różaniec | niedowiarstwomoje.pl\nPo prostu. Różaniec.\n1 października 2015 / Na razie brak komentarzy\nJa nie wiem, z czego to wynika, i nie bardzo to rozumiem… Ale co roku od kilku ładnych lat jakoś się cieszę na ten październik. Ten jeden w roku miesiąc, kiedy – gdzie by nie wejść do kościoła – ludzie modlą się na różańcu.\nPewnie kiedyś już o tym (nawet nie raz) pisałem, ale nie wiem, skąd u mnie ta „pobożność maryjna” się wzięła. A cudzysłów? Bo to pojęcie jakoś tak dziwnie brzmi. Po prostu lubię się modlić na różańcu.\nTrochę mnie to dziwi, i nie do końca chyba rozumiem, kiedy w słynnych październikowych „czytankach” różańcowych różnej maści autorzy starają się wychwalać Matkę Bożą pod niebiosa. Dlaczego? Bo z jednej strony podkreśla się (z czym się zgadzam) jej prostotę, zawierzenie Bogu, ufność; a z drugiej powstają w tym zakresie takie elaboraty i tak przesycone różnymi frazesami, że się można zastanowić, czy jeszcze jest mowa o człowieku, czy może już nie. Dziwne to.\nMoja Mama już nie żyje – leci trzeci rok bez niej – i może trochę dlatego intuicyjnie szukam kogoś, kto może nią być, nawet nie będąc fizycznie obok. Kogoś, komu – jak Mamie, z którą miałem bardzo dobrą relację – mogę się wyżalić, kto wysłucha, po prostu przytuli i zawsze będę wiedział, że martwi się, czeka, kocha i ponad wszystko chce mojego dobra. Że jest przy mnie dosłownie zawsze – z tym, że dzisiaj już nie muszę łapać za komórkę i dzwonić do Mamy; bo ona wie.\nNie jestem fanem objawień, sanktuariów (z małymi wyjątkami), przepychu i „przemysłu maryjnego”, który dość często fundują różnej maści, niezwiązane z Kościołem, fundacje, próbując naciągnąć na darowiznę a to za medali, a to za różańczyk, uderzając w czułą nutę serca Polaka-katolika (co ciekawe, akurat w takich sytuacjach ludzie się nimi czują i dają naciągać – w takich bardziej wymagających już nie…).\nAle różaniec mam zawsze przy sobie. Przynajmniej staram się.\nTen właśnie u góry. Niepełny, mały, drewniany, zwykły do bólu. Bez ozdóbek, żadna masa perłowa czy tam inne świecidła – drewna. Dopiero jak zrobiłem to zdjęcie, uświadomiłem sobie, że już jest taki… dość zużyty. Fakt, ostatnio go niechcący wyprałem 🙂 Przeżył ze mną – ten jeden – całkiem sporo, jako że tradycją już jest, że w najmniej oczekiwanych momentach różańce swoje gubię (jak ktoś znajdzie i się mu przyda, to na zdrowie), bo wypadają z kieszeni itp. Ktoś powie – wybrakowany, bo nie cały. Może i tak – ale przez to bardziej poręczny. Zawsze drewniany.\nNie, to nie jest żaden amulet, talizman, takie katolickie „hokus-pokus”. On mi nic nie daje samym tym, że go mam. Ale jest – kiedy po prostu przychodzi taki moment, że chcę z Nim pogadać, a jakoś tak słów brakuje… Poprosić, podziękować, przeprosić, poprosić o radę. Nawał myśli, huragan emocji, kołaczące serce, wszystko jakieś takie rozbiegane…\n… i wtedy przypominam sobie Maryję. W tej jej niesamowitej i nierozgryzionej prostocie. Młodą kobietę, której Bóg przewrócił życie do góry nogami, a ona ten przewrót przyjęła swoim fiat. Pozwoliła Mu na to, zaprosiła Go do siebie w ten jedyny i absolutnie wyjątkowy w historii sposób: rodząc Syna Bożego jako własne dziecko. Nie miała łatwo, nie nosili jej na rękach, nie szło wszystko z płatka. A ona ciągle trwała przy Bogu, umiała wiele dostrzec, Jezus wiele zdziałał dzięki jej delikatnej i cichej, ale uważnej obecności (choćby wesele w Kanie Galilejskiej – początek, jedno proste zdanie, właściwie obserwacja).\nLubimy wszystko komplikować, utrudniać, gmatwać. A ja, im dłużej tak myślę, to z Nim, w relacji z Bogiem, chciałbym być prosty jak drut; przezroczysty, autentyczny, normalny i potrafiący ogarnąć to, co w tej dziwnej historii, którą jest życie, On mi daje, nie będąc przy tym tylko tępym egoistą (którym jestem z natury), ale będąc bardziej dla innych. Tak jak Maryja.\nOddech ducha w dusznym i zabieganym świecie\n15 października 2012 / Na razie brak komentarzy\nJak paciorki różańca przesuwają się chwile\nświęta Panno, Maryjo pełna łaski.\nNie wiem, jak wy, ale do mnie dość często wracają te słowa bardzo mocno dziecięcej piosenki. Nie raz i nie dwa już pewnie pisałem tutaj, że pobożność maryjna chyba nie była moją mocną stroną… aż tu nagle, z „przerażeniem” stwierdziłem jakiś czas temu, że staram się modlić na różańcu praktycznie codziennie. Ok, niestety, tylko dziesiątkę dziennie, zwykle gdzieś po drodze, najczęściej do domu – ale to i tak sporo. Choć chciało by się więcej.\nJak to zwykle bywa, te słowa chciałem napisać na początku miesiąca różańca – wyszło na półmetku. Ale warto. Bo zachęcić chcę do różańca. I to niekoniecznie wcale tego w kościele. Tzn. młodych – dzieci, młodzież – jak najbardziej, o ile mają w okolicy nabożeństwa dla swojego mniej więcej wieku. Idźcie, bo warto. Na nabożeństwa dla dorosłych nie zapraszam, bo mam dziwne doświadczenia, że założenie jedyne słuszne jest odnośnie wieku uczestników co najmniej 60+, zatem treść rozważań… hmm, powiedzmy że odbiega od tego, co ja bym rozważał, a na pewno jak bym rozważał, jakimi słowa, te tajemnice. W tym sensie – bardziej polecam spróbować samemu, własnymi słowami. Wystarczy ściąga z układem tajemnic – znak krzyża, i gotowe.\nDaj się Bogu porwać do pochylenia i zadumania nad tajemnicami tych właśnie smutków, radości i blasków (piosenka sprzed ustanowienia tajemnic światła przez bł. Jana Pawła II – teraz powinno być jakoś „nasze smutki, radości, blaski i światła”?), a może przede wszystkim spróbuj odnieść te zbawcze wydarzenia historii świata do siebie, do swojego życia, do tego wszystkiego, co się w nim dzieje, przewala, kipi, albo wręcz przeciwnie – melancholijnie leży, jakby niewidoczne. Jakie by to nie było, z czego by to nie wynikało – God is the answer, i to żadna przesada. Dopóki człowiek nie spróbuje, trudno sobie wyobrazić, ile pokoju wlewa się w serce przy takim – niby to bezmyślnym – zadumanym przesuwaniu paciorków. Świat wtedy zwalnia, cichnie, nabiera odpowiednich barw, bardziej widoczne jest to, co najważniejsze, co zwykle umyka, na co brakuje czasu, poprawia się widoczność, przestawia hierarchia. Taki oddech ducha w dusznym i zabieganym świecie.\nZachęcam i zapraszam do modlitwy. I tylko na marginesie poddaję intencję – moja mama dalej walczy, okazuje się, na szczęście, nie było zawału, sle stan jest bardzo ciężki, jest słabiutka, skończyła się chemia i dzisiaj zaczyna trzecia już seria radioterapii. Nie wiemy, czy uda się to świństwo wyleczyć – dużo zależy od tego, na ile stać organizm mamy. Był też kryzys na tle nerwowym, ale to chyba udało się zażegnać. W każdym razie ostatnie 2 tygodnie były bardzo ciężkie. Dlatego choćby o jedną zdrowaśkę za nią proszę.\nCo w tych spichlerzach?\n2 sierpnia 2010 / Na razie brak komentarzy\nKtoś z tłumu rzekł do Jezusa: Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem. Lecz On mu odpowiedział: Człowieku, któż Mię ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami? Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa [we wszystko], życie jego nie jest zależne od jego mienia. I opowiedział im przypowieść: Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj! Lecz Bóg rzekł do niego: Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował? Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem. (Łk 12,13-21)\nZadziwiające jest, jak bardzo ludzie potrafią się zmieniać. Naprawdę. Z człowieka o poukładanym systemie wartości (bo przecież o to wszystko się rozbija) powstaje ktoś, komu wydaje się, że nie ma żadnych ograniczeń, że może dosłownie wszystko. Najgorsze, gdy w tym wszystkim zaczyna mu się wydawać to, o czym Jezus mówi: mam kasę na wszystko, więc nikt mi nic nie zabroni, nie ma dla mnie ograniczeń. Bóg? Ja jestem swoim bogiem – sam ustalam swoje granice, a że nie są mi na rękę – to ich nie ma.\nNiestety, coraz częściej mam wrażenie, że prawdą jest, gdy się mówi – im więcej masz, tym więcej chcesz. Widzę to jakby po sobie. Zbyt wielkim doświadczeniem życiowym poszczycić się nie mogę – ale te ćwierć wieku po świece chodzę, i to i owo widziałem. Nie tylko siebie mam na myśli. Choćby jedno z moich rodziców – osoba, z której w tym sensie mogę być dumny, ponieważ będąc na bardzo wysokim i odpowiedzialnym stanowisku, ani razu nie skorzystała z (niejednokrotnie, z pewnością, nadarzającej się) okazji dorobienia za pomoc w załatwieniu czegoś. Zawsze uczciwie, żadnych układów, łapówek itp. Ale z drugiej strony – zarabia sporo (wg mnie – bardzo dużo), a jednocześnie cały czas w rozmowach przewija się motyw: a ten to poszedł w biznes i ma to, to i to… a tamten to nakradł i nabrał łapówek – i ma tyle a tyle więcej… Z jednej strony – świadomość: to jest złe. Ale z drugiej – a na ile więcej on sobie może pozwolić…\nJa sam? Cóż, materialne sprawy ciągną, niestety… A to by się laptopa chciało – bo w sumie to potrzebne i chyba konieczne będzie na aplikacji, żeby bardziej mobilnym ze sprzętem całym być, móc coś robić po drodze, mieć przenośne biuro takie, przydatne w branży – ale z drugiej strony: czy to jest potrzebne i konieczne? A to by się jakiś inny gadżet – mp3, cyfrówkę (a co tam – lustrzankę cyfrową od razu!). Teraz, w perspektywie powiększenia się rodziny – samochód muszę mieć jak tylko prawko zrobię, no i kolejna kwestia – a może by mały kredycik, żeby parę bajerów miał, nowszy był, lepszy, bardziej szpanowny…\nDrodzy państwo – materialistami cholernymi jesteśmy, przepraszam za sformułowanie. A jeśli ktoś nie jest – to jest naprawdę bardzo dumnym i chlubnym wyjątkiem, i ja mu tego zazdroszczę. Ja z materializmem osoby swej walczę od lat, z różnym skutkiem – i cieszę się z każdego małego zwycięstwa, jak cieszyłem się gdy np. nie kupiłem nowego telefonu (stary do rzeczy był, a przy nowej umowie i tak za 1 zł równie dobry nowy sami mi dadzą) albo jak, wszedłszy do księgarni, wyszedłem z 1-2 książkami, a nie torbą książek za równowartość 1/5 pensji (tak, z książkami definitywnie trudniej jest…).\nCo do ewangelii – ciekawy wniosek się nasuwa: skoro w przypowieści rozbija się o to, że człowiek chciał na siłę gromadzić to, na co nie miał miejsca, to znaczy, że powinniśmy się ograniczać w zbieractwie. A że zbieramy wszystko – rzeczy naprawdę, średnio i w ogóle nie potrzebne – to dotyczy to każdego z nas. Zanim na coś wydasz kasę – pomyśl. Zastanów się, czy tego potrzebujesz. Pewnie stwierdzisz – przydało by się to do… Tak, ale czy to jest konieczne? Czy nie dasz rady bez tego? Czy nie masz ważniejszych potrzeb? Nie mam. A nie ma innych, poza czubkiem mojego nosa, którzy bardziej tych kilku złotych potrzebują, niż moje kolejne wymysły? Mało to biednych i potrzebujących naokoło? Jest Pajacyk, Okruszek i tyle innych akcji w samym internecie – a i tak ludziom jakoś za ciężko nawet kliknąć ten raz dziennie. Ale po kilkaset złotych polskich na głupoty wydać – to już nie.\nJeśli przestaje ci się mieścić twój pieczołowicie zbierany dobytek – to nie znaczy, że trzeba większego mieszkania z bardziej pojemnymi szafami szukać. Ale że za dużo obrosłeś w dobra – tak jak ten facet z ewangelii ze zbożem. Nie ma co zbierać dalej. Usiądź, pomyśl. Nie bój się podzielić – pozbyć się tego, co naprawdę i pod każdym względem jest ci zbędne. Są tacy, którym się to naprawdę przyda. Daleko szukać nie musisz – są MOPSy, punkty Caritas, na osiedlach stoją kontenery gdzie można wrzucić odzież. A może po prostu znasz kogoś – sąsiad w bloku, na osiedlu – który tej pomocy konkretnie, on właśnie, potrzebuje, i po prostu brakuje ci odwagi, żeby z tą pomocą przyjść, choć to nic nie kosztuje, a tobie przecież zbywa…\nMarnujemy życie na ciągłe powiększanie, albo burzenie i stawianie takich nowych spichlerzy. Nie mamy czasu i siły cieszyć się z tego, co najważniejsze, albo nawet z tego, co w te spichlerze upychamy – bo już znowu trzeba je powiększać, albo martwić się, czy ktoś czegoś nie ukradnie. Ot, nerwicy z łatwością nabawić się można. Po co? Warto?\nA gdzie w tym wszystkim dusza, serce, miłość, dobroć? Pewnie, można bez tego żyć – wielu pokazuje to w mediach na codzień, szczycąc się tym nawet. Tylko że nic z tego nie wynika. Bo te spichlerze i to, co w nich upchniesz, ile by ich nie było – i tak jest bez znaczenia. Liczy się tylko to, co z serca – właśnie dobroć, miłość, miłosierdzie, ufność, gotowość do pomocy, serdeczność, przyjaźń, itp. Szczęśliwy koniec końców będzie tylko ten, kto swoje spichlerze nimi właśnie napełni – bo one wystarczą. I nawet najwięcej spichlerzy napełnionych ziarnem, kasą, czymkolwiek materialnym nie pomoże temu, któremu tych prawdziwie wartościowych dóbr zabraknie.\nSkleroza, zapomniałem. Ostatnimi czasy napisałem o o. Wacławie Hryniewiczu OMI. I jakoś tak wyszło, dzień później składałem dokumenty na aplikację. I wracając, szedłem sobie przez Gdańsk (znam kościoły), i tak ni z tego, ni z owego wszedłem do jednego. Hehe, przypadek? Tak, do kościoła oblatów właśnie 🙂\nCzy różaniec na palcu albo gazeta katolicka może być świadectwem?\nCoraz częściej się przekonuję – tak. Czy to jak odmawiam różaniec za pomocą urządzenia na palec – jak ludzie się przyglądają, co on tak tym kręci… A nawet jak nie odmawiam – widzą krzyżyk, paciorki, domyślają się. I często jest jakiś tam uśmiech – nawet nie politowania czy pogardy. Jakby taki dowód uznania – on nosi różaniec na palcu, a mnie może brakuje odwagi.\nZ radością też widzę, że coraz więcej młodych ludzi takie nosi. I w ogóle się tego nie wstydzi.\nTak samo z gazetami jest. Nie wiem, czy to wyraz braku obiektywizmu – ja czytam tylko Gościa Niedzielnego – bo uważam za najlepszy tytuł, najwyższy poziom (co zresztą cały czas odzwierciedlają statystyki sprzedawalności – ciągle rosnące, najlepiej sprzedający się tygodnik nie tylko katolicki, ale w ogóle!). I często, jak jadę sobie kolejką czy autobusem, to tak spode łba patrzę sobie na ludzi, którzy obok mnie siedzą, czy naprzeciwko. Starsze osoby czasem zdziwione – szczególnie gdy osoba ta ma widoczny krzyżyk na szyi, różaniec na palcu (a czasem w ręku). Czy to, że młody człowiek czyta wartościową prasę, jest dziwne? Chyba pozytywne. A młodsi? Czasami politowanie – jak zobaczą, nie tyle nagłówek, co foto jakiegoś księdza, krzyż czy grafikę religijną. A czasami zainteresowanie, nawet próbują czytać przez ramię.\nNo i dobrze. Skoro nic innego nie wychodzi – to niech chociaż przez ciekawość popatrzą na tą wiarę. Bo może to ona – ciekawość właśnie – zachęci do zagłębienia się w wiarę, poznania jej – gdy brakuje wiary wyniesionej z domu, albo gdzieś się zapodziała po drodze.


LM.pl - Pierwszy portal w regionie - Konin, Koło, Słupca, Turek • Wyświetl temat - Dopasowywanie kolorów aranżacji\nDzisiaj jest czwartek 13 maja 2021, imieniny: Serwacego, Ofelii, Roberty WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (16442) SPORT FORUM FIRMY (5595) PRACA (75) KINA IMPREZY WIDEO\nDopasowywanie kolorów aranżacji\nautor: bekos » 6 czerwca 2017, 14:39\nSkąd czerpiecie inspiracje na temat kolorów ścian oraz ogólnie aranżacji? Jakieś trendy kolorystyczne? Kompletnie nie jestem w tej kwestii obeznana, a na dekoratora wnętrz nie mogę sobie pozwolić.\nRe: Dopasowywanie kolorów aranżacji\nautor: EkspertDekoral » 6 czerwca 2017, 16:56\nIstnieje wiele źródeł inspiracji między innymi czasopisma branżowe, strony internetowe o tematyce dekoratorskiej, poradniki wideo. Ze swojej strony gorąco polecam świeżą publikację o nawie Dekoral Look Book 2017, w której znajdziesz przykładowe aranżacje oraz najnowsze trendy wnętrzarskie: http://www.dekoral.pl/porady-i-inspiracje/inspiracje/dekoral-look-book-2017. Sprawdź także pozostałe artykuły z działu Porady i Inspiracje – może odnajdziesz tam coś co Cię zainspiruje.\nautor: lilkaZ » 25 czerwca 2017, 18:23\nZazwyczaj znajdujemy ciekawe pomysły w sieci, i tak też było w przypadku pokoju dla syna. Fakt trochę nam to zajęło, ale opłaciło się poszukać. Trafiłam na bardzo ciekawy artykuł na blogu Jagodowego Kota i teraz jesteśmy już na ukończeniu urządzania, a bedzie w stylu marynistycznym, oj ciekawie to wygląda. Zresztą możecie sami sobie zerknąć jakie oni mają genialne pomysły, a dobrze bo praktycznie wszystko można odrazy u nich sobie zamówić. Przynajmniej człowiek nie traci czasu i nerwów na szukanie po różnych sklepach.


Ogrzewanie i oświetlenie | Sklep internetowy ZooArt\nDodaj do porównania HAGEN Exo Terra żarówka sun glo 100 W halogen\nŻarówka halogenowa do terrarium\nDodaj do porównania EXOTERRA Oprawa oświetleniowa Compact Top MINI 30x9x15cm\nExo Terra Compact Top Canopy to kompaktowa oprawa do terrariów ze szkła Exo Terra. Jest łatwa w montażu, przystosowana do żarówek kompaktowych lub żarówek o małej mocy.\nDodaj do porównania EXOTERRA Lampka Scorpion Light\nLampka dla skorpionów, która sprawia, że obiekty fluorescencyjne świecą.\nDodaj do porównania EXOTERRA Lampka LED Day & Night S\nWygodne i energooszczędne oświetlenie dzienne i nocne.\nDodaj do porównania EXOTERRA Kamień grzewczy Heat Wave Rock M, 10W 15,5x15,5 cm\nHeat Wave Rock symuluje kamień podgrzany przez słońce. Kamień jest sterowany elektronicznie.\nDodaj do porównania EXO TERRA reptile UVB100 żarówka 13 W\nŚwietlówka kompaktowa pozwala idealnie odwzorować naturalne środowisko gadów zamieszkujących lasy deszczowe i tropikalne.\nDodaj do porównania EXO TERRA Aluminiowy reflektor UV Light Dome 18cm\nLampa z odbłyśnikiem, świetnie sprawdzająca sie w terrariach Exo Terra. Niewielkie rozmiary lampy idealnie pasują do pokrywy zbiornika.\nDodaj do porównania TRIXIE Tropic pro compact 6.0\n79,10 zł (791,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Świetlówka desert pro 12.0. 30 W / 90cm\nDodaj do porównania TRIXIE Reflector set for pro socket 14x13CM\nLampa terrarystyczna z ekranem zapobiegającym oparzeniom.\n46,90 zł (469,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza podczerwień 150 W\n36,10 zł (361,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza neodymowa 75 W\nPunktowa lampa grzewcza neodymowa o mocy 75 W.\n25,40 zł (254,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza neodymowa 35 W\nPunktowa lampa grzewcza neodymowa o mocy 35 W.\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza neodymowa 100W\nPunktowa lampa grzewcza neodymowa o mocy 100 W.\n36,10 zł (180,50 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza na podczerwień 50 W\n24,90 zł (249,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza na podczerwień 35 W\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza 75 W\n15,40 zł (154,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza 50 W\nPozwala zwiększyć temperaturę powietrza w terrarium, dzięki czemu wspomaga procesy trawienne.\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza 150W\nDodaj do porównania TRIXIE Punktowa lampa grzewcza 100 W\n18,70 zł (187,00 zł / kg)\nDodaj do porównania TRIXIE Prosun lampa światła mieszanego 160 W\nLampa światła mieszanego o mocy 160 W.\n210,19 zł (1 050,95 zł / kg)


HTC G1 - co o nim myślicie? - Inne urządzenia mobilne - dobreprogramy - forum\nHTC G1 - co o nim myślicie?\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 14:48:38 UTC #1\nCześć! Mam zamiar kupić sobie telefon HTC G1. Jestem dość niezdecydowany i chciałbym zapytać co o nim myślicie?\nTo dość ogóle pytanie, ale zadam jeszcze kilka szczegółowych:\na) Jak długo działa w nim bateria?\nb) Jak wygląda aplikacje - mój znajomy ma Iphone i tam jest ogromny wybór aplikacji. Jak to wygląda w G1? Czy tam też muszę płacić za aplikacje?\nc) Jak wygląda oglądanie filmów - znów odwołam się do Iphona - tam filmy ogląda się rewelacyjne. Czy G1 w tym względzie jest lepszy od Iphone czy gorszy?\nd) Jak z awaryjnością tych telefonów - to smartfony więc są bardziej awaryjne - to prawda?\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 15:39:55 UTC #2\na) Bateria? Zle nie jest, ale dobrze też nie. Zależy jak będziesz z niego korzystał. Wiadomo, że WiFi i gry skracają jej żywotność\nb) Z aplikacjami jest dużo gorzej. Nie ma takiego wyboru jak na iPhone (przynajmniej w chwili obecnej). W iPhone możesz mieć nieskończoną ilość ekranów z aplikacjami. W Androidzie możesz mieć tylko... 3.\nc) Oglądanie filmów myślę, że nie jest jakimś wielkim problemem. Gdy porównywałem wyświetlacze iPhone i G1 to ten drugi miał ciemniejszy i z bardziej przygaszonymi kolorami. Ekran jest też mniejszy od iPhone bo ma 3,2". Dotyk działa w obu mniej więcej tak samo.\nd) Podobno zawiasy są mało trwałe. Biały egzemplarz też szybko się pobrudzi. To są najczęściej wymieniane wady w wykonaniu. Podczas rozsuwania potrafi skrzypieć (pojawiło się w kilku recenzjach w internecie)\nMoim zdaniem warto kupić ten telefon. Z jednej strony ma trochę wad ale z drugiej jest miły w użytkowaniu. Android cierpi na chorobę wieku dziecięcego, czyli praktycznie brak aplikacji, ale z czasem ulegnie to zmianie.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 15:43:20 UTC #3\nTen ekran jest dużo mniejszy? I jak z tymi kolorami - utrudnia to oglądanie filmów?\nd) Podobno zawiasy są mało trwałe. Biały egzemplarz też szybko się pobrudzi.\nI co wtedy? Jak z jego gwarancją?\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 15:47:27 UTC #4\nEkran jest mniejszy o 0,2 cala. Więc nie tak dużo.\nKolory to sprawa subiektywna. Lepszy jest w iPhone, ale wiadomo, że przeciętny użytkownik nie będzie tego zauważał.\nTak więc kolory nie przeszkadzają w niczym.\nJak z gwarancją? Nie wiem.\nMyślę, że powinni wymienić na nowy. W końcu do wada konstrukcyjna.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 15:50:57 UTC #5\nA jak w nim z słuchaniem muzyki - czy ma wejście na słuchawki i czy odtwarza pliki MP3?\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 16:01:47 UTC #6\nNie ma wejścia MiniJack 13,5 mm. ;/\nStrasznie się zdziwiłem, gdy zobaczyłem, że nie można do G1 podłączyć zwykłych słuchawek. ;/\nNo litości, ale to już ewidentna wada.\nAparat filmów nie kręci, ale znając życie zewnętrzne aplikacje to naprawią.\nCiekawostka: Możesz uzyskać na nim multitouch! Ale trzeba się bawić w podmianę softu i stracić gwarancję.\nNo i co Ci z multitouch, jak interfejs go nie wspiera.\nCrow86 (Crow86) 2009-09-19 16:05:00 UTC #7\nHTC G1 ma moim zdaniem trochę z mało pamięci, co wiąże się z brakiem możliwości aktualizacji w przyszłości Androida w nim do wersji 2.0. Co do oprogramowania, to z dnia na dzień jest go coraz więcej, Android jest niezwykle prężnie rozwijającą się platformą, która przyciąga sporo osób.\nLinki do recenzji, opisów:\nhttp://pda.pl/news/pierwsze_wrazenie_na ... _z_polski/\nhttp://www.chip.pl/blogi/mobileblog-wsz ... popotamach\nhttp://www.pdaclub.pl/index.php?option= ... &Itemid=89\nhttp://www.pdaclub.pl/index.php?option= ... &Itemid=91\nTrochę na temat Androida:\nTu trochę po angielsku:\nhttp://www.engadget.com/2008/10/16/t-mo ... d-wrap-up/\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 16:07:10 UTC #8\nTo jak wygląda sprawa z słuchawkami?\nCzy nie mogę na nim normalnie słuchać muzyki z słuchawek?\nCrow86 (Crow86) 2009-09-19 16:09:57 UTC #9\nG1 posiada złącze mini-USB, można kupić przejściówkę mini-USB - mini jack i nie powinno być problemów.\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 16:12:38 UTC #10\niPhone i G1 to nawet podobne urządzenia.\nOba nie mogą wysyłać plików przez Bluetooth.\nOba mają podobne ekrany (z lekką korzyścią dla iPhone)\nOba nie mają w standardzie nagrywania video (wykluczam iPhone 3GS, bo on już ma je w standardzie)\nOczywiście wszystkie wady można zniwelować za pomocą zewnętrznych programów. ( w iPhone na pewno, jak to się ma w HTC to nie wiem)\nAle G1 ma gorszy procek, mniej ramu i mniej aplikacji\nW dodatku sztucznie zablokowaną ilość aplikacji do zainstalowania.\nNo i nie ma MiniJack, co jest dla mnie tragedią, bo ja swojego iP bez tego najpopularniejszego wejścia słuchawkowego nie mogę wyobrazić.\nAle Android jest całkiem niczego sobie.\nPółki co lepszy niż WM lub Symbian (przynajmniej dla mnie)\nBardzo dziwny jest ten brak minijack.\nMoim zdaniem powinno być w standardzie, a nie trzeba się bawić w przejściówki i tracić kasę.\nMuzyki posłuchasz, ale wybór słuchawek będziesz miał mocno ograniczony.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 16:19:15 UTC #11\nNo to co byście wybrali... ja się raczej na G1 nastawiłem, ale jak widzę to IPhone jest lepszy.\nA jak się G1 sprawuje w codziennym użytkowaniu? Jak wygląda na nim przeglądanie internetu? Czy się nie wiesza?\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 16:25:40 UTC #12\nja już wybrałem: iPhone\nI jestem 100% zadowolony.\nG1 nie jest zły. Co prawda ma wady, ale zalet tez ma sporo.\nNp. taki Android. Bardzo podobny do Iphone OS\nStabilny, nie wiesza się i jest przyjemny w użytkowaniu.\nŻaden Wm i Symbian raczej takiej stabilności jak iP i G1 mieć nie będą z kilkunastoma aplikacjami na pokładzie.\nInternet? iPhone jest na pewno lepszy.\nAle G1 tez sobie świetnie poradzi.\nTrochę przesadzili z tym hasłem "G1 stworzony i idealny do internetu"\nDobry jest, ale nie idealny.\nMultitouch w iPhone sprawuje się podczas przeglądania neta genialnie. Gdy pracowałem na G1 trochę mi tego brakowało.\nG1 się nie wiesza. Pracuje stabilnie, dokładnie jak iPhone.\nWszystko działa jak powinno i jest na swoim miejscu.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 17:43:42 UTC #13\nNo, ale Iphone jest droższy (dużo droższy).\nPo za tym za aplikacje do niego trzeba płacić i to całkiem sporo - a mnie nie stać na to, żeby ładować tyle pieniędzy w telefon.\nDlatego czy według Was nie warto bardziej kupić G1?\nPablo55 (Pawbrotm) 2009-09-19 18:22:30 UTC #14\nNie za wszystkie - jest wiele darmowych, a po jailbreaku uzyskujesz jeszcze dostęp do Cydii, a tam jest ogromny wybór darmowych aplikacji.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 19:10:55 UTC #15\nTylko ja nie chcę tracić gwarancji, dlatego więc twoje rozwiązanie nie wchodzi w grę. Więc chyba bardziej opłacalne jest zakupienie G1...\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 19:53:17 UTC #16\nłamiąc iPhone tracisz gwarancje\nAle możesz ją w ciągu 15 minut odzyskać- przywracając ustawienia fabryczne\nG1 nie jest lepszym wyborem.\nAle ok, chcesz to kup go\nNie ja będę potem latał po serwisach naprawiać zepsute zawiasy, na których rozsuwa się ekran\nPablo55 (Pawbrotm) 2009-09-19 19:58:15 UTC #17\nWięc chyba bardziej opłacalne jest zakupienie G1...\nLepiej trochę dozbieraj i kup HTC Tatoo: http://www.euro.com.pl/telefony-komorko ... atoo.bhtml\nNie ma co prawda klawiatury fizycznej, ale ma sporo RAM - 256 MB i bardzo fajny interfejs HTC SenseUI - no chyba, że tego G1 (HTC Dream) bierzesz na jakąś umowę z Ery, to wtedy musisz się nim zadowolić.\nNiezłym rozwiązaniem jest również iPhone.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 20:01:01 UTC #18\nZ góry ustalasz, że się zepsują. A ja w to wątpię, bo nie wierzę, że taka firma jak HTC może sobie pozwolić na to, żeby główną wadą telefonu były zawiasy - tak często używane...\nA po za tym Iphone jest dużo dużo droższy (G1 950 zł, Iphone 2500 zł)\nIphone: http://www.allegro.pl/item738455712_iph ... _w_wa.html\nG1: http://www.allegro.pl/item739607119_now ... r_24m.html\nJest jeszcze jedna rzecz dla której nie chcę mieć Iphone - mają go wszyscy. Jedna wielka mania na punkcie tego telefonu, jakby to było coś niezwykłego. Wolę, innym smartfon, który nie będzie zwracał takiej uwagi, będzie miał podobne funkcje a będzie o wiele wiele tańszy...\nmr.evil (Tomasz Zielony254) 2009-09-19 20:01:55 UTC #19\niPhone 2,5 tys? Serio? Ja kupiłem za 1700 na allegro 3G 16GB\n"Mają go wszyscy" już gorszego kontrargumentu nie można było wymyślić?\nTo ten, który ma oporowy ekran? Ten to dopiero jest 100 lat za iPhone\nA z 50 lat za G1.\nCo z tego, ze ma szybki procek, jak korzystanie z niego poprzez marny ekran nie sprawia przyjemności?\nW każdym razie, temat brzmi "HTC G1- co o nim myslicie"\nJa myślę, ze jest to telefon warty uwagi. Ale lepszym wyjściem jest iPhone.\nkubus94 (Jacob) 2009-09-19 20:08:28 UTC #20\nNie - za Smarfona innego niż Iphone mógłbym dać góra tysiąc złotych.\nAle Iphone sobie nie kupię - dlaczego? Ma go już moich trzech znajomym i naprawdę chcę mieć coś co się nieco wyróżnia z tłumu. Dlatego raczej ten telefon odpada...\nPo za tym jestem zwolennikiem usług Google dlatego właśnie przyciągnęło mnie to do tego telefonu, że system jest stworzony przez tego wyszukiwarkowego giganta.\nZadam jeszcze dwa pytania:\na) Czy Google ma coś w stylu Apple Store ? Czy możecie podać linka, żebym mógł zobaczyć jakie są aplikacje?\nb) Jak wygląda sprawa z kalibracją monitora przy wyciągniąganiu klawiatury do niego - czy ma on tak jak Iphone tryb automatycznej kalibracji monitora?


Zarząd Pomorskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz Partnerzy serdecznie zapraszają na Speed Business Meeting, który odbędzie się w Gdańskim Parku Naukowo-Technologicznym w dniu 25 kwietnia br. Jest to to spotkanie, które już organizujemy po raz trzeci. Wcześniejsze wydarzenia z lat 2015 i 2016 cieszyły się dużym powodzeniem.\nPodczas spotkania uczestnicy będą mieli okazję nawiązania nowych kontaktów biznesowych, przedstawienia oferty swojej firmy oraz wymienienia się wizytówkami z potencjalnymi partnerami biznesowymi, klientami, dostawcami, dystrybutorami czy inwestorami. Prosimy o zabranie ze sobą dużej ilości wizytówek!\nSpeed Business Meeting składa się z 3 sesji rozmów po 20 minut. Przy organizacji spotkania staramy się w jak największym stopniu spełnić Państwa oczekiwania. Z tego względu przy rejestracji (patrz ZGŁOSZENIE) prosimy o podanie 3 branż, których przedstawicieli chcą Państwo spotkać.\nInwestorzy z Pomorskiej SSE, najemcy z Gdańskiego Parku Naukowo-Technologicznego oraz firmy z Bałtyckiego Portu Nowych Technologii – wstęp bezpłatny.\nIlość miejsc jest ograniczona i decyduje kolejność zgłoszeń. Prosimy zgłosić udział w spotkaniu do 18 kwietnia 2016 na adres a.konopka@strefa.gda.pl lub faxem: 58 555 97 11\nW sesjach Speed Business Meeting może brać udział tylko jedna osoba z firmy. Pozostałych przedstawicieli zapraszamy na 13:15 na Business Mixer.


Nocny Orszak - Scott Ciencin - opinia o książce (5313) - Lubimyczytać.pl\nScott Ciencin /\nNocny Orszak /\n5,76 (34 ocen\ti\t5 opinii) Zobacz oceny\nPrzez dziesiątki lat koszmarny Nocny Orszak nawiedzał sny wielu mieszkańców Krain. Większość ludzi sądziła, że to wytwory zmęczonej wyobraźni. Mylili się. Myrmeen Lhal, piękna władczyni Arabel, zostaje uwikłana w wojnę z Nocnym Orszakiem, w której jej jedynymi sojusznikami są Harfiarze. Musi pokonać żywiące się ludzkim strachem i cierpieniem potwory, bowiem w rękach ich przywódców znajduje się...\nKaga | 2017-02-08\nNa półkach: Przeczytane, Cykl: Forgotten Realms, Beletrystyka: Fantasy/SF, 1. Posiadam w swoich zbiorach, Wyzwanie 100 książek w 2017\n//Opinia do przeczytania na: http://kaginbooks.blogspot.com/2017/02/57-nocny-orszak-scott-ciencin.html\nZapomniane Krainy znów zapraszają nas do wizyty w swym świecie. Tym razem musimy stanąc do walki z Nocnym Orszakiem, tajemniczą ale i niebezpieczną grupą istot, które zagrażają całemu Faerunowi.\nZnów musimy wyruszyć wraz z agentami Harfiarzy do walki. Cała drużyna, skompletowana przez władczynię Arabel, piękną i niebezpieczną Myrmeen - musi stawić czoła najgorszym koszmarom. I to bardzo dosłownie...\nNocny Orszak od lat nawiedzał sny mieszkańców Krain. Przerażał, wzbudzał panikę i koszmary. Ale nie tylko - Myrmeen wie, że Nocny Orszak porywa też dzieci; sama straciła w ten sposób i siostrę i córkę. Teraz, po latach, wszystko wskazuje na to, że może choć tą ostatnią odzyskać. Nie spodziewa się jednak, jaką przyjdzie jej za to zapłacić wysoką cenę. Zbiera więc grupkę przyjaciół, będących jak i ona, Harfiarzami, a następnie wyrusza w niebezpieczną podróż, na końcu której czeka na nią córka. Jednak nie wszystko jest tak proste, jak może się wydawać... Jak sobie z tym wszystkim poradzi Myrmeen? No i sam Nocny Orszak, który nie zapomina...\nMówiąc uczciwie, "Nocny Orszak" to lekkie i przyjemne czytadełko z gatunku tych lekkich, ujętych w świecie Forgotten Realms dobrze, ale nie porywających jakoś szaleńczo. Tradycyjnie, mamy grupę bohaterów, która z biegiem akcji (i czasu) się kurczy, mamy poczucie winy, miłość, przyjaźń i nienawiść. mamy, oczywiście, kwiatuszki w stylu magiczne przemieszczenie się z punktu A do B - i musimy uznać, że po prostu z zakończeniem jednego rozdziału i rozpoczęciem drugiego drużyna zdołała się przemieścić, ale czasem tego brakowało. A jak nie... to były niepotrzebne opisy przemieszczania się i - co mnie rozbawiło w jakiś sposób - kompletnie nieprzydatny opis ppopękanych pięt przy eleganckiej sukni i sandałach. Zupełnie, jakby autor kompletnie o tym zapomniał w którymś momencie - bo, mówiąc uczciwie, liczyłam, że związana z tym będzie jakaś sytuacja, a tu - nic. Jedyny problem, to miękkie podeszwy sandałów. Aha.\nA sam Nocny Orszak? Momentami bardziej mnie irytował, niż zaskakiwał. Po prostu - był, trwał. I tyle. Nic poza tym, nawet, jeśli idea była świetna, to brakowało potencjału. Niestety. Finałowa walka zwyczajnie mnie rozczarowała.\nJak to w przypadku takich powieści bywa, bohaterowie są zbudowani lekko, ale jakoś nie zapadają w pamięć. Opisane dość ogólnikowo, trwają, ale jakoś nie są specjalnie cudne. Wyjątkiem, poza Myrmeen, która w zasadzie jest główną bohaterką, to tylko Lucius zdobył moją sympatię, choć i tak została zachwiana w momencie wydobywania szkatuły.\nOgólnie, "Nocny Orszak" to jednak książka lekka, przyjemna i na jeden, góra dwa wieczory, jednak nie ma co oczekiwać cudów. Dla fana Zapomnianych Krain jest to pozycja dobra, ale nie genialna. Dobrze wkomponowana w całość serii, spełnia założenia lekkiej, krótkiej i szybkiej powieści przygodowej z dawką magii, demonów, dzielnych wojowników, miłości, poświęcenia i oddania. Zachęcam do przeczytania.\nPagie wraca do Londynu, gdzie jest jedną z najbardziej poszukiwanych osób, a mieszkańcy zachęceni obiecującą nagrodą pomagają w poszuki...


historycy.org > Lend Lease - rozmiar pomocy dla ZSRR\nPełna wersja: Lend Lease - rozmiar pomocy dla ZSRR\nChciałbym poruszyć niezwykle ciekawy temat alianckiej pomocy dla ZSRR. Jak sądzicie na ile ZSRR pomogła? Sowieci przez całą Zimną Wojnę twierdzili, że była minimalna i dostarczany sprzęt był kiepski.\nJa jednak natknąłem się na wyliczenia, które podważają tę opinię.\nSzczególnie ważna, jak wynika z tabel była pomoc w dziedzinie transportu kolejowego i samochodowego. Jako, że ZSRR cierpiał na brak środków transportowych pomoc ta jest ważniejsza niżby wskazywały same liczby. W końcu z Niemcami można było wygrać prowadząc wojnę tylko manewrową.\nMoże ktoś posiada radzieckie wyliczenia Lend Lease'u? Warto by porównać obie wersje.\nChciałbym poruszyć niezwykle ciekawy temat alianckiej pomocy dla ZSRR. Jak sądzicie na ile ZSRR pomogła?\nW książce "The Role of Lend-Lease in Soviet Military\nEfforts, 1941-1945" by BORIS V. SOKOLOV, autor wyraźnie stwierdza, że bez Lend Lease ZSRR załamałby się.\nWg opinii fachowców, bez Lend Lease ZSRR załamałby się najpóźniej w 1943. USA wyhodowały sobie potwora, z kórym później walczyły przez całą zimną wojnę - kosztowało to pewnie znacznie więcej, niż dostawy L-L to the USSR. Na polecenie Roosevelta dostarczano urządzenia i surowce nawet nie związane z produkcją wojenną.\nNie darmo w 1944 Armia Krajowa śpiewała ironicznie "Niech żyją nasi sojusznicy, Amerykanie i Anglicy, niech żyje Armia nam Czerwona, przez sojusznikow uzbrojona." Na amerykańskich Studebakerach niejeden pojechał w kierunku na Ural i dalej.\nQUOTE(jur @ 28/02/2006, 12:14)\nReasumując Armia Czerwona jeżdziła alianckimi pociągami i terenówkami, wcinała zachodnią mielonkę, opieprzała podkomendnych przez kapitalistyczne radiostacje oraz używała tegoż sprzętu do produkcji fabrycznej. Jednym słowem miała z głowy problem transportu, zaopatrzenia armii w żywność i sprzęt, łączności na polu bitwy oraz dostaw do fabryk. Naprawdę nie rozumiem radzieckich bredni, że Lend Lease był niewiele znaczącą pomocą dla samotnie walczących Czerwonoarmistów.\nQUOTE(Megabyzos @ 1/03/2006, 9:54)\nNaprawdę nie rozumiem radzieckich brednii, że Lend lease był niewiele znaczącą pomocą dla samotnie walczących Czerwonoarmistów.\nNic w tym dziwnego, że tego nie rozumiesz - jak można zrozumieć brednie? Kiedyś na jakimś zagramanicznym forum widziałem dyskusję Rosjanina i Amerykanina na ten temat. Amerykanin mieszkał w miasteczku, w którym właśnie produkowano "svinya tushonka" (wg jego pisowni) dla ZSRR. Rosjanin za nic nie chciał zgodzić się z nim, że gros żywności dla walczącej AC docierał od Wuja Sama.\nJest coś na rzeczy w starym dowcipie z lat 80-tych:\nDlaczego ZSRR importuje zboże z USA?\n- Bo ostatni car zostawił zapasy tylko na 70 lat.\nSłabym punktem Armii Czerwonej w 1941 roku było słabe zmotoryzowanie tejże oraz braki w komunikacji. Poza tym lepiej walczy się chyba z pełnym brzuchem, a nie rozgląda się w bitwie gdzie Niemcy mają najbliższy skład z żywnością. Nie twierdziłem poza tym, że czołgi były produkcji amerykańskiej - te trumny pokroju Stuarta albo Lee rzeczywiście bym Rosjanom odradzał. Chodzi przede wszystkim o ciężarówki i jeepy do szybszego przemieszczania piechoty i dowódców - tu zdecydowanie dominował sprzęt amerykański.\nPomoc była ogromna ale przeciez produkcja zbrojeniowa w ZSRR trwała w latach 20 i 30 bez ingerencji USA. Myślę że bez tych wszystkich Studebakerów, Willisów itp byłoby bardzo ciężko ale nie beznadziejnie. Fakt - ZSRR było zacofane. Tylko czy na pewno wojna na wschodzie była aż tak "nowoczesna"??? Wielkie przestrzenie, błoto, zima itd sprzyjało Sowietom. Może Niemcy zdobyliby Moskwe ale za Ural by sie nie przetoczyli.\nNowoczesna to ona może nie była, tylko że Sowietom brakło rzeczy podstawowych - buty (patrz te miliony par), materiał na mundury (czy też gotowe były szyte w USA?), żywność (groził głód - vide Ukraina lata 30-te), proch strzelniczy (explosives) - nie było z czego robić pocisków nawet do karabinów.\nQUOTE(jur @ 2/03/2006, 15:13)\nNie mówiać o fakcie, że brak dobrej łączności między pododziałami (radiostacje) i środków transportu (wykpiwane przez Tuxmana ciężarówki i studebakery) utrudniał przygotowania i prowadzenie walk czy to obronnych czy ofensywnych. Nie przypadkiem Niemcy w 1942 zaczynają się skarżyć, że Czerwonoarmiejcy zamiast stać i czekać aż się ich okrąży wycofują się szybko i ciosy Wehrmahtu trafiają w próżnię.\nW ramach Lend Lease Rosjanie zabili 8 z każdych 10 Niemców poległych w tej wojnie.\nWarto pamiętać o dostawach motocykli- słyszałem ostatnio o jakimś cwaniaku który chce wydobyć gdzieś w arktyce statek z 5000 motocykli . Zgadnijcie jakiej marki?(Informacja niepewna - to może być plotka)\nWarto pamiętać o transferze technologii morskich - Anglicy w 1941r pomogli zwalczać miny magnetyczne a w 1943 torpedy akustyczne\nQUOTE(Megabyzos @ 2/03/2006, 16:06)\nCo do 8 na 10 Niemców to troszkę chyba zawyżyłeś licznik. Poza tym Alianci zabili 9 na 10 Japończyków poległych w tej wojnie oraz 9 na 10 Włochów.\nDyskusja zeszła na liczby,\nto moze ja coś dorzucę: 47,1 % pomocy szło do ZSRR przez Daleki Wschód.\nO jakimkolwiek zatopieniu alainckiego statku na trasie Zachodnie Wybrzeże USA - radzieckie porty dalekiego wschodu nie słyszałem, o miniwaniu mającym utrudnić taką żeglugę też nie.\nTransportów ze sprzętem wyprodukowanym przez naszego wroga idącym do portów wroga naszego sojusznika nie atakujemy. Z wrogiem naszego sojuszka mamy podpisany pakt o nieagresji. Wróg naszego sojusznika w sierpniu 45 przyłączy się do naszych wrogów, łamiąc zawarty między nami pakt o nieagresji.\nParafrazując tytuł tematu warto spytać jak bardzo Japonia pogrążyła Oś swoim zaniechaniem odnośnie dostaw LL poprzez porty radzieckiego dalekiego wschodu.\nA teraz ja mogę dorzucić parę groszy.\nZnalazłem pewne informacje o wielkości tych dostaw i muszę twierdzić że naprawdę były wielkie oraz dotyczyły nie tylko broni.\nJa znalazłem taką informację, z 1941roku.\n" W Moskwie anglo- amerykańska misja pod wodzą lorda Beaverbrookea i Averella zapoznawała się z potrzebami Związku Radzieckiego o robiła wszystko aby spełni postulaty Stalina.\nW pierwszej kolejności Amerykanie odpowiedzieli na apel o dostawę 400 ton drutu kolczastego miesięcznie.\n30 września lord Beaverbrook zgodził się wysłać do Związku Radzieckiego całość najbliższych amerykańskich dostaw, przeznaczonych pierwotnie dla Wielkiej Brytanii ; 1800 myśliwców, 2250 czołgów, 500 armat przeciwpancernych, 23tyś lekkich karabinów maszynowych, 25 tyś. ton miedzi, 27 tyś. ton gumy i 250 tyś. płaszczy żołnierskich"\nMówiąc szczerze całkiem pokaźne ilości.\nZwłaszcza patrząc na ilość czołgów .\n„ Wielka Brytania zobowiązała się do udzielenia Związkowi Radzieckiemu pomocy zaopatrzeniowej ogromnych rozmiarów, odpowiadając w ten sposób na potrzeby radzieckich sił morskich, powietrznych i lądowych. W 9 miesięcznych dostawach Rosjanie otrzymać mieli 1800 brytyjskich Hurricanów i Spitfire,ów , 900 amerykańskich myśliwców i 900 amerykańskich bombowców. Radziecką marynarka wojenną zamierzano zaopatrzyć do końca 1941 roku w150 sonarów ASDIC do wykrywania łodzi podwodnych, a także 1500 dział okrętowych, 300 sztuk przeciwlotniczej broni maszynowej i osiem niszczycieli.\nLista pilnych potrzeb Armii Czerwonej, którą należało jak najszybciej zaspokoić była niebywale długa. Czerpiąc z arsenałów wojennych Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych, co miesiąc zamierzano dostarczyć tysiąc czołgów w raz z odpowiednimi akcesoriami i częściami zamiennymi, 300 dział przeciwlotniczych, 300 armat przeciwpancernych oraz 2 tyś. Pojazdów opancerzonych, wyposażonych we własne działa przeciwpancerne.”\nCyt Druga Wojna Światowa „ Martina Gilberta\nRządy Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych obiecały również Związkowi Radzieckiemu comiesięczne dostawy 4 tysięcy ton aluminium, znaczne ilości miedzi, ołowiu ,mosiądzu i kobaltu, comiesięczne dostawy 13 tysięcy ton stali do wyrobu pocisków, a także diamenty przemysłowe, obrabiarki, gumę wełnę i jutę. Ponadto Wielka Brytania miała bezzwłocznie dostarczyć 3 miliony par butów dla wojska, a następnie co miesiąc- 400 tysięcy par. Kolejne 200 tysięcy par i ponad milion metrów materiału do wyrobu mundurów mieli przysłać Amerykanie.\nZapraszam również kolegów do dyskusji na forum „ Historicus „\ndosyć ciekawe informacje o Lend & Lease podaje mjr George Jordan, jeden z koordynatorów dostaw ze strony amerykańskiej. Jeżeli wystukasz na google hasło "lend - lease to the USSR" lub "major Jordan diaries", znajdziesz jego spostrzeżenia, bardzo interesujące. Jordan twierdzi, że gdyby nie Lend - Lease, to ZSRR rozsypałby się gdzieś w 1943 r.\nJordan twierdzi, że gdyby nie Lend - Lease, to ZSRR rozsypałby się gdzieś w 1943 r.\nJa też uważam że sowieci by padli , gdyby nie pomoc.\nCo ciekawe dostawy w ramach Lend Leasse kontynuowane były nawet w 1945 roku, gdy Niemcy już dogorywały.\n„ Obawy przed radziecką dominacją w Europie nie powstrzymał Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych przed podpisaniem 3 kwietnia zgody na udzielenie Rosji pomocy zaopatrzeniowej, którą określono kryptonimem „ Milepost „ Na mocy tego porozumienia Związek Radziecki miał otrzymać i otrzymał ponad tysiąc myśliwców i 240 tysięcy ton paliwa do samolotów, a także 24 tysiące ton kauczuku z Wielkiej Brytanii i ponad 3 tysiące samolotów, 3 tysiące czołgów, 9 tysięcy jeepów, 16 tysięcy pojazdów i transportowych i 41436 ciężarówek ze Stanów Zjednoczonych oraz maszyny i sprzęt wartości 2 miliardów dolarów „\n„Druga Wojna Światowa”\nPS. Dziękuję za zauważenie.\nDostawy przez porty Dalekiego Wschodu szły głównie na statkach radzieckich- powód do Władywostoku można był dotrzeć tylko po minięciu łańcucha Kuryli.Japończycy nie przepuszczali statków aliantów.Znam przykład tankowca rosyjskiego który w 1942 rozbił się na Kurylach - rosjanie twierdzą,że w wyniku zniszczenia znaków nawigacyjnych przez Japończyków.Pola minowe postawili w obronie przed Amerykanami a więc na pewno utrudniały żeglugę- choćby zerwane miny.W niektórych pracach radzieckich pisze się o znaczeniu dostaw- ciekawe są opinie Żukowa (samochody,prochy,paliwa,żywność)podane w rozmowach z Simonowem. Proporcje strat są dość jasne-to na froncie wschodnim złamano potęge Hitlera(te 80 proceny dotyczy żołnierzy poległych ogółem),ale zawsze należy pamiętać,że było to zwycięstwo koalicyjne.\nWidzę z Waszej dyskusji, że powinniśmy się cieszyć, że USA istnieje... tyle zawdzięcza świat amerykanom... jestem pod wrażeniem.\nJa rozumiem, że rozmowa i wyliczanie cyferek pokazujących ilość dostaw, może powodować odczucie kolosalnej pomocy dla ZSRR. Przydałoby się jednak te cyferki przyrównać do innych cyferek, tak aby obraz był miarodajny. Postaram się to zaraz zrobić.\nNa mocy tego porozumienia Związek Radziecki miał otrzymać i otrzymał ponad tysiąc myśliwców i 240 tysięcy ton paliwa do samolotów, a także 24 tysiące ton kauczuku z Wielkiej Brytanii i ponad 3 tysiące samolotów, 3 tysiące czołgów, 9 tysięcy jeepów, 16 tysięcy pojazdów i transportowych i 41436 ciężarówek ze Stanów Zjednoczonych oraz maszyny i sprzęt wartości 2 miliardów dolarów\nW 9 miesięcznych dostawach Rosjanie otrzymać mieli 1800 brytyjskich Hurricanów i Spitfire,ów , 900 amerykańskich myśliwców i 900 amerykańskich bombowców. Radziecką marynarka wojenną zamierzano zaopatrzyć do końca 1941 roku w150 sonarów ASDIC do wykrywania łodzi podwodnych, a także 1500 dział okrętowych, 300 sztuk przeciwlotniczej broni maszynowej i osiem niszczycieli.\nPowyższe cytaty są bardzo intersujące i pokazują "ogrom" pomocy, bez której ZSRR by upadł. Może kilka danych dodatkowych coś powie o tych liczbach. ZSRR na dzień 22 czerwca 1941 roku dysponował siłą 9383 samolotów bojowych w części europejskiej i 17704 (!!!) samolotów ogółem. W pierwszym dniu walk Niemcy niszczą ruskim na ziemi i w powietrzu 1811 (!) maszyn bojowych różnych typów. Może mi ktoś odpowie co daje przysłanie 1800 samolotów w ciągu 9 miesięcy jeśli tyle traci się w JEDEN DZIEŃ?! Jaką kroplą w morzu potrzeb jest dostarczenie takiej ilości samolotów w takim czasie?\nInteresująco wypada również porównanie produkcji ZSRR i procentowego udziału sprzętu z lend-lease.\nProdukcja ZSRR: --- czołgi --- samoloty\n1940 --- 2800 --- 7000\n1941 --- 6400 --- 12500\n1942 --- 24700 --- 26000\n1943 --- 24000 --- 37000\n1944 --- 29000 --- 40000\n1945 --- 15400 --- 35000\nCzy któryś z Was wyjaśni mi jaki wpływ miało dla ZSRR dostarczenie w rozwleczonym okresie czasu 2000-3000 czołgów gdy przemysł produkował blisko dziesięć razy tyle? Jaki wpływ miało dostarczenie 1800-2500 samolotów gdy produkowano dziesięć razy więcej rocznie? Pliiiiz, ludzie...\nNależy wspomnieć o dwóch jeszcze aspektach sprawy. Sprzęt dostarczany do ZSRR był przestarzały bądź wycofywany z uzbrojenia Aliantów. Samoloty Hurricane czy P-39, P-40 były maszynami, których w Europie nikt nie chciał. Nie odpowiadały one warunkom walki z Niemcami i po krótkim zastosowaniu w Afryce (P-39, P-40) lub zastąpieniu przez lepszy sprzęt (Hurricane) dostarczane były do ZSRR. Spitfire'a ruskim od razu również nie dostarczono. Przysłano wersję Mk V w 1943 roku w momencie gdy posiadano już wersję Mk IX. Oczywistym jest, że nie daje się sojusznikom najlepszych konstrukcji od zaraz, ale hymny pochwalne za dostarczenie "super" sprzętu Ruskim wypadałoby lekko "przyciszyć".\nDrugą sprawą jest fakt poruszony tutaj wcześniej. Łatwiej jest dać komuś broń aby walczył, niż samemu narażać skórę. Sprzęt sam nie walczy. Te buty wymieniane przez Was sto razy, (ubawiło mnie to "po pachy") trzeba komuś włożyć na nogi. Ten czołg lub samolot, ktoś musi poprowadzić. Jakoś Aliantom (z wyjątkiem Polaków, którzy "bić Niemca" mogli iść o każdej porze, im wcześniej tym lepiej) nie paliło się, żeby lądować na kontynencie i ponosić straty w ludziach walcząc z silnym przeciwnikiem. Zrobili desant w połowie 1944 roku i po prostu dobili już w zasadzie pokonanego przeciwnika. Śmiem twierdzić, że mają szczęście, bo gdyby Hitler był mądrzejszy i nie zaatakował ZSRR to by do dzisiaj w Europie nie wylądowali.\nPo raz kolejny podkreślam, że nie jestem "fanem" ZSRR i jego dokonań oraz sprzętu, ale prosiłbym o obiektywne podejście do sprawy. Ja rozumiem, że Amerykanie chcieliby żeby wszystko im zawdzięczano i szeroko głoszą takie hasła na prawo i lewo, ale nie powtarzajcie tego bez zastanowienia się nad sensem przekazu.\nMogę spytać skąc\_d wziąłęś te liczby? Są podejrzanie równe 30000, 40000. Czuję w tym powiew ruskiej propagandy.\nCo do P-39 to na warunki rosyjskie był to raczej dobry samolot. Z załadowanym działkiem, które strzelało przez śmigło idealnie nadawał się do akcji przeciwpancernych, a że po wystrzelaniu całej amunicji troche nosiło mu przodem to raczej w sowietach nik się nie przejmował. Jeżeli polot potrafił sobie z tym poradzić to chwała mu a jeśli nie to też chwała bo zginął w obronie ojczyzny, ważne ze niemiecki czołg zniszczył.\nCo do Willisów to nie można powiedzieć, że można było się bez nich obejść, bo produkcja Gaza 67 w 1941-42 jeszcze raczkowała. Schtudebakerów Amerykanie wyprodukowali coś około 13 tysięcy, które prawie w całości wysłali do Rosji, no i nie wiem czy ten samochód to była kicha. Osobiście widziałem takie coś, miałem niewątpilwą przyjemność nim jechać i znam kilka osób, które mocno siedzą w tym temacie i nie zgodzą się z opinią, że auto było dziadowskie. Oczywiście nie można też umniejszać wkładu rosyjskiego przemysłu bo był ogromny,bez niego cała pomoc anglo-amerykańska nic by nie dała.\nQUOTE(Alkari @ 15/04/2006, 15:33)\nDrugą sprawą jest fakt poruszony tutaj wcześniej. Łatwiej jest dać komuś broń aby walczył, niż samemu narażać skórę.\nTak, łatwiej, zwłaszcza jeżeli ten ktoś natychmiast po zakończeniu I wojny światowej zaczął wraz z Niemcami przygotowywać następną i rozpoczął ją do spółki z nimi. Nie zapominajmy też, że ZSRR od początku 1944 roku, od momentu wkroczenia na terytorium Polski, prowadził wojnę agresywną, w celu zagarnięcia jak największego obszaru, i jest jedynym agresorem II w. św., który zatrzymał swoje zdobycze. Bez butów i "swinnej tuszonki" made in USA by tego nie dokonał.\nJa nie potrafię użalać się nad losem żołnierzy radzieckich, którzy musieli wkładać nogi w buty dostarczone przez USA. Chcieli czy nie chcieli, od 1944 realizowali imperialistyczne cele ZSRR.\nQUOTE(artur1944 @ 21/04/2006, 18:42)\nNie no jakiś paradoks, to raczej Niemcy dostarczali technologię do ZSRR, nie odwrotnie.\nZ czystej ciekaswości: jaką broń wyprodukowano w ZSRR w/g niemieckich technologii?\nA co do zbrojenia: przecież był ten ciężki krążownik opchnięty Ruskim\nPowyższe cytaty są bardzo intersujące i pokazują "ogrom" pomocy, bez której ZSRR by upadł. Może kilka danych dodatkowych coś powie o tych liczbach. ZSRR na dzień 22 czerwca 1941 roku dysponował siłą 9383 samolotów bojowych\nW pierwszym dniu walk Niemcy niszczą ruskim na ziemi i w powietrzu 1811 (!) maszyn bojowych różnych typów.\nTych różnych typów - to trochę przesadziłeś prawda?\nPrzyznaj, że chodziło głównie o wynazalazki radzieckie dobre w roku 36-tym w stylu I-16... Tego to Niemcy mogli i natłuc w tysiącach...\nAle z tym 1800 Spitfierów, Hurrican-ów i amerykańskich maszyn - mieli już problemy...\nCzy któryś z Was wyjaśni mi jaki wpływ miało dla ZSRR dostarczenie w rozwleczonym okresie czasu 2000-3000 czołgów gdy przemysł produkował blisko dziesięć razy tyle?\nFabryki, narzędzia i surowce do produkcji tychże dziesiątek tysięcy czołgów, przede wszystkim pochodziły z pomocy - a nie produkty gotowe!\nTe wszystkie tysiące T-34-ek z powietrza na spadochronach nie spadły... (pominąć milczeniem Sowiecką jakość wykonania...)\nZgadza się, że straty były w sprzęcie radzieckim. A czego się spodziewałeś? Spity i Hurricane'y dostarczane Ruskim były PRZESTARZAŁYM sprzętem na realia wojny, w których miały brać udział. Pisałem o tym. Poza tym sam samolot nie walczy. Niemieckie myśliwce nie pospadają z nieba tylko dlatego, że oto Spitfire wystartował. Dodatkowo, naopowiadał, że Niemcy mieli problemy ze spuszczaniem do ziemi wyrobów amerykańskich czy angielskich?\nFabryki pochodziły z pomocy? Dooobreeee! Super! To nie wiem w jaki sposób Rosjanie produkowali sprzęt zanim powstał Lend-Lease... Kupowali w USA?\nQUOTE(1234 @ 21/04/2006, 19:25)\nWg Pierre de Vilemarest "Źródła finansowania nazizmu i komunizmu" Junkers zbudował fabrykę pod Moskwą, nie wiem, jakie typy samolotów tam produkowano, część zostawała w ZSRR, większość szła do Niemiec. Krupp zdaje się zbudował fabrykę armat w Azji Środkowej. Były jeszcze jakieś wytwórnie IG Farben, AEG, itp., wszystko zbrojeniówka. Mało jest informacji na ten temat, a bardzo mnie ciekawią - najbardziej interesujące jest to, czego nie powiedziano. I nie wiem, jak informacje tego autora sprawdzić. W 1926 r. któraś z gazet brytyjskich podała, że żołnierze niemieccy szkolą się w Rosji. Podobno znaczna ilość maszyn z niemieckiego przemysłu zbrojeniowego, które miały być zniszczone, zostały przewiezione do Rosji.\nTo: Alkari,21/04/2006, 20:33]\nFabryki pochodziły z pomocy?\nW ramach L-L Amerykanie dostarczyli i zbudowali w Rosji fabrykę opon samochodowych. Właściwie wszystkie nowoczesne obrabiarki i know - how do nich dostarczyły USA również w ramach L-L. Duża część uzbrojenia dostarczana była w częściach i montowana na miejscu.\nDooobreeee!To nie wiem w jaki sposób Ruscy produkowali sprzęt zanim powstał lend-lease... Kupowali w USA?\nTak jak pisałem, mjr Jordan twierdzi, że wzystkie fabryki czołgów zbudowali w latach 30-tych Amerykanie - przed L-L oczywiście za pieniądze. W całym okresie międzywojennym i podczas wojny działała w USA firma sowiecka, która kupowała potrzebne wyroby przemysłowe i technologie. Zdaje się, że fabryka zegarków - zgodnie ze starym dowcipem najszybszych na świecie - została zakupiona w całości w USA. Spotkałem się z twierdzeniem, że jednym z najlepszych sowieckich konstruktorów był towarzysz w US Patent Office - czyli szpiegostwo przemysłowe.\nJak się z tobą Tuxmanie w kwestiach politycznych nie zgadzam, tak szanuję twoje wypowiedzi na gruncie histori. Mr Alkari mimo próśb o podanie żródeł tych kosmicznych liczb ( Nie wiem skąd je wziął, z Suworowa? Z pamiętników Żukowa? A może z Małej Ziemii Breżniewa?) Toż do źródeł radzieckich trzeba podchodzić z najwyższą ostrożnością, bo były preparowane aż miło. Wpisać 15000 samolotów do rubryki nikt nie broni, tylko ile z tych latawców było w stanie wykonywać skuteczne loty bojowe? Nie wspominając o tak banalnej rzeczy jak wyszkolenie pilotów - wzięli chłopków co pola opryskiwali i hajda na front. Ewentualnie pokazali gdzie wajcha, gdzie spust i leć Iwan strzelać do Adolfów\nQUOTE(tuxman @ 22/04/2006, 2:52)\nOj potłumacz - potłumacz... Wyszczególnij - wszak to forum Historyków jest - czegóż to niby (TYPY PROSZĘ) Armia Radziecka sprzed ataku w 41-ym miała aż 9 tysięcy, co umożliwiało jej zgniecienie niemieckiego potwora w powietrzu - a jednak się nie udało... (latawce rozgonił wiatr? nadgarstki chłopców/marzycieli nie wytrzymały i puściły linkę?)\nTypy - tych latawców proszę... Bo mówimy konkretnie - o samolotach zdolnych przeciwsatwić się chociażby Bf-109...\nPonadto - jeśli sądzisz, że jak jeszcze kilka razy powtórzysz o mojej rzekomej niewiedzy - to się przestraszę - no to drogi Alkari jesteś w błędzie...\nUznajesz się za guru w sprawach lotnictwa? to podchodź obiektywnie do historii z nim związanej!\nA może chciałbyś traktować kogoś na tym forum "z góry"?\nHihi... No to ja Cię przepraszam - jestem ostatnim który by się dał...\nAaaa - i nie popisuj się brakiem wiedzy - tak jak poniżej...\nSzanowni uzytkownicy nieco zagalopowali sie w dyskusji, koncentrujac sie na czolgach i samolotach. Przypomnijmy wiec dane przytoczone przez uzytkownika Jur w jego poscie z lutego br:\nStwierdzenie "w procentach calkowitego zuzycia przez ZSRR" - rozumiem w nastepujacy sposob: np. 53 % zuzytej przez Sowietow miedzi bylo z Lend Lease, reszta (47 %) to zrodla wlasne.\nZ powyzszego zestawienia wynika, ze samoloty i pojazdy opancerzone stanowily niewielki procent "zuzycia" i nie byly dominujacym materialem dostarczanym w ramach Lend Lease. Natomiast gigantyczna niemalze czescia dostaw bylo ZARCIE, w najrozniejszych formach. Juz w pierwszej fazie wojny ZSRR stracilo tereny bedace glownym producentem zywnosci. Kto to powiedzial, Clausewitz, Napoleon ? - nie pamietam: armia maszeruje na zoladku. Z powyzszych danych wynika niezbicie jasno, ze nie czolgi i samoloty byly glownym materialem dostarczanym do ZSRR. Wezmy pod uwage niby maly, nieatrakcyjny detal: lacznosc. Bez lacznosci dzialanie kazdej formacji w warunkach bojowych jest po prostu sparalizowane. Lend Lease przez caly okres II Wojny zaopatrywal Armie Czerwona w WODOODPORNY kabel telefoniczny do telefonow polowych, bo radziecka technologia produkcji tego materialu po prostu nie istniala. Nie gmatwajmy sie w debatach czy Hurricane lub Shermann stanowily o "byc lub nie byc" dla Krasnej Armii. Dla zwyklego krasnoarmiejca wazniejszy byl przydzial "swinnej tuszonki" ktora popularnie nazywano "wtoroj front" - niz widok przelatujacego nad polem walki Spitfire'a z czerwona gwiazda na ogonie.\nJeden takze aspekt jest godny podkreslenia: material wojenny Lend Lease transportowany do ZSRR szedl glownie droga morska, a to bylo pole bitwy. "Swinna tuszonka" kosztowala wiele istnien ludzkich na wodach Atlantyku ...\nMoim zdaniem, program Lend Lease był dla ZSRR wielką pomocą.\nBez niego, być może III Rzesza pokonała by ZSRR.\nLend Lease ruszył od 11 marca 1941 roku. Do 30 sierpnia 1945 roku, ZSRR otrzymał w ramach pomocy sprzęt o wartości około 1,3 miliarda ówczesnych USD.\nByło to przykładowo:\n- 14 795 samolotów,\n- 7056 czołgów,\n- 51 503 samochodów parki Jeep,\n- 375 883 ciężarówki,\n- 35 170 motocykli,\n- 8071 traktorów,\n- 8218 karabinów,\n- 131 633 karabiny maszynowe,\n- 345 735 ton materiałów wybuchowych,\n- 1981 lokomotyw,\n- 90 statków transportowych,\n- 7784 silniki okrętowe,\n- 4 478 000 ton jedzenia,\n- 15 417 000 par butów wojskowych,\n- 106 893 000 ton bawełny (na ubrania),\nDołożono też starań, aby ZSRR był w stanie samodzielnie zabezpieczać trasy przewozowe. Dostał zatem:\n- 105 jednostek do zwalczania okrętów podwodnych (slupy, korwety, fregaty),\n- 197 łodzi torpedowych.\nMówcie co chcecie, ale o takiej pomocy, nie mówi się "znikoma".\nA ja ciągle będę się upierał, że bardzo ważny wkład w wysiłek wojenny Rosji miały również samochody ( te zwykłe nie opancerzone )\nWszystko było ważne. Jeżeli prowadzisz wojnę, a możliwe jest wykorzystanie czegoś do działań na froncie lub jego zapleczu, to tego potrzebujesz.\nCzy uażasz, że Rosjanie dali by za wygraną bo stracili Moskwe? Ja nie byłbym tego taki pewien. Ty oddałbyś cały kraj i zaprzestał walki bo wróg zajął Warszawe?\nGentlemen, wracamy do tematu Lend Lease. Zajmowanie Warszawy czy Moskwy nie jest przedmiotem rozwazan.\nTo : Net_Skater,22/04/2006, 17:03]\nStwierdzenie "w procentach calkowitego zuzycia przez ZSRR" - rozumiem w nastepujacy sposob: np. 53 % zuzytej przez Sowietow miedzi bylo z Lend Lease, reszta (47 %) to źródła wlasne.\nDokładnie tak należy to rozumieć. No i teraz, zakładając, że te liczby są prawdziwe, dochodzę do następujących wniosków :\n57% paliwa lotniczego - czyli bez niego sowieckie samoloty byłyby w powietrzu o 57% mniej godzin - jeżeli ktoś powie, że to żadna róznica, no to nie ma co odpowiedzieć;\nponad 60% paliwa do pojazdów lądowych - czyli przejechaliby mniej niż 40% tego kilometrażu, który zrobili - w dyskusji o polskich czołgach 7TP jest napisane, że były one we Wrześniu porzucane z powodu braku paliwa, to co by się stało z rosyjskimi T34?\nItd, itp - na podstawie powyższego prostego wywodu dochodzę do wniosku, że L-L był kluczowym czynnikiem dla Rosjan.\nA że oni temu zaprzeczają - nie dziwię się.\nZ powyzszego zestawienia wynika, ze samoloty i pojazdy opancerzone stanowily niewielki procent "zuzycia" i nie byly dominujacym materialem dostarczanym w ramach Lend Lease.\nNo tak. Poza tym były też dostarczane w częściach i montowane na miejscu.\nNatomiast gigantyczną niemalże cześcią dostaw bylo ZARCIE, w najrozniejszych formach. Juz w pierwszej fazie wojny ZSRR stracilo tereny bedace glownym producentem zywnosci. Kto to powiedzial, Clausewitz, Napoleon ? - nie pamietam: armia maszeruje na zoladku.\nNo właśnie - żarcia dostarczono tyle, że można było wyżywić 12 mln armię przez całą wojnę. I buty. Oraz umundurowanie. Jasne, zawsze można powiedzieć, że w te buty nogi wkładali Rosjanie - ja tego nigdzie nie neguję, ale ten kij ma dwa końce - trzeba mieć w co te nogi włożyć, i tak możemy dywagować bez końca.\nWezmy pod uwage niby maly, nieatrakcyjny detal: lacznosc. Bez lacznosci dzialanie kazdej formacji w warunkach bojowych jest po prostu sparalizowane. Lend Lease przez caly okres II Wojny zaopatrywal Armie Czerwona w WODOODPORNY kabel telefoniczny do telefonow polowych, bo radziecka technologia produkcji tego materialu po prostu nie istniala.\nNo i jeszcze raz tak.\nPoza tym trochę off-topic. Mjr Jordan (po wojnie zajmował się historią wojskowości) w dyskusji z pewnym Rosjaninem na temat drugiego frontu odpowiedział tak - przecież masowe naloty na Niemcy to był drugi front. Do obrony przed nalotami Niemcy trzymali w Reichu masę ludzi, z odpowiednią ilością dział plot 88 mm, które znakomicie nadawały się również do zwalczania czołgów - wyobraź je sobie na froncie wschodnim strzelające do rosyjskich T34. Plus wszystkie te myśliwce, trzymane do obrony Niemiec, nagle zwolnione i przerzucone na front wschodni - może to była róznica, która zdecydowała?\nQUOTE(artur1944 @ 22/04/2006, 17:45)\nŻukow powiedział : "Bez amerykańskiego transportu (zwykłych studebakerów) nie zaciągnęlibyśmy naszej artylerii nigdzie."\nCóz tu jeszcze dodawać?\nWszystko to mogła Rosja zrobić, a nie zrobiła, zatem uważam, że od wkroczenia na terytorium Polski (mam na myśli stan sprzed wrzesnia 1939) prowadziła wojnę dla realizacji swoich celów imperialistycznych.\nRosjanie od samego początku istnienia II Rzeczpospolitej uważali ją za wypierdek Europy i straszną pomyłkę systemu wersalskiego, a przede wszystkim przeszkodę w drodze do Niemiec. Nie można więc chyba stwierdzić że samo wkroczenie na Jej terytorium w 1939 roku było jakimś nowym dążeniem do imperializmu oni po prostu kontynuowali swoje dawno założone cele. A że przy pomocy amerykańskiego sprzętu, no cóż szkoda.\nGentlemen (artur1944 i jur), mimo mojej wczorajszej prosby znowu odbiegacie od tematu. Posty nie dotyczace sprawy Lend Lease beda usuwane.\nJakby cię raz jeszcze zapytać o źródło?\nBo taki np. kolega forumowicz florek-xxx (mając zresztą rację) podał trochę inne ilości:\nNo to co z tymi Twoimi żródłami?\nBo jakby odjąć od rzeczywistego 14795 Twoje 1800 - to by gdzieś wcięło z L-L: 12 995 ?? samolotów?\nPax Tuxmanie dobrze że wspomniałeś o źródłach, bo i te które podałem na początku dyskusji, a do których się Alkari nie ustosunkował, bo mu widać nie pasowały podają zupełnie inne liczby. Abstrahując od faktu, że na stronie którą podał brak zupełnie odnośników do źródeł z których liczby wzięto. Ot zwykła fanowska strona, bez krztyny metodologii. Dla porównania na mojej stronie jest coś takiego jak bibliografia.\nNo właśnie... jeśli są sprawdzone... jakoś o źródła wszyscy mnie proszą, natomiast sami piszą co bądź i wszyscy wierzą na słowo... Dziwne...\nSam pomyśl jur... 57% paliwa lotniczego. Przecież to niemożliwe fizycznie do wykonania. Ile konwojów przypłynęło do Rosjan ? Ile z tego było tankowców? Przez jaki czas dana jednostka może działać w oparciu o jeden taki transport? Przecież te liczby są tak kosmiczne, że aż trudno w to uwierzyć...\nNo to ja powiem inaczej... czy wyżywiona i ładnie wystrojona armia może już bez problemu stawić czoła każdemu wrogowi? Bez ciężkiej broni, lotnictwa itp? Jaka armia lepiej walczy? Najedzona i ubrana z pistoletem w ręce czy głodna, ale wyposażona? Rosjanie walczyli i byli ostateczności. Nawet głodni walczyli desperacko mając dodatkowo motywację w postaci NKWD. Mówienie, że jedzonko mogło zmienić coś w punkcie widzenia tych ludzi jest spojrzeniem z naszego punktu widzenia. Punktu widzenia pełnego brzucha. Ludzie w tamtym czasie byli bardziej odporni na głód. Żywności nie da się dostarczyć ot tak sobie. Piszecie o tych konserwach tak jakby samo podpisanie L-L spowodowało magiczne pojawienie się puszek w kieszeniach każdego wojaka. Zanim USA dostarczyło tą żywność to Rosjanie nic nie jedli? Nie rozumiem...\nTo samo w drugą stronę... jakby wschodniego frontu nie było to Alianci do dzisiaj nie wylądowaliby w Normandii...\nNagle Pan Żukow stał się autorytetem, którego można cytować? Pan Megabyzos wyśmiał, że niby ja podaję "Pamiętniki Żukowa". Przecież stwierdził, że rosyjskie źródła są niedorzeczne. Przekłamują i podają propagandę... jak to argumenty się wybiera wedle uznania... ciekawe... bardzo...\nZawieszenie T-34 jest skopiowane z czołgu Christiego, i o ile pamniętam, układ skrzyni biegów i silnika również.\nAha... czyli to już znaczy, że Amerykanie T-34 zrobili, tak?\nNo to co z tymi Twoimi źródłami?\nTo nie ja podałem 1800 samolotów. No i dalej nie rozumiem argumentacji. 14795 samolotów to 2959 samolotów rocznie (nadal proszę o źródła tych danych). Śmiem nadal twierdzić, że sporo za mało aby pokryć potrzeby. Dodam jeszcze jedno. Samoloty zachodnie to inna konstrukcja, inny rodzaj obsługi oraz wprowadzanie zamętu w sprzęcie. Trzeba było przeszkalać personel latający, naziemny, przygotować części zamienne. To również inna amunicja, którą trzeba było dostarczyć. Cyferki nie podają wszystkich aspektów wprowadzenia i użycia sprzętu. Pewne dodatkowe trudności istnieją. Wystawić komuś w porcie samoloty w skrzyniach to jedno. Wprowadzić je do służby i odpowiednio wykorzystać to drugie.\nAbstrahując od faktu, że na stronie którą podał brak zupełnie odnośników do źródeł z których liczby wzięto. Ot zwykła fanowska strona, bez krztyny metodologii. Dla porównania na mojej stronie jest coś takiego jak bibliografia.\nNo to proszę bardzo. Kolejne dwie strony z podanymi identycznymi liczbami i odnośnikami do źródeł. Specjalnie dla Ciebie...\nWiem, wiem... zaraz napiszesz, że i te źródła są złe, niedorzeczne itp... Jeszcze słowo uzupełnienia. Eeeee tam! Wiedziałbyś, że podaje właściwe liczby. Nie znalazłeś bo moje liczby są prawdziwe.\nA jeszcze jedno... zajrzałem do źródeł Pana Megabyzos'a i znalazłem stronkę opartą o nie. Proponuję porównać to:\nz tym: http://ordersofbattle.darkscape.net/site/s...vLendLease.html\nZaznaczam źródło Pana Megabyzos. Patrząc na te cyferki można odnieść "lekkie" wrażenie, że ciut pododawaliście w niektórych wartościach.\nJedna rzecz jaką dostawał ZSRR w dużych ilościach od amerykanów jest pewna - elektronika, głównie radiostacje do pojazdów, bowiem wiemy, że duża część rosyjskich czołgów nie posiadała radiostacji, nie było należytej koordynacji podczas walki.\nRadiostacja jest koniecznością. W innym razie, poszczególne pojazdy dywizji, poprostu by się pogubiły. Szczególnie w czasie bitwy.\nPrócz tego, dowódca dywizji, musi wiedzieć gdzie co ma.\nTo : Alkari,25/04/2006, 0:51]\nSam pomyśl jur... 57% paliwa lotniczego. Przecież to niemożliwe fizycznie do wykonania. Ile konwojów przypłynęło do Ruskich? Ile z tego było tankowców? Przez jaki czas dana jednostka może działać w oparciu o jeden taki transport? Przecież te liczby są tak kosmiczne, że aż trudno w to uwierzyć...\nW twoim źródle jest 59% paliwa lotniczego.\nLudzie w tamtym czasie byli bardziej odporni na głód.\nO ile bardziej byli odporni na głód? Spróbuj nic nie jeść przez 48 godzin, zobaczysz, jakie będziesz miał bojowe morale.\nŻywności nie da się dostarczyć ot tak sobie. Piszecie o tych konserwach tak jakby samo podpisanie L-L spowodowało magiczne pojawienie się puszek w kieszeniach każdego ruskiego wojaka. Zanim USA dostarczyło tą żywność to Ruscy nic nie jedli? Nie rozumiem...\nWiem, że tego sie nie da zrobić ot tak sobie, to była duża operacja logistyczna. Przedtem też pewnie coś jedli, ale jednak widocznie tej pomocy potrzebowali, inaczej odmówiliby odbioru transportów - ze strony rosyjskiej musiało być w L-L zaangażowanych trochę ludzi, trudno, żeby było inaczej. Każdy konwój był narażony na atak U-Boot'ów i Luftwaffe - widocznie podjęcie tego ryzyka miało swoje uzasadnienie.\nAha... czyli to już znaczy, że Amerykanie Ruskim T-34 zrobili, tak?\nZawieszenie jest istotnym podzespołem każdego pojazdu.\nA w którym to poście pododawałem wartości, żeby racje lepiej wyglądały mr Alkari? Miło, że wreszcie raczył pan zajrzeć do moich linków.\nNie moją rzeczą jest negowanie postulatów Jura, tylko twoją, Alkari. A co do źródeł przez ciebie podanych to owszem zaneguję je, bo nauczyłem się już nie ufać wikipedii. Co do kwestii swinnej tuszonki i głodu w okopach poczytaj sobie jak w źródłach niemieckich - Rosjanie atakowali w 41 wpierw składy z żywnością. Niemcy czekali godzinkę i przypuszczali kontratak, kiedy się już sołdaty nażarły i pochlały. Jak widać żołnierz radziecki myslal jednak żołądkiem.\nTo : Alkari,25/04/2006, 20:47]\nZaznaczałem już, że to nie moje źródło. Jak pewnie zauważyłeś nie zgadzam się z tymi danymi...\nA z tymi danymi tez się nie zgadzasz?\nAutor podaje w artykule, że to specyfikacja tylko części dostaw, jakie ZSRR otrzymał od USA w ramach Lend- Lease.\nZwróć uwagę na pozycje w pierwszej grupie - atomic materials. Z tego by wynikało, że Rosjanie dostali od Amerykanów materiały potrzebne do zbudowania bomby atomowej - a może chodziło o elektrownię jądrową, co? Ciekawe, nie? Uran, deuter, beryl, grafit, kobalt itd.\nJak myślisz, do czego to mogło służyć? Może Amerykanie nie wiedzieli, do czego to się nadaje, chcieli opróżnić magazyny i nieświadomi, co czynią, przekazali Rosjanom, znanym w tym czasie twórcom zaawansowanych technologii?\nA może autor te pozycje po prostu skonfabulował, żeby było ładniej? Co krok - to zagadka. Czym głębiej w las, tym więcej drzew. I coraz mniej prostych odpowiedzi - przynajmniej dla mnie.\nProfesor Antony Sutton z Instytutu Hoovera Uniwersytetu Stanford zauważył w swojej autorytatywnej pracy Technika zachodnia a rozwój gospodarczy Sowietów, 1917-1930 [Western Technology and Soviet Economic Development, 1917-1930]:\nTutaj zamieszczam ciekawe źródła dotyczące opinii jakie mieli o krytykowanym przez Alkariego P-39 z L-L radzieccy piloci. Co znamienne P-39 latały w dywizjonach Gwardii, a 2,3,4ty w kolejności as radziecki pod względem liczby zestrzeleń latali na P-39.\nOver a five-month period, between March 17 and August 20, flying against the Luftwaffe's 8 Fliegerkorps above the Kuban and Blue Line, the regiment flew 1,625 sorties and shot down 167 German aircraft. Losses amounted to only 30 aircraft shot down and 11 heavily damaged.\nSoviet aces who flew the P-39 include their number 2 ace, Aleksander Pokryshkin, three-time winner of the Gold Star of the Hero of the Soviet Union, their number 3 ace, Nikolai Gulayev, and their number 4, Grigorii Rechkalov, who shot down 50 of his total 56 kills while flying a P-39. Some other Soviet Airacobra aces are Ivan Babak, Aleksander Klubov and the brothers Boris and Dimitrii Glinka. (The P-39 was for many Soviet pilots the first aircraft they had flown equipped with such frills as radios and sophisticated gunsights.) The P-39 remained in Soviet service after the war and some were even used by the North Koreans in the Korean conflict.\nA tu dodatek o P-40.\nWykorzystanie cudzego rozwiązania zawieszenia czołgu to temat bezsensowny? Skorzystano z cudzego pomysłu, który został wdrożony, sprawdzony i działał. Jak długo trwałoby rosyjskim konstruktorom opracowanie własnego systemu zawieszenia, gdyby nie mogli skorzystać z gotowych wzorów? Ile prototypów i prób musieliby wykonać, aby osiągnąć zamierzony efekt? Ile by to kosztowało? I czy byłoby ich na to stać? Zawieszenie czołgu w latach 30 - tych i 40-tych XX w. nie było tak powszechnie znanym i stosowanym rozwiązaniem jak żarówka. Porównujesz nieporównywalne.\nNo patrz! Jakoś podwozie do KW też zrobili... rozumiem również ściągnęli? Nie wiem co chcesz tym udowodnić. Podwozie czołgu to jeszcze nie czołg...\nWiesz co, strona otwiera się na danych porównawczych armat z czasów IIWŚ. Nie mam czasu ni ochoty szukać tego o co Ci chodziło. Podaj poprawny link to się ustosunkuje.\nImport tych materiałów w celu wyprodukowania z nich żarówek do Poloneza ja osobiście wykluczam, a ty rób jak uważasz.\nWiesz co, nie wiem za bardzo do czego to miało być i z czym mam tu polemizować. Więc pozostawiam bez komentarzy...\nOj! Znowu cytat postaci która z natury "przekłamuje i sieje propagandę". Że też ciągle cytujesz jakiś Rosjan. Dodam, że znowu musze wyjaśnić taką jedną prostą i oczywistą rzecz. W dyplomacji lub w czasie spotkań głów państw czasami mówi się rzeczy, które niekoniecznie wyrażają to co niosą słowa. Niekiedy powiedzenie czegoś ma na celu osiągnięcie jakiś zamierzonego efektu.\nWow! Wykład z lotniczej historii. Ten temacik już wałkowaliśmy tutaj. To, że kilku pilotów zdobyło więcej zwycięstw nie znaczy zaraz, że samolot był świetny. Nie wdając się w dłuższe opowieści powiem, że jestem w stanie wymienić sporo asów z włoskich dwupłatowych Fiatów CR.42 oraz całe mnóstwo fińskich asów z Brewsterów Buffalo. Czy to wobec tego znaczy, że oba te typy to przykład daleko posuniętej doskonałości konstrukcyjnej obu maszyn? Dodam jeszcze jedno. Pan Pokryszkin to as, którego 2/3 rozkładu to samoloty bombowe, a spora część zwycięstw to Ju-87... zaiste wspaniałe wyczyny. Co jeszcze ciekawego mi powiesz odnośnie lotnictwa? Gdzie te dane potwierdzające doskonałość sprzętu z L-L? Czekam, czekam...\nZakwestionuj to że Lend Lease pomógł ZSRR w wygraniu wojny z niemcami...\nBo całkiem być może, że okaże się, że to my nie mamy bladego pojęcia o tym, gdy piszemy, że P-39 jako samolot był maszyną ulubioną przez lotników radzieckich, zaś skrytykowaną przez aliantów? Że "plastikowy" Mk.III Valentine był skuteczniejszy niż T-34/76 w boju i to w tej samej armii pancernej, że w końcu po pierwszych dostawach żywności Krasnojarmiejcy nie musieli atakować przede wszystkim magazynów żywności lecz inne cele, nie wspominając o tym, że marynarze z konwojów do Murmańska woleli płynąć na tankowcach z benzyną lotniczą lub frachtowcach ammunicyjnych... bo w razie trafienia torpedą OD RAZU szli na łono Abrahama, a nie pływali do "skutku" w mieszaninie lodowatej wody morskiej z płonącą ropą...\nJeszcze jedna kwestia - pytanie o wartości Lend Leasu dotyczy z przyczyn oczywistych okresu 1941-43, kiedy to każda pomoc była dla Sowietów na wagę złota. Chciałbym zwrócić uwagę biorących udział w dyskusji iż L-L to nie tylko Murmańsk, ale i droga przez Persję i Syberię. I tutaj pojawia się kolejny zysk - zneutralizowanie potencjalnego kierunku ataku przez Turcję, Irak, a zwłaszcza Persję którą wraz z Aliantami ZSRR okupował.\nCo doskonałości sprzętu z LL - może dla Aliantów nie był to sprzęt z pierwszej półki, ale docierały do ZSRR także np P-63. No i należy to porównywać z tym co mieli Rosjanie do dyspozycji. Nie dziwię się, że Rosjanie woleli latać na P-39 niż na kukuryźnikach. Poza tym P-39 były używane przez Armię Czerwoną jeszcze po zakończeniu wojny i zostały wyparte dopiero przez odrzutowce. Ciekawe dlaczego...\nRaz jeszcze się zastanów - i zakwestionuj...\nNigdzie nie napisałem, ze L-L nie miał żadnego znaczenia dla ZSRR. W moim pierwszym poście zwróciłem uwagę na to, żeby podejść do tego zagadnienia bardziej rzeczowo bez przejaskrawiania i przesady. Pomoc oferowana w L-L z pewnością pomogła wygrać z Niemcami. Ale nigdy nie zgodzę się z twierdzeniem, że to był czynnik decydujący o losach wojny na tym froncie. Możesz się z tym nie zgadzać. Twoje prawo.\nPozwolę sobie rozwinąć myśl z mojego poprzedniego postu...\nNie wiem czy wiecie, że ze względu na pewne wlaściwości produktów zachodnich pochodzących z L-L - np. radzieccy pancerniacy preferowali użytkowanie Mk. III Valentine niż T-34/76...\nOto straty jakie ponieśli pancerniacy przykladowo 19-go Korpusu Pancernego na początku operacji Melitopol (24 Październik 1943).\nZ użytych w boju 101 szt. T-34/76 i 63 szt. Mk.III Valentine, utracono aż 78 szt. T-34-ek i tylko 17 szt. "Walentych".\nCzolgi byly używane z równą intensywnością i w tych samych rejonach walki (można rzec gąsienica w gąsienicę).\nA co do Amerykańskiego P-39 - to wyobraźcie sobie, że jeszcze po wojnie (jak mówil Megabyzos) latal on przeciwko... Amerykanom w Korei!\nTo : Alkari,26/04/2006, 23:57]\nCzołg bez zawieszenia to także nie czołg.\nNa tej stronie na pasku po lewej jest pozycja Lend - Lease, wystarczy kliknąć. To są dane przytoczone przez Rosjan.\nTu jest poprawiony link :\nOuć! Bo zaraz się dowiem, że w tych przywiezionych ze Stanów fabrykach z amerykańskich materiałów, robiono T-34 projektu amerykańskiego z amerykańskim podwoziem przy amerykańskich maszynach... a zamiast rosyjskich robotników zmobilizowanych do walki z Niemcami pracowali amerykańscy fachowcy. Przecież sam zaprzeczasz temu co tutaj napisali moi oponenci.\nW tym co napisałeś powyżej jest wiele prawdy. Rosja początku XX w. była państwem zacofanym, potem była I w. św., rewolucja i wojna domowa, w trakcie których inteligencję (w tym kadry techniczne) bądź wybito, badź zmuszono do emigracji. Wojna domowa skończyła się w pierwszej połowie lat 20-tych XX w. A w drugiej połowie lat 30-tych XX w. pracowały w ZSRR fabryki czołgów produkujące duże ilości tych wozów. W 1940 zaczęto produkować T-34 - czołg równorzędny z wszystkimi innymi produkowanymi przez ówczesną czołowkę technologiczną - np. Niemcy.\nUważam, że ani Rosja ani żaden inny kraj własnymi siłami nie jest w stanie w ciągu kilkunastu lat zrobić takiego skoku - wykształcić kadry techniczne, dorobić się własnych rozwiązań konstrukcyjnych i zbudowac fabryki. Widocznie dostali zastrzyk technologii, a od kogo mogli dostać - od USA, Wlk. Brytanii, no i Niemców (umowa z Rapallo).\nO korzystaniu z zagranicznych wzorów w rozwoju sowieckich czołgów jest napisane np. tutaj :\nZa jak najbardziej możliwe uważam dostarczenie przez USA, a w mniejszym stopniu przez Wlk. Brytanię i Kanadę, całej tej olbrzymiej ilości dostaw, potrzebnych Rosjanom do prowadzenia wojny. I nadal uważam, że bez L-L Rosja nie dałaby rady Niemcom.\nWarto tu dodac pewna ciekawostke. Czolgi amerykanskie i brytyjskie niemal bez wyjatku trafialy do elitarnych jednostek gwardyjskich. Dlaczego?\nNie wiem jak bylo w przypadku samolotow, ale w przypadku czolgow wynikalo to z ich ... wad.\nDwie glowne kwestie:\n- byly konstrukcjami niestandardowymi - Sowieci zrezygnowali z wielu "lepszych" rozwiazan stawiajac na standaryzacje\n- wymagaly wyzszej kultury technicznej\nJesli chodzi o kwestie pierwsza to kalkulacja byla nastepujaca: czy bardziej oplaca sie szkolic ludzi, ktorzy maja jakiekolwiek doswiadczenie czy raczej dodatkowe szkolenia skierowac do zoltodziobow ? Oczywiscie odpowiedz byla prosta.\nW kwestii drugiej: sprzet zachodni wymagal wiekszej starannosci jesli chodzi o kwestie techniczne (przeglady, logistyka), a doswiadczone zespoly mechanikow i logistykow byly w dywizjach gwardyjskich.\nPodejrzewam, ze w przypadku samolotow bylo podobnie - choc z punktu widzenia "uzytkownika" pojawial sie dodatkowy bonus - sprzet byl wyraznie lepszy od tego sowieckiego.


Perfum Lacoste L.12.12 – Magnetic 50ml · Francuskie Perfumy\nLacoste L.12.12 – Magnetic\nEau de Lacoste Pour Homme L.12.12. Magnetic marki Lacoste Fragrances to aromatyczno - przyprawowe perfumy dla mężczyzn. Są to nowe perfumy, Eau de Lacoste Pour Homme L.12.12. Magnetic został wydany w 2016 roku. Nutami głowy są dzięgiel, bambus i jałowiec; nutami serca są geranium, fiołek i herbata; nutami bazy są bursztyn, wetyweria i paczula.\nInternauci szukali również: lacoste nowe perfumy


Akumulator ciepła w instalacji Centralnego Ogrzewania - tylko woda czy coś jeszcze? - Sprawdzone w Praktyce\n7 grudnia przez M@rek Mika\nCo to jest akumulator ciepła? Jakie ma zastosowanie w instalacjach centralnego ogrzewania? Czy pozwala na oszczędności w kosztach ogrzewania? Z czego może być zbudowany akumulator ciepła? Jeśli interesują cię odpowiedzi na te pytania, zapraszam do lektury tego wpisu.\n# Co to jest akumulator ciepła?\nAkumulator ciepła to nic innego jak magazyn ciepła, który zatrzymuje ciepło i oddaje je w czasie, kiedy jest potrzebne. Np. Kiedy palimy w kominku z płaszczem wodnym to mamy dużo więcej ciepła, niż potrzebujemy, dlatego nadwyżka zostaje w akumulatorze/buforze ciepła i jest wykorzystywana w instalacji C.O., kiedy w kominku już wygaśnie. Akumulator ciepła nazywany jest też buforem ciepła.\n# Jakie zastosowanie w instalacjach centralnego ogrzewania ma wodny akumulator ciepła?\nW instalacjach centralnego ogrzewania bufor ciepła ma za zadanie zgromadzić ciepło w czasie kiedy jest produkowane w nadmiarze lub kiedy jego produkcja jest tańsza, a przekazać do instalacji kiedy nie działa źródło ciepła a ogrzewanie jest potrzebne. Bufor ciepła ma często za zadanie stabilizować temperaturę wody w instalacji C.O. Kiedy będziemy zasilać go źródłem ciepła o zmiennej mocy, takim jak piec zasypowy lub kominek z płaszczem wodnym, to woda zasilająca będzie zmieniała temperaturę. W buforze te zmiany zostaną skompensowane i sterownik instalacji C.O. będzie pobierał z bufora tyle gorącej wody ile potrzebuje, mieszał ją z zimną wodą powracającą z instalacji C.O i zasilał instalację grzewczą wodą o odpowiedniej temperaturze.\nW instalacji centralnego ogrzewania źródłem ciepła jest kocioł zasypowy (kopciuch) lub kominek z płaszczem wodnym. W instalacji mamy bufor wodny o pojemności 1000 litrów. Podczas pracy pieca/kominka ciepło przekazywane jest do kaloryferów lub ogrzewania podłogowego a jego nadmiar zostaje zmagazynowany w buforze ciepła. Źródło ciepła pracuje tylko kilka godzin na dobę, zazwyczaj popołudniu i wieczorem. Kiedy przestaniemy dokładać do kominka, w domu będzie się robiło coraz chłodniej. Kiedy temperatura spadnie poniżej minimalnej wartości, jaką chcemy mieć w domu, instalacja C.O. zostanie uruchomiona i mimo, że w piecu się nie pali, w domu zrobi się ciepło. Instalacja będzie korzystała z ciepła zgromadzonego w buforze. Pozwoli to na podtrzymanie temperatury w domu przez kolejne kilka godzin.\nW domu mamy bufor o pojemności 1000 litrów, w którym woda jest podgrzewana grzałkami elektrycznymi. Grzałki pracują w godzinach, kiedy za prąd płacimy mniej (taryfa pozaszczytowa/nocna), czyli w nocy i przez 2 godziny po południu. Woda w buforze podgrzewana jest do 80 stopni Celsjusza. Kiedy w domu zrobi się chłodno, instalacja ogrzewania uruchamia się i ogrzewa dom korzystając z ciepłej wody zmagazynowanej w buforze. Źródło ciepła pracuje wtedy, kiedy jego praca kosztuje mniej pieniędzy a instalacja grzeje wtedy, kiedy potrzebujemy ciepła w domu.\n# Jakie mamy akumulatory ciepła, które możemy wykorzystać w swoim domu?\nAkumulatorem ciepła może być nie tylko wielki zbiornik z wodą. To jeden z popularniejszych buforów ciepła. Ale w domu możemy mieć inne, równie wydajne akumulatory ciepła, które pozwolą na zachowanie stabilnej temperatury w domu i na oszczędności w kosztach ogrzewania domu. Akumulator ciepła pozwala także na uniknięcie efektu zimnego domu rano, kiedy w piecu/kominku już wygaśnie i nie pracuje główne źródło ciepła.\nJa podzieliłem akumulatory ciepła na:\nBezobsługowe, czyli takie które montujemy, ustawiamy sterownik i nie musimy codziennie ich obsługiwać. Są to :\nBufor z wodą, która podgrzewana jest grzałkami elektrycznymi. – to coraz powszechniejsze rozwiązanie instalowane w domowych instalacjach centralnego ogrzewania. Dobrze dobrana pojemność bufora i moc grzałek pozwalają na podgrzanie wody w buforze w godzinach kiedy za prąd płacimy mniej lub mamy go z instalacji fotowoltaicznej. Ciepło zgromadzone w buforze wykorzystywane jest do ogrzewania domu kiedy energia elektryczna kosztuje dużo. Zazwyczaj wygląda to tak, że bufor ładujemy nocą, kiedy prąd kosztuje mniej a kiedy za energię elektryczną płacimy dużo, to źródło ciepła nie działa ale ogrzewanie działa. Bufor ciepła powinien być dobrze zaizolowany, żeby jak najmniej ciepła tracił podczas ładowania i oczekiwania na uruchomienie instalacji C.O. O tym, na jak długo wystarczy ciepła w buforze o pojemności 1000 litrów pisałem już na blogu, we wpisie : Bufor 1000 litrów w instalacji C.O. – jak szybko się nagrzewa i na jak długo starcza zgromadzone w nim ciepło?\nPiec akumulacyjny – to piec elektryczny, w którym mamy specjalny wkład/rdzeń akumulacyjny, który magazynuje ciepło i oddaje je do otoczenia, kiedy jest potrzebne. Zastosowanie takiego pieca jest podobne jak bufora na wodę. Ładujemy piec energią cieplną wyprodukowaną przez grzałki elektryczne wtedy, kiedy jej wytworzenie kosztuje mniej, a korzystamy w czasie, kiedy za energię zasilającą musielibyśmy zapłacić więcej. Wkład akumulacyjny w takim urządzeniu możemy potraktować jako bufor ciepła. Wadą jest wysoka waga takiego pieca, spore rozmiary i konieczność zamontowania takiego pieca w każdym z ogrzewanych pomieszczeń.\nGrzejniki olejowe – tak, dobrze przeczytałeś. Moim zdaniem grzejnik olejowy to też taki mini bufor ciepła. Grzejnik i olej, którym jest wypełniony nagrzewa się, po czym zasilanie jest odłączane, a pomieszczenie w którym taki grzejnik stoi ogrzewane jest ciepłem zmagazynowanym w oleju. Wiem, na długo tego ciepła nie starczy, niemniej jednak uważam takie urządzenie za mini bufor ciepła.\nPodłoga na ogrzewaniu podłogowym to jeden wielki bufor/akumulator ciepła – ogrzewanie podłogowe jest bardzo popularne w domach jednorodzinnych i mieszkaniach. Może być to wodne lub elektryczne ogrzewanie. W pierwszym przypadku ciepło dostarczane jest przez ciepłą/gorącą wodę przepływającą rurkami zatopionymi w grubej warstwie betonu. W drugim przypadku ciepło wytwarzają przewody grzejne zatopione w wylewce betonowej. W obydwu przypadkach, kiedy uruchomimy źródło ciepła, to najpierw ogrzewa się beton a dopiero potem pomieszczenia w domu. Pojemność cieplna betonu to 1,94 MJ/m3/K. Beton nagrzewa się stosunkowo szybko a stygnie wolno. Mając w domu ogrzewanie podłogowe, możemy je ładować w godzinach, kiedy za wytworzenie ciepła płacimy mniej (np. w nocy, korzystając z energii elektrycznej) a korzystać z ciepła przez wiele godzin po odłączeniu źródła ciepła. O bezwładności podłogówki pisałem już na blogu we wpisie Ogrzewanie podłogowe, czy ma aż tak dużą bezwładność i wolno się nagrzewa? Źródłem ciepła dla podłogówki może być piec kopciuch, piec elektryczny, pompa ciepła, kominek z płaszczem wodnym, bufor ciepła zasilany grzałkami elektrycznymi itp. Zakwalifikowałem je jako bezobsługowe, ale jak zasilasz je kopciuchem albo kominkiem to musisz codziennie rozpalać w palenisku i ładować akumulator ciepła jakim jest podłoga i wtedy możemy je traktować jako wymagające obsługi.\nWymagające codziennej obsługi:\nPiec/kominek akumulacyjny. Taki piec to w dużym skrócie palenisko obudowane masą akumulacyjną, którą zazwyczaj są cegły. Kiedy palimy w palenisku, masa akumulacyjna nagrzewa się. Kiedy ogień wygaśnie, dom ogrzewany jest ciepłem pochodzącym z ogrzanych cegieł, które powoli się wychładzają. Taki piec jest zazwyczaj umiejscowiony centralnie na środku domu, żeby ogrzewał wszystkie pomieszczenia. Zakwalifikowałem ten akumulator ciepła jako wymagający obsługi, ponieważ codziennie trzeba w takim piecu rozpalać, wynosić popiół i poświęcać czas na obsługę takiego pieca, żeby grzał.\nBufor z wodą zasilany piecem kopciuchem lub kominkiem z płaszczem wodny. To podobnie jak w przypadku pieca akumulacyjnego wymagające codziennej obsługi źródło ciepła w którym trzeba każdego dnia rozpalać, żeby wyprodukować odpowiednią ilość ciepła. Ciepło wytworzone przez piec magazynowane jest w buforze i wykorzystywane w miarę potrzeb.\n# Czy akumulator ciepła pozwala na oszczędności w kosztach ogrzewania?\nTak, zastosowanie akumulatora/bufora ciepła pozwala na oszczędności w ogrzewaniu. Dzięki odpowiedniemu wykorzystaniu akumulatora ciepła:\nNie tracimy energii cieplnej, nie przegrzewany domu, bo niewykorzystany nadmiar ciepła magazynuje się w buforze i jest wykorzystywany kiedy źródło ciepła nie pracuje\nAkumulator taki możemy ładować w czasie, kiedy np. za prąd płacimy mniej (taryfa nocna, pozaszczytowa) a korzystać z ciepła kiedy za pracę źródła ciepła musielibyśmy zapłacić więcej\nKiedy źródłem ciepła wykorzystywanym do zasilania bufora jest np. grzałka elektryczna, piec elektryczny, pompa ciepła, to nie musimy tracić czasu na obsługę tego źródła ciepła. Instalujemy, ustawiamy odpowiednio parametry urządzenia, uruchamiamy je i koniec. Później cieszymy się z ciepła w domu a wolny czas możemy spożytkować na inne zajęcia.\nBufor z betonu na podłogówce jest ogrzewaniem niskotemperaturowym. Podłoga nie może być cieplejsza niż 30 stopni Celsjusza, a woda zasilająca pętle grzewcze nie powinna mieć więcej jak 50 stopni Celsjusza. Mniejsza temperatura zasilająca to mniejsze koszty podgrzania medium grzewczego.\nJak widzisz, zastosowanie akumulatora ciepła pozwala na oszczędności pieniędzy i czasu. Owszem, na początku musimy trochę więcej wydać na zbudowanie odpowiedniego akumulatora ciepła, ale później, dużo więcej zyskamy podczas eksploatacji instalacji ogrzewania domu. Ja sam miałem bufor wodny w domu a obecnie została mi tylko podłogówka, którą zasila piec elektryczny. Właściwości akumulacyjne betonu sprawiają, że podłoga nagrzewa się przez 2-3 godziny ale stygnie około 6 godzin, oddając ciepło do pomieszczeń w domu. Pozwala to na utrzymanie stałej temperatury w domu a rzadsze uruchamianie się pieca elektrycznego na spore oszczędności.\n# Jakie są wady akumulatorów ciepła?\nCzy akumulator ciepła ma jakieś wady?\nBufor na ciepłą wodę – taki baniak ma pojemność co najmniej 1000 litrów. Jego instalacja wymaga solidnej podłogi i dużej ilości miejsca w domu. Ja miałem taki baniak w garażu i zrezygnowałem z niego głownie z powodu miejsca, jakie zajmował.\nPiec akumulacyjny elektryczny – duża waga, zajmuje sporo miejsca w domu, musi być zainstalowany w ogrzewanych pomieszczeniach.\nPiec akumulacyjny z paleniskiem na drewno – żeby spełniał swoje zadanie musi być zbudowany w środku domu. Zajmuje sporo miejsca, dużo waży, Najlepiej zaprojektować go na etapie projektowania domu. Wymaga częstej obsługi.\nOgrzewanie podłogowe – powinno być zaprojektowane na etapie projektowania domu ponieważ ma wpływ na wysokość pomieszczeń. Ma dużą bezwładność, co jest wadą i zaletą. Wolno się nagrzewa ale jeszcze wolniej stygnie. W zależności od rodzaju (wodne lub elektryczne) i zastosowanego źródła ciepła, może wymagać codziennej obsługi. Niemniej jednak jest to bufor ciepła którego nie widać a jest jednym z najwydajniejszych jakie możemy zamontować w domu.\nDom eko – jak zbudować i prowadzić dom ekologiczny?\nPokój dla dziecka – jaki powinien być, żeby maluch czuł się w nim dobrze?


(ANS – Honiara) – Ubóstwo, analfabetyzm i bezrobocie charakteryzują rodziny, które żyją na obrzeżach śmietnisk w Ranadi, na wschód od Honiary. Rodziny, które tam mieszkają, zajmują się głównie gromadzeniem materiałów, które nadają się do recyklingu; grzebią w śmieciach, segregują to, co znajdą i gromadzą to wszystko.\nBardzo często dzieci pracują razem z rodzicami. Oczywiście, to uniemożliwia im zarówno regularne uczęszczanie do szkoły, jak i zdobycie odpowiedniej edukacji. A poza tym, warunki higieniczno-sanitarne, w których się znajdują, są naprawdę bardzo prymitywne i szkodliwe dla zdrowia.\nDlatego też szkoła techniczna im. Księdza Bosko w mieście Henderson zaczęła realizować projekt, którego celem jest zapewnienie tym dzieciom odpowiedniej edukacji i uwrażliwienie rodziców na potrzebę edukacji swoich dzieci.\nIstotnie, od marca 2019 roku salezjanie z Henderson rozpoczęli kursy nauki czytania i pisania oraz liczenia dla dzieci w wieku 4-13 lat. Liczba uczniów, którzy pobierają te lekcje, waha się od 50 do 70.\nA poza tym, są organizowane kursy w zakresie spawania, produkcji czy hotelarstwa dla starszych dzieci. Do tej pory na te kursy zapisało się 25 osób.\nCelem tego projektu jest również uwrażliwienie rodziców, aby ci zrozumieli potrzebę zapewnienia swoim dzieciom odpowiedniej edukacji i zechcieli wysłać je do szkoły, a nie do pracy na śmietniskach.\nW tym znaczeniu staje się bardzo istotne zapewnienie odpowiedniego dochodu rodzinom, by te były w stanie uiścić opłaty szkolne swoich dzieci. Stąd też szkoła techniczna im. Księdza Bosko opracowała program, który jest ukierunkowany przede wszystkim na matki, a polega on na tym, że przydziela im się kawałek ziemi, na którym mogą uprawiać warzywa, a następnie sprzedawać je na targowisku.\nWażne jest, aby istniała odpowiednia współpraca i wsparcie ze strony wszystkich, by salezjańska wspólnota z Henderson mogą dalej realizować ten projekt i dotrzeć do możliwie jak największej liczby potrzebujących dzieci i młodzieży.\nPapua-Nowa Gwinea – Ksiądz Bosko również dzisiaj zmienia życie młodzieży\nPapua-Nowa Gwinea – Nowa salezjańska parafia pw. Maryi Wspomożycielki\nMjanma – Warsztaty, by zapewnić młodzieży pracę i lepszą przyszłość


Były komendant skazany | Nowiny\nBartłomiej Pucko 19 marca 2007, 22:25\n- Nie zgadzam się z wyrokiem sądu, będę apelował - mówi Zbigniew Laskowski. Bartłomiej Pucko\nZapadł wyrok ws. byłego komendanta powiatowego straży pożarnej.\nSąd w Nisku skazał Zbigniewa Laskowskiego za pomoc w posługiwaniu się sfałszowanym dokumentem.\nBrygadier Zbigniew Laskowski został skazany na grzywnę 1000 zł. Znacznie dotkliwszą karą może jednak okazać się konieczność pożegnania z mundurem.\nPomógł w fałszerstwie\nSąd rejonowy w Nisku uznał, że komendant jest winien stawianych przez prokuraturę zarzutów. Zdaniem oskarżyciela w lipcu 1999 roku Laskowski, jako komendant niżańskiej straży, pomógł swojemu podwładnemu Stanisławowi G. w posłużeniu się sfałszowanym świadectwem pracy.\nDzięki temu pracownik dostał wyższe uposażenie i nagrodę jubileuszową. Laskowski po tym, jak prokuratura przedstawiła mu zarzuty, został zdjęty ze stanowiska komendanta. Obecnie pracuje w wydziale operacyjnym komendy wojewódzkiej PSP.\nJeżeli wyrok się uprawomocni, może na zawsze rozstać się z mundurem.\n- Jestem niewinny, a straciłem dobre imię w świetle prawa - powiedział Nowinom Laskowski. Były komendant i jego adwokat zapowiedzieli, że będą apelować od wyroku niżańskiego sądu.\nW 2004 roku pięciu strażaków oskarżyło Laskowskiego o stosowanie wobec podwładnych mobbingu. W kwietniu 2005 prokuratura umorzyła postępowanie.\nPotem z oskarżenia prywatnego ścigał komendanta Stanisław G., ten sam, któremu Laskowski miał pomóc w posługiwaniu się fałszywym dokumentem. Komendant miał szykanować podwładnego za działalność w związku zawodowym "Florian" i w końcu zmusić do przejścia na emeryturę.\nSąd nie dopatrzył się w działaniach szefa straży znamion mobbingu i uznał go za niewinnego.


Grzegorz Kucharczyk: Prawda czasu, prawda ekranu, czyli o czym się mówi, a o czym milczy - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nGrzegorz Kucharczyk: Prawda czasu, prawda ekranu, czyli o czym się mówi, a o czym milczy\nData publikacji: 2020-01-12 13:00\nData aktualizacji: 2020-01-13 12:09:00\n„Prawda ekranu”, czyli to co słyszeliśmy i widzieliśmy w światowych i polskich mediach na „czerwonych paskach” w dniu 8 stycznia bieżącego roku:\nIran ostrzelał amerykańskie bazy w Iraku jako odwet za zabicie przez Amerykanów generała Sulejmaniego.\nTuż po starcie z lotniska w Teheranie spadł ukraiński boeing. Zginęli wszyscy pasażerowie i załoga: 176 osób.\nŚwiatowi liderzy nawołują do deeskalacji napięć na Bliskim Wschodzie. Komisja Europejska zwołuje na piątek 10 stycznia specjalne posiedzenie rady ministrów spraw zagranicznych w sprawie Iraku.\nPolska opozycja żąda zwołania Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Strona rządowa zapewnia, że polscy żołnierze w Iraku „są bezpieczni” i „monitorujemy sytuację”.\nŚrednio, co godzinę podawana jest informacja, że „prezydent Trump wyda specjalne oświadczenie w sprawie bombardowania amerykańskich baz przez Iran”. Oświadczenie jest przekładane z godziny na godzinę. Ostatecznie będzie miało miejsce o godzinie 17.30 czasu polskiego.\nJednak deeskalacja. Prezydent Trump wzywa do nowego porozumienia nuklearnego z Iranem. Nie będzie dalszej akcji militarnej USA, ale za to nowe sankcje gospodarcze. „Irańczycy zasługują na nowe porozumienie” – podkreśla amerykański prezydent.\n„Prawda czasu”, czyli to, co miało miejsce w dniu 8 stycznia, ale się jakoś nie przebiło:\nIzraelski rząd podjął decyzję o kolejnym zwiększeniu ilości nowych osad żydowskich na okupowanym Zachodnim Brzegu.\nTrzęsienie ziemi w południowym Iranie, wszystko na to wskazuje tylko w tym miejscu, gdzie stoi irańska elektrownia atomowa.\nWizyta prezydenta Rosji W. Putina w Turcji, podczas której nastąpiła uroczysta inauguracja – w obecności Putina i Erdogana – gazociągu „Turk Stream”, tłoczącego rosyjski gaz do Turcji, pod dnem Morza Czarnego. Odgałęzienie „rury”, która dochodzi obecnie do Stambułu pozwala już teraz Bułgarii na zaopatrywanie się w rosyjski gaz. Wiosną planowane jest podłączenie Serbii, a w dalszej kolejności Macedonii Północnej, Bośni i Węgier.\nSapienti sat (i nie chodzi tu o satelitę).\nNie da się ukryć, że Putin umie walczyc o rosyjskie interesy. Gdzie w Polsce ludzie większego formatu? W Pisie nie widać...\ni w tym samym ''blusie'' - F1 jest pod stałą opieką psychiatryczną, co jest już tajemnicą poliszynela, albo i oczywistą oczywistością!\n@ Probro Tak działa ten, co chce żyć.\nObecne "wolne" media tym się różnią od tych za komuny, że tamte kłamały i przeinaczały informacje a te przemilczają albo fabrykują nieistniejącefakty.\nA więc wojna. Domknęli przygotowania do wojny na terenie Polski. USA zabezpieczyły interesy Rosji bezpiecznie, wokół Polski. Teraz czas na "haratanie się na przedpolach" czyli w obszarze Wisły, w interesie kondominium rosyjsko niemieckiego pod żydowskim zarządem powierniczym. PiS wie i PO wie. Durnie znad Wisły dalej popierają popisowych szabesgojów. Manewry Anakonda i 20 tys. żołnierzy USA zapewnią prowokację.\nI jeszcze Turcja się wbiła di Libii przy okazji