Obóz w Bojanie 31.07.2017 (wieczorne) Marian – Nasza postawa wobec Ojca i Syna | Tylko Chrystus\n← Obóz w Bojanie 31.07.2017r (poranne) Marian – Nasza postawa wobec Ojca i Syna – część 3\nObóz w Bojanie 01.08.2017 (poranne) Marian – Objawienie i zwiedzenie – część 1 →\nOpublikowano 28 września 2017, autor: Wierzący\nW Liście do Kolosan w 3 rozdziale 16 i 17 wierszu, czytamy: „Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie”.\nTo znaczy nie tak trochę, nie tylko z jakiegoś urywku, bo mi się ten urywek podoba, mam go na ścianie, mam go w samochodzie, bo mi się bardzo on podoba. Ale Słowo Boże ma w obfitości przepełniać nasze serca. Z obfitości serca mówią usta. A więc, to nie jest żołądek, bo my nie karmimy się słowem przez żołądek, ale przez serce. Z serca muszą wychodzić piękne, czyste prawdy. Musimy znać Boga. Bo jeśli ja nie znam ciebie, to ktoś może mi powiedzieć, że masz krzywy nos, a ty masz prosty, ale jak cię znam, to wiem, że masz prosty. Jak ktoś mówi, że masz krzywy, to powiem mu: „nie opowiadaj, prosty ma, bo wiem, bo widziałem”. Jeśli doznajemy Słowo Boże – Jakub pisze, że zostaliśmy zrodzeni poprzez to Słowo – to doznajemy to Słowo jako żywe, działające w nas, ożywiające nas i dające nam możliwość poznawać to co jest czyste, święte i nieskalane. Niech ono napełnia nas, bo chcemy czytać je i wpuszczać do serca i umysłu naszego, żeby ono nas zmieniało i dawało nam to, co jest potrzebne. Chrystus mówił nam o prawdzie, żebyśmy poznawali Ojca poprzez to to, co mówi Chrystus do mnie i do ciebie. Abyśmy kosztowali jeszcze bardziej, jak dobry jest Pan. A więc, niech ono nas napełnia obfitością z nieba. Czytamy ewangelie, czytamy listy apostolskie, oni przekazywali Słowo, które jest prawdą. Słowo, które przyszło do nas. Uczą nas prawdy. Nauczeni więc bądźmy nauką apostołów i proroków, której kamieniem węgielnym jest Chrystus Jezus. Kosztujemy z tej prawdy i chcemy żyć według tej prawdy. Chcemy oddawać Bogu chwałę tak jak Mu się to należy, z nabożnym szacunkiem, wiedząc jaki jest potężny nasz Bóg, jak wspaniały jest nasz Ojciec Niebiański.\nDzięki Bogu, że Chrystus odsłonił nam Sobą to czego byśmy nigdy nie zobaczyli i dzięki Niemu możemy patrzeć w górę i wiedzieć, że tam jest nasz dom, że wracamy do naszego Ojca w niebiesiech. A więc, niech Słowo obficie mieszka w nas. Czytajmy ewangelie, czytajmy listy, czytajmy tak, jak zapisane jest tam to Słowo. Wpuszczajmy je do serca.\nWiecie, ktoś ci dał klucz i mówi: To jest klucz do tych drzwi, idziesz, wkładasz, nie otwiera, no bo nie jest to klucz do tych drzwi. Ktoś się pomylił. A jeśli dostaniesz klucz, prawdziwy klucz do tych drzwi, przychodzisz i otwierasz. Tak Słowo otwiera nam to, co jest potrzebne. Słowo powiązane z wiarą pozwala nam zajrzeć w każde miejsce otwarte dla nas w Jezusie Chrystusie. To jest kosztowność poznawania. Dlatego jeśli tylko będziemy wpuszczać to Słowo zgodnie z tym, jak Bóg je powiedział, to wtedy będziemy znając prawdę, miłowali prawdę i nie oddamy jej za nic, ponieważ ona daje nam wolność. To samo, co Chrystus ma my też mamy, gdyż współdziedziczymy razem z Nim we wszystkim. Poprzez słowo dostaliśmy w tym testamencie zapis współdziedziczenia. Wiemy, że czeka tam na nas to wszystko, a tu, na ziemi musimy się uczyć chodzić według tego słowa prawdy, aby cieszyć się tym, co jest czyste, co jest klarowne, co jest rzeczywiste.\nW 1 Liście do Tesaloniczan w 2 rozdziale 13 wierszu, czytamy: „A przeto i my dziękujemy Bogu nieustannie, że przyjęliście Słowo Boże, które od nas słyszeliście, nie jako słowo ludzkie, ale jak jest prawdziwie, jako Słowo Boże, które też w was wierzących skutecznie działa”.\nA więc, Słowo działa, przyjmujemy je, a ono wykonuje w nas tą pracę. Jest też przyrównane do miecza Słowo Boże, które przecina, wyrównuje, oddziela, napełnia, obdarza nas tym wszystkim w prawdzie. Mamy przywilej poznawać prawdę i kosztować jak ta prawda uwalnia nas i daje nam wzajemne relacje. My nie walczymy ze sobą, my chcemy znać prawdę i chcemy żyć tą prawdą, bo Słowo Boże mówi, że jeśli nie będziemy miłować prawdy, którą Jezus nam powiedział, którą apostołowie nam powiedzieli, to wtedy wpadniemy w obłęd i uwierzymy kłamstwu i diabeł zwiedzie nas, jak zwodzi wielu ludzi zwodzi, dlatego że nie miłują oni prawdy. Próbują oni balansować Słowem Bożym i tym samym, już wpadają w pułapkę. Wierzą, że to jest prawda, a to jest oszukanie, to jest zwiedzenie. Pozwala na to Bóg, bo nie chcą żyć według tego Słowa, które jest napisane, chcą czegoś więcej, chcą czegoś, co może zaskoczy albo coś nowoczesnego powie. A my mamy niezmiennie doskonałe Słowo Boże i ono skutecznie w nas działa, bo po to właśnie jest posłane, aby nas kształtować, aby nas napełniać.\nW Psalmie 119, 10 i 11 wiersz, czytamy:\n„Z całego serca szukam ciebie, nie daj mi zboczyć od przykazań twoich! W sercu moim przechowuję słowo twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie”.\nZobaczcie jak to jest ważne, aby zachować Słowo Boże zgodnie z tym jak ono jest zapisane w Słowie Bożym, żeby zachować je w ten sposób, żeby nie grzeszyć, bo Jezus mówi, jeżeli coś dodasz do niego, albo coś ujmiesz z niego, wtedy będzie ci dodane, albo ujęte, ujęte z tego dziedzictwa, albo dodane z tych rzeczy, które będą niezbyt przyjemne dla człowieka.\nI też 41 do 43 wiersza:\n„Niech spłynie na mnie łaska twoja, Panie, zbawienie twoje według obietnicy twojej, abym mógł odpowiedzieć temu, który mi urąga, bo zaufałem słowu twemu. Nie odejmuj też nigdy słowa prawdy od ust moich, gdy pokładam nadzieję w prawach twoich!”\nZobaczcie, o co on prosi Boga? Pragnie, aby to Słowo napełniało go, potrzebuje Słowa, potrzebuje kosztować jak to Słowo wpływa na niego, jak ono go zmienia, jak ono go inaczej nastawia niż ludzkie słowa. Kiedy ono mówi dążcie do pokoju, to dążcie do pokoju, jeśli mówi, że takich nawet nie pozdrawiaj, to nie pozdrawiaj. Ono mówi nam prawdę, ono nie wywołuje czegoś, ono chroni Boże dzieci przed oszukaniem, żebyśmy nie zbłądzili, żebyśmy prawidłowo podążali, abyśmy dotarli do celu, ponieważ ono jest wykładnią. Jest posłane, aby nas pocieszać. Mówiliśmy o tym na porannym zgromadzeniu, że było doświadczenie, a co z tym, a co z tym? Paweł pisze: Powstaną z martwych, i zaraz mówi, aby pocieszać się tym słowem, to znaczy, aby przekazywać je sobie nawzajem. Kiedy ktoś bliski w Chrystusie umrze, to pociesz się, nie rozstajemy się na zawsze, spotkamy się kiedy wróci nasz Pan. Nie jest to zakończenie tematu, to jest tylko przecinek, powiedzmy, który prowadzi to dalej, i żyć będziemy z Nim zawsze bez końca. A więc, jak ważne jest to, żeby żyć tym Słowem.\nW Liście do Hebrajczyków w 5 rozdziale, czytaliśmy tą część pierwszą od 7 wcześniej, teraz przeczytamy od 10 wiersza:\n„I został obwieszczony przez Boga jako arcykapłan według porządku Melchisedeka. O tym mamy wiele do powiedzenia, lecz trudno wam to wyłożyć, skoro staliście się ociężałymi w słuchaniu. Biorąc pod uwagę czas, powinniście być nauczycielami, tymczasem znowu potrzebujecie kogoś, kto by was nauczał pierwszych zasad nauki Bożej; staliście się takimi, iż wam potrzeba mleka, a nie pokarmu stałego. Każdy bowiem, który się karmi mlekiem, nie pojmuje jeszcze nauki o sprawiedliwości, bo jest niemowlęciem; pokarm zaś stały jest dla dorosłych, którzy przez długie używanie mają władze poznawcze wyćwiczone do rozróżniania dobrego i złego”.\nPiotr pisze do niemowląt w wierze, że duchowe mleko jest dla was, karmcie się nim i wzrastajcie, radujcie się i cieszcie się, dorośniecie, dostaniecie twardszy pokarm, doznacie co to jest sprawiedliwość. Jeśli dziecku mówisz o sprawiedliwości, ono nie rozumie sprawiedliwości, ono by widziało to wszystko inaczej. Ale kiedy dojrzewa człowiek i dojrzewa, i chodzi z Panem, coraz bardziej dojrzewa do tego by rozumieć Boga w Jego sprawiedliwości. Pan Jezus też nie mógł jeszcze wszystkiego uczniom powiedzieć, musieli dorosnąć, musieli dojrzeć do tego momentu, aby móc o tym mówić, kosztować z tego, doznawać tego, co jest potrzebne dorosłym. Tego musimy się uczyć, a więc uczymy się Słowa, poznajemy słowo. Chcemy rozmawiać poprzez słowo, chcemy się uratować. Każdy, który jest z prawdy, słucha Słowa Bożego, wy nie słuchacie, bo z prawdy nie jesteście, powiedział Jezus Chrystus. A więc, chodzi o to, żeby słuchać, co Jezus mówi. Kto nie będzie słuchał Słów Jezusa? Ten, który nie jest z prawdy, nie będzie chciał posłuchać, czy nie chciała posłuchać Słowa. Ale kto z prawdy jest, ten słucha, co mówi Chrystus i zachowuje to Słowo w sercu swoim, aby wydawać plon. Dlatego jest to tak bardzo ważne, aby cenić je sobie.\nKsięga Objawienia 3 rozdział, od 7 wiersza:\n„A do anioła zboru w Filadelfii napisz: To mówi Święty, prawdziwy, Ten, który ma kluch Dawida, Ten, który otwiera, a nikt nie zamknie, i Ten, który zamyka, a nikt nie otworzy: Znam uczynki twoje; oto sprawiłem, że przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć; bo choć niewielką masz moc, jednak zachowałeś moje Słowo i nie zaparłeś się mojego imienia. Oto sprawię, że ci z synagogi szatana, którzy podają się za Żydów, a nimi nie są, lecz kłamią, oto sprawię, że będą musieli przyjść i pokłonić się tobie do nóg, i poznają, że Ja ciebie umiłowałem. Ponieważ zachowałeś nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto i Ja cię zachowam w godzinie próby, jaka przyjdzie na cały świat, by doświadczyć mieszkańców ziemi. Przyjdę rychło! Trzymaj co masz, aby nikt nie wziął korony twojej. Zwycięzcę uczynię filarem w świątyni Boga mojego i już z niej nie wyjdzie, i wypiszę na nim imię Boga mojego, i nazwę miasta Boga mojego, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od Boga mojego, i moje nowe imię. Kto ma uszy niechaj słucha, co duch mówi do zborów”.\nKiedy czytamy uważnie Słowo Boże, każde ono mówi do nas i w tym momencie zaczynamy być otwarci. Kto uważnie słucha i zachowuje. Chodzi o to, żeby słyszeć, rozumieć i wydać plon, aby przyjąć prawdę, bo jeśli człowiek nie pozna prawdy, nie przyjmie jej, a więc jeśli nie będzie mógł jej przyjąć, to nie skorzysta z tej prawdy. A więc, chodzi o to, Jezus mówił prawdę, aby wszyscy mogli przyjąć prawdę, żeby mogli być wolni, bo tylko prawda wyzwala. A więc, człowiek musi znając prawdę, przyjąć prawdę. Tak samo jak przyjmujemy to, że mamy się ochrzcić, przyjmujemy prawdę, drogę przez chrzest, bo Jezus mówi: Kto się nie narodzi z wody i z Ducha nie może ujrzeć królestwa Bożego, ani do niego nawet wejść. A więc, to ważne jest, aby przyjąć to narodzenie, poddać się i dziękować Bogu za prawdę, za wspaniałą Bożą prawdę. Dlaczego wiele dzieci chodzi pod znękaniem, bo wielu nie akceptuje Bożej prawdy, nie uznaje, że to jest prawda łaski, prawda ochotnego Bożego serca, aby dać nam to, co najwspanialsze. Więcej już nic nie można dać, to co dał nam w Chrystusie. Dlatego poznając tą prawdę jeszcze bardziej jesteśmy wdzięczni Bogu za to jak nas obdarzył, jak nas wywyższył, gdy posadził nas na tronie, obok siebie w Chrystusie Jezusie. Jezus dlatego mówi: Zachowałeś moje Słowo i nie wyparłeś się mojego imienia i żeś zachował nakaz mój, by przy mnie wytrwać, przeto Ja cię zachowam w godzinie próby. Im więcej ludzi będzie gotowych, aby znać prawdę, żyć według tej prawdy, tym więcej ludzi przeprowadzi Bóg przez ten ostatni czas i wygrają. Ja cię przeprowadzę przez godzinę próby, mówi Jezus, i Ja cię zachowam przed wrogiem twojej duszy. Ja ci dam wszystko, co potrzebne żebyś mógł, mogła wygrać i być tam gdzie Ja, jeśli tylko zachowasz moje Słowo, jeśli tylko nie wyprzesz się mojego imienia, a Jego imieniem jesteśmy nazwani. Jeśli tylko wytrwasz przy mnie, jeśli tylko zachowasz to, co do ciebie mówię. Wspaniałe, każda cudowna prawda, każda cząstka tej prawdy okazuje wspaniałość naszego Boga.\nW 1 Tym. 4 rozdziale, 15 i 16 wiersz:\n„O to się troszcz, w tym trwaj, żeby postępy twoje były widoczne dla wszystkich. Pilnuj siebie samego i nauki, trwaj w tym, bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają”.\nPrawda zbawia. Jest to ważne, co mówimy, ponieważ Jezus stoi tylko za Swoim Słowem. Dlatego dla mnie i dla ciebie jest tak bardzo ważne to, aby poddając się Pańskiemu Słowu kosztować jak ta prawda wyswobadza, jak daje nam przywilej, aby stawać przed obliczem naszego Ojca w niebiesiech i doświadczać, że jesteśmy rodziną, braćmi i siostrami w Chrystusie dlatego, że On tak powiedział. On ma moc wszystko uczynić, co zechce. To co martwe może wzbudzić do życia, bo On jest Bogiem. Nic dla Niego nie jest niemożliwe i powiedział, że nic też nie jest niemożliwe dla wierzącego. Wierzymy, że Bóg, gdy chce uczynić coś wobec mnie czy ciebie, On nie jest niczym ograniczony, żeby to uczynić. On nie powie nic tak wielkiego, co nie mógłby uczynić, a jeśli powiedział: „Wszystko”, to znaczy, że wszystko dostaliśmy już w Chrystusie, aby imię Pańskie było uwielbione. Czytajmy, więc, Słowo Boże, uczciwie poddając się temu Słowu. Wiem, że wielu ludzi, którzy dzisiaj się nawracają, mają olbrzymią trudność, gdyż napotykają na wiele nieprawdziwych nauk, które łatwo jest im przyjąć. To tak jak dziecko wychowuje się w rodzinie gdzie przeklinają, i to dziecko myśli, że tak się normalnie mówi, bo rodzice tak mówią. Ale Bóg jest miłością i nie chce, żeby jego dzieci ginęły, chce ich nauczyć prawdy. Dlatego do samego końca będzie głoszona prawda. Nawet aniołowie będą głosić prawdę, żeby nie zabrakło prawdy na tej ziemi. Aby każdy kto chce słyszeć prawdę, żeby mógł ją usłyszeć i żeby mógł korzystając z tej prawdy ratować się przed wszelkim kłamstwem, by móc odrzucić kłamstwo, a poddać się temu, co jest bliskie Ojcu, bo On chce mieć nas ze Sobą w zdrowy, czysty sposób w Synu Swoim Jezusie Chrystusie. Amen.\nTen wpis został opublikowany w kategorii chrześcijańskie i oznaczony tagami Biblia, Bóg, chrześcijanin, chrześcijaństwo, jan1423, Jezus, miłość, nadzieja, tylkochrystus, wiara. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Jak żyć lepiej?: czerwca 2014\nNa jednym z mostów spinających dwie części miasta.\nWidać most. Stoję na murze obronnym (a rczej umocnieniu naturalnej skarpy).\nMałż w wazie\nWygooglam kto to - pewnie Napoleon. Ma fajną ozdobę na czapce.\nWidok z kolejnego mostu.\nMamy wspólne zdjęcie :)\nAutor: Mila Parylak o 10:44 7 komentarzy:\nKilka słów o miejscu, w którym jeżdżę.\nOddalony od mojego mieszkania 15 km, położony na wsi, wśród pól i lasów. W lesie (z tego co widziałam na mapce są dwa małe jeziorka, jeśli jesteście ciekawi - zapytam, czy można do nich włazić z końmi). Dojazd lekki, łatwy i przyjemny autem, rowerem a jak bym się uparła to i na nogach dam radę.\nOśrodek jako miejsce hodowli koni funkcjonuje ok 1970 roku, w latach 80 zbudowano małą krytą halę (30 x 20 metrów), w 98 roku dużą pełnowymiarową krytą halę. Do tego jest jedna ujeżdżalnia pod gołym niebem i większy plac do jazdy (jak ktoś się uprze).\nDo ośrodka należy całkiem spory kawał pastwisk i wybiegów. Koleżanka, która trzyma tu konia, nie wiedziała ile dokładnie.\nKilkanaście koni pensjonatowych plus szkółkowe kucyki (głównie haflingery) plus sportowe (głównie hannowery). Razem pomiędzy 30 a 40 sztuk.\nKoszt pensjonatu to 280 euro /mc plus kowal (kucie na 2 – 70 euro), wet to zależy. W 280 euro jest boks, codzienne sprzątanie, padoki pół dnia plus cała noc w grupach.\nZewnętrzny plac do jazdy\nBoksy w starszej cześci\nBoksy w stylu angielskim (nowsze)\nPastwiska (wszystko co widać do linii drzew na horyzoncie)\nGarść faktów niesuchych.\nBardzo mi się podoba. Ładna równowaga pomiędzy sportem a rekreacją. Konie w dobrej kondycji, sprzęt pasujący. Stajnia bez zadęcia. Nacisk jest na to jak jeździsz a nie na to jak wyglądasz. No ale to wiejska stajnia J Nie wiem jak sprawa wygląda w takim typowo sportowym ośrodku. Bardzo miło spędza mi się tam czas, nauczycielka jest kompetentna, po 50, doświadczona. Koleżanka 47 lat. Nie ma bieganiny, jest porządek i dobre emocje.\nKolejna rekreantka, ale ze sportowymi ambicjami\nCoś co mi się podoba, zadbanie i porządek. Widać że Reithof (to miejsce gdzie się trzyma konie, można pojeździć, gospodarstwo jeździeckie) jest nie najnowszy, ale zadbany i czysty. Olbrzymich pieniędzy tu nie ma, ale to nie przeszkadza w posadzeniu dookoła kwiatków i uprzątnięciu obejścia.\nNa razie moim celem jest nauka niemieckich wyrażeń jeździeckich. Na razie znam podstawowe komendy (wolta, zmian kierunku przez ujeżdżalnię, kłus ćwiczebny i anglezowany, stęp, galop, łydka, ręka…) Wiadomo że język jeździecki jest specyficzny. Dosłowne tłumaczenie bywa zwodnicze. Mam zamiar jeździć 1 raz w tygodniu, a jak posprzedaję obrazy to za zarobione pieniążki kupię więcej jazd. Jedna indywidualna kosztuje mnie 15 euro. Za 45 minut do godziny (nauczycielka decyduje kiedy dość).\nAutor: Mila Parylak o 12:12 2 komentarze:\nKochani miłośnicy azjatyckich kosmetyków - sorry. Aktualnie pieniążki wydaję na jazdę konną. Wczoraj dogadałam się w sprawie jazdy i oto raz w tygodniu będę jeździła. Koszt lekcji to 15 eurosów za 45 minut. Jak się dorobię na malowaniu, to zwiększę częstotliwość.\nWczoraj wsiadłam na konia i miałam pierwszą lekcję. Jestem podwójnie zadowolona. Miałam dwa w jednym: lekcję niemieckiego plus nauka jazdy. Dużo słówek jest podobnych. Jeździecko – dosiad w miarę ok, ale bez szału. Kłus, stęp – poprawne, w galopie miotałam się po siodle jak epileptyk. Jeździłam na dużym kucu, trochę w typie hucuła. Kobyła w wypinaczach. Zastanawiałam się czemu mi tak trudno złapać kontakt. A to te wypinacze były. Nie wiedziałam co z rękami zrobić bo uda mi przeszkadzały. Wydawało mi się że mam długie strzemiona, a tymczasem okazało się, że coś jakby dosiad fotelowy uzyskałam. Widok nie za piękny.\nDo tego skarżę się, bo od siedzenia na pupie i malowania okazało się że urósł mi brzuch (wróć, to nie od malowania). Tak. Mam oponę i natychmiast od wczoraj wzięłam się za akcję "zgrabny brzuszek". Dobrze, że mi zrobiono zdjęcie. Wczoraj z wyrzutem rzekłam do męża, czemu mi nie powiedział. A on na to, że nie widzi problemu. Ja widzę. Wy zobaczycie - nie będę ściemniać. Nie jest dobrze.\nTak, tak. Mogę podzielić się obserwacjami i wnioskami. Zapytałam koleżankę, czemu jej super hiper drogi i wypasiony Hanower jest podkuty. - "ładnie wygląda i tak ładnie podnosi nogi jak jest okuty". Acha. Tematu nie kontynuowałam. Nie mój koń, a poza tym co się będę od razu wychylać. Kopyta rekreantów - kuców, które widziałam (i kuce i ich kopyta) są nieruszone podkowami, za to mają wyłożone ściany wsporowe i aktualnie proszą o kowala. Ciekawa jestem jak będą te kopyta po struganiu wyglądać. Na razie prezentują średni standard. Nie źle i nie idealnie.\nAutor: Mila Parylak o 09:25 10 komentarzy:\nAutor: Mila Parylak o 16:28 Brak komentarzy:


Nowy gest cofania w Android Q pewnie Wam się nie spodoba. Google eksperymentuje – Niezależne media RP\nBy media On 19 lutego 2019 In Android, Mobile\nNowy gest cofania w Android Q pewnie Wam się nie spodoba. Google eksperymentuje Jedną z największych zmian w Android 9.0 Pie było pojawienie się jednego przycisku nawigacyjnego, który zastąpił trzy tradycyjne. Za jego pomocą, naciskając lub przesuwając go w różne strony, możemy wykonywać te same czynności, co wcześniej, ale – przynajmniej moim zdaniem – w szybszy i wygodniejszy sposób. Nie wszystkim taka zmiana się spodobała, a warto też dodać, że wyjątkiem pozostał przycisk wstecz, który został na miejscu, lecz pojawia się tylko w razie potrzeby.\nTo właśnie jego dotyczy nadcho16dząca modyfikacja w Androidzie. Serwis AndroidBeat zaprezentował materiał, w którym opisał aktualnie dostępną zmianę w testowej wersji Androida Q, która wyciekła do sieci. Dzięki niej wiemy, że wspomniany dodatkowy przycisk wstecz został usunięty, a jego funkcję przejął jedyny na ekranie przycisk nawigacyjny. By skorzystać z jego nowych możliwości należy po prostu przesunąć go w lewo. Niby niewiele, ale trzeba się do tego przyzwyczaić.\nNowy gest cofania w Android Q\nGdy wykonamy ten gest w przeciwnym kierunku, cofniemy się do wcześniej używanej aplikacji (ten sam efekt można było uzyskać poprzez szybkie dwukrotne wciśnięcie przycisku z kwadracikiem). W Android Q, a przynajmniej wersji, którą można obecnie sprawdzić, zmieniona została animacja towarzysząca przechodzeniu pomiędzy aplikacjami. Jest ona subtelniejsza i nie sprawia wrażenia, że w trakcie przełączania jedna z aplikacji może zostać zamknięta.\nJak można się domyślać, opisana powyżej zmiana będzie jedną z kilkudziesięciu zmian wprowadzonych w Android Q, ale dla posiadaczy urządzeń, których będzie dotyczyć zmiana w nawigacji, będzie to kolejna (delikatna) przeprawa po dokonaniu aktualizacji. Mnie nowa nawigacja (o której zabroniono mi pisać określając ją gestami:) naprawdę odpowiada, ale nowy sposób cofania w Android Q wcale nie musi mnie przekonać.\nThe post Nowy gest cofania w Android Q pewnie Wam się nie spodoba. Google eksperymentuje appeared first on AntyWeb.\nźródło : https://antyweb.pl/nowy-gest-cofania-w-android-q/


Córka łupieżcy - Randwick City Library\nCórka łupieżcy, Jacek Dukaj\nThe Resource Córka łupieżcy, Jacek Dukaj\nThe item Córka łupieżcy, Jacek Dukaj represents a specific, individual, material embodiment of a distinct intellectual or artistic creation found in Randwick City Library.\nDukaj, Jacek, 1974-\nZuzanna Klajn w swe osiemnaste urodziny otrzymuje klucz do tajemnic zmarlego ojca-archeologa - i znajduje Miasto: odbicie wszystkich miast kiedykolwiek zbudowanych, przez ludzi i nie ludzi, w tym wszechswiecie i poprzednich, skarbnice wiedzy wszelkiej i pole zmagan miedzy Potegami. Jakie sekrety Miasta odkryl ojciec Zuzanny? Czy mozemy zamieszkac w domach bogow i pozostac ludzmi? Do ktorego swiata nalezy sama Zuzanna, dziecko Miasta? Czarnobrody grubas z mala dziewczynka na ramionach - wedrowali tymi alejami, pokazywal jej, nierozumiejacej, posagi nieludzkie i domy hermetyczne, zakazane pisma, niewidzialne malunki, straszne krajobrazy wszechswiata. Zapraszamy na spacer ulicami nieskonczonosci - do przedwiecznego miasta tajemnic.Z oczyma szeroko rozwartymi i ustami niedomknietymi, naprzeciw trzem sloncom, pieciu ksiezycom, rowninom purpurowym, lodowym cmentarzom, dymom wulkanow, zorzom czarnym - i tym bezimiennym metropoliom starozytnym, ku ktorym Miasto bezustannie lgnie\nKraków, Wydawnictwo Literackie, 2017\n
 Data from Córka łupieżcy, Jacek Dukaj - Randwick City Library
\nData Citation of the Item Córka łupieżcy, Jacek Dukaj


Zespół Rammstein wystąpi na Stadionie Śląskim. Znamy DATĘ - Dziennik.pl\n2 listopada 2018, 19:41 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nRammstein to grupa grająca muzykę określaną Neue Deutsche Haerte. Gatunek rozwija się w Niemczech od lat 90. Stanowi połączenie metalu industrialnego z muzyką elektroniczną. Rammstein powstał w 1994 r. Grupa nagrała do tej pory sześć albumów studyjnych, ostatni - "Liebe ist fuer alle daa" - w 2009 r.\nPierwsza w historii zespołu stadionowa trasa koncertowa rozpocznie się 27 maja na Veltins-Arena w niemieckim Gelsenkirchen, a zakończy 22 sierpnia na Ernst-Happel-Stadion w Wiedniu.\nOddany ponad rok temu do użytku po wieloletniej modernizacji Stadion Śląski był w przeszłości areną koncertów takich gwiazd, jak AC/DC, The Rolling Stones, Metallica, U2, Pearl Jam, Iron Maiden, The Police, Genesis czy Red Hot Chili Peppers, a w ubiegłym roku – Guns N’ Roses.\nLipiec Polska kultura stadion slaski Zespół Rammstein\nFajnie , tylko że jak będą wyglądały efekty pirotechniczne w dzień, bo koncert jak wiadomo zaczyna się o 17.00 w lipcu...hmmm\nmuza dobra dla wolksdojczów\nGENIALNA WIADOMOŚĆ!!!! Jestem tam na 1000%\nNo i super...świetna informacja!!!\nDobry zespol, chociaz ich utwory to nie moj ulubiony genre! Ale polecam, jak ktos lubi!\nDobrze, ze nie wystapia teraz, bo by zywi ze sceny nie zeszli. Smog by ich udusil!\nmuzyka marszowa... typisch german.\nSieg, tobie polecam Slawomira, to na pewno twoj genre!\nHier kommt die Sonne Sie ist der hellste Stern von allen. Czekam :)\nci wulgarni szatanistowie nie som mile widzane w polskie\nKazek, wróć do szkoły.\nTo szatanistyczne wycie powinno być w Katolickiej polsce zakazane!\nHotim (po polsku Chocim) miasto na Ukrainie. Czyli jesteś pisiacko-Ukraińskim trollem :D\nZiutek, ty herubinka ironii nie zachwyciles!\nHotin, mysle, ze to co napisales to sarkazm.\nRe: herubinek.... Wierzysz w szatana i herubinki ????\nHotin, odwrotnie : przymiotnik z malej, a nazwa panstwa z duzej literki ! Kapisze?\nJak się dowiesz czy to jest wycie szatana jeśli tego szatana nie zobaczysz i nie posłuchasz.\nTo co powiedział prezes jest prawdziwe\nCieszymy się jako zakamuflowana mniejszość niemiecka .\nprzynajmniej polski a nie szwabskie badziewie\nPuerdolisz jak pobity! Na pewno wolisz Slawomira! Abuhagahaha


Marihuana medyczna w tym roku w polskich aptekach - PoradnikZdrowie.pl\n2018-10-25 12:11 Magdalena Gajda\nZgodę na wprowadzenie do sprzedaży marihuany leczniczej w postaci suszu wydał właśnie Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Informację, na którą czekało prawie 300 tys. pacjentów podała jako pierwsza Anna Kalita – żona Tomasza Kality, zmarłego na nowotwór mózgu polityka SLD, a następnie potwierdziła firma wprowadzająca susz konopny do aptek.\nTomasz Kalita zmarł 1,5 roku temu. Ten polityk związany z Sojuszem Lewicy Demokratycznej chorował na glejaka wielopostaciowego IV stopnia zaliczanego do grupy najbardziej złośliwych nowotworów. Po usunięciu glejaka, Kalicie zalecono przyjmowanie medycznej marihuany, która przyspieszyłaby działanie chemioterapii pooperacyjnej. O zalegalizowanie medycznej marihuany Kalita walczył do końca życia.\n24 października 2018r. żona Kality – Anna poinformowała na swoim profilu na FB, że medyczne konopie będą dostępne za 3-4 tygodnie, a więc jeszcze w tym roku w polskich aptekach.\nInformacje z wpisu Anny Kality potwierdziła firma SpectrumCannabis, która otrzymała od Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych zgodę na wprowadzenie na polski rynek farmaceutyczny suszu konopnego. Według danych udostępnionych przez spółkę na terapię konopiami medycznymi czeka w Polsce ok. 300 tysięcy pacjentów chorych na m.in. stwardnienie rozsiane, epilepsję oraz nowotwory (do łagodzenia skutków radioterapii i chemioterapii). Na razie w aptekach dostępny będzie susz konopny. Podgrzewany do temperatury ok. 200 stopni wydziela lecznicze kannabinoidy.\nMarihuanę leczniczą będzie można zakupić wyłącznie na podstawie recepty wystawionej przez lekarza. Za lek pacjent zapłaci jednak z własnej kieszeni – za 1 gram ok. 65 zł, ponieważ nie będzie on refundowany. Dystrybutor planuje także wprowadzenie na polski rynek marihuany leczniczej pod postacią olejków i kapsułek.\nbez urazy, ale....o czym ty gadasz XD\nzdrowi ludzie nie mają kilka razy w życiu nowotworu który sam przechodzi xD\nw jakim celu o tym tutaj piszesz XDDD?????????\njedna z najważniejszych rzeczy ,właściwy odczyn w organizmie i do wyboru mamy mnóstwo medykamentów których niestety nie kupimy w aptece i przede wszystkim każdy nowotwór inaczej reaguje na B17 czy krzem, olej CBD itd. To ważne aby wprowadzić właściwe leczenie.Nie chce pisać o substancjach wspomagających leczenie ,nie jestem producentem ,ale mam znajomych którzy żyją i są zdrowi ,leczeni chemioterapią niestety nie. To prawda ,że firmy farmaceutyczne nie leczą i tylko 3% to są statystyki kiedy chemia pomogła być może na granicy błedu lub samoistnie organizm sobie poradził. Kazdy zdrowy człowiek kilkakrotnie w swoim życiu miał raka -organizm sobie poradził przy obniżonej odporności niestety komórki mnoża sie .Prosze nie pisac,że tej choroby nie mozna wyleczyć bo to jest bzdura. Pamietajmy ,że guz pierwotny po usunięciu jeśli ma przerzuty bardzo szybko te pozostałe ogniska zaczynaja rozrastać się i kazdy lekarz o tym wie i zna przyczynę a proponowana dokładna diagnoza jest za kosztowna więc nigdy nie mamy pewnosci czy nie mamy przerzutów, wycinki do badań histopatologicznych powodują jeszcze szybszy rozrost nowotworu ,ale jest to najtańsza metoda diagnostyczna-sa inne proszę mi wierzyć. Nie mogę słuchać czy czytać tych bzdur ,że nowotwór jest niewyleczalny. Kiedyś słyszałam kiedy mądry lekarz powiedział pacjentowi ,że musi na poczatek zrezygnować z miesa-reakcja -nie mógł zrozumieć i nie chciał rezygnować ze schabowego z kostką, a po podaniu leku który niestety nie jest jeszcze zrejestrowany nie rozumiał co to znaczy koniecznie powtarzać lewatywy w celu oczyszczenia watroby i organizmu .Łykanie różnych medykamentów nie spowoduje ,że bedziemy zdrowi ,to jest cięzka praca ,należy połączyć wiele rzeczy o czym wczesnie pisałam itp. , rygorystycznie przestrzegać pewnych zasad , bo nowotwór to nie grypa, samo nie przejdzie ale z całą pewnoscia i świadomością moich słów to pewne każdy nowotwór jest wyleczalny!! Wiem bo byłam przy tym kiedy osoby w moim otoczeniu zdrowiały. Ważna też profilaktyka dbanie o odporność zaufajcie naturze


Koniec z opłatami za roaming w Unii Europejskiej -\nKoniec z opłatami za roaming w Unii Europejskiej\nWritten by jarzebskia, lut 3, 2016, 0 Comments\nSkoro żyjemy w zjednoczonej Europie, to dlaczego mamy płacić za usługę telefonii mobilnej, jeśli po niej podróżujemy? Na podstawie takiej tezy Parlament Europejski uchwalił dwudziestego siódmego października zniesienie opłaty roamingowej na obszarze UniiEuropejskiej. Operatorzy sieci komórkowych z krajów europejskich nie będą mogli po połowie czerwca 2017 roku naliczać opłat za korzystanie zobcych sieci lub punktów dostępowych, jeśli użytkownik ich telefonu będzie poza zasięgiem ich sieci. Zagadnienie dotyczy rozmów telefonicznych,jak i usługi Internetu. Przewidziano okres przejściowy, rozpoczynający się od końca czerwca przyszłego roku, w którym ustalono maksymalneceny podstawowych usług. Od połowy przyszłego roku ceny jednej minuty połączenia z zagranicy spadną z około jednego złotego do dwudziestupięciu groszy. Podobnie będzie z smsami – zapłacimy osiem groszy zamiast obecnych trzydziestu, a za transfer danych wielkości jednegomegabajta cena będzie porównywalna do jednej minuty połączenia telefonicznego. Zmiany w opłatach dotyczą około pięciuset milionów ludzi.Koszt komunikacji z krajem osób przebywających na wakacjach lub w podróży służbowej ulegnie znacznemu obniżeniu. Nie przypuszczam, abydotknęło to operatorów sieci komórkowych. Niższe ceny spowodują zapewne bardziej swobodne korzystanie z telefonu za granicą, co może byćdla nich nawet bardziej korzystne niż obecnie. Wdrażane przepisy są częścią szerszego planu, mającego na celu stworzenie jednolitego rynkuusług telekomunikacyjnych w zjednoczonej Europie. Celem jest także zapewnienie docelowo globalnego dostępu do Internetu. Pojawia się w tymprzypadku określenie wolnego dostępu, co należy rozumieć jako zakaz dla operatorów blokowania lub spowalniania dostępu do wybranychserwisów i równolegle, usprawniania dostępu do innych wybranych przez siebie. Cóż, pożyjemy, zobaczymy.


gmina Czerwin » Portal Informacyjny Radia Nadzieja [wZasięgu.pl]\nwZasięgu.plTag: gmina Czerwin\nTag: gmina Czerwin\nPoczątek roku to doby czas na poznanie najnowszych osiągnięć w dziedzinie technologii stosowanych w produkcji rolnej. Dlatego też młodzież Zespołu Szkół Powiatowych w Czerwinie 17 stycznia odwiedziła Międzynarodowe Targi Rolnicze POLAGRA-PREMIERY w Poznaniu. Organizatorem wyjazdu była Beata Podbielska. Hasło przewodnie tegorocznych targów to „Innowacyjne rolnictwo”. Okazuje się, że w obliczu zmian klimatycznych oraz w trosce…\nDo zdarzenia doszło dzisiaj (28.11.) w godzinach porannych. W miejscowości Tyszki-Ciągaczki (DW 677) auto osobowe wjechało w autobus szkolny. Na szczęście nikomu nic się nie stało. Według wstępnych ustaleń policji do zdarzania doszło w wyniku wymuszenia pierwszeństwa przez 51-letniego kierowce autobusu. Pojazd jechał od strony miejscowości Tyszki-Ciągaczki i na skrzyżowaniu z DW 677 zderzył się z jadącym…\nMieszkańcy gminy Czerwin mieli okazje zobaczyć jak dawniej wyglądała wigilia i pierwsze dni świąt Bożego Narodzenia na Kurpiach. W Gminnym Ośrodku Kultury w Czerwinie młodzi artyści z zespołu „Podsypka Kurpiowska” odegrali inscenizację inspirowaną opowieściami mieszkańców regionu. W wigilię był post ścisły, dopiero na wieczerzy można było coś zjeść. Po niej wszyscy szli na pasterkę, nieraz…


Postaram się pogrupować książki tematycznie, żeby ułatwić zadanie. Od razu zaznaczam, że nie czytałam wszystkich, ale przejrzałam opinie, niektóre obejrzałam, zobaczyłam jak są wydane, są takie, które miłośnicy danego gatunku po prostu muszą mieć. W ten sposób powstała ta lista.\nW telewizji możemy oglądać kilka programów kulinarnych, nie dziwi więc fakt, że książki kulinarne też coraz częściej pojawiają się na półkach księgarni. Sceptycy powiedzą, że książka kucharska to nietrafiony prezent, bo jest hmmm Najpierw zobaczcie jak są wydane, jakie mają zdjęcia, często dotyczą jakiejś grupy potraw, dodatkowo mają miejsce na notatki, tabele kaloryczne, zestawy ćwiczeń, praktyczne porady. Kilka propozycji:, w przypadkowej kolejności:\nKsiążka zawiera 60 przepisów na desery, po których nie trzeba mieć zbyt dużych wyrzutów sumienia. Autorka tak dobrała składniki (orzechy, kasze, owoce), żeby miały dobry wpływ na nasz organizm, a nie były tylko kaloryczną słodkością.\nMonika Mrozowska to aktorka (znacie ją pewnie z “Rodziny zastępczej”, gdzie grała najstarsze dziecko), propagatorka zdrowego odżywiania.\nCena książki ok. 30 zł\nAutorka bardzo popularnego bloga o kuchni wegetariańskiej, znana m.in. z “Dzień Dobry TVN” wydała książkę z przepisami. Dobry prezent dla wegetarian.\nCena książki: ok. 50 zł\nAnna Starmach to jurorka w programie Master Chef, prowadzi też własny program kulinarny Pyszne 25, gdzie w ciągu 25 minut przygotowuje potrawy za 25 zł. Na rynku systematycznie pojawiały się książki “Pyszne”. Niedawno pojawiła się też książka “Lekkość”, w której znajdują się lżejsze wersje wielu smacznych przepisów oraz zestawy ćwiczeń. Ostatnią propozycją jest “Pyszne. Na słodko” – coś dla łasuchów 🙂\nKsiążki Ani mam w domu, jedną z serii “Pyszne”, druga to ta z dietetycznymi przepisami. Lubie je, bardzo często do nich zaglądam, bo mają to, co w książkach kucharskich doceniam – produkty, które proponuje Ania są dostępne w każdym przeciętnym sklepie, nie wymagają też wzięcia kredytu 😉\nCeny książek: ok. 25-35 zł\nJamie Oliver jest znany z własnego programu kulinarnego, ma sporą grupę fanów w Polsce. Książka jest bardzo ładnie wydana, zdjęcia zachęcają do eksperymentów kulinarnych i zabawy z jego przepisami. W tej książce Jamie proponuje dania tańsze i szybsze w przygotowaniu, które mają być alternatywą dań na wynos.\nAutorka przygotowała przepisy na potrawy, które można podać zarówno w domu jak i zapakować do pudełka i zabrać do pracy/szkoły. Dobry pomysł na prezent dla osób, którym znudziły się kanapki i jabłko 🙂\nCena książki: ok. 30 zł.\nTo tylko kilka przykładów książek poświęconych gotowaniu, zajrzyjcie na półki, bo z pewnością znajdziecie wiele innych propozycji. Obejrzyjcie i wybierzcie.\nKsiążki poświęcone zdrowiu/dietom/stylowi życia/modzie/urodzie/poradniki\nTo bardzo pojemna kategoria, która mam wrażenie, że ostatnio bardzo dynamicznie się rozrasta. Takie książki stały się bardzo popularne. To pewnie efekt tego, że żyjemy szybko i chcemy szybkich rozwiązań zebranych w jednym miejscu: jak schudnąć, jak zadbać o dom, jak dobrze wyglądać, jak się pomalować itd. Wybór jest spory, wystarczy znać ogólne zainteresowania osoby, której kupujemy książkę i nie powinniście mieć większych problemów z wyborem 🙂\nZastanawiam się, czy w ogóle opisywać tę książkę. Ewa ma grupę stałych fanek, to właśnie dla nich jest ta książka. Zawiera przepisy, propozycje ćwiczeń, porady jak być fit.\nCena książki: ok. 35 zł\nSmak szczęścia, czyli o dietach, pielęgnacji urody w zgodzie z naturą i szukania piękna w sobie\nPoradnik, który ucieszy wiele kobiet. Książka jest pięknie wydana, zawiera sporo porad, opisuje filozofię życia Agnieszki Maciąg. Może będzie ona inspiracją do wprowadzenia jakiś zmian w życie i przemyślenia ważnych spraw.\nCena książki. ok 40 zł\nKsiążka idealnie wpasuje się w wiele noworocznych postanowień o zrzuceniu zbędnych kilogramów. Może wsparcie tej książki będzie pomocne.\nKsiążka dla bałaganiarzy, którzy mają za dużo rzeczy w domu, nie potrafią utrzymać porządku. Czytałam i cały czas zastanawiam się, jak układać ubrania pionowo…? 🙂\nCena książki: ok. 25 zł\nPrzyznam, że trochę się zdziwiłam, kiedy zobaczyłam tę książkę. Przywykłam do poradników dotyczących ubierania się skierowanych do kobiet. Niby wiem, że panowie też miewają problemy z dobraniem ubrań itd, ale nigdy nie zastanowiłam się, dlaczego nikt jeszcze nie wydał książki na ten temat. Pewnie stąd moje zdziwienie. Ale to nie zmienia faktu, że książka jest. Poradnik o tym, jak stać się mężczyzną eleganckim, a może raczej ubranym odpowiednio do okazji.\nCena książki: ok. 40 zł\nPoradnik poświęcony makijażowi. Są zdjęcia, wyjaśnienia, porady jak wybrać konkretne kosmetyki, jak pomalować się na większe wyjścia, a jak do pracy. Autorka książki znana jest pewnie wielu paniom ze swojego kanału na YouTube. Teraz jej porady są zebrane w jednym miejscu.\nCena książki: ok. 30 zł\nKasia Tusk od kilku lat prowadzi blog, na którym prezentuje stylizacje. Wybiera rzeczy ponadczasowe, często dodając tylko modne w danym sezonie dodatki. Książka jest wydana w bardzo elegancki sposób, ma wiele zdjęć (ładnych, wystarczy zerknąć na blog, żeby wiedzieć czego się spodziewać).\nBeata Pawlikowska to znana podróżniczka, wydała już wiele książek o swoich egzotycznych wyprawach, można również uczyć się z nią języków. Tym razem autorka proponuje coś poświęconego psychologii, równowadze duchowej i dążeniu do poznania siebie.\nW tym wypadku wybór jest zależny od wieku dziecka, dlatego proponuje kilka nowości lub wznowione wydania w ładnych wersjach.\nSeria “Nela Mała Reporterka”\nCiekawa propozycja dla dzieci ok. dziesięcioletnich, bo tyle lat ma Nela. Dziewczynka podróżuje i opisuje swoje przygody w różnych odległych zakątkach świata.\nCena książek: ok. 20-25 zł, czasami dostępne są też w pakietach.\nBohaterką książek, które napisała Agnieszka Chylińska (tak, ta piosenkarka, ale również matka 3 dzieci) jest Zezia, która mierzy się z różnymi problemami swojego dziecięcego życia. Książki często znajdują się w rankingach popularnych wśród dzieci więc Zyzia chyba przypadła dzieciom od gustu. Widziałam również wydanie audiobook’owe.\nCena książek: ok. 25 zł\nMikołajka można czytać w każdym wieku, czego jestem najlepszym przykładem. Są to niedługie, zabawne opowiadania. Książki z przygodami tego sympatycznego chłopca są ładnie wydane, bywają też sprzedawane w zestawach prezentowych.\nCena książki: ok 25 zł, pakiety kosztują w zależności od ilości książek, ok. 100 zł\nKupienie książki dla mężczyzny bywa problematyczne. Chyba, że dokładnie znamy jego upodobania. Jeśli nie, to może któraś z moich propozycji przyda się.\nPamiętacie informację sprzed kilku miesięcy o Polaku, który przepłynął Ocean Atlantycki kajakiem? Aleksander Doba ma prawie 70 lat, ale nie zachowuje się jak jego rówieśnicy 😉 Jeśli znacie kogoś, kto zastanawia się jak przebiegała jego wyprawa kajakiem, to ta książka będzie idealnym prezentem.\nTo kolejna książka Vegi, gdzie opisuje różne, często ciemne, strony polskiej policji. “Złe psy” to wstrząsające historie policjantów, którzy złamali się i zaczęli działać przeciwko prawu.\nTo najnowsza książka Clarksona. To facet, którego chyba nie muszę wam przedstawiać. Jego programy oglądają ludzie na całym świecie, jego książki trafiają na polski rynek już od kilku lat. Fan Clarksona z pewnością chciałby mieć jego nową książkę 🙂\nI jeszcze jedna propozycja dla fanów programu Clarksona. Jej autorem jest były Stig z Top Gear – Ben Collins. To jeden z najlepszych kierowców na świecie. Dzieli się swoim doświadczeniem, to książka o tym jak lepiej jeździć, jak być lepszym kierowcą.\nCena książki: ok. 45 zł\nAgnieszka ChylińskaAgnieszka MaciągAnna StarmachBeata PawlikowskaBen Collinsco kupić na świętaCo może pójść nie takczyli deseryDominik SzczepańskiElementarz StyluEwa ChodakowskaEwa GrzelakowskaGotuj sprytnie jak JamieGrażyna Bober-BruijnJadłonomiaJamie OliverJeremy ClarksonKatarzyna Tuskksiążka kucharskaksiążka o sprzątaniuksiążki dla dzieciksiążki o dietachksiążki o gotowaniuksiążki o modziektóre możesz jeść codziennieKurs szczęściaLekkośćMagia SprzątaniaMarie KondoMarta DymekMichał KędzioraMikołajekMonika MrozowskaNa oceanie nie ma ciszyNatalia GackaNela Mała PodróżniczkaNela Mała RepoerterkaPatryk Vegapomysł na prezentporadnikiprezent dla niegoprezent dla niejPrezenty Boże Narodzenie 2015Przepis na sukces Ewy ChodakowskiejPysznePyszne do pudełkaPyszne. Na słodkoRed Lipstick Monster. Techniki makijażuRene GoscinnyRzeczowo o modzie męskiejSłodkie i zdroweSmak szczęściaStigTop GearZeziaZłe psyZostań fit\n11 grudnia 2015 o 19:26\nMi własnie dzisiaj przyszła paczuszka z książkowymi prezentami na święta, a wewnątrz znajduje się książka własnie jedna z książek kulinarnych, które wymieniłaś autorstwa Jamiego Olivera. Mam nadzieję, że się spodoba!\nFajny pomysł na post, pozdrawiam 🙂\n11 grudnia 2015 o 19:19\nTo prawda, wybrać książkę dla mężczyzny jest znacznie trudniej, chyba że zna się jego gust ;-). U mnie w rodzinie sporym powodzeniem cieszą się książki o tematyce historycznej, społeczno-obyczajowej czy politycznej, więc na ogół wiem, co wybrać dla swoich rodzicieli. Z Teściówką miewam coraz większy problem, bo (pomimo naszych częstych spotkań) i tak nie zawsze nadążam za tym, co już przeczytała, a czyta… naprawdę sporo. Czasami mam wrażenie, że wyrabia normy za 4-5 “przeciętnych” Polaków hehe.\nps. przymierzam się do książki M.Kondo, ale czytałam różne, skrajne opinie…\nJeśli zna się gust i ulubiony gatunek, to sprawa jest prostsza, schody zaczynają się, kiedy prezent trzeba kupić koledze z pracy, kuzynowi, chłopakowi siostry itd… 😉\nKsiążka M. Kondo – czytałam, póki co trawie przedstawione tam wiadomości, wydaje mi się, że nie da się zastosować słowo w słowo do tych zaleceń (może za jakiś czas zmienię zdanie jak przetrawię), ale pewne zalecenia może uda mi się wcielić w życie. Jeśli wpadnie ci w ręce, to przeczytaj, ale jeśli specjalnie masz szukać i np. wpisać na listę prezentów… to może się powstrzymaj 😉


Czy widział ktoś na weselu pokaz fajerwerków lub był sztuczny dym? - Strona 2 - Śluby i wesela - Forum Kafeteria\nCzy moge prosic o wiecej detali o pokazie pol-expance?\nMy wpadliśmy na pomysł pokazu sztucznych ogni, troche to nietypowe,ale taka odskocznia od tych tradycyjnych atrakcji weselnych. Razem z firma, http://www.pirofan.com.pl/ zaprojektowaliśmy fajne widowisko:D goście byli pod wielkim wrazeniem\nPokaz fajerwerków na weselu polecamy profesjonalny. Firmy, które się tym zajmują gwarantują, że będzie bezpiecznie, ale też efektownie, bo są w stanie dopasować długość pokazu, ilość ładunków i częstotliwość wybuchów do Waszych oczekiwań i do podkładu muzycznego. To zupełnie co innego niż samodzielne odpalenie pirotechniki tak jak na sylwestra. Poza tym firma gwarantuje załatwienie wszystkich formalności i pozwoleń oraz wybiera optymalny czas na pokaz, ze względu na widoczność, zachmurzenie etc. warto zainwestować, zdecydowanie. Bańki mieliśmy nie na pierwszym tańcu, ale przy wyjściu z kościoła, super wyszło na zdjęciach - jesteśmy bardzo zadowoleni. Więcej o nietypowych atrakcjach na wesele piszemy na blogu :) http://zrobswojslub.pl/6-najlepszych-atrakcji-na-wesele/\nno my tez ogarnelismy pokaz sztucznych ogni z www.pirofan.com.pl, goscie wyszli zachwyceni:) piekny efekt\nNo ja widziałam i dym i pokaz fajerwerków, nomen omen sama organizowałam pokaz fajerwerków swojej siostrze: firmą ( www.fajerwerkigorzow.pl ). No i co…i było B O M B O W O. Super sztuczne ognie i podkład muzyczny stworzyły świetną atmosferę…\nja rowniez polecam www.pirofan.com.pl - ogromny profesjonalizm i dobra zabawa\nNo ja widziałam, sama organizowałam zresztą z tą hurtownią fajerwerków; http://www.fajerwerkigorzow.pl/, no i było suuuper, zresztą sama możesz zobaczyć, na stronie mają filmiki różne z pokazów ;) enjoy\nJa na swoim weselu organizowałem pokaz sztucznych ogni jako atrakcję dla gości. Materiały udało mi się dostać w atrakcyjnej cenie w hurtowni pirotechnicznej http://www.pirofan.com.pl/ która zajmuje się również pokazami ślubnymi. Ciekawa sprawa i na pewno zrobi wrażenie na gościach.\nNo to tak samo jak ja - na naszym weselu też zorganizowaliśmy pokaz sztucznych ogni i wyszło naprawdę fajnie. Szczególnie goście byli zachwyceni,a firma dała z siebie wszytsko: http://www.fajerwerkigorzow.pl/oferta.php\nNo to tak samo jak ja - na naszym weselu też zorganizowaliśmy pokaz sztucznych ogni i wyszło naprawdę fajnie. Szczególnie goście byli zachwyceni,a firma dała z siebie wszytsko:http://www.fajerwerkigorzow.pl/oferta.php\nJa na swoim weselu zorganizowałem taki pokaz. Świetna sprawa. Polecam każdemu, kto chce w jakiś sposób urozmaicić swoje wesele. Niskim kosztem (jeśli kupujesz w hurtowni fajerwerków) można dobrze się bawić. Ja swoje pokazy kupiłem u http://www.pirofan.com.pl/menu-obrazkowe/pokazy-weselne\nGość weronika j\nMyślałam, że pokazy fajerwerków sa już przestarzałe i nikogo to ni bawi, ale jak byłam ostatnio na weselu i zobaczylam to na własne oczy to zmieniłam zdanie. Nie wiem czy potrzeba na to jakies zezwolenie bo zajmowala sie tym jakas firma tutaj wiecej info http://www.clickpyroart.pl/wesela.html\nU mnie na weselu były puszczane fajerwerki. Pokaz fajerwerków jest spektakularny, widowiskowy, przyciąga ludzi. Ludzie lubią patrzeć na kolorowe iskry na niebie, dlatego u nas na weselu przed północą wymyśliliśmy sobie że zrobimy taki pokaz. Mieliśmy imprezę weselną w lokalu nad rzeką z dala od zabudowań i mogliśmy sobie pozwolić na pokaz fajerwerków. Fajerwerki kupiliśmy w hurtowni http://www.pol-expance.pl/ i zorganizowaliśmy gościom taki piękny, widowiskowy pokaz. Bardzo się to podobało.\nWidziałam taki pokaz na weselu... niby to tylko fajerwerki, ale robią wrażenie :))\nZdecydowanie takie pokazy są super więcej informacji na ich temat można znaleźć na stronie http://www.forumfajerwerki.pl\ngość 2014.06.24 Czy moge prosic o wiecej detali o pokazie pol-expance? Warto zajrzeć na strone internetową: www.pol-expance.pl tam jest zarówno kontakt jak i zdjęcia z niektórych pokazów. Warto się skontaktować i dokładnie dowiedzieć jak to działa.\nTeż znam Fajerwerki Gorzów http://www.fajerwerkigorzow.pl/ Kupowaliśmy u nich towar na sylwestra i rzeczywiście wyszło dobrze, bo to hurtownia i cennik mają dobry.\nFajerwerki na weselu to niesamowity pomysł! :D Na pewno radocha dla wszystkich gości! Zerknij sobie na www.oprawa.gdziewesele.pl/Atrakcje-weselne/ , tam obszerny spis firm, które organizują pokazy pirotechniczne na weselach! :)\nja widziala, a nawet osobiscie mialam na wlasnym weselu zakupione w http://rakietowo.pl/ byly bardzo ladne a efekt naprawde piorunujacy!\nU mnie na weselu był pokaz fajerwerków. Zamówiliśmy z www.pirofan.com.pl zestaw do samodzielnego odpalania. Pokaz był rewelacyjny i w pełni bezpieczny.\nMój brat jak brał ślub zamarzył sobie fajerwerki :) . Puszczaliśmy je sami :) Mieszkamy w małej mieścinie więc nie wiedzieliśmy gdzie to można kupić. Najbliższa większa miejscowość to Kalisz, ale głupio tak marnować cały dzień na podróż po fajerwerki. Na szczęście znaleźliśmy sklep online na www.rakietowo.pl . Braciak na weselu miał więc takie wulkany z fajerwerkami, no i każdy z gości dostał zimne ognie do ręki :) Jak tylko się ściemniło rozpoczął się pokaz – było pięknie!\nZdecydowanie puszczenie kilku fajerwerków przez znajomego nigdy nie dorówna profesjonalnemu show. Polecam Ci obejrzeć przykładowe pokazy na youtube (na przykład firma pyro-tech.pl prowadzi kanał z filmami z pokazów) i zastanowić się, co Cię najbardziej interesuje. Oprócz pokazów z fajerwerkami, w tym pokazów z podkładem muzycznym, można też zamówić tzw. ciężki dym, ale też pokazy laserów, kurtyn wodnych, wytwornic płomieni (tzw. pyrolaser show).\nPokaz fajerwerków na weselu to ciekawy pomysł. Jest to dojść spore urozmaicenie wesela. Jeżeli chcecie zorganizować taki pokaz to mogę polecić wam firmę www.pol-expance.pl, która zajmuje się organizowaniem takich pokazów. Zamówiłem ich usługi i zorganizowali świetny pokaz fajerwerków, więc mogę potwierdzić że się na tym znają.\nJak robić taki pokaz to tylko profesjonalnie - chociażby ze względu na wszystkie potrzebne pozwolenia i bezpieczeństwo. Jak to wyglądało u nas na weselu napisaliśmy na blogu: http://zrobswojslub.pl/fajerwerki/\nFaktycznie pokazy fajerwerek jak na www.pirotechnicy.com nie wszystkim odpowiadają i ze względu na pogodę wiążą się z ryzykiem, ale pozostawią zawsze niezapomniane wrażenia.\nTak, u nas był :) Wykonała go firma http://click.gda.pl/ - pokaz był swietny. To było bradzo romantyczne rozwiązanie:) Super sprawa!:) Goście byli równie mocno zachwyceni, jak i my sami:)\ngość\t2018.05.28 Tak, u nas był usmiech.gif Wykonała go firma http://click.gda.pl/ - pokaz był swietny. To było bradzo romantyczne rozwiązanie usmiech.gif Super sprawa!usmiech.gif Goście byli równie mocno zachwyceni, jak i my sami usmiech.gif Nam tez Click zrobil swietny pokaz pirotechniczny. Wszyscy goscie weselni byli zachwyceni. Pokaz mega! Przyznam szczerze ze powtorzylabym go chetnie!


Wysoki poziom stresu może prowadzić do podwyższenia poziomu cholesterolu i nadciśnienia, co niekorzystnie wpływa na zdrowie naszego serca. 0\nStres to fizyczne i emocjonalne napięcie będące reakcją organizmu na różne sytuacje i emocje, takie jak frustracja, złość czy irytacja. Do pewnego stopnia stres może być zjawiskiem pozytywnym, ponieważ jest naturalną odpowiedzią ludzkiego ciała na niebezpieczeństwo i ryzyko. Niestety większość osób cierpi z powodu wyjątkowo wysokiego poziomu stresu, który może prowadzić do bardzo poważnych zaburzeń zdrowotnych i emocjonalnych. W dzisiejszym artykule chcemy pokazać Ci, dla których części Twojego ciała i organów wewnętrznych wpływ stresu jest najbardziej niebezpieczny. Współczesny świat wymaga od nas ciągłej intensywnej pracy i nieustającego pośpiechu, co sprawia, że liczba osób żyjących w wiecznym stresie z każdym rokiem wzrasta. Coraz trudniej jest uciec przed narastającą presją i panować nad własnymi emocjami i reakcjami organizmu. Najbardziej niepokojący zdaje się być fakt, że większość osób cierpiących z powodu podwyższonego napięcia emocjonalnego nie robi absolutnie nic, aby temu zapobiec. Najnowsze badanie opublikowane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne (APA) wskazują, że nawet u 40% osób stres wywołuje poważne zaburzenia snu. Dodatkowo warto podkreślić, że wysoki poziom stresu zaburza funkcjonowanie wielu organów, co w rezultacie może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych. Skóra Częstym symptomem towarzyszącym stresowi jest pojawienie się trądziku. Stan zapalny wywołuje zatykanie się porów, a skóra staje się wówczas zaczerwieniona i podrażniona. Na twarzy odkładają się zanieczyszczenia i pot, przez co pojawiają się pryszcze i zaskórniki. Płuca Nadmiar stresu może znacznie osłabiać układ odpornościowy i funkcjonowanie płuc. Badanie przeprowadzone na Uniwersytecie w Sao Paulo w Brazylii wykazały, że istnieje silny związek pomiędzy stresem a zachorowaniem na astmę, gdyż chroniczne napięcie emocjonalne osłabia płuca.\nSerce Ciągły stres i napięcie prowadzą do podwyższenia poziomu cholesterolu, ciśnienia krwi i obecności trójglicerydów w krwiobiegu. Artykuł opublikowany przez National Library of Medicine wskazuje na relację pomiędzy stresem a problemami z prawidłową pracą serca. Oczy Wyniki badań sugerują, że nadmierne napięcie fizyczne i emocjonalne może prowadzić do drżenia drobnych mięśni okalających oko odpowiedzialnych za zamykanie i otwieranie oczu. Dodatkowo w związku ze stresem może pojawiać się stan zapalny w oku i zaburzenia widzenia. Wątroba Akumulacja hormonów stresu może powodować zmiany w komórkach produkowanych przez wątrobę, co w rezultacie może prowadzić do poważnych schorzeń tego organu. Mózg Nadmiar stresu sprawia, że organizm zwiększa produkcję hormonu nazywanego kortyzolem. Nadmiar kortyzolu może mieć szkodliwy wpływ na korę mózgową, odpowiedzialną za podejmowanie decyzji i zapamiętywanie. Nerki Gdy poziom kortyzolu jest zbyt wysoki, nerki zaczynają wydalać fosforan, co w rezultacie prowadzi do osłabienia mięśni, łamliwości kości i wielu innych schorzeń. Jelita Zdrowe jelita i odpowiednio funkcjonujący układ trawienny to klucz do dobrego działania całego organizmu. Właśnie dlatego tak ważne jest dbanie między innymi o okrężnicę i inne elementy tego systemu. Kiedy jesteś zestresowany, szkodliwe substancje odkładają się w okrężnicy, wywołując gazy, ból brzucha i stan zapalny. Jak zwalczyć stres? Poniżej znajdziesz kilka porad, jak radzić sobie ze stresem, ograniczyć jego wpływ na zdrowie i nauczyć się zwalczać negatywne emocje. Jeśli jesteś jedną z tysięcy osób cierpiących z powodu zbyt wysokiego poziomu stresu skorzystaj z naszych rad: Wypróbuj techniki relaksacyjne takie jak joga, taniec czy aromaterapia. Możesz też pójść na basen i popływać. Dbaj o regularną aktywność fizyczną. Zaplanuj każdy dzień tak, aby nie przytłoczył Cię nadmiar obowiązków. Rób przerwy w trakcie pracy – porozciągaj się albo wyjdź na świeże powietrze. Zadbaj o czas dla siebie i skup się na rzeczach, które sprawiają Ci przyjemność. Unikaj osób, które zarażają innych swoimi negatywnymi emocjami. Zadbaj o zdrową i zbilansowaną dietę. Zwiększ dzienne spożycie wody. Rzuć palenie i ogranicz spożycie alkoholu. 0\nTEMATÓW: Mózg, Stres, Trądzik, Wątroba ArchiwumBiustonosz w złym rozmiarze. Czy to niebezpieczne?OstatniTest sześciu domów – Poznaj samego siebie Chcesz utrzymać dobrą formę?\tWzmacnianie wątroby i nerek – sokPołączenie miodu i cytryny – korzyściZimna kąpiel stóp na poprawę zdrowiaZniszczone włosy – naturalne sposobyĆwiczenia stymulujące krążenie krwiKolorowanki – terapia dla dorosłychSyndrom gotującej się żaby – co to takiego?Paznokcie – jak je uchronić przed łamaniem?Żylaki – sposoby stosowane przez nasze babcieBól głowy i niepokój? Lemoniada lawendowa!\tUroda


Stanowisko Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 14.05.2007r. w sprawie wszczęcia procedury odwołania ze stanowiska Pani Małgorzaty Jureckiej, dyrektora Muzeum Wsi Radomskiej - Stanowiska, apele - Urząd Miejski w Radomiu\nUrząd Miejski w Radomiu Stanowisko Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 14.05.2007r. w sprawie wszczęcia procedury odwołania ze stanowiska Pani Małgorzaty Jureckiej, dyrektora Muzeum Wsi Radomskiej - Stanowiska, apele -\nStanowisko Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 14.05.2007r. w sprawie wszczęcia procedury odwołania ze stanowiska Pani Małgorzaty Jureckiej, dyrektora Muzeum Wsi Radomskiej\nprzyjęte na sesji nadzwyczajnej w dniu 14.05.2007 r.\nRada Miejska w Radomiu wyraża zaniepokojenie wszczętą przez Zarząd Województwa Mazowieckiego, procedurą odwołania ze stanowiska Pani Małgorzaty Jureckiej, dyrektora Muzeum Wsi Radomskiej.\nNie kwestionując uprawnień Zarządu do powoływania i odwoływania dyrektorów podległych instytucji, uważamy że instytucje te służą przede wszystkim lokalnym społecznościom i z tego też powodu zabieramy głos w sprawie odwołania\nPani Małgorzaty Jureckiej.\nPani Jurecka od 16 lat kieruje Muzeum Wsi Radomskiej, dobrze współdziałając\nz radomską społecznością - instytucjami samorządowymi, kościołem, szkołami, środowiskami biznesu. To najwyższej klasy fachowiec, osoba całym sercem oddana swojej pracy, żyjąca sprawami radomskiej kultury i wielce dla niej zasłużona. Jak najlepsze świadectwo pani Jureckiej wystawiły nie tylko działające w skansenie związki zawodowe, ale i Rada Muzeum Wsi Radomskiej, fachowcy ze Stowarzyszenia Muzeów na Wolnym Powietrzu w Polsce, pracownicy Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, organizacje współpracujące od lat z panią Jurecką jak np. Cech Piekarzy (współorganizator Święta Chleba). Co więcej pracę pani Jureckiej oceniał dotychczas pozytywnie również Zarząd Mazowsza - w ubiegłym roku dyrektorka skansenu została uhonorowana Nagrodą Marszałka. Kilka tygodni temu nagrodę od przedstawicieli biznesu za działalność na rzecz kultury wręczał Pani Jureckiej członek zarządu województwa\nPrzygotowywane bowiem przez muzeum pod dyrekcją Pani Jureckiej imprezy\ntakie jak: Niedziela Palmowa, Noc Świętojańska, Święto Chleba, Święto Ziemniaka, inscenizacja bitew Powstania Styczniowego przyciągają każdorazowo po kilka tysięcy osób, dostarczają wiedzy o polskim folklorze, historii wsi i tradycji oraz bawią. Co więcej imprezy te są organizowane, bo Pani Dyrektor udaje się namówić do współpracy przedstawicieli lokalnego biznesu. Dzięki pozyskiwanym pieniądzom z ministerstwa kultury systematycznie posuwa się naprzód restauracja polichromii w kościółku z Wolanowa.\nDzięki staraniom i ogromnemu zaangażowaniu Pani Jureckiej w Muzeum Wsi Radomskiej prowadzone są właśnie ogromne inwestycje, tak wielkie jakich nie było\nod czasu powstania tej placówki 30 lat temu. Na projekt „Zdarzyło się kiedyś nad wodą” przygotowany przez muzeum, w ciągu ostatnich dwóch lat z różnych źródeł pozyskała ponad 14 mln zł. W ramach tego projektu już powstaje m.in. system monitoringu, sieć wodociągowa i kanalizacyjna, parking, budynek recepcyjny, edukacyjny, pawilon ekspozycyjny, trasa turystyczna wzdłuż stawu i most. Budowany jest też parking, którego brak tak bardzo dawał się dotychczas odczuć. Wniosek o dofinansowanie\ntej inwestycji ze środków Unii Europejskiej został bardzo wysoko oceniony,\nzajmując drugą lokatę na liście rankingowej w ramach ZPORR i otrzymał 89,28 % możliwych do uzyskania punktów.\nPani Jurecka nie zaniedbuje też powiększania kolekcji. W ciągu trzech lat Pani Dyrektor pozyskała 800 obiektów muzealnych, dzięki czemu Muzeum Wsi Radomskiej jest w czołówce muzeów na wolnym powietrzu w Polsce. Systematycznie realizowane są także w skansenie różnorodne programy edukacyjne dla dzieci i młodzieży, bez zakłóceń przebiega współpraca z twórcami ludowymi i zespołami folklorystycznymi.\nZarzuty wysuwane pod adresem Pani Dyrektor takie jak: brak zaangażowania\nw realizację przyjętej przez Zarząd Województwa koncepcji dalszego funkcjonowania muzeum, niewykazywanie starań o pozyskiwanie zewnętrznych środków finansowych, brak zaangażowania w pozyskiwanie nowych eksponatów, niedostateczna współpraca z innymi placówkami kultury podległymi marszałkowi w świetle tych faktów są całkowicie nieuzasadnione.\nStanowisko Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 14 maja 2007r. w sprawie wszczęcia procedury odwołania ze stanowiska Pani Małgorzaty Jureckiej, dyrektora Muzeum Wsi Radomskiej\nData publikacji : 14.05.2007\nObowiązuje od : 14.05.2007


Dostaniesz łupnia od Chun-Li\nStrona główna›Dostaniesz łupnia od Chun-Li\nMoje słodkości, czyli urocza Kristin Kreuk, usilnie chce udowodnić, że potrafi skopać facetowi tyłek. Z tej okazji w sieci pojawiło się dziewięć klipów z filmu Street Fighter: The Legend of Chun-Li, w których główna bohaterka spuszcza manto komu popadnie. Zobaczycie m.in. pojedynek z Bisonem oraz Vegą. Czy po tych fragmentach przekonaliście się do tego filmu? Ja utwierdziłem się tylko w przekonaniu, że to będzie niezamierzona parodia.\nZwróćcie uwagę na brak muzyki. To idealny przykład, że większość filmów poległaby bez podkładu.\nA teraz przykład, że z muzyką da się to w miarę znośnie oglądać:\nSteet Fighter: The Legend of Chun-Li wyreżyserował Andrzej Bartkowiak. W rolach głównych zobaczymy Kristin Kreuk (Chun-Li), Neala McDonougha (M.Bison). Michaela Clarke?a Duncana (Balrog), Moon Bloodgood (Maya), Chrisa Kleina (Nash), Robina Shou (Gen) i Taboo (Vega).


piątek, 8 IV 2011\nNocny lot | Świt na Ortaczali | Marszrutką do Telawi | Nasza kwartira | W zamku Irakla Drugiego | Mam ochote na czurczchele | Z wizytą u Czawczanadze | Przez bajkowy las do Szuamty |Tu, gdzie nauczał Arsen Ikhaltoeli... |Chrzciny w Alawerdi | Gruzińskie wino\nSiedzę teraz na pokładzie Embroidera 744. Za oknem noc, niebo czarne jak smoła, tylko w dole powoli przemieszczają kolorowe punkciki. Zbliżamy się do Tbilisi zataczając krąg. Żółte światła latarń ustawionych wzdłuż ulic błyszczą i drgają niczym kropelki rosy na pajęczynie o świcie. Krótki lot dobiega końca: nieco ponad trzy godziny i już znajdujemy się w innym świecie. Mamy osiem pełnych dni na poznanie tego kaukaskiego kraju. To mało, wiem. I może nie najlepsza pora na tramping. Ale kilka dni zaległego urlopu i okazyjne bilety w promocji LOT-u zachęciły mnie do wyrwania się z Krakowa. Liczyłem na prawdziwą wiosnę w Gruzji, polskie majowe temperatury. Z prognozy pogody wynika jednak, że czeka nas okres chłodów. Mam ze sobą świeżo uprany śpiwór puchowy, nie boję się mrozów!\nLądujemy. Na lotnisku widzę pracowników wyładowujących bagaże, są wśród nich, zapakowane w niebieskie worki foliowe, nasze plecaki. Pani z kontroli paszportowej ogląda moje wizy po kilka razy i przygląda mi się uważnie. Ja jej też!\nPara studencka, z którą przed odlotem pogadałem w Warszawie, wypłaca pieniądze w bankomacie, my wymieniamy dolary w kantorze. Za 100 dolarów dostajemy 166.5 lari. Liczyłem, że razem z tą dwójką weźmiemy ewentualnie taksówkę, ale znikają bez śladu. Nie, to nie. Dworzec kolejowy vis-a-vis portu lotniczego zamknięty jest na cztery spusty. Jest oczywiście naganiacz, łazi za nami od chwili i proponuje taksówkę. Ostatecznie ulegamy i za 15 lari jedziemy na dworzec Ortachala. Stąd chcemy pojechać do Telawi.\nJest 4:30, marszrutki jeszcze nie jeżdżą. Pierwsza będzie ponoć o 7:00, a może o 8:00, krążą różne wersje. Jest zimno, chcemy posiedzieć w hotelowym holu naprzeciw dworca. Poznajemy tam ochroniarza, z którym pędzamy najbliższą godzinę. Gruzin opowiada nam o sobie, swojej rodzinie, życiu w kraju. Narzeka na niskie zarobki, psioczy na system promujący służby mundurowe. Wyciągamy z plecaka kartki ze znalezionymi w sieci słówkami i zwrotami gruzińskimi, uczymy się prawidłowej wymowy. Jak się później okaże, będę miał problem z prawidłowym wymawianiem gardłowych głosek. Nie szkodzi, wystarczy mi zapamięta gamardżabat i madlobt. Chiny przeżyłem znając tylko ni hao i xie xie, więc i tu sobie poradzę.\nŚwita. Żegnamy się z sympatycznym Gruzinem. Kręcimy się po dworcu. Kilkadziesiąt autokarów czeka na pasażerów na dolnej płycie dworca, by ich zawieźć do Erewania, Baku, Trabzonu lub jeszcze dalej do Stambułu... Oglądamy przez okna wystawowe towary w kioskach. Ceny różne, na ogół niższe od polskich. Tylko ta globalizacja! Widać te same marki, loga, opakowania co w Polsce i w innych krajach europejskich: od fanty i marlboro po kinder-niespodziankę. Przypomina mi się Maroko z colgatem i vizirem... Na każdym kroku pełno wódki i wina. Ceny zachęcające ;-) Mam nadzieję popróbować gruzińskich trunków. O siódmej zaczyna się ruch. Kupujemy w bufecie herbatę i kawę i pijemy naprędce, bo właśnie podjechała marszrutka i trzeba kupić bilety (7 GEL). Marszrutki to podstawa transportu w tym kraju. Jeżdżą często, docierają prawie wszędzie i, co najważniejsze, są względnie tanie. Jedyny problem to odczytywanie gruzińskich"makaronów" na tabliczkach z nazwą miejscowości. Ja znam kilka liter, Aga resztę. Poradzimy sobie ;-)\nZ Tbilisi wyjeżdżamy trasą ku lotnisku, potem kierujemy się na północny wschód ku stolicy Kachetii. Niestety, nie będziemy zachwycać się zielonymi winnicami uginającymi się pod ciężarem dojrzałych kiści. Nie będzie więc powtórki z Sycylii i Chin... Nie szkodzi, wino jest dostępne przez cały rok ;-) Na olbrzymich połaciach Kachetii stoją równe rządki krzaków winorośli. Są jeszcze nagie, bez liści. Niektóre mają sporo lat, ich poskręcane konary zostały zimą podcięte. Tylko patrzeć, jak wypuszczą zielone pędy! W przydomowych ogródkach krzątają się starsi mieszkańcy. Kobiety pracowicie spulchniają glebę motyczkami, mężczyźni poprawiają druty w winnicach. A skoro już mowa o gospodarstwach, to wszędzie widać biedę i zaniedbania. Aż smutek serce ściska. Domy gruzińskie są najczęściej nieotynkowane, o ocieplaniu nikt tu jeszcze nie słyszał, a przecież zimy tu mroźne i długie. Mury domostw są kamienne, nierówne, popękane jak po trzęsieniu ziemi. Uroku nie dodają porozrzucane po podwórku zbędne rzeczy, fragmenty popsutych maszyn, rozlatujące się przybudówki i szopy. No i sterty śmieci - tak widocznych po ustąpieniu zimy na szaroburej ziemi. Trafiliśmy akurat na okres po wiosennych roztopach, brzegi rzek i strumieni upstrzone są odpadkami, na krzakach powiewają kolorowe worki foliowe.\n- Przydałaby im się akcja "Sprzątanie Świata" - mówi Aga.\nMijamy kolejne wioski usiłując przeliterować ich nazwy. Niestety, tablice informacyjne są rzadkie a dodatkowo z tylnych miejsc busa niewiele widać przez przednią szybę. Wiemy tylko, że pojedziemy dwie i pół godziny. Krajobraz staje się bardziej górzysty, w oddali nieśmiało odkrywają się pokryte śniegiem szczyty. Jeszcze jeden stromy podjazd i jesteśmy w Telawi. Odnajdujemy kierunek ku twierdzy i po drodze wstępujemy do placówki Geocell - gruzińskiego operatora telefonii komórkowej. Tu kupujemy kartę SIM i impulsy (w sumie za 6 GEL). Zmieniamy również taryfę na bardziej korzystną - płacić będziemy 13 tetri za minutę. Mamy nadzieję, że komórka przyda się przy organizowaniu noclegów. Przy okazji pytam panią z Geocell o nocleg z Lonely Planet za 20 GEL. Wie, gdzie to jest, ale po lekkiej sugestii z mojej strony, wyszukuje nocleg u swojej znajomej. Wsadza nas do taksówki (płaci za nią już nasza gospodyni) i jedziemy niecały kilometr. Wąska uliczka, przy której znajduje się nasze lokum, musi uroczo wyglądać latem, kiedy przydomowe winnice tworzą zielone baldachimy nad chodnikiem. Ale i teraz jest na co popatrzeć: na ceglane domy skryte między cyprysami, na przepiękne ażurowe podcienia rzeźbione w drewnie, na ozdobne kraty w oknach i furtach...\n50-letnia gospodyni przyjmuje nas ciepło i gościnnie. Od razu częstuje nas kawą i pyta, skąd i na ile przyjechaliśmy. Podkreśla, że przyjeżdżają do niej turyści "iz wsiech stran", i Japończycy i Polacy. Daje nam do wyboru jeden z kilku pokojów. Wszędzie stare, tapicerowane meble z rzeźbionymi ozdobami, dywany i wzorzyste tapety. W przedpokoju biblioteczka z rosyjską klasyką, łazienka wykafelkowana, ciepła woda będzie wieczorem. Pani oferuje kolację z winem przy kominku i śniadanie. Aga ma miękkie serce, więc decydujemy się na gruzińskie śniadanie (5 GEL). To, oczywiście, nie koniec propozycji naszej chaziajki, może nam zamówić taksówkę, która za jedyne 40 lari obwiezie nas po czterech okolicznych atrakcjach. Przedstawia swoją ofertę w miarę delikatnie, nie nachalnie, ale jest konsekwentna w dbaniu o swe interesy. Na razie idziemy do zbudowanego w siedemnastym wieku zamku Batonisciche. Muzeum tam znajdujące się jest zamykane, o 17:00, więc nie zdążylibyśmy go zwiedzić po powrocie z objazdówki.\nPrzed murami zamku, na trawiastym cyplu dumnie wznosi miecz jeździec na koniu. To pomnik króla Erekla II, władcy Kachetii i Kartli. Przechodzimy przez bramę z ozdobną kratą i naszym oczom ukazuje się pałac zbudowany w perskim stylu. Po wnętrzach oprowadza nas starsza przewodniczka.\n- Tu mieszkał Iraklij II, tu się urodził; oto jego łoże, tu jego portret - opowiada wskazując eksponaty.\nCiemnymi korytarzami przechodzimy do sali tronowej. Jest bardzo ascetyczna, gdzie jej tam do teherańskiego pałacu Golestan, ułanbatorskiego pałacu Bogdo Gegena, sal tronowych radżasthańskich maharadżów, czy choćby sali tronowej cesarzy w Zakazanym Mieście? Nie mówiąc już o pełnym przepychu brukselskim pałacu Baudouina...\nW sąsiednim budynku znajduje się ekspozycja ukazująca archeologiczne dzieje i historię Kachetii a także skromne zbiory etnograficzne. Uwagę zwraca gliniany sarkofag przypominający olbrzymi kokon. W otwartych średniowiecznych księgach ozdobionych miniaturami wiją się gruzińskie makaroniki... Legenda mówi, że mieszkańcy Kartli pozzazdościli Ormianom pisma i w tym celu udali się do mądrego mnicha, Mesropa Masztoca z prośbą, by ten wymyślił dla nich alfabet. Pechowo zastali go w porze obiadowej. Mnich, zezłoszczony przerwaniem posiłku rzucił miską, a przylepione do ściany kluseczki utworzyły gruziński alfabet...\nZaglądamy jeszcze do galerii malarstwa gruzińskiego. Podobnie jak w muzeum, obserwujemy przerost zatrudnienia - panie plotkują i nudzą się; praktycznie nikt nie zwiedza obiektów. A obrazy? Kilka bardziej barwnych rzuciło mi się w oczy, ale poza tym nic szczególnego.\nWracamy do naszego"domu" kolejny raz zastanawiając się, jak można tak zeszpecić miasto budując na wzgórzu kilkunastopiętrowy budynek? Niedokończony hotel przypomina mi krakowski"Szkieletor" - pewnie i tu zabrakło funduszy. Ozdobiony antenami satelitarnymi budynek widoczny jest z każdego punktu miasta. Gospodyni oferuje nam objazd taksówką po czterech miejscach w okolicy Telawi.\n- Zobaczycie Akademię Ichalto, Szuamtę, Alawerdi i muzeum w Cinandali. I to wszystko za jedyne 40 lari - zachęca.\n- No, ale rozmawialiśmy z taksówkarzami i za tę trasę chcą 30 lari - zmyślam.\nKobieta dzwoni. Zgadzamy się na 35 GEL. Jest rzeczą pewną, że nie zdążylibyśmy marszrutką i stopem objechać tych wszystkich miejsc dziś popołudniu...\nTaksówka to czarna wołga, zeszłowieczna. Przednia szyba popękana, wnętrze zdezelowane.\n- Pojedem wpierwyje na bazar, my choczem pofotografirowat nemnożka - instruuję kierowcę. Spodziewam się bowiem, że wieczorem, gdy będziemy wracać do miasta, nikt nie będzie już tam handlować.\nBazar, położony przy skrzyżowaniu głównych ulic, jest częściowo zadaszony. Z przyjemnością przeciskamy się między długimi stołami i stoiskami uginającymi się od różnorodnych produktow. Czegóż tu nie ma! Owoce, warzywa, wielkie krążki sera, ważące czasem po kilkanaście kilogramów. Naszą uwagę przyciągają dziwne"kabanosy" zwisające na sznurkach.\n- To jakieś podroby? Jelita baranie czymś wypchane? - zastanawiam się ze skrzywioną miną. Bez względu na to, co jest, trzeba to sfotografować! Później poznamy nazwę tego przysmaku: czurczchele i dowiemy się, jak się go przyrządza. Dużo tu ryb, od wędzonych szprotek, po metrowe okazy dumnie prezentowane przez sprzedawców. Jest i wieprzowina, a jakże: wielkie płaty tłustego mięsa zwisają z haków sprzedawcy zachęcają do kupna wystawiając do obiektywu swe złote zęby. Dla chętnych są świńskie nóżki, ale mi najbardziej podobają się poobcinane łby wieprzów. Zabawnie się uśmiechają ;-) Są też grzyby ale jakieś dziwne, bo bez nóżek...\nKręcimy się przez 20 minut. Inspekcja miejscowego rynku wypada pozytywnie: zaopatrzenie jest niezłe ;-)\nJedziemy teraz do Cinandali. Dokładniej: przejeżdżamy 200 metrów, gdy pod maską coś zgrzyta i... stajemy. Gruzin wie, co dolega jego maszynie, dokręca coś tam, reguluje. W porządku, jedziemy dalej. Ostrożnie, czterdziestką ;-) Dojeżdżamy pod bramę majątku rodu Czawczawadze. W subtropikalnym ogrodzie z kępami bambusów, jukami, palmami i miłorzębami znajduje się XVIII-wieczny pałac, w którym kiedyś mieszkał książę Aleksander, pasierb Katarzyny Wielkiej. Oprowadzać nas będzie Gruzinka. Mówi po rosyjsku niewyraźnie, łapię piąte przez dziesiąte. Nie szkodzi: wszystko, co trzeba - widzę. Jadalnię z piękną zastawą i eleganckie meblami, salonik z pianinem, sypialnie i inne pomieszczenia. No, pięknie. Historia rodu Czawczanadze, (ten sam, którego imieniem nazwano jeden z kanałów w Petersburgu) obejmująca kilka pokoleń kończy się na współczesnych potomkach aktywnych dziś w polityce. Jest może interesująca dla Gruzinów, ale nas nie fascynuje. Ciekawsza dla zwykłego turysty będzie wizyta w tutejszych piwnicach, gdzie od kilkuset lat przechowywane jest wino. Oglądamy więc tysiące butelek ułożonych w stosy we wnękach, zastanawiam się tylko nad jednym: dlaczego są one puste?! Lokalne wino można tu próbować, można też nabyć kilka butelek. Jednak lampka wina za kilka lari nas nie interesuje. Obiecujemy sobie wieczorną libację w naszej kwartirze.\nCzas na Dzweli i Achali Szuamtę. To dwa interesujące miejsca położone blisko siebie przy drodze na zachód od Telawi. Przejeżdżamy znów przez miasto i skręcamy w leśną drogę. Ależ ten las jest piękny! Pnie drzew poskręcane, pogięte, na tle zeszłorocznych opadłych liści wyglądają baśniowo, jak z opowieści o Strasznym Lesie. Zatrzymujemy się pod murem otaczającym średniowieczne kościółki. To Dzweli Szuamta czyli stara Szuamta. Najstarszy z trzech kościołów liczy sobie, bagatela! 1600 lat. No cóż, nie można zapominać, że chrześcijaństwo do Gruzji dotarło znacznie wcześniej niż do nas. Jeśli dobrze pamiętam Gruzja przyjęła chrzest w 320 roku, w kilka lat po chrzcie sąsiedniej Armenii... Zachęceni przez kierowcę kupujemy kilka cieniutkich świeczek od babuszek tkwiących pod murem, i idziemy przez ukwieconą kaczeńcami łąkę. Pierwszy z kościołów to wspomniana już świątynia z V wieku naszej ery. Trójnawowa bazylika z białego wapienia przykryta jest pomarańczową dachówką. Po przejściu kruchty znajdujemy się w mrocznej nawie oddzielonej od naw bocznych kolumnami o prostych kapitelach i bazach. Całe otynkowane wnętrze pozbawione jest zresztą jakichś ozdób zaś całe wyposażenie kościółka sprowadza się do kilku stojaków na świeczki, skarbonki i obrazków świętych położonych - zapewne z powodu braku gwoździ - na podłodze pod ścianą. Wrażenie opuszczenia potęgują czarne pasy kopcia na ścianach w prezbiterium. Sąsiedni, młodszy o 150 lat, kościółek to dopiero maleństwo! Lonely Planet poucza, że zbudowany został na planie kościółka Świętego Krzyża (Dźwari) koło Mcchety. Wierzę, ale sprawdzę ;-).\nKolejny przystanek to Nowa Szuamta. Kościół jest "całkiem" nowy, bo z szesnastego wieku. Na ceglanym frontonie wgłębienie w kształcie wielkiego krzyża. Kobiety w spodniach są tu niemile widziane, na szczęście, przed murem otaczającym klasztor jest tu samoobsługowa przebieralnia. Aga zakłada spódnicę z grubego brązowego materiału. Jak się za chwilę okaże - niepotrzebnie, bo wewnątrz żywego ducha (oprócz świętego ducha, ofkorz), nawet kościół zamknięty na cztery spusty. A my jakoś nie mamy ochoty szukać zakonnicy, by nam udostępniła wnętrze. W drodze do taksówki Aga, jak zwykle, zaprzyjaźnia się z psami. Gdyby wzięła do Polski wszystkich nowych czteronogich przyjaciół, miałaby niezły zwierzyniec!\nCzas teraz na coś szczególnego: Ikhalto - jedną z dwóch sławnych średniowiecznych gruzińskich akademii. Drugą, tę w Gelati, zobaczymy za kilka dni. Na podjeździe do monastyru taksówka po raz kolejny rzęzi, krztusi się i staje. Jakaś część wymaga sklejenia. Zostawiam kierowcy taśmę do pakowania, na pewno sobie poradzi. My idziemy zwiedzać monastyr. Brama do niego prowadząca jest zamknięta, musimy poszukać innej drogi. Wybieramy dróżkę w prawo, prowadzi wzdłuż muru. Mijamy gruziński cmentarz z charakterystycznymi "kojcami": groby otoczone są niskimi płotkami. Gdyby jeszcze bliscy dbali o groby zmarłych krewnych, to takie "kojce" mogłyby mi się podobać. Ale pordzewiałe, powywracane płotki - zwyczajnie straszą. Ścieżką przez chaszcze zawracamy ku widocznej wśród drzew wieży kościoła. Co kilka kroków trafiamy na zapomniane kamienne krzyże z gruzińskimi inskrypcjami. W końcu dochodzimy do wyrwy w murze. Przed nami monastyr.\nDziś nic już nie pozostało ze świątyni zbudowanej tu w VI wieku n.e. przez Zenona, jednego z trzynastu ojców syryjskich. Tu, gdzie spoczęły jego doczesne szczątki, ćwierć wieku później wybudowano stojący przed nami kościół Przemienienia Pańskiego (Transfiguracji). Kościół wewnątrz prezentuje się ascetycznie, nagie ściany pokryte są nierówno tynkiem. Na słupach dźwigających dobudowaną w XIX wieku wieżę wiszą obrazy ze świętymi. Wśród nich - jakże by mogło go zabraknąć! - święty Jerzy, patron Gruzji. Na skromny ikonostas składają się tylko cztery ikony, nawa jest tak wąska, że na drzwi diakońskie zabrakło miejsca. Pośrodku - trzy pulpity dla diakona. Wychodzimy.\nW ogrodzie monastyru ustawiono rząd wielkich dzbanów na wino. Wyglądają naprawdę malowniczo. Spędzamy tu dłuższą chwilę. Ja fotografuję płyty nagrobne, Aga zabawia się z kotem. Pod murem odnajdujemy zakopane w ziemi dzbany, najwyraźniej w ten sposób przechowywano w Gruzji wino. Miło jest pospacerować wśród cyprysów, tak jak czterysta lat temu chadzał tu ze swymi uczniami Arsen Ikaltoeli propagując neoplatońskie idee. Znajdują się tu jeszcze dwie inne świątynie: kościół pod wezwaniem św. Trójcy i kościół św. Marii, rzucamy na nie tylko okiem - są zamknięte. W rogu dziedzińca zniszczony budynek akademii. W sumie - ciekawe miejsce.\nOstatni punkt programu to tysiącletnia katedra w Alawerdi - chyba najładniejszy zabytek sakralny w Kachetii. Już z daleka widzimy rozłożone w szerokiej dolinie zabudowania klasztoru otoczone podwójnym kamiennym murem. Pośrodku góruje olbrzymia katedra z pięćdziesięciometrową wieżą oplecioną koronką rusztowań. Wybudowany przez Kwirika Kachetyjskiego monastyr stanowi dumę mieszkańców tej prowincji. Sąsiedni, siedemnastowieczny budynek klasztorny wzmocniony jest po zewnętrznej stronie potężnymi okrągłymi przyporami, które nadają mu charakterystyczny i niepowtarzalny wygląd. Przechodzimy przez bramę.\nPrzed nami szara bryła katedry na lewo zabudowania klasztorne z ładnym ganeczkiem, odgrodzone płotem. Wchodzimy do kościoła przez skromnie ozdobiony portal i oto znajdujemy się w tonących w mroku wnętrzach. Wysokie sklepienie, brak ławekskromny ikonostas, na który składają się zaledwie cztery obrazy i troje drzwi, kilka stojaków na świeczki - to wszystko sprawia, że katedra poraża ogromem i surowością. Emanuje z niej chłód i dostojność. Malowidła na ścianach są bardzo zniszczone, sceny i postacie prawie nierozpoznawalne.\nOglądamy kilka płyt pamiątkowych na ścianach i w posadzce, zaglądamy do bocznej kaplicy przy prezbietrium. Tu trwa uroczystość chrztu świętego. Sakrament przyjmuje dwoje dzieci, gości w pomieszczeniu jest pełno, ledwo mogę wcisnąć głowę do ciemnego wnętrza.\nWracamy do Telawi. Aga, zmęczona po nocnym locie i pełnym wrażeń dniu, przysypia, ja oglądam górskie krajobrazy Tuszetii. Ech, ależ bym chciał pochodzić potych ośnieżonych szczytach! Rozliczamy się z kierowcą, wysiadamy w centrum, by zrobić zakupy. Aga chce skosztować miejscowych wyrobów, kupujemy cieplutkie placki z ziemniakami. Bierzemy jeszcze butelkę wina i wracamy do domu.\n- Chwileczkę! A korkociąg? - rzucam przytomnie.\nWstępujemy do sklepu "ze wszystkim" i przy pomocy gestów wyjaśniam sprzedawczyni, czego potrzebujemy. Niestety, zapomniałem słówka po rosyjsku.\n- Aaaa! Sztopor? Wy chotite sztopor? - uśmiecha się Gruzinka.\nJa też się uśmiecham w myśli. Przypomina mi sie moja pierwsza "zagranica" - kolonia letnia w NRD. 14-letnie dziecię, zamiast kupić sobie za ostatnie marki jakąś zabawkę lub czekoladę, stało przed wystawą sklepu papierniczego w Rostocku i wpatrywało się w suwak logarytmiczny jak sroka w kość. O, jakże ja chciałem go mieć :) Długo i bezskutecznie pokazywałem na migi sprzedawczyni ruch suwaka, w końcu zaciągnąłem ja przed sklep i pokazałem go palcem. Wracałem do domu dumny ze swego zakupu.\nZaopatrzywszy się w korkociąg idziemy do naszego guest house'u. Pokój jest chłodny, woda w termie dopiero się grzeje, mamy jednak ciepłe śpiwory i gruzińskie wino. Nie jest najgorzej ;-)


Analiza kryptowaluty NEO i jej potencjału inwestycyjnego\nKryptowaluta Neo jest w Chinach uważana za najbardziej zdeterminowanego konkurenta Ethereum. To przekonanie ma sens, patrząc chociażby na ceny obu tych kryptowalut. Neo osiągnęło średnioterminowy dołek na poziomie kilkunastu dolarów, a Ethereum przekroczyło z impetem granicę $200.\nNastępnie Ethereum wzrosło ponad 10 razy! Neo musiało dłużej czekać na wzrosty, osiągnęło jednak wartość ponad stu dolarów. Czy warto wierzyć w reklamowany przez Chińczyków potencjał Neo?\nKryptowaluta NEO to platforma non-profit, oparta na technologii blockchain i skoncentrowana wokół społeczności chcącej pracować nad digitalizacją obiegu ekonomicznego. Zasoby i aktywa cyfrowe w ekosystemie NEO mogą być tworzone i zarządzane za pomocą smart kontraktów osadzonych w rozproszonej sieci. Platforma jest popularna wśród inwestorów na całym świecie, o czym świadczy bardzo wysoka kapitalizacja kryptowaluty. Kapitalizacja projektu zdążyła się zmniejszyć od czasu szczytu cen kryptowalut, jednak potencjał projektu zostaje na wysokim poziomie.\nEkosystem Neo jest zaprojektowany, aby rozwiązać popularne problemy i wyzwania stawiane projektom cyfrowych aktywów. Zarówno zagrożenie ze strony komputerów kwantowych, jak i skalowalność znajdują odniesienia w Whitepaper i pracy teamu. Liczba aplikacji działających na blockchain Neo wzrasta, tak samo jak adaptacja i rozpoznawalność.\nJak Neo radziła sobie do tej pory na rynku?\nWykres kursu Neo w skali logarytmicznej potwierdza szybkie przełamanie bariery dolara, dziesięciu dolarów i stu dolarów podczas zeszłorocznych wzrostów. Po szczycie nastąpiło powolne oddawanie pola i spadki ceny Neo aż do poziomu z połowy zeszłego roku. Trend spadkowy wydaje się powoli wyczerpywać, choć z technicznego punktu widzenia, warto poczekać na konkretny sygnał, np. podwójne dno lub ogłoszenie większego wdrożenia lub przełomu.\nWykres ceny kryptowaluty Neo z grubsza odzwierciedla zachowanie szerokiego rynku kryptowalut. Jest jednak parę dużych różnic. Niektóre projekty doświadczają dużych wahań cen. W przypadku NEO mieliśmy… paroletnią już stagnację. Poziom w okolicach $10-$12 był bardzo stabilnym obszarem, gdzie kurs NEO spędzał większość czasu.\n2021 był rokiem zmian, gdy NEO wybiła się aż do poziomu $100, momentami nawet więcej! Czy oznacza to przełom dla projektu?\nNa co warto zwrócić uwagę? Zaznaczony przez nas szarymi strzałkami wzrastający wolumen transakcji. Czy można wnioskować z tych wzrostów, że projekt jest wykorzystywany przez coraz więcej użytkowników i systemów?\nTrzymając Neo, otrzymujesz kryptowalutę NeoGas, którą można traktować jak dywidendę, wypłacaną właścicielom akcji firm. Jeśli przechowujesz Neo na giełdzie, NeoGas okresowo powinien spływać na Twoje konto. Jeśli trzymasz Neo we własnym portfelu, możesz zdecydować, kiedy przypisać zgromadzony Gas do swojego rachunku. Ta ostatnia opcja jest ważna np. z punktu widzenia podatkowego. Rzeczywista stopa zwrotu z trzymania Neo, wypłacana w NeoGas wynosi około 2-3%. Teoretyczna stopa zwrotu, oparta na zakładanych z góry parametrach sieci, takich jak czas generowania bloku wynosi ponad 4,5%.\nPostępy w rozwoju projektu NEO\nTwórcy NEO szykują się do kolejnej rewolucji internetu, po której każdy będzie brał udział w tworzeniu sieci na równych zasadach. Fundamentami nowego systemu będzie interoperacyjność, skalowalność i decentralizacja. W tak zwanym międzyczasie giełda Binance doceniła NEO, włączając lewarowane kontrakty terminowe BTC/NEO\nFundacja NEO zdecydowała o wykorzystaniu ponad 1,5 miliona NEO (ponad 10 milionów dolarów) w celu pokrycia kosztów działalności w bieżącym roku. W portfelu fundacji pozostaje jeszcze do dyspozycji prawie 200 milionów dolarów w NEO.\nKryptowaluta NEO jest też dostępna na Binance (największy obrót względem popularności) oraz na “zachodnim” Bitfinex.\nNEO jest szczególnie popularny wśród azjatyckich inwestorów, ale chętni z Europy i Ameryki również mogą zakładać konta na giełdzie, która prowadzi handel kryptowalutą NEO. Jeśli jeszcze nie masz Bitcoina lub kryptowalut, możesz bezpiecznie i anonimowo kupić w bitomacie.\nCzy warto kupić Neo po cenie sprzed lat?\nPorównując do kursu ze szczytu rynku kryptowalut, cena Neo wydaje się okazyjna. Z drugiej strony, skoro kurs jest wciąż tysiące procent wyższy niż cena startowa, warto mieć to w pamięci. Jakie może być uzasadnienie dla zakupu Neo jako części kryptowalutowego, inwestycyjnego portfolio? Patrząc na Neo, którego celem nie jest zastąpienie tradycyjnych walut, ale implementacja nowoczesnych rozwiązań blockchain w Chinach, warto go kupić jako ekspozycja na chiński sektor technologiczny blockchain.


Marcin Masecki zagra Chopina w Galerii BWA. Na małym pianinku - NaszeMiasto.pl\nMarcin Masecki zagra Chopina w Galerii BWA. Na małym pianinku\nW czwartek o 19.00 w Galerii BWA w Zielonej Górze - niezwykły recital. Z płytą „Chopin Nokturny” przyjedzie Marcin Masecki.\nBWA Zielona Góra/ Kobas Laksa\nMarcin Masecki (rocznik 1982) to warszawiak, pianista, kompozytor, dyrygent, lider lub członek wielu bardzo różnorodnych projektów. Choćby ostatnio - z Janem Emilem Młynarskim (synem śp. Wojciecha Młynarskiego) jako Jazz Band Młynarski-Masecki nagrali płytę „Noc w wielkim mieście” z przedwojennym polskim jazzem.\nW Zielonej Górze usłyszymy nokturny Chopina, które artysta interpretuje „na swoim legendarnym już pianinku – małym, średniej jakości, 6-oktawowym Kemblu”. Wstęp wolny.\nHAK (opr. BWA)\naktualizacja: 22.02.2018 09:54\nŹródło: Marcin Masecki zagra Chopina w Galerii BWA. Na małym pianinku - Zielona Góra NaszeMiasto.pl\nczwartek ale który


Karol Fila chciał się wymienić koszulkami z Kylianem Mbappe. Nie udało się, wszystkiemu winny... trener | Futbol - Piłka nożna\nData dodania: 17-09-2021 8:30\nKarol Fila, zawodnik Strasbourga w rozmowie z Canal+ Sport przyznał, że chciał się wymienić koszulkami z Kylianem Mbappe po meczu z PSG.\nKarol Fila przeniósł się z Lechii Gdańsk do Strasbourga podczas ostatniego letniego okna transferowego. W sierpniu polski obrońca wystąpił w spotkaniu przeciwko Paris Saint Germain. Fila stanął przed niesłychanie trudnym zadaniem powstrzymania Kyliana Mbappe. Polski zawodnik dopiero teraz w rozmowie na antenie Canal+ Sport zdradził, że po zakończeniu spotkania chciał się wymienić koszulkami z francuskim gwiazdorem.\n- Mbappe to świetny piłkarz. Najlepszy przeciwko któremu grałem. Grałem z Chiesą czy Ceballosem, ale on był zdecydowanie najlepszy. Najszybszy. Ta pewność się u niego to coś niesamowitego. Niezwykły piłkarz i człowiek - powiedział Fila.\n- Po meczu od razu polowałem na Mbappe. Zapytałem go, czy możemy wymienić się koszulkami. Powiedział, że nie ma problemu, że w szatni się wymienimy - zdradził zawodnik.\n- Niestety, nie udało się. Trener miał długą przemowę akurat, do tego jakiś tam prysznic. Nie udało się tej koszulki załatwić, ale menedżer mi powiedział, że to ogarniemy - zakończył Karol Fila.\nPolak w obecnie trwającym sezonie wystąpił w czterech meczach Ligue 1.


Nokia 1 - nieoficjalne doniesienia o smartfonie z Androidem Go\nHigh-Tech & Gadżety » Telefony » Nokia 1 - nieoficjalne doniesienia o smartfonie z Androidem Go\n2017.12.29// J. Kruczek\nTagi: Smartfon Nokia Android Nokia 1\nHMD Global po przejęciu marki Nokia postanowił głównie podbić rynek tańszych modeli. Na razie idzie to dość słabo, a kolejne modele niezbyt się wyróżniają na tle konkurencji. Wkrótce dostaniemy kolejnego budżetowca, czyli Nokię 1.\nZobacz także: Samsung Galaxy J2 (2018) - budżetowy model na horyzoncie »Nokia 1 ma być budżetowym smartfonem pracującym pod kontrolą Androida Go. Jest to specjalna wersja systemu dla najsłabszych modeli. Ma ona gwarantować płynne działanie mimo leciwych podzespołów. Być może takie rozwiązanie okaże się kluczem do sukcesu, bowiem wydajność jest tym, co w nowych Nokiach kuleje.\nZobacz także: myPhone Q-Smart III Plus - tani smartfon z nienajgorszą specyfikacją »Według nieoficjalnych informacji urządzenie otrzyma wyświetlacz HD. Za napęd będzie odpowiadać procesor Qualcomm Snapdragon 210 wspomagany przez 1 GB RAMu. Dane mamy zaś przechowywać w pamięci o pojemności 8 GB. Możliwe, że otrzymamy zbliżony model do Nokii 2. Cena ma wynieść około 80 dolarów. Premiera prawdopodobnie nastąpi podczas targów MWC 2018.\nNokia 7.1 - nowy smartfon w programie Android One\nNokia 7+ na renderach. Smukłe ramki i czysty Android\nDo góry // High-Tech & Gadżety » Telefony » Nokia 1 - nieoficjalne doniesienia o smartfonie z Androidem Go


Karalność czynu jako przesłanka odpowiedzialności karnej – określoność czynu – lex-pol.pl\nArt. 1 Kodeksu Karnego (kk) i Kodeksu Wykoczeń (kw) to przepisy które statuują podstawowe przesłanki odpowiedzialności karnej. Możemy też znaleźć w Konstytucji RP zapisy, które nawiązują do tych przesłanek podstawowych, które decydują o zasadach, przesłankach, zakresie odpowiedzialności karnej za czyny.\nZa czyny oczywiście człowieka, bo przez czyny rozumiemy zachowania człowieka. Nie stosujemy tych przepisów do działań instytucji, podmiotów prawnych osób prawnych. W jakimś zakresie można mówić o odpowiedzialności karnej tychże podmiotów na gruncie Ustawy o dpowiedzialności podmiotów zbiorowych, ale tylko w jakimś sensie bo to nie jest odpowiedzialność karna i ona zresztą też, ta quasi-odpowiedzialność podmiotów zasadza się na wcześniejszych, pierwotnych przesłankach, czyli na czynach osób, ludzi.\nPrzez czyny rozumiemy zarówno działania, jak i zaniechania, a więc zachowania w szerokim tego słowa znaczeniu, uzewnętrznione, nie ma odpowiedzialności za to wszystko, co nie zostało uzewnętrznione przez człowieka, za same myśli, wyobrażenia. Być może gdyby było inaczej, to ilość odpowiedzialnych karnie byłaby znacznie większa. Nikt nas nie jest w stanie ukarać za same myśli, które nie zostały w jakiś sposób uzewnętrznione. Czynem jest również oczywiście to, co jest zgodne z wolą człowieka, jest efektem jego zamiaru podjętego, czyli coś co jest działaniem świadomym, a nie efektem tego co określamy w nauce prawa jako „vis maior”, czyli np. w sytuacji przymusu, lub sytuacji takiej, że ktoś kogoś popchnie i doprowadzi w ten sposób do upadku na szybę, zniszczenia tej szyby, zniszczenia mienia, to oczywiście mamy tu do czynienia z czynem, ale z czynem, tego który popchnął, natomiast osoba, która wbrew swojej woli wpadła na szybę i spowodowała swoim ciałem, ciężarem swojego ciała wyrządziła jakieś szkody, oczywiście w rozumieniu prawa karnego czynu żadnego nie popełniła.\nRzecz jasna chodzi tu o odpowiedzialność nie za każdy czyn, nie za każde zachowani,e czyli działanie lub zaniechanie, bo tak szeroko musimy to rozumieć, ale tylko to które jest zachowaniem, czynem zabronionym przez ustawę obowiązująca w dacie popełnienia tego czynu. To jest jedna z kardynalnych zasad odpowiedzialności karnej. Ustawodawca wyjaśnia jednocześnie co należy rozumieć przez czyn zabroniony. Mamy definicje w kk jak i kw. Oba te akty prawne, zawierają cos w rodzaju słowniczka:\nArt. 115 par. 1 kk – tutaj wyjaśnione jest co należy rozumieć przez czyn niedozwolony.\nA więc mamy tu odesłanie do pojęcia ustawowych znamion. Czynem zabronionym jest zatem tylko takie zachowanie, które jest opisane właśnie jako postępowanie zabronione w konkretnym przepisie ustawowym, o randze ustawowej w ustawie karnej, jak mówi przepis, a zatem w kodeksie karnym, wykroczeń lub w innej ustawie, w akcie prawnym tej rangi jako właśnie zachowanie zabronione mające określone znamiona. Z tym pojęciem znamion określonych w ustawie wiąże się zasada, która nabiera coraz większego znaczenia, zasada eksponowana w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, a także orzeczeń Sądu Najwyższego:\n– zasada określoności ( może nie jest ona zbyt dobrze po polsku wyrażana, ale nie znaleziono lepszego określenia) – jest to wymóg stawiany ustawodawcy, wymóg legislacyjny związany z tym, ze zachowanie zabronione musi być w sposób konkretny opisane precyzyjnie, w sposób taki, który nie pozostawia, i to jest przynajmniej założenie i taki kierunkowy nakaz, nie powinno pozostawiać żadnych wątpliwości i musi ono być sprecyzowane; to, co nie jest określone przez ustawę jako postępowanie zabronione, nie może rodzić odpowiedzialności karnej.


Jednorożec Mandala Mare Bayala - sklep Bee.pl\n> Zabawki > Figurki > Schleich > Jednorożec Mandala Mare Bayala\nPrzepięknie kolorowa klacz jednorożca Mandala przyciąga wiele zadziwionych spojrzeń w całej krainie bayala. Należy ona do nowej rodziny jednorożców Mandala, rozpoznawalnych przez ich unikalne tatuaże Mandala. Jej domem są wzgórza Mandala w bayala, które są tak przepięknie kolorowe jak same...\nPrzepięknie kolorowa klacz jednorożca Mandala przyciąga wiele zadziwionych spojrzeń w całej krainie bayala. Należy ona do nowej rodziny jednorożców Mandala, rozpoznawalnych przez ich unikalne tatuaże Mandala. Jej domem są wzgórza Mandala w bayala, które są tak przepięknie kolorowe jak same jednorożce.\nKlacz jednorożca Mandala przyciąga wiele pełnych podziwu spojrzeń w bayala, ponieważ jest przepięknie kolorowym magicznym stworzeniem. Jej piękny tatuaż Mandala to magiczny krąg, znak jej mistycznego pochodzenia. Tatuaż klaczy jednorożca Mandala jest tajemniczo różowy po środku. Klacz ma bardzo elegancki wygląd, a jej serdeczna uczuciowość sprawia, że jest idealną mamą dla jej małego, dzikiego jednorożca Mandala. Nową, kolorową rodzinę jednorożców Mandala można rozpoznać po ich unikalnych tatuażach mandala. Żyją one razem i z dala od innych na rozległych przestrzeniach kolorowych wzgórz Mandala krainy bayala.\nSzczegóły - Jednorożec Mandala Mare Bayala\nKod producenta: GXP-762402\nWymiary: Szerokość: 16 cm Głębokość: 3,5 cm Wysokość: 11 cm


Pełnia doświadczania, czyli uważne życie tu i teraz – Blogarytm.\nPełnia doświadczania, czyli uważne życie tu i teraz\nIleż ja się naczytałam o życiu tu i teraz. Myślałam, że już wiem o co w tym chodzi, wiedziałam jak uważność może poprawić jakość życia, starałam się nie przywiązywać do przeszłości ani do przyszłości. Jednak dopiero po obejrzeniu warsztatu mindfulness Jon’a Kabat – Zinn’a, pierwszego zachodniego propagatora medytacji uważności, jako techniki terapeutycznej, poczułam to zamiast tylko rozumieć. I nie mogę się nadziwić jak znów mogłam pomylić te dwie sprawy.\nZapraszam Cię Czytelniku i Czytelniczko do małego eksperymentu. Spróbuj prześledzić wszystkie te miejsca, w które zawitał Twój umysł w trakcie czytania poprzedniego akapitu. Innymi słowy – gdzie byłeś? Inny czas, inna przestrzeń? Przeszłość czy może wyobrażenia o przyszłości? Być może straciłaś kontakt ze swoim ciałem, z tym, że pupa siedzi na krześle (najprawdopodobniej), a kark lekko zesztywniał od pochylania się w kierunku komputera. Być może nawet zatraciłeś poczucie, że jesteś w tym pomieszczeniu, w którym właśnie teraz jesteś.\nNie przejmuj się, to całkowicie normalne. Nasz umysł tak właśnie działa, biega, lata tu i tam, komentuje, ocenia, wymyśla. Staram się obserwować mój własny umysł w trakcie pisania tego tekstu. Czasem wystarczy ułamek sekundy by dokonało się jakieś skojarzenie, a palce i tak piszą zdanie, które brzmi w mojej głowie. To fantastyczna zdolność, takie wiązanie faktów, o ile nie wymyka się spod kontroli i służy naszemu dobremu samopoczuciu.\n"Wesele w Sorento"


iwaniu lepiej płatnego zajęcia. Okazuje się, że wynajęcie busa jako środka transportu to bardzo opłacalny sposób na przewiezienie kilkunastoosobowej ekipy. Każdy z członków wyprawy uiszcza odpowiednią opłatę za taki transport i ro\nDodane: 16-10-2016 07:47\nPrzebieg i leczenie choroby AlzheimeraMaszyny na budowieCiepło w domu oznacza komfortStomatologia - kilka ważnych informacjiO bieliźnie i odzieży aktywnej termicznieKoszty prywatnego leczenia ortopedycznego dzieciCo musisz wiedzieć o usługach geodezyjnychKilka faktów o kartkach świątecznychArtykuł o fotowoltaiceJak pracują geodeci?Co robi na co dzień geodeta?Rehabilitacja i sprzęt medycznyGabinet dentystyczny ZabrzeTaxi and shuttle services in foreign countryBillboardy na kółkachKrótko o dentystach i ich gabinetachDepilacja, fryzjer, mezoterapia - to warto wiedziećProces naprawy laptopa lub komputera. Krótko o serwisachO akcesoriach dla dzieciKilka słów o myjniachDo you like wildlife?Pulsar BHPDentysta w KatowicachDobry dentystaWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićOświetlenie do bram- czemu służy? O bramach...Co warto wiedzieć o drewnie? Implanty BytomDobry dentysta ZabrzeNawadnianie ogrodów z nowymi okazamiCo musisz wiedzieć przed wizytą u dentysty?


PARK PRZYRODNICZY SIERRA DE IRTA - HISZPANIA 2022\nPark Przyrody Sierra de Irta\nW Hiszpanii mamy nieskończoność Parki naturalne rozproszone po wszystkich zakątkach i są to prawdziwe cuda natury. Dziś chciałbym polecić wizytę w Park Przyrody Sierra de Irta, który znajduje się w Castellón. Wyróżnia się przede wszystkim tym, że jest jednym z niewielu obszarów przybrzeżnych, w których nie ma budynków na odcinku od Andaluzji do Francji, więc krajobraz, który można tam podziwiać, jest niewątpliwie niesamowity.\nZnajduje się w północnej części prowincji Castellón, należące do kilku gmin i które są Peniscola, Santa Magdalena de Pulpis i Alcalá de Xivert. Jest ogromny dzięki prawie 8 000 hektarom ziemi i 2 500 marin, co sprawia, że jest to środowisko naturalne, w którym najbardziej typowa fauna i flora tego regionu śródziemnomorskiego rozwija się w całkowicie dziewiczy sposób. Klify i plaże to niektóre z krajobrazów, które można znaleźć w okolicy.\nW parku jest wiele ptaków, w tym wiele gatunków niebezpieczeństwo wyginięcia jak orzeł Bonelli, kudłaty kormoran, warbler, curlew czy mewy Audouina. Ponadto istnieje ponad 20 gatunków gadów i płazów lub wiele gatunków motyli. Kolejną wielką atrakcją tego parku przyrodniczego jest ważna spuścizna kulturowa dzięki organizacji zamki templariuszy Xivert, Pulpis lub Peñíscola, oprócz kilku wież i pustelników.\nOprócz odwiedzania go w całości, możesz także skorzystać z niektórych działań, które są organizowane w czwartki, szczególnie ukierunkowane na grupy szkolne (Mogą przyjść tylko za rezerwacją). Aby dojść do tego cudu natury, możesz to zrobić na różne sposoby. Z jednej strony samochodem można wybrać autostradę AP-7 lub drogę krajową N-340, ponieważ oba przekraczają granice parku. Jeśli wolisz pociąg, powinieneś zatrzymać się na stacji Alcalá de Chivert, ponieważ jest ona najbliższa.\nCastellón, parki naturalne, Peñíscola