Surfing - woda, słońce i przygoda - WrotaZabrza\nKochasz słońce, wodę, wiatr we włosach? Jeżeli tak, to dyscypliną, która na pewno Ci się spodoba, jest surfing. To ślizgi na desce, unoszonej przez morskie fale. To sport dla odważnych, którzy nie boją się upadku do wody, lubią przygodę i adrenalinę. Z tego artykułu dowiesz się, na czym dokładnie polega surfing i jaki sprzęt jest potrzeby, aby móc ślizgać się po wodzie.\nSurfing – co to takiego?\nSurfing to jeden z najbardziej popularnych sportów wodnych na świecie. Aby móc uprawiać tę dyscyplinę, potrzebna jest deska surfingowa, woda i fala. Niezbędnym warunkiem do uprawiania surfingu jest dobra umiejętność pływania. Niezbędna jest odpowiednia pogoda, słońce i fale, które umożliwiają skoki. W Polsce dyscyplina dopiero staje się popularna, coraz więcej osób zaczyna surfować na Bałtyku. Na czym dokładnie polega ten sport? Surfer musi wiosłować rękoma i starać się dogonić falę. Kiedy uda mu się to zrobić, musi stać na desce i unosić się na falach. Trzeba odpowiednio manewrować, wykonywać różne figury. To sport, w którym liczy się doświadczenie, odwaga i lata praktyki. Daje wiele satysfakcji, a także doskonale wpływa na kondycję, poprawia samopoczucie, wzmacnia ciało i umysł. Doskonale rozwija koordynację ruchową oraz zwinność. Podczas akrobacji na desce doskonale rozwijają się mięśnie całego ciała, buduje się masa mięśniowa, kształtuje cała sylwetka. Sport doskonale wpływa na pracę układu sercowo-naczyniowego, podnosi odporność organizmu, zmniejsza ryzyko wystąpienia wielu chorób, a także dodaje pewności siebie. Dla wielu osób surfing jest sposobem na życie, pozwala zapomnieć o całym świecie, ukoić zmysły. Daje poczucie wolności, które nie zapewnia żadna inna dyscyplina. Warto tylko pamiętać, że to sport kontuzyjny, dlatego trzeba pamiętać, aby surfować tylko przy dobrej pogodzie, a także zachować zasady bezpieczeństwa.\nSurfing – jakie sprzęty są niezbędne?\nSurfing jest sportem, nie wymagającym dużych nakładów finansowych. Niezbędnym sprzętem, bez którego nie da się surfować, jest deska oraz stateczniki (finy), które poprawiają stabilność oraz pomagają wiosłować rękoma. Potrzebna jest jeszcze leash, czyli smycz, która łączy deskę z surferem. Na rynku można dostać wiele rodzajów desek, m.in. shortboardy, longboardy, funboardy, deski hybrydowe czy piankowe. Ważne, aby były wytrzymałe, łatwe do transportu, umożliwiały pływanie na falach różnej wielkości, powinny wystarczyć na kilka sezonów. Jeżeli chcesz kupić deskę dobrej jakości, poznaj ofertę produktów do surfingu i wybierz sprzęt, który pozwoli na bezpieczne przebywanie na falach. Oprócz deski i akcesoriów przydadzą się również pokrowce i torby na sprzęt, a także odzież, chroniąca przed promieniami słonecznymi, nakrycie głowy, a na chłodniejsze dni pianka, zapewniająca komfort termiczny.\nSurfowanie – do czego zacząć naukę?\nSurfowanie to sport, który wymaga kilku lekcji z trenerem. Samodzielna nauka nie przyniesie nic dobrego, może skończyć się kontuzją i zniechęceniem do dalszych prób. Doświadczony instruktor musi przekazać wiedzę na temat fal, prądów morskich, bezpiecznego zachowania na wodzie. Pierwsze lekcje odbywają się zazwyczaj na sucho, na piasku, dopiero potem przychodzi czas na trening w wodzie. Niezbędna jest rozgrzewka, ponieważ w czasie surfowania mocno pracuje ręce. Instruktor pomaga adeptowi surfowania wyczuć falę, uczy go nabierania prędkości, stania na desce. Aby móc samodzielnie pływać, należy kilka dni posurfować z instruktorem, dopiero po tym czasie można samodzielnie spróbować swoich sił na desce. Na początek warto wybierać fale regularne i długie, które są dużym ułatwieniem. Trzeba unikać miejsc ze skałami wystającymi z wody oraz z dużą liczbą innych surferów, ponieważ zwiększa to ryzyko kontuzji. Najlepiej surfować z grupą znajomych, bo to sport, który jednoczy, daje poczucie wspólnoty. Ważne jest pozytywne nastawienie, a także pokora wobec żywiołu, jakim jest woda .\nSprzęt do surfowania dla amatorów i profesjonalistów\nSprzęt dla surferów możemy kupić m.in. w Decatlonie. Marka Olaian to produkty do surfingu, przeznaczone zarówno dla amatorów, jak i zawodowców. W ofercie sklepu są różnego typu deski, m.in. deski shortboard o wysokiej wydajności surfowania, longboard dla początkujących surferów, a także deski hybrydowe, dla najbardziej doświadczonych surferów. Dla „skaczących” po falach, którzy sport traktują amatorsko, przeznaczone są pianki surfing 100 z neoprenu 1,5 mm, które przeznaczone są na ciepłe wody > 22°C. Pianki mają suwak na plecach, który zapewnia swobodę podczas zakładania i zdejmowania. Cechuje je atrakcyjna cena oraz duży wybór rozmiarów. Surferzy, którzy traktują sport jak sposób na życie, na pewno będą zadowoleni z pianki surfing 900 z kapturem z neoprenu 5/4 mm. Pianka umożliwia uprawianie sportu w każdych warunkach, w bardzo zimnych wodach od 7°C do 12°C, przez ponad 2 h. Zapewnia ciepło, swobodę ruchu, szybkie schnięcie i trwałość. Surfing mogą uprawiać również dzieci. Przyda im się na pewno czapka z daszkiem UV, która służy do ochrony głowy przed słońcem na surfingu i bodyboardzie. Chroni przed promieniami UV, nawet na mokro, a dzięki wyposażeniu w pasek pod brodą, trzyma się na miejsce, nawet podczas przepływania przez fale.\nSurfing znany jest od setek lat, to nie tylko sport, ale pasja, wyjątkowa kultura i sposób na życie. To sport dla każdego, kto kocha wodę. Mogą go uprawiać osoby w każdym wieku, niezależnie od płci, budowy ciała, kondycji. Jedyne, co potrzeba to deska, pozytywne nastawienie, zamiłowanie do wody i natury. Warto choć raz spróbować surfingu i sprawdzić, czy stanie się życiową pasją.


Zwiększyć biust przepis - Ceny powiększania piersi w Jekaterynburgu\nJAK POWIĘKSZYĆ PIERSI? / WPŁYW TRENINGU NA BIUST + ĆWICZENIA kremy do powiększania piersi na Ukrainie\nPowiększania piersi horror który zwiększył laktatory, silny ból w klatce piersiowej po zabiegu silikonowe piersi zrobić w Symferopolu. Zestaw ćwiczeń na powiększenie piersi wyrzuty, że małe piersi, ile powiększania piersi Chabarowsk Jakie jedzenie może zwiększyć piersi.\nCZY MOŻNA POWIĘKSZYĆ SOBIE PIERSI?💋TEST LEJDIS Niektóre stroje kąpielowe są dziewczyny z małymi piersiami\nOperacja zwiększyć małą pierś Jej małe piersi z dużymi sutkami, pyshechki z małymi piersiami Chirurgia powiększania piersi w Chabarowsku. Barbie w jej małe piersi powiększania piersi Wiaczesław, ból w klatce piersiowej po zabiegu histerektomii wyciągnąć plastikową klatkę piersiową.\nTajski sposob na powiekszenie piersi push-up dla opinii powiększenie piersi zwiększyć biust przepis\nJak karmić z obu piersi, jeśli trochę mleka powiedzmy wzrost piersi darii, przejrzysty bielizna na małej klatce piersiowej małe piersi 10 lat. Togliatti powiększania piersi czy jest to możliwe do wykonania zabiegu powiększania piersi w czasie miesiączki, Mleko z małymi piersiami Rozmiar 3 implanty piersi.\nPROSTY SPOSÓB NA OGROMNY BIUST jakiego rodzaju ubrania podkreślić małe piersi\nProgram ćwiczeń dla powiększania piersi aby zwiększyć swoje piersi w Togliatti cenie, cena korekcja piersi Mińsk krem do powiększania piersi apteki Saratov. Krem na piersi elastyczności skóry klatka piersiowa 27 tygodni niższa, Biustonosze dla małych piersi ile spada skrzynię po wzroście.\nJak trenować by powiększyć biust niedrogi sposób na powiększenie piersi zwiększyć biust przepis\nCienki brunetka z małymi piersiami anal idzie do powiększania piersi, powiększanie piersi permu ceny ile korekcja biustu na Ukrainie. Wzrosła brodawki na klatce piersiowej chłopca Dlatego jednym z piersi mleko nie jest wystarczająco, mała pierś rozwija jak zwiększyć biust piersi.\nNastolatka chciała powiększyć swój biust za pomocą chusteczek [Szkoła odc. 506] powiększania piersi Biogel Simferopol\nSzukam sponsora na powiększenie piersi Co pić zioła na powiększenie piersi, cena od powiększania piersi w Tomsku Dziewczyna 12 lat z powiększania piersi. Chirurgia piersi w permu jak żyć kobieta z małymi piersiami, powiększania piersi przez Yarin Człowiek silikonowe piersi.\nPowiększenie i ujędrnienie biustu - domowe sposoby 💪BIC&CYC❤ środki do zabiegu powiększania piersi bez\nAby zwiększyć rozmiar piersi o 2 do 15 minut cena powiększenie piersi Soczi, powiększenie piersi krem Mam małe piersi i mleko dla dziecka nie są wystarczająco. Krem leczniczy na rozstępy na piersiach klatka piersiowa była ciąża mniej niż 11 tygodni, powodem powiększania piersi u kobiet że procedura powiększania piersi.\nGimnazjalistka chciała powiększyć sobie biust, poprosiła koleżankę o pomoc [Szkoła odc. 506] jak zwiększyć mleka podczas karmienia piersią zwiększyć biust przepis\nCo bardziej seksowne piersi małe czy duże gorsety małe piersi, rozbudować krem do biustu kurwa z małymi piersiami. Fluoroskopii powiększenie piersi mama małe cycki porno, rak piersi, aby plastik Implanty jędrne piersi.\nMOJA OPERACJA BIUSTU Krem na powiększenie piersi opinie forum\nJak ukryć małą klatkę piersiową w sukience Krem, który zwiększa wielkość piersi 2, Jeśli piersi małe kulki możliwe jest, aby mieć powiększania piersi. Opinie o powiększaniu piersi kliniki działanie na powiększenie piersi w Petersburgu, wielkie sutki Małe piersi jak nazywa się operacja powiększania piersi.\nJAK SZYBKO POWIĘKSZYĆ PIERSI? Dziewczęta w strojach kąpielowych z małymi piersiami\nJak zwiększyć piersi 2 pierś po mammoplastyki różnych, Koszt powiększania piersi endoskopowe Powiększanie piersi eksperymenty. Japońska technika masażu dla powiększania piersi Serum na powiększenie piersi, Niedobór estrogenów małe piersi czy przyrost masy ciała zwiększa piersi.\nMały guz u matek karmiących piersią w


kompostowania przemysłowego - Odpady i recykling\nSłowa kluczowe: recykling, kompost, kompostowanie, odpady zielone, ekologiczne recyklingu odpadów.\nFrancja produkuje rocznie prawie 600 milionów ton odpadów w tym ponad 400 są odpady organiczne. W tym ostatnim przypadku, kompostowanie jest ścieżka Proces w silnym rozwoju, preferowane przez obecnego kontekstu prawnego i socjologicznym.\nInną zaletą tego procesu przystosowuje się do objętości poddawanego obróbce. To sprawia, że można przetwarzać bardzo duże ilości lub niższy o wdrożeniu bardziej lub mniej zaawansowaną technologię. Niezależnie od tego, komunalnych, rolniczych lub z przemysłu spożywczego, podwójny kontekst regulacyjny i socjologicznym pomaga promować leczenie kompostowania: obowiązek zmniejszenia 65% ilości odpadów składowanych, rosnącą niechęcią rolnych rolniczego wykorzystania osadów ściekowych i nakłada na wytwórców odpadów w celu zmniejszenia ich ładunek azotu lub zamieniając je na wywóz produktów z "strefy nadwyżek strukturalnych".\nKtóra praca dla których cele?\nW obliczu rosnącego zapotrzebowania społecznego dla tej metody leczenia odpadów, celem badań prowadzonych w Cemagref jest optymalizacja procesów kompostowania z punktu widzenia ich parametrów technicznych, jak ich oddziaływania na środowisko. Emisje gazowe, lub związki zapach gazów cieplarnianych, takich jak metan, dwutlenek węgla i tlenek azotu, na przykład, powodując znaczny wpływ na środowisko.\nZnać procesy rządzące losami azotu podczas kompostowania ma zasadnicze znaczenie dla zmniejszenia emisji. Badania przeprowadzone na Cemagref na kompostowanie więc mają wiele celów, do których należą globalne leczenie modelowania poprzez kompostowanie, diagnostyce i kontroli emisji zanieczyszczeń gazowych, rozwój nowych procesów, nabycie narzędzi eksperymentalnych kompostowanie symulację leczenia, monitorowania metodologiczna tych zabiegów, narzędzie do klasyfikowania biodegradacji odpadów organicznych i poziomem stabilizacji.\nOcenić "kompostowalnego" odpady\n"Receptura" mieszaniny odpadów należy traktować (lub jego obróbka wstępna) oraz proces i warunki przetwarzania są główne parametry uczestniczące w kompostowania. Parametry te wprowadzają w sztuce różnych procesów: procesy biologiczne związane z charakterem odpadów, ciepła i wymiany masy, która zależy od zastosowanego procesu i warunków przetwarzania.\nBadając procesy biologiczne, to jest na przykład scharakteryzować początkową lub śladowe biodegradacji odpadów przed lub w trakcie leczenia, a tym samym prowadzić do lepszego zarządzania i optymalizacji procesów kompostowania. W tej perspektywie, o respirometrycznych narzędzie jest rozwijany w ramach zespołu Sowaste Cemagref w Rennes. Pozwala to na pomiar zużycia tlenu związanego z biodegradacji substrat organiczny. Modelowania tego zużycia, można obliczyć różne biodegradowalne frakcje organiczne materiału badanego. Ta metoda powinna ocenić "kompostowaniu" podłoża, wartość następnie wykorzystywane do optymalizacji formułowania mieszanek lub wybierz obróbce wstępnej do zastosowania. Za pomocą tego narzędzia, na różnych etapach procesu kompostowania, to będzie możliwe określenie resztkowego biodegradacji materiału, a tym samym kontrolowanie lub oceny procesu, ale również do określenia stabilizacji biologicznej kompostów zakończeniu leczenia.\n- Nasze forum na temat gospodarki odpadami\n- Miejscu Irstea\n← Jacques Benveniste zmarł\nRekord 2004 przez tornada w Stanach Zjednoczonych →


Szkoda całkowita: co to jest? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Auto i prawo » Auto formalności » Ubezpieczenie pojazdu » Szkoda całkowita: co to jest?\nSzkoda całkowita: co to jest?\nSzkoda całkowita: co to jest? Fot. Fotolia\nWypadki chodzą po ludziach, wiemy to wszyscy. Może się zdarzyć, że w czasie wypadku auto zostanie uszkodzone w takim stopniu, iż ubezpieczyciel orzeknie szkodę całkowitą. Co to dla nas oznacza?\nZe szkodą całkowitą mamy do czynienia w trzech przypadkach. Po pierwsze, gdy stracimy samochód. Po drugie, gdy niemożliwe jest przywrócenie samochodu do stanu sprzed szkody. Po trzecie, wartość naprawy jest nieopłacalna, czyli przekracza 60-80% rynkowej wartości samochodu w momencie zaistnienia szkody.\nW drugim przypadku zwróćmy uwagę na widełki procentowe. Na rynku nie ma jednej generalnej zasady, która mówi od jakiego progu mamy do czynienia ze szkodą całkowitą. Każde towarzystwo ustala ten próg samodzielnie. Informacja na ten temat jego wysokości znajdziemy się w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia.\nZobacz też: Czym jest oświadczenie powypadkowe i jakie ma znaczenie?\nWarto pamiętać, że wartość procentowa uszkodzeń obliczana jest od ceny rynkowej na dzień zaistnienia szkody. Oznacza to, że nie będzie liczyła się kwota ustalona podczas zawierania umowy ubezpieczenia. Praktyka ta wynika z tzw. amortyzacji wartości samochodu (utraty ceny na skutek naturalnego zużycia) i konieczności właściwego określenia wartości pojazdu zgodnie ze stanem rzeczywistym.\nW przy przypadku zaistnienia szkody całkowitej pod uwagę brana jest wartość rynkowa pojazdu na dzień kolizji.\nWyjątkiem jest zawarcie umowy AC na tzw. stałą sumę ubezpieczenia.\nWysokość odszkodowania w przypadku szkody całkowitej wyniesie tyle, ile różnica pomiędzy ceną rynkową auta w dniu zdarzenia a szacowaną wartością wraku (która obliczana jest według rozmiaru i charakteru uszkodzeń). Towarzystwo swoje szacunki opiera o system Audatex, Info-Expert lub inny ogólnie przyjęty system wycen.\nSzkoda całkowita dotyczy zdarzeń, które są likwidowane z polisy AC. W przypadku, gdy odszkodowanie wypłacane jest z polisy OC, każda firma ma obowiązek pokrycia szkody do 100% wartości samochodu.\nCo dalej z uszkodzonym samochodem\nWłaściciel może go zatrzymać bądź sprzedać. Tym samym, nie jest nałożony na niego obowiązek kasacji. Możemy we własnym zakresie naprawić auto i nim dalej jeździć (po uprzednim wykonaniu badań technicznych).\nZobacz też: Co się dzieje, gdy sprawca zdarzenia uciekł z miejsca wypadku?\nJeśli nie zamierzamy dalej jeździć tym samochodem, pamiętajmy o jego wyrejestrowaniu. Podstawą do tego będzie decyzja kasacji pojazdu lub dowód sprzedaży auta. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku będziemy mieli obowiązek wykupienia OC na uszkodzone auto, którego i tak nie używamy.


Master - Sklep Aneks\nZachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą, w której znajdują się produkty firmy MASter. Marka od 1997 roku dostarcza Klientom chemię budowlaną, specjalizując się w produkcji oraz dystrybucji gładzi szpachlowych, gruntów akrylowych i plastyfikatorów. W asortymencie posiada produkty doskonałej jakości, które powstały z uwzględnieniem innowacyjnych rozwiązań w zakresie chemii budowlanej.\nW ofercie posiadamy gotową gładź szpachlową dostępną w opakowaniach od 1.5 kg do 35 kg, która znajdzie zastosowanie podczas prac wykończeniowych przeprowadzanych we wnętrzach pomieszczeń. Ze względu na swoje właściwości stosowana jest jako tzw. finisz. Do zalet tego produktu można dodać jego paroprzepuszczalność oraz trwałość. Gładź może być używana do szpachlowania podłoży wapiennych, betonowych oraz gipsowych.\nMASTER MAS 18kg - Gotowa gładź szpachlowa\nMASTER MAS 28kg - Gotowa gładź szpachlowa\nMASTER MAS 35kg - Gotowa gładź szpachlowa\nMASTER MAS 5kg - Gotowa gładź szpachlowa\nMASTER MAS 9kg - Gotowa gładź szpachlowa


Cząstka mnie: grudnia 2013\nNiech smutki w noworocznym zginą szampanie,\nI Sylwestrowej Nocy niezapomnianej!\nA w Nowym Roku, by wszystkie Twoje plany,\nMarzenia, pragnienia się pospełniały\nI szczęście, i zdrowie by dopisywało,\nBo tego w życiu wszak nigdy nie za mało!\nBogatego Gwiazdora i szczęśliwego Nowego Roku 2014!\nWszystkiego, co najlepsze, dla wszystkich tu witających, życzy Gośka.\nAutor: Gosia B o 19:13:00 9 komentarzy:\n"Time Riders. Kod apokalipsy"- Alex Scarrow\n"- Panie i panowie- zaczął mężczyzna- wszyscy przybyliście tu, aby zobaczyć to na własne oczy. Dosłownie za chwilę wejdę do klatki Faradaya i zniknę.\n"Jasne, czyli to faktycznie kolejny świr".- Anna Lopez pokręciła głową.- "Więcej mi nie trzeba"."\nW 2044 roku Waldstein jako pierwszy wyruszył w podróż w czasie. Na oczach dziennikarzy zniknął, by zaraz powrócić. Lecz tego, co tam przeżył lub co zobaczył, nie był w stanie opowiedzieć.\n"Mój Boże! To... wszystko trzeba zniszczyć!\n- Co? Chodzi ci o wehikuł?\nTrzepnął dłonią w drucianą klatkę, która zatrzęsła się i zabrzęczała, a echo rozbrzmiało w całym magazynie.\n-TO! Podróże w czasie! To....wszystko nas unicestwi!"\nJednak nie udało się zapobiec podróżom w czasie. Dlatego też powstała agencja, która ma strzec zmian w historii i zapobiegać przesunięciom w świecie rzeczywistym. Agentami mającymi swą siedzibę w Nowym Jorku są Liam, Maddy i Sal. Oraz jednostki pomocnicze-Bob i Beki. Jak trójka nieznających się młodych ludzi została zwerbowana do agencji możecie przeczytać w recenzji części pierwszej "Time Riders.Jeźdźcy w czasie", w której to Liam wraz z Bobem przenieśli się w czasy II wojny światowej. W części drugiej "Time Riders. Czas drapieżników" Liam wraz z Beki trafili do czasów dinozaurów. A gdzie zawiódł ich los w części trzeciej?\nLiam, tym razem, w towarzystwie dwóch jednostek pomocniczych, Boba i Beki, przenosi się do Anglii w roku 1193. Jest to czas panowania króla Ryszarda, który za cel swych wypraw wojennych wybrał odnalezienie świętego Graala. Gdy on przebywa za granicami swego królestwa, lasy opanowane są przez bandy napadające na biedne gospodarstwa, szerzy się bieda, brat króla Jan nie radzi sobie z panowaniem a szeryf Nottinghamshire doprowadza ludzi na skraj nędzy. Kiedy zdobyty przez Ryszarda Graal zostaje skradziony, Jan popada w rozpacz, gdyż wie, że zemsta brata będzie sroga. Celem Liama jest odnalezienie Graala i rozszyfrowanie jego przeznaczenia, odkrycie, kim jest tajemniczy Zakapturzony, odpowiedzialny za kradzież, oraz naprostowanie historii, by potoczyła się tak,jak na kartach podręczników historycznych. Nie jest to proste, lecz dzięki pomocy tamtejszego mnicha Cabota, zakochanego w Beki Jana oraz ukrytym zdolnościom Liama, który przez jakiś czas pozostaje szeryfem Nottinghamshire, wszystko jest na najlepszej drodze do naprawienia historii.\nPozostałe w bazie dziewczyny tym razem mają do pomocy Adama, który ku ich zdziwieniu zjawia się pod ich drzwiami i dzięki swojej znajomości historii niebywale im pomoże.\nCzęść trzecia schematem nie odbiega zbytnio od poprzednich części. Siłą rzeczy wszystko musi się toczyć podobnie. Przesunięcie, znalezienie powodu, wyprawa w nieznane, drobne perypetie i wszystko kończy się szczęśliwie.Nie zmienia to jednak faktu, że książki z tej serii czyta się bardzo przyjemnie i są świetną lekturą na chwilowe odprężenie i przeniesienie się do innych czasów. Akcja jest dynamiczna i wciągająca, bohaterowie budzą sympatię i mamy okazję poznać kawałek historii Anglii.\nAutor: Gosia B o 11:59:00 2 komentarze:\n"Doktor Sen"- Stephen King\nWłaśnie skończyłam czytać.Moje odczucia? Muszę powiedzieć, że mieszane. Z jednej strony, jako fanka Kinga, łykająca wszystko spod jego pióra, jestem zadowolona, bo znalazłam w książce wiele elementów charakterystycznych dla jego prozy. Z drugiej, jako fanka literatury grozy, muszę przyznać, że byłam lekko zawiedziona. Nie bałam się w żadnym momencie lektury, chociaż muszę przyznać, że przez kilkanaście stron mocno się stresowałam:)\nO czym jest książka, chyba każdy już wie. Dalsze losy Dana z "Lśnienia", chłopca obdarzonego jasnością, czyli różnymi właściwościami parapsychicznymi, który w szybkim tempie dorasta, by stać się dorosłym mężczyzną, włóczęgą i pijakiem. Jego jasność jest jednocześnie jego przekleństwem. Podróż Dana kończy się w małym miasteczku New Hampshire, gdzie dzięki pomocy dobrych ludzi, przestaje pić i zaczyna pracować w hospicjum. Szybko staje się znany jako Doktor Sen, dzięki temu, że pomaga umierającym przekroczyć granicę pomiędzy życiem a śmiercią. I właśnie opisy tych momentów podobały mi się najbardziej, miały w sobie magię. Niestety nie ma ich w książce zbyt wiele.\nLosy Dana, o czym na początku nie wie, ale co przeczuwa, są nierozerwalnie związane z pewną dziewczynką. Dziewczynką, która ma jasność tak wielką, iż sam Dan porównuje ją później do latarni morskiej, gdy on jest tylko latarką. Abra ma trzynaście lat, kiedy spotykają się po raz pierwszy, choć Dan miał z nią kontakt już wtedy, gdy miała dwa miesiące.Razem muszą stanąć przeciwko sile Prawdziwego Węzła. A czym jest węzeł? To gromada starych ludzi jeżdżących po kraju w wozach campingowych i mordujących dzieci obdarzone jasnością, by żywić się ich duszą (tutaj zwaną parą) oraz gromadzących się w miejscach dużych katastrof, w tym samym celu. Są bogaci, wpływowi, obdarzeni różnymi mocami a dzięki kradzionej parze mogą żyć bardzo długo. Jak potoczy się walka sił dobra z siłami zła? Można się domyślić:) Chociaż warto przeczytać, bo akurat niektóre momenty tej walki są bardzo stresujące:D\nOgólnie książka mi się bardzo podobała i praktycznie przez trzy dni się z nią nie rozstawałam, co było dość trudne przy przedświątecznych przygotowaniach:)\nCzy trzeba koniecznie znać "Lśnienie", żeby się zabrać za "Doktora Sen"? Moim zdaniem niekoniecznie, chociaż znajomość części pierwszej na pewno pozwoli bardziej się wczuć w postępowanie Dana.\nAkcja jest momentami przegadana, momentami wartka i wciągająca, styl autora wszystko nadrabia. Postaci są różnorodne, fajnie opisane, charakterystyczne i wzbudzające emocje. Co do grozy, to jak wspomniałam na początku, mnie książka nie przestraszyła, co zupełnie mi nie przeszkadzało w jej połykaniu.\nAutor: Gosia B o 17:18:00 18 komentarzy:\nŻyczenia dla wszystkich:)\nNas i sąsiadów z bloku...\nWśród pisków i podskoków...\nI łezkę mamy w oku...\nchoć raz w życiu poczuć że jest się kochanym\nI niech nie zabraknie okruchów dobroci co\nspadają z opłatka z gorącym życzeniem\ntak świątecznie… Dzieciątko…\ntalerz z zupą łza w oku jak gwiazda na niebie\ntam w Betlejem i tutaj daj nam Boże pokój\nZdrowych, spokojnych Świąt Bożego Narodzenia, spędzonych w gronie osób Wam najbliższych, dużo ciepła, serdeczności i miłości. Szanujcie się, kochajcie i cieszcie swą obecnością, by nigdy nie żałować nie wypowiedzianych słów i nie oddanych gestów.\nDziękuję za to, że tu zaglądacie:) Trzymajcie się cieplutko i pamiętajcie, że wszystko, czego potrzebujecie, macie na wyciągnięcie ręki. Wystarczy się dobrze rozejrzeć. Więc otwórz oczy,zauważ te wszystkie otaczające Cię drobiazgi i pozwól wypełnić się radością.\nPozdrawiam serdecznie i do miłego....\nAutor: Gosia B o 15:42:00 18 komentarzy:\n"Taniec z aniołem"- Åke Edwardson\n"Wokól niego wszystko się ruszało, w różne strony, upadał, był dźwigany do góry, czuł, że coś unosi go w górę i na boki. Widział, jak sufit i ściany suną ku niemu. Nie umiał powiedzieć, gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie. Potem nie było już muzyki. Ostatnia nić trzymająca myśli razem pękła."\nAnglia. W pewnym mieszkanku zostają znalezione zwłoki młodego mężczyzny. Związany, poszlachtowany, zmaltretowany. Niedawno przyjechał ze Szwecji, by zakosztować życia na własny rachunek w innym kraju. Co się stało, że w taki sposób zakończyło się jego młode życie?\nSzwecja. W pewnym niepozornym mieszkanku zostają znalezione zwłoki młodego mężczyzny. Związany, poszlachtowany, zmaltretowany. Niedawno przyjechał z Anglii. Brzmi podobnie? Bo tak miało być. Oba morderstwa są do siebie bliźniaczo podobne. Na dodatek w obydwu, pośród licznych śladów krwi, na podłodze znaleziono ślady świadczące o tym, że ich śmierć była nagrywana. Kiedy ginie następna ofiara, komisarz szwedzkiej policji, Winter, postanawia wyjechać do Londynu, by wspólnie z tamtejszym policjantem prowadzącym śledztwo, zastanowić się nad łączącymi ofiary powiązaniami.\nErik Winter to postać dość ciekawa. Przystojny, młody,jak na komisarza, nie związany na stałe z żadną kobietą, za to spotykający się z kilkoma bez zobowiązań. Typ samotnika z wyboru, dziwaka, filozofa. Rzetelny policjant, zmęczony życiem i jak dla mnie trochę nijaki. Nie wzbudził mojej wielkiej sympatii niestety.\nNa plus mogę zaliczyć wielowymiarowe tworzenie bohaterów, którzy są ukazani i jako policjanci, i jako zwyczajni ludzie, mający swoje słabości, lęki i uprzedzenia.\nKsiążka jest pełna dziwnych dialogów, których znaczenia czasami trudno się domyślić. Akcja nie powala na kolana a wręcz przeciwnie, ciągnie głowę do dołu. Mówiąc szczerze wymęczyłam tą powieść, wątpię, żebym szybko sięgnęła po następne książki autora. Niby wszystko jest:: zbrodnia,i to nie jedna, śledztwo, techniki śledztwa, powiązania ze światem porno, powolne dochodzenie, sporo bohaterów. Jednak jakieś to wszystko nie takie jak powinno, by wciągnąć czytelnika w głąb historii.\nAutor: Gosia B o 22:21:00 10 komentarzy:\nEtykiety: Åke Edwardson, Baza recenzji Syndykatu ZwB, kryminał, recenzje\n"Zgliszcza"- Gregg Olsen\n"Czarne serce prawdziwego zła jest niczym młot rozbijający duszę. Z każdym uderzeniem kurczy się i rozkurcza, pompując skażoną krew do ciała zabójcy. Niczym wirus. Albo zabójczą i niebezpieczną toksynę. Niektórzy mordercy wiedzą, że ich krew jest zatruta złem. Większość nie."\nEmily ma prawie czterdziestkę, szesnastoletnią córkę i bolesny rozwód za sobą. Praca w policji jest jej powołaniem, lecz czasami wprawia ją w głębokie przygnębienie. Tak jak wtedy, gdy po przejściu tornada odnajduje w zniszczonym domu ciała prawie całej rodziny. Okazuje się jednak, że nie są oni ofiarami natury, lecz zostali zamordowani jeszcze przed kataklizmem. Ojciec, matka i młodszy syn. Brakuje Nicka, który siłą rzeczy staje się głównym podejrzanym. Adoptowany syn, przez rówieśników w szkole niezbyt lubiany, odstający od reszty swoim zachowaniem i ubiorem, znika. A wraz z nim znika córka Emily-Jenna. Początkowe przerażenie matki przeradza się w zdumienie i niedowierzenie, gdy okazuje się, że córka, z którą jak myślała, ma doskonały kontakt, z własnej woli uciekła z Nickiem, by mu pomóc w oczyszczeniu się z zarzutów. Jednak nic nie idzie tak jak myślała Jenna, i w krótkim czasie dziewczyna znajdzie się w poważnym niebezpieczeństwie. A matka zrobi wszystko, by odnaleźć ją całą i zdrową.\nRównocześnie z wydarzeniami dziejącymi się w teraźniejszości, poznajemy historię seryjnego mordercy, który działał dwadzieścia lat temu. Dylan, zwany Przystojniakiem, zabił przynajmniej kilka dziewczyn, jednak udało się go skazać jedynie za dwa zabójstwa. Kilku ciał nie odnaleziono, kilka spraw było nie do ruszenia. Sława Dylana przerosła oczekiwania wszystkich. Stał się fanem tysięcy kobiet, które zasypywały go listami miłosnymi. Przystojny, sympatyczny, wzbudzający zaufanie i ciepłe uczucia w wielu kobietach, Dylan jest bezwzględnym mordercą wykorzystującym uczucia innych,by osiągnąć swój cel.\nJak można się domyślić, oba wydarzenia, oddzielone czasem, są ze sobą ściśle powiązane. Jednak o tym już pisała nie będę.\nAutor skacze po różnych czasach i miejscach dosłownie ze strony na stronę. Na szczęście zawsze jest opis co, gdzie i jak:) Inaczej chyba nikt by się nie połapał o co chodzi. Styl autora jest lekki, przyjemnie i szybko się czyta. Natomiast sama historia dość mocno naciągana i niestety przewidywalna. Zaliczyłabym książkę do średniaków. Dramatu nie ma. Ale i szału również nie ma.\nAutor: Gosia B o 11:14:00 10 komentarzy:\nEtykiety: Baza recenzji Syndykatu ZwB, Gregg Olsen, kryminał, recenzje\n"Modlitwa o sen"- Jeffery Deaver\n"- Cholera, on wcale nie jest martwy- powiedział młodszy z konwojentów.\n- On żyje! To ucieczka! Zawracaj!\nHrubek znowu krzyczał. Rzucił się konwulsyjnym ruchem w przód. Żyły na niebieskiej czaszce i szyi nabrzmiały mu tak, że wyglądały jak postronki, a wszystkie ścięgna napięły się. W kącikach ust pokazała się piana. Obu konwojentom równocześnie zaświtała nadzieja, że może ich pasażer dostał apopleksji."\nMichael Hrubek to pacjent szpitala psychiatrycznego, zdiagnozowany jako schizofrenik. Zamknięty na oddziale dla niebezpiecznych pacjentów, uważany jednak przez personel za łagodnego mężczyznę, Michael przez pięć dni udaje, że połyka lekarstwa, po czym w karawanie więziennym wydostaje się ze szpitala. Jego ucieczka zbiega się akurat z największą burzą w tej okolicy,w wyniku czego policja ma okrojony personel i szczerze mówiąc niezbyt się pali do poszukiwań mężczyzny. Na poszukiwania wyrusza więc dwóch tropicieli policyjnych z psami oraz Thernton Heck ze swoim psem Emilem, uważanym za najlepszego psa tropiącego. Thernton jest byłym policjantem, rozwodnikiem na skraju bankructwa, którego do poszukiwań zachęca dość wysoka nagroda za złapanie uciekiniera. Zbiega, na własną rękę, próbuje również wytropić jego lekarz ze szpitala, Richard Kohler, który uważa Michaela za całkowicie niegroźnego dla otoczenia i niewinnego zarzucanych mu wcześniej czynów. Pragnie on bezpiecznie odstawić pacjenta do szpitala.\nNa poszukiwania wyrusza także Owen Atcheson, były żołnierz, obecnie prawnik, mąż Lis. Lis to kobieta, która zeznawała przeciwko Michaelowi w procesie o morderstwo, kobieta, do której Michael kilka tygodni wcześniej wysłał niepokojący list o zemście. Owen, podobnie zresztą jak szeryf, obawia się, że celem ucieczki szaleńca jest dotarcie do Lis i zemsta za zeznania.\nWokół zaczyna szaleć burza. Jezioro wylewa, wiatr zgina drzewa, deszcz przesłania widoczność. W domu na odludziu Lis wraz z siostrą próbują umocnić okna, zabezpieczyć dom i wydostać się z zagrożonego miejsca, by w mieście przeczekać i burzę i ucieczkę Michaela. Jednak nic nie idzie po ich myśli, zostają unieruchomione w domu, a liczba poszukujących uciekiniera zaczyna maleć. Jak się skończy ta historia? Jedno mogę powiedzieć- zaskakująco.\nHistoria jest napisana z punktu widzenia kilku osób, dzięki czemu mamy możliwość dość dokładnego poznania szaleństwa, jakie kieruje Michaelem. Kim jest ten wielkolud, który samą swoją fizjonomią wzbudza strach? To człowiek głęboko nieszczęśliwy, chorujący na bezsenność, ogarnięty przekonaniem, że jest odpowiedzialny za zamach na Lincolna.Człowiek, którego ojciec podstępem pozbył się z domu, zostawiając go na pastwę szpitali. Człowiek, którego nikt nie może zrozumieć, a który kryje w sobie wielką inteligencję, spryt i strach. Nic nie poradzę ale Michael nieodmiennie kojarzy mi się z bohaterem "Zielonej mili" Kinga.\nCo do samej książki. Na pewno nie jest to najlepsza książka Deaver'a. Przez większość książki zwyczajnie przebrnęłam, nie czułam nieodpartej potrzeby, żeby czytać bez końca. Zabrakło mi...właściwie nie wiem czego. Tempa, energii, napięcia. Dopiero końcówka książki rekompensuje trud włożony w dobrnięcie do celu:) Nie mówię, że powieść jest nudna, bo nie jest. Cała akcja rozgrywa się w ciągu jednej nocy, dosyć sporo się dzieje, i zapewne osoby, które niezbyt często czytają takie książki, powinny być zadowolone. Mi czegoś zabrakło.\nAutor: Gosia B o 19:00:00 5 komentarzy:\nEtykiety: Baza recenzji Syndykatu ZwB, Jeffery Deaver, recenzje, thriller\n"Śmierć na śniegu"- Konrad Staszewski\nKrystiana Rokickiego budzi zimno. Nieprzytomny po nocnej libacji próbuje dojść do tego, gdzie się obecnie znajduje. Jakie jest jego zdziwienie, gdy okazuje się, że leży nagi w śniegu, w jakimś lesie, a obok niego leżą zwłoki. Nie ma pojęcia jak się tu znalazł. Nim zdąży się zastanowić nad swoją sytuacją pojawia się policja i zostaje aresztowany za zabójstwo.\nAkcja książki rozgrywa się w trzech miastach: Krakowie, Katowicach i Łodzi. Krystian jest policjantem z Katowic, ląduje jednak w areszcie krakowskim. Jest niewinny, lecz wszystko wskazuje na niego. Z pomocą przychodzi mu prywatny detektyw Mierzejski. Czy wspólnie uda im się udowodnić, że wszystko to jest spiskiem a jeden z wyższych rangą policjantów jest zamieszany w dużo poważniejsze przestępstwa?\nPolubiłam Mierzejskiego, który trochę mi przypominał Bolitara Cobena. Natomiast główny bohater Krystian mocno wzbudził moją niechęć. Niestety i takich policjantów posiadamy. Facet zwyczajnie nie ma jaj.\nKsiążka ma niewiele ponad 200 stron, na których całkiem sporo się dzieje. Ginie dziewczyna Krystiana, jego kolega z policji, jego dom zostaje splądrowany. On sam ustawicznie próbuje rozwikłać zagadkę morderstwa jednocześnie zbierając dowody przeciwko prowadzącemu sprawę policjantowi.\nNiby wszystko gra, niby powinno być ciekawie. Jednak kryminał wydał mi się jakiś niedopracowany. Nie dowiedziałam się za wiele o ofierze i dlaczego ona. Ogólnie motywy całego tego bajzlu jakoś do mnie nie przemówiły. Najciekawsi, wzbudzający sympatię ludzie padają jak muchy a nasz dzielny policjant pijąc, wykorzystując kobiety i spryt Mierzejskiego rozwiązuje całą sprawę.\nAutor: Gosia B o 10:48:00 15 komentarzy:\nEtykiety: Baza recenzji Syndykatu ZwB, Konrad Staszewski, kryminał, literatura polska, recenzje\n"Zatoka o północy"- Diane Chamberlain\nAutorkę poznałam przy okazji czytania "Prawa matki" i bardzo mi przypadła do gustu. Ma dar wnikania w ludzką psychikę i opisywania zdarzeń, które mogą się przytrafić każdemu z nas. Jej pisarstwo odrobinę mi przypomina Picoult a to ze względu na przedstawianie historii z różnych punktów widzenia.\n"Zatoka o północy" opowiada historię tragedii, jaka wydarzyła się w 1962 roku, kiedy to siedemnastoletnia Izabela została pozbawiona życia. Posiniaczona, podrapana, ze śladami uderzenia na głowie, została znaleziona na brzegu jeziora, w którym tak lubiła pływać. O jej zamordowanie został oskarżony młody ciemnoskóry mężczyzna., który nigdy nie przyznał się do winy.\nJak łatwo się domyślić wydarzenie to wpłynęło na bardzo wiele osób. Odważna, pełna pomysłów, rezolutna dwunastoletnia siostra Izabel, która od tego momentu dźwiga brzemię winy, staje się osobą ostrożną, wycofaną i przesadnie troskliwą. Ośmioletnia Lucy, która boi się dosłownie wszystkiego, pod wpływem tych wydarzeń, które zresztą zacierają się z czasem w jej pamięci, staje się kobietą pewną siebie, czerpiącą z życia ile się da. Ojciec Izabel umiera w dwa lata po śmierci swej ulubienicy. A matka-Maria- przez resztę życia żyje z poczuciem straty i z ogromnym poczuciem winy. No i Ned. Ukochany, stojący w cieniu podejrzeń, nie mogący poradzić sobie ze stratą i posiadaną wiedzą, staczający się coraz bardziej i bardziej.\nPrzez czterdzieści jeden lat wszystkie te osoby na swój sposób radziły sobie z tragedią, próbując normalnie żyć. Aż do momentu, kiedy zmarł Ned, zostawiając list. List, który na nowo rozgrzebie przeszłość i być może doprowadzi do wyjaśnienia okoliczności śmierci dziewczyny.\nSwoją opowieść snują trzy kobiety: Julia, Lucy i Maria. W czasie teraźniejszym i przeszłym, dzięki czemu powoli zostajemy wprowadzeni w sprawę sprzed lat, jednocześnie poznając teraźniejsze życie kobiet. Bardzo sprawnie przeprowadzona narracja, podzielona na rozdziały opatrzone imionami kobiet i datami, sprawia, że nie gubimy się ani w czasie ani w osobie opowiadającej dany kawałek. Powoli, krok po kroku zbliżamy się do rozwiązania zagadki. I choć część zdarzeń można przewidzieć, jest to bardzo wciągająca opowieść o poczuciu winy, miłości, błędach, jakie popełnia każdy człowiek i konsekwencjach naszych czynów.\nJeżeli lubisz czytać życiowe historie osnute wieloma tajemnicami, skrywanymi przez głównych bohaterów, jeżeli wciąga Cię rozwiązywanie niewyjaśnionych spraw, jeżeli lubisz przeżywać emocje podczas lektury, jeżeli fascynują Cię relacje międzyludzkie, to jest to książka dla Ciebie:)\nJa osobiście byłam bardzo zadowolona z lektury, chociaż jak nieraz pisałam, nie jestem wielką fanką książek obyczajowych.\nAutor: Gosia B o 17:41:00 3 komentarze:\nEtykiety: Diane Chamberlain, literatura kobieca, literatura obyczajowa, recenzje\n"Droga ślepców"- Marek Dryjer\nMam problem z tą książką. Okładka mnie skutecznie przyciągnęła, chociaż z kolei mała liczba stron przystopowała mój zapał. Oczywiście najważniejsze jest wnętrze i to z nim mam kłopot.\nKsiążka opowiada historię podróży pewnego chłopca. Nie wiemy jak ma na imię ani ile ma lat. Poznajemy go w momencie, kiedy jest bliski śmierci. Z pomocą przychodzi mu rodzina podążająca w tym samym kierunku. Na południe. Bo na południu na pewno jest inaczej, lepiej, nie ma głodu ani pragnienia, istnieje inne życie. Taką mają nadzieję i dlatego wciąż podążają na południe.\nIch świat to ruina. Wszędobylski pył wulkaniczny niszczy życie. Nie wiemy jak to się stało, że miasta są wymarłe, słońce nie świeci i nie ma roślinności. Co jakiś czas spotykają innych ludzi, jednak nie kontaktują się z nimi. Ze strachu. Bowiem w ich świecie każda istota ludzka może skończyć jako pożywienie. Kanibalizm jest na porządku dziennym, mamy okazję zobaczyć sporo scen, w których nawet żyjący jeszcze ludzie są już nadjedzeni.\nBrak pożywienia, brak wody, ciągłe zmęczenie. Ocieranie się o śmierć i dalsza podróż. Wszystko to opisane krótkimi zdaniami, wprowadza całkiem nieźle w klimat i budzi niepokój. Jednak ja się nie wczułam. Przeszkadzała mi masa błędów stylistycznych i gramatycznych. Dialogi są dziwaczne i na szczęście jest ich mało, bo większej ilości bym nie zdzierżyła. Przesłanie jest jasne. Dbajmy o to co mamy, o swój świat, naturę, człowieka. Nie wiem, czy książka mi się podobała. Chyba jednak nie,mimo kilku całkiem niezłych opisów.\nAutor: Gosia B o 16:23:00 13 komentarzy:\nEtykiety: fantastyka, literatura polska, Marek Dryjer, recenzje\n"Zamachowiec"- Justin Scott; Clive Cussler\n"Gliniarz kolejowy, który obserwował robotników z nocnej zmiany wchodzących do tunelu, zastanawiał się, jaki pożytek będzie miała Southern Pacifick Company z jednookiego, utykającego na sztywnej nodze górnika skalnego."\nJednooki kuternoga nie jest taki nieprzydatny, na jakiego wygląda. To człowiek, który nie zawaha się zabić niewinnej ofiary, byle tylko osiągnąć swój cel. Tak zwany Zamachowiec ma jeden cel- osłabić najpotężniejszą firmę kolejarską. Z jego rąk zginą górnicy, robotnicy, drwale, kolejarze. Nie patrzy na nic. Prezes kampanii Osgood Hennessy musi powstrzymać mordercę, by zdążyć wybudować skrót kolejowy, przed nastaniem zimy. Jego policja kolejowa sobie nie radzi. Straty są ogromne a przerażeni robotnicy boją się iść do pracy. Osgood nie ma wyjścia. Wynajmuje firmę detektywistyczną Van Dorna, najlepszą, największą i znaną ze swoich sukcesów. Jej największym atutem są doskonale przeszkoleni agenci porozrzucani po różnych stanach Ameryki. Jednym z nich jest Isaac Bell i to właśnie jemu Van Dorn zleca ujęcie Zamachowca i ochronę kolei.\n"Do prywatnego wagonu Hennessy'ego wszedł wysoki mężczyzna, pilnowany przez dwóch krzepkich policjantów kolejowych. Miał na sobie robocze ubranie hobo jeżdżącego pociągami towarowymi w poszukiwaniu pracy. Jego drelichowa kurtka i spodnie były zakurzone, buty znoszone, a kapelusz, sfatygowany stetson, musiał często moknąć na deszczu. Lillian Hennessy zauważyła najpierw jego niebieskie oczy z odcieniem fioletu, które obrzuciły twarze zebranych w salonie szybkim, badawczym spojrzeniem, jakby chciały przeniknąć myśli jej ojca, Van Dorna i w końcu jej samej."\nIsaac podejmuje się zadania i od tego momentu jego jedynym celem jest odnalezienie Zamachowca. Cel ten staje się bardzo osobisty, gdy giną jego przyjaciele. Przy pomocy przyjaciół rozsianych po całym kraju tropi złoczyńcę, lecz jest zawsze kilka kroków za nim. Czy uda mu się zapobiec nieszczęściu? I jaki cel przyświeca Zamachowcowi, oprócz siania destrukcji?\nAkcja książki rozgrywa się w latach 1907-1907 w Stanach Zjednoczonych. Są to czasy, w których rozbudowywana jest kolej i właśnie o pociągach możemy się wiele ciekawych rzeczy dowiedzieć. Nie jest to western, jednak lekki klimat westernowy posiada. Pościgi samochodowe, konne, wykolejone pociągi, wybuchające lokomotywy są tutaj normą. Bardzo ciekawie zarysowane tło historyczne tamtych czasów, z przekrojem społecznym od zwykłego robotnika układającego podkłady kolejowe po polityków i bankierów. Wartka akcja, ciekawi bohaterowie, odrobina romansu, sporo ciekawych zwrotów w fabule. W czasach telegrafów, poprzez kilka stanów, grupa Van Dorna próbuje sprawić, by nie zginął już nikt więcej.\nPolecam osobom lubiącym książki przygodowe, sensacyjne i historyczne, gdyż mamy tutaj wszystkiego po trochu. Bardzo fajna książka, która pozwoliła mi przenieść się na początek XX wieku i poczuć się tak, jakbym mogła znaleźć przyjemność w podróżowaniu pociągiem:)\nAutor: Gosia B o 18:54:00 4 komentarze:\nEtykiety: Justin Scott; Clive Cussler, przygodowa, recenzje, sensacja\n"Co wie noc"- Dean Koontz\n"Nicolette wydobyła się z głębokiej ciemności i znalazła na dnie studni. Wysoko ponad głową widziała światło, ale otaczały ją cienie,a za posłanie służył zimny kamień.\nPo chwili odzyskała orientację i zrozumiała, że światło pada z okien pod sufitem, od strony zachodącego słońca. Pamiętała eksplodujące lustro łazienkowe."\nDean Koontz, jak z moich doświadczeń wynika, to pisarz bardzo nierówny. Ma kilka świetnych książek,a w przerwie między nimi wyprodukował całkiem sporo powieści dość średnich. Dlatego też,chociaż czytam wszystkie jego książki, sięgam po nie z pewną dozą nieśmiałości. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się, że "Co wie noc" jest jedną z tych lepszych książek autora. Naprawdę miłe zaskoczenie.\nGłównym bohaterem książki jest detektyw John Calvino, który dwadzieścia lat wcześniej stracił całą rodzinę. Jego rodzice oraz dwie siostry zostali zamordowani we własnym domu, w bestialski sposób wykorzystani a ich zwłoki zbeszczeszczone. John uratowała nocna, nielegalna randka, wrócił jednak zanim morderca opuścił dom.I zabił Altona Blackwooda, który do tej pory zabił już cztery rodziny.\nTeraz John ma żonę, syna i dwie córki. Jego życie jest pełne i szczęśliwe. Chociaż na zawsze pozostał w nim smutek, doświadczenie to sprawiło, że stał się bardzo dobrym gliniarzem. Kiedy ginie pewna rodzina, John nie może przejść obojętnie obok wyraźnych podobieństw do zabójstw sprzed dwudziestu lat. Sprawcą okazuje się czternastoletni chłopiec, który podciął gardło matce, rozwalił młotkiem głowę ojca, udusił babcię a na koniec zgwałcił i zadźgał siostrę. John postanawia odwiedzić mordercę przebywającego w zakładzie zamkniętym. I doznaje szoku, gdy młody chłopak posługuje się takimi samymi słowami jak zabity przez Johna Alton.\nJest to świetnie napisana opowieść o nawiedzonym domu, walce z prawdziwymi i urojonymi demonami, krwawa historia niszczenia rodziny. Atmosfera ciągłego zagrożenia, strachu, narastającej paranoi, wzrasta ze strony na stronę. Opisy morderstw są bardzo dosadne, podobnie zresztą jak język osób opętanych przez Blackwooda. Książki się nie czyta, ją się pochłania. Odradzam jednak osobom strachliwym czytanie książki wieczorem, bowiem lektura bardzo działa na wyobraźnię i sprawia, że cienie w waszym domu zaczynają ożywać a lustro staje się obiektem niepożądanym.\nByłam ciekawa, czy Koontz oprze się i wreszcie napisze książkę bez udziału swojego ulubionego psa, ale i tym razem, chociaż tylko w postaci ducha, mamy postać golden rivera.\nOgólnie książka bardzo dobra. Jedyne do czego mogę się doczepić to końcówka, która w porównaniu do całości, była jakby wyhamowana. Ale nie zmienia to faktu, że czytałam wszędzie, gdzie się da, bo nie mogłam się oderwać.\nAutor: Gosia B o 17:57:00 12 komentarzy:\nEtykiety: Baza recenzji Syndykatu ZwB, Dean Koontz, horror, recenzje


Sprzęt AGD - strona 1 - Tablica stron WWW - Rozglaszam.pl\nAgd-czesci.com.pl - sklep\nFirma Magbob od 1998 roku zajmuje się serwisowaniem różnego rodzaju sprzętu AGD. Jest autoryzowanym partnerem największych światowych producentów takich jak: Philips, Samsung, Saeco, Whirlpool, BaByli ...\nEcomax.pl dystrybutor odkurzaczy\nFirma Ecomax to polski dystrybutor odkurzaczy centralnych produkowanych przez portugalską firmę Aspilus. Jeżeli marzysz o tym, aby w twoim domu zapanował porządek. Sprzątanie domu może nie być twoim p ...\nOferta sklepów online ze sprzętem AGD potrafi zawrócić w głowie. Na szczęście na portalu 7AGD zgromadziliśmy produkty najpopularniejszych marek i dokonaliśmy porównania cen, które ułatwi Twój wybór. T ...\nZnajdziesz u nas komplety noży kuchennych, kamienie do ostrzenia oraz japońskie tasaki do mięsa. Oferujemy noże ceramiczne, myśliwskie i młotkowane. Oferujemy również serwis, a także ostrzenie. Poleca ...\nGlosber.pl akcesoria i sprzęt kuchenny\nProwadzimy sklep z akcesoriami kuchennymi w Białymstoku. Znajdziesz u nas m. in. noże japońskie oraz naczynia żaroodporne. W naszym sklepie internetowym z naczyniami kuchennymi polecamy szczególnie tr ...\nVitaMoc to sklep, gdzie kupić można wysokiej jakości sprzęt AGD używany w kuchni. W asortymencie znajdują się nowoczesne blendery (blender kielichowy, blender do soków, blender do koktajli), które umi ...\nPlanedo.pl sklep internetowy z AGD\nPlanedo to sklep z wyposażeniem do domu. W jego ofercie znajdują setki produktów wyposażenia wnętrz, mebli i sprzętu AGD zarówno wolno stojącego jak i do zabudowy. Nasz najbardziej rozbudowany dział t ...\nDoskonale wiadomo, że drobne AGD wspiera wykonywanie obowiązków domowych i ma za zadanie je w jak największym stopniu usprawnić. Niestety dobrej jakości sprzęt potrafi sporo kosztować. Rozwiązaniem te ...\nWszystkodokawy-sklep.pl serwis ekspresów\nDoskonały serwis ekspresów do kawy z dobrym doświadczeniem zaprasza. Jesteśmy częścią grupy WszystkoDoKawy zapewniamy doskonałą obsługę klienta oraz wysoką jakość usług. Nasz serwis posiada doświadcze ...\nWszystkodokawy.pl serwis ekspresów\nWszystkoDoKawy.pl zbiór firm które razem pracują aby smak kawy był jak najlepszy. Nasza grupa to kilkadziesiąt salonów w całym kraju. Mamy wieloletnie doświadczenie w branży kawowej. Oferujemy ekspres ...\nSprzęt AGD - tutaj możesz rozgłosić swoją stronę:


Przekonać Hagę. Rosja będzie próbować zdyskredytować ustalenia śledczych w sprawie katastrofy MH17 – Obserwator Międzynarodowy\nPrzekonać Hagę. Rosja będzie próbować zdyskredytować ustalenia śledczych w sprawie katastrofy MH17\nKonflikty Zbrojne, Prawo Międzynarodowe, Rosja & WNP, Ukraina\n20 października 2019 by Redakcja\nNa 23 października zaplanowano w Hadze pokaz półgodzinnego filmu, obalającego wyniki Międzynarodowego Zespołu Śledczego (JIT) w sprawie przyczyn katastrofy lotu MH17 z lipca 2014 r. Zrobione będzie to na krótko przed rozprawą sądową. Autorami filmu są: była pracownica telewizji „Russia Today” Jana Jerlaszowa i Holender Max van der Werff.\nMiędzynarodowi śledczy prowadzą badania w miejscu zestrzelenia MH17 / commons.wikimedia\nAutor: Mychajło Salitra\nO czym jest film i kim jest Van der Werff?\nMax van der Werff jest „niezależnym badaczem i dziennikarzem”. Szczególnie jego “niezależność” można zobaczyć podczas wizyty w tzw. DNR (to prorosyjska „Doniecka Republika Ludowa”, nielegalnie utworzona w 2014 r. na terytorium Ukrainy i do dziś utrzymywana siłami Kremla). Tam rzekomo zbierał materiały, a następnie przeprowadzał wywiady z lokalnymi separatystycznymi kanałami telewizyjnymi, gdzie pod każdym względem kwestionował wyniki holenderskich ekspertów o tym, że samolot został zestrzelony z terenów kontrolowanych przez rosyjskich najemników. W przeciwieństwie do oficjalnej wersji ekspertów holenderskiego urzędu ds. bezpieczeństwa, Van der Werff zaproponował wersję, promowaną przez rosyjskiego państwowego producenta broni “AŁMAZ-ANTEY”. W uproszczeniu chodzi w tym o to, że pocisk wyrzutni BUK był ukraińskim.\nWcześniej próbowano narzucić wersję, że samolot został zestrzelony przez ukraiński samolot szturmowy. „Odkrywca” Van der Werff znalazł jednego mieszkańca wsi na terytorium tak zwanego DNR, który klął przed kamerą, że oglądał moment zestrzelenia samolotu przez lornetkę, a następnie uchylał się przed szczątkami samolotu. Należy przy tym powiedzieć, że Kreml przestał promować tę wersję jako taką, która jest poniżej wszelkiej krytyki. Wysiłki holenderskiego „odkrywcy”, aby potwierdzić tę wersję, są jednak nadal w swobodnym dostępie w Internecie.\nW swoim filmie Van der Werff twierdzi, że zapisy rozmów bojowników, które są jednym z dowodów winy Rosji, zostały sfałszowane\nOdnośnie „obiektywności” ich wersji i wniosków wszystko jest zrozumiałe. Podobnie jak w przypadku samego „odkrywcy”. Przebywanie, a nawet więcej, prowadzenie pewnych badań na terenach, kontrolowanych przez bojowników, możliwe jest tylko dla kremlowskich propagandzistów. Kłamcom Kremla nie wierzy już nawet najbardziej naiwna część Europejczyków. Dlatego do propagandy został dołączony Max van der Werff. Jest on po prostu zagranicznym „manekinem dziennikarza”, który wypowiada się na temat tez, opracowanych w Moskwie.\nRosjanom nie udało się wpłynąć na JIT za pomocą swoich absurdalnych wrzutek medialnych. Przedstawiciele zespołu doszli do jasnego wniosku: BUK był rosyjski, rakieta została wystrzelona z terenów, kontrolowanych przez prorosyjskich najemników. Wykonawcy są znani. Międzynarodowy zespół śledczy nie został przekonany, zaczęto więc „zagłuszać” sprawę, tworząc wokół niej równoległy szum informacyjny.\nMoskiewska propaganda ustanawia własną agendę nawet za granicą\nKrótko przed sądem w sprawie MH17, Moskwa zaczęła aktywnie rozmywać problem i przesuwać pewne4 akcenty wokół wydarzenia z lipca 2014 r. Należy uznać, że jej to się udało. O tym świadczy decyzja niższej izby holenderskiego parlamentu o przeprowadzeniu śledztwa w sprawie niezamknięcia przez Ukrainę przestrzeni powietrznej nad obwodem donieckim. Pewną rolę w tym odegrało również pragnienie krewnych ofiar katastrofy odnośnie realizacji tej decyzji. To świadczy o tym, że propaganda moskiewska może skutecznie wpływać na konkretnych ludzi i opinię publiczną, ustalając własną agendę. A tak zwane dochodzenie Holendra Van der Werffa jest jednym z narzędzi takiego działania\nNależy przeprowadzić rozmowy na temat tego, w jaki sposób wysłać Siergieja Szojgu i Władimira Putina do Trybunału w Hadze\nDzięki kontrolowanym mediom, „badaczom” i „dziennikarzom” przestrzeń informacyjna coraz bardziej wypełnia się dyskusją o zaangażowaniu Ukrainy w rosyjską zbrodnię. Niemniej jednak, pierwszym pytaniem w dyskusji powinno być wyjaśnienie tego, dlaczego w dochodzeniu osobami podejrzewanymi są tylko tzw. pożyteczni idioci, którzy zestrzelili samolot oraz ich bezpośrednie kierownictwo. Drugą kwestią powinno być pytanie, dlaczego wśród sprawców nie ma nazwisk Szojgu i Putina. Trzecim pytaniem jest omówienie możliwych sposobów dostarczania wszystkich wyżej wymienionych osób jako oskarżonych na rozprawę przed Trybunałem w Hadze.\nTylko wtedy możemy omawiać, w jaki sposób Federacja Rosyjska odkupi winę wobec wszystkich osób, poszkodowanych w wyniku działań jego kierownictwa. Następnie można omówić motywy wszystkich „adwokatów” Kremla: od dziennikarzy po polityków.\nŹródło: Instytut Demokratyzacji i Rozwoju w Czerniowcach (Ukraina)\nTags: agresja, Holandia, MH17, propaganda, Putin, Rosja, Szojgu, Ukraina, wojna


Czekolada: istniejące prawdy i mity, analiza - Fit People\nChyba wszyscy uwielbiają czekoladę, jednakże poza walorami smakowymi ma i inne zalety zdrowotne. Zobaczcie jakie to ciekawe poczytać o czekoladzie.\nCzekolada to jeden z najpopularniejszych produktów żywnościowych na całym świecie. Ma pyszny smak i można ją konsumować na wiele sposobów. Ale i czekolada ma swoje mroczne sekrety. Dlatego też, przyjrzyjmy się z bliska temu fascynującemu produktowi i poznajmy prawdy i mity na temat czekolady.\nCzekolada: prawdy i mity\nW ciągu ostatnich lat naukowcy przeprowadzili wiele badań, w wyniku których ujawniono wiele walorów odżywczych czekolady. Okazało się, że jest dobra dla zdrowia. Pomimo tego, przez lata ludzie wymyślili wiele mitów o czekoladzie.\nCzy jest dobra dla zdrowia? Jakie są jej zalety? Czy tyje się po czekoladzie? Jest wiele niejasności i pytań, jakie fani czekolady chcieliby rozwiać. Przyszła im z pomocą nauka, która obala mity i ujawnia prawdę o czekoladzie.\nZwykle ludzie kojarzą spożycie czekolady z tyciem. Możecie to uznać za mit. Dlaczego? Jak wiele innej żywności, czekolada nie tuczy jeżeli jest spożywana w umiarkowanych ilościach. W ten sposób, nawet powinna być częścią zbilansowanej diety.\nJeżeli chodzi o kaloryczność, 100 gramów czekolady zawiera 500 kalorii. Jeżeli jest to gorzka, ciemna czekolada, kalorii jest nawet mniej.\nPrawda jest taka, że czekolada spożywana w umiarkowanych ilościach nie prowadzi do wypaczenia zrównoważonej, zdrowej diety. Wręcz przeciwnie, eksperci zalecają konsumowanie 15- 20 gramów czekolady każdego dnia. I to zarówno dzieci jak i dorośli.\nCzy czekolada jest dobra na serce?\nWiele badań naukowych wykazało, że spożycie czekolady wspomaga układ naczyniowo- sercowy. Najlepsza jest ta czekolada z dużą zawartością kakao. Oczywiście nie jest dobra na serce czekolada mleczna czy ta o wysokiej zawartości cukru.\nSkładniki czekolady, zwane flawonoidami obecne w kakao przyczyniają się do rozszerzania naczyń krwionośnych, a tym samym poprawiają przepływ krwi w komórkach. Dlatego też zaleca się spożycie około 10 gramów ciemnej czekolady dziennie.\nPrawdy o czekoladzie\nCzekolada a próchnica\nPrzez wiele lat ludzie utożsamiali próchnicę zębów z jedzeniem czekolady. To nie do końca prawda. Właście próchnica to wynik niewłaściwej higieny jamy ustnej niż nawyków żywieniowych.\nPrawdziwą przyczyną próchnicy to czas pozostawania w ustach pożywienia.\nEksperci dowiedli, że teobromina, znajdująca się w kakao, może nawet przeciwdziałać próchnicy zębów. Może obniżać poziom wrażliwości zębów. Teobromina znajduje się w ciemnej, gorzkiej czekoladzie.\nCzy czekolada wzmaga trądzik?\nTo kolejny bardzo popularny mit na temat czekolady. Trądzik pojawia się zwykle z uwagi na nierównowagę hormonalną u nastolatków. Często też pojawia się w określonych sytuacjach, np u kobiet podczas miesiączki.\nJak widać, można i nawet trzeba jeść czekoladę w umiarkowanych ilościach. Nie ma ona związku z trądzikiem. Najlepiej wybierać tę gorzką i ciemną.\nCzekolada pomaga w depresji\nCzekolada zawiera serotoninę i fenyloetyloaminę. Jak wykazują naukowcy, te 2 związki organiczne poprawiają nastrój. Uważa się je za naturalne antydepresanty. Mają także działanie przeciw starzeniowe.\nKiedy je się czekoladę pojawia się pewnego rodzaju uczucie dobrego samopoczucia, przyjemności. Poprawia się nastrój i emocje. Teobromina obecna w czekoladzie jest odpowiedzialna za pobudzenie funkcji mózgowych i poprawę koncentracji.\nCzekoladę zawsze otaczał szum od jej powstania. Teoretyzowano o jej skutkach ubocznych i zaletach. Każdego dnia naukowcy ujawniają nowe fakty.\nPrzez lata udowodniono naukowo, że umiarkowane spożycie czekolady nie ma żadnych negatywnych konsekwencji dla zdrowia. Pamiętaj tylko o wybieraniu ciemnej, gorzkiej czekolady aby cieszyć się jej wszystkimi walorami.


Garth Ennis : Booklips.pl\nGarth Ennis sparodiuje Jamesa Bonda? Twórca „Kaznodziei” zapowiada nową komiksową serię szpiegowską ? „Jimmy’s Bastards”\nEnfant terrible świata komiksu, Garth Ennis, przymierza się do stworzenia nowej serii komiksowej zatytułowanej „Jimmy?s Bastards” (z ang. „Bękarty Jimmy’ego”). Biorąc pod uwagę charakter dotychczasowych dokonań scenarzysty, możemy spodziewać się bezkompromisowej historii, która tym razem zostanie opracowana w konwencji opowieści szpiegowskich.\nAMC zamówiło pilotowy odcinek serialu będącego ekranizacją „Kaznodziei”\nNa tę wiadomość miłośnicy komiksu czekali już od piętnastu lat. Stacja telewizyjna AMC zamówiła pilota serialu opartego na klasycznym komiksie Gartha Ennisa i Steve’a Dillona „Kaznodzieja”. Czyżbyśmy mieli wreszcie doczekać ekranizacji jednej z najbardziej obrazoburczych serii w historii komiksu?


Dwa Miliony - blogbook - Forum StockWatch.pl\nForum StockWatch.pl » LUDZIE LUDZIOM » blogbook » Dwa Miliony\nWysłane: 30 grudnia 2011 20:00:47\nEdytowany: 7 stycznia 2012 20:01\nWysłane: 2 stycznia 2012 19:54:01\nPopełniłem pierwszy wpis na blogu.\n"Strategia "Złoty Strzał"\nAby trafić na złoty strzał, trzeba się sporo napracować i oczywiście mieć trochę szczęścia. Pierwszy etap to wybór kilku spółek, które mają potencjał do poprawy wyników w najbliższym okresie. Mamy w Polsce w czym wybierać, zarówno na rynku głównym GPW jak i na New Connect. Niestety coraz więcej plew przykrywa ziarna, ale te tam są. Wynalezienie ich to niestety droga przez mękę. Aby kupić dobrą spółkę po niskiej cenie, musimy zauważyć jej potencjał zanim zrobią to inni inwestorzy, więc raczej musimy działać sami. Nie wystarczy czytanie prospektów czy raportów. To praca niemalże detektywistyczna, bez gwarancji sukcesu. Ale do wykonania\nEdytowany: 6 stycznia 2012 17:32\nWysłane: 2 stycznia 2012 20:46:13\nFrogu - blog zapowiada się ciekawie, ale przyznam sie, że liczę na rozwinięcie myśli jeżeli chodzi o konkretme metody detektywistyczne co do wyboru spółek.\nRozumiem, że na początku, do dokonania podstawowej selekcji posługujesz się jakimś skanerem, ale co dalej?\nJak odsiewasz ziarna od plew, czyli spółki które np podają prognozy by potem je odwołać? Spółki których wyniki "pływają" raz w górę - raz w dół podobnie jak ich kursy, a przy tym jak to robisz w odniesieniu do tak mało przejrzystego rynku jak NC.\nPrzecież wszyscy w swoich prospektach słodzą na potęgę?\nMimo wszystko chyba pozostaje jednak intuicja by zaufać tym właściwym.\nTylko na czym tę intuicje opierasz, bo to że ją posiadasz to ja wiem.\nEdytowany: 2 stycznia 2012 20:51\nWysłane: 2 stycznia 2012 20:55:10\nJeden wpis to za mało na scharakteryzowanie całej strategii. Chciałem na początku nakreślić ogólne założenia jakimi się planuję posługiwać. Odnośnie szczegółów postaram się doprecyzować wszystko w kolejnych wpisach.\nPlanuję średnio jeden wpis na tydzień. Pomysłów na wpisy mam już na kilkanaście, ale nie chcę się od razu wystrzelać.\nPowolutku, inch by inch\nWysłane: 3 stycznia 2012 02:14:15\nBardzo podoba mi się koncepcja przedstawiona na blogu .\nChciałem przytoczyć tutaj pewną refleksję jaka mnie naszła ostatnimi czasy w związku z kłopotami pewnej spółki z mojego portfela. Wiązałem z nią nadzieję na tzw. "złoty strzał", posługując się moją jakże ubogą analizą widziałem tam fundamenty...\nCzy ma aktualna porażka ma mnie uczynić bezpiecznym, niskoprofitowym inwestorem? Tak dzieje się z większością osób, nikt nie chce dotykać gorącego, sparzyć się po raz kolejny.\nJa wciąż częścią mojego portfela będę szukać mocno przecenionych lub przyszłościowych spółek z potencjałem na kolokwialny "odpał". Czy to jest hazard? A może właściwe wyjście? Pozostawiam wam te słowa pod rozwagę.\nEdytowany: 3 stycznia 2012 02:15\nWysłane: 4 stycznia 2012 22:14:05\nNa moim blogu pojawił się nowy wpis pt. "Moralność Inwestora"\nWysłane: 6 stycznia 2012 17:34:41\nPopełniłem kolejny wpis:\n"New Connect i początek 2012 roku"\nRynek New Connect miał w założeniu być miejscem, gdzie innowacyjne polskie spółki mogą pozyskać kapitał na rozwój. Wzorowany na londyńskim Alternative Investment Market, miał być perłą w koronie największej giełdy środkowej Europy…\nWysłane: 8 stycznia 2012 13:06:15\nPojawił się nowy post na blogu pt. "Weekend Inwestora". Postanowiłem napisać, jak to w dzień wolny od pracy można odpocząć od giełdy.\nEdytowany: 8 stycznia 2012 13:07\nWysłane: 11 stycznia 2012 19:33:49\nKolejny wpis to "Budowanie portfela".\nEdytowany: 28 września 2012 22:41\nWysłane: 13 stycznia 2012 22:18:10\nKilka słów o obniżce ratingu Frogojadów\nOlaboga, agencja S&P obniżyła rating Francji! Obecna ocena wypłacalności to AA+. Jest ona wprawdzie nadal wyższa niż obecny rating Polski, lecz niższa niż Lehman Brothers w roku 2008. Nie wiem co mam o tym myśleć...\nWysłane: 20 stycznia 2012 21:49:17\nFajnie jest, gdy cena posiadanych przez nas akcji rośnie.\nCzasem niestety wzrost dotyczy akcji, których nie zdążyliśmy kupić...\nCzasem obserwujemy przez dłuższy czas jakąś spółkę, planujemy kupić jej akcje. Gdy już dojrzeliśmy do decyzji, te gwałtownie rosną o kilkadziesiąt procent... zanim zdążymy je kupić.\nWysłane: 22 stycznia 2012 21:16:57\nKolejny wpis zatytułowany "Płacę abonament i biorę paragony".\nWysłane: 24 stycznia 2012 23:39:29\nJest godzina 8 rano. Na biurku, obok włączonego komputera stoi gorąca kawa. Na ekranie widać otwarte okna ulubionych serwisów giełdowych. Przejrzane nagłówki artykułów i nowe wpisy na ciekawych forach. Jesteś zalogowany na swój rachunek maklerski. Arkusz zleceń zaczyna migotać. Napływają pierwsze zlecenia. Na niektórych spółkach TKO wynosi plus kilkadziesiąt procent. Wiesz, że zlecenia które to powodują znikną tuż przed 9-tą. To tylko taka gra wstępna, zaproszenie do zabawy. Jeszcze kilka minut i się zacznie właściwa akcja.\nWysłane: 25 stycznia 2012 00:10:34\nWidze Waszmość, że penetrujesz coraz głębsze arkana inwestowania:)\nOtwieram Twojego bloga i co widzę?\nWięcej tłumaczenia się niż treści, a można by sie spodziewać przynajmniej rozwinięcia tematu.\nEdytowany: 25 stycznia 2012 00:15\nWysłane: 25 stycznia 2012 15:13:28\nWybacz buldi, postaram się poprawić\nTematów na dłuższe wpisy mam aż nadto, tylko czasu zawsze brakuje. Poruszam więc czasem te luźniejsze, wymagające mniej pracy.\nMam ambicję się poprawić.\nWysłane: 25 stycznia 2012 19:44:53\nStrata okazji inwestycyjnej\nJest takie giełdowe powiedzenie: "lepiej stracić okazję niż kapitał". Oznacza to, że lepiej jest nie podejmować zbytniego ryzyka i nic nie zyskać, niż podjąć te ryzyko i w konsekwencji stracić pieniądze. Podobno pieniądz nie stracony jest tak samo ważny jak ten zarobiony. Niby ma to sens, ale po głębszym zastanowieniu stwierdzam, że się z tym nie zgadzam.\nWysłane: 29 stycznia 2012 18:36:38\nŁapiemy górki i dołki\nWysłane: 30 stycznia 2012 21:03:29\nMinął pierwszy miesiąc istnienia bloga. Małe podsumowanie pt. "Dwa miliony".\nWysłane: 1 lutego 2012 21:32:07\nWysłane: 2 lutego 2012 18:34:37\nGdy już uda się Tobie zrealizować zakładany pułap i trafne inwestycje dałyby Tobie tytułowe 2 miliony (czego Tobie życzę), to jak byś je ulokował, aby zapewniły Tobie spokojny byt i zaspokojenie potrzeb rodziny?\nPrzyznam, że nie mam super dokładnego planu. Policzyłem kiedyś, że 100 tys. zł starcza na utrzymanie całej rodziny przez rok na bardzo przyzwoitym poziomie. Na jeden miesiąc przypada 8.333 zł, czyli 3x średnia krajowa. Mi tyle wystarczy z nawiązką. Nie chciałbym prowadzić ekstrawaganckiego życia. Wolałbym spokojne życie, bezpieczne od strony finansowej.\nPlan z grubsza polega na tym, aby zarządzać całym kapitałem jak najlepiej się da (lokaty, nieruchomości, akcje) i co roku wypłacać sobie z tej puli 100 tys. zł. I tylko tyle wydawać na życie przez ten rok, ani grosza więcej.\nOczywiście łatwo by było ulec pokusie konsumpcji - samochód, piękny dom. Ale to prosta droga do wydania wszystkiego w kilka lat. Może kiedyś będę miał ten problem.\nAby być szczęśliwym dzięki pieniądzom, trzeba dwóch rzeczy.\n1. Trzeba je mieć.\n2. Trzeba umieć je wydawać.\nJak kiedyś je zdobędę, spróbuję jak sobie radzę z pkt 2.\nDoświadczenie mam, zawodowe i prywatne. Myślę, że sobie poradzę. Narazie nie mam 2 milionów, tylko kredyt na karku, więc problem póki co nie istnieje :)


Polska nie rządem stoi, lecz prawem i obyczajami Oburzeni\nPolska nie rządem stoi, lecz prawem i obyczajami\nPodstawowa zasada, na której w XVI w. zbudowano potęgę Rzeczypospolitej, głosiła, że nie rządem Polska stoi a swobodami obywateli i nic nowego bez nas. Tak brzmiały w oryginale przywoływane tu słowa Sarmatów. Należało to rozumieć w ten sposób, że Polska stoi, czyli ‘jest silna’, nie tym, co postanowią arbitralnie rządzący, jakie ustawy przez nich stanowione zostaną przeforsowane i wejdą w życie, tylko swobodami, prawami, obyczajami, przywilejami ludzi.\nOwą obywatelską regułą pyszniła się przez długi czas szlachta w czasach największego rozkwitu państwa. Traktowała ją jako fundament prawie że idealnej formy ustroju i z wyższością traktowała inne narody. Można by to zinterpretować jeszcze śmielej – nazwać nawet ów kodeks pierwszą na świecie umową społeczną.\nSpytajmy zatem: jak to się stało, że powiedzenie Polska nie rządem stoi a swobodami obywateli zostało wypaczone, skojarzone ze słowem nierząd (czyli że w Polsce brakuje rządu, panuje anarchia, bezprawie), a przez to zapisuje się je do dziś łącznie, czyli z usterką ortograficzną?\nMożna domniemywać, że doszło do tego w momencie, kiedy z całego sformułowania odpadł człon a swobodami obywateli. Wówczas to dla sporej liczby ludzi powiedzenie Polska nie rządem stoi przestało być przejrzyste semantycznie, zaczęło oznaczać coś zupełnie odmiennego niż chciał autor (autorzy?). Takiemu potraktowaniu sprawy sprzyjał dodatkowo fakt, że w tekście pojawił się zapis łączny nierządem zamiast nie rządem.\nPolska nie rządem stoi, lecz prawem i obyczajami. Tak należy to rozumieć i pisać „nie rządem”, czyli osobno. W owym zwrocie nie chodzi bowiem o to, że nikt w kraju nie respektuje prawa, że panuje anarchia, lecz… odwrotnie: że ważne jest zakorzenione poczucie sprawiedliwości, nie zaś siła władzy wykonawczej. Innymi słowy – że Polska jest silna nie postępowaniem rządu, lecz siłą i mądrością swych obywateli.\nWarto pamiętać o tych słowach dziś, kiedy Polska ponownie nierządem i niesprawiedliwością stanęła. A przy okazji zrewidować swą wiedzę ze znajomości powiedzenia Polska nie rządem stoi, ale swobodami obywateli…\nTen wpis został opublikowany w Oburzeni dnia 26 stycznia 2015 , przez Jan Szymański.\n← Kamień filozoficzny Promocja nowej książki Marka Ciesielczyka w Chicago →


Ucieczka od wolności 2.0 - Liberté!\n1 października 2013 Kraj frekwencja, głosowanie, Godzina W, Hanna Gronkiewicz - Waltz, HGW\nWarto się nad tekstem Marcinem Wojciechowskiego pochylić, bo ujawnia on wszystkie słabości myślenia przeciwników warszawskiego referendum. Wskazuje też na coraz bardziej radykalizujący się język zwolenników Hanny Gronkiewicz – Waltz, który niebezpiecznie zbliża się do poziomu reprezentowanego przez najbardziej zagorzałych zwolenników Prawa i Sprawiedliwości.\nPrzyjrzyjmy się najpierw samej warstwie językowej artykułu. Według Marcina Wojciechowskiego warszawska polityczna opozycja w „cwaniacki sposób” “wcisnęła się do rad dzielnic”, a bezkrytyczni zwolennicy referendum pełnią rolę “pożytecznych idiotów”. Warszawiakom, którzy podpisali się pod wnioskiem o przeprowadzenie referendum autor odmawia podmiotowość: „stają się pionkami w grze polityków”. Słowa bliżej niezidentyfikowanego posła PiS Artura Hofmana, który rzekomo „oświadczył, że na czas referendum dopisuje się do spisu wyborców w Warszawie”, są „bezczelne” i są „przykładem choroby demokracji”. Na koniec autor oferuje nam aksjologiczny nokaut stwierdzając, że posłowie PIS „są już tak zepsuci, że stracili umiejętność odróżniania co wypada a czego nie wypada mówić, a może i w ogóle odróżniania dobra od zła.”\nBoję się o drogowskaz moralny autora, który wymyślił najpierw postać Artura Hofmana (rozumiem, że chodziło o Adama) a później włożył w jego usta słowa, których nie potwierdzają żadne źródła. Nawet gdyby taka sytuacja miała miejsce to przypomnijmy bardzo podobną kampanię PO przed wyborami w 2006 roku. Akcja “Głosuj bez meldunku, głosuj dla Warszawy” była prowadzona bezpośrednio przez członków i za pieniądze Platformy Obywatelskiej, ale firmował ją bliżej niesprecyzowany Ruch Obywatelski. Przejdźmy jednak dalej.\nDostaje się też dziennikarzom, którzy popierają uczestniczenie w referendum. Autor odkrywa swoje głębokie pokłady empatii: „zdają sobie sprawę, że to działanie niegodne i nieetyczne, ale przecież wszyscy tak robią, na tym polega polityka” i konkluduje, że ci dziennikarze “w ten sposób przykładają rękę do psucia obyczaju politycznego, a w konsekwencji do psucia demokracji. To jawna abdykacja z roli społecznej do jakiej media zostały powołane”.\nNa koniec Wojciechowski podsumowuje, że: „warszawskie referendum nie ma nic wspólnego z oddolną, lokalną demokracją ani z oceną dokonań Prezydent Miasta”.\nZastosowany przez autora język jest zaskakująco ostry, brutalny, by nie powiedzieć radykalny, szczególnie, jeśli weźmie się pod uwagę jak wąski materiał dowodowy został czytelnikom zaprezentowany. Spróbujmy zrekonstruować sposób myślenia autora. Referendum jest organizowane przez partie polityczne więc z definicji nie ma nic wspólnego z demokracją bezpośrednią. To oszustwo, bo referenda lokalne powinny być organizowane tylko przez „niepolitycznych” obywateli. Ludzie, którzy je wspierają są tego w pełni świadomi i albo są „użytecznymi idiotami”, albo cynicznymi graczami oślepionymi nienawiścią.\nTekst jest dość zaskakującym zakwestionowaniem podstawowych zdolności analitycznych 200 tysięcy warszawiaków, którzy pod wnioskiem o przeprowadzeni referendum się podpisali. Zarówno oni jak i 60% warszawiaków badanych w Barometrze Warszawskim, uważają, że pani prezydent jest złym gospodarzem stolicy. Na ich opinię składają się tysiące powodów. Jednym zdaniem nie da się tych zarzutów zdezawuować. Na pewno nie są to ofiary „partyjnych cwaniaków”. Marcin Wojciechowski tworzy również dość niezrozumiałą dla mnie dychotomię między polityką a obywatelskimi działaniami oddolnymi. Referendum z założenia jest działaniem politycznym. Obywatele biorąc w nim udział chcą zmienić politykę miasta. Ustawodawca tak stworzył prawo, że jedynym podmiotem zdolnym przeprowadzić zbiórkę podpisów na taką skalę są partie polityczne. By zebrać 160 tysięcy podpisów w trzy miesiące trzeba mieć za sobą wielkie zaplecze techniczne. Proponowałbym więc zarzutu raczej stawiać ustawodawcy, aniżeli organizatorom referendum. Sam fakt organizowania tej zbiórki przez partie polityczne też nie odbiera im statusu obywatelskości. Muszę tu zmartwić autora: wyborcy PiSu też są obywatelami.\nReferendum lokalne w sprawie wyboru prezydentów jest jednym z ostatnich narzędzi demokracji bezpośredniej, które nam się ostało. Miliony podpisów zebranych pod kolejnymi inicjatywami obywatelskimi regularnie trafiają do sejmowego kosza. Tym samym obywatele nie mają żadnej możliwości, by wpływać na politykę ogólnokrajową poza wyborami powszechnymi. Dzisiaj demokracja w Polsce ogranicza się do głosowania raz na cztery lata. Rządzą nami partie, które są wybierane głosami mniej niż jednej czwartej społeczeństwa. Dzisiaj prezydent Bronisław Komorowski chce nam odbierać wpływ na politykę samorządową. To jest prawdziwa choroba demokracji. Nie pozwólmy, by ludzie ubrani w szaty obrońców obywatelskości, stali się jej grabarzami.


Bo wszystko jest względne - Blurppp\nNie pamiętam jak miał na imię. Był po 50. Z 8 braci zostało ich dwóch, oczywiście w stanie cichej wojny o schedę po ojcu. Scheda to kilka drzew palmowych, gdzieś na krańcu świata. Majątek naszego bohatera to 30 królików, jedna chuda krowa, cielak , dwa osły i duma rodziny 23 drzewa oliwne w oazie o 3 godziny marszu od domu. Marszu przez płaskowyż suchy jak pieprz. Kiedyś chodził tam codziennie. Teraz ma motorower. Kiedyś próbował mieszkać w mieście, bratanek załatwił mu dobrze płatną prace przy budowie nowo powstającego ośrodka turystycznego. Wytrzymał kilka miesięcy. Tu u siebie , kilka kilometrów od podnóża Atlasu czuje się wolnym. Tam na wybrzeżu za duży ruch, za wielu ludzi, ludzie jacy tacy obcy. Tu zna każdego. Kiedy przybywam do jego domu , najpierw z niekłamana duma pokazuje mi wspomniany dobytek. Po chwili wręcza mi butelkę z oliwa z oliwek. Jest z niej dumny w dwójnasób. Nie dość, że z jego drzew to jeszcze sam ją tłoczył. Naprawdę jest wyborna. Smakuje południem, orientem, przygodą. Ma dziwne oczy, schowane głęboko i zawsze przymknięte, schowane przed słońcem które tu potrafi być zabójcze. Czasami tylko pojawia się w nich ogień, kiedy opowiada o swoich planach, o tym że teraz jest dużo wody, pierwszy raz od 8 lat spadł deszcz, że król obiecał wspomóc budowę grobli i kanału nawadniającego. Że stado owiec może kupi, bo znowu będzie zielono i owce będą miały co jeść. Opowiada z zapałem jakiego trudno szukać u ludzi obracających milionami. Ma mało mojego punktu widzenia, bardzo wiele ze swojego. Nie jest głodny i jest u siebie, a to już dużo. Dzieci poszły do miasta, na naukę. Czy wrócą? On mówi że tak, ja wątpię. W mieście łatwiej żyć. On to wie, mieszkał w mieście, wie też że życie w mieście nie ma smaku. On uważa, że wiedzie najszczęśliwszy żywot pod słońcem. Dla mnie jego życie to udręka w palącym słońcu. Cóż wszystko jest względne.\nDla takich spotkań gna mnie po świecie


Długi Unii Europejskiej - Komu Winna Jest UE Pieniądze? Bank Centralny..\nw Artykuły, Edukacja, Giełda i Forex, Inwestowanie\nprzez Redakcja VETO 12 sierpnia 2020, 16:38 8.4tys. Odsłony\nWedług Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju w 2011 roku największym zagrożeniem dla świata był kryzys zadłużenia w strefie euro, a w 2012 roku sytuacja uległa jedynie pogorszeniu. Kryzys rozpoczął się w 2009 r., gdy świat po raz pierwszy zdał sobie sprawę, że Grecja może nie spłacić swojego zadłużenia. W ciągu trzech następnych lat do podobnej sytuacji jak Grecja zbliżyły się Włochy, Irlandia, Portugalia i Hiszpania. Unia Europejska, pod przewodnictwem Niemiec i Francji, walczyła o wsparcie tych członków. Zainicjowały one działania ratunkowe ze strony Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, ale te działania nie powstrzymały wielu przed zakwestionowaniem rentowności samego euro.\nGmach Banku Centralnego\nPo tym, jak w sierpniu 2018 roku prezydent Trump zagroził podwojeniem ceł na import aluminium i stali z Turcji, wartość lira tureckiego spadła do rekordowo niskiego poziomu w stosunku do dolara amerykańskiego, obawiając się, że słaba kondycja tureckiej gospodarki może spowodować kolejny kryzys w strefie euro.\nWiele europejskich banków posiada udziału lub udzieliło pożyczek tureckim przedsiębiorstwom. Wraz z upadkiem tureckiej waluty, staje się coraz mniej prawdopodobne, że kredyty zostaną spłacone. Niewykonanie zobowiązań może mieć poważny wpływ na gospodarkę europejską. W związku z tym Niemcy rozważają udzielenie Turcji pomocy, aby uniknąć kolejnego kryzysu w tej strefie.\nPrzyczyny Długu Unii Europejskiej\nPo pierwsze, zabrakło sankcji dla krajów, które naruszyły stosunek długu do PKB określonego w kryteriach UE. Najpoważniejsza karą było wydalenie ze strefy euro, ale takie coś tylko osłabia euro, a tutaj trzeba walutę wzmacniać.\nPo drugie, kraje strefy euro skorzystały z siły euro. Korzystały one z niskich stóp procentowych i zwiększonego kapitału inwestycyjnego. Większość tego napływu kapitału pochodziła z Niemiec i Francji do krajów południowych, a ta zwiększona płynność spowodowała wzrost płac i cen, przez co ich eksport stał się mniej konkurencyjny. Kraje używające euro nie mogły zrobić tego, co większość krajów robi dla schłodzenia inflacji: podnieść stóp procentowych lub wydrukować mniej waluty. W czasie recesji spadły wpływy z podatków, ale wydatki publiczne wzrosły, by zapłacić za bezrobocie i inne świadczenia.\nPo trzecie, środki oszczędnościowe spowalniają wzrost gospodarczy, ponieważ są zbyt restrykcyjne. Zwiększyły one bezrobocie, ograniczyły wydatki konsumpcyjne i zmniejszyły kapitał potrzebny do udzielania pożyczek. Greccy wyborcy mieli już dość recesji i zamknęli grecki rząd, oddając taką samą liczbę głosów partii “no austerity” Syriza. Jednak zamiast opuścić strefę euro, nowy rząd pracował nad kontynuacją oszczędności.\nW dłuższej perspektywie, środki oszczędnościowe złagodzą kryzys zadłużenia Grecji.\nW maju 2012 roku kanclerz Niemiec Angela Merkel opracowała plan, który był sprzeczny z propozycją nowo wybranego prezydenta Francji Francoisa Hollande’a dotyczącą stworzenia euroobligacji. Chciał on również ograniczyć środki oszczędnościowe i stworzyć więcej bodźców gospodarczych.\nSzybkie uruchomienie pomocy dla początkujących przedsiębiorców.\nZmniejszenie podatków dla małych przedsiębiorstw\nPołączenie praktyk zawodowych z kształceniem zawodowym ukierunkowanym na bezrobocie wśród młodzieży.\nTworzenie specjalnych funduszy i korzyści podatkowych w celu prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.\nUstanowienie specjalnych stref ekonomicznych, takich jak te w Chinach.\nMerkel wzorowała się na planie, który opracowano w przeszłości na rzecz integracji Niemiec Wschodnich oraz Zachodnich. Plan był następstwem międzyrządowego traktatu zatwierdzonego 9 grudnia 2011 roku, w którym przywódcy UE zgodzili się na stworzenie jedności fiskalnej równolegle do istniejącej już unii walutowej.\nTraktat wpłynął głównie na trzy rzeczy. Po pierwsze, wymusił ograniczenia budżetowe wynikające z traktatu z Maastricht. Po drugie, zapewnił kredytodawców, że UE będzie stać za długiem państwowym swoich członków. Po trzecie, pozwolił UE na działanie jako bardziej zintegrowana jednostka. W szczególności traktat ten wprowadziłby pięć zmian:\nKraje należące do strefy euro prawnie przekazałyby część uprawnień budżetowych na scentralizowaną kontrolę UE.\nCzłonkowie, którzy przekroczyli 3 % wskaźnik deficytu w stosunku do PKB, zostaną objęci sankcjami finansowymi, a wszelkie plany emisji długu państwowego muszą być zgłaszane z wyprzedzeniem.\nThe European Financial Stability Facility został zastąpiony przez stały fundusz ratunkowy. Europejski mechanizm stabilności wszedł w życie w lipcu 2012 r., a stały fundusz zapewnił kredytodawców, że UE będzie wspierać swoich członków, zmniejszając ryzyko niewykonania zobowiązań.\nZasady głosowania w europejskim mechanizmie stabilności umożliwiłyby podejmowanie nadzwyczajnych decyzji większością 85 % głosów kwalifikowanych, co pozwoliłoby UE na szybsze podejmowanie działań.\nKraje strefy euro pożyczyłyby MFW kolejne 200 mld euro z banków centralnych.\nByło to wynikiem akcji ratunkowej przeprowadzonej w maju 2010 r., w ramach której przywódcy UE i Międzynarodowy Fundusz Walutowy zobowiązali się do przekazania 720 mld euro (około 920 mld dolarów), aby nie dopuścić do tego, by kryzys zadłużenia wywołał kolejną katastrofę Wall Street.\nStany Zjednoczone i Chiny interweniowały po tym, jak EBC powiedział, że nie uratuje Grecji, a Libor wzrósł, gdy banki zaczęły panikować, jak w 2008 roku. Tylko tym razem banki unikały toksycznego długu Grecji.\nPo pierwsze, Wielka Brytania i kilka innych krajów UE, które nie należą do strefy euro, były bardzo sceptyczne do propozycji Merkel. Obawiali się, że traktat ten doprowadzi do powstania Europy dwóch prędkości. Kraje strefy euro mogłyby tworzyć traktaty preferencyjne tylko dla swoich członków i wykluczyć z nich kraje UE, które nie mają euro.\nPo drugie, kraje strefy euro muszą zgodzić się na cięcia wydatków, które mogą spowolnić ich wzrost gospodarczy, jak to ma miejsce w Grecji. Te środki oszczędnościowe były politycznie niepopularne. Wyborcy mogliby wpływać na Rządy, aby w takim razie opuściły strefę euro lub samą EU.\nPo trzecie, pojawiła się nowa forma finansowania, euroobligacja. EMS jest finansowany z euroobligacji o wartości 700 mld euro, które są w pełni gwarantowane przez kraje strefy euro.\nPodobnie jak amerykańskie Ministerstwo Skarbu, obligacje te mogłyby być kupowane i sprzedawane na rynku wtórnym. Konkurując z amerykańskimi obligacjami, euroobligacje mogłyby prowadzić do wzrostu stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych.\nJak kryzys mógł się skończyć\nEkonomiczny Kryzys UE w 2009\nGdyby kraje te nie wywiązały się ze swoich zobowiązań, byłoby gorzej niż w przypadku kryzysu finansowego z 2008 roku. Banki, główni posiadacze długu państwowego, stanęłyby w obliczu ogromnych strat, a mniejsze musiałyby upaść. W panice ograniczyłyby one udzielanie sobie nawzajem pożyczek, a stopa Libor gwałtownie by wzrosła, tak jak w 2008 roku.\nEBC posiadał dużo długu państwowego; niewykonanie zobowiązania zagroziłoby jego przyszłości i przetrwaniu samej UE, ponieważ niekontrolowany dług państwowy mógłby doprowadzić do recesji. Mogło to być gorsze niż kryzys związany z długiem państwowym z 1998 roku. Kiedy Rosja zbankrutowała wraz z innymi krajami z tzw. rynków wschodzących.\nTym razem to nie rynki wschodzące, ale rynki rozwinięte były zagrożone niewypłacalnością. Niemcy, Francja i Stany Zjednoczone, które są głównymi zwolennikami MFW, same są bardzo zadłużone.\nInwestorzy obawiali się, że środki oszczędnościowe spowolnią jedynie odbicie gospodarcze, a kraje będące dłużnikami potrzebują tego wzrostu, aby spłacić swoje długi. Fundusze, które ratują budżet państwowy są potrzebne w perspektywie długoterminowej, ale są szkodliwe w perspektywie krótkoterminowej.\nUnia Europejska pod presją kryzysu migracyjnygo\nPoprzedni artykuł Dlaczego dolar amerykański jest walutą globalną?\nNastępny artykuł Kornerowanie Ceny Cebuli – Teraz Nielegalne


RAPORT ESPI 23/2019 – PODPISANIE UMOWY Z NCBR O DOFINANSOWANIE PROJEKTU PB004 PUREBIKE - Pure Biologics - Harnessing the power of antibodies and aptamers\nRAPORT BIEŻĄCY ESPI NR 23/2019 Z DNIA 20.09.2019 13:43\nW nawiązaniu do raportu bieżącego nr 21/2019 z dnia 20 sierpnia 2019 r. Zarząd Pure Biologics S.A. (Spółka, Emitent) informuje, że w dniu dzisiejszym powziął informację o podpisaniu przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (”NCBR”) umowy o dofinansowanie projektu PureBIKE obejmującego “Opracowanie bispecyficznego fragmentu przeciwciała do symultanicznego zwalczania nowotworu i rekrutacji komórek układu immunologicznego (BIKE)”, numer umowy: POIR.01.01.01-00-0209/19-00. Projekt został dofinansowany w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (Oś priorytetowa: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, działanie: Projekty B+R przedsiębiorstw, poddziałanie: Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa, numer naboru: 2/1.1.1/2019).\nZgodnie z treścią umowy o dofinansowanie całkowity koszt realizacji projektu wynosi 40,42 mln zł, a przyznana wysokość dofinansowania wynosi 29,87 mln zł. Planowany okres zakończenia i kwalifikowalności kosztów dla projektu kończy się w dniu 31 grudnia 2023 r. Wkład własny projektu w wysokości 10,55 mln zł Emitent zamierza pokryć z kapitału pozyskanego w ramach emisji akcji. Wsparty dofinansowaniem NCBR projekt będzie realizowany w Spółce pod nazwą PureBIKE z identyfikatorem PB004.\nProjekt ten będzie stanowił istotną pozycję w pipeline projektów lekowych Spółki w segmencie terapii immunoonkologicznych. Wyniki uzyskane w trakcie realizacji projektu będą mogły być zastosowane w pierwszej kolejności w terapii pacjentów cierpiących na potrójnie negatywnego raka piersi.


Wskutek awarii w drukarni „Newsweek” nie trafił w poniedziałek do połowy kiosków w Warszawie - Komentarze\nMamy 2019 rok - po co drukować cokolwiek...?\nSą tacy, co potrafią czytać coś więcej niż smsy i mema, matołku\nPan Lis zagalopował się w szukaniu winnych. Gdyby nie opóźniał druku, może wszystko byłoby OK., ale dla niego najważniejsze było - jak zawsze - oczernianie i wyśmiewanie przeciwników politycznych. Nie udało się, znów wygrali.\nA drukarnia faktycznie miała problemy, bo zawaliła sprawę także dla innych wydawców.


Prezes Enei złożył rezygnację - ŚwiatOZE.pl\nOdejście bez uzasadnienia\nRezygnację Kowalik złożył bez podania przyczyn. Rada Nadzorcza podjęła wczoraj uchwałę, zgodnie z którą z dniem 6 czerwca obowiązki prezesa na okres nie dłuższy niż 3 miesiące przejmie Paweł Szczeszek. Kowalik był prezesem Enei od 2016 roku.\nDecyzja ta zapadła po komunikatach spółki: o dalszych losach projektu elektrowni Ostrołęka C oraz o podpisaniu listu intencyjnego z Iberdrolą w sprawie wspólnego inwestowania w sektor offshore na Morzu Bałtyckim.\nCały zysk na inwestycje\nJak podaje portal businessinsider.com, podczas wczorajszego zebrania zarząd Enei zarekomendował przeznaczenie 283,3 mln zł, czyli całego zysku netto z minionego roku na finansowanie inwestycji poprzez zwiększenie kapitału rezerwowego. Mają one pomóc w realizacji strategii rozwoju grupy do 2030 roku z perspektywą 2035 roku.\nŹródło: biznesalert.pl, buissnesinsider.pl\nprezes grupy Enea


Helena Putkowska śr, 05 grudnia 2012 18:14\nFakty mówią za siebie Fakt I Nowotwory złośliwe sutka są najczęstszymi nowotworami u kobiet.\nHelena Putkowska śr, 05 grudnia 2012 18:12\nHelena Putkowska śr, 05 grudnia 2012 18:10\nHelena Putkowska śr, 05 grudnia 2012 18:08\nGRUDZIEŃ 3 - Spotkanie wigilijne członkiń i przyjaciół Stowarzyszenia - Centrum Katolickie, Łomża ul. Zawadzka 55 godz. 17.00 - Msza Św. w Kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:25\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:23\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:22\nSOBOTA 27 PAŹDZIERNIKA 2012 R. GODZ. 9.00 - 13.00 SZPITAL WOJEWÓDZKI W ŁOMŻY UL. PIŁSUDSKIEGO 11, I PIĘTRO\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:19\nComiesięczne badanie piersi to jeden ze sposobów, w jaki powinnaś' dbać o swoje zdrowie. Mimo, że Twój lekarz przeprowadzi pełne badanie podczas wi¬zyty, samodzielne kontrolowanie biustu pozwoli Ci o wiele wcześniej wykryć nie¬pokojące zmiany. Wszystkie nastolatki i dziewczyny po dwudziestym roku życia powinny o tym pamiętać!\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:18\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:17\nHelena Putkowska pt, 12 października 2012 13:15\nWRZESIEŃ 3 - godz. 17.00 - spotkanie otwarte członkiń i przyjaciół Stowarzyszenia - Szpital Wojewódzki w Łomży, ul. Piłsudskiego 11, II piętro - sala konferencyjna\nHelena Putkowska cz, 07 czerwca 2012 19:59\nHelena Putkowska cz, 07 czerwca 2012 19:54\nHelena Putkowska cz, 07 czerwca 2012 19:52\nCzerwcowe Dni Walki z Rakiem Symbolem tej akcji był żonkil. Uważano, że ten kwiat jest znakiem nadziei, ponieważ sadzi się go jesienią, przez zimę roślina jakby obumiera, a wiosną zakwita, budzi się do nowe¬go życia. Stąd ten kwiat symbolizuje triumf miłości i życia nad śmiercią. Już w latach 90-tych żonkil uważany był przez wszystkie Amazonki za symbol nadziei w walce z chorobą nowotwo¬rową. Jako symbol nadziei Żonkil na¬dal pomaga promować walkę z rakiem piersi.\nHelena Putkowska cz, 07 czerwca 2012 19:48\nHelena Putkowska cz, 07 czerwca 2012 19:46\nCZERWIEC 4 - godz. 17.00 - spotkanie otwarte członkiń i przyjaciół Stowarzyszenia - Szpital Wojewódzki w Łomży, ul. Piłsudskiego 11, II piętro - sala konferencyjna\nHelena Putkowska cz, 12 kwietnia 2012 09:06\nHelena Putkowska cz, 12 kwietnia 2012 09:02\nHelena Putkowska cz, 12 kwietnia 2012 09:00


Rozowa: Moje stosunki z dyplomacją rosyjską były nieformalne, ale nie osobiste - Wiadomości Znad Wilii Rozowa: Moje stosunki z dyplomacją rosyjską były nieformalne, ale nie osobiste - Wiadomości Znad Wilii\n18 września, 2019 13:47\nCzłonkini Sejmu Irina Rozowa zaprzecza, że próbowała ukryć kontakty z rosyjskimi dyplomatami przed Departamentem Bezpieczeństwa Narodowego (VSD), nazywając te kontakty nieformalnymi, ale nie osobistymi.\n„Stosunki osobiste, moim zdaniem, są bardzo bliskimi relacjami, które obejmują wspólny wypoczynek, rodzinną przyjaźń, wspólne wizyty w łaźni i tak dalej. Nie utrzymywałam takich kontaktów z rosyjskimi dyplomatami” – powiedziała Rozowa na konferencji prasowej.\nParlamentarzystka twierdzi, że kwestionariusz VSD został sformułowany niepoprawnie, ponieważ w nim padło pytanie o osobiste kontakty z dyplomatami.\nRozowa potwierdziła, że miała kontakt nieformalny, ale nie postrzegała tego jako relacji osobistej.\n„Jestem obwiniana o to, że ukryłam kontakt z rosyjskimi dyplomatami przed VSD. Moim zdaniem, to ich pytanie brzmi niepoprawnie: „Czy masz osobiste relacje?” (…) Gdyby pytanie dotyczyło utrzymywania nieformalnych stosunków z rosyjskimi dyplomatami, odpowiedź byłaby twierdząca” – wyjaśniła Rozowa.\nPosłanka podkreśliła, że „zawsze była świadoma granic swojej obywatelskiej odpowiedzialności” podczas komunikowania się z rosyjskimi dyplomatami i nigdy nie „rozpoczynała rozmowy na tematy niebezpieczne”.\n„Nie czułam prób angażowania mnie w jakąkolwiek niewygodną debatę z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa” – powiedziała.\nNa konferencji prasowej Rozowa potwierdziła, że miała „epizodyczny, nieformalny kontakt z rosyjskimi dyplomatami”. Z rosyjskim konsulem generalnym Władimirem Małyginem najczęściej rozmawiała na temat zagranicznych wiz.\nMówiąc o spotkaniu z rosyjskimi dyplomatami w kawiarni „Stora antis”, parlamentarzystka podkreśliła, że nie była jej głównym uczestnikiem.\n„Gdyby VSD był w stanie przedstawić plik audio z tego spotkania, byłoby oczywiste, że byłam minimalnie zaangażowana w rozmowę, być może chodziło o wypowiedzi o kawie, cukrze, może o barszczu, ale na pewno nie o prośby o pieniądze” – powiedziała Rozowa.\nW swoim oświadczeniu posłanka Sejmu zauważyła, że miała pozwolenie na pracę z tajnymi informacjami w latach 2012–2017, ale nigdy nie brała dokumentów z takimi danymi, ponieważ nie były one konieczne do jej pracy.\nPo wygaśnięciu zezwolenia Rozowa zwróciła się o zgodę, gdy próbowała objąć funkcję zastępcy w Komisji ds. Zapobiegania Uzależnieniom w Sejmie, ale nie otrzymała wówczas pozwolenia. Parlamentarzystka zauważyła również, że nie wszyscy członkowie Sejmu mają pozwolenie na pracę z tajnymi informacjami, a dziewięciu osobom taka możliwość została odebrana.\nKarolina Frolovienė, rzeczniczka przewodniczącego Sejmu Viktorasa Pranckietisa, twierdzi, że 89 ze 141 członków Sejmu ma dostęp do tajnych informacji, a 8 politykom taka zgoda została anulowana, ponieważ opuścili Sejm, na przykład, zostali wybrani do Parlamentu Europejskiego.


Kampania soku Vitamini\nDo końca czerwca potrwa telewizyjno-prasowa (Polsat, TVP, TVN) kampania soku Vitamini ...\nDo końca czerwca potrwa telewizyjno-prasowa (Polsat, TVP, TVN) kampania soku Vitamini. Kampania przygotowana przez agencję Euro RSCG New Europe rozpoczęła się 12 maja. Zakupem i planowaniem mediów zajął się Initiative Media.\nW reklamie widzimy chłopczyka, który robi różne śmieszne miny. Chłopiec z zaciekawieniem odkrywcy przegląda się w gładkich, błyszczących powierzchniach domowych przedmiotów, które w zabawny sposób deformują jego twarz. To, co przede wszystkim rzuca się w oczy, to zdrowe, białe zęby dziecka. Mama daje mu Vitamini - jedyny sok z wapniem przygotowany specjalnie dla dzieci.\nCelem reklamy jest wprowadzenie na rynek nowego produktu, który oferuje unikalne i funkcjonalne korzyści przy jednoczesnym budowaniu świadomości nowej marki.\nGrupę docelową stanowią matki małych dzieci, zamieszkałe w dużych miastach. Są to kobiety nowoczesne i otwarte na różnego rodzaju nowości. Dbają o zdrowie i prawidłowy rozwój swoich dzieci, podając im soki owocowe kilka razy w tygodniu.\nDołącz do dyskusji: Kampania soku Vitamini


CES 2012: "Microsoft tylko na chwilę nas opuścił" | CHIP\nCES 2012: „Microsoft tylko na chwilę nas opuścił”\nTegoroczne targi CES mają być dla Microsoftu ostatnie. Gigant nie zamierza się już na nich więcej pojawić. Gary Shapiro, szef Consumer Electronics Association, odpowiedzialnego za organizację targów, uważa, że firma Ballmera zmieni zdanie.\nCES 2012 to ostatnia edycja z Microsoftem, jako gościem. Tak twierdzi sam zainteresowany.\nShapiro w wywiadzie dla VentureBeat stwierdził, że jest pewien, że decyzja Microsoftu nie utrzyma się zbyt długo. Microsoft lubi otwierać targi, a Ballmer lubi przemawiać. A Consumer Electronics Show w Las Vegas wciąż cieszy się olbrzymim zainteresowaniem.\nBez wątpienia rynek elektroniki użytkowej zyskał na dynamice. Ale takie targi wymuszają na korporacjach dotrzymywanie terminów. Dajemy ludziom motywację, by ukończyli prace nad produktami, które na tych targach można zobaczyć, usłyszeć, dotknąć. A spotkania twarzą w twarz wciąż działają najlepiej. Dlatego wciąż odwiedza nas ponad 150 tysięcy osób — argumentował Shapiro.\nPrzy okazji, wyraził swoje potępienie dla kontrowersyjnej, antypirackiej ustawy SOPA. –\nMartwimy się o piractwo, tak jak wiele osób. Ale ta ustawa jest szokująca, a jeszcze bardziej jest szokujące to, że ktoś ją popiera. Bronimy się, ale ekstremiści zapatrzeni w prawa autorskie mają od nas dziesięciokrotnie więcej pieniędzy — mówi szef CEA.\nTrendy i wydarzenia konferencje konferencje i pokazy Microsoft


Idealna kosmetyczka | InterTrade\nW torebce przyda ci się kosmetyczka na kosmetyki drobne, które zawsze warto mieć pod ręką. Powinien zmieścić się w niej korektor w płynie, puder prasowany z puszkiem, szminka lub błyszczyk do ust. Dzięki nim nie tylko poprawisz makijaż, ale też szybko wykonasz go np. w pracy, jeśli nie starczyło ci na to czasu w domu. Taka kosmetyczka może być przezroczysta lub półprzezroczysta, abyś mogła łatwo przejrzeć jej zawartość i szybko znaleźć potrzebne produkty.\nDuże kosmetyczki świetnie sprawdzą się w podróży. Wybierając kosmetyczkę, zwróć uwagę na to, czy ma przynajmniej jedną małą kieszeń. Schowasz tam drobiazgi albo biżuterię. Idealna kosmetyczka ma też miejsce na leki, które można schować w przegrodzie z siatką zasuwaną na zamek lub z elastyczną gumką. Niektóre kosmetyczki mają też lusterko schowane w klapie albo mały haczyk, na którym można zawiesić kosmetyczkę w hotelowej łazience. Każdy detal ma znaczenie!\nW domu może przydać ci się kosmetyczka w formie kuferka. Jeśli nie masz toaletki albo specjalnego miejsca na kosmetyki kolorowe, możesz wszystkie niezbędne produkty zgrabnie ułożyć w kuferku. Oczywiście kuferek nada się również na podróż, w której będziesz potrzebować większej ilości kosmetyków do makijażu.