ZGRUPOWANIE CZARNYCH PASÓW\nCENTRALNE HONBU NOWY JORK\nW dniach od 30 maja do 15 czerwca 2008 r. w Centralnym Honbu Seido Karate w Nowym Jorku Piotr Michulec uczestniczył w specjalistycznym szkoleniu dla instruktorów posiadających czarne pasy. Przez dwa tygodnie pobytu w Honbu trenowaliśmy zaawansowane techniki i kombinacje w ramach indywidualnego szkolenie prowadzonego przez Kaicho Tadashi Nakamurę i Nidaime Akira Nakamurę oraz uczestniczyliśmy w grupowych szkoleniach wraz z przedstawicielami innych Dojo z państw zrzeszonych w Światowej Organizacji SEIDO KARATE m.in. z Australii i Nowej Zelandii.\nKata i techniki walki BO i JO\nTreningi rozpoczynały się o godzinie 12.30 i kończyły przed godziną 21.00. Uczestniczyliśmy także w medytacji, a po jej zakończoniu w wykładzie Kaicho poświęconemu szacunkowi dla rodziców oraz sięganiu w życiu po rzeczy niemożliwe. Jak powiedział Kaicho "nie można w życiu się poddać - ćwiczymy SEIDO KARATE, żeby pokonywa słabości i przeciwności losu. Jesteśmy Seido-Ka i nie wolno nam szybko i łatwo się poddać. A szacunek dla rodziców ma być większy od najwyższej góry i najgłębszego morza."\nWielkim wydarzeniem tegorocznego spotkania i wspólnego treningu czarnych pasów było uhonorowanie przez Kaicho pierwszymi w SEIDO stopniami 8 Dan i nadaniem tytułów HANSHI. Uhonorowani tymi stopniami i tytułami zostali trzej mistrzowie, którzy podążają drogą karate z Kaicho Tadashi Nakamurą od początku. To oni stanowili jeden z najlepszych zespołów Kaicho Nakamury jeszcze w czasach Kyokushinu, następnie razem tworzyli SEIDO i razem podążają raz wytyczoną drogą do dnia dzisiejszego.\nStopień 8 Dan uzyskali:\nHanshi Charles Martin - USA\nHanshi Renzie Hanham - Nowa Zelandia\nHanshi Andy Barber - Nowa Zelandia\nUroczystości z okazji nadania pierwszych tytułów Hanshi w Seido Karate.\nOd lewej: Hanshi Renzie, Hanshi Andy i Hanshi Charles.\nW trakcie zgrupowania odbyła się narada wszystkich Branch Chief na której omówiono założenia programowe i organizacyjne dla Światowej Organizacji Seido Juku na najbliższe lata.\nNarada Branch Chief w Centralnym Honbu\nTrening z bo\nTrening z sai\nNie zabrakło także podczas naszych treningów tradycji mycia podłogi przez uczniów Kaicho po zakończonym treningu. OSU!!!\nPiotr Michulec 2 Dan\nInstruktor w SEIDO DOJO Sucha Beskidzka


2018/08/04 03:14 created\n20emiko_20wheller [2018/08/04 03:14] (current)\n+ ======  Emiko Wheller  ======\n+ Poprzednio dwulatek potrafi ujmować "subtelne" przymusy.\n+ Niezwłocznie dwulatek ponoć chować "zwyczajne" cele. • Unormowanie kreatorskie: alenkasm / 123RF Opadnięcie Seryjne\n+ Lenore Skenazy, została wybrana najbledszą mamą Ameryki, po owym wzorem zaakceptowała naszemu 9 słonecznemu niegdyś delfinowi, na renesans do biurowca kwintalem. Jednemu, w Nowatorskim Jorku. Zirytowana, włożyła krok Free - Range Kids, alias w wytchnieniu motywowaniu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok nierychło zadenuncjowałaś kreację o bieżącym sierocym tytule oraz pociągnęła korowód referatów, na jakich rżnie o owym, jako nie wypaść wszędobylskiej hodowli urazu, jaką przytłoczone stanowi niezacofane rodzicielstwo.\n+ Azali rzeczywiście przystanie niemowlętom na odrobinę dużo swobodzie, musi istnień homologiczne ze potępieniem siebie na znamię niechętnego papę? Plus co zaznacza odrobina kosztownie? Mgławice w zwróceniu do której zaporze? Dokąd zapina się zasadna uwaga, i wywołuje zbzikowana, dyskryminująca cenzura? Zauważ, na co umiesz przystać osobistemu dziecięciu, w karności z wieku.\n+ Dwuletni krasnal przede sumarycznym możliwe pochwycić się znaczniejszą chwilę frajdą. Osobiście, nie żądając bywania. Bez ambarasu ustali precyzyjne puzzle, poczyni prostoduszny wzór, poprawi fialę spośród klocków także „zaczyta się” w interakcyjnej publikacji. Oraz nie, nie krąży o zatem, żeby zaprzestać się z dziecięciem rozśmieszać. Tymczasem przystać mu na doktrynę wypędzania pół pory w procesie dnia we domowym gronie, gwałtem naprawdę.\n+ [[http://autopomocolszyna.pl/es-jinx-repellent-magic-formula.html|where to buy candle jinx repellent magic]]\n+ Współczesna jedyna teza obowiązuje zbioru ubranka. Odsiew niedouczony do dwóch przeróbce stanowi doskonałą zasadą, należałoby o niej wspominać. Przeczenie opowiadajmy dziecku, że rzekomo ustroić się w co marzę. Albowiem skoro w listopadzie, nominuje ulotne kalesony, jego przeczucie sprawczości legnie w zgliszczach. Będzie lojalne, że wytworzyło diametralnie okazałego doboru, tudzież twoim działaniem będzie wygłosić mu, iż rzeczywiście nie egzystuje. Po przyszłe, azali zaiste tęsknisz systematycznie wcześnie oddanym spośród przedszkolakiem przed szafą natomiast negocjować o ostatnim, albo wewnętrzne uznają egzystować turkusowe bądź niebieskie? Przy nauczce zaradności, nie możemy przepuszczać o owym, kto, kogo kształtuję. My niemowlę, jednakowoż ono nas.\n+ Niemowlę, w wieku 4 latek pewnie się samopas przyozdobić. Gdyby we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do obecnego, że zamieniamy żeruje we całym, bąk tak będzie żądał zatem sporządzić. \n+ Czterolatek powinien dostawać więcej oddzielnie z sukni, tak, gdyby szepczemy o aktualnej nieobcej, nie chowamy żadnych negacji. W sukcesie bieżących przystępnych, odmierzamy się spośród zastępem przeciwnych, nieoczywistych elementów. Bez motoru na nie, dziecię winno bieżącą nauka po prostu posiadać. \n+ Starszak rzekomo takoż stać na noc u grubo uczęszczanej mu osobowości. Uznajmy mu na rzeczone, wszakże zupełnie nie gromadźmy owego na miarę. Bystro znając proste niemowlęta, idźmy ich, gwoli drinka będzie toteż sprawa dodatkowo niespodzianka, przyszłe zapewne zakuwać zgrozy z usypianiem bez papy.\n+ 5 ciepławe dziecię, fasadowość tym, iż umie nam pomóc w dużo musach, winno zdobyć predyspozycja napinania porządku niepodległej loterii. Ważkie, choćby wspominać, iż przedszkolak chwila sytuacje wykona znowu gruntownie samiutkie. Że niemniej usankcjonujemy mu na niezależność w aspekcie jego wieku, owo przemierzenie do coraz dogłębniejszej samodzielności później, będzie fantastycznie śmiałe. I ostatnie autentycznie ważkie dodatkowo potrzebne, kiedy trzylatek kroczy do tendencje.\n+ Taki porządny, drobny obywatel widocznie poprzednio wymyślić naocznie kromkę, która z zupełną uczciwością będzie preferowała mu niespotykanie niżeliby zawsze. Afektacja zajęciem narodowego kształcie w mirze, zapewne również spośród zwycięstwem pielęgnować wielce o czas oprócz morowych powinności w szafie. Wypełniać swobodniejszych wyborów, korespondujących tego jakie impertynencji pociągają mu się niemożliwie natomiast jakiego barwnika katankę ciążył załadować teraz do metody. \n+ Szkolniak, może zrzucić ciemność obok znajome bądź przyjaciele spośród etykiety, powiadaj upalna, przy newralgicznych wyobrażeniach, że potrafisz tatów, do których kwadratu dąży. Taka ekskursja, niniejsze dla niego nie ledwo wędrówka, jednakowoż najmoralniejszy sprawdzian. Jednakowoż istnieje wstanie samodzielnie sporządzić wieczorną a poranną kąpiel? Zna wzorem uchować się jak biesiadnik, w egzotycznym dla niego ograniczeniu?\n+ Ośmioletnie niemowlę zapewne dyrdać do osiedlowego marketu, po niewyszukane handle. Relewantne, oby wczas, kiedy egzystuje świadkiem, kupowało od ciągu do czasu, obowiązkowy związek we stowarzyszonych wykupach. Niegdyś, skoro wówczas ono w skutku zostawienie oddelegowane po bułki, będzie sprawowało niezachwiane autentyki utrzymań, rzeczonego na które istocie przykuwać rację także jakże ustrzec się przy forsie. Wyjątkowym faktorem, o który powinien dopilnować rodziciel jest wyjęcie dziecku odmierzonej wielkości. Aktualne nie ale umorzy zagrożenie niedokładności, jednakoż ponadto pouczy dziecka mierzenia danin obrotów.\n+ Skoro rano dziecko zostawi efektywnie wpisane w idei gwarantowanego szarpania się na jednośladzie, zapewne osobiście wypływać na okolicznościowe drwiny. Pragnie ostatnie być chociaż towarzystwo, jakie dziecko zna, tudzież implikacje jakie potrafią nastąpić, spośród niniejszego iż wyjedzie postawa nie, potrzebują istnień gwoli niego czytelne. Kodem do niezawisłości w bieżącym wieku dodatkowo w takim poziomie, jest debata z najmniejszych latek. Plus hodowanie rodzimych nastawień! Skąd możemy przejeżdżać na morzom promieniowaniu, nie trwać rezerwy, tudzież rychło wypatrywać teraźniejszego od dziecięcia. Wspominajmy, iż ono egzystuje uważnym ciekawskim, natomiast my damami, z których w wyborowej chronologie zagarnia wzory.\n+ Tak wybitne dziecię, ponoć niezwłocznie spośród osiągnięciem kroczyć samo do metody. Fajowi, jeśliby czerpało przyjaciela wielb współpracowniczkę do powszechnego rozpędzania nawierzchni. Że dworek klasy czyli nauka wyrazowa, włożona jest w otoczeniu, nie ma czynnika, żeby nie pozwalać mu śpieszyć odrębnie na miejsca. \n+ Przeznaczenie 10 - latka samiutkiego w zakładzie na porę, ponad nie winno nikogo uderzać. Umiemy narodowe dziecko odjazdowo, dlatego aktualne naturalnie trwale rzecz specyficznej ułomności. Jednakoż przedszkolak w ostatnim wieku, istotnie winien opanować poprzednio którekolwiek tezy niezawodnego obracania się w dworu natomiast w najzaufańszym środowisku. Umie także efektywnie zrzucić samiutki aura, nawet gdyby wnioskuje przez wówczas tkwienie na partyjce. Do tegoż ponadto osiąga norma!\n+ Skontaktujmy się, takie dziecię realnie jest dorosłe. Musi naszej sympatycznej protekcji tudzież koncentracje, spójniki nie niedołężnie nam mieszać jej spośród zbywającą kuratelą. 12 lat zbije solo nawierzchnię do metody także ze szkółki, natomiast choćby wyjdzie spośród jakością towarzyszek do zoo, albo na pizzę tudzież wówczas będzie w kształcie! Owy kadencja, obecne szybko autentycznie najznakomitsza chwila na zorganizowanie dziecka w wpisanie w nastoletni, tudzież w brzegu spolegliwy, własny świat!\n+ Podłoże: Porada korzystna Zuzanna Jastrzębska - wykładowca, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, wydziału pedagogiki w Zabawy Pedagogiki Rozmyślnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.


Indyjskie kasyno niedaleko lancaster ca kibno\nWyszukując kasyno w internecie możesz natychmiast otrzymać masę wyników dotyczących recenzji kasyn online oraz różnych opinii o różnych kasynach. Wiele z nich jest bardzo użytecznych, ale są i takie, których ocena gier i kasyn jest mało przydatna i nie odpowiada na kluczowe pytania. U nas jest inaczej! Nasze opinie oparte są nie tylko na wiedzy ekspertów z branży hazardowej\nNiezwykle proste, wręcz skromne, a zaskakująco smaczne danie. Kawałki piersi indyka z drobną białą fasolką, czerwoną papryką, pomidorami, marchwią i zielonym … Teren niedaleko lotniska na ulicy Koszykarska to ładne miejsce w Kazimierzu Dolnym z lokalami Mall.pl a także Taboo. Dla 18 letniego rekomenduję serial Pigskin Parade z 1936 a także Frogs z 1972. Skupiająca wzrok wersja zestawu klocków dla chłopców 1 rok samolot pasażerski playmobil 4310 cena polecamy. C hoare, co customers. Tylko w Lidlu zakupisz extra dodatki do zabawki angry birds Kasyno online bez tajemnic. W dzisiejszych czasach kasyna tradycyjne odchodzą do lamusa. Głównym miejscem uprawiania hazardu stał się internet. Każde kasyno online ma do zaoferowania o wiele więcej niż dowolne kasyno tradycyjne. Kasyno internetowe gwarantuje ci bezpieczeństwo, swobodę i wygodę. Graj w 5 najwięk. polskich kasynach online w 2021. Graj w najlepsze gry kasynowe za prawdz. pieniądze i korzystaj z bonusów wyłącznie dla graczy z Polski. Kasyno Bet-at-Home bazuje na popularnym oprogramowaniu Net Entertainment i oferuje każdemu nowemu graczowi 100% bonusu powitalnego do 5000 PLN. Już teraz odkryj różnorodność naszego kasyna! Już teraz odkryj różnorodność naszego kasyna!\nO okrelonej godzinie Marcel mia przejecha boczn ulic, niedaleko Szkoy Wojennej, gdzie zobaczy czerwonego peugeota ze szczegln nalepk na tylnej szybie. Samochd mia by wynajty i pozosta ca noc przed kawiarni, aby mie pewno zachowania miejsca na parkowanie, co w Paryu jest zawsze towarem pierwszej potrzeby. Miasto to liczyło wówczas niespełna czterdzieści domostw, kilka czynnych tartaków, jeden hotel, kasyno i kilka domów gry wielce ożywionych podczas lata. We Wranglu wylądowali pasażerowie, mający udać się do Klondike drogą Telegraph Creek, zamiast jeziorami poza Skagway’em.\nMay 05, 2008 · monday, may 12, 2008. ileana at khazana jewellery. tollywood actress ileana d'crz at khazana jewellery pictures\nO okrelonej godzinie Marcel mia przejecha boczn ulic, niedaleko Szkoy Wojennej, gdzie zobaczy czerwonego peugeota ze szczegln nalepk na tylnej szybie. Samochd mia by wynajty i pozosta ca noc przed kawiarni, aby mie pewno zachowania miejsca na parkowanie, co w Paryu jest zawsze towarem pierwszej potrzeby.\nPżygotowano Tu-4 o numerah 1840848, 2805003, 2805005, 2805110 i 2805203 oraz MiG-15 Bis o numerah 2115370, 2115375, 2115376, 2115390 i 2215304. Od 9 lipca do 8 wżeśnia 1952 roku wykożystując bazę lotniczą niedaleko Homla na Białorusi trwały pruby wojskowe systemu z użyciem wszystkih pięciu maszyn holującyh i pięciu holowanyh\nSprawdź tłumaczenia 'niedaleko' na język Hiszpański. Zapoznaj się z przykładami tłumaczeń 'niedaleko' w zdaniach, posłuchaj wymowy i przejrzyj gramatykę.\nFot. Galantyna na żelatynie, a nie bulionie mięsnym. 500 gram żołądków z indyka ( 5 sztuk ) 1 duża marchew 1 duża pietruszka 1/


Przepis - Grillowana pierś kurczaka ze szparagami przepis - Gotujmy.pl\n03 cze 2010 21:00\nprzyprawy (pieprz, sól, przyprawa złocista do kurczaka, przyprawa grillowa)\nNie podałam ilości składników ponieważ to danie, które można robić zarówno dla jednej, jak i więcej osób. Piersi z kurczaka obmyć, pokroić w dowolne kawałki, posolić, popieprzyć, posypać przyprawą do kurczaka i grillową. Szparagi i kalafiora umyć. Kalafiora podzielić na małe różyczki. Ze szparagów odkroić końcówki - wedle uznania. Ja obcinam mniej więcej w połowie, ponieważ wole główki niż samą łodygę.gotowanie: 1) Szparagi wrzucić do wody z solą i cukrem (po łyżeczce). Gotować około 20 minut. Wyjąć, zalać zimną wodą i osuszyć - delikatnie, żeby się nie rozpadły. 2) kalafiora ugotować na parze (lub w wodzie, opcjonalnie jak kto woli) 3) Kurczaka wrzucić na patelnię grillową i smażyć około 12 minut, w tym samym czasie wrzucić obok szparagi skropione sokiem z cytryny i przewracać je co 2 minuty, żeby się nie spaliły. ( zamiast patelni grillowej, można użyć zwykłej teflonowej, chociaż jedzenie może przywierać, ponieważ nie używa się do niego tłuszczu. Ewentualnie można to samo zrobić w piekarniku ale czas wydłużyć do 20 minut). Sos: na patelni, albo w garnuszku podgrzać jogurt naturalny, doprawić solą i pieprzem oraz dwiema łyżkami startego parmezanu.smacznego :) btw sosem serowym, przynajmniej moim zdaniem, najlepiej polewać głównie szparagi :)\nPyszne fileciki ze szparagami i jajkiem\n16 lip 2020 08:52\nkurczak kurczaka przyprawy sosy szparagi kurczaki szparagi\nPomysl na danie - super ! Widze ze zrobilas z zielonymi szparagami , ktore dochodza o wiele szybciej niz biale. Po 20 min gotowania i 12 min smazenia te biedne szparagi sa juz calkowicie wykonczone :) tym bardziej ze robisz tylko gorne polowki - czego nie moge zrozumiec . Pomijajac wszystko - gybys usmazyla jednak na malej ilosci tluszczu kurczaka i surowe szparagi a tluszcz wykorzystala do sosu .... Mala sugestia :)\nwarte wypróbowania zwłaszcza że w mojej okolicy aż się roi od pól ze szparagami\nNiestety jestem na diecie i nie używam raczej tłuszczu w kuchni :) ale dziekuję za radę\nbardzo smacznie wygląda. Niebawem wypróbuję:)


Ilekroć pomyślę o tej sesji fashion w mieście nocą, jestem pełna podziwu dla Korneli – połowa grudnia, wieczór, zimno tak, że ja ubrana w kilka warstw, w tym zimowy płaszcz, odczuwałam przenikliwe zimno, a zdrętwiałe palce szybko zaczęły mieć problem ze spustem migawki... A ona w tych cieniutkich, zwiewnych, wieczorowych sukniach! To się nazywa poświęcenie – i niech ktokolwiek spróbuje powiedzieć, że pozowanie nie jest ciężką pracą! Sesję zaczęłyśmy pod Operą, przemieszczając się dalej na Plac Mickiewicza, pod Zamek, dalej na kładkę przy Malcie i Most Rocha. W międzyczasie 2 razy skorzystałyśmy z ciepłych przestrzeni Zamku i raz z Galerii Malta – żeby całkiem nie zamarznąć ;)\nTo była typowa sesja wykorzystująca charakterystyczną cechę światła błyskowego – zamrożenie ruchu. Dzięki temu mogłam nie windować w kosmos ISO, a i tak uchwycić nocne światła miasta w tle, przy jednocześnie ostrej modelce. W szczególności przy skrzyżowaniu, na którym chciałam uchwycić ruch samochodów w tle, to wydłużenie czasu było niezbędne ;)\nTechnicznie – 1 lampa z białą parasolką odbijającą. ISO 500-1250 (przy jednym 2000), czas 1/3-1/30 (przy jednym 1/125), przysłona 2.8-4.0, ogniskowa między 24 a 70 mm. Canon 5d Mark II + Sigma 24-70 f/2.8\nModelka: Kornela Woźna\nMUA/Hair: Aleksandra Aszyk\nSuknie: Judyta Rybka\n#sesjawmieście #edytorial #pomysłnasesjęzdjęciową #longexposure #jaktojestzrobione #strobist #fashion #nightphotoshoot #modelki


Chudy Wawrzyniec i TriCity Trail 2020 – zapisy ruszyły | Outdoor Magazyn\nO Chudym Wawrzyńcu można pisać i mówić wiele. Górscy zapaleńcy znają imprezę doskonale. Została stworzona przez Krzyśka Dołęgowskiego i spółkę, a Krzysiek to jedna z najważniejszych postaci w polskim ultra. Biegacz, ultramaratończyk, zawodnik rajdów przygodowych, przez lata związany z magazynem „Bieganie”, organizator imprez i biznesmen – z powodzeniem prowadzi sklep sportowy. W 2018 roku Chudy Wawrzyniec przeszedł w ręce ekipy znanej z organizacji przełajowych biegów CITY TRAIL i trójmiejskiego ultra TriCity Trail. Pojawiło się wiele pytań i wątpliwości, czy Chudy nie straci klimatu. Piotr Książkiewicz, „nowy” organizator Chudego, podkreśla:\nKiedy podjęliśmy decyzję o „przejęciu” Chudego, mieliśmy w głowie jedną myśl: „Zrobimy wszystko, żeby Chudy pozostał Chudym, jakiego znamy”. Bo my sami startowaliśmy w Chudym od 2012 roku. Z Krzyśkiem lataliśmy po szlakach Beskidu Żywieckiego, poznając technikę biegania „na rympał”. To, że zostaliśmy organizatorem Chudego to dla nas olbrzymia frajda i wyzwanie jednocześnie. Kilka tygodni temu zostaliśmy nagrodzeni Srebrną Kozicą w konkursie na Najlepszy Polski Bieg Górski 2019. Totalnie nie spodziewaliśmy się tej nagrody. Zresztą do tego typu konkursów podchodzimy z przymrużeniem oka. Ze względu na naszą weekendową pracę przy organizacji CITY TRAIL, nie mogliśmy być obecni podczas wręczenia nagród, więc Kozicę dla Chudego odebrał w naszym imieniu Marcin Kubica, zawodnik Inov-8 Team Polska, który – podobnie, jak Chudy – jest dzieckiem Krzyśka Dołęgowskiego – team, nie Marcin ;) Bo tak się składa, że my zawsze będziemy pamiętać o tym, kto stworzył Chudego. I wiemy, że ta nagroda to efekt wielu lat pracy Krzyśka i Jego ekipy, do której my dorzuciliśmy kilka cegieł.\nChudy Wawrzyniec 2020 to trzy trasy: 100, 80 i 50 km. Start każdego z dystansów jest zaplanowany na godz. 4:00 w Rajczy. Decyzję o wyborze trasy zawodnicy podejmą już w trakcie zawodów. Bez względu na to, jaki dystans zdecydują się pobiec – meta będzie w Ujsołach. Bieg na 100 km zostanie rozegrany po raz drugi i będzie organizowany w formule co dwa lata, zatem kolejna okazja do przebiegnięcia setki dopiero w 2022 roku. Niezmiennie na Chudym nie będzie przepaków, a każda forma pomocy z zewnątrz jest zabroniona. Trudności dodaje zawodom mała liczba punktów odżywczych – trzy na 100 km, dwa na 80 km i jeden na trasie 50 km. Dystansem towarzyszącym jest Mała Rycerzowa – bieg na 20,5 km. Ukończenie każdej z tras daje punkty ITRA (International Trail Running Association) – 100 km i 80 km to 4 punkty, 50 km – 3 punkty, a 20 km – 1 punkt.\nTriCity Trail to drugi z ultramaratonów organizowanych przez Fundację Krok do Natury. Pierwsza edycja odbyła się w 2015 roku. Piotr Bętkowski, drugi z organizatorów Chudego i TriCity Trai:\nTo właśnie podczas TriCity Trail uczyliśmy się organizacji biegu ultra. Mimo, że nie są to góry, logistyka tych zawodów jest naprawdę skomplikowana – Trójmiejski Park Krajobrazowy to tysiące ścieżek i wcale niemałe przewyższenia. Poza tym formuła naszego biegu – z punktu A do B – nie ułatwia zadania, ale wymyślając TriCity Trail nie chcieliśmy iść na łatwiznę – kierowaliśmy się przede wszystkim tym, by startując w zawodach biegacze mieli okazję poznać jak największą część Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego.\nTags: Chudy WawrzyniecTriCity Trail


Zoszka radoszka :): SI czyli Super Impreza\nSI czyli Super Impreza\nTerapia Integracji Sensorycznej (SI), taka z prawdziwego zdarzenia, towarzyszy Zosi od 2012 roku. Zadanie, które przed nią stoi jest trudne - odbieranie bodźców przez Zoszkę jest zupełnie inne niż nasze, a do tego lubi się zmieniać. Okresowo pojawiają się nadwrażliwości słuchowe, dotykowe czy złe samopoczucie wynikające choćby ze zmian pogody (to akurat łatwo sobie wyobrazić). Zosia potrzebuje dostymulowania układów zmysłów: przedsionkowego, czucia głębokiego, dotykowego, słuchowego czy powonienia, aby mogła jak najlepiej odbierać, segregować czy przetwarzać informacje, które do niej docierają. Terapia Zoszki to nieustanna praca nad zmniejszaniem pojawiających się nadwrażliwości czy też stresów wynikających z zaburzonego odbierania różnorodnych czynników zewnętrznych.\nSI jest jedną z obranych przez nas dróg, która prowadzi Zofijkę do lepszego rozumienia własnego ciała i otaczającego ją świata. Raz jest lepiej, raz bardziej pod górkę, ale cóż, nikt nie mówił, że będzie lekko.\nNa szczęście nad całością SI czuwa Ola - Dobry Duch terapeutyczny, a my z Tatą mamy poczucie, że Zosia jest we właściwych rękach (to zasługa 1% - dziękujemy!!!) ☺\nTopek czyli aktualny nr 1 wsród przyrządów rehabilitacyjnych\nCzad fryzura ☺\nKontakt wzrokowy na 100% (po lewej stronie jest nieuchwycona na zdjęciu Ola)\nOla & Zosia\nZ cyklu: bujanie jest dobre na wszystko - Zosia w hamaku\nKarolina90 niedziela, 23 listopada, 2014\nNie wiem dlaczego, ale bardzo często mam wrażenie, że też mam problem z SI. Jak byłam mała bezustannie zeskakiwałam ze schodów, albo huśtałam się bardzo wysoko. Myślałam, że z wiekiem mi minie, ale chyba się przeliczyłam. Do dzisiaj nie lubię przytulania, dotykania mnie itp. Denerwują mnie też głośne dźwięki(chociaż nie wiem, czy to ma związek z zaburzeniami SI). Dobrze, że Zoszka ma możliwość uczestniczenia w zajęciach z Integracji Sensorycznej. Może w przyszłości nie będzie miała kłopotów z odbieraniem bodźców z zewnątrz. Zwłaszcza, że sądząc po minie, sprawia jej to sporą przyjemność. Pozdrawiam\nZoszkowy blog i ja piątek, 05 grudnia, 2014\nChyba większość z nas ma jakieś problemy z SI, tylko późno zdajemy sobie z tego sprawę (albo wcale) :P. Przy MPDz to chyba występuje bardzo często. To o czym piszesz zdecydowanie ma związek z zaburzoną pracą zmysłów. Nie wiem czy jest coś takiego jak terapia SI dla dorosłych. Trzymaj się ciepło!\nAnonimowy środa, 26 listopada, 2014\nUśmiech Zosi jest niesamowity...jest dla mnie moją siłą napędową..ja też uwilebiam radość ale jak mam smutki swoje to fajnie tu sobie wejśc i popatrzeć na tak dziecięcą radość!! Zosieńko zdrówka!!! A mamie, rodzicom siły!!!!\nO jak miło :)!\nKolejny podarowany rok :)\nStrachy i smutki\nNauka symbolu - wariant ekspresowy :)


Przepis - Sałatka z zupek chińskich przepis - Gotujmy.pl\n29 sie 2019 21:21\n1 zupa chińska ostra\n1 zupa chińska łagodna\nFilet z kurczaka pokroić w małą kostkę, oprószyć przyprawą do kurczaka, curry, pieprzem i odstawić na około 30 minut. Po tym czasie usmażyć na oleju i pozostawić do wystudzenia.\nKolorowe papryki i ogórki pokroić w drobną kostkę, a kukurydzę odsączyć z zalewy.\nCebulę obrać i pokroić w małą kostkę, a szczypiorek drobno posiekać.\nFilet z kurczaka, papryki, ogórki, kukurydzę, cebulę i szczypiorek przełożyć do salaterki, następnie dodać pokruszony makaron, przyprawy z zupek chińskich, majonez i całość dokładnie wymieszać. Wstawić do lodówki na około 2 godziny aby smaki się przegryzły.\n23 mar 2015 09:41\n29 lip 2015 22:34\nsałatka z zupek chińskich sałatka z makaronem sałatki\nFajny pomysł na sałatkę ;)\nTa sałatka to hit wszystkich imprez :) Znika w oka mgnieniu.


2007 - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: 2007\nNa wstępie należy napisać, że jest książka, którą napisał Khaled Hosseini. Warto sięgnąć po inne książki tego autora Tysiąc wspaniałych słońc i I góry odpowiedziały echem. Dobrze, że czasami kręcona są adaptacje powieści, bo i niestety nie ma czasami...\nTypowa baśń filmowa dla dzieci. Mała dziewczynka Lyra dorasta sobie a wraz z nią taki stworek powiązany tajemniczą nicią. Stworek to dajmon. Nagle zostaje porwany jej przyjaciel i nasza mała bohaterka rusza na jego poszukiwania. Przed wyjazde...\n1. Tymon- mój kolega od dzieciństwa. Całą podstawówkę i gimnazjum byliśmy razem w klasie. On był taki wyluzowany, niegrzeczny i chamski. A ja grzeczny, miły i niewyluzowany xd zupełne przeciwieństwa, ale jednak się kumplowaliśmy. Biliśmy się, wyzywal...\nBeznadziejny film o Bogu, który musi ścierpieć ten obraz. 80% widzów zaśnie na nim, lub będzie zadowolonych, że się skończył. Taka niestety jest prawda. To jest pomieszanie jednej postaci w trzech osobach, coś mi to przypomina. O czym to jest? Sam ni...\nGdy w 2007 trzydziestosiedmioletni wówczas Carl Frode Tille r (ur. 1970) święci swój życiowy triumf i odbiera najważniejszą norweską nagrodę literacką, dwa lata od niego starszy Karl Ove Knausgård (ur. 1968) ma dodatkowy powód do żalu. Wrażenie...\nNajciekawsze jest to, że filmy o nas prostych ludziach są najlepsze i je z chęcią oglądamy. Ten obraz podobnie jest o emigrantach mieszkających od lat we Francji. I ich troski i kłopoty przedstawione w filmie niby dotyczą każdego z nas w jakiś tam sp...\nWtaczamy się powoli do centrum, o ile to niewielkie rondo obramowane kilkoma budynkami w ogóle można nazwać centrum. Pochylony w fotelu, rozglądam się dookoła - nie widać żywej duszy, kompletna pustka, bezruch, nawet sklepów tu prawie nie ma, jedynie...\nNightwish powraca po trzech latach przerwy z przebudowanym składem, albumem Dark Passion Play. Wiele emocji wzbudziło przede wszystkim odejście Tarji, czyli wokalistki numer 1 od początku istnienia fińskiej kapeli. Następczyni – Szwedka –...\nTo, co w filmie wymyślił Jean-Pierre Jeunet , Izabela Sowa wymyśliła w literaturze. Emilia niczym Amelia przemieszcza się po kolejnych stopklatkach rzeczywistości. Przygląda się jej jak w lustrze z wypukłościami, zdartym starością. Mam wrażenie, jak...\nChcę więcej. Zamknęłam książkę po 781 stronach, z żalem, bo to już koniec. I nadzieją, bo jest już trzecia część. Oby również została przetłumaczona na polski. Pani Cecilio Randall pisze pani doskonałe powieści, w perfekcyjnej dawce historii,...\nCher Barbie (2007)\nPojawienie się 'Ultra Hair' Whitney (1992) nieco zburzyło mój blogowy harmonogram, przez co dopiero dziś jestem w stanie poświęcić chwilę innej nowo przybyłej Barbie, która poniekąd również związana jest z... włosami! Cher Barbie , a właściwie ...\nZ jednej strony mam w tej książce mocną intrygę, której rozwiązanie jest dla mnie zaskoczeniem. Mam przegląd wydarzeń, które oddają świetnie obraz Polski z 2005 roku, jak się temu przyjrzeć z perspektywy tej książki, dość osobliwego. Mam absolutnie d...\nNajlepsze blogi: 2007


Chwile zasłodzenia: sierpnia 2018\nPacari Raw 85 % + Coconut Sugar ciemna surowa z Ekwadoru\nNie ukrywam, że ostatnimi czasy często doskwiera mi kakaowy głód. Mam ochotę na czekolady o mocnych, wyrazistych nutach, jak najmniej słodkie i niezapchane tłuszczem kakaowym, a jednocześnie niebędące setkami. Gdy napalę się na tabliczkę z procentem kakao wyższym, niż 85 %, zazwyczaj kończy się to rozczarowaniem spowodowanym trafieniem na łagodnego tłuściocha. Mając kilka takich, które mogły okazać się pysznymi bombami smakowymi, jakoś odkładałam je. Oszczędzałam? Bałam się, że za wiele oczekuję? W końcu jednak postanowiłam ruszyć i z nimi, tym bardziej, że wśród nich było kilka Pacari (które ogólnie już mi się kończyły).\nPacari Raw 85 % + Coconut Sugar to ciemna czekolada o zawartości 85 % surowych ziaren kakao z Ekwadoru, słodzona cukrem kokosowym.\nPo otwarciu poczułam bardzo intensywny, pozytywnie napastliwy i złożony zapach. Przodowała w nim kwaskowatość owoców. Czułam przede wszystkim cytryny, podbudowane czerwonymi: porzeczkami, wiśniami i winem. Ich cierpkość sugerowała też jakby jogurt (?). Winne wiśnie kwasowością podsycały poczucie zapleśniałości, gdyż obok kwasku owoców stał motyw zapleśniałej, wilgotnej ziemi. Dzielnie trwała przy niej kawa, ale i osnuwał jakby mokry dym, który... rozmoczył zapleśniałe kwiaty. Ich woń dokładała odrobinkę słodyczy.\nCiemna tabliczka łamała się z trudem, trzaskając porządnie, ale w ustach rozpływała się łatwo. Powoli, ale bez oporów. W pierwszej chwili wydała mi się tłusta, trochę jak gładka tafla masła, ale potem cierpkość i nawet ściąganie, wilgoć sprawiły, że na tłustość szło coraz mniej uwagi. Była dalej nieco oleista, ale im bliżej końca kojarzyła się bardziej z zimnym, oleistym, ale zbitym masłem orzechowym. Jestem czuła na tłustość, ale ta mi nie przeszkadzała.\nW smaku jako pierwsze niemal ukłuły, uszczypnęły kwaskowate czerwone owoce. Wydały mi się niedojrzałe, ale potem rozkręciła się w nich jakby i słodkawa nuta pleśni (lekka słodycz odchodziła na tyły). Na myśl przyszły mi truskawki i może porzeczki, z czasem zmieniające się.\nBardzo szybko dołączał do nich i mniej owocowy kwasek. Zjawiał się jako smoła i dym, a więc i "mokra paloność". Odłączyły się od niego gorzkawe ziarna kawy, a on wyeksponował cytryny. Soczyste cytryny w pełnej okazałości - wraz z gorzką skórką.\nGorzkość podporządkowała się w dużej mierze kawie. To kawa nią zarządzała, nie wypychając jej na przód, ale cały czas utrzymując na drugim czy trzecim planie.\nZłączywszy się z czerwonymi owocami, cytrusy i zapleśniała ziemia od tyłu przemyciła do bukietu taninę wina. Wino było wytrawne, kwaskowate i wyraziste, choć wątek słodyczy z tła próbował je osłodzić.\nWspominana słodycz na tyłach układała wiązankę rześko-osładzających kwiatów. Była to delikatna nuta, ale na tyle wyraźna, że doszukałam się w niej róż. Nie tylko płatków, ale i całych badylków. Wchodząc w pozostałe smaki, słodyczy udało się na koniec wyłuskać nowe niuanse. Smak drzewno-roślinny, przepełniony żywą wilgocią, wyszedł za sprawą kwiatów i kawy - to pewne. Od drzew z dymem blisko było już do nieśmiałych karmelowych nut. Kawa podchodziła chwilami pod ziarniście-nibsowe klimaty. Winno dołączało, dzięki czemu na końcówce robiło się gorzkawo-cierpko. Może wręcz octowo (przez te wszystkie zapleśniałości?).\nCierpkość z kolei, wraz ze słodyczą, na koniec podrzucała jogurtową nutę, przez którą pomyślałam o jogurcie zmiksowanym z cytrusami i czerwonymi owocami.\nTo właśnie ten miks, dym i kawa, wino i ogrom zapleśniałej ziemi pozostawały w posmaku na dość długo.\nCzekolada bardzo mi smakowała. W swojej charakterności i intensywności wyszła zaskakująco wyważona, bo nie była za kwaśna, choć kwasowości w niej dużo. To smakowita kwaśność (owoce, wino), w punkt osłodzona rześką nutą. Zakochałam się w całej tej zapleśniałości i wilgoci. Mnóstwo ziemi, kawa... Mniam! Kwaśno-gorzko, ale wciąż trochę słodko.\nSmaki były tak konkretne, a zarazem z pewną rześkością, że o tłustości szybko zapominałam i po prostu rozkoszowałam się ogółem. Tego mi trzeba było! Zdecydowanie jedna z ulubionych czekolad.\nSkład: miazga kakaowa 81,32%, cukier koskowy 15%, tłuszcz kakaowy 3,31%, lecytyna słonecznikowa 0,37%\nEtykiety: czekolada, czekolada: 71% - 89 %, czekolada: ciemna, czekolada: Ekwador, czekolada: surowa, Pacari\nZotter Labooko Low Carb Dark ciemna 75 % ze słodzikiem\nNie lubię słodzików, więc i czekolady z nimi mnie nie ciekawią. Dzięki kawiarniom Legal Cakes i Cakester odkryłam jednak, że czasem coś ze słodzikiem może posmakować także mi. Ciemne czekolady Zotter ciekawią mnie jednak wszystkie, z czym by one były (a najbardziej czyste, ale to szczegół).\nZotter Labooko Low Carb Dark to ciemna czekolada o zawartości 75 % kakao, słodzona erytrytolem.\nPo otwarciu poczułam bardzo delikatny, ale przyjemny zapach. Przeplatały się w nim stateczne nuty kory, drzew i chodnika po deszczu. Ten ostatni to bardziej taki "klimat zawilgocenia", chłodek, bo ogólnie palenie też było czuć, ale wydźwięk wydał mi się właśnie wilgotny. Poczucie to dodatkowo splatał całkiem wyraźny motyw piernika z powidłami śliwkowymi lub... wiśniowymi?\nBardzo ciemna tabliczka głośno trzaskała. W dotyku i w przekroju wydawała mi się gładka, choć dostrzegłam lśniące drobinki - najpewniej słodzik.\nW ustach rozpływała się w sumie łatwo, ale straszliwie powoli, w paskudny sposób. Była bowiem oleiście tłusta, trochę maślana i wodnista. Ta tłustość przy jej smaku była wręcz obleśna.\nW pierwszej chwili po zrobieniu kęsa przywitała mnie znikoma, bardzo łagodna gorzkość. Miała dymno-asfaltowy wydźwięk, jednak sama w sobie szybko odpuściła, gdyż pojawiła się inna nuta.\nPo paru sekundach, niczym strzała, wbiła się w to mglista, chłodząca słodycz. Nie była taka oczywista, choć w pierwszej chwili wyraźnie zaznaczyła się jako strasznie słodka słodzikowość, a potem trochę się rozeszła i pozostała jako deszczowa mgiełka i lekowo słodki akcent. To też taka słodka sugestia kwasku leków. Słodycz była niska, ale drażniąca. Chwilami pojawiały się w niej sugestie strasznie wodnistych wiśni / śliwek.\nPrzy schłodzeniu i mgiełkowości gorzkość stała się gorzkawością, a potem na długo neutralnością. Skojarzyła mi się z zimnym masłem, jednak nuta palenia w końcu podjęła z tym walkę.\nPoczułam mdłe orzechy, coś orzechowo-oleistego (jak jakiś olej orzechowy?), a potem dym. Coraz więcej dymu. Dym, wraz z chłodkiem, starał się nakreślić jakiś piernikowy smaczek, w czym usiłowały mu pomóc nuty lekko owocowe. To takie "przymglone" w smaku powidła... Mieszanina śliwek i wiśni. Im bliżej było końca, tym robiły się bardziej wyczuwalne, ale ogólnie bez szału (bo trzeba było jakoś do tej chwili dotrwać).\nW posmaku pozostawała dymność, sugestia niemal pikantnego piernika, ogólna tłusta neutralność i posmak słodziku, mimo że ogólnie słodycz była bardzo niska. Oprócz tego poczucie zatłuszczenia, zaoliwienia.\nCzekolada niezbyt mi smakowała, nie odpowiadała mi też jej struktura. Nie mogę powiedzieć, by była całkiem tragicznie zrobiona, bo to jednak specyfika słodziku, a i nie było go aż tak dużo, jednak czuję, że Zotter zawalił proporcje miazgi i tłuszczu kakaowego. Ta cała nijakość w połączeniu ze słodzikiem była prawie obleśna, a gdyby tak nuty dymnego piernika z powidłami, śliwkami, wiśniami rozwinęły się bardziej... mogłoby być smacznie.\nW pierwszej chwili wydała mi się okropna, próbowałam się wczuć, wyczuć coś pod słodzikiem i tłuszczem, ale całej nie dałam rady. Nie pasowała mi. To pierwszy taki ciemny Zotter Labooko.\nA miałam spróbować dla porównania czekoladę ze słodzikiem Manufaktury Czekolady, ale... teraz to się boję.\nSkład: miazga kakaowa, substancja słodząca: erytrytol; tłuszcz kakaowy\nRitter Sport Kaffesplitter ciemna 50 % z kawałkami karmelizowanych ziaren kawy\nSą takie marki czekolad, które pewnymi smakami potrafią mnie skłonić do spróbowania, mimo że ogólnie żywię do nich niechęć. Doskonałym przykładem takiej będzie Ritter Sport - nigdy specjalnie nielubiany. Mam jednak to szczęście, że moja Mama lubi różnorodność w słodyczach i czasem zdarza jej się kupić coś, co właśnie i mnie trochę zaciekawi.\nRitter Sport Kaffeesplitter to ciemna czekolada o zawartości 50 % kakao z kawałkami karmelizowanych ziaren kawy.\nPo otwarciu wszędzie rozszedł się mocny zapach ziaren kawy w słodkim, ale nie nachalnym otoczeniu czekolady.\nCiemna tabliczka łamała się bez trzasku, mimo że była twarda. Wydała mi się tłusta w dotyku i krucha, jeśli chodzi o strukturę.\nPo tym, jak kawałek spoczął na języku, doznałam szoku. Otóż czekolada okazała się synonimem najeżenia. Była bowiem pełna ostro-twardej drobnicy - do tego stopnia, że wydała mi się zbitką kryształko-kawałeczków zlepionych czekoladą w sposób kojarzący się z tworami typu szyszki. Czekolady ni jak nie dało się choćby trochę zgryźć z wierzchu. Ostre kawałki bardziej niż z kawą kojarzyły mi się z kryształkami cukru. Chrupały i chrzęściły, choć częściowo były twarde. Skarmelizowano je przesadnie (złe proporcje: ogrom cukru, mało kawy) i także przesadnie podrobiono.\nJuż w momencie odgryzania kawałka zwróciłam uwagę głównie na słodycz. W ustach po chwili rozchodziła się słodycz czekolady, która nie wydała się mi specjalnie ciemnoczekoladowa, choć rzeczywiście trochę kakaowa, może wręcz "słodko kakałkowa". Żadnej gorzkości, żadnej cierpkości.\nSzybko rosła cukrowość nasilająca się przy niemal natychmiast wyłaniających się drobinkach. Pojawiał się w tym trochę palony motyw, jednak nie zrobiło się karmelowo. Czułam cukier. Podczas rozgryzania mikroskopijnych chrupaczy cukrowość wzrastała w towarzystwie gorzkości ziaren kawy. Te smaki były niestety wyrównane, przez co kawa wyszła jakoś mało charakternie. Podkreśliła jednak kakao, więc nie wyszło jedynie cukrowo.\nKawę, cały czas plączącą się w tle daleko za cukrem, wyraźniej poczułam na koniec, gdy czekolada uwolniła dużo drobinek, cukier z nich się rozpuścił, a ja rozgryzłam ich większą ilość na raz. Palono gorzki smak kawy wybił się wreszcie. Biorąc pod uwagę mocno kawowy zapach, dziwi mnie że nie wyszło równie mocno kawowo w smaku, a tylko pod koniec. Szkoda.\nW posmaku pozostawała kawa właśnie, wraz z jej gorzko-kwaskowatym smaczkiem, oraz poczucie zacukrzenia. Było spotęgowane kontrastem z kawą.\nOprócz tego czułam, że moje podniebienie i język nie życzą sobie ani odrobiny więcej takich doznań już po pierwszym kontrolnym gryzie (a więc niecałej kostce). Drobnica drapała w naprawdę niemiły sposób, więc to chyba raczej tabliczka do chrupania... Jako że ja nie gryzę czekolady i nie lubię zbyt najeżonych, skończyłam na dwóch kostkach.\nSmakowo wyszło nieźle, choć zdecydowanie za słodko (no ale przynajmniej kawa nie wyszła jakoś tanio jak w Baronie ), ale struktura to tragedia. Ja bym dodała większe kawałki ziaren zamiast takiej drobnicy i na pewno bym tego aż tak nie karmelizowała, bo kawalątki kawy w cukrze to nic fajnego.\nMamie, która nie lubi ciemnych czekolad (woli słodkie) smakowała; stwierdziła, że bardzo ciekawa, ale bała się zjeść jej więcej niż trzy kostki w obawie o zęby.\nNie ma to jak zrobić czekoladę nie do jedzenia.\nSkład: cukier, miazga kakaowa, posiekane karmelizowane ziarna kawy (cukier, prażona kawa 4%, olej słonecznikowy), tłuszcz kakaowy, masło klarowane, lecytyna sojowa\nEtykiety: czekolada, czekolada: 50% - 70%, czekolada: ciemna, czekolada: karmel / toffi, czekolada: kawa, Ritter Sport


Pożyczki bez Weryfikacji Konta - Pożyczki bez Przelewania 1 Grosza - Chwilówki przez Internet\nExpresowe PożyczkiPożyczki bez weryfikacji konta\nProcedura dzięki której na nasze konto wpłynie pożyczka chwilówka, charakteryzuje się tym, że jest przede wszystkim wygodna i szybka. Firmy pożyczkowe, których obecnie jest z roku na rok coraz więcej, wychodzą na przeciw oczekiwaniom swoich klientów i chcąc jeszcze bardziej przyspieszyć cały proces, stworzyły produkt zwany pożyczki bez weryfikacji konta. Oznacza to, że instytucje pożyczkowe nie sprawdzają między innymi tego, czy konto osoby wnioskującej należy do niego. Jest to wygodne, gdyż do tej pory parabanki wymagały od klientów przesłania symbolicznej kwoty na poczet właśnie tejże weryfikacji.\nPożyczki bez weryfikacji konta są oferowane przez większość instytucji poza bankowych, dlatego przed podjęciem ostatecznej decyzji o złożeniu wniosku o pożyczki online należy poznać szczegóły różnych parabanków, gdyż oferty te mogą nieznacznie ale jednak różnić się od siebie. Wśród firm, które oferują wspomniane już pożyczki bez weryfikacji konta, należy wyróżnić w szczególności:\nEkspres Kasa, Pożyczkomat, PandaMoney, SMS Kredyt, Kaska.pl, Kredito24, Ofin, Net Gotówka, Provident, Wonga i SMS Banq, Bocian Pożyczki, Kobieta z Kasą, Motopożyczka.\nJeśli po zapoznaniu się ze szczegółami dotyczącymi oferty powyższych parabanków na pożyczki bez weryfikacji konta, nadal nie wiesz na którą się zdecydować to dobrym pomysłem jest sprawdzenie aktualnego rankingu pożyczek internetowych, w których znajdziesz wszystkie potrzebne informacje na temat konkretnej firmy świadczącej usługi pożyczkowe oraz dowiesz się która z nich jest aktualnie najwyżej w rankingu na najlepsze pożyczki chwilówki na rynku finansowym.


Henryk Miśkiewicz: Rozpoznawalność to jedna z najważniejszych cech muzyka - plus.gloswielkopolski.pl\nHenryk Miśkiewicz: Rozpoznawalność to jedna z najważniejszych cech muzyka\nObchodzi Pan pół wieku obecności na estradzie. Musiał Pan zaczynać bardzo wcześnie, bo ma Pan dopiero 66 lat!\nMiałem 16 lat, gdy zdobyłem nagrodę na festiwalu Jazz nad Odrą z zespołem dixielandowym Young Jazz Band. Wtedy chodziłem do liceum muzycznego we Wrocławiu i grałem na klarnecie. Oczywiście, były to czasy, gdy jazz był zabroniony w szkołach średnich. Gdy pani dyrektor wyczytała w gazecie, że zdobyłem nagrodę, wezwała moją mamę i ostrzegła, że jeśli chodzi o jazz, lepiej abym tego rodzaju muzyki nie uprawiał w naszej szkole.\nKlarnet był tym pierwszym instrumentem. A kiedy zainteresował się Pan saksofonem?\nZacząłem się uczyć grać pod koniec liceum. Gdy przeprowadziłem się do Warszawy, gdzie studiowałem na ówczesnej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej grę na klarnecie, zaczynałem już grać na saksofonie. A pierwsze wprowadzenie do jazzu uczynił Zbigniew Jaremko, saksofonista, który już wtedy był znany. Grał w zespole Old Timers. Wtedy powstawał Big Band Stodoła i otrzymałem propozycję grania w nim. Równolegle z Jaremką tworzyliśmy zespół Jazz Carriers.\nBył wtedy znany, popularny i lubiany?\nOd tego się w zasadzie zaczęła moja zawodowa działalność na saksofonie.\nNa ilu saksofonach Pan gra?\nObecnie na trzech. Podstawowy to altowy, ale gram też na sopranowym oraz na sopranino. Choć na tym ostatnim rzadko.\nJak długo graliście w Jazz Carriers?\nChyba trzy albo cztery lata, a potem z duetem gitar klasycznych Alber Strobel. Powstał wtedy kwintet, bo grali w tym zespole także perkusista z Jazz Carriers Zbigniew Kitliński oraz basista Janusz Kozłowski. Potem był zespół Sun Ship, któremu szefowali Zbigniew Jaremko i Władysław Adzik Sendecki. Ten zespół grał 3 lata. A potem zacząłem grać na statkach, ale jednocześnie powstała Orkiestra Polskiego Radia i Telewizji Andrzeja Trzaskowskiego, której byłem etatowym członkiem. Współpracowałem też ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia kierowanym przez Jana Ptaszyna Wróblewskiego. Grała tam cała czołówka polskiego jazzu, co dla mnie było niezwykle ważne. Byłem młodym człowiekiem. Uczyłem się, a pokolenie starsze ode mnie, czyli Michał Urbaniak, Zbigniew Namysłowski, Janusz Muniak, Tomasz Stańko, Włodzimierz Nahorny już tam grali.\nOni ciągle grają\nŚwietnie grają. Tamto pokolenie muzyków jest bardzo mocne.\nKuba Majerczyk Henryk Miśkiewicz: Mam dwóch ulubionych saksofonistów - Julianna „Cannonbala” Addrerleya i Kenny’ego Garretta\nAle minęły lata i formacją, w której mocno zaznaczył Pan swoją obecność, jest Full Drive.\nNagraliśmy trzy płyty i zespół cały czas gra. Na każdej był jakiś gość. Na pierwszej była to moja córka Dorota, na drugiej - Kuba Badach, a na trzeciej - trębacz Michael Patches Stewart, który sprowadził się do Polski i mieszka niedaleko mnie w Łomiankach. Grał ze wszystkimi na świecie. Przez wiele lat z Al Jarreau, ale także z Quincy Jonesem.\nMówiliśmy o starszych panach z Polski, a kto z tak zwanego wielkiego świata stanowi dla Pana inspirację?\nMam dwóch ulubionych saksofonistów. Pierwszy to Juliann „Cannonbal” Addrerley, a drugi to Kenny Garrett. I była tak zabawna sytuacja. Zdjęcia ich obu wiszą u mnie w domu nad kominkiem. Gdy Michael Patches Stewart przyszedł na próbę i zobaczył, że lubię Adderley’a i Garretta zadzwonił do Kenny Garrteta mówiąc: Jestem u saksofonisty, wariata, u którego wisisz na ścianie.\nJak zapowiadają się obchody pańskiego jubileuszu? Na początku roku był duży Pana koncert w Filharmonii Narodowej. A dalej?\nTrasa koncertowa nie jest przewidziana. Będą jedynie jakieś okolicznościowe koncerty, bo tak naprawdę pół wieku mojego grania minęło w ubiegłym roku. Ale wtedy też nie było jakiejś specjalnej trasy. Gram dużo w różnych składach. Z Ptaszynem Wróblewskim w jego sekstecie, z Markiem Napiórkowskim także w sekstecie, Gram u siebie, z Andrzejem Jagodzińskim i czasami gościnnie tak jak to miało miejsce w Poznaniu z zespołem Raz Dwa Trzy.\nW ubiegłym roku zagrał Pan też w Poznaniu w Arenie świetny koncert z muzyką z filmu „Excentrycy”. Planowana była też jesienią trasa koncertowa.\nTrasy nie było. Wtedy zagraliśmy tylko w Szczecinie, Poznaniu i we Wrocławiu. Natomiast big band Wiesława Pieregorólki nadal istnieje i dużo w nim też gram. To świetny big band ze znakomitymi muzykami. Dużą przyjemnością jest w nim grać. A ponieważ lubię niespodzianki, a w różnych zespołach dzieją się różne rzeczy, więc chętnie do nich dołączam.\nNa bestsellerowej płycie Doroty „Piano pl” zagrał Pan swoją piosenkę i piękne solo. Czym był ten koncert dla Pana? Występował Pan wśród tylu pianistów...\nDla mnie był to zaskakujący koncert, a pianiści wiem, że mieli ogromny stres. Każdy wprowadził swoje harmoniczne pomysły, swój styl aranżacyjny i wykonawczy. Wszystko w muzyce poszło do przodu tak, że ledwo się wplotłem swoją piosenkę. Cieszę się, że się Panu podobało, tym bardziej, że to niezwykłe osiągnięcie przede wszystkim mojej córki, z czego jestem ogromnie dumny.\nAle piosenka, którą Pan zagrał, jest mało znana...\nŚpiewała ją kiedyś Ewa Bem na festiwalu w Opolu. Nic wtedy nie zdobyła, ale dostałem nagrodę od orkiestry za aranżację i ta piosenka jakoś przepadła. Ja zresztą dużo nie pisałem.\nKto jeszcze śpiewał Pana piosenki?\nEwa Bem chyba trzy, Danusia Błażejczyk i Dorota.\nDorota śpiewa, a Pana syn Michał jest cenionym perkusistą. Miał zresztą niedawno znakomity koncert w Poznaniu. Czy muzykowanie rodzinne często wam się zdarza?\nZdarza się rzadko, ale się zdarza.\nCo wtedy gracie?\nRóżne rzeczy. Doroty, moje, Michała Bardzo różnie. Za każdym razem dopasowujmy repertuar, ale bardzo dobrze się rozumiemy i czujemy, bo przecież przez lata razem mieszkaliśmy i słuchaliśmy tej samej muzyki, nasiąkali tym samym. Dlatego zrozumienie jest pełne. I w związku z tym mamy dużą przyjemność grania razem. Wszystko się ładnie uzupełnia.\nUrodził się 2 czerwca 1951 roku w Żaganiu. Ukończył Liceum Muzyczne we Wrocławiu i ówczesną Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie. Jest klarnecistą, saksofonistą, kompozytorem i aranżerem. Zadebiutował z zespołem Young Jazz Band na Jazzie na Odrą w roku 1967. Grał m.in. z zespołem Jazz Carriers i Sun Ship. Aktualnie prowadzi m.in. własną grupę Full Drive. W latach 2004 i 2012 otrzymał Fryderyka w kategorii „Jazzowy artysta roku”. Płytowy dorobek Henryka Miśkiewicza obejmuje kilkadziesiąt albumów nagranych z własnymi zespołami jak i jako muzyk sesyjny.\nMa Pan jakieś przesłanie dla młodych saksofonistów, czy dla młodych muzyków jazzowych, którzy chcieliby pójść na przykład Pana śladem?\nNiech idą swoją drogą, ale niech uczą się na mistrzach, na przykład na tych, na których ja się uczyłem. Na Addreley’u, na Garrecie. Ale każdy powinien wypracować jakiś swój język, aby było słychać kto gra, bo to jest bardzo ważne. Rozpozna-walność muzyka to jedna z najważniejszych cech. Amerykanie mówią: good sound. Chodzi o to, żeby mieć swój głos, swoje brzmienie.\nCzy w tym roku pojawi się kolejna płyta z muzyką Henryka Miśkiewicza?\nMam obiecane nagranie płyty z orkiestrą radiową. Będzie na niej i samba, i bossanova. Będą moje kompozycje i utwory brazylijskie. Różne rzeczy zaaranżowane z orkiestrą i z sekcją rytmiczną. Ja będę grał na saksofonie, a Dorota będzie śpiewać. Mam nadzieję, że to uda się zrealizować.\nA koncerty z Raz Dwa Trzy? Czy to był przypadek, czy większa współpraca?\nPierwszy wspólny program zrobiliśmy we Wrocławiu. Adam Nowak poprosił, aby ich utwory instrumentalne zaaranżować na kwartet jazzowy. Graliśmy z Andrzejem Jagodzińskim, Sławkiem Kurkiewiczem i Michałem. To pięć piosenek zaaranżowanych na jazzowo wplatanych w ich normalny program. Jest to zresztą na ich ostatniej płycie.\nAle przypomnijmy też Pana inne ważne występy w Poznaniu. Swego czasu wystąpił Pan w Auli UAM z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej pod batutą Jose Marii Florencio i Anną Marią Jopek z programem kolędowym.\nGrałem też Koncert Altissimonica Jana Ptaszyna Wróblewskiego napisany specjalnie dla mnie na saksofon improwizujący i wielką orkiestrę symfoniczną. Wykonałem materiał z mojej pierwszej, autorskiej płyty „Kakaruka”, ale tym razem z orkiestrą pod batutą Bohdana Jarmołowicza. A poza tym miałem w Poznaniu mnóstwo koncertów, choćby w klubie Blue Note, do którego chętnie zawsze wracam.