Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmii) | Kardiolo.pl\nLeki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca\nLeki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (leki antyarytmiczne) mają działanie modyfikujące właściwości elektrofizjologiczne serca. Zwyczajowo dzieli się je zgodnie z klasyfikacją Vaughana Williamsa na 4 grupy. Podział ten jest oparty na podstawowych mechanizmach działania tych leków i dotyczy głównie ich wpływu na kanały jonowe komórek układu bodźcoprzewodzącego serca, bądź też oddziaływania na receptory komórkowe.\nRodzaje leków na arytmię\nDruga grupa leków antyarytmicznych to beta-adrenolityki, popularnie nazywane beta-blokerami. Mechanizm działania tych leków polega na blokowaniu receptorów beta (w układzie bodźcoprzewodzącym serca są głównie receptory beta-1) i przez to ograniczaniu wpływu adrenaliny na rytm serca (adrenalina przyspiesza rytm serca poprzez receptory beta-1). Beta-blokery są lekami z wyboru przy leczeniu objawowym tachyarytmii w przebiegu nadczynności tarczycy. Używa się ich również w leczeniu częstoskurczu nadkomorowego po zawale mięśnia sercowego.\nW klasyfikacji leków antyarytmicznych Vaughana Williamsa nie znalazły się dodatkowe dwa leki wykorzystywane w lecznictwie. Są to: adenozyna, działająca silnie ale krótkotrwale na węzeł zatokowy i przedsionkowo-komorowy w obrębie serca, oraz digoksyna, lek wykorzystywany w niewydolności serca, zwiększający napięcie układu przywspółczulnego i wywierający wpływ na oba wyżej wymienione węzły. Oba leki wykorzystuje się szczególnie przy leczeniu częstoskurczów nadkomorowych.\nKażda z grup leków ma specyficzne dla siebie wskazania oraz działania niepożądane. Spośród tych drugich wspólne dla wszystkich i najbardziej paradoksalne jest zjawisko proarytmii - zdolność leku do nasilania istniejących zaburzeń rytmu lub wywoływania nowych arytmii zagrażających życiu. Zjawisko to występuje u 7% osób leczonych tymi lekami. Z tego powodu, jeśli jest to tylko możliwe, dąży się do wyeliminowania przyczyn zaburzeń rytmu. Coraz częściej wykonuje się zabiegi ablacji przez skórnej, polegające na zniszczeniu za pomocą bardzo niskiej temperatury, wiązki lasera lub ultradźwięków, fragmentu mięśnia sercowego odpowiedzialnego za powstawanie zaburzeń rytmu.\nArtykuły Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca\nAtenolol jest związkiem z grupy beta-blokerów (beta-adrenolityków). Charakteryzuje się wybiórczym działaniem na receptory beta 1...\nSotalol to związek z grupy beta-blokerów (beta-adrenolityków) nieselektywnych. Jednocześnie jest to substancja zaliczana do leków...\nDiltiazem to substancja z grupy antagonistów (blokerów) receptorów wapniowych. Mechanizm działania leku polega na blokowaniu...\nWerapamil to substancja z grupy antagonistów kanałów wapniowych. Leki te są wykorzystywane w terapii choroby niedokrwiennej serca...\nPropafenon to substancja z grupy leków antyarytmicznych. Działanie leku polega na blokowaniu przepływu jonów sodu w komórkach...\nPropranolol to substancja lecznicza z grupy beta-adrenolityków (beta brokerów). Propranolol jest beta blokerem nieselektywnym, to...\nAcebutolol to związek z grupy beta blokerów kardioselektywnych, co oznacza, że działa niemal wyłącznie na receptory beta 1...\nTagi Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca\nGrupy Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca


Treści z tagiem: bamaska | Niepoprawni.pl\nTreści z tagiem: bamaska\nBacz - 5 Stycznia, 2010 - 13:07\nNa Ziemi zdarzają się czasami ekstremalne mrozy np. poniżej -30 stopni. Aby poruszać się po takich mrozach trzeba mieć odpowiedni ubiór. Problemem jest oddychanie gdyż zmrożone powietrze łatwo może doprowadzić do odmrożenia nosa. Rozwiązaniem jest zastosowanie szczelnego, grubego kombinezonu okrywającego szczelnie całe ciało łącznie z głową -...\nCzytaj dalej wpis Kombinezon z aparatem oddechowym na ekstremalne mrozy


Manitou MT 1840 - ładowarka teleskopowa | GIZO\n– Maksymalna wysokość udźwigu: 17.50 m\n– Maksymalny zasięg: 13.17 m\n– Długość maszyny: 6.27 m\n– Wysokość: 2.50 m\n– Masa: 11 380 kg\n– Elektrohydrauliczna zmiana kierunku ruchu, 4 biegi do przodu i do tyłu\nŁadowarka teleskopowa to jeden z najczęściej wykorzystywanych dzisiaj sprzętów na placach budowy. Urządzenia te cieszą się dużą popularnością w przedsiębiorstwach produkcyjnych, przemyśle oraz w sektorze rolniczym. Tego typu ładowarki teleskopowe wykorzystywane są najczęściej do rozładowywania ładunków z transportu, ich przemieszczania oraz podawania materiałów na określone wyższe kondygnacje budynków. Ładowarki są bez wątpienia sprzętem uniwersalnym – wspomagają również pracę fizyczną oraz zwiększają jej efektywność, jak i bezpieczeństwo.\nDlaczego warto pracować na Manitou MT1840?\nPonieważ oferujemy Państwu dogodny wynajem ładowarki teleskopowej Manitou MT1840. To sprzęt wysokiej jakości, który zapewnia bezpieczną oraz komfortową pracę dla operatora. Udźwig maksymalny to 4 000 kg, zaś maksymalna wysokość podnoszenia to aż 17,50 metrów. Ergonomiczna i kompaktowa budowa maszyny oraz jej wysoka sprawność poruszania się w nierównym terenie to kolejne atuty nawet dla najbardziej wymagających w najtrudniejszych warunkach budowlanych.\nŁadowarka teleskopowa Manitou MT1840 dostępna jest do wynajmu krótkookresowego, jak i długoterminowego. Nie zawsze konieczna jest inwestycja w zakup takiego sprzętu. Można cieszyć się komfortem i większą produktywnością wynajmując od nas najlepszej jakości ładowarki teleskopowe dostępne na rynku.\nZachęcamy do kontaktu w celu poznania szczegółów współpracy. Jesteśmy pewni, że oferowany przez nas sprzęt spełni oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów.


GIMP Paint Studio 2.0 Download - Pobierz za Darmo\nGIMP Paint Studio to darmowy zestaw pędzli i zapisanych, gotowych ustawień narzędzi stworzony z myślą o malarzach, rysownikach i ilustratorach. GIMP Paint Studio przeznaczony jest to użytkowania z programem do edycji grafiki GIMP.\nGIMP Paint Studio to darmowa wtyczka do popularnego programu graficznego GIMP, która zawiera gotowe, zaawansowane ustawienia narzędzi do rysowania oraz pędzli. Narzędzie to stworzono przede wszystkim z myślą o osobach zajmujących się profesjonalnie rysunkiem, malowaniem, szkicowaniem i tworzeniem wszelkiego typu ilustracji. Wszystkie komponenty GIMP Paint Studio zostały stworzone tak, aby możliwie najlepiej oddawać rzeczywistość. Praca z narzędziami dostępnymi w tej wtyczce przypomina pracę z tradycyjnymi narzędziami do rysowania i pozwala na wierne odwzorowanie tradycyjnego rysunku czy szkicu.\nStwórz tradycyjny, profesjonalny rysunek przy pomocy gotowych, zaawansowanych narzędzi dostępnych w GIMP Paint Studio\nGIMP Paint Studio - Nieograniczone możliwości i zaawansowane narzędzia dla rysowników\nGIMP Paint Studio to wtyczka do programu GIMP, która jest do pobrania za darmo. Wszystkie znajdujące się w niej narzędzia pozwalają na doskonałe odwzorowanie rzeczywistości i stworzenie tradycyjnych rysunków, szkiców i ilustracji w komputerze. Kolekcja pędzli zawiera nie tylko klasyczne przybory np.: pędzle, ołówki, długopis BIC, grafity, szpachelka, czy pastele olejne, ale także pędzle wspomagające rysowanie niektórych typów obiektów, takie jak:\nfutro i włosy\nPalety i gradienty znajdujące się w tej wtyczce zaprojektowano tak, aby ułatwić rysowanie popularnych faktur, jak oczy, skóra, rośliny, metale i tym podobne. Dodatkowo GIMP Paint Studio zawiera gotowe zestawy ustawień dla gumki, smużenia, aerografu oraz stalówki, umożliwiające stworzenie niezwykłych efektów.\nGIMP Paint Studio - Ważne informacje o instalacji\nPędzle i narzędzia GIMP Paint Studio należy ręcznie wgrać do programu GIMP. W tym celu zawartość pobranego archiwum należy skopiować i wkleić do folderu z ustawieniami GIMP-a. Pełną instrukcję instalacji, w zależności od systemu operacyjnego można znaleźć tutaj.\ntagi: brushes, pędzle, pędzle do gimpa, plugin, rysunki, szkic, wtyczki, wtyczki do programów\nOcena GIMP Paint Studio 2.0\nInformacje o GIMP Paint Studio\nSystem operacyjny:Widnows XP, Window Vista, Windows 8, Windows 8.1, Windows 10, Windows 7, Windows 11\nZaktualizowano: 12 stycznia 2021\n1. Nik Collection 4.1.0\nPobrano: 3 737\n2. Adobe Photoshop CS4 - opcjonalne wtyczki PL\nPobrano: 3 370\nPobrano: 1 964\nPobrano: 1 872\nPobrano: 504 157\n2. GIMP Portable 2.10.14\nPobrano: 22 357\n3. GIMP Development 2.99.2\nGIMP Development to wersja deweloperska cenionego edytora graficznego. Aplikacja poza tworzeniem...\nPobrano: 8 602\n4. GIMP Animation Package (GAP) 2.6\nGIMP Animation Package (GAP) to darmowy i praktyczny dodatek do rozbudowanego edytora graficznego...\nPobrano: 3 949\n5. GIMP Shop - GIMP Photoshop Edition 2.8.18\nGIMP Shop - GIMP Photoshop Edition to ulepszona wersja znanego programu do edycji grafiki...\nPobrano: 3 687


Yellowstone - nowa zapowiedź 4. sezonu. Jest data premiery - naEKRANIE.pl\nYellowstone - nowa zapowiedź 4. sezonu. Jest data premiery\nW nowej zapowiedzi Yellowstone pojawia się John Dutton, w którego wciela się Kevin Costner. Wyjawiono również datę premiery 4. sezonu.\nMagda Muszyńska 20 sierpnia o 09:58\n4 sezon teaser zapowiedź premiera\nfot. Paramount Network\nYellowstone, który opowiada o ranczerskiej rodzinie Duttonów, powróci z 4. sezonem na antenę stacji Paramount w USA 7 listopada 2021 roku. W nowej serii gościnne występy zaliczą Jacki Weaver, Piper Perabo i Kathryn Kelly. Do stałej obsady dołączy Finn Little, który wcieli się w młodzieńca przypominającego młodego Ripa (Cole Hauser), który ma na imię Carter.\nDo sieci trafiła nowa zapowiedź serialu od Taylora Sheridana, w której pokazany jest John Dutton. Postać wykrwawia się na drodze, co jest związane z końcówką 3. sezonu, gdzie został postrzelony. W bohatera wciela się Kevin Costner. To w tym teaserze podano informację o dacie premiery nadchodzącej serii.\nYellowstone - zapowiedź 4. sezonu\nW serialu oprócz wymienionych aktorów występują: Luke Grimes, Kelly Reilly, Wes Bentley, Cole Hauser, Kelsey Asbille, Brecken Merrill, Jefferson White, Forrie Smith, Denim Richards, Ian Bohen, Ryan Bingham, Gil Birmingham i Will Patton.\nPrzypomnijmy, że Yellowstone rozszerza swój świat o kolejne spin-offy, których twórcą jest Taylor Sheridan. Pierwszy z nich jest prequelem i nosi tytuł Y: 1883. Historia rozgrywa się wiele lat przed wydarzeniami z Yellowstone i opowiada o rodzinie Duttonów, w której widzowie zobaczą ich ekspansję na Zachód, aż do czasu osiedlenia się w Montanie. W serialu zagrają Sam Elliott, Tim McGraw i Faith Hill. Premiera jest zaplanowana na 19 grudnia w USA. Kolejne spin-offy to Land Man i 6666, w którym według doniesień mają zagrać Jefferson White (Jimmy) i Ryan Bingham (Walker).\nTaylor Sheridan stworzył również kolejny serial dla Paramount zatytułowany Mayor of Kingstown, którego amerykańska premiera jest zaplanowana na 14 listopada. W obsadzie są Jeremy Renner i Dianne Wiest.\nYellowstone - Y: 1883, kto zagra w prequelu? W obsadzie zwycięzcy Grammy\nYellowstone - nowi aktorzy w obsadzie. Kiedy premiera 4. sezonu?\nMarvel's Avengers - Spider-Man opóźniony. Kiedy wcielimy się w Pajączka?


Twórcy The Pirate Bay skazani | GRYOnline.pl\nWiadomość pozostałe 17 kwietnia 2009, 13:45\nTwórcy The Pirate Bay skazani\nPo dłużącym się procesie sądowym przeciwko czterem właścicielom The Pirate Bay znamy wyrok Szwedzkiego Sądu. Dziś rano Peter Sunde, Fredrik Neij, Gottfrid Svartholm oraz Carl Lundström zostali uznani za winnych stawianych im zarzutów i skazani prawomocnymi wyrokami.\nZałożycieli witryny obsługującej formaty Peer 2 Peer oskarżono o współudział w rozpowszechnianiu materiałów objętych prawami autorskimi. Według sędziów czyn ten zasługuje na 1 rok pozbawienia wolności dla wszystkich czterech pozwanych. Dodatkowo każdy z nich zobowiązany jest do zapłacenia grzywny o łącznej wartości przekraczającej 2,4 miliona funtów. Jest to rekompensata dla licznych poszkodowanych, w skład których wchodzą takie koncerny, jak: Sony Music Entertainment, Warner Bros, Columbia Pictures czy EMI. Mimo jednoznacznej decyzji sądu, Peter Sunde już dziś zapowiada apelację. Dodatkowo zapewnia, że hostowanie strony The Pirate Bay jak na razie będzie kontynuowane.\nDla przypomnienia, proces przeciwko twórcom witryny był jednym z największych ciosów wymierzonych w globalne piractwo. Wytwórnie, których materiały nielegalnie trafiły do sieci, domagały się odszkodowania przekraczającego 13 milionów dolarów. Wbrew spekulacjom głoszącym rychłe umorzenie sprawy oraz niekompetencję prokuratury, dotychczas szwedzkim „przedsiębiorcom” nie udało się odeprzeć stawianych zarzutów. Wygląda na to, że dramat śledzony przez miliony przeciętnych obywateli (w tym tysiące graczy) dobiega końca. Zwycięstwo sprawiedliwości czy cios wymierzony w wolność człowieka? Zdecydujcie sami.\nWieści ze świata w telegraficznym skrócie (17 kwietnia 2009)\nPoradnik: Grand Theft Auto: Chinatown Wars\nOtwarta beta Battlefield Heroes ruszy tego lata\nTriki - od dziś na GRY-OnLine\nNiepotwierdzone rewelacje na temat Gran Turismo 5 i Gran Turismo Mobile


Pożar w wieżowcu- przyczyna i skutki zdarzenia – LSW24.pl\nHome/AKTUALNOŚCI/Pożar w wieżowcu- przyczyna i skutki zdarzenia\nel31 grudnia 2020\nDo groźnego pożaru doszło wczoraj w Świdniku w 10-piętrowym budynku mieszkalnym (link). Ogniem zajęło się mieszkanie znajdujące się na 9 piętrze wieżowca. Dwie osoby trafiły do szpitala. Stan jednej jest ciężki. Do sprawy zatrzymano 38-letniego mężczyznę. Trwa wyjaśnianie dokładnych okoliczności tego zdarzenia.\nGodzina 19.04 w środę 30 grudnia, Straż Pożarna otrzymuje wezwanie do pożaru mieszkania w świdnickim wieżowcu. Na miejscu okazuje się, że płonie mieszkanie na 9 piętrze. Natychmiast na miejsce zostały skierowane wszystkie służby. Łącznie w akcji udział wzięło 13 zastępów Straży Pożarnej: 6 ze Świdnika, 5 z powiatowych OSP oraz 2 z Lublina. Lubelscy strażacy przyjeżdżają z mechanicznymi drabinami o wysokości 37 i 42 metrów. W działaniach udział bierze 44 strażaków. Akcja jest kierowana przez Zastępcę Komendanta Powiatowego PSP w Świdniku bryg. mgr inż. Pawła Belniaka. Na miejscu pojawił się także nadbryg. Grzegorz Alinowski– Lubelski Komendant Wojewódzki PSP.\nPodczas akcji gaśniczo- ratowniczej strażacy musieli ewakuować 58 osób. 10 osób trzeba było ściągnąć bezpośrednio z balkonów. Byli to mieszkańcy z lokali usytuowanych głównie na 9 i 10 piętrze wieżowca- ich droga ucieczki została odcięta przez zadymienie na korytarzu. Część osób potrzebowała pomocy ze względu na podtrucie dymem, został im podany tlen. Ewakuowani mieszkańcy zostali tymczasowo umiejscowieni w pobliskiej szkole podstawowej. Świdniczanie pomagali im poprzez przynoszenie ciepłych okryć czy napojów.\nW pożarze łącznie poszkodowanych zostało około 18 osób. Dwie przetransportowano do szpitali. Jak informuje rzecznik prasowa świdnickiej policji aspirant Elwira Domaradzka: „Stan jednej z nich – 38-letniej kobiety jest ciężki. Druga osoba pozostała na obserwacji i jej życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. Pozostałe osoby wymagające pomocy medycznej otrzymały ją na miejscu w karetkach.” Obecnie poszkodowana kobieta przebywa z poparzeniami w szpitalu w Łęcznej.\nDziałania strażaków kończą się o godzinie 23.07. Po sprawdzeniu budynku przez strażaków oraz nadzór budowlany mieszkańcy mogli wrócić do swoich mieszkań z wyłączeniem dwóch lokali mieszkalnych (mieszkania w którym wybuchł pożar oraz lokalu bezpośrednio nad nim) Osobom potrzebującym noclegu hotel zapewnił świdnicki Urząd Miasta.\nJak mówi oficer prasowy st. kpt. Paweł Dańko ze świdnickiej KPPSP w pożarze nie było żadnych ofiar śmiertelnych: ” Według pierwszych ustaleń prawdopodobnym powodem zdarzenia było zaprószenie ognia przez użytkowników mieszkania na 9 piętrze wieżowca.” Wszystkie informacje będą weryfikowane, a dokładna przyczyna pożaru badana przez biegłych.\nŚwidnicka policja dodaje, że do sprawy został zatrzymany 38-letni mężczyzna, który zajmował lokal objęty pożarem. W chwili zatrzymania był nietrzeźwy.\nDzisiaj na miejscu trwają czynności policyjne z udziałem biegłych. Jak mówi st. kpt. P. Dańko: „ Według wstępnych szacunków, koszt strat związanych z pożarem to około 300 tysięcy złotych, w tym budynki 50 tys. zł. Doszczętnie spalone zostało mieszkanie w którym wybuchł pożar. Lokal pod nim został zalany wodą w trakcie gaszenia ognia. W części okien, w związku z wysoką temperaturą, popękały szyby oraz ściany. Zniszczona jest część elewacji budynku.” – dodaje, że podczas swoich działań strażacy musieli wyważyć także drzwi do niektórych mieszkań w celu sprawdzenia czy nie przebywają w nich ludzie.\nDzisiaj na miejscu trwają czynności policyjne z udziałem biegłych.\nźródło: KPP w Świdniku, KPPSP w Świdniku\nElwira Dmaradzka ewakuacja Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Świdniku KPP w Świdniku Lsw24 lsw24.pl ogień pożar Paweł Dańko policja powiatlsw pożar w Świdniku pożar w wieżowcu straż pożarna świdnik zaprószenie ognia\nTrawniki: "Mamy historyczny budżet"


10 milionów złotych na zabytki - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 17 marca 2018, 19:24\n„Chodzi zarówno o remonty dachów i ścian, jak i zadania z zakresu renowacji wnętrz czy konserwacji cennego wyposażenia zabytkowych gmachów” - poinformował Całbecki.\nWyraził wdzięczność dla wszystkich właścicieli i administratorów obiektów zabytkowych, którzy z zaangażowaniem dbają o „materialne dziedzictwo regionu”. Podkreślił, że prace renowacyjne odbywają się nie tylko w najbardziej znanych obiektach, ale także obejmują m.in. niewielkie świątynie w małych wsiach.\n„Kolejne kilkadziesiąt milionów złotych z RPO rozdysponowaliśmy na realizację projektów indywidualnych, między innymi w zabytkach Chełmna, Aleksandrowa Kujawskiego, Bydgoszczy i Torunia, Włocławka i Grudziądza. Naszą aktywność w dziedzinie ochrony zabytków zauważyła Unia Europejska, która przyznała naszemu województwu prestiżowe wyróżnienie Europa Nostra” - wskazała rzecznik prasowa Urzędu Marszałkowskiego Beata Krzemińska.\nWśród przedsięwzięć, które są w tegorocznym projekcie zarządu województwa są także takie, które były już realizowane etapami w latach ubiegłych. Środki zostaną przeznaczone m.in. na remonty dachów, ale także odnowę czy konserwację fresków oraz ołtarzy w kościołach. Lista obejmuje m.in. kolejny etap prac w kościele św. Stanisława i św. Marii Magdaleny w Przypuście w powiecie aleksandrowskim, odnowienie wieży zamkowej w Brodnicy czy działalność konserwatorów w zabytkowym kościele farnym w Chełmnie. Odnowiona zostanie także część elewacji krzyżackiego zamku w miejscowości Zamek Bierzgłowski w powiecie toruńskim. (PAP)


Świnia co wczoraj był kolegą… | Niepoprawni.pl\nTak więc ten „zawiedzony” bloger kolejny raz usunięty z polskiego portalu, choć miał przecież swój komputer poszedł do kolegi, licząc, że nie on konsekwencje swego czynu poniesie. Tam impreza była miła, w trakcie tej imprezy poprosił kolegę, by pozwolił mu skorzystać z jego komputera. Czyż można się dziwić, że kolega koledze komputer użyczył? Korzystając z uprzejmości swego kolegi wysłał pliki, które w ciągu kilku dni sprawiły temu koledze poważne problemy, w sumie nieodwracalne, bo w wyniku tego działania właściciel komputera musiał się pożegnać z kilkuletnim budowaniem swojej twarzy i pozycji na pewnym portalu. Pytanie poszkodowanego przez siebie kolegi „Dlaczego to zrobił?”, nasz „świnia co wczoraj był kolegą” zbył głupim uśmieszkiem.\nAle o tym, że wraz ze swymi\nkontrik - 6 Kwietnia, 2020 - 13:33\nAle o tym, że wraz ze swymi kacapami tępiłeś człeka, to ani słowa.\nBo fałszywy Zawisza zawsze chce wyjść na nieumyślnego geniusza, arbitra kultury i pogromca zła.\nA sam zgłosił się służyć obrzydliwicom, antypolakom i antykatolikom. To\nDziwnym trafem nie wspomnisz też znacznie ważniejszego, że zaprotestowano przeciw chamskiemu atakowi na katolicyzm.\nZamiast z miejsca składać pozew, zwrócono się do administracji.\nTa zaś zareagowała tak, że wycięła blogera. To jest ta wasza słynna kultura.\nStaneliscie w jednym szeregu z kacapskimi antykatolikami, nawet się nie kryjecie.\nI jeszcze do dziś się tym przechwalacie. Wyjątkowe zdebilenie.\nRzeczywiście "wraz z kacapami" tępicie tu człowieka, czyli mnie\nZawisza Niebieski - 6 Kwietnia, 2020 - 14:31\nWielonikowiec Zawiedzony/Mind Serwice kłamstwami, oszczerstwami przy wsparciu damskiego boksera Humpty Dumpty, człowieka chorego Andy-aandy tępią tu każdego Polaka, który ośmiela się powiedzieć cokolwiek inaczej niż oni.\nSą to ludzie, którzy kulturą języka nie są w stanie sprostać dyskusji między Polakami, stąd z Polskich portali wylatują. Takich ludzi należy palcem wskazywać.\nW sprawie tego artykułu również kłamiesz. Tekst ten nie obrażał katolików, nazywał po imieniu pewną grupę ludzi, co się katolikami mienili ale wartości katolickich nie wyznawali.\nNie odróżniacie kłamstwa od prawdy, pomówień od rzeczywistości.\nA ten twój "bohater", to mając jakieś pretensje zamiast zgłosić odważnie z własnego komputera poszedł do kolegi, by mu świństw narobić. To są właśnie wartości tych, co z polskich portali wylatują lotem swobodnym.\nNiebieska panienko pilnuj swojego podwóreczka, bo padre\nHumpty Dumpty - 6 Kwietnia, 2020 - 14:47\nOparenkow znowu zdemaskuje kolejne konto. A poza tym co tam w temacie kłamstwa oświęcimskiego, troliku ze Szmulowizny? :)\nPanie "Trojanoskow", to, że mężczyzn bierze Pan za kobiety\nZawisza Niebieski - 6 Kwietnia, 2020 - 16:24\nzaś kobiety uważa Pan za partnerów do ostrej z nimi walki nosi znamiona problemów z orientacją seksualną zwanymi też homoseksualnymi. Niech Pan uważa, w środowiskach prawicowych nie jest to dewiacja mile odbierana. Ale w tutejszym bagienku nie będzie Pan odosobniony. Pamięta Pan jak pewna grupka pasjonowała się tu zdjęciami miłości męsko-męskiej? A jak tam Szabas u szanownego Pana rodzinnie spędzony? Czy u Pana w synagogach też ograniczenia liczby modlących się jak u nas w kościołach do 50?\nNiech mnie! Się facet odezwał!\nHumpty Dumpty - 6 Kwietnia, 2020 - 18:04\nTeraz już rozumiem, Arturze-na-rurze, dlaczego jesteś lewakiem. Wreszcie wśród swoich, chłopczyco. ;)\nNiech mie... Hamptuś, płci nierozpoznanej się odezwał\nZawisza Niebieski - 7 Kwietnia, 2020 - 00:05\nJest tu już kilku takich, co mają problemy z poznaniem swojej płci. Był taki "Wanda Warska", teraz Hamptuś do niego dołączył.\nA Artur to kto, twój partner? Mnie rodzice inaczej na imię dali. Mówisz o sobie? Myślę, że nawet do poziomu lewaka nie jesteś w stanie dociągnąć?\nWidzisz Hamptusiu, zaorać wasze bagienko to żadna chwała, ot jak dla myśliwego strzelać do krów na pastwisku, albo może lepiej to odda was, do baranów w zagrodzie. Śmiech Polaków was goni, a wy ciągle opłakujecie, że Polacy nie dali wam w gumiakach na salony wejść, celnym kopem w sam środek do waszego bagienka posłali. Tam skąd pochodzisz pewnie gumiak i to norma, No cóż, tajga, pantofli nie założysz ale nie u nas w Polsce. My jednak inne obuwie na salonach stosujemy. Nawet jeśli ktoś zaszczytny zawód hodowcy "trzody chlewnej, co kiedyś była kolegą" wykonuje i w pracy w gumiakach chodzi.


Odjazdowy Bibliotekarz w Krakowie anno Domini 2015 – Blog Charliego Bibliotekarza\nHome/Praca • Wpisy /Odjazdowy Bibliotekarz w Krako …\nOdjazdowy Bibliotekarz odbędzie się w sobotę 23 maja o godzinie 14:00 na dziedzińcu Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Krakowie, al. F. Focha 39. Poniżej macie plakat.\nNie będę się rozpisywał, ale podrzucę za to kilka linków.\nStrona ogólnopolska, Kraków można znaleźć przez mapkę miejscowości biorących udział (chyba już jest ponad 200):\nWydarzenie krakowskie na Fejsbuniu:\nI tutaj też solidne przygotowania do Odjazdowego rozpoczęte dawno temu.\nA teraz filmik promujący Odjazdowego:)


PŚ w Engelbergu: Dominacja Kobayashiego, Stoch dziewiąty - Sportsinwinter.pl\nPŚ w Engelbergu: Dominacja Kobayashiego, Stoch dziewiąty\nDrugi z konkursów z cyklu Pucharu Świata dobiegł końca. Dzisiejszym zwycięzcą na Gross-Titlis-Schanze okazał się reprezentant Japonii, Ryoyu Kobayashi.\nRyoyu Kobayashi,tak brzmi nazwisko dzisiejszego zwycięzcy konkursu. Reprezentant Japonii skoczył na odległość 132,5 i 134 metry, i tym samym zapewnił sobie pierwsze miejsce na podium dzisiejszych zmagań. Zaraz za nim uplasował się zawodnik ze Słowenii, Peter Prevc, który uzyskał odległości 123,5 oraz 127,5 metra. Pierwszej trójki dopełnił Jan Hoerl. Austriak oddał dwa dobre skoki, na odległość 134 oraz 136,5 metra.\nTuż za podium znalazł się Karl Geiger. Zaraz za nim, na piątym miejscu, uplasował się Daniel Huber. Jedno oczko niżej ukończył zmagania jego rodak, Philipp Aschenwald. Siódma lokata należała dziś do reprezentanta Norwegii, Mariusa Lindvika. Robert Johansson zajął ósme miejsce w stawce. Kamil Stoch zajął dziewiątą lokatę. Pierwszą dziesiątkę zamknął Stephan Leyhe.\nKwalifikacje do konkursu zostały odwołane, w pierwszej serii mogliśmy więc obserwować wszystkich zawodników, którzy pojawili się w Szwajcarii. Warunki od początku konkursu były loteryjne. Kompensaty za wiatr sięgały kilkudziesięciu punktów, a rekordzistą dzisiejszego dnia był Piotr Żyła. Jego dodatek za niekorzystne warunki sięgnął 26,2 punktu. Trzech zawodników później skakał Jan Hoerl. Austriakowi odjęto 5,9 punktu, ponieważ miał dobre warunki i wiatr pod narty.\nPozytywnym akcentem konkursu są także punkty zdobyte przez Siergieja Tkaczenko. Kazach ukończył zmagania na 24 miejscu. Szwajcarzy także mogą być zadowoleni. Gospodarze mieli w drugiej serii aż czterech reprezentantów. Kilian Peier został sklasyfikowany na 11. miejscu, a Gregor Deschwanden objął 20. lokatę. Andreas Schuler zajął 26, a Dominik Peter 29. miejsce.\nNie zadowalają niestety wyniki reprezentantów Polski. Jedynie Kamil Stoch oraz Stefan Hula zakwalifikowali się do drugiej serii konkursu. Piotr Żyła ukończył zmagania na 33, a Maciej Kot na 35 miejscu. Klemens Murańka uplasował się na 44. miejscu, a Dawid Kubacki objął dopiero 47 lokatę. Jakub Wolny zajął 52. miejsce.\nTags: Engelberg 2019, Jakub Wolny, kamil stoch, maciej kot, pś engelberg 2019/2020, PŚ w Engelbergu, pś w skokach, Puchar Świata w Engelbergu, Puchar Świata w skokach narciarckish 2019/2020, skoki, skoki narciarskie, skoki wyniki\nPrevious Skład polskich skoczków na Turniej Czterech Skoczni\nNext Puchar Kontynentalny w Engelbergu odwołany


Mercedes klasa ML | W164 320 ciężko odpala na zimnym śliniku | MERCEDES Forum\n( Mercedes klasa ML ) W164 320 ciężko odpala na zimnym śliniku\nPosiadane auto: W164 320 CDI 2006\nWysłany: Nie 16 Lip 2017, 09:18\nW164 320 ciężko odpala na zimnym śliniku\nPróbuje rozwiązać kolejny problem z samochodem ( W164 320cdi 2006r), a mianowicie problemem jest jego ciężki rozruch na zimny silniku lub po dłuższym postoju . Żeby odpalił musi z 10 razy obrócić silnikiem , ewentualnie przekręcam kluczyk na zapłon , czekam 10 sekund i tak za trzecim razem odpalam. Wtedy jest troszkę lepiej . Wymieniłem wszystkie świecę i podmieniłem przekaźnik świec ale efekt taki sam . Poprzedni właściciel wymienił też akumulator .\nCo może być przyczyną i co z tym zrobić ?\nWysłany: Nie 16 Lip 2017, 10:40\nAIRMATIC proszę o pomoc\nPodczas tego odpalania podłącz sobie miernik pod którąś świecę i zobacz czy na pewno dochodzi prąd. W starszych V6 buły świece 4.4V a w nowszych 7V i przekaźniki są też różne. Sterowanie świec odbywa się na magistrali LIN do której jest podłączony sterownik świec i regulator w alternatorze. Najczęściej w takich przypadkach jest przekaźnik świec ale może być też regulator alternatora, ciśnienie sprężania na cylindrach lub za niskie ciśnienie paliwa na listwie common rail spowodowane np. przeciekami wtryskiwaczy zaworu na listwie lub wydajności pompy paliwowej na silniku lub elektrycznej w zbiorniku. Zacznij od prądu na świec ach jest to najłatwiejsze potem ewentualnie sprawdź komputerem ciśnienie paliwa i ciśnienie sprężania.\nWysłany: Nie 16 Lip 2017, 16:46\nRe: ( Mercedes klasa ML ) W164 320 ciężko odpala na zimnym śliniku\nświece już sprawdzałem , podłączyłem próbówkę z żarówki i po zapłonie żarówka świeci mocno , jeżeli gaśnie kontrolka świeć żarowych to żarówka traci moc mniej więcej o połowę ale nadal świeci . Nie pamiętam co się działo juz po odpaleniu .\nWysłany: Nie 16 Lip 2017, 19:28\nMyślę że w takim bądź razie świece możesz wykluczyć tym bardziej że pisałeś są wymienione. Sprawdź ciśnienie paliwa przez wartości rzeczywiste komputerem to tęż proste i bez większych nakładów pracy. Gorzej jest sprawdzić ciśnienie sprężania jeśli jest w normie (silnik 642.8 od 23-30 bar silnik 642.9 od 27-32 bar) to wypadało oddać wtryskiwacze do sprawdzenia. Trzeba mieć zaufany warsztat bo jakie byś wtryski nie dał do sprawdzenie to z automatu ci powiedzą ze są niesprawne totalne szroty.\nWysłany: Nie 16 Lip 2017, 21:18\nNa diagnostykę w dobrym warsztacie i z porządnym SD muszę się dopiero gdzieś umówić . Jak samochód odpali to jedzie normalnie , niema żadnych problemów z mocą czy obrotami . Czy zna ktoś może jakiś dobry warsztat na Podkarpaciu w którym można by było sprawdzić auto ?\n17) przekaźnik świec żarowych, kontrola świec i ML 400 cdi »\n18) żółty wykrzyknik w trójkoncie w liczniku »


Księga Nehemiasza – Wikipedja, wolna encyklopedia\nKsięga Nehemiasza – (hebr. נְחֶמְיָה Nehemia) jedna z ksiąg Pisma Świętego zawarta w Starym Testamencie.\nPierwotnie księga ta wraz z Księgą Ezdrasza stanowiła jedną całość zwaną Księgą Ezdrasza. Puźniej Żydzi podzielili ją na księgi 1 i 2 Ezdrasza, a jeszcze puźniej Księga 2 Ezdrasza stała się znana jako Księga Nehemiasza. Wydażenia wspomniane w jej początkowej części dzieli od ostatnih wydażeń opisanyh w Księdze Ezdrasza mniej więcej 12-13 lat. Sprawozdanie Księgi Nehemiasza zaczyna się zatem u shyłku roku 445, a kończy po roku 433 p.n.e.\nOpisuje historię powrotu z wygnania do Jerozolimy tżeciej grupy Żyduw pod wodzą wielkiego pżywudcy, Nehemiasza. Nehemiasz został wybrany pierwszym gubernatorem Jerozolimy i zainicjował odbudowę muruw miasta. Jego reformy religijne pokrywały się z dziełem Ezdrasza.\nKsięga Nehemiasza harmonizuje z resztą Biblii. Wielokrotnie nawiązuje do Prawa, wypowiadając się między innymi na temat małżeństw z cudzoziemcami (poruwnaj Pwt 7,3 i Ne 10,30), pożyczek (Kpł 25,35–38; Pwt 31,10–13 i Ne 8,14-18).\n3 Czas spisania\n4 Głuwne wydażenia\n5 Znaczenie i pżesłanie\nCzęść 1: Nehemiasz powraca do Jerozolimy i rozpoczyna odbudowę muruw (rozdziały 1–7)\nNehemiasz otżymuje złe wiadomości i modli się za Jerozolimę (1 rozdz.)\nPowrut Nehemiasza (2 rozdz.)\nOdbudowa muruw wbrew opozycji (3,1–7,3)\nLista wygnańcuw, ktuży powrucili (7,4–73)\nCzęść 2: Prawo, pokuta i odnowione pżymieże (8–10)\nEzdrasz czyta Prawo i lud wyraża żal – modlitwa (9,1–37)\nLud podejmuje zobowiązanie, iż będzie pżestżegał Prawa (9,38–10,39)\nCzęść 3: Lud i jego reformatorski gubernator (rozdziały 11–13)\nListy ludzi i kapłanuw (11,1–12,26)\nPoświęcenie nowyh muruw: Jerozolima może w końcu się bronić (12,27–43)\nReformy Nehemiasza (12,44–13,31)\nNehemiasz powrucił do Jerozolimy w 445 r. pżed Chr. i był gubernatorem pżez dwanaście lat, to jest do roku 433 pżed Chr. Sposub, w jaki ta księga wiąże się z księgą Ezdrasza i grupą, kturą on pżywiudł, nie zawsze jest łatwy do określenia. Nehemiasz zostawił wysoce rozwinięty perski dwur krulewski i pżybył do miasta, kture dopiero zaczęto odbudowywać, w kturym dużo było jeszcze haosu. Mniej więcej w tym okresie działał prawdopodobnie prorok Malahiasz.\nŚcisłe związki, jakie istnieją pomiędzy tą księgą a 1 i 2 Księgą kronik oraz Księgą Ezdrasza wskazują, że spisano ją około roku 400 pżed Chr., ale najważniejszą częścią księgi wydaje się być dziennik Nehemiasza.\nGłuwne wydażenia[edytuj | edytuj kod]\nPowrut Nehemiasza do Jerozolimy (rozdz. 2)\nUkończenie odbudowy muruw (rozdz. 6)\nZnaczenie i pżesłanie[edytuj | edytuj kod]\nNehemiasz, człowiek czynu, zdołał rozbudzić nadzieję w pżygnębionym narodzie i dał mu zaruwno duhowe, jak i praktyczne pżywudztwo, aby mugł on wypełnić trudne zadanie w obliczu zagożałej opozycji. Był ruwnież człowiekiem modlitwy do końca zawieżającym Bogu, skutecznym w działaniu. Za jego panowania dzięki pomocy Ezdrasza, życie religijne Żyduw uległo odnowieniu.\nKsięgi Ezdrasza – nazwy ksiąg w rużnyh wydaniah.\nKsięga Nehemiasza w pżekładzie Biblii Tysiąclecia\n1 Księga Krulewska (1Krl)\n2 Księga Krulewska (2Krl)\n1 Księga Mahabejska (1Mh)\n2 Księga Mahabejska (2Mh)\nTę stronę ostatnio edytowano 8 maj 2020, 08:32.


O kondycji kredytowej Polaków - Biznes\nO kondycji kredytowej Polaków\n"O dobrej jakości kredytów można mówić wówczas, gdy zobowiązanie kredytowe spłacane jest w terminie. Wówczas buduje się pozytywna historia kredytowa. Banki oraz BIK posiadają informację zarówno o terminowo realizowanych płatnościach, ale również o opóźnionych płatnościach lub ich braku. Każde opóźnienie, choćby o jeden dzień, odnotowane jest w instytucjach udzielających kredytów. Stosowane w analizach dotyczących portfeli kredytowych określenia kredytów opóźnionych lub 'zepsutej jakości' nazywane są w szczególności takie, które przyjęły status opóźnienia pow. 90 dni, tzn. spłata raty kredytowej nie została odnotowana w banku przez 3 miesiące" - czytamy w komunikacie.\nBIK na bieżąco monitoruje zjawisko jakości kredytów w Polsce. Analizując jakość kredytów konsumpcyjnych, najliczniejszych pod względem liczby udzielanych kredytów, oraz kredytów mieszkaniowych - o najwyższej wartości, udzielonych w ciągu ostatnich kilku lat, są na dobrym i bardzo dobrym poziomie. Przeciętnie o ok. 2% kredytów konsumpcyjnych udzielonych w latach 2012-2016 po roku od ich udzielenia "psuje się", czyli przechodzi w status pow. 90 dni opóźnienia, W przypadku z kolei kredytów mieszkaniowych do grupy opóźnionych po roku od udzielenia przechodzi przeciętnie ok. 0,27% z nich. Oba te wyniki należy interpretować jako zjawisko stabilne, pozytywne, podano również.\n- W porównaniu do sytuacji z 2016 roku w portfelach kredytowych wszystkich czterech produktów kredytowych nastąpiła poprawa jakości. Najwyższą poprawę w 2017 r. odnotował indeks jakości portfela kredytów konsumpcyjnych (pozytywna zmiana o 0,57). Wszystkie cztery indeksy nadal pokazują, przy rosnącej sprzedaży, niski, bezpieczny, a nawet obniżający się poziom ryzyka portfela kredytowego gospodarstw domowych. W każdym z czterech produktów wartość indeksu spadła przynajmniej o 0,2 - powiedział główny analityk BIK Waldemar Rogowski.\nPoprawie jakości udzielanych kredytów sprzyja kilka czynników. M.in. rekordowo niskie stopy procentowe, wzrost wynagrodzeń, a tym samym dochodów gospodarstw domowych, dobra koniunktura w gospodarce przekładająca się na optymistyczne postrzeganie przyszłości przez kredytobiorców. Dzięki działaniom edukacyjnym prowadzonym m.in. przez BIK rośnie wśród Polek i Polaków świadomość roli i znaczenia posiadania dobrej, pozytywnej historii kredytowej, która świadczy o wysokiej wiarygodności kredytowej, podano także.\n"Respondenci, którzy oceniają swoją historię kredytową dobrze lub bardzo dobrze, są częściej mieszkańcami Polski południowej (64%), rzadziej są to osoby z regionu północno-zachodniego (47%)" - czytamy dalej.\nNiemal 3/4 badanych uważa, że ich obecna kondycja kredytowa jest bardzo dobra i dobra, co motywowali tym, że są w stanie bez większego problemu spłacać obecne zobowiązania kredytowe. Jednak gdy w grę wchodziłyby kolejne kredyty, to optymizm znacząco spada. Możliwość zaciągnięcia kolejnej pożyczki i jej regularnej spłaty ostrożnie szacuje 33% osób, a kolejne 28% potwierdziło, że wręcz nie byłoby w stanie poradzić sobie z nowym zobowiązaniem, podano także.\n"Mieszkańcy regionu południowego częściej niż mieszkańcy pozostałych regionów podkreślają rolę oszczędzania, deklarują również, że kredyty biorą tylko wtedy, gdy mają pewność, że je spłacą (i częściej nie wyobrażają sobie sytuacji, że kredytu nie spłacą), a wobec dłużników są bardziej bezkompromisowi niż mieszkańcy pozostałych regionów. Na ich stosunek do kredytów i zobowiązań może wpływać zarówno wychowanie i wartości wyniesione z domu rodzinnego, zasady etyczne, jak i możliwość polegania na rodzinie w trudnych sytuacjach (podkreślają te elementy częściej niż inni badani)" - czytamy dalej.


Okna dachowe: przedstawienie najważniejszych kryteriów wyboru\nJesteś tutaj: GłównaGłówna / Blog / Jak wybrać najlepsze okna dachowe?\nPoddasza coraz częściej adaptowane są na dodatkową powierzchnię mieszkalną, w której dzięki przytulnej atmosferze może powstać bardzo dobre miejsce do życia nie tylko dla jednej osoby, ale nawet dla całej rodziny. Jedną z istotnych zalet kupowania takiego mieszkania jest dodatkowy metraż pod skosami, za który zwykle nie musimy płacić, a może stać się dla nas bardzo użyteczny.\n. Często jednak sami decydujemy się na adaptację poddasza na powierzchnię mieszkalną, i wtedy musimy wykonać generalny remont, aby miejsce to stało się dla nas komfortowe i spełniało wszystkie funkcje standardowego mieszkania. Ważne jest przede wszystkim dokładne uszczelnienie i ocieplenie dachu, a w związku z tym także wybranie odpowiednich okien dachowych, które będą łatwe w obsłudze i zapewnią wystarczającą ilość światła we wszystkich pomieszczeniach.\nOkna dachowe warto przede wszystkim dobrać do rozstawu krokwi w naszym dachu i znaleźć taką ich szerokość, która będzie mieściła się między nimi, co sprzyja stabilności konstrukcji i znacznie ułatwia montaż samego okna. Zwróćmy również uwagę na wysokość okien i dobierzmy takie, które będzie można zamontować w dachu w taki sposób, by ich dolna krawędź znajdowała się co najmniej 110 cm nad podłogą. Pozwoli to na montaż grzejników pod nimi i zapewni prawidłową cyrkulację powietrza w pomieszczeniu.\nInnym ważnym parametrem, na który powinniśmy zwrócić uwagę, jest współczynnik przenikania ciepła. Dostarcza on onformacji o tym, czy nasze okno chroni dom przed ubytkami ciepła zimą oraz dostawaniem się gorąca do wewnątrz latem. Kolejne istotne parametry to klasa przepuszczalności powietrza, wodoszczelność (okno dachowe musi nas dobrze chronić przed napierającym deszczem) oraz wytrzymałość na podmuchy wiatru i stopień tłumienia hałasu. Na koniec ważne jest także zastanowienie się nad optymalnym kształtem naszego okna, sposobem jego otwierania oraz materiałem, z którego będzie wykonana rama. Poznanie tych parametrów pozwoli nam dokonać lepszego wyboru i lepiej zorientować się w bogatej ofercie dostępnej na rynku.


Mieszkanie Bydgoszcz - 52 m2 - 375 000 zł\n4 piętro w bloku z płyty z 1978 roku\nMieszkanie czteropokojowe (65,81m2) na parterze w bloku mieszkalnym na bydgoskich Wyżynach. Mieszkanie składa się z czterech samodzielnych pokoi, kuchni, łazienki oraz WC w znanym nam układzie szczecińskim. Lokal znajduje się na parterze bloku położonego na terenie zamkniętym a jego dwu strony rozkład sprawia że jest to jasne przestronne mieszkanie. Stan lokalu sprzyja własnej aranżacji. ...\nŁadne, zadbane 4 -pokojowe mieszkanie usytuowane na 3 piętrze w bloku w dzielnicy Wyżyny BIV. Standardowy układ szczeciński. Pokoje wielkości 16;11;9;8m 2. Na podłodze parkiet w idealnym stanie, ściany gładzie. Kuchnia umeblowana kafelki w pasie roboczym. Łazienka również w płytkach z kabiną natryskową. Wc osobno, płytki, podwieszany sufit. W cenie nieruchomości pozostaje umeblowanie...


Pulpety z pstrąga i krewetek w sosie koperkowym - Kuchnia Breni\nKwiecień 11\t/ Dania obiadowe\nPulpety z pstrąga i krewetek w sosie koperkowym\nTen przepis to inspiracja z pobytu w Głęboczku. Jedną z propozycji do wybrania na obiad (tę właśnie wybrałam) były pulpety ze szczupaka z krewetkami w sosie koperkowym.\nTo co mnie zachwyciło w tym daniu to smak ryby, krewetek niczym nie zdominowany. Nie było tam dominacji czosnku, cebuli lub innych przypraw; był pyszny smak ryby z lekkim smakiem krewetek. To wszystko było w lekkim sosie śmietanowo-koperkowym – po prostu pycha.\nJa postanowiłam zrobić coś podobnego z filetów z pstrąga łososiowego, do tego dodałam kilka ugotowanych krewetek, doprawiłam solą, pieprzem i koniecznie sokiem z cytryny i były pyszne, lekkie pulpety z ryby i krewetek. Do tego wystarczył ryż i obiad był rewelacyjny. Koniecznie spróbujcie 😉\n2 duże filety z pstrąga łososiowego,\n10 dag świeżych krewetek,\nFilety z ryby czyścimy z ości i kroimy na kawałki. Krewetki myjemy i gotujemy 4 minuty a następnie po odcedzeniu i wystudzeniu czyścimy ze skorupek.\nDo malaksera wkładamy rybę, krewetki, jajko i miksujemy około 1 minuty. Taką zmieloną mieszankę wyjmujemy z malaksera do miski, dodajemy sól, pieprz, sok z cytryny, i mieszamy. Następnie formujemy kulki , obtaczamy w mące i smażymy na rozgrzanym tłuszczu około 4 minut . Do garnka dajemy masło, pokrojoną w kostkę cebulę i dusimy około 3 minut na wolnym ogniu. Następnie dodajemy pulpety i podsmażamy delikatnie obracając kulki. Jak już wszystkie kulki będą podsmażone wlewamy 1-2 szklanki wody i gotujemy 7 minut. Koperek kroimy i dodajemy do pulpetów, mieszamy i gotujemy jeszcze 15 minut. Na koniec całość zabielamy śmietaną, doprawiamy solą, pieprzem i zagotowujemy.\nPoprzedni wpis Chleb dyniowy z aromatem czosnku\nNastępny wpis Mazurek z powidłami śliwkowymi i białą czekoladą\nEtykietykrewetki pstrąg pulpety sos koperkowy\nAle pyszne 🙂 Chętnie bym zjadła je wszystkie 🙂\nZ pstrąga? Ciekawy pomysł 😉 Wypróbuję. Dzięki za myśl 😉 Jakbyś szukała jakiś inspiracji to zajrzyj na pewno na wylistuj.pl


Kaki myjemy, osuszamy, obieramy ze skóry, odcinamy górną część razem z liśćmi i kroimy na pół, a następnie kroimy w słupki. Powinno nam w sumie wyjść około 14-16 kawałków.\nKażdy kawałek kaki owijamy ciastem francuskim, na zakładkę - tak jak to się robi w przypadku rurek z kremem. Układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i wkładamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na około 15-20 min. Wyciągamy z piekarnika i studzimy.\nCzekoladę gorzką topimy razem z olejem kokosowym w kąpieli wodnej. Wystudzone rurki maczamy pojedynczo w ciepłej czekoladzie i układamy na papierze do pieczenia. Wkładamy do lodówki do momentu zastygnięcia czekolady.\nPrzechowujemy w lodówce, gdyż w temperaturze pokojowej czekolada robi się miękka.\n* Wpis powstał we współpracy z Olejowe Smaki\nciastka ciasto francuskie czekolada gorzka fit słodycze kaki olej kokosowy olejowe smaki z owocami\nJust Megik 29 listopada 2017 19:33\nBardzo ciekawe połączenie, chyba nigdy takiego nie widziałam! Z chęcią bym zjadła takie rurki :)\nKuchnia MagdaLeny 30 listopada 2017 23:44\nPolecam bo naprawdę są pyszne :) To takie moje wariacje kulinarne ;)\nChujowa Pani Domu 29 listopada 2017 20:02\nPysznie wyglądają Madziu :) mniam...\nAdrian Jakubiak 29 listopada 2017 22:02\nPyszny deserek musi być! :)\nO tak, jest pyszny :)\nEwa 30 listopada 2017 20:37\nWspaniały pomysł, wyglądają rewelacyjnie:)\nKuchnia MagdaLeny 30 listopada 2017 23:45\nIzaa 30 listopada 2017 20:50\nświetny i pyszny pomysł\nKlaudia Jaroszewska-Kotradii - Koci Punkt Widzenia 30 listopada 2017 20:56\njak ja lubię takie rzeczy <3\nSłodkie okruszki 1 grudnia 2017 00:46\nPyszne i szybko, czyli coś co lubię najbardziej ;)\nKuchnia MagdaLeny 15 grudnia 2017 21:30\nJa też lubię takie szybkie desery:)\nBeata 1 grudnia 2017 13:39\nUwielbiam kaki, rurki super :-)\nKuchnia MagdaLeny 15 grudnia 2017 21:31\nCandy Pandas 1 grudnia 2017 15:52\nŚwietnie to wymyśliłaś :D Rurki nadziane kaki to musi być extra :D\nKuchnia MagdaLeny 15 grudnia 2017 21:32\ndorota z kobietytomy.pl 3 grudnia 2017 20:03\nBardzo ciekawy pomysł :) super.\nKuchnia MagdaLeny 15 grudnia 2017 21:33\nI bardzo pyszny :) Polecam :)


Zostań ekspertem od innowacji - Puls Biznesu - pb.pl\nPodczas bezpłatnych szkoleń i warsztatów mikro- i małe firmy z Małopolski dowiedzą się wszystkiego o wdrażaniu innowacji.\nMałopolska Agencja Rozwoju Regionalnego (MARR) rozpoczęła rekrutację chętnych do projektu „Ekspert ds. innowacji”. Przedsięwzięcie składa się z cyklu bezpłatnych szkoleń i warsztatów, a mogą wziąć w nim udział właściciele i pracownicy mikro- i małych przedsiębiorstw, które mają siedzibę lub oddział na terenie województwa małopolskiego. Tematyka kursów jest bardzo szeroka i obejmuje zagadnienia z zakresu innowacji technologicznych,organizacyjnych, procesowych i marketingowych. Uczestnicy dowiedzą się m.in., jak wprowadzić na rynek nowy produkt i poznają metody organizacji przedsiębiorstw, w tym elastyczne formy zatrudnienia i zarządzania personelem. Eksperci będą mówili m.in. o nowych metodach marketingowych i nowatorskich technikach produkcji oraz dystrybucji. Przedsiębiorcy nauczą się, jak zarządzać stresem i konfliktem, a także rozwiną umiejętności przywódcze. Uzupełnieniem szkoleń będą warsztaty „Transfer wiedzy”, podczas których uczestnicy poznają m.in. dobre praktyki dotyczące innowacji. Zajęcia będą się odbywać na terenie Małopolski.\nPoprowadzą je doświadczeni trenerzy i eksperci z poszczególnych dziedzin. Zaplanowanych jest siedem edycji kursów — pierwsza wystartuje na przełomie czerwca i lipca, a zakończy się we wrześniu.\n11.06 Tego dnia upływa termin składania dokumentów do projektu.\nSzczegóły dotyczące projektu można znaleźć na stronie: http://www.marr.pl/ekspertinnowacji.html\nInnowacje , Projekty , Projekt , Eksperci , Zarządzanie , Archiwum\nPuls Innowacji / Zostań ekspertem od innowacji


Czy da się wyszukać rozwiązania całkowitego usuwania wad wzroku? - Zabiegi oraz pielęgnacja\nPowszechnie wiadomo, że zdrowie jest jedną z najogromniejszych wartości w trakcie całego naszego życia. Posiadanie pod każdym względem sprawnego organizmu pozwala nam bowiem przyzwoicie działać w otaczającej nas rzeczywistości. Na nieszczęście, doświadczenie wyraźnie ukazuje nam, że pożądany przez nas stan jest daleki od ideału.\nNasze ciała są bowiem wyjątkowo zawodnymi układami, jakie nie w każdym przypadku działają właściwie. Mnóstwo chorób oraz długotrwałych schorzeń, które mogą nas spotkać potrafią być niebywale problematyczne w perspektywie długookresowej. Do ich grona niewątpliwie zaliczyć musimy wszelkiego typu wady wzroku, jakie mogą w fundamentalnym stopniu wywrzeć wpływ na zmniejszenie naszych zdolności kognitywnych.\nNasza genetyka potrafi bowiem niepoprawnie rozwijać układy wzrokowe, czego efektem są mnogie wady, które posiadamy. Okazuje się tymczasem, że taka sytuacja nie musi mieć miejsca nas przez całe życie. Przeważnie metodą leczenia naszego wzroku jest naturalnie stałe noszenie okularów. Niemniej jednak nie jest to wyłączne rozwiązanie, jakie rekomendowane jest w dniu dzisiejszym przez profesjonalistów z branży medycznej. Które inne możliwości leczenia jesteśmy zobowiązani skutkiem tego wziąć pod uwagę, jeżeli zależy nam na dobrym wzroku?\nDzisiejsze możliwości korekcji każdego typu wad wzroku są wyjątkowo szerokie, w następstwie tego też powinniśmy je obligatoryjnie wykorzystać. Techniki okulistyczne, jak korekcja laserowa, na przestrzeni ostatnich lat zauważalnie się rozwinęły, co rzecz jasna stanowi dla nas wielką korzyść. Osoby, które skutkiem tego zmuszone były niegdyś nosić okulary, by usunąć swoją wadę wzroku bądź zmniejszyć jej wpływ na codzienne funkcjonowanie mogą dzisiaj zdecydować się na nowatorskie leczenie, jakim jest właśnie laserowa korekcja wzroku.\nW większości wypadków dotykające nas dolegliwości oczu takie jak krótkowzroczność bądź dalekowzroczność mogą zostać pod każdym względem wyeliminowane, jeśli przeprowadzimy ten fachowy zabieg. Wykorzystywany laser stanowi w tym miejscu doskonałe narzędzie do udoskonalenia pracy naszej rogówki oraz jej skorygowania.\nCzy ta wzmianka wywołała Twoją dociekliwość? Jeśli tak, to zobacz ten niesamowicie wyczerpujący tekst (https://medimix.pl/igly-i-venflony). On zapewne też jest warty przeczytania.\nTego typu czynności medyczne z pewnością są powiązane z pewnym wydatkiem pieniężnym, który będziemy musieli ponieść, jednak jest on kompletnie usprawiedliwiony.\nKategoria: Zdrowy wygląd to podstawa Tagi: genetyka, okulary, wady, wady wzroku, wzrok, zabieg\n← Skuteczny patent na piękną skórę Szukasz dobrego protetyka lub dentystę? Ekspertów na pewno odszukasz w stolicy Polski →


Globtroter - INSTYTUT WYDAWNICZY ERICA: OLGIERD BUDREWICZ – DŻENTELMEN W PODRÓŻY\nOd śmierci Olgierda Budrewicza (10.2.1023 – 20.11.2010), znakomitego reportera, pisarza, podróżnika i varsavianisty, którego relacje ze świata miały znaczący wpływ na zainteresowania i życie wielu jego młodych czytelników, upłynęło już niemal sześć lat. Blisko trzy lata temu, we wrześniu 2013 roku, odbyła się premiera poświęconego mu filmu dokumentalnego, prace nad którym zaczęły się jeszcze za życia „dżentelmena w podróży”, jak określiła go we wstępie do tej książki jedyna córka Ewa. Obecnie, dzięki gronu przyjaciół, wśród których znaczącą rolę odegrał Grzegorz Micuła, dziennikarz i podróżnik, autor nie tylko krótkiej biografii Budrewicza oraz wspomnień ze wspólnych z nim podróży po świecie, ale również informacji o bohaterze tej książki na jej tylniej okładce, ukazał się tom wspomnień o tym niezwykłym człowieku. Napisało je niemal 70 przyjaciół, członkowie najbliższej rodziny: córka, wnuczka i zięć, a także ludzie, którzy współpracowali czy stykali się z Olgierdem Budrewiczem w ciągu jego 88-letniego życia. Książkę otwiera Wstępem i zamyka ciekawym Wspomnieniem o Ojcu córka Ewa Budrewicz – Wałaszewska, anglistka i tłumaczka literatury. Chociaż ostatnią w niej pozycją jest emocjonalnie napisany List do Dziadka jego jedynej wnuczki Olgi Saffon, architektki wnętrz, stylistki mody i mamy też jedynej prawnuczki Olgierda, Lily.\nSą to wspomnienia niekiedy krótkie, przeważnie 1-2 stronicowe, uzupełnione zdjęciami. W paru przypadkach dosyć obszerne jak na tę książkę, gdyż 6-stronicowe. Bardzo wzbogacają one mnóstwem faktów, scenek i detali nie tylko wiedzę o życiu, działalności, podróżach i pisarstwie jej głównego bohatera, ale również o Polsce i świecie w tym tak trudnym i skomplikowanym okresie naszych dziejów: od przedwojennej i okupacyjnej Warszawy, konspiracji antyhitlerowskiej i Powstania Warszawskiego w których uczestniczył młody Budrewicz, poprzez mroczne lata bezpośrednio powojenne oraz już trochę łagodniejsze czasy „realnego socjalizmu” od 1956 roku, aż po kraj ponownie w pełni niepodległy.\nUłożone w miarę możliwości zgodnie z chronologią wydarzeń, są ciekawą, a w wielu przypadkach wręcz pasjonującą lekturą. Ciekawie i rzetelnie napisana przez Grzegorza Micułę krótka prezentacja postaci niebanalnego człowieka, jak Olgierda określił w niej pod tytułem „Światowy warszawiak”, zawiera chyba wszystkie najważniejsze, podstawowe fakty z jego biografii i drogi twórczej. Chociaż, jak wykazuje lektura wspomnień innych, daleko nie wszystkie. Wśród stowarzyszeń, do których Budrewicz należał, chyba tylko przez przeoczenie autor pominął tytuł, który Olgierd bardzo sobie cenił, a wiem to od niego samego, Członka Honorowego Stowarzyszenia Dziennikarzy – Podróżników „Globtroter”.\nPodobnie jak fakt, że otrzymał go równocześnie z również bardzo znanym dziennikarzem i podróżnikiem Ryszardem Badowskim i popularnym korespondentem zagranicznym oraz felietonistą Zygmuntem Broniarkiem. Wspomnienia prof. Witolda Kieżuna („Kolega z „Poniatówki”), starszego kolegi gimnazjalnego i z tajnego Uniwersytetu warszawskiego Olgierda, przybliżają czytelnikom okres międzywojenny i okupacyjny życia przyszłego podróżnika, ze studiami prawniczymi oraz w dwu konspiracyjnych podchorążówkach. Z mnóstwem, chyba nie tylko mnie nieznanych szczegółów.\nNp. że Olgierd najpierw ukończył, ze stopniem kaprala podchorążego, tajną podchorążówkę Narodowych Sił Zbrojnych, a po przejściu do Armii Krajowej, w której nie uznano mu tego stopnia, Szkołę Podchorążych AK, również w stopniu kpr. pchor. Lub o wspólnych akcjach przeciwko bandytom nękającym mieszkańców Żoliborza. Jeden z zastrzelonych przez patrol AK w trakcie próby rabunku okazał się… podchorążym Armii Ludowej. Kilku, głównie nieco młodszych autorów – wojennych kibiców piłkarskich, wspomina sportową pasję Budrewicza – kapitana, oczywiście również podziemnego, klubu piłkarskiego „Promyk” i jego udział w meczach oraz mistrzostwach stolicy rozgrywanych pod nosem Niemców, za co też groziło zesłanie do obozu koncentracyjnego.\nSą w tej książce wspomnienia o Olgierdzie tak znanych dziennikarzy jak Stefan Bratkowski, m.in. o znaczeniu jego reportaży dla czytelników „za żelazną kurtyną”, ale również stanowiących chyba nie tylko dla mnie nowość, że współpracował on z rozgłośnią „Wolna Europa” i paryską „Kulturą”, a także pełnił rolę „kontaktu” podziemia solidarnościowego z Zachodem. Inne znane nazwiska koleżanek i kolegów po piórze, którzy napisali wspomnienia, to Barbara Seidler, Ryszard Badowski – m.in. o działalności filmowo-dokumentalnej Olgierda, wspólnych z nim wyjazdach oraz współpracy w telewizyjnym Klubie 6 Kontynentów. Czy Tadeusza Olszańskiego o wspólnym wyjeździe do Budapesztu na koncert 100-osobowej Wielkiej Orkiestry Cygańskiej i zachwycie nią podróżnika.\nJest obszerne wspomnienie Grzegorza Micuły o wspólnych wyjazdach do kilku krajów, z ciekawostkami z tych podróży. Przeczytać można również tekst nieżyjącego już Zygmunta Broniarka napisany i opublikowany z okazji 80-tych urodzin Olgierda. Czy wspomnienia przyjaciół – dziennikarzy i podróżników: Liliany Olchowik, Andrzeja Lisowskiego, Moniki Witkowskiej. A także sekretarzy redakcji i kolegów z tygodników „Perspektywy” i „Wprost” z okresu, gdy Budrewicz publikował w nich swoje reportaże: Jerzego Walaska i Eugeniusza Jarosika. podobnie grafików opracowujących jego książki, lub Artura Mościckiego, autora filmu „Olgierd Budrewicz – byłem wszędzie”, o pracy nad nim, rozpoczętej w domu podróżnika na Żoliborzu pod koniec jego życia.\nW takiej książce nie mogło oczywiście zabraknąć wspomnień innych sławnych podróżników z mnóstwem, nierzadko nowych i szalenie ciekawych, szczegółów o spotkaniach z nim i wspólnych podróżach. Wspomnę o najbardziej znanych: Piotrze Chmielińskim – tych czytelników tej recenzji, którzy nie bardzo wiedzą kim oni są, odsyłam do encyklopedii lub wikipedii. Marku Kamińskim – wspólne wyjazdy do Tokio, na Morze Karaibskie, do dżungli itd. Monice Rogozińskiej – wyjazd do Peru na odsłonięcie w Chivay pomnika polskich zdobywców Kanionu Colca. Marku Śliwce, który, jako touroperator wysłał przyjaciela na nieoczekiwanie zwolnione miejsce na Antarktydę, dzięki czemu Olgierd „zaliczył” ostatni, brakujący mu do kompletu kontynent.\nPiękne wspomnienia napisali też m.in. wieloletni przyjaciele: zmarły kilka dni temu prof. Marek Kwiatkowski („Mój Idol”), prof. Andrzej Jacek Blikle („Dżentelmen i komputer”) i jego żona Małgorzata („Wspaniały globtroter”) oraz sławny śpiewak operowy, reżyser i malarz Wiesław Ochman („Słowo o Przyjacielu’). A także cudzoziemcy: Niemcy – Klaus Reiff, b attache prasowy ambasady niemieckiej w Warszawie; Dagmar i Heinz Domke – tłumaczka i dyplomatka oraz pastor; Winfried Lipscher – tłumacz z języka polskiego; Austriaczka Franca Kobenter, b. wieloletnia dyrektor Austriackiego Ośrodka Informacji Turystycznej w Warszawie. I pierwszy dyrektor podobnej placówki tunezyjskiej, mieszkający rodziną w Polsce Tunezyjczyk, absolwent polskich uczelni dr Abdelfettah Gaida.\nDo wiedzy o Olgierdzie Budrewiczu oraz wpływie jego reportaży i książek na zainteresowania a nawet losy konkretnych ludzi, sporo dorzucili m.in. dziennikarz Piotr Ibrahim Kalwas („Śladami Pana Olgierda”), podróżnik i autor powieści historycznych Jerzy Socała („Mistrz Olgierd i chłopięce marzenia”, czy – to znowu tylko przykłady – pisarz, dziennikarz i podróżnik Witold Stanisław Michałowski („Husarz sarmackiego pióra”). O podarowanych Muzeum Powstania Warszawskiego przez Olgierda jego zdjęciach z okresu konspiracji w 1943, a po jego śmierci przez córkę 3 albumów, dyr. muzeum Jan Oldakowski. Trudno pominąć serdecznie wspomnienia Oli Kichuli („Zostanie w moim sercu”), Ukrainki, która przez ostatnie 3 lata prowadziła dom Hanny i Olgierda Budrewiczów, a po śmierci żony samego podróżnika, aż do jego ostatnich dni.\nOgromna część wspomnień dotyczy wspólnych podróży z Olgierdem. Od trochę banalnych, chociaż ciekawych, grupowych dziennikarskich, po bardzo kameralne, w niezwykłe miejsca. To ogromny temat, wspomnę więc tylko te, które zainteresowały mnie szczególnie, odsyłając zainteresowanych do lektury tej książki – bo warto! O podróży reportera nad rzeki Kongo i Ubangi oraz jego udziale w safari ze słynnym myśliwym Staszkiem Hemplem. Trzech wyjazdach na Syberię i radziecki Daleki Wschód, na Sachalin, Kamczatkę, Czukotkę, do Jakucji, Buriacji, Tuwy, Żydowskiego Okręgu Autonomicznego Biriobidżan, z Januszem Foglerem,\nfotografem i wydawcą, z mnóstwem mało znanych i szalenie ciekawych szczegółów. Z Leszkiem Chorzewskim, dziennikarzem radiowym i długoletnim rzecznikiem prasowym PLL „Lot” do różnych krajów. 3-tygodniowej podróży dookoła świata z operatorem Adamem Pietrzykiem oraz spotkaniami w jej trakcie z niezwykłymi ludźmi i dotarciem na niedostępne wówczas Wyspy Tonga. Czy Edyty Mikołajczyk, dziennikarki i prezenterki TV, o wspólnym, reporterskim wyjeździe na Madagaskar z Olgierdem, który właśnie wyszedł ze szpitala po operacji bypassów!\nLub Bożeny Jamrot, konsula honorowego RP w Honolulu i właścicielki tam biura podróży, dodam, że podobnie jak Olgierd, członkini honorowej SD-P „Globtroter” o tym, jak udało się załatwić podróżnikowi wyjazd na absolutnie nieodstępną, nie tylko dla Europejczyków, wyspę Niihau, na której mieszka, bez współczesnej cywilizacji, 260 Polinezyjczyków. Oczywiście również Sławomira Bawarskiego, założyciela najpierw klubu, a później tego stowarzyszenia. A także Małgorzaty Dziewięckiej, mieszkającej od lat w Afryce dr geografii, o tym, jak organizowała safari w Botswanie z udziałem sędziwego już Olgierda, podczas którego przejechano, obserwując dzikie zwierzęta, 600 km po bezdrożach.\nZakończę tę wyliczankę świetnie napisanymi wspomnieniami Magdy Pinkwart, de domo Micuła, z grupowego wyjazdu dziennikarskiego, pierwszego w jej życiu, na riwierę turecką. Podczas której Olgierd, a także inna koleżanka klubowa, Liliana Olchowik, opiekowali się nią, na prośbę ojca, czyli Grzegorza Micuły. Ta, 19-letnia wówczas, studentka I roku, początkująca dziennikarka i, jak sama pisze o sobie, „rozwydrzona pannica”, dała przyszywanemu dziadkowi trochę „w kość”, ale zaprzyjaźnili się aż do jego śmierci. Jest to więc książka, którą warto polecić nie tylko dawnym i współczesnym – bo wiele jego reportaży znakomicie zachowało swoje walory – czytelnikom książek Olgierda Budrewicza. Ale również tym, których interesuje międzywojenna i wojenna Warszawa oraz podróże i wiele realiów życia w PRL.\nKończąc to omówienie książki, zdecydowałem się dopisać do niej coś w rodzaju post scriptum. Również mnie proszono bowiem o napisanie do niej wspomnień o Olgierdzie. Odmówiłem, gdyż uznałem, że nasza znajomość była zbyt krótka i powierzchowna. Lektura wspomnień innych potwierdziła, że miałem rację. Co nie znaczy, że do tego, co napisali inni, nie mogę nie dorzucić paru zdań własnych wspomnień. Reportaże Budrewicza, młodszy od niego o kilka lat, czytywałem chyba od początku pojawiania się ich w „Przekroju”, który kupowany (zdobywany) był u nas w domu od pierwszego numeru, który ukazał się 15 kwietnia 1945 roku. Później również niektóre jego książki, a także relacje publikowane w innych tytułach.\nInteresowałem się bowiem światem i podróżami po nim, mimo iż miałem w ówczesnych warunkach o wiele mniejsze możliwości realizowania tego hobby. Chociaż za granicę wyjeżdżałem, i to zaraz jak tylko stało się to możliwe, od połowy 1956 roku, zaczynając od strefy konwencji turystycznej w słowackich Tatrach. Później głównie, chociaż nie tylko, podróżując po „obozie socjalistycznym”. Moje trasy nigdy więc z nie przecięły się ze szlakami Olgierda, bo on preferował „krańce świata” i potrafił sobie zorganizować na nie wyjazdy. Jako dziennikarz działów krajowych dosyć rzadko wysyłany byłem „w świat” jako specjalny wysłannik. Częściej jeździłem na własny koszt i zgodnie z możliwościami finansowymi.\nAbsurdalnie wysoki kurs dolara, pomijając kwestie paszportowe i wizowe, niemal wykluczał, przynajmniej w latach 50-70-tych, moje podróże do krajów w których obowiązywały prawdziwe pieniądze. To, że w tamtych czasach zdołałem zwiedzić, także jako pilot wycieczek zagranicznych, chociaż wielokrotnie i nieźle, nie tylko wszystkie europejskie kraje „obozu socjalistycznego”, ale również Jugosławię i Austrię, podróżować na Zakaukazie oraz do Azji Środkowej, i tak graniczyło z cudem. Dopiero znacznie później zacząłem nadrabiać zaległości i udało mi się przekroczyć połowę liczby krajów (około 160), w których był Olgierd. Ale to, że znałem, i to przeważnie nieźle, te, które dla niego to była „terra incognita”, budziło może nie tyle jego zazdrość, bo to uczucie było mu chyba obce, ale zainteresowanie.\nI temat od czasu do czasu rozmów. O ile się nie mylę, Olgierd nigdy nie był na Białorusi i Ukrainie, z Rosji tylko w Moskwie oraz na Syberii i Dalekim Wschodzie, ale to przecież nie Rosja, bardzo ciekawa w części europejskiej. Podobnie wcale, lub bardzo powierzchownie, znał kraje naszych pozostałych sąsiadów, bałkańskie i bliskowschodnie, czy szalenie mnie interesujące południowo-wschodniej Azji. O tym, kim jest Budrewicz jako podróżnik i dziennikarz, wiedziałem oczywiście od czasów licealnych. Później, już jako dziennikarz, spotykałem go od czasu do czasu na różnych imprezach. Ale tak się złożyło, że nigdy chyba nie zamieniliśmy ze sobą słowa.\nW latach 90-tych, gdy bywając w kraju, wpadał od czasu do czasu na spotkania Stowarzyszenia Dziennikarzy – Podróżników „Globtroter”, ja przez ponad 6 lat byłem korespondentem prasy polskiej w Kijowie. Już jako członek „Globtrotera”, w trakcie pobytów w Warszawie przychodziłem co prawda na niektóre spotkania, ale chyba wymijaliśmy się. W 2000 roku lecieliśmy tym samym, wyczarterowanym samolotem, z Warszawy do Lizbony, na kongres Polskiej Izby Turystyki w Fatimie. On chyba jako gość honorowy, ja jako dziennikarz. A zarazem aby odebrać statuetkę „Globus 2000” przyznaną mi za całokształt pisana na tematy turystyki i wypoczynku oraz, z okazji jego półwiecza, List Gratulacyjny prezesa PIT.\nWówczas też nie doszło do naszego bezpośredniego spotkania, przynajmniej takiego, które zapamiętałbym. Nastąpiło to jednak wkrótce, chyba na jakimś spotkaniu „Globtrotera”. Usiadłem przy tym samym stoliku, co Olgierd i chyba Zygmunt Broniarek. To zapewne on przedstawił nas sobie. Zamieniliśmy parę słów, nie pamiętam już w jaki sposób rozmowa zeszła na Powstanie Warszawskie. I okazało się, że 1 sierpnia 1944 r. gdy on rozpoczynał swoją powstańczą historię na Żoliborzu, ja przypadkiem znalazłem się w zgrupowaniu AK w ramach Akcji „Burza” w Skotnikach nad Pilicą, Na Wyżynie Przedborskiej, do którego wieczorem dotarła radiowa depesza z Londynu z wiadomością o wybuchu Powstania.\nMoja opowieść o entuzjastycznej reakcji na nią żołnierzy podziemia, nadziei, że zaraz padnie rozkaz wymarszu na pomoc stolicy, bardzo go poruszyła. Później rozmawialiśmy jeszcze o podróżach zagranicznych, pytał mnie chyba o Ukrainę, z której niedawno wróciłem po zakończeniu okresu dwukrotnej akredytacji. W pewnym momencie, co było ewenementem w jego zwyczajach, powiedział: „Jestem trochę starszy, ale chyba nie musimy mówić do siebie „pan”. Przeszliśmy więc na „ty” już podczas pierwszego spotkania. Później krótkich, okazjonalnych spotkań, było jeszcze kilka.\nNajlepiej zapamiętałem to, podczas którego wręczył mi recenzyjny egzemplarz wydanej właśnie jego nowej książki „Byłem wszędzie”. Mocno podkreślając, jak gdyby sumitując się: to nie ja wymyśliłem ten tytuł, wydawca wymusił na mnie, abym go zaakceptował. Wkrótce przy następnym spotkaniu powiedziałem mu: Recenzji tej książki dałem tytuł: „Żoliborz i reszta świata”. Bo przecież nawet pisząc o najdalszych zakątkach świata, zawsze wracasz do niego w relacjach i wspomnieniach.\nBardzo mu się spodobał, zmartwiła jednak informacja, że szefowa tygodniowego dodatku turystycznego, w którym opublikowałem tę recenzję, zmieniła jej tytuł uważając, że „Byłem wszędzie” bardziej zainteresuje czytelników. Czy uważasz, że Żoliborz kogoś, nawet w zestawieniu z Budrewiczem, zainteresuje? – usłyszałem w uzasadnieniu. I tak tytuł, którego Olgierd nie chciał, stał się chyba najważniejszym z jego ostatnich książek, do niego nawiązywali najczęściej autorzy wspomnień zamieszczonych w obecnie omawianej przeze mnie.\nOLGIERD BUDREWICZ DŻENTELMEN W PODRÓŻY. WSPOMNIENIA PRZYJACIÓŁ. Redakcja: Małgorzata Maruszkin. Koordynator projektu: Grzegorz Micuła. Projekt i opracowanie graficzne: Maciej Buszewicz. Instytut Wydawniczy ERICA, wyd. I, Warszawa 2016, str. 199, cena 44,90 zł. ISBN 978-83-65310-99-6


Enej: Nie zostaliśmy zespołem jednego przeboju - Dziennik.pl\nEnej: Nie zostaliśmy zespołem jednego przeboju\n12 czerwca 2012, 09:24 Ten tekst przeczytasz w 6 minut\nEnej: Show-biznes nie robi na nas wrażenia / AKPA\nGrają po sto koncertów rocznie, wygrali SuperPremiery w Opolu i pojawili się na sopockich TopTrendach. A mimo to muzycy zespołu Enej – Piotr "Lolek" Sołoducha i Mirosław "Mynio" Ortyński twierdzą, że gwiazdorzenie nie jest w ich stylu.\nEnej i Lemon to dwa zespoły, które w programie "Must Be The Music. Tylko muzyka" podbiły serca publiczności muzyką z dużą porcją wschodniego folku. Po fascynacji góralszczyzną przychodzi czas na muzykę wschodu?\nPiotr "Lolek" Sołoducha: Nie wiem, czy tak to działa i czy poszło właśnie w tę stronę. Faktycznie kilka lat temu pierwsze miejsca list przebojów i wszelkich festiwalowych konkursów należały do zespołów takich jak Golec u'Orkiestra czy Brathanki. Nadal triumfy święci Zakopower. A przy okazji pojawiliśmy się my czy Lemon. Może nie jest tak, że ludzie zmienili upodobania z góralszczyzny na folk wschodni, tylko generalnie doceniają folkowe brzmienia. Zwłaszcza że nie powstają już dziś piosenki w stylu "Kawiarenek", które ostatnio słyszeliśmy w Opolu – tak melodyjne i miłe dla ucha.\nA propos Opola - pojechaliście, wystąpiliście i wygraliście. Zdobyliście główną nagrodę opolskich SuperPremier.\nTo dla nas ogromne wyróżnienie! Jesteśmy młodym, świeżym zespołem. Wystąpiliśmy na festiwalu pierwszy raz, a i na polskiej scenie muzycznej, tej pokazywanej w telewizji, robimy trochę zamieszania dopiero od ubiegłego roku. Cieszy nas, że nasza muzyka przypadła ludziom do gustu.\nIstniejecie od 10 lat, braliście udział w różnych imprezach muzycznych łącznie z Przystankiem Woodstock, a potem zdecydowaliście się na udział w programie "Must Be The Music". Po co był wam ten program?\nMirosław "Mynio" Ortyński: Bo chcieliśmy złamać stereotyp, że zespół występujący na festiwalach typu Woodstock – mniej opisywanych w popularnych mediach -– nie może zaistnieć wśród artystów pojawiających się w telewizji. A serio – każda promocja telewizyjna jest dobra.\nCzyli podeszliście do sprawy cynicznie?\nM.O.: Bardzo cynicznie. Chcieliśmy, by telewizja pokazała nas choć raz, bo jedno takie pokazanie się daje tyle, ile ze trzydzieści zagranych koncertów. Marzyło nam się tylko, by przejść castingi i pokazać się w programie. To był nasz plan minimum. Nie sądziliśmy, że możemy przejść ten program do końca. Sami nie wiedzieliśmy, kiedy znaleźliśmy się półfinale, a potem w finale, który wygraliśmy. Straciliśmy nad tym kontrolę.\nP.S.: A potem chcieliśmy też paru osobom udowodnić, że zespoły idące do telewizji wcale nie muszą się zmieniać. Utarło się, że jak ktoś zaczyna się pojawiać w telewizji, to przestaje się liczyć z ludźmi, lekceważy fanów i jest wielką gwiazdą. Liczy się dla niego tylko kasa, występy i nic więcej. Mam nadzieję, że nam się udało pokazać, że tak wcale być nie musi. Po zwycięstwie w "Must Be The Music" ponownie dostaliśmy zaproszenie od Jurka Owsiaka na Woodstock, gdzie zagraliśmy. Były też oczywiście Open'er, Top Trendy czy ostatnio Opole. Upieramy się, że można to pogodzić.\nWracając do programu – po zaistnieniu w telewizji wszystko się dla was zmieniło?\nP.S.: Jeśli uznać, że efektem naszej obecności w programie jest fakt, że zamiast 40 koncertów rocznie grywamy sto, to tak (śmiech). Mamy w związku z tym mniej czasu na życie prywatne, a granie w zespole traktujemy jak regularną pracę wykonywaną od poniedziałku do piątku przez osiem godzin dziennie. Z tym, że nasze godziny pracy są w nieco innym przedziale czasowym – powiedzmy od dwudziestej do ósmej rano. Poza tym wszystko jest u nas po staremu (śmiech).\nM.O.: W każdym razie po programie udało się nam osiągnąć to, co się kilka lat temu pozostawało w sferze marzeń: by żyć z muzyki i móc traktować ją jako pracę.\nA jak się wam podoba wielki świat show-biznesu, do którego wstąpiliście wygrywając najpierw program, a potem kilka festiwali?\nM.O.: Nie mamy na ustach jednego wielkiego "wow". Nie oglądamy się dookoła, żeby popatrzeć na znanych ludzi. Czujemy się zupełnie normalnie.\nP.S.: Dużo w tym wejściu do show-biznesu zależy od podejścia. Można do niego wchodzić z zamiarem bycia artystą albo bycia celebrytą. W tym drugim przypadku liczy się bywanie, pozowanie do zdjęć, granie głównie pod dobry obrazek w telewizji – żeby dobrze wypaść, a nie żeby ludziom się spodobało. Nam się to nie podoba, to nie jest nasza filozofia. Pewnie dlatego i świat show-biznesu nie robi na nas wielkiego wrażenia.\nSto koncertów rocznie to ciągłe życie na walizach. Jak je znosicie?\nP.S.: To jest chyba najgorsze ze wszystkiego Tego wywiadu udzielamy w nasz dwunasty dzień poza domem. Każdy z nas ma ze sobą po dwie walizy rzeczy i wszystkie są w takim stanie, że się zastanawiamy czy nie jechać do sklepu i nie kupić nowych. A jutro kolejny koncert. Potem wrócimy na dzień i znów ruszamy w trasę.\nTo jak to znoszą wasze mamy, dziewczyny, żony?\nP.S.: W domu wszyscy zdrowi! (śmiech)\nM.O.: Dzielnie to znoszą i mocno wspierają, bo wiedzą, że to ma sens. No i pewnie czekają na moment, kiedy to wszystko trochę ucichnie. Bo pewnie przyjdzie taki czas.\nCoraz więcej koncertów to coraz więcej fanów i fanek. Musicie czasem tłumaczyć waszym połówkom jak to jest?\nP.S.: Podchodzimy do naszych koncertów mocno "zawodowo". Nasze drugie połówki to rozumieją i tolerują nasz styl pracy. Fanki i fani to oczywiście nieodłączny element kariery muzycznej, ale jeśli się ma do tego dystans, to nie stanowi on problemu.\nCzy zanim pokazaliście się w telewizji bywały momenty zwątpienia? Czas, kiedy mówiliście sobie, że tyle już gracie a wielkich efektów ciągle brak?\nM.O.: Nie, bo stopniowo realizowaliśmy wszystkie stawiane sobie cele. Czasem z naddatkiem. Najpierw był Przystanek Olecko i kilka innych festiwali, na których chcieliśmy zagrać. I zagraliśmy. Potem wymarzyliśmy sobie, by wygrać eliminacje do Woodstok – udało się.\nAle działo się to dość powoli, trwało kilka lat. A są przecież artyści czy grupy, które wchodzą do programu, pokazują się, wyrabiają sobie twarz i nazwisko i zaczynają do bycia gwiazdą.\nM.O.: Wybraliśmy inną drogę – woleliśmy przez koncerty dostać się do telewizji, a nie przez telewizję załatwiać sobie koncerty. "Must Be The Music" dla nas było zwieńczeniem. A że apetyt rośnie w miarę jedzenia, to pomyśleliśmy ostatnio: czemu nie spróbować w Opolu?\nCo teraz? Jaki macie kolejny cel?\nM.O.: Teraz naszym najważniejszym celem jest nagranie płyty, która spełni oczekiwania naszych fanów. W sferze marzeń pojawiają się już myśli na temat zagranicznych festiwali, czyli ogólnie koncertowania poza granicami kraju. Ale Polski nie zamierzamy opuszczać. Na pewno nie zamierzamy zwijać manatków. Choć ostatnio zażartowaliśmy, że po występie Sopocie i Opolu z wielkich muzycznych imprez w Polsce został nam do zagrania tylko koncert w katowickim Spodku i możemy zamykać kapelę (śmiech). Dlatego mamy prośbę do zarządzających Spodkiem – nie zapraszajcie nas jeszcze, chcemy trochę pograć!\nA oglądaliście wcześniej Opole? Festiwal miewał różne odsłony – lepsze i gorsze.\nP.S.: Jasne, że oglądaliśmy. Od małego, a nawet jeszcze w brzuchu mamy (śmiech). To dla nas miejsce historyczne.\nM.O.: To miejsce, w którym każda kapela – popularna i telewizyjna czy undergroundowa chciałaby jednak zagrać. Bez względu na opinie, jakie tej imprezie towarzyszyły, amfiteatr w Opolu był miejscem, gdzie swoje kariery zaczynały legendy polskiej muzyki, na których każdy z nas mniej czy bardziej się wychowywał.\nP.S.: Różnica między tym, co jest teraz, a tym, czym było kiedyś Opole jest taka, że zagranie tu niczego dziś nie przesądza. Kiedyś ktoś, kto pojawił się na festiwalu, z miejsca był gwiazdą. Dziś tak nie jest. Trzeba jeszcze grać koncerty, tworzyć, otwierać kolejne zamknięte drzwi.\nPrzez ostatnich kilkanaście miesięcy usłyszeliście całą masę dobrych opinii o sobie, choćby w programie. Doceniła was też publiczność. Jaki jest największy komplement, który usłyszeliście?\nM.O.: Chyba taki, że nie zostaliśmy zespołem jednego przeboju. Mamy za sobą dwie płyty, trzecia pojawi się w listopadzie. Po programie wielu ludzi znało nas przede wszystkim z "Radio Hello". Po nim mieliśmy presję, żeby stworzyć kolejną piosenkę - też dobrą i też nośną, by polubili ją ludzie i by zagrały ją radia. "Skrzydlate ręce", czyli piosenka, którą wygraliśmy SuperPremiery to dowód na to, że się nam udało.\nTo powiedzcie coś o nowej płycie – jaka będzie?\nS.P.: Stylu nie zmienimy, nadal będzie folkowo. Chcemy na nią wrzucić jeszcze więcej niż dotychczas elementów bałkańsko-wschodnich. Będzie kilka ballad i jakiś eksperyment w stylu piosenki granej przez siedem minut, a nie trzy. Chcemy też jechać na Ukrainę i nagrać tam czysty, autentyczny biały śpiew. Zaczynamy pracę w czerwcu między koncertami. Trochę ich jest, więc nie do końca wiem, jak to pójdzie, ale chcielibyśmy, by krążek był gotowy w listopadzie.\nEnej – zespół powstał w 2002 r. w Olsztynie. Gra energetycznego rocka "z dolewką reggae", z racji ukraińskich korzeni niektórych członków grupy okraszonego dużymi pokładami wschodniego folku. W 2008 r. wydał swoją debiutancką płytę "Ulice". Dwa lata później ukazał się kolejny krążek - "Folkorabel". W 2010 r. grupa przeszła eliminacje i wystąpiła na Przystanku Woodstock. Przełom nastąpił w roku 2011, kiedy Enej wygrał pierwszą edycję telewizyjnego programu "Must Be The Music. Tylko Muzyka". Potem były sopockie TopTrendy, Open'er Festival, a piosenka "Radio Hello" stała się hitem. W czerwcu 2012 Enej wygrał koncert SuperPremier 49. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej.\nEnej Lemon Must Be The Music - Tylko muzyka\nEnej odwołuje koncert w Stanach. Problemy z wizami\nGolcowie powrócą - uOrkiestra znów nagrywa!\nJurorzy "Must be the music" znów w akcji. Oto zdjęcia z castingów


Świat Romansów: [Recenzja] Tijan - Anti-Stepbrother. Antybrat\n[Recenzja] Tijan - Anti-Stepbrother. Antybrat\nTytuł: Anti Stepbrother. Antybrat\nTijan Meyer to autorka, o której ostatnio było głośno w świecie książek. Na rynku pojawiły się między innymi "Fallen Crest. Akademia" oraz "Antybrat". Dlatego z czystej ciekawości sięgnęłam po jedną z jej książek, aby sprawdzić czy rzeczywiście jest się czym zachwycać. Zaczęłam od "Antybrata" przyciągnięta okładką, chociaż sam opis niezbyt mnie zachęcił - intuicja mówiła mi, że książka nie wpasuje się w mój gust. I trochę żałuję, że jej nie posłuchałam.\nSummer Stoltz od lat pragnęła Kevina Matthewsa - najpopularniejszego chłopaku w liceum, a także syna nowej małżonki swojego ojca. Jednak chłopak nie wydawał się być nią zainteresowany, a dziewczyny zmieniał jak rękawiczkami. Summer poszła za nim do college'u, mając nadzieję, że wreszcie zostanie jego. Do czasu aż poznaje Cadena Banksa, wroga Kevina, niezwykle przystojnego i tajemniczego mężczyznę, który okazuje się być idealnym rozproszeniem uwagi od swojego przyrodniego brata.\nRany, jak ja nie lubię pisać negatywnych recenzji, ale niestety nie jest to książka dla mnie. Zacznijmy od tego, że to ja sama strzeliłam sobie w kolano. Opis aż krzyczał "trójkąt, trójkąt, TRÓJKĄT!!!", a ja nie znoszę trójkątów miłosnych w książkach, jednak dałam się zwieść dobrym opiniom. Tu był mój błąd, bo sięgnęłam po lekturę, której unikam szerokim łukiem.\nSummer przez dużą część książki zachowywała się jak zakochana, naiwna dziewczyna, która lata za chłopakiem i żyje bajkami o księciu i księżniczce, którzy odjeżdżają razem na jednorożcu w stronę słońca. Byłabym w stanie to zrozumieć, gdyby nie fakt, że jej zachowanie sprawiło, że byłam zirytowana prawie przez całą książkę. Czasami kiedy wreszcie gadała z jakimś sensem, zaraz robiła coś co sprawiało, że po prostu przewracałam oczami. Kevin, jej obiekt westchnień, sprawił, że miałam ochotę rzucić książką. Do tej pory nie rozumiem co takiego miał w sobie, że tyle dziewczyn na niego leciało. Brakowało mu charakteru, uroku, właściwie był po prostu egoistycznym, samolubnym dupkiem, który myśli, że cały świat kręci się wokół niego. Dobrze, że przynajmniej mieli świadomość swoich głupich zachowań. Jedyne co podtrzymywało mnie w dalszym czytaniu to Caden. To jedyna postać, która sprawiła, że lektura stawała się przyjemna. Przy nim nawet Summer wydawała się być znośna! Może ma to coś wspólnego z moją słabością do tajemniczych, przystojnych, aroganckich samców alfa, ale to jego polubiłam najbardziej. Mam wrażenie, że to on jedyny kierował się tu rozsądkiem. Brakowało mi jednak kilku informacji, które autorka poruszyła, a później chyba o nich zapomniała bez wyjaśnienia.\nTijan Meyer stworzyła także wielu bohaterów drugoplanowych i starała się nadać im jakąś historię. Niestety tu także niczym mnie nie zachwyciła - wprowadziła po prostu typową, nudną dramę, która kręciła się wokół imprez, zdrad i fałszywych przyjaźni. Polubiłam jedynie Coltona, jednego z braci Cadena, oraz Diego, przyjaciela Cadena. Właściwie gdyby autorka stworzyła osobną historię dla Cadena, Coltona i Diego byłabym w siódmym niebie.\n"Chcę czegoś więcej. Chcę ciebie całą. Twój śmiech. Twoje przypadkowe, głupkowate komentarze, które tak mnie bawią. Twoją dobroć. Twoją siłę. I twoją miłość, chociaż na nią nie zasługuję."\nNie wiem, czy to tylko ja, ale według mnie ta książka została napisana chaotycznie. Trudno się ją czytało, ciągle musiałam się zastanawiać czy nie pominęłam czegoś ważnego, bo nagle to co czytałam nie miało sensu. Czułam się jakby bohaterowie rozmawiali jakimś kodem, którego osoba trzecia nie rozszyfruje. Jeśli chodzi o samą fabułę, to była ciekawa, z nutą humoru, za który powieść zyskała ode mnie dużego plusa. Ale znowu, miałam wrażenie, że autorka pisała co jej się pojawiało w głowie, bez większego przemyślenia.\nAutorka porusza również temat samobójstwa i tego, jak jeden błąd może mieć wpływ na przyszłość. Nie chcę zdradzać o co chodzi, ale to była jedyna część książki, która mnie zainteresowała. Szkoda tylko, że autorka potraktowała ten temat tak powierzchownie. Brakowało mi wielu rzeczy, które miały ważny wpływ na historię, a jednak nie zostały poruszone.\nJestem pewna, że wielu osobom ta historia przypadnie do gustu, ale dla mnie nie było w niej nic takiego, czego już bym nie przerabiała. Może po prostu przeczytałam dużo romansów i oczekuję więcej. No i fakt, że większość bohaterów niesamowicie mnie irytowało. Plusem jest sam Caden i jego historia oraz to, że historia miała ten humor, który od czasu do czasu przywoływał na moją twarz uśmiech. Wiem jednak, że obyłabym się bez przeczytania jej. I myślę, że osobom, które jak ja, nie lubią dramatów z jedną dziewczyną i dwoma chłopakami w roli głównej, ta historia raczej też się nie spodoba.\nCzytaliście tę pozycję? Jakie jest wasze zdanie?\nEtykiety: Kobiece, recenzje, Tijan\nWeronika 13 lutego 2018 15:16\nNie czytałam i raczej nie sięgnę :) Mam w planach zbyt wiele książek, by brać się za tę :)\nWeronika 13 lutego 2018 15:19\nRaczej nic nie stracisz :DD\nPatrycja whothatgirl.pl 13 lutego 2018 17:38\nLiczę, że może w ten weekend za nią się wezmę, bo Akademia Fallen Crest mi się podobała :) A czekają na mnie jeszcze inne perełki, więc może być ciężko :D Zapraszam do siebie http://whothatgirl.blogspot.com\nWeronika 13 lutego 2018 20:08\nMam nadzieję, że tobie ta pozycja ci się spodoba :)\n[Recenzja] Colleen Hoover - Slammed\n[Recenzja] Cath Crowley - Graffiti Moon\n[Recenzja] K.N. Haner - Zakazany Układ\n[Recenzja] Abbi Glines - Kocham Cię bez Słów\n[Recenzja] Corinne Michaels - We Own Tonight\nKontynuacja "Maybe Someday" Colleen Hoover! | TŁUM...\n[Recenzja] J. Daniels - Moje miejsce na Ziemi\nZapowiedź nowej książki Mii Sheridan "Bez Pożegnan...\n[Recenzja] Sarah Morgan - Cud na Piątej Alei\n[Recenzja] Eve Jagger - Hard\n[Recenzja] Lauren Blakely - Pan Wyposażony\n[Recenzja] Corinne Michaels - Say You'll Stay (Pow...


Czyszczenie, odtłuszczanie konstrukcji stalowych\nNasza firma świadczy specjalistyczne usługi z zakresu czyszczenia i odtłuszczania konstrukcji stalowych, dostępne dla klientów ze Śląska, Dolnego Śląska, Małopolski czy Opolszczyzny. W swojej pracy zawsze stosujemy nowoczesne metody konserwacji, korzystamy przy tym z profesjonalnych środków chemicznych, produkowanych przez sprawdzone marki. W Vask pracują wyłącznie kompetentni i doświadczeni specjaliści, którzy wyróżniają się dużą wiedzą i dokładnością, a jednocześnie wprawą umożliwiającą szybkie zakończenie zadania.\nCzyszczenie konstrukcji stalowych przed malowaniem\nElementy konstrukcyjne budynku wykonane ze stali należy odpowiednio zabezpieczyć. Dotyczy to zwłaszcza:\nW tym celu stosuje się różnego typu powłoki, które stanowią skuteczną ochronę przed oparami toksycznych związków chemicznych, wilgocią czy podwyższoną temperaturą. Jednak jeszcze przed nałożeniem specjalistycznych preparatów zabezpieczających i dalszym przygotowywaniem powierzchni należy przeprowadzić odtłuszczanie konstrukcji stalowych, najlepiej korzystając z usług naszej firmy! Dzięki wieloletniemu doświadczeniu i rzetelnej wiedzy branżowej gwarantujemy konserwację na najwyższym poziomie.\nDopasujemy usługi do indywidualnych potrzeb\nPrzed przystąpieniem do prac poświęcamy dużo uwagi na dobranie optymalnych środków chemicznych oraz sprzętów, które zapewnią skuteczne odtłuszczenie konstrukcji stalowej. Ważnym czynnikiem przy wyborze jest określenie warunków, jakie panują w danym obiekcie, np. stopnia wilgotności powietrza. Taki model postępowania pozwala nam zwiększyć efektywność prac, a także skrócić czas ich realizacji. Podobnie cennik usług dostosowujemy indywidualnie, zawsze dbając o zadowolenie klienta. Zachęcamy do sprawdzenia szczegółowej oferty Vask. Nasza firma wykonuje zabezpieczenia antykorozyjne i przeciwpożarowe, piaskowanie cegły i betonu itp.\nZachęcamy do zapoznania się z całym wachlarzem naszych usług oraz do kontaktu z profesjonalnymi pracownikami. Przygotujemy wycenę oraz udzielimy odpowiedzi na wszystkie pytania.


odkrywanie i zmiana przekonań\nKobieta lat 30, która chciała stworzyć związek partnerski\nW ciągu ostatnich dwóch lat zmarły 3 bliskie jej osoby. Pozostała sama i odczuwała ogromny smutek, czuła się samotna.\nJej podświadomy obraz pokazał, że bała się partnerstwa i bliskich kontaktów bo obawiała się, tego, jak zakończą się te relacje. Była w lęku, że jak wszyscy jej bliscy, osoby te odejdą, a ona pozostanie sama i znów będzie cierpiała.\nOgromna tęsknota i smutek po śmierci bliskich nie pozwala kontynuować życia w radości. Poczucie winy i straty, żal oraz smutek przez kolejne dni, miesiące i lata mogą spowodować wycofanie się. Odkrycie prawdziwego powodu – lęku – daje wielką ulgę i powoduje zmiany.\nNa zajęciach grupa nigdy nie jest przypadkowa. Tak było i tym razem – wśród uczestników warsztatów były jeszcze dwie osoby, które cierpiały z powodu odejścia bliskich. To, co zobaczyły i odczuły, dało im wiele do zrozumienia\ni nowego postrzegania siebie w swoim życiu.\nNasi przodkowie i bliscy, który odeszli, cieszyli się z naszej radości, a nie cieszyli się z naszego cierpienia.\nDlaczego miałoby się to zmienić, gdy odeszli? To, co możemy dla nich zrobić, to cieszyć się nadal życiem\ni nie tracić czasu na smutki, zwłaszcza, że ich odejście to proces w tym ciele nieodwracalny. Nie jest to łatwe, gdy żal i tęsknota są silne. Lecz żałoba musi się skończyć i musimy zacząć żyć, ciesząc się każdą chwilą, pomimo tego,\nże tak bardzo brakuje nam obecności i dotyku naszych bliskich.\nMusimy przestać płakać, wybaczyć im to, że nas opuścili i zająć się tworzeniem swojego życia – bo oni z miłością by sobie na pewno tego życzyli dla nas.\nKobieta lat 48 niezadowolona ze swojego życia\nNie wiedziała co ma robić w życiu prywatnym i zawodowym. Nie myślała o sobie, wybierała to czego chcieli inni, aby ich zadowolić. W tym przypadku było to pójście na studia, których nie chciała, ale zrobiła to - dla Tatusia... Utrwalone przekonanie:\n„zawsze dokonuję złych wyborów”.\nDla naszych rodziców rezygnujemy z siebie, zaczyna się to w dzieciństwie,\na potem tylko powielamy zdarzenia. Pierwszą złą decyzją był niewłaściwy dla niej wybór studiów. Potem kobieta nie wybrała mężczyzny którego kochała, ale wyszła za kogoś innego. Całym życiem pokazywała tamto zdarzenie\nz młodości, miała ciągłe poczucie winy wobec siebie za dokonywanie złych wyborów, to przenosiło się na większość dziedzin jej życia.\nCofnięcie się na chwilę w przeszłość – od dzieciństwa do pierwszej miłości oraz do małżeństwa – i uświadomienie sobie programu powoduje możliwość zobaczenia, jak on realizował się przez kolejne lata życia i jakie były jego destrukcyjne skutki. Zobaczenie konsekwencji tego programu pozwala na świadomą zmianę, powoduje zatrzymanie się i chęć podjęcia decyzji, że chce się zacząć swoje życie od nowa z nowym przekonaniem, np. „Postanawiam, że od dzisiaj dokonuję tylko dobrych wyborów, bo robię to, co czuję w głębi serca”. Powiedzenie tego z mocą do siebie przy wsparciu grupy powoduje cuda.\nW przyszłości, jeśli pojawi się konieczność podejmowania decyzji, kobieta zastanowi się najpierw, czy tego chce? Czy to jest dla niej dobre? Czy robi to dla siebie? Nie będzie już szła ścieżką starego nawyku, który powodował złość na siebie i poczucie winy, a poczuje sercem czego ona sama pragnie\ni to wybierze. Dzięki pracy wykonanej podczas sesji stworzyła nową pozytywną ścieżkę, zacierając starą i wygaszając jej działanie.\nWarsztat pt: "Miłóść i związki partnerskie" - Niektóre z przekonań uczestników:\nUczestnicy warsztatu wypisali na kartkach 10 zakończeń zdań dotyczących miłości i partnerstwa:\n„miłość to zdrada” – z takim przyklejonym przekonaniem jest się zdradzanym lub samemu się zdradza; uświadomienie prowadzi do zadania sobie pytania: czy chcę nadal tego doświadczać?\n„miłość to łzy” – jest wiele cudownych chwil, ale jest wiele smutku,\nbo program musi się realizować\n„miłość to walka” – walczę z partnerem o rację zamiast się dogadywać\nz wyrozumiałością, bo rodzice się wciąż kłócili\n„miłość to cierpienie” – będę cierpieć, bo moja mama cierpiała, ale kochała ojca, będę cierpiała, bo mam dzieci, będę cierpieć bo............\n„partnerstwo dla mnie to uzależnienie” – to najczęściej dotyczy osób,\nktóre mówią, że chcą partnerstwa, a podświadomie chcą być wolne\nŻycie z przekonaniem, że „miłość to zdrada” czy „miłość to łzy”, powoduje, że każdemu związkowi będzie towarzyszyć cierpienie, dopóki nie wyciągnie się na powierzchnię z podświadomości obrazu, który utrwalił ten wzorzec\ni nie zamieni go na inny. Jeśli jest w nas taki program, to aktualny partner\ni każdy następny będą odgrywać coś w rodzaju teatru – po to,\nby ten destrukcyjny program został w końcu dostrzeżony. Zauważenie\ni intencja zakończenia powielanego wzorca powoduje zmianę.\nWiększość samotnych osób myśli o związku i mówi, że chce go stworzyć,\nale podświadomie wybiera wolność. Jest jeszcze trudniej, gdy pojawia się konflikt, bo ktoś ma oba przekonania: chce związku i chce wolności.\nWtedy chętniej wybiera bycie w trójkącie, bo w jakimś sensie zaspokaja poczucie wolności. W trójkącie realizuje również inny program, np. ciągłe wyczekiwanie na partnera lub poczucie bycia mniej ważną.\nGdy ktoś mówi, że chce mieć związek partnerski i nie jest w związku,\nto taka sytuacja pokazuje, że podświadomy umysł ma argumenty,\nczyli negatywne przekonania dotyczące związku lub miłości i przekonał świadomy umysł, że bycie w związku czy miłość to zły pomysł.\nProgramy czasami się łączą, czasami wykluczają i nawiązują do relacji\nz naszymi rodzicami, którzy pokazywali nam świat i odgrywali role w teatrze życia – a my uczyliśmy się poprzez naśladowanie. Kopiujemy ich zachowania lub w kontrze zachowujemy się dokładnie odwrotnie,\nale podświadomie nie widzimy tego, że nadal gramy w ich teatrze.\nHistoria z sesji Decodingu\nDziewczyna została porzucona przez mężczyznę, który zdradził ją z jej przyjaciółką.\nJej podświadomy obraz samej siebie i swojej wartości pokazywał jej partner, który traktował ją stosownie do tego podświadomego negatywnego obrazu siebie.\nW ciągu ostatnich kilku lat nie spotkałam osoby, mającej stałe problemy\nw związkach, która miałaby poprawne wzorce myślowe na temat miłości\ni partnerstwa. Świadomie wypowiadane zdania są oczywiście świetnie wydeklamowane, ale w podświadomości najczęściej tkwi wyniesiony z domu ogromny brak akceptacji siebie. Wyciągnięcie tego obrazu na powierzchnię wiąże się często z silnymi emocjami, a prawda wypływa po to, aby ją uzdrowić. Uczestniczka na końcu, ze łzami radości powiedziała po raz pierwszy „Kocham siebie!” – to najbardziej pokazało, jak zaledwie\nw kilkadziesiąt minut zmienił się jej stosunek do samej siebie.\nNasi partnerzy to odbicia naszej wewnętrznej osobowości, nikt tak cudownie nie wydobędzie tego, co najgłębiej ukryte w nas. Partnerzy posiadają specjalne czarodziejskie klucze do uaktywniania naszego cienia i wyciągają go, abyśmy mogli się mu przyjrzeć, ukochać go i podjąć decyzję: czy nadal tacy chcemy być?\n15-letni chłopiec, którego rodzice się rozstali.\nChłopiec był u mamy, ale było to trudne dla niego, bo wolałby być u taty i choć miał taką możliwość czuł się tak odpowiedzialny za to, że mama zostanie sama, że zaczął się zamykać w sobie. Bardzo kochający tato w trosce o niego zjawił się u mnie z polecenia kolegi.\nChłopiec w świetny sposób zaglądał w głąb siebie i odczytywał różne przekonania, które po czasie odkrywał, że są błędne i mogą zrujnować jego życie. Był na kilku sesjach i odzyskiwał siłę i równowagę, a co najważniejsze, wzrastało jego poczucie własnej wartości - że jest ważny i z odwagą zaczął mówić, czego chce. Podczas malowania obrazu duszy pozbył się trochę negatywnych emocji w stosunku do mamy i taty. Malowane obrazy za każdym razem zmieniały się podczas sesji, a na końcu ich forma podobała się jemu i jego tacie.\nTato stwierdził, że jest ogromna zmiana w zachowaniu syna, że jest spokojniejszy i bardziej pewny siebie. To był mądry, kochający ojciec, który chciał dobra swojego dziecka i zrobił coś dla niego, co mu pomoże na resztę lat jego życia. Chłopiec mógł teraz odrzucić wzorce, które mu przeszkadzały i kochać mamę, wspierać ją bez rujnowania siebie.\n5-letnia dziewczynka od jakiegoś czasu bała się wyjeżdżać sama (bez rodziców) z domu, a zbliżały się wakacje.\nOboje rodzice czuli, że to nie jest normalne zachowanie, bo córeczka nie chciała nawet zostać na noc u koleżanki, co przedtem bardzo lubiła. Z ostatniego wyjazdu do zielonej szkoły musieli ja zabrać, bo bardzo płakała, że chce do domu, bo jest jej tam źle i się boi spać. Pierwsze, co nam przyszło do głowy, to to, że pewnie coś wydarzyło się dla niej niemiłego na tym wyjeździe i dlatego od tej pory nie chce już wyjeżdżać .\nPonieważ decoding i malowanie obrazu duszy to praca z umysłem podświadomym i podczas sesji wychodzą głęboko skrywane lęki, to po kilkunastu minutach okazało się, co jest przyczyna lęków u dziecka. Odkryłyśmy, że dziewczynka boi się, że rodzice się rozstaną, więc stworzyła program, że jeśli będzie w domu, to się to nie wydarzy. Bała się , że jak wyjedzie, to jak wróci, rodziców nie będzie razem. W sesji podążając za tymi dopadającymi lękami podczas wyjazdu odkryłyśmy, że to był właśnie ten lęk o rodziców. W dużych emocjach dziewczynka wyrzuciła z siebie ten problem. Przy okazji nauczyłam ją, jak następnym razem ma sobie radzić w każdej innej sytuacji, gdy pojawi się jakiś lęk w jej życiu. Dzieci cudownie pracują i naprawdę szybko uwalniają to, co w nich siedzi.\nNa podstawie mojego dotychczasowego doświadczenia i pracy z dziećmi, mogę stanowczo powiedzieć, że małe dzieci często pokazują problemy rodziców. W przypadku małych dzieci i problemów z nimi zachęcam, aby rodzice zajrzeli w głąb siebie i sprawdzili, co dziecko poprzez swoje zachowanie chce im powiedzieć, przekazać. Gdy rodzice pracują w sesji nad sobą, doskonale widać, jak dziecko zdrowieje.\nMężczyzna lat 45 i jego relacje z byłą żoną i synem.\nPan który do mnie przyszedł, myślał, że już dawno wybaczył żonie, i nie ma z tym już żadnych problemów. Metoda Decodingu ma tę cudowną moc, że dociera bardzo głęboko do nieświadomego umysłu i jeśli jest coś, co zostało emocjonalnie wyparte, wyciąga na powierzchnie dzięki temu mamy szansę, by móc się z tym zmierzyć .\nIm większy był problem emocjonalny i nie został on do końca załatwiony tym większe powstają emocje przy malowaniu obrazu duszy. Sami nie jesteśmy w stanie dotrzeć do tych głęboko ukrytych obszarów, bo to boli. Dopiero gdy stajemy się wolni od silnych wzorców, możemy sięgnąć po łagodne metody radzenia sobie z lękiem czy złością. Do tego jednak potrzeba czasu wyciszenia i częstego zaglądania w głąb siebie.\nDziewczyna lat 17 z alergią od dziecka\nOdkąd pamięta ma alergię ,zatkany nos i kłopoty z oddychaniem który nasila się na łonie natury. Po kilkunastu minutach sesji dotarła do momentu kiedy po raz pierwszy pojawiła się alergia ,poprzez skojarzenie z sytuacją z dzieciństwa .Alergia nie została cudownie uzdrowiona po jeden sesji ,ale to krok ku zdrowienia ,bo zdała sobie sprawę w których momentach się pojawia i dlaczego się alergia pojawia i będzie mogła pracować sama ,aby się jej pozbyć na zawsze.\nProblem który pokazuje jej alergia to uwaga czyli miłość i zrozumienie od mamy gdy dziewczyna ma kłopot z zatkanym nosem .Wtedy dla niej mama pokazuje ,że ja kocha .W taki sposób wołamy o miłość bliskich Poprzez choroby inni nas zauważają poświęcają nam czas , to był jej sposób na wymuszenie troski mamy. Wystarczy sobie przypomnieć jak często gdy byliśmy chorzy płacąc cenę niedogodności dostawaliśmy miłość w postaci herbatki z malinkami ,rosołku czy smakołyków ….i czasu osób bliskich zwłaszcza mamy. Dorastając stosujemy znane sztuczki które najlepiej się sprawdzały.\nJak się dobrze przyjrzymy chorobom to one dają nam i pokazują jedno -potrzebuje uwagi potrzebuje miłości od innych .Jak sobie z tym radzić uwolnić wyparte emocje i zobaczyć ,że wchodzimy w role ofiary stosując gierki z dzieciństwa które się świetnie sprawdzały .\nRozwiązanie-zauważyć grę zdać sobie sprawę z jej mechanizmy uwierzyć ,że mama dała nam życie i kocha nas miłością matczyną , a my mamy największą lekcję -dać sobie uwagę i miłość\nNie musisz mieć raka aby zając się sobą -tak powiedział do mnie szaman z Peru i bardzo mocno to mnie do wówczas dotarło , zrozumiałam jego mądrość którą teraz się dzielę .Każdy objaw choroby pojawia się, aby nas uzdrowić i możemy zając się nimi wcześniej na poziomie ducha i świadomości .Jeśli choroba umieszcza się w ciele to, albo to jest coś co nie zdążyliśmy rozwiązać mentalnie ,albo taką mamy drogę -wzrastanie poprzez chorobę -trzeba mieć tego zrozumienie ,to też jest w porządku.\nIleż razy dopiero w szpitalu chory ojciec po latach widzi swojego syna i mu wybacza czyż nie?


Winiarnia Zamojska admin | Winiarnia Zamojska\nŚredniowieczny zamekHistoria lubartowskiej rezydencji sięga XVI wieku. Miasto Lewartów (bo tak pierwotnie nazywał się Lubartów) ulokowano w 1543 roku i mniej więcej wtedy rozpoczęto wznoszenie dworu obronnego. Jego fundatorem był Piotr Firlej herbu Lewart, wojewoda...\nSposób przygotowania: Polędwiczkę oczyść z błon i pokrój w poprzek włókien na plastry.Każdy plaster rozgnieć delikatnie ręką i zamarynuj w soli, pieprzu, sosie sojowym, posiekanym ząbku czosnku i rozmarynie, a następnie odstaw na około 20 minut.Sałatę rzymską podziel...\nSposób przygotowania: Ocet ryżowy wymieszaj dokładnie z cukrem i zamarynuj w nim pokrojonego arbuza. Odstaw na minimum 15 minut.Buraki pokrój w cienkie plasterki i ułóż na talerzu. Ułóż na nich kapary, suszone pomidory i posyp wędzonym twarogiem.Arbuza odcedź z...\nSposób przygotowania farszu: Filet z kaczki wyluzuj ze skóry i błon. Następnie pokrój go w cienkie paski i zamarynuj w marynacie przygotowanej z 3 łyżek sosu sojowego, 1 łyżki miodu, 1 łyżki posiekanego imbiru, 1 łyżki soku z limonki, skórki z limonki, 1 ząbku...\nSposób przygotowania: Drożdże rozpuść w ciepłej wodzie z ½ łyżeczki cukru.Mąkę połącz z suszonymi ziołami, dodaj do niej drożdże z wodą i cukrem, ½ łyżeczki soli, oliwę i wyrób na gładkie ciasto. Odstaw na 20 minut do wyrośnięcia.Szparagi obierz od dołu do kwiatu....\nSposób przygotowania: Na patelnię wlej olej i zeszklij na nim cebulę z czosnkiem.Do zeszklonej cebuli i czosnku dodaj grzyby i podsmaż. Pod koniec smażenia dodaj lubczyk i majeranek.Ugotowaną kaszę połącz z podsmażonymi grzybami, dopraw do smaku solą, pieprzem czarnym...\nPoleski Park Narodowy położony jest w województwie lubelskim, na północny wschód od Lublina. Zajmuje powierzchnię 9760 hektarów, w których skład wchodzą bagna, torfowiska, jeziora krasowe i lasy. Co ciekawe, znajdziemy tam najdalej wysuniętą na południowy zachód...\nZwierzyniec to niewielkie miasteczko położone w powiecie zamojskim, które zachwyca piękną przyrodą i zabytkami – te dwie rzeczy doskonale się tam ze sobą komponują i przeplatają z ciekawą historią tego miejsca!Historia ZwierzyńcaHistoria Zwierzyńca ściśle związana...


Kraków: koncert wielkanocny w Święto Bożego Miłosierdzia | eKAI\nKrakowska Kraków: koncert wielkanocny w Święto Bożego Miłosierdzia\nKraków: koncert wielkanocny w Święto Bożego Miłosierdzia\n29 kwietnia 2019 | 11:45 | luk | Kraków Ⓒ Ⓟ\nW niedzielę wieczorem w kościele oo. bernardynów w Krakowie odbył się ciekawy koncert wielkanocny. Jego główną część stanowiła zaprezentowana po raz pierwszy Mała Msza G-dur skomponowana przez Mariusza Kramarza.\nJak podkreślił kompozytor nowego dzieła, który jest aranżerem, dyrygentem oraz organistą, współpracującym m.in. z fundacją InCanto oraz Szkołą Muzyczną II stopnia im. W. Żeleńskiego w Krakowie, jest ono dla niego swoistym wyznaniem wiary.\n– To części stałe, które mają służyć ludziom wierzącym podczas eucharystycznego spotkania z Chrystusem. Starałem się więc muzyką wyrazić wszystkie napięcia życia Jezusa. Bardzo mocno widoczne jest to we fragmencie Crucifixus Credo, w którym nakładają się dwie tercje – dur i mol – co sprawia swego rodzaju niezgodność muzyczną, przykuwającą uwagę, po czym po pełnym emocji biciu kotłów następuje pauza generalna i zaczyna się spokojne rozjaśnienie muzyczne – opisał Kramarz.\nObok Małej Mszy G-dur zebrani w bernardyńskiej świątyni usłyszeli również Symfonię nr 3 e-moll na orkiestrę smyczkową F. Mendelssohn oraz Ave Verum Corpus W. A. Mozart.\nJak oceniali taka forma muzyczna dotknęła ich do głębi. – Muzyka sakralna potrafi naprawdę niezwykle przeniknąć duchowo oraz sprawia, że człowiek przystaje zamyślony nad treścią Mszy św. zamkniętej w pięknie dźwięków – powiedział pan Mateusz.\nNiedzielny koncert wykonał chór mieszany Canticum Amicorum, w tym sopran Annika Mikołajko, tenor Jakub Kołodziej i bas Beniamin Rafiński oraz orkiestra kameralna. Jego członkowie także przyznawali, że udział w wydarzeniu w Święto Bożego Miłosierdzia jest wyjątkowy.\n– Śpiewamy słowa, które znamy z każdej Eucharystii, a ona wiąże się z jednością. Takiej harmonii jak ta muzyczna potrzeba dzisiejszemu światu. Dziś chwalimy Pana Boga za Jego miłość miłosierną i dlatego ufam, że chwile zadumy podczas koncertu otworzą w każdym zdolność do uwielbiania Boga oraz dziękczynienia za Jego dzieła w codziennym życiu – podsumował Maksymilian Żelazny.