Osadzanie lub tworzenie linku do klipu wideo w witrynie YouTube - PowerPoint\nDotyczy: PowerPoint 2016 PowerPoint 2013 PowerPoint 2010 Więcej... Mniej\nW programie PowerPoint możesz wstawić klip wideo z witryny YouTube lub dodać do niego link, a następnie odtworzyć ten klip podczas prezentacji. Klip wideo jest odtwarzany bezpośrednio z witryny YouTube i zawiera kontrolki z witryny YouTube, umożliwiające odtwarzanie, wstrzymywanie i wykonywanie innych czynności.\nZobacz Wstawianie internetowego klipu wideo.\nKorzystasz z usługi PowerPoint Online?\nZobacz Tworzenie linku do klipu wideo w witrynie YouTube.\nWstawianie klipu wideo z witryny YouTube przy użyciu kodu osadzania\nW witrynie YouTube znajdź klip wideo, który chcesz wstawić.\nUwaga : Jeśli nie można poprawnie osadzić klipu wideo, upewnij się, że zainstalowano wymagane aktualizacje pakietu Office.\nUwaga : Jeśli nie można poprawnie wstawić klipu wideo, upewnij się, że zainstalowano wymagane aktualizacje pakietu Office.\nUwaga : Aby móc skorzystać z tej funkcji, wymagana jest wersja klasyczna programu PowerPoint 2013 z zainstalowanymi aktualizacjami pakietu Office z kwietnia 2014 r. oraz przeglądarka IE 9 (MS12-037) albo IE 10 lub nowsza (zalecane). Możesz wyświetlić pełną listę wymagań i obsługiwanych formatów.\nZespół programu PowerPoint bada ten problem, ale nie istnieje jeszcze proste rozwiązanie. Możliwym krótkoterminowym rozwiązaniem jest edytowanie i/lub przedstawianie prezentacji w aplikacji PowerPoint Online, dostępnej bezpłatnie i umożliwiającej wstawianie oraz odtwarzanie klipów wideo z witryny YouTube.\nJeśli masz możliwość uaktualnienia, sugerujemy jego wykonanie w celu obejścia tego problemu:\nPoprawianie jakości odtwarzania osadzonych klipów wideo\nProgram PowerPoint korzysta z technologii odtwarzania wideo programu Internet Explorer w celu umożliwienia odtwarzania klipów wideo osadzonych na slajdzie.\nAby zapewnić płynne odtwarzanie klipów wideo, zalecamy korzystanie z najnowszej wersji programu Internet Explorer, którą można pobrać na komputer, korzystając z tego linku. Przeglądarka Internet Explorer nie musi być otwarta podczas odtwarzania klipu wideo — program PowerPoint korzysta jedynie z zawartej w niej technologii.


restauracja | Kulinarne ekscesy\nVege Miasto – przyzwoite jedzenie za przyzwoite pieniądze\nPosted on 27 marca, 2012 by kulinarneekscesy\nWczoraj wieczorem wybrałam się z przyjaciółką na zwiedzanie kolejnej wegetariańskiej miejscówki w Warszawie. Tym razem poszłyśmy do Vege Miasta przy Chmielnej. Słyszałam wcześniej o tym miejscu, raczej pozytywnie i chciałam sprawdzić na własnym podniebieniu, jak tam jest. Otóż jest nieźle 🙂\nNa początek uwaga – ten przybytek gastronomiczny łatwo przegapić, bo wchodzi sie przez podwórko. Podobno bywają problemy ze znalezieniem wolnego stolika, ale na szczęście my nie miałyśmy z tym kłopotów – widocznie w dni powszednie jest mniejszy ruch. Wystrój wnętrza jest całkiem przytulny, chociaż jak dla mnie jest trochę za ciemno, raczej wygląda to jak pub niż miejsce, gdzie przychodzi się zjeść. Ale nie będę się nadmiernie czepiać 😉 Pubową atmosferę spotęgował fakt, że w czasie naszego całego pobytu (trwającego około godziny) nikt poza nami nie zamówił nic do jedzenia – wszyscy wpadali tylko na piwo. Przez chwilę pomyślałam sobie, że może kuchnia już nieczynna (wybrałyśmy się wieczorem, a knajpka jest czynna do 21.00) albo jedzenie jest fatalne, o czym wszyscy poza mną już wiedzą 😉 Ale nic to, do odważnych świat należy – zamówiłyśmy.\nOkazało się, że kuchnia działa 🙂 Wyprodukowała nam dwa calzone i sałatkę 🙂\nNa jedzenie trzeba było dosyć długo czekać, o czym jednakowoż goście są lojalnie uprzedzani w menu 😉 W restauracji nie używa się mikrofalówki, wszystkie dania szykowane są na bieżąco i stąd czas oczekiwania. Obsługa jest wybitnie wyluzowana i ze swobodnym podejściem do klienta, a do tego częściowo zakolczykowana w dziwnych miejscach, ozdobiona dredami i niestandardowo ubrana 😉 Nie jest to broń Boże zarzut – absolutnie mi to nie przeszkadzało. Może tylko ostrzeżenie, gdyby ktoś wpadł na pomysł wybrania się tam na herbatkę z babcią 😉\nNasze jedzenie było smaczne – może nie było to coś, co by mnie wprawiło w kulinarną ekstazę, ale było naprawdę dobre. Calzone z pełnoziarnistego ciasta było nadziane wegańskim farszem ze szpinaku, oliwek, cebuli i czegoś jeszcze 😉 Sałatka o wdzięcznej nazwie „siewca zieleni” to kapusta pekińska z kiełkami, prażonymi pestkami słonecznika i orzechami. Jestem zdecydowanie na tak, przede wszystkim dlatego, że nie była to czesto spotykana w restauracjach opcja pt. „góra sałaty, trzy kiełki na krzyż i dwa orzechy” 😉 Stosunek ilości dodatków do zieleniny był moim zdaniem właściwy.\nOsobiście, idąc do Vege Miasta, nastawiałam się na spróbowanie wegańskich lodów od Giuseppe, o których słyszałam i czytałam już rozliczne hymny pochwalne. Niestety, lody wyszły i wrócą dopiero po świętach. Może więc ja też wrócę, żeby w końcu ich spróbować 😉\nTytułem podsumowania – Vege Miasto to fajne mejsce na piwko czy swobodne spotkanie ze znajomymi. Jedzenie jest smaczne i świeże, ceny w dolnych strefach stanów średnich. Podoba mi się to, że w menu wyraźnie zaznaczono, które dania są wegańskie (albo możliwe do przyrządzenia po wegańsku) albo bezglutenowe. Nie podoba mi się fakt, że lody wyszły 😉 a ponadto to, że za mleko sojowe (zamiast krowiego lub jogurtu) do szejka trzeba dopłacić bodajże 3 zł. Według mnie w knajpie nastawionej na wegetarian i wegan mleko sojowe lub inne roślinne powinno być gratis (w sensie że bez dopłaty ;)), zwłaszcza że przecież nie trzeba go kupować w kartonach po 10 zł za litr – można przygotować domowym (restauracyjnym ;)) sposobem.\nOgólnie mogę polecić to miejsce – jedzenie OK, ceny OK, bez zadęcia – po prostu fajnie 🙂\nFiled under miejsca and tagged restauracja, vege miasto |\t2 Komentarze\nWycieczka do Tel-Avivu\nPosted on 23 listopada, 2011 by kulinarneekscesy\nNie, nie wybieram się na wakacje 😉 Ale chciałam polecić Waszej uwadze kafejkę Tel-Aviv przy ul. Poznańskiej 11 w Warszawie. Jest to niewielka knajpka głównie z kuchnią bliskowschodnią. Właścicielka, Malka Kafka, jest ortodoksyjną Żydówką, więc wszystkie produkty serwowane w Tel-Avivie mają certyfikat koszerności wydany przez Naczelnego Rabina Polski. Można nawet napić się koszernego wina albo wódki 🙂 Poza tym spełniają tez wymogi Halal, czyli są dozwolone do spożycia dla muzłumanów.\nDla mnie osobiście ważniejsze niż koszerność dań było to, że menu zawiera wyraźne oznaczenia, które dania są wegańskie, a które nie. Jak widać, da się to zrobić. Ponieważ jedzenie jest przygotowywane na bieżąco, więc aktualne menu na dany dzień można sobie przeczytać na tablicy nad barem (wspomniane oznaczenia są w menu papierowym i internetowym :)).\nPierwszy raz zawitałam do Tel-Avivu późnym wieczorem, po obfitej babskiej kolacji. Było mi serdecznie żal, że nie dam rady spróbować wszystkich rodzajów humusu, wegańskiej zupy czy tunezyjskiej kanapki. Skusiłam się tylko na jakieś śmieszne niepasteryzowane piwo, które też było bardzo dobre 🙂 Z ciekawostek, w ofercie jest nawet piwo bezglutenowe.\nZa drugim razem jednakowoż wybrałam się już z zamiarem najedzenia sie powyżej uszu 🙂 Niestety, muszę szczerze przynać, że co do jedzenia mam mieszane odczucia. Wybrałam się tam z dwoma przyjaciółkami. Ja zamówiłam sałatkę galilejską, która miała zawierać m.in. grillowane warzywa i pesto, a która okazała się de facto sałatką grecką, z tym, że zamiast fety była cieciorka. Obecności grillowanych warzyw ani pesto nie stwierdziłam 😛 Ogólnie nie była zła, ale zupełnie bez szału i zdecydowanie nie warto wydać na nią 21 zł. Nie chwaląc się, sama zrobiłabym lepszą i o wiele tańszą w parę minut. Za to pita prosto z pieca była pyszna 🙂 Dziewczyny zamówiły pasty z bakłażana i czerwonej fasoli i falafle. Obie pasty były bardzo dobre. Falafli nie próbowałam. No i piwo było pyszne 🙂\nNiestety, jedzenie nie załapało się na fotki, bo w momencie, kiedy sobie o nich przypomniałam, wszystko było już lekko napoczęte i wyglądało umiarkowanie apetycznie. Obiecuję poprawić sie przy następnej okazji 😉\nAbstrahując od jedzenia, od pierwszej chwili urzekła mnie atmosfera tej kafejki. Są dwie nieduże sale (może nawet bardziej pokoje, bo sale to za duże słowo ;)), w jednej jest bar i kilka stolików, a w drugiej, na tyłach, tylko stoliki. Wystrój i atmosfera powodują, że czułam się, jakbym wpadła do znajomych albo do cioci i dostała coś do przegryzienia. Jest wybitnie niezobowiązująco, prawie domowo. Nie ma głośnej muzyki, więc można słuchać rozmówców i własnych myśli 🙂 Przy okazji można podsłuchać rozmowę o permutacjach imion Boga i aniołów przedtsawionych w jakiejś starożytnej mistycznej księdze 😀\nPodsumowując, z pewnością wrócę jeszcze do Tel-Avivu, żeby dać szanse ich humusowi i koktailom owocowo-warzywnym 🙂 Na pewno jest to miejsce inne niż wszystkie, które warto odwiedzić, żeby wyrobić sobie o nim własne zdanie.\nFiled under miejsca and tagged restauracja, te-aviv |\t5 Komentarzy


♿ Góra Prywatny Dom Opieki Dom seniora w Górze Dom spokojnej starości Opieka nad Osobą Starszą opieka dla Seniora Cennik DPS\nDom seniora w Górze Opieka nad Osobą Starszą\n✅ Całodobowy prywatny dom opieki seniora i spokojnej starości  ul. Imbirowa Góra\n👍 Góra ul. Gajowa luksusowy i ekskluzywny dom opieki dla osób starszych\nUsługi refundowane z NFZ. Profesjonalny dom opieki i zakład opieki zdrowotnej w Górze leczenie Alzheimera\nSandra Zgorzelec 93 lat\nOtylia Kluczbork 93 lat\nLaura Golub Dobrzyń 81 lat\nBasia Wągrowiec 100 lat\nWalentyna Olecko 98 lat\nLudwika Gdynia 85 lat\n👉 Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych, pragnących w spokoju z dala od trosk cieszyć się życiem i godnie mieszkać daleko od dróg, hałasu, osiedli leczenie Alzheimera w Górze\nPrywatny dom opieki do 2000 zł w Górze\nGóra ul. Hutnicza Prywatny dom opieki doskonale przystosowany do wygody osób starszych,. Posiadamy pomieszczenia służące aktywnej rekreacji, rehabilitacji oraz pokój dzienny z kominkiem i kuchnię z jadalnią. Urządziliśmy ten dom z myślą o naszych najbliższych. Wygodne, schludne pokoje zapewnią bezpieczną przystań dla każdego pensjonariusza, a piękny, obszerny ogród i wspólny salon stworzą okazję do zawarcia nowych przyjaźni i spędzenia miłego czasu wraz z odwiedzającą rodziną. Z uwagi na rosnącą liczbę zachorowań grypopodobnych, w trosce o naszych pacjentów i Państwa bliskich - znajdujących się w podwyższonej grupie ryzyka, od dnia 09. Kuchnia zlokalizowana na miejscu pozwoli na zaproponowanie diety dostosowanej do potrzeb i upodobań. Dla każdego seniora czekają w naszym ośrodku pojedyncze lub dwuosobowe pokoje, które są wyposażone przede wszystkim we własne łazienki, balkon, a także telefon. Postępujące procesy demograficzne, jak wydłużający się czas życia, sprawiają, że odsetek osób starszych jest z roku na rok coraz wyższy. Badania Światowej Organizacji Zdrowia dowodzą, że schorzenia kręgosłupa zajmują drugie miejsce wśród najczęściej występujących zespołów chorobowych. Upon approval from one of our lenders you can have the loan amount deposited into your bank account in as little as 10 minutes.\nPaństwowy dom opieki dla osób starszych do 2500 refundowany przez NFZ w Górze\nCałodobowa opieka dla Seniora w Górze Ciepła, rodzinna atmosfera.\nNowy dom opieki dla osób starszych otwarty w czerwcu 2022  ul. G�ra w Górze\nMożna powiedzieć, że doganiamy pod tym względem zachód. W przypadku regionalnych domów starców decyzja należy do organów starostwa, a czasem do marszałka województwa. W pobyt wliczona jest również rehabilitacja osób starszych. Wiemy, że wszystko, czego potrzeba w okresie starości, to troska, ciepło i poczucie bezpieczeństwa. Dbamy o to, by każdy podopieczny czuł się jak u siebie w domu – a nawet lepiej, bo w otoczeniu przyjaznego i radosnego towarzystwa!. Do takich elementów należy chociażby wyżywienie - zapewniamy podopiecznym 3 główne posiłki każdego dnia, a także dodatkowo podwieczorek, które są ustalane w oparciu o indywidualne wskazania dietetyczne dla każdego seniora. Profesjonalna opieka. Zakład Opieki i Leczenia. Do Państwa dyspozycji przewidzieliśmy duży, nowocześnie zaprojektowany ogród z fontanną. Oferujemy naszym pensjonariuszom komfortowe warunki pobytu w ośrodku. Państwowe domy seniora należą do organów samorządowych i rzeczywistości są Domami Pomocy Społecznej dla osób w podeszłym wieku. ciepła atmosfera, domowa kuchnia i szeroki uśmiech naszych pensjonariuszy!. Poza pięknymi pokojami zapewniamy całodobową opiekę pielęgniarską oraz wiele codziennych atrakcji. Wolne terminy w czerwcu 2022\nPrywatny Dom Seniora Najlepszy Dom Spokojnej Starości w Górze Oferta prywatnych domów spokojnej starości to już nie tylko nocleg, wyżywienie i całodobowa opieka. To wszystko wywołało wysyp prywatnych domów opieki, których oferta, a niekiedy wysokość opłat poważnie konkuruje z propozycją domów państwowych. Budując Dom Seniora, postawiliśmy na pełen profesjonalizm w sprawowaniu opieki nad Państwem, w tym na zapewnieniu właściwej terapii w zależności od kondycji psychicznej i fizycznej. Oferta prywatnych domów spokojnej starości to już nie tylko nocleg, wyżywienie i całodobowa opieka. Obiekt uzupełniają bezpieczne tarasy oraz zagospodarowany ogród, zaś nad bezpieczeństwem czuwa system kontroli dostępu oraz tzw. Zakład Opieki i Leczenia. Nasza oferta skierowana jest do osób starszych pragnących spędzić jesień swojego życia w godnych i komfortowych warunkach. Od tego dnia nasza placówka przestrzega zasad określonych w RODO. Profesjonalna, pełna troski i szacunku opieka nad osobami starszymi. Możliwość nawiązania nowych znajomości. Możliwe jest również skorzystanie ze wsparcia duchowego kapłana, a wolny czas można spędzać w pięknym ogrodzie parkowym. Wykwalifikowany i serdeczny personel zapewnia gościom troskliwą opiekę, rozrywkę, a także zajęcia poprawiające sprawność psychiczną i fizyczną.\nTani i dobry państwowy dom opieki dla osób starszych. Pobyt na stałe dla seniora. Duże przestronne pokoje. Zapraszamy Góra ul. Narcyzowa\njak otworzyć prywatny dom spokojnej starości\nZarzuty są często bardzo poważne, dlatego przed decyzją o wyborze konkretnego domu seniora (również państwowego) należy dokładnie zapoznać się z opinią na temat danego miejsca. Poza tym, przez całą dobę dostępna jest opieka pielęgniarska. Jeśli zależy Ci na starannej, profesjonalnej opiece dla Twoich najbliższych, nie chcesz zostawiać starszego rodzica samego w domu albo nie masz odpowiednich umiejętności do zajmowania się niesprawną osobą, postaw na domy spokojnej starości. Opieka w oddziale realizowana jest w ramach kontraktu z NFZ. Staramy się stworzyć rodzinną atmosferę, aby każdy mógł poczuć się jak we własnym domu. W przypadku samorządowych domów opieki decyzję o przyznaniu miejsca i wysokość opłaty za pobyt wydaje i ustala urząd gminy. To właśnie ich wiara na nasze umiejętności przywracania zdrowia jest dla nas największą nagrodą i motywacją do dalszej pracy. Wyróżnia się kilka narzędzi pomiarowych, które służą do oceny zdrowia i możliwości samodzielnego funkcjonowania człowieka. Dla opiekunek i pielęgniarek podziękowania za wyrozumiałość , cierpliwość i profesjonalizm. Jeżeli jednak okres oczekiwania na miejsce w najbliższym domu starców jest długi, na wniosek seniora, można go skierować w inne miejsce gdzie czas oczekiwania jest krótszy.\nIle kosztuje pobyt w dps w czerwcu 2022 w Górze\nCałodobowa opieka wykwalifikowanego zespołu pielęgniarek i opiekunek,. Stała terapia zajęciowa i rehabilitacja ruchowa,. Uzyskany dzięki nim wynik stanowi podstawę podjęcia decyzji o tym, czy wymaga on hospitalizacji, stałej opieki w prywatnym domu czy wypisu ze. Zadbamy również o zagospodarowanie czasu wolnego, organizując wartościowe spotkania z ludźmi, którzy będą mogli wymieniać się z Państwem dobrą energią, doświadczeniem, a także wspólnymi zainteresowaniami. Do takich elementów należy chociażby wyżywienie - zapewniamy podopiecznym 3 główne posiłki każdego dnia, a także dodatkowo podwieczorek, które są ustalane w oparciu o indywidualne wskazania dietetyczne dla każdego seniora. Jeżeli jednak okres oczekiwania na miejsce w najbliższym domu starców jest długi, na wniosek seniora, można go skierować w inne miejsce gdzie czas oczekiwania jest krótszy. Dom wybudowany został z myślą o Państwa potrzebach. Możliwe jest również skorzystanie ze wsparcia duchowego kapłana, a wolny czas można spędzać w pięknym ogrodzie parkowym. Należy do nich hydroterapia, fizykoterapia, a także kinezyterapia. To także oferta dla tych, którzy szukają odpowiedniego miejsca, by dojść do siebie po zabiegach medycznych w domowej atmosferze.\nZarzuty są często bardzo poważne, dlatego przed decyzją o wyborze konkretnego domu seniora (również państwowego) należy dokładnie zapoznać się z opinią na temat danego miejsca. Poza tym, przez całą dobę dostępna jest opieka pielęgniarska. Jeśli zależy Ci na starannej, profesjonalnej opiece dla Twoich najbliższych, nie chcesz zostawiać starszego rodzica samego w domu albo nie masz odpowiednich umiejętności do zajmowania się niesprawną osobą, postaw na domy spokojnej starości. Opieka w oddziale realizowana jest w ramach kontraktu z NFZ. Staramy się stworzyć rodzinną atmosferę, aby każdy mógł poczuć się jak we własnym domu. W przypadku samorządowych domów opieki decyzję o przyznaniu miejsca i wysokość opłaty za pobyt wydaje i ustala urząd gminy. To właśnie ich wiara na nasze umiejętności przywracania zdrowia jest dla nas największą nagrodą i motywacją do dalszej pracy. Wyróżnia się kilka narzędzi pomiarowych, które służą do oceny zdrowia i możliwości samodzielnego funkcjonowania człowieka. Dla opiekunek i pielęgniarek podziękowania za wyrozumiałość , cierpliwość i profesjonalizm. Jeżeli jednak okres oczekiwania na miejsce w najbliższym domu starców jest długi, na wniosek seniora, można go skierować w inne miejsce gdzie czas oczekiwania jest krótszy. Starogard Gdański\nKomu należy się miejsce w domu opieki? Jakie są koszty? Jak dostać miejsce w domu opieki w Górze?\nZakład Opiekuńczo - Leczniczy Psychiatryczny. Każda osoba w podeszłym wieku chce spędzić jesień swojego życia w godnych, spokojnych warunkach, otoczona życzliwymi osobami oraz profesjonalną opieką. Przyjazna jest również odległość do urzędów czy sklepów, a także przychodni oraz aptek. Dbamy o naszych pensjonariuszy jak o członków własnej rodziny!. Co wpływa na różnicę w cenach i jakie warunki panują e prywatnych i państwowych domach opieki? Dowiedz się więcej o opiece i obejrzyj galerię fotografii. Zaburzenia procesów przemiany materii są charakterystyczne dla osób w starszym wieku z uwagi na to, że z wiekiem zwalnia ich szybkość oraz skuteczność. Informacje dla nowych pensjonariuszy. Teraz przyszedł moment na zasłużony odpoczynek, który zapewnimy Państwu w fachowej opiece. Zakład Opiekuńczo - Leczniczy Psychiatryczny. Dokładamy wszelkich starań, by stworzyć przyjazną atmosferę opartą na wzajemnej życzliwości, wsparciu oraz zaufaniu. Całodobowa opieka i pielęgnacja osób, u których zakończono leczenie przyczynowe. Rekonwalescencja po zabiegach medycznych. Regularne wizyty lekarza internisty i łatwy dostęp do innych specjalistów,. Sławno\nZalety prywatnych domów seniora. Należy do nich hydroterapia, fizykoterapia, a także kinezyterapia. Będziemy troszczyć się o indywidualny rozwój każdego z Państwa. Komfortowe warunki – obiekt bez barier architektonicznych, przestronny, nowoczesny, funkcjonalny, z obszernymi tarasami i pięknym ogrodem. Zakład Opiekuńczo - Leczniczy Psychiatryczny. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że bezpośrednio przy Domu znajduje się przystanek autobusowy. Zajmujemy się tez kompleksową opieką osób z chorobą Alzheimera. Budując Dom Seniora, postawiliśmy na pełen profesjonalizm w sprawowaniu opieki nad Państwem, w tym na zapewnieniu właściwej terapii w zależności od kondycji psychicznej i fizycznej. W naszym ośrodku prowadzimy profesjonalną rehabilitację dostosowaną do indywidualnych potrzeb pacjentów. W sytuacji kiedy w żadnym z domów seniora nie ma wolnych miejsc należy wpisać się na listę oczekujących i czekać. : bociany, zające, sarny, wiewiórki i sowy Góra.\n☀ Dla osób starszych i niepełnosprawnych ZAPEWNIAMY KOMPLEKSOWA OPIEKE PIELEGNIARSKO LEKARSKA I OPIEKUNOW  ul. plac Kaszubski w Górze\nInformacje dla nowych pensjonariuszy. Jeżeli jednak okres oczekiwania na miejsce w najbliższym domu starców jest długi, na wniosek seniora, można go skierować w inne miejsce gdzie czas oczekiwania jest krótszy. Całodobowa opieka i pielęgnacja osób, u których zakończono leczenie przyczynowe. Zajęcia wspierające sprawność ruchową i intelektualną. Obiekt uzupełniają bezpieczne tarasy oraz zagospodarowany ogród, zaś nad bezpieczeństwem czuwa system kontroli dostępu oraz tzw. Kuchnia zlokalizowana na miejscu pozwoli na zaproponowanie diety dostosowanej do potrzeb i upodobań. Taka lokalizacja zapewnia idealne warunki do odpoczynku i pogodnej jesieni życia. Nasza oferta skierowana jest do osób starszych pragnących spędzić jesień swojego życia w godnych i komfortowych warunkach. Dla opiekunek i pielęgniarek podziękowania za wyrozumiałość , cierpliwość i profesjonalizm. Domy nie posiadają barier architektonicznych. Naszym głównym celem jest dbałość o jakość życia i potrzeby naszych mieszkańców Góra.


Uwięzili i pobili swojego znajomego. Jest akt oskarżenia - Małopolska Zachodnia - Wiadomości - Radio Kraków\nUwięzili i pobili swojego znajomego. Jest akt oskarżenia\nPoniedziałek, 17 lipca 2017, 09:06\nDo krakowskiego sądu wpłynął akt oskarżenia przeciwko dwóm mężczyznom, którzy uwięzili i brutalnie pobili swojego znajomego. Do zdarzenia doszło w kwietniu, w domu jednego z oskarżonych. Wszyscy trzej pojechali tam po imprezie w jednym z chrzanowskich klubów.\nDo szarpaniny i brutalnego pobicia doszło podczas libacji w domu jednego w oskarżonych. Dwaj pijani mężczyźni zarzucili trzeciemu kradzież telefonu komórkowego. Kiedy ten się nie przyznał, uwięzili go i kopali po całym ciele. Następnie - grożąc nożem - zaprowadzili do garażu, założyli pętlę na szyję i kazali skoczyć do kanału.\nMężczyzna uciekł. Trafił do szpitala z obrażeniami głowy, śladami pobicia i raną ciętą. Oskarżeni nie przyznają się do winy i odmawiają składania wyjaśnień. Za znęcanie ze szczególnym okrucieństwem grozi im kara do 10 lat więzienia.


Obcokrajowcy to już 5 proc. ubezpieczonych w Polsce. Raźnym krokiem pędzimy ku przepaści - Magna Polonia\nObcokrajowcy to już 5 proc. ubezpieczonych w Polsce. Raźnym krokiem pędzimy ku przepaści\nNarastające problemy demograficzne dotyczą praktycznie całej północnej części świata, nie tylko Europy i Ameryki Północnej, ale także w znacznym stopniu azjatyckiej części Rosji oraz Chin, Japonii i Półwyspu Koreańskiego. Praktycznie wszędzie tam dzietność nie zapewnia zwykłej zastępowalności pokoleń i wszędzie mamy do czynienia z gwałtownym procesem starzenia się społeczeństw.\nRoman Dmowski już w latach trzydziestych ubiegłego wieku zwracał uwagę na pewne tendencje, które podówczas dopiero raczkowały, a których skutki możemy dziś obserwować z całą mocą:\nGdy w społeczeństwach katolickich, zwłaszcza łacińskich, posiadających mocne tradycje rzymskie, między pojęciem społecznej roli kobiety a mężczyzny panuje głęboka różnica, protestantyzm w ostatnich latach kilkudziesięciu poszedł w kierunku szybszego zacierania tej różnicy. […] Dziś kobieta protestancka wchodzi w nową, trzecią fazę, w której żąda równouprawnienia w używaniu życia i jego sposobach. Jeżeli dla kobiety, pracującej na równi z mężczyzną i pełniącej te same co on funkcje społeczne, macierzyństwo jest wielkim ciężarem, od którego stara się ona bardzo często uwolnić, to już kobieta, która chce podobnymi do mężczyzny sposobami używać życia, musi je uważać prawie za niedopuszczalne. Powiada ona otwarcie, że nie ma zamiaru marnować swej młodości na rodzenie, karmienie i wychowywanie dzieci. W jej oczach macierzyństwo jest pogwałceniem praw kobiety.\nTo te „wyzwolone” kobiety, dziś nazwalibyśmy je feministkami, odrzucające dom i rodzinę, a realizujące się społecznie i zawodowo, przy tym spragnione „niezobowiązującego” seksu i sięgające po różnego rodzaju używki, odnajdujemy w czasie wojny w szeregach SS i gestapo. Alkoholowe libacje połączone z orgiami seksualnymi, o czym świadczą liczne relacje i wspomnienia byłych więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych, stanowiły nieodłączny element życia strażników.\nKlęska poniesiona przez III Rzeszę w II wojnie światowej jeszcze te procesy przyspieszyła. W Niemczech (wówczas jeszcze podzielonych) ujemny przyrost naturalny pojawił się już w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, co stanowiło podówczas wręcz ewenement. Później było już tylko gorzej…\nSzczególnie fatalnie przedstawiały się lata 2005–2013, kiedy to na świat przychodziło w Niemczech mniej niż 700 tysięcy dzieci rocznie (za kilka lat to te właśnie roczniki będą wchodziły w dorosłe życie). Ale i później, choć nastąpił pewien wzrost, to jednak liczba rodzących się dzieci w stosunku do ogólnej liczby ludności wciąż była tam i jest dużo mniejsza, niż na przykład w Polsce. A skoro u nas, z czego doskonale zdajemy sobie sprawę, sytuację musimy uznać za bardzo złą, to tam – co widzimy – jest ona po prostu tragiczna.\nW 2019 roku w kraju tym urodziło się 778.090 dzieci, podczas gdy cała ludność Niemiec to ponad 83 miliony osób. W Polsce w tym samym czasie urodziło się 375 tysięcy dzieci (przy ponad 38 milionach ludności). We wcześniejszych latach proporcje te były dla Polski jeszcze korzystniejsze…\nLekarstwem na starzenie się społeczeństwa i niedobór rąk do pracy miała być imigracja. Już w roku 1961 rząd Republiki Federalnej Niemiec uruchomił program ściągania do pracy Turków. Pierwotnie zakładano, że przyjeżdżający do Niemiec gastarbeiterzy będą tam przebywać tylko czasowo. Co dwa lata miała następować ich całkowita wymiana. Ale pracodawcy wymusili rezygnację z tej zasady oznaczającej dla nich utratę częściowo już wykwalifikowanej siły roboczej. I tureccy pracownicy zostawali. W roku 1973 w Niemczech mieszkało już 700 tysięcy Turków.\nNależy podkreślić, że rosnący napływ imigrantów spotykał się początkowo z niechętnymi reakcjami działaczy związkowych i polityków lewicy, bowiem wpływał on hamująco na wzrost płac.\nSzybko spotkało się to z kontrargumentem, że związkowcy w stosunku do imigrantów uciekają się do retoryki nazistowskiej. W Niemczech, zwłaszcza gdy żywa jeszcze była pamięć o II wojnie światowej i o tym wszystkim, co jej towarzyszyło, argument ten trafił w czuły punkt, i z czasem lewica nie tylko zmieniła swoje podejście do imigracji, ale wręcz to stosunek do niej zaczął być przez nią traktowany jako jeden z zasadniczych wyznaczników społecznej wrażliwości. Ów „przepełniony wrażliwością” stosunek do imigracji, obok feminizmu i afirmacji rozpasania seksualnego, stał się jednym z filarów ideologii, która nie tylko zdominowała Niemcy, ale także zaczęła być przez nie narzucana innym.\nW rezultacie wśród rodzących się w Niemczech dzieci z roku na rok rósł odsetek maluchów z tzw. tłem migracyjnym. Należy przy tym zaznaczyć, że w rodzinach imigranckich rodzi się zasadniczo więcej dzieci niż w rodzinach bez tła migracyjnego, pomimo tego, iż na przykład wśród licznej społeczności imigrantów z Polski rodzi się mniej dzieci aniżeli w rodzinach rdzennie niemieckich (za to mocno podnoszą średnią muzułmanie).\nW 2015 roku w Niemczech mieszkało 4,3 miliona dzieci z rodzin ze środowisk migracyjnych, co stanowiło 34% wszystkich mieszkających tam dzieci (do osiemnastego roku życia). Szczególnie licznie reprezentowane były tu dzieci z korzeniami tureckimi, których w 2015 roku było 774 tysiące, tj. 6,12% wszystkich niemieckich dzieci.\nRok 2011 to „arabska wiosna”, której efektem była wielka fala migracyjna z Bliskiego Wschodu i z krajów Maghrebu, która to zalała Niemcy. W roku 2011 saldo migracji (imigracja pomniejszona o emigrację) wyniosło 279.330 osób, w roku 2012 – 368.945, w 2013 – 428.607, w roku 2014 – 550.483, a w roku 2015 – 1.139.403 osoby.\nTo właśnie rok 2015 był tym szczytowym, gdy chodzi o liczbę imigrantów przybywających do Niemiec. W roku tym przybyły do Niemiec 2.136.954 osoby (w tym 2.016.241 cudzoziemców i 120.713 Niemców powracających z emigracji), podczas gdy kraj ten opuściło 997.551 osób (w tym 859.278 cudzoziemców i 138.273 Niemców). Liczba cudzoziemców w Niemczech wzrosła w ciągu jednego tylko roku o 1.156.963 osoby.\nW kolejnych latach mieliśmy spadek liczby osób przybywających do Niemiec, ale ciągle, gdy mówimy o saldzie migracyjnym, rzecz dotyczy setek tysięcy osób każdego roku. W roku 2016 saldo migracji zamknęło się liczbą ok. 500 tysięcy osób (1.865 tys. osób przybyło do Niemiec i 1.365 tys. osób wyjechało), w roku 2017 saldo migracji wyniosło 416 tysięcy osób, w 2018 – 399 tysięcy, a w roku 2019 nieco ponad 300 tysięcy.\nNieznaczny wzrost liczby rodzących się dzieci, odnotowany w ostatnich latach (poczynając od roku 2014), bynajmniej więc nie jest związany z większą dzietnością rodowitych Niemek, ale ze wzrostem liczby rodzin z tzw. tłem migracyjnym.\nNiemcy, czy im się to podoba czy nie, skazani są więc na imigrantów. Bo ktoś musi pracować na rosnącą społeczność emerytów i rencistów, którzy w pogoni za samorealizacją i karierą zawodową oraz poświęcając się zaspokajaniu swoich przyjemności i zachcianek, nie zadbali o potomstwo.\nSposobem na to ma być lansowany przez Niemcy pomysł relokacji migrantów, czemu towarzyszy retoryka odwołująca się do etyki i moralności, a co w rzeczywistości motywowane jest przede wszystkim koniecznością „upchnięcia” nadwyżek imigrantów. Po prostu Niemcy chcą przyjmować tyle imigrantów, ile potrzebują, a pozostałych podesłać między innymi nam. Niemcy rokrocznie potrzebują setek tysięcy imigrantów, ale nie milionów…\nTymczasem na południe od Morza Śródziemnego – Morza Czarnego – Kaukazu – południowej granicy Rosji i Chin rozciąga się inny świat. Gdy północna część świata pogrąża się w egoizmie i hedonizmie, tam obowiązuje zupełnie inny system wartości. Inny jest tam stosunek do życia, do śmierci, do spraw materialnych, do religii i rodziny, a w końcu do wspólnoty, której jest się częścią.\nW rezultacie od kilkudziesięciu lat mamy tam do czynienia z ogromnym boomem demograficznym. Rokrocznie w krajach Afryki i Azji, wchodzą w dorosłe życie dziesiątki milionów ludzi, a liczba ta w kolejnych latach będzie tylko rosła. Masowa migracja ludności z południa na północ jest więc zjawiskiem jak najbardziej naturalnym, przy czym chęć / konieczność emigracji dotyczy wielokrotnie większej liczby osób, niż chce czy może wchłonąć Europa. To jest dokładnie ten sam mechanizm, który w wiekach XVI–XIX pchał Europejczyków do kolonizacji krajów zamorskich, tyle że doszło tu do odwrócenia kierunków.\nW tym kontekście szczególnie musi niepokoić polityka Turcji, która wyrasta na lidera świata muzułmańskiego i która ewidentnie próbuje wykorzystać obecne i przyszłe migracje do realizacji dalekosiężnych celów politycznych. A te zdają się być naprawdę ambitne. Coraz śmielej poczynają sobie w polityce międzynarodowej także Indie i Pakistan, sporo dzieje się w Afryce… Zwycięstwo Talibów w wojnie w Afganistanie też o czymś świadczy i będzie miało swoje konsekwencje…\nSzef sztabu francuskich sił lądowych generał Thierry Burkhard w wywiadzie dla dziennika Le Figaro stwierdził niedawno, że na naszych oczach dokonuje się zmiana układu sił, a przy tym zanika obawa przed używaniem sił zbrojnych dla realizacji celów politycznych. Stwierdził nadto, że zagrożenia, z których nadejściem liczono się, ale w odległej przyszłości, pojawiły się o wiele szybciej.\n“W dzisiejszym świecie niektórzy gracze szukają zaczepki i podbijają stawkę. Armia francuska nie może dopuścić, by któregoś dnia znalazła się w sytuacji, gdy będzie zmuszona ustąpić przed tego typu presją” – powiedział gen. Burkhard.\nA jak w tym wszystkim wygląda Polska? Należy zauważyć, że z racji położenia geograficznego oraz z faktu, iż procesy destrukcyjne, które Europę Zachodnią uczyniły niemal zupełnie bezbronną, są mniej zaawansowane, znajdujemy się w nieco korzystniejszej sytuacji. Musimy być jednak świadomi narastających zagrożeń oraz ich źródeł, by móc stawić im czoło. Niestety, na ten moment kroczymy drogą ku przepaści, którą obrała cała północna część świata…\n„Bariera ta została przekroczona po początkowym odpływie wywołanym pandemią, potem napływ przyśpieszył” – tłumaczy Andrzej Kubisiak z Polskiego Instytutu Ekonomicznego.\nGazeta zauważa, że cudzoziemcy, w większości Ukraińcy, okazali się głównym źródłem uzupełniania luki na rynku pracy. Powstała ona m.in. na skutek obniżki wieku emerytalnego.\n„Gdyby nie oni, mielibyśmy stagnację lub nawet ujemną dynamikę liczby zatrudnionych” – podkreśla dr hab. Paweł Kaczmarczyk, dyrektor ośrodka Badań nad Migracjami na Uniwersytecie Warszawskim.\nW praktyce oznacza to – jak pisze „DGP” – że coraz większa część naszej gospodarki powstaje dzięki przybyszom z zagranicy. „Dzięki tym 800 tys. ludzi mamy dziś w Polsce PKB wyższe o 2-3 proc.” – zauważa Jakub Borowski, główny ekonomista Credit Agricole.\nPrzeliczając ten wzrost na pieniądze, otrzymamy PKB większe o od 40 do ponad 60 mld zł.\nWedług gazety podstawową metodą zatrudnienia nadal są oświadczenia, dzięki którym cudzoziemiec może pracować w Polsce najwyżej pół roku. Ale model migracyjny oparty na krótkotrwałych pobytach wyczerpuje się.\nJuż w poprzedniej kadencji rząd przygotowywał nowe rozwiązania, m.in. łatwiejszy sposób uzyskania zezwoleń czy wydłużenie możliwości pracy na oświadczenia do roku. Jednak efektów tych prac na razie nie widać. Teraz nad przepisami pochyliło się Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii .\n„Zamierzamy wydłużyć czas, przez jaki cudzoziemcy mogą pracować w Polsce, wzmocnić rolę publicznych służb zatrudnienia w procesie legalizacji ich pracy, a także wprowadzić w pełni elektroniczną procedurę legalizacji” – poinformował gazetę resort.\nMusimy przy tym mieć świadomość, że o ile dziś wśród cudzoziemców pracujących w Polsce dominują Ukraińcy, to wkrótce będzie się musiało to zmienić. Tamtejsze „rezerwy” są już bowiem na wyczerpaniu i trzeba będzie szerzej otworzyć się na imigrantów z południa – tak jak wcześniej uczynił to Zachód.\nRosjanie przegrupowują się i ściągają dodatkowe siły z zamiarem wznowienia ofensywy\nRosjanie ostrzelali rakietami trzy statki pływające pod banderą Panamy\nPolacy z Wileńszczyzny protestują przeciwko niszczeniu oświaty polskiej na Litwie\nWielka Brytania przekaże Ukrainie działa samobieżne AS-90 wraz z amunicją\nTęczowy wieniec pod pomnikiem Powstania Warszawskiego. “Marna prowokacja”\nMorawiecki zapowiedział zdecydowane działania wobec sprawców ataków na punkty szczepień


THORGALVERSE: listopada 2013\nPo lewej stronie znajduje się zdjęcie figurki wykonanej przez Marcina Wojtasia. Przedstawia ona Thorgala z albumu "Ponad Krainą Cieni". Na blogu Marcina (tutaj) można znaleźć inne zdjęcia tej oraz innych jego prac.\nRysunek widoczny obok wykonał Grzegorz Borończyk, na co dzień zajmujący się grafiką reklamową. Jego projekty można zobaczyć na stronie http://www.supergrafik.pl. Na temat "Thorgala" powiedział:\n"Thorgal" to jedno z pierwszych wspomnień mojego dzieciństwa w kategorii "komiks". Brutalny, interesujący i świetnie narysowany. Prawdziwa perełka lat 90-tych, niepowtarzalny styl i klimat. Grafika powstała w mniej niż 30 min na potrzeby konkursu "speedpainting" organizowanego przez max3d.pl."\nZapraszam do wzięcia udziału w konkursie, w którym do wygrania są dwa pakiety składające się z albumów: "Kah-Aniel" oraz "Sojusze". Sponsorem konkursu jest wydawnictwo Egmont Polska. Komiksy są w miękkich okładkach.\nDlaczego wiedźma Mahara wezwała do siebie Czerwonych Magów, zdradzając im informację na temat tego, kim jest Aniel?\nKtóry z towarzyszy Jolana posiada zdolność telekinezy?\nKto zabił księcia Althara?\nGdzie przez cały rok znajdowało się berło króla Gustaafsona?\nZgłoszenia proszę wysyłać na adres jakubsyty@gmail.com do 30. listopada włącznie, w temacie wiadomości wpisując frazę "Aniel". Nazwiska zwycięzców zostaną ogłoszone dzień później.\nAutorem "Eddy prozaicznej" jest Snorri Sturluson. Do wyprawy księcia Racibora doszło za panowania Bolesława III Krzywoustego. Gratulacje dla wszystkich, którzy udzielili poprawnych odpowiedzi na zadane w konkursie pytania.\nSzczęśliwcami, którzy wygrywają ufundowane przez Instytut Wydawniczy Erica książki Artura Szrejtera "Wielka wyprawa księcia Racibora. Zdobycie grodu Konungahela przez Słowian w 1136 roku", są: Łukasz Maćkowski oraz Kamila Hankus.\nBóg skaldów i poezji w mitologi germańskiej nazywał się Bragi. Dwa kruki Odyna nosiły imiona Hugin i Munin. Gratulacje dla wszystkich, którzy udzielili poprawnych odpowiedzi na zadane w konkursie pytania.\nSzczęśliwcami, którzy wygrywają ufundowane przez Instytut Wydawniczy Erica książki Łukasza Malinowskiego "Skald. Karmiciel kruków", są: Grzegorz Stopa oraz Tomasz Famulak.\nŻart rysunkowy widoczny obok jest dziełem Zygmunta Similaka, którego prace można było zobaczyć na Thorgalverse już czterokrotnie: tutaj, tutaj, tutaj oraz w tym miejscu.\nWydawnictwo Le Lombard udostępniło pierwsze strony z książki "Monographie Rosiński", która na rynku franko-belgijskim trafi do sprzedaży 6 grudnia. Spisana przez Patricka Gaumera monografia polskiego artysty, będąca zapisem przeprowadzonych z nim rozmów, liczy sobie bagatela 400 stron, bogato ilustrowanych, w formacie 29,3x29,3 cm. Jej cena wyniesie 45€. Do wnętrza książki zajrzeć można w tym miejscu.\nMam przyjemność zaprosić do udziału w konkursie, w którym do wygrania są nagrody książkowe ufundowane przez Instytut Wydawniczy Erica. Aby powalczyć o dwa egzemplarze napisanej przez Łukasza Malinowskiego książki "Skald. Karmiciel kruków" należy odpowiedzieć prawidłowo na dwa zadane poniżej pytania:\nJak w mitologii germańskiej nazywał się bóg skaldów i poezji?\nJakie imiona nosiły dwa kruki Odyna?\nZgłoszenia proszę wysyłać na adres jakubsyty@gmail.com do 23. listopada włącznie, w temacie wiadomości koniecznie wpisując frazę "Skald". Nazwiska zwycięzców zostaną ogłoszone dzień później.\nMam przyjemność zaprosić do udziału w konkursie, w którym do wygrania są nagrody książkowe ufundowane przez Instytut Wydawniczy Erica. Aby powalczyć o dwa egzemplarze napisanej przez Artura Szrejtera książki "Wielka wyprawa księcia Racibora. Zdobycie grodu Konungahela przez Słowian w 1136 roku" należy odpowiedzieć prawidłowo na dwa zadane poniżej pytania:\nKto jest autorem "Eddy prozaicznej"?\nZa panowania jakiego władcy polskiego doszło do wyprawy księcia Racibora?\nZgłoszenia proszę wysyłać na adres jakubsyty@gmail.com do 23. listopada włącznie, w temacie wiadomości koniecznie wpisując frazę "Racibor". Nazwiska zwycięzców zostaną ogłoszone dzień później.\nWydawnictwo Le Lombard oraz Librairie & Galerie Brüsel przygotowali dla czytelników "Thorgala" narysowany przez Grzegorza Rosińskiego ex-libris przedstawiający Kriss de Valnor. Został on wydrukowany w 299 egzemplarzach. Oprócz tego do sprzedaży trafiło 25 egzemplarzy tego rysunku w wersji de luxe (tzw. digigrafia), wydrukowanych w na specjalnej jakości papierze, numerowanych, o wymiarach 44x61 cm, w cenie 99€.\nZajmujące się promocją miejskiej sztuki współczesnej stowarzyszenie Urbana udostępniło krótki film z realizacji muralu przedstawiającego Thorgala i Aaricię, który można oglądać w Brukseli pod adresem: 2a Place Anneessens. Mural powstał w oparciu o obraz namalowany przez Grzegorza Rosińskiego. Materiał można zobaczyć w tym miejscu.\nWidoczny obok rysunek przedstawiający Kriss de Valnor wykonał Bartek Drejewicz. To kolejny, czwarty już fanart jego autorstwa związany z filmem Sióstr Bui "Władczyni lasów". Pierwszy można zobaczyć tutaj, drugi tutaj, trzeci w tym miejscu.\nThorgal zmierza do Bag Dadhu już od ładnych paru lat, a dokładnie od kiedy Yves Sente zdecydował się skierować w tym kierunku Czerwonych Magów, którzy uprowadzili małego Aniela mającego być nadzieją na odrodzenie ich mistrza Kahaniela de Valnora. I oto wreszcie na horyzoncie pojawia się owiane pustynnymi wiatrami orientu legendarne miasto Dżi Hinów, kolebka czerwonej magii...\nTym, co zachwyca w najnowszym albumie "Thorgala" już od pierwszej planszy, jest warstwa graficzna. Grzegorz Rosiński z wrodzoną sobie wrażliwością bez najmniejszego problemu odnalazł się nowych dla serii klimatach. Wnikliwe studium ikonografii orientalnej i dwa lata pracy przyniosły niesamowite wręcz efekty. Niektóre kadry komiksu są przebogate w detale, warte uważnego przyglądania się im pod różnym kątem; inne po prostu służą zilustrowaniu biegnącej w zasadzie niespieszno na przód akcji. Rosiński oczarowuje pieczołowitością oddania realiów, czy to portu w Saidzie, czy też uliczek "Miasta orła", którego pełna perspektywa znalazła się na jednej z pierwszych plansz komiksu. Jak sam artysta przyznał, trochę przekornie korciło go, by gdzieś w oddali namalować mały czołg... W kontraście do zimowego krajobrazu przeszywającego chłodem w "Statku mieczu", na planszach "Kah-Aniela" rządzi pustynny skwar, wokół rozciągają się gorące i bezkresne piaski pustyni. Jednym słowem, pięknie.\nI tak jak polski artysta może być zestawiany z XIX-wiecznymi orientalistami, tak belgijskiego scenarzystę trudno porównać do Szeherezady, która swoimi opowieściami przez tysiąc i jedną noc karmiła poślubionego jej okrutnego sułtana Szahrijara, mającego w zwyczaju zabijać swoje żony w dzień po nocy poślubnej. Przede wszystkim akcja w komiksie posuwa się na przód niezbyt szybko. Wytłumaczeniem tego jest decyzja scenarzysty, by nie domykać fabuły na czterdziestu sześciu planszach. Zamiast tego Yves Sente rozwleka trochę podróż do miejsca docelowego, którą mógłby w zasadzie pominąć, a także mnoży wątki związane z sytuacją polityczną Bag Dadhu, przez co rola Thorgala w tej ogromnej intrydze jest w zasadzie bardzo ograniczona. No właśnie, z jednej strony okładka albumu przedstawia trochę aż nazbyt monumentalną podobiznę Thorgala, który niezłomny i zdeterminowany chęcią odzyskania synka powinien wparować do miasta kalifa i pokazać, że siwe włosy na jego głowie nic nie znaczą, a tymczasem bohater wciąż pozostaje dwa kroki w tyle za tak zwaną wielką historią – trudno wobec tego mówić, że jest to komiks z jego tylko przygodami. Niby ma również postawione przed sobą fundamentalne pytanie: wyratować syna z rąk porywaczy czy pozwolić im wypełnić przeznaczenie Kahaniela de Valnora i tym samym pomoc miastu wyzwolić się spod jarzma tyranii, jest to jednak problem rzucony trochę dla zachowania pozorów. Po Thorgalu naprawdę nie widać, by przeżywał w twej kwestii jakiekolwiek rozterki... Poza jedną, o której pisać jest w zasadzie bardzo trudno. Ale cóż, po prostu o jego względy zabiega tajemnicza Saluma...\nCoraz bardziej prawdziwe, a w zasadzie prorocze stają się słowa Yanna, który zarówno w albumie "Aux origines des Mondes", jak również w wywiadzie dla Thorgalverse (tutaj) stwierdził, że "Thorgal" jest niczym amerykański serial "Dallas" w świecie wikingów. Dla mnie słowa francuskiego scenarzysty wydawały się w owym czasie, gdy czytałem je po raz pierwszy, powiedziane nieco na wyrost, tak jakby Yann trochę sobie pokpiwał z zawiłych losów rodziny Thorgala. Dziś widzę, że to była samospełniająca się przepowiednia, na którą sam Yann wywiera niemały wpływ decyzjami podejmowanymi w kwestii rozwoju serii "Louve" i "Młodzieńcze lata". Yves Sente niejako stara się dotrzymać kroku koledze po piórze. Tym oto sposobem, będący daleko od domu Thorgal znowu poddany jest próbie, gdy wokół niego zaczyna krążyć ponętna kobieta. W pewnym momencie on sam zdaje sobie sprawę z tego, że o Aaricii nie mówi już "ukochana", a "matka moich dzieci" (jakkolwiek sztampowo skonstruowana jest ta scena). Nawet jego nowy kompan Pietrow zauważa, że "bogowie nie przestają zsyłać prób na tego człowieka". Wyraźnie zatroskana o Thorgala jest również Lehla, mająca wciąż idealne wyobrażenie o utraconej kilka lat wcześniej dziecięcej miłości.\nPopis zagmatwania intrygi daje jednak Sente w rozpisaniu kluczowej dla rozwoju fabuły noweli miłosnej rodem z Bag Dadhu, gdzie w głównych rolach występują: kalif, pierwsza żona kalifa, druga żona kalifa, wielki wezyr, sułtan, pierwsza nałożnica haremu, pałacowy nauczyciel oraz wielki mistrz Czerwonego Bractwa. Scenarzysta zakręcił się do tego stopnia, że nawet Grzegorz Rosiński narysował w jednym miejscu nie tę postać, co trzeba... Niezrozumiałe wydaje mi się wprowadzanie do komiksu aż tak wielu imion, szczególnie że część z nich jest trudna do zapamiętania. Owszem, może być to zasadne, ale Van Hamme raczej starał się nie mnożyć postaci, a na pewno nie przejmował się tym, by każdy z wprowadzonych przez niego bohaterów był przedstawiony z imienia. Pod tym względem Sente bije go na głowę.\nJak sugeruje tytuł albumu, kluczowa jest w nim historia Czerwonego Bractwa. I tak oto podczas lektury można dowiedzieć się czegoś więcej o ludziach posługujących się czerwoną magią, poznać początki ich działalności, a także motywacje stojące za ich poczynaniami. Lecz tak jak z jednej strony jest to bardzo ciekawy element rozbudowujący świat "Thorgala", wprowadzony jeszcze przez Van Hamme'a, tak z drugiej może być trochę niebezpieczny. Czerwoni Magowie zdają się bowiem dysponować naprawdę dużą mocą, czego dowody dawali już wcześniej, a co widać jeszcze wyraźniej w tym albumie. A więc skoro są tacy potężni, dlaczego zagrażają im zwykli ludzie? W dodatku ich historia zdaje się być pisana trochę z albumu na album. Świadkami tego jesteśmy od początku kariery scenopisarskiej Sentego, który małymi kroczkami wzbogaca losy Kahaniela de Valnora o nowe fakty. Czasami zastanawiam się, czy wszystko to miał przemyślane od samego początku.\nJest to bowiem trochę symptomatyczne, że wiele tropów pozostawianych na przestrzeni kolejnych pisanych przez Sentego albumów koniec końców nie znajduje takiego rozwiązania, jakie wydawałoby się być oczekiwane. Czytelnik może się po nich wiele spodziewać, natomiast nie zawsze dostanie to, co go usatysfakcjonuje. Na przykład zakrywająca twarz Saluma, której tożsamość intrygowała podczas lektury "Statku miecza", bardzo szybko traci nabudowaną w prosty sposób wokół jej osoby aurę tajemniczości, co więcej, nie okazuje się być żadną ze znanych dotychczas postaci, a tego można było przecież domniemywać i na pewno nie sposób było takiej ewentualności wykluczyć. Noszenie masek jest zresztą jednym z tych elementów, które Sente wykorzystuje wręcz obsesyjnie. Dało się to już zauważyć w "Zemście hrabiego Skarbka", ale podobnie w "Thorgalu" oraz "Kriss de Valnor" jest wielu zamaskowanych bohaterów, a także wielu impostorów.\nZważywszy na to, ze kolejny album "Thorgala" ukaże się po dwuletniej przerwie, "Kah-Aniel" pozostawia uczucie niedosytu. O ile "Statek miecz" był zamkniętą fabułą, nawet sprawnie rozpisaną przygodą Thorgala odbytą podczas niebezpiecznej przeprawy przez skute lodem rzeki północy na pokładzie kupieckiego statku, o tyle pomysł na zastosowany tu cliffhanger, na którego ciąg dalszy trzeba czekać dwa lata, to nadużycie cierpliwości czytelnika, nawet jeśli w międzyczasie będzie on mógł czerpać przyjemność z lektury kolejnych albumów serii równoległych. Urywanie historii w najciekawszym momencie miało służyć Szeherezadzie przeżyć kolejny dzień. Gdyby sułtan znudził się którąś z jej historii i musiał czekać na ciąg dalszy dwa lata, dziewczyna długo by nie pożyła. O tym Yves Sente zdaje się zapomniał. Cóż, pozostaje mieć nadzieję, że apetyt wzbudzony przez słowa Hichama, który w albumie "Dłoń boga Tyra" opowiadał Louve o tajemnicach, jakie skrywają komnaty pałacu kalifa, zostanie kiedyś wreszcie zaspokojony. Oprócz tego Thorgal musi wziąć się w końcu w garść i zaznaczyć swoją obecność na Bliskim Wschodzie.\n"Thorgal" album 34: "Kah-Aniel"\nTytuł oryginalny: Kah-Aniel\nData publikacji: 11.2013\n"Władać czy poddać się władzy?" Dla Kriss de Valnor odpowiedź na to pytanie jest jak najbardziej oczywista, choć przecież to nie o władzę jej zawsze chodziło. Tym, co motywowało czarnowłosą heroinę do działania, a w tym do dokonywania czynów szczególnie nikczemnych, było złoto. Wystarczy przypomnieć sobie jej zachowanie po turnieju łuczniczym, gdy po raz pierwszy pojawiła się w serii na planszach "Łuczników". Zresztą bez ogródek powiedziała o tym w "Klatce", wyznając Thorgalowi, dlaczego go wykorzystała, zmieniając go w Shaigana Bezlitosnego. W "Sojuszach" nie złoto jednak, a właśnie władza jest rzeczą najbardziej pożądaną. Nie tylko przez Kriss.\nW czwartym albumie serii na pierwszy plan wysuwają się intrygi. Ich twórcami są ludzie będący bądź aspirujący do bycia u władzy, ale też pojmujący władzę na różne sposoby. A zatem na scenie pojawia się wreszcie cesarz Magnus, postać do tej pory owiana tajemnicą, majestatyczna i zdecydowana, by w imię jednego boga Yahvusa podbić krainy wikingów. Obok niego istotną rolę odgrywa jego wasal, dowodzący niemałą armią książę Auxeterry, choć dużo bardziej wyrazista zdaje mi się być jego żona Gwenda, córka Magnusa. Po przeciwnej stronie znajdują się: do pewnego momentu jeszcze zamaskowany król uzdrowiciel Taljar Sologhonn, nowa królowa ziem północnego wschodu Kriss de Valnor, a także liczni panowie wikińscy, którzy są kuszeni przez obie strony do złożenia im hołdu lennego. Jednym słowem, na terenach północy nastały niespokojne czasy. W tych okolicznościach najważniejsze dla sprawy wikingów jest zjednoczenie się pod jednym władcą, ponieważ tylko jedność może zapewnić odparcie sił wroga nadciągającego od południa.\nJak się jednak okazuje, obwołanie się królem lub zostanie królową nie wystarcza, aby objąć władzę nad wszystkimi wikingami. Tutaj pretendent lub pretendentka musi spełniać określone warunki. W ten sposób Yves Sente tak prowadzi fabułę komiksu, by obydwojgu przysporzyć trudności w osiągnięciu celu. W takich okolicznościach zawiera się sojusze. Lecz o ile motywacja Jolana do poprowadzenia wikingów w obronie ich ziem oraz wiary wydaje mi się być uzasadniona (aczkolwiek wychowywany przez ojca negującego władzę jako taką nazbyt chętnie nosi koronę), o tyle trudno mi zrozumieć, po co Kriss wikła się w tę całą sytuację. Co innego, gdyby było to uwarunkowane poleceniem wydanym jej przez Freyję, sposobem na odkupienie win i zadośćuczynienie za dotychczasowe zbrodnie.\nPo dłuższym zastanowieniu wydaje mi się, że Kriss de Valnor trochę gubi się w tych wszystkich intrygach, zakrojonych przecież na bardzo szeroką skalę. Trudno dostrzec u niej tę samą przebiegłość, cwaniactwo i wyrachowanie, z których była zawsze dobrze znana. Raczej przemawia przez nią niepohamowana chęć do zadawania przemocy, której z zimną krwią nadużywa; być może jest to tak naprawdę przejaw niemocy. Jakby jednak nie spojrzeć, dokonanie czynu godnego królowej nic a nic nie zmieniło i niczego nie nauczyło bohaterki. A tym, co najbardziej w tym wszystkim razi, jest oparta na dziwnie pojmowanym determinizmie postawa Kriss. Otóż, jak sama deklaruje, jako królowa nie może ruszyć z pomocą Anielowi, o którego porwaniu dowiaduje się od kupca Jurowa (ten spotkał na swej drodze Thorgala podróżującego na pokładzie statku miecza). Słowa "Jestem królową, ale nie mogę ocalić własnego syna!" ewidentnie świadczą o tym, że bohaterka nie wyciągnęła żadnej lekcji ze swoich dotychczasowych poczynań. A jeszcze niedawno, budząc się w pałacu Freyi, pierwsze myśli kierowała w kierunku swojego synka, którego powierzyła opiece Aaricii. Zupełnie racjonalne byłoby w tej sytuacji posłać bohaterkę na daleki wschód, by wsparła swoim sprawnym ramieniem Thorgala, lecz scenarzysta wyraźnie daje dowód temu, że dla Kriss nie to jest priorytetem, że są ważniejsze sprawy.\nTymi ważniejszymi sprawami jest wojna religijna, której stawką jest "ocalenie ludzi i wiary ziem północy". Trudno jednak jeszcze w tym momencie mówić o wojnie z prawdziwego zdarzenia. Powiedziałbym raczej, że jest to toczona na ograniczonym polu wojna podjazdowa między siłami Tajlara Sologhonna i wojskiem księcia Auxeterry'ego. Mimo wszystko w tle pobrzmiewa groźba zbliżającej się armii cesarza Magnusa, który nie zna litości dla wyznawców bogów Asgardu. Jednym słowem, na prawdziwe batalie przyjdzie jeszcze z pewnością czas, natomiast w tym kontekście nie sposób nie odnieść się do okładki namalowanej przez Grzegorza Rosińskiego do projektu Giulio de Vity. Nie bardzo rozumiem, dlaczego taka a nie inna scena pojawia się na okładce komiksu, w którym nie ma jej na żadnej z plansz. Jakkolwiek udana, nie pasuje ona do treści albumu, co jest pewnego rodzaju ewenementem. Trudno orzec, prawdopodobnie sytuacja na niej przedstawiona pojawi się dopiero w kolejnej części cyklu.\nWracając jeszcze do motywu władzy, w albumie "Klatka" książę Galathorn wyznał Shaiganowi, że bogowie i królowie mówią tym samym językiem, zarazem odczytując runy wypalone na dłoni Thorgala, który wymazał swoje imię z granitowego kamienia znajdującego się w Niewidzialnej Fortecy. Jak się okazuje, Kriss de Valnor również posiadała zdolność czytania, co pozwala jej rozszyfrować tożsamość zamaskowanego króla uzdrowiciela, który ukrywa się pod imieniem Taljara Sologhonna (anagram). Pomijając to, ze znajomość pisma przez Kriss wydaje się być mocno przesadzona (w dodatku gryzie się niejako z faktem, że Jolanowi przyszła ona dużo wolniej i była poprzedzona studiowaniem pisma), jest jeszcze jeden zastanawiający fakt. Otóż Yves Sente i Giulio de Vita wykorzystali do tej zabawy litery łacińskie...\nTego typu kiksy niestety przytrafiają się Sentemu. Na przykład trudno jest mi zrozumieć, skąd przyszło mu na myśl, że w kulturze germańskiej funkcjonują druidzi, związani przecież z kulturą celtycką. Obawiam się, że tego typu brak konsekwencji w trzymaniu się realiów może w przyszłości prowadzić do coraz większych nieścisłości. Już teraz z niepokojem spoglądam na pojawiających się w komiksie wikingów, którzy nie przypominają ani Leifa Haraldsona, ani Gandalfa Szalonego, ani Jorunda Byka.\nMocno zastanawia mnie również geograficzne umiejscowienie akcji. Nie do końca rozumiem, jak to możliwe, że wikingowie z północnego wschodu mogli być ofiarami grabieży dokonywanych u wybrzeży ich ziem przez Shaigana Bezlitosnego i Kriss de Valnor, skoro piraci grasowali na Morzu Szarym, a ono w świecie "Thorgala" wydawało się zawsze być odpowiednikiem Morza Północnego, położonego między Northlandem a Brytanią. Wydawałoby się również, że skoro cesarz Magnus zbliża się do ziem znajdujących się pod panowaniem Kriss, podbił już większą część ziem zamieszkiwanych przez wikingów. Jestem również ciekaw, czy w dalszej części tej historii pojawi się jakieś nawiązanie do Northlandu. Nie sposób wyobrazić sobie, żeby wikingowie z wioski, z której pochodzi rodzina Thorgala, nie brali udziału w zarysowanym konflikcie.\nTrudno mi mieć jakiekolwiek zastrzeżenia do pracy Giulio de Vity, który z uporem stara się trzymać swego i udoskonalać warsztat. Rzeczywiście, dostrzegam progres w jego poczynaniach – włoski artysta czuje się już chyba bardzo swobodnie w klimatach "Thorgala". Ma zresztą również sposobność "przerysować" kilka kadrów narysowanych przez Grzegorza Rosińskiego w ostatnich albumach "Thorgala", która to retrospekcja wydaje mi się być akurat zbędna. De Vita nie boi się dynamicznych ujęć, czasami woli wybrać trudniejsza perspektywę, z pieczołowitością stara się oddać jak najwięcej detali na rysunkach. W szczególności podoba mi się mimika postaci, które najczęściej uchwycone są przez niego z wyrazistym grymasem na twarzy. Z tego, co zaobserwowałem, na tyle dobrze operuje czernią i bielą, że kolory nakładane przez Grazę niejednokrotnie psują efekt, jaki poszczególne kadry czy plansze mają w tuszu. Ciekaw jestem, jaki byłby rezultat tego, gdyby on sam położył kolory na swoje rysunki.\nCytując fraszkę polskiego poety i satyryka Jana Sztaudyngera: "Wszedłem w sojusz z piekłem, ale się popiekłem", zastanawiam się, na ile trwałe będą sojusze zawiązane w tym albumie i jakie będą ich konsekwencje. Mam jednocześnie nadzieję, że Yves Sente szykuje coś interesującego, ponieważ nieuchronnie nadchodzi czas konfrontacji dwóch sił, czego skutki mają być istotne dla kształtu znanego nam świata.\n"Kriss de Valnor" album 4: "Sojusze"\nTytuł oryginalny: Alliances\nWydawnictwo Egmont Polska zaprezentowało zapowiedź fabuły trzydziestego czwartego albumu serii "Thorgal", który do sprzedaży trafi 12 listopada w miękkiej (22,99 zł) i twardej (29,99) oprawie. Zapowiedź przedstawia się następująco:\n"Thorgal wraz z zaufanym Petrowem oraz młodą Lehlą i ocaloną niewolnicą Salumą dopływają do krańca wschodniego szlaku kupieckiego. Teraz rozciągają się przed nimi pustynie krain Arabów. Właśnie gdzieś tam magowie z tajemniczego Czerwonego Bractwa uprowadzili synka Aegirssona, Aniela. Kiedy wiking dowiaduje się, do czego Aniel jest potrzebny czarownikom, uświadamia sobie, że zostało mu niewiele czasu na ocalenie dziecka. Misja ta okaże się jednak znacznie trudniejsza, niż Thorgal przypuszczał, gdyż jego syn został wciągnięty w skomplikowaną rozgrywkę między Czerwonym Bractwem a kalifem Bag Dadhu i sułtanem łowców niewolników."


PIERWSZY DZIEŃ KALENDARZOWEJ ZIMY - Aktualne wydarzenia z kraju i zagranicy - Wiadomości.gazeta.pl\nRównonoc jesienna 2016 ma miejsce właśnie dziś. 22 września o godzinie 16:21 Słońce przejdzie w punkt Wagi, dając początek astronomicznej jesieni. Dziś żegnamy lato i witamy pierwszy dzień jesieni 2016. O równonocy jesiennej przypomina też wyszukiwarka Google. Zobaczcie, co przygotowała z tej okazji.\nSasin: W PRL było -30 stopni i komunikacja działała. Słuchacze: Bzdura! On chyba nie żył w tych czasach!\ntak trudno przewidzieć, ze w środku kalendarzowej zimy, czyli w grudniu, może spaść śnieg???" - pisze pani Anna. "Ok., koleś nie jest z mojej bajki (w ogóle do bajek to mu daleko, bardziej koszmary:))... ale MA RACJĘ... Ludzie zastanówcie się... Budowa dróg, odśnieżanie, itd. - WIADOMO, ŻE W\nrodziców. Wakacje Najbardziej charakterystyczną cechą Niemca jest jego stosunek do urlopu. To oś, wokół której kręci się cały rok kalendarzowy. W lecie co drugi pakuje walizki i zmyka za granicę. Wyodrębnić można cztery typy urlopowicza. Pierwszy z nich to hydraulik z Berlina: lato spędza na Majorce\nPoczątek sezonu narciarskiego w Tatrach\nTrwające od kilku dni sprzyjające warunki pogodowe pozwoliły na sztuczne naśnieżenie tras narciarskich. Jako pierwsza swoje stoki przygotowała stacja narciarska Szymoszkowa . Na wyciągu można było spotkać fanów białego szaleństwa nie tylko z Zakopanego ale i okolic Krakowa a także mieszkańców\nod roku. Udało się go osiągnąć po części dzięki kalendarzowi - w roku przestępnym 2008 w lutym był o jeden dzień roboczy więcej niż w lutym 2007 r. Jednak po uwzględnieniu tego typu czynników i tak dynamika jest bardzo wysoka - wyniosła 11,4 proc. Zdaniem Ministerstwa Finansów wzrost gospodarczy w I\nPobierz za darmo: pierwszy dzień kalendarzowej zimy\nGrafik urlopowy to program ułatwiający tworzenie planu urlopowego na dany rok kalendarzowy w firmie przez przełożonego jak również umożliwiający wypełnianie grafików indywidualnie przez pracowników a przez to odciążając przełożonego z niektórych obowiązków.\nsalat to darmowa aplikacja zaprojektowana z myślą o wyznawcach Islamu.\nsalat oblicza prawidłowy czas modlitw oraz właściwy kierunek Kibla dla danej lokalizacji. Dodatkowo salat wyświetla fazy księżyca dla poszczególnych dni kalendarzowych. Aplikacja działa


W trakcie snu wypoczywamy. Relaksujemy się i nabieramy sił do kolejnych wyzwań dnia dziennego. Co jest ważne kiedy myślimy o naszym łóżku? Niezwykle znacząca jest trafna poduszka. Ściśle mówiąc, choć niektórych może to zdumiewać – to właśnie poduszka ma nadzwyczaj duże znaczenie dla tego jak nam się śpi. Obecnie mamy [ Read More ]\nIstnieje dużo elementów, które służyć mogą człowiekowi do noszenia pomocnych mu rzeczy. Jednak wśród tych rozmaitych wymysłów, toreb dla mężczyzn lub torebek dla kobiet, istnieje coś, co jest odpowiednio uniwersalne, mając jedynie miarodajne akcenty ukazujące, iż jest to znacznie bardziej męskie czy o wiele bardziej damskie bądź dziecięce. Chodzi naturalnie [ Read More ]\nComments Off on Torby męskie Bydgoszcz\nPani nie zawsze mogła ujawniać tyle ciała, co aktualnie. Kilka wieków poprzednio nastąpił rozwój mody oraz powstała damska bielizna. W pierwszej kolejności były to majtki w formie nowoczesnych rybaczek. Później powstał gorset, który podkreślał kobiece kształty. Z wieku na wiek zmieniała się moda, a razem z nią ilość materiału ofiarowanego [ Read More ]


Czy kawę można zalewać wrzątkiem? - Blog Coffeedesk.pl\nKrótko i na temat – czy kawę można zalewać wrzątkiem? W wielkim skrócie: ależ tak, jak najbardziej. W mniejszym skrócie: kawy w ogóle nie da zalewać się wrzątkiem. Zonk! Już spieszę z tłumaczeniem. Ale najpierw, skąd to się wszystko wzięło i czemu Internet zalało pytanie, czy kawę zalewa się wrzątkiem?\nOjezuniu, przepalisz kawę!\nOd wielu lat krąży taki mit, że zalewanie kawy wrzątkiem to zło w czystej postaci. Zalej tę delikatną arabiczkę wrzącą wodą, a będzie „przepalona”. Ale to nie tak! Zacznijmy od tego, że zakresy temperatur możliwe do osiągnięcia w Twoim czajniku nie mają szans niczego zniszczyć w strukturze ziarna. Nawet jasno palona kawa lata sobie w piecu w towarzystwie rosnącej gwałtownie temperatury, o wartościach przekraczających 200°C. To właśnie w procesach zachodzących w takim piekiełku powstają cenione przez Ciebie w kawie nuty owocowe czy kwiatowe. Woda o temperaturze 100°C nie doprowadzi do zmiany ani degradacji żadnej z nich. Słowo honoru.\nIstnieje prosta zasada. Im wyższa temperatura wody, tym większa energia, która pozwala na rozpuszczanie tych wszystkich smacznych rzeczy, które siedzą w kawie. Jeszcze prostszymi słowy: wyższa temperatura = wyższa ekstrakcja.\nWyższe temperatury modulują oprócz tego w jakimś stopniu proporcję rozpuszczanych z kawy substancji, lecz to już temat na inne posiedzenie.\nBo chodzi o to, CO parzysz!\nFaktycznie, istnieje sytuacja, kiedy dobrym pomysłem wydaje się być użycie trochę chłodniejszej wody. Ciemno palone kawy, w których naturalnie kryje się więcej goryczy, oddadzą jej więcej przy wyższych temperaturach. Użycie niższej może podbić trochę kwasowość i obniżyć gorycz poprzez… zwyczajne zmniejszenie ekstrakcji, o czym była mowa w poprzednim akapicie.\nTyle że dobre, jaśniej palone kawy nie potrzebują obniżania ekstrakcji.\nDaję słowo, od lat parzę je najgorętszą wodą. AeroPress, jakiś dripek czy cupping. Palarnie z Polski i zza granicy. Naturale, myte, honey i eksperymenty. Wrzątek, bul bul i jazda. Umiejętnie wypalone, dobre ziarno nie boi się gorącej wody, a wręcz działa z nią do spółki! Im gorętsza woda, tym łatwiej o wyższą ekstrakcję. A tym samym, o wygraną w odwiecznej kampanii o słodycz, intensywność i kompleksowość.\nJeśli „zbyt gorąca” woda sprawia, że w Twoim naparze pojawia się gorycz albo inne nieprzyjemne doznania, najprawdopodobniej kawa jest wypalona trochę za ciemno bądź podziało się coś niedobrego w samym surowcu.\nI, co ważne, to wszystko dotyczy tylko jednego rodzaju oczekiwań! Pamiętajmy, że jest na świecie całkiem spore grono osób, które lubią czuć wyraźną goryczkę w swojej kawie. Tak, nawet w wyjątkowej jakości kawie specialty zalewanej z lastrykowego czajniczka.\nA więc, dlaczego kawy nie zalewa się wrzątkiem? Bo…\nWrzątek nie istnieje!\nNo właśnie. Taka heca. Bo kawy to tak naprawdę nie da się zalać wrzątkiem! Wrząca woda przestaje być wrząca kiedy styka się z otoczeniem w temperaturze pokojowej (zmielona kawka w naczyniu do parzenia). Przelewanie do innego naczynia, preinfuzje, mieszania patyczkami, upływający czas i inne historie powodują znaczny spadek temperatury mikstury zmielonych ziaren i wody.\nTakich testów i pomiarów sam robiłem dziesiątki, robili je moi kawowi znajomi, a także znani youtuberzy, jak James Hoffmann. Można sprawdzić w sieci internet.\nNieporównywalnie istotniejszymi parametrami wpływającymi na gorycz są stopień mielenia i czas ekstrakcji. Zmiel zbyt drobno, a możliwe, że przykryjesz rześki profil ziarna wyższą goryczą i odczuciem nieprzyjemnej suchości w buzi.\nBynajmniej, nie chcę zabraniać nikomu parzenia kaw w niższych temperaturach. Namawiam jedynie do używania najgorętszej wody. To po prostu ułatwia życie i bardzo lubi się z dobrą kawą.\nSkoro ustaliliśmy już, czy kawę zalewa się wrzątkiem, to warto wspomnieć, że z pieniędzy odłożonych na cyfrowy termometr z dokładnością do 0.1 stopnia można kupić ze dwie pyszne kawki. Sprawdzone info!\nJeśli takie kawowe herezje Wam się podobają, z pewnością polubicie także nasz przelew miesiąca:


Polskiej delegacji przewodniczył senator Waldemar Kraska. W skład delegacji weszli: wicemarszałek Senatu Adam Bielan oraz senatorowie Margareta Budner i Leszek Czarnobaj. Senatorowie rozmawiali z tajlandzkimi parlamentarzystami na temat realizacji przez Tajlandię tzw. mapy drogowej, czyli działań, których zwieńczeniem będą powszechne wybory parlamentarne do parlamentu.\nWażnym tematem rozmów z przedstawicielami władz Tajlandii była wymiana handlowa między krajami. Mówiono o eksporcie jabłek i innych polskich owoców oraz ich przetworów. Tajlandia jest również zainteresowana importem naszych maszyn do budowy infrastruktury drogowej oraz technologiami związanym z pozyskiwaniem „zielonej energii”.\nPodczas wizyty przedstawiciele Grupy odbyli m.in. spotkania z przewodniczącym Narodowego Zgromadzenia Legislacyjnego, ministrem spraw zagranicznych Tajlandii oraz członkami Parlamentarnej Grupy Przyjaźni Tajlandzko-Polskiej. Senatorowie mieli również okazję zapoznać się z projektami aktywizacji osób wykluczonych społecznie – ubogich i niepełnosprawnych. Projekty te są realizowane pod patronatem Rodziny Królewskiej, zwłaszcza królowej Sirikit.


Działka na sprzedaż, Piaseczyński Prażmów Puszczyka, 99 000 PLN, 3063 m2, domy-GS-98690-10 | Domy.pl\nPowierzchnia: 3063 m² Cena: 99 000 PLN\nData dodania: 08-09-2014 Data aktualizacji: 11-10-2017\nDo sprzedaży działka w Prażmowie. W okolicy przedszkole, szkoła, gimnazjum, autobus. Działka bardzo cicha, kolejna linia zabudowy od ulicy. Jest możliwość wyboru 3 działek: opisywanej 3063m/kw, 3120m/kw lub 3700m/kw. Cena m/kw - 32zł.\nLiczba wyświetleń ogłoszenia: 41 Działka na sprzedaż: Piaseczyński Prażmów Puszczyka\nNumer ogłoszenia: domy-GS-98690-10 Link do ogłoszenia:\nNajbliższy przystanek Gromadzka, Autobusy(L-2) znajduje się w odległości 2,3 km od nieruchomości. Inne przystanki komunikacji miejskiej w okolicy to Henryków-Urocze, Autobusy(L-2) oddalony o 2,7 km. Najbliższe lotnisko (Port Lotniczy im. Fryderyka Chopina) położone jest w odległości 21 km od nieruchomości. Stacja PKP Gąski znajduje się w odległości 4,9 km, natomiast dworzec autobusowy Dworzec PKS oddalony jest o 25 km.\nW okolicy znajduje się apteka w odległości 7,1 km od działki. W okolicy działki znajdują się następujące placówki medyczne: Ośrodek Zdrowia oddalona o 4,8 km oraz Szpital Powiatowy w odległości 10,1 km.\nZaletą nieruchomości jest dostęp do usług: 4,4 km to dystans, który dzieli nieruchomość od urzędu pocztowego Filia UP Piaseczno k. Warszawy 1, natomiast posterynek policji Posterunek Policji zlokalizowana jest w odległości 4 km\nW okolicy znajdują się sklepy: CH Moda w odległości 14,5 km i Biedronka w odległości 8,7 km. od działki\nNajbliższe obiekty kulturalne to Teatr Lalek Guliwer w odległości 25 km, Muzeum Wnętrz w odległości 21 km oraz Multikino w odległości 19,7 km. Liczne obiekty sportowe oraz tereny zielone stanowią o wyjątkowości okolicy: GOSiR w odległości 11,7 km i KS „Piaseczno” w odległości 10,4 km.\nW najbliższej okolicy nieruchomości znajdują się liczne restauracje i punkty gastronomiczne, między innymi: Pod Łosiem w odległości 1,2 km.\nStacja benzynowa 4,5 km parking 8,3 km Kościół św. Huberta 7 km\nInteresuje mnie oferta numer GS-98690-10 - Działka na sprzedaż, Piaseczyński, Prażmów, Puszczyka, powierzchnia: 3063 m², cena: 99 000 PLN. Proszę o kontakt.


Uprzejmie podziękowała za kawę i usiadła naprzeciwko mnie. Jej subtelny styl i zgrabna sylwetka z pewnością budziły zazdrość wśród kobiet znacznie od niej młodszych. Dobrze dobrana fryzura, delikatny, ozdobny wisiorek, pewne spojrzenie, brak obrączki… To nie była jej pierwsza wizyta u adwokata.\nByli naprawdę zamożnymi ludźmi. Mieli dwa mieszkania, budowali dom. Firma dobrze prosperowała, on co chwilę zmieniał samochody, ona… też. Kilka razy w roku bywali na wakacjach, pieniądze naprawdę nie stanowiły problemu… Po czterech latach w sądzie apelacyjnym w końcu dostała rozwód z wyłącznej winy męża – przyjęła to na chłodno.\nW trakcie spotkania na kartce spisaliśmy ich obecny majątek. Nie robił już takiego wrażenia jak sama opowieść. Niewykończony dom sprzedali jeszcze przed rozwodem (ostatnie co zrobili razem). Ona mieszka w jednym mieszkaniu, on drugie wynajął. Po samochodach nie ma już śladu, nawet nie wie, kiedy zabrał ostatni z nich. Zawsze tylko on miał dostęp do konta bankowego. Ostatnio stwierdził, że niczego tam już nie ma, wszystko przegrał w kasynie. Firma? Spółka z o.o. zarządzana przez syndyka…\nNie całkiem prawdziwa historia o sprzeniewierzeniu majątku wspólnego\nKlientkę oczywiście wymyśliłem, ale sytuacja jest prawdziwa. Rozwód kosztuje, a w jego trakcie majątek wspólny topnieje. Kiedy wszystkie chwyty stają się dozwolone, bywa i tak, że niektóre składniki tego majątku „znikają”.\nSamochód zostaje sprzedany, albo – bardziej finezyjnie – rozbity, a drugi z małżonków zgarnia całe odszkodowanie. Pieniądze ze wspólnego konta znikają, albo po prostu tylko jeden z małżonków ma do niego dostęp twierdząc, że to przecież jego konto.\nJak rozliczyć w podziale majątku „znikający” majątek?\nMojej wymyślonej Klientce powiedziałbym, że jeszcze nie wszystko stracone. Kiedy Twój małżonek lub były małżonek trwoni/sprzeniewierza wasz wspólny majątek możesz żądać odszkodowania.\nWykazanie wszelkich operacji bankowych, a także stanu konta w chwili rozwodu nie jest szczególnie skomplikowane. Na Twój wniosek sąd zwróci się do banku o potrzebne informacje, nawet jeśli oficjalnie to małżonek jest właścicielem konta. Z reguły bowiem na tym koncie znajdowały się wasze wspólne środki.\nPamiętaj tylko, że banki mają dobrą pamięć, ale czasem krótką. Po kilku latach informacje o tych operacjach mogą zostać skasowane.\nUdowodnienie sprzedaży samochodu też nie jest szczególnie trudne. Wydział komunikacji powinien mieć wszystkie istotne informacje, które przedstawi na żądanie sądu. Pamiętaj, że sąd nie będzie działał z urzędu, ale tylko na Twój wniosek.\nPrzywłaszczenie/kradzież wspólnego majątku\nMusisz także wiedzieć, że takie „tajemnicze zniknięcia” składników majątku wspólnego mogą stanowić przestępstwo, które prokuratura będzie ścigać na Twój wniosek. W końcu majątek wspólny, to majątek w części mój, a w części cudzy. Tymczasem zamach na cudzy majątek to przestępstwo.\nNie każdy chce mieszać do swojej sprawy o podział majątku prokuraturę czy policję, ale czasem naprawę warto to zrobić.\nTe organy prowadząc dochodzenie czy śledztwo mają swoje sposoby na uzyskiwanie informacji. Na pewnym etapie postępowania będziesz miał do tych wszystkich ustaleń swobodny dostęp, a pewnie znaczną ich część będziesz mógł wykorzystać w sprawie o podział majątku.\nPrevPoprzedni wpisCofnięcie pozwu o rozwód\nNastępny wpisWyłączenie jawności sprawy o rozwód i separacjęNastępny


Nasz chrześcijański styl życia - wybrane myśli - Piotr Rostworowski OSB - Portal OPOKA\nNasz chrześcijański styl życia - wybrane myśli\nMałżeństwo, tak jak i chrzest, to jest początek, który trzeba zdobywać. Trzeba sakrament zdobywać. To pojęcie musimy rozumieć, że sakrament jest rzeczywistością do zdobycia. Jeżeli wy łączycie się więzią sakramentalną, to jest punkt wyjścia do zdobywania tej łaski jedności, która między wami jest. Jeżeli wy się od razu wyprzęgacie i przestajecie nad tym pracować, no to co z tego może być. A więc jeżeli zdobywanie, to to wymaga ascezy. To to zakłada pewne trudności. A nie można powiedzieć: Ja już nie mam miłości. Nie mogę. Miłość nie jest ślepą siłą. Miłość jest aktem wolnym, człowiek jest wolny. A przy tym jest łaska, jest modlitwa, jest pomoc Boża. Wiem, to są rzeczy trudne. W praktyce nieraz bardzo trudne, ale przecież jesteśmy chrześcijanami nie od rzeczy łatwych. I powiedzcie, które przykazanie Boże jest łatwe. Czy miłować nieprzyjaciół jest tak łatwo? I czy wielu spełnia to przykazanie Boże? A przecież jednak nie wątpimy, że jest to przykazanie Boże / „W głąb misterium” /\nW naturalnych więzach krwi jest coś bardzo mocnego. Nieraz się zdarza w rodzeństwie, że bracia między sobą się porządnie tłuką, ale nie przyjdzie im na myśl, tak się na siebie obrazić, aby już nie chcieć mieć ze sobą nic wspólnego. Pokłócą się, a nawet pobiją, ale zaraz potem wracają do jedności, bo czują, że między nimi istnieje głębsza więź wspólnoty, której te powierzchowne niesnaski nie zrywają. W miłości chrześcijańskiej, która jest wyższego rzędu i większej mocy niż miłość naturalna, tym bardziej tak być powinno, aby nieporozumienia nasze nie wchodziły głęboko, byśmy poprzez nie zawsze mieli w duszy świadomość, że coś o wiele głębszego i o wiele istotniejszego nas łączy, że są to tylko chmurki przepływające po błękitnym niebie / „Wiara, nadzieja, miłość” /\nNic się nie zda kobiecie zamężnej i matce rodziny, że będzie miała duchowość zakonnicy. Rezultatem może być tylko konflikt z rzeczywistością, a w tym konflikcie nikt jeszcze nie wygrał. Będzie jej się zdawało, że żyje jedynie w rzadkich chwilach, kiedy może uciec od tego wszystkiego, co stanowi jej realne życie na co dzień, to zaś życie będzie dla niej bezduszną, zabijającą mordęgą. Jeżeli nie dokona w sobie wewnętrznej przemiany i nie zacznie żyć tym, co faktycznie z Woli Bożej wypełnia jej egzystencję, to się załamie i stanie się człowiekiem zgorzkniałym, umniejszonym, nierozumiejącym sensu swego życia. Albo na cóż się zda choremu, że będzie miał przez całe życie aspiracje do spełnienia zadań, do których choroba czyni go niezdolnym? Trzeba, by matka rodziny stanęła frontem do rodziny, a chory frontem do swej choroby, a wówczas spotkają Chrystusa. (...)\nKto zaczyna od krytyk, niezadowolenia, negatywizmu, ten się nie spotka z Bogiem, lecz się z Nim rozminie. Jeżeli nawet mamy wpłynąć na przemienienie rzeczywistości, w której żyjemy, ulepszyć ją, to droga do tego też nie przez negatywizm i uskarżanie się prowadzi, ale przez przyjęcie i ukochanie jej / „Kierownictwo duchowe” /\nW zakonie stosunek do przełożonego jest stosunkiem zależności, nieraz trudnej dla człowieka. Nie ma gwarancji ten zakonnik, który ślubuje, że będzie miał zawsze przełożonych, którzy mu będą odpowiadać i że każdy nowy przeor będzie dla niego przypływem entuzjazmu i zachwytu. Ale jest ślubowanie. Człowiek jest istotą zdolną przeprowadzić linię prostą przez to krótkie, kilkadziesiąt lat liczące, życie. Jest do tego zdolny. I powinien sobie uświadomić to, że jest do tego zdolny. Pan Jezus powiedział, że żaden, kto przykłada rękę do pługa, a obraca się wstecz, nie jest zdatny do Królestwa Bożego. Przyłożyłeś rękę do pługa? Idź prosto do końca skiby. Wtedy i sam do siebie będziesz mógł mieć szacunek / „W głąb misterium” /\nW naturze miłości jest delikatność, w naturze miłości jest, że ona prosi o przyjaźń, lecz do niej nie zmusza, puka do drzwi, lecz ich nie wyważa. W naturze miłości jest, że chce być przyjęta jedynie przez akt zupełnie wolny, a więc przez akt miłości. Ale z tego wynika, że może być również odrzucona, a odrzucenie miłości Boga jest równoznaczne z potępieniem / „Świadectwo Boga” /\nWidzieliście te maszyny, które się nazywa trolejbusami, chociaż w Krakowie ich nie ma. Otóż człowiek musi być trochę takim trolejbusem. Bo tramwaj jedzie tylko po szynach, nie ma żadnej swobody. Samochód ma całkowitą swobodę. A trolejbus ma swobodę, ale w ramach kontaktu. Nie może tracić kontaktu, bo traci całą energię i światło w nim gaśnie i się zatrzymuje. Więc coś podobnego jest z człowiekiem: człowiek ma swobodę, ale musi czuwać, żeby nie zerwać kontaktu z Bogiem. Żeby sobie nie dać takiej swobody, która go uniezależni od Boga, a przez to wyrwie jego korzeń z gleby życiodajnej i wtedy uschnie. Pan Jezus powiedział: Trwajcie we mnie. I cechą człowieka o pewnym wyrobieniu wewnętrznym jest to, że on sobie uświadamia, co to znaczy, że to nie jest dla niego tylko abstrakcja czy teoria. I tak dzieła wartościowe w Kościele nie powstają na siłę, nie powstają tylko z przemyślenia intelektualnego, nie powstają w mózgu, ale rodzą się organicznie z tego spotkania człowieka z Bogiem, z tego współdziałania z Bogiem. I to jest życie wewnętrzne. Życie wewnętrzne człowieka jest dostrojeniem się do Ducha, który jest niepojęty i nieskończony. Tu jest problem. Problem wielki, ale na tym polega, bez tego nie ma życia wewnętrznego. Dlatego musi być w człowieku pewna giętkość, podatność, gotowość, bo inaczej, jak będzie sztywny, to się nie dostroi, to się nie porozumie ze swoim przewodnikiem / „W głąb misterium” /\nNie może dobrze modlić się ten, kto ma mentalność posiadacza, bo posiadanie uśmierca owo sanctum desiderium — święte pragnienie — o którym wspomina często św. Grzegorz, a które jest nieodzownym warunkiem modlitwy, jeżeli nie jest samą modlitwą. Kto posiada, ten nie pragnie. Ubóstwo jest matką nadziei i jej córką zarazem. Pasażer, który w restauracji dworcowej obstawił się smacznymi kąskami, nie będzie oczekiwał z napięciem przyjścia pociągu, ale raczej będzie trwożnie patrzył na zegarek i życzył sobie spóźnienia się pociągu, aby zdążył wszystko skonsumować. Ale pasażer, który w lekkim okryciu w mroźny dzień szybko chodzi po peronie, wygląda z utęsknieniem oczekiwanego pociągu i usłyszy go z daleka, a gdy pociąg nadejdzie, wskoczy do wagonu, zanim on się całkowicie zatrzyma. Między ubóstwem a nadzieją, między stanem kenozy a modlitwą, zachodzi więc bardzo ścisły związek / „W szkole modlitwy” /\nRadość psalmów to jakaś radość inna od wszystkich ziemskich radości, to radość zwycięska. Mówi się często, że psalmy odpowiadają uczuciom serca ludzkiego. Trzeba powiedzieć więcej: one wyrywają serce ludzkie z ciasnoty jego granic. One każą mu śpiewać hymny radosne nawet wtedy, gdy nie jest do tego skłonne. Możemy być bardzo smutni i przygnębieni, a jednak tekst natchniony każe nam śpiewać radość: Uradowałem się, gdy mi powiedziano: „Pójdziemy do domu pańskiego”. Jeżeli uwierzymy psalmowi i damy się prowadzić przez niego i damy się posłusznie wyprowadzić z nas samych, poznamy i my tę radość transcendentną i niezmienną, niezależną od zmienności kolei naszych na ziemi, od cierpień i łez. Poznamy radość z Boga, z tego, czym Bóg jest i z tego, co Bóg czyni, z cudownych dzieł Jego / „Medytacje nad Psalmami” /\nUmartwienie zmysłów: wzroku, słuchu, smaku, jak również i umartwienie języka mają to do siebie, że łączą bardzo wielką wartość leczącą z zupełnym bezpieczeństwem ze strony zdrowia. Zaiste nikt jeszcze nie umarł ani nie zachorował od umartwienia swej ciekawości widzenia i słyszenia albo od umartwienia swego gadulstwa, a pożytek z tego wielki i głęboko duchowy, bo duch ludzki, zamykając okna zmysłów, przez które się wylewa zwykle na zewnątrz, skupia się w sobie, znajdując wiele światła i mocy. To umartwienie ma o wiele bliższy i bezpieczniejszy związek z życiem wewnętrznym, powodując to ogólne uciszenie duszy, które umożliwia bliskie obcowanie z Bogiem / „Kierownictwo duchowe” /\nI kiedy nas życie mocno przyciśnie, kiedy doznamy niepowodzenia, słabości, pogardy, kiedy będziemy przegrani w życiu — nie bądźmy przegrani. Nie bądźmy przegrani, bo my nie na nas samych się opieramy. Niepotrzebne nam jest dobre samopoczucie, bo opieramy się nie na sukcesach, ale na łasce. Tego musimy się w życiu nauczyć / „W głąb misterium” /\nDzisiejsi młodzi bardzo często mówią o „autorealizacji”. Oni chcą się w życiu „zrealizować”. Niestety — najczęściej prowadzi to do błędu. Młody człowiek żeni się. Po paru miesiącach dochodzi do przekonania, że z tą dziewczyną się „nie realizuje”, więc ją rzuca i szuka drugiej, aby móc się z tą drugą „zrealizować”. Młody człowiek najczęściej nie zna swojej prawdziwej osobowości. Apokalipsa mówi: Zwycięzcy dam manny ukrytej i dam mu biały kamyk, a na kamyku wypisane imię nowe, którego nikt nie zna oprócz tego, kto je otrzymuje (Ap 2,17). „Imię nowe” oznacza naszą prawdziwą osobowość, którą Bóg dla nas pomyślał i która jest Jego darem. Realizowanie siebie jest najczęściej rozdymaniem swojej fałszywej osobowości, rozdymaniem swego egoizmu i swojej pychy. Jest to realizacja nie naszej osobowości, ale naszej karykatury. Realizuje się — posługując się terminologią Pawłową — „stary człowiek”, który powinien umrzeć, aby mógł się rozwinąć nowy, ale nie chce / „Medytacje nad Psalmami” /\nDziś w epoce zlaicyzowania życia bardzo trzeba podkreślić znaczenie niedzieli chrześcijańskiej. Niedziela jest dniem chwały Bożej, dniem światła, dniem myśli Bożej, dniem kontemplacji. Zadaniem niedzieli jest, by człowiek, pochylony ku ziemi przez cały tydzień pracy, wyprostował się ku Ojcu i poczuł się wolnym dzieckiem Bożym. Zachowanie niedzieli jest warunkiem wolności w stosunku do świata, warunkiem zachowania kierunku ku Bogu. Aby niedziela mogła to dać człowiekowi, winna być dla niego przeżyciem religijnym. Laicyzm możemy przezwyciężać, o ile niedziela nasza sama nie będzie zlaicyzowana. Jeżeli zaś niedziela będzie zlaicyzowana i będzie tylko dniem odpoczynku, rozrywki, wycieczki, kina itp., a nie będzie dniem Pańskim, to wyjałowienie duchowe jest prawie nieuniknione. Dobrze zaś przeżyta niedziela daje siły duchowe nawet na bardzo przeładowany pracą tydzień, bo niedziela ma w sobie moc ku uświęceniu całego tygodnia. Niedziela chrześcijańska zdolna jest uratować cały tydzień chrześcijanina, a więc całe jego życie, od zlaicyzowania. To jest jej rola i ona może ją dziś jeszcze spełnić. W przypadkach wyjątkowych, dla osób zmuszonych do pracy w niedzielę, należy pomyśleć o jakiś innych sposobach zaradzenia temu szkodliwemu stanowi rzeczy / „Wierność łasce” /\nDroga na tej ziemi nie jest łatwa. Wymaga najpierw mocnej i bezkompromisowej postawy w stosunku do zła. Psalm podkreśla konieczność zdecydowanego odcięcia się do zła (por. Ewangelie), a jednocześnie ostrzega, że zło ma siłę przyciągania i przy pewnych z nim kompromisach można zostać wciągniętym aż na dno przepaści. Najpierw są drobne koncesje, ale stopniowo sumienie się rozprzęga i człowiek staje się zły. Głęboka teologia zła, jego ciemnej atrakcyjności, zwiększającej się w miarę słabości oporu. Werset pierwszy znakomicie się stosuje do drogi przebytej przez niejednego odstępcę, który zaczął od zwykłej obecności na zjeździe, a skończył w aktywie wrogów Kościoła. Ta ciemna siła jest w każdej pokusie, za najniewinniejszą nawet stoi całe „misterium” zła / ”Medytacje nad Psalmami” /\nI życie będzie szło. I ty pójdziesz. Skończysz studia, będziesz miał dyplom, pójdziesz do pracy. A co potem? Potem będziesz miał awans, będziesz miał rodzinę. Myśl, co potem będzie. Idziesz drogą życia, to będziesz miał i walkę, to będziesz miał i cierpienie tej ziemi, którego żaden człowiek nie może uniknąć. Rahner powiedział, że po tym można poznać wartość różnych światopoglądów, czy one są dla człowieka, czy one nie są dla człowieka, po tym, co dają człowiekowi słabemu, cierpiącemu, staremu, wyeliminowanemu z życia. Jeżeli światopogląd jakiś jest dla ludzi tylko młodych, dynamicznych, zdrowych, to to nie jest dla człowieka, bo człowiek to nie jest tylko to. W życiu człowieka jest masa biedy, niedoli, nędzy wszelkiego rodzaju i cierpienia. Więc nie trzeba się dziwić, nie trzeba myśleć, że my unikniemy tego, że my jakąś uprzywilejowaną drogą pójdziemy. Nie pójdziemy. I my też będziemy dźwigać krzyż. Każdy z nas, jak doświadczenie ludzkie uczy, będzie miał dość dużą porcję tego do dźwigania i trzeba się będzie do tego zaprawiać. A może niejeden z nas będzie w życiu przegrany, wyeliminowany z życia? Chrystus taki los przyjął. To nie jest takie straszne / „W głąb misterium” /\nFragment z książki „Myśli, powiedzenia, anegdoty”.\nPiotr Rostworowski OSB / EC — benedyktyn, pierwszy polski przeor odnowionego w 1939 roku klasztoru w Tyńcu. Więzień za czasów PRL-u. Kameduła — przeor eremów w Polsce, Włoszech i Kolumbii. W ostatnim okresie życia rekluz oddany całkowitej samotności przed Bogiem. Zmarł w 1999 roku i został pochowany w eremie kamedulskim we Frascati koło Rzymu. Był zawsze bliski mojemu sercu — napisał po Jego śmierci Ojciec Święty Jan Paweł II. Autor licznych publikacji z dziedziny duchowości i życia wewnętrznego.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: sakrament powołanie rodzina małżeństwo negatywizm miłość bliźniego styl życia duchowość świeckich trolejbus


Odpowiedzialność administratorów portali internetowych za działania użytkowników - Blog Kancelaria Adwokacka Wachowski | Prawo IT | Kancelaria IT Warszawa\nautor Mariola Górniak 31 marca 2020 6 października 2020 0 comments on Odpowiedzialność administratorów portali internetowych za działania użytkowników\nTo pytanie warto postawić sobie już na etapie projektowania takiego portalu. Może to zaoszczędzić nerwów i kosztów związanych z procesem sądowym, obowiązku wypłaty dużych odszkodowań, czy konieczności zmiany istoty biznesu. Odpowiedzialność administratorów portali internetowych za działania użytkowników to wcale nie taki błahy temat. Warto wyciągnąć wnioski z błędów innych światowych graczy.\nNa początek trochę przepisów\nChcę, żebyś dobrze zrozumiał temat, dlatego przybliżę Ci podstawowe kwestie prawne. Najważniejszą regulację w tym temacie znajdziesz w art. 14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną (w skrócie u.ś.u.d.e.). Dotyczy ona podmiotów, które udostępniają zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania danych przez usługobiorcę. Jednym słowem mowa o hostingodawcach. Obecnie paleta ich usług jest bardzo szeroka, od udostępniania samego miejsca na serwerach pod strony internetowe po dostarczanie bardzo zaawansowanych aplikacji internetowych. Ich niezmienną cechą wspólną jest przechowywanie informacji dostarczonych przez użytkownika.\nNiestety treści dostarczane przez użytkowników nie zawsze są legalne. A dostawcy usług hostingowych (ang. host-service provider, tzw. HSP) pośrednio do tego się przyczyniają, bo chcąc nie chcąc, umożliwiają im dokonywanie czynów niezgodnych z prawem. Oczywiście niedorzecznym byłoby obciążanie ich odpowiedzialnością za każdy taki przypadek, jednak całkowite zwolnienie z niej też nie byłoby dobrym rozwiązaniem. W związku z tym prawodawca zdecydował się zwolnić HSP z odpowiedzialności za działania użytkowników pod warunkiem braku wiedzy o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności. Natomiast w przypadku, gdy taką wiedzę uzyskają (na skutek urzędowego zawiadomienia lub innej wiarygodnej wiadomości) muszą uniemożliwić dostęp do tych danych. Ważne jest również to, że HSP zostali również zwolnieni z obowiązku monitorowania przechowywanych treści pod kątem ich bezprawności.\nTeoria teorią, a co na to praktyka?\nRegulacja zawarta w art. 14 u.ś.u.d.e. zapewne wymagałaby szerszej analizy w kontekście wyjaśnienia chociażby co ustawodawca rozumie pod sformułowaniami „brak wiedzy”, czy „wiarygodna wiadomość”. Jednak w swoim artykule chciałabym zwrócić uwagę na inne, ciekawe problemy, które pojawiły się w wyrokach sądowych wydanych w kontekście odpowiedzialności HSP za bezprawne działania użytkowników.\nCzy na pewno jesteś tylko hostingodawcą?\nŚwiadczenie samej technicznej usługi przechowywania informacji jest dziś mało atrakcyjne dla przeciętnego użytkownika Internetu. Dostawcy usług hostingowych muszą dostarczać dodatkowe usługi lub całe rozbudowane aplikacje internetowe, aby przyciągnąć uwagę klientów. Doskonałym tego przykładem są portale aukcyjne np. Alllegro lub eBay. Zapewniają one kompleksowe wsparcie swoim użytkownikom – od rejestracji aukcji, przez pozycjonowanie, wyszukiwanie po określonych parametrach, reklamę, po dokonanie płatności. Nic więc dziwnego, że pojawiają się głosy, że podmioty te nie powinny korzystać z łagodniejszych zasad odpowiedzialności, czyli art. 14 u.ś.u.d.e. Sprzedaż podrobionych produktów znanych marek może wygenerować wielkie zyski.\nW sprawie Hermes International przeciwko eBay francuski sąd uznał, że serwis ponosi częściową odpowiedzialność za szkody wyrządzone sprzedażą na nim przez inną osobę podrobionych torebek renomowanej marki Hermes. W tej sprawie sąd dokonał szerokiej analizy prawnej usług serwisu eBay. Po pierwsze wyróżnił usługę hostingu. I za tą działalność sąd wyłączył odpowiedzialność eBay na podstawie francuskiego odpowiednika art. 14 u.ś.u.d.e. Po drugie wyróżnił także działalność marketingową. Zaliczył do niej wizualne prezentowanie treści dostarczonych przez użytkowników-sprzedawców w sposób ułatwiający dotarcie do nich potencjalnym kupującym. W tym przypadku sąd uznał pełną odpowiedzialność serwisu na zasadach ogólnych. W zakresie w jakim eBay posiadał wyłączny wpływ na kształt tego systemu, działał w charakterze autora serwisu www, czyli dostawcy treści.\nSąd przyjął także, że oprócz działalności czysto hostingowej, eBay prowadzi także działalność brokerską. Opisał ją jako takie modelowanie struktury portalu, aby do ofert użytkowników-sprzedawców trafiała jak największa liczba użytkowników-kupujących. W ten sposób serwis generował większe zyski dla siebie z opłat za wystawianie ofert. W związku z tym sąd uznał, że serwis ma obowiązek dołożenia starań, aby za jego pośrednictwem sprzedawane były tylko produkty legalne. Na przykład poprzez zobowiązanie użytkowników-sprzedawców do udostępnienia w widoczny sposób dowodów na oryginalne pochodzenie produktów.\nCzy na pewno nie ponosisz odpowiedzialności za monitorowanie treści dostarczanych przez użytkowników?\nCo do zasady HSP nie mają obowiązku monitorowania przechowywanych treści pod kątem ich bezprawności. Brak obowiązku nie oznacza jednak, że nie mogą tego robić dobrowolnie. W dobie tak dużej skali naruszeń w Internecie pomysł na taką inicjatywę wydaje się godny pochwały. Jednak jak pokazuje wyrok Sądu Krajowego w Monachium z 2000 r. w sprawie serwisu AOL, nie zawsze takie działania będą opłacalne.\nSerwis AOL był portalem służącym do zamieszczania i udostępniania plików MIDI. W jego ramach został stworzony przez wolontariuszy system weryfikacji legalności plików MIDI, który jednak okazał się niedoskonały. Nie wykrył wszystkich nielegalnych plików dostarczonych przez użytkowników. Sąd uznał to za okoliczność obciążającą serwis i zarzucił mu niedbalstwo, mimo dobrowolności działań podjętej przez serwis. Sąd dopatrzył się także, że portal dzięki usłudze weryfikacji legalności plików zyskał przewagę konkurencyjną, co przełożyło się na osiągnięte zyski.\nOd czasu wydania powyższych wyroków (początek XXI wieku) wiele się zmieniło, jeżeli chodzi o rzeczywistość internetową. Skala naruszeń zdecydowanie wzrosła. Wzrosła również innowacyjność usług oferowanych przez HSP. Ciekawe jak dziś sądy, spojrzałyby na podobne zagadnienia. Bardzo możliwe, że ich konstatacje byłoby podobne. Świadcząc usługi w modelu serwisu WEB 2.0. warto przemyśleć swoją odpowiedzialność za działania użytkowników. Najlepiej na etapie projektowania portalu. Zwłaszcza w kontekście tzw. zasady głębszej kieszeni (ang. deeper pocket). HSP przeważnie mają większe zasoby pieniężne niż użytkownicy ich portali. Nie trudno zatem domyślić się od kogo osoba poszkodowana będzie chciała dochodzić odszkodowania lub zadośćuczynienia.\nPoprzedni Koronawirus stand up – naruszenie RODO czy manipulacja?\nKolejny Ochrona danych osobowych przy pracy zdalnej w warunkach pandemii COVID-19


Czym kierować się przy zakupie wiertarki? - Bufiks\nOpublikowane w 14 listopada 2020 14 listopada 2020 przez Ryszard Wróbel\nPodczas remontów czy też domowych napraw, może się nam przydać różnego typu sprzęt. Bardzo dużą popularnością cieszą się zwłaszcza sprzęty do mocowania różnych elementów. Dzięki nim można szybko przymocować szafkę wiszącą albo też dokonać remontu dachu.\nJaka wkrętarka jest najlepsza?\nWyposażając się w sprzęt przydatny podczas wykonywania remontów, będziemy w stanie wykonać pewne prace naprawcze bez konieczności wzywania ekipy remontowej. Mowa tu o takich pracach jak naprawa rynny, dachu, czy też przymocowanie szafki wiszącej do ściany. Do takich właśnie prac może się nam przydać sprzęt taki jak wiertarko wkrętarka akumulatorowa. Plusem tego urządzenia jest przede wszystkim fakt, że można go używać nawet w tych miejscach, gdzie nie ma dostępu do sieci elektrycznej, na przykład właśnie na dachach czy też tam, gdzie nie jest jeszcze podłączona sieć elektryczna. Wystarczy w tym celu podładować wkrętarkę, aby można było z niej korzystać nawet przez kilka godzin bez przerwy. Tego typu wkrętarki początkowo były używane przede wszystkim przez profesjonalistów, ale obecnie stają się także coraz częstszym wyposażeniem domowych majsterkowiczów. Wpływa na to fakt, że ceny takich urządzeń z biegiem czasu stopniowo się obniżają, dzięki czemu na ich zakup będzie sobie mógł pozwolić każdy z nas, praktycznie bez różnicy jeżeli chodzi o zasobność portfela. Oczywiste jednak jasnym jest, że im droższa wkrętarka, tym większe możliwości będzie posiadać, ale oczywiście osoby prywatne nie zawsze będą w stanie wykorzystywać możliwości takich wkrętarek.\nWyposażenie się w nowoczesny sprzęt budowlany może być bardzo korzystne. Dzięki temu bowiem, będzie można wykonywać część prac remontowych na własną rękę. Ceny takiego sprzętu z biegiem czasu stale się obniżają, przez co niemal każdy z nas może pozwolić sobie na jego zakup.\nPoprzedni wpisPoprzedni Oryginalne szafy z Poznania\nNastępny wpisNastępny Zastosowanie soli tabletkowanej\nJak działa ośrodek leczenia uzależnień?\nZ jakich zalet słynie depilacja laserowa?\nZabieg mezoterapii igłowej i bezigłowej\nSzybkie odkażanie pomieszczeń\nJaka membrana dachowa jest najlepsza?\nModne rolety zaciemniające\nSzybkie wykonanie ogrodu zimowego\nPolecane studio fotograficzne w Bielsku


Chcielibyscie pracowac w sklepie zologicznym? - z-Forum.pl\n/ Chcielibyscie pracowac w sklepie zologicznym?\nTo chyba zależy od tego co kto lubi. Jesli chodzi o pracę to z tego co mogę zauważyć tutaj http://www.gowork.pl/praca/torun;l wcale jej nie brakuje, i w zależności od tego jakie masz wykształcenie i zainteresowania, na pewno znajdziesz coś dla siebie!\nPrzez prymat tego, że kocham zwierzątka, to jak najbardziej chciałabym pracować w sklepie zoologicznym\nSzczerze to nie wiem, ja nawet jak kupuję co kolwiek dla kota to szukam na takich stronach jak ta https://www.maxandmrau.pl/pol_m_kot-175.html Poniewaz nie umiem wytrzymać wrzasków papug w takich sklepach, no chyba że szef obiecałby mi ze nie będzie miał w sprzedaży nigdy ptaków to jak najbardziej\nNie mam nic przeciwko, zawsze lubiłam zwierzątka.\nŚwietna praca jesli lubisz zwierzaki.\nRozmowy o restocku, sklepie itp. Mooth 11 2,133 28.05.2010 09:54