraz jak zwykle zwalili wszystko na PAD. Ja naprawde nie bronię Dudy dlatego, że mam do niego jakąs szczególną sympatię, po prostu czytam te ustawy i widzę , jak idą różne wewnętrzne rozgrywki i numery, a na końcu on zostaje z pasztetem i cała nagonka na niego.\nTak było z ustawami sądowymi, to samo mamy dzisaj z ustawą o IPN. Zero przyzwoistości, tylko wojna o schedę po JK między Ziobro a Morawieckim, przy zaangażowamiu różnych dziwnych osób typu J. Daniels czy inni.\nGrzeralts @eska 5 lutego 2018 02:06\n5 lutego 2018 07:17\nOtóż to. A w zadek i tak my zbierzemy.\nqwerty @an24 4 lutego 2018 21:58\n5 lutego 2018 07:40\no tak, a kodów i tak nikt tutaj nie dostanie\nan24 @tadman 4 lutego 2018 22:43\nNatomiast gdybym był na miejscu Morawieckiego zarządał bym dymisji ministra sprawiedliwości i szefów służb specjalnych oraz koordynatora służb, który ewidentnie nie panuje nad tym, co się tam dzieje. Trzeba te gierki i brak ewidentny kompetencji ZZ (mimo dużych aspiracji) przeciąć.\nBrudziński niechy się lep[iej zajmie zmianą awansów, nagradzania i prirytetów w statystyce podległych mu służb, zwłaszcza Policji oraz przewietrzeniem towarzystwa (do czego konieczna jest dymisja ministra Zielińskiego) na wszystkich szczeblach. Niech zajmie się przygotowywaniem zmian ustaw o samorządzie powiatowym i wojewódzkim, w tym korektą mapy administracyjnej powiatów.\nNiestety z tego marksizmu zakorzenionego w głowach, wyniesionego ze szkoły i domów rodzinnych im jest cięzko się wyzwolić.\nNa marginesie czekam, jak minister Ziobro choć zacznie do polskich sądów i prokuratur wprowadzać krzyż. Na to powinien mieć odrobionę odwagi cywilnej, czy też i na to nie ma. Skoro jest to w Niemczech, Włoszech to dlaczego ma nie być w kraju, którego dziedzictwem nie jest państwo opresyjne (tak umiłowane przez zorro) ale republikanizm wypełniony personalizmem.\nPowtórze wspólnota polityczna w aspekcie społecznym jest od oceny, kto winien czy kto ma rację a nie państwo porzez mianowanego urzędnika (tym jest sędzia).\nIm szybciej Prezydent podpisze, tym lepiej. A jeżeli chodzi o panie Romaszewskiej, to ich postawa (zwłaszcza pani Agnieszki, bodajże stypendystka Uniwersytetu Yale) daje dużo do myślenia. Rodzą się myśli, czyj interes faktycznie reprezentuje. Bo raczej z podmiotowym państwem polskim nie ma to wiele wspólnego.\nNie możemy się dać zaszeregować do grupy oprawców, morderców, barbarzyńców, ludobójców. Ponieważ skończy się to dla nas katastrofalnie.\nWięc na miejscu ministra Czaputowicza, tak bym się nie cieszył ze słów ministra spraw zagranicznych Niemiec. Interesująca zagrywka. Niezwykle umiejętnie posłużono się (zapewne nie za darmo) Izraelem.\nDobra wiadomość, że pałki antysemityzmu (a tym są wszystkie zwroty próbujące Polsce - czyli tym którzy stanęli 1 września 1939 roku w obronie mordowania Żydów - gdy Oni dogadali się z tymi niemieckimi nazistami w sprawie Autonomi Żydowskiej a 17 września 1939 roku marksistowski (ponad narodowy w którym ludność wyznania mojższowego w kierownictwie partii było raczej nie mało) ZSRR przyszedł tym niemieckim nazistom (dogadanym z diasporą żydowską w sprawie Autonomi Żydowskiej) z pomocą w likwidacji państwa polskiego a "zbiegiem okoliczności" miłujący na potęgę "wolność i liberalizm gospodarczy" Locke w wydaniu JKM 26 maja 1942 roku zawarł traktat sojuszniczy z tymi bandytami Marksem i Engelsem, nazywany potocznie - militarny i polityczny traktat sojuszniczy zawarty pomiędzy Wielką Brytanią i ZSRR.\nTakie informacje możemy znaleść na stronie: http://auschwitz.org/historia/rozne-grupy-wiezniow/zydzi/\nTak więc niech politycy namietnie czytają blogierów w tym portale: salon24.pl (mimo że tzw. piwnica jest cenzurą) i szkolanawigatorow.pl. Niech się uczą póki jest jeszcze czas.\nan24 @an24 5 lutego 2018 13:02\nDlaczego wywiad niepodległego i ponoć suwerennego państwa, jakim jest III RP nie był w stanie zdobyć z archiwów Rosji (a może nie był nigdy przez 27 lat III RP tym zainteresowany - tym gorzej dla niego i ich szefów - kwestia priorytetowa) faktycznych i autentycznych spisów ludności zamordowanej przez Kanta wypełnionego Lutrem na którego wówczas nałożono rasizm a egzemplifikacją tego był nazizm na ziemiach polskich.\nGdybyśmy je posiadali, moglibyśmy położyć je na stole. Jeżeli mamy to położyć na stole i raz na zawsze przeciąć ten wrzut.\nA jak nie mamy, to sami państwo widzicie, jakie mamy elity i jak one pojmują politykę i interes państwa polskiego. Nikomu przez 27 lat nie pszyszło do głowy, jak ważne są to dokumenty dla państwa polskiego i do czego służy używanie pałki antysemityzmu wobec Polski? Z rekacji polityków i intelektualistów wynika, że nikomu.\nRosja właśnie te kopie podczas negocjacji pokazuje Izraelowi, i wielkim przywódcom tego świata aby uzyskać własne cele. A my o nich, tak naprawdę wiele nie wiemy, a w zasadzie nic nie wiemy.


Sophos wprowadził do oferty rodzinę zapór sieciowych XGS, wyposażonych w mechanizm głębokiej analizy danych, które w trakcie przesyłania szyfrowane są protokołem TLS (Transport Layer Security). – ITReseller\nFirmy coraz częściej przenoszą do chmury krytyczne aplikacje biznesowe oraz przyjmują mechanizmy zapewniające dostęp do zasobów z ograniczonym zaufaniem. Stawia to nowe wyzwania związane z wydajnością systemów i monitorowaniem całej insfrastruktury narażonej na cyberataki. Specjaliści ds. bezpieczeństwa i działy IT muszą zagwarantować sobie możliwość wglądu w szyfrowany ruch, aby powstrzymywać ataki we wczesnej fazie, a nie gdy widać już ich efekty, np. w postaci zablokowanego przez ransomware dostępu do plików. Nowe urządzenia z serii XGS zapewniają pełne informacje o ruchu TLS, coraz częściej wykorzystywanym przez cyberprzestępców – mówi Monika Sierocinski, Team Lead CAM, Eastern Europe w Sophos.


PwC: w USA rekordowe 20,1 miliarda dolarów na reklamę online - Evigo.pl\nPwC: w USA rekordowe 20,1 miliarda dolarów na reklamę online\nW pierwszej połowie 2013 rynek reklamy internetowej w Stanach Zjednoczonych był wart 20,1 miliarda dolarów, co oznacza wzrost o 18% w porównaniu z 2012 r. Sprzedawcy są najliczniejszą (20%) grupą wśród internetowych reklamodawców.\nFirma konsultingowa PricewaterhouseCoopers LLP sporządziła raport “LAB Internet Advertising Revenue Report”, który podsumowuje pierwszych sześć miesięcy 2013 r. W pierwszym kwartale obroty na rynku reklamy internetowej wynosiły ok 9,8 miliardów dolarów, a w drugim kwartale osiągnęły rekordową wartość 10,3 miliardów dolarów, co oznacza wzrost o 17% w porównaniu z drugim kwartałem 2012 r. oraz 18% rok do roku. W sumie tegoroczne obroty liczone do czerwca 2013 r. wynosiły 20,1 miliardów dolarów, czyli o 18% więcej niż zanotowane w pierwszej połowie 2012 r. (17 miliardów dolarów). Wartość rynku reklamy mobilnej osiągnęła trzy miliardy dolarów w pierwszej połowie 2013 r., co oznacza wzrost o 143% z 1,2 miliarda dolarów w pierwszej połowie 2012 r. Do końca 2013 r. wartość całego rynku reklamowego online ma szansę osiągnąć 36,6 miliardów dolarów.\n„Zwiększa się siła oddziaływania elektronicznych środków przekazu na konsumenta, co przekłada się na większe inwestycje w ten kanał promocji. Gwałtowny wzrost wartości reklam wyświetlanych na urządzeniach mobilnych jest dowodem na to, że marketingowcy zauważają niezwykły potencjał ekranów smartfonów. Na dobrej drodze do rozwoju jest też internetowa reklama wideo, która przyciąga chłonnych odbiorców i daje duże możliwości budowania więzi z marką” – mówi Randall Rothenberg, prezes IAB.\nKoniunkturę napędzają głównie sprzedawcy, wydając najwięcej wśród wszystkich reklamodawców. 20% budżetu na reklamę internetową pochodzi z ich budżetów. Najbardziej popularne są reklamy, które pojawiają się w wynikach wyszukiwania, odpowiadają one za 42% obrotów w drugim kwartale 2013 r. Ich wartość osiągnęła wtedy 4,4 miliardy dolarów, co stanowi wzrost o 6% w porównaniu z 4,1 miliardami dolarów w drugim kwartale 2012 r. Drugim najbardziej popularnym typem reklam są te, które wyświetlają się po otwarciu witryny, wygenerowały one 3,1 miliardy dolarów obrotu, co stanowiło 30% całości. Reklamy bannerowe stanowiły 19% (1,9 miliarda dolarów), reklamy wideo 7% (676 milionów dolarów), reklamy interaktywne 3% (329 milionów dolarów), a linki sponsorowane 2% (181 milionów). Reklama mobilna jest na trzecim miejscu z 16% udziału i obrotami w wysokości 1,6 miliarda dolarów w drugim kwartale, co oznacza wzrost o 149% z 661 milionów dolarów w 2012 r.\nOk 65% obrotów pochodzi z reklam, które wycenia się na podstawie liczby kliknięć, a 33% z tych, w wypadku których klient płaci za to ile razy reklama pojawi się na stronie.\n← Flipkart: 360 millionów dolarów na rozwój technologii e-commerce→ Badanie PayPal: 70% Amerykanów obawia się płacić przez komórkę Podobne artykuły Google szykuje rewolucję na rynku e-commerce\nBadanie: po spadkach polski e-commerce nabiera tempa\nAppifikacja i snacking odmieniają handel detaliczny