Εμβόλιο ηπατίτιδας B, HBV\nΕμβόλιο εναντίον της ηπατίτιδα...\nΗ ηπατίτιδα Β προσβάλλει το συκώτι. Αυτοί που προσβλήθηκαν μπορεί να γίνουν φορείς (να φέρουν συνεχώς στον οργανισμό τους τον ιό) και μακροπρόθεσμα να παρουσιάσουν κίρρωση του ήπατος ή καρκίνο του ήπατος. Η νόσος μπορεί να μεταδοθεί με το αίμα, τα παράγωγα αίματος, τη σεξουαλική επαφή και από την έγκυο μητέρα στο έμβρυο.\nΧορηγείται με ενδομυϊκή ένεση στο δελτοειδή μυ (χέρι) ή την προσθιοπλάγια επιφάνεια του μηρού (πόδι).\nΤο εμβόλιο χορηγείται σε τρεις δόσεις και το μεσοδιάστημα μεταξύ των δόσεων είναι 2 μήνες μεταξύ πρώτης και δεύτερης και τουλάχιστον 4 μήνες από την τρίτη δόση. Μπορεί να αρχίσει η χορήγηση του από τη γέννηση.\nΠρόωρα νεογνά και εμβόλιο ηπατίτιδας Β\nΣε πρόωρα νεογνά που ζυγίζουν κάτω από 2Kg εφόσον γίνει το εμβόλιο αμέσως μετά τη γέννηση τότε η δόση αυτή δεν υπολογίζεται στο σχήμα και χορηγείται ακόμη μία δόση (σύνολο τέσσερις δόσεις).\nΧρειάζονται αναμνηστικές δόσεις;\nΣε παιδιά με φυσιολογικό αμυντικό σύστημα δεν απαιτούνται αναμνηστικές δόσεις. Αναμνηστικές δόσεις μπορεί να απαιτηθούν σε άτομα που κάνουν αιμοκάθαρση και σε άλλους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς που ελλοχεύει ο κίνδυνος μόλυνσης. Η ανάγκη χορήγησης αναμνηστικών δόσεων, στις πιο πάνω αναφερόμενες περιπτώσεις, κρίνεται με βάση τη μέτρηση των προστατευτικών αντισωμάτων.\nΟι πιο συχνά αναφερόμενες επιπλοκές είναι ο πόνος στο σημείο της ένεσης και ο πυρετός. Σπάνια έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αναφυλαξίας (σοβαρής αλλεργικής αντίδρασης).\nΧρειάζεται να γίνεται έλεγχος για αντισώματα του ιού της ηπατίτιδας Β πριν τον εμβολιασμό;\nΓια παιδιά και εφήβους δεν ενδείκνυται ο έλεγχος των αντισωμάτων. Τέτοιος έλεγχος γίνεται σε άτομα υψηλού κινδύνου για νόσηση από ηπατίτιδα Β όπως:\n• Χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών\n• Μέλη της οικογένειας που είναι θετικοί για τον ιό της ηπατίτιδας Β\nΧρειάζεται να γίνεται έλεγχος για αντισώματα του ιού της ηπατίτιδας Β μετά τον εμβολιασμό;\nΟ έλεγχος για αντισώματα μετά τον εμβολιασμό συνιστάται να γίνεται 1 έως 2 μήνες μετά τον εμβολιασμό στις ακόλουθες ομάδες ατόμων:\n1. Ασθενείς που κάνουν αιμοκάθαρση\n2. Άτομα με HIV λοίμωξη\n3. Άτομα με επαγγελματικό κίνδυνο τραυματισμού από βελόνες\n4. Άτομα που διατηρούν σεξουαλικές επαφές με άτομα θετικά με τον ιό της Ηπατίτιδας Β\nΒρέφη που γεννιούνται από μητέρες που πάσχουν από ηπατίτιδα Β πρέπει να ελέγχονται μετά τον εμβολιασμό στους 9 με 18 μήνες ζωής.\nΤι γίνεται σε αυτούς που δεν ανταποκρίνονται στον εμβολιασμό;\nΓια να θεωρηθεί ικανοποιητική η απάντηση στον εμβολιασμό πρέπει οι λήπτες να αναπτύσσουν προστατευτικά αντισώματα anti-HBs>=10 miu/ml. Τα άτομα που δεν ανταποκρίνονται συνίσταται να εμβολιαστούν με μια ακόμη σειρά εμβολίων. Άτομα που συνεχίζουν να μην ανταποκρίνονται είναι απίθανο να ανταποκριθούν σε πρόσθετες δόσεις.\nΔεν έχουν αναφερθεί βλάβες στο έμβρυο σε γυναίκες που εμβολιάζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι η νόσηση από ηπατίτιδα Β της εγκύου μπορεί να προκαλέσει χρόνια λοίμωξη του νεογνού ο εμβολιασμός με ηπατίτιδα Β δεν αποτελεί αντένδειξη στην εγκυμοσύνη. Ο θηλασμός δεν αποτελεί αντένδειξη στη χορήγηση του εμβολίου.\nΛόγοι αναβολής ή αποφυγής του εμβολίου\nΈντονη αλλεργική αντίδραση σε προηγούμενη δόση ή αλλεργία στη μαγιά.\nΌταν δίνεται στο σωστό σχήμα χορήγησης τότε προστατεύει από τη νόσο στο 98 έως 100%


ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-GR: Ένα σχέδιο κατασκοπείας που ξεκινά από την παιδική ηλικία… Μεγάλη ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ του HellasForce\nΗ ιστορία που ακολουθεί παρακάτω είναι πέρα για πέρα αληθινή. Διαβάστε τη και θα κατανοήσετε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο κατασκοπείας. Ένα σχέδιο κατασκοπείας που .. ξεκινά από την παιδική ηλικία και συνεχίζεται εφ όρου ζωής...\nΠαίρνει λιγότερο από ένα λεπτό για να εισάγει κάποιος τα στοιχεία ενός παιδιού στην Εθνική βάση αγνοούμενων ατόμων. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια φωτογραφία, κάποιες γενικές πληροφορίες, όπως το ύψος και το βάρος, καθώς και μια γρήγορη σάρωση των ματιών. Αυτό συμβαίνει στις ΗΠΑ.\n«Τα μάτια δεν λένε ψέματα», λέει ο Lewis Evangelidis σερίφης της πόλης Worcester ενώ συμπληρώνει ότι «τα μάτια είναι η ταυτότητα». Το τμήμα του έχει χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα ιριδοσκόπησης για χρόνια σε ολόκληρη τη χώρα, όπου χιλιάδες ενήλικοι με αλτσχάιμερ ή άνοια έχουν σαρωθεί.


Κλεπά Ναυπακτίας.: Μαρτίου 2009\nΤο μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς, βρίσκεται δέκα περίπου χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ναυπάκτου, στην ανατολική πλευρά του βουνού Ριγάνι. Δεν είναι γνωστό πότε κτίσθηκε. Μια μαρμάρινη επιγραφή, χαραγμένη με καλλιτεχνικά βυζαντινά γράμματα, εντοιχισμένη επάνω από την δυτική είσοδο του Καθολικού, μας πληροφορεί ότι το μοναστήρι ανακαινίσθηκε το 1695 από τον ιερομόναχο Αρσένιο. Ολόκληρο το κείμενο της επιγραφής έχει ως εξής:\nΑΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ ΕΚ ΒΑΡΑΘΡΩΝ\nΟ ΘΕΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΝΑΟΣ\nΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΔΙΑ ΔΑΠ\nΑΝΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΩΤΑΤΟΥ ΕΝ ΙΕΡΟΜΟ\nΝΑΧΟΙΣ ΚΥΡ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝ\nΟΥ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΝΑΟΥ ΑΧΕ' ΑΠΡΙΛΛΙ(ΟΥ)\nΕπομένως, ο σημερινός ναός του μοναστηριού κτίσθηκε το 1695 στην θέση άλλου ναού που προϋπήρχε, προφανώς είτε επειδή ο παλιός ναός ήταν ετοιμόρροπος, είτε γιατί ήταν μικρός και δεν κάλυπτε τις ανάγκες του μοναστηριού. Πάντως η παράδοση λέγει ότι στα βυζαντινά χρόνια, το μοναστήρι ήταν κτισμένο πεντακόσια περίπου μέτρα βόρεια του χωριού Σκάλα. Καταστράφηκε όμως από τους Τούρκους και η εικόνα του Αγίου θαυματουργικά βρέθηκε στην απέναντι πλαγιά του Ριγανίου, στην σημερινή θέση του μοναστηριού.\nΙδιαίτερο αρχιτεκτονικό και ζωγραφικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το Καθολικό του μοναστηριού. Κτίσθηκε με πελεκητή πέτρα και κονίαμα και ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς τετρακιόνιου ναού με τρούλλο. Έχει δίρριχτη κεραμοσκέπαστη στέγη και στο δυτικό αέτωμα, υψώνεται μονόλοβο καμπαναριό. Ο δωδεκάπλευρος τρούλλος στηρίζεται σε τετράγωνη βάση και σε κάθε δεύτερη πλευρά του ανοίγεται μονόλοβο παράθυρο. Χαρακτηριστική επίσης είναι η κεντρική οδοντωτή ταινία που περιτρέχει εξωτερικά τον ναό και τον χωρίζει σε δύο ίσες ζώνες.\nΟ ναός είναι κατάγραφος (νάρθηκας, κυρίως ναός, ιερό βήμα) με εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες, οι οποίες κατά κανόνα σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση. Πρόκειται για ένα μελετημένο εικονογραφικό πρόγραμμα των αρχών του 18ου αιώνος. Τα θέματα χωρίζονται σε οριζόντιες ζώνες, με τα χριστολογικά επάνω, τα θεομητορικά στην μέση και τα αγιολογικά κάτω. Πολλή επιτυχία με ενδιαφέρον και πρωτοτυπία παρουσιάζουν δύο εικονογραφικοί κύκλοι του νάρθηκα, το συναξάρι του Προδρόμου και οι Αίνοι.\nΤο μοναστήρι της Βομβοκούς διαλύθηκε με το Διάταγμα του Όθωνα το 1833, με την αιτιολογία ότι είχε λιγότερους από έξι μοναχούς. Μετά την κατάργηση και μέχρι το 1850 έγιναν πολλές και επίμονες προσπάθειες για την επαναλειτουργία του μοναστηριού, τόσο από τους επιζώντες μοναχούς, όσο και από τους δημαρχιακούς παρέδρους της Ναυπάκτου και των χωριών του Δήμου Ναυπακτίδος. Το 1846 ο Δήμος Ναυπακτίδος προσκάλεσε από την Ζάκυνθο τον δραστήριο μοναχό Κωνστάντιο Κλαυδιανό, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι ως ηγούμενος μοναχικής αδελφότητος έξι μοναχών. Όλες όμως αυτές οι προσπάθειες δεν έφεραν αποτέλεσμα και το μοναστήρι καταργήθηκε οριστικά. Στην περίοδο του μεσοπολέμου πάντως (1923 - 1940) λειτουργούσε με την παρουσία ελαχίστων μοναχών. Το 1940 μετατράπηκε σε γυναικείο και 2-3 μοναχές κρατούν μέχρι σήμερα το μοναστήρι ανοικτό.\nΣτα χρόνια της Τουρκοκρατίας το μοναστήρι του Αγ. Ιωάννου Βομβοκούς είχε μεγάλη περιουσία και πολλά μετόχια. Ασφαλώς διέθετε και πολλά αξιόλογα κειμήλια με πνευματικό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον. Τα κειμήλια αυτά, μετά την διάλυση του μοναστηριού (1833), παραδόθηκαν προς φύλαξη στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου Ναυπάκτου, στην μονή Αμπελακιωτίσσης και στην μονή Προυσού, όπως συμπεραίνεται από σχετικά έγγραφα της εποχής. Είναι άγνωστο αν και που διασώθηκαν μέχρι σήμερα.\nΗ Φαμίλα πρωτοκτίστηκε στη θέση Παλιοχώρι πάνω από την τοποθεσία Καστανές σε υψόμετρο 1.000 μ. περίπου. Εκεί βρισκόταν ο κύριος όγκος του χωριού, όπου σήμερα σώζονται και τα ερείπια.Λόγω της ενασχόλησης με την κτηνοτροφία, πολλοί κάτοικοι ήταν διασκορπισμένοι στην ευρύτερη, γύρω από το χωριό, περιοχή. Ο βαρύς χειμώνας που τους δυσκόλευε στην κτηνοτροφία, τους οδήγησε στο να έχουν στραμμένα τα βλέμματα στον κάμπο του Πόριαρη. Όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν ο κάμπος μοιράστηκε στους κατοίκους και άρχισε σιγά- σιγά και νέα μετακίνησή τους προς τα εύφορα χωράφια του κάμπου, δημιουργώντας έτσι τους άλλους δύο οικισμούς, τον Καρκανιά και τον Πλατανιά.Η περιοχή του Πόριαρη έχει να επιδείξει πολιτισμό από τα προϊστορικά χρόνια, ενώ για την ελληνιστική περίοδο (3ος αιώνας π.Χ.) βρίσκουμε και αναφορές. Την τότε ανάπτυξη της περιοχής καταμαρτυρούν τα πολυάριθμα αρχαιολογικά ευρήματα, όπως η αετωματική στήλη με την επιγραφή «ΚΡΙΝΟΛΑΟΥ» ένα μαρμάρινο ανάκλιντρο και ίχνη λουτρικών εγκαταστάσεων στη θέση της σημερινής λουτροπηγής που είναι γνωστή από τους ομηρικούς χρόνους ως «Ύδατα Ηρακλέους» ή «Πηγή Καλλιρρόης».Από τη Φαμίλα καταγόταν ο οπλαρχηγός Σακαρέλος ο οποίος είχε αναπτύξει σπουδαία δράση κατά των Τούρκων.\nΗ εκκλησία της Αγίας Σωτήρος στον συνοικισμό Συκιά κτίστηκε τον 17ο αιώνα, και χρησιμοποιήθηκε από τον οπλαρχηγό Σακαρέλο και ως αμυντικός προμαχώνας.Η παράδοση αναφέρει ότι όταν βρισκόταν σε δύσκολη θέση ο οπλαρχηγός και οι συμπολεμιστές του, διέφυγαν από υπόγεια σήραγγα που οδηγούσε μακριά από την εκκλησία. Οι πολεμίστρες της μικρής αυτής εκκλησίας επιβεβαιώνουν ως ένα βαθμό την παράδοση.Στις 6 Αυγούστου κάθε χρόνο πραγματοποιείται παραδοσιακό πανηγύρι.\n1. Φαµίλα – Πόρος.\nΠρόκειται για διαδρομή μέσα σε πλούσια βλάστηση και ιδιαίτερο αγροτικό τοπίο µε πεζούλες. Στην πορεία της καλά διατηρηµένης αυτής διαδροµής η οποία κατηφορίζει στον Πόριαρη υπάρχει και νερόµυλος. Στο κάτω µέρος της διαδροµής υπάρχουν τα ιαµατικά λουτρά της Στάχτης, που λειτουργούν, ενώ επίσης υπάρχουν αναψυκτήρια, ψησταριές κ.α.\n2. Φαµίλα – Κορυφή Καστρουµά.\nΑκολουθώντας ανηφορικό μονοπάτι σε απόσταση ενάμισι χιλιόμετρο από το ξενώνα φθάνουμε στην κορυφή του Κουστρουμά απ’ όπου μπορούμε να απολαύσουμε μοναδική θέα στον ευρύτατο ορίζοντα που απλώνεται μπροστά μας. Από το σημείο αυτό βλέπουμε την πόλη του Αγρινίου και το δειλινό απολαμβάνουμε τον ήλιο πορτοκαλοκόκκινο να βυθίζεται στην γαλαζοπράσινη λίμνη της Τριχωνίδας.\n3. Μονοπάτι Φαµίλα – Πλατανιάς .\nΠρόκειται για παλαιό εν µέρει χτιστό δρόµο επικοινωνίας της Φαµίλας, χωριό πάνω στην πλαγιά του Καστρουµά, µε τον οικισµό Πλατανιάς, κτισµένο πλάι στην κοίτη του παραπόταµου του Ευήνου Πόριαρη.\nΤο χωριό Πόδος ονομάζεται και «Τουρκόμνημα». Έχει λιγότερους από 10 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2001) και είναι το μικρότερο πληθυσμικά χωριό του Δήμου Αποδοτίας. Η κοινότητα εορτάζει την 23ην Απριλίου ημέρα του Αγίου Γεωργίου.\nΆννινος: 1708μ υψόμετρο.\nΙερά Μονή Παναγίας της Προυσιώτισσας.\nΕτικέτες ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ ΑΙΤΩΛΙΑ\nΠιτιμάλικο και το Βουνό της Χωμήριανης.\nΓιδοβούνι - Πυραμίδα - Πάνω Ψηλό - Κάτω Ψηλό.\nΚοκκινιά 1831m. υψόμετρο.\nΗ Κοκκινιά, με την Αράχωβα στις πλάτες της και την Ευηνόλιμνη στα πόδια...\nΤο χωριό Στράνωμα βρίσκεται στην επαρχία Ναυπακτίας, του Νομού Αιτωλ/νίας και ανήκει στο Δήμο Πυλλίνης.\nΓειτονικά χωριά με τα οποία και συνορεύει είναι: η Δορβιτσιά, η Φαμίλα και η Σίμου. Το ποτάμι Εύηνος ή Φίδαρης διασχίζει τον κάμπο του και το χωρίζει από τα χωριά Κάτω Χρυσοβίτσα, Αχλαδόκαστρο και Κάμπο Αναλήψεως.\nΟ Ποκεβίλ την αναφέρει ως Stranova. Στα έγγραφα της επαναστάσεως αναφέρεται ως Στράνωμα.Στα αρχεία της Νομαρχίας αναφερόταν σε ουδέτερο γένος, το Στράνωμα, του Στρανώματος. Τον Ιούνιο 1973 το Στράνωμα έγινε η Στράνωμα. (ΠΔ 80/23-6-1973 ΦΕΚ 152Α/21-7-1973).Τώρα γιατί πήρε την παραπάνω ονομασία κανένας δεν είναι βέβαιος.Μερικοί υποστηρίζουν ότι ή λέξη είναι σλαβική και σημαίνει καινούριο χωριό ή χτίσιμο σπιτιού ή το μέρος όπου ξεκουράζονταν οι «στράνοι» δηλαδή οι στρατοκόποι.Άλλοι προτείνουν ως ετυμολογία της λέξης Στράνωμα (όρθοτ. Στράνομα) Τις Σέρβικες λέξεις: strana = κλιτύς, πλαγιά και stranovit = απόκρημνος, απότομος βράχος, ανωφέρεια, απότομη κλίση.Ότι η Στράνωμα έχει απότομη κλίση, μια και ξεκινάει απ’ το βουνό καί φθάνει μέχρι το Φείδαρη, δέν υπάρχει αμφιβολία. Αν όμως η ετυμολογία αυτής της λέξης ή κάποια από τις παραπάνω είναι σωστή, μόνο οι ειδικοί γλωσσολόγοι μπορούν να το βεβαιώσουν.\nΤο χωριό, είναι κτισμένο σε υψόμετρο 560μ. στις δυτικές πλαγιές τού βουνού «Κορφές», προέκτασης τού βουνού «Καρδαράς», στη μέση δύο λόφων πού καταλήγουν στον ποταμό Εύηνο ή Φίδαρη. Στην ανατολική όχθη τού Εύηνου απλώνονται καταπράσινοι κάμποι.\nΟι οικισμοί πού αποτελούν την Κοινότητα είναι:\n1) Η Στράνωμα, το κυρίως χωριό έδρα τής ομώνυμης κοινότητας πού ιδρύθηκε στα 1912.\n2) O Άνω Κάμπος σε υψόμετρο 220μ.\n3) Τα Διπόταμα, στο σημείο αυτό ενώνεται ο Εύηνος με τον Κότσαλο.\n4) O Κάτω Κάμπος σε υψόμετρο 170 μ.\n5) Τα Λουτρά Στάχτης Ύψο. 300 μ.\nΗ Κοινότητα Στράνωμας στα Β. συνορεύει με την Κοινότητα Δορβιτσιάς και τον Κότσαλο, Ν. με τις Κοινότητες Ριγανίου και Φαμίλας, Α. με τις Κοινότητες Δορβιτσιάς και Σίμου και Δ. με τον Εύηνο.Στον κάτω κάμπο υπάρχει μια τοποθεσία που ακόμη σήμερα την λένε«στου Βελιγκέκα το πλατάνι» Εκεί υπήρχε (το κατάφαγε ο Εύηνος τα τελευταία χρόνια) ένα τεράστιο πλατάνι, όπου κατά την παράδοση στον ίσκιο του έκατσε ο Βεληγκέκας μ’ όλο το ασκέρι του από 300 Τουρκαλβανούς.Επίσης στο χωριό υπήρχε ένα μεγάλο πλατάνι με τεράστια περίμετρο. Ο κορμός του ήταν κούφιος. Εκεί στα κλαδιά του κρεμούσαν οι Τούρκοι τα παλικάρια. Το σεβάστηκαν οι αιώνες, αλλά οι άνθρωποι αγνόησαν την αξία του. Έτσι γύρω στα 1955 το έκοψαν, για να χάσει η Στράνωμα ένα Ιστορικό μνημείο της φύσης.\nΕίναι άγνωστο πότε κτίσθηκε το χωριό. Η αρχαιότερη γνωστή αναφορά στη Στράνωμα γίνεται στην «Ιερά Διήγηση Θαυματουργού εικόνας Παναγίας Προυσιωτίσσης», όπου καταχωρούνται τα παρακάτω:«Κατά το 1790 ενα βρέφος από ενα χωρίον όπου ονομάζεται Στράνωμα, εσεληνιάζετο και ετεράσσετο από χαλεπά δαιμόνια, ή δε μήτηρ αυτού Ζαχάρω ονόματι, είχε λύπην ανήκουστον περί τούτου.Συμβουλευθείσα δέ παρά των συγγενών αυτής πήρε το βρέφος και έφερεν αυτό εις την κυρίαν Θεοτόκον και προσπεσούσα εν όλη καρδία και πίστη θερμή έμπροσθεν της θείας εικόνος της Θεοτόκου, έλαθε την θεραπείαν εις το βρέφος της, διότι ελευθερώθη τελείως από τον σεληνιασμό».\nΑπό ταπί που βρίσκεται στο παλιό αρχείο του Μοναστηριού της Κοζίτζας βλέπομε ότι, η «Στράνουμα» παραχωρεί στο Μοναστήρι στα 1800 ένα χωράφι. Ως πρώτοι κάτοικοι του χωριού αναφέρονται οι εξής:\nΟικογένεια Καραγκούνη: Διασώζεται ακόμα και σήμερα, σχετικό τοπωνύμιο «η βρύση Καραγκούνη», που διαιωνίζει την παράδοση. Το επώνυμο της οικογενείας φανερώνει την προέλευσή της.Σύμφωνα με την παράδοση μια ομάδα ληστών απ’ την θέση «Παναγία» πυροβόλησε τις γεμάτες μούστο κάδες των Καραγκουναίων που τρύπησαν και έφθασε ο μούστος μέχρι την «Κριάβρυση».\nΟικογένεια Καϊλή ή Καηλού: Eίχε την κατοικία της στην θέση κτίρια. Ο Καϊλής ήταν μεγάλος γαιοκτήμονας και κτηνοτρόφος.\nΟικογένεια Σωτήρη Σβόζου: Oι απόγονοί του πήραν το επώνυμο Σωτηρόπουλος.\nΟι Ζουκαίοι, Οι Τζιορτζαίοι, Οι Ντελοπουλαίοι, Οι Βασιολοπουλαίοι, Οι Κακανατσαίοι, Οι Παπαθανασοπουλαίοι.\nΟικογένεια Τασιοπούλου ή Παπαγιάννη: Επειδή δύο παιδιά της οικογένειας αυτής σκοτώθηκαν απ’ τους ληστές, το ένα στην θέση «σιναβίδι» και το άλλο στην «Μελέζα», ο Τασιόπουλος πήρε το σωματοφύλακά του το Γιάννη Νούλα που ήταν αρχηγός της μεγάλης Νουλαίικης πατριάς. «Νούλας στα 1829 υπήρχε στην Άμπλιανη Ευρυτανίας»Το ίδιο περίπου καιρό εγκαταστάθηκαν και νέοι κάτοικοι, ως ο Κατσανάκης άπ’ την Σιτίστα. Το 1836 κατοικούσε στην Στράνωμα.Ο Αποστολόπουλος απ’ την Γρανίτσα. Ο Πασπάλας άπ’ τον Πλάτανο, ήδη το 1834 κατοικούσε στην Στράνωμα, ο Κατσαρός άπ’ τον Πέρκο, ο Σπαρτινός άπ΄την Σπαρτιά Τριχωνίδας, που ήδη στα 1829 ήταν στο χωριό. Αργότερα κατοίκησαν ο Ρηγανάς από το Ριγάνι, ο Γιάννης Μακρυγιάννης απ΄την Στύλια, εγγονός του οπλαρχηγού του ’21 Γιάννη Ν. Μακρυγιάννη, οι Ξεθαλαίοι (Κωσταντής και Γιώργης Ξεθάλης υπήρχαν στα 1829 στον Προυσό, οι Τσιακαίοι κ.α.\nΣτους επαναστατικούς χρόνους η Στράνωμα υπαγόταν στον Καζά των Κραβάρων. Σις 6 Μαϊου 1824 όλα τα χωριά από Αβόρανη έως Στράνωμα υπόγραψαν ομολογία ότι θα ήσαν όλοι οι κάτοικοι ευπειθείς στον Στρατηγό των Κραβάρων Ανδρίτσο Σαφάκα. «Ανάμεσα στους άλλους προύχοντες που υπογράφουν, υπογράφει και ο Κίτζος από Στράνωμα».Στο δευτέρι της 4/1824 «δια τον λουφέν του καπετάνιου Σαφάκα και του έπαρχου και τα έξοδα των προεστών και του Πηλάλα (οπλαρχηγού) τον λουφέ» η Στράνωμα δίδει γρόσια 142.30 και ανάλογα μπαρουτόβολα 33.Σε λογαριασμό του Στρατηγού Σαφάκα, από 1η Απριλίου 1825 και δώθε εμφαίνεται ότι η Στράνωμα έδωσε 48 οκάδες αλεύρι , καπετάνος 20 σφαχτά καπετάνος, 6 σφαχτά Τζαβέλας, 11 σφαχτά Γιολτασαίοι και Μάρκο Καψιώτης.Σε κατάλογο του Στρατηγού Σαφάκα 1824 με 1825 αναφέρονται: Κακανάτζας, Στράνωμα και κάτω άπ’ αυτόν Ζήσιμος αδελφός του. Σε λογαριασμό του Καπετάν Σαφάκα «Τα όσα μεράζει ο καπιτάνιος δια «λουφέν» μνημονεύονται: Ζήσιμος 35 γρόσια, Κακανάτζας 19.20Πρόκειται για τον Θανάση Κακανάτζα που τον βρίσκουμε στις χιλιαρχίες με το βαθμό του δωδεκάρχου.\nΣε έγγραφο της 8 Νοεμβρίου 1834 για το μοναστήρι του Άι-Λια της Αράχοβας, υπογράφουν «ο Δημογέρων της Στράνωμας Βασίλειος Κώστας, Τάσος από Στράνωμα, Κώστας Καϊλόπουλος , Κώστας Πασπάλας.\nΜε το παρακάτω έγγραφο μαθαίνουμε τους κατοίκους της Στράνωμας και των γειτονικών χωριών στα 1829. (Γ.Α.Κ Γενική Γραμματεία Φ 201)Δυνάμει του υπ’ αριθμ.10049 του περί συγκαλέσεως της Εθνικής Συνελεύσεως ψηφίσματος και των υπ’ αριθμ. 10150 οδηγιών της Σ. Κυβερνήσεως και κατά την υπ’ αριθμ.424 προκήρυξη του Προσωρινού Διοικητή της Επαρχίας ταύτης, σήμερον την δεκάτην ενάτην του παρόντος, ημέρα Κυριακή, γενομένης της εγχωρίου συναθροίσεως των εγκατοίκων των χωρίων «Στύλιας, Πόργιαρη και Στράνωμας» εντός του ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου και αναγνωσθέντων μεγαλοφώνως των ειρημένων, τούτου ψηφίσματος και των οδηγιών της Σ. Κυβερνήσεως, προεδρευόντων των δημογερόντων των άνωθεν χωρίων, κυρίων Χρήστου Γιαννοπούλου, Θανάση Σακέτου και Τάσου Παπαγιαννοπούλου, κατεστρώθη ο κατάλογος, ως κάτωθι φαίνεται, των παρόντων και εχόντων δικαίωμα ψήφου πολιτών, όστις αναγνωσθείς μεγαλοφώνως και επικυρωθείς δια της συγκαταθέσεως των συνελθόντων και εχόντων δικαίωμα ψήφου πολιτών, αποδεχθείσης δε τη πλειοψηφίας, κηρύττεται η συνάθροισης αύτη νόμιμος.Αποβληθέντων εκ της συναθροίσεως ταύτης των μη εχόντων δικαίωμα ψήφου συγκατοίκων και αναγνωσθέντων μεγαλοφώνως παρά του γεροντότερου της συναθροίσεως ταύτης, κύρ Αναγνώστου Παπαπαγιαννοπούλου, ωρκίσθησαν όλα τα μέλη της συναθροίσεως.Μετά δε τον όρκο καταστρωθέντων του καταλόγου των εις εκλογήν υποψηφίων μελών εκ των Γεροντοτέρων της συναθροίσεως ταύτης Κυρίων Θανάση Κροκίδα, Νάσιου Τζαουσόπουλου, Ανδρέου Δημητροπούλου Στηλιωτών, Διαμαντή Ζελοπούλου Ποργιαρίτη και Γιαννάκη Παπαθανασοπούλου Στρανωμίτη, ως κάτωθι φαίνεται και ψηφορηθέντος ενός εκάστου των υποψηφίων ιδιαιτέρως κατά σειράν, εκλέχθη νόμιμος εκλογεύς ο κ. Αναγνώστης Παππαγιαννόπουλος προσυπογραφόμενος Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος.»\nΤο 1904 στα νοτιοδυτικά της πεδιάδας, σ' έναν αγρό του Ιωάννη Δημόπουλου (Δημοργουάννη) στον απάνω Κάμπο, ανακαλύφθηκε μνήμα Αιτωλών, το οποίο αποτελείται από διαδρόμους και δύο νεκρικούς θαλάμους. Έξω από τον τάφο βρέθηκε αετόμορφη πλάκα σπασμένη με επιτύμβια επιγραφή «ΚΙΑΣ ΟΛΕΜΑΙΟΥ»μνήμα Πτολεμαίου.Επίσης βρέθηκαν μια χρυσή λαβή ξίφους, ένα βραχιόλι, πολλά χρυσά φύλλα στεφάνου, οφιοειδές ενώτιο και άλλα αντικείμενα. Επίσης μια χρυσή σφαίρα σε σχήμα αυγού, το οποίο βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.Επίσης στα Παλιάμπελα βρέθηκαν παλιότερα μνήματα τα οποία καταστράφηκαν από τους καλλιεργητές των νεότερων χρόνων. Ως επίσης Τουρκικά μνήματα βρέθηκαν και στην θέση κτίρια και τα οποία εξαφανίστηκαν με το πέρασμα των χρόνων.Στη θέση «Πόργιαρι» και στο μήλο του Γ.Μακρυγιάννη βρέθηκε πλάκα με την υπογραφή «ΚΡΙΝΟΛΑΟΥ». Στον Απάνω Κάμπο βρέθηκαν ίχνη Αρχαίου Θεάτρου. Τα παρά πάνω ευρήματα φανερώνουν ότι στις όχθες του Εύηνου αναπτύχθηκαν αξιόλογοι αρχαίοι οικισμοί.\nΤο χωριό παλαιότερα είχε τρεις νερόμυλους στους οποίους οι Στρανωμίτες και οι κάτοικοι των γύρω χωριών άλεθαν τα γεννήματά τους. Οι δύο νερόμυλοι ήταν στα Διπόταμα και ο ένας στον Κάτω Κάμπο. Ο νερόμυλος του Βασίλη Μπούρμπουλα λειτούργησε μέχρι το 1972, όταν εγκαταλείφθηκε.\nΗ εκκλησία του Αγίου Νικολάου αρχικά κτίστηκε το 1845, αλλά κάηκε το 1948 και ξανακτίστηκε. Στο παρεκκλήσι «Παναγούλα» υπάρχουν βυζαντινές εικόνες.\nΗ Λουτροπηγή Λουτρά Στάχτης ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους. Κοντά στην πηγή έχει βρεθεί μαρμάρινο ανάκλιντρο, πιθανόν ελληνιστικής εποχής, ενώ σώζονται ακόμη και σήμερα ίχνη των αρχαίων λουτρικών εγκαταστάσεων. Σήμερα υπάρχουν εγκαταστάσεις λουτρικού συγκροτήματος, καθώς και εγκαταστάσεις παραμονής λουομένων. Προσφέρουν τη δυνατότητα λουτροθεραπείας σε ατομικούς και κοινούς λουτήρες, για όσους έχουν παθήσεις του δέρματος, νεφρικές διαταραχές ή λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και αρθρίτιδες. Διαθέτουν ξενώνα, εστιατόριο, καφενείο. Λειτουργούν τους καλοκαιρινούς μήνες. Για να φθάσετε στη Στράνωμα υπάρχουν δύο οδικές προσβάσεις. Ο επαρχιακός δρόμος Ναύπακτος - Παλαιόπυργος - Σίμος - Δορβιτσιά - Στράνωμα, 45 χιλιομέτρων και ο δρόμος Θέρμος – Αβαρίκος - Πόρος Ριγανίου - Λουτρά Στάχτης - Στράνωμα 20 χιλιομέτρων.\nΣτην περιοχή «Μαραθιάς» υπάρχουν τα ερείπια ενός πυργόσπιτου που ανήκε στους «Καναβαίους», την αρχοντική οικογένεια των Κραβάρων με την Βυζαντινή προέλευση, που έμεινε με το όνομα «Κούλια τ' Καναβού». Ο πύργος αυτός ανακηρύχθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο (ΦΕΚ 159Β/14.3-1996).\nΗ αιτιολογία της ανακήρυξης έχει ως εξής:\nΠρόκειται για τριώροφο κτίριο της περιόδου της Τουρκοκρατίας που ευρίσκεται στο χωριό Παλαιόπυργος Ναυπακτίας και είναι κατασκευασμένο με αργολιθοδομή και ισχυρό συνδετικό κονίαμα, με εμφανή ίχνη από τις ξυλοδεσιές. Η δυτική και βόρεια πλευρά του σώζονται σε ύψος περίπου 9 μ.· ενώ η νότια και ανατολική είναι αρκετά ερειπωμένες. Στους τοίχους ανοίγονται σειρές από πολεμίστρες και φωτιστικές σχισμές. Στο εσωτερικό του Πύργου διακρίνονται τοιχαρμάρια και τζάκι. Σειρά ερειπίων στα Ν.Α. του Πύργου δηλώνει την ύπαρξη βοηθητικών κτισμάτων.\nΤο Δημοτικο διαμέρισμα του Παλαιόπυργου περιτριγυρίζεται από τα δημοδιαμερίσματα Σίμου, Ελευθέριανης, Στύλιας και Ανθοφύτου του Δημου Πυλήνης και από τα Δημοδιαμερίσματα Νεοκάστρου, Σκάλας Παλαιοχωρακίου του Δήμου Ναυπάκτου. Από το τελευταίο χωρίζεται από το Τυρνόρεμα (ή Βελβιτσάνος) που χύνεται στον Μόρνο, εκεί που είναι ο συνοικισμός Χάνι Λόη. Πάνω στον Βελβιτσάνο υπάρχει γέφυρα μέσω της οποίας επικοινωνεί το νότιο τμήμα της Επαρχίας ( Βενετικό) με το Βόρειο ( Κράβαρα).\nΟ Παλαιόπυργος μαζί με το ζευγοστάσιο Περιβόλια κατά την Τουρκοκρατία και μέχρι το 1833 ανήκε στην Επαρχία Κραβάρων και στη συνέχεια στην Επαρχία Ναυπακτίας. Από το 1835-36 στον Δήμο Ποτιδανίας με έδρα τη Σίμου και από το 1837-1912 στον Δήμο Αποδοτίας, οπότε ανακηρύχθηκε σε Κοινότητα με συνοικισμό τα Περιβόλια. Με τον Ν. 2537/97 εντάχθηκε στον Δήμο Πυλήνης.\nΗ παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Βελβίτσαινα (απαντιόνται και οι τύποι Βελβίτζενα, ΒελΒίτζανα, ΒελΒίτζιανα, ΒαλΒίτσενα) που παρουσιάζεται στις πηγές σε θηλυκό η Βελβίτσαινα και σε ουδέτερο τα Βελβίτσενα. Ο Πουκεβίλ αναφέρει το χωριό Παλιόπυργος ως βερβίζενα.\nΤο νέο του όνομα (Παλιόπυργος), το οφείλει σ' ένα παλιό πύργο που μόνο τα ερείπια του διασώζονται. Είναι η «Κούλια του Καναβού ή Καναβόπυργος» και βρίσκεται στην αγροτική περιφέρεια «Μαραθιάς» στην αριστερή παρυφή της Επ.οδού 24 πηγαίνοντας από Ναύπακτο προς Παλιόπυργο.\nΤο αρχικό όνομα ήταν Παληόπυργος. Από την απογραφή του 1940 λέγεται επί το καθαρότερον Παλαιόπυργος, στον προφορικό όμως λόγο συνεχίζει να λέγεται Παλιόπυργος με απλοποίηση της ορθογραφίας (ι αντί η).\nΟπως παραδίδεται από τους γερόντους το χωριό ήταν κτισμένο στα Περιβόλια και ειδικότερα στη θέση Κεφαλόβρυσο ή Παλιοχώρι γύρω απ' τον λόφο του Αι Νικόλα έως την Αγία Παρασκευή ή κατα άλλους στη θεση Χαριά-αλώνι (του Χαριά το αλώνι) ακριβώς απέναντι. Γιατί εγκατέλειψαν τα περιβόλια και εγκατεστάθηκαν στους πρόποδες του Βελβιτσιά και της Τσούκας δεν είναι ξεκάθαρο. Από έγγραφα της Διοίκησης του 1822 πληροφορούμαστε ότι οι ΒελΒιτζιάνοι πούλησαν στα 1787 «διάφορα κτήματα συνιστάμενα από χωράφια, περιβόλια και μύλους». Αγοραστής ο Αναγνώστης-Νικολάκης Καναβός «πληρώσας τάς συμφωνηθείσας εις τα έγγραφα χρηματικάς ποσότητας». Συνεχίζει το έγγραφο ότι:\n«Οι δε Βελβιτζιάνοι μηδέν έγγραφον παρέστησαν προς άκύρωσιν των του Καναβού, αλλά δικαιολογούνται με μόνον το ότι τάς πωλήσεις των ρηθέντων κτημάτων έκαμαν παρά τιμήν δυναστικώς ύποχρεωθέντες παρά του Άναγνώστου Καναβοϋ, όστις τότε ην προεστώς των Κραβάρων καί είχε μεγάλην, την έπιρροήν παρά τω Άλή Πασά».\nΟικειοθελώς ή δυναστικώς (το πιθανότερο ) εγκατέλειψαν τα παλιά Βελβίτσαινα στα Περιβόλια και έκτισαν το χωριό στη λεκάνη, όπου είναι σήμερα, συγκεντρωμένο γύρω από την παλιά Αγία Τριάδα.\nΤο χωριό είναι βεβαιωμένο ότι καταστράφηκε στα 1825 από τους Τούρκους και στα 1827 καταλήφθηκε πάλι απ' αυτούς. Συνέπεια των συνεχών καταστροφών ήταν να διασκορπισθούν οι κάτοικοι στην επαρχία Θηβών και στην Αιγιαλεία (Βελβίτσι) στο σημερινό Χάραδρον. Αργότερα ξανακτίσθηκε, αλλά έπαυσε πλέον να είναι συγκεντρωμένο, γιατί καθένας απ' τους κατοίκους του έκτισε το σπίτι του στο κτήμα του, με συνέπεια ο σημερινός Παλαιόπυργος να αποτελείται από αγροικίες, που είναι διάσπαρτες σε μια ευρεία περιφέρεια.\nΘέσεις στις οποίες παρατηρήθηκαν αρχαία ευρήματα:\nΕίναι η πιο αξιόλογη θέση. Βρίσκεται σε κατηφορική πλαγιά πάνω από τη συνοικία Βιτσαίικα, όπου αρχαίο κτίσμα (πιθανόν του 3ου π.Χ.) με επεξεργασμένους ασβεστόλιθους. Άγνωστο εάν πρόκειται για ιερό, ναό, ηρώο ή τάφο. Απαιτείται έρευνα.\nΘέση στον συνοικισμό Περιβόλια. Πήρε το όνομα της από «την πηγή που διαποτίζει τον εγκαταλειμμένο αγρό». Κάτω και νότια από ένα μεγάλο πλατάνι υπάρχει αρχαίος αναλημματικός τοίχος, που αρχικά ίσως ήταν τμήμα περιβόλου ή και οχυρωματικού τείχους. 5. Ρεβύθια\nΈκκλησίες και 'ξωκλήσια:\nΣημαντικό στοιχείο για τον Παλιόπυργο αποτελεί η ύπαρξη 17 ενεργών και καλά συντηρημένων εκκλησιών μαζί με τα εξωκλήσια. Διάσπαρτα μικρά εκκλησάκια σε κάθε μαχαλά αλλά και μεγαλύτεροι Ναοί κοσμούν το τοπίο και υποδηλώνουν την σημασία του Θρησκευτικού στοιχείου στη περιοχή. Οι Παλιοπυργιώτες κατά την εκδίωξη (1825) από το παλιό χωριό στη βορειοδυτική κοιλάδα διασκορπίστηκαν στη νότια κοιλάδα όπου διατηρούσε ο καθένας τους κτήματα και μαντριά και καλύβια, τα οικογενειακά τους όταν αναπτύχθηκαν με το καιρό συγκροτήθηκαν σε μαχαλάδες. Οι μικρές αυτές κοινωνίες αισθανόμενες την ανάγκη του Θρησκευτικού στοιχείου και όντας απομακρυσμένες μία της άλλης, οικοδόμησαν στο κάθε μαχαλά την δική τους Εκκλησία. Αυτές οι νέες εκκλησίες μαζί με τα 'ξωκλήσια στις γύρω ραχούλες και τις εκκλησίες στο παλιό χωριό συντέλεσαν στο πολυάριθμο των Ναών στο χωριό μας. Παρά το πολυάριθμο των εκκλησιών όμως οι Βελβιτσιάνοι δεν κουράστηκαν ποτέ να συντηρούν και να λειτουργούν τους Ναούς τους. Ποτέ δεν έπαψαν να ανοικοδομούν μετά και από ολοκληρωτικές ακόμη καταστροφές τους Ναούς τους. Στο χωριό όλες οι εκκλησιές είναι ανοιχτές να υποδεχτούν κάθε επισκέπτη και όλες στην Εορτή Του Αγίου τους Λειτουργούν. Υπήρχαν εκτός από εκκλησίες και δύο μοναστήρια στο Παλιόπυργο, το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος που βρισκόταν περίπου στη θέση της σημερινής κάτω Αγίας Τριάδας και του Αγίου Νικολάου στα σημερινά Περιβόλια (παλιό χωριό) που σύμφωνα με την προφορική παράδοση βρισκόταν στη σημερινή θέση του Ναού του Αγίου Νικολάου ή στη θέση Σκαλούλα ακριβώς απέναντι.Το Μοναστήρι της Αγίας τριάδος σύμφωνα με την προφορική παράδοση είχε 17 μοναχούς το οποίο λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε κατά την τουρκοκρατία. Στη θέση περίπου του μοναστηριού οι Παλιοπυργιώτες έχτισαν τα επόμενα χρόνια εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα, εις μνήμην του μοναστηριού . Γύρω στο 1915 έγινε μεγάλη φυσική καταστροφή. Ένας ολόκληρος μαχαλάς (Μητσεΐκα - Μητσοπουλεΐκα), η εκκλησία της Παναγίας (Παναούλας) κάτω από το μαχαλά μαζί με το κοιμητήριο και η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης που βρισκόταν ακριβώς από κάτω καταπλακώθηκαν ή καταποντίστηκαν από τόνους λάσπης και χώματος του βουνού που άρχισε να "σέρνει" προς τα κάτω αναδεύοντας σπίτια δέντρα και ότι βρισκόταν στο διάβα. Η Παναούλα ξαναχτίστηκε τα επόμενα χρόνια στην ίδια περίπου τοποθεσία αλλά λίγο χαμηλότερα από εκεί που βρισκόταν, η δε Αγία Αικατερίνη ξαναχτίστηκε πριν 3-4 χρόνια και αυτή λίγο χαμηλότερα από εκεί που βρισκόταν αρχικά. Ανάμεσα στην κάτω Αγία Τριάδα και την Αγία Αικατερίνη υπάρχει σχεδόν στην ίδια ευθεία το Εκκλησάκι του Αΐ-Γίαννη που δεν επηρεάστηκε από τις φυσικές καταστροφές που αναφέραμε πιο πάνω.\n1- Προφήτη Ηλία (Αΐ-Λία)\nΕνοριακό εκκλησάκι με κοιμητήριο στο μαχαλά Λακουμεντεΐκα στην τοποθεσία Αϊδονόραχη.\n2- Αγία τριάδα κάτω (παλιά)\nΗ παλιά Αγία Τριάδα στην τοποθεσία όπου βρισκόταν το ομώνυμο Μοναστήρι που σύμφωνα με την προφορικά παράδοση ήταν μετόχι του μοναστηριού του Αγίου Πολυκάρπου στην Αμπελακίωτισσα, αναφορές γεροντότερων κάνουν λόγο για 17 καλόγερους που τα κελία τους έφταναν από τη σημερινή περίπου τοποθεσία της κάτω Αγίας Τριάδας ώς του Κουκόλ' τη ράχη.Η εκκλησία υπέστη διάφορες καταστροφές και ανοικοδομήσεις στην διάρκεια των αιώνων αλλά παρόλα ταύτα οι χωριανοί μας την διατήρησαν ώς σήμερα. Στον προαύλιο χώρο υπήρχε μαρμάρινη στρογγυλή τράπεζα στο προαύλιο σε απόσταση 10-15 μέτρων από το σημερινό κτίσμα. Λέγεται πως Αυτή η Αγία Τράπεζα είναι του ναού του μοναστηριού και μεταφέρθει εκεί, επίσης παλιά Αργυρή καντήλα που αναγράφει την ημερομηνία 1751 λέγεται πως ήταν και αυτό του μοναστηριού . Η εκκλησία φέρει δυο ανάγλυφες επιγραφές με χρονολογίες 1837 και 1963 , χρονολογίες ανακαινίσεων. Ο ναός είναι χτισμένος με υλικά από διάφορα τμήματα του παλιού μοναστηριού που σώθηκαν, πέτρινες καμάρες πάνω από τις πόρτες με ανάγλυφα σκαλίσματα βυζαντινών σχεδίων, κεραμικά στο εξωτερικό του Ιερού χάριν σχεδίου, κομμάτια μαρμάρου με σκαλισμένο το Σταυρό και άλλα τέτοια είναι χτισμένα μέσα στους τοίχους της εκκλησίας. Η κάτω Αγία τριάδα είναι Ενοριακός ναός με κοιμητήριο για το μαχαλά Σωτηρεΐκα. Νότια της εκκλησίας υπάρχει κυλικείο για τα μνημόσυνα, ανατολικά υπάρχει πηγή με βρύσες που χύνονται σε μία στέρνα-δεξαμενή ενώ από πάνω δεσπόζουν μεγάλοι αιωνόβιοι πλάτανοι, σε διπλανό χώρο βορειοδυτικά υπάρχει περιφραγμένο γήπεδο μπάσκετ.\nΕνοριακό εκκλησάκι με κοιμητήριο για τα Πραπεΐκα και τα Μητσεΐκα, δίπλα σχεδόν(80 μέτρα περίπου) από την Αγία Αικατερίνη\n4- Αγία Αικατερίνη\nΝεόκτιστο εκκλησάκι λίγο χαμηλότερα από την αρχική θέση της παλιότερης ομώνυμης εκκλησίας που καταποντίστηκε το 1915 περίπου μαζί με την Εκκλησία Παναούλα και το μαχαλά Μητσεΐκα. Ο Αΐ-Γάννης δίπλα ακριβώς παρέμεινε ανέπαφος από την καταστροφή εκείνη.\n5- Αγία τριάδα πάνω (Μητρόπολη)\nΗ νέα Αγία Τριάδα χτισμένη σε ψηλότερη τοποθεσία από την παλιά εκκλησία, είναι Μητροπολιτικός Ναός του Παλιοπύργου και η μεγαλύτερη με διαφορά από τις υπόλοιπες.Η εκκλησία ανεγέρθη με προσωπική εργασία και χρηματοδότηση των χωριανών υπό την επίβλεψη του Παλιοπυργιώτη ιερέα Παπα-Χρήστου ( Χρήστος Αδαμόπουλος), την εποχή εκείνη η παλιά Αγία Τριάδα είχε ήδη υποστεί σοβαρές βλάβες(1915). Διάφοροι μηχανικοί που κλήθηκαν από χωριανούς έκριναν πως το έδαφος δεν ήταν σταθερό και υπήρχε ανάγκη ανοικοδόμησης της εκκλησίας σε άλλο σημείο όπως και έγινε παρά τις διαφωνίες ορισμένων χωριανών που δεν ήθελαν τη μεταφορά αυτή για ιστορικούς λόγους. Η θεμελίωση έγινε το 1923 και αποπερατώθηκε το 1933, επίσημα εγκαινιάσθηκε το 1947. Στα επόμενα χρόνια και όταν το έδαφος σταθεροποιήθηκε η κάτω Αγία Τριάδα αναστηλώθηκε και πάλι, έτσι έχουμε δύο εκκλησίες αφιερωμένες στην Αγία Τριάδα την πάνω και την κάτω, νέα και παλιά.\n6- Παναγία, Ζωοδόχου πηγής (Παναούλα)\nΕκκλησία στο κέντρο του Παλαιοπύργου κάτω από τα Μητσεΐκα. Είχε καταστραφεί ολοσχερώς από κατολίσθηση και έχει ξανακτισθεί όπως έχουμε αναφέρει, πριν την καταστροφή διατηρούσε κοιμητήριο που δεν απεκατεστάθη ξανά. Στο προαύλιο δυτικά του ναού υπάρχει μνημείοκαι βόρεια πέτρινη βρύση.\n7- Άγιος Χαράλαμπος\nΕνοριακός Ναός στο μαχαλά Καρανικολεΐκα με κοιμητήριο και ένα μικρό δασύλλιο από πεύκα βόρεια του. στο προαύλιο υπάρχει κυλικείο για τα μνημόσυνα, πέτρινη βρύση και γήπεδο μπάσκετ.Την ομορφιά του τοπίου συμπληρώνει ο πανύψηλος δέντρος δίπλα στο ναό.\n8- Άγιος Γεώργιος\nΣτην θέση Ανέμακης δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου, είναι χτισμένος ακριβώς στην διασταύρωση της επαρχιακής οδού(Ε24) Ναυπάκτου-Πλατάνου με την επαρχιακή οδό προ Ελευθέριανη και έχει ίσως την καλύτερη θέα αλλά και με το μεγαλύτερο οπτικό πεδίο αφού μπορεί να βλέπει κανείς τη βόρεια κοιλάδα μέχρι το Εύηνο ποταμό αλλά και τη νότια κοιλάδα που βρίσκεται σήμερα το χωριό χτισμένο και πιο κάτω την πεδιάδα του Μόρνου.Με καλό καιρό διακρίνονται τα παράλια του κορινθιακού κόλπου απέναντι στη Πελοπόννησο.\n9- Απόστολος Θωμάς\nΕξωκλήσι πάνω από το μαχαλά Βιτσεΐκα και κάτω από την θέση Φακίστρα όπου βρέθηκαν ελληνορωμαϊκοί κιβωτιόσχημοι τάφοι...\n10- Αγιοί Αποστόλοι\nΕξωκλήσι κάτω από την κορυφή Τσούκα στην Νότιο-ανατολική πλευρά του χωριού.\n11- Άγιος Κωνσταντίνος ( θέση Νεράκι, 1230 υψ.)\nΤο ένα από τα δύο ξωκλήσια του Παλιοπύργου που είναι αφιερωμένα στον ίδιο Άγιο. Το συγκεκριμένο χτίστηκε λόγω του ότι οι κάτοικοι δεν μπορούσαν να συντηρήσουν το παλιότερο που βρισκόταν σε υψόμετρο 1470 μέτρων στην κορυφή του Βαλσανιά. Αλλά και οι πιστοί δεν ήταν δυνατό να το προσεγγίσουν καθώς τότε δεν υπήρχε οδικό δίκτυο. Έγιναν κάποιες προσπάθειες να ανοιχτεί δρόμος από τη θέση Λιβαδάκια αλλά δεν εδόθη άδεια από το δασαρχείο. Οι Παλιοπυργιώτες δεν ήταν δυνατόν να ξεχάσουν τον Άγιο και έχτισαν χαμηλότερα στη θέση Νεράκι απάνω στον δρόμο προς Ελευθέριανη νέο εκκλησάκι για να μπορούν Λειτουργούν και να τιμούν τον Άγιο Κωνσταντίνο στην εορτή του.\n12- Άγιος Κωνσταντίνος (κορυφή Βαλσανιά 1470 υψ.)\nΜικρό ξωκλήσι κατάκορφα στον Βαλσανιά με καταπληκτική θέα προς όλες της κατευθύνσεις, μπορεί κανείς να δει το Παναχαϊκό, τον Χελμό, την Γραμμένη οξιά, το Τσακαλάκι, το Παναιτωλικό όρος, την Τριχωνίδα, ολόκληρο των κορινθιακό κόλπο και τα απέναντι παράλια μέχρι την Κόρινθο. Το παλαιότατο μικρό και κατανυκτικό εκκλησάκι δεν ήταν προσβάσιμο με οδικό δίκτυο, μόλις πρόσφατα κάτοικοι από το Παλιόπυργο και την Γρανίτσα (Ανθόφυτο) με πολλές δυσκολίες ενήργησαν για την διάνοιξη δρόμου και την ανακαίνιση του Αγίου Κωνσταντίνου. Το 2006 μεταφέρθηκε και ή καμπάνα που για πρώτη φορά χτύπησε και πάλι ύστερα από πολλά χρόνια. Οι παλαιοί κάτοικοι ανηφόριζαν με τα πόδια από δύο κυρίως μονοπάτια για να προσκυνήσουν τον Άγιο. Ξεκινούσαν από υψόμετρο περίπου 800 μέτρων στου Αποστολάκη τη ράχη, πάνω από τον Ανεμάκη Νότιο-δυτικά του Βαλσανιά, ανηφόριζαν προς τις θέσεις κάμπο και κερασιά στη συνέχεια ακολουθούσαν το σύραχο για να φτάσουν στο εκκλησάκι σε υψόμετρο 1470 μέτρων, μια διαδρομή 2 ώρων περίπου. Οι κάτοικοι της Γρανίτσας (Ανθόφυτο) ανηφόριζαν από την Νότιο-ανατολική πλαγιά του Βαλσανιά από την θέση καταβόθρα προχωρούσαν προς τα ψηλά πουρνάρια και στη συνέχεια ακολουθώντας το σύραχο έφταναν στον Άγιο Κωνσταντίνο. Το όρος Βαλσανίας-Βελβιτσιάς σήμερα φέρει επίσημα την Ονομασία Άγιος Κωνσταντίνος, όνομα που πήρε από αυτό το εκκλησάκι.\n13- Παναγία, Κοίμηση Θεοτόκου\nΝεόκτιστο ξωκλήσι στα θεμέλια παλιού.\n14- Αγία Παρασκευή (Περιβόλια)\nΠαλιότερα είχε και κοιμητήριο.\n15- Άγιος Νικόλαος (Περιβόλια)\nΑνεγέρθη εις μνήμην του παλιού μοναστηριού που βρισκόταν στη θέση Σκαλούλα βορειοδυτικά και απέναντι. Διαθέτει κοιμητήριο.Τότε που το μοναστήρι ήταν στις δόξες του λειτουργούσαν εκεί και στις 20 Μαΐου κάθε χρόνο, που πανηγύριζε ανακομιδή λειψάνων Αγίου Νικολάου Μύρων Λυκίας\n16- Άγιος Αθανάσιος (Περιβόλια)\nΕκκλησία χτισμένη στα θεμέλια παλιότερης, διαθέτει κοιμητήριο.\n17- Άγιος Δημήτριος (Περιβόλια)\nΑνακαινισμένος Ναός με κοιμητήριο. Φέρει επιγραφή 1926, χρονολογία ανακαίνισης.\nΤο χωριό Παλαιόπυργος απέχει 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλεως της Ναυπάκτου και είναι το πρώτο ορεινό χωριό που συναντάει κανείς βαδίζοντας την 24η Επαρχιακή οδό που συνδέει τη Ναύπακτο με τα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας και "βγάζει" στο Δήμο Πλατάνου, το Θέρμο και το Καρπενήσι κτλ. Είναι χτισμένο κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του όρους Αγ.Κωνσταντίνος (Βαλτσανιάς - Βελβιτσιάς) στη νότιο-δυτική πλευρά του και σε υψόμετρο 720μ.\nΕίναι γνωστό επίσης με το όνομα (τα) Βελβίτσενα ή (τα) Βελβίτσαινα, ονομασία που είχε κατά την τουρκοκρατία.\nΑνήκει στο Δήμο Πυλήνης με έδρα το Σίμο ή (τη) Σίμη σύμφωνα με το "Νόμο Καποδίστριας" μαζί με άλλα 10 χωριά : Ανθόφυτο, Γάβρο, Δορβιτσιά, Ελευθέριανη, Μηλιά, Ποκίστα, Στράνωμα, Στύλια , Φαμίλα και το Σίμο.\nΜοναδικό φαινόμενο του τόπου αποτελεί ή ύπαρξη 17 Εκκλησιών (μαζί με τα 'ξωκλήσια) μερικές από αυτές έχουν ιστορία αιώνων ενώ η προφορική παράδοση αναφέρει και δυο μοναστήρια (Αγ.Νικόλαος & Αγ.Τριάδα) .\n1. Περιβόλια. Ο συνοικισμός αυτός βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά της περιφέρειας του Παλαιόπυργου, στην κοιλάδα που βλέπει τον Εύηνο, σε υψόμ. 820 μ. Το χαρακτηριστικό του είναι τα πολλά νερά που διαθέτει. Όπως φανερώνει η λέξη, πρόκειται για περιφραγμένους ποτιστικούς κήπους. Οι περιβολιώτες κατοικούσαν, εκεί που είναι οι νερόμυλοι, στα Κάτω Περιβόλια. Ο συνοικισμός αναπτύχθηκε μετά το 1930 πέριξ της 24η Επ.Ο. και είχε Δημοτικό Σχολείο, το οποίο καταργήθηκε (ΦΕΚ 319Β/12.5.1992). Το ζευγοστάσιο των Περιβολιών τα πούλησαν οι Βελβιτζιάνοι στους Καναβαίους στα 1787 και το επαναγόρασαν στα 1878. Η διανομή μεταξύ των 36 αγοραστών έγινε στα 1879.\nΠαλιό Τσιφλίκι των Καναβαίων που εκτείνεται στις περιφέρειες Παλαιόπυργου και Ανθοφύτου. Στα 1815 είχε 10 οικογ. προφανώς κόλιγες του τσιφλικιού . Σήμερα ακατοίκητη αγροτική περιοχή.\nΟ αγροοικισμός αυτός ταυτίζεται με την Τρυπζόγα ή Τριαζόγα, στα νότια του Παλιόπυργου κοντά σε παρακλάδι του Βελβιτσάνου (Τυρνόρεμα). Ο Πουκεβίλ αναφέρει ότι είχε 10 οικογένειες σήμερα ακατοίκητη περιοχή.\nΟ συνοικισμός αυτός βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά της περιφέρειας του Παλαιόπυργου, στην κοιλάδα που βλέπει τον Εύηνο, σε υψόμ. 820 μ. Το χαρακτηριστικό του είναι τα πολλά νερά που διαθέτει. Όπως φανερώνει η λέξη, πρόκειται για περιφραγμένους ποτιστικούς κήπους.\nΟ Ασπριάς είναι ένα μικρό χωριό όπου απέχει 45 χλμ απο την Ναύπακτο,και βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μέτρα.\nΤο όνομα του χωριού δεν είναι εξακριβωμένο πότε, πως και απο που προήλθε . Η λέξη Ασπριά σημαίνει ασπράδα, λευκότητα, είναι ενδεχόμενο η ονομασία του χωριού να οφείλετε στο οτι η περιοχή του Σταυρού και Μνημάτων είναι γεμάτη απο ασβεστόλιθους, που με την ανατολή του ήλιου απο μακριά φαίνεται λευκή.\nΟ Ασπριάς είναι κτισμένος αμφιθεατρικά στους πρόποδες μεταξύ των βουνών Αετόπετρας, Μακριάς ράχης και Μακρυνόρους. Το χωριό είναι καλυμμένο σε μεγάλο ποσοστό από δάσος βελανιδιών, πουρναριών, κουμαριών, αριών και κέδρων. Στις ρεματιές αφθονούν τα πλατάνια. Το κλίμα του χωριού είναι ξηρό και ήπιο το χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι. Τα γύρω βουνά προφυλάσσουν το χωριό από τους βόρειους ανέμους. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του σημερινού Δήμου Αποδοτίας .\nΠριν το 1821 στο χωριό καλλιεργούνταν και πολλές μουριές για την εκτροφή μεταξοσκωλήκων με σκοπό την παραγωγή μετάξης. Μετά την απελευθέρωση οι κάτοικοι επιδόθηκαν ξανά στην εκτροφή μεταξοσκώληκα μέχρι το 1895, όταν ενέσκηψε επιδημία και εγκαταλείφθηκε η συγκεκριμένη δραστηριότητα.Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του δημοτικού διαμερίσματος του Ασπριά ήταν 136 κάτοικοι. Τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι του χωριού διπλασιάζονται.Οι σημερινοί κάτοικοι του Ασπριά ασχολούνται με περιορισμένης κλίμακας καλλιέργεια δημητριακών, κηπευτικών, αμπελιών καθώς και με την κτηνοτροφία. Στον Ασπριά παράγεται πολύ καλής ποιότητας κρασί και τσίπουρο.\n-Τρία χιλιόμετρα νότια του Ασπριά, στα σύνορα Ασπριά και Αναβρυτή σε υψόμετρο 475 μ. υπάρχει λαβυρινθώδες σπήλαιο με την ονομασία Δρακότρυπα. Την ονομασία του αυτή την οφείλει στην αντίληψη ότι το σπήλαιο κατοικείται από δράκους. Το σπήλαιο έχει εξερευνηθεί από σπηλαιολογικά κλιμάκια σε μήκος 500 μέτρων. Στην εξερεύνηση διαπιστώθηκε ότι έχει επιβλητικό διάκοσμο με σταλαγμίτες και σταλακτίτες, λίμνες, καταρράκτες και υπόγειο ποταμό. Δυστυχώς το σπήλαιο δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμη.\n-Ο ναός του Αγίου Νικολάου ανεγέρθηκε το 1832 στην θέση παλαιάς ερειπωμένης εκκλησίας.\n-Ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ρυθμού βασιλικής ανεγέρθηκε το 1955.\n-Σε διώροφο παλιό αρχοντικό, που δώρισε ο Αθανάσιος Σωτηρόπουλος, συγκεντρώνεται υλικό για την ίδρυση Λαογραφικού Μουσείου, όπου θα εκτίθεται η ντόπια λαϊκή παράδοση.\nΤo χωριό της Κεvτρικής Ναυπακτίας βρίσκεται στηv oρειvή ζώvη της Ναυπακτίας, σε απόσταση 55 χλμ. από τηv πόλη της Ναυπάκτoυ. Είναι χτισμένο στους πρόποδες των Ναυπακτιακών ορέων και μάλιστα κάτω από την κορυφή "Τσακαλάκι" και πάνω στην πλαγιά του γραφικού λόφου "Σύρτα" (ύψους 1300 περίπου μέτρων).\nΓύρω από το χωριό υπάρχουν άλλα χωριά όπως Ανατολικά ο Ασπριάς, νοτιοδυτικά η Αναβρυτή και βόρεια η Άνω Χώρα που ήταν και είναι το κεφαλοχώρι της περιοχής.\nΗ έκταση του χωριού είναι 19.000 στρέμματα και έχει υψόμετρο στην πλατεία του σχολείου 1050 μέτρα. Το σχήμα του είναι εντελώς ακανόνιστο. Τα σπίτια ναι μεν είναι σκόρπια, όχι όμως μακριά το ένα από το άλλο και συνδέονται με πλήθος δρόμων γιατί η φύση του εδάφους είναι τέτοια ώστε να εμποδίζει άλλη διάταξη.\nΑν υπήρχε εδώ χωριό κατά τα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας ή και πριν δεν είναι γνωστό γιατί δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο. Η παράδοση αναφέρεται μόνο στην περιόδο της τουρκοκρατίας και μάλιστα στα χρόνια που ήταν πασάς στα Γιάννενα ο διαβόητος Αλή Πασάς, και που η εξουσία του έφτανε μέχρι εδώ. Κατά την εποχή αυτή ο οικισμος "Σέλλος" ήταν "Τσιφλίκι" κάποιου από το χωριό Σίμη Ναυπακτίας που λεγόταν Ξύδης. Αυτός το έδωσε πιθανόν για προίκα στον συγχωριανό του Τσώλη και τελευταία, λίγα χρόνια πριν από την Επανάσταση του 1821, άγνωστο πως, το τσφλίκι αυτό περιήλθε στον Ζαφειρόπουλο που καταγόταν από την Αμπελακιώτισσα Ναυπακτίας. Οι τσιφλικάδες, για να καλλιεργούν τα κτήματα τους, συγκέντρωναν εργάτες από τα γύρω χωριά και τους εγκατέστηναν στην περιοχή αυτή. Σιγά-σιγά οι εργάτες άρχισαν να οργανώνονται σε Κοινότητα και αποτέλεσαν έτσι το πρώτο χωριό, στο οποίο είχαν χτίσει και Εκκλησία (Άγιος Αθανάσιος). Φένεται όμως πως η ζωή τους δεν ήταν άνετη και γι'αυτό εγκατέλειψαν το Τσιφλίκι (Σέλλο) και εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία "Κατ'χωριό". Εκεί έχτισαν πέτρινα σπίτια σκεπασμένα με κεραμίδια. Γι'αυτό και σήμερα η περιοχή αυτή είναι γεμάτη από σπασμένα κεραμίδια. Τόσο αυτό όσο και η τοποθεσία "Φούρνος" που υπάρχει στο Σέλλο ενισχύουν την άποψη οτι εδώ υπήρχε εργαστήριο που προμήθευε το χωριό με κεραμίδια. Αργότερα, άγνωστο και για ποιούς λόγους και πότε, εγκατέλειψαν το μέρος αυτό και εγκαταστάθηκαν πιο ψηλά πάνω στη "Σύρτα". Η μετακόμιση αυτή πιθανόν να έγινε για πολλούς λόγους: α) γιατί έχει πιο πολύ νερό, β) γιατί είναι κοντά το δάσος, γ) πιθανόν να παρουσιάστηκε εδώ φοβερή αρρώστια (ίσως πανώλης).Έτσι χτίστηκε το σημερινό χωριό, η Ανδρίβιστα ή Ανδροβίστα (Κεντρική). Αυτά λέει η παράδοση. Όμως δεν αποκλείεται το χωριό να προϋπήρχε του Τσιφλικιού (Σελλου) και να είχαν εγκατασταθεί εδώ άνθρωποι που είχαν λόγους να αποφεύγουν τον Τούρκο κατακτητή.\nΑρχικά το χωριό ανήκε στην επαρχία των Κραβάρων αλλά αργότερα (το 1825) περιλήφθηκε στον Δήμο Αποδοτίας και τέλος το 1861 όταν δημιουργήθηκε η επαρχία Ναυπακτίας συμπεριέλαβε και τον Δήμο Αποδοτίας. Κατά την Επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι δεν σημείωσαν σπουδαία κατορθώματα κι αυτό όχι γιατί υστέρησαν, αλλά γιατί η θέση του χωριόυ δεν ήταν κατάλληλη για λημέρι κλεφτών. Πάντως η περιοχή δίνει το παρόν σε δυο μεγάλες μάχες κατά των Τούρκων στην "Παπαδιά" (24-4-1825) και στα "Μυρμηγκιάρια" (22-10-1828).Η φιλοπατρία όμως των κατοίκων είναι τόση ώστε σε κάθε σάλπισμα της πατρίδας να τρέχουν με χαρά και να αγωνίζονται γι αυτή θυσιάζοντας πολλές φορές και την ίδια τους την ζωή. Και πεσόντες και αριστεύσαντες και παρασημοφορηθέντες κατά τους διάφορους πολέμους που διεξήγαγε η πατρίδα έχει να παρουσιάσει αυτό το μικρό χωριό.\nΣε αυτό το κομμάτι της Ναυπακτίας υπάρχει ένα πλήθος από τοποθεσίες περισσότερο ή λιγότερο ιστορικές. Οι σπουδαιότερες από αυτές είναι οι εξής :\nΤοποθεσία που βρίσκεται στο ΒΔ τμήμα του χωριού και είναι κατάφυτη από έλατα. Είναι το σύνορο ανάμεσα στην Κεντρική και την Άνω Χώρα. Στις 22-10-1828 έγινε εδώ μάχη ανάμεσα στον Ντερβέναγα των Κραβάρων Αχμέτ Ντεπεβίστα, που είχε έδρα την Μεγάλη Λομποτινά (Άνω Χώρα) και τους Έλληνες. Στην μάχη αυτή πήραν μέρος ξακουστοί έλληνες οπλαρχηγοί όπως ο Ευάγγελος Ιωάννου, ο Ιωάννης Φαρμάκης, ο Μακρυγιάννης, ο Κίτσος Τζαβέλλας κλπ. Σε αυτήν νικήθηκαν οι Τούρκοι και πολλοί σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι, όσοι δε σώθηκαν, διασκορπίστηκαν. Αυτή η μάχη δεν ήταν η μοναδική που έλαβε χώρα σε αυτό το σημείο. Απλά αναφέρεται ενδεικτικά.\nΗ τοποθεσία αυτή βρίσκεται νότια της θέσης Μυρμηγκιαριά και πολύ κοντά της. Είναι το μέρος όπου ταμπουρώνονταν οι κλέφτες και πολεμούσαν κατά των εχθρό της πατρίδας τους.\n3.ΑΛΗ ΤΟ ΜΝΗΜΑ.\nΗ τοποθεσία αυτή βρίσκεται χαμηλά στους πρόποδες του βουνού Τσακαλάκι, στο ΝΔ μέρος του χωριού. Είναι μια λάκκα (επίπεδο και γυμνό από βλάστηση μέρος), στολισμένη γύρω με καταπράσινα έλατα. Στην ρομαντική αυτή τοποθεσία σκοτώθηκα και θάφτηκε τούρκος Πασάς αλλά άγνωστο το πότε. Πιθανόν να σκοτώθηκε σε συμπλοκή των τούρκων με τους ντόπιους και να αποτελεί αυτό ένα δείγμα της συμμετοχής τους στην Επανάσταση του 1821. Το πιο πιθανό όμως είναι να σκοτώθηκε στην μάχη της Παπαδιάς (στις 24-4-1825) ή κατά την μάχη στα Μυρμηγκιάρια.\nΕίναι κατάφυτος με έλατα λόφος με υψόμετρο 1300 μέτρα. και βρίσκεται στο βόρειο μέρος του χωριού, στα όρια του χωριού με την Άνω Χώρα. Ήταν από τα πιο στρατηγικά σημεία του χωριού γιατί εδώ συναντιόνταν οι δρόμοι που ένωναν την Ναύπακτο με τα υπόλοιπα χωριά των Κραβάρων. Μέχρι το 1950 οπότε και η περιοχή συνδέθηκε με αυτοκινητόδρομο με την Ναύπακτο, από εδώ γινόταν η συγκοινωνία.\nΗ τοποθεσία αυτή είναι λόφος και βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του χωριού. Είναι μια πολύ ωραία τοποθεσία που ξεκουράζει το μάτι του επισκέπτη με τμε το πυκνό δάσος από έλατα που το πλαισιώνει. Στην μαγευτική αυτή τοποθεσία υπήρχε παλιότερα εκκλησία αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία. Στα ερείπια της εκκλησίας αυτής χτίστηκε τελευταία ένα ξωκλήσι. Δυστυχώς όμως οι κάτοικοι δεν γνωρίζουν τίποτα σχετικό με αυτή την τοποθεσία. Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου έγιναν εδώ μάχες μεταξύ των χωροφυλάκων και του ΕΛ.ΑΣ.\nΜε το όνομα αυτό υπάρχουν τέσσερις τοποθεσίες , στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, έξω από το χωριό. Στα σημεία αυτά βρίσκονταν παλαιότερα ξύλινοι σταυροί για να προστατεύουν το χωριό από τα κακά πνεύματα ή αρρώστιες. Η τοποθέτηση των σταυρών αυτών διατηρήθηκε και μετά το τέλος του Β παγκόσμιου πολέμου, στο δε ανατολικό μέρος του χωριού υπάρχει και σήμερα ένας τέτοιος σταυρός. Η τοποθέτηση των σταυρών έχει έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα ενδεικτικό της θρησκευτικότητας των κατοίκων.\nΤο χωριό παλαιότερα λεγόταν Βετολίστα. Από τυχαία ευρήματα φαίνεται πως η Τερψιθέα έχει ρίζες στην αρχαιότητα. Στα νότια του χωριού ήταν το Αιγίτιο, όπου νικήθηκε ο Δημοσθένης από τους Αιτωλούς το 426 π. Χ. στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου.\nΕίναι το χωριό του Ιωάννη Βλάχου (†1840), αγωνιστή του '21, επιστάτη στο Άνω Βενέτικο και πάππου του λογοτέχνη και θεμελιωτή της σύγχρονής μας Ιστορίας, Γιάννη Βλαχογιάννη (1867-1945).\nΤο 1906 η Τερψιθέα έβγαλε χρυσό ολυμπιονίκη το 1906 στην Αθήνα στο «πιστόλιον ακριβείας με παράγγελμα (25 μ. )», τον υπολοχαγό και μετέπειτα στρατηγό. Κων. Δ. Σκαρλάτο (1871- 1961),\nΤην Τερψιθέα και την Ναυπακτία υπηρέτησαν και τίμησαν οι γιατροί: 1) Ιω. Λαζαρόπουλος(1871-1929),με κλινική από το 1900 έως το 1928, 2) Αντων. Σπορίτης(1898-1963), με σανατόριο στη βουνοκορφή «Παπαδιά» προπολεμικά και 3) Νικ. Μητσόπουλος(1895-1956) αργότερα.\nΕπίσης από την Τερψιθέα κατάγονται και οι στρατηγοί, Δημ. Ν. Παπαλιβερίου (1867-1938), Γεωρ. Κ. Κοζώνης (1909-1966), Ιωαν. Κ. Κοζώνης (1915-2008), Γεωρ. Ν. Σερέτης (1924-1987).\nΚόσμημα για το χωριό και για όλη την Ναυπακτία, υπήρξε ο πρωτοπόρος μηχανικός Ιωαν. Δ. Φινινής (1902-1987). Ο άνθρωπος αυτός δούλεψε σε όλη του τη ζωή και έδωσε την ψυχή του για την ανάδειξη και τουριστική ανάπτυξη της επαρχίας και του πολυαγαπημένου χωριού του. Ήταν ένας από τους θεμελιωτές και εφαρμοστής του προγράμματος «Ξενοδοχείο του χωριού» στην Τερψιθέα και Ελατού τη δεκαετία του '50. Με τη βοήθειά του έγιναν τα πρώτα ξενοδοχεία της περιοχής:ο διακοινοτικός (Τερψιθέα- Ελατού) ξενώνας «Νεραϊδάλωνο», και τα κοινοτικά ξενοδοχεία Τερψιθέας και Ελατούς.\n1) Οι τρεις πλατείες του. Η πλατεία του Ηρώου, με την περίτεχνη πέτρινη βρύση, το κόσμημα του Ηρώου και τα δύο καφεστιατόρια, του Λάκη Γκολιά και του Γιάννη Παπαθεοδώρου. Η πλατεία του Αγίου Νικολάου, με το ναό να δεσπόζει σε αυτή και σε όλη τη Ναυπακτία. Τέλος η πλατεία με τα Σχολεία, που ανέθρεψε γενιές και γενιές στην αγκαλιά της και περιμένει να μας επιμορφώσει τώρα με το Λαογραφικό Μουσείο του «Πνευματικού Πολιτιστικού Κέντρου» και να μας φιλοξενήσει με τον φιλοθεάμονα ξενώνα της.\n2) Το πάρκο ανδριάντων, με τις προτομές των ευεργετών Ιω. Λαζαροπούλου, Νικ. Μητσοπούλου και Ιω. Φινινή.\n3) Η Αγορά με τα 4 κλειστά μαγαζιά(που είναι πρόσφορα για επαναλειτουργία) και το παραδοσιακό καφενείο με την αγναντερή βεράντα του πάντα πρόσχαρου Μήτσου Μαραγδούλη.\n4) Οι 2 μύλοι του (υπό αναστύλωση-ανακαίνιση), της Καρούς και του Ντεμεσιά.\n5) Οι πολλές πέτρινες βρύσες του, όπως στο Βλαχόρεμα, στου Παπούρη, στη Δημάρα, στου Θεοδωρόπουλου κ.λ.π. οι οποίες προσφέρονται για πικ-νικ.\n6) Τα πετράλωνά του, όπως του Ν. Μακρή, του Κ. Αρβανίτη κ.α.\n7) Τα ξωκλήσια του, παλιά και νέα, όπως: της Αγ. Παρασκευής, του Αγ. Ιωάννου του Βαπτιστή, του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου κ.λ.π.\n8) Τα πολλά παραδοσιακής αρχιτεκτονικής πετρόκτιστα σπίτια. Σήμερα το χωριό διαθέτει 159 κατοικίες, 4 δημόσια κτίρια, 8 καταστήματα και 9 εκκλησίες. Έχει 335 κατοίκους κατά την απογραφή του 2001. Με ρεαλιστική προσέγγιση βρίσκουμε 90 καταγεγραμμένους μόνιμους κατοίκους (χειμώνα-καλοκαίρι) συν 75 οικούντας το μισό χρόνο. Το καλοκαίρι το σύνολο μαζί με τους παραθεριστές υπερβαίνει τους 500.\nΑνήκει στον νέο Δήμο Αποδοτίας μαζί με άλλα 19 χωριά που έχει έδρα την Άνω Χώρα.\nΑπέχει από τη Ναύπακτο 45 χιλιόμετρα με ασφαλτοστρωμένη σύνδεση σε καλή κατάσταση. Από την έδρα του Δήμου την Άνω Χώρα απέχει 12 χιλιόμετρα, έπεται της Λιμνίστας 9 χλμ και προηγείται της Ελατούς κατά 5 χλμ. Εξυπηρετείται από το ΚΤΕΛ Ναυπάκτου με τακτική συγκοινωνία.\nΈχει υψόμετρο 800 μέτρα (στους επίσημους πίνακες 740). Το κλίμα είναι ήπιο το χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι. Η Τερψιθέα καταλαμβάνει έκταση 19.195 στρεμμάτων. Αυτή η έκταση είναι κατάφυτη από δρυοδάση. Βρίσκουμε επίσης πολλά πλατάνια, πουρνάρια, ρείκια και έλατα.\nΗ κοινότητα Καλλονής ( με την εφαρμογή του νόμου Καποδίστρια πλέον Δημοτικό Διαμερίσμα του Δήμου Αποδοτίας) βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της οροσειράς Πύργου. Στην κορυφή του χωριού υπάρχει δάσος ελάτων που λειτουργεί προστατευτικά, ενώ μέσα στο χωριό υπάρχουν πολλά οπωροφόρα δένδρα.Το όνομα του το έλαβε το 1928. Πριν ονομαζόταν Στρωμινιανή, γιατί «Στρώμη» ήταν το όνομα της τοποθεσίας αυτής. Το σημερινό του όνομα έχει σχέση με τις φυσικές ομορφιές του. Είναι από τα μικρότερα χωριά με 27 μόνο κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Τους χειμερινούς μήνες το χωριό είναι ερημωμένο.Στη θέση του σημερινού ναού, που είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή λέγεται ότι υπήρχε Μοναστήρι.\nΗ Ανατολή Φθιώτιδος είναι ένα μικρό χωριό με πανοραμίκη θέα επάνω στα καταπράσινα βουνά της οροσειράς των Βαρδουσίων.\nΤο αρχικό όνομα του χωριού ήταν Μάργιανη. Στην τουρκοκρατία ήταν τσιφλίκι του Χουμίρ, γι' αυτό πήρε και το όνομα: Χουμίρ(Μαρ)-γιαννη. Μετά την Απελευθέρωση σχηματίσθηκαν δύο χωριά: Πέρα και Δώθε Χωμίργιαννη. Μετονομάστηκε το 1927 από κοινότητα Πέρα Χωμίργιανης σε Ανατολή με το διάταγμα της 9-9-1927 (ΦΕΚ 206/Α¢ της 28-9-1927). Οι κάτοικοί της ετυμολογούν την ονομασία αυτή από το γεγονός ότι έχει ανατολικό προσανατολισμό.\nΒρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 1200 μ., στις βόρειες πλαγιές των Βαρδουσίων, μέσα σ' έναν πανέμορφο ελατόλογγο. Δεν κατοικείται πλέον το χειμώνα. Διαθέτει ένα αξιόλογο Λαογραφικό Μουσείο.\n...διαγράφεται και ο δρόμος που ενώνει την Αρτοτίνα με την Μουσουνίτσα.\nΤο Κριάτσι είναι ένα πανέμορφο χωριό, χτισμένο σε υψόμετρο 1250μ, με θέα σε παραπόταμο του Εύηνου-Φίδαρη, και βρίσκεται στους πρόποδες των σκεπασμένων από έλατα βουνοκορφών των Βαρδουσίων.\nΊσως το όνομα του χωριού να έχει βλάχικη προέλευση και να σημαίνει «δημιούργημα» ή «κορυφή» ή «ράχη». Βόρεια και βορειοδυτικά του χωριού έχουν επισημανθεί ερείπια οχύρωσης και αρχαίων κτηρίων.\nΕδώ συναντάται το μοναδικό και αξιοπρόσεκτο από δομικής απόψεως οικοδομικό σύμπλεγμα πέντε λιθόκτιστων σπιτιών σε σχήμα Ζ με κοινή ριχτή στέγη από πλάκες σχιστόλιθου. Τα πέντε σπίτια συνδέονται μεταξύ τους με υπόγειο διάδρομο. Αξιοπρόσεχτος ο ενοριακός ναός του Αγ. Νικολάου ο οποίος πλαισιώνεται από τα γραφικά ξωκλήσια του χωριού Παναγία, Αϊ-Λιας και Αϊ-Γιώργης.\nΑρχικά αποτελούσε συνοικισμό της κοινότητας Μαρμάρων. Το 1927 αποσπάστηκε και αναγνωρίσθηκε σε ίδια κοινότητα (Μουστρόβου) με το διάταγμα της 11-7-1927 (ΦΕΚ 149/Α της 21-7-1927). Λίγο αργότερα, με το διάταγμα της 9-9-1927 (ΦΕΚ 206/Α΄ της 28-9-1927) μετονομάστηκε σε κοινότητα Περιβολίου. Το χωριό αρχικά ήταν χτισμένο σε μια ψηλότερη τοποθεσία, βόρεια του σημερινού οικισμού. Κάτοικοι του χωριού, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, έχτισαν το χωριό Κουτλίστια, σημερινά Κρυονέρια Ναυπακτίας.\nΕίναι ένα μικρό και όμορφο χωριό, χτισμένο στις ανατολικότερες πλαγιές του Τυμφρηστού, σε υψόμετρο 780 μ.\nΤο χωριό, μαζί με τα Πουγκάκια, αποτελούσε χωριό του Δήμου Τυμφρηστού με το όνομα Πίτσου. Το 1912, που καταργήθηκαν οι παλιοί δήμοι, αποτέλεσε συνοικισμό της κοινότητας Πουγκακίων. Το 1924 ο συνοικισμός αποσπάστηκε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καναλίων με το διάταγμα της 26-2-1924 (ΦΕΚ 44/Α΄ της 28-2-1924). Το 1934 αποσπάσθηκε και αναγνωρίστηκε σε ίδια κοινότητα με το διάταγμα της 29-1-1934 (ΦΕΚ 44/Α της 1-2-1943). Η Παράδοση αναφέρει ότι το χωριό κτίστηκε στα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, 800 μ. περίπου νοτιότερα από τη σημερινή του θέση. Με αφορμή μια μεγάλη κατολίσθηση, στα 1907, το χωριό μεταφέρθηκε εκεί που βρίσκεται σήμερα. Λέγεται ότι ο πρώτος κάτοικος του χωριού ονομαζόταν Πίτσος και ότι αυτός έδωσε το όνομα στο χωριό. Η εκδοχή αυτή φαίνεται ότι ευσταθεί γιατί σε επίσημα κρατικά έγγραφα του 1863 και του 1880 το χωριό αναφέρεται ως Πίτζου και Πίτσου, αντίστοιχα.


Τον Όσιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω εόρτασε η Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου Βεροίας - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ\nΙ.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής του κτίτορος της Ιεράς Μονής, Οσίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.\nΟ Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εν σαρκί ως άσαρκος έζησας, πάτερ».\nΣτήν ιερά χορεία τών εν ασκήσει καί σεμνή πολιτεία διαλαμψάντων οσίων καί θεοφόρων πατέρων, τούς οποίους τιμά η Αγία μας Εκκλησία, είναι δύσκολο νά διαχωρίσει κανείς τούς παλαιούς από τούς νεωτέρους, διότι καί οι παλαιοί καί οι νεώτεροι έχουν κοινή τήν αγάπη γιά τόν Χριστό, κοινή τήν αυταπάρνηση, κοινό τόν ζήλο καί τήν επιθυμία νά νεκρώσουν τά μέλη αυτών «τά επί τής γής», όπως ακούσαμε στό αποστολικό ανάγνωσμα τής παρελθούσης Κυριακής, καί νά αφοσιωθούν ψυχή τε καί σώματι στή λατρεία τού ηγαπημένου, ζώντας «αυτώ μόνω», ζώντας ως άσαρκοι εν σαρκί.\nΚαί απόδειξη αυτού αποτελεί ο εορταζόμενος σήμερα όσιος Διονύσιος, ο ιδρυτής καί κοινοβιάρχης καί εκ τών προστατών τής Ιεράς αυτής Μονής τού Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας. Διότι όντως έζησε ως άσαρκος εν τώ κόσμω ο όσιος Διονύσιος, καθώς κανείς από όσους φέρουν σάρκα καί δουλεύουν στή σάρκα καί τίς επιθυμίες της, δέν αποχωρίζεται μέ τόση ευκολία τά πάντα, γιά νά αφιερωθεί στόν Θεό καί νά ζήσει σέ διαρκή επικοινωνία μαζί του αποφεύγοντας τόν θόρυβο τού κόσμου. Αλλά καί κανείς από όσους δέν έχουν νεκρώσει πραγματικά τή σάρκα τους γιά τήν αγάπη τού Χριστού, δέν αποφασίζει νά εγκαταλείψει ακόμη καί τό μοναστήρι του γιά νά αποφύγει τήν τιμή τών συμμοναστών του, γιά νά αποφύγει τόν σεβασμό τών ανθρώπων καί νά μήν στερηθεί εξαιτίας αυτών τήν ησυχία καί τήν κοινωνία μέ τόν Θεό, όπως έκανε ο τιμώμενος όσιος Διονύσιος, φέυγοντας από τή Σκήτη Βεροίας καί αποφεύγοντας νά γίνει μητροπολίτης Βεροίας, όπως ζητούσαν οι κάτοικοι τής πόλεως.\nΈζησε ως άσαρκος επί τής γής ο όσιος Διονύσιος ο κοινοβιάρχης, γιατί γιά τήν αγάπη τού Θεού καί από τόν πόθο τής μακαρίας καί ισαγγέλου ζωής τών μοναχών απαρνήθηκε ακόμη καί τίς συνήθειες καί τίς επιθυμίες πού είναι ανθρώπινες καί δέν έρχονται σέ αντίθεση μέ τό θέλημα καί τίς εντολές τού Θεού. Αρνήθηκε ακόμη καί τίς μικρές χαρές καί ανέσεις τής ζωής, όχι από ανάγκη ή υποχρέωση, αλλά από αγάπη στόν Θεό. Θέλοντας νά σκληραγωγήσει τόν εαυτό του καί νά αφοσιωθεί απόλυτα στή λατρεία τού Θεού, αγωνίσθηκε νά υπερβεί ακόμη καί τίς φυσικές ανάγκες του ως άνθρωπος. Καί ήταν τόσο μεγάλη η αγάπη του πρός τόν Θεό, ήταν τόσο σφοδρός ο θείος έρωτας πού αισθανόταν στήν ψυχή του, προσευχόμενος καί συνομιλώντας μέ τόν Θεό, ώστε θεωρούσε καί τήν ανάπαυση, τήν τροφή καί τό νερό περιττή απασχόληση καί διάσπαση από τήν κοινωνία μέ τόν Θεό.\nΓι’ αυτό καί δικαιολογημένα ψάλλει πρός τιμήν του ο ιερός υμνογράφος. «Εν σαρκί ως άσαρκος έζησας, πάτερ». Ήσουν άνθρωπος, δηλαδή, έφερες τήν ανθρώπινη σάρκα, αλλά έζησες σάν νά μήν περιοριζόσουν από αυτήν, έζησες σάν νά μήν είχες σάρκα, σάν νά ήσουν άγγελος.\nΗ ουράνια καί αγγελική αυτή πολιτεία τού αγίου Διονυσίου δέν είναι βεβαίως κάτι τό οποίο μπορούμε νά μιμηθούμε όλοι εμείς, πού δέν έχουμε τή δική του δύναμη καί τή δική του θέληση. Μάς δείχνει όμως ότι, εάν εκείνος ως άνθρωπος, όπως καί εμείς, κατόρθωσε νά φθάσει σέ τέτοιο ύψος αγιότητος, νικώντας ακόμη καί τήν ανθρώπινη φύση του, μπορούμε καί πρέπει νά αγωνισθούμε καί εμείς νά νικήσουμε τουλάχιστον καί νά νεκρώσουμε όσα μάς απομακρύνουν από τόν Θεό. Νά νικήσουμε καί νά νεκρώσουμε τά πάθη καί τίς αδυναμίες μας, αλλά καί κάποιες συνήθειες πού αμαυρώνουν τήν ψυχή μας καί δέν αφήνουν τόν Θεό νά ενοικήσει σέ αυτήν καί νά τήν αγιάσει.\nΟ Θεός είναι διακριτικός, δέν μάς πιέζει καί δέν μάς εκβιάζει. Τί μάς λέει; «Ιδού έστηκα επί τήν θύραν καί κρούω». Στέκεται στήν πόρτα τής ψυχής μας καί κτυπά. Άν τού ανοίξουμε θά εισέλθει. Άν όχι, δέν θά μπεί. Άν υπάρχει χώρος στήν ψυχή μας καί δέν είναι γεμάτη από αμαρτίες, από λογισμούς καί επιθυμίες πονηρές, από κοσμικές σκέψεις καί μέριμνες, τότε θά μείνει καί θά ενοικήσει ο Χριστός μέσα μας καί θά μάς δώσει καί τή χάρη του, η οποία θά μάς αγιάσει.\nΆν όμως ο Χριστός έλθει στήν ψυχή μας καί εμείς αδιαφορούμε γιά τήν παρουσία του καί ασχολούμεθα μέ γήινα πράγματα, μέ τίς κοσμικές υποχρεώσεις καί τά ενδιαφέροντά μας, καί δέν τού δίδουμε σημασία, τότε η παρουσία του δέν θά μάς ωφελήσει καί μέ τή στάση μας σύντομα θά τόν απομακρύνουμε από τήν ψυχή μας.\nΓι’ αυτό άς προσέξουμε. Άς μιμηθούμε τό παράδειγμα τής ζωής τού οσίου Διονυσίου πού τιμούμε σήμερα, ιδιαιτέρως εδώ στήν Ιερά Μονή τού Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας, γιά νά έχουμε τόν Χριστό ενοικούντα καί μένοντα στήν ψυχή μας, όπως τόν είχε καί ο όσιος Διονύσιος, γιά νά αγιάζει καί εμάς μέ τή χάρη καί τήν παρουσία του.\nΚαί όπως όλοι γνωρίζουμε, τίποτε δέν κράτησε εδώ, σέ αυτό τό μοναστήρι, τόν όσιο Διονύσιο, διότι ετιμάτο πολύ. Ετιμάτο από τούς μοναχούς, ετιμάτο από τόν λαό τής περιοχής καί δή τής Βεροίας, πού θέλησαν, όταν εκοιμήθη ο Μητροπολίτης νά τόν κάνουν επίσκοπο, νά τόν κάνουν Μητροπολίτη τους. Σήμερα ζητούμε τά αξιώματα αυτά καί παρακαλούμε νά λάβουμε αυτή τήν χάρη. Ο άγιος όμως προκειμένου νά είναι ενωμένος μέ τόν Θεό μόνο, όλα τά άλλα τά απεποιήθη, από αγάπη περισσή γιά τόν Θεό. Καί έφυγε από εδώ, όπως γνωρίζουμε, πήγε σέ άλλα μέρη καί έφθασε τελικά στόν Όλυμπο, όπου ίδρυσε τό μοναστήρι, τό οποίο υπάρχει καί τόν τιμά μέχρι σήμερα.\nΆς έχουμε τή χάρη του καί τήν ευλογία του γιά νά μπορέσουμε καί εμείς, εάν μή τι άλλο, νά προοδεύσουμε πνευματικά καί νά πλησιάσουμε περισσότερο τόν Κύριό μας καί Θεό μας.


Πώς αντιμετωπίζεται η ανοσοανεπάρκεια γάτας\nΟ ιός της ανοσολογικής ανεπάρκειας αιλουροειδών, επίσης γνωστός ως FIV ή αιλουροειδής AIDS, είναι μια τυπική ασθένεια αιλουροειδών που δεν εξαπλώνεται στους ανθρώπους. Αυτός ο ιός επιτίθεται στο ανοσοποιητικό σύστημα της γάτας, καθιστώντας αδύνατη την καταπολέμηση των μολύνσεων που εισβάλλουν. Είναι μια σύνθετη ασθένεια για την ανίχνευση του πρώτου, ο καλύτερος τρόπος να γνωρίζετε αν η γάτα σας έχει AIDS είναι όταν αρχίζουν να υποφέρουν από άλλα είδη παθήσεων συχνά. Στο .com, σας λέμε πώς αντιμετωπίζεται η ανοσοανεπάρκεια γάτας.\nΔεν υπάρχει θεραπεία για τον ιό της ανοσοανεπάρκειας αιλουροειδών, αλλά με ορισμένες οδηγίες, η γάτα σας μπορεί να έχει μια μακρά και υγιή ζωή. Καθώς οι άνθρωποι που παίρνουν HIV, μπορούν να ζήσουν για πολλά χρόνια, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αποχαιρετήσετε τον φίλο σας. Θα πρέπει μόνο να είστε υπεύθυνοι και να έχετε κάποια φροντίδα για να προστατεύσετε την υγεία της γάτας σας, καθώς το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα αποδυναμωθεί από τον ιό.\nΗ θεραπεία της ανοσοανεπάρκειας στοχεύει στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Αν η γάτα είχε πυρετό, θα μπορούσαν να σας χορηγηθούν αντιπυρετικά, αν δεν είστε πολύ πεινασμένοι, θα πρέπει να αναζητήσετε μια ειδική διατροφή ή ακόμα και ορό. Θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει βακτηριακές λοιμώξεις που εμφανίζονται με αντιβιοτικά. Όσον αφορά την αιτία του ιού, υπήρξε μια αντιϊική που ονομάζεται ιντερφερόνη (για γάτες) που έχει δοκιμαστεί πρόσφατα και έχει δει ότι βελτιώνει τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής της γάτας. Αυτό το θέμα πρέπει να συμβουλευτεί έναν ειδικό κτηνίατρο για να το αξιολογήσει.\nΠαρόλο που έχουμε πει ότι η ανοσοανεπάρκεια δεν έχει καμία θεραπεία, η γάτα σας μπορεί να είναι δίπλα σας για πολλά χρόνια αν ακολουθήσετε αυτή τη θεραπεία. Πρέπει να φροντίζετε και να είστε πιο προσεκτικοί σε αλλαγές στην υγεία της γάτας σας, πηγαίνετε για εξετάσεις εάν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει προσβληθεί από ιό ή λοιμώξεις. Είναι επίσης σκόπιμο να παρακολουθείτε τη διατροφή σας, θα πρέπει να αναζητήσετε μια διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και πολύ καλής ποιότητας για να την κρατήσετε ισχυρή και όσο το δυνατόν υγιεινή. Ο κτηνίατρος μπορεί να σας πει τι εμπορικό σήμα και σε ποιες ποσότητες να ταΐσετε τη γάτα σας.\nΕίναι απολύτως απαραίτητο να μην φύγετε από το σπίτι, εκτός από το πότε πρέπει να πάτε στον κτηνίατρο και ότι δεν έρχεστε σε επαφή με άλλες γάτες που θα μπορούσατε να πιάσετε αν παλέψετε. Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτή η ασθένεια έχει συρρικνωθεί κυρίως μέσω του σάλιου, ειδικά με δαγκώματα. Πρέπει λοιπόν να είστε συνετός και μην αφήνετε τη γάτα σας να περπατήσει όταν θέλετε, γιατί όχι μόνο θα μπορούσε να επιδεινωθεί έρχεται σε επαφή με γάτες δρόμου, αλλά επειδή θα μπορούσε να μολύνει άλλους.\nΠοτέ σε καμία περίπτωση να μην ξεχνάμε όλες τις αποχρωματισμό, εάν ένας ψύλλος ή οποιοδήποτε άλλο έντομο εγκατασταθεί στη γάτα σας, θα μπορούσε να τον σκοτώσει. Πρέπει να διασφαλίσετε ότι η γάτα σας είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε λοίμωξη, έχοντας ένα πρόγραμμα εμβολιασμών και τον έλεγχο των παρασίτων θα αποτρέψει την επιδείνωση της γάτας σας. Στο τέλος, η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, οπότε αν έχετε τα πάντα υπό έλεγχο, είναι πολύ απίθανο η γάτα σας να επιδεινωθεί με την εξωσωματική γονιμοποίηση. Σας συνιστούμε να συμβουλευτείτε το άρθρο μας σχετικά με το πώς να γνωρίζετε αν η γάτα σας έχει παράσιτα για να μάθετε περισσότερα.\nΕάν η γάτα σας είναι αρσενική ή θηλυκή, συνιστούμε πάντα αποστείρωση / ευνουχισμό . Με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγετε τη ζηλοτυπία, η οποία προκαλεί τη διαφυγή των γατών από το σπίτι και την αναζήτηση προβλημάτων στο δρόμο με άλλες γάτες. Εάν η γάτα σας είναι θηλυκή, είναι θετική στην εξωσωματική γονιμοποίηση και είναι έγκυος, θα μπορούσε να μεταδώσει τον ιό στο έμβρυο, ακόμη και κατά το θηλασμό. Ως εκ τούτου, η αποστείρωση είναι μια υπεύθυνη απόφαση με κάθε έννοια.\nΑν έχετε περισσότερες γάτες στο σπίτι και ένας από αυτούς έχει διαγνωστεί με εξωσωματική γονιμοποίηση, δοκιμάστε να εκτελέσετε τις δοκιμές στους άλλους για να δείτε εάν έχουν μολυνθεί. Αν είναι, μην ανησυχείτε, απλά πρέπει να γνωρίζετε καλύτερα την υγεία όλων, τη διατροφή τους, να φροντίζετε για αλλαγές θερμοκρασίας, εν συντομία, πολύ φυσικές προφυλάξεις ώστε το κατοικίδιο ζώο σας να μην αρρωσταίνει σε καμία περίπτωση. Εάν δεν είχαν μολυνθεί, και λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι γάτες που έχουν ζήσει μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα, η πιθανότητα μολύνσεως είναι σχεδόν μηδενική, πρέπει να υπάρξει κάποια βίαιη συμπεριφορά.


#Δημοτικό Στάδιο Πέγειας – Peyia Municipality\nHomeΠροορισμοί#Δημοτικό Στάδιο Πέγειας\nΟ Δήμος Πέγειας αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής του, προωθεί την ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού μέσα από ένα ρεαλιστικό μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Ο Δήμος διαθέτει το Δημοτικό στάδιο Πέγειας που είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων.\nΧρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες αλλά η δημιουργία του συμβάλει τα μέγιστα στην ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού. Ήταν η έδρα του ΑΠΟΠ Κινύρα Πέγειας, ενώ σήμερα είναι η έδρα της Πέγειας 2014. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 3.828 θέσεων.\nΣτο Δημοτικό στάδιο της Πέγειας αθλούνται όλες οι Ακαδημίες με την συμμετοχή 100 παιδιών στα πλαίσια της υγιούς άθλησης που προωθεί ο Δήμος. Διαθέτει πλήρως γυμναστήριο. Επιπρόσθετα στο Δημοτικό στάδιο της Πέγειας προπονούνται ομάδες του εξωτερικού λόγω των άρτιων εγκαταστάσεων που διαθέτει το Δημοτικό στάδιο Πέγειας αλλά και των καλών καιρικών συνθηκών που επικρατούν στην Κύπρο.\nΕπίσης η Πέγεια φιλοξενεί και μεγάλο αριθμό Γυμναστηρίων τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους επισκέπτες της.


ΗΡΑΚΛΗΣ / ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ\nΚωδ. Πολιτείας: 1630-0557\nΟ Ηρακλής υπήρξε ο μεγαλύτερος ήρωας της αρχαίας Ελλάδας. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα είναι το πιο δημοφιλές πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας. Δεν υπήρξε μόνο δαμαστής των άγριων ζώων, που απειλούσαν τον άνθρωπο, αλλά και προστάτης των αθλητών και σωτήρας του λαού, ιδρυτής πόλεων και αγώνων και, ακόμα, νικητής των γηρατειών και του θανάτου. Κανείς άλλος άνθρωπος δεν κατάφερε να κάνει τόσα πολλά και τόσο μεγάλα κατορθώματα. Γι' αυτό αποτελεί αιώνιο σύμβολο δύναμης και πρότυπο του αθλητικού ιδεώδους. Εκτός από την τεράστια σωματική του δύναμη, τη γενναιότητα, το θάρρος και την ευρηματική ευφυΐα του, διέθετε και μια απέραντη καλοσύνη. Οι άνθρωποι τον θεωρούσαν ημίθεο και όταν πέθανε, οι θεοί τον πήραν μαζί τους στον Όλυμπο κι έγινε αθάνατος. Όλη η πολυσύνθετη ζωή και η πλούσια δράση του απλώνεται σ' αυτό το βιβλίο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)\nΤο πρώτο κατόρθωμα του Ηρακλή\nΟ Ηρακλής και ο Ευρυσθέας\nΤΟ ΓΟΡΓΟΠΟΔΑΡΟ ΕΛΑΦΙ\nΟ Άδμητος, η Άλκηστη και ο Ηρακλής\nΚωδικός Πολιτείας 1630-0557


Όσοι αγόρασαν τα ασφάλιστρα κινδύνου του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου μπορεί να κερδίσουν δισεκατομμύρια ευρώ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τεράστια πακέτα με ευρώ, μέσα σε λίγες βδομάδες άλλαξαν χέρια με κερδισμένα κάποια επενδυτικά funds και τους μετόχους τους. Στην ελληνική Βουλή τουλάχιστον πέντε φορές έχει κατατεθεί ερώτηση από βουλευτές διαφορετικών κομμάτων για το ποιοι απέκτησαν τα ασφάλιστρα κινδύνου. Απάντηση δεν δόθηκε ποτέ. ...\nΤα «ασφάλιστρα κινδύνου» ή CDS είναι στην ουσία ένας τύπος ομολόγου – χωρίς να διαθέτεις το ομόλογο. Ποντάρεις χρήματα –διότι για τζόγο πρόκειται– στη χρεοκοπία μιας χώρας που θα βρεθεί στη δύσκολη θέση να μην μπορεί να πληρώσει τα ομόλογα που έχει εκδόσει. Είναι σαν να αγοράζεις ασφάλεια για το σπίτι του γείτονα σου και να εύχεσαι να καεί το σπίτι του για να εισπράξεις την αποζημίωση. Αν η χώρα χρεοκοπήσει, τότε εσύ πληρώνεσαι το CDS. Μ” αυτό τον τρόπο, αν είσαι τράπεζα, όπως στην προκειμένη περίπτωση το ΤΤ, και διαθέτεις ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, ισοφαρίζεις τη χασούρα από τη μη πληρωμή των ομολόγων ή ακόμα εξασφαλίζεις και μια μορφή κέρδους. Αν μάλιστα είσαι «κρατικό μαγαζί», ουσιαστικά το κράτος μπορεί να απειλήσει τους κερδοσκόπους που ποντάρουν στη χρεοκοπία του, αφού διαθέτει με τη σειρά του CDS που πρέπει να πληρωθούν. (Είπαμε ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα «αγγελικά πλασμένο»…)\nΕτικέτες UNFOLLOW μηνιαίο περιοδικό


Αποκάλυψη - Και δεύτερο άτομο ασελγούσε στη 12χρονη από τη Μάνη! - PeloponnisosNews Online\nΑρχική Ν. Λακωνίας Αποκάλυψη – Και δεύτερο άτομο ασελγούσε στη 12χρονη από τη Μάνη!\nΑποκάλυψη – Και δεύτερο άτομο ασελγούσε στη 12χρονη από τη Μάνη!\nΑνατριχίλα προκαλούν οι αποκαλύψεις για τον ιερέα που φέρεται να ασελγούσε σε ένα κορίτσι 12 ετών στην Ανατολική Μάνη. Η Τασούλα Παπανικολάου αποκάλυψε στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του STAR ότι για τη σεξουαλική κακοποίηση του κοριτσιού κατηγορείται ένα ακόμα πρόσωπο.\n12χρονο κορίτσι έχει αναφέρει εδώ και μερικά 24ωρα ότι ο ιερέας σύντροφος της μητέρας της την κακοποιούσε σεξουαλικά, ενώ τη χτυπούσε όταν εκείνη αντιδρούσε. Οι αστυνομικοί τα έχασαν όταν το παιδί τους αποκάλυψε ότι έπεσε θύμα κακοποίησης και από δεύτερο άντρα ο οποίος θα κληθεί άμεσα για απολογία.\nΗ μητέρα του κοριτσιού «κάλυπτε» τον ιερέα\nΤο κορίτσι από τον Απρίλιο του 2018 φιλοξενείται στο «Χαμόγελο του Παιδιού». Την ασέλγεια αποκάλυψε σε ψυχολόγο που κίνησε όλες τις διαδικασίες. Η μητέρα της, σύντροφος του ιερέα, δεν την πίστεψε. Προκάλεσε μάλιστα επεισόδιο με τους υπευθύνους του «Χαμόγελου του Παιδιού» σε επίσκεψη της με τον ιερέα στο σπίτι όπου ζούσε το παιδί.\n«Ήθελαν να την αποτρέψουν να συνεχίσει την κατάθεσή της σε βάρους του ιερέα, το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί η παιδαγωγός από το σπίτι γιατί τους εμπόδιζε. Η ταλαιπωρία ενός παιδιού γιατί δεν το ακούν, δεν το πιστεύουν, έκανε ακόμα μια φορά ένα παιδί να βρεθεί σε άσχημη κατάσταση» δήλωσε ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος.\nΚαι δεύτερος άντρας κατηγορείται για ασέλγεια\nΤο κορίτσι έχει εξεταστεί από παιδοψυχολόγους ενώ έχει δώσει κατάθεση στους αστυνομικούς και κατονομάζει για την ασέλγεια τόσο τον ιερέα όσο κι έναν δεύτερο άντρα!\nΠροηγούμενο άρθροΝέοι «επενδύουν» στην Κόρινθο με τις γαστρονομικές τους αναζητήσεις (βίντεο)\nΕπόμενο άρθροΟ καιρός την 28η Οκτωβρίου-Πρόγνωση καιρού 27-28/10/2019


Η επιστροφή του Αστερίξ | Έθνος\nΒΙΒΛΙΟ 12.04.2019 14:31\nΡωμαίοι τρέμετε, έρχεται «Η κόρη του Βερσινζετορίξ»! Τον Οκτώβριο θα κυκλοφορήσει το ολοκαίνουριο, 38ο άλμπουμ του Αστερίξ, με ηρωίδα μια επαναστατημένη έφηβη\nΕίναι έφηβη. Αρκετά κακομαθημένη. Πολύ επαναστάτρια. Εισβάλλει σ΄έναν ανδροκρατούμενο κόσμο αποφασισμένη για όλα. Είναι «η κόρη του Βερσινζετορίξ». Και πάνω απ΄όλα είναι η πρωταγωνίστρια στο ολοκαίνουριο άλμπουμ περιπετειών του Αστερίξ που θα κυκλοφορήσει στις 24 Οκτωβρίου.\n«Στις 24 Οκτωβρίου ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ επιστρέφουν με μία καινούρια περιπέτεια», ανακοίνωσαν επισήμως χθες οι εκδόσεις Albert-Rene (θυγατρική του ομίλου Hachette) στην ειδική συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο Αστερίξ (που βρίσκεται στο βορά της γαλλικής πρωτεύουσας). Και μην αναρωτηθείτε γιατί τέτοια επισημότητα.\nΟ Αστερίξ εκτός από ένας, επί 60 χρόνια αδιαλείπτως, δημοφιλής και πολυαγαπημένος ήρωας της υπερεπιτυχημένης σειράς των Ρενέ Γκοσινί (1926-1977) και Αλμπέρ Ουντερζό (1927-) και πλέον των Ζαν-Υβ Φερί (κείμενα) και Ντιντιέ Κονράντ (σχέδιο) είναι κι ένα σούπερ εξαγώγιμο γαλλικό «προϊόν» που, από τη «γέννησή» του το 1959 μέχρι και σήμερα, έχει πουλήσει παγκοσμίως πάνω από 380 εκατομμύρια άλμπουμ και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 100 γλώσσες.\nΑς επιστρέψουμε όμως στην ολοκαίνουρια.. «κόρη του Βερσινζετορίξ» που έχει και μία ολόδική της πρωτιά: είναι η πρώτη έφηβη γυναίκα πρωταγωνίστρια σ΄όλα αυτά τα χρόνια περιπετειών του Αστερίξ. «Είναι μια καινοτομία», επιβεβαίωσε και ο Ζαν Φερί μιλώντας στο γαλλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο.\nΆλλωστε στο σύμπαν του Αστερίξ οι γυναίκες κρατούσαν μέχρι πρότινος δεύτερους ρόλους αν εξαιρέσει κάποιος την Κλεοπάτρα (η βασίλισσα της Αιγύπτου πρωτοεμφανίστηκε το 1963 στο 6ο τεύχος της σειράς των Γκοσινί-Ουντερζό, με τίτλο «Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα»). Οι υπόλοιπες γυναίκες είναι ή οι σύζυγοι των ανυπότακτων Γαλατών ή οι όμορφες νεαρές τις οποίες ερωτεύεται κατά καιρούς ο Αστερίξ.\nΑλλά και έφηβοι ήρωες στον κόσμο του Αστερίξ υπήρξαν μέχρι στιγμής ελάχιστοι. Δύο για την ακρίβεια πριν την κόρη του Βερσινζετορίξ: ο έφηβος, ξανθομάλλης Γαλάτης Γκουντυρίξ (Ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί, 1966) και ο κακομαθημένος, Ισπανός, σκουρόχρωμος Πέπε που αν δεν του κάνεις τα χατίρια κρατά την αναπνοή του μέχρι να σκάσει (Ο Αστερίξ στην Ισπανία, 1969).\nΤί άλλο για την Γαλάτισσα έφηβη που η σκιά της (με τη μακριά κοτσίδα και το σπαθί στα αριστερά της) πλανάται ήδη απειλητικά απέναντι στους Ρωμαίους, στο εξώφυλλο αυτού του καινούριου, 38ου τεύχους; Όπως έτσι κι αλλιώς συνηθιζόταν εξαρχής σ΄αυτή την σειρά κόμικς είναι εμπνευσμένη από πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Για την ακρίβεια ο Βερσινζετορίξ (82-46 π.Χ.) ήταν ιστορικό πρόσωπο, ο Βασιλιάς που ένωσε όλες τις γαλατικές φυλές ενάντια στις ρωμαϊκές λεγεώνες του Ιουλίου Καίσαρα. H ιστορία λέει ότι ο φοβερός Γαλάτης βασιλιάς είχε πράγματι μια κόρη. Κι αυτήν αποφάσισαν να χρίσουν πρωταγωνίστρια τώρα οι Φερί και Κονράντ που αρνούνται για την ώρα να αποκαλύψουν το μικρό της όνομα, επιμένοντας ότι θα παραπέμπει σε ένα κλασικό γαλλικό λογοπαίγνιο-εξ ου και η απέχθεια που έχει η ηρωίδα για τ΄όνομά της.\nΚατά τα άλλα η νεαρή θα έχει απ΄ό,τι φαίνεται και τον ηφαιστειώδη, αποφασιστικό και επιβλητικό χαρακτήρα του πατέρα της. Είναι άλλωστε «μια επαναστατημένη έφηβη. Και όλα ξεκινούν με τη μυστηριώδη άφιξή της στο μικρό γαλατικό χωριό. Ξέρουμε βέβαια ότι οι Γαλάτες του χωριού του Αστερίξ εκπροσωπούν την ισχυρότερη εστία αντίστασης και το μεγαλύτερο κίνδυνο για τους Ρωμαίους σε ολόκληρη τη Γαλατία. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας μεγαλύτερος κίνδυνος γι αυτούς και είναι αυτή, η κόρη του Βερσινζετορίξ», λέει ο Φερί. «Αυτό το καημένο κορίτσι φοράει ένα γαλατικό κόσμημα με τα διακριτικά της γαλατικής ισχύος, δώρο του πατέρα της. Ο Ιούλιος Καίσαρ επιθυμώντας διακαώς να πατάξει κάθε τί γαλατικό κυνηγάει και το κορίτσι και το κόσμημα», προσθέτει.\nΜπορούμε εύκολα να υποθέσουμε ότι τα σκοτεινά σχέδια των Ρωμαίων θα προσκρούσουν στον Αστερίξ, τον Οβελίξ και τους υπόλοιπους κατοίκους του μικρού γαλατικού χωριού…Θα το μάθουμε όμως σίγουρα το φθινόπωρο όταν το καινούριο άλμπουμ θα κυκλοφορήσει σε 5 εκατομμύρια αντίτυπα καταρχάς και μεταφρασμένο ταυτοχρόνως σε περισσότερες από 20 γλώσσες.


Το βασανιστήριο της Cyborg των 63.50 κιλών - Fightsports - SPORT 24\nΤο βασανιστήριο της Cyborg των 63.50 κιλών\nΔημοσίευση: 30 Σεπ. 2016 08:57\nΗ Christiane "Cyborg" Justino έχει αντιμετωπίσει απίστευτη κριτική σε όλη της την ΜΜΑ καριέρα. Τώρα τελευταία βλέπει έντονο κύμα συμπάθειας να την "τυλίγει". Δείτε γιατί.\nΗ μυώδης εμφάνιση της, οι επιβλητικές της νίκες επί μαχητριών αγαπημένων στο κοινό όπως η Gina Carano αλλά και η απροθυμία της να πέσει στα κιλά της Ronda για να την αντιμετωπίσει, είναι οι βασικές αιτίες που υπάρχουν, ακόμη και εδώ κάτω από το fightsports, σχολιαστές που επαναλαμβάνουν σεξιστικά σχόλια για το "αν είναι άνδρας ή γυναίκα τελικά".\nΠαρόλα αυτά, τις τελευταίες μέρες η πρωταθλήτρια από την Βραζιλία βλέπει ένα έντονο κύμα συμπάθειας προς το πρόσωπο της και μεγάλο ρόλο έπαιξε η απίστευτα σκληρή και συγκινητική σκηνή από το νέο ντοκιμαντέρ που δείχνει την "άτρωτη" Cyborg να κλαίει γοερά πάνω από την ζυγαριά ή τυλιγμένη σε πετσέτες, προσπαθώντας να πιάσει τα 63.50 κιλά (140 pounds) για τους αγώνες της στο UFC.\nΚαι δεν είναι μόνο ο γολγοθάς της αλλά και το πόσο ανούσιο είναι το βασανιστήριο που της επιβάλει το UFC για να αγωνιστεί σε μια ανύπαρκτη κατηγορία. Προφανώς η γυναίκα δεν μπορεί να πέσει στα 135 pounds που παίζουν οι άλλες χωρίς να ρισκάρει σοβαρά την υγεία της, προφανώς γιατί της επιβάλλουν να παίξει στα 140 επί αντιπάλων που δεν είναι στο επίπεδο της; Για να περιμένει πότε θα αποφασίσει η Ronda να επιστρέψει να κάνουν το superfight;\nΔεν υπάρχουν λέει το UFC γυναίκες στα 145 pounds που δεν έχει κερδίσει η Cyborg. Και όμως υπάρχουν. Holly Holm, Miesha Tate είναι σε δύσκολη θέση στα 135 Pounds, δεν βλέπουν τίτλο σύντομα, όμως στα 145 απέναντι στην Cyborg ξαφνικά έχεις superfights. Η Tate έπαιζε σε αυτά τα κιλά στο Strikeforce και η Holm έχει το μέγεθος να ανεβεί σίγουρα.\nH Cyborg των 63 κιλών και 50 γραμμαρίων, είναι μια βασανισμένη, ταλαιπωρημένη αθλήτρια. Το UFC πρέπει να προστατέψει και αυτή.\nIρλανδός πυγμάχος κερνάει ξύλο σε Τούρκους μαγαζάτορες (ΒΙΝΤΕΟ)


Προς Ξάνθη ο Ελευθεριάδης | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροSuper LeagueΠρος Ξάνθη ο Ελευθεριάδης Κοινοποιήστε\nΠρος Ξάνθη ο Ελευθεριάδης\tΣυντάκτης: Βασίλης Πασλίδης\nΔημοσίευση: Δευτέρα, 30 Μαίου 2011 16.23\nΧρέη βοηθού προπονητή στο πλευρό του Μαρίνου Ουζουνίδη, αναμένεται να αναλάβει ο Θοδωρής Ελευθεριάδης.\tΜπορεί τα σενάρια για υποψήφιους ποδοσφαιριστές της Ξάνθης να… οργιάζουν καθημερινά, καθώς αρκετοί παίκτες έχουν αποχωρήσει από το ρόστερ, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν και αλλαγές στο τεχνικό επιτελείο. Με την έλευση του Μαρίνου Ουζουνίδη στον πάγκο των ακριτών, η απομάκρυνση του Πάρη Ζουμπούλη από την ομάδα θα πρέπει να θεωρείται κάτι παραπάνω από δεδομένη.\nΤέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι δεν θα πρέπει να προκαλέσει έκπληξη, αν υπάρξουν εξελίξεις και εντός της εβδομάδας.\tΚατηγορία: Super League


017 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Grey 7ml 017 UV Hybrid Semilac Grey 7ml 017 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Grey 7ml\nΤο βερνίκι Semilac Grey είνια μία γκρί απόχρωση με καφέ τόνους του πούρου. Η δύναμη του γκρί βερνικιού πηγάζει από την ουδετερότητά του - επιλέγοντας το, ξέρετε ότι δεν θα σας απογοητεύσει ποτέ! Είναι ένα χρώμα που πρέπει να έχουμε όλοι στην συλλογή μας καθώς είναι διαχρωνικό!\nΓκρι απόχρωση με ελαφριά απόχρωση του καφέ (του πούρου). Ταιριάζει στο ρομαντικό-κλασικό στύλ!\nYou're reviewing: 017 Ημιμόνιμο βερνίκι Semilac Grey 7ml