Muzeum Przyrody – Dwór Lutosławskich w Drozdowie - „Córka” Izabella Lutosławska - Wolikowska część 18 i 19\nPan Zbigniew Bobrowski przyjechał na podwieczorek do Różanki o najlepszej na wsi porze. Już praca dnia ma się ku końcowi, a wieczór będzie długi. Gość zwiastuje rozrywkę, na którą zasłużył gospodarz, wstający czasem o świcie, oraz jego domownicy, choć wśród nich bywają ludzie nałogowo leniwi.\nPani Anna była tego dnia zmęczona i bledsza niż zwykle. Cały dzień spędziła na gospodarstwie, teraz siedziała wygodnie w fotelu. Widać było, że pragnie zmiany, odpoczynku. Nosiła białą suknię, od razu przyciągającą wzrok. Zaza opowiadała o młodych Domżalskich i choć sam sposób jej mówienia dowodził atmosfery obcej zupełnie Stefanostwu Barskim – nie mogli jej słuchać inaczej niż wesoło.\n– Marynka całe życie czeka jak te panie w oknach na przedmieściach. Najpierw na męża czekała od urodzenia a teraz na zdradę. Ona ma we krwi ,,rendez–vous", a że zgubiła niedawno darowany jej przez teścia sygnet, nie wie sama, czy szuka swego herbu, czy przyjaciela, – ale naprawdę marzy o zdradzie.\nNa to właśnie wszedł Zbigniew Bobrowski i Zaza zmieniła ton. On usłyszał jej ostatnie słowa, po przywitaniu siadł przy pani Annie i powiedział głosem spokojnym:\n– Kto marzy o zdradzie? Bo my w tym powiecie marzymy częściej o stałości.\n– Ba! – zawołała Zaza – toteż was wystawiają na licytację – i zaraz zamknęła usta ręką i obejrzała się z udanym przestrachem, jakby ujrzała przed sobą wuja Kalinowskiego.\nPani Anna uśmiechnęła się, a Stefan pokiwał palcem w stronę Zazy, krytycznie. Ale ona stała oparta o fotel i patrzała prosto na Zbigniewa. W przyległej jadalni nakrywano do stołu i na myśl, że za chwilę siądzie tuż przy nim, może z nim zamieni kilka słów osobno – uczuła podniecenie i zuchwałość.\n– Stryjku – powiedziała nagle – czy w miłości wszystko się wybacza?\n– W jakiej miłości?\nZaza była zaskoczona.\n– No – rzekła – w miłości. Czy jest tak dużo gatunków?\n– Tak, w miłości trzeba darować albo krzywdzić, innego wyjścia nie ma – odparł Stefan Barski i coś w jego żartobliwych słowach przypomniało Annie jeden zły moment dawny, bo wstała i z pewnym pośpiechem powiedziała:\n– Podwieczorek na stole, chodźmy.\nBiałe meble, zapach kawy, laki przy oknach a na głównym stole hiacynty – wszystko to dało towarzystwu myśl swobodną i oderwaną.\nZresztą Anna szczególnie lubiła taką rozmowę, która prowadzi wysoko, a nie grozi nikomu. Nigdy przykłady potoczne nie krzywiły biegu jej rozumowania i nie myliły otwartych dla niej widoków ludzkich celów czy upadku.\n– Nie wiem dlaczego – rzekła – wszelka zasadnicza rozmowa o miłości od dzieciństwa wydawała mi się smutna.\n– Bo to jest rozmowa o spełnieniu. A człowiek żyje tylko, póki czeka, gdy dopiął swego – widzi starość – powiedział cicho Bobrowski.\n– Może. Jak się pomyśli, ilu ludzi kochających się jest smutnych a ilu, – bez miłości, wesołych – to warto się zastanowić nad tym, co to znaczy? – mówiła Anna, ale oczy wyrażały więcej niż słowa i Bobrowski spojrzał na nią z upodobaniem.\n– Tak, miłość jest ciężka – rzekł – ale każdy chce ją nieść.\nPani Anna skinęła głową, a Zaza patrzała roziskrzonym wzrokiem na oboje i dziwiła się, że rozmowa nie idzie tak, jakby ona pragnęła. A właściwie czego chciała?\nAch, nie wie, jakiejś rozprawy, jakiejś walki, w której by mogła zwyciężyć – bo ją dręczy niecierpliwość, która wypływa z nieznanej dotychczas, gorączkowej postawy wewnętrznej.\nSpogląda na Bobrowskiego, widzi pierwszy raz, że ma rzęsy zbyt jasne do śniadej twarzy, i ten szczegół, drażniący ją na pozór, przykuwa jej wzrok i mówi o nim coś, co ją do żywego obchodzi.\nSkąd on się wziął taki odmienny, taki znaczący? „Widzę go piąty raz, a wydaje mi się konieczny – choć nic o nim nie wiem i on o sobie nic nie mówi. W ogóle ludzie tu o sobie mało mówią, a od razu się o nich dużo wie. Nie to, co pani Domżalska.\nPorównanie wypadło tak, że Zaza przerwała bieg myśli mówiąc:\n– Dziś ósmy dzień od mego przyjazdu – a mam wrażenie, że jestem tu dawno.\n– To źle, to znaczy, że się nudzisz.\n– Nie. Tylko myślę, a to mi się dawniej rzadziej zdarzało. Miałam co innego do roboty!\nTo powiedziawszy zaczerwieniła się. Nie trzeba tak mówić. Chciała zupełnie co innego powiedzieć. Dodała śpiesznie:\n– Myślę, bo jestem zaskoczona...\n– Czym? – głos Anny brzmiał dobrocią. Bobrowski utkwił w niej wzrok i długą chwilę patrzeli sobie w oczy.\nStefan chciał z humorem powiedzieć, że niespodzianką w życiu jest tylko miłość, ale coś go powstrzymało. Bobrowski przyjeżdżał od trzech dni co dzień i trzeba było uważać.\n– Jaką? – zapytał. – Niech nam Zaza opowie.\nW głosie jego była rodzinna, poufała słabość do dziecka brata.\n– Ba! żebym umiała powiedzieć jaką – mówiła Zaza, widząc z zadowoleniem skupione na sobie spojrzenia. – Niespodzianka, która obejmuje tyle spraw, że nie wiem, co jest ważniejsze. Dotyczy ona i trybu życia w Różance, i – przerwała. –\n– I czego? mów, przecież ty jesteś odważna.\n– I mojego poglądu na świat.\n– O! to już coś ważnego – rzekł Zbigniew z udaną powagą – to wymaga rozprawy. Proszę nam to wyjaśnić.\nWtedy Zaza powiedziała z irytacją, choć żartobliwie, zapalając papierosa.\n– Tutaj jest spokój.\nI obrzuciła obecnych wzrokiem wyrażającym pretensję.\nStefan wybuchnął śmiechem, a Anna wyciągnęła do niego rękę, jakby go powstrzymać chciała, i rzekła:\n– Cicho. Niech Zaza skończy. Jest spokój, tak.\n– No, właśnie. A nie wiem, skąd się wziął.\nWszyscy spojrzeli na nią i każdy pomyślał co innego. Bobrowski – z nagłą przykrością wspomniał zdradę Leona Barskiego, Stefan pomyślał o miłości swej żony, a Anna zamyśliła się nad atmosferą miasta... Ale choć każdy z nich myślał co innego, odpowiedzieć pragnęli podobnie. Widząc, że Anna zaczyna mówić, panowie czekali.\n– Jest tu pewien spokój. Niech on ciebie nie dziwi. Może go osiągnąć człowiek zawsze, gdy zadowoli się jakąś zdobyczą. W jakim sensie on ciebie razi? Zacofanie?...\nŁagodność Anny sprawiła Zazie niejakie zadośćuczynienie.\n– Nie – rzekła żywo – postęp pasuje mi do Różanki, choć nie wiem, gdzie go tu przyczepić, bo jest tu jakaś samowystarczalność.\n– Dobrze – szepnął Bobrowski i skinął głową.\nZaza z rozkosznym uciskiem w piersi dosłyszawszy cichy głos Zbigniewa ciągnęła:\n– To już mój los w Różance od pierwszej chwili. Najpierw zaskoczył mnie wygląd cioci – złożyła obie ręce. – Nie umiem schlebiać (raczej nie lubię – pomyślała) ... Potem – ten spokój... Ostatecznie, życie jest dziś wszędzie trudne, – tu się tego nie odczuwa.\n– Ależ Zazo! – rzekł Stefan. – My kochamy Różankę i nie wiemy, czy do roku w niej wytrzymamy, tak dziś jest. – Wzrok Stefana poszedł ku starej lipie, której koronę jeszcze czarną widział siedząc przy stole. – Nie ma już wsi, beztroskiej, nie łudź się. A spokój – zawahał się – spokój to jest postawa człowieka a nie okoliczności.\nPani Anna złożyła ręce zasłuchana, Stefan widząc to zapalił się:\n– Zazo! Chciałbym widzieć ten spokój w twoim młodym pokoleniu. Spędziłem trzy lata wojny na froncie. Strach wspomnieć, co się z Anną wtedy działo. Później wróciłem rozbity, były trudy.\nWzrok Anny, rozszerzony na mgnienie, chciał go powstrzymać, lecz on tego nie dostrzegł.\n– Jesteśmy wreszcie razem, tu zaczęliśmy wspólne życie 16 lat temu, tu przetrwała Anna wśród łun pożarów, przy huku armat i nie dała się wypędzić, tu doczekała mego powrotu. Dziecko kochane, dlaczego nie mamy być dziś spokojni?\nZaza zrozumiała, że stryj, mówiąc w ten sposób, chce ją natchnąć czymś, czego nigdy sama nie osiąg nie, a nie mogąc wyrazić swej myśli zbyt zawiłej i dotyczącej raczej zagadnienia miłości niż spokoju, zawołała:\n– No, dobrze, ale kto mi wytłumaczy, dlaczego stryjostwo, mający spokój, ciągle gdzieś spieszą, a ja, wychowana w gorączkowej atmosferze miasta, mówię sobie zawsze: „Mam czas”.\nW pochyleniu głowy, w intonacji była leciutka, ale wyraźna nagana. W oczach błysk, od którego Stefanostwo nie mogli oderwać wzroku.\n– Pyszna jesteś! – Stefan położył rękę na jej ramieniu – a co ty w ogóle robisz? Wolno zapytać?\nZaza potrząsnęła czupryną i głębokim głosem wycedziła:\n– ży-ję – to nie byle co.\nBobrowski i Barscy zamienili porozumiewawcze, ubawione spojrzenia, a potem mówiono o ogrodzie, o mających przyjechać za kilka dni praktykantach, o klaczy Łasce, złotej kasztance, na której Anna jeździła i której, ku zmartwieniu całego domu, pękło kopyto. O oswojonej sarnie, która zjadła pąki najpiękniejszych róż.\nAle coś było w powietrzu, że musieli wrócić do rozmowy o miłości.\nBobrowski znał Andrzeja Koreckiego i pytał Zazę, czy go widuje.\nPrzez twarz Zazy przeszedł cień, gdyż wspomniała ów upalny lipiec na ulicy Hożej, gdy ją doszła wiadomość o świetnym weselu w Teretczanach.\n– Nie znam go, tylko słyszę, że żona jest w nim po staroświecku zakochana.\n– A co to znaczy „po staroświecku?” – Zbigniew ściszył głos.\n– To znaczy więcej, niż trzeba.\nNa to Anna rzekła:\n– To jest błąd w miłości rzeczywiście.\n– Ciocia się zgadza! Cieszę się.\n– Tak. Mężczyzna mści się na kobiecie, jeśli doznał więcej uczucia, niż pragnął.\nStefan żachnął się.\nI wesoło dodała:\n– Więc jeśli przeciwstawiasz staroświeckiej miłości miarę – to masz rację.\n– Naturalnie, że – miarę.\nA Zbigniew Bobrowski rzekł jakby sam do siebie:\n– Nie ma granic...\nZaza, uderzona wprost w serce, zamilkła.\nZaza oddawała się w Różance nieznanej dotychczas rozrywce: rozmyślała. Tego w mieście nie było. Tam myśl, stale obronna, stała na straży ambicji, wymagań, krytyki i drwin. Była zawsze wyostrzona. Głównym przedmiotem jej było to wszystko, czego inni nie powinni robić lub co robią źle, oraz to, co Zaza robiła – w sposób, w jej pojęciu – doskonały.\nJak się wyrosło prawie na ulicy, a wnętrza innych mieszkań oglądało w napięciu teatralnym, jako przekrój zdarzeń – jak się snuło marzenia wśród ulicznego kurzu, a najlepsze dowcipy słyszało od przechodniów, to myśl własną trzeba było trzymać na uwięzi, jako coś niebezpiecznego.\nAż tu nagle można było spuścić z łańcucha tę własną pożądliwą myśl i znaleźć w tym błogość. Nie trzeba było się bronić i nie było na co napadać. Obcowało się z własną myślą jak z pogodą. Od rana do nocy spokojnie.\nZaza szła sama polną dróżką, podniecona pewnością, że na obiad przyjedzie Zbigniew Bobrowski, i tym, że krok posuwisty daje jej poczucie własnej lekkości.\nO czym myślała? Aha, o tym, że miło jest porównać Annę z sobą, zrozumieć jej nieokreśloną wyższość, a przy tym nie czuć wcale upokorzenia.\nTak, właśnie to. Jakże często dokuczała jej ta wyższość własna, dojmująca na każdym kroku na ulicy Hożej. Ona musiała decydować, sądzić, drwić, rosnąć w pychę i być zawsze samą.\n„Jakbym się tłukła w zamkniętym kotle – mówiła sobie Zaza o Warszawie – cóż z tego, że zawsze na wierzchu, pewno, że pływać umiem, ale woda ciągle ta sama, kotłuje się, uderza, bije tam i – z powrotem”.\n„Tu coś rośnie – nie wiem co, może to wiosna tak działa? ale mam wrażenie, że coś rośnie, a tam byłam jak ryba w płytkiej wodzie. Brr!”\nRozgląda się odchyliwszy głowę. Jest już opalona. Zdaje jej się, że nie było przeszłości, a wszystko jest przed nią.\nOddycha głęboko powietrzem pełnym pyłków wierzbowych, pachnących miesięczną różą.\nZaza myśli jak zawsze o sobie – ale pierwszy raz porównywa się z ludźmi, którzy w jej pojęciu nie są niżsi od niej, ale w czymś nawet ją przewyższają. I o ile porównanie z dawniejszymi drażniło ją często, nadawało wymowie i dowcipom niejaką napastliwość, o tyle obecne otoczenie – wpływa na Zazę łagodząco.\n„Po prostu na wsi młodnieję” – mówiła sobie – „przy tym zdaje się, że się kocham – zaczynam się naprawdę kochać”.\nA pomyślawszy o miłości bladła na wspomnienie osoby Bobrowskiego. Jego sposób mówienia, głos, spokój przy spojrzeniu, które zdawało się przenikać ją do głębi – dawało Zazie wzruszenie gwałtowne, trudne do opanowania, niepodobne do niczego zaznanego w życiu. Loc stał gdzieś w dali za mgłą. Psuł ją – mówiła sobie – jak psuła zawsze matka i wszyscy w mieście, i zupełnie nic z jej duszy nie wydobył. Skądże ma go wspominać? Wyzyskał chwilę słabości, związaną z nagłym powodzeniem, przez zjawienie się ojca.\nZaza ze wstrętem myśli o pracowni, o malarzu, o „przygodzie”. Szpital, wielkie cierpienie fizyczne, bezpośrednio po chwilowym uniesieniu – wykopały daleko głębiej sięgającą przepaść niż sam fakt podzielenia miłości Loca. Noce bezsenne w szpitalu, wypełnione strachem wobec tego, co łączyło ją w sposób nieodwołalny z malarzem, nacisk tego krótkiego okresu, w którym wola Loca pokierowała zdarzeniami, wszystko to było dla niej dziś tylko obiektem mściwej urazy względem człowieka, któremu nie potrafiła się oprzeć.\n„Naprzód, naprzód. Wszystko jest przede mną. Hoża – a Różanka! Tu można żyć, tu można się nawet prawie nie złościć.\nUśmiechnęła się, bo na słowo „złościć” usłyszała jakby tuż przy sobie wszystkie minione krzyki, kłótnie, wymyślania, przekleństwa – których odgłosy dochodziły z okien ulicy Hożej.\n„Ojciec winien” – osądziła sucho – „on jeden. Mogłam tu być od lat! Porzucił nas i mama dała się odsunąć. Co za brak charakteru. Ja bym się upomniała o swe prawa. Ale co tam wspominać”.\nPierwsze żółte motyle obijały się o postać Zazy i widząc ich wątłość – rozumiała własną swą siłę. „Wymarzony kolor na bluzkę”.\n„Jednodniowe cytrynki! – a ja mam długie życie przed sobą! Ta polna droga jest prosta i prowadzi do lasu. Mój los też tak pójdzie prosto do – powodzenia. Ah, jak ja już kocham to wszystko, co mnie czeka”. Gdy wróciła do domu, nie zastała jeszcze Bobrowskiego i wydało jej się, że nie przyjedzie. Ogarnęła ją niecierpliwość i obawa. Uczuła chłód w całym ciele. Nie znała dotychczas takiej niecierpliwości – jest gorączkowa. A jednocześnie przejmuje dreszczem. Czy ona już kocha naprawdę? więc to jest miłość? Ależ to jest podobne do grozy...\nOjciec mówił, że w maju na wsi wszystko się może zdarzyć – ale Bobrowskiego nie ma, a jeśli nie przyjedzie?\n– Zazo, zamyśliłaś się – rzekł Stefan Barski, patrzący na Zazę od długiej chwili. Stali naprzeciw siebie w salonie, gdzie jesionowe meble w pełnym słońcu, przy otwartych oknach, zdawały się płonąć.\n– Myślę o życiu – odparła z uśmiechem.\n– A ja myślałem, że o miłości – rzeki Stefan patrząc jej z bliska w oczy.\n– O, stryju, to jest złośliwość, a stryj był dla mnie dotychczas dobry.\n– Nie, dziecko, jest to raczej rodzaj przeczucia – głos Stefana bezwiednie stał się głęboki.\nZaza uczuła wzruszenie, które od razu przyniosło jej ulgę. Doznała odprężenia. Czego ona ma się bać – w tym pokoju, gdzie jesion świeci jak złoto? gdzie stryjostwo kochają się niby dzieci – i gdzie za chwilę wejdzie człowiek, na którego imię blednie? Czego ma się bać?!\n– Przeczucie? Dlaczego – zapytała głosem naumyślnie zalotnym, by go zmylić.\n– Bo mnie się zdaje, że ciebie tu szczęście czeka – rzekł Barski znów poważniejszym tonem, niżby pragnął.\nWidział od kilku tygodni, że Bobrowski przyjeżdża daleko częściej, a znając go – rozumiał, że zamierza się starać o Zazę.\nRozmawiali już o tym z Anną i choć Zaza odległa była od typu, który by w ich pojęciu dawał gwarancję spokoju dla mężczyzny – chwytali się oboje na uczuciu zadowolenia. Schlebiało im, że świetny los Zazy wiązać się będzie z jej pobytem w ich domu, i nie mogło być im obojętne to, że jedna Barska więcej zostanie wśród nich i że zrobi partię. W Stefanie odzywał się jakiś żywioł wobec możliwego zamęścia panny Barskiej w ich środowisku, a pani Anna, znająca męża na wylot, widziała to i starała się najwięcej względów okazać teraz i tak miłemu jej zawsze Zbigniewowi Bobrowskiemu. Przyznawali się sobie w skrytości, że to źle myśleć o Zazie w tym wypadku daleko żywiej niż o Bobrowskim – ale nie mogli na to poradzić.\n– W tym wypadku grzeszymy, Anulko – rzekł kiedyś wieczór Stefan do żony, gdy byli już sami.\n– Ale razem – odpowiedziała ze swym nagłym uśmiechem.\n– Co my wiemy o Zazie? Bój się Boga, jeśli ona go skrzywdzi...\n– Stefanie – przerwała – czy ty myślisz, że my możemy na nią wpłynąć? Zaza sama zrobi zawsze, jak zechce, ale ona jest już zakochana.\n– Tak – z powagą powiedziała pani Anna – bardzo zakochana.\n– Bobrowski zasługuje na dobrą żonę. Zaza... Spojrzeli sobie w oczy i odwrócili je zażenowani.\n– Jeśli go kocha – niepewnie powiedziała pani Anna.\n– Kocha! czy ona potrafi w ogóle kochać – mruknął lekceważąco.\n– O, tak, tego nie mów. Potrafi kochać. Stefan zapatrzył się w głąb jej oczu, bo znał w tych oczach głęboką wiedzę o miłości.\nAnna sama, powiedziawszy to szczere – zadumała się. Milczeli czas dłuższy, porównywając wszelkie możliwości życia z tym, co reprezentowali sami. Wobec szczęścia swego byli pokorni – każdy szczęśliwy zna tę pokorę – ale wobec ludzi ogarniała ich niekiedy chełpliwość. Zdarzały się wciąż rzeczy, które im nie mogłyby się przytrafić...\nTeraz Stefan, stojąc przed Zazą; wspomniał owo zapewnienie Anny o tym, że Zaza potrafi pokochać – i powiedział jej z mimowolną powagą, że czeka ją szczęście. Dopiero powiedziawszy uspokoił się i w to szczęście prawie że uwierzył.\nPrawda czasem, jak mydlana bańka, rzeczywistą się wydaje dopiero – w powietrzu.\n„Szczęście czeka" i nie tylko on zobaczył je jakby tuż przed sobą, ale i Zaza doznała tego samego wrażenia.\n– Szczęście? – powtórzyła przeciągle – i była poruszona.\nA na progu pokoju, świecącego złotym jesionem, właśnie stanął oczekiwany na obiad Zbigniew Bobrowski.


W szlagierze Stal Gorzów zmiotła z parkietu Malbork - plus.gazetalubuska.pl\nW szlagierze Stal Gorzów zmiotła z parkietu Malbork\nFot. fot. Alan Rogalski\nPiłka ręczna. Kancelaria Andrysiak Polski Stal Gorzów pokonała Cukier Pomezanię Malbork 32:23\nKancelaria Andrysiak : Marciniak, Nowicki - Serpina 9, Kryszeń 6, Stupiński 5, Gębala 4, Turkowski i Bekisz po 3, Starzyński 2, Droździk, Marcin Smolarek, Mariusz Smolarek, Śramkiewicz, Gałat, Gryszka, Kłak.\nPolski Cukier Pomezania :Kądziela, Kochmański - Spychalski 11, Boneczko i Gryz po 3, Cieślak i Nowaliński po 2, Michałów i Bruy po 1, Baraniak, Dukszto, Dawidowski, Kochmański, Sibiga, Maluchnik.\nSędziowali: Grzegorz Christ (Wrocław) i Tomasz Christ (Świdnica).\nJeśli na podstawie sobotniego meczu mielibyśmy wskazać, która z ekip: druga w tabeli Kancelaria Andrysiak Stal czy też trzecia Polski Cukier Pomezania Malbork bardziej zasługuję na grę w PGNiG Superlidze, to nikt nie miałby żadnych wątpliwości, że powinni to być gorzowianie. Jak po przerwie podopieczni trenera Dariusza Molskiego odjechali, to nie było kogo ścigać.\nTym samym dali bardzo jasny sygnał władzom ekstraklasy, miasta Gorzów, samego klubu, ale też kibicom i sponsorom, że na zapleczu elity, przynajmniej pod względem sportowym, jest dla stalowców zbyt „duszno”. Ekstraligo, czekamy na zaproszenie!\nSpotkanie miało wyrównany przebieg jedynie w pierwszej części , w której żółt0-niebiescy nie byli w stanie odskoczyć na więcej niż cztery trafienia (13:9 w 25 min po rzucie naszego najlepszego strzelca w tych rozgrywkach, rozgrywającego Stanisława Gębali), co i tak było całkiem niezłym wyczynem, tym bardziej, że w Malborku nasi polegli 23:27.\nW drugiej połówce jak natchniony zaczął grać w bramce Cezary Marciniak (który to raz w tym sezonie!?...), ale i jego klubowi koledzy nie chcieli pozostawać wobec niego dłużnymi. Co też oni wyprawiali w ataku! Wychodziło im prawie wszystko, a z popisową akcją tym razem nie wstrzymywali się do ostatniej i rozegrali ją aż na osiem minut przed końcem. Aleksander Kryszeń wyskoczył ze skrzydła i zamiast rzucić na bramkę, to oddał piłkę do będącego w wyskoku na środku Miłosza Bekisza. Ten bez trudności umieścił ją w siatce obok zdezorientowanego bramkarza.\nJego vis a vis tryskał humorem. - Jest takie powiedzenie, że jak bramkarz w trakcie zawodów dostanie piłką w głowę, to potem nie puszcza bramek. To się sprawdziło - mówił Marciniak. Stalowiec dodał też, że korzystnie wpłynęła na niego przerwa w lidze: - Ta była potrzebna, bo graliśmy ciągle przez cztery miesiące i naprawdę byliśmy zmęczeni fizycznie oraz psychicznie piłką. Pomogło nam kilka dni wolnego i naładowanie akumulatorów w domu. Wróciliśmy z nowymi siłami. Obyśmy z tymi zwycięstwami dojechali do końca sezonu.\nKancelaria Andrysiak Polski Stal Gorzów\nCukier Pomezania Malbork\nW "Gazecie Lubuskiej" piszę o sporcie w Gorzowie i na północy województwa. A więc o koszykarkach AZS AJP Gorzów, żużlowcach Stali Gorzów czy miniżużlowcach GUKS Wawrów. Również o piłkarzach Stilonu i Warty oraz piłkarkach TKKF Stilon i KKP Warta, ale nie tylko. Bo dzielę się z Wami swoimi wrażeniami m.in. z kajakarstwa, wioślarstwa, szachów czy np. piłki wodnej, unihokeja i tenisa stołowego oraz dodatkowo siatkówki w Sulęcinie, kolarstwa w Strzelcach Kraj. czy też saneczkarstwa z Nowin Wielkich. Spotkacie mnie do tego na biegach i na różnych zajęciach, na których promowany jest zdrowy styl życia. A jak nie piszę, to robię zdjęcia czy kręcę filmy. I tak jak kibic - dopinguję!\nwizytę prezydenta RP w domu Bartosza Zmarzlika, Prezydent Polski odwiedził w Kinicach indywidualnego mistrza świata na żużlu Bartosza Zmarzlika ze Stali Gorzów\ntrening Ewy Chodakowskiej na stadionie w Gorzowie. Ewa Chodakowska miała trening w Gorzowie. Setki osób ćwiczyło na "Jancarzu" dla chorej Zuzi\nPrzygotowywałem też w ramach współpracy z Polskapress materiały dla PZPN m.in.:\no Pawle Posmyku, piłkarzu strażaku, Regionalny Puchar Polski: Paweł Posmyk - strażak i piłkarz. Gasi pożary, ratuje ludzi i strzela bramki!\no Kamilu Michniewiczu, trenerze w reprezentacji Polski w AMP futbolu. Kamil Michniewicz ze Stilonu Gorzów: Pomaga, by byli jedną nogą w finale\nChcesz ze mną porozmawiać o sporcie z kraju i ze świata? Napisz do mnie na twitterze czy też wyślij wiadomość na skrzynkę e-mailową. Chętnie Cię wysłucham czy też z przyjemnością odpowiem :)\nNa co dzień wokół futbolu\nJestem instruktorem rekreacji ruchowej oraz trenerem UEFA C piłki nożnej, stąd też jeśli pozwala mi na to czas, z chęcią spędzam go albo aktywnie, biegając za piłką, głównie z dziećmi, albo obserwując, jak kopią ją sportowcy.\nZ wykształcenia jestem również politologiem, więc nie jest mi obojętna lokalna i krajowa polityka.\nNa co dzień mieszkam w oddalonym 40 km od Gorzowa 11-tys. Myśliborzu, stolicy powiatu na Pomorzu Zachodnim. Ale ukończyłem Puszkina, bo z Myśliborza codziennie dojeżdżałem do I LO w Gorzowie.\nW "GL" od ponad pięciu lat\nW „Gazecie Lubuskiej” pracuje od 2015 r. Najpierw będąc współpracownikiem, a następnie zostając etatowym jej pracownikiem.\nPrzed tym współpracowałem z zachodniopomorskim serwisem sportowym „Ligowiec.net” i „Głosem Szczecińskim”. Byłem też dziennikarzem „Kuriera Myśliborskiego” i „Wieści Myśliborskich” oraz redaktorem oficjalnej strony internetowej Klubu Koszykówki King Szczecin. Odbyłem także staż zawodowy w TVP Szczecin. Jestem absolwentem dziennikarstwa i komunikacji społecznej Uniwersytetu Szczecińskiego.


Dofinansowania do zakupu sprzętu – rozporządzenie podpisane - LIBRUS Szkoła\nDofinansowania do zakupu sprzętu – rozporządzenie podpisane\n#prawo oświatowe 20-11-2020\nNauczyciel, który prowadzi kształcenie na odległość (w szkole publicznej, jak i niepublicznej), będzie mógł otrzymać 500 zł dofinansowania do zakupu sprzętu, w tym m.in. akcesoriów komputerowych, oprogramowania lub dostępu do Internetu.\nDofinansowanie będzie realizowane na podstawie wniosku wraz z fakturami lub paragonami. Nauczyciel będzie składał taki dokument w szkole lub placówce, w której jest zatrudniony. Jeśli nauczyciel pracuje w kilku szkołach, składa wniosek w jednej z nich. Wsparcie wynosi max. 500 zł, można z niego skorzystać jednorazowo.\nW przypadku zakupu w terminie 1.09 – 20.11 br. do wniosku należy dołączyć oryginał lub kopię paragonu oraz oświadczenie nauczyciela, że paragon dotyczy wymienionego w rozporządzeniu sprzętu, oprogramowania lub usługi.\nZakupy dokonane po 20.11 br. należy udokumentować imiennym dowodem zakupu.\nDofinansowaniu podlega zakup: komputerów przenośnych, kamer internetowych, słuchawek (lub zestawu słuchawkowego), dodatkowego mikrofonu, smartfona, tabletów, ładowarek sieciowych, głośników, pamięci zewnętrznej, oprogramowania, a także refundacja kosztów poniesionych z tytułu mobilnego Internetu.\nDyrektor szkoły lub placówki oświatowej przekazuje listę uprawnionych do dofinansowania nauczycieli odpowiednio do właściwej jednostki samorządu terytorialnego lub ministra. Zwrot pieniędzy za wydatki nauczyciel otrzyma najpóźniej do końca tego roku kalendarzowego.


Porsche 918 Spyder świętuje globalny debiut rekordem na Nurnburgring - AutoBlog\nPorsche 918 Spyder świętuje globalny debiut rekordem na Nurnburgring\nPorsche 918 Spyder w zeszłym tygodniu miało swoją światową premierę podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego we Frankfurcie nad Menem, a teraz udało mu się okrążyć liczącą 20,6 km długości Pętlę Północną niemieckiego toru Nurnburgring w rekordowym czasie poniżej 7 minut. To nowy rekord okrążenia w kategorii pojazdu posiadającego globalną homologację do poruszania się po drogach.\nSupersportowy model Porsche wyposażony w napęd hybrydowy typu plug-in okrążył Nordschleife w czasie 6 minut i 57 sekund, czyli o 14 sekund poprawił poprzedni rekord. Wolfgang Hatz, członek zarządu Porsche AG odpowiedzialny za badania i rozwój tak skomentował to wydarzenie:\n„918 Spyder było wielką obietnicą nadania nowego znaczenia przyjemności płynącej z jazdy, wydajności i osiągom. Uważam, że dotrzymaliśmy danego słowa”.\nUstanawiając nowy rekord Porsche 918 Spyder ujawniło wielki potencjał ukryty w pionierskim koncepcie napędu hybrydowego.\n„To właśnie radykalna „hybrydyzacja” 918 Spyder umożliwiła osiągnięcie wyjątkowego czasu okrążenia toru” – powiedział dr Frank Walliser, szefujący projektowi – „Czas okrążenia Pętli Północnej jest i nadal będzie jednym z najpoważniejszych testów dla modeli sportowych. Przejechanie tej trasy w czasie 6.57 min. napawa nas dumą.”\nPoprzedni rekord, który pozostawał niepobity przez 4 lata, Porsche 918 Spyder pobiło już w pierwszej próbie w serii jazd testowych przeprowadzonych 4 września, jednak wszystkim kierowcom: Walterowi Röhrlowi, byłemu dwukrotnemu mistrzowi świata, Timo Kluckowi, kierowcy testowemu Porsche i Markowi Liebowi – fabrycznemu kierowcy wyścigowemu producenta udało się uzyskać wynik lepszy niż czas poprzedniego rekordu.\nPrototyp Porsche 918 Spyder w kolejnej fazie testów Porsche 918 Spyder Hybrydowy napęd Porsche 919 Hybrid – jak to działa?


Grzaniec - Forum winiarskie :: wina owocowe, wino tanie - Rozmowy i dyskusje\nForum winiarskie :: wina owocowe, wino tanie - Rozmowy i dyskusje Strona Główna » Forum ogólne » Alkoholowe odkrycia » Grzaniec Poprzedni temat «» Następny temat\nNie Paź 17, 2010 22:18\t Grzaniec\nWysłany: Nie Paź 17, 2010 21:20\nZ góry przepraszam jak źle zaadresowałem ten temat .\nW zeszłym roku gdzieś w okolicach grudnia miałem okazję dłuższy czas przebywać w okolicach Jarmarku świątecznego w Monachium . Najbardziej zapamiętałem smak grzańca który można było tam kupić . Mroźny wieczór , kolędy i przepyszny smak gorącego wina sprzedawanego z bardzo sprytnej budki która swym wyglądem przypominała wielką beczkę .\nŚwięta tuż tuż ,do Niemiec się nie wybieram a grzańca bym się napił;)\nMoże forumowicze orientują się czy w Polsce jest jakiś dystrybutor wina który sprzedaje w ten sposób swoje wyroby.\nJestem wdzięczny z każdą odpowiedź .\nWysłany: Nie Paź 17, 2010 22:18\nOkoło 10 lat temu identyczne budki stały na krakowskim rynku, jednak nie mam pojęcia jakiej wytwórni. Domyślać się można, że Vinfortu - firma z Krakowa i posiada w ofercie dobrego grzańca.\nA tu [grzaniec] masz listę naszych grzańców. Odwiedź strony ich producentów, tych które oczywiście jeszcze istnieją.\nWysłany: Sob Paź 30, 2010 14:55\nJa polecam Grzaniec Starotoruński z Kopernikiem na etykietce. Pyszny!\nWysłany: Pią Lip 29, 2011 11:55\nA ja polecam Zbójeckie Grzane najlepiej w kartonie dobre smaczne i tanie:)\nWysłany: Pią Lis 28, 2014 10:24\nA czy ktoś z Was zna dobry przepis na grzane wino? Moje nigdy nie wychodzi na tyle smaczne aby dało się je wypić i już nie wiem co robię nie tak...\nWysłany: Czw Gru 04, 2014 09:03\nUwielbiam zbójeckie grzane Wg mnie jest najlepsze. Co do grzańca robionego samodzielnie to niestety i mnie średnio wychodzi. Trzeba uważać na proporcje przypraw jakie dodajemy\nWysłany: Czw Sty 29, 2015 13:55\nJeżeli mowa o grzańcu to do jego wykonania należy mieć przede wszystkim odpowiednie doświadczenie aby wyższe perfekcyjny w smaku,inaczej możemy się po prostu rozczarować.\nForum winiarskie :: wina owocowe, wino tanie - Rozmowy i dyskusje Strona Główna » Forum ogólne » Alkoholowe odkrycia » Grzaniec


Detektyw Lublin - SEO SIX 24 - .:Grupa SEO 24:.\nBiuro Detektywistyczne Lejdis proponuje własne świadczenia, by rozwiewać wszelkie wątpliwości i wiele innych. Zadania przeznaczone dla detektywów w głównej mierze są wielce subtelne i wstępują w prywatną płaszczyznę naszego życia. Dlatego też taktyka pracy i nastawienie do zagadnienia są strasznie ważne. Oferujemy wyjątkową markę świadczeń, która jest postawą tego zawodu. Zapewniamy całościowe usługi także zawodowe zrealizowanie zlecania. Ponadto doradzamy oraz zapewniamy dyskrecję i wiele innych. Wybierając przedmiotową agencję możesz polegać na fachową pomoc i dyskrecję. Posiadamy biuro pod adresem:\nusługi detektywistyczne, agencja detektywistyczna, biuro detektywistyczne, detektyw\nKażdy, kto wpisze w wyszukiwarkę internetową słowo kluczowe zdjęcia potraw Kraków, otrzyma linki, prowadzące na strony wybranych fotografów kulinarnych. Każdy miłośnik jedzenia, który ma zamiar pochwalić się w Internecie ...\nPrzewóz osób do Gorzowa Wlkp - przewozosobgorzow.pl\nMyślisz nad skorzystaniem z oferty jednej z firm przewozowych, ale nie masz pojęcia, jak wybrać przewoźnika dla siebie? Przeanalizuj przygotowana przez nas publikacje, a dowiesz się, w jaki sposób winno się poszukiwać na ...\nTransport osób Piła przewozosobpila.org.pl\nJeżeli w najbliższym czasie wyjeżdżasz poza granice kraju, przygotowujesz weselne przyjęcie lub seminarium dla podwładnych i z tego względu poszukujesz w sąsiedztwie dobrej firmy transportowej, koniecznie zaglądnij wcześ ...\nNie można dzisiaj przejść obojętnie obok miejsca, jakim jest centrum targowe, jakim w Polsce, znajdującym się na zaszczytnym pierwszym miejscu, jest EXPO Kraków. To tutaj znajdziesz najciekawsze wydarzenia kulturalne, a ...


Agent Karolek i terapia ręki\nTerapia ręki - stety/ niestety nie raz, nie dwa i nie trzy spotkałam się z tym, że dla osób, że tak powiem " nie siedzących w temacie" terapia ręki to terapia ręki. Czyli w sumie takie malowanie, rysowanie, prawidłowy chwyt no i szmery bajery w tym temacie :)\nNo i w sumie nie ma co się dziwić, bo ja przed tym jak zostałam terapeutą ręki też tak myślałam :) Ale teraz do rzeczy !\nTerapia ręki jest mega ciekawa ! Bo jak już wiecie z poprzednich wpisów w tym temacie, dotyczy praktycznie całego naszego ciała !\nA dziś skupie się na agentach z obniżonym napięciem mięśniowym,\nz którymi pracuje na terapii ręki.\nAle spoko loko nie będę się wymądrzać na temat obniżonego napięcia mięśniowego bo fizjo nie jestem :) Chcę Wam pokazać tych agentów i pracę z nimi od strony terapeuty ręki :)\nObniżone napięcie mięśniowe nazywamy też hipotomią. Trzeba zaznaczyć, że to nie jest choroba tylko skutek chorób genetycznych, wad wrodzonych lub schorzeń neurologicznych. Czyli mówiąc po polskiemu to nieprawidłowy stan mięśni, który skutkuje tym, że agenci nie są w stanie stawić oporu przed ich biernym rozciąganiem.\nPomimo wysiłków agenci nie są w stanie utrzymać ręki podniesionej, mają trudności z podnoszeniem, trzymaniem rzeczy, bo prawo grawitacji wygrywa.\nNo i to by było na tyle teorii ale co z praktyką ?\nPrzed rozpoczęciem terapii ręki z agentem u góry nasłuchałam się od innych speców tekstów w stylu - "Ale po co mu terapia ręki?"\nA no właśnie po to, żeby "walczyć" z tym napięciem, a przede wszystkim po to, żeby był bardziej samodzielny !\nOczywiście nie jest tak, że efekty naszej pracy będą widoczne już, za chwile, za miesiąc czy pół roku. Każdy agent jest inny i inaczej na niego działają różne oddziaływania :) Ważne żeby wierzyć, działać, nie poddawać się i systematycznie pracować ! A potem będziemy cieszyć się razem z rodzicami z wielkich sukcesów "naszego" agenta :)\nNa czym się opierać w takiej terapii ? To mój taki plan działań step by step -czyli tajne przez poufne :) No ale z Wami się podzielę :)\n*Zaczynamy od malowania dużych powierzchni\nwiadomo, że na początku agent będzie wymagał naszego wsparcia ale staramy się go usamodzielniać zajęcia po zajęciach i przechodzimy do mniejszych płaszczyzn\n*Malujemy formy koliste i faliste - płynne ruchy\n*Malujemy duże kontury rysunków\n*Różnego typu masy\n*Ćwiczenia ruchów precyzyjnych\nAaa później to już mieszamy ze sobą wszystko :)\nPracujcie wytrwale, rzetelnie i systematycznie, a będziecie potem oglądać takie zdjęcia jak ja wyżej i usłyszycie od rodziców, że ich syn je sam serek ! Łał :) Do dziś pamiętam to zdjęcie i te słowa :) Dlatego wiem, że dobrze jednak, że robię to, co robię- mega satysfakcja ! :)\nA Was- rodziców proszę o to, abyście dali szansę terapii ręki ! :)\n564 wyświetlenia0 komentarzy


taniec POLSKA [pl] - wydarzenia - Bytom/Opera Śląska: „Królewna Śnieżka” – chor. Henryk Konwiński\nBytom/Opera Śląska: „Królewna Śnieżka” – chor. Henryk Konwiński\n10 października 2019 | godz. 11:00 | Opera Śląska | Bytom\nOd dnia prapremiery 14 czerwca 1970 roku w Teatrze Wielkim w Łodzi Królewna Śnieżka utrzymuje się nieprzerwanie w repertuarze tej sceny. To świadczy najlepiej o powodzeniu tego baletu wystawionego następnie w Warszawie, Bydgoszczy, Gdyni, Szczecinie, Gdańsku, Wrocławiu, Krakowie oraz w kilkunastu krajach Europy. Ale i niewiele baśni – bez względu na wiek – wzrusza nas i zajmuje również co słynna baśn o królewnie Śnieżce i krasnoludkach. Nie jest też do końca pewne, czy to dorośli przyprowadzają dzieci na spektakl Królewny Śnieżki czy też na odwrót.\nczas trwania: 2 godz. z 2 przerwami\nPiękna, lecz zła Królowa Macocha, jak co dnia przegląda się w czarodziejskim zwierciadle i zachwyca się swą urodą. Towarzyszy jej orszak nietoperzy. W tym czasie Śnieżka, jak zawsze zmęczona i zapracowana, gdy tylko na chwilę wytchnienia uniesie głowę – słychać świergot przelatującego ptaszka i pojawiają się kwitnące kwiaty. Zła Królowa nieustannie zapędza Śnieżkę do ciężkiej pracy, coraz bardziej zazdrosna o jej rozkwitającą urodę. Pewnego dnia w ogrodzie pojawił się Królewicz. Gdy ujrzał Śnieżkę pokochał ją miłością od pierwszego wejrzenia. W czarodziejskim zwierciadle Królowa Macocha ujrzała jednak tę scenę a zazdrosna coraz bardziej o urodę Śnieżki, postanawia na zawsze pozbyć się pięknej pasierbicy, by pozostać najpiękniejszą na świecie. Wzywa Myśliwego, wręcza mu sztylet i nakazuje zgładzić Śnieżkę. Myśliwy, choć wzdraga się przed spełnieniem strasznego rozkazu, prowadzi ją jednak posłusznie do lasu. W ostatniej chwili, wzruszony prośbą Śnieżki, lituje się nad jej losem i puszcza ją wolno. Śnieżka, która nie może powrócić na królewski zamek, wędruje samotnie tajemniczym, groźnym lasem. Nadchodzi noc i straszliwa burza. Na zamku Królowa tryumfuje, nieświadoma, że Myśliwy nie spełnił jej rozkazu.\nZ oddali nadchodzi 7 Krasnoludków, powracających z pracy w kopalni diamentów. Lecz do ich domku, podprowadzona przez zwierzęta, wcześniej dotarła Śnieżka, która natychmiast zabrała się do porządków a potem, utrudzona, zasnęła, pożegnana przez swych leśnych przyjaciół. Przybyły Krasnoludki: co to, ktoś wszedł do ich domku i śpi? To Śnieżka. Jej opowieść o sierocym losie bardzo wzruszyła Krasnali – nawet Gburek, choć jako ostatni, uległ czarowi Śnieżki.\nŚnieżka co dnia, po obudzeniu Krasnoludków i porannej gimnastyce, wyprawia ich do pracy, a potem zabiera się do porządków i zajęć domowych. Zła Królowa z odbicia w czarodziejskim zwierciadle wie już gdzie Śnieżka przebywa. Postanawia wyprawić się do domku Krasnoludków, by ja podstępnie zgładzić podając jej zatrute jabłko. Śnieżka nie rozpoznała w utrudzonej staruszce mściwej macochy i podała jej kubek orzeźwiającej wody. Przyjęła też w zamian jabłko, lecz już pierwszy kęs spowodował, że osunęła się na ziemię. Nie żyje! … Lamentują zwierzęta i Krasnoludki po powrocie z pracy. Nie żyje! … Lecz oto nadchodzi Królewicz, który wyprawił się na poszukiwanie Śnieżki. Miłość zwycięża zły czar – Śnieżka ożywa! Czeka ją teraz droga na królewski zamek i wielka zabawa, w której udział biorą jej najbliżsi przyjaciele-Krasnoludki i leśne zwierzęta. A zła macocha ponieść musi srogą karę.


» Dodatkowe pieniądze na inwetycje turystyczne dodano 2010-04-08\nZarząd Województwa Dolnośląskiego zdecydował o przekazaniu dodatkowych pieniędzy dla przedsiębiorców z Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego (RPO WD).\n» III liga dodano 2010-04-08\nW ten weekend piłkarzy Górnika PWSZ Wałbrzych czeka wyjazd do Krosna Odrzańskiego na mecz z tamtejszą Tęczą.\n» IV liga dodano 2010-04-08\nNa ten weekend zostały zaplanowane mecze 20 kolejki IV ligi piłkarskiej.\n» Klasa okręgowa dodano 2010-04-08\nSpotkania 19 kolejki piłkarskiej klasy okręgowej odbędą się 10 i 11 kwietnia.\n» Klasa A dodano 2010-04-08\nZespoły rywalizujące w piłkarskiej klasie A mecze 19 kolejki rozegrają 11 kwietnia. Oto zestaw par:\n» Złotoryja triumfuje dodano 2010-04-08\nWałbrzyski OSiR gościł młodych tenisistów, którzy zmierzyli się w wersji mini tej gry. W sumie do rywalizacji przystąpiło 47 zawodników z Wałbrzycha i okolicy, ale również z Wrocławia, Złotoryi czy nawet Zgorzelca.\n» Mistrzostwa Polski MTB w Wałbrzychu dodano 2010-04-08\nPo wieloletniej przerwie, koronna dyscyplina kolarstwa górskiego zawita do Wałbrzycha. W dniach 16 – 18 lipca 2010 roku w Wałbrzychu odbędą się mistrzostwa Polski w tej olimpijskiej dyscyplinie.\n» Zagrają o awans dodano 2010-04-08\nKoszykarze Górnika Dark Dog Nowe Miasto Wałbrzych za tydzień rozpoczną walkę o awans do II ligi. Wałbrzyszanie zagrają na turnieju w Żorach, a ich rywalami będą: SSKS HAWAJSKIE KOSZULE Żory, AZS POLITECHNIKA Rzeszów, KS SIEMASZKA Piekary Śląskie.\n» Uratowali I ligę! dodano 2010-04-08\nPo syrenie kończącej środowy pojedynek MOSiR-u Krosno z Górnikiem Victoria w naszym obozie wybuchła euforia, jakiej zapewne nie powstydziliby się mistrzowie Polski. Nie dziwi jednak reakcja wałbrzyszan, skoro biało-niebiescy po raz kolejny rozegrali dramatyczny, acz zwycięski pojedynek. Wygrana z Krosnem jest tym cenniejsza, iż dała nam utrzymanie w I lidze koszykarzy.\n» Wymęczone zwycięstwo Victorii dodano 2010-04-08\nSiatkarska Victoria zwyciężyła pierwszy barażowy pojedynek o utrzymanie się w II lidze z Politechniką Lubelską. Podopieczni Janusza Ignaczaka wygrali 3:2, chociaż w dwóch pierwszych partiach ulegli swoim przeciwnikom.\n» Galeria Victoria szuka pracowników dodano 2010-04-07\nDeweloper centrum handlowo-rozrywkowego Galeria Victoria w Wałbrzychu, uruchomił na stronie internetowej www.galeriavictoria.pl serwis zawierający oferty pracy dla osób zainteresowanych zatrudnieniem w nowo powstającym obiekcie. Na stronie internetowej centrum handlowego zostały udostępnione kontakty do działów kadr wszystkich najemców poszukujących pracowników. Galeria Victoria jako pierwsze centrum handlowe w Polsce wprowadza tego typu narzędzie rekrutacyjne.\n» Kradł, bo nie miał pieniędzy na święta dodano 2010-04-07\nWałbrzyscy stróże prawa ustalili i ujęli 18-letniego mężczyznę, któremu postawili zarzuty czterokrotnych kradzieży kabli teleinformatycznych oraz głowicy semafora. Łączna wartość skradzionych przedmiotów to blisko 10 tys. złotych.\n» Sąsiad okradł sąsiadkę dodano 2010-04-07\nWałbrzyscy policjanci zatrzymali na gorącym uczynku włamania do pomieszczeń wolnostojącego domu w Unisławiu Śląskim 56-letniego mężczyznę, który po pokonaniu zabezpieczeń ukradł artykuły spożywcze i inne przedmioty, których wartość oszacowano na 50 złotych. Policjanci zatrzymali włamywacza w momencie ponownych „odwiedzin” miejsca przestępstwa, postanowił on, bowiem jeszcze coś sobie wynieść.\n» Groźby karalne dodano 2010-04-07\n6 kwietnia 2010roku około godziny 14:00 policjanci wydziału kryminalnego wałbrzyskiej komendy zatrzymali dwóch nietrzeźwych 20-letnich mężczyzn. Obaj w okolicach ścieżki prowadzącej w kierunku pobliskich ogrodów działkowych w dzielnicy „Podzamcze” spożywali alkohol i zabawiali się posiadanym pistoletem gazowym na kulki. Pistolet ten z odległości wyglądał jak prawdziwa broń palna.\n» Rusza odnowa dodano 2010-04-07\nRozpoczyna się realizacja bezprecedensowego projektu przebudowy centrum Wałbrzycha. Przy wsparciu funduszy unijnych swoje oblicze zmienią główne place miasta, odnowione zostaną ulice prowadzące do Rynku, powstaną instytucje publiczne dla mieszkańców. - Przedwojenne kamienice odzyskają dawny blask, zapowiada szefowa Zarządu Budynków Miejskich, Grażyna Muszyńska-Szmaj. Rewitalizacja starówki będzie kosztować prawie 40 mln zł. Ponad połowę wydatków pokryje Unia Europejska. Większość prac zostanie wykonana jeszcze w tym roku.\n» Amazonki pomagają dodano 2010-04-07\n» Szansa na zawód dodano 2010-04-07\nStowarzyszenie ECOEUROWIEŚ wspólnie z PTTK i GOPR zapraszają miłośników gór i turystyki na kursy przewodników sudeckich i pilotów wycieczek, które zakończą się egzaminem państwowym. Absolwenci kursów będą mogli znaleźć zatrudnienie u rożnych organizatorów turystyki np. w biurach turystycznych, biurach podróży.\n» Wałbrzyszanie papieżowi dodano 2010-04-07\nOd pamiętnego roku 2005, kiedy umarł Papież Jan Paweł II tysiące wałbrzyszan gromadzi się na stadionie w dzielnicy Biały Kamień na Mszy Papieskiej. Również w tym roku 8 kwietnia będzie miała miejsce wspólna modlitwa o beatyfikację Papieża Polaka.\n» Bogaty ojciec, biedny ojciec dodano 2010-04-07\n„Głównym powodem naszych kłopotów finansowych jest to, że mimo długich lat nauki, nie nabywamy w szkole wiedzy o pieniądzach. Tak więc uczymy się pracować dla pieniędzy, ale nic nie wiemy o tym, jak pieniądze powinny pracować dla nas.”\n» Proszą o więcej pieniędzy dodano 2010-04-06\nOrganizacje przedsiębiorców apelują do władz województwa dolnoślaskiego o zwiększenie alokacji na konkurs w ramach Działania 8.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki


Fotobudka, Slow Motion, czy Video Budka? – Fotobudka na wesele Gdańsk Gdynia Trójmiasto\nFotobudka, Slow Motion, czy Video Budka?\n28/01/2019\tIn\tOpinia\nNo i mamy innowacyjną budkę. Szczerze przyznam, że chwileczkę się ociągałem z tym wpisem, ponieważ chciałem zobaczyć jak rynek zareaguje na tego typu ‘unowocześnienia’.\nByło warto. Dlaczego? Ponieważ tak szybko jak na rynek wpłynęły budki z zaimplementowanymi nowinkami technologicznymi, tak szybko temat ucichł i czasem możemy usłyszeć gasnące wspomnienia o efektach SlowMotion, lub klipach video.\nPrzyznam bez bicia, że daliśmy sobie na wstrzymanie z aktualizacją oprogramowania do wersji “slow”, a czas który musielibyśmy poświęcić na naukę obsługi nowej funkcji przeznaczyliśmy na reklamę w sieci, oraz usprawnienie strony www firmy.\nW pierwszej połowie roku 2016 skoncentrowaliśmy swoją uwagę na podniesieniu jakości wykonywanych fotografii, oraz zdobyciu bardzo trwałych gadżetów zdjęciowych, które nie mają problemu z dotrwaniem do końca zlecenia, lecz mają ich już na liczniku dziesiątki i\ntotalnie nie nadgryzł ich ząb czasu. W drugiej połowie roku uznaliśmy, że będziemy podczas realizacji rozmawiać z Wami i pytać co się Wam podoba w naszej budce, co byście zmienili, jakie wrażenia i doświadczenia wynieśliście po współpracy z innymi Trójmiejskimi fotobudkami…\nByło warto. Dowiedzieliśmy się wielu ciekawych rzeczy o zróżnicowanym podejściu ekip do wykonywanych zadań, ich sumienności, oraz wielu innych aspektach o których nie wypada nam tutaj wspominać 😉\nNo więc dlaczego nie weszliśmy w SlowMotion, oraz Video? Po pierwsze nie ma totalnie zainteresowania taką opcją, a po drugie z takiej pamiątki nie każdy może później skorzystać. Wydruk zdjęcia trafia do każdej ręki, jednak osoby starsze zwyczajnie nie wiedzą co mogą z takim kilkunasto sekundowym\nnagraniem zrobić. No chyba że mają facebooka/instagrama, czy inne konto na portalu społecznościowym. 😉\nMy aktualnie wolimy pozostać przy klasyce, a mianowicie wykonywać zdjęcia jak najlepszej jakości, drukować, zamieszczać w księdze gości, udostępniać w formacie cyfrowym i nie tracić czasu na “nowinki” tego typu, bo to zwyczajnie strata czasu.\nBądźmy najlepsi w konkretnej dziedzinie, a nie dobrzy w trzech 🙂\nDziękujemy za wszelkie sugestie i rady firmie Morela Studio Fotografia ślubna Zielona Góra\noraz agencji hostess i modelek Caneli – Hostessy Warszawa.


Cosy Zone: października 2013\nOdkąd Pamiętam kolor różowy, w każdej postaci był przeze mnie znienawidzony. Być może moja niechęć zrodziła się z faktu, iż moi rodzice chcąc sprawić 5 latce niespodziankę stworzyli pudrowo-różowe królestwo, gdy ja marzyłam o niebieskim pokoiku. Następnie przez lata kolor różowy nie gościł w moim domu ani szafie. Dopiero niedawno dałam mu szansę widząc jak ciekawie i wcale nie słodko wygląda w połączeniu z szarością.To łagodne połączenie kolorystyczne daje wiele możliwości. Można je wykorzystać zarówno w nowoczesnym wnętrzu jak i stylizowanym na stare, a odpowiedni dobór odcieni może przekonać nawet sceptycznie nastawionych do różu mężczyzn.\nJedno wnętrze dwa rozwiązania...Nowoczesne geometryczne wzory, prostota i jasne kolory...Do tego dwie piękne lampy...Które rozwiązanie wybieracie?\nKreatywne miejsce pracy? Różowy i szary pasują w sam raz!\nMoc dodatków? jeżeli nie macie szarego bądź różowego wnętrza a bardzo chcecie wprowadzić takie kolory polecam wachlarz dodatków!;)\nSzare ściany, różowa kanapa i drewno...elegancko i ze smakiem..\nLoftowy klimat z odrobiną cukru pudru? wygląda cudnie!\nNiektóre małe dziewczynki uwielbiają różowy, warto jednak nie decydować się na różowe ściany, Ciepły szary jako tło na pewno spodoba się nawet najbardziej różowy dziewczynkom;)\nRóżowo szare elementy z mocnymi graficznymi wzorami...sama zdecydowałabym się na taką sypialnię\njasny łososiowy wygląda równie dobrze z szarością jak inne odcienie...a szare deski na ścianie to mistrzostwo...\nA tu szaro różowa kompozycja od Jeana Paula Gaulttera..styl wnętrza przypomina mi jego projekt butelki coca-coli\nJasno słonecznie i w chłodnych odcieniach...\nW korytarzu też można zabawić się detalem;)\nRóżowa kuchnia to ryzykowne posunięcie, taka wersja jednak mnie przekonuje.\nOdrobina Retro i intensywne odcienie..uroczo\nA to mój faworyt! Restauracja idealna!\nKiedy róż jest tylko w łatwych do wymiany detalach jestem na tak,\nPrzytulni i wygodne.\nwnetrze-iyume.com, komoda mała- www.unodesign.pl, pufka- www.decorpad.com, łóżeczo- www.bellamy.com,\nżyrandol-http://www.leroymerlin.pl, fotel szary- www.unodesign.pl\nPiękna łazienka gdzie różowy sufit dodał uroku. Do ego biało-czarne kafle i jest cudnie.\nwnęrze- imactoy.com, lustro, komoda pod umywalkę- www.unodesign.pl, kafelki- www.wallsandfloors.co.uk, ręczniki- www.linenslimited.co.uk, dywan- www.pinterest.com, farba dulux- www.linenslimited.co.uk\nAutor: Unknown o 14:48 9 komentarzy:


Naszyjniki - Naszyjnik złoty Laguna - ZTO/NW16\nDługość 70 cm z przedłużką do 75 cm i 80 cm, wymiary el ozdobego: długość 1,6 cm, szerokość 1,6 cm.\nUdaj się w podróż na tropie aktualnych trendów i odkryj nowe kierunki w modzie. Naszyjnik z kolekcji Laguna to połączenie geometrycznych kształtów, fantazyjnego stylu oraz barwnych kamieni. Efektowny turkus w oprawie 9–karatowego żółtego złota wspaniale wpisuje się w słoneczną aurę lata. Uniwersalna biżuteria podkreśli urok każdej stylizacji, zachwycając lekkością oraz naturalnym wdziękiem.\nNaszyjnik złoty z serduszkami