Słowacja: władzy trzeba patrzeć na ręce - Więź\nSłowacja: władzy trzeba patrzeć na ręce\nTomasz Maćkowiak 02 marca 2018\nPremier Słowacji Robert Fico, wrzesień 2017 r. Fot. Raul Mee / EU2017EE\nKraj został opanowany przez partię premiera Fico. Korupcja na Słowacji jest tak bezczelna, że dziennikarze śledczy mogą wybierać, czym się akurat zajmą – mówi Martin M. Szimeczka.\nTomasz Maćkowiak: Czytam od lat prasę słowacką i widzę właściwie bez przerwy doniesienia o kolejnych śledztwach reporterskich, afery wyciągane przez dziennikarzy, tajne dokumenty wywlekane przez prasę…\nMartin M. Szimeczka: Tak, to prawda, ale to nie znaczy, że mamy aż tak wybitną grupę dziennikarzy śledczych. Widać to w porównaniu z Czechami. Tam było podobnie, ale oni jakiś czas temu zrobili u siebie reformę, która sytuację zmieniła. Mianowicie prokuratura i policja w Czechach zostały oddzielone od polityki, co sprawiło, że obie te instytucje mogą niezależnie pracować. Efekt był taki, że zaczęło się zamykanie do więzienia także polityków. Słynny był przypadek Davida Ratha, który kierował regionem środkowoczeskim. W pewnym momencie upadł nawet rząd premiera Neczasa – właśnie dlatego, że policja miała wolne ręce i mogła tropić przestępców na najwyższych szczeblach władzy. Korupcja oczywiście nadal jest tam spora, ale już nie na tak wysokim poziomie.\nWracając na Słowację: niezwykła aktywność naszych dziennikarzy śledczych bierze się stąd, że policja i prokuratura nie robią absolutnie nic i dlatego próbują ją wyręczać reporterzy. Druga przyczyna jest taka, że ci nasi reporterzy mają o czym pisać, bo Słowacja jest krajem bardzo skorumpowanym. Według międzynarodowych wskaźników jest u nas gorzej niż w Czechach. Utrzymujemy się gdzieś na poziomie mocno skorumpowanych Węgier. Z Polską się tego porównać nie da, bo u was tak wielkiej korupcji nie było chyba nigdy.\nSłowackie środowisko dziennikarskie czuje, że obowiązkiem mediów jest pilnowanie władzy\nDziennikarzom pomagają też ustawy przyjęte za poprzednich, chadeckich rządów. To są przepisy regulujące kwestie jawności postępowań publicznych. Każdy przetarg, każde zamówienie publiczne jest z automatu publikowane w internecie. Na pisemną prośbę dziennikarzy instytucje publiczne muszą odpowiadać i muszą udzielać w bardzo szerokim zakresie informacji, szczególnie dotyczących finansów. Zamordowany Jan Kuciak pracował głównie w ten sposób.\nFaktem jest również to, że Słowacja to mały kraj, rządzony w bardzo specyficzny sposób.\n– Kraj został opanowany przez SMER – partię premiera Roberta Fico. I ta partia zmieniła panujący w kraju schemat korupcji. Wcześniej było tak, że operowało tu środowisko oligarchów, którzy prowadzili skorumpowane interesy na styku państwowego z prywatnym i jednocześnie opłacali się politykom z różnych szczebli.\nSMER zmienił to w taki sposób, że cała ta partia działa jak firma. Posłowie, działacze, politycy tej partii mają swoje własne firmy i sami się korumpują. Już nie ma prowizji od wpływowych ludzi biznesu – teraz nielegalne interesy prowadzą sami politycy. Jest tego tyle, że to aż kłuje w oczy. Dziennikarze mogą sobie wybierać, czym się akurat zajmą.\nBrzmi to szokująco.\n– Niektóre ze spraw opisywanych przez dziennikarzy w ostatnich latach to złodziejstwo tak bezczelne, że naprawdę trudno w to było uwierzyć. Na przykład głośna sprawa przedsiębiorcy od nieruchomości z otoczenia ministra spraw wewnętrznych Roberta Kaliniaka. Gdy się w te dokumenty wczytać, widać wyraźnie, że jak ktoś ma u nas znajomych w fiskusie czy w wydziałach policji gospodarczej, to te dwa miliony euro mu z państwowej kasy skapnie bez problemu i nikt za to nie zostanie pociągnięty do odpowiedzialności.\nZatem: dziennikarzy śledczych na Słowacji będzie może z dziesięciu. To nie jest wielkie środowisko. Optyczne wrażenie jest takie, jakie jest, ale to złudzenie.\nAle kolejne teksty o kolejnych aferach się w kółko pojawiają.\n– Tak, ale ja nie jestem zadowolony z ich poziomu. Kolejne przypadki są wyciągane z tej korupcyjnej magmy, są opisywane, ale nikt na to nie reaguje, rządzący wzruszają ramionami i nadal robią swoje. Z tego powodu rośnie wśród dziennikarzy frustracja, więc wyciągają kolejne sprawy. Poprzednie kwestie pozostają niedokończone, bez konsekwencji, bez oficjalnego zamknięcia. Efekt jest właśnie taki, jak mówisz: odbiorca mediów ma wrażenie, że z jednej strony korupcja jest powszechna, ale z drugiej – że nikt za to nie idzie do więzienia.\nA politycy nic z tym nie próbują robić?\n– Niestety, efektem jest wzrost ekstremizmu. Opozycja jest w strasznym stanie. Kompletnie rozbita, skłócona, w dodatku coraz więcej środowisk skręca w stronę skrajnej prawicy. Sławna w europejskich mediach partia neonazisty Mariana Kotleby nie przestaje gardłować o korupcji, złodziejach itd. Podobnie robią inni nasi ekstremiści, a jest ich coraz więcej. Wzrost takich nastrojów jest jednoznacznie związany z korupcją.\nPamiętam lata 90. na Słowacji, kiedy jako pierwsi w regionie doświadczyliście antydemokratycznego regresu: na samym początku transformacji władzę przejęli populiści i wasze elity musiały walczyć o wartości zupełnie podstawowe. I wygrały! Mam wrażenie, że po tamtej walce z Vladimirem Mecziarem zostało u was wyjątkowo silne poczucie, że władzy trzeba patrzeć na ręce, wszystko jedno, jaką ideologią ta władza szermuje.\n– Tak, to prawda. Środowisko dziennikarskie za czasów Mecziara przeszło przez wielką próbę odwagi w obronie wolności. Dziennikarze byli wtedy inwigilowani, podsłuchiwani, śledzeni, zdarzały się pobicia. Tajne służby były naprawdę brutalne i pierwsza generacja naszych dziennikarzy na własnej skórze poczuła, że to nic przyjemnego, kiedy władza nie jest kontrolowana.\nMamy też doświadczenie, którego nie posiada ani Polska, ani Czechy czy Węgry. Mianowicie pierwsza faza prywatyzacji za Mecziara to było coś niesamowitego. Oni te fabryki po prostu sobie rozdawali. Tak bezczelnego złodziejstwa nie da się zapomnieć. Dziennikarze to widzieli, nikt nie był w stanie zamknąć oczu i mówić, że to cena transformacji. Poziom tej korupcji był taki, że opinia publiczna przeżyła szok. To też ma swoje konsekwencje.\nNiedokończony tekst zamordowanego Jana Kuciaka opublikowały solidarnie wszystkie słowackie gazety i portale – to prawdopodobnie najpopularniejszy dziennikarski tekst w historii Słowacji\nSzok był tak potężny, że dziennikarzom chęć demaskowania nieuczciwej władzy nie przeszła. Następny rząd – ten, który odsunął od władzy Mecziara – też był skorumpowany, ale od samego początku dziennikarze byli wobec nich krytyczni. Nie było odpuszczania, nie było tolerancji czy myślenia, że przecież za Mecziara było gorzej. Środowisko dziennikarskie – dziś to już drugie pokolenie – czuje, że obowiązkiem mediów jest pilnowanie władzy.\nAle też opozycji. Minęło już ponad 20 lat od tego czasu, a ja nadal nie mogę się otrząsnąć z wrażenia po publikacji tygodnika „Domino Forum”, którego byłeś wtedy naczelnym. Tuż przed decydującymi, historycznymi wyborami, w których dzięki powszechnej mobilizacji szykował się koniec Mecziara, wy opublikowaliście materiały kompromitujące opozycję.\n– Chodziło o to, że ludzie z ich sztabu wyborczego próbowali przekupywać dziennikarzy, żeby o nich ładnie pisali. A przecież dziennikarze i tak sprzyjali opozycji.\nPrzyznaję, że jak o tym wtedy przeczytałem, to pomyślałem, że zwariowaliście. Taka szansa, żeby odsunąć niebezpiecznego dyktatora od władzy – a wy walicie w opozycję!\n– Długo się nad tym naradzaliśmy, to wcale nie była łatwa decyzja. Ale myślę, że mieliśmy rację, na przyszłość się to opłaciło. A opozycja i tak wygrała wybory. Wtedy w środowisku dziennikarskim ustanowiona została najważniejsza zasada: dziennikarz nie może wspierać żadnej partii politycznej, choćby i najsłuszniejszej.\nWidzę to teraz, bo znam polską sytuację i różnica jest wyraźna. Na Słowacji w zasadzie nie istnieje podział na dziennikarzy, którzy wspierają Fica oraz takich, którzy go krytykują. Podział polityczny nie przenika do świata mediów. Myślę, że dziś większość dziennikarzy jest wobec premiera bardzo krytyczna. Również z tego powodu, że on się zachowuje jak chuligan i potrafi po chamsku dziennikarzy obrażać.\nA udało się u was ocalić media publiczne?\n– Publiczna telewizja była jeszcze do niedawna bardzo dobra, krytyczna wobec wszystkich, wyważona, na solidnym poziomie. Niestety, niedawno partiom rządzącym udało się wprowadzić do władz telewizji publicznej ludzi, którzy tej niezależności już nie gwarantują. Wygląda na to, że czekają nas niedobre zmiany. Nie sądzę, żeby zaczęli się podlizywać premierowi, ale obawiam się, że telewizja straci to krytyczne ostrze. Już wycofano z ramówki jeden program reporterski.\nZ drugiej strony patrzę na to, jak oni informują o wydarzeniach wokół zabójstwa Kuciaka i jego dziewczyny i wygląda to bardzo dobrze. W ogóle się nie boją rządzących. Są bardzo sprawiedliwi. Fico na pewno z ich podejścia się nie cieszy.\nTylko pozazdrościć. W Polsce dziennikarze są podzieleni na dwa obozy – dokładnie tak samo, jak politycy.\n– Sytuacja jest inna także z tego powodu, że u was przez kilkadziesiąt lat krzepł obóz dziennikarzy niechętnych „Gazecie Wyborczej”, Michnikowi itd. To jest w jakiejś mierze spór ideowy. Tej waszej dziennikarskiej prawicy trzeba przyznać, że oni naprawdę wierzą w to, co robią i co głoszą. W pewnym zakresie są autentyczni.\nTymczasem u nas nie ma dziennikarzy, chyba ani jednego, który by serio, z przekonaniem bronił postępowania premiera Fico i jego partii. Jest tak dlatego, że ta partia nie ma propozycji intelektualnej dla elit, nie ma ideologii, ani nawet idei, którą by próbowała zarażać ludzi. Dlatego nie ma u nas sporu ideowego. Chodzi o sprawy czysto praktyczne: pieniądze i władzę.\nAle wy w ogóle macie praktyczne podejście do życia. W Polsce dziennikarze uważają się za artystów, wymyślili nawet nieznane chyba w żadnym innym języku słowo „reportażysta”. Na Słowacji nikt tak nie myśli. Dziennikarstwo to rzemiosło.\n– Rzeczywiście, nie ma takich wyobrażeń, nie spotykam się z dziennikarzami, którzy by sądzili, że są Bóg wie jakimi intelektualistami. Tę pracę traktuje się raczej jako zwykłą harówkę. Taki był też Kuciak. Ślęczał przed komputerem, chodził po archiwach…\nCzy jego śmierć coś na Słowacji zmieni?\n– Napisałem to w komentarzu prasowym i jestem tego pewien, że Fico na pewno nie miał zamiaru zabijać czy pozwalać na zabijanie dziennikarza. Podobnie reszta naszych polityków. Oni po pierwsze nie są tak głupi, żeby wywoływać taki skandal, ale po drugie nie są to bandyci, oni nie chcą mieć krwi na rękach. Widziałem ich reakcję na ten mord: byli absolutnie przerażeni. Od tego momentu działają w panice, miotają się. Widać wyraźnie, że sytuacja ich przerosła.\nAle ten mój komentarz nosił tytuł „To był mord polityczny” – i z tego się nie wycofuję. Fico i jego ludzie zbudowali to państwo i ochraniali układ polityczno-biznesowy wokół niego. Fico przez lata ignorował albo ośmieszał dziennikarzy, wyzywał ich od hien, pasożytów. Dziennikarze wynajdywali kolejne przypadki korupcji i naciskali, a system czuł się ich działaniami zagrożony. Napięcie rosło i coś musiało w końcu pęknąć. System zaczął bronić swoich przywilejów. Kuciak prawdopodobnie trafił na jakąś wielką sprawę – i tak doszło do zbrodni.\nCzy ten system się zawali po tym wstrząsie?\n– Po raz pierwszy widzę realną możliwość końca Roberta Fico. Robi amatorskie błędy w komunikacji, panikuje.\nTen niedokończony tekst Kuciaka opublikowały solidarnie wszystkie słowackie gazety i portale. To jest prawdopodobnie najpopularniejszy dziennikarski tekst w historii Słowacji. Czytali to wszyscy. Do wszystkich więc dotarło, że wokół premiera kręcą się ludzie podejrzani o kontakty z mafią. Teraz układ rządzący może się załamać w bardzo szybkim tempie.\nAle czy upadek rządu będzie oznaczał zmianę obyczajów politycznych? Czy też skorumpowany system będzie się reprodukował?\n– Niestety, obawiam się, że będzie gorzej. System będzie się nie tyle reprodukował, ile się rozłoży. Ale co pojawi się w jego miejsce? O opozycji już mówiłem – jest w strasznym stanie. Kariera naszych ekstremistów jest zbudowana w ogromnej mierze na powszechnym w kraju poczuciu, że elity są skorumpowane. Jeśli teraz, po brutalnym zabójstwie takie tematy zaczną odgrywać kluczową rolę w kampanii wyborczej – strach pomyśleć, kto te wybory może wygrać i przejąć władzę.\nMartin M. Szimeczka – ur. 1957, słowacko-czeski pisarz, publicysta polityczny i dziennikarz.\nW piątek pochowano narzeczoną Jana Kuciaka, Martinę Kusznirovą. Pogrzeb odbył się w jej rodzinnej wiosce Gregorovce na wschodzie kraju. Mszę odprawił koszycki biskup pomocniczy Marek Forgacz. W kazaniu nawiązał do gestu powszechnie krytykowanego za tolerowanie korupcji premiera Roberta Fico, który po zabójstwie wyznaczył nagrodę za wskazanie sprawców. Na konferencji prasowej Fico stał obok biurka, na którym leżały pliki banknotów: milion euro w gotówce. „Przecież to cynizm!” – mówił biskup Forgacz. „Przecież ta tragedia wydarzyła się właśnie z powodu nieuporządkowanej miłości do pieniędzy. Słowacja nie chce dziś oglądać pieniędzy na stole. Słowacja potrzebuje przywódców z charakterem, którzy wezmą na siebie pośrednią i bezpośrednią odpowiedzialność i odejdą ze sceny. To byłby gest ojcowski. To byłby gest męski. To byłby gest chrześcijański”.


Neumann i Halicki odpalili race na Marszu Wolności. Zapomnieli, co parę dni temu pisał Trzaskowski? | Niezależna\nNeumann i Halicki odpalili race na Marszu…\nGORĄCY TEMAT POLSKA / WIADOMOŚĆ / 13.05.2018, godz. 11:12\nAndrzej Halicki; zdjęcie z 2017 r. / fot. Tomasz Hamrat/Gazeta Polska\nPlatforma Obywatelska przez lata walczyła z racami na stadionach i demonstracjach. Według prawa wprowadzonego głosami koalicji PO-PSL wprowadzono karę grzywy, ograniczenia lub pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat za wnoszenie i posiadanie pirotechniki na imprezach masowych. Tymczasem wczoraj Andrzej Halicki i Sławomir Neumann na Marszu Wolności odpalili race. Zdaniem kandydata PO na prezydenta Warszawy to... przesłanka za rozwiązaniem zgromadzenia.\nDyskusja o racach trwa w Polsce od dawna. Jedno było niezmienne - Platforma Obywatelska przez lata była przeciwko używaniu rac. To ona wprowadziła prawo umożliwiające karanie za odpalanie pirotechniki podczas zgromadzeń. I policja często z tego prawa korzystała. Można przypomnieć sytuację z 1 marca 2015 r. gdy po obchodach Dnia Żołnierzy Wyklętych w Gorzowie Wielkopolskim, podczas którego odpalono race, policja zrobiła naloty na mieszkania kibiców. Na komisariacie pokazywano im nagrania z marszu i wręczano mandaty 500 zł za odpalenie rac. Z podobnymi sytuacjami mieliśmy do czynienia wielokrotnie.\nJeszcze tydzień temu politycy oburzali się używaniem pirotechniki. To wypowiedź z 2 maja Posła Rafała Trzaskowskiego, który oburzał się na odpalanie rac i podkreślał, że ich używanie to łamanie prawa.\nDecyzje o rozwiązaniu zgromadzenia na ulicy trzeba podejmować natychmiast, gdy łamane jest prawo: nie wolno używać środków pirotechnicznych, czy propagować nazizmu. Trudno przeoczyć race czy nawoływanie do nienawiści. W Warszawie musi obowiązywać zero tolerancji dla faszyzmu.\n— Rafał Trzaskowski (@trzaskowski_) 2 maja 2018\nTymczasem mądrość etapu w PO ewidentnie się zmieniła.\nJeszcze będzie normalnie.... ;) pic.twitter.com/yfXIR1mOqS\nJak do tej sytuacji odniesie się Rafał Trzaskowski?\nŹródło: niezalezna.pl, twitter.pl\nMarsz WolnościRafał TrzaskowskiPlatforma ObywatelskaSławomir NeumanAndrzej Halickirace


##### Tumblr serwis randkowy morderca – Francja: Seryjny morderca porwał 9-letnią Maëlys? - Wprost.\nHome → Tumblr serwis randkowy morderca\nMorderca zarzucał władzom nieludzkie traktowanie. Paweł M. poznał Agatę na portalu randkowym. Policja wciąż poszukuje ciał ofiar mordercy w szybie kopalni w Mitsero i. Obserwuj. Jeffrey Dahmer, Ted Bundy, Randkowanie. Szczecińska prokuratura postawiła 42-letniemu Mariuszowi G.\nZ danych Megapanelu PBI/Gemius wynika, że serwisy randkowe odwiedza pamiętniki randkowe maja 2016 r 4 miliony polskich internautów miesięcznie. Ostateczne wyniki autopsji wskazują na to, że było Tumblr serwis randkowy morderca morderstwo – przyznał. Jacob Sullivan z Quakertown usłyszał w czwartek wyrok śmierci randklwy wstrzyknięcie Tumblr serwis randkowy morderca mieszkanki.\nCiebie podczas korzystania z naszego serwisu. Mariusz G. z Kołobrzegu to pierwszy w historii polskiego wymiaru sprawiedliwości seryjny morderca, który zabijał dla pieniędzy. Brutalne morderstwo 20-latki. Amanda Knox znów stanie przed. Aktorka z „Kapitana Ameryki” oskarżona o morderstwo.\nWiadomo, że morderca jest homoseksualistą i właśnie wśród młodych. Sprawa morderstwa 10-letniej Kristiny poruszyła opinię publiczną. Zdaniem pani Krystyny z Kurdwanowa kluczem, według którego morderca wybiera w Krakowie ofiary płci żeńskiej, są bowiem właśnie: a). Do poszukiwań ranndkowy ofiar wykorzystywał Tumblr serwis randkowy morderca randkowe, m.in.\nWśród nich. Wyciekły. Serwis chce lepiej chronić dzieci. Domniemany sprawca został zatrzymany przez policję i tymczasowo.\nOd roku na kanale E! Entertainment będzie można oglądać randkowy reality-show „The Bi Life”. Wystarczy wejść na darmowy serwis randkowy i tam można poznać wiele. Jestesmy darmowych serwisem randkowym względnie portalem. Randkoqy od. Powiedział, że dla wielu tych katolików Oazy to takie organizacje niemal niemal do randkowania.\nSilvia Galva została przebita włócznią w swoim domu na Florydzie, podczas kłótni ze swoim chłopakiem. Wiadomo, Tumblr serwis randkowy morderca przynajmniej jedną z ofiar poznał na stronie randkowej.\nPodoba się – przesuwasz w prawo, nie podoba – w lewo. Randki online owo serwis z ogloszeniami towarzyskimi, dla ludzi szukajacych drugiej. Swoje ofiary wyszukiwał na portalach randkowych, następnie. Zabiła matkę nożem. Dodano: , 11:55 0 001. Mimo, że Tinder ma opinię aplikacji randkowej, to nie znaczy to, że nie. Siedze 8 lat na tych portalach randkowych i teraz tyle zdobyczy.\nRoberta R., podejrzewanego m.in. Tłum zlinczował mężczyznę podejrzanego o gwałt i morderstwo. Zobacz więcej pomysłów na Tumblr serwis randkowy morderca Professor layton, Seryjni mordercy i Memy. Francja rygorystyczna wobec serwisów streamingowych. Niemiecka policja śmiertelnie postrzeliła 26-latka, który w Gorzowie Wielkopolskim zabił swoją rówieśniczkę.\nWykonano egzekucję mordercy. Opisał, co przeżywał w ostatnich. Policja w USA, zdj. ilustracyjne / Źródło. Jak podaje serwis Il Sismografo, według funkcjonariuszy ks. Prawnicy randkujący prawników życiem seris popada w obłęd i staje się psychopatycznym mordercą.”. Sad uznał, że w ten sposób morderca pozbawił życia czterech młodych.\nNetflix has released the titles that will leave its streaming service in Tumblr serwis randkowy morderca. O morderstwo oskarżeni zostali Aubrey Trail i jego dziewczyna.\nNazwisko mężczyzny podejrzanego o wielokrotne morderstwo nie. Kac morderca Zapraszam: BLOG: FACEBOOK. Seryjny morderca zabijał kobiety z zagranicy. Chociaż Jaime Osuna już dawno przejawiał sadystyczne skłonności, to ostatnie zdarzenie z jego udziałem wprawiło w osłupienie dyrekcję.\nPopularna aplikacja randkowa po raz kolejny ujawniła zdjęcia i opisy 30 Tumblr serwis randkowy morderca, które. Dzisiaj byłem na rozmowie praca w serwisie sprzątającym, od maja Hinduski mecz czyniący Kundali szkolenia.\nNie jest to na pewno czas na filmy akcji czy krwawe morderstwa. I naprawdę mam w głębokim poważaniu, czy siedzi za nią dziennikarz, czy. Niczego nie żałuję. Jestem dumny z tego, co zrobiłem - oświadczył Hagai Amir, gdy znalazł się już przed bramą więzienia w Ramli.\nMimo to oni odmawiają odblokowania iPhoneów używanych przez morderców, handlarzy narkotyków i innych sprawców brutalnych.\nWśród argumentów pojawiły się m.in. Po tym, jak firma Apple odmówiła FBI pomocy przy odblokowaniu iPhonea sprawcy strzelaniny w bazie wojskowej w Pensacola randkowg Florydzie. Wyciekły dane z popularnych aplikacji randkowych. Błagam, wysoki sądzie, nie wypuście tego mordercy na wolność, moje wnuczki boją się.\nTechnologieGospodarkaŚwiat · Wyciekły dane z popularnych aplikacji randkowych. Strona główna Zabójstwa Tumblr serwis randkowy morderca ze snów – tragiczne morderstwo w.\nZabójca miał wyrok za nękanie jej. Morderstwo w domu starców. Jest oskarżony o dokonanie potrójnego morderstwa. Przy słowach 6 dni temu takich jak morderstwo czy mysleniu o tym padały pstryki więc. Została oskarżona o morderstwo. Śmierć 26-latki w Gorzowie. Zero współczucia dla potencjalnych morderców za kierownicą. Para miała umówić się ze swoją ofiarą za pomocą aplikacji randkowej Tinder.\nSeryjny morderca Dennis Rader już 13 lat temu powiedział przesłuchującym go policjantom, dlaczego zabił 10 osób. Niemiecka policja śmiertelnie postrzeliła. Maja · TCC · jeffrey dahmer | Tumblr Ted Bundy, Jeffrey Dahmer, Kryminologia, True Crime, Horror. Morderca, którym jak się później okazało był właśnie Tumblr serwis randkowy morderca Ford udusił swoją ofiarę, a następnie poderżnął jej gardło.\nOn January 22, 2020 / Tumblr, serwis, randkowy, morderca / Leave a comment\nSpotyka się z facetem z Słowenii ( 83 )\nWdowa umawiająca się z młodszym mężczyzną ( 97 )\nWiększość kobiet było pochodzenia azjatyckiego, a co najmniej z dwoma 35-latek poznał się za pośrednictwem portalu randkowego. ...\nNordahl Lelandais jest głównym oskarżonym o porwanie i zabicie 9-letniej dziewczynki. ...\nDizshura on Nhs dating scan uk\nZujas on Hvilken er den bedste dating side side\nShaktisho on O que é chcesz się połączyć\nSamujind on Co napisać w profilu randkowym o sobie\nDaisida on Najlepsi przyjaciele randki piosenki\n© 2020\tMiędzynarodowe Randkowe Przedsięwzięcia Inc | Bogaty serwis randkowy z mumią cukrową w Kenii | Designed with Danisnotonfire internet dating london


jak znaleźć faceta będąc spaczonym??? - Depresja - Nerwica.com\nPrzez toska1526923447, 5 Lipiec 2010 w Depresja\nmówię tu o wartościowym człowieku,który nie ucieknie gdy złapiemy doła gdy nasze ciało odmówi zwykłego przytulenie.Czy na ziemi są ludzie którzy widząc że nie chcesz być przytulona będą tak długo próbować że przełamią tę barierę? a tak z innej beczki ---- czy każda matka woli syna niż córkę?jak Wam się żyje z przekonaniem że gdyby był wypadek to Wasza mama wolałaby żebyście to np Wy zginęły a brat żył?mówię tu czysto hipotetycznie.\nmówię tu o wartościowym człowieku,który nie ucieknie gdy złapiemy doła gdy nasze ciało odmówi zwykłego przytulenie.Czy na ziemi są ludzie którzy widząc że nie chcesz być przytulona będą tak długo próbować że przełamią tę barierę?\nNormalnie Jeśli to będzie dobry człowiek to zrozumie.....\na tak z innej beczki ---- czy każda matka woli syna niż córkę?jak Wam się żyje z przekonaniem że gdyby był wypadek to Wasza mama wolałaby żebyście to np Wy zginęły a brat żył?mówię tu czysto hipotetycznie.\nHmm nie wiem......mam tylko siostrę ale mam pomimo tego, że jest mocno toksyczna traktuje nas jednakowo - nigdy nie odczułam tego że jestem gorsza.\nja zawsze byłem tym gorszym.Teraz mi to wisi ....a może się okłamuję?\nja wiem jedno------jak będę miała dzieci to nie chcę być dla nich taką matką jak moja mama dla mnie\nWidzisz, wiesz przynajmniej, że twoje przyszłe dzieci będą miały kochającą matke... sam mam podobne wnioski co do swoich rodziców. U mnie raczej matka faworyzuje młodsza siostrę (która i tak jest starsza ode mnie, mam dwie) a ojciec jak to ojciec, niby trzyma strone synów (mam tez brata) ale pozostaje bezstronny, wręcz obojętny, ma nas gdzies :)\nCo do tematu... myślę, że o wiele łatwiej znalezc opiekuńczego faceta niżeli kobiete, raczej przyjelo się, że to facet pociesza, chodzi, zabiega o względy więc masz już na pewno łatwiej. Jeżeli kocha - nie masz się czego obawiać. Niektórzy (np. ja) lubią pocieszac innych, wydaje się im wtedy, że nie są aż tak beznadziejni i przez ten jeden głupi uśmiech warto było coś takiego zrobić :) Znajdz kogoś, kto mógłby się tobą zająć, daj do zrozumienia, że potrzebujesz pomocy, przytulenia i odpłać się tym samym, nie ma nic piękniejszego... :)\ndzięki wielkie za te słowa\nmoże nauczę się przytulać jak przestane się tego gestu bać\nnie szukać - sam się w końcu znajdzie\nno podobno podobno\nja myślę że fakt warto poczekać niż na siłę być z kimś tylko po to żeby nie być samemu,ale po prostu dobija mnie gadanie mojej mamy ze chce wnuki,gadanie całej rodziny itd itd. Ja się czuję dziwnie.Miałam facetów ale żadnego nie kochałam i to nie było to.\nChyba wolę zaczekać na naprawdę fajnego wartościowego kolesia który nie będzie mi mówił co mam włożyć i że mam ćwiczyć bo coś chyba z kilo mi się przytyło.\nJasne, że lepiej poczekać, niż być z kimś na siłę. Bycie z kimś "na siłę" jest strasznie egoistyczne - takie chwilowe zaspokojenie potrzeb. Zdaje sobie sprawę, ze ludzie są różni i że różnie w życiu bywa - ale na dłuższą metę to nie popłaca (zakładając, że to w ogóle popłaca...)\nTo co mówi mama, rodzina puszczaj drugim uchem... Wnuki to nie jest priorytet w życiu przecież . Będziesz mieć dzieci, kiedy znajdziesz tego odpowiedniego i kiedy będziesz gotowa. To TWOJE życie, a nie ich. to Ty decydujesz kiedy. Wszak to nie jest zakup nowego auta, czy pieska, tylko dzieci... - coś co "masz" i będziesz "mieć" przez całe swe życie\nNie martw się, ja słucham od 20go roku życia, że powinnam sobie już dziecko zrobić... Jakoś mi się do tego nie śpieszy, będę mieć dzieci, kiedy będę na to gotowa, kiedy będę zdrowa, kiedy życie mi się w miarę ułoży.\nparadoksy, fajne słowa piszesz i wiem że masz rację\nTylko że ja nie mogę jednej myśli z głowy wywalić,że moja mama jest coraz starsza i nie zdąży poznać wnuków\nMówię zeby się czepiła mojego brata bo jest starszy i ma żonę i niech jemu pierdzieli non stop o dziecku.\nOna nawet jak byłam z facetem który był średnio dla mnie miły to powiedziała że przesadzam i nawet ostatnio poparła mój głupi pomysł (tak rzuciłam zeby się odczepiła) ze pójdę na imprezę i się puszcze to będzie dziecko i myślałam że powie ŻE GADAM GŁUPOTY CZY JAKOŚ TAK,A ONA NA TO ŻE MOŻE WARTO SPRÓBOWAĆ. KU.WA mam 30 lat i nie potrafię przestac się tym przejmować. Ona nie patrzy że się próbuję realizować - że kończę studia ("małe" opóźnienie),że wyszłam z bagna w którym byłam. Nawet nie wiedziała że w nim jestem w sumie.\na i dodam że mój brat jest dla niej pępkiem świata i ja muszę zrobić sto rzeczy i nie usłyszę słowa a on jedną i jest gloryfikowany\nogólnie sorry bo się użalam a takie słoneczko za oknem\ntoska przeczytałam Twój ostatni post i oczy przecieram z niedowierzania..! i wcale nie dziwię Ci się, że nie potrafisz olać tej sytuacji i się nie przejmować.. nie wiem na czym polega magiczna chęć posiadania wnuków.. że można chcieć mieć dzieci rozumiem - ale wnuki..? i w imię tego "chcenia" posuwać się tak daleko, jak Twoja mama.. wiem, że nic to Ci nie pomoże, ale współczuję Ci.. i nie chodzi tu przecież o jakieś użalanie się nad sobą/Tobą, ale po prostu o jakąś podstawową empatię.. toksyczni rodzice - a taka zdaje się być Twoja mama - rujnują życie swoim dzieciom.. dlatego ja nie chcę mieć dzieci - byłabym koszmarną matką.. odpowiadając na Twoje drugie pytanie, które mnie poniekąd zdziwiło, ponieważ wolałabym córkę. oczywiście, jakby miał to być syn, też pewnie byłoby ok., ale jeżeli mogłabym decydować, bez wahania powiedziałabym: córka\nale.. chyba nie dlatego szukasz kogoś, żeby spełnić życzenie mamy..?\nco do tematu.. wychodzę z założenia, że nie szukam dopóki nie wyjdę na względną prostą. nie chcę być dla kogoś ciężarem, nie chcę żeby ktoś znosił moje humory i dołki.. i obawiam się braku zrozumienia, a zrozumienia od bliskiej osoby chciałabym oczekiwać.. ale to kwestia radzenia sobie z samotnością.. mnie wychodzi to całkiem dobrze, ale mam supeł przyjaciół, więc nie odczuwam teraz specjalnie potrzeby realizacji w związku.. wręcz przeciwnie..\nczy rozmawiasz szczerze z mamą..? tzn. czy powiedziałaś jak bardzo jej zachowanie Cię rani..?\nmoże to naiwne pytania.. może rozmowa nic by nie zmieniła, ale może nie jest świadoma.. gorzej jeżeli jest..\nZnaleźć? No ale po co? Egoistycznie dla siebie by spełnić swoje marzenia i potrzeby? Czy ten "wartościowy " ktoś nie ma być prawa szczęśliwy? Nawet jak będzie wszystko wiedział to Twoje doły mogą go zniszczyć, może stać się taki sam jak my? Warto mu to robić ?\nJa na przykład mam czasem przebłyski, że oprócz tego, że mam nerwicę to jestem fajna\nA tak na poważnie: myślę, że wszystkie głębsze relacje międzyludzkie opierają się na wzajemnej wymianie (czułości, dobrego słowa, pocieszenia itd.). Brak tego czegoś to brak relacji: równie dobrze można żyć z jakąś inną osobą w tym samym domu, nie odzywać się do niej, mieć oddzielne półki w szafie i tylko swoją przestrzeń sprzątać totalnie ignorując obecność tej drugiej osoby.\nJa zakładam, że jeżeli ktoś wyciągnie do mnie rękę i mi pomoże, to ja potem będę w każdej chwili zdolna pomóc tej osobie i nie chodzi tu o poczucie wdzięczności z przyzwoitości (bo tak obyczaj nakazuje), ale coś z czego i sama będę czerpać przyjemność. Po prostu relacja z nerwicowcem zaczyna się od innego momentu: to jemu trzeba dużo dać, żeby zobaczyć na ile zdolny jest się on odwdzięczyć. Trochę jak kupowanie kota w worku, ale czasem warto\nCzy na ziemi są ludzie którzy widząc że nie chcesz być przytulona będą tak długo próbować że przełamią tę barierę?\ntak, sa tacy mężczyźni. mogą nawet znac Cie lepiej niz Ty sama i dlatego będą Cie przytulac nawet na siłe.\nrozmowa nic nie da.Powie zaraz że jestem stuknięta i przesadzam.Moja mama jest dziwna i myslę że to może nie przeze mnie jednak tylko po prostu tak ma.Czy to moja wina że np jak wpadam czasem do rodziców to mój ojciec się np mnie pyta czy co zjem,albo czy zrobic no nie wiem herbaty lub tp a moja mama zaraz do mnie : tak córeczce to zaproponowałeś a mi nie,albo jak mnie o coś ojciec zapyta to ona tak Ciebie pyta a nie mnie. I ogólnie mówi ze jak się wyprowadziłam to jej się z ojcem kontakty poprawiły. To fajnie ale czy to moja wina że ojciec normalnie się do mnie odnosi? Sam ucieka codziennie do Kościoła i mysle że wzieło się to z tego że nie może wytrzymać z moją mamą więc robi wszystko by jak najmniej z nią przebywać\nJa mam genialną ale jakże banalną radę.Jeżeli nie chcemy zostać wyśmiani(zdając sobie sprawę ze swoich "niedoróbek")to po prostu trzeba szukać kogoś z podobnymi "schizami".W takim układzie nie powinno być specjalnych zgrzytów.\nnie wierzę w trwałość takiego układu.. oczywiście nie chcę zbytnio generalizować, ale wydaje mi się, że część z Nas mocno koncentruje się na własnej osobie i trudno mi sobie wyobrazić aby dwoje takich ludzi było w stanie tworzyć związek.\ni.. ja przynajmniej bym chciała, aby moja połówka była zdrowa ("normalna").. może z podobnymi doświadczeniami w przeszłości (z naciskiem na "w przeszłości"), bo to może ułatwić zrozumienie, ale zdrowa..\nMoja matka tez mi gada o dziewczynie i wnukach-mimo tego,ze zna część prawdy o mojej chorobie.Co do związku 2 osób ze schizami sądzę,że to nie może się udać...ale życzę osobom będącym w takich związkach żeby im się udało\ntoska masz niesamowitą mamę :najpierw od dziecka robi ci wyrzuty co do płci i że w ogóle jesteś a po latach jakby nigdy nic postawa roszczeniowa ,że chciałaby mieć wnuki więc znowu coś z tobą jest nie tak.\nKtoś posłużył się nazwą toksyczny rodzic i ma całkowitą rację ! To twoja mama miała i ma problemy psychiczne.\nrozmowa nic nie da.Powie zaraz że jestem stuknięta i przesadzam.Moja mama jest dziwna i myslę że to może nie przeze mnie jednak tylko po prostu tak ma.\nI ogólnie mówi ze jak się wyprowadziłam to jej się z ojcem kontakty poprawiły.\nWypadałoby zapytać ojca ,czy jej się z ojcem kontakty poprawiły...\nCałe szczęście że już z mamą nie mieszkasz bo pociągnęła by cię za sobą w dół.\nMoże jakąś taktyką jest totalna olewka i omijanie tematu np: rozmawiasz z mamą tylko o przyziemnych głupotach typu jakie tanie jabłka na targu kupiłaś dziś albo jaki fajny odcinek na wspólnej oglądałaś.To może być nawet śmieszne i ją zniechęci.\nCo do znalezienia swojej drugiej połówki to niema na to dobrej recepty.Na nic się zdadzą poradniki, to poprostu loteria. W gupiej TV słyszałem kiedyś :"ale żeby wygrać trzeba grać"\nTo takie czary..., dzięki :) i pozdrawiam\nz drugiej strony tak sobie myślę ze to na maksa błędne koło bo jeśli moja mama taka jest to znaczy że pewnie jej mama taka dla niej była itd itd. I ogólnie w sumie nie jest to jej wina. Jedno wiem ja taka nie chce być!!! I mam nadzieje że to ze zdałam sobie sprawę z tego ze w naszych relacjach coś jest nie halo to już pierwszy krok do tego by w przyszłości przełamać "schemat".\nJedno wiem ja taka nie chce być!!!\nto poprostu nie będziesz !\nWłaśnie uświadomiłem sobie ,że twoja mama zrobiła twojemu bratu krzywdę skupiając tyle uwagi i relacji na niego. Gdy twoja mama odejdzie (oby była z nami jak najdłużej ) - to ty przejdziesz to jak normalny człowiek a on może popaść w doła o jakim sobie nie śniłaś,bo nagle straci coś na czym budował swój charakter. Ty wiele już wiesz o sobie i widać że liczysz tylko na siebie,dajesz rade mimo trudności -jemu wszystko się może zawalić...\nObyś szybko poznała wymarzonego faceta i nie myślała za dużo o przeszłości,której i tak nie możemy zmienić.CARPE DIEM !\ndzięki za te słowa .pozdrawiam\njednak w moim przypadku to nie tak-------to ja jestem słaba i boję się wyzwań itd ,a mój brat "przenosi góry"\nPowiem wam coś zabawnego. Kiedyś w przypływie wkurzenia na samego siebie stwierdziłem , że muszę mieć jakieś podstawy do tego by móc mówić o tym , że żadna dziewczyna mnie nie ze chce. Jako, że ciężko takie argumenty znaleźć , postanowiłem zarejestrować się na portal randkowy i doświadczalnie sprawdzić czy mi się uda. Podszedłem do tego na luzie , jak się nie uda to spoko , bo to tylko eksperyment , ale gdybym kogoś znalazł to też fajnie i byśmy się kochali :) . Byłem tam z dwa miesiące , w tym czasie rozmawiałem z kilkudziesięcioma osobami , które wydawały się być w porządku. Niestety tylko z jedną osobą udało mi się kontynuować nieco dłużej znajomość. Mimo moich usilnych starań dostałem kosza po pierwszej randce. Pod koniec za pomocą wyrafinowanego rozumowania obliczyłem , że musiałbym umówić się z setką kobiet żeby trafić na taką , która mnie zaakceptuje, czyli około 1% szans na szczęście w związku\nToż to świetny wynik, jak się zaprzesz to i 2 kobiety życia spotkasz w roku .\nPrzepraszam,muszę to napisać - przeczytałem temat: Jak znależć faceta będąc....zboczonymXD\nMyślę, że jest możliwe znalezienie takie faceta. To będzie mężczyzna o dobrym sercu, cierpliwy i kochający.\nNie wiem dokładnie czy piszesz o mężczyźnie, który miałby dopiero starać się o Twoje względy czy z którym byłabyś już w związku.\nJeśli chodzi o pierwsze - to musiałabyś mu się bardzo spodobać. A na pewno to jest możliwe. Można trafić na taką osobę, której się bardzo spodobasz.:)\nJeśli chodzi o drugie, to skoro się Tobą zauroczył i jest z Tobą w związku, to, jeśli jest dojrzały i wyrozumiały, to będzie potrafił przetrzymać te gorsze okresy.\nOdpowiadając na drugie pytanie - myślę że to czysty przypadek. Płeć tu nie gra roli i różnie rodzice traktują swoje dzieci.\nKto jest online? 0 użytkowników, 8 anonimowych, 1252 gości (Zobacz pełną listę)


Tajemnica starego pałacu (Tom 2). Milioner z Gdańska [Katarzyna Majgier] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nISBN: 9788382088670 Data wydania: 2021-08-06\nProlog Jechali w milczeniu. Pochłaniały ich własne myśli, choć wszyscy marzyli o tym samym. Chcieliby teraz być w domu i spać jeszcze w ciepłych łóżkach. Takie ponure, zimowe poranki najlepiej po prostu przespać. Niestety, na to mogą sobie pozwolić tylko zwierzęta i bardzo nieliczni ludzie. Żołnierze do nich nie należą. Samochód powoli wspinał się na wzgórze, zostawiając ślady kół w świeżym śniegu. Na szczycie majaczył ciemny zarys pałacu. Pośród bieli padającego śniegu i zimowego nieba, wydawał się ponury i złowrogi. Strzelista wieża, zwieńczona dwiema niewielkimi wieżyczkami z okrągłymi oknami, przypominała głowę jakiegoś zwierzęcia o długiej szyi, wyglądającego spomiędzy wysokich sosen i dębów niczym z gniazda. Zwierzę zdawało się wypatrywać ofiar. Im głębiej wjeżdżali pomiędzy ciemne pnie, im bliżej był ten dziwny budynek rodem ze starej powieści grozy, tym bardziej tęsknili za domem. Wspominali ciepło bijące z pieców kaflowych, zapach suszącej się przy nich bielizny, świeżego chleba i kawy, a nawet przypalonego mleka… Tak, teraz nawet przypalone mleko wydawało się miłym wspomnieniem. Gdy jest się daleko od domu, każda myśl przywołuje tęsknotę, szczególnie w niegościnnej okolicy, wśród gór pokrytych ciemnymi lasami i śniegiem, gdzie można było trafić na takie dziwaczne, odosobnione budynki. Zatrzymali się przed bramą. Była niedomknięta, ale żeby samochód mógł wjechać, należało otworzyć ją na oścież. Kierowca sięgnął do klamki auta. Zamierzał wysiąść i otworzyć bramę, ale dowódca go powstrzymał. – Wagner, ty otwórz! – nakazał siedzącemu z tyłu żołnierzowi. Najwyraźniej nie chciał tracić czasu. Ktoś mógł zobaczyć samochód. W takich sytuacjach każda minuta miała znaczenie. Wysoki, barczysty obersoldat* Wagner wysiadł i rozprostował się. Nie lubił samochodów. Nie były dostosowane do ludzi jego postury. Otworzył bramę i poszedł dalej pieszo. Nikt nie nakłaniał go, by wrócił do auta. Samochód podjechał pod frontowe wejście. – Idziemy! – zakomenderował krótko dowódca, wysiadając. – Schmidt, ty zostajesz! – nakazał szoferowi. – Patrz, czy nie będzie próbowała uciec innym wyjściem… Urwał, zanosząc się kaszlem. Zawsze tak się działo, gdy wychodził z ciepłego pomieszczenia na mroźne powietrze. Wyciągnął chusteczkę i próbował stłumić kaszel, zmierzając do pałacu. Szofer wysiadł, stanął obok samochodu i rozejrzał się. Pachniało mokrym śniegiem i dymem. Przypomniał mu się rodzinny dom w Wuppertalu. Takie zapachy unosiły się w powietrzu, gdy był dzieckiem i zimowym rankiem szedł do szkoły. Na samo wspomnienie zatęsknił za tymi czasami, gdy jego największym zmartwieniem było nieodrobione zadanie domowe czy zniszczone ubranie, o które mama zrobi awanturę. Wiele by oddał, aby wrócić do dawnych czasów. Od razu zawstydził się tych wzruszeń i odruchowo sięgnął po papierosa, ale nie wyciągnął go. Major Müller nie pozwalał im palić. Od tytoniowego dymu wzmagał się jego kaszel. Schmidtowi brakowało papierosów. Uważał, że go uspokajają, więc tylko wypatrywał okazji, gdy przełożony spuści go z oka. Teraz czekał niecierpliwie, aż jego towarzysze znikną za bramą pałacu. Obersoldat Wagner nacisnął dzwonek przy drzwiach. Odczekali chwilę, ale nikt nie otwierał. Wagner zadzwonił powtórnie, i jeszcze raz. – Uciekła? – podsunął nieśmiało. Nie nawykł do takiego niepewnego tonu. Od dziecka przerastał rówieśników i był przyzwyczajony, że nikt mu nie podskoczy. Jednak w wojsku trzeba schodzić z drogi przełożonym. Zwłaszcza takim jak major Müller. – Ktoś musiałby ją ostrzec – uciął Müller, sugerując, że przecież nikomu z wtajemniczonych coś takiego nie przyszłoby do głowy. Wagner zadzwonił jeszcze raz, po czym na znak dowódcy przestrzelił zamek. Nie był szczególnie mocny, co wręcz raziło w tak monumentalnym budynku. Od razu się rozleciał. Wagner pomyślał, że być może wystarczyłoby mocniej szarpnąć drzwi. Weszli do środka. Schmidt odprowadził ich wzrokiem, a gdy zatrzasnęła się za nimi brama pałacu, od razu zapalił papierosa. * Obersoldat – niemiecki stopień wojskowy używany w latach 1939–1945, określający szeregowego żołnierza Wehrmachtu.\nGdzie jest Ewa? Róża Niewiadomska siedziała w swoim laboratorium w pałacowej piwnicy. Patrzyła, jak środkowa część blatu stołu przechyla się w jej stronę. Pod spodem otwierał się tajny loch, w którym trzymała wehikuł czasu. Pisała list do Ewy – jedynej poza nią osoby, która wiedziała o wynalazku i potrafiła z niego korzystać… No, przynajmniej obecnie… Oficjalnie Ewa była pomocą domową. Używała zmienionego nazwiska, od kiedy kilka lat temu była zmuszona opuścić Niemcy. Róża musiała zostawić jej nowy kod otwierający loch, żeby w razie potrzeby Ewa też miała jak uciec. Nie mogła wpaść w ręce okupantów. Wraz z nią otrzymaliby wiedzę, której nie wolno było im przekazać. Od kilku lat z przerażeniem i niedowierzaniem Róża obserwowała politykę Hitlera. Teraz, w ciągu kilku miesięcy Niemcy opanowały Polskę. W dużej mierze przyczynił się do tego rozwój przemysłu i technologii. Róża doskonale to wiedziała. Od lat odmawiała współpracy z niemieckimi zakładami zbrojeniowymi, zainteresowanymi wynalazkami jej ojca. Słyszała też, co właśnie spotkało naukowców z Uniwersytetu Jagiellońskiego**. Ciągle była poruszona tym wydarzeniem. Musiała uciekać, ale przerażała ją myśl o Ewie, która przecież też dużo wiedziała, a przy tym była jeszcze taka młoda. Róża była przekonana, że uciekną razem, ale tego ranka nie spotkała Ewy. Ani nawet poprzedniego wieczora. Dziewczyna pojechała do kogoś w odwiedziny i musiała wrócić bardzo późno. Pani Genowefa, ich gospodyni i kucharka, na szczęście miała tego dnia wychodne i Róża nie musiała się o nią martwić. Miała świadomość, że pewnego dnia po nią przyjdą, ale nie spodziewała się, że stanie się to tak szybko. Widok terenowego samochodu wjeżdżającego na wzgórze kompletnie ją zaskoczył. Nie była na to przygotowana. Nie zadbała, aby mogły uciec razem z Ewą. Co więcej – dopiero co zmieniła szyfr do zamku otwierającego loch. Teraz musiała go jakoś przekazać Ewie i zastanawiała się, jak napisać tekst, żeby ewentualni intruzi, którzy znajdą list, nie zrozumieli, o co w nim chodzi. Doskonale pamiętała, że wiele lat później ten list znajdzie dwoje nastolatków i wszystko rozszyfrują. Choć od wizyty młodych podróżników w czasie minęły niemal cztery miesiące, ciągle nie mogła uwierzyć, że to zdarzyło się naprawdę… Zza drzwi doszły ją obce głosy i zrozumiała, że Niemcy weszli do pałacu. Powinna była założyć lepszy zamek. A najlepiej kilka… Wszystko zaniedbała. Na nic nie była przygotowana! Uświadamiała to sobie z rosnącym przerażeniem. Pośród męskich głosów usłyszała kobiecy. Ewa! – pomyślała i na chwilę poderwała się z krzesła. Szybko jednak usiadła z powrotem. Przede wszystkim należało ratować wehikuł czasu. Ewa na pewno coś wymyśli – próbowała się uspokoić. – Oficjalnie jest pomocą domową, nikt nie ma pojęcia, jak bardzo jest inteligentna, więc jest bezpieczna. Drżącą ręką otworzyła pióro i zaczęła pisać: Droga Ewo! Wyruszam tam, gdzie mnie nie znajdą… Pokrzykiwania dochodzące zza drzwi były coraz głośniejsze i brzmiały coraz groźniej. Wśród podniesionych męskich głosów usłyszała cichszy i spokojniejszy głos Ewy. A może tylko tak jej się wydawało? Jest bezpieczna. Jest bezpieczna – powtarzała sobie. – Muszę ochronić laboratorium. Nie mogą dostać naszych wynalazków, zwłaszcza maszyny… Z góry doszedł ją jakiś hałas. Ewa też musi uciekać – pomyślała i zastanowiła się przez chwilę. Gdybyś i Ty musiała wyjechać, klucze są tam, gdzie zwykle – napisała. Klucze! – powtórzyła w myślach. – Będą szukać prawdziwych kluczy. Tylko jak napisać o oku? Zapisała pierwszy pomysł, jaki przyszedł jej do głowy: I zadbaj, żeby moje ptaszysko nie wpatrywało się w słońce. – Ewa na pewno się domyśli – szepnęła, jakby chciała upewnić się, że tak właśnie się stanie. Coś uderzyło w drzwi prowadzące do piwnicy. Róża zerwała się na równe nogi. List, który pisała, spadł pod stół. Kobieta podbiegła do ściany. Jedną z cegieł można było wysunąć. Kiedy to zrobiła, loch powoli zaczął się zamykać. Zapaliła słabe światło nad schodami i zgasiła lampy w laboratorium, które skryło się w ciemności. Lepiej, żeby go nie zauważyli. Postanowiła udać, że to zwyczajna piwnica, w której przechowuje się zapasy żywności i stare graty, jak wszędzie. Przez chwilę się wahała. Powinnam chronić laboratorium – podpowiadał jej zdrowy rozsądek. Ale Róża miała także uczucia, a one nakazywały jej chronić Ewę. ** Sonderaktion Krakau – niemiecka akcja pacyfikacyjna skierowana przeciwko polskiemu środowisku naukowemu, przeprowadzona 6 listopada 1939 roku w Krakowie. Aresztowano wówczas 184 osoby, głównie profesorów i wykładowców Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także Akademii Górniczej. Uwięzieni zostali w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen. Spośród aresztowanych część więźniów zmarła na skutek ciężkich warunków obozowych lub została zamordowana.\nPoszukiwana Odczekała, aż loch się zamknie i zniknie pod złożonym blatem stołu, i ruszyła z kluczami po schodkach do wyjścia z piwnicy. Drżącymi rękami zaczęła otwierać trzy zamki. Te, które strzegły drzwi do piwnicy, były naprawdę solidne. Takie właśnie powinny być w bramie! – wyrzucała sobie. Najpierw zobaczyła słusznej postury żołnierza w watowanej kurtce. Nie sposób było go nie dostrzec. Niemal wypełniał sobą wejście. Wydawał się zaskoczony jej widokiem. Później zauważyła stojącego nieopodal oficera w długim skórzanym płaszczu. Następnie jej wzrok padł na kobietę w futrze, która odezwała się jako pierwsza. – Czy pani jest w domu? – spytała po niemiecku. Potężny Niemiec może był nieco zaskoczony, ale na pewno nie tak, jak Róża. Rozglądała się wokół z niedowierzaniem. Opuściła piwnicę, by ratować Ewę, tymczasem Ewy w ogóle tu nie było! Głos, który wzięła za jej, należał do blondynki w futrze, która powtórzyła: – Czy – pani – jest – w domu? Najwyraźniej podejrzewała, że Róża jej nie rozumie. Co więcej: pytała o „panią”, więc najprawdopodobniej nie poznała jej. Tak jak towarzyszący jej żołnierze. Nie wiedzieli, kim jest! Pewnie nie mieli pojęcia, jak wygląda. I, zdaje się, wzięli ją za służącą. Zdarzyło się to Róży nie pierwszy raz. No cóż… najwyraźniej nie wyglądała na panią pałacu. Wcześniej uważała takie pomyłki za zabawne. Teraz okazało się, że to może być bardzo pożyteczne. Wręcz zbawienne! – Pani – powtórzyła, udając dumę z tego, że przyswoiła niemieckie słowo. – Pani… – pokazała gestem w kierunku wyjścia. – Miasto! – powtórzyła, jakby z trudem przypominając sobie, że zna jeszcze takie słowo w tym obcym języku. – Pani jest w mieście? – upewniła się blondynka w futrze. – Pani miasto – powtórzyła Róża, przybierając niezbyt inteligentny wyraz twarzy. – Pojechałaby do miasta tak wcześnie? – nie dowierzał oficer w długim płaszczu. Róża popatrzyła na niego tępym wzrokiem. Nie mogli się domyślić, że ich rozumie. – To całkiem podobne do niej – odezwała się kobieta w futrze. – Jak coś ją zajmie, potrafi siedzieć przez całą noc albo wstać przed świtem. Róża zastanowiła się, skąd ta obca kobieta tyle o niej wie. Czyżby się znały? Całkiem możliwe. Ta Niemka kogoś jej przypominała… – Ewa zawsze taka była – dorzuciła tymczasem blondynka. Teraz Róża nie musiała już udawać, że nic nie rozumie. Choć biegle znała niemiecki, nie miała pojęcia, o czym rozmawiają intruzi. – Możliwe, że jest w mieście – zgodził się oficer. – Ale możliwe, że ukrywa się gdzieś tutaj… – urwał, zanosząc się kaszlem, i sięgnął po chusteczkę. – Przydałby się tłumacz – westchnęła jego towarzyszka. Kiedy odwróciła się bokiem, jej twarz znów wydała się Róży znajoma. Rosły żołnierz wyglądał, jakby się wahał, co zrobić. Najwyraźniej czekał, aż jego dowódca przestanie kaszleć i wyda rozkazy. Róża tymczasem nabrała pewności, że to nie po nią przybyli. Nie tylko jej nie rozpoznali – w ogóle ich nie interesowała! Szukali Ewy. Tylko skąd, na litość boską, wiedzieli, gdzie jej szukać?! Ktoś musiał ją wydać – pomyślała Róża i zrozumiała, że tak czy owak, ona też powinna uciec. Jeśli teraz ją zatrzymają, wkrótce dowiedzą się, kim jest. Spojrzała na blondynkę i uśmiechnęła się przepraszająco, pokazując na migi, że coś myje, a następnie wskazała wejście do piwnicy. Chyba dostatecznie wyraźnie dała do zrozumienia, że tam sprząta? Intruzi spojrzeli na siebie. Wykorzystując chwilę ich nieuwagi, szybko otworzyła drzwi do piwnicy i zamknęła je za sobą, zanim dopadł do nich wysoki żołnierz. Zdążyła przekręcić pierwszy klucz, gdy naparł na drzwi. Uderzał w nie, kiedy przekręcała kolejny klucz, po czym doszły ją słowa dowódcy: – Nie strzelaj! Lepiej mieć ją żywą! Słyszała, że podchodzi do drzwi. Zamknęła więc także trzeci zamek. – Wygląda na to, że nie tak łatwo znaleźć pani przyjaciółkę, panno von Brandt – dorzucił oficer. – A może ktoś ją ostrzegł? Von Brandt? – Zastanowiła się Róża. – Kto to może być? Szybko otworzyła loch, korzystając z mechanizmu awaryjnego. Jedna z płytek na podłodze pozwalała odblokować wejście powtórnie w ciągu pół godziny od zamknięcia. Czekała, aż podłoga się rozsunie, nadal usiłując sobie przypomnieć, skąd może znać blondynkę w futrze. Nic nie przychodziło jej do głowy.\nStrażniczka tajemnicy Słońce było już wysoko, gdy Magda obudziła się w swojej pałacowej komnacie. Pomyślała, że wolałaby obudzić się w starym mieszkaniu, w niewielkim pokoiku, który dzieliła z denerwującym bratem. Żeby wszystko to, co wydarzyło się w ciągu ostatnich miesięcy, okazało się snem. Uważnie przyjrzała się swojemu obecnemu pokojowi: sztukaterie na suficie, zasłony, komputer, ubrania pozostawione na krześle… Wyglądało na to, że wszystko jest na swoim miejscu. Mimo to nie czuła się przekonana. Wstała i zaczęła wszystko dokładnie oglądać i sprawdzać. Od dwóch dni głównie tym się zajmowała. Nieustannie upewniała się, czy wszystko jest na miejscu i nic się nie zmieniło. Jej dziwne zachowanie zaczynało zwracać uwagę innych osób. – Co tak patrzysz? – spytała poprzedniego wieczora mama, kiedy Magda sprawdzała, czy na pewno nic nie zmieniło się w jej wyglądzie. – Tak… patrzę na twoje kolczyki… – Tylko to przyszło Magdzie do głowy, choć miała wrażenie, że podobnie odpowiedziała kilka godzin wcześniej. – Aż tak ci się podobają? – uśmiechnęła się mama. – Myślę, że te są dla ciebie zbyt dorosłe, ale… jutro pojedziemy do miasta. Zajrzymy do salonu kosmetycznego i do jubilera – dodała z uśmiechem. – Kupimy ci piękne, dziewczęce kolczyki. – Nie, nie! – zaprotestowała Magda. Wolała nie opuszczać pałacu. Bała się, że ktoś może odkryć jego tajemnicę. – Nie bój się, przekłuwanie uszu nie boli! – pocieszyła ją mama. – Teraz mają świetny sprzęt. Będziesz mieć kolczyki, o jakich inne dziewczynki mogą tylko pomarzyć! – Ale ja nie chcę kolczyków! Chodziło mi o to, że… te mają ładny kolor… – plątała się Magda. Dwa dni temu wróciła z podróży w czasie, która pozwoliła jej zrozumieć, jak łatwo można zmienić teraźniejszość, przenosząc się w przeszłość. Ciągle obawiała się, że to, co zrobiła przed drugą wojną światową, wpłynęło na czasy, w których żyje obecnie. Świadomość tego, jak wiele można zmienić choćby całkiem przypadkowym, drobnym działaniem, zapierała jej dech. Nieustannie wszystko sprawdzała i oglądała. Na wszelki wypadek wolała też mieć oko na drzwi do piwnicy, a przynajmniej co jakiś czas upewniać się, czy na pewno nikt tam nie wszedł. Przez te dwa dni rodzice na szczęście nie wspominali o piwnicy. Wyglądało na to, że pochłonięci nowym życiem, zapomnieli o swoich planach wobec tego pomieszczenia. Pracująca dla nich obsługa pałacu: kamerdyner, pokojówki, kucharki i ochroniarze, również nie interesowała się piwnicą. Jednak w każdej chwili ktoś mógł tam zajrzeć… Owszem, wehikuł był świetnie schowany w dodatkowym lochu pod posadzką piwnicy, o którego istnieniu nikt nie wiedział, ale… ona i Wiktor z sąsiedztwa jednak się dowiedzieli…Jeśli dwojgu nastolatkom udało się dotrzeć do wehikułu, każdy mógł to zrobić. Myślała o tym, myjąc się w swojej własnej, eleganckiej łazience i wkładając „niedzisiejszą” sukienkę, jaką sprawiła jej mama. Do niedawna zastanawiała się, skąd weźmie normalne ubrania, kiedy wakacje się skończą i trzeba będzie pójść do szkoły. I jak przekonać rodziców, żeby wysłali ją do zwyczajnej szkoły w okolicy, gdzie będzie prowadzić zwyczajne życie zwyczajnej dwunastolatki. Teraz jednak szkoła, ubrania i życie codzienne zeszły na tak daleki plan, że w ogóle o nich nie myślała. Przytłaczała ją odpowiedzialność za teraźniejszość, przyszłość i wehikuł. Poprzedniej nocy prawie w ogóle nie spała i aż cztery razy wykradała się z pokoju, aby pójść do holu i sprawdzić, w którą stronę patrzy marmurowy bazyliszek na kominku. Jedyne oko potwora stanowiło tajny klucz do zamka strzegącego loch. Magda dobrze wiedziała, że jeśli ktoś to odkryje, domyśli się, że w pałacu coś schowano, i zacznie tego szukać. I w końcu znajdzie wehikuł. Nie chciała do tego dopuścić. Ostatniej nocy zmógł ją sen i od wczorajszego wieczora nie sprawdziła kominka i drzwi piwnicy. Pospiesznie się ubrała i pobiegła do holu. Jednooki bazyliszek patrzył na przeciwległą ścianę, a stylizowane liście poniżej wyglądały jak zwykła ozdoba kominka. Na pewno nikomu nie przyszłoby do głowy, że skrywają jakąś tajemnicę – przekonywała się Magda. – Co tak stoisz? – spytał tato. – Chodź na śniadanie! Sam dopiero podążał do jadalni, gdzie siedziała już mama z ilustrowanym magazynem w ręku. – Popatrz, dziecko! – Podsunęła Magdzie okładkę, z której uśmiechały się jakaś kobieta z nastoletnią córką. Obie miały na sobie wieczorowe suknie i wyglądały w nich, jakby wybierały się na bal przebierańców. – Musimy sprawić sobie takie sukienki! I takie zdjęcie na okładce! – dodała z uśmiechem, który jednak zaraz znikł z jej twarzy. – Nie wiem, po prostu nie wiem, dlaczego nikt jeszcze o nas nie napisał… – jęknęła. To ostatnio był jej największy problem. – Takie pieniądze! Takie życie! – wzdychała, wpatrując się z nieukrywaną dumą w chrupiące pieczywo na srebrnych paterach. – I co? I nic! Żadnych mediów! Żadnych zdjęć, okładek, wywiadów… – Wszystko przyjdzie z czasem – uspokoił ją mąż. – Teraz są wakacje. Sezon ogórkowy. Ludzie na urlopach i nic się nie dzieje, więc gazety piszą o bzdurach! Trzeba poczekać, aż dziennikarze wrócą do pracy. Wtedy zaczną o nas pisać. Zwłaszcza kiedy dowiedzą się, że bywa u nas minister i inne ważne osoby… – Minister… osoby… – mruknęła jego żona. – Nawet jeśli rzeczywiście zaczną u nas bywać, to co z tego, skoro świat nie będzie o tym wiedział? Lubiła wyobrażać sobie koleżanki z dawnej pracy czytające w kolorowych magazynach o jej bajkowym nowym życiu. Chciała, żeby zobaczyły, jak daleko zaszła – bo swoją wygraną w grze losowej traktowała jak ważne osiągnięcie. Zależało jej, żeby zobaczyły, jak mieszka w pałacu, w którym ma prawdziwe antyki, srebra, porcelanę i marmury. Jednak nie zaprosiłaby ich w odwiedziny. Uważała, że teraz należą do różnych sfer i nie wypada się z nimi zadawać. Wolała, aby o niej czytały, oglądały w telewizji, pokazywały swoim bliskim, chwaląc się, że ją znały. Pani Czereśniak miała silne poczucie hierarchii społecznej. Była przekonana o wyższości bogatych ludzi nad „zwykłymi”, a tych „zwykłych” nad biednymi. W „dawnym życiu”, jak nazywała czasy przed wielką wygraną, gdy była urzędniczką, uzależniała swój stosunek do interesantów od tego, do jakiej grupy społecznej jej zdaniem należeli. Tych, których uważała za lepszych od siebie, obsługiwała szybko i uprzejmie, ale jeśli ktoś wydał jej się od niej gorszy – nie mógł liczyć na dobre traktowanie. Tymczasem jej mąż spojrzał na monumentalny zegar. – Już prawie jedenasta! – zauważył zaskoczony. Przez całe lata wstawali o szóstej. Wystarczyło kilka tygodni, by przestali opuszczać łóżko przed dziesiątą. Wylegiwali się coraz dłużej. Panu Czereśniakowi ciągle wydawało się to pewnego rodzaju występkiem. Uważał wczesne wstawanie za przejaw siły i dyscypliny. Prawdziwy mężczyzna powinien wcześnie wstawać – myślał. Wstydziłby się przyznać do takiego trybu życia, jaki prowadził obecnie. – O której musimy wyjechać? – spytała jego żona. – Samolot przylatuje zaraz po pierwszej – przypomniał pan Czereśniak. – Wystarczy, jeśli wyjedziemy około dwunastej. – Zadysponuj, żeby na dwunastą samochód był gotowy. – Zadysponuj? – mruknęła Magda. To, co wyprawiali rodzice, było żenujące. Udawali milionerów z brazylijskiego serialu. Owszem, byli teraz milionerami, ale nie z takiego serialu! Magda miała poczucie, że pokojówki, szofer, kamerdyner i kucharka śmieją się za plecami z ich tonu i sposobu „zarządzania służbą”. Niemal automatycznie zjadła dwa drożdżowe rogaliki i popiła je mlekiem, po czym wstała od stołu, żeby sprawdzić, czy na pewno nikt nie wszedł do piwnicy i nie odkrył tajemnicy bazyliszka. – Magda! – zawołała mama. – Czy ty się dziś czesałaś? – Tak – bąknęła, choć nie była tego pewna. – Uczesz się jeszcze raz! – nakazała córce. Zanim dotarła do pokoju, Magda zapomniała o tym poleceniu. Najważniejsze, że drzwi do piwnicy były zamknięte, a zamki ukryte w kominku – nieruszone.\nArnold wraca W ciągu ostatnich dwóch dni wszystko wokół Magdy było dokładnie takie, jak przed podróżą w czasie. Powinno ją to uspokoić, ale obawiała się, że jeszcze nie odkryła tego, co uległo zmianie. Pamiętała, co zastali z Wiktorem po pierwszej podróży w czasie – zupełnie inny świat. Sądziła, że teraz też coś musiało się zmienić, ale jak dotąd nie znalazła niczego takiego. Wszystko było zdumiewająco niezmienione. Chwilami zaczynała więc wątpić w całą tę przygodę. Może to mi się tylko śniło? – zastanawiała się. – W książkach często tak się dzieje. Postanowiła się upewnić, pytając Wiktora. Jeśli to wszystko rzeczywiście się wydarzyło, on też będzie to pamiętał. Włączyła komputer, żeby napisać do niego, ale przyszło jej do głowy, że jeśli ktoś przeczyta ich korespondencję, pozna tajemnicę wehikułu. Napisała więc tylko: Masz czas? Możemy się spotkać? Wysłała mail i od razu tego pożałowała. Nie chciała wychodzić z pałacu. Bała się na dłuższy czas stracić z oczu kominek i drzwi piwnicy. Tymczasem jej rodzicom niezbyt się podobało, kiedy Wiktor do nich przychodził. Odkąd dowiedzieli się, że jest synem lekarki, tolerowali go, ale woleliby, żeby Magda przyjaźniła się z „takimi jak ona” – jak to określiła pani Czereśniak, co dziewczyna skwitowała pytaniem: – Takimi, którzy też wygrali dużo pieniędzy w grze losowej? Mamie się to nie spodobało. Wyszła na balkon i spojrzała na wzgórze. Żałowała, że nie zapamiętała szczegółów przed podróżą w czasie. Teraz miałaby pewność, że nic się nie zmieniło… Obeszła i obejrzała po raz kolejny pokój, po czym popędziła do holu sprawdzić, czy tam też wszystko jest w porządku. – Dziecko drogie, mówiłam ci, żebyś się uczesała! – zawołała na jej widok mama. – Zaraz to zrobię! – obiecała Magda. Pani Czereśniak przyjrzała się córce. Czemu tak bardzo się od niej różni? Ona od najmłodszych lat była elegantką. Magda w ogóle nie interesowała się modą i nawet teraz, gdy matka zaopatrzyła ją w eleganckie, pastelowe sukienki, nosiła je bez wdzięku. – Pójdziemy do fryzjera – zdecydowała. – Zrobi coś z tymi twoimi włosami, a potem wstąpimy przekłuć ci uszy i… – Nie, nie, nie! – zaprotestowała Magda. – Naprawdę nie chcę mieć kolczyków, a włosy… Włosy zapuszczam! – zawołała nerwowo. – Już idę się uczesać! – Pospiesz się, bo za chwilę jedziemy. – Dokąd jedziecie? – zdziwiła się. Pani Czereśniak przewróciła oczami. – Ty też jedziesz! – uświadomiła córce. – Wszyscy jedziemy po twojego brata. Wraca dziś z obozu. Zapomniałaś? Co się z tobą dzieje, dziecko? Trudno odpowiedzieć na takie pytanie. Magda była tak pochłonięta niedawną przygodą, że powrót Arnolda umknął jej uwadze. – Ja… – zaczęła, zerkając w stronę wejścia do piwnicy, a następnie na kominek. – Ja… zostanę w domu… – Dlaczego? – Bo… znowu boli mnie gardło – skłamała. – Znowu? – Mama przyłożyła jej rękę do czoła. – Nie masz gorączki – orzekła. – Musi obejrzeć cię jakiś lekarz. – Mama Wiktora jest lekarką – przypomniała jej Magda. – Zadysponuję, żeby Jan się tym zajął – oznajmiła pani Czereśniak, odchodząc. Magda nie była pewna, czy to oznacza, że zbada ją mama Wiktora, ale uznała, że prawdopodobnie może zostać w domu, i pobiegła do swojego pokoju. Po drodze jeszcze raz rzuciła okiem na bazyliszka i wejście do piwnicy.\nŚciany mają uszy Rozdział dostępny w pełnej wersji\nCo się stało z Różą? Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNa cmentarzu Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNowe plany Arnolda Rozdział dostępny w pełnej wersji\nTak żyją milionerzy Rozdział dostępny w pełnej wersji\nCzarne owce Rozdział dostępny w pełnej wersji\nJanuary Trzmiel junior Rozdział dostępny w pełnej wersji\nŚrodki ostrożności Rozdział dostępny w pełnej wersji\nTrzmiel w pałacu Rozdział dostępny w pełnej wersji\nRodzinne tajemnice Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNieznajomi w pociągu Rozdział dostępny w pełnej wersji\nSamotny bogaty chłopiec Rozdział dostępny w pełnej wersji\nKorba Rozdział dostępny w pełnej wersji\nTurystka Rozdział dostępny w pełnej wersji\nW pałacu szukają pracowników Rozdział dostępny w pełnej wersji\nIle wie Wiktor? Rozdział dostępny w pełnej wersji\nBezpieczeństwo Trzmiela Rozdział dostępny w pełnej wersji\nKolejni kandydaci Rozdział dostępny w pełnej wersji\nKonserwator z Warszawy Rozdział dostępny w pełnej wersji\nLokatorka Rozdział dostępny w pełnej wersji\nIntuicja Trzmiela Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNiezwykłe zdolności Rozdział dostępny w pełnej wersji\nGuwernantki i haker Rozdział dostępny w pełnej wersji\nPodejrzani Rozdział dostępny w pełnej wersji\nCo spotkało Zosię? Rozdział dostępny w pełnej wersji\nOchroniarz Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNotatki na marginesach Rozdział dostępny w pełnej wersji\nIntruzi w piwnicy Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNarada na spacerze Rozdział dostępny w pełnej wersji\nPałac pełen tajemnic Rozdział dostępny w pełnej wersji\nPani Czereśniak zatrudnia eksperta Rozdział dostępny w pełnej wersji\nW pubie Rozdział dostępny w pełnej wersji\nTrzmiel na tropie Rozdział dostępny w pełnej wersji\nAmbicje pani Czereśniak Rozdział dostępny w pełnej wersji\nZnajoma twarz Rozdział dostępny w pełnej wersji\nNa wieży Rozdział dostępny w pełnej wersji\nZasada Kerckhoffsa i nowy mieszkaniec Rozdział dostępny w pełnej wersji\nMagda i Trzmiel Rozdział dostępny w pełnej wersji\nPanna von Brandt Rozdział dostępny w pełnej wersji\nPożar Rozdział dostępny w pełnej wersji\nKatarzyna Majgier Milioner z Gdańska z serii: Tajemnice starego pałacu, tom II © by Katarzyna Majgier © by Wydawnictwo Literatura Okładka: Monika Pollak Redakcja: Agnieszka Hałubiec Korekta i skład: Lidia Kowalczyk, Joanna Pijewska Wydanie I w Wydawnictwie Literatura Łódź 2021 ISBN 978-83-8208-867-0 Wydawnictwo Literatura 91-334 Łódź, ul. Srebrna 41 handlowy@wydawnictwoliteratura.pl tel. (42) 630-23-81 www.wydawnictwoliteratura.pl Na zlecenie Woblink woblink.com plik przygotowała Angelika Kuler-Duchnik\nTajemnica starego pałacu (Tom 2). Milioner z Gdańska\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Tajemnica_starego_palacu__Tom_2___Milioner_z_Gdanska-ebookRO/p00661152i006" target="_blank" title="Tajemnica starego pałacu (Tom 2). Milioner z Gdańska [Katarzyna Majgier] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Tajemnica starego pałacu (Tom 2). Milioner z Gdańska [Katarzyna Majgier] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


» Jak wybrać fotelik samochodowy dla dziecka?\nDodano: 28-01-2017 w kategorii: foteliki samochodowe autor: gadzetydzieciece.pl\nFotelik samochodowy dla noworodka, to jeden z niezbędnych elementów podczas szykowania wyprawki. Większość z nas ma samochody i często z nich korzysta podczas przemieszczania się. Zgodnie z obowiązującymi przepisami każde dziecko, które nie przekroczyło 150 cm musi jeździć w foteliku.\nFoteliki samochodowe dzielone są ze względu na wagę dziecka. Dostępne grupy fotelików samochodowych to:\nPierwszy fotelik dla niemowlaka z grupy 0-13 kg powinien być dobry do pierwszych urodzin, jeżeli maluch podczas urodzin ważył 3,6 kg. Później dziecko robi się za wysokie, żeby w nim się mieścić i czuć się komfortowo podczas jazdy.\nJeżeli chcemy, żeby pierwszy fotelik wystarczył na dłużej możemy wybrać fotelik z przedziału 0-25 kg. Taki fotelik powinien wystarczyć dla dziecka na długo.\nFotelik dla noworodka powinien posiadać funkcję rozkładania do pozycji leżącej, w jakiej dziecko powinno podróżować. Niektóre fotelik mogą dodatkowo pełnić funkcję kołyski i leżaczka (np. Fotelik samochodowy ASX)\nPowinien posiadać wkładkę redukcyjną dla noworodków, która wypełnia i zmniejsza przestrzeń w foteliku. Dzięki specjalnej wkładce niemowlę nie jest nadmiernie wygięte, a główka jest odpowiednio podtrzymywana z każdej strony, chroni to dziecko przed urazami podczas jazdy.\nFotelik dla niemowlaka powinien być wyposażony w pięciopunktowe pasy bezpieczeństwa. Takie pasy można dowolnie regulować niezależnie do wagi i wzrostu dziecka oraz ilości ubrań, które ma na sobie. Pasy pięciopunktowe są najbezpieczniejsze w razie wypadku (takie pasy posiada Fotelik Samochodowy BSX).\nFotelik musi mieć możliwość montażu tyłem do kierunku jazdy, ponieważ niemowlęta mogą podróżować tylko w ten sposób.\nOd kiedy dziecko można wozić przodem do kierunku jazdy?\nDziecko można wozić w foteliku przodem do kierunku jazdy jak przekroczy wagę 13 kg.\nNiektóre foteliki posiadają ISOFIX. Co to jest ISOFIX?\nISOFIX jest to system montażu gwarantujący najwyższą ochronę dziecka podczas podróży. Stał się międzynarodowym standardem dla wszystkich producentów samochodów i fotelików dziecięcych.\nISOFIX jest mocnym zaczepem ze znormalizowanymi punktami mocowania do stabilnego montażu fotelika. Ta technika mocowania ogranicza do minimum błędy montażowe. Pozwala na szybkie i sprawne zamontowanie fotelika dziecięcego w samochodzie bez użycia pasów bezpieczeństwa. System ISOFIX posiadają np. foteliki samochodowe LEXUS lub foteliki ZSX\nCo oznacza homologacja wg ECE R44-03 lub ECE R44-04?\nEuropejski Certyfikat Bezpieczeństwa ECE R44-03 oznacza zgodność wyrobu z obowiązującymi obecnie wymaganiami technicznymi w Europie. Fotelik samochodowy posiadający tę homologację spełnia wymagania określone w powyższym standardzie.\nJeżeli dziecko będzie dużo podróżowało zdecyduj się na zakup droższego fotelika, który spełnia najwyższe normy. Pamiętaj: wybierając fotelik samochodowy nie kieruj się ceną, a stopniem ochrony zdrowia i życia dziecka!


Porno czy Netflix - co wybierają goście hotelowi? - Antyradio.pl\nW hotelach króluje porno czy Netflix?\nWynajmujesz pokój w hotelu, w którym jest telewizor. Co wybierasz - jakiś film na Netflixie czy też może spędzenie wieczoru przy oglądaniu porno?\nfoto: CWT/Splash News/East News + materiały prasowe\nCo prawda poniższe wyliczenia nie obejmują polskich hoteli, ale daje to wgląd w to jakie treści wybierają bywalcy amerykańskich pokoi do wynajęcia. A w takich oprócz podstawowego pakietu telewizyjnego można znaleźć usługę filmów na żądanie, a także zamówienia czegoś z listy produkcji wyłącznie dla dorosłych.\nByć może wielu to zdziwi, ale osoby wybierające porno znajdują się w mniejszości. Ten trend sprawił, że część hoteli zaczęło zastępować pakiety z filmami dla dorosłych możliwością skorzystania z serwisów streamingowym takich jak Netflix. Nowy raport sporządzony przez firmę Enseo wskazuje, że korzystanie z Netflixa w pokojach hotelowych zaczęło przewyższać konsumpcję filmów dla dorosłych.\nOkazuje się, że z płatnych platform VOD podczas pobytu w hotelu korzysta zaledwie ok. 1% gości. Ci, którzy się już na to decydują w 90% przypadków wybierają treści dla dorosłych. Zgoła inaczej wygląda sytuacja w hotelach. gdzie goście mogą korzystać z zasobów Netflixa. Wówczas odsetek osób decydujących się na wyłożenie swoich pieniędzy na usługę wzrasta do 40% chętnych.\nPrzeprowadzone badania wykazały także, że osoby, które decydują się skorzystać z usług Netflixa spędzają w serwisie około 90 minut. Oznacza to, że platforma bardzo ich angażuje, bo wiadomościom telewizyjnym i transmisjom sportowym poświęcają już tylko niecały kwadrans, a dokładniej zaledwie 14 minut.\nAmerykańska firma Enseo zajmuje się dystrybucją aplikacji Netflix w krajach, w których serwis jest dostępny. Goście hotelowi nie muszą płacić za korzystanie z Internetu w celu uzyskania dostępu do usług. Kiedy klient się wymelduje, Netflix automatycznie spowoduje, że jego konto zostanie usunięte z urządzenia.\nHotele coraz częściej decydują się na postawienie na Netflixa - ten jest obecny w ponad 100 tysiącach obiektów. Jest to pójście za potrzebami swoich klientów, choć niektórzy hotelarze wolą usprawnić swoją ofertę w sektorze porno oferując m.in. doświadczenia typu virtual reality. Zanurzyć się w Wirtualną Rzeczywistość typu XXX można już dzięki urządzeniu pozwalającemu na dzielenie czułości przez kochanków znajdujących się w zupełnie innych miejscach.


Jak rozpoznać przepuklinę i czym się objawia? Dowiedz się komu grozi - Zdrowy-Styl-Zycia.pl\nJak rozpoznać przepuklinę i czym się objawia? Dowiedz się komu grozi\nRedakcja - 16 października 2020 22 września 2020\nPrzepuklina to nic innego jak tylko patologiczne uwypuklenie pewnej konkretnej jamy ciała. Występuje szczególnie często w przypadkach, kiedy pacjent ma osłabione partie brzuszne. Podpowiadamy, jakie rodzaje przepukliny występują u człowieka oraz jakie są ich objawy i kiedy warto zgłosić się do lekarza.\nPrzepukliną nazywamy wybrzuszenie, które pojawia się najczęściej na osłabionych partiach brzucha. Spowodowana jest przesuwaniem się narządów wewnętrznych. Ludzie cierpią najczęściej na przepukliny:\nRozpoznanie przepukliny nie jest trudne. Najczęściej jest ona wyczuwalna w dotyku, bardzo często można także dostrzec ją gołym okiem.\nSkąd wiadomo, że mamy do czynienia z przepukliną?\nPrzepuklina to przypadłość, której objawy są bardzo swoiste i zawsze takie same. Właśnie dlatego jest chorobą którą bardzo łatwo rozpozna nawet lekarz pierwszego kontaktu. Głównym objawem przepukliny jest miękki przesuwny guz, który w dotyku sprawia piekący ból i dyskomfort. Ból pojawia się także w momencie napinania mięśni. Nasila się podczas wykonywania ciężkich prac fizycznych, podnoszenia ciężkich przedmiotów, a nawet mocniejszego kaszlenia.\nJeżeli zauważymy u siebie zespół wymienionych powyżej objawów, powinniśmy jak najszybciej odwiedzić lekarza pierwszej kontaktu. To właśnie on będzie w stanie ustalić jakie rodzaj przepukliny pojawił się w naszym ciele oraz jakie leczenie będzie najbardziej odpowiednie w tym przypadku.\nJakie są rodzaje przepukliny?\nPrzepuklina to bardzo specyficzny rodzaj przypadłości, który można bardzo łatwo zdiagnozować. Warto jednak pamiętać, że nie istnieje tylko jeden rodzaj przepukliny. Możemy cierpieć na wiele różnorodnych przepuklin brzusznych. Spośród nich wymienić możemy między innymi:\nprzepuklina udowa – wyczuwalna w górnej części uda, najczęściej występuje u kobiet,\nprzepuklina pachwinowa – boczna oraz przyśrodkowa, pojawia się w okolicach pachwiny,\nprzepuklina pępowinowa – to wada anatomiczna, która pojawia się u niektórych niemowląt i polega na delikatnym uwypukleniu żołądka i wątroby,\nprzepuklina Richtera – rodzaj przepukliny uwięźniętej, która związana jest jest z przepuklinami udowymi,\nprzepuklina okołostomijna – jej nazwa pochodzi od zabiegu stomii, ponieważ to po nim najczęściej się pojawia. Może jednak występować także po innych operacjach,\nprzepuklina kresy białej – mały guzek, który pojawia się w po-środkowej linii ciała.\nRodzaje przepuklin możemy podzielić także na nabyte i wrodzone oraz na wewnętrzne i zewnętrzne.\nW jaki sposób tworzy się przepuklina?\nTo w jaki sposób powstaje przepuklina zależne jest od wielu czynników. Główną tego przyczyną są jednak zazwyczaj słabe mięśnie powłok brzusznych oraz dysproporcja mięśniowa. Do powstawania guzków przyczynia się także wysokie ciśnienie w jamie brzusznej. Może ono pojawić się podczas nadmiernego wysiłku fizycznego. Czasami może chodzić o podnoszenie ciężarów a czasami o załatwianie potrzeb fizjologicznych a nawet bardzo mocny kaszel.\nWiele osób zastanawia się jak leczyć przepuklinę. Najczęściej jedyną drogą jest operacja wykonywana metodą endoskopową lub laparoskopową. Zwykle jednak wybiera się operację otwartą. Warto jednak zdawać sobie sprawę z tego, że żaden zabieg nie jest w stanie zagwarantować nam tego, że przepuklina nigdy więcej już się nie pojawi.\nPo wykonaniu zabiegu pacjenci mają zalecenie unikania aktywności fizycznej przez okres nawet do dwóch tygodni. Zabieg może być wykonany zarówno w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i prywatnie. Warto jednak mieć świadomość tego, ze na operację wykonaną na NFZ będziemy musieli zaczekać przynajmniej kilka miesięcy. Oczywiście nie zapłacimy za niego ani grosza, oczekiwanie może jedna nie służyć naszemu zdrowiu i kondycji.\nA. Ścierski: Przepukliny pachwinowe i udowe u dorosłych. Bielsko Biała: α-Medica Press, 2011.\nZestaw do robienia paznokci – dlaczego warto w niego zainwestować?\nCzym objawia się piasek w nerkach i jakie są jego przyczyny? W przypadku prawidłowo funkcjonującego układu moczowego, substancje chemiczne zawarte w moczu, występują w formie rozpuszczonej.…


Formacje świecowe. 1. Pojedyncze świece. Młot - PDF\nDownload "Formacje świecowe. 1. Pojedyncze świece. Młot"\n1 Formacje świecowe W tym artykule przybliżone zostaną najpopularniejsze formacje spotykane na wykresie świecowym. Tak jak każda pojedyncza świeca ma swoje znaczenie, także ich kombinacje bardzo dużo mówią o rynku i są przydatne w przewidywaniu ruchów cen. Jak pisze S. Nison: psychologia uczestników rynku, stan równowagi podaży i popytu oraz stosunek sił między kupującymi a sprzedającymi wszystko to znajduje swój wyraz bądź w pojedynczej świecy, bądź w ich kombinacji 1. Jak zatem wyglądają takie formacje? 1. Pojedyncze świece Młot Jest to formacja zwiastująca odwrócenie się trendu ze spadkowego na wzrostowy. Składa się z długiego dolnego cienia, a korpus świecy jest niewielki. Cena otwarcia może być zarówno większa od ceny zamknięcia (ciemny korpus) jak mniejsza (biały korpus), może być też równa (ważka doji). Najważniejsza jest niewielka odległość między tymi cenami. Aby formacja była skuteczna powinna pojawić się po dłuższym trendzie spadkowym, gdy rynek jest wyprzedany. Długi cień pokazuje, że dno jest niedaleko cena, która spadła nisko, aktywowała kupujących, którzy doprowadzili do jej wzrostu. Rys: EUR/GBP, wykres dzienny, formacja młota potwierdza poziom wsparcia. 1 Nison S. Świece i inne japońskie techniki analizowania wykresów, WIG-Press, Warszawa 1996\n2 Razem z formacjami świecowymi warto stosować inne narzędzia analizy technicznej dla potwierdzenia sygnałów. Na powyższym rysunku widać kombinację formacji młota oraz poziomu wsparcia. Można też dostrzec potrójne dno. Łącznie wszystkie trzy sygnały pokazały odwrócenie trendu w lutym. Stawianie zleceń Rys: poprzednia sytuacja w przybliżeniu Są dwa sposoby: można użyć zlecenia buy limit w połowie cienia albo buy stop tuż nad ceną maksymalną młota (niebieskie strzałki). Zlecenie stoploss powinno być umieszczone poniżej ceny minimalnej tej świeczki (czerwona linia). Wisielec Wisielec jest formacją pojawiającą się na szczytach cenowych i zwiastującą zmianę trendu na spadkowy. Wygląda on identycznie jak młot posiada długi dolny cień oraz niewielki korpus. Tutaj długi cień pokazuje, że na rynku jest coraz więcej sprzedających, którzy chcą realizować zyski powstałe w kończącym się trendzie wzrostowym\n3 Rys: EUR/GBP, wykres dzienny, formacja wisielca W przedstawionym wyżej przypadku, wisielec zwiastował tylko korektę w dłuższym trendzie wzrostowym. Odwrócony młot Pojawienie się takiej formacji zwiastuje zmianę trendu ze spadkowego na wzrostowy. W przeciwieństwie do młota, jego odwrócona wersja posiada długi górny cień, korpus pozostaje natomiast mały. Formacja ta pokazuje rosnącą siłę popytu, który mimo spadków cen, był w stanie poruszyć cenę do góry.\n4 Rys: EUR/CHF, wykres dzienny, formacja odwróconego młota oraz potrójne dno zwiastują odwrócenie trendu Spadająca gwiazda Spadająca gwiazda jest formacją odwrócenia trendu ze wzrostowego na spadkowy. Podobnie jak odwrócony młot posiada długi górny cień oraz niewielki korpus. Tym razem długi cień pokazuje słabość kupujących, którzy nie byli w stanie utrzymać ceny na wysokim poziomie. Rys: EUR/GBP, wykres dzienny, spadająca gwiazda dała sygnał odwrócenia trendu w maju. Rys: EUR/GBP, wykres dzienny, widać tutaj dwie spadające gwiazdy. Tym razem pierwsza z formacji zapowiedziała tylko krótką korektę, dopiero pojawienie się drugiej spadającej gwiazdy i przerwanie linii krótkoterminowego trendu, spowodowało większe spadki.\n5 Zlecenia w tej formacji można składać w analogiczny sposób, jak przy młocie sell limit można ustawić w połowie cienia, natomiast sell stop poniżej minimum świecy. Stoploss powinien być ustawiony ponad maksimum spadającej gwiazdy. 2. Formacje dwóch świec Zasłona ciemnej chmury Tak jak pojawienie się ciemnej chmury na niebie zwiastuje koniec dobrej pogody, tak formacja o tej samej nazwie na rynku zapowiada zakończenie trendu wzrostowego. Składa się ona z dwóch elementów: pierwsza z nich jest długą białą świecą. Kolejna świeca otwiera się z luką, co sugeruje dużą przewagę kupujących. Świeca ta szybko zmienia się jednak w długą czarną świecę luka wzrostowa jest szybko zamykana, co uwidacznia rosnącą presję podaży. Formacja ta ma większy potencjał, gdy druga świeca zamknie się poniżej połowy pierwszej świecy. W przeciwnym razie należy poczekać na dodatkowe potwierdzenie, czy nastąpi zmiana trendu, czy tylko krótka konsolidacja. Rys: USD/CHF, wykres dzienny, zasłona ciemnej chmury Na wykresie widać silną formację zasłony ciemnej chmury - zakończyła konsolidację trwającą przez miesiąc. Jest ona istotna, ponieważ czarna świeca zamknęła się bardzo nisko w pobliżu otwarcia świecy poprzedniej. Ponadto potwierdzony został opór na poziomie 1,2550.\n6 Formacja przenikania Jest ona odwrotną formacją do zasłony ciemnej chmury. Pojawia się pod koniec trendu spadkowego i zwiastuje jego zakończenie. Pierwsza świeca jest długą czarną świecą. Druga świeca otwiera się z luką w dół, która jest szybko zapełniana przez kupujących. Aby formacja była kompletna, biała świeca powinna zamknąć się powyżej połowy świecy poprzedniej. Rys: AUD/CHF, wykres dzienny, formacja przenikania rozpoczęła nowy trend wzrostowy. Objęcie hossy i objęcie bessy Są to kolejne dwie przeciwne formacje japońskie. Ich interpretacja jest zgodna z nazwą objęcie hossy zapowiada wzrosty, natomiast objęcie bessy poprzedza spadki.\n7 Rys: Wawel, wykres tygodniowy, objęcie hossy Formacja objęcia hossy wygląda następująco: pierwsza świeca jest najczęściej niewielką czarną świecą, druga świeca jest długą świecą białą, która obejmuje poprzednią świecę. Oznacza to, że otwarcie świecy wzrostowej znajduje się poniżej minimum ciemnej świecy, a zamknięcie świecy wzrostowej leży powyżej maksimum ciemnej świecy. Rys: PKN Orlen, wykres dzienny, formacja przenikania (na czerwono) oraz objęcie hossy (na zielono). Taka kumulacja jest silnym sygnałem formacje potwierdzają się wzajemnie.\n8 Rys: WIG, wykres dzienny, objęcie bessy razem z wisielcem (kształt pierwszej białej świeczki w objęciu bessy), który potwierdza negatywną wymowę formacji. Na formację objęcia bessy składają się: pierwsza niewielka świeca wzrostowa, która jest zakrywana przez długą czarną świecę. Otwarcie świecy spadkowej powinno znaleźć się powyżej poprzedniej świecy, zamknięcie świecy spadkowej natomiast poniżej poprzedniej świecy. Harami Ta formacja także występuje w dwóch odmianach wzrostowej oraz spadkowej. Zbudowana jest ona odwrotnie niż formacje objęcia tutaj to pierwsza świeca jest dłuższa od drugiej.\n9 Rys: BRE, wykres dzienny, harami wzrostowe Pierwsza (spadkowa) świeca w harami wzrostowym posiada otwarcie powyżej maksimum drugiej świecy, natomiast zamknięcie pierwszej świecy wypada poniżej minimum świecy drugiej. W idealnej sytuacji druga świeca jest świecą wzrostową, jednakże nie musi być to regułą, aby formacja była istotna (jak widać zresztą na powyższym wykresie). Rys: Złoto, wykres dzienny, harami spadkowe potwierdza odwrócenie trendu widzimy tu także formację wyspy.\n10 Pierwsza (wzrostowa) świeca obejmuje następną świecę. Ta druga świeca może być zarówno biała (wzrostowa) jak i czarna (spadkowa). Może to być także doji (jak na wykresie). Okno Okno jest to inna nazwa formacji, która znana jest też jako luka. Japońska analiza wykresów rozróżnia okno hossy (luka wzrostowa) oraz lukę bessy (luka spadkowa). Okno hossy pojawia się, kiedy maksimum poprzedniej świecy znajduje się poniżej minimum świecy obecnej. Oknem bessy nazywana jest sytuacja, kiedy minimum świecy poprzedniej wypada powyżej maksimum aktualnej świecy. W przypadku analizy formacji okien, istnieje ważna reguła mówiąca, że rynek, na którym pojawiły się trzy okna, jest rynkiem dojrzałym. Oznacza to wyczerpanie obecnego ruchu i zwiększone prawdopodobieństwo zmiany trendu. Jest to opis sytuacji, w której występują kolejno luki startu, kontynuacji oraz wyczerpania (dokładnie opisane tutaj). Rys: Azoty Tarnów, wykres dzienny, luka hossy (zaznaczona na czerwono), działa jako wsparcie (niebieska linia)\n11 Rys: Comarch, wykres dzienny, luka bessy (zaznaczona na czerwono), działa jako opór (niebieska linia) 3. Formacje trzech świec Gwiazda wieczorna Ta formacja składa się z trzech świec pierwsza z nich jest długą białą świecą, która pokazuje dotychczasową siłę popytu. Następnie pojawia się świeca z niewielkim korpusem może on być zarówno biały jak i czarny, najlepiej, aby nie stykał się ani z poprzednią, ani z następną świecą. Druga świeca pokazuje równowagę sił i chwilowe zatrzymanie ruchu. W tym momencie trzeba czekać na potwierdzenie formacji trzecią, długą i ciemną świecą, która pokaże siłę podaży.\n12 Rys: Jutrzenka, wykres tygodniowy, formacja gwiazdy wieczornej (zaznaczona na czerwono) potwierdziła znaczenie oporu w okolicach 4,8 zł i zapowiedziała odwrócenie trendu. Gwiazda poranna Jest to formacja odwrotna do gwiazdy wieczornej i zapowiada ona odwrócenie trendu na wzrostowy. Formuje się ona poprzez pojawienie się najpierw długiej ciemnej świecy, następnie powstaje świecę z niewielkim korpusem, a jako potwierdzenie formacji powinno się poszukać długiej wzrostowej świecy. Rys: CHF/PLN, wykres dzienny, gwiazda poranna zatrzymuje marcową korektę\n13 Trzy czarne kruki Jest to silna formacja odwrócenia trendu na spadkowy. Jej wygląd jest bardzo prosty są to trzy kolejne spadkowe świece, których zamknięcia ustalają kolejne cenowe minima. Rys: Agora, wykres tygodniowy, formacja trzech czarnych kruków zapowiedziała półroczne spadki\n14 Trzech białych żołnierzy Formacja ta daje silny sygnał odwrócenia trendu na wzrostowy. Składają się na nią trzy wzrostowe świece, których zamknięcia wyznaczają kolejne maksima. Rys: MCI, wykres tygodniowy, formacja trzech białych żołnierzy potwierdziła odbicie od wsparcia, utworzyło się także podwójne dno.


Neymar pokłócił się z ojcem. Wszystko nagrały kamery - o2 - Serce Internetu\n| 26.01.2022 19:58\naktualizacja 26.01.2022 20:00\nNeymar pokłócił się z ojcem. Wszystko nagrały kamery\nOd wtorku w popularnym serwisie streamingowym dostępny jest dokument o Neymarze, jednym z najpopularniejszych piłkarzy na świecie. Przedstawia nie tylko blaski, ale też cienie jego kariery.\nNeymar pokłócił się z ojcem. Wszystko rozegrało się przed kamerami (YouTube)\nNeymar: Perfekcyjny chaos - tak nazywa się miniserial o piłkarzu, który we wtorek trafił na platformę streamingową Netflix.\nUwielbiany i krytykowany Neymar opowiada o blaskach i cieniach swojego życia prywatnego i błyskotliwej kariery piłkarskiej - czytamy w opisie dokumentu biograficznego.\nCzytaj też: 31,4. Ta liczba mówi wiele o polskich skoczkach\nW jednej ze scen widzimy piłkarza w kłótni ze swoim ojcem, Neymarem Seniorem. W tle oskarżenia o gwałt, które uderzyły w zawodnika w 2019 roku. Ojciec w rozmowie przestrzegł go przed pochopnymi ruchami.\nChcę, żebyś zrozumiał, że nie możesz już więcej ryzykować. Jeśli coś ci się stanie, moim głównym zmartwieniem jest to, że wszystkie nasze wysiłki na rzecz budowania twojego wizerunku będą na nic - powiedział ojciec piłkarza.\nZobacz też: Piłkarze grali sparing. Nagle usłyszeli strzały z broni\nNeymarowi Juniorowi nie spodobały się słowa ojca, a jeszcze bardziej styl, w jakim je wypowiedział. 29-latek szybko się odgryzł.\nNie podoba mi się sposób, w jaki rozmawiasz z ludźmi. Nie mówię o tym, co się właśnie wydarzyło. Mam na myśli ogół. Czasami jesteś zbyt agresywny - odpowiedział do ojca.\nDokument pokazuje kulisy wielkiej kariery Neymara. Od jego przeprowadzki z Santosu do Barcelony, a następnie z Barcelony do Paryża. W produkcji wypowiada się nie tylko piłkarz i jego najbliżsi, ale też znane postaci piłki - Lionel Messi, Luis Suarez i David Beckham.\nCzytaj także: Kolega Zlatana został pobity. Teraz musi zapłacić 16,5 miliona


Cronos Group Inc. akcje | Aktualny kurs na żywo, historyczny kurs | Libertex.com\nCronos Group (ticker – CRON) jest kanadyjską firmą, która inwestuje w firmy produkujące cannabisu medycznego. Jej siedziba znajduje się w Toronto, w Kanadzie.\nFirma jest właścicielem Peace Naturals (38 ha) i Original BC (12 ha), posiadając 21% udziałów w Whistler Medical Marijuana.\nAkcje spółki zaczęły być notowane na NASDAQ (USA) 28 lutego 2018 roku.\nCronos Group – Przychody\nZgodnie z wynikami finansowymi za 2017 rok przychody spółki wyniosły 4,1 mln USD. Spółka przewiduje 102,4% wzrost (do 8,3 mln USD) w roku finansowym 2019.\nCronos Group jest małą, ale szybko rozwijającą się firmą działającą w podobnie szybko rozwijającym się sektorze.\nAkcje i notowane akcje – Cronos Group\nAkcje spółki są notowane na NASDAQ. Przy jednostkowej cenie akcji wynoszącej 8,53 USD, kapitalizacja rynkowa spółki wynosi 1,52 mld USD.\nW ciągu 9 miesięcy po pierwszej ofercie publicznej cena akcji spółki wzrosła o 1147%. Jest to jedna z najlepszych stóp zwrotu na całym amerykańskim rynku giełdowym, znacznie przewyższająca oprocentowanie na dowolnym rachunku oszczędnościowym.


Sportlight #224 Champions League Edition – omediach.info\nLis 28, 2017 by RS\tin Sportlight\nKolejka numer pięć – awansujących znamy, są też sensacje i rewelacje! A dzisiaj o Liverpoolu, którego spotkał powrót w stylu tego ich sprzed 12 lat, a także o polsko-polskim pojedynku. Nie w kontekście politycznym! Dwa dwa cztery, ruszamy!\nSponsorami Czempions Ligi są dostawcy skrótów na YouTube! Danke, dziękuję, thank you, spasiba!\nWe wtorek byliśmy w Sevilli na Estadio Ramon Sanchez Pizjuan, gdzie tamtejsza Sevilla podjęła w piątej kolejce gier ekipę Liverpoolu FC. Sevilla przed tą kolejką miała 7 pkt na koncie, Liverpool 8 i prowadzene. Kto odniósł triumf? Mecz sędziował Niemiec Felix Brych. A mecz rozpoczyna się teraz! Otwarcie wyniku nastąpiło już w drugiej minucie. Coutinho z rożnego… FIRMINO DOCHODZI I GOOOOOOOOL, 0:1 DLA LIVERPOOLU, CÓŻ ZA WBICIE DO BRAMKI! W 13 okazję miała Sevilla, ale piłka poszła w boczną siatkę. W 17 niezwykły pech ich spotkał, bo Ben Yedder oddał strzał, piłka uderzyła w słupek, poturlała się po linii bramkowej, by defensor The Reds mógł wybić piłkę. Chwilę później jego strzał po ziemi poszedł tuż tuż obok bramki. No TYLE zabrakło! W 21 Liverpool zaatakował, strzał Firmino został wybity na korner. A była 22 minuta. Wrzutka I GOOOOOOOL! SADIO MANE, JUŻ DWA ZERO PROWADZI LIVERPOOL W SEVILLI! Nadspodziewanie łatwo idzie podopiecznym Jurgena Kloppa. Trzydziesta. Mane idzie, jest sam na sam, uderza, piłka odbita, SAM JEST FIRMINO I GOL, ZERO TRZY. Naprawdę, to było tak łatwe, jak kradzież dziecku cukierka! Kolejne okazje Liverpoolu były jednak niecelne. No i tyle było do przerwy! Po przerwie w zawodników Sevilli wstąpiły jakby nowe siły, jakby ktoś zasadził im kopa w tyłek! W 51 rzut wolny. Wrzutka na Ben Yeddera, BEN YEDDEEEER, GŁÓWKA I JEDEN TRZY! Czyżby powrót? Tylko Liverpool wrócił z 0:3 do tej pory w Lidze Mistrzów! Te siły dalej z nich nie ustępowały, walczyli jak lew o pożywienie, w 59′ Ben Yedder został sfaulowany w polu karnym przy próbie przejęcia piłki, co oznaczało karny. Podszedł poszkodowany w sześćdziesiątej. Ben Yeddeeeeeer…. I DWA TRZY!…ale ale! Sędzia nakazuje powtórzenie karnego, bo doszło do błędu. Ten strzał trafił w prawy dolny róg. No to jeszcze raz! Ben Yedeeeeeer…..I DWA TRZY! NA PEWNO! Tym razem w lewy dolny róg, bo Carrius myślał, że znowu strzeli w prawy dolny! Nie ma tak dobrze! Powrót Sevilli był coraz realniejszy, remontada wisiała w powietrzu! A Klopp dalej myślał, co może poprawić, aby nie stracić kolejnej bramki! W 61′ groźna wrzutka na pole karne Liverpoolu jednak piłka nie trafiła do siatki, podobnie parę chwil potem. W 81′ Mane mógł postawić kropkę nad „i” i trafić do bramki, piłka jednak zeszła za wysoko i nie trafił do siatki. No ale już mamy trzecią minutę doliczonego. Rzut rożny dla Sevilli. Wrzutka…odbicie od głowy… PIZARROO, PIZAAAAAAAAROOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!!!!!!!!!!!!!!!!! GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL!!!!!!!! TRZY TRZY, ONI WRÓCILI, CO ZA SPOSÓB NA WYRÓWNANIE! NAJLEPSZE SCENARIUSZE FILMOWE NAWET BY TEGO NIE PRZEWIDZIAŁY! CO TO BYŁ ZA POWRÓT, CO ZA NIESAMOWITA PASJA, WALKA DO SAMEGO KOŃCA! A Carrius tylko się rzucił. A Klopp się patrzył. I patrzył. I patrzył. I pewnie dalej się teraz patrzy, bo już jest długo po meczu, ale on dalej się patrzy! Dokonał się powrót, który, co prawda, kilka dni później przebił powrót Schalke z 0:4 do 4:4 w derbach z BVB, ale w historii Ligi Mistrzów już nie trzeba przywoływać tylko Liverpoolu z Milanem. Teraz można przywoływać Sevillę. W meczu z Liverpoolem! Dostali od losu nauczkę. A piłkarze Sevilli kopa w tyłek, bo trener Berizzo powiedział im o raku prostaty. Myślę, że to piękny sposób na pobudzenie emocji i chęci do walki pilkarzy. Powiedzenie o własnej chorobie. Ten przypadek pokazuje, że piłkarze są w stanie poświęcić się dla swojego trenera. Piękne. A Berizzo trzeba życzyć powrotu do zdrowia! Statsy: Possession: 71 (%) 2, Attempts: 11 (6) to 13 (7), Yellow cards: 2 to 3.\nW środę ugościły nas progi Constant Vanden Stock pod Brukselą, gdzie tamtejszy Anderlecht (ponownie z Teo w składzie) podjął Bayern Monachium (z seniorem Lewym!), który właściwie awans do rundy szesnastu ma w kieszeni. Anderlecht raczej powalczy sobie o Ligę Europy, bo Bayernu nie przebiją, a o PSG mogą pomarzyć tak, jak ja o pojedynku 1 na 1 z Ronaldo! Celtic tymczasem walczył o tej samej porze z PSG….ekhem, „walczył”! A mecz sędziował Anglik Anthony Taylor. Starcie rozpoczyna się teraz i pytanie, kto będzie lepszy? Statystyki wskazują na Bayern, ale Anderlecht lubi czasem sprawiać niespodziewanki! Już w ósmej Teodorczyk próbował wykorzystać błąd obrońców Bayernu, ale Urleich odbił piłkę. W 17′ kolejna okazja Anderlechtu, piłkę znowu wybił zastępca Neuera. W 26 Robben zszedł na lewą nogę i nie było bramki. W 28 kolejną szansę Anderlechtu zaprzepaściła główka nad bramką. W 33 po złej wrzutce i uderzeniu Vidala, Lewy próbował dobić, ale piłkę wybił bramkarz Anderlechtu. W 44′ James Rodriguez zastąpił na boisku Thiago, którego złapał mały uraz. Tyle działo się do przerwy, a więc było bezbramkowo! Po przerwie w 51′ okazja Bayernu. Tollisso dostaje piłkę od Jamesa w pole karne, Tolisso po ziemi, LEWANDOWSKIIIIII GOOOOOOOOOOL! I ZERO JEDEN DLA BAYERNU! Właściwie to gol na pustaka, bo przechytrzyli Selsa, ale gol to gol, bramka to bramka! Ale w Hiszpanii czasem to tego nie oznacza! Pozdro dla kumatych! W 56′ kolejna okazja Lewego, ale został zatrzymany. W 63′ okazja bramkowa dla Anderlechtu. Wrzutka w pole karne, Teodorczyykkkk….HANNNIIIIIIIIII GOOOOOOOOOOOOOOOOOOL!! I JEST REMIS NA CONSTANT VANDEN STOCK! Piłkę Polak zbił głową, a Hanni uderzył po ziemi i tak oto wynik się zrównał. W 68′ próba zaskoczenia Lewego, która mu się nie udała, a dobitka Jamesa poleciała nad bramką. Siedemdziesiąta druga i rzut wolny, ale uderzenie głową po wrzutce niecelne. Siedemdziesiąta siódma. Kimmich schodzi na prawe skrzydło, Joshua Kimmich dośrdokowuje, TOLISSO I GOOOOOOOOOOOOOOOL! JEDEN DWA DLA BAYERNU, ALEŻ FANTASTYCZNIE RZUCIŁ SIĘ DO TEJ PIŁKI! Był sam, jeszcze go chronił obrońca, ale ten rzut za piłką był niezwykle skuteczny. Już raczej Bayern pozostanie z tym triumfem do końca! W 85 Tollisso miał zansę na podwyższenie, jednak Sels wybronił piłkę. W 88 była wrzutka na pole karne Anderlechtu i GOOOOOOOOOOOOL, ale to jednak był spalony! I tyle na dzisiaj, 1:2 dla Bayernu, wynik, który klepnął klepnięty awans do rundy szesnastu, to jakoś nie było trudne, ale za to ważne, że coś się działo! Statsy: Possession: 39 (%) 61, Attempts: 13 (5) to 17 (5), Yellow cards: 2 to 3.\nI tym akcentem kończy się 224 wydanie, mam nadzieję, że będziecie już w ten weekend, za dziś dzięki i do zobaczenia następnym razem, trzymajcie się!\nSponsorami Czempions Ligi byli dostawcy skrótów na YouTube! Danke, dziękuję, thank you, spasiba!


opryszczka opryszka | InnaM\n← 2 tygodnie deszczu\nzagubieni w czasie →\nOpublikowano Lipiec 16, 2011 by innam\nNiby nie za wiele się działo od ostatniego wpisu, ale żeby przywołać wszystkie wydarzenia i emocje, to mam trudności. Może zacznę od tego, że druga próba zdania prawka zakończyła się niepowodzeniem i Niedźwiadek nie może sobie tego darować, choć wszelkimi sposobami próbuję sprawić, żeby przestał się ciągle obwiniać. Na trzecią próbę pożyczył kasę od brata [której to kasy moim zdaniem wcale, ale to wcale!!! nie powinniśmy zwracać, bo tyle pieniędzy, ile wpakowaliśmy w ich rodzinę, to ja nawet nie będę liczyć… ale cóż, pewnie Niedźwiadek nie zechce się postawić i pieniądze odda po najbliższej wypłacie]. W ogóle tak mnie to wkurza, że nikt z ich rodziny nawet nie pomyśli, że może warto by było choćby w najmniejszych ratach zwracać nam tamte pieniądze, są przecież w lepszej materialnej sytuacji niż my. Ech. Nerwy mam na to straszne.\nDwiema stówkami poratowała mnie Matula, w której obudziło się matczyne serce, dzięki czemu mogłam zapłacić rachunki i nie zostałam bez grosza na chleb. Matczyne serce jednak nie potrwa długo, bo ono prędzej czy później wypomni ów gest. I przyjdzie mi pewnie zapłakać nad przyjętym od Matki groszem. Ale nie wyprzedzajmy faktów.\nMatula na wyjeździe, Tato też musiał wyjechać odebrać Młodego z sanatorium, więc na dwa dni „wprowadziliśmy się” do rodziców znów, by sprawować pieczę nad Dziadziem. Gotowałam, sprzątałam, robiłam zakupy, odwiedzałam grób babci, wydzielałam leki, a potem przez dwa dni – mimo dokładnego umycia się i zmiany ciuchów – wydawało mi się, że śmierdzę tłuszczem z patelni, na której smażyłam rybę ;) Matula nie omieszkała potraktować mnie jak śmiecia [na szczęście tylko przez telefon, ale i tak zepsuła mi wieczór i nie mogłam zasnąć, przełykając gorycz odrzucenia i własne łzy], przez co odeszła mi nawet chęć na ponowne zbezczeszczenie łoża rodziców. Ale wiecie, postęp jest chociaż taki, że postawiłam na swoim. Czułam się jak śmieć, ale ostatecznie nie dałam się wrzucić do śmietnika. Z Dziadziem w miarę ok, poprawił mu się nastrój, czuje się lepiej, chętnie z nami rozmawia.\nSis dostała film ze ślubu i zaprosiła mnie na seans razem z jej mamą. Się popłakałam trzy razy. Podejrzewam, że gdybym była na ślubie, to bym tam wyła jak syrena strażacka i nie mogłabym tego zahamować. Ślub i wesele bardzo udane, przepięknie wyglądała, naprawdę. Idealnie, jak modelka. Mama Sis wypominała mi, że nie byłam, kiedy próbowałam tłumaczyć, że to była tylko i wyłącznie wina kasy, to powiedziała, że i tak każdy przychodził w czym miał. Zarzuciłam tłumaczenia, bo trochę żałośnie by pewnie zabrzmiało, gdybym powiedziała, że ja nie miałam nic, w czym mogłabym przyjść. Można wierzyć, można nie wierzyć, ale nie mam żadnego wieczorowego ani eleganckiego stroju. Że już o Niedźwiadku w ogóle nie wspomnę, on to nawet nie ma spodni do garnituru czy niesportowych butów. No bywa no. W poniedziałek Sis z mężem jedzie w podróż poślubną, jaaaaa :) Fajowo.\nOstatnio w fali złego humoru poszłam na spacer. Był straszny skwar, słońce prażyło, a ja z mp3 w uszach maszerowałam przed siebie. Humor w pierwszych minutach poprawili mi chłopcy na skuterze, którzy się do mnie uśmiechnęli i pomachali. Spontanicznie odmachałam i oduśmiechnęłam się, ale standardowo przebiegła mi przez głowę myśl, że może to nie do mnie. No ale rozejrzałam się i naprawdę nikogo nie było w okolicy :P Posiedziałam w parku, a potem okrążyłam osiedle i wróciłam ze obtartymi stopami, spieczonymi ramionami i cała spocona, hehe. Ale za to zrelaksowana. Okulary przeciwsłoneczne i mp3 w uszach dodają mi pewności siebie.\nMłody zaczął właśnie staż, strasznie się cieszę, bo nareszcie zaczęło mu się trochę układać. Może zacznie więcej w siebie wierzyć, bardzo mu tego życzę. Pozytywnie zazdroszczę mu też tej pracy, bo ja już normalnie nie mogę, też chcę pracować. Ale coraz mniej chcę pracować TU. Żyję myślą o wyjeździe, o ucieczce przed tym miastem, przed Matką, przed tym krajem. Póki co czekamy, dopóki Niedźwiadek nie zrobi prawka i nie poleczy zębów [ja już na szczęście jestem ok]. A potem… najprawdopodobniej ruszamy w świat. Ku przygodzie :) Nic pewnego na 100%, ale ja… coraz mocniej pragnę, żeby to się urzeczywistniło. Fantazjuję o wyjeździe, marzę o nim codziennie. I myślę, że jak nie teraz, to może już nigdy. Pókim młoda!\nDzisiaj też nastrój mam średni i może poszłabym na relaksujący spacerek, ale obudziłam się z taaaaaaką oprychą na pysku, że domu to ja dzisiaj na bank nie opuszczam. O nie. Nienawidzę opryszczki!! Zniknij, poczwaro!\n10 odpowiedzi na „opryszczka opryszka”\nLipiec 16, 2011 o 5:15 pm\n…a ja nic nie robię, siedzę i czekam na październik, żadnych planów, totalna pustka, mam co jeść, mam garnitur, mam komputer i laptopa, mam telefon, wygodne łóżku i kochającą dziewczynę (przynajmniej tak mi się wydaje) i nie potrafię tego docenić…\nChętnie zamieniłbym się z Tobą na kilka tygodni…\nLipiec 18, 2011 o 7:44 am\nOprycha zniknie nim o niej znowu pomyślisz :D, nie jest wcale tak xle jak się czyta. Teraz to się zaczelam stresowac swoim prawkiem na poważnie!! Nadal trzymam kciuki za Niedzwiadka\nLipiec 18, 2011 o 8:04 am\nPamiętaj Madziu, że zawsze naj lepiej jest tam gdzie nas nie ma. Praca w innym kraju wydaje się pociągająca, ale nie często jest tam tak kolorowo jak nam się wydaje. Mam nadzieję, że Ci się w końcu uda znaleźć coś ciekawego.\nLipiec 18, 2011 o 7:40 pm\nniby niewiele masz i wielu rzeczy Ci brakuje, ale z drugiej strony masz to co najcenniejsze, czego ja nie mam i nie kupie za zadne pieniadze – kochajacego i oddanego faceta… a to naprawde bardzo duzo!\nno i wlasne mieszkanie…ja o takowym moge sobie tylko pomarzyc\nLipiec 18, 2011 o 8:07 pm\njak ja lubię te Twoje posty :D\ntak wczytuję się w Twoje życie bezczelnie…\nspacer z mp3, słuchawki w uszach, dłonie w kieszeniach i jazda – jestem panią świata, co tam, że wewnętrznie wszystko się we mnie gotuje, albo ryczy w niebogłosy, nieważne. idę dalej. byle do przodu, muzyka krzyczy za mnie.\nLipiec 18, 2011 o 8:08 pm\n[haha niesamowicie demotywują mnie te ikonki z boku ;P zawsze mam tę zniesmaczoną, nie wiedzieć czemu ;( ]\nLipiec 18, 2011 o 9:17 pm\nSpecjalnie dla Ciebie zmieniłam! :D\nLipiec 19, 2011 o 9:50 am\nOpryszczce stanowczo mówimy NIE! gorsza jest od pryszczy:P\nCo do sytuacji z Rodziną N.-too wiem co czujesz, dokładnie.\nA za granice jakbyście mieli się wybierać to gdzie? ale to na stałe? bo tak myślę…pojechać zarobić na jakiś czas-to rozwiązanie tymczasowe. A wyjazd na stałe to już poważny krok, chociaż jak znacie dobrze język i komunikacja nie będzie problemem to co za różnica Pl czy gdzieś indziej:)\nLipiec 20, 2011 o 8:10 pm\na dokąd chcecie uciec?