Wiosenne porządki w kuchni - Higiena osobista\nWiosna nastraja do porządków. Kuchnia jest miejscem, gdzie powinniśmy je wykonywać nie tylko sezonowo, ale taka okazja zawsze wydaje się być dobra do wprowadzenia małych zmian. Wiosenne porządki w kuchni sprawią, że zyskamy więcej miejsca i zadbamy nieco bardziej o higienę w tak ważnym dla zdrowia pomieszczeniu.\nSzafki i szuflady, czyli zakamarki każdej kuchni\nMusimy przyznać, że zdecydowanie za rzadko sprzątamy szafki i szuflady, gdzie gromadzą się różne bakterie i resztki produktów. W takim miejscu jak kuchnia, musimy dbać o higienę. W końcu to tu przygotowujemy posiłki, które spożywamy. Bezpieczeństwo i higiena to więc ważne aspekty. Porządki najlepiej zacząć od najwyżej położonych szafek, stopniowo przenosząc się coraz niżej. Na początku opróżniamy szafki i sprawdzamy daty ważności produktów. To, czego sami nie jesteśmy w stanie wykorzystać, oddajmy do banków żywności. Jedzenie z pewnością się nie zmarnuje, a my wykonamy przy okazji dobry uczynek. Wnętrza szafki możemy przetrzeć octem z wodą. W ten sposób zdezynfekujemy je i zabezpieczymy przed szkodnikami, jak mole spożywcze. Do szuflad warto wsadzić specjalne maty antypoślizgowe lub wkłady na sztućce, które pomogą w utrzymaniu czystości oraz porządku. Łatwiej znajdziemy niezbędne sprzęty. Zamiast mat równie dobrze możemy użyć papieru. W przypadku zabrudzeń szybko go wymienimy. Silne chemiczne środki nie są odpowiednie do mycia szafek kuchennych. Jeśli już musimy ich użyć, starajmy się robić to bardzo rzadko, a po użyciu chemikaliów, dokładnie wytrzyjmy szafki. Wszelkie produkty sypkie, jak mąka, kasze, przyprawy, warto przechowywać w pojemnikach. Nie dość, że prezentują się estetycznie, to pozwalają zaoszczędzić miejsce. Dodatkowo chronią produkty. Rolę pojemników mogą spełnić nawet szklane słoiki po wszelkiego rodzaju przetworach. Wcześniej należy je jednak dokładnie umyć i wysuszyć.\nPorządek na kuchennym blacie\nBlat to miejsce robocze, gdzie możemy przygotować posiłek. Im więcej miejsca mamy do dyspozycji, tym lepiej nam się pracuje, dlatego wszelkie zbędne przybory kuchenne pochowajmy do szafek lub umieśćmy na wieszakach. Blat powinien być czysty i schludny. Przyprawy schowajmy do szafki, a na zewnątrz zostawmy tylko te puszki czy pojemniki, które są ciągle używane. Kolorowa puszka z kawą czy cukrem będzie ciekawą ozdobą kuchni. Na blacie zwykle trzymamy pieczywo, ale powinno znaleźć się ono w chlebaku lub lnianym woreczku, przez co dłużej zachowa swoją świeżość.\nPamiętajmy, że blat to nie wystawa, więc nie musimy eksponować wszystkich kosztownych sprzętów, tym bardziej, jeśli nie używamy ich na co dzień. Ekspres do kawy jak najbardziej, ale młynek elektryczny czy gofrownica z pewnością znajdzie swoje miejsce w którejś z szafek. Marmurowe blaty czyścimy za pomocą octu i wody, a zabrudzenia z fug pomoże usunąć stara szczoteczka do zębów. Uporczywy tłuszcz zniknie, jeśli do mycia użyjemy specjalny środek czyszczący, przeznaczony do kuchni. Pamiętajmy, by do czyszczenia wykorzystywać miękkie ściereczki oraz gąbki, by nie porysować powierzchni blatów oraz szafek.\nTagi: blat blaty gąbki higiena kuchenne blaty kuchnia maty miejsce mole spożywcze mycie ocet pojemniki porządek porządki przechowywanie przybory kuchenne ściereczki sprzątanie sprzęty szafki sztućce szuflady Wiosenne porządki w kuchni wiosna woda zdrowie\nSprawdzone triki odzieżowe\nJak często należy zmieniać szczoteczki do zębów?


Inwestycje infrastrukturalne w Polsce. Co z transportem publicznym, koleją i CPK? – Internetowy portal motoryzacyjny\nInwestycje infrastrukturalne w Polsce. Co z transportem publicznym, koleją i CPK?\n18 października, 2020 autobeztajemnic\n← Szczecin: Wydobycie niewybuchu wymusiło zmiany w komunikacji\nNowego Malucha mogłaby produkować polska Izera? →


Śląskie: 2,5-letni chłopczyk wypadł z okna na siódmym piętrze - Superstacja\nŚląskie: 2,5-letni chłopczyk wypadł z okna na siódmym piętrze\n2,5-letni chłopczyk wypadł w niedzielę z okna mieszkania na siódmym piętrze wieżowca w Dąbrowie Górniczej (Śląskie). Dziecko zginęło na miejscu. Okoliczności wypadku wyjaśnia policja pod nadzorem prokuratury.\nJak poinformowała PAP sierżant sztabowy Magdalena Wiśniewska z zespołu prasowego śląskiej policji, zanim doszło do wypadku chłopiec był w domu pod opieką rodziców; oboje byli trzeźwi. 21-letnia matka i 24-letni ojciec dziecka są w szoku; zapewniono im opiekę psychologa.\n"Wszystko wskazuje na to, że był to nieszczęśliwy wypadek, jednak na tym etapie postępowania trudno cokolwiek przesądzać. Policjanci wyjaśniają wszystkie okoliczności tego zdarzenia" - powiedziała sierż. Wiśniewska.\nInformację o wypadku policjanci otrzymali w niedzielę ok. 18.20 z centrum powiadamiania ratunkowego. Chłopiec wypadł z okna bloku mieszkalnego przy ul. Kościuszki. Dziecka nie udało się uratować mimo prowadzonej reanimacji. Prokuratura Rejonowa w Dąbrowie Górniczej wszczęła śledztwo w tej sprawie.\nJako pierwsze o wypadku poinformowało radio RMF FM.


Gazpacho z arbuza udekorowane sosem z serka śmietankowego Apetina | Apetina\nGazpacho z arbuza udekorowane sosem z serka śmietankowego Apetina\n1 l kostek arbuza bezpestkowego\n1 świeża papryczka jalapeño/chili\n100 ml oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia (extra virgin)\n2 opakowania zwykłego jogurtu greckiego\nArbuz z sosem z białego serka zmieniają klasyczne pomidorowe gazpacho w najsłodszą i najpyszniejszą letnią zupę!\nZupę tę w charakterze przystawki można podać w mrożonych szklanych miarkach do kawy lub alkoholi. Wystarcza dla 20 osób.\nUpalne letnie dni aż się proszą o jakieś orzeźwiające danie. I chociaż dla niektórych może to być nowość, mogę przysiąc, że arbuz znakomicie sprawdza się w odświeżającym gazpacho. Zwłaszcza po udekorowaniu sosem z serka śmietankowego, który zapewni ten niezbędny, delikatnie słonawy posmak. Gwarantuję, że każdemu będzie smakowało!\nCałkiem możliwe, że cierpię na lekkie uzależnienie od arbuzów. Szczególnie w upalne dni, gdy na ciężkie, sycące potrawy nie ma się najmniejszej ochoty. Jest za to apetyt na coś chłodnego, coś orzeźwiającego. Na taką potrzebę naturalną odpowiedzią jest arbuz. Gazpacho jako takie to kolejny mój letni hit. Podajemy je dobrze schłodzone, nawet z kostkami lodu, w wazie na zupę lub jako małą przystawkę w szklanej miarce do kawy lub alkoholi. W wersji oryginalnej główną rolę odgrywają pomidory, ale gazpacho można przyrządzić w zasadzie z dowolnych warzyw lub nawet owoców, np. truskawek czy arbuza. No właśnie. Z arbuza! Dopraw gazpacho do smaku, dodając chilli i ulubione przyprawy. Niewątpliwie ostre gazpacho to coś w sam raz na upał, ale moja wersja jest bardziej zrównoważona dzięki odrobinie jalapeño. Wystarczy wymieszać jogurt z białym serkiem i natychmiast otrzymujemy uniwersalny sos. Używam go w charakterze dipa, jako dressing do sałat i sałatek, do grillowanego mięsa... Do wszystkiego. Smak można urozmaicić świeżymi ziołami lub startym ogórkiem bądź marchewką, które z pewnością odmienią konsystencję, smak i aromat sosu.\nPrzekrój ogórek na pół, usuń pestki. Usuń rdzenie z pomidorów. Pokrój w kostkę ogórek, seler i pomidory. Usuń nasiona z papryczki jalapeño i pokrój papryczkę chilli. Obierz i posiekaj cebulę. Arbuz, ogórek, seler, pomidory i cebule wrzuć do miski robota i miksuj aż do uzyskania gładkiej masy. Dodaj czerwony ocet winny i oliwę z oliwek. Dobrze wymieszaj. Dopraw czarnym pieprzem i solą. Wstaw do lodówki.\nSchłodzone gazpacho oprósz posiekanymi ziołami. Na koniec udekoruj łyżką sosu z białego serka.\nStek, salsa verde i sałatka z fenkułu


Zamościopedia - ZDROJEWSKI ZYGMUNT ADOLF (1903-1965) lekarz weterynarii, dr\nZDROJEWSKI ZYGMUNT ADOLF (1903-1965) lekarz weterynarii, dr\nUr. w Wyszynach Starych (pow. mławski), ukończył weterynarię na Uniwersytecie Warszawskim (1929) i szkołę kawalerii. Przybył do Zamościa i rozpoczął w 1929 pracę zawodową jako kierownik rzeźni (także po wojnie), potem od 1 XII był powiatowym lekarzem weterynarii i kierownikiem Powiatowej Lecznicy Weterynaryjnej. Zmarł pełniąc tę funkcję. Mieszkał przy ul. Kasprowicza 6. Był m.in. prezesem miejscowego "Caritasu" (1948), czł. Prezydium PRN, kilkakrotnie czł. MRN, przewodniczącym komisji zdrowia, zatrudnienia i pomocy społecznej. Spoczywa na zamojskim cmentarzu (D). Córka Ewa Szeliga (malarka).\n* W Michałowie k. Szczebrzeszyna w jednej z kilku w Polsce, stadnin koni arabskich, jedynej w kraju hodowli drogocennych wierzchowców odmiany „Saclavi“ (ok. 100) opiekę lekarską sprawował kierownik Lecznicy — dr Zdrojewski. Gdy przed kilkoma miesiącami zachorowało na ropne zapalenie płuc 38 źrebiąt. Dr Zdrojewski po 3 miesiącach walki z epidemią (sulfamidy, penicylina) uratował 36 koni. Pomagał mu dr Wolańczyk. (za "Sztandarem Ludu" z 1949)\nCzytany 734 razy\tOstatnio zmieniany sobota, 27 czerwiec 2020 20:07\nZESPÓŁ SZKÓŁ KATOLICKICH IM. OJCA PIO »\nZESPÓŁ SZKÓŁ MECHANICZNYCH im. T. Kościuszki »\nZESPOŁY SZKÓŁ PODSTAWOWYCH »\nZESPOŁY SZKÓŁ ZAWODOWYCH »\nZDRÓJ, Wytwórnia Wód Gazowych »\nZDJĘCIE ROKU »\nZBRODNIARZE NIEMIECCY »\nZBOROWSKI JÓZEF (1859 - po 1915) organizator i dyrektor klinkierni, inżynier »


Wycieczka części grupy do Market Garden\nKuala Lumpur , rynek z owocami\nKuala Lumpur nocą..\nSingapur Market Garden\nKoh Rong 2019\nGłodówka w Kambodży I'2019\nW sklepie pojawiły sie produkty firmy Aliness, w tym oczekiwana Witamina B50 Compleks\nMamy już zainstalowane certyfikaty bezpieczeństwa\nInicjacja projektu "Baza chorób i terapii"\nWprowadzamy do sklepu nowe produkty\nDuże dawki witaminy C są ważną opcją w leczeniu nowego wieńcowego zapalenia płuc\nHipokaliemia występująca u prawie wszystkich pacjentów z Covid-19\nniemieccy naukowcy identyfikują japoński lek, mesylan kamostatu, który można by zastosować w leczeniu Covid-19\nDlaczego dajemy się tak manipulować?\nNiestety, dla większości ludzi zakres działania medialnego wirusa w obecnych czasach po prostu przerasta ich stan możliwości zrozumienia. A jest za to głównie odpowiedzialny znany w psychologii system wyparcia.\nNie potrafią, nie mogą zrozumieć że skala takich działań może być kłamstwem i manipulacją. Nie jest to do końca ich wina.\nNie zapominajmy – nasz mózg podejmuje decyzje, ocenia sytuację na podstawie przychodzących informacji. Gdy ich zawartość bombarduje nas z różnych źródeł pewną (nie da się ukryć, powierzchownie logiczną) wersją matriksu - zostaje to przyjęte jako forma, fundament naszego zrozumienia zasad funkcjonowania świata.\nGdy pojawiają się informacje zakłócające ten stan rzeczy u osób które są zamknięte na samodzielne myślenie, przyswajanie wiedzy i informacji, które stworzyły przez lata taki fundament konstrukcji świata - przeskoczenie na poziom zrozumienia że ta rzeczywistość jest oszustwem i manipulacją nie jest łatwa.\nMoże być też groźne dla zdrowia i życia, grozi silną depresją, i psychozą - to właśnie przed tym broni się umysł, gdy docierają do nas sprzeczne informacje. Bo aby uwierzyć w to co z nami robi się w ramach operacji "Koronawirus" trzeba ogromnej pracy i przemiany i przewartościowania podstaw naszego życia i świadomości. To ogromny proces i jest to jak wspomniałem doskonale znane w nauce psychologii zjawisko. Często powoduje że nasz umysł eliminuje tego typu informacje i ich źródła ze swojej przestrzeni – często kończy się to zrywaniem znajomości lub co najmniej ograniczaniem, agresją (to akurat bardzo dobrze znamy), szkalowaniem itp.\nWykorzystując doświadczenia naukowców i lekarzy z Chin, szpitale w Nowym Yorku leczą pacjentów z koronawirusem wysokimi dawkami WITAMINY C.. Dr Andrew Weber mówi, że natychmiast podaje swoim pacjentom na intensywnej terapii 1500 miligramów dożylnej witaminy C.\nPulmonolog i specjalista w zakresie opieki krytycznej z Long Island z Northwell Health twierdzi, że pacjenci otrzymują trzy do czterech dawek dziennie, czyli w granicach 7,5 do 10 gram dziennie.\nSchemat opiera się na eksperymentalnych zabiegach wykonanych w Chinach. Jason Molinet, rzecznik Northwell, twierdzi, że\nMamy fenomen koronawirusa.\nPochodzący od znanych od lat 60 ubiegłego wieku wirus, z dodatkowymi funkcjami wynikającymi w pojawienia się w jego kodach RNA chorób takich jak HIV, SARS i pewnie wielu innych modyfikacji, które systemowi naukowcy określili jako naturalny i samodzielny, a inni jako stworzony w laboratoriach wojskowych.\nW fazie początkowej rozwoju choroby brakowało systemu testowania i wykrywania. Standardowa procedura w takich przypadkach wymaga okresu około 3 tygodniowego, aby z próbki namnożyć patogen, wyekstrachować i zbadać, zazwyczaj przy pomocy mikroskopu elektronowego (w ten sposób znaleziono właśnie wirusy, szczególnie korona wirusa, który zawsze niemal występował podczas grypo podobnych chorób)..\nOczywiście podczas narastania objawów chorobowych które przyjęły formą epidemii, taka metoda była nie możliwa logistycznie do zastosowania, więc w fazie pierwszej zaliczano każdy przypadek o analogicznych objawach. Stworzyło to zaliczenie do zachorowań wirusem każdego przypadku chorobowego o podobnych objawach, a więc grypy, zapalenia płuc itd.\nDopiero w późniejszych etapach, pojawiły się inne metody wykrywania osób zarażonych korona wirusem. Twórca tej metody pomiaru/wykrywania sam twierdzi że skuteczność tej metody to około 30%, czyli 70% może być błędnym wynikiem, co potwierdzają liczne informacje, gdzie do diagnozy koronawirusa dołączono właśnie cały szereg innych chorób, np. Dengi.\nW Chinach gdy zweryfikowani badania i wstępne diagnozy, nagle zredukowano ilość chorych niemal o połowę.\nBadanie Covid-19 : Nowe badanie przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Medycznego Wenzhou w prowincji Zhejiang pod kierunkiem dr Don Chen wykazało, że prawie wszyscy pacjenci z Covid-19 wykazywali hipokaliemię i że suplementacja jonami potasu była jednym z wielu czynników pomagających w ich wyzdrowieniu .\nHipokaliemię najlepiej opisać jako niski poziom jonów potasu (K +) w surowicy krwi. Łagodny niski poziom potasu zazwyczaj nie powoduje objawów. Objawy mogą obejmować uczucie zmęczenia, skurcze nóg, osłabienie i zaparcia. Niski poziom potasu zwiększa także ryzyko nieprawidłowego rytmu serca, który jest często zbyt wolny i może powodować zatrzymanie akcji serca.\nStwierdzono, że koronawirus SARS-CoV-2 atakuje komórki ludzkie poprzez receptory ACE2 (enzym konwertujący angiotensynę-2), atakuje również układ renina-angiotensyna (RAS), powodując niski poziom elektrolitów w szczególności jonów potasu.


Dom na sprzedaż - Grudziądz (gw) - BAJ-DS-678 - 159.66m² - Baj Home\n3 131,65 zł/m2 cena: 500 000 zł\nOferta osiedla Zielone Wzgórze na wyłączność Agencji Nieruchomości BAJ HOME !\nZ przyjemnością oferujemy Państwu nowoczesny dom nr. 1 o powierzchni 159,66 m2, budowany przez dewelopera w I etapie osiedla Zielone Wzgórze, przy ul Grunwaldzkiej w Nowej Wsi, na granicy administracyjnej Grudziądza. Etap I składa się z 4 budynków jednorodzinnych o podwyższonym standardzie. Etap II osiedla, to inwestycja 14 budynków w zabudowie bliźniaczej (28 domów).\nOrientacyjne usytuowanie budynków przedstawia zamieszczony w ofercie plan. Działka na której budowany jest oferowany budynek nr 1 ma 1000 m2. Dodatkowo każdy z właścicieli nieruchomości będzie posiadał 1/4 współudziału w drodze wewnętrznej. Budynki są wykonane w wysokim standardzie. Ściany konstrukcyjne wybudowano z betonu komórkowego o grubości 24 cm i ocieplono styropianem o grubości 18 cm. Elewację wykonano z tynku mineralnego i pokryto farbą silikonową. Ściany wewnętrzne wykończono tynkiem gipsowym KNAUF oraz gładzią i dwukrotnie pomalowano farbą emulsyjną. W kotłowni i garażu podłogę wykończono płytkami, natomiast w pozostałych pomieszczeniach przygotowano posadzkę betonową zatartą na gładko, ze względu na chęć pozostawienia klientom możliwości indywidualnej aranżacji wnętrz. Do wykończenia budynku z zewnątrz użyto cokołu z tynku mozaikowego. Dach pokryto dachówką ceramiczną firmy Wienerberger, a strop zaizolowano wełną o grubości 30 cm. W budynkach zamontowano trzyszybowe okna firmy Aluplast, duże przesuwne okno tarasowe, rolety zewnętrzne z napędem elektrycznym oraz izolowaną, segmentową bramę garażową z napędem elektrycznym. Olbrzymi komfort zapewnia duży dwustanowiskowy garaż o powierzchni aż 33,06m2. Dom wyposażono również w instalację tv, domofonową i elektryczną z osprzętem oraz alarmową, komputerową, odkurzacza centralnego bez osprzętu. Ogrzewanie będzie realizowane za pomocą nowoczesnego dwufunkcyjnego pieca gazowego z zasobnikiem CWU firmy Saunier Duval i instalacji podłogowej oraz grzejników. Taras zewnętrzny wykończono płytą chodnikowa 30 x 30 cm w kolorze grafitowym, a podjazd kostką betonową również w tym samym kolorze. Wewnętrzna droga osiedlowa utwardzona będzie kostką betonową w kolorze szarym i oświetlona lampami ulicznymi. Dojazd do posesji nr. 3 i 4 będzie poprzez przesuwne bramy sterowane elektronicznie pilotem. Starannie przemyślana aranżacja domów zaprocentuje otwartą przestrzenią wnętrz, dużą ilością światła i widokiem na zagospodarowane przez dewelopera ogrody, które z zasadzoną na terenie posesji trawą, zostaną również ogrodzone.\nNa doskonałą lokalizację osiedla składają się generalnie: usytuowanie na wzgórzu, sąsiedztwo lasu, widoczna piękna panorama miasta, 2 nowe drogi dojazdowe rozciągające się w różnych kierunkach, co potwierdza świetną komunikację z centrum Grudziądza. W pobliżu osiedla znajduje się market spożywczy, szkoła, stacja paliw oraz przystanki komunikacji miejskiej. Położenie osiedla umożliwia również szybki i wygodny dojazd do pracy, szkoły, ośrodków rekreacji i na zakupy.\nTermin oddania czerwiec 2018 r.\nSymbol oferty BAJ-DS-678\nOferta na wyłączność biura nieruchomości BAJ HOME ! Z przyjemnością oferujemy Państwu 2 nowoczesne domy jednorodzinne, obydwa o powierzchni 154,39 m2, usytuowane w miejscowości Sztynwag pod Grudziądzem. Nieruchomości znajdują się na sąsiednich działkach i są ...


Pierwsze wrażenia | –gikz.pl | Strona 2\nArchiwa kategorii: Pierwsze wrażenia\nCall of Duty: WW2 – wrażenia z bety\nNitek dnia 4 września, 2017 o 12:51 10\nZa oknem słonko nie grzeje już tak bardzo jak kilka tygodni temu, a portfel drży z myślą o nadchodzących premierach. Jest wrzesień, za rogiem Call of Duty, które chce wpaść jak co roku na nasze monitory, niczym Kevin. Wszystko się zgadza. Poza tym, że na tle niedawnych Call of Duty, nie zgadza się praktycznie nic. Więcej »\nTagi: betaCall of Duty WW2wrażenia\nSudden Strike 4 – rzut okiem\nNitek dnia 14 czerwca, 2017 o 14:36 6\nWybaczcie wstrzemięźliwość, że nie ograłem Suddena w tę i nazad, bo to jakieś preview wczesny-weź-się-napal-na-to-synek dostęp jaki miałem przyjemność postukać, ale no. Cierpliwi zostaną nagrodzeni, a ja, cóż, zajarałem się. Więcej »\nTagi: Kalypso MediarozgrywkaRTSSudden Strike 4\nTormentor X Punisher – kara pierwszego sortu\nNitek dnia 31 maja, 2017 o 9:30 5\nNie żartowali. to naprawdę jest tak odjechane jak każdy pojedynczy zwiastun. Ostrzegam też, że jeśli nie lubicie mrygającego czegokolwiek to jest tego w grze dużo. Zróbmy to! Więcej »\nTagi: gameplayraw furyrozgrywka po polskuTormentor X Punisher\nRzut okiem na Mages of Mystralia\nNitek dnia 25 maja, 2017 o 13:30 0\nJeśli szukaliście czegoś Magicko-podobnego, być może wasz czarny koń zajechał właśnie do stajni. Więcej »\nTagi: Mages of Mystralia\nNitek dnia 23 maja, 2017 o 15:27 4\nPowiedzcie szczerze, kto z was o tym projekcie słyszał? Ba! Sam o nim nie wiedziałem. Wypadałoby nadrobić. Więcej »\nTagi: Kasedo GamesRezrog\nEchoplex – przechytrz samego siebie\nNitek dnia 5 maja, 2017 o 15:32 0\nOstatnim czasy coś sporo łamigłówek wszelkiej maści gości na naszych ekranach. Do grona fikołków jak Portal czy QUBE próbuje przemknąć się Echoplex. Próbuje, bo to zaledwie wczesny dostęp. Bardzo dziwny wczesny dostęp. Więcej »\nTagi: EchoplexOutput games\nLittle Nighmares – sześć, sześć, sześć i cześć\nNitek dnia 3 maja, 2017 o 14:45 0\nImię jej to Sześć i tak szczerze, nie bardzo wiadomo o co tutaj chodzi. Więcej »\nTagi: gameplay po polskuLittle NighmaresNamco Bandairozgrywka po polskuTarsier Studios\nDead Cells – pierwsze wrażenia\nNitek dnia 3 maja, 2017 o 11:01 3\nRogueVania – que? Usiadłem zmieszany tuż po tym jak przeczytałem z czym będę miał do czynienia. Tematu nie śledziłem, ba! śmiało mogę powiedzieć, że zaledwie gdzieś mi tam mignął. Skoda by było, gdybyście również startowali z tej pozycji, bo zapowiada się tłusto. Więcej »\nTagi: Dead Cellsgameplayroguevaniarozgrywka


Przedszkolaki z PM6 podsumowali zbiórkę - Miasto Koło - oficjalny portal informacyjny\nDodane: 10 Grudzień 2018 08:53:00 Opublikował:\ni jak się z nimi dzielisz.”\nW dzisiejszym świecie wszyscy jesteśmy mocno zabiegani. To czasem nie pozwala dostrzec potrzebujących. To bardzo ważne, aby dzieci uczyły się odpowiedzialności, by były wrażliwe na los innych oraz, by nie były obojętne na los pokrzywdzonych, których wokół nas nie brakuje.\nPrzez ostanie 3 tygodnie w Przedszkolu Miejskim nr 6 w Kole trwała zbiórka dla przytuliska „Krzykosiaki - Psy w potrzebie”, która jest organizacją non-profit i jej działania odbywają się na zasadzie wolontariatu i jest finansowana wyłącznie z datków i darowizn w postaci karmy i innych potrzebnych dla przytuliska rzeczy.\nFundacja „Krzykosiaki - Psy w potrzebie” ma swoje początki w działalności jednego człowieka Pana Zbyszka Józefa Kowalewskiego, który jest opiekunem Krzykosiaków – nazwa przytuliska pochodzi od jego siedziby w Krzykosach.\nDo Krzykosiaków przybywa każdego roku mnóstwo zwierząt zagubionych czy też porzuconych przez właścicieli. W chwili obecnej przebywa tam 56 psów, które czekają na pomoc bądź adopcje.\nW zbiórce zorganizowanej w przedszkolu zebrane zostało 56 kg karmy suchej, 23kg karmy mokrej oraz bardzo dużo rzeczy, które posłużą jako legowiska dla psów. Celem przedsięwzięcia była pomoc oraz poprawa standardu pobytu zwierząt w przytulisku, kształtowanie postawy przyjaciela zwierząt oraz wdrażanie dzieci i osób dorosłych do aktywnego udziału w zbiórce.\nLos bezdomnych i porzuconych zwierząt nie jest obojętny przedszkolakom. Dla Pana Zbyszka każda pomoc jest ważna dlatego serdecznie dziękuje wszystkim przedszkolakom i ich rodzicom za zaangażowanie w akcję charytatywną. Dzielenie się tym co mamy to dobry nawyk.\nOrganizator i koordynator zbiórki: Marta Wypychowska


Stacje ładowania samochodów elektrycznych - Charzykowy - OptimalEnergy.pl\nStrona główna > Stacje ładowania samochodów elektrycznych - co powinieneś wiedzieć? > Mapa stacji ładowania > Stacje ładowania samochodów elektrycznych - Charzykowy\nStacje ładowania samochodów elektrycznych - Charzykowy\nRozwój elektromobilności powoduje, że potrzebujemy coraz więcej punktów ładowania. Nowe stacje ładowania samochodów elektrycznych w mieście Charzykowy są cały czas budowane. Obecnie mamy dostępnych 1 stacji ładowania. Stan na 06-07-2022. W sumie w mieście we wszystkich stacjach dostępnych jest 4 punktów, które zawierają 39 pojedynczych gniazd. Szczegółowe adresy i kontakt znajdziecie w tabeli poniżej lub na mapie umieszczonej powyżej tego tekstu.\nŁadowanie auta elektrycznego jest dostępne za pośrednictwem 1 operatorów, czyli firm świadczących usługę „tankowania” prądu. W mieście Charzykowy mamy dostępnych poniższych operatorów:\nLiczba stacji ładowania dla miasta Charzykowy\nŁadowarki aut elektrycznych w mieście Charzykowy\nHotel Notera Charzykowy (P)\nStacja ładowania Hotel Notera Charzykowy (P) numer 1\nStacja ładowania Hotel Notera Charzykowy (P) numer 2\nStacja ładowania Hotel Notera Charzykowy (P) numer 3\nStacja ładowania Hotel Notera Charzykowy (P) numer 4


Cena: 159.00 zł 153.90 zł brutto\nCzyszczące tabletki 3-fazowe JURA Cleans & Protects 3w1 to tabletki gwarantujące czyszczenie oraz ochronę ekspresu do kawy. Specjalnie użyte aktywne składniki chemiczne idealnie czyszczą moduł zaparzający wraz z sitkiem oraz chronią wnętrze ekspresu pokrywając je warstwą zapobiegającą osadzaniu się kamienia i zabrudzeń. Po przygotowaniu 200 porcji kawy lub wykonaniu 80 operacji płukania ekspresu po jego włączeniu, urządzenie powiadomi nas o konieczności czyszczenia. Program czyszczenia trwa 20 min. Przy wykonywaniu czyszczenia zużywamy 1 tabletkę. Dwufazowe tabletki czyszczące.\nFaza III, pielęgnacja: Konserwuje i zapewnia długą żywotność ekspresu.


Daisy Jones & The Six - Reid Taylor Jenkins | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nDaisy Jones & The Six (okładka miękka)\n224 oceny i 46 recenzji\nReid Taylor Jenkins Książki | okładka miękka\nWymiary produktu [mm]: 40 x 130 x 210\nWłaśnie zrecenzowałem Daisy Jones & The Six\n12 lipca 1979 roku. Daisy Jones & The Six, najsławniejszy zespół rock’n’rollowy na świecie, daje koncert, na którym szaleje tysiące osób. Nikt jeszcze nie wie, że to ich ostatni ...\n26-07-2020 o godz 08:18 DziwakLiteracki dodał recenzję:\nJest dopiero lipiec, a ja gdybym miała wybrać największe rozczarowanie 2020, to bez wahania wskazałabym na ,,Daisy Jones & The six’. I choć nienawidzę pisać o złych książkach, to w tym przypadku czuję się zobowiązana. Prawdopodobnie moją opinią wystawiam się na pożarcie, ale wiecie co? Czasem trzeba powiedzieć coś innego niż reszta. Historia została spisana w formie wywiadu. Niecodzienny, jednak dość ciekawy zabieg, który w przypadku ‘Daisy’ się nie sprawdził. Autorka zapomniała o najważniejszych cechach go charakteryzujących. Zabrakło sensownego wprowadzenia, omówienia przynajmniej ogólnej historii zespołu, szerszego przedstawienia rozmówców, a przede wszystkim jakiejkolwiek chronologii czy uporządkowania. Otrzymane informacje są na tyle zdawkowe, że przez ¼ książki zastanawiamy się KIM DO CHOLERY JEST TA DAISY JONES?! A nie, wróć. Coś tam o niej wiemy. Między innymi to, że była najcudowniejszą, najbardziej utalentowaną i najzdolniejszą osobą, jaka stąpała po USA; postać legendarna, ikoniczna, choć ciężko doświadczona przez życie. Wiecie, historia w stylu ‘nikt nie był tak piękny i tak złamany jak ona’. Riiiiily? W związku z elementarnymi brakami oraz niedopowiedzeniami, w głowie odbiorcy powstaje mętlik. Wrzucony w sam środek konwersacji, w której główna bohaterka z prędkością karabinu maszynowego wypluwa z siebie chaotyczne wypowiedzi, odnosi wrażenie, że Daisy zamiast odpowiadać na zadane jej pytania, snuje własną, dziwaczną opowieść. Przeskakujemy więc z miejsca na miejsce, poznajemy kilka nic nie znaczących postaci, jesteśmy zalewami mnóstwem niepotrzebnych dat, faktów czy pomniejszych wydarzeń. Zanim się obejrzymy, towarzyszymy pannie Jones w suto zakrapianych imprezach, narkotykowych uniesieniach, przypadkowych zbliżeniach seksualnych i awanturniczych przepychankach. Destrukcyjne zachowania zostały albo podciągnięte pod życiową ideologię, albo opisane w tak nudny, wyprany z jakichkolwiek emocji sposób, że czytelnik dostaje mdłości na samą myśl o kolejnych trzystu stronach książki. A im dalej, tym gorzej. Pani Reid w swoich fantazjach dotyczących życia najsławniejszych, odleciała. I to mocno. Wykreowane przez nią tło historii jest daleko odbiegające od rzeczywistości; boso hasająca po klubach małoletnia cud – boginka, rodzice nie mający pojęcia o kilkutygodniowej nieobecności swojego dziecka, ślub z włoskim księciem oraz tym podobne kwiatki wywołują rozbawienie, ale również zażenowanie. Sytuacji nie ratuje nawet fabuła powieści. Oryginalna i wciągająca? W życiu! Przez 400 stron nie dzieje się praktycznie nic interesującego; bohaterowie w kółko piszą piosenki, koncertują, imprezują i ćpają, urozmaicając te ekscesy ewentualnym narzekaniem na nieszczęśliwą miłość czy trudne dzieciństwo. Do znudzenia powtarzają wyświechtane mądrości żywcem wyjęte z książeczki ,,365 durnych sentencji na każdy dzień’’. Zirytowany czytelnik liczy na jeden, jedyny zwrot akcji. Który wreszcie otrzymuje. Jest nim rzecz jasna zakończenie, przekraczające wszelkie możliwe granice absurdu. Miał być rock’n’roll, słoneczne Los Angeles, różowe lata 70… Marzenie ściętej głowy. Książka Jenkins Reid w ogóle nie powinna być kojarzona z tymi pojęciami. Czytajcie, ale tylko na własną odpowiedzialność. Ja nie polecam.\n12-08-2020 o godz 23:06 writerat.pl dodał recenzję:\nMuzyka, miłość, samotność. Los Angeles w mglistych latach 70. To wszystko znajdziecie w najnowszej powieści Taylor Jenkins Reid, Daisy Jones & the Six. (Wszystkie cytaty pochodzą z książki Daisy Jones & the Six) Intrygująca i utalentowana W latach 70. Los Angeles było mekką młodych ludzi, którzy chcieli być kimś. Pośród nich jest intrygująco piękna dziewczyna o nieziemskim głosie. Daisy Jones to odkrycie świata show-biznesu. Jej zespół osiąga niesamowite sukcesy, jednak 12 lutego 1979 roku dają swój ostatni koncert w życiu. Co wydarzyło się między członkami ekipy? Fani nie mogli zrozumieć, jaka tajemnica ich rozdzieliła. Aż do teraz, kiedy wszystko ujrzało światło dzienne. Pasja to… ogień. A ogień jest czymś wspaniałym Ale my jesteśmy stworzeni z wody. Woda trzyma nas przy życiu. Potrzebujemy jej do życia. Moja rodzina była moją wodą. Czerpałem z niej. Do końca będę z niej czerpał. Rozśpiewane, roztańczone, różowe lata 70. Jednak w tej książce nic nie jest piękne ani kolorowe. Taylor Jenkins Reid stworzyła przygnębiającą opowieść o młodej samotnej dziewczynie, która zrobi wszystko, żeby spełnić swoje marzenia. Jest skłonna poświęcić własne życie dla zdobycia celu. Kiedy nie możesz zasnąć, nawiedzają cię myśli o tych, którzy nigdy nie kochali cię wystarczająco mocno. Burzliwa epoka na świecie Młodzi ludzie urodzeni w czasach rewolucji szukają odpowiedzi na swoje lęki w używkach, alkoholowych upojeniach i skrajnych atrakcjach. Nie inaczej jest z Daisy, która staje się ofiarą nie tylko licznych wpływowych mężczyzn, który wykorzystują jej niewinność, ale i narkotyków. A w uzależnieniu człowiek jest jeszcze bardziej samotny – pozostaje tylko chwilowa euforia i iluzja życia. To właśnie o tym jest ta historia. Świetnie mi się nagrywało tą piosenkę. Byłam z niej dumna. Tylko Daisy i ja na klawiszach. I tyle. Dwie suki grające rock’n’rolla. Mgliste przekonania w białych kłębach dymu W Daisy Jones & the Six znajdziemy brudny, realistyczny portret Los Angeles tamtego okresu. Całość przypomina teledyski Lany del Rey – mgliste, upalne przestrzenie, ludzie szukający uniesień. Tacy są członkowie tytułowego zespołu, zamknięci w bursztynowej bańce. W ich samotności i obawach młody czytelnik odnajdzie siebie, zaś starsi zachwycą się portretem dawnej epoki. Fikcja, która zdaje się być naprawdę Daisy Jones & the Six, podobnie jak poprzednia powieść autorki, Siedmiu mężów Evelyn Hugo, to lektura na jeden wieczór. Wciąga, zachwyca, miejscami szokuje. Taylor Jenkins Reid połączyła fikcyjne, cudze wspomnienia, by snuć swoją muzyczną opowieść. Aż chcielibyśmy posłuchać piosenek tego fantastycznego zespołu. Gdyby Daisy Jones & the Six istnieli naprawdę, mielibyście ich na swojej playliście!\n29-07-2020 o godz 23:17 dalena.ro dodał recenzję:\nJestem tak podekscytowana tą książką, że zaraz po jej zakończeniu siadam żeby napisać recenzję. Może to kiepski pomysł, aby pod wpływem emocji pisać, ale uwierzcie, inaczej się nie da! W końcu pisze o Daisy Jones. Dzięki niej na nowo odkryłam muzykę lat 70 i zamarzyłam o rock'n'rollowym życiu. Gdyby zespół „Daisy Jones & The Six” istniałby naprawdę to byłabym ich największą fanką… ale chrzanić to! Jestem ich największą fanką. Kiedy czytałam książkę słyszałam w głowie ich muzykę i czułam na języku smak tequili. Ta książka, ta historia… dosłownie wsiąkła we mnie. W 1976 roku stało się coś nieuniknionego. Nieuniknionego, ponieważ czuję, że prędzej czy później by do tego doszło. Daisy Jones dołączyła do grupy The Six. Ich wspólna przygoda zaczęła się z piosenką Honeycomb i tym samym pojawiła się nowa, jakość w muzyce. Zespół tworzyły niespokojne dusze, które kochały muzykę. Muzyka towarzyszyła im w każdym aspekcie życia. Kiedy się zakochiwali, ćpali, stali na życiowym zakręcie. Jednak nie dla wszystkich muzyka była najważniejsza. Czasem tracili ją z serca i zagubieni gnali nie wiadomo, za czym lub wręcz odwrotnie świadomie z niej rezygnowali dla rodziny. Ta książka jest właśnie o tych niespokojnych duszach. Każda z nich niepowtarzalna. Każda z nich tworzyła zespół, który mógł podbić świat. Więc co poszło nie tak? Dlaczego „Daisy Jones & The Six” tak niespodziewanie się rozpadli? Czy rezygnacja z marzeń i pożegnanie z muzyką to był ten właściwy wybór? Czy było inne wyjście? Kto zawinił? Na te wszystkie pytania znajdziecie odpowiedź w tej książce. Znajdziecie w niej również opowieść o różnych obliczach miłości, o zagubieniu, bólu i wierze w drugiego człowieka. Mogę napisać z całym przekonaniem, że książka „Daisy Jones & The Six” to mój nr 1 roku 2020. Taylor Jenkins Reid pisze tak przekonująco, że podczas lektury słyszałam muzykę zespołu, czułam w płucach dym papierosowy a przed oczami widziałam okładkę płyty zespołu i po prostu zamarzyłam, aby ją mieć! To zwariowane, ale właśnie tak było! Do tej pory nie mogę uwierzyć, że to tylko fikcja literacka. Autorka wykreowała świetnych bohaterów, dokładnie oddała klimat lat 70 i stworzyła słodko-gorzką historię, którą się jednocześnie kocha i nienawidzi. Jednym zdaniem Sex , Drugs & Rock & Roll. Książka jest napisana w formie wywiadu/wspomnień zespołu. Jest to genialne posuniecie, ponieważ możemy poznać historię z perspektywy kilku osób. Jest to też prosta forma, która trafia prosto do czytelnika i którą bardzo szybko się czyta. Ja wpadłam w tę historię po uszy. Na pewno będę do niej wracać. Gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po ten tytuł.\n03-08-2020 o godz 10:40 Lucyna Tomoń dodał recenzję:\nPrawdę powiedziawszy zupełnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po tej książce. Widziałam wiele zachwytów nad angielską wersją i wielkie oczekiwanie czytelniczego instagrama na jej polską premierę. Postanowiłam dać jej szansę. "Daisy Jones& The Six" to fikcyjna historia zespołu, który nigdy nie istniał. Została napisana w formie wywiadu- rzeki ze wszystkimi członkami zespołu i ich bliskimi. Książka opowiada o tym, jak The Six wspina się na listy przebojów i gdzieś po drodze spotyka eteryczną Daisy Jones. Ich losy łączą się i trwają w bardzo burzliwych relacjach aż do...pewnego momentu ;-). Kilka razy sprawdzałam, szukałam informacji w internecie, czy ten zespół naprawdę nie istniał. Wydawało mi się niewyobrażalne, że można stworzyć taką historię od początku do końca ją...zmyślając. Świadczy to o ogromnym talencie i wielkiej wyobraźni autorki. Podziwiam ogromnie i myślę, że to w tym właśnie tkwi geniusz tej książki. Dawno temu zafascynowała mnie muzyka Janis Joplin. Słuchałam zafascynowana chropowatym głosem ale pierwsze, co kupiłam, to wcale nie była płyta, a biografia Janis. I ta książka, do złudzenia mi ją przypomina i wydaje mi się, że nie mogłabym znaleźć większego komplementu. Historię Janis Joplin napisało bowiem życie, a ta została wymyślona. To jednak nie wszystko, co spowodowało mój zachwyt. Życie muzyków z The Six to głównie narkotyki, alkohol i przypadkowe znajomości. To bardzo ważna część tej powieści i powód, dla którego Billy, frontman zespołu przechodzi ogromną przemianę. Jednocześnie jest to również powód, dla którego nie dogaduje się on z Daisy. Między bohaterami buzują sprzeczne uczucia. I to autorka pokazała świetnie. Brak możliwości podjęcia słusznej decyzji, ich wieczne przyciąganie- odpychanie i to, w jaki sposób kończy się powieść- zupełnie mnie pochłonęło. Relacja Billy'ego i Daisy to kanwa zespołu ale też tej książki. Szarpie uczuciami czytelnika, chociaż to nadal wywiad! Jeżeli natomiast mowa o narkotykach, to Taylor Jenkins Red ponownie ma u mnie ogromnego plusa. Pokazuje uzależnienie, trzeźwość ale także wieczną pokusę, na którą narażony jest abstynent. Nie koloruje narkotykowego haju, pokazuje, czym on się kończy. Z drugiej strony nie straszy. Trafia gdzieś pomiędzy. Jakoś...nie potrafię się pozbierać po tej lekturze. Zrobiła na mnie ogromne wrażenie, a zakończenie zostawiło z gulą w gardle. Autorka jest genialna, taką historię mogłoby napisać życie. Lucyna Tomoń/ https://today-ornever.blogspot.com/2020/08/daisy-jones-six-taylor-jenkins-reid.html\n21-07-2020 o godz 21:51 aneta_i_ksiązki dodał recenzję:\n„Chemia między ich głosami – jego wrażliwość i jej delikatność - chwyta za serce i nie chce puścić.” „Emanowali magnetyzmem. To słowo najlepiej ich opisuje. MAGNETYZM.” „Daisy Jones &The Six” Taylor Jenkins Reid to hit tegorocznego lata! To fenomenalna historia, która chwyta za serce i nie pozwala nawet na chwilę się od niej oderwać. Po przeczytaniu w głowie mam tysiące myśli, które trudno mi ubrać w słowa, aby przekazać Wam to co czuję. Nie wiem od czego zacząć, bo wszystko wydaje mi się istotne i ważne. Zacznę może od szalonych lat siedemdziesiątych, do których przeniosła nas autorka. To lata dynamicznego rozwoju progresywnego rocka, disco, rock and rolla, ale też wielu przemian ustrojowych i wojen. Lata 70 wcale nie były tak różowe, jak sobie myślimy. Jedno trzeba przyznać, że muzyka z tamtych lat żyje do dziś. I to właśnie muzyka rozbrzmiewa na kartach powieści. Gdy zamykałam oczy, w głowie rozbrzmiewała mi kakofonia dźwięków. Słyszałam gitarowe solówki, klawisze i rytmiczne uderzenia bębnów. Dosłownie czułam ją całym sercem. Jakbym tam był i stała w tłumie rzeszy fanów w trakcie koncertu. Coś niesamowitego! Ale przecież muzykę tworzą ludzie. I to o nich jest ta książka. Daisy, Billy,Graham,Warren, Karen,Eddie, Pete. Członkowie grupy, pełni pasji i zaangażowania w to co robili. Ich miłość do muzyki wyniosła ich na szczyty kariery. Rzucili na kolana miliony fanów i sprzedali niebotyczne nakłady płyt. A jednak coś poszło nie tak i 12 lutego 1979 roku zespół zagrał ostatni koncert. Dlaczego? „Daisy Jones & The Six” to również opowieść o miłości. Zarówno tej budującej, która dodaje ci energii i mocno trzyma w ryzach, jak i tej toksycznej, niespełnionej, która spycha cię w odmęt ludzkich słabości i ciągnie na dno. To również opowieść o samotności, uzależnieniach, gonitwie za marzeniami i chorych ambicjach. Jest tu dużo emocji i tych dobrych i tych złych. Wprost nie mogę uwierzyć, że cała ta historia to tylko fikcja. Podziwiam autorkę za jej wyobraźnię. Stworzyć opowieść od podstaw i nadać jej cechy autentyczności, to trudne zadanie. A jej udało się osiągnąć niesamowity efekt, który na długo zostaje z czytelnikiem, który ocieka emocjami i czaruje klimatem. Chcę więcej takich historii:) Polecam Wam tę książkę z całego serca. Dajcie się porwać tej historii. Będziecie oczarowani.\n01-08-2020 o godz 21:35 Anonim dodał recenzję:\nŻadna książka jeszcze nie wywołała we mnie tyle sprzeczności co „Daisy Jones & The Six”. Książka ta nie stała się moją ulubioną, ani nie powaliła mnie na kolana, ale mimo to zainteresowała mnie, wciągneła i zostanie w mojej pamięci na długo. Muszę zaznaczyć, że lata 70. to nie jest mój ulubiony okres w historii; ani muzyka, ani styl mnie nigdy nie zachwycał, ale bardzo chciałam przeczytać tę historię, bo mnóstwo ludzi jest zakochanych w niej. Niestety z książki się dowiedziałam, że ten okres to przede wszystkim czas chlania na umór i ćpania wszystkiego co się da i kiedy się da. Czytając o tym co się działo podczas aferparty po koncertach, czułam autentyczną odrazę. Dodatkowo nie polubiłam się z bohaterami, a ciężko się czyta książkę, w której bohaterów nie darzy się sympatią. Tytułowa bohaterka, Daisy, to dla mnie najgorszy typ głównego bohatera, ale nie będę pisać czemu, bo byłby to za duży spoiler. Że o Billym nie wspomnę. ALE mimo wszystko nie był to czas stracony! Bardzo podobała mi się forma, w jakiej napisana jest książka, czyli wywiad. Było to nowe doświadczenie dla mnie i bardzo pozytywne. Obserwowanie rozwoju zespołu, tego jak przez lata ewoluował, było bardzo interesującym doświadczeniem. Najbardziej podobał mi moment kiedy bohaterowie tworzyli piosenki. Nie mam pojęcia jak finalnie one brzmiały, ale uwierzcie mi, że gdy Daisy ćwiczyła piosenkę „Impossible Women” i po raz pierwszy zaśpiewała ją idealnie, to autentycznie miałam ciary! To jest niesamowite jak autorka przekazała emocje śpiewanej piosenki na kartkach papieru! Dzięki tej książce dowiedziałam się ile tak naprawdę pracy wymaga stworzenie całego albumu i jego promocja, a cena jaką muszą ponieść za to członkowie zespołu nie rzadko jest wyższa niż ich faktyczny zysk. Jeśli chodzi o bohaterów, to muszę zaznaczyć, że są naprawdę świetnie wykreowani - są żywi i prawdziwi, bez koloryzowania i słodzenia, ze swoimi wadami i zaletami. Samo zakończenie było świetne! A ostatnia strona sprawiła, że łzy stanęły mi w oczach. A to nie często mi się zdarza! Naprawdę mam mieszane uczucia co do tego tytułu. Nie mogę powiedzieć, że mi się nie podoba, bo mi się podoba w takiej samej mierze, co nie podoba 😅 Ale na pewno polecam przeczytać i samemu się przekonać.\n08-08-2020 o godz 19:04 arcytwory dodał recenzję:\nKiedy sięgnęłam po tę książkę to od razu wiedziałam, że będzie ona dobra. Ale nie spodziewałam się, że aż tak! Najpopularniejszy zespół rock'n'rollowy na świecie, tytułowy Daisy Jones&The Six, daje koncert, na którym szaleje tysiące fanów. Nikt nie podejrzewa, że jest to ich ostatni koncert. Co doprowadziło do tego, że zespół tak nagle przestał istnieć? Co było powodem rozpadu grupy? Pierwsze, co mnie oczarowało w „Daisy Jones&The Six” to styl pisania autorki. Dostajemy w książce „wywiady” z członkami zespołu, a także osobami, które pomagały bądź były bliskie kapeli. Sprawia to wrażenie, że czyta się historię prawdziwego zespołu, a także buduje unikatowy klimat. Przez takie zagranie brakuje w powieści dużej ilości opisów, co akurat nie uznaje za minus. Wręcz odwrotnie, brak opisów sprawia, że czyta się szybciej, a dzięki temu bardziej wciąga, bardziej oczarowuje czytelnika. W trakcie czytania trudno uwierzyć, że autorka stworzyła tak genialny zespół od zera. Wiele razy byłam pewna podziwu tego, jak świetnie wyszło autorce skonstruowanie tak złożonej kapeli. Bo składa się ona nie z dwóch czy trzech osób, a aż siedmiu! Do tego każdy członek zespołu był osobno wykreowany, miał indywidualne cechy. Nie było mowy, by byli swoimi kalkami. Wszyscy byli złożonymi bohaterami. Mierzyli się ze swoimi demonami, swoimi problemami, których nie wynosili na scenę. Pojawiają się narkotyki, seks i jego następstwa, alkohol, konflikty, uzależnienia...I w tym wszystkim bohaterowie sprawiali wrażenie autentycznych. Znowu się powtórzę, ale autorka odwaliła naprawdę kawał dobrej roboty. „Daisy Jones&The Six” to książka o wielu rzeczach. Przede wszystkim o muzyce. Ale także o walce ze swoimi demonami, uzależnianiach, sile miłości, wybaczeniu. Ale przede wszystkim ta książka opowiada o zaufaniu i ocaleniu. Jest to coś, co naprawdę warto przeczytać. Z tego powodu polecam Wam tę książkę z całego serca.\n15-07-2020 o godz 18:39 arcytwory dodał recenzję:\n09-07-2020 o godz 18:07 Anonim dodał recenzję:\nW tamtym roku miałam okazję sięgnąć po "Siedmiu mężów Evelyn Hugo" i wciąż kocha tę książkę. Była niezwykła i bardzo oryginalna. Więc gdy ogłoszono polską premierę "Daisy Jones & The Six" wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Po tej książce spodziewałam się czegoś genialnego i muszę przyznać, że lekko się rozczarowałam, jednak nie mogę odjąć tej historii tego, że jest bardzo dobra. Po prostu w trakcie czytania czułam, jakby było to drugie "Siedmiu mężów Evelyn Hugo" ze zmienioną fabułą. Miałam ogromne wrażenie, że sama podstawa historii jest wręcz taka, jak poprzednio. Mogę jednak stwierdzić, że gdybym najpierw przeczytała "Daisy Jones & The Six", to oceniłaby ją 11/10. W 100% rozumiem za co czytelnicy pokochali tę historię. Również jestem wręcz zaskoczona tym, że ten zespół naprawdę nie istniał! Po przeczytaniu pierwszej strony musiałam sobie wygooglować nazwę w poszukiwaniu jakichkolwiek oznak jej istnienia. Jestem pod wrażeniem zdolności autorki, bo stworzyła coś niezwykłego. Sposób przedstawienia tej historii również jest interesujący. Książka została napisana w postaci wywiadu podzielonego na role. Ciekawie czytało się, gdy bohaterowie mówili o tym samym wydarzeniu i każdy z nich opisywał je inaczej, zapamiętując je w różny sposób. Niektóre wersje wręcz się wykluczały i czytelnik w sumie nie mógł być pewny, która z nich jest prawdziwa. Niestety czuję się trochę zawiedziona zakończeniem. Przez całą książkę powstało napięcie i mieliśmy się dowiedzieć, dlaczego zespół się rozpadł. I samo rozwiązanie mnie nie zadowoliło. Czekałam na coś innego, lepszego. Chociaż muszę przyznać, że płakałam praktycznie przez całe ostatnie 10 stron. Czy warto sięgnąć po "Daisy Jones & The Six"? Uważam, że tak. Jestem pewna, że większość osób pokocha tę historię i będzie o niej pamiętać przez bardzo długi czas. Jednak osobiście bardziej polecam "Siedmiu mężów Evelyn Hugo" ;).\n26-07-2020 o godz 19:06 Małgorzata Szustkiewicz dodał recenzję:\n„Daisy Jones & The Six” to książka, którą czyta się jak prawdziwą biografię. Szczerze przyznaję, że sprawdzałam w Internecie, czy autorka nie inspirowała się autentyczną historią. Reid udało się oddać klimat lat 70., stworzyć tak wiarygodną opowieść, że dałabym się na nią nabrać. Powieść napisana jest w oryginalny sposób, gdyż nie mamy tutaj typowej narracji pierwszo lub trzecioosobowej. Są to wypowiedzi członków zespołu i ich współpracowników, którzy zgodzili się na wywiad. Jest to świetny zabieg, który ukazuje jak jedno wydarzenie może być różnie interpretowane przez uczestników zajścia. Każdy ma swoją prawdę, każdy inaczej odbierał czyjeś słowa i gesty. Czytając książkę, bardzo często myślałam o tym, że chciałabym usłyszeć opisywaną muzykę. Nie jestem fanką rocka, ale autorka pisała o piosenkach zespołu w taki sposób, iż miałam wrażenie, że są naładowane emocjami. Naprawdę mam nadzieję, że ta historia zostanie zekranizowana i będę mogła posłuchać ścieżkę dźwiękową opartą na tekstach Reid. „Daisy Jones & The Six” to powieść o spełnianiu marzeń, poszukiwaniu własnej drogi w życiu. To również historia o przezwyciężaniu własnych słabości. Bohaterowie tej książki zmagają się z różnymi problemami. Jak to w świecie rocka bywało, często towarzyszyły im imprezy, alkohol, narkotyki. Dla jednych był to dodatek, chwilowa rozrywka, dla innych sposób na życie. Problemy w związkach, połączeniem kariery i normalnego życia poza światłami reflektorów. O tym wszystkim opowiada Reid, przekazując to bezpośrednio od członków zespołu. „Siedmiu mężów Evelyn Hugo” podobało mi się bardziej, ale uważam, że „Daisy Jones & The Six” jest ciekawą, wartą uwagi lekturą. Czyta się ją naprawdę szybko i daje ona szansę na relaks, oderwanie od rzeczywistości przy lekkiej opowieści.\n27-08-2020 o godz 17:38 Anonim dodał recenzję:\nMyślę, że nie trzeba wyjaśniać o czym jest ta książka, bo od kilku tygodni jest o niej głośno na booktube jak i na bookstagramie. Podchodząc do niej wiedziałam tylko tyle, że głównym wątkiem jest zespół muzyczny i całość ma miejsce w latach 70’. Po ostatniej przeczytanej powieści tej pisarki, miałam cichą nadzieję, że będzie to coś równie wyjątkowego. • Książka została napisana w formie wywiadu do czego początkowo trudno było się mi przyzwyczaić, jednak z czasem zupełnie przestałam zwracać na to uwagę. Bardziej nawet doceniam fakt, że autorka zdecydowała się na taki sposób poprowadzenia tej fabuły, jest to coś innego i idealnie pasuje do charakteru tej historii. • Powieści Taylor Jenkins Reid mają w sobie coś niezwykłego - nawet zanim przewrócę w nich ostatnią kartkę, wiem, że będę musiała przeczytać je jeszcze raz. Autorka posiada wyjątkową zdolność kreacji bardzo wiarygodnych postaci - bawi się z czytelnikiem poddając go złudzeniu, w które z biegiem czasu mimowolnie zaczyna wierzyć. Udało jej się to zrobić w przypadku “Siedmiu mężów Evelyn Hugo” i teraz również mnie nie zawiodła. W połowie książki zaczęłam nawet szukać informacji, czy zespół naprawdę nigdy nie powstał, czy jest to tylko fikcyjna wizja zrodzona w czyjejś głowie.Poddałam się tej iluzji z przyjemnością. Pokochałam Daisy i bohaterów, w których znalazłam pierwiastek siebie. Z zapartym tchem czytałam o burzliwym życiu i ich drodze na szczyt, jakbym czytała biografię, a nie historię ludzi którzy nigdy nie istnieli. Jedyny niedosyt jaki czuję to to, że może spodziewałam się trochę bardziej spektakularnego zakończenia, jednak nie zmienia to faktu, że “Daisy Jones & The Six” leci na listę ulubionych książek i na pewno za jakiś czas poznam tę historię na nowo.\n27-07-2020 o godz 08:44 Paulina Woźna dodał recenzję:\nPo lekturze „Daisy Jones & The Six” w końcu rozumiem o co tyle szumu na Instagramie! Tak, ta powieść rzeczywiście jest taka dobra i liczne zachwyty wcale mnie nie dziwią. Przedstawiona historia jest lekkim powiewem wiatru w upalne dni i pierwszym łykiem mrożonej lemoniady w chwili pragnienia. Jest w niej coś świeżego, oryginalnego i na tyle intensywnego, że potrafi zawładnąć myślami nawet wybrednego czytelnika. Przyjęta przez autorkę forma wywiadu okazała się strzałem w dziesiątkę. Dzięki niej mamy możliwość poznania genezę początków zespołu The Six oraz jego burzliwej drodze na sam szczyt list przebojów. Oprócz relacji członków zespołu poznajemy również rozwój kariery tajemniczej Daisy Jones. W jaki sposób ścieżki tej eterycznej wokalistki połączyły się z zespołem? Nie mogłam się doczekać tego momentu w powieści, a gdy do niego doszło, zrobiło się jeszcze bardziej intrygująco. Klimat lat siedemdziesiątych w połączeniu z rockowym brzmieniem stworzył niepowtarzalną atmosferę. Seks, narkotyki i rock&roll… do tego jeszcze wiadro miłości, naiwnej słabości i wrodzonego talentu. Jak młodzi ludzie odnajdą się w bezlitosnych szponach showbiznesu? Gdy już wsiąknęłam w tę historię nie mogłam się pogodzić z faktem, że ten zespół jest całkowicie zmyślony. Pani Reid potrafi stworzyć bohaterów z krwi i kości, a ogrom emocji i przeżyć, który towarzyszył im na przestrzeni lat spowodował, że czytelnik zżywa się z bohaterami. Dobrze mi było w tym fikcyjnym świecie i choć byłam diabelsko ciekawa zakończenia i powodu rozpadu zespołu, nie miałam ochoty kończyć przygody z tą książką. Ostatnie pięćdziesiąt stron przeczytałam ze ściśniętym gardłem. Wzruszenie i cała gama przeróżnych uczuć, które towarzyszyły mi podczas lektury sprawiły, że jestem w pełni usatysfakcjonowana. I chcę jeszcze!\n12-07-2020 o godz 09:58 goszaczyta dodał recenzję:\n„Daisy Jones&The Six” to z pewnością jedna z najbardziej wciągających historii, jaką miałam przyjemność przeczytać w ostatnim czasie. Taylor Jenkins Reid spisała się znakomicie oddając specyfikę lat siedemdziesiąt, co pozwoliło mi bliżej poznać te czasy. Książka jest napisana w formie wywiadu z członkami zespołu, ich bliskimi, a także osobami, które miały jakiś udział w powstawaniu tego zespołu. Autorka pragnie odkryć, co doprowadziło do upadku zespołu Daisy Jones&The Six. Dlaczego koncert, który odbył się w lutym 1979 roku był ich ostatnim? Jakie wydarzenia spowodowały upadek tak dobrze zapowiadającego się zespołu rockowego? Tego właśnie próbujemy się dowiedzieć podczas lektury tej książki. Autorka stworzyła fikcyjny zespół, umieściła go w latach siedemdziesiątych, przedstawiła nam ich wzloty i upadki oraz pozwoliła nam poznać ich drogę od początku, aż do samego końca trwania zespołu. Historia Daisy była szalenie ciekawa, ta jakże samotna dziewczyna przeszła wiele, by na koniec dostrzec swoją wartość. Taylor Jenkins Reid daje nam wgląd w proces powstawania zespołu, dowiadujemy się co siędziało za kulisami, jak wyglądało życie prywatne każdego członka zespołu, by na koniec odkryć co spowodowało, że ich drogi musiały się rozejść. Każdy bohater został stworzony z krwi i kości. Każdy z nich opowiedział swoją historię. Podzielił się swoimi spostrzeżeniami i uczuciami. Każdego bohatera polubiłam równie mocno i za to uwielbiam autorkę tej książki, za tych niesamowitych bohaterów, którzy wprowadzili mnie w świat, z którego nie miałam ochoty wracać. Absolutnie genialna książka, którą polecam przeczytać bardzo gorąco.\n13-11-2020 o godz 16:54 anonymous dodał recenzję:\nDaisy Jones and The Six " Taylor Jenkins Reid to porywająca historia kultowej grupy rockowej lat 70tych.Autorka opisuje drogę jaką musiał pokonać zespół aby dojść do sławy, a także wyjaśnia przyczyny nagłego, nieprzewidywalnego, okrytego hańbą rozpadu. Oczywiście, jak na zespół rockowy przystało ich głównymi atrybutami były dragi, alkohol i sex, w których zatracali się bez pamięci. Daisy, wokalistka The Six, była jedną z najbardziej charakterystycznych członków zespołu. To dzięki niej The Six zdobyło taką sławę.W tej książce, członkowie zespołu po raz pierwszy wspólnie opowiadają swoją historię. Co zaszło między członkami zespołu? Dlaczego Daisy and The Six po legendarnym koncercie w Chicago 12 lutego 1979 roku, już nigdy nue wystąpiło na scenie? Uwierzcie mi, że przez całą książkę miałam wrażenie, że czytam o realnym, istniejącym zespole. Autorka zbudowała tę historię w sposób niezwykle realny. Książka napisana jest w formie wywiadu, co tylko podkreśla jej realizm. Członkowie zespołu, czyli głowni bohaterowie tej niezwykłej powieści, wykreowani są w sposób genialny, idealnie odzwierciedlając prawdziwych muzyków. Muszę się przyznać, że choć wiedziałam, iż to fikcja literacka to i tak szukałam, czy nie znajdę jakiejkolwiek wzmianki o tym zespole. A najpiękniejszym zwięczeniem tej całej historii, są napisane na końcu największe przeboje tegoż zespołu. No po prostu cudowne.Czytalam je i nuciłam sobie do nich wymyślone melodie. Myślę, że gdyby zespół Daisy Jones and The Six istniał naprawdę miała bym go na swojej playliście, choćby dlatego, że w mojej duszy od zawsze grał rock'and'roll. Bardzo serdecznie polecam tę książkę❤Moje serducho skradła.\n22-10-2020 o godz 13:14 rudy lisek czyta dodał recenzję:\nSEX,DRUNKS AND ROCK'N'ROLL😎🤘 . Och DAISY...zawładnęłaś mną niesamowicie.Mówię Wam,ta książka jest genialna.Niby prosta fabuła,ale tak niezwykle magnetyczna i wciągająca.I muszę się tym razem w 💯zgodzić ze słowami Reese Witherspoon @reesewitherspoon @reesesbookclub umieszczonymi na przodzie tej okładki.Bowiem autorka stworzyła oryginalną i nieszablonowa historię.Historię opowiedzianą w formie biografii,krótkich wywiadów ze wszystkimi członkami zespołu THE SIX,ich rodzinami i osobami,które wpłynęły na bezpośredni rozwój grupy. . “Niektórzy z nas gonią za swoimi koszmarami,podczas gdy inni ścigają swoje marzenia.” . Pierwsze co,kiedy zaczyna się czytać tą książkę to to,że mam się wrażenie,jakby ten zespół istniał naprawdę.Serio.Od razu ma się ochotę przeszukać YOU TUBE'A w poszukiwaniu tych wszystkich utworów.To coś niebywałego.Ja totalnie przepadłam,przenosząc się w ten niepowtarzalny,dojechany klimat,ten czas lat 70'.Poza tym,bohaterowie tej powieści są tak rzeczywiści,że trudno uwierzyć,że to tylko fikcja.Losy członków DAISY JONES&THE SIX pochłoną Was bez reszty.Wobec tej lektury nie można przejść obojętnie.I ta jej zniewalająca okładka.Gwarantuje,że pokochacie DAISY.A sama końcówka mnie totalnie zaskoczyła i rozwaliła zarazem.Jeśli masz ochotę sprzekonać się o czym mówię (piszę)koniecznie ją przeczytaj.Ja muszę się teraz zabrać za SIEDMIU MĘŻÓW EVELYN HUGO @tjenkinsreid . Dziękuję @czwartastrona 💜 8.5/10 https://www.instagram.com/rudy_lisek_czyta/?hl=pl\n16-02-2021 o godz 12:24 sajko_n_ dodał recenzję:\nLata 70., Daisy Jones dołącza do zespołu The Six i wspólnie wyruszają w trasę koncertową. Choć osiągają ogromny sukces, ich płyta staje na pierwszych miejscach rankingów muzycznych, nagle zespół się rozpada. Co jest tego przyczyną? Konflikt? Pieniądze? A może miłość? Każdy z członków zespołu był wyrazisty i inny. Każdy miał wady i zalety. Wszyscy mieli problemy. Od razu się do nich przywiązałam i rozumiałam ich postępowanie. Moją uwagę najbardziej przykuł Billy-frontman zespołu. Widzimy jego przemianę, z narkomana i osoby o wątpliwej moralności, w prawego człowiek, wiernego męża (mimo wielu pokus). Natomiast Daisy Jones była dla mnie wybitnie irytująca. Nie doceniała tego co ma, co w efekcie prowadziło do autodestrukcji. Nie zmienia to jednak faktu, że jej zachowanie było typowe dla rozwydrzonej gwiazdy rocka i idealnie wpisało się w specyfikę lat 70.. Daisy nie szanowała swojego życia ani talentu jakim została obdarzona, co z kolei budziło ambiwalentne uczucia: współczucie i irytację. Ich dwójka rozgrzewała emocje przez cały wywiad, prowadząc czytelnika za rękę po odmętach ich burzliwej relacji. Książkę czyta się tak rewelacyjnie, że ciężko uwierzyć, że to wszystko fikcja. Autorka doskonale oddała klimat lat 70., a wypowiedzi członków zespołu wydają się dosłownie wyjęte z ust prawdziwych gwiazd rocka. 424 strony rewelacyjnego wywiadu, z którego wybrzmiewają emocje i wręcz namacalne uczucia.\n25-07-2020 o godz 11:21 Anonim dodał recenzję:\n"Daisy Jones The six" to rządzi ostatnio w książkowym świecie i powiem wam, że zupełnie mnie nie dziwią tak świetne oceny, ponieważ ja też jestem nią zachwycona! Jest to historia powstania zespołu "The Six" oraz późniejszego dołączenia do nich Daisy Jones. Nietypowa forma książki w formie wywiadu sprawia, że bohaterów poznajemy poprzez ich własne opowieści o sobie, o swoim życiu, najbliższych oraz o pozostałych członkach zespołu. W książce mamy okazję zgłębić kulisy sławy najsłynniejszego zespołu rock'n'rollowego działającego na przełomie lat 70/80 w Ameryce. Dowiadujemy się od czego się wszystko zaczęło, skąd się wzięła nazwa, jakie piosenki znajdowały się na listach bestsellerów, ale także dowiemy się z jakimi lękami, nałogami i uzależnieniami musieli zmagać się niektórzy bohaterowie. I dlaczego po tak wielkim sukcesie zespół zakończył swoją działalność? Niesamowita opowieść, którą jestem wprost oczarowana. Ta historia mnie nie tylko porwała ale też sprawiła, że czułam się idealnie zaklimatyzowana w muzycznym świecie wykreowanym przez autorkę. Podczas czytania miałam wrażenie, że poznaję historię prawdziwie istniejącego zespołu, wszystko przez te idealnie dopracowane szczegóły, te smaczki muzyczne, świetnie wykreowane postaci. Jest to jedna z lepszych książek, które przeczytałam już w tym roku i bardzo Wam ją polecam!\n19-10-2020 o godz 20:20 Ola1073 dodał recenzję:\nNa początku, nie tyle co miałam sceptyczne podejście do tej książki, ale bałam się ją czytac, żeby się nie okazało, że oczekiwania były większe niż rzeczywistość, a muszę przyznać, że po Siedmiu mężach Evelyn Hugo oczekiwania były wielkie. No ale zaczęłam😊 Z niecierpliwością przerzucałam strony i wiecie co z każdą przeczytaną kartka wpadałam w tą historię coraz mocniej, a od setnej strony po prostu nie mogłam się od niej juz oderwać. W tej powieści wszystko jest doskonałe. Bohaterowie, których nie wiesz czy masz kochać czy nienawidzić. Gdzie czytelnik ma wrażenie, że są to postaci z krwi i kości doskonałe i prawdziwe właśnie poprzez swoje wady. Forma wywiadu w jaka wsadzona jest opowieść sprawia, że się przez nią płynie i po chwili aż trudno jest uwierzyć w to, że to fikcja. Mimo oszczędnej formy za jaką uchodzi wywiad spokojnie mogę stwierdzić, że fabuła jest pełna. Historią mówi o więzach rodzinnych, przyjaźni, o budowaniu relacji, miłości przedstawionej z różnych perspektyw, walce z uzależnieniem oraz walce. samym sobą. Mogłabym tak wymieniać i wymieniać bo jestem oczarowana tą historią. @booki_zrywac\n21-07-2020 o godz 22:47 Anonim dodał recenzję:\nPrzeczytana? A może czeka na półce?💜 Specyficzny styl napisania tej książki sprawia, że czujemy się jakbyśmy doskonale znali głównych bohaterów, jakby żyli gdzieś obok nas, jakby otwierali nam bramę do swej duszy i serca. Jestem przekonana, że słyszeliście już o tym tytule conajmniej pare razy. Nie można się opędzić od tej pozycji. Wszyscy zachwalają i motywują do czytania. Mnie też bardzo się podobała, chyba nie tak jak większości i przyznaje, że poprzednia książka tej autorki była lepsza, ale to jak opisała życie bandu ujęło mnie. Niesamowite jak bardzo autentyczna dla mnie jest ta historia, jak bardzo związałam się z jej bohaterami i jak bardzo kibicowałam im. Autorka ukazuje każdą historie z paru perspektyw, co uświadamia nam jak każdy z nas inaczej postrzega rzeczywistość. To książka o bólu istnienia, o prawdziwej miłości, o życiu z dnia na dzień. Zapnijcie pasy i dajcie się porwać autorce, wkroczcie w świat rock and rolla, narkotyków, układów i kasy!💜\n11-07-2020 o godz 19:06 natala_reads dodał recenzję:\nDaisy Jones & The Six" to świetna historia zespołu, który w latach siedemdziesiątych zgromadził rzesze fanów. To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i z taką formą książki. Taką - mam na myśli to, że nie jest to zwykła powieść, lecz historia spisana w formie relacji/wywiadu. Trochę zajęło mi zanim przyzwyczaiłam się do tej formy, jednakże całość bardzo, ale to bardzo mi się podobała. Autorka zabiera czytelnika w podróż to lat siedemdziesiątych, gdzie królował rock'n'roll. i uwierzcie mi, że ten klimat naprawdę można odczuć. Poza muzyką w rytmie rock'rolla pojawia się wielka miłość pomiędzy Daisy a Billy'm, jednakże nie mogli oni być razem - ale aby dowiedzieć się dlaczego, zachęcam was do sięgnięcia po tę pozycję ;) "Daisy Jones & The Six" to genialna pozycja, która oczaruje każdego czytelnika. Z ogromnym zapałem śledziłam dalsze poczynania tegoż zespołu i było mi bardzo smutno kiedy ją skończyłam, a wtedy w mojej głowie pojawiło się więcej pytań niż odpowiedzi.\nKsiążka tygodnia – „Daisy Jones and The Six”. Recenzja\n„Daisy Jones and The Six” (w przekładzie Agnieszki Kalus) to biografia fikcyjnego, legendarnego zespołu, a w zasadzie wywiad-rzeka z jego członkami i członkiniami. Powieść Reid jest absolutnie nieodkładalna, czyta się błyskawicznie, zachwyca też klimatycznymi opisami imprez, życia w ...


Zatkana umywalka – porady na tipy.pl\nCzęsto wyszukiwane: herbata z imbirem, masa solna przepis, sos czosnkowy\tRejestracja Logowanie pełna wersja strony\nTutaj jesteś: tag > Zatkana umywalka\nTag Zatkana umywalka (6)\nTagi: zrób to sam, zatkany zlew, udrażnianie rur\nTagi: zatkana wanna, zatkana umywalka, jak udrożnić rury\nTagi: zlew, zlewozmywak, przetykanie zlewu\nTagi: jak udrożnić rury w łazience, jak udrożnić rury w kuchni, jak udrożnić odpływ w zlewie\nredaktor: brida, ekspert Tipy.pl\nZatkane rury to zmora niejednej pani domu. Nawet jeśli rura jest w miarę drożna to „wychodzą” z niej brzydkie zapachy, co też nie zachęca do przebywania w pobliżu takiej wanny czy zlewu.... czytaj więcej »\nTagi: udrażnianie rur domowe sposoby, udrażnianie rur domowymi sposobami, jak udrożnić rury sodą oczyszczoną\nTagi: naturalny środek czyszczący zlew, sposób na zatkany zlew, resztki jedzenia w zlewie\nJak wyczyścić i wypolerować zlew domowym sposobem?\nCzysty i błyszczący zlew to duma każdej pani domu. Do mycia i nabłyszczania zlewu jest wiele dostępnych środków. Zanim wydasz pieniądze na drogie płyny, żele czy mleczka, zastanów się czy... czytaj więcej »\nTagi: czyszczenie zlewu, czyszczenie zlewozmywaka, Jak czyścić zlew\nTagi: jak udrożnić odpływ w wannie, domowe sposoby na rury, jak udrożnić rury domowym sposobem\nTagi: jak odetkać zlew, zatkany zlew soda, zatkany zlew co robić\nWyrzucanie resztek jedzenia prosto do zlewu czasami wydaje się niezwykle kuszące. Niestety niektóre produkty mogą spowodować i zapewne spowodują jego zatkanie. Poznaj listę piętnastu... czytaj więcej »\nTagi: zatkany zlew sposoby, jak nie zatkać zlewu, czego nie spuszczać w zlewie\nSejf w ścianie


Studiopiko.pl projekty graficzne - Top Strony - Katalog dobrych stron\nStrona główna » Internet i Komputery » Grafika » Studiopiko.pl projekty graficzne\nStudiopiko.pl projekty graficzne\nTytuł: Studiopiko.pl projekty graficzne\nData dodania: 10.11.2017r. godz.: 09:01\nAkt.: 08.02.2018r. godz.: 09:13\nPodstawą wszelkiej reklamy graficznej są projekty graficzne. Bez dobrego i świetnie zrealizowanego pomysłu reklama nie ma szans powodzenia. Dlatego Studio Piko proponuje projekt ulotki oparty o ciekawe kreacje graficzne, wykonywane w oparciu o wskazówki klienta. W naszym studio oferowane jest też projektowanie logo, dlatego wszystkie formalności od miejsca na reklamę, poprzez jej pomysł, aż do realizację można zlecić w jednym miejscu. Dla osób potrzebujących kompleksowych rozwiązań przygotować możemy projekt katalogu, który pomoże w sprzedaży i prezentacji oferty firmy w sposób profesjonalny. Zapraszamy, wspólnie wypracujemy odpowiednie rozwiązania.\nprojekt ulotki, infografika, projekty graficzne, projekt katalogu, projektowanie logo, projekt graficzny\nAby tworzona strona www była dobrze zrobiona potrzebna jest precyzyjna analiza potrze ...\nS 90 to nowoczesna firma, która działa na rynku reklamowym. Przygotowuje dla wszystki ...


Gra o tron sparodiowana przez Bob’s Burgers - Antyradio\nParodia "Gry o tron" w serialu "Bob’s Burgers" sprzed 4 lat jest lepsza niż finał hitu HBO?\nFot. kadr z serialu Bob’s Burgers\nW odcinku serialu animowanego "Bob’s Burgers" z 2015 roku pojawiła się parodia "Gry o tron". Co ciekawe wielu fanów uważa, że humorystyczna wersja sprzed lat jest lepsza niż finał zaprezentowany przez stację HBO.\nMiliony fanów na całym świecie czekało na zakończenie serialu "Gra o tron". Niestety finał hitu HBO nie przypadł wszystkim do gustu. Widzom nie spodobał się scenariusz i poprowadzenie postaci, a także ostatni odcinek, w którym doszło do konkluzji historii opowiadanej od ponad 8 lat. Większość miłośników adaptacji sagi George'a R.R. Martina liczyła na zupełnie inne zwieńczenie historii walki o Żelazny Tron. Na przykład takie, jakie zaprezentowano... 4 lata temu w jednym z odcinków serialu animowanego "Bob’s Burgers".\nFinał "Gry o tron"- czy serial "Bob’s Burgers" zrobił to lepiej?\n"Bob’s Burgers" to animacja przeznaczona dla starszych widzów stworzona w 2011 roku przez Lorena Boucharda dla stacji Fox. Fabuła opowiada o rodzinie Belcherów. Głowa familii - Bob prowadzi tytułową restaurację serwującą hamburgery. W rodzinnym interesie pomagają mu żona Linda oraz trójkę ich dzieci: Tina, Gene i Louise. Bohaterowie przeżywają rozmaite, często absurdalne przygody. W odcinku "The Gayle Tales" zaprezentowanym w 5. sezonie serialu, widzowie mieli do czynienia z parodią "Gry o tron". Po 4 latach od premiery okazało się, że fabuła tej przygody rodziny Belcherów była zbliżona do wyobrażeń na temat finału hitu HBO.\nW rysunkowej wersji Gry o tron" zwanej "Gayle of Thrones", ciotka Gayle odgrywa rolę Królową Casteros, która jest oczywiście parodią Daenerys Targaryen. Humorystyczna wersja królowej ma pod swoją pieczą kotosmoki. Casteros jest kraina miodem i mlekiem płynącą, dopóki nie zjawia się jej zła siostra Lindaryen, której bazą były Cersei, Melisandre i Lysa Arryn. To właśnie ona porywa jej zwierzaki i więzi je w Królestwie Litter-Boxia. Gayle i jej wierna rycerka Louise, wyruszają na wyprawę, mającą na celu odbicie dzieci prawowitej królowej.\nLitter-Boxia to kraina, w której od wielu miesięcy nie sprzątano, a na domiar złego kręcą się po niej strasznie nudni Biali Gadacze. Mimo tych przeciwności losu Gayle i Louise zmierzają prosto do zamku porywaczki. Bohaterki pokonują Lindaryen, strącają ją do dołu, a opowieść kończy się pojawieniem się aktora Scotta Bakuli, który odlatuje z królową Casteros w siną dal.\nBea Caicoya - redaktorka portalu CBR uważa, że "The Gayle Tales" jest o wiele bardziej satysfakcjonującym finałem "Gry o tron" niż rzeczywiste zakończenie serialu zaprezentowany przez HBO. Powodów jest wiele. Między innymi o wiele wierniejsze ukazanie głównych bohaterów - Lindaryen podobnie jak Cersei ma problem alkoholowy oraz ma obsesję na punkcie swoich porcelanowych zwierzątek zupełnie jak Melisandre, która darzyła fascynacją R’hollra - pana światła, któremu służyła. Poza tym śmierć parodystycznej bohaterki - pożarcie przez Moondoora o wiele bardziej pasuje do niespełnionej przepowiedni, dotyczącej śmierci Cersei.\nZakończenie odcinka, w którym królowa odzyskuje swoje kotosmoki, dobywa przystojnego partnera i wraca do domu, by panować w pokoju nad swoimi poddanymi, jest natomiast wymarzonym finałem dla wszystkich fanów Dany. Niestety potomkini Aerysa II Targaryena wpadła w obłęd, okazała się mieć dyktatorskie zapędy i koniec końców zginęła z ręki Jona Snow, który był w niej zakochany. Ostatni z żyjących smoków w rozpaczy spalił Żelazny Tron i porwał zwłoki swojej przybranej matki, odlatując w nieznane miejsce. Nowym władcą Westeros został natomiast Bran Stark.\nZobacz też: "Gra o tron" - archeolog-specjalista stwierdził, że Drogon prawdopodobnie zjadł Daenerys


SKS katolik.edu.pl | Strona klubu TRINITY SKS katolik.edu.pl | Page 2\n21km wiatru, potu i… kanapki ze smalcem! Czy relacja z Pabianickiego Półmaratonu\n13 kwietnia 2015 24 września 2015 admin\nJuż kolejny raz, jak niemal co roku, na starcie Półmaratonu w Pabianicach stanęli zawodnicy naszego klubu TRINITY sks.katolik.edu.pl. A obok nich dosłownie tysiące ludzi, w tym wielu naszych przyjaciół, którzy […]\nCrossduathlon Dzika 2\n26 lutego 2015 3 marca 2015 admin\nPo dobrych recenzjach, które zebrał Zimowy Crossduathlon Dzika w 2014 roku od jego uczestników i w związku z tym, że nam również podobało się to co wtedy zorganizowaliśmy, postanowiliśmy z […]\nKolejne bieg z cyklu CityTrail za nami…. Tradycją biegów w Parku 3-go Maja jest ciekawa pogoda. Tym razem trafilismy na prawdziwy huragan! Jednak i tak niesprzyjająca aura nie przeszkodziła w […]\nPięknych, rodzinnych Świąt oraz bogatego Mikołaja, który przyniesie Wam wszystkim dużo zdrowia, szczęścia i pomyślności! Wszystkim związanym z naszym klubem życzymy wyjątkowego czasu w gronie najbliższych.\nZakończenie projektu LUBIĘ SPORT\n22 listopada 2014 22 listopada 2014 admin\nWraz z miesiącem październikiem zakończył się także projekt LUBIĘ SPORT realizowany przez nasz klub. W ramach projektu dofinansowanego w bardzo dużym stopniu przez Urząd Miejski w Łodzi młodzież z Łodzi […]\nOstatnia odsłona Letniego Grand Prix Łodzi – relacja Macieja Moszczyńskiego\n28 września wziąłem udział w czwartej, czyli ostatniej odsłonie tegorocznej edycji Letniego GP Łodzi. Tym razem trasę wyścigu ustalono w lesie Łagiewnickim, a biuro zawodów, start i meta były zlokalizowane […]\nLetnie Grand Prix Łodzi – relacja Macieja Moszczyńskiego\nDnia 20 lipca 2014 odbyła się trzecia odsłona letniego GP Łodzi 2014, tym razem trasa została wyznaczona na terenie parku na Zdrowiu. W to piękne, niedzielne przedpołudnie znudzony wakacyjną rutyną, […]\nMistrzostwa Polski Weteranów w Rawie Mazowieckiej – relacja Arka Haupta\nMistrzostwa Polski weteranów na dystansie olimpijskim (1,5km pływania – 40km na rowerze – 10km biegu), to ten typ zawodów, który zostanie mi w pamięci na długi czas. Życiówki, kontuzje […]


Przewidywanie przyszłości poprzez sen - strona 2 - Postrzeganie Pozazmysłowe - Paranormalne.pl\nNapisano 15.03.2011 - 12:38\nA czy ja napisałem, że bedzie katastrofa jakiegoś samolotu ? Opisałem tylko w kilku słowach mój dzisiejszy sen i tyle I jeszcze raz: moje sny nie są jasne są zatarte coś w ten deseń jak widzisz starą fotografie z zamazanymi szczegółami, przyciemnioną, szarawą. Pamiętasz, zarysy postaci, miejsce, i.t.d, ale nie możesz sobie skojarzyć co to za ludzie i miejsce. Dopiero później, gdy ktoś Ci pokaże tą samą fotografie tyle że zrobioną lustrzanką i kolorową z dokładnym miejscem zdarzenia kojarzy Ci się, że to właśnie jest ta fotografia, którą widziałeś wcześniej. Można "stare" zdjęcie nałożyć na "nowe" i wtedy wszystko staje się jasne.\n#17 nazwa wyświetlana\nNapisano 15.03.2011 - 15:31\nSzkoda że nie napisałeś o swoim snie 2 dni PRZED katastrofą smoleńską.\nWtedy bym ci uwierzył\nA czy ja napisałem, że bedzie katastrofa jakiegoś samolotu ?\n2.Opisałem tylko w kilku słowach mój dzisiejszy sen i tyle\nTą sytuację najbardziej pamiętam bo zdarzyła się niedawno. 6-7 kwietnia śnił mi się las we mgle z porozrzucanymi szczątkami, kilku strażaków/ratowników, mały pożar/coś się tliło. Krajobraz jak po trzęsieniu ziemi lub jakimś katakliźmie. I na koniec sentencja, po której obudziłem się i usiadłem na łóżku: "prezydent nie, żyje"\n2.W takim razie żaden z ciebie prorok\nUżytkownik adgronn edytował ten post 15.03.2011 - 15:37\nNapisano 15.03.2011 - 16:24\nMyślę nienat tak samo jak Przemo. Z jednym wyjątkiem. Jest era cyfryzacji i nie trudno jest prowadzić tak jak napisałem w poprzednim poście, taki swoisty audio pamiętnik. Jest to niezbity dowód. Daty na yt nie zmienisz także co zostało powiedziane jest bezpieczne. Osobiście - wierzę Ci.\nNapisano 15.03.2011 - 16:28\nWiem, że czytanie ze zrozumieniem nie jest mocną stroną niektórych ludzi. Adgronn Twoja wypowiedz 2 posty wyżej jest troche bez sensu. Jeżeli nie umiesz czytać ze zrozumieniem to wyjaśnie Twoje wątpliwośći troche inaczej:\nMoże najbardziej obrazowo.\nTwój pierwszy cytat dotyczy mojego dzisiejszego snu, w którym napisałem poprostu co mi się śniło i tyle. Dzisiaj czyli w nocy z 14 na 15 MARCA 2011 r.\nDrugi cytat natomiast to sen w nocy z 6 na 7 KWIETNIA 2010 r.\nHmm troche nierozumiem Twojej wypowiedzi. Łączysz ze sobą dwa różne sny między, ktorymi jest różnica prawie roku czasu. Tak wogole to w jedynym przypadku masz racje nie jestem prorokiem i nie dążę do tego, żeby nim być.\nZapamiętajcie sobie raz na zawsze, że ja tu nie próbuje nic udowadniać i sypać jakimiś przepowiedniami. Opisałem tylko jak to u mnie wygląda i tylko po to, żeby dowiedzieć się czy ktoś miał podobne doświadczenia i ewentualnie jak je rozwinąć.\nNapisano 15.03.2011 - 17:45\nFakt, jakimś cudem nie zauważyłem\nNapisano 15.03.2011 - 20:01\nTia odnośnie totka- ostatnio śniło mi się, że zgarnełam te 30 mln. I co? I dalej siedze w Polandii zamiast przysmażac się na plaży karaibskiej.\nCo do autora - autorze mamy tu taką opcje jak załóż bloga -załóż i opisuj swoje sny, kiedy jakiś się sprawdzi wtedy Ci uwierze.\nDo tej pory nie rozumiem tego trendu "uwierzyć na słowo" - nie krytykuję Cię ani żadnej innej osoby, która ma "coś tam" proroczego, sny, wizje or smth like that, ale dziwie się osobom, które takie rzeczy przyjmują bezkrytycznie.\nUżytkownik livin edytował ten post 15.03.2011 - 20:04\nNapisano 15.03.2011 - 20:22\nBardzo ciekawa sprawa, czekam na więcej relacji z Twoich snów\nUżytkownik crc edytował ten post 15.03.2011 - 20:22\nNapisano 15.03.2011 - 20:58\nLivin, nie rozumiesz trendu wiary ludziom na słowo. Ok. Bo teraz nie jest trend wiary na słowo tylko chorobliwego tłumaczenia wszystkiego jako coś normalnego-fake-ściema-racjonalizm.\nWłaśnie trend jest taki, że człowiek przestał wierzyć człowiekowi, i nie uwierzy jeśli nie dotknie, bo nawet jak coś zobaczy to sobie to wytłumaczy.\nPrzemo, ok rozumiem Cię. Ale ten przykład dotyczył bezpośrednio Ciebie. A chodziło mi o takie rzeczy globalne o których mówił autor tematu, takich jak wtc, JPII.\nKażdy jest kowalem swego losu, wystarczy, że zrobi się krok do tyłu żeby życie potoczyło się inaczej. Całkiem niedawno, jakiś miesiąc temu, kiedy jak co miesiąc wracałem od dentysty dochodziłem do skrzyżowania i zauważyłem, że zaczeło wychodzić słońce, gdyby nie to poszedłbym nieco krótszą lecz zacienioną drogą ale były to pierwsze promienie od kilku tygodni. Wybrałem więc nieco dłuższą drogę nie poszedłem prosto tylko skręciłem w prawo. Dzięki temu prawdopodobnie uniknąłem pobytu w szpitalu ponieważ kiedy byłem już po drugiej stronie, na skrzyzowaniu zderzyły się samochody, jeden popchną drugi aż na chodnik przygniatając go do płotu. Jeśli poszedłbym prosto wątpie żeby udało mi się uskoczyć i najprawdopodobniej samochód wbiłby mnie w płot. Osobiście byłem w szoku, stanąłem i za chwile poszedłem dalej do domu...\nTakże, słońce uratowało mi życie.\nUżytkownik BrainsCollector edytował ten post 16.03.2011 - 12:32\nNapisano 15.03.2011 - 21:16\nWłaśnie trend jest taki, że człowiek przestał wierzyć człowiekowi, i nie uwierzy jeśli nie dotknie, bo nawet jak coś zobaczy to sobie to wytłumaczy\nTakie czasy - trzeba również szanować poglądy innych, chłopak nie "szaleje" we wpisie, więc czekam na coś co pozwoli mi mu uwierzyć, u niektórych ściema i wyolbrzymianie wali po oczach - być może stąd ten krytycyzm.\nNapisano 16.03.2011 - 18:31\nOK jak tylko będzie coś istotnego napewno to tu opisze. Tyle, że czasem warto przeczytac poprzednie moje posty w tym wątku. Napisałem tam, ze moze to byc jutro za tydzień albo rok. Nie mam takich snów codziennie i nie będe tutaj sypał proroctwami, żeby ktos mi mógł uwierzyć w to co pisze Jeżeli macie jakieś pytania to chętnie odpowiem. Z doświadczenia wiem, ze jeżlei ktoś o coś pyta to sporo "informacji" może mi się przypomnieć.\nUżytkownik Lewir edytował ten post 16.03.2011 - 19:16\nNapisano 18.03.2011 - 01:37\nTak wogóle to przedwczoraj śnił mi się samolot nad pustynią, wczoraj żołnierze na pustyni (w mundurach "pustynnych" ), ciekawe co bedzie dzisiaj ? Jeżeli znów coś w ten deseń to możemy spodziewać się jakiejś wojny/konfliktu zbrojnego w państwie co ma pustynie. No nic zobaczymy co mi się dzisiaj przyśni.\nUżytkownik Lewir edytował ten post 18.03.2011 - 01:39\nNapisano 18.03.2011 - 09:53\nTylko że to jest jedna z tych rzeczy, ktora już wiemy że jest w toku\nUżytkownik Anaheim edytował ten post 18.03.2011 - 09:54\nNapisano 18.03.2011 - 11:03\nJa mieszkam w akademiku i nie mam telewizji a pozatym mówie co mi się śni jak sami chcieliście To co wkleiłeś to wiadomość z wczorajszego dnia a mi się to śniło w nocy. Dzisiaj też mi się śniła interwencja wojskowa, która zważywszy na moje wcześniejsze doświadczenia nastąpi za 3 dni. Wiem, że mogłem napisać o tym wczoraj rano, ale nie miałem czasu usiąść przed kompem. I tak jak napisałem wyżej nie pisze tutaj tego wszystkiego żeby Wam coś udowodnić tylko na Waszą prośbę żebym opowiadał sny.\nps: najgorsze w dzisiejszym śnie było, że ten konflikt będzie zalążkiem III wojny światowej (tak było w śnie) a jak będzie czas pokaże, może to też być interpretowane jako mutlinarodowy konflikt.\nreasumując: za okolo 3 dni zostanie zestrzelony (lub coś się z nim stanie, lub ktoś go użyje) mały samolot nad pustynią i zacznie się konflikt. Wkroczą żołnierze w pustynnych mundurach. Tak było w snach. Jest to moja luźna interpretacja tego co "widziałem" w snach.\nNa zdjęciu jest samolot, który mi sie śnił nie jest on oczywiscie identyczny ale coś w ten deseń. Pamiętam, że miał chyba czerwony pas po bokach.\nPrzepraszam, że w takiej dziecinnej formie, ale zaraz wychodze.\n"rysunek" w paint przedstawia bardzo obrazowo samolot ze snu. Nie wiem czy jest to istotne. (żółte pustynia, niebieskie niebo, biały to samolot a czarny kierunek jego lotu.\nUżytkownik Lewir edytował ten post 18.03.2011 - 12:03\nNapisano 18.03.2011 - 13:33\nLewir: Nie wiem czy jest to istotne. (żółte pustynia, niebieskie niebo, biały to samolot a czarny kierunek jego lotu.\nWszystko jest istotne. Ja przestrzegałem Pana przed trywializacją Pana snów - ale jak widać dał się Pan wciągnąć w tandetną piaskownicę "a powiedz nam jakie będą numery totka". Niektórzy użytkownicy ewidentnie Pana podpuszczają, ironizują a Pan bierze to na poważnie i daje się wciągnąć w manipulację.\nPodałem Panu propozycje założenia zeszytu (a w wolnych chwilach przepisywania go do komputera) i nie chwalenia się, przynajmniej początkowo na forum.\nPo pierwsze, ZAWSZE znajdzie Pan osoby, które powiedzą: wielka mi przepowiednia. leciał samolocik, a że wojna się szykuje, to i zestrzelili - można było się tego domyślić. To było prawdopodobne.\nTak wypisują wszędzie o trzęsieniach, że wiadomo, że przewidzieli, że się można było spodziewać, etc.\nPrzede wszystkim na tym etapie dokonuje Pan interpretacji sugerując się komentarzami lub danymi z internetu - zaczyna to Pana wciągać. Zamiast chłodnej, kalkulacji pomału zaczynają dominować fascynacje i podniecenie podsycane na forum.\nNajpierw dane - potem interpretacja. Podałem Panu sposób: zapisywać i odczekać jakiś czas. Potem interpretacja. Inaczej, jeśli posiada Pan dar, będzie modyfikowany poprzez pana "wierzenia" i wpływ innych.\nNapisano 18.03.2011 - 14:53\nJasne rozumiem, tyle tylko, że nie obchodzi mnie opinia innych. Nie sugeruje się informacjami z internetu bo dopiero po moim poprzednim poście otworzyłem link, który był podany przez Anaheima (wcześniej myślałem, że to link do jakiejś "panoramy online" w sensie relacji telewizyjnej, dlatego napisałem ze nie mam TV). I ku mojemu ździwieniu wszystko ze snów się potwierdza. A pisze tutaj po to bo skoro nie mogłem w nocy spać i obudziłem się jeszcze w nocy z myślą, że będzie III wojna światowa to warto było tu to opisać. To już 3 noc z rzędy kiedy śni mi się praktycznie to samo tylko za każdym razem coś jest "dodawane" Gdybym opisał te sny powiedzmy za tydzień było by jasne, że mogłem to sobie wymyślić. A tak to opisuje poprostu sny i wyłącznie moją ich interpretacje.\nUżytkownik Lewir edytował ten post 18.03.2011 - 14:55


Kielce: Wybudują estakadę i tunel - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Polskie drogi > Kielce: Wybudują estakadę i tunel\n2008-11-05 źródło: UMW Świętokrzyskiego ; fot. Stanisław Krześniak mojeauto.pl\nPoza tym podczas tego samego posiedzenia Zarząd Województwa przyjął również aktualizacje wprowadzone do projektu związanego z rozbudową drogi wojewódzkiej nr 776 Kraków - Busko Zdrój na odcinku od granicy województwa świętokrzyskiego do Buska Zdroju o długości ponad 40 km wraz z remontem mostu przez rzekę Nidę w Wiślicy oraz kolidującej infrastruktury technicznej. Modernizacja tej drogi to największa inwestycja drogowa, która ma być realizowana w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Jej koszt to 110 mln zł, z czego unijne dofinansowanie ma wynieść 90 mln zł. Rozbudowa ma być zakończona do 2011 roku.\nTematy w artykule: projekty drogowe swietokrzyskie kielce obiekty droga wojewodzka droga wojewodzka 762\nZdjęcie przedstawia droge wojewodzką gdzieś mniej więcej na terenie gminy sitkówka-nowiny w strone Chęcin a artykuł odnosi sie do skrzyżowania ulic Armii Krajowej, Żelaznej, Grunwaldzkiej i Żytniej oraz dodatek o drodze między Krakowem a Busko-zdrojem. Niewidze tu większego związku, wstawili by zdjęcie skrzyżowania, jakąś wizualizacje albo chociaż kawałek mapki ilustrującej to skrzyżowanie. Bo to zaprezentowali wprowadza w błąd czytelników i lepiej żeby tego wogóle nie było.\nMoże to chodzi o te Kielce pod Chęcinami?\njak zwykle zdjęcie świetnie pasujące do artykułu


Czy spodnie typu jogger nadają się do wszystkiego?\nPrawdziwe oscypki tylko w Zakopanem\n« Przeceny – gdzie upolujesz prawdziwe perełki\nWybierz odpowiednią szczotkę do brody. »\nW ostatnich latach spodnie typu jogger zaczęły cieszyć się niezwykłą popularnością. I to nie tylko na hali sportowej czy siłowni. Coraz częściej zakładamy je do stylizacji casualowych, odnajdując ich formę na nowo w zupełnie nowej roli. Warto przyjrzeć się temu modelowi spodni nieco bliżej i zastanowić, czy pasują one do wszystkiego. Co oczywiste, kwestie estetyki oraz mody są bardzo subiektywne, wale możemy się przyjrzeć bliżej najnowszym trendom, aby spróbować, choć bardzo ogólnie, odpowiedzieć na tak postawione pytanie. A oto konkrety związane z tym tematem.\nNa początek, krótko i treściwie należy sobie odpowiedzieć, że jeśli chodzi o spodnie jogger, to nie są one rozwiązaniem dobrym na absolutnie każdą okazję. Nie da się ukryć, że założenie ich do teatru, na galę biznesową, czy też do biura bądź na ważną okazję rodzinną nie jest dobrym pomysłem. Jeśli jednak mowa o stylizacjach casualowych, zestawiać je można na bardzo wiele sposobów, uzyskując naprawdę dobry efekt estetyczny. Warto zatem z całą pewnością przyjrzeć się im nieco bliżej. Wiele nowych modeli znajdziecie tutaj: http://theavenue.pl/pol_m_KATEGORIE_SPODNIE_JOGGER-18256.html\nZ czym zatem, bardziej konkretnie, można zestawić spodnie typu jogger, by stworzyć modny outfit? Możliwości jest sporo. Przede wszystkim, będą one oczywiście pasowały do odzieży w sportowym stylu. Warto zatem założyć je choćby do bluzy z kapturem, czy też t- shirt. Ale to nie wszystko. Ciekawy efekt estetyczny można również osiągnąć, zakładając do nich ciekawą marynarkę, czy też inny tego typu element odzieży oraz trampki zamiast typowych butów do biegania czy na siłownię. Wyobraźnia, w tym przypadku, jest jedynym ograniczeniem.\nAranżacja sypialni powinna skupiać się na rozwiązaniach zapewniających komfort odpoczynku oraz pozwalających stworzyć odpowiednią przestrzeń do relaksu. Najważniejszym meblem w tym pomieszczeniu jest z pewnością łóżko z wygodnym materacem. Jeśli pozwala na to ilość dostępnego miejsca warto też zdecydować się na praktyczną komodę lub pojemną szafę. Całość powinny zaś uzupełnić dodatki. Tapety do sypialni…\nWraca moda na hippi i boho\nW modzie coraz częściej powraca się do starych trendów. W poszukiwaniu ciekawych stylizacji kreatorzy sięgają po wiele ciekawych motywów związanych z modą lat siedemdziesiątych czy osiemdziesiątych. Z jednej strony z mody tamtych lat wybierane są jedynie pojedyncze elementy, które następnie łączone są z bardziej współczesnymi strojami. Z drugiej strony powracają również całe stylizacje, które…\nPrzyczyny występowania ciemieniuchy u niemowlęcia\nWystępowanie ciemieniuchy u niemowlęcia jest bardzo powszechne. Dlatego rodzice, którzy posiadają kolejne już dziecko dobrze wiedzą, w jaki sposób mogą wyleczyć pojawiającą się u niego ciemieniuchę. Jednak nie zmienia to faktu, że moment pojawienia się u niemowlęcia ciemieniuchy jest bardzo trudnym momentem w jego rozwoju. Dzieje się tak dlatego, że maleńkie dziecko bardzo silnie…


www.gosc.pl → W malowanym lesie\nDo srokowskich lasów zjechali artyści z różnych krajów\nOstatnie dwa tygodnie były nietypowe dla leśników ze Srokowa. Na terenie Nadleśnictwa Srokowo odbywały się bowiem III Międzynarodowe Warsztaty Rzeźbiarskie „Las i przyroda widziane oczami artysty”. Do udziału w nich zaproszono 9 artystów z odległych rejonów Polski i Europy. Komisarzem artystycznym przedsięwzięcia był malarz Józef Charytoniuk. Rzeźbiarzy reprezentowali: Henryk Matejuk, Ryszard Stryjecki i Mieczysław Syposz. Liczniejszą grupę stanowili malarze i malarki, których było 6: Joanna Dłużniewski, Weronika Kobylińska, Izabela Steręga, Olga Sienko, Stanisław Sławomir Blatton, Władysław Zabłocki. – Dwa tygodnie ciężkiej pracy to dla rzeźbiarzy niewiele czasu. Pracując z dłutem, należy nie tylko wykazać się uwrażliwieniem na sztukę, ale także posiadać nie lada siłę fizyczną, która pozwoli przez długie godziny nim operować. Podobnie jak w ubiegłych edycjach warsztatów również teraz powstały dwie rzeźby związane z tematyką sakralną – mówi jeden z organizatorów.\nPostać św. Huberta wyrzeźbił Henryk Patejuk, kapliczkę z Matką Boską – prof. Ryszard Stryjecki. Malarze, którzy gościli tu po raz pierwszy, byli zachwyceni dziką przyrodą oraz pięknymi lasami. Duże wrażenie wywarły na nich również ciekawe zabytki i dwory. Artyści odwiedzili też sanktuarium maryjne w Świętej Lipce oraz wysłuchali koncertów organowych. Na warsztaty została zaproszona młodzież, która podpatrywała pracę artystów oraz próbowała swoich sił w rzeźbie czy malarstwie. Artyści starali się przybliżyć jej kolejne elementy powstawania prac oraz zastosowane techniki. Zwieńczeniem dwutygodniowej pracy stał się wernisaż na terenie Leśnej Szkoły przy nadleśnictwie, na którym zaprezentowali swoje dzieła wszyscy twórcy. W otwarciu wystawy uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, ks. prał. Kazimierz Sawostianiuk, lokalne koła łowieckie oraz inni goście – łącznie ok. 150 osób. Warsztaty odbyły się dzięki wsparciu finansowemu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie, gminy Srokowo oraz licznej grupy sponsorów.


Kuracja dla serca ebook pdf,mobi,epub - Agnieszka Szacka - UpolujEbooka.pl\n3.34 / 5.00 (liczba ocen: 27)\nKuracja dla serca od Agnieszka Szacka możesz już bez przeszkód czytać w formie e-booka (pdf, epub, mobi) na swoim czytniku (np. kindle, pocketbook, onyx, kobo, inkbook).\nMajówka już minęła, ale wiele wiosennych weekendów nadal przed nami, więc warto zaopatrzyć się w lekturę lekką, niezobowiązującą, a przy tym całkiem niebanalną. Ostatnio w moje ręce wpadła powieść autorstwa Agnieszki Szackiej, powieść idealnie wpasowana w przytoczone przeze mnie wyżej cechy. Wydaje mi się, że to debiut — niestety, nie udało mi się znaleźć konkretniejszych informacji na temat samej pisarki, toteż skłaniam się ku opinii, iż rzeczywiście mamy do czynienia z jej pierwszą książką. Dlatego potraktuję tę pozycję trochę bardziej ulgowo, co nie oznacza wypełnienia specjalnymi wadami, oczywiście. Spędziłam z nią kilka przyjemnych wieczorów, przeżywając perypetie bohaterów. Liczę, że Agnieszka Szacką będzie kontynuowała swoją literacką karierę, gdyż może zdobyć grono wiernych czytelników. Wystarczy dalej pracować nad warsztatem, a widzę pewien potencjał na rynku książek obyczajowych. Ze względu na jeden szczegół, opowiem o nim za chwilę.\nCałość napisano językiem prostym, to taki styl pozwalający oderwać się od własnych problemów. Na uwagę zasługuje zwłaszcza odwzorowanie otoczenia — autorka wspaniale przedstawiła wszystkie malownicze zakątki, którymi spacerują kuracjusze, a my razem z nimi. Przyznam, sama chciałabym tam zajrzeć, odpocząć na łonie natury. No, pozostaje zatopienie się w lekturze, choć tyle. Agnieszka Szacka posiada zdolność naprawdę ładnego ukazywania świata przyrody, co łączy z dialogami, a te, na szczęście, nie brzmią naiwnie. Obawiałam się wpadania w przesadnie romantyczne tony, co mnie zazwyczaj męczy, lecz autorka uniknęła tej „pułapki”. Dzięki temu czytanie sprawia frajdę, bez kręcenia z politowaniem głową.\nPora opowiedzieć o tym, co w powieści najbardziej mi się spodobało. Takie książki często skupiają uwagę na bohaterach młodych, pięknych, którym po prostu z jakiegoś powodu podwinęła się noga. Tutaj widzimy osoby dojrzałe, myślące, że w życiu już nie trafi im się coś dobrego. Lękają się uczuć, oceniają siebie nawzajem bez bliższego poznania, popadając w stereotypy i zniechęcenie. Na kolejnych stronach dostrzegamy ewolucję tych przekonań, aż do interesującego finału. Naturalnie, wolę go nie zdradzać, aczkolwiek wypada trochę przewidywalnie. Mimo tego — milczę!\nEwa i Paweł są przeciwnościami, jednak łączy ich trudna przeszłość, złamane serca czekające na sklejenie. Spotykamy też całą plejadę postaci drugoplanowych, choćby zwariowaną Jolę, chcącą czerpać z życia garściami. Nigdy nie byłam w sanatorium, ale chyba wielu z nas kojarzy opowieści bliskich lub znajomych na ten temat. Mnóstwo kuracjuszy leczy tam nie tylko ciało, również duszę, co absolutnie rozumiem. Wydaje się, iż w pewnym wieku już nie należy myśleć o miłości, a nic bardziej mylnego. Bohaterowie przedstawieni na kartach Kuracji dla serca są tego najlepszym dowodem, a co ważne, takie historie mogą wydarzyć się w rzeczywistości.\nPowieść Agnieszki Szackiej to pozycja naprawdę urocza, dowcipna i wzruszająca. Sądzę, że byłaby świetnym prezentem dla osób, które przepadają za popularnym ostatnio Sanatorium miłości. Nie bez powodu tę publikację rekomenduje Marta Manowska, prowadząca wspomniany przed momentem program. To historia dająca nadzieję na lepsze jutro, mimo różnych zawirowań. Owszem, opis może wydawać się troszkę przesłodzony, jednak gwarantuję, iż sama książka jest godna uwagi, jeśli lubi się fabuły typowo obyczajowe, lecz utrzymane na porządnym poziomie. Wiosennie polecam!


KL 114 kanister 5L :: LOXPOL KATOWICE\nKL 114 kanister 5L\nCena: 152,54 zł z VAT (124,02 zł netto)\nOdtłuszczacz przemysłowy - szybki czas odparowania. Bez składników chlorowych, aromatycznych ani freonów. Doskonały do myjek warsztatowych. Usuwanie smarów, olejów, osadów, nagarów i innych zanieczyszczeń. Nierozpuszczalny w wodzie. Odporność dielektryczna powyżej 43 kV. Punkt zapłonu: 41°C.


Wiadomości24 » Wydarzenia » Depesze agencyjne » Schetyna: PiS inwigilował opozycję\nData dodania: 2010-02-18 08:51\nGrzegorz Schetyna powiedział, że nie jest zdziwiony doniesieniami Romana Giertycha na ten temat. Jego zdaniem, wpisuje się to w zjawisko - jak to określił - "inwigilacji opozycji" za rządów Prawa i Sprawiedliwości.\nSzef klubu PO Grzegorz Schetyna uważa, że sprawa zbierania haków na polityków opozycji przez Jarosława Kaczyńskiego powinna zostać wyjaśniona. Gość Salonu Politycznego Trójki odniósł się w ten sposób do wypowiedzi Romana Giertycha o tym, że prezes PiS gromadził kompromitujące informacje, dotyczące polityków PO.\nW wywiadzie dla internetowego wydania "Rzeczpospolitej" były lider LPR mówił, że Jarosław Kaczyński zbierał haki między innymi na Donalda Tuska i Grzegorza Schetynę. Polityk dodał, że jeśli sąd potwierdziłby informacje Giertycha, mogłoby się to dla Jarosława Kaczyńskiego skończyć Trybunałem Stanu.\nJarosław Kaczyński oświadczył, że pozwie do sądu Romana Giertycha, a ten zapowiedział pozew przeciwko liderowi PiS. Sprawa dotyczy zbierania tak zwanych haków na opozycję za rządów koalicji PiS, LPR i Samoobrony.\nRoman Giertych zapowiedział, że pozew przeciwko Jarosławowi Kaczyńskiemu złoży w tym tygodniu. Roman Giertych, oświadczył, że Jarosław Kaczyński swoją wypowiedzią naruszył jego dobra osobiste. Były lider LPR określił słowa lidera PiS jako "bezczelne insynuacje".\nWcześniej Jarosław Kaczyński zapowiedział pozwanie Romana Giertycha do sądu za pomówienia, dotyczące zbierania materiałów na opozycyjnych polityków w czasach rządów PiS. Jarosław Kaczyński stwierdził, że od dłuższego czasu Roman Giertych "gra" z Platformą Obywatelską, co pomogło mu w przejęciu na jakiś czas władzę w publicznej telewizji z pomocą ministra skarbu. Szef PiS podkreślił, że za jego rządów nie było żadnych poleceń do służb dotyczących zbierania materiałów na kogokolwiek.\nTagi: Giertych LPR PiS Jarosław Kaczyński PO Schetyna haki wyjaśnienie


Choroba syropu klonowego - czym jest i jak ją leczyć? - cafejka.com\nChoroba syropu klonowego (ang. MSUD – Maple Syrup Urine Disease) to wrodzona wada metabolizmu, w wyniku której organizm nie jest w stanie prawidłowo rozkładać substancji nazywanych aminokwasami rozgałęzionymi (leucyna, izoleucyna, walina). W konsekwencji dochodzi do gromadzenia się tych substancji oraz toksycznych produktów ich rozkładu w krwi, moczu i płynie rdzeniowo – mózgowym, co prowadzi do zatrucia organizmu, a w przypadku braku leczenia – nawet do śmierci. Nazwa choroby wywodzi się od charakterystycznego – słodkiego i przypominającego woń syropu klonowego – zapachu moczu niemowląt dotkniętych tą chorobą.\nChoroba syropu klonowego pojawia się 1 na 185 tysięcy urodzeń. Jest schorzeniem genetycznym i dziedziczy się ją w sposób autosomalny recesywny. Oznacza to, iż oboje rodzice mogą być zdrowi (nie wykazywać objawów klinicznych choroby), ale muszą być nosicielami wadliwego genu. W momencie, gdy dziecko tych rodziców otrzyma obie kopie wadliwego genu od każdego z rodziców, to wykazuje pełnoobjawowy obraz choroby. Natomiast jeżeli otrzyma tylko jedną kopię genu, to staje się nosicielem choroby i może przekazać ją swoim dzieciom.\nNajbardziej charakterystycznym objawem tej choroby jest słodka woń moczu. Następnie pojawiają się kolejne typowe objawy, takie jak: apatia, brak przyrostu masy ciała i wzrostu, nudności, wymioty, senność, drżenie, drgawki, wiotkość i zaburzenia oddychania. Po wystąpieniu objawów dziecko powinno jak najszybciej trafić do szpitala – w przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia mózgu (w wyniku kumulacji w organizmie toksycznych substancji), śpiączki, a nawet śmierci. Gdy podejrzewana jest choroba syropu klonowego, to pobiera się próbkę moczu i krwi w celu wykonania badań przesiewowych. W niektórych regionach świata badanie stężenia ketokwasów we krwi jest obowiązkowe, co pozwala na bardzo szybkie wykrycie tej choroby.\nNa podstawie otrzymanych wyników badań wyróżnia się cztery typy choroby syropu klonowego:\nKlasyczna – noworodek rodzi się w dobrym stanie i dopiero po kilku dniach zaczynają pojawiać się objawy w postaci niechęci do jedzenia, słabszego ssania, apatii i wiotkości; mogą pojawić się drgawki i okresowe bezdechy.\nPrzerywana – początkowy rozwój dziecka jest prawidłowy, a pierwsze objawy można zauważyć w okresie od pięciu miesięcy do dwóch lat (zwykle w czasie infekcji, po szczepieniu lub nagłym zwiększeniu białka w pożywieniu dziecka); dziecko rozwija się w sposób prawidłowy, ale stresowe sytuacje stwarzają ryzyko pojawienia się objawów choroby.\nPośrednia – rzadka postać, która przebiega bezobjawowo lub z towarzyszącym nieznacznym opóźnieniem rozwoju; najczęściej jest wykrywana przypadkowo w sytuacji, gdy przez dłuższy okres czasu utrzymuje się podwyższony poziom aminokwasów rozgałęzionych.\nTiamino zależna – postać charakteryzująca się cechami klinicznymi podobnymi do postaci pośredniej; podawanie witaminy B1 prowadzi do obniżenia stężenia aminokwasów rozgałęzionych.\nJak żyć z chorobą syropu klonowego?\nGdy choroba syropu klonowego zostaje zdiagnozowana dosyć późno, pacjent zazwyczaj znajduje się w stanie ciężkiego zatrucia. W takim przypadku konieczne jest zastosowanie hemodializy lub dializy otrzewnowej – w celu usunięcia z organizmu toksycznych produktów rozkładu aminokwasów. Po osiągnięciu równowagi metabolicznej dalsze postępowanie opiera się przede wszystkim na stosowaniu specjalnej diety o zmniejszonej ilości białek i aminokwasów rozgałęzionych. Nie można ich całkowicie wyeliminować (gdyż pełnią w organizmie człowieka wiele ważnych funkcji), ale ich spożycie powinno być ograniczone jedynie do ilości wymaganej do prawidłowego wzrostu dziecka.\nPrzestrzeganie diety jest sprawą kluczową, bo jej złamanie grozi uszkodzeniem układu nerwowego. Wymagane są też częste badania poziomu aminokwasów rozgałęzionych oraz regularne kontrolowanie ewentualnych objawów niedoboru białka (spowodowanych stosowaną dietą). Dlatego też niezbędna jest tutaj ścisła współpraca lekarza, dietetyka, rodziców i samego dziecka.\nRokowania dotyczące prawidłowego rozwoju dziecka z chorobą syropu klonowego zależą od czasu, jaki upłynął od pojawienia się objawów do zdiagnozowania choroby. Im szybciej zostaje wprowadzone prawidłowe leczenie, tym mniejsze ryzyko nieodwracalnych uszkodzeń układu nerwowego.\nSamochód dla kobiety – czym się kierować kupując auto?