Leniwa niedziela z Moniką Powalisz - zwykłe życie\nTa niedziela jest wyjątkowa, bo jest już trzecią niedzielą podczas tego długiego weekendu. Z Moniką Powalisz, żoliborską ultraską, spotykam się jednak w moim rewirze, na warszawskiej Starej Ochocie. Gadamy o niedzielnych przyjemnościach, pracy nad scenariuszem serialu „Belfer” i… o tym co wydarzy się w najbliższej przyszłości. Bez spoilerów!\nJak spędza niedzielę Monika Powalisz?\nStrasznie boję się niedziel. Odkąd pamiętam był to dla mnie dzień pełen niepokoju: że zaraz poniedziałek, że zaraz do szkoły, że zaczyna się kolejny tydzień i czekają kolejne obowiązki. Coś strasznego!\nNie wiem dokładnie kiedy, ale jakoś się tego lęku z czasem pozbyłam. Teraz niedziela jest dla mnie takim luksusowym dniem relaksu. Mam jedną, żelazną zasadę: nigdy nie pracuję w nocy i w weekendy. I choć oczywiście czasami zdarzają się sytuacje wyjątkowe, gdy rzeczywiście muszę posiedzieć i popisać, to jednak niedziele spędzam zwykle na miejskim włóczęgostwie. Na przykład idę z moją córką do Zachęty, brodzę w błocie na Olimpii albo idę do parku na długi spacer, jem śniadanie z przyjaciółmi w jednej z żoliborskich kawiarni, a czasami po prostu leczę kaca. I sprzątam. Ale leniwie i powoli, bo lubię to robić. Staram się, żeby moje niedziele miały niezobowiązujący, ale jednocześnie odświętny charakter. Robię to, na co nie miałam czasu przez cały tydzień.\nMój stosunek do kościoła podsumuje anegdota z moją córką. Kiedy po raz pierwszy poszłyśmy na plac zabaw mijając po drodze wspomniany kościół, zapytała: „Mamo! Jaki ładny pałac! Czy tu mieszka Kapciuszek?” Odpowiedziałam: „Tak kochanie, tu mieszka Kapciuszek.” Nie chciałam jej na tak wczesnym etapie rozwoju wyprowadzać z błędu.\nJeszcze nigdy mi się nie zdarzyło, żeby ktoś z moich rozmówców powiedział, że w niedzielę chodzi do kościoła.\nI ode mnie też tego nie usłyszysz. Ale lubię odwiedzać i zwiedzać kościoły. Sama mieszkam teraz nieopodal kościoła pw. Stanisława Kostki na Żoliborzu i dzwony tej świątyni nieubłaganie przypominają mi o upływającej niedzieli. Oczywiście byłam w tym kościele nie raz, ale nie podczas mszy.\nMyślę, że najlepiej mój stosunek do kościoła podsumuje anegdota z moją córką. Kiedy po raz pierwszy poszłyśmy na plac zabaw mijając po drodze wspomniany kościół, zapytała: „Mamo! Jaki ładny pałac! Czy tu mieszka Kapciuszek?” Odpowiedziałam: „Tak kochanie, tu mieszka Kapciuszek.” Nie chciałam jej na tak wczesnym etapie rozwoju wyprowadzać z błędu.\nPięknie! To może przejdźmy do „Belfra”…\n…nie, nie jest to polskie „Twin Peaks”!\nWiadomo, że nie! Ale są przecież podobieństwa!\nW każdym serialu znajdziesz podobieństwa do jakiegoś innego. Nie da się uciec od kalek i porównań, tym bardziej dziś, kiedy spirala seriali jest dość mocno nakręcona, poziom wysoki, a oczekiwania widzów rosną. Mieliśmy z Jakubem Żulczykiem (moim scenariuszowym partnerem) pewne wątpliwości, czy zaczynanie serialu od ciała martwej dziewczyny nie jest „za blisko”, ale jak zauważył autor pewnej recenzji, zresztą zaskakująco pochlebnej: „Nie jest to Laura Palmer”.\nPotrzeba przyklejania zagranicznych etykietek do wszystkiego, co polskie wynika wyłącznie z kompleksów: to taka proteza, która pozwala poczuć się lepiej, pewniej. My z Kubą takich protez zwyczajnie nie potrzebujemy, bo Belfer jest scenariuszem oryginalnym. W tej sytuacji liczą się okoliczności i to, że są to polskie realia, polska prowincja. Nie sililiśmy się na pokazywanie świata, którego nie ma, którego sami nie znamy.\nCoś jest na rzeczy z tą prowincją, że przyciąga twórców. To pociągający temat?\nNazwa miejscowości, w której i wokół której rozgrywa się akcja serialu – Dobrowice, pojawiła się na bardzo wczesnym etapie pracy nad scenariuszem. Wymyślając ten świat, zastanawialiśmy się, jak taka miejscowość powinna wyglądać, jaka powinna być? Dobrowice są w jakiś sposób inspirowane naszymi prywatnymi doświadczeniami. Z Kubą mamy odmienne życiorysy, ale bardzo podobne przeżycia. W zasadzie do końca liceum, do momentu wyjazdu na studia oboje mieszkaliśmy na prowincji. Ja w Pabianicach, natomiast Kuba początkowo w Nidzicy, a później w Olsztynie. Mieliśmy więc dobre zaplecze do tego, aby stworzyć obraz „idealnego prowincjonalnego miasteczka” z charakterystycznymi postaci, zachowaniami, układami i układzikami, konszachtami oraz mniej lub bardziej szemranymi powiązaniami. Chcieliśmy żeby Dobrowice były pełne, żeby był tam cały przekrój społeczny. I myślę, że finalnie ten efekt został przez nas osiągnięty. Każdy Dobrowiczanin i Dobrowiczanka są mocno osadzeni w tym świecie. Inny jest natomiast tytułowy Belfer. To przybysz, obcy, ale w jakiś pokrętny sposób jednak z samym miasteczkiem powiązany.\nNie wchodźmy jednak za bardzo w szczegóły fabuły i wróćmy do początku. Jak wyglądała praca nad scenariuszem? Mieliście taką roboczą ścianę z mapą myśli, z nicią łączącą poszczególne postaci? To wizja trochę jak scena z filmu o detektywach albo o maniakalnym prześladowcy, ale właśnie tak wyobrażam sobie proces pisania scenariusza do takiego serialu jak Belfer.\nNie, nie, nie. Nie mieliśmy nic takiego! Wyglądało to bardziej prozaicznie – na początku spotykaliśmy się z Kubą w mojej kuchni na Żoliborzu i bardzo sumiennie pracowaliśmy nad fabułą. Przez rok. Siedzieliśmy wspólnie nad kolejnymi elementami składowymi scenariusza: najpierw nad treatmentem, czyli szczegółowym opisem fabuły serialu oraz tzw. biblią postaci, gdzie wszyscy bohaterowie są szczegółowo opisani – takim serialowym who is who. A potem już nad pierwszym odcinkiem. Nie było ściany, tablicy, ale było dużo rysowania. I przy okazji kupa dobrej zabawy – na marginesie wymyślaliśmy na przykład tytuły nieistniejących, ale bardzo złych książek w stylu: „Jowita, córka Wiesława“ (śmiech).\nScenarzysta musi dużo wiedzieć i musi się na wielu rzeczach znać. Prawie na wszystkim. To praca, która polega na nieustannym riserczu, na wiecznym zdobywaniu przydatnej wiedzy we wszelkich możliwych dziedzinach – nigdy nie wiadomo, co okaże się przydatne. Trzeba zdobywać specjalistyczną wiedzę z zakresu kryminalistyki, pschychologii, toksykologii, botaniki, nie wyłączając gastronomii czy rzetelnej wiedzy historycznej.\nZ pierwszą wersją odcinka poszliśmy do Wojtka Bockenheima, producenta wykonawczego w TVN-ie, którego wcześniej znałam. Scenariusz się spodobał, Wojtek został naszym producentem i dobrym duchem, którym jest do dziś, a przy okazji i przyjacielem, co nie jest bez znaczenia dla naszej współpracy. Potem do naszego teamu dołączyła dwójka redaktorów – Dominika Kamińska i Wojtek Zembaty, a potem zaczęła się ciężka praca (śmiech). Drabinkowanie, czyli niekończące się dyskusje, co się wydarzy, jaka będzie kolejność scen, które wątki wchodzą, i kiedy pojawiają się kolejne postaci. Kiedy te elementy są już gotowe, siada się nad taką drabinką i pisze konkretne sceny dialogowe. Oczywiście w tzw. międzyczasie trzeba zdobywać specjalistyczną wiedzę z zakresu kryminalistyki, pschychologii, toksykologii, botaniki, nie wyłączając gastronomii czy rzetelnej wiedzy historycznej. Scenarzysta musi dużo wiedzieć i musi się na wielu rzeczach znać. Prawie na wszystkim (śmiech). To praca, która polega na nieustannym riserczu, na wiecznym zdobywaniu przydatnej wiedzy we wszelkich możliwych dziedzinach – nigdy nie wiadomo, co okaże się przydatne.\nI to doświadczenie pracy nad „Belfrem“ było niesamowite, bo w trakcie tych spotkań, odkryłam że nie ma nic przyjemniejszego niż praca w zgranym zespole, w którym każdy się wspiera i każdy, absolutnie każdy, gra do tej samej bramki, a wszystkim razem zależy na jak najlepszym efekcie. Potem, kiedy już scenariusz był skończony, rozpoczął się kolejny etap – tak zwanego script doctoringu, czyli procesu, kiedy można poprawiać, doskonalić, cyzelować, ale i skracać sam scenariusz, pracując nad ostatnim draftem czyli tak zwanym draftem produkcyjnym. Ostatecznie, praca nad scenariuszem – od koncepcji do finalnego efektu, trwała prawie cztery lata. Na szczęście z przerwami! (śmiech). Ale faktem jest, że „Belfer“ to moje pierwsze dziecko – drugie, to prawdziwe urodziło się w trakcie prac.\nBelfer to wasze wspólne dziecko – Twoje i Kuby. Ile jest w Belfrze Powalisz, a ile Żulczyka?\nFifty, fifty! Zdecydowanie! Mieliśmy drabinkę z rozpisanymi scenami, których było około pięćdziesięciu i umówiliśmy się z Kubą, że ja biorę parzyste, a on nieparzyste, albo odwrotnie. Nie było takiej sytuacji, że Kuba pisał tylko ostre sceny z bandziorami, a ja te obyczajowe. To był totalnie randomowy podział, w związku z czym musieliśmy się nauczyć języka wszystkich postaci i myślę, że to dobrze zrobiło spójności samej historii.\nJako pomysłodawcy i autorzy scenariusza mieliście jakiś wpływ na samą produkcję?\nW branży filmowej mówi się, że rola scenarzysty kończy się w momencie, kiedy na planie pada pierwszy klaps. Na przykład obsada to już nie nasze kompetencje, choć oczywiście każdy z nas miał jakieś swoje prywatne „widzimisie”. Część osób, która gra w Belfrze to moi koledzy z Akademii Teatralnej, na przykład Łukasz Simlat, czy Kasia Kwiatkowska. Uważam, że casting do Belfra to wytrawna i profesjonalna robota pani Magdy Szwarcbart. Czy Maciek Stuhr jako Belfer nie jest po prostu fantastyczny? Nieoczywisty? Nietuzinkowy? I jako aktor, i jako kreowana przez niego postać? Cieszę się z tych wyborów, chociażby z Grzegorza Damięckiego, którego znam od lat, a który jest moim sąsiadem z Żoliborza. Kiedy trwały zdjęcia, a my spotykaliśmy się mijając na spacerach, groził mi palcem i mówił: „Oj Monika, ty to mi napisałaś!“. Cenię chociażby Aleksandrę Popławską i Roberta Gonerę (serialowi rodzice denatki), których bardzo lubię oglądać na ekranie. Osobnym tematem jest oczywiście cała, fantastyczna obsada policyjna, z moim faworytem – aspirantem Papińskim na czele, w którego wcielił się Piotr Głowacki. Nie znaliśmy w zasadzie tylko młodej części obsady.\nA ta jest zaskakująco dobra!\nNa szczęście! Za tymi naszymi papierowymi postaciami poszedł bardzo fajny, zakrojony na szeroką skalę casting i ta młodzież nie jest udawana. W zasadzie wszyscy oprócz serialowego Maćka Dąbrowy czyli Józka Pawłowskiego, którego można kojarzyć z Miasta 44, to aktorzy w trakcie szkoły lub tuż po niej.\nWy nie mieliście wpływu na produkcję, a czy producent wykonawczy, czyli TVN miał jakieś swoje sugestie i uwagi co do scenariusza?\nSpotkało nas niesamowite szczęście, bo mieliśmy z Kubą okazję napisać oryginalny scenariusz do którego nikt, absolutnie nikt się nam nie wtrącał. Cenzura nie spotkała nas na żadnym etapie pracy! Mieliśmy pod tym względem niewyobrażalny komfort pisania, a z doświadczenia wiem, że to nie zdarza się zbyt często. Jedyne dyskusje dotyczące fabuły, odbywały się w gronie za to odpowiedzialnym: wśród scenarzystów, redaktorów i producenta wykonawczego, który, co też nie jest oczywiste, był obecny z ramienia TVN-u od samego początku prac nad scenariuszem. Każdemu scenarzyście życzę takiego teamu i każdemu życzę takiej współpracy!\nKiedy w końcu wybiła właściwa godzina, gotowy scenariusz trafił w ręce Łukasza Palkowskiego, który od razu rozpoczął pracę z aktorami, a nie jak to się często zdarza, od przepisywania scenariusza. Dlatego 95% z tego, co zostało przez nas napisane widzimy teraz na ekranie. Nie było takiej sytuacji, że ktoś zmieniał jakieś pojedyncze zdania, przepisywał kwestie dialogowe swojej postaci, czy wyrzucał całe wątki. I tak to właśnie powinno wyglądać!\nLudzie nie zdają sobie sprawy z tego, jak wygląda sytuacja teatru jako instytucji w Polsce. A ta, po 1989 roku nie przeszła żadnej porządnej reformy. System, w którym tkwi tzw. teatr repertuarowy w naszym kraju jest kompletnie niewydolny i kompletnie się nie sprawdza w dzisiejszej rzeczywistości, co powoduje ogromną i narastającą frustrację całego środowiska.\n„Belfer” ma mocną, użyję tu tego słowa, chociaż nie do końca mi tutaj pasuje: konkurencję, jeśli chodzi o jesienną ramówkę w polskiej telewizji. Mam na myśli Artystów.\nNie wiem czy wiesz, ale moja droga do serialu prowadzi właśnie od teatru, więc ta tematyka jest mi bardzo bliska. Widziałam oczywiście wszystkie odcinki Artystów. To serial bardzo „zawodowy“ – szczególnie ważny dla osób znających to środowisko. Czytam te wszystkie żarty i gagi na zupełnie innym poziomie, niż widz spoza teatru, bo wiem, kto się kryje za konkretnymi postaciami. Są tam świetne smaczki dla tych, którzy wiedzą w jakiej sytuacji jest obecnie teatr w Polsce. Bardzo dobrze, że taki serial jak Artyści powstał: te doprowadzone niekiedy do absurdu sytuacje, czyli walka między teatrem a miastem, sieć zależności, decyzji i wpływów doskonale ukazują to, co się teraz dzieje poza sceną. Ludzie, publiczność, podatnicy nie zdają sobie sprawy z tego, jak wygląda sytuacja teatru jako instytucji w Polsce. A ta, po 1989 roku nie przeszła żadnej porządnej reformy. System, w którym tkwi tzw. teatr repertuarowy w naszym kraju jest kompletnie niewydolny i kompletnie się nie sprawdza w dzisiejszej rzeczywistości, co powoduje ogromną i narastającą frustrację całego środowiska. Miałam okazję pracować w teatrach państwowych i myślę, że jest to doświadczenie, które może skutecznie do teatru zniechęcić. Mnie wykończyło.\nNatomiast, czy to konkurencja do „Belfra“? Wydaje mi się, że nie można tutaj porównywać tych dwóch seriali – to są zupełnie inne gatunki, zupełnie inne historie i zupełnie inne rzeczywistości, ale o tym już rozmawialiśmy.\nJuż 25 listopada otwarcie w galerii Lokal_30 wystawy "papier-kamień-nożyce", nad którą Monika pracuje wspólnie z Mateuszem Szczypińskim. Polecamy!\nA oglądasz inne seriale?\nOczywiście, ale nie jestem jakąś serialomaniaczką, która wie w jakim garniturze przechadzał się Don Draper w czwartym sezonie MadManów, za to Młody Papież (ech, rozmarzyłam się, oczywiście nad scenariuszem…). A tak na serio: ostatnio wracam do filmów Andrzeja Wajdy. Miałam jakiś czas temu noc z Brzeziną i Ziemią Obiecaną.\nTo niesamowite, w jaki sposób zostały w tych filmach pokazane sceny seksu! Szczególnie w wykonaniu Daniela Olbrychskiego. Są pełne pożądania i męskiej energii seksualnej, która dosłownie leje się kubłami z ekranu, a która obecnie, i to w rzeczywistości, a nie filmowej wycieka jakąś zanikającą, bladą strużką. Pytam więc: gdzie ci mężczyźni z Ziemi Obiecanej?!\nNa to pytanie niestety nie znam odpowiedzi. Nad czym teraz pracujesz?\nWyobraź sobie, że właśnie piszę książkę! Będzie nosić tytuł: „Ósme ciało” i ukaże się nakładem wydawnictwa Świat Książki już w przyszłym roku.\nWspaniała informacja! Co to będzie?\nPowieść kryminalna, której akcja rozgrywa się w Lesie Rydzyńskim. Bohaterem jest leśniczy, który pewnego wiosennego dnia znajduje w lesie ciało młodej, zamordowanej dziewczyny.\nDlaczego więc „Ósme ciało”?\nÓsme dlatego, że jest to ósme ciało, które leśniczy widział podczas swojej leśnej kariery. Nie wiem, czy wiesz, ale każdy leśniczy (a wiem to z autopsji, bo zarówno mama, jaki i tata byli leśnikami) ma obowiązek towarzyszyć innym służbom w różnych sytuacjach, które miały miejsce na jego terenie. Wszystko to, co rozgrywa się na terenie lasu, musi być pod kontrolą leśniczego i odbywać się w jego obecności. Czasem są to rzeczywiście dosyć nieprzyjemne zdarzenia. Mój ojciec brał udział w ekshumacjach niemieckich żołnierzy z czasów pierwszej wojny światowej, czy w oględzinach ciał samobójców. Taka praca. A ja to teraz bezwzględnie wykorzystam (śmiech).\nSłyszałem też, że pracujesz nad wystawą. Opowiesz coś o niej?\nWspólnie z Mateuszem Szczypińskim i Agnieszką Rayzacher z Lokalu_30 pracujemy nad wystawą „Papier-kamień-nożyce“ – ja pokażę swoją kolekcję papierowych efemerów (od papierów pakowych po zapałczane etykiety), a Mateusz swoje najnowsze prace – będzie to zderzenie i opowieść o wspólnej obsesji, jaką jest dla nas papier. Wernisaż już 25 listopada!\nI ostatnie pytanie: Kto zabił Aśkę?\nHa, ha! Tego widzowie dowiedzą się dopiero w ostatnim odcinku!\nCholera, myślałem, że wezmę Cię z zaskoczenia!\nNo co ty! Codziennie kilka osób zadaje mi to pytanie!


5. Lider wśród ośrodków z turnusami zdrowotnymi z dietą warzywno-owocową – Centrum Zdrowia i Rehabilitacji „U Haliny"\n1. Charyzmatyczna osobowość medycyny estetycznej – dr Anna Butowska\n2. Lider wśród klinik kompleksowego leczenia włosów – Hair Lab Klinika Włosów Centrum Pomocy Włosom\n3. Lider profesjonalnych szkoleń z zakresu makijażu permanentnego – Magdalena Szczęsna\n4. Lider produktów anti-aging – Medere Laboratoires\n5. Lider wśród produktów dla kosmetologii mobilnej i do profesjonalnej pielęgnacji twarzy i ciała w zaciszu domowym – marka Beautifly\n6. Lider wśród sieci salonów depilacji laserowej – Depilacja.pl\n7. Lider wśród stylistów fryzur – Daniel Giniel – Hair Stylist\n8. Lider wśród kosmetyków z różą – Rosadia\n9. Lider wydobywania piękna z każdego człowieka – lek. Agnieszka Kondraciuk\n1. Lider wśród systemów franczyzowych w branży nieruchomości – Re/Max Polska\n2. Lider aranżacji i wyposażenia wnętrz hoteli i apartamentów – PMC Carpets\n3. Lider energooszczędnego budownictwa – Domikon\n4. Lider nowoczesnego oświetlenia – Mio Lighting\n5. Lider nieruchomości luksusowych – MYONI Group\n6. Lider wśród producentów najwyższej jakości materacy – Comforteo\n1. Lider spersonalizowanego oprogramowania dla biznesu – KOTRAK\n2. Lider w obszarze strategicznego rozwijania firm – Adizes Institute\n3. Lider profesjonalnego doradztwa w branży IT – IT-EKSPERCI\n4. Lider doradztwa personalnego dla biznesu – firma szkoleniowa VENE\n5. Lider wśród polskich trenerów mentalnych – Jakub B. Bączek\n6. Lider w branży HR i szkoleń dla firm – firma Profesja CAZ\n1. Pracodawca roku – dr Barbara Newall\n2. Lider w kategorii sprzedaż, serwis, wynajem, dzierżawa włoskich profesjonalnych ekspresów ciśnieniowych SAECO – FLINT\n3. Odkrycie Gabinetu Makijażu Permanentnego i medycyny estetycznej – Star Permanent\n4. Lider wśród restauracji z sezonowymi stekami – Evil Steak House\n5. Lider najwyższej jakości fotoksiążek – Cewe\n6. Lider wśród sieci serwisów blacharsko-lakierniczych – Compet\n7. Lider profesjonalnych kreacji marketingowych – Berm Creative Production Group\n8. Lider wśród dystrybutorów świec, lamp i dyfuzorów zapachowych – Aromanti\n9. Lider w kategorii import aut z USA i Kanady – Marek Janczyk\n10. Lider wśród dystrybutorów stylowych rowerów – Rowery z duszą\n11. Sukces firmy – Sobiesław Zasada\n12. Lider wśród wedding plannerów – Kamila Romanow\n13. Lider wśród producentów najwyższej jakości strusiny – Strusia Kraina & Mobax\n14. Lider nowoczesnych technologii i rozwiązań mobilnych – Dominika Horczewska\nNagrody dla „Businesswoman Publiczności" ufundowali: Sobiesław Zasada Automotive i Adizes Institute.\nStatuetki i nagrody dla Laureatów wykonane według niepowtarzalnego wzoru przez rzeźbiarza Andrzeja Batorskiego wręczali: Iwona Pełszyńska – prezes Fundacji Press Zone; Magdalena Antosiewicz – blogerka modowa, influencerka; Iwona Węgrowska – piosenkarka i autorka tekstów;\nJakub Kucner – Mister Polski 2017 i Wicemister Global 2018; Elżbieta Jeznach – redaktor naczelna czasopisma i portalu Businesswoman & life; Artur Szymański – przedsiębiorca, inwestor; Sławek Muturi – założyciel bloga fridomia.pl i firmy MZURI; dr Barbara Newall z Thera Polska; Stefan Kwass – dyrektor programowy Telewizji RED CARPET.\nPo części oficjalnej goście zostali zaproszeni na bankiet do podziemi Hotelu Bellotto. Czekało tam na nich przepyszne menu przygotowane przez Restaurację Focaccia oraz słodkości i tort z Cukierni Miodowa Cafe.\nAtrakcją wieczoru był występ zespołu Miami Mariachi, który wprawił gości w taneczny nastrój. Podziękowania dla Beaty Drzazgi – prezes BetaMed za rekomendację tej wspaniałej grupy muzyków.


Gdzie można dobrze zjeść w Szamotułach? Zobacz zestawienie najlepszych restauracji, knajpek i barów szybkiej obsługi | Szamotuły Nasze Miasto\nMagda Prętka 11 września 2021, 23:17\nW Szamotułach działa wiele lokali gastronomicznych, jak i firm cateringowych, świadczących usługi z dowozem. Które z nich szamotulanie i szamotulanki chwalą sobie i polecają? Sprawdziliśmy!\nPolecane restauracje, knajpki i bistra w Szamotułach\nPandemia koronawirusa i obowiązujące obostrzenia uniemożliwiają lokalom gastronomicznym pracę stacjonarną. Wiele z nich świadczy jednak usługi z dowozem lub na wynos. To dobre rozwiązanie dla osób, które żyjąc w pośpiechu nie mają czasu na przygotowanie obiadu czy kolacji lub zwyczajnie chcą zjeść danie z ulubionej knajpki. W czasach pandemii, to także ważne wsparcie dla lokalnych przedsiębiorców.\nW Szamotułach działa wiele lokali gastronomicznych, jak i firm cateringowych, w których możemy zamówić jedzenie do domu. Różnie je zarówno oferta serwowanych specjałów, jak i specyfika funkcjonowania. To nie tylko restauracje, ale i pizzerie oraz bistra. Gdzie szamotulanie i szamotulanki "stołują" się najchętniej?\nNa bazie opinii Google, wystawianych przez samych klientów oraz klientki powstało nasze zestawienie polecanych restauracji, knajpek i barów szybkiej obsługi. Przygotowując je pod uwagę wzięliśmy 2 kryteria - opinie (więcej niż 10) oraz średnią ocen (przynajmniej 4 gwiazdki). Sprawdźcie koniecznie!\nKilka dni temu informowaliśmy o problemach części mieszkańców gminy Duszniki z dostępem do bieżącej wody. Co prawda ten był, jednak woda decyzją Sanepidu nie...\nproblemy z wodą gmina duszniki


Kiedy szykuje się tłumaczenia IT, powinien dbać o tym, by potrafić się na słownictwie specjalistycznym, odpowiednim, branżowym. Jest ostatnie konkretne, aby za bardzo nie toczyć się podczas akcji oraz żeby po prostu tłumaczenia szły sprawnie. Dlatego i korzystając się zawodu, który liczy na ostatnim, by wykonywać tłumaczenia IT, trzeba o tymże myśleć. Toż nie jest sztuka dla wszystkiego, i właściwie dla pań, które fascynują się tematyką informatyczną i będą że czuły się w tworzonych zadaniach.\nKażdy tłumacz w końcu się może w jakimkolwiek temacie wyspecjalizuje - dobrze, żeby stanowił toż fakt, na jakim się zna, jaki się kocha a który z chęcią się będzie tłumaczyło. Dla niektórych z pewnością będą więc rozumienia IT - oczywiście, wiadomo, że należy tutaj o pasjonatów informatycznych.\nWybierając specjalizację tłumaczenia IT, trzeba pamiętać na względzie, że nie będzie więc bardzo łatwa książka natomiast będzie chciane stałe rozwijanie swojego słownictwa, ponieważ branża IT stale się się rozwija, bardzo idzie do przodu, przekłada się postęp technologiczny i wiąże się z obecnym ponad pojawianie się nowych rzeczy, jakie powinien sobie na bieżąco przyswajać. Tłumaczenia IT nie są to nie dla pań nie związanych bezpośrednio z częścią.\nWybierając zawód, który przyczepia się z działaniem, jakim są tłumaczenia IT, trzeba sobie tak spośród tego wszystkiego zdawać sprawę. Istotne są ale również korzyści, jakie zbierają się spośród obecnym, że komponuje się tłumaczenia informatyczne. Ważne z nich wówczas na pewno gwarancja pracy, ponieważ branża jest niezwykle rozwinięta i dalej się rozwija, a poza większość materiałów, które się na ten temat pojawiają, istnieje w języku angielskim. Drugą korzyścią, jakie noszą za sobą tłumaczenia, istnieje droga dużych zarobków, oczywiście, że jest się naprawdę dobrym w obecnym, co działa i uczenia IT wykonuje się tak z największą klasą. Jeżeli do ostatniego ktoś porusza się branżą it, toż spośród pewnością praca, którą będą dla niego uczenia IT, będzie gwoli niego nieodzowną i da wielu radości, dużo korzyści związanych nie wyłącznie z wysokością zarobków.


Wyślij odpowiedź ( Odp: Publiczne toalety )\n[quote author=parszywek link=topic=4867.msg43676#msg43676 date=1234190321] Nie no dla mnie miodzio! :D Siedzisz sobie obok gościa i luz. :D Co do średniowiecznych to opowiadał mi przewodnik na wycieczce, że ci do, góry co się załatwiali nie mieli źle, ale tym na dole strasznie śmierdziało jak to wszystko leciało. A to co było w baroku to już naprawdę świetne idziesz po zamku, a tu nagle cały but upaprany. :P [/quote]\n« dnia: 28.03.2018, 12:27:02 »\nStarożytni Rzymianie w swoim podejściu do czynności fizjologicznych byli… niesamowicie otwarci!\nWysłany przez: EmiliaS\n« dnia: 10.07.2017, 11:52:53 »\nPrawdę mówiąc nigdy się nie zastanawiałam jakie mieli toalety. No cóż musieli sobie jakoś radzić, za 200 lat pewnie nasze będą wydawać się mało higieniczne.\nWysłany przez: mumitrol\n« dnia: 26.05.2017, 12:22:00 »\nto jest bardzo ciekawa informacja, mimo tego ze nie chce mi sie w to uwierzyc.\nWysłany przez: tobiasz1107\n« dnia: 26.09.2016, 10:51:46 »\nile to mozna sie dowiedziec ciekawostek niektore rzeczy mi sie wydaja byc takie nieralne\n« dnia: 01.07.2016, 12:41:52 »\nNie był to zły pomysł\n« dnia: 29.03.2009, 00:53:38 »\nMoże ideał to nie był ale w końcu nie mieli jeszcze regularnych toalet, to gdzieś musieli załatwiać potrzeby. Lepiej jak pod krzakiem.\n« dnia: 09.02.2009, 17:36:24 »\nWidocznie, na bieżąco po śmierci władcy, kuli wszystkie jego "pozostałości".\n« dnia: 09.02.2009, 16:40:46 »\nTo nie jest teoria, to jest fakt, sami ludzie z epoki to potwierdzali. Nie wiem, jak uchowali jakąkolwiek przestrzeń, ale z pewnością nie było to łatwe.\n« dnia: 09.02.2009, 16:35:37 »\nTo według tej teorii Wersal w środku nie powinien istnieć, bowiem ilość takich kątów nie jest nieskończona.\n« dnia: 09.02.2009, 16:11:53 »\nZapomnaiłeś dodać, że pośrodku znajdowało się wgłębienie gdzie płynęła woda.\n« dnia: 09.02.2009, 15:38:41 »\nNie no dla mnie miodzio! Siedzisz sobie obok gościa i luz. Co do średniowiecznych to opowiadał mi przewodnik na wycieczce, że ci do, góry co się załatwiali nie mieli źle, ale tym na dole strasznie śmierdziało jak to wszystko leciało. A to co było w baroku to już naprawdę świetne idziesz po zamku, a tu nagle cały but upaprany.\n« dnia: 09.02.2009, 14:10:59 »\nGdy budowano Wersal, jak dobrze pamiętam, to nawet ubikacji nie zrobili. A chodząc na spacery po pięknym ogrodzie czułeś się jak saper na polu minowym:). tak oto żyła arystokracja we Francji, kiedy w Polsce myto się codziennie.\n« dnia: 09.02.2009, 13:49:11 »\nW średniowieczu stosowano to co mówisz. Gorzej było w baroku - wyobraźcie sobie, że w słynnym Wersalu możnowładcy chodzili sobie korytarzami, a gdy zachciało im się pójść za potrzebą, siadali w kącie, robili swoje, a jak zaczęło za bardzo "pachnieć" to co możnowładca po sobie zostawił, zamurowywano to...\nW porównaniu z tym, te rzymskie toalety to oaza czystości.\n« dnia: 09.02.2009, 08:34:20 »\nTo jeszcze było stosunkowo higieniczne. Gdzieś czytałem, że gdy nastało średniowiecze to za toaletę możnowładcom służyła rura, która kończyła się w przy zamkowej fosie. Jedyne, co ich różniło to to, że góra część rury posiadała już "toaletę" w normalnym tego słowa użyciu.\nA papier toaletowy został chyba wynaleziony dopiero w XVIII wieku przez pewnego Francuza, który zaczął nawijać bibułę na potocznie zwane dziś rolki.\n« dnia: 09.02.2009, 01:34:59 »\nCóż... wiem także że gdzieśtam używano muszel do podcierania się i takie tam...\nA co do tego, to nadal to jest w niektórych zamkach... Jak ktoś oglądał film "Johnny English" powinien wiedzieć o co chodzi. ^^\n« dnia: 08.02.2009, 23:12:22 »\nNo cóż, toi-toi'ów to jeszcze nie było, więc musieli korzystać z czegoś takiego.\n« dnia: 08.02.2009, 22:39:39 »\nTak, znowu taki wątek w dziale o kulturze i sztuce.\nCzy to prawda, że w starożytnym Rzymie istniały takie publiczne toalety? Dosyć duże pomieszczenia z 'ławką' naokoło pod ścianami, z otworami, które służyły do wiadomego celu. Nie było tam żadnych ścian czy zasłon, ludzie siadali obok siebie, robili co trzeba i wycierali się... gąbką. Nie znano wtedy papiero toaletowego. A gąbka była wielokrotnego użycia... Na pewno ją jakoś czyszczono, ale nawet mimo tego...\nEDIT: Na szkicu pokazałem tylko dwie ściany. Na pozostałych również powinna być 'ławka'.\nNikogo nie można nazwać szczęśliwym przed śmiercią.


Zwierciadła Kozyriewa - Strona 3 - Niezależne Forum - Cheops\nNieprzeczytany post autor: filiżanka » wtorek 08 kwie 2014, 16:23\nMoże dla eksperymentatorów coś ciekawego i też lustro.\nZwykłe ale spore, takie ,żeby widać było sylwetkę wraz z stopami, ustawić (powiesić) tak aby swobodnie stojąc można było ogranąć wzrokiem siebie i "płaszyznę" za sobą. Najlepiej w rozproszonym świetle dziennym.\nPatrzeć z ciekawością i otwartością , bez oczekiwań. Umysł wyciszony całkowicie tj. stan BEZ MYŚLI czyli medytacja\nZacząć od patrzenia SOBIE w oczy.\nwersja dla bardziej hmmmm zrelaksowanych- dwa lustra zwrócone do siebie.\nNieprzeczytany post autor: Dariusz » wtorek 08 kwie 2014, 19:29\nTo trąci bardziej Harym Poterem, ale ktoś może to wypróbuje.\nNieprzeczytany post autor: baba » wtorek 08 kwie 2014, 23:56\nChyba nie taki Poter jednak Dariuszu. Medytacja lustra jest znana od dawna i bardzo mocna podobno. Nawet samej twarzy, tylko światło musi być odpowiednie, jak pisze Filiżanka niezbyt silne, rozproszone i umieszczone za lustrem najlepiej. Nie pamiętam chyba świece najlepsze ale żeby się równo paliły o co trudno bo świece w trakcie medytacji lubią "szaleć" ogniem. Nawet dobre jakościowo w stojącym powietrzu. Wypalają różne energie.\nAle też słyszałam że dobrze mieć mocne nerwy bo to co się w lustrze zobaczy.. no nie zawsze fajne jest.\nJa jak zwykle do takich długich ćwiczeń za leniwa.\nNieprzeczytany post autor: filiżanka » środa 09 kwie 2014, 10:09\na to prosze bardzo Babko, dla leniwych\nStojąc przed lusterm "codziennym" zamykasz oczy na chwilę i skupiasz sie na przyjemnych obrazach, wspomnieniach, słowach -jestem młoda, piekna, kochana i kochająca.\nOtwierasz oczy i patrzysz juz bez "myslenia".\nJak się napatrzysz to znowu zamykasz oczy i przypoinasz sobie coś bolesnego, jakis syfek z zakamarków np. skrzywdzonego dziecka, dodajesz słowa :jestem stara i brzydka, głupia.\nOtwierasz oczy i patrzysz.\nDobrze jest zrobić takie doświadczenie, nawet jak spodziewasz się okreslonych wyników.\nNieprzeczytany post autor: filiżanka » środa 09 kwie 2014, 10:28\nDariusz pisze: To trąci bardziej Harym Poterem, ale ktoś może to wypróbuje.\nA tzn ,że czarna magia ?\nChyba tylko lęk przed weryfikacją tego co w lustrze spodziewamy sie zobaczyć.\nDzisiaj lustra są tanie i ogolniedostepne. Przyzwyczajeni jestesmy (czytaj zaprogramowani) do oglądania w nich "siebie" i to w płaszyxnie 2D, tylko pryszcza na nosie i jak tam koszula leży. Wręcz unikamy np. popatrzenia sobie w oczy nie mówiąc o obejrzeniu tego co widać " za" nami.\nDrzewniej lustra to były wypolerowane płytki metalu i obraz był rozmazany, czasem ktoś zobaczył "czarta" a przegladanie się w lustarch było zakazane jako niby folgowanie próżności.\nDopiero technologia szkliwienia i stosowanie kryształów dało obraz HD ale dalej niepokój "lustrzany" został.\nJeszcze dziś jest taki zwyczaj, że po śmierci domownika zasłania się w całym domu lustra.\nNieprzeczytany post autor: Dariusz » środa 09 kwie 2014, 13:04\nNie, tego nie powiedziałem i nie pomyślałem nawet.\nNie unikam, dość często staję przed nim i gapię się w swoje ślipia, ale jakoś nigdy nic z omawianych przez Ciebie zjawisk nie wystąpiło.\nO owym zwyczaju słyszałem, ale nigdy się z tym nie zetknąłem więc i podstaw tego zwyczaju nie znam, a domyślać się jeno mogę.\nNieprzeczytany post autor: Dariusz » środa 09 kwie 2014, 13:34\nMaciej Trojanowski pisze: Mikołaj Kozyriew 1\nMikołaj Aleksandrowicz Kozyriew, wyprzedzający epokę astrofizyk rosyjski, dokonał wielu niezwykłych odkryć i wsławił się wieloma kontrowersyjnymi hipotezami dotyczącymi teorii czasu, które świat nauki traktuje z niedowierzaniem, mimo że jego badania łatwo można powtórzyć. Na przełomie lat 1977 i 1978, w Krymskim Obserwatorium Astronomicznym Mikołaj Kozyriew prowadził badania za pomocą 125-centymetrowego teleskopu zaopatrzonego w zwierciadło. Dokonał wówczas sensacyjnego odkrycia, rzucającego cień na wielkie teorie fizyki. Zaobserwował mianowicie zjawisko całkowicie zaprzeczające logice.\nCelem badań Kozyriewa było poszukiwanie nowego, nieznanego promieniowania obiektów kosmicznych. Naukowiec używał specjalnie skonstruowanych detektorów, jako systemów odbiorczych współpracujących z teleskopem. Dokonane odkrycie najprawdopodobniej jednak było dziełem przypadku. Otóż teleskopy zazwyczaj przykrywa się charakterystycznymi kopułami z ruchomymi płytami, które rozsuwają się, pozwalając na otwieranie dachu na czas obserwacji. Ze względu na gabaryty owych płyt, kopuły zamyka się dopiero wówczas, gdy wiadomo już, że teleskop nie będzie używany, czyli po wyłączeniu wszystkich normalnie działających urządzeń znajdujących się w obserwatorium. W życiu takie procedury lubią się jednak wymykać spod kontroli, co czasem przyczynia się do narodzin epokowych wynalazków czy odkryć.\nSądzę, że tak było i w tym przypadku. Kopułę zamknięto, ale zapomniano wyłączyć testowany przez Kozyriewa system odbiorczy teleskopu, który nadal był skierowany na ostatnio badaną gwiazdę. Mimo kopuły, która powinna była zatrzymać wszelkie promieniowanie, detektor dalej odbierał sygnał. Na początku sądzono, że system uległ awarii, lecz kontrola wykazała, że działał prawidłowo. Okazało się, że detektor rejestrował przenikający płyty kopuły sygnał nieznanego pochodzenia i niezrozumiałej natury.\nZ czym zatem miano do czynienia? Wszystko wskazywało na to, że promieniowanie gwiazdy miało nieelektromagnetyczną składową, która przenikała metalowe osłony i wzbudzała detektor systemu odbiorczego. Składowa ta stanowiła nowe, dotąd nie odkryte promieniowanie.\nPodróż po osi czasu\nBadając naturę tajemniczego promieniowania, Kozyriew odsłonił jego dalsze niezwykłe właściwości.\nZe względu na olbrzymie odległości we Wszechświecie, obraz nieba który obserwujemy z Ziemi, jest tak naprawdę nieaktualny. Światło słoneczne potrzebuje 8 minut, by dotrzeć do Ziemi, ale na przykład promieniowanie najbliższej Układowi Słonecznemu gwiazdy stałej, Proximy Centauri, potrzebuje na dotarcie do Ziemi ponad 4 lat. W tym czasie gwiazda naturalnie zmienia swoje położenie względem Ziemi – gdy my widzimy ją w pewnym punkcie nieba, ona tak naprawdę znajduje się już gdzie indziej.\nRzeczywiste położenie gwiazd można jednak precyzyjnie obliczyć. Oczywiście, gdy skierujemy w dany punkt nieba zwykłe teleskopy, nic nie zobaczymy, gdyż promieniowanie gwiazdy jeszcze nie zdążyło do nas dotrzeć.\nJednak czy to aby cała prawda?\nMyślę, że do odkrycia tego zjawiska nie wystarczyłby tylko nowy system odbiorczy i zasłonięta stalowa przykrywa kopuły teleskopu. Potrzebny był także materiał, od którego to nowe, dziwne promieniowanie by się odbiło, dzięki czemu zostało wychwycone przez detektor Kozyriewa. Teleskop jest skonstruowany w ten sposób, że jego luneta skupia odbierany obraz na zwierciadle, z którego jest on przesyłany do okularu lub systemu odbiorczego.\nSytuacja wyglądała więc tak: nowo odkryte promieniowanie przenikało stalowe płyty kopuły (czego nie potrafią znane nauce składowe promieniowania gwiazd), po czym odbijało się od zwierciadła teleskopu. Według dostępnych źródeł, zwierciadło to było zrobione z aluminium. Nic takiego nie było dotąd znane nauce, nie istniała żadna teoria pozwalająca na zinterpretowanie tego fenomenu. Ponieważ z obserwacji wynikało, że w badanym zakresie gwiazda “ukazywała” się w systemie odbiorczym natychmiast, w niezrozumiały sposób dając się wykryć w swoim rzeczywistym położeniu, co więcej – “widać” ją było nawet w miejscu, do którego jeszcze nie zdążyła dotrzeć, oznaczało to, że oto uzyskano pierwsze bodaj eksperymentalne potwierdzenie czterowymiarowości Wszechświata. Tym czwartym wymiarem jest czas.\nKozyriew traktował tę obserwację jako poruszanie się po osi czasu i nazywał ją “momentalną teleportacją” obserwatora do gwiazdy. Przedmiotem badań Kozyriewa przez całe jego naukowe życie były fizyczne właściwości czasu, dlatego właśnie, nie mogąc w inny sposób zinterpretować odkrytego fenomenu, Kozyriew nadał mu nazwę “promieniowania czasu”.\nDowód na istnienie pól torsyjnych\nTe niezwykłe obserwacje Kozyriewa przeanalizował G. I. Szypow. Według niego są one związane z ruchem obrotowym olbrzymich ciał. Gwiazdy i planety nie tylko wirują wokół własnej osi. Tak, jak Ziemia, dodatkowo wykonują one ruch precesyjny. Oś ich obrotu zachowuje się jak rączka dziecinnego bączka w ostatniej fazie wirowania, zataczając w przestrzeni okrąg.\nW Gm nr 17 przedstawiłem zarys Teorii Próżni Fizycznej i Pól Torsyjnych Szypowa. Według niej ruch precesyjny obiektów kosmicznych stanowi źródło promieniowania torsyjnego rozchodzącego się w próżni fizycznej z prędkością dużo większą od prędkości światła. Promieniowanie to ma dokładnie takie właściwości, jak opisane przez Kozyriewa “promieniowanie czasu”.\nWedług Szypowa istnieją naukowe przesłanki, by wiele zjawisk parapsychologicznych sklasyfikować jako przykłady oddziaływań torsyjnych.\n“Czas tworzy energię” – astrofizyk M.A. Kozyriew\n“Z gwiazd ku gwiazdom”\nPonad dziesięć lat temu, w lutym 1963 roku, na stronie “Change” ukazał się esej “Jak kochać świat?”. Bohaterem tego\nuwagi. To on w 1958 roku, kiedy księżyc był tradycyjnie uważany za absolutnie martwy świat, odnotował wybuchy wulkanów w kraterach Arystarch i Alphonse. To on odkrył tlen i węglowodory w atmosferze Wenus i parę wodną w pierścieniu Saturna. Obserwacje Kozyriewa Marsa, Merkurego, pozwoliły na kolejny krok w badaniu tych planet. Nic w tym nie byłoby dziwnego gdyby do grona wybitnych naukowców naszych czasów dodać Kozyriewa. Ale to nie wszystko. W 1958 roku Obserwatorium Pulkowo opublikowało książki Kozyriewa “Asymetria mechaniki w aproksymacji liniowej.” Książka ta jest jednym z najbardziej rozwiniętych hipotez na temat natury czasu. Książka wywołała wielkie kontrowersje. Naukowcy i dziennikarze, radzieccy i zagraniczni uczeni, pisarze wzieli udział w zaciętych, sporach nie godząc się z pomysłami Kozyriewa. Dziesięć lat później, wróciłem do Mikołaja Aleksandrowicza Kozyriewa. Co się działo przez te lata u naukowca? Czego dowiedział się o nowych planetach układu słonecznego? I w końcu, jakie teorie Kozyriewa z fizyki są teraz? Po pierwsze, wróćmy do korzeni. Istota idei Kozyriewa jest następująca. Psychologiczne poczucie czasu, właściwe dla każdego, zdaje się nas przekonywać, że bieg czasu od przeszłości do przyszłości jest nieodwracalny. Wieczność nie jest rolką filmu, który możnaby łatwo uruchamiać od końca do początku. Faktem jest to, że jest to całkowicie ignorowane przez naukę. Co więcej, brak twardych dowodów w tej sprawie służy jako podstawa dla niektórych teorii. Kozyriew postanowił usprawiedliwić i uzasadnić ludzką intuicję. Zasugerował, że czas ma realne własności, co odróżnia przeszłość od przyszłości, przyczyna poprzedza skutek, z samego skutku.\nWspółczesna nauka uważa, że przyszłość i przeszłość w sensie fizycznym, jest tym samym, i ten pomysł jest podstawą nauk ścisłych. Do sytuacji, w mechanice klasycznej “przyczyna i skutek są zawsze oddzielone spacją,” Kozyriew dodał: “i czas”. Uważa on, że stosunek przestrzennych różnic w czasie może być skończony. Ten kierunek przyczynowości w życiu (tylko) może służyć jako miara czasu.\nJego pierwszy artykuł naukowy opublikowano siedemnaście lat temu. Następnie były badania “przedłużonego promieniowania gwiazd i równowagi fotosferycznej.” Po ukończeniu studiów, Kozyriew zajmuje się wieloma rzeczami: w Pulkovie obserwacją astronomiczną, podróżuje do Azji Środkowej w celu stwierdzenia czy światło zodiakalne jest wysyłane z Karelii do bazy, w oparciu o Fersmana, w celu monitorowania zorzy, poza tym wykłada na kilku uniwersytetach.\nW dwadzieścia osiem lat Kozyriew staje się “międzynarodową” astronomiczną figurą. Mówi się o nim na zjazdach i konferencjach. Plany ma rozległe, podczas jego wykładów, studenci stoją w przejściach aby go wysłuchać.\nktórych wzieła się energia, a co będzie w razie jej zatrzymania, po wyczerpaniu “paliwa”? To nie ważne, i nie ważne jak bardzo kłócą się o Kozyriewa, to nieuniknione – przede wszystkim jest on myślicielem. Jego niesamowite hipotezy, jego niezwykłe odkrycia astronomiczne udowodniają to lepiej niż jakiekolwiek słowa. Ewolucji nie można powstrzymać, martwa materia nie istnieje, życie w takiej czy innej formie musi istnieć wszędzie – to jego główne tezy przemyśleń. Dlatego poszukiwania jego odbywały się wzdłuż jednej z głównych linii: w jaki sposób, dzięki czemu, powstało życie we wszechświecie? O tym była pierwsza praca doktorska Mikołaja Aleksandrowicza, bezpieczna w latach czterdziestych: “. Energia promieniowania w przestrzeni, słońce i gwiazdy, wspierane przez poszczególne źródła, których charakter nadal pozostaje nie znany”.\nMyśli Kozyriewa zaczeły podążać wokół bardzo prostych i skomplikowanych, najbardziej oczywistych i najbardziej tajemniczych elementów życia. Wokół tego, jakie są najważniejsze pytania i wagi problemów zapisano całe biblioteki, nie jest to prawie znane. O Czasie. Czas z wielkiej litery w, którym istnieje życie we wszechświecie. Oczywiście, Kozyriew nie był pierwszym, który zwrócił uwagę na “białą plamę” na mapie współczesnej nauki. Jednnym z wyróżniających się naukowców tego wieku Vernadski napisał: “Nauki XX wieku to etapy, badania czasu, jak również badania materii i energii, wypełniającej przestrzeń.”\nLudwig Feuerbach o czasie “Podstawowy warunek istnienia”. Na początku ubiegłego wieku, wielki angielski astronom Airy napisał! “Udowodnij mi, że przyszłość różni się od przeszłości, a ja zbuduję silnik dla tej energii.” Oto słowa Mikołaja Aleksandrowicza: “Od dawna zastanawiałem się nad źródłem energii gwiazd. Znane wzory są niezgodne z obecnymi poglądami na ten temat. Uważa się, że gwiazdy – to olbrzymie jądrowe kotły, w których mają miejsce reakcje termojądrowe. Na podstawie danych i obserwacji astrofizycznych, doszedłem do wniosku, że nie reakcje jądrowe określają bilans energetyczny gwiazd i, że to nie są pierwsze skrzypce w orkiestrze. Co zatem jest źródłem energii gwiazd? Odpowiem tak: ze względu na ich kierunek czasu mogą produkować energię\nGwiazda czerpie energię z przepływu czasu “.\nNapisałem w moim notesie dziesięć lat temu. W ciągu tych lat nauka nie stała w miejscu, nowe dane często pośrednio lub bezpośrednio pokrywają sie z hipotezami Kozyriewa. Na przykład badania amerykanina Davisa. Na głębokości dwóch kilometrów w kopalni złota umieścił urządzenia do detekcji neutrinów ze Słońca. Dokładność eksperymentu Davisa, nawet dla nowoczesnej nauki była nadzwyczajna. Obliczenia z eksperymentu wykazały, że temperatura wewnątrz naszego źródła światła wynosi, ponad 14 milionów stopni. A to oznacza, że w tej temperaturze przemiany jądrowe nie zapewniają znanej do tej pory produkcji energii emitowanej przez Słońce. W jakimś stopniu eksperymenty Davisa potwierdzają pomysły Kozyriewa. Generalnie należy zauważyć, na poparcie tych poglądów, że prace Kozyriewa obejmują bardzo szeroki zakres zjawisk [po bezpośredniej weryfikacji eksperymentalnej z nimi - idziemy do przodu].\nPonieważ w przestrzeni nie jest preferowany kierunek, ale tylko jeden absolutny punkt odniesienia – w przeciwieństwie między prawą a lewą, Kozyriew wiąże liczne przypadki “prawicowości” i “lewicowości” w otaczającym nas świecie będącym w centrum uwagi nierównoczesności(nierównomierności,różnicy) czasu. Kierunek muszli spiralnych skorupiaków, struktury niektórych cząsteczek, struktury roślin naczyniowych – wszystkie one są asymetryczne. Ponadto, w ostatnim stuleciu Pasteur odkrył chemiczną asymetrię protoplazmy. Kozyriewa powiedział: “Trwałe, przekazywanie asymetrii organizmów nie może być przypadkowe. Oczywiście, to jest konsekwencją praw natury, które obejmują kierunki czasu. Asymetria może być nie tylko biernym wynikiem tych praw, ale konkretnym zastosowaniem czasu w organizmach w celu zwiększenia procesów życiowych.” Szczególnie ważną rolę w tym systemie dowodów Kozyriewa przypisuje się słynne odkrycia fizyków Lee i Yanga. Naruszenie zasady zachowania parzystości w jądrowej mechanice Kozyriewa – jest również konsekwencją nierównowagi siły czasu. Gwałtowne polemiki i ostrożność w ocenie pomysłów naukowych Kozyriewa to nie przypadek. Jeśli byłoby jakieś konkretne pytanie, pojedyńczego zjawiska, jednego problemu – byłoby o wiele łatwiej. Istotą tego wszystkiego jest, że Kozyriew stara się uchwycić nowe, dotychczas nieznane zasady nauki.\nOczywiście, w tej globalnej debacie kilka poszlak nie wystarczy. Wymaga doświadczalnej weryfikacji i Kozyriew doskonale to rozumiał. Ponadto w ostatnich latach wysiłki koncentrowały się właśnie na eksperymentalnej weryfikacji, testowaniu hipotez. Wyniki są zadziwiające i więcej niż poważne. Już po pierwszych eksperymentach Kozyriew wysnuł następujący argument: “Jeśli system pochodzi z normalnego przepływu czasu, system ten będzie w stanie doświadczyć siły jego upływu. Analizując zasadę przyczynowości, możemy stwierdzić, że obrót ciała jest mechanicznym wyjściem tego ciała z konwencjonalnego czasu.” Następnie, w latach czterdziestych – pięćdziesiątych, Kozyriew wykonał dziesiątki eksperymentów z różnymi systemami mechanicznymi [dźwignie, wagi itp.]. Wszystkie opierały się na realizacji przyczynowo-skutkowej pomiędzy obracającym się ciałem i stacjonarnym. Wyniki eksperymentów w pewnym stopniu zadowoliły Kozyriewa. Jednak jego przeciwnicy argumentowali, że obserwowane skutki mogą również wynikać z co niektórych niekorzystnych czynników, a nie sił czasu. Początkowo eksperymenty były ograniczone do kierunku czasu Kozyriewa. W pewnym momencie, eksperymenty z żyroskopami odpadły – dlatego, że zostały one w rzeczywistości zdublowane. Ziemia jest gigantycznym żyroskopem, a więc najprostszym systemem na jej powierzchni, takimi jak wahadło i waga,bardzo nadawała się do eksperymentów Kozyriewa. Jeden koniec takiego systemu wchodził w drgania, a na drugim końcu następowała absorpcja. W systemie istnieją dodatkowe naprężenia, które można było zmierzyć. Według Kozyriewa, upływ czasu, który pochodził z systemu, wywierał wpływ na niego. Później, Kozyriew zaproponował inne fizyczne własności czasu i nazwał je “gęstością”. Identyfikacja może być pod wpływem procesów zachodzących w pobliżu systemu dźwigni, np. w pobliżu wagi znajduje się tryb wibracji. Najprostszy przykład – rozpuszczanie soli w naczyniu. System reaguje na ten proces. Trzy razy podczas zaćmienia Słońca zaobserwował “siły czasu” na dźwigni skali. I “siły” te zmniejszyły się podczas ekranowania przez Księżyc. Ten rodzaj ingerencji słonecznej w sprawy ziemskie były weryfikowane w różnych eksperymentach. W jego opinii, Słońce ma wpływ na system czasu na Ziemi, a ściślej, zmienia jego “gęstość”.\nByć może swoje najważniejsze doświadczenie, Kozyriew zrobił właśnie teraz. Związane to jest z tworzeniem skrętnych wagi w reakcji na sąsiednie procesy. Obok takich obciążników jak umieszczanie soli w szklance i jej rozpuszczanie. Waga zaczynała się obracać. Wpływ objął władzę nad czasem umownie nazwanej przez naukowca “ciśnieniem” lub “wiatrem czasu.” Okazało się, że zwykłe lustro odbija ten “wiatr”, zgodnie z prawami optyki geometrycznej. Kozyriew zasugerował pomysł powrotu do swoich eksperymentów z teleskopem. Jednostka, która dała mu tyle sukcesów w pracy i\nKozyriewa zajmuje druga część kończąca ten eksperyment – możliwość chwilowego połączenia w czasie. Jeśli założymy, że gdzieś we wszechświecie istnieją inne cywilizacje, relacje z nimi drogą radiową oczywiście są złudne. Na odpowiedź możemy czekać przez wieki. Sygnał wysyłany przez właściwości czasu Kozyriewa trafi natychmiast\nJednak na takie marzenie jest za wcześniej. Ta seria eksperymentów jest nadal w początkowej fazie. Kozyriew rozumie, że eksperymenty mogą mieć kluczowe znaczenie dla całego systemu jego pomysłu. Dlatego też stara się przygotować je tak dokładnie, jak to możliwe. Pierwsze obserwacje dały obiecujące wyniki\nByć może było to, dziesięć lat od moich pierwszych i drugich notatek o Kozyriewie. Ostatnia strona została zapisana\nMikołaj przełożył papiery na biurku, szukając czegoś. Teraz, patrząc z perspektywy na ten duży pokój jako jeszcze młody człowiek dobrze, myślałem, że być może jest zbyt wcześnie, aby oceniać słuszność urojeń Kozyriewa. Ale na pewno warto zauważyć, że był on jednym z pierwszych w świecie nauki, którzy próbowali odpowiedzieć na pytanie o “tajemnicę czasu” co było głębokie, mocne i pełne. Być może uchylił drzwi, przez które czekamy na dalsze odkrycia idąc jego tropem.\nhttp://treborok.wordpress.com/nauka/mik ... ozyriew-2/\nNieprzeczytany post autor: filiżanka » środa 09 kwie 2014, 14:18\nStaram sie usilnie nie omawiać możliwych zjawisk\naby jesli ktoś zechce zajrzec do lustra nie sugerował sie tym co ma zobaczyć\nTo z "czartem" to był przykład na to co może umysl zobaczyć w zamglonym lustrze\nWyjasnienie, które słyszałam to to, że panuje czas żałoby i nie jest to czas "krygowanie się" przed lustrem.\nPotem, slowo po słowie okazało się, że w lustrze można zobaczyc duszę zmarłego jak jeszcze się przechadza po swoim domu.\nZdjęcie z oczu filtrów oczekiwań ego lub innych uwarunkowań pozwala zobaczyć więcej niż umysł umożliwia.\nWszak patrzymy oczami ale widzimy umysłem.\nBo z lustarmi to jest tak, że widać w nich dusze, zatem kto jej nie ma to nie ma odbicia(znany motyw o wampirach), ale też można mieć odbicie bez ciała\nJeszcze w filmach np. z lat 50tych można zobaczyc taką scenę- przewiązywanie portretu zmarłego czarną krepą i własnie zasłanianie lustra jako zank, że dana osoba (bohater filmowy) umarła.\nNieprzeczytany post autor: filiżanka » środa 09 kwie 2014, 14:27\nRzeczywiste położenie gwiazd można jednak precyzyjnie obliczyć. Oczywiście, gdy skierujemy w dany punkt nieba zwykłe teleskopy, nic nie zobaczymy, gdyż promieniowanie gwiazdy jeszcze nie zdążyło do nas dotrzeć\nTo fajny fragment ilusrtujący\n" jako na górze, tako na dole" (Tu ułon w stronę krucjaty Kiary w obronie kierunków)\nPozycje elektronów latających wokół jądra atomowego( choc zwyczajowo nawet umieszczamy je na powłokach elektronowych stanowiących wyjaśnienie istnienia wiązań chemicznych ) sa nie do określenia.\nMoment obserwacji elektronu jest jednocześnie momentem zmainy jego pozycji.\nŚwiat makro (umysł utożsamia to z górą) jest taki sam jak mikro (dołem).\nNieprzeczytany post autor: orgonite » czwartek 10 kwie 2014, 11:55\nWygląda na to, ze każde zwierciadło jest wehikułem czasu.\nOglądając siebie w lustrze oglądamy obraz samych siebie ale opóźniony o milionowe części sekundy , czyli tyle ile światło musi przebyć do lustra i z powrotem.\nJaki to czas , to kwestia perspektywy.\nZ punktu widzenia fizyki kwantowej to OGROMNY przedział czasowy.\nzakrzywienie zwierciadła, wytworzenie przez to "ognisk"w których wiązki światła (i nie tylko ) się przecinają, tworzy zupełnie nową jakość.\nCóż, pieknie się ten wątek rozwija.\nJestem coraz bardziej zaintrygowany faktem, jak prozaiczna czynność "szukania pryszcza w lustrze" staje się ...podróżą w czasie.\nTak, mamy ciekawe czasy, w których ,jedne po drugich padają, aksjomaty przyjmowane dotąd na wiarę.\nNieprzeczytany post autor: Dariusz » piątek 11 kwie 2014, 21:40\nFragment książki “Apokalipsa 2012″ Lawrence E. Joseph’a\nKozyriew postanowił więc stworzyć sztuczne słabe pole magnetyczne – zwierciadło zmniejszające natężenie pola 500 razy, co z grubsza odpowiada warunkom panującym tysiąc kilometrów nad Ziemią. Zawiózł swoje urządzenia w miejsca o niskich wartościach pola – pola magnetyczne są bardziej zróżnicowane daleko na północy i południu – aby przeprowadzić tam kolejne doświadczenia. Polegały one na tym, że medium przekazywało myślą sygnały do oddalonych od niego odbiorców, którzy rysowali to co odebrał ich umysł i o tym opowiadali.\nWyniki eksperymentów były najwyraźniej obiecujące, skoro Sowieci zaliczyli badania parapsychologiczne do priorytetów naukowych i militarnych. Możliwe że ówczesne władze zwalczające jedną z podstawowych ludzkich potrzeb – wiarę, rekompensowały ten niedostatek zwiększoną uwagą poświęconą zjawiskom parapsychicznym. Telepatię traktowano jako broń o wielostronnym zastosowaniu: od unieszkodliwiania urządzeń namierzających w pociskach balistycznych (opisał to Thomas Pynchon w powieści “V”) aż po zwyczajne szpiegostwo. Pogłoski o parapsychicznych metodach zdobywania informacji krążyły zwłaszcza po II wojnie światowej. Infrastruktura sowieckiej gospodarki leżała wówczas w gruzach, ocalały tylko nieliczne placówki badawcze, a jednak Związek Sowiecki niemal równie szybko jak USA wyprodukował bombę wodorową. Czyżby jakiś niedoceniany sowiecki biurokrata, odpowiednik kapitana Kristoffersona, dowiedziawszy się dzięki parapsychologicznemu szpiegostwu o sekretach atomowych, przełamał własny sceptycyzm i docenił wartość informacji, mimo że zdobyto je za pomocą dziwnych i nienaukowych metod?\n- To pytanie powinien Pan skierować raczej do naszego kolegi, Jose Arquellesa. Prowadzi tu z nami pewne doświadczenia – Trofimow wskazał na zwierciadło Kozyriewa.\n- Sądziłem że Arquilles zaczął nadawać dopiero w końcu maja 2005 – wyjąkałem, przeglądając strona po stronie rysunki świątyń, przedmiotów oraz hieroglifów i symboli w stylu Majów.\nNieprzeczytany post autor: songo70 » czwartek 30 maja 2019, 20:55\nNieprzeczytany post autor: songo70 » sobota 25 sty 2020, 21:30\nNieprzeczytany post autor: ZdecydowanieWitam » środa 05 lut 2020, 22:26\nNieprzeczytany post autor: janusz » poniedziałek 06 kwie 2020, 22:01\nZWIERCIADŁO KOZYRIEWA I ORGONITY NA MOJEJ DZIAŁCE - Grzegorz Walerzak i Jarosław Fiebig\nOpublikowany 6 kwi 2020


Haakon II Barczysty – Wikipedia, wolna encyklopedia\nHaakon II Barczysty norw. Håkon II (Sigurdsson) Herdebrei (ur. ok. 1147, zm. 7 lipca 1162) – król Norwegii 1157–1162, z dynastii Yngling.\nkról Norwegii (do 1161 wspólnie z Inge I Garbatym\nOkres od 1157\ndo 7 lipca 1162\nPoprzednik Eystein II i Inge I Garbaty\nNastępca Magnus V\nData urodzenia ok. 1147\nData śmierci 7 lipca 1162\nOjciec Sigurd II Gęba\nUrodził się prawdopodobnie w 1147 lub 1148 r., był pozamałżeńskim synem króla Norwegii Sigurda II Gęby (zm. 1155), wnukiem króla Norwegii Haralda IV Gille.\nPo śmierci króla Sigurda I Jorsalfara w 1130 r. nastąpił w Norwegii okres wieloletniej wojny domowej pomiędzy kolejnymi pretendentami, którzy powoływali się na swoje prawa do korony królewskiej. W późniejszym czasie partia dążąca do zjednoczenia kraju pod władzą jednego króla została nazwana stronnictwem narodowym (tzw. Birkebeiner), zaś partia przeciwna, według której każdy potomek królewskiego rodu miał prawo do części władztwa, została nazwana stronnictwem kościelnym (tzw. Baglar)\nPo 1140, po pokonaniu przeciwników, zwierzchnią władzę w królestwie objął król Inge I Garbaty wraz ze swymi braćmi Sigurdem II Gebą oraz Eysteinem II, którzy formalnie również nosili tytuły królewskie. Po krótkim okresie pokojowego współwładztwa doszło do walk pomiędzy braćmi a później Inge I zamordował obu braci, Sigurda II w 1155, Eysteina w 1157. Po śmierci Eysteina II możni zebrani w stronnictwie Birkebeiner, doprowadzili do koronacji Haakona II na króla Norwegii (1157). Haakon II Barczysty podjął walkę z królem Inge I, mając za sojusznika swego brata Sigurda Markusfostre. Do bitwy między przeciwnikami doszło pod Oslo 4 lutego 1161 r. Wojska króla Inge zostały pokonane, a on sam poległ na polu bitwy. Mimo tego zwycięstwa król Haakon II nie pozbył się wrogów, ponieważ pretensje do korony królewskiej zgłosił Erling Skakke, główny doradca i współpracownik króla Inge I, będący zięciem króla Sigurda I. Erling Skakke stanął na czele stronnictwa Bagler, jego zwolennicy w 1161 r. wybrali na króla Magnusa, małoletniego syna Erlinga Skakke. W kolejnym roku doszło do walk wojsk Erlinga ze wojskami popierającymi Haakona II. Do rozstrzygnięcia doszło w bitwie pod Sekken (7 lipca 1162). Wojska Erlinga Skakke wygrały bitwę, podczas której zginął król Haakon II Barczysty. Po śmierci Haakona II możni ze stronnictwa Birkebeiner zebrali się wokół młodszego brata królewskiego, Sigurda Markusfostre, który przyjął koronę królewską w 1162 jako Sigurd IV, jednak już rok później dostał się do niewoli przeciwników i został zamordowany.\nKról Haakon II Barczysty nie był żonaty, nie pozostawił też potomstwa.\nBiografia na stronie Store norske leksikon (norw.) [dostęp 12 lutego 2010]\nStore Norske leksikon: Håkon_2_Herdebrei\nOstatnio edytowano 5 wrz 2021 o 14:23\nTę stronę ostatnio edytowano 5 wrz 2021, 14:23.


Firma budowlana - Firma budowlana\nPosiadamy doświadczoną i odpowiedzialną grupę kierowniczą,a także odpowiednio wykwalifikowanych pracowników,a także maszyny i odpowiedni sprzęt.\nBezpieczeństwo i gwarancja to u nas podstawa dobrej współpracy. Jest to głównie potwierdzone doświadczeniem na rynku, które zdobyliśmy w przeciągu lat.\nZajmujemy się realizacją zadań inwestycyjnych, które obejmują kompleksową realizację robót z działu budowlanego. Zaufało nam mnóstwo firm.\nGłówną zasadą naszej firmy jest profesjonalna obsługa z zakresu budowy. Dbamy o każdy szczegół i jesteśmy konkretni,dlatego kontakt z nami jest tak dobry\nProfesjonalna grupa budowlana\nSprawdź sam i skontaktuj się z nami w celu umówienia wizyty\nJesteśmy grupą ludzi, którzy dbają o każdy szczegół budując Twój dom. Zależy nam głównie na tym, aby to - co dla Państwa wykonamy było stuprocentowo profesjonalne. Kontakt z nami jest bezproblemowy. Posiadamy własne maszyny, a wykonywane przez nas prace są wdrażane dopiero wtedy, gdy konsultacje z Państwem dobiegną końca. Dbałość o szczegóły to jedna z głównych cech reprezentujących naszą firmę. Jesteśmy grupą profesjonalistów i zależy nam na Państwa zadowoleniu z naszej pracy.\nNiesamowicie profesjonalna ekipa. Po konsultacji chłopaki wzięli sprawy w swoje ręce i konkretnie przeszli do analizy i do pracy!\nJestem bardzo zadowolony. Grupa młodych, ale bardzo ambitnych i zdolnych ludzi! Polecam współpracę i zachęcam do kontaktowania się jak najszybciej!:)\nCiekawi ludzie! Praca pali im się w rękach! :) Zleciłem im wykonanie dla mnie garażu i spisali się na medal! Bardzo serdecznie polecam współpracę:)\nKażdy z pewnością chciałby mieć swój dom. Niektóre osoby decydują się na kupienie działki i wybudowanie go. Jednak łączy się to z podejmowaniem wielu decyzji, które nie zawsze się łatwe. Mimo wszystko wystarczy tylko się przygotować i uzbroić w cierpliwość. Dzięki temu cały proces powinien minąć spokojnie i bez większych przeszkód. Jak wybrać projekt domu? Read more about Zalety gotowego projektu domu[…]\nPrawidłowa długość snu u osoby dorosłej powinna wynosić 8 godzin. Oznacza to, że każdego dnia jedną trzecią doby poświęcamy na spanie. Podczas tego czasu regenerują się nasze mięśnie oraz uspokajają nerwy. Aby było to możliwe, konieczne jest odpowiednie wsparcie dla naszego ciała. Takie zadanie spełnia odpowiednio dobrany materac. Wybór rozmiaru materaca do łóżka Ten element Read more about Wybieramy prawidłowy wymiar materaca do łóżka[…]\nPowiększone opłaty za energie elektryczną może być skutkiem dużej ilości wytworzonej mocy biernej, która związana jest z jej kompensacją i zmniejszonym współczynnikiem mocy. Odbiorniki prądu mogą mieć charakter indukcyjny lub pojemnościowy. Pobierają moc czynną i bierną, która jest miarą energii pulsującej między elementem indukcyjnym, a pojemnościowym. Moc bierna, a zwiększone rachunki Starty ciepła mogą być Read more about Sposoby kompensacji mocy biernej[…]\nBudując gospodarstwo domowe lub decydując się zmianę zadaszenia można znaleźć wiele możliwości. Wśród powracających rozwiązań na dachy można znaleźć dachy z trzciny. Decydując się na nie należy pamiętać o wielu istotnych aspektach podczas montażu i wyboru trzciny. Prawidłowa instalacja dachu ze strzechy Trzcina powinna być prosta i pozbawiona liści łodygi. Najlepiej, aby była zdrowa i Read more about Etapy montażu dachów ze strzechy[…]\nW budownictwie przemysłowym coraz częściej można spotkać rozwiązania konstrukcyjne, jakimi są hale stalowe. Konstrukcja ich jest bardzo łatwa w montażu oraz demontażu. Wykazują się dużą ilością zalet, dzięki czemu producenci i przedsiębiorcy decydują się na to rozwiązanie. Jakie mogą być ich konstrukcje? Którą wybrać? Gdzie wykorzystuje się hale stalowe? Podstawowy podział hal przemysłowych wykonanych ze Read more about Rodzaje hal stalowych[…]\nAtrakcje, jakimi są nauki jazdy konnej i jeździectwa oferowane są przez wiele agroturystyk bądź przez ludzi oferujących samą naukę. Aby móc nauczać przez cały rok jazdy na koniach lub trenować swoje umiejętności bardzo ważnym elementem jest posiadanie ujeżdżalni w postaci budynków lub namiotów. Podczas mroźnych dni lub deszczowych wiele osób pragnie spożytkować w sposób aktywny Read more about Konieczność posiadania ujeżdżalni dla koni[…]\nPrawidłowe wykonanie instalacji elektrycznej jest uzależnione od właściwego wykonanie połączenia. Koniecznym jest wykorzystywanie jak najnowszych technologii dla uzyskania najwyższego stopnia niezawodności. Brak dostępu do energii elektrycznej może być bowiem problematyczny, nie mówiąc o sytuacji, gdzie zła konstrukcja instalacji powoduje psucie się sprzętu przez występowanie spięć. Końcówki kablowe z miedzi Ważnym jest więc stosowanie wysokiej jakości Read more about Jak korzystać z końcówek tulejkowych?[…]


Nauka angielskiego Metodą Callana - szkoła językowa Łódź | angielski Łódź\nStrona główna Szkolenia dla firm Metoda Callana Cennik Lekcje próbne Ogłoszenia KONTAKT tel. 606 342 508 kursy.angielskiego@lodz.ei.edu.pl Filie --- angielski Gdynia --- angielski Poznań --- angielski Szczecin --- angielski Warszawa\nKursy języka angielskiego metodą Callana – na czym to polega?\nNajbardziej istotną cechą wyróżniająca kursy angielskiego Metodą Callana od innych sposobów nauki tego języka jest fakt, że na tych zajęciach student mówi i słucha czterokrotnie więcej, niż na kursach stosujących tradycyjne metody nauki języka angielskiego. Podczas lekcji języka obcego tradycyjnymi metodami student usłyszy zaledwie około 3000 słów, podczas gdy na naszych zajęciach będzie to aż około 12600 angielskich słów na godzinę! Dzięki takiemu wykorzystaniu czasu, nauka angielskiego na kursie prowadzonym zgodnie z Metodą Callana zachodzi w tempie około czterokrotnie szybszym, niż nauka przy wykorzystaniu tradycyjnych metod. Intensywne wykorzystywanie czasu podczas zajęć zapobiega znużeniu i zmusza studentów do pozostawania cały czas w koncentracji. Natężenie uwagi i szybkie tempo konwersacji są kluczowe w procesie nauki języka: spiker w radio czy telewizji, lub aktorzy filmowi nie zaczną przecież mówić wolniej tylko dlatego, że ktoś nie nadąża ze zrozumieniem. Każdy, kto pragnie biegle porozumiewać się w języku angielskim musi nauczyć się rozumieć ten język ze słuchu z minimalną prędkością 180 słów na minutę.\nWspominana już wyżej szybkość, z jaką lektorzy wypowiadają słowa do studentów jest ważną cechą charakteryzująca naukę angielskiego na kursach Metodą Callana. Obliczono, że na tych ostatnich lektorzy mówią z tempie około 210-240 słów na minutę, a więc czterokrotnie szybciej niż w tradycyjnych metodach. Oczywiście studenci nie od początku rozumieją każde wypowiedziane do nich słowo, jednak dość szybko zaczynają wychwytywać zrozumiałe angielskie słowa, frazy i zdania. Przypominamy, że każdy może sprawdzić, jak to działa – oferujemy bezpłatne lekcje próbne, bez ryzyka i zobowiązań.\nDlaczego tak ważne jest, by mowa lektora była odpowiednio szybka? Ta prędkość ma zasadnicze znaczenie jeśli chodzi o dostosowanie ucznia do późniejszego, samodzielnego korzystania z anglojęzycznych źródeł przekazu, takich jak radio, telewizja czy kino. Czytać, pisać, a nawet mówić każdy z nas może z charakterystyczną, wygodną dla siebie prędkością, natomiast nie mamy wpływu na tempo wypowiadania się osób w mediach. To jednak dopiero pierwsza zaleta szybkiego tempa konwersacji. Druga jest nie mniej istotna: dzięki wysokiej ekspozycji na język student w czasie każdej godziny lekcyjnej i w ciągu całego kursu ma znacznie większy – bo częstszy – kontakt z językiem obcycm, niż podczas nauki angielskiego na kursie tradycyjnym. Słyszy więcej wypowiedzi w tym języku, i znacznie częściej sam się w nim wypowiada, co oznacza dużo efektywniejsze wykorzystanie czasu przeznaczonego na naukę. W przeciwieństwie do innych kursów angielskiego w dobrej szkole językowej Metodą Callana studenci nie mogą sobie pozwolić na nieuwagę, bo nigdy nie wiadomo, kto zostanie zapytany przez lektora w następnej kolejności.\nNauka języka angielskiego na kursie Metodą Callana opiera się w znacznej mierze na zadawaniu pytań przez lektora i udzielaniu natychmiastowej, niejako automatycznej odpowiedzi przez studenta, który nie ma czasu na nieefektywne i żmudne tłumaczenie w głowie pytania na język ojczysty, i ponownego przekładu odpowiedzi na język angielski. Rozumienie i mówienie po angielsku staje się takim samym automatyzmem, jak mówienie i rozumienie języka ojczystego. Dzięki ciągłej ekspozycji na język angielski podczas lekcji nie ma czasu na gawędzenie po polsku, co na tradycyjnych kursach języka angielskiego jest dla studentów wielkim złodziejem czasu i rozpraszaczem. A jasne jest, że złodziej czasu to to samo co złodziej pieniędzy – nikt przecież nie płaci szkole językowej za możliwość rozmów w języku ojczystym. Każdy lubi mieć świadomość, że wydał pieniądze dobrze, na dobry kurs angielskiego w dobrej szkole językowej. Na kursie angielskiego Metoda Callana ta świadomość opiera się na oszczędności: zamiast płacić za osiągnięcie pewnego poziomu języka przez 4 lata, płacą Państwo tylko za jeden rok nauki.\nKolejną cechą charakterystyczną nauki angielskiego zgodnej z Metodą Callana, uchodzącą za jedną z ich najważniejszych zalet, jest pokonywanie nieśmiałości studenta. Obawa przed mówieniem wśród osób uczących się języka obcego jest czymś naturalnym i powszechnym. Metoda Callana opiera się jednak w znakomitej większości na pracy ustnej (95% lekcji), polegającej na zadawaniu pytań i dawaniu na nie natychmiastowych odpowiedzi. Student jest zmuszony do odpowiadania już na pierwszej lekcji (oczywiście na miarę swoich możliwości), i w ten sposób, widząc i słysząc siebie samego mówiącego w sposób kompetentny, szybko pokonuje swój lęk. Co ważne, na kursach w nasej szkole językowej każdy student uczący się angielskiego ma przeznaczoną dokładnie taką sama ilość czasu co inni studenci. Zapobiega to powstawaniu zjawiska typowego w innych, tradycyjnych metodach nauki języka angielskiego polegającego na tym, że studenci bardziej odważni i czujący się pewniej, lub po prostu bardziej rozmowni, dominują czas przeznaczony na konwersację, podczas gdy reszta grupy tylko siedzi w milczeniu i słucha. Nasza szkoła językowa to miejsce, w którym po angielsku mówią nawet milczki!\nSkupienie podczas lekcji\nPodczas nauki na tradycyjnym kursie języka angielskiego student przyswaja wiedzę jedynie przez 15 sekund każdej minuty, a przez resztę czasu pozostaje w rozproszeniu, patrząc przez okno, myśląc o tym co zrobi po lekcji, spoglądając na zegarek, itd. Studenci uczęszczający na kurs języka angielskiego Metodą Callana są zmuszeni do skupienia uwagi, a więc słuchania i mówienia przez 60 sekund na minutę (czyli 4 razy więcej, maksymalnie), ponieważ grupa jest cały czas bombardowana pytaniami zadawanymi po angielsku przez lektora, który oczekuje natychmiastowej odpowiedzi (po angielsku) od wybranej losowo osoby. Kto nią będzie tym razem? Wie to tylko lektor.\nDzieci – mistrzowie nauki języka.\nNaśladujemy je. Naturalna kolejność poznawania języka: ucho, usta, oko, ręka. Mnóstwo osób poświęca nauce języka obcego po kilka, kilkanaście lat swojego życia i po tym czasie ze zdumieniem odkrywa, że nadal, mimo uczęszczania na kursy do różnych szkół językowych, nie potrafią porozumiewać się w języku angielskim w zadawalającym, komunikatywnym stopniu. Jest to o tyle dziwne, że dzieci na początku szkoły podstawowej – a więc po 6-7 latach nauki swojego ojczystego języka (choć w rzeczywistości znacznie wcześniej) – znają ten język bardzo dobrze i biegle się nim porozumiewają. Dlatego proces nauki języka angielskiego na kursach Metodą Callana odzwierciedla naturalną człowiekowi kolejność przyswajania języka. W dobrej szkole języków obcych najpierw więc się z językiem angielskim osłuchujemy – podobnie jak dziecko najpierw słyszy język rodziców (ucho), następnie sami zaczynamy mówić (usta), dopiero potem spotykamy się z pismem (oko) by wreszcie zacząć pisać (ręka). A zatem ucho – usta – oko – ręka to etapy nauki, które na całym świecie przechodzą tysiące uczniów na kursach języka angielskiego Metodą Callana. Poprzez słuchanie i powtarzanie wyrazów i fraz uczą się słownictwa w dokładnie taki sam sposób jak w dzieciństwie, a poznane przez siebie słowa wykorzystują na piśmie dopiero po opanowaniu ich wymowy. Jest to bardzo istotne, ponieważ charakterystyczne dla tradycyjnych metod nauki języka angielskiego odwrócenie naturalnej kolejności uczenia się powoduje liczne, niepotrzebne i trudniejsze do opanowania na późniejszych etapach nauki problemy z wymową.\nDobra / prawidłowa wymowa a nauka angielskiego\nW trakcie nauki języka angielskiego na kursie Metodą Callana dobra wymowa uczniów jest jednym z priorytetów nauczyciela, a wymowa błędna jest natychmiast poprawiana przez lektora. Dzięki temu błędy nie utrwalają się, a studenci od samego początku mówią poprawnie.\nW naszej szkole języków obcych na kursach języka angielskiego posługujemy się specjalnie opracowanym systemem powtórek, co zapobiega ulatnianiu się raz zdobytej wiedzy i sprawia, że raz opanowane angielskie słowa i zwroty nie zostają po jakimś czasie zapomniane.\nZapraszamy na kursy języka angielskiego Metoda Callana w Łodzi Nie mają Państwo nic do stracenia (oferujemy lekcje próbne). Zapisy pod numerem: 606 342 508


Rusza przebudowa dworca - Strony Urzędu Miasta Sochaczew\nW piątek 8 kwietnia w Ministerstwie Aktywów Państwowych została podpisana umowa między PKP S.A. a wykonawcą przebudowy dworca w Sochaczewie - firmą Sochbud.\nW spotkaniu wzięli udział przedstawiciele Sochaczewa - starosta Jolanta Gonta, burmistrz Piotr Osiecki oraz przewodniczący rady miasta Sylwester Kaczmarek oraz radna Selena Majcher. Ministerstwo reprezentowali wywodzący się z naszego miasta poseł oraz Sekretarza Stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych Maciej Małecki i Sekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury Andrzej Bittel. Ze strony państwowego przewoźnika w spotkaniu wziął udział Ireneusz Maślany, członek zarządu PKP S.A. Instytucje unijne reprezentował Christopher Todd – dyrektor Wydziału ds. Polski w Dyrekcji Generalnej ds. Polityki Regionalnej i Miejskiej Komisji Europejskiej.\nJak zapewnia ministerstwo dworzec stanie się dzięki tej inwestycji komfortowy, funkcjonalny, łatwo dostępny oraz bezpieczny. Prace zostaną przeprowadzone z dbałością o historyczny detal.\nDzięki tej inwestycji historyczny, wzniesiony w latach 1901-1903, zostanie dostosowany do wszystkich standardów współczesnej obsługi podróżnych przy zachowaniu jego walorów architektonicznych.\nZgodnie z projektem przebudowy renowację przejdzie ceglana elewacja zabytku wraz ze znajdującymi się na niej detalami architektonicznymi. Planowane jest jej wyczyszczenie oraz naprawa powstałych ubytków, a także odtworzenie na wzór historycznej lub renowacja stolarki okiennej i drzwiowej oraz wymiana poszycia dachowego na wykonane z blachy tytanowo-cynkowej na rąbek stojący. Ciekawostką na fasadzie budynku będzie umieszczenie w górnym naświetlu wejścia głównego stylizowanego zegara. Całość uzyskanego dzięki przebudowie efektu wizualnego podkreśli nowa iluminacja.\nZdaniem Sekretarza Stanu w Ministerstwie Aktywów Państwowych Macieja Małeckiego:\nTo ważny dzień dla mieszkańców Sochaczewa i ziemi sochaczewskiej. Dziś w Ministerstwie Aktywów Państwowych została podpisała umowa między PKP S.A. a firmą Sochbud. PKP zainwestuje w Sochaczewski dworzec 10 mln zł. Po przebudowie dworzec będzie dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Będzie miał też szereg rozwiązań proekologicznych. A wszystko po to, żeby nasi mieszkańcy i ci, którzy przyjeżdżają do Sochaczewa, mogli cieszyć się jak największym komfortem i bezpieczeństwem.


- zasady formalne skonsolidowanej sprawozdawczości finansowej\n- formy podporządkowania jednostek a metody konsolidacji ich danych finansowych\nTermin: 29.01.2021 r. / Miejsce: online\nCelem szkolenia jest szczegółowe omówienie zasad sporządzania skonsolidowanego sprawozdania finansowego, określone w polskich regulacjach rachunkowości (głównie: UoR i akty wykonawcze plus krajowe standardy rachunkowości (KSR). Podczas szkolenia omówione zostaną takie zagadnienia jak: skonsolidowane sprawozdanie finansowe a inne raporty finansowe i niefinansowe grup kapitałowych, obowiązek sprządzanie SSF oraz odstępstwa od tego obowiązku, zakres i zasady zachowania jednolitości polityki rachunkowości w konsolidowanych jednostkach. Wykładowca skoncentruje się na procesie i procedurach konsolidacji sprawozdań finansowych, biorąc za podstawę sprawozdania jednostkowe, sporządzone według pełnego zbioru z uwzględnieniem kontekstu wymogów unijnych i środowiska prawnego w Polsce.\nSzkolenie adresowane jest do członków zarządów ds. ekonomicznych i finansowych, dyrektorów finansowych, controllingu, głównych księgowych, pracowników działów księgowości, osób odpowiedzialnych w spółkach i grupach kapitałowych za przygotowywanie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, jak również wszystkich zainteresowanych tematyką konsolidacji sprawozdań finansowych.\n• wykorzystanie MSSF przy sporządzaniu skonsolidowanych sprawozdań finansowych (SSF) w zgodności z polskimi regulacjami prawnymi, w tym regulacji ustawy o rachunkowości z aktami wykonawczymi oraz krajowych standardów rachunkowości (KSR) i regulacji polskiego zorganizowanego rynku kapitałowego\n3. Jednostki stowarzyszone i wywieranie znaczącego wpływu a metoda praw własności – wymogi PRR\na) ujęcie udziałów mniejszości na dzień objęcia kontroli i w kolejnych okresach.\nb) wycena aktywów netto na dzień nabycia do wartości godziwej, zasady ustalania wartości firmy/ujemnej wartości firmy.\nc) korekty konsolidacyjne związane z nabyciem/utworzeniem jednostki zależnej.\n2. Eliminacje skutków transakcji realizowanych w ramach grupy kapitałowej.\na) identyfikacja powiązań inwestycyjnych, handlowych i finansowych między konsolidowanymi podmiotami\nb) rliminacja zidentyfikowanych powiazań na poziomie SSF.\n3. Ujęcie skutków zmian w strukturze własności podmiotu podporządkowanego, w tym:\na) rozliczanie przejęć wieloetapowych.\nb) nabywanie dodatkowych lub sprzedaż części udziałów w podmiotach podporządkowanych, w tym ujęcie podwyższenia kapitału w jednostkach zależnych.\nc) utrata kontroli nad podmiotem zależnym lub utrata możliwości wywierania znaczącego wpływu (dekonsolidacja).\nd) rozliczanie nabycia/sprzedaży udziałów w jednostkach stowarzyszonych.\nkoszt uczestnictwa, materiałów szkoleniowych w wersji elektronicznej (PDF)\nZajęcia odbywać się będą online w godzinach: 9.00 – 16.00.


" /> Dyskusje ogólne :: Protest w sprawie odwołania Anity Gargas z TVP1\nProtest w sprawie odwołania Anity Gargas z TVP1\nWysłany: Sob Lut 20, 2010 6:48 pm Temat postu: Protest w sprawie odwołania Anity Gargas z TVP1\n"Protest w sprawie odwołania Anity Gargas z TVP1\n20-02-2010, ostatnia aktualizacja 20-02-2010 16:31\nW piątek 19 lutego 2010 r. została odwołana przez Zarząd TVP z funkcji wicedyrektora Programu 1 Anita Gargas. Jej odwołanie ma bezpośredni związek z emisją filmu „Towarzysz Generał”.\nEmisja tego filmu na antenie TVP 1 okazała się sukcesem. Film miał rekordową ponad 3,5 milionową widownię. W kategorii filmu dokumentalnego to najwyższa w Polsce oglądalność od 10 lat.\nOdwołanie Anity Gargas odbieramy jako ponure zwycięstwo generała Jaruzelskiego.\nNie sądziliśmy, że po 21 latach wolnej Polski możliwe będzie zwalnianie z pracy dziennikarki w związku z emisją filmu o karierze wojskowej i politycznej autora stanu wojennego.\nDecyzja Zarządu TVP budzi najgorsze skojarzenia z okresem PRL-owskiej cenzury.\nDomagamy się przywrócenia Anity Gargas do Programu 1 TVP.\nPostawa członków Zarządu TVP w tej sprawie staje się miernikiem ich stosunku do wolnego słowa w Polsce.\nJarosław Marek Rymkiewicz, emerytowany profesor IBL PAN\nBarbara Fedyszak-Radziejowska, socjolog\nTomasz Sakiewicz, dziennikarz\nOlga Johann, Fundacja Pamiętamy\nWiesław Johann, sędzia Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku, wykładowca Colegium Civitas\nJoanna Lichocka, dziennikarka\nMajka Dłużewska, reżyser\nRafał Ziemkiewicz, pisarz, dziennikarz\nBronisław Wildstein, pisarz, dziennikarz\nJoanna Siedlecka, pisarka\nKatarzyna Hejke, dziennikarka\nŁukasz Warzecha, dziennikarz\nAndrzej Horubała, pisarz, reżyser, producent telewizyjny\nJanek Pospieszalski, muzyk, dziennikarz\nArkadiusz Gołębiewski, reżyser\nRafał Porzeziński, dziennikarz\nAgnieszka Porzezińska, dziennikarka\nPiotr Śmiłowicz, Newsweek Polska\nJerzy Kłosiński, Tygodnik Solidarność\nJacek Karnowski, dziennikarz\nLeszek Długosz, poeta\nAgnieszka Romaszewska-Guzy, dziennikarka\nMaciej Zdziarski, dziennikarz\nWiktor Świetlik, dziennikarz\nPiotr Skwieciński, dziennikarz\nKrystyna Grzybowska, dziennikarka\nAndrzej Godlewski, dziennikarz\nSylwia Krasnodęmbska, dziennikarka\nIgor Janke, dziennikarz\nMaciej Gawlikowski, reżyser, dziennikarz\nPiotr Gociek, dziennikarz\nJerzy Jachowicz, dziennikarz\nPiotr Legutko, dziennikarz\nPatrycja Kotecka, dziennikarka\nTeresa Bochwic, dziennikarka\nPiotr Zaremba, dziennikarz,\nJustyna Dobrosz, dziennikarz\nKrzysztof Karwowski, dziennikarz\nWysłany: Sob Lut 20, 2010 6:50 pm Temat postu:\n"Lewica odwołała Anitę Gargas\nWojciech Wybranowski , zyt 20-02-2010, ostatnia aktualizacja 20-02-2010 16:17\nSzefowa publicystyki w TVP 1 straciła posadę. Z anteny wycofano też film obnażający zbrodnie PRL. Protest w obronie Anity Gargas wystosowała grupa dziennikarzy, ludzi kultury i nauki\n"Odwołanie Anity Gargas odbieramy jako ponure zwycięstwo generała Jaruzelskiego. Nie sądziliśmy, że po 21 latach wolnej Polski możliwe będzie zwalnianie z pracy dziennikarki w związku z emisją filmu o karierze wojskowej i politycznej autora stanu wojennego. Decyzja Zarządu TVP budzi najgorsze skojarzenia z okresem PRL-owskiej cenzury" - napisali sygnatariusze listu.\nPilnie i w niepełnym składzie\nOstatnio zmieniony przez Witja dnia Sob Lut 20, 2010 6:58 pm, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Sob Lut 20, 2010 6:52 pm Temat postu:\nTutaj możesz podpisać się pod listem\nWysłany: Nie Lut 21, 2010 12:03 am Temat postu:\nWagą przestępstwa Pani Anity Gargas jest:\nTakich ciosów sztandarowo i ostentacyjnie tolerancyjni lewacy nikomu nigdy nie darują. Tu nie ma tolerancji, a bezwzględny odwet i natychmiastowa surowa kara.\nWysłany: Pon Lut 22, 2010 6:39 am Temat postu:\n"Lewica połyka PiS w TVP\nKatarzyna Borowska , Wojciech Wybranowski 21-02-2010, ostatnia aktualizacja 21-02-2010 20:12\nWysłany: Pon Lut 22, 2010 1:37 pm Temat postu:\n"W sprawie Gargas do Rzecznika\namk 22-02-2010, ostatnia aktualizacja 22-02-2010 13:19\nO interwencję w sprawie odwołania z funkcji wiceszefowej TVP1 Anity Gargas zwrócili się do Rzecznika Praw Obywatelskich szefowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Centrum Monitoringu Wolności Prasy, Krystyna Mokrosińska i Wiktor Świetlik.\nIch zdaniem, reguły polityki kadrowej w mediach publicznych są niejasne.\nTu możesz się podpisać pod protestem ws. zwolnienia Anity Gargas\nJak piszą Mokrosińska i Świetlik, "powoływanie i odwoływanie pracowników - w tym również wysoko kwalifikowanych szefów jednostek organizacyjnych - motywowane jest decyzjami polityków, obsadzających +swoimi ludźmi+ stanowiska w mediach publicznych".\nWedług Mokrosińskiej i Świetlika, odwołanie Gargas miało "bezpośredni związek z protestami niektórych polityków po emisji filmu poświęconego generałowi Wojciechowi Jaruzelskiemu".\nSzefowie SDP i CMWP przypominają, że w poniedziałek kilkudziesięciu dziennikarzy i ludzi kultury i nauki (m.in. Jarosław Marek Rymkiewicz, Piotr Semka, Bronisław Wildstein, Patrycja Kotecka) podpisało się pod listem otwartym w obronie Gargas.\nSygnatariusze listu protestacyjnego domagają się przywrócenia stanowiska Gargas. Jak podkreślają, "postawa członków zarządu w tej sprawie staje się miernikiem ich stosunku do wolnego słowa w Polsce".\nSzefowie SDP i CMWP apelują do RPO o zorganizowanie debaty poświęconej mediom publicznym, z udziałem przedstawicieli władz TVP i dziennikarzy.\nPodkreślili oni, że występują do RPO na prośbę "grona dziennikarzy z TVP" i dziennikarzy z innych mediów.\nWysłany: Pon Lut 22, 2010 8:58 pm Temat postu:\nGargas poleciała za Jaruzelskiego\nSLD cenzuruje historię od zawsze - mówi Bronisław Wildstein\naktualizacja 22-02-2010 15:52 Bronisław Wildstein\nWysłany: Wto Lut 23, 2010 6:48 am Temat postu:\n"Drugie dno odwołania wiceszefowej Jedynki\nKatarzyna Borowska , Wojciech Wybranowski 23-02-2010, ostatnia aktualizacja 23-02-2010 06:29\nKto tak naprawdę chciał dymisji Anity Gargas: ludzie SLD czy kojarzony z PiS szef Jedynki Wojciech Hoflik?\nW TVP wrze po odwołaniu w piątek przez zarząd wiceszefowej Jedynki.\nChoć jego członkowie oficjalnie nie chcą komentować pozbawienia Gargas stanowiska, to nieoficjalnie kolportowana wersja głosi, że miał być to odwet lewicy za emisję w TVP 1 filmu dokumentalnego „Towarzysz generał”.\nMateriał o niechlubnych faktach z przeszłości Wojciecha Jaruzelskiego zbulwersował lewicowych członków władz TVP. Politycy SLD zaczęli żądać dymisji wiceszefowej Jedynki i odpowiedzialnego za sprawy programowe w TVP Przemysława Tejkowskiego.\nJednak jak ustaliła „Rz”, to nie Gargas, ale jej bezpośredni przełożony Wojciech Hoflik osobiście wydał polecenie nagłej zmiany ramówki i emisji filmu o Jaruzelskim, który nie był zaplanowany na ten dzień. Wcześniej, jak twierdzą nasi informatorzy, Hoflik blokował emisję filmów o antykomunistycznym zabarwieniu.\n– Od początku był przeciwny zatrudnianiu Gargas. A w ten sposób podał czerwonym jej głowę na tacy – twierdzi nasz informator, wysoki rangą członek władz TVP. Z Wojciechem Hoflikiem nie udało nam się wczoraj porozmawiać.\n– Docierają do mnie podobne tezy. Ale traktuję je w kategoriach plotek – mówi „Rz” Stanisław Wojtera, rzecznik TVP.\nW całej sprawie tajemnicze jest zachowanie Przemysława Tejkowskiego, wiceprezesa TVP rekomendowanego przez PiS. To właśnie on na piątkowym posiedzeniu zarządu TVP do programu obrad wprowadził punkt sprawy kadrowe, który umożliwił głosowanie za dymisją Gargas. Dlaczego?\n– Prosił mnie o to jeden z kolegów z rady nadzorczej. Dopiero kiedy to zrobiłem, dowiedziałem się, o co naprawdę chodzi – tłumaczy „Rz” Tejkowski.\n– Nie było żadnej decyzji rady, by odwoływać Gargas czy zbierać zarząd w tej sprawie – mówi „Rz” Tomasz Szatkowski, członek rady nadzorczej TVP.\nNa posiedzeniu zarządu Tejkowski głosował przeciw odwołaniu Gargas. Ale pod nieobecność prezesa TVP Romualda Orła lewica miała większość 2:1. – To dziwne, że w trybie pilnym zwołano zarząd akurat teraz, choć od listopada wiadomo było, że prezes ma wtedy urlop – mówi „Rz” członek władz TVP.\nJak twierdzą informatorzy „Rz”, krótko przed odwołaniem Gargas, podczas nieoficjalnego spotkania polityków PiS, odpowiedzialny za medialny sojusz z SLD w TVP poseł Adam Lipiński miał powiedzieć, „jeśli nasi koledzy nie poradzą sobie z odwołaniem Gargas, to pęknie koalicja w TVP”. – Nie rozmawiam o tym. Nie wiem, skąd takie informacje – mówi „Rz” Lipiński.\nWyjaśnień w sprawie dymisji Gargas domaga się rzecznik praw obywatelskich Janusz Kochanowski. Wczoraj wystosował do prezesa TVP pismo, w którym wskazuje, że dymisja dziennikarki może stać w sprzeczności z zasadami konstytucyjnymi.\nJak nieoficjalnie dowiedziała się „Rz”, Anitę Gargas miałby zastąpić Stanisław Janecki, były naczelny „Wprost”. – Nic mi na ten temat nie wiadomo. Czuję się jak Marcinkiewicz, któremu cała Polska szukała pracy – mówi „Rz” Janecki."\nWysłany: Wto Lut 23, 2010 1:05 pm Temat postu: kolejny protest...\nKolejny już protest...\nIleż ich było w ostatnich czasach... Protestów, apeli, petycji, odezw, listów otwartych...\nIluż ludzi się pod nimi podpisywało... Niejednokrotnie tysiące...\nCo te wszystkie protesty, apele, petycje, odezwy, listy otwarte przyniosły ?\nCzasami, w drobniejszych sprawach, nawet coś tam się zmieniło.\nCzasami, w drobniejszych sprawach...\nStaliśmy się papierową, literacką opozycją.\nPiszemy, podpisujemy, wysyłymy...\nA tamci rechoczą ze śmiechu...\nBo dokąd nasza aktywność, nasz opór i sprzeciw ogranicza się do pisania protestów, apeli, petycji,\nodezw, listów otwartych, to tamci mogą z nas tylko rechotać:\nA piszcie sobie wasze protesty, apele, petycje, odezwy, listy otwarte choćby do usranej śmierci...\nJak długo jeszcze będziemy papierową, literacką opozycją?\nWysłany: Wto Lut 23, 2010 1:12 pm Temat postu:\nTagi: pis gargas wolski\nBo jeśli odważna, kontrowersyjna przyznajmy, niezależna, o prawicowych poglądach dziennikarka traci pracę w telewizji publicznej za zgodę na wyemitowaniu filmu pokazującego prawdziwe oblicze TW "Wolskiego", to znaczy że jest to po prostu świństwo. I jeśli PiS przyłożyło do tego choć trochę ręki, jeśli nie protestowało, nie broniło tej dziennikarki, to znaczy, że w tym świństwie uczestniczyło. Na świństwach zaś nie da się zbudować zwycięstwa i powrócić do władzy. Bo i po co? By nadal uczestniczyć w świństwach? By wraz z czerwonymi zakłamywać historię, by represjonować odważnych dziennikarzy za mówienie prawdy o takich antybohaterach, jak Jaruzelski?\nJeśli tak, to ja wysiadam. Za "mientki" na to jestem. Niech uczestniczą w tych dealach prawdziwi patrioci, którzy dla dobra Polski są w stanie zrobić każde świństwo. Za tego typu rzeczy w życiu się płaci, one nie uchodzą bezkarnie. I oddalają nas tak naprawdę od zwycięstwa. Bo ludzie to widzą i wyciągają z tego wnioski. I zastanawiają się pewnie, po co nas dopuszczać do władzy, jeśli zdolni jesteśmy do takich rzeczy, jak ta ze zwolnieniem Anity Gargas. "\nWysłany: Sro Lut 24, 2010 6:48 am Temat postu:\n"PiS nie handluje kobietami\nWojciech Wybranowski 24-02-2010, ostatnia aktualizacja 24-02-2010 05:12\nKim jesteśmy jako PiS, jeśli pozwalamy, by ludzie, którzy ujawniają prawdę o generale Jaruzelskim, tracili pracę? - pyta Marek Migalski\nRz: W blogu napisał pan, że jeżeli PiS przyłożył rękę do odwołania Anity Gargas ze stanowiska wiceszefowej Jedynki TVP przez lewicę, to popełnił świństwo, a cała sprawa pokazuje, ile wstydu przyniosłaby ewentualna polityczna koalicja z SLD.\nMarek Migalski, europoseł PiS: Jeżeli to jest prawda, że nic nie zrobiliśmy, by zapobiec odwołaniu redaktor Gargas, albo wręcz przyłożyliśmy do tego rękę, czy przyglądaliśmy się biernie, jak osoba rzetelnie wykonująca swój zawód traci pracę, to jest to świństwo. Kim jesteśmy jako PiS, jeśli pozwalamy, by ludzie, którzy ujawniają prawdę o generale Jaruzelskim, tracili pracę? Dla mnie to niewyobrażalne. Przecież obrona prawdy historycznej to kręgosłup naszej partii.\nJeżeli jesteśmy partią zasadniczych wartości, to jedną z nich jest ocena PRL i komunizmu. Nie można dopuszczać do sytuacji, gdy ktoś odsłaniając prawdę o mrocznych stronach PRL, jest szykanowany, a my jako PiS w żaden sposób go nie chronimy.\nOstatnio zmieniony przez Witja dnia Sro Lut 24, 2010 7:21 am, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sro Lut 24, 2010 7:19 am Temat postu:\n"Między Michnikiem a Rydzykiem\nCnotę stracili i jeszcze rubla dopłacili\nPodsumujmy krótko sukcesy PiS w TVP. Za emisję filmu o Jaruzelskim, w którym nikt nie dopatrzył się ani słowa nieprawdy, wyrzucono szefową publicystyki Jedynki.\nPowtórkę filmu zablokowano. Zablokowano emisję filmu o zgnojonym przez komunistów poecie Stefanie Brzozie i o drugiej fali internowań, na półki poszły filmy o historii KPN oraz o oplutym i zaszczutym już w III RP Andrzeju Kernie. Za to do Dwójki triumfalnie wraca kreatura, która wierną propagandową służbą na rzecz SLD zasłużyła sobie niegdyś na tytuł “dziennikarskiej hieny”, a TVP Info szeroko otwiera się na publicystów lewicy.\nWszystko to dzięki temu, że “pisowski” prezes po zaledwie kilku tygodniach urzędowania wyjeżdża na urlop, a “pisowski” członek zarządu zwołuje wtedy posiedzenie w niepełnym składzie, umożliwiając lewicy przegłosowanie wszystkiego.\nSą dwa wyjaśnienia – albo po raz kolejny Jarosław Kaczyński postanowił się oprzeć na ludziach bezideowych i interesownych, którzy – tak jak ich poprzednicy – szybko przekalkulowali, że nie warto trzymać z Kaczorem, który nigdy rządzić nie będzie, podczas gdy lewica po następnych wyborach zapewne wejdzie do koalicji rządowej, albo wyprzedaż konserwatywnych dziennikarzy i filmowców w TVP odbywa się z aprobatą prezesa PiS, bo nieważna jest już dla niego prawda o najnowszej historii, rozliczenia z PRL i przygwożdżenie patologii III RP, liczy się tylko reelekcja brata, którą, zapewnić może tylko wyrwanie spod wpływu władzy dziennika telewizyjnego.\nZ opinią ludzi prawicy zaś nie musi się liczyć, bo odkąd wykończył wszelką prawicową konkurencję, nie mają wyboru.\nWielu czytelników się oburzało, gdy pisałem o Jarosławie Kaczyńskim “człowiek, który ukradł Polsce prawicę”. Czekam na przeprosiny. "\nWysłany: Sro Lut 24, 2010 7:30 am Temat postu:\nTagi: prawo i sprawiedliwość anita gargas telewizja polska misja specjalna\nW pełni zgadzam się z Posłem Migalskim w ocenie odwołania red. Anity Gargas z TVP, nie tylko jednak z powodów o których Poseł napisał na swoim blogu. Nie wiem co było praprzyczyną jej odwołania, wiem jednak ze zanim twórczyni Misji Specjalnej, najważniejszego w mojej opinii obecnie programu śledczego w polskich mediach została w rekordowym tempie odwołana, to inny rekord padł znacznie wcześniej. Rekord oczekiwania na zatrudnienie i powrót na Woronicza.\nTym, którzy nie pamiętają warto przypomnieć. Anita Gargas została odwołana z funkcji szefowej publicystyki programu 1 TVP wraz z przejęciem władzy na Woronicza przez Piotra Farfała, razem z nią stanowiska straciło kilka kluczowych osób, które tworzyły program Misja Specjalna. W wyniku nowego rozdania (tego, o którym pisze u siebie Marek Migalski) pojawił się również temat powrotu samego programu na antenę. Program nie mógł wrócić bez twórcy, rozpoczęły się więc mozolne "prace polityczne", których celem było stworzenie przestrzeni na Woronicza, w której mogłaby działać Anita Gargas i jak sądzę jej zespół. Rozmowy trwały kilka miesięcy, w końcu zakończyły się sukcesem. Krótkotrwałym, jak się okazało.\nDostęp Anity Gargas i Misji Specjalnej do głównej anteny TVP, oraz zapowiedzi zmiany ramówki tak, aby program nie był pokazywany w środku nocy spotkały się ze zdecydowanym oporem. Nic więc dziwnego, że po emisji dwóch kluczowych materiałów Gargas znalazła się na ostrzu politycznego noża, który w Polsce wyznacza granice tego co można mówić. Jak widać dzisiaj nie można mówić dwóch rzeczy:\n1.Jaruzelski to komunistyczny bohater związku sowieckiego i zdrajca Polski,\n2. Grzegorz Schetyna, Mirosław Drzewiecki, Zbigniew Chlebowski i siłą rzeczy Donald Tusk, to chłopcy na posiłki pewnego budowniczego wyciągów narciarskich i dozorcy jednorękich bandytów.\nJeśli moja partia pozwoliła sobie na sygnał "nie bronimy do upadłego tych, którzy pozwalają te tezy głosić", to nie jest dobrze. Idea IV RP jest ideą, która przemawia do wszystkich tych, którzy chcą zmiany państwa polskiego na lepsze. Wśród nich jest wielu kontrowersyjnych i odważnych ludzi, którzy swoimi działaniami pod imieniem i nazwiskiem wspierali i wspierają tę ideę. A my zostawiamy tych ludzi na lodzie.\nI to zupełnie nie wiem, czemu właśnie ludzi mediów zostawiamy na lodzie najchętniej... "\nWysłany: Sro Lut 24, 2010 11:32 am Temat postu:\n"DEMONSTRACJA POD SIEDZIBĄ SLD PRZECIWKO CENZURZE W MEDIACH PUBLICZNYCH!\nNiezależna.pl, 24-02-2010 07:38\n25 lutego 2010 r. (czwartek) o godz. 18:00 pod siedzibą SLD na ul. Rozbrat 44a odbędzie się demonstracja przeciwko cenzurze w mediach publicznych. Demonstracja ma związek z haniebnym odwecie na red. Anicie Gargas za emisję filmu "Towarzysz generał".\ntel. 698 437 035\ntel. 608 283 198 "\nil. Mariusz Troliński\nWysłany: Sro Lut 24, 2010 9:02 pm Temat postu:\n"RADA PROGRAMOWA TVP POPARŁA ANITĘ GARGAS\nwg, dk, Niezależna.pl, 24-02-2010 16:04\nRada Programowa TVP wydała uchwałę wspierającą zwolnioną ze stanowiska wiceszefa TVP1 Anitę Gargas - dowiedział się portal Niezależna.pl. Przypomnijmy, że Gargas straciła posadę w odwecie za emisję w TVP 1 filmu "Towarzysz generał" o Wojciechu Jaruzelskim.\n- Uchwała w sprawie filmu "Towarzysz Generał" to działanie w obronie wolności słowa. Nie może być tak, że Zarząd TVP wywiera wpływ na politykę programową telewizji publicznej pod presją polityczną i pod naciskiem czynników zewnętrznych - komentuje Janina Jankowska, Przewodnicząca Rady Programowej TVP.\nUCHWAŁA NR 2/2010 RADY PROGRAMOWEJ TVP S.A.\nw sprawie filmu dokumentalnego "Towarzysz Generał"\nNa podstawie art. 28a ustawy z dnia 29 grudnia 1992 roku O radiofonii i telewizji, Rada Programowa na 1 (44) posiedzeniu w dniu 24 lutego 2010 roku przyjęła uchwałę następującej treści:\nRada Programowa protestuje przeciwko zdejmowaniu z anteny interesujących, choć niekiedy budzących kontrowersje programów publicystycznych i filmów. Publicystyka telewizyjna musi poruszać sprawy aktualne, głęboko obchodzące publiczność, bez uciekania od spraw budzących kontrowersję, a więc pobudzających dyskusje publiczną. Dotyczy to również filmów i programów dotyczących wciąż wrażliwych tematów historycznych, przyczyniających się do zróżnicowanego spojrzenia na sprawy polskie, a więc do swobodnej dyskusji na ważne tematy.\nTelewizja Polska jako medium publiczne, powinna być wzorem zarówno dyskusji publicznej, jak wolności słowa i pluralizmu politycznego, przekazując na wysokim poziomie ważne dla opinii publicznej treści i niezbędna wiedzę o polityce, historii i gospodarce.\nRada Programowa apeluje do Zarządu TVP, o dokonanie reasumpcji głosowania w pełnym składzie, aby potwierdził lub zanegował decyzję odwołania red. Anity Gargas ze stanowiska dyrektora Redakcji Publicystyki w TVP 1, biorąc pod uwagę, że dołożyła ona starań do wyemitowania pluralistycznej dyskusji po emisji filmu. Sposób podjęcia tej decyzji stwarza wrażenie, że podjęto ją w trybie pozamerytorycznym, na zasadzie chwilowej większości na posiedzeniu Zarządu. Tymczasem decyzje personalne, skutkujące daleko idącymi konsekwencjami dla programu, szczególnie w jego części misyjnej, powinny być podejmowane z troską o zapewnienie zarówno wysokiego poziomu programu, jak i ciągłości koncepcji programowej.\nRada zwraca także uwagę na fakt, że decyzję o emisji filmu "Towarzysz Generał" podjął Zarząd Spółki, będący w posiadaniu zastrzeżeń prawnych do filmu, zaś zupełnie niezrozumiałe jest argumentowanie zwolnienia ewentualnymi kosztami postępowania sądowego, na jakie emisja mogła narazić spółkę, przed ostatecznym rozstrzygnięciem niezawisłego sądu. "


"Gotuj, jedz, kochaj" - typografia na białym tle - Plakaty premium - Decor Mint\n"Gotuj, jedz, kochaj" - typografia na bi...\n"Gotuj, jedz, kochaj" - typografia na białym tle\nJuż od jakiegoś czasu bardzo modne stały się motywujące hasła na domowych ścianach. Koniecznie pisane stylizowanym, ozdobnym pismem i koniecznie z krzepiącym przesłaniem. Mamy i takie w naszej kolekcji plakatów z typografią. Jednym z nich jest plakat "Gotuj, jedz, kochaj" - typografia na białym tle, może on dodać uroku każdemu wnętrzu. Oferowany przez nas plakat z typografią drukujemy w wersji premium na sztywnym papierze o gramaturze 265 g/m2.\nNasza technologia wydruku pozwala na osiągniecie wysokiej jakości barw i przejść tonalnych. Przez co plakat "Gotuj, jedz, kochaj" - typografia na białym tle będzie wyglądała na ścianie bardzo artystycznie. Plakaty z naszej kolekcji typografi, to świetna opcja na wprowadzenie pozytywnego klimatu do każdego wnętrza. Plakaty z typografią będą działać na podświadomość domowników, szczególnie dodane Do kuchni Do pokoju nastolatka.\nPlakat "Gotuj, jedz, kochaj" - typografia na białym tle uzupełni Skandynawski Minimalistyczny Nowoczesny styl Twojego mieszkania. W naszej kolekcji plakatów z typografią znajdziesz jeszcze wiele więcej innych, pięknych haseł i cytatów motywujących do działania Ciebie i Twoich bliskich.\nFragment architektury z k...\nNiebieska mozaika na beżo...\nMapa miast świata - Rzym...


Płytki ceramiczne Paradyż w doskonałej cenie - Do Nurkowania\nHome » Biznes Online » Wyposażenie Łazienki » Płytki ceramiczne Paradyż w doskonałej cenie\n2015-08-24|Kategoria: Biznes Online / Wyposażenie Łazienki\nOferowane przez nas płytki łazienkowe Paradyż to najwyższa jakość w najlepszej cenie. Nowoczesne wzornictwo, wspaniały design oraz trwałość to tylko jedne z nielicznych cech naszych produktów. Zaufało nam już tysiące klientów, gdyż świadczymy usługi na najwyższym poziomie i stale poszerzamy naszą ofertę. Płytki idealnie nadają się nie tylko do łazienki, lecz także kuchni i przedpokoju. Tak wielki wybór znajdziesz tylko w naszym sklepie.\nPłytki ceramiczne do Twoich wnętrz\nPłytki łazienkowe Paradyż to wieloletnia gwarancja jakości i sprawdzona marka. Tworzone z pasją i zaangażowaniem prezentują się idealnie. Bogactwo wzorów oraz kolorów sprawi, że z pewnością dopasujesz idealne płytki. W naszej ofercie znajdują się zarówno nowoczesne i ekstrawaganckie modele, jak i klasyczne i gustowne egzemplarze. Twoja łazienka będzie wyglądała olśniewająco. Ponadto nasze płytki ceramiczne są bardzo łatwe w utrzymaniu. Nie widać na nich smug ani plam. Zapewnimy estetyczny wygląd oraz doskonałą jakość.


Łukasz Długosz 5 września 2017\nWypełnienie drukowanego w 3D modelu jest jednym z najważniejszych parametrów, który definiuje wytrzymałość naszego obiektu. Co ważne nie liczy się tutaj tylko procent wypełnienia, ale też jego struktura. Z tego właśnie powodu większość bardziej „profesjonalnych” slicerów udostępnia użytkownikom możliwość złożonej konfiguracji tego parametru, tak aby każdy mógł dobrać go do potrzeb swojego projektu. Jak to zwykle bywa, najlepsze rozwiązania nasuwa nam przyroda. Dlatego właśnie jednym z najpopularniejszych rodzajów wypełnienia jest ten bazujący na strukturze plastra miodu. Duńscy naukowcy również skorzystali z dobrodziejstw natury i opracowali wypełnienie inspirowane budową wewnętrzną kości.\nWielu początkujących użytkowników drukarek 3D oraz osób nie mających z tą technologią nic wspólnego, wychodzi z założenia, żeby wydruk był jak najbardziej wytrzymały, to jego wypełnienie należy ustawić na 100%. Wielokrotnie spotykałem się z prośbami wydruków w takich właśnie ustawieniach. Jak podpowiada nam jednak wspomniana we wstępie przyroda nie jest to rozwiązanie optymalne. Do tego samego wniosku doszli naukowcy z kilku czołowych, duńskich uniwersytetów.\nW ramach przeprowadzonego przez nich projektu badawczego opracowali nowy sposób tworzenia struktur wypełnienia, przypominający porowatą strukturę wewnętrzną kości. Sprawia to, że jesteśmy w stanie uzyskać możliwie najwyższą wytrzymałość przy możliwie najniższej wadze obiektu. Rozwiązanie to może znaleźć zastosowanie na drukarkach 3D, działających w różnych technologiach.\nMetoda bazuje na łączeniu ze sobą dwóch traktowanych oddzielnie struktur, wypełnienia oraz powłok tworzących to wypełnienie. Oba te „parametry” są bardzo istotne i powiązane ze sobą. Powłoka zewnętrzna, która wypełniona jest równomiernie strukturą porowatą oraz samo wypełnienie, w którym znajdują się niejednolicie rozmieszczone pustki o różnych rozmiarach oraz kształtach stanowią integralną całość. Po zdefiniowaniu parametrów wypełnienia oraz jego powłoki zewnętrznej następuje symulacja mająca na celu dwukierunkową optymalizację wewnętrznego rozkładu gęstości. Nowy rodzaj wypełnienia dostosowuje się do konkretnego modelu, dlatego też w każdym obiekcie może wyglądać ono inaczej i tworzyć nieco inne struktury geometryczne.\nOpracowana metoda powinna znaleźć swoje zastosowanie przede wszystkim we wszelkiego rodzaju projektach inżynierskich, w których lekkość, a zarazem wytrzymałość obiektów odgrywa kluczową rolę.\nwypełnienie wydruku 3D