Sukcesy szkolne w roku szkolnym 2013/2014 | Szkoła Podstawowa nr 12 im. Kornela Makuszyńskiego w Piotrkowie Trybunalskim\n/ Wydarzenia / Sukcesy szkolne / / Sukcesy szkolne w roku szkolnym 2013/2014\nSukcesy szkolne w roku szkolnym 2013/2014\nSukcesy uczniów w konkursach wewnątrzszkolnych w roku szkolnym 2013/ 2014\nW dniach 27 – 29 maja 2014 odbył się w naszej szkole konkurs języka angielskiego dla uczniów klas I-III. Z każdej klasy wyłoniono, w drodze eliminacji, dwóch najlepszych uczniów, którzy reprezentowali swoje klasy w konkursie.\nZadaniem uczniów było rozwiązanie pisemnego testu gramatyczno-leksykalnego z języka angielskiego. Spośród 40 uczestników konkursu wyłoniono 17 laureatów.\nI miejsce - Sergiusz Strzelczyk kl. If i Mateusz Retka kl. Ia\nII miejsce - Piotr Budziński kl. Ia\nIII miejsce - Filip Rogoziński kl. Ie i Weronika Grzybowska kl. Ib\nWyróżnienie – Alicja Furmańska kl. Ic\nI miejsce – Aleksandra Dajcz kl. II c\nII miejsce – Natalia Gajda kl. IIf\nKarolina Smolarek kl. IIe\nIII miejsce – Kacper Skoczylas kl. IIb\nWyróżnienie - Maciej Maj kl. IIb\nI miejsce – Kamila Stachera kl. IIIa\nOliwia Baran kl. IIIc\nII miejsce – Martyna Filipczak kl. IIIa\nIII miejsce – Remigiusz Masak kl. IIIh\nWyróżnienie – Mateusz Mironiuk kl. IIIb\nDawid Woźniakowski kl. IIIb\nOrganizatorzy konkursu: A. Kabzińska, A. Faryś, Z. Olczyk.\nW związku z obchodami Światowego Dnia Ziemi odbył się X Szkolny Konkurs Przyrodniczo - Ekologiczny "Młody Przyrodnik".\nKonkurs skierowany był do wszystkich uczniów klas VI-tych, którzy wyróżniają się wiedzą przyrodniczo – ekologiczną. Konkurs miał formę testu składającego się z 30 pytań, rozwiązywanego metodą jednokrotnego wyboru.\nPrace uczestników konkursu sprawdzała komisja w składzie: Barbara Greger, Helena Olszewska, Małgorzata Królikiewicz.\nNajlepszymi przyrodnikami w szkole, którzy otrzymali tytuł laureata zostali:\nPaulina Skalik z kl. VIc\nWiktoria Molińska z kl. VId\nKacper Świerk z kl. VI f\nLaureaci konkursu otrzymali dyplomy i nagrody książkowe, które na uroczystym apelu wręczyła najlepszym młodym przyrodnikom Pani Dyrektor Anna Kulisa.\nLaureaci nagrodzeni zostali również ocenami celującymi z przyrody. Wszystkim uczestnikom dziękujemy za udział i życzymy dalszych sukcesów w zdobywaniu wiedzy, a uczniów klas V-tych zachęcamy do udziału w XI edycji konkursu w przyszłym roku szkolnym.\nDnia 29.04.2014r. w czytelni biblioteki szkolnej rywalizowali uczniowie z klas I –VI. Uczestnicy zaprezentowali wcześniej przygotowany przez siebie tekst wybranego utworu Kornela Makuszyńskiego.\nKomisja w składzie Dyrektor szkoły pani Anna Kulisa, Małgorzata Królikiewicz, Beata Gortyńska, Joanna Krasoń przyznała nagrody:\nIII edycja - kategoria klas I - III:\nI MIEJSCE: Remigiusz Masak kl. IIIh\nII MIEJSCE: Julia Ryszpan kl. If\nIII MIEJSCE: Adam Majchrzak kl. IIc\nWYRÓŻNIENIE: Filip Mikołajczyk kl. IIa, Aleksandra Mnich kl. IIIe\nV edycja - kategoria klas IV - VI:\nI MIEJSCE: Marta Wnuk kl. IVc\nII MIEJSCE: Nadia Cebula kl. VIc\nIII MIEJSCE: Karolina Dziubecka kl. VIb\nWYRÓŻNIENIE: Nadia Kaczmarek kl. IVb , Martyna Kluzowska kl. VIf\nOpieka i przygotowanie nauczyciele bibliotekarze.\nDnia 3 kwietnia 2014r. odbył się w naszej szkole konkurs matematyczny „Matmistrz”. Udział wzięło szesnastu najlepszych matematyków spośród uczniów klas szóstych. Na 24 punkty możliwe do uzyskania , najlepsi odnotowali następujące sukcesy:\n1. Kacper Świerk - VIf - 20 punktów\n2. Oliwia Kiereś - VIc - 19\n3. Jakub Świderek - VIb - 19\n4. Adam Grabara - VIc - 18\n5. Paulina Skalik - VIc - 17\n6. Aleksandra Nadajewska - VId - 15\n7. Alicja Banaszkiewicz - VIa - 13\n8. Tomasz Kowalczyk - VIf - 12\n9. Julia Bednarczyk - VIc - 11\n10. Mateusz Firkowski - VIb - 11\n11. Marta Cecotka - VIb - 11\nDnia 26 marca w naszej szkole odbył się XI Szkolny Konkurs Recytatorski dla uczniów klas I-III pod hasłem "Nasi Pupile".\nW konkursie wzięło udział 20 uczestników zgłoszonych przez wychowawców. Organizatorami konkursu były: Bożena Łopacińska i Jolanta Hendrykowska.\nI miejsce - Natalia Filipczak IC\nII miejsce - Jakub Rudnicki IF\nIII miejsce - Wiktoria Bujak IB i Mateusz Mucha ID\nI miejsce - Nikola Malinowska IIF\nII miejsce - Julia Krzysztofik IID\nIII miejsce - Maria Jonczyk IIC i Oskar Pietraszczyk IIA\nI miejsce - Anna Kołowrotkiewicz IIIB\nII miejsce - Mateusz Zieliński IIID\nIII miejsce - Antonina Anglart IIIC i Matylda Żyła IIIG\nW dniu 14 marca 2014 uczniowie klas VI wzięli udział w Szkolnym Konkursie Wiedzy o Stanach Zjednoczonych.\nPodczas konkursu szóstoklasiści musieli wykazać się wiedzą w pięciu kategoriach: wiedza ogólna, muzyka, geografia, sławni Amerykanie i atrakcje turystyczne w Stanach Zjednoczonych.\nUczniowie otrzymali nagrody i dyplomy. Organizatorem konkursu była Agata Kabzińska.\nI miejsce - drużyna klasy VIC (Wojciech Baryła, Oliwia Kiereś, Paulina Skalik), II miejsce - klasa VIF (Kacper Świerk, Weronika Horenda, Zuzanna Doniec)\nIII klasa VIE - Filip Kozłowski, Kacper Błaszczyk, Bartosz Szczepański\nZakończył się I Szkolny Konkursu na grafikę komputerową dla uczniów klas piątych. Zadaniem piątoklasistów było wykonanie kartki świątecznej w programie graficznym Microsoft Paint.\nKonkurs przebiegał 3-etapowo:\nW I etapie nauczycielki informatyki wyselekcjonowały najlepiej pod względem technicznym i estetycznym wykonane prace.\nW II etapie prace zostały umieszczone na witrynie szkolnej. W terminie od 18 grudnia 2013r. do 7 stycznia 2014r. na najciekawsze prace głosowali internauci.\nIII etap: 10 prac z największą ilością głosów internautów oceniło jury w składzie: p. dyrektor Anna Kulisa, Karolina Majchrzak, Beata Pruszczyk, Tomasz Trzaskacz, Alicja Stobiecka.\nI miejsce zajęła Alicja Kowalska\nII miejsce - Nela Balcerek\nIII miejsce - Ada Żak\nW dniu 27 lutego odbył się w naszej szkole konkurs pt. "Świat Baśni", którego organizatorem były nauczycielki języka polskiego Agnieszka Jabłońska i Joanna Stalbowska.\nZałożeniem było odwołanie się do świata baśni i bajki, które miało na celu wprowadzenie czwartoklasistów do literatury w sposób zrozumiały i przystępny ich wyobraźni. Uczniowie poszukiwali "ziarenek prawdy" ukrytych w poszczególnych baśniach, samodzielnie pracowali z tekstem.\nDo turnieju przystąpiły wydelegowane dwie osoby z klasy czwartej, które wykazały się znajomością treści baśni oraz umiejętnościami polonistycznymi. Jury w składzie: Alicja Stobiecka, Małgorzata Grabowska, Agnieszka Jabłońska, Joanna Stalbowska, wyłoniło i nagrodziło zwycięzców upominkami.\nI miejsce klasa IVB - Maria Madej i Martyna Fabiańska\nII miejsce klasa IVA - Marta Misztela i Zuzanna Haber\nIII miejsce klasa IVE - Julia Poterała i Julia Smejda\nWyróżnienia: IVC (Marta Wnuk i Ada Brzoskowska), IVD (Natalia Plich i Natalia Grabowska) oraz IVF (Maja Adamusiak i Kaja Grabara).\nW konkursie na najciekawsze zdjęcie swojego pupila: psa lub kota\n1 miejsce - Radke Agata Vc\n2 miejsce - Gala Adam IIc\n3 miejsce - Turkowski Jakub Id\nOrganizatorkami plebiscytu były panie bibliotekarki.\nDnia 12.02.2014 r. rozstrzygnięto szkolny konkurs plastyczny „Kot i pies – moi pupile” dla uczniów klas I-VI zorganizowany przez nauczycieli bibliotekarzy. Komisja konkursowa w składzie: Pani Dyrektor szkoły Anna Kulisa, kierownik świetlicy Dagmara Kołowrotkiewicz, animator społeczno-kulturalny wychowawca świetlicy Małgorzata Karczewska wyłoniła laureatów i przyznała nagrody.\nI miejsce: Karol Wojakowski kl.Ie\nII miejsce: Zuzanna Wiernicka kl.Ie i Mateusz Sobczyk kl.IIIf\nIII miejsce: Natalia Gajda kl.IIf\nWyróżnienia: Kaja Sacińska kl.IIIe, Matylda Głowacka kl. Ie\nI miejsce: Aleksandra Głowacka kl.IVe\nII miejsce: Joanna Lara kl.VIc\nIII miejsce: Maja Marczyńska kl.VIc\nWyróżnienia: Julia Bąkowicz kl.IVb, Zuzanna Haber kl.IVa, Weronika Białas kl.IVe\nWszystkim uczniom biorącym udział w konkursie serdecznie dziękujemy i życzymy kolejnych sukcesów.\nKarnawał to czas zabaw, tańców i balów przebierańców. Z tej okazji w świetlicy szkolnej odbył się konkurs na oryginalną maskę karnawałową.\nOkazało się, że uczniowie bardzo chętnie wykonywali maski według własnego upodobania, pomysłu i inwencji wykorzystując do tego celu np. pióra, cekiny, brokaty. Tak zrobione maski są wspaniałą dekoracją nie tylko twarzy, ale również wnętrza.\nNagrody główne zdobyli: Marysia Karwulewicz, Wiktoria Brzostocka, Jakub Świątek, Błażej Zywert i Wiktoria Bujak, natomiast wyróżnienia: Weronika Lipowska, Igor Szafranek, Alicja Furmańska, Amelia Stępień, Szymon Walasek i Mateusz Mucha. Gratulujemy.\nDnia 06.12.2013 r. rozstrzygnięto konkursy plastyczne ogłoszone prze nauczycieli bibliotekarzy. Komisja konkursowa w składzie: wicedyrektor szkoły, Katarzyna Kraszewska, kierownik świetlicy, Dagmara Kołowrotkiewicz, animator społeczno-kulturalny, wychowawca świetlicy, Małgorzata Karczewska wyłoniła laureatów i przyznała nagrody.\nI miejsce: Matylda Głowacka kl.Ie\nII miejsce: Emilka Stalbowska kl.Ie\nIII miejsce: Mateusz Mucha kl.Id\nW konkursie plastycznym zorganizowanym dla uczniów klas II na Kartę pocztową ilustrującą wędrówkę koziołka Matołka po świecie w poszukiwaniu Pacanowa nagrody otrzymali:\nI miejsce: Mikołaj Głowacki kl.IIc\nII miejsce: Jakub Mielczarek kl.IIf\nIII miejsce: Maria Wenerska kl.IIc i Patrycja Zawada kl.IIf\nWyróżnienia: Oliwia Brylikowska k.IIb, Aleksandra Dajcz kl.IIc, Amanda Piątek kl.IIe\nWszystkim uczniom biorącym udział w konkursach serdecznie dziękujemy.\nListopad to czas szczególny - pełen zadumy i przemyśleń. W takim właśnie nastroju 15 listopada 2013r. p. Joanna Stalbowska i p.Małgorzata Grabowska zorganizowały ZADUSZKOWY KONKURS POETYCKI, którego motto brzmiało: "Żyję nie tylko dla siebie, ale i dla innych".\nUczniowie klas IV-VI recytowali wiersze znanych pisarzy, podzielili się refleksją o tajemnicy przemijania i odkrywali w poetyckich strofach to, co dobre i piękne.\nI miejsce - Anna Burakowska kl.4d\nII miejsce - Karolina Dziubecka kl.6b\nIII miejsce - Weronika Białas kl.4e i Julia Klimek kl.5e\nWyróżnienia: Agata Radke kl.5c i Paulina Wojtczyk kl.5e\nRada Osiedla „Belzacka” była organizatorem Konkursu Literackiego „Moje wspomnienie z wakacji”.\nUczestnikami konkursu byli uczniowie klas piątych naszej szkoły. Zadaniem uczniów było napisanie pracy na temat: „Moje wspomnienie z wakacji”.\nPodczas oceny prac jury zwróciło uwagę na zgodność z tematyką konkursową, oryginalność ujęcia tematu, poprawności kompozycyjnej, przestrzegania norm językowych, gramatycznych, ortograficznych i interpunkcyjnych.\nLista laureatów i osób wyróżnionych w konkursie literackim "Moje wspomnienie z wakacji"\n1. Julia Klimek Ve - szczególne wyróżnienie\n2. Nela Balcerek Vc - szczególne wyróżnienie\n3. Klara Misztela Vd - szczególne wyróżnienie\n4. Małgorzata Gruca Vd\n5. Natalia Drożdżal Vb\n6. Majka Bakalarz Vc\n7. Krzysztof Hamerski Vf\n8. Julia Nowak Vb\n9. Julia Sęk Vd\n10. Julia Krupa Ve\nZakończył się Konkurs Fotograficzny "Wesołe wakacje" dla uczniów klas I-III oraz IV-VI.\nI miejsce zajął Igor Tokarski z If\nII miejsce zajęła Laura Hadyś z If\nIII miejsce zajęła Julia Ryszpan z IF\nI miejsce zajęła Aleksandra Nadajewska z VId\nII miejsce zajęła Iga Ścibut z VId\nIII miejsce zajął Mateusz Kaczyński z IVF\nOrganizatorem konkursu był Samorząd Uczniowski.\nPodczas spotkania z pisarzem dla dzieci Andrzejem Grabowskim nagrodzeni zostali uczniowie, którzy brali udział w konkursach:\nLiterackim pt. "A ten wierszyk będzie o tym..."\nI miejsce Kaja Sacińska kl. IIIe i Natalia Bujak kl. Vc\nII miejsce Oliwia Uniszewska kl.IIIe i Aleksandra Nadajewska kl. VId\nIII miejsce Aleksandra Mnich kl. IIIe\nPlastycznym "Najciekawsza ilustracja do książki" Andrzeja Grabowskiego\nI miejsce Oliwia Uniszewska kl. IIIe\nII miejsce Kaja Sacińska kl. IIIe\nIII miejsce Hanna Światała kl. IIIc\nWyróżnienia: Anna Gos kl. IIIc i Małgorzata Matusiak kl. IIIe\nKonkurs związany z Europejskim Dniem Języków Obcych rozstrzygnięty! Najciekawszym souvenirem przywiezionym z Europy okazała się Wenecka maska, której właścicielką jest Weronika Majchrzak (kl.Va).\nNajlepszą wiedzą o Europie wykazała się Adrianna Żak (kl.Vc), która zdobyła najwięcej punktów w Quizie europejskim. Gratulujemy!\nTuż przed Świętami Bożego Narodzenia rozstrzygnięty został Konkurs plastyczny pod hasłem: „To Moja własna bożonarodzeniowa kartka”, którego organizatorem była biblioteka szkolna.\nI MIEJSCE: Adam Majchrzak kl. Ic\nII MIEJSCE: Anna Tomecka kl. IIIe\nIII MIEJSCE: Julia Bąkiewicz kl. IIIb\nKlasy: IV - VI\nI MIEJSCE: Agata Radke kl. IVc\nII MIEJSCE: Weronika Żandecka kl. Ve\nIII MIEJSCE: Julia Sobieraj kl. IVa i Karolina Dziubecka kl. Vb\nWYRÓŻNIENIA: Mateusz Maciaszczyk kl. IIIf, Aleksandra Głowacka kl. IIIe, Jakub Król kl. IIb, Wiktoria Ziętka kl. IIb, Oliwia Baran kl. IIc, Igor Kołek kl. IIIf, Weronika Kłos kl. Id,\nAndżelika Piątek kl. Vd, Julia Wojtkowicz kl. Vb, Kaja Krajewska VIb, Julia Tymanowska kl. IVa, Maja Margasińska kl. VIb\nW grudniu rozstrzygnięto konkurs "Szkolny Omnibus" zorganizowany przez bibliotekę szkolną.\nZadaniem uczestników konkursu było rozwiązanie testu jednokrotnego wyboru. Pytania dotyczyły znajomości podstawowych informacji związanych ze szkołą oraz witryną szkolną :)\nTrzeba przyznać, że wiedza naszych młodych omnibusów była imponująca :)\nNajlepszą z najlepszych, czyli Szkolnym Omnibusem została Michalina Przybył z klasy IVF. Gratulujemy!\nZ okazji obchodów Międzynarodowego Święta Bibliotek Szkolnych na głównym holu zaprezentowano konkurs pod tytułem: W krainie bajkowych bohaterów - poprzez zabawkę do książki.\nZgromadzono maskotki, na podstawie których uczniowie musieli odgadnąć tytuły książek.\nW zabawie udział wzięło ponad 300 uczniów.\nNagrodę wylosowała Kaja Krajewska z klasy VI B.\nW loterii pt. Czytelnik dnia szczęśliwym zwycięzcą okazał się Bartłomiej Szadkowski z klasy VI A.\nW Bibliotece szkolnej odbył się Konkurs Pięknego Czytania pod hasłem: Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat. Rywalizowali między sobą uczniowie z klas II-VI.\nUczestnicy zaprezentowali wcześniej przygotowany przez siebie tekst. W tym roku były to fragmenty książek Janusza Korczaka. Zwycięzcami zostali:\nI miejsce - Aleksandra Nienałtowska kl.IIb\nII miejsce - Kamila Stachera kl. IIa\nIII miejsce - Julia Poterała kl.IIIe\nWyróżnienie - Magdalena Skoczek kl. IIh\nI miejsce - Weronika Krupa kl.IVd\nII miejsce - Nadia Cebula kl.Vc\nIII miejsce - Maja Krajewska kl.VIb\nWyróżnienie - Kamil Galewski kl. VId\nZnamy wyniki Szkolnego Konkursu Plastycznego zorganizowanego przez Bibliotekę Szkolną pt. "Portret króla Maciusia Pierwszego". W konkursie udział wzięli uczniowie klas I-IV. Zgłoszono aż 88 prac!!!\nI miejsce - Oliwia Baran IIc\nII miejsce - Alicja Pruba Ie i Igor Kukułka Ie\nIII miejsce - Adrianna Dunka IVa\nWyróżnienia: Aleksandra Dajcz Ic, Zuzanna Cichoń IIe, Justyna Mastalerz IIg, Adrianna Brzoskowska IIIc.\nWe wrześniu nauczyciele bibliotekarze ogłosili Konkurs poetycki na wiersz o Januszu Korczaku pod hasłem: Pozwólcie dziecku błądzić i radośnie dążyć do celu.\nCelem konkursu było między innymi: krzewienie wiedzy o Januszu Korczaku oraz rozwijanie talentów twórczych. W konkursie udział wzięli uczniowie klas IV-VI.\nI miejsce - Paulina Skalik Vc oraz Bartosz Jadwiszczak VIf\nII miejsce - Oliwia Kiereś Vc\nWszystkim uczestnikom konkursu gratulujemy i zachęcamy do uczestnictwa w kolejnych konkursach. Nagrody zostaną wręczone na apelu poświęconym Januszowi Korczakowi.


Fatalne warunki na drogach. Wasze zdjęcia - Dziennik Wschodni\nFatalne warunki na drogach. Wasze zdjęcia\nDrogi i chodniki są w wielu miejscach nieodśnieżone. Z trudem się poruszać, a jazda samochodem to spore ryzyko. Nasi Czytelnicy narzekają, że drogowców znów zaskoczyła zima.\nLublin: Podmiejskie autobusy na skróconych trasach. Przez zimę\nPublikujemy Wasze maile i zdjęcia, które od rana do nas przesyłacie na alarm24@dziennikwschodni.pl: 30.01.2014: Łukasz Nie działa sygnalizacja świetlna na skrzyżowaniu ul. Nałęczowskiej z al. Kraśnicką. Oczywiście samochody z pierwszeństwem nie przepuszczają wyjeżdżających z Nałęczowskiej. Jest niebezpiecznie i tworzą się korki. Paweł Godzina 6.50: zmuszony byłem do zawrócenia z drogi do pracy, ponieważ na drodze wojewódzkiej 809 (Lublin-Sławinkowska kierunek Krasienin) zalegają zaspy śniegu, a w okolicach Snopkowa po raz drugi tej zimy autobus komunikacji miejskiej utknął w zaspie. Droga całkowicie zablokowana, a dla zarządcy czerwona kartka. Żółte dawałem od początku tego tygodnia, bo codziennie rano droga jest zupełnie zaśnieżona. 29.01.2014: Mateusz: Dziś trasa z Piask do Żółkiewki była nieprzejezdna, miejscami nawiane było koło 1m śniegu. A teraz jak działa służba drogowa. Na stronie gminy Piaski podany jest numer, gdzie można zgłaszać zawiane drogi, więc postanowiliśmy zadzwonić. Ospały pan o godz 4:30 powiedział ,że drogowcy dopiero przyszli do pracy i zaraz wyjadą odśnieżać, czekaliśmy do godz ok. 6 i nie dało się przejechać, samochody spowodowały korek - gdyby nie ogarnięci kierowcy, to droga nie byłaby przejezdna do godziny 10, bo dopiero o tej godzinie przeszedł tamtędy pług. Ktoś nawet zgłosił sprawę do TVP. To tylko w naszej Polsce :) Filip: Szanowni Państwo. Piszę trochę w złości i trochę w akcie desperacji. Kolejny dzień - tej "szalonej" zimy, która trwa raptem tydzień, może dwa. Jeżdżę drogą wojewódzką 812 - Krasnystaw - Chełm - Włodawa. To moja praca. Droga jest wąska, samochodów dużo. Ślisko i niewiele widać. Gdy mija mnie TIR, to mam w oczach strach. Jest tak ślisko, że wystarczy chwila nieuwagi i lądujemy w rowie. Czy jest to trasa wojewódzka, czy może droga przez Syberię? Kiedy dzwonię do urzędu i proszę, by dokładnie odśnieżyli trasę to słyszę, że wszystkie pługi są pracują (tak, jak jeden z tych na zdjęciu, który wpadł w poślizg na pięknie "odśnieżonej trasie" i wjechał do rowu). Drogowców, jak zwykle w styczniu zaskoczyła zima. maras737 Co roku to samo. Trasa Łuszczów-Kijany jest praktycznie nieprzejezdna. Ciężarówki jakoś się przedzierają, ale osobówki już nie. Dzisiaj rano około godziny 7 moja żona z trudem wyjechała ze Stawku w kierunku Lublina. Natomiast w stronę Kijan masakra. Pawel: Chciałbym poruszyć problem nieodśnieżonego przejścia dla pieszych na ulicy Tysiąclecia w Lublinie. Nie da się nawet do niego dojść. Ul. Działkowa też jest zasypana śniegiem. Ktoś bierze kasę i nie robi nic.\nlubelskie zima Lublin\nMirabelka\t/ 30 stycznia 2014 r. o 16:31\nPierwszy raz zimę na oczy widzicie? Nie przyzwyczailiście się do takich widoków które mamy co roku?\nGość / 30 stycznia 2014 r. o 16:05\nKierowcy pługów jak przejada to z LUBOŚCIA ZASYPIĄ wszystkie wjazdy do garaży, zatoczki, przejścia i jada dalej, a wystarczyłoby, zepchnąć śnieg na trawnik ale tu trzeba by POMYŚLEĆ, a oni umią tylko jechać PROSTO :D :D :D\nto kierowca pługa ma wysiąść i ci z wjazdu pod garaż śnieg odrzucić? :o :lol:\nDarek / 30 stycznia 2014 r. o 14:09\nJa się zgadzam, że zima ma swoje prawa. Ale Jeśli przy temperaturze oscylującej w granicach zera pada deszcz (w styczniu)i zapowaidane jest ochłodzenie, to można pójść po rozum do głowy i wydedukować, że to zamarznie. Wystarczy wtedy posypać drogę solą i nie dochodzi do drogowego armagedonu. Skoro podpisuje się Pan jako kierowca, to pewnie jeździł Pan po lokalnych drogach i widział, jak to wygląda! To, że jest śnieg nikogo nie dziwi, ale, że pod śniegiem jest 3-4 cm. lodu, tego można było uniknąć. Przez to dochodzi do wielu upadków i kolizji, a jakie to są koszty dla nas wszystkich, to nikomu nie trzeba tłumaczyć.\nPrzecież istniejący lód postał jak padał deszcz przy temperaturze - 6 st. C, a nie przy temp. 0 st. C\nPaweł / 30 stycznia 2014 r. o 14:07\nDrugi dzień jest nieprzejezdna droga Piaski - Mełgiew. wszyscy dojeżdżający do pracy Lublina, czy Świdnika, nie mogą się wydostać z okolicznych miejscowości. Ile to jeszcze potrwa, to droga powiatowa, ale kulczowa w dojeździe do S17.\nfish1 / 30 stycznia 2014 r. o 10:51\nWszystkie te skargi można podsumować: ...sorry ale taki mamy klimat...\nGość / 30 stycznia 2014 r. o 10:38\n:wacko: że za miastem zawiane, trudno taki mamy klimat, ale w mieście Chełm, jakiś mądry, bardzo mądry inżynier ruchu po remoncie Lubelskiej poustawiał na jezdni azyle dala pieszych, pomalował powierzchnie wyłączone,włączył zygzakiem Trubakowską do Lubelskiej.Tylko że zima nikt tego nie odśnieżą, pług jedzie prosto a na środku rośnie hałda lodu i tak do wiosny. A skrzyżowanie Lubelska zjazd w Trubakowska no nagrody NOBLA. Zjazd w prawo miejsca na 3 samochody bo wielki betonowy słup elektryczny stoi, a i tak nie zjedziesz bo, większość jedzie prosto i stoją jeden za drugim w 2 metrowych odstępach, to PLAGA, a zkręt ostry , rok temu w takich warunkach 20 na godzinę pojechałem prosto zamiast w prawo!!!! tak ślizgawka i nikt tego nie ośnieżą wiec szorujesz osłonami po lodzie, całe miasto usłane odłamanymi osłonami. Kierowcy pługów jak przejada to z LUBOŚCIA ZASYPIĄ wszystkie wjazdy do garaży, zatoczki, przejścia i jada dalej, a wystarczyłoby, zepchnąć śnieg na trawnik ale tu trzeba by POMYŚLEĆ, a oni umią tylko jechać PROSTO :D :D :D\n:wacko: że za miastem zawiane, trudno taki mamy klimat, ale w mieście Chełm, jakiś mądry, bardzo mądry inżynier ruchu po remoncie Lubelskiej poustawiał na jezdni azyle dala pieszych, pomalował powierzchnie wyłączone,włączył zygzakiem Trubakowską do Lubelskiej.Tylko że zima nikt tego nie odśnieżą, pług jedzie prosto a na środku rośnie hałda lodu i tak do wiosny. A skrzyżowanie Lubelska zjazd w Trubakowska no nagrody NOBLA. Zjazd w prawo miejsca na 3 samochody... rozwiń\nGregory / 30 stycznia 2014 r. o 10:23\nKolego który podpisał się jako "kierowca" za komuny było inaczej a teraz płaci się ogromne sumy pieniędzy za to że ktoś coś zrobi, chyba jak nie wykonasz swojej pracy to ci nikt nie zapłaci i tak samo jest w tym przypadku tak wiec twój komentarz jest trochę nie na te czasy.\nJest tylko jedno wyjście w miastach jeśli mamy nieodśnieżone chodniki i przejścia to zalecam wzywać straż miejską i nakazać wystawienia mandatu za brak odśnieżenia a przejścia są miejskie dlatego też im muszą wystawić wtedy bedą interweniować u osób których to zlecili i płacą bo jak nie ma jakiś konsekwencji to nikt się nie przejmuje.\nJest tylko jedno wyjście w miastach jeśli mamy nieodśnieżone chodniki i przejścia to zalecam wzywać straż miejską i nakazać wystawienia mandatu za brak odśnieżenia a przejścia są miejskie dlatego też im muszą wystawić wtedy bedą interweniować u osób któryc... rozwiń\nMarzena / 30 stycznia 2014 r. o 10:07\nMiejscowość Honiatyczki gmina Werbkowice odcienta od cywilizacji od trzech dni nie mamy chleba nawet nikt się nie zainteresuje żeby dostarczyć. Nasi włodarze zamiast nam pomóc siedzą w ciepłych gabinetach. Powinnio się zorganizować jakąś akcje dostarczenia pieczywa dla najslabszych.\nz wilkowa / 30 stycznia 2014 r. o 09:46\nW gminie Wilków , są ferie i na drogach jest lodowisko , kto ma łyżwy moze sobie pojezdzić.......\nGość / 30 stycznia 2014 r. o 08:27\nTo normalne, że przy takich nawałnicach jak są teraz drogi są śliskie i trudnoprzejezdne, za komuny to był czyn społeczny i każdy mógł się wykazać przy odsnieżaniu, a teraz to banda internautów którzy nabawili się hemoroidów od siedzenia przed komputerem i nic nie robienia, narzeka na wszystko a nawet nosa na dwór nie wystawią !!!\nJa się zgadzam, że zima ma swoje prawa. Ale Jeśli przy temperaturze oscylującej w granicach zera pada deszcz (w styczniu)i zapowaidane jest ochłodzenie, to można pójść po rozum do głowy i wydedukować, że to zamarznie. Wystarczy wtedy posypać drogę solą i nie dochodzi do drogowego armagedonu. Skoro podpisuje się Pan jako kierowca, to pewnie jeździł Pan po lokalnych drogach i widział, jak to wygląda! To, że jest śnieg nikogo nie dziwi, ale, że pod śniegiem jest 3-4 cm. lodu, tego można było uniknąć. Przez to dochodzi do wielu upad... rozwiń


Strony związane z hasłem: sale - strona 1 - Everyday Normal Dir - Bo zupa była za słona\nWesela Starachowice »\nKarczma u Jana zachęca do korzystania z oferty renomowanej restauracji. W tym lokalu z okolic miejscowości Starachowice organizowane są wesela i inne imprezy. Istotnym punktem oferty jest pokaz fajerwerków, stół wiejski i inne dodatki. W karcie restauracji znaleźć można duży wybór dań nowoczesnych i staropolskich. Drewniane wnętrze lokalu tworzy wyjątkową atmosferę i sprzyja znakomitej zabawie. Nad jakością usług czuwa wyszkolona obsługa i najlepsi szefowie kuchni. Na klientów czekają dwie stylowe stale.


Fitbit Luxe nadchodzi. To będzie „najbardziej elegancka opaska sportowa” - TELEPOLIS.PL\nW najbliższych dniach firma Fitbit przedstawi swoje nowości. Już wiadomo, że jedną z nich będzie smartband Fitbit Luxe, który zdaniem producenta ma się wyróżniać szczególną elegancją.\nOpaski sportowe wszystkich producentów wyglądają dość podobnie, bo najważniejsza jest w nich treningowa użyteczność, co nie zawsze idzie w parze z ozdobnikami. Fitbit najwyraźniej zamierza to zmienić, bo jego najnowsze urządzenie Fitbit Luxe ma dodać do smartbanda szczyptę elegancji.\nZobacz: Google kupił Fitbit za 2,1 mld dolarów, ale nie mamy się czym martwić\nSerwis WinFuture dotarł do pierwszych grafik prasowych zbliżającej się nowości Fitbita. Już sama nazwa Fitbit Luxe sugeruje, że będzie to gadżet premium. Główny moduł smartbanda wykonany jest z polerowanej stali nierdzewnej z wykończeniem w kolorze czarnym, złotym i srebrnym. Chociaż specyfikacja opaski nie jest znana, wiadomo już, że zostanie tu wykorzystany ekran AMOLED, co dodatkowo podkreśli dobry wygląd całości.\nProducent przygotował co najmniej trzy wersje kolorystyczne pasków – poza czarną pojawi się też kość słoniowa oraz lekki róż. Według WinFuture na tym się nie skończy i Fitbit zaoferuje też spory wybór zamienników w różnych kolorach i wzorach. Ciekawym detalem jest zapięcie – tradycyjna klamerka jak w zwykłych zegarkach, co ma dodatkowo sprawić, że Fitbit Luxe będzie mógł być noszony na co dzień nie tylko przez osoby lubiące sportowy styl.\nOpaska pozycjonowana przez Fitbita na model premium musi być też odpowiednio bogata pod względem funkcjonalnym więc należy się spodziewać, że użytkownicy otrzymają coś więcej niż tylko monitorowanie tętna, śledzenie aktywności czy analizę snu. Na szczegóły trzeba będzie jednak zaczekać do przyszłego tygodnia.\nZobacz: Zegarki Fitbit Sense i Fitbit Versa 3 oficjalnie. Wielki powrót podupadającej marki\nTagi: fitbit smartband opaska fitness fitbit luxe


Co aktualnie czytacie ? - Strona 8 - BiznesMamy.pl\nPost autor: garsonka » 20 cze 2017 12:23\nja mam ostatnio zaległości w czytaniu bo nie miałam czasu na czytanie.\nPost autor: aldonka34 » 27 cze 2017 10:11\nOstatnio przeczytałam "Zapisane w wodzie" i śmiało mogę polecić ten thriller. Teraz jestem w trakcie, a właściwie już zbliżam się do końca czytania "Czarnych narcyzów" i przyznam, że to jedna z lepszych książek jakie kiedykolwiek czytałam. Jeśli ktoś lubi kryminały to jest to obowiązkowa pozycja. Książka wyszła stosunkowo niedawno, także może być problem z dostępnością w księgarniach.\nPost autor: gagatka » 28 cze 2017 20:53\nJa czytam poradnik "Food Pharmacy". Słucham też :sekretne życie drzew".\nPost autor: 4tizyy » 29 cze 2017 13:52\nBukowski z jednej strony jego opowiadania mnie odrzucają z drugiej jednak fascynują więc czytam i czytając zastanawiam się dlaczego ja to w ogóle czytam ale wciąga tak że dalej czytam Nie wiem czy ktoś zrozumie o co mi chodzi\nPost autor: bukowskaa » 29 cze 2017 18:30\nJa bardzo lubię książki, Charles Bukowski to zdecydowanie mój ulubiony pisarz, pisze prosto i dosadnie nie przebiera w słowach, mi jego styl bardzo się podoba. W księgarni znajdziecie duży wybór książek tego autora, jak mieszkacie na stałe w UK, to dobre miejsce do zaopatrywania się w polską literaturę.\nPost autor: anna_ka » 03 lip 2017 19:18\nMi kumpela poleciła Dziewczynę z pociągu. Zamówiłam sobie audiobooka. Oferują bardzo tanie książki. Mają teraz sporo promocji - książki są tańsze nawet o 35% .\nPost autor: gagatka » 04 lip 2017 15:36\nWysłuchałam ją jako audiobooka. Wciągnęła mnie.\nPost autor: bolo166 » 05 lip 2017 15:01\nbukowskaa pisze: ↑\n29 cze 2017 18:30\nJa bardzo lubię książki, Charles Bukowski...\nTeż lubię tego pisarza, podoba mi się jego styl. Rzeczywiście obecnie coraz więcej osób wyjeżdża do UK na stałe, także polskie księgarnie na pewno są potrzebne.\nPost autor: anja87 » 26 sie 2017 11:37\nu mnie teraz na tapecie ciężki temat wołynia - kupiłam pamiętniki osób, ktore brały udział w pogromie. Ciężko się to czyta, ale wiem że musimy o tym wiedzieć. Omijam tylko fragmenty o dzieciach bo będąc matką po prostu serce mi się kraje jak pomyślę, co im robili\nPost autor: RenuJi » 30 sie 2017 09:06\nJa wprawdzie jeszcze nie czytam, bo przy końcu miesiąca zwykle mam mnóstwo pracy, ale już nie mogę się doczekać, kiedy zabiorę się za lekturę Krew snajperów. Opowieść żołnierza GROM-u. Bardzo lubię czytać książki o takiej tematyce, przez co jednym z moich ulubionych miejsc w sieci jest Bonito. Wybór tytułów w tym miejscu jest ogromny, a jednocześnie ceny książek są tam bardzo atrakcyjne. Często można skorzystać z rabatów, a jednocześnie szukając podręczników dla dzieci, jak i przyborów szkolnych, od razu możemy je tam zamówić:).


Anthony Ervin. Pływak, który zaliczył dno. A potem wypłynął po złoto\nKierunek Tokio / Historia / Anthony Ervin. Pływak i mistrz, który zaliczył dno. A potem wypłynął po złoto\nJego złoty medal igrzysk w 2016 roku mógł wam umknąć. Media raczej zainteresowały się wówczas tym, że tego samego dnia Michael Phelps przegrał z młodym Josephem Schoolingiem. A przecież historia Anthony’ego Ervina zdecydowanie zasługuje na to, by ją opowiadać. To historia o sukcesie. Historia o presji. Historia o spadaniu na dno i odbijaniu się od niego. Historia o utraconej i odzyskanej miłości do sportu. Historia, jakiej nie ma nikt inny.\nOd złota w Sydney 2000, po taki sam medal w Rio 2016, gdy został najstarszym mistrzem olimpijskim w indywidualnej konkurencji na pływalni. Przez depresję, niemal dziesięcioletnią przerwę w pływackiej karierze, próbę samobójczą, własny zespół muzyczny, tatuaże, buddyzm… Ervin nigdy nie dawał się zamknąć w określonych ramach. I pewnie nie da też w Tokio, jeśli tam pojedzie. A spróbuje na pewno, już to zapowiedział. Mimo że w 2021 roku będzie mieć 40 lat na karku.\nDzieciństwo, czyli basen jako wolność i więzienie\nPodobno miał nieco ponad rok, gdy zaczął pływać. Jego matka uwielbia opowiadać o tym, jak to dwuletni Anthony doczłapał do ogrodowego basenu, gdy spała. Kiedy się obudziła i zaczęła go szukać, znalazła go siedzącego na brzegu i moczącego nogi w wodzie. Nazajutrz zamontowano już odpowiednie ogrodzenie, które w Ervinie wyzwalało tylko chęć wejścia do wody. – Basen reprezentował wolność. Wolność, która mogła prowadzić do unicestwienia – mówił po latach.\nKilka lat później rodzice posłali syna do klubu pływackiego. Choć nie dlatego, że chcieli rozwijać jego talent. Ich motywacja była zupełnie inna. – Byłem małym gówniarzem. Byłem problematyczny, nieposłuszny, nie słuchałem nikogo – wspominał. Rodzice stwierdzili, że może nadmiar energii, który sprawiał problemu, uda mu się zostawić właśnie na basenie. Pływanie to w końcu ciężka harówa. Podziałało, ale… nie do końca.\nErvin tak naprawdę nie za bardzo to pływanie lubił. Prosił, by go z niego wypisać, ale rodzice nie chcieli się zgodzić. Uciekał więc z domu już jako dziewięciolatek. Zresztą, jak mówił w kilku wywiadach, robił to nie tylko przez basen – jego ojciec był alkoholikiem, a matka z kolei potrafiła być niesamowicie surowa. – Nie dostawałem wiele informacji od ojca, z czym zmagałem się w trakcie dorastania. Moja matka z kolei była sierotą w Nowym Jorku, przeszła przez wiele rzeczy, o których prawdopodobnie nigdy nie będzie rozmawiać. Była przez to najbardziej nadopiekuńczą matką w historii. Nigdy nie mogłem nic zrobić. Kiedy poszedłem do college’u, całkowicie mi odbiło – mówił kilka lat temu na otwartym spotkaniu ze studentami.\nOdbijało mu zresztą już wcześniej. A przynajmniej tak sądziło otoczenie. Pływanie w końcu całkiem mu się spodobało, widać też było jego ogromny talent. Często zdarzały mu się jednak napady wściekłości, wtedy przeklinał wszystko i wszystkich. Odsyłano go z zawodów z powodu jego zachowania. Część zresztą faktycznie była totalnie zwariowana – raz złapano go choćby na podpalaniu pościeli w hotelowym pokoju. Skończyło się roczną dyskwalifikacją z regionalnych mistrzostw.\nW końcu rodzice zabrali go do neurologa, a ten zdiagnozował u niego zespół Tourette’a, który objawiał się też tikami nerwowymi. Po przepisaniu odpowiedniej dawki leków, problemy nagle zniknęły. Anthony mógł skupić się na pływaniu i jego wyniki szybko się poprawiły. Dziś wierzy, że tak naprawdę Tourette dał mu pewną przewagę – dzięki doświadczeniom z nim związanym dobrze radził sobie z presją otoczenia i tym, jak jest postrzegany. Nawet na największej scenie. Do tego, jak twierdzi, rozwinął się jego refleks, szybkość odruchów.\nObie te rzeczy przydały mu się bardzo szybko.\nMistrzostwo, czyli przekleństwo\nJeszcze jako nastolatek stał się jednym z dwóch najlepszych pływaków w Stanach Zjednoczonych na dystansie 50 metrów stylem dowolnym – najkrótszym i najszybszym, jaki tylko istnieje. Miał 19 lat, gdy pojechał na igrzyska olimpijskie do Sydney. Dotąd wyróżnienia zgarniał co najwyżej na arenie krajowej, teraz miał się pokazać szerszej publiczności. Wielu w niego wierzyło i uznawało go za gościa zdolnego stanąć na podium. Jak się okazało – mieli rację.\nW sztafecie 4×100 metrów wraz z kolegami zdobył srebro. Najważniejsze rzeczy działy się jednak na jego koronnym dystansie. Tam popłynął znakomicie, dopłynął do drugiego brzegu basenu w czasie 21.98 sekundy, spojrzał na ekran i zobaczył, że wygrał. Ex aequo z Garym Hallem Jr., kolegą z drużyny. Anthony pierwszy zorientował się w tym, co się stało. Podniósł ręce do góry i zaczął się cieszyć. Gary dołączył do niego po chwili, obaj świętowali swoje podwójne złoto.\nTen moment miał go definiować na lata. Miał się też stać przyczyną jego upadku.\nAnthony nie radził sobie po tamtych igrzyskach z oczekiwaniami innych. Zaczęło się już tuż po nich. Choć tego po nim nie widać, Ervin stał się pierwszym Afroamerykaninem w pływackiej kadrze USA powołanej na igrzyska i, co oczywiste, pierwszym afroamerykańskim mistrzem olimpijskim w pływaniu. A drugim w historii mającym afrykańskie korzenie. Te u niego to zresztą skomplikowana sprawa. Wychowywał się w Kalifornii, a jego matka była Żydówką. Ojciec z kolei był właśnie Afroamerykaninem, ale miał też w sobie część indiańskiej krwi.\nJuż w Sydney wyraźnie podkreślano tę część, którą „dostał” od ojca. Niemal bez przerwy pytano go o to, jak czuje się z takim osiągnięciem i jak ważne dla niego jest. – Nienawidziłem tego. Do tamtego momentu nie wiedziałem nic o tym, jak to jest być częścią „czarnego doświadczenia”. Ale teraz wiem. To jak wygrać złoto i mieć wokół siebie tłum starych, białych ludzi, pytających cię, jak to jest być czarnym. To moje czarne doświadczenie – mówił. Denerwowało go po prostu to, że media próbowały kreować go na kogoś kim się nie czuł, pewnego reprezentanta mniejszości.\n– Zacząłem inwestować swój czas i energię w różne stany zatrucia substancjami, zamiast próbować odpowiedzieć lepiej na idee tożsamości i osobowości, które przede mną otworzono. Byłem ignorantem, bałem się je poruszać – mówił portalowi The Australian już po latach. Nie tylko to jednak okazało się dla niego problemem. Wraz z mistrzostwem olimpijskim pojawiły się bowiem konkretne oczekiwania.\n– Wygrana może być okropną rzeczą, gdy ci się przytrafia. Może cię całkowicie zatruć, zniekształcić twoje zasady – twierdził. I tak właśnie stało się z nim. Wszyscy oczekiwali, że będzie zdobywać kolejne medale, że w Atenach obroni tytuł. Nie podobało mu się to. Trenował dla tamtych igrzysk, niczego więcej. Osiągnął swój cel, więc brakowało mu motywacji. Miał wątpliwości, obijał się na treningach (powiedział kiedyś, że jego opinii niesamowitego talentu dorównywała tylko opinia niesamowitego lenia), eksperymentował – zresztą już przed Sydney – z miękkimi narkotykami, swobodnym seksem i alkoholem. A mimo tego startował dalej i w 2001 roku został podwójnym mistrzem świata – na 50 i 100 metrów stylem dowolnym.\nTeoretycznie powinien wtedy czuć się najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. W praktyce nic takiego nie nastąpiło. – Jesteś najlepszy przez moment, a potem ten moment jest już przeszłością i musisz udowadniać wszystko po raz kolejny. W moim doświadczeniu bycie najlepszym jest wspaniałe przez sekundę, a potem jest do bani – pisał w swojej książce.\nI tak się właśnie czuł mimo wielkich sukcesów. Do bani.\nKoniec, czyli poszukiwania\n– Czułem się samotny i odizolowany. Jak człowiek na szczycie góry, który nie może dostać od nikogo pomocy. Czułem, jakby nikt mnie nie rozumiał. Samotność stała się czarną studnią, w którą wpadałem głębiej i głębiej, aż nie rozpoznawałem kim swoim zdaniem jestem i jak postrzegają mnie inni. Moja egzystencja wydawała się mi bezsensowna, chciałem wcisnąć reset – mówił The Australian. I w końcu faktycznie nacisnął ten przycisk.\nŁyknął środki uspokajające, dużą dawkę. Chciał popełnić samobójstwo, ale obudził się następnego ranka, wciąż żywy. Pomyślał sobie, że „skoro nawet sam nie umie się zniszczyć, to może po prostu zniszczony być nie może”. A jednak w pewnym sensie samobójstwo się… opłaciło. – Część mnie, której nie chciałem dłużej w sobie mieć, umarła. To co zostało, było w stanie odrodzenia. Wcześniej nie mogłem się ruszyć, byłem przykuty do idei tego, kim jestem. Czułem się sparaliżowany. Po tej próbie byłem wolny – wspominał.\nZ wolności skorzystał – rzucił pływanie i studia. Wiadomość o jego końcu kariery zszokowała wszystkich. Miał wtedy 22 lata, był na szczycie i przygotowywał się do kolejnych igrzysk. Środowisko nie mogło w to uwierzyć, ale Anthony nie miał zamiaru przesadnie się tłumaczyć. Zamiast tego ruszył na poszukiwania siebie i swojej tożsamości, sposobów wyrażania własnej osoby. Pracował więc w studiu tatuażu (sam zresztą wytatuowane ma dziś plecy i całe ręce, czym w wodzie bardzo się wyróżnia. Paradoksalnie jego pierwszy tatuaż to… olimpijskie kółka), grał na gitarze we własnej kapeli rockowej, praktykował buddyzm i medytację, interesował się tranwestytyzmem, kupił też motocykl.\nRównocześnie coraz bardziej pogrążał się w nałogach. Pił alkohol, palił papierosy i zażywał twarde narkotyki – między innymi kokainę i LSD. Na koncie miał coraz więcej wybryków. Na wspomnianym motocyklu uciekał przed policją, będąc pod wpływem prochów. Zderzył się z czerwonym Mustangiem, jakimś cudem w wyniku tego skończył tylko z przemieszczonym barkiem. – Powinienem był umrzeć – mówił wprost. Ale po raz kolejny śmierci uniknął. I to tylko umocniło go w przekonaniu, że jest w pewnym sensie niezniszczalny.\nTatuaże i zmiana wyglądu – zapuścił dredy, zrezygnował z kolczyków, zmniejszyła się też, co naturalne, jego muskulatura – stały się dla niego etapem w odrodzeniu. Chciał stworzyć się na nowo. Muzyka i gra w zespole, dawały za to Ervinowi wolność tworzenia. – Gdy byłem sportowcem, w głowie włączało mi się wiele rzeczy spod znaku “macho”. W tamtym okresie zacząłem od tego odchodzić. Przestałem słuchać mizoginistycznego hip-hopu, którego słuchałem jako sportowiec, a zamiast tego edukowałem się na temat rocka – nieważne, czy chodziło o napędzany gniewem punk, country bluesa czy romantyczne ballady – mówił.\nOdrodzenia pragnął tego tak mocno, że wielu osobom po prostu przestał mówić, kim tak naprawdę jest. Przedstawiał się jako „Tony”, by nie kojarzono go z olimpijskim złotem. Wielu jego znajomych z tamtych czasów przez długi okres nie miało pojęcia, z kim tak właściwie się kumpluje. Jeden wspominał na przykład:\n– Wszedłem do mieszkania jakoś popołudniu, a on spał na twardej, drewnianej podłodze. W końcu mój nowy współlokator, który go znał, powiedział, że musimy go obudzić. Powiedział, żebym go lekko kopnął. Nie chciałem tego robić – nawet go nie znałem – ale w końcu kopnąłem. Podniósł się. Nosił szerokie spodnie i okulary, miał też dzikie włosy, trochę jak Sideshow Bob z „Simpsonów”. Cała nasza trójka usiadła na kanapie i oglądaliśmy Discovery Channel. Dopiero następnego dnia zorientowałem się, że Tony to tak naprawdę Anthony Ervin, złoty medalista olimpijski.\nW tamtym czasie, gdy Anthony się czegoś chwytał, to robił to wręcz do zatracenia. Gdy kupił motocykl, jeździł na nim całymi dniami. Kiedy zaczął grać na gitarze, robił to godzinami. Kiedy poznał medytację, długo siedział w ciszy i skupieniu. Był impulsywny, imał się wielu zajęć, przy żadnym nie mógł zostać na stałe. Zresztą podobnie było z mieszkaniem – w tamtym okresie ruszył do Nowego Jorku i przez kilka lat nigdzie nie zagościł na dłużej niż dziewięć miesięcy. Wkrótce, gdy zaczęły kończyć się mu fundusze, przesypiał noce na kanapach u znajomych. Albo podłodze, jak wcześniej wspomniano.\nMimo braku pieniędzy wciąż jednak martwił się innymi. Przechodził w życiu różne etapy. Jeden z nich – mistycyzmu – zakończył się dla niego pozbyciem się złotego medalu. Wystawił go na aukcję na eBayu, wylicytowano go za nieco ponad 17 tysięcy dolarów (zwycięzcę aukcji spotkał raz, wiele lat później). Całą tę kwotę przekazał ofiarom tsunami z 2004 roku.\n– Przechodziłem wtedy przez swego rodzaju mistyczną fazę. Patrzyłem na swoje osiągnięcia w pływaniu jak na pychę, nadmierną dumę. Tuż po świętach zdarzyło się tsunami. Oglądałem to wiadomościach, widziałem, ilu ludzi zmarło. Wiedziałem, że gdybym tam był, moje umiejętności w niczym by nie pomogły i żaden medal by mnie nie ocalił. Chciałem pomóc, a przy tym oczyścić siebie – mówił. Więc złoto sprzedał. A srebro z tych samych igrzysk… zgubił. Do dziś nie ma pojęcia, gdzie się podziało.\nGrał więc w zespole, pił, brał narkotyki, palił papierosy (mówił, że to jego najgorszy nałóg), zmienił wygląd, nocował u znajomych, cierpiał na stały niedobór pieniędzy i odciął się kompletnie od pływania. Pływanie nie odcięło się jednak od niego. I choć w pewnym momencie robił wszystko, by przestać być z nim kojarzonym, nie udało mu się.\nNa szczęście dla niego.\nPowrót, czyli miłość, która dojrzała\nNie chciał wracać nad basen, ale w pewnym momencie został wręcz zmuszony, by to zrobić. Nie miał pieniędzy, a jego były kolega z uniwersytetu Lars Merseburg, zaoferował mu posadę trenera w szkółce pływania. Miał uczyć dzieciaki. Okazało się, że to był strzał w dziesiątkę. Poprzez tę posadę przypomniał sobie, że na basenie można nie tylko rywalizować, ale też… po prostu pływać. Że w wodzie można czuć frajdę i wolność, którą basen symbolizował dla niego za młodu.\n– Na początku czułem się niekomfortowo, nie wiedziałem, co właściwie tam robię. Basen był swego rodzaju więzieniem. Kiedyś był sanktuarium, ale zatraciłem poczucie wolności, które czułem w nim jako dziecko. W pewnym momencie zrozumiałem jednak, że nie tylko ja uczę czegoś dzieci, ale one mnie też. Najważniejsza była tu zabawa, radość, poczucie tej wolności, która przychodzi z miłości do wody.\nWkrótce sam zaczął pływać, ot, tak po prostu, dla siebie. – Czułem się dobrze, więc kontynuowałem treningu. Nie stało za tym nic więcej – mówił. Poprzez regularne treningi zdołał pozbyć się nałogów. Wkrótce rzucił nawet papierosy, swój kryptonit, jak to nazywał. Kolejni znajomi wreszcie namówili go na to, by spróbował wystartować w zawodach Masters, dla emerytowanych zawodników. Na nic się nie nastawiał. Był wychudzony, mięśnie dawno stały się wspomnieniem, dopiero co rzucił szkodliwe nałogi. A jednak czas miał świetny. To dało mu do myślenia.\nW tym samym okresie wrócił na uniwersytet w Berkeley, postanowił zdobyć dyplom z literatury angielskiej. Przez kilka lat studiował, a w wolnych chwilach ruszał do Nowego Jorku i nadal uczył dzieciaki. Sam też pływał coraz więcej i więcej. W końcu – gdy zobaczył, jak jego uniwersytet wygrywa krajowe mistrzostwa – obudziła się w nim na nowo chęć do rywalizacji. Spytał Teri McKeever, trenerkę kobiecej kadry USA, czy mógłby pracować z prowadzonym przez nią kobiecym zespołem uniwersyteckim. Zgodziła się, a potem zachęciła go, by dołączył do programu antydopingowego i wystartował w kilku zawodach. Zrobił to. Jego czasy sugerowały, że ma szansę pojechać na igrzyska.\nPostanowił spróbować. Ale inaczej niż wcześniej. Nie dlatego, że ktoś tego od niego oczekiwał. Ba, tym razem nikt na niego nie liczył. Robił to tylko dla siebie. Dziś twierdzi, że to było kluczem. Czuł, że startuje i walczy o coś, bo tego pragnie i czuje się przez to szczęśliwy. Mniej istotne stały się rezultaty same w sobie, ważniejsze samo uczestnictwo, możliwość sprawdzenia się, wyznaczenia pewnego celu. A to że koledzy po fachu patrzyli na niego i nie wierzyli w jego szanse na igrzyska? To tylko go motywowało.\nAnthony Ervin po zdobyciu złotego medalu na igrzyskach w Rio de Janeiro. Fot. Newspix\nW kolejnych startach nie zbliżył się do swojego zwycięskiego czasu z Sydney. Ale był wystarczająco szybki, by wziąć udział w kwalifikacjach przedolimpijskich. Był w nich rozstawiony z siódemką. – Osiem miesięcy temu nie pomyślałbym, że się tu znajdę. Dopiero co zakończyłem przecież bardzo niezdrowy styl życia, który prowadziłem przez wiele lat. Czuję się zadowolony z powrotu do wody. To była po prostu zdrowa rzecz. Nie myślałem nawet o rywalizacji. Dlatego nie chcę tego nazywać „comebackiem”. Powrót do rywalizacji był długim, powolnym procesem.\nW kwalifikacjach wykrzesał z siebie co najlepsze. Kiedyś stwierdził, że w wodzie ma tylko jedną technikę: szybką. Po prostu macha rękami i nogami, najszybciej i najlepiej, jak potrafi. W trakcie tamtych kwalifikacji zrobił to znakomicie. Zajął drugie miejsce z czasem 21.60. Oznaczało to, że pojedzie do Londynu. – Dotknąłem ściany i spojrzałem do góry, ale nie mogłem powiedzieć, co się stało. Nie rozumiałem tego. Dopiero Nathan Adrian spojrzał na mnie i powiedział: „Zrobiłeś to!”. Poczułem wielką ulgę.\nNagrodę za tamto drugie miejsce wręczał mu Hall. Ten sam, z którym wspólnie zdobył złoto w Sydney. Wtedy przebywający już na emeryturze, z której Anthony dopiero co wrócił.\nKiedy na powrót wchodził do basenu, niczego nie oczekiwał. Po prostu pływał i przyznawał, że nie ma pojęcia, dokąd go to zabierze. Okazało się, że trafił na drugie igrzyska w karierze. – Dwanaście lat to kawał czasu. Dorosłem, ale trudno mi wyjaśnić różnicę pomiędzy tamtymi igrzyskami, a tymi w Londynie. To jak deja vu. Wtedy byłem jednak zielony i ambitny, a dziś jestem po prostu wdzięczny, że żyję i czuję radość. […] Medal? Mam nadzieję, że uda mi się go zdobyć, wiem, że mnie na to stać – mówił.\nNie udało się jednak. W finale na 50 metrów był piąty. Zabrakło niewiele, Anthony był rozczarowany, ale na dłuższą metę niespecjalnie się tym przejął. Choć wielu mogło się zdawać, że to jego ostatnia szansa, to on nie odpuszczał. W kolejnych latach ciężko harował, regularnie pojawiał się na najważniejszych imprezach. Nie odnosił sukcesów, ale wciąż był w czołówce. Dla pływackiej ekipy USA stał się niezwykle ważną postacią, pewnego rodzaju mentorem, wzorem do naśladowania. Młodszym chętnie udzielał rad, wreszcie mianowano go nawet jednym z kapitanów. Zawsze, gdy się wypowiadał, wszyscy go słuchali, bo wiedzieli, że to inteligentny gość z niesamowitymi doświadczeniami, który sporo wie i warto się z jego wiedzą zapoznać.\nDla Anthony’ego najważniejsze było jednak to, że na powrót pokochał pływanie. Mediom mówił, że uprawia „najpiękniejszy zawód świata”. Że kocha wskakiwać do basenu, dbać w ten sposób o swoje ciało, a nawet rywalizować. Mówił, że wciąż wierzy w wielki sukces. I że cieszy się tym, co robi. W międzyczasie napisał książkę, swoją autobiografię, która stała się dla niego pewnym katharsis – sam tak to nazywał. Opisał w niej swoje wzloty i upadki, był wręcz szczery do bólu. Wyrzucił z siebie wszystko to, co go dręczyło.\nBył wolny. Ale nie tak, jak w Nowym Jorku, gdy poczuł tę wolność po nieudanym samobójstwie. Nie tak, jak wtedy, kiedy brał narkotyki. Był wolny od wszystkich złych myśli, które dręczyły go tyle lat. I ta wolność dawała mu nadzieję i cel, którym była kolejna olimpiada.\nRio, czyli świadomy sukces\nBrazylijskie igrzyska w końcu przyszły. Anthony jechał na nie jako najstarszy amerykański pływak od… 1904 roku. Miał już 35 lat i samo to, że dostał się do składu, uznawane było przez niektórych ekspertów za swego rodzaju cud. A on nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Wciąż był niesamowicie szybki, wciąż miał ogromne możliwości. – Nikt nie przeszedł przez to, przez co przeszedł on. Anthony ma jednak najlepszego kraula, jakiego widziałem w życiu. Tak było, od kiedy był młody. W wodzie jest jak barrakuda – mówił David Marsh, jego trener. A Ervin miał to udowodnić.\nSam podkreślał, że jest dużo bardziej dojrzały, lepiej się prowadzi, rozumie swoje ciało i jego potrzeby, ma doświadczenie oraz motywację, a przede wszystkim ciężko trenuje – dużo ciężej niż wtedy, gdy w Sydney zdobywał swoje pierwsze złoto. – Kiedy miałem 19 lat, to wszystko wydawało się bardzo chaotyczne i szczęśliwe. Byłem skonstruowany przez innych, sam nie próbowałem konstruować. Tym razem to ja siedzę w fotelu kierowcy. Jestem w określonym wieku, ale wciąż znajduję sposoby na to, by stać się lepszym, trenuję i przygotowuję się do startów – mówił.\nMiał też asa w rękawie. Bo tym razem postanowił – wraz z Marshem, którego zatrudnił specjalnie na potrzeby tych igrzysk – popracować nad swoim najsłabszym elementem – startem. Robił to już wcześniej, choćby przed występem w Londynie, ale wtedy nie udało mu się poprawić reakcji przy wskakiwaniu do wody. Przy okazji igrzysk w Rio obaj skorzystali z dobrodziejstw technologii – wykorzystali system wideo, rejestrujący i analizujący występy zawodników. Jak wspominał Anthony, za jego sprawą „wyeliminował swoją piętę Achillesową w mniej niż godzinę”.\nBył więc przygotowany najlepiej, jak tylko mógł. I do startu na 50 metrów, i do rywalizacji w sztafecie 4×100. Tam wystartował w eliminacjach, miał najlepszy czas z Amerykanów, potem został jednak zastąpiony przez innych pływaków. I to ci inni zdobyli złoto, które jednak wręczono też jemu, bo odegrał w tym pewną rolę. – To był wysiłek zespołowy. Bycie częścią sztafety było czymś, czego zawsze chciałem, nawet jeśli 100 metrów nie jest moją specjalnością – mówił szczęśliwy. Ale tuż po zastąpieniu kolegami czuł się zupełnie inaczej.\n– Przyszła szybka, „ostra” depresja – wspominał. Kiedyś pewnie by go pogrążyła, przez lata nauczył się jednak radzić sobie z takim stanem. Pomogła mu też… matka chrzestna. Zadzwoniła do niego w wieczór poprzedzający finał na 50 metrów. – Powiedziała mi, że trenerów zajmuje wielkość, nie dobro. A wielkość zawsze blaknie. Imperia ostatecznie się kruszą. Jednak jeśli jesteś dobry dla ludzi, to trwa z życia na życie. Przypomniała mi, że wiele razy byłem i na szczycie, i w dołku, a kiedy byłem w dołku, pomagali mi dobrzy ludzie. Kiedy pomogła mi to na nowo odkryć, ciężar, który nosiłem ze sobą, nagle się podniósł. Byłem wolny – mówił.\nZostał więc ostatni start. Tylko i aż 50 metrów. Nieco ponad 20 sekund wysiłku. Wielkie nadzieje na zdobycie medalu, którego nie udało się zgarnąć w Londynie. Ervin wylądował na trzecim torze, idealnie pomiędzy Flo Manaudou (obrońcą tytułu) i Benem Proudem (młodym Brytyjczykiem, rosnącą gwiazdą pływania). Dwóch najgroźniejszych rywali miał więc po bokach. Istniało ryzyko, że zobaczy, jak obaj mu odpływają. – Dwa lata temu bym spanikował. Myślałbym, że na pewno zobaczę ich przed sobą, że nie wytrzymam presji. Tym razem jednak pomyślałem sobie, że po prostu popłynę, dam się ponieść wodzie i falom – mówił Anthony.\nJak myślał, tak zrobił. Wskoczył do wody świetnie – zasługa wspomnianego treningu – a potem zaczął płynąć. Jak barrakuda. 50 metrów dalej i nieco ponad 20 sekund później dotknął ściany po drugiej stronie basenu. O jedną setną sekundy przed Manaudou, który ku swemu rozczarowaniu został tylko wicemistrzem olimpijskim. Wygrał bowiem Anthony.. Szesnaście lat po pierwszym triumfie. Po niemal dekadzie bez treningów i zmaganiem się z nałogami, po niespodziewanym powrocie, w chwili, gdy teoretycznie był na to zdecydowanie za stary.\n– Zobaczyłem swój czas i pomyślałem, że powinno być szybciej. Chwilę zajęło mi zorientowanie się, że wygrałem. Zacząłem rozmawiać sam ze sobą, powiedziałem: „Teraz zaczyna się występ”. Zobaczyłem wielu przyjaciół i rodzinę, którzy wyruszyli do Rio. […] Każdy z tych ludzi, który tam przyjechał, był kluczowy w doprowadzeniu mnie do tej chwili. Czułem wręcz przytłaczające wsparcie od każdego z nich. Wygrałem ten medal dla mojego zespołu, kraju i ludzi. Może część mnie naprawdę chciała odzyskać to złoto – wspominał.\nTuż po tym, jak zobaczył przy swoim nazwisku jedynkę, nie dowierzał. Uśmiechał się tylko lekko, kręcił głową. Dopiero po chwili wspiął się na pływaki wyznaczające tor i tam głośno krzyknął. To był jego moment. Moment, gdy zdobył złoto jako sportowiec w pełni świadomy swego osiągnięcia i drogi, którą przeszedł. Choć nie, to nie najlepsze słowo. Bo Anthony Ervin cieszył się wtedy nie tylko jako sportowiec. Przede wszystkim cieszył się jako człowiek, którego droga do tego złota była naprawdę wyboista.\nI on sam najlepiej o tym wiedział. Niedługo przed tamtymi igrzyskami urodziła mu się córka. Nie widział jej przed zdobyciem medalu. Ale kierował do niej słowa, które wypowiedział do kamery NBC.\n– Chcę jej powiedzieć, że amerykański sen jest dla każdego, bez wyjątku, nieważne czy jesteś chłopakiem czy dziewczyną, nieważne, jakiego koloru jest twoja skóra, jakiego kształtu oczy, nieważne kogo kochasz, czy w co wierzysz i co zapewnia ci spokój, nieważne też skąd pochodzisz. Jeśli chcesz osiągnąć amerykański sen, połączona siła twoich ludzi zawsze pokona tych, którzy będą próbować cię ograniczyć albo zniszczyć – mówił.\nPo wszystkim, co przeszedł, nie wypada tych słów kwestionować.\nTokio, czyli to wciąż nie koniec\nPo Rio nieco przyhamował z treningami. Odpuścił sobie pływanie na pewien czas. Zaczął jeździć po świecie, opowiadać o swojej historii, starał się zainspirować innych. Równocześnie wciąż zdarzało mu się pracować w roli trenera, uczącego innych pływania. Bardzo skupił się też na nierównościach rasowych. Tym razem był już bowiem świadomy swoich możliwości i roli, czuł się gotowy stać się reprezentantem pewnej mniejszości. Wstrząsnęły nim śmierci kolejnych czarnoskórych osób zabitych przez policję. W 2017 roku, podczas zawodów, uklęknął gdy grano hymn USA.\nPochłonęło go też likwidowanie nierówności w dostępie do pływania, zwłaszcza wśród młodych osób. Zauważył, że przynależność do klubów sporo kosztuje, starał się więc zapewnić możliwość treningów dzieciom z biednych rodzin. Dołączył również do grupy sportowców sprzeciwiających się „Rule 50”, zabraniającej protestów, demonstracji lub manifestowania czegokolwiek związanego z polityką, religią czy sprawami społecznymi w trakcie igrzysk olimpijskich.\nPo Rio znalazł też sporo czasu, by zająć się rodziną. Ulica Sezamkowa, książki dla dzieci, jazda do okolicznych parków, by tam spacerować – to wymieniał, gdy pytano go o jego zajęcia. Przez kilka miesięcy nawet nie wchodził do basenu. Nie czuł takiej potrzeby. Przede wszystkim jednak – nawet jeśli nie pływał – skupił się na Tokio. I przełożenie igrzysk niczego w tej kwestii nie zmieniło. Na wiek – będzie miał przecież wtedy 40 lat – też nie zwraca większej uwagi.\n– Spróbuję dostać się na igrzyska. Nie sądzę, że wiek powinien mnie ograniczać. Tak samo nie sądzę, by powinien to robić lęk przed porażką, bo nie myślę ani o wygranych, ani o porażce, po prostu chcę być w najlepszej formie, w jakiej mogę być – dla siebie i tych, którzy mnie wspierają. Głównym celem będzie dla mnie znalezienie się w finale kwalifikacji olimpijskich. Chcę to osiągnąć tylko po to, by pokazać, że wciąż jestem cholernie dobry.\nA jeśli już się tam znajdzie, to z pewnością powalczy o to, by do Japonii polecieć. W teorii wiele rzeczy wskazuje na to, że nie da rady. Ale Anthony Ervin już udowodnił, że niczego w jego przypadku nie można brać za pewnik. Więc nawet nie spróbujemy czegokolwiek przewidywać. Po prostu poczekamy na to, czym zaskoczy nas tym razem.\nTagi: anthony ervin, depresja, igrzyska w londynie 2012, igrzyska w rio de janeiro 2016, igrzyska w sydney 2000, koniec kariery, narkotyki, Pływanie


opublikowano: 2014-11-29 09:04:11\nGKS Ksawerów triumfował w turnieju finałowym o puchar marszałka województwa łódzkiego, w którym walczyły najlepsze drużyny z okręgów: łódzkiego, piotrkowskiego, skierniewickiego i sieradzkiego\nPo nieudanym starcie i porażce 0:1 z Mazovią Tomaszów Mazowiecki, chłopcy wygrali następne mecze, pokonując MKS Wieluń 4:1 i Jutrzenkę Drzewce 5:0, co dało im awans do półfinału z drugiego miejsca.\nW półfinale pokonali 1:0 zwycięzcę II grupy - Ceramikę Opoczno. Bramkę strzelił Szymon Kuna.\nW meczu finałowym zawodnicy GKS-u ponownie spotkali się z Mazovią Tomaszów Mazowiecki, wygrywając 2:1 i biorąc odwet za pierwsze spotkanie. Bramki dla GKS-u w finale zdobyli: Bartosz Kołodziejczyk i Szymon Kuna.\nNasi chłopcy zgarnęli też nagrody indywidualne. Najlepszym zawodnikiem turnieju został Bartosz Kołodziejczyk, a bramkarzem Michał Papież. Ponadto wyróżniony został Szymon Kuna.\nSkład drużyny: Eryk Adach, Szymon Adamiak, Jakub Deląg, Piotr Górecki, Mikołaj Hryć, Hubert Jakubiec, Bartosz Kołodziejczyk, Szymon Kuna, Michał Papież, Jakub Stecyk, Patryk Wojtyniak.\nKomentarze do artykułu: Mają puchar


Stephane Antiga dokonał wyboru. Znamy szeroki skład reprezentacji Polski siatkarzy - wiadomosci.com\nStephane Antiga dokonał wyboru. Znamy szeroki skład reprezentacji Polski siatkarzy\nSelekcjoner reprezentacji Polski Stephane Antiga ogłosił szeroki, 22-osobowy skład reprezentacji Polski na styczniowe mecze turnieju kwalifikacyjnego w Berlinie do przyszłorocznych igrzysk olimpijskich.\nWróci Mariusz Wlazły czy nie? – to pytanie kibice siatkówki w Polsce zadawali sobie co najmniej od tygodnia. Wokół postaci atakującego PGE Skry Bełchatów pojawiało się mnóstwo spekulacji. Wreszcie zostały one jednak definitywnie ucięte. Mariusza Wlazłego w szerokim składzie kadry na styczniowy turniej nie ma. I to raczej nie jest żadną niespodzianką. Szykuje się jednak inny, wielki powrót. Na szerokiej liście trenera Stephane’a Antigi znalazł się bowiem Paweł Zagumny. Biorąc pod uwagę to, że w ostatnim czasie rozegranie w polskiej kadrze kulało, a i coraz głośniej mówiło się też o tym, iż pomiędzy Antigą i Fabianem Drzyzgą mocno iskrzy, powołanie dla doświadczonego rozgrywającego nie może być uznawana za sensację.\nOczywiście nie oznacza to, że Zagumny w reprezentacji zagra. Poza nim, francuski szkoleniowiec biało-czerwonych wpisał też na listę nazwiska Pawła Woickiego, Grzegorza Łomacza i Fabiana Drzyzgi. W szerokiej kadrze, poza “starymi wyjadaczami”, znalazło się też miejsce m.in. dla środkowego Łukasza Wiśniewskiego, przyjmujących Wojciecha Żalińskiego i Aleksandra Śliwski, atakującego Grzegorza Boćka czy libero Damiana Wojtaszka.\n21 grudnia nasi kadrowicze rozpoczną zgrupowanie w Spale. Potrwa ono do 2 stycznia z krótką przerwą świąteczną. Później udadzą się już do Berlina, gdzie 5 stycznia rozpoczną zmagania w turnieju kwalifikacyjnym do igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro. Przypomnijmy, bezpośrednią przepustkę do Brazylii otrzyma tylko jego zwycięzca. Zespoły z drugiego i trzeciego miejsca będą miały jeszcze jedną szansę na awans w zawodach interkontynentalnych.\nSzeroki skład reprezentacji Polski na mecze turnieju kwalifikacyjnego do IO w Rio de Janeiro (5-10 stycznia): rozgrywający: Fabian Drzyzga, Grzegorz Łomacz, Paweł Woicki, Paweł Zagumny przyjmujący: Rafał Buszek, Michał Kubiak, Mateusz Mika, Artur Szalpuk, Aleksander Śliwka, Wojciech Żaliński atakujący: Grzegorz Bociek, Jakub Jarosz, Dawid Konarski, Bartosz Kurek środkowi: Mateusz Bieniek, Karol Kłos, Marcin Możdżonek, Łukasz Wiśniewski, Andrzej Wrona libero: Piotr Gacek, Damian Wojtaszek, Paweł Zatorski\nŁŻ (AIP)/foto Paweł Skraba\nSport 7235 siatkówka 343 skład reprezentacji 4 Stephane Antiga 12\nTurcja oczekuje przeprosin od Rosji


Gołkowice. Wszystko dla Niej … | Starosadeckie.info\nGołkowice. Wszystko dla Niej …\nOpublikowano: Listopad 11, 2018 o 12:11 am / przez Admin / komentarze (0)\nWszystko dla Niej …\nOczywiście mowa o naszej Ojczyźnie, Niepodległej od stu lat! W Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Gołkowicach pod koniec października odbyła się akcja „Malowane dla i o Niepodległej” zorganizowana przez bibliotekę szkolną. Wzięli w niej udział uczniowie klas I – IV oraz dzieci z oddziałów przedszkolnych. Malowali kolorowanki patriotyczne tematycznie związane z naszą Ojczyzną, między innymi: „Polscy Święci i błogosławieni”, „Znani w świecie Polacy” i „Wszystko, co polskie…” Prace uczniów zostały wyeksponowane na holu szkolnym.\nNatomiast w listopadzie przeprowadzono akcję czytelniczą „Setka czyta dla Niepodległej”. Wśród czytających byli przedstawiciele klas I-VIII i III gimnazjum, rodzice: Pani Joanna Frączek-Firlej, Pan Łukasz Dembski, Pani Maria Masternak oraz Pani Renata Burchel – dyrektor szkoły i Pan Grzegorz Gorczowski – sekretarz szkoły. Łącznie czytało 100 osób! Imprezę rozpoczęła Pani Dyrektor, która zaprezentowała pierwszą strofę hymnu państwowego. Uczniowie czytali fragmenty dzieł polskich poetów i pisarzy. Nie zabrakło również fragmentu Konstytucji RP. Spotkanie cieszyło się dużym zainteresowaniem ze strony słuchających.


Oglądaj to 2021 − portalonlinelodz.pl\nNie jest tajemnicą, że od czasu do czasu odczuwamy ochotę oglądania czegoś interesującego. Nieodpłatne seriale to coś, co przeciąga uwagę dużą ilość ludzi. Miejscem, gdzie można wyszukać darmowe filmy i seriale jest portal Zalukaj. Na portalach internetowych łatwo możesz odszukać interesujące filmy gratis. Zalukaj-Pl jest portalem, który oferuje dla sporego grona użytkowników Internetu najpopularniejsze seriale. Jest to bardzo rozpoznawalny dostawca filmów dla osób w internetowej sieci.\nWiele witryn w sieci Internet udostępnia filmy i seriale do oglądania przez użytkowników Internetu. Takim serwisem jest właśnie Zalukaj-PL. Możemy obejrzeć na ich serwisie produkcje filmowe, które są na tę chwilę najpopularniejsze na świecie. Trzeba mieć świadomość, że oglądający stale poszukują najpopularniejszych filmowych produkcji w sieci Internet. Dlatego też dobrym pomysłem będzie sprawdzenie tego serwisu.\nRozrost stron VOD w sieci Internet w naszym kraju wyraźnie przyspieszył. Mnóstwo użytkowników gustuje w podziwianiu filmów i seriali bez kosztów. Z tego powodu nie chcą zapłacić pakietu strony z ofertą VOD. Widzowie cenią znaczenie takich stron jak opisany wyżej Zalukaj. Ten serwis cieszy się sporym zaciekawieniem użytkowników sieci internetowej. Oferta niektórych portali VOD z produkcjami filmowymi sporej ilości widzów nie przypadła do gustu.\nWitryna Zalukaj-Pl.Pl posiada wiele produkcji filmowych, które przypadają do gustu internetowych użytkowników. Ten serwis jest podzielony na rodzaje seriali. Bez wątpienia ta opcja spowoduje, że widzowie chętniej będą chcieli skorzystać z tej oferty. Oglądanie polecanych produkcji filmowych to fantastyczne zajęcie na leniwy dzień. Z tego powodu dobrze będzie wypróbować filmów, które oferuje portal Zalukaj-Pl.Pl. Z usług tej platformy korzysta wielu użytkowników w Internecie.\nOglądanie filmów jest bardzo popularne wśród widzów. Z tego powodu strona Zalukaj stara się oferować najnowsze filmy i seriale dla klientów.


rachunkowość Piła - Twoje forum\nStrona główna > Ekonomia i Biznes > Księgowa > rachunkowość Piła\nCześć. Szukam kompleksowych usług księgowych w Pile. Ktoś może mi polecić jakieś sprawdzone, rzetelne biuro rachunkowe?\nNajlepiej wybierać biura podatkowe, które specjalizują się w obsłudze firm z naszej branży. W ten sposób mamy gwarancję, że zespół będzie na bieżąco ze wszystkimi przepisami i doradzi nam na przykład najkorzystniejsze dla naszej firmy rozwiązania podatkowe.\nKompleksowe usługi oferuje np. Biuro Podatkowe TAX CONSULTING. Zajmują się nie tylko podatkami, prowadzeniem kadr i płac, ale także szkoleniami z zakresu BHP, a nawet mogą płacić podatki w imieniu klientów. Moim zdaniem naprawdę kompetentna i miła obsługa.\nNajlepiej poszukać oferty biura rachunkowego proponującego nie tylko obsługę księgową, ale też doradztwo podatkowe, obsługę kadrową i płacową – w ten sposób będziemy mogli ze wszystkich usług korzystać w jednym miejscu.\nW Pile bez problemu znajdziesz usługi biur rachunkowych. Teraz zawsze można poszukać również poza naszym miejscem zamieszkania atrakcyjnych ofert księgowych, bo dużo firm proponuje też możliwość przesyłania dokumentów i telefoniczną oraz mailową obsługę spraw.


Na lidze mistrzyń | Gmina Sianów\nStrona główna Urząd Na lidze mistrzyń\nNa lidze mistrzyń\nPiłkarki sianowskiej Victorii SP2 korzystając z okazji przyjazdu do Polski na mecz Ligi Mistrzyń z KKPK Medyk Konin najlepszej klubowej drużyny Europy a może nawet Świata Olympique Lyon wybrały się do Konina.. Taki mecz dla kibiców piłki nożnej kobiet to wielka gratka bo przecież Olympique Lyon to obrońca Pucharu Ligi Mistrzyń z ostatniego sezonu piłkarskiego.\nTo zespół który sześciokrotnie grał w finale Ligi Mistrzyń i cztery razy zdobył to najcenniejsze trofeum. Olympique nie zawiódł, pokazał świetną grę i wygrał swobodnie 5:0 z najlepszą polską drużyną Medykiem Konin. Nasza sianowska ekipa składała się z dziewcząt z pierwszego zespołu grającego obecnie w III lidze kobiet jak i młodszych młodziczek i orliczek biorących udział w projekcie FIO Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pod nazwą „ Znajdź w sobie pasję”.\nDziewczyny miały możliwość na żywo zobaczyć grę najlepszej drużyny Europy, spotkać się z piłkarkami Olympique , Medyka oraz trenerką reprezentacji Polski U-17 Niną Patalon. Na meczu obecny był też trener polskiej reprezentacji narodowej Miłosz Stępiński. Dziewczyny zebrały mnóstwo autografów od piłkarek Olympique i Medyka a klubowi pozostały na pamiątkę dwie piłki z autografami piłkarek z Konina i Lyonu.\nNie zabrakło też spotkania z Natalią Chudzik byłą piłkarką naszego klubu UKS Victoria SP 2 Sianów a obecnie grającą w zespole Medyka Konin.\nOgłoszenie konkursu na rehabilitację leczniczą\nOgłoszenie o konkursie na rehabilitację - format pdfZałącznik do ogłos...\nRekrutacja na szkolenia komputerowe\nBurmistrz Gminy i Miasta Sianów zaprasza na spotkania informacyjno-rek...\n26 maja 2018 r. w Lidzbarku (woj. warmińsko – mazurskie) odbędzie się...


Każda młoda para z całą pewnością fantazjuje o tym, żeby ich ślub był niezapomnianym wydarzeniem, w jakim będzie uczestniczyć także ich rodzina. Nim jednakże ten perfekcyjny dzień nadejdzie, poprzednio czeka nas dużo przygotowań, o czym z pewnością sami się przekonaliśmy, jeżeli dzień naszego ślubu już za nami – polecamy rozpocząć od wyboru zaproszeń, na przykład tutaj: ZAPROSZENIA SLUBNE. Jeżeli niemniej jednak dopiero przystępujemy do organizacji ślubu, warto wiedzieć, iż dziś organizowane wesela już trochę różnią się od tych, w których mogliśmy uczestniczyć jeszcze kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt lat temu. Dziś śluby są uroczystościami organizowanymi z coraz większym rozmachem, a każde wesele oprócz tego poprzedzone jest wieczorem kawalerskim czy też panieńskim. By niemniej jednak nasz ślub był perfekcyjny i niezapomniany, warto wcześniej wiedzieć, w jakim stylu pragniemy tą uroczystość zorganizować. W szczególe z pewnością warto jest zdecydować się na wynajęcie doświadczonego oraz ekskluzywnego lokalu weselnego, z jakiego będziemy usatysfakcjonowani zarówno my, jak i wszyscy nasi zaproszeni ślubni goście.


Polski Dom niezgody — nadzieja na odrodzenie – Kurier Wileński\nStrona główna W kraju Polski Dom niezgody — nadzieja na odrodzenie\nPolski Dom niezgody — nadzieja na odrodzenie\n„Budynek wymaga obecnie wielkich nakładów pieniężnych” — powiedziała Helena Ališkevičienė\nCzłonkowie oddziału ZPL w Druskiennikach mają powód do radości — wreszcie odzyskali swój Dom, który od lat był dla tamtejszych Polaków kością niezgody.\n— Owszem, konflikt był, ale został zażegnany. Intrygi, niepohamowane ambicje — są, niestety, nieodłącznym elementem naszego życia. Dom Polski funkcjonuje, i to jest najważniejsze. Nowa prezes potrafiła wynegocjować siedzibę. Monkielewicz oddał klucze — skomentował dla „Kuriera” konflikt wokół Domu Polskiego w Druskiennikach poseł na Sejm RL, prezes ZPL Michał Mackiewicz.\nDziałający od 1992 r. oddział ZPL w Druskiennikach po pięciu latach działalności stanął w obliczu rozpadu. W lutym 1996 r. dzięki finansowej pomocy Senatu RP i „Wspólnoty Polskiej” został nabyty dom z działką, przydzielono pieniądze na jego remont. Miał służyć jako siedziba dla oddziału ZPL. Tymczasem w wyniku wewnętrznych podziałów w ZPL już 3 stycznia 1997 r. od ówczesnego dyrektora Domu — Bolesława Sienkiewicza, zażądano zwrotu kluczy i wkrótce przekazano je Lucynie Maleszewskiej. Zaraz potem zostały zmienione zamki. Kiedy w lipcu 1997 r. do Druskiennik przybyły przedstawicielki kancelarii premiera RP — Longina Putka i Alicja Walczak, by obejrzeć stan Domu, znalazły zamknięte na kłódkę drzwi. W Druskiennikach powstał nowy oddział ZPL pod kierownictwem Monkielewicza. Od tamtego czasu oddział jakby podzielił się na dwie części: prezesem jednej był Jan Monkielewicz, a drugiej, tej znaczniejszej, jak dawniej — Paulina Lipowicz. I właśnie dla tej większej części Polaków nie było wstępu do Domu Polskiego.\nJan Monkielewicz w rozmowie z naszym dziennikiem powiedział, że oddał Dom, bo brakuje środków na jego utrzymanie i sądy. Jest jednak przekonany, że racja leży po jego stronie.\n— Nie mieliśmy ani sił, ani pieniędzy na utrzymanie Domu i sądzenie się. Oddaliśmy wszystko. Dosłownie przed dwoma dniami przekazałem klucze. Ale jestem przekonany, że wygralibyśmy ostatecznie sąd, bo posiadamy oficjalną rejestrację jako oddział. Zarząd Główny tymczasem wspierał koło, na którego czele stała Paulina Lipowicz — powiedział zrezygnowany Monkielewicz.\nZapewniał, że jako prezes oddziału proponował kierownictwu koła przymierze.\n— Proponowaliśmy współpracę. Mogliśmy przecież wszyscy tam się zmieścić i wspólnie działać — twierdzi Monkielewicz.\nWybrana w maju na miejsce Pauliny Lipowicz Helena Ališkevičienė mówi, że zawsze była za zjednoczeniem. Jednak przymierza, jak mówi, z panem Monkielewiczem nie dało się zawrzeć dość długo.\n— Nie możemy być podzieleni. Musimy działać, a do tego jest potrzebna normalna siedziba. Dotychczas dzierżawiliśmy pokoje u osób prywatnych. Nie mieliśmy nawet możliwości przyjmowania gości — oburza się prezes.\nPoseł na Sejm RL, prezes ZPL Michał Mackiewicz uważa, że konflikt już został zażegnany. Zdaniem Mackiewicza, stała siedziba oddziału, jakim teraz będzie Dom Polski powinna się przyczynić do ożywienia życia kulturalnego Polaków w Druskiennikach, a także przyciągnie do jego działalności więcej młodych ludzi.\n— Mamy nadzieję, że oddział się ożywi. Młodzież dotychczas niezbyt aktywnie się angażowała w działalność. Od dwóch lat nie funkcjonuje również szkółka sobotnia. Nie ma możliwości, by dzieci druskiennickich Polaków, które nie mówią po polsku, ale chciałyby, nauczyły się języka. Nie ma nauczycieli. Być może ta kwestia również zostanie rozwiązana — wyraził nadzieję Mackiewicz.\nZdaniem prezesa ZPL, Polacy w tym mieście uzdrowiskowym będą teraz mogli z powodzeniem kontynuować tradycje obchodów świąt, których mają niemało, angażować w ich organizowanie również kuracjuszy — rodaków z Macierzy.\nJak nam powiedziała obecna prezes druskiennickiego oddziału, przekazany budynek wymaga obecnie wielkich nakładów pieniężnych.\n— Budynek wymaga remontu — zarówno od wewnątrz, jak i zewnątrz. Należy uporządkować również teren wokół niego. Na razie stan pomieszczeń nie pozwala, byśmy tam się wprowadzili. Zarząd ZPL nas zapewnił, że potrzebną pomoc finansową uda się wynegocjować — poinformowała Ališkevičienė.\nPoprzedni artykułSejm chce wyjaśnić czy na Litwie było tajne więzienie CIA\nNastępny artykułObchody 70-lecia Szkoły Podstawowej w Kiwiszkach


More food, love and dreams: 268.\nkokosowo-migdałowy suflet z kaszy manny z sosem wiśniowym\nMiało być ze świeżym kokosem, ale nie potrafiłam go otworzyć :(\nTak, ten przepis na suflet z manny jest genialny, coś jak jakieś ciastko/biszkopt, mięciutki, delikatny, kiedyś już robiłam z niego, a potem gdzieś go zapodziałam, aż teraz go odnalazłam, potem postaram się dodać przepis :)\nEdit. Przepis podlinkowałam.\nDzisiaj grill ze znajomymi, nie te wielkie imprezy/ogniska które ostatnio gościły w moim życiu, a zwykły grill u kolegi z najbliższymi przyjaciółmi, lubię takie.\nDziękuje za wczoraj.\nEtykiety: Kasza, kasza manna, Kokos, Orzechy, Sos, Suflet, Wiśnie, Wypieki\nÉmilie 2 maja 2013 00:28\nŻyczę miłej zabawy :) I czekam na przepis ^^\nMaria'n 2 maja 2013 00:38\nfajny, jadłam kiedyś taki sam.\nMagda 2 maja 2013 00:50\no, też masz świeżego kokosa! piątka! :D\na suflet z manny - dla mnie pycha!\nAnonimowy 2 maja 2013 00:56\ngenialny suflet :D\nI miłej zabawy ;)\nFate B. 2 maja 2013 01:08\nBoski, boski, boski <3 ! Pycha\nGrowingUp 2 maja 2013 01:43\nJa nie lubię ' grilli ' :D\nwhiness 2 maja 2013 01:52\nSuflety z manny - lubię, bardzo.\nA ogniska i grille ze znajomymi jeszcze bardziej!\nMartyna 2 maja 2013 02:03\nja dzisiaj też grilluję ze znajomymi :)\nsuflet musiał być pyszny! migdały + wiórki kokosowe! <3\nAnonimowy 2 maja 2013 02:09\nFeel free to surf to my website; golf cart tires\nAngellika K. 2 maja 2013 02:19\nwyglada tak apetycznie, ze az sie glodna zrobilam...\nteenager ;) 2 maja 2013 03:13\nudanego grilla ;*\nśniadaniowy suflet z kaszy to świetny pomysł - pysznie !\nDomka. :) 2 maja 2013 03:17\nPamiętam jak rozwalałam kokosa, dużo zabawy. :D\nSuflet, dawno nie jadłam. :D\nbetter-choice 2 maja 2013 09:02\nlubię suflety z manny :)\nJey 2 maja 2013 09:09\nMary 2 maja 2013 10:36\nMiłej zabawy życzę ;3\nSuflet idealny! :)\nKlaudia P 2 maja 2013 13:24\nLubię grillowanie, lubię ! :D\nPysznie wygląda ten suflet! uwielbiam takie zapiekane mniam mniam :)\nViolé 3 maja 2013 00:52\nAle narobiłaś mi ochoty na suflet z kaszy <3


Żel rozgrzewający do masażu Lylou kokos wanilia 125 ml\nŻel do masażu Lylou Warming kokos wanilia 125 ml\nErotycznie rozgrzewający żel do masażu o niezwykle uwodzicielskim zapachu kokosu i wanilii. Stworzony specjalnie dla zwiększenia komfortu i urozmaicenia miłosnej zabawy z Twoim partnerem.\nProdukt może być z powodzeniem stosowany jako lubrykant. Delikatnie dmuchnij w miejsca, w które żel został uprzednio wcierany, a stworzysz w tych okolicach podniecające uczucie ciepła.\nŻel Lylou Kissable Massage Gel stymuluje i zachęca do całowania… Stworzony z wysokiej jakości substancji dba o pielęgnację delikatnej skóry. Zawiera naturalny ekstrakt z liści winorośli oraz panthenol. Zniewala słodkimi aromatami i rozgrzewa zachęcając do dalszej zabawy...


Kameralne Lato 2016 w Radomiu. Wykład Anny Muchy | Echo Dnia Radomskie\nKameralne Lato 2016 w Radomiu. Wykład Anny Muchy\nBarbara Koś 7 lipca 2016, 10:15\nAnna Mucha w Radomiu. Wykład otwarty "Aktor czy celebryta". Tadeusz Klocek\nPierwszym gościem Kameralnego Lata była aktorka Anna Mucha, ambasadorka festiwalu.\nW sali Wyższej Szkoły Handlowej przy ulicy Traugutta 61 aktorka wygłosiła wykład otwarty: "Aktor czy celebryta". Słuchali jej uczestnicy warsztatów filmowych i inni zainteresowani filmem. Anna Mucha będzie jeszcze gościem Lata w sobotę, 9 lipca. Pierwszy raz pojawi się jako... sędzia „Filmowych Mistrzostw Koszykówki o puchar Rosa Radom”, który rozegrany zostanie w godzinach 13- 17 na placu przed Urzędem Miejskim przy ul Żeromskiego 53 a wieczorem, o godzinie 20,30, aktorka weźmie udział w uroczystym podsumowaniu Kameralnego Lata i wręczeniu nagród.\nPo południu w Łaźni przy ulicy Żeromskiego 56 rozpoczął się Konkurs Filmów Niezależnych. Wyświetlono 14 krótkich obrazów autorów z całej Polski.Pierwszy cykl projekcji rozpoczął obraz ”Bracia” Marka Głuszaka ukazujący konflikt między braćmi a drugą turę film:”Zaćmienie”Pawła Czarneckiego, w którym bohater Piotr dowiaduje się o niepokojących wynikach badań ojca, mogących świadczyć o nawrocie choroby. Film jest impresją stworzoną przez syna, który postanawia uchwycić jak najwięcej ze wspólnych chwil, których czas wypada w sytuacji niepokoju i zagrożenia.\nJeszcze inne obrazy przedstawiały m.in. starsze małżeństwo żyjące wspomnieniami i piosenkami z młodości.(„Pod żaglami) Stanisława Cuske, historię mężczyzny, który utracił umiejętność uśmiechania się(„Świetne wieści” Kuby Gryżowskiego czy\nprzypadkowość ludzkiej egzystencji („Haiku” Mariusza Wirskiego). Wszystkie wiele powiedziały o człowieku i o świecie.\nMłodzi uczyli się także jak zmontować film. O „Postprodukcji dźwięku w filmie fabularnym" mówiła w Wyższej Szkole Handlowej Dorota Nowocień. Uczestnicy warsztatu zapoznali się z poszczególnymi elementami postprodukcji filmu, ze szczególnym uwzględnieniem istotnej roli, jaką w tym procesie odgrywa praca nad dźwiękiem.\nstara_jaga 20.07.2016 13:31:38\nChodzi o wystąpienie, nie o ocenę atutów Anny Muchy.\nAaa 15.07.2016 03:16:45\nCo wy mówicie jest bardzo ładna dziewczyna i z chęcią bym się z nią zabawil\ngość 10.07.2016 16:11:34\nBardzo niekorzystne wystąpienie, zmarszczki, podkrazone oczy i brzuch ps Ania zadbaj o diete i o odpowiednio dobry stroj takie sukienki jak ta czarna, którą miałaś na sobie tylko podkreśliła misiowate ramiona.\nRadomianin 10.07.2016 03:36:39\nTa pani prowadzi wykłady na wyższysz uczelniach. Żenada i szkoła nie ma się czym ani kim chwalić\nrks 07.07.2016 19:46:32\nadik 07.07.2016 19:45:58\nJaka ona jest ładna zabawił bym się nią jest śliczna


11. Żmigrodzkie Dni Smoka za Nami\nOpublikowano: środa, 15, czerwiec 2022 07:17\nW sobotnie popołudnie nasze miasto stało się jedną wielką Smoczą Jamą. Barwny pochód przeszedł ulicami miasta w towarzystwie cudownych Mażoretek z Orkiestry Dętej z Leszna oraz bębniarzy z Orkiestry Dętej z Miejskiej Górki.\nWszyscy zgromadziliśmy się na Targowisku Miejskim "Mój Rynek". Uroczystym przemówieniem Robert Lewandowski- Burmistrz Gminy Żmigród rozpoczęły się 11 Żmigrodzkie Dni Smoka. Dziękujemy wszystkim nauczycielom, uczniom, rodzicom za trud w przygotowanie fantastycznych Smoków. W Paradzie wzięli udział: Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka w Barkowie, Szkoła Podstawowa z Radziądza, Szkoła Podstawowa im. Bolesława Chrobrego w Żmigrodzie, Publiczne Przedszkole w Żmigrodzie "Zielona Dolina", Szkoła Podstawowa im. ks. Jana Twardowskiego w Powidzku, piękna Marianna w smoczym przebraniu oraz Gminny Żłobek w Żmigrodzie, którego Smok BALBINA zwyciężył w konkursie na Najpiękniejszego Smoka Parady. Jury nie miało łatwego zadania.\nSmoki oceniali: Robert Grabkowski - Dyrektor Zespółu Placówek Kultury w Żmigrodzie, Jan Czyżowicz - przewodniczący Rady Miejskiej w Żmigrodzie oraz Krystyna Kobylańska - instruktor plastyki w Zespole Placówek Kultury.\nGdy emocje opadły mogliśmy zrelaksować się przy rockowych brzmieniach ADRENALINY. Zwieńczeniem tego wspaniałego dnia były koncerty gwiazd: Grzegorza Hyży oraz Danzela.\nDrugi dzień rozpoczęliśmy występem Grupy tanecznej WM. Iskry i Błyski rozgrzały publiczność do czerwoności. Nasza scena tętniła życiem! Oczywiście nie mogło na niej zabraknąć uczniów ze Szkoły Podstawowej im. B. Chrobrego w Żmigrodzie, Powiatowego Zespółu Szkół imienia Jana Pawła II w Żmigrodzie oraz występu wokalnego Karoliny Lorenz. Gwiazdami sobotniego wieczoru byli: Zespół Muzyczny DEFIS, TOP GIRLS, oraz Sheyla Bonnick z Boney M.\nImprezę poprowadziła niezawodna Ewa Miedzwiecka!\nDziękujemy firmie Turbo-Trans S.C., której właścicielem jest Kamila i Grzegorz Olejniczakowie za bezpłatne użyczenie terenu, na którym znajdował się parking dla uczestników imprezy.\nPełna fotorelacja dostępna pod linkami:


Ceny wciąż rosną, a inflacja nie hamuje. Prognozy NBP wzięły w łeb - WP Finanse\nInflacja rośnie, a razem z nią ceny w sklepach Źródło: East News\nOstatnie analizy ekspertów z Narodowego Banku Polskiego wskazywały, że inflacja powinna zacząć hamować w trzecim kwartale 2021 roku. Dostępne wskaźniki nie pokazują jednak, aby taki proces nastąpił lub mógł nastąpić w najbliższych miesiącach.\nPresja inflacyjna w gospodarce jest nieco wyższa, niż oczekiwali analitycy banku centralnego" - czytamy w "Pulsie Biznesu".\nInflacja na poziomie 5 proc.?\nInflacja utrzymuje się na poziomie od 3,4 do 4 proc. Ekonomiści prognozują, że wskaźnik ten może zbliżyć się, a nawet przekroczyć próg 5 proc.\nDziennik zwraca jednak uwagę, że "z punktu widzenia perspektyw inflacyjnych znacznie ważniejsze są fundamentalne trendy cenowe, które nie uwzględniają przejściowych zjawisk, wpływu wstrząsów na rynku surowców, zaburzeń związanych ze zmianami cen regulowanych i tym podobnych".\nInflacja bazowa, liczona bez cen żywności i energii, wyniosła w czerwcu 3,5 proc., a w lipcu 3,7 proc. Z kolei inflacja bazowa, liczona bez 15 proc. najbardziej zmiennych czynników, wyniosła kolejno 3,1 proc. oraz 3,6 proc.\nNa jakim poziomie utrzyma się inflacja?\nCo będzie dalej? Po pierwsze, podwyżki cen w hotelarstwie, gastronomii, transporcie etc. powinny być przejściowe. Przedsiębiorcy decydowali się na wyższe wycenianie swoich usług po odmrożeniu gospodarki, ponieważ wiedzieli, że klienci i tak je zaakceptują.\nPo drugie, gospodarka wraca na właściwe tory i wiele branż może odczuć presję oczekiwanych podwyżek cen z powodu rosnących płac oraz popytu.\nW związku z tym wszystko wskazuje na to, że w najbliższych miesiącach inflacja bazowa utrzyma się na poziomie 4 proc.


Wafelki i batoniki Producent: Arco Sweets, Belmarie, Be Now, Bioavena, Bombus, Daim, Ekoprodukt, Ekoprodukt Dystrybutor: Bio Planet S.A., Wilkowa Wieś 7, 05-084 Leszno, Lifefood Batony I Inne Produkty Raw, Lubs, Mogli, OXFAM FAIR TRADE (FT) (kawy i inne produkty FT), Polska, PowerBar, Rapunzel Kremy Orzechowe Kostki Ketchupy Inne, Targroch, Vivani Czekolady Kakao Instant - Pasaż Arabeska Waniliowa\nProducent: Arco Sweets, Belmarie, Be Now, Bioavena, Bombus, Daim, Ekoprodukt, Ekoprodukt Dystrybutor: Bio Planet S.A., Wilkowa Wieś 7, 05-084 Leszno, Lifefood Batony I Inne Produkty Raw, Lubs, Mogli, OXFAM FAIR TRADE (FT) (kawy i inne produkty FT), Polska, PowerBar, Rapunzel Kremy Orzechowe Kostki Ketchupy Inne, Targroch, Vivani Czekolady Kakao Instant\n3 4,49 zł\n2 4,90 zł\n2 8,49 - 120,00 zł\n0 Arco Sweets\n1 FIORENTINI (krążki ryżowe i kukurydziane)\nSzukasz najróżniejszych wafli i batoników do swoich wyrobów czy ciast? To doskonałe miejsce. Mamy dla Ciebie, w tym miejscu, mnóstwo najróżniejszych ofert, z różnych sklepów zajmujących się takim asortymentem. Wybierz najtaniej. Pamiętaj, by posortować wyniki wyszukiwania według cen. Kupuj z najlepszych sklepów. Ciesz się najniższymi cenami. Liczba ofert w tej kategorii to 1344 w 15 punktach w sieci. Dział Wafelki i batoniki zawiera produkty 110 producentów. Wśród nich najbardziej znanymi są NoBrand, skawa oraz KUBARA. Zainteresowani tym działem najchętniej korzystali z ofert 3 sklepów online, były to Shopee.pl, Szybkikoszyk.pl i Kreos. Sprawdź też opinie, jakie napisały osoby, które wcześniej kupiły daną ofertę. Wafle Arabeska z kremem kakaowym 250g Skawa, Wafelki Piramidelle 21 g Skawa x 28 sztuk, a także Wafle z kremem kakaowym 80 g Skawa, to najpopularniejsze oferty marki skawa.


Wylazł Terlikowski z wora czyli zaśmierdziało judeosatanizmem – Wolna Polska – Wiadomości\nStrona główna > Polska > Wylazł Terlikowski z wora czyli zaśmierdziało judeosatanizmem\nTerlikowski bredził. Wpis dotyczy „debaty”, która miała miejsce w Klubie Ronina w dniu 02-09-2013, dotyczącej Żydów, żydów, Izraela i Polski.\nW pewnym momencie T. Terlikowski zadał retoryczne pytanie: „Czy Państwo czytali Talmud – bo ja tak”.\nI dalej zaczął udowodniać, że Talmud jest równoznaczny ze Starym Testamentem i jest integralną częścią zarówno religii Mojżeszowej jak i Rzymskokatolickiej.\nOtóż jest to brednia.\nStary Testament to w religii Mojżeszowej Tora, czyli pięcioksiąg i tu się wspólny pień kończy.\nNatomiast Talmud to Tora z późniejszym Deuterenomium plus Miszna plus Gemara.\nGdyby Mojżesz przeczytał co poprzez późniejsze „dodatki” zrobiono z pięcioksięgu, to by chyba go na miejscu apopleksja chwyciła. Tak, Stary Testament i jego wyznawcy, mógł stać się religią uniwersalną, inkluzywną, ale działania żydowskich dziedzicznych kapłanów – czyli Lewitów, ten proces powstrzymały a nawet odwróciły. Wszystko zaczęło się w okolicach 621 B.C. gdy spisano Deuterenomium – księgę powtórzonego prawa.\nNastępnie w czasie pomiędzy 350 a 450 powstały w dwóch miejscach dwie odrębne jego interpretacje. Mowa tu o Misznie i Gemarze, które dopiero razem stanowią Talmud. Przy czym według wyznawców judaizmu ważniejsze są komentarze (Miszna) a najważniejsze komentarze do komentarzy (Gemara).\n„Jeszcze w średniowieczu, gdy w kołach chrześcijańskich była bardzo słabo rozwinięta znajomość języków semickich, a zwłaszcza hebrajskiego i aramejskiego, żydzi tłumaczyli, że chrześcijanie, nie znając języka Talmudu, nie rozumieją jego pouczeń, a zarazem niesłusznie potępiają to, czego nie znają. Braki te usunięto. Papież Klemens V w r. 1307 zaleca, aby na wszechnicach katolickich założyć katedry języków semickich. Myśl ta została wcielona w\nczyn po koncylium w Viennes we Francji, odbytym w r. 1311. W uniwersytetach w Paryżu, w Salamance, w Bolonii i Oksfordzie zostały erygowane katedry semickie. Znajomość języków semickich nie wywołała zmiany w poglądach na wartość i znaczenie Talmudu. Uczeni wskazywali na wyjątkowe wyodrębnienie (ekskluzywizm), jakie ta księga zajmuje w stosunku do wszystkich nie żydów.”\n[X.Józef Kruszyński: Talmud, co zawiera i czego naucza]\nTerlikowski bredzi, gdy mówi, że czytał Talmud. Musiałby przeczytać księgę liczącą w przybliżeniu 70’000 (słownie: siedemdziesiąt tysięcy) stron\n„Pełne wydanie Talmudu obejmuje kilkanaście grubych tomów in\nfolio. Krótkie wydanie Talmudu, tak zwane kieszonkowe w Berdyczowie, zawarte w dwóch wielkich tomach in quarto, każdy posiada około 1000 stronic bardzo ścisłego i drobnego druku.” [źródło j.w.]\nPomijam kwestię sensowności zaproszenia T. Terlikowskiego na debatę tak zdefiniowaną.\nSUPLEMENT dotyczący wydalniczych umiejętności judejskich agenta Terlikowera\nTomasz Terlikowski jest Żydem (duchowym)\nDzień Judaizmu to dobry moment, by uświadomić sobie, że jako chrześcijanie jesteśmy i musimy być Żydami (w wymiarze najważniejszym, bo duchowym). Zostaliśmy bowiem wszczepieni w Izrael, który pozostaje narodem nie tylko wybranym, ale wręcz stworzonym przez Boga.\nPozwolę sobie z tekstem red. Terlikowskiego wejść w fundamentalny spór. I to z kilku powodów:\n1/ Nie istnieje coś takiego jak „Żyd duchowny” z dosyć prozaicznego powodu. Jeśli piszemy „Żyd” (z dużej litery), to – zgodnie z regułami języka polskiego – mamy na myśli przedstawiciela grupy narodowościowej. Jeśli piszemy „żyd” (z małej litery), to mamy na myśli przedstawiciela wyznania. Nie piszemy przecież „katolicy i Żydzi”, lecz „katolicy i żydzi”. Piszemy zaś poprawnie „Polacy i Żydzi”. Jeśli więc red. Terlikowski pisze o sobie, że jest „Żydem duchowym”, to przedstawia się nam jako członek narodu żydowskiego o charakterze duchowym. Czy na pewno o to Panu chodziło? Sugeruję większą dbałość w stosowaniu małych i dużych liter.\n2/ Mam poważne wątpliwości natury teologicznej, czy po życiu i śmierci Jezusa Chrystusa Żydzi pozostają narodem wybranym. Z perspektywy chrześcijańskiej, szczególnie pawłowej, nie istnieją narody (w pojęciu religijnym). Wszak nie ma więcej „ani Żyda, ani Greka”. Nowym Narodem Wybranym są wszyscy ochrzczeni i wierzący w Chrystusa. Nie ma w Literze jakiś wyjątków dla Żydów w tym względzie. Oczywiście, sami żydzi (rozumieni jako wyznawcy judaizmu) twierdzą inaczej, ale na tym właśnie polega fundamentalny spór na linii chrześcijanie-żydzi, który trwa już 2000 lat. Publicysta chrześcijański nie powinien popełniać takich błędów.\n3/ Podobną wątpliwość mam co do stwierdzenia, że „nasz Bóg jest Bogiem Izraela”. Oczywiście, chrześcijanie i żydzi (małą literą) wierzą w tego samego Boga, ale różnica polega na tym, że ortodoksyjni żydzi nie zgodziliby się z tym poglądem, bowiem – wedle nich – Bóg jest Bogiem tylko i wyłącznie Izraela. Dlatego też żydzi piszą o „Bogu Izraela”, podczach gdy chrześcijanie o „Bogu” jako takim, czyli będącym ojcem wszystkich ludzi. W związku z tym chrześcijanin nie powinien pisać, że jego Bóg to „Bóg Izraela”, ponieważ stawia pod znakiem zapytania fakt powszechnego charakteru tegoż ojcostwa. Brzmi to szczególnie dziwnie po deklaracji Pana Redaktora, że jest „Żydem duchowym”.\nfałszywy kościółjudaistyczna dywersjajudeochrześcijaństwonowa religiasyjonistyczna agenturaTerlikowski


Maj 2016 - Wrota Podlasia\nMońki, 3 maja 2016\nFestyn jest częścią uroczystości związanych z rocznicą uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Po Mszy Świętej w intencji ojczyzny następuje złożenie kwiatów pod pomnikami pamięci. Festyn ma na celu podtrzymanie tradycji patriotycznych. Prowadzący imprezę przybliża uczestnikom rys historyczny uchwalenia Konstytucji 3 maja. Podczas imprezy na scenie występują zespoły wokalne prezentujące pieśni patriotyczne, zespoły muzyki klasycznej, występ orkiestry dętej oraz uczniowie Szkoły muzycznej w Mońkach.\nGminne obchody 225. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3-go Maja\nZabłudów, 3 maja 2016, godz. 9:00\nUpamiętnienie 225. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3-go Maja. w programie Msza św. w kościele, przemarsz pod pomnik Walczących o wolność Ojczyzny, powitanie uczestników, okolicznościowe przemówienie, złożenie wieńców i zniczy, część artystyczna.\nPrzegląd Pieśni Patriotycznych, Wspólne Śpiewanie\nWysokie Mazowieckie, 3 maja 2016, godz. 16:00\nCel: wychowanie patriotyczne i estetyczne poprzez kontakt z pieśniami i piosenkami patriotycznymi, wspólne świętowanie ważnych uroczystości państwowych, zachowanie od zapomnienia pieśni patriotycznych, promocja talentów muzycznych.\nMońki, 5 maja 2016\nW Monieckim Ośrodku Kultury odbywają się Powiatowe Eliminacje Konkursu Recytatorskiego dla przedszkolaków pn. „O złotą różdżkę Dobrej Wróżki”. Konkurs ma na celu budzenie wrodzonego talentu dziecka do kreowania własnego świata poprzez żywe, mówione słowo.\nXXIX Mały Konkurs Recytatorski „Baje, Bajki, Bajeczki...” - eliminacje gminne\nZabłudów, 5 maja 2016, godz. 10:30\nSzerzenie kultury języka i piękna polskiego słowa, wychowanie estetyczne przez kontakt z literaturą dziecięcą i młodzieżową, z dziełami o najwyższych walorach artystycznych. adresowany do uczniów szkół podstawowych z terenu Gminy Zabłudów.\nZabłudów, 5 maja 2016, godz. 12:00\nmiejsce: kościół św. ap. Piotra i Pawła w Zabłudowie\nKoncert utworów sakralnych skierowany do wszystkich miłośników muzyki.\nMielnik, 7 maja 2016, godz. 17:00\nKultywowanie tradycji i zwyczajów związanych z wypiekiem korowaja weselnego oraz agrarnego. w czasie występów zespołów folklorystycznych i obrzędowych rozstrzygnięty jest konkurs kulinarny pn. „Korowaj Mielnicki”. Drugi dzień festiwalu odbywa się w Radziwiłłówce, gdzie prezentowane są obrzędy związane z korowajem agrarnym.\nVIII Festiwal Pieśni Maryjnej „Ciebie na wieki wychwalać będziemy”\nJaświły, 8 maja 2016, godz. 12:00\nmiejsce: Kościół w Bobrówce\nVI Supraskie Paschalia\nSupraśl, 8 maja 2016, godz. 16:00\nmiejsce: Dom Ludowy w Supraślu, ul. Piłsudskiego 11\nJedno z nielicznych w naszym regionie spotkań z wielkanocną muzyką sakralną. Głównym celem festiwalu jest wzajemne poznanie tradycji kościołów katolickiego i prawosławnego, a także integracja miejscowych społeczności oraz budowanie dialogu ekumenicznego. Występujące w przeglądzie chóry zaprezentują tradycyjne i współczesne pieśni nawiązujące do Paschy Chrystusa.\nXXVII Otwarte Mistrzostwa Supraśla w szachach „Wiosna 2016”\nSupraśl, 14 maja 2016, godz. 13:30\nCelem zawodów jest popularyzacja sportu szachowego wśród dzieci, młodzieży i dorosłych.\nX Zielone Świątki\nSzepietowo, 15 maja 2016\nCel: Kultywowanie i odtwarzanie dawnych obyczajów zielonoświątkowych, przygotowanie dzieci i młodzieży do aktywnego uczestnictwa w kulturze. Prezentacja, popularyzacja, ochrona i dokumentacja tradycji. Adresaci: mieszkańcy powiatu wysokomazowieckiego Wykonawcy: kapele i zespoły folklorystyczne, przedstawiciele rękodzieła artystycznego. Program: wspinanie się na gładko oheblowany maszt, wyścigi do słupa. Tradycyjnym obrzędom towarzyszyć będą występy zespołów i kapel ludowych, konkurs na najładniejszy wianek, stoiska twórców ludowych, konkursy dla uczestników. Imprezę zakończy zabawa ludowa.\nRegionalny Przegląd Kapel Śpiewaków i Gawędziarzy Ludowych – Zbójna 2015\nZbójna, 15 maja 2016, godz. 13:00\nmiejsce: Stadion w Zbójnej\nCel przeglądu - prezentacja tradycji ludowego muzykowania, stylu śpiewania, gwary i tańca, popularyzacja tych tradycji w społeczeństwie, jak również zachowanie folkloru dla młodszych pokoleń i środowisk twórczych, - wytypowanie najlepszych zespołów kurpiowskich na Ogólnopolski Przegląd Zespołów Kurpiowskich w Nowogrodzie.\nXXIV Wojewódzki Festiwal Piosenki Przedszkolaków pn. „Mama, tata i ja”\nBiałystok, 20 maja 2016\nCelem Festiwalu jest prezentacja i promocja młodych talentów oraz rozwijanie uzdolnień muzycznych dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnym wieku szkolnym. Festiwal poprzedzony jest eliminacjami w przedszkolach, eliminacjami powiatowymi i międzypowiatowymi oraz konsultacjami specjalistycznymi.\nWysokie Mazowieckie, 21 maja 2016\nCel: - zachęcenie mieszkańców miasta i powiatu do świętowania ważnych wydarzeń z historii Polski, - wspólna modlitwa i integracja społeczności, - promowanie chrześcijańskich wartości. Program: - uroczysta Msza św. w kościele pw. św. J. Chrzciciela, - koncert zespołu „Siewcy Lednicy” w Miejskim Ośrodku Kultury. Adresaci: mieszkańcy miasta i powiatu wysokomazowieckiego.\nWojewódzki Przegląd Poezji Śpiewanej im. Jacka Kaczmarskiego\nMońki, 21 maja 2016\nPomysłodawcami przeglądu są Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury oraz Moniecki Ośrodek Kultury. Inicjatywa skierowana jest do amatorów – młodzieży gimnazjalnej, licealnej, studentów jak również do osób dorosłych, które wykonują piosenkę poetycką. Konkurs ma na celu upowszechnianie i propagowanie twórczości Jacka Kaczmarskiego, wartości demokratycznych, wyszukiwanie i promocję młodych talentów, popularyzację elementów patriotyzmu oraz konfrontację dokonań twórczych. Z roku na rok impreza zyskuje na atrakcyjności a to za sprawą ilości uczestników oraz poziomu prezentowanych utworów. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż każdy z wykonawców występuje z akompaniamentem na żywo.\nXX Cross Trzeźwości\nSuchowola, 22 maja 2016, godz. 8:00\nCross Trzeźwości to największa cykliczna impreza sportowa w Gminie Suchowola. Na Cross Trzeźwości w Suchowoli składają się bieg główny dla osób dorosłych na dystansie ok. 10 km oraz biegi towarzyszące dla dzieci i młodzieży (dystans uzależniony od wieku uczestników). Malownicza trasa biegnie przez Okopy - miejscowość w której urodził i wychował ks. Jerzy Popiełuszko. Start i meta zaś umiejscowione są w Suchowoli. Każdego roku gościmy w Suchowoli łącznie około 300 biegaczy w różnym wieku. W bieżącym roku Cross uczestniczy w dwóch prestiżowych cyklach - PCK Podlasie Tour oraz Grand Prix Podlasia w biegach na 10 km. Od kilku lat łączymy zmagania sportowe z festynem z okazji Dnia Dziecka i Piknikiem u księdza Jerzego, podczas których przewidziane są atrakcje dla całych rodzin: kiermasz słodkości, konkursy z nagrodami, bezpłatny sprzęt zabawowy dla dzieci, występy taneczne i wokalne. Dodatkowo podczas crossu organizowany jest dzień otwarty straży pożarnej, podczas którego wszyscy obecni będą mieli możliwość przekonać się jak wygląda praca strażaków.\nZabłudów, 22 maja 2016, godz. 14:00\nPrzybliżenie mieszkańcom i zainteresowanie formami pracy ośrodka kultury, prezentacja dorobku, umożliwienie wypróbowania swoich sił w różnych formach warsztatowych. W programie warsztaty tematyczne, występy zespołów artystycznych, badanie potrzeb kulturalnych i zainteresowań środowiska. Adresowana do wszystkich mieszkańców gminy.\nXVI Powiatowe Dyktando Gimnazjalistów\nSzepietowo, 24 maja 2016\nmiejsce: Publiczne Gimnazjum w Szepietowie, Gminny Ośrodek Kultury w Szepietowie\nCel: Zachęcanie uczniów gimnazjów do poznawania zasad ortografii. Utrwalanie nawyków poprawnej pisowni, nagrodzenie „mistrzów ortografii”. Adresaci: uczniowie gimnazjów terenu powiatu wysokomazowieckiego. Program: rozpropagowanie dyktanda wśród gimnazjów powiatu wysokomazowieckiego. Przeprowadzenie dyktanda. Podsumowanie wyników i wręczenie pamiątkowych dyplomów i nagród zwycięzcom.\nOgrodniczki, 27 maja 2016, godz. 8:00\nMilitarna uczta dla małych i dużych. Podlaski Piknik Militarny „Misja Wschód” to największe spotkanie grup rekonstrukcyjnych i pokazy pojazdów militarnych we wschodniej Polsce. Miłośnicy historii i militariów mogą tu zobaczyć kilkadziesiąt pojazdów z czasów I i II wojny światowej. Punktem kulminacyjnym jest inscenizacja militarnej potyczki.\nWysokie Mazowieckie, 28 maja 2016\nCel: integracja dzieci i ich rodzin z terenu miasta i okolic Wysokiego Mazowieckiego. Program: - Parada Starych Samochodów, - koncerty zespołów muzycznych, - liczne atrakcje dla całych rodzin.