Japonia dołączy do amerykańskiej skargi przeciwko Chinom | Centrum Studiów Polska-Azja\n9 kwietnia 2018 07:10 / przez Domyślny dla witryny\nPremier Japonii Shinzō Abe www.flickr.com/photos/g8uk/9041380890/\nJaponia podziela obawy Ameryki, że Chiny zmuszają zagraniczne firmy do przekazywania swojej własności intelektualnej chińskim partnerom.\nJak podaje źródło South China Morning Post, Japonia poinformowała w piątek (06.04) Światową Organizację Handlu, że dołączy do amerykańskiej skargi przeciwko Chinom na rzekomą kradzież własności intelektualnej jako strona trzecia. W ramach działań odwetowych przeciwko Chinom przedstawiciel amerykańskiego handlu złożył skargę 23 marca br., twierdząc, że Chiny stosują dyskryminacyjne wymogi licencyjne, aby zmusić transfer technologii z amerykańskich firm do chińskich. Jak twierdzi źródło, jeśli zaakceptuje się udział Japonii w konsultacjach WTO, Tokio ma zamiar powiedzieć, że chińskie środki dotyczące transferu technologii zakłócają konkurencję między firmami.\nPremier Chińskiej Republiki Ludowej Li Keqiang ma zamiar odwiedzić Japonię w przyszłym miesiącu. Oczekuje się, że Li weźmie udział w trójstronnym szczycie w Tokio z premierem Japonii i Korei Południowej. Li będzie pierwszym chińskim premierem, który złoży oficjalną podróż do Japonii od czasu wizyty Wen Jiabao w 2011 roku. Podczas swojej podróży Wen odwiedził prefekturę Fukushima i inne obszary dotknięte trzęsieniem ziemi i tsunami w 2011.\ntagi:Japonia Chiny,Japonia Chiny Korea Południowa\nJaponia dołączy do amerykańskiej skargi przeciwko Chinom Reviewed by Domyślny dla witryny on 9 kwietnia 2018 .\nJaponia podziela obawy Ameryki, że Chiny zmuszają zagraniczne firmy do przekazywania swojej własności intelektualnej chińskim partnerom. Jak podaje źródło South China Morning Post, Japonia poinformowała w piątek (06.04) Światową Organizację Handlu, że dołączy do amerykańskiej skargi przeciwko Chinom na rzekomą kradzież własności intelektualnej jako strona trzecia. W ramach działań odwetowych przeciwko Chinom przedstawiciel amerykańskiego handlu\nMłodzież z Mongolii weźmie udział w Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w warcabach


Młodzi uczą się od nas | Niedziela.pl\nSłowo Redaktora Naczelnego\nMłodzi uczą się od nas\nNiedziela w Chicago 28/2004\nPragnę dziś podjąć nieco inny temat, traktowany przez nas dotychczas może trochę marginalnie. Rozpanoszyła się przemoc. Za drzwiami naszych mieszkań rozgrywają się niejednokrotnie ciche dramaty, dotyczące najczęściej najsłabszych - dzieci, starszych.\nPrzemoc zauważa się na całej przestrzeni życia wspólnego, publicznego. O tej sprawie powinno się więc mówić, uczyć, przestrzegać, podpowiadać konkretne pedagogiczne rozwiązania.\nZaglądając do naszych domów, zauważymy, że ci najbliżsi sobie ludzie bardzo często boją się siebie, że dzieci boją się rodziców, ludzie starsi boją się młodych i wszystkim jest źle. Atmosfera rodzinna zamiast ciepłem i ufnością, emanuje agresją uwidaczniającą się m.in. poprzez wulgarne słownictwo, którego każdy wstydziłby się przed ludźmi. Ten brutalny słownik jest w naszych domach na porządku dziennym. Jest on wyrazem tego, co dzieje się w duszach ludzi: zdenerwowania, obrony przez atak, zazdrości, często nienawiści. Sytuację rodzinną najlepiej widać w oczach człowieka, zwłaszcza małego - przestraszonych, smutnych i ogromnych, a czasami butnych, zawadiackich, sprytnych.\nKonflikty z rodzicami przeżywa dorastająca młodzież - i jest to pewna prawidłowość rozwojowa. Jednak młodzi ludzie często nie znajdują zrozumienia ze strony dorosłych, sami też nie potrafią tych w sumie biednych zagonionych dorosłych zrozumieć. Dopiero gdy zaistnieje dramat - sekta, narkotyki, nieodpowiednie towarzystwo - następuje „otrzeźwienie”.\nMówiąc o agresji, mam też na myśli nierzadkie przypadki bicia dzieci, potrząsania nimi, obrzucania wyzwiskami. Raz po raz dowiadujemy się o maltretowaniu, o okrutnym znęcaniu się nawet nad bardzo małymi dziećmi. Dziecko bite, wychowane w strachu przenosi tę atmosferę i ten model wychowania na swoje dalsze życie. Z agresją dziecko spotyka się też w szkole, na przerwach. Dzieci często boją się iść do szkoły, bo spotykają się tam z przemocą, a nawet okrucieństwem.\nTo wszystko zobowiązuje nas, by podjąć jakąś wielką pracę w tej dziedzinie. Trzeba przy różnych okazjach uświadamiać może niekiedy mniej wykształconym pedagogicznie rodzicom psychiczne mechanizmy wpływające na kształtowanie się osobowości zwłaszcza młodych ludzi. Szkoła także musi zająć się wychowaniem człowieka. Jej zadaniem nie jest tylko przekazywanie wiedzy. Znamy szkoły, gdzie pracuje się nad charakterem dzieci, gdzie się je wychowuje w prawdzie, gdzie wcale nie mniej starań przykłada się do wychowania niż do samej nauki. Jeżeli w szkole panuje dobry, zdrowy moralnie klimat to i nauka jest lepsza, i nauczycielom lepiej się pracuje.\nPatrząc od strony duszpasterskiej, należy zauważyć, że człowiek, który wyzwolił się z poczucia grzechu, winy, który nie spowiada się, nie kontroluje swojego zachowania, może stać się katem dla słabszych od siebie. Musimy przyjrzeć się więc naszym domom, naszym rodzinom chrześcijańskim i baczyć, by nie była to parodia chrześcijaństwa. Może wielu spośród tych rodzinnych agresorów - ojców, matek idzie potem do kościoła i modli się, jakby nic się nie stało, a dziecko to widzi i dziwi się ich poczuciu dobra, sprawiedliwości - temu wszystkiemu, co niosą z sobą Bogu...\nW Polsce dość mocno zwraca się ostatnio uwagę na problem pieniędzy, posiadania. Zapominamy, że wartościowy człowiek to człowiek szlachetny, z uformowanym charakterem, wykazujący szacunek dla ludzi, spieszący z pomocą najbliższym. Sprawy materialne są bardzo ważne, ale - „nie samym chlebem żyje człowiek” (Mt 4, 4). Ogromnie ważna z punktu widzenia społeczeństwa jest sprawa wychowania, kultury, uczciwości człowieka. Mówi się, że trzeba być dobrym jak chleb. Tymczasem ludzie podejmują wręcz przeciwne działania. Ich znakiem jest m.in. satanizm - świadomy wybór zła, któremu chcą służyć.\nPodejmijmy więc postanowienie, że w naszych rodzinach nie będzie miejsca dla agresji, nie będzie w nich zagrożenia przemocą. Chodzi nam przecież o kulturę ewangeliczną.\nNie możesz pozostać na ziemi „użalając się nad sobą”, czeka na ciebie misja! Także ty możesz być świadkiem dzieł, które Jezus zaczął w tobie wypełniać. Dlatego w imię Chrystusa, mówię ci: Powstań i świadcz - wzywa papież Franciszek w orędziu na XXXVI Światowy Dzień Młodzieży.\nPo raz pierwszy będzie on obchodzony w diecezjach na całym świecie nie w Niedzielę Palmową, a w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata (21 listopada 2021), tym razem pod hasłem: „Wstań. Ustanawiam cię świadkiem tego, co zobaczyłeś” (Dz 26, 16).


To co mi kradnie czas: Kolczyki\nSiedzimy dzisiaj z maluchem w domu. Temperatura, biegunka, nic przyjemnego... Najpierw dopadło jego, a teraz i mnie. Ostatnio za dużo nie tworzę. Każdą wolną chwilę spędzamy na dworzu. Łapiemy słoneczko. Teraz mimo przymusowego wolnego też raczej dużo nie powstanie. Najchętniej nie wstawałabym z łóżka. Nie wiem skąd moje dziecko ma tyle siły, bo są momenty szaleństw. Ja wymiękam.\nJuż jakiś czas temu powstały kolczyki, których tutaj nie pokazywałam. Noszę je właściwie codziennie. To są moje absolutnie ulubione kolczyki. Pasują mi do wszystkiego. Będąc na szopingu zobaczyłam świetne kolczyki, oczywiście ich nie kupiłam. Stwierdziłam, że wszystkie materiały do zrobienia podobnych mam, więc nie ma co przepłacać. A już od dłuższego czasu nie kupuję czegoś, co mogę sobie zrobić sama. Pewnie też tak macie. Nie są identyczne, zgadza się tylko schemat ich wykonania, bo nie chodzi o to, żeby kopiować, ale się inspirować. 15 min pracy i są.\nAutor: Marietta o 20:26\nEtykiety: biżuteria, tylko dla mnie\nAZALITKA 17 czerwca 2013 21:20\nŚliczne:) Ja też czerpię inspiracje z gotowych wyrobów ;)\nJoanna 9 lipca 2013 19:28\na wiesz... u mnie odwrotnie... w myśl powiedzenia... szewc bez butów chodzi...\nWymianka z okazji Dnia Dziecka


Patenty naukowców z Wrocławia - Radio RAM\nPatenty naukowców z Wrocławia\nPrzemek Gałecki\t| Utworzono: 08.04.2015, 18:19\nUrząd Patentowy opublikował dane za lata 2009-2013. Stolica Dolnego Śląska jest na pierwszym miejscu pod względem liczby patentów w sektorze ochrony zdrowia.\nWrocław innowacjami stoi. Urząd Patentowy opublikował dane za lata 2009-2013. Stolica Dolnego Śląska jest na pierwszym miejscu pod względem liczby patentów w sektorze ochrony zdrowia. Wrocławskie Centrum Badań EIT+, które jest krajowym liderem wśród instytucji biznesowych. Z kolei najwięcej patentów wśród polskich uczelni otrzymał wrocławski Uniwersytet Przyrodniczy, a jakby tego było mało kolejna w zestawieniu jest politechnika. Profesor Romanow Gancarz z tej uczelni otrzymał już kilka patentów a kolejne wnioski czekają na rozpatrzenie. Naukowiec udowadnia w swoich badaniach, że zakrzepice czy kamienie nerkowe można leczyć nie za pomocą lekarstw, czy zabiegów a roślin. Naukowcy nie ukrywają jednak, że patent to dopiero połowa drogi. Właśnie po to powstało Wrocławskiego Centrum Badań EIT+, które specjalizuje się we wprowadzaniu innowacyjnych odkryć do sprzedaży.\nJeden z mądrych profesorów z Holandii powiedział, że jak chorujemy, to na pewno jest specyfik w naturze. Tylko trzeba go znaleźć - mówi prof. Roman Gancarz z Politechniki Wrocławskiej, któremu się udało. I to kilkanaście razy. Naukowiec wspólnie ze swoim zespołem otrzymali już kilka patentów a kolejne wnioski czekają na rozpatrzenie.\nGancarz udowadnia w swoich badaniach, że zakrzepice czy kamienie nerkowe można leczyć nie za pomocą lekarstw, czy zabiegów a roślin: - Zielarstwo w XXI wieku. Ta trochę brzmi szamańsko, jakby pejoratywnie.\nAle Polski Urząd Patentowy nie ma wątpliwości, że to nowatorskie rozwiązania. Zresztą podobnie jak innych wrocławskich naukowców, którzy w ostatnich latach otrzymali prawie 190 patentów w obszarze związanym z medycyną. Stolica regionu jest w tej materii absolutnym liderem - to ponad jedna trzecia wszystkich zgłoszeń w tej dziedzinie w naszym kraju.\n- Robi się te najtrudniejsze rzeczy i wytwarza się najtrudniejsze rzeczy. One są obarczone największym ryzykiem, ale i sukces może być wielki - mówi Patrycja Radek z Wrocławskiego Centrum Badań EIT+, które jest krajowym liderem w medycznych patentach wśród instytucji biznesowych. Co więcej centrum otrzymało właśnie pierwszy w historii patent na rynku amerykańskim. - Dotyczy on wytwarzania czystej albuminy. Możemy ją stosować do tworzenia nowoczesnych szczepionek i właśnie ta właściwość wykorzystywania jej jako nośnika substancji terapeutycznych jest tą kluczową kwestią.\nUltra - czysta albumina\nSurowicza albumina wołowa (BSA) jest białkiem powszechnie stosowanym w biochemii i biologii molekularnej (...) pozbawiona zanieczyszczeń (w tym zanieczyszczeń cukrowych) jest wymagana między innymi w badaniach wykrywania białek, jonów metali, do konstruowania szczepionek, wytwarzania selektywnych przeciwciał czy jako nośnik substancji czynnych w leczeniu chorób zapalnych lub nowotworowych. Więcej...\nZe współpracy z EIT+ skorzystał też Prof. Piotr Dzięgiel z Uniwersytetu Medycznego. Odkrył i opatentował gen, który najprawdopodobniej odpowiada za skuteczność chemioterapii w leczeniu raka piersi. - Zrobiliśmy to na większej liczbie przypadków. O dziwo to się potwierdziło. Korelacje były bardzo wysokie - mówi prof. Dzięgiel.\nDzięki temu będzie można w przyszłości ocenić czy u pacjentki można zastosować standardową terapię, czy konieczne są inne metody leczenia. Naukowiec zaznacza jednak, że zdobywanie patentów to bardzo ważny ale zaledwie początek w walce o wdrażanie nowych rozwiązań. Ale tu również widzi szanse Wrocławia.\n- Doszło do integracji środowiska akademickiego. I to jest siła moim zdaniem, bo nie stworzy się czegoś praktycznego, czegoś co się da skomercjalizować bez współdziałania różnych grup naukowców z różnych dziecin - dodaje prof. Piotr Dzięgiel.\n#patenty eit plus


Edward Snowden projektuje gadżet chroniący smartfony przed zakusami rządu i hakerów\nStartTechnologieEdward Snowden projektuje gadżet chroniący smartfo ...\nZ roku na rok jesteśmy coraz bardziej zagrożeni, poruszając się w tzw. cyberprzestrzeni. Szczególnie łasym celem dla hakerów i innych przestępców są nasze smartfony, zawierające coraz większą ilość cennych danych. Edward Snowden, czyli człowiek odpowiedzialny za słynny wyciek rządowych danych, zaprojektował gadżet, który pozwoli lepiej chronić zawartość „sprytnych” telefonów.\nUrządzenie opracowane przez Snowdena do spółki z hakerem o imieniu Andrew Huang doczepiane miałoby być do smartfona poprzez wejście na kartę SIM. Dzięki temu gadżet byłby w stanie monitorować wszystkie transmisje przechodzące przez telefon: od Wi-Fi począwszy, a na Bluetoothu skończywszy. Urządzenie Snowdena zawierałoby własny ekran, który pozwalałby sprawdzić, czy przypadkiem ktoś w danym momencie nie próbuje naszego telefonu zhakować. W tak nieprzyjemnej sytuacji z pomocą przychodziłby specjalny „kill-switch”, czyli guzik natychmiastowo wyłączający smartfon. Ekspresowe odłączenie zasilania pozwoliłoby zaskoczyć przestępcę, nim ten zdołałby np. całkowicie przejąć kontrolę nad zawartością telefonu.\nZe względu na to, iż Snowdenowy gadżet doczepiany byłby do tyłu telefonu, automatycznie uniemożliwiałby korzystanie z kamerki. Nie jest to jednak nieprzemyślany błąd konstrukcyjny – twórcy urządzenia chcą w ten sposób zapewnić użytkownikowi, że nikt nie będzie aktywował kamerki, by go szpiegować. Jeżeli naprawdę będziemy musieli cyknąć jakąś wyjątkową fotę, gadżet zawsze można by zdjąć, upewniając się wcześniej, że nikt inny właśnie nie szpera po cyfrowych zakamarkach komórki.\nOpisując możliwości tego urządzenia, nieprzypadkowo używałem głównie trybu tymczasowego. Wynika to z tego, że pomimo iż Snowden wraz z Huangiem mają pomysł, jak gadżet miałby działać, nie zbudowali jeszcze żadnego prototypu. Ten ma powstać dopiero w przyszłym roku. Jeżeli gadżet sprawdzi się w boju, Snowden ma zamiar stworzyć serię specjalnych telefonów z tą modyfikacją, które następnie trafią do rąk Chińskich dziennikarzy mających od wielu lat problemy z wścibskim okiem rządowego „Wielkiego Brata”.\nfot. źródło https://www.flickr.com


Senne zapiski z życia, czyli rozmawiam z Justyną Adamczyk - Oko na kulturę\nTwoje prace kierują oglądających bardziej w sferę sennych marzeń i koszmarów, niż rzeczywistości. Nie lubisz współczesnego świata?\nZ pewnością ciężko jest lubić nasz świat bez poczucia zawodu w wielu kwestiach. Czasem zastanawiam się, czy cokolwiek się tak naprawdę zmieniło? Moje rysunki, obrazy to zapiski z życia przemycone do sfery, w której mogę być całkowicie szczera. Zdejmuję maskę poukładanego, dorosłego człowieka i przekazuję swoje emocje tak, jak je widzę. Swoją drogą nigdy nie chciałam dorosnąć…\nW jednej z rozmów wspominałaś, że upiększasz rzeczywistość, ja jednak odnoszę wrażenie, że raczej wydobywasz to, czego człowiek nie chce zobaczyć. Nasze lęki, strachy, nawet brutalność, krwistość — i przenosisz to w przyjaźniejszą, bardziej komfortową strefę. Sztuka staje się Twoją terapią? Odpowiedzią na wydarzenia, które mają miejsce?\nTak, upiększam rzeczywistość, ale tylko tę moją subiektywną. Każdy ma jakieś doświadczenia i to one kształtują nasz charakter. I oczywiście nie zawsze są to złe doświadczenia. Ale trochę faktycznie tak jest — sztuka jest odpowiedzią na doświadczenia, również, jak nie przede wszystkim, moje osobiste. Ale to, co ja widzę we własnych pracach, nie zawsze jest adekwatne do tego, co widzi oglądający. Nie wiem, czy jest to terapia… Staram się po prostu uważnie notować sytuacje — te ważne, jak i te błahe, w zależności od okoliczności. Tworzę, bo nie umiem inaczej… Nie umiem nie tworzyć. Jest to dla mnie tak naturalne, jak dla innych bieganie czy jedzenie.\nJustyna Adamczyk – Duch (2009), 60×70 cm\nJednym z często pojawiających się elementów w Twoich pracach są duchy, których boi się wiele osób. A jaki Ty masz do nich stosunek? Wierzysz w świat poza nami, ten nierzeczywisty, nieuchwytny?\nCzy wierzę…? Raczej chodzi tu o pewne przeświadczenie, że jeśli łączy cię jakaś silna emocja z innym człowiekiem, to nie jest możliwe, aby nie mieć wspólnej przestrzeni do komunikacji z tą osobą. Świat jest w końcu stworzony z cząsteczek, które się nawzajem przenikają.\nGdy oglądałam po raz pierwszy Twoje prace, od razu skojarzyły mi się z mrocznymi baśniami, bajkami z dzieciństwa, szczególnie jedną — Muminkami. Oglądałaś?\nTaaak! Zdecydowanie uwielbiałam tę bajkę! I przyznam, że w dzieciństwie nawet trochę się jej bałam, a chyba najmocniej Hatifnatów. Ale to, co pamiętam najbardziej, to właśnie to, że bajka miała niesamowity, mroczny klimat, który ostatecznie bardzo przypadł mi do gustu.\nJustyna Adamczyk – Pycha, akryl na surówce lnianej 60×70 cm\nJaka była Twoja ulubiona bajka czy baśń? Którą mogłaś oglądać czy czytać wielokrotnie?\nChyba nie mam ulubionej. Może Sinobrody?… Żartuję. Nie, rzeczywiście nie mam ulubionej bajki. Zawsze bardzo lubiłam słuchać, a potem czytać książki, które bardzo na mnie wpłynęły — ale są to książki, które pochłonęłam w wieku nastoletnim. Jeśli chodzi zaś o animacje, to do tej pory jestem ich wielką fanką.\nTwoje obrazy mogłyby stanowić świetną ilustrację do niejednego tomiku poezji czy książki dla dzieci. Są lekkie, liryczne i dają duże pole do interpretacji. Pełne symboliki, ale przede wszystkim skupiające się na emocjach. Lubisz poezję czy nie masz na nią czasu? Może zastanawiałaś się nad zobrazowaniem zestawu wierszy?\nDokładnie miesiąc temu skończyłam serię ilustracji do książeczki dla dzieci, która niebawem zostanie wydana. I muszę przyznać, że praca nad ich tworzeniem sprawiła mi dużo radości i prawdziwej zabawy. Mam wielką nadzieję, że w przyszłości będę miała jeszcze okazję pracować przy tego typu projektach.\nJustyna Adamczyk – Bez tytułu (2010), technika mieszana, płótno, 50×50 xm\nChoć operujesz plamami, a tym samym tworzysz pewnego rodzaju niedopowiedzianą sztukę, często z Twoich prac można wydobyć postać człowieka. Dlaczego zdecydowałaś się na takie przedstawienie?\nWynika to z faktu, że człowiek interesował mnie zawsze. Lecz nie chodzi tu o cielesną postać, a o złożoną osobowość. Tymi prostymi zabiegami staram się zobrazować konkretne emocje, które przecież, jako pojęcia abstrakcyjne, trudne są do zilustrowania. Stąd też musiałam znaleźć swój własny język symboli i metafor, dzięki którym łatwiej mi zwizualizować konkretne, trapiące mnie zagadnienia czy problemy.\nChoć postać człowieka (czy może bardziej jego ducha) jest umowna, bardzo często decydujesz się na umieszczenie jednego elementu — oczu, szczególnie w starszych pracach. Dlaczego właśnie one? Uważasz, że to oczy są najważniejsze w człowieku? Stanowią odbicie jego duszy?\nTo chyba wyszło zupełnie naturalnie. Oczy są według mnie symbolem tego, że pamiętam, i tego, że nie zapominam. Albo też że nie chcę zapomnieć. Bo jeśli człowiek już raz coś zobaczy, to trudno jest mu to wymazać z pamięci. Z drugiej strony zaś mam wrażenie, że pamięć często płata nam figle i z czasem zapominamy wiele ważnych dla nas sytuacji czy ludzi. Moje prace są takim rodzajem pamiętnika, w których zapisuję to, co dla mnie najistotniejsze.\nInną cechą charakterystyczną Twoich obrazów jest wykorzystanie dwóch, a w sumie trzech kolorów — bieli, która dodaje przestrzeni, wolności, czerwieni kojarzącej się z krwią, przemocą, brutalnością i emocjami, ale i niebieskim, który dodaje elementu spokoju i wyciszenia. Czy w ten sposób postrzegasz życie — pełne emocji i pasji, ale i spokoju, którego ludzie wciąż szukają?\nMożna tak powiedzieć. Kolor jest dla mnie narzędziem obrazującym emocje. Pomaga mi w przekazywaniu intencji. Przestrzeń natomiast jest ważną częścią każdego projektu. Osobiście wolę pozostawić wolną przestrzeń, aby to, co najważniejsze, a więc obrazowany element, mógł wybrzmieć najpełniej i aby nic wymowie tej nie przeszkadzało.\nJustyna Adamczyk – No one (2010), akryl na surówce lnianej 70×70 cm\nWspomniałam wcześniej, że Twoje prace są lekkie, zwiewne, ale jednocześnie naładowane emocjami. Takimi określeniami opisuje się kobietę i tak też odbierane są Twoje obrazy. Dlatego też zastanawia mnie, jaki masz stosunek do współczesnego feminizmu, kobiety i jej seksualności?\nJestem kobietą i wyjątkowo drażni mnie szufladkowanie, uprzedzenia i wkładanie nas w role, jakie powinnyśmy zajmować. Tak, jestem kobietą — posiadam i kieruję się emocjami, ale także i równocześnie rozumem. Niestety, odnoszę wrażenie, że w świecie, w którym żyjemy, kobiety muszą tłumaczyć się ze swojej seksualności, potrzeb czy pragnień. Niestety też wiecznie musimy udowadniać, że poziomem intelektualnym dorównujemy mężczyznom. Emocjonalność to przecież nie ułomność, tylko cecha powodująca, że potrafimy dostrzec więcej.\nCzerwień i biel zdają się nawiązywać do okresu dojrzewania — gdy dziewczynka staje się kobietą. Jest to dla Ciebie ważny czas?\nHa! Przede wszystkim ja nigdy nie chciałam dorosnąć. Świat dorosłych jest smutniejszy. Dorośli posiadają niewytłumaczalny dar nakładania na siebie ograniczeń, kajdan odpowiedzialności. Ja po prostu lubię kolor czerwony, która ponadto posiada niesamowitą głębię.\nJustyna Adamczyk – Mara (2011)\nDlaczego zrezygnowałaś z realistycznego, szczegółowego malarstwa?\nZ malarstwa realistycznego zrezygnowałam chyba dlatego, że mnie po prostu męczyło. A tak na poważnie, to od samego początku szłam w stronę uproszczonej formy, która nie dodaje niepotrzebnych „przeszkadzaczy” w formie, w kontekście podjętego przeze mnie tematu. To, co chcę pokazać w swoich projektach, nie może mieć ozdobników — musi pozostać surowe, inaczej straci swoją moc i stanie się ozdobnikiem.\nKiedy rozmawiałam z Agatą Czeremuszkin–Chrut, przyznała, że są osoby, które zastanawiają się, czy ona w ogóle umie malować. A Ty spotykasz się z takimi reakcjami?\nPowiedzmy, że mam nieco inne doświadczenia, choć nie mogę powiedzieć, że łagodniejsze. Mam wrażenie, że ludzie powszechnie nie szanują sztuki. Ja nawet podejrzewam, że niektórzy się jej boją. A jak wiadomo, najlepszą obroną jest atak. I dlatego też tak często z ust widza słyszymy mało kreatywną i konstruktywną krytykę.\nGdy wymieniałyśmy się mailami, napisałaś, że jako pracującemu artyście ciężko Ci umówić się na spotkanie. W takim razie kiedy jeszcze znajdujesz czas na tworzenie? Czy zmęczenie daje Ci się mocno we znaki? Jak godzisz wszystkie obowiązki?\nMogę powiedzieć, że szczęściem w nieszczęściu mam czas wieczorami, w weekendy i na urlopie. Myślę też, że paradoksalnie moja praca pomaga mi nieco w kreatywnym myśleniu. Jest nieskończoną inspiracją do nowych projektów. Łączenie tych dwóch światów jest bardzo ciężkie, męczące, wykańczające, ale wyjątkowo pomocne. Nie mówię, że każdemu taki system musi odpowiadać — mi pasuje. Być może dlatego, że mam zwyczaj maksymalnego się zapracowywania. Oczywiście nie mówię, że nie chciałabym zajmować się tylko sztuką. W Polsce, niestety, jest to dla mnie — przynajmniej na tę chwilę — niemożliwe. Ale to chyba taki sposób na życie — im mniej mamy czasu, tym więcej tworzymy.\nPraca odbiera mi przede wszystkim czas, ale daje też poczucie bezpieczeństwa finansowego, pozwala na realizowanie projektów na własny koszt. Nigdy nie tworzyłam dla zysku. To, co powstało, jest wynikiem mojej pasji i tego, że jestem uparta. Wiem, że niezależnie od tego, co będzie, ja będę tworzyć, ponieważ jest to dla mnie naturalny, w pewien sposób niezbędny i niczym niezastąpiony stan i potrzeba.\nW jakim kierunku obecnie podążasz?\nTrudne pytanie. Aktualnie nie wiem jeszcze, w jakim kierunku zmierzam. Na chwilę obecną pracuję nad seriami rysunków, które do tej pory zajmowały całą moją uwagę. Rozpoczęłam też pracę nad cyklem większych niż dotychczas obrazów, które zamierzam zaprezentować na kwietniowej wystawie w Częstochowie, a następnie również we Wrocławiu. Nieustannie też pracuję nad koncepcjami bardziej rozbudowanych projektów — tak wydawniczych, jak i ekspozycyjnych, ale za wcześnie jeszcze, by o tym mówić.\nJustyna Adamczyk – Marnie (2014), rysunek 50×70 cm\nJustyna Adamczyk – Podoba ci się to, 60×70 cm


Zmiany podatkowe dotyczące czasu kwarantanny na Ukrainie\n«СeDePe. Ośrodek Рrzedsiębiorczości» Prowadzenie księgowości i nie tylko.\nZapoznanie sie z nami\nVerkhovna Rada Ukrainy 17 marca 2020 r. uchwaliła ustawe o wsparciu podatników na pewien czas kwarantanny, która uruchamia nastepne normy:\n– od 1 marca do 30 kwietnia 2020 roku :\n1. Przedsiebiorcy (na ogólnych i uproszczonych systemach) i samozajete jaźnie zwalniaja sie od spłaty Jedynej socjalnej raty. To oznacza, że Jedyna socjalna rata nie bedzie naliczać sie za marzec i kwiecień. Marzec i kwiecień bedzie zaliczony do ubezpieczeniowego stażu takich przedsiebiorców.\n2. Za dany okres nie nalicza sie i nie spłaca sie płaca za działki rolnej;\n3. Obywatele sa zwolnieni z grzywien i kar za opóźnienia w spłacie pożyczek konsumenckich. Dług nie unieważnia sie, kredyt należy bedzie zgasić.\n4. Obiekty niemieszkalnej nieruchomości, co przebywa we własności osób fizycznych albo prawnych, nie sa obiektem opodatkowania podatkiem na majatek nieruchomy odmienne od działki rolnej.\n– z 1 marca przed 31 maja 2020 roku:\n1. Nie być czynny mandaty za naruszenie podatkowego ustawodawstwa.\nTo nie dotyczy naruszeń długoterminowych umów o ubezpieczeniu na życie i niepaństwowych emerytur.\nKary beda naliczać sie za sprzedaż bez zgody podatkowej majatku, co przebywa w podatkowym zastawie, za naruszenie przy produkcji, ewidencji, obiegu paliwa i spirytusu, za naruszenie przy naliczeniu renty, VAT i akcyz.\n2. Płatnikowi podatku nie bedzie naliczać sie grzywna. Policzona, lecz nie spłacona za ten okres grzywna bedzie przepisana.\n3. 18 marca wprowadza sie moratorium na przeprowadzenie dokumentalnych i faktycznych sprawdzeń biznesu. Sprawdzenia, które były rozpoczete przed 18 marzca 2020 roku i dotychczas niedokonane, tymczasowo zatrzymuja sie.\n4. Przenosi sie na 3 miesiace wprowadzenia do działania norm praw o kasowych aparatach dla całych grup przedsiebiorców na uproszczonym systemie opodatkowania.\n– przed 1 lipca 2020 roku:\nTrwa termin przedstawienia rocznej deklaracji o majatku i dochodach. Sume określonych do spłaty podatków można przekazać przed 1 października 2020 roku.\nNasza ekipa ksiegowych przedłuża prace na pewien czas kwarantanny w dystansowym formacie. Nie bolcie i dotrzymujcie sie rekomendacji Światowej organizacji lecznictwa!\nNasze usługi Kontakt Aktualności\nKontakty na Ukrainie\nul. Truskawiecka, 2 b, Lwów, 79031, Ukraina\nul. Saksaganskogo 96, Kijów, 01032, Ukraina\nKontakty w Polsce\nul. Burakowska 5/7, 01-066, Warszawa, Poland\nul. Żeromskiego 53, 90-625 Łódź Poland\n«СeDePe. Ośrodek Рrzedsiębiorczości» Prowadzenie księgowości i nie tylko!\nAby uzyskać cenę, wypełnij formularz\nWasze imie (obowiazkowo)\nNumer telefonu (obowiazkowo)


O CO CHODZI? | bez diety\nWcale nie musisz z wypiekami na twarzy zjadać dziesięciu hamburgerów dziennie, żeby być kobietą bez diety! Kobiety bez diety to tak naprawdę dziewczyny, które nie boją się być sobą, pokazywać środkowego palca ideałom „piękna”, wyrażać swojej opinii o istotnych dla nich sprawach… Jednym słowem: wymiatają!\nW czasach, kiedy cenione jesteśmy za niskie poczucie własnej wartości i ślepe dążenie do ideałów kreowanych przez media, bycie sobą i odważne wyrażanie siebie jest prawdziwym buntem. I tutaj właśnie się buntujemy! Pokazujemy, że czujemy się dobrze we własnej skórze, nie nosząc rozmiaru xs, że nie zgadzamy się z tym, co narzuca społeczeństwo, że potrafimy robić piękne rzeczy i projekty z ważnymi przekazami, że jesteśmy kreatywne i nie boimy się tej kreatywności wykorzystywać. Czasami jesteśmy roztrzepane, a czasami zupełnie poważne. Czasami płaczemy ze śmiechu, a czasami z autentycznego smutku. Jesteśmy tutaj po prostu sobą: cudownymi dziewczynami!\nWiemy, że laski muszą trzymać się razem, dlatego oprócz bloga, funkcjonuje też instagram @kobietybezdiety, gdzie nawzajem się inspirujemy i dyskutujemy.\nJeżeli masz coś do powiedzenia, albo robisz jakieś cudowne rzeczy, którymi chciałabyś się podzielić na blogu, pisz do mnie śmiało na mejla zuza.klatt@gmail.com! Nie wymagam żadnego doświadczenia w pisaniu, czy grafice, wystarczy pasja i kreatywność!\nbuziaki i miłego czytania\n„redaktor naczelna” Zuza\n//obrazki i nagłówek by Zuza @fwnn


Lepsza akustyka w szkołach to lepsze oceny i mniejszy stres - Kurier Nauczycielski\nStrona główna Mazowieckie Lepsza akustyka w szkołach to lepsze oceny i mniejszy stres\nSP nr 340 w Warszawie przeszła modernizację akustyczną; fot. Ecophon Polska\nUkształtowanie budynku szkoły, jego otoczenia i pomieszczeń, decyduje nie tylko o jego funkcjonalności, ale także o tym, czy będzie ułatwiał, czy też może utrudniał proces nauczania. Zarówno na funkcjonalność pomieszczeń szkolnych, jak i na samopoczucie uczniów i nauczycieli ogromny wręcz wpływ ma akustyka wnętrz. Mniejszy hałas to lepsza atmosfera pracy, zredukowany stres i… lepsze stopnie. Badania przeprowadzone w warszawskiej Szkole Podstawowej nr 340 są tego najlepszym dowodem.\nSzkoła Podstawowa nr 340 w Warszawie jest jedną z największych placówek oświatowych w Polsce. Codziennie w budynku przy ul. Lokajskiego uczy się aż 1200 uczniów, co jeszcze do niedawna, owocowało niezwykle wysokim poziomem hałasu.\nPomiary wykazały, że podczas przerw na korytarzach równoważny (średni) poziom dźwięku wahał się w granicach 87 – 92,9 dB. Nie lepiej było w szkolnej stołówce. Tego typu wyniki można porównać do hałasu, na który jesteśmy narażeni na terenie lotniska czy w hałaśliwym zakładzie przemysłowym.\nPrzyczyna tego stanu rzeczy była taka sama jak w większości z 22 tysięcy polskich szkół podstawowych i średnich – brak jakichkolwiek rozwiązań służących kształtowaniu akustyki wnętrz.\nDzięki staraniom rady rodziców SP nr 340 szkoła doczekała się modernizacji akustycznej, która z dwóch powodów była wyjątkowym projektem. Po pierwsze, ze względu na swój całościowy charakter (wyciszono praktycznie wszystkie pomieszczenia dostępne dla uczniów). Po drugie, dzięki przeprowadzonym pracom stała się ona pierwszą szkołą w Polsce spełniającą wymagania nowej normy akustycznej obowiązującej od 2018 r.\nUznaliśmy więc, że w szkole trzeba koniecznie przeprowadzić badania ankietowe, które dadzą odpowiedź, jak zmieniły się warunki nauki po wprowadzeniu nowego standardu akustycznego – tłumaczy Mikołaj Jarosz, architekt i ekspert Ecophon Saint-Gobain, pomysłodawca badań.\nBadania zostały przeprowadzone wspólnie przez specjalistów z Uniwersytetu Śląskiego i firmę Ecophon. Z ramienia Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach badania przeprowadziła dr Irena Polewczyk, prof. UŚ, zajmująca się naukowo zagadnieniami związanymi z percepcją słuchową. Na potrzeby badań została stworzona specjalna Skala Odczuwanych Zmian Akustycznych (SOZA).\nFot. Ecophon Polska\nBadania przyniosły bardzo ciekawe wnioski, zwłaszcza dotyczące zmian w klasach lekcyjnych. Po wyciszeniu całej szkoły nauczyciele największe zmiany zauważyli właśnie w tych pomieszczeniach: aż 78 proc. z nich stwierdziło, że są one tutaj duże lub bardzo duże.\nOceniając koncentrację uwagi uczniów przed adaptacją akustyczną tylko 16,3 proc. nauczycieli określiło ją jako wysoką. Natomiast po wyciszeniu aż 78,5 proc. z nich oceniło skupienie uczniów podczas lekcji jako wysokie lub bardzo wysokie.\nTo niezwykle cenne obserwacje, pokazujące w jakim stopniu redukcja hałasu i pogłosu w klasie lekcyjnej może poprawić efektywność nauki – podkreśla dr Irena Polewczyk, współautorka raportu i dyrektor Instytutu Pedagogiki Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.\nWarto zwrócić szczególną uwagę na różnicę w poprawie zdolności zapamiętywania nowego materiału. Przed modernizacją jedynie ok. 5 proc. nauczycieli oceniało trwałość zapamiętywania jako wysoką, przy czym nikt nie dał oceny „bardzo wysoka”. Natomiast po modernizacji aż 50 proc. z nich użyło określenia „wysoka” lub „bardzo wysoka” – dodaje dr hab. Polewczyk.\nPoprawa akustyki szkoły przełożyła się na poprawę poziomu nauczania, widoczną w ocenach okresowych: aż dwie trzecie ankietowanych nauczycieli oceniło, że oceny okresowe uczniów są teraz lepsze.\nPełny raport „Akustyka w szkołach – raport z badań ankietowych” znajdziesz TUTAJ.\nModernizacja akustyczna SP nr 340 była swego rodzaju eksperymentem, ale wrażenia użytkowników budynku były tak pozytywne, że władze stolicy zdecydowały się na pilotażowy program obejmujący modernizację akustyczną w kolejnych 10 szkołach podstawowych. Dalsze plany obejmują modernizację akustyczną kolejnych 200 szkół w Warszawie. Powstał także przewodnik projektanta, wydany przez stolicę Warszawy, zatytułowany „Dobrze zaprojektowana szkoła”, z całym rozdziałem poświęconym akustyce, którego współautorem jest Mikołaj Jarosz.\nPoprzedni artykułSukces polskich uczniów na 33. Międzynarodowej Olimpiadzie Informatycznej\nNastępny artykułChroniczne zmęczenie utrudnia wychowanie dzieci\nGość 12 maja 2022 At 10:14\nProszę dodawać daty do artykułów, nie wiadomo czy wiadomość jest z tego tygodnia czy sprzed 10lat


Reggaeland już za 5 tygodni! | Wirtualny Płock\n31 maja 2012 Ania elephant man, reggae, reggaeland\nWe wtorek w warszawskim klubie „Powiększenie” odbyła się ogólnopolska konferencja prasowa na temat Festiwalu Reggaeland.\nPodczas konferencji zaproszonym dziennikarzom po raz pierwszy zaprezentowano niemal cały program wydarzenia.\nMikołaj Łakomski, Dyrektor Wydziału Promocji i Informacji przedstawił ofertę kulturalną Płocka. Mówił o polityce miasta, która z jednej strony ma zapewnić dostęp do kultury jak najszerszym grupom płocczan, a z drugiej wymiernie przyczynia się do promocji miasta w skali ogólnopolskiej. Podkreślał, że Reggaeland to dla Płocka bardzo ważny projekt, na który jest duże społeczne zapotrzebowanie, co udowodniła zeszłoroczna, organizowana przez pasjonatów impreza Reggaeland Undergroud.\nZ kolei Grzegorz Żaglewski, Dyrektor Artystyczny Festiwalu Reggaeland przedstawił program imprezy. Zaznaczył, że wiele gwiazd (m.in. Elephant Man czy J. Boog) właśnie w Płocku da swój pierwszy polski koncert. Opowiadał o wyjątkowym charakterze festiwalu, który choć zaprasza światowe gwiazdy, pozostaje wydarzeniem niezależnym i poszukującym.\nKonferencję uzupełniło wystąpienie Marcina Jabłońskiego z Płockiego Ośrodka Kultury i Sztuki, który przekazał informacje praktyczne: ceny biletów, organizację miasteczka festiwalowego czy dane statystyczne.\nDziennikarze podczas konferencji otrzymali nie tylko materiały dotyczące Festiwalu Reggaeland, ale także pakiet informacji o wakacyjnych wydarzeniach Płocka, jego stałych atrakcjach, bazie noclegowej i gastronomicznej. Konferencję zamknęły indywidualne rozmowy z ogólnopolskimi mediami.\nOrganizatorami Festiwalu Reggaeland są: Urząd Miasta Płocka oraz Płocki Ośrodek Kultury i Sztuki. Festiwal odbędzie się w dniach 6 i 7 lipca w Płocku, na nadwiślańskiej plaży. Bilety na Reggaeland kosztują 30 zł.\n← Dzień Dziecka w piłkarskiej atmosferze\nIndustrialny portret miasta →


» CarPro Ech2O Quick Detailer Koncentrat 1L\nKod produktu: 84E9-926EA\nTo koncentrat produktu typu quick detailer który nadaje się do bezwodnego mycia samochodu. Jest on wynikiem 2 letnich badań chemików CarPro. Został zaprojektowany do stosowania z wcześniej nałożonymi powłokami ceramicznymi i kwarcowami oraz woskami. Formuła produktu opiera się o główny składnik powłok zabezpieczających tj. SiO2, dzięki któremu bezpiecznie wyczyścimy, nabłyszczymy i zabezpieczymy powierzchnie zewnątrz pojazdu.\nQuick Detailer śliskość i błysk koncentrat 1:10 500 ml


1938.05.15 Wisła Kraków - Ruch Chorzów 3:1 - Historia Wisły\n1938.05.15 Wisła Kraków - Ruch Chorzów 3:1\n1938.05.15, I ligi, 5. kolejka, Kraków, Stadion Wisły, 17:15\nWisła Kraków 3:1 (1:1) Ruch Hajduki Wielkie\nWiktor Cholewa 14'\nBolesław Habowski 86'? 1:0\nDebiut ligowy Tadeusza Brudnego i Wiktora Cholewy\nTeodor Peterek (Ruch Chorzów)\n2 Kurjer Polski. R. 41, 1938, nr 133\n3 Śląski Kurjer Poranny, 1938, R. 4, Nr. 133\n1938, nr 130 (12 V)\nMecz ligowy Wisła-Ruch atrakcją najbliższej niedzieli.\nW najbliższą niedzielę czeka Kraków rzadka sensacja sportowa. W dniu tym zostanie rozegrany nadzwyczaj ważny mecz ligowy między krakowską Wisłą a czterekrotnym mistrzem Polski i obecnym leaderem tabeli — Ruchem z Wielkich Hajduk.\nJeśli się zważy, że Ruch prowadzi obecnie w tabeli bez straty punktów, a Wisła jakoś nie może wydostać się na lepsze miejsce w tabeli, to można być pewnym, że mecz ten będzie nie zwykle zażarty. Wisła za wszelką cenę będzie chciała poprawić swoją lokatę w tabeli, a Ruch będzie się starał o to, aby z Krakowa wywieźć punkty, które pod koniec sezonu mogą poważ nie zaważyć na szali.\nKto wygra w tym meczu — dzisiaj przewidzieć trudno. Ruch ma za sobą piękną serję zwycięstw — Wisła własne boisko, swoją publiczność i świadomość doniosłości tego spotkania. Przyznać trzeba, że argumenty z obu stron są ważne. Zadecyduje lepsza forma i lepsza dyspozycja strzałowa. W każdym razie warto będzie pójść na ten mecz, aby być świadkami pięknej i zaciętej gry.\nTakże i pozostałe mecze ligowe będą bardzo ciekawe. W Warszawie: Warszawianka zmierzy się ze Śmigłym. Będzie to poważna próba sił, gdyż Śmigły pozbył się już tremy debjutanta w Lidze i może zgotować niespodziankę. W Łodzi ŁKS walczy z maruderem Ligi — Polonją. Ostatnia poprawa formy ulubieńca publiczności warszawskiej wskazuje na to, że spotkanie to będzie bardzo zacięte i ciekawe. Pogoń gości we Lwowie Wartę i zapewne postara się odrobić stracony teren. Wreszcie w Chorzowie wice mistrz Ligi AKS spotka się z mistrzem — Cracovią. Zadanie tej ostatniej nie jest łatwe, gdyż AKS, który stracił punkty w Wilnie i w Łodzi, będzie się starał wykazać, że na swojem boisku jest, jak dawniej, nie do pokonania. Jednem słowem niedziela ligowa będzie bardzo interesująca.\n1938, nr 135 (17 V)\nPierwsza przegrana leadera Ligi.\nWisła-Ruch 3:1 (1:1),\nI znowu tradycji stało się zadość. Ruch, Który szedł od początku bez porażki i szczycił się znakomitą formą, musiał się ugiąć przed drużyną Wisły, odzyskującą swą dawną formę. Jest ona tem bardziej podkreślenia godna, gdyż „Czerwoni” wystąpili z dwoma nowymi graczami z młodszych drużyn, a to z bramkarzem Brudnym i Cholewą na prawym łączniku. Obaj ci gracze zdali egzamin w drużynie ligowej i debjut ich uwalać można na udały. Ruch nie zaimponował swą formą. Jedynie tylko do pauzy pokazał grę godną czołowej drużyny w Lidze, natomiast po przerwie zespołem bezwzględnie silniejszym była Wisła, która lepiej jak dotychczas zdołała przetrzymać drugą połowę zawodów. Reprezentacyjni gracze Ruchu, jak Wilimowski i Wodarz, poza piękną techniką, nie pokazali nic nadzwyczajnego w przeciwstawieniu do młodych napastników Wisły, których ambicja decydowała nieraz o wyniku.\nDrużyny wystąpiły w nast. składach: Brudny. Szumilas i Sitko, Kotlarczyk, Gierczyński i Filek, Habowski, Cholewa, Gracz, Artur i Łyko. Ruch — Brom, Giemza i Czempisz, Dziwisz, Nowakowski i Panhyrz. Kruk, Wiechoczek, Peterek, Wilimowski i Wodarz.\nWisła przechodzi z miejsca do ataku i bramkarz Ruchu musi energicznie interweniować przy licznych kornerach, które uzyskuje Wisła. Jest to jedyna początkowo zdobycz jej napastników, z których Artur zaprzepaszcza stuprocentową — zdawałoby się — pozycję.\nRuch nie ustępuje w agresywności miejscowym, a jego ataki Inicjuje zazwyczaj Peterek, początkowo mało pilnowany. Wisła jest jednak energiczniejszą i ona też zdobywa pierwszą bramkę z rzutu rożnego przez Cholewę w 14 min. Ten początkowy sukces bynajmniej nie deprymuje drużyny gości, którzy za wszelką cenę dążą do zwycięstwa. Ich piękne ataki rozbijają się jednak o dobrze grającą obrona Wisły, względnie strzały Ślązaków są niecelne czy też stają się łupem dobrze usposobionego bramkarza Wisły.\nW 29 min. niespodziewanie sędzia pomyłkowo przyznaje rzut rożny przeciw Wiśle, który zostaje wykorzystany przez Peterka, Wysoki wzrost tego gracza umożliwia mu zdobycie wyrównującego goala głową w tłoku podbramkowym. Taka niespodzianka peszy drużynę Wisły, która zaczyna grać coraz bardziej defensywnie tak, iż przewagę obecnie aż do końca pierwsze' połowy przyznać należy Ruchowi. Po przerwie Wisła rozgrywa się i przy puszcza jeden za drugim ataki na bramkę Ruchu, który jednak walczy w dalszym ciągu energicznie. Bramkarze obu drużyn dobrze pracują, ale wreszcie pierwszy kapituluje Brom, kiedy Gracz w tłoku podbramkowym strzela drugiego goala dla Wisły. Jej zwycięstwo nie jest jeszcze bynajmniej zapewnione. Ostra walka o piłkę powoduje przejściowe kontuzje Gracza i Sitki, którzy jednak szybko przychodzą do siebie i wychodzą z powrotem na pole walki.\nWażą się losy spotkania, aż wreszcie z pięknego wybiegu Habowski dostaje się na pole karne i z odległości ok. 10 m celnym strzałem uzyskuje trzeciego goala. Losy spotkania są już rozstrzygnięte, zwłaszcza, iż na drużynie Ruchu widać wyczerpanie. A ponieważ równocześnie i Wisła zagrywa „na czas” przeto ciężko myśleć przeciwnikowi o zwycięstwie. Pod koniec meczu Wisła ma nawet jeszcze szansę na podwyższenie wyniku, ale Habowski i Cholewa pudłują.\nNa wyróżnienie zasługują z drużyny zwycięzców cała linja pomocy, trio obronne dobre, choć taktycznie mu można błędy zarzucić. W ataku najlepsi Gracz i Cholewa, Habowski zbyt lękliwy, a lewa strona ataku słaba. W Ruchu najlepsi Brom, Peterek, Gemza, Dziwisz, natomiast dwójka i Wilimowski za mało skuteczna. Sędziował p. Walczak poza jednem błędnem rozstrzygnięciem, odnośnie wspomnianego rzutu rożnego, dobrze. Widzów 6.000,\nhttp://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1938/numer039/imagepages/image2.htm do przepisania\nKurjer Polski. R. 41, 1938, nr 133\nWISŁA — RUCH 3:1\nRozegrany w Krakowie mecz o mistrzostwo Ligi między drużyną Ruchu z Wielkich Hajduk i Wisłą zakończył się sensacyjnem zwycięstwem Wisły w stosunku 3:1 (1:1). Była to pierwsza porażka Ruchu w tegorocznych rozgrywkach ligowych.\nPorażka Ślązaków była wynikiem słabej gry całego zespołu a z drugiej strony wielkiej ambicji i ofiarności drużyny krakowskiej, która zdołała zadłużenie pokonać groźną drużynę wielokrotnego mistrza Polski.\nW pierwszej połowie Wisła była stroną atakującą. Prowadzenie zdobył rezerwowy napastnik Wisły Cholewa. Wyrównanie uzyskał na kilka minut przed przerwą Peterek.\nPo zmianie pól Wisła dalej przeważa. W 10 min. gracz zdobywa ponownie prowadzenie dla Wisły. Odtąd gra staje się mniej ciekawa i tylko okresami się ożywia. Wynik dnia ustalił Habowski w 40 min.\nSędziował p. Walczak z Warszawy. Widzów około 6 tysięcy\nŚląski Kurjer Poranny, 1938, R. 4, Nr. 133\nWisła-Ruch 3:1 (1:1)\nNieoczekiwaną porażkę poniósł Ruch wczorajszej niedzieli w Krakowie z tamtejszą Wisłą.\nTypowany na zwycięzcę Ruch porażkę zawdzięcza w głównej mierze pomocy, która w drugiej połowie zagrała beznadziejnie. Ponadto sędzia spotkania decyzjami swemi krzywdził Ruch.\nBramki dla Wisły strzelili: Cholewa, Gracz i Habowski, dla Ruchu Peterek.\nPoczątek sezonu nie był dla nas pomyślny. Jeden za drugim remisy, później fatalna porażka w Poznaniu dawały Wiśle niską lokatę w tabeli. Postanowiliśmy rzucić wszystko na szalę. Punktem przełomowym miał stać się mecz z Ruchem, niepokonanym jeszcze wówczas i kroczącym od sukcesu do sukcesu.\nWisła w pokiereszowanym składzie, z Brudnym w bramce (kontuzja nie pozwoliła mi wziąć udziału w tym meczu) zagrała jak za najlepszych czasów. Ruch zszedł z boiska pokonany 3:1, co stanowiło wówczas wielką sensację mistrzostw.\nTę stronę obejrzano 2 385 razy.