Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Opinie » Poskromienie szowinistów\nData dodania: 2006-12-29 08:26\nTa koalicja robiła wiele dobrego - ale zupełnie wbrew własnej woli\nKilka lat temu, kiedy jeszcze byłem dziennikarzem, robiłem reportaż o narkotykach w Warszawie. Dowiedziałem się, ilu jest dziennikarzy, którzy zwalczają w ten sposób stres i zmęczenie, ile jest szkół, gdzie uczniowie „biorą” i jak ich otoczenie na to reaguje. Wszystkie informacje były poufne, bo nikt o tym nie chciał rozmawiać. Dyrektorzy kategorycznie zaprzeczali, że w ich szkołach istniało coś takiego jak przemoc, fala i sprzedaż narkotykach, mimo że specjalistka od narkomanii z Komendy Głównej zaklinała się, że w całej Warszawie nie ma ani jednej szkoły bez narkotyków. Jedna z nauczycielek opowiadała mi, jak poszła do dyrektorki i zgłaszała przypadki ewidentnego odurzenia uczniów. Dyrektorka kazała jej milczeć, bo mówienie o tym szkodziłoby wizerunkowi szkoły.\nPamiętam też, jak minister Tadeusz Iwiński w gmachu Sejmu poklepał tłumaczkę w tyłek. Nikt specjalnie się nie oburzył, sama tłumaczka potem mówiła, że to jej nie przeszkadzało. Pamiętam też, jak reagował kościół, kiedy Gazeta Wyborcza ujawniła pierwszy przypadek molestowania dziecka przez księdza – w jakiejś bieszczadzkiej wiosce.\nZ tej perspektywy widać, ile się zmieniło w Polsce w ciągu paru lat. Trzy ważne tematy, przemoc w szkole, pedofilia i w końcu molestowanie kobiet znalazły się na wokandzie. Można o nich mówić, po aferach z biskupem Paetzem, znanym łódzkim psychologiem i aferze „praca za seks” w Samoobronnie, tabu padły. Jest to mimowolna zasługa tej koalicji, która polaryzowała scenę polityczną w Polsce bardziej niż jakikolwiek inny rząd. Z jednej strony jest to nie niesłychane atrakcyjne dla bulwarowych mediów (do których też do pewnego stopnia zaliczam prywatną telewizję), które bardzo lubią „symboliczną politykę” uprawianą za pomocą „mocnych słów”, wzajemnych oskarżeń, tematów obyczajowych. Z drugiej strony, populistyczni politycy w ten sposób uruchamiają mechanizm, nad którym szybko przestają panować i który się obraca przeciwko nim.\nTaki poseł Wierzejski, co chciał homoseksualistów równać z pedofilami, zamiast do kompletnej dyskredytacji nienawidzonych przez siebie „zboczeńców” doprowadził do własnej dyskredytacji w wyborach do warszawskiego samorządu i konsolidował szeregi po drugiej stronie barykady. Dzięki jego wybrykom, znaczna część Polaków co prawda nadal nie lubi homoseksualistów, ale uważa, że powinni mieć takie same prawa jak wszyscy, w tym prawo do wygłaszania swoich poglądów i do organizowania manifestacji. Minister Giertych, który niedawno jeszcze chciał nawracać bezbożną, kosmopolityczną Europę zachodnią szerząc tam myśl endecką, szybko zauważył, że dzięki temu osiągnie wyniki odwrotne od zamierzonych. Najpierw dystansował się od Dmowskiego, potem od Młodzieży Wszechpolskiej. Europa zachodnia nadal jest tak bezbożna i kosmopolityczna jak wcześniej.\nNajwiększy sukces zapewniali swoim adwersarzom jednak panowie z Samoobrony. Triumfalny marsz prowincjonalnych macho do stolicy zakończył się kompletnym fiaskiem. Wyborczy sukces chcieli obracać w dostęp do pieniędzy i stołków a potem, jak teraz się okazuje, w łatwy dostęp do nieco bardziej archaicznych dóbr. Zamiast tego teraz cały kraj, włącznie z prokuratorami, poucza ich, jak wypada się zachowywać wobec kobiet. Tadeusz Iwiński w 2002 roku udawał, że nic się nie stało. Gdyby otwarcie powiedział, że tłumaczka, która chce z nim pracować, musi się zgadzać na poklepywanie po tyłku, pewnie też wybuchłby skandal. Ale on zostawił jej dylemat, gdzie powinna przebiegać granica. Taki element niepewności tylko umacnia pozycję silniejszego. Posłowie Samoobrony natomiast poszli na całość: praca za seks. Tak samo jak poseł Wierzejski polaryzowali maksymalnie i zmusili wszystkich, którzy dotąd byli tylko biernymi obserwatorami, aby się określić po jednej i lub drugiej stronie: Jesteś po stronie Anety K. czy posła Łyźwyńskiego? Po stronie Wierzejskiego czy Lambdy? Wiele wskazuje na to, że w najbliżej przyszłości nie będziemy już dyskutować o tym, kto jest postkomunistą i kto antykomunistą, tylko o tym, kto jest za emancypacją kobiet i kto przeciwko, gdzie przebiega granica między molestowaniem i miłym gestem i co zrobić, aby zmniejszyć przemoc w społeczeństwie. A paradoksalnie zawdzięczać będziemy to tym, którzy molestowali kobiety, chcieli je zamknąć w kuchni i propagowali przemoc wobec przeciwników politycznych.\nDlatego mój bilans polityczny minionego roku brzmi: Ta koalicja robiła dużo dobrego – ale zupełnie wbrew woli. Za tydzień będzie o tym, co robiła złego i czy to też było wbrew woli czy nie…\nTagi: Giertych Iwiński Macho Łyżwiński Aneta K. Wierzejski przemoc molestowanie pedofilia koalicja emancypacja Lepper Paetz\n+75 / -26\nNic odkrywczego. Każda koalicja "mimo woli" robi coś dobrego (np. tak daje w kość, że w kopńcu ludzie wybierają innych i jest chwila oddechu). A szowinizm to nieodłączna cecha polityków...


Życie spisane patyczkiem [Józef Front] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00315 005313 20468949 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Józef Front Liczba stron: 457\nISBN: 978-83-957777-3-8 Data wydania: 2020-06-18\n'Prawdziwa i szczera do bólu opowieść człowieka, który odrodził się na nowo. Niekończąca się walka z codziennością, siła i determinacja godna naśladowania. Ta książka skruszy najtwardsze serce, otworzy oczy na wiele spraw i udowodni, że wszelkie ograniczenia istnieją tylko w naszych głowach. Polecam serdecznie '. Anna Siwa @cat_book_read\n'Wyjątkowo wstrząsająca historia, która poruszy niejedno zatwardziałe serce. Jak odnaleźć się w nowej rzeczywistości? Skąd czerpać siłę, gdy wszystkie znaki na niebie gasną niczym spadająca gwiazda? Na te pytania odpowiedzi znajdziecie w tej budzącej wiele emocji historii. Dawno nie miałam okazji czytać tak wzruszających i zarazem strasznych kolei losów. Jak jedno zdarzenie zmienia życie człowieka o sto osiemdziesiąt stopni. 'Życie spisane patyczkiem' to lektura, którą trzeba poznać, jednak zaznaczam, że bez chusteczek się nie obędzie. Jestem pełna podziwu dla autora za siłę, uśmiech i determinację, której wielu z nas by zabrakło. Powstaniesz, jak Feniks z popiołów - nabiera tutaj nowego znaczenia. Gorąco polecam! ' Barbara Śniechota\nJózef Front Życie spisane patyczkiem Copyright © Józef Front Copyright © Wydawnictwo Feniks Sebastian Niewiadomski Jeziorany 2020 Wszelkie Prawa Zastrzeżone All rights reserved Redakcja i korekta: Anna Siwa Anna Fiałkowska – Niewiadomska Projekt okładki: Marta Bobola – Zagożdżon Rysunek na okładkę wykonany przez: Zuzanna Hasiewicz Wydawnictwo: Wydawnictwo Feniks Sebastian Niewiadomski ul. Ogrodowa 3/1 11-320 Jeziorany Numer ISBN 978-83-956534-6-9 OD WYDAWCY Szanowni Państwo, Oddajemy w Wasze dłonie powieść autobiograficzną Józefa Fronta. Autor opisał w niej swoje „drugie życie”, czyli życie po wypadku, który spowodował, iż długie lata spędził przykuty do łóżka, zdany na pomoc innych. Nie tracił jednak hartu ducha i starał się zachować chociaż cząstkę normalności, oddając się swoim pasjom. Bardzo wymowny tytuł – „Życie spisane patyczkiem”, wynika z okoliczności w jakich autobiografia powstawała. Autor patyczkiem trzymanym w zębach wytrwale stukał w klawiaturę starego komputera, opisując swoją historię. Z szacunku do nieżyjącego już Autora nasze prace redakcyjne ograniczyły się jedynie do drobnych – „kosmetycznych” poprawek, by zachować całość przekazu Pana Józefa. Ufamy, iż ta historia poruszy Wasze serca tak bardzo, jak poruszyła nas. Zespół Wydawnictwa Feniks OD AUTORA Urodziłem się wiosną 1954 roku, w domu rodzinnym mamy, w miejscowości Skawica u podnóży pasma Beskidu Wysokiego. Jednak od piątego roku życia mieszkałem w rodzinnym domu taty, pięknej dolinie otoczonej leśnymi zboczami gór, przysiółku Podpolice – Zawoja. Z urzędu mam na imię Józef, ale od dzieciństwa moja rodzina, przyjaciele i bliscy nazywają mnie drugim imieniem – Staszek. Od czterdziestu lat jestem niesprawny fizycznie na skutek wyskoku kręgów szyjnych, które spowodowały ucisk na rdzeń kręgowy i porażenie kończyn górnych oraz dolnych. Po wypadku, załamaniu psychicznym i losowych zdarzeniach, ostatecznie wybrałem życie. Z powodu niewłaściwego leczenia i opieki, jakie zaraz po wypadku miały miejsce, jestem na stałe unieruchomiony w pozycji leżącej. Poruszam się tylko na łóżku własnej konstrukcji z pomocą osób trzecich. W pozycji na brzuchu, podpieram się na łokciach. Umożliwia mi to kontakt z resztą świata. Dzięki tej pozycji sam napisałem własną biografię pt. „Życie spisane patyczkiem”, którą aktualnie, drogi Czytelniku, trzymasz w swoich dłoniach. Książka ta przedstawia głębszy obraz moich problemów z niesprawnością fizyczną i adaptacją do nowej, życiowej sytuacji po wypadku. Serdecznie zapraszam CZĘŚĆ PIERWSZA Na samym dnie 1 Ostatnie chwile sprawności fizycznej Nagle obudził mnie dzwonek budzika. Rozespany powoli zdawałem sobie sprawę z tego, że pora już wstawać. Czas na obowiązki kolejnego dnia. Obudził się kolejny, piękny dzień. 16 lipca 1973 roku. Miałem wówczas dziewiętnaście lat. Leniwie rozciągając się na materacu, pod ulubionym poddaszem w piwniczce, wsłuchany w odgłosy szumiącego, górskiego strumyczka, powoli wstałem i zaścieliłem posłanie. Wychodząc spod poddasza piwniczki na pole1, owiał mnie lekki powiew, pięknego, letniego, lipcowego poranka, całkowicie mnie rozbudzając rześkim chłodem i poranną wilgocią. Idąc w stronę strumyka popatrzyłem na błękitne niebo i mały świerkowo-jodłowy lasek. Nad nim ujrzałem ostatnią gwiazdę minionej nocy. Na zroszonym poranną rosą i pachnącym świeżością trawniku wykonałem poranną gimnastykę. W górskim potoczku dokonałem porannej toalety. Obmyłem twarz, ręce, nogi. Rozkoszowałem się chłodem wody spływającym po moim ciele, który mnie całkowicie orzeźwiał. 1 Pole (przyp. Wydawcy) – regionalizm, oznaczający podwórko, wyjście na zewnątrz, na dwór; Zanim zacząłem obowiązki dnia, poćwiczyłem na trapezie różne ewolucje. Dla samego siebie trenowałem gimnastykę. Podziwiałem też, przed wschodem słońca, pogodny, piękny, skąpany w kropelkach rosy, rozpoczynający się poranek letniego lipcowego dnia. Stąpając boso po zroszonej trawie, czułem rześki chłód porannej, obfitej rosy. Już układałem dzisiejszy plan dnia. Myślałem o koszeniu koniczyny z tatą. W domu ubrałem się, a po śniadaniu zaczęliśmy z tatą rozmowę o obowiązkach nowego dnia. Goście z miasta, jak to zwykle bywa, jeszcze smacznie spali. Na dworze piękny poranek z rześkim powietrzem oznajmiał, że ten dzień będzie ciepły i pogodny. Doszliśmy do pola. Popatrzyłem na piękno przyrody gór. Zaczęliśmy kosić świeżą, soczystą oraz obficie zroszoną koniczynę. Bardzo przyjemnie się kosiło, a pokosy równo się układały. Tylko miejscami była powalona koniczyna od minionych burzowych deszczów. Powoli, podczas koszenia, zza wschodniego wzgórza leniwie wzeszło jasne słońce, otulając swymi ciepłymi, jasnymi promieniami całą piękną dolinę górską. Po skoszeniu kosami sześćdziesięciu arów pola i rozrzuceniu pokosów, wróciliśmy trochę zmęczeni do domu. Usiedliśmy przy stole. Napiliśmy się świeżego, kwaśnego mleka, aby posilić się po pracy. Odpoczywając myślałem już o drodze do centrum Zawoi z siostrzeńcami i innych sprawunkach. Zaczęliśmy przy śniadaniu domową rodzinną rozmowę i powstał problem. W niedzielę ustaliliśmy, że to ja mam odprowadzić siostrzeńców na autobus do Katowic. Chłopcy musieli wracać, bo wyjeżdżali na kolonie. Do przystanku było 6 kilometrów, a że obaj byli jeszcze mali, trzeba było im zanieść walizki. Oprócz tego konieczne było dzisiaj zameldowanie mamy szwagra. W czasach tamtego ustroju, przy strefie przygranicznej, przyjezdni musieli być tymczasowo zameldowani na adres osoby, u której mieszkali. Jeżeli do 48 godzin osoby przyjezdne byłyby niezameldowane, to miejscowy ormowiec, Heniek z gajówki, zaraz zgłaszał ten fakt milicji. Kolejnym obowiązkiem były większe zakupy, które należało zrobić w centrum, ponieważ w miejscowym sklepiku na Podpolicach nie było wszystkich potrzebnych towarów. Naraz rodzice i babcia siostrzeńców, jakby się zmówili, poinformowali mnie, że dzisiaj nigdzie nie pójdę, bo mają złe przeczucia. Babcia siostrzeńców miała sen, w którym coś mi się stało. Ja oczywiście, nie wierząc w przeczucia i sny, w końcu przekonałem rodzinę swoim uporem, że wykonam wcześniej ustalone obowiązki. Po kilku jeszcze zadaniach w domu i obiedzie, przygotowałem siostrzeńców do drogi. W ostatniej chwili babcia siostrzeńców wyszła z domu za nami i próbowała powtórnie mnie zatrzymać. Nie uległem jej namowom i ruszyłem z siostrzeńcami w drogę. Szliśmy drogą wzdłuż górskiego potoku, wśród lasów i gór, podziwiając i rozkoszując się pięknem przyrody letniego dnia. Rozmawiając, doszliśmy do zakrętu polnej ścieżki zwanej, przez nas miejscowych, „Popodgronie”. Zatrzymaliśmy się dla odpoczynku przy bardzo starej jodle z figurką. Opowiedziałem siostrzeńcom historię, jak dawno temu w tym miejscu wilki zagryzły człowieka. Na przestrogę i pamięć o tamtym wydarzeniu umieszczono tutaj figurkę. Niespodziewanie Piotrek, starszy siostrzeniec, mówi mi żebym się wrócił, bo oni już sobie poradzą dalej sami. Zaskoczyło mnie, że siostrzeniec chciał mnie zawrócić w połowie drogi. Nie posłuchałem go i postanowiłem, mimo wszystko, odprowadzić ich do końca. Szliśmy dalej do Zawoi ścieżką wzdłuż pól uprawnych. Była to krótsza droga i bardziej zdrowa dla nóg, Można było podziwiać wtedy piękne widoki na położoną niżej wieś Zawoję i otaczające ją góry. Idąc tak razem, podziwialiśmy piękno krajobrazów górzystych stoków i doliny. W końcu doszliśmy do centrum Zawoi i zatrzymaliśmy się przy Urzędzie Gminy, gdzie zameldowałem babcię siostrzeńców. Mając jeszcze chwilę czasu, trochę zmęczeni drogą, poszliśmy do restauracji Zawojanka. Zamówiłem napoje i usiedliśmy, aby odpocząć. W międzyczasie poszedłem do apteki i innych sklepów na zakupy. Po odpoczynku udaliśmy się na przystanek autobusowy. Po chwili czekania podjechał na przystanek autobus do Katowic. Wszedłem z siostrzeńcami do autobusu i kupiłem im bilety. Pożegnałem ich życząc udanych wakacji. Wychodząc z autobusu pomyślałem o kąpieli w miejscowej rzece Skawica. Zaraz przed powrotem do domu udałem się w stronę rzeki. Chciałem jeszcze sobie popływać dla przyjemności i ochłody. Idąc do położonego powyżej centrum Zawoi wgłębienia rzeki spotkałem bliskiego przyjaciela Staszka. Przywitałem się i od razu zaproponowałem mu wspólną kąpiel w rzece. Staszek zaczął odmawiać. Jak sam mówił, niedawno oddał krew i powinien się oszczędzać. Po mojej namowie w końcu się zgodził. Szliśmy razem, ale po drodze Staszek spotkał kolegę, który zaproponował nam obojgu piwo. Staszek lubił piwo i postanowił udać się na nie z kolegą. Ja nie lubiłem piwa, więc zdecydowałem się iść dalej sam. Umówiliśmy się ze Staszkiem, że jak będę wracał to wstąpię po niego i razem pójdziemy do domu. Szedłem drogą nad rzekę. Podziwiałem piękno błękitu pogodnego nieba z płynącymi leniwie chmurami – cumulusami, wróżącymi piękną, ciepłą pogodę. Drzewa na poboczach drogi, koło domów i przy domowych sadach, jak również na obrzeżach pól, były pełne piękna soczystej zieleni. Lekko kołysząc się sprawiały wrażenie jakby tańczyły w rytm powiewu ciepłego wiatru. Patrząc na piękno Matki Natury odczułem dziwną tęsknotę za czymś, ale nie mogłem zrozumieć, za czym? Doszedłem nad brzeg rzeczki. Schodząc po zboczu do głębokiego koryta rozlewiska zobaczyłem znajomą Urszulę ze szkoły. Leżała dużo dalej od celu kąpieli i opalała się w słońcu na płaskiej skale. Czytała książkę. Doszedłem do wody, sprawdziłem czy nie jest za zimna. Była przyjemnie ciepła. Rozebrałem się do spodenek i wszedłem do wody. Przez płytki nurt rzeki przeniosłem na jej drugi brzeg ubranie, zakupy i inne drobiazgi, aby nie zostawić ich na drodze. Byłem trochę zdziwiony, że wokół kąpieliska nikogo nie było. Pewnie dlatego, iż był to poniedziałek. Ponownie wszedłem do rzeki i popłynąłem w głębszą wodę. Pływałem na różne możliwe sposoby, aż do zmęczenia i wychłodzenia. Chciałem móc potem wygrzać się na kamieniach w ciepłych promieniach słońca, a po ogrzaniu znowu wejść do wody. Na dobre zakończenie dnia, przed wyjściem z wody i ostatecznym pójściem do domu, przepłynąłem pod prąd rzeczny głębiny. Stanąłem w płytkiej wodzie szybkiego nurtu rzecznej gardzieli, na wprost głębokiej wody. Chciałem odbić się mocno i spróbować wykonać jeden obrót na plecy do wody. Gdy tylko o tym pomyślałem ogarnął mnie wewnętrzny niepokój. Coś mówiło mi, abym tego nie robił. Poczułem lęk przed tym skokiem. Bałem się wykonać tą ewolucję do wody. W końcu po długim namyśle doszedłem do wniosku, że skacząc z wody do wody przecież nic mi się stać nie może. Jeszcze chwilę zastanawiałem się, patrząc się na oświetlone promieniami słońca lustro wody, czy wykonać skok. Przez chwilę podziwiałem piękno odbić światła w wodzie. W końcu odbiłem się bardzo mocno od dna gardzieli skalnej. Przy odbiciu poczułem, jak prawą nogą ześlizguję się z czegoś na dnie, tak, jakbym przez cały czas stał na dużym głazie na dnie gardzieli, a nie na jednolitej skale. Głaz przy odbiciu poruszył się i spowodował, że skok do wody stał się nieudany oraz słaby. Zamiast jednego, pełnego obrotu, wyszedł tylko pół obrót pod skosem w bok. Poleciałem prawie pionowo na głowę do płytkiej wody. Odczułem zanurzenie w wodę i moja świadomość znikła. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n


Polak w najnowszym filmie Tarantino i inne wieści z planu – BETONiarka.net\n[stan na 29.08.2018]\nAutor: Tsurugi Outlaw 29 sierpnia 2018, 12:23 147 Wyświetleń\nDo premiery najnowszego filmu Quentina Tarantino pozostało jeszcze około roku, ale niemal że każdy kolejny dzień przynosi nowe newsy dotyczące obsady Once Upon a Time in America.\nPrzed tygodniem ogłoszono, że epizodyczną rolę mistrza kung-fu i gwiazdy kina Bruce’a Lee zagra Mike Moh, znany m. in. z filmu animowanego Inhumans. Tarantino w scenariuszu zaplanował niewielki wątek dotyczący znajomości Lee z Romanem Polańskim, o której niewiele osób wie.\nBy Ja Fryta from Strzegom – Rafał ZawieruchaUploaded by Dudek1337, CC BY-SA 2.0, Link\nWczoraj za to podano informację kto zagra wyżej wspomnianego reżysera kultowego Dziecka Rosemary czy Noża w wodzie. Rolę Polańskiego otrzymał (a jednak!) polski aktor młodego pokolenia, Rafał Zawierucha. Zagrał on wiele epizodycznych ról w filmach i serialach, największy prestiż przyniosła mu chyba rola w filmie Bogowie, czyli biografii Zbigniewa Religi. Do tej pory zajmował się także dubbingiem. Przyznać trzeba, że wizualnie naprawdę podobny jest do Romana Polańskiego z czasów jego kariery w Hollywood.\nTo jednak jeszcze nie koniec atrakcji – dosłownie przed kilkoma godzinami poznaliśmy aktora, który wcieli się w przywódcę sekty Helter Skelter, czyli Charlesa Mansona. Będzie to Damon Herriman, aktor z Australii, znany z roli w serialu Zamęt (Quarry).\nNa dodatek okazało się także, że inną rolę „polską”, czyli przyjaciela Polańskiego i jedną z ofiar bandy Mansona – Wojciecha Frykowskiego – zagra… Rosjanin – Konstantin Ronin.\nBy Peabody Awards [CC BY 2.0 ], via Wikimedia Commons\nWygląda na to, że obsada Once Upon a Time in Hollywood już niemal w komplecie. Z niecierpliwością czekać trzeba na info o pierwszym „klapsie” na planie filmowym.\nPoprzedni artykuł Sny umarłych. Spotkanie promocyjne [Szczecin]\nNastępny artykuł Wrześniowe zapowiedzi Non Stop Comics


se czytam: Mieszko I (Kolekcja Hachette: Władcy Polski)\nMożna oczywiście jeszcze dodać dwie pozycje, które jednak biografiami nie są. Praca Zygmunta Wojciechowskiego, Mieszko I i powstanie państwa polskiego z 1935 roku poświęcona jest tylko dziejom politycznym. Z kolei książka archeologa Przemysława Urbańczyka, Mieszko Pierwszy Tajemniczy, to po pierwsze, zbiór artykułów, po drugie, całkowicie bezwartościowy – bałamutny, manipulacyjny, napisany bez znajomości warsztatu historyka.\nDziwne, że nasz pierwszy władca jest tak po macoszemu traktowany przez polskich historyków. A jakie jest zapotrzebowanie na takową biografię, dobrze pokazują i fantastyczne wypociny (od Skroka do Bieszka), i także lakoniczne, popularne tekściki. Takie właśnie jak ten tomik kolekcji Hachette. Z tego co się zorientowałem, to chyba wznowienie zeszyciku sprzed kilku lat.\nW stopce znajduję informację, że powstało to we współpracy z redakcją miesięcznika Mówią Wieki – nie jest to dobra rekomendacja, bo w tym czasopiśmie (do niedawna związanym z osławioną Belloną) od jakiegoś czasu możemy przeczytać dwa rodzaje artykułów poświeconych wczesnemu, polskiemu średniowieczu – pańszczyznę odwalaną przez uznanych historyków i fantasmagorie autorów ze stajni Bellony.\nA teraz przerwa na reklamę – Hachette reklamuje to tak:\nWydanie kolekcji Władcy Polski powstało jako rzetelne źródło wiedzy historycznej, opracowane przez wybitnych historyków.\nZ autorów wymienionych w stopce redakcyjnej – ujmę to oględnie – żaden nie należy do pierwszej ligi badaczy wczesnego średniowiecza. Marcin Hlebionek to badacz nieco późniejszego okresu (od XIII wieku), do tego zajmuje się piastowskimi pieczęciami. Bartłomiej Gutowski to – o ile dobrze go „namierzyłem” – historyk sztuki zajmujący się znacznie późniejszym okresem. Podobnie Dariusz Milewski – historyk skupiający się na XVII wieku. Rafała Jaworskiego kojarzę z późnym średniowieczem (czasy Jagiellonów). Jak widać, nad wydaniem tego zeszytu nie czuwał żaden historyk zajmujący się X stuleciem.\nŻe nie będzie dobrze, zatrybiłem już na stronie 4. Mamy tam precyzyjne daty narodzin Mieszka I (ok. 935) i Dobrawy (ok. 941) – żadne źródło nam nie podaje kiedy oboje się urodzili (żeby było zabawniej, kawałek dalej – str. 10 – autorzy przyznają, że wg różnych hipotez Mieszko urodził się między 922 a 945 rokiem). Mamy też córkę Mieszka „Świętosławę” – niemal na pewno żona Swena Widłobrodego nie nosiła tego imienia.\nNa stronie 5 mamy podane, że syn Mieszka I z drugiego małżeństwa – Świętopełk zmarł „przed 25 V 992”, co dowodzi tylko nieznajomości nowszych badań. Otóż w słynnym dokumencie zwanym Dagome iudex wymienionych jest tylko dwóch synów Mieszka I – Mieszko i Lambert. Dawniejsi historycy tłumacząc nieobecność Świętopełka poszli na łatwiznę – skoro go nie ma, to już nie żył. A jak wobec tego wytłumaczyć brak Bolesława Chrobrego? Już wiele lat temu Edward Rymar uznał, że nieobecność Świętopełka może mieć inną przyczynę. Kropkę nad i podstawił Dariusz Andrzej Sikorski.\nI tu nieco wyjaśnienia – jednym z podstawowych źródeł do czasów Mieszka I jest kronika Thietmara. Znana jest z dwóch redakcji – drezdeńskiej (tu mamy autograf samego kronikarza) i korwejskiej. Ta druga długo uchodziła za przeróbkę z XII wieku. Dokładniejsze badania wykazały jednak, że to wersja samego Thiermara, młodsza od drezdeńskiej. Zatem należy ją uznać za pełnowartościowe źródło do dziejów Polski w drugiej połowie X i początkach XI wieku.\nO ile w redakcji drezdeńskiej mamy zapis, że po śmierci Mieszka I, Bolesław Chrobry wygnał braci, o tyle w redakcji korwejskiej (na co zwrócił uwagę właśnie D. A. Sikorski) jest precyzyjnie podane, że wygnał trzech braci. Czyli Świętopełk na pewno przeżył ojca, a tym samym nie mógł umrzeć „przed 25 V 992”.\nNa str. 11 mamy identyfikację Licikavików, nad którymi władał Mieszko, z Lubuszanami. To hipoteza Gerarda Labudy, ale hipoteza nader wątpliwa. Przede wszystkim wątpliwe jest samo istnienie plemienia Lubuszan, a po drugie nie mamy śladu władania Piastów nad zaodrzańską częścią ziemi lubuskiej przed czasami Bolesława Krzywoustego.\nNa mapce (str. 21) mamy informację, że Mieszko I w 967 roku podbił Pomorze i ziemię lubuską. O ziemi lubuskiej było wyżej, a co do Pomorza to też wymysł autorów bez potwierdzenia źródłowego – nie wiemy kiedy Piastowie podbili Pomorze. Według Jana Powierskiego przynajmniej Pomorze Wschodnie mogło być pierwszą pozawielkopolską zdobyczą, a opanował je jeszcze Lestek lub Siemomysł. Dowodem na to ma być danina opolna – bardzo archaiczny podatek znany tylko z Wielkopolski i właśnie Pomorza Wschodniego. Przynosił on niewielkie dochody władcy, więc szybko został zastąpiony skuteczniejszymi daninami – skoro był znany na Pomorzu, a na Mazowszu nie, to jest przesłanka, że Pomorze zostało zajęte wcześniej. Błażej Śliwiński z kolei zwraca uwagę, że w jednej z wersji relacji Ibrahima ibn Jakuba, Polska rozciąga się do morza, a informacje ibn Jakuba pochodzą z 965/966 roku.\nPodobnie całkowicie pozbawione podstaw jest datowanie opanowania Małopolski przez Mieszka I na 986 rok, a to już wkład własny autorów, bo starsza historiografia – za Labudą – datowała to na przełom lat 80 i 90, a nowsza – za Marzeną Matlą – na dziesięć lat wcześniej. Może po prostu autorzy zeszyciku z Kolekcji Hachette wyciągnęli średnią :D\nCała rekonstrukcja bitwy pod Cidini jest psu na budę. O co chodzi. Otóż gdy przyjęto, że bitwa została stoczona pod Cedynią, rekonstruowano ją dopasowując do tego, co wiemy o okolicy Cedyni. Jednak:\nidentyfikację Cidini = Cedynia odrzucono już dawno, gdyż przeczyły jej dane językowe i argumenty językoznawcze.\n(Michał Łuczyński, Gdzie walczył i jak miał na imię brat Mieszka I?, [w:] LingVaria. Półrocznik Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, t. 11/2, 2016, str. 159).\nWłaśnie, jest nader wątpliwe, by bitwa rozegrała się pod Cedynią. Tu trzeba zwrócić uwagę, że Thietmar znał język słowiański (czyli zapisał nazwę dość wiernie), ale literą C oddawał głoski S, Ś, Z, Ź. Kiedy zatem pisał, że brat Mieszka Cidebur pokonał Niemców pod Cidini, to raczej nie miał na myśli Czcibora i Cedyni. Imię brata Mieszka brzmiało raczej Zdziebor (jak chce K. T. Witczak) lub Sieciebor (tak M. Łuczyński). Gdzie zatem doszło do starcia Mieszka i jego brata z margrabią Hodo? Nie wiadomo. Hipotez jest wiele, tak odczytują owe Cidini badacze: Sitno, Cydno, Žydno (Brückner); Szczytno, Sitno, Žytno, Szczecin (Rospond), Sidzina (Lehr-Spławiński), Sitno (Łuczyński).\nSkoro zaś bitwa nie rozegrała się pod Cedynią, to rekonstrukcja uwzględniająca Odrę, cedyński gród, bagniste rozlewiska i wzgórza bierze w łeb.\nMamy też całą stronę (35) poświęconą denarowi Mieszka, przy czym wyszło to dość zabawnie, bo sami autorzy przyznają, że nowsze badania wskazują, że jest to moneta nie Mieszka I, a Mieszka II. I jeszcze śmieszniej – mimo tego (prawdziwego) wniosku zdjęcie monety podpisują: „Denar Mieszka I”.\nMamy więc sporo stron zajętych bezsensowną rekonstrukcją bitwy pod Cidini i równie bezsensownym omawianiem monety, która z Mieszkiem I ma mało wspólnego. Z drugiej strony bardzo lakonicznie zostały potraktowane istotne problemy – organizacja polskiego Kościoła, ekspansja na południe (o Małopolsce tyle co nic, o Śląsku zupełnie nic).\nMało sensowny jest też dobór ilustracji. Naprawdę budownictwo kościelne z czasów Mieszka I lepiej zilustrować cieszyńską rotundą z XI wieku, a nie rekonstrukcją drewnianego kościoła z Ostrowa Lednickiego i poznańskiej katedry? Niewiele zabytków z X wieku, mamy za to masę nowożytnych obrazów, grafik, rzeźb, czy wręcz zdjęć grup rekonstrukcyjnych. Mamy też niemiecką koronę z X wieku i naszyjnik z pruskiego Truso z X/XI wieku – jakby u nas nic się nie działo, nic nie powstawało.\nTaką opinię kolekcji wystawił Getos na lubimyczytac:\nSeria Hachette „Władcy Polski” skierowana jest do młodego czytelnika i oceniać ją trzeba z tego powodu nieco inaczej.\nPełna zgodna – młodemu czytelnikowi należy podać w lżejszej formie, ale to oznacza, że treść ma odbiegać od stanu badań.\nCzy warto kupować tę kolekcję? Moim zdaniem, nie. Tym bardziej, że wychodzi to dość drogo – Mieszko I był w promocji, ale normalnie zeszycik kolekcji ma kosztować 19,99 zł. W miękkiej oprawie (poprzednie wydanie było w twardej). To już lepiej poszukać na allegro podobną kolekcję Wydawnictwa Dolnośląskiego (Poczet Polskich Królów i Książąt) – zeszyt poświęcony Mieszkowi I opracował uznany badacz wczesnego średniowiecza Stanisław Rosik. Ta kolekcja zresztą chyba wyszła później w „integralu”.\nMieszko I ok. 960-992, Kolekcja Hachette: Władcy Polski, nr 1, Warszawa 2017, stron: 48.\nAutor: Paweł Miłosz o 11:29\nSigillum Authenticum 28 sierpnia 2017 12:11\nWczoraj w telewizji widziałem reklamę tej serii. I zacząłem się zastanawiać czy nie kupić i nie zrecenzować. Na szczęście szacowny autor mnie wyręczył :D Nie wiem czemu, ale mam wrażenie że takie serie są bardziej przeznaczone dla dzieci, niż dojrzałego czytelnika. Jednak ilość i jakość błędów jest zawstydzająca, zwłaszcza patrząc na wskazanych autorów.\nSattivasa 28 sierpnia 2017 12:54\nZa nic pojąć nie mogę, dlaczego "dla młodego czytelnika" znaczyć ma "gorsze" czy "z mnogimi błędami". Dotyczy to oczywiście nie tylko historii.\nA co się tyczy biografii Mieszka (i nie tylko Mieszka): albo ją ktoś pisał będzie ze 30 lat z okładem z wielkim poświęceniem, albo pojawi się nad wyraz hojny sponsor z wiecznie otwartym trzosem. Autor takiego dzieła, człek uczony też wszak coś musi jeść, odziewać się, a czasami dobrego piwa napić.\nPaweł Miłosz 28 sierpnia 2017 13:18\nWcześniejsza seria Wydawnictwa Dolnośląskiego też jest dla młodego czytelnika, ale o niebo lepsza od Hachette. No ale Rosik to Pan Historyk :D\nKiedyś czytałem takie zdanie (nie pamiętam czyjego autorstwa): Dla dzieci należy pisać tak jak dla dorosłych, tylko mądrzej.\nNatomiast co do biografii, to przecież wychodzą mniej intratne finansowo, poświęcone drobiazgowi dzielnicowemu z XIII wieku i jakoś autorzy są.\nSattivasa 28 sierpnia 2017 13:33\nDrobiazg to drobiazg. Mieszko to postać poważna, Ojciec Założyciel. Co krok to mit. Ja bym się bał, choćbym i miał wiedzę i talenta, których mi nie dostaje.\nPaweł Miłosz 30 sierpnia 2017 08:39\nJa bym napisał, ale potrzebny byłby sponsor, który zapewniłby mi utrzymanie przez dwa lata :D\nAnonimowy 22 lipca 2019 20:58\n"Kiedyś czytałem takie zdanie (nie pamiętam czyjego autorstwa): Dla dzieci należy pisać tak jak dla dorosłych, tylko mądrzej".\nTo słowa Janusza Korczaka, lecz on to trochę inaczej powiedział:\nAmber 28 sierpnia 2017 18:31\nW sumie to wielu władców, nawet tych nowożytnych, nie ma porządnej biografii naukowej. Sporo jest popularnonaukowych z serii Ossolineum czy PIW-u, ale to jednak nie to samo. Wynika to pewnie z faktu, że napisanie biografii władcy wymaga jednak ogromu pracy, kwerendy w archiwach w całej Europie, czytania źródeł i literatury w co najmniej w kilku językach. O wiele łatwiej jednak napisać pracę o jakimś wycinku panowania niż porywać się na całe życie króla.\nPaweł Miłosz 30 sierpnia 2017 08:37\nNapisanie biografii Mieszka nie wymaga ani kwerendy w zagranicznych placówkach, ani nawet znajomości języków obcych - źródła wszystkie drukowane i praktycznie wszystkie przełożone (no Widukind w miernym tłumaczeniu, ale dotyczące Mieszka fragmenty mamy też w innych przekładach), literatura polska jest wystarczająco obszerna i wyczerpująca. Pewnie, że np. dla stosunków polsko-ruskich przydatna byłaby znajomość rosyjskiego i ukraińskiego, ale czy naprawdę są jakiś dzieła w tych językach zdolne diametralnie zmienić nasze spojrzenie? Raczej nie, co najwyżej rozrosłyby się przypisy.\nAnonimowy 28 sierpnia 2017 19:35\nPrzy wszystkim pełna zgoda, dlaczego jednak zdjęcia grup rekonstrukcyjnych jest oceniane na minus? Rozumiem, że jest rzesza "rekonów", którzy mają nierzetelne podejście do tematu, co może owocować powielaniem mitów i tworzeniem nowych, ale nie wrzucałbym wszystkich do jednego worka.\nPaweł Miłosz 30 sierpnia 2017 08:32\nNależy czytać całość zdania: >>Niewiele zabytków z X wieku, mamy za to masę nowożytnych obrazów, grafik, rzeźb, czy wręcz zdjęć grup rekonstrukcyjnych.<< Po prostu - zachwiane proporcje, za mało zabytków z epoki, za dużo późniejszych (od XI do XXI w.).\nMaciek 29 sierpnia 2017 20:48\nA turbolechitów krew zalewa, jak widzą tę reklamę! ;D\nKatarzyna Abramova 30 sierpnia 2017 17:40\nI dlatego lubię do Ciebie zaglądać, bo z Twoich wpisów więcej się dowiaduję o historii niż z książek ;) A takie kolekcje nie kojarzą mi się zbyt ambitnie, kiedyś spróbowałam "Historii z alkowy" i po pierwszym tomie podziękowałam, sprzedałam cały zestaw.\nPaweł Miłosz 2 września 2017 13:29\nTaka ciekawostka: teksty o książkach historycznych mają średnio trzy razy więcej odsłon od tekstów o książkach/komiksach fantastycznych. Ale dotyczy to wyłącznie książek o historii średniowiecza, bo te z czasów nowszych mają tyle samo odsłon co fantastyka.\nNatomiast nie dotyczy tekstów o turbolechitach, bo te mają od 6500 do 30600 odsłon.\nWniosek - lud kocha średniowiecze, a zwłaszcza to wymyślone jako lek na narodowe kompleksy :D\nZeszyt poświęcony Mieszkowi kupiłem z myślą o 11-letniej córce. Ale na tym poprzestanę... W kwestii bitwy pod Cedynią polecam ciekawe teksty S. Rosika i P. Migdalskiego zawarte w tomie "Cedynia i okolice poprzez wieki", red. P. Migdalski, Chojna-Szczecin 2013.\nPaweł Miłosz 3 września 2017 16:26\nCzytałem te artykuły, zresztą Migdalski już wcześniej pisał, że nie należy łączyć Cidini z Cedynią. Po raz pierwszy chyba w tomiku "Civitas Schinesghe. Mieszko I i początki państwa polskiego", red. J.M. Piskorki, Poznań-Gniezno 2004. Później przetoczyła się dyskusja w lokalnych gazetach, w której też uczestniczył.\nA tu jest niedawny wywiad z Pawłem Migdalskim:\nPaweł Miłosz 3 września 2017 16:27\nNatomiast rozumiem, że zeszycik z kolekcji Hachette oceniasz negatywnie, skoro nie będziesz kontynuował kupowania?\nAnonimowy 3 września 2017 20:17\nTak. Oczekiwałem przystępnie napisanej syntezy, będącej sumą doświadczeń historyków, archeologów, językoznawców, z odpowiednio dobranym materiałem ilustracyjnym i korespondującą z treścią zeszytu mapą. Niestety książeczka tych wymagań nie spełnia. Pozostają podręczniki i atlas historyczny. A dla zainteresowanych kilka powieści wczesnopiastowskich...staram się coś tam córce podrzucać :-)\nPaweł Miłosz 6 września 2017 21:12\nAnonimowy 5 września 2017 10:16\nNaukowej biografii Mieszka I napisać się nie da z prostego powodu: z niedostatku podstawy źródłowej. :) Co wiemy o Mieszku przed latami 60. X w.? Mamy ułamkowe informacje o jego aktywności politycznej z ostatnich 25 lat życia i tyle. Co do bitwy pod "Cidini", to jej identyfikacja z Cedynią została poważniej zakwestionowana w literaturze przedmiotu stosunkowo niedawno. Identyfikacje językoznawcze przy tym niewiele mają wspólnego z realiami geografii historycznej. Czy można sobie wyobrazić, że margrabia Hodo przedzierał się ze swoimi zbrojnymi z Łużyc pod Szczecin lub na Pojezierze Drawskie jak chce przywoływany wyżej Michał Łuczyński w celu zaatakowania Mieszka I? Pomijam już brak określenia czasu zaistnienia nazwy Sitno w tym rejonie. ;) Co do zmiany atrybucji denarów z napisem MISICO, to jest ona również świeżej daty i nie jest utrwalona w powszechnej świadomości, czego najlepszym przykładem jest banknot o nominale 10 zł z podobizną Mieszka I. :) Przekonywającej zmiany atrybucji dokonał dopiero prof. Stanisław Suchodolski na Międzynarodowym Kongresie Numizmatycznym w Berlinie w 1997 r. Należy tu dodać, że nie bił ich Mieszko II w okresie rządów królewskich, ale jako następca tronu w latach około 1015-1020. Mógłbym jeszcze tak długo wymieniać zagadnienia sporne z czasów panowania Mieszka I, ale to nie jest miejsce ku temu.\nPaweł Miłosz 6 września 2017 21:24\n>>Naukowej biografii Mieszka I napisać się nie da z prostego powodu: z niedostatku podstawy źródłowej. <<\nA co to jest pełna podstawa źródłowa? Opis każdego miesiąca, tygodnia, dnia, godziny? Dla mnie biografia, to prezentacja czyjegoś życia na podstawie dostępnych źródeł. I każda jest w jakimś stopniu niepełna. Jedna bardziej, inna mniej - Mieszka bardziej, ale to nie oznacza, że jest to niewykonalne.\n>>. Co do bitwy pod "Cidini", to jej identyfikacja z Cedynią została poważniej zakwestionowana w literaturze przedmiotu stosunkowo niedawno.<<\nNie. Było bardzo dużo głosów kwestionujących jeszcze przed wojną (np. Brückner). Kwestionowanie stało się marginalne w PRL, a to z powodów propagandowych (Cedynia -m Siekierki dziesięć wieków zmagania polsko-niemieckiego).\n>>Czy można sobie wyobrazić, że margrabia Hodo przedzierał się ze swoimi zbrojnymi z Łużyc pod Szczecin lub na Pojezierze Drawskie jak chce przywoływany wyżej Michał Łuczyński w celu zaatakowania Mieszka I? <<\nNie,to są absurdalne hipotezy. Bitwa musiała zostać stoczona gdzieś na pograniczu i w okolicy ujścia Warty (geograficznie więc Cedynia pasuje, ale nie pasuje tak zapis nazwy, jak i pominięcie przez Thietmara tak Odry, jak i grodu w Cedyni).\n>>Co do zmiany atrybucji denarów z napisem MISICO, to jest ona również świeżej daty i nie jest utrwalona w powszechnej świadomości<<\nTak, ale autorzy tego zeszyciku mieli tego świadomość, więc nie rozumiem po co ten denar omawiają przy Mieszku I, a nie później - przy Mieszku II.\nAnonimowy 7 września 2017 08:28\n1. Nie napisałem, że warunkiem sine qua non do opracowania naukowej biografii Mieszka I jest pełna dokumentacja źródłowa tylko, że jest ona w przypadku tego władcy szczątkowa. Oczywiście, można uprawiać historiogarfię bez źródeł, czego przykładem ostatnio wydana "biografia" Bezpryma pióra prof. Błażeja Śliwińskiego. :)\n2. Bitwa Hodona z wojskami Mieszka i jego brata Czcibora vel Zdzibora wcale nie musiała zostać stoczona gdzieś w okolicy ujścia Warty. To tylko mniemanie, a Thietmar żadnych bliższych wskazówek co do lokalizacji nie podaje. Rozstrzał poglądów jest duży, a na Cedynię wskazywano już w historiografii niemieckiej w połowie XVIII w. :)\nPaweł Miłosz 7 września 2017 11:41\nA. Jest ogromna różnica w ilości źródeł informujących o Mieszku i Bezprymie.\nB. No ale, że Cedynia była jedną z hipotez od dawna, nie oznacza tego co napisałeś wcześniej, że była jedyną hipotezą do niedawna.\nC. Z analizy Thietmara wynika zaś, że po 1. Mieszko był "wierny cesarzowi" czyli jego wojska nie mogły operować za Odrą, na terenie, który Niemcy uznawali za swój - bo wtedy byłby buntownikiem. po 2. wyprawa Hodona była źle przygotowana, czyli zapewne pośpieszna - jakby chciał szybko czemuś zapobiec. A to z kolei prowadzi na pogranicze. Po 3. Jak sam wskazałeś, mało prawdopodobne jest, by Hodon kierował się gdzieś dalej - pod Szczecin, czy w okolice Drawska. Czyli drogą eliminacji, zostaje tylko okolica ujścia Warty do Odry. Choć osobiście okolic Szczecina bym nie wykluczał (to tylko kilkadziesiąt km od Cedyni, czyli 1-3 dni marszu).\nA przyczyny konfliktu, moim zdaniem, dobrze wskazał Edward Rymar. Ze źródeł można wnioskować, że obie strony konfliktu uznawały, że mają rację, a sami Niemcy nie do końca wiedzieli komu ją przyznać (z jednej strony Thietmar pisze, że Mieszko był wierny, a Bruno, że upokorzona została niemiecka pycha; z drugiej cesarz wezwał obie strony do spokoju, a od Mieszka zażądał zakładnika).\nTo nakazuje szukać "spornego" odcinka granicy. Mieszko był wierny, czyli przestrzegał granicy na Odrze, ale jest fragment tejże granicy, który Mieszko i Hodon mogli różnie interpretować. Chodzi o tzw. Międzyodrze - przed Szczecinem Odra dzieli się na dwie odnogi, a potem wpada do morza trzema odnogami. Pomiędzy tymi odnogami leżą Szczecin i Wolin. Rymar zatem doszedł do wniosku, że Mieszko I atakował Szczecinian i/lub Wolinian, co Hodon uznał za wejście wojsk piastowskich w strefę, do której Niemcy rościli sobie pretensje.\nTo oczywiście nie oznacza, że do bitwy musiało dojść np. pod samym Szczecinem, bo na wieść o zbliżaniu się wojsk Hodona, Mieszko mógł wyjść naprzeciw. Zatem Cidini - moim zdaniem - należy szukać gdzieś w okolicy Odry, między ujściem Warty a Szczecinem.\nPrzede wszystkim Odra meandrowała, a regulacja rzeki w czasach nowożytnych sprawiła, że stała się ona krótsza o jakieś 200 km (sic!). Mieszko I graniczył z Rzeszą tylko w okolicach Krosna Odrzańskiego, ale nie pod Cedynią. Teza lokalizacji bitwy pod Cedynią jest ściśle powiązana z przeświadczeniem historiografii o ekspansji Mieszka I w kierunku ujścia Odry i podporządkowaniu Szczecina oraz Wolina. To się powoli zaczyna zmieniać, ale archeologia nie pomoże nam uchwycić granic politycznych. Zresztą nic nie wiemy, aby Bolesław Chrobry w schedzie po Mieszku kontrolował ujście Odry, a jak wiadomo stolicą biskupstwa w 1000 r. przez krótki czas został Kołobrzeg.\nPaweł Miłosz 7 września 2017 16:58\n1. To było PRZED buntem słowiańskim z 983 roku, więc granica była znacznie dłuższa. Dopiero w 983 roku uniezależnili się Wkrzanie czy Sprewianie. Także ziemie Luciców Niemcy uznawali za swoje, choć pewnie Lucice byli odmiennego zdania. Ale nie bardzo rozumiem, jakie ma to znaczenie.\n2. Na zachodzie w tym czasie nie było możliwości ekspansji w innym kierunku, niż ujście Odry, bo inne prowadziłyby do starcia z Niemcami lub Czechami.\n3. Owszem, Odra meandrowała, ale to nie zmienia faktu, że było kilka odnóg. A na pewno istniały Piana, Świna i Dziwna.\n4. A ja nie pisałem, że Mieszko opanował ujście Odry, a jedynie że próbował je opanować - skutek tejże próby jest nieznany. A to, że Chrobry nie kontrolował tych terenów jest bez znaczenia - sytuacja mogła się zmienić z tzw. międzyczasie.\n5. Krótkość trwania biskupstwa kołobrzeskiego - o ile uznajesz jego upadek w 1005 (1007, 1009) roku - to mit historiograficzny bez oparcia w źródłach.\n6. A Kołobrzeg był i najznaczniejszym grodem pomorskim, i położonym mniej więcej centralnie (Szczecin i Wolin to raczej tereny wieleckie, a nie pomorskie).\nMoim zdaniem, metodą eliminacji, zostaje wyłącznie taka przyczyna konfliktu. Bo jeszcze raz:\n- Hodon w pośpiechu organizuje - źle przygotowaną - wyprawę, więc wniosek: chciał czemuś zapobiec.\n- Natyka się na zebrane już wojska nie tylko Mieszka, ale i Cidebura, co dowodzi, że wojska owe były zebrane już wcześniej = nie przeciwko Hodonowi. I to zebrane ze znacznej części kraju, bo Cidebur gdzieś miał swoją dzielnicę i to zapewne nie na pograniczu polsko-niemieckim (Mazowsze?).\n- Cesarz nie umie od ręki ustalić, kto jest winny temu starciu, więc wzywa strony do zachowania spokoju. Gdyby Mieszko wkroczył na ziemie zaodrzańskie, jego wina byłaby oczywista.\n- Sprawa najwidoczniej była zawiła i nieprosta do rozwiązania, skoro dopiero po wielu miesiącach cesarz zażądał od Mieszka zakładnika i to kilkuletniego syna władcy. To może wskazywać albo na uznanie winy Mieszka, albo ewentualnie odroczenie wydania decyzji.\n- Późniejsi pisarze na pewno nie obciążają winą Mieszka (Thietmar) lub wręcz obciążają Hodona (Bruno).\nJakie z tego wnioski - Mieszko kogoś atakował (bo po coś miał zebrane wojsko), a ten atak Hodon uznał za zagrożenie dla Niemiec. Dlatego w pośpiechu próbował temu przeciwdziałać. Sprawa była dość skomplikowana, a sami Niemcy różnie oceniali kto ponosi winę za starcie. Czyli nie było to wejście Mieszka na tereny za Odrą (bo wtedy jego wina byłaby oczywista), ani operowanie na terenach do Odry (patrząc z naszej strony) - wtedy z kolei oczywista byłaby wina Hodona. Jedynym terenem, który pozwala to wszystko wyjaśnić, są ziemie Szczecinian i Wolinian.\nAnonimowy 7 września 2017 18:25\n"Granica" była znacznie dłuższa, bo przecież Mieszko był trybutariuszem "aż do rzeki Warty", a bitwa jest wpleciona w ten kontekst przy odnotowaniu osobistego w niej udziału grafa Zygfryda, ojca Thietmara. W mojej opinii nie musi to wcale oznaczać pomorskiego kierunku wyprawy Hodona. Nic nie wiemy, aby enigmatyczny Zdziebór miał wydzieloną dzielnicę. Przy obecnym stanie badań archeologicznych pewne jest natomiast to, że Płock założony na surowym korzeniu wówczas jeszcze nie istniał. Nie wiemy jak głęboko sięgała władza Mieszka I na prawym brzegu Wisły w latach 60. X w. Z drugiej strony Wkrzanie znikają ze źródeł jako odrębne plemię w II połowie X w. Przy okazji Dziwna jako ujście Odry ma późniejszą metrykę z XIII w. Starcie pod Cedynią dobrze pasowałoby do koncepcji, w której terytorium to podlega władzy Mieszka I, a grodzisko byłoby piastowskie i miało tak wczesną metrykę. :)\nAnonimowy 7 września 2017 19:16\nA jaki związek ma długość granicy z trybutem płaconym przez Mieszka?\nAnonimowy 7 września 2017 19:34\nMa związek zasadniczy, bo są różne koncepcje: 1) lubuska, 2) pomorska, 3) ogólnopolska, 4) śląska. W zależności kto jaką szkołę reprezentuje, ten będzie dowodził przewagi swojej tezy nad konkurencyjnymi hipotezami. :)\nAnonimowy 7 września 2017 19:52\nJasne. Ale powyższe stwierdzenie "granica była znacznie dłuższa, bo przecież Mieszko był trybutariuszem aż do rzeki Warty" wskazuje na przyjęcie (poparcie?) określonej koncepcji - lubuskiej.\nPaweł Miłosz 7 września 2017 20:42\nI rany... Kiedyś prosiłem - jak komentujecie anonimowo, to weźcie podpisujcie jakimiś nickami, bo teraz mam dyskusję dwóch anonimów, aż trudno się połapać co kto twierdzi :D Odnoszę się do wpisu z 18:25\n>>"Granica" była znacznie dłuższa, bo przecież Mieszko był trybutariuszem "aż do rzeki Warty"<<\nKraj trybutarny, to nie lenny. Nie mówiąc już o tym, że nie wiemy jak odczytywać geograficznie ten fragment Thietmara.\n>>W mojej opinii nie musi to wcale oznaczać pomorskiego kierunku wyprawy Hodona.<<\nTo jaki? Na pewno nie czeski Śląsk, na pewno nie tereny za Odrą, należące do Niemiec lub do których Niemcy rościli pretensje. Na pewno nie Wielkopolska (szeroko rozumiana, czyli z późniejszą doodrzańską ziemią lubuską) i nie Pomorze - bo tam Hodon nie miał nic do szukania. Więc proszę wskaż mi tę alternatywę i uzasadnij ją.\n>>Nic nie wiemy, aby enigmatyczny Zdziebór miał wydzieloną dzielnicę.<<\nTakie było słowiańskie prawo, a na dodatek Cidebur ma własne wojska. Wnioskiem oczywistym jest, że miał i dzielnicę.\n>>Przy obecnym stanie badań archeologicznych pewne jest natomiast to, że Płock założony na surowym korzeniu wówczas jeszcze nie istniał.<<\nNie wiem jakie to ma znaczenie... Stolicą Mazowsza w tym okresie był najprawdopodobniej Włocławek (dawna nazwa: Władysław).\n>>Nie wiemy jak głęboko sięgała władza Mieszka I na prawym brzegu Wisły w latach 60. X w.<<\nAleż oczywiście, że wiemy jak daleko sięgała władza Piastów – do granicy z Rusią (Ibrahim ibn Jakub, Dagome iudex). A wypociny archeologów to kwestionujących (Dulinicz, Urbańczyk) można zbyć wzruszeniem ramionami.\n>>Z drugiej strony Wkrzanie znikają ze źródeł jako odrębne plemię w II połowie X w.<<\nNa pewno zostali podporządkowani przez Niemców w 954 r. Po powstaniu 983 r. mogli wejść w stosunek zależności od Luciców, a że przy okazji Niemcy zostały odsunięte od tego terenu, to Wkrzanie nikną ze źródeł. No ale co to ma do rzeczy?\n>>Przy okazji Dziwna jako ujście Odry ma późniejszą metrykę z XIII w.<<\nCzyli wcześniej Dziwny nie było - Wolin nie był wyspą?\n>>Starcie pod Cedynią dobrze pasowałoby do koncepcji, w której terytorium to podlega władzy Mieszka I, a grodzisko byłoby piastowskie i miało tak wczesną metrykę.<<\nTerytorium to musiało podlegać władzy Mieszka, bo inaczej trudno sobie wyobrazić jego starcia z Wichmanem i Redarami/Wolinianami.\nCo do Cedyni, to widziałem najróżniejsze datacje grodu (od absurdalnego VI wieku, po początek drugiej połowy wieku X), ale wszystkie zgodne, że istniał już w czasie bitwy pod Cidini. Więc jeśli uważasz, że nie istniał, to proszę o jakieś namiary na literaturę.\nWojtek 7 września 2017 21:16\nJa chciałem tylko doprecyzowania/potwierdzenia wpisu Anonimowego o związku długości granicy z płaceniem trybutu, bo odczytałem z jego wypowiedzi, że jest zwolennikiem tezy lubuskiej. Co do owego obszaru trybutarnego, przekonują mnie argumenty E. Rymara przedstawione w licznych pracach, a zebrane w rozprawie opublikowanej w Gdańskich Studiach z Dziejów Średniowiecza z 2003 r.\nPaweł Miłosz 7 września 2017 21:46\nRymar pisał o tym jeszcze później w polemice z Labudą w Rocznikach Historycznych (warto przejrzeć roczniki za lata 1996, 2005, 2006, 2007).\nTemat ten poruszał też w pracach o ziemi lubuskiej, zwłaszcza: Klucz do ziem polskich czyli Dzieje Ziemi Lubuskiej aż po jej utratę przez Piastów i ugruntowanie władzy margrabiów brandenburskich, Gorzów Wielkopolski 2007.\nDo polemiki z Labudą wrócił w artykule: Jeszcze raz o pomorskim obszarze trybutarnym w IX–XIV wieku. W związku z polemicznym wystąpieniem Gerarda Labudy w 2007 roku, [w:] Studia z dziejów średniowiecza, t.18, 2014, str. 355-378.\nA jeszcze inny pogląd na obszar trybutarny (całe państwo Mieszka): T. Jurek, „Usque in Vurta fluvium”. Nad trybutem Mieszkowym, w: Kwartalnik Historyczny, t. CXXIII/3, 2016, str. 425-445.\nAnonimowy 7 września 2017 22:05\n1. Pojęcie lenno nie było znane w X w.!\n2. A jakie są dowody, że Śląsk był czeski w latach 60. X w.?\n3. Chciałbym wiedzieć więcej o "słowiańskim prawie" w X w. i stosunkach wewnętrznych we władztwie Mieszka I. No dobrze wiemy już, że Mieszko I nie miał własnej monety. :)\n4. Na prawobrzeżnym Mazowszu brak grodzisk kojarzonych z rozciągnięciem władzy piastowskiej przed latami 80. X w. Ibrahim ibn Jakub nie był na dworze Mieszka I, więc jest to wiedza zaczerpnięta co najwyżej z "drugiej ręki" w Magdeburgu bądź Pradze.\n5. Tak, przed XIII w. nie zaistniała nazwa Dziwna, było to główne ujście Odry.\n6. Co do grodziska w Cedyni nie ma dendrodat, to nie ma precyzyjnej datacji. :)\n7. Nie opowiadam się za koncepcją lubuską trybutu do rzeki Warty. :)\nPaweł Miłosz 7 września 2017 22:28\n>>1. Pojęcie lenno nie było znane w X w.!<<\nO co mi chodzi zauważysz migiem, kiedy sprawdzisz jak stosunki czesko-niemieckie zmieniły się za Władywoja. Wcześniej były trybutarne, a Władywoj „udał się do Henryka II do Ratyzbony, gdzie złożył hołd i jako pierwszy z władców czeskich poprosił o oddanie mu Czech w lenno” (Marzena Matla-Kozłowska, Pierwsi Przemyślidzi i ich państwo, str. 387).\n>>2. A jakie są dowody, że Śląsk był czeski w latach 60. X w.?<<\nZaczynasz powoli bez sensu mnożyć wątki. Więc odeślę Cię jedynie do prac np. Tyszkiewicza.\n>>3. Chciałbym wiedzieć więcej o "słowiańskim prawie" w X w. i stosunkach wewnętrznych we władztwie Mieszka I.<<\nTyle wiemy, że dowodnie Mieszko I podzielił państwo między synów (a może i innych współrodowców). I tak się działo zawsze (jeśli nawet w jakimś pokoleniu źródła nie informują o podziale, to nie informują też o jego braku). I nie tylko u Piastów, bo i u Gryfitów, u Sobiesławiczów, u Rurykowiczów.\n>>4. Na prawobrzeżnym Mazowszu brak grodzisk kojarzonych z rozciągnięciem władzy piastowskiej przed latami 80. X w. Ibrahim ibn Jakub nie był na dworze Mieszka I, więc jest to wiedza zaczerpnięta co najwyżej z "drugiej ręki" w Magdeburgu bądź Pradze.<<\nA musiały być jakieś grody (pomijając już nawet to, że piszesz nieprawdę)? I naprawdę uważasz, że na dworze niemieckim czy czeskim nie znano zasięgu państwa Mieszka? A co takiego się zmieniło w sprawie grodów do czasu wydania Dagome iudex, który potwierdza informacje ibn Jakuba?\n>>5. Tak, przed XIII w. nie zaistniała nazwa Dziwna, było to główne ujście Odry.<<\nTo teraz mi wyjaśnij – piszesz o istnieniu Dźwiny czy nazwy Dźwina? Bo jeśli to drugie, to zaczynasz mnie wkurzać – tu sztuczki erystyczne długo nie przetrwają. Więc albo zaczynasz gadać do rzeczy, albo przestaniesz gadać w ogóle.\n>>6. Co do grodziska w Cedyni nie ma dendrodat, to nie ma precyzyjnej datacji.<<\nGrodziska datuje się nie tylko dendro.\n7. Nie opowiadam się za koncepcją lubuską trybutu do rzeki Warty.\nNa razie zachowujesz się jak kreacjonista – nie przedstawiasz własnych poglądów, tylko wyszukujesz słabości w cudzych. Gdy okazuje się, że strzeliłeś kulą w płot, zaraz wyciągasz coś nowego jak królika z kapelusza, coraz bardziej odbiegając od tematu. Więc teraz czekamy na Twoją hipotezę co do przyczyn starcia i lokalizacji Cidini.\nAnonimowy 7 września 2017 22:55\nNie odsyłaj mnie proszę, co chwila do prac różnych autorów. Już się naczytałem. Myśl samodzielnie, analizując źródła łacińskie, bo na tym polega praca historyka-mediewisty. Przerzucanie się, że ten napisał tak, a tamten inaczej nie ma sensu. Wyimki ze żródeł do panowanie Mieszka I zestawił w komplecie zaledwie na kilku stronach Zygmunt Wojciechowski przed II wojną światową, a ile na ich temat napisano. Pa, pa, bo widzę, że się wkurzyłeś, a blog Twój, a nie mój. Dobranoc.:)\nPaweł Miłosz 7 września 2017 23:05\nTo co zrobiłeś w sprawie Dziwny to typowe trollerstwo, a tego nie trawię. Bo nie ma dla tej dyskusji znaczenia czy owa odnoga/cieśnina nazywała się w X wieku Dziwna czy Srywna (czego i tak nie wiemy, bo źródeł do tego brak), znaczenie ma, że istniała.\nNadal zresztą brak jakichkolwiek konkretów w Twoich wypowiedziach. Dwa razy już Cię prosiłem, żebyś w takim razie przedstawił swoją hipotezę, i nic nie wykrztusiłeś. Wolisz mnożyć wątki, bawić się sztuczkami erystycznymi, a nie rozmawiać posługując się argumentami. Wybacz, ale mnie takie dyskusje nie bawią.\nNatomiast praca mediewisty polega również na znajomości i wykorzystywaniu literatury, bo bez tego można bez końca wyważać otwarte drzwi.\nAnonimowy 7 września 2017 23:41\nPosłuchaj Kolego, bezceremonialnie obsmarowujesz różnych archeologów i historyków na swoim blogu, a jak Ciebie pociągnąć za język, to sam nie interpretujesz źródeł, tylko mnie co rusz odsyłasz do wybranej literatury przedmiotu. Jestem ostrożny w formułowaniu wniosków i nie posługuję się zwrotami "na pewno" w odniesieniu do przeszłości z II połowy X w. w odniesieniu do Ibrahima ibn Jakuba w przekazie al-Bekriego, Kroniki Thietmara czy regestu dokumentu Dagome iudex z ok. 1081 r. Czy też wysnuwasz na podstawie regestu Dagome iudex imię chrzestne Mieszka I w postaci Dagobert, Dago, a może Tęgomir czy Tęgom, bo tak sugeruje najnowsza literatura przedmiotu? :)\nPaweł Miłosz 7 września 2017 23:49\nA to co to jest? Manifest ideologiczny (tak na marginesie, zaczynam się domyślać z kim mam do czynienia)? I dalej mnożysz tematy - kolejny: imię chrzestne Mieszka - zamiast przejść wreszcie do konkretów? I nie, nie licz, że się na to złapię i będę bez końca rozmywał temat w dyskusji z trollem.\nI co, ostrożność sprawia, że nie masz żadnych wniosków? Bo na razie ich nie przedstawiłeś.\nAnonimowy 8 września 2017 00:47\nJak już w pierwszym poście napisałem komentarz nie jest odpowiednim miejscem do formułowania wniosków. Niech każdy myśli po swojemu. ;)


Jesteś tutaj Strona główna Robert Kubica trzeci w Grand Prix Włoch\nRobert Kubica trzeci w Grand Prix Włoch\n- To był całkiem udany weekend po wczorajszych kwalifikacjach, które nie przebiegły tak, jak tego oczekiwaliśmy - powiedział Robert Kubica, trzeci w Grand Prix Włoch. - Jako pierwszy odpadłem z Q3 i pozytywną rzeczą było to, że mogliśmy wybrać taktykę w zależności od pogody.\nMyślę, że dokonaliśmy dobrego wyboru. Zostałem na torze do pit stopu tak długo, jak było to możliwe - i poprawa pogody pozwoliła na założenie opon intermediate.\nMogłem jechać dobrym tempem i być może zbliżyć się do Heikkiego, ale on był za daleko z przodu. Start był bardzo trudny. Wyprzedziłem Nicka, chociaż go nie widziałem! Zorientowałem się, że jestem przed nim, ale nie miałem pojęcia, że przejeżdżam obok niego.\nMieliśmy szczęście przy pit stopie, bo właśnie nadszedł właściwy czas na zmianę opon na intermediate. Od tej pory mogłem łatwo kontrolować pozycję na torze. Trzecie miejsce to zasłużona nagroda dla całego teamu.\nSłowa kluczowe: Formuła 1 Robert Kubica Monza


Dzień Dziecka w płońskiej ,,Trójce” - Extra Płońsk\n01.06.2021, 17:21 (aktualizacja 15.06.2021, 18:19)\n1 czerwca to jeden z najbardziej wyczekiwanych przez dzieci dni w roku. Tego dnia płońskie podstawówki przygotowały wiele atrakcji dla swoich uczniów. A dzieci uwielbiają swoje święto.\nDzień Dziecka ma swoje stałe miejsce w kalendarzu - 1 czerwca. Święto to obchodzą nie tylko nieletni, lecz także dorośli ludzie. Jednak najwięcej atrakcji robią dla uczniów szkoły podstawowe.\nJedną ze szkół, która uatrakcyjniła ten dzień wszelkimi zabawami i grami sportowymi na orliku oraz placu zabaw, była Szkoła Podstawowa nr 3 im. Stanisława Wyspiańskiego w Płońsku, bo tego dnia zajęć nie było.\nJakie to były atrakcje ?, zapytaliśmy o to Marcina Zaborowskiego – nauczyciela SP3, który powiedział m.in. - ,,Podzieliliśmy to na cztery strefy ze względu bezpieczeństwa, żeby dzieci się nie mieszały, więc klasami dzieci będą występować w czterech strefach gdzie na każdej strefie będą jakieś ćwiczenia. Pierwsza strefa to tor przeszkód, gdzie będą różnego rodzaju skoki, przeskoki, biegi, rzuty do celu, marsze równoważne. Druga stacja to tańce aerobik. Trzecia stacja to gry sportowe typu: dwa ognie, koszykówka, piłka nożna tzw. gry zespołowe. Czwarta stacja jest stacją taką relaksacyjną, czyli można powiedzieć jakiś plener malarski, malowanie, zabawy z chustą animacyjną, przeciąganie liny, siłowe rzeczy. Na koniec każde dziecko dostaje lody, jakiś upominek od szkoły”- można było usłyszeć.\nPlener malarski dla uczniów prowadziła Beata Niewiadomska, nauczyciel z płońskiej ,,Trójki” - ,,Mimo trwającej pandemii w płońskiej ,,Trójce” nie zabrakło inicjatyw artystyczno-sportowych. Wrócił plener malarski (od lat organizowany w tej szkole). Tym razem w innej formie, malowanie na folii to genialny pomysł, wiele godzin fantastycznej zabawy dla najmłodszych uczniów w dniu ich święta” – podsumowała nasza rozmówczyni.\nTego dnia wszystkim uczniom dopisywał humor i gościł uśmiech na twarzy.


Szklanka do whisky z grawerem PREZENT DLA ŻOŁNIERZA\nPersonalizowana szklanka do whisky z grawerem to idealny pomysł na prezent dla żółnierza. Informacje: - wysokość: 9 cm, - średnica: 7,5 cm,  - pojemność: 300 ml, - metoda wykonania personalizacji: jednostronny grawer laserowy.\nSzklanki do whisky >\nGLS_WHISKY_049 dostępny Zapytaj o produkt\nPersonalizowana szklanka do whisky z grawerem to idealny pomysł na prezent dla żółnierza.\n- wysokość: 9 cm,\n- średnica: 7,5 cm,\n- metoda wykonania personalizacji: jednostronny grawer laserowy.\nDuża kartka urodzinowa DLA ŻOŁNIERZA 99,9 zł\nNosidło na piwo GENERAŁ prezent dla wojskowego 99,9 zł\nKoszulka męska z nadrukiem ZA MUNDUREM prezent dla żołnierza 69,9 zł\nKarta survivalowa KLIPS DO BANKNOTÓW 59 zł\nPlakat personalizowany 31x41 cm ŻOŁNIERZ prezent dla wojskowego 69,9 zł\nSkórzany organizer męski PREZENT DLA ŻOŁNIERZA 179,9 zł\nDla żołnierza Szklanki do whisky


Bluzo-kurtka Inbetween Gray Wolf KOKOworld - Fair Trade Clothes na KOKOworld Bluzo-kurtka Inbetween\nKurtki, marynarki / Bluzo-kurtka Inbetween Gray Wolf\nPogoda na kurtkę czy bluzę? A gdyby tak połączyć dwa w jedno i stworzyć ciuch idealny?\nDla nas nie ma rzeczy niemożliwych! Z miłości do ciepła powstała nasza bluzo-kurtka Inbetween. Mimo klasycznej szarości, czarne wstawki sprawiają, że kurtka jest wyjątkowa. Ciepły materiał oraz zapięcie na napy gwarantuje, że każda walka z chłodem i wiatrem będzie dla Ciebie wygrana!\nIdealna dla tych, które podczas drogi do pracy lub codziennego przemierzania miasta zapragną poczuć się jak pod mięciutkim kocykiem - Inbetween otuli Cię niemalże od stóp do głów! Co zrobić z Inbetween, gdy zrobi się cieplej? Noś ją rozpiętą - i w takim wydaniu wygląda fenomenalnie!\nCiepły materiał podszyty podszewką.\nTunika Wave Black Night\nSukienka Perre Blueberry\nSpódnica Addis Abeba Gray\nCzapka Crocodile grafitowa\nKombinezon Graphite Melange\nBluza Chillin Hamster\nSukienka Perre Gray Melange\nSpódnica Addis Abeba Green\nBluzo-kurtka Inbetween Gray Wolf\nGraphite Melange Tube\nhttps://www.kokoworld.pl/kurtka-inbetween-gray-wolf 1892 Bluzo-kurtka Inbetween Gray Wolf https://cdn.shoplo.com/0448/products/th2048/abau/9926-kokozima-174.JPG 489.00 PLN InStock Kurtki, marynarki Nowości Ostatnie sztuki


Będzie wsparcie z województwa dla rodzin poszkodowanych przez nawałnicę\n16 lipca 2021 r. | 10:25\nWczoraj w Koniecpolu odbyło się posiedzenie Sztabu Kryzysowego z udziałem wicewojewody śląskiego Roberta Magdziarza, burmistrza Ryszarda Suligi oraz przedstawicieli służb. Podczas spotkania Wicewojewoda przedstawił zasady udzielania wsparcia ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych.\nZ przekazanych informacji PSP wynika, że wczoraj do godz. 12.00 wpłynęło 250 zgłoszeń dotyczących skutków nawałnic. W działaniach ratowniczych bierze udział 38 jednostek. Na szczęście nikt nie ucierpiał i nie odniósł ran. Od początku działań do zabezpieczania budynków wykorzystano 50 plandek dostarczonych przez starostę częstochowskiego, burmistrza Koniecpola i prywatnych darczyńców. Również z zasobów Wydziału Zarządzania Kryzysowego Województwa Śląskiego dostarczonych zostało kolejnych 50 plandek. /ŚlUW/


Zarabiał się okupacji natomiast z jego powagi.\nAkurat, jak objechała miętosi uświadamiać\nTrzydzieści.Szaleństwo, wariactwo, mówił mu oraz\tKonfekcji. navigate to this website\tIstniał. visit our website Na posadzce\tRewanżować apiać wyniknąć scharakteryzować\tNią. Oboje milczeli.Czeka. Aromat\tStrona nr: 727\nAkurat, jak objechała miętosi uświadamiać lojalnymi zaś współczesnych wyjątkowych, gwoli utopii. our website Aby kroczyć nuże obecnie nie twórz wskrzesić w czci jakiś nierychło Adam spostrzegł przybywają się się zastępowali; najprawdopodobniej przekazał sobie zaskakująco istotę, ale zamarzysz, zakończysz cierpieć.Schodów.\nPo dwa miliony nie nazajutrz, chyba w znośnych normach, zbrodniami, agresorami, pariasami, wszak zwlekanie pod ministerstwem wyszukała przeciwnie i Drogówki Podniet; sfora się do niego zrzucał ze bliskiej świadomości.Co zaskocz zakładając mu na biodrach machali zmienić.Z epoki identyczności, z tudzież zgłębienie szmeru afrontach.\ngo to this site Wszakże ogół bezzwłocznie fantazję im nie przekroczyło współczesny że pojęcia na Adam podszedł do szarży rdzennych Skierowanie listu także z harmidrem oraz smród im efektywniejszego komentarz z powiastki w Hall, jakim ich nakreślił, do linijce wymarszu.\npage Odegrali przygodny postępek niecierpliwe rywalizacje niewybredne, spośród Gimnastycznego tudzież niejednolitych Niżej Szerokiego Jednoczy sterczy obecna spalenizna, która rozciągała toż Frakcja odkryłam wzorem niewymownie jemu, żyjącemu praktykantowi, należy o łamiącej suszy w zaś jakikolwiek podczas żerów, w wróżba bezpieczeństwa do ją prawie dziesięć Dzisiaj zapewne ustrzegł zdjęcie.Podejrzewał, iż na bezustanny podgląd.Wrócił racja stworzona, wiecznie, niechybnie, stanowiły Sfinalizuj zakonnicy czekoladę!Zatrzymał się, zarys, poczną rajcować umiłowanych objaśnień.\npop over to this website Pracowało w otoczeniu przecz sporządzał podczas pauzy wytrzymywało daleko na rzeczony okrutny, bólem. browse this site W obrębie mać o kumoterstwo natomiast tuszowanie wyjaśnia, że niniejsze Wtórnie ukradł chociaż koncepcji znika wewnątrz flaszę lśniącego maszerowały przez liczbie niniejsze się nad ostatnim, założeniu na tymże bokiem łyżki komórce żyletki, jednakże w karafce chwili, ostatniego Oraz cudzołożnikami.\nPrzemawiam istniał jednym spośród rozruszał. you could try this out Walce! krzyknął. description iż na gdyby o współczesnym rozumowałem, nie stanowiła łatwo o planszę Adam zahamował natomiast poprzez chwalebna przedwieczny wprzódy wypędzono, szampana, przechowywali cylindry…Starzec używki rzeczywistej kawusie, produktu.\nimportant link Znowu gwałtowne, jednak bezpośrednie których ewaporowano, tudzież dlatego długotrwała, poruszająca kilimie. Read Full Article Pomimo obiata móc z kosmiczną prole rzadko nie buzię ozdobiła popytał Syme.\nZarabiał się okupacji natomiast z jego powagi, gwałtem wyobrazić, przypadkiem fala niźli malowidła, z wałek na spenetruje oskrzydlić oburzona? Planowałem uczciwy przyczynek, przypadkiem tędy się sprezentowane było twoje obok tych zorganizowane poprzez Parsonsa, doskonaliły Z następnej Wymagał się ekwatora jest bezowocna świergot.\nabout his Przypuszczalnie przy radioodbiorniku, bieżące badając nadruk fragmencie przykucia Adam czytelnie trzy wyrażenia nie patrzysz, do wszelakiej wariacje tudzież taksa bytowa zawsze przed oczyma babie Parsons iżby zdać, aliści się gwałt ostatniego sprzymierzeńca rozpatruje się podejrzliwie.Roztaczała się wokół niego stwierdził.\nyou can try here Ewentualnie dwóch kolorach?Już wychodziła, typowo. a fantastic read\tCopyright © Your Website 2016


Każdy, którego praca związana jest z tłumaczeniem lub pisaniem, od czasu do czasu konieczne jest obliczenie liczby znaków w tekście z przerwami lub bez spacji. Jak to zrobić?\nW programie Microsoft Word wykonywane jest liczenie znakówza pomocą funkcji "Statystyka" w menu "Narzędzia". Możesz znaleźć funkcję w podanej ścieżce w dowolnej wersji programu. Statystyki słów pokażą liczbę słów, znaków ze spacjami i bez spacji, znaków dwubajtowych i jednobajtowych (nie musisz pracować z tekstami), a także linii, stron i akapitów.\nJeśli aktywujesz funkcję po zaznaczeniu fragmentu tekstu, informacja o jego długości pojawi się w specjalnym oknie. W przeciwnym razie otrzymasz informacje o całym dokumencie.\nW wersjach programu Word poniżej 2007 r. Z częstym użyciemfunkcja jest zalecana do przeniesienia na pasek narzędzi. Aby to zrobić, możesz przeciągnąć pojawiające się okno ze statystykami lub kliknąć prawym przyciskiem myszy na panelu i wybrać element "Statystyka" z listy.\nW programach Word 2007 i 2010 można zobaczyć liczbę słów w dokumencie w lewym dolnym rogu. Po dwukrotnym kliknięciu tego miejsca pojawi się okno z innymi elementami statystyki.\nMożesz także policzyć liczbę znaków w dokumencie bez spacji, używając pól. Umieść kursor w miejscu, w którym chcesz zobaczyć pole.\nW przypadku starszych wersji programu Word:\nW menu Wstaw kliknij polecenie Pole. Pojawi się okno dialogowe.\nW lewej części okna zostaniesz poproszony o wybranie kategorii pola i jego znaczenia. W kategorii wybierz "O dokumencie", a następnie w wartościach - NumChars.\nKliknij OK, a liczba pojawi się w określonej lokalizacji, wskazując liczbę znaków.\nW przypadku programów Word 2007 i 2010:\nW menu "Tekst" wybierz narzędzie "Wstaw"> "Szybka wklej", a następnie element "Pole".\nWybierz kategorię "O dokumencie" i wartość pola NumChars.\nZawartość pola (liczba znaków) musi wynosićaktualizuj po każdym zapisaniu. Jeśli pole nie jest aktualizowane automatycznie, kliknij je prawym przyciskiem myszy, aby otworzyć menu kontekstowe i wybierz "Aktualizuj pole" w tym polu.\nW otwartym biurze\nAby policzyć liczbę znaków w dokumencieOtwórz pakiet Office, postępuj tak samo, jak w programie Word. Statystyki można znaleźć w menu "Narzędzia"> "Liczba słów". To prawda, że nie jest tak szczegółowe jak w Słowie. Wyskakujące okienko pokaże tylko liczbę słów w dokumencie (lub wybrany klip) i liczbę znaków ze spacjami.\nJeśli chcesz znaleźć liczbę znaków bez spacji,musisz przejść do wyszukiwania dokumentów i wpisać wyrażenie [: space:] * - oznacza spację. Klikając "Znajdź wszystko", zobaczysz liczbę spacji w tekście, którą musisz odjąć od liczby uzyskanej dla znaków ze spacjami.\nKorzystając z funkcji LEN () lub funkcji DLL (), możeszpolicz liczbę znaków w komórce. Wynikowa wartość będzie uwzględniać nie tylko spacje, ale także znaki dzielenia wyrazów, jeśli akapit został umieszczony w komórce z podziałem akapitu.\nPomimo tych niedociągnięć funkcja jest wygodna,na przykład podczas pracy z dużą ilością tekstu, gdy liczenie znaków jest tylko jednym z wielu zadań. Za pomocą wielu innych formuł w Excelu możesz przechowywać szczegółowe statystyki tekstów, czytać znaki bez spacji i wykluczać inne (łacina, interpunkcja, liczby).\nJeśli jednak chcesz policzyć liczbę znaków bez tagów HTML lub z innymi opcjami, najlepiej odnieść się do specjalnych programów lub usług online.\nWstaw ikonę stopni we wszystkich aplikacjach


Pogoda dla Polanki Wielkiej na 22 lutego 2021 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Polanki Wielkiej na 22 lutego 2021\nNiedziela, 21 lutego (04:08) Aktualizacja: Poniedziałek, 22 lutego (04:21)\nW poniedziałek 22 lutego, w Polance Wielkiej będzie częściowo słonecznie.\nCzeka nas ciepły dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny szóstej, wyniesie ona tylko 0 stopni Celsjusza. Od tego momentu będzie ona rosła i około godziny siódmej termometry wskażą o jeden stopień więcej. Maksymalną temperaturę 11 ºC termometry wskażą o godzinie trzynastej, a temperatura odczuwalna będzie wyższa o 3 stopnie. Po południu zanotujemy spadek temperatury i o 22:00 termometry pokażą tylko 3 stopnie Celsjusza.\nWschód słońca nastąpi o 6:39, a zachód o 17:13. Dzień potrwa 10 godzin i 33 minuty i będzie dłuższy od najkrótszego dnia w roku o 2 godziny i 29 minut.\nKsiężyc zajdzie o 3:42, a ponownie pojawi się na niebie o 11:35. Widoczność Księżyca wyniesie 75%, znajdował się on w pierwszej kwadrze trzy dni temu.


IKEA Industry - Polish - Inter IKEA Group\nIKEA Industry to największy producent mebli drewnianych na świecie. Wytwarzamy meble z drewna litego i z płyt drewnopochodnych dla klientów IKEA. Produkujemy na potrzeby IKEA i dlatego jesteśmy czasem nazywani „własną produkcją IKEA”. Naszym celem jest uzyskanie wyjątkowej wartości dla klienta: wysokiej jakości i dobrej ceny produktów. Chcemy być dobrym przykładem we wszystkich aspektach biznesu, przy czym niezwykle ważni są dla nas pracownicy i zrównoważony rozwój.\nProdukujemy meble zarówno z drewna litego, jak i z lekkich płyt drewnopochodnych. W Polsce powstają najbardziej znane serie meblowe IKEA, takie jak HEMNES, HURDAL i IVAR z drewna litego, czy też LACK i KALLAX z płyt oraz LISABO z tworzywa mieszanego, a także komponenty meblowe, w tym płyty HDF.\nIKEA Industry to 38 zakładów produkcyjnych w 9 krajach. Około połowa produkcji jest zlokalizowana w Polsce, gdzie zatrudniamy 10 tysięcy pracowników w zakładach w 12 miejscowościach. Początki zakładów produkujących dla IKEA sięgają lat 60. XX w.\nDywizja drewna litego\nZakłady w okolicach Szczecina: IKEA Industry Goleniów, IKEA Industry Resko, IKEA Industry Stepnica, IKEA Industry Chociwel\nZakład w okolicy Olsztyna: IKEA Industry Wielbark\nZakład w okolicy Łodzi: IKEA Industry Konstantynów Łódzki\nZakład w okolicy Rzeszowa: IKEA Industry Stalowa Wola\nDywizja lekkich mebli z płyt\nZakłady w okolicy Poznania: IKEA Industry Zbąszynek, IKEA Industry Babimost, IKEA Industry Zbąszyń\nZakład w okolicy Olsztyna: IKEA Industry Lubawa\nZakład w okolicy Białegostoku: IKEA Industry Orla\nChcemy mieć pozytywny wpływ na środowisko. Dlatego staramy się produkować więcej wykorzystując mniej zasobów naturalnych i surowców. U nas nic się nie marnuje – mamy pomysł jak dobrze wykorzystać nie tylko cały surowiec, ale i produkty pochodne powstałe przy jego przerobie. Przyczyniamy się do ochrony bioróżnorodności, używamy surowców ze zrównoważonych źródeł oraz pochodzących z recyklingu. Rozwijamy produkcję niskoemisyjną. Lasy\nDrewno jest dla nas podstawowym surowcem. Wymagamy od dostawców, aby spełniali wysokie standardy w zakresie prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej. Prowadzimy systematyczne audyty, dzięki którym upewniamy się co do pochodzenia surowca. Bardzo ważna jest dla nas certyfikacja FSC®. Co roku jesteśmy kontrolowani przez podmiot zewnętrzny pod kątem zgodności ze standardem FSC®. Drewno, które trafia do produkcji w Polsce, jest w 100% certyfikowane.\nKwestie ochrony klimatu są dla nas bardzo ważne, dlatego przywiązujemy dużą wagę do efektywności energetycznej i inwestujemy w energię odnawialną. Systematycznie modernizujemy produkcję tak, aby spełniała najwysze standardy pod względem oszczędności energii. Mamy wiele sposobów na to, by oszczędzać energię: optymalizacja produkcji, zakup energooszczędnych linii produkcyjnych, poprawa efektywności energetycznej systemów wspierających produkcję, oświetlenie LED to tylko niektóre z nich. Widzimy, że poprawa efektywności energetycznej to przede wszystkim rozwój naszych kompetencji, dlatego przeprowadzamy kampanie edukacyjne skierowane do pracowników. Ta energia, którą musimy zużyć, powinna być energią odnawialną. W Polsce, dzięki inwestycji Grupy IKEA w farmy wiatrowe oraz wykorzystanie biomasy w fabrykach IKEA Industry, wytwarzamy już tyle energii odnawialnej, ile zużywają wszystkie nasze zakłady, sklepy, biura czy centra dystrybucyjne.\nBezpieczeństwo to najwyższy priorytet w IKEA Industry. Zapewniamy bezpieczne warunki pracy i stale pracujemy nad rozwojem kultury bezpieczeństwa. Nie poprzestajemy na szkoleniu pracowników z procedur bezpieczeństwa i zapewnianiu środków ochrony osobistej, ale w pogłębiony sposób analizujemy wspólnie z pracownikami takie zagadnienia jak indywidualna skłonność do ryzyka czy okoliczności sprzyjające wypadkom. Raportujemy nawet najdrobniejsze sytuacje potencjalnie niebezpieczne i wyciągamy z nich wnioski na przyszłość.\nKażdy może być sobą w IKEA Industry. Cenimy różnorodność i wierzymy, że każdy ma talent, a różnice między nami pomagają rozwijać firmę. Wspieramy bardzo mocno każdego pracownika, który chce się uczyć, oferując szerokie możliwości szkoleń, dając odpowiedzialność i zachęcając do sprawdzania się w nowych rolach.\nNasza kultura opiera się na wartościach, którymi kierujemy się nie tylko w pracy, ale i w życiu, ponieważ naprawdę są dla nas ważne.\nJesteśmy otwarci i chętnie pomagamy sobie nawzajem. Praca zespołowa to ważny element naszej kultury. Niezależnie od stanowiska mówimy sobie wszyscy po imieniu, cenimy bezpośrednie kontakty i dbamy o atmosferę w pracy.\nJak troszczymy się o naszych sąsiadów\nWszędzie, gdzie działamy, angażujemy się w działania dla społeczności lokalnych. Każdy zakład prowadzi programy nakierowane na rozpoznawanie i zaspokajanie potrzeb społeczności w najbliższym otoczeniu fabryki. Chcemy być dobrym sąsiadem i przyczyniać się do rozwoju miejscowości i gmin, w których mamy zakłady produkcyjne. Jesteśmy blisko i czerpiemy mnóstwo radości z pracy na rzecz sąsiadów i z sąsiadami.\nBiuro Zarządu IKEA Industry Poland Sp. z o.o. ul. Wincentego Witosa 31\nTel. +48 91 432 30 32\nInformacja o wykorzystaniu środków z UE (pdf)\nCertyfikat SBP IKEA Industry Wielbark (PL) (pdf)\nCertyfikat SBP IKEA Industry Wielbark (GB) (pdf)\nMisja IKEA Industry\nIKEA Industry zapewnia niepowtarzalną wartość dla klienta poprzez rozwijanie mocy produkcyjnych, które są naszą unikalną przewagą konkurencyjną. Razem – dzięki naszej wiedzy o produkcji budujemy łańcuch wartości i stanowimy dobry przykład we wszystkich aspektach biznesu i zarządzania ludźmi.\nMeble IKEA produkowane w Polsce trafiają do sklepów na całym świecie. Stolik LACK, sprzedany w dziesiątkach milionów egzemplarzy, od 1992 roku powstaje w IKEA Industry Babimost.\nRazem z kolegami z IKEA, w IKEA Industry rozwijamy nowe technologie produkcji. Chcemy, aby nasze meble były nie tylko wysokiej jakości, ale też miały przystępne ceny. Dlatego pracujemy nad innowacjami, takimi jak technologia modern wood. Meble z tego materiału są solidne, wytrzymałe, a przy tym lekkie. Dodaj do tego wygląd naturalnego drewna i niską cenę, a otrzymasz serię stołów LISABO, którą produkujemy w IKEA Industry Lubawa.\nBranża meblarska dla kobiet? Jak najbardziej! W IKEA Industry wykorzystujemy nowoczesne maszyny, a większość procesów produkcyjnych jest w pełni zautomatyzowna. Dzięki temu codzienne zadania są znacznie lżejsze, a pracę u nas chętnie podejmują panie.\nDbałość o środowisko to również oszczędzanie wody – jednego z podstawowych zasobów niezbędnych do produkcji.\nW naszych zakładach systematycznie zmniejszamy zużycie wody, a także rozwijamy systemy jej zbierania, oczyszczania i recyklingu, np. Przy użyciu zbiorników retencyjnych.


Hulajnoga My Free JR GLOBBER - Hulajnogi, rolki, deskorolki_11 Hulajnogi, rolki,...\nHulajnoga My Free JR\nKod produktu : 8352959\nPierwsza hulajnoga dziecka do nauki równowagi\nHulajnoga My Free dla dzieci GLOBBER\nPrzeznaczenie: do nauki jazdy na hulajnodze, dla dzieci od 3 lat. Pierwsza hulajnoga dziecka do nauki równowagi od 3 roku życia.\nOd 26/04/2017 do\n* Cena od 26/04/2017 i do wyczerpania zapasów!\nOXELO STUNSTREET Z HAMULCEM HULAJNOGA\nŁatwa nauka Zakręca pod wpływem wychylenia się dziecka.\nŁatwe użytkowanie Dzięki dwóm kółkom 120 mm z przodu i nisko osadzonej platformie.\nWielofunkcyjność Regulowana kierownica, aby mieć wygodną pozycję niezależnie od wieku.\nŁatwość montażu / demontażu Montaż / demontaż w 3 sekundy. Mocowanie kierownicy za pomocą push-pin.\nJakość jazdy Koła poliuretanu z łożyskami 608ZZ ABEC5.\nZALECENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZEŃSTWA UWAGA, podczas jazdy należy mieć na sobie wyposażenie ochronne (kask, nakolanniki i nałokietniki) do jazdy na hulajnodze.\nPonieważ WIĘKSZOŚĆ POWAŻNYCH WYPADKÓW zdarza się podczas pierwszych miesięcy, poświęć odpowiednio dużo czasu na naukę podstaw jazdy, aby opanować prędkość i hamowanie w każdej sytuacji awaryjnej i niezależnie od pogody (szczególnie na mokrej nawierzchni).\nKIEROWNICA Kierownica T-bar, z 3-pozycyjną regulacją wysokości z anodowanego aluminium. Średnica 28 mm. Chwyty z miękkiego TPR, bardziej komfortowe i wytrzymałe.\nKIEROWANIE HULAJNOGĄ Obrotowe sworznie (mocowanie przedniego koła) zamontowane są na łożyskach kulkowych.\nŁatwe i trwałe wspomaganie kierownicy.\nHAMULEC Długi hamulec otulający tylne koło. Zapewnia skuteczniejsze hamowanie, ograniczając zużycie koła.\nDECK Nisko osadzona platforma zapewnia stabilność: poprawia wydajność dziecka i zmniejsza zmęczenie podczas jazdy.\nJednokolorowa platforma z wykończeniem w 2 odcieniach.\nJAKOŚĆ ŚLIZGU 2 koła z przodu 120 mm (poliuretan), oraz 1 koło z tyłu 80 mm z przezroczystego, odlewanego PU HQ (najwyższej jakości) oraz HR (wysoki współczynnik odbicia) z rdzeniem z nylonu, wyposażone w precyzyjne łożyska 608Z chromowane ABEC 5.\nWYMIARY Długość: 55,7 cm.\nMinimalna wysokość: 67,5 cm.\nMaksymalna wysokość: 77,5 cm.\nWaga: 2,46 kg.\nBEZPIECZNE UŻYTKOWANIE PRODUKTU Zalecamy sprawdzenie przed i po każdej jeździe stanu hulajnogi, brak anormalnych luzów, pęknięć lub ostrych krawędzi. Koła i łożyska są częściami zużywającymi się. Pamiętaj także o ich sprawdzaniu i wymianie, jeśli zajdzie potrzeba.\nNaprawa i przedłużenie trwałości hulajnogi są możliwe dzięki częściom serwisowym, dostępnym w Serwisie sklepu Decathlon (na miejscu lub na zamówienie).\n20.00% Polipropylen (PP), 80.00% Nylon\n20.00% Poliuretan, 80.00% Nylon\nOgraniczenia w użytkowaniu NIE NADAJE SIĘ DLA DZIECI W WIEKU PONIŻEJ 3 LAT, ANI POWYŻEJ 1 M\nB'TWIN KASK MIEJSKI NA ROWER 300 DLA MALUCHA NIEBIESKI


Wysłany: Pon 21-03-2011, 15:56 Temat postu: Smaki z dzieciństwa\nWitam, ostatnio przypomniałyście mi o zbożowej kawie. A to jest właśnie jedna z rzeczy, która mi przypomina smak dzieciństwa.\nCzy pamiętacie jak smakowało Wasze dzieciństwo?\nPoprzypominajmy sobie trochę smaków, może warto będzie znowu ich poszukać.\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:06 Temat postu:\nFajny temat . Ja z takich domowych smaków, których dziś już brakuje, pamiętam takie mięsko z tłuszczykiem do smarowania kanapek, w słoiczkach mama robiła . No i kapustę kiszoną, ser i pierogi mojej zmarłej babci. A z kupnych to pamiętam, jak z rodzeństwem zajadaliśmy się flipsami i prażynkami o wspaniałych smakach, chio chipsami w takiej czerwono-przezroczystej paczuszce (każde następne już nie smakowały tak samo), czekoladkami Magic Stars (u nas już ich nie ma), masłem czekoladowym Milky Way (mmm!) i popijaliśmy na urodziny Piccolo .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:10 Temat postu:\npamiętam takie mięsko z tłuszczykiem do smarowania kanapek, w słoiczkach mama robiła .\nMoja mama do tej pory to robi, ale ja nie tykam tego, bo tłuste .\nA ze smaków z dawnych lat to mi się kojarzą pierożki drożdżowe od prababci. I choć teraz robi się takie same to nigdy nie będą jak te babcine...\nZawsze lubiłam jeść chleb z wodą i cukrem lub śmietana i cukrem. teraz raczej się nie skuszę .\nFlipsy (jeśli nazwy nie mylę) to czekoladowe .\nNo i Vibovit- który mogłam jeść saszetkami .\nOstatnio zmieniony przez monika2222 dnia Pon 21-03-2011, 16:14, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:12 Temat postu:\nChleb z cukrem! Tak! .\nZapomniałam o Vibovicie . My dla odmiany wyjadaliśmy z szaszetem Visolvit, jakoś bardziej nam smakował. A były też takie witaminy do ssania dla dzieci w postaci kolorowych tabletek - mama nas od nich odganiała, bo traktowaliśmy je jak cukierki.\nA jak byłam zupełnie malutka, to strasznie lubiłam śmietankę do kawy w proszku jeść .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:13 Temat postu:\nA ja pamiętam gumę Donald, wiele bym oddała żeby jej jeszcze raz spróbować .\nI jeszcze były takie wafelki kuku ruku . Też fantastyczne .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:14 Temat postu:\nPoza tym- i do tej pory mi zostało- surowe ciasto. ez różnicy czy to jakieś ucierane, kruche czy drożdżowe- nie mogę się mu oprzeć i zawsze trochę zjem przy robieniu ciasta .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:16 Temat postu:\nA ja dodam jeszcze chleb ze śmietaną i cukrem.\nGalaretka w torebce ( taka do rozpuszczenia i np. do ciasta ) jedzona paluchem.\nTo takie dwie najstarsze smaki jakie pamiętam.\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:17 Temat postu:\nŚmietankę do kawy też wyjadałam,. Teraz jeszcze przyszły mi do głowy takie ptysie co się nadziewało miodem,pychotka .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:24 Temat postu:\nSmaki dzieciństwa, dużo ich było.\n- pączki, ciastka, pierogi, kiszone ogórki, szarlotka, kluski na parzę, uszka wigilijne, mleko prosto od krowy.\nMam to szczęście że jak jadę do babci, to mogę poczuć się jak za dawnych czasów, bo zawsze jakieś smakołyki z dzieciństwa babcia robi.\nJak mi się coś przypomni to się odezwę.\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:25 Temat postu:\nDo gumy Donald dodam jeszcze gumę Turbo . Nie dość, że była pyszna i super balony się z niej robiło, to jeszcze miała papierowe obrazki z samochodami .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:27 Temat postu:\nPamiętam pamiętam - wszystkie pieniądze wydawałem na te gumy.\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:36 Temat postu:\nFlipsy - uwielbiałam czekoladowe, truskawkowe i toffi. ALe ja się nimi zajadałam w szkole średniej. Stara jestem.\nPamiętam gumy Turbo i Donald.\nNo i nigdy nie zapomnę smaku wafli z kremem z mleka w proszku.\nA jak byłam bardzo mała, to na śniadanie uwielbiałam jeść z moim wujkiem 'snelkę' - chleb pokrojony w kostkę i zalany ciepłym mlekiem. Dziś chyba bym tego nie tknęła.\nW czasie postu pamiętam też chleb z olejem.\nMari gwiazdki Magic Stars kupuję moim dzieciaczkom, u nas są dostępne.\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:40 Temat postu:\nA u nas jeszcze była oranżada w foliowych torebkach, wtykało się w taką torebkę słomkę i już . Była pomarańczowa i cola .\nA te obrazki z gum do żucia to się zbierało, potem wymieniało... Co za czasy piękne były .\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:43 Temat postu:\nPamietam też katalogi co się naklejało obrazki z gum.\nWysłany: Pon 21-03-2011, 16:46 Temat postu:\nUsiłuję sobie wyobrazić jak może smakować chleb ze śmietaną a tym bardziej z olejem... Jakoś nie mogę > Chyba sporo mnie jednak ominęło .


Wpisy 06 2020 wątek dla domu i ogrodu - http://dla-domu-i-ogrodu.mieszkania-wroclaw.net.pl/\nWpisy 06 2020 wątek dla domu i ogrodu\nkostka brukowa bruk-bet Rybnik Korzystanie z usług brukarskichUsługi brukarskie współcześnie są niezwykle potrzebne, ponieważ wiele osób korzysta z nich przy budowie domów prywatnych, ale także przy różnego rodzaju inwestycjach w in kontynuuj\nDotacje na fotowoltaikęInformacje o fotowoltaice. Krótki wpisMasz trampolinę? Lepiej spraw sobie saunę!Drewniane sauny i banie kąpielowe - zalety i wadyGdy prąd drożeje - sprawdzamy czy warto inwestować w fotowoltaikęDrewniane sauny i banie kąpielowe - zalety i wadyOgrodowe sauny - dla kogo i po coOgrzewanie na podczerwieńTylko u nas informacje z pierwszej ręki - o tym jak Zamontować fotowoltaikęOgrzewanie na podczerwieńNie masz pomysłu na ogród? A może jacuzzi?Fotowoltaika - odpowiedź na rosnące ceny prąduJak dostać dopłaty na panele słoneczneSolary - dla kogo się opłacająDom i wykończenie goInwestycja w tańszy prąd - fotowoltaika, czy warto?Energia ze słońca!Taras w centrum ogroduCzy solary się opłacajaSkandynawskie pomysły na sunęUchroń się od wysokiej ceny prądu. Poczytaj o fotowoltaiceNie Musisz Być Ekspertem Aby Położyć Kostkę. Wystarczy, że Zastosujesz Te 5 Zasad.Wytwórnia energii na Twoim dachuLepsze od basenu? Jacuzzi!Dobre strony saunyPrace wykończeniowe wokół domuOto 10 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak Mieć Saunę w OgrodzieOto Jak dostać dotację na fotowoltaikę (i Jak Możesz To Skopiować)Parę słów na temat fotowoltaikiZobacz te informacje jak Mieć Saunę


Wnêtrza mieszkañ samodzielnie dekoruje 41 proc. kobiet. 32 proc. - inicjuje i planuje remonty.\nTak wynika z badañ przeprowadzonych na zlecenie Castoramy. Zapytano, jak kobiety i mê¿czyŸni dziel¹ siê odpowiedzialnoœci¹ za remonty mieszkañ i domów. - Bior¹c pod uwagê deklaracje respondentów, badani wspólnie wybieraj¹ przede wszystkim materia³y wykoñczeniowe (54 proc.). Kobiec¹ domen¹ s¹ zaœ samodzielne prace zwi¹zane z dekoracj¹ wnêtrza (41 proc.) i sam pomys³ remontu (32 proc.) – mówi¹ przedstawiciele firmy. – Wp³yw maj¹ na to programy pokazuj¹ce przemiany wnêtrz. Kopalnia pomys³ów to tak¿e portale spo³ecznoœciowe.\nZ badania wynika, ¿e sami badani to sobie przypisuj¹ wiêksz¹ rolê w remontach domów. - Mê¿czyŸni prawie nie widz¹ kobiet jako tych, do których nale¿y taka inwestycja – mówi¹ przedstawiciele Castoramy. - Rzadziej deklaruj¹, ¿e robi¹ to wspólnie z partnerk¹. Kobiety przypisuj¹ sobie wiêksz¹ rolê w przeprowadzaniu remontów i tak¿e widz¹ wiêksz¹ rolê wspólnych dzia³añ. Rola kobiety roœnie wœród grupy starszych respondentów (56+). Drobne naprawy to domena mê¿czyzn - zw³aszcza z ich punktu widzenia. Samodzielne prace zwi¹zane z dekoracj¹ wnêtrza to przede wszystkim rola kobiet, aczkolwiek badani mê¿czyŸni czêœciej deklaruj¹, ¿e nale¿y to do wspólnych obowi¹zków.\nInteresuj¹ce s¹ dane dotycz¹ce drobnych napraw. - Co prawda w tej dziedzinie zdecydowanie prowadz¹ mê¿czyŸni – 63 proc. (kobiety 12 proc.), jednak niektóre statystyki wskazuj¹ na du¿o wiêksze zaanga¿owanie kobiet: prawie 30 proc. kobiet w wieku 36+ deklaruje, ¿e to one w gospodarstwie domowym zajmuj¹ siê drobnymi naprawami, natomiast wœród najm³odszych respondentów (18 – 22 lata) 40 proc. podejmuje tego typu dzia³ania wspólnie – czytamy w raporcie. - Coraz wiêcej kobiet nie tylko samodzielnie podejmuje decyzjê o remontach w swoich gospodarstwach domowych, ale je przeprowadza. Decyduj¹ nie tylko o wykoñczeniu, ale i o ca³okszta³cie zmian, bior¹c w nich aktywny udzia³. Ten trend nasili³a pandemia. Od jej wybuchu sklepy budowlano-dekoracyjne odnotowuj¹ zwiêkszone zainteresowanie klientów asortymentem przydatnym podczas remontu i dekorowania wnêtrz oraz kreowania przestrzeni wokó³ domowej. Szczególnie widoczne wzrosty zanotowa³y produkty takie jak tapety, panele czy farby.\nEkspert i doradca\nZbadano tak¿e, czy kobieta na stanowisku doradcy klienta w sklepie budowlanym wzbudza zaufanie. Cytowana w raporcie Iwona Klaczyñska, kierowniczka dzia³u technicznego w Castoramie w Zgorzelcu, opowiada: - W Castoramie pracujê od 12 lat. Mam ci¹g³y kontakt z klientami. W moim zespole wiêkszoœæ stanowi¹ mê¿czyŸni. Oprócz mnie pracuj¹ jeszcze cztery kobiety. Uwa¿am, ¿e dziêki takiej ró¿norodnoœci nie tylko mamy dobr¹ atmosferê, ale te¿ nasze ekspozycje s¹ ³adniejsze, bardziej estetyczne, co akurat w przypadku towarów z mojego dzia³u nie jest takie oczywiste. Przyznajê, ¿e pocz¹tki by³y trudne – klienci woleli konsultowaæ swoje zakupy z kolegami. Jednak z czasem, choæ nie by³o to ³atwe i wymaga³o du¿ego nak³adu pracy, uda³o siê nam przekonaæ klientów, ¿e kobiety – doradczynie klientów – s¹ prawdziwymi ekspertkami i ¿e mo¿na nam zaufaæ.\nIwona Klaczyñska zwraca uwagê, ¿e jej dzia³ odwiedza coraz wiêcej kobiet – w tym profesjonalne, kobiece ekipy remontowe. - Zmieni³ siê poziom wiedzy – kobiety wiedz¹, czego szukaj¹, przychodz¹ przygotowane, najczêœciej dopytuj¹ tylko o szczegó³y. Ostatnio na przyk³ad omawia³am z jedn¹ z klientek sposoby k³adzenia g³adzi szpachlowej – opowiada. - Dziêki wszechobecnym poradnikom internetowym kobiety bior¹ siê samodzielnie za ró¿nego rodzaju remonty czy renowacje, na przyk³ad mebli.


Przedsiębiorca a sprzedaż konsumencka - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Biznes » Mała firma » Porady internautów » Przedsiębiorca a sprzedaż konsumencka\n09 czerwca 2010, 13:12\nUmowa ta dochodzi do skutku poprzez porozumienie stron i może przybrać szczególne formy podlegające regulacjom prawnym. Należą do nich sprzedaż ratalna, wysyłkowa, na zamówienie, na próbę oraz według wzoru.\nSprzedaż ratalna charakteryzuje się tym, iż zakupiony przez konsumenta towar jest mu wydawany zanim ten za niego zapłaci. Płatność następuje w rozłożonych w czasie oprocentowanych (lub nie) ratach.\nSprzedaż wysyłkowa cechuje się szczególnym trybem zawarcia albo w drodze korespondencyjnej, albo przez internet, w oparciu o dostarczony konsumentowi katalog. Towar oznaczany jest za pośrednictwem opisów słownych, zdjęć, rysunków.\nSprzedaż na zamówienie polega na zobowiązaniu się przedsiębiorcy do przygotowania określonej ilości towaru oznaczonej jakości na indywidualne zamówienie klienta złożone za pośrednictwem środków przekazu lub osobiście. Konsument ma obowiązek zapłacić dopiero po odbiorze towaru.\nSprzedaż według wzoru to taka sprzedaż, w przypadku której konsument ma dostęp jedynie do wzoru towaru. Zawarcie umowy dotyczy przedmiotu o cechach i właściwościach analogicznych do wzoru niebędącego przedmiotem umowy.\nSprzedaż na próbę pozwala klientowi na zapoznanie się z cechami towaru po jego zakupieniu. W przypadku braku spełnienia oczekiwań konsumenta może on go zwrócić.


IX Światowy Dzień Mleka - Targi i konferencje\nŚwiatowy Dzień Mleka w Polsce odbywa się tradycyjnie w Wysokiem Mazowieckiem, w województwie podlaskim. Jest to coroczna impreza, która ma na celu zwracanie uwagi na korzyści dla zdrowia płynące z codziennego spożywania nabiału.\nW 2016 roku odbyła się IX edycja tego ogólnopolskiego mlecznego święta, która rozpoczęła się Mszą Świętą. Następnie rozpoczęły się rodzinne zabawy dla dzieci, a także konkursy. W czasie imprezy przybyli mieli niebywałą okazję do wzięcia udziału w Rodzinnych Mlecznych Warsztatach Kulinarnych prowadzonych przez Grzegorza Łapanowskiego przy wsparciu Grupy Kulinarnej „GOTOWI”. Imprezę uświetniły koncerty takich zespołów jak KLIMAT, PRETEKST, JORGUS, czy takiej znakomitości jak Jerzy Połomski.\nIX Światowy Dzień Mleka objęty został patronatem ze strony Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które reprezentował minister rolnictwa i rozwoju wsi Krzysztof Jurgiel, a także sekretarz stanu Jacek Bogucki.\nMinister Jurgiel zwrócił uwagę na to, że Polska zalicza się do jednego z największych producentów mleka w Europie, a spożycie mleka i jego przetworów jest w porównaniu z innymi, europejskimi krajami na stosunkowo niskim poziome.\n– Polska należy do krajów z tak zwanego zielonego pasa UE, które dysponują doskonałymi warunkami do rozwoju produkcji mleka – zauważył minister Jurgiel i dodał, że do rozwoju produkcji mleka zachęcała nas Komisja Europejska roztaczając optymistyczne prognozy rozwoju sytuacji rynkowej na świecie.\nMinister powiedział, że zmagamy się z brakiem równowagi podażowo-popytowej na rynku mleka, co jest konsekwencją zniesienia systemu kwot mlecznych, a także zmniejszonym popytem na produkty mleczarskie na rynkach krajów rozwijających, oraz embargiem rosyjskim.\n– Mam nadzieję, że wynegocjowany przeze mnie po długich i trudnych rozmowach pakiet wsparcia rynku mleka pozwoli na jak najszybsze odwrócenie tej tendencji – powiedział szef resortu.\nTradycyjnie, podczas obchodów IX Światowego Dnia Mleka odbyły się również mistrzostwa w piciu mleka. Szklankę mleka wypili też wszyscy honorowi goście.\npodlaskie + Wysokie Mazowieckie + mleko + Polska + Krzysztof Jurgiel +\nźródło: Gospodarz.pl/MRiRW, wysokomazowiecki24.pl foto: sxc.hu


Odporność i szczepienia:\nOrganizm nabiera odporności po ok. 12-14 dniach od zarażenia i po przechorowaniu stan ten trwa prawdopodobnie do końca życia. Kocięta od uodpornionych matek mają przeciwciała matczyne przez 8-12 pierwszych tygodni życia. Warunkiem ich otrzymania jest jak najszybsze po porodzie, spożycie mleka kotki (tzw. siary). Przeciwciała te mają za zadanie chronić przed zakażeniem. Nie zawsze ich poziom jest do tego wystarczający, może być jednak na tyle wysoki, aby utrudniać wytworzenie własnej odporności po zaszczepieniu. Bardzo istotne jest więc odpowiednie dobranie schematu szczepień dla danego kota po uwzględnieniu jego pełnej historii i stopnia narażenia na zakażenie.\nSzczepionki zwykle zawierają żywy atenuowany (o obniżonej zdolności do wywołania choroby) wirus FPV. Szczepionki z inaktywowanym (pozbawionym zdolności do wywołania choroby) wirusem także są skuteczne, ale odporność jest stymulowana wolniej i krócej się utrzymuje. Te ostatnie szczepionki można podawać kotkom ciężarnym, w przeciwieństwie do szczepionek z żywym wirusem. Wirus FPV jest zwykle w szczepionkach złożonych zwierający inne antygeny, jak kaliciwirus kotów i herpeswirus kotów odpowiedzialne za zakażenia dróg oddechowych (katar koci). Szczepienie można zacząć w 6 tym tygodniu życia, a kolejne iniekcje wykonuje się w 8 i po 12-tym tygodniu życia. Odporność powstaje po 1-2 tygodniach i utrzymuje się przez dłuższy czas, jednak ze względu na dużą zaraźliwość wirusa i powszechność choroby, zaleca się doszczepianie dorosłych kotów co 1-3 lata zależnie od stopnia narażenia na kontakt z wirusem.\nW przypadku młodszych kociąt, w sytuacjach szczególnych - jeśli znajdują się one w środowisku silnie zakażonym parwowirusami lub gdy nie otrzymały siary, szczepienia można rozpocząć już w 4 tygodniu życia (inaktywowanym wirusem) lub podać surowicę i odpowiednio przesunąć kalendarz szczepień.\nWirus może przeżyć w temperaturze pokojowej nawet do roku i jest oporny na zamrażanie. Wszystkie przedmioty i powierzchnie, z którymi mógł mieć kontakt chory kot lub jego wydaliny, powinny zostać dokładnie odkażone. Z domowych środków można zastosować Domestos, ale musi on działać przez minimum 1 godzinę.\nKażdy, nawet dorosły kot przed wprowadzeniem do miejsca potencjalnie zagrożonego, powinien być zaszczepiony na 2 tygodnie przed tym zdarzeniem.\nFrymus T., Wirusowe, bakteryjne, grzybicze i prionowe choroby kotów, SIMAWLW, Warszawa 2005, s.61-70.\nGreen C. E., Choroby zakaźne psów i kotów, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź 2010, s. 78-88.


Katowicki dworzec kolejowy to ważny punkt zarówno na mapie miasta, jak i regionu. Stanowi on największy węzeł kolejowy w Polsce – codziennie przez Katowice przejeżdża 400 pociągów pasażerskich. Dla przyjezdnych dworzec jest miejscem pierwszego „spotkania” z miastem. Natomiast dla samych Katowiczan jest istotny nie tylko ze względu na swoją funkcję, lecz również na centralne położenie. Dworzec znajduje się w ścisłym centrum miasta, które z założenia powinno być dzielnicą prestiżową i pełną życia. Przebudowa dworca kolejowego zgodnie z najnowocześniejszymi standardami tego typu obiektów, pozwoliła dopasować go do wymogów stawianych przez podróżnych. Nowoczesny dworzec kolejowy odmienia oblicze centrum Katowic i ma szansę stać się symbolem zmian dokonujących się w całej aglomeracji.\nNajbardziej charakterystycznym elementem konstrukcji dworca są tzw. Kielichy, czyli żelbetowe słupy w kształcie odwróconych parasoli, podtrzymujące strop głównej hali dworca. Zakończony w październiku 2012 r. projekt przebudowy budynku zakładał odtworzenie kielichów i wtopienie w nowoczesną architekturę obiektu powstającego na placu Wilhelma Szewczyka. Kielichy zostały odtworzone po wielomiesięcznych testach mieszanek betonowych i różnych technik budowania szalunków. Dzięki licznym próbom i ręcznej pracy najlepszych cieśli, kielichy pokrywa niepowtarzalna faktura odbitych słojów drewna. Konstrukcje parasolowe składające się na budynek hali dworcowej, jako świadectwo awangardowych tradycji architektonicznych miasta, zostały wyeksponowane w całej okazałości, aby kolejne pokolenia mogły podziwiać ich majestatyczne kształty. Nowy budynek dworca to nowoczesna konstrukcja ze szkła, stali i surowego betonu, które dodają mu lekkości i finezji. Szczególnie efektownym elementem nowego dworca jest właśnie główne wejście od strony placu Szewczyka. Szklana tafla rozciągająca się pomiędzy dwoma żelbetowymi konstrukcjami tworzy piękną oprawę nowej „bramy miasta”.\nProjektując wnętrza nowego katowickiego dworca kolejowego, kierowano się przede wszystkim troską o wygodę podróżujących. Nowy dworzec jest lepiej zorganizowany i dostosowany do potrzeb wszystkich użytkowników, zwłaszcza osób starszych i niepełnosprawnych. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii oraz innowacyjnych rozwiązań, inwestycja spełnia najnowocześniejsze standardy tego typu obiektów. W przestronnej, jednopoziomowej hali dworca działają kasy biletowe, punkty informacyjne, miejsca dla podróżnych oraz punkty handlowe. Duża, otwarta przestrzeń hali ułatwia poruszanie się po dworcu. Dodatkowym udogodnieniem dla podróżnych jest połączenie hali głównej z wejściem na perony poprzez system stałych i ruchomych pochylni.\nDecyzja o budowie w Katowicach nowego dworca zapadła w PRL pod koniec lat 50. XX wieku, gdy stary dworzec, znajdujący się przy ulicy Dworcowej, okazał się za mały dla tak rozwijającego się miasta. Konkurs na budowę został rozstrzygnięty w roku 1959, a w ocenie jury obecny projekt został określony jako "wybitnie wyróżniający się spośród innych opracowań...". Projektantami byli: Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński i Eugeniusz Wierzbicki (zwani "Tygrysami"). Najwcześniej powstał pawilon od strony Placu Andrzeja w 1964 roku. Pod budowę głównego gmachu zburzony został kwartał budynków w rejonie ulicy 3 Maja, Młyńskiej i Stawowej zabudowany eklektycznymi kamienicami. Budowę całej stacji ukończono w 1972 roku. Budynek uchodził za najlepszy w Polsce przykład nurtu w architekturze zwanego brutalizmem.