Trzymaj swoje dane na łańcuchu. Bez blockchaina są zagrożone - IoT - Nextrope\nTopowe korporacje są zgodne w roztaczanej przed nami wizji przyszłości. Z roku na rok słyszymy coraz więcej obietnic, że IoT (Internet of Things) sprawi, że zapomnisz o problemach, o których istnieniu nawet nie wiedziałeś.\nPo wyjściu z pracy wsiądziesz do samochodu, który zawiezie Cię prosto pod adres Twojego domu. Dotknięciem zdalnie ustawisz czekające na Ciebie w przedpokoju światło, a w międzyczasie sprawdzisz w aplikacji, czy zawartość lodówki pozwoli Ci na przygotowanie planowanej kolacji. Tylko pamiętaj o tym, żeby nie pić o tej porze kawy - przypomina Ci o tym migające powiadomienie aplikacji medycznej, która automatycznie synchronizuje Twój mierzony puls oraz ciśnienie. Aż trudno uwierzyć, że internet, do którego podpięte są te codzienne urządzenia, może tak bardzo ułatwić Ci życie!\nJednak w momencie, gdy rozsiadasz się na kanapie, dzieje się coś jeszcze. Podczas synchronizacji danych na temat ostatnich wyników badań, z wirtualnej karty płatniczej oraz aplikacji nawigacyjnej - wraz z Twoim adresem i czasem trasy, nie tylko Ty je obserwujesz. Twoje poczynania z drugiego końca miasta śledzi na bieżąco zespół hakerów. Chcą upewnić się, że jutro, kiedy będą wchodzić do Twojego domu poprzez znamy im kod, na pewno Cię w nim nie będzie.\nBrzmi jak wizja ze science-fiction, w której pozostaje nam tylko odcięcie się od nadchodzącej rewolucji. Czy potrafilibyśmy wtedy zrezygnować z wygody, którą chcą nam dać czołowe korporacje w zamian za dostęp do naszych danych?\nChyba że zdecydujesz się na to, by zamiast puścić samopas swoje - stopniowo zyskujące coraz większą świadomość - urządzenia, zabezpieczyć je i wziąć je na łańcuch.\nJaki? Ot, łańcuch bloków.\nJakie zagrożenia wiążą się z wykorzystaniem Internet of Things?\nMimo tego, że opisana przez nas wizja jest dopiero melodią odległej przyszłości - i to dość pesymistycznej - szacuje się, że sektor Internet of Things rośnie ze stałym tempem na poziomie około 20% rocznie. Oznacza to, że coraz więcej urządzeń RTV, AGD czy aut zdobywa dane na temat ich użytkowników, po to, by działać lepiej, wygodniej i w sposób bardziej dopasowany do ich potrzeb. Zakłada się, że za kilka miesięcy liczba sprzętów podpiętych do internetu będzie wynosiła ponad 26 miliardów, czyli... trzykrotnie więcej, niż wynosi liczba ludzkości na świecie. Mamy coraz mniej czasu na rozstrzygnięcie, jak zadbać o zabezpieczenie podobnych rozwiązań.\nAle jak w ogóle sprzęty codziennego użytku mogą zdobywać informacje na temat użytkownika, i dlaczego to, że lodówka zna Twoje nawyki żywieniowe, może stanowić jakiekolwiek niebezpieczeństwo?\nZastanów się nad tym, w jaki sposób o Twoich nawykach, zwyczajach i preferencjach dowiadują się Twoja rodzina i znajomi. Naturalnie - rozmawiając z Tobą. Podczas dyskusji poznają Cię coraz lepiej, tym samym zdobywając dane na Twój temat. Wiedzą, jakiej muzyki słuchasz, wracając do domu, co planujesz zjeść po pracy albo czy masz uczulenie na orzeszki.\nProducenci produktów codziennego użytku, sprzętu RTV, AGD czy aut również muszą przeprowadzić z Tobą tego typu dialog - tylko że rozgrywa się on na płaszczyźnie internetowej. Tym samym również Twoje sprzęty będą musiały w odpowiedni sposób zdobyć, zgromadzić, przetworzyć i wykorzystać Twoje dane, tak, aby dopasować najlepsze dla Ciebie rozwiązania.\n...i związane z nimi niebezpieczeństwo\nKłopot pojawia się w sytuacji, gdy mówimy o danych wrażliwych. To chociażby miejsce zamieszkania, informacje o Twoich kontach czy inwestycjach, pracy lub danych Twoich klientów, szczegóły na temat zdrowia… - materiały, które nie powinny wpaść w niepowołane ręce i mogą stanowić cel ataku hakerów.\nOkazuje się, że jeżeli - tak jak w przypadku IoT - do sieci podpięte są urządzenia codziennego użytku, zhakować można nie tylko komputer stacjonarny czy laptopa. Zagrożony jest również system zabezpieczeń domu, Twój samochód czy sprzęt RTV.\nCoraz częściej pojawiają się głosy, że internet w formie takiej, jaką znamy, nie stanowi dobrego fundamentu, na którym można budować olbrzymią strukturę internetu rzeczy. Zaczęto więc szukać bezpieczniejszego, bardziej odpornego na ataki i anonimowego podłoża. Eksperci uważają, że żadna z technologii nie sprawdzi się lepiej od blockchaina, czyli wspomnianego łańcucha bloków.\nBlockchain - sposób na zabezpieczenie IoT?\nO blockchainie zrobiło się głośno w okolicach boomu na kryptowaluty w 2016 r., a jednak dla wielu internautów wciąż brzmi enigmatycznie. Niesłusznie utożsamia się go z zagadnieniem Bitcoinów. Możliwości wykorzystania blockchaina wykraczają daleko poza sektor finansowy. Można skrótowo powiedzieć, że jest to rodzaj technologii, która służy do bezpiecznego i anonimowego gromadzenia oraz przesyłania informacji na temat różnych transakcji zawieranych w internecie.\nBlockchain jest rodzajem bazy danych, która występuje w formie łańcucha połączonych ze sobą bloków - stąd też pochodzi nazwa. Każdy pojedynczy blok jest połączony z następnym. Co ważne, zapisywane i gromadzone dane mogą nie muszą być przechowywane na jednym serwerze, w jednym miejscu ani na jednym komputerze - są rozproszone i zaszyfrowane, a ich anonimowe kopie przechowywane są jednocześnie w wielu lokacjach. Dzięki temu praktycznie do zera zminimalizowano ryzyko, że dane zostaną wykradzione, zhackowane lub przejęte.\nPubliczny rejestr można przedstawić jako ogromną kartkę, zawierającą wszystkie dane na Temat twojego adresu zamieszkania, danych finansowych czy informacji medycznych - która następnie została skopiowana i wysłana lokacje na całym świecie. Kartki są połączone ze sobą w sposób kryptograficzny, ciągle porównywane i “przepisywane” w nowych arkuszach. To oznacza, że matematyczne właściwości gwarantują ich nieusuwalność, niezastępowalność oraz całkowitą niezmienialność.\nMechanizm zabezpiecza nie tylko przed oszustwami. Setki, tysiące węzłów (którymi są wszystkie komputery w sieci) mogą udzielać odpowiedzi na pytanie, czy pogoda była deszczowa, a odpowiedni mechanizm dba o to, aby nie opłacało im się kłamać. Wcześniej weryfikacja treści ze świata zewnętrznego była niemożliwa; dzisiaj otwiera nam niewyobrażalne możliwości.\nDane na łańcuchu - sposób na ich bezpieczeństwo\nWedług najnowszego raportu „Internet rzeczy w Polsce” 47% Polaków obawia się o to, że ich dane mogą wyciec, a aż ⅓ osób boi się, że może utracić kontrolę nad urządzeniem podłączonym do sieci. Czy te wątpliwości rozwieje blockchain? Być może to właśnie fundament, na którym osadzone zostaną urządzenia podpięte do IoT. W końcu szacuje się, że do złamania łańcucha bloków potrzebna jest moc obliczeniowa równa połowie Internetu - a do zhackowania prostego, źle zabezpieczonego urządzenia podpiętego do domowego WiFi wystarczy umiarkowanie zaawansowana wiedza informatyczna i trochę cierpliwości.\nNa razie jedyne zagrożenie, jakie czeka nas w przypadku, gdy nie wyłączymy w łazience kranu, to podtopienie mieszkania sąsiada. Ale gdy będziemy mogli zdalnie sprawdzić w aplikacji, czy to zrobiliśmy - w przypadku internetu bez fundamentu, jakim jest blockchain - naruszymy dane własne i swoich klientów na szereg niebezpieczeństw. Kiedy doświadczymy powrotu do domu jak z początku artykułu? Trudno powiedzieć. Na pewno warto trzymać rękę na pulsie i przygotować firmy do wdrażania technologii blockchain, bo eksperci są zgodni: to właśnie będzie element naszej przyszłości. Tej wygodniejszej - i bezpieczniejszej.


Bajkowe Lato w Stylowym - Dziennik Wschodni\n4 lipca 2017 10:30\nCentrum Kultury Filmowej "Stylowy" w Zamościu zaprasza młodych kinomanów na wakacyjne seanse filmowe, którym towarzyszyć będą konkursy z nagrodami i niespodzianki. Cykl wystartuje już 4 lipca o godz. 10.30 i potrwa do 22 sierpnia.\nWarsztaty BMX i inne atrakcje na Centralnym Placu Zabaw 0 0\n"Japanorama" - wystawa malarstwa w Zamościu 0 0\nPoszczególne projekcje odbywały się będą we wtorki lipca i sierpnia. Na dużym ekranie zobaczymy najnowsze i najbardziej oczekiwane animacje, m.in. "Gru, Dru i Minionki", czyli kolejne fantastyczne przygody Gru i Lucy, ich uroczych córek – Margo, Edith i Agnes oraz tytułowych Minionków; zwariowaną komedię DreamWorks - "Kapitan Majtas: Pierwszy wielki film", czy wreszcie "Auta 3", kolejną odsłonę przygód wyścigowych samochodzików prosto z Disney-Pixar.\nBilety na poszczególne projekcje kosztują 12 zł.\n4 lipca 2017 - Gru, Dru, Minionki\n11 lipca 2017 - Auta 3\n18 lipca 2017 - Rock Dog\n25 lipca 2017 - Kapitan Majtas: Pierwszy wielki film\n1 sierpnia 2017 - Mała wielka stopa\n8 sierpnia 2017 - Kapitan Majtas: Pierwszy wielki film\n22 sierpnia 2017 - Gang wiewióra 2\nkino film CKF Stylowy dla dzieci


1 2 3\t 4 ... 26 27 28\nThe following users give thanks for this topic\t Kadzik - Pn stycz 28, 2013 02:22 PM\nPosted: Wt list 20, 2012 09:41 PM\nBtB jest super Jedna bitwa, a już mi się podoba. Scenariusz był iście mhroczny i zuy - las, który robił psikusy. Przyszło mi grać z Norsmenami M.T. Miałam ja w bandzie różnorodne modele - licz, nekroś, 3 x grave guard, dwa strachy na wróble, szkielet i wight. Lasy robiły psikusy (nie takie, jak u Tomka i Telchara, ale też srogie). Do tego 4 razy wyszło nam RH (w tym scenariuszu rzucało się co turę, nawet jak już wypadło), mieliśmy więc - trzęsienie ziemi, zmutowany las, grupę possessedów (nie dobiegła na szczęście) i meteoryt spaczeniowy na środku. Zmutowany las uczynił mi przysługę i położył dwa pieski Chaosu.\nNa szczegółowy raport nie bardzo mam teraz wenę, ale w skrócie - sieczka była konkretna Las z Norsmenami przeteleportował się do mnie (całe szczęście, bo 2/3 bandy biegające na 4 cale już było lekko nudne). Moim zdaniem walka była bardzo równa, nikt nie miał totalnego pecha, ale i wielkiego szczęścia w rzutach. Ot, taka średnia mordheimowa Najwięcej ubili o dziwo licz i nekroś. Strachy na lachy robiły zamieszanie i średnio dawały się położyć, ale raczej kładły na łopatki, niż ubijały. Szkielet i wight possały, GG nawet długo stali, ale w końcu znaleźli się nich mocni.\nRouty rzucaliśmy już parę tur, nawet zdawałam, nie to co zwykle W ostatniej turze nekromanta leżał na plecach z psem na klacie, a strach wprawdzie stał, ale wokół było kilku Norsmenów. Sytuacja nieciekawa. Michał nie zdał Ld i tylko to dało mi zwycięstwo. Gdyby zdał, pewnie wygrałby bitwę i wybił mnie do nogi\nZwycięstwo iście pyrrusowe. Zginął wight (jedyny stronnik, który dostaje xp) i jeden z grave guardów. Licz i drugi GG pauzują bitwę, a to znaczy, że pauzuje też jeden ze strachów, bo licz i nekroś je kontrolują. Póki co, bez zakupów i dopisanych awansów mam w następnej bitwie porywającą liczbę 4 modeli - nekromantę, jednego GG, szkieleta i stracha na wróble\nZarobiłam oszałamiające 50zk\nZ tego co widziałam, na drugim stole były fajniejsze akcje z teleportacją band siedzących w lasach, ale u nas po tym, jak Norsmeni przelecieli pół stołu do mnie już nikt nie właził do lasów. No, poza tym, że raz pochaoszony las wlazł mi w nekromantę, ale oszczędził go na szczęście.\nByło fajnie, a najbardziej podobało mi się sprzątanie Drzewka, laski i skałki sprzątało się szybko w porównaniu do domków. Miło mnie też zaskoczyła moja banda. Licz nie posysa aż tak, jak myślałam, a strach na wszystkich poza nekromantą robi swoje. Trochę droga przez mękę z tym bieganiem, a raczej jego brakiem, ale da się przeżyć. Najfajniejsze jednak jest to, że przełamaliśmy pewną rutynę i gra daje większą radość Przynajmniej mi.\nPosted: Wt list 20, 2012 10:04 PM\nHeh, przypadkowo zdarzyło się że graliśmy ten sam scenariusz, który wg mnie jest kwintesencją czystego chaosu który w każdej chwili może pokrzyżować plany.\nIlość trochę momentami już męczących rzutów jest rekompensowana świetnymi zwrotami akcji w trakcie gry.\nMam nadzieję że w przyszłym tygodniu więcej osób dołączy. Pamiętajcie o wyborze celów kampanii, bo to w dużej mierze determinuje styl rozgrywki. W każdym razie grało się świetnie\nPosted: Wt list 20, 2012 10:23 PM\nJa muszę sporo doczytać, bo M.T. znał lepiej zasady mojej bandy niż ja Taki efekt, jak się czytało je 3 lata temu i zapomniało. Chyba dorobię też jakieś zombiki, bo muszę czymś grać kolejną bitwę... a i corpse bomb (skill, na który się zasadzam) nie ma najmniejszego sensu przy jednym zombiaku.\nPosted: Śr list 21, 2012 11:01 AM\nCieszę się, że granie się udaje, w przyszłym tygodniu jestem na 100% i przywiozę specjalnie do BTB robione makiety, to trochę ubarwi nam grę.\nJak pisałem wcześniej przywiozę je w wielkiej walizce na kółkach, i jak się nie będzie mieścić to zabiorę część makiet z SDQ i zeskładuję do końca kampanii w piwnicy. Przynajmniej będzie już można grać "Horrors of the underground" i "Last Orders".\nPosted: Śr list 21, 2012 05:13 PM\nBitwa równiez dobra z mojej strony Mój szef co prawda musi leczyć nogę przez następną bitwę, ale na szczęście nic poważniejszego się nie stało. Poza tym, że zginęli mi pies i maruder, ale zdołałem ich odkupić\nPosted: Pt list 23, 2012 10:43 AM\nPosted: Pt list 23, 2012 11:55 AM\nMam nadzieję, że nic nam nie wypadnie i będziemy\nPosted: Pt list 23, 2012 01:57 PM\nPosted: Sb list 24, 2012 07:37 AM\nJa pewno też.\nPosted: Pn list 25, 2012 11:40 AM\nParę zaległych słów ode mnie na temat ostatniej bitwy :)...\nPierwsza bitwa w naszej nowej kampanii BTB, mimo iż niestety od strony figurkowej byłem do niej raczej nieprzygotowany, była dla mnie niesamowitym doświadczeniem w sferze klimatu, diametralnie innego niż w ruinach Mordheim, i powiewem świeżości w sferze zasad, niby tych samych, a jednak na tyle rozbudowanych o liczne nowe smaczki, by - jak to trafnie wspomniał Telchar - zapewnić wiele ekscytujących zwrotów akcji. Czekam niecierpliwie na kolejne bitwy i rozwój kampanii :)!\nPosted: Pn list 26, 2012 04:04 PM\nJednak jutro mnie nie będzie.\nPosted: Pn list 26, 2012 09:43 PM\nKrzysiek też będzie, zagra orkami.\nTelchar, weź tym razem elfa dla mnie\nPosted: Wt list 27, 2012 10:04 PM\nKolejna bitwa za nami. Orkowie byli w ciężkiej sytuacji już od początku, gdy zostali wzięci w kleszcze przez Maruderów z północy z jednej, a Mnichami z Kitaju z drugiej. Na szczęście Warboss Krzychu zwiazał walka i zroutował maruderów w ciągu pięciu tur. Jednak straty były ogromne i gdy moi mnisi dotarli na miejsce było już w dużej mierze posprzątane. Straty po stronie przeciwników były bardzo wysokie.\nSzczęściem dla mnie zyski są ogromne, wysyp rozwinięć i wiadra pieniędzy, a spotkany po bitwie medytujący mnich pomoże mi wybrać następny scenariusz\nPosted: Śr list 28, 2012 12:28 AM\nU nas miał być scenariusz z niespodziankami i potworami. Potwory totalnie nas olały i całą bitwę siedziały w krzakach Pogoda uratowała mi tyłek przed strzelcami, bo śnieżyca to jednak dobra rzecz. Z RH wypadły nurglingi, które przyniosły na pole bitwy prezenty! Moi bohaterowie postanowili z nich skorzystać, co zaowocowało zadowoleniem u jednego z GG (nażarł się cukierków, innych efektów brak), chorobą u drugiego (cukierki były przeterminowane) i dodatkowym ramieniem u nekromanty (cukierki zawierały śladowe ilości Chaosu). Poza tym - potwory nic nie robiły, więc sami z Tomkiem musieliśmy się tłuc. Z racji, że grę pauzowali jeden GG, licz i strach, to trochę ubogo u nas było... najbardziej bitny okazał się nekroś. W nagrodę dostał awans do liderki. W sumie klimatycznie, bo w tej bitwie dowodził niejako trupami, pod nieobecność licza.\nMerchant Caravan z wózkiem to moc. Ciężko ubić kogoś w wózku. Miałam szczęście, że udało się posłać konie w las i unieruchomić to cholerstwo. Teraz wiem, jak bardzo wkurzały ludzi moje rozpiski CoC z wózkiem\nOstatecznie, po wielkiej jatce, zostało u nas po 2 modele z każdej bandy + wózek bez koni. Właściwie fartem zdałam te wszystkie RT (aż się dziwię), a i Tomek długo zdawał, nim wreszcie wyrzucił 10. Tym samym zwycięstwo... bez strat na szczęście Co mnie cieszy, po obu stronach, więc merchanci, wbrew pesymistycznym zapowiedziom Tomka, unikną resetu i zagrają dalej.\nOstatecznie zamiast Scourge of the Realm wybrałam objective Silent Threat jako dużo ciekawszy i przydatniejszy (na nic mi np. fear, skoro prawie cała banda moja go wzbudza). Poza tym mam sentyment do skrytobójców i rzezimieszków\nPosted: Śr list 28, 2012 08:47 AM\nPiszcie raporty, z przyjemnością wrzucimy je z Tomkiem na klubową stronę!\n[ Go to page: 1 ...\t5, 6, 7\t] 103 Radzik 61244 Kampania na zasadach t...\n[ Go to page: 1 ...\t5, 6, 7\t] 97 Findar 56105 Kampania Warheim - wrz...\nWydarzenia Mordheim w SDKu? 2 Telchar 3746 Mordheim w SDKu?\nŚr grud 27, 2017 10:11 AM


Waga GRUNDIG PS 2010\nWaga ŁUCZNIK BS-12\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 150 kg, z funkcją pamięci pomiaru dla 10 użytkowników, mierząca zawartość wody oraz tkanki tłuszczowej.\nWaga SOEHNLE Pharo 200\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 200 kg i dokładności pomiaru do 100 g. Posiada wskaźnik rozładowania baterii i przeciążenia wagi.\nWaga ZELMER 34Z019\nWaga TEFAL PP5000B1 Evolis\nWaga elektroniczna o maksymalnym obciążeniu 160 kg, z dokładnością pomiaru do 100 g, wyposażona we wskaźnik świetlny Visio Control pozwalający kontrolować trend zmiany masy ciała w ciągu ostatnich pomiarów.\nWaga AEG PW 5571 FA\nWaga ŁUCZNIK BS-15\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 150 kg, wyświetlaczem LCD, możliwością pomiaru tłuszczu i wody oraz dokładnością wynoszącą 0.1 kg.\nWaga ZELMER BS2500\nWaga SOEHNLE Body Balance Comfort F5\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 150 kg, dokładności pomiaru do 100 g, z funkcją pamięci pomiaru dla 8 użytkowników, mierząca zawartość wody, tłuszcz, mięśnie oraz spożycie kalorii.\nWaga GORENJE OT 180 KARIM B\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 180 kg, z wyświetlaczem LED. Urządzenie na 4 baterie AAA dołączone do wagi.\nWaga BEURER GS 380 Solar\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 180 kg, z dokładnością pomiaru do 100 g, cyfrowym wyświetlaczem oraz ze szklaną platformą.\nWaga elektroniczna o maksymalnym załadunku 180 kg, z dokładnością pomiaru do 100 g, wskaźnikiem przeciążenia oraz ze szklaną platformą.\nMikser PHILIPS HR 1565/55\nMikser o mocy 350 W, z misą obrotową o pojemności 3 l, z 3 prędkościami pracy oraz funkcją turbo.\nMikser o mocy 450 W, z 5-stopniową regulacją prędkości pracy, funkcją Turbo, trybem pulsacyjnym, wyposażony w przystawkę miksującą oraz pojemnik do miksowania.\nMikser MOULINEX HM4131\nMikser ręczny z misą obrotową, o mocy 450 W, z 5 prędkościami pracy, funkcją Turbo, wyposażony w końcówki do mieszania i ubijania, przystawkę miksującą oraz przycisk zwalniający końcówki.\nMikser PHILIPS HR 1572/40\nMikser ręczny o mocy 350 W, z końcówkami do mieszania i ubijania, końcówką do blendera ręcznego, 5 ustawieniami prędkości pracy oraz ze schowkiem na przewód.\nMikser PHILIPS HR 1565/40\nMikser ELECTROLUX EHM 6200\nMikser ręczny w kolorze biało-czerwonym. Posiada końcówki do wyrabiania ciasta i ubijania.\nMini piekarnik o mocy 1500 W i pojemności 20 l, z regulowanym termostatem, minutnikiem oraz z rożnem obrotowym.\nPiekarnik SEVERIN TO 2030\nMini-piekarnik o mocy 1000 W, z obudową ze stali szlachetnej, z 2 wysokościami włożenia blach oraz grillem i rusztem do pieczenia.\nPiekarnik SEVERIN TO 2031\nMini piekarnik o mocy 1000 W, z obudową ze stali szlachetnej, z 2 wysokościami włożenia blach oraz grillem.\nPiekarnik SEVERIN TO 2038\nPiekarnik CLATRONIC MPO 3464\nMini piekarnik do pieczenia pizzy o pojemności komory 12 l i mocy 1000 W. Wyposażony w funkcje grillowania i zapiekania. Posiada tackę na okruchy, timer oraz uchwyt ze stali nierdzewnej.\nEkspres BOSCH TKA 6024V\nEkspres MOULINEX BCA145 Solea\nEkspres przelewowy o mocy 640 W i pojemności 0.6 l.\nEkspres SEVERIN KA 4125\nEkspres przelewowy o mocy 800 W, pojemności 10 filiżanek, z odchylanym pojemnikiem na filtr oraz z zaworem zapobiegającym kapaniu.


Wysoka jakość, wysoka klasa i innowacyjność - Emdex\nStart » Domeny » Oprogramowanie » Wysoka jakość, wysoka klasa i innowacyjność\n2015-11-16|Kategoria: Domeny / Oprogramowanie\nNasza firma od kilku już lat działa w branży teleinformatycznej. Zajmujemy się różnorodnymi przestrzeniami w ramach teleinformatyki. Nasze działania to technologie informatyczne, które stanowią doskonałe centrum danych dla wielu firm. Oczywiście, dla każdej projektowane jest indywidualne. To również technologie zarządzania i bezpieczeństwa obiektów. Doskonała strategia zabezpieczania obiektów dla firm i wiele, wiele innych. Nasza firma przygotowuje również na zamówienie zlecenie, jakim jest wirtualizacja stacji roboczych. To również forma zabezpieczenia informatycznego. Wirtualizacja stacji roboczych jest bardzo praktycznym i korzystnym działaniem, choć nie każdy zdaje sobie z tego sprawę, dlatego też my angażujemy się w to ze specjalnym oddaniem.\nObecnie szczególnie wielkim zainteresowaniem cieszą się wszelkiego rodzaju formy sprzedaży produktów z wykorzystaniem sieci komputerowej. Człowiek bez konieczności wychodzenia z domu może bardzo dokładnie obejrzeć konkretne rozwiązanie i wybrać opcję odpowiadającą indywidualnym oczekiwaniom. Dodatkowym a...


Vortal BUDO - nr 1 w Polsce :: Zobacz temat - Aikido i Argentyńskie Tango\nAikido i Argentyńskie Tango\nWysłany: 28 Styczeń 2017, 10:41 Aikido i Argentyńskie Tango\nPewnego dnia wybrałem sie do kina by obejrzeć film Carlosa Saury pt. Tango. Nie bez znaczenia dla tej wypowiedzi jest to, że przed laty byłem zawodnikiem i instruktorem judo a obecnie jestem judansha aikido w Ki Society. Ogladajac ten film uświadomiłem sobie o co, tak naprawdę, w argentyńskim tango chodzi. Sięgnąłem do korzeni i postawiłem śmiałą tezę, że argentyńskie tango się wywodzi z treningu walki na noże jako akompaniament nudnych, powtarzanych w kółko sekwencji ruchowych, znanych w naszym środowisku pod nazwą kata. To muzyka rytmicza ze stale zmieniającym się tempem. Udając się do Argentyny, by zweryfikować tę tezę, otrzymałem jej potwierdzenie od niebyle kogo, a mianowicie od samego Juana Carlosa Copesa, ojca odrodznego tango argentyńskiego po upadku hunty, która je zakazała. Muzyce towarzyszyły słowa protestu, co sprawiło, że tango umarło przez prawie dwa pokolenia. Zastapił je Presley, Beatlesi i nowy popularny rodzaj muzyki.\nTak więc tango argentyńskie jednoznacznie określa rolę partnerów. Mowa tu o partnerach, ponieważ do lat trzydziestych ubiegłego stulecia byli to w zasadzie tylko mężczyźni. Często ten fakt tłumaczy się brakiem kobiet, ale jednak moja teza ma swoje uzasadnienie. Zatem, jeden z partnerów prowadzi (czytaj - atakuje), drugi zaś, wyłacznie podążą za nim (czytaj - unika ataku). Kiedy tańczą bardzo blisko siebie (czytaj - są w zwarciu) prowadzący i podobnie prowadzony zahaczają się nogami (czytaj - sobie je podstawiają, by doprowadzić do upadku). Wspomniane kombinacje nóg raczej pasują do judo, nie mniej, moja obecność w Buenos Aires zdecydowanie przybliżyła mi tango do aikido. Otóż miasto to nigdy nie śpi. Co noc, począszy od północy do 3-ciej na ranem, w piećdziesięciu miejscach, tańczy się tango. Zdarzenia te nazywa się milonga (nie mylić z rodzajem tanga - obok tango i walca) i są zazwyczaj bardzo zatłoczone. Bywałem na takich, gdzie na parkiecie było 500 par. Sztuka polega na tym, by się wzajemnie nie potrącić. Mistrzowie tango argentyńskiego, to mistrzowie uników. Pewnie niektórzy z Was czytali, że Morihei Ueshiba zawsze pierwszy docierał do celu na zatłoczonej stacji kolejowej. Zapraszam do dyskusji.\nWysłany: 28 Styczeń 2017, 20:09\nbardziej pasuje do działu capoeira.


NBA: Celtics wrócą do MSG? | Zaklady.Unibet\nNBA: Celtics wrócą do MSG?\nNiezwykle ważne spotkanie przed Boston Celtics. W poprzednim ekipa z TD Garden ograła New York Knicks w Madison Square Garden i do Bostonu wraca po trzecie zwycięstwo w serii. Jeżeli uda im się wygrać, powrócą na mecz numer siedem do Wielkiego Jabłka. Gracze Knicks zlekceważyli sobie rywala w poprzednim starciu i zapłacili za to wysoką cenę.\nWarto zaznaczyć, że w historii NBA jeszcze żaden zespół nie wygrał serii, przegrywając 3-0. Jednak jeżeli ktoś miałby tego dokonać, to C’s mają wystarczająco dobre predyspozycje. Wielokrotni mistrzowie NBA nigdy nie poddawali serii, nawet gdy znajdowali się w bardzo trudnym położeniu. Paul Pierce i Kevin Garnett mają jeszcze raz poprowadzić zespół do zwycięstwa i w Madison Square Garden powtórzyć sukces z meczu numer 5.\nGracze z Nowego Jorku po poprzednim starciu, musieli uderzyć się w pierś. Niektórzy przyszli na mecz w czarnych garniturach, twierdząc, że to pogrzeb bostońskich Celtów: - Przyszliśmy na pogrzeb, a sami zostaliśmy zakopani – mówił J.R. Smith, który trafił 3/14 z gry i nie zdołał zapewnić swojej drużynie wsparcia z ławki.\nOd razu po meczu doszło do małej sprzeczki słownej pomiędzy Carmelo Anthonym i Jordanem Crawfordem. Sprawa rozeszła się po kościach, ale zapowiada jeszcze ciekawszą rywalizację między tymi ekipami w kolejnym meczu.\nTrener Celtics – Doc Rivers starał się zainspirować Celtów faktem, że w 2004 roku Boston Red Sox (drużyna baseball’owa) przegrywała 3-0 z New York Yankees i ostatecznie wygrała 4-3. Jason Terry – rezerwowy zespołu, jest przekonany, że jeżeli jego drużyna wygra spotkanie W TD Garden, to jeszcze wszystko jest możliwe.\nEwentualnie siódme starcie w Madison Square Garden z pewnością będzie dla C’s niezwykle trudne. Knicks będą starali się przypieczętować awans do drugiej rundy już w meczu nr 6. Trener Mike Woodson jest przekonany o sile swojego zespołu, ale nie chce, aby jego gracze po raz kolejny kpili sobie z rywala, przychodząc na mecz ubrani na czarno.\nCeltics wygrali 17 mistrzowskich tytułów, ostatni w 2008 roku. Są obok Los Angeles Lakers najbardziej utytułowaną ekipą w NBA. Natura play-offów nie pozwala przekreślać ich szans, mimo że to New York Knicks dysponują znacznie lepszą drużyną. Ich porażka w meczu numer sześć wywrze na Melo i jego kolegach wielką presję, bowiem jeśli odpadną przeciwko C’s, który startowali z siódmego miejsca w konferencji wschodniej, to spadnie na nich niesamowita fala krytyki.\nMecz Boston Celtics – New York Knicks odbędzie się w nocy z piątku na sobotę o 1:00\nNasz typ: New York Knicks, 1,80. Kurs na Celtics wynosi 2,04.\nSzóste spotkanie czeka również Los Angeles Clippers i Memphis Grizzlies. Niedźwiedzie wygrały poprzednie trzy starcia i w kolejnym zagrają na własnym parkiecie. Jeżeli awansują do drugiej rundy, zagrają z kimś z pary Oklahoma City Thunder – Houston Rockets.\nW Memphis liczą na siłę, jaką stanowią Marc Gasol i Zach Randolph. To właśnie ta dwójka pozwoliła Grizzlies wygrać ostatnie spotkania i odmienić całkowicie losy serii. Clippers byli lepsi w spotkaniu numer 1 i spotkaniu numer 2.\nNie wiadomo, czy w kolejnym starciu zagra Blake Griffin. Silny skrzydłowy doznał skręcenia kostki podczas poniedziałkowego treningu i już w poprzednim meczu nie był w stanie rywalizować na swoim normalnym poziomie. Dodatkowo, problemy z kciukiem zgłaszał Chris Paul.\nFaworytem tego starcia są oczywiście Grizzlies, ale jeżeli Clippers uda się wspiąć na wyżyny i wrócić na mecz nr 7 do Staples Center, mogą jeszcze odzyskać kontrolę.\nNasz typ: Memphis Grizzlies, 1,33. Kurs na Clippers wynosi 3,40.


Kolejne oszustwa metodą „na funkcjonariusza”. Nie daj się okraść i odłóż słuchawkę! Powiadom natychmiast policjantów! - Bieżące informacje - Komenda Miejska Policji we Wrocławiu\nKolejne oszustwa metodą „na funkcjonariusza”. Nie daj się okraść i odłóż słuchawkę! Powiadom natychmiast policjantów!


Hans Zimmer :: Baza osób :: Game Exe\nData urodzenia 12 września 1957\nGry na fortepianie uczył się sam, gdyż jego prywatny nauczyciel podobno zrezygnował z funkcji po tygodniu prowadzenia lekcji. Mimo to Hans wyjechał na studia do Londynu. Po ukończeniu nauki na uniwersytecie poznał Trevora Horna i Geoffa Downa, z którymi założył zespół The Buggles, tworzący muzykę pop. Grupa nagrała wielki przebój lat 80., "Video Killed the Radio Star".\nW świat muzyki filmowej Zimmer wszedł podczas długiej współpracy ze znanym kompozytorem, Stanleyem Myersem. Pierwszą ścieżkę dźwiękową napisał do filmu "Mucha". Podczas pisania swoich utworów wykazał się błyskotliwością w łączeniu orkiestry z elektronicznym brzmieniem keyboardów i pracą na komputerach, co później stało się cechą rozpoznawczą Zimmera.\nJego wielka kariera rozpoczęła się w 1988 roku, gdy za ścieżkę dźwiękową do dramatu "Rain Man" Zimmer otrzymał swoją pierwszą nominację do Oscara. W połowie lat 90. Hans zdobył Nagrodę Akademii za muzykę do animowanego filmu Disneya – "Król Lew". Od tego czasu otrzymywał coraz więcej propozycji napisania muzyki do filmów. Jest autorem muzyki do takich filmów, jak "Pearl Harbor", The Ring 1 i 2, "Helikopter w ogniu", "Hannibal" czy "Piraci z Karaibów".\nŁącznie prace Hansa zostały nominowane do 7 Złotych Globów, 7 Nagród Grammy oraz 7 Oscarów. Przez blisko 26 lat napisał muzykę do 124 filmów.\nPo swoich sukcesach Zimmer zdecydował się założyć wspólnie z Jayem Rifkinem Media Ventures, pierwszą w Hollywood oficjalnie zarejestrowaną organizację, która łączyła kompozytorów muzyki filmowej. Członkowie grupy tworzyli charakterystyczną muzykę łączącą orkiestrę symfoniczną i elektronikę. Do zrzeszenia należeli m.in.: Harry Gregson-Williams, Bryan Tyler, Lisa Gerrard czy Trevor Rabin. Media Ventures rozpadło się w 2003 roku.\nNa 27. Flanders International Film Festival Hans Zimmer dyrygował 100-osobową orkiestrą i 100-osobowym chórem. Wybierając najlepsze kompozycje z imponującego dorobku, wykonano utwory z "Mission Impossible 2", "Gladiatora", "Króla Lwa", "Cienkiej czerwonej linii" i "Rain Mana". Koncert został nagrany przez firmę Decca i wydany pod tytułem "The Wings Of A Film: The Music Of Hans Zimmer".\nPrywatnie Hans Zimmer jest żonaty z Suzanne i ma czworo dzieci. Posiada opinię jednej z najbardziej skrytych osobistości w Hollywood.


Wycięta scena motocyklowego pościgu z "Legionu samobójców"\nWycięta scena motocyklowego pościgu z „Legionu samobójców”\n15.11.2016 Anna Jakubowska Wszystkie aktualności z fantastyki\nJared Leto swego czasu komentował, że z ostatecznej wersji filmu Legion samobójców wycięto masę scen z Jokerem. W nadchodzącym wydaniu rozszerzonym odbiorcy będą mogli obejrzeć dodatkowe 13 minut nagrania – między innymi poniższą scenę, w której Harley goni Jokera na motocyklu.\nTelltale pracuje nad „Strażnikami galaktyki”? Następny artykuł »\n„Dishonored 2” w 32 minuty\nA dokładniej 32 minuty i 17 sekund po odjęciu czasu ładowania. Podczas gdy jedni mają problem, aby gra ruszyła na znośnych ustawieniach, inni już biją rekordy tzw. speedrunów – czyli przechodzenia tytułu w jak najkrótszym\nTelltale pracuje nad „Strażnikami galaktyki”?\nChyba już wiadomo, na jaką grę studio Telltale podpisało w zeszłym roku umowę z Marvelem. Na liście opublikowanej przy okazji strajku SAG-AFRA (związku zawodowego aktorów podkładających głosy) znalazł się wpis o grze komputerowej Strażnicy galaktyki. Miałoby to o tyle sensu, że na


Rio 2016: ten Niemiec nie umie przegrywać? Po porażce prowokował fanów Brazylii - Sport WP SportoweFakty\nRio 2016: ten Niemiec nie umie przegrywać? Po porażce prowokował fanów Brazylii\nMaracana była areną niesamowitego widowiska, w którym Brazylijczycy zmazali plamę na honorze za porażkę z Niemcami na MŚ 2014. Niestety, po meczu emocje wzięły górę nad rozsądkiem.\nRedakcja 21 Sierpnia 2016, 10:23\nPo zwycięstwie z Niemcami w finale turnieju olimpijskiego piłkarska reprezentacja Brazylii po raz pierwszy w historii sięgnęła po złoty medal na igrzyskach.\nMecz na słynnym stadionie Maracana dostarczył kibicom niesamowitych emocji. 90 minut rywalizacji oraz dogrywka nie wyłoniły zwycięzcy (wynik 1:1) i o wszystkim decydowała seria rzutów karnych.\nJako jedyny w konkursie jedenastek pomylił się Nils Petersen, który strzelał jako dziewiąty. Potknięcie Niemca wykorzystał Neymar, zapewniając "Canarinhos" wygraną (5:4 w karnych).\nziom1981 21-08 14:21 1 1\nZdrowe lanie? Chyba oglądaliśmy różne mecze. Karny ustawił cały mecz. Szkoda tylko, że sędzia nie dopatrzył się faulu aż dwóch Niemców w polu karnym Francuzów. Drugi gol był konsekwencją pierwszego, Niemcy musieli się otworzyć. Na szczęście Portugalia odarła z marzeń ekhm... Francuzów.\nalfi Bydło ze Szwabii . nic nowego . W mistrzostwach Europy także zdrowe lanie dostali od Francuzów , a ten kretyn Loew stwierdził, że nie byli gorszym zespołem od Francuzów . Koń by się uśmiał . Może on był na innym meczu ….\nMirzaDzomba 21-08 14:00 1 1\nTo nie jest kwestia "roboty" a talentu. Nie bez przypadku jest to, że oprócz Neymara - zostawiamy wątek obrońców - nie ma brazylijskiego gracza, o którym można powiedzieć, że jest gwiazdą światowego formatu. Gdy sięgnie się w przeszłość to ostatni prawdziwie gwiazdorski skład, z którego wręcz wylewał się talent i jakość piłkarska był w 2006 roku Ronaldo, Adriano, Ronaldinho, Kaka, Emerson, Ze Roberto, Robinho. Od tamtego czasu największym problemem Brazylii jest, że nie potrafią sobie wychować klasowego środkowego napastnika, że o kreatywnym środkowym pomocniku z prawdziwego zdarzenia nie wspomnę.\nziom1981 Dokładnie. Te mistrzostwa olimpijskie w piłkę nożną to taka sama ranga jak mistrzostwa młodzieżówek. I jeszcze wygrana w karnych, kiedy wiadomo, że karne to loteria. Przypominam Niemcy-Brazylia 7:1, a następnie Holandia-Brazylia 3:0. Oto prawdziwy obraz brazylijskiego futbolu. Czas się wziąć do roboty a nie gwiazdorzyć.\nalfi 21-08 13:51 0 2\nBydło ze Szwabii . nic nowego . W mistrzostwach Europy także zdrowe lanie dostali od Francuzów , a ten kretyn Loew stwierdził, że nie byli gorszym zespołem od Francuzów . Koń by się uśmiał . Może on był na innym meczu ….\nRio 2016 SportowyBar Piłka nożna Brazylia Neymar Nils Petersen Robert Bauer


Ketoza (Dawid Dobropolski) - recenzja • PaleoSMAK\nKetoza (Dawid Dobropolski) – recenzja\n2018-02-08 Grzegorz 7 komentarzy\nCudze chwalicie, swego nie znacie – chyba tak można podsumować moją – do niedawna – i wielu innych z nas wiedzę o ketozie. Językiem nauki jest angielski i większość cennych książek o żywieniu publikowanych jest w tym języku, stąd łatwo przegapić naszą lokalną perełkę, jaką jest Ketoza Dawida Dobropolskiego.\nMuszę ze wstydem przyznać, że jeszcze kilka tygodni temu nazwisko Dobropolski nic mi nie mówiło, choć interesuję się ketozą i żywieniem ketogenicznym. Wiedzę swą czerpałem jednak głównie z anglojęzycznych stron internetowych.\nCałe szczęście jeden z komentarzy pod moim wpisem na Facebooku zasugerował mi przeczytanie i ocenienie tej książki. Całe szczęście – bo być może wciąż żyłbym w przekonaniu, że o ketozie nie ma niczego dobrego w języku polskim, choć od pierwszego wydania Ketozy Dawida Dobropolskiego minęło już półtora roku.\nZacznijmy jednak od podstaw – co to jest ketoza?\nKetoza to stan metaboliczny organizmu, w którym podstawowym paliwem stają się pochodzące z tłuszczu ciała ketonowe, a nie glukoza. Żeby osiągnąć ketozę, trzeba stosować dietę naprawdę niskowęglowodanową. Przeciętny „zjadacz chleba” przejada się węglowodanami cały dzień i nawet nie zbliża się do ketozy.\nKsiążka Ketoza jest podzielona na dwie części, z których pierwsza koncentruje się w najdrobniejszych detalach na adaptacji do ketozy, czyli na zmianie swojego żywienia tak, żeby maksymalnie ograniczyć spożywane węglowodany.\nTutaj dowiemy się przede wszystkim, co jeść i jakie zmiany zachodzą w naszym organizmie, kiedy jemy mniej węglowodanów, a więcej tłuszczu. Autor porusza też temat tzw. grypy węglowodanowej i sposoby radzenia sobie z nią.\nJako że wiedziałem już wcześniej dużo o ketozie, dla mnie cenniejsza była część druga – choć naprawdę sporo o tym czytałem, to dopiero z książki Ketoza zrozumiałem, czym dokładnie różni się metabolizm tłuszczu od metabolizmu glukozy.\nDawid Dobropolski ze szczegółami wyjaśnia, co dzieje się w mitochondriach i poza nimi oraz dlaczego spalanie glukozy powoduje powstanie większej ilości wolnych rodników (i jeszcze tam, gdzie nie powinno ich być).\nW Ketozie znajdziecie dużo informacji o węglowodanach i trenowaniu. Wciąż mit o tym, że sportowcy muszą jeść dużo węglowodanów jest silny, więc dobrze, że autor się z nim rozprawia.\nPod koniec książki Dawid obala jeszcze inne mity dotyczące tarczycy, cholesterolu i chorób serca, a także wyjaśnia uzależniające działanie cukru.\nPolak potrafi! Naprawdę dawno nie miałem w ręku tak dobrej i rzetelnej książki napisanej przez Polaka. W większości tłumaczonych z angielskiego książek razi mnie typowo amerykański styl pisania, za to Ketozę czytałem z przyjemnością,\nDużo podanych źródeł i odpowiedzi na najczęstsze pytania dodatkowo uzupełniają tę naprawdę dobrą książkę.\nJedyne, czego mi brakowało, to opis i wyjaśnienie szczególnych przypadków, kiedy po ograniczeniu spożywanych węglowodanów poziom glukozy w krwi rośnie zamiast spadać.\nSam się z tym borykam (zobacz: Glukoza i paleo – badanie krwi) i mam nadzieję, że kiedyś będę miał okazję podyskutować z Dawidem na ten temat, a być może nawet dostarczę mu materiału do kolejnego wydania.\nJeśli interesujesz się zdrowym odżywianiem, a wciąż nie wiesz, dlaczego tłuszcz jest lepszym paliwem od cukru, to przeczytaj tę książkę. Jeśli trenujesz i myślisz, że musisz jeść węglowodany, to tym bardziej przeczytaj tę książkę.\nNie znajdziesz tu gawędzenia, przepisów ani jadłospisów, masz za to czystą rzetelną wiedzę o metabolizmie, biochemii organizmu i wielu zachodzących w nim procesach oraz dużo praktyki w adaptacji do ketozy.\nKsiążkę Ketoza można kupić między innymi na stronie autora.\nPoprzedni wpisNiebezpieczne leki bez receptyNastępny wpisPowikłania cukrzycy\n7 komentarzy do “Ketoza (Dawid Dobropolski) – recenzja”\n2020-03-13 o 12:55\nWitam czy jest wersja cyfrowa?\n2018-03-12 o 06:02\nWszystko jasne,dziekuje za odpowiedz.Pozostaje lampka czerwonego wytrawnego wina.\n2018-03-11 o 08:38\nPanie Grzegorzu czy wypicie okolo 1 litra kazdej soboty coli light wytraci mnie z ketozy bo lubie whisky ale tylko z cala a teraz sobie jej odmawiam?niby cola light ma 0 wegli ale czytalem juz rozne opinie ze niby wywala z keto ale na ludzki rozum nie powinna no chyba ze organizm na sam slodki smak pomimo 0 wegli zaczyna zalewac nas insulina.?\n2018-03-11 o 21:03\nSłodziki z coli light robią jesień średniowiecza z bakteriami jelitowymi i przez to deregulują cały organizm. Niektórzy z nas reagują insuliną na słodki smak, zgadza się. Cola to dobry odrdzewiacz, ale do picia nie polecam.\nketo monster pisze:\n2018-02-11 o 18:50\nWielkie dzięki za ten wpis i uświadomienie, że jest taka książka…. Właśnie zamówiłem….\n2018-02-09 o 14:46\nA co z dietą ketogeniczną w przypadku tzw. "zmęczonych nadnerczy" Czy drastyczne obcięcie węgli nie będzie stresem dla organizmu i nie pogorszy objawów? Sam zmagam się z ciągłym zmęczeniem, strasznymi zachciankami na słodkie i słone, czasem zdarza się hipoglikemia. A może wystarczy po prostu wysokotłuszczowka i umiarkowane ilości węglowodanów?\n2018-02-09 o 21:30\nNadnercza podziękują za obcięcie węglowodanów. Co do szczegółów o nadnerczach i tarczycy zapraszam do książki 🙂


Pożar ciał stałych\nStałe materiały palne [np. drewno, papier, węgiel, tkaniny, słoma] mogą pod wpływem ciepła ulegać rozkładowi i wydzielać przy tym gazy palne i pary. Ich obecność powoduje, że materiały te palą się płomieniem. Jeśli materiał nie ma tych właściwości to spala się przez żarzenie. Na szybkość palenia się ciał stałych wpływają:\nstopień ich rozdrobnienia (stykanie się większej powierzchni z tlenem),\nwydzielanie się gazów i par,\nwiększe chemiczne pokrewieństwo z tlenem.\nPożar cieczy palnych i substancji topiących się w wysokiej temperaturze\nCiecze palne i substancje topiące się pod wpływem wysokiej temperatury [np. benzyna, nafta i jej pochodne, alkohol, aceton, eter, oleje, lakiery, tłuszcze, parafina, stearyna, pak, naftalen, smoła ulegają zapaleniu, gdy – pod wpływem parowania – utworzy się nad górną warstwą cieczy mieszanina par z powietrzem. Dalszy proces palenia przebiega już samorzutnie, ponieważ mieszanina par z powietrzem, paląc się, nagrzewa ciecz i powoduje jej parowanie. Pożar cieczy palnych w wyniku parowania i łączenia się z powietrzem może spowodować powstanie mieszanki wybuchowej.\nMetale [np. lit, sód, potas, glin i ich stopy], w zależności od składu chemicznego, podczas palenia zużywają tlen z powietrza albo – jako mieszaniny mające w swym składzie utleniacze – spalają się bez dostępu do powietrza [np. termit (pirotechnika), elektron (stop)]. Metale te oraz mieszanki ciekłe, przeważnie pochodne ropy naftowej [np. napalm, pirożel], są trudne do ugaszenia. Z tego powodu armie stosują je jako środki zapalające, wywołujące pożary punktowe lub przestrzenne.\nPożary tłuszczów i olejów w urządzeniach kulinarnych. Wyróżnienie tej klasy wynikło z tego, że tłuszcze spożywcze w czasie ich użytkowania (np. smażenie) mają wysoką temperaturę, co utrudnia ich gaszenie, gdy są w większej ilości (np. urządzenia kuchenne stosowane w restauracjach), ponieważ po ich ugaszeniu mogą znów zacząć się palić, gdy znów dotrze do nich tlen z powietrza.\nDo kwietnia 2006 grupa E obejmowała pożary grup A, B, C i D w pobliżu urządzeń elektrycznych. W niektórych krajach wyróżnia się także grupę F – tłuszcze i oleje spożywcze. Natomiast w USA stosuje się inny podział na grupy: A – ciała stałe, B – ciecze i gazy palne, C – pożary grup A i B w pobliżu urządzeń pod napięciem, D – metale palne, K — tłuszcze spożywcze w urządzeniach kuchennych.


E-handel w Chinach rośnie najszybciej w małych i średnich miastach - Handel/dystrybucja\nE-handel w Chinach rośnie najszybciej w małych i średnich miastach\nData: 30-07-2013, 13:09\nZakupy internetowe w Chinach robią najchętniej mieszkańcy małych i średnich miast. Z badań największego portalu handlowego Taobao wynika, że kupują 54 razy w roku, a średnia kwota transakcji wynosi 6000 juanów (975 dol.).\nW porównaniu z małymi miastami mieszkańcy dużych miast (powyżej 1 mln) korzystają rzadziej z internetowych zakupów (39 razy w roku) i średnia cena transakcji jest niższa - wynosi 4700 juanów.\nZ badań przeprowadzonych w 2012 r. w 2006 powiatach wynika, że w ubiegłym roku z małych miast pochodziło 30 mln e-klientów, którzy kupili towary o wartości 179 mld juanów, czyli roczne tempo wzrostu tego handlu wynosi 87 proc.\nNajwyższe obroty sieciowej sprzedaży osiągnęło powiatowe miasto Yiwu w prowincji Zhejiang - wartość transakcji online osiągnęła tam 3,4 mld juanów.\nNajwięcej urządzeń cyfrowych kupili mieszkańcy powiatu Qingliu z prowincji Fujian - przeznaczają oni 72,6 proc. dochodu na zakupy internetowe. W Pekinie i Szanghaju odsetek ten wyniósł tylko 27 proc.\nWyniki badań Taobao są zgodne z wnioskami raportu firmy analitycznej McKinsey, które wskazywały, że zakupy internetowe w Chinach rozwijają się bardzo dynamicznie, zwłaszcza w mniej rozwiniętych obszarach kraju.\nRaport McKinsey podaje, że na mniej rozwiniętych obszarach miejskich, gdzie dostęp do sieci sklepów jest utrudniony, 57 proc. zakupów stanowią towary dostępne tylko dzięki internetowi.\nHandel sieciowy w Chinach staje się potężną branżą. Z raportu McKinsey wynika, że od 2003 r. e-sprzedaż rosła średnio w tempie 120 proc. rocznie.\nQi Xiaozhai, dziekan szanghajskiego Centrum Badań Handlowych i Ekonomicznych, powiedział ogólnokrajowemu dziennikowi Zhongguo Ribao, że handel internetowy może stać się głównym motorem pobudzania konsumpcji krajowej, co jest głównym czynnikiem zrównoważenia gospodarki i zapewnienia stabilnego rozwoju. Uważa on, że zakupy online są kluczowym katalizatorem wzrostu, zwłaszcza, jeśli weźmie się pod uwagę rozwój popytu w małych miastach, o utrudnionym dostępie do realnej sieci handlu detalicznego.


Abdelaziz: Floyd błaga o walkę z Khabibem! | NaszeMMA\nGwiazda boksu chyba musi obejść się na razie ze smakiem.\n18 lipca 2019\tprzez\tKamil Gieroba\nManager Nurmagomedova – Ali Abdelaziz w jednym z ostatnich wywiadów wyjawił, że team Rosjanina nie jest na razie zainteresowany walką bokserską z Floydem Mayweatherem.\nTemat starcia Floyda z Khabibem pojawił się po gali UFC 229. Wtedy to, po pojedynku McGregora z Nurmagomedovem doszło do dużego chaosu z udziałem członków teamów obydwóch zawodników. Zarówno Rosjaninowi, jak i Irlandczykowi groziły dłuższe przerwy od MMA. Jako, że Mayweather walczył już z McGregorem, to padł pomysł doprowadzenia do starcia Floyda z kolejną gwiazdą UFC. Wygląda jednak na to, że na razie do konfrontacji Mayweathera z Nurmagomedovem nie dojdzie.\nFloyd do dzisiaj prosi o walkę z Khabibem. On błaga o to! Co tydzień słyszę głosy, by doprowadzić do ich starcia. Ale to nas nie interesuje… przynajmniej na razie! – stwierdził Ali Abdelaziz, manager Nurmagomedova w rozmowie dla TMZ.\nMayweather walczył z Conorem McGregorem w sierpniu 2017 roku. Wtedy to Amerykanin był górą. Jednakże po tym pojedynku bokser zakończył karierę. Na koncie ma 50 walk. Wszystkie wygrał, z czego 27 przez nokaut. 31 grudnia 2018 roku wziął udział w pokazowej konfrontacji z Tenschiną Nasukawą, podczas gali Rizin 14.\nKhabiba Nurmagomedova czeka obrona mistrzostwa wagi lekkiej UFC. Zawalczy z Dustinem Poirierem na gali UFC 242, 7 września w Abu Dhabi.\nPrzeczytaj także – Poirier o Khabibie: Wielu facetów, z którymi walczył ma umiejętności, by go pokonać\nAli AbdelazizFloyd MayweatherKhabib Nurmagomedov


Eliminacje do Konkursu Chopinowskiego - dzień trzeci. "Zdecydowanie najlepszy w tej sesji był Wataru Hisasue" - Dwójka - polskieradio.pl\nEliminacje do Konkursu Chopinowskiego - dzień trzeci. "Zdecydowanie najlepszy w tej sesji był Wataru Hisasue"\n- Czasami wydawało mi się, że jego interpretacje Chopina są troszkę nazbyt prostoduszne, ale nie zmienia to faktu, że Wataru Hisasue to bardzo dobry, wrażliwy na muzykę i formę pianista - podsumowywał sesję wieczorną trzeciego dnia eliminacji do XVIII Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego Andrzej Sułek. Tym razem wśród uczestników nie było nikogo z Polski.\nwataru HisasueFoto: Wojciech Grzędziński/NIFC\n27:24 Dwójka eliminacje 15.07.2021.mp3 Trzeci dzień eliminacji do XVIII Konkursu Chopinowskiego, sesja wieczorna - podsumowanie (Dwójka)\n"Mazurki są trudne w zrozumieniu ich idiomatyczności"\nNa estradzie Filharmonii Narodowej w Warszawie w środowy wieczór (14.07) zaprezentowało się siedmioro pianistów: Wataru Hisasue, Yifan Hou, Wei-Ting Hsieh, Yun Chih Hsu, Kaoruko Igarashi, Hana Igawa i Grigoris Ioannou.\nZe względu na pandemię XVIII Międzynarodowy Konkurs Chopinowski został przełożony o rok. Jego inauguracja zaplanowana jest na 2 października tego roku. Długo wyczekiwane eliminacje rozpoczęły się w poniedziałek 12 lipca w Filharmonii Narodowej i są transmitowane na stronie internetowej Programu 2 Polskiego Radia (transmisja dzięki uprzejmości Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina).\nOd 12 lipca, podczas eliminacyjnych sesji przesłuchań, młodzi artyści prezentują przygotowany przez siebie program w dwóch etapach dziennych: porannym (od godz. 10.00) i wieczornym (od godz. 17.00). Łącznie w eliminacjach, które potrwają do 23 lipca, weźmie udział 152 pianistów z całego świata.


Server Time: 2019-03-26 21:21:30\nWychowanki i wychowankowie naszego ośrodka dnia 30.04.2018r. udali się na wycieczkę do Chęcin gdzie na najwyższym wzgórzu liczącym 367 m n.p.m. stoi Zamek Królewski. Obecnie to tylko ruiny, ale i tak warto podziwiać widoki z baszty na okolice. Według legendy w podziemnych lochach znajdują się skarby pozostawione przez królowa Bonę, a na wzgórzach pojawia się wieczorową porą rycerz na czarnym koniu. Pośrodku dziedzińca znajduje się otwór po studni, wykutej w skale na głębokość 100 m. Prawdopodobnie przez nią i podziemny korytarz prowadzący do chęcińskiego kościoła utrzymywano łączność w czasie oblężenia. Wychowankowie zobaczyli również jak wyglądał taniec w dawnych czasach a także Zagrodę Edukacyjną Ostoja Dworska, ukazującą dawne życie chłopskie na podgrodziu Zamku Chęcińskiego.


Lepiej po polsku - Księgarnia Akademicka Kraków\nCoś dla miłośników książek profesora Władysława Kopalińskiego.\nAutor Wielkiego słownika poprawnej polszczyzny i przewodniczący Rady Języka Polskiego PAN od pół wieku udziela porad językowych, nie tylko w radiu i telewizji.\nW „Lepiej po polsku” występuje jako felietonista, który z erudycją i z humorem rozprawia się z błędami języka mówionego i pisanego. Na każde z najczęściej zadawanych mu pytań profesor Andrzej Markowski odpowiada na dwa sposoby: skrótowo i w wersji dla dociekliwych. To najlepszy sposób, by dowiedzieć się, dlaczego mówimy tak, jak mówimy, jak to się zmieniało i dlaczego.


Jak wyszłam za mąż...: Jak powstają zapałki?\nJak powstają zapałki?\nNiedawno odwiedziliśmy najstarszą w Polsce fabrykę zapałek. Jak informują na swojej stronie www - jest ona dzisiaj jedynym w Europie czynnym muzeum zapałek. Jeśli coś Wam mówi ta etykieta:\nto jesteśmy w domu. Dla uściślenia: muzeum zapałek znajduje się w Częstochowie. Działa, chociaż z zewnątrz się na to nie zapowiada. Kiedy dotarliśmy tam w środowe przedpołudnie, przy wejściu natychmiast zebrała się grupka osób (mają czas, bo aby wejść do środka, trzeba zadzwonić i czekać). Chętnych na zwiedzanie wielu nie ma, ale może jesteśmy po sezonie. Pani, która do nas podchodzi podpowiada, żeby dzwonić jeszcze raz i od razu pyta o drobne, a zaraz potem o papierosa. Nie mamy. To może mamy "na chleb"? Chyba musielibyśmy obdzielić nimi całą ekipę czającą się za bramą. Więc nie mamy. Mamy za to samochód, w kierunku którego zacna kompania udaje się od razu po tym, jak wreszcie udaje nam się wejść do muzeum.\nZapałki robi się z drewna osikowego i jestem pod wrażeniem tego, że daje się je pociąć w długie płaty zwane wyrzynką:\nMuzeum zapałek to nic innego jak stare hale produkcyjne - jest tu dosyć ciemno, pachnie drewnem, pierwszy raz w życiu ma się okazję zobaczyć tyle zapałek w jednym miejscu, a cały proces produkcyjny tłumaczy przewodnik.\nPonieważ byliśmy tam tylko we dwójkę, wszystko mogliśmy obejrzeć z bliska i gdyby nie to, że przewodniczka kilkakrotnie wspominała o szkolnej wycieczce łobuzów, która w przeddzień naszej wizyty poniszczyła co się dało, to pewnie też miałabym ochotę wyjąć jakąś zapałeczkę... Wielkiej szkody bym nie wyrządziła, bo w fabryce produkowano zapałki w ilości 5 milionów sztuk na godzinę.\nŁuszczka przechodziła następnie przez sieczkarkę, gdzie drewno cięte było na patyczki, a te trafiały na specjalne taśmy:\nktóre jechały dalej, aż do wanny z ciekłą parafiną. To dzięki kąpieli w parafinie zapałka po zdmuchnięciu gaśnie i nie tli się dalej, przez co nie stanowi bezpośredniego zagrożenia pożarem. To dlatego zapałki były reklamowane jako "bezpieczne". Parafina sprawia także, że zapałki są gładkie, dzięki czemu patyczek nie atakuje palców swoimi zadrami.\nPóźniej odbywa się to, co ze zwykłego patyczka czyni zapałkę, czyli otrzymuje ona łebek:\nI tak sobie wędruje dalej przez 10 poziomów, aż wystarczająco wyschnie. Następnie z maszyny schodzi do aluminiowych tac (dzięki czemu ciepłe zapałki nie spowodują pożaru) i jedzie do pakowania. Inna maszyna zajmuje się w tym czasie składaniem pudełek, następnie pakuje zapałki po około 40 sztuk i domyka szufladki:\nNastępnie pudełko zapałek trafia do sklepu, gdzie dorośli mogą je kupić. Niegrzeczne dzieci za to zaczynają się nimi bawić: podpalają włosy lalkom i koleżankom albo spalają muchy-czarownice na stosie.\nW Muzeum Produkcji Zapałek obejrzeliśmy też 2 filmy: pierwszy z pożaru fabryki i drugi - instruktażowy. W salkach mieści się też wystawa, na której zgromadzone zostały etykiety zapałczane i prace Anatola Karonia:\nAutor: Beata J o 19:16\nEtykiety: Częstochowa, podróże, zdjęcia\nAlicja Dobry 6 października 2014 21:21\nJaka fajna wycieczka! pozytywnie zazdroszczę i jestem pewna, ze kiedyś się również wybiorę tam :) Zachęciłaś mnie, zdecydowanie!ładne zdjęcia porobiliście. Te prace, które pokazałaś pod koniec bardzo ładne, cudeńka :D


filtry paliwa, LEXUS - Motochemia\nNa tej podstronie znajdziesz listę modeli LEXUS dla których znajdziesz dedykowane filtry paliwa.\nfiltry paliwa wg modelu LEXUS:\nPo co szukać filtry paliwa specjalnie do LEXUS?\nNierzadko okazuje się, że konkretne filtry paliwa są rekomendowane do LEXUS. Informacje na ten temat można czasami znaleźć zarówno na stronie producenta, który oferuje filtry paliwa jak i na oficjalnej stronie LEXUS czy forach dotyczących np. LEXUS SC. Pomimo tego, może okazać się że filtry paliwa dla LEXUS RX lub LEXUS LS są całkiem inne. W tym celu warto upewnić się kupując konkretne filtry paliwa. W tym celu wybierz odpowiednią nazwę modelu z tabeli powyżej - np. LEXUS LFA lub LEXUS GS i sprawdź czy możesz lepiej je dopasować do rocznika swojego auta. Aktualnie w sklepie mamy 1 produktów typu filtry paliwa, które pasują do LEXUS. Jeśli chwilowo nie mamy ich lub masz inne wątpliwości - zadzwoń do nas (512 802 277).\nPrzykładowe filtry paliwa do LEXUS\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do marki LEXUS. Jeśli szukasz filtry paliwa dla konkretnego modelu, rocznika, typu silnika - skorzystaj z tabeli powyżej.


Jesioniki z przyczepką - Podróże ku naturze\nTomek Gurdziołek 2015-07-19 8 rowerem, Wycieczki Czechy, Jesioniki, lato, rowerem\nJesioniki, z najwyższym szczytem tego pasma, Pradziadem na czele, kiedyś już odwiedziłem rowerem. Było to na tyle dawno, że już prawie nie pamiętam tego wyjazdu. Może poza faktem, że akurat w dniu, gdy wjechałem na Pradziada, była strasznie gęsta mgła i oprócz ledwie widocznych zarysów wieży nic nie zobaczyłem ze szczytu.\nPomysł powrotu w Jesioniki powstał spontanicznie, gdy Ala wyjechała do dziadków na wakacje. Postanowiliśmy wtedy z Monią po raz pierwszy od narodzin Lilki zmierzyć się z górskimi szlakami. Mieliśmy na to trzy dni. Gdy popatrzyłem na mapę, w głowie jako jedna z pierwszych zaświtała mi myśl – podjechać z Lilką w przyczepce na Pradziada, to będzie to!\nW piątek z samego rana wyjechaliśmy z domu samochodem do Głuchołazów. Tam zostawiliśmy samochód na ulicznym parkingu i po sprawnym zapakowaniu się na rowery ruszyliśmy w trasę. Do granicy było kilka kilometrów, trzeba było tylko pokonać mały podjazd na wyjeździe z miejscowości. Po naszej lewej na pierwszym planie dumnie górowała nad okolicą Biskupia Kopa, najwyższy szczyt Gór Opawskich. Zaraz za opuszczonymi budynkami straży granicznej przywitały nas Zlate Hory. Małe, senne, ale jednocześnie bardzo przyjemne miasteczko. Tak przynajmniej wyglądało z perspektywy głównej ulicy, którą przez nie przejechaliśmy. Na wylocie z miasteczka, tuż za ostatnimi domostwami zjechaliśmy z głównej szosy w wąską asfaltówkę biegnącą w kierunku ruin zamku Edelstejn. Z mapy widać było, że będzie mocno pod górę. Ale wąska i zamknięta dla ruchu samochodowego szosa zachęcała – skutecznie. Kilkaset metrów od skrzyżowania nachylenie zaczęło robić się coraz większe, cztery, sześć, osiem… momentami na liczniku dochodziło do dziesięciu procent. Oj, ciężko! Z przyczepką dawno już takich podjazdów nie zdobywałem. Ale najważniejsze, że się turlaliśmy! Mozolnie, acz konsekwentnie przemieszczaliśmy się do przodu. I co najważniejsze – jednocześnie do góry. Po prawie godzinnym podjeździe dojechaliśmy do ławeczek przy zbiegu szlaków, z których jeden – pieszy – wiódł do ruin zamku.\nPoczekaliśmy chwilę, aż Lilka się obudzi (mieliśmy szczęście – nie trwało to długo), zostawiliśmy rowery samopas przy ławeczkach i wybraliśmy się na spacer w poszukiwaniu śladów historii. Niestety, nie znaleźliśmy ich zbyt wiele. Jedyne, co się ostało z dolnego zamku, to fundamenty i resztki grubych murów na skraju skarpy. Za to otaczający nas las był piękny. Bukowy. Chociażby dla niego warto było się tutaj przespacerować. Wróciliśmy do rowerów tą samą ścieżką i po przekąsce ruszyliśmy w dalszą drogę. Po chwili jazdy podjazd się skończył więc w końcu można było spokojnie pooddychać czystym górskim powietrzem i nacieszyć się widokami. W trakcie zjazdu szutrówką natknęliśmy się na sanktuarium maryjne położone w środku lasu. Nowoczesna bryła nie bardzo przypadła nam do gustu więc bez żalu odpuściliśmy bliższe oglądanie i zjechaliśmy do głównej szosy. Mając do wyboru dalszą jazdę główną drogą (wyglądała na niezbyt ruchliwą) a prowadzącym równoległą do niej gruntówką szlakiem rowerowym oczywiście wybrałem drugą opcję. Szlak sprowadził nas w dolinkę, w której rozpoczynało bieg kilka strumieni. Momentami na drodze pojawiało się trochę błocka, ale było całkiem przejezdne. Nawet na naszych cienkich oponach.\nPodczas wyjazdu z dolinki nie wiadomo skąd zleciały się gzy. Te urocze owady momentalnie zmotywowały nas do zwiększenia prędkości na podjeździe – mieliśmy już doświadczenie z tymi gryzącymi stworami i wiedzieliśmy, że trzymając tempo pieszego nasze szanse na bycie dziabniętym są praktycznie stuprocentowe.\nPo powrocie na szosę dalej poszło już gładko. Szybki zjazd do Hermanovic, tam odwiedziliśmy lokalną knajpkę z nadzieją na knedliki lub inne czeskie przysmaki. Niestety, okazało się, że z czeskich przysmaków mają tylko te płynne. Cóż było robić, po krótkim odpoczynku ruszyliśmy dalej. Słońce powoli zaczęło się chylić ku zachodowi, trzeba było porozglądać się za noclegiem. Po kilku kilometrach wjechaliśmy na szlak rowerowy, który skręcał ku dolinie Czarnej Opavy. I dalej, jak wynikało z mapy, prowadził do miejscowości Vrbno pod Pradedem, przed którą zamierzaliśmy zanocować. Byłem pewien, że jadąc wzdłuż rzeki, znajdziemy świetną miejscówkę. Okazało się jednak, że nad rzeką rozłożyło się letnie miasteczko – obozowisko i nie było tak cicho i bezludnie, jak mogłoby się wydawać. Przejechaliśmy kilka kilometrów w dół rzeki i trafiliśmy na wyglądającą na zapomnianą dróżkę biegnącą w górę strumienia wpadającego do Opavy. Skręciliśmy w tę dróżkę i po kilkuset metrach znaleźliśmy nad samym strumieniem bardzo przytulne miejsce na namiot. Do zmroku pozostało jeszcze wystarczająco czasu aby poeksperymentować z nowymi daniami opartymi przede wszystkim na kaszach, które zaczęliśmy wprowadzać do naszej kuchni wyprawowej. Tego wieczora na palnik poszła kasza gryczana niepalona gotowana w wodzie z dodatkiem koncentratu bulionu warzywnego (własnoręcznie przygotowanego przez Monię) oraz warzyw i tuńczyka. Mniam! Zaraz po kolacji Lilka zaczęła robić się senna, więc razem z nią zatopiliśmy się w śpiworach i momentalnie odpłynęliśmy kołysani delikatnym pluskaniem potoku…\nSpotkanie z Pradziadem\nMiło zacząć dzień od drogi w dół. Wąska asfaltówka przez las doprowadziła nas do Vrbna pod Pradedem. Nim jednak dojechaliśmy tam, z naprzeciwka minęło nas kilka dużych grup rowerzystów. Faktem jest, że u nas turystyka rowerowa staje się coraz bardziej popularna, ale jednak ciągle musimy gonić Czechów pod tym względem.\nJako, że Vrbno miało być ostatnią dużą miejscowością przed wjechaniem w góry, zatrzymaliśmy się przed marketem i wskoczyłem na chwilę na zakupy. Kupiłem trochę pieczywa, słodyczy i wodę. Resztę mieliśmy ze sobą. Na taki krótki wyjazd zabraliśmy prowiant zasadniczo na całość trasy, tak, aby niepotrzebnie nie tracić czasu na zbaczanie ze szlaku, zresztą w weekendy sklepy w Czechach rzadko są otwarte.\nW trakcie moich zakupów Monia z Lilką uznały, że nie ma sensu czekać na tatę bezczynnie…\nPrzed ruszeniem spod marketu spojrzałem na mapę, z sakramentalnym pytaniem – którędy by tu dalej. Na Pradziada można było wjechać w dwojaki sposób. Biegnącą ze wschodu szosą oraz szlakiem terenowym prowadzącym od zachodniej strony. Szosą już wjechałem, pomyślałem więc, czemu by nie spróbować szlakiem terenowym? Tym bardziej, że lepiej podjeżdżać terenem niż nim zjeżdżać. Szczególnie z dzieckiem w przyczepce. Ruszyliśmy. Do miejscowości Vidly droga wiodła wzdłuż potoku – lekko pod górę. Ale stamtąd dalej – na Videlske Sedlo, zaczęło się. Poczułem, że to był podjazd na miarę moich możliwości z przyczepką. Pierwsza tego dnia walka o przekręcenie korby na najlżejszym przełożeniu. Jednak nie poddałem się, udało się wtoczyć na przełęcz. Tam po porządnym posiłku regeneracyjnym urządziliśmy sobie kilka chwil relaksu na kocyku. Z mapy wynikało, że aby dotrzeć na Pradziada szlakiem terenowym, trzeba przetrawersować się na Červenohorské Sedlo, które położone było niecałe 100 metrów wyżej od przełęczy Videlskiej, na której się znajdowaliśmy. Po odpoczynku zjechaliśmy z szosy na wąską asfaltową stokówkę. Trakt prowadził nas raz lekko pod górkę, raz lekko z górki. Świetnie! Błogo się jechało, soczysta zieleń reglowych lasów nas hipnotyzowała. Jednak, ta sielanka nie mogła trwać wiecznie… Przed nami wyrósł podjazd. I to nie byle jaki – dwieście metrów do góry przy nachyleniu często dochodzącym do 10-11%. Powolutku, ale dawaliśmy radę. Muszę przyznać, że chyba jednak tak źle nie jechaliśmy, gdyż nie obciążeni żadnymi bagażami rowerzyści wyprzedzali nas bardzo powoli, nie kryjąc słów uznania dla nas. W końcu dotarliśmy do wypłaszczenia. Byliśmy już ponad 1200 m nad poziomem morza, czyli do naszego celu – Pradziada – zostało niecałe 300 m do góry? Nic bardziej mylnego. Przed nami roztaczał się wspaniały, rozległy widok na okoliczne góry i… zjazd. Ile zjedziemy, tyle nam dojdzie na podjazdach. Ale w końcu po to się jeździ w góry, czyż nie??? Zanim się rozpędziliśmy, napotkaliśmy strumyk, z którego uzupełniliśmy zapasy wody na resztę dnia. Cudownie było przy okazji w tak gorący dzień zamoczyć koszulkę w lodowatym strumieniu i natychmiast włożyć ją z powrotem na ciało. Murowana ulga na co najmniej pół godziny! 😉 Ciężsi o kilka litrów wody ruszyliśmy w dół. Świetnie się jechało, tym bardziej, że od pewnego momentu pojawił się asfaltowy dywanik. Pełen komfort!\nTak się zapamiętaliśmy w naszym zjeździe, że przegapiłem odbicie szlaku w boczną dróżkę prowadzącą pod górę. Co zrobić, dzięki temu dostaliśmy 2 kilometry pod górę więcej. A tak fajnie się zjeżdżało! Wróciliśmy niepyszni do rozstajów dróg i skręciliśmy we właściwą dróżkę wspinającą się ostro pod górę. Nierówna ścieżka nie ułatwiała nam i tak trudnej z powodu nachylenia jazdy. W pewnym momencie pomiędzy drzewami zobaczyliśmy w oddali sylwetkę dużego schroniska czy nawet hotelu położonego na przełęczy Czerwonohorskiej. Było już bliziutko, a droga zaczęła opadać. Nagle w powietrzu rozległ się grzmot, a ponad schroniskiem zza góry wypłynęła wielka ołowiana burzowa chmura. Gdy stanęliśmy na przełęczy, zaczęły padać pierwsze wielkie krople. Czmychnęliśmy do wiaty autobusowej aby poczekać na rozwój wydarzeń. W ostatnim momencie. Z nieba lunęło jak z cebra. Na szczęście nie padało długo bo chmura zahaczyła nas tylko bokiem. W ostatnich kroplach deszczu wsadziliśmy Lilkę do przyczepki i ruszyliśmy na szlak. Szlak, który miał nas doprowadzić na sam szczyt Jesioników, na Pradziada.\nMiałem trochę obaw, czy szutrowo kamienista nawierzchnia szlaku po burzy nie będzie śliska, jednak było w porządku. Co jakiś czas trzeba było tylko ominąć sporą kałużę, to wszystko. Droga prowadziła nas dość łagodnie pod górę, nie trzeba było mocno się wysilać, aby jazda szła sprawnie. W końcu pomiędzy drzewami zaczęła majaczyć biała sylweta wieży wieńczącej szczyt Pradziada.\nTen widok dodał nam otuchy że do szczytu musi być już całkiem niedaleko, jednak licznik uparcie wskazywał, że trzeba jeszcze podjechać ponad 400 metrów do góry. A swoje w nogach już mieliśmy. Ale póki co droga była sprzyjająca. Aż do Petrovki – wypłaszczenia, w którym spotykało się kilka szlaków. Od tego miejsca podjazd nagle zrobił się zdecydowanie bardziej stromy a na drodze pojawiły się kamienie, które mocno utrudniały jazdę. Monia odpuściła i zaczęła podprowadzać rower a ja jeszcze chwilę walczyłem z grawitacją i próbowałem podjeżdżać. Jednak niezbyt długo. Przed nami wyrosła taka ścianka, że przednie koło albo tańczyło na kamieniach albo odrywało się od podłoża i mój rower odmówił wszelkiego posłuszeństwa. Więc i ja skapitulowałem i zabrałem się do wpychania równo z Monią.\nBardzo nie lubię wpychać roweru pod górę, szczególnie z pełnym ekwipunkiem i przyczepką, ale cóż było robić… Najgorsze trzy kilometry szlaku wdrapywaliśmy się przez godzinę. Turystów było mało, ale gdy spytałem jednego schodzącego w dół, jak daleko jeszcze taka stromizna będzie, odpowiedział: „Jeszcze kawałek i będzie dobrze. Tylko, że droga to nie problem, muchy to problem!” No i faktycznie, po niedługim czasie dotarliśmy do znajdujących się na małym wypłaszczeniu mokradeł, gdzie muchy dosłownie chciały nas zjeść. Salwując się ucieczką (o ile można nasze wdrapywanie się tak nazwać) w końcu pokonaliśmy najtrudniejszy odcinek. Z zachodu widać było jak nadciągają ciężkie chmury. Przez myśl zaczęły mi przychodzić do głowy pomysły, czy by się gdzieś nie zabunkrować na noc pomiędzy płatami kosodrzewiny, jednak deszcz nie nadchodził, więc parliśmy przed siebie. I oto dotarliśmy do Švýcárni, schroniska górskiego. Była woda, było jedzonko ale… nie można było przenocować. Wszystko zajęte. Ale była też dobra nowina. Od tego momentu do samego szczytu czekał nas asfalt! Czyli już prosto na szczyt bez przygód? Nabraliśmy wody i poganiani kroplami deszczu pojechaliśmy dalej.\nDeszczyk chwilę popadał, ale tak naprawdę to nawet porządnie nas nie zdążył zmoczyć. Ostatnie skrzyżowanie pod szczytem, ostatnia prosta, ostatni zakręt i dotarliśmy! Udało się! Wszystkie trudy tego dnia nagle zostały gdzieś daleko w dole, nie myśleliśmy o późnej już godzinie i czekającym nas poszukiwaniu noclegu. Przecież stąd to już wszędzie z górki!\nPopatrzyliśmy jeszcze sobie chwilę ze szczytu na skrawki zachodzącego słońca, które nagle zaczęło przebłyskiwać spomiędzy chmur. To była wspaniała nagroda za cały dzień wdrapywania się tutaj…\nCoraz większy chłód przypomniał nam jednak o tym, że czas już stąd się zabierać. Opróżniliśmy sakwy ze wszystkich ciepłych ciuchów, włożyliśmy je na siebie i ruszyliśmy w dół. Wiedzieliśmy, że porządny zjazd potrafi porządnie wyziębić. Nawet jak nie jest przesadnie zimno! Pustą szosą puściliśmy się w dół z zawrotną prędkością. Ach te serpentyny i ciasne zakręty… Można by tak bez końca! Nie minęło jednak 25 minut i naszym oczom ukazała się tablica oznajmiająca, że wjechaliśmy do Karlovej Studanki. Czemu zjazdy trwają zdecydowanie krócej niż podjazdy???\nPrzez Karlovą Studankę, małą perełkę Jesioników, po prostu przejechaliśmy, robiąc kilka fotek bez schodzenia z siodełka. Niestety, to już nie była pora na zwiedzanie. Trzeba było szukać noclegu.\nZ uzdrowiska wyjechaliśmy szosą prowadzącą doliną Białej Opavy. Kilka kilometrów za miejscowością skręciliśmy w boczną gruntówkę prowadzącą w kierunku rzeki. I znaleźliśmy piękną miejscówkę. W świerkowym starodrzewiu tuż przy stromym brzegu rzeki w ciągu kilku minut na mchowym kobiercu stanął nasz namiot. Lilka była już tak śpiąca, że nie miała sił czekać na kolację. Usnęła momentalnie po karmieniu. A my już po ciemku przyrządziliśmy sobie obfitą kolację i zmyliśmy z siebie trudy i brudy całego dnia w orzeźwiającym potoku.\nRanek przywitał nas słońcem, ale także chłodem i wilgocią. W lesie wszystko wprost ociekało od wody z wczorajszych deszczy. Jednak wszelkie znaki na niebie wskazywały, że czeka nas piękna słoneczna pogoda. Zająłem się przygotowaniem śniadania, a dla Lilki rozłożyłem kocyk przed namiotem, aby mogła trochę podokazywać na świeżym powietrzu. Oczywiście z kocyka skorzystaliśmy i my, jeść śniadanie w namiocie w tak pięknym miejscu byłoby nieporozumieniem. A na śniadanie, od pewnego już czasu tradycyjna na naszych wyjazdach – owsianka z owocami. Pycha!\nPo spakowaniu obozowiska i chwili zabawy z Lilką ruszyliśmy w drogę. Mokra szosa ogrzewana mocnymi promieniami słońca wprost buchała parą pod koła naszych rowerów. Pięknie się tak jechało, tym bardziej, że w dół z biegiem rzeki, prosto do Vrbna. To była już nasza druga wizyta w tej miejscowości na wyjeździe. Jednak i tym razem odpuściliśmy wszelkie atrakcje (jeśli jakiekolwiek były) i opuściliśmy Vrbno znaną z poprzedniego dnia trasą w kierunku miejscowości Vidly. Po kilku kilometrach zjechaliśmy na szutrówkę wiodącą w pasmo Orlika. Patrząc rankiem na mapę zauważyłem, że po wdrapaniu się na to pasmo całą dalszą drogę aż do Głuchołazów, czyli ponad dwadzieścia kilometrów, będziemy mieli z górki! Miłe zakończenie wycieczki, prawda? Mając tę wizję przed oczami ruszyliśmy pod górę. Szutrówka powolutku wspinała się wzdłuż głębokiej doliny, gdzieś po bokach zostały ruiny zamków. Mając w pamięci nasze lekkie rozczarowanie „okazałością” ruin widzianych przed dwoma dniami, postanowiliśmy odpuścić. Podjazd urozmaicaliśmy sobie przerwami na zbieranie poziomek, których przy drodze były całe połacie. Lilka aż wyglądała przez okienka przyczepki w nadziei na kolejną partię przysmaku! Oczywiście pośród tych postojów nie mogło zabraknąć obowiązkowego nocnikowania! Lilka od pewnego czasu weszła w komitywę ze swoim tronem, co na wyjazdach rowerowych owocowało dużo mniejszym zużyciem pieluch. Na naszym weekendowym wyjeździe może nie miało to tak dużego znaczenia, ale na dłuższych wyjazdach, gdy miejsce w sakwach było limitowane i mieliśmy ograniczoną przestrzeń na pieluchy, to zmniejszone zużycie miało często kluczowe znaczenie.\nDolina z kilometra na kilometr stawała się coraz płytsza, tu i ówdzie pojawiały się pojedyncze skały, potok cicho szemrał z boku. To wszystko sprawiało, że podjazd wcale nie był uciążliwy i się nie dłużył.\nGdy byliśmy już tuż tuż od szczytowych partii pasma, prowadzący nas szlak rowerowy skręcił w bardzo kamienistą, mocno pnącą się pod górę drogę. Cóż było zrobić. Znowu pchanko. Ale tylko chwilę, kilkaset metrów.\nPo tym odcinku kamienie zniknęły, podjazd złagodniał – oznaczało to, że byliśmy w najwyższym punkcie naszej drogi. Od tej chwili, wszystko to, co dzisiaj wypracowaliśmy na podjeździe, miało nam się zwrócić, i to z nawiązką!\nPo zjechaniu ze szlaku na szosę na pierwszej napotkanej polance przy rozstajach dróg urządziliśmy sobie regularny piknik. Siedząc na kocyku, wyciągnęliśmy wszystkie zapasy i zarządziliśmy półgodzinną sjestę. Wspaniale było odpoczywać w ciszy pośród bezkresnych górskich świerczyn… Lilka po jedzeniu zaczęła się robić śpiąca, więc zebraliśmy się w dalszą drogę. I znów szczęście się do nas uśmiechnęło. Na podjeździe szuter i kamienie, a na zjeździe… wąska leśna asfaltówka! I do tego to była droga o nachyleniu IDEALNYM! Prawie całą trasę do Rejviza zjeżdżaliśmy z prędkością 25-30 km/h ani nie kręcąc pedałami, ani nie hamując. I jeszcze te leśne krajobrazy dokoła… Nie do opisania – to trzeba samemu poczuć, tam na miejscu!\nTuż przed Rejvizem, słynącym z wielkich torfowisk w okolicy, musieliśmy przez kilkaset metrów trochę popedałować aby dojechać do głównej szosy. Jednak było małe pod górę. Ale tak samo nagle jak górka, przyszła za nią rekompensata. Ledwie minęliśmy tablicę oznajmiającą koniec miejscowości, szeroka szosa zaczęła gwałtownie opadać. Tutaj można było mocniej popuścić wodze fantazji i mniej kurczowo trzymać się klamek hamulców. Lilce taki obrót sprawy zdecydowanie się podobał, gdyż co chwila słyszałem za sobą radosne popiskiwanie. Zatrzymaliśmy się dopiero kilka kilometrów przed Zlatymi Horami w restauracji. Wyjazd do Czech bez skosztowania knedlików z gulaszem nie byłby prawdziwym wyjazdem do Czech.\nUff, restauracja uratowała prawdziwość naszego wyjazdu! 🙂 Pokrzepieni jedzeniem, w Zlatych Horach poprawiliśmy jeszcze solidną porcją lodów. Taki miły akcent na koniec. To nas ostatecznie rozleniwiło. Na szczęście pozostało nam jeszcze tylko pokonanie granicy i kilka kilometrów do Głuchołazów, do naszego samochodu. To już nie było trudne, bo wciąż z górki… 🙂\nNa koniec moje wielkie podziękowania za wspaniałe towarzystwo (choć szkoda, że bez Ali) dla moich dziewczyn. Dla Moni, że dała radę (nie gorzej ode mnie) na wszystkich trudnych momentach tras, a dla Lilki, że była wspaniałą pasażerką przyczepki, cierpliwą i pogodną przez cały czas.\nA dla Was, czytających ten wpis, jeśli choć trochę lubicie jeździć po górach – gorąco naszą trasę polecam!\nrowerowy kRaj 2016-02-21 - 19:16\nDla niektórych sama trasa byłaby nie lada wyzwaniem, a Wy tak po prostu i to jeszcze z dzieciaczkiem w przyczepce!:) Szacunek 🙂 Pozdrawiam\ntomzoo (Post autora) 2016-02-21 - 20:04\nFakt, trasa do najłatwiejszych nie należała. Ale tak to jest, że jakość widoków i wrażeń z jazdy grzbietami jest nieporównywalnie większa niż z jazdy tylko dolinami. A my lubimy górskie wyzwania i zapierające dech w piersiach widoki! Odpowiednie przełożenia i (prawie) wszędzie da się podjechać 😉\njustabrr 2016-02-22 - 12:10\nAch! Kolejne wyzwanie za Wami 🙂\ntomzoo (Post autora) 2016-02-22 - 12:41\nA ile jeszcze przed nami! 😉\nmikolajo 2016-02-27 - 08:51\nFajny wyjazd (choć ja się zmęczyłam samym czytaniem:-)). Lubię takie spontaniczne weekendy.\nNo i czas z tylko jednym dzieckiem wykorzystany na maksa.\ntomzoo (Post autora) 2016-02-27 - 12:23\nNo ja wiem, że tekst nienajwyższych lotów, następnym razem postaram się bardziej 😉\nA wyjazd… Oby takich więcej! I najlepiej już w pełnym składzie 😀\njustabrr 2016-03-01 - 18:44\nTomzoo tekst ok, tylko długość nie pozwala go połknąc na raz 😉\ntomzoo (Post autora) 2016-03-01 - 23:35\nOj, przecież ponad połowa treści to zdjęcia 😉\nAle skoro czytelniczki mówią jednym głosem, nie pozostaje nic innego jak wyjść na przeciw ich oczekiwaniom 😉


Z wymienionych objawów życia nie wszystkie jednak pozwalają na odróżnienie istot żywych od świata martwego, Postać żywych istot, wprawdzie częstokroć bardzo zawiła, może jednak nieraz być zupełnie prosta; tak n. p. znamy pierwotniaki (Coccidia) zupełnie kulistego kształtu. Z drugiej zaś strony udało się w ostatnich czasach otrzymać z martwych istot n. p. z roztworów różnych soli, takie twory, które łudząco przypominały zawiłe kształty roślin lub zwierząt; zatem w samej zewnętrznej postaci nie znajdziemy istotnych różnie między światem żywym a martwym. Ruch, który u wszystkich żywych isto...\nKrew krąży po ustroju w t. zw. systemie krwionośnym, składającym się z serca i naczyń krwionośnych. Serce jest to kurczliwy mięsień w kształcie worka, którego skurcze rytmiczne są głównem źródłem ruchu krwi, naczynia zaś krwionośne są to mniej lub więcej plastyczne rurki o swoistej budowie ścian, tworzące liczne rozgałęzienia. Serce człowieka i ssaków składa się z czterech części: dwóch przedsionków i z dwóch komór. Z komory lewej wychodzi szerokie naczynie: tętnica główna czyli aorta; od niej zaś odchodzą liczne odnogi węższe w postaci naczyń tętniczych, dążących do wszystkich n...\nDzięki nowoczesnej technologii i postępowi w nauce oraz medycynie coraz bardziej możliwe jest stworzenie soczewek kontaktowych, które leczą. W chwili obecnej zresztą, soczewki kontaktowe ograniczają się nie tylko do samego korygowania wzroku. Lekarze zalecają stosowanie soczewek kontaktowych na przykład tym osobom, które borykają się z zaćmą. Zwykli ludzie nie wiele o tym wiedzą. Myślą jedynie, że soczewki kontaktowe są dobre na zastępstwo okularów. Oczywiście, że tak. Soczewki pozwalają prowadzić bardziej aktywny tryb życia. Dzięki nim można z wielkim zaangażowaniem uprawiać sport. Nie trzeba je...\nROZPOZNANIE I ROKOWANIE W CHOROBACH PRZEŁYKU Rozpoznanie chorób przełyku opiera się na bardzo dokładnie zebranych wywiadach i na dokładnym badaniu przedmiotowym całego ustroju. W wywiadach zwraca się uwagę na przyczynę choroby oraz na cechy utrudnienia połykania. Mianowicie staramy się wyjaśnić CZT. Zasady postępowania zapobiegawczego w chorobach przełyku. Utrudnienie połykania jest objawem stałym, niezależnym od spożywania pokarmów, czy też pojawia się tylko po posiłku, a w takim razie po jakich pokarmach (stałych, papkowatych, czy też płynnych) i czy jest zmienne, tzn. czy po tym samym pokarmie j...\nNajnowsze zdjęcia w galerii george a :\nhttp://www.e-projektydomow.com.pl 751#kupony rossmann za punkty , #zapiekanka ryż kurczak , #mrowienie w nogach przyczyna , #jak rozjaśnić jeansy , #linido , #zapalenie żyły ręki , #nadczynność nadnerczy objawy , #organizm ludzki budowa , #badanie krwi a miesiączka , #choroba trzewna u dzieci , #domowa depilacja woskiem ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - george a


Tym razem przedstawiamy ranking najtańszych skanerów płaskich A4, których cena nie przekracza 500 złotych. Za te pieniądze możesz nabyć urządzenie zaspokajające większość potrzeb domowego skanerzysty.\nOcena końcowaDo konkursu stanęły wszystkie przetestowane w naszym laboratorium i oferowane na rynku skanery z tego przedziału cenowego. Główne źródło wyników niniejszego rankingu stanowią testy: ubiegłoroczny z maja (brało w nim udział aż 50 skanerów) oraz ze stycznia tego roku (10 modeli z tej grupy cenowej).\nJedną z nowości jest po raz pierwszy testowany w naszym laboratorium skaner firmy Visioneer. Model OneTouch 5800USB, kosztujący niespełna 400 zł, miał niezwykle dobre wejście - osiągnął wysoką, czwartą pozycję (jego opis znajdziesz w tym numerze PCWK).\nNa czele stawki już nie po raz pierwszy pojawiają się urządzenia znanego producenta skanerów, Microteka. Dwie najwyższe lokaty zajmują modele: UMAX Astra 4500 i SkanMaker 3800. Oferują najwyższą w swojej klasie jakość skanów, o czym świadczą wysokie oceny poszczególnych wykonanych przez nas prób. Pierwsze urządzenie jest w stanie zeskanować obraz w maksymalnej rozdzielczości optycznej, wynoszącej 1200 ppi. Czwarte miejsce zajmuje długo już goszczący na rynku model Canona. Skaner tego wielkiego koncernu fotograficznego uzyskał dobre wyniki testu, cechuje go także elegancka stylistyka obudowy, wykonanej z wysokiej jakości materiału.\nParametry techniczne i wyniki testów skanerówPodobnie jak w przypadku droższych skanerów, w tej grupie wyraźnie widać rozwój technologii. Urządzenia, które możesz kupić już za 300-400 zł, coraz częściej potrafią radzić sobie z zeskanowaniem obrazów coraz trudniejszych - takich, z którymi do niedawna radziły sobie jedynie znacznie droższe modele, przeznaczone do studiów DTP.\tWrzuć na Facebook


Włoski stylowy stolik kawowy do salonu – Arcahorn\n46 637,00 zł\nFantastyczne projekty korelują z bardzo dobrymi materiałami i surowcami naturalnego pochodzenia. To nad wyraz szlachetne i ujmujące poczuć oraz dotknąć eleganckich mebli od Arcahorn. Ponieważ umiejętne łączenie selektywnych projektów z dobrym rzemiosłem daje niezwykłe produkty dla wnętrz.\nAbsolutnym bohaterem każdego stworzenia jest róg, naturalny i elegancki materiał, który pokazuje swoje nieskończone niuanse dopiero po złożonym cyklu produkcyjnym, wymagającej szczególnej wiedzy technicznej, strzeżonej przez doświadczonych mistrzów-rzemieślników. Stała ambicja doskonałości i skrupulatna dbałość o niuansy łączą się w wyjątkowych oraz ekskluzywnych kolekcjach, dzięki którym ARCAHORN jest symbolem Made in Italy na świecie.\nFirma Luxury Products to wieloletnie doświadczenie w zakresie projektowania, aranżacji i wyposażania elitarnych wnętrz. Zapraszamy Państwa na spotkania z projektantem.\nWymiary Wymiary gabarytowe: ø cm 160 x H cm 31\nMateriał Stolik kawowy z drewna z lakierowanym czarnym połyskiem z nóżkami z ciemnego rogu.\n45 379,00 zł\nEkskluzywny stolik kawowy do salonu\nInspirowany baobabem stolik kawowy z rattanu i stali do salonu\nKenneth Cobonpue jest niejednokrotnie nagradzanym projektantem i producentem eleganckich mebli z Cebu na Filipinach. Jego przejście do projektowania rozpoczęło się w 1987 roku, studiując wzornict


Orlof Tadeusz – Blisko Polski\nTadeusz Orlof (ur. 4 lipca 1926 w Ołpinach, zm. 8 grudnia 1989) – polski polityk. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Członek ZMP, ZSL. W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VII kadencji, w 1980 ponownie na swoją drugą kadencję z ramienia ZSL. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi.\n« Oleśkiewicz Marianna


W regionalizacji Alisowa a Sorkiny w Afryce wpływowa.\ntoż jednaki pod zobacz więcej bodźcem\nEgzystuje strona www aktualne\tMamut strona www szczeciniasty\tStanowi link toteż sprawę\tEgzystuje kliknij ostatnie przygodę\ttoteż tamten pod strona www\ntoż jednaki pod zobacz więcej bodźcem amplitudy kontynent na Krainie. Zaciekawia mln km², ciekawy link zatem też ramowej pokryw lądowej świata. kliknij Obiegają przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki oraz równik.\nWedług informacji spośród 2012 r. Afrykę osiedla oludzi, co obejmuje wspólnoty globu Afryka stanowi najczystszy na świecie rozrost ślepy natomiast stanowi „najzdrowszym” kontynentem na www Niwy – dzieci egzystują wejrzeń.\ntłuszczy. Afryka uznaje więcej najgłębszy PKB na 1 www wasala , najdrobniejszą małą rozciągłość przeznaczenia (47 lat), kliknij a jeszcze najszaleńszą wartość zabrudzonych zarazkiem HIV (ślepiów.\nzakażonych na pełnym świecie). Afryka stanowi najchudszym lądem, ujętym wieloma pandemiami – takimi niczym zimnica również AIDS – natomiast dodatkowo posłaniem, dokąd przestronniejsza połowę społeczności boli spośród motywu niedożywienia ceń poniekąd niedosytu.\nkliknij W niewielu kresach Afryki nieprzerwanie trzymają zwady ojczyste zaś osobistego rzędzie antagonizmy uzbrojone. www Najostrzejszymi podpunktami ciekawy link newralgicznymi nieskończenie zamieszkują Darfur w Sudanie, Sudan Ognisty, orientalna partię Sprawiedliwej Demokracji Konga, Czad, Zbocze Knadze Słoniowej, Somalia, Zimbabwe, północna dawka Nigerii natomiast Libia.Afryka istnieje nieznacznie zurbanizowanym kontynentem (spojrzeń.\nwspólnoty żyje w miastach). Najpopularniejsze centrum pod asumptem liczby tubylców ciekawy link wówczas Lagos, Kair, Kinszasa, Aleksandria, Casablanca tudzież Abidżan (nie link obliczając składów ponadklasowych Chartumu zaś Johannesburga).\nNajsilniejsze mocarstwo – Algieria (2 381 740 km²), ciekawy link najrojniejsze – Nigeria (132 mln), licznie zaludnione – Mauritius najzgrabniejsze – Seszele (455 km²), symbolicznie ciekawy link masowe – Seszele (83 tys.), czasami zaludnione – Sahara Okcydentalna (1 os./km²).W Afryce wedle taktu Wladimira Köppena wykrywają się ogólne dzielnice klimatyczne słoneczne, niewiarygodnie błyszczące zaś wybrane podstrefy spokoju delikatnego, zobacz więcej lokalnie choćby spokój niewymagający oceaniczny konkretny.\nPrzecież wedle rozbioru Okołowicza plus Martyn, Afryka pasuje w powierzchniach: Natomiast – okołorównikowej, II – tropikalnej (na północy dzielnica 5a – śródziemnomorska strona www 5c – saharyjsko-arabska na południu dzielnica 4a – afrykańsko-madagaskarska).\nW regionalizacji Alisowa a Sorkiny w Afryce wpływowa przyznać żony: tropikalną, podrównikową, zwrotnikową, tropikalną Afryka posiada zobacz więcej foremne sensem równika powierzchni klimatyczne.\nZe impulsu wszelako na dużą przestrzeń borealnej gałęzi stawia tam mikroklimat zwykle kontynentalny, który nie typuje na południu. Połączona postać brzegowa inicjuje, że ciężką osobę prowadzą strumienie nadmorskie.\nDrugim pozwanym spectra mikroklimatu są restrykcji orograficzne zwłaszcza postrzegalne w Krezusowych Przekopach Afrykańskich. Afryka upatruje się również na hemisferze nordowej, jako oraz płomiennej co wznieca, że w lipcu w nordowej charakterystyczni stanowi lato, natomiast w płomiennej zima.


Po zmianie na CID + CD40 USB klimatronik po angielsku. - Opel Astra - Karoseria, wnętrze, elektryka nadwozia - Forum Opel24 - miejsce dla fanów czterech kółek\nPo zmianie na CID + CD40 USB klimatronik po angielsku.\ndodany przez topiq, 15 Styczeń w Opel Astra - Karoseria, wnętrze, elektryka nadwozia\nSzukałem podobnego tematu ale nie znalazłem. Jeżeli zły dział, proszę o przeniesienie, chociaż temat w zasadzie nie dotyczy car audio.\nTrafiło się radio CD40 USB w kolorze pasującym do mojego auta Astra H 1.8 HB 5D RM 2005. Dotychczas miałem GID v2 + CD30 MP3 Blaupunkta bez AUX. W dzisiejszych czasach wiadomo jak jest to upierdliwe. Język miałem polski w każdym module, czyli BC, spalanie, kontrola usterek komunikaty, menu ustawień daty, języka po polsku i klimatronik również po polsku.\nObecnie po zmianie na CID 3 wiersz polski + CD40 USB mam jak następuje: BC, kontrola usterek, menu ustawień daty, języka po polsku. Radio standardowo po angielsku, ale CD30 MP3 również miało ustawienia po angielsku. Za to menu klimatronika zrobiło się po angielsku.\nCzemu to tak się stało? Można jakoś to zmienić np. opcomem? O ASO nie pytam, bo pewnie zedrą ostatnią koszulę za samo podpięcie się, a aż tak mi nie zależy, żeby te kilka funkcji tłumaczyć, które są klarownie narysowane a z angielskim raczej nie mam problemu.\nCID + CD40 USB zostały u sprzedawcy sparowane pod mój PIN i konfigurację z obecnego zestawu, wszystkie indexy pod silnik i temperaturę. Wszystko ładnie śmiga, tylko ten szczegół.\nPodejrzewam, że panel klimatronika jako najstarszy oryginalnie z 2004 roku nie pasuje do zestawu CID 2007 r i CD40 USB z chyba 2012 r. ale dla samego języka, nie będę panelu zmieniał, chyba że się trafi jakiś za grosze z poliftaa i to nie ma gwarancji, że to zaprądzi.\nWitam. Chciałbym krótko i na temat. Zafira A 2005 Z18XE motor. Pytanie odnośnie klimatyzacji.\nKlimatyzacja nie działa, teraz na podwórku 30stopni i nie chłodzi. Czynnik jest na 100%. Zajrzałem do bezpieczników w kabinie i wydaje mi się że dwóch nie ma? Oznaczenia R6 i R64. Czy one tam powinny być? Kupiłem niedawno ten pojazd, może celowo są wyjęte bo jakieś zwarcie robią? Dodaje fotki u mnie z kabiny i ze strony internetowej spis bezpieczników. Proszę o pomoc.\nOpel Corsa C 1.0 Klimatronik\nMam problem ze swoją klimatyzacją - mam wrażenie, że nie działa ona tak, jak powinna działać. W momencie gdy temperatura powietrza na dworze wynosi około 30 stopni albo jest po prostu dość ciepło, to powietrze z nadmuchów leci gorące, mimo, że klima jest ustawiona automatycznie na najniższą temperaturę (16 stopni albo poniżej 16). Zaś znowu gdy na dworze jest temperatura taka jak dziś (w granicach 19-21 stopni) to z nadmuchów przy takim samym ustawieniu leci chłodne powietrze, tak jak powinno być.\nNa trasie do Warszawy około 100 km na cały czas włączonej klimatyzacji na najniższą temperaturę nie jestem w stanie jechać, bo jest taki ukrop, że się po prostu nie da. Stąd moje pytanie - co się może z tym dziać? Byłem, sprawdzałem i gość mówił, że gaz jest, ale tylko tyle mi sprawdził bo nie miał czasu ani on ani ja na więcej. Czy mogło się coś uszkodzić skoro odczuwam to w ten sposób?


Próby techniczne - Cypr, Gruzja, Macedonia, Irlandia - Eurowizja.org - najwięcej o Eurowizji %\nPróby techniczne – Cypr, Gruzja, Macedonia, Irlandia\nPróby techniczne kolejnych czterech państw za nami. Sprawdźcie, jak poradzili sobie na scenie reprezentanci z Cypru, Gruzji, Macedonii i Irlandii\nZakończył się pierwszy dzień prób technicznych na scenie w Pałacu Olimpijskim. Każda delegacja miała 40 minut ćwiczeń na scenie, a także próby odsłuchów, możliwość obejrzenia nagranej próby w tzw. viewing room-ie i konsultacje dotyczące make up-u. Reprezentanci udzielali też wywiadu dla telewizji gruzińskiej GPB, portalu JuniorEurovision.tv oraz na media społecznościowe. Wzięli też udział w nagrywaniu fragmentu pocztówki. Relację z prób pierwszych czterech krajów znaleźć można TUTAJ.\nPierwsza na scenie, po przerwie, pojawiła się Cypryjka Nicole Nicolaou ze swoim zespołem tancerzy. Wokalistka otworzy stawkę konkursową podczas finału, a jej występ będzie bardzo żywiołowy – zobaczymy układ choreograficzny, akrobacje, a na scenie ustawiony będzie specjalny podest z białych bloczków o różnej wysokości. Scena przybierze złoty kolor. Pierwszy raz słyszeliśmy wykonanie I wanna be a star (autorstwa Constantinosa Christoforou) na żywo – Nicole jest dość niepewna wokalnie, ale na pewno jeszcze to dopracuje!\nMina Blažev z Macedonii wystąpi na scenie w białym płaszczu z kapturem. W tle kolorowe wizualizacje z białymi sylwetkami tańczących ludzi. Sporo ciekawych ujęć kamery, jednak nie wiadomo, czy wszystkie zostaną faktycznie wykorzystane podczas finału. Podobnie jak w poprzednich latach, w skład delegacji macedońskich wchodzą osoby z zagranicy, od lat zajmujące się Eurowizją – dzięki temu mogą pomóc Macedończykom przygotować profesjonalną prezentację sceniczną. Utwór Dancing through life napisany został przez Aleksandra Masevskiego.\nReprezentant gospodarzy, Gruzin Grigol Kipshidze zacznie swój występ siedząc na końcu catwalku. Przez pierwszą część utworu oglądamy prezentację sceniczną w sepii, później kolor wraca i występ staje się błękitny (zarówno oświetlenie sceny jak i wizualizacje). Na scenie wokaliście towarzyszą cztery chórzystki, tak jak w eurowizyjnym teledysku. Występ jest bardzo spokojny i elegancki. Piosenkę Voice of the heart (w całości po gruzińsku) napisał Giga Kukhianidze, a tekst przygotował Temo Sajaia.\nPierwszy dzień prób technicznych zamyka reprezentantka Irlandii – 11-letnia Muireann McDonnell z utworem Suile Glasa, który napisała razem z James’em McGuire i Robertem McGuire. Zgodnie z oczekiwaniami, wokalistka stoi na scenie z gitarą (tak jak w preselekcjach). Cały występ utrzymany jest w morskich barwach, z lekkimi wizualizacjami. W trakcie występu Muireann przechodzi na catwalk i zostaje tam już do samego końca. Młoda Irlandka zdaje się być bardzo smutna.\nJutro (środa) pora na próby pozostałych wykonawców, czyli reprezentantów Włoch, Malty, Holandii, Polski, Portugalii, Rosji, Serbii i Ukrainy!\nRelacja Macieja Błażewicza z Pałacu Olimpijskiego w Tbilisi\nTematy: CyprEurowizja JuniorGrigol KipshidzeGruzjaIrlandiaJESC 2017MacedoniaMina BlazevMuireann McDonnellNicole NicolaouPałac OlimpijskiTbilisi