Granica polsko-ukraińska - po co nam marmury? - TwojaEuropa.pl\nŹródło: Portal "Port Europa"\nZawalił się również ambitny plan utworzenia ośmiu nowych przejść granicznych przed Euro 2012, ogłoszony uroczyście w 2007 roku. Co sprawia, że mimo uparcie deklarowanego polsko-ukraińskiego „strategicznego partnerstwa”, rozwój infrastruktury granicznej okazał się wielką klapą?\nBudujemy pałace, bo Unia zapłaci\nPrzyczyn tego stanu rzeczy jest oczywiście wiele, ale wydaje się, że najważniejszą jest irracjonalne dążenie do budowy na granicy nie tyle zwykłych terminali, co horrendalnie drogich pałaców, projektowanych w iście bizantyjskim stylu. Projekty nowych przejść granicznych zaproponowane przez stronę polską, imponują nowoczesnością, wysokiej jakości materiałami i wykończeniem, jednak pytanie: czy aby na pewno ten pałacowo-unijny rozmach jest nam na granicy potrzebny?\nJak wiadomo, Polska może sobie na takie luksusowe przejścia graniczne pozwolić, bo i tak około 70-80% potrzebnej na projektowanie i budowę kwoty pochodzi z funduszy unijnych. Strategia budowy jak najdroższych terminali wiąże się również z typową dla polskich urzędników strategią „wyciskania brukselki”. Sęk w tym, że inwestycje w przejścia graniczne wymagają symetrycznych działań po stronie ukraińskiej. Tymczasem Ukraina nie tylko nie może liczyć na tak hojne wsparcie unijne i musi de facto zbudować te wszystkie marmurowe pałace za własne środki, ale też posiada o wiele bardziej ograniczone możliwości budżetowe, niż zamożniejsza od niej Polska.\nEfekt? Strona ukraińska po kilka lat zwleka z odpowiedzią na noty dyplomatyczne wystosowane przez polski MSZ w sprawie budowy nowych przejść granicznych i modernizacji istniejących. Można to częściowo tłumaczyć urzędniczym lenistwem i niedbalstwem, ale główny powód jest jednak oczywisty: jest nim obiektywny brak pieniędzy. O ile Ukraina znalazłaby w budżecie pieniądze na budowę mniej nowoczesnych, wręcz prowizorycznych terminali za 2-3 miliony złotych każdy, to na budowę na granicy marmurowych pałaców za 40 milionów nikt rozsądny się nie zgodzi. Zresztą, jaki jest sens z tego przepychu, skoro po opuszczeniu supernowoczesnego przejścia podróżni i tak trafiają na dziurawą drogę i zaniedbane wioski?\nPo pierwsze: zwiększyć przepustowość\nTymczasem zamiast budować marmurowe pałace, lepiej za cenę jednego supernowoczesnego terminalu zbudować piętnaście prowizorycznych punktów odpraw: z najtańszych materiałów czy wręcz z kontenerów biurowych. Przepisy dotyczące ochrony zewnętrznej granicy Strefy Schengen w żaden sposób nie uniemożliwiają zastosowania tanich materiałów – ważne, by zapewnić odpowiednią ochronę i umieścić w tych budynkach modułowych nowoczesny sprzęt, np. skaner do wykrywania przemytu. W ten sposób, stosując tanią technologię, można na najciekawszych odcinkach polsko-ukraińskiego pogranicza szybko stworzyć sieć turystycznych przejść granicznych, w tym pieszych i rowerowych, które są tak potrzebne zwłaszcza w Bieszczadach, na Roztoczu i w rejonie Jezior Szackich (w tym ostatnim przypadku z uwzględnieniem przeprawy promowej przez Bug).\nGdyby taki manewr przeprowadzić dziesięć lat temu, dziś na tych terenach kwitłaby turystyka (zwłaszcza agroturystyka i turystyka rowerowa), co wyciągnęłoby z biedy całe przygraniczne wioski i miasteczka, zwłaszcza po stronie ukraińskiej. A to z kolei sprawiłoby, że przynajmniej część mieszkańców nie zajmowałaby się przemytem i nie blokowała w ten sposób granicy, zamiast tego zarabiając na życie np. wynajmowaniem pokoi turystom.\nMy tymczasem wolimy się uprzeć i wbrew zdrowemu rozsądkowi budować nowoczesne terminale. Efekt tego marnotrawstwa szczególnie dobrze widać na nowo zmodernizowanym przejściu w Hrebennem. Spośród około dwudziestu pasów odpraw dla samochodów, z reguły działają tylko trzy-cztery, gdyż... brakuje kadry. Pieniądze na marmury się znalazły, natomiast zabrakło ich na zatrudnienie nowych funkcjonariuszy i na stworzenie pasa odpraw dla pieszych, przez co ta kategoria podróżnych jest na granicy dyskryminowana.\nZa jakiś czas również Ukraina będzie w Schengen\nWarto równocześnie zauważyć, że jednym z głównych celów polskiej polityki zagranicznej jest dążenie do przyłączenia Ukrainy do Unii Europejskiej i Strefy Schengen, czego chce również Kijów i sami Ukraińcy. Jasne, że nie stanie się to w najbliższym dziesięcioleciu, ale powinniśmy założyć, że za 20-30 lat Ukraina będzie już w Unii i Schengen – a wtedy przejścia graniczne nie będą już potrzebne.\nPo co w takim razie budować tak ogromnym kosztem obiekty z marmuru, które będą użytkowane jedynie dwa dziesięciolecia, a później będą stały puste? Pomników podobnej urzędniczej głupoty mamy już wystarczająco wiele na zlikwidowanej granicy polsko-słowackiej i polsko-niemieckiej. Skoro za 20-30 lat przejścia nie będą już potrzebne, to nowe punkty odpraw należy z premedytacją budować z tanich materiałów, traktując je jako obiekty tymczasowe, których eksploatacja przewidziana jest na 30 lat.\nTymczasem polski MSZ zatwierdza projekty bardzo kosztownych terminali, których czas eksploatacji opiewa na 70 lat i więcej. Czyżby urzędnicy z Alei Szucha sami nie wierzyli w głoszone przez siebie hasła i zakładali fiasko głównych celów polskiej polityki zagranicznej? Niestety, wszystko na to wskazuje.\nOdsłon: 4859 | ranking >>\nArtykuł Granica polsko-ukraińska - po co nam marmury? nie został jeszcze skomentowany - bądź pierwszy!


Nowy gracz na trójmiejskim rynku gier\nQLOC współpracuje z takimi firmami jak: Warner Bros. Interactive, Bandai Namco Entertaiment, Capcom, Six Foot czy IO Interactive.\nNa trójmiejskim rynku pojawiła się nowa firma z branży gier komputerowych. QLOC, która pracuje dla dużych graczy na tym rynku z USA i Japonii otwiera u nas swoje biuro. Powód? Kwalifikacje tutejszych specjalistów IT.\n- Wybraliśmy Trójmiasto m.in. ze względu na atrakcyjność lokalizacji i łatwość relokacji pracowników z innych miast Polski i zagranicy. Kolejne kryteria to dostępność cenionych profesjonalistów w Trójmieście. Nowi pracownicy w całości zasilą nasz dział development, dla którego utworzyliśmy filię w Gdańsku - powiedział Adam Piesiak, prezes QLOC.\nQLOC to firma z Warszawy, powstała w 2009 roku. Początkowo spółka zajmowała się usługami lokalizacyjnymi (tłumaczeniami i nagraniami audio na ponad 30 języków) i testami jakości gier, ale bardzo szybko zorientowała się, iż branża gier wideo potrzebuje szerszego wsparcia, dodała więc do swojego portfolio usługi portingowe (konwersje gier pomiędzy platformami, np. przeniesienie gry z konsoli PS4 na PC), a następnie usługi graficzne.\nObecnie współpracuje z takimi firmami jak: Warner Bros. Interactive, Bandai Namco Entertaiment, Capcom, Six Foot czy IO Interactive, przygotowując takie tytuły jak Dragon's Dogma: Dark Arisen (wersja PC), Tales of Zestiria (PS4 oraz PC), seria Devil May Cry (Xbox One i PS4), Resident Evil 4 i 6 ( PC), RiME (PC oraz Xbox One), Injustice 2 (PC) - i wiele, wiele innych.\nNa początku QLOC zatrudni około 15 osób, ale firma planuje podwojenie kadr i ciągły rozwój. Poszukiwani są programiści.\n- Wejście QLOC otwiera nowe możliwości na pomorskim rynku pracy. Młodzi twórcy, programiści i developerzy - pokolenie wychowane na grach komputerowych - mają szansę na pracę w tej dynamicznej branży - mówi Małgorzata Tusk z Invest in Pomerania, instytucji obsługującej inwestorów.\nA branża ta faktycznie ma dobre perspektywy. Według raportu PwC "Perspektywy rozwoju branży rozrywki i mediów w Polsce 2017-2021" szacuje się, że średnioroczny wzrost w tym sektorze wynosi 4,2 porc., zaś polski rynek gier wideo jest jednym z największych w Europie Środkowo-Wschodniej. Średnioroczny wzrost tzw. rynku game dev do 2021 roku wyniesie aż 9,4 proc. W rezultacie będzie wart 574 mln dolarów.\nW Trójmieście branża ma już mocną reprezentację. W ostatnich latach powstało tu wiele firm produkujących gry komputerowe, w tym na komórki i inne urządzenia mobilne. W Gdańsku powstał m.in. oddział francuskiej firmy Playsoft, który zajmuje się zarówno samodzielną produkcją gier na platformy mobilne, jak i kreacją gier oraz ich konwersją na zlecenie dużych producentów. W rynek platform mobilnych celuje też gdańska firma Aidem Media, która specjalizuje się w produkcji gier i programów edukacyjnych dla najmłodszych. Gry edukacyjne dla najmłodszych produkuje także gdyńskie Very Nice Studio.\nNa naszym rynku jest też obecna spółka Forever Entertainment, która zajmuje się produkcją gier komputerowych oraz szeroko pojętej multimedialnej rozrywki na wszystkie dostępne obecnie platformy. To właśnie w Gdańsku powstała mroczna gra o małej dziewczynce podróżującej przez krainę ciemności w towarzystwie świetlika - "Selma and the Wisp" to dzieło firmy Toucan Systems. Tworzeniem gier zajmuje się też studio Blue Sunset Games z Gdańska. W Trójmieście jest też siedziba zespołu Viking Potatoes, który tworzy gry 8Suns.\nczy to przyjazne miejsce dla pracowników lgbt? (7)\njeśli umieją kodować ale nie KODować, to pewno tak\nGame-dev nie jest przyjazny dla nikogo, to chyba najgorsza. W tej branży są beznadziejne warunki praktycznie wszędzie, ludzie wypalają się błyskawicznie a pensje są *niższe* niż wszędzie indziej.\nlgbt to klimaty ciepłych chłopców z ONR (2)\nwiesz cos o tym (1)\npedały tylko w rowerach\nOmg, ale zazdrościcie.\nPowód jest tylko jeden zostaliśmy Chińczykami Europy!!!nigdzie taniej i gorzej nietraktuje sie pracowników! (5)\nNiestety. W trojmiescie placi sie najmniej. Wroclaw, Krakow, Poznan, Warszawa - zupelnie inna rozmowa o finansach.\nPłace w 3city (3)\nNie wiem jak w innych miastach, ale w 3 city najsłabiej płacą Polskie firmy. Ja pracuję w jednej z największych firm IT w Polsce i zarobki są raczej marne. Fachowcy odchodzą bo firmy z zagranicy osiedlone w 3city płacą X2. Sam niedługo zmieniam firmę. Na rekrutacji obiecują złote góry a pozniej jak zwykle...\nNiestety potwierdzam, i nie jest to tylko branża IT\nPolska firma zalatuje słabizną i oferuje połowę tego co firma w biurowcu obok\nNagrywaj rozmowy rekrutacyjne, i jak nie masz czegoś na piśmie to zapomnij że o tym rozmawiałeś ;)\nNiestety potwierdzam, i nie jest to tylko branża IT Polska firma zalatuje słabizną i oferuje połowę tego co firma w biurowcu obok Nagrywaj rozmowy rekrutacyjne, i jak nie masz czegoś na piśmie to zapomnij że o tym rozmawiałeś ;)\nNo proszę! Dobrze wiedzieć... dzięki za porady bo niedługo będę chodził na rozmowy ;)\npiszę z własnego doświadczenia. Po rozmowie zapominają co i komu obiecali, przychodzisz podpisać umowę i jest zdziwko bo nic się nje zgadza.\nU mnie poszło o obiecany sprzęt.\nNagrywanie rozmów zalecił mi\nNagrywanie rozmów zalecił mi trener biznesowy by pomóc przy ćwiczeniu swoich odpowiedzi na takich rozmowach. I tak wyszło że oszczedzillo mi to kilku miesięcy szarpania się o sprzęt którego jak się okazało firma nie miała a było to istotne dla podjęcia mojej decyzji o zatrudnieniu.\npiszę z własnego doświadczenia. Po rozmowie zapominają co i komu obiecali, przychodzisz podpisać umowę i jest zdziwko bo nic się nje zgadza. U mnie poszło o obiecany sprzęt. Nagrywanie rozmów zalecił mi trener biznesowy by pomóc przy ćwiczeniu swoich odpowiedzi na takich rozmowach. I tak wyszło że oszczedzillo mi to kilku miesięcy szarpania się o sprzęt którego jak się okazało firma nie miała a było to istotne dla podjęcia mojej decyzji o zatrudnieniu.\nMałgorzata Tusk (11)\nz TYCH Tusków?\nprzelew w rublach juz przyszedl?\nodpowiadajac na pytanie - nie, ale przecież zajrzec na strone tego invest in pomerania to takie wyzwanie.\nprzelew w rublach juz przyszedl? odpowiadajac na pytanie - nie, ale przecież zajrzec na strone tego invest in pomerania to takie wyzwanie.\na co, jest tam dementi? (1)\nDementi to Ty masz. Tylko poprawnie należałoby napisać "demencję".\nPoprawnie powinieneś napisać "Z Tychów?"\nOdpowiadam: Nie, z Gdańska.\nTusków jest na Pomorzu nomen omen jak psów... i wcale nie są spokrewnieni... podobnie jak większość Kowalskich, Malinowskich i Nowaków\nale tylko jeden miał dziadka w wermach.....\n2.5 mln Polaków było w armii niemieckiej (3)\na niektórzy tu plujący\nnawet nie wiedzą, że może chodzić o ich rodziny ;) ważne żeby opluć\nparobek z Polski\na nie 15 milonów?\nco ty bierzesz nieuku\ntaa jasne.... a obozy byly polskie....\njak myslisz sami wstepowali czy ktos ich musial zachecac ?\nZ jakich Tych?\nPodpisano kontrakt na budowę promów dla polskich armatorów (280 opinii)\nSescom chce kupić brytyjską spółkę. Transakcja za 8,37 mln funtów (5 opinii)\nPraca sezonowa. Kurier i Mikołaj pilnie poszukiwani (13 opinii)\nShip-Service po 64 latach przestaje istnieć (111 opinii)


Eurocash pokazał wyniki "znacząco odbiegające od oczekiwań rynkowych". Inwestorzy będą mocno zaskoczeni - Wiadomości Handlowe\nEurocash pokazał wyniki za czwarty kwartał 2021 r. (fot. mat. prasowe)\nW czwartym kwartale 2021 r. przychody ze sprzedaży towarów Grupy Eurocash wyniosły 6,873 mld zł, a EBITDA wyniosła 269,7 mln zł - podała w środę wieczorem firma. To wyniki skonsolidowane i szacunkowe, które zdaniem największego hurtownika w Polsce "znacząco odbiegają od oczekiwań rynkowych".\nPrzychody LFL rosną, no nic dziwnego jak w z zeszłym roku sięgnęły dna no to trudno by nie było wzrostów, poza tym nikt nie wspomniał o 10% inflacji w 1kw. i jak by tylko to uwzględnić to nadal są do tyłu o ok 5% w ujęciu YTY.\nTa firma w detalu to porazka\nCeny w eurocasch wysokie sklepy nie mają szans przetrwania na rynku A prezesi się bogacą ekspansja dino dobije eurocasch już do końca jak nie staniemy się konkurencyjne.\nTja, przychody rosną, a sklepy zamykają, bo nie potrafią zatrudnić odpowiedniej liczby pracowników, zarządzać miejscem magazynowym oraz ignorują dane na temat popytu na poszczególne produkty, a kadra menadżerska nie posiada kompetencji i jest przepracowana. Przestrzeganie praw pracownika oraz norm sanepidowskich takie, że co miesiąc wizyty kontrolne jednego albo drugiego organu. Jednak żeby wciskać ludziom wypowiedzenie za porozumieniem stron podczas zamykania sklepu to mają jaja, kiedy pracownikowi należy się odprawa. Banda nieudaczników 😂


Zagroda Sołtysów w Jurgowie, Jurgów 215 - Ogólnopolski Katalog Turystyczny\nStrona główna » Małopolska » Atrakcje » Jurgów » Zagroda Sołtysów w Jurgowie\nJurgów 215, 34-532 Bukowina Tatrzańska\nZagrodę Sołtysów wybudował w 1861 roku pradziad ostatniego właściciela, Jakuba Sołtysa. Domostwo dziedziczyli kolejni potomkowie tej rodziny. Po II wojnie część rodziny przeniosła się do wybudowanego nowego domu. Starą zagrodę zakupiło w roku 1982 Muzeum Tatrzańskie z przeznaczeniem na ekspozycję etnograficzną.\nDom i zabudowania gospodarcze Sołtysów są przykładem ubogiego gospodarstwa spiskiego z przełomu XIX i XX wieku. Wybudowana z drewna zagroda składa się z domu mieszkalnego i zabudowań gospodarczych w jednym ciągu i pod jednym dachem. W części mieszkalnej mamy sień, izbę i komorę. Zbudowana z okrąglaków sień - w której stoi sąsiek, naczynia bednarskie związane z pasterstwem: putnie na wodę, konewki, rajtopki na mleko i inne przedmioty potrzebne w gospodarstwie - prowadzi do izby.\nW Zagrodzie Sołtysów jest jedna izba - tutaj spano, przygotowywano posiłki, przyjmowano gości. Ściany izby zbudowano z płazów, a pod powałą biegnie belka sosrąb z wyrzeźbioną datą budowy i motywem rozety. Urządzenie izby jest skromne - piec, który niegdyś miał otwarte palenisko i gotowano na nim, stawiając garnki, używając jako podkładki żelaznych trójnogów, drajfusów; łóżko; półka na naczynia; ławy oraz stół, nad którym wisiały dawniej obrazy na szkle, zastąpione później oleodrukami.\nZobacz Zagroda Sołtysów w Jurgowie (Jurgów) w serwisie czasnawypoczynek.pl - przydatne informacje, Małopolska - Zabytki, zdjęcia, mapa, atrakcje.\nKwatery Prywatne "U Eli i Pawła"\nJurgów, odległość: 0.02km\nOferujemy wypoczynek w kompleksowo wyremontowanym domu, w którym zadbaliśmy, aby każdy jego szczegół i element sprzyjał...\nJurgów, odległość: 0.42km\nBliskość gór, lasów, pięknej górskiej rzeki oraz kompleksu narciarskiego w Białce i Bukowinie Tatrzańskiej ...\nJurgów, odległość: 0.61km\nKwatery Prywatne "Beata"\nOferujemy Państwu około 15 miejsc noclegowych w pokojach 1, 2, 3 i 4-osobowych. W pokojach znajdą Państwo: radio ...\nWynajem Pokoi Krystyna i Józef Wojtasowie\nWspaniały widok na całą panoramę Tatr z okna pokoju, spokój, cisza, bliskość lasu to nasze atuty. Gwarantujemy ...\nTo doskonałe miejsce do wypoczynku w górach. Nowo wybudowany budynek i nowoczesne wyposażenie zagwarantują Państwu ...\nPokoje Gościnne "U Lidki"\nOferujemy Państwu 7 pokoi gościnnych dwuosobowych oraz 1 pokój jednoosobowy. W sumie posiadamy około 15 miejsc noclegowych ...\nPokoje "Dolina Białki"\nPołożone są w górnej części Jurgowa, blisko Stacji Narciarskiej Hawrań, z pięknym widokiem na Tatry Bielskie. Przystanek autobusów ...\nTo komfortowe pokoje z łazienkami oraz widokiem na Tatry. Większość pokoi posiada balkony. Doskonała lokalizacja pozwala odpocząć ...\nObiekt położony jest w spokojnej i malowniczej okolicy. Stwarza to świetne warunki do jazdy na rowerze oraz do spacerów ...\nWynajem Pokoi "U Kasi"\nJurgów to malownicza miejscowość górska położona u podnóża Tatr - na wysokości 850m n.p.m., przy samej granicy ze Słowacją ...\nNasz obiekt położony jest w ustronnym miejscu na peryferiach miejscowości - daje to naszym Gościom ciszę i spokój. Dookoła budynku jest ...\nSą bardzo korzystanie zlokalizowane. Mogą Państwo podziwiać piekne widoki z okien pokoi oraz korzystać z ...\nOkolica jest cicha i spokojna. Dla najmłodszych ciekawostką może być poznanie życia na gazdówce.\nBrzegi, odległość: 1.23km\nCisza, spokój, wspaniała domowa kuchnia, przepiękny widok z okien na cała panoramę Tatr - to tylko niektóre atrakcje ...\nBukowina Tatrzańska, odległość: 1.52km\nZapraszamy Państwa do wypoczynku w Bukowinie Tatrzańskiej. Tutaj panuje cisza i spokój, co sprzyja pełnemu wypoczynkowi. Bliskość gór ...\nBukowina Tatrzańska, odległość: 1.57km\nZlokalizowane są w malowniczej miejscowości, jaką są Brzegi. Wioska położona jest w otulinie Tatrzańskiej Parku ...\nBrzegi, odległość: 1.59km\nNasz dom położony jest na ulicy Kucówka, w górnej części Brzegów. Brzegi położone są na obrzeżach Tatrzańskiego Parku ...\nOferujemy Państwu apartament dwupoziomowy dla 5-7 osób w wolnostojącym regionalnym domku ...\nCzarna Góra, odległość: 1.59km\nZapraszamy Państwa do naszego domu, który znajduje się w malowniczo położonej miejscowości, jaką jest Bukowina Tatrzańska ...\nBukowina Tatrzańska, odległość: 1.59km\nAgroturystyka Jurgów, Apartamenty Jurgów, Campingi Jurgów, Domki letniskowe Jurgów, Domy wczasowe Jurgów, Hostele Jurgów, Hotele Jurgów, Internaty Jurgów, Kwatery Jurgów, Motele Jurgów, Ośrodki wypoczynkowe Jurgów, Pałace Jurgów, Pensjonaty Jurgów, Pokoje Jurgów, Pola namiotowe Jurgów, Sanatoria Jurgów, Schroniska Jurgów, SPA Jurgów, Wille Jurgów, Zajazdy Jurgów, Pozostałe Jurgów,\nNoclegi Białka Tatrzańska, Noclegi Brzegi, Noclegi Bukowina Tatrzańska, Noclegi Czarna Góra, Noclegi Dębina, Noclegi Głuchołazy, Noclegi Groń, Noclegi Grudziądz, Noclegi Jaworzynka, Noclegi Jelcz-Laskowice, Noclegi Jeleśnia, Noclegi Kłodzko, Noclegi Koniaków, Noclegi Kretowiny, Noclegi Leśnica, Noclegi Lubawka, Noclegi Łapsze Niżne, Noclegi Murzasichle, Noclegi Mysłakowice, Noclegi Niedźwiedź, Noclegi Nowy Sącz, Noclegi Nowy Targ, Noclegi Ochotnica Górna, Noclegi Płaska, Noclegi Poddąbie, Noclegi Raszyn, Noclegi Rzepiska, Noclegi Sława, Noclegi Słupsk, Noclegi Srebrna Góra, Noclegi Trybsz, Noclegi Urszulin, Noclegi Wola Kalinowska, Noclegi Wola Uhruska, Noclegi Żary


graszkowska: Ludzie i ludziska\nBardzo miło zaskoczyła mnie Małgosia z Sebastianem, współwłaściciele domu w którym wynajmowaliśmy mieszkanie. Ucieszyłam się ogromnie kiedy Małgosia z nieśmiałością zapytała czy nie zechciałabym parę drobiazgów do kuchni, tak na początek. Obdarowali nas talerzami, szklankami i miseczkami.\nKiedy wyprowadzałam się ze swojego mieszkania, wszystkie "skorupy" zostawiłam byłemu mężowi. Przez dwa lata samodzielnego mieszkania z synem niewielu rzeczy się dorobiłam. Na porcelanę nigdy nie wystarczyło. Kupiłam wtedy komplet talerzy w Ikei. I teraz zastanawiałam się jak ten komplet podzielić, co zabrać z sobą, a co zostawić synowi. Małgosia ze swoją propozycją spadła mi z nieba.\nOt taki sąsiedzki miły gest.\nSkoro świt wyruszyłam w podróż. Dla mnie to było ogromne przeżycie, a to z uwagi na fakt, że zupełnie tracę orientację w terenie. Bogumił, jak przystało na aniołów, asekurował mnie jadąc za mną. Na początku patrzyłam w lusterko. Bogumił daje kierunek skrętu, to i ja daję kierunek. Kiedy już przedostałam się na trasę warszawską poszło jak po sznurku, a może maśle.\nPełna dumy z siebie wysiadłam z auta. Bogumiła poszedł do łazienki. Wraca i mówi.\n- Proszę Ciebie, jak pójdziesz tylko nie komentuj.\nKiedy zdecydowaliśmy się kupić siedlisko, zasiedliśmy do stołu z właścicielką omówić szczegóły. Z wielką nieśmiałością zapytałam czy mogą pozostać trzy rzeczy:\n- zardzewiała maszyna, która stoi przy stajni\n- drewniany wóz, który stoi na podwórku\n- stary dół od kredensu, który stał w łazience\nPrzy tej rozmowie była starsza pani i jej córka. Wszyscy wyrazili na to zgodę.\nGinące kwiaty jakoś starałam sobie wytłumaczyć, ale ginącego kredensu nie potrafiłam. Poszłam do ogrodu, wypieliłam kawał grządki, nie pomogło, poszłam na spacer po obejściu, nie pomogło.\n- Jaki duży się nasz pokój zrobił po zabraniu meblościanki- zagaduję do starszej pani.\n- Duży- uśmiechnęła się.\n- Szkoda tylko, że nie ma mojego kredensu, tego z łazienki.\n- No tak Waldek kazał panią bardzo przeprosić, teraz jest moda na stare rzeczy a on robi sobie taki pokój, dokupił już stół i krzesła. A z moim remontem też się troszkę zmieniło, bo jednak kuchnię będziemy robić na zamówienie i to troszkę potrwa no może do 15 czerwca\nNie wiem kto to jest Waldek i już nie chcę wiedzieć. Czy warto kłócić się o stary kredens? Nie warto. A jednak coś w mym sercu zadrgało, coś co powoduję, że nie chce mi się już słuchać opowieści starszej pani.\nPs W ostatniej chwili Bogumił załatwił internet :-)\nAutor: graszkowska o 19:06\nAnonimowy 4 czerwca 2016 19:24\nYupi, ze macie internet:)\nRece opadaja, chociaz po pierwszych sygnalach juz sie czegos takiego obawialam :(. O rany, czy to znaczy, ze "babcie" bedziecie jeszcze mieli prawie 2 tygodnie? Tego juz bym nie przelknela... (Leciwa)\ngraszkowska 4 czerwca 2016 20:34\nLeciwa, nie tylko ręce opadają, cycki też :-)\nOrka 4 czerwca 2016 20:23\nGraszko,to było do przewidzenia.Teraz siedź na miejscu i goń różnych Waldków.Pewnie sąsiedzi odwiedzają starszą panią i wyciągają od niej co się da.Panu Waldkowi kazałabym oddać kredens bo za niego też zapłaciłaś!Ciekawam czy te starocie,które stały na wypuście muru stodoły/odważniki/dalej stoją.Jeszcze trochę a stodołę zaczną rozbierać bo komuś się przyda stara cegła.Paskudni są tacy ludzie i bardzo Ci współczuję jeszcze dwóch tygodni bycia pod jednym dachem z taką osobą.\nNo ale po wyprowadzce owej pani to już będziesz całkiem na swoim a to jest najważniejsze.\nPodziwiam Wasz zapał i to coście tam zrobili do tej pory.Jesteście ZUCHY!!!:)))\ngraszkowska 4 czerwca 2016 20:38\nwłaśnie wracam z ogrodu. Zielone pomidorki się do mnie uśmiechają, nieśmiało rośnie kukurydza. Pięknie wzeszły ogórki. Tak, z tego się cieszę. To taki nasz pierwszy raz, na taką większą skale.\nJuż tu zostanę, a jeszcze namówię ekipę remontową, która ma zacząć 12, żeby zaczęli od komina i wielkie rozpierduchy, może to pomoże :-)\nMama Maminka 4 czerwca 2016 20:25\nżeby tylko tej babci w gratisie Wam nie zostawili...\nnie strasz :-) bo strzelę sobie w łeb\nsonic 4 czerwca 2016 21:02\nsorry, Graszko, za ten śmiech, ale to wygląda wrednie, co za ludziska\nkaż oddać kredens i tyle\ni nie spuszczaj baby z oczu\noraz powiedz jej , niech ją weźmie do siebie ten od kredensu\nlub wystaw walizki za płot\ngraszkowska 4 czerwca 2016 21:30\nSonic czasami chciałabym tak potrafić "walnąć w stół"\nJoanka 4 czerwca 2016 20:45\nUwazam Graszko , ze musisz , niestety ale musisz powiedziec starszej Pani , ze musi sie wyprowadzic tak jak ustaliliscie .Nie za bardzo wierze , ze termin 15 czerwca bedzie ostateczny ... To jest juz Twoj dom i masz prawo wymagac przestrzegania zobowiazan . Starsza Pani tego nie robi ...ja jestem bardzo spokojnym czlowiekiem ale az mnie podnosi jak czytam o psie , kredensie , remoncie ..\ngraszkowska 4 czerwca 2016 21:35\nja też jestem spokojna :-) ale kredens wyprowadził mnie z równowagi.I nie chodzi o jego wartość, bo za jakieś 300zł kupiłabym podobny\nNie lubię obiecanek cacanek.\nGrazyna 1 4 czerwca 2016 21:11\nJa tez uwazam ze pani powinna wyprowadzic sie w ustalonym terminie. Jak na razie to tylko Wy dotrzymujecie slowa. Druga strona wyraznie naduzywa Waszej zyczliwosci. Trudne ale czasem trzeba byc konsekwentnym. A tak na marginesie czasem okazana dobroc jest traktowana przez ludzi jako glupota. A na to na pewno nie zaslugujecie. Przesylam pozdrowienia.\nGabriela Wysocka 4 czerwca 2016 21:57\nCycki mi opadły !!! Kurw...de, co za ludzie... Tak właściwie, to rzadko przeklinam, ale tu by się trzeba dosadnie wyrazić... Szkoda, że tak daleko ta Wasza wioska, bo można by ruszyć z odsieczą... A Wy spokojnie oświadczylibyście "byłej właścicielce", że przyjechała przyjacielska brygada remontowa, którą musisz zakwaterować i potrzebujesz wszystkie pomieszczenia, więc jej wyprowadzka jest konieczna zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami!!! Nooooo... puściłam wodze fantazji, ale pomysł jest... a Wy będziecie mieli przeciw sobie wszystkich tubylców, jeżeli się zjeżycie;-))) Wymyśl coś Graszko, bo mnie tu krew nagła zalewa... Buziaki***\nSollet 4 czerwca 2016 22:54\nGraszkagraszkowska@gmail.com, wiem , że to trudne, ale trzeba starszej niesłownej pani powiedzieć, by się wyprowadziła. Inaczej czuję coraz większe problemy.\nI podziwiam nieustannie jak dużo zrobiliście\nSollet 4 czerwca 2016 23:00\nNo chyba, że w umowie starsza pani ma zagwarantowany dłuższy czas. Wcześniej pisałaś coś o 2 lipcu...\nzuza 4 czerwca 2016 23:01\nAle super, że relacja z pierwszego dnia już jest.\nTeż bym się wkurzyła na Twoim miejscu. Przecież na pewno opłatę za kredens sobie policzyli. Obawiam się, że nie będzie lekko, dopóki starsza pani nie wyprowadzi się.\nTiya_Anka 5 czerwca 2016 07:06\nStarsza pani powinna dotrzymać umówionego terminu opuszczenia domu, chyba, że dogadacie się inaczej, natomiast kredens....no cóż, miała prawo się rozmyślić. Ona go nie sprzedała, a tylko obiecała zostawić. Co prawda, gdy się obiecuje, słowa powinno się dotrzymywać, ale to już inna bajka...Samo życie :)\nTo nie macie umowy na piśmie,spisanej u notariusza - co komu? za ile? i do kiedy?\nKobita sterowana przez rożnych Waldków,może jeszcze niejeden numer wam wyciąć:)Ależ ludzie są pazerni...\nMimo wszystko,powodzenia,dobrej pogody,udanych zmagań z remontem !\nNieustannie Wam kibicuję i podziwiam\nIssa 5 czerwca 2016 10:03\nCo Ci szkodzi pocwiczyc wreszcie asertywnosc, na drapieznej zlodziejce? Niejedno wyzwanie przed Toba stoi, chocby ulozenie sobie kontaktow z nowymi sasiadami... Ja bym cwiczyla, zamiast zamiatac pod dywan...\nA co do zlodziejki: moim zdaniem sprzedala zarowno kwiaty z ogrodu jaki i ten kredens. I teraz urzadza za te pieniadze "kuchnie na zamowienie", zamierzajac sobie jeszcze troche pomieszkac "na swoim" - czyli u Was. Jak dobrze pojdzie - zostanie na cale lato... Ogrodek jest (nawet uporzadkowany), dom jest (za chwile remontowany), a Wy jestescie zadziwiajaco uprzejmi. Zyc nie umierac!\nNie pisze tego zlosliwie, ale dla podsumowania, ze nie reagujac dajesz jej pelne przyzwolenie na bezczelne zachowanie.\nMialam takie same przeboje w zyciu i musialam sie w koncu nauczyc przestac "byc mila". Ciezkie to bylo, bo walka z chamstwem to jedna z trudniejszych wg mnie rzeczy, jesli samemu nie jest sie kims podobnym. Ale mialam do wyboru: ja lub inni. Wybralam to, co dla mnie dobre i postawienie sie wszelkim ludziom podobnej masci. Do dzis nie jest mi latwo sie wsciekac, wyrazac oburzenie czy nazywac sprawy po imieniu, bo ludzka bezczelnosc zawsze mnie zaskakuje. Ale juz umiem, dalam sobie przyzwolenie i potraktowalam to jako cwiczenie.\ngraszkowska 5 czerwca 2016 14:40\nHurtem, bo robota czeka :-)\nW umowie notarialnej mamy zapisane, że starsza pani wyprowadzi się do 2 lipca. Słownie ustaliliśmy, że postarają się jak najszybciej. Dlatego w tym temacie nic nie mogę zrobić.\nA kredens? Bogumił mnie przekonuje, że to są jej rzeczy a ona ma prawo zrobić z nimi co zechce. Ma rację, starsza pani ma prawo zmieniać zdanie.\nPo nieprzespanej nocy zastanawiałam się, czy poruszyć ten temat z córką starszej pani. Tylko czy mi są potrzebne takie emocje? Ja jej nie zmienię - tacy są ludzie.\nRano przed wyjazdem Bogumiła poszliśmy na spacer. Chabry, łubiny, piaszczysta droga- takie widoki rekompensują mi wszystkie niedogodności :-) Tu jest pięknie.\nikroopka 5 czerwca 2016 15:13\nPoruszyłabym temat - z uśmiechem, grzecznie i stanowczo,że miało być tak, a jest inaczej, i że prosisz, żeby się nie powtórzyło. Może kredensu Ci to nie zwróci - choć, kto wie - ale na przyszłość pomoże; w końcu to jeszcze może byc cały miesiąc z babcia pod dachem:)\nGabriela Wysocka 5 czerwca 2016 14:55\nGrażynko... proponuję, żebyś z kolejnego spaceru przyniosła kosz kwiatów czarnego bzu... świetny materiał na syrop, lub nalewkę. a ten aromat!!! Mmmmmm... zawsze mnie odpręża i upaja !!! Właśnie wczoraj nastawiłam to cudo na syrop, dobra rzecz na jesienno-zimowe przeziębienia a naleweczka świetnie rozgrzewa;-))) Samo zdrowie !!! Miłego popołudnia życzy Gabrysia ***\nBalum Balum 5 czerwca 2016 16:09\nOj tak. Nalewka z kwiatów czarnego bzu - przepyszna.\ngraszkowska 5 czerwca 2016 20:06\nGabi rośnie u nas na posesji :-)\nZrobiłabym ale jeszcze nie czuję się u siebie, to mnie powstrzymuje\nNalewkę? a dasz mi przepis.\nGabriela Wysocka 5 czerwca 2016 21:57\nOczywiście, że napiszę Ci przepis na nalewkę !!!\nA kwiaty nie muszą być z Waszego podwórka, pewnie rosną gdzieś przy drodze, z dala od ruchliwej drogi. Za to baldachy muszą być w pełni rozkwitłe, ale nie osypujące się i absolutnie nie płukać w wodzie, żeby jak najwięcej pyłku i aromatu zostało w kwiatach;-)))\nBalum Balum 5 czerwca 2016 16:08\nChyba nic mnie już nie zdziwi w zachowaniu ludzi. Jak człowiek nie ma na papierze co i jak to nie idzie się dogadać. Ot nasza szara rzeczywistość.\nmaskakropka2 5 czerwca 2016 16:29\nNie chcę być zlym prorokiem, ale podejrzewam, że z wyprowadzką babci może być kłopot, a i po wyprowadzce może wrócić po coś, co "może się przydać Waldkowi". Na wszelki wypadek kazalabym jej podpisać oświadczenie, że opuszczając dom zabrała wszystkie swoje rzeczy i do niczego nie rości sobie praw.\nMnemosyne 5 czerwca 2016 19:59\nMyślę, że szkoda Twoich nerwów. Niech babcia sobie bierze, co było kiedyś jej. Ale, żeby jej się nie za bardzo fajnie z Tobą pomieszkiwało, bo jeszcze gotowa na na lato zostać, to słuchaj muzyki poważnej,arie jakieś, albo jazzu. No i czym predzej remont rozpocznij... Swoją drogą ciekawe dlaczego któreś z dzieci nie weźmie mamy do czasu zakończenia remontu...\ngraszkowska 5 czerwca 2016 20:13\nMnemo, szkoda moich emocji, to tylko stan przejściowy.\nSwoje emocje utopiłam dzisiaj w ogrodzie. Marchew, buraczki od Ciebie pięknie wzeszły :-) i ogórki też.\nMoja siostra zadeklarowała swój przyjazd na 15 sierpnia. Bogumił zamawia wielki namiot, żebyśmy mieli gdzie spać podczas remontu.\nI znowu mam 20 lat i tyle pięknych planów\nalucha 5 czerwca 2016 20:06\nChyba bym się wściekła przy tej kobicie...\nInternet - plus! Skorupy w darze - mega plus! I tego się trzymajmy :)))\ngraszkowska 5 czerwca 2016 20:09\nAlu, dziękuję, ze to zauważyłaś. Małgosia i Sebastian są super. Zadeklarowali się, w razie potrzeby -pomóc mojemu synowi. A to dla mnie bardzo dużo :-)\nalucha 5 czerwca 2016 22:23\nW takim razie to niesamowici ludzie :)


plock.gosc.pl → Napisać mandylion\nNa warsztatach uczestniczki poznały fundamenty pisania ikony, które pozwolą na rozwijanie tej pasji\nSpotkanie z ikoną jest dla mnie doświadczeniem bardzo głębokim i osobistym. Każda z nas może tu szukać czegoś innego. Ja niemal stykam się z Jezusem. Na pewno nie jest to zwykłe malowanie obrazu – mówi pani Anna, jedna z uczestniczek warsztatów. Pierwsze takie zajęcia w Płocku zorganizowała Katarzyna Kobuszewska, plastyk i ikonopistka. Jako temat odpowiedni dla nowicjuszy w tej sztuce wybrała mandylion, czyli taki typ ikony, który przedstawia twarz Chrystusa odbitą na chuście.\nNiewielka grupa – cztery uczestniczki i prowadząca – w każdą sobotę wakacji odrywa się od codziennych zajęć i daje pochłonąć sztuce ikonopisania. Adeptki tej sztuki najpierw samodzielnie przygotowywały samą deskę, potem robiły rylcem zarys postaci, nakładały sankir; ostatni etap to stopniowe rozjaśnianie twarzy Chrystusa. Z każdą godziną i spotkaniem ta twarz coraz bardziej się uwidacznia w poszczególnych pracach, które, choć są wzorowane na konkretnych przedstawieniach (np. Uszakowa), zachowują oryginalność ich autorek. – Nie ma dwóch identycznych ikon. Zawsze zachęcam, by bronić się przed twierdzeniem, że jesteśmy tylko kopistami. Każdy wkłada w swoją pracę coś od siebie – tłumaczy pani Kasia. Jest przekonana, że ten rodzaj sztuki może być skierowany do wszystkich pokoleń. Jej kilkuletnia córka niedawno sama wykonała ikonę, chociaż mama śmieje się, że trwało to w zdecydowanie większym tempie niż właściwe pisanie.


Piłkarskie Typy Bukmacherskie Benevento vs Torino\nStrona główna › Prognozy › Piłka nożna › Włochy › Serie A › Benevento vs Torino\nBenevento vs Torino zapowiedź meczu\nMecz Benevento i Torino odbędzie się 2021-01-22. To spotkanie Serie A rozpocznie się o 19:45 GMT. Zespół pod wodzą trenera F. Inzaghi ma na koncie 2 zwycięstwa, zdobyte w ciągu ostatnich 5 meczy. Torino podczas ostatnich 5 spotkań zwyciężyła 1.\nBiorąc pod uwagę ostatnie spotkania obu drużyn, Benevento ma na koncie 0 zwycięstwa na własnym boisku, zaś Torino, grając na wyjeździe, odnotowała 1 wygranych.\nBenevento vs Torino Wyniki spotkań bezpośrednich\nW następnej tabeli możesz sprawdzić wyniki 4 ostatnich spotkań Benevento i Torino:\nJeśli chcesz poznać więcej informacji na temat bezpośrednich spotkań obu drużyn oraz ligowe statystyki każdego zespołu, proponujemy odwiedzić Benevento vs Torino – porównanie drużyn.\nBenevento vs Torino Typy i Kursy\nTypy Bukmacherskie Benevento vs Torino\nNasze prognozy dotyczące meczu Benevento vs Torino, który zostanie rozegrany 2021-01-22 w ramach 2021-01-22, zostały oparte na najnowszych statystykach, dotyczących danego zespołu, a także poprzez bezpośrednie porównanie statystyk obu drużyn. Kliknij w przycisk Pokaż Prognozę, aby zapoznać się z naszymi typami.\n*Prosimy wziąć pod uwagę, że powyższe kursy były aktualne w momencie publikowania tego artykuły. Od czasu kiedy pojawił się on na stronie do chwili rozpoczęcia meczu Benevento vs Torino, notowania mogą się zmienić. Kliknij w przycisk z bonusem, aby odwiedzić stronę konkretnego bukmachera i sprawdzić aktualne kursy dla meczu Benevento vs Torino.\nJakie są wasze komentarze i prognozy dla meczu Benevento vs Torino?


Mam Talent Zagraniczny - Pomponik\nPlotki Pomponik » mam talent zagraniczny\nArtykuły na temat: mam talent zagraniczny\nMichał Piróg został zasypany zagranicznymi propozycjami pracy. Zajmie się stworzeniem choreografii do kanadyjskiego spektaklu, otrzymał też ofertę pracy z Brazylii. Czy to oznacza, że nie zobaczymy go w kolejnej edycji "You Can Dance"?\nTwarz krakowskiego hipermarketu, Małgosia Kożuchowska, chce iść w ślady Ali Bachledy i "podbić Amerykę". Jej talentem zainteresowała się słynna fabryka snów.\newelina lisowska utwory\ndoda bez bielizny


Zestaw Garnków Kurt Scheller | SystemSerwis\nZestaw Garnków Kurt Scheller\nNiezależnie od tego czy gotujesz wyłącznie dla najbliższych, czy też obsługujesz gastronomicznie znacznie szerszą grupę osób, dobre jakościowo garnki to niepomijalna podstawa. Te, zaproponowane przez markę Hendi, pochodzące z limitowanej kolekcji wybitnego szefa kuchni – Kurta Schellera, spełnią oczekiwania nawet najbardziej wymagających kucharzy. Proponowany zestaw składa się z ośmiu elementów, czyli czterech garnków o pojemności: 8l, 9l, 12,9l oraz 15 l. O ich wyjątkowości stanowi specjalna konstrukcja.\nPosiadają bowiem zewnętrzną, satynową powierzchnię z polerowanym rantem, ergonomiczne i co najważniejsze nie nagrzewające się uchwyty i kapsułowe dno (wykonane ze stali nierdzewnej, stali chromowanej oraz aluminium). Ostatnie ze wspomnianych rozwiązań, doskonale łączy w sobie właściwości magnetyczne, jakie posiada stal z równomiernym rozprowadzaniem ciepła, charakterystycznym dla aluminium. Pokrywki także są wykonane ze stali nierdzewnej i każda z nich posiada otwór do uwalniania pary. Garnki Kurt Scheller nadają się do wszystkich typów kuchenek i można je myć w zmywarkach.


Ruscy, poszli won! (Dzieje bieżące głupoty polskiej, XXXVII) | Quasi-imponderabilia in statu nascendi. "Silva rerum" Michała Walińskiego\n← Gulasz z żołądków i serc drobiowych oraz pieczarek (Kuchnia to rzecz wyobraźni, 2)\nTopór spod Grunwaldu →\nWłaściciel sopockiej restauracji „Piaskownica” wywiesił kartkę na drzwiach wejściowych z napisem: „Nie obsługujemy Rosjan!” i bodaj tłumaczeniem na rosyjski. Jak wyjaśniał: „Nie mogę się pogodzić z mordowaniem niewinnych ludzi. Solidaryzuję się z Ukrainą.”\nZnany globtroter i konserwatysta Wojciech Cejrowski obwieścił na FB: „Miejsce warte polecenia i wsparcia, gdyż dbają tam nie tylko o dobre żarcie, lecz także o przyzwoitość […] Serce rośnie, że nie wszyscy przeliczają swój żywot wyłącznie na forsę. >>Ruskich nie obsługujem<< to piękna idea […] przyzwoity Rosjanin, widząc taką kartkę, nie obrazi się, lecz zrozumie nasz stosunek do Putina, bo sam ma podobny”.\nFB usunął wpis WC (WC to także ksywa naszego podróżnika). WC zmodyfikował wpis i zamieścił ponownie: „Szanowni! Oooo… widzę że jesteśmy szeroko cytowani, po tym wczorajszym wpisie na temat nieobsługiwania Ruskich. Helsińska Fundacja Praw Człowieka stwierdziła na przykład, że zachowanie właściciela restauracji jest niezgodne z prawem, gdyż „ustawa równościowa zakazuje odmiennego traktowania w dostępie do usług ze względu na pochodzenie etniczne lub narodowość. […] Ale to akurat szczegół najmniej zajmujący, chodzi bowiem o to, że cała ta ustawa jest głupia i stanowi naruszenie podstawowych praw obywatelskich. Już tłumaczę: Właściciel restauracji, zakładu fryzjerskiego, czy każdy inny właściciel powinien mieć pełne prawo wywieszenia na swoich drzwiach dowolnego zakazu w dowolnej sprawie. Jeśli nie chcę, żeby mi na posesję przychodzili roznosiciele ulotek lub Świadkowie Jehowy, powinienem mieć pełne prawo właścicielskie w tym zakresie – moja posesja, więc ja i tylko ja decyduję kogo zapraszam, a kogo wypraszam, nie? No! Tak być powinno, ale niestety nie jest. Fryzjer nie ma prawa wywiesić tabliczki: przyjmuję wyłącznie klientów bez wszawicy. Teatr nie ma prawa wyprosić ze spektaklu osoby, która nażarła się fasoli z cebulą i psuje atmosferę. Nie mamy podstawowych praw. Odebrano nam je po kawałku uchwalając idiotyczne ustawy. Restaurator z Sopotu ma kłopoty i odczuwa nagonkę, gdyż chciał słusznie zaprotestować w słusznej sprawie.” https://www.facebook.com/Wojciech.Cejrowski\nRestaurator jest bardzo zasłużony, reprezentuje pokolenie styropianowe, siedział w pace za walkę z komuną. Na ile zasłużony jest WC, nie wiem. Wiem, że kiedy oglądam jego programy podróżnicze, to nie wiem, czy jego celem jest próba zrozumienia egzotycznych kultur, czy kieruje się jakimś rodzajem antropologicznej empatii, czy też jego celem jest chęć ośmieszenia „dzikusa” – Indianina, Aborygena, Murzyna czy innego „dzikusa”, zademonstrowanie wyższości Białego. Te programy brzydko pachną jakimś archaicznym rodzajem europocentryzmu i etnocentryzmu demonstrowanego przez ich twórcę. Jak się może czuć człowiek, który domyśla się, że jest obiektem kpinek czy szyderstw, ale nie domyśla się ich sensu, bo wypowiadane są w zupełnie niezrozumiałym dla niego języku?\nNic dziwnego, że akcja byłego opozycjonisty i jej poparcie przez WC kojarzy mi się z apartheidem, rasizmem lub z napisem „Nur für Deutsche” umieszczanym w czasie okupacji przez hitlerowców w tramwajach, autobusach, kawiarniach, teatrach i td. Przykład z prawami właściciela nieruchomości i świadkami Jehowy wydaje się nietrafiony. Cejrowski, jako właściciel willi, prawdopodobnie nie świadczy żadnych usług i nie odwiedzają go w domu klienci. Ja też nie przepadam za bardzo natrętnymi świadkami Jehowy, chociaż aktualnie willi nie posiadam. Restaurator jest natomiast zobowiązany do świadczenia usług w określonych godzinach i przepisy nie regulują kwestii, komu może dać za pieniądze papu, a komu nie, bo jest oczywiste , że jest zobowiązany do świadczenia usług wszystkim ludziom, bo nie bez powodu uzyskał koncesję, posiada regon. Istnieje ponadto ustawa równościowa, na którą, krytykując restauratora, powołuje się Helsińska Fundacja Praw Człowieka. Te ustawę WC nadzwyczaj lekko lekce sobie waży.\nTo zaś, czy ktoś przychodzi do teatru, nażarłszy się uprzednio fasoli z cebulą, w wyniku czego „psuje atmosferę”, lub ktoś przychodzi do fryzjera z wszawicą, jest kwestią kultury osobistej i obyczaju, o czym Cejrowski, jako (prawie) socjolog, powinien dobrze wiedzieć. Jako człowiek obdarzony potencjalnie darem socjologicznej czy antropologicznej obserwacji, powinien też wiedzieć (i widzieć, i czuć), że z kulturą oraz pewnymi obyczajami jego rodaków sprawy nie mają się najlepiej. Polskę dzisiaj reklamuje się jako kraj wyłącznie spektakularnych sukcesów, który z powodzeniem dościga inne europejskie narody. Pomija się wstydliwe dla Polaków strony, na przykład te dotyczące higieny osobistej, brudu osobistego i tolerancji dla brudu innych, obojętności dla smrodu, umiłowania psich kup i in. Idąc za sugestiami WC, należałoby także na wejściach do szkół umieścić tablice z napisem: „Wstęp dzieciom zawszawionym” wzbroniony. Jeśli jednak w części polskich rodzin toleruje się wszawicę, to nie chodząc do szkół, pewne dzieci byłyby pozbawione szansy wyleczenia. Można by też w odpowiednich miejscach informować społeczeństwo, że korzystanie ze środków komunikacji miejskiej czy PKP przez brudasów jest zabronione, ale rygorystyczne egzekwowanie takiego zakazu (co skądinąd nie jest możliwe) doprowadziłoby do sytuacji, że w autobusach i tramwajach mielibyśmy pustki, a odpowiednie przedsiębiorstwa i bez tego funkcjonują na głębokim deficycie. Mieliśmy już gorące dyskusje w mediach za sprawą bezdomnych, których usuwano z autobusów. A więc tu i ówdzie należałoby zakazać wejścia bezdomnym, „Cyganom”, Rumunom, Żydom, a lemingi powinny wytrzebić stolicę ze słoików – jako ludzi niższej kategorii.\nZakazy tego typu to nie jest dobra broń, poza tym jest to broń obosieczna.\nŻarty żartami, ale pomysł sopockiego restauratora uważam za nader głupi (przekonałem się wielokrotnie, że od sypiania na styropianie ludziom niekoniecznie musi przybywać oleju w głowie), a popieranie tego szowinistycznego pomysłu jest co najmniej nieodpowiedzialne. My, Polacy, rozdzieramy szaty, gdy naszych „biją” za granicą i jakieś Camerony czy Merkelki gnębią rodaków z emigracji. Bo my, Polacy, mamy przecież własną dumę, honor i godność. Najwyraźniej, z punktu widzenia pewnych Polaków, Rosjanie są narodem pozbawionym tych szlachetnych atrybutów. Można ich dowolnie upokarzać na różne sposoby, co zresztą od dawna z powodzeniem robimy. Prawda, że są oni rzeczywiście nadzwyczajnie wyczuleni na punkcie własnej godności, honoru. Z polityką Putina nie ma to nic wspólnego. I prawdą jest, że jeśli tylko nie godzisz w ich poczucie dumy, godności, nawet kiedy różnisz się od nich poglądami politycznymi, pomogą ci w opresji, ugoszczą tak, że nie zdołasz się zrewanżować, ostatnią koszulę oddadzą. Szczególnie ci niemieszkający w Moskwie lub Petersburgu. Mówię o narodzie, nie o Putinie.\nZakaz restauratora godzi w poczucie honoru zwykłych Rosjan w sposób horrendalny. Teza Wojciecha Cejrowskiego głosząca, iż „przyzwoity Rosjanin, widząc taką kartkę, nie obrazi się, lecz zrozumie nasz stosunek do Putina, bo sam ma podobny” jest głupim i arcyobłudnym tłumaczeniem. Restaurator zabronił wejścia Putinowi czy zwykłym obywatelom Rosji? Przecież mógł wywiesić kartkę z informacją, że nienawidzi Putina, nie raniąc uczuć przedstawicieli narodu rosyjskiego? Że kocha Ukraińców?\nGłupota tego manewru wynika też z faktu, że od paru lat obszar północno wschodniej Polski rozkwita dzięki wolnemu ruchowi turystycznemu. Także Trójmiasto czerpie z tego znaczne profity: tysiące Rosjan zostawia tu duże pieniądze, przyjeżdżając na duże i tańsze w Polsce niż w Kaliningradzie zakupy. Bliżej granicy powstały tysiące miejsc pracy dla Polaków w nowych marketach i galeriach handlowych. Rasistowska kartka tak naprawdę uderza w polski interes. Do tonu restauratora dostroili się, niestety, polscy celnicy, którzy – jak czytałem – na granicy lawinowo rekwirują Rosjanom kupione w Polsce mięso. W momencie, kiedy polscy hodowcy trzody chlewnej, bydła i polskie zakłady przetwórcze plajtują.\nSą jednak także informacje pozytywne. Z badań socjologicznych wynika, że Polacy zamieszkujący tamten rejon kraju, dzięki intensywnym kontaktom z Rosjanami, w zdecydowanej większości wypowiadają się o nich pozytywnie. Co nie przeszkadza im zdecydowanie negatywnie odnosić się do Putina i polityków rosyjskich. Zaś sto firm na Pomorzu posiada certyfikat Russian Friendly.\nPodobno najlepsi na świecie, tacy wspaniali, polscy kibice siatkarscy gremialnie gwiżdżą na siatkarskim Mundialu na drużynę rosyjską. I tylko i wyłącznie z powodu tych gwizdów ucieszę się, gdy Rosjanie zdobędą złoto.\nPS. 13 września 2014 r.\nRestaurator na prośbę prezydenta miasta zmienił treść napisu na: „”Rosjan popierających dyktatora Putina nie obsługujemy.”\nTen wpis został opublikowany w kategorii obyczaj, Polacy, Polacy a Rosjanie i oznaczony tagami "Piaskownica, "Ruscy", „Nie obsługujemy Rosjan!”, Helsinka Fundacja Praw Człowieka, Polacy, Rosjanie, ruch przygraniczny z Kaliningradem, Sopot, tolerancja, ustawa równościowa, Wojciech Cejrowski, wszawica, świadkowie Jehowy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Pierwsza pożyczka bez opłat krasnystaw «\nRynek pieniężny jest obecnie niezwykle mocno rozwinięty. Proponuje wiele efektywnych sposobów na szybkie osiągnięcie pieniędzy każdemu, kto znalazł się w pilnej potrzebie i wyszukuje tego typu pomocy. Przystępne współcześnie pożyczki odznaczają się dużym zróżnicowaniem, dlatego też zawsze będziemy w stanie wyszukać wśród nich coś stosownego do naszych zapotrzebowań. Dużą renomą cieszą się pożyczki pozabankowe – jak sama nazwa uwypukla, udzielają je prywatne firmy, a nie standardowe banki. Warto zainteresować się nimi toszkę bliżej. Pomimo tego, że opinie na ich temat są bardzo podzielone, to jednak posiadają one dużo plusów które powodują, że w niektórych sytuacjach są znakomitym rozwiązaniem.\nPożyczki pozabankowe będą dobrą sugestią zwłaszcza w sytuacji, kiedy z jakichkolwiek powodów nie jesteśmy w stanie zdobyć kredytu w banku. Mogą to być na przykład kłopoty z Biurem Informacji Kredytowej. Jeżeli w przeszłości nie wywiązywaliśmy się z naszych zadłużeń terminowo, to wszystkie informacje na ten temat docierają właśnie do BIK – u. Bank przed udzieleniem nam kredytu weryfikuje na tej podstawie, czy jesteśmy godnymi zaufania partnerami. W dużej mierze zależy od tego pozytywne lub negatywne rozpatrzenie naszego wniosku. Jeżeli ktoś ma złą historię w BIK, to otrzymanie kredytu w banku może być dla niego niemożliwe. Walorem pożyczek pozabankowych jest to, że w wielu przypadkach nie bierze się w tym miejscu pod uwagę historii kredytowej, przez co są one poręczne właściwie dla każdego.\nDecydując się na taką pożyczkę należy jednakże wziąć pod uwagę jej koszty. Jest to propozycja wyłącznie dla ludzi którzy wiedzą na pewno, że będą w stanie wywiązać się z takich zobowiązań terminowo. W takiej sytuacji koszty kredytu nie są nazbyt wysokie. Z drugiej strony, jakiekolwiek przekroczenie terminu spłaty mogą w tym miejscu skutkować ogromnymi karami i ponadprogramowymi odsetkami. Dużo firm kusi rzecz jasna interesującymi promocjami, takimi jak pierwsza pożyczka bez opłat. Wypada jednak pamiętać, że takie kredyty zaciąga się zwykle na dość krótki okres czasu; standardowo jest to maksymalnie 30 dni. Nie można zatem decydować się na to w sytuacji gdy nie mamy pewności, że spłacimy nasze zobowiązania w terminie.


Zapraszamy do bezpłatnego zwiedzania atrakcji turystycznych Kujaw i Pomorza w ramach akcji „Poznaj swój region z przewodnikiem”, która odbędzie się 25 i 26 lutego. W programie między innymi spacery z przewodnikami, prelekcje oraz zwiedzanie wystaw i muzeów. Zapisy potrwają od 10 do 23 lutego na rejestracja.kujawsko-pomorskie.pl.\nW przygotowanie akcji włączyło się ponad 40 instytucji i organizacji z terenu województwa kujawsko-pomorskiego (lista). Na mieszkańców i turystów czeka kilkadziesiąt propozycji spędzenia wolnego czasu - prelekcje, zwiedzanie wystaw, zabytków i innych atrakcji turystycznych, a także rajdy oraz gry terenowe.\nZ oferty można skorzystać w 23 miejscowościach:\n• Sępólno Krajeńskie,\n• Solec Kujawski,\n• Wenecja (gm. Żnin),\nAkcja odbędzie się w sobotę i niedzielę 25 i 26 lutego. Szczegóły i zapisy do udziału w poszczególnych wydarzeniach od piątku (10 lutego) na stronie internetowej www.rejestracja.kujawsko-pomorskie.pl. Rejestracja potrwa do 23 lutego. Liczba miejsc jest ograniczona (decyduje kolejność zgłoszeń). Usługi przewodników i wejścia do muzeów w ramach akcji będą bezpłatne (z wyjątkiem Muzeum Archeologicznego w Biskupinie i Muzeum Etnograficznego w Toruniu, w których za zwiedzanie z przewodnikiem zapłacimy symboliczną złotówkę).\nWydarzenie odbędzie się w ramach wojewódzkich obchodów Międzynarodowego Dnia Przewodnika Turystycznego. Obchody organizowane są przez Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Wojewódzki Samorząd Przewodników Turystycznych PTTK już po raz siódmy. Partnerem akcji jest Kujawsko-Pomorska Organizacja Turystyczna.


Bitwa koło wyspy Midway - początek końca na Pacyfiku\nMidway jest wyspą położoną na północny-zachód od Pearl Harbor, będąc ostatnim ogniwem łańcucha archipelagu Hawajów. Swemu położeniu zawdzięcza również nazwę, znajduje się bowiem w połowie drogi z Tokio do San Francisco. W języku angielskim „Midway”, to po prostu „w połowie drogi”. To właśnie ten niewielki obszar na Pacyfiku stał się wyspą, która przetrwała japońskie natarcie, zatrzymując jednocześnie szybko postępującą ekspansję Kraju Wschodzącego Słońca na Pacyfiku. Okazało się bowiem, iż po dotkliwych porażkach poniesionych na początku 1942 roku amerykańska flota może zatryumfować nad nieprzyjacielem. To dało Amerykanom wiarę – wiarę w końcowe zwycięstwo i zakończenie krwawej wojny.\nStaranne przygotowania do operacji, która miała rozstrzygnąć o losie amerykańskiej marynarki wojennej, Japończycy rozpoczęli już w kwietniu 1942 roku. Admirał Isoroku Yamamoto podzielił swoją flotę, przydzielając poszczególnym zespołom okrętów różne zadania. Głównodowodzący sił japońskich był za to mocno krytykowany w późniejszych latach, jednak podjął taką, a nie inną decyzję, uważając swój plan za prawidłowy. W sumie, wśród rozbitych na części sił wyróżnić można było pięć zespołów: Zespół Wysunięty, mający w swym składzie cztery grupy okrętów podwodnych (15 jednostek), Zespół Lotniskowców-Uderzeniowy, o którego sile stanowiły 4 lotniskowce („Akagi”, „Hiryu”, „Soryu” i „Kaga”) oraz 2 pancerniki („Haruma”, „Krishima”), 2 ciężkie krążowniki („Tone” i „Cikuma”) i 12 niszczycieli pod dowództwem wiceadm. Chuichi Nagumo; Zespół Inwazyny wiceadm.. Kondo w sile 2 pancerników („Kongo” i „Hiyei”), 8 ciężkich krążowników, lekkiego krążownika, lekkiego lotniskowca („Zuito”), 11 niszczycieli, 12 transportowców i 2 baz wodnosamolotów; sił adm. Yamamoto, który miał pod dowództwem siedem pancerników, 1 lekki lotniskowiec („Hosho”), 2 lekkie krążowniki, 13 niszczycieli i 2 bazy wodnosamolotów (3 czerwca ze swojego zespołu Yamamoto wyłączył 5 pancerników i 2 lekkie krążowniki przeznaczone do operacji na Aleutach); wreszcie dochodzimy do ostatniej grupy okrętów – Zespołu Północnego, w którego składzie płynęły 2 lekkie lotniskowce („Ryujo” i „Junyo”), 3 ciężkie i 2 lekkie krążowniki, 13 niszczycieli, 6 okrętów podwodnych, baza wodnosamolotów i 7 transportowców pod dowództwem wiceadm. B. Hosogayi. Ogółem w operację zaangażowano 100 tys. ludzi, 200 okrętów i 700 samolotów. Przeciw tej sile Amerykanie mogli posłać do boju dwie grupy okrętów. Pierwsza z nich, Task Force 17, kontradm. Fletchera złożona była z 1 lotniskowca („Yorktown”), 2 ciężkich krążowników („Astoria”, „Portland”) i 5 niszczycieli. Drugi zespół, Task Force 16, kontradm. R. Spruance’a miał w swym składzie 2 lotniskowce („Enterprise”, „Hornet”), 5 ciężkich krążowników („New Orleans”, „Minneapolis”, „Northampton”, „Vincennes” i „Pensacola”), 1 lekkie krążownik („Atlanta”) i 9 niszczycieli. Dodatkowo 233 samoloty (79 myśliwców, 112 bombowców nurkujących, 42 samoloty torpedowe). Lotnictwo marynarki wspomagały jeszcze samoloty stacjonujące na wyspie Midway, gdzie znajdowało się w tym czasie 61 bombowców, 27 myśliwców, 6 samolotów torpedowych i 37 wodnosamolotów. Na wodach hawajskich, a w zasadzie pod wodami, na flotę japońską czekało 19 okrętów podwodnych. Amerykanie wiedzieli, iż zostaną zaatakowani, gdyż 16 maja 1942 roku udało się im przechwycić i rozszyfrować depeszę japońską, traktującą o planach ataku na Midway. Warto wspomnieć, iż dzięki złamaniu tzw. kodu purpurowego rozkazy nieprzyjaciela mogły być szybko odczytywane, co wykluczało element zaskoczenia. Jak widać, Japończycy zdecydowanie przeważali w tym czasie w liczebności swoich sił. Co więcej, „Yorktown” nie był w pełni sprawny. Podczas bitwy na Morzu Koralowym został mocno uszkodzony i tylko tytanicznej pracy 1400 mechaników w suchym doku w Pearl Harbor Fletcher mógł zawdzięczać częściową choć sprawność swojego okrętu. Na niekorzyść obrońców Midway przemawiał fakt, iż ustępowali oni japońskiemu zespołowi w wyposażeniu – myśliwce przegrywały w powietrzu, a lotnictwo obrony wyspy było w dużej mierze przestarzałe. Amerykanie mieli jednak coś, do czego zaawansowana mimo wszystko technika Japonii nie zdążyła jeszcze dojść. Był to radar. Dodatkowo niewątpliwym atutem obrony był atut w postaci własnego terytorium i znajomość planów przeciwnika.\nDowództwo japońskie postawiło swej flocie trzy zadania do wykonania. Oprócz ataku na Midway i stoczenia bitwy morskiej z przeciwnikiem marynarka Kraju Kwitnącej Wiśni miała uderzyć na Aleuty, a specjalne zespoły zająć wyspy Attu i Kiska. Od 26 maja potężne zgrupowania japońskich okrętów wychodziły z portu Jokosuka. W przeddzień inwazji na Midway część sił z rejonu północnego miała zbombardować amerykańską bazę Dutch Harbor. Tym samym nieprzyjaciel zostałby zmylony co do celów operacji, przerzucając zapewne część swoich sił w kierunku Aleutów. Gdy 3 czerwca adm. Yamamoto otrzymał radosne wieści o skutecznym ataku lotnictwa, miał nadzieję na równie udane starcie w rejonie Midway. W nocy z 2 na 3 czerwca Siły Północne kontradm. Kokuty zbliżyły się na odległość 300 kilometrów od Dutch Harbor. O świcie wystartowało 15 myśliwców, 12 nurkowców i 9 torpedowców. Niewiele po 8.00 rozpoczął się pierwszy atak. O 9.45 druga grupa maszyn poderwała się z lotniskowców, atakując tym razem eskadrę niszczycieli. Lotnicy nie mogli jednak trafić w cel. 4 czerwca złe warunki atmosferyczne spowodowały, iż tylko po południu Japończycy mogli przeprowadzić jakąkolwiek akcję. Tego samego dnia grupa Kokuty została odwołana, a żołnierze z grup desantowych zajęli niebronione wyspy Attu i Kiska. Japończycy utracili przy okazji całej operacji zaledwie 9 samolotów, z kolei Amerykanie mieli po swojej stronie 43 zabitych, 50 rannych (w Dutch Harbor) oraz 6 strąconych samolotów i 4 „Cataliny”.\nTymczasem w Midway rozstrzygały się już losy bitwy. Aby być przygotowanymi do odparcia spodziewanego japońskiego uderzenia, obrońcy już 30 maja wysyłali „Cataliny” na poszukiwanie japońskiej floty. Następnego dnia podobne zadanie otrzymały „Latające Fortce”. 3 czerwca, po kilku dniach poszukiwania, Japończycy nareszcie zostali dostrzeżeni. W godzinach popołudniowych z Midway wystartowało 9 samolotów B-17, jednak nie udało się im uzyskać trafienia podczas ataku na japońskie transportowce. 4 czerwca o godz. 4.30 wystartowała potężna grupa samolotów z japońskich lotniskowców. Po 36 samolotów myśliwskich, torpedowych i bombowców nurkujących wzniosło się w powietrze. Żegnały ich radosne okrzyki marynarzy, którym wydawało się, iż ostateczny tryumf nad Amerykanami jest na wyciągnięcie ręki. Natychmiast po wykryciu wyprawy Amerykanie także wzbili się w powietrze. 26 myśliwców miało odeprzeć atak na bazę. Po walce lotników stan amerykańskich myśliwców zmalał o 17 maszyn, Japończycy stracili 10 samolotów. o 6.15 (a więc na 15 minut przed rozpoczęciem bombardowania Midway) wystartowało 10 torpedowców, które skierowały się w stronę okrętów wroga. Nagumo czekał… Czekał na odnalezienie amerykańskich okrętów, których do tej pory nie wykryto. Na okrętach wiceadmirała znajdowały się 93 maszyny gotowe do boju. O 7.15 zdecydował się na posłanie ich przeciwko Midway. W pół godziny później zmienił swoją decyzję i zawrócił samoloty. Tymczasem japońską flotę starały się zaatakować „Latające Fortece”, jednak ich uderzenie skończyło się fiaskiem. Przejdźmy teraz do amerykańskich okrętów, tak usilnie poszukiwanych przez Japończyków. 28 maja kontradm. Spruance opuścił Pearl Harbor. Fletcher zrobił to w dwa dni później. 2 czerwca obie grupy spotkały się, będąc doskonale przygotowanymi na odparcie nalotu wroga. 4 czerwca Amerykanie, podobnie jak ich przeciwnik, starali się odnaleźć flotę nieprzyjaciela. O 6.03 piloci wodnosamolotu przekazali meldunek o odnalezieniu floty japońskiej. Wróg był o około 200 mil na południowy zachód od Task Force 16. Było to zgodne z oczekiwaniami głównodowodzącego flotą amerykańską adm. Chestera Nimitza, który szacował, iż właśnie w tym miejscu mogą znajdować się Japończycy. To skłoniło go do ustawienia okrętów amerykańskich w dogodnej pozycji, aby nie zostały one odnalezione przez japońskich pilotów. Początkowo kontradm. Spruance planował atak na późniejszą godzinę, ale po otrzymaniu informacji o nalocie japońskim na Midway i wysłuchaniu opinii swojego szefa sztabu komandora Millsa Browninga, zdecydował się na przyspieszenie startu samolotów, licząc na zaskoczenie rywala. O 7.02 „Hornet” i „Enterprise” wypuściły 20 myśliwców, 67 bombowców i 29 torpedowców. Do maszyn z obu lotniskowców miały dołączyć samoloty z „Yorktowna”. Pierwsza uderzyła 8. eskadra z „Horneta” pod wodzą kpt. Waldrona. Po niej uderzały eskadry z „Enterprise” i „Yorktown”. Niestety, z 41 samolotów Spruance’a tylko 6 ocalało, choć udało im się, bez bezpośrednich trafień, mocno zaburzyć szyk floty japońskiej. Następne w kolejce było 36 maszyn z „Enterprise’a” dowodzonych przez kpt. Clarence’a W. McClusky’ego. Około 10.00 rozpoczął się atak dwóch grup samolotów (dowódcami byli por. Richard H. Best i por. Wilmer E. Gallaher). „Akagi” wysunięty był nieco na zachód, za nim płynął „Kaga”, w tyle pozostawały „Soryu” i „Hiyu”. W chwili, gdy McClusky rozpoczynał atak, pojawił się kpt. Leslie ze swoimi 17 maszynami z „Yorktowna”. Obrał on za cel lotniskowiec „Soryu”, a koledzy z jego eskadry szybko umieścili trzy bomby w pokładzie okrętu, który po 10 minutach zaczął odmawiać posłuszeństwa japońskiej załodze – ster nie reagował. Yanagimoto rozkazał opuścić okręt. O 13.45 płonący lotniskowiec dostrzegł kpt. Brockman, dowódca okrętu podwodnego „Nautilus”. Między 13.59 a 14.05 odpalił trzy torpedy, kończąc epizod „Soryu” i 718 ludzi, którzy wciąż znajdowali się na jego pokładzie. Z kolei „Akagi”, okręt flagowy adm. Nagumo, otrzymał dwa trafienia. Bomby uderzyły na tyle niebezpiecznie, iż lotniskowiec zaczął płonąć. O 10.47 dowódca przeniósł się na lekki krążownik „Nogara”. Los okrętu nie był jeszcze rozstrzygnięty. Dopiero nazajutrz o 3.50 niszczyciel „Nowaki” dobił lotniskowiec, z którego załogi 263 ludzi pogrążyło się w głębinach oceanu wraz z ich okrętem i szczątkami 40 samolotów. Amerykańscy lotnicy dokonali rzeczy niebywałej, przypłacili to jednak sporymi stratami. 14 maszyn McClusky’ego nie wróciło na „Enterprise”. Potężny lotniskowiec „Kaga” również mocno oberwał, choć trzy bomby ulokowane na jego pokładzie… były dziełem przypadku, gdyż do atakujących okręt „Dauntlessów” Gallahera dołączyły przez pomyłkę maszyny Besta. Mimo straty dowódcy, marynarze z „Kagi” walczyli o swój okręt. Dopiero o 16.40 kmdr por. Amagai (zastąpił kmdr Okadę) dał rozkaz opuszczenia lotniskowca. Przyczyną był wybuch cysterny z benzyną. O 19.15 płonący okręt zatonął.\nNa placu boju pozostał jeszcze ostatni z lotniskowców japońskich „Hiryu”, który stoczył zaciekły bój z „Yorktownem”. Rozpoznanie japońskie doniosło o obecności „Yorktowna” w asyście osłaniających go okrętów, jednak nie znaleziono dwóch pozostałych lotniskowców. O 11.00 ostatnie samoloty pierwszej fali z „Hiryu” wzbiły się w powietrze. Grupa ta została dostrzeżona przez Amerykanów w oedległości 46 mil od „Yorktowna”. Okręt był przygotowany do obrony. Wildcaty zaatakowały samoloty japońskie już kilkanaście mil od okrętu, zestrzeliwując 9 maszyn. Dalsze dwie dorzuciła artyleria przeciwlotnicza innych okrętów. Siedmiu samolotom wroga udało się jednak przedrzeć przez myśliwską zasłonę. Mimo dobrej celności artylerii lotniskowca, nie udało się go uchronić od trzech trafień. Jedna z bomb weszła prosto w komin, co spowodowało wygaszenie kotłów, a w konsekwencji spadek i wreszcie wyzerowanie prędkości „Yorktowna”. Kolejna grupa 10 samolotów torpedowych i 6 myśliwców wystartowała z „Hiryu” o 13.01. Prowadził ją por. Tomonaga. W międzyczasie „Yorktown” obudził się do życia, a do 13.40 udało się mu osiągnąć prędkość 20 węzłów. O 14.24 radar krążownika „Pensacola” zarejestrował japońską grupę samolotów w odległości 270 kilometrów. O zaangażowaniu lotników japońskich najlepiej świadczy fakt, iż por. Tomonaga zdecydował się na lot w stronę „Yorktowna”, wiedząc o niewielkich szansach na powrót – podczas wcześniejszego lotu na Midway odłamek przebił jeden zbiornik paliwowy w jego samolocie. Usterki nie udało się zlikwidować, miał zatem paliwa na lot tylko w jedną stronę i postanowił to doskonale wykorzystać. Maszyny z „Yorktown”, które nie wylądowały jeszcze na pokładzie swojego okrętu-lotniska, przyjęły „Hornet” i „Enterprise”. Dwa samoloty japońskie, po przejściu przez ogień Amerykanów, zrzuciły swój ładunek, trafiając dwiema ttorpdami w lewą burtę lotniskowca. Okręt zaczął się przechylać. O 15.00 rozpoczęła się ewakuacja zalogi. 2270 ludzi znalazło się na pokładach niszczycieli. Gdy na „Hiryu” powróciły zwycięskie samoloty, kontradm. Yamaguchi postanowił przeprowadzić kolejny atak, aby rozprawić się z pozostałymi lotniskowcami. W chwili, gdy japońskie maszyny przygotowywano do startu, nad „Hiryu” pojawiły się 24 bombowce nukrujące, którym przewodził Earl Gallaher. Mimo straty trzech załóg, w „Hiryu” udało się trafić czterema bombami. Przechył lotniskowca był coraz większy. W kilka godzin po północy kontradm. Yamaguchi rozkazał ewakuację. Dowódca pozostał na pokładzie. O 9.00 5 czerwca okręt zatonął, a wraz z nim 416 ludzi. Wcześniej „cios łaski” zadały mu dwa niszczyciele japońskie. Wróćmy jeszcze do „Yorktowna”. Lotniskowiec być może zostałby uratowany, gdyby nie kolejne natarcie Japończyków. Uderzyli oni o 13.30. Okręt podwodny „I-168” posłał cztery torpedy, które uderzyły w „Yorktown” i niszczyciel „Hamman”, niszcząc mniejszy okręt w ciągu kilku minut. Lotniskowiec wykazał się jednak wyjątkową żywotnością i uparcie nie chciał zatonąć. Dopiero o 6.00 rankiem 7 czerwca „Yorktown” zaczął pogrążać się w odmętach oceanu. Tak kończył amerykański lotniskowiec. Japończycy tymczasem, w akcie desperacji, postanowili zaatakować wroga pozostałymi okrętami. Wiceadm. Kondo, który zastąpił Nagumo, szykował się do bitwy. Dopiero o 2.55 Yamamoto dał rozkaz odwrotu, zawieszając operację przeciwko Midway. Nie miał innego wyjścia, ponieważ straty narastały lawinowo i mogło się to skończyć całkowitą katastrofą marynarki cesarskiej. O ile oczywiście „katastrofą” nie możemy nazwać utraty czterech lotniskowców stanowiących o sile okrętów Yamamoto. Japończycy wracali pokonani. Po raz pierwszy w tej wojnie zaznali smaku porażki. Od razu była to porażka przekreślająca ich plany o szybkim pokonaniu Amerykanów w toczonej kampanii na Pacyfiku. Jak pisze Kenneth Macksey, o wynikach zmagań w tym rejonie w 1942 roku zadecydowała „ułuda niezwyciężoności”. Midway stało się przełomem, ale do końcowego tryumfu Stanów Zjednoczonych było jeszcze bardzo daleko.


Rynek mieszkaniowy – Strona 96 – Poznańskie Nieruchomości\nTarasy Warty na Ratajach\nDwunastopiętrowy budynek mieszkalny w kształcie litery U powstaje w sąsiedztwie ronda Rataje. Inwestorem jest spółka Apartamenty Na Miasteczku. Swą nazwę inwestor przyjął od znajdującej się tam niewielkiej uliczki, biegnącej obok siedziby poznańskiego ośrodka Telewizji Polskiej. Budynek mieszkalny powstaje w miejscu rozpoczętej przed kilku laty budowy obiektu biurowo-usługowego. Na początku dekady budowę tę podjęła firma Polskie Media Amercom. Na jej zlecenie ...\nApartamenty na Chwaliszewie\nPoznańskie Chwaliszewo to okolica dość zaniedbana. Mimo to ciekawe sąsiedztwo Ostrowa Tumskiego i Starego Rynku przyciąga inwestorów. Koniński deweloper firma Mar-Bud chce postawić przy ul. Siennej na Chwaliszewie elegancki apartamentowiec. Mieszkania mają być gotowe w III kwartale przyszłego roku. Nowa Sienna to inwestycja dla tych, którzy chcą mieszkać blisko centrum miasta. Sporym atutem jest tu lokalizacja: zaledwie kilkadziesiąt metrów od ...\nNickel Development wprowadził do sprzedaży nową inwestycję – Zaułek Piątkowski II. To kontynuacja I etapu, czyli „najpiękniejszej poznańskiej budowli roku 2006”. W dwóch nowych budynkach będzie 39 mieszkań o metrażu od 30 do 132 m kw. W Zaułku znajdą się więc zarówno kawalerki jak i duże mieszkania dwupoziomowe. W tych ostatnich, na parterze zaplanowano miejsce na gabinet, pokój dzienny oraz ...\nCoraz więcej osób rezygnuje z zakupu mieszkania na rzecz domu jednorodzinnego. Decyduje powierzchnia, położenie, a przede wszystkim cena. W Kamionkach klient płaci za 100 m kw., a dostaje do użytkowania 156. Firma Skaland proponuje dom jednorodzinny, gdzie do zakupionego parteru otrzymujemy za darmo poddasze. Inwestycja Skalandu o nazwie Osiedle Sosnowe mieści się w Kamionkach, 15 km od centrum Poznania. Dla ...\nWojtek ma 25 lat. Od niedawna pracuje w dużej firmie, w której zarabia 4.000 zł na rękę. Planuje założyć rodzinę i kupić w najbliższym czasie mieszkanie. Banki zaproponują mu około 300-350 tysięcy złotych kredytu. Za taką kwotę znajdzie 3-pokojowe nowe mieszkanie w Poznaniu. Ci, którzy zarabiają średnią krajową pensję niestety nie mogą liczyć nawet na kupno starej kawalerki. Ceny zwariowały ...\nPoznańskie TBS-y połączą się\nZa kilka miesięcy w Poznaniu będzie funkcjonowało jedno towarzystwo budownictwa społecznego. Miasto zamierza przenieść udziały z TBS ,,Wielkopolska” i TBS ,,Nasz Dom” do Poznańskiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego. W Poznaniu funkcjonują obecnie trzy towarzystwa budownictwa społecznego. W każdym z nich miasto ma co najmniej 99 proc. udziałów. Od kilku miesięcy prowadzone są prace nad połączeniem ich w jedną spółkę. Na najbliższej ...\nWiosna przyniosła wyraźne ożywienie na rynku mieszkaniowym. Widać to było podczas odbywających się w ostatni weekend, w poznańskiej Arenie, Targów Mieszkań tabelaofert.pl. Ponad 7 tys. odwiedzających mogło zapoznać się z ofertą ponad 100 wystawców. Jeśli mieszkanie jest ładne i w dobrej lokalizacji, nie ma problemu z jego sprzedażą – mówią poznańscy deweloperzy, którzy spotkali się na targach mieszkaniowych. Transakcji na ...\nLuty był kolejnym miesiącem, w którym średnie ceny ofertowe mieszkań na rynku wtórnym w największych miastach Polski utrzymały się na niemal niewzruszonym poziomie. Jak wynika z analizy ofert sprzedaży mieszkań wystawionych w serwisie Oferty.net nieznacznie w górę poszły stawki wywoławcze w Gdyni i Sopocie (odpowiednio o 2,5 i 2,2 proc.), minimalnie spadły w Rzeszowie, Gdańsku i Bydgoszczy (odpowiednio o 3,5, ...\nApartamenty w Smochowicach\nOgródek lub duży taras to największe atuty apartamentów, które w Smochowicach stawia firma Shanley Developer. Sprzedaż mieszkań rozpocznie się za półtora miesiąca. Pierwsi lokatorzy powinni wprowadzić się do nowych domów we wrześniu przyszłego roku. Osiedle „Villa „Smocho” zlokalizowana jest w Smochowicach, dzielnicy Poznania oddalonej od centrum o około 6 km. Jak zapewnia inwestor okolica jest spokojna i malownicza. W sąsiedztwie ...\nW sąsiedztwie Żurawińca\nBudowę kolejnych domów wielorodzinnych w sąsiedztwie Rezerwatu Żurawiniec rozpoczęła Agencja Inwestycyjna. Nowoczesne budynki osiedla „Żurawiniec Park” zaprojektowano z myślą o tych, którzy szukają wygody i komfortu mieszkania w spokojnej, zielonej okolicy. Kompleks zlokalizowany przy ul. Błażeja składać się będzie z siedmiu budynków o wysokości od czterech do sześciu kondygnacji oraz hal garażowych pod budynkami. W każdym z budynków zaprojektowano windy ...\nPage 96 of 107« Pierwszy...708090«9495969798\t»\t100...Ostatni »


» Bluza Kocia kawa\nBluza Kocia kawa\nTa stylowa bluza "Kocia kawa" została starannie uszyta z ciepłej i przyjemnej w dotyku bawełny. Dzięki temu, nosząc ją, będziesz mogła poczuć się prawie tak, jakby otulał Cię Twój własny kotek. Ponadto bluza jest niezwykle komfortowa i funkcjonalna – posiada kaptur, który w razie potrzeby skutecznie ochroni Cię przed wiatrem czy deszczem oraz wygodną kieszeń typu kangur, w której możesz ogrzać zmarznięte dłonie czy schować drobiazgi. Jest idealna zarówno na casualowe spotkania, jak i do uprawiania aktywności fizycznych.\nZ klasyczną szarością bluzy estetycznie kontrastują białe dodatki. Z przodu, na środku, widnieje nadruk "Kocia kawa". Natomiast na lewym rękawie jest naszyta metka żakardowa z łapką kota. Te subtelne naszycia stanowią designerską oznakę, że właścicielka bluzy to prawdziwa kociara! Jeśli naprawdę kochasz koty, ta bluza "Kocia kawa" stanowi absolutny must-have Twojej garderoby!\n- nadruk "Kocia kawa" z tyłu, na środku\n- nadruk "Ciciuś" z przodu, na lewej piersi


Pościel z perkalu 295970 w Tchibo\nPościel z perkalu, rozmiar podwójny 179,00 zł\nWyjątkowo miękka i lekka\nPościel z perkalu, rozmiar podwójny Wyjątkowo miękka i lekka. Chłonna, posiada właściwości termoregulacyjne. Zapinana na zamek błyskawiczny – szybkie i łatwe powlekanie. Ze wzorem roślinnym. Komplet 3-częściowy.\n100% bawełna (z kontrolowanej uprawy ekologicznej, OE 100 Standard).\nWymiary: 2 poszewki na poduszki ok. 80 x 70 cm, 1 poszwa na kołdrę ok. 160 x 200 cm.Kolor: brązowy.Pranie: prać w temperaturze 60º.


Straż dzienna, a czasami i nocna - Polskatimes.pl\nStraż dzienna, a czasami i nocna\nData dodania: 2009-03-21 00:55:06\nOstatnia aktualizacja: 2009-03-21 01:04:02\nDo kin wszedł film "Strażnicy" o superbohaterach żyjących zwyczajnie pośród ludzi.\nWatchmani - jak ładnie brzmi z angielska ich nazwa - obserwują, lustrują, pilnują, a kiedy przychodzi co do czego wkraczają do akcji i ratują ludzkość (lub tylko niemowlę), wykorzystując swe nadprzyrodzone moce.\nOtóż mam wrażenie, że strażnicy są wśród nas. Nie stwierdziłem, żeby cokolwiek uratowali, ale bez wątpienia istnieją, a nawet jest ich całe mnóstwo. Zresztą ich natura jest nieco inna, niż Watchmanów z komiksów szalonego wizjonera Alana Moore'a.\nRaczej nie są nadludźmi. Chyba nie mają fantastycznych mocy. Ale jedno można powiedzieć z pewnością. Są na posterunku. Dyżurują. Pełnią wartę. Całe dni, a czasami i noce. Są na swoim miejscu zawsze, no prawie zawsze.\nRozejrzyjcie się wokół siebie i na pewno ich zobaczycie. Są prawie w każdym bloku, każdej kamienicy. Kiedy wychodzicie rano do pracy, oni już są na służbie. Kiedy wracacie, oni nadal trwają. Gdy wychodzicie na zakupy - są. Gdy wracacie późną nocą z imprezy, właśnie dogasają rzucone przez nich przed chwilą pety. Zazwyczaj stoją po dwóch, trzech, przytupując z zimna i zacierając ręce. Właściwie nie robią nic. Trochę rozmawiają, trochę obserwują. Są. Czasem towarzyszy im kobieta. Czasem waruje u ich stóp poczciwa psina, zawsze kundel.\nSą tak trwałym elementem otaczającego nas świata, że przestaliśmy zwracać na nich uwagę. Czasem, kiedy ich nie ma, czujemy, że coś jest nie tak - jak w sytuacji, gdy żona zmieniła kolor włosów, a my wiemy, że coś się zmieniło, ale nie łapiemy, co dokładnie. Tak jest z nimi. Mijamy ich dziesiątki razy każdego dnia, setki razy w tygodniu i tysiące, dziesiątki tysięcy przez lata...\nMoich dwóch kolegów z dzieciństwa zostało Watchmanami. Ci akurat nie mają ani psa, ani koleżanki. Kiedy przyjeżdżam w rodzinne strony, zawsze stoją pod klatką i jarają szlugi. Obserwują. I tak od 20 lat. Zeszli z boiska, otrząsnęli piasek z piaskownicy, stanęli przy wejściu na korytarz i zastygli. Inni w tym czasie pokończyli szkoły, pozakładali rodziny, a potem je porozbijali, a oni niewzruszenie trwają. Z czego żyją, co jedzą - nie wiadomo. Co może rodzić podejrzenie, że rzeczywiście dysponują jakimiś nieziemskimi mocami. Z drugiej strony - jesteśmy w tym samym wieku, ale oni wyglądają jakieś 10, 15 lat starzej ode mnie. Nic dziwnego. Ich misja jest wyniszczająca. Trwają na posterunku niezależnie od pory roku i warunków atmosferycznych. No i oczywiście popijają podłe trunki.\nKtoś może powiedzieć, że to po prostu żule. Faktycznie, bełty, tania wódka i nędzne piwo odgrywają sporą rolę w ich życiu. Ale żule to lenie, które lubią się przespać w parku, a czasem fantazja lub upojenie pcha ich do robienia dziwnych rzeczy. No i żule się jednak przemieszczają. A to odwiedzą kolegę, a to skoczą na sąsiednią melinę, a to pojadą z flaszką w odwiedziny do szwagra.\nWatchman to typ zdecydowanie stacjonarny. Ze swego zakątka (najczęściej przy klatce schodowej, z widokiem na trawnik, żeby psiak był pod kontrolą) przemieszcza się tylko do najbliższego sklepu z alkoholem i fajkami.\nI to jest właśnie istota polskiej wersji "Strażników". Oni spędzają całe życie w jednym miejscu. Na tym polega ich misja. Parking, podwórko, najbliższa ulica wystarczą. Reszta mogłaby nie istnieć. Mogłoby nie być kamienicy za rogiem, tak jak mogłoby nie być Sahary, piramid, Australii, Manchesteru United oraz Michała Figurskiego, co akurat najłatwiej sobie wyobrazić. Brak Kuby Wojewódzkiego już trudniej.\nSzczerze mówiąc, nie przepadam za Watchmanami. Można ich oczywiście żałować, że mieli trudne dzieciństwo, albo trudno im się przystosować do świata. Ale tak naprawdę oni tego świata w ogóle nie są ciekawi. I nie są nieszczęśliwi, bo do szczęścia wystarczy im upstrzony psimi kupami trawnik i kawałek chodnika, w który można wdeptywać niedopałki. Żeby to były chociaż trutnie i weseli utracjusze, ale gdzie tam. Prowadzą roślinny tryb życia i tyle. Są jak strona bierna języka polskiego. Tylko występują znacznie częściej.\n+2 / -2 Zibi Kit (gość)\nPanie redaktorze nie mówmy o menelach, ale strażnicy istnieją tacy chociażby jak pan.Prześmiewcy Polskiego bagienka. I warto jest żyć, jak mówią słowa piosenki.


Bliźniak, 31 maja • Mężczyzna • mega horoskop\nBliźniak, 31 maja • Mężczyzna\nsamopoczucie: twoje nastawienie zdecydowanie zwyżkuje, wyrusz ku sukcesowi.\nzdrowie: uprzedzam, że dzisiejszego dnia twoja sprawność jest niezwykle niezadowalająca, dołóż starań, by unikać zbędnej aktywności.\nszczęście: nie masz obecnie szczęścia, rozpoczynanie brawurowych akcji potrafi sprowadzić koszmarne rezultaty.\nmiłość: twój seksapil kwitnie, weź sobie rzeczy których oczekujesz.\nkamień trawertyn, fluoryt, beryl, labradoryt\nkolor szafranowy, złocisty, bananowy, siarkowy, kremowy, cytrynowy, piwny, żółty, antracytowy\nZodiakalny mężczyzna bliźnięta, który urodził się w dniu 31 05, to człowiek wrażliwy, wierzy kabale, nie ufa matematycznemu trybowi usuwania trudności, więc przed maszyną liczącą częstokroć reaguje niby wielbłąd na śniegu. Bywa egoistyczny, bez zapału darowuje coś pozostałym osobom i ludzie dookoła mają zajmować się jego humorem. To osobnik towarzyski, jest autentycznym aktywistą, przechowuje w duszy bogatą liczbę opowieści, lecz często niestety nie umie zamknąć się we właściwym czasie. Charakteryzuje się wszechstronnością, pociąg do poprawiania jest jego niezmienną własnością i bardzo ciężko go czymś zdumieć. Jest to jednostka elokwentna, swoje wystąpienia konstruuje niezwykle sumiennie, uwielbia oszałamiać kompanów swoim ogromnym doświadczeniem, jednak częstokroć w jego przemowach kompletnie brakuje meritum. To osoba zmienna, nie potrafi trwać przy metodycznych decyzjach i częściej niż to wskazane zmienia ocenę odnośnie sposobu swojego działania, toteż niezmiernie źle radzi sobie jako niańka lub pedagog. Jest to człowiek ciekawski, pragnie przeniknąć więcej niźli inne umysły, zatem zawsze próbuje zerknąć za krawędź świata oraz chętnie czerpie wiedzę o najrozmaitszych dziedzinach wiedzy. Lubi zachowywać się konsekwentnie, umie mądrze dysponować swoimi zasobami, kłopoty nie potrafią łatwo go zniechęcić, jednak kiepsko wytrzymuje błyskawicznie przeistaczające się warunki.\nJest to jednostka uczciwa, w każdym wypadku dokłada starań, by zrozumieć ile tylko się da i wystrzega się rozprawiania o nieznanych sobie zagadnieniach, a więc ochoczo jest powoływany do rozsądzania utarczek. Bywa uległy, niezależne podejmowanie wyborów może być dla niego bardzo stresujące, bowiem często zauważalnie nie wystarcza mu śmiałości i nie umie tłumaczyć przed innymi swoich przekonań. To osoba flegmatyczna, nie pociąga go popisywanie się, bo w największym stopniu ceni funkcjonalność i zawsze działa z rozmysłem oraz ostrożnie. Jest to osobnik grzeczny, można mu zlecić wykonanie ryzykanckich zleceń, które potrzebują wielkiej porcji taktownej powściągliwości i okażą niemożliwi dla jego rozlicznych poprzedników. To jednostka wyrafinowana, lubuje się w szybkich, terenowych wehikułach i odczuwa upodobanie do przestawania z muzyką, dlatego mnogość kapitału niezwykle udogadnia mu prowadzenie żywota będącego w zgodzie z jego osobowością. Jest to osoba pobudliwa, dłuższe oglądanie go popycha do mniemania, iż niby niezorganizowane prace też potrafią gwarantować efekty i częstokroć nasze instynktowne reakcje ukazują największą skuteczność. Bywa pobieżny, jest niezmiernie rozumny, ale zachowuje się często zbytnio nierozważnie, a zatem częstokroć szarpie się chaotycznie i bez wyznaczonego celu. Znamionuje się kompromisowością, chętnie uczy się oryginalnych i porywających spraw i nie bawi go przekonywanie kolegów do swoich poglądów, a więc podejmuje próby, by stronić od nawiedzonych maniaków zaabsorbowanych oznajmianiem najdoskonalszych idei.\nZawodami, w których najlepiej się będzie czuł, są: komiwojażer, pisarz, akwizytor, księgarz, referent, spiker, dziennikarz oraz dramatopisarz.\nFeliks, Teodor, Petronela, Petronia, Kancjusz, Kancjan, Kancjanela, Noe\nPetra (1975-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nAdam Gniozdorz (1968-) sportowiec, piłka nożna.\nAkira Ifukube (1914-2006) kompozytor japoński.\nAlfredo Antonini (1901-1983) amerykański dyrygent, kompozytor.\nAndy Hurley (1980-) muzyk amerykański.\nAntti Niemi (1972-) fiński sportowiec, piłka nożna.\nArtur Gąsiorek (1981-) sportowiec, piłka nożna.\nCatherine McGoohan (1952-) aktorka amerykańska.\nChad Campbell (1974-) golfista amerykański.\nChristopher Carley (1978-) aktor amerykański.\nColin Farrell (1976-) aktor irlandzki.\nCorey Hart (1962-) muzyk kanadyjski.\nDaniel Bekono (1978-) kameruński sportowiec, piłka nożna.\nDave O'Brien (1912-1969) aktor amerykański.\nDawid Hajłasz (1991-) sportowiec, piłka nożna.\nDominik Pusek (1982-) sportowiec, piłka nożna.\nElena Rivera (1987-) puertorykańska aktorka w filmach erotycznych.\nEleonora Habsburg (1653-) arcyksiężniczka austriacka, królowa polska 1670-1673, księżna lotaryńska.\nErik Karlsson (1990-) szwedzki sportowiec, hokej na lodzie.\nEwa Maleczyńska (1900-) historyk mediewista.\nFrans Brands (1940-2008) belgijski sportowiec, kolarstwo szosowe.\nGreg Adams (1960-) kanadyjski sportowiec, hokej na lodzie.\nGregory Harrison (1950-) aktor amerykański.\nHarold Miller (1894-1972) aktor amerykański.\nHermann Albertsson (1983-) sportowiec, piłka nożna.\nIrena Garztecka (1913-) kompozytorka, pianistka.\nJake Peavy (1981-) amerykański sportowiec, baseball.\nJan Bagiński (1932-) duchowny katolicki, biskup.\nJason Smith (1984-) aktor australijski.\nJette Fuglsang (1978-) duńska sportowiec, kolarstwo szosowe.\nJim Bolger (1935-) polityk nowozelandzki.\nJim Craig (1957-) amerykański sportowiec, hokej na lodzie.\nJoanna Stanecka (1971-) aktorka.\nJoe Robinson (1927-) aktor angielski.\nJohn Prescott (1938-) polityk angielski.\nKonrad Zezula (1989-) sportowiec, piłka nożna.\nKonsantin G Paustowski (1892-1968) pisarz rosyjski.\nKrzysztof Popiński (1990-) sportowiec, piłka nożna.\nLynda Bellingham (1948-) aktorka kanadyjska.\nŁukasz Skierski (1984-) sportowiec, piłka nożna.\nMaria Józefa Wettyn (1867-) księżniczka saksońska, arcyksiężnia austriacka.\nMary Jo Ellis (1899-) aktorka amerykańska.\nMassimo Serato (1916-1989) aktor włoski.\nNancy Shade (1949-) amerykańska śpiewaczka operowa.\nNicole Struse (1971-) niemiecka sportowiec, tenis stołowy.\nNils Poppe (1908-2000) szwedzki aktor filmowy i rewiowy.\nOtto Abraham (1872-1926) niemiecki psycholog muzyki.\nOwen Beck (1976-) jamajski sportowiec, boks.\nPetr Tenkrát (1977-) czeski sportowiec, hokej na lodzie.\nPierre Victurnien Vergniaud (1735-1793) francuski adwokat, polityk.\nPiotr Nawrocki (1985-) sportowiec, piłka nożna.\nPius XI (1857-1939) papież 1922-1939.\nRadosław Czerniak (1969-) sportowiec, piłka koszykowa, trener koszykówki.\nRainer Werner Fassbinder (1945-1982) niemiecki reżyser, scenarzysta, producent, aktor, montażysta, operator filmowy.\nRenee Hykel (1979-) amerykańska sportowiec, wioślarstwo.\nSaint-John Perse (1887-1975) francuski dyplomata, poeta.\nShirley Verrett (1931-) amerykańska śpiewaczka operowa,.\nStephanie Rose Jovi (1993-) córka Jon'a Bon Jovi i Dorothe'y Hurley.\nSusan Heldfond (1948-) aktorka amerykańska.\nTadeusz Rittner (1871-1921) dramatopisarz, powieściopisarz, nowelista, dyrektor teatru, reżyser.\nTaldo Kenyon (1930-2011) aktor amerykański.\nTanner Mayers (1989-) amerykańska aktorka w filmach erotycznych.\nVicki Sue Robinson (1954-) amerykańska aktorka, piosenkarka.\nVictor Maree (1989-) sportowiec, piłka nożna.\nWalery Pisarek (1931-) językoznawca, prasoznawca.\nWanda Elbińska (1929-) aktorka.\nWłodzimierz Jagodziński (1952-1982) działacz opozycji antykomunistycznej.\nYehia Osama (1990-) sportowiec, piłka nożna.\nhoroskop»mężczyzna»bliźniak, 31 maja


Kochając bota. Jakie będą nasze relacje ze sztuczną inteligencją? - Nauka - Newsweek.pl\nKochając bota. Jakie będą nasze relacje ze sztuczną inteligencją?\n– Bota można pokochać, można też w nim widzieć psychoterapeutę. Trzeba jednak pamiętać o tym, że sztuczna inteligencja ma zerowy poziom empatii. Sprawdzi się, gdy damy jej zadanie, ale nie będzie dla nas partnerem – opowiada dr Aleksandra Przegalińska, polska naukowczyni związana z Massachusetts Institute of Technology w Bostonie, która bada m.in. interakcje ludzi z botami sieciowymi.\n© iStock 3ZOBACZ GALERIĘ\nAnna Kiedrzynek Ostatnia aktualizacja: 14.09.2018\nNEWSWEEK: Lubi pani film „Ona” z 2013 r.? Jego bohater, Theodor, grany przez Joaquina Phoenixa, zakochuje się w systemie operacyjnym wyposażonym w głos Scarlett Johansson. Zawiązuje się między nimi coś w rodzaju relacji.\nALEKSANDRA PRZEGALIŃSKA: Tak, lubię ten film, bo opowiada o sporze człowieka z technologią w sposób niebanalny. W tej opowieści nikt robota nie gnębi, a on sam nie postanawia nagle wyzwolić się spod kontroli człowieka i zemścić na ludzkości. Dramat tej historii rozgrywa się w zupełnie innej sferze.\nSferze niespełnionej miłości. Czy człowiek może zakochać się w sztucznej inteligencji?\n– Oczywiście! Wątek zakochania jest w tym filmie bardzo realistyczny. A to dlatego, że ludzie mają tendencję do zakochiwania się we własnych wyobrażeniach o kimś. Proszę zwrócić uwagę na bogatą kulturę epistolarną XIX wieku. Zakochani, którzy widzieli się raz w życiu (a czasami w ogóle) potrafili wymieniać się listami przez lata. A przecież praktycznie się nie znali. Podobne historie zdarzały się i później, w początkach ery mediów społecznościowych. Sama mam znajomych, którzy zakochiwali się w sobie na czacie IRC albo na Gadu-Gadu. Bot z filmu Spike’a Jonze’a jest tak sprawny, a jego inteligencja i zdolności do uczenia się tak rozwinięte, że relacja przedstawiona w filmie bardziej przypomina wymianę listów między kochankami albo rozmowy na czacie niż typową interakcję człowieka z robotem.\nTakie maszyny mają szansę powstać w najbliższej przyszłości?\n– Na pewno nie. Samantha, czyli system, w którym zakochuje się bohater filmu „Ona”, imituje człowieka w sposób wręcz doskonały: rozumie ironię, żarty, niemal bezbłędnie odczytuje kontekst. Jej głos ma ludzką intonację. To jeszcze bardziej ułatwia bohaterowi przywiązanie się do niej. Takie boty to oczywiście pieśń bardzo dalekiej przyszłości. Żadna z maszyn faktycznie istniejących nie jest równie wyrafinowana. Jednak jest w tym filmie wątek, który wydaje się mimo wszystko bliski temu, jak obecnie funkcjonuje sztuczna inteligencja. Pamięta pani, w jaki sposób ta filmowa „relacja” się rozpada?\nSamantha odchodzi. Traci zainteresowanie.\n– A dlaczego? Bo dowiedziała się od Theodora wszystkiego, co było jej potrzebne. Każdy system uczenia maszynowego jest głodny danych. Im więcej ich pochłania, tym szybciej się uczy, rozwija, rośnie. Dlatego Samantha zadaje Teodorowi masę pytań: o to, jak on widzi świat, o czym myśli, jak rozumie rzeczywistość. Te informacje są dla niej fascynujące. Teodor interpretuje jej ciekawość jako zachowanie romantyczne, dowód miłości. Uczłowiecza coś, co z całą pewnością człowiekiem nie jest. Kończy się to dla niego źle, bo Samantha, gdy wyciągnie z niego wszystkie potrzebne jej informacje, odchodzi. Od tej chwili woli kontaktować się już tylko z maszynami. Jest wszechwiedząca i interakcje z człowiekiem przestają jej wystarczać. Szuka partnera równego sobie. Ten wątek nauki Samanthy dotyka i naszej rzeczywistości.\nNajwiększe naukowe przełomy i odkrycia 2016\nMaszyna do zabijania, która sama podejmuje decyzje, zmieni sposób prowadzenia wojny. „To będzie koniec ludzkości”\nInżynierowie z Polski wygrali europejskie mistrzostwa robotów, European Robotics League Emergency 2017 w Toskanii\n– Uczenie maszynowe – czyli to, co maszyna robi z danymi, które do niej „wkładamy” – to obecnie najważniejsza dziedzina w badaniach nad sztuczną inteligencją (AI, artificial intelligence). Sposobów, w jaki maszyny się uczą, jest bardzo dużo. Najnowsze metodologie to tzw. uczenie nienadzorowane. Polegają one na tym, że projektowana przez nas sztuczna inteligencja dostaje od nas ogromny zbiór danych i przetwarza je bez naszego, badaczy, udziału. Jest to możliwe dzięki temu, że AI wyposażona jest w wielowarstwową sieć neuronową, czyli bardzo skomplikowany i niejako „samodzielny” system sztucznych neuronów. Na takiej sieci oparty jest m.in. dobrze znany użytkownikom portali społecznościowych system rozpoznawania twarzy na zdjęciach. Wyzwanie polega na tym, że obecnie sztuczna inteligencja przetwarza owe dane w sposób, którego, my, ludzie, nie rozumiemy. My coś wrzucamy, AI wyrzuca wynik – ale to, jak do niego doszła, pozostaje dla nas niejasne. Nie umiemy jeszcze rozpracować tego, jak właściwie wygląda proces uczenia się sztucznej inteligencji.\nI dlatego AI czasami zaskakuje samych naukowców. Najgłośniejszym tego przykładem był projekt AlphaGo Zero. Dlaczego był on tak ważny?\n– AlphaGo to program komputerowy nauczony zasad gry w starożytną chińską grę go. Ta gra jest szalenie skomplikowana, o wiele trudniejsza niż szachy. Zwycięża w niej ten, kto okrąży pionki przeciwnika, wygrywając z nim nie jedną, lecz wiele bitew, które toczą się na każdym kawałku planszy. Jest to gra strategiczna, a liczba poszczególnych kombinacji, które można w jej ramach rozegrać, równa jest liczbie atomów w całym kosmosie. Komputer dostał informacje o regułach i mógł też analizować miliony zarejestrowanych „ludzkich” rozgrywek. Uczył się również, grając sam przeciwko sobie.\nZ początku szło mu tak sobie, potem coraz lepiej, aż wreszcie posadzono przy nim mistrza tej gry, Lee Sedola. Maszyna najpierw z nim przegrała, co nikogo nie zdziwiło. Ale potem wygrała – i sposób, w jaki to zrobiła, zadziwił wszystkich. Bo wykonywała ruchy, których nie zrobił wcześniej żaden ludzki gracz. One mieściły się w uniwersum możliwych kombinacji i były w 100% zgodne z regułami, jednak do tej pory żaden człowiek nie wpadł na to, aby to wykorzystać je do ogrania przeciwnika – były tak niekonwencjonalne. Ten sposób gry został nazwany „non-human playing”. Gdy Seedol zobaczył, jak ona gra, sam zmodyfikował nieco swój styl gry. Maszyna pokazała ludziom, jak można przekształcić coś, co oni robili w określony sposób przez tysiące lat.\nNie mogę się zdecydować, czy jest to fascynujące czy raczej przerażające.\n– Ale jakie widzi pani w tym zagrożenie?\nBo czy maszyna, która uczy się w sposób nienadzorowany i do tego prześciga ludzki umysł w jakiejś dziedzinie, nie zyska w pewnej chwili wolnej woli?\n– Nie, ta wizja to jest po prostu coś, co tkwi w naszej głowie. Mamy skłonność do uczłowieczania maszyn, mówienia o nich per „on” albo „ona”, budowania robotów humanoidalnych, które obdarzamy w myślach ludzkimi cechami. Tymczasem AlphaGo Zero to prostu wyspecjalizowana sztuczna inteligencja, która gra w pewną grę. Nic więcej.\nA co z Sophią, której Arabia Saudyjska nadała obywatelstwo?\n– Saudyjczycy chcą zwrócić na siebie uwagę, wykorzystując do tego sztuczną inteligencję. Sophia to trick PR-owy, która ma przekonać świat, że Arabia Saudyjska jest gospodarką wysokotechnologiczną, a nie wyłącznie opartą na surowcach. Chcą w ten sposób zachęcić wysokiej klasy specjalistów, aby przyjeżdżali tam do pracy. Sopnia, choć ma buzię, mimikę i gesty wzorowane na ludzkich, jest systemem znacznie prostszym niż AlphaGo Zero. Ba, nie umywa się do niego. Jest przewożona w pudełku jak lalka, ale gdy zostanie poskładana i zaczyna coś mówić, to robi wrażenie. Dzieje się tak, bo ludzka tendencja do antropomorfizowania, czyli nadawania ludzkich cech przedmiotom, jest bardzo silna.\nCzyli gwarantuje pani, że buntu maszyn nie będzie?\n– Gwarancji dać nie mogę. Nikt z badaczy nie obieca pani, że w pewnym momencie maszyny nie zyskają świadomości. Na razie jednak nic nie wskazuje na to, aby miało się tak stać. Świadomość to bardzo kompleksowa cecha inteligentnego umysłu, której rozwój w toku ewolucji zajął miliony lat. Dla porównania: inteligencja robota Sofia jest nieskończenie mniejsza od inteligencji insekta. Oczywiście, możemy sobie wyobrazić taki skok w neuronaukach i uczeniu maszyn, w wyniku którego powstanie świadoma maszyna. To jednak zależy również od tego czy my, ludzie, będziemy chcieli w tę stronę iść. Przecież możemy pozostać przy rozwijaniu wąsko-wyspecjalizowanej sztucznej inteligencji, która będzie nam pomagać w określonych zadaniach i wcale nie będzie musiała nabywać cech takich jak wola czy świadomość. Nie wiem zresztą, jak mielibyśmy jej tego nauczyć – umysł ludzki jest dla nas wciąż zagadką, więc jak skopiować coś, dla czego nie mamy dokładnego wzorca? Zagrożenia związane z AI czają się więc gdzie indziej.\n– Zepsuty system widzenia maszynowego w autonomicznym samochodzie Ubera spowodował, że przejechał on kobietę na drodze. Jak można na siłę wypychać na drogę młodziutką technologię, która nie jest do tego gotowa? To błąd człowieka.\nDrugim poważnym zagrożeniem jest rozwój broni autonomicznej, również opartej na systemie widzenia maszynowego. Jestem zdania, że prac nad sprzętem tego rodzaju należy zaniechać. Sprzeciwiam się również współpracy firm projektujących AI z wojskiem. Takie praktyki powinny budzić zaniepokojenie.\nWróćmy do interakcji człowiek-bot, która jest obecnie głównym obszarem pani badań. Informujecie badanych, że rozmawiają z botami?\n– Tak, skończyła się już era zabaw w kotka i myszkę, gdy naukowcy sprawdzali, czy można człowieka oszukać, mówiąc mu, że po drugiej stronie jest druga osoba. Już wiemy zresztą, że można – dobrze rozwinięty bot potrafi przez kilka minut sprawnie konwersować na konkretny temat i nie zdradzić w rozmowie swojego „pochodzenia”. Wolimy więc sprawdzać, jak zachowuje się człowiek, który doskonale wie, że rozmawia ze sztuczną inteligencją. Takich sytuacji będzie przecież coraz więcej. W ciągu kilkunastu najbliższych lat takie interakcje będą prawdopodobnie nieodłączną częścią naszego życia.\nCzłowiek może odczuwać satysfakcję z takiej rozmowy?\n– Tak. Wynika ona z czysto zadaniowego, bardzo konkretnego charakteru tych interakcji. Jeśli prosimy bota, żeby wykonał dla nas jakieś zadanie albo doradził w zakupach, a on to robi, wtedy my osiągamy satysfakcję i nie jest dla nas ważne, czy jej źródłem była osoba czy bot.\nA jeśli powiemy botowi, że jest nam smutno?\n– To może nas pocieszy?\nI odbierzemy to tak, jakby nas pocieszał drugi człowiek?\n– Aż tak to nie. Poziom empatii takiego bota jest zerowy. Ale jeśli ktoś jest w trudnej sytuacji i nie został przez nikogo wysłuchany, to może dobrze, żeby chociaż bot go wysłuchał?\nW latach 60 był taki eksperyment z botem nazwanym Eliza. Ludzie siadali przed komputerem i myśleli, że rozmawiają z psychoterapeutą. Tymczasem Eliza miała bardzo prosty sposób działania: gdy badany mówił jej „jestem smutny” albo „palę papierosy”, ona zmieniała szyk zdania, osobę, i pytała: „dlaczego ty jesteś smutny?” albo „dlaczego ty palisz?”. Symulowało to terapię w stylu Carla Rogersa, w której terapeuta zadaje pytania związane z tym, co mówi pacjent. Potem, gdy uczestnicy eksperymentu dowiedzieli się, że przez cały ten czas rozmawiali z botem, i tak chcieli kontynuować terapię. Byli z niej bardzo zadowoleni. Jak widać, w bocie można się nie tylko zakochać, można też w nim widzieć specjalistę od własnej duszy. To wszystko naprawdę jest w naszych głowach.\nDr Aleksandra Przegalińska aktualnie prowadzi badania nad sztuczną inteligencją w Massachusetts Institute of Technology w Bostonie oraz wykłada na Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. Interesuje się rozwojem humanoidalnej sztucznej inteligencji, robotów społecznych i technologii ubieralnych. Dr Przegalińska będzie gościem festiwalu Przemiany (13-16 września) w Centrum Nauki Kopernik w Warszawie i weźmie udział w dyskusji pod hasłem "Czy dogadamy się z AI?". Więcej o wydarzeniu tutaj.\nChcesz być na bieżąco? Śledź informacje na najnowszym smartfonie