2875 • Strona 51 z 206 • 1 ... 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54 ... 206\nprzez Gradrec 28 maja 2014, 00:47\nPo kopa w Twoja szanowna wiesz gdzie przyjechac.\n-- 27 maja 2014, 23:50 --\nNaturalnie, w pelni metaforyczmego kopa w dupczysko ;p\nprzez elmopl79 28 maja 2014, 00:50\nTy tam lepiej nigdzie nie wpadaj tylko idz spac i sie wyśpij na jutro...tzn.dzisiaj....\nMoja p.dr.nie chce mu zmuenic leku.\nZa to jak bylam na dziennym p.dr.od razu zaproponowal mi przejscie na paro,ale ja chcialam jeszcze poczekac.\nNie mam pojęcia na co....\nMoze dlatego,ze dostrzegam jakieś tam plusy brania esci,gdzie na paro tego nie bylo.\nParo tez mialo swoje minusu,których nie ma esci....\nJednym slowem paro bylo lepsze ale nie bylo tez na nim idealnie,dlatego boje sie ryzykować i przechodzić z jednego leku na drugi,bo boje sie skutków ubocznych.....a,ciezki przypadek ze mnie i tyle.\nMoze musze dojrzeć do zmiany leku i tyle.\nprzez lunatic 28 maja 2014, 00:52\nGradrec bedzie mnie budził\nKopa chyba w łeb, moze by mi wyleciało to i tamto\n-- 27 maja 2014, 23:53 --\nbo juz planuje nastepna ture nękania i znow zabieram sie za poswiecanie czasu na niemozliwe\n-- 27 maja 2014, 23:55 --\nto wez sertraline i beda plusy paro i esci, minusy nie wiem czy beda, moze by nie było tak jak u mnie przez kilka miesiecy\nprzez terminal 28 maja 2014, 06:56\nNa trojmiasto.pl dziś fajne motto:\nprzez Tojaaa 28 maja 2014, 08:27\nHeeeelp, dzis znow fatalnie, trzesiawka i telepawka od rana. Miałam ochotę juz wziąć wolne w pracy, ale jakoś zebralam sie do kupy. Kuzwa dlaczego paro nie działa ??\nElmo, ja przeszłam z esci na paro bezboleśnie, choć jedno warte drugiego. Żadnej różnicy i zmiany samopoczucia\n-- 28 maja 2014, 08:28 --\nCzy to możliwe żeby 30 mg paro nie działało na lęki i niepokój????\n-- 28 maja 2014, 08:33 --\nJestem załamana, pomóżcie, wesprzyjcie\nprzez inez3 28 maja 2014, 08:50\nTojaaa, hmm ja u ciebie lęków nie widzę tylko przewlekły stres. Boisz się czegoś? Skoro paro nie działa to trzeba zmienić na coś innego. Nie bierzesz żadnego wspomagacza?\n-- Śr maja 28, 2014 8:54 am --\nlunatic, lunatic, i co tu z Tobą zrobić? Całe życie nie możesz trwać w przeszłości i wiecznie się obwiniać... W inny sposób nie wyjdziesz z tego. Musisz zostawić za sobą swoją eks, tak jak i ja to zrobiłam... Nic dobrego z uzalania się nad sobą nie będzie.\nCo do apteki - znajdziesz inną gdzie pracują normalni ludzie. A co do leków, hmm, ja już sama nie wiem co w takich przypadkach się robi. Nie chcę mi się wierzyć, że nic nie działa, to chyba niemożliwe.\nprzez Tojaaa 28 maja 2014, 09:09\nInez, nie biore wspomagaczy, bo ile miałabym to brać, skoro złe sie czuje od 2 lat. Przecież je bierze sie doraźnie. Nie mam sily\nprzez terminal 28 maja 2014, 09:18\nTojaaa napisał(a): Inez, nie biore wspomagaczy, bo ile miałabym to brać, skoro złe sie czuje od 2 lat. Przecież je bierze sie doraźnie. Nie mam sily\nCzy ja sie w koncu dowiem ile czasu bierzes ssri? :)\nprzez elmopl79 28 maja 2014, 09:36\nJa na paro do4miesiaca mialam jeszcze lęki,ataki paniki.\nDopiero gdzieś do pol roku wszystko sie unormowalo.Owszem nywalo roznie,ale nie bylo juz lęków.\nCxego nie moge powiedzieć o esci....nie mialam juz lęków,a tu wczoraj i dzisiaj sie pojawily....\nOwszem mam od jakiegoś czasu bardzo stresowa sytuacje....alw żeby lęki wrocily?!\nJa rozumiem gorsze samopoczucie typu nic mi sie nie chce,ale żeby lęki....?!\n-- 28 maja 2014, 08:42 --\nU Ciebie tez pojawialy sie lęki na esci?\nCzy na esci czulas sie taka jakby wycofana,wylękniona,czy mialas energie do dzialania i szlas jak przecinak pomimo gorszego samopoczucia?\nprzez Tojaaa 28 maja 2014, 11:06\nTerminalku, biore od grudnia. Najpierw esci do końca lutego, potem paro, bo niby miał byc lepszy, zwiekszalam tylko dawki, teraz jestem na 30 mg i dupa\nElmo, ale czy Ty dopiero po 4 mcach poczulas sie lepiej, czy samopoczucie powoli polepszalo sie a stabilność osiągnęlas po 4 miesiącu??\nprzez elmopl79 28 maja 2014, 12:43\nJa nigdy nie mialam stabilności....zawsze byl raz lepiej raz gorzej,ale szlam do przodu.To na paro pozbylam sie lęków i moglam funkcjonować normalnie jezdzic dalej niż moje miejsce zamieszkania.Trzesawki zdarzaly sie do czwartego miesiąca i nawet ataki paniki.Potem organizm sie wyciszyl i to przynioslo mi ulgę.\n-- 28 maja 2014, 11:56 --\nTylko ja bralam10mg,bo nie bylam w stanie zwiekszyc paro,przy każdym zwiększaniu dostawalam takiego wewnętrznego pożaru w zylach,calym ciele....\nTojaaa,Ty żyjesz w ciaglym stresie i napięciu.Zastanow sie nad terapia....\nprzez veni_vidi_vici_80 28 maja 2014, 12:56\nCześć tu Luki.\nZnalazłem jeszcze jakieś stare konto na tym forum, więc skrobnę coś na koniec.\nTo mój post pożegnalny. Tojaaa, nie wołaj mnie już, bo ja nie chcę tu przebywać.\nNie potrzebuję tego forum, nie ma mi ono nic do zaoferowania. Nie mam też potrzeby zwierzania się tu ze swego życia. Wszystko co chciałem przekazać, dawno zostało przeze mnie napisane.\nDoszedłem do takiego etapu, gdzie czytanie o zaburzeniach, nerwicach źle na mnie działa. Odcinam się od tego całkowicie, nie chcę nawet wracać myślami. Chcę przebywać z ludźmi zdrowymi i żyć tak jak oni. To kolejny etap zdrowienia. Pewnie część z Was też dojdzie do takiego momentu.\nTojaaa, masz tu ludzi, którzy dobrze Ci radzą, słuchaj ich, dużo pokrywa się z tym, co sam Ci wielokrotnie radziłem.\nChociaż jak pisali tu niektórzy, ja nie wiem o czym piszę, nie mam doświadczenia, w ogóle nie powinienem zabierać głosu. Dobrze, zatem nie będę.\nMam za to coś, czego nie mają inni, Ci doświadczeni latami leczenia. Wielką wiarę, że uporam się z chorobą raz na zawsze. Ja i moi najbliżsi widzą moją zmianę i nie jest to wywołane tabletkami, tylko moją pracą i modlitwą. A tutaj na forum moja wiara jest podcinana, bo ja nic nie wiem, bo wierzę w zabobony.\nJeśli komuś czegoś zabraniałem pisać na forum, to nie dlatego że mam dyktatorki charakter, tylko dlatego żeby chronić pewne osoby, które chłoną jak gąbka wszystkie złe treści. Tak Tojaaa, głównie o Tobie mowa. Im więcej czytasz, tym bardziej jesteś w tym zagubiona. Tak to widzę.\nTakże raz jeszcze żegnam wszystkich. Dzięki za wspólne rozmowy. I proszę nie wołajcie mnie już więcej. Niestety forum kusi i czasem wejdę tutaj i przeglądam wpisy. Walczę z tym i pewnie uda mi się już tego nie robić. Pewnie z 3 tygodnie odwyku wystarczy, żeby tu już nie wracać.\nTrzymajcie się i zdrowiejcie.\nprzez elmopl79 28 maja 2014, 13:02\nTrzymaj sie.Ty również zdrowiej i spokojnie odstawiaj leki.\n-- 28 maja 2014, 12:14 --\nJak poradzilas sobie z tymi natretnymi myslami które jeszcze esci Ci spotegowal?\nprzez Tojaaa 28 maja 2014, 13:30


Todd Tilghman wygrał amerykański "The Voice"! Poznajcie zwycięzce 18. sezonu i jego piosenki - kto wygrał The Voice USA 2020 zwycięzca, 18 sezon, Laureat, Todd Tilghman piosenki kto to - Muzyka\n"The Voice" to z pewnością jeden z najpopularniejszych talent-show na całym świecie. Jak sama nazwa wskazuje, jest on skierowany do osób posiadających talent do śpiewania. Program posiada swoje edycje niemal w każdej telewizji na świecie. 19 maja 2020 r., zakończyła się 18. edycja The Voice w USA. Kto został zwycięzcą?\nZobacz też: Zwycięzca 3. edycji "The Voice: Kids" w Polsce.\nKim jest Todd Tilghman z "The Voice" USA?\nW 2020 r. laureatem amerykańskiego "The Voice" został Todd Tilghman. Muzyk pochodzi z miasta Meridian w stanie Mississippi i ma 41 lat. To co z pewnością go wyróżnia to fakt, że jest on pastorem w kościele, do którego uczęszczał od dziecka. Posiada aż osiem dzieci, z czego dwójka jest adoptowana. Jego żoną jest jego miłość z liceum, z którą ożenił się w wieku 21 lat.\nPodczas swojego Blind Audition, wykonał utwór "We've Got Tonight" autorstwa Boba Segera. Był pierwszym uczestnikiem tej edycji, dla którego swoje fotele odwrócili wszyscy czterej jurorzy. Jego opiekunem ostatecznie został Blake Shelton.\nFinał The Voice 2020 w USA\nFinał tegorocznej edycji amerykańskiego "The Voice" wyglądał inaczej niż poprzednie. Ze względu na pandemię i tzw. "lockdown", zarówno opiekunowie, jak i zawodnicy oglądali transmisję ogłoszenia wyników z domu. Nie sprawiło to jednak, że w finale brakowało emocji i łez.\nZobacz też: "Twój ból jest lepszy niż mój" Kazika i afera z listą przebojów.\nW finałowym odcinku, Todd Tilghman wykonał na żywo swoją autorską piosenkę pod tytułem "Long Way Home". Utwór dzień po finale zyskał ogromną popularność. Zwycięzca The Voice 2020 na swoim instagramie pochwalił się, że piosenka znalazła się na 1. miejscu najpopularniejszych nagrań w serwisie iTunes. Oto próbka możliwości śpiewającego pastora:\nŹródła: nbc.com; etonline.com\nSłowa kluczowe: kto wygrał The Voice USA 2020 zwycięzca, 18 sezon, Laureat, Todd Tilghman piosenki kto to


MOŻLIWE ZASTOSOWANIA – SOLAR\nMSC jako mobilne i przenośne urządzenie może być wykorzystany WSZĘDZIE!\nPrzykładowe lokalizacje MSC\nMobile Solar Container (MSC) jest idealnym rozwiązaniem dla terenów wojskowych, obozów dla uchodźców, szpitali polowych, jednostek osadniczych. Jednakże, chcemy udowodnić, że ogranicza nas jedynie wyobraźnia!\nMoże zasilić dowolny event, dowolny budynek, dosłownie dowolne miejsce gdzie potrzebny jest prąd.\nDzięki faktowi, że MSC jest przyjazny dla środowiska i nie wymaga zasilania konwencjonalnymi paliwami, możemy korzystać z „zielonego” źródła energii, dbając o to co dla nas najcenniejsze – o nasze środowisko.\nAutonomiczność MSC oraz brak emisji hałasu pozwala na zabawę bez zbędnych zmartwień, a wyprodukowana i zmagazynowana energia za dnia pozwala cieszyć się dostępem do prądu w dowolnej chwili, nawet w nocy.\nA Ty jakie widzisz zastosowanie innowacyjnego Mobile Solar Container?


Regulamin XI regionalnego konkursu „MISTRZ Origami” – Szkoła Podstawowa Nr 47\nSzkoła Podstawowa Nr 47 - Regulamin XI regionalnego konkursu „MISTRZ Origami”\nStrona główna > Archiwum > 2017/2018 > Konkursy > artystyczne > ogłoszenia > Regulamin XI regionalnego konkursu „MISTRZ Origami”\nRegulamin XI regionalnego konkursu „MISTRZ Origami”\nOpublikowano w dniu 7 grudnia 2017 Autor: Pawłowski Łukasz\nTytuł: „Mistrz Origami”\nPodstawa prawna: Rozporządzenie MEN z 29.01.2002r. w sprawie organizacji i sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (Dz. U. z 2002r., Nr 13, poz. 125 z późn. zm.).\nSzkoła Podstawowa Nr 47 im. Jana Klemensa Branickiego w Białymstoku;\nBiałostocki Klub Polskiego Centrum Origami;\nCele edukacyjne konkursu: rozwijanie wrażliwości estetycznej i twórczej ekspresji dzieci, propagowanie sztuki origami jako kreatywnego sposobu spędzania czasu wolnego.\nUczestnicy: dzieci z przedszkoli i klas I-VII szkół podstawowych województwa podlaskiego.\nTermin nadsyłania prac: do 16 lutego 2018r.\nna adres: Szkoła Podstawowa Nr 47, 15-795 Białystok, ul. Palmowa 28\nlub osobiście do sekretariatu szkoły.\nPrace należy zapakować w taki sposób, aby nie uległy zniszczeniu.\nPrace będą oceniane w 3 kategoriach:\norigami płaskie (prace własnego pomysłu) – dzieci 5 – 7 lat (wyłącznie prace indywidualne).\nPrace płaskie należy nakleić na sztywniejsze podkłady.\norigami przestrzenne i modułowe – wszystkie kategorie wiekowe, (dopuszczalne prace grupowe wykonane max. przez 2 osoby).\nI Kategoria specjalna: prace na temat „Jak bezpiecznie spędzam czas?” – objęta honorowym patronatem Komendanta Miejskiego Policji w Białymstoku.\nII Kategoria specjalna: „Kompozycje kwiatowe”\nJury wytypuje najlepsze prace z uwzględnieniem grup wiekowych: 5-7; 8-9; 10-14 lat.\nWszystkie prace powinny być opisane: tytuł pracy, imię i nazwisko autora, wiek, nazwa placówki, nr telefonu, e-mail placówki, imię i nazwisko nauczyciela opiekuna.\nwłaściwy dobór użytego papieru.\nPrace zrolowane lub zniszczone w wyniku niewłaściwego opakowania, jak też nadesłane po terminie nie będą oceniane.\nFinał konkursu odbędzie się 3 marca 2018r. o godz. 10.00 podczas XVI ŚWIĘTA ORIGAMI w Szkole Podstawowej Nr 47 w Białymstoku.\nNajlepsze prace zostaną wyeksponowane na wystawie pokonkursowej w siedzibie organizatora.\nLaureaci konkursu otrzymają nagrody rzeczowe i dyplomy, a opiekunowie podziękowania.\nLista nagrodzonych osób zamieszczona będzie na stronie internetowej www.sp47.bialystok.pl.\nNie wysyłamy nagród pocztą. Nagrody nieodebrane do 30 marca 2018r. zostaną przekazane na cele charytatywne.\nNadesłane prace, jak też prawa autorskie, przechodzą na własność organizatorów.\nAdministrowanie danych osobowych uczestników konkursu przez organizatorów odbywać się będzie wyłącznie w celach związanych z organizacją niniejszego konkursu. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do publikowania danych osobowych (imię i nazwisko, wiek, tytuł pracy, nazwę i adres szkoły) osób biorących udział w konkursie.\nKoordynatorzy projektu: mgr Jadwiga Filipowicz, mgr Barbara Grabowska, mgr Marta Słoma, mgr Marzenna Winsko.\nNależy dołączyć do pracy:\nW związku z organizacją XI Regionalnego Konkursu „Mistrz Origami” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i publikację wyników konkursu mojego dziecka …………………………………………………… na stronach internetowych organizatora konkursu zgodnie z ustawą z dnia 29.08.1997r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z. 2016r. poz. 922).\nJestem świadomy, że podanie danych osobowych mojego dziecka jest dobrowolne i w każdej chwili mam prawo do wglądu w ich treść oraz ich poprawiania, a dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie w zakresie niezbędnym do prawidłowej organizacji konkursu. Administratorem danych osobowych jest dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 47 im. Jana Klemensa Branickiego w Białymstoku z siedzibą przy ul. Palmowej 28. Odbiorcami danych osobowych są uczniowie, rodzice uczniów SP47 oraz inni uczestnicy konkursu i ich rodzice.\nMikołajki klasy 3a w Papugarni\nWycieczka do Biblioteki – kl.1a


pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF - USA i Kanada - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\npytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF\nGość: Kasia IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 23.05.11, 17:41\npoczytałam trochę forum /od chyba 2007r./:) i sprawdzam samochody, a raczej ich ceny w róznych wypozyczalniach...\nw Traveljigsaw cena w złotych ok.1800, co ciekawe inne wypożyczalnie np Natonalcar, Enterprise,Budget ma cenę taka samą tylko w dolarach:(\npo pierwsze o co chodzi z Traveljigsaw? czy gdzieś są jakieś ukryte koszty o których nie wiem?\npo drugie, jak się zabrać do szukania samochodu, bo nie ukrywam,że nawet 1500 dolarów to ciągle bardzo dużo:(\njak jest z tym międzynarodowym prawem jazdy, bo w wątkach można wyraźnie spotkać dwie frakcji jedna mówi-trzeba, druga, twierdzi,że nie:(\nGość: Bialypl Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 23.05.11, 19:22\nWitam, W Traveljigsaw wypożyczałem samochód 4 razy w Nyc, Miami, LA oraz w Vegas. Za każdym razem wszystko było idealnie. Co ważne samochody są w pełni ubezpieczone - to wazne ponieważ w LA miałem stłuczkę z mojej winy i wszysko obyło się bez $ z mojej strony. Z tego co wiem minimalny wiek to 25 lat. Żadnych dodatkowych kosztów nie ma. Wszystko załatwiałem przez telefon w siedzibie w Anglii, na maila dostajesz potwierdzenie, które drukujesz i przedstawiasz w wypożyczalni [Dolar Alama itp] - to wszystko. Jeżeli masz pytania chętnie pomogę bialypl123@gmail.com. Dla wypożyczalnie międzynarodowe prawo jazdy nie jest potrzebne ale dla skrupualtnego policjanta tak. Warto zrobić - tylko 25 pln...\nGość: Kasia Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 23.05.11, 23:06\nZainteresowało mnie to pełne ubezpieczenie, czy pakiet ubezpieczeniowy nie wymaga wkładu własnego? zwykle wykupienie takiego ubezpieczenia jest dość kosztowne i znacznie podnosi koszty wynajmu:(\np.s. czytając o międzynarodowym prawie jazdy w Stanach przeczytałam,ze są też policjanci ,którzy podchodzą do niego nieufnie.\nGość: Bialypl Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.apart.pl 24.05.11, 15:40\n4. Po stłuczce z mojej winy podałem poszkodowanemu moje dane, numery ubezpieczenia [dokumnet z wypożyczalni] oraz zgłosiłem ten fakt na policję. Po odwiezieniu samochodu do wypozyczalnie opisałem przebieg wypadku oddałem samochód i już.\n5. Jeżeli znajdziesz tańszy odpowiednik obniżą Tobioe cenę - mnie nigdy się nie udało nic tańszego znaleźć a jak pisałem wyżej często samochód wypozyczałem.\nzdeneksme Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF 23.05.11, 22:57\nBierz przez brokera typu carhire3000 - dla europejczyka to zwykle najtańsza opcja.\nWypożyczalnie samochodów w USA mają ceny i politykę ustawioną na "tambylców" - są tanie, ale pod warunkiem, że:\n- nie potrzebujesz ubezpieczenia (bo masz już własne amerykańskie ubezpieczenie na własny amerykański samochód, które obejmuje także wypożyczalnie)\n- wypożyczasz często (więc masz status i wynikające z niego benefity)\nMożesz ewentualnie wypożyczyć bezpośrednio jednej z głównych sieci, ale dokupić pakiet ubezpieczeń LDW+SLI w firmie zewnętrznej, np: www.worldwideinsure.com płacisz 116GBP za cały rok, ma to sens jednak chyba tylko w takich przypadkach:\n1) znajdujesz super-tani deal w jednej z głównych wypożyczalni (miewają tam okazje typu 1$/dzień)\n2) jesteś w USA wiele razy w ciągu roku - wtedy może mieć sens budowanie sobie statusu w jakiejś wypożyczalni (wypożyczanie przez brokera tego nie daje)\nCo do prawa jazdy: jeśli jest pisane alfabetem łacińskim, to w wypożyczalni nie będzie żadnego problemu, z policją też nie powinno być, musiałabyś naprawdę bardzo podpaść lub trafić na wyjątkowego upierdliwca, żeby się tego przyczepił. Generalnie to już kwestia indywidualnej percepcji ryzyka, ja jestem raczej ostrożny typ, a MPJ sobie nie wyrabiałem.\nDobra rada: jeździj jak tubylcy, nie przekraczaj prędkości o więcej niż 10-15 mph (a w okolicach szkół czy w granicach parków narodowych i stanowych nie przekraczaj wcale), to nie będziesz musiała zawracać sobie głowy spotkaniami z policją i tracić czasu na międzynarodowe prawo jazdy.\nA propos amerykańskiej policji, wpisz na youtube: Pulling over Germans while speeding\nGość: Kasia Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 23.05.11, 23:44\nnie znalazłam ani jednej wypożyczalni, gdzie ceny byłyby niskie, tylko w/w brokerzy dają dobre ceny.\nGość: frequentflyer Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.dynamic.chello.pl 24.05.11, 00:14\njeszcze easycar.com , krewny easyjeta, ale od traveljigsaw na ogół trochę droższy, choć od hertzów i avisów wyraźnie tańszy.\npodstawowa różnica jest taka że w traveljigsaw i easycar płacisz z góry i w razie czego pieniędzy już z karty pobranych łatwo nie odzyskasz, natomiast rezerwacje w dużych sieciach nie wymagają żadnego depozytu, kaucji itp. i ich zerwanie niczym nie grozi.\noczywiście bookując u tych brokerów na koniec dnia i tak idziesz na lotnisku do kantoru Alamo czy Dollar, czy też Avis i korzystasz z ich gwarancji wymiany samochodu w razie awarii czy kolizji.\nW samym SFO do wypożyczalni jedziesz kolejką lotniskową do wielopiętrowego garażu położonego kawałek od lotniska.\nGość: Kasia Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 24.05.11, 00:49\nzgodnie z tym co piszą na stronie , to anulowanie rezerwacji do 48 godz. przed podróżą gwarantuje 100% zwrot.. ale też można wykupić Zabezpieczenie wkładu własnego, czyli pakiet ubezpieczenia tego nie obejmuje:(\n> W samym SFO do wypożyczalni jedziesz kolejką lotniskową do wielopiętrowego gara\n> żu położonego kawałek od lotniska.\nz tym wypożyczaniem na lotnisku mam mały problem, bo...\nprzylatujemy i chcemy po podróżyrozprostować nogi w SF przez jakieś 2 dni:) i dopiero wziąć samochód..., no i co znów z centrum, czy gdzie tam będziemy, ale raczej dalej niż bliżej lotniska mamy z powrotem pchać się na lotnisko po auto:(\nPrawdę mówiąc wolałabym opcję,że odbieram samochód gdzieś bliżej hotelu / o ile taki znajdę, bo na razie błądzę po omacku;)/\nJa na dzisiaj dziękuję, idę spać:) Będę tu skoro świt:)\nGość: ania Wypozyczanie na lotniskach IP: 68.162.116.* 24.05.11, 03:11\nWypozyczanie samochodu na lotnisku jest zawsze znaczniej drozsze niz w miescie.\nSpowodowane jest to wiekszymi kosztami wypozyczalni w tym wlasnie miejscu.\nOdpocznijcie po podrozy i wypozyczcie samochod w poblizu hotelu. Wygodniej\nbedzie pozniej samochod zwrocic i wrocic na lotnisko hotelowym dojazdem.\nUnikniecie ewentualnych korkow i klopotow z "dotankowaniem" paliwa do poziomu\nwypozyczonego. Zaoszczedzicie w ten sposob troche kasy.\nWrocilam przed tygodniem z Europy i w Niemczech wypozyczenie na lotnisku jest\no 17% wyzsze niz w miescie (Frankfurt, Berlin, Monachium). Wypozyczalnie placa\nwiekszy czynsz i dodatkowa oplata w formie podatku lotniskowego obciazaja klienta.\nzdeneksme Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF 24.05.11, 08:31\nOczywiście, traveljigsaw/carhire3000/arguscarhire itp. to różne nazwy handlowe tego samego pośrednika, którym jest tak naprawdę bodajże cartrawler.com\nGdybyś miała status w jednej z głównych sieci i była zalogowana do swojego profilu w tejże, zobaczyłabyś po wyszukiwaniu zupełnie inne ceny niż takie dla standardowego klienta z internetu.\n2) Tak jak pisałem czasami są promocje, które bardzo zbijają cenę, niedawno Dollar miał promo na one-way rental (np. PHX/LAX/SAN -> SFO), za 1$ per dzień:\nGość: Kasia Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.aster.pl 24.05.11, 15:33\nAd 1 musze posprawdzać, bo wypożyczałam wiele razy w Herzu, Budget i Avisie, tylko nie wiem, czy miałam status jako zalogowana, czy jako gość:(\nAd 2 w wyszukiwaniu takich promocji i promocji w ogóle to chyba Amerykanie biją na głowę inne nacje:)\nw każdym bądź razie szukam:)\nzdeneksme Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF 24.05.11, 16:58\nJeśli nie masz odpowiedniego statusu w wypożyczalni (Hertz Platinum, Avis Chairman, etc) to samo założenie konta nic specjalnego Ci nie da. Tak jak pisałem, z zdecydowanej większości przypadków najlepszą cenę da Ci broker z Europy.\nGość: szklanka Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.starnettelecom.pl 31.05.11, 16:40\nPolecam Hertz, wypozyczylismy nowiutkie Nissan Maxima za 700 USD 3 tygodnie, ale warunek zarezerwujcie wcześniej, jeszcze przed wylotem.Jak pekla opona bo najechalsimy na gwozdz, to bez problemu nas skontaktowali z punktem wymiany, wszystko git.\nGość: ona Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: 71.93.11.* 11.06.11, 04:58\nhej mieszkam w usa i czesto wypozyczam samochody, niestety z ubezpieczeniem rzeczywiscie wyjdzie ci drozej...ale zamniast wchodzic na stronki wypozyczalni rzuc okiem tu: www.mobissimo.com , stronka wyszuka Ci najtansze opcje (ceny bez ubezpieczenia), tylko czasem musisz zwrocic uwage, ze jak juz zdecydujesz sie na samochod to nie ma odwrotu, w przypadku zmiany zdania.\nkojarze jak jeszcze mieszkalam w San Francisco bay area, ze Fox mial najnizsze ceny\nGość: Kasia Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: *.dynamic.gprs.plus.pl 14.06.11, 22:32\nczytam o tych ubezpieczeniach i się zastanawiam po co mi takie ubezpieczenie,które\n"W większości przypadków szyby, opony, podwozie, zamienne zamki i kluczyki, nie są objęte przez ubezpieczenie. "\no ile zamki i kluczki nie są jakimś szczególnym problemem, to jednak o uszkodzenie szyby, czy opony nie trudno i nie jest to drobiazg:(\nGość: Erazm wypozyczenie na dlugi czas - ponad 1 miesiac IP: 12.207.193.* 04.08.11, 01:44\nTanio można wynająć w readydrive.com/\nTam za około $1100 wynająłem SUV z ubezpieczeniem (odebrałem z Herz'u :) )\npozdrawiam z Sunnyvale\nGość: Erazm wypozyczenie na dlugi czas - ponad 1 miesiac IP: 12.207.193.* 04.08.11, 01:45\nTam za około $1100 wynająłem na miesiąc SUV z ubezpieczeniem\n(odebrałem z Herz'u :) )\nGość: 6e57rt Re: pytań kilka o wypożyczalnie/Kalifornia/SF IP: 108.74.168.* 05.08.11, 01:17\nKasia, przestan sie onanizowac!\nGość: mich Może Ubezpieczenie z Polski???? IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 11.09.11, 20:44\nCzytam ten wątek i zastanawiam się, czy nie ma takiego ubezpieczenia komunikacyjnego, które można by wykupić w Polsce, żeby działało w stanach?\nzdeneksme Re: Może Ubezpieczenie z Polski???? 13.09.11, 19:44\nPrzeczytaj niniejszy wątek uważnie, znajdziesz w nim odpowiedź. Pozytywną.\nnaprawa pompy wtryskowej - tyle części do wymiany?\n8 maja Dzień Zwycięstwa nad Niemcami


Strona główna » Czuję się bardzo dobrze i wciąż jestem głodny gry w piłkę! – wywiad z Marcinem Robakiem Przez Łukasz Sobieszuk w Czuję się bardzo dobrze i wciąż jestem głodny gry w piłkę! – wywiad z Marcinem Robakiem Dodano: 22 LUT 2021, 13:02 / Ostatnia aktualizacja: 22 LUT 2021, 11:02\nPonad 250 spotkań w Ekstraklasie, 120 zdobytych bramek na najwyższym szczeblu rozgrywek w Polsce i ogromne doświadczenie. Marcin Robak, obecnie jest wiodącą postacią w walczącej o powrót do elity drużynie Widzewa Łódź i wciąż strzela jak na zawołanie. W rozmowie z nami napastnik opowiada o aktualnej sytuacji w zespole Widzewa, o szansach naszej kadry na tegorocznym Euro, a także o swojej najbardziej pamiętnej, strzelonej bramce. Zapraszam do lektury.\nŁukasz Sobieszuk: Dzień dobry. Nie grał Pan w sparingach w Turcji, więc chciałbym na początek zapytać o Pana zdrowie, czy wszystko jest już w porządku?\nMarcin Robak: Dzień dobry, po przylocie do Turcji, w drugi dzień obozu złapała mnie angina, musiałem wziąć antybiotyk i nie mogłem brać udziału w treningach. W sobotę zakończyłem branie antybiotyku, trenuję z drużyną od poniedziałku i jestem gotów do gry.\nNa zgrupowaniu w Turcji Pana Widzew zagrał 3 mecze w ciągu 5 dni, jedno spotkanie wygrał, zaliczył jeden remis i raz poległ. Jak oceniłby Pan ten wyjazd?\n– W momencie gdy w Polsce nie ma dobrych warunków do treningów na naturalnej nawierzchni, to każdy taki zagraniczny wyjazd jest dobry dla drużyny. Można wtedy trenować na naturalnych boiskach, rozegrać sparingi przed meczami ligowymi, więc taki wyjazd, między innymi dla młodych chłopaków, bardzo się przydał i pomógł drużynie.\nTo Pana drugi sezon w Łodzi po powrocie do tego klubu, jak podoba się Panu w tej, jakby nie było, nowej drużynie?\n– Po awansie do pierwszej ligi zaszły zmiany w drużynie, kilku nowych chłopaków dołączyło do zespołu. Drużyna się troszkę zmieniła, mamy też nowego szkoleniowca, więc trenujemy w nieco inny sposób.\nPana kontrakt z klubem wygasa z końcem obecnego sezonu, oczywiście istnieje opcja przedłużenia go o kolejny rok. Były już prowadzone rozmowy z klubem? Czy zamierza Pan pozostać w Widzewie?\n– Na razie nie było żadnych rozmów z klubem, póki co skupiam się na zagraniu dobrej rundy rewanżowej. Wiemy na jakiej pozycji stoimy, wiemy co jest przed nami i jaki początek rundy wiosennej nas czeka, więc na razie moje myśli są skupione na dobrym starcie drugiej połowy sezonu.\nWiadomo, że Widzew to klub z wielką historią i ambicjami. Czy Pana zdaniem możliwe jest odrobienie 8 punktów straty do 6. drużyny i walka o awans do Ekstraklasy w Play-offach?\n– Bardzo ważne będą pierwsze spotkania, zobaczymy jak wystartujemy. Bardzo ważne dla przebiegu reszty sezonu może być 5 pierwszych meczów. One mogą okazać się kluczowe do odrobienia, tak jak Pan wspomniał, straty do 6. miejsca. Na pewno te zaległe starcia będą istotne, żeby podskoczyć w tabeli i cały czas być w grze o pierwszą szóstkę.\nW najbliższej kolejce zagracie zaległe spotkanie z Koroną Kielce, w której kiedyś miał Pan okazję występować. Czy te starcie będzie miało dla Pana jakieś szczególne znaczenie?\n– Zawsze swoje byłe drużyny traktuję szczególnie, tym bardziej, że w Koronie spędziłem niezwykle miły okres. W tym klubie debiutowałem w Ekstraklasie, więc zawsze są to dla mnie mecze wyjątkowe i z bardzo dużym szacunkiem podchodzę do drużyny Korony Kielce.\nW rundzie jesiennej Pana drużyna dość słabo radziła sobie na wyjazdach. Czy poprawienie gry na obcych stadionach może być kluczem do walki o wyższe cele?\n– W naszym przypadku na pewno, tak jak mówię, musimy regularnie wygrywać, aby liczyć się w walce Ekstraklasę. Na pewno mecze wyjazdowe będą dla nas istotne. Akurat w najbliższym czasie większość spotkań gramy u siebie i musimy to wykorzystać, aby przede wszystkim, zdobywać komplety punktów na własnym boisku. Mamy 4 mecze w Łodzi, w tym derby z ŁKS-em, to może być dla nas duży plus, ale musimy swoją jakość potwierdzić na boisku.\nW Widzewie Łódź zdecydowanie nie boją się stawiać na wychowanków. Gdyby miał Pan wskazać najzdolniejszych, młodych piłkarzy w drużynie, kto by to był?\n– Jeśli chodzi o młodych chłopaków, bardzo ciekawym piłkarzem jest Filip Becht, który gra na lewej obronie. Bardzo szybko wkomponował się w drużynę, już ma parę występów na poziomie 1. ligi. Uważam, że ten zawodnik może w przyszłości stać się bardzo dobrym, lewym obrońcą.\nWydaje się, że powrót kibiców na trybuny, to coś co pomogłoby klubowi, bowiem mało który klub może pochwalić się tak dużym gronem fanów i tak wspaniałym stadionem. Zgodzi się Pan ze mną?\n– Akurat tutaj nie ma co porównywać – z kibicami, czy bez. Wiadomo, jaka wspaniała atmosfera panuje na stadionie Widzewa, tych kibiców nam bardzo brakuje, bo zawsze, w słabszym momencie oni nam pomagają. Mam nadzieję, że wiosną fani będą już mogli zasiąść na trybunach.\nW 4 poprzednich sezonach Pana dorobek strzelecki zawsze oscylował w okolicach 20 goli, póki co zdobył Pan 6 bramek tej kampanii ligowej. Czy można powiedzieć, że Marcin Robak jest jak wino – im starszy tym lepszy?\n– Myślę, że można poprzednie lata podsumować w ten sposób. Ten ostatni okres w mojej karierze był rzeczywiście bardzo dobry, jeśli chodzi o zdobywanie bramek. Przede wszystkim cieszę się, że omijają mnie kontuzje, to bardzo ważne, żeby móc normalnie trenować, a to pomaga mi być w 100% przygotowanym do spotkań ligowych. W tym roku będę miał 39 lat, ale tak naprawdę jeszcze tego nie odczuwam. Wiadomo, że z kolejnym sezonem może być inaczej, ale na dzień dzisiejszy czuję się bardzo dobrze i wciąż myślę o graniu w piłkę.\nZagrał Pan w 252 spotkaniach polskiej Ekstraklasy i zdobył Pan w niej 120 bramek. Gdyby miał Pan wybrać najlepsze, najbardziej pamiętne trafienie, które by to było? Kapitalny gol z dystansu przeciwko Jagielloni, czy może jakiś inny?\n– Ta bramka też, ale mi na myśl przychodzi gol strzelony przeciwko Koronie Kielce. Graliśmy na wyjeździe, dzień po śmierci mojej mamy – strzeliłem wówczas 2 bramki. Wykonywałem rzut wolny, piłka odbiła się od muru i uderzeniem z lewej nogi pokonałem bramkarza zza pola karnego.\nMiał Pan okazję 9 razy zagrać z orzełkiem na piersi, stąd moje pytanie – jak ocenia Pan szanse naszej kadry na tegorocznym Euro?\n– Na pewno szanse są duże, mamy w kadrze ogromny potencjał. Liczę, że chłopaki sobie poradzą, tym bardziej, że mają nowego trenera. To zawsze dodatkowy impuls dla drużyny, zobaczymy jak ta współpraca będzie wyglądać.\nA co po zakończeniu kariery piłkarskiej? Zamierza Pan rozpocząć przygodę na ławce trenerskiej, dalej być zawodowo związanym z futbolem?\n– Dużo osób mnie o to pyta, mam jakieś pomysły, ale na dzień dzisiejszy nie podjąłem żadnej decyzji. Na pewno będę chciał zostać przy piłce, mam dwóch synów, którzy chcą grać w piłkę. Grać tyle lat i nagle uciec od tego? Myślę, że nie ma takiej możliwości, więc na pewno będę związany z futbolem, a w jakiej roli? Czas pokaże.\nTo w takim razie życzę powodzenia w rundzie wiosennej i dziękuję bardzo za rozmowę.\n– Również bardzo dziękuję, wszystkiego dobrego.\nwywiad Widzew Łódź


Pierogi z bryndzą i ziemniakami - przepis - odzywianie.info.pl\nPierogi z bryndzą i ziemniakami to przepis na smaczne wegetariańskie danie. Można je również przygotować w wersji mięsnej i przed podaniem posypać pokrojonym w kostkę i podsmażonym boczkiem.\n140 g masło\n+do oprószenia stolnicy\nZiemniaki umyj, ugotuj w osolonej wodzie, odcedź i odstaw do ostygnięcia. Następnie obierz i rozgnieć tłuczkiem. Z powstałej masy odłóż 2 łyżki, a do pozostałych ziemniaków dodaj pieprz, bryndzę oraz 70 g miękkiego masła. Dołóż połowę posiekanego szczypiorku i wymieszaj wszystko.\nMąkę przesiej na stolnicę. Dodaj jajko, szczyptę soli i 200 ml wody. Wymieszaj. Na koniec dodaj odłożone wcześniej ziemniaki i zagnieć ciasto.\nUzyskane ciasto rozwałkuj na placek i wytnij z niego za pomocą szklanki kółka. Na każdy placuszek nałóż 1 łyżkę nadzienia i sklejaj brzegi ciasta formując pierogi.\nGotowe pierogi wrzucaj na osolony wrzątek i gotuj przez 10 minut od wypłynięcia. Pozostałe masło rozpuść i polej nim odcedzone pierogi. Na koniec posyp danie posiekanym koperkiem i szczypiorkiem.\npierogibryndzaziemniakiprzepisy na dania mączneprzepisy wegetariańskie


Nauczanie, uczenie się i fenomenologia znaczenia – FSU-University.com\nThis is the translation. The original web-page (oryginalna strona): http://webspace.ship.edu/cgboer/meaning.html\n„Radość to przejście człowieka od mniejszej do większej doskonałości”. –Spinoza\nU małych dzieci nauka jest tak łatwa, tak naturalna, że trudno sobie wyobrazić, że kiedykolwiek mogłaby być tak trudna, jak się wydaje dla starszych dzieci, nastolatków czy dorosłych. Współczesny umysł może ulec pokusie, by poszukać „dziecięcych hormonów”, aby wyjaśnić entuzjazm małego dziecka, lub „stwardnienia neuronów”, aby wyjaśnić jego brak u dorosłego, tak wyraźny jest kontrast.\nJako nauczyciele marzymy o tym, by na nowo rozpalić radość z nauki. Może moglibyśmy wstrzyknąć naszym uczniom hormony dziecięce? Ale to nie hormony dziecięce ani nic innego związanego z małym dzieckiem sprawia, że nauka sprawia mu radość. Widzimy, że starsze dzieci, nastolatki, a nawet dorośli łatwo, naturalnie i radośnie uczą się, kiedy chcą, kiedy temat ich uczenia się jest dla nich ważny, kiedy ma znaczenie.\nPytanie, na które chciałbym się odnieść, brzmi: na czym polega sensowna nauka i jak możemy ją zwiększyć?\nMówi się, że nie ma nic bardziej użytecznego niż dobra teoria. Jako nauczyciele, czyli osoby zajmujące się dyscypliną stosowaną, wiemy, że to prawda: fragmenty niezależnych badań nie pozostawiają nam niczego, na czym moglibyśmy oprzeć nasze działania. Ale jako nauczyciele jesteśmy również świadomi, że teorie przychodziły i odchodziły, głównie dlatego, że nie oddają szczegółów codziennej rzeczywistości.\nIstnieje wiele przykładów. Poproszono nas, abyśmy oparli nasze praktyki na teoriach freudowskich i behawiorystycznych, aby później zastanowić się, jak w ogóle przekonaliśmy się, że szczury, gołębie i nieszczęśni neurotycy są właściwymi modelami naszych uczniów. Dziś psycholodzy poznawczy proszą nas o ponowne zawieszenie niewiary, mimo że Ulric Neisser (1982), często nazywany ojcem psychologii poznawczej, zwraca uwagę, że jedynymi prawdziwymi sytuacjami, z którymi się spotkał w literaturze psychologii poznawczej, były gry w szachy i patrzenie na księżycu.\nWiele lat temu zetknąłem się z psychologią fenomenologiczną. Zamiast przechodzić między eterycznymi teoriami i wymyślonymi eksperymentami, fenomenologia zachęca do ścisłego związku między doświadczeniami prawdziwego życia a ideami, które kierują naszymi działaniami w praktyce.\nCzyni to poprzez odrzucenie dualizmu podmiotu i przedmiotu: wszystkie poglądy na rzeczywistość wymagają punktu widzenia – tj. Wszystko, czego doświadczamy, ma subiektywny składnik; podobnie istnienie punktu widzenia implikuje istnienie poglądu – tj. wszystko, czego doświadczamy, ma również obiektywny składnik. „Subiektywne” i „obiektywne” to tylko bieguny wszelkiego doświadczenia. Inaczej mówiąc, bez względu na korzyści płynące z naszych naukowych lub filozoficznych koncepcji rzeczywistości, jako istoty ludzkie musimy zamieszkać w „świecie przeżywanym”, który nie znosi długo abstrakcji.\nIstota metody fenomenologicznej jest następująca: dokładnie zbadaj doświadczenia, bez teoretycznych uprzedzeń; odkryć podstawy tych doświadczeń; i przekazuj innym to, co odkryłeś, w celu weryfikacji. (Szczegółowe wprowadzenie do metody można znaleźć w przeglądzie historycznym Herberta Spiegelberga z 1965 r.).\nPozwólcie więc, że opiszę wam, co widziałem w moich doświadczeniach z sensownym uczeniem się. Być może mój opis będzie współgrał z twoimi własnymi doświadczeniami.\nIstnieją dwa znaczenia interesującego nas znaczenia. Pierwsze, które nazwałbym przyziemnym znaczeniem: rzeczy, które spełniają moje oczekiwania, mają przyziemne znaczenie. „Rozumiem, co to znaczy; to coś dla mnie znaczy; to ma sens; moja wiedza jest wystarczająca do tego zadania”. Pod względem emocjonalnym tego rodzaju znaczenie jest „płaskie”.\nPrzeciwieństwem jest powiedzenie, że coś jest bez znaczenia, że nie ma znaczenia. Znowu jest to emocjonalnie „płaskie”; coś bez znaczenia w tym sensie nie jest postrzegane jako problematyczne ani zagrażające. Tapeta ma bezsensowny wzór, jest przypadkowa lub nieistotna, nie ma sensu. Lub czyjeś rytuały religijne są bez znaczenia: To zwykłe „hocus pocus” (z łacińskiego hoc est corpus), dużo „mumbo jumbo” (z Mandingo mama dyambo). Albo książka przyjaciela o fizyce kwantowej – mumbo jumbo.\nOczywiście edukacja musi mieć znaczenie w tym przyziemnym sensie i zwykle tak jest. Ale kiedy uczeń patrzy na książkę do algebry swojego starszego przyjaciela, tę, której będzie używał w przyszłym roku, bezsensowność, którą widzi, mumbo jumbo, jest teraz groźna, budzi niepokój. Chociaż bez znaczenia w przyziemnym sensie, jest teraz znaczący w sensie osobistym: wysoce istotny i pełen emocji. Nazwę to osobistym znaczeniem.\nW tej drugiej, ważniejszej wersji, problemem jest znaczenie. W rzeczywistości jest to prawie przeciwieństwo przyziemnego znaczenia: rzeczy zdecydowanie nie spełniają moich oczekiwań. Okazało się, że moja wiedza jest niedostateczna, co mnie niepokoi.\nByć może pamiętasz próby i cierpienia w sklepie lub w domu: próbujesz zbudować ramkę na zdjęcia i pomieszać wymiary wewnętrzne i zewnętrzne lub próbujesz założyć suwak na poduszkę i pomieszać dobre i złe strony materiału. W tych chwilach świat nagle wydaje się zbyt złożony i odwrotnie, mój umysł jest zbyt ograniczony. Mogę zrobić „to” i mogę zrobić „tamto”, ale „inna rzecz” (która dałaby mi rozwiązanie) po prostu nie jest dla mnie dostępna. To są momenty o znaczeniu osobistym.\nJak celowo podkreślają przykłady, to, co nazywamy naszym rozumieniem świata, opiera się na naszej zdolności do odróżniania jednej rzeczy od drugiej, do odróżniania aib, do rozróżniania. Jakość musi zostać wydobyta z tła doświadczenia i na pierwszy plan, tak jak wtedy, gdy w końcu zastanawiamy się, jak odróżnić te identyczne bliźnięta. A to, co daje tę cechę, to nasza potrzeba! „Świadomość jest pragnieniem” – lubię mówić swoim uczniom, próbując im zaimponować: I to właśnie pragnienie jest źródłem wszelkiego osobistego znaczenia.\nJest to więc (jeśli mogę powiedzieć w uproszczeniu) rozróżnienie, którego nam brakuje, gdy stajemy przed problemem – rozróżnienie np. Między wnętrzem a zewnętrzem. Musimy odkryć to nowe zróżnicowanie.\nMówił o tym Fritz Heider (1958). Powiedzmy, że widzę obraz, który wydaje mi się niezwykły. Nie mogę się doczekać spotkania z artystą; musiała być wyjątkową osobą, skoro namalowała takie arcydzieło. Ale kiedy ją spotykam, wydaje mi się, że jest szorstka, szorstka, niedojrzała, ignorancka itp., Itd. To jest problem. Ponieważ artystka i jej malarstwo tworzą coś w rodzaju gestaltu – tj. Należą do siebie, są stosunkowo niezróżnicowane – zarówno miłość, jak i nienawiść naraz jest niewygodne.\nMożemy zdecydować, że mimo wszystko obraz nam się nie podobał. Albo możemy zdecydować, że ścieralność artysty była rzeczywiście atrakcyjna. Albo możemy nawet wywnioskować, że tak naprawdę nie namalowała obrazu. Wszystkie trzy nie są w ogóle prawdziwymi rozwiązaniami; są kłamstwami obronnymi. Prawdziwa nauka, mówi Heider, byłaby kwestią zróżnicowania naszego repertuaru, tj. Uświadomienia sobie, że człowiek może mieć wielki talent, niekoniecznie posiadając wspaniałą osobowość!\nByć może zauważyłeś, że dopóki jesteś świadomy, istnieje pewien stopień „tonu uczucia” lub zainteresowania, które ma pozytywną cechę przyciągania lub negatywną jakość odpychania. Zwykle dzieje się to w tle, ledwo zauważalne inaczej niż jako „uwaga” na coś. Kiedy są bardziej intensywne, zauważamy, że te tony uczucia są w jakiś sposób rozkoszne lub niepokojące. Na przykład niesmaczne jedzenie zwraca na nie naszą uwagę „tonem uczuć”, który większość z nas zna jako wstręt.\nJak dawałem do zrozumienia, kiedy stajemy przed problemem, odczuwamy pewien rodzaj niepokoju, począwszy od łagodnej irytacji, jaką odczuwamy, gdy w piórze zabraknie atramentu lub utkniemy w krzyżówce, po przerażenie gdy obcy atakuje lub tracimy kontrolę nad samochodem. A kiedy problem sam się rozwiąże, odczuwamy jakąś radość, czy to radość z własnych kompetencji, ulgę w odzyskaniu kontroli, czy nawet radość z odkrywania. Zakres jest ogromny i najczęściej uczucia mieszają się z różnorodnymi doświadczeniami cielesnymi, które dają naszym emocjom tak wiele z ich bogactwa. Mam nadzieję, że jest jednak jasne, że ton odczuwania nie jest jakimś epifenomenem fizjologii, ale raczej cechą naszej świadomości trudności życiowych.\nAby jaśniej skupić się na sensownym uczeniu się, zwróć uwagę, że istnieją dwie wyjątkowe wersje naszego cyklu rozwiązywania problemów lub niepokoju i rozkoszy. Pierwsza jest lepiej znana i stała się stereotypowym przykładem twórczej myśli: aha! lub eureka! doświadczenie. Zaczyna się od tego, że ktoś – na przykład naukowiec – jest w istocie zaskoczony problemem i doświadcza rosnącej frustracji. Posługując się językiem przedstawionym powyżej, naukowiec wielokrotnie stara się stosować dawne rozróżnienia, gdy w jego repertuarze nie ma tego, czego potrzeba. Dopiero gdy odsuwa myśli od problemu, być może we śnie lub gdy jakiś wypadek wprowadza potrzebne rozróżnienie poprzez metaforę, przychodzi do niego rozwiązanie. Kiedy to się dzieje, odczuwa intensywne uczucie ulgi, być może jak Archimedes, prowadząc go do biegania po ulicach nago, krzycząc „Znalazłem to, znalazłem!”.\nInnymi słowy, po powolnym narastaniu niepokoju następuje nagłe, zachwycające rozwiązanie.\nLiteratura dotycząca sensownego uczenia się (w rubryce „kreatywność”) skupia się więc na pozytywnym odczuciu „aha!” doświadczenie, o którym myślałem, że to rozwiązanie i przyjemność stanowiły znaczące doświadczenie uczenia się. Od tamtej pory miałem okazję poprosić klasę z fenomenologii z wyróżnieniem, aby opisała ich „najbardziej znaczące doświadczenia edukacyjne”. Prawie wszyscy opisali bardzo bolesne, przykre doświadczenie, w którym odkryli pewną prawdę, której przyswojenie zajęło im miesiące: Nie można każdemu ufać; rodzice mają swoje ograniczenia; dobrzy ludzie nie są idealni; miłość może się skończyć … Nowe zróżnicowanie zostało wyraźnie zrozumiane (tj. wyuczone) na początku procesu, a nie na końcu.\nInnymi słowy, czasami sensowna nauka polega na spędzaniu niekończących się godzin na konfrontacji z problemem, po których następuje nagły radosny wgląd; Innym razem jest to kwestia uderzenia o ścianę, a potem spędzania niekończących się godzin na pogodzeniu się z niezaprzeczalnym.\n„Chłodna racjonalność” w rozwiązywaniu problemów może wydawać się idealna dla wielu, ale badanie sensownego uczenia się jasno pokazuje, że wielkość afektu jest wewnętrzną miarą znaczenia doświadczenia, tj. Tego, jak ważne jest ono dla danej osoby.\nJak widać, nawet biorąc pod uwagę zakres, w jakim dopuszczamy cierpienie i radość, są też inne uczucia. Jest smutek, gdy dostrzegamy potrzebę drastycznego dostosowania naszego rozumienia do tego, co pokazało nam życie, jak w przypadku moich uczniów z wyróżnieniem lub w wyraźnym przykładzie żalu. I jest gniew, budowniczy energii, który bierze się z niechęci do zmiany siebie: mam rację; Świat jest w błędzie!\nZarówno smutek, jak i złość są naturalne, zdrowe – chyba że nie działają: czasami jesteśmy źli z powodu tego, co nieuniknione, w takim przypadku możemy nazwać złość wrogością; Lub ze smutkiem próbujemy pogodzić się z tym, z czym powinniśmy walczyć, co może być istotą depresji. Jak wskazuje AA, nie zawsze łatwo jest stwierdzić, czy bardziej odpowiednia jest asertywność, czy adaptacja.\nWyróżniają się dwa inne uczucia: Lęk to przygnębiające oczekiwanie na cierpienie, czyli problem widoczny na horyzoncie. Odwrotność, rozkoszne oczekiwanie na zachwyt, została mniej dobrze zbadana, ale obejmowałaby takie uczucia, jak nadzieja i zapał. Są one ważne, ponieważ istnieje trudność nieodłącznie związana z sensownym uczeniem się: musisz przejść przez problem, aby znaleźć rozwiązanie, a więc, ogólnie rzecz biorąc, przez cierpienie, aby uzyskać radość. Więc ktoś może być chętny do bycia pełnym wdzięku nurkiem, ale w międzyczasie niepokoją się klapki na brzuchu. Albo można mieć nadzieję na interesującą karierę, ale martwić się pracą, jakiej wymaga osiągnięcie tego celu.\nTo jest podstawa do powszechnego zrozumienia, że aby osiągnąć jakiekolwiek miejsce w życiu, potrzeba dojrzałości, samodyscypliny lub siły woli. Tylko niedojrzali lub neurotycy oczekują satysfakcji bez zapłaty!\nJeśli problem wydaje się zbyt trudny, a więc niepokój i niepokój zbyt duże, a jednocześnie zbyt słaba obietnica rozwiązania i zbyt mała oczekiwana radość, uciekamy od problemu, zwłaszcza jeśli mamy powody, by sądzić, że nadal możemy to robić. Ale jeśli problem staje się wyzwaniem bez przytłaczania, a radość z rozwiązania jest postrzegana jako realna możliwość, dajemy się „ponieść”. Nie ma potrzeby motywowania.\nOdnosi się to również do boleśnie znaczącej nauki. Oczywiście nie jest to tak radosne zaangażowanie; Jest to uciążliwe zadanie, którego nie można uniknąć. Budzisz się z plecakiem już przypiętym do pleców.\nMusimy zbadać o wiele więcej szczegółów, ale obawiam się, że mogłem już nadwyrężyć twoją cierpliwość. Jeśli jesteś zainteresowany, są inne fenomenologiczne opisy uczenia się, takie jak Paul Colaizzi (1978) i Amedeo Giorgi (1985). Nauczanie to praktyka, przejdźmy więc do praktycznych implikacji naszego opisu.\nPraktyka i uczucia\nNajpierw musimy mieć znaczenie dla naszych uczniów w przyziemnym sensie: jeśli my i nasze przedmioty nie mamy znaczenia, uczniowie nawet nas nie zauważą. Będziemy tapetą.\nTam, gdzie jest nauka, tam będzie uczucie! Niestety, gdy pojawia się uczucie, niekoniecznie jest to nauka: jeśli nie jesteśmy tapetą, możemy być algebrą! Nie możemy pozwolić, aby cierpienie i niepokój zniechęciły naszych uczniów, doprowadziły ich do unikania. Warto zwrócić uwagę na jedną powszechną sugestię: podziel duże problemy na mniejsze, które będą mniej skłonne do przytłoczenia naszych uczniów.\nOprócz unikania niepokój może również prowadzić do pewnej obronnej ślepoty na problem. Nie chcemy widzieć tego, co zakłóca nasz wygodny rozejm z rzeczywistością. Dlatego kolejną wartą uwagi sugestią jest zachęcenie uczniów do uważnego przyjrzenia się problemowi, pełnego opisania go i poszukiwania jego istoty. Wiele tak rozwiązanych problemów dostarcza własnych rozwiązań; Przynajmniej zapewnią kierunek.\nNaturalna złość, którą odczuwamy w obliczu dość uporczywego problemu, jest przydatna – dopóki nie przerodzi się w sztywne myślenie, tak charakterystyczne dla wrogości, i nie znajdziemy zmęczonych prób stosowania starych kategorii, starych zasad i starych rozwiązań w nowych sytuacjach. Możemy pomóc naszym uczniom wyrwać się z tego schematu, zachęcając ich do „rozluźnienia” myślenia, odkrywania metafor, burzy mózgów z przyjaciółmi, marzeń, a nawet drzemki!\nW tym samym duchu nie możemy pozwolić, aby te frustracje przerodziły się w depresję. W pewnym sensie uczeń, który wpadł w depresję z powodu problemu, jest bliżej niż ten, kto w niego walczy lub całkowicie go unika: jest przynajmniej świadoma, że zmiana w jej postrzeganiu jest immanentna. Niestety, depresja objawia się zaprzestaniem wysiłku i ostatecznie poczuciem niższości, które może pozostać z nią i rozprzestrzenić się na inne dziedziny życia. W tym miejscu najbardziej potrzebna jest zachęta nauczyciela!\nI odwrotnie, możemy wzmocnić nadzieje i zapał naszych uczniów, kierując ich, aby skupili się na celu i radości, która będzie mu towarzyszyć, a nie na często niepokojących procesach, które go poprzedzają. Może się to wydawać banalne, ale zarówno doświadczenie, jak i badania sugerują, że idea „pozytywnego myślenia” ma coś wspólnego.\nOczywistym miejscem, w którym można znaleźć znaczenie w edukacji, są różne formy „aktywnego uczenia się”. Umieszczając uczniów w ramach prawdziwego problemu i nakładając na uczniów odpowiedzialność za rozwiązanie, nadajemy uczeniu sens (i wpływ), jaki powinien mieć.\nZwróć uwagę na zastrzeżenia: „Prawdziwy” problem jest postrzegany jako uzasadniony z punktu widzenia ucznia, co oznacza, że musi być angażujący, prawdziwy lub realistyczny, istotny lub zabawny… Nie może być rutynowy, powtarzalny, retoryczny, wymyślony… ., czyli wszystko, co przypomina „zadanie tekstowe”. Gdy tylko uczniowie przyjmą postawę sceptyczną lub cyniczną, my – a ostatecznie oni – mamy kłopoty!\nWspomniałem o odpowiedzialności. Często mówimy, że odpowiedzialność jest drugą stroną wolności: o ile jesteś wolny, jesteś odpowiedzialny za swój stan. Ale zapominamy o odwróceniu tego: aby uczniowie byli odpowiedzialni, muszą być wolni. Na przykład muszą mieć swobodę eksploracji różnych podejść do problemu.\nCo ważniejsze, nie można ich zmuszać do rozwiązywania problemów. Jeśli karamy wyśmiewaniem lub ocenianiem procesu rozwiązywania problemów, niszczymy jego sens. Nie powinniśmy też polegać na pochwałach ani obiecanych nagrodach. Nadając sens rozwiązaniu problemu, zdobywaniu nagród lub unikaniu kar – czyniąc je czymś innym niż celem samym w sobie – podważamy jego wewnętrzną sensowność. To już nie znaczenie uczniów, ale nauczyciela, które mają zastosowanie, więc znaczenia znikają, gdy nauczyciel to robi!\nZwykle zakładamy, że aby ulepszyć nauczanie i uczenie się, musimy angażować się w grupy, uczenie się przez praktykę itp. I unikać staromodnych wykładów. Jednak skargi uczniów na grupy, które nie robią nic, a także bezsensowne eksperymenty i doświadczenia sugerują, że samo dołączenie do grup i aktywność nie gwarantuje sensu. Najprawdopodobniej Twój najlepiej zapamiętany nauczyciel nie używał niczego bardziej wyrafinowanego niż dobre wykłady.\nCo sprawia, że wykład ma znaczenie? To samo, co wszystko inne: znaczenie dla własnego istnienia słuchacza, rozwój problemu w odpowiednim tempie i rozwiązanie tego problemu, a także konkretne, rzeczywiste obrazy, które zachęcają do twórczego uczestnictwa i identyfikacji. To znaczy, sensowne wykładanie jest kwestią opowiadania historii.\nMyślimy o wyobraźni jako o cichej, zamkniętej w sobie rzeczy. Pamiętaj jednak, że zaangażowanie wszystkich zmysłów jest kluczem do opowiadania historii. Mój ojciec wciąż pamięta nauczyciela historii, który rysował kredą kolorowe rysunki wielkich wydarzeń historycznych, a moja mama wspomina kogoś, kto grał role – głosy i wszystko – postaci historycznych. Być może słyszałeś historię o duchach z ogniska opowiadaną przez „prawdziwego” człowieka z gór? A może oglądałeś telewizyjną prezentację hinduskiej rzeźby, popartą rytmami i melodyjną złożonością sitarowej szmatki? Porównaj je ze zwykłymi, nieistotnymi ilustracjami z podręczników, pozbawionymi dramatyzmu opisami wielkich historycznych momentów i muzyką z windy, która towarzyszy większości filmów dokumentalnych.\nJeśli to wszystko za dużo, możemy przynajmniej przedstawić dobre, cierpliwe przykłady, dołożyć starań, aby spersonalizować nasze prezentacje, wykorzystać przykłady z naszego własnego życia lub poprosić o przykłady z życia uczniów.\nSłyszałem, jak „moderator” warsztatów sugerował, że wykłady były zbędne w dniu, w którym Gutenberg wynalazł prasę drukarską. Dla niektórych z nas może to być prawda. Co do reszty, i do pewnego stopnia dla każdego, głos ludzki zawsze będzie miał większy wpływ, bardziej wewnętrzną sensowność. Być może taka jest nasza natura: w końcu czytanie zostało wynalezione kilka tysięcy lat temu. Słuchanie to coś, co robimy, zanim jeszcze zostaliśmy Homo sapiens.\nWierzę, że uczenie się na pamięć – zapamiętywanie „faktów” – zawsze będzie z nami. Na przykład poznanie nowej dziedziny wymaga zaznajomienia się z jej terminologią, symboliką i innymi szczegółami, które muszą znajdować się „na wyciągnięcie ręki”. Z drugiej strony nie wierzę, że uczenie się na pamięć jest całkowicie pozbawione sensu.\nJednym z przykładów jest poczucie dumy i spełnienia, które odczuwamy, gdy opanowujemy zbiór faktów. Jako dziecko nauczyłem się liczyć do dziesięciu w około 60 językach – to bardzo bezużyteczna rzecz – co sprawiło, że poczułem się wyjątkowo. Podobnie, jak świadczy popularność Jeopardy i Trivial Pursuit, zbieranie faktów może być zabawne. I, dość często, drobiazg sam w sobie jest aha! doświadczenie w miniaturze: Seven in Eskimoan to pingashoorooktook attausuglo, dosłownie dwa razy trzy plus jeden!\nNiestety, uczniowie rzadko czują dumę, nie znajdują zabawy lub w inny sposób dostrzegają jakąkolwiek wartość w faktach akademickich. Myślę, że jest to, przynajmniej częściowo, spowodowane faktem, że chociaż możesz zostać lokalnym ekspertem od flag świata, statystyk baseballowych lub ciekawostek rock and rolla, a tym samym zadziwić znajomych, w sprawach szkolnych nauczyciel jest zawsze lepszy od ciebie. Porównanie z autorytetem pozbawia nas pewnej dumy.\nDalej zakłada się, że to „bezproblemowe” uczenie się musi być poparte konsekwencjami zewnętrznymi, tj. Warunkami uwarunkowań. Dlatego nauczyciele mają tendencję do „wspierania” uczenia się na pamięć uczniów groźbami kary lub obietnicą nagrody. Omówiliśmy już, jak to wpływa na jakąkolwiek wewnętrzną motywację, która może istnieć.\nI po prostu nie jest konieczne dodawanie konsekwencji zewnętrznych. Na przykład możemy zachęcać do nauki terminologii, prosząc naszych uczniów o pracę w grupach. W pracy grupowej potrzeba komunikowania się sprawia, że terminologia ma znaczenie, a nauka jest wewnętrznie motywowana. Dlatego niemowlę uczy się języka i robi to tak łatwo! Musi nauczyć się języka, aby być tym, czym musi być – istotą społeczną.\nDlatego sztuczka polega na tym, aby zachęcić ucznia poprzez nadanie sensu konieczności uczenia się na pamięć. Uczeń, który chce nauczyć się karate, jest skłonny przejść przez godziny powtarzalnych ruchów, ponieważ rozumie zasadniczy związek praktyki z jej celem. Podobnie, uczeń muzyki ćwiczy skale, czarodziej matematyki zapamiętuje wyprowadzenia, miłośnik języków zapamiętuje koniugacje, miłośnik historii zapamiętuje nazwiska, miejsca i daty … Innymi słowy, podczas gdy uczenie się na pamięć jest z natury mniej sensowne, w kontekście sensowności, który, jeśli zostanie zauważony, może go wspierać.\nTesty i informacje zwrotne\nNiektóre rzeczy, takie jak nauka prowadzenia samochodu, dają natychmiastową i ciągłą informację zwrotną: jeśli nie kierujesz prawidłowo, kończysz na chodniku. Egzamin na prawo jazdy, który odbywa się później, nie ma być informacją zwrotną mającą na celu poprawę uczenia się; ma on na celu powstrzymanie niekompetentnych kierowców z dróg. Gry wideo i komputerowe podobnie zapewniają natychmiastową i ciągłą informację zwrotną, więc rodzice rzadko muszą zachęcać swoje dzieci do intensywniejszego ćwiczenia na Nintendo. Zaangażowanie zmienia to, co inaczej można by zinterpretować jako rutynowe uczenie się koordynacji wzrokowo-ruchowej, w coś znaczącego.\nNie wiem, czy wiele akademickiego uczenia się na pamięć można łatwo przekształcić w gry wideo. Częste, bezkarne „quizy” – co prawda nie są tak zabawne jak Pacman – zapewniają dobre opinie. W przypadku komputerów ta informacja zwrotna może być wykorzystana do zmiany lekcji, aby podkreślić ćwiczenie słabych umiejętności, tak jak w wielu programach dla nauczycieli pisania na klawiaturze.\nJednak w przypadku uczenia się bez rutynowego, z natury rzeczy znaczącego, informacje zwrotne mogą być z pewnością bardziej bezpośrednie i ciągłe, angażując uczniów w znaczące projekty i symulacje. Jeśli materiał jest rzeczywiście znaczący, uczeń będzie wewnętrznie zmotywowany do lepszego działania, co z kolei oznacza, że będzie miał motywację do zauważania, a nawet poszukiwania szczegółowych informacji zwrotnych. Innymi słowy, jeśli zależy ci na tym, co robisz, „testowanie” zajmuje się samo.\nCokolwiek zdecydujemy się robić jako nauczyciele, musimy zacząć od własnego spojrzenia na sprawy przez uczniów. Co oni wiedzą lub myślą, że wiedzą na ten temat? Jakie wprowadzają różnice i jakie wartości przypisują tym różnicom? Podróże zawsze zaczynają się tam, gdzie jesteś.\nMusimy dostosować się nie tylko do zrozumienia tematu przez uczniów, ale także do ich rozumienia świata. Niektórzy będą mieli większe doświadczenie w metodach rozwiązywania problemów lub kreatywności lub będą mieć bardziej ogólne podstawy, z których mogą czerpać. Nie możemy brać tych rzeczy za pewnik.\nCzęścią tego tła są również ich „rodzime” zdolności, czy to prawdziwie genetyczne, czy po prostu wyuczone w młodym wieku: otwartość na zjawiska kontra defensywna lub z natury wąska percepcja; szybka i wolna zdolność do asymilacji; wyuczone lub wrodzone poziomy energii; itd. Innymi słowy, musimy być świadomi tych wszystkich różnych i odmiennych rzeczy, które często nazywamy inteligencją.\nPozostaje pytanie (i jest ono trudne): w jaki sposób jako nauczyciele stajemy się świadomi opinii uczniów? Jedną z odpowiedzi jest przetestowanie ich. Doszliśmy do punktu, w którym traktujemy testy jako informacje zwrotne, a nie narzędzia czysto oceniające. Ale dlaczego nie traktować testów jako informacji zwrotnej dla nauczyciela? Niestety wielu nauczycieli postrzega słabe wyniki testów tylko jako oznaki braku ze strony ucznia. Uważam, że nadszedł czas, aby ci nauczyciele zaczęli brać na siebie część odpowiedzialności!\nDla uczniów i nauczycieli istnieją bardziej bezpośrednie i ciągłe formy informacji zwrotnej: Nauczanie jest interakcją i jeśli znasz odpowiedzi uczniów na twoją prezentację, otrzymasz ważne informacje o ich zrozumieniu. Jeśli śmieją się, kiedy tego oczekujesz, wyglądają na zdziwionych, kiedy tego oczekujesz, zadają pytania, kiedy tego oczekujesz, i tak dalej, jest przynajmniej bardziej prawdopodobne, że ty i oni jesteście zsynchronizowani.\nAle możemy być bardziej bezpośredni: możemy zapytać. Możemy zapytać ich o opinie, zapytać, czy rozumieją, poprosić o przykłady, poprosić o wyjaśnienie innym („ucząc się uczymy”) i tak dalej. Edukacja powinna być procesem wzajemnym. Jeśli nie uczysz się czegoś na swoich zajęciach, być może nie otrzymujesz swojego wynagrodzenia!\nNa koniec chciałbym zasugerować nauczycielom rozwinięcie ich fenomenologicznej wrażliwości. Tradycyjnie uczymy się wykorzystywać teorię do ustalania hipotetycznych oczekiwań oraz tworzenia kategorii i wymiarów, za pomocą których mierzymy te oczekiwania. To pomiary budzą nasze zaniepokojenie. Zamiast tego podejście fenomenologiczne sugeruje zawieszenie naszych teorii, oczekiwań, kategorii i pomiarów oraz udanie się do źródła: otwórz się na komunikację znaczenia przez uczniów, a przynajmniej podejdziemy do zrozumienia ich rozumienia.\nByć może przyjąłem dość radykalne założenie: przyjąłem, że pomimo wielu różnic jesteśmy na tyle podobni do naszych uczniów, że jeśli spokojnie, nieobronnie ich słuchamy, faktycznie możemy to zrozumieć! Uważam jednak, że nie jest to tylko założenie: są tutaj, słuchając nas – być może spokojnie, bez obrony – i mogą potwierdzić lub skorygować nasze rozumienie. Ponieważ fenomenologia wykracza poza podział podmiot-przedmiot, przekracza także podział podmiot-podmiot: w dialogu możemy wznieść się ponad naszą odrębność.\nCzym więc jest „sensowna nauka”? Jest to forma współczucia, ponieważ, parafrazując Spinozy, „współczucie jest miłością o tyle, o ile cieszymy się z cudzej radości, a smutek w czyimś smutku”.\nPierwotnie opublikowane jako Teaching for Meaning w Journal of Professional Studies, 15, 1991.


takie twoje hobby - Strona 6 - BiznesMamy.pl\nPost autor: yokoyoko » 26 maja 2018 00:17\nMoje hobby to taniec nowoczesny. Jak tylko czas pozwala to wkładam modne, taneczne ciuchy i ruszam na parkiet. Taniec pozwala mi się wyszaleć, wyrzucić z siebie całą złą energię. Czego chcieć więcej? Tym sposobem jestem bardzo szczęśliwa.\nPost autor: Inatka93 » 25 cze 2018 18:06\nJa mam dość niecodzienne hobby. Otóż lubię układać takie kostki yuxin . Może nie mam na koncie zbyt wielu wyczynów, ale układając takie coś, mogę pozwolić myślom odpłynąć głęboko, ale i się porządnie zrelaksować. Raz udało mi się starą kostkę od mamy ułożyć - ale nie wiem jak to się stało, myślami byłam daleko .\nPost autor: korisnilson » 02 sie 2018 07:14\nCo tydzień chodzę na zajęcia z tańca i pomyślałam, o tym, żeby zabrać moją babcię ze sobą, co sądzicie? Wiek nie powinien wykluczać z życia towarzyskiego. Czy inni seniorzy, których znacie spędzają aktywnie czas?\nPost autor: roputek » 03 wrz 2018 13:42\nJa ostatnio czytam na temat bukmacherki. Wydaje się to ciekawy sposób na spedzanie czasu, a przy okazji może wpadnie parę groszy. Co o tym sądzicie?\nPost autor: Bandzia » 05 wrz 2018 21:50\nJa od zawsze lubiłam sztuki walki i różne ćwiczenia ale jakoś nie bardzo miałam czas na treningi więc dopiero niedawno zapisałam się na tai chi. To doskonałe ćwiczenia dla osób w każdym wieku. Taichi to nie tylko sztuki walki ale także doskonałe ćwiczenia ruchowo-oddechowe wpływające bardzo pozytywnie na kondycję oraz samopoczucie. Dodatkowo takie ćwiczenia sa relaksujące i bardzo odprężające.\nPost autor: hel.kul » 10 wrz 2018 08:54\nJestem ciekawa, czy ktoś z Was interesuje się grą w rzutki. Ostatnio bliżej się temu przyjrzałam i okazuje się, że oprócz tego, że można grać amatorsko w rzutki ze znajomymi to także można śledzić dart wyniki w internecie. Co sądzicie o tej grze? Czy to jest już sport?\nRejestracja: 14 wrz 2018 19:30\nPost autor: kamillo » 14 wrz 2018 21:39\nPowiem Wam, że mam dosyć nietypowe zainteresowanie. Otóż poszukuję w sieci ciekawych blogów na temat sportu i dokładnie przeglądam wpisy.\nPost autor: mama89 » 16 wrz 2018 22:39\nBieganie jest chyba jednym z najzdrowszych sportów, podczas biegania pracuje każdy mięsień mojego ciała i uwielbiam to uczucie... Podczas okresu jesienni-zimowego uzywam maseczek antysmogowych, które znacznie poprawiaja komfort mojego biegania, a ja jestem zdrowsza. W tym sezonie musze jedynie zakupić nowy filtr do maseczki.\nPost autor: łucja99 » 18 wrz 2018 13:07\nBardzo, ale to bardzo lubię tańczyć. To zawsze mnie w jakiś sposób odpręża i na dodatek spalone zostaną dodatkowe kalorię.\nZastanawiam się nad szkołą tańca tego słynnego Pana Egurroli. Podobno ma w swoim studiu tancerzy z najwyższych półek, gdzie możecie się od nich wiele, naprawdę wiele nauczyć. Jeżeli waszym hobby jest taniec, albo choć troszkę lubicie ruszać się w rytmie muzyki to takie warsztaty są dla was\nPost autor: Miranda » 29 wrz 2018 20:31\nMoze to dziwne hobby - ale lubie modele do sklejania sobie kupowac i sklejac wieczorami:) Jakos mnie to odpreza i relaksuje po prostu. Mam juz kikanascie roznych modeli: czolgi, lodzie, samoloty, samochody, a moja kolekcja - sie powieksza caly czas:)


Hokej.net - Maciejewski opuszcza MH Automatykę\nKadra gdańszczan liczy obecnie 27 zawodników: 3 bramkarzy, 9 obrońców i 16 napastników. Do dyspozycji trenera Andreja Kawaloua będą też wracający do dyspozycji po kontuzjach Mateusz Strużyk i Sebastian Wachowski. Z urazem ręki zmaga się jeszcze kapitan biało-niebieskich, Jan Steber, ale również on w najbliższych dniach powinien dołączyć do drużyny.\nW ostatnim czasie gdański klub wzmocnił Michał Kalinowski, który ostatnio występował w Polonii Bytom. Na mocy umowy o współpracy z GKS Stoczniowiec do seniorskiej kadry na stałe został także włączony 18-letni Igor Smal.\n– Wciąż walczymy o awans do pierwszej szóstki PHL – mówi Przemysław Tutaj, dyrektor sportowy MH Automatyki Gdańsk.\n– Ostatnie zmiany kadrowe zostały uzgodnione ze sztabem szkoleniowym i powinny przybliżyć nas do tego celu. Przed sezonem naszym celem był awans do fazy play-off. Po dobrych występach zespołu mamy ambicję, aby sam udział w tej decydującej fazie rozgrywek nie był w naszym wykonaniu symboliczny. W tym sezonie wygrywaliśmy już z najlepszymi drużynami w lidze i w play-off nie chcemy tanio sprzedać skóry. Aby to było możliwe, zespół musi być w optymalnej dyspozycji sportowej i stanowić monolit. W naszym przypadku dobre wyniki są możliwe tylko w przypadku ogromnego zaangażowania wszystkich zawodników oraz podporządkowania się dyscyplinie taktycznej. Wierzę, że w tym składzie jesteśmy w stanie sprawić jeszcze niejedną niespodziankę naszym kibicom – dodaje Przemysław Tutaj.\nDawid Maciejewski wrócił do Gdańska po sześciu latach gry dla innych klubów. W obecnym sezonie rozegrał 31 meczów, w których zdobył 9 punktów za 2 bramki i 7 asyst. Na ławce kar spędził 10 minut, a w klasyfikacji +/- wypadł na -4.\nTagi: Dawid MaciejewskiodchodziMH Automatyka Gdańskkontrakt rozwiązanyza porozumieniem stron\nOświęcimianin_23 (2018-01-29 16:33:08)\nZawsze to kolejna para rąk...\nstarysatyr (2018-01-29 16:45:43)\nTa wasza odmiana nazwisk to jest żenada. Obok Hasau jest teraz Kawalou. Dobrze że kariery skończyli Mararou, Fetisou, Bykou i Łarionau\nAż oczy bolą jak się to czyta hah\nMISZKA (2018-01-29 17:45:30)\nJak na razie to druzyna ostatnio robi same minusowe niespodzianki......\nMogą być co najwyżej ujemne. Nie ma słowa >>minusowe\nSEBKO (2018-01-30 11:10:17)\nDawać Maciejeskauaua do Unii.


II Dni Kultury Polskiej w Zespole Szkół w Siedliskach – Tuchów – prawa miejskie od 1340 roku\nII Dni Kultury Polskiej w Zespole Szkół w Siedliskach\nPo raz drugi zorganizowaliśmy w naszej szkole Dni Kultury Polskiej. W ubiegłym roku staraliśmy się przypomnieć zanikające zwyczaje związane z polską Wielkanocą, w tym roku również wybraliśmy czas Wielkanocy, ale chcemy pokazać zwyczaj wesela krakowskiego, bowiem Święta Wielkanocne to wyjątkowy czas, w którym symboliczne obrzędy religijne, tradycja ludowa i świat przyrody splatają się w jedno.\nDni kultury rozpoczęliśmy od turnieju przygotowanego przez gimnazjalną grupę projektową (tj. Agnieszkę Rzepkę, Paulinę Łątkę, Macieja Bienia, Alana Suchana i Adriana Chajca) pod hasłem „Kultura i szacunek tworzą twój dobry wizerunek”. Gimnazjaliści zaprosili do szkoły Honoratę Chajec – malarkę, artystkę, która zaprezentowała nam swoje obrazy, szkice oraz krótko opowiedziała o swojej pracy. Następnie odbył się wspomniany teleturniej dla uczniów z klas IV-VI, podczas którego przedstawiciele klas mogli wykazać się wiedzą z zakresu architektury, muzyki polskiej oraz znajomością zasad savoir-vivre’u. Zwyciężyli uczniowie z klasy piątej.\nDrugi dzień poświęcony był znanym Polakom. Na szkolnym korytarzu pojawiły się wybitne postacie: papież Jan Paweł II, kardynał Stefan Wyszyński, Maria Skłodowska-Curie, Mikołaj Kopernik, Fryderyk Chopin, Stanisław Wyspiański. W role znakomitych rodaków wcielili się uczniowie klasy piątej: Jakub Adamczyk, Aleksander Burszewski, Maria Malinowska, Julia Kras, Kinga Kiełtyka i Krzysztof Szwala.\nW ostatnim dniu w ramach obchodów Dni Kultury Polskie zaprosiliśmy całą społeczność szkoły na przedstawienie pt. „Wesele w Bronowicach”. Uczniowie klasy piątej i szóstej przypomnieli nam tradycyjne wesele krakowskie. Zgodnie z tradycją zobaczyliśmy obrzęd błogosławieństwa państwa młodych, oczepiny. Nie mogło zabraknąć odgrywek i tańców weselnych, które zaprezentowali nam uczniowie klasy IIIa pod kierunkiem Agnieszki Ciepielowskiej.\nW ramach Dni Kultury Polskiej został również ogłoszony konkurs dla uczniów z klas I-III na plakat promujący zasady savoir-vivre’u. Wszyscy uczniowie wzorowo wywiązali się z zadania i dlatego postanowiliśmy przyznać pięć pierwszych miejsc. Gratulujemy.\nNad całością przebiegu Dni Kultury Polskiej czuwały: Anna Ogiela, Elżbieta Opałka, a w przygotowaniu scenografii pomagała Dorota Pierz.\nAnna Ogiela, Elżbieta Opałka\n14 kwietnia 2017\tin Kultura i Edukacja\nTuchowskie forum organizacji pozarządowych


Dlaczego pies kładzie się na mojej klatce piersiowej? - Psy.pl\nNajczęściej zdarza się to szczeniętom i małym pieskom, ale nie tylko - te duże również sobie tego nie odmawiają. Dlaczego pies kładzie się na klatce piersiowej opiekuna?\nWyznaczyłeś swojemu psu miejsce do spania, a on i tak udaje się na spoczynek zupełnie gdzie indziej? No cóż, tak naprawdę to zwierzęta same decydują o tym, gdzie wolą się położyć. Niektóre psy śpią w swoich legowiskach, inne w łóżku opiekuna, a jeszcze inne na człowieku. Jeśli twój pies kładzie się na twojej klatce piersiowej, zapewne zadajesz sobie pytanie, dlaczego to robi. Poniżej przedstawiamy kilka możliwych przyczyn!\nCiepło, regularne bicie serca, unoszenie i opadanie klatki piersiowej – to wszystko daje psu poczucie, że jest blisko ciebie i wprawia go w dobry nastrój. A bycie blisko to jeden ze sposobów wyrażania psich uczuć. Pupil może chcieć ci przekazać, że cię kocha, ufa ci lub po prostu tęskni za twoją bliskością. Ponadto to wszystko jest okraszone porcją głaskania! Psy, które są bardzo przywiązane do swoich opiekunów, będą szukały okazji, by móc przebywać jak najbliżej człowieka. Dla niektórych czworonogów – zwłaszcza małych – twój tors może być po prostu wygodniejszy od łóżka czy legowiska, które znajduje się gdzieś na podłodze.\nPies kładzie się na twojej klatce piersiowej, ponieważ zaznacza swoje terytorium. I wcale nie chodzi tu o to, że próbuje cię zdominować – po prostu ostrzega innych, że jesteś już zajęty. Podczas gdy pupil leży na tobie, wasze zapachy się mieszają. Takie zachowanie może nasilać się u psa wtedy, gdy wcześniej miałeś styczność z innym psem – co z pewnością nie umknie uwadze psiego nosa – lub kiedy w domu pojawiły się inne zwierzęta czy nowi domownicy.\nPsy są zwierzętami stadnymi, które od urodzenia zasypiają wtulone w mamę lub jedne na drugim. W ten sposób wzajemnie się ogrzewają. Wspólne spanie jest związane nie tylko z ciepłem, ale też i poczuciem bezpieczeństwa.\nNiektóre psy bardzo źle znoszą nieobecność swojego ulubionego opiekuna. Czują się wówczas niepewnie i są pozbawione poczucia bezpieczeństwa. W takich sytuacjach będą wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję, kiedy to opiekun odpoczywa, by położyć się na jego klatce piersiowej. Dzięki temu są w stanie zaspokoić swoją potrzebę utwierdzenia się w tym, że człowiek nigdzie – w danej chwili – nie pójdzie, a także mogą kontrolować jego każdy ruch. Klatka piersiowa opiekuna jest dla nich oazą spokoju, która zapewnia im bezpieczeństwo. Co więcej, znajomy zapach uspokaja i daje poczucie komfortu.\nSzukam uwagi lub pocieszenia\nPsy lubią towarzystwo ludzi, zwłaszcza tych, z którymi łączy je silna więź. Pies, który czuje się zaniedbany przez swojego opiekuna, będzie szukał sposobu, by mu to zakomunikować. Jedną z prób zwrócenia na siebie uwagi może być właśnie położenie się na klatce piersiowej właściciela. Niektóre psy mogą też w ten sposób szukać pocieszenia u człowieka, któremu ufają.


działanie leków antypsychotycznych - Forum Biomedical.pl\nWysłany: Pon Gru 30, 2013 1:56 pm Temat postu: działanie leków antypsychotycznych\nChciałam zapytać czy branie przez kilka miesięcy leków antypsychotycznych przez zdrową osobę spowoduje jakieś trwałe zmiany w jej mózgu ?\nWysłany: Pon Gru 30, 2013 2:46 pm Temat postu:\nLeki przeciwpsychotyczne działają organicznie, a konkretnie w aktywności mózgi neuroprzekaźnika, którym jest dopamina. Inne składniki zawarte w tego typu lekarstwach blokują receptory dopaminowe między nerwowymi komórkami. Wszystko w takim razie odgrywa się na aktywności dopaminy, która zostaje zwiększona. Ich ogólnym zadaniem jest również ograniczenie aktywności mózgowej, a nie sprowadza się to tylko do uspokojenia. Jako, że jest pan zdrową osobą to bardzo trudno ocenić, jak te lekarstwa zadziałają na Pański mózg. Wymaga to specjalnych badań, które będą mogły to zdiagnozować.\nZapewne wie Pan, że przyjmowane lekarstwa zawsze są po wizycie u specjalisty i w zależności od rodzaju zaburzeń, zestawia się ich ilość przyjmowania. Być może, okaże się, że nie wywołają skutków ubocznych bo w gruncie rzeczy na dłuższą metę nie powinno nic takiego się stać ale mogą być jakieś nieznane przeciw wskazania, które akurat Pana wykluczają do ich przyjmowania.\nDlatego, nie warto ryzykować będąc zdrowym lub bez konsultacji ze specjalistą.\nWysłany: Pon Sty 13, 2014 4:05 pm Temat postu:\nZdecydowanie warto by było zasięgnąć porady lekarza\nWysłany: Pon Kwi 27, 2015 3:23 pm Temat postu:\nPrzyjmowanie takich leków przez osobę zdrową na teraz nie da Ci może żadnych skutków ubocznych, ale może spowodować że naprawdę zachorujesz w przyszłości bo rozchwiejesz sobie równowagę neuroprzekaźnikową.


Akcja Charytatywna Podaruj Dzieciom Iskierkę Radości - Szczecińskie Szkoły Dla Potrzebujących\nOpublikowano: czwartek, 07, marzec 2019 13:37 | Paulina Marszałek | Drukuj\t| Odsłony: 146\nPodaruj Dzieciom Iskierkę Radości ,, to piękna i szlachetna akcja, do której w bieżącym roku szkolnym włączyła się - jak co roku - nasza szkoła. Współpracujemy z Iskierką już wiele lat, współtworząc ją i wspierając w ramach propagowanych idei pomocowych, dla najbardziej potrzebujących członków naszej zachodniopomorskiej społeczności.\nW miniony poniedziałek, 4 marca 2019 r. w Teatrze Współczesnym odbyło się podsumowanie akcji ,, Podaruj Dzieciom Iskierkę Radości,,. Na galę rozdania ISKIER zapraszane są największe osobistości Szczecina – przedstawiciele władz miasta, gwiazdy muzyczne, sponsorzy, dyrektorzy szkół, szkolni koordynatorzy i zasłużeni młodzi wolontariusze. Obecnie nagroda ta jest uznawana za najbardziej prestiżową nagrodę wolontariatu, pomimo że dotyczy głównie działań iskierkowych.\nISKRY - coroczne, renomowane nagrody, przyznawane są przez Akademię Iskierkową - zespół zaangażowanych w akcję nauczycieli i uczniów ZS nr 5. Laureatów nagród wybiera się spośród wstępnie nominowanych sponsorów, osób prywatnych oraz szkół, szczególnie zasłużonych w czasie danej edycji.\nNasza szkoła została podczas gali szczególnie wyróżniona! Zdobyliśmy Iskrę Mammona za największą zbiórkę funduszy spośród wszystkich szczecińskich szkół! To wielki sukces, który nie byłby możliwy bez wsparcia rodziców, dzieci oraz wszystkich zaangażowanych w iskierkowe działania nauczycieli! Dziękujemy!\nBieżący rok szkolny 2019/2019 to już 18 edycja akcji. Wspomnijmy…\nW sobotę, 24 listopada 2018 r odbyła się inauguracja akcji ,,Iskierka Radości ,, w Galerii Kaskada. W uroczystym otwarciu uczestniczyły Władze Miasta, Dyrektorzy Szkół oraz Koordynatorzy akcji. Na scenie odbywały się występy artystyczne uczniów szczecińskich szkół oraz licytacje cennych przedmiotów. Dochód z licytacji zasilił iskierkowe fundusze. Z naszej szkoły można było obejrzeć występy zespołu Rytmix, któremu towarzyszyła prezentacja multimedialna naszej szkoły. Dzieci z Rytmixu zatańczyły swój taniec zbierając gromkie owacje.\nW tym roku szkolnym postanowiliśmy również zaangażować się w tę szlachetną akcję. W grudniu w ramach ,,Słodkich dni,, w naszej szkole pojawili się mali wolontariusze, którzy sprzedawali różnorakie smakowitości. Dzieci bardzo chętnie włączyły się w przebieg akcji, a wraz z nimi również rodzice, którzy oprócz przygotowywania słodkości, aktywnie je sprzedawali w ramach utworzonej Kawiarenki w holu szkoły - jednym i drugim serdecznie dziękujemy! W ramach tejże sprzedaży uzyskaliśmy kwotę 3580 złotych!!!\n,,Dni ciepła rodzinnego ,,to między innymi pisanie listów do osób oczekujących kontaktu z drugim człowiekiem - samotnych, starszych i rówieśników… To także sprzedaż własnoręcznie wykonanych kartek świątecznych, które w zamiarze trafić miały do wyczekujących ich członków rodzin.\n,,Pachnące dni,, również okazały się bardzo bogate. Mamy nadzieję, że zapach wszystkich środków kosmetyczno - higienicznych wywoła uśmiech na wielu twarzach - bo przecież o to chodzi, by inny człowiek mógł się uśmiechnąć… Celem naszej akcji było zaktywizowanie uczniów szkoły do niesienia pomocy najbardziej potrzebującym dzieciom. Cel ten został w pełni osiągnięty, a wszystkim tym, którzy wsparli nas w działaniach serdecznie dziękujemy!\nSzkolni koordynatorzy akcji SP 37


Szatan jeździł pekaesem po Rzeszowie - WP Wiadomości\nSzatan jeździł pekaesem po Rzeszowie\nKilku rzeszowian poczuło się zagrożonych szatańskim gestem i postanowiło dać złemu odpór. W rezultacie autobusy nie wyjechały w trasę.\nŹródło: Eurozet, fot: Eurozet\nRzeszów do tej pory słynął nie tylko w Polsce, ale i w świecie z pomnika Czynu Rewolucyjnego, niepokojąco przypominającego waginę. Nie dość jednak, że zgorszenie sieje kilkunastometrowy damski narząd górujący nad miastem. Kilka dni temu pojawiło się nowe zagrożenie duchowe. Bogobojni obywatele podkarpackiego miasta odkryli, że na dwóch autobusach pekaesu pojawił się znak szatana. Konkretnie chodziło o tzw. diabelskie rogi, gest nazywany mano cornuta . Wykorzystało go w swojej kampanii "Rock jest w nas" Antyradio.\nO tym, że tak naprawdę diabelskie rogi oznaczają przynależność do "synagogi szatana" przeczytać można na portalu "Frondy" i licznych stronach poświęconych egzorcyzmom. Zaniepokojeni rzeszowianie zaczęli skarżyć się u przewoźnika. Wszak autobusami jeździ młodzież, z natury swej, wiadomo, na zagrożenia podatna.\nJak dowiedzieliśmy się nieoficjalnie były listy - aż dwa i tyleż samo telefonów. Ale ilu konkretnie oburzonych obywateli za tym stało, ustalić nie sposób. W każdym razie oplakatowane autobusy nie wyruszyły w trasę.\n- My jesteśmy przedsiębiorstwem przewozowym, dla nas najważniejszy jest komfort pasażerów - mówi Agata Motyka-Mamczura z rzeszowskiego PKS. A oburzeni użyli ciężkiej artylerii - obraza uczuć religijnych w najbardziej konserwatywnym województwie Polski to nie przelewki. - Sprawy zabrnęły za daleko, nic więcej nie powiem, proszę napisać maila - odsyła nas z kwitkiem.\nOd Małgorzaty Kozieł, rzeczniczki Eurozetu, dowiaduję się, że w lakonicznym bardzo piśmie PKS poprosił o zdjęcie plakatów i wymianę na inne. - Nie mieliśmy wyboru. Inaczej autobusy, a konkretnie ich reklamowa powierzchnia za którą zapłaciliśmy, jeździłaby goła - mówi. Dodaje, że jej firma żadnej urazy do PKS nie chowa. Wiadomo, każdy musi dbać o swoich klientów. Do miasta Rzeszowa zostały wyekspediowane dodatkowe plakaty, z gitarowym gryfem, który się na razie nikomu z niczym zdrożnym nie skojarzył.\nW innych miastach, jak mówi, kłopotów z plakatami nie było. No może oprócz tego, że znikały. Podobają się kolekcjonerom. Trzeba było nawet zamieszczać specjalne apele, że plakat można zdobyć, bez popadania w konflikt z prawem, dzwoniąc do radia.\nJakuba Lewandowskiego, który tę kampanię Antyradia stworzył, cała awantura nie smuci. Jak się robi w reklamie to człowieka cieszy, gdy o jego kreacjach mówią.\n- Nie było naszą intencją obrażanie uczuć religijnych - podkreśla jednak stanowczo. No przecież gest mano cornuta wypromował amerykański wokalista Ronni James Dio pod koniec lat 70. XX wieku, gdy dołączył do grupy muzycznej Black Sabbath. - Mówiąc szczerze my w zespole zajmującym się kreacją, nie jesteśmy nawet zbyt rockandrollowi - wyznaje Lewandowski.\nRocka według niego w dzisiejszych czasach słuchają ludzie koło czterdziestki, tacy z dobrymi autami i w garniturach. - Szukaliśmy czegoś oczywistego, co się z ciężkim brzmieniem kojarzy. Mano cornuta to symbol oczywisty, każdemu dobrze znany, pierwszy jaki wyszukiwarka googla wyrzuci...\nI może tu jest jest właśnie pies, oczywisty symbol szatana, pogrzebany. Bo wyszukiwarka googla, to jak piszą na forum "Frondy", narzędzie diabła. Nam na przykład wyrzuciła zdjęcie papieża Franciszka pozdrawiającego wiernych na Filipinach tym samym, bardzo tam popularnym gestem.\nŹródło: (fot. internet)


499 ofert - Portal ślubny Tarnobrzeg. Organizacja wesel i przyjęcia weselne w Tarnobrzegu, strona 27 - Wesele z klasą\nOrganizacja wesel i przyjęcia weselne Tarnobrzeg, strona 27\nFotograf ślubny (87)\nAtrakcje weselne (79)\nSale weselne (77)\nKamerzysta na wesele (52)\nDj na wesele (44)\nAuta do ślubu (35)\nArtykuły ślubne (6)\nBalony, bańki mydlane (5)\n(0)\tSiedziba firmy: Stalowa Wola, 42 km od miasta Tarnobrzeg\n(0)\tSiedziba firmy: Mielec, 41 km od miasta Tarnobrzeg\nJeśli szukacie kameruna Janusza, który zrobi Wam "profesjonalny" film pod przesadnie epicką muzykę rodem z filmu Piraci z Karabiów, to źle trafiliście. Jeśli oczekujecie czegoś dokładnie odwrotnego,...\n(0)\tSiedziba firmy: Rzeszów, 65 km od miasta Tarnobrzeg\nW kadrach szukam dynamiki, emocji, historii. Przy tym ważną sprawą jest to, aby być maksymalnie dyskretnym, niemal niewidocznym. Taki staram się być :) Ech, gdyby Magnum wiedziało o moim istnieniu...\nTarnobrzeg, podkarpackie\tSiedziba firmy: Przeworsk, 105 km od miasta Tarnobrzeg\n(0)\tSiedziba firmy: Jasionka\n(1)\tSiedziba firmy: Rzeszów, 65 km od miasta Tarnobrzeg\nCzterysluby mają Państwu przyjemność zaoferować na ślub jedyny w swoim rodzaju Chrysler Newport 1961 r. Błękitny skrzydlak z lat 60-tych. Samochód jest z Rzeszowa, możliwość dojechania w każde...\n(2)\tSiedziba firmy: Rzeszów, 65 km od miasta Tarnobrzeg\nHotel Wellness & SPA Nowy Dwór w Świlczy koło Rzeszowa to wyjątkowe i pełne uroku miejsce, w którym od 15 lat z pasją, satysfakcją i pełnym zaangażowaniem organizujemy wyjątkowe przyjęcia....\n(0)\tSiedziba firmy: Przemyśl, 146 km od miasta Tarnobrzeg\nDecyzja, co do wyboru odpowiedniego fotografa na Wasz ślub, jest równie ważna jak wybór odpowiedniej sukni, fryzury, właściwego garnituru, pięknego kościoła czy oryginalnej sali weselnej. Naszym...\nJesteśmy firmą dekoracyjną specjalizującą się w dekoracji ślubnej. Oferujemy Państwu naszą pomoc, wyobraźnie i umiejętności przy dekorowaniu sal weselnych, kościołów, samochodów, domów i...\nTarnobrzeg, podkarpackie\tSiedziba firmy: Stalowa Wola, 42 km od miasta Tarnobrzeg\n(0)\tSiedziba firmy: Dębica, 62 km od miasta Tarnobrzeg\nWitam Jestem doświadczonym, profesjonalnym fotografem. Moje zdjęcia to przede wszystkim przemyślane i zaplanowane w każdym detalu kadry. Za pasję i hobby się nie płaci, płaci się natomiast...\n(0)\tSiedziba firmy: Brzeźnica\nŚlub to jedna z najważniejszych uroczystości w życiu każdego człowieka. Dlatego my, dokładamy wszelkich starań, aby była to uroczystość niezapomniana i wyjątkowa. Posiadamy dwie sale mogące...\nsukien ślubnych (20)\nFotograf Film A 0 (10)\nkamerzysta na wesele fotografia film (10)\nKamerzysta Studio (9)\nfotobudka fotolustro (9)\nauta mercedes (7)\ndym love (6)\nBalony Atrakcje Weselne (6)\nciężki dym napis (5)


Rozmaitości Milki: Podaj dalej\nW kwietniu zapisałam się na zabawę u J. Dark :) A wczoraj otrzymałam piękną paczuszkę, a w niej piękny przepiśnik i karteczka do kompletu :)\nW zeszyciku już niedługo zaczną się pojawiać moje nowe lub stare przepisy, które do tej pory latały wszędzie pomiędzy kartkami w starym przepiśniku :) Bardzo dziękuję :)\nTeraz kolej na zabawę u mnie :)\n1. Zabawa dotyczy osób prowadzących bloga.\n2. Pierwsze trzy osoby, które umieszczą pod tym wpisem komentarz, w którym zgłoszą chęć wzięcia udziału w zabawie, otrzymają ode mnie ręcznie robiony upominek, który wyślę w ciągu 365 dni od dzisiaj :)\n3. Osoba zgłaszająca musi zorganizować taką sama zabawę u siebie i również obdarować trzy osóbki :)\nMam wielką nadzieję, że znajda się chętni :)\nAutor: Milka Chmiel o 22:31\nSZYMKA A 13 lipca 2014 01:10\nPrzepiśnik jest cudowny !!!\nKasiaaa 13 lipca 2014 08:36\nKonopek 13 lipca 2014 11:26\nWitam serdecznie :-) Przychodzę z reewizytą i od razu na takie cudowności wpadłam - jak to podaj dalej, a tu nikogo chętnego nie ma? Trudno, niech żalują - ja się zapisuję o ile mogę :-)\nAha - zostaję na dłużej, bo mi się podoba :-) Dziękuję za odwiedziny u mnie, bo dzięki temu tu trafiłam :-)\nMilka Chmiel 13 lipca 2014 14:27\nJ.Dark 13 lipca 2014 17:18\nEwa Kwiatkowska 13 lipca 2014 17:51\nŚliczny przepiśnik otrzymałaś :)\nAnna Iwańska 13 lipca 2014 17:59\nMilenko super prezenty dostałaś , w taki pieknych pastelowych kolorkach.\nZ zabawy raczej nie skorzystam , juz i tak sypiam tylko po 5 godz na dobę :-) Za dużo się u mnie dzieje.\nCzarna dama 14 lipca 2014 10:20\nŚwiat według Basi 21 lipca 2014 12:46


Racuchy - Pinger.pl\nWpisy oznaczone tagiem "racuchy" (22)\nzelusiowie: Racuchy z owocami\nmąka pszenna 2 szklanki kopiaste\nmaślanka 1 i 1/2 szklanki\nMąkę mieszamy z sodą, solą i cukrem a jajko rozkłócone mieszamy z maślanką. Wszystkie składniki mieszam do połączenia składników a owoc obrany i pokrojony w kostkę i dodajemy go do ciasta. Na rozgrzanej patelni smażymy racuchy z obu stron, na złoty kolor. Gotowe tak racuchy można posypać cukrem pudrem lub podawać z ulubionym dżemem.\nKalina Pe: mniam...\nLady Catherine Brown: Aż mnie naszła ochota na racuchy :) Zapraszam do siebie :)\nLovely Mess: Wyglądają pysznie :D\nIza Płoszajczak: Czas przygotowania: 25 minut Czas smażenia: 15 minut Ilość porcji: 18 Składniki 2 serki homogenizowane o dowolnym smaku 2 jajka 5-6 łyżek mąki cukier (w zależności od smaku, ok. 3 łyżki) olej do smażenia ew. cukier puder Błyskawiczne racuchy to racuchy w nieco innym stylu. Idealne zarówno dla maluszków jak i dorosłych. Etapy przygotowania Serki przekładamy do miski. Oddzielamy białka od żółtek. Białka należy ubić na sztywno a żółtka wraz z mąką i cukrem dodać do serków i wymieszać. Gdy masa jest jednolita dodać pianę z białek i delikatnie wymieszać łyżką. Na patelni dobrze rozgrzać olej i porcjami nakładać placuszki. Smażyć na rumiano z obu stron. Można posypać cukrem pudrem, ale serki owocowe są dość słodkie, więc ja zwykle niczym ich nie posypuję. Racuchy błyskawiczne smażą się znacznie szybciej niż te tradycyjne robione z ciasta drożdżowego. Ciasto jest bardzo pulchne i delikatne, dzięki czemu racuchy są idealne także dla małych dzieci. Smacznego:)\n#przepisy #racuchy #owoce\nPingerowa książka kucharska: RACUSZKI Z OWOCAMI\n- szklanka kefiru (ja dałam jogurt bałkański),\n- szczypta soli i cukru,\n- cukier puder i dowolne owoce (ja użyłam mrożonych truskawek),\nJajka roztrzepać ze szczyptami cukru i soli, dodać mąkę, kefir/jogurt, sodę.\nSmażyć na pół-głębokim olej aż się zrumienią.\nPo usmażeniu na racuszki położyć wybrane owoce i posypać sporą ilością cukru pudru.\nUgryź To: Racuszki serowe\nDla mnie smak racuszka to smak dzieciństwa.\n25 dag serka ricotta,\nłyżeczka otartej z pomarańczy skórki\nDo smażenia: szklanka oleju z pestek winogron, szczypta soli.\nDo posypania: 2-3 łyżki cukru pudru.\n1. Wymieszać serek z jajkami, mąką i skórką pomarańczową.\n2. Na patelni rozgrzać część oleju, układać łyżką po kilka racuszków, smażyć na złocisto z każdej strony. Wyjmować łyżką cedzakową, układać na papierowym ręczniku, aby odsączyć z tłuszczu.\n3. Przed smażeniem każdej porcji racuszków dolewać na patelnie nieco oleju. Racuszki podawać posypane przez sitko cukrem pudrem.\nRacuszki takie można przygotować także z dodatkiem jogurtu naturalnego zamiast ricotty, choć te z ricotty są znacznie bardziej delikatne w smaku.\n#deser #racuchy #kolacja\nugotuj-mu-cos: Racuchy z jabłkami\nDzisiaj mój ulubiony przepis na racuchy z jabłkami, które robię mojemu kochanemu na kolację jak mam mały deficyt w lodówce\n1. Do miski przesiewamy mąkę i dodajemy mleko, jajka, cukier, sodę i sól. Bardzo dokładnie mieszamy trzepaczką. Ciasto powinno być gęstsze, niż ciasto naleśnikowe.\n2. Jabłko myjemy, obieramy ze skórki i ścieramy bezpośrednio do miski z gotowym ciastem na tarce o dużych oczkach.\n3. Patelnię ustawiamy na niedużym gazie i podgrzewamy sporą ilość oleju. Gdy olej będzie wystarczająco rozgrzany, rozlewamy nasze placuszki - powinny być nieduże, na kilka kęsów. Ja leję jednego placuszka z 2 łyżek ciasta. Można również użyć małej chochelki.\n4. Gotowe placki układamy na pergaminie i pozostawiamy chwilę, by ociekły z tłuszczu. Po chwili układamy na talerzyku i posypujemy cukrem pudrem.\nMegan Fox BLOG: mmm wyglada apetytcznie :)\nodchudzam-sie: Zależy jaka patelnia ;) Ja mam taką o śr chyba 28cm i daje oleju 4-5 łyżek\namelia-1989: mi nie wyszly az tak puszyste :(\nDziś najłatwiejszy przepis na pyszną i sycącą kolację\n1) Do garnka lub miski przesiewamy mąkę, dodajemy jajka, mąkę, mleko i cukier. Wszystkie składniki mieszamy trzepaczką do uzyskania ciasta podobnego do ciasta naleśnikowego.\n2) Jabłko obieramy ze skórki i wcieramy do ciasta na tarce o dużych oczkach. Całość mieszamy.\n3) Smażymy na mocno rozgrzanym, głębokim oleju na średnim ogniu racuszki o średnicy około 8-10cm. Gdy góra zacznie się ścinać, przewracamy na drugą stronę.\n4) Gotowe racuszki posypujemy cukrem pudrem.\nDo tego idealnie wpasuje się gorąca czekolada bądź kakao.\ngość: z gruszkami tez mega ';) u nas w rodzinie robi sie je na wigilie :)\nbędziemyZmiłościąCODZIENNEwalczyćRZYGaćI: świetne masz te przepisy :) ja czekam na jak najwięcej makaronów no i może jakiegoś indyka, bo go uwielbiam :P\nMagWojciech: Wielkie Żarcie - racuchy drożdżowe\nNo to sobie dzisiaj pojem\nTylko nie mam jabłek... może jakieś sugestie? Dżem?


Dziennik Ustaw nr 113 z 21 grudnia 1927 pozycje 954-967 - Dziennik Ustaw - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Dziennik Ustaw > 1927 r. > nr 113 z 21 grudnia 1927 pozycje 954-967\nDziennik Ustaw nr 113 z 21 grudnia 1927 pozycje 954-967\nDziennik Ustaw z 21 grudnia 1927\nObwieszczenie Ministrów Robót Publicznych i Spraw Wewnętrznych z dnia 7 grudnia 1927 r. o sprostowaniu błędu w rozporządzeniu Ministra Robót Publicznych i Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 1924 r., regulującem używanie i ochronę dróg.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 967\nObwieszczenie Ministra Skarbu z dnia 28 listopada 1927 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu statutu Banku Polskiego.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 966\nOświadczenie Rządowe z dnia 25 listopada 1927 r. w sprawie przystąpienia kolonji brytyjskiej Sierra Leone do międzynarodowej konwencji, dotyczącej zwalczania handlu żywym towarem, podpisanej w Paryżu dnia 4 maja 1920 roku.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 965\nOświadczenie Rządowe z dnia 22 listopada 1927 r. w sprawie ratyfikacji przez Rząd Holenderski międzynarodowej konwencji o zwalczaniu obiegu i handlu wydawnictwami pornograficznemi, podpisanej w Genewie dnia 12 września 1923 r.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 964\nOświadczenie Rządowe z dnia 17 listopada 1927 r. w sprawie przystąpienia Wysp Karolińskich, znajdujących się pod mandatem Japonji, do międzynarodowej konwencji radjotelegraficznej, podpisanej w Londynie dnia 5 lipca 1912 r.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 963\nRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 16 grudnia 1927 r. w sprawie włączenia nowych powiatów do okręgów wyborczych.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 962\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1927 r. o zaliczeniu gruntów na poczet wykonania wykazu imiennego na rok 1927 r.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 961\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1927 r. w sprawie odstąpienia gminie m. st. Warszawy gruntów państwowych, położonych pomiędzy ulicami Filtrową, Raszyńską, Wawelską i Suchą na cele rozbudowy miasta.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 960\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1927 r. zmieniające § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 marca 1925 roku w sprawie rodzajów przedsiębiorstw i zakładów pracy państwowych i samorządowych oraz kategoryj zatrudnionych w nich robotników, podlegających obowiązkowi zabezpieczenia na wypadek bezrobocia.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 959\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1927 r. przedłużające moc obowiązującą przepisów, dotyczących zabezpieczenia na wypadek bezrobocia pracowników umysłowych.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 958\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1927 r. o należnościach za dostarczane wojsku kwatery przejściowe i nagłe oraz za ich urządzenie, opalanie i oświetlanie.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 957\nRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1927 r. w sprawie statystyki zmian własności i obciążeń hipotecznych.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 956\nOświadczenie Rządowe z dnia 1 grudnia 1927 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych układu między Polską a Niemcami, dotyczącego poprawy i utrzymania biegu Drwęcy na odcinku, stanowiącym granicę polsko-niemiecką, podpisanego wraz z protokółem dodatkowym w Poznaniu dnia 11 kwietnia 1927 r.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 955\nUkład między Polską a Niemcami dotyczący poprawy i utrzymania biegu Drwęcy na odcinku, stanowiącym granicę polsko-niemiecką, podpisany w Poznaniu dnia 11 kwietnia 1927 r.Dziennik Ustaw rok 1927 nr 113 poz. 954


Pożegnanie Gimnazjum im. Piotra Borowego\nW dniu 11 czerwca 2019 r. odbyła się uroczystość pożegnania ostatnich absolwentów - rocznik 2003, Gimnazjum im. Piotra Borowego w Lipnicy Wielkiej oraz pożegnania sztandaru i Patrona szkoły. Było to niezwykłe wydarzenie, ostatni taki dzień w 20 – letniej historii lipnickiej szkoły. Swoją obecnością zaszczycili nas proboszcz parafii, władze samorządowe, dyrektorzy lipnickich szkół, nauczyciele, rodzice i uczniowie.\nUroczystość rozpoczęła Msza św. celebrowana przez Księdza Proboszcza Jerzego Bargiela w kościele parafialnym pw. Św. Łukasza Ewangelisty, w czasie której słowo boże skierował do wiernych proboszcz parafii. Liturgię Mszy Św. przygotowała siostra Miriam, a swoim śpiewem uświetniły uczennice Zespołu Szkół, Szkoły Podstawowej nr 2 oraz Muzyka Orawska – Pan Marcin Kowalczyk. Po Mszy Św. w imieniu całej społeczności szkolnej dyrektor Edyta Mikłusiak, Wójt Mateusz Lichosyt i wieloletni dyrektor Gimnazjum Wojciech Janiszewski udali się na plac przykościelny do grobu Piotra Borowego, by się pomodlić, złożyć wiązankę kwiatów i zapalić znicze.\nDalsze uroczystości odbyły się w Domu Ludowym. Myślą przewodnią całej akademii były słowa Piotra Borowego: „Sukoj prowdy, piękna i dobroci w samym sobie. Ta praca przyniesie ci owoc obfity”. W pierwszej części klasa 3b w imieniu wszystkich absolwentów pożegnała się ze swoją szkołą, z wychowawcami, nauczycielami. Były kwiaty, podziękowania i wiele wzruszeń. Następnie wręczono nagrody uczniom kończącym szkołę z wyróżnieniem, nagrody za zaangażowanie w życie szkoły, jej godne reprezentowanie i wzorową postawę oraz dla najlepszych sportowców. Z rąk dyrektor Edyty Mikłusiak Rodzice najlepszych uczniów otrzymali listy gratulacyjne.\nHistorię szkoły i jej osiągnięcia można było zobaczyć w prezentacji przygotowanej przez Dyrektora Jana Kuligę. Gimnazjum zostało utworzone w związku z reformą szkolnictwa w 1999 r., a we wrześniu 2001 r. młodzież gimnazjalna rozpoczęła naukę w jednym budynku w centrum gminy. Utworzono wówczas 13 oddziałów klasowych, a grono pedagogiczne liczyło 39 nauczycieli. Początkowo szkołą kierował ówczesny dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących - Jan Kuliga, a funkcję pierwszego dyrektora 1 listopada 2001 r. objął Bogusław Jazowski. Długie lata szkołą kierował Wojciech Janiszewski. Przez te wszystkie lata szkołę wspierały władze gminy i kolejni Wójtowie - Franciszek Adamczyk, Mariusz Murzyniak, Bogusław Jazowski i obecny Wójt Mateusz Lichosyt. Z osobami Panów Wójtów i Dyrektorów wiążą się ważne dla szkoły zmiany i wydarzenia. W 2010 r. szkoła otrzymała zaszczytne imię Piotra Borowego i sztandar, a tą piękną uroczystość zaszczycił swoją obecnością kard. Stanisław Dziwisz. Doposażono także bazę szkoły, wprowadzono wiele szkolnych tradycji oraz zrealizowano sporo projektów. Była to wspaniała okazja do wspomnień, które choć minione, na zawsze pozostaną w naszej pamięci.\nDruga część uroczystości miała mistyczny charakter, a to za sprawą przedstawienia przygotowanego przez klasę IIIa pod kierunkiem pani Teresy Baniowskiej, która była również autorką scenariusza. Uczniowie przypomnieli myśli i bajki Piotra Borowego, udowodnili, że ideały tego wielkiego Orawianina są nadal aktualne. Na scenie towarzyszył nam cały czas Piotr Borowy, który spoglądał w zamyśleniu na lipnicką młodzież. W postać Piotra Borowego znakomicie wcielił się uczeń klasy 3a Adrian Machajda, który wiernie odtworzył postać Patrona. Widowisko zwieńczył piękny polonez w wykonaniu uczniów klasy 3c, których przygotowała Pani Jolanta Janiszewska. Nasze tancerki w suknie balowe ubrał salon mody ślubnej „Wiktoria” Pani Agnieszka Wojtusiak. Serdecznie dziękujemy.\nZgromadzeni goście uhonorowali naszych młodych artystów gromkimi brawami i gratulacjami za wspaniałą grę aktorską.\nPodczas uroczystości nastąpiło uroczyste przekazanie sztandaru Gimnazjum im. Piotra Borowego do Szkoły Podstawowej nr 2 im. Józefiny i Emila Mików, która wzięła pod opiekę sztandar i Patrona. Szkoła będzie kultywować pamięć o Piotrze Borowym, orawskim bojowniku, myślicielu i patriocie. W ten sposób szkoła stała się spadkobiercą wybitnych postaci naszej Orawskiej Ziemi, Józefiny i Emila Mików oraz Piotra Borowego – którzy walczyli o polskość ziem, dla których Bóg, Honor i Ojczyzna były najwyższymi wartościami.\nNa zakończenie dyrektor Edyta Mikłusiak podziękowała wszystkim, którzy przez minione dwadzieścia lat wspierali działalność szkoły, tworzyli klimat i charakter tej placówki. Wyrazem tych podziękowań były listy okolicznościowe złożone na ręce zaproszonych gości i byłych dyrektorów.\nWyrazy wdzięczności za ofiarną, aktywną i twórczą pracę na rzecz szkoły skierowano również do wszystkich nauczycieli i pracowników Gimnazjum.\nPo uroczystej akademii zaproszono wszystkich do szkoły na skromny poczęstunek.


W dniu 6 kwietnia 2012 byliśmy na finałowym koncercie XVI Wielkanocnego Koncertu Beethovenowskiego, muzyka się nam podobała, ale reżyseria koncertu mniej.\nMęczeństwo Świętego Sebastiana Claude'a Debussego to rzadko wykonywana muzyka tego kompozytora, według zapewnień organizatorów było to pierwsze wykonanie w Polsce. Pierwotnie była skomponowana jako ilustracja muzyczna do sztuki Gabriele d'Annunzia. Sama sztuka jednak nie zdobyła sobie powodzenia i została natychmiast zapomniana. Natomiast muzyka na szczęście nie podzieliła losu sztuki. Oczywiście nie ma możliwości odtwarzania muzyki tak jak to zamierzał kompozytor, najczęściej jest wykonywania jako czteroczęściowa suita.\nAle co się nam nie podobało ? Było złym pomysłem wprowadzenie narracji przed rozpoczęciem każdego aktu, nawet jeśli wygłaszającym tekst był znakomity aktor Andrzej Seweryn. To nie są porywające czy niezwykłe teksty, można było je opuścić bez żadnego zubożenia koncertu. Natomiast rozbijało to ciągłość i utrudniało odbiór muzyki. A wielka szkoda, bo muzyka jest bardzo efektowna, właśnie za to tak lubimy Debussiego. Bardzo zmienna, dynamiczna, bogato zinstrumentalizowana, z dużą rolą instrumentów dętych. Dodatkowo w bardzo dobrym wykonawstwie Sinfonii Varsovii, Chóru Filharmonii Narodowej, solistek (chociaż tutaj miały mniejsze pole do popisu), zaś całością bardzo dobrze dyrygował Sylvain Cambreling.\nNa pewno bardzo dobrym pomysłem organizatorów było sięgnięcie po mniej znany, ale także znakomity repertuar. Ale wielka szkoda, że efekt został trochę zniweczony przez nieprzemyślaną koncepcją realizatorską.\nAutor: Stanisław o 04:10\nGoogle App Engine and getLocalizedMessage\nSearch and filter enhancement