[Płonąca Zatoka] Wyspa Harlen - Strona 21 - Herbia\n301 autor: Wierzba\n- Daleki jestem od ocenania cię, Vero. - Stwierdził Leobarius, unosząc lekko dłoń. - Masz słuszność. I bez twojego wkładu, Kompania obwiniłaby właśnie nas. Pozostaje nam mieć nadzieję, że po następnych atakach nie zostanie nikt, kto mógłby rzucać oskarżenia, w którakolwiek ze stron.\nKrwiożerczość Gregora spotkała się z akceptacją Ghargo, wyrażoną okrzykiem wojennym, który zadzwonił w uszach zebranych. Niedługo później gnom podążył za Urongiem, zapewne chcąc ogłosić dobre nowiny załodze.\nNa zapleczu pozostali Aspa i Hewelion. Ten pierwszy wydawał się kandydatem do przeciągnięcia na swoją stronę, o ile Vera chciała tego spróbować. Z drugiej strony, obietnica bitki mogła przekonać Ghargo.\nElf parsknął, gdy usłyszał propozycję Very co do ustalenia innych grup.\n- Wzięłaś na siebie Karlgard, kapitanie. Po namyśle Everam wygląda lepiej? - Zadrwił, domyślając się, że inny podział grup miałby też znaczyć inne rozdzielenie obowiązków. Każda z grup mogłaby mieć swojego przywódcę, jednak Leobarius chciał płynąć z Verą.\n- Jutro o tej samej porze. - Zgodzili się mężczyźni i ostatecznie opuścili pomieszczenie, wcześniej żegnając się uściskiem dłoni.\nVera została sama. Na stoliku pozostały mapy Rivery i butelki z niedopitym rumem. Nikt Verze nie przeszkadzał. Mogła być pewna, że w głównej sali czeka na nią Corin z kolegami, może nawet nieco martwi się, czemu jako ostatnia została u Silasa na zapleczu, jednak szanował jej samotność.\n- Dzisiaj będzie sztorm! - Usłyszała głos Ignhysa, a zaraz po nim salwę śmiechu, jakby głośne stwierdzenie było zwienczeniem żartu. Piraci brzmieli, jakby nie dotyczyła ich żadna troska.\n302 autor: Paria\n- Nie - odparła chłodno na sarkastyczny komentarz Aspy, przenosząc na niego pozbawione emocji spojrzenie. Tylko w ten sposób, zakładając swoją standardową maskę, była w stanie utrzymać złość na wodzy. - Wciąż, od momentu wejścia tutaj do tej chwili, szukam najlepszego rozwiązania. Poznaliśmy się niecałą godzinę temu, kapitanie Rrgus, i naprawdę nie wiem, czym zdążyłam zasłużyć sobie na nagłą niechęć. Jeśli ma pan jakiś problem ze mną, proszę powiedzieć mi to prosto z mostu. Nie mam ochoty bawić się w przepychanki słowne.\nZarówno jego ostatni komentarz, skierowany ku Verze, jak i rozbawione "to oczywiste", gdy wybierał Leobariusa, świadczyło o tym, że z kapitan Umberto miał jakiś problem. Ewidetnie nie była najlepsza w zjednywaniu sobie ludzi... ani elfów.\nPożegnała pozostałych, z ulgą przyjmując moment, w którym została w pomieszczeniu sama. Zakręciła butelką rumu, której i tak nie była w stanie w tej chwili opróżnić, by po chwili namysłu wyciągnąć kilka monet i rzucić je na stół, w ramach zapłaty dla Silasa za siebie i pozostałą piątkę. Przez kolejne minuty ustawiała je równo jedna na drugiej, zatopiona w rozmyślaniach. Nie wiedziała już, co więcej ma zrobić, żeby udowodnić swoją wartość i zasłużyć na szacunek, taki, którego nie dałoby się już podważyć. Miała dość udowadniania czegoś na każdym kroku, dość szukania rozwiązań dla problemów, które nie powinny istnieć, dość tej niekończącej się frustracji, jakiej nie dało się rozładować. Tęskniła za czasami, gdy przebywanie na Harlen wiązało się z odpoczynkiem i beztroską, ale te czasy chyba bezpowrotnie już dla niej minęły. Gdy nie była nikim istotnym, ani rozpoznawalnym, życie było zdecydowanie prostsze. Tak jakby jakaś sława przy jej nazwisku i osiągnięcia jej załogi tylko prowokowały tych, o których się nie mówiło - i kto wie, może właśnie tak było?\nZebrała się w końcu i wyszła z zaplecza, zostawiając zarówno rum, jak i złoto za plecami. Corinowi nie chciała zawracać głowy, jeśli znalazł sobie jakieś zajęcie, choć jeśli do niej wstał, nie protestowała. Tak czy inaczej miała co robić - musiała rozwiązać problem sióstr i zrobić tym samym porządek w załodze. Podziękowała Silasowi krótkim skinieniem głowy i ruszyła w stronę swojego statku, który wciąż jeszcze wymagał remontu. Tego też musiała dopilnować... No i znaleźć okazję do omówienia paru kwestii z Gregorem, sam na sam.\n24 maja 2022, 0:40\n303 autor: Wierzba\nKapitan Królowej Balbiny nie odpowiedział Verze, pożegnał się jednie i posłał jej szeroki uśmiech. Czy to była niechęć do Very, czy poparcie dla Leobariusa? Ten ostatni zganił Aspę spojrzeniem nim wyszedł za nim. Umberto była skazana na szukanie pomocy, jeśli chciała odbić więźniow bez dużych strat we własnaj załodze. Piraci byli jednak bardziej zapatrzeni we własne potrzeby, aniżeli w to, co mogli bezinteresownie zrobić dla innych. Stanowili pewną brać, ale załóg i poszczególnych jednostek nie łączyło nic, co zmuszałoby ich do współpracy. Poza tym, łupy były siłą napędową każdego tego typu przedsięwzięcia. Nie sposób na Harlen było znaleźć kogoś, kto nie patrzyłby na własne korzyści. Może Vera powinna patrzeć poza Harlen?\nPiraci byli niestali w uczuciach. Jednego dnia skandowali imię Very, kolejnego kpili w żywe oczy.\nKiedy wyszła z zaplecza, Silas skinął jej głową, nie wiedząc jeszcze, że otrzymał zapłatę za rum i lokal. Ignhys stał na środku w rozkroku, wciąż patrząc na syrenę, za to chłopcy rozmawiali przy stołach. Kiedy Corin zobaczył Verę, postanowił jej towarzyszyć w drodze powrotnej. Na gwizdy i śmiechy, które zapewne miały wytknąć mu jego przywiązanie do Very, odpowiedział obelżywym gestem i prośbą, by "zamknęli mordy". I choć sytuacja była niezbyt przyjemna, to przez rozbawienie obu stron nie dało się nie zauważyć, że to tylko niegroźne przepychanki i żarty.\n- Wyglądasz, jakbyś opiła się słonej wody. - Zauważył Corin, zrównując z Verą kroku. - Zgaduję, że miałaś ciężką przeprawę z tymi draniami.\nMoże było niespokojne. Przypływ uderzał kolejnymi falami w skaliste wybrzeże. Tam, gdzie między skałami rozciągał się piasek, Vera dostrzegła dziewczęta ze swojej załogi. Część po prostu siedziało na suchym piasku, ciesząc się słońcem, część brodziła w wodzie z podwiniętymi sukniami, licząc na to, że morze wyrzuci coś cennego.\n- Kiepski moment na zbieranie muszelek. Chcesz do nich dołączyć?\nPisk Gerdy przedarł się przez szum wiatru, gdy woda podmyła młodą aż po uda.\n24 maja 2022, 8:08\n304 autor: Paria\nNie zwróciła uwagi na złośliwe komentarze i zaczepki innych piratów, zbyt przejęta własnymi sprawami, by martwić się takimi pierdołami. Zwłaszcza, że to były tylko żarty i sam Corin też nic sobie z nich nie robił. Wyszła więc z karczmy w jego towarzystwie, nie rzucając nawet jednego spojrzenia w stronę pozostałych. Miała inne rzeczy na głowie i kpiny z ich relacji były ostatnim, czym teraz chciała się przejmować. Może też wraz z czasem i doświadczeniem nabierała obojętności?\n- Powinnam się już do tego przyzwyczaić - odpowiedziała Yettowi. - Niektórych rzeczy mogłam się z góry spodziewać.\nUniosła wzrok w górę, mrużąc oczy, gdy promienie południowego słońca padły na jej skórę. Wolała Harlen w chłodniejsze dni. Mogła się wtedy zakryć płaszczem. Teraz nawet w kapeluszu było jej za gorąco.\n- Nie ustaliliśmy wiele. Jutro spotykamy się znów. Leobarius chce przejąć kontrolę nad całą operacją. To mogłoby być wygodne, gdybym była pewna, że mogę mu zaufać. Nie chcę go o nic z góry oskarżać, ale Speke'a też przecież nikt o nic nie podejrzewał. Pozostali są rozdarci między naszą dwójką - westchnęła. - Jutro się wszystko powinno wyklarować, ale nie liczę na wiele.\nZwolniła i zatrzymała się w miejscu, gdy dostrzegła dziewczyny na plaży. Ich beztroska nie pasowała do wszystkiego, co działo się w głowie Very. Do wściekłości na Echo i Raylene i do zmartwień związanych z Kompanią. Nie sądziła, że przyjdzie jej dyscyplinarnie wyrzucać z załogi którąkolwiek z nich.\n- W zbieraniu muszelek i popiskiwaniu z kiecką podciągniętą pod sam tyłek? - dopowiedziała do pytania Corina, posyłając mu krótki, ale całkiem szczerze rozbawiony uśmiech. - To by dopiero było wydarzenie. Widziałeś mnie kiedyś w sukience?\nGerdy ani Oleny nie zamierzała się pozbywać, nieważne co na ten temat sądził jej oficer - pierwsza nie zrobiła nic złego, a drugiej z wiadomych przyczyn potrzebowała. Ale to, co zrobiły wczoraj siostry, było niewybaczalne. Na innym statku zostałyby za coś takiego ukarane dużo dotkliwiej, niż przez wydalenie z załogi, Vera była tego pewna. Tymczasem miały jeszcze czelność wczoraj rzucać swojej kapitan butne spojrzenia i protestować, gdy przepędzała je z kwater oficerskich. Widok zadowolonego z siebie Ilithara, wynurzającego się spomiędzy ud jednej z nich na łóżku Corina długo jeszcze będzie tkwił Verze przed oczami.\n- Załatwię to teraz - zadeklarowała. - Kwestię sióstr, to znaczy. Zapraszam ze mną, bo pewnie masz co nieco do powiedzenia na temat przeznaczenia swojej kajuty.\nZeszła ze ścieżki, zdecydowanym krokiem ruszając w stronę plaży. Od wczoraj nie widziała dziewczyn; była ciekawa, jak podejdą do sprawy dziś i co od nich usłyszy. Nie istniały chyba słowa, którymi mogły się wytłumaczyć wystarczająco dobrze, by Vera pozwoliła im zostać na statku.\n305 autor: Wierzba\n- To głównie zazdrość. - Powiedział Corin. Jego dłoń w naturalnym ruchu znalazła się w dole pleców Very, nie pomagając z gorącem, a może nawet pogarszając jego odczuwanie w tej części ciała. - Większość z nich może liczyć co najwięcej na portowe dziwki, ale twierdzą, że mają gdzieś tam swoją jedyną. Pierdolenie.\nYett miał dobry nastrój. Spotkanie z marynarzami w karczmie zawsze dobrze na niego działało, gdy mógł poświęcić czas na niezobowiązujące plotki i śmiechy. Tym razem głównym punktem spotkania wydawał się Ignhys, choć jego przewidywania co do sztormu mogły być prawdziwe. Ocean niósł z falami pachnącą deszczem bryzę.\nSłowa Very kazały mu spoważnieć.\n- Leobarius wydawał się zatroskany. Dlaczego miałby przejmować kontrolę? Jak myślisz, o co może mu chodzić? - Pytał Corin, również zdziwiony bezinteresownością kapitana Białego Kruka. - Najrozsądniej byłoby nikomu nie ufać.\nEcho i Raylene siedziały na piasku, wystawiając do słońca nogi spod sukien. Nie widziały jeszcze kapitan i oficera, więc cieszyły się beztroską.\nYett przynajmniej ucieszył się, że jego słowa mogły zabrać z ramion Very odrobinę trosk.\n- Założyłaś kiedyś suknię na bal, czy przyjęcie. Dawno temu, jeszcze w marynarce. Wszystkie oczy były zwrócone ku tobie. - Przypomniał. Nie wszystkie wspomnienia z wojska musiały być bolesne lub kojarzyć się z niewłaściwymi osobami. - Ale nigdy nie widziałem cię zbierającej muszelek. No, z pewnością nie przy takich falach. Nie przy przypływie.\nCorin westchnął i zabrał rękę, składając ją zaraz z drugą za swoimi własnymi plecami. Mokre włosy grzywki kleiły się do czoła.\n- Nigdy już nie będę potrafił spać w tej koi tak samo.\nNa widok szefostwa zbliżającego się po piasku, dziewczyny poderwały się na równe nogi.\n- Pani kapitan! Panie Yett! Chciałyśmy przeprosić za wczoraj! Bo pan Yett powiedział, że mamy robić co chcemy, gdy chciałyśmy z Ilitharem, więc...\n- To było głupie. - Uzupełniła wypowiedź Raylene jej siostra. - Więcej się nie powtórzy!\nYett wyglądał, jakby bardzo chciał uderzyć się dłonią w czoło.\n- Że w ogóle pomyślałyście o czymś takim... - Jego nagana była delikatna.\n306 autor: Paria\n- Nie wiem. Nie chciałam już go zatrzymywać, robić zamieszania przy pozostałych, ale muszę z nim porozmawiać sam na sam.\nZamilkła na moment, zastanawiając się, czy dzielić się z Corinem niektórymi swoimi spostrzeżeniami. Chwilę jej zajęło podjęcie decyzji, by to jednak zrobić.\n- Te pół roku temu, kiedy poznałam Speke'a na imprezie z Caldwell, był bardzo uprzejmy. Uśmiechał się do mnie i kiwał głową zupełnie tak samo, jak Leobarius teraz. Nie mówię, że sytuacja się powtarza i nie chcę nikogo o nic oskarżać bezpodstawnie, ale przypuszczenia nasuwają się same. Nie mam na to wpływu - przyznała. - Może Leobarius jest porządnym gościem, który chce tylko przy okazji zagarnąć dla siebie więcej złota. A może nie.\nJej wzrok powędrował gdzieś na horyzont. Burza będzie mile widziana, jeśli faktycznie się zbliżała. Było duszno i nieprzyjemnie. Pokładowi Siódmej Siostry przyda się obmycie z piachu i kurzu.\nDopiero kolejne słowa Corina sprawiły, że Umberto uniosła na niego szczerze zaskoczone spojrzenie. Jej pytanie o suknię było raczej retoryczne, ot, żart dla rozładowania atmosfery. Nie spodziewała się twierdzącej odpowiedzi.\n- Pamiętasz to? - zdziwiła się. - To było wieki temu...\nW jej głosie wybrzmiała nietypowa, ciepła nuta. Opuściła wzrok pod nogi, z jakiegoś powodu nagle dziwnie zażenowana.\n- Dziwadła przyciągają spojrzenia, to naturalna kolej rzeczy - zaśmiała się cicho. - A wtedy jeszcze nie miałam tylu blizn. Teraz byłoby tylko gorzej.\nNa szczęście temat szybko się zmienił. Nie najlepiej radziła sobie z komplementami, o ile to w ogóle był komplement. Może wcale nie był? Nieistotne, zupełnie nieistotne.\n- Gdyby trauma była zbyt wielka, pamiętaj, że masz alternatywę - rzuciła, zanim Yett zabrał rękę z jej talii i zeszli na plażę.\nInfantylne wyjaśnienia dziewczyn sprawiły tylko, że w Verze z powrotem coś się zagotowało. Też miała ochotę uderzyć otwartą dłonią w czoło, ale się powstrzymała. Wydęła usta z niezadowoleniem, wciąż nie umiejąc patrzeć na siostry tak, jak wcześniej. Wspomnienia były zbyt świeże.\n- Macie rację, nie powtórzy się już - odparła chłodno. - To był szczyt idiotyzmu. Żaden z moich ludzi nigdy nie wpadł na coś takiego. Żaden nie uznał, że z jakiegoś bliżej nieokreślonego powodu może sobie na to pozwolić. Żaden mi też tak bezczelnie nie kłamał w żywe oczy.\nPrzeprosiny na poziomie "ja nie chciałam" na nic się nie zdawały, a ewidentnie nic więcej nie mogły jej zaproponować. To nie były dzieci, którym można było wybaczać wszystko jak leci.\n- To, że jesteśmy piratami, nie znaczy, że to statek wycieczkowy i nie obowiązują żadne zasady. Najwyraźniej dla was to było niewystarczająco jasne. Macie czas do zachodu słońca, żeby zebrać swoje rzeczy i opuścić pokład Siódmej Siostry.\n307 autor: Wierzba\nCorin popatrzył na Verę dłuższą chwilę, jakby zastanawiając się nad jej słowami. Jego brwi powędrowałby wysoko, schowałyby się pod grzywką, gdyby nie to, że była posklejana od potu.\n-Pamiętam Speke'a. Był uprzejmy, ale czy to podstawa do takich oskarżeń w stronę Leobariusa? Zawsze był taki... Ąę. - Stwierdził na głos. - Ale skoro mówisz, że należy go sprawdzić, to pewnie tak jest. Posłuchaj intuicji.\nCiężko było powiedzieć, czy Corin rzeczywiście dobrze jej radzi, czy może próbuje wybielić się w jej oczach po ostatnich kiepsko rzuconej krytyce. Nie było jednak powodu, by uważać, że sprawdzenie Gregora to zły pomysł.\nYett uśmiechnął się szerzej.\n- Takich widoków się nie zapomina. Vera Umberto, TA Vera Umberto, w sukni! Ojciec cię do tego zmusił? - nie musiał prostować stwierdzenia o dziwadle. Panna Umberto nie nosiła sukien, więc był to widok niecodzienny. - Jak będziemy na Archipelagu, zabiorę cię na bal. Pójdziesz w sukni? - Czarował. - Blizny nie ujmują ci ani odrobiny.\nEcho i Raylene nie wyglądały, jakby zdawały sobie sprawę z ogromu ich wyczynu. Z każdym słowem ich twarze rozciągały się w smutku, a Echo wkrotcr zaczęła szlochać. Musiały poznać konsekwencje wprawiania Corina w traumę.\n- Ale Corin powiedział...\n- Niczego nie mówiłem. Poza tym, dla ciebie to Pan Yett. - Oficer szorstko sprostował słowa dziewcząt.\n- Ale co my teraz zrobimy?!\nPozostałe dziewczęta przyglądały się wymianie zdań. Olena zbladła pod rumieńcamki od słońca. Gerda oparła się na jej ramieniu, a Pogad podparła ręce na biodrach. Jej mina była sroga i wydawało się, że popiera decyzję Very.\n308 autor: Paria\n- Nie oskarżam go o nic, mówię przecież wyraźnie - westchnęła. - Dzielę się tylko z tobą swoimi obawami. Myślę na głos. Nic do niego nie mam, ale spodziewam się już po ludziach wszystkiego.\nMoże niepotrzebnie poruszała z nim ten temat. Nie robiła tego przedtem, do tej pory sama radziła sobie ze swoimi wątpliwościami i paranoją. To wciąż Vera Umberto podejmowała decyzje, nie duet Umberto i Yett. Może tak powinno zostać, może ich relacja nie powinna mieć wpływu na nic poza sprawami łóżkowymi i wspólnymi planami na odległą przyszłość. Zacisnęła usta w wąską kreskę, decydując zakończyć ten temat.\nA komplement jednak nie był komplementem. No cóż.\n- Zdziwię cię, ale nie. Sama chciałam. Sama ją nawet wtedy wybrałam - parsknęła śmiechem, gdy padło pytanie o bal na Archipelagu i pokręciła głową z niedowierzaniem. Pomysł był kompletnie absurdalny. To nie była rozrywka dla takich, jak oni. - Tak. Jak zabierzesz mnie na bal, to pójdę w sukni. Nie zapomnij przyjechać po mnie powozem wyczarowanym z dyni.\n- Nauczycie się, że czyny mają konsekwencje, mam nadzieję - odpowiedziała na pytanie Echo. - A poza tym, nie wiem. Może ktoś na Harlen będzie miał dla was coś do roboty.\nNie chciała im otwarcie sugerować zatrudnienia się w burdelu, choć był to zawód, w którym zdecydowanie odnalazłyby się najlepiej, ze swoim doświadczeniem i brakiem jakichkolwiek granic.\n- Mieliśmy udane pół roku, powinno was być stać na wynajęcie pokoju na dłużej u Silasa, albo na podróż na kontynent. Może ktoś zechce przyjąć was do swojej załogi. To nie jest już mój problem. Wczorajszym wieczorem przekreśliłyście wszystko, czym mogłyście przez ostatnie miesiące zaskarbić sobie mój szacunek i troskę. Teraz bardziej niż kiedykolwiek wcześniej muszę mieć na pokładzie ludzi, którym mogę ufać. Wy do nich, jak widać, nie należycie.\nOdwróciła się, zerkając przez ramię na pozostałe kobiety. Przez chwilę przyglądała się Gerdzie i Olenie, ale nic nie powiedziała w ich kierunku. Zresztą samo spojrzenie powinno być wystarczające. Verze skończyła się cierpliwość i testowanie jej teraz nie będzie mądrym pomysłem. Przytulanie się do wszystkich przy każdej okazji też nie należało do tych rozsądnych - choć Umberto nie do końca wierzyła w deklarację Corina, jakoby miał wyrzucić felczerkę następnym razem za burtę.\n- Macie resztę dnia, żeby pożegnać się z Siódmą Siostrą - zwróciła się ponownie do sióstr. - Chociaż nie wypływamy jeszcze. Po prostu nie chcę was na statku. Mam już wystarczająco dużo problemów.\nBędą mogły nadal pluskać się w morzu z resztą dziewcząt, jeśli chciały, dopóki statek Very nie opuści portu, ale najważniejsza informacja została przekazana. Jeśli nie miały nic więcej do powiedzenia, ani żadnych pytań, Umberto skinęła głową jakby w ramach potwierdzenia swoich własnych słów i ruszyła z powrotem na ścieżkę.\n- Jak idą naprawy Mżawki? - spytała Yetta, zmieniając temat na choć trochę przyjemniejszy.\n24 maja 2022, 19:39\n309 autor: Wierzba\nEcho i Raylene wyglądały, jakby ktoś dał im w twarz - obu po kolei. I choć Vera nie podniosła ręki, ani nawet głosu, to typowo dla nich, jedna z sióstr płakała, a druga czerwieniała ze złości w histerycznym tandemie.\n- To nieuczciwe! - Rzuciła Echo. - Robiłyśmy, co chciałaś! Nie możesz nas wyrzucić! - Vera nie była już ich kapitanem, więc porzuciły też wszelkie sposoby tytułowania. Pozostałe kobiety nie odezwały się ani słowem, ani nie poruszyły się ze swojego miejsca. Nawet Gerda, której woda znów obmyła uda, nie piszczała. Olena spuściła głowę, nie mogąc wytrzymać spojrzenia kapitan. Najpewniej znów czuła, że zawaliła. Brzeg jej sukni nasiąkł morską wodą. Ciężko było orzec, czy jej słabość wobec pierwszego oficera w ogóle przeszła jej przez myśl jako powód, dla którego Vera mogłaby być zła. Zazdrosna, owszem, ale zła?\n- To jeszcze nie koniec! - Krzyknęły Raylene, gdy Vera i Corin byli już na ścieżce, wiele kroków od nich. Yett, spodziewając się, że Umberto łatwo nie przepuścić tego typu zniewagi, objął ją ramieniem już całkiem odważnie. Nie było sensu, by wracała na plażę wyrównać rachunki. Mogłoby skończyć się to pyskówką lub, co gorsza, rozlewem krwi. Nikt tego nie potrzebował.\n- Zostaw. Powiem Osmarowi, żeby przypilnował ich wydalenia. Chociaż spodziewam się, że załoga będzie w żałobie większej, niż po Erinelu. W każdym razie... Nie potrzebny nam pływający burdel. - Mruknął. Vera mogła się zastanowić, czy Yett kiedykolwiek umilał sobie czas z którąś z sióstr. Nigdy go na tym nie przyłapała. - A Mżawka... Może nie odzyskała jeszcze dawnej świetności i raczej jej nie odzyska, ale jest szczelna. - Stwierdziłem wesoło. Statek nie musiał być ładny, by być porządnym, choć wyględny z pewnością uzyskałby lepsza cenę, gdyby postanowili go sprzedać. - Przy okazji wyczyściliśmy dno z okrzemek. Irina naprawdę się tym przejęła.\nProwadząc Verę nabrzeżem, mijali kolejne statki. Niewiele było w świetnym stanie, niemal na każdym było widać otarcia, prosty na kilu czy skruszałą farbę na kadłubie.\n- Wracając do Leobariusa. - Zaczął Corin, gdy mijali Białego Kruka. - Nie byłabyś sobą, gdybyś go nie sprawdziła. Ale to całkiem słuszne założenie. Dlaczego miałoby mu zależeć? Nie słyszałem, żeby kogoś od nich pojmano, więc nie ma w tym osobistych pobudek. Może po prostu chce zrobić, jak to się mówi, właściwą rzecz? Nie jest zły, słyszałem, że rzadko zabija.\nMinęła ich większa grupka marynarzy, zajętych własnymi rozmowami. Żaden nie zwrócił uwagi na parę Umberto i Yett, zupełnie, jakby już nawykli do tego widoku.\n- Wiesz, Vero? Nawet nie pamiętam, jaki kolor miała twoja sukienka na balu. Poproszę Ignhysa o trochę czarów, ale skąd, na bogów, wezmę dynię?!\n25 maja 2022, 0:20\n310 autor: Paria\n- Po pierwsze, to mój statek, więc mogę wyrzucać kogo chcę. Po drugie, robiłyście, co kazałam, bo na tym polega wykonywanie rozkazów. Po trzecie, niesprawiedliwe by było dopiero wtedy, gdybym kazała wam wypierdalać bez możliwości zabrania swoich rzeczy. I jeszcze jedno, kurwa, słowo, a zostaniecie bez ciuchów i wszystkiego, co nazbierałyście przez ostatnie pół roku.\nBardzo się starała powstrzymywać przed bardziej dosadnymi komentarzami, choć ją kusiło. Chętnie zjechałaby dziewczyny z góry na dół, nazwała je adekwatnymi epitetami i patrzyła, jak w jednej brudnej od piachu kiecce usiłują ułożyć sobie życie na nowo. Ale nie była potworem, a siostry nie były dotąd tak totalnie bezużyteczne, więc chciała pozwolić im na odejście z resztką godności. Nie ułatwiały tego.\nDobrze, że Corin przytrzymał ją w miejscu, gdy odchodzili, bo Vera była gotowa wrócić i przemówić Raylene do rozumu w bardziej dosadny sposób. Zamiast tego szarpnęła się tylko, a spojrzenie, jakie rzuciła dziewczynie, ciskało pioruny.\n- Jesteś głupsza, niż myślałam, jeśli ci się wydaje, że rzucanie takich pogróżek w moim kierunku skończy się dla ciebie dobrze - syknęła tylko wściekle przez ramię. - Waż słowa, dziewczyno, bo stąpasz po kruchym lodzie.\nWyszarpnęła się spod ramienia Yetta, ale nie wróciła dać kobiecie w twarz, nieważne jak bardzo miała ochotę to zrobić. Odeszła razem z oficerem na ścieżkę, z której przyszli, a potem ruszyła w kierunku Siódmej Siostry, dopiero po kilkudziesięciu oddechach uspokajając się na tyle, by usłyszeć to, co do niej mówił. Przysunęła się też do niego z powrotem. Jeśli o Corina chodzi, nigdy nie zastanawiała się, czy korzystał z otwartości wyrzuconych właśnie z załogi dziewcząt, tak jak nie zastanawiała się co robił podczas tych nocy, jakie spędzali w portach. Mieli dotąd swoje prywatne życia, zupełnie od siebie niezależne pod tym względem. On też raczej nie liczył dotychczasowych partnerów Very... zwłaszcza tych, o których nie wiedział. Chyba tylko o Erinelu rozmawiali otwarcie.\n- Mam nadzieję - westchnęła, gdy znów poruszył temat Leobariusa. - Gregor ma w sobie coś z Walthorna. Chciałabym, żebyś miał rację. Pójdę do niego jeszcze dziś, może dowiem się o co mu chodzi. Może i nie jest złamanym chujem, ale to nie znaczy, że nie ma w tym wszystkim jakiejś swojej agendy.\nPowrót do rozmowy o sukni z powrotem ją rozluźnił. Uśmiechnęła się nawet znów.\n- Ciemnoczerwony - odparła. - Miała koronkę w dekolcie i bufiaste rękawy.\nZamiłowanie do tych ostatnich się jej nie zmieniło. Większość jej koszul miała szerokie rękawy, ściągnięte w nadgarstku, czasem opadające z ramion. Taki substytut strojnych sukien, na które nigdy nie było miejsca w jej życiu. Pokręciła głową z niedowierzaniem, że w ogóle o tym rozmawiają.\n- Może być arbuz - niewinnie zaproponowała alternatywę. Dynię faktycznie ciężko było dostać tak daleko na południu.\n- A co z remontem Siostry? Wczoraj mówiłeś, że się tym z Iriną zajmiecie. Kiedy będzie gotowa do wypłynięcia?\n311 autor: Wierzba\nYett słowem się nie odezwał, by skomentować ostatnią wymianę zdań Very i sióstr. Mogło mu się to nie podobać, jednak nie miał prawa do krytyki którejkolwiek ze stron.\nTemat Greogra był ważniejszy niż dwie niesforne dziewki.\n- Pójdziesz sama? - Podpytał, bo i nie chciał narzucać się ze swoją obecnością, ale oferował ją, jeśli zaszłaby taka potrzeba. Od Very zależało, czy chciała mieć towarzystwo.\n- Może powinnaś pójść do niego w sukni? Pożycz coś od Oleny, wykorzystaj swój seksapil. - Podsunął jej w żartach. - Żaden mężczyzna nie odmówi dobrze ubranej, młodej kobiecie.\nDotarli do Siódmej Siostry. Trapu pilnował Rivera i Ashton. Z zapałem grali w kości, używając beczki jako stolika, przerywając tylko na moment, by przywitać się z oficerstwem.\n- Siostra jest gotowa. - Corin przyjrzał się statkowi. - Powinna móc wypłynąć choćby teraz, ale nie radzę, bo Ignhys przewiduje sztorm. Jeśli chcesz ją całkowicie załatać... Marda mówiła o dwóch, trzech dniach i złocie na dobre drewno.\nKątem oka Vera dostrzegła zainwestowanie swoją osobą. Na nabrzeżu, w oddaleniu dobrych pięćdziesięciu kroków, Hewelion bezczelnie wskazywał ją palcem. Obok niego stał wyższy ciemnowłosy mężczyzna, szczupły, na pierwszy rzut oka trochę młodszy od swojego kapitana. Miał ładnie przystrzyżony wąs i kozią bródkę.\n25 maja 2022, 12:35\n312 autor: Paria\nSkinęła twierdząco głową. Chciała porozmawiać z Gregorem w cztery oczy, a jeśli zabierze ze sobą oficera, kapitan Białego Kruka mógł uznać, że w jakiś sposób Vera na niego naskakuje. Nie to miała w planach.\n- Wykorzystać co? - powtórzyła z niedowierzaniem i zaśmiała się. - Nie spodziewałam się takiej propozycji od ciebie. Ale dobrze wiedzieć, że nie masz nic przeciwko takiego rodzaju zagrywkom z mojej strony... w kierunku innym, niż twój, to znaczy. Zapamiętam.\nOdpowiedziała na powitanie siedzących przy rampie mężczyzn i przesunęła spojrzeniem po kadłubie Siódmej Siostry. Wciąż bolało ją serce, gdy widziała ją tak zniszczoną. Była świeżo po remoncie. Jeszcze tydzień temu świeży lakier lśnił w słońcu. Teraz nieważne jak błyszczały się relingi, pierwszym, co przyciągało uwagę, była załatana dziura.\n- Trzeba to doprowadzić do porządku. To nie jest naprawiony kadłub. Nie po to remontowaliśmy ją niedawno, żeby teraz wyglądała tak - uniosła dłoń, wskazując swój biedny statek. - Pieniądze pójdą z kieszeni tych, którzy twierdzili, że potrafią żeglować, tak jak ustaliliśmy. Irina, i kto tam jeszcze z nią był wtedy na Mżawce. Nie spieszy się, bo i tak nie ruszymy się z Harlen, dopóki Leobarius nie zrobi rekonesansu w Karlgardzie. Mamy co najmniej kilka dni.\nKątem oka zauważając zainteresowanie swoją osobą, odwróciła się, by zobaczyć Heweliona i jego towarzysza. Ten, jak podejrzewała, był owym nadzwyczaj cennym lekarzem, bo komu innemu kapitan mógłby prezentować ją w ten jakże subtelny sposób?\n- Znajdę cię później - rzuciła do Corina, myślami już zupełnie oderwana od rozmowy, którą prowadzili chwilę temu i ruszyła w stronę dwójki mężczyzn. Jeśli nie chcieli ściągać ku sobie Very, mogli być mniej ostentacyjni.\n25 maja 2022, 16:45\n313 autor: Wierzba\n- Jeśli masz być damą, musisz zachowywać się jak dama. - Napomniał ją Corin sztucznie poważnym tonem, zupełnie jakby udawał co najmniej jej ojca. Zaraz jednak dodał lżejszym głosem: - Z drugiej strony, póki nie używasz tego za często i tylko do właściwych celów? To czemu nie.\nSam popatrzył na Siostrę. W świetle dnia deski mogły wydawać się przybite byle jak. Najwięcej prac wykonano od środka, by upewnić się, że kadłub będzie szczelny.\n- Jakoś poradzę sobie z morale tych, którzy będą musieli płacić. - Westchnął. Po tym, jak stracą siostry i będą musieli płacić, istniało ryzyko buntu! - Mogli być bardziej uważni. W porządku, powiem Marudzie, żeby zaczynała, o ile znów nie leży pijana. Widzimy się później.\nCorin pożegnał się z Verą. Gdy ta odchodziła, zagadywał jeszcze do grających mężczyzn, najwyraźniej samemu chcąc postawić monety w kościach. Ashton i Rivera byli nad wyraz chętni, by oskubać Yetta z jego ciężko zarobionych pieniędzy.\nTymczasem Vera oddaliła się w kierunku Heweliona i jego partnera. Nie było dziwne, że ją zauważyli, szczególnie w momencie, gdy sami przecież ją obserwowali.\n- Pani kapitan. - Przywitał się Viridis, wyciągając dłoń ku Verze. Hewelion nie odezwał się, nawet jego małpka została przy jego kapeluszu. - Kapitan Hewelion poinformował mnie o... Zapotrzebowaniu na moje umiejętności. - Uśmiechnął się uprzejmie. - Słucham. Służę pomocą. Mam podzielić się wiedzą z panienką Oleną, o ile dobrze pamiętam?\n314 autor: Paria\n- No widzisz, całe szczęście, że mam ciebie - stwierdziła zupełnie szczerze. Jeśli istniał ktoś, kto mógł ugłaskać zirytowanych załogantów, był to właśnie Corin. Vera, choć nie była aż tak despotyczna jak chociażby Erinel, to wciąż miała nieco inne sposoby przemawiania swoim ludziom do rozsądku. Od siedmiu lat, niezmiennie ta sama i skuteczna metoda, na dobrego oficera i złą kapitan. Nic dziwnego, że jej chęć otworzenia się na swoich ludzi - między innymi, nke była to przecież jedyna przyczyna problemów - skończyła się kompletnym chaosem na Siostrze. Zaburzała odwieczne status quo.\nWięc dobrze się domyślała. Z Hewelionem przyszedł jego lekarz, ten sam, z którym łączyło go to nadzwyczajne błogosławieństwo Osureli. Nie ukrywała, że była zaskoczona ich pojawieniem się tutaj tak wcześnie. Kiedy skończyli spotkanie? Pół godziny temu? Sądziła, że Hewelion będzie potrzebował najpierw odbyć z Viridisem długą rozmowę, w której rozważą wszystkie za i przeciw, a ona dostanie swoją odpowiedź jutro, i to przy dobrych wiatrach. Uścisnęła dłoń mężczyzny i skinęła twierdząco głową.\n- Cieszę się, że mogę pana poznać. Nie spodziewałam się tego tak... szybko, szczerze mówiąc - zerknęła na Heweliona, wycofanego, ale obserwującego sytuację uważnie, jakby Vera miała zaraz złapać lekarza, przerzucić go sobie przez ramię i uciec z nim w świat, zanim ktokolwiek zdąży zareagować.\n- Oleny nie ma teraz na pokładzie, a chciałam was zapoznać. Każę komuś ją przyprowadzić. Nie miałam nawet jeszcze okazji podzielić się z nią tym pomysłem, który jest... dość świeży.\nFelczerka w tej chwili pewnie pogrążona była w panice i zastanawiała się, co oznaczało spojrzenie, jakie rzuciła im wcześniej Vera. Pewnie dopowiadała sobie do niego swoje własne teorie. Gdy ktoś po nią pójdzie i poinformuje ją, że kapitan chce ją widzieć, biedna dziewczyna pewnie będzie w myślach żegnać się już ze statkiem. Nie zmieniało to jednak faktu, że kogoś musiała po nią wysłać.\n- Zapraszam na Siostrę. Was obu - podkreśliła, w razie gdyby Hewelionowi aktywowała się paranoja. - Chętnie odpowiem na wszystkie pytania.\nJeśli się zgodzili, poprowadziła ich na pokład, po drodze informując Corina, że potrzebuje Oleny na już. On znajdzie kogoś, kto nie będzie strasznie zajęty graniem w kości i będzie mógł skoczyć po dziewczynę na plażę.\n- Niech się nie stresuje - dodała. - To w ramach tego, o czym rozmawiałyśmy wczoraj. Wsparcie, które jej obiecałam. Ma się pospieszyć.\n315 autor: Wierzba\nHewelion nie miał na co czekać. Jeśli mieli dogadać się co do współpracy w sprawie lekarzy, należało robić to szybko. Niezależnie od tego, kto będzie dowodził sprawie, naukę należało zacząć jak najszybciej, by przyniosła jak najlepsze owoce. Viridis wydawał się o wiele bardziej otwarty niż Hewelion, który wciąż patrzył na Verę spod byka, jakby rozważał, kiedy pani kapitan zabierze mu ukochanego.\nMedyk uśmiechał się grzecznie spod wąsa.\n- Ależ, przyjemność po mojej stronie. - Był kulturalny i niczego nie można było zarzucić mu na tym polu, jednak maniera w jego głosie zdradzała, że nie było to coś, do czego całkowicie nawykł, a raczej sposób mówienia podpatrzony wśród takich, jak Leobarius. - Po co czekać? Pani kapitan, ustalmy szczegóły i zabierzmy się do pracy.\n- Dziękujemy za zaproszenie. - Dodał Hewelion.\nBez wahania podążyli na Siostrę. I choć niezbyt grzecznie było to komentować, Labrus musiał zauważyć stan statku zanim jeszcze wdrapali się na pokład.\n- Paskudna blizna. Jakaż to szkoda, że nie znam się na łataniu statków.\nMężczyzna był pewny siebie i swoich umiejętności. Spojrzał na Heweliona, jakby zachęcając go do mówienia tego, co powiedzieć miał. Poczekał, aż nie mieli świadków. Jeśli Vera zaprosiła ich pod pokład lub do części oficerskiej, dopiero tam wyjawił swoją propozycję:\n- Pani Umberto, nauka kosztuje. - Zaczął bez ogródek. - Ale jesteśmy skłonni zamienić zapłatę z góry na dodatkowe pięć procent z tego, co uda się zdobyć w Karlgardzie. To twoje i nasze ryzyko, musisz przyznać. Ponadto, chcemy zatrzymać wszystkie medykamenty, jakie zostaną po akcji.\nNie przyszli do Very z dobroci serca, a z chęci dobicia targów.\n- Dodatkowo, za kolejne pięć procent spróbuję wpłynąć na Aspę, żeby zmienił zdanie co do dowództwa. To będzie piętnaście do trzydziestu pięciu między naszą połową. - Pozostawił duże pole do negocjacji.\nW międzyczasie ktoś poszedł po Olenę.\n25 maja 2022, 23:46\nDzisiaj jest 01 lip 2022, 6:40


Rayman: Jungle Run - premiera na Androida i iOS 20 września (trailer) - Tabletowo.pl\nStrona główna » Oprogramowanie » Aplikacje » Rayman: Jungle Run – premiera na Androida i iOS 20 września (trailer)\nRayman: Jungle Run – premiera na Androida i iOS 20 września (trailer)\n09:57, 07-09-2012 @KatarzynaPura\nGdyby ktoś się mnie zapytał jaka była moja ulubiona gra w dzieciństwie, musiałabym się solidnie zastanowić, by wskazać jedną, najlepszą, przy której spędziłam najwięcej czasu. Niewątpliwie Rayman był tytułem, który wciągnął mnie na tyle, że dość często do niego wracałam. Jak nie na komputerze, to na konsoli. Niebawem będę miała okazję, jak Wy wszyscy, poznać grę na nowo, dzięki dystrybucji na smartfony i tablety. Już 20 września Rayman: Jungle Run trafi do sklepów z aplikacjami na Androida – Google Play i iOS – AppStore.\nMobilna gra Ubisoft stworzona zostanie na silniku UbiArt, czyli tym samym, którego użyto przy produkcji konsolowego Rayman Origins. Wiadomo również, że wersja na iOS będzie dostosowana do iPadowego ekranu Retina o wysokiej rozdzielczości.\nDo premiery Rayman: Jungle Run pozostały dwa tygodnie; musimy się więc uzbroić w cierpliwość. Tymczasem zajrzyjcie do poniższego filmiku, czyli pierwszego trailera tytułu.\nNa chwilę obecną nie wiadomo czy gra będzie płatna, czy darmowa.\nAinol Novo 7 Crystal: Android 4.1, 7" IPS 1024 x 600, dwa rdzenie, 1GB RAM za 549 złotych


Informacja o wynikach szachistów w Lidze Szkolnej Szkół Podstawowych\nNasi szachiści rozpoczęli udział w rozgrywkach Ligi szachowej Szkół Podstawowych zajmując III miejsce w drugiej rundzie zawodów. Do rozegrania pozostało 5 rund. Udział w zawodach biorą następujący uczniowie naszej szkoły: uczniowie kl.VI: Zofia Rykała, Filip Bagnicki, Oskar Pałka, uczniowie kl.V: Kacper Szyszka, Hubert Matysiak, uczniowie kl.III: Filip Gamrot, Daniel Grzegorzek i uczeń kl.I: Karol Machalica.\nTurniej zorganizowała SP nr18 w Dąbrowie Górniczej pod Patronatem Prezydenta miasta Dąbrowa Górnicza, Dyrektora Delegatury w Sosnowcu Kuratorium Oświaty w Katowicach, a także przy współudziale firmy L'emir Skoda i Stowarzyszeniu dla Dzieci Młodzieży Odkrywamy Talenty.\nTurniej potrwa do maja 2017 r. W turnieju uczestniczą uczniowie z 8 Szkół Podstawowych. Po 8 uczniów z każdej szkoły. Po dwóch rundach nasi uczniowie zajmują VII miejsce. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie Szkoły Podstawowej nr 18.\nTrzymajmy kciuki i miejmy nadzieję, że udział w kolejnych rundach i zajmowanie czołowych miejsc spowoduje wyższą końcową klasyfikację.


Kraj„Do Rzeczy” nr 40: „Kler” – anatomia nagonki na Kościół\nKraj: „Do Rzeczy” nr 40: „Kler” – anatomia nagonki na Kościół\n„Do Rzeczy” nr 40: „Kler” – anatomia nagonki na Kościół / Źródło: DoRzeczy.pl\nDodano 30 września 2018, 12:00 322\n– Smarzowski stawia tezę: Kościół to samonakręcająca się maszyna zła. I aby ją „udowodnić”, stworzył film przejaskrawiony i tendencyjny – pisze Piotr Semka w artykule „Film zły”.\n– Można się zżymać na Smarzowskiego, że zrobił film antyklerykalny metodami „Der Stürmera”, można narzekać na bejsbolowy antykatolicyzm części komentatorów. Można, ale nic to nie daje. Lepsza jest zupełnie inna postawa – przekonuje Tomasz P. Terlikowski w tekście „Kościół po «Klerze»”.\n– Film Smarzowskiego wywołał dyskusję nie tylko ze względu na treść. Są też pytania o jego finansowanie. Kto przyznał na jego produkcję publiczne środki? – sprawdza Agnieszka Niewińska w artykule „Kasa na «Kler»”.\n– Muszą być granice zaangażowania sędziów w życie publiczne – mówi sędzia Barbara Piwnik, była minister sprawiedliwości, w rozmowie z Maciejem Pieczyńskim.\n– Patryk Jaki w dobieraniu sobie współpracowników stosuje model, który podpatrzył u Zbigniewa Ziobry. Nie boi się powierzać poważnych zadań i stanowisk osobom młodym, ale z potencjałem – zauważa Kamila Baranowska w artykule „Wszyscy ludzie kandydata”.\n– „Polityka” wyrzuca krnąbrnego dziennikarza, Gazeta.pl zamyka dział z opiniami. W mediach liberalnych nie ma miejsca na wolność przekonań? – zastanawia się Marcin Makowski w tekście „Requiem dla symetrystów”.\n– Rowerzyści w Polsce są rozbestwieni, bezkarni, coraz bardziej bezczelni i niebezpieczni. Czas położyć temu kres – przekonuje Łukasz Warzecha w artykule „Szybcy i wściekli”.\n– Andriej Płatonow powinien być wreszcie czytany przez Polaków, bo na razie jest ceniony głównie przez specjalistów – pisze Krzysztof Masłoń w tekście „Jak Płatonow na dobre wychodził”.\n– Powstanie Warszawskie jest dla Polaków jednym z najważniejszych wydarzeń w historii. Jak to się stało, że cały naród tak się identyfikuje z walkami w stolicy? – zastanawia się Adam Hlebowicz w artykule „Powstanie nie tylko warszawskie”.\n– Polska jest dziś okrętem flagowym zmian – przekonuje Max Ferrari, dziennikarz, ekspert włoskiej Ligi ds. międzynarodowych, doradca prezydenta Lombardii Attilio Fontany w rozmowie z Olivierem Baultem.\nWięcej możesz przeczytać w 40/2018 wydaniu tygodnika „Do Rzeczy”\nTomek IP 14 października 2018, 19:21\nOrganizacja która kryje, mataczy i nie wyciąga konsekwencji jest współwinna. Winni są także członkowie wyznania, fałszywie tolerancyjni, dlatego kościoły powinny być finansowane z datków wiernych. Wtedy tacy jak ty płaciliby za zboczenia swoich duchownych ze swoich pieniędzy a nie z moich podatków. Stosowanie odpowiedzialności zbiorowej jest zasadne, żeby wytępić zarazę.\nGosia IP 14 października 2018, 19:11\nTen film nic nowego nie pokazał oczym wszyscy wiemy jakimi ludzmi są księża takimi samymy jak my kareirowicze oszusci ,złodzieje , pedofile, lizbijki itd ,itp to było jest i będzię wystarczy popatrzeć na społeczeństwo na własne rodziny oczywiscie nie wszyscy tacy jesteśmy ale tak się dzieje niestety na zywo w naszym życiu czy tego chcemy czy nie i jeszcze jedno do tych co skaczą sobie do gardeł po co ta mowa nienawisci czy wy cos zmienicie ,a wczoraj właśnie byłam na tym filmie wspaniała gra aktorska pana Gajosa .\nBędziecie przepraszać za pis IP 6 października 2018, 10:13\nPięknie widać jaką czarną kupę mają w głowach niektórzy Polacy opętani przez sektę katolicko-pislamistyczna\nCzarna mafia katabasów IP 6 października 2018, 10:10\nMoże niech odrzeczy zrobi numer o prześladowaniu Polaków przez kościelnych katabasow, o inkwizycji, pedofilstwa, chciwości,\njacki IP 5 października 2018, 17:51\nDLA PANA REŻYSERA MAM DOBRY POMYSŁ NA DOBRY FILM N.P.ŻYCIORYS I MIŁOŚCI ROMANA POLAŃSKIEGO BĘDZIE I MORDERSTWO I PEDOFILIA I NARKOTYKI TO CO LUBIĄ CELEBRYCI I HOŁOTA LEWACKA


SkiFever Co nowego na stoku Alpy Karyntia jeden karnet na 32 tereny narciarskie\nponiedziałek, 12 grudnia 2011 21:44\taustria.info\tCo nowego na stoku\t- Alpy\nKaryntia cieszy się korzystnym położeniem geograficznym – znajduje się po południowej stronie austriackich Alp. Ma to duży wpływ na pogodę w regionie - zimy są tu łagodne, choć śnieżne. Mieszkańcy Karyntii wyjątkowo cieszą się życiem. Takie nastawienie jest bardzo zaraźliwe. Przyjedź, a odżyjesz – to obietnica, którą Karyntia realizuje z największym zapałem.\nJazda na nartach to wielka przyjemność\nRozległe stoki Karyntii oblegają przede wszystkim ci narciarze, dla których najważniejsza jest radość z uprawiania sportu na łonie natury. Dlatego Karyntia jest popularnym miejscem zimowego wypoczynku, preferowanym szczególnie przez rodziny. Na ponad 1000 kilometrach stoków i na 32 terenach narciarskich Karyntii i wschodniego Tyrolu każdy znajdzie coś dla siebie: od łagodnych rodzinnych stoków po trasy dla fanów jazdy po muldach, od atrakcyjnych terenów freeride'owych po wyśmienity funpark.\n"Karyntia jako najbardziej na południe wysunięty kraj związkowy Austrii łączy walory austriackiej kompetencji w dziedzinie narciarstwa z niezwykłością kultury regionu alpejsko - adriatyckiego. Jazda na łyżwach po niezliczonych jeziorach, wyprawy skitourowe w góry, jarmarki adwentowe w dolinach, czy też szusowanie po stokach - Karyntia uosabia intensywną radość życia" - twierdzi Christian Kresse, dyrektor Kärnten Werbung.\nJeden karnet na 32 tereny narciarskie\nRadość życia i gościnność, z jaką spotykamy się w Karyntii, są bezcenne.Dzięki super-karnetowi narciarskiemu na Karyntię i wschodni Tyrol przyjemność z uprawiania zimowych sportów w zasadzie nie ma granic. Karnet obowiązuje na 32 terenach narciarskich w Karyntii i wschodnim Tyrolu i umożliwia przejazd 238 wyciągami oraz kolejkami gondolowymi. To świetna okazja do zapoznania się ze wszystkimi terenami tego obszaru. Skipass na sześć dni kosztuje jedyne 184 euro dla osób dorosłych, a dla dzieci do 14 lat 92 euro.\nŻyczą sobie Państwo kilka sugestii? Narciarskie rozrywki najwyższej klasy zapewnia region Parku Narodowego Hohe Tauern, a konkretnie trzy wysoko położone tereny narciarskie: Heiligenblut/Großglockner, Mölltaler Gletscher i Ankogel. Na 143 kilometrach stoków można szusować od października aż do wiosny, a na lodowcu Mölltaler, na wysokościach około 3000 m, nawet przez cały rok. Najmłodszym i ich rodzinom optymalne warunki zapewni region Lieser-/Maltatal wraz z terenem narciarskim Innerkrems. Znajduje się tam także alpejskie centrum treningowe, opanowane przez krajowe i międzynarodowe sławy.\nVillacher Skiberge zachwycają swymi trzema terenami narciarskimi: Gerlitzen Alpe, Dreiländereck i Verditz. Nazwa „Dreiländereck" (pogranicze trzech krajów) nawiązuje do widoku rozciągającego się ze szczytu, skąd podziwiać możemy Austrię, Włochy i Słowenię. Bad Kleinkirchheim zaprasza natomiast do zabawy na 100 kilometrach swych szczególnie urozmaiconych i świetnie naśnieżonych stoków. Liczne trasy, od najłatwiejszych aż do średnich, umożliwiają relaksacyjny carving.\nAutostrada i światła reflektorów\nKaryntia ma wiele do zaoferowania szczególnie tym narciarzom, którzy poszukują czegoś specjalnego. Na przykład sześciokilometrową prostą „narciarską autostradę" A1 na górze Katschberg lub najdłuższą czarną trasę Alp. Położona na terenie narciarskim Goldeck trasa, rozciąga się na długości 8,5 km, naprawdę odważni narciarze pokonują tu 1600 metrów różnicy wysokości. Ostatni odcinek mierzącej 7,6 km trasy „Carnia" w Nassfeld-Hermagor w każdą sobotę (od 7.01 do 03.03.2012) zamienia się z kolei w oświetlony stok, zachęcając najgorliwszych narciarzy do nocnych zjazdów.\nTermy, jeziora i inne\nCzym byłaby zima bez sauny i ciepłych wód termalnych? Na pewno nie byłaby to zima karyncka. Tutaj termy i liczne hotelowe gabinety odnowy biologicznej oraz SPA zachęcają do kąpieli i relaksu. Tradycyjne zabiegi wellness, takie jak sauna z jodłowym aromatem, masaże z olejkiem z nardu lub kąpiele w sianie pozwalają równie skutecznie zapomnieć o codziennych kłopotach, jak antyczna sceneria łaźni rzymskiej w Bad Kleinkirchheim.\nNowość: Trzydniowy kurs jazdy na nartach z gwarancją sukcesu\nKarynckie szkoły narciarskie zapraszają na 3-dniowy kurs narciarski, organizowany na wszystkich terenach narciarskich Karyntii, w atrakcyjnej i wszędzie jednakowej cenie, z gwarancją sukcesu lub zwrotu pieniędzy w przypadku niepowodzenia. Takie kursy jazdy na nartach lub do desce snowboardowej wraz z wypożyczeniem sprzętu, przeznaczone dla początkujących (dzieci od lat 6) i dla tych, którzy zaczynają swoją przygodę z narciarstwem po długiej przerwie. Będą się one odbywały od początku sezonu do 22.12.2011, od 08.01.2012 do 04.02.2012 oraz od 10.03.2012 do końca sezonu. Kurs można zarezerwować w pakiecie zimowym w regionach Karyntii i w ramach ofert urlopowych obiektów noclegowych.\nKaryntia jest bliżej, niż by się wydawało. Warszawę dzieli od Klagenfurtu ok. 1000 km, a więc wybierając się w podróż samochodem w ciągu 10 godzin możemy się znaleźć po południowej stronie Alp. Bez problemu i szybko można tam dotrzeć także koleją i samolotem. Tym samym nic już właściwie nie stoi na przeszkodzie spędzeniu wspaniałego zimowego urlopu w Karyntii.\nSzklarska Poręba Sudety Lift Szrenica (369)\nTatrzańska Łomnica Jezioro Szczyrbskie Stary Smokowiec to 22 km tras (22)\nAtomic D2 VF 73 (5)


Książki z motywem władzy - książki autorzy - Wydawnictwo Psychoskok\nWydawnictwo PSYCHOSKOKWydawnictwo PsychoskokAktualnościKsiążki z motywem władzy\nKsiążki z motywem władzy\n21 lipca 2020 / Agnieszka\nSą tematy nietracące na znaczeniu. Jeden z nich to możliwość wywierania wpływu na działania innych osób. Książki z motywem władzy poruszają tę ponadczasową kwestię.\nWładza rozumiana jako możliwość wywierania wpływu, kierowania innymi oraz sprawowania nad nimi kontroli, od zawsze była ludzką namiętnością. Od setek lat filozofowie zastanawiają się, co sprawia, że ludzie tak bardzo pożądają władzy. Jakie cechy osobowościowe decydują o tym, że ktoś pragnie zarządzać innymi, a tym samym decydować o ich losie? I w końcu, jak należy zdefiniować pojęcie władzy, która rozbudza pożądanie tak wielu ludzi?\n„Władza w szerokim znaczeniu oznacza stosunek społeczny między dwoma jednostkami lub dwoma grupami społecznymi, polegający na tym, że jedna ze stron może w sposób trwały i uprawniony zmuszać stronę drugą do określonego postępowania i ma środki zapewniające kontrolę tego postępowanie”. – Encyklopedia PWN\nKsiążki z motywem władzy podejmują złożony temat sprawowania kontroli nad innymi. Literacka fikcja pozwoliła zobrazować specyfikę wywieranego wpływu. Uwidoczniona została postać jednostki sprawującej rządy oraz uległą jej stronę. Przedstawiono motyw żądzy władzy. Opisano również sytuację, w których źle sprawowana władza, destrukcyjnie wpływa na losy innych. Nie można bowiem zapomnieć, że władza zależna od siły wywieranego wpływu społecznego, wielokrotnie popycha ludzi do stosowania perswazji, a nawet różnorodnych form przymusu.\n„Uzupełniając definicje władzy, należy odnieść się również do psychologicznego kontekstu tego pojęcia, gdyż wiąże się ono z istotą jednostki i podatnością, oraz umiejętnościami wywierania wpływu, który ma ścisły związek ze sprawowaniem władzy”. Zdaniem James’a „władzę się posiada, a wpływ się wywiera poprzez działanie, […] władza jest mocą potencjalną, dopóki nie jest aktywowana przez wpływ, władza – to uprawnienie, siła i autorytet, a wpływ oznacza nakłanianie innych do podejmowania działań”. Wpływ społeczny, co podkreśla Doliński, może wiązać się zarówno ze zmianami korzystnymi jak i niekorzystnymi dla obiektu oddziaływań, co oznacza, że wywieranie wpływu może mieć również charakter manipulacyjny”. Anna Góralewska–Słońska, „Istota pojęcia władza, kontekst źródeł, wymiarów, skuteczności patologii w jej sprawowaniu…” – Problemy profesjologii nr1.\nPoznajmy więc książki z motywem władzy. Zrozumiemy, że możliwość wpływania na innych jest niebezpieczną, toksyczną siłą. Łaknie jej wielu, ale nie każdy jest w stanie udźwignąć konsekwencje swoich władczych działań i decyzji.\nKsiążka z motywem władzy to „Prezydencki Gambit”.\nJej wstrząsającą fabułę z łatwością powiążemy z wydarzeniem, które naprawdę miało miejsce. Powieść należy do gatunku political fiction. Możemy więc być pewni, że odniesień do wielkiej polityki nie zabraknie. Głównymi bohaterami są bracia bliźniacy. Jest to senator Jerry, który ponad wszystko pragnie poszerzać swoje polityczne wpływy oraz Lex pełniący funkcję Prezydenta USA. Jerry uzna, że jego nazbyt często sięgający po alkohol brat, nie zasłużył na tak wysoki urząd. W jego roli wolałby zobaczyć siebie. Rozegra się bratobójcza walka o władzę. Jerry przygotuje zamach na prezydencki samolot. Na szczęście szybko zostanie on udaremniony. Prezydencki samolot rozbija się jednak, próbując wylądować na zamglonym lotnisku. Jerry zbyt szybko będzie się cieszyć z ewentualnych, osiągniętych w ten sposób profitów. Nie spodziewa się jednak, że przyjdzie mu słono zapłacić za pokrętne czyny.\nPowieść z motywem władzy to „Kleszcz”.\nZrozumiemy, jak niebezpieczną i toksyczną siłą potrafi stać się wywieranie wpływu na innych. Powieść tę można zaliczyć do gatunku political fiction. Zbrodnia, która będzie napędzać akcję, pozwala jednak uznać „Kleszcza” za kryminał. Co ciekawe, od początku będziemy wiedzieć, kto i dlaczego zabił. Dopiero w trakcie lektury zaczniemy przypuszczać, że sprawstwo nie jest do końca oczywiste. Poznając bezwzględnego Józefa Zybertowicza, wnikniemy w najciemniejsze zakamarki ludzkiej psychiki. Bohater ten jest tytułowym Kleszczem, ale o jego przydomku nie zdecydowała anatomiczna wada, lecz cechy charakteru. Zybertowicz jako inkwizytor Sądu Białej Róży odznacza się bezwzględnością.\nPrzyjemność sprawia mu poniżanie innych. Władza zostaje wykorzystana przez niego jako okrutne narzędzie. Nie warto jednak przedwcześnie dokonywać krytycznej oceny tej postaci. Poznając przeszłość Kleszcza, zrozumiemy, że jego psychikę ukształtowała dramatyczna przeszłość. Tylko, czy ten fakt cokolwiek usprawiedliwia?\nO destrukcyjnej sile władzy mówi również powieść ”Larwy”.\nZrozumiemy, że wiele osób nierozważnie dąży do zaangażowania politycznego. Wysokie stanowiska kuszą, ale nie każdy będzie w stanie się na nich odnaleźć. Gdy jedni po dotarciu na szczyt, unoszą się na fali sławy, inni usuwają się w cień, próbując zatuszować swoje prawdziwe Ja. Tak stanie się w przypadku Filipa. Jego nadwrażliwość i wiara w dobre intencje innych ludzi narazi go na bolesny zawód. Na komplikacje wystawi go również jego biseksualizm. Los Filipa dowodzi, że połączenie polityki i władzy z miłością jest praktycznie niemożliwe. Ta psychologiczno-obyczajowa powieść odsłania prawdę na temat ludzkiej natury. Bohaterowie, których poznamy, jak: była opozycjonistka Martyna, ksiądz Jacenty oraz propartyjny dziennikarz Burczyk, ukazują, jak niuanse polityczne potrafią wpływać na ludzkie działania . Podkreślony został również temat relatywizmu etycznego. W dzisiejszych czasach jest go bowiem zbyt dużo.\nNegatywny wpływ władzy na ludzki los prezentuje także powieść „Origami dwojga istnień i psa”.\nZrozumiemy, że koneksje mogą obrócić się przeciwko wykorzystującej je osobie. Główni bohaterowie to: Bożena Polańska i Maciej Rawicz. Ona jest emerytowaną policjantką borykającą się z traumatyczną przeszłością. On byłym bankowcem, próbującym naprawić swoje błędy. Jego decyzja, o odejściu z pracy, spowodowana była przestępczymi działaniami zarządu posłusznego partii. Dla bezpieczeństwa Maciej zabrał ze sobą kopie dokumentów mogących skompromitować byłych szefów. Przedstawiciele władz banku targnął się na życie Macieja. Na całe szczęście uratuje go Bożena. Ostatecznie tych dwoje połączy szczęśliwa, dojrzała miłość.\n„Maciej w pewnym momencie dostrzega, że doszedł do granicy, której mu już przekroczyć nie wolno. Wcześniej przecież przymykał oko na, powiedzmy, drobne odstępstwa od procedur bankowych, z których korzystali jego przełożeni i osoby przez nich wskazane. Kluczył, by za to nie ponieść odpowiedzialności, ale wiedział. Jeśli dobrze poszukać, to w wielu bankach w realu znajdziemy takie odstępstwa. Nadchodzi jednak ten moment, kiedy trzeba się opowiedzieć i, albo pójść na wojnę z szefami i często polec, albo przejść na „ciemną stronę mocy”, mając świadomość, że w razie zagrożenia będzie się tym pierwszym zrzuconym z sań. Chciałem, by Rawicz nie był postacią zbyt papierową, a rycerz bez skazy zawsze taką postacią jest. W nim także mieszka strach, z którym Maciej musi sobie poradzić”. – Krzysztof Piotr Łabenda.\nWszystkie zaprezentowane powyżej pozycje to książki z motywem władzy. Doskonale obrazują one, jak wielką siłą pozostaje żądza wywierania wpływu na innych. Sięgając po te lektury, zrozumiemy, że:\n„każdy człowiek w sposób nieunikniony pławi się w świecie społecznym, w którym jednostka staje się elementem społecznej interakcji dawania i brania, wywierania wpływu i poddawania się konkretnym próbą wywieranego wpływu”. – P. Zimbardo, „Psychologia zmiany postaw i wpływu społecznego”, Poznań 2004.


Reuzel Clay Spray spray do włosów 355 ml\n» Matujący spray do stylizacji włosów 355 ml - Reuzel\nClay- matujący spray do włosów marki Reuzel 355ml\nReuzel Clay Spray to wysokiej jakości spray do włosów zawierający matującą glinkę, zaprojektowany specjalnie, aby nadawać włosom matowe wykończenie i wyrazistą teksturę. Idealnie sprawdza się jako pre-styler, jak również finisher. Pogrubia włosy osiąga szorstki suchy efekt.\nPowoduję wyrazistą teksturę\nPrzed użyciem mocno wstrząsnąć. Rozpylić na włosach przed modelowaniem przy użyciu suszarki lub nałożyć produkt na wybraną pomadę. Dla bardziej naturalnego efektu nałożyć na osuszone ręcznikiem lub suche włosy i ułozyć wedle uznania.


Solin - Wieś Noclegi, hotele, hostele, motele i apartamenty w Solin \n249 Hotele, motele, schroniska w Solin 2019\nZakwaterowanie w Solin w kategorii: Wieś 2019\nZaciszny obiekt Apartments Kastelani oferuje klimatyzowane apartamenty oraz wspólny taras. Obiekt jest położony zaledwie 100 metrów od plaży i 200 metrów od centrum miejscowości Komiža. Do dyspozycji Gości są jasne apartamenty z podłogą wyłożoną drewnem i kafelkami. Każdy z nich obejmuje część wypoczynkową, kuchnię z podstawowymi przyborami do gotowania oraz łazienkę z prysznicem. Niektóre apartamenty zapewniają również patio. Od zaplecza do nurkowania i kortu tenisowego dzieli obiekt Apartments Kastelani 400 metró... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Apartments Sole usytuowany jest na wyspie Vis, w rybackim miasteczku Komiza, 300 metrów od przystani, z której odpływa prom na wyspę Biševo. Wszystkie apartamenty zapewniają klimatyzację. Apartamenty mieszczą się w zabytkowym kamiennym domu i obejmują kuchnię, jadalnię oraz łazienkę.. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartments Sole o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Apartments Popaj położony jest w odległości 150 metrów od centrum miejscowości Komiža i 200 metrów od kamienistej plaży. Ten zaciszny obiekt oferuje przestronny taras ze sprzętem do grillowania oraz bezpłatne WiFi we wszystkich pomieszczeniach. Apartamenty są wyposażone w klimatyzację i telewizor z dostępem do kanałów satelitarnych. W każdym apartamencie znajduje się także część wypoczynkowa i w pełni wyposażony aneks kuchenny. Goście mają do dyspozycji łazienkę z prysznicem oraz taras lub patio ze stołem i ... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Rajcic Apartments położony jest w miejscowości Rogoznica, zaledwie 15 metrów od kamienistej plaży i oferuje wspólny ogród z bezpłatnym sprzętem do grillowania oraz klimatyzowane apartamenty z balkonem lub tarasem. Do dyspozycji Gości jest także bezpłatne WiFi oraz bezpłatny prywatny parking. Wszystkie apartamenty i apartamenty typu studio obejmują w pełni wyposażoną kuchnię lub aneks kuchenny oraz część wypoczynkową z telewizorem z dostępem do kanałów satelitarnych. W każdym apartamencie znajduje się łazienk... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Apartments Matić jest położony w małej miejscowości Ražanj, w odległości zaledwie 100 metrów od morza. Oferuje on klimatyzowane apartamenty z balkonem lub patiem. Budynek dzieli krótki spacer od kilku plaż. Każdy apartament zapewnia widok na morze i dysponuje małym aneksem kuchennym oraz telewizorem z dostępem do kanałów satelitarnych. Goście mogą bezpłatnie korzystać z prywatnego parkingu oraz WiFi. Najbliższy sklep spożywczy znajduje się w odległości 600 metrów od obiektu, a restauracje oddalone są od apar... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Apartments Rogulj położony jest w miejscowości Ražanj, zaledwie 15 metrów od kilku skalistych i kamienistych plaż, przy których można uprawiać rozmaite sporty wodne. Oferuje on zakwaterowanie bez wyżywienia w apartamentach z balkonem z widokiem na morze. Obiekt zapewnia bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu. Większość apartamentów jest klimatyzowana i dysponuje balkonem z widokiem na morze. Każdy z nich obejmuje część wypoczynkową z telewizorem z dostępem do kanałów telewizji satelitarnej, w pełni wypo... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Aparthotel eM Ka jest położony przy plaży w tradycyjnej wiosce rybackiej, Ražanj, w odległości 30 km od Szybenika. Oferuje on klimatyzowane apartamenty z umeblowanym tarasem z widokiem na morze. Na miejscu dostępny jest kryty basen i sauna. We wszystkich pomieszczeniach zapewniono bezpłatne WiFi. Apartamenty są klimatyzowane i wyposażone w telewizor z dostępem do kanałów kablowych. Każdy z nich dysponuje również kuchnią lub aneksem kuchennym oraz jadalnią. W apartamentach znajduje się łazienka z prysznicem i... Zobacz więcej szczegółów »\nHotel ten usytuowany jest w odległości zaledwie 10 metrów od malowniczej kamienistej plaży i oferuje apartamenty z oddzielnym wejściem oraz widokiem na Morze Śródziemne. W hotelu można korzystać z bezpłatnego dostępu do Internetu. Apartamenty w hotelu Villa Stana wyposażone są w klimatyzację i dysponują kuchnią z kuchenką mikrofalową i lodówką. Wszystkie apartamenty oferują również balkon lub taras, na którym można cieszyć się świeżą morską bryzą. W pobliżu hotelu można wypożyczyć rowery i łodzie. Nieopodal wioski ... Zobacz więcej szczegółów »\nHotel Vila Albatros położony jest tuż przy plaży i oferuje funkcjonalne klimatyzowane pokoje w centrum miejscowości Vinišće. W hotelu można korzystać z bezpłatnego bezprzewodowego dostępu do Internetu. Pokoje dysponują balkonem i łazienką z prysznicem. Ponadto wyposażenie każdego pokoju obejmuje telewizję satelitarną oraz lodówkę. Przed budynkiem znajduje się żwirowa plaża nad malowniczą zatoczką. Miejsce to jest odpowiednie dla małych dzieci. Hotel Villa Albatros zapewnia taras słoneczny i sprzęt do grillowania. Z... Zobacz więcej szczegółów »\nObiekt Apartments Mirko usytuowany jest tuż przy kamienistej plaży w niewielkiej miejscowości Vinišće. Zapewnia on zakwaterowanie bez wyżywienia w apartamentach z dużym umeblowanym balkonem, z którego roztacza się widok na morze. Na miejscu Goście mogą korzystać z bezpłatnego bezprzewodowego dostępu do Internetu i klimatyzacji. Wszystkie apartamenty dysponują sofą, łazienką i kompletnie wyposażoną kuchnią z jadalnią. Ich wyposażenie obejmuje także pralkę i telewizor z dostępem do kanałów telewizji satelitarnej. Na ... Zobacz więcej szczegółów »\nCena 1 -gwiazdkowego hotelu w Solin wynosi: 78 USD 60 GBP 68 EURO 527 CNY 5,165 RUB\nCena 2 -gwiazdkowego hotelu w Solin wynosi: 81 USD 63 GBP 71 EURO 552 CNY 5,406 RUB\nCena 3 -gwiazdkowego hotelu w Solin wynosi: 112 USD 87 GBP 99 EURO 762 CNY 7,466 RUB\nCena 4 -gwiazdkowego hotelu w Solin wynosi: 159 USD 123 GBP 139 EURO 1,078 CNY 10,562 RUB\nCena 5 -gwiazdkowego hotelu w Solin wynosi: 268 USD 207 GBP 235 EURO 1,815 CNY 17,778 RUB


Co przywieźć z Austrii i Tyrolu? Kultowe produkty & Praktyczne upominki | polkawtyrolu.com\nDziś przedstawiam garść pomysłów na to co ciekawego a zarazem praktycznego można przywieźć z Austrii i Tyrolu, aby nie mieć poczucia zmarnowanych pieniędzy. Będzie o pamiątkach na każdą kieszeń, banalnych i niebanalnych, inspirowanych znanymi postaciami i symbolami. Poznajcie pamiątki z Austrii, które na prawdę warto kupić!\nPozostałe wpisy z cyklu pamiątki i prezenty z Austrii:\nPamiątki, prezenty. Co przywieźć z Tyrolu? Lokalne specjały\nBędąc w Tyrolu i Austrii na pewno nie umknie niczyjej uwadze, iż tutejsze miasta i miasteczka obfitują w takie instytucje jak sklepy z pamiątkami. Odnoszę wrażenie, że w samym Innsbrucku na starym mieście co krok mieści się jakiś sklep z souvenirami. Sklepy często rozkładają swój asortyment na ulicach, a jeśli by komuś było mało, co chwila gdzieś organizuje się okolicznościowe festyny podczas których „straganiarze” kuszą mnóstwem lokalnych wyrobów i bibelotów.\nDla przykładu, ulica Hofgasse w Innsbrucku (jedna z ulic na starym mieście, prowadząca od Złotego Dachu do Hofburga) miejscami wygląda tak:\nStragany z pamiątkami to częsty widok na ulicach starego miasta w Innsbrucku. Tutaj stragan przy ulicy Hofgasse\nWiem, czasem ciężko jest przejść obojętnie obok takich straganów, w szczególności że wyroby zazwyczaj są bardzo ładne. No i ta pokusa, żeby przywieźć coś z podróży, co będzie przypominało nam o urlopie w Austrii…\nStąd spieszę z moimi pomysłami odnośnie tego, co przywieźć z Austrii / Tyrolu aby po powrocie do domu nie mieć poczucia zmarnowanych pieniędzy.\nCO PRZYWIEŹĆ Z Austrii i dlaczego właśnie to…?\nDzwonki, wszędzie dzwonki…\nTyrolczycy są zakręceni na punkcie dzwonków. W Innsbrucku nawet mieści się… muzeum dzwonów – jest ono częścią działalności firmy rodzinnej Grassmayr, gdzie dzwony odlewane są od ponad 400 lat! Dzwonki zawieszane są również na szyjach krów – trudno tego nie zauważyć (i nie usłyszeć).\nUpominek w postaci dzwonka ucieszy każdego miłośnika Alp, a także osoby lubiące ozdoby w stylu alpejskim. W sklepach z souvenirami możemy kupić przeróżne dzwonki – od kolorowych i kiczowatych po eleganckie i masywne. Fajną opcją są dzwoneczki z imieniem 🙂\nCeny dzwonków: od 2 euro wzwyż\nBlaszane kolorowe dzwonki – jest ich mnóstwo w sklepach z souvenirami przy ulicy Hofgasse na starówce w Innsbrucku. Tylko czy warto kupić taki wyrób…?\nMasywne dzwonki dla wielbicieli ozdób w stylu alpejskim, zdjęcie zrobione w sklepie pamiątkarskim przy ulicy Riesengasse na starówce w Innsbrucku. Taki wyrób na pewno będzie pasować do wnętrz w stylu rustykalnym\nDzwonki z imieniem, chyba najbardziej uniwersalna pamiątka z Alp\nPamiątki inspirowane szarotką alpejską (Edelweiss)\nJednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Tyrolu, Austrii a także całych Alp jest szarotka alpejska (niem. Edelweiss) – nieduży kwiat posiadający grube, mięsiste płatki, przypominające wyglądem filc. Nie należy się więc dziwić, iż półki w sklepach z pamiątkami uginają się pod ciężarem souvenirów inspirowanych motywem szarotki.\nJest sporo kiczowatych wyrobów z motywem szarotki, wśród nich królują głównie tandetne blaszane wisiorki i kolczyki. Nie wydałabym pieniędzy na coś takiego. Jeżeli kolczyki, to niech przynajmniej będą srebrne. Z kolei wisior warto kupić, jeżeli posiada się sukienkę ludową Dirndl. Wisiorek w kształcie szarotki alpejskiej to niezbędny dodatek do Dirndl 🙂\nCena: wisiorek z metalu około 5 euro\nPamiątki inspirowane twórczością Gustava Klimta\nNajbardziej rozpoznawalny obraz, najsłynniejszego austriackiego malarza Gustava Klimta to bez wątpienia „Pocałunek„. Arcydzieło powstało w latach 1907 – 1908. Obecnie obraz znajduje się w Wiedniu, w muzeum sztuki Österreichische Galerie Belvedere. Ciekawostką jest fakt, iż obraz pozostaje tam od… 1908 roku, gdyż galeria wykupiła go niezwłocznie po ukończeniu go przez Klimta.\n„Pocałunek” to ukoronowanie tzw. „złotego okresu” twórczości Gustava Klimta – okresu charakteryzującego się bogatym stosowaniem złota i ornamentyki. I faktycznie, do stworzenia „Pocałunku” artysta wykorzystał płatki złota!\nTo arcydzieło jest często wykorzystywane zarówno w promowaniu dziedzictwa kulturowego Austrii, jak i w biznesie pamiątkarskim. Pamiątka inspirowana tym kultowym obrazem z pewnością będzie oryginalna i niebanalna. Ciekawym pomysłem jest filiżanka z motywami „Pocałunku” – wypatrzyłam ją w sklepie pamiątkarskim w Füssen w Bawarii.\nCena: 12 – 15 euro\nPost udostępniony przez Anna ?? (@polka_w_tyrolu) Paź 27, 2017 o 12:19 PDT\nJeżeli lubisz niebanalne a zarazem użyteczne pamiątki, wybierz filiżankę zdobioną motywami obrazów Gustava Klimta.\nKultowy T-shirt „No cangaroos in Austria”\nTytułem wstępu pragnę wszystkich uspokoić, w Austrii na prawdę nie ma kangurów…:) Dla nas Polaków to oczywiste. Jednak dla mieszkańców innych kontynentów niekoniecznie. Austriaków boli fakt, że ich kraj jest mylony z… Australią. Z początku myślałam, że to żart. Ale w rozmowach z Austriakami okazało się że… jednak nie. Podoba mi się, że pomysłowi Austriacy zamiast się obrażać, wykorzystali ten motyw do celów marketingowych. Dzięki temu T-shirt z napisem „No cangaroos in Austria” to aktualnie typowy souvenir z Austrii.\nCena: około 10 – 12 euro\nPost udostępniony przez Anna ?? (@polka_w_tyrolu) Wrz 23, 2017 o 11:55 PDT\nMy Polacy mamy nasze kultowe Prince Polo, w Austrii zaś mają kultowe wafelki Manner. Opakowanie wafli Manner ma charakterystyczny kształt – nie podłużny, a zbliżony do kwadratu. Aktualnie istnieje kilka wariantów smakowych, ale te klasyczne są przełożone masą o smaku orzechów laskowych, oraz mają opakowanie w kolorze łososiowym. Produkowane są od roku 1898, początkowo nazywały się „Neapolitaner Schnitte”, gdyż składniki do ich produkcji sprowadzano z okolic Neapolu. Ważne: na oryginalnym opakowaniu wafli Manner oprócz nazwy widnieje maleńki znaczek katedry świętego Szczepana.\nMannery są odpowiednie dla wegan.\nCena: 2,70 euro za opakowanie zawierające 3 sztuki\nWafelki Manner pakowane są zazwyczaj po 3 sztuki\nMozartkugeln to najprościej tłumacząc, pralina w skład której wchodzi czekolada, orzechy pistacjowe, marcepan i nugat. Praliny wymyślił w 1890 roku salzburski cukiernik Paul Fürst, on też nazwał swój wyrób na cześć Mozarta. Mozartkugeln są do dziś produkowane w cukierni Fürst w Salzburgu, manualnie, według oryginalnej receptury. Jedynie ta cukiernia ma prawo pakować praliny w srebrną folię z niebieskim nadrukiem.\nIstnieje jednak wiele innych producentów tego wyrobu. W marketach można najczęściej spotkać Mozartkugeln firmy Mirabell.\nCena: około 3 – 3,5 euro za woreczek pralin\nPost udostępniony przez Salzburger Nachrichten (@salzburgernachrichten) Gru 18, 2017 o 8:47 PST\nOryginalne Mozartkugeln z cukierni Fürst, wytwarzane ręcznie i pakowane w srebrną folię z niebieskim nadrukiem.\nMozartkugeln firmy Mirabell, te praliny znajdziemy w każdym markecie w Austrii\nW ofercie firmy Mirabell znajdziemy praliny w różnych formach (bombonierki itd) i cenach\nBiżuteria firmy Svarowski\nChoć nazwa na to nie wskazuje, ta znana na całym świecie firma jest austriackim biznesem z siedzibą w miejscowości Wattens w Tyrolu. Firmę założył Daniel Svarowski, z pochodzenia Czech, z zawodu szlifierz szkła. W 1892 Daniel Svarowski roku stworzył i opatentował elektryczną maszynę do szlifowania kryształu, następnie przeniósł się z rodziną z Czech do Wattens niedaleko Innsbrucka, gdzie w 1895 roku rozpoczął produkcję kryształów. Sto lat później w Wattens otworzono muzeum kryształów Kryształowe Światy Svarowskiego (Swarovski Kristallwelten).\nBiżuteria od Svarowskiego to pomysł na oryginalny i elegancki prezent z Austrii. Można ją nabyć na przykład w salonie na starym mieście w Innsbrucku.\nCena: sky is the limit 🙂\nPost udostępniony przez SWAROVSKI (@swarovski) Wrz 17, 2018 o 6:12 PDT\nJakiś czas temu marka Swarovski stworzyła kolekcję biżuterii we współpracy z Penelope Cruz. Nie jest to jednak projekt, pod którym Penelope jedynie się podpisuje – aktorka była zaangażowana w każdy etap produkcji, od projektowania po prace laboratoryjne i jubilerskie. Sama przyznaje, że jest bardzo związana emocjonalnie z całym przedsięwzięciem. Premiera kolekcji odbyła się podczas Paris Haute Couture Fashion Week w 2018 roku.\nMacie własne pomysły odnośnie prezentów z Alp / Austrii? Podzielcie się opinią w komentarzach lub na facebooku !\nTags: Austria, produkty z Austrii, symbole Austrii, Tyrol, znani Austriacy


Koronawirus w Polsce - Relacja na żywo - Musisz to wiedzieć | Strona 294\nKoronawirus w Polsce (Środa, 22.07.2020)\n1380 nowych zakażeń\nJak informuje Ministerstwo Zdrowia, mamy 380 nowe przypadki koronawirusa w Polsce. Dotyczą one: 113 osób z woj. śląskiego, 50 osób z woj. małopolskiego, 46 osób z woj. mazowieckiego, 33 osób z woj. łódzkiego, 22 osób z woj. wielkopolskiego, 20 osób z woj. opolskiego, 18 osób z woj. dolnośląskiego, 17 osób z woj. podkarpackiego, 17 osób z woj. warmińsko-mazurskiego, 13 osób z woj. pomorskiego, 7 osób z woj. lubelskiego, 7 osób z woj. świętokrzyskiego, 6 osób z woj. zachodniopomorskiego, 5 osób z woj. podlaskiego, 4 osób z woj. lubuskiego i 2 osób z woj. kujawsko-pomorskiego.\nZmarło kolejnych 6 osób zakażonych: 88-K Poznań, 88-K Gorzów Wielkopolski, 69-M Warszawa, 80-M, 75-M, 69-K Zgierz.\nŁącznie liczba osób zakażonych koronawirusem w Polsce wynosi 41162, z czego 1642 zmarło.


Centrum Turystyczne Brzesko - ZORNA hotel *\nSymbol oferty: 304/135\nosoba dorosła, DBL: Pokoj 2 osobowy, Sniadanie obiadokolacje w pokoju DB1\nTo jedno z głównych centrów turystycznych Chorwacji, położone na zachodnim wybrzeżu Istrii. Ulice Poreča charakteryzują się pozostałościami takich wielkich okresów jak antyk czy gotyk. Jest to zadbane i pięknie urządzone miasto, pełne kwiatów i zieleni.\nPięciopiętrowy, w pełni klimatyzowany hotel położony zaledwie 50m od żwirowo-betonowej plaży oraz 5km od centrum miasta.\nDo dyspozycji gości restauracja, aperitif bar, sala TV, kantor wymiany walut, bezprzewodowe łącze internetowe w lobby i barze (dodatkowo płatny), parking (płatny 1euro/dzień).\nBasen odkryty morską wodą (leżaki bezpłatne), dzienne oraz wieczorne animacje, poranna gimnastyka, możliwość uprawiania sportów na plaży (siatkówka, banan, rowery wodne itp.), tenis stołowy, mini golf, korty tenisowe. Leżaki na plaży płatne dodatkowo.\nObiekt oferuje 210 pokoi, wszystkie posiadają pełny węzeł sanitarny, TV Sat, telefon, klimatyzację. Część pokoi z widokiem w kierunku morza.\nŚniadania, obiady i kolacje w formie bufetu, napoje do posiłków, w godzinach 16:30-17:30 i 22:00-23:00 przekąski, napoje bezalkoholowe i rodzime alkohole w godzinach 8:00-23:00. Obowiązkowe noszenie opasek.\n- dziecko 12-14 lat na dostawce z dwiema osobami dorosłymi -40%\n- dziecko 14-18 lat na dostawce z dwiema osobami dorosłymi -10%\n- dziecko do 7 lat z jedną osobą dorosłą -40%


Powie & Puchie: [Inne] - Bla bla #6 - koniec "Fairy Tail"\n[Inne] - Bla bla #6 - koniec "Fairy Tail"\nFairy Tail jedno z pierwszych anime po które sięgnęłam rozpoczynając swoją przygodę z tymi tworami popkultury. Do dzisiaj przechodzą mnie dreszcze, gdy słyszę główną linię melodyjną oraz niektóre openingi. Przez długi czas z fascynacją śledziłam losy gildii magicznych, przeżywałam ich przygody tak, jak były moimi, śmiałam się razem z nimi, a nawet płakałam. A teraz manga się skończyła i... odetchnęłam z ulgą.\nJak już wspomniałam - Fairy Tail było przez lata moją ulubioną mangą. Przyznawałam się do tego na prawo i lewo, rysowałam postacie, tworzyłam własne OC, słuchałam maniakalnie openingów, oglądałam AMV, które po dzisiaj sprawiają, że się wzruszam. Zawsze podziwiałam historię i talent Mashimy do wplatania drobnostek, które miały znaczenie dużo później (mam na myśli bunt Laxusa i to, że poza gildię nie mógł wyjść nikt będący powyżej 70 roku życia - kto by się spodziewał, że będzie to oznaczało dla Smoczych Zabójców to, czego dowiadujemy się setki rozdziałów później).\nUważam, że przez długi czas była to naprawdę mądra produkcja. Pod fasadą przygód, gagów sytuacyjnych, nieco głupkowatych zachowań i śmiesznych dialogów kryło się coś więcej. Fairy Tail prezentowało, jak ważne w naszym życiu są takie wartości jak: przyjaźń, rodzina, wybaczenie. Wiele osób żartobliwie mówiło, że wszystkich zawsze ratuje nakama power. Tak było. Jednak zanim stało się to obiektem żarcików, można było śmiało mówić o tym, że przekazuje to istotne wartości dla widzów. I nikt mi nie wmówi, że było inaczej.\nNiektóre cytaty z tej produkcji będę pamiętać bardzo długo. Choćby ten dotyczący strachu, który można usłyszeć na początku wstawionego przeze mnie AMV - Fear is not evil. It tells you what your weakness is. And once you know your weakness, you can become stronger as well as kinder. Te słowa wiele razy sobie powtarzałam i nieraz towarzyszyły mi w moim życiu. I takich ciekawych, ładnych mądrości było w tej produkcji więcej. Ba! Mogłabym przygotować cały post dotyczący ładnych cytatów z anime i... okay, wait for it.\nWracając do samego Fairy Tail... Grafika chociaż nieidealna, to bardzo mi się podobała; bardziej ta stara niż nowa. Muzyka stanowiła tutaj istne arcydzieło - pełna dynamizmu, motywująca, ale też wzruszająca, idealnie dopełniająca wydarzenia, które miały miejsce na ekranie. Kreacja postaci też była dobra, chociaż zawsze miałam pewne zastrzeżenia (mam na myśli: kto był matką Ivana? kto był matką Laxusa? Co się stało z wszystkimi paniami Dreyar?!).\nNiestety im bliżej końca mangi, tym więcej absurdów pojawiło się na kolejnych kartach historii. Nie byłam w stanie przymknąć oka na to, że moja cudowna manga nie była już tak cudowna. I chociaż początkowo z tym walczyłam, to... po prostu nie mogłam nie wyśmiewać absurdów (Ekhem, połamana Erza powstrzymuje lecący meteoryt jedną sprawną ręką, bo to Erza). Sama doszłam do wniosku, że pokazywanie przyjaźni jako cudownej wartości przemieniło się w to denerwujące nakama power i tylko czekałam, aż któraś z postaci zginie, bo jak wiemy w Fairy Tail nikt nie umiera na stałe. I kurde, nawet jak ktoś umiera, to okazuje się, że jednak żyje, jak to można zauważyć w ostatnim rozdziale!\nTo wszystko sprawiło, że odetchnęłam z ulgą, gdy przeszłam przez ostatni rozdział, który nie był zły. Właściwie był obrazem tego, dlaczego Mashima jest często określany jako trollshima. Musiały do niego dotrzeć różne historie dotyczące pairingów różnych postaci i przez to przedstawił absurdy związane z Laxusem (wiem, że go dużo w tym poście, ale to moja ulubiona postać), a także spór dotyczący tego, czy NaLu w ogóle istnieje. I to było zabawne.\nOstatecznie będę tę historię pamiętać pozytywnie. Jako ciepłą, pozytywną i wartościową. Tak samo Naruto - wyrzucę z głowy to, co złe i zostawię miłe wspomnienia, ponieważ obydwa te tasiemce wiele dla mnie znaczyły, dalej znaczą.\nSą tu jacyś fani Fairy Tail? Jeżeli tak, to jakie są wasze wrażenia po ostatnim rozdziale?\nAutor: Jellyfish o 10:00\nmysza 16 sierpnia 2017 21:29\nJa piernicze, tak, po stokroc tak! Jaka ta manga stala sie durna, czlowiek naprawde juz tylko czekal na ten upragniony koniec! Erza w ogole ciagle robi jakies dziwne rzeczy, ktore zostaja wytlumaczone tym, ze to po prostu Erza, czyli wcale.\nCzy tam w ogole ktos umarl? Nawet Zeref i Pierwsza musieli sie odrodzic, bo przeciez jak tak mozna, happy end bylby za malo cukierkowy!\nDla mnie FT raczej nie jest wartosciowe, mamy ciagle te same komunaly o przyjazni, bo nakama power zniszczy kazde zlo -_- No i te konskie dawki fanserwisu...\nJak Mashima mogl nie postawic kropki nad i, jesli chodzi o relacje Natsu i Lucy >:(\nJellyfish 17 sierpnia 2017 08:49\nAch, też nie lubię tego wytłumaczenia z Erzą. Strasznie zniszczono jej postać przez przedstawienie jej jako niepokonaną. Nawet z każdą połamaną kością jeszcze potrafiła skoczyć kilka metrów wzwyż.\nCo do śmierci... Simon, ale to był chyba drugi arc w serii? Oprócz tego wszyscy żyli, nikt nie umarł, a przynajmniej nie na stałe. A szkoda, liczyłam, że Makarov pozostanie martwy.\nSama nie wiem, dla mnie to dziwne. Chociaż! Kiedyś podobno powiedział, że ich córka nazywać się będzie Nashi. A wiec teoretycznie zajął stanowisko w ich sprawie, tylko nie przedstawił go w mandze.\nmysza 17 sierpnia 2017 13:01\nNadal nie kupuje tej walki Erzy z matka, rozumiem, ze Zla Wiedzma miala wyrzuty sumienia, ale Erza na poczatku juz zdecydowanie zbyt dobrze sobie radzila. No ludzie, ta smoczyca potrafila modyfikowac caly kontynent -_-\nNadal mnie to nie satysfakcjonuje, w mandze tego nie ma, czyli historia tak troche niekompletna. ;_;\nJellyfish 18 sierpnia 2017 17:47\nTaa, zgadzam się. Ta walka była bardzo naciągana...\nFejwsi 17 sierpnia 2017 23:29\nJa również polubiłam cytaty z Fairy Tail i mam zapisane parę fajniejszych w swoim notatniku. Jeśli chodzi o muzykę to bardzo spodobała mi się ścieżka dźwiękowa jak i parę OP, ED. W zupełności zgodzę się z tym, że z czasem ten tytuł zaczął nużyć czytelnika i pojawiło się w nim parę absurdów. Erza od zawsze nie wiadomo jak była by bliska śmierci potrafiłam magicznie wstać i ratować swoich drogich przyjaciół podobnie z resztą jak Natsu, który to potrafił pożerać różne "płomieni"/moce/kryształy i przyswajał je na moment jako swoje. Mnie bardzo rozczarował ostatni rozdział, który był taki nijaki. Z Ciekawości spytam jaki był Twój ulubiony parnig? Mój to Levy i Gajeel. :D\nJellyfish 18 sierpnia 2017 17:48\nWiesz co, może i oni zawsze mogli uratować innych, ale w trakcie wojny to już przekraczało wszelkie granice zdrowego rozsądku ><"\nI taak, ten rozdział był marny.\nMój też! Chociaż uwielbiam też Gruvię, to jednak Gale wygrywa.


W końcu życie się ustabilizowało. Dziewczynki wróciły do szkoły i do swych rutynowych zajęć, co prawdopodobnie ułatwiło im przystosowanie się do nowej roli pasierbic. Flic znowu zachowywała się z chłodną uprzejmością, a jeśli nawet cokolwiek z tego (może nawet wszystko) było pozą, Matthew z wdzięcznością przyjął jej wysiłki. Chloe wciąż była tak miła, jak podczas ferii, i nawet antypatia Imogen stała się mniej rażąca. - Urządźmy przyjęcie - zaproponowała Karolina pewnej nocy w końcu lutego, kiedy leżeli już w łóżku. - Tyle ludzi składało nam życzenia, może powinniśmy im podziękować? - Wetknęła skórzaną zakładkę do nowej książki Ruth Rendell i odłożyła powieść na nocny stolik. - Chodzi ci o wielki spęd czy tylko o ścisłe kółko przyjaciół? - Matthew wziął pilota i wyłączył kanał CNN. - Na pewno z radością powitam Karla i Amelię, ale wątpię, czy uda się ściągnąć Ethana z Susan. - Mam nadzieję, że im wszystkim uda się przyjechać, bo inaczej impreza okaże się zbyt jednostronna. - Przynajmniej będę mógł poznać twoich przyjaciół i chociaż kilku znajomych dziewczynek. Odkąd tu jestem, tylko Chloe zaprasza czasem kogoś do domu. Karo się uśmiechnęła. - To nie przez ciebie, kochany. Imo zawsze wolała mieć swoich przyjaciół tylko dla siebie, a Flic to bardzo niezależna dziewczyna. - Ale mają jakieś towarzystwo? - Oczywiście. - Karolina zastanowiła się przez chwilę. - Najlepsza przyjaciółka Chloe nazywa się Beatrice Lang i jest słodką, śliczną dziewczynką. Imo ma szersze grono koleżanek, chociaż najbliżej jest z Nicolą ze szkoły i z Annie Pereira. - A Flic? - Problem z Flic - odrzekła Karo z namysłem - polega chyba na tym, że ona jest za dojrzała jak na swój wiek. Podobno, tak mówi Imo, w szkole jest bardzo popularna, ale nigdy nie trzyma się koleżanek z klasy. Mam wrażenie, że póki nie skończy The Grange i nie pójdzie na studia, nie dorobi się własnej paczki... - Urwała na chwilę. - Zresztą, może dlatego, że Imo i Flic są sobie tak bliskie, nie potrzebują specjalnie nikogo z zewnątrz. - Na uczelni to się zmieni. - Możliwe. - Karolina wróciła do tematu przyjęcia: - Trzeba będzie spróbować ściągnąć do Londynu Gabriela. 36 Ojciec Richarda, Gabriel Walters, który prowadził dość samotne życie w swym domu w Devonie, zareagował wyjątkowo życzliwie, kiedy Karolina przekazała mu nowinę. - A w przyszłym tygodniu wraca Zuzanna i nie może się doczekać, kiedy cię wreszcie pozna. - Zuzanna? - Nie opowiadałam ci o niej? - zdziwiła się Karolina. - Chyba nie. - Zuzanna Durkin jest psychoterapeutką i moją wielką przyjaciółką. Poznałam ją lata temu, jeszcze za życia Richarda. Kiedy po jego śmierci Imogen wpadła w depresję, Zuzanna cudownie jej pomogła. - Nie wiedziałem, że Imogen miała depresję. - Przykro go zaskoczyła ta wiadomość. - Czy chodziło o załamanie po śmierci ojca czy raczej o przypadek kliniczny?\nPosted in: Bez kategorii Tagged: katarzyna cichopek waga, soda na pryszcze, pytania za milion w milionerach,\na przerwach, razem jadły lunch, wieczorem prowadziły długie rozmowy przez telefon, a rano spotykały się na przystanku tramwajowym pięć przecznic od szkoły i resztę drogi szły pieszo, gadając jak najęte. ...\nGloria zawierzała Liz najgłębsze sekrety, opowiadała o swoich lękach i marzeniach. Liz rewanżowała się tym samym. Chociaż różniło je wszystko: postawa wobec życia, pochodzenie, temperament, rozumiały się w pół słowa. Wystarczyło przelotne spojrzenie, by jedna wiedziała, co myśli i czuje druga. Posiadanie prawdziwej przyjaciółki było dla Glorii zupełnie nowym, lecz jakże wspaniałym doświadczeniem. Nigdy nie przypuszczała, że przyjaźń tak bardzo ją odmieni. Nie sądziła, że potrafi czerpać z niej aż tak ogromną radość. Dopiero zetknięcie z Liz pozwoliło jej uświadomić sobie, jak bardzo samotna była do tej pory. A jednak te nowe doznania podszyte były lękiem, że matka nie zaakceptuje Liz i zniszczy rodzącą się zażyłość. Znajdzie sposób, by zniechęcić Liz do córki. Gloria nie chciała nawet myśleć o tym, że mogłaby stracić jedyną przyjaciółkę. Bez niej nie potrafiłaby już żyć tak jak wcześniej. ...\t[Read more...]\n- Przysięgam. - Bo jak nas przyłapią, będzie źle. Bardzo źle. - Na myśl o reakcji matki Glorię przeszedł dreszcz strachu. Przygryzła wargę i zerknęła w stronę uchylonych drzwi. Mama została tego ranka w łóżku. Zwykle, kiedy przychodził jeden z częstych ataków migreny, Hope nie wstawała aż do kolacji. Czasami w ogóle nie wychodziła ze swojego pokoju przez cały dzień. - Dasz radę? - zapytała znów, podnosząc brodę w przypływie animuszu. - Jeśli ty dochowasz tajemnicy, to i ja - zapewnił ponownie Danny. ...\t[Read more...]\n- Lubię poranne spacery, milordzie. Usłyszał, że idzie za nim. - Wątpię, czy znajdzie pani na nie czas. ...\t[Read more...]


Most kolejowy w Parzniewie - Geocaching Opencaching Polska\nMost kolejowy w Parzniewie - OP8L0N\nnad rzeką Zimna Woda\nData ukrycia: 26-02-2017\nData utworzenia: 25-02-2017\nData opublikowania: 26-02-2017\nOstatnio zmodyfikowano: 03-04-2019\nSkrzynka rekomendowana przez: bamba, choooch, madzix-13, Psikiszek, Robcon, Serengeti\nPierwszy most kolejowy w Parzniewie powstał w 1844 roku przy okazji budowy kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.\nMost w czasie pierwszej wojny światowej.\nW czasie pierwszej wojny światowej uległ totalnemu zniszczeniu. Znalazłem bardzo ciekawy opis zniszczeń mostu w książce Cezarego Jellenta pod tytułem „Wielki zmierzch”. Książka ta jest pisana w formie pamiętnika, zamieszczony fragment jest z 24 października 1916 roku.\n„Tak szczęśliwie się złożyło, że był śród nas bliski znajomy zwiadowcy stacji Pruszków. Pozwolono nam skorzystać z pociągu, który szedł jeszcze trzy wiorsty dalej w stronę Brwinowa, mianowicie aż do mostu kolejowego. Ten, wysadzony pyroksyliną z posad, dość fantastycznie ku niebu wystawiał żelazne swe wiązania i poręcze. Był to w ogólności szkielet olbrzymiego żelaznego zwierza, unoszący się nad przepaścią jakby do ogromnego skoku. Porwał uprzęże, które go przytrzymywały, sterczał ogromnymi ostrymi gnatami w dal, a popręgi z żelaza wisiały pęknięte, jak gdyby były tylko skórzane, lub nawet zwinęły się jak taśmy.”\nMost w czasie drugiej wojny światowej.\n12 września nad ranem 28 Dywizja Piechoty odbiła Brwinów z rąk Niemców i zaczęła przemieszczać się wzdłuż torów z zamiarem przebicia się do Warszawy. Niedługo po przekroczeniu rzeki Zimna Woda napotkali silny opór niemieckiej 4 Dywizji Pancernej. Tak powstał główny front bitwy pod Brwinowem. Polacy po całodziennej, krwawej i zaciętej walce musieli się wycofać.\nW 2012 i 2016 roku odbyły się rekonstrukcje bitwy pod Brwinowem na łące nieopodal mostu. Oto linki do filmików Brwinowskiego Ośrodka kultury, które pokazują te wydarzenia.\nRekonstrukcja w 2012 roku (dwie części):\nRekonstrukcja w 2016 roku:\nW kwietniu 1960 roku, na odcinku między mostem, a stadionem miejskim w Brwinowie wykoleił się pociąg towarowy.\nNie wchodź na tory.\nCach na kordach. Wejdź na piąty schodek i zacznij macać\nstary most 1\nstary most 3\nWpisy do logu: 39x 5x 8x 2x Wszystkie wpisy Galeria


Niepokorny Wojciech Smarzowski w Od Nowie\nAutor: Unknown w dniu października 17, 2016\nZawsze staram się robić filmy, które wzruszają i prowokują - mówił Wojciech Smarzowski podczas spotkania z widzami.\nWojciech Smarzowski wczoraj został nagrodzony Złotym Aniołem za niepokorność twórczą, a dziś w Od Nowie spotkał się z publicznością Tofifestu. Rozmowa dotyczyła przede wszystkim jego ostatniego filmu - "Wołynia", który 7 października wszedł do kin, ale poruszono także inne tematy, między innymi równie niepokornej jak jego postawa artystyczna - postawy życiowej. Burzą braw został nagrodzony za odmowę przyjęcia nagrody od prezesa TVP w kuluarach podczas Festiwalu Filmowego w Gdyni, co skomentował następująco: raz się człowiek przyzwoicie zachowa i od razu dostaje oklaski.\nO miłości w nieludzkich czasach\n"Wołyń" opowiada o Kresach w latach 1939-1945. Wojciech Smarzowski przedstawia historię z perspektywy Zosi Głowackiej (Michalina Łabacz), polskiej dziewczyny zakochanej w Ukraińcu - Petro (Vasili Vasylyk). Dziewczyna wbrew swej woli zostaje zmuszona do poślubienia sołtysa (Arkadiusz Jakubik). Tymczasem między polskimi, ukraińskimi i żydowskimi sąsiadami niebezpiecznie rośnie napięcie.\nFilm porusza ważny temat, szczególnie, że bardzo mało znany. Jeden z widzów zwrócił uwagę, że połowa Polaków w ogóle nic nie wie o wydarzeniach będących jego tematem, a - jak stwierdził reżyser - połowa z tych, którzy wiedzą, wiedzą źle.\nWidzowie pytali również o ukraińskich aktorów występujących w produkcji - twórca mówił, że parę osób odrzuciło propozycję na wstępie z powodów politycznych, jednak dla wielu młodych Ukraińców temat jest ważny. W filmie wzięło udział około 30 debiutantów zza naszej wschodniej granicy.\nPytany o to, czy liczy na to że film będzie mostem, czy raczej murem, Smarzowski odpowiedział: Nigdy nie było dobrego momentu na zrobienie tego filmu, ale ważne było, żeby go zrobić teraz, póki żyją ci, którzy przeżyli te wydarzenia. Twórca zaznaczył też, że ważne dla niego było pokazanie, do czego zdolni są ludzie uzbrojeni w zabójczą ideologię. Ja generalnie obawiam się nacjonalizmu, czy to ukraińskiego, czy też polskiego - mówił reżyser spytany, co sądzi o odradzającym się na Ukrainie kulcie Bandery. W rozmowie brali udział także ludzie, którzy przeżyli napady ukraińskich nacjonalistów. Jestem szczęśliwy, że dożyłem tego czasu, w którym powstał ten film - mówił jeden z nich. Reżyser opowiadał, że film został dobrze przyjęty przez Kresowiaków we Wrocławiu i Lublinie, a także przez wielu Ukraińców - wielu film bardzo mocno poruszył, chcieli o nim rozmawiać. Powiedział natomiast, że celowo nie chce mówić o własnych emocjach, które odczuwał przy realizacji filmu - są niczym wobec emocji tych, którzy to przeżyli.\nSmarzowski mówił o planach dystrybucji filmu za granicą - zarówno na Zachodzie, jak na Ukrainie. Na razie planuje wyjazd z filmem do Kijowa - jak powiedział, nie ma jeszcze zgody, ale już zarezerwowałem bilety na samolot. Wersja przeznaczona dla krajów zachodnich będzie natomiast wzbogacona o dodatkowe informacje historyczne, by - na ile to możliwe - ułatwić widzom zrozumienie tego, co się wydarzyło.\nOprócz tego przygotowuje się do filmu również poruszającego tematykę historyczną, ale dotyczącą wczesnego średniowiecza - historię początków chrześcijaństwa w Polsce, słowiańskich wierzeń i miłości.\n"Wołyń" można oglądać w kinach od 7 października.\n#tofifest #tofilove film wołyń Od Nowa rzeź wołyńska spotkanie Spotkanie z reżyserem Tofifest Wojciech Smarzowski Wołyń


F1: Kolejna rewolucja w królowej motorsportu. Zmiany warte miliony - Sport WP SportoweFakty\nPirelli, które dostarcza opony do Formuły 1 zapowiada, że pracuje nad ogumieniem, które umożliwi zespołom zrezygnowanie z koców grzewczych. Tegoroczny produkt producenta jest krytykowany przez większość ekip.\nKatarzyna Łapczyńska 17 Czerwca 2019, 10:15\nDoradca Red Bulla ds. motorsportu, Helmut Marko powiedział niedawno, że Mercedes jest faworyzowany przez władze Formuły 1 i niewykluczone, że informacje dotyczące opon na sezon 2019 dotarły do ekipy Toto Wolffa zdecydowanie wcześniej niż do innych zespołów. Austriak zasugerował, że to właśnie dlatego team Lewisa Hamiltona i Valtteriego Bottasa dominuje w tegorocznej rywalizacji.\nPozostałe zespoły narzekają na wąskie okno pracy ogumienia Pirelli. Mercedes nie ma takiego problemu. - Oczywiście wysłuchujemy każdej ekipy i każdego zdania. Wszelkie informacje są dla nas cenne - powiedział Mario Isola, szef projektu Pirelli w F1. - Większość prosi o poszerzenie zakresu działania opon - wyjaśnił.\nCzytaj także: Jorge Lorenzo wyeliminował czołowych zawodników MotoGP\n- Wiemy, że musimy nad tym popracować. Projektujemy nowe opony pod kątem sezonu 2020, a także 2021, kiedy to planujemy rezygnację z koców grzewczych. Wymaga to zmiany podejścia. Na razie zastanawiamy się, czy chcemy wprowadzać wielkie innowacje w 2020 roku już pod kątem kolejnego. Wszystko wyjaśni się w najbliższym czasie - przekazał Włoch.\nCzytaj także: Nie będzie zmiany opon w trakcie sezonu. Pirelli nie ugnie się pod presją ekip\nZamieszanie dotyczące opon z pewnością nie wpływa korzystnie na zmniejszenie wydatków w królowej motorsportu. Aktualnie zespoły uczą się pracy z ogumieniem przygotowanym na sezon 2019, tymczasem już teraz wiadomo, że czekają nas kolejne zmiany, które niosą za sobą także konieczność przeprojektowywania samochodów.\nW 2020 roku na torach F1 znów oglądać będziemy inne ogumienie, które pojawi się na rok, ponieważ już w sezonie 2021 zajdzie konieczność kolejnych zmian, z powodu rewolucji związanej z bolidami. Trudno nazwać takie działania cięciem kosztów. W ten sposób w F1 przejadane są miliony euro.\nCzy uważasz, że coroczne zmiany w Formule 1 są bezsensownym generowaniem kosztów?\nsarasell 17-06 14:47 Zgłoś komentarz\nNajwiększą rewolucją F1 będzie to, że kierowcy będą mogli się ścigać bez ingerencji opłaconych tzw. sędziów.


Projekt Gdyńska Szkoła Filmowa z parkingiem podziemnym i zagospodarowanie Placu Grunwaldzkiego wraz z budową kolejki torowej na Kamienną Górę otrzymał Główną Nagrodę w tegorocznym konkursie „Najlepsza Przestrzeń Publiczna Województwa Pomorskiego 2016”. Uroczystość odbyła się 4 listopada w Gdańsku. Statuetkę z rąk Marszałka Województwa Pomorskiego - Mieczysława Struka, odebrał Wiceprezydent Gdyni - Bartosz Bartoszewicz.\nUzasadniając swój werdykt komisja podkreśliła znaczenie atrakcyjnego rozwiązania zagospodarowania przestrzeni śródmiejskiej, integrującej przedstawicieli różnych środowisk i grup wiekowych. Zwróciła również uwagę na kompleksowość i wielofunkcyjność projektu, pozwalającego na wprowadzenie innowacyjnego powiązania funkcji kulturowych, rekreacyjnych, turystycznych i transportowych. Zastosowanie nowoczesnych form wyrazu architektonicznego na najwyższym poziomie twórczym oraz dbałość autorów, by projekt wpisywał się w tradycję miejsca i stanowił konsekwentną kontynuację polityki miejskiej w zakresie rewitalizacji przestrzeni publicznych i budowania ich spójnego systemu.


Nowe przestrzenie, świeże pomysły na biznes w Expovortal.com - Targi\nstart Poradnik wystawcy\nTagi: polagra | polagra tech | targi | targi Poznań Kategoria: Dla wystawców | Poradnik wystawcy, targowe know-how, akademia targowa 06.08.2012\nSytuacja na rynku piekarsko-cukierniczym zmienia się dynamicznie. Liczba tradycyjnych piekarni maleje, sieci handlowe coraz częściej kuszą klientów nie tylko niskimi cenami, ale również zapachem „świeżo wypiekanego” pieczywa. Małe i średnie piekarnie oparte na tradycyjnym modelu biznesowym przegrywają w tej nierównej rywalizacji. Śledząc rynkowe trendy warto już zawczasu przygotować się na nadchodzące zmiany i znaleźć nowe kierunki rozwoju dla swojego zakładu piekarskiego i cukierniczego. Jak otworzyć sklep, kawiarnię, pizzerię, jak ekonomicznie wypiekać nowe rodzaje pieczywa, jak reklamować swoje produkty? Doskonałą okazją by poznać odpowiedzi na te pytania będą targi Polagra-Tech, które odbędą się od 7 do 11 października.\nEkspozycja nowych rozwiązań w zakresie technologii dla branży piekarskiej, cukierniczej i lodziarskiej podczas Salonu Przemysłu Piekarskiego i Cukierniczego w ramach Międzynarodowych Targów Technologii Spożywczych POLAGRA-TECH uzupełniona zostanie obszernym programem wydarzeń towarzyszących – pokazów, konferencji i szkoleń. Będą one dotyczyć zastosowania komponentów piekarskich, cukierniczych i lodziarskich, przygotowania deserów, skutecznych działań marketingowych i promocyjnych w branży piekarskiej i cukierniczej.\nPrzede wszystkim jednak organizatorzy targów skoncentrują się na dostarczeniu tradycyjnym piekarniom fachowego wsparcia w znalezieniu rozwiązań biznesowych, handlowych i marketingowych, które pomogą stworzyć atrakcyjną alternatywą wobec ekspansji piekarni w sieciach handlowych. Pomysły na biznes i jego rozwój będą prezentowane w ramach trzech specjalnych przestrzeni warsztatowo-szkoleniowych: SKLEP, KAWIARNIA, PIZZERIA.\nPonadto wyrafinowane receptury i kompozycje smakowe, a także oryginalne dekoracje wyrobów cukierniczych prezentowane będą podczas pokazów odbywających się na przestrzeni Forum Rzemieślników Piekarstwa i Cukiernictwa przygotowanym we współpracy ze Stowarzyszeniem Rzemieślników Piekarstwa RP oraz Stowarzyszeniem Cukierników, Karmelarzy i Lodziarzy RP.\nTym samym targi POLAGRA-TECH, które gościć będą wiodących dostawców nowoczesnych technologii, będą doskonałym miejscem do poznania możliwości produkcyjnych maszyn i całych linii technologicznych w ruchu, mini-piekarni, rozwiązań informatycznych, systemów logistycznych i pakujących, a także zweryfikowania informacji na temat potencjału i kondycji branży oraz znalezienia inspirujących pomysłów na rozwój własnego biznesu.\nSukces na dobrych warunkach\nNa wystawców i zwiedzających czeka jeszcze jedna niespodzianka. W trosce o spójna prezentację ekspozycji branży piekarskiej, cukierniczej i lodziarskiej, pawilony ekspozycyjne 5 i 9 połączone zostaną nowoczesnym łącznikiem. Ekskluzywna konstrukcja na stałe wpisze się w architekturę terenów targowych w Poznaniu.\nSięgnij po złoto – prestiżowe wyróżnienie w nowej odsłonie\nW roku 2012 zadebiutuje nowa formuła konkursu o prestiżowy Złoty Medal Międzynarodowych Targów Poznańskich. Liczne zmiany wiążą się nie tylko z odświeżonym wizerunkiem medalu, ale przede wszystkim z całym pakietem unikatowych korzyści, na które liczyć mogą laureaci konkursu. Podstawową innowacją jest znacznie wcześniejszy termin rozstrzygania konkursu. Lista produktów nagrodzonych Złotym Medalem znana była już na kilka tygodni przed rozpoczęciem targów. Produkty nagrodzone Złotym Medalem prezentowane będą na ekskluzywnym stoisku zlokalizowanym w centrum ekspozycji targowej – tak zwanej Strefie Mistrzów. Nowością będzie także konkurs przeprowadzany równolegle w Internecie i w Strefie Mistrzów wśród zwiedzających targi. Po raz pierwszy również profesjonaliści będą mogli oddawać głosy na najlepszy ich zdaniem produkt spośród laureatów Złotego Medalu, a wybrany przez nich produkt otrzyma prestiżowe wyróżnienie Złoty Medal – Wybór Konsumentów. Najcenniejsze trofea Międzynarodowych Targów Poznańskich – Złote Medale, które po raz pierwszy będą miały nową formę prestiżowej statuetki – zostaną wręczone już pierwszego dnia targów podczas uroczystej Gali Nagród. Wówczas przyznane zostaną również statuetki Acanthus Aureus za stoiska targowe najlepiej sprzyjające realizacji strategii marketingowej firm.\nTegorocznej edycji dobrze wróżą statystyki Salonu Przemysłu Piekarskiego i Cukierniczego w ramach targów POLAGRA-TECH 2010, kiedy ekspozycję wystawców odwiedziło 45.000 profesjonalnych zwiedzających (technologów, właścicieli, menadżerów linii produkcyjnych, kadra zarządzająca piekarni, cukierni, dyrektorzy zakupów w sieciach handlowych) z 50 krajów, którzy poszukiwali konkretnych rozwiązań technologicznych dla swoich zakładów produkcyjnych. Systematycznie wzrasta również liczba wystawców – w roku 2010 w Salonie uczestniczyło 150 firm, a, a ekspozycja zajęła rekordową powierzchnię 18 tysięcy mkw. W tym roku już ponad połowa powierzchni ekspozycyjnej została zarezerwowana, swoją obecność potwierdziło 70% firm, które uczestniczyły w targach POLAGRA-TECH w roku 2010.


Najlepsza oferta MOSKI, maszyna cnc, cnc1310, do cięcia metalu grawerowanie, mini CNC, cnc router, pcv pcb aluminium miedzi grawerowanie maszyny | ONBUY\nMOSKI, maszyna cnc, cnc1310, do cięcia metalu grawerowanie, mini CNC, cnc router, pcv pcb aluminium miedzi grawerowanie maszyny\nCennik US $324.50piece\nCena Sprzedaży US $236.89piece\nTaniej US $87.61piece27% off\nwszystkie Metalowa Rama CNC Maszyny Do Grawerowania\nWymiary maszyny 281mm * 281mm * 287.5mm\nZakres pracy 126mm * 88mm * 38mm\noprogramowanie GRBL sterowania\nMateriał maszyny aluminium + Profil\nwrzeciona 775 Wrzeciona (12-36 V)\n(8000r/min, jeśli 24 V)\nSilnik krokowy 2-fazowy 4-przewodowy Silniki Krokowe\nŚruby pociągowej T8 Śruby Pociągowej\nZasilanie 24 V (110 V-240 V)\nobsługiwane OS Windows XP, Win 7, Win 8\nzastosowanie Materiału miedzi, aluminium i innych miękkich metali\nz tworzywa sztucznego, drewno, akryl, pcv, pcb, itp\nstandardowy Pakiet wszystkie części tego urządzenia do montażu, zamienne narzędzia\nta maszyna jestNIEwstępnie zmontowana. otrzymasz wszystkie części w opakowaniu i musisz zebrać go samodzielnie.\nwysyłamy na całym świecie. jeśli celne w swoim kraju jest ścisła lub jeśli masz jakiekolwiek pytania o deklarowanej wartości, prosimy o kontakt z nami przed zakupem.\nakceptujemy wiele rodzajów metod płatności, takich jak VISA, QIWI PORTFEL, Przelew bankowy itp jeśli nie są jasne, o tym, po prostu kliknij " kupić " i postępuj zgodnie z instrukcjami. It jest bardzo łatwe nawet dla nowych nabywców.\nWSKAZÓWKA: należności celnych przywozowych, podatki i opłaty nie są wliczone w cenę wysyłki lub opłat sprzedawane. opłaty te są odpowiedzialność nabywców.\nzazwyczaj wysyłamy w ciągu 48 godzin po otrzymaniu płatności. tropić liczbę będzie aktualizowany później.\nmożna śledzić większości metody wysyłki, w tym DHL/FEDEX/EMS/J-netto i post maili na 17track. poniżej znajduje się link:\ndla DHL/FEDEX, mogą skontaktować się z tobą, aby pomóc wykończenie procedur odprawy celnej, gdy działki dotrze w danym kraju. upewnij się, że informacji jest ważny numer telefonu w zamówieniu.\nproszę zostawić swój adres e-mail w zamówieniu informacji w sytuacji awaryjnej podczas realizacji zamówienia lub wysyłki.\nproszę otworzyć paczkę i sprawdzić go przed potwierdzenia odbioru. w przypadku jakichkolwiek części są uszkodzone podczas transportu lub jakiekolwiek inne pytania, proszę o kontakt w celu uzyskania rozwiązań.\njeśli jesteś zadowolony z naszych produktów i usług, 5-star-feedback jest zawsze bardzo mile widziane.\nUwagi specjalne dla rosyjskich odbiorców\njeśli wybierzesz wysyłka z Federacji Rosyjskiej, przesyłki będą wysyłane z Moskwy magazyn. koszt wysyłki płacisz jest na 2 części, z Chin do Moskwy, następnie Moskwy na twój adres, ale wysyłka odbiór otrzymałeś pokazuje tylko druga część. proszę zrozumieć, to nie jest nadpłaty.\nw innych pytań, proszę nie wahaj się wysłać do nas wiadomości. pomożemy.