Jak ustalać podstawę wymiaru wynagrodzenia i zasiłku chorobowego - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Wynagrodzenia » Rozliczanie wynagrodzeń » Jak ustalać podstawę wymiaru wynagrodzenia i zasiłku chorobowego\n24 września 2008, 12:24\nNie zawsze można obliczyć podstawę wymiaru z 12 miesięcy kalendarzowych, ponieważ pracownik może zachorować przed upływem tego okresu. Dlatego w tym przypadku podstawa wymiaru wynagrodzenia lub zasiłku zostanie obliczona z krótszego okresu. W niektórych przypadkach podstawa wymiaru może być ustalona na podstawie miesięcznego wynagrodzenia określonego w umowie o pracę, wynagrodzenia uzyskanego za faktycznie przepracowane dni, po uzupełnieniu do pełnego miesiąca lub nawet wynagrodzenia uzyskanego przez pracownika zatrudnionego na podobnym stanowisku.\n(?) Zatrudniliśmy pracownika od 1 stycznia 2007 r. Po wykorzystaniu 33 dni zwolnienia lekarskiego w lutym i marcu 2008 r., za które wypłaciliśmy wynagrodzenie chorobowe, pracownik znowu zachorował 9 maja 2008 r. Z jakiego okresu ustalić mu podstawę wymiaru zasiłku chorobowego?\nPodstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie trzeba ustalać na nowo, ponieważ między kolejnymi zwolnieniami lekarskimi przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Pracownik wykorzystał 33 dni zwolnienia lekarskiego, za które otrzymał wynagrodzenie chorobowe, a po przerwie ma prawo do zasiłku chorobowego.\nZmiana rodzaju świadczenia nie powoduje ponownego ustalenia podstawy jego wymiaru. Kwotę przysługującego pracownikowi zasiłku chorobowego powinni Państwo ustalić z podstawy wymiaru obliczonej do wypłaty wynagrodzenia za czas choroby w lutym i marcu 2008 r. Podstawy wymiaru nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami, za które zostały wypłacone kolejne świadczenia (wynagrodzenie chorobowe, zasiłek lub świadczenie rehabilitacyjne), przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe.\nPodstawy wymiaru nie ustala się na nowo, jeżeli pracownik po przerwie krótszej niż 3 miesiące lub bez przerwy ma prawo do różnego rodzaju świadczeń z powodu niezdolności do pracy.\nPracownik chorował w lutym i marcu 2008 r., a teraz choruje w maju 2008 r. Nie ma przy tym znaczenia przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, czy w maju przerwa była dłuższa czy krótsza od ustalonej w związku z pierwszą chorobą w tym roku.\nWypłacając zasiłek chorobowy, ustaloną wcześniej stawkę dzienną zasiłku chorobowego powinni Państwo pomnożyć przez liczbę dni zwolnienia lekarskiego, które dostarczył Państwu pracownik.\n(?) Od 1 stycznia 2008 r. zatrudniamy pracownicę, która często jest na krótkich zwolnieniach lekarskich i tym samym wykorzystała już pełny okres pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy. Na początku maja br. znowu zachorowała. Z jakiego okresu ustalić jej podstawę wymiaru zasiłku chorobowego? Nie była u nas zatrudniona przez 12 pełnych miesięcy kalendarzowych, a w styczniu i marcu była na zwolnieniach lekarskich.\nZ tej samej podstawy wymiaru, na podstawie której zostało ustalone w br. wynagrodzenie chorobowe, powinni Państwo ustalić też kwotę przysługującego pracownicy zasiłku chorobowego w maju 2008 r.\nPodstawę wymiaru dla pracownicy ustalili Państwo w styczniu 2008 r. na podstawie wynagrodzenia, które pracownica uzyskałaby za pracę w tym miesiącu. Od stycznia 2008 r. podstawa wymiaru wynagrodzenia lub zasiłku chorobowego dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być ustalona od kwoty niższej niż minimalne wynagrodzenie - 1126 zł lub 900,80 zł dla pracownika w pierwszym roku pracy.\nKwota świadczenia wypłaconego w marcu 2008 r. również powinna być ustalona z podstawy wymiaru ustalonej w styczniu 2008 r.\nW tym przypadku przerwa między kolejnymi zwolnieniami lekarskimi była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe:\n• między zwolnieniami w styczniu i marcu 2008 r. był to luty 2008 r. oraz\n• między zwolnieniami w marcu i maju 2008 r. był to kwiecień 2008 r.\nPrzy ustalaniu podstawy wymiaru liczy się miesiąc kalendarzowy, a nie 30 kolejnych dni.\n(?) Pracownica, która jest u nas zatrudniona od 1 grudnia 2007 r., wykorzystała już pełny okres pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy w tym roku. Od 1 maja br. ponownie zachorowała. Od 1 marca 2008 r. pracuje na pełny etat (wcześniej pracowała na 3/4 etatu). Czy powinniśmy ustalić jej podstawę wymiaru zasiłku chorobowego na nowo, a jeśli tak, to z jakiego okresu?\nPodstawa wymiaru zasiłku chorobowego powinna być w tym przypadku ustalona na nowo, przy uwzględnieniu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia chorobowego, tj. za marzec i kwiecień 2008 r., w czasie którego pracownica była zatrudniona na pełny etat.\nZasady, zgodnie z którą podstawy wymiaru zasiłku przysługującego u tego samego pracodawcy nie oblicza się na nowo, jeżeli w pobieraniu wynagrodzenia za okres choroby i zasiłków - bez względu na ich rodzaj - nie było przerwy lub przerwa trwała krócej niż trzy miesiące kalendarzowe, nie stosuje się wówczas, gdy między poszczególnymi okresami pobierania zasiłków miała miejsce zmiana wymiaru czasu pracy.\nMoże się zdarzyć, że pracownik przed miesiącem powstania niezdolności do pracy był zatrudniony u danego pracodawcy przez okres krótszy niż 12 miesięcy. Jeśli okres ten wynosił przynajmniej jeden pełny miesiąc kalendarzowy, to do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia chorobowego. Również w tej sytuacji przeciętne miesięczne wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego przez pracownika w poszczególnych miesiącach przez liczbę tych miesięcy. W przypadku opisanym w pytaniu łączne wynagrodzenie pracownicy z okresu od 1 marca do 30 kwietnia 2008 r. należy więc podzielić przez 2.\n(?) Zatrudniliśmy pracownika od 5 maja 2008 r. Wynagrodzenie zostało ustalone w umowie o pracę w stałej miesięcznej wysokości 3300 zł brutto. 12 maja 2008 r. pracownik miał wypadek samochodowy niezwiązany z pracą i trafił do szpitala. U poprzedniego pracodawcy, zgodnie ze świadectwem pracy, był zatrudniony od 1 lipca 2005 r. do 30 kwietnia 2008 r., dlatego łącznie ma 30-dniowy okres ubezpieczenia chorobowego. Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego obliczyliśmy na podstawie wynagrodzenia pracownika wskazanego w umowie o pracę, tj. 3300 zł. Czy podstawa wymiaru została ustalona prawidłowo?\nPostąpili Państwo prawidłowo. Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego pracownika należało ustalić na podstawie wynagrodzenia za maj 2008 r. Pracownik ma prawo do wynagrodzenia za pracę, które jest określone w umowie w stałej miesięcznej stawce - 3300 zł brutto, dlatego podstawę wymiaru w przypadku choroby w pierwszym miesiącu zatrudnienia ustala się na podstawie wynagrodzenia określonego w umowie o pracę lub w innym akcie nawiązującym stosunek pracy. Zasada ta ma zastosowanie zarówno wtedy, gdy pracownik rozpoczął pracę od początku miesiąca i zachorował, jak również gdy został zatrudniony w trakcie miesiąca i przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. W tym przypadku przyjmuje się wynagrodzenie za cały miesiąc również wtedy, gdy osoba uprawniona do świadczenia nie była jeszcze pracownikiem.\n(?) Od 1 maja br. zatrudniliśmy w komisie samochodowym pracownicę, ustalając jej jednocześnie zmienne wynagrodzenie prowizyjne uzależnione od liczby sprzedanych samochodów w określonym miesiącu. 12 maja br. pracownica zwróciła się z wnioskiem o wypłatę zasiłku chorobowego, ponieważ ma poddać się badaniom na dawcę nerki dla chorej córki, a potem zabiegowi wycięcia nerki. Nie będzie jej w pracy do końca maja. Ma wymagany okres ubezpieczenia chorobowego u poprzedniego pracodawcy, a wcześniej wykorzystała cały okres pobierania wynagrodzenia chorobowego, dlatego musimy wypłacić jej zasiłek chorobowy. Z jakiego okresu powinniśmy ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego, skoro jest u nas zatrudniona krócej niż miesiąc? Czy podstawę tę powinno stanowić jej wynagrodzenie uzyskane za przepracowane dni? Pracownica pracuje od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 17.00.\nPodstawę wymiaru zasiłku należy ustalić na podstawie faktycznie osiągniętego wynagrodzenia w maju br. po uzupełnieniu do pełnego miesiąca. W przypadku gdy niezdolność do pracy powstała u pracownika przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, a jego wynagrodzenie nie zostało ustalone w stałej wysokości i ma zmienny charakter, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się w inny sposób niż w sytuacji, gdy przysługuje wynagrodzenie w stałej wysokości. Podstawa wymiaru zasiłku obliczana wówczas jest na podstawie faktycznie osiągniętego wynagrodzenia miesięcznego w pierwszym miesiącu ubezpieczenia uzupełnionego wynagrodzeniem za pozostałe dni, które pracownik byłby zobowiązany przepracować w tym miesiącu, gdyby pracował przez cały miesiąc. Uzupełnienie to odbywa się przez:\n• podzielenie wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę przepracowanych dni,\n• pomnożenie wynagrodzenia uzyskanego w wyniku wskazanego wyżej działania przez liczbę dni, które pracownik byłby zobowiązany przepracować w tym miesiącu.\nPracownica przepracowała w pierwszym miesiącu zatrudnienia 6 z 19 dni, które była zobowiązana przepracować. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego powinna więc zostać ustalona przez podzielenie odpowiednio ustalonego wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni przez 6 oraz pomnożenie uzyskanego ilorazu przez 19.\n(?) Pracownica zatrudniona w naszej firmie od 16 listopada 2007 r. ma wynagrodzenie prowizyjne uzależnione od liczby podpisanych umów z klientami. Zachorowała 6 grudnia 2007 r. Pracownica wystąpiła do ZUS o wydanie decyzji w sprawie ustalenia podstawy wymiaru. Uważa, że zaniżyliśmy jej kwotę zasiłku chorobowego, bo w listopadzie otrzymała wyższe wynagrodzenie niż w grudniu 2007 r. Z jakiego okresu i w jaki sposób należało ustalić jej podstawę wymiaru zasiłku chorobowego? Obliczyliśmy tę podstawę uzupełniając wynagrodzenie za przepracowaną część grudnia 2007 r. Czy postąpiliśmy prawidłowo?\nPrawidłowo ustalili Państwo podstawę wymiaru zasiłku chorobowego. Pracownica zachorowała w drugim miesiącu pracy, jednak została zatrudniona w trakcie miesiąca, dlatego podstawę wymiaru należało ustalić na podstawie wynagrodzenia z pełnego miesiąca zatrudnienia - w tym przypadku z uzupełnionego wynagrodzenia za grudzień 2008 r.\nPracownikowi, który ma prawo do wynagrodzenia zmiennego i został zatrudniony w trakcie miesiąca, a zachorował w następnym pełnym miesiącu pracy, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należy ustalić na podstawie wynagrodzenia z drugiego pełnego miesiąca zatrudnienia - ubezpieczenia chorobowego, po wcześniejszym uzupełnieniu tego wynagrodzenia.\nZarówno pracownik, jak i pracodawca mogą zwrócić się do ZUS o ustalenie prawa do świadczenia. ZUS po przeprowadzeniu postępowania wyda w tej sprawie decyzję. Gdyby ZUS uznał, że świadczenie zostało zaniżone, musieliby Państwo wyrównać wypłacone pracownicy świadczenie.\n(?) W kwietniu 2008 r. podpisaliśmy z pracownicą umowę o pracę od 1 maja br. Miesięczne wynagrodzenie zostało określone w stałej miesięcznej wysokości 3100 zł brutto. Pracownica zachorowała jeszcze przed 1 maja 2008 r. i była na zwolnieniu lekarskim do 16 maja. Za jaki okres powinniśmy wypłacić jej zasiłek chorobowy, czy jeszcze za kwiecień 2008 r., skoro umowa została już wtedy podpisana? Na jakiej podstawie ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego?\nMają Państwo obowiązek wypłacić pracownicy zasiłek chorobowy za okres od 1 do 16 maja 2008 r., tj. za okres, kiedy jest u Państwa zatrudniona. Podstawę wymiaru należy ustalić na podstawie wynagrodzenia, do którego pracownica ma prawo za maj 2008 r., tj. 3100 zł po pomniejszeniu o składki należne od pracownika (emerytalną, rentową i chorobową).\nW przypadku pracownika, który rozpoczyna pracę u danego pracodawcy i już od pierwszego dnia pracy korzysta ze zwolnienia lekarskiego, a spełnia warunki wymagane do uzyskania zasiłku chorobowego, sposób ustalenia podstawy wymiaru tego zasiłku jest uzależniony od tego, czy wynagrodzenie za pracę zostało ustalone w stałej wysokości w umowie o pracę lub w innym akcie, na podstawie którego powstał stosunek pracy, czy pracownikowi przysługuje wynagrodzenie zmienne. Jeżeli miesięczne wynagrodzenie za pracę zostało określone w stałej wysokości, podstawa wymiaru zasiłku chorobowego powinna zostać ustalona na podstawie tego wynagrodzenia.\n(?) Od 1 kwietnia 2008 r. zatrudniłem w swojej firmie drugiego przedstawiciela handlowego ustalając mu zmienny, prowizyjny charakter wynagrodzenia uzależniony od liczby sprzedanych produktów. Pracownik miał rozpocząć pracę dopiero od 14 kwietnia br., ale dostarczył nam zwolnienie lekarskie na okres od 14 do 30 kwietnia 2008 r. Czy słusznie ustaliliśmy podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego biorąc pod uwagę wynagrodzenie z kwietnia uzyskane przez drugiego zatrudnionego u nas przedstawiciela handlowego?\nSłusznie naliczyli Państwo podstawę wymiaru z wynagrodzenia, które w kwietniu br. otrzymał drugi zatrudniony u Państwa przedstawiciel handlowy.\nPrzedstawiciel handlowy, który rozpoczął u Państwa pracę, już od pierwszego dnia pracy zachorował i do końca miesiąca był na zwolnieniu lekarskim. Ponieważ wynagrodzenie miesięczne pracownika zostało określone w zmiennej wysokości, a w miesiącu, w którym miał zacząć pracę, nie uzyskał żadnych zarobków, nie można uzupełnić tego wynagrodzenia. Podstawą wymiaru wynagrodzenia chorobowego w tym przypadku jest kwota zmiennych składników wynagrodzenia wypłacona za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy pracowników zatrudnionych na takim samym lub podobnym stanowisku pracy. Ponieważ zatrudniają Państwo jeszcze jednego przedstawiciela, który w kwietniu 2008 r. uzyskał wynagrodzenie za pracę, prawidłowo na podstawie wynagrodzenia tego pracownika ustalili Państwo podstawę wymiaru i naliczyli wynagrodzenie za czas choroby.\n• art. 4 ust. 1, ust. 2, art. 36, art. 37, art. 38, art. 43, art. 63 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.).


Ulubione pomadki (?) 2012 roku oraz moje łupy z wyprzedaży - OBSESSION BEAUTY\nUlubione pomadki (?) 2012 roku oraz moje łupy z wyprzedaży\nKremowe do granic możliwości, nawilżające o pięknych kolorach pomadki? Voilà! Ja na takie trafiłam. Wszystko rozpoczęło się od wygranej u Pinko, później dokupiłam piękny koral i tak jestem w posiadaniu trójki z szesnastki dostępnych pomadek L`Oreal Rouge Caresse.\nEfekt soczystych, nico mokrawych ust uzyskuję z pomocą kremowych:\n* 03 Lovely Rose, lekkiego, wesołego różu, który jest z całej trójki najmniej przeze mnie lubianym i jest to propozycja zdecydowanie letnia,\n* 101 Tempting Lilac, brudnego, zgaszonego różu z dodatkiem fioletowych tonów, który jest zdecydowanym faworytem oraz\n* 301 Dating Coral typowego ciepłego koralu, który faworyzuje nie mniej niż Tempting Lilac.\nEfekt jest z zasady nieco transparentny i dopiero nałożenie 2-3 solidnych warstw daje bardziej zdecydowany kolor. Kolor i efekt nie utrzymuje się tu długo (około godziny) dlatego jestem skłonna nazwać te pomadki mixem z balsamem do ust ponieważ prócz półprzezroczystego efektu, umiarkowanej trwałości na ustach, dodatkowo są dość miękkie i lekkie w swej konsystencji.\nW trakcie swojej bytności na ustach i po zniknięciu nie wysuszają warg, dalekie są też od podkreślania ewentualnych skórek.\nCena tych cudeniek, które na pewno znajda się w szeregach moich ulubieńców 2012 roku to około 40zł/ 3.6grama. Szukać ich należy w drogeriach Rossmann, widywano także w perfumeriach Douglas.\nI jeszcze pokażę Wam co też udało mi się upolować na tegorocznych wyprzedażach. Istne szaleństwo, aż dwie rzeczy 😀 Zara przeżywa najazd, panuje taki bałagan, że trudno o spokojne przejrzenie oferty, dlatego zakupiłam jedynie klasyczną dżinsową koszulę, którą upatrzyłam sobie już jakiś czas temu (cena pierwotna 169zł, przecena na 129zł). W Sephora trafiłam na kilka produktów firmy AA, a że uwielbiam wprost serię Prestige Body Fit skusiłam się na maskę do ciała przecenioną z 70zł na 39zł :] To na razie tyle choć nie jest to moje ostatnie słowo.\ni na modelce ;D\nEveryday Minerals lucent powder\nCo do Loreal Caresse, to mam 06 Aphrodite Scarlet i mogę Ci ją z całym sercem polecic, kolor jest super! 😉\nKoszula jest zdecydowanie za ciasna w biuście. A AA zazdroszczę bo też lubię.\nSlicznie wyglądasz w tej koszuli:)\nUwielbiam te pomadki. Najlepszy produkt L'oreala z jakim do tej pory miałam przyjemność.\nPomadki bardzo ładne, a koszula jest rewelacyjna!\nMoja mama namiętnie ich używam 03 dla mnie jak najbardziej 😉 Obserwuje i śczęśliwego nowego ! 😉\ndziękuję 🙂 Dla Ciebie też wszystkiego dobrego 🙂\nTa, ja wczoraj byłam za zakupach i jest tyle ludzi co przed świętami,po prostu masakra. 🙂\npromocji czar 😀\nPomadka L'oreal w kolorze lovely Rose to moje marzenie;)\nTen pośredni kolorek szminki by się przydał.:D Jest w sam raz.:D\nTemu Coralowi też uległam, ale leży nietknięty i czeka na siostrzyczkę z USA 😉\nco zamówiłaś? :>\nRouge Caresse w kolorze blushing sequin :>\nNo i całą górę smakołyków 😉 mniam :>\nKoszula bardzo fajna 🙂 Można stworzyć dzięki niej wiele ciekawych stylizacji. Co do pomadek to szkoda, że nie pokazałaś, jak wyglądają poszczególne kolory na ustach, ale myślę, że Dating Coral także byłby moją ulubioną wersją 🙂\nale modela fju fjuuuu :>\nja mam taką koszulę (nawet dwustronną :D) ale chyba ją odsprzedam/wymienię, bo jakoś nie umiem jej nosić :< pomadki mnie ciekawą, ale nigdy nie miałam styczności. kiedyś bym napisała, że i tak nie używam, ale ostatnio mam coraz więcej pomadko- i szminkopodobnych zabawek :>\nja sie do wyprzedazy chya nie nadaje… ten tłum, ten bałagan brrrrrr 😉\nale dzis kupiłam bluzke,zeby nie było 😉\ntez tak mam, szczerze mnie to męczy 🙁\nOstatnio będąc w sklepie gapilam sie na te pomadi i nie wiedziałam która wybrac.\nKolorków jest mnóstwo i trudno wybrac ten najodpowiednijszy;)\nale sa na szczęście testery 😉 tutaj plus (może nie dla wszystkich?) jest taki, że pomadeczki są transparentne więc kolor ciut zgaszony, krzywdy nam nie zrobi 🙂\nserio dostępnych jest 16 odcieni? dzisiaj byłam w Rossmannie i było max 10… ten tempting lilac wydaje się być fajny 🙂 Szkoda, że nie pokazałaś na ustach.\nCo do koszuli dżinsowej – mi się udało dorwać niedawno (z kuponem z FB) ładną w New Looku chyba za 60 zł.\nz L'oreal to jest tak jakoś dziwnie i zależnie od Rossmanna 🙂\npodobnie jest z cieniami, w zależności o punktu i lokalizacji mamy wieksze pole manewru 😉 generalnie jest ich 16scie\nbardzo ladna koszula 🙂\ndziękuję, często stawiam na klasyki, które łączę z odrobina szaleństwa 🙂\n101 Tempting Lilac bardzo ładnie prezentuje się na ustach.\nPomadki z tej serii rewelacyjnie nawilżają usta.\nU mnie w tym roku jesli chodzi o pomadki, to góruje róż, natomiast czerwien w błyszczykach 🙂\nu mnie czerwień króluje tym razem na paznokciach 🙂\nKoszula boska, szukam takiej już sto lat, może kiedyś znajdę 😛 Ogólnie Zaraza rozczarowuje mnie obecną wyprzedażą.\nA o tej serii z AA coś więcej napiszesz? Bom ciekawa 🙂\npisałam o AA i jej serii Prestige Body Fit -masło, peeling i balsam 🙂\nznajdziesz co nie co poprzez "SZUKAJ"\nogólnie barrrdzo przyjemna seria :]\nDzięx. To się zabiorę do lektury 🙂 Pe eS. A nie myślałaś o reaktywacji BlogBoxa? Pytam jako osoba rozczarowana Glossy i zafascynowana Twoim pomysłem 🙂\nczuję presję ;D ale kurcze wedle mnie temat jest przebrzmiały i nieco mi to trąci odgrzewaniem kotleta, nie sądzisz? fajnie było raz i dwa i trzy ale mam wrażenie, że lepiej pozostawić dobre wspomnienie niż wciąż odświeżać jeden temat 😉\nchoć nie powiem, rączki mnie ostatnio świerzbią 😀\nŁe tam, kotleta. Jeśli coś jest dobre, ja mogę bez końca, jak pierogi z kapustą mojej mamy 😀\nTo ja dorzucam się do presji i czekam, aż Cię świerzb pokona 😀\nnie ma to jak życzenia na nowy rok 😀\nLubie takie jeansowe koszulki:)\nChyba znasz już moje uwielbienie dla tych pomadek. Mam już dwie, ale Dating Coral jeszcze mi się marzy 😉\nmogę za nią poświadczyć twarzą niczym Makłowicz za Tesco XD\nbierz! nie zawiedziesz sie :]\nMam Tempting Lilac i Dating Coral. Pierwszą uwielbiam, a druga czeka na swoją kolej 😉\nszybko weź w obroty! gwarantuję uzależnienie ;D\nSkoro ciotka Obs namawia, to nie dam tej Caresce dłużej czekać 😉\nrobisz świetne recenzje 🙂\nmam te pomadkę, ale nie trafiłam z kolorem i leży… poza tym mam wrażenie, ze wysusza mi trochę usta.\nKurczę, znowu wyprzedaże, a ja, jak zwykle, nie mam czasu na nie…\nKosmetyki Loreal są całkiem spoko jakościowo, ale jak odkryłam, że są testowane na zwierzętach… odechciało mi się kupować 😉\nsmutna prawda znana nie od dziś 🙁\nładna koszula 🙂\nświetne te pomadki! takie delikatne kolory lubię najbardziej 🙂\nTempting Lilac moim faworytem.\nJeszcze trochę i mi go zabraknie. O nie!\nJeszcze nie testowałam tych pomadek, a Dating Coral zdecydowanie do mnie woła 😉\nBardzo lubię te pomadki.\nkażdy nimi kusi aż chyba jak z użyję część swoich cudeniek do ust to kupię 😉\nkoralowa mi sie bardzo podoba:)\ndating coral jest idealny !\nLovely mi się podoba 😉\nludzie ocierajacy sie o mnie podczas takich wyprzedazy skutecznie mnie do nich zniechecaja 🙂\nbrrrrrrr bardzo tego nie ludzię\nświetna koszula 🙂 mam bardzo podobną, ale w kolorze toffi i jest moją ulubienicą 🙂\nw tym roku sprezentowałam swojej Mamie jedną z pomadek z tej serii i jest bardzo zadowolona 🙂 Twoje kolorki są świetne!\noj piękne kolory mają:) szczególnie 03 bym przygarnęła 😀\n40 złotych za koloryzujący balsam – poszaleli! :-O\nna promocji w Rossmanie była za 27:P\nTo takie koszule są znowu modne? 🙂\ndżins powraca falami 😉 Zresztą za modą nie podążam. Kupuję to co mi sięe podoba 🙂\nOd kilku miesięcy z uporem maniaka smaruję moje usta pomadkami.\nPóki co prym wiodą te z Rimmela, ale przyznam, że nr 101 z Loreal czuję się bardzo mocno zainteresowana 🙂\nŁadne Careski 🙂\nAż mam chrapkę na Dating Coral, szkoda że na ustach nie pokazałaś 🙂\nMam jedną Caresse (dorwaną na wiadomej promocji w Rossmannie), baaardzo się polubiłyśmy i na pewno będę polować na inne kolory. Mam Mauve Cherie, sympatyczny bezpieczny neutralny różowy kolor. 😉\n301zdecydowanie najbardziej przypadl mi do gustu:)\nPomady fajne 🙂\nDzisiaj sprawdzę co mają ciekawego na wyprzedażach. Choć jak sobie pomyślę o tych dzikich tłumach to chęć mi przechodzi. Gdzie warto się udać? :]\nWolę sklepy Sephora niż Douglas i proponuję Ci tą obok Empiku, tam jest zawsze spokojniej i dużo więcej wyprzedaży niż w Plazie 🙂\nZara-tylko tam byłam i ta w Plazie jest o niebo spokojniejsza i poukładana niż w Browarze. Tam jest niestety taki chaos i kolejki km że głowa boli ;/\nAle gdzie jest Sephora obok Empiku? W jakimś centrum handlowym, czy obok Da Vinci? 🙂\nWiesz może czy ten rabat 30% w Sephora jest na pędzle również, czy tylko kosmetyki kolorowe obejmuje?\ntak, obok Da Vinci 🙂 30% obejmuje kolorówkę i na 99% akcesoria 🙂\nkilku pędzli mi potrzeba, więc liczę, że uda mi się załapać na rabat 🙂\nteż poluję na dżinsową koszulę, ale w sklepach całego Inditexu takie tłumy, że nie było mi dane spokojnie poprzeglądać – może online jakąś trafię 😉\nzależy od miejsca, byłam w dwóch sklepach Zara i w jedynym to były dantejskie sceny ;/ w drugim ciut spokojniej\nLovely Rose jest cuuuuuudna ! Ale kolorki typowo na lato 😀\nej koszula zajebista 😛\nŚwietna trójca. 😉 Tak myślałam, że zasłużą sobie na zaszczytny tytuł ulubieńca roku. 😀\nTez cię nie ruszają wyprz. I dobrze kto inny napędzi gospodarke, z pewnością ktoś nas wyręczy.\nA co do szminek mi nie podchodzą, na tych śmiesznych promo w rossmanie miałam już w ręku ale dla mnie zbyt transparentne.\nnie, ja bym chciała sobie coś fajnego kupić tylko chaos i ilość ludzi mnie skutecznie odstrasza :/\nmam 101 i bardzo lubię 🙂 a koszula wygląda fajnie… mam nadzieję , że pokażesz na sobie 😀\nspecjalnie dla Ciebie :>\nDating Coral wygląda pięęęęęęęęęęęęęęknie!\n"przecena" powaliła na kolana … :/\nByłam wczoraj i jestem zniesmaczona tymi "szumnymi wyprzedażami "\nBO TO DOPIERO POCZĄTKI 😉 na te wyprzedaże "właściwe" przyjdzie jeszcze czas 🙂\nA mi właśnie 03 podoba się najbardziej z tej trójki 🙂\nco kto lubi 😉 ja takie kolory rezerwuje na lato 🙂\nzaszalałaś na wyprzedażach 🙂\nno bardzo 😀\nmam Dating Coral i bardzo często jej używam 🙂 na pewno kupię jeszcze jakiś kolor, ale ciężko mi się zdecydować który ;D\nPS. popraw błąd w tekście, bo jest napisane "301 Dating Lilac", zamiast Dating Coral 😉\n😉 a dziękuje, już poprawiłam\nJa na moje nieszczęście leżę w domu na antybiotyku i szlag mnie trafia z powodu tych wyprzedaży 😉\nuuuu to nie dobrze choć należy tu szukać dobrych stron a więc pełnego portfela 😀\nphi ja też mam taką koszulę, kupiłam za 99zł, przepłaciłaś moja droga 😀\nmasz z Basic? czy TRF?\nja mam ze stradivariusa i wygląda praktycznie identycznie 😀\nno to od razu mów 😛\nnie lubię Bershki, Stradivariusa i innych tego typu sklepów 😛\nale wyglądają tak sampo helou 😀 30 zetka w kieszeni byś zachowała 😀\nale zara, bershka i strativarius to ta sama siec, tzn. wlascicielem jest inditex:D\nDokładnie:) ja też mam koszule ze stradiego:) w Zarze w tym roku mnie rozczarowała wyprzedaże,a ten bajzel co tam panuje zachęcił mnie w tym roku,do skorzystania z przecen via online:)\nwiem że inditex co nie zmienia faktu, że nie lubię Bershki, Stradivariusa i innych tego typu sklepów 😛 i tam nie chodzę\nnie musisz chodzić, są online 😀\nno nie daje za wygraną ;D\nJa w temacie Bershki i spółki powiem tylko tyle – kupiłam jedną rzecz i była tak masaktycznie dupnej jakości że nigdy więcej nic tam nie kupię – szkoda przepłacać na takie szmatki 😉 Tak więc Obssesion – popieram Cię.\nTeż mam tą Lovely Rose i nie za bardzo za nią przepadam..\nmi tutaj kolor nie bardzo leży :>\nJa również mam Lovely Rose i mam wrażenie że wyglądam w niej trochę tandetnie:P Na święta dostałam Cheeky Magenta- to jest dopiero RÓŻ:D


Psychodisco! - PSSiAP\nZapraszamy serdecznie na wydarzenie organizowane przez warszawski oddział PSSiAP!\nNadeszła ta chwila, to znowu ona! Impreza wszechczasów organizowana przez Warszawskich Psychologów czyli PSYCHODISCO!\nPoczątek Karnawału 2017 pragniemy rozpocząć w Waszym Towarzystwie.\nMamy 365 dni nieznanych wrażeń, ale ten wyjątkowy piątek 13go musicie do Nas dołączyć !!!\nKoniecznie śledźcie nasz fanpage!\nPamiętacie dwie wcześniejsze edycje organizowane przez Polskie Stowarzyszenie Studentów i Absolwentów Psychologii? Tegoroczna impreza będzie jeszcze bardziej wyjątkowa! Nie możecie jej przegapić!\n► Wściekły Freud, Histeria, Psychoza, Borderline i Pies Pawłowa – kosztowaliście? Tak, jeśli byliście z nami w ubiegłym roku! Nie, jeśli to będzie Wasz pierwszy raz! Uwierzcie nam, że są to drinki warte grzechu 🙂\n► Nieśmiałość, skrępowanie, lęk przed zawieraniem nowych znajomości? Z naszymi specjalnymi zadaniami i atrakcjami wieczoru szybko zapomnisz co to takiego!\n► Marzysz o tym, aby spotkać światowej sławy psychologów? Oni będą na miejscu! A my załatwimy Wam możliwość zrobienia sobie z nimi selfie!\n► Klimat DISCO – najlepsze hity od DJ-a za konsoletą! Od top nowości po old school’owe hity\n► Dla studentów zniżki na barze! Tak, tak zniżki już na Was czekają 😉\n► I jak zwykle będą…psychodropsy. I jak zwykle – ani mru mru 😉\nPrzyjdź i daj się ponieść szalonej zabawie.\nTRUST US, WE ARE PSYCHOLOGIST!\n— KIEDY —\n13 Stycznia 2017 (piątek i to wcale nie pechowy)!\n— O KTÓREJ —\n— GDZIE —\nClub The Fame (ul. Nowy Świat 21, Warszawa)\n— WEJŚCIE —\nPrzedsprzedaż 10 zł- znajdź nas na FB www.facebook.com/pssiap/\nW dniu imprezy- jedynie 15 zł\n— DLA KOGO —\nDla wszystkich, którzy ukończyli 18 lat\n— PARTNERZY —\nW tym roku Polskie Stowarzyszenie Studentów i Absolwentów Psychologii obchodzi swoje dwudziestolecie, dlatego obchodzi je z hukiem w Warszawie. Dla członków Stowarzyszenia zaplanowana jest moc atrakcji: od ogniska przez urodziny PSSiAP-u, w których wezmą Więcej…


PIERWSZE KARTY SENIORA WYDANE – Zbąszynek\nWręczono też karty przedstawicielom organizacji senioralnych tworzących Radę Seniorów: Anna Pracuk, Henryk Piechota, Walentyna Łochowicz, Alicja Grina i Wiktoria Freyer. Obecni na spotkaniu seniorzy mogli także odebrać swoje karty. Do odbioru pozostałych zaprasza Dzienny Dom Senior-Wigor w swojej siedzibie. Program Zbąszynecka Karta Seniora 65+ cieszy się dużym zainteresowaniem, zostało już złożonych około 230 wniosków, większość jest zrealizowana i gotowe karty czekają na odbiór. Program jest programem otwartym w każdej chwili można składać wnioski dopóki będą chętni. Otwarta jest także lista partnerów, jeżeli uda się pozyskać następnych będzie ona uaktualniana. Rada Seniorów Gminy Zbąszynek oraz Dzienny Dom Senior-Wigor zapraszają seniorów do udziału w programie Zbąszynecka Karta Seniora 65+.\n38Galeria zdjęć: KARTA SENIORA 65+


II Sonata na skrzypce i fortepian | Krzysztof Penderecki - NINATEKA\nNinateka - II Sonata na skrzypce i fortepian | Krzysztof Penderecki\nII Sonata na skrzypce i fortepian | Krzysztof Penderecki\nczas trwania: 31'24''\nII Sonatę skrzypcową Penderecki napisał dla Anne-Sophie Mutter, jak wielu innych kompozytorów współczesnych (np. Witold Lutosławski) zafascynowany jej kunsztem interpretacyjnym. Utwór składa się z pięciu części i ma znaczne rozmiary – jest prawie tak długi, jak koncerty skrzypcowe tego kompozytora.\nBudowa całości nosi znamiona symetrii – dwie pierwsze części są ze sobą połączone (wykonywane bez przerwy), podobnie jak dwie ostatnie. Częścią izolowaną, a jednocześnie formalnym i ekspresyjnym centrum utworu, jest natomiast Notturno. W nim najpełniej przejawia się „syntetyczny” język muzyczny Pendereckiego – pełen zwrotów czysto tonalnych, ale i niespodziewanych rozwiązań harmonicznych, skrajnie chromatycznej melodyki (motywy półtonowe) i zmienności rytmicznej, przesiąknięty polifonią.\nDruga cześć (Allegro scherzando) utrzymana jest w wyraźnie „rosyjskiej” atmosferze, czerpiącej z tradycji Dymitra Szostakowicza. Przełamuje ją podany w fortepianie rytm tanga, wprowadzając iście „kawiarniany” nastrój. Punktowany, taneczny rytm przenika też część czwartą Sonaty (Allegro), lecz jej główna myśl muzyczna przypomina również o pierwszym geście całego utworu – skrzypcowym pizzicato. W finałowym Andante kompozytor przywołuje wszystkie najważniejsze tematy dzieła, dowodząc jego przemyślanej integracji i logicznej złożoności.\nOba instrumenty traktowane są w Sonacie partnersko, choć bardziej rozbudowana jest partia skrzypiec, oparta na szerokim zakresie rejestrów i oszczędnym użyciu „efektów specjalnych”. Jedynie glissando skrzypiec równoczesne z klasterem fortepianu, w kulminacyjnym punkcie części czwartej, przypomina o awangardowym rodowodzie kompozytora.\nCałościową analizę utworu przedstawił David Fanning w książce programowej Warszawskiej Jesieni 2003 roku.\ninstrumentalista: Beata Bilińska, Patrycja Piekutowska


Wysłany: Nie 2:18, 02 Gru 2018 Temat postu:\nKażdy nowy pomysł wspierający naszą społeczność zasługuje na poparcie.\nWysłany: Pią 1:55, 14 Gru 2018 Temat postu:\nnie chce mi się czytać wszystkich komentarzy, ale mam pytania:\nILE CZASU CHCESZ SPĘDZAĆ W TYGODNIU NAD DZIAŁANIEM FORUM I WERYFIKACJĄ?\nILE OSÓB CI POMAGAĆ BĘDZIE?\nWysłany: Pią 10:27, 14 Gru 2018 Temat postu:\nNa razie to tam na każdym forum jest spam\nWysłany: Nie 2:48, 16 Gru 2018 Temat postu:\nSpam, bo ludzie nie piszą po raz 1634752 o tym, jakie narzędzia najbardziej lubią wykorzystywać do ticklingu, tylko ze sobą - o zgrozo - rozmawiają na różne tematy? :O\nWysłany: Pon 2:30, 17 Gru 2018 Temat postu:\nNie wiem czy to wypali ale oczywiście powodzenia życzę. Ale jeśli na ticklingstory są jakieś niezdrowe sytuacje, ferment, to to wszystko może przesiąknąć do nowego forum jeśli, tutaj bezpośrednio podawany jest link.\nWysłany: Pon 13:00, 17 Gru 2018 Temat postu:\nOczywiście że jest taka obawa, ale że sam charakter rozmów jest bardziej bezpośredni to póki co idzie dobrze.\nWysłany: Pon 22:04, 17 Gru 2018 Temat postu:\nJak na razie wypala\nWysłany: Pon 23:04, 17 Gru 2018 Temat postu:\nNo to elegancko, oby wypalało cały czas\nWysłany: Wto 11:34, 18 Gru 2018 Temat postu:\nNa razie to wypala niechęć do bycia na discordzie. Podałem hasło i dostałem od administracji wstęp na forum. A teraz wstęp mi cofnięto (nie wiem z jakiej przyczyny). Inwigilacja jak za czasów PRL. Domyślam się, że pewnie tak bardzo boicie się, żeby czasem Black się tam nie dostał, że zaczynacie już z tą weryfikacją szopki odstawiać. Macie już jakąś obsesję na jego punkcie. A zaznaczam, że jest to bardzo zniechęcające. I szczerze, nie mam ochoty dawać Wam swoich namiarów np. nr tel, bo nie mam do Was na tyle zaufania, aby się dzielić swoją prywatą. Pozostanę sobie w forumowym marazmie, bo tutaj nikt niczego ode mnie nie wymaga.\nWysłany: Wto 12:11, 18 Gru 2018 Temat postu:\nMoże cofnęli z tego tytułu, że wyrażałeś kulturalne, jednak krytyczne stanowisko wobec idei tamtejszego establishmentu. A jak wiadomo, w nowoczesnej Europie można za coś takiego pójść do więzienia - oczywiście jeśli nie jesteś islamistą.\nPrzyznam że wczoraj z ciekawości zajrzałem na owego Discorda. Posiedziałem z godzinę zapoznając się z treściami i możliwościami. Powiem tak: zawiewa tam trochę propagandą sukcesu rodem z TVPinfo, ale poza tym prowadzone są różne dyskusje w przyjemnej atmosferze. Nie dotyczą tylko łaskotek, a nawet tematy związane z łaskotkami stanowią tam mniejszość.\nJeśli chodzi o formę, to nie jest to już forum, a zbiór pokoi czatowych. Brak podziału na wątki przeszkadza o tyle, że ktoś mógłby chcieć się wypowiedzieć na tematy omawiane wcześniej, ale dyskusja zmieniła tory i nie bardzo już jest na to odpowiedni moment.\nOba miejsca mają swoje wady i zalety. Nie podoba mi się agresywne podejście tamtejszych działaczy do ticklingstory, prowokowania Blackiego do i jego agresji (w tym odpowiedzi na jego prowokacje), i że według nich każdy normalny człowiek ma iść do nich. Niech każdy w spokoju wybierze swoje forum. Niech jedni nie dają się prowokować drugim.\nJeżeli mam uwagi, to je wyrażam. Żyjemy chyba w wolnym państwie. Dobre jest też to, że admin na discordzie zabrania reklamowania tam innych (zwłaszcza konkurencyjnych) stron, a sam w każdym możliwym miejscu na tym forum reklamuje swój czat. Wiem, że reklamą jest dźwignią sukcesu, ale to działanie zahacza już o hipokryzję.\nA co do pisania na czacie o wszystkim i o niczym, wolę się umówić na piwo w pubie i pogadać na żywo. Nawet skype mi tego nie zrównoważy.\nWysłany: Czw 15:09, 20 Gru 2018 Temat postu:\n"Na serwerze obowiązuje Adminofaszyzm, administracja ma zawsze rację, jednakże jest dobrotliwa i wyrozumiała." To ja podziękuje za kanał discorda\nJa z tego samego powodu też podziękuję za discorda. Oraz z przyczyn jakie wymieniłem wcześniej. Nie lubię być inwigilowany, a pogadać o pierdołach to wolę w pubie przy piwie w gronie przyjaciół.\nWysłany: Nie 3:47, 23 Gru 2018 Temat postu:\nJenyyyyy jak widzę jak się niektórzy srają o takie rzeczy to szkoda mi aż pisać odpowiedź...\nDiscord nigdy nie będzie drugim forum, bo jego forma jest zupełnie inna. Jak ktoś chce luźniej pogadać to spoko. Mi tzw. spam nie przeszkadza bo mogę wygodnie i szybko wejść z telefonu i poczytać co się działo. Integracja między użytkownikami też moim zdaniem jest tam lepsza, bo można dużo bardziej bezpośrednio pisać. Na dobrą sprawę nawet pogadać można, bo jest też czat głosowy I tak, macie racje. Nie ma tam tylko tematów łaskotkowych, bo leci również luźna gadka na tematy wszelakie (ofc jest to posegregowane kanałami, i staramy się tego trzymać )\nPoza tym ile razy można pisać o tym samym? Jak temat Ci zleci i nie zdążyłeś się wypowiedzieć, to zawsze można się do tego odnieść. Albo samemu rzucić jakiś inny ciekawy wątek. Jak ktoś prowadzi rozmowy w większych grupach (konwersacjach zbiorowych po 30-50 osób) na FB to się spokojnie odnajdzie\nZapis w regulaminie o pełnej racji Admina jest typowy dla wszelakich forum, grup FB i społeczności. Jak pierwszy raz się z czymś takim spotykasz i jest to dla Ciebie aż taki problem to nie mam pytań. (Zresztą zwykle jest to traktowane z pewnym przymrużeniem oka, ale jak widać nie wszyscy potrafią załapać.)\nJa tam nikogo do niczego nie zmuszam. Na forum jestem już długo i pewnie dalej będę wchodził okazjonalnie Z założycielami Discorda nie mam nic wspólnego, ale tam jakoś lepiej się odnajduje. Jest po prostu więcej luzu i mniej toksyczna atmosfera niż tutaj\nZbyt często się tutaj może nie wypowiadam, ale tu co chwile leci jakaś spina. A to o Pana Czarnego, a to o nękanie użytkowniczek na PW, potem o ogłoszenie z propozycją zapłaty, a na końcu o to że nowy Admin uciekł i przyszłość nowego forum, jak i tego jest raczej mroczna. Co jakiś czas cykl się powtarza i/lub dochodzi coś nowego Sorry ale jak mam czytać takie gównoburze, to wolę nawet o aktualnej pogodzie popisać...


Rodzina jest najważniejsza, czyli czerwcowe zajęcia w Porcie Łódź Junior - Port Łódź, Pabianicka 245, Łódź - 30 czerwca 2014: - było\nŁódź Polska: 217248 łódzkie: 22927 Bełchatów: 1825 Łódź: 20252 Łowicz: 784 Pabianice: 1333 Piotrków Trybunalski: 1973 Radomsko: 1127 Skierniewice: 2245 Tomaszów Mazowiecki: 954 więcej...\nCO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 14 621 wyświetleń od 28 maja 2014\nCzerwiec to w Porcie Łódź Junior bardzo rodzinny miesiąc. Najmłodsi będą obchodzić Dzień Dziecka i Dzień Ojca, a także opowiedzą historie o swoich najbliższych i przyjaciołach. Dowiedzą się też jak pomagać dorosłym w codziennych domowych obowiązkach. Nie zabraknie zajęć poświęconych przyjaźni, miłości i emocjom, a dla małych naukowców animatorzy bezpłatnej sali zabaw przygotowali oficjalne obchody Dnia Chemika.\nDzień Dziecka, miłość, przyjaźń i Dzień Chemika W pierwszym tygodniu czerwca (01.06-08.06) Juniorki z Portu Łódź będą obchodzić swoje święto – Dzień Dziecka. Wśród przygotowanych dla nich zabaw znajdzie się tworzenie cukierków z bibuły, gra w ciuciubabkę czy przeciąganie liny. Najmłodsi wezmą też udział w zajęciach, podczas których opowiedzą wszystkim o swoich przyjaciołach i wspólnymi siłami udzielą odpowiedzi na bardzo ważne pytanie: czym się różni miłość od przyjaźni? 7 czerwca dzieci będą świadkami ciekawych eksperymentów, rozbudzających pasję do nauki przedmiotów ścisłych. W ramach obchodów Dnia Chemika Juniorki przeniosą się do Akademii Pana Kleksa, w której poszukają guzików szpaka Mateusza, dowiedzą się co rozpuszcza się w wodzie i jaki odcień farby uzyskają łącząc ze sobą różne kolory.\nFamilijny Juniorek W drugim tygodniu czerwca (09.06-15.06) dzieci będą miały okazję opowiedzieć towarzyszom zabaw o swojej rodzinie. Nie zabraknie rozwijających zajęć ruchowych, a także zabaw plastycznych, podczas których maluchy stworzą unikalne drzewa genealogiczne. W tańcu i z kredkami w dłoniach dzieci dowiedzą się także co robić, by pomóc rodzicom w wykonywaniu codziennych domowych obowiązków. Wspólnie z animatorami Juniorki będą grać w kalambury i rozwiązywać krzyżówki.\nJuniorkowe emocje Między 16 a 22 czerwca najmłodsi wkroczą w świat emocji. Podczas zabaw plastycznych poświęcą się rysowaniu buziek wyrażających smutek i radość, a w trakcie zajęć ruchowych będą uczyć się rozpoznawać emocje na podstawie żywiołowej lub spokojnej muzyki. Dzieci poznają też znaczenie słów „proszę”, „dziękuję” i „przepraszam”. Wspólnie nauczą się również wierszyka o dobrym wychowaniu.\nMali artyści z Portu Łódź Junior W ostatnich dniach miesiąca (23.06-30.06) w Porcie Łódź Junior dzieci oddadzą się prawdziwemu artystycznemu szaleństwu. Z okazji Dnia Ojca stworzą okolicznościowe kartki, krawaty, portrety i ramki na zdjęcia, którymi potem obdarują najważniejszych mężczyzn w ich życiu. W czasie kreatywnych zabaw rozwiną także swoje zdolności manualne: zaprojektują własną literę, a z okazji kończącego się roku szkolnego przygotują laurki dla nauczycieli. Pamiętając o rozwoju fizycznym, animatorzy Portu Łódź Junior zachęcą również dzieci do zabaw tanecznych.\n27 maja 2018 - 13:00\n26 maja 2018 - 13:00\n24 maja 2018 - 17:00\nod: 11 maja 2018 do: 19 maja 2018\n12 maja 2018 - 13:00


Podziemny parking eksploatowany przez instytucję samorządową „Susisiekimo paslaugos”\nModernizacja systemu oświetlenia podziemnego parkingu przy Siedzibie Rządu w Wilnie.\nW podziemnym parkingu lampy luminescencyjne 58 watt zostały zamienione na lampy LED 18 watt „Lumo 30”. Zostało zainstalowane automatyczne sterowanie oświetleniem, co jeszcze bardziej zwiększyło oszczędność energii elektrycznej. Po zamontowaniu czujników ruchu, na pełnych obrotach lampy działają tylko wówczas, gdy na parkingu znajdują się ludzie. Natomiast, gdy lampy działają w trybie gotowości, instensywność oświetlenia obniża się aż 5 razy – do 20%.\nZużycie energii elektrycznej po modernizacji zmniejszyło się co najmniej w 5 razy, w porównaniu z zużyciem energii przed modernizacją. W dodatku nowe lampy są lepsze, ich okres żywotności jest w 10-12 razy dłuższy, niż uprzednich – lamp luminescencyjnych. Zatem koszty obsługi również znacznie się zmniejszają.\nLampy LUMO LED równomiernie rozsiewają światło, są odporne na wibrację i uderzenia, w nich nie ma żadnych substancji szkodliwych dla zdrowia, natomiast stare lampy luminescencyjne zawierały rtęć. Z tego powodu lampy luminescencyjne należało także odpowiednio utylizować.\nZamontowanie energooszczędnych lamp LUMO LED odkupi się dla „Susisiekimo paslaugos” zaledwie po upływie 2 lat.


Kodowanie alkohol Noyabrsk Cena - Mąż, alkoholik i psychopatą\nSPL Honda updates and blown engine kodowane z alkoholizmem w Smoleńsku\nKodowanie uzależnienia od alkoholu, jak Praca społeczna i alkoholizm, leczenia alkoholizmu Mikhailovka regionu Wołgogradzki wpływ alkoholu i wpływ kodowania. Biblia o alkoholizmie Hepa Merz alkoholizm, koszty leczenia alkoholizmu Charkowie chłodnym przez 1 godzinę grupy alkoholowej.\nObjawy odstawienia podczas palenia trawy którzy modlą się, że jej mąż nie pije, tradycje i alkoholizm Leczenie alkoholizmu parzystokopytne opinii. Modlitwa się, że jej mąż nie pije i nie denerwować Wracaj dorzucę drinka, Wzrost alkoholizm czerwonych krwinek Roman kodowanie alkoholizm.\nZależnie od alkoholu zdjęć nowe metody alkoholizmu, pić w śnie ojca przeglądu zoreks aplikacji. Znaleźć lekarstwo na alkoholizm darmo gdzie w Saratowie mogą być kodowane z alkoholizmem, której mąż przestał pić forum delirium tremens niż leczyć.\nPrzypisujące alkoholizm kodowanie laserowe z alkoholizmem Iżewsk, którzy modlą się do męża przestał pić Lekarz, co się z nim stało Biała gorączka. Lepiej zoreks Kropla uzależnienia od alkoholu Piotr Malysheva, szpitalne leczenie alkoholizmu adresów Jak przestraszyć człowieka, że przestał pić.\nŻe taki zespół odstawienia, gdy lek Biologia Shabanov alkoholizm, Allen Carr łatwy sposób, aby przestać pić sposoby leczenia alkoholizmu i opinie o nich. Alkohol szkodliwości palenia i narkomanii Leczenie delirium tremens Petersburg, Mój mąż i problemy wynikające z alkoholem spisek w celu faceta rzucić picie.\nRosyjski stars lechivshiesya alkoholizm Statystyki Russian Alcohol, Leczenie alkoholizmu w Tichwin Poradnia leczenia uzależnienia od alkoholu w Kijowie. Osipov o męża pijącego poradzić sobie z alkoholizmem, Leczenie alkoholizmu online za darmo eseje o alkoholizmie.\nCzłonkowie rodziny Poradnictwo w alkoholizm zajęć dodatkowych z alkoholizmu i narkomanii, zmniejszenie uzależnienia od alkoholu który pomógł kodowania przestać pić. Raport leczenie alkoholizmu Jestem z alkoholizmem palenia, Co zrobić, gdy objawy delirium tremens alkoholicy alkoholizm.\nZwłaszcza nastoletnie zapobieganie alkoholizm Opieka społeczna w alkoholizm, kodowanie z alkoholizmem Obnińsku Mediton leczenie i zapobieganie alkoholizmowi klinice. Alkoholizm u kobiet w ciąży ceny leczenia alkoholu w Kirov, prace badawcze na temat alkoholizmu Troy pit brat.\nZgłosić się do szkoły na temat alkoholizmu żon, których mężowie przestał pić, piorun z alkoholizmem problemy psychologiczne nastoletnie uzależnienia od alkoholu. Jeśli człowiek nie wie, środki w alkoholu Czy mężczyźni piją mleko żonę, Kodowanie alkoholizmu laserem rząd w walce z narkomanią i alkoholizmem.\nJak długo jest wycofanie w przypadku awarii palenia forum jako alkoholizmu treat, Kodowanie z alkoholem Lytkarino Kodowanie alkoholizmu w Pskowa cenie. Rodzice o alkoholizmie domięśniowe implantu zgłoszenia żelu alkoholową Mińsk, Leczenie alkoholizmu na Kotelnich alkobarer lekarstwem na cenę alkoholizmu w Krasnojarsku.\nOpinie na temat kobiecego alkoholizmu\nAlkoholizm, narkotyki awersja


Mieszkanie Molly - Page 2\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Nie Lut 17, 2019 11:03 pm\n- Czyli... uważasz, że mógł najpierw stać się człowiekiem, a teraz znów wampirem? - w jego głos wkradło się zdziwienie. - Niby jest to możliwe... Ale skoro tak, to raczej łowcy powinni już zareagować, nie? - ziewnął i zaraz potem skrzywił się. W momencie również, gdy patrzył tak na kobietę, dawało się zobaczyć, że jego oczy nie przypominały już typowo ludzkich. Z tych wszystkich emocji, jak i zepsucia humoru, nie do końca kontrolował się. Dlatego też przez pewien okres czasu, Molly mogła widzieć zwężone źrenice, bardziej przypominające kocie, niż takie, które należałyby do typowego człowieka. Czerwone i zwierzęce...\nPonure spojrzenie skupiło się na pokazanym zdjęciu. Momentalnie zdał sobie sprawę, na kogo patrzył... I to właśnie sprawiło, że jego twarz wykrzywił grymas niezadowolenia.\n- Nie nabijaj się ze mnie, dobra? - miał teraz wrażenie, że kobieta była jedną z tych, których cieszyło cierpienie innych. Sadystka. Tak bardzo cieszyło ją to, że jakiś wampir był wymęczony psychicznie przez jej działania? Poczuł wewnątrz siebie narastającą złość. - Nic nie znaczy. To tylko zdjęcie - fuknął na nią, nie zamierzając już w ogóle kontynuować z nią rozmowy. Za to wygodnie wylegiwał się na jej kanapie.\nPrawdę mówiąc, rudowłosy zaczął sobie to na spokojnie układać przez ten czas. Zobaczone wspomnienia były szokujące, ale... to było jedynie pierwsze wrażenie. Nie mogło trwać wiecznie. Wiedział również, że to nie jego przeszłość i nie jego doświadczenia. Zaczynał to układać sobie i segregować w własnej głowie.\n- Jakby nie patrzeć, też miałem swoje przeżycia - wymamrotał niemalże niesłyszalnie.\nWpsomnienia Molly były niczym niechciany film. Przypominanie sobie tego wzbudzało echo dreszczu strachu, bólu i przerażenia... Ale to tyle. A może aż tyle. To chyba jak po obejrzeniu horroru. Będzie się ciągnęło przez pewien czas, ale w końcu zaniknie.\n- Czy ja jestem takim ciekawym obiektem, że ciągle się patrzysz na mnie? - spytał się, mrugając parę razy oczami, które powoli powróciły do normalności. - Brrr. Przerażasz mnie - zmusił się przez to jednak, by usiąść normalnie. Potarł oczy, biorąc głębszy wdech. Próbował się uspokoić, ale nie zapowiadało się jeszcze na to.\n- Jak ci się nudzi, to mogłabyś ugościć gościa, a nie patrzeć na niego jak na obrazek.\nOfukał ją przy okazji. No niech przestanie, próbuje zobaczyć płaczącego wampira czy co?\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Wto Lut 19, 2019 11:05 am\nPoirytowana kobieta zaczęła najpierw krążyć po całym centrum. Nie mogła uwierzyć, że gówniara jego brata uciekła gdzieś siną w dal razem z tym głupim wampirem. Nie mogła pozwolić na to, żeby Noir tak bardzo interesowała się rasą przeciwną. W tym momencie, zamiast gonić po raz kolejny to dziecko, wyjęła telefon, sprawdziła kalendarz i ups, dzisiaj patrol z Molly.\nSzybko napisała do kobiety, kierując się powoli w stronę wyjścia. Na odpowiedź nie musiała długo czekać - na szczęście. Plus dla niej za brak zwłoki.\nPrzejście z centrum miasta na dzielnicę zachodnią trochę trwało. Zakorkowane miasto, pora osób kończących pracę. Było gorzej niż mogłoby się wydawać, z tego wszystkiego Flame przypomniała sobie jak to chujowo być kierowcą.\nW końcu dostała się na jakieś nowo wybudowane osiedle. Chwilę jeszcze pokrążyła wokół bloków, szukając tego właściwego. Spacer dobrze jej robił, tym bardziej, że zimny wiatr lekko otulał jej nagrzane z emocji lice. Musiała być spokojna, dla zasady.\nPierw zapukała w drzwi, jednak ta nie miała w zwyczaju czekać i po prostu weszła sama do środka. Mieszkanie Molly nie należało do największych, więc szybko znalazła się w centrum rozmowy. Spojrzała krzywo na Młodą dziewczynę, która wpatrywała się tępo w koto-wampira. – Co to kurwa ma być… - Brew powędrowała jej do góry, głos był cichy ale słyszalny. Ktoś kiedyś jej coś mówił o hybrydach ale lekko w ich istnienie nie umiała uwierzyć. – Młoda, czy ty postradałaś zmysły? Co tu robi ten wampir? – Czerwonowłosy mógł poczuć lekki dreszcz na plecach, kiedy z lekko uniesionym podbródkiem czarnowłosa spoglądała się na niego przeszywającym wzrokiem, który do najmilszych nie należał. Flame nie oceniała kogoś po wyglądzie, zachowaniu. Wampir to wampir, każdego trzeba stępić. Nawet jak był spokojny i na pozór nieszkodliwy. Nie spuszczała z niego złowrogiego wzroku, dwukolorowe tęczówki nie dawały spokoju.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Sro Lut 20, 2019 6:49 pm\nTo co wyczyniał Samuru było dla niej jedną, wielką niewiadomą. Mógł ukrywać się nadal jako człowiek i równie dobrze mógł poprosić kogoś o pomoc w powrocie do wampirzych korzeni. Molly nie miała zielonego pojęcia co zastanie szukając swojego oprawcy. Jedno było pewne, powinna być przygotowana na dosłownie wszystko. To zaś, jak każdy wie, jest naprawdę mało realne.\nOn jest nieobliczalny. Co gorsza wie gdzie mieszkam więc nie jestem bezpieczna. Muszę dorwać go pierwsza.\nWcale nie musiała zdradzać wampirowi swoich planów. Jednak przez to jak do niej podszedł i pomógł, poczuła z nim delikatną więź. Była wystarczająca żeby zaufać młodemu mężczyźnie. W końcu jaki byłby sens najpierw iść jej na rękę a później zmienić decyzję i utrudnić życie? Najbliższe plany wcale nie były szczególnie skomplikowane więc ich przedłożenie zajęło minutę, może nawet nie.\nTeż tak sądzę ale jak widać Oświata ma to w dupie. Trzeba sobie radzić samemu.\nW końcu Molly była członkiem Oświaty ale w świetle prawa nikt nie wskazał jej Samuru jako celu. Powinna czekać w tej sprawie na odgórną decyzję albo sama złożyć prośbę o możliwość działania. Ani jedno ani drugie nie ma i nie będzie miało miejsca. Dowódca chyba by ją zabił śmiechem gdyby przedstawiła mu swoje plany. Lepiej oszczędzić sobie poniżenia i wziąć wszystko w swoje ręce, po cichu.\nNie nabijam się, chciałam Ci tylko coś pokazać. Dla Ciebie to tylko zdjęcie a dla mnie koszmar. Wiesz już dlaczego było to dla mnie takie ważne.\nSkończyła lądując finalnie w dużym fotelu. W międzyczasie odpisała na wiadomość zdając sobie sprawę, że lada chwila w jej mieszkaniu pojawi się nowy gość, znajoma po fachu.\nFacet z uszami to rzadkość. A może mi się podobasz?\nChociaż w głosie Molly nie dało się wyczuć grama dowcipu to był tylko żart rzucony celem rozluźnienia atmosfery.\nPrzyłożyła palec wskazujący do mostka zupełnie jakby w salonie było pięć innych istot i słowa Shiro wcale nie były skierowane do niej. To pierwszy raz kiedy ktoś powiedział jej coś podobnego. O Molly można było mówić wiele ale to, że kogoś przeraża? Nowość.\nCo? Ile razy mam pytać czy czegoś Ci nie trzeba.\nTym razem to ona zmarszczyła czoło. Woda, kawa, herbata, to miała ale jeśli liczył na krew to sorry, tego akurat jej zabrakło.\nAkurat gdy Shiro domagał się lepszej gościny, do mieszkania wparowała niecierpliwa Flame. Molly machnęła jej przyjaźnie na powitanie.\nUśmiechnęła się promiennie patrząc to na kota, to na łowczynię. Najpierw cierpliwie i nadal z bananem na twarzy wysłuchała co miała do powiedzenia koleżaneczka, po czym przeszła do części z wyjaśnieniami.\nSpokojnie, jest niegroźny i pokojowo nastawiony. Prawda?\nOstatnie pytanie skierowała do Shiro bo przecież o niego w tym wszystkim się rozchodziło. W końcu czarnowłosa wstała i mijając Flame, przyniosła kosz na śmieci z klatki schodowej.\nZobacz co przysłał mi Samuru.\nWystarczyło unieść pokrywę kosza żeby dojrzeć oskalpowaną twarz rudowłosej kobiety. A kto to Samuru to nawet dziecko wie, szczególnie w tym mieście.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Pią Lut 22, 2019 12:03 am\n- Nie żeby co, ale ja na twoim miejscu po prostu bym się przeprowadził - odpowiedział jej ze znużeniem. - Bo z tego co słyszę, to ma nad tobą niemałą przewagę - wyburczał, niezadowolony. - Jak dla mnie, nie masz szans. Masz do czynienia z kimś, to przeżył o wiele więcej lat niż ty i jest bardziej doświadczony - jedyna nadzieja w tym, że jej przeciwnik zlekceważy ją. Ale tego już nie dodał od siebie. Jej sprawa, jej problem. Niech kombinuje z tym, a on specjalnie nie miał z tym nic wspólnego. Ale... może przez to, że jej pomógł, zdecydował się na to, by chociaż trochę podpowiedzieć.\n- No to fajny bajzel tam macie - prychnął, podsumowując tym samym to, co myślał o Oświacie. Skoro nie chcą pomagać swoim, to nie za dobrze to wszystko się zapowiadało. No, ale... jako wampir, niespecjalnie się tym przejmował, o! W końcu... Byłoby mniej takich osób. Jakich? Uprzedzonych z miejsca do kogoś, bo miał inną rasę. Rasiści! Aż oczami wyobraźni widział to, że wbijali od małego im tą nienawiść. Zarazem gdzieś w zakamarkach umysłu czaiły się wspomnienia dotyczące tego, że nie pierwszy raz natrafił na taki typ zachowania.\n- Kwestia doświadczenia i przeszłości - odburczał. - Jeśli spotkało cię złe wydarzenie pierwszy raz, będzie cię pogrążać. Jeśli zaś miałabyś do czynienia z wieloma złymi, wyrobiłabyś w sobie swego rodzaju znieczulenie - ziewnął, nie zasłaniając nawet ust. - Nieważne. Za dużo w tym psychologii i pochodnych, a ja się na tym tyle znam co większość osób. Czyli w ogóle - stwierdził, wzruszając ramionami. - No, ale mogę zrozumieć twoje zachowanie - nie doświadczył osobiście, ale widział to. Wraz ze wspomnieniami szły również emocje z tamtego momentu, ale no... film. Musiał umieć oddzielić to od własnych wspomnień. Nawet jeśli nie szło to perfekcyjnie... i przekładało się na jego zachowanie.\n- Też masz uszy. To akurat nie jest dziwne - fuknął. - Nieważne.\nZaczął poważnie się zastanawiać, czy nie znaleźć swojej czapki i nie ubrać jej na głowę. Albo coś. Odnosił wrażenie, że kobieta czekała na to, aż zdradzi po sobie więcej słabości i będzie mogła z satysfakcją oglądać to, jak jej wspomnienia na niego działają. Niestety dla niej, czerwonowłosy nie zamierzał się - a przynajmniej próbował - nie dać się złapać na tym bardziej niż teraz.\nDrgnęła mu nieco powieka, gdy zobaczył jej reakcję. Nie odezwał się na ten temat ani słowem, czując zarazem, że zaczyna mieć ochotę by coś zrobić. Coś niekoniecznie miłego. Wypuścił powietrze z płuc, mamrocząc coś niezrozumiałego pod nosem.\n- Po prostu wolę dać ci zajęcie, byś się ciągle tak we mnie nie wpatrywała - odpowiedział jej Shiro. - Czekasz na coś? - nie rozumiał tego. Nie miała ciekawszych zajęć niż podziwianie nieznajomego wampira? Czy może chodziło w tym o coś, o czym właściwie jeszcze nie wiedział? Ta niepewność ino powodowała wzrost zirytowania. Mimo to, szkarłat z jego oczu ustąpił zwykłej, żółtej barwie.\nNo i dodatkowo... ona...\nChwilkę potem pojawiła się nieznajoma kobieta. Co to zapowiadało? Ciężko powiedzieć. Mimo wszystko... Wychodziło na to, że miał na głowie kolejną, dziwną kobietę. Na dodatek to spojrzenie... Starał się nie patrzeć na ciemnowłosą, ale czuł, że jeszcze trochę i zamordowałaby go w ten sposób.\n- Jesteście siostrami czy kochankami? Obie się tak samo gapicie na mnie, jakbyście spodziewały się jakiegoś cudu - powiedział bez wahania, z lekką zarazem bezczelnością w głosie. No ileż można patrzeć na jedną osobę! No, ale co do niewinności...\n- Jak widać. Niegroźny i spokojny - potwierdził, unosząc nieco łapki, zupełnie jakby w geście poddania. No, jakby nie patrzeć, gdyby miało do czego dość, byłoby to o wiele wcześniej.\nObejrzał się, patrząc na to, gdzie szła kobieta... zarazem zastanawiając się, co powinien zrobić. Iść? Zostać? Tak trochę dziwnie było. Zwłaszcza, że nie sądził, że ktoś się pojawi. Miał nadzieję, że jednak to nie byłaby jakaś przykra niespodzianka.\n- To może ja was zostawię ze swoją randką? Mnie już nie dotyczy to wszystko, a raczej gościny się nie doczekam - machnął ogonem, wzdychając cicho. Wstał powoli z kanapy, zerkając na kobiety.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Pią Lut 22, 2019 12:54 pm\nJej twarz namalowała nieprzyjemny grymas kiedy ta jej pomachała i jak gdyby nigdy nic się nie stało, po prostu przywitała. Czy nienawiść wobec wampirów jaką miała Flame naprawdę była jakaś rzadko spotykana wśród innych łowców? Łowczyni w życiu nie pozwoliłaby wparować jakiejś pijawce wparować do mieszkanie i bezczelnie się wylegiwać. – Nie żartuj sobie, Molly. – Odpowiedziała nieprzyjemnie, mimo, że jej koleżanka starała się załagodzić atmosferę. Wzrok zaostrzył się na czerwonowłosym wampirze, kiedy wspomniał coś o kochankach czy siostrach. – Spodziewam się Twojej śmierci, ale to nie cud. To najcudowniejszy czyn. – Prychnęła cicho a na twarzy namalował się złowieszczy, nieco tajemniczy uśmiech, mówiący „uciekaj na drzewo, bo zaraz wyciągnę broń”. Przewróciła oczyma kiedy wspomniała coś o niegroźnych wampirach, jak można być tak naiwnym. – Zachowujesz się jak moja młodsza bratanica, która popadła w platoniczną miłość z wampirem. Rzygać mi się przez to chce. – Odpowiedziała sucho, jej głos nie należał do najprzyjemniejszych, ciął powietrze niczym kosa, na pewno nie była tu miłym gościem, ale Molly pewnie zdążyła się już przyzwyczaić do dość niecodziennej łowczyni.\nNie wodziła wzrokiem za łowczynią. Cały czas miała oczy skierowane na koto-wampirze. Dopiero kiedy przyniosła kosz, w którym leżała oskalpowana twarz, na twarzy Flame namalowało się niecodzienne zdziwienie i rozgoryczenie. – Nasz eks-burmistrz ma na Ciebie chrapkę. – Zabrzmiało raczej jak ironiczny żart. Miała kontynuować rozmowę o tym zjawisku, ale wampir postanowił wykonać ruch. Nie minęła sekunda, kiedy w jego stronę, między oczy skierowany był pistolet wysokiego kalibru. Łowczyni nie drżała, a jej ruch był na tyle płynny, że nie można w nim było dostrzec zawahania. Miała pewną rękę. – Nie wstawaj nieproszony. W A R U J. – Kolejne suche, bardzo ostre słowa, które na pewno drażniły biedne kocie uszka wampirka. Niektóre po japońsku, niektóre po hiszpańsku. Była cholernie niemiła i despotyczna. Nie ważne jaki miał charakter, należał do tej złej grupy. Nie obchodziło Flame co zrobił dla Molly, jakie mieli plany, czy był sraki czy owaki, nie wiadomo jak miły. Każdy miał swoją ciemną stronę. Nie ważne jak długo i jak bardzo usilnie skrywaną, ona nigdy nie zaśnie. – Skoro Samuru ma czas na zabawianie się z Tobą w kotka i myszkę… Czas go odwiedzić. – Jeśli wampir z powrotem usiądzie Flame spuści broń i jak gdyby nigdy nic zacznie mówić ku Molly, jeśli nie, dalej będzie stała jak stoi, po prostu zaczynając z koleżanką dialog. – Trzeba wysłać próbkę materiału genetycznego do Oświaty. Milej będzie go łapać, jeśli się okaże, że to któryś z nas. – Chodziło jej o łowców, by być szczerym. Zero sympatyczności w głosie, zero. Jak gdyby to była lalka, a nie oskalpowana twarz człowieka.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Sob Lut 23, 2019 10:41 pm\nSpojrzała z byka na Shiro wiedząc, że miał odrobinę racji w swoim toku rozumowania jej skomplikowanej sprawy. Jednak nic nie było takie proste jak mogło się wydawać. Przynajmniej dla człowieka, którego dni są policzone a fortuna nie jest składową stu, a nawet tysiącleci. Chyba trzeba wyłożyć ten fakt przed oblicze kotowatego stworzenia, które czasami zachowywał się jak oderwane od rzeczywistości.\nTo mieszkanie kupili mi rodzice. Oni o niczym nie wiedzą. Nie mogę od tak go sprzedać i przeprowadzić się gdzie indziej. Zaczęliby coś podejrzewać i się martwić. Nie chce robić im problemów. Poza tym nie chcę być jak szczur, który pierwszy ucieka z tonącego statku. To on powinien się bać. Wiem, Ty we mnie nie wierzysz.\nPokiwała głową przyznając rację sama sobie. Cóż ona, biedna, młoda dziewczynka, mogła uczynić tak znanemu wampirowi jak Samuru. Owszem, mogła i to wiele. Przynajmniej tak twierdził jej rozrastający się duch walki. Była teraz w tym momencie, w którym każdy szaleniec uważa swój pomysł za najlepszy pod słońcem. Na przekór losowi, pod wiatr, pod prąd, przeciw wszystkim schematom, musi jej się udać! I gdyby nie fakt, że siedzieli tutaj w bardzo kameralnym towarzystwie, to byłaby bliska chęci wygłoszenia jakiejś motywacyjnej mowy dla wielbicieli i fanów.\nJej słowa wyprzedził jego myśli przez co pokiwało jedynie głową. Zrozumiała, że w jego ocenie taka owieczka nie ma szans z przebiegłym wilkiem, Była dla niego jak kąsek, smaczny, mały, na raz.\nNie chcę rozmawiać o oświacie. Inaczej to sobie wyobrażałam. Ta instytucja jest głęboko upośledzona ale to nie mój problem. Ja im nie będę sprawiała więcej problemów i na tym prawdopodobnie moja rola się skończy.\nTo fakt, zaliczała wpadkę za wpadką (nawet dosłownie) ale miała nadzieję, że złe fatum ciążące nad nią od momentu przeprowadzki, właśnie gdzieś uleciało. Może to za sprawą Shiro i jego magicznych sztuczek, któż to wie.\nKolejne słowa chłopaka sprawiły, że na twarzy Molly pojawiło się głębokie skupienie i zastanowienie. Czyżby właśnie powiedział jej, że bycie ofiarą przemocy nie jest mu obce? I że ta wizja jest niczym w porównaniu z jego przeszłością? Świdrujący wzrok wywiercał mu dziurę w brzuchu. Teraz pobudził jej ciekawość i to bardzo.\nCo złego zatem spotkało Ciebie?\nPochyliła się do przodu podpierając brodę o własny nadgarstek. Zaczęło się robić ciut intymnie. Zwłaszcza, że zarówno jedno jak i drugie miało problemy, wspomnienia i tajemnice, którym niekoniecznie chciało się dzielić ze wszystkim. Może Molly nie umiała zabrać wspomnień wampira ale umiała słuchać a czasami zwykła rozmowa jest w stanie zdziałać cuda. Wystarczy się jedynie otworzyć na drugą osobę.\nAle Twoje są niezwykłe! Nie rusza Cię to już? To, że jesteś taki, no wiesz… wyjątkowy?\nPewnie żyjąc z nimi już tyle lat, przestały być czymś niezwykłym, dla niego. Bo dla osób takich jak Molly, były niesamowite, niespotykane, fascynujące i … egzotyczne? Trudno był ubrać w słowa to co się myśli widząc coś tak niesamowitego. A dodajmy do tego wszystkiego, że M. nie miała pojęcia o schowanym w spodniach ogonie. To byłaby dopiero heca bo znając babską ciekawość, zaraz chciałaby go dotknąć.\nNie. A Ty jesteś opryskliwy. Jakby coś Cię ugryzło. W parku wydawałeś się sympatyczny i ułożony a teraz wychodzi z Ciebie zwierze. Chyba prócz uszu masz jeszcze koci charakter.\nA później to już wszystko potoczyło się w błyskawicznym tempie. Do mieszkania wparowała Flame nie siląc się przy tym na żadne uprzejmości. Okej, mamy trudne czasy a i okoliczności są średnio sprzyjające ale czy serio nie można być dla siebie chociaż odrobinę miłym? Molly w tym towarzystwie była gdzieś pośrodku. Pomiędzy wampirem, jej dzisiejszym bohaterem, a Flame, łowczynią i partnerką do dzisiejszego obchodu. Oboje wyglądali na niezbyt zadowolonych ze swojej obecności a czarnula niczym mediator szybko stanęła między obojgiem. Szybko zaczęło się robić gorąco. Jedno miało temperament a drugie niewyparzony język. To wróżyło spore kłopoty, serio, znowu?\nHola kolego. Bez przesady. Dobrze wiesz, że nie jestem lesbijką.\nJej wzrok, mało przychylny, mówił „właśnie widziałeś jak posuwał mnie facet”.\nBam, atak z drugiej strony.\nJaka miłość? On tylko pomógł mi w jednej kwestii. Dajcie oboje spokój.\nSytuacja rozwijała się w błyskawicznym tempie a Molly nie wiedziała czy pakować się w ten ostrzał słów i obelg czy raczej zatkać uszy i iść do sypialni. Niech się, pobijają, pozabijają, zjedzą czy co tam chcąc. Ona umyła by wtedy ręce ale… nie, nie może tak zrobić. Nie tym razem.\nRaczej na moje gardło i co gorsza zdrowie psychiczne.\nPociągnęła nosem spoglądając jeszcze raz na oskalpowany fragment ludzkiego ciała.\nFlaaaaame, spokojnie, odłóż tą klamkę.\nGestem dłoni starała się uspokoić kobietę wchodząc jednocześnie na linię ostrzału. Nie było potrzeby pyskować do siebie i co więcej, celować sobie między oczy. Po co te nerwy? Przecież nikt nikogo nie chce zabić.\nNic nie będziemy wysyłać. To ma zostać między nami. Na stole leżą kserówki akt Samuru i jego zdjęcie. To nam wystarczy. A teraz bądź łaskawa rzucić na to wszystko okiem i przestać machać bronią, stresujesz mnie.\nZerknęła kątem oka na Shiro, który pewnie był nie mniej skołowany od niej. O ile wcześniej miała ochotę na szczerą rozmowę z futrzakiem, tak teraz zapragnęła żeby sobie poszedł, dla jego własnego dobra. Nie daj Bóg Flame zmieni zdanie i zrobi z jego mózgu obraz na ścianie. Co wtedy?\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Pon Lut 25, 2019 2:10 am\nAaaa... Więc z tym jest problem... - gdy słuchał tak jej słów, tchnęło go, w czym mógłby być problem. Dlatego też zaraz potem pokiwał głową, akceptując jej wyjaśnienia.\n- To przynajmniej zacznij od zwiększenia zabezpieczeń. Zamki i tak dalej - przewrócił oczami. - Coś bardziej sensownego. I... dziwisz się? - wiara w kogoś, kogo możliwości nie znał? Za to mając jej część wspomnień i poprzez ich rozmowę, mógł jako tako stworzyć obraz tego, jaka była czarnowłosa kobieta. I co właściwie mogła. A wynik tego wszystkiego... No nie napawał go zbytnim optymizmem. Niestety nie. Porywanie się na takiego przeciwnika było szaleństwem, którego nie umiał pojąć.\nW dodatku brakowało jej sojuszników.\nPoruszył uszami, zastanawiając się wewnątrz siebie, o co chodziło właściwie z Oświatą. Siedziba łowców wampirów... Czyżby napotkała tam niechciane problemy? Może brak wsparcia? Albo po prostu uznaliby to samo co on, że kobieta niespecjalnie ma szanse w starciu z wampirem... W dodatku wysokiej krwi. Potarł prawą dłonią policzek, zastanawiając się, jakby on sam to próbował rozwiązać.\nA tak. Na pewno nie ryzykowałby.\nZamrugał ślepiami, myśląc się również nad tym, co powinien jej zdradzić. Widział jej spojrzenie, jak i same zachowanie. Po co ja się odzywałem... - żachnął w myślach. Przeciągnął się leniwie, nie spiesząc się z odpowiedzią. Powinien jej coś zdradzić czy nie? Zaczął na szybko sprawdzać swoje myśli, by koniec końców wzruszył ramionami.\n- Nie miałem aż takich doświadczeń co ty, ale no... kiedyś chociażby próbowano złożyć mnie w ofierze - nieważne jak bardzo to absurdalnie brzmiało, na swoje nieszczęście przeżył coś takiego. I to w dodatku w Halloween... Fajne święto, a dzięki temu jednemu zdarzeniu zafundował sobie koszmary. Aż westchnął w duchu. Nie lubił wracać myślami do tamtych wydarzeń, ponieważ wiązało się to z zastanawianiem... co by było, gdyby dał się jednak złapać. - Nie wdam się w szczegóły - dodał jeszcze, niespecjalnie chcąc dalej kontynuować ową kwestię. Molly niespecjalnie znajdowała się na szczycie listy osób, którym chętnie opowiedziałby o swoich przeżyciach.\nUniósł rekę i ostrożnie dotknął ucha.\n- I tak, i nie - burknął. - Przyzwyczaiłem się do tego, ale zarazem codziennie zaskakuje mnie coś innego. I właściwie... nie, nieważne - przecież nie powie jej, że nadal nie wiedział, o co z tym chodziło, nie? Wow, znał teoretycznie wyjaśnienie, ale... czerwonowłosy tego nie kupował. No nie przemawiało go do tego. Jednakże... usłyszał wprost, że to nie jego moc. Więc o co właściwie chodziło?\nPrychnął, słysząc jej kolejne słowa.\n- No zgadnij, czyja to wina? - odparł. - I może - może miał z kota więcej niż sądził. Może i nie. Jednakże niezaprzeczalnym faktem było to, że jej wspomnienia wytrąciły go z równowagi... i mogły być przyczyną, czemu teraz miał tak odmienne zachowanie niż to, które widziała jeszcze nie tak dawno.\nNo, ale trzeba przyznać jedno - pojawienie się znajomej/koleżanki/siostry/kochanki/kto tam wie, bo nie on, nie sprawiło, że uspokoiłby się. Czuł się, jakby miał do czynienia z kolejną wersją Pandy, tym razem w kolejnej odsłonie. W dodatku groźniejszej.\n- Hai, hai. Po prostu podobnie się zachowujecie bardzo podobnie - odpowiedział, siląc się na lekki uśmiech. - No już nie patrz tak na mnie, nie mówiłem serio - dodał szybko, widząc jej niezbyt przyjazny wzrok. No zdawał sobie sprawę z tego, że nie kręciły ją kobiety. Zarazem rudowłosy czuł się ciut nietypowo, że chcąc nie chcąc, dzielił i poznał tajemnice czarnowłosej. Przynajmniej kilka z nich. W końcu, równie dobrze mogło to być ich pierwsze i zarazem ostatnie spotkanie...\nDrgnęła mu powieka, gdy zobaczył wycelowaną w niego broń... tak samo i te słowa...\n- Nie jestem pieskiem, by usłuchiwać się ciebie - odciął, nie mając najmniejszego zamiaru, by powrócić do poprzedniej pozycji. Po jakiemu ona do mnie właściwie mówi? - Zaczynam powoli powątpiewać w racjonalne myślenie u ludzi - dodał ciszej, nawiązując nieco do swoich słów odnośnie próby wyjaśnienia Molly, że nie wszystkie wampiry są takie same. - Nie zrozumiem was.\nNie zrobił od swojej strony niczego przez to, że pomiędzy nimi stanęła wcześniej wspomniana osoba. Zamrugał ślepiami, po czym westchnął cicho.\n- Zaczynam się poważnie zastanawiać, czy panuje taka patologia, że każdy od Was macha bronią na widok kogoś, kto nie jest człowiekiem - poruszył uszami. - Strasznie nerwowi jesteście. No i właściwie co ci da, że tu zostanę? Mam podsłuchiwać wasze wielkie rozmowy? - nie żeby go to obchodziło. W sumie, aż zaczął się zastanawiać, czy łowcy mają jakieś choroby psychiczne, że tak się zachowują. Ba, w duchu już współczuł Molly, że musiała się z czymś takim użerać.\n- Nieważne. Tylko tchórz zaatakowałby bezbronnego... a przecież szlachetni łowcy tacy nie są, nie? - szkarłatne oczy spoglądały w kierunku Flame. No i szlag trafiło uspokojenie się i odzyskanie wcześniejszego humoru, lub powrót do swojego normalnego charakteru. Chociaż też nie można powiedzieć, by wampir zdawał sobie do końca sprawę, co właściwie robił.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Sro Lut 27, 2019 5:33 pm\nAż parsknęła kiedy spojrzała na Molly jako na lesbijkę i jej mniemaną „partnerkę”. Zlustrowała kobietę od stóp do głów. Odpowiedź była krótka i proste. Nie. Flame raczej nie miała popędów seksualnych w żadną ze stron. W nikim nie widziała dobrej partii dla niej samej. Tym bardziej jakieś kobiety. Świat mógłby istnieć spokojne bez erotyzmu, przynajmniej dla niej.\nWestchnęła. Pomoc wampira. Dobre sobie. Flame nigdy nie wierzyła i wierzyć nie będzie w dobre serce wampirów. Po pierwsze ich serce było tylko pustą, nieżyjącą atrapą, po drugie, dla nich liczyło się tylko pożywienie. Tylko to im było potrzebne to ich nieśmiertelności. Nieśmiertelność.. Flame uwielbiała ją odbierać. Aż rozmarzyła się na myśl kolejnej pozytywnej kreski w jej kalendarzyku.\nWszystko działo się na tyle szybko, że ciśnienie wywędrowała u Flame o dużo za dużo do góry. Molly stanęła na jej linii strzału. Krótkowłosa kobieta pokiwała głową na boki. Spojrzała z góry, bo z lekko uniesionym podbródkiem na łowczynię, chowając Deagle'a z powrotem do kabury. – Pilnuj swojej „klamki”. – Odpowiedziała niemiło drugiej łowczyni, która nie kontrolowała kto nachodził ją pod jej nieobecność, a co gorsza – obecność. Kto wie, wampiry są na tyle szybkie i czasem niezauważalne, że mogłoby to być możliwe. Flame nie raziła miłością do żadnego z nich. A kotowampira zdawała się celowo ignorować. Nie chciało jej się wchodzić w słowne potyczki z jakimś niedojrzałym emocjonalnie i fizycznie wampirem, który wyglądał jak dziecko. W dodatku zwierzęce dziecko. Jej wzrok mówił wszystko, raził pogardą, niechęcią, zniesmaczeniem, brzydziło ją to jak najgorsze postawione przed Tobą jedzenie. Pomyśl o tych wymiocinach podchodzących pod gardło. Tak samo czuła się Flame widząc jakiegokolwiek wampira.\nUśmiechnęła się na ostatnie słowa wampira. Odchodząc do akt, zaczęła mówić. – Nie udawaj bezbronnego. Wszyscy wiemy, że to tak nie działa. A najbardziej tego świadom jesteś ty. Więc skończ łżeć jak pies. – Każde słowo było ostre, wysyczane wręcz przez zęby. To były zapewne ostatnie słowa w jego stronę skierowane przez Flame, użeranie się z tym dzieciakiem było gorsze niż pilnowanie rozbrykanej Noir.\nStojąc nad kserówkami, oparta o blat Flame zaczęła kierować pytania do Molly, nie ważne, że ani ona na nią, ani na odwrót nie spoglądała. Jej słowa były głośne i wyraźne. – Dlaczego tak bardzo Ci zależy nad tym by to ukryć? Samuru nie jest łatwym celem, nie pokazuje się publicznie, ukrywa się, nie wiadomo co się z nim dzieje, ani jak silny na dany moment może być. – Telefon Flame, który leżał obok akt zawibrował. Kątem oka spojrzała na obudzony ekran. Wiadomość od bratanicy i jego pierwsze słowa „Pomocy, jakiś wampir…”. Reakcja Flame była sekundowa i w natychmiastowym tempie odtworzyła resztę wiadomości. – Kurwa… - Wymamrotała pod nosem w swoim ojczystym języku. W sekundę zgarnęła wszystkie akta Samura w jeden plik, schowała telefon do kieszeni płaszczu. – Molly, pakuj dupę, Sorna zaatakował wampir, a skoro jego córka tam jest… - W oka mgnieniu znalazła się przy drugiej łowczyni. Kotowampir dla niej przestał w tym momencie istnieć, nie był największym jej strapieniem w tym momencie. Jej rodzina była w niebezpieczeństwie, a jej tam nie było. Flame stała już przy drzwiach. Wszystko co było jej trzeba miała przygotowane. Otworzyła je nawet lekko. – Lorraine. Nie ma czasu. Pośpiesz się. – Pogoniła drugą łowczynie podkreślając ważność sprawy jej prawdziwym imieniem, który zapewne mało kto znał. Spojrzała gniewnie. Chociaż jej wzrok był ciężki, szło w nim dojrzeć nutkę strachu. Niepewność rosła, a jej koleżanka, nie ważne jak szybko by się teraz poruszała, dla Flame trwało to wieki.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Nie Mar 03, 2019 9:45 pm\nNikt, dosłownie nikt nie umiał tak podnieść na duchu i zaszczepić w człowieku ducha walki niż ten oto tutaj kotowaty wampir. Ktoś taki jak Molly, niemal skazany na przegraną, powinien otrzymać kopa w postaci dobrego słowa, wsparcia, pokrzepiających sentencji Paul Coelho czy nawet DecoMorreno. Wszystko tylko nie dobijające „ dziwisz się?”. Dziewuszynie momentalnie opadły ręce. Ona tu siedzi z motyką, którą mała zamiar machać tuż przed nosem słońca, a on mało entuzjastycznie spisuje ją na straty jednym z najbardziej popularnych powiedzeń. Klękajcie narody.\nPo tym jak nieprzyjemne wspomnienia opuściły zakamarki jej pamięci, stanęła wyprostowana i gotowa na starcie z nieznanym, ze złem wcielonym. Brakowało tylko podmuchu wiatru poruszającego jej kruczoczarne włosy podczas gdy ona będzie patrzyła hardo w nieznane. Niestety w pokoju brakowało nie tylko przeciągu ale i zabijaki, który gotów jest głową wywarzyć drzwi jeśli będzie trzeba albo wejdzie oknem gdy opcja numer jeden nie będzie dostępna.\nW ofierze? To chore, przecież mamy XXI wiek. Już nie składa się ofiar.\nZdawało się, że nikt nie wie o tym lepiej niż sam Shiro, którego pomimo absurdu sytuacji, próbowano wykorzystać do czczenia jakiegoś bóstwa. Bo z tym przeważnie wiązała się ofiara. Przynajmniej taką wiedzę wyniosła Molly ze szkolnej ławki.\nSkoro nie masz ochoty, to nie mów. Nie będę naciskać.\nWzruszyła ramionami dając jasno do zrozumienia, że nie jest typem osoby, która za wszelką cenę chce wiedzieć jak ktoś podchodzi do danej kwestii. Posiadanie tak specyficznych atrybutów można zostać porównane do bycia obcokrajowcem. Niby wszyscy Cię akceptują ale i tak zerkają ukradkiem. No i jeszcze zostaje kwestia przebrania! Mało to w sklepach równych, śmiesznych opasek? Kocie uszy to chyba hit kilku ostatnich sezonów. Na palcach dwóch rąk mogła wyliczyć wszystkie swoje koleżanki, które wstawiły fotki w czymś podobnym mając nadzieję, że otoczenie odbierze je jako… niezłe kicie, mniejsza.\nWybuch złości i agresji w jednej chwili postawił wszystkich na nogi, a niektórzy nawet byli zmuszeni usiąść znów na swoich miejscach.\nJedno ze zdań rzuconych przez Flame szczególnie rozbawiło Molly, która zagryzła policzek od środka i nijak nie dała po sobie poznać, że chce jej się śmiać. Chodziło o kłamstwo i psa a w to wszystko zamieszany był wampir o kocich uszach. Było ciut komicznie ale nadal poważnie. Wszak w użycie poszła broń. Na razie jako straszak ale któż wie co może się jeszcze stać.\nNie, nie. Chyba lepiej będzie jak już pójdziesz.\nZabrzmiało to tragicznie niemiło ale jak w inny sposób zasugerować komuś, że jego własna obecność może przysporzyć mu problemów.\nFlame daj mu już spokój. Naprawdę jest niegroźny.\nPoręczyła w imieniu tego tutaj mając nadzieję, że jej nie zawiedzie i nie zacznie za chwilę atakować ich jakimiś podstępnymi sztuczkami. Wtedy oberwałby nie tylko on ale i pewnie sama Molly.\nA co mi da to, że zaniosę skórę do Oświaty? Mają ważniejsze dowody na bestialstwa tego gnoja i są bezradni. To nic nie zmieni bo oni nic nie zrobią, rozumiesz? Dadzą mi ochronę, każą zamieszkać w siedzibie głównej? Wątpię.\nOstatnie słowo mruknęła pod nosem mając pewność, że to co wszyscy tu zobaczyli, zostanie między nimi. Nie ma potrzeby wykonywać dodatkowych ruchów, które nic nie wniosą. To tylko dodatkowe komplikacje, przesłuchania, pytania. Nie, nie chciała tego.\nUniosła zielone oczyska widząc jak łowczyni zagęszcza ruchy. Początkowo ruszyła za nią bez namysłu ale w połowie drogi doznała olśnienia. Kot i broń. Dwie sprawy, które musiała załatwić tu i teraz.\nKrzyknęła biegnąc niczym burza do sypialni skąd zgarnęła do torby kilka niezbędnych rzeczy. Wracając rzuciła kotu kluczyki od mieszkania.\nZamknij drzwi a klucz połóż pod wycieraczką, dobra?\nPuściła mu oczko będąc gdzieś w połowie korytarza. Miejmy nadzieję, że złodzieje do czasu jej powrotu nie wyniosą położy sprzętów. Byłby trochę szkoda.\nKocie, daj z/t dla nas wszystkich po swoim poście, chyba, że zostajesz na noc XD\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Wto Mar 05, 2019 1:23 am\nZamrugał ślepiami, zastanawiając się zarazem, co powinien teraz zrobić. Niespecjalnie miał ochotę pozostawać tutaj dłużej, a tym bardziej próbować wdawać się w dalszą rozmowę. Zwłaszcza z pewną kobietą, która zaczęła coś nawijać o psach. I jeszcze oskarżała go o kłamstwa! Dlatego też wychylił się nieco, po lewej stronie i wpatrywał się w nią ponuro. Rudowłosy w tym tez momencie upewnił się w tym, że łowcy to jednak chorzy ludzie. Niestety na głowę. Może potrzebują po prostu dobrego lekarza? - zastanowił się w myślach. - Chyba neurolog jest od tego. Tak. Na pewno im się przyda. Jestem przekonany - przytaknął sobie w myślach. Wyprostował się i postukał pazurem o swój polik.\n- Chyba masz rację - zdecydowanie nie chciał pozostawać tutaj. Ba, a co, jesli tak straszne zachowanie jest zaraźliwe? Albo obawia się jeszcze czymś gorszym niż gadaniem i grożeniem!?\nZiewnął, przysłuchując się ich rozmowie. Nie bardzo zamierzał sobie już tym zawracać głowy, przez co, pomimo wcześniejszych słów, zamierzał rzeczywiście zabrać się stąd. No już, już prawie wybył...\n... po czym nagle powstało całkiem gwałtowne zamieszanie.\nZatrzymał się na moment, zastanawiając się zarazem, co właściwie powinien zrobić. W sumie, zaraz potem stwierdził, że to nie jego problem. Nie zamierzał oferować swojej pomocy, nie po takim potraktowaniu... no i nie chciał się pakować w kolejne kłopoty.\nNim jednak zdążył wyjść, dojrzał lecący w jego kierunku przedmiot. Z łatwością go złapał i zacisnął palce, czując metal i chłód. Zaraz potem usłyszał słowa Molly. Delikatnie zadrżała mu powieka, a on trwał w tej jednej, stojącej pozycji przez pewien okres czasu.\n- Serio? - burknął, gdy obie już poszły. - Czy ona właśnie wręczyła swoje klucze do mieszkania komuś, kogo dopiero co poznała? - podrzucił lekko kluczami. - Co za nieodpowiedzialna kobieta... I co ja mam z tym faktem zrobić... - poprawił nieco górną część ubioru i podciągnął bluzkę, by zaraz potem wyciągnąć ogon na światło dzienne. Machnął nim dwukrotnie, wydając z siebie dźwięk ulgi. Jego oczy powróciły już całkowicie do pierwotnej barwy, a on zdawał się być bardziej spokojniejszy niż wcześniej. - Chyba nic. Ale zabiorę jej wodę, by sobie nie myślała - odpowiedział sam sobie, wyraźnie zadowolony z siebie. Przeciągnął się leniwie i podreptał w stronę jej lodówki. Otworzył ją sobie i wyciągnął napój, po czym wypił go. Nie była to krew, ale część jego organizmu poczuła się nieco bardziej ugłaskana. Dlatego też zaraz potem zamknął jej drzwi i zabrał to co jego - czapkę i upewnił się, że miał telefon przy sobie - jak i przywłaszczoną w połowie pustą butelkę (jakby nie patrzeć, pozwoliła mu na zabranie tego). Dał sobie chwilę odpoczynku, zanim ukrył na nowo ogon i uszy,\nNiespecjalnie chciało mu się tu dłużej siedzieć, więc zamknął jej mieszkanie, schował klucz pod wycieraczkę, gdzie ładnie go ułożył i poszedł sobie. W końcu pewnie jeszcze skontaktuje się z nią, a tak... Idzie się zająć sobą. Z dala od tych dziwnych problemów.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly Wto Sie 06, 2019 9:02 pm\nPrzyswoiła wiedzę, którą on przekazał jej dzisiejszego wieczoru kilkukrotnie. Dopóki była jego, mogła czuć się bezpiecznie. Nie zagrażał jej nawet Samuru a to brzmiało wręcz niewiarygodnie. Dobrze, spróbuje. Zobaczy jak to będzie a nawet postara się nie sprawiać kłopotów bo co do tego, że będzie miła nie było wątpliwości. Zwracała się uprzejmie do większości społeczeństwa nawet jeśli nie dopisywał jej humor. Dokładając do tego wdzięczność, która tak czy siak mu się należała, dostawaliśmy obraz perfekcyjnej towarzyszki. Nie sprawdzi się? W mieście nie brakowało łasych na podobne warunki, które usłyszała. Nie martwmy się na zapas.\nDroga do domu upłynęła jej w ekspresowym tempie. Mogła powiedzieć, że prawie do niego biegła a gdy wpadła do środka, w jeszcze większym pośpiechu zaczęła zrzucać z siebie ubrania. Nim dotarła pod prysznic była już praktycznie naga. Szorowała ciało tak dokładnie i mocno jak nigdy wcześniej. W pewnym momencie miała wrażenie, że już nigdy nie domyje resztek krwi. Najgorzej było z włosami. Nie dość, że na co dzień trudno było je ułożyć bo były kręcone, to teraz zlepione krwią stanowiły w niektórych miejscach zbitą masę. Przy pomocy odżywki, dużej ilości odżywki, dobra, wypaprała ją całą, udało jej się pozbyć problemu.\nOtulona mięsistym kocem z czerwonego materiału, którego nazwy nie znała, podeszła w końcu do lustra żeby przyjrzeć się sobie z bliska. Niby wyglądała tak samo ale czy na pewno?\nSince pod oczami zniknęły, rzęsy wydawały się jakby dłuższe i gęściejsze, nawet jej własne włosy po wysuszeniu były jakieś takie bardziej lśniące. Ta cała śmierć bądź co bądź wpłynęła na nią korzystnie chociaż bardzo nieciekawie to brzmi.\nSkoro dostała szanse na odpoczynek to zamierzała z niej skorzystać. Kładąc się na sofie w salonie bez ustanku powtarzała jeden numer telefonu. Wiedziała, że Zaren każe wyrzucić jej telefon a pisanie karteczek było o tyle niebezpieczne, że istniało ryzyko ich zgubienia. Po kilkunastu minutach zasnęła przez zmęczenie.\nKiedy obudził ją jakiś hałas za oknem była godzina 2 w nocy. Powinna się przekręcić na drugi bok i drzemać dalej?\nRaczej nic z tego. Takie zachowanie mogło wkurzyć Zarena a doszła już do tego, że nie warto z nim zadzierać.\nGdy tylko ubrała naszykowane wcześniej rzeczy, wyszła z mieszkania nie oglądając się za siebie. To prawdopodobnie jej ostatni raz w tym miejscu.\nTemat: Re: Mieszkanie Molly