Informacje ogólne o żółtym szlaku Jelenia Góra PKP - Słonecznik (Karkonosze) im. Tadeusza Stecia:\nPrzewyższenie: Ponad 1500 m\nOznakowanie w terenie: Bardzo dobre\nPatron: Tadeusz Steć był znanym przewodnikiem sudeckim, współtwórcą GOPR w Sudetach, autorem przewodników górskich oraz wychowawcą wielu pokoleń przewodników.\nJak dotrzeć: Szlak rozpoczyna się przy Dworcu Głównym PKP w Jeleniej Górze. Miasto jest bardzo dobrze skomunikowane transportem publicznym. Bez problemu można dotrzeć o różnych porach autobusem bądź pociągiem. Dla posiadacza samochodu, przy dworcu, czeka bezpłatny parking. Kropka końcowa szlaku znajduje się na głównym grzbiecie Karkonoszy, a dokładniej przy bardzo znanej, charakterystycznej skałce Słonecznik (1421 m n.p.m). Co można zrobić dalej? Są co najmniej trzy opcje. Pierwsza, to zejście tego samego dnia do Karpacza (Biały Jar - przystanek autobusowy) przy pomocy zielonego szlaku (najkrótszy i najszybszy dystans), skąd bardzo często odjeżdżają autobusy z kierunkiem na Jelenią Górę. Druga opcja, to wydłużenie trochę pobytu w Karkonoszach i np. nocleg w jednym z pobliskich schronisk - Schronisko Samotnia lub Schronisko Strzecha Akademicka (+5 km do dystansu, + ok. 1.5 h dodatkowego czasu), a następnie zejście do Karpacza i powrót do domu. Trzecia opcja, to puszczenie oka w stronę kolejnej kropki szlakowej, maźniętej tym razem na zielono. Szlak Słonecznik - Tłumaczów przemierza już jednak ponad 100 km i to zabawa na znacznie więcej dni!\nNajciekawsze punkty na żółtym szlaku Jelenia Góra PKP - Słonecznik (Karkonosze):\nWitosza 466 m n.p.m\nGrodna 504 m n.p.m (Zamek Księcia Henryka)\nKaplica Św. Anny 683 m n.p.m\nŚwiątynia Wang 881 m n.p.m w Karpaczu\nPielgrzymy 1206 m n.p.m (skałki)\nWycieczkę rozpoczynamy na Dworcu Głównym PKP w Jeleniej Górze, zostawiając w bliskim jego otoczeniu samochód na bezpłatnym parkingu. Przy pomocy lokalizacji i aplikacji mapy-turystycznej, szybko odnajduję dokładne miejsce z kropką początkową szlaku. Wysoki, drewniany słup z daszkiem, dodatkowo informuje o najbliższych punktach pośrednich na trasie.\nWijemy się początkowo pomiędzy ulicami Jeleniej Góry, zmieniając jedynie chodniki. Od miejskiego gwaru uwalniamy się na dobre, dopiero po godzinie marszu.\n1. Kropka początkowa już jest, teraz czas odnaleźć drugą! 2. Do mety jedyne 7.5h! 3. Po opuszczeniu zabudowań Jeleniej Góry, wchodzimy w bardziej zielony teren\nWchodzimy na tereny zielone, po których rzadko stąpa turysta. Miejscami ścieżka bywa mocno zarośnięta, ale jest jeszcze spokojnie do przejścia. Z oznakowaniem szlaku wciąż jest dobrze! W nogach mamy około 5 km i praktycznie 0 metrów przewyższenia. Dopiero gdy rozpoczynamy podejście na Górę Witosza, tętno troszkę wzrasta, a i pot na czole mocniej zaczyna się uwidaczniać. Niestety w prognozach pogody zapowiadane są dzisiaj burze i praktycznie od samego startu doskwiera nam upalna, wręcz dość przyciężkawa atmosfera. Mamy nadzieję, że jeżeli wyładowania atmosferyczną będą krążyć nad naszymi głowami, to wystąpią już na etapie opuszczania gór.\nGóra Witosza, to pierwszy ciekawy i zupełnie nieznany przeze mnie, punkt na trasie. Jest to niewielkie wzniesienie nad wsią Staniszów, które oferuje widok na Karkonosze. W szczególności bardzo dobrze prezentują się w panoramie Śnieżne Kotły oraz Szrenica. Na Witoszy niegdyś stał 14 metrowy obelisk, wzniesiony w 1901 roku na cześć Ottona Bismarcka. Obecnie zastajemy tutaj po tej budowli jedynie ruiny.\n1. Malinki na szlaku! 2. Ruiny obeliska na Górze Witosza. 3. Widok na Karkonosze z Góry Witosza. 4. Formacje skalne, a w tle Królowa Karkonoszy - Śnieżka!\nPosiedziałoby się dłużej na Witoszy, bo widok na Karkonosze mamy bardzo przyjemny. Niestety musimy rozsądnie gospodarować czasem. Obawy przed burzą oraz wciąż dość spory dystans do pokonania, poganiają nas do szybkiego wznowienia marszu. W trakcie schodzenia, Witosza odkrywa przed nami kolejne swoje atuty. Pokonujemy ponad 300 skalnych jak i kamiennych schodów, w towarzystwie bardzo ciekawych form skalnych.\nSzlak żółty od strony Staniszowa na Górę Witosza jest bardzo interesujący!\nW Staniszowie zachodzimy do pobliskiego sklepu na lody. Wzmocnieni zimnym przysmakiem, kontynuujemy wędrówkę za żółtymi znakami. Do puli przewyższenia, dorzucamy kolejne metry, zdobywając Wzgórze Grodna, które jest bardzo atrakcyjne, dzięki znajdującemu się na nim Zamkowi Księcia Henryka z 1806 roku. Wygląda on bardzo urokliwie i trochę miniaturkowo, a to za sprawą iż już w projekcie miał docelowo być wystylizowany na formę sztucznych ruin zamku. W latach 2015-2016 zamek został wyremontowany i udostępniony do zwiedzania w okresie od maja do października. Ze Wzgórza Grodna rozpościera się panorama, oczywiście na Karkonosze, do których skutecznie się przybliżamy. Miejsce jest bardzo fajne, ale mamy niedzielę i lato w pełni, co oznacza, że kręci się tu sporo ludzi.\n1. Zamek Księcia Henryka na Wzgórzu Grodna 504 m n.p.m. 2. Salamandra turkusowa 😉.\nNikt z nas nie decyduje się wejść na wieżę (płatne), więc po uzupełnieniu papierologii (moje odrodzenie się do zbieractwa różnego rodzaju odznak ma się jak widać bardzo dobrze 😁), schodzimy do wsi Sosnówka. Strasznie też smali, a ja zaczynam dopuszczać do siebie myśli, czy aby na pewno uda nam się dzisiaj zameldować przy drugiej kropce. Główny fragment przewyższenia wciąż jest przed nami, a pogoda zdaje się nam coraz bardziej dokuczać. Towarzysze zdają się wyglądać lepiej, ja natomiast całkowicie tracę moc, a kumulacja następuje na podejściu do Kaplicy Św. Anny, która jest kolejnym ciekawym punktem na szlaku.\n1. Zamek Księcia Henryka. 2. Na żółtym szlaku.\nPrzy Kaplicy Św. Anny zasiadam na drewnianej ławeczce i zarządzam przerwę. Z niepokojem obserwuję niebo. W celu przewidzenia przyszłości, włączam w telefonie aplikację Ventusky i przesuwam na mapie symulację przemieszczania się burzowego frontu. Jest duża szansa, że ominie Karkonosze! Po wypiciu wody, ze znajdującego się pod kaplicą "Dobrego Źródła" mającego zdrowotne właściwości, polepsza mi się i powraca motywacja, by jednak doczłapać się jakoś do tego karkonoskiego Słonecznika. Szczerze mówiąc, nie chciałoby mi się przechodzić tego szlaku ponownie, od samego startu. Tylko zrobienie go za jednym strzałem przyniosłoby mi spokój górskiego ducha! 🙄\nKrążące burze w Czechach sprawiają, że odczuwamy powiew chłodniejszego powietrza. Od razu wędrówka nabiera lepszego komfortu, tym bardziej, że przed nami już główne zdobywanie wysokości. Jej kumulacja ma przecież nastąpić na ponad 1400 m n.p.m, a nasz start rozpoczęliśmy na skromnych 300 m n.p.m!\nZ okolic Kaplicy Św. Anny, szlak dalej prowadzi urozmaiconą, leśną ścieżką. By przedostać się do podnóża Karkonoszy, musimy wdrapać się na Czoło (874 m n.p.m), szczyt lezący w obrębie Pogórza Karkonoskiego. Następnie, dajemy sobie odebrać trochę zdobytych jeszcze przed chwilą metrów przewyższenia. Rozpoczynamy szybkie zejście do pierwszych zabudowań Karpacza. Do bram Karkonoskiego Parku Narodowego mamy już niedaleko! Po fragmentarycznym przejściu ulicy Karkonoskiej, a następnie leśnego duktu, meldujemy się przy Św. Wang.\nŚw. Wang w Karpaczu.\nW kasie kupujemy biletu wstępu do parku i każdy już swoim tempem, próbuje złamać barierę czasową podejścia na Słonecznik ustanowioną przez szlakowskazy. Gnamy bez robienia ani jednej przerwy, chcemy zdążyć przed potencjalną burzą, której zamiary trudno rozczytać.\nPodejście na Słonecznik, żółty szlak.\nGdy ukazuje się nam na wielkim głazie, druga żółta kropka dociera do nas, że przejście w całości żółtego szlaku jest już niezagrożone! Przy Słoneczniku spędzamy 15 minut, obserwując, czy aby na pewno front burzowy postanowił nawiedzić jednak sąsiednie Góry Izerskie. Karkonosze tym razem zostały ostatecznie oszczędzone i mamy spokojne głowy. Alarm odwołany!\n1. Słonecznik. 2. Z widokiem na Śnieżkę. 3. Druga kropka złapana, ale zaraz! Przy okazji, trzeba będzie poszukać teraz drugiej zielonej! 😅\nSzlak żółty rozciągnięty między Jelenią Górą a Słonecznikiem w zamyśle miał stanowić pomysł na jednodniową wycieczkę. Przed nami teraz powrót. I choć szlak mamy w kieszeni, to licznik kilometrów w nogach wciąż pozostaje otwarty. Rozpoczynamy zejście do Karpacza. Służy nam ku temu zielony szlak. Po duchocie w powietrzu nie ma już śladu. Oddychamy teraz bardzo przyjemnym, świeżym powietrzem.\nZejście do Karpacza zielonym szlakiem, z widokiem na Śnieżkę.\nŚnieżka tym razem oszczędzona przez burzę.\nSprzyja nam dzisiaj szczęście. W Karpaczu (Biały Jar) mamy dosłownie 5 minut do autobusu. Nie musimy więc długo czekać na przystanku. Wsiadamy do PKS'u i po godzinie jazdy, jesteśmy na Głównym Dworcu PKP w Jeleniej Górze.\nW nogach mamy ponad 30 km, 1500 m przewyższenia oraz pełną znajomość przebiegu żółtego szlaku. Syty dzień w górach, tak jak lubię! 😍\nmenel 13/9/21 10:21\nLubię czytać o tej samej imprezie refleksję innego uczestnika, w tym wypadku uczestniczki wypadu. Widzę, że na maliny też się załapałaś :). Z Polany podchodząc na Słonecznik miałem chwilę słabości, znaczy zasapałem się :)) Ten szlak w moim mniemaniu jest dobrą i solidną propozycją na 1-dniowy wypad, tudzież z jednym noclegiem.\nSkadi 19/9/21 23:12\nSuper pomysł na jednodniową wycieczkę, bądź dwudniową - właśnie z noclegiem w jakimś karkonoskim schronisku w nagrodę. Dobry dojazd na start i metę. Do tego przez większość trasy - mało znane i mniej popularne ścieżki i miejsca. Mi się podobało bardzo, choć początek trochę za miejski.\nArtur Szymanowski 14/9/21 21:29\nJednak udało się zrealizować zeszłoroczny pomysł :)\nMnie Góra Witosza bardzo zaskoczyła. Zwłaszcza te formacje skalne, są bardzo ciekawe.\nNa wieżę Zamku Księcia Henryka warto zajść, widoki ciekawe. Uzupełniłaś swój notesik o kilkadziesiąt kopii pieczątki? ;)\nSkadi 19/9/21 23:13\nTak, w końcu udało się zrealizować. Dobrze, że szlak nie musiał czekać np do przyszłego roku! Ha, co do pieczątki, to gospodarz dał mi ją na kilkuminutową własność. Spokojnie sobie wszystko opieczętowałam na drewnianych ławach odpoczynkowych z widokiem na Zamek :)\nMedart 19/9/21 00:06\nNa Witoszy jak widzę, czas stanął w miejscu. Zaś Grodna jest dziś nie do poznania. Piszę to oczywiście z własnej perspektywy, wszak ostatnio byłem tam prawie dekadę temu. Szlaki i okolice znane i lubiane. Chciałbym tam jeszcze zawitać.\nSkadi 19/9/21 23:15\nW obu miejscach byłam pierwszy raz, więc nie mam porównania. Fajnie, że Zamek został wyremontowany. Jego wygląd jest naprawdę urokliwy, a panorama na Karkonosze też jest super!


Aya to Kaori no Sekai: Klepanka\nWpis z 27.02.2011.\n1. Zostałyście klepnięte. Otóż jedna (w naszym przypadku trzy xD) z Waszych czytelniczek zgłosiła Was do klepnięcia, poniżej znajdziecie 10 pytań, odpowiedzcie na nie, a odpowiedzi dodajcie w notce bądź na jakiejś podstronie.\nZostałyśmy klepnięte przez: Shayen, Lady Vampire i Ejrin.\n2.Ukochane opowiadanie na Onecie? Macie podać dowolną liczbę blogów, ważne, byście podały adresy, nicki autorów/autorek. Mile widziane napisanie czegoś o blogu, ew. o autorze.\nRazem: Przede wszystkim chciałybyśmy w tym miejscu wyróżnić Księżycową Pyzę, jedną ze „starej ekipy” (diabel-i-ja). Dlaczego? Otóż dlatego, że to jedna z osób, których opowiadanie czytałyśmy jako pierwsze. Ale to nie najważniejsza przyczyna. Przede wszystkim chodzi o to, że jej historia była inna niż wszystkie. Z pozoru taka, jakich wiele, ale posiadająca coś ponad płytkimi wątkami, posiadająca GŁĘBIĘ. Prawdziwą, dojrzałą, nie dziecinną i naiwną. Może spowodowane to było faktem, iż Pyza jest kilka lat starsza od nas i mimo wszystko ma więcej doświadczenia życiowego niż my. Co jeszcze… Jej rozdziały są naprawdę długie, pełne ciekawych opisów, przemyśleń, uczuć, psychologicznych elementów… Strasznie żałujemy, że Pyza rzadko nas teraz odwiedza i nieczęsto pisze (co jest spowodowane studiami w innym mieście), niemniej jednak wciąż mamy do niej sentyment, kochamy ją i zawsze przyjmiemy z otwartymi ramionami.\nWielki sentyment mamy też do tych kochanych osóbek, które natchnęłyśmy. Wybaczcie, nie będziemy Was wszystkich wymieniać i opisywać, bo to by był materiał na osobną notkę. xD\n3.Czy prowadzenie bloga z opowiadaniem jakoś wpłynęło na Wasze życie (np. czy rozwinęłyście dzięki temu swój talent, poprawiłyście się w ortografii/interpunkcji)?\nRazem: O tak! <śmiech> Najważniejszym efektem jest polepszenie naszych kontaktów. Tu i ówdzie wspominałyśmy już o tym, że dzięki pisaniu zbliżyłyśmy się do siebie, częściej ze sobą przebywamy, mniej się kłócimy… To niesamowite!\nRozwinęłyśmy się, jak najbardziej. Wystarczy porównać pierwszy rozdział naszej wersji „Vampire Kinght” z taką chociażby „Grą pozorów”! <śmiech> Czytając stare rozdziały, chce nam się śmiać, były tak dziecinne i naiwne! Ale cóż, jakoś trzeba było wejść w tok pisania, wypracować styl, który pasowałby czytelnikom i tak dalej, i tak dalej…\nAya: Nigdy nie miałam większych problemów z poprawnością podczas pisania, jednak wiem, że i tak się poprawiłam. Ach, może wspomnę o tym, że kłopoty w pisaniu czegoś logicznego mam w środku nocy. <śmiech> (Podkreślam, że to piszę w porze dla mnie nieodpowiedniej xD) Hm, warty wspomnienia jest fakt, iż kilka osóbek wycwaniło się i zrobiło sobie ze mnie amatorskiego korektora (dobrze, dobrze, czasami to ja proponowałam pomoc xD). Chyba powinnam zacząć pobierać za to opłaty! <zaciera rączki i śmieje się>\nKaori: Co do poprawności ortograficznej, to myślę, że się trochę polepszyłam (czerwone podkreślenia w Wordzie dają dużo do myślenia <śmiech>). Jeśli chodzi o interpunkcję… odnoszę dziwne wrażenie, że o ile kiedyś pomijałam wiele przecinków, o tyle teraz daję ich aż nadto. <śmiech> Ale się zbytnio tym nie przejmuję, gdyż każde me zdanie jest dokładnie sprawdzane przez Ayę. Na korektora się raczej nie nadaję, choć, nie chwaląc się, czasem znajduję niuanse takie jak ‘kopnęła łokciem’ (co uszło uwadze Ayi).\n4.Czym jest dla Was pisanie?\nRazem: Czymś, co nas do siebie zbliża, dobrą zabawą, czymś, co z pewnością nie jest naszym obowiązkiem… Bo gdyby się nim stało, nie byłoby to już to samo. Ponadto jest dla nas świetną okazją do „wyżycia się” - możemy „ulepszyć” jakąś historię (co robimy teraz z VK), nadać jej własny rytm, pogrążyć nielubianych bohaterów, a wyidealizować ukochanych. <śmiech> Możemy wpleść nasze postaci do dowolnego świata i zrobić z nim, co tylko chcemy.\n5.Dlaczego akurat taka tematyka?\nRazem: A dlaczego nie? <śmiech> Dobrze, jako iż jesteśmy w trakcie pisania „Vampire Knight”, musimy wypowiedzieć się właśnie na ten temat. Otóż oryginalna wersja pozostawia wiele do życzenia - uznałyśmy więc, że ją sobie… ubarwimy, powiedzmy. I o ile początkowo zamierzałyśmy zrobić z tego niedługie opowiadanie na podstawie mangi, o tyle wyszła z tego telenowela o blisko stu rozdziałach, praktycznie niezwiązana już z oryginałem. I jest nam z tym dobrze, ot co.\n6.Czerpiecie inspiracje z…?\nRazem: Początkowo była to manga Matsuri Hino pt. „Vampire Knight”. Hm, a teraz? Szczerze? Z naszych burz mózgów. <śmiech> Ach, zapomniałybyśmy, wcześniej też z rozmów podczas „niedzielnych spacerów z psem” (niekoniecznie w niedzielę i często bez psa, ale nazwa pozostała xD).\n7.O czym marzycie najbardziej?\nRazem: Najbardziej…? Napisać wspólnie książkę, a co!\nAya: Hm… Napisać książkę? <śmiech> Ech, najbardziej chyba o tym, by osoby bliskie mojemu sercu były zdrowe i szczęśliwe.\nKaori: Pragnę pokoju na świecie. <śmiech> Nie no, tak naprawdę, to chcę być otoczona zaufanymi osobami, do których zawsze będę mogła się zwrócić. Ponadto oczywiście zdrowia dla najbliższych i spełnienia moich (i nie tylko) najskrytszych marzeń.\nRazem: Hm, z takich realnych marzeń: aby chociaż te osóbki, które są z nami teraz, wytrwały do końca naszego opowiadania i zostały z nami nawet wtedy, gdy będziemy pisać coś innego niż VK.\nAya: Cóż, chciałabym wreszcie umieć na poważnie docenić to, co mam. Nie być taką pesymistką, częściej się uśmiechać. Znaleźć kogoś, kto pokochałby mnie taką, jaką jestem. Rozwijać swoje pasje, mieć więcej czasu wolnego, stać się silniejszą psychicznie i fizycznie, mniej chorować i się stresować… Po prostu cieszyć się życiem i korzystać z niego, póki mogę.\nKaori: A więc… Chcę tak jak dotąd nieść szczęście. Czerpię radość z uśmiechu innych ludzi, dlatego pragnę, aby każdy umiał znaleźć w życiu to, co piękne i ważne. Będę się starać, aby pomagać wszystkim szukać tego życiowego szczęścia. Chciałabym też umieć zaufać po raz drugi, być bardziej pewna siebie i otwarta. No i do końca życia rozśmieszać najbliższych. Na razie nieźle mi to wychodzi. <śmiech>\n9.Z jakimi osobami (czytelnikami, autorami opowiadań, które czytasz itp.) chciałybyście spotkać się na żywo?\nAya: Cóż, muszę najpierw wymienić mą bliźniaczkę umiłowaną, czyli Suzue. Nie spodziewałam się, że poznam rówieśniczkę tak bardzo podobną do mnie. Świetnie mi się z nią rozmawia, i choć zapewne przy spotkaniu na żywo obie zrobiłybyśmy z siebie idiotki, jestem pewna, że po przełamaniu pierwszych lodów byłoby super. ^^\nPoza tym, chciałabym zobaczyć się z córcią - Ev (to chyba jedyne spotkanie, które dojdzie do skutku xD jestem przerażona, ale mam nadzieję, że mnie nie zjesz, skarbie <śmiech>), z teściową - Ejrin (z jakiegoś powodu wydaje mi się, że spotkania z Tobą bałabym się najmniej - może wiąże się to z faktem, że przypominasz mi mieszankę Kao z pewną koleżanką z mojej klasy xD), z onesan - Narinn, z imoto - Gosh i z Budyniem (ach, ta „stara ekipa” ^^). Wymieniłam właśnie te dziewczęta, gdyż świetnie się z nimi ględzi na forum. ^.^\nKaori: W sumie nie będę się tak rozpisywać jak Aya, bo te same osoby chciałabym poznać. Wydaje mi się, że ja również najmniej stresu miałabym ze spotkaniem z Ejrin. <śmiech> Chociaż poznanie pozostałych nie przeraża mnie aż tak jak Ayę! Szkoda, że dane mi będzie poznać jedynie Ev, bo Tsuin i reszta moich sióstr i ‘nie sióstr’ mieszka za daleko. Ale powiadają, że dla chcącego nic trudnego, także jeszcze się nie smucę - kto wie, może niedługo znajdziecie mnie przed swoim domem? <śmiech>\nAya: Bólu. Zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Może to głupie, może nie, ale tak już jest. Boję się jakiegokolwiek cierpienia, nie tylko swojego, ale też innych osób.\nKaori: Ciemności, wysokości, chorób (ale nie bólu xD), małych przestrzeni, chodzenia po mostach… Długo by wymieniać. Te lęki nie są może jakieś straszne, ale nie należą też do przyjemnych. Jednak chyba najbardziej boję się zaangażowania (że będzie jednostronne) i zdecydowanie samotności. Tak, samotność jest chyba najgorsza. Nienawidzę być gdziekolwiek sama... <śmiech>\nNa koniec musicie klepnąć kilka osób i je o tym powiadomić (od 3 do 10 osób).\nAutor: Aya to Kaori o 15:48\nOpisy i recenzje pisane są przez nas, prosimy ich nie kopiować! Jeśli wklejamy cudzy tekst, podajemy jego źródło. Obrazki natomiast pochodzą z różnych stron.\nObecnie znaleźć nas możecie na opo.xx.pl. Zapraszamy.\nJak mądry/a jesteś? Zobacz na Global Quiz.


Green - MLPPolska\nGreen wita wszystkich uprzejmie i zielono!\nGreen replied to topic's Green in Na start...\nPo nazwie, myślę. xd Poza tym, avek, ale to nie jest pewne, bo ludzie lubią zmieniać avki. xd O, milusioo. :DDD *kocha odpowiadać na pytania* 1. Różne rzeczy. xd Często w zeszytach na lekcjach, ale to nierówne i wgl. Kuce też, potrafię je rysować z pamięci. A tak najczęściej, to biorę jakiś obrazek z neta i "przenoszę go na kartkę". W sensie, rysuję na kartce to, co jest na obrazku(nie kalkuję, rysuję na podstawie bardziej). 2. Na kartce, ale trochę też w najwspanialszym i najprofesjonalniejszym programie, czyli Paint'cie. xD 3. Hucuły! Ale podobają mi się też hanowery i kuce islandzkie. I ogólnie sporo ras. Ale jak w przyszłości będę mieć konia, to huculskiego. 4. Oglądać telewizję, grać na komputerze, wychodzić z kumplem i psami na spacer. xd A tak poza tym, to masę niepotrzebncyh rzeczy. 5. Dust: An Elysian Tail. Genialna fabuła, genialna grafika, genialne postacie. Po prostu super, super, i jeszcze raz super. A tak poza tym, to grywam jeszcze w Pokemony. xd I lubię ciekawe gry RPG. :3 6. Oj, nie pytaj się jakie, bo większej części sama nie pamiętam. xD Ale najbardziej spodobały mi się wszystkie sezony Natsume Yuujinchou(!!!) oraz AKB0048(!!!!!). No i Fairy Tail, ale w sumie za mało odcinków obejrzałam, by twierdzić tak na pewno.\nWitam pana(domyślam się płci po tamtej ikonce przy "płeć"). :3 No, na pewno wierzę, że coś tam we Wszechświecie musi być, bo to dość nieprawdopodobne, by w tak wielkim miejscu skolonizowana była jedynie Ziemia. xd\nAhah, witam, witam. xd I dziękuję. ^^ 1. Właściwie to chęć pochwalenia się swoimi rysunkami, które pewnie i tak niezbyt często będę wrzucać. :> A tak ogólnie, to chęć zapchania sobie czasu, bo czasem mam go za dużo, a internet akurat jest. xd 2. Niepubliczna w Lubczynie, druga gimnazjum. =__=" 3. Sunset Shimmer i Sonata Dusk. 4. Sonata Dusk. 5. Chleb z kremem czekoladowym, szynką, serem i keczupem. c: No chyba, że typowo obiadowe, to ziemniaki i kotlety schabowe(mojej roboty, oczywiście). 6. Każdy! 7. Być może, bo sama cię skądś kojarzę. OOO: 8. Wstawię, ale to jak będę u babci, bo w domu net mi chodzi jakby chciał, a nie mógł, i ciężko cokolwiek przesłać. ;-; 9. Pies - Altair, kot - Snajper. Kot(pewnie nierasowy, jak każdy mój zwierzak xD) siedzi na dworze. Spałby w domu, gdyby nie skakał po szafkach. :ccc Niedługo skończy rok. Umiał siadzać i prosić na komendę, ale dawno go nie tresowałam. xd Pies umie kilka komend(Siad, łapa, leż, kółko(kręci się w kółko), poproś), w marcu skończy 3 miesiące. Mieszaniec z berneńczykiem, a tchórz taki, że szkoda gadać. XD No, ale szczeniak, wiadomo. Na spacery chodze z nim przeważnie ja, przed szóstą i po powrocie ze szkoły, z czego to drugie zupełnie dobrowolne, i na co najmniej pół godziny. Tak poza tym, to jak chce na dwór, również ja z nim wychodzę. xd\nDziękuję i nawzajem, mi również miło was poznać. Zawsze fajnie, gdy ludzie wracają, tak myślę. xd\na topic posted Green in Na start...\n*próbuje napisać temat po raz drugi, wszystkiemu winny internet! >:C* Na wstępie chcę was wszystkich przywitać. c: Bytowałam już tu kiedyś, ale stosunkowo dawno, i uznałam, że warto się przywitać od nowa. ^^ Tak więc, powiem wam coś o sobie! Jestem rocznik 2000, Julka. xd Sporo rysuję, jeżdżę konno, i robię duuużo rzeczy. A tak na serio, jestem straszliwym leniem. No i mieszanką przynajmniej połowy istniejących cech, nawet tych, które się wykluczają. Takie zmienne dziewczę ze mnie. xd Lubię MLP, tak nawet nawet... w sumie kiedyś oglądałam, ale po trzecim sezonie strasznie mi się znudziło. I ta pozostało, dopóki nie wyszło Equestria Girls. No i Rainbow Rocks. I choć nie kontynuowałam *jeszcze* oglądania serialu, to mogę stwierdzić, że lubię parę postaci. Albo nawet wszystkie po trochu. Ale najbardziej Sunset Shimmer i Sonatę Dusk. :> A tak od rzeczy, to mam psa i kota. :3 No i lubię słuchać muzyki, szczególnie wesołej. Oglądam anime, choć wybredna jestem pod tym względem, bo nie przepadam za zbyt dużą ilością zboczonych elementów. Już mi mój umysł tworzący "piękne" skojarzenia przeszkadza kulturalnie, na spokojnie pomyśleć. :c Ahem... jeśli macie jakieś pytania, to piszcie. c: No i jeśli ktoś mnie jeszcze pamięta. Docenię to. Serio.\nGreen started following Jake May 18, 2013\nJake started following Green May 18, 2013\nMortron102 replied to topic's Green in Gry i zabawy\nEquestria? Samochód czy koń?\nTrum replied to topic's Green in Dawne Dzieje\nMerszyt replied to topic's Green in Dawne Dzieje\nJuż na dobry początek łap plus za to, że postać nie jest alicornem. ;3 OCek warty uwagi, tylko radziłabym trochę rozwinąć charakter, ponieważ "miła" i "wredna" wykluczają siebie nawzajem, gdy są tylko ciągiem słów bez dokładniejszego wyjaśnienia, bez podanej sytuacji(dlaczego się taka staje, kiedy). To tyle ode mnie. Jeśli miałabym ocenić w skali od 1 do 10, dałabym spokojnie mocną ósemkę. ^^\nblue libro oc\nNessie started following Green April 23, 2013\nGreen started following Nessie April 23, 2013\nGreen replied to topic's Green in Archiwum obrazków i reszty\nNie mam nic przeciwko. ;3\nRysowane dla koleżanki z GG na zasadzie rysunek za rysunek. :3\nGreen started following Quiet Wind April 21, 2013\nQuiet Wind started following Green April 21, 2013\nGreen started following Phinbella Flynn April 21, 2013\nPhinbella Flynn started following Green April 21, 2013\n... Ja... nie wiem co powiedzieć. To super, że się zarejestrowałaś! I dziękuję za pochwałę. Niedługo może nowy rysunek zrobię. ^^\nEch, znów post pod postem. Naszło mnie, by narysować coś prostego w Paint'cie. Moja Glitchy Flower, na stworzenie której wpadłam jedynie przez wenę twórczą. Mimo to spodobała mi się. ^^ A, czemu "Glitchy"? Jedno z jej skrzydeł czasem powoli przestaje pracować na jakiś czas. Ogólnie zwie się Flower, Glitchy to tylko przezwisko.\nPytania do Diamond Tiary i odpowiedzi\nGreen replied to topic's Green in Zapytaj\nUprzykrzać życie? Bez przesady. A tak w ogóle, co to znaczy "antagonistki"? Nie płacz, lubię Cię. ^^" Ahym. Nie bądź taka zazdrosna. Cóż, ogólnie całkiem lubię naukę, czyli przynajmniej większość przedmiotów w szkole.\nGreen replied to topic's Green in Dawne Dzieje\nCóż, dziękuję. Obawiałam się, że coś może być nie tak, ale z Twojej opinii wynika, że nie jest jednak tak źle. ^^\nNikt nie oceni? Chciałabym wiedzieć, czy wszystko jest ok. Przepraszam za wypowiedź pod wypowiedzią.


Jest wychowankiem NK Zagreb. W wieku 17 lat przeniósł się do drużyny lokalnego rywala Dinama. W 2007 roku został wypożyczony do filii swojego klubu, NK Lokomotiva. 20 lipca 2012 niemiecki Hamburger SV podpisał z nim czteroletni kontrakt, płacąc za niego 3,5 mln euro. W 2014 roku odszedł do Fiorentiny. W lipcu 2018 roku po wygaśnięciu kontraktu z zespołem z Florencji, przeszedł do stołecznego klubu - S.S. Lazio.\nTę stronę ostatnio edytowano 16 maj 2019, 10:45.


monstricek - Elten Network\nWidziano: 2021-04-22 12:16\nMam na imię Alexander. Sporo ludzi kojarzą mnie pod nikiem Radovest. Jestem z Rosji i mieszkam w Moskwie. Z zawodu jestem nauczycielem języka rosyjskiego. Na dzień dzisiejszy pracuję na uniwersytecie, gdzie wykładam folklor i literaturę, w centróm sztuki i kultury ludowej, gdzie kiruje wydziałem folkloru muzycznego i prowadze zespóę wokalny, oraz w laboratorium perfumeryjnym, gdzie tworze różne perfumy. Moją ogromną pasją jest folklor rosyjski i innych narodów słowiańskich. Interesują mnie ludowe piosenki, bajki, stroje i t.d..\nLubię czytać książki, śpiewać, słuchać radia, gotować, poznawać ciekawych ludzi i podróżować. Słucham przyróżnej muzyki od rocka po jazz, napewno nie lubie rapu czy discopolo. Z gatunków literackich interesują mnie książki o życiu, różna współczesna proza, twóry historyczne, biografje, albo naukowe. Czasami czytam jakieś twory dla dzieci, czy coś z gatónku fantasy.\nTakże interesuję mnie takie rzeczy jak transport publiczny, nadawanie w radiu, nagrywanie i obróbka dźwięku, poezja, perfumy, aromaterapia, informatyka i medycyna. Kocham psy i inne zwierzęta. Mówię po polsku, rosyjsku, ukraińsku i białorusku. Mówię też trochę po czesku i piszę po angielsku. Jeśli chcesz poznać mnie bliżej, śmiało pisz i dzwoń.