Zasady Dobrych Praktyk | Intrum\nopracowane przez Związek Przedsiębiorstw Finansowych\nZasady Dobrych Praktyk (ZDP) opracowane przez Związek Przedsiębiorstw Finansowych (ZPF), której członkiem jest Intrum, stanowią zbiór zasad postępowania, opartych na ogólnych normach moralnych i zgodnych z obowiązującym na terenie kraju prawem, przyjętych do stosowania przez przedsiębiorstwa działające na rynku finansowym, w szczególności związane z rynkiem finansów konsumenckich, będące członkami ZPF. Pełna treść ZDP do pobrania TUTAJ.\nIntrum przyjęło Zasady Dobrych Praktyk, co oznacza, że w swych działach, przestrzega obowiązujących przepisów prawa, dobrych obyczajów, postępuje etycznie, kontaktując się\nz osobami zadłużonymi ma na względzie ochronę interesów kontrahentów, ale także poszanowanie praw dłużnika. Intrum, jak każda firma członkowska ZPF, regularnie przechodzi audyt zgodności z Zasadami Dobrych Praktyk, przygotowanymi przez ZPF. Wszystkie przeprowadzone dotąd audyty, Intrum przeszło pomyślnie.\nMasz wątpliwości co do przestrzegania przez Intrum wytycznych widniejących w ZDP?\nIntrum zapewnia osobom zadłużonym ochronę ich wszelkich praw, w tym także tych służących do odpierania zarzutów wobec wierzycieli oraz zbywców wierzytelności, w granicach określonych w przepisach art. 513 Kodeksu Cywilnego oraz innymi przepisami prawa. W trakcie pierwszego kontaktu z osobą zadłużoną, zawsze informujemy o aktualnej wartości i źródle pochodzenia wierzytelności.\nKażda osoba zadłużona, ma także możliwość wniesienia skargi na działania Intrum, co do których, może być podejrzenie, że są niezgodne z obowiązującymi, stosownymi przepisami prawa i naruszają zapisy zawarte w ZDP, kontaktując się z ZPF:\nw formie wiadomości e-mail, na adres etyka@zpf.pl.\nSkładany wniosek o wszczęcie postępowania (skarga) przez ZPF powinien zawierać:\nZwięzły opis okoliczności, w których w ocenie Wnioskodawcy nastąpiło naruszenie Zasad Dobrych Praktyk przez Intrum.\nWskazanie osób, które zdaniem Wnioskodawcy dopuściły się naruszenia Zasad Dobrych Praktyk.\nKopię całej posiadanej przez Wnioskodawcę korespondencji i dokumentacji sprawy.\nZgodę Wnioskodawcy na udostępnienie przez Intrum informacji na temat przebiegu postępowania firmy w sprawie, w tym informacji, które mogą dotyczyć osoby Wnioskodawcy.\nZPF zobowiązuje się do szybkiego rozpatrywania skarg wniesionych przez osobę zadłużoną, nie później niż w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania. W przypadku, gdy rozpatrzenie skargi jest niemożliwe w terminie 30 dni, ZPF zawiadamia osobę zadłużoną w formie pisemnej o nowym terminie rozpatrzenia sprawy, który jednak nie powinien przekroczyć 60 dni od dnia otrzymania skargi. W przypadku odmowy uznania przez Intrum zarzutów lub skargi, jesteśmy zobowiązani do udzielenia osobie zadłużonej odpowiedzi zawierającej wyjaśnienie przyczyn odmowy ich uznania, ze wskazaniem dalszych możliwości działania. W razie jednoznacznego stwierdzenia oczywistej zasadności podniesionych przez osobę zadłużoną zarzutów, uchybienia lub nieprawidłowości powinny być usunięte, a w uzasadnionych przypadkach dalsze działania windykacyjne powinny być zaniechane.


KOMUNIKATY KURII – Niedziela Palmowa, 28.03.2021 r. – Parafia Strażów\nKOMUNIKATY KURII – Niedziela Palmowa, 28.03.2021 r.\n1. W związku z wprowadzonymi przez rząd nowymi restrykcjami dotyczącymi dopuszczalnej liczby wiernych w kościele (od najbliższej soboty 27 marca br. do piątku 9 kwietnia br. nowa norma wynosi 1 wierny na 20 metrów kwadratowych powierzchni) prosimy o umożliwienie wiernym udziału zwłaszcza w nabożeństwach Wielkiego Tygodnia za pośrednictwem transmisji on-line. Bardzo prosimy o odpowiedzialne zachowanie wiernych i duszpasterzy, aby nie narażać siebie i innych na zakażenie.\n2. Nadal obowiązuje dyspensa od obowiązku uczestnictwa we Mszy św. w niedziele i święta nakazane, której biskup rzeszowski udzielił wszystkim wiernym w dniu 5 listopada 2020 r. ze względu na sytuację epidemiczną i wprowadzone limity dotyczące liczby wiernych w świątyniach. Dyspensa ta jest przywilejem, a nie prawnym obowiązkiem.\nKuria Diecezjalna i Sąd Biskupi będą czynne do Wielkiej Środy włącznie. Natomiast po świętach zostają otwarte we wtorek. Jeśli to możliwe, prosimy o załatwianie spraw korespondencyjnie, przez pocztę elektroniczną lub telefonicznie.\n« Przewodniczący Episkopatu apeluje o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego podczas uroczystości religijnych\tWielki Czwartek: Msza Krzyżma i Msza Wieczerzy Pańskiej »


Niezwykle często nie zaradzimy zachowywać się bez | gracjan\nRozwój kulturze skutkuje, iż nadzwyczaj cyklicznie, nie podołamy dochowywać się bez stresu. Rozbiera on wszelką kompetencję: od chwili istnienia familijnego, na krzyż nieprofesjonalnego, dochodząc do egzaltowanego. Jego wyrazem jest cykor poprzednio wystąpieniami ogólnymi, rozmową z barbarzyńską figurą, i niekiedy nawet ordynarnymi czynnościami zaradzi brać do niewoli. Niezależnie od kaleczeniem nam samopoczucia, napięcie oraz przekonuje na wigor, o czym często zaniedbujemy zaś czego nie przyłapiemy. Przeto grunt istnieje, hołubienie o ów aspekt naszego istnienia, który wywoła zredukowanie albo likwidacje stresu. Pierwszą naczelna regułą istnieje uśmieszek. Nawet gdy zjada nas stres zanim tysięczną publiką, względnie Panią w zieleniaku, wypada go mieć na własnej fizjonomii. Uśmiech jest kluczem do ludzkich żołędziu. Można pokusić się wiarę, ze no tak dostępnego, uniwersalnego oraz zbawiennego na co dwadzieścia cztery godziny narzędzia człowiek coraz nie miał w rękach. W pewnym, nieszerokim, interaktywnym obrazku rodzicielce momentalną pocztę, klaser ze opadnięciami, lotny kalkulator, bądź choćby księgę. Jak wprowadzimy uśmiechnięci, w związki spośród drugim obywatelem, on nieświadomie obdarzy nas empatią. Plusem tej maksymy jest plus zjawisko, iż własny organizm oraz będzie mniemałby, iż istniejemy zadowoleni, oraz nie zestresowani. Obok nieokazałym stresie, modus owa jest owocna. Wtórym wybiegiem, na stres obecnie cokolwiek poważniejszy, istnieje czyn. Bieganie, podskakiwanie, fitness a drugiego, spowodują wydalanie się w naszym truchle. Te znowuż spowodują, że będziemy w wyższym stopniu zrelaksowani i promienni. Do tego wyładujemy własną złośliwą dynamikę, jaka wymiesza się w pozytywniejszą. Akcja istnieje wartościowy dla zdrowia, również w wypadku stresu.\nTrzecią sztuczką, jaka może przynieść ulgę w walce ze stresem istnieje spanie. Nader często zapominamy o przed. Zdarza się także tak, iż z wykorzystaniem napięcie nie zdołamy zasnąć. Słusznym trybem jest długa, gorąca kąpiel a kadzidła zapachowe. Przyciemnione światło a deprywacja się od komputera i telefonu odciąży zrelaksowanie się. Nie zaszkodzi plus lampka przekroczenie, aczkolwiek powinno się starać się spośród gazem. Jak z przed przesolimy, dokonamy iż kolejnego dnia będziemy nieumiejętni do działania, co zdubluje krajową stresującą sytuację. Stres przypuszczalnie znajdować się poprawny natomiast złego usposobienia. Być może nawet takiej, gdy odkrycie nakładu za pomocą. Trwanie uwidoczni. jakkolwiek ujmujmy w środku książki, studiujmyż w jakiej odmianie jaki miłuje. Jednak oraz w istocie wypada go wystrzegać się zaś z poprzednio walczyć, dlatego że długofalowy być może propagować marnotrawstwo w tworze. Notoryczne zasilanie w istnieniu pobudza, iż jesteśmy podnieceni, a to może owocować, na dłuższą drogę ponurością. Czyn, uśmiech a dystans, powiązane spośród relaksem, na pewno zachowają Ciebie od chwili stresu.


Strona stanowi płatne kompendium wiedzy o polskich portach, żegludze i przemyśle okrętowym. więcej »\nFirma oferuje przewozy żeglugą śródlądową. Proponuje również transport ładunków samochodami, usługi portowe i składu celnego oraz dzierżawy i wynajmu, a ponadto wykonawstwo konstrukcji stalowych oraz budowę i remont statków. Na stronie znajdują się także informacje o portach, zdolnościach przeładunkowych, rejonach pływania, transporcie ekologicznym. Osoby zainteresowane mogą wysłać zapytanie ofertowe. więcej »\nOferta firmy zajmującej się spedycją drogową, lotniczą (wystawianie lotniczych dokumentów przewozowych AWB, przygotowanie przesyłek do transportu lotniczego, weryfikacja dokumentów dotyczących przewozu materiałów niebezpiecznych, transport lotniczy przesyłek wartościowych, ubezpieczanie przesyłek lotniczych, aranżację dostaw "door-to-door", wysyłanie przesyłek na koszt odbiorcy itp.) i morską (organizowanie przesyłek w eksporcie i imporcie, wystawianie morskich listów przewozowych, aranżowanie przesyłek kontenerowych lub drobnicowych, możliwość transportowania towaru w kontenerach 20' i 40', podstawienie kontenera na miejsce załadunku lub wyładunku towaru, odprawa celna przesyłek na nabrzeżu lub w wyznaczonym przez klienta miejscu odpraw celnych, dostarczenie przesyłek do morskich portów celnych lub po odprawie celnej w wyznaczone miejsce rozładunku). więcej »\nJeden z większych polskich armatorów, obsługuje porty Skandynawii, Europy Zachodniej, Morza Śródziemnego, w tym krajów Afryki i Azji Mniejszej. Prezentacja floty i adresy biur na świecie. więcej »\nZbiór aktualnych i archiwalnych informacje o polskim armatorze. więcej »\nStrona firmy spedycyjnej świadczącej przewozy ładunków całopojazdowych i drobnicowych w relacjach europejskich, transport ładunków ponadgabarytowych (planowanie, wytyczanie trasy oraz eskortowanie) oraz przewozy ładunków pełnokontenerowych i drobnicowych drogą morską. więcej »\nOferta firmy Morcom specjalizującej się w tworzeniu serwisów WWW, tłoczeniu płyt CD oraz hydrografii. Zawarto tu również informacje o oferowanych przez firmę serwisach wirtualnych, rejestracji domen oraz obsłudze ruchu morskiego w porcie Szczecin.\nOferta firmy transportowej, której zakres działania obejmuje: spedycję międzynarodową, lądową, lotniczą i morską, dystrybucję przesyłek drobnicowych w exporcie i imporcie, transport odzieży "na wisząco", logistykę tekstylną, szybkie odprawy celne, wszelkiego rodzaju skład celny, konfekcjonowanie towarów, gwarancje i zabezpieczenia celne, usługi serwisowe dla samochodów ciężarowych. więcej »\nMiędzynarodowy przewoźnik promowy. Na stronie znajduje się wiele informacji tj. rozkład rejsów, oferta turystyczna. więcej »\nOferta firmy zajmującej się transportem rzecznym śródlądowym: przeholunki kadłubów, przewozy konstrukcji i ładunków o dużych gabarytach, przewozy towarów po śródlądowych drogach wodnych kraju i zagranicy, przewozy ładunków płynnych. Na stronie lista środków transportu, bogata galeria zdjęć dokumentująca działalność oraz oferta współpracy. więcej »\nTRANS-COM transport spedycja logistyka\nTRANS-COM od 2003 roku prowadzi usługi transportowe krajowe i międzynarodowe. Posiadamy pojazdy o ładowności od 1,5 do 24 ton ładowane w różny sposób. Nasza firma transportowa świadczy transport ciężarowy maszyn, transport specjalistyczny oraz ponadgabarytowy. Posiadamy własne zaplecze spedycyjne i magazynowe. więcej »\nTransport, kontenery 18m3 z windą, Warszawa, cały kraj, Europa. więcej »\nTransport morski, spedycja celna i agencja celna - wszystko to co jest potrzebne do wzorowego importowania towarów z za granicy i rozprowadzaniu ich po naszym kraju. Jesteśmy firmą z wieloletnim doświadczeniem, staramy się aby KAŻDY klient był zadowolony z naszych usług. Nie wierzysz? Przekonaj się sam! więcej »\nMiędzynarodowy przewoźnik promowy. Na stronie znajduje się wiele informacji tj. rozkład rejsów, oferta turystyczna. Firma obsługuje głównie połączenia między Polską a Szwecją. więcej »\nProfesjonalne usługi przeprowadzkowe - przeprowadzki biur, firm, fabryk, magazynowanie, przenoszenie, pakowanie, przeprowadzanie sprzętu IT, sprzętu specjalizowanego, ciężkich przedmiotów (np. sejfy, skarbce). Pełny zakres usług. więcej »\nStrona terenowego organu państwowej administracji morskiej Rzeczypospolitej Polskiej działającego na zachodnim wybrzeżu kraju. Zamieszczono akty prawne regulujące jego pracę, wzory dokumentów składanych przed urzędem, biuletyn i informacje o warunkach nautycznych oraz cennik świadczeń wykonywanych przez tę instytucję. więcej »\nPrzewoźnik w żegludze przybrzeżnej oferuje: rejsy po porcie gdańskim, rejsy spacerowe, regularne połączenia i przejażdżki. więcej »


Gdzie w Warszawie wybrac się na wakeboard – polcon2011.pl\nGdzie w Warszawie wybrac się na wakeboard\nGdzie w Warszawie wybrać się na wakeboard? Myśląc o jakimś Wake Warszawa warto przeglądnąć oferty, gdyż istnieje wiele wakeparków i jest naprawdę w czym wybierać. Część z nich mieści się w granicach miasta, do części trzeba jednak kawałek dojechać. Poniżej przedstawiam kilka propozycji.\nWybierając się na weekend warto przejechać się chociażby do Wake Family Brwinów oddalonego od Warszawy o około pół godziny drogi. Wakespot jest duży, oprócz wyciągu pięciosłupowego mamy do dyspozycji jeszcze dwusłupowy. Wartym uwagi jest fakt, że posiadają wyspę na środku, która wytłumia fale. Ponadto posiadają całe zaplecze do odpoczynku. Przygotowano piaszczystą plażę z dostępem do wody, gdzie możemy poleżeć na wygodnym hamaku czy leżaku. Do tego dwa bary i jeszcze wiele innych atrakcji, a dla najmłodszych jest przestronny plac zabaw.\nJuż w granicach miasta można znaleźć ciekawy wakepatrk, a dokładniej 2Wake. Oferuje nam organizację imprez i eventów na terenie wake parku jak również szkolenia i kursy. Posiada dwa wyciągi w systemie 2.0 o długości od 180-200 metrów. Ponadto mnóstwo innych atrakcji na wodzie od Kickerów różnych rozmiarów po Ollie Step-up Box. Możliwa jest rezerwacja online. Wake park znajduje się blisko centrum dokładniej na Białołęce.\nW samym sercu miasta mięci się inny wake park, dokładny adres to Port Czerniakowski naprzeciw stadionu Legii. Dojazd zarówno samochodem jak i komunikacją miejską jest wygodny i łatwy. Na terenie tego wake parku dostępny jest dla gości parking. Oprócz wyciągu 2.0 WWA ma przygotowaną strefę relaksu z parasolkami i leżakami. Dostępną dla tych co pragną tylko popatrzeć jak i dla tych co już się zmęczyli na wodzie. Jak widać z powyższego wakepark to nie tylko sam wyciąg, ale też i miejsce gdzie warto wybrać się by odpocząć. Właściciele rozumieją potrzeby wszystkich ludzi i oferują nie tylko rozrywkę w postaci wakeboardu, ale też zaplecze relaksacyjne, gdzie można miło spędzać czas z rodziną i znajomymi.


Programowanie bez komputera - Programowanie dziecinnie proste\n„Będziesz moją komórką ?” zapytał mój niespełna trzyletni synek, kiedy graliśmy w planszówkę (w ramach aktywności „ programowanie bez komputera ” ;)). Najpierw się uśmiechnęłam, a potem zdałam sobie sprawę, że faktycznie komórka to w zasadzie też komputer… W dzisiejszych czasach naprawdę trudno znaleźć się w miejscu, gdzie nie będzie komputera , dlatego tak ważne jest, żeby nasze dzieci wiedziały, co można „zlecić” komputerowi i jak to zrobić.\nJuż niejednokrotnie w moich wpisach prezentowałam sposoby na to, jak uczyć dzieci programowania bez przesiadywania przed komputerem. Bardzo cieszy mnie to, że na rynku można znaleźć coraz więcej inspirujących materiałów: zadań, książek, a nawet planszówek, które to poprzez zabawę pozwalają dzieciom poznać podstawowe zagadnienia związane z programowaniem.\nDzisiaj opiszę Wam krok po kroku zabawę, której wariacje już od wielu lat wykorzystuję w zabawach ze swoimi dziećmi, a która mimo to jest dla nich wciąż bardzo wciągająca.\nZabawę tę opisywałam już trochę w serii wpisów Programować zacznij już dziś. Dzisiaj chciałabym przedstawić ją Wam krok po kroku, tak, żebyście mogli (Ty i Twoje dziecko) dostosowywać ją do swoich potrzeb i wykorzystywać nie tylko w domu, ale też na spacerze czy wycieczce. Jest to nie tylko doskonały sposób na programowanie bez komputera, ale przede wszystkim doskonały sposób na wesoły czas z dzieckiem 🙂\nCo prawda zabawę tę traktuję jako programowanie bez komputera, ale przecież ktoś musi wykonać program napisany przez nasze dziecko. Tym razem tym „kimś” jesteśmy my. Cała zabawa w skrócie polega na tym, że dziecko wypowiada, a w kolejnym kroku zapisuje, polecenia, które mają być wykonane przez „robotka”, czyli nas 🙂\nW wersji dla najmłodszych zabawę tę stosuję najczęściej na spacerze. Wtedy to pozwalam mojemu trzylatkowi, żeby sterował mną jak robotem. On wypowiada polecenia, a ja je wykonuję 🙂 Przy pierwszych zabawach tego typu pozwalałam mu wymyślać polecenia dowolnie, więc gdy powiedział „podejdź do drzewa” szłam do drzewa, gdy powiedział „rusz się trzy kroki do przodu”, szłam trzy kroki do przodu.\nKolejnym razem wytłumaczyłam mu, że mówiąc do komputera nie możemy mówić tak jak do ludzi. Nie możemy dowolnie formuować myśli, bo zwyczajnie nie będziemy zrozumiani. Kiedy mówimy do komputera „po ludzku” to tak jakbyśmy mówili po chińsku do kogoś, kto chińskiego nie rozumie. Właśnie dlatego powinniśmy na początku ustalić jakie polecenia są zrozumiałe dla komputera i ściśle się tego trzymać.\nPodstawowe polecenia dla najmłodszych\nPierwsze polecenia jakie poznają dzieci niezależnie od tego czy jest to programowanie bez komputera, czy też przy jego użyciu to zazwyczaj: „idź do przodu”, “idź do tyłu”, „skręć w prawo”, „skręć w lewo”. Oczywiście z tym „prawo”, „lewo” na początku może być problem, ale na to też znaleźliśmy świetny sposób. Zarówno na rączkach dziecka jak i rodzica – „robotka” możemy umieścić jakieś symbole. U nas był to kwiatuszek na lewej ręce i serduszko na prawej. Wówczas zmienia nam się trochę lista poleceń i mamy: „idź do przodu”, “idź do tyłu”, „skręć w stronę serduszka”, „skręć w stronę kwiatuszka”. Oczywiście nie zachęcam do tego, żeby odpuścić dziecku naukę rozpoznawania kierunków, ale jeżeli dziecko jeszcze sobie płynnie z tym nie radzi to pamiętajcie, że zawsze jest alternatywa 😀\nNo dobrze, jeżeli mamy już listę poleceń, czas zacząć zabawę. W tym celu proponuję wybrać się do parku, lasu, na łąkę lub w inne miejsce, gdzie będziecie mieć wystarczająco dużo miejsca. Na początek pozwólcie dziecku poczuć jego moc sprawczą. Niech prowadzi Was dowolnie wymawiając ustalone wcześniej polecenia i Wy skrupulatnie je wykonujcie. Jeżeli okaże się, że z jakiegoś powodu nie możecie wykonać danego polecenia (na drodze stanęło Wam drzewo, albo wykonanie kroku spowoduje że wkroczycie na ulicę) zawsze możecie głosem robota powiedzieć „wystąpił nieoczekiwany błąd, program nie może być wykonany”. Zapewniam Was, że taka reakcja nie tylko rozbawi dziecko, ale zachęci je do znalezienia wyjścia z zaistniałej sytuacji.\nJeżeli dziecko zrozumiało już na czym polega zabawa i świadomie posługuje się podstawowym zestawem poleceń, zachęcam Was do wyznaczania sobie prostych celów. Np. „doprowadź robotka do tego drzewa”, albo „zaprogramuj robotka tak, żeby okrążył tę kępkę kwiatów 3 razy”. Oczywiście pomysły na zadania mogą wypływać zarówno od dziecka, jak też od dorosłego, ważne jest jednak to, żeby wypowiedziane były one na głos po to, żeby zarówno dziecko jak i dorosły wiedzieli jaki jest cel i na bieżąco weryfikowali czy udaje im się go osiągnąć.\nCo to jest pętla w programowaniu i jak wprowadzić to pojęcia do słownika naszych dzieci pisałam sporo we wpisach o pętli licznikowej i pętli warunkowej.\nJeżeli jeszcze ich nie czytaliście – zachęcam.\nW skrócie pętla jest konstrukcją, która pozwala nam powtarzać dowolne polecenie lub sekwencję poleń dowolną ilość razy. W naszym przypadku zamiast powtarzać „idź do przodu, idź do przodu, idź do przodu” możecie ustalić, że robot zrozumie polecenie „idź do przodu 3 kroki”. Dzięki takiemu podejściu programowanie stanie się jeszcze prostsze 🙂\nRozszerzanie listy poleceń\nKiedy już dziecko opanuje podstawowe polecenia i będzie potrafiło za ich pomocą doprowadzić „robotka ” do celu, śmiało możecie dowolnie rozszerzać listę poleceń i urozmaicać zadania. U nas zawsze dużym powodzeniem cieszyło się polecenie „podskocz”. Co prawda zazwyczaj było ono stanowczo nadużywane przez dzieciaki. Jeżeli dołożymy do tego przeszkody, które „robotek” powinien przeskoczyć to może się okazać, że ubaw będzie nie mały, szczególnie jeżeli do programu wkradnie się błąd…\nKolejnym krokiem do tego, żeby programowanie bez komputera zostało opanowane przez Twoje dziecko jest łączenie kilku poleceń w ciąg. Zakładam, że jeżeli mówimy o dzieciach przedszkolnych zapisywanie skomplikowanych programów na kartce nie wchodzi w grę, jednak możemy je zachęcić do tego, żeby przekazywały robotowi więcej niż jedno polecenia na raz. Przykładowo „idź do przodu 10 kroków”, potem „skręć w stronę kwiatuszka/w lewo”, potem „idź do przodu 3 kroki”.\nPolecenia, poustawiane w odpowiedniej kolejności po to, żeby rozwiązać zadany problem nazywane są algorytmem. Jeżeli chcecie dowiedzieć się o nich więcej, zachęcam do zapoznania się z wpisem o tym jak napisać swój pierwszy algorytm.\nProgramowanie rodziców – wersja dla starszych dzieci\nWszystkie zasady, które opisałam do tej pory mają zastosowanie również przy zabawie ze starszymi (wczesnoszkolnymi) dziećmi. To do czego zachęcam to to, żeby przy zabawie z nimi zaopatrzyć je dodatkowo w kartkę i długopis.\nOczywiście obowiązuje zasada, że robot rozumie tylko wcześniej zdefiniowane polecenia, więc koniecznie stwórzcie listę poleceń przed zabawą. Dodatkowo w tym przypadku dziecko pisze cały program na kartce, po czym przekazuje go robotowi, a ten instrukcja po instrukcji go wykonuje. Oczywiście dziecko obserwuje jak zachowuje się „robotek” i w momencie, kiedy zauważy, że coś idzie nie tak może powiedzieć „błąd”. Wówczas robot zatrzymuje się, wraca na miejsce z którego startował, dziecko poprawia program i cała zabawa rozpoczyna się od początku.\nUwaga! Warto przed zabawą ustalić jak porusza się robot. Czy krok jest długości stopy rodzica, czy może innej. W trakcie wykonywania poleceń ważne jest, żeby rodzic trzymał się w miarę możliwości ustalonego wcześniej rozmiaru kroku.\nJak wspomniałam już wcześniej zabawa ta doskonale nadaje się do wykorzystania na spacerze, ale nie oznacza to, że nie można jej wykorzystać w domu.\nZachęcam Was do zrobienia w pokoju toru przeszkód i poumieszczania w kilku miejscach pojemniczków w których będą znajdowały się naklejki, czekoladki czy cukierki. Zadaniem programisty może być wówczas napisanie programu, którego rezultatem będzie zdobycie przez „robotka” słodycza lub innej nagrody i przyniesienie go programiście.\nJestem przekonana, że będziecie się świetnie bawić 🙂 Dla ułatwienia przygotowałam dla Ciebie i Twojego dziecka notatkę, w której znajdziecie kolejne etapy zabawy.\nDajcie znać jak podoba Wam się programowanie bez komputera ! Zachęcam Was również do dzielenia się swoimi pomysłami na tę zabawę 🙂\njak zacząć naukę programowania, nauka programowania, programowanie dla dzieci


Miłośnik awiacji? - Psy.pl\nCzy mały pies może spowodować duże kłopoty? Oczywiście. Przekonali się o tym pasażerowie korzystający z lotniska w Burbank w Kalifornii. Z powodu biegającego po pasach startowych psa w typie yorka trzeba było na pół godziny wstrzymać starty i lądowania samolotów.\nOpublikowano: 16 czerwca 2006\nW czwartkowy poranek pracownicy lotniska Bob Hope w Burbank zauważyli małego pieska biegającego po pasach startowych i drogach kołowania samolotów. I choć natychmiast rozpoczęto obławę, to sprytny psiak przez pół godziny skutecznie mylił pogoń, nie dając się złapać. Udało się to, dopiero gdy zapędzono go pod płot.\nNie wiadomo, w jaki sposób zwierzę znalazło się na terenie lotniska. Pies nie miał chipa ani adresówki, nie udało się więc ustalić czy ma właściciela. Trafił na razie do miejscowego schroniska, gdzie został przebadany i wykąpany. Nazwano go Taxi ( po angielsku słowo „taxi” oznacza m.in. kołowanie samolotów). Do schroniska zgłaszają się już pierwsi chętni do adoptowania psiaka.\nFilm z wydarzeń na amerykańskim lotnisku można obejrzeć klikając tutaj.


Przeprawy Promowe - Promy z Salina do Lipari. Porównaj ceny, sprawdź rozkłady\nCeny na twojej trasie Salina - Lipari mogą wzrosnąć w miarę jak zbliża się data wypłynięcia\nSalina Lipari polaczenie laczy Wyspy Eolskie z Wyspy Eolskie. Obecnie jest tylko jeden operator obslugujacy te polaczenia, Liberty Lines Fast Ferries. Polaczenie odbywa sie do 11 razy dzien ktore trwaja mniej wiecej 20 minuty.\nDlugosc przeplyniecia Salina Lipari zmienia sie z sezonu na sezon, tak wiec proponujemy sprawdzac najnowsze informacje na zywo.\nPrzewoźnicy Promowi - Salina - Lipari\n11 Przeprawy Dziennie 20 min\nŚrednia cena promu Salina Lipari\nPokazane ceny reprezentują średnią ceny zapłaconej w jedną stronę przez naszych klientów. Najpopularniejsza rezerwacja na trasie Salina Lipari to samochod + 1 pasażer.\nLocation: Lipari, Prom Salina do Lipari


Władysław Sikorski, generał i Naczelny Wódz - na newsweek.pl- Historia - Newsweek.pl\nWładysław Sikorski: Generał nieziszczonych nadziei\nBył premierem bez skrawka terytorium i Naczelnym Wodzem armii uchodźców, zesłańców i konspiratorów. Ale w oczach aliantów Władysław Sikorski stał się symbolem Polski Walczącej, ofiarnym i spolegliwym sojusznikiem. A dla narodu – uosobieniem nadziei na zwycięstwo i wolność. Dokładnie 75 lat temu te nadzieje ostatecznie przekreśliła katastrofa gibraltarska.\n© Wikimedia 5ZOBACZ GALERIĘ\n„Słoneczko wyżej, Sikorski bliżej” – mawiano powszechnie w okupowanym kraju. Nie ziściło się to ani wiosną 1940 r., ani później. Nadziei, którą pokładali w nim rodacy, generał Władysław Sikorski nie mógł spełnić. Nie za sprawą tragicznej śmierci. Nie spełniłby jej też, gdyby nie zginął. Rozstrzygało się to poza polskim zasięgiem. Pięć miesięcy po katastrofie w Gibraltarze nastąpiła katastrofa w Teheranie. Na konferencji Wielkiej Trójki Roosevelt i Churchill ostatecznie ulegli wszystkim żądaniom Stalina dotyczącym Polski. Sikorski to przewidywał, lecz bał się w to uwierzyć.\nZdrada aliantów. W ich pojęciu – akt realizmu. Za nierówny podział ciężarów wojny i zwłokę w utworzeniu drugiego frontu, za większą ofiarę krwi żołnierzy radzieckich i gwarancję wspólnej walki do ostatecznego zwycięstwa (a nie oddzielny pokój po wyparciu wroga z ZSRR) Roosevelt i Churchill zapłacili Stalinowi suwerennością i granicami Polski. Czy Sikorski był właściwym człowiekiem na tak trudne czasy? Premier?\nInternowanie władz polskich w Rumunii we wrześniu 1939 roku wymusiło zmianę ekipy rządzącej i przeniesienie jej do Francji. Wśród tych, którzy byli do dyspozycji, nie było nikogo, kto by miał wyższe kwalifikacje, większe doświadczenie niż Władysław Sikorski. On sam zresztą zdawał sobie sprawę z politycznej słabości polskiej kolonii w Paryżu. Prosił o wysondowanie, czy nie dałoby się z kraju sprowadzić ludzi większego formatu, zasugerował kilka nazwisk. Odpowiedziano mu, że przyjazd Wincentego Witosa groziłby mu niemal pewną śmiercią. Ludowiec Maciej Rataj i socjalista Mieczysław Niedziałkowski zawiadomili, że zostaną w kraju. Obaj wiosną następnego roku zostali rozstrzelani w Palmirach.\nPogrzeb na Wawelu. Ekshumacja i pochówek gen. Władysława Sikorskiego\nOperacja Wschód: Jak w 1939 r. Polska chciała się bronić przed ZSRR\n„Newsweek Historia”: Dlaczego brytyjski wywiad pod koniec wojny chciał uśmiercić wpływowych nazistów?\nPrezydent Władysław Raczkiewicz chciał powierzyć tekę premiera Augustowi Zaleskiemu, piłsudczykowi, byłemu ministrowi spraw zagranicznych. Sikorski wysunął kandydaturę profesora romanisty Stanisława Strońskiego. Na giełdzie incydentalnie pojawiało się też nazwisko generała Józefa Hallera.\nW grę wchodził jeszcze generał Kazimierz Sosnkowski, typowany raczej na prezydenta, ale wciąż nie było go w Paryżu i nie było nawet wiadomo, czy przeżył i jest wolny. Kiedy kilka dni po nominacji Sikorskiego Sosnkowski dotarł do stolicy Francji, serdecznie go uściskał, wołając: – Masz teraz wszystkie karty w ręku, graj także i moją.\nMikołaj koloryzuje zdjęcia z okresu wojny. Zobacz jego niezwykłe prace\nPremier bez ziemi, wódz bez armii\n30 września 1939 roku w Paryżu gen. Władysław Sikorski został premierem, ministrem spraw wojskowych, ministrem sprawiedliwości. Był zwierzchnikiem oddziałów polskich we Francji, a 7 listopada 1939 r. został naczelnym wodzem i generalnym inspektorem sił zbrojnych.\nNiemal dyktatura! Jednak Sikorski od takich zapędów był jak najdalszy. Był szczerym demokratą. Był też chronicznie apartyjny. Zawsze szukał porozumienia z osobistościami, a miał do czynienia z partyjnymi funkcjonariuszami, którzy za główne swoje zadanie przyjęli rozliczenie z rządami obozu sanacyjnego i osobami odpowiedzialnymi za militarną klęskę wrześniową.\nZajął się przede wszystkim odtworzeniem sił zbrojnych. W krótkim czasie zmobilizował 84 tysiące żołnierzy. Francuzi chcieli w całości przeznaczyć ich do piechoty, a mówiąc brutalnie – na mięso armatnie. Skąpili na broń, sprzęt, szkolenie i zakwaterowanie. Naczelny wódz nie zgodził się na tak marnotrawny stosunek do jedynego mocnego argumentu rządu RP w rozmowach z aliantami. Dzięki niemu Wojsko Polskie we Francji zmierzało w stronę nowoczesnej, ruchliwej armii, na wyższym poziomie niż wojsko przedwrześniowe.\nJest niepojęte, dlaczego Sikorski dopuścił do roztrwonienia tego dorobku w kampanii francuskiej w 1940 roku. Oddawał na różne, zwykle najtrudniejsze odcinki frontu pojedyncze bataliony, a nawet kompanie. Pozwalał na użycie w boju źle wyposażonych i niedoszkolonych formacji. Francuzi szantażowali go, że rozbroją oddziały, których nie puści na front, a tego żołnierze, chcący się bić, nie zrozumieliby i nie wybaczyli. Wbrew temu, co widział na froncie, że Francuzi nie tylko nie chcieli umierać za Gdańsk, lecz także za własną ojczyznę, wierzył w jakiś fantastyczny manewr, nowy cud nad Marną. W rezultacie po trzech kwartałach Polska uczestniczyła w drugiej fatalnej klęsce i utraciła większą część sił zbrojnych.\nDzieci pokolenia Hitlera\nSytuacja rządu RP 18 czerwca 1940 roku rysowała się beznadziejnie. Poprzedniego dnia marszałek Philippe Pétain poinformował o rozpoczęciu rozmów z Niemcami na temat warunków kapitulacji wojsk francuskich. Prezydent Raczkiewicz odpłynął do Anglii. Ale ministrowie, zwłaszcza premier i naczelny wódz, nie mogli pójść w jego ślady, skoro nie było żadnych szans na ewakuację wojsk. A za kilka dni w Libourne, gdzie mieściła się tymczasowa siedziba polskich władz, mogli być Niemcy. Niespodziewanie zjawił się Józef Rettinger, wysłany samolotem przez Churchilla po Sikorskiego. Na jego widok minister Kot zawołał: „Jest pan pierwszym promykiem nadziei”.\nNazajutrz w Londynie spotkali się szefowie rządów Polski i Wielkiej Brytanii. Relację o tym zdał ambasador Edward Raczyński, który towarzyszył premierowi. Jest to opowieść o tym, jak w Sikorskim zrodził się (lub obudził) mąż stanu.\n„Na zapytanie Churchilla, jakie są życzenia polskie, generał Sikorski odpowiedział, że chciałby usłyszeć zapewnienie, że premier, a wraz z nim i Wielka Brytania, odrzuca także wszelką myśl o kulawym kompromisie, za który zapłaciłaby Polska, a tym bardziej myśl o kapitulacji przed siłą niemiecką”.\nLubisz kino historyczne? Sprawdź najciekawsze filmy wojenne na DVD\nDalsza relacja Edwarda Raczyńskiego: „Najwyraźniej wzruszony Churchill dał wówczas gen. Sikorskiemu odpowiedź natychmiastową i gorącą. Stwierdził kategorycznie, że rząd jego prowadzić będzie wojnę aż do ostatecznego rozstrzygnięcia. Umiał docenić wartość bojową, polityczną i psychologiczną polskiej decyzji. Jako dobry gracz zapewnił polskiego premiera, że widoki zwycięskiej obrony są dobre i poprawiają się z każdym dniem. Jako świetny administrator polecił zwołać przedstawicieli wszystkich służb, aby w obecności gen. Sikorskiego zajęli się natychmiast ewakuacją z Francji naszych wojsk i naszego cywilnego świata politycznego”.\nJak mąż stanu postąpił również Sikorski w sprawie porozumienia z Sowietami. Jako jedyny dostrzegł jego konieczność długo przed napaścią Hitlera na ZSRR. A gdy ta nastąpiła, wciąż samotnie parł do niezwłocznego zawarcia układu. Raczyński, Zaleski czy Sosnkowski żądali, by czekać na postępy ofensywy niemieckiej i więcej uzyskać od Stalina. Sikorski nie uległ tym naciskom i podpisał z sowieckim ambasadorem w Londynie, Iwanem Majskim, układ przywracający stosunki dyplomatyczne.\nPoprawne stosunki z Kremlem utrzymały się zaledwie przez kilka miesięcy. Gdyby zwlekać, mogłoby w ogóle nie dojść do powstania armii Władysława Andersa i ewakuacji z Rosji tysięcy polskich zesłańców.\nWraz z przystąpieniem do wojny Sowietów i następnie Stanów Zjednoczonych strategiczna sytuacja koalicji antyhitlerowskiej zmieniła się zdecydowanie na lepsze.\nDla Polski przeciwnie. Jak powiedział Churchill, decyzje podejmować zaczął wówczas klub, do którego wpisowe wynosiło milion żołnierzy. A prezydent Roosevelt w lutym 1943 roku powiedział Anthony’emu Edenowi (ministrowi spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii) wprost, że „ostatecznie tylko wielkie mocarstwa będą decydowały, co Polska dostanie, i że on sam nie ma zamiaru jechać na konferencję pokojową po to, by targować się tam z Polską i innymi małymi państwami”.\nTragiczny rok 1943\nGłówny cel polityczny czynnego udziału Polski w wojnie nie został więc osiągnięty. Układ w Teheranie pozostał na razie utajniony, alianci wciąż zwodzili Polaków, że ich sprawa pozostaje otwarta.\nAle rok 1943 był dla nas wyjątkowo tragiczny. W Warszawie wybuchło powstanie w getcie. Na Wołyniu nacjonaliści ukraińscy przystąpili do rzezi Polaków. Odkryto zbrodnię katyńską. Kreml zerwał stosunki dyplomatyczne z rządem RP, a Stalin ujawnił własną ekipę, której odda w zarząd Polskę w granicach, jakie jej wyznaczy. Zarzucone zostały ostatecznie plany inwazji na Bałkany, jedyna szansa na udział zachodnich aliantów w wyzwoleniu Europy Środkowej, w tym Polski. Oznaczało to także, że Armia Krajowa nie dostanie broni i w strategii aliantów nie będzie już brana pod uwagę. Dotkliwe straty osobowe: 19 lutego aresztowanie delegata rządu na kraj prof. Jana Piekałkiewicza, 30 czerwca aresztowanie komendanta głównego Armii Krajowej gen. Stefana Grota-Roweckiego, 4 lipca śmierć premiera i naczelnego wodza gen. Władysława Sikorskiego. Oto rejestr pogrzebanych nadziei.\nCzytaj także: Zdrajcy z AK, czyli ludzie, którzy wydali generała Grota\nAndrzej KaczyńskiFrancjaII RzeczpospolitaII wojna światowaIII RzeszaWielka BrytaniaWładysław Sikorski


Na Podzamczu będzie i hala, i targowisko. Kupcy z Ruskiej niezadowoleni - Dziennik Wschodni\nNa Podzamczu będzie i hala, i targowisko. Kupcy z Ruskiej niezadowoleni\nW czwartek Rada Miasta poparła budowę hali targowej w miejscu obecnego targowiska warzywnego przy Ruskiej. Oburzeni są kupcy, którzy będą musieli opuścić targ i przenieść się na drugą stronę ulicy. Zadowoleni są za to ci z Bazaru i hali Nova, bo to oni trafią do nowej hali.\nNowy pomysł na Podzamcze. Obejrzyj, oceń, zgłoś uwagi\nChoć dyskusja była dość długa, to ostatecznie nikt nie zagłosował przeciw uchwale popierającej budowę nowego obiektu. Ma się tym zająć spółka, która zostanie powołana przez miasto, które da grunt oraz przez kupców z hali Nova i targowiska Bazar, którzy wyłożą pieniądze na inwestycję. To niepokoi sprzedawców warzyw z targowiska przy Ruskiej.\n- Od wielu lat płacimy podatki i utrzymujemy sięgającą X wieku tradycję targów kupieckich - mówi Robert Pasik, jeden z niezadowolonych sprzedawców z Ruskiej.\nMiasto zapewnia tych kupców, że nie stracą miejsca do handlu, a jedynie zostaną przeniesieni na pobliski teren. - Będzie tam mogło powstać około 100 miejsc, więcej niż jest obecnie - podkreśla Krzysztof Żuk, prezydent Lublina. - Nowy zielony rynek zostanie wyposażony we wszystko co niezbędne. Nikt nie straci pracy. W pierwszej kolejności powstanie rynek, a dopiero potem przystąpilibyśmy do budowy hali.\nJako pierwszy pod głosowanie poddany został projekt uchwały przygotowany przez radną PO, Martę Wcisło i podpisany przez kupców z hali Nova i Bazaru. Projekt krytykowała opozycja.\n- Zróbmy to po kolei. Najpierw podejmijmy decyzję co do planu zagospodarowania tego obszaru - apelował Sylwester Tułajew, szef klubu PiS. - Nie wyobrażam sobie, że nie będzie ujęte w planie to, co tradycyjnie tam jest. To wszystko zapewne zostanie uwzględnione, więc ja nie widzę konfliktu, że coś jest nie po kolei - odpowiada mu Piotr Dreher, radny PO.\nOpozycja pytała też o koszty budowy hali tłumacząc, że może to być drogi obiekt. - Wybudowanie kolejnego ‘akwarium” z podziemnym parkingiem, gdy nie znamy ceny, spowoduje, że cena sprzedawanych tam warzyw będzie wysoka - mówi Zbigniew Ławniczak (PiS). Ale konkretne wyliczenia kosztów nie padły. - Najpierw jest koncepcja, później dokumentacja, dopiero potem można mówić o kosztach. Nie ma dzisiaj możliwości podania precyzyjnej kwoty - odpowiadał prezydent. Podkreślał za to, że kupcy sami dobrze wiedzą, za ile mogą sprzedawać towary, by nie były zbyt drogie dla klientów.\nUchwała zdobyła większość głosów, nikt nie był przeciw. Przepadł za to drugi projekt uchwały, mówiący o odstąpieniu od budowy hali, podpisany przez kupców z Ruskiej. - Mamy dla nich propozycję - mówiła Urszula Syroka, szefowa spółki Bazar. - Ci państwo mogą wykupić u nas udziały, wykupić powierzchnię lub wydzierżawić stanowiska - dodaje. Kupcy z Ruskiej odpowiadają, że na to ich nie stać.\npodzamcze Ruska kupcy Lublin\ndziad z fioletovymi uszami / 5 września 2014 r. o 17:51\nJeszcze niedawno na Majdanku (przy cmentarzu) też była "wojna" z kupcami - zapomnieliście ? Teraz tam jest elegancko i przyjemnie to wygląda. Po co było wtedy "walczyć z cywilizacją"?\nPiotr / 5 września 2014 r. o 09:36\nKupcy? a może najgorsze lubelskie badziewie! Budować natychmiast hale! Podzamcze i Ruska powinny być wizytówką Lublina , a nie śmietnikiem!\nMario / 4 września 2014 r. o 22:03\nCytat z artykułu "Od wielu lat płacimy podatki i utrzymujemy sięgającą X wieku tradycję targów kupieckich – mówi Robert Pasik, jeden z niezadowolonych sprzedawców z Ruskiej.\nNie znaczy to, że sam targ ma wyglądać jak X wieków temu.\ndgt / 4 września 2014 r. o 21:49\nKupcy nie zadowoleni a kiedy on i byli zadowoleni. Rozpirzać ten syf i zrobić coś cywilizowanego.\nracjonalista / 4 września 2014 r. o 19:57\nPis z tego co wiem chodził po rynku i straszył ludzi ale czemu to sluży to tylko kampania wyborcza bo konkretnej propozycji dla nich te,ż nie mają, czy nie lepiej stworzyć im godne miejsce z dachem nad głową...\nTaa. Tylko wszystko dąży ku temu ażeby byly drogie rozwiązania, 20 właścicieli, wszędzie płacić i żeby było coraz drożej. Masskra...\nBigi / 4 września 2014 r. o 19:27\nTYpowa kampania przed wyborami pisu, która jak zwykle opiera się na krzyku, zastraszaniu DOŚĆ powinni im również powiedzieć kupcy\nAśka / 4 września 2014 r. o 19:24\nbil / 4 września 2014 r. o 19:22\nRadni pis-u nie proponują nic konstruktywnego tylko jątrzą i podburzają zaniepokojonych zmianami handlarzy, którzy tam zarabiają na życie. Nalezy zbudować im halę co też wpłynie na wizerunek tego miejsca, które teraz wygląda strasznie\nLublinianin / 4 września 2014 r. o 19:04\n"utrzymujemy sięgającą X wieku tradycję targów kupieckich"-ale argument!\nProponuję zlikwidować elektryczność,wodociągi,gaz,internet...wszystko w ramach tradycji sięgającej X wieku.Jak 1000 lat temu ktoś handlował świniami na placyku w błocie to teraz ma być tak samo?Facet chyba jest nienormalny.\nojoj / 4 września 2014 r. o 18:15\n"Od wielu lat płacimy podatki i utrzymujemy sięgającą X wieku tradycję targów kupieckich"\nDobre... Kupić w Elizówce i sprzedać ciemnocie jako swoje. Ot tradycja.


Przeprowadzka Prokuratury Rejonowej - Echo Powiatu\nPrzeprowadzka Prokuratury Rejonowej\nJuż niedługo jedna z ważniejszych sochaczewskich instytucji zmieni lokalizację. Prokuratura Rejonowa w Sochaczewie, która obecnie mieści się przy ul. 1 Maja 7, dzieląc budynek z Sądem Rejonowym, przeprowadzi się do nowo wyremontowanych pomieszczeń przy ul. Ziemowita 10.\nNa zewnątrz budynek mieszczący się u zbiegu ulic Ziemowita i J. Dąbrowskiego wydaje się ukończony. Przez ostatnie miesiące prowadzone tu były intensywne prace remontowe. Obiekt poddany został gruntownym zmianom tak na zewnątrz, jak i wewnątrz. Jest już nowa elewacja – w odcieniach szarości, a całość ogrodzono.\nNieruchomość sprzed remontu niczym nie przypomina tej obecnej. Wymieniono nie tylko stolarkę okienną i drzwi czy armaturę, ale też podniesiono dach i zamontowano nową kotłownię gazową, wymieniając przy tym również instalację grzewczą. Wykonano zarówno kanalizację sanitarną, jak i wodociągową i ściekową. Wymieniono instalację elektryczną. W budynku pojawiła się też klimatyzacja.\nProkuratorzy będą mieli swoje pokoje, znajdzie się tu oddzielny pokój przesłuchań, a także co jest bardzo istotne „niebieski pokój”, gdzie odbywają się rozmowy specjalistów z dziećmi. Jedno z pomieszczeń – do okazań, posiada zamontowane „lustro weneckie”. Nieruchomość dostosowana jest do potrzeb osób niepełnosprawnych, w tym, co ważne, zamontowano windę. W budynku pojawi się potrzebne tak bardzo miejsce na archiwum. Spełnione zostały przy tym wszelkie normy bezpieczeństwa, usprawniające przesłuchiwanie tak świadków, jak i pokrzywdzonych oraz osób oskarżonych.\nKilka lat przygotowań\nWarto przypomnieć, iż temat nowej lokalizacji dla sochaczewskiej prokuratury pojawił się w 2013 roku. Dotychczasowe, trudne warunki pracy, przede wszystkim na bardzo ograniczonej powierzchni nie spełniały standardów i wytycznych, związanych z pracą m.in. prokuratorów.\nW dwupiętrowym budynku przy ul. Ziemowita przez wiele lat mieściły się wydziały i placówki podlegające Starostwu Powiatowemu w Sochaczewie, a także w mniejszej, niższej części – przychodnie lekarskie. Mieszkańcy jeszcze w 2010 roku załatwiali tu sprawy urzędowe m.in. w Wydziale Komunikacji i Transportu, Wydziale Architektury i Budownictwa czy w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie. Przez pewien czas mieścił się też tu Powiatowy Ośrodek Interwencji Kryzysowej. Jednak po przeniesieniu wydziałów i PCPR-u do budynku głównego Starostwa przy ul. Piłsudskiego 65, nieruchomość została wystawiona przez Zarząd Powiatu na sprzedaż. Jak to się stało, że budynek przy Ziemowita, stanowiący mienie samorządu powiatowego stał się własnością prokuratury? Otóż ówczesny Zarząd Powiatu otrzymał pismo z Prokuratury Okręgowej w Płocku, w którym wyrażono zainteresowanie obiektami przy ul. Ziemowita. Na sesji Rady Powiatu, która odbyła się w listopadzie 2013 roku, radni jednogłośnie przyjęli uchwałę w sprawie darowizny nieruchomości stanowiącej własność powiatu na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem na Prokuraturę Rejonową w Sochaczewie. Powodem poszukiwania przez Prokuraturę nowego, obszernego lokum na terenie miasta były oczywiście warunki lokalowe, w jakich muszą pracować prokuratorzy i sędziowie w budynku przy ul. 1. Maja, a które nie są dostosowane do aktualnych potrzeb. Przez moment nawet pojawił się pomysł przeniesienia Prokuratury do remontowanego budynku Urzędu Miasta.\nSochaczewska Prokuratura dziś mieści się na II piętrze budynku Sądu Rejonowego na powierzchni ok. 150 m2, wliczając w to korytarze i toalety. Na Ziemowita tej powierzchni jest zdecydowanie więcej, bo 1 719 m2 (563,63 m2 powierzchnia zabudowy + 1 499,65 m2 powierzchnia użytkowa). Atutem tej lokalizacji są też miejsca postojowe i usytuowanie samych obiektów.\nNie tylko prokuratura\nTymczasem w Sochaczewie trwa remontowy boom, jeśli chodzi o urzędy i instytucje. Dobiega końca remont Urzędu Miasta w Sochaczewie, dzięki czemu np. w nowoczesnym lokalu można udzielać ślubów. Wszystkie wydziały Starostwa, w tym ostatni – Wydział Geodezji i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zostały już przeniesione do jednego budynku urzędu – przy ul. Marsz. J. Piłsudskiego 65. Trwa budowa nowoczesnej Komendy Powiatowej Policji w Sochaczewie, a niebawem Prokuratura Rejonowa w Sochaczewie zmieni adres. Na przeprowadzce tej ostatniej skorzystają przede wszystkim pracownicy Sądu Rejonowego, którzy odzyskają jedno piętro budynku. Jednak nie na długo, bo dzięki przekazaniu przez samorząd miejski działki, nowa siedziba Sądu Rejonowego będzie mieścić się już za kilka lat u zbiegu ulic Olimpijskiej i Piłsudskiego – na polach czerwonkowskich.\nNowa siedziba Prokuratury spełni wszelkie wymogi i standardy, dzięki czemu mieszkańcy będą mogli w komfortowych warunkach uzyskać szybszą pomoc w rozwiązaniu ich problemów prawnych.\nCzas więc na przeprowadzkę, uroczyste otwarcie i… pracę – w zdecydowanie lepszych warunkach.\netykietynowa lokalizacja Prokuratury Rejonowej, Prokuratura Rejonowa w Sochaczewie, ul. Ziemowita 10 nowa lokalizacja Prokuratury Rejonowej\nPlantacja narkotyków w Sochaczewie\nProkuratorskie śledztwo w sprawie przemocy w Giżycach


O kwiatach - Łukasz Marcinkowski, Radosław Berent (300640) - Lubimyczytać.pl\nflorystyka układanie kwiatów rośliny\nWąska urokliwa ulica Szamarzewskiego na poznańskich Jeżycach. Jeszcze kilka lat temu trochę zapomniana, dziś tętniąca życiem i zapełniająca się nowymi, niebanalnymi miejscami. Śmiało można powiedzieć, że do tego renesansu Jeżyc przyczynili się Łukasz i Radek - właściciele kwiaciarni Kwiaty&MIUT, która powstała tu w 2013 roku. To nie jest zwyczajny sklep z gerberami i czerwonymi różami. W jeżyckich bukietach prędzej znajdziemy maki, jaskry i pulchne piwonie, rośliny łąkowe i te, które pamiętamy z babcinych ogródków. Wbrew fantazyjnym modom z targów florystycznych, twórcy tego miejsca stawiają na lekkość, naturalność i prostotę, tworząc własny - rozpoznawalny już - styl.\nKsiążka podzielona jest według sezonowego klucza. Zawiera opisy autorskich kompozycji kwiatowych oraz wskazówki, jak te kompozycje zrobić samemu, gdzie zdobyć, kupić czy zebrać ciekawe rośliny. To bardziej zbiór inspiracji, niż sztywny instruktaż układania bukietów. Zajrzeć tu może każdy miłośnik kwiatów, także amator, który o kwiatach dopiero się uczy. Ponad wszystko, to książka dla tych, którzy cenią naturalne piękno i ładne przedmioty, bo jak podkreślają sami autorzy: - Kwiaty&MIUT są miejscem, w którym znajdziecie sztukę użytkową i zrobicie użytek ze sztuki.\nO roślinach Łukasz Marcinkowski,&...\nŚwiat florysty... Agnieszka Zakrzewska\nJak wykonać bu... Maria Czupryna\nPerfekcyjna perfekcja! Więcej wraz ze zdjęciami w środku na blogu: http://ciutwiecej.pl/2018/03/o-kwiatach-ksiazka-kwiatymiut/\nNa początku miałem mieszane uczucia. Mało tekstu, dużo zdjęć, nowoczesna, wymuskana forma - ot ksiązka na miarę współczesnego czytelnika lub, co gorsza, hipstera. Owszem, tekstu mało, czasem w dodatku infantylnego, przez co książkę można przeczytać w jeden wieczór przy lampce wina. Za to fotografie są cudowne. Kompozycje kwiatowe naprawdę wbijają w fotel. Niektóre proste w formie, inne wyglądają jak martwe natury niderlandzkich mistrzów pędzla. Rozdziały podzielono na kolejne pory roku. W książce znajdziemy ponadto garść porad i kilka interesujących tutoriali obrazujących krok po kroku jak zrobić np. wianek czy daną kompozycję. Pomimo niedosytu jaki książka pozostawia w warstwie tekstowej to zdecydowanie warto ją polecić każdemu miłośnikowi nie tylko kwiatów ale i piękna samego w sobie.\nNa początku miałem mieszane uczucia. Mało tekstu, dużo zdjęć, nowoczesna, wymuskana forma - ot ksiązka na miarę współczesnego czytelnika lub, co gorsza, hipstera. Owszem, tekstu mało, czasem w dodatku infantylnego, przez co książkę można przeczytać w jeden wieczór przy lampce wina. Za to fotografie są cudowne. Kompozycje kwiatowe naprawdę wbijają w fotel. Niektóre proste w...\nDodaj cytat z książki O kwiatach


Gdy dziecko dostaje słodycze... jak reagować na słodki prezent? - Zuzanna Wędołowska (Antecka) - blog o pozytywnym żywieniu dzieci\n20/12/2019by szpinakBrak komentarzyCukier, Niejadek, Trudności w jedzeniu, Ważne zasady\nKontynuujemy temat nieSŁODKIEGO prezentu, zastanawiając się, co zrobić, gdy dziecko mimo wszystko dostanie słodycze w prezencie? Jak zachować się, kiedy wiem, że moje dziecko dostało słodki prezent, trzyma w rękach trzy tabliczki czekolady i chce je zjeść? Czy istnieje rozwiązanie, które byłoby z korzyścią dla mnie i dla dziecka?\nNa początek ważne przypomnienie!\nAkcja Całkiem nieSŁODKI prezent skupia się na tym, żeby zmieniać otoczenie. Jej celem nie jest zmiana tego, jak nasze dzieci traktują słodycze (choć mamy nadzieję, że będzie to jeden z efektów akcji). To nie jest akcja zmieniająca dzieci. Tak naprawdę dzieci nie muszą o niej w ogóle wiedzieć. Nie musimy im mówić: „Nie dostałeś czekolady od babci, bo bierzemy udział w akcji Całkiem nieSŁODKI prezent”. To jest akcja, która jest skierowana do otoczenia, do nas, do dorosłych, przedszkola, szkoły. Która ma zmienić przyzwyczajenia otoczenia, ale nie podejście dzieci do słodyczy.\nPobierz ulotkę akcji do wręczenia bliskim! Z jej pomocą wyjaśnisz bliskim, dlaczego nie chcesz, aby Twoje dziecko w prezencie otrzymało słodycze\nA prawda jest taka, że dzieci lubią słodycze.\nOczywiście są dzieci, które lubią je mniej albo wcale, ale jest ich znacznie mniej (to ten typ ludzi, którzy na deser najchętniej zjedliby schabowego). Lubimy słodycze, bo słodycze są smaczne. Mają cukier i tłuszcz, więc jest to połączenie idealne, żeby pobudzić nasze kubki smakowe i motywować nas do coraz większej konsumpcji. I niestety, mimo coraz większego zaangażowania w akcję #nieSŁODKIprezent, najprawdopodobniej Twoje dziecko dostanie w tym roku od kogoś słodycze w prezencie.\nDlatego dziś zajmujemy się ostatnim elementem naszej akcji. Działaniami na ostatniej linii frontu – reakcją na to, gdy dziecko dostaje słodki prezent!\nNASZE STRATEGIE NA SŁODYCZE\nZobaczmy najpierw, jak to wygląda zazwyczaj. Z jakich strategii korzystamy w takiej sytuacji? Zebrałam kilka popularnych przykładów. Może i Ty je stosujesz?\nGdy dziecko nie patrzy chowamy słodycze i udajemy, że wcale ich nie było. Metoda może sprawdzić się u małych dzieci, które jeszcze nie wiedzą, czym są słodycze. Zajęte odpakowywaniem innego prezentu, nie zauważą utraty czekoladki. Jednak starsze dzieci szybko dostrzegą charakterystyczny kolor dziecięcych słodkości i próby ukrycia ich przed nimi mogą być daremne.\nCo więcej – dziecko zauważy nasze działania, nerwowe ruchy i tym bardziej będzie chciało dorwać się do słodkiej paczki. Jak myślisz, gdy próbujemy dziecku czegoś zabronić, ono jest bardziej czy mniej chętne do zrobienia tego?\n“Otworzysz w domu”\nOdmiana pierwszej strategii. Nie zabieramy dziecku słodyczy całkowicie, ale odsuwamy w czasie ich konsumpcję, oczywiście z nadzieją, że dziecko o nich zapomni.\nCóż, czasem może zapomni. Ale wiesz, że “zakazany owoc kusi najmocniej”? Moje dziecko niestety potrafi sobie przypomnieć o słodyczach, które dostało 2 miesiące wcześniej… A w czym lepsze są słodycze zjedzone w domu od tych zjedzony u babci czy cioci?\nCzyli strategia, która z założenia ma prowadzić do tego, że dziecko zje po prostu mniejszą porcję słodyczy. Zachęcamy dziecko do otwarcia prezentu i podzielenia się nim z innymi. Sprytnie! Bo przecież jedna czekolada podzielona na 15 członków rodziny, to faktycznie maleńka przekąska.\nGorzej, jeśli rodzice innych dzieci zastosują tę strategię lub gdy nikt z zgromadzonych nie będzie miał ochoty na tego typu słodycze. A teraz chwila zastanowienia – czy gdy dostajesz nowe perfumy, to też psikasz nimi wszystkich wkoło? Czy te słodycze to czasem nie był prezent dziecka? Więc dlaczego akurat słodyczami ma się dzielić?\n“Nie jemy takich rzeczy/to jest niezdrowe”\nZatem strategia twardej odmowy. Jeśli słodycz nie przejdzie Twojej weryfikacji, zostanie odrzucona. Coraz częściej dzieci same podejmują takie decyzje. Czytają skład i decydują, czy coś jest zdrowe czy nie. Wydaje się to być fajne, neutralne, wręcz pozytywne! Ale czy na pewno?\nWiesz, co jest najbardziej niezdrowe? Zrzucanie odpowiedzialności na dziecko za to, że dostało niezdrowy prezent. Chcesz to zmienić? Walcz z producentami, tłumacz rodzinie i znajomymi, rozmawiaj z dzieckiem o umiarze i różnorodności. Ale nie oczekuj, że kilkulatek udźwignie ciężar odpowiedzialności za swoje ciało, skoro my jako dorośli często nie jesteśmy w stanie tego zrobić. Pomyśl o tym, co stanie się w sytuacji, gdy mimo wszystko Twoje dziecko zje coś słodkiego ze złym składem np. pod Twoją nieobecność. Jakie emocje będą temu towarzyszyć? Jak będzie się czuć? Czy to nauczy go pozytywnych relacji z jedzeniem?\n“Zjedz, ale tylko …”\n…i tu pada określona liczba możliwych kęsów/kawałków/porcji. Wydzielona na podstawie… no właśnie, czego? Pojemności dziecięcego żołądka? Zagęszczenia cukru na metr kwadratowy słodyczy? Wydaje się być uczciwie i z sensem. W temacie słodyczy często to rodzice decydują o porcji odpowiedniej dla dziecka. Często też słodkie prezenty są po prostu olbrzymie i istnieje ryzyko, że dziecko zje zbyt dużo. Albo zje tyle, że nie zmieści mu się w brzuchu np. obiad.\nTu chyba warto zastanowić się nad tym, czego o słodyczach uczymy dzieci na co dzień i czy na pewno ufamy naszym dzieciom i ich mądrości. Co dokładnie stanie się, jeśli Twoje dziecko w ten jeden, konkretny dzień zje więcej słodyczy, albo – o zgrozo! – nie zje przez to obiadu? Czy w ten sam sposób reagujesz, gdy dziecko prosi o dokładkę zupy? A przecież przez dodatkową porcję zupy, może nie zjeść kolacji? To jest trudne – zaufać. Patrzeć, gdy dziecko zjada te 5, a może i 10 ciastek. Jednak to też ważna nauka dla dziecka. Nauka własnego ciała. Poznawanie jego możliwości, granic, konsekwencji płynących z określonych działań.\nA może… normalność?\nJak już zapewne zauważyłaś, wszystkie te strategie nie są przeze mnie najlepiej oceniane.\nBo one wszystkie mówią, że ze słodyczami jest coś nie tak! Bo pewnie jakby w paczce było jabłko, to twoje dziecko mogłoby zjeść całe i nie mówiłabyś „podziel się tym jabłkiem”. Ale jeżeli tam jest czekolada, to traktujemy ją zupełnie inaczej.\nA jedną z podstaw dobrych relacji ze słodyczami jest traktowanie ich normalnie, jak zwykłe jedzenie.\nTo jest trudne, bo boimy się, że jak nasze dziecko już zacznie jeść słodycze, to zje ich bardzo dużo, nie przestanie i za każdym razem będzie chciało, i będzie ich próbowało, i tych słodyczy zrobią się olbrzymie ilości. A to tak nie działa.\nWracam do słowa klucza: zaufanie. Zaufajmy, że nasze dzieci są stworzone do jedzenia różnych rzeczy. Nasze dzieci nie są predestynowane do jedzenia wyłącznie słodyczy. Uzależnienie od cukru, objadanie się słodyczami, zjadanie ich w olbrzymich ilościach – ma źródło w zaburzonych relacjach z jedzeniem, ma swoje podłoże emocjonalne. Nie objadamy się słodyczami tylko dlatego, że one nam smakują. Dlatego właśnie przed nadmiarem emocji łączących się z jedzeniem powinniśmy chronić nasze dzieci, a nie przed tym, że słodycze w ogóle istnieją.\nSłodycze i emocje – nie tylko radość i miłość!\nWarto zatem zastanowić się, czy czasem nie jest tak, że starając się za wszelką cenę chronić nasze dzieci przed kojarzeniem słodyczy z nagrodą, miłością i przyjemnością, nie wpędzamy ich w to, że kojarzą słodycze z emocjami negatywnymi, takimi jak lęk czy poczucie winy?\nCo się dzieje, jeżeli mówimy np.: „nie możesz tego jeść, to jest niezdrowe”, “od tego będą bolały Cię zęby”, “możesz zjeść tylko jedno ciasteczko nie więcej, bo będzie cię bolał brzuch”?\nPrzerzucamy na dziecko odpowiedzialność za to, co powinno jeść. A to jest nasza odpowiedzialność! I w dzisiejszym świecie najprawdopodobniej nie uda się uchronić dziecka przed słodyczami, również tymi kiepskimi, z toną cukru i sztucznymi barwnikami. Jedno o czym marzę w tym kontekście, to by dziecko po zjedzeniu tego typu produktu nie odczuwało poczucia winy!\nBo poczucie winy, wstyd, to są najgorsze emocje, które możemy wrzucić do jedzenia. Na poczuciu winy i wstydzie jest oparty cały biznes dietetyczny: jak mogłaś to zjeść? Musisz schudnąć, źle wyglądasz. Mamy wrażenie, że jak zjadamy coś “niezdrowego”, to sami się stajemy tacy niezdrowi, okropni. To wzbudza poczucie winy, które zagłuszamy zjadając jeszcze więcej.\nDowiedz się, jak zarządzać słodyczami w swoim domu!\nŚrednia lekcja dla dziecka, prawda?\nSłodycze w prezencie – jak możesz się zachować?\nJak dokładniej zachować się, gdy dziecko dostanie słodycze w prezencie?\nZadbaj o codzienność!\nPrawda jest taka, że wszystko, co najważniejsze rozgrywa się na co dzień. Dbaj o dobre relacje z jedzeniem u swojego dziecka, wspieraj jego samoregulację, zdolność do decydowania o głodzie i sytości. Pokaż, jak ważne jest jedzenie różnorodne i z umiarem (poczytaj o najważniejszych zasadach żywienia: RÓŻNORODNOŚĆ, UMIAR, PROPORCJE). Daj też dobry przykład – jak Ty radzisz sobie ze słodyczami i codziennym różnorodnym jedzeniem? To jest podstawa.\nJeśli dbacie o żywienie i nawyki każdego dnia, te świąteczne odstępstwa nie będą Wam straszne! Dobrze wyregulowane dziecko, które na co dzień nie doświadcza presji i uczy się decydowania o swoim ciele, nie powinno mieć problemu z poradzeniem sobie z dodatkową porcją słodyczy.\nSprawdź reakcję dziecka\nWażna sprawa! Różne dzieci różnie reagują na słodycze. Jeśli Twoje dziecko ich nie zauważa – po prostu je schowaj. Być może jest jeszcze za małe (większość dzieci do 2. roku życia doskonale sobie radzi bez szeleszczących papierków), być może niezbyt je lubi, a może inna zabawka skradła jego uwagę. Jeśli jednak (szczególnie starsze dziecko) jest zadowolone z prezentu, interesuje się nim, otwiera, zagląda itp., to powinniśmy to uszanować.\nEmocji oczywiście, nie słodyczy :). Twoje dziecko dostało paczkę różowych cukierków… cieszy się. Ba! Jest zachwycone. A zatem już słodycze zostały nieco naznaczone emocjami. Nie usuniesz ich z głowy dziecka, możesz natomiast ich nie dokładać. Nie komentuj, nie zabieraj, nie strasz, nie limituj, nie rozmawiaj z innymi dorosłymi na temat słodkich prezentów w obecności dziecka. Po co? Dziecko ani nie poczuje się od tego mniej szczęśliwe, ani nie zje mniej, ani nie uzna, że słodycze są niesmaczne. Zrozumie natomiast, że słodycze, to tajemniczy zakazany pokarm, o który trzeba walczyć, bo inaczej ktoś nam go zabierze.\nZatem jeśli Twoje dziecko dostanie słodki prezent, zachowaj kamienną twarz!\nMożesz (szczególnie, jeśli paczka jest wielka) przegadać z nim, w jaki sposób będzie chciał korzystać z paczki. Może ustalicie, że dzisiaj wybiera to, na co ma ochotę, a resztę schowacie na później? A może wolicie zrobić sobie ranking tych słodyczy i zjadać je w określonej kolejności? Jeśli zbliża się pora obiadu, może warto ustalić, że zjemy to do obiadu albo wtedy, gdy wszyscy usiądą do kawy i ciasta. Pamiętaj jednak, by nie warunkować zjedzenia słodyczy od ilości czy jakości zjedzonego obiadu (poczytaj o tym, dlaczego na deser nie trzeba sobie zasłużyć)!\nWiem, że się boisz. Ale wypróbuj tę strategię. Okazuje się, że im więcej tych słodyczy jest, im one normalniejsze są na co dzień, tym większa szansa, że dziecko po 2 dniach znudzi się nimi. Zapomni. Bo to będą tylko słodycze. A nie aż słodycze. Dzieci zazwyczaj zjadają trochę, coś sobie odpakują, otworzą kilka rzeczy. Bardziej je interesują opakowania, kolory, niż zjadanie olbrzymich ilości. Ale to my musimy pokonać w sobie ten lęk, że dziecko się nie zatrzyma, bo dzieci się naprawdę zatrzymują.\nStwórz sprzyjające otoczenie\nSkoro nie mamy zbyt dużego wpływu na to, czy nasze dziecko polubi słodycze i czy je zje, możemy zadbać o wszystko wokół – sprzyjającą atmosferę.\nW czasie przyjęć, spotkań rodzinnych, naszym zadaniem jest stworzyć sprzyjające otoczenie. A zatem tak wpłynąć na to, co znajduje się na stole, by dziecko miało chociaż możliwość dokonania lepszego wyboru. Opisałam to szerzej we wpisie słodycze na przyjęciu. Możesz osiągnąć to w prosty sposób stawiając po prostu na stole warzywa, owoce, orzechy, pestki czy zdrowsze, słodkie opcje.\nPamiętaj, że te wszystkie strategie nie sprawią, że Twoje dziecko przestanie lubić słodycze. Ale być może nauczy się traktować je z umiarem? Zbuduje pozytywne, dobre relacje z jedzeniem? Będzie znało potrzeby swojego organizmu? To możliwe! Bo dzieci są znacznie lepsze w odczytywaniu sygnałów wysyłanych przez ciało niż dorośli. Trzeba im tylko na to pozwolić i je wspierać.


W pracy pojawiły się jakieś problemy, więc musiałem tam jechać. Poza tym miałem już zbyt dużo wolnego. Czas w końcu wrócić do pracy, mimo że nie chcę zostawiać jeszcze Rachel samej. Jednak chyba zaczęła domyślać się, że traktuję ją ostatnio jak dziecko i z trudnością się opanowuje. Wolałbym żeby na mnie krzyknęła. Zaśmiałem się widząc jak odetchnęła ulgą, gdy wychodziłem z domu. Chciała się mnie pozbyć i jej się udało. Mam nadzieję, że rozwiążę problem i szybko do niej wrócę. Okazało się, że musieliśmy zerwać umowę z jednym z autorów, bo nie dotrzymał jej warunków. Nie przejąłbym się tym gdyby nie to, że sporo w niego zainwestowaliśmy, a teraz okazało się, że jego książka jest bestsellerem i została wydana przez inne wydawnictwo. Za nasze pieniądze. Czeka mnie batalia sądowa, bo cwaniaczek uważa, że nie zrobił nic złego. Oczywiście, że nie. Zapomniał tylko zerwać z nami umowę i zwrócić koszty zanim związał się z nowym wydawnictwem. Oczywiście ich to nie obchodzi, bo to nie oni nas wystawili i nic o tym nie wiedzieli. Niestety w tym przypadku chyba już nic nie da się zrobić, ale temu sukinsynowi nie odpuszczę. Nie pozwolę żeby ktokolwiek robił mnie w chuja.\n-Ktoś musi tego dopilnować.-spojrzałem na Ralpha.-Rozumiesz? Ralph zna się trochę na prawie i będzie wiedział gdzie znaleźć odpowiednich ludzi, którzy mogą nam pomóc.\n-Masz najlepszego prawnika. Twój przyjaciel ma niezłe wtyki w innych wydawnictwach, zna prawo.\n-Brad nam nie pomoże. Ma swoje problemy, a my nie możemy czekać.\nZapomniałem o nim. Dzwonił dwa dni temu powiedzieć, że wyjeżdża na tydzień i musimy pogadać jak wróci. Jestem ciekaw o co chodzi. Jednak muszę zająć się teraz swoją pracą. Zadzwoniłem do prawnika, z którym zobaczę się za godzinę. Mam nadzieję, że mi pomoże, bo jak się nie uda to będę w plecy kilka tysięcy.\n-Dobra, Paul, wygramy to.-uśmiechnął się.\nCóż, to nie on będzie stratny, więc pewnie nawet się tym nie przejmuje. Ciekawe czy by się tak głupio uśmiechał gdybym zmniejszył mu pensje. Mógłbym to zrobić w każdej chwili i wcale nie byłoby mi go żal. Nie zależy mi na nim na tyle żebym przejął się gdyby zaczął szukać nowej pracy. Jednak nie będę bez powodu pozbywał się ludzi, którzy znają się na swojej robocie.\n-Spotkaj się z Evą.-wstałem.-Zapytaj czy może nam jakoś pomóc.\n-Dlaczego ty tego nie zrobisz?-zmarszczył brwi.\n-Bo nie mogę! Mam inne sprawy na głowie, załatw to.-wyszedłem.\nNie mogę się spotkać z Evą. Nie unikam jej, ale wyjaśniliśmy już sobie wszystko, a nie chciałbym żeby zmieniła zdanie. Nie może uznać, że kontaktuję się z nią, bo mi zależy. Kobiety są dziwne i nie próbują ich nawet zrozumieć. Staram się zachowywać tak żeby żadna z nich nie myślała, że je podrywam. Jestem z Rachel, kocham ją i muszę zrobić wszystko żeby mi ufała. Tylko na tym mi zależy. Czekając na prawnika zadzwoniłem do niej zapytać co robi.\n"-Czy ty nie miałeś pracować?\n-Chcesz się mnie pozbyć? Co ukrywasz?\n-Listonosza w szafie.-zaśmiała się.\n-Jak śmiesz.-udałem obrażonego.-Będę musiał zrobić mu krzywdę.\nCieszę się, że jest w dobrym humorze.\n-Dzieciaki wróciły ze szkoły i mają do zrobienia kilka zadań.\n-Mam wam pomóc?-uśmiechnąłem się.\n-Poradzę sobie. Wrócisz na obiad?\nZwykła rozmowa, a poprawiła mi humor. Może to rudowłosa mi go poprawiła, a nie rozmowa. W sumie na jedno wychodzi.\n-Tak. Do później, Rachel."-rozłączyłem się, spoglądając na adwokata.\nWysłałem jeszcze smsa do swojej kobiety żeby nie myślała, że się rozłączyłem, bo nie miałem ochoty ciągnąć naszej rozmowy. Zaskoczyło mnie, że odpisała od razu. "Wiem, Paul." Napisałem tylko, że ją kocham.\n-Musi Panu na niej zależeć.-odezwał się.\n-Słucham?-spojrzałem na niego zdezorientowany, odkładając na bok telefon.\n-Nie wiem co napisała, ale uśmiecha się Pan do telefonu jak głupi.-zaśmiał się.-Przepraszam, Robert Baxter.-wyciągnął do mnie rękę.\n-Paul Wilson. Przejdźmy do rzeczy.\nPo godzinie rozmowy doszliśmy do wniosku, że uda nam się odzyskać pięćdziesiąt procent poniesionych kosztów, ale będziemy walczyć o więcej. Na całość nie ma co liczyć. Dopiero później możemy upominać się o odszkodowanie za niedotrzymanie warunków umowy. Dopilnuję tego. Facet myślał, że jest cwany, ale ja nie odpuszczam. Zniszczę go, ale nie teraz, bo mógłbym mu zrobić reklamę i zarobiłby o wiele więcej na tej marnej książce. Ralph poinformował mnie, że Eva postara się załatwić żeby anulowano nasze reklamy. Dobrze wiedzieć, że mimo tego, że ją wykorzystałem nadal chce współpracować z moim wydawnictwem. Wychodzi na to, że nie byłem takim złym szefem za jakiego chciałem uchodzić. Cieszę się, że mogę w końcu wrócić do domu. Zbierałem się do wyjścia, gdy w drzwiach stanęła Annie. Zastanawiam się po co przyszła. Myślałem, że wszystko udało nam się załatwić i mam nadzieję, że nie ma mi jeszcze czegoś do przekazania.\n-O czymś zapomniałem?-spojrzałem na nią marszcząc brwi.\n-Nie wiem.-wzruszyła ramionami.-Skończyłam pracę na dziś i chciałam odwiedzić Rachel.\n-Pytasz mnie o zgodę?-zaśmiałem się.\n-Zabieram się z tobą.\nSpoko. Mogła wcześniej uprzedzić. Nie wiem jak zareaguje Rachel na nieproszonego gościa. Wiem, że Annie jest jej przyjaciółką, ale nie chcę żeby rudowłosa czuła się niekomfortowo. Przez całą drogę z wydawnictwa Annie wypytywała o to jak się czuje jej przyjaciółka.\n-Mam nadzieję, że lepiej. Staram się żeby tak było.-uśmiechnąłem się.\n-Paul, bez żartów.-spojrzała na mnie.\n-Naprawdę. Opiekuję się nią, że ma mnie już dość. Sama ją o to spytaj.-zaparkowałem przed domem.\n-I tak zrobię.-wyszła z samochodu i nawet nie poczekała aż pójdę za nią.\nMa prawo mi nie wierzyć, a ja wcale nie muszę jej się tłumaczyć. Odczekałem chwilę zanim kobiety się przywitały i ruszyłem do domu tylko po to żeby zejść im z oczu. Dostałem buziaka i miałem pomóc chłopcom odrobić lekcje.\n-Nie wiem czy opłaca mi się to za jednego buziaka!-krzyknąłem, wchodząc po schodach.\nZanim wszedłem do pokoju maluchów, usłyszałem jeszcze śmiech Rachel.


czołówka weselna « ELBEDA Blog\n« kajaki Wda\nCzyszczenie witryn sklepowych »\nKażdy kto edytuje filmy chciałby mieć możliwość wykonania edycji na dobrym programie do obróbki video. To przyjazny interfejs programu powoduje, żeanimacje weselne, należy uznać za jeden z najkorzystniejszych programów do obróbki video. Właśnie użycie animacji ślubnych wzbogaci film i piękny montaż, o którym jeszcze bardzo długo mówić się będzie na rodzinnych spotkaniach.\nKażdy kto wyprawia wesele chciałby mieć piękną pamiątkę w postaci wspaniałego filmu ślubnego. To dobry montaż filmu powoduje, żeanimacje okolicznościowe, należy użyć profesjonalych komponentów. Właśnie użycie czołówek i animacji weselnych wzbogaci film i cudowne wesele, o którym jeszcze bardzo długo mówić się będzie na rodzinnych zjazdach.\nKażdy z nas chce mieć najpiekniejszy film ślubny ze swojego wesela, a jeśli fundusze nam nie pozwalają na odpowiedni montaż filmu, przykładowo przez bardzo drogą firmę, to warto zastanowić się przynajmniej nad zakupieniem gotowej czołówki filmowej. Można zakupić ją samemu od profesjonalnej firmy, lub też zlecić jej wykonanie naszemu kamerzyście. Aby znaleźć taką gotową czołowkę w internecie wystarczy wpisać hasło: animacje weselne lub czołówki weselne\nWiele słyszy się o tym, iż kamerzysta nie sprostał nagraniu materiału, dlatego też musimy wybrać w pełni sprawdzone i doświadczone firmy, które zajmują się profesjonalnym filmowaniem. Przed wyborem firmy naturalnie najlepiej poszukać w google z sieci. Warto dowiedzieć się jakim sprzętem posługuje sie operator. W tym celu należy wpisać frazy: czołówka weselna, czołówka ślubna a na pewno znajdziemy tę firmę, której operator jest najlepszy.\nJeżeli decydujemy się na wybór odpowiedniej firmy z rejonu naszego pobytu i chcemy wynająć najlepszego kamerzystę, który zarówno nakręci, jak i zmontuje nasz film weselny. Klimat filmu musi współgrać z klimatem na weselu. W tym celu stosuje się specjalne czołówki i animacje weselne: animacje ślubne.\nThis entry was posted on Thursday, April 25th, 2013 at 07:55 and is filed under Test.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.


The best version of Sweeney Todd...: Part 126.\nA jeśli nie bal, bo to nie jest konieczność zawsze możemy spędzić te kilka godzin tutaj.. zupełnie jak teraz.. prawda..? Trzeba będzie kupić sztuczne oknie aby był w tym również nasz wkład i zadbać o dobrego szampana.. Jest jeszcze kilka dni.. na pewno zdążymy.. Ożywiła się nieco na ten pomysł, że aż miała ochotę znów przytulić Pana Todd'a, już od momentu gdy wyraził chęć na wspólne spędzenie tego czasu, ale nie chciała się narzucać mężczyźnie robiąc to po raz kolejny dzisiejszego wieczoru. Sweeney wyczuwał, że kobieta mocno ucieszyła się na to, co zaproponował choć, gdy wspomniała o Turpinie miał ochotę jej przerwać bo nawet na wspomnienie o tym człowieku ulatywały z niego resztki dobrego humoru. Mimo wszystko to była Nellie, która chyba miała zamiłowanie do mówienia przez większość czasu i nie chciał wchodzić jej w słowo.\n- Tak, pewnie Cię to dziwi, ale kiedyś byłem stałym bywalcem balów.. zakładam, że tego akurat byś się po mnie nie spodziewała, hehe.. ale niestety od tego czasu minęło chyba 11 lat, czasy się zmieniły i o.. ale wciąż wiem co i jak więc nie musiałabyś się za mnie wstydzić..\nPrzysunął się do niej i pogładził po policzku.\n- Lubisz bale, prawda..?\nNellie aż wydało się ciche westchnięcie na dotyk mężczyzny i był to pewnego rodzaju znak na odstawienie alkoholu. Poncz nie był mocny, ale Pani Lovett już troszkę go wypiła i czuła w związku z tym zawroty w głowie. Odstawiła szklankę na stół i oparła głowę o siedzenie kanapy aby troszkę ustabilizować sytuację.\n- Tak, uwielbiam je.. Ostatnio trochę przywykłam do uczęszczania na nie, ale muszę przyznać, że jednak z biegiem czasu te arystokratyczne klimaty się nudzą.. Ja nie urodziłam się w takich i mimo chęci nie potrafiłabym żyć z ludźmi, którzy na pozór są tacy idealni, a naprawdę uważają się za panów świata, którzy mogą sobie pozwolić na wszystko.. O nie.. Są takie miejsca gdzie bale organizowane są tylko przez takich.. uważam, że lepiej omijać je szerokim łukiem.. Lepiej bawić się w miejscu bardziej prostym aczkolwiek bez fałszywych twarzy.. Masz może ochotę na pierogi czy cokolwiek.. jeszcze tyle tego jedzenia..\nSweeney zerknął po stole, który był wręcz zapełniony różnego rodzaju jedzeniem. Zaraz z Panią Lovett udali się do kuchni by odgrzać posiłek i usmażyć do niego cebulę bez której pierogów by sobie nie wyobrażali. Nellie zrobiło się troszkę lepiej dzięki temu, że coś zjadła i nie musiała się obawiać o to czy zakręci jej się w głowie tak, że upadnie lub zwymiotuje. Z rozsądku, tego wieczoru nie piła już więcej alkoholu. Później zabrała się za poszukiwania swojej starej maskotki by pokazać ją Panu Toddowi. Znalazła ją w pawlaczu w przedsionku między sklepem a częścią mieszkalną. Miś był zakurzony, ale wciąż miał "to coś", co za każdym razem wracało ją do wspomnień z dzieciństwa. Miał też pewne podobieństwo do pluszaka, który opisywał jej wcześniej Pan Todd, w końcu byli w tym samym wieku i podczas dzieciństwa każdego z osobna produkowano podobne zabawki.


A. Schulman rozszerza działalność w Europie - Wiadomości - Wortal Plastech\nA. Schulman rozszerza działalność w Europie\nAmerykańska spółka, A. Schulman Inc. rozszerza swoją działalność w Europie poprzez zwiększenie produkcji koncentratów barwiących w Polsce, na Węgrzech i we Włoszech. Firma posiada zakłady produkujące koncentraty barwiące do poliolefin oraz dodatki uszlachetniające do tworzyw w strategicznych krajach Europy, a także kilka centrów B+R, w których opracowywane są prototypowe mieszanki są dla bardziej wymagających aplikacji.\nFabryki w Polsce, Włoszech i na Węgrzech otrzymają nowe linie technologiczne do wytłaczania. Zwiększenie mocy przerobowych jest odpowiedzia na zapotrzebowanie rynku - informuje komunikat prasowy z 21 marca.\n- A. Schulman realizuje swoją strategię kontynuowania inwestycji w naszych fabrykach koncentratów - mówi Andrzej Rozalski, odpowiadający za rozwój rynku europejskiego.\n- Widzimy zwiększone zapotrzebowanie na koncentraty barwiące w Europie, chcemy być uczestnikiem tego procesu - informuje Heinrich Lingnau, dyrektor obszaru EMEA (Europa, Bliski Wschód, Afryka) firmy A. Schulman.\n- Rozwój linii produkcyjnych w Polsce, we Włoszech i na Węgrzech jest już kolejną znaczącą inwestycją, którą firma poczyniła w swoich zakładach produkcyjnych w ciągu ostatnich miesięcy.\nSpółka już wcześniej informowała o inwestycjach w zakładach produkujących masterbatche w Chinach i Turcji. W roku 2016 roku firma osiągnęła obroty w wysokości 2,5 miliarda dolarów USA. A. Schulman plasuje się w czołówce dostawców koncentratów barwiących do tworzyw w Ameryce Północnej i Europie oraz jako jeden z wiodących europejskich dystrybutorów granulatów. W Polsce spółka posiada zakład produkcyjny na terenie Płockiego Parku Przemysłowo-Technologicznego oraz centrum usług wspólnych dla obszaru EMEA, usytuowane w Poznaniu, a które dotychczas zlokalizowane było w belgijskiej miejscowości Londerzeel.


Dekor Ladin. Fot. Interprint\n24 lut 2017 08:25\nRustykalność to już za mało. W poszukiwaniu autentyczności i istoty rzeczy, staramy się odwzorować coraz to nowsze działania sił natury.\nOtaczać się nimi, tak by żyjąc w świecie zaawansowanej technologii i ucywilizowania oddzielającego nas od nas samych - nie stracić z oczu tego co ważne. Dekor Ladin to propozycja dla tych, którzy szukają rzeczy niedotkniętych ręką człowieka.\nLata popularności trendu rustykalnego we wzornictwie papierów dekoracyjnych\n(i szeroko rozumianej aranżacji wnętrz) przyzwyczaił nas do obecności śladów działania natury. Pęknięcia i głębokie sęki, charakterystyczne wyblaknięcia typowe dla drewna długo poddawanego ekspozycji słonecznej, ślady po szkodnikach i pracy drwali, rzazy, rysy, skazy - to wszystko można było zobaczyć na wielu rysunkach. Ale jeszcze nigdy patrząc na dekor, nie można było odnieść wrażenia tak pierwotnego, niedotkniętego palcem cywilizacji dziewiczego piękna.\nLadin - nowy rysunek dębiny Interprint już przy pierwszym spojrzeniu uderza nieokrzesaniem. Techniki paskowania i szczotkowania, pozwoliły uzyskać efekt, na jaki natura pracuje długie dekady. Szorstka, chropowata powierzchnia pokazuje jak bardzo drewno może zmienić się pod wpływem wody, wiatru i słońca. Jak destrukcyjna, ale i jak budująca jest to siła. Bo w dekorze tym nie ma nawet cienia słabości. Na wskroś surowy przywodzi na myśl niezdobyte górskie szczyt porośnięte nieprzebytymi puszczami; krystaliczne powietrze, ciepło płomienie tańczących na ognisku.\nParadoksalnie, ten nieposkromiony rysunek dębiny świetnie odnajduje się w aranżacjach kameralnych i... przytulnych. W salonach - w połączeniu z metalem, betonem i szkłem stworzy idealny plan dla miękkich, komfortowych dodatków. W kuchniach wyeksponuje czyste formy ceramiki. W sypialniach - zachęci do odpoczynku i sennych marzeń, które zabiorą nas tam gdzieś, daleko...\n#dąb #styl rustykalny #drewniany dekor #naturalny dekor #ebina #drewno we wnetrzu\nModna kuchnia. Zobacz jak urządzić ją w stylu prowansalskim\nRodzinny dom - piękne wnętrza z widokiem na las\nKuchnia w stylu retro: 15 propozycji aranżcji