Re: Jadalnia [odnośnik] 30.03.21 17:50\nBezczynne leżenie w łóżku zdecydowanie mu nie służyło, jednocześnie jednak miał świadomość, że jakikolwiek większy wysiłek może zakończyć się katastrofą. Zachary dołożył wszelkich starań, aby rany na ciele Mathieu zrastały się poprawnie, a założone szwy nadmiernie nie szpeciły jego ciała. Pamiętał ból, który towarzyszył mu podczas zakładania szwów i pamiętał całe wydarzenia z Wyspy jak przez mgłę. Najważniejszym było, że Bezimienna Wyspa należała do nich i nie pozostało im nic innego jak bronić jej w zaciętej, wojennej walce. Był pewien, że Tristan dołoży wszelkich starań, aby nikt nie odbił tego miejsca. Podziwiał go za zdolności i umiejętności, choć utwierdzany był w przekonaniu, że przyłożył do tego rękę, miał w tym swój udział, nawet jeśli sam twierdził, że był on znikomy.\nNie powinien się przemęczać, ale późnym wieczorem zdecydował się zejść do jadalni, zahaczając po drodze o kuchnię. W Chateau Rose było cicho, spokojnie, wszyscy domownicy spali, a on wlókł się wolno korytarzami, aby dotrzeć do miejsca docelowego. Herbatę przetransportował za pomocą różdżki, miał ochotę napić się gorącego napoju, niczego więcej nie pragnął w tym momencie. Mruknął zasiadając na miejscu przy stole i spojrzał na parujący napój. Nie sądził, że będzie z nim tak słabo i jego samopoczucie będzie tak beznadziejne. Wolałby dalej działać, a wszystko stanęło w miejscu na ponad tydzień. Musiał zająć się Rezerwatem, musiał znaleźć szlamolubów, którzy mogli im zaszkodzić. Tak wiele miał do zrobienia, a tak mało czasu na jakiekolwiek działanie. Niestety, bez względu na swoje pragnienia musiał przystopować i posłuchać zaleceń Zachary’ego, głupotą byłoby narażanie samego siebie na dłuższą rekonwalescencję niż było to konieczne. Nie mógł postąpić idiotycznie i lepiej chwilowo siąść na szlacheckich pośladkach, przeczekać, wrócić do sił, niż później borykać się z wszelkimi kłopotami.\nJego zamyślenie przerwał odgłos otwieranych drzwi. Uśmiechnął się koślawo widząc Evandrę. Miał nadzieję, że bratowa oszczędzi mu kazań i nie będzie goniła za to, że wstał i pojawił się w jadalni. Miał dość siedzenia w łóżku i miał dość wszystkiego, w zasadzie. – Nie możesz spać? – spytał cicho i uniósł lekko filiżankę, aby napić się drobnego łyka. Westchnął cicho, jakby wiedział, że Evandra dołączy do niego, jej też zrobiłby herbatę.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 01.04.21 7:52\nBezczynnego leżenia w łóżku Evandra starała się unikać za wszelką cenę. Rankiem wstawała wczesnym świtem, by z zapałem przywitać nowy dzień, wieczorem do późnych godzin krzątała się po pałacu, a zmrok otulał ją do z trudem przychodzącego snu. Ostatni miesiąc był szczególnie trudny, bo gdy rzucała się w głęboką toń pilnych zadań wiedziała, że będzie sporo do nadrobienia, nie sądziła jednak, że będzie ich tak wiele. Gnana poczuciem obowiązku wciąż czuła niepokój; że coś jej umyka, a niedociągnięcia nie pozwalają na stanięcie na wysokości zadania. Mimo iż nikt nie stał za jej plecami, dysząc ciężko i niecierpliwie w kark, potrzebowała ciągle zajmować myśli, byleby karmić swą nienasyconą potrzebę sumienności.\nWymykanie się z własnych komnat praktykowała nie tylko w dzieciństwie, ale i w czasach szkolnych, gdy nie dotykały jej konsekwencje za potajemne spotkania z czarodziejami o wątpliwej czystości krwi. Gdyby tylko którykolwiek z Rosierów dowiedział się o dobieranych przez nią wtedy znajomych, życie w pałacu wyglądałoby zupełnie inaczej. Po opuszczeniu murów Hogwartu skradanie się przestało być niezbędnym elementem utrzymywania relacji towarzyskich, a poznane na sabatach szlacheckie grono okazało się być ciekawszym, niż się spodziewała.\nChâteau Rose stało się jej domem, po jasnych, elegancko urządzonych korytarzach poruszała się już bez skrępowania. Nie musiała już więcej ukrywać się i przemykać po cichu, gdy spędziwszy w bibliotece więcej czasu, niż zwykle, wracała na piętro pokrętną drogą, byleby bardziej zmęczyć umysł i zmusić go do szybszego zaśnięcia. Główny hol, pokój dzienny, sala paradna, na jej kroki odpowiadała wyłącznie głucha cisza. Niemal podskoczyła w miejscu zaskoczona odkryciem, iż przechodząc do jadalni, wcale nie jest tam sama.\nMathieu przed tygodniem ucierpiał w walce podczas obrony Bezimiennej wyspy. Zalecenia od lorda Shafiq były jasne, miał nie opuszczać swoich komnat do momentu wyzdrowienia, a Evandra nie miała powodu, by nie wierzyć uzdrowicielowi, który dbał także o jej zdrowie.\n- Można tak powiedzieć - przytaknęła cicho, unosząc kąciki ust w lekkim uśmiechu. Zawahała się na moment przed postawieniem kolejnego kroku. - Wiem, że wolisz spędzać czas w samotności, ale może przyda ci się towarzystwo w milczeniu? - Początkowo nie zamierzała tu w ogóle zostawać, ale nie często mieli ostatnio okazję, by spędzić wspólnie czas, zwłaszcza w ostatnich miesiącach. Dobrze wiedziała co to znaczy być przykutym do łóżka na długie tygodnie. Znała uczucie bezsilności i kiełkującą z niej irytację, jaka z każdą chwilą wrastała w umysł, zakorzeniając się w nim na długi czas.\nNie ruszyła się z miejsca, póki nie dał jej wyraźnego znaku, że nie ma nic przeciwko jej obecności. Gdyby chciał towarzystwa, nie wymykałby się nocą. - Jak twoje samopoczucie? Zapewne masz już całą listę planów oczekujących spełnienia. - Przeszła przez całą długość sali, by zająć jedno z obitych złotym aksamitem krzeseł obok Mathieu.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 02.04.21 19:45\nOstatni miesiąc był dla niego bardzo dotkliwy i po raz kolejny sprawił, że Mathieu stracił wiarę w cokolwiek. Ostatecznie ten rok nie był dla niego pomyślny, zaszło wiele zmian i napotkał na swojej drodze zbyt wiele trudu. Nie sądził, że tak bardzo może się pozmieniać. Najpierw sytuacja z Isabellą, która zdradziła swoją własną krew i wybrała życie z brudnymi szlamami, jak przypuszczał, była na tyle egoistyczna, że nie raczyła go nawet poinformować. A przecież starał się być dla niej dobry, nie traktował jej jak zła koniecznego i robił wszystko, aby choć trochę otworzyć się przed nią i obdarzyć zaufaniem. Powrót Callisty wszystko zburzył, zachwiał wypracowaną równowagę i zniszczył wszelkie posady jego związku Isabellą. Może to i nawet lepiej, ale okazało się, że i to nie było szczęśliwym trafem. Zdawało mu się, że to co czuje do Callisty Avery było czymś więcej niż tylko idiotyczna mrzonka, cichym westchnieniem, może nieco szczeniackim zauroczeniem. W zasadzie teraz docierało do niego, że była dla niego kuszącym kąskiem, bo nie mógł jej mieć przez tyle czasu. Jej nagle zniknięcie było dla niego szokiem, choć przynajmniej tym razem otrzymał jakiekolwiek wyjaśnienia. Wojna jej nie służyła, jej stan się pogarszał i bezpieczniejszym była ewakuacja do francuskich włości, a co za tym idzie zerwanie umowy. Przyjął to z nerwami, wściekłością i irytacją, a to rzutowało na każde jego późniejsze poczynanie. W efekcie był w słabym stanie i choć chciałby to ukryć przed światem… nie dało się.\n- Wiesz, że za Twoim towarzystwem w milczeniu przepadam. – odparł z lekkim uśmiechem. Evandra zawsze była dla niego wsparciem, zdawała się rozumieć jego fanaberie i problemy społeczne, które pielęgnowały się w jego głowie od kiedy był małym chłopcem i stracił ojca. Nie był też Tristanem, żył w jego cieniu i nie zamierzał z niego wychodzić. Kuzyn o wiele lepiej nadawał się do piastowania tytułu Nestora i siania postrachu. Mathieu wolał się nie wychylać, nie opuszczać swojej strefy komfortu.\n- Bywało lepiej, Evandro. – odparł zgodnie z prawdą i westchnął cicho. Nie zamierzał się nad sobą rozczulać, bo to nie było kompletnie w lordowskim stylu… - Muszę działać, plugawy szlam i ich wesoła kompania mogą zaszkodzić Rezerwatowi, nie mogę na to pozwolić, a siedzenie w Komnatach i bezczynność wcale nie poprawiają mojego samopoczucia. – dodał jeszcze. Nikt ich tu nie widział, nie zamierzał powściągać słów, bo Evandra była dla niego przyjaciółką i z pewnością domyślała się jak bardzo sfrustrowany jest tym wszystkim. – Wciąż zastanawiał się też dlaczego Avery zdecydowali się wysłać Callistę do Francji i zerwać zaręczyny… Nie miej mi tego za złe, ale też chorujesz, nad czym ubolewam i jakoś nie uciekasz od swoich bliskich… – mruknął. Musiał komuś to powiedzieć, cały czas gdzieś to wszystko go gniotło i bolało. A komu jak komu, ale jej mógł powiedzieć wszystko.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 06.04.21 12:33\nWsparła dłonie na blacie i pochyliła się w stronę mężczyzny, słuchając jego słów. Ostatni rok rzeczywiście nie należał do najspokojniejszych. Dla Evandry zaczął się przedłużającą absencją i niechęcią do publicznych wyjść, które udało jej się pokonać dopiero po kilku miesiącach zbierania w sobie wewnętrznej motywacji i pokonywania niechęci do istnienia w ogóle. Narodziny syna miały być pięknym doświadczeniem i teraz z wolna uczyła się spędzać z nim czas i przyzwyczajać się do objętej roli matki, w której to odnajdywała się nieco gorzej od tytułu małżonki nestora.\n- Spójrz na to z innej strony. Gdy ty wrócisz w pełni sił, z łatwością pokonasz zagrażających nam sympatyków mugoli. Pomimo przeciwności wciąż się nie poddajemy, czego efektem jest nie tylko wolny Londyn, ale i nasze piękne Kent, w którym także i za twoją zasługą możemy czuć się bezpiecznie. - Może nie zwykł wychodzić przed szereg, by zbierać oklaski, lecz nie można było odebrać należnych mu zasług. - Zamiast denerwować się brakiem ruchu, spróbuj wykorzystać ten czas na planowanie bądź oddeleguj komuś zadania z Rezerwatu. Dzięki temu będziesz mieć poczucie, że nie tkwisz w miejscu, a wciąż zajmujesz się tym tematem? - podsunęła, choć wolałaby, aby Mathieu wykorzystał ten czas na prawdziwym wypoczynku, a nie wyłącznie połowicznym, z którego zwykle wychodzi się bardziej zmęczonym.\nZdziwiła się, gdy wspomniał Callistę i jej nagły wyjazd do Francji. Starała się nie oceniać nikogo, kto usuwał się na bok przed zaostrzeniem działań wojennych, zwłaszcza po tym jak przed miesiącem zaatakowała kuzyna, skutecznie pogrzebując ich pozytywne relacje.\n- Przykro mi, Mathieu - powiedziała szczerze zatroskanym tonem i zaraz po tym zmarszczyła brwi w zastanowieniu nad sylwetką byłej narzeczonej szwagra. - Zasługujesz na kogoś, kto nie odejdzie z podkulonym ogonem, gdy sprawy zaczynają się komplikować. Prawdę mówiąc cieszę się, że udało się zrewidować lojalność i obowiązkowość Averych. Zawsze sądziłam, że będą wieść prym w tej wojnie, wszak przez lata dali się poznać jako odważni i szczerze oddani własnym wartościom, a tu jednak taki zawód. - Nie zdążyła nawiązać bliskiej znajomości z Callistą, nie zamierzała także przebierać w słowach w momencie, gdy i jej samej udzielała się irytacja względem niesłownych sojuszników. Zdążyła zauważyć, że im bardziej angażowała się w zaistniały konflikt, tym mniejszą miała tolerancję dla podobnych sytuacji. Muszą być niepoważni…\n- Skoro jej własna rodzina nie wierzyła, że Callista będzie w stanie ponieść ciężar nowych obowiązków, to dobrze, że wycofali się teraz, niż po ceremonii. - Podobna sytuacja była z Isabellą, której skłonności do ulegania słabościom serca przesłaniały zdrowy rozsądek. Z początku wciąż biła się z myślami, nie mogąc wyzbyć się sympatii, jaką darzyła przyjaciółkę z Hogwartu. Przed jej oczami jawiła się jako dobra, uczynna szlachcianka, która zna zarówno swoje miejsce w świecie, jak i przejawia szacunek do tradycji, a jednak zdołała oszukać wszystkich wokół z nią samą na czele. Evandra obiecała sobie, że nie pozwoli się więcej dawać nabrać i zasłaniać własną piersią osób, które na jej wstawiennictwo nie zasługują. - Choroba jest pewnym utrudnieniem, to prawda, lecz w żadnym momencie nie można się jej poddać. Gdybym obawiała się, że nie podołam, już dawno mogłabym się położyć i czekać na śmierć. - Wszelkie nawiązania do choroby i rzekomej niedyspozycji z jej powodu wywoływały w półwili reakcję alergiczną. Nie znosiła być postrzeganą przez pryzmat serpentyny i starała się robić co w jej mocy, by rozmówcy zapomnieli o niebezpiecznych powikłaniach. Siedzenie pod kloszem było równie męczące, co pozostawanie w łóżku dla Mathieu, tyle że u Evandry okres rekonwalescencji zdawał się trwać całe życie. - Myślisz że to znak, by zaczekać z decyzją i poszukać nowej wybranki wśród tych, którzy dadzą świadectwo czy też masz inny plan?\nRe: Jadalnia [odnośnik] 09.04.21 22:34\nOd dziecka przyzwyczajony był do ciągłego działania, robienia czegokolwiek. Był ruchliwym chłopcem, który uciekał, szukał rozrywek i nowych doświadczeń. Dorosłe życie było o wiele bardziej przytłaczające, bywało również męczące i niesprawiedliwe. To, że Zachary zmusił go do pozostania w łóżku, nie oznaczało, że Mathieu przejdzie w stan stagnacji i nie będzie robił kompletnie nic. Nie urwało mu rąk, ani nóg, ani tym bardziej nie stracił wzroku. Nawet jeśli umysł był otępiony środkami przeciwbólowymi, nadal był w stanie zapanować nad sobą i działać, a raczej planować działania, kiedy już będzie mógł wyjść z bezpiecznej przystani zwanej swoją komnatą.\n- Wiem, moja droga. – odparł z lekkim, swobodnym uśmiechem. Co jak co, ale Rosier nie uśmiechał się zbyt często i tego typu mimika twarzy nie była jego mocną stroną. Niemniej jednak na przestrzeni czasu poznał Evandrę bardzo dobrze i pozwolił jej na to, aby poznała jego. Wiedział, że była osobą godną zaufania, z którą mógł poruszyć ogromną ilość tematów i nie musiał przejmować się niczym, nie musiał trzymać się w ryzach. Była dla niego jak siostra, jak Fantine czy Melisande. Zupełnie naturalna relacja, których posiadał niezwykle mała ilość. – Planuję, wysyłam sowy choć Ehecatl jest podobnego zdania jak cała reszta i nie przylatuje na zawołanie. – zażartował z lekkim śmiechem, przyglądając jej się uważnie. Nawet sowa uważała, że powinien trochę odpuścić, a nie robić to, co robił. Fakt, jego piękna sowa była buntownikiem, od kiedy tylko pamiętał, a widząc Mathieu w słabej formie chyba chciał mu przekazać, że odpoczynek jeszcze nikogo nie zabił. No cóż, Mat był innego zdania.\n- Trudno o lojalność w dzisiejszych czasach. – stwierdził na jej słowa i przez chwilę wpatrywał się w okno. Myślał o tym dużo i intensywnie, dla niego to coś, czego nie dało się tak po prostu mieć. Uważał ród Avery za pewnych własnych przekonań i nie łamiących składanych obietnic. Nie miał pojęcia co wydarzyło się za murami Ludlow Castle i czy to prawdziwy powód zniknięcia Callisty. Żałował czasu, który poświęcił oddając jej swoje zaufanie, ale te kilka lat… narzeczeństwo to wszak kropla w morzu. Zaufał i znów spotkało go to samo, najwyraźniej jego założenie odnośnie do kwestii ufania komukolwiek były poprawne i uzasadnione. – Najwyraźniej Merlin nade mną czuwa, Evandro. Isabella była pomyłką, nie mam pretensji do Tristana, że ją wybrał. Potrafiła grać i obdarzyła nas fałszywym obrazem własnej osoby. Była obiecującą kandydatką. Choć przyznam, że odebrałem wrażenie jakoby Tristan sam nie był zadowolony z tego, że dał się zmanipulować jej sztuczkom. – powrócił pamięcią do dnia kiedy oddawał mu list nakreślony przez Morganę, zaledwie kilka miesięcy temu, z początkiem maja. – Nie mam do niego pretensji. Callistę zaproponowałem sam i choć byłem pewien… teraz wiem, że zmarnowałem czas. Kolejne doświadczenia. – dopowiedział po chwili. O Avery mógł mieć żal wyłącznie do siebie. Przeliczył się, ale nikt nie był idealny.\n- Czas wojny nie jest odpowiednim czasem do ożenku. Chciałbym cieszyć się kawalerstwem, jeśli Tristan nie będzie miał innego zdania. – mruknął. Szanował zdanie brata i miał nadzieję, że po ostatnich zawirowaniach będzie mu chwilowo odpuszczone.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 25.04.21 13:30\nUtracone zaufanie bolało równie mocno za każdym razem. Evandra nie lubiła godzić się z krzywdą, zawsze doszukując się jasnych stron, dlatego wciąż ofiarowywała drugą i trzecią szansę, bez względu na to jak mocno czuła się zraniona. Wciąż powtarzała sobie, że tylko jeden, że to naprawdę ostatni raz, jednak w tej kwestii była mało wytrwała.\n- Masz rację, mimo iż sytuacje Isabellą i Callistą są różne. Jestem teraz ciekawa jak Avery będą z nami rozmawiać, uciekając wzrokiem czy też z podniesioną głową. W sprawie zerwania zaręczyn dostałeś informację od niej samej czy też zostałeś zaszczycony suchym listem? - Zerwanie zaręczyn nie było wyłącznie problemem Mathieu, rzutowało na sytuację całej rodziny. Zrozumienie swojego miejsca w świecie i osadzenia względem obowiązków wobec rodziny zajęło jej trochę czasu, dlatego za każdym razem patrzyła z podziwem na Rosierów, którym zgodnie zależało na dobru całego rodu.\n- Jeśli zamierzasz się żenić wyłącznie ze względu na sojusz, każdy moment jest dobry - mruknęła cicho, opadając ciężko na oparcie obitego złotym aksamitem krzesła. Uniosła jedną rękę, by rozmasować skroń. - Z uczuciem warto zaczekać, jeśli rzeczywiście Tristan uzna, że niepotrzebnie się spieszyć. Zresztą i ono czasem pojawia się z biegiem lat trwania w zgodnym małżeństwie. - Uniosła na niego zmęczone spojrzenie podparte lekkim uśmiechem. - Nie musimy teraz o tym rozmawiać, jeśli nie chcesz. - Relacja Mathieu i Callisty zdawała się być prawdziwym uczuciem, ale nie była w stanie wejść do umysłu czarodzieja, by wydrzeć zeń prawdę. Tym bardziej nie chciała na niego naciskać, nie będąc pewną czy nie rozdrapuje jego ran.\n- Pimrose Burke wspomniała mi ostatnio, że zgodziłeś się jej doradzić w praktyce magii - zmieniła temat na mniej dramatyczny. - Mam nadzieję, że nie traktujesz jej zbyt pobłażliwie. Wiem, że Prim dąży do pełni korzystania ze swojego potencjału, zapewne też dlatego zwróciła się do ciebie. Musiałeś zrobić na niej wrażenie.\nPrzyjaciółka opowiadała jej o planowanych lekcjach, nie zdążyła jednak wspomnieć szczegółów. Widziała w jej oczach przejęcie i ekscytację, Primrose musiała być w swoim żywiole.\nUsadowiła się wygodniej na krześle, splatając ze sobą chłodne palce dłoni i wtem zajaśniałą nowa myśl. Skoro panna Burke ośmieliła się prosić o pomoc, może sama powinna zasięgnąć jego porady? Minęło kilka dni od spotkania z Tatianą, podczas rozmowy z którą wyciągnęła kilka wniosków, a jakie wciąż gdzieś błądziły z tyłu głowy.\n- Tak się zastanawiałam… na czym polega ewenement czarnej magii? To nie świadomość posiadania wiedzy, jakiej godni nieliczni daje tak wielką satysfakcję. Stoi za tym coś więcej. - Przesuwała wzrokiem po jego twarzy, jakby spojrzenie miało mu zdradzić wszystkie niepewności. Czy mogła znaleźć w niej odpowiedzi na własne pytania? - Co ciebie przekonało?\nSkąd gotowość do ryzyka, niezłomność w dążeniu do celu? Skąd pewność do poświęcenia części duszy, skąd pewność, że włożony trud się opłaci? Bała się, że na trudnej ścieżce czarnoksiężników zawsze dopadają ciekawość i głód wiedzy, które z czasem okazują się być silniejsze. Jak być rozważnym, jak się nie potknąć?\nRe: Jadalnia [odnośnik] 25.04.21 16:43\n- Dostałem list, w treści przekazała, że jej wyjazd jest koniecznością nagłą i wizyta w Kent jest niemożliwa. – mruknął z cichym westchnięciem, upił łyk różanej herbaty. Nie chciał o tym myśleć. Avery zawiedli go, Callista zawiodła jego zaufanie, zdeptała to, co wydawało się mu być prawdziwe. Zaczął powątpiewać, że istniała możliwość stworzenia wspaniałej relacji w tak ciężkich czasach. Wiedział, że Evandra swymi słowami chciała go wesprzeć, a nie sprawić ból. Miała rację. Jak teraz zachowają się w towarzystwie? Jak spojrzą im w oczy? Nie sądził, aby Nestor miał taką władzę, aby ją zatrzymać, najwyżej pozbędzie się szlacheckiego tytułu tak samo jak Isabella i towarzysko o niej zapomną. To czy do tego dojdzie, jak do tego dojdzie albo co dalej się z tym stanie, nie było już jego interesem.\n- Nie wierzę w uczucia Evandro. – odparł lekko się krzywiąc. Przestał w nie wierzyć, byłby naiwny, gdyby ciągnął to dalej. Jedynym rozsądnym wyjściem było zawarcie małżeństwa w ramach sojuszu. I co dalej? Będzie tak samo jak z Isabellą? Jemu niełatwo było się otworzyć, spróbował tego ze żmijowatą Salamandrą i został potraktowany jak śmieć. Miał się zamienić we własnego ojca? Bez skrupułów wziąć ślub z kobietą, którą będzie traktował jak obowiązek? Uczucia nie kiełkują, nie są roślinami i nie można ich wyhodować przez przymus, w sposób sztuczny. Miał być nieszczęśliwy i liczyć na to, że kobieta wbije mu nóż w plecy przy najbliższej okazji? Najwyraźniej to nie odpowiedni czas na rozmyślanie o małżeństwie, bo Mathieu nie był w formie w tej kwestii. – Mam nadzieję, że po ostatnim roku Tristan mi trochę odpuści. – mruknął, sięgając po naczynie z herbatą. Isabella była jego wyborem, wyszło jak wyszło, ale nie obwiniał kuzyna za tą sytuację. Callista zaś była wyborem Mathieu, sam był sobie winien. Najwyraźniej obaj mieli pecha do dobierania żony dla młodszego Rosiera.\n- Spotkałem się z nią w bibliotece w Londynie. Najpierw musiałem nabrać pewności czy jest gotowa na konsekwencje stosowania Czarnej Magii. – zaczął swobodnie. Był zaskoczony tym, że Primrose chciała za nauczyciela właśnie jego. – Mieliśmy się spotkać ponownie na praktyczny trening, ale z przyczyn oczywistych musiałem to odłożyć w czasie. Nie zamierzam jej pobłażać, jest zdeterminowana, a to rokuje bardzo dobrze. – dopowiedział. Krzywdzić jej nie zamierzał, Xavier urwałby mu klejnoty za zrobienie czegokolwiek złego jego uroczej kuzynce. Nie zmieniało to jednak faktu, że Czarna Magia wymagała treningów i poświęcenia, a cierpienie na samym początku było czymś zupełnie naturalnym, zdarzało się nader często.\n- Czarna Magia jest… o wiele bardziej zbliżona do natury, od którejkolwiek innej gałęzi. – stwierdził, chociaż wyglądał na zamyślonego. – Jest nieprzewidywalna, jak zrywający się sztorm na otwartym morzu, jak burza w wysokich górach zjawiająca się znikąd. To specyficzny rodzaj magii, fascynujący przede wszystkim. I chyba to mnie przekonało, jakie możliwości daje. – odpowiedział i spojrzał na Evandrę. Czarna Magia oferowała tak wiele, mogła zrobić dosłownie wszystko. W mgnieniu oka pozbawić życia i równie szybko przywrócić umarłego do „życia” w okrojonej formie. Żadna inna magia nie dawała takich możliwości. – Każdy rodzaj magii odpowiednio użyty może zrobić krzywdę. Skąd to pytanie, droga Evandro? Obawiasz się czegoś? – spytał, w końcu. Miał nadzieje, że Evandra nie martwiła się sytuacją polityczną, że nie czuła się zagrożona tym, co dzieje się wokół nich. Chateau Rose było bezpiecznym miejscem, nie powinni martwić się na zapas.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 27.04.21 7:00\nJeden krótki list, jego treść opatrzona odpowiednim podpisem może zmienić wszystko. Zakończyć lub rozpętać wojnę, rozpocząć płomienne uczucie lub zgasić je na zawsze. Sposób ten nie wydawał się Evandrze najlepszym do zerwania zaręczyn, ale znając swoją skłonność do dramatyzmu, byłoby to najlepsze z rozwiązań. Lordowie Shorpshire znani byli z lakonicznych wypowiedzi, jeśli oszczędzili wyjaśnień, to z pewnością mieli ku temu ważny powód.\nJuż chciała się sprzeciwić, podnieść na duchu w kwestii braku uczuć, ale nie wypowiedziała ani słowa, bo zbyt dobrze go rozumiała. Skoncentrowanie swoich uczuć na właściwej osobie nie należało do łatwych, wszak serce nigdy nie chciało słuchać, bijąc we własnym rytmie, zupełnie jakby było osobnym organizmem. Czy mogła powiedzieć, że uczucie, jakim darzy Tristana jest miłością? Chciała, by tak właśnie było, aby piękny obrazek idealnej pary stał się rzeczywistością.\nPodczas lekcji z Prim także i jej mąciła umysł, mówiąc wiele, ale nic nie zdradzając. Dopracowana technika salonowych rozmów nie sprawdzała się w każdej sytuacji, zwłaszcza jeśli chodziło o przyjaciółkę. Prawda wsunięta niepostrzeżenie w otoczeniu licznych ozdobników, przez jakie mało kto potrafił się przebić i dotrzeć do sedna. Towarzyszące wyrzuty sumienia także zdołała ukryć, nie budząc żadnych podejrzeń - a przynajmniej tak jej się wydawało. Krótkie skinięcie głową i lekki uśmiech, temat ożenku Mathieu zszedł na dalszy plan.\n- Sądzę, że w Durham miała już wielokrotnie okazję zetknąć się tą magią. Pewnie przeczytała wszelkie możliwe księgi, by lepiej przygotować się do nauki praktycznej. - Uśmiechnęła się nieco szerzej, mając już przed oczami obraz przyjaciółki w otoczeniu dziesiątek woluminów. Primrose wciąż niechętnie przyznawała się otwarcie do nowych badań, czy więc aby na pewno był to dobry moment na ich rozpoczęcie? Evandra wiedziała, że jest to jej pasja i nic nie stanie przeszkodą na jej drodze.\nNie spodziewała się usłyszeć tak poruszającego opisu z ust Mathieu, oczekiwała kilku szorstkich porównań i kwestii praktycznych. Przekrzywiła nieco głowę na bok, jakby miało jej to pomóc w zrozumieniu poświęcenia. Powtarzała, że potrzebuje pewności, gwarancji, że włożony wysiłek przyniesie efekty, ale nie mogła na to liczyć i później czuć się oszukaną. Ile musiał poświęcić ten, który od zawsze dzieli się sobą z innymi? Czym byłaby jego słabość, co miałby jeszcze ofiarować, aby potężne siły uznały go za godnego?\n- Ciekawe jest to, co mówisz - stwierdziła w zamyśleniu. - Nie w tym rzecz, czy się boję. Bardziej zastanawia mnie kwestia równowagi. Mówisz, że jest najbardziej zbliżona do natury, ale czyjej - naszej? Czy czerpiąc z czarnej magii można odkryć to, co próbujemy ukryć najgłębiej? Wiesz… nigdy nie chciałam wierzyć, że możemy być z natury... źli. - Pamiętała słowa Tatiany - przestać się ukrywać, żyć ze sobą w zgodzie. Tak proste przykazanie, a jakże trudne w wykonaniu. Evandra szczerze czekała na moment, w którym zrozumie co Dolohov miała na myśli i starała się nie wracać do tego tematu bez niej. Los miał na to inne plany ustawiając na jej drodze Mathieu.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 27.04.21 20:09\nUpartość Primrose była ogromna, ciągłe dążenie do powiększenia swojej wiedzy, zdobywania nowych doświadczeń i umiejętności, była cechą widoczną na pierwszy rzut oka. Po tym spotkaniu w Bibliotece dostrzegał jej ogromny zapał i pragnienie zdobycia tej wiedzy, bez względu na konsekwencje, z którymi przyjdzie im się zmierzyć. Mathieu nie wątpił, że początki będą trudne, okraszone porażkami, jednak apetyt rósł w miarę jedzenia i jeśli tylko Primrose poczuje dreszcz towarzyszący sukcesowi, będzie chciała kontynuować. To naturalne i zupełnie normalne, a właśnie takich efektów oczekiwał. Jeśli Lady Burke miała wprawić się w używaniu Czarnej Magii, musiała to poczuć całą sobą, nie było innej możliwości.\n- Och, w to nie wątpię. Jest zdolna i pragnie posiadać tą wiedzę, a to bardzo dobry początek. – stwierdził na słowa Evandry uśmiechając się lekko. To ona znała Primrose dużo lepiej od niego, ona wiedziała doskonale jaka jest i jak wielki potencjał w sobie skrywa. Nic dziwnego, że tak zachwalała młodą Lady Burke, wszyscy ją chwalili, z Xavierem na czele rzecz jasna.\nWyciągnięcie z Mathieu czegoś więcej niż strzępków informacji było solidnym wyzwaniem i udawało się nielicznym. Ufał Evandrze i wiedział, że wszystko o czym kiedykolwiek rozmawiali przychodziło naturalnie i swobodnie, a oni oboje dogadywali się w tym całkiem dobrze. Nie miał potrzeby ukrywania swojej opinii na temat Czarnej Magii, ani tym bardziej ukrywania własnych odczuć wobec wszystkiego co z nią związane. Wsłuchał się w jej słowa i uśmiechnął lekko, chyba nie do końca zrozumiała to, o co mu chodziło.\n- W naszej naturze leży dbanie o własne dobro, konieczność przetrwania w brutalnym świecie. Mówię o tym, że Czarna Magia zbliżona jest do tego co nas otacza. Widziałaś niejednokrotnie burzę, trzaskające pioruny bez jakiejkolwiek kontroli. Widziałaś ogień, który potrafił pochłonąć wszystko co stało na jego drodze. Taka właśnie jest Czarna Magia, nieprzewidywalna. – wyjaśnił jej spokojnie. Ludzie potrzebowali jedynie zadbać o własny interes i choć niektórzy twierdzili, że zależy im jedynie na dobru innych ludzi… kłamali. W momencie zagrożenia w naturalny sposób każdy w pierwszej kolejności ratował sam siebie. Nie innych, nie obcych, a własny tyłek. Mogli zaprzeczać, ale nie działało to w ten sposób. Gdy ktoś czymś w nas rzuci, automatycznie osłaniamy najwrażliwsze miejsca i zaciskamy powieki, aby uniknąć nieprzyjemności zdarzenia. A co dopiero mówiąc o poważniejszych sprawach.\n- Nie jesteśmy z natury źli, Evandro. Dlaczego tak uważasz? – spytał uśmiechając się lekko. – Czy ktoś zły chroniłby własną rodzinę? Czy ktoś zły dokładałby wszelkich starań, aby jego dziecko miało się dobrze, tak jak Ty to robisz wobec Evana? Nasza natura jest skomplikowana, nigdy nie odkryjemy wszystkich jej tajemnic. – dodał po chwili i uśmiechnął się lekko, nie powinna się tym przejmować. Powoli dopił swoją herbatę i spojrzał na bratową. – Powinniśmy wracać do swych komnat, zanim ktoś nas nakryje na nocnych schadzkach i wypijaniu zapasów. – zażartował i podniósł się z krzesła, być może zbyt szybko, bo syknął z bólu, kiedy przeszywające ukłucie dopadło go w prawym boku. Nadal nie powinien się forsować, nadal musiał sam siebie oszczędzać.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 28.04.21 19:03\nSłuchała jego opinii z uwagą, chłonąc w skupieniu każdego ze słów. Ignorowała własne podszepty wątpliwości, nie chcąc mu przerywać. Doceniała jego dzisiejszą nadzwyczajną otwartość, gdyby tak nie było, w ogóle nie zaczęłaby tego tematu. Odnoszone zwykle wrażenie bliskości i bezpośredniości opuszczało jej zabezpieczenia i bariery, czyniąc ją skorą do wyznań i akceptacji. Do teraz.\nJeśli to skupienie na samym sobie i potrzeba przetrwania w brutalnym świecie tkwiły najłębiej w ludziej naturze, czyniło to człowieka jedną z najprostszych i najbardziej przewidywalnych istot w świecie. Traktując każdą osobę jako zapis nutowy, łatwo było ją podejść, naciskając w określone tony, szarpiąc za konkretne struny - dlaczego więc miało to być tak skomplikowane? Czy chroniła Evana ze względu na brak wewnętrznego zła, a może przez obawę o utratę pozycji? Gdzie stanęłaby w momencie zagrożenia, kogo chroniłaby jako pierwszego? Mathieu widział w niej dobro i zaangażowanie - czy to dlatego, że dostrzegał jej prawdziwą osobowość czy też dlatego, że tak dobrze radziła sobie z kłamstwem? Maleńka rysa, ledwie widoczna skaza. Na krótką chwilę na czole Evandry pojawiły się dwie wąskie zmarszczki zastanowienia. Czyżby oboje się nie zrozumieli?\n”Nigdy nie odkryjemy wszystkich tajemnic” - tylko dlaczego? Czy dlatego, że było to tak skomplikowane czy też dlatego, że wymagało to zbyt wiele pracy, na jaką nikt dotąd nie chciał się zdobyć? Zaryzykowała, po raz pierwszy podnosząc dręczącą ją kwestię, lecz uzyskane odpowiedzi okazały się nie być satysfakcjonujące. Nieprzewidywalność i ciągła chwiejność, zdolność do trawienia na swej drodze wszystkiego bez opamiętania. Magia nie miała w sobie ograniczeń, brak jej było świadomości, która sprawiłaby, że stałaby się czymś więcej, niż narzędziem; tylko jeśli rzeczywiście traktować ją wyłącznie jak siłę, wymagającą ukierunkowania, to kim byli czarodzieje nią władający? Czy łudzili się, że to właśnie im dane będzie okiełznać potężną moc?\nEvandra była zbyt zmotywowana, by zamieść swój problem pod dywan i ze zwyczajnym uśmiechem na ustach wrócić do komnat, jednak zamiast prób dalszego drążenia tematu, odpowiedziała skinieniem głowy. Mógł być zwyczajnie zbyt zmęczony, by wspinać się na wyżyny swej dyplomacji i wygrzebywać z głębi umysłu najlepsze wyjaśnienia. Skoro więc tak, może i lepiej, że lord Shafiq nakazał mu pozostać w pałacu i niczym się nie forsować, by we własnym tempie wrócił do sił?\n- Nam miałby ktoś robić wyrzuty? Niedoczekanie! - udała oburzenie, także podnosząc się z miejsca. Słysząc syknięcie zamarła na moment, wyłącznie spojrzeniem taksując na krótko wykrzywioną w bólu twarz Mathieu. Także i teraz oszczędziła mu morałów, cierpliwie czekając aż będzie mógł swobodnie stanąć na własnych nogach. Wyrozumiały wzrok wsparty lekkim uśmiechem i już po chwili oboje opuścili jadalnię.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 17.07.21 17:28\n24 grudnia 1957 roku\nW Château Rose przygotowania do świątecznego przyjęcia rozpoczęły się na długo przed sądnym dniem - sporządzenie listy gości, rozplanowanie niezwykłych dekoracji oraz potraw, jakie miały zostać podane podczas kolacji, po repertuar oprawy muzycznej. W dniu kolacji do pałacu zawitali najbliżsi Rodowi Róż, w tym brytyjskie kuzynostwo Parkinson, Lestrange i Travers, a także Rosierowie z Francji. Wszyscy goście zostali powitani w holu, gdzie już od pierwszych kroków można było wyczuć idealnie dobrane pod dzisiejszą okazję kwiaty. Bukiety białych poisencji i czerwonych róż, upsrzone asparagusem pierzastym i skrzącą się niczym wodospad gipsówką rozstawione były zarówno w przejściach, jak i sali balowej oraz jadalni. Ciekawego uroku dodawały im delikatne, bielone listki miesięcznicy, a także delikatne, złote wstążki.\nZgromadzeni w Komnacie Wieczornej eleganccy goście wysłuchali przemowy gospodarza i wraz z nim wznieśli toast otrzymany kieliszkiem szampana. Dla komfortu gości, którzy przybyli licznie do Kent nie tylko z innych hrabstw Anglii, ale i z kraju nad Sekwaną, posługiwano się językiem francuskim. W oczekiwaniu na kolację, kiedy goście mogli oddać się pogawędkom, podano lekkie przekąski, roladki z ciasta francuskiego z wędzoną ramorą z pestkami dyni oraz czarny kawior podany na kruszonym lodzie skropiony cytryną. O oprawę muzyczną podczas całego przyjęcia zadbało dwóch muzyków, którzy na co dzień swym talentem uświetniają spektakle baletowe w La Fantasmagorie. W repertuarze przeważała muzyka klasyczna, znalazły się w nim angielskie walce, rytmiczne suity baletowe oraz nostalgiczne sonaty.\nKolację podano punktualnie, wszyscy zebrani przenieśli się do jadalni i zajęli wyznaczone im przy stole miejsca. Usadzeni na sposób francuski, gdzie gospodarze siedzieli naprzeciwko siebie po środku dłuższego boku stołu, mogli cieszyć się wspólnym ośrodkiem rozmowy i ciepłą, rodzinną atmosferą. Na długim, przykrytym śnieżnobiałym obrusem stole była biała, porcelanowa zastawa, pod każdym z talerzy ozdobna, czerwona serweta, tuż obok miseczka wody z cytryną na oczyszczenie rąk po morskich zapachach. W niskich, szklanych wazonach ułożone były kwiaty, których zapach przyjemnie koił zmysły, jednocześnie nie dominując nad aromatem podawanych potraw. Na stole znalazły się rekin śledziowy złowiony u wybrzeży wyspy Wight podany w formie steków, sarnina bourguignon z grzybami leśnymi na słoninie, foie gras, ślimaki po burgundzu, podpieczone pokrojone bagietki skropione oliwą, świeża bułka paryska oraz sosy, żurawinowy i grzybowy, a także pieczone ziemniaczki, sałata masłowa, mizeria i mieszaniny surówek. Klasyczna, francuska zupa cebulowa na białym winie z domieszką brandy i szczyptą oliwą oraz roztopionym żółtym serem delikatnie podrażniła kubki smakowe, podsycając apetyt na główne dania. To wtedy podano wyśmienitego indyka pieczonego w pomarańczach, podanego z pieczonymi kasztanami i papryką, osypany pieprzem i tymiankiem, zarumieniony masłem. Po daniach wytrawnych nadszedł czas na desery, w tym tartę gruszkową, buche de noel, będące tradycyjnym ciastem czekoladowym oraz lody orzechowe z czekoladą i bitą śmietaną. Spragnieni owocowego orzeźwienia mogli sięgnąć także do talerzy owoców, po melon, winogrona czy daktyle. W kryształowych pucharach podawano do kolacji czerwone wino z Bordeux.\nPo kolacji goście powrócili do Sali Kolców, gdzie z kieliszkiem brandy lub toujour pour mogli kontynuować swe pogawędki w mniejszych gronach, także składając sobie życzenia czy wzajemne podarki. Już po północy, gdy zmęczenie z wolna zmagało z nóg, wszyscy członkowie rodziny zostali zaproszeni do gościnnych sypialni, mogąc udać się na spoczynek. Strasi wiekiem szlachcice opuścili towarzystwo, podczas gdy odgłosy niektórych rozmów młodszych można było usłyszeć do wczesnych godzin porannych.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 26.08.21 18:52\nSkrzący w blasku księżyca śnieg znaczył szkarłat. Nie kojarzył widoku rozległych pól przed sobą i ciał, które dostrzegał w śniegu. Jedynie płatki czerwonych i białych róż, które rozwiewał wiatr, mącąc mu w głowie. I znów ten głos, ten dźwięk tak wyraźnie słyszalny, który prowadził go w mrok jak latarnia morska zagubionych żeglarzy. Kroczył przed siebie, coraz bardziej zdając sobie sprawę z tego, że te wszystkie ciała leżą tu z jego powodu. Rozpoznał w nich twarze mężczyzn, którzy wykrwawili się w Londynie po trafieniu jego zaklęciami. Rozpoznał mugoli i szlamy, które panikowały umykając pomiędzy nagrobkami cmentarza. Krzyk i lament rozlegał się w jego głowie. A na końcu pod koroną drzewa pokrytego białymi różami, po których płatkach z wolna spływała krew zobaczył delikatne, martwe ciało kobiety. Jasne włosy posklejane były od szkarłatnej posoki, a ciało przebite na wskroś tysiącem ostrzy… Krzyki nasiliły się, podobnie jak dźwięki w jego głowie.\nObudził się. Podniósł powoli i usiadł na brzegu łóżka. Krótkie spojrzenie skierował w stronę nocnej szafki, na której leżała smocza księga, a na niej ozdobny kompas i biała wstążka. Kilka razy zamknął oczy i otwarł je ponownie, koszmary w ostatnich miesiącach były częste, nie do końca rozumiał co dyktowało obrazy w jego umyśle, ale był pewien, że miało to związek z tym, co zdarzyło się listopadową nocą w Białej Wywernie. Czuł się tak, jakby jego umysł ostrzegał go przed nawiązywaniem bliższej relacji z Calypso Carrow, ostrzegał przed tragicznymi dla niej skutkami tych spotkań i znajomości z nim. Czy był dla niej niebezpieczny? Czy w rzeczywistości mogła utracić życie z jego powodu? Chwycił w palce delikatny materiał wstążki, owijając ją wokół palców. Zawróciła mu w głowie i choć pragnęła pojawiać się w jego myślach, z pewnością nie chciałaby, aby obierały one ten kierunek.\nWstał, skierował swoje kroki do jadalni. Musiał napić się chłodnej wody i odświeżyć umysł. Nie mógł skupić myśli. Spojrzał na zegarek, rankiem miał wyruszyć w podróż. Otwarte morze mogło otworzyć jego umysł i choć na chwilę wyrwać go od tego wszystkiego, co związane było z wojną. Drzwi zaskrzypiały cicho, a chwilę później stał przy oknie, w jednej dłoni trzymając szklankę z wodą, a w drugiej wstążkę, którą przekładał pomiędzy palcami. Zawróciła mu w głowie, a on mógł być jej końcem… nie wiedział jak potoczą się jego dalsze losy, nie wiedział co będzie świtem kolejnego dnia, a co jego kresem.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 26.08.21 19:48\nZdarzało się, że budziła się w środku nocy, przewracając z jednego boku na drugi, odnosząc wrażenie że miękkiej pościeli czegoś brakuje, by stać się dostatecznie wygodną. Zazwyczaj ceniła sobie wygodę posiadania całej komnaty dla siebie, czasem wodziła dłonią po poduszkach, cierpiąc z niedosytu i niezadowolenia. Błękitne spojrzenie wbijało się wtedy w umieszczone na przeciwległej stronie drzwi prowadzące do komnat Tristana. Co stało na przeszkodzie, by sięgnąć za klamkę i wsunąć się pod jego ramię, wtulając na resztę nocy? Bliska obecność męża działała na nią kojąco, choć może nie zawsze dawała mu to do zrozumienia tak, jakby chciała. Ani też tak, jakby sam sobie tego życzył. Niegdyś powstrzymywała ją zwykła niechęć oraz strach wywoływane lękami, te zdawała się zostawić już za sobą. Dziś obawiała się, że go tam nie zastanie, a powód jego potencjalnej nieobecności zaraz sam nasunąłby się na myśl. Spotkanie z Deirdre dało półwili sporo do myślenia i nie mogła tego ot tak zostawić bez reakcji, jednak do tej pory żadna okazja zdawała się nie być dostatecznie dobra, by pomówić o tym z Tristanem. Dobrze wiedząc, że uchylenie drzwi i zaspokojenie ciekawości dałoby dodatkowy pretekst do irytacji, Evandra podniosła się z łóżka i skierowała swoje kroki do kuchni.\nNarzucając na ramiona szaroniebieski peniuar pospiesznie związała złote włosy w warkocz i wsunęła pantofle. Czy nocne podjadanie odbije się na jej figurze? Półwila wcale nie zaprzątała sobie tym głowy, bo widok maślanej bułeczki posmarowanej twarożkiem w towarzystwie plastrów suszonej wieprzowiny skutecznie odwracał jej uwagę od tych dodatkowych funtów wagi, na jakie mogła sobie jeszcze pozwolić. Porcelanowy talerzyk upstrzony motywem złotych kwiatów lewitował tuż za nią, gdy przekraczała właśnie próg jadalni.\n- Mathieu? - odezwała się zaskoczona, choć już dawno powinna przestać się dziwić, że ze szwagrem najczęściej widuje się właśnie nocami. Odruchowo zasłoniła usta dłonią, przeżuwając ostatni kęs i niespiesznie pokonała dzielące ich kilka jardów. - Co tym razem spędza sen z twoich powiek? - spytała bez zbędnych ceregieli. Talerzyk ustawiła na parapecie, wymownie podsuwając go w kierunku Mathieu, który jako jeden z nielicznych Rosierów nie cierpiał na świniowstręt. Dopiero po chwili spostrzegła dzierżoną przez niego w dłoni białą wstążkę, lecz zamiast o nią zagaić, uniosła wzrok na smokologa, czekając aż sam zdradzi jej swój sekret.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 27.08.21 22:49\nBrak możliwości zrozumienia istoty problemu była niezwykle frustrująca. Wszystko komplikowało się z każda kolejną podejmowaną decyzją, a on miał wrażenie, że stąpa po kruchym lodzie, jednocześnie w pewnym stopniu czując mocniejszą energię własnej siły. To coś, czego nie potrafił pojąć, coś co pchało go do działania jednocześnie napędzając w nim niezliczoną ilość obaw i pytań. W głowie wciąż majaczył mu obraz z Białej Wywerny, kiedy wyciągnął rękę uzbrojoną w różdżkę przeciwko Zachary’emu. Shafiq był jego przyjacielem, uratował mu życie gdy było z nim naprawdę źle, a on tak po prostu wystosował w jego kierunku zaklęcie. Chciał, jednocześnie nie chcąc tego robić. Coś, czego nie pojmował i wiedział, że niełatwym będzie zrozumienie tego wszystkiego. Nie rozmówił się z Zacharym, napisał do niego list, jednakże powinni porozmawiać o tym problemie, wyjaśnić sobie wszystko. Mathieu nigdy świadomie nie zrobiłby mu niczego złego. Tam stracił pewien rodzaj kontroli. To właśnie z tego rodziło się najwięcej pytań. A jeśli straci kontrolę przy kimś z rodziny? Przy Evandrze, Fantine lub Melisande? Jeśli następnym razem to na nie podniesie różdżkę? Nie chciał nawet o tym myśleć, ale jego umysł sam kreował takie obrazy, przedstawiając w nich jednakże Calypso Carrow. Od listopada zrodziła się między nimi pewna więź, a im bardziej brnął w to wszystko, tym bardziej brutalne były obrazy w jego głowie. Może nadmiernie sugerował się czymś, czym nie powinien się sugerować. A może wszechświat dawał mu do zrozumienia, że relacja z Lady Carrow była fatalnym pomysłem, być może opłakanym w skutkach.\nWzdrygnął się słysząc swoje imię. Nie spodziewał się nikogo zastać w kuchni, zapewne dlatego, że ostatnimi czasy unikał kontaktów z resztą domowników. W razie konieczności wytłumaczy nadmiarem pracy, obowiązków. Skłamie gładko, dla ich własnego bezpieczeństwa. Nie mogli postrzegać go jako wariata, który traci rozum przez wojnę, która otaczała ich zewsząd.\n- Evandro… – uśmiechnął się do niej, chcąc ukryć oznaki zmęczenia, jednocześnie zaciskając palce na delikatnym materiale wstążki. – To zapewne nerwy przed wyjazdem. Jeszcze nigdy nie opuszczałem Rezerwatu na tak długi czas. – nawet nie sięgał po kłamstwo, chociaż ta odpowiedź była dość wymijająca. Nie był pewien czy chce mówić jej o tym wszystkim. Może jego podkrążone oczy mówiły coś zupełnie innego. – Źle ostatnio sypiam. – dopowiedział, sięgając po kanapkę. Kto jak kto, ale Evandra wiedziała jak go przekonać. Niemniej jednak, ostatnie złe sypianie było solidnym nadużyciem. To trwało ponad półtora miesiąca i ewidentnie nie był przez to w najlepszej formie.\nRe: Jadalnia [odnośnik] 31.08.21 7:09\nDopiero kiedy zwrócił ku niej twarz dostrzegła wyraźne oznaki zmęczenia, maskowane uprzejmym uśmiechem. Czy wszyscy w tym domu borykali się z trudnościami, o jakich nie chcieli z nikim mówić? Co to za zwyczaj, by chować się przed najbliższymi, tak skrzętnie tłumiąc emocje w nadziei - na ignorancję domowników, a może na własną mobilizację i odnalezienie głęboko skrywanej siły? Problem był tylko jeden, do niczego nie można było przecież dojść samemu bez odpowiedniego wsparcia.\nPoczuła ukłucie żalu, wrażenie wywołane własną niepewnością czy aby powzięte plany oraz pierwsze kroki ku zbliżeniu do siebie rodziny rzeczywiście miały prawo bytu. I ta pulsująca z tyłu głowy myśl, podpowiadająca, by nie brać wszystkiego do siebie, by pozwolić innym na decyzje o zwierzeniach, bez naciskania i upominania. Choć nie było to wcale łatwe stłumiła chęć posiadania wszystkiego pod kontrolą, pozwalając by Mathieu sam zdecydował jak wiele chce zdradzić swej szwagierce.\n- Przykro mi - przyznała, ściszając ton głosu. - Czy jest sposób, bym mogła pomóc? - spytała, ponownie wędrując wzrokiem do ściskanej w męskiej dłoni białej wstążki. - Z pewnością dasz sobie radę na morzu, a Rezerwat nie ucierpi w czasie twej absencji. - Ledwie dwa miesiące wcześniej Mathieu przyjmował na siebie winę nieudanego mariażu z Callistą, na którą sam naciskał. Deklarował chęć trwania w kawalerstwie na czas wojny, który w jego mniemaniu miał być najgorszym do podejmowania podobnych decyzji, czyżby zmienił zdanie? - Zastanawiasz się czy i ona zaczeka? - Biel wstążki nie przynosiła mu na myśl żadnej ze znanych sobie szlachetnie urodzonych panien. Na samą myśl, że mogła nie być to żadna panna z dobrego domu, zasznurowała usta i odsunęła wzrok na oszronione okno. Doskonale pamiętała jak traktowane były jej własne uniesienia serca, kiedy obiektem zainteresowania stawał się ktoś niegodny. Tak miały zacząć się pierwsze tajemnice, pierwsze skrywane przez przyjaciółmi sekrety, zmuszające do szlifowania umiejętnego kłamstwa. Z początku była to przecież tylko ekscytacja z możliwości zrobienia czegoś nowego, wbrew przyjętym zasadom, pielęgnacja kotłujących się w podbrzuszu motyli, satysfakcja z posiadania czegoś, czego nie mają inni - o czym nie wiedzą. Z czasem pojawiły się kolejne przemyślenia, nasunął się wniosek nieprzyjemnie kłujący w kobiece serce, nakazujący zastanowić się co by było, gdyby? Czy gdyby od początku była wobec wszystkich szczera, więź z Aquilą nigdy nie straciłaby na sile? Czy cieszyłaby się bardziej z własnego zamążpójścia, czy uroniłaby mniej łez na wieść o śmierci Francisa? Czy stając się jedyną znaną sobie osobą bez tajemnic, nie cierpiałaby bardziej z niezrozumienia pobudek innych? Wróciła błękitnym spojrzeniem do Mathieu, oczekując odpowiedzi.


Groźby - Interpretacje tarota TYLKO WERYFIKOWALNE - ezoforum.pl\nWitajcie, potrzebuje pomocy. Wczoraj napisał do mnie kolega, który sobie ubzdurał, że jesteśmy z jego dziewczyną w sobie zakochani. Trochę mi groził. Ja od dawna chciałem z nim zakończyć znajomość i starałem się jak najbardziej kontakt ograniczyć. Podejrzewam, że ma trochę jakieś problemy, ponieważ z tego co wiem to ciągle ją wyzywał, był bardzo zaborczy, nie pozwalał jej nigdzie wychodzić. Jeżeli poszła sama do sklepu spożywczego i była za długo to już potrafił zrobić awanturę. Z nim nie jest wszystko w porządku. To trochę związek patologiczny, gdzie on pozwala sobie na coraz więcej.\nCzy on zniknie w końcu z mojego życia?\n9 monet, Rycerz Kielichów, Arcykapłanka\nNie widzę niestety kart odcinających. Ale widzę 9 monet, więc myślę, że zajmie się sam sobą. Myślę, że w Rycerzu Kielichów i Arcykapłance może jeszcze ciągle rozdrapywać co czuje, podejrzenia. Więc spodziewam się, że nadal będzie pisał przez kolejny miesiąc.\nCzy grozi mi coś z jego strony?\n10 buław, 4 denary, Cesarzowa\nWydaje mi się, że nie, tylko psychiczne zmęczenie. Ale będzie non stop dzwonił i pisał przez co będę cały wyczerpany. Sytuacja narazie nie ulegnie zmianie co do tej dziewczyny, która swoją drogą też może coś mieszać. Tutaj widzę wpływ jakiejś kobiety, która może go nieco zahamować, nwm czy to nie jego matka, która nie raz przywoływała go do porządku.\nW jaki sposób mogę ograniczyć z nim kontakt i odciąć go z mojego życia?\n4 monet, Król Monet, Rycerz Pucharów\nTen Król monet kojarzy mi się z ojcem dziewczyny, którego on się boi, a ten nic nie wie jak on ją traktuje. Choć nie chce w ten sposób tego załatwiać.\n4 monety mogą mówić po prostu, aby ograniczyć z nim kontakt.\nAle dalej nie do końca rozumiem.\nJest bardzo dużo monet w rozkładzie. Tutaj dodam, że dla niego ważnym aspektem było to, że nie wróci do siebie i jej nie zostawi, bo ma tu pracę i jakąś stabilizację.\nEdited July 21 by nastek96\nNa 1 pytanie nie widze sensu stawiać kart, bo to, czy on zniknie, czy nie, zależy tylko od Ciebie.\nPyt 2 - odpowiadając na te karty, to nie grozi Ci nic szczególnego. Możesz jedynie czuć się zmęczony sytuacją.\nPyt 3 - Dbaj o swoje otoczenie i kieruj się tylko faktami.\n4 monet to najbardziej przyziemna z kart - często mi mówi, żeby nie wtykać nosa w nieswoje sprawy i pozostać w strefie komfortu. Potwierdza to K. Denarowy, który bardzo dba o swoje otoczenie. No i Rycerz Pucharów - więc albo w waszym otoczeniu jest jakaś papla, plotkarz i chorągiewka, albo Ciebie przestrzega, żebyś unikał energii Pucharowego.\nChodzi o to, że ta dziewczyna to moja dobra znajoma od kilku lat, więc to taka bardziej zżyta znajomość. I jeśli nie chce z nią zrywać kontaktu to niestety on w pewnym sensie też istnieje w tym moim życiu i stad te pytanie nr 1.\nTak to dobra rada, z nim nie gadam.\nAle jeśli chodzi o nią to słysząc, że ją przetrzymywał w łazience albo podduszał to jak mogłem nie namawiać jej, aby od niego odeszła?\nDo niego akurat nic nie gadałem.\nI w najbliższym czasie nie zamierzam.\n20 godzin temu, nastek96 napisał:\nTym bardziej rozumiem 4 denarów, jako nawołanie do trzymania się w strefie komfortu, gdyż koleżanka ma cechy rycerza kielichowego właśnie - tkwi w przemocowym związku i nie chce go skończyć, R. kielichów często pokazuje mi uzależnienie, niekoniecznie od alkoholu. Nie masz pewności, że nie powiedziała tego, co mówiłeś, swojemu chłopakowi, przeinaczając coś.\nEdited July 22 by Sunrise009\nTo, że kłamie swojemu chłopakowi i przeinacza fakty to prawda. Nie może mi wszystkiego mówić. Więc na pewno mu nieraz nakłamała o czym gadamy i co ja mówię. Czy mi wszystkiego nie mówi? Ogólnie jej wierzę, bo sam byłem świadkiem wielu sytuacji, ale myślę, że tu też może być prawda, że o wszystkim nie opowiada.\nCoś w tym jest, aby nie wtrącać się w nie swoje sprawy, tyle że to nie ja dzwonię dopytując jak się sprawy układają. Więc jak dzwoni sie pożalić to nie bardzo mogę powiedzieć jej, że mnie to nie interesuje i nie moje sprawy, tym bardziej, że to moja dobra koleżanka i jej współczuję.\nMoże faktycznie nieco się od tego spróbuję odciąć, ponieważ to już się ciągnie długo i mnie też męczy, ale jeszcze pomyśle jak to wszystko załatwić.


Drahanka w Indiach: Yamunotri - jedno z czterech swietych miejsc Char Dham\nYamunotri - jedno z czterech swietych miejsc Char Dham\nPrzygoda na trasie...cale szczescie nikomu nic sie nie stalo:)\nPasazerowie w drodze do Barkot:)\nWidok na Himalaje z Janki Chatti! Cudo!\nWyruszam w droge do Yamunotri. 5 km wspinaczki przede mna!:)\nWidok na Janki Chatti w dolinie (2575 m npm)\nPogoda byla okropna, co chwila padal deszcz badz grad:(\nI jest...przede mna Yamunotri (3165 m npm)\nCel tysiaca pielgrzymek...swiatynia w Yamunotri!!\nChora, wymeczona, ale nadal usmiechnieta:)\nNaturalne gorące źródło, tuz przy swiatyni!\nWidok z pokoju:)\nOstatnie spojrzenia na Yamunotri...w drodze powrotnej!\nSwoiste "lektyki" przygotowane do drogi:)\nNiestety tlok na trasie wielki...tysiace pielgrzymow, koni, tragarzy... ciezko o chwile spokoju, badz samotnosci:(\nCzasem robil sie korek...zbyt wielu tragarzy, zbyt wiele "lektyk" z leniwymi Hindusami:)\nKilka ujec z trasy: lektyki, wymeczeni tragarze...sedno Yamunotri:)\nI takie widoki przez cala droge:) Cudo!!!\nPrzy takich podejsciach wniesienie kogokolwiek to naprawde wielki wyczyn. Gratulacje dla nich!!!\nNo i bohaterowie Yamunotri - tragarze:)\nTen widok byl nagroda, gdy zeszlam do Janki Chatti:)\nDworzec autobusowy w Janki Chatti.\nSpacerek po wiosce Kharasali!\nTakie widoki powalaly!\nPrzecudowna, stara, rzezbiona swiatynia w Kharasali!\nMieszkancy Kharasali...widac himalajskie rysy:):)\nEmblematy na scianach swiatyni!\nNa scianach swiatyni mozna bylo znalezc setki starych monet..\nm.in. takich jak ta z 1900 r.\nByly tez i starsze!!!\nSympatyczni mieszkancy Kharasali!\nI ciag dalszy starej zabudowy wioski!\nSunny Temple... na jej drugim pietrze miesci sie maly oltarz, gdzie odprawiana jest puja.\nWidoki z wioski na okolice!\nMieszkanka wioski...jak zwykle w trakcie pracy:)\nI kilka ujec przesympatycznych dzieciaczkow:)\nWidok na Janki Chatti.. tam spalam!\nMiejsce gdzie wszyscy tragarze musza sie rejestrowac. Pelna organizacja!\nOstatnie spojrzenie na gory..\n...tuz przed wyjazdem i przed wschodem slonca!\nTen tydzien nie byl dla mnie sprzyjajacy, a moze nawet pokusilabym sie o stwierdzenie, ze nalezal do jedych z bardzej pechowych:) No coz.. czasem moze i takie sa potrzebne, aby docenic te dobre:)\nSama droga do Yamunotri nie byla latwa. Jak sie okazalo nie bylo bezposredniego autobusu z Rishikesh, wiec czekaly mnie meczace przesiadki. Z Rishikesh wyruszylam wiec autobusem o 4:15 rano do Dharasu (130 rupii). Meczaca droga, wielkie wertepy, ale i piekne krajobrazy. Niestety okolo 10 km za Chamba zaliczylismy wypadek. Na zakrecie kierowca nie wyrobil i z maksymalna sila uderzyl w ciezarowke jadaca z przeciwnej strony. Poza silnym wstrzasem nikomu nic sie nie stalo. Najwieksze szczescie mial kierowca, gdyz to jego rog ucierpial najbardziej, a on niemal wbil sie w ciezarowke. Autobus utknal. Godzina posiedzenia na ulicy i zaczeli dzialac. Myslalam, ze bileter zglosil wypadek i jak to zwykle bywa za kilka godzin zostanie podstawiony nowy autobus. Ale nie... tu niespodzianka. Kierowca wrac z pomocnymi pasazerami wypchali autobus, potem odlamali wystajace czesci i powiedzieli: "W droge". Mnie wmurowalo. Przedniej szyby nie bylo, wspornik laczacy dach z maska byl calkowicie wylamany, wiec dach wisial ponad kierowca, caly prawy rog byl maksymalnie wgiety... a oni mowia jedziemy dalej?!?! Szok:):) No ale pojechalismy i to nie tylko do nastepnej wioski czy nastepnego miasteczka, ale zgodnie z zalozeniem do Uttrakashi.\nMnie troche bolal kark od uderzenia i poobijalam sobie kolana, ale cale szczescie nic wiecej:)\nPo kolejnych 3 godzinach jazdy dojechalismy do rozdroza, gdzie byla moja wysiadka. Dharasu to miejsce, gdzie rozchodza sie drogi: jedna prowadzi do Yamunotri, druga do Uttarkashi. Mailam szczescie, bo jak tylko wysiadalam z jednego autobusu, zalapalam sie na kolejny autobus, tym razem do Barkot. Wiec tylko przeskoczylam z jednego do drugiego. Wczesniej okazalo sie, ze bezposredni autobus do Yamunotri wlasnie odjechal, wiec nie mialam wyboru, jak wybrac kolejna przesiadke, tym razem w Barkot. Autobus do Barkot (50 rupii) byl znacznie mniejszy, ale siedzialam z przodu na najwygodniejszym siedzeniu, wiec droga nalezala do przyjemnych. I do tego te piekne krajobrazy wokolo:) Co ciekawe tym razem jednym z pasazerow byla koza:) Haha.. uwielbiam ta pasazerska roznorodnosc w Indiach:) Tlok, scisk.. a miedzy nami koza:)\nPo dwoch godzinach dojechalismy do Barkot. To mala miescina w gorach, tak naprawde jedna ulica z duza iloscia kramow i barow po obu stronach. Tu mialam kolejna godzine postoju.. ale to dobrze, bo zaopatrzyalam sie w zywnosc, skorzystalam z toalety i cala i szczesliwa ruszylam dalej. Kolejne dwie godziny to jazda pelnym autobusem z Barkot do Janki Chatti (40 rupii). Teraz juz wjezdzalismy w przecudowna doline, na koncu ktorej wznosily sie piekne osniezone Himalaje.. W koncu jestem w wysokich gorach!!!\nW autobusie poznalam kilkoro innych podroznikow, ty razem Hindusow - dwoch starszych panow i starsze malezenstwo. To z nimi udalam sie na poszukiwanie pokoju, gdy dotarlismy na miejsce. Wieksza grupa mielismy szanse wynegocjowac lepsza cene. I udalo sie. Za wielki pokoj z 4 lozkami zaplacialam 150 rupii:) Niestety obsluga nie mowila po angielsku i to byla wada:(\nJanki Chatti jest ostatnim przystankiem na drodze do Yamunotri. Od tego miejsca juz tylko nogi moga zaprowadzic cie w wysokie gory. Yamunotri jest jedny z czterech swietych miejsc w Indiach zaliczanych do Char Dham (obok: Gangotri, Kedarnath, Badrinath). W kazdym z tych miejs znajduje sie swiatynia, i kazde z tych miejsc jest swietym centrum pielgrzymkowym odwiedzanym rocznie przez miliony Hindusow. Z tego powodu spokoju tu raczej zaznac sie nie da:( ale co ciekawe.. brak obcokrajowcow. Przez dwa dni nie spotkalam nawet jednego... bylam wiec jak odludek:):)\nJanki Chatti jest skupowiskiem barow, malych kramow z zywnoscia, hoteli, jak i szlasow, w ktorych zyja "tragarze". Nieco wiecej o nich bedzie dalej:) Miejsce nie powala wygladem, ale jak spojrzy sie dalej, na doline, przed siebie... dech zapiera piers, oczy staja sie wieksze... Przecudowne osniezone Himalaje witaja.. i ta zielen ponizej nich!!! Cudo!!!\nTego dnia poszlam juz tylko z jednym z towarzyszy na krotki spacer po sasiedniej wiosce - Kharasali. Wioska przecudna , ze stara zabudowa, z widokiem na Himalaje.. czego wiecej pragnac:):) No i potem ta nieszczesna kolacja, ktora tak pomieszala mi w planach. Caly dzien nic nie jadlam i kolacja zjedzona w hotelu wydawala sie wysmienita...niestety jej skutki czulam przez nastepne kilka dni. Zatrulam sie!!! Juz rano czulam, ze nie domagam, dlatego nie wybralam sie w droge z cala reszta ...zostalam dluzej w lozku, myslalam, ze przejdzie, niestety sie mylilam. O 9-tej zebralam sie jednak i ruszylam w droge. I to byl blad. Przede mna niby tylko 5 km drogi do swietego miejsca - Yamunotri. Nawet z balacym brzuchem nie bylo to wiele.. nie sprawdzialam jednak przewyzszenia. Okazalo sie, ze 5 km to podejscie 600 metrow (Janki Chatti 2575 m, Yamunotri 3165m npm), a to juz robilo roznice, gdy czulam sie tak slabo. Droga piela sie stromo wyzej i wyzej, a ja nie mialam sily. Zatrucie, rozwolnienie polozyly mnie na lopadki. Do tego straszna pogoda. Co chwila wielka burza, olbrzymi grad...i tysiace postojow, raz z powodu desczu i gradu, innym razem w powodu braku sil. Same wejscie jest storme, ale widoki wokolo piekne...gdy nie pada oczywiscie:)\nNierozlacznym elementem krajobrazu sa jednak tragarze. Jak wszech wiadomo Hindusi nie lubia chodzic, biegac, meczyc sie... dlatego tak szeroko rozwinieta jest tu organizacja tragarzy. Ale nie wyobrazicie sobie jakich... zacznijmy od mniej szokujacych. Pierwsi to pociagacze koni.. oki.. jazda konna pod gore.. w porzadku. Potem specyficzne lektyki...czterech silnych mezczyzn niesie swoista lektyke, na ktorej siedzi wygodnie usadowiony Hindus.. oki. To tez normalne. Ale ostatnia forma, najbardziej szokujaca, to mali, drobni Hindusi, ktorzy na swoich ramionach nosza bambusowe kosze, w ktorych siedza ludzie. To dopiero szokuje!!! Maly Hindus, wazacy jakies 60 km, niesie pod gore na swoich barkach czasem 100, 130 km ciezar. Takich tragarzy sa tysiace i nie zartuje. Ta forma jest najtansza, wiec niemal kazdy wlasnie w taki sposob dostaje sie do Yamunotri. A mnie serce bolalo za kazdym razem jak widzialam mijajacego mnie tragarza. Szok ile maja sily i motywacji. Czasem wielki Hindus ledwo miescil sie w koszu, ktory niesiony byl przez malego czlowieczka. Jak oni to robili?!?! Nie wiem!!! Niestety jestem pewna, ze za taki wysilek dostaja marne grosze:(:(\nJa jednak mimo choroby i wielkiego oslabienia wykorzystalm moje nog i z tego sie ciesze...\nGdy dochodzialam do Yamunotri rozpetala sie tak straszna burza i spadl taki grad, ze wszystko stalo sie biale, pokryte lodowa warstwa. Yamunotri polozone jest na koncu doliny, powyzej juz tylko Himalaje. Znajduje sie tu sliczna swiatynia, skupisko kilku kramow, jeden ashram, i dwa inne male hoteliki. Odwiedzialam swiatnie, ale bylam tak zmarznieta, ze nie pozostalam tam dlugo. Obok swiatyni znajduje sie naturalne gorace zrodlo i wiekszosc Hindusow zazywa tu kapieli. Ja jednak bylam wykonczona, odwodniona i zmrozona, wiec nie oddalam sie tej rozkoszy. Poszlam do Ashramu skorzystac tylko z toalety, ale zatrucie tak mnie rozlozylo ze zostalam tu przez jeden dzien w miejscowym szpitalu pod okiem doktora. Dreszcze, temperatura, maksymalne oslabienie...cale szczescie doktor odwiedzal, dawal leki. Noc byla ciezka, ale jakos przezylam:) Poniewaz z powodu wysokosci temperatura w Yamunotri jest bardzo niska (w nocy minusowa), nie moglam pic, a odwadnialam sie coraz bardziej. Sympatyczny doktor chcial mi uzupelnic plyny i podac glukoze dozylnie, tak aby mnie wzmocnic. Nie zgodzilam sie jednak, gdyz analizujac pech jaki mi towarzyszyl od kilku ostatnich dni postanowilam nie ryzykowac uzywania strzykawek i bezposredniego kontaktu z moja krwia. Aby sie nie odwodnic calkowicie musialam wiec zejsc na dol... pogoda tego dnia byla piekna, sloneczko grzalo, piekne Himalaje nad nami, a ja powolutku dreptalam na dol. I dodreptalam. Niestety nadal nie moglam wiele pic.. za zimno.. Organizm nie przyjmowal wody, bo to chlodzilo jeszcze bardziej.. a slodka indyjska herbata?!?! NIE!!! Postanowialm wiec wracac do Delhi, zbyt duze odwodnienie, oslabienie.. trzeba sie wykurowac:)\nTego dnia nie mialam juz sily na wiele, wiec tylko pospacerowalam do tej pieknej wioski. Tu poklikalam piekne zdjecia starych drewnianych himalajskich domkow, jak i sympatycznych mieszkancow. Zauroczyla mnie miejscowa swiatynia- drewniana, bardzo stara, z duza iloscia rzezb, czy ponawieszancyh starych monet (niektore z nich z 1900 roku i starsze; niesamowite!!). Do tego przemili mieszkancy, z ktorymi siedzialam na placu i sie integrowalam.\nKolejnego dnia musialam zjechac... zdrowie nie pozwalalo szalec dalej. Wczesniejszy plan zakladal, ze pojade do Kedarnath, ale teraz nie mialam sily. Z rana zlapalam autobus do Barkot (40 rupii). Tu chcialam przesiasc sie w autobus do Rishikesh i stamtad do Delhi, ale w momencie gdy tam dotarlam, wlasnie odjezdzal autobus do Dheradun, wiec zmienilam trase (120 rupii). W koncu wiele drog prowadzi do Delhi. Droga do Dehradun byla przepiekna, widoki powalaly.. ja niestety czulam sie nadal slaba. Na miejsce dojechalismy dopiero okolo 17-tej. Tu kolejna przeszkoda. Wysadzili na Mussoorie Bus Station, a ja musialm dostac sie do I.C.B.T. Dzielona ryksza numer 5 (7 rupii) i udalo sie. Gdy dotarlam na dworzec akurat odjezdzal autobus do Delhi (145 rupii). Kierowca jechal jak wariat, wyprzedzal, wymijal..ale dziki temu po 6-ciu godzinach dojechalismy do Delhi (rekord.. ta trase przemierza sie w 8 godzin:):). Tu juz czekal na mnie Manu..\nUff... dotarlam.. teraz trzeba wypoczac!\nAutor: Drahanka o 23:36\nBeata 17 maja 2009 06:47\noj, kobieto, kobieto... dobrze, zes tam nie zostala...\nBeata 29 maja 2009 12:09\noj, ostatnio milczysz, chyba nie czujesz sie najlepiej...


Kandyd, czyli optymizm. PREMIERA »\nKandyd, czyli optymizm. PREMIERA\n08 stycznia - godz. 19:00\n« Wernisaż wystawy malarstwa „Z inspiracji Jurą”\nKASA CHORYCH koncert »\nCzekamy z wielkim entuzjazmem i równie wielką niecierpliwością na premierę spektaklu „Kandyd, czyli optymizm” Voltaire’a w przekładzie Tadeusza Boya-Żeleńskiego.\nZagramy: 6 i 7 stycznia na pokazy przedpremierowe; 8 stycznia – PREMIERA; pozostałe spektakle 11 – 13 stycznia.\nKwartet smyczkowy (muzyka na żywo): I skrzypce – Tomasz Kulisiewicz/ Grzegorz Piętowski, II skrzypce Nela Zaforemska/ Blanka Bodziachowska, altówka Malwina Kęsicka, wiolonczela – Zofia Kulisiewicz\nI my Państwu tę drugą opcję proponujemy! Już niedługo, bo 8 stycznia, zapraszamy na premierę, którą realizuje w naszym Teatrze Rafał Szumski.\nTekst przetłumaczony jest przez Tadeusza Boy’a Żeleńskiego, a swoistym komentarzem do scenicznego dziania się, są śpiewane przez aktorów, przy akompaniamencie kwartetu smyczkowego, piosenki Macieja Wojtyszko z muzyką Jerzego Derfla.\nProstoduszny i łatwowierny Kandyd przesiąkł filozofią swojego mistrza i słuchał jego nauk „z ufnością właściwą jego wiekowi i naturze”. Uwikłał się jednak nasz bohater w romans z córką barona, „rumianą, świeżą, pulchną i apetyczną” Kunegundą. Rozgniewał tym barona tak bardzo, że został wygnany z zamku. Od tego momentu podróżuje Kandyd wraz z Panglossem po świecie, odwiedza przeróżne krainy, staje się wnikliwym obserwatorem i komentatorem rzeczywistości. Autor „wtłacza” bohatera w najrozmaitsze, nieprawdopodobne sytuacje, każe mu doznawać najbardziej fantastycznych przygód, a wszystko po to, aby zweryfikować tezę Panglossa o najlepszym ze światów. W pewnym momencie trafia wprawdzie Kandyd do krainy Eldorado – ziemskiego raju, Arkadii, gdzie złoto, szmaragdy i rubiny leżą na ulicach, a ludzie żyją zgodnie i szczęśliwie, kierując się w życiu zasadami równości, sprawiedliwości i przyjaźni. Niemniej jednak zastosowanie motywu fantastyczno-utopijnej krainy ma cel praktyczny – pozwala na prawach kontrastu jeszcze wyraźniej dostrzec wady i niedorzeczności współczesnej autorowi cywilizacji. Okazuje się bowiem, że kształt rzeczywistości jest zgoła odmienny. Świat Kandyda jest światem pełnym zbrodni, gwałtu, degeneracji moralnej, podziałów stanowych, fanatyzmu religijnego, zabobonów, dominacji władzy absolutnej. Bohater wpisany w tak mroczną rzeczywistość co raz bardziej poddaje ostrej krytyce jej przeróżne sfery, burzy optymistyczną koncepcję świata, obnażającą jego niedoskonałości i absurdy.\nPlakat – Jacek Sztuka, grafika – Karolina Bednarczyk\nZagramy: 6 i 7 stycznia na pokazy przedpremierowe;\n8 stycznia – PREMIERA; pozostałe spektakle 11 – 13 stycznia 2021


Jeśli masz zwierzaka i masz problemy z wykorzystaniem chemicznych środków czyszczących, niż powinieneś wiedzieć, istnieje kilka alternatyw. Biały ocet winny Biały ocet winny jest szczególnie dobry do gotowania, ale również dobry do czyszczenia, ...\nRufa zwierzę domowe należy czyścić natychmiast, jeśli chcesz uniknąć trwałe plamy. Usuwanie rufa Należy zawsze nosić rękawice to robi. Stosowanie niektórych pieluszki lub ręczniki papierowe, aby usunąć rufie. Umyj ręce posłowia. Natrysk obsz ...\nTytan jest jednym z najsilniejszych metali, które istnieją i to również najlżejsze z nich. Tytan jest stosowany głównie w branży medycznej, budowy przyrząd, protezy, implant, telefony komórkowe, biżuterię. Z czasem, podobnie jak wszystkich metali, ...\nNależy być bardzo ostrożnym z wapienia, jak to bardzo porowate substancji i umożliwia to brud i plamy na penetracji powierzchni. Narzędzia i materiały potrzebne: Odkurzacz kamień Szmata Wycierać Woda Woda Należy rozpocząć proces czys ...\nTo zupełnie niemożliwe, aby nie pominąć kilka kropli wody na meble, nawet jeśli korzystasz z wszystkich obrusy. Istnieje kilka prostych sposobów, aby oczyścić te plamy. Narzędzia i materiały: Chłonną szmatką Ręczniki papierowe Suszarki Bia ...\nJeśli uważasz, że masz do żucia we włosach, nie trzeba panikować. Nie trzeba do fryzjera.Wystarczy wykonać jeden z tych kroków. Masło orzechowe Przede wszystkim trzeba będzie oddzielny tyle włosów, jak można się z miejsca. Po to zrobił, skorzys ...\nJeśli chcesz, aby Twoje meble poszukuje najlepszych, to trzeba się tym zająć. Pierwszym krokiem jest czyszczenie cyklicznie. Jeden z tych dni trzeba będzie oczyścić paskudny ciężko zacieków. Oto jak to zrobić. Narzędzia i materiały potrzebne: Rę ...\nDwa z najbardziej powszechnych metod usuwania rdzy z mediów wybuchowych i elektrolizy, ale te metody wymagają profesjonalnych działań. Możesz kupić wiele Zestaw do usuwania rdzy z lokalnego sklepu do domu poprawy, ale dlaczego korzystania z tych ...\nJeśli chcesz, aby jakość i połysk aluminium działa, to musisz wiedzieć, jak prawidłowo polsko nich. Upewnij się, że stosowanie odpowiednich narzędzi i materiałów do pracy. Nie chcesz uszkodzić powierzchni. Użyj miękkie i nie drapie czyszczenia ...\nWykonaj następujące kroki, jeśli chcesz zachować swoje meble w dobrym stanie. Narzędzia i materiały potrzebne: Płótna Papier ścierny Fine Ocet Sok z cytryny Kryształy Soda Proszku do pieczenia Ketchup pomidorowy Puste butelki z roz ...


Strona główna » Gadżety do domu firmowe » Księżyc - lampka i głośnik Bluetooth\nKsiężyc - lampka i głośnik Bluetooth w jednym, to gadżet, którym można się zachwycić. Posiada różne poziomy świecenia - światło ciepłe i zimne. Ustawiony jest na stylowej, drewnianej podstawce, dzięki czemu pięknie prezentuje się w nowoczesnych wnętrzach.\nGłośnik Bluetooth 5.0 odtwarza dźwięki przez ok. 5h. W zestawie 1 akumulator litowy 2000mAh.\nDane wyjściowe: 3W, 40hm i 5V.\nNadruk na podstawce.\nProszę o przesłanie oferty na produkt: "Księżyc - lampka i głośnik Bluetooth" w ilości szt. bez z nadruku reklamowego.nadrukiem reklamowym w 1 2 3 4 inne kolorze(ach). W ofercie proszę uwzględnić przesłane logotypy*. Produkty powinny być dostarczone najpóźniej do dnia .\nStan magazynu: 1822 szt.\nAktualizacja: 27-05-2022 18:09


Sklep Zielarski – Zielarnia Imielin\nZobacz koszyk „Mleczko pszczele 300 bez cukru 45 tabletek“ został dodany do koszyka.\nWitamy w naszym sklepie internetowym, powstał on z myślą o tych, którzy pragną wspierać swój organizm dobrymi i sprawdzonymi preparatami.\nW naszej ofercie można znależć zarówno suplementy diety jak również produkty dla ciała czyli naturalne kosmetyki. Chętnie też poradzimy i odpowiemy na każde pytanie.\nZatem szanowny kliencie nie czekaj, działaj !\nMleczko pszczele 300 bez cukru 45 tabletek\nBerberyna Chlorowodorek berberyny 388 mg 60 kaps | Classic Pharmovit\nNazywam się Gabriela Brajlich i prowadzę firmę o nazwie ADHEN. Moja siedziba znajduje się w Imielinie, na terenie województwa śląskiego. Na rynku istnieję już od kilku lat, a przede wszystkim zajmuję się prowadzeniem sprzedaży różnego rodzaju mieszanek ziół, herbat oraz suplementów.\nPosiadam spore doświadczenie zawodowe, które pozwala mi na umiejętne wykonanie wszystkich powierzonych zadań. Zależy mi przede wszystkim na zadowoleniu Klientów, dlatego też służę fachowym doradztwem oraz pomocą w wyborze indywidualnie dostosowanego do oczekiwań produktu.\nW mojej ofercie znajdziecie Państwo przede wszystkim różnego rodzaju zioła lecznicze, mieszanki ziół, suplementy diety, herbaty ziołowe oraz herbaty medyczne. Sprzedaję także zdrową żywność.\nWszystkie oferowane przeze mnie produkty mają na celu zapewnienie Państwu zdrowia i lepszego samopoczucia. Uzupełnienie asortymentu stanowią maści konopne, farby do włosów powstałe na bazie ziół oraz naturalne kosmetyki. Są one stworzone w taki sposób, by nie podrażniać skóry i mieć wyłącznie pozytywny efekt na ciało człowieka. Oczywiście trzeba je odpowiednio dobrać do każdego Klienta.\nZawsze możecie liczyć Państwo na pomoc moją oraz zatrudnionych w sklepie sprzedawców. Jestem po to, by odpowiedzieć na wszelkie pytania oraz rozwiać wątpliwości odnośnie poszczególnych produktów. Staram się dobrać produkt idealnie dostosowany do potrzeb każdego Klienta.\nZachęcam do odwiedzenia placówki sklepu ADHEN, która mieści się w Imielinie.\nDarmowa dostawa od 200 zł od 99 zł\nCertyfikat BIO EKO\n© 2021 Sklep Zielarski Polityka prywatności | Regulamin sklepu\n×\t Mleczko pszczele 300 bez cukru 45 tabletek\t1 × 34.00zł


Wisła Kraków. Peter Hyballa: Musimy przerwać klątwę piratów z Karaibów… | Gazeta Krakowska\nBartosz Karcz 12 marca 2021, 13:53\nJesienią w Krakowie Wisła prowadziła 1:0, ale później padły aż trzy gole dla Lechii Gdańsk, która wygrała ostatecznie 3:1 wisla.krakow.pl\nWisła w Gdańsku zagra bez kilku piłkarzy. Przede wszystkim pauzującego za kartki Felicio Brown Forbesa. Wszystko wskazuje na to, że zastąpi go Żan Medved. Trener Peter Hyballa mówi bowiem na ten temat: - Żan Medved na pewno zagra. Bardzo dobrze trenował przez cały tydzień. To bardzo silny zawodnik, który potrafi bardzo dobrze grać głową, potrafi też uderzyć. Musi teraz się wykazać. Udowodnić, że jest ważną częścią tej drużyny.\nLista nieobecnych jest dłuższa i obejmuje takie nazwiska jak: Adi Mehremić, Aleksander Buksa, Michał Buchalik, Gieorgij Żukow, Jakub Błaszczykowski, Vullnet Basha i Dawid Szot. Warto w tym miejscu wspomnieć o Żukowie, który już w meczu z Górnikiem zagrał na środkach przeciwbólowych, a w kolejnych dniach nawet nie trenował i do Gdańska nie pojechał. Nie ma na liście nieobecnych natomiast Nikoli Kuveljicia, który po ciężkiej kontuzji barku wreszcie jest do dyspozycji trenera. Grać może również inny Serb, Uros Radaković, o którym Hyballa mówi: - Uros również bardzo dobrze trenował w tygodniu. Nie ma już bólu głowy po kontuzji w Płocku. To jest bardzo dobry zawodnik, mocny w defensywie. On również musi pokazać teraz, co potrafi. Nie dlatego przeprowadzaliśmy zmiany w oknie transferowym, żeby z nich nie korzystać. Mamy też m.in. Kone, który również dobrze pracuje.\nWisła Kraków chce rozpocząć nową serię w Gdańsku\nDla Wisły Kraków nowy stadion w Gdańsku nie jest szczęśliwy. Spośród jedenastu meczów, jakie rozegrała na nim od marca 2012 roku, wygrała zaledwie jeden raz i to dziewięć lat temu! Zapytaliśmy zatem trenera Hyballę, czy jest przesądny i wierzy, że są miejsca, w których różnym drużynom jest szczególnie trudno o punkty?\n- Dobre pytanie - śmieje się trener Wisły. - Nie jestem jednak przesądny, na pewno. Nie znam też tego stadionu i nie zastanawiałem się nad nim. Ale pewnie tak jest, że Wisła tam dawno nie wygrała. Skoro tak długo trwa nieszczęśliwa seria, to trzeba zrobić wszystko, żeby zacząć nową, lepszą i przerwać wreszcie tę klątwę piratów z Karaibów…\nDołek Wisły Kraków? Jeśli już, to nie jest głęboki\nDziennikarze pytali Petera Hyballę również o to, czy po tym, jak Wisła zaprezentowała się w dwóch ostatnich meczach nieco słabiej, jeśli chodzi o grę, bardziej „podkręcił śrubę” zawodnikom, czy znalazł inny sposób na powrót do optymalnej formy. Trener „Białej Gwiazdy” nie do końca zgadza się z tezą o kryzysie jego zespołu.\n- Po pierwsze ten dołek nie jest wcale taki bardzo głęboki - podkreśla Hyballa. - Oczywiście trzeba w takich sytuacjach starać się jeszcze mocniej wykazać. Z drugiej strony wydaje się, że przed długie okresy meczu z Górnikiem byliśmy lepszym zespołem. Odbiór jest jednak taki, że jak nie jesteśmy w stanie wygrać, to jest źle. Nie patrzy się na to, jak graliśmy, a ja uważam, że graliśmy przyzwoicie. Zawsze są oczywiście jakieś problemy, brakuje jakiegoś zawodnika. Również w sobotę tak będzie, bo zagramy bez Brown Forbesa, czyli ważnego dla nas, kluczowego piłkarza. Mamy nadzieję, że jego zastępca sobie poradzi.\nPeter Hyballa został również zapytany, czy nie zawiesza poprzeczki swoim piłkarzom zbyt nisko. Niemiec kilka razy już bowiem powtarzał, że jego zespół gra o utrzymanie w ekstraklasie, a na dzisiaj przewaga Wisły nad strefą spadkową wynosi dziewięć punktów, a strata do zajmującej czwarte miejsce Lechii, zaledwie pięć. Trener Wisły mówi jednak o tym spokojnie:\n- Gdy przejmowałem zespół w grudniu, był on w kryzysie. Od tego czasu od meczu do meczu punktujemy. W takiej sytuacji ważne jest jednak, żeby nie stawiać sobie zbyt wygórowanych celów, tylko iść właśnie od meczu do meczu. Teraz czeka nas spotanie z Lechią i na tym trzeba się koncertować. Pycha kroczy przed upadkiem, dlatego nie powinniśmy być aroganccy w mówieniu o celach. Musimy po prosty wykonywać swoją pracę.\nWisła Kraków kontra Lechia Gdańsk, czyli gegenpressing kontra sin duda\nNa konferencji z Hyballą nie mogło zabraknąć również odwołania do słów trenera Lechii Gdańsk Piotra Stokowca, który z kolei na swojej konferencji przedmeczowej zaprezentował książkę Michaela Coxa „Gegenpressing i tiki-taka” i stwierdził, że jest od strony teorii bardzo dobrze przygotowany na mecz z Wisłą. Podkreślił również, że jego zespół w ostatnim czasie gra według zasady „sin duda”, czyli zdecydowanie. Hyballa zapytany o tę kwestię, odparł: - Sin duda jako pojęcie niewiele mi mówi, choć wiem, że pochodzi z języka hiszpańskiego. Wydaje mi się, że chodzi w tym o to, żeby grać bez kompleksów bez wątpliwości, pewnym siebie. Pewnie chodzi też o filozofię posiadania piłki, w czym Hiszpanie są bardzo mocni. Lechia też jest taką drużyną. Jest niesamowicie szybka w grze. O to właśnie chodzi, żeby utrzymywać posiadanie. Intuicyjnie wyczuwam, że o to w tym chodzi. I tak powinno próbować się przeciwstawić drużynom, które grają gegenpressingiem.\nDługa rozmowa z Chucą\nW ostatnim meczu z Górnikiem Zabrze Peter Hyballa dość szybko zdjął z boiska Chucę. Pytany, dlaczego ten zawodnik nie pokazuje w polskiej lidze pełni swojego potencjału, Hyballa odparł: - Rozmawiałem z Chucą bardzo długo. Pokazałem mu jego zagrania i wytłumaczyłem dlaczego go zmieniłem. Nie bez znaczenia był fakt, że miał już na koncie żółtą kartkę i popełnił po niej jeszcze dwa faule. Obawiałem się, że grozi mu czerwona kartka, a tego chcieliśmy uniknąć. Z drugiej strony trzeba przyznać, że to jest taki zawodnik, któremu pasuje tiki-taka, szybkie rozgrywanie piłki. My mamy trochę inną filozofię, chcemy grać bardziej do piłki. Chuca to jednak pozytywny chłopak i wciąż jest bliski podstawowego składu.\nMaciej Sadlok na dłużej w Wiśle?\nPadło również pytanie o Macieja Sadloka, któremu kończy się 30 czerwca kontrakt z Wisłą Kraków, a choć w umowie jest klauzula jej przedłużenia o kolejny sezon, to klub z ul. Reymonta na razie jej nie uruchomił. Hyballa został zapytany w tym przypadku nie tylko o to, czy chciałby tego zawodnika na dłużej w swoim zespole, ale również, czy widzi w nim dzisiaj bardziej środkowego obrońcę, bo na tej pozycji grał ostatnio, czy wciąż lewego.\n- Po pierwsze nie bardzo lubię mówić o kontraktach - rozpoczął odpowiedź na to pytanie trener Wisły. - To nie jest moje zadanie, to jest rola bardziej zarządu. Z drugiej strony chyba nie jest tajemnicą, że mam bardzo dobry kontakt z Sadlokiem. To jest świetny piłkarz i chyba wiadomo, jaką rekomendację bym wystawił Maćkowi przed zarządem. Adi Mehremić też jest bardzo dobrym środkowym obrońcą, ale przez kontuzję wypadł nam ze składu. To samo było w przypadku Kone, Radakovicia. Nie miałem zatem za bardzo innego wyjścia, jeśli chodzi o Maćka i musiałem wystawiać go na środku obrony. Oczywiście on bardzo dobrze tam sobie radzi, ale to również świetny lewy obrońca.\nSto dni Petera Hyballi w Wiśle Kraków i życzenia dla brata\nPiątkowa konferencja prasowa była wyjątkowa o tyle, że miała miejsce dokładnie w setnym dniu pracy Petera Hyballi w Wiśle Kraków. Szkoleniowiec poproszony o krótkie podsumowanie tego okresu, zrobił to w swoim stylu:\n- Sto dni to jest coś! To jest jubileusz! To było sto dni, w czasie których codziennie coś się działo. Oczywiście jestem dumny, że tutaj jestem. Mieliśmy swoje założenia, chcieliśmy zmienić grę. Był to dość burzliwy etap. To nie jest jednak dzisiaj najważniejsze. Najważniejsze jest to, że mój brat Andreas ma dzisiaj urodziny! Wszystkiego najlepszego Andreas!


Czułów, Mników. Jest kanalizacja, musi być umowa | Dziennik Polski\nCzułów, Mników. Jest kanalizacja, musi być umowa\nOd dzisiaj na mieszkańców Czułowa i Mnikowa, miejscowości położonych w gminie Liszki, czekają umowy dotyczące włączenia ich posesji do sieci kanalizacji sanitarnej.\nDotyczy to właścicieli domów, do których w tym roku doprowadzono sieć kanalizacyjną.\nUmowy są przygotowane w Referacie Inwestycji i Infrastruktury Urzędu Gminy w Liszkach. Tam również można zasięgnąć szczegółowych informacji.


Parasolem w fiskusa – Finanse osobiste.pl – oszczędzanie, inwestowanie, akcje.\nAviva Investors FIO to najlepszy fundusz parasolowy ? wynika z rankingu Open Finance. Zawdzięcza to dobrym wynikom poszczególnych subfunduszy i bogatej ofercie produktowej. Choć Aviva Investors FIO, który w naszym zestawieniu zgromadził najwięcej punktów rankingowych ? 14, skupiając pod sobą dziesięć subfunduszy, wcale nie jest największym funduszem parasolowym, to na jego korzyść przemawiają przede wszystkim dobre wyniki inwestycyjne w okresie ostatnich trzech lat (szczegóły w tabeli; metodologię omawiamy poniżej).\nNie bez znaczenia jest także szeroki wybór oferowanych przez niego subfunduszy, wśród których prawie każdy znajdzie coś dla siebie. Minusem są stosunkowo wysokie średnie koszty zarządzania, które jednak są rekompensowane przez wspomniane dobre wyniki. Niskie są za to opłaty manipulacyjne przy nabywaniu jednostek.\nNa miejscu drugim uplasował się UniFundusze FIO ? fundusz parasolowy z 15 subfunduszami (najwięcej na rynku) z oferty Union Investment TFI. Zgromadził 13 punktów rankingowych, i mimo że oferuje najszerszą paletę subfunduszy, a przeciętne, podliczone przez nas koszty zarządzania ma niższe niż lider zestawienia, to szalę na jego niekorzyść przeważyły wyniki inwestycyjne, które ? choć wcale najgorsze ? to jednak znacznie odbiegające od tych wypracowanych przez Aviva Investors FIO. Na trzecim miejscu znalazły się ex aequo ? zgromadziwszy po 12 punktów ? cztery ?parasole?: Amplico Światowy SFIO, DWS SFIO, KBC VIP SFIO i Pioneer Funduszy Globalnych SFIO.\nTrzy fundusze parasolowe, które wypadły najsłabiej, zdobyły po sześć i siedem punktów ? licząc od końca są to: PZU Globalnych Inwestycji SFIO, Pioneer FIO (po sześć punktów) oraz Fortis FIO (siedem punktów). Ich główne mankamenty to słabe na tle konkurencji wyniki, wypracowane przez poszczególne subfundusze w swoich kategoriach, oraz uboga oferta, wahająca się od dwóch do zaledwie czterech subfunduszy.\nPłacenie podatków jest czynnością, którą powszechnie uznaje się za mało przyjemną. Dlatego jeśli nadarzają się okazje, żeby ich nie płacić, ewentualnie odłożyć na później, większość podatników skwapliwie z nich korzysta. Dla obecnych i potencjalnych klientów funduszy inwestycyjnych taką okazją są właśnie fundusze parasolowe, nazywane tak z racji na pełnioną funkcję. Fundusz parasolowy chroni bowiem zyski przed zakusami fiskusa, tak samo jak zwykły parasol chroni nas przez zmoknięciem czy nadmierną ekspozycją na słońce. Są bezpieczne tak długo, jak długo pozostają w jego cieniu. Może to trwać całymi latami. Dlatego wybór funduszu, któremu ostatecznie powierzymy oszczędności, powinna poprzedzić dokładna analiza bogatej oferty rynkowej.\nFundusz parasolowy skupia pod sobą tzw. subfundusze, których może być dowolna liczba, a każdy z nich może charakteryzować się odmienną strategią inwestycyjną i poziomem ryzyka. W dowolnym momencie i niemal bez żadnych ograniczeń można przekładać pieniądze z jednego subfunduszu do innego. Podczas tych operacji nie powstaje obowiązek uiszczenia podatku od zysków kapitałowych (jeśli takie były), czyli tzw. podatku Belki, jak to jest w przypadku dokonywania konwersji w ?normalnych? funduszach. Płatność podatku w przypadku funduszu parasolowego następuje dopiero w momencie jego ostatecznego opuszczenia, co może nastąpić za wiele, wiele lat i jest zależne wyłącznie od nas samych. Dzięki temu, przez cały ten czas pracuje dla nas większy kapitał, od którego ewentualne zyski są odpowiednio większe.\nNa rynku jest już obecnie ? tylko w ofercie krajowych towarzystw funduszy inwestycyjnych ? ponad 30 funduszy parasolowych, skupiających przeszło 200 subfunduszy. Porównanie i wybór mogą więc nastręczać nieco trudności. Starając się choć w niewielkim stopniu temu zaradzić, przygotowaliśmy ten ranking funduszy parasolowych. Jego efekty przedstawia powyższa tabela. Zasada jest prosta ? im więcej punktów rankingowych uzyskał dany fundusz, tym wyższą pozycję zajął. Ważne ? pod uwagę braliśmy wyłącznie subfundusze przyjmujące wpłaty w złotych.\nO metodologii słów kilka\nW rankingu punktowaliśmy najważniejsze wg nas parametry, do których zaliczyliśmy wyniki inwestycyjne, liczbę subfunduszy, koszty zarządzania, prowizje przy zakupie jednostek uczestnictwa oraz obecność funduszu rynku pieniężnego. W zestawieniu ? ze względu na krótki okres funkcjonowania ? nie uwzględniliśmy ?parasoli?: AGIO SFIO, zarządzanego przez AgioFunds TFI, ING SFIO (ING TFI) oraz Alior SFIO (Ipopema TFI).\nOcenę wyników poszczególnych subfunduszy przeprowadziliśmy w oparciu o porównanie stóp zwrotu w ramach odpowiednich kategorii (np. fundusze akcji polskich uniwersalne, mieszane zagraniczne, itd.). Z konieczności, dyktowanej stosunkowo krótką historią funduszy parasolowych na naszym rynku (zaczęły powstawać dopiero po 2004 roku), musieliśmy skupić się na ocenie krótszych okresów ? 1, 3, 6, 12, 24 i 36 miesięcy. Punkty otrzymywały te fundusze, które notowały wyniki wyższe od mediany (czyli wartości środkowej) dla danej kategorii. Po uśrednieniu otrzymaliśmy wartość wyrażoną w procentach, która obrazuje jak często w podanych okresach dany fundusz parasolowy, a ściślej skupione pod nim subfundusze, wypracowywały ponadprzeciętne zyski.\nDo oceny kosztów zarządzania posłużyliśmy się wskaźnikiem TER (Total Expense Ratio), który pokazuje jaki rzeczywisty procent aktywów funduszu stanowiły koszty operacyjne w danym okresie sprawozdawczym (w tym przypadku to drugie półrocze 2009 roku). Z kolei przy prowizjach od zakupu jednostek uczestnictwa pod uwagę braliśmy maksymalne, dopuszczalne statutami funduszy stawki. Nie uwzględnialiśmy żadnych promocji czy warunków obowiązujących u wybranych dystrybutorów czy dla określonych kanałów sprzedaży. A warto pamiętać, że część funduszy można nabyć nie płacąc prowizji w ogóle, korzystając z internetowych systemów transakcyjnych udostępnionych przez niektóre banki i towarzystwa funduszy inwestycyjnych na ich stronach www.\nCo do kryterium liczby subfunduszy to oczywistym jest, że im jest ich więcej, tym lepiej. Atrakcyjność fundusz parasolowego z zaledwie dwoma czy trzema subfunduszami jest raczej niewielka. Zdecydowanie wyżej ocenialiśmy fundusze z szerszą paletą strategii inwestycyjnych do wyboru. Za ważny czynnik uznaliśmy też obecność pod parasolem subfunduszu rynku pieniężnego. Jest on bardzo przydatny jako funduszowy odpowiednik lokaty bankowej. Zwłaszcza w trudnych chwilach, gdy ceny akcji topnieją, dla kapitału może posłużyć jako bezpieczna przystań, i to bez konieczności opuszczania parasola, chroniąc przed fiskusem dotychczas wypracowane zyski.\nfundusz parasolowy, Fundusze, fundusze parasolowe, konwersja funduszy, podatek belki, ranking funduszy, subfundusze


42.00 m2 Rooms:2 Floor:6\nGdańsk , Wrzeszcz\t, Ostrowskiej Róży\n2-pokojowe mieszkanie (42,3m2) usytuowane na 6 piętrze 10-piętrowego budynku mieszkalnego. UKŁAD: przestronny salon (16m2) z zabudową typu komandor i z wyjściem na balkon; ciepłą, przytulna sypialnia (10m2) z dużą szafą z lustrem; przedpokój z pawlaczem i dwoma dużymi szafami; oddzielna, zadbana kuchnia; łazienka (4m2) z wanną i WC;w pokojach na podłodze panele, w kuchni i łazience terakota, na ścianach glazura. We wszystkich pomieszczeniach okna PCV. Opłaty eksploatacyjne-450zł, ogrzewanie miejskie, drzwi antywłamaniowe. Do lokalu przynależy piwnica o pow.4m2. Szafy widoczne na zdjęciach zostają w mieszkaniu. Świetna lokalizacja: w pobliżu szkoła, przedszkole, przychodnia, poczta, sklepy osiedlowe, lasy morenowe (idealne miejsce na spacery i wycieczki rowerowe), łatwy dojazd do centrum oraz do Wrzeszcza (dworzec PKP, przystanek SKM, Galeria Bałtycka), przystanek autobusowy pod domem.\nNumer oferty w biurze: 2272B/KM0811\nOffer number in PolishProperty 92059\nOffer number in office KM0811


Kancelaria Prawna Budnik, Posnow i Partnerzy – COVID-19 – Urlop w czasie epidemii\nZ dniem 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej został prowadzony stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. W jaki sposób COVID-19 wpływa na nasze plany wakacyjne i o czym należy pamiętać podczas wakacyjnego wypoczynku w tym wyjątkowym czasie? Szczegóły znajdziemy w artykule „Urlop w czasie epidemii” napisanym przez aplikantkę adwokacką Magdalenę Orlikowską pod redakcją partnera Kancelarii, adwokata Krzysztofa Budnika dla magazynu Travel. Zapraszamy do lektury.\nW ostatnich miesiącach wszyscy musieliśmy stawić czoła nowej rzeczywistości zwanej COVID-19 (od ang. Coronavirus disease 2019 – ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana zakażeniem wirusem SARS-CoV-2). Skala, czas i miejsca zakażeń oraz zachorowań każe uznać, że w istocie mamy do czynienia z pandemią koronawirusa, czyli z rozprzestrzenianiem się choroby na wielu kontynentach w tym samym czasie. Czy COVID-19 i urlop wykluczają się?\nCIVID-19 – co o nim wiemy?\nJako społeczeństwo stanęliśmy przed ogromnie trudnym wyzwaniem natychmiastowego dostosowania się do restrykcyjnych obostrzeń związanych z niemal wszystkimi aspektami naszego życia codziennego, w tym zawodowego. Wirus SARS-CoV-2 odznacza się bowiem długotrwałą „żywotnością” poza organizmem człowieka, a jego przenoszenie odbywa się nie tylko w relacji „człowiek-człowiek”, ale także „człowiek-rzecz-człowiek”. Stąd tak ważne jest zachowywanie dystansu między sobą (owe „2 metry”), ale i częste mycie rąk, aby ograniczać rozprzestrzenianie się wirusa. Trudno jest „zabić” wirusy SARS-CoV-2, ale bardzo dobrze usuwa je z naszego ciała (rąk) częste mycie mydłem.\nNadto naturalnym odruchem człowieka jest mimowolny dotyk rękoma własnej twarzy, w normalnych warunkach nawet kilkaset razy w ciągu godziny. To powinno skłaniać nas do częstego mycia rąk. Bardzo ważne jest także noszenie tzw. maseczek na usta i nos, przede wszystkim, aby chronić innych. Maseczki w znacznym stopniu ograniczają emisję wirusa, przez co chronimy innych. Pamiętajmy bowiem, że większość nosicieli wirusa SARS-CoV-2 to osoby bez żadnych objawów (około 80%), przez co pozostają w przekonaniu, że nie stanowią zagrożenia, a zatem także u innych ludzi nie wzbudzają takiego poczucia.\nPoprzez noszenie maseczek chronimy przede wszystkim ludzi starszych, którzy nie mają takiej odporności jak młodzi. Czy w tym trudnym okresie, wobec stałego wzrostu liczby ujawnionych i potwierdzonych badaniami przypadków zakażenia wirusem SARS-CoV-2, możemy sobie pozwolić na tradycyjny urlopowy i wakacyjny wypoczynek? Na to pytanie powinniśmy odpowiedzieć twierdząco, wręcz po okresie bardzo surowej, wielotygodniowej kwarantanny wszyscy bardzo tego potrzebujemy, także dla naszego zdrowia psychicznego. Warto wiedzieć, że z komunikatu Komisji Europejskiej „Turystyka i transport w roku 2020 i w dalszej przyszłości” wynika, że europejski ekosystem turystyczny odpowiada aż za 10% PKB UE. W wielu państwach Unii Europejskiej turystyka jest podstawą i fundamentem gospodarki, zapewniając niezbędne miejsca pracy. Są to często kraje lub regiony, w których brakuje alternatywnych form zatrudnienia. Warto jednak na bieżąco zapoznawać się z wytycznymi medycznymi.\nPrawdopodobnie w całym tegorocznym okresie wakacyjnym i urlopowym nadal będzie obowiązywał stan epidemii. To zapewne będzie skłaniać nas do wyboru nieco innych niż tradycyjne kierunków i miejsc naszych wyjazdów. Może również spowodować swoisty renesans takich form wypoczynku jak agroturystyka, relaks na łonie natury, na otwartych przestrzeniach, mniej ludnych, oddalonych od skupisk ludzkich.\nPamiętajmy, że np. agroturystyka to nie tylko gospodarstwa na nizinach, ale także w górach, na podgórzach, blisko jezior, a nawet nad naszym uroczym Bałtykiem. Jest więc szansa, że może tym razem naprawdę zrezygnujemy z typowych wygód, ośrodków wczasowych czy zbiorowych i komfortowych form wypoczynku SPA na rzecz większej samotności, samodzielności, na łonie natury, z dobrą lekturą, a bez telewizora. I choć możemy już wyjeżdżać za granicę, to może jednak zechcemy poznać uroki naszych polskich zakątków?\nCOVID-19 a urlop – podstawy prawne ograniczeń epidemiologicznych\nNiezależnie od tego, jaką formę wypoczynku urlopowego wybierzemy, w okresie epidemii będą obowiązywać nas różne ograniczenia wynikające nie tylko z zaleceń medycznych, ale również z regulacji prawnych. W Polsce regulacją w tym zakresie jest Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1239 z późn. zm.). Na jej podstawie Minister Zdrowia wydał Rozporządzenie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 325), a następnie Rozporządzenie z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. poz. 433, 441, 461 i 478), którym wprowadził „stan zagrożenia epidemicznego” wirusem SARS-CoV-2.\nWobec narastającego stanu zagrożenia Minister Zdrowia wprowadził następnie „stan epidemii” swoim Rozporządzeniem z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. poz. 491 z późn. zm.). Aktualnie najistotniejsze ograniczenia w życiu społecznym mające przeciwdziałać zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 wynikają z przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. 2020.1031), które jest kolejnym, siódmym już aktem prawnym tej rangi, i należy się spodziewać, że w czasie stanu epidemii będzie zastępowane przez Radę Ministrów kolejnymi takimi rozporządzeniami, dostosowującymi regulacje prawne do aktualnej sytuacji epidemiologicznej. Musimy więc stale weryfikować aktualne prawne ograniczenia, na bieżąco podawane także w mediach.\nCOVID-19 a urlop – co wynika z wyżej wskazanych regulacji prawnych?\nObszarem, na którym obowiązuje stan epidemii wywołany zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, jest całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z punktu widzenia ruchu turystycznego ważne jest, że otwarte są już granice (były wcześniej zamknięte). Nadto wobec osób przyjeżdżających do Polski z Unii Europejskiej zniesiono już bardzo dolegliwą 14-dniową kwarantannę. Także organizacja różnych zbiorowych usług turystycznych jest dopuszczalna, niemniej pod warunkiem że turyści, widzowie lub klienci będą stosowali się do obowiązku zakrywania ust i nosa, a w przypadku organizowania tych usług w innych miejscach niż na otwartym powietrzu, także pod warunkiem udostępnienia nie więcej niż połowy dostępnych miejsc. Chodzi tutaj głównie o pomieszczenia zamknięte, gdzie szczególnie łatwo o zakażenie, jeżeli przebywają w nim osoby będące nosicielami wirusa SARS-CoV-2.\nW przypadku różnych targów, wystaw czy spotkań w miejscu odbywania się takiej imprezy może znajdować się nie więcej niż 1 osoba na 4 m2 dostępnej powierzchni, z wyłączeniem obsługi. Dopuszczalne jest już świadczenie usług hotelarskich w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych, ale z uwzględnieniem wskazanych wyżej ograniczeń dotyczących imprez, różnych spotkań i zebrań, jeśli mają mieć miejsce w hotelach. Dozwolona jest także tzw. działalność restauracyjna, w lokalu oraz w sezonowym ogródku gastronomicznym, czy w wydzielonej strefie gastronomicznej sali sprzedaży, ale klienci mają obowiązek zakrywania ust i nosa do czasu zajęcia miejsc, w których będą spożywali posiłki lub napoje, natomiast obsługa musi realizować ten obowiązek przez cały czas świadczenia pracy.\nW komunikacji lotniczej przewoźnik jest zobowiązany do zapewnienia płynów do dezynfekcji rąk na pokładzie samolotu, czyszczenia powierzchni statku powietrznego, z którym pasażer miał styczność, a po każdym zakończonym odcinku lotu z pasażerami dezynfekcji statku powietrznego.\nZ kolei pasażerowie, także środków komunikacji masowej, muszą podporządkować się obowiązkowi zakrywania ust i nosa przez cały okres podróży. W przypadku innych usług turystycznych i rekreacyjnych również narzucono liczne ograniczenia, przykładowo z basenów może korzystać do 4 osób na tor, w działalności rekreacyjnej dopuszczalna jest nie więcej niż połowa obłożenia obiektu, a imprezy sportowe i masowe ogranicza się do nie więcej niż 150 uczestników, na chwilę niniejszej publikacji jeszcze bez udziału publiczności.\nPopularne i powszechne w Polsce lecznictwo uzdrowiskowe, dla wielu będące surogatem urlopu, jest dopuszczalne, ale pod warunkiem negatywnego wyniku testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 uczestnika (pensjonariusza), z materiału pobranego w terminie nie wcześniejszym niż 6 dni przed terminem rozpoczęcia leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej. Innym ważnym wskazaniem jest to, że w przypadku przemieszczania się pieszo można się poruszać w odległości nie mniejszej niż 2 m od siebie, z odstępstwem dla osób bliskich lub pozostających pod opieką, lub gdy osoby te wypełniają obowiązek zakrywania ust i nosa.\nInnym ważnym wskazaniem prawnym, obowiązującym niezależnie od charakteru miejsca publicznego, do którego dostęp jest wolny, jest konieczność zakrywania – za pomocą odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego – ust i nosa. Dotyczy to takich miejsc ogólnodostępnych, jak drogi i place, tereny cmentarzy, parków, zieleńców, promenad, bulwarów, ogrodów botanicznych i zabytkowych, plaż, miejsc postoju pojazdów, parkingów leśnych – chyba że zostanie zachowana odległość co najmniej 2 m od przebywających w tych miejscach osób.\nW ostatniej dekadzie zdążyliśmy się przywiązać i przyzwyczaić do nieograniczonych możliwości spędzania czasu z bliskimi i znajomymi. Dotychczas sfera ta była w znacznym stopniu poza ingerencją ze strony władz administracyjnych, przeciwnie, stworzono wiele możliwości, przede wszystkim poprzez rozwój turystyki, różnorodnego, wygodnego i atrakcyjnego spędzania wolnego czasu z bliskimi i przyjaciółmi. Wiązało się to z powstaniem licznych skupisk ludzi, gromadzeniem się w restauracjach, na plażach, w centrach handlowych, kinach, muzeach, dużych miastach. Taka rzeczywistość to była nasza „normalność”. Przynajmniej w tym roku musimy jednak dostosować się do odmiennych warunków, raczej unikania skupisk społecznych, a nawet rodzinnych. Jeżeli natomiast będziemy chcieli mimo stanu epidemii w nich uczestniczyć, musimy podporządkować się co najmniej wskazanym rygorom medycznym i prawnym.\nWarto też wspomnieć, że naruszenie rygorów prawnych podlega sankcji administracyjnej lub karnej. Według art. 48a Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi za naruszenie zakazów określonych w ustawie i wydanych na jej podstawie rozporządzeń państwowy powiatowy inspektor sanitarny, a w niektórych przypadkach wojewoda albo Minister Zdrowia, mogą decyzją administracyjną wymierzyć karę pieniężną nawet do 30 tys. zł, których egzekucja następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto ustawa ta zawiera także liczne przepisy karne, adresowane głównie do osób, na które nałożono szczególne obowiązki w związku z ich działalnością gospodarczą lub zawodową.\nTakże Kodeks wykroczeń, a w rażących przypadkach Kodeks karny przewidują kary (nagany, grzywny, ograniczenia wolności, a w skrajnych przypadkach pozbawienia wolności), w szczególności wobec osób będących nosicielami zarazków choroby zakaźnej, którzy swoim zachowaniem narażają innych na zakażenie, w tym wykraczają przeciwko przepisom porządkowym wydanym w związku ze stanem epidemii. Jednak najważniejszą konsekwencją naszej nieostrożności może być zakażenie wirusem SARS-CoV-2 siebie samego, a przez to także narażenie bliskich czy innych osób. Stąd apel o ostrożność w tym trudnym okresie, w imię naszej międzyludzkiej solidarności. Tak jak w przypadku maseczek – „ja chronię ciebie, ty chronisz mnie”.\nJeżeli zachowamy dystans społeczny, jako miejsce urlopu raczej wybierzemy to oddalone od skupisk ludzkich, często będziemy dbać o higienę rąk, zniesiemy trud i niewygodę maseczek w pomieszczeniach zamkniętych, to nasz urlop będzie bezpieczny. A jeśli spędzimy go na łonie polskiej natury, na odludziu, to może być nawet najpiękniejszy z dotychczasowych.\nCały artykuł znajdziemy również w numerze 3/2020 magazynu Travel.


wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? - Forum - Bankier.pl\nAutor: ~wydmucha [5.60.209.*] 2018-05-17 09:51\nOpublikowano przy kursie: 0,18 zł , zmiana od tamtej pory: -5,28%\nwydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ?\na później zrzut jak ostatnio i poubieranie miłośników szybkich zysków haha\nBrawo dla Osińskiego\nwydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~wydmucha 2018-05-17 09:51\nRe: wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~oloch 2018-05-17 10:33\nRe: wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~mk 2018-05-17 11:16\nRe: wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~Bolek 2018-05-17 11:40\nRe: wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~ciekawe 2018-05-17 11:59\nRe: wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~henk70 2018-05-17 12:16\nRe: wydmucha dalej naganiacze robią pump i szukają jeleni ? Autor: ~oloch 2018-05-17 12:46