Przemysław Kubisiak – Ratunkowy wyrok – Abyssos\nPrzemysław Kubisiak – Ratunkowy wyrok\nKamienna posadzka zionęła chłodem i przeszywała aż do szpiku, po zaledwie kilku dniach łamiąc reumatyzmem i dotkliwymi chorobami kości. Obślizgłe i wilgotne ściany przypominały zapyziałą jaskinię, w której niegdyś chował się stworzony przez Wiktora Frankensteina potwór. Stalowe wrota z małym odsuwanym okienkiem były jedyną drogą do wolności o której w tym miejscu można było jedynie pomarzyć. Zakratowane okienko po drugiej stronie celi wznosiło się na czwartym metrze wysokości nie dając sposobności do zaglądnięcia w świat, który umierał po drugiej stronie muru. Wykute w ścianie stopnie pozwalały wyjrzeć na zewnątrz, lecz mało kto był w stanie zdobyć się na taki trud. Wycieńczony i skostniały z zimna więzień leżał zwinięty w kłębek w ciemnym kącie celi otoczony surowymi ścianami z wyrytymi napisami, pozostawionymi przez poprzedników. Brudne i zsiniałe stopy zdradzały pierwszy stopień odmrożenia, podobnie ręce i zziębnięte policzki czy raczej już tylko kości twarzy. Porwane i brudne spodnie wisiały na wychudłym ciele niczym dywan na trzepaku, zaś poszarpana i umorusana krwią koszula zakrzepła na usianych ranami plecach. Więzień leżał na zawszonym materacu, który cuchnął krwią, trupem i zionął widocznymi gołym okiem bakteriami. Umarło na nim wielu, choć widząc do czego zmierza obecna władza, pewnie zdechnie jeszcze nie jeden. Poblask słońca wdarł się do więziennej pieczary, padając na opuchniętą i zarośniętą twarz osadzonego, która ukazała zbite i umęczone oblicze dogasającego niczym świeca, życia.\nW tle więziennego korytarza dało się słyszeć ciężkie i regularne niczym metronom kroki. Zbliżały się szybko, niosąc charakterystyczny pogłos i stukot. Przerażony więzień otwarł spuchnięte oko modląc się zarazem, aby zbliżające kroki minęły zajmowaną przez niego celę. Dźwięk ustał, zaś po chwili dało się słyszeć metaliczny brzęk obijających się w pęku kluczy. Stalowa zasuwa zgrzytnęła z ciężkim metalicznym brzękiem, zaś w progu celi stanął okutany w wojskowy mundur mięśniak. Wysokie buciory, broń przy pasie, gumowa pała w ręku, oraz nieskalane żadną myślą twarz, zdradzały, że to tępak mający doprowadzić więźnia na przesłuchanie, bijąc przy tym mocno i skutecznie.\n– Wstawaj ścierwo! – warknął mięśniak plując w stronę zwiniętego w kłębek aresztanta – idziemy – dodał jakby trudno było się domyśleć.\nWięzień nawet nie drgnął, jednie dało się słyszeć cichy skowyt, spowodowany strachem przed tym co znowu musi nastąpić.\nNie czekając długo mięśniak chwycił wiadro, zalane do połowy zimną wodą, które dla osadzonego miało pełnić rolę toalety. Cisnął śmierdzącą i lodowatą zawartością wprost na zwiniętego w rogu człowieka. Zmrożona ciecz rozbiła się na więźniu niczym szkło o kamień. Mimo bólu i braku czucia w nogach osadzony zaczął wstawać, kwiląc przy tym i płacząc jak dziecko. Chwiejąc się na gibkich i ledwo stabilnych nogach wstał sprawiając wrażenie, że to wszystko na co może się zdobyć.\n– Wyłaź śmieciu! – rozkazał strażnik dając znać, że pałka, którą dzierży w dłoniach za chwilę pójdzie w ruch.\nRuszył. Powoli, niezdarnie, wyciskając przy tym najgłębsze pokłady woli i ludzkich możliwości. Długi i ciemny korytarz niósł ze sobą echo każdego kroku niczym kolejowy bunkier. Szuranie i powłóczyste ruchy nóg odbijały się od ścian mknąc po kamiennym sklepieniu. Mężczyzna zatrzymał się na chwilę chwytając wilgotną ścianę i próbując nie stracić równowagi.\n– Szybciej! Nie mam dla ciebie całego dnia! – ponaglał oprawca.\nPo kilkunastu minutach dotarli do dębowych drzwi ozdobionych tabliczką z napisem „dowódca”. Strażnik zapukał używając pięści po czym wszedł do środka.\n– Przyprowadziłem więźnia – poinformował przyjmując wyprostowaną pozycję.\n– Wprowadzić – odparł głos z końca sali.\nOświetlone pomieszczenie przypominało gabinet z czasów II wojny światowej. Proste meble z grubych drewnianych bali ograniczały się do dużego biurka, kilku krzeseł wyściełanych skórą i regału z alkoholami. Na podłodze – również drewnianej leżał okrągły dywan z wyhaftowanymi kontynentami, idealnie pasujący do wystroju. Wszędzie było czysto i schludnie, zaś w powietrzu unosił się przyjemny aromat kawy. Więzień wszedł do środka rozglądając się w miarę możliwości. Za biurkiem siedziała młoda kobieta, przywdziana – na pierwszy rzut oka – w mundur galowy. Czarna marynarka połączona z kusą spódniczką podkreślały linię zgrabnej i atrakcyjnej przedstawicielki płci pięknej.\n– Siadaj! – przemówiła kobieta wskazując więźniowi specjalnie przygotowany taboret.\nMężczyzna chętnie skorzystał z propozycji usadawiając się wygodnie i odciążając sfatygowane nogi.\n– A więc to ty jesteś tym słynnym agentem?\nWięzień otaksował kobietę od stóp do głów, jednak nic nie odpowiedział.\n– Zdajesz sobie sprawę, że nie pozwolę ci umrzeć, póki nie wyśpiewasz wszystkiego jak na spowiedzi?\n– Śmierć byłaby nagrodą! – stwierdził zachrypniętym głosem więzień.\n– Dlatego będziesz katowany tak, byś nie umarł szczurze! Dwa dni odpoczynku i kolejne lunty! Zobaczymy kto wytrzyma dłużej! – poinformowała kobieta odpalając papierosa.\n– Już mówiłem! Nie mam nic do powiedzenia! Bierzecie mnie za kogoś innego! – żalił się łamiącym głosem więzień.\n– Zatem zacznijmy od początku! – zaproponowała dowódca – Nazwisko?\n– Kowalski! – odparł mężczyzna.\n– Czyli wszystko się zgadza! Miejsce zamieszkania?\n– Mów dokładnie! Bo strażnik zapozna cię z gumową pałą! – zastraszała kobieta gasząc niedopalonego peta.\n– Pracownik Katedry Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.\n– Otóż to! – szemrała mundurowa obchodząc wokół zgarbionego mężczyznę – Zatem nie ma wątpliwości. Powiedz mi wszystko a puszczę cię wolno!\n– Ale co mam powiedzieć? – żachnął się pobity.\n– Już ja ci przypomnę! Woźniak! – krzyknęła dowódca przywołując czekającego za drzwiami strażnika.\nDrzwi otwarły się błyskawicznie. W progu stanął znajomy mięśniak. Kiedy ruszył w stronę więźnia, widać było, że w dłoni trzyma drewniany kij, zakończony niczym łowiecki harpun. Nim więzień zdążył się zorientować, drewniany bat wbił się w jego plecy siejąc dotkliwy i promieniujący ból. Mężczyzna padł na ziemię zwijając się jak wąż. Kolejne ciosy otwierały stare rany dając mięśniakowi przyjemność z pastwienia się nad naukowcem. Okuty but strażnika zagłębił się w klatce piersiowej Kowalskiego łamiąc przynajmniej jedno z żeber. Ciemna mgła przed oczami przysłoniła skąpaną bólem rzeczywistość.\n– Wystarczy! Zaraz go zabijesz kretynie! – wrzasnęła kobieta odciągając mięśniaka od ofiary, która leżała na ziemi nie dając żadnych oznak życia.\n– Czy to na pewno ten który zmasakrował naszych?\n– Nie mamy wątpliwości panie marszałku – odparła kobieta zdając raport przełożonemu.\n– Skoro tak to nie pozostaje nic innego jak wykończyć dziada! – skwitował obwieszony medalami żołnierz – Zabić go najpóźniej jutro. To rozkaz – dodał.\n– Panie marszałku – wtrąciła z odwagą mundurowa – Mam pewną propozycję.\nMarszałek wstał z fotela dając znak, aby kontynuowała, sam zaś sięgnął po napełnioną do połowy szklankę z bursztynowym alkoholem.\n– Osadzony jest pracownikiem naukowym na Uniwerku Kopernika. To Adiunkt wydziału Fizyki i Astronomii. Za rok ma obronić doktorat.\n– Możliwość kolonizacji Marsa w XXI wieku!\nMężczyzna wychylił zawartość szklanki pocierając usta rękawem.\n– Mamy jego teczkę – poinformowała – Jest tylko pewien problem. Odkąd go zatrzymaliśmy utrzymuje, że z kimś go pomylono. Doszłam do wniosku, że musiał stracić pamięć, albo najzwyczajniej w świecie jest chory psychicznie. Sprawdziliśmy wszystko i nie istnieje możliwość pomyłki. Faktem jest, że w Krakowie mieszka kilkunastu Wiktorów Kowalskich, ale tylko jeden jest pracownikiem naukowym Kopernika na tym wydziale.\n– Postaw mu ultimatum – przerwał wywód marszałek wracając na swoje miejsce – Albo zgodzi się na naszą propozycję, albo załatwcie go. Nie przewiduje innej możliwości. Jeśli to wszystko, odmaszerować – dodał.\nOtworzył oczy. Zamiast pierwszego obrazu celi skołatane nerwy przypomniały o pulsującym w klatce bólu. Nie był w stanie myśleć racjonalnie. Zastanawiał się przez chwilę czy to życie, czy już piekło, choć oba miały równie niesprawiedliwy charakter. Kiedy złapał pobieżny obraz celi, zdał sobie sprawę, że nie jest sam. W rogu pomieszczenia siedział – równie obszarpany jak on – mężczyzna. Kowalski podniósł się z wielkim wysiłkiem opierając plecy o zimną i wilgotną ścianę.\n– Jesteś snem czy jawą? – zapytał masując stłuczone żebra.\n– Myślałem, że cię zabili – odparł tamten – Nie dawałeś znaków życia.\n– Wszelki duch! – stęknął z radości naukowiec na widok towarzysza.\n– Stiepan Novakov – przedstawił się współwięzień podając rękę siedzącemu.\n– Ten Novakov od badań atmosferycznych układu słonecznego?\n– Tak, ale skąd wiesz?\n– Wiktor Kowalski – przedstawił się Polak – Adiunkt Wydziału Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.\n– Kolega po fachu – za grypsował Ukrainiec – Za co cię tak katują?\n– Twierdzą, że zabiłem dwóch oficerów z ich wywiadu chcąc uzyskać tajne informacje o przebiegu ostatniej misji załogowej na Marsa.\n– I co? Zabiłeś ich?\n– Skąd. Widziano mnie w ich towarzystwie. Chciałem zdobyć trochę danych do doktoratu i pytałem do kogo mogę się udać i popytać. Odprawili mnie z kwitkiem grożąc, że jeśli nie odejdę to nie zdążę zbierać zębów – tutaj otarł widoczny na ustach skrzep krwi który pękł pod wpływem ciągłych ruchów warg – Później pamiętam tylko wyskakujących z ciężarówki mundurowych którzy walili do mnie środkami paraliżującymi. Obudziłem się tutaj.\nW celi zapadła cisza, jakby Ukrainiec trawił usłyszaną przed chwilą opowieść.\n– A ty? Za co tu jesteś?\n– W moim przypadku nie ma wątpliwości co do tego kto zawinił – odparł śmiejąc się pod nosem – Wykradłem dane z tajnego serwera Federalnej Agencji Kosmicznej „ROSKOSMOS”. Złapali mnie po trzech godzinach. Nie pytali o nic, a ja się nie broniłem. Wiadomo o co chodzi – dodał.\n– Co to były za dane?\n– Amerykańskie transfery z ostatniej misji na Saturna, przez sondę Cassini.\n– W jaki sposób dane NASA znalazły się na serwerach ROSKOSMOS?\n– Jesteś jeszcze młody i masz prawo nie widzieć. Prawda jest taka, że USA i Rosja trzęsą kosmosem. Sponsorują się nawzajem, wymieniają danymi pod stołem. Amerykanie latają w Rosyjskich misjach z flagą Federacji na ramieniu. To jedna wielka mafia chłopie. Ale poza tym robią kawał dobrej roboty.\n– Misje załogowe i tak nie przynoszą zamierzonych rezultatów – wtrącił z rezygnacją Kowalski.\n– Dlatego wydaje mi się, że nie jesteśmy tu przez przypadek!\n– Nie za bardzo rozumiem – zdziwił się doktorant.\n– Pomyśl! Kogo agencje wysyłają w kosmos?\n– Osz w dupę! Więźniów politycznych i prawnych! – wydukał Wiktor zrywając się z posłania i zapominając o krążącym w ciele bólu.\n– Otóż to! Skazanym na śmierć nie robi różnicy czy zdechną tutaj czy w kosmosie! Wyrok i tak będzie wykonany. Istnieje jednak szansa, że któraś z ekspedycji odniesie sukces robiąc wielki krok w historii ludzkości.\n– Wszechświat na żywo to chyba marzenie każdego astronoma – co tam astronoma – każdego człowieka – pomyślał Kowalski przypominając sobie o bólach pourazowych. Zobaczyć Ziemię, Księżyc, Wenus – wyliczał bujając w obłokach – Jestem gotów oddać życie za ten widok – pomyślał kładąc się na posłaniu i masując obolałe żebra.\nTym razem nie było bicia, darcia ani nawet popychania. W towarzystwie kumpla z celi prowadzono go do oszklonej windy, która z lekkim drgnięciem pomknęła ku dołowi. Stalowy cyferblat nad drzwiami podświetlał poszczególne poziomy budynku emanując tajemnicze znaczki rosyjskiej cyrylicy. Po krótkiej chwili drzwi otwarły się z charakterystycznym szmerem ukazując długi i przeźroczysty korytarz prowadzący na drugą stronę płaskiego niczym kosmiczny talerz budynku. Więźniowie spojrzeli na siebie dając wyraźny znak zdziwienia pochłaniając zarazem każdy centymetr tajemniczego obiektu. Kiedy dotarli do – sprawiających wrażenie niezniszczalnych – drzwi, strażnik przyłożył przegub dłoni do czytnika otwierając przejście do – jak się okazało – wielkiego centrum kosmicznego. Zanim zdążyli otaksować zapierający dech w piersiach widok, na horyzoncie pojawił się znana Kowalskiemu kobieta w mundurze.\n– Zaprowadź ich do centrum konferencyjnego – rozkazała.\nNaukowcy ponownie spojrzeli po sobie. Kowalski był niemal pewien, że wzrok Novakova przekazywał chełpiący komentarz w stylu – a nie mówiłem. Postanowił jednak podejść na chłodno oczekując dalszego przebiegu wydarzeń.\nOwalna sala przypominała nieco bliską obu naukowcom uniwersytecką salę wykładową. Rzędy metalowych krzeseł ciągnących się ku górze oraz wielki stół prezydialny stanowiły całość obskurnego wyposażenia. Kiedy weszli do środka promienie zachodzącego słońca rozświetliły wnętrze na czerwono dodając ciepłego i zapomnianego dla osadzonych widoku.\n– Rozkuć ich i posadzić – poleciła wchodząca do sali kobieta witając siedzących za stołem mundurowych.\nKiedy wszyscy zajęli swoje miejsca dowódca więzienia przemówiła z charakterystycznym dla siebie krzykiem.\n– Panie marszałku, panie generale, osadzeni – tutaj skłoniła się w stronę wymienionych osobistości pomijając więźniów – Zebraliśmy się po to, aby oficjalnie poinformować osadzonego doktoranta Wiktora Kowalskiego z Krakowa oraz doktora Stiepana Novakova z Kijowa, iż powzięto wobec panów wyrok skazujący za dopuszczenie się zarzucanych wam czynów. Pragnę dodać, iż za poradą i koleżeńską konsultacją obecnych tu dostojników, zdecydowaliśmy o niezwłocznym wykonaniu wyroków.\nKowalski przełknął ślinę, która przecisnęła się w gardle jak słoń przez zardzewiałą rurę. Nie inaczej było w przypadku Novakova, który stęknął niczym dźwigający sztangę kulturysta, pocąc się i kłapiąc wargą jak ryba łapiąca tlen.\n– Chyba należą nam się jakieś wyjaśnienia? – przerwał ciszę Wiktor decydując się na odważny krok.\n– Owszem – odparł podnoszący się mężczyzna z dystynkcjami marszałka na pagonach – Jesteście panowie w tajnym ośrodku badawczym zajmującym się załogowymi misjami na czerwoną planetę zwaną popularnie Marsem.\n– Gdzie dokładnie jest ten ośrodek? – przerwał marszałkowi Stiepan.\n– Gdyby ci powiedział, słowo „tajny” straciłyby na znaczeniu, durniu! – warknęła agresywnie kobieta.\n– Racja pani pułkownik! – wtórował jej marszałek gładząc białą jak śnieg brodę – Jedyne co mogę wam zdradzić to to, iż jesteście na terenie Federacji Rosyjskiej.\n– Strasznie zaawansowana ta federacja – skomentował Novakov – Miałem przyjemność gościć w Amerykańskim centrum Kosmicznym NASA i nawet tam nie zauważyłem tak zaawansowanej technologii jak tutaj.\n– Istotnie doktorze Novakov, jednak z tego co się orientuje to gościłeś w NASA dawno temu. Jeśli się nie mylę to w 2005 roku? – zapytał marszałek z szyderczym uśmiechem.\n– Dwa lata temu, to nie aż tak dawno – skomentował Stiepan orientując się, że coś nie gra.\n– Gwarantuje, że to było dawno temu – wycedził marszałek.\n– Może pan mówić jaśniej? – wtrącił się wyraźnie zniecierpliwiony Kowalski.\nNie wiadomo skąd na ekranie rozciągającym się za plecami przesłuchujących dostojników pojawił się fragment nagrania przedstawiający piętrzące się ku niebu wieżowce. Na pierwszy rzut oka wyglądały jak japońskie drapacze mieszczące w sobie małe mieszkanka zajmowane przez skośnookich mieszkańców dalekiego wschodu. Między strzelistymi budynkami przelatywało mnóstwo obiektów szusujących na różnych pułapach wysokościowych. Mijały się i wyprzedzały krążąc przy tym niczym tętniące życiem mrowisko.\n– Co to za film? – wypalił znudzony projekcją Stiepan – Kolejna część Gwiezdnych Wojen?\n– Może to zabrzmi dla was niewiarygodnie, ale to widok na żywo z kamery w Moskwie, zamontowanej w okolicach Placu Czerwonego.\nWięźniowie spojrzeli po sobie zastanawiając, czy teraz zamiast bicia, będą im prać mózgi filmami o przyszłości.\n– Jesteście w 2070 roku – poinformowała odpalając papierosa mundurowa z więzienia – Kiedy nasi agenci złapali was na przestępstwach które popełniliście, zaaplikowali wam środki nasenne i skoczyli w czasie przenosząc was do ośrodka. Wiemy czym się zajmujecie, zwłaszcza ty Kowalski, dlatego upatrujemy w was nadzieję powodzenia naszego projektu.\n– Wobec powyższego mamy dla was propozycję! – wtrącił zniesmaczony babą marszałek\n– Ja się zgadzam! – krzyknął Woźniak tłumiąc łzy w oczach.\nMundurowy nie zwracając uwagi na młodego naukowca kontynuował:\n– Wasze wyroki możemy zamienić na załogową misję na Marsa. Krótko mówiąc, w razie powodzenia będziecie sławni i wolni, jednak w razie bardzo prawdopodobnej porażki, zginiecie – co prawda nie za pomocą krzesła elektrycznego, lecz gdzieś tam daleko w przestrzeni kosmicznej, lub na powierzchni innej planety. Misja obejmuje lot w przestrzeni kosmicznej z Ziemi na Marsa, trzydniowe przebywanie na powierzchni czerwonej planety oraz powrót na Ziemię. Jaka jest wasza decyzja?\nMężczyźni spojrzeli na siebie znając niemal na pamięć każde mrugnięcie czy mimiczne ruchy twarzy.\n– To wszystko brzmi jak opowieści z domu dla obłąkanych. Ale mam pytanie!\n– Byle mądre Novakov – skomentował marszałek.\n– Czy jeśli wrócilibyśmy do 2007 roku, to będziemy wolni?\n– Rozbieżność skoku jest na tyle duża, że nie da się wrócić w to samo miejsce i tej samej strefy czasowej – skomentował młodzieniec wystrojony w grafitowy kubrak – Jedynie można oscylować w granicach przybliżonych do wcześniejszego położenia.\n– To jak wysłaliście po nas tych pastwiących się na niewinnych ludziach bandytów?\n– Czekali na was rok i trzy miesiące. Znając przyszłość, byliśmy w stanie przewidzieć, gdzie i o której dopuścicie się przestępstwa – odparł tym razem marszałek.\n– Ok, ale czy biorąc pod uwagę, że wracamy do przeszłości – przyjmijmy do 2006 roku, to będziemy niewinni i oczyszczeni z zarzutów?\n– Zgadza się, choć taki skok nie jest możliwy. Zatem jaka jest panów decyzja?\n– Naturalnie lecimy na Marsa! – odparli niemal jednogłośnie – Kiedy startujemy?\n– Za dwa dni. Dzisiaj damy wam spokój, jutro mierzycie skafandry i uczycie się obsługi, zaś w piątek rano startujecie! Na chwile obecną nie przewidujemy więcej pytań.\nKobieta pułkownik gwizdnęła przez palce przywołując stojących na zewnątrz mięśniaków. Drzwi otwarły się z wielkim hukiem odsłaniając zmierzających ku więźniom oprawców.\n– Ostatnie pytanie! – krzyknął spanikowany Stiepan ciągnięty przez ochroniarza niczym pług przez konia – Ilu było przed nami?\n– Kto by to liczył! – odparł marszałek żegnając więźniów gromkim śmiechem.\n– Szlag by to trafił! – wkurzał się Novakov wiercąc w fotelu – Rękawy są za krótkie i piją mnie pod pachami.\n– Uwierz, że wiele bym dał, żeby mnie też rżnęło pod pachami zamiast w dupę – skwitował wyraźnie zniesmaczony Kowalski.\nZdezelowana konsola kosmicznego promu wyglądała jak zużyty kapeć. Masa przycisków była przetartych zatem ciężko rozszyfrować to do czego służą, poza tym większość potencjometrów i wyposażonych we wskazówki busoli, nie dawało znaku życia od bardzo dawna.\n– Start nie był taki zły – zagadnął Wiktor zdejmując porysowany kask – Moje oczekiwania były zupełnie inne.\n– Ciesz się, że jeszcze żyjemy, choć przyznam, że jak patrzę na to co nam zgotowali to chyba wolałbym jednak krzesło – szemrał.\n– Krzesło? – zdziwił się towarzysz – Lepiej zerknij przez okno – dodał.\nZza okrągłego okienka przypominającego lufcik batyskafu roztaczał się rzadko dostępny dla ludzkości widok. Ogrom ziemskiego globu przytłaczał majestatem, pięknem, gamą barw i uczuciem domu, który pierwszy raz widzi się od zewnątrz. Niezgłębiona i nieogarniona przestrzeń wszechświata zdawała się być na wyciągnięcie ręki. Mężczyźni prze lewitowali do lufcików pożerając wzrokiem niezwykły widok.\n– Mógłbym tak całe życie! – wyszeptał Stiepan śliniąc się jak dziecko.\n– Kiedy na to patrzę, to myślę, że Bóg istnieje! – skomentował dla odmiany kompan – Nikt inny nie dokonałby czegoś takiego – dodał.\nKiedy kosmiczne otoczenie skradło naukowcom ostatnie pokłady rozsądku, nieznana siła wstrząsnęła promem niczym wpadającym w turbulencje samolotem. Mężczyźni zakręcili się w przestrzeni waląc bezwładnie o przerdzewiałe łączenia pokładów. Wszystko przygasło odcinając energię, jednak po chwili stresu, wróciło do normy.\n– Poczułem się przez chwilę jak w pociągu PKP – skomentował Novakov.\n– Z małą różnicą – wtrącił drugi – W polskim pociągu nie odzyskałbyś zasilania – dodał -A to co za czort?\nNie wiedzieć skąd, w otoczeniu mężczyzn lewitowała niewielka skrzyneczka z wyraźnie przytroczoną do klamki plakietką.\n– Apteczki nie widziałeś? – zapytał nie zainteresowany przedmiotem Kowalski.\nNie słuchając współtowarzysza podróży, Stiepan chwycił za tajemniczy przedmiot przeczuwając, że to nie apteczka, lecz coś więcej. Obdrapana obudowa i wgniecione narożniki zdradzały, że pakunek przeszedł wiele.\n– Powtarzam ci, że to apteczka – nalegał Kowalski – Ewentualnie jakiś przybornik.\nPo uchyleniu blaszanego wieczka, w stan nieważkości wyleciała pognieciona kartka. Odręczny napis głosił: „Nie giń – skorzystaj”. Novakov sięgnął w głąb opakowania wyjmując nakręcany zegarek, do którego przypięto długi łańcuszek. Na odwrocie wygrawerowano: Zmieniacz czasu. Dexter Marts 1820.\n– I co tam masz? – zapytał znudzony Wiktor.\n– Wydaje mi się, że to nasz ratunek\n– Słyszałeś kiedyś o Zmieniaczu Martsa? – wycedził podniecony znaleziskiem Stiepan.\n– To legenda, bujda! Nigdy w to nie wierzyłem.\n– Więc chyba będziesz musiał zacząć – poinformował Novakov gapiąc się na urządzenie.\n– Przestań! Sam wiesz, że Dexter Marts to świr! Niespełniony astrofizyk, który skończył jak każdy z wielkich tego świata – w rynsztoku – dodał.\n– Chodziły słuchy, że w latach dwudziestych XIX wieku, skonstruował urządzenie zdolne przenieść człowieka w czasie. Nieudane próby przyprawiły go o szaleństwo, jednak nikt nigdy nie powiedział, że zmieniacz nie osiągnął zamierzonej przez naukowca funkcji.\n– Słyszałem, że nigdy nie znaleziono jego ciała! – wtrącił się Kowalski – Złośliwi mówili, że przed śmiercią przeniósł się do przyszłości. Jeszcze inni plotkowali, że zmieniacz może działać tylko wstecz!\n– Ile ludzi, tyle wersji – skwitował Stiepan – Nie zmienia to faktu, że spróbować trzeba.\n– Co masz zamiar zrobić? Nawet nie wiesz, jak to działa?\n– Póki nie spróbuję, nie będę wiedział.\nNovakov chwycił lewitujący w przestrzeni przedmiot. Lśnił niczym dzwon odlany ze złota. Pewnie wyniesiono całe piętro kopalni, aby go wykonać – myślał Stiepan. Był piękny i kusił niczym Tolkienowski pierścień wykuty w czeluściach Mordoru. Ciężko było opanować pożądanie które najwidoczniej dopadło unoszącego się w pobliżu doktoranta.\n– No otwieraj wreszcie! – krzyknął Kowalski nie mogąc stłumić w sobie ciekawości.\nUrządzenie otwarło się pod wpływem płytkiego przycisku przypominającego klawisz blokowania klawiatury w smartfonie. Stiepan wyczuł delikatny klik pod palcem, po czym klapka zegarka uniosła się ku górze prezentując nafaszerowany kolorowymi kamieniami cyferblat. W centrum widniały cyfry 1835, zaś pod nimi wygrawerowano kursywą napis „only october”. Wewnętrzną część klapki urządzenia ozdobiono chamsko wyrytym bohomazem, który wyglądał niczym wyrysowany gwoździem akt wandalizmu. Dwa nierówne kółeczka otoczone elipsowatym kształtem wyglądały jak przysłonięte opaską oczy wojowniczego żółwia ninja i miały się nijak do całości.\n– No to dupa! – skwitował Kowalski trzymając uchwyt dla lewitujących.\n– 1835 to na pewno data! – rozkminiał Novakov – Ten napis oznacza „tylko październik”. Miałoby to sens, choćby dlatego, że mamy dzisiaj 11 października. Czyli wszystko wskazuje na to, że trafiliśmy idealnie!\nStiepan próbował zmienić datę na urządzeniu, lecz pokrętło nie drgnęło.\n– Wygląda na to, że data jest na stałe – poinformował – Poza tym wydaje mi się, że rysunek to jakaś wskazówka! Coś co musi być na zewnątrz oplatając to co w środku – analizował naukowiec.\n– Tak jak orbita, która okala ziemię. To co w środku jest objęte promieniem działania. Ta jakby – dodał.\n– Genialne! I Jakie proste! – krzyknął podekscytowany Novakov – Ten łańcuszek jest orbitą działania czasu. Jeśli założysz go na szyję albo opleciesz się nim, wówczas znajdziesz się w środku, jakby w strefie czasu zaprogramowanej przez urządzenie.\n– Czyli w tym przypadku 1835 rok – skwitował Kowalski.\nZapadła cisza. Szum urządzeń i przemieszczającego się w kosmosie promu to jedyna oznaka, że kosmonauci nie stoją w miejscu, lecz nadal brną ku – wszystko na to wskazywało – śmierci.\n– To wszystko jest za proste! Za oczywiste! – utrzymywał swój sceptycyzm Wiktor – Jeśli Marts naprawdę zbudował zmieniacz, to co musiałby umieścić w środku? Mało tego, jak małe musiało to być, aby zmieścić się w zegarku? – analizował.\n– Jeśli zaczniemy to rozbierać na części pierwsze wówczas nie sprawdzimy, czy działa, pomijając fakt, że jeśli to prawdziwe dzieło Dextera to historia rozliczy nas z bolesnym skutkiem.\n– Jaka historia? Kto będzie wiedział, że znaleźliśmy takie cacko? Jesteśmy kolejną skazana na niepowodzenie załogą. Kolonizacja Marsa nie jest możliwa! Wiedzą to Rosjanie, Amerykanie! My też to wiemy!\n– To po cholerę nie zabili nas od razu? Tylko kazali pajacować?\n– Może to nagroda? Przecież każdy astronom, astrofizyk i inny badacze kosmosu, dałby wiele, żeby teraz być tu, gdzie my – podsumował rzewliwie Kowalski – Ludzi coraz więcej a Ziemia ta sama. Szukamy drugiego miejsca w kosmosie, żeby się osiedlić, lecz póki co…\n– Dobra już dobra! – przerwał mu Stiepan – Nie jesteś na wykładzie! Kto pierwszy? – zapytał wymownie.\n– Zróbmy to razem! Wspólny wyrok, wspólna śmierć!\n– Racja! Jak chcesz to myślisz! – skwitował Novakov.\nŁańcuszek zmieniacza był na tyle długi, aby objąć dwie lewitujące koło siebie głowy. Wyryty na wieczku symbol, dopiero teraz stał się w pełni zrozumiały i czytelny. Kiedy Stiepan objął siebie i towarzysza cieniutkim niczym żyłka łańcuszkiem, nie wydarzyło się nic nadzwyczajnego. Sytuacja zmieniła się dopiero gdy zamknął klapkę zmieniacza, który ponownie wydał charakterystyczny sobie klik. Czas jakby się zatrzymał. Mężczyźni poczuli wyraźną różnicę mimo panującego zewsząd stanu nieważkości. Wszystko spowolniło, promem zaś szarpnęło, dając przy tym odczuć zmianę kierunku na wsteczny. Po chwili wszystko zaczęło się cofać, przybierając spowolnione niczym u żółwia tempo. Kable, pudełka, plastikowe woreczki, lewitowały w stanie nieważkości spowolnione siłą której nie sposób było określić. Astronauci zachowali pełną świadomość, choć podobnie jak całe otoczenie nie byli w stanie zapanować nad sobą, nad otoczeniem, nie mówiąc o próbie jakiegokolwiek ruchu. Stiepan Novakov wytężył wzrok próbując otaksować prom, jednak to co napotkał przerosło jego oczekiwania. Wszystko co widział było niczym odbicie w lustrze. Prawa ręka była w miejscu lewej i odwrotnie. Na konsoli kapitańskiej dostrzegł, że zegary i potencjometry również zmieniły swoje położenie na lustrzane. Kiedy kątem oka spojrzał na Wiktora okazało się, że wyglądał jak odwrócone na lewą monstrum. Chciał krzyknąć, lecz nie mógł, chciał coś powiedzieć bądź wyciągnąć rękę, lecz sił mu zabrakło. Naukowcy mierzyli się wzrokiem chcąc dać jakiś sygnał, lecz obaj wiedzieli, że ich starania są marne. Zmieniacz czasu – czy cokolwiek to było – przyśpieszy ich śmierć, która nacierała niczym byk na czerwoną płachtę.\nZbliżali się do Ziemi. Przebrnęli przez orbitę, o mało zderzając się ze zmierzającym w ich stronę satelitą. Wszystko szło powoli, flegmatycznie, męcząc przy tym załogę jak po ultramaratonie górskim. Przebijali się przez kolejne warstwy ziemi, nabierając tempa i czując, że letarg puszcza powoli dając upust przerażeniu. Przyciąganie robiło swoje, oni zaś nie byli w stanie przemieścić się i przypiąć do foteli. Ustępujący paraliż przywraca czucie w palcach, nawet oczy odzyskały ostrość widzenia. Egzosfera za nami – liczył Kowalski spoglądając na wracający do normy wskaźnik – Wchodzimy w Termosferę. Ma około 500 km więc jest chwila na działanie – komentował w duchu przypominając sobie informacje dotyczące atmosfery ziemskiej.\n– Możesz się ruszać? – wrzasnął Stiepan odzyskując głos.\nWiktor kiwnął głową najwyraźniej mając jeszcze problem z nadawaniem. Wskazał palcem w stronę konsoli, odrywając się od uchwytu w ścianie promu. Temperatura wzrastała z każdą chwilą. Pędzili niczym bezwładny trup, któremu obojętne co i gdzie go spotka. Dość sprawie dotarli do foteli przypinając się na gotowo, niczym świeżo upieczony instruktor prawa jazdy.\n– Po wejściu w stratosferę odpinamy kabinę! – przemówił ochryple Kowalski odzyskując głos.\n– To wie tylko Bóg! – odparł mierząc kompana ze łzą w oku.\n– To był dla mnie zaszczyt doktorze Kowalski! – Stiepan wyciągnął rękę w stronę młodszego kolegi.\n– Jaki tam ze mnie doktor! Nawet nie zdążyłem się obronić!\n– Jak dla mnie już się obroniłeś!\n– Miło – uśmiechnął się Kowalski – Dla mnie również doktorze Novakov. To było mega przeżycie!\n– Za 15 sekund wchodzimy w stratosferę! – włącz odliczanie.\nHoryzont nabierał coraz więcej światła. Kontynenty które przed chwilą były jak na dłoni, teraz stały się nieogarnione. Łuna rozświetlająca granicę planety była niczym przerzedzona mgła, która biła z granic Ziemi niczym tajemnicza i magiczna energia.\n– 15, 14, 13, 12 – odliczał żeński głos automatycznego pilota.\nJakże to wszystko piękne – rozmarzał się Wiktor przecierając wilgotna szybę hełmu kosmicznego – Stratosfera, to stąd w październiku 2012 roku skoczył Felix Baumgartner. Tyle tylko że miał spadochron i nie spadał zamknięty w metalowej puszce – żalił się do siebie.\n– Czas ma jednak wielką moc! – dumał dalej chłopak – Pomyśleć, że jeszcze kilka dni temu leżałem w więziennej celi! Pobity, poniewierany, niepewny jutra – wyliczał.\n– A dziś jestem tu, na progu kosmosu i atmosfery Ziemi. Niczego bym nie zmienił. Chciałem żyć dobrze i uczciwie, zgłębiać wiedzę o kosmosie…\n– ODPALAJ! – krzyczał głos wyrywając go z myśli podsumowujących żywot- ODPALAJ DO CHOLERY! Co z tobą?\nKowalski sięgnął do pulpitu odbezpieczając czerwoną zawleczkę ukrytą w morzu potencjometrów. Chwycił pokrętło i z całej siły przekręcił je w prawo. Potem chwycił sąsiednią zawleczkę przesuwając ją do dołu. Niestety nic się nie wydarzyło.\n– Odcięli nas! Sukinsyny dezaktywowali kapsułę ratunkową!\nKiedy Stiepan skończył użalać się nad sytuacją, promem wstrząsnęło omal nie wyrywając ich z foteli. Kapsuła oderwała się od reszty, momentalnie zwalniając tempa. Kręcili się wokół rzygając do nadal zamkniętych hełmów. Wszystko działo się tak szybko, że nie zdążyli zauważyć warstwy ozonowej.\n– Troposfera! Uruchamiam spadochrony awaryjne! Można odpiąć kaski! – informował głos w kabinie.\nPonownie szarpnęło, jednak tym razem była to oznaka wymarzonego ratunku. Odpięli zabrudzone hełmy łapiąc pierwsze łyki czystego jak łza powietrza. Za oknem kapsuły rozciągał się czerwony step, który znikał gdzieś za horyzontem. Pojedyncze wzniesienia majaczy w blasku słońca, przypominając scenerię dzikiego zachodu. Były coraz większe i większe, rosnąć wraz ze zbliżającym się podłożem.\n– Ledwo żyje! – skomentował Kowalski.\n– Ja też! Ale jednak nadal żyjemy!\n– Pewnie kacapy czekają już na dole! Z krzesłami pod napięciem w pogotowiu!\nKapsuła opadała wolno. Pech chciał, że kiedy osiedli na powierzchni okazało się, że plusk wody i delikatne zanurzenie oznaczały lądowanie w wodzie. Stiepan poluzował pasy bezpieczeństwa wyglądając przez okrągłe okienko.\n– Nie pierwszy i nieostatni! – odparł obojętnie kompan.\n– Jesteśmy na środku jeziora. Nie jest duże, ale chyba toniemy.\nKowalski poderwał się z fotela. Wdusił biały przycisk na konsoli wyrównując ciśnienie i odsysając próżnię z kapsuły. Wszystko odbyło się z charakterystycznym sykiem i szumem. Następnie ruszył do niewielkiej drabinki, której szczeble kończyły się na włazie wyjściowym zakręcanym korbą. Z niedużym wysiłkiem przekręcił pokrętło otwierając eliptyczny niczym jajo luk. Życiodajny promień słońca wpadł do kabiny prześwietlając na wylot nieświeże i zakurzone wnętrze.\n– Co widzisz? – spytał zaciekawiony Novakov.\n– Pustynia, wzgórza. Zero życia. Upał! – wymieniał hasłowo Wiktor.\n– Pięknie! Weźmy wszystko co może się przydać i spadajmy stąd.\nPo chwili przemierzali jezioro zażywając odświeżającej i niezbędnej po podróży kąpieli. Kiedy dotarli do brzegu rozglądali się ciekawsko myśląc zarazem, co dalej.\nW oddali dostrzegli pędzącą w ich stronę grupę. Tumany kurzu biły w powietrze potęgując wrażenie mknącego w ich stronę buldożera.\n– To jacyś ludzie! Jadą konno! – stwierdził wreszcie Wiktor.\n– Samochodów nie mają, czy co?\nKiedy pędząca ekipa dotarła na miejsce, otoczyła zdziwionych i nieco przestraszonych rozbitków. Mężczyźni okutani w wysokie mokasyny z ostrogami, kapelusze i skórkowe spodnie wyglądali jak wyrwani żywcem z westernu.\n– Jak podróż panowie? – przemówił najstarszy na pierwszy rzut oka kowboj.\nNovakov i Kowalski spojrzeli po sobie zastanawiając co jest grane. Mężczyzna zsiadł z konia. Przywitał się podając im po manierce świeżej schłodzonej wody.\n– Dexter Marts! – przemówił ściskając rękę tak jednemu jak i drugiemu – Jestem tu pierwszy, reszta moich ludzi przybyła podobnie jak wy. Jak mniemam, zmieniacz nadal działa?\n– Tak działa – odparł z martwą miną Kowalski.\n– Szkoda, że poszedł na dno, ale może starczy już tych skoków w czasie. Wysłużył się przez kilka misji.\n– Może jeszcze się przydać –odparł Novakov wyciągając urządzenie z kieszeni skafandra.\n– Zuch chłopak! – pochwalił go Dexter – Chodźcie z nami. Mieszkania już na was czekają. Reszty dowiecie się w trakcie.\n– Zaraz zaraz! – sprzeciwił się Kowalski zatrzymując resztę – Kim wy właściwie jesteście? Dexter Marts dawno nie żyje, nawet nie wiadomo czy w ogóle istniał – dodał.\n– Gwoli wyjaśnienia! Jesteście w 1835 roku. Miesiąc październik. Trafiliście tu za pomocą zmieniacza, który opracowałem w 1820 roku. Dzięki temu uniknęliście śmierci. Zapewniam was, że Dexter Marts to ja, zaś legenda co do mojej osoby jest prawdziwa. Ale szczegóły potem. Idziecie czy zostajecie na pustyni?\nKosmonauci spojrzeli po sobie. Pytania które piętrzyły się w umysłach przerastały możliwość racjonalnego myślenia. Fakt, że uniknęli śmierci, nie pozostawiał im nic innego jak ruszyć ze zgrają kowbojów i czekać co przyniesie kolejny dzień.\n– Idziemy z wami – zdecydował Kowalski za niepewnego jeszcze Novakova – Właściwie to, gdzie nas zabieracie?\n– Do naszego miasta, które od dzisiaj będzie również waszym – odparł Marts.\n– A jak nazwaliście to „nasze” miasto?\n– Mars, tak jak miejsce, naszego przeznaczenia w dalekiej jeszcze przyszłości.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Dominik Grosicki – Bękart z Nervsten\nNastępny Następny wpis: Jolanta Dyrlaga – Bliskość


Bliżej do uratowania "Kazika". Punkt o likwidacji liceum wypada z obrad - Mokotów\n26.01.2016 17:20 uczniowe i rodzice walczyli o szkołę\nBliżej do uratowania "Kazika"fot. Artur Węgrzynowicz / tvnwarszawa.pl\nzgłoś naruszenie odpowiedz 28.01.2016 18:17 ~Prokopek\nNie placz Bogdan bo tu miejsca brak na twe babskie łzy :-) Kazik niech żyje!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 27.01.2016 12:09 ~onn\nXLIII tak się piszę 43 liceum, ponieważ w artykule piszą Państwo XLII, a to zupełnie inne liceum, też na Mokotowie. Radzę uważniej posługiwać się rzymskim cyframi.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 27.01.2016 10:05 ~karol\nale to ze jest malo uczniow to efekt celowego wygaszania a nie braku chetnych. to urzednicy decyduja ile osob moze przyjac szkola.


Qultura słowa: Karrie Fransman i Jonathan Plackett "Królewna w lśniącej zbroi, czyli trochę inne bajki dla dziewczynek i chłopców"\nKarrie Fransman i Jonathan Plackett "Królewna w lśniącej zbroi, czyli trochę inne bajki dla dziewczynek i chłopców"\nAutor: Karrie Fransman i Jonathan Plackett\nStereotypy związane z płcią są niestety obecne w mniejszym lub większym stopniu w każdej kulturze. Im bardzie w tradycji zakorzeniony jest podział na typowo kobiece i męskie role, tym trudniej jest taką sytuację zmienić. Szczególnie, jeśli wciąż kurczowo trzymamy się utartych schematów myślenia, nie rozumiejąc bądź fałszywie interpretując filozofię gender.\nRównież w polskiej rzeczywistości głęboko zakorzeniony jest podział z uwagi na płeć, a do każdej z nich przypisany jest określony zestaw zachowań, cech charakteru i oczekiwań. Dziewczynki zawsze powinny być zatem miłe i uczynne, grzeczne i pomocne. Nie dla nich wychodzenie przed szereg czy brawura, one raczej mają siedzieć w kącie czekając na przystojnego księcia na białym koniu. Niedopuszczalne jest, żeby rządziły czy zdobywały świat, a już na pewno, by na tym białym koniu odjechały wraz z inną kobietą. Ta konna jazda, przygoda oraz zdobywanie szczytów (i rąk pięknych księżniczek) przypisane jest tylko do mężczyzn. To oni są odważni, mogą walczyć ze smokami i wiedźmami, a jakakolwiek słabość nie jest w ich przypadku mile widziana. Nie dla nich zatem zwątpienie, łzy czy chwile załamania.\nTakie stereotypy są niejako wdrukowane w naszą psychikę już od dziecka, czemu sprzyjają bajki, tak chętnie przez dzieci słuchane i czytane. Tam podział pomiędzy chłopców a dziewczynki jest bardzo wyraźny i – choć bajki są cudowne i niosą ze sobą wiele wartości – niestety prezentują tendencyjne wzorce zachowań i ról. A gdyby tak te bajki odczarować, a właściwie urealnić i przewrotnie, zamienić bohaterów rolami? Czy dalej byłyby to te same znane i lubiane bajki? A może powstałaby nowa ich jakość?\nNa taki nieszablonowy pomysł wpadła Karrie Fransman i Jonathan Plackett, który w oparciu o słynny zbiór baśni Andrew Langa skorzystali z dwunastu znanych i lubianych opowieści, zmieniając płcie bohaterów. Intrygujące jest to, że poza tym autorzy nie pokusili się o stworzenie wariacji tych baśni, zmiany ograniczając tylko i wyłącznie do płci. Daje to nie tylko pole do analizy kolejnym pokoleniom psychologów czy socjologów, ale przede wszystkim dostarcza nam historii, które pokazują, że zarówno dziewczynki, jak i chłopcy mają prawo do własnych wyborów, a także do okazywania emocji. Książka „Królewna w lśniącej zbroi, czyli trochę inne bajki dla dziewczynek i chłopców”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Czarna Owca stała się tym samym zbiorem, który pokochają dzieci, ale i ich rodzice. Szczególnie, że bajki te można wykorzystać w rozmowach z dziećmi o ich marzeniach, o tym, kim są, co chciałyby osiągnąć, a także o emocjach, ich zrozumieniu, nazwaniu i radzeniu sobie z nimi.\nZbiór otwiera baśń „Piękna i Bestia”, a właściwie – w tej wersji – Piękny i Bestia, bowiem tym razem to najmłodszy syn przedsiębiorczej Kupczyni, która na skutek splotu różnych okoliczności zbankrutowała, zapragnął róży. I to on podejmuje decyzję, by pozostać w pałacu Bestii, kiedy jego matka odjedzie. Kolejna baśń „Kopciuszek” również pozwala nam na zupełnie inne spojrzenie na historię. Tym razem pokrzywdzony jest nieszczęsny chłopiec, którego ojczym nie mógł znieść tego, jak jest on wspaniały, i jak bardzo różni się od jego synów – leni i odpychających utracjuszy. To właśnie do tego chłopca przychodzi ojciec chrzestny, który pomaga Kopciuszkowi wystroić się na bal. I to chłopiec, uciekając, gubi szklany trzewiczek, który na szczęście znajduje piękna księżniczka.\nNa kartach książki spotkamy też Królewicza na ziarnku grochu, głupiutką Janeczkę z czarodziejską fasolą, Małgosię i Jasia, Roszpunka, który z wieży opuszczał swoją złotą brodę, a także królewicza Śnieżka, którego uratowała piękna królewna, na zakończenie oświadczając się chłopcu. Jest ponadto Czerwony Kapturek, który zanosił smakołyki mieszkającemu w sąsiedniej wiosce dziadkowi, Śpiący Królewicz, a także młynarczyk, który potrafił prząść złote nici ze słomy. Na zakończenie przywita się z nami Kotka w butach, która sprytem pokonała wielką ogrzycę.\nPrzyjemność płynąca z lektury tych fascynujących opowieści jest tym większa, że towarzyszą jej wspaniałe ilustracje, wykonane przez Karrie Fransman, oczywiście prezentujące bohaterów odpowiedniej płci w swoich rolach. Te nieszablonowe opowieści nie tyko rozbudzają na nowo naszą miłość do starych baśni, ale dzięki tej zamianie płci stają się sposobem na obalenie stereotypów, inicjują dyskusję, a także pobudzają kreatywność. Dla mnie stały się zaś inspiracją do tego, by w ten sam sposób zająć się również innymi baśniami.


Najlepszy odkurzacz próżniowy w 2020 r. - viapc.pl\nNajlepszy odkurzacz próżniowy w 2020 r.\nSmart dom 30 marca 2020\nJeśli robicie zakupy dla najlepszego robota próżni, macie wiele możliwości wyboru. Robot odkurzacze wahają się w cenie od budżetowych sub-$200 modeli, które wpadają przypadkowo - ale wykonać pracę - do tych, które kosztują więcej niż $1,000, mapę wiele pięter domu, i może opróżnić się.\nPomiędzy nimi znajdują się niezliczone modele. Niezależnie od tego, najlepsze odkurzacze zrobotyzowane mogą być wielkim udogodnieniem, pomagając w czyszczeniu podłóg i uwalniając Cię od jednej z bardziej irytujących czynności życiowych. W domach ze zwierzętami domowymi robot może być szczególnie przydatny, zbierając kępki futerka od czworonożnego przyjaciela.\nKolejną zaletą najlepszych robotów jest to, że można je zaprogramować do sprzątania, gdy nie ma Cię w domu, i połączyć je z Alexa i Google Assistant, nawet kierując odkurzaczem robota do zamiatania konkretnego pomieszczenia - wszystko za pomocą głosu.\nJakie są najlepsze odkurzacze robotyczne?\nPo spędzeniu ponad 600 godzin na testowaniu dziesiątek robotów próżniowych, zarówno w kontrolowanym środowisku, jak i w domu, uważamy, że najlepszym odkurzaczem dla większości ludzi jest Shark Ion R85. Nic dziwnego, że znalazł się on w czołówce naszych testów laboratoryjnych, jeśli chodzi o odkurzacze Cheerios, kocięce mioty i sierść zwierząt. Było to jednak trochę powolne, trwało to około godziny, w porównaniu do około 10-20 minut dla najszybszych robotów.\nShark Ion R85 również działa zarówno z Amazon Alexa i Google Assistant, więc można kontrolować i zaplanować go za pomocą głosu. Podoba nam się również to, że R85 można kupić z opcjonalnym odkurzaczem kijowym, dzięki czemu można czyścić poduszki kanapowe i inne miejsca, do których nie może dotrzeć.\nJeśli jesteś na budżet, najlepszym robotem odkurzacza jest iLife V3s Pro. Kosztuje mniej niż 200 dolarów, a jednak przewyższył robotów próżniowych, które kosztują dużo, dużo więcej. Brakuje mu jednak łączności z inteligentnym domem (trzeba nim sterować za pomocą dołączonego pilota) i jest powolny - sprzątanie naszej przestrzeni testowej zajmuje około półtorej godziny. Ale jeśli włączysz go podczas wychodzenia z domu, aby załatwić jakieś sprawy, może to nie mieć dla ciebie znaczenia. Liczy się to, jak dobrze oczyszcza, a V3s Pro robi to bardzo dobrze.\nNajlepszy robot odkurzacza, jaki można dziś kupić\nNajlepszy robot podciśnienia ogólnego\nNasz najlepszy ogólny robot odkurzacza, Shark R85, okazał się doskonały do zbierania sierści zwierząt domowych i innych śmieci w naszym domu, przy minimalnym zamieszaniu. Podczas gdy ukończenie biegu na naszej przestrzeni testowej trwało średnio około godziny, był on o wiele bardziej dokładny niż wszystkie inne odkurzacze-roboty. Nasza rada? Uruchom go, a następnie opuść dom, aby wykonać kilka czynności.\nPodobały nam się również powiadomienia, które otrzymaliśmy od Shark Ion 85, a także możliwość kontrolowania go z naszego smartfona, jak również korzystanie z niego zarówno z Alexa jak i Google Assistant. Kosz na śmieci R85 był również bardzo łatwy do opróżnienia - nie jest to możliwe w przypadku wielu robotów - i można dokupić jego podstawę ładującą z opcjonalnym odkurzaczem kijowym, dzięki czemu można sprzątać pomiędzy poduszkami na kanapie a innymi miejscami, do których robot nie może dotrzeć.\nNajlepszy robot próżniowy na budżecie\nOdkurzacz iLife V3s Pro jest najlepszym robotem, jaki możesz dostać za mniej niż 200$. Pomimo swojej niskiej ceny, V3s Pro konsekwentnie przewyższa inne odkurzacze robotyczne, które kosztują trzy razy więcej. Zebrał prawie całą sierść zwierząt w naszych testach laboratoryjnych, a także był dobry w naszych testach domowych.\nIstnieje kilka zastrzeżeń przy zakupie robota odkurzacza tak taniego, choć. Na początek, iLife V3s Pro jest powolny, zajmuje średnio ponad 90 minut na sprzątanie naszej przestrzeni testowej. Ponadto, nie można go kontrolować za pomocą smartfona, więc trzeba użyć dołączonego pilota zdalnego sterowania, a nie można go podłączyć do Alexa lub Google Assistant, aby włączyć go lub zaplanować sprzątanie. Stwierdziliśmy również, że był on nieco głośniejszy niż inne odkurzacze. Ale to jest świetne w robieniu jednej rzeczy, która musi zrobić dobrze, a to jest zbieranie brudu. Za tę cenę, jego minusy są kompromisami, które jesteśmy skłonni zrobić.\nDobry odkurzacz, tak więc mopper\nDrugim co do wielkości robotem jest odkurzacz iLife V5s Pro, który odkurzał prawie tak samo dobrze jak V3s Pro, zbierając sierść zwierząt domowych, Cheerios i kociątka z taką samą skutecznością. Główną różnicą w stosunku do V5s Pro jest to, że posiada on dodatkową funkcję mycia. Choć wydaje się to być świetnym pomysłem - odkurzacz i mopper w jednym - to jednak okazało się, że V5s Pro był dość nieefektywny w mopingu w naszych testach domowych, więc ta funkcja nie wnosiła tak dużej wartości dodanej.\nPodobnie jak większość niedrogich robotów, V5s Pro nie posiada aplikacji na smartfony i nie współpracuje z żadnymi inteligentnymi urządzeniami domowymi ani wirtualnymi asystentami, takimi jak Alexa czy Google Assistant. Jest to również jeden z najwolniejszych robotów odkurzaczy, jakie testowaliśmy, trwający nawet dłużej niż iLife V3s Pro. Mimo to, za pieniądze, jest to bardzo skuteczny i bardzo niedrogi robot próżni.\nSamooczyszczający się robot próżniowy\nNajwyższej klasy model iRobota tworzy naszą listę najlepszych odkurzaczy-robotów, ponieważ posiada on podstawę z własnym koszem na śmieci, dzięki czemu możesz sprzątać wiele razy bez konieczności opróżniania kosza. Wyeliminował on Shark Ion R85 w naszym teście sierści zwierząt domowych, zbierając nieco ponad 90 procent całej sierści na podłodze.\nPosiada on wiele innych funkcji, takich jak możliwość mapowania wielu pięter i tworzenia wirtualnych ścian. Odkurzacz Roomba i7+ jest również szybki, co pozwala zakończyć sprzątanie w mniej niż 20 minut. Jednak jego cena - 1 099 USD - plus fakt, że nie był tak dokładny jak inne odkurzacze, sprawił, że i7+ nie otrzymał wyższej oceny. Możesz kupić i7 za 799 dolarów, ale ta cena nie obejmuje podstawy sprzątania, co jest jednym z głównych powodów, dla których warto kupić ten odkurzacz.\nJak korzystać z funkcji Space Zoom Galaxy S20 Ultra?


Postęp w Holandii - Jak wam się żyje zagranicą? - BraciaSamcy.pl\nPostęp w Holandii\nPrzez Damianut, Grudzień 13, 2015 w Jak wam się żyje zagranicą?\nWedług tego dziennika informacyjnego, w Holandii będzie można płacić seksem za kurs prawa jazdy. Ja zawsze jestem za tym, by cały przemysł prostytucyjny był w podziemiach - niech prawo ich przyciska, ale niech robią swoje, żeby zamiast gwałcić, mężczyzni mogli się wyżyć inaczej. Seks musi być tabu jednak według mnie, bo znika inaczej cała jego magia.\nW Holandii wszystko jest dozwolone...To obok Szwecji i Wielkiej Brytanii, najbardziej zdemoralizowany kraj świata...No i trzeba pamietac o niemcach( celowo z małej) jako o najwiekszym burdelu w Europie...\nNa niektorych amsterdamskich osiedlach nie widac juz bialych ludzi, ateizm jest na poziomie 60% a Islam kwitnie...\nEdytowano Grudzień 13, 2015 przez Assasyn\nkiedyś twierdziłem ze muzłumanie to wybawienie dla angli.teraz twierdze że dla wiatrakowa też\nNiech żyje ateizm! Poza tym legalizacja prostytucji i marihuany to dobry krok. Niestety z powodu islamizacji cofamy społeczeństwa mentalnie.\nEdytowano Grudzień 13, 2015 przez Martino\nDla społeczeństwa. Wejdź na przykład na roksę i zobacz co daje nielegalna prostytucja. Idź do gimnazjum i popytaj o zielone, zobaczysz co daje prohibicja na marihuanę.\nWszystko co jest ludzkie i zgodne z ludzkimi potrzebami (jeśli nie wyrządzają nikomu zła w samym swoim celu) powinno być legalne.\nNie widzę nic złego w tym, że ktoś bierze pieniądze za seks. Ani w zażywaniu marihuany tym bardziej. Zwłaszcza że leczy wiele schorzeń.\npieprzysz bo cpales\nczy cpasz bo nie pieprzysz\nNo i git...To bylo prowokacyjne pytanie odemnie...\nWracajac do Holandii, demoralizacja spoleczenstwa postepuje, kontener Europy...Za 10lat bedziemy mieli Marokanca za króla...I jebac ich!\nNie wiem czy to po prostu żartobliwa wypowiedź, czy podany w ten sposób sprzeciw wobec moich przekonań.....pozostaje mi tylko się uśmiechnąć bez przytakiwania.\ntaka już ze mnie zlosliwa i przesmiewcza menda,bez urazy zarcik taki\nTo prawda, ale to już jest konsekwencją fatalnego systemu edukacji i wychowywania społeczeństwa (szkoła, media) no i oczywiście niekontrolowanej imigracji oraz przyzwolenia na panoszenie się islamu.\nLewactwo= ateim=komunizm, badz w innej konfiguracji...\nTo żeś walnął.....jak Cię lubię. Ateizm nie ma nic wspólnego z tym co piszesz. Wiele razy już o tym pisałem, ja i Leon. Chyba nikt na tym forum tego nie zrozumie.\nNiech ktoś przeczyta Boga Urojonego Dawkinsa i "Bóg nie jest wielki" Sama Harrisa chociaż.\nnazizm=prawactwo=katolicyzm (Hilter był katolikiem)\nMartino...komunisci to ateisci...Odnosxze sie w tym przypadku do doktryny komunistycznej, z ktora polecam sie zapoznac...\nLeon byl ale go nie ma, jego arcyracjonalne podejscie bylo az smieszne...\nAutorzy ksiazek ktorych wymieniles pisali to na specjalne zyczenie, radze poczytac ich biografie...A tak na serio, wszystko jest kwestia wiary...\nWrocmy do lewactwa, jaki glosi przeslanie?\nWszyscy po rowno, wszyscy rowni i tak dalej...W swietle wiary i prawa Bozego, ludzie nie sa sobie rowni, ze tak to ujme z fizycznego badz materialnego punktu widzenia, ale z duchowego tak...\nTeraz wez do raczki jakokolwiek ksiazke komunistyczna badz o takim zabarwieniu, i sprawdz ile bedziesz mial podobenstw miedzy jednym a drugim...\nAteizm, to i propagowanie go nalezalo i nalezy do glownych zasad komunistow...\nSLD, mowi Ci to cos? Sojusz LEWICy, sprawdz poszczegolnych czlonkow tej ekipy, na jakim systemie zostali wychowani...\nNawet jeśli tak jest, nawet jeśli te książki były pisane na zlecenie (what!?), to ja jestem i będę ateistą i nie mam i nie chce mieć nic wspólnego z komunizmem (komuniści nie byli ateistami, ponieważ wierzyli w swojego wodza, tu jest różnica, w miejsce religii wsadzili ideologię komunistyczną, to nie ma nic wspólnego z racjonalnym ateizmem). Mamy odmienne przekonania i moglibyśmy pisać swoje racje, ale po co.\nTutaj bym zakończył.\nTeż bym tu zakończył.\nO wierze i ateizmie możecie sobie dyskutować w przeznaczonym do tego wątku.\nNie mowie ze jestes komunista, a ateista mozesz byc, dla mnie mozesz byc kim chcesz...\nAteista, mormonem czy jehowym...Jestes dorosly i to Twoj wybor...Wierzyli w swojego wodza, owszem, ale to nie ma nic wspolnego z ateizmem, takiej a nie innej ideologii...\nJa opisalem po trochu tylko jak to wyglada w praktyce, aczkolwiek to temat na dluzsza mete...\nDobra a teraz ten kto jest za jaraniem marychy niech popatrzy na zawodników którzy ja jarają%-)bo raczej ci którzy twierdza zeby marycha była legalna cos za duzo z nia nie mieli wspólnego,nie lolek tytoniówa wypalona raz na ruski rok sie nie liczy%-)Prostytucja legalna?przeciez kurwa mac jest legalna.a nadzoru nad tym brak%-)fajnie powiedziec zeby cos legalnego było legalnego a tak w zasadzie dobrze kazdy wie dlaczego niektóre burdele sa zamykane a nastepne sa nie tykalne%-)\ndo tego niech przykładowo dojdzie rozwiazłosc jak w angli no i mamy piekny regres cywilizacyjny%-)\nNo i własnie tu dochodzimy do sedna...Rozumiesz teraz Martino? Teraz dochodzi ateizm badz brak jakichkolwiek wartosci...Po to propagowane sa takie wynaturzenia jak ateizm, new age i inne pierdolniki( szanujac wiare kazdego, wolny wybor) zeby zatracic w ludziach i wykorzenic cala ludzka moralnosc...Zeby ludzie koncentrowali sie tylko na uzywkach, bez glebszego myslenia co i jak..\nWidzisz jak te trzy filary o ktorych wspomnialem sie idealnie uzupelniaja? Holandia, to zdewastowany kraj, tak jak zawodnicy po marysce o ktorej wspomnial Pikacz...\n30kg zywej wagi i swoj wlasny piekny kolorowy swiat...\nDlatego takie kraje jak Holandia, Anglia czy Niemcy staczaja sie na dno demoralizacji...\nCzy jestem zacofany?no nie wiem chce dorównać i byc fajny%-)\nnarkotyki?kurwa dlamnie nie ma problemu.niech kazdy cpa co chce ile chce,ALE...jezeli jakis pierdolony cpun jak w hollandi zabije człowieka,w tym przykładzie nasz rodak czy rodaczka zgineła.to nie ze cpunek dostanie 5lat niby pierdla a tak na prawde dostaje wakacje opieke.kase.niby psychologowie nad nim pracuja.bo to przeciez chory człowiek on nie odpowiadał za siebie.TYLKO ODRAZU SKURWYSYNA NA RYNEK I POWIESIC WPIZDU W PROCESIE POPISOWYM.ALBO NA PAL NABIĆ\nAteizm.katolicyzm.judaizm islam.nie wierze w zadnego boga.nie jestem ateista w chuju to mam.ale nie pierdole jako pseudo ateista bo kosciół.3 religie ten sam bóg te same zasady.no ale wielcy ateisci potrafia tylko na kosciół pierdolnac coś.idzcie pierdolnijcie cos na zydków(a no tak zapomniałem ta sama stajnia to kurwa kurwie łba nie urwie)albo na islam.ciekawe ilu ateistów jest w paryżu%-)\nProstytucja legalna.jest legalna ale w podziemniu.jedna od drugiej ma bardziej spierdolony gar i co tu promować?kawałek miesa pomktórym zostanie wapno albo nawet i nie.nie dosc ze płacisz.to jeszcze ruchasz+sex jest do dupy+nie zrobisz róznych wygibasów%-)= cos nie teges w tym interesie\nPromowanie rozwiazłosci?alez prosze bardzo,jak komus odpowiada styl angielski i to ze wiekszosc dzieci nie zna swoich ojców a model rodziny jest taki ze go niema to prosze bardzo.mi nic do tego.ale promowanie takiego upadku cywilizacyjnego i moralnego jako postep to raczej kurwa kretynizm w czystej postaci\nno ale co ja tam wiem kurwa badzmy modni.zryjmy gojowskie dzieci w mcdonaldzie pijmy kawke ze starbaksa udajac wielce kurwa cywilizowanych a w weekend zapierdalajmy do galerii sie pokazać.chuj ze nic sie nie kupi albo jak kupi to 4 razy drozej niz na zachodzie ale jest fejm"w galerii kupiłem"\nmatrino-hitler może i był katolikiem,tylko nie bardzo wiem w którym momencie,a plan był taki żeby wiare jakakolwiek wytepic i zastapic ideologia i jakimiś tam wierzeniami w przodkow germańskich i costam jeszcze\ndokładnie nie pamiętam i nawet nie chce mi się szukac,\nHitler katolikiem a mnie prowadzi czarne słońce%-)\nHitler nie byl katolikiem...Martino mylisz pojecia, kumal sie z Piusem i ogolnie z KK z tego wzgledu ze mieli wspolnego wroga...ZSRR...\nKościol chcial rozjechac w sajuzie resztki prawoslawia z ktorym rywalizowal od czasow schizmy, a Adolf patrzyl na ZSRR troche w innej kwestii, nie mniej jednak, nic nie łaczy tak jak wspolny wróg...\nPodobna sytuacja byla w Chorwacji, dlaczego kosciol wspieral Ustaszy? Bo walczyli i mordowali prawoslawnych serbow...\nProszę nie robić offtopu.\nPrzejdź do listy tematów Jak wam się żyje zagranicą?


Autyzm/Zespół Aspergera | Pansofia\nAutyzm jest zaburzeniem rozwojowym , które charakteryzuje się występowaniem nieprawidłowości w zakresie trzech sfer funkcjonowania człowieka:\n– interakcji społecznych,\n– oraz zachowania charakteryzującego się sztywnością i powtarzalnością (stereotypią).\nZgodnie ze stosowaną w Polsce Międzynarodową Klasyfikacja Zaburzeń Psychicznych i Zaburzeń Zachowania ICD-10, autyzm zaliczany jest do grupy całościowych zaburzeń rozwojowych.\nMimo iż rozpoznanie autyzmu następuje zwykle między drugim a trzecim rokiem życia, niektóre objawy autyzmu u dzieci można dostrzec dużo wcześniej. Jeśli 6-miesięczne niemowlę nie uśmiecha się, w wieku 12. miesięcy nie gaworzy i nie wykonuje żadnych gestów, a w wieku dwóch lat nie jest w stanie wypowiedzieć dwuwyrazowych wyrażeń, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jest dzieckiem autystycznym.\n– woli być samo,\n– nie bawi się z innymi i nie jest twórcze w zabawie,\n– woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,\n– unika kontaktu wzrokowego,\n– raczej patrzy „przez osobę”,\n– mało się uśmiecha,\n– ma ograniczoną mimikę twarzy, jego twarz nie wyraża wielu emocji,\n– nie reaguje na własne imię,\n– wydaje się nadpobudliwe,\n– czasami wpada w gniew bez wyraźnego powodu,\n– nie mówi wcale albo używa słów bez znaczenia,\n– może za nami powtarzać słowa (echolalia),\n– ma trudności w kontaktach z innymi ludźmi,\n– dziwacznie się zachowuje – wprawia przedmioty w ruch obrotowy, samo robi tzw. młynki albo wprowadza się w jakiś inny jednostajny ruch (stereotypie ruchowe) – kiwanie, huśtanie, obracanie się w miejscu,\n– nie porusza się spontanicznie,\n– jeśli mówi, to zwykle na jeden temat,\n– sprzeciwia się jakimkolwiek zmianom w rutynie,\n– ma nadwrażliwość na dotyk i dźwięk lub nie reaguje na ból.\nNiemal połowa autystycznych dzieci nie jest w stanie rozwinąć mowy niezbędnej do komunikowania swoich potrzeb. Gdy wielu zdrowych dwulatków zaczyna mówić lub przynajmniej składać proste wyrazy, dzieci z autyzmem mają dużo uboższe słownictwo i mniejszą zdolność do mówienia. Jest im ciężko wymówić spółgłoski oraz zbitki wyrazowe i raczej nie gestykulują podczas mówienia. Podczas gdy większość prawidłowo rozwijających się maluchów potrafi wskazać palcem na przedmiot, który je interesuje lub spojrzeć w kierunku, który wskazuje rodzic, autystyczne dwulatki nie są w stanie tego zrobić. Zamiast popatrzeć na to, co rodzic chce im pokazać, spoglądają na palec.\nZ jednej strony, autystyczne dzieci nie posiadają niektórych umiejętności, z drugiej – mają tendencję do pewnych zachowań. Wiele dzieci z autyzmem lubi rutynę. Każda ingerencja w ustaloną kolejność wydarzeń może wywołać silną reakcję dziecka. Dzieci autystyczne zwykle lubią odbyć kąpiel codziennie o tej samej porze, ważne są także te same pory posiłków. Niektóre dzieci z autyzmem często klaszczą w dłonie lub kołyszą się do przodu i tyłu podczas siedzenia.Kompulsywne zachowania nie należą do rzadkości w czasie zabaw. Niektóre dzieci potrafią godzinami układać swoje zabawki w idealną linię, a gdy ktoś im przeszkodzi, bardzo się denerwują.\nDzieci autystyczne chcą mieć przyjaciół, ale nawiązywanie kontaktów jest dla nich trudne. W czasie zabawy wiele dzieci odsuwa się od grupy, co ma związek z niezrozumieniem przyjacielskich gestów, np. uśmiechu lub kontaktu wzrokowego. Kiedy ktoś obejmuje dziecko autystyczne, maluch zwykle sztywnieje, jakby odrzucał oznaki uczucia. Dzieje się tak, ponieważ dziecko z autyzmem nie rozumie emocji i nie jest w stanie ich odwzajemnić. Podczas gdy wielu dwulatków macha ręką na pożegnanie lub odwraca głowę, gdy słyszy swoje imię, autystyczne dziecko zwykle nie robi tych rzeczy. Mniej chętnie bierze udział w niektórych grach i zabawach, np. „a kuku”. Dzieci autystyczne mają trudności z interpretacją tego, co myślą lub czują inni, ponieważ nie mogą zrozumieć sygnałów społecznych, takich jak ton głosu lub wyraz twarzy. Wykazują także brak empatii.\nZe względu na fakt, iż nie wszystkie aspekty diagnozowania zespołu Aspergera zostały uwzględnione w klasyfikacji DSM-IV czy ICD-10, tak więc wymienia się głównych sześć kryteriów diagnostycznych opracowanych przez Gillbergów w 1989 r\n– brak umiejętności lub chęci współpracy w grupach\n– zaburzenia języka i mowy\n– zawężenie swoich zainteresowań, czasami obsesyjne zainteresowanie jedną dziedziną\n– powtarzające się zachowania\n– problemy z komunikacją niewerbalną\n– niezdarność ruchowa


Siewie.tv - Przybywa okolicznościowych ławek wokół zduńskowolskiego Ratusza\nStrona główna Artykuły Aktualności Przybywa okolicznościowych ławek wokół zduńskowolskiego Ratusza\nPrzybywa okolicznościowych ławek wokół zduńskowolskiego Ratusza\nczwartek, 10 stycznia 2019 11:12\nTuż przed Sylwestrem 2018 roku przed Zduńskowolskim Centrum Integracji Ratusz stanęła kolejna ławka okolicznościowa. Tym razem o nazwie "Niepodległa". Jej koszt to - bagatela - niemal 50 tys. zł. 30 tys. zł na jej budowę wyłożyło Ministerstwo Obrony Narodowej. Resztę kosztów, w tym przyłącza internetowego i zagospodarowania wokół, poniósł zduńskowolski samorząd.\nNa początku swej kadencji Konrad Pokora, nowy prezydent Zduńskiej Woli podpisał w grudniu 2018 roku umowę w siedzibie Ministerstwa Obrony Narodowej z tymże na dofinansowanie budowy Ławki Niepodległości. MON na jej instalację wyłożył zgodnie z umową 30 tys. zł. Pozostałe, potrzebne na sfinalizowanie budowy blisko 17 tys. zł zdecydowała się dołożyć Rada Miasta Zduńska Wola. - Będzie można usiąść w tym szczególnym miejscu z laptopem, czy tabletem i wysłuchać marszu pierwszej brygady, ale i wspomnień zduńskowolanina, biorącego udział w wojnie polsko-bolszewickiej - zaznacza Konrad Pokora. Jak dodaje, w miejscu wskazanym wcześniej przez pomysłodawców budowy ławki, czyli przez radnych z PiS z poprzedniej kadencji, zostało wyprowadzone połączenie elektryczne oraz łącze internetowe. Bo właśnie zasiadający na niej, po uruchomieniu specjalnego kodu, będą mogli na swoich urządzeniach elektronicznych między innymi dowiedzieć się, jak Polska odzyskiwała niepodległość oraz jaki wkład w ten narodowy czyn mieli mieszkańcy Zduńskiej Woli i okolic.\nMinisterstwo Obrony Narodowej już wiosną 2018 roku zainicjowało budowę ponad stu ławek w całej Polsce i zadeklarowało 30 tys. zł dofinansowania na ten cel dla każdej z gmin, które zechcą się do tego pomysłu przyłączyć. Wcześniej ta kwota miała niemal w całości pokryć ich budowę. Po siedmiu miesiącach okazało się, że gminy, które chcą mieć u siebie takie ławki na ich instalacje muszą nieco dołożyć z własnych budżetów. Tak jest właśnie w Zduńskiej Woli. W sumie w całym kraju MON wsparło takie budowle kwotą rzędu 4 mln zł!!! (http://www.mon.gov.pl/multimedia/foto/lawka-niepodleglosci-v2018-04-20/ )! W październiku 2018 roku poprzednia Rada Miasta Zduńska Wola (większość mieli w niej wówczas reprezentanci PiS - przyp. siewie.tv) wyraziła zgodnie z wówczas przyjętą uchwalą, że dołoży do "Ławki" 10 tys. zł. Aby taka stanęła koło Ratusza, o jaką zabiegało stowarzyszenie "Pamiętamy", działające w Zduńskiej Woli trzeba zgody nowej rady. Zduńskowolscy radni, nowej kadencji, w której większość ma z kolei Koalicja Obywatelska, jednak poparli pomysł. Potem okazało się, że 10 tys. zł to za mało. Nowa Rada dorzuciła kolejne 7 tys. zł.\nŁawka Niepodległości jest multimedialna. Przekazuje ważne treści edukacyjne. Odtwarzać ma nagrania dotyczące tradycji oręża polskiego, wydarzeń związanych z odzyskaniem niepodległości, a także dziejów „małych ojczyzn”. W ten sposób każda z Ławek Niepodległości będzie związana z lokalną społecznością. Autorka nagrodzonego projektu podkreśla, że historia polskiej niepodległości jest pisana na bieżąco, przez nowe pokolenia Polek i Polaków. - Forma i kolor ławki nawiązuje do czystej kartki papieru, na której zapisane jest ręką marszałka słowo „Niepodległa”. Dlatego ławka jest taka skromna, tą bryłą, tą rzeźbą są ludzie, którzy na niej siadają. – dodaje pani Marta Rosiak. Jurorzy nagrodzili jasność przekazu związanego z 100. rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości, a także rozwiązania ułatwiające użytkownikom dostęp do multimediów m.in. Wi-Fi i kody QR. Przyciski do odsłuchania nagrań i ładowarkę USB zaprojektowano w siedzisku z nierdzewnej, perforowanej blachy. Projekt pozwala na montaż jednego, dwóch lub większej liczby siedzisk. Ławka będzie podświetlana systemem LED. Nagroda główna to 30 tysięcy złotych.\nRozgałęziająca się nić – jak podkreśla autor wyróżnionego projektu – symbolizuje równocześnie: Wisłę – najważniejszą polską rzekę, krwioobieg – metaforę tego, że niepodległość i wolność napędza Polaków do życia oraz korzeń drzewa - symbol rozrostu narodu polskiego po odzyskaniu niepodległości. Przypomnijmy, że Ławka Niepodległości nie jest jedyną, która stanęła w okolicach zduńskowolskiego Ratusza. 28 listopada 2018: --> http://siewie.tv/artykuly/aktualnosci/9045-qaweczka-stasia-klingeraq-ju-stoi-w-zduskiej-woli#addcomments) na skwerze przy nim zamontowano "Ławeczkę Stasia Klingera". Obok postaci zduńskowolskiego artysty, pieśniarza i rysownika może teraz przysiąść każdy, by przy okazji dowiedzieć się o nim niemal wszystko. Ta ławeczka zbudowana została z Budżetu Obywatelskiego Zduńskiej Woli na ten rok. Koszt tej instalacji, łącznie z wyłożeniem pod ławeczkę kostki, którą przed dziesiątkami lat był wybrukowany teren wokół starego, zburzonego przez Niemców w czasie II wojny światowej Ratusza, to 82,5 tys. zł.\nCzy ławka za blisko 50 tys. zł była tego warta? Zduńskowolanie mają podzielone zdania. Zdania na Tak i na Nie są na tym samym poziomie. Tych drugich od ławki odstrasza jej wygląd, przypominający bloki z betonu z lat 70. XX wieku. Zwolennicy uważają z kolei, że każde pieniądze są warte, aby młodzieży i dzieciom przypominać o początkach niepodległości Polski. Narzekają jednak, że wielu seniorów nie posiada nowoczesnych telefonów z możliwością zainstalowania aplikacji, aby odsłuchać historie z internetowego przesłania. - Ja chciałbym tam przysiąść, wcisnąć jakiś przycisk i wszystkiego dowiedzieć się nie z telefonu, ale usłyszeć na własne uszy. Tak jak to ma miejsce w Łodzi przy kilku ławeczkach - zauważa 70-letni Stefan, zduńskowolanin z krwi i kości.\nTekst i fot.: Leon


Kodeks etyki | Polska Izba Pogrzebowa\nKodeks etykiWspółżycie zorganizowanej zbiorowości jest normowane przez prawo, przepisy postępowania oraz ogólne normy etyczne przyjęte przez społeczeństwo złożone z równych wobec prawa jednostek. Niektóre grupy społeczne i zawodowe tworzą poza tym dodatkowe szczegółowe normy postępowania. Przedsiębiorcy Pogrzebowi i członkowie PIPBP, powinni dla dobra publicznego ściśle przestrzegać poniższych zasad, niezależnie od formy wykonywania zawodu i zajmowanego stanowiska.\n[zasady ogólne i definicje]\n1.Zasady etyki pogrzebowej wynikają z ogólnych norm etycznych.\n2.Przez przedsiębiorcę branży pogrzebowej, zwanego dalej „przedsiębiorcą”, należy rozumieć osobę fizyczną, instytucję lub inny podmiot gospodarczy, który z racji swojego zawodu i obowiązków zajmuje się przygotowywaniem zmarłych do pochowania, organizacją ceremonii pogrzebowych, transportem zwłok i szczątków ludzkich, wytwarzaniem lub sprzedażą towarów, akcesoriów\ni urządzeń służących branży pogrzebowej, prowadzeniem prosektorium, budową, renowacją i konserwacją grobów lub utrzymaniem i administracją cmentarza.\n3.Przez „Izbę” należy rozumieć Polską Izbę Przedsiębiorców Branży Pogrzebowej.\n4.Obowiązkiem przedsiębiorcy jest przestrzeganie norm moralnych, szacunek dla praw zmarłego i jego rodziny oraz dbanie o godność zawodu.\n5.Zasady niniejszego kodeksu odnoszą się również do pracowników, pełnomocników i innych osób, które z racji zawartych umów lub delegacji wykonują czynności pogrzebowe na rzecz przedsiębiorcy. W takim przypadku przedsiębiorca jest zobowiązany do nadzoru nad starannością\ni rzetelnością tych osób.\n6.Naruszeniem godności jest każde zachowanie, które podważa zaufanie do zawodu lub mogłoby go poniżyć w opinii publicznej.\n7.Przedsiębiorca jest, w swej działalności, zobowiązany kierować się przepisami prawa i dobrymi obyczajami.\nPrzedsiębiorca zawsze powinien wypełniać swoje obowiązki\nz poszanowaniem zmarłego i jego rodziny, bez względu na jego płeć, rasę, narodowość, wyznanie, przynależność społeczną, sytuację materialną lub inne uwarunkowania.\nPrzedsiębiorca odpowiada dyscyplinarnie za naruszenie Kodeksu Etyki Przedsiębiorców Branży Pogrzebowej lub uchybienie godności zawodu przy prowadzeniu swojej działalności zawodowej, a także publicznej i prywatnej oraz za brak nadzoru*, w stosunku do osób wskazanych w art. 1 ust. 4 niniejszego Kodeksu.\na.wykonywać czynności zawodowe zgodnie z obowiązującymi przepisami,\nwg najlepszej woli i wiedzy, uczciwie, rzeczowo z należytą starannością,\nb.nieść pomoc osobom najbliższym zmarłemu ze współczuciem i życzliwością,\nc.uszanować wolę zmarłego i jego rodziny, co do formy i miejsca pochówku,\no ile nie stoi to w sprzeczności z obowiązującymi przepisami i rzeczywistymi uwarunkowaniami.\n[udzielanie informacji klientowi]\nPrzedsiębiorca jest zobowiązany udzielać klientowi informacji\no świadczonych usługach rzetelnie, obiektywnie i wyczerpująco mając na uwadze dobro klienta i jego swobodę wyboru, w tym szczególnie swobodę wyboru usługodawcy.\nPrzedsiębiorca nie powinien podejmować się wykonywania usług przekraczających jego możliwości techniczne lub posiadaną wiedzę. W takim przypadku winien skorzystać z pomocy podmiotu posiadającego stosowne możliwości lub wiedzę,\na gdyby było to niemożliwe odstąpić od przyjęcia usługi do wykonania, wskazując równocześnie bliskim zmarłego podmiot właściwy do wykonania zamawianej usługi.\n[zakres usługi lub rodzaj towaru]\nPrzedsiębiorca nie może rozszerzyć zakresu zamówionej usługi lub zmieniać rodzaju zamówionego towaru bez zgody klienta.\n[obowiązki administratora lub zarządcy cmentarza]\nAdministrator lub zarządca cmentarza jest zobowiązany do respektowania zasad wolnej konkurencji udostępniając na równych prawach wszystkim podmiotom dostęp do infrastruktury cmentarza.\n[obowiązki właściciela lub dzierżawcy prosektorium]\nWłaściciel lub dzierżawca prosektorium jest zobowiązany do respektowania zasad wolnej konkurencji, nie ograniczając prawa rodziny do wyboru podmiotu mającego dokonać usługę pogrzebową.\nGodność przedsiębiorcy Art. 10\n[zakaz uwłaczania godności zawodu]\n1.Przedsiębiorca nie może brać udziału ani w jakikolwiek inny sposób (choćby pośrednio) uczestniczyć w czynnościach albo przedsięwzięciach, które uwłaczałyby godności zawodu lub podważały zaufanie do niego.\n2.Przedsiębiorca nie może korzystać z usług płatnych akwizytorów zatrudnionych w placówkach służby zdrowia, organów ścigania, urzędów stanu cywilnego, ambasad, konsulatów, kościołów, związków wyznaniowych, itp.\n[zakaz łączenia zajęć]\n1.Z wykonywaniem zawodu przedsiębiorcy branży pogrzebowej nie powinno się* łączyć zajęć i działalności zarobkowej mogącej obniżyć zaufanie do zawodu.\n2.Przedsiębiorca nie może łączyć działalności pogrzebowej z wykonywaniem zawodu, który umożliwia bezpośredni dostęp do informacji o zgonach.\n[zachowanie tajemnicy zawodowej]\n1.Przedsiębiorca jest zobowiązany do zachowania w tajemnicy wszystkiego,\no czym dowiedział się w związku z wykonywanym zawodem.\n2.Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 obejmuje nie tylko zakaz ujawniania uzyskanych informacji w związku z wykonywanym zawodem ale również skorzystania z nich w interesie własnym lub osób trzecich.\n[piecza nad osobami trzecimi]\nPrzedsiębiorca wykonujący zawód we współpracy z innymi osobami jest zobowiązany wymagać od tych osób zachowania tajemnicy zawodowej na zasadach dotyczących jego samego.\n[okres trwania tajemnicy zawodowej]\nObowiązek zachowania tajemnicy zawodowej jest nieograniczony w czasie.\nZaufanie i skrupulatność w rozliczaniu z klientem\n[rezygnacja ze zlecenia]\nPrzedsiębiorca może zrezygnować z przyjętego zlecenia, w sposób który nie narazi klienta na straty i pozwoli mu na skorzystanie z usług innego podmiotu.\n[wynagrodzenie za usługę]\nWynagrodzenie za usługę musi być całkowicie jawne.\nNiedopuszczalne jest wymuszanie przez przedsiębiorcę, jego pracowników lub inne osoby wykonujące czynności pogrzebowe na jego rzecz dodatkowych sum pieniędzy nie wynikających z zakresu zamówionej usługi.\n[piecza nad ciałem]\nPrzedsiębiorca winien sprawować należytą pieczę nad powierzonymi zwłokami lub szczątkami ludzkimi.\n[pozyskiwanie informacji o zgonach]\nPrzedsiębiorcy nie wolno pozyskiwać informacji o zgonach ze źródeł, których wykorzystanie mogłoby spowodować powszechne zgorszenie lub stanowić przestępstwo.\n[zakres przygotowania zwłok]\nPrzygotowanie zwłok do pochówku nie powinno wykraczać poza czynności wynikające z woli rodziny lub obowiązujących przepisów.\nPrzedsiębiorca winien zadbać, żeby każde zwłoki przed złożeniem do grobu lub poddaniem kremacji zostały zidentyfikowane przez rodzinę lub inne delegowane do tego osoby.\n1.Przeprowadzający kremację winien dochować staranności, w celu zapobieżenia ewentualnemu mieszaniu się prochów spopielonych zwłok\nlub szczątków ludzkich.\n2.Ust. 1 nie dotyczy przypadku spopielania rodzica wraz z dzieckiem.\nIzba jest obowiązana do czuwania nad przestrzeganiem zasad etyki zawodowej oraz zachowaniem godności zawodu przez wszystkich członków Izby, a także starań, żeby przepisy prawa nie naruszały zasady etyki zawodu.\n[lojalność i koleżeństwo]\nPrzedsiębiorca jest zobowiązany do przestrzegania zasad lojalności\ni koleżeństwa wobec innych przedsiębiorców.\n[pomoc i rada]\nPrzedsiębiorcy winni udzielać sobie pomocy i służyć radą w sprawach związanych\nz wykonywaniem zawodu, w szczególności dla innych członków Izby.\n[zakaz nieuczciwej konkurencji]\nPrzedsiębiorca nie może podejmować czynności i działań zmierzających do pozbawienia pracy innego przedsiębiorcę.\nNiedopuszczalne jest wypowiadanie przez przedsiębiorcę negatywnych opinii\no pracy zawodowej innego przedsiębiorcy branży pogrzebowej wobec osób trzecich.\n1.Wszelkie spory, między sobą, przedsiębiorcy winni rozwiązywać na drodze mediacji dążąc do ich polubownego rozwiązania. W razie niemożności porozumienia winni wystąpić o pomoc w mediacji do Izby traktując spór przed sądami powszechnymi jako ostateczność.\n2.Organem właściwym do rozstrzygania sporów, o których mowa w ust. 1,\njest Sąd Koleżeński Izby.\n[stanie na straży etyki zawodu]\n1.Przedsiębiorca winien baczyć by inni przedsiębiorcy działali zgodnie\nz niniejszym Kodeksem. W przypadku jego naruszenia winien zwrócić na ten fakt uwagę naruszającego.\n2.W przypadku nie odstąpienia przedsiębiorcy od czynności naruszających niniejszy Kodeks, o tym fakcie winna zostać poinformowana Izba.\n[praca na rzecz Izby]\nPrzedsiębiorca winien czynnie uczestniczyć w pracach Izby, w tym korzystać\nze swojego prawa wyborczego.\n[wypełnianie powierzonej funkcji]\nPrzedsiębiorca, któremu powierzono pracę w organach Izby, obowiązany jest wypełniać z najwyższą starannością i zaangażowaniem obowiązki wynikające\nz powierzonej funkcji.\n[cele pełniącego funkcję]\nPełniąc powierzoną funkcję przedsiębiorca winien kierować się dobrem Izby, wolą wyborców oraz dobrem środowiska zawodowego.\n[zakaz wykorzystywania funkcji]\n1.Przedsiębiorca nie może wykorzystywać powierzonej mu funkcji we własnych sprawach, dla własnej korzyści lub korzyści osób mu bliskich.\n2.Zakazu z ust. 1 nie stosuje się w przypadku zbieżności interesu pełniącego funkcję z interesem Izby lub środowiska zawodowego.\n[zasada równych praw]\nPełniący funkcję winien wszystkich członków Izby traktować na równych prawach.\n[służenie radą i pomocą]\nPełniący funkcję jest zobowiązany w granicach swych zadań, wiedzy i możliwości służyć radą, informacją i pomocą wszystkim członkom Izby.\n[informacje pozyskane w trakcie pełnienia funkcji]\n1.Pełniący funkcję, który z racji jej pełnienia uzyskał informacje na temat spraw osobistych innego przedsiębiorcy, jest zobowiązany do ich zachowania\n2.Informacje pozyskane w związku z pełnioną funkcją w Izbie nie mogą być wykorzystywane w celach innych, niż prawidłowe wykonywanie swoich obowiązków na rzecz Izby.\nPrzedsiębiorca składający rezygnację z powierzonej mu funkcji zobowiązany jest do jej pisemnego umotywowania i złożenia tego wyjaśnienia* Radzie Izby.\n[pozbawienie pełnionej funkcji]\n1.Ukaranie przedsiębiorcy prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie powoduje ustanie pełnienia funkcji w organach Izby.\n2.Przedsiębiorca nie może kandydować do organów Izby do końca trwania kary zasądzonej wyrokiem, o którym mowa w ust. 1.\n[szacunek i lojalność]\nPrzedsiębiorca jest zobowiązany do szacunku i lojalności wobec organów Izby.\n[stosowanie się do uchwał]\nPrzedsiębiorca jest obowiązany stosować się do uchwał organów Izby, niezależnie do ich osobistej oceny.\nPrzedsiębiorca jest zobowiązany, na wezwanie organów Izby, do stawiennictwa\nw wyznaczonym terminie i miejscu. O ewentualnej niemożności stawiennictwa winien poinformować organ wzywający usprawiedliwiając niemożność stawiennictwa.\nPrzedsiębiorca, na wezwanie organów Izby, jest zobowiązany do złożenia stosownych wyjaśnień w formie, terminie i miejscu wskazanym przez organ wzywający.\n[wejście w życie Kodeksu]\nNiniejszy Kodeks wchodzi w życie z dniem uchwalenia.


Problem z dostarczaniem dokumentów - rozwiązania\nponiedziałek, 28 styczeń 2019 11:18\nSprawny obieg dokumentów w firmie oraz pomiędzy firmą a pośrednikami jest kluczowy w optymalnym funkcjonowaniu całego przedsiębiorstwa.\nLogistyka zarządzania dokumentami musi zapewniać dokładność, ale i sprawność operacji. Ma to ogromny wpływ również na wizerunek zewnętrzny firmy. Jakie są największe problemy w dostarczaniu przesyłek? Jak sobie z nimi radzić i znaleźć najlepsze rozwiązania?\nZła logistyka dokumentów w firmie\nProblemy z dostarczaniem dokumentów najczęściej dotyczą czasu ich dystrybucji. W przypadku wymiany ważnych materiałów kluczowym często czynnikiem jest czas! Spóźnienie może skutkować obciążeniem firmy dodatkowymi kosztami. Zamieszanie z dokumentami wpływać może również negatywnie na zewnętrzny wizerunek firmy oraz relacje z klientami lub współpracownikami. Jakie są jednak rozwiązania tych problemów?\nAlternatywa w dostarczaniu dokumentów\nCoraz bardziej popularną opcją zarządzania dokumentami w firmie jest ich cyfrowy obieg. Elektroniczne wersje dokumentów są prostsze do zagospodarowania i utrzymania w porządku. Przekonuje również argument łatwego dostępu do nich dla każdego i w każdej chwili. Dodatkowo, opcja ta pomaga zachować terminy i znacznie ułatwia kontakt pomiędzy różnymi działami w firmie. Zastąpienie tradycyjnych dokumentów ich elektronicznymi wersjami może prawdziwie zrewolucjonizować logistykę zarządzania nimi. Jednak nie wszystkie dokumenty mogą być dostarczone w elektronicznej wersji. Część ze spraw wymaga fizycznego przekazania oryginału. Jak w takiej sytuacji ulepszyć organizację przekazywania dokumentów? Jaki sposób zarządzania nimi jest optymalny?\nNajlepszy sposób dostarczania dokumentów\nNajlepszym sposobem komunikacji w firmie i przesyłania dokumentów jest skorzystanie z usług rzetelnej i zaufanej firmy kurierskiej, która w terminie i bez pomyłek dostarczy wszystkie nasze przesyłki kurierskie. Dobra firma zaoferuje szybki przewóz miejski i krajowy, jak i bezpieczny przesył dokumentów poza granice kraju.


Naszą siłą jest produkt\nGoście Regent Warsaw Hotel wiedzą, że otrzymają tu wyjątkową obsługę i wysokiej jakości produkt, dlatego wracają. O budowaniu nowej marki i zmianach jakie hotel przeszedł w ostatnich latach opowiada Krzysztof Woliński, Dyrektor Generalny.\nZarządzanie jednym z najbardziej ekskluzywnych hoteli w kraju to zapewne ogromne wyzwanie. Jak ocenia Pan pozycję Polski w kontekście branży hotelarskiej?\nPozycja Polski w branży hotelarskiej jest wysoka i ciągle rośnie. Do końca lat 90-tych ubiegłego wieku nie mieliśmy praktycznie żadnej bazy hotelowej w sektorze hoteli luksusowych. Dlatego prawie wszystkie hotele w Warszawie są nowo wybudowane i nowoczesne. Hotele są też postrzegane jako atrakcyjna inwestycja, dlatego widzimy tak wiele nowych, interesujących projektów. Można zauważyć zjawisko „nadpodaży” w segmencie hoteli 5-gwiazdkowych w stolicy. Do niedawna ceny w hotelach luksusowych w Warszawie były najniższe w porównaniu do cen w innych stolicach Europy. Oczywiście wszystko ma swoje dobre i złe strony. Można powiedzieć, że „dzięki” niskim cenom staliśmy się bardziej atrakcyjni turystycznie. Co przekłada się na większy popyt i ceny zaczynają rosnąć. Mam nadzieję, że osiągniemy kiedyś poziom średnich cen w Europie. Jak najbardziej na to wszyscy zasługujemy, bo mamy bardzo dobre hotele, oferujemy wysoką jakość usług, a Polska jest pięknym i atrakcyjnym krajem.\nW 2014 roku hotel rozwiązał umowę z międzynarodową siecią hotelarską Hyatt zaczynając działać pod marką Regent Warsaw Hotel. Czy teraz 3 lata po zmianie potwierdzają Państwo słuszność tej decyzji?\nTrzy lata w życiu hotelu, to nie jest długi czas, jednak możemy już wyciągać wnioski i wdrażać zmiany na podstawie naszej własnej, niezależnej historii. Z punktu widzenia i hotelarza i mangera jest to duże wyzwanie, ponieważ za całą sprzedaż i zadowolenie gościa odpowiadamy my sami, bez pomocy „wielkiego brata z centrali”. Z rozmów z gośćmi też możemy wnioskować, że była to dobra decyzja, gdyż są oni zadowoleni i zauważają zmiany na lepsze. Mamy wielu lojalnych gości, którzy mówią, że hotel stał się bardziej przyjazny, a uśmiech pracownika bardziej naturalny.\nHotel w tym samym roku otrzymał piątą gwiazdkę. Czy to zasługa wprowadzonych zmian?\nTak, jednak nie były to wielkie zmiany. Sieć Hyatt ma wysoką, międzynarodową renomę i bardzo przywiązuje wagę do jakości usług i materiałów, mniejszą zaś wagę przywiązuje do kategoryzacji. Jako hotel niesieciowy musieliśmy otrzymać niezależne potwierdzenie naszego standardu.\nZa czasów Hyatt’a, hotel zajmował piąte, miejsce na liście najlepszych obiektów sieci na świecie. Czy Regent Warsaw Hotel może być jeszcze lepszy?\nTak. Nasz hotel zawsze był lubiany i doceniany przez gości zwłaszcza z powodu jakości obsługi. Jako hotel niezależny, utrzymujemy wysoką pozycję w rankingu TripAdvisor, wyprzedzając takie hotele jak m.in. Marriott, Hilton czy Sheraton. Potwierdzeniem tego są nagrody i wyróżnienia m.in. Travellers’ Choice™ 2017 w kategorii „Top 25 Hotels – Poland” oraz „Certificate of Excellence 2017” przyznawane przez TripAdvisor, jesteśmy w przewodniku Michelin 2017 jako jeden z 14 hoteli warszawskich, a restauracja „Venti-tre” jest rekomendowana przez przewodnik „Gault&Millau Polska 2017”.\nW Regent Warsaw Hotel wielokrotnie zatrzymywali się znamienici goście – głowy Państw, znani politycy. Byliście również bazą polskich piłkarzy podczas mistrzostw EURO 2012 Obsługa takich gości z pewnością nie jest łatwa?\nTu nie chodzi o to, czy obsługa jest łatwa czy trudna. Każdy gość jest inny, goście mają bardzo różne potrzeby, wymagania i oczekiwania. Na szczęście mamy doświadczony i profesjonalny zespół, który potrafi zawsze stanąć na wysokości zadania. Najlepszym tego dowodem są kolejne rezerwacje i potwierdzenia przyjazdów gości i delegacji VIP.\nJednak nie poprzestali Państwo jedynie na gościach z najwyższej półki, posiadacie zróżnicowane oferty dla bardzo różnych grup gości. Trudno jest utrzymywać zainteresowanie tak wielu różnych klientów?\nKażdy gość jest ważny i ich nie różnicujemy. Najważniejsze jest to, żeby odpowiadać na potrzeby i oczekiwania gości na bieżąco. Znamy i rozumiemy naszych gości, zbudowaliśmy wieloletnie, lojalne relacje. Dlatego nasza oferta jest zindywidualizowana, jesteśmy elastyczni i ciągle staramy się urozmaicić naszą ofertę. Szukamy stale nowych, atrakcyjnych propozycji spędzenia u nas czasu i narzędzi promocji.\nPoza trudnymi klientami, co jest największym problemem w tej branży?\nNie mówmy o trudnych klientach – u nas nie ma klientów, u nas są goście. Oczywiście jak w każdej branży są problemy czy trudności. Uważam, że trudno jest teraz znaleźć dobrego pracownika, który wie na czym polega hotelarstwo, posiada „hotelarski sznyt”. Młodzi ludzie planujący karierę w „hospitality” nadal wyjeżdżają zagranicę, dlatego trudno nam, tu w Polsce znaleźć odpowiednie osoby. Zobaczymy, czy Brexit zmieni perspektywę.\nRegent Warsaw Hotel to także wspaniałe zaplecze konferencyjne. Jak często organizowane są konferencje u Państwa? Jaki to procent gości odwiedzających hotel? Mamy 13 sal konferencyjnych oraz 246 pokoi i apartamentów. Konferencje są u nas codziennie od poniedziałku do piątku, rzadziej w weekendy, gdyż jesteśmy hotelem biznesowym. Jest to ok. 60% wszystkich gości, którzy odwiedzają Regent Warsaw Hotel.\nRynek hotelowy jest ogromny i wymagający. Czym Państwa marka wyróżnia się na tle konkurencji?\nDlaczego klient powinien wybrać Hotel Regent. Ze względu na lokalizację, czy raczej jakość obsługi? Dziś nie mówiłbym jeszcze w naszym przypadku o marce i jej sile. Jesteśmy bardzo młodą marką, mamy trzy lata, a naszą siłą jest produkt. Jeśli produkt jest wysokiej jakości, to tworzy markę. Z biegiem czasu stworzymy markę „Regent Warsaw”, dla której goście będą przyjeżdżać.\nJak wygląda średnie roczne obłożenie hotelu?\nObłożenie jest zadowalające i ciągle rośnie, z czego się cieszymy.\nPoza samymi noclegami macie Państwo w swojej ofercie również wiele atrakcji dla gości. Proszę opowiedzieć z czego goście mogą skorzystać poza samym noclegiem?\nNa pierwszym miejscu to śniadania. Podkreślam to specjalnie, gdyż śniadanie bardzo często jest traktowane marginalnie przez hotele jako „zbyt oczywisty” element pobytu. Nasi goście uwielbiają nasze śniadania, które są różnorodne i obfite. Znamy tak dobrze gusta niektórych naszych gości, że przygotowujemy specjalnie dla nich dania, których nie ma w ofercie. Tylko na śniadaniu można spróbować miodu „Łazienki Gold” z hotelowej pasieki. Czyż można zacząć lepiej dzień? To prawie jak w domu! Goście mogą zrelaksować się w centrum fitness Holmes Place&SPA, na basenie, w saunie czy jacuzzi. Jest także salon fryzjerski Hair-à-Porter. Dla lubiących sport na świeżym powietrzu oferujemy specjalne mapki biegowe, wodę i ręczniki. Często widuję naszych gości, którzy przed pracą wracają z porannego biegu po Łazienkach Królewskich. Jeśli nie bieganie, to proponujemy rowery. W co drugą niedzielę zapraszam na Regent Sunday Brunch do restauracji Venti-tre. To chyba największy brunch w mieście. W tygodniu proponuję energetyczny biznes lunch dla zapracowanych i spieszących się. Wieczorem polecam kolację w naszej włoskiej restauracji Venti-tre, a po kolacji dobry drink w lobby barze przy muzyce na żywo.\nRynek wciąż się rozwija, konkurencja „nie śpi”. Proszę powiedzieć jakie są plany na najbliższą przyszłość?\nTak, jak Pani powiedziała: konkurencja nie śpi i właśnie dlatego nie zdradzę naszych planów, a jest ich naprawdę dużo.\nBelwederska 23, Warszawa, regent-warsaw.com\nTagi: Krzysztof Woliński, Regent Warsaw Hotel, wywiad Krzysztof Woliński


Zmarł Givenchy. Tworzył dla Hepburn i Jackie Kennedy\nDodano: 12 marca 2018, 14:20 0\nHubert Givenchy / Źródło: Newspix.pl / WENN\nHubert de Givenchy to urodzony 20 lutego 1927 w Beauvais światowej sławy francuski projektant mody, kostiumograf filmowy i kolekcjoner sztuki. Swoją edukację rozpoczynał w paryskiej Ecole des Beaux Arts. Zanim otworzył własny dom mody, doświadczenie zdobywał u Jacques'a Fatha, Luciena Lelonga oraz Elsy Schiaparelli. Swój biznes otworzył w 1952 roku w Paryżu i przez kolejne pół wieku pracował na markę, która dziś jest rozpoznawalna na całym świecie. Na emeryturę przeszedł w 1995 roku.\nWielką sławę przyniosła mu współpraca z aktorką Audrey Hepburn. Gwiazda wystąpiła w jego sukni m.in. w filmie „Śniadanie u Tiffany'ego” na podstawie prozy o tym samym tytule Trumana Capote. Za stroje do filmu „Zabawna buzia” (również z Hepburn w roli głównej) projektant otrzymał nawet nominację do Oscara. Para kontynuowała swoją współpracę poza planem. Aktorka kreacje od Givenchy nosiła także prywatnie. Twórca twierdził, że była również inspiracją dla pierwszych stworzonych przez niego perfum – L’Interdit.\nDo jego najbardziej znanych klientek należały także księżna Grace z Monaco, Bunny Mellon, Babe Paley, Gloria Guinness, Jane Fonda, Sao Schlumberger, Deeda Blair oraz pierwsza dama USA – Jacqueline Kennedy Onassis.\n/ Źródło: France Tv Info\nwiadomości życie świat kultura hubert givenchy mała czarna zmarł nie żyje kennedy


Debata Kongresu 590: polskie banki już się scyfryzowały, teraz szukają nowych wyzwań | Filary Biznesu\nredakcja FilaryBiznesu.pl | 05/10/2021\n"W coraz większym stopniu ta tradycyjna bankowość w postaci oferowania usług depozytowych czy też kredytowych, ale także płatności przenosiła się do internetu, do kanałów mobilnych" - wskazała prezes zarządu Alior Banku Iwona Duda.\n"Paleta usług, która przechodzi do kanałów cyfrowych jest coraz większa" - podkreśliła.\n"Mówi się, że przyszłość banków nie leży w bankowości" - powiedział, wskazując, iż pozostały już tylko dwa ostatnie obszary, gdzie proces cyfryzacji nie został jeszcze zakończony: udzielanie kredytu hipotecznego i doradztwo inwestycyjne.\n"Przyszłość banków jest poza bankowością: w szukaniu usług dodatkowych. Te usługi dodatkowe, które oparte są o doświadczenia, wiedzę i znajomość cyfryzacji, jaką banki mają" - powiedział, wskazując jako przykład bankowe systemy potwierdzania tożsamości.\n"Bankowość myśli, jak te narzędzia, te rozwiązania, te pomysły, które zostały już zaimplementowane w bankowości, przenieść na inne sektory. Pomóc klientom w innych sektorach, chociażby w potwierdzaniu zdalnej tożsamości, czyli w tym, gdzie klient innego sektora, czy to energetycznego, czy medycznego, czy ubezpieczeniowego zdalnie chce potwierdzić swoją tożsamość" - mówił.\n"Sektor bankowy jest sektorem regulowanym. To wprowadza określone zasady działania, daje pewne gwarancje, ale także buduje zaufanie. Ta przewaga banków przy dużym ich rozwoju technologicznym pozostaje bardzo wysoka" - mówiła.\nPodobnie Krzysztof Piteraszkiewicz z ZBP ocenił, że "polskie banki są fintechami", które od kilkudziesięciu lat wprowadzają najnowocześniejsze i najbezpieczniejsze rozwiązania. Wyraził też zaniepokojenie "bezkrytycznym promowaniem niesprawdzonych rozwiązań, które narażają obywateli, a niekiedy także państwo na ewentualne straty". "Trzeba tu zachować rozsądek" - ocenił.\n"Zawierając porozumienia, jak Krajowa Izba Rozliczeniowa czy Biuro Informacji Kredytowej, czy ustalając inne standardy komunikacyjne w bankowości elektronicznej w postaci cyberbezpieczeństwa możemy osiągnąć bardzo wiele. I mogą osiągnąć też inne branże - konkurując, ale w obszarze bezpieczeństwa elektronicznego ściśle współpracując" - mówił.\n"Z bankowości polskiej i międzynarodowej nikt nie zdejmie obowiązku gromadzenia, mobilizowania oszczędności zarówno prywatnych, jak i publicznych i mądrego aktywowania, czyli udzielania tysięcy milionów kredytów" - podkreślił.


Wynik badania: 3 promile i lekarkę zwolniono dyscyplinarnie\nAutor: PAP,Głos Wielkopolski/Rynek Zdrowia • • 29 września 2008 14:51\nLekarka, która w stanie nietrzeźwym przyjmowała pacjentów w ośrodku zdrowia w podkaliskich Brzezinach (woj. wielkopolskie) straciła pracę. Została zwolniona dyscyplinarnie.\nPoinformowała o tym w poniedziałek (29 września) kierownik ośrodka zdrowia dr Katarzyna Chabelska. Według niej, lekarka do tej pory nie miała problemów alkoholowych. Feralnego dnia przyjęła ośmioro pacjentów.\nDo zdarzenia doszło w miniony piątek (26 września). Badanie alkomatem u 46-letniej pediatry wykazało niemal 3 promile alkoholu w wydychanym powietrzu.\n- Jej pacjenci zostali ponownie przebadani. - Sprawdzono także recepty. Nie stwierdzono nieprawidłowości w postawionych diagnozach - powiedziała kierownik ośrodka zdrowia.\nO podejrzanie zachowującej się lekarce poinformował w piątek policję anonimowy rozmówca - powiedziała PAP Monika Rataj z zespołu prasowego policji w Kaliszu.\nKobietę odwieziono do izby wytrzeźwień. Jak podała Rataj, w sobotę została przesłuchana w charakterze świadka.\nNa razie czyn lekarki jest traktowany jako wykroczenie, ponieważ dopiero biegli stwierdzą, czy przyjmując pacjentów naraziła ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia. W tym celu zabezpieczono całą dokumentację medyczną, sporządzoną przez lekarkę feralnego dnia.\n46-letnia lekarka pracowała w Brzezinach od czerwca tego roku. Wcześniej pojawiała się tutaj na zastępstwach, gdy przyjmowała pacjentów również w ośrodku zdrowia w Iwanowicach, w gminie Szczytniki. O tym, że w brzezińskim ośrodku nie dzieje się dobrze mówiło się jednak od dłuższego czasu. Pacjenci skarżyli się na ciągłą rotację lekarzy. Oficjalnie wolą się jednak nie wypowiadać. Brzeziny to przecież niewielka miejscowość, gdzie wszyscy się znają.\n- Sprawa była podobno poruszana na sesji Rady Gminy, ale nie chciałbym tego komentować - ucina krótko Andrzej Hewiński, sołtys Brzezin.\nBardziej dosadni w ocenach są inni mieszkańcy wsi. Wolą być jednak anonimowi.\n- Jestem zapisana do naszej przychodni, ale do niej nie chodzę. O tej lekarce mówiło się od dawna, że ma problem alkoholowy, ale nikt nie reagował - tłumaczy nam jedna z kobiet.\nTo nie pierwsze takie zdarzenie w regionie. W kwietniu policja zatrzymała pijaną ginekolog przyjmującą pacjentów w swoim prywatnym gabinecie w Kaliszu. Badania wykazały, że 53-letnia lekarka ma w wydychanym powietrzu 2,5 promila. Kobieta spędziła noc w policyjnej izbie zatrzymań. Nie usłyszała żadnego zarzutu. Zdarzenie zostało ostatecznie potraktowane jako wykroczenie.


Urostom kapsułki - opinie, składniki, cena, gdzie kupić? | Trzej Kompozytorzy\nOdbierz Urostom 200 zł taniej i zyskaj darmową wysyłkę\nUrostom to naturalny suplement diety, który pomaga zwalczać zapalenie prostaty i przywracać męską siłę. Tabletki wykonane są z naturalnych składników, które nie są niebezpieczne dla zdrowia, dlatego nie wymagają recepty ani zalecenia lekarza.\nUrostom – formularz zamówieniaPROMOCJA -50%\nNasz szczegółowy przegląd leku Urostom pomoże Ci zrozumieć zasadę działania, skład i zasady stosowania leku.\nUrostom – jakie składniki zawiera formuła?\nPreparat działa bezpośrednio na prostatę. Zawiera składniki, które zmniejszają obrzęki i stany zapalne. Aktywne składniki Urostom są szybko wchłaniane przez organizm i działają na dotknięty obszar.\nUrostom zawiera połączenie środków przeciwzapalnych i libido-stymulujących. Po wprowadzeniu do organizmu, składniki zaczynają działać natychmiast i synergicznie. Tkanka prostaty rozluźnia się, krew zaczyna płynąć bardziej równomiernie, znikają stany zapalne i ból, a erekcja zostaje przywrócona.\nDzięki synergicznemu działaniu Urostom, składniki aktywne działają skutecznie. W leczeniu zapalenia gruczołu krokowego nie jest konieczne stosowanie dodatkowych metod: operacji lub masażu.\nUrolodzy znają ten suplement z pierwszej ręki. Dlatego też bardzo często słyszy się pozytywne opinie lekarzy o Urostom. Specjaliści przepisują kapsułki do leczenia chorób urologicznych i dysfunkcji prostaty. Przy codziennym stosowaniu przez miesiąc\nzwiększa się wewnętrzna aktywność prostaty i poprawia się jakość spermy;\nUrostom składa się w 100% z naturalnych składników, które stymulują funkcjonowanie prostaty, zmniejszają stan zapalny i przyczyniają się do optymalnego zdrowia gruczołu. Produkt nie zawiera substancji chemicznych i syntetycznych, które zaburzają funkcjonowanie narządów wewnętrznych.\nPoniżej przedstawiono skład Urostom i zasadę działania na organizm:\nSaw Palmetto – blokuje powiększanie się gruczołu krokowego. Zapobiega tworzeniu się tkanki włóknistej i optymalizuje produkcję testosteronu. Ma silne działanie immunostymulujące. Wzmacnia libido.\nPestki dyni wzmacniają układ odpornościowy. Pomagają zapobiegać rozwojowi zapalenia gruczołu krokowego. Poprawiają metabolizm i ogólne samopoczucie;\nGotu kola odbudowuje zdrowe komórki. Łagodzi stany zapalne gruczołu krokowego.\nLek zawiera wyłącznie składniki pochodzenia naturalnego, dzięki czemu nie wywołuje skutków ubocznych dla narządów wewnętrznych. Nie ma przeciwwskazań do stosowania Urostom, ponieważ do opracowania receptury użyto wyłącznie substancji roślinnych o korzystnych właściwościach.\nNie należy przyjmować leku w przypadku osobistej nietolerancji na składniki preparatu.\nUrostom posiada raporty medyczne, dlatego można bezpiecznie zaufać instrukcjom stosowania zawartym w ulotce. Efekt leczenia zostanie osiągnięty tylko wtedy, gdy będzie ono przestrzegane:\nWypić 200 ml wody.\nObserwować przebieg terapii przez 30 dni. Przy prawidłowym stosowaniu Urostom można osiągnąć 100% rezultaty nie tylko u młodych, ale i u starszych mężczyzn.\nPo kursie na forach ludzie zostawiają wdzięczne komentarze i opinie o Urostom, w których dzielą się tym, że w trakcie terapii całkowicie pozbyli się męskich problemów. Mężczyźni potwierdzają, że lek ma działanie kumulacyjne i po odstawieniu tabletek problemy zdrowotne nie powracają.\nGroza każdego człowieka dopadła mnie w najbardziej nieoczekiwanym momencie, w wieku 32 lat. Byłem gotowy na małżeństwo, na dzieci, a tu takie niespodziewane wydarzenie. Ból był tak silny, że nie mogłem nawet myśleć o seksie, a co dopiero o dzieciach. Na szczęście w porę odkryłem Urostom i w ciągu kilku tygodni czułem się już lepiej. Teraz kontynuuję leczenie. Nie mam bólu, rzadziej chodzę do toalety. Moje libido uległo poprawie. I jaka erekcja!\nIstnieje kilka nieszczęśliwych mężczyzn, którzy kupili Urostom na Amazon lub w aptece. Przed zakupem suplementu diety, ważne jest, aby wiedzieć, że oryginalny produkt jest sprzedawany tylko przez producenta w Internecie na specjalnie utworzonej oficjalnej stronie. Na wszystkich innych zasobów można znaleźć tylko fałszywe, które nie są w stanie wyleczyć zapalenie gruczołu krokowego.\nMożesz kupić oryginalne tabletki 24 godziny na dobę na oficjalnej stronie. Eksperci pomogą Ci obliczyć liczbę kapsułek potrzebnych do przeprowadzenia terapii i wyjaśnią zasady stosowania.\nProducent na oficjalnej stronie prowadzi regularne promocje, obniżając cenę Urostom o 50%, co pomaga uczynić produkt dostępnym dla mężczyzn z każdym dochodem.\nUrostom – sprawdzam cenęPROMOCJA -50%\nRak prostaty to nowotwór występujący w gruczole krokowym. Prostata to niewielki gruczoł w kształcie orzecha włoskiego u mężczyzn, który produkuje płyn nasienny odżywiający i transportujący plemniki.\nRak prostaty jest jednym z najczęstszych typów raka. Wiele nowotworów prostaty rośnie powoli i jest ograniczonych do gruczołu krokowego, gdzie nie mogą wyrządzić poważnych szkód. Jednak niektóre typy raka gruczołu krokowego rosną powoli i mogą wymagać minimalnego lub nawet żadnego leczenia, podczas gdy inne typy są agresywne i mogą się szybko rozprzestrzeniać.\nRak prostaty wykryty we wczesnym stadium – kiedy jest jeszcze ograniczony do gruczołu krokowego – ma największe szanse na skuteczne leczenie.\nWe wczesnych stadiach rak prostaty może nie dawać żadnych oznak ani objawów. Bardziej zaawansowany rak prostaty może powodować oznaki i objawy, takie jak:\nUmów się na wizytę u lekarza, jeśli masz jakiekolwiek uporczywe oznaki lub objawy, które Cię niepokoją.\nNie jest jasne, co powoduje raka gruczołu krokowego.\nLekarze wiedzą, że rak gruczołu krokowego rozpoczyna się, gdy w komórkach gruczołu krokowego dochodzi do zmian w ich DNA. DNA komórki zawiera instrukcje, które mówią komórce, co ma robić. Zmiany te powodują, że komórki rosną i dzielą się szybciej niż komórki prawidłowe. Nieprawidłowe komórki żyją nadal, podczas gdy inne komórki umarłyby.\nGromadzące się nieprawidłowe komórki tworzą guz, który może się rozrastać i atakować pobliskie tkanki. Z czasem niektóre nieprawidłowe komórki mogą się oderwać i rozprzestrzenić (dać przerzuty) do innych części ciała.\nCzynniki, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego, to m.in:\nStarszy wiek. Ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego wzrasta wraz z wiekiem. Najczęściej występuje on po 50. roku życia.\nRasa. Z nieustalonych dotychczas przyczyn u osób rasy czarnej ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego jest większe niż u osób innych ras. U osób rasy czarnej rak gruczołu krokowego jest również bardziej prawdopodobny w postaci agresywnej lub zaawansowanej.\nWywiad rodzinny. Jeśli u kogoś z krewnych, np. u rodzica, rodzeństwa lub dziecka, rozpoznano raka gruczołu krokowego, Pana ryzyko może być zwiększone. Ponadto, jeśli w Pana rodzinie występują geny zwiększające ryzyko zachorowania na raka piersi (BRCA1 lub BRCA2) lub w bardzo silnej rodzinie występował rak piersi, ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego może być większe.\nOtyłość. U osób otyłych może występować większe ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego w porównaniu z osobami o prawidłowej masie ciała, chociaż wyniki badań są niejednoznaczne. U osób otyłych rak jest bardziej agresywny i częściej nawraca po wstępnym leczeniu.\n← BioSlimin kapsułki – opinie, skład, cena, gdzie kupić? → Amortyzen kapsułki – opinie, składniki, cena, gdzie kupić?