Historia pewnego gołębia. Znalazłam gołębia. Życie na wsi.\nz życia codziennego\t/ Październik 29, 2018\nHistoria pewnego gołębia\nGdy wracałam ze szkolenia\n(miliony godzin w pociągu)\nAdam wysłał mi foto,\nże u Rudych jest gość\nTrochę dziwne mi się to wydało, bo gołąb raczej tak by sobie nie spacerował wśród kur.\nDo tego… już widziałam minę Pani Weterynarz i słyszałam jej głos: gołębie przenoszą choroby!\npowiedziałam więc Adamowi, żeby jak najszybciej gołębia złapał,\noddzielił od kur (i przy okazji zobaczył co ma za obrączkę).\nAdam przystąpił do działania\nWtedy okazało się, że gołąb jest poważnie ranny.\nDo układanki doszedł wtedy kolejny element\n– chwilę wcześniej jastrząb śmigał z kasztana w stronę sadu,\nwięc najprawdopodobniej celem był właśnie ten gołąb.\nUpolować się go nie udało, ale zranić już tak.\nSzybka wizyta u niezastąpionych dziewczyn z\nPrzychodni Weterynarynej Artemida\n– Pani Weterynarz Emilia Maciuszek i jej DreamTeam są niezastąpione – nigdy nie odmawiają pomocy.\nGołąb dostał szoty energetyczno-wzmacniające, pewnie jakieś antystresy i dopalacze.\nRana została opatrzona jakiś hiperwynalazkiem w sprayu.\nDzielny był podobno!\nRozpoczęła się analiza numerków na obrączce gołębia…\nokazało się, że jest numer telefonu!\nAdam zadzwonił – facet nie miał możliwości rozmawiać, ale był pozytywnie zaskoczony informacją – obiecał oddzwonić i …. oddzwonił. Adam podał mu numer obrączki i wtedy chyba pierwsza euforia minęła – właściciel ze zdziwieniem stwierdził, że to gołąb, który zaginął w zeszłym roku. Obiecał jednak gołębia odebrać – w tym samym lub max następnym dniu.\nma do nas 40 km\nGołąb dostał jeść i pić ale nie miał za bardzo apetytu.\nPodchodziliśmy do tego bez stresu – za kilka(naście) godzin przyjedzie właściciel i zaopiekuje się nim odpowiednio.\nW tym dniu właściciel nie przyjechał…\nW kolejnym… nie zadzwonił… nie odbierał… nie odpisał…\nZadzwoniłam więc z innego numeru telefonu – odebrał.\nJuż wtedy przeczuwałam, że coś jest nie tak. I chyba po prostu gołąb nie miał dla niego już żadnej wartości. Wymijająco odpowiadał, że teraz ma przeprowadzkę, i że wcale nie powiedział że dziś odbierze… i na moje pytanie wprost – “czy ma tego gołębia w dupie” odpowiedział..\nże mogę go oddać innemu hodowcy\nPewnie gdyby gołąb wart był miliony monet to pędził by na złamanie karku… z zaciśniętymi pośladami, żebym tych monet od niego nie chciała. A ja nie chciałabym nawet tych paru złotych za weterynarza. Pewnie nawet – gdyby facet rzeczywiście nie miał czasu przyjechać i poprosił by mnie o przywiezienie gołębia – to na bank bym pojechała.\nAle pewnie mama czyta więc się powstrzymam…\npamiętaj, że karma wraca!\nI mówiąc “karma” nie mam na myśli pszenicy…\nNie dość, że szmaciarz olał swoje zwierzę, to zostawił nas w sytuacji, w której nie wiemy co robić.\nZadzwoniłam więc do najbliższego oddziału hodowców gołębi. Opowiedziałam co i jak.. i niestety – dowiedziałam się, że są hodowcy miłośnicy i hodowcy szmaciarze.\nNajgorsze jest to, że nikt nie będzie chciał przyjąć obcego gołębia – po pierwsze, ze względu na możliwość chorób, a po drugie, że używanie ich w zawodach nie jest możliwe (numery na obrączce)… do tego nasz gołąb był ranny, więc już też szałowego zawodnika z niego nie będzie.\nWściekłam się na maxa… a gdy się wściekam to jestem…\nGoogle ma moc – wynalazłam sobie więc numer telefony do oddziału PZHGP w Strzelinie (szmaciarz jest ze Strzelina) zadzwoniłam więc i opowiedziałam historię. Po numerze telefonu Pan potwierdził, że szmaciarz należy do tego oddziału. Powiedział mi też, że to jeden z lepiej “latających” hodowców i dał do zrozumienia, że taki ktoś nie ma skrupułów o jednego gołębia… Podpowiedział, że jak gołąb nabierze sił to możemy spróbować go wypuścić. Poprosiłam o imię i nazwisko – oczywiście nie dostałam 😉 ale google znów ma moc, więc wszystko wiem.\nNajchętniej upubliczniłabym wszystkie dane ale… ktoś mógłby się lub mnie zaRODOwać.\nWięc niestety nie mogę… ale – mogę pokazać paprykę, której gołąb nie chciał jeść\n(kurde… dlaczego ten gołąb nie chciał jeść papryki??)\nPogooglałam też sobie o PZHGP w Strzelinie i znalazłam nawet filmik – opowieści o gołębiach…\nto ten w białej SZMACIANEJ koszulce\nWieczorem gołąb zjadł i wypił\nCały czas był taki przytomny i aktywny…\nDłubał sobie w piórkach, oglądał świat przez okno\nNie panikował – przyjemniak taki!\nWeekend był deszczowy, więc nie próbowaliśmy go wypuszczać\nale dziś już było ładnie.\nZabrałam klatkę na pole – już po drodze miałam przeczucie, że będzie dobrze.\nGołąb jeszcze bardziej się ożywił\nspoglądał w niebo i widać było, że chce ruszyć w drogę!\nOby tylko sił mu starczyło.\nZaparkowaliśmy na polu, otworzyłam klatkę….\ni zrobił tak jak na filmach\nkilka okrążeń nad miejscem, w którym stałam\ntak jak by pokazywał, że wszystko jest ok…\ni ruszył dalej!\nPocieszam się faktem, że skoro rok go nie było u szmaciarza, to musi mieć nowy dom.\nI wierzę, że właśnie tam wraca.\nŻałuję tylko, że już po wszystkim wpadłam na pomysł, doczepienia mu listu i usprawiedliwić jego nieobecność 😉\n… w końcu to gołąb pocztowy\n“Stajesz się na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś”\nTysięczne jajko i BURAK


CSR - Realizowane programy CSR - PGE GiEK z Kodeksem etyki - Nowy artykuł\nPGE GiEK, jak i pozostałe spółki Grupy Kapitałowej PGE wdrożyła i stosuje Kodeks etyki, który jest zbiorem wartości i zasad, obowiązujących w całej GK PGE. W Kodeksie określono podstawowe wartości etyczne Grupy PGE oraz standardy, których oczekuje się od pracowników, w tym kadry zarządzającej.\nKultura pracy w Grupie Kapitałowej PGE opiera się na trzech wartościach przestrzeganych przez wszystkich zatrudnionych w firmie:\nPARTNERSTWO – dla nas to utożsamianie się pracowników z Grupą Kapitałową PGE i wynikające z tego współdziałanie; to efektywna i twórcza współpraca, prowadząca do efektu synergii, w każdym obszarze naszego działania – na rzecz klientów, właścicieli, pracowników i partnerów biznesowych; to relacje oparte na szacunku, wynikające z dobrej współpracy między spółkami, liniami biznesowymi i innymi segmentami, jak również między indywidualnymi pracownikami oraz między zespołami.\nNatomiast najważniejsze zasady związane z postawą wobec firmy, pracowników, prowadzonych działań biznesowych oraz utrzymywanych relacji zewnętrznych przedstawiają się następująco:\nDoskonalimy się i jesteśmy proaktywni, wykazujemy inicjatywę\nBezpieczeństwo i zdrowie Pracowników są naszym priorytetem\nNie tolerujemy korupcji ani nieuczciwych zachowań\nOdpowiedzialnie obchodzimy się z informacjami firmowymi\nDbamy o relacje z partnerami biznesowymi\nDbamy o relacje ze społecznościami lokalnymi\nBudujemy zaufanie, rzetelnie informując o naszej działalności\nWięcej informacji: https://www.gkpge.pl/compliance


INFORMACJE I OPINIE O TAKTO\nNazwa i adres firmy: TAKTO Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością\nz siedzibą we Wrocławiu przy ul. Braniborskiej 58- 68\nkontakt: tel. 22 456 3000 , e-mail info@taktofinanse.pl\ngodziny pracy: pn - pt w godz. 8:00 - 21:00\nSpółka Takto Finanse swoją siedzibę ma we Wrocławiu. Na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się z tłumu parabanków działających w sektorze pozabankowym naszego kraju. Przy bliższym kontakcie da się zauważyć odrębny system wnioskowania, dużą przychylność klientom oraz nowatorskie podejście do tematu pożyczek. To firma działająca na polskim rynku od kilku lat. Przez ten czas zdążyła zaskarbić sobie sympatię wielu pożyczkobiorców i zyskać ugruntowaną pozycję w rankingach rzetelnych instytucji pozabankowych.\nNiestety zobowiązania oferowane przez Takto są dość wysoko oprocentowane. Z racji tego, ze nie są to chwilówki brak również oferty promocyjnej dotyczącej darmowej pożyczki. Rekompensatą jest jednak wysoka dostępna kwota – od 500zł do 10 000zł, która jest wypłacana na czas od 6 do 36 miesięcy. Oczywiście raty można spłacić wcześniej, odejmując sobie tym samym część oprocentowania za niewykorzystany czas na spłatę. W tym celu należy skonsultować się z Biurem Obsługi Klienta. Nie ma możliwości zrobienia sobie wakacji od rat. Plan ujęty w umowie obowiązuje aż do całkowitego uiszczenia zobowiązania. W przypadku problemów ze spłatą, najlepiej zadzwonić do doradcy, który pomoże znaleźć rozwiązanie.\nFirma akceptuje dochód z różnych źródeł, lecz jest on wymagany. Aby zostać klientem Takto należy wykazać się dochodem co najmniej 500zł miesięcznie. Atrakcyjne dla pożyczkobiorcy będzie z pewnością to, że w Takto drugą pożyczkę można wziąć już po spłacie szóstej raty pierwszego zobowiązania. Można posiadać dwie pożyczki jednocześnie.\nPozostałymi wymogami firmy są – wiek pomiędzy 18 a 75 lat, posiadanie dowodu osobistego, obywatelstwa polskiego, czysta historia w rejestrach baz gospodarczych.\nProcedury w tej instytucji nie są najkrótsze na rynku lecz należy pamiętać, że tak wysokie kwoty pożyczek to również nie jest standard. Jeśli komuś nie przeszkadza czekanie na pieniądze dzień lub dwa, z pewnością powinien zgłosić się do Takto.\nJak pożyczyć w Takto?\nFirma udostępnia dwa kanały pożyczkowe. Oba zaczynają się na stronie internetowej instytucji. Trzeba przyznać, że platforma zachęca do zostania klientem firmy. Jest czytelna, rzeczowa i pełna niezbędnych informacji. Na pierwszej stronie znajduje się kalkulator w formie suwaka. Pomoże on w zobrazowaniu kosztów pożyczki. Aby rozpocząć proces należy wypełnić formularz na stronie. W niedługim czasie telefonicznie odezwie się konsultant, który pomoże wybrać sposób przeprowadzenia weryfikacji i procesu wnioskowania. Należy udzielić mu wszystkich wymaganych informacji, by mógł złożyć aplikację i pozwolić systemowi na wygenerowanie oferty kredytowej. Jeżeli pożyczkobiorca ma życzenie dokończyć wniosek telefonicznie, musi przelać jeden grosz na wskazane przez doradcę konto a także przesłać mailem lub faksem wymagane skany dokumentów, jeżeli woli inną drogę – w szybkim czasie przyjedzie kurier z umową, którą należy podpisać, odbierze również ksero dokumentów niezbędnych do skompletowania wniosku. Po zakończeniu formalności pieniądze szybko trafią na konto klienta. Może je również odebrać na poczcie.\nJak każda instytucja udzielająca pożyczek w systemie ratalnym, Takto dokładnie zabezpiecza się przez ryzykiem pożyczenia pieniędzy niesolidnej osobie. Nie jest celem firmy długotrwała windykacja czy straty finansowe. Optymalna sytuacja jest wiarygodny pożyczkobiorca, rzetelnie spłacający raty w terminie. Aby wszystko przebiegało zgodnie z założeniami, Takto stosuje weryfikację w bazach informacji gospodarczej. Korzysta z rejestrów Biura Informacji Kredytowej, Biura Informacji Gospodarczej oraz Krajowego Rejestru Długów. Dla świadomego uczestnika transakcji w sektorze pozabankowym, nie powinno być w tym nic zaskakującego.\nTakto Finanse to firma z dobrą ofertą pożyczek w systemie ratalnym i wysokimi limitami.\n• pilnie szukasz dobrej pożyczki na dłuższy czas,\n• nie interesuje Cię stanie w kolejkach czy wypełnianie kolejnych formularzy,\n• lubisz rzetelne firmy i jasne sytuacje – ta oferta jest właśnie dla Ciebie.\nZalety pożyczki w Takto Finanse.\n• wysoka kwota pożyczki – nawet do 10 000zł na 36 miesięcy,\n• dwie metody wnioskowania,\n• alternatywne sposoby odbioru pieniedzy.


Damska Zimowa Kurtka Ortalionowa Malwina Czarna Czarny - Brendi.pl\nDamska Zimowa Kurtka Ortalionowa Malwina Czarna\nRewelacyjna kurtka damska w kolorze czarnym. Wypełnienie kurtki zapewnia ciepło w mroźne dni. Kurtka w środku wykończona jest podszewką. Rękawy kurtki są ocieplane, wykończone podszewką. Kurtka zapinana jest na suwak oraz napy. Kurtka posiada z przodu dwie kieszenie zapinane na napy. Nieodpinany kaptur zapewnia ciepło w wietrzne zimowe dni. Futerko przy kapturze jest odpinane. Kurtka wykonana jest z materiałów najwyższej jakości. Suwaki kurtki w srebrnym kolorze. Kurtka ocieplona jest bardzo wysokiej jakości wypełnieniem syntetycznym, które zapewnia doskonałą termoizolację oraz wysoki komfort użytkowania.\nOpinie o Damska Zimowa Kurtka Ortalionowa Malwina Czarna


Praca Kierownik Robót Elektrycznych Oświęcim - GoWork.pl\nPrzedsiębiorstwo Usług Elektrycznych "ELTEX" S.C. (3 opinie)\n4500 - 6000 zł / miesiąc\nFirma ELTEX S.C. działa na rynku od 1996 roku. Specjalizujemy się w szeroko rozumianej dziedzinie jaką są różnego rodzaju instalacje elektryczne, energetyczne i teletechniczne.\nProwadzone przez firmę ELTEX kontrakty realizowane są kompleksowo, poczynając od etapu projektowania, rzetelnej i fachowej wyceny prac poprzez montaż i rozruch poszczególnych systemów kończąc na wykonaniu specjalistycznych pomiarów i dokumentacji.\nStruktura firmy odpowiada wymaganiom stawianym współczesnym przedsiębiorstwom, a dysponowanie bogatym zapleczem sprzętowym i magazynowym, jak również możliwość realizacji każdej inwestycji siłami własnymi, daje gwarancję terminowego wywiązywania się z podjętych zleceń.\nW związku ze stałym i dynamicznym rozwojem firmy oraz realizacją projektów na terenie całego kraju (głównie Śląsk, Małopolska) poszukujemy kandydatów na stanowisko:\nNadzór nad realizacją robót elektrycznych\nBezpośrednie nadzorowanie jakości realizowanych robót, udział w odbiorach z Inwestorem i podwykonawcami, w tym nadzór, koordynację i bieżącą kontrolę podwykonawców i pracowników własnych w zakresie wykonywanych prac elektrycznych w zależności od wymagań kontraktu\nKoordynacja robót instalacyjnych na budowie\nNadzór nad uruchomieniem instalacji\nOpracowanie dokumentacji powykonawcze\nUprawnienia budowlane w branży elektrycznej do kierowania robotami\nUprawnienia budowlane w branży elektrycznej do projektowania (dodatkowy atut)\nZaświadczenie SEP E i D\nWiedzy w zakresie norm i przepisów branżowych\nUmiejętności pracy na programach kosztorysowych (np. Norma Pro)\nUmiejętność koordynacji prac podwykonawców oraz sił własnych\nPracę głównie na terenie miasta Nowego Sącza i Krakowa\nMożliwość zdobycia nowych doświadczeń poprzez uczestnictwo w interesujących projektach.\nDodatek kontraktowy na czas delegacji,


Książkowir: Araminta Hall - "Kobiety niedoskonałe"\nTa książka jest po prostu cudowna! To znaczy wiadomo, tematyka zabójstwa niekoniecznie jest cudowna - ale w tej książce to wszystko co się stało "po" zabójstwie zostało tak fajnie przedstawione, że ja dosłownie nie byłam w stanie się od książki oderwać. Totalnie przepadłam - i nawet nie żałuję spędzonego z nią czasu: bardziej żałuję tego, że tak szybko się ta historia skończyła, chociaż nie jest to wcale taka cienka powieść. Mimo wszystko pochłania się ją wzrokiem dosłownie bardzo szybciutko. Czy polecam? Bardzo!\nNancy Hannessy zawsze pragnęła od życia więcej niż to, co miała. Była prawdziwą pięknością - znaną przede wszystkim chyba ze swoich pięknych włosów, a do tego miała męża (który ją uwielbiał) i córeczkę. Oprócz tego pracowała jako tłumaczka książek z języka francuskiego na język angielski. Wydawać by się więc mogło, że mimo wszystko miała ona wszystko, czego niejedna osoba by chciała - miała pracę, przyjaciół, była kochana i podziwiana. Ale mimo wszystko czegoś Nancy brakowało. Czegoś, czego nie do końca zdradziła ani przyjaciółkom, ani mężowi.\nDlatego też, kiedy Nancy zostaje znaleziona martwa, zaczyna się poszukiwanie mordercy. Ostatnią osobą, z którą oficjalnie spotkała się zmarła, była jej najlepsza przyjaciółka - Eleanor, z którą widziała się w miejscu publiczym. Eleanor zeznaje jednak, że Nancy wyszła kilka minut z lokalu przed nią - i zmierzała do kochanka, z którym zamierzała zerwać - i o którym bardzo niewiele mówiła, więc Eleanor nie była w stanie podać żadnych większych konkretów, nie licząc imienia i miejsca, w którym ta dwójka się poznała.\nOkazuje się jednak, że Nancy była dosyć tajemniczą osobą i nie o wszystkim mówiła swoim najbliższym - ale jak to pięknie ujęli w opisie: niektórych tajemnic nie da się zabrać do grobu. "Kobiety niedoskonałe" to powieść, która obnaża ludzkie tajemnice - bo nie skupia się tylko na Nancy, ale także na osobach, które były jej bliskie. Czy ta pozycja potrafi zaszokować? Potrafi - ale to definitywnie jej duży plus!\nDo tego wszystkiego, niczym wisienkę na torcie, stanowi to, w jaki sposób ta pozycja jest napisana - językiem prostym, ale jednocześnie pełnym przemyśleń (czasem złotych myśli), a także pełnym emocji i uczuć, które wręcz wylewały się z kart tej powieści. Dialogi też czasem potrafią wzruszać albo nawet wręcz prawie złamać człowiekowi serce. Wszystko tu jest z jednej strony takie rzeczywiste, takie ludzkie - bo to naprawdę by się mogło przydarzyć, ale z drugiej strony: dużo sytuacji szykuje i mimo wszystko książkę wręcz dalej chce się czytać, żeby zobaczyć, jak to się skończy.\nOd samego początku wciągnęłam się w wir akcji. Według mnie to naprawdę fajna fabuła, która może nie w każdym momencie jest idealna, ale której blisko do ideału. Wydaje mi się, że ta pozycja jest w pewnym sensie też dosyć oryginalna - chociaż samo morderstwo i odkrywanie tajemnic... no nie jest niczym odkrywczym. Ja jednak o tej powieści przez dłuższy czas chyba nie będę w stanie zapomnieć...\nPopatrzcie też na tę śliczną okładkę - która nie jest drastyczna i odrzucająca, a naprawdę idealnie pasuje według mnie do tej książki - i też zachęca do tego, żeby sięgnąć do tej opowieści.\n"Kobiety niedoskonałe" jest jedną z tych pozycji, które serdecznie polecam - i ogólnie uważam, że to jedna z lepszych powieści, jakie ostatnio czytałam, a już na pewno jedyna książka z tego gatunku, która od kilkunastu ostatnich tygodni by tak na mnie wpłynęła. Także bardzo gorąco polecam i uważam, że wiele osób powinno tę książkę przeczytać - mówiąc w skrócie: wszyscy, którzy tylko mają ochotę dowiedzieć się, jak się ta historia skończyła. Także mam nadzieję, że zaciekawiłam - bo naprawdę warto tej pozycji poświęcić swój czas!\nBy Iwi z Nasz Książkowir - października 19, 2021\nEtykiety: Iwi, ludzkie problemy, patronat Książkowiru, Prószyński i S-ka, przyjaciółki, relacje międzyludzkie, relacje rodzinne, zabójstwo\nRenata Kozłowska 19 października 2021 15:07\nZaciekawiła mnie ta recenzja, a okładka jak na kryminał jest wyjątkowa.\nAgn Ban 19 października 2021 19:35\nBrzmi megainteresujaco. Ja to kupuję, dzięki wam, mnie skusiłyście i do tego ta cudowna okładka, tajemnicza i intrygujaca. Wszystko jest na tak. Dzięki za recenzję\nAneta Królak 19 października 2021 23:04\nNie zwróciłabym uwagi na książkę ale dzięki recenzji z chęcią zapoznałabym się z "Kobiety niedoskonałe". Tajemnice, morderstwo jestem zaintrygowana Nancy Hannessy i jej życiem oraz śmiercią. Zapisuje tytuł.\nAniaJ 19 października 2021 23:50\nOkładka mogłaby być trochę bardziej mroczna ale i tak daje rade. Intrygująca fabuła. Recenzja bardzo zachęca. Będę polecać.\nMagdalena F 20 października 2021 08:56\nRecenzja super, jestem ciekawa tej książki\nPaulina M 20 października 2021 17:51\nRecenzja świetna. Warto zapamiętać te pozycje\ngrazyna 21 października 2021 18:58\nJeśli taka cudowna, to może się na nią kiedyś skuszę. Gratuluję fajnego patronatu. I tej recenzji wyjątkowej.\nSylwia Szczepańska 26 października 2021 14:44\nPomimo, że opis i recenzja intrygują, to ja raczej nie skuszę się. Chociaż jestem ciekawa tajemnic, które skrywała bohaterka, to jednak kryminał nie jest moją ulubionym gatunkiem. Nie mówię kategoryczne "nie" tej książce. Wszak życie potrafi płatać niespodzianki i być może i mnie taką spłata, że po książkę sięgnę.\nMaite B 30 października 2021 01:24\nGratualcje patronatu😘 Zaczytanie zawszs jest bardzo fajne i świetne😊Póki co w tym czasie,chyba nie jest mi pisane spotkać się z tą powieścią na książkowej ścieżce. Bardzo dziękujemy za super recenzję😘B.B\nKarolina Osewska 31 października 2021 15:03\nLubię kryminały, więc czemu nie, zdaje się być ciekawym kryminałem i chętnie poznam tajemnice Nancy 😉


Świat wstrzymał oddech. Wywołują halucynacje i wymioty. Rosjanie już montują je na okrętach [WIDEO] | wLocie.pl\n7 lutego 2019 7 lutego 2019 adminWiadomościNo Comment on Świat wstrzymał oddech. Wywołują halucynacje i wymioty. Rosjanie już montują je na okrętach [WIDEO]\nRosjanie rozpoczęli wyposażanie swojej floty okrętów wojennych w system ochronny 5P-42 Filin (z rosyjskiego „Puchacz”). Na pokładach montowane są specjalne lasery zdolne oślepiać i dezorientować przeciwników. Technologia umożliwia także zaburzenie pracy systemów nakierowywania pocisków.\nJak informuje brytyjski „The Times”, 5P-42 Filin został już zainstalowany na dwóch okrętach – „Admirał Gorszkow” i „Admirał Kasatonow”. W laserową technologię wyposażone zostaną również dwie nowe jednostki znajdujące się jeszcze w fazie produkcji.\nWynalazek rosyjskiej firmy Roselektronika to specjalny układ laserów o zmiennym natężeniu emitujących intensywne wiązki światła. Osoby biorące udział w testach „Puchacza” informowały o zaburzeniach orientacji, nudnościach, a nawet halucynacjach. W dokumentach pojawiła się też wzmianka o tym, że podczas ćwiczeń testerom nie udało się nawet poprawnie wycelować w stronę chronionego nowym systemem okrętu.\nZdaniem producenta 5P-42 Filin potrafi także skutecznie utrudnić pracę wrogim urządzeniom zwiększającym widoczność w nocy i systemom nakierowywania pocisków. Technologia ta będzie działała również na lądzie.\nTo nie jedyne działania na rzecz wzmocnienia rosyjskiego arsenału. „The Times” donosi, że trwają prace nad przystosowaniem pocisku Kalibr do wykorzystania go w konfliktach na lądzie oraz przygotowanie naddźwiękowego pocisku na bazie istniejącej już konstrukcji 3M22 Cyrkon.\nOgłoszenie tych działań zbiegło się w czasie z decyzją USA o zawieszeniu na pół roku stosowania układu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego i średniego zasięgu (INF).\nPodpisany w 1987 roku układ INF jako pierwsze porozumienie w sprawie kontroli zbrojeń zakazało posiadania całej klasy broni – wystrzeliwanych z ziemi pocisków manewrujących o zasięgu od 500 do 5,5 tys. kilometrów.\n– Rosja zbyt długo bezkarnie łamała postanowienia układu, podczas gdy USA w pełni się do niego stosowały. Nie możemy być jedynym krajem na świecie jednostronnie związanym tym, ani żadnym innym traktatem – tłumaczy decyzję Amerykanów prezydent Donald Trump.\nSzokująca wizja słynnego jasnowidza: Będzie żałoba w Sejmie, Kaczyński „zaniknie”


Przegląd prasy. Nisztor: śledczy działają nerwowo i po omacku - TVN24\ntvn24Nisztor nie chce ujawnić, od kiedy posiadał nagrania\nZarzuty współudziału ws. nielegalnych podsłuchów prokuratura postawiła biznesmenów Markowi F. i Krzysztofowi R., zatrzymanym w związku z aferą podsłuchową. Zatrzymano ich we wtorek. W środę wieczorem obu zwolniono za kaucją.\n"Nie mam nic na sumieniu"\nNisztor w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej" podejrzewa, że zatrzymanie Marka F. może mieć związek z przygotowywanym w ostatnim czasie artykułem na temat Składów Węgla. Jak zaznacza, w związku z publikacją często kontaktował się z Markiem F.\n- Widać, że śledczy działają nerwowo i po omacku. Tyle że za jakiś czas – jak opadną emocje – ci, którzy podejmowali te decyzje, będą musieli się mocno z nich tłumaczyć - przekonuje.\nDziennikarz nie wierzy, że zostanie zatrzymany. - Wszystkie moje działania były zgodne z prawem. Pracę dziennikarza śledczego wykonuję profesjonalnie i rzetelnie od wielu lat. Bardzo bym się zdziwił, gdyby organa demokratycznego kraju, jakim jest Polska, wykonały sugerowane przez pana ruchy w moim kierunku. Nie mam nic na sumieniu - podkreśla.\nNisztor nie chciał odpowiedzieć na pytanie, od kiedy miał nagrania.\n- Organy ścigania, które pracują nad sprawą tzw. podsłuchów, analizują wszelkie informacje pojawiające się także w mediach. A podanie daty, kiedy doszło do przekazania mi nagrań, mogłoby naprowadzić śledczych na jakieś tropy - podsumowuje w rozmowie z gazetą.\nAutor: nsz/kka / Źródło: "Rzeczpospolita"


by Aiko Miyazaki on Wto 01 Wrz 2015, 21:52\nMiyazaki spojrzała na Colinzównę i uśmiechnęła się lekko. Możliwe, że szykuję coś wyjątkowego, było to bardzo nawet możliwe - to w końcu Hogwart i często podczas takich uroczystości dzieje się wiele ciekawych i wyjątkowych rzeczy!\nZapytała cicho, widząc, że dziewczyna najwyraźniej czymś została wybita z rytmu wypowiedzi. Rozejrzała się, a jej spojrzenie padło na owego Gryfona. Nie kojarzyła go w ogóle. Aczkolwiek nagła zmiana w zachowaniu Krykonki nie bardzo jej się spodobała.\n- Wszystko w porządku, Hope?\nby Hope Colinz on Wto 01 Wrz 2015, 22:06\n-Tak, tak...wszystko w porządku Aiko.-powiedziała od razu, ponownie przybierając na usta delikatny uśmiech.\n-Zobaczyłam tylko znajomego, którego...-odchrząknęła-...którego nie widziałam już troszkę czasu -wytłumaczyła jak gdyby nigdy nic. Przerzuciła włosy na jedno ramie, bo aż jej sie gorąco zrobiło po tym 'zmartwychwstaniu' Czecha. Powachlowała się dłońmi, aby ochłonąć troszkę.\n-Chyba grzać zaczęli, albo moja szata taka ciepła.-rzuciła niby żartem.\nMusi jutro złapać Soche, nie wiadomo jak to wszystko wygląda...a może przyjaciółka będzie potrzebowała jej wsparcia? Gdzie też jest James? Znowu sie spóźni czy co?\n-A co do rozpoczęcia...to może po prostu czekamy jeszcze na kogoś? Chyba nie wszystkie miejsca są zajęte przy stole nauczycielskim. Czy tylko mi sie tak wydaje?-zapytała unosząc nieco głowę, bo inni uczniowie zasłaniali jej widok na końce stołów.\nby Rhinna Hamilton on Wto 01 Wrz 2015, 22:08\nHamilton, w najlepsze zajęta rozmową z najbliższą jej przyjaciółką, prawie siostrą, nie zwracała większej uwagi, jak ktoś wchodzi do Wielkiej Sali. Choć zerkała na wrota co jakiś czas kątem oka. Owszem, przyuważyła Nevana wchodzącego do środka, ale nic nie zrobiła, wróciła do rozmowy. Nie dała nic po sobie poznać - już powoli do tego przywykła, naprawdę! Z czasem było z tym coraz lepiej.\nJednak gdy przyuważyła inną osobę, wchodzącą do sali, rozmowa z Amelią zeszła na drugi tor. Zaraz, czy to nie był przypadkiem...\nZapytała cicho, wpatrując się w osobę, która zasiadła do ich stołu. Jak to możliwe? Czy on przypadkiem.. Czy przypadkiem nie był duchem? Przecież dotarła do niej informacji o jego śmierci! Co prawda, nie drążyła wtedy tematu.. Ale jak to się stało, że teraz Nicholas - w postaci normalnego, żywego człowieka, wszedł do Wielkiej Sali i usiadł jak gdyby nigdy nic przy stole. Zamrugała zaskoczona oczami, po czym spojrzała przed siebie, na pusty talerz przed sobą. Miała w głowie w tym momencie ich spotkanie, kiedy to Nicholas grał na gitarze, a Rhin wtórowała mu śpiewem. Pokręciła głową, chcąc na razie wrócić choć trochę myślami do tego miejsca, w którym teraz była. Później złapie Nicolasa i będzie musiała z nim porozmawiać.. Nie to, że od razu chciała wyciągać z niego informacje, ale trochę ją ruszyło to, że właśnie się tutaj pojawił.\nOstatnio zmieniony przez Rhinna Hamilton dnia Wto 01 Wrz 2015, 22:30, w całości zmieniany 1 raz\nby Aiko Miyazaki on Wto 01 Wrz 2015, 22:17\nAiko przez kilka chwil przyglądała się Hope. No, odrobinę się zmartwiła, można tak powiedzieć. Ale nie chciała też ciągać dziewczyny po wyjaśnienia, choć ciężko jej było uwierzyć, że było to po prostu to, co powiedziała. Ale Miyazaki nie należała do ludzi, którzy wyciągają na siłę wiadomości od innych.\n- Och, skoro tak..\nPowiedziała tylko cicho, z uśmiechem na twarzy i poprawiła nieco włosy. Słysząc dziewczynę skierowała spojrzenie na stół nauczycielski. Ale ona również mało widziała.. Nawet jak na VII klasę była niska, co warunkowały u niej geny. Nie mogła nic na to poradzić.\n- Wiesz, co, możliwe, że kogoś tam brakuje..\nby Aleksander Cortez on Sro 02 Wrz 2015, 11:23\nPilnował wejścia do sali niczym cerber wrót do Hadesu obserwując, śledząc poczynania głównie ślizgonów, których to nie specjalnie znał. Tak aby się upewnić, że to nie jakiś przebieraniec, ale widząc jak śmiało zaczyna konwersację z większą ilością wychowanków Slytherina, dawał sobie spokój i znów zaczynał szukać kolejnej ofiary. By ponownie śledzić, szukać kolejnych i kolejnych. Przynajmniej tak było do chwili kiedy to pojawiła się Hope, dziewczyna Davida, w zasadzie nie miał pojęcia, czy nadal nią była skoro ten znikał tak często. Zawsze jej nazwisko przekręcał na Hopciak, bo brzmienie jej nazwiska mu nie pasowało do tej dziewczyny, było surowe, zbyt twarde jak na tak miłą krukonkę. Skinął głową na powitanie i uśmiechnął się do niej ciepło. Będzie musiał kiedyś zapytać o to czy ma jakiś kontakt z Amesem. Później pojawił się kolejny krukon, który spowodował, że miał ochotę sięgnąć po różdżkę i rzucić zaklęciem za to co zrobił kilka dni temu. Ten wydawał się być jednak dziwnie spokojny, choć minę miał taką jakby siedział tutaj za karę i czekał aż nadarzy się jakaś okazją by stąd nawiać. Nie zdziwił się jednak, bo wszem wobec każdy wie jak bardzo nietowarzyski jest ten koleś. Dlatego przesiadywanie w tak dużym tłumie musi być dla niego męczące. Uśmiechnął się szelmowsko bo w głowie pojawił się plan na tortury dla wnuka dyrektora.\nPóźniejsze pojawienie się kilku osób spowodowało, że wymienił z nimi przywitania i kiedy to Suzi usiadła naprzeciwko niego na jego usta wkradł się uśmieszek.\n- Ja mam na oku jedynie tą salę, nie mam pojęcia co się działo tam na dole w kuchni. Ale myślę, że po ostatnim incydencie skrzatom nieźle się musiało oberwać i mają zakaz zmieniać cokolwiek na prośby uczniów. Nie ważne kim by nie był ich tatuś. - Odpowiedział, starając się sam uwierzyć w te słowa.\n- Hej, Suzanne, jakie to jest uczucie, kiedy to luzie skandują twe nazwisko podczas meczu? Zawsze mnie ciekawiło co wtedy się czuje. - Wypalił tak nagle, ot jedno z pytań jakie kiedyś chciał zadać takiej sławie jak Castellani, lecz zawsze jakoś o tym zapominał, bądź nie było na to czasu.\nRozmawiając z koleżanką mimo wszystko zerkał na siedzącego krukona, do czasu, aż nie pojawił się inny uczeń. Ciężko byłoby ocenić, czy Cortez był zaskoczony, czy też przerażony tym, że nie tak dawno duch z którym to rozmawiała banda nagle żyje. W końcu znał ich plany, ale to też oznaczało, że ich zadanie jakie mieli wykonać nie było już aktualne? Zresztą wielce by się zdziwili gdyby to się okazało, że rzekoma zabójczyni Nicolasa w ogóle nie istniała i musieliby ubić bogu ducha winną wile. Przynajmniej trochę by zarobili na włosach sprzedając je u Ollivandera.\nZastanawiał się chwilę przez moment nad pewną sprawą, czym zresztą chciał się podzielić z ślizgonką.\n- Na tej karteczce z imprezy było J.N.S prawda? A nie od dziś wiadomo, że James i Nicolas byli kumplami. A widząc tego gnojka, że wcale nie zdechł to wszystko zaczyna do siebie pasować. I wiadomo na kim trzeba się zemścić. - Wypowiedział to szeptem wskazując dwoma ruchami głowy miejsca w których siedzieli odpowiedzialni za to chłopacy.\nby Brandon Tayth on Sro 02 Wrz 2015, 11:54\nWielka Sala jak zawsze podczas rozpoczęcia wyglądała zjawiskowo. Brandon uśmiechnięty od ucha do ucha zjawił się tuż przed rozpoczęciem Ceremonii Przydziału i dziarsko pomaszerował w kierunku stołu Ślizgonów. Rozejrzał się, ale nie dostrzegł Moniki, która obiecała, że przyjdzie tuż za nim, ale pewnie jak zwykle utkwiła w łazience i wbiegnie na ostatni moment.\nWłoch dosiadł się do panny Castelani i Corteza.\n- Cześć wam - rzucił zdawkowym tonem, opadając bezwiednie na krzesło. Dosłyszał końcówkę wypowiedzi Aleksandra i westchnął ciężko.\n- To na pewno był ten dupek. - Zerknął w kierunku stołu Krukonów. Od razu zauważył Scotta i utwierdziło go to w przekonaniu, że właśnie on jest autorem debilnego żartu z łajnobombami w roli głównej. Nurtowało go teraz już co innego.\n- Nie wiem, czy przypadkiem nie mam omamów, ale... Socha żyje?\nby Rivius Fawley on Sro 02 Wrz 2015, 12:01\nZjawił się w Hogwarcie dopiero na godzinę przed rozpoczęciem uczty. Niezbyt to chwalebne, zważywszy na to, iż pełnił funkcję nauczyciela eliksirów już od poprzedniego letniego semestru, jednakże problemy związane z posiadaniem żony będącej kapryśną wilą niosą pewne konsekwencje.\nNa szczęście udało mu się w końcu spakować i teleportować się wprost do Hogsmeade, gdzie wyposażył się jeszcze w kilka niezbędnych rzeczy i ruszył ku bramom szkoły.\nW gabinecie przebrał się w stosowne szaty i znalazłszy się w Wielkiej Sali, ruszył ku stołowi nauczycielskiemu. Przywitał się z kolegami z pracy i zajął swoje zwyczajowe miejsce. Humor niespecjalne mu dzisiaj dopisywał, lecz starał się to skrzętnie ukryć za maską obojętności.\nby Suzanne Castellani on Sro 02 Wrz 2015, 12:15\nPodobno to kobiety są zawistne, ale jak widać, w tym wypadku to chłopcy bardziej polowali by się zemścić. Jej też nie spodobał się wybryk, który miał miejsce na imprezie u Brandona, ba, jej ciuchy poszły do wyrzucenia, ale wolała się skupić na czym innym niż szukania winnego. Musiała wygrać puchar, nic innego się nie liczyło.\n- Najlepsze uczucie ever - odpowiedziała entuzjastycznie na pytanie Corteza. - Wiesz, lecisz na tej miotle, z kaflem w ręku i słyszysz, że ludzie przyszli tu dla ciebie, chcą zobaczyć jak zdobywasz kolejne punkty, jak miażdżysz przeciwnika. Kiedy trafiasz okrzyki radości, ludzie machają, wiwatują, coś totalnie niesamowitego - opowiadała z przejęciem, a słowo "totalnie" na stałe zagości w jej słowniku zdobywając miejsce ulubionego słówka - masz takie motylki w brzuchu jakbyś się zakochiwał czy coś, jakbyś zjadł najlepszy czekoladowy pudding na świecie, takie woow - zakończyła z rozmarzonym uśmiechem wracając pamięcią do jej ostatniego występu. Nie wygrali, ale Suzka zdobyła masę punktów jako ścigający. Niestety szukający tamtej drużyny był lepszy, ale i tak była z siebie dumna.\nKiedy Brandon się do nich dosiadł, dziewczyna przywitała go przyjaznym uśmiechem i założyła kosmyk włosów za uchu przybliżając się do środka stolika chcąc przysłuchać się oskarżeniom w kierunku Scotta. Coś w tym było, rzeczywiście. Nie od dziś wiadomo, że James był parszywym osobnikiem, w całym Slytherinie nie ma takiego gnoja co on. Jak coś się dzieje, on zawsze musiał być pierwszy i dziwne, że nigdy nie oberwał. Masz dziadka dyrektora, to możesz wszystko?\nGdy zaś pojawił się Socha, cała trójka jak jeden mąż zaczęła lampić się na chłopaka ze zdziwieniem, Suzce aż z wrażenia szczęka nieco opadła. Hogwart nie przestaje ją zaskakiwać.\n- Zapytam ojca, może coś dyrektor powiedział nauczycielom w tej sprawie - powiedziała nie spuszczając wzroku z Gryfona - Albo może Krwawy Baron coś będzie wiedział? - zaczęła się zastanawiać na głos. Ojca by musiała mocno przycisnąć, a jak to ma być jakaś wielka tajemnica to nie ma szans na informacje. Co innego Baron.\nby Peter Raffles on Sro 02 Wrz 2015, 15:02\nWlazł do Wielkiej Sali jak szary cień, ponuro przedarł się przez grupki dyskutujących uczniów i dobił do stołu Ślizgonów. Tam rozparł się na miejscu obok Frasera. Niedaleko gościli też Cortez, Castellani i Tayth. Zasalutował im nieśpiesznie. Dawne, dziwne zatargi z Brandonem jakoś straciły na mocy i wypaliły się przez okres wakacji. Nie miał ochoty na te podchody. Właściwie, poza niejasną sytuacją z Gregorovic, nie do końca pamiętał nawet, o co chodziło.\nGdy rozsiadł się wygodnie i poprawił schowaną w rękawie różdżkę, dotarło do niego, o czym właściwie toczy się rozmowa... Uniósł głowę jak pies tropiący, prześwidrował wzrokiem trójkę Ślizgonów i powoli przeniósł spojrzenie na stół Gryffindoru. Targnęło nim. Sam nie wiedział, czy czuje się bardziej wściekły... czy może to napływająca ulga? Socha żył. Żył i miał się dobrze...\nRaffles sięgnął pamięcią do różdżki schowanej pod łóżkiem w jego ruderze w Hogsmeade. I do rozmowy w starej zbrojowni, którą odbył z... cholera jasna, duchem!\n- Widziałem go po śmierci. Błąkał się po szkole jako duch. Jak to jest, do cholery, możliwe? - Spytał, kiedy już oderwał spojrzenie od Sochy. Mięśnie jego szczęki drgały lekko. Tego się nie spodziewał w pierwszym dniu szkoły...\nby Nevan Fraser on Sro 02 Wrz 2015, 16:40\nPrzez pewną chwilę siedział cicho, chłonął panujący wokół niego rozgardiasz niczym gąbka. Zewsząd mógł wyłowić przeróżne wiadomości. Przez tych kilka chwil poznał miejsca, w których poszczególni uczniowie spędzali wakacje, oraz co ciekawego zobaczyli. Nagła chwila ciszy jaka zapadła w momencie wkroczenia Nicolasa do Sali sprawiła, że Ślizgon spojrzał za siebie.\nRównież w tej chwili pojawił się Peter rozkładając swoje cztery litery obok niego na ławce. Obaj Ślizgoni wodzili wzrokiem za Gryfonem.\nŁypnął w stronę Rafflesa. Słyszał tu i ówdzie, że Gryfon wyciągnął kopyta, a jego duch szwędał się po szkole, lecz on sam nigdy go nie spotkał.\n- Może to czyjś wybryk? Eliksir wielosokowy i te sprawy..\nMruknął niezbyt przekonany do swojej teorii, ale ta jak na razie była jedyną logiczną.\nby Brennus Lancaster on Sro 02 Wrz 2015, 22:07\nHałas rozmów panujący na Wielkiej Sali został przerwanym głośnym chrząknięciem Zastępcy Dyrektora, Brennusa, który jak co roku wyświadczał przysługę swojemu przełożonemu podczas takich uroczystości.\n- Witam wszystkich w nowym roku szkolnym! Mam nadzieję, iż dostatecznie odpoczęliście w wakacje i jesteście gotowi poszerzać swoją wiedzę i doświadczenie. Jednak zanim przejdziemy do uczty, zapraszam wszystkich pierwszorocznych na ceremonię przydziału - po tych słowach powrócił na swój fotel obok dyrektora.\nTiara przydziału wraz z profesor Lennox była gotowa na przyjęcie nowych pierwszorocznych i rozdzielenie ich do odpowiednich domów. W tym roku najstarszy syn sławnego Harrego Pottera, James, zaczynał swoją przygodę ze szkołą i wszyscy zapewne byli ciekawi w jakich barwach będzie chadzał przez kolejnych 7 lat swojego szkolnego życia. Tiara jednak długo nie zagościła na jego głowie przydzielając go od razu do domu Godryka Gryffindora rozwiewając tym samym wszystkie wątpliwości.\nTuż po zakończeniu ceremonii przydziału, Brennus Lancaster ponownie stanął na mównicy.\n- Dobrze więc, nie przedłużając zacznijmy ucztę! - dyrektor klasnął w dłonie a na stołach pojawiły się wszelkie dobroci przygotowane przez skrzaty w szkolnej kuchni.\nby Zoja Yordanova on Czw 03 Wrz 2015, 12:43\nSiedząca między Aaronem a Rhinną Gryfonka nie była zbytnio zainteresowana nowym nabytkiem w ich domu, będącym synem sławnego Pottera. Oczywiście obserwowała całą ceremonię i klaskała razem z pozostałymi uczniami, ale nie było to dla niej wydarzenie dnia. Podkreśliło to tylko to, że czasy wojny mieli już za sobą, a nowe pokolenie będzie jeszcze bardziej rozpieszczone od tych poprzednich.\nWciąż trochę żyła tą zepsutą zabawą w zeszły weekend. Przez omyłkę została zaliczona do "śmietanki" szkoły, chociaż w ogóle nie powinna się znaleźć na tej Ślizgońskiej zabawie. Mimo wszystko uwłaczał jej wybryk tajemniczego J.N.S., ponieważ nie potrafiła się tak sprawnie oczyścić z pozostałości łajnobomby, jak pozostałe ofiary. Castellani musiała jej pomóc potem w łazience, żeby pozbyła się nieprzyjemnych zapachów z włosów, a była po tym tak zawstydzona, że niedługo potem zwiała z imprezy w angielskim stylu. Dzisiaj wróciła do czerwonych barw, a z uczestnikami parapetówki u Tyath'a nawet nie miała możliwości się przywitać. Zapewne ciężko będzie utrzymać kontakty, będąc oddzielonym tyloma stołami od siebie.\nZ zamyślenia wyrwał ją głos wicedyrektora, który ogłosił porę uczty. No nareszice! Podskoczyła lekko z radochy, kiedy na stole przed nią pojawiły się smakowite dania i oddała się spożywaniu posiłku, nie dołączając się do rozmowy Matlucka i Warda o nowych nauczycielach, których będą mieli w tym roku. Dostrzegła jednak, że panienka Hamilton nie nakłada sobie żurawiny do mięsa, więc trąciła ją delikatnie łokciem i uśmiechnęła się jak ta na nią spojrzała.\n- Podasz mi tamten słoik po Twojej stronie? Żurawina idealnie pasuje do indyka\nby Rhinna Hamilton on Czw 03 Wrz 2015, 12:53\nHamilton, kiedy postanowiła, iż z Sochą rozmówi się innym razem, najlepiej po uczcie, przyglądała się z zaciekawieniem ceremonii przydziału. A nuż trafi się tam ktoś ciekawy, kto za rok stanie w jej drużynie Quidditcha, a potem ją zastąpi? Nie zamierzała co prawda rozstawać się z krzesełkiem kapitana, ale w przyszłym roku będzie musiała o tym powoli myśleć. Syna Pottera przywitała klaskaniem - jak każdego w sumie nowego Gryfona. Ciekawiło ją tylko, czy fakt bycia Potterem jakoś wpłynie na zachowanie ludzi a propos jego osoby i na jego samego. Z zamyślenia wyrwał ją głos Zoji, która siedziała obok niej. Szybko na nią przeniosła spojrzenie i zamrugała oczami. Złapała za słoik i podała go dziewczynie.\n- Ależ proszę. Żurawina często pasuje idealnie do każdego mięsa!\nCo nie oznaczało, że Hamilton lubiła takowe połączenia. Spojrzała na swój talerz i złapała za sztućce. Dobra, czas się porządnie najeść! Ale też nie nażreć jak przysłowiowa świnia.. Raczej nie chciała się toczyć do Pokoju Wspólnego!\n- Jak wakacje? Robiłaś coś ciekawego?\nZapytała cicho, przełykając kolejny kęs mięsa.\nby Zoja Yordanova on Czw 03 Wrz 2015, 13:07\n- Dziękuję - odparła mimowolnie po bułgarsku i nawet się na tym nie złapała. Już dawno się przestawiła na myślenie po angielsku, ale takie grzecznościowe i naturalne sformułowania nadal brzmiały w jej głowie w ojczystym języku.\nZoja nałożyła sobie łyżkę czerwonego kleksa na talerz i dodała do swojego dania parę łodyg szparagów. Morwen uczyła ją nawyków zdrowego jedzenia przez te wakacje, ale też tego, że po każdym głównym daniu jest na szczęście deser. On poprawi smak niesmacznych warzyw, które mają w sobie niby tyle niezbędnych witamin...\nJak wakacje? Robiłaś coś ciekawego?\nIntuicyjne wiedziała, że to pytanie było skierowane do niej, chociaż w tym gwarze ciężko się rozeznać. Szczególnie, że ją samą rozmowa po wakacjach o wakacjach jakoś nie porywała. Od kiedy zamieszkała w Londynie spędzała je bardzo podobnie do siebie. Jeden wyjazd zagraniczny z opiekunką, wizyty u znajomych w domach i potem już siedzenie i nic nie robienie.\n- Raczej nie więcej niż zwykle. Zdecydowanie wolę siedzenie w Hogwarcie od błąkania się po Londyńskich ulicach. Szczególnie w wakacje... Zjeżdża się tylu turystów do centrum, że nawet w restauracjach, które dawno myślałam, że są nawiedzone, zapalają się światła. A w lipcu byłyśmy z mamą na Krecie, ale tam to takie upały, że tylko hotel wśród mugoli i leżenie plackiem na materacu w basenie - streściła pobieżnie i zagadnęła szybko Rhi, zanim wzięła kolejny widelec do ust.\n- Natomiast nasza pani kapitan się chyba w tym roku opalała, co?\nby Rhinna Hamilton on Czw 03 Wrz 2015, 13:29\nNo tak, Londyn nie należał do najciekawszych miejsc pod słońcem.\n- Chociaż na Kretę wybyłaś! Londyn to dość ponure miasto na spędzanie tam wakacji..\nCoś na ten temat wiedziała, w końcu również tam mieszkała! Wolała chyba Paryż, choć mało z tego miasta kojarzyła i znała, to było tak dawno temu, zanim przeprowadzili się do Londynu.. Słysząc uwagę Zoji na temat jej wakacji, zaśmiała się cicho. Po chwili jednak odchrząknęła i poprawiła szybko szatę. Na jej policzkach pojawił się delikatny róż. Spojrzała kątem oka na Bułgarkę.\nOwszem, w trakcie wakacji - prócz tych przygód z Nevanem, o których nikomu nie zamierzała mówi czy nawet wspominać, zdołała urządzić wypad z Abigail. Odrzuciła blond włosy z ramion.\n- Razem z przyjaciółką siedziałyśmy trochę we Francji, na Lazurowym Wybrzeżu. To dopiero był wypad..\nMruknęła cicho, grzebiąc przez chwilę widelcem w sałatce na talerzu. Co tam się nie działo.. Plaża, słońce, ciepła woda, sporty, chłopcy.. Tam było wszystko!\nby Nicolas Socha on Czw 03 Wrz 2015, 21:28\nKiedy zajął miejsce przy stole jakiś dzieciak nie wytrzymał i odezwał się do niego.\n- Nicolas, to na prawdę ty? Socha wyglądał jakby coś się w nim zagotowało i dotarło do granicy, w której musiał wypuścić z siebie złość.\n- Nie, Święty Mikołaj psisynu, czekaj, mam dla ciebie prezent - rzekł i podniósł ponad stół dłoń zaciśniętą w pięść. - Jeśli się nie przymkniesz i będziesz mi zawracać moją szlachetną rzyć to wbiję ci tą pięść w gębę, że aż udławisz się własnymi krzywymi zębami. - Dodał opuszczając rękę i wpatrywał się dalej w stół kadry. Ktoś jego pokroju powinien siedzieć tam, a nie z tym motłochem.\nWkurzające jest to jak wielu o nas mówi, w ogóle nie ukrywając się z tym. A jeszcze bardziej wkurzające jest to, że nie wiem po kim czego mam się spodziewać, kto jest naszym wrogiem, a u kogo mam szukać pomocy w razie czego. - Mamrotał do siebie w myślach niezadowolony.\n- Nie dramatyzuj, masz przecież nas, kogo niby więcej potrzebujesz? - Odpowiedział mu głos w głowie. Nicolas uśmiechnął się nagle pogardliwie i powstrzymał się od wybuchnięcia śmiechem.\n- Chyba sobie żartujesz, wolałbym jakaś panienkę, ale taką prawdziwą, a nie jaka mi się teraz trafiła.[i]\n[i]- Że co niby sugerujesz gruby wieprze? - Uśmiech z twarzy zniknął, a na jego miejsce pojawił się grymas złości.\n- A to, że trafiła mi się ladacznica żołnierzy, w dodatku francuska. Pewnie po wojsku oddawali cię wszelkiego rodzaju zwierzyńcu, co nie Francuzie? - ponownie pojawił się uśmiech, tym razem zdecydowanie jednak szelmowski. Osoby siedzące obok mogłyby uznać go albo za obłąkanego - co jest bardziej prawdopodobne, albo pomyśleć, że chłopak ćwiczy mimikę twarzy. Bo komu by tak szybko zmieniał się nastrój?\n- Zapamiętam to sobie! I jeszcze będziesz coś ode mnie chciał, to pośle cię do diabła!\n- A jak ci się wydaje, skąd niby wracam? I on już mnie miał dosyć, więc wykorzystał szansę jaką dał nam ten głupek i wykopał mnie papa z swojego domku - Zarechotał się długo w myślach i wtedy ustała gwara w sali, a jakiś stary pryk zaczął mówić.\nJa jednak nie zamierzałem tego słuchać, bo wcale mnie to nie interesowało, a zastanawiało natomiast to co ten żarłok i moczygęba powiedział.\n- Na serio tam byłeś? No i... I serio wywalił cię stamtąd? - powiedziałem na co dostałem jedynie odpowiedź w postaci kolejnego rechotu. Widocznie on bardzo zaciekawiony był tym co się działo przy tamtym stole, aż dziwne, że ktoś zdołał zwrócić jego uwagę na tak długo. Nagle jednak ni stąd padła odpowiedź. Jednakże gówno mi ona dała.\n- A czegoś się spodziewał po Diable Łańcuckim? Co? - Nic mi to nie powiedziało, znałem kilku co to mogło się tytułować Diabłami, to nie oznaczało, że na prawdę nimi byli. W dodatku jego słowa tak nagle zostały urwane, nie rzucił niczym pogardliwym. I wtedy zrozumiałem dlaczego, na stole pojawiła się masa jedzenia, więc nic dziwnego, że taki żarłok jak on zaniemówił z wrażenia. Na całe szczęście ja też panowałem nad tym wieprzem i nie pozwoliłem by zachowywał się jakby był u siebie. No i na całe szczęście nie było tutaj ani wina ani piwa, bo by stąd nie wyszedł przez trzy dni pijąc i jedząc aż go brzuch nie będzie bolał i postanowi się znieczulić ogromną ilością alkoholu aż padnie pod stołem by następnego dnia, tuż po tym jak kogut zapieje zacząć wszystko od nowa.\nJedno było pewne, szybkie wyrwanie się z tej sali nie wchodziło w grę. Za co los mnie tak pokarał wiążąc nas już chyba na stałe...\nby Lena Gregorovic on Czw 03 Wrz 2015, 23:29\nPierwszy września od bitych sześciu lat stanowił dla kapryśnej Rosjanki najgorszy koszmar. Istotą problemu nie tyle był powrót do szkoły, co o felerną podróż Ekspresem Hogwart. Ciągłe śmiechy, wręcz dziecinne gaworzenie, potwornie miła pani z wózkiem wyzwalały w Lenie wyjątkowo paskudne emocje. A w dodatku ten irytujący, miarowy stukot! Jak na Ozyrysie flaki, czarodzieje mogli się na to godzić?\nGregorovic, przebrnąwszy przez najtrudniejszą dla jej emocjonalnego serduszka część podróży, mogła ze spokojem odetchnąć. Nie oznacza to wcale, że z bladego lica zniknął wyraz ciągłego zniesmaczenia, wręcz przeciwnie. Ostre rysy twarzy podkreślała teraz pogarda bijąca z onyksowych oczu. Nie śpieszyła się wcale na ucztę powitalną. Nie interesowała jej ceremonia przydziału, ani widok znajomych i jakże słodkich twarzyczek. Najchętniej stłukłąby na miazgę połowę z nich (oczywiście tylko teoretycznie, bo ludzkie obawy względem krwi jakoś zawsze odbierały jej nadmiary odwagi). Przysiadłszy więc na dziedzińcowym murku z miną męczennika trwała niezmiennie w onej pozycji przez kilkanaście minut. Kiedy uznała, że część oficjalna uczty ma się prawdopodobnie ku końcowi podniosła swój kościsty tyłek, by kilkadziesiąt sekund później znaleźć się tuż przed drzwiami prowadzącymi do Wielkiej Sali. Standardowo, poprawiła materiał welurowej, ultrakrótkiej spódniczki, nim wsunęła się do pomieszczenia. Onyksowe, puste ślepia kolejno omijały wesołe twarzyczki. Jedna postać nie zdołała jednak umknąć jej uwadze. Socha. Serce podeszło jej do gardła, a usta zacisnęły się w grymasie zarówno strachu jak i zdziwienia. Nie przystanęła nawet na moment, w drodze do swojego miejsca. Usadowiwszy się pomiędzy Rafflesem a Fraserem, głośno przełknęła ślinę.\n- Powiedzcie proszę, że to jakiś nieznany nikomu brat bliźniak Sochy, siedzi teraz na jego miejscu. - Wypuściła ze świstem powietrze. Przygładziła wystający z koka czarny kosmyk, nerwowym nieco gestem. Nie miała okazji spotkać Sochy jako zjawy. Dziękowała za to Merlinowi i Ozyrysowi, wiedząc jak mogłoby się skończyć jej spotkanie z podobnym stworzeniem. Jednak, co teraz? Magicznie zmartwychwstał, chorym trafem udawał zmarłego, czy może ktoś zwędził mu z trumny pęczek włosów? Oto była zagadka. Poprawiła różdżkę w podłużnej kieszonce z nadzieją, że nie będzie jej dzisiaj potrzebna.\nby Zoja Yordanova on Pią 04 Wrz 2015, 09:43\nPonure może i nie, ale w Londyńczyków coś wstępowało, kiedy nadchodził letni sezon. Pewnie przytłacza ich porcja napływających studentów z Europy, którzy pójdą do pracy za o wiele mniejszą stawkę, niż przeciętny Brytyjczyk, bo i tak będą zarabiali więcej niż w swoim kraju (czyt. Polska!). Ludzie w sklepach są przez to nieco bardziej drażliwi, kiedy słyszą obcy akcent, a niestety nawet wieloletnia mieszkanka Londynu - Zoja, nadal miała typowe zaciągi, których nie kontrolowała.\nNerwowy chichot blondynki sprawił, że Bułgarka na moment uniosła wzrok znad swojego talerza i dostrzegła ten typowy błysk w oku dla zabujanej dziewczyny. Kolejna stracona. Uśmiechnęła się kącikami ust i przełknęła kolejną porcją sałatki, którą w siebie wkładała.\n- Jasne, z przyjaciółką - odparła mimowolnie. Ewidentnie wyczuwała w nastroju Gryfonki jakieś elektryzujące impulsy. Czy chłopak czy dziewczyna to akurat obojętne. Nie były jednak na takim stopniu zaprzyjaźnienia, żeby Rhinna musiała się jej zwierzać. Yordanova po prostu pokiwała głową i zazdrościła jej tego rozmarzonego spojrzenia. Westchnęła, zerkając w kierunku Aarona, który w ogóle był jak zwykle oderwany od rzeczywistości i teraz opracowywali z Hobbitem strategię podboju serca profesor Lennox. Marzeniem chłopaka było w tym roku chyba również zostać jej pupilem numer jeden.\n- Zauważyłam, że wiele osób jest dzisiaj czymś bardzo przejęta - dodała do koleżanki obok, oglądając się na boki. Nie znała Nicolasa, bo jakoś nigdy nie zwróciła na niego uwagi, ale tym razem wystarczyło podążyć za paroma spojrzeniami, żeby go odnaleźć przy stole.\n- Wiesz kto to? - szepnęła - Wydaje mi się, że widziałam w zeszłym roku jego twarz w Proroku Codziennym...\nby Andrew Wilson on Pią 04 Wrz 2015, 10:04\nPrzy stole kadry nauczycielskiej jak zwykle toczyła się wesoła wrzawa między tymi największymi gadułami. Andrew pokazywał Collinsowi swój nowy nabytek do kolekcji magicznych teleskopów, który zmieniał pole widzenia w zależności od natężenia światła. Przekładali go sobie z rąk do rąk i podświetlali różdżkę zaklęciem Lumos, żeby zobaczyć efekt magicznego wyostrzenia obrazu. Obserwowanie gwiazd niewiele może to zmienia, ale mugole nazwaliby pewne ustawienie pokrętła "panoramą", która z pewnością pięknie wygląda w soczewce. Przy okazji można obserwować Wielką Salę w 180 stopniach, co jest dosyć zabawne.\n- Fałszoskopy są zupełnie nieprzydatne w szkole, Andy - kontynuowali wcześniejszą rozmowę, tym razem o magicznych czujnikach tajności, których nowe wydania miały się pokazać tej jesieni w Ministerstwie Magii.\n- Nadal mają zbyt wiele błędów, a uczniowie stanowczo za dużo zmyślają i są zakłócenia, których nie da się przeskoczyć.\n- Co o tym myślisz, profesorze Fawley? - zagadnął czarodziej, chcąc by, wciąż stosunkowo nowy w towarzystwie, nauczyciel Eliksirów nie czuł się odseparowany.\nby Rhinna Hamilton on Pią 04 Wrz 2015, 17:03\nHamilton spojrzała na Zojkę i uśmiechnęła się lekko.\n- Nie, tym razem naprawdę z przyjaciółką. Razem z Abi z Ravenclawu postanowiłyśmy zrobić wypad do Francji! Było naprawdę super. A przede wszystkim - dużo, dużo słońca!\nPowiedziała z euforią w głosie. Teraz mówiła całą prawdę. Zresztą, z wypadów z Nevanem w wakacje nie zamierzała się nikomu zwierzać, ba nawet nikomu się do nich przyznawać.\nSłysząc kolejne jej stwierdzenie, i chwilę później pytanie, rozejrzała się dookoła. No tak, wszyscy byli poruszeni nagłym pojawieniem się Nicolasa. Rhinna odchrząknęła.\n- To Nicolas.. Wszyscy byli święcie przekonani, że... nie żyje.\nSzepnęła cicho, patrząc kątem oka na Zoję.\nby Aaron Matluck on Pią 04 Wrz 2015, 19:19\nPlan na ten rok był prosty. Pokazać się Lennox z jak najlepszej strony, zabłysnąć w Klubie Pojedynków i potem najlepiej dostać się od razu do jakiejś jednostki treningowej Aurorów. Był w gorącej wodzie kąpany i wszyscy którzy go znali wiedzieli o tym doskonale. Nielegalne wycieczki w niedostępne tereny szkoły? To własnie on był personą numer jeden, a to tylko dlatego aby ćwiczyć się w sztuce rzucania zaklęć. Głupie? Na pewno. Czy dawało wyniki? Nikłe, ale nikłe to zawsze większe niż żadne. Jedną z osób które go rozumiały albo po prosty były zbyt nieśmiałe żeby się przeciwstawić był Hobbit. Czy tak się nazywał? Oczywiście, że nie ale przez podobieństwo do nazwiska jakiegoś mugolskiego aktora Zoja zaczęła tak go nazywać. Ona najlepiej znała się na mugolskich pierdołach i dlatego wierzył, że tak własnie było. Ponoć grał w... Jak to było? Właściciel Pierścionka? Coś takiego. A skoro o niej mowa.\n- Zoja! Widzę, że już chyba wszystkiego zdążyłaś spróbować. Co jest najlepsze?\nZapytał spoglądając szybko wzrokiem po stole. Ona zawsze miała oko na dobre jedzenie, a nigdy nie przybierała na wadze. Skubana. Niektórzy to mają dary.\n- Ach. Gdzie moje maniery. Hej Rhinna.\nPowiedział uśmiechając się lekko posyłając dziewczynie po drugiej stronie Bułgarki pojedyncze machnięcie ręką.\nby Elijah Ward on Pią 04 Wrz 2015, 20:41\n- Nie myśl nawet, że w tym roku Ci tak łatwo pójdzie, Kochanie. Słyszałem, że pierwsze spotkanie Klubu Pojedynków odbędzie się z profesorem Wilsonem, a wiadomo, że on woli mnie, a Ciebie niezbyt lubi. Kręcisz się przy jego bratanicy to tak masz.\nElijah, potocznie nazywany Hobbitem, grzebał łyżeczką od herbaty w kubku z sokiem dyniowym. Na talerzu miał tylko nadgryzioną kromkę chleba, ponieważ na tyle zagadali się z Aaronem, że zupełnie nie sięgnęli jeszcze po nic konkretnego. A uczta sobie trwała w najlepsze i dobroci mogą szybciej zniknąć, niż się tego będą spodziewać.\nMatluck, który przypomniał sobie o obecności Zoi obok niego, zagadnął Bułgarkę, ale Ward nie pozwolił jej odpowiedzieć.\n- Widziałem jak ładuje sobie do ust udko z indyka z jakąś paskudną mazią! A potem przegryzła to jeszcze łodygami, jakby to miało cokolwiek zmienić, że w końcu padnie na zawał przez tą ilość białka, które w siebie wsysa - powiedział, wymachując mokrym sztućcem. To była między nimi norma. Yordanova jak zwykle nie została chłopakowi dłużna, bo jako formę docinki wybrała pokazanie zawartości swoich ust, a Eli udał, że mu się zbiera na wymioty. Potem jednak uśmiechnął się do ślicznej blondynki, która siedziała obok małej zołzy i już uspokoił jak gdyby nigdy nic.\n- Hej Rhinna - dodał za przyjacielem.\nby Gloria Stark on Pią 04 Wrz 2015, 20:50\nKtoś musiał przyjść ostatni, ktoś musiał być spóźniony. Tym kimś musiała być Gloria Stark. Potrzepaniec, piegus, rudzielec, bujająca w chmurach i myśląca o smokach gryfonka.\nChciała wejść cicho do sali, ale te ciężkie wielkie wrota skrzypiały tak, że mogłyby zbudzić trupa ze swego wiecznego snu. A to by było najgorsze, zwrócić uwagę wszystkich. Całe szczęście oczy zwrócone były na kogoś innego i Glo mogła przemknąć niezauważona do stołu czerwonych druhów.\n- Heeeeej! Coś mnie ominęło? - zapytała siadając gdzieś w grupie największych gaduł, które dobrze znała i nie czekając na odpowiedź od razu nałożyła sobie kawałek dyniowego ciasta, od tego biegu aż jej cukier spadł. No i warkocz, on też nie był w dobrym stanie, kokardka jej się przekrzywiła i kilka kosmyków jej powyłaziło.\nZ większością z tej grupy w ogóle się nie widziała przez wakacje, bo wszyscy gdzieś powyjeżdżali a sama ruda niemal całe wakacje przesiedziała w rezerwacie smoków na takich jakby praktykach. Dyrektor Scott dzięki swojej uprzejmości umożliwił jej to, bo w końcu jego wielka hacjenda mieściła się tuż obok siedliska tych pięknych niebezpiecznych stworzeń. Albo po prostu miał już dosyć jej próśb, bo ta jęczała mu za każdym razem, że to spełnienie jej marzeń, że kiedyś zostanie smokologiem, bla bla bla.\n- Co? Pojedynki z Wilsonem? No to ja odpadam, znowu mnie ślizgony zmiażdżą - mruknęła przed włożeniem sobie kawałka ciasta do buzi. Źle wspominała ostatnie spotkania w tym klubie, zwłaszcza jak była prefektem, ślizgony wtedy za każdym razem musieli jej dopiec i pokazać jak marna jest w obronie nad czarną magią. W tym roku wolała uniknąć takich przykrości.\nby Zoja Yordanova on Pią 04 Wrz 2015, 20:59\n...tym razem naprawdę z przyjaciółką.\nCzyli i tak nie myślała w tej chwili tylko o tej Abi. O dziwo z Rhinny można było łatwo to przeczytać, więc naprawdę ją ten koleś nieźle sztachnął. Ciekawe czy Zoja wygląda podobnie, kiedy myśli o swoim zauroczeniu...\n- Ach, teraz już kojarzę! - znowu spojrzała na blondyna, który siedział pod koniec stołu. Trochę to natrętne, ale jedna para oczu więcej nie powinna zrobić mu różnicy. - Plotki mówiły, że zamienił się w ducha i został na terenie błoni. Albo to była niezła sztuczka, albo Hogwart naprawdę mieli wiadomości niczym najgorszy brukowiec i tak naprawdę stało się coś zupełnie innego - zaśmiała się cicho. Można się tu bać do drugiego człowieka zagadać, bo ściany naprawdę mogą mieć uszy i to jeszcze zmieniające znaczenie. Ma to tak w ogóle sens. Coś jak samoodpowiadające pióro, które pisze bzdury. Dlatego tak bardzo uwielbiała to miejsce... Wszystko jest możliwe.\nChłopaki raczyli w końcu zagadać, ale scenka, która tu się wydarzyła jest już opisana wyżej. Kiedy Elijah i Zoja przestali robić do siebie głupie miny, mogła wreszcie odpowiedzieć na pytanie Aarona.\n- Ta paskudna maź to przepyszny sos żurawinowy, który Ci szczególnie polecam. Poza tym wołowinę, indyka, królika, kiełbaski i sałatkę warzywną! Szparagi rzeczywiście powinny zostać w doniczce... - zmarszczyła nosek, patrząc na niedokończoną porcję warzyw na swoim talerzu. Odłożyła sztućce w wymowny sposób, że skończyła pierwsze danie, więc magicznie brudne naczynia zniknęły i pojawił się mały talerzyk na deser.\n- Czas spróbować ciasta marchewkowego.\n// powiedzmy, że zwróciła wcześniej już uwagę na Glorię, nie chce mi się całości edytować :d\n- Tylko Ty mogłabyś się spóźnić na ucztę powitalną, Stark. Ja nawet nie byłam jeszcze w dormitorium po przyjeździe. - wyszczerzyła się do Glorii, która usiadła naprzeciwko niej. Tak jest wygodniej sobie wyobrazić kto gdzie siedzi.\nby Rhinna Hamilton on Pią 04 Wrz 2015, 21:29\nNo i w końcu Gryfoni razem. A już chciała zacząć narzekać na brak ruchu przy stole czerwonych! Ale na szczęście stół odrobinę się ożywił, przez co można śmiało było stwierdzić, że Czerwoni żyją. I mają się dobrze!\nUśmiechnęła się na słowa Zojki i kiwnęła parę razy głową. Nie rozumiała, jak to się stało, że Nicolas nagle wszedł do Wielkiej Sali, żywy jak gdyby nigdy nic. Wzruszyła ramionami.\n- Coś koło tego. Nie wiem, o co chodzi. Może się dowiem.\nRzuciła spokojnie, po chwili pochylając się do przodu i kierując spojrzenie na chłopaków. Posłała im szeroki uśmiech i skinięcie główki.\n- Siema, chłopaki. Aaron, w tym roku do Klubu Pojedynków się wybierasz?\nSama zaczęła się zastanawiać, czy w tym roku nie udzielać się nieco bardziej! W zeszłym roku, przez kilka wydarzeń nie była zbyt na bieżąco w nauce, ale pod koniec roku nadrobiła i zdała egzaminy śpiewająco! W tym roku nie zamierzała pozwolić, by ten problem się pojawił znowu. W tym miało być wszystko pięknie pozaliczane, bez większych problemów.\nSkierowała spojrzenie na Elijaha, słysząc jego wywód na temat tego, co właśnie Gloria zjadła. Zaśmiała się cicho, ukazując białe zęby, po czym rzuciła cicho.\n- Ja się tych łodyg nie tykam!\nRzuciła wesoło, kiedy do stołu podeszła jeszcze jedna osoba. No to teraz się ożywili wszyscy przy czerwonych!\n- Hej, Gloria. Tak naprawdę, nic ciekawego. Przemówienie vice-dyrektora, i niedawno zaczęliśmy jeść, więc jesteś na bieżąco.\nMrugnęła do dziewczyny okiem, po czym skończyła jeść swoją sałatkę na talerzu. Po chwili brudne naczynie zniknęło i pojawiło się czyste w tym samym miejscu.\n- Stu procentowo się zgadzam, czas na deser!


Zobacz, co zrobiłeś [Matthew Farrell] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00222 003625 21320236 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Matthew Farrell Liczba stron: 368\nISBN: 978-83-66967-89-2 Data wydania: 2021-07-22\nRecenzje „Odkryć młodego utalentowanego autora powieści kryminalnych to wielka przyjemność, czego przykładem jest Matthew Farrell. W swoim znakomitym debiucie Zobacz, co zrobiłeś zgłębia mroczną stronę więzów rodzinnych. To mocny, wciągający i trzymający w napięciu thriller, od którego nie będziesz się w stanie oderwać”. – Lisa Scottoline autorka bestsellerów „New York Timesa” „Lektura obowiązkowa! Intensywny, pełen napięcia i wartkiej akcji thriller – siedziałem jak na szpilkach”. – Robert Dugoni autor bestsellerów „New York Timesa” „Piekielnie dobry thriller. Dzięki zawrotnej akcji i zawiłej fabule Zobacz, co zrobiłeś utrzyma cię w niepewności aż do ogłuszającego zakończenia”. – Eric Rickstad autor bestsellerów „New York Timesa” „Nie przegap! Thriller Zobacz, co zrobiłeś to istny rollercoaster, który porywa czytelnika już od pierwszej strony. Ten debiut zachwyci fanów Meg Gardiner i Marka Edwardsa. Już się nie mogę doczekać następnej powieści, którą upichci Matt”. – Tony Healey autor serii Harper and Lane\nCathy, udało nam się, Skarbie\nRozdział 1 Pierwsze, co zauważył Liam, to materace na podłodze salonu. Meble odsunięto pod ściany, a na środku pokoju, gdzie powinny stać kanapa i stolik do kawy, panoszyły się trzy materace. Leżały rzędem, nienakryte prześcieradłami ani żadnymi narzutami, a na każdym z nich położono po jednym papierowym bukieciku. Matka nauczyła się je robić na warsztatach rękodzieła prowadzonych przez jej przyjaciółkę Patty, która spodziewała się wówczas drugiego słodkiego maleństwa. Jaskrawe kolory kwiatów tylko wzmagały posępność ciemnego wnętrza. Rolety były opuszczone. W domu panowała cisza. Liamowi ścisnął się żołądek. Coś było nie tak. Zanim zdążył się zorientować, co jest grane, ciszę przerwał jakiś głuchy odgłos i chłopiec ujrzał kątem oka, jak jego starszy brat Sean upada na podłogę. Nagle czyjeś ręce pochwyciły Liama od tyłu i niewidoczny dla niego napastnik wyniósł go z salonu. Chłopiec próbował się oswobodzić, wołać Seana i matkę, ale unieruchomiony silnym uściskiem, ledwie mógł oddychać, a co dopiero wzywać pomocy. Wanna na lwich łapach była stara i zardzewiała. Napełniono ją aż po brzegi, co Liam zdążył zauważyć, zanim wylądował na twardej podłodze wyłożonej płytkami. Ktoś związał mu ręce za plecami – tak mocno, że stracił czucie w palcach. – Pójdziemy do tatusia – powiedział ktoś stojący za nim. Rozpoznał głos matki, choć tak niezwykle ożywiony i zdecydowany. Wręcz tryskała energią, w jej żyłach pulsowała adrenalina. Właśnie ta nowa werwa przestraszyła go najbardziej. – Znów będziemy jedną szczęśliwą rodziną. Wszyscy razem. Jak należy. Podniosła go i wrzuciła do wanny. Liam się szarpał i wierzgał, próbując znaleźć oparcie, aby usiąść i utrzymać głowę nad powierzchnią wody, ale spętane ręce i śliska porcelana sprawiały, że mógł wystawić co najwyżej twarz. Zanurzony w zimnej wodzie, nie słyszał niczego poza własnym oddechem, który aż dudnił mu w uszach. Nad sobą ujrzał matkę. Spore kępy włosów przycięła tak krótko, że na skórze głowy powstały krwawe placki. Przy każdym ruchu luźne pasemka osypywały się do wanny z kołnierza brudnej koszuli nocnej. Cerę miała bladą, a oczy zapadnięte i puste. – Kocham cię, Liamie. – Jej spierzchnięte wargi pękały, gdy mówiła. – Ciebie i twojego brata. Teraz będziemy z waszym ojcem. Tam się spotkamy. Przycisnęła dłoń do jego twarzy i wepchnęła go pod wodę. Wstrzymywał oddech najdłużej, jak mógł, ale gdy leżał zanurzony i uwięziony na dnie wanny, panika wzięła górę. Próbował się podnieść, obrócić, uklęknąć, zrobić cokolwiek, ale zaciśnięte w pięści ręce miał unieruchomione ciężarem własnego ciała. Matka nie zwalniała uścisku, wbijała mu palce w oczodoły i policzki, uniemożliwiając ruchy. Płuca płonęły, gdy bronił się przed zaczerpnięciem oddechu. Zacisnął powieki i ciemność eksplodowała feerią barw. Sekundy zdawały się godzinami, ale jego drobne ciało szybko dało za wygraną i w końcu chłopiec mimowolnie otworzył usta, by nabrać powietrza. Woda zalała mu gardło, dławiąc go, a choć próbował kaszleć, wdzierała się coraz głębiej, aż do płuc. Organizm odruchowo starał się wykrztusić wodę, ale nie miała dokąd wypłynąć. Wciąż jej przybywało. Chłopiec się topił. Umierał. A w myślach kołatała mu szalona obietnica matki. „Znów będziemy jedną szczęśliwą rodziną. Wszyscy razem. Jak należy”. Liam nabrał powietrza i zaczął się krztusić. Gwałtownie wyrwany ze snu, dławił się i rozchlapywał wodę, zanim wyczołgał się z wanny i upadł na posadzkę, wciąż dysząc i kaszląc. – Jezu! – wykrzyknął między kolejnym atakiem kaszlu i świszczącą próbą ustabilizowania oddechu. W korytarzu rozległy się kroki i po chwili w drzwiach pojawiła się jego żona Vanessa. Stanęła jak wryta, zmrożona widokiem. – Liam! Co się stało? Przez chwilę widział jak przez mgłę. Kształty i kolory zlewały się w jeden falujący obraz. Usiadł i przycisnął się do ściany przy sedesie. Pierś falowała mu w rytm głębokich oddechów. – Jak… Jak ja się znalazłem w wannie? Vanessa wparowała do łazienki. Jasne włosy miała zebrane do tyłu w koński ogon, a z orzechowych oczu wyzierał lęk. – Co się stało? – powtórzyła, klękając przy nim, żeby mu pomóc oprzeć się pewniej o śliską porcelanę. – Dlaczego krzyczałeś? I dlaczego brałeś kąpiel? Uspokoił się nieco, spojrzał na żonę, potem na wannę i znowu na żonę. Zaczął drżeć, bo nagle poczuł, jak bardzo jest mu zimno. – Dlaczego ja… Skąd… Dlaczego byłem w wannie? – Właśnie o to cię przed chwilą spytałam. – Obudziłem się tu, w łazience. Skąd się tu wziąłem? – Nie mam pojęcia. – Vanessa wstała, zdjęła ręcznik z wieszaka i rzuciła go mężowi. – Spałam. Przeraziłeś mnie tym krzykiem. Myślałam, że naprawdę stało się coś złego. Nie wiem, skąd się tu wziąłeś. Kiedy cię ostatnio widziałam, spałeś na kanapie. Liam owinął się ręcznikiem, starając się nie trząść. Wstał ostrożnie i powłócząc nogami, podszedł do sedesu i usiadł. Od dnia, w którym matka próbowała go utopić, bał się wody. Dobrowolnie nigdy nie wszedłby do wanny. Nie zrobił tego od dwudziestu siedmiu lat. Vanessa założyła ręce na piersi. – Co się dzieje? – spytała. – Nie mam pojęcia. – Serio nie pamiętasz, jak się tu znalazłeś? – Serio. Nic nie pamiętam. – Chyba wczoraj wieczorem nieźle zabalowałeś. Przyjrzał się sobie. Był mokry i wciąż drżał, a od barku do klatki piersiowej biegła pokaźna szrama. Wyglądała na świeżą. – Zaraz. Powiedziałaś, że spałem na kanapie? – Zdaje się, że przez całą noc. Obudziłam się koło czwartej i zobaczyłam, że nie ma cię w łóżku. Kiedy zeszłam cię poszukać, leżałeś na kanapie, chrapiąc jak pijany dureń. Zalatywało od ciebie alkoholem. Mogłeś dać znać, że wrócisz tak późno. Wiesz, jak łatwo się denerwuję. – Przepraszam. Miałem zamiar zadzwonić. Chyba straciłem poczucie czasu. – Liam zaczął się wycierać ręcznikiem. W głosie Vanessy wyczuwał znajomy ton. Była wkurzona, a on nie chciał znów się z nią kłócić. – O której wróciłeś? I wtedy zamarł na chwilę, wpatrując się niewidzącym spojrzeniem w przestrzeń. – Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia – wymamrotał bardziej do siebie niż do żony. – Tego też nie pamiętam. – Brawo. Ktoś zatęsknił za studenckimi szaleństwami. – Vanessa zdjęła z wieszaka drugi ręcznik i zaczęła ścierać wodę z podłogi. – Jesteś dorosłym facetem, Liam. Trochę za starym na zaniki pamięci. – Podniosła wzrok i wskazała na niego palcem. – Co ci się stało w pierś? Nie odpowiedział. – Tak, wiem. Nie pamiętasz. Skończyła sprzątać, schyliła się nad wanną i wyjęła zatyczkę. Liam patrzył, jak podnosi jego bokserki leżące obok umywalki, zwija je w kulkę i wpycha do kieszeni szlafroka. Zawsze sprzątała, gdy coś ją wkurzyło. Czy chodziło o sprzeczkę, po której zaczynała ścierać kurze, czy o wielką awanturę wymagającą porządków w szafie, złość i sprzątanie nieodmiennie szły ze sobą w parze. Było tak, odkąd się poznali. – Gdzie twoje ubranie? – zapytała. Odgłos spływającej wody sprawił, że Liamowi ścisnęły się płuca, jakby znów się topił. Prawie zrobiło mu się niedobrze. – W salonie? – Nie, tam go nie ma. Rozejrzał się po łazience, ale na próżno. – Nieważne. Nie chcę wiedzieć. – Vanessa wrzuciła mokry ręcznik do kosza na brudną bieliznę i poprawiła pasek od szlafroka, który się niemal rozwiązał. – Więc z kim byłeś? Zapewne z bratem. – Tak, byłem z Seanem – skłamał Liam. Nie mógł sobie przypomnieć niczego z poprzedniej nocy. Co się wydarzyło? I jakim cudem wylądował w wannie? – I z kim jeszcze? – Z kilkoma kumplami z komisariatu. Nie znasz ich. Vanessa podeszła do drzwi. – Jesteś technikiem kryminalistyki w Departamencie Policji w Filadelfii. Nie sądzisz, że takie wybryki ci nie przystoją? – To był jeden wieczór. – Urwał ci się film. Tak robią dzieciaki z liceum, kiedy ukradną butelkę z barku rodziców i nie potrafią się kontrolować. – Przepraszam. Twarz nieznacznie jej się ścięła. Przez chwilę stała bez ruchu, a potem odwróciła się na pięcie. – Ubierz się, a ja zrobię kawy. Spóźnisz się. Liam patrzył, jak Vanessa wychodzi. Oddychał już spokojniej, a siedząc w zaciszu łazienki, próbował sobie przypomnieć coś z ubiegłej nocy. Niczego nie pamiętał. Ani jednego szczegółu, ani jednej chwili. Kiedy ostatnio był aż tak zalany? Woda pojękiwała i rzęziła, znikając w odpływie wanny. – I sprzątnij buty! – zawołała Vanessa z korytarza. – Zostawiłeś je na dole schodów. Prawie się zabiłam, jak schodziłam rano. – Okej. Liam wstał z sedesu i przeszedł do sypialni. Jego komórka leżała na stoliku nocnym. Sięgnął po nią i przyłożył kciuk do czytnika. Telefon ożył. Może dowie się, co robił, kiedy przejrzy rozmowy i esemesy? – Kawa! – Zaraz zejdę! Wczoraj po szesnastej nie dostał żadnych nowych wiadomości, ostatnia była od brata, który pytał, czy chce bilety na mecz hokeja. Teraz to sobie przypominał, ale wszystko, co się działo później, utonęło w niepamięci. Sprawdził wiadomości głosowe i okazało się, że dostał jedną o dwudziestej. Była wyszarzona, co oznaczało, że już ją odsłuchał, ale niczego takiego nie pamiętał. Odtworzył ją ponownie. „Hej, to ja. Dostałam twojego esemesa, ale cię nie widzę. Gdzie jesteś? Zadzwoń”. Liam natychmiast rozpoznał ten głos. To była Kerri. Mówiła o jakimś esemesie, który od niego dostała. Jeszcze raz przejrzał wysłane wiadomości, ale niczego nie znalazł. Sprawdził w koszu, lecz tam też nic nie było. Przeszedł przez sypialnię, wyjrzał na korytarz i zamknął drzwi. Potem wybrał jej numer i czekał. „Hej, to ja, a jeśli wiesz, kim jest ja, to zostaw wiadomość, żebym…” Rozłączył się i rzucił telefon z powrotem na stolik nocny. W zaciszu sypialni słyszał dobiegające zza okna śpiewy ptaków. Znak, że zaczyna się nowy dzień. Nastaje nowy początek. Tak właśnie działał jego związek z Vanessą. Jeden dzień, potem drugi, a po nim jeszcze następny. Ich małżeństwo było produkcją w toku. Liam miał sześć lat, kiedy matka próbowała go zabić. Było to jedenaście miesięcy po wypadku ojca: zawiodły hamulce i z samochodu został wrak. Matka nie potrafiła sobie poradzić ze śmiercią męża i stopniowo się staczała, a czegoś tak przerażającego Liam jeszcze nie widział w swoim krótkim życiu. Kobieta, na której polegał, pogrążyła się w mrocznej głębokiej depresji i odcięła się od obu synów. Zamiast używać słów, cicho pochrząkiwała i kiwała głową. Liam i Sean musieli się domyślać, co znaczą te gesty i odgłosy, a także jak na nie reagować. Czasami im się to udawało, ale często się mylili. W ciągu tych jedenastu miesięcy ich matka przestała jeść i gotować, a tamtego ostatniego dnia już nawet nie wstała rano z łóżka, żeby odprowadzić ich do szkoły. Mąż, który był dla niej wszystkim, odszedł na zawsze, a nim minął rok, ona również odeszła. Ani Liam, ani jego brat nie mogli się spodziewać tego, co ich czekało tamtego popołudnia. Wspomnienie o tamtych wydarzeniach na zawsze wryło się w pamięć Liama. Teraz ubierał się przy nieustającym akompaniamencie ptasich treli. Bolała go głowa. Usiłował przypomnieć sobie coś z poprzedniej nocy, ale nadaremnie. Zastanawiał się, czy kiedyś wróci mu pamięć. W końcu musi, prawda? Zapewne jeszcze zanim dojedzie do pracy. Nie było sensu świrować. Zresztą będzie tam Sean, więc wypyta go o szczegóły z nadzieją, że nie zrobił czegoś głupiego. Jeśli ten plan nie wypali, to jeszcze raz zadzwoni do Kerri. Ktoś musiał coś wiedzieć. Przestraszyła go ta pobudka w wannie. Jak do tego doszło? I jak bardzo był nawalony?\n


Dokończ poziom CIMA Operational (Dyplom DMA) - First Intuition (Polska) - skuteczne szkolenia CIMA i ACCA\nStrona Główna » Dokończ poziom CIMA Operational (Dyplom DMA)\nDokończ poziom CIMA Operational (Dyplom DMA)\nPromocja pakietowa: ukończ szkolenia z poziomu Operational za 3900 zł + VAT.\nMasz za sobą co najmniej 1 egzamin z poziomu CIMA Operational?\nDokończ cały poziom! Zdobądź CIMA Diploma in Management Accounting (DMA) w ciągu roku!\nNie siedź bezczynnie, pokaż pracodawcy swoje ambicje i zaangażowanie – nie zatrzymuj się po pierwszym egzaminie…\nPrzygotuj się do Operational Case Study. Udzielamy gwarancji, w razie niepowodzenia powtórka szkolenia gratis!\nNasza oferta jest przejrzysta. W cenie 3900 zł dostajesz szkolenia CIMA online FI Go do egzaminów Objective Test, których Ci brakuje, aby dokończyć poziom Operational (jedno lub dwa brakujące), a także internetowe 2 dniowe szkolenie Operational Case Study (interaktywne webinaria transmitowane z Londynu), które przygotuje Cię do sesji egzaminacyjnej. Oprócz materiałów szkoleniowych na platformie e-learningowej i zajęć warsztatowych otrzymujesz aż 5 egzaminów próbnych Mock Exam (w tym 3 sprawdzane przez trenera) do danego Case Study, napisane na podstawie obowiązującego tekstu „pre-seen” !!!\nNasza propozycja jest realistyczna. Masz czas, aby w 12 miesięcy zdać pozostające egzaminy Objective Test z poziomu CIMA Operational (przy pomocy naszych szkoleń), a potem poświęcić czas na przygotowania do egzaminu Case Study.\nMateriały szkoleniowe online, do egzaminów, które masz już dziś zdane (jeden lub dwa), otrzymasz gratis – w ramach przypomnienia – na miesiąc przed przygotowaniami do szkolenia Operational Case Study.\nZa całość możesz zapłacić w dogodnych ratach, kupując pakiet promocyjny w naszym sklepie internetowym. Pakiet szkoleniowy jest tutaj.\nLepszej oferty na polskim rynku nie znajdziesz 🙂


Reżyser Dominique Monféry - Multikino\nReżyser: Dominique Monféry\ndla klas 1-6Po śmierci cioci Eleonory został stary dom z przebogatą biblioteką. Klucz do niej otrzymuje Nataniel, który nie umie czytać i w szkole idzie mu źle. Problemy finansowe rodziny sprawiają, że cenny księgozbiór ma być sprzedany. Bohaterowie ......\nKreskówka oparta na bestsellerowej serii książek Paulette Bourgeois (pisarka) i Brendy Clark (autorka ilustracji), która zainspirowała popularny serial. Babcia Franklina w dzieciństwie spędzonym nad Jeziorem Żółwi zakopała w ziemi kapsułę czasu z prz......


Mieszkania do wynajęcia: Gdańsk Przymorze Leborska | Morizon.pl - powierzchnia od 37 do 63 m2\nmorizon.pl mieszkania pomorskie Gdańsk Gdańsk Przymorze Leborska\nOferta nr mzn2031155706 jest już nieaktualna.\nGdańsk Przymorze Leborska - mieszkanie do wynajęcia\nMieszkania do wynajęcia: Gdańsk, Przymorze, Leborska\nZnaleziono jedno ogłoszenie mieszkań do wynajęcia, średnia cena 2300 zł (45 zł/m²)\nMieszkanie do wynajęcia, dodane: 08-10-2017\nNajemca pokrywa wynagrodzenie prowizyjne dla biura nieruchomości w wysokości 1200 zł. Posiadamy do wynajęcia bardzo atrakcyjny, zupełnie nowy apartament znajdujący się w inwestycji " Nowa Lęborska" przy ul. Lęborskiej w dzielnicy Gdańsk - Przymorze. Idealna lokalizacja, wokół pełna infrastruktura - liczne punkty handlowo-usługowe, centra handlowe, uczelnie, szkoły. Nieruchomość bardzo dobrze skomunikowana z całym Trójmiastem, nieopodal\nBeniowskiego 7 ofert


Kredyty Warszawa Co musisz wiedzieć o poręczeniu kredytu? - Kredyty Warszawa\nKredyty Warszawa / Artykuły / Co musisz wiedzieć o poręczeniu kredytu?\nUdzielając pożyczki lub kredytu, bank chce się zabezpieczyć. Jednym z najczęściej stosowanych zabezpieczeń jest poręczenie kredytu, którego dokonują osoby trzecie – rodzina lub znajomi kredytobiorcy. Poproszono cię, abyś był poręczycielem? Zanim wyrazisz zgodę, powinieneś dowiedzieć się, co się z tym łączy.\nW przypadku kredytu hipotecznego zabezpieczeniem banku jest nieruchomość (ta, której zakup zostanie sfinansowany za pomocą przyznanych środków lub inna nieruchomość). Inna sytuacja ma miejsce wówczas, gdy mowa o kredycie gotówkowym. Z uwagi na kwotę, banki najczęściej nie wymagają zabezpieczenia w postaci nieruchomości, ale poręczenia osób trzecich.\nJeżeli zostałeś poproszony o to, aby poręczyć kredyt swojej siostrze, bratu lub znajomemu, to musisz wiedzieć, że nie zawsze będziesz mógł zostać poręczycielem. Dlaczego?\nPoręczyciel kredytu gotówkowego, to osoba, która podpisując stosowne dokumenty, świadomie przejmuje na siebie spłatę zobowiązania w sytuacji, gdy kredytobiorca przestanie wywiązywać się z tego obowiązku. Jeżeli zostaniesz poręczycielem, bank właśnie od ciebie będzie wymagał spłaty kapitału wraz z odsetkami.\nInstytucja poręczyciela ma sens tylko wówczas, gdy jest on faktycznie w stanie spłacić zadłużenie zaciągnięte przez osobę trzecią. Dla ciebie oznacza to tyle, że zanim podpiszesz przygotowane przez bank dokumenty, będziesz musiał wykazać, że uzyskujesz dochody. Bank nie tylko określi twoją zdolność kredytową, lecz także sprawdzi, czy jesteś osobą, której można zaufać. Z punktu widzenia analityków bankowych rozpatrujących wnioski kredytowe istotne jest, czy figurujesz w BIK-u (Biurze Informacji Kredytowej). To właśnie tam trafią informacje o tym, w jaki sposób spłacamy swoje zobowiązania.\nPrzed wyrażeniem zgody na bycie poręczycielem, powinieneś pamiętać, że nie tylko będziesz zobowiązany spłacić kredyt wówczas, gdy kredytobiorca przestanie regulować swoje zobowiązanie. Równie ważne jest to, że twoja zdolność kredytowa zostanie obniżona. Planując w najbliższym czasie starania np. o kredyt hipoteczny, musisz o tym pamiętać – bank dokładnie zweryfikuje twoje aktualne zobowiązania.\nJeżeli zdarzy się, że faktycznie to ty będziesz musiał spłacić zobowiązanie, bo kredytobiorca przestanie regulować kolejne raty, musisz mieć świadomość, że informacja o tym, czy wywiązujesz się ze swoich obowiązków, zostanie odnotowana w BIK-u. Lekceważąc konieczność spłaty kredytu, popsujesz sobie historię kredytową. Co wówczas? Znacznie trudniej będzie ci skutecznie starać się o kredyt gotówkowy czy nawet niewielką pożyczkę. Ze względu na powyższe kwestie, powinieneś bardzo dokładnie zastanowić się, czy zgodzić się na bycie poręczycielem.\nkredyty dla firmkredyty dla firm warszawaporęczenie kredytu


Komentarz Słowa – Strona 2 – Ogień Jezusa\nKomentarz do Ewangelii. XVI Niedziela zwykła\n21 lipca 2019 rokuEwangelia według św. Łukasza 10, 38 – 42Duchu Święty, który jesteś Prawdą objawioną nam przez Ojca i Syna, oświeć nasz rozum i nasze serca, abyśmy czytając Słowo Boże i komentarz, otworzyli się na to, co chcesz nam objawić i gdzie pragniesz nas prowadzić.Jezus udaje się…\nNapisano 9 lipca 2019 Justyna Gałązka-Wolska\nKomentarz do Ewangelii. Uroczystość Trójcy Przenajświętszej\n16 czerwca 2019 rokuEwangelia według św. Jana 16, 12 – 15Pragniemy pochylić się nad kolejnym fragmentem z Pisma Świętego. Tym razem Kościół daje nam Słowo z Ewangelii według świętego Jana na niedzielę Trójcy Przenajświętszej. Fragment ten pochodzi z podrozdziału zatytułowanego „Sąd Ducha Świętego”.Jezus kieruje Słowo do swoich…\nNapisano 4 czerwca 2019 Justyna Gałązka-Wolska\nKomentarz do Ewangelii. V Niedziela Wielkanocna\n19 maja 2019 r.Ewangelia według św. Jana 13, 31 – 33a. 34 – 35Jezus w mowie pożegnalnej przypomina swoim Apostołom i uczniom o potrzebie miłowania siebie nawzajem. Bóg otoczył Swojego Syna chwałą wobec faktu zdrady ze strony Judasza Apostoła. Chrystus pragnął, aby w tym geście ataku…\nNapisano 8 maja 2019 Justyna Gałązka-Wolska\nKomentarz do Ewangelii. Niedziela Wielkanocna\n21 kwietnia 2019 r.Ewangelia według św. Jana 20, 1 – 9 Duchu Święty, przyjdź i oświeć mój umysł, rozum, pamięć, abym czytając ten komentarz, otworzył swoje serce na Twoje Słowo i przyjął dar uwolnienia, i uzdrowienia w Tobie, Duchu Święty.Gdy jeszcze jest ciemno, Maria Magdalena udaje się do grobu Jezusa,…\nNapisano 9 kwietnia 2019 Justyna Gałązka-Wolska\nIII niedziela Adwentu, 16 grudnia 2018 r. Ewangelia według św. Łukasza 3, 10-18 W czasie Adwentu, według liturgicznego kalendarza Kościoła, zapoznajemy się z fragmentem Ewangelii świętego Łukasza, aby móc przygotować nasze serca na przyjście Pana, który już niebawem narodzi się ponownie, aby być Bogiem z nami,…\nWiara Komentarz Słowa\n„Jezus powiedział do swoich uczniów: …«W owe dni, po wielkim ucisku, słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą spadać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zgromadzi swoich wybranych…\nNapisano 7 listopada 2018 Agnieszka Żebrowska\nXXIV niedziela zwykła, 16 września 2018 r. Ewangelia według św. Marka 8, 27-35 Jezus zapytał swoich uczniów, za kogo ludzie Go uważają. W ten sposób chciał sprawdzić, co myślą o Nim ci, którym głosi Królestwo Boże. Jezus tym pytaniem pragnie zbadać ludzkie serca. Co myślą…\nNapisano 6 września 2018 Agnieszka Żebrowska\nXX niedziela zwykła, 19 sierpnia 2018 r. Ewangelia według św. Jana 6, 51-58 Pochylając się nad powyższym fragmentem Ewangelii możemy ujrzeć Jezusa, który przemawia do swoich uczniów, ale nie tylko. Jak wiemy, są wśród słuchających nauki Jezusa także przedstawiciele Żydów. Jezus mówi bardzo prosto: kto będzie…\nXIV niedziela zwykła, 8 lipca 2018 r. Ewangelia według św. Marka 6, 1-6 Jezus przychodzi do swojego rodzinnego miasta. Towarzyszą mu jego uczniowie. Po przybyciu zaczyna nauczać w synagodze. Ci, którzy Go słuchali dziwili się bardzo Jego mądrości. Nie mogli uwierzyć, że Jezus tak mądrze przemawia. Widzieli w Nim…


Stycznik LC1D32P7 Schneider Electric - 3-bieg. 32A, 230V AC\nCena: 210.45 zł brutto\nStycznik LC1D32P7 systemu TeSys serii D produkcji Schneider Electric to 3-biegunowy stycznik przeznaczony do sterowania silnikami w budownictwie czy przemyśle, a także do tworzenia różnego rodzaju rozruszników silników.\nMax prąd pracy: 32A\nMoc przełączana: 15kW\nKod producenta: LC1D32P7\nPolecenie produktu: Stycznik 3-bieg. 32A, 230V AC - LC1D32P7\nZnalazłem interesujący produkt Stycznik 3-bieg. 32A, 230V AC - LC1D32P7 w sklepie Hurtownia elektrotechniczna Elektron


El. ME 2020: popis Nikoli Prce. Serbowie odrodzili się w meczu z Chorwatami - Sport WP SportoweFakty\nPAP/EPA / MAURI RATILAINEN / Na zdjęciu: Nikola Prce (z lewej) i Jan Robin Sjoman (z prawej)\nMarcin Górczyński 11 Kwietnia 2019, 20:45\nTo był bodaj najlepszy występ Nikoli Prce od kilku miesięcy. W Azotach Puławy nie zachwyca, ale dla reprezentacji Bośni i Hercegowiny rzucił 10 bramek w wygranym meczu z Finami. W grupie 2 Chorwaci uratowali remis z Serbami.\nOstatni sezon Prce w Puławach nie należy do udanych, 39-latek nie stanowi takiego zagrożenia z dystansu jak w poprzednich sezonach. Dla bośniackiej kadry jest jednak niezastąpiony.\nTo właśnie weteran rozstrzelał Finów w wyjazdowym meczu. Trafił 10 razy i razem z Marko Paniciem poprowadził Bośniaków do cennego zwycięstwa 30:26. Dwa punkty przybliżyły kadrę do awansu - jeśli nie z dwóch pierwszych lokat, to z trzeciego miejsca.\nZOBACZ: Panić - odchodzę, by grać w Lidze Mistrzów\nDuże emocje w Belgradzie, jak przystało na bałkańskie derby. Serbowie chyba wychodzą z jesiennego marazmu. W pierwszych kolejkach zdobyli tylko punkt - zremisowali z półamatorami z Belgii i przegrali ze Szwajcarami. Z Chorwatami byli o krok od zwycięstwa. Na minutę przed końcem Vanja Ilić wykorzystał nieporozumienie po stronie rywali i po kontrze dał prowadzenie 25:24. Na 20 sekund przed końcem, pod presją, wyrównał Domagoj Duvnjak. Serbowie mieli czas na rozpisaną akcję, ale nie popisał się Lazar Kukić, który zagrał zbyt indywidualnie.\nJednym z liderów Chorwatów był wracający do kadry Marko Mamić. Rozgrywający VIVE spędził mecz nie tylko w obronie (jak w Kielcach) i bardzo przydał się w ataku (4 gole). Trzy bramki rzucił nowy środkowy VIVE, Igor Karacić. Z powodu kontuzji mięśniowej pauzował Luka Cindrić.\nZOBACZ: Błąd na błędzie, Polacy nie zachwycili\nFinlandia - Bośnia i Hercegowina 26:30 (13:15)\nNajwięcej bramek: dla Finlandii - Max Granlund, Anthony Hellakoski, Teemu Tamminen - po 5; dla Bośni - Nikola Prce 10, Marko Panić 7.\nEl. ME 2020, grupa 2:\nSerbia - Chorwacja 25:25 (13:13)\nNajwięcej bramek: dla Serbii - Lazar Kukić, Vanja Ilić, Zivan Pesić - po 4; dla Chorwacji - Domagoj Duvnjak 6, Marko Mamić 4.


Sewilla (Sevilla) – miasto flamenco, tapas i wspaniałych zabytków - Odyseusze - społeczność podróżników\nSevilla tętni życiem od rana do… rana.\nW dzień głośna od ogromnego ruchu samochodów, turystów i mieszkańców, wieczorem przemienia się w tętniącą muzyką i gwarem ludzi cieszących się życiem.\nNie wiadomo od czego zacząć poznawanie miasta.\nBo z jednej strony trzeba zobaczyć najważniejsze zabytki miasta, czyli Alkazar – dawny pałac królewski, Monumentalną Katedrę wraz z wieżą La Giralda – jeden z najwspanialszych i największych gotyckich kościołów na świecie, Ratusz – wspaniała renesansowa budowla, Giełdę – renesansowy budynek giełdy handlowej czy Torre del Oro, Wieżę Złota z XIII w.\nZ drugiej przepiękny Parque de Maria Luisa i sąsiadujący z nim Plaza de Espania – dawną siedzibę Wystawy Iberoamerykańskiej.\nZ trzeciej przepiękne place i placyki w dzielnicy Barrio de Santa Cruz z kawiarniami, barami tapas i wszechobecną muzyką, gdzie w cieniu budowli i drzew można przysiąść i odpocząć.\nAlkazar – to dawny pałac królewski, którego początki sięgają XI w., kiedy rezydowali tutaj przedstawiciele kalifatu kordobańskiego. W latach 1350-69 został rozudowany przez Piotra I Okrutnego w stylu mudejar. Późniejsi królowie kontynuowali rozbudowę, przystosowując rezydencję do własnych potrzeb. Tutaj podejmowano decyzje o wysłaniu ekspedycji, m.in. Ferdynanda Magellana, tutaj Krzysztof Kolumb został przyjęty przez Izabelę Kastylijską i Ferdynanda Aragońskiego, po podróży do Ameryki. Budowla zawiera wiele sal, patios i ogrodów. Bogactwo ornamentyki, dekoracji ceramicznych i komnat sprawia, że sewilski alkazar zalicza się do najwspanialszych kompleksów pałacowych w Hiszpanii.\nKatedra de Santa María – jest jednym z najwspanialszych i największych gotyckich kościołów na świecie. Powstała w latach 1402-1506 na miejscu meczetu z lat 1184-1196. Pozostawiony minaret Giralda o wys. 97 m wkomponowano w bryłę kościoła, uzupełniając o dzwonnicę. We wnętrzu zwracają uwagę kaplice – Capilla Mayor i Capilla Real, chór i grobowiec Kolumba.\nKatedra w Sewilli jest większa od bazyliki św. Piotra w Rzymie. Olbrzymie, pięcionawowe założenie posiada długość 42 m i mogłoby zmieścić w sobie mniejszy kościół.\nRatusz – to wspaniała renesansowa budowla zbudowana na dawnym placu turniejowym w latach 1527-64.\nGiełda – renesansowy budynek giełdy handlowej, z lat 1583-98. W XVIII wieku Karol III umieścił tutaj Główne Archiwum Indii, gromadzące dokumenty związane z dziejami odkrywania i podboju Nowego Świata.\nTorre del Oro, Wieża Złota z XIII w. jedna ze 166 w systemie obronnym Maurów, potem przebudowana. Nazwę zawdzięcza nie tylko ówczesnej okładzinie złocistymi płytkami ale także temu, że przechowywano w niej złoto złupione w koloniach.\nSpośród parków wyróżnia się przepiękny Parque de Maria Luisa. Zadbany, pełen ścieżek, ławeczek, na których można usiąść w cieniu palm i odpocząć po trudach zwiedzania.\nTuż przy parku znajduje się największy plac miasta – Plaza de Espana i dawna siedziba Wystawy Iberoamerykańskiej do której nigdy nie doszło. Tą imponującą budowlę stworzył w 1929 r. znany architekt Aníbal González. Plac udekorowany jest 52 zdobionymi kaflami azulejos, wypalonymi z glinek herbami wszystkich hiszpańskich prowincji. W każdym „boksie” danej prowincji można przysiąść na wkomponowanej i również pieknie ozdobionej ławie. Środek placu ozdobiono fonntanną i niewielkim strumieniem, nad którym wybudowano mostki łączące jego brzegi.\nWartym zobaczenia obiektem jest pobliska dawna Fábrica de Tabacos, z tej racji, że w niej rozpoczyna się akcja Carmen Bizeta.\nGdy znudzi Was zwiedzanie, a nogi odmówią posłuszeństwa, warto zatrzymać się przy jednym z barów Tapas.\nTo miejsca, gdzie jedzenie podaje się w postaci małych przystawek przygotowanych z przeróżnych składników. My trafiliśmy na fantastyczne miejsce o nazwie Bogeda, przy ulicy Rodrigo Caro – kilka kroków od Katedry. Ruch, gwar i same pyszności na talerzach. Była jedna przeszkoda – nic po angielsku. Nie miałam pojęcia co jest napisane na wielkiej tablicy z menu. Barman też ani słowa po angielsku. W końcu zapytałam jednego młodego chłopaka, który właśnie zamówił jakieś pyszności, czy mówi po angielsku i gdy okazało się, że tak, poprosiłam go, żeby zamówił za mnie coś pysznego i tak też zrobił:) To był świetny wybór!\nWarto do Sewilli wybrać się w okresie Wielkanocy, bo najważniejszym świętem Andaluzji jest Semana Santa – Wielki Tydzień.\nA w Sewilli jest on obchodzony wyjątkowo uroczyście. Już w pierwszym tygodniu postu, w mieście rozpoczynają się przygotowania do najsłynniejszych w świecie obchodów Wielkiego Tygodnia. Jest to chyba największe wydarzenie w Sewilli , a do miasta na ten czas przyjeżdzają tysiące turystów.\n57 bractw zwanych „cofradias”, które często ze sobą rywalizują , przygotowuje się do wielkiej, niezwykłej procesji.\nKażdego dnia w ciągu Wielkiego Tygodnia takie procesje odbywają dzień po dniu w licznych kościołach Sewilli. Każdego dnia miasto przemierzają wierni powtarzając ten sam rytuał. Na ulicach można zobaczyć biczowników, którzy podobnie jak w średniowieczu idą w pokutnych szatach, niekiedy półnadzy i okładaja się biczami do tego stopnia, że tworzą się krwawe rany.\nW Wielką Sobotę w Sevilli zapada cisza… To czas na zadumę i refleksję, oraz wypoczynek po dniach czuwania . Wszyscy oczekują dźwięku dzwonów, które obwieszczą wielką nowinę „Chrystus zmartwychwstał”.\nA gdy dobiegną końca uroczystości Wielkiego Tygodnia i Wielkiej Nocy w Sewilli rozpoczyna się Feria de Abríl – Jarmark Kwietniowy. Na ulicach rozstawiane są namioty dla odpoczynku i zabawy, odbywają się parady koni i powozów, mieszkańcy popisują się strojem, tańcem, śpiewem… Miasto jest pełne kwiatów, zabawy i radości.


Jak zwiększyć liczbę zamówień online w restauracji w 3 krokach? - Shopeneo Network :: Sieć afiliacyjna dedykowana ecommerc e\nStrona główna » Jak zwiększyć liczbę zamówień online w restauracji w 3 krokach?\nJuż od ponad 2 lat właściciele restauracji i innych lokali gastronomicznych żyją w strachu i niepewności. Przez lockdown wielu z nich musiało zamknąć swoje biznesy, często zostając z dużymi kredytami do spłaty. Wprawdzie odpowiedzią na lockdown miały być tarcze antykryzysowe, aczkolwiek żadna pomoc od państwa nie rozwiąże problemów, jeżeli sami przedsiębiorcy nie zadbają o swój biznes. Jako że żyjemy w mocno niepewnych czasach, a sytuacja z dnia na dzień może zmienić się jak w kalejdoskopie, warto być przygotowanym na kolejne zawirowania. Bezsprzecznie podstawą jest oferowanie jedzenia na wynos i z dojazdem, z możliwością zamówienia posiłku telefonicznie i przez Internet. Dlatego sprawdzamy, jak zwiększyć liczbę zamówień online w restauracji.\nZanim podpowiemy, jak zwiększyć liczbę zamówień online w restauracji, najpierw spróbujmy przewidzieć, czy zamawianie jedzenia telefonicznie i przez Internet nadal będzie tak popularne, jak ma to miejsce obecnie. Co nie jest żadnym zaskoczeniem, w okresie lockdownów i ograniczeń zamówienia z dowozem mocno zyskały na popularności. Same lokale, które dawały taką możliwość, w mniejszym stopniu odczuły skutki restrykcji. Dlatego możliwość zamówienia jedzenia z dowozem to absolutna konieczność.\nWzrost popularności zamawiania jedzenia na wynos odzwierciedlają wyniki badań. W Polsce w 2021 roku takie badanie przeprowadziła agencja badawcza ARC Rynek i Opinia. Wynika z niego, że w naszym kraju przynajmniej raz w tygodniu jedzenie zamawia co czwarty Polak (24 proc.). Średnio za zamówienie płacimy równowartość 19 euro (ok. 87 zł – zgodnie z kursem EUR z dn. 25.01.2022 r.).\nZ pewnością wraz z normalizowaniem sytuacji Polacy zaczną chętniej odwiedzać lokale gastronomiczne, aczkolwiek wiele osób przekonało się do tej formy konsumpcji. Zwłaszcza że jedzenie na wynos jest tańsze. Rezygnujemy wówczas m.in. z napojów czy deserów. Jako że zasoby naszych portfeli się kurczą (m.in. wskutek inflacji), a restauracje są zobligowane do wprowadzania różnych ograniczeń, powinniśmy obserwować przepływ klientów w kierunku zamawiania jedzenia na wynos.\nStąd restauracje powinny być przygotowane na zwiększenie sprzedaży, ale przecież zawsze może być lepiej. Dlatego podpowiadamy, jak zwiększyć liczbę zamówień online w swojej restauracji czy innym lokalu gastronomicznym.\nProgram lojalnościowy to narzędzie, które pomaga zwiększyć sprzedaż. Sęk w tym, aby to narzędzie marketingu właściwie skonfigurować.\nCzęsto stosowanym rozwiązaniem w branży jest kupon o określonej wartości (np. 10 proc. zamówienia) do zrealizowania przy następnym zamówieniu. Żeby zachęcić klientów do jego złożenia, kupon promocyjny można obłożyć terminem ważności (np. 14 dni). System ten pozwala też oszczędzić na kosztach dowozu. Klienci, którzy otrzymają taki bon i zechcą go zrealizować, często będą odbierać posiłki osobiście. Alternatywą są np. naklejki, które zebrane w odpowiedniej ilości dają większy rabat, darmowy obiad itp.\nOczywiście program lojalnościowy obniża marżę, ale jednocześnie zwiększa liczbę zamówień. Żeby ograniczyć koszty (m.in. druku kuponów, naklejek), można ustawić minimalną wartość zamówienia, przy której klient otrzymuje kupon (np. 50 zł). Jeżeli zamawia on posiłek zbliżony do tej kwoty, zachęci go to do tego, aby coś dołożyć do zamówienia i zapłacić wyższy rachunek. Zawsze powinny to być bony na okaziciela. Dzięki temu z promocyjnego kuponu mogą skorzystać na przykład znajomi klientów czy członkowie ich rodzin, którym zarekomendowano restaurację. Można w ten sposób pozyskać nowych klientów.\nAlternatywą dla programu lojalnościowego opisanego wyżej jest utworzenie programu partnerskiego w sieci afiliacyjnej jak shopeneo.network, w ramach którego oferta restauracji jest polecana przez partnerów – wydawców.\nPromocje okazjonalne w marketingu restauracji\nTutaj właściciela czy menadżera restauracji ogranicza wyłącznie wyobraźnia. Okazji do promocji, a tym samym pozyskania nowych klientów, nie brakuje (np. Dzień Kobiet, Walentynki, Dzień Matki, Dzień Dziecka, Dzień Ojca, wydarzenia sportowe, Międzynarodowy Dzień Pizzy, Dzień Niepodległości, Tłusty Czwartek itp.). Promocje zawsze pomagają w zwiększaniu liczby zamówień. Natomiast ważne, aby dać klientom powód do ich złożenia i poinformować ich o okazjonalnej promocji (np. przez media społecznościowe).\nDlatego na specjalne okazje można tworzyć różne kompozycje i zestawy, które nie są dostępne na co dzień, dodawać do zamówień coś extra, gwarantować udział w loteriach i konkursach itp. To wszystko zachęca klientów do złożenia zamówienia. Oczywiście nie trzeba przy tym rezygnować ze stałych promocji, aczkolwiek nie można przesadzać z ich nadmierną liczbą.\nHappy hours lub happy days\nLokale gastronomiczne największe obłożenie mają w weekendy i święta. W ciągu tygodnia system zamówień nie jest tak obciążony. Żeby skłonić klientów do zamawiania posiłków również w dni powszednie, można wdrożyć w restauracji, barze czy pizzerii tzw. happy hours lub happy days. To “szczęśliwe godziny” (“szczęśliwe dni”), w których zamówienia mogą być objęte promocją, wzbogacone o jakiś gratis itp.\nPrzez mniejszy narzut rachunek będzie niższy, aczkolwiek i tak przełoży się to na wzrost zysku lokalu. Jednocześnie restauracja tanim kosztem zyska dodatkowy nośnik reklamowy.\nPodsumowując, jest co najmniej kilka sposobów na to, żeby zwiększyć liczbę zamówień online w restauracji. Każde z powyższych działań nakłania klientów do złożenia zamówienia. Będą oni zamawiać jedzenie z większą częstotliwością i komponować zamówienia o wyższej wartości. Oczywiście nie można przy tym zapominać o podstawowych czynnikach, które mają wpływ na to, jak odbierany jest lokal gastronomiczny przez klientów. Obowiązkowe dla sukcesu są smacznie dania, profesjonalna obsługa, szybki czas realizacji zamówienia czy konkurencyjne ceny.