Zbigniew Gryglas o programie PiS. Samorz±d dziennikarski ma "eliminowaæ z zawodu czarne owce"\n- Chodzi o to, ¿eby ¶rodowiska by³y zorganizowane i w skrajnych przypadkach eliminowa³y czarne owce - powiedzia³ Zbigniew Gryglas, pytany o zapowiedziany w programie Prawa i Sprawiedliwo¶ci "samorz±d dziennikarski". Przyzna³ tak¿e, ¿e g³osowa³by za objêciem wojska ustaw± dezubekizacyjn±.\nZbigniew Gryglas, poseł Prawa i Sprawiedliwości, w wywiadzie dla Storytel został zapytany o zapowiedziany w programie jego partii "samorząd dziennikarski". Wyjaśnił, że jego celem będzie "wzmocnienie profesji" i piętnowanie negatywnych zachowań. - Chodzi o to, żeby środowiska były zorganizowane i w skrajnych przypadkach eliminowały czarne owce - powiedział.\nGryglas zapytany, czy po negatywnej...\nDo tej pory wnioski można było składać jedynie w formie papierowej. Minister cyfryzacji Marek Zagórski wyjaśnia, że złożenie wniosku elektronicznego jest możliwe pod warunkiem posiadania Profilu Zaufanego. Dodaje, że cała procedura jest bardzo prosta. - Wszystkie załączniki\nPolskie Radio wczoraj 11:10\nMinął tydzień od awansu na Euro 2020, emocje opadły. Gra i styl drużyny Jerzego Brzęczka napawają pana optymizmem przed turniejem?\nDo mistrzostw zostało jeszcze dużo czasu. Jurek wziął ten zespół w trudnym momencie, gdy potrzebował on restrukturyzacji. Niespecjalnie chciałem\nRzeczpospolita 2019-10-20 22:45\nWicepremier Jacek Sasin w wyniku zmian powyborczych może trafić do nowego resortu skarbu państwa, a minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro chciałby mieć kontrolę nad infrastrukturą i możliwość wpływu na wybór I prezesa SN - podaje w poniedziałek "Dziennik Gazeta Prawna" .\nInteria 2019-10-21 09:14\nWybory prezydenckie 2020. Joanna Kluzik-Rostkowska w programie "Tłit" o Andrzeju Dudzie i Donaldzie Tusku\n- Nie mam wrażenia, że Donald Tusk absolutnie wycofał się z rozgrywki - powiedziała posłanka PO Joanna Kluzik-Rostkowska w programie "Tłit". Stwierdziła, że jest szansa, iż szef Rady Europejskiej wystartuje w wyborach prezydenckich 2020. Wyraziła też wątpliwości, że to Andrzej Duda będzie w nich kandydatem PiS-u.\nWP Wiadomosci 2019-10-21 15:28\nwczoraj 21:40 Nauczyciele rozpoczynaj± strajk w³oski. Broniarz: "To protest w obronie podstawowych praw pracowniczych"\nwczoraj 21:40 Nie tylko PiS ma problem z wyborami. Do S±du Najwy¿szego trafi³o ponad 50 protestów\nwczoraj 21:40 Fakty TVN nieoficjalnie o podziale stanowisk w Senacie. Jest nazwisko marsza³ka\nwczoraj 20:37 S± dwa scenariusze, je¶li protesty ws. Senatu zostan± uznane. "Wszystko zale¿y od S±du Najwy¿szego"\nwczoraj 19:34 Cezary Gmyz po roku zamie¶ci³ przeprosiny w "Gazecie Polskiej". Kosztowa³y go 73,80 z³\nwczoraj 19:34 Udusi³ pasa¿era poci±gu. Nie stanie przed s±dem, bo by³ niepoczytalny\nwczoraj 19:34 Joachim Brudziñski t³umaczy siê z "palniêcia" o sztabie na wybory prezydenckie. "Barbarzyñska pora"\nwczoraj 18:31 PiS chce ponownego przeliczenia g³osów. S±d Najwy¿szy rozpatrywa³ ju¿ podobny protest. "Bezzasadny"\nwczoraj 18:31 By³y prezydent USA Jimmy Carter w szpitalu. Upad³ i z³ama³ miednicê\nwczoraj 18:31 Dochodzenie ws. Marszu Równo¶ci w Czêstochowie umorzone. Dotyczy³o Maryi w têczowej aureoli\nwczoraj 17:28 Jaki o plotkach na temat ks. Tymoteusza Szyd³o: "Jedna z najbardziej haniebnych akcji ostatnich lat"\nwczoraj 16:25 Niemcy. Policja zatrzyma³a polsk± zabójczyniê z Bydgoszczy. Ukrywa³a siê przez piêæ lat\nwczoraj 16:25 Inspektor nadzoru budowlanego ma zastrze¿enia do grobu Piotra Wo¼niaka-Staraka. "To nie katakumba"\nwczoraj 16:25 Beata Mazurek "troszczy siê" o Grzegorza Schetynê: Dosz³o do spotkania Tusk-Kopacz. Dr¿yj\nwczoraj 16:25 "NYT": prezydent Turcji Recep Erdogan chce uzyskaæ dostêp do broni atomowej\nwczoraj 15:22 Koalicja Obywatelska z³o¿y³a protesty wyborcze. "Maj± charakter merytoryczny"\nwczoraj 15:22 Cezary Gmyz po roku zamie¶ci³ przeprosiny w "Gazecie Polskiej". Kosztowa³y go 73,80 z³


Pion(k)izacja płatnika - Menedżer Zdrowia – Termedia\nRedaktor: Krystian Lurka |Data: 22.07.2020\nPrawo i Sprawiedliwość chce pionizacji i ograniczenia autonomii oddziałów terenowych Narodowego Funduszu Zdrowia.\n21 lipca sejmowa Komisja Zdrowia rozpatrywała projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu. – Niespodziewanie wiceprzewodniczący komisji Bolesław Piecha z PiS zaproponował do niego pakiet poprawek zmieniający sposób funkcjonowania NFZ. Zaznaczył, że mają one poparcie jego klubu – informuje „Dziennik Gazeta Prawna” i cytuje posła: – Zmiany mają na celu pionizację struktury funduszu przez ujednolicenie sposobu finansowania, zapisanie, że dyrektorzy oddziałów realizują swoje zadania na mocy upoważnienia od prezesa, nie są autonomiczni.\n– Funkcję pracodawcy w oddziałach sprawował będzie nie dyrektor, ale prezes. Wiąże się to z ujednoliceniem tabeli płac. Poza tym osoby na stanowiskach kierowniczych mają być weryfikowane pod kątem współpracy w przeszłości ze służbą bezpieczeństwa – opisuje „Dziennik Gazeta Prawna”.\n– Na stole NFZ jest ponad 100 mld zł i w związku z tym pewne obostrzenia, dotyczące nie tylko kompetencji, powinny być dopełnione – wyjaśnia poseł Piecha.


Super Poranek - czyli jak być maszyną nie do zatrzymania? - Warthog Timer - Blog\n23 kwietnia 2020 by Marek Czuma\nDziałanie Warthoga, Organizacja czasu i pracy\nKwarantanna w pełni, a my zastanawiamy się nad podstawowym pytaniem: jak być dobrze zorganizowanym i produktywnym pracując w domu? Oczywiście dobre wykorzystywanie darowanego nam „od Góry” czasu jest rzeczą złożoną. To nauka na całe życie. Warto jednak pomyśleć o tym co zrobić, żeby energicznie przeżyć cały dzień? Sądzę, że znam odpowiedź;-). Zarówno bazując na tym co mówi wielu ludzi sukcesu, przede wszystkim jednak opierając się na własnym doświadczeniu. Zapraszam na materiał o poranku!\nPoranek punktem decydującym\nAhh ten wspaniały poranek!\nCzęsto zastanawiamy się co i kiedy zrobić, żeby z energią godną Ironmana ruszyć do pracy (wszelakiej!). Odpowiadam prosto: zacząć od kompletnego początku i od razu „wejść z buta”. Takim momentem jest oczywiście… poranny budzik. Zdaję sobie sprawę, że to prawdopodobnie najbardziej znienawidzony moment jaki możesz na szybko wymienić. I tak naprawdę, to nie mam zamiaru przekonywać Cię tanimi sztuczkami, że jest super i wspaniale, bo przecież wstał nowy dzień z nowymi szansami. Prawdę mówiąc, w ogóle nie mam zamiaru przekonywać Cię, żebyś spróbował (/a) polubić poranne wstawanie. Bądźmy szczerzy: są rzeczy, które mogą być dobre, ale których lubić nie musimy, a wręcz możemy je nienawidzieć. To raczej do takiego stylu myślenia wolałbym Cię zachęcić. Szukajmy dobrych, a niekoniecznie przyjemnych rozwiązań. Przynajmniej zrzućmy wymaganie przyjemności na dalszy plan;-)\nBądź twardszy niż poranny świat\nDzwoni budzik. Jest… no, powiedzmy 6:00. Otwierasz oczy i czujesz delikatny chłód. Dobrze wiesz, że zmieni się w dojmujące odczucie znienawidzenia i wstrętu, kiedy zdejmiesz kołdrę i staniesz na nogi. Zmęczony, niewyspany (niezależnie ile byś nie spał), zastanawiasz się który z bogatej puli argumentów wykorzystać dzisiaj, aby wrócić pod kołderkę. Jeszcze 5 minutek…\nTak jak napisałem wyżej, nie dam Ci żadnej cudownej techniki która sprawi, że ten moment stanie się łatwiejszy – „bo warto”. Pewnie, że warto. Tylko, że to nie zmienia tego, że świat o poranku jest chłodnym i nieprzyjaznym miejscem. W zamian za to proponuję przestawić się w „tryb walki”. Skoro świat jest nieprzyjaznym, chłodnym miejscem… rusz z całą mocą nie oczekując niczego dobrego. Wejdź świadomie w jeszcze większy chłód i w jeszcze większe odczucie dyskomfortu. Gwarantuję, że całość nie musi trwać niewiadomo ile. Gdy zrobisz odpowiednią sekwencję czynności, nabierzesz energii o jakiej wcześniej nie śniłeś.\nCo więcej – po tym krótkim nieprzyjemnym etapie przyjdzie satysfakcja, a potem duma i pewność siebie. Duma, bo zrobiłeś coś wbrew swojej leniwej naturze. Pewność siebie – bo wszedłeś w ten dyskomfort samemu, z własnej woli – i miałeś nad tym przez cały czas kontrolę. Byłeś Panem (albo Panią;-)) samego siebie! Ważne jednak, aby zrobić to dynamicznie, w zdyscyplinowany sposób.\nKonkretne kroki kluczem do sukcesu\nBardzo ciężko jest po prostu ruszyć, gdy nic się nie chce. Zdecydowaną pomocą będzie opracowanie konkretnych kroków. Jasnej sekwencji czynności, które masz wykonać po przebudzeniu. Dzięki temu nie musisz się długo zastanawiać – po prostu ruszasz do działania.\nCel: Doprowadzić Cię do miejsca pracy. Zdeterminowanego, naładowanego energią, z poczuciem że już zrobiłeś coś wyjątkowego.\nKroki musisz opracować swoje. Ja daję Ci przykładowy zestaw. Wyciągnij z niego co chcesz. Grunt, żebyś dokładnie wiedział co robić, gdy otworzysz oczy.\nPrzykładowy plan Super Poranka:\nPobudka: 6:00. Wstań od razu, żadnych drzemek ani przewalania się w łóżku. To tylko rozwala Twoją i tak wątłą dyscyplinę.\nKuchnia – spora szklanka wody, najlepiej chłodnej, mineralnej.\nChłodne przywitanie dnia – polecam chłodny prysznic (najlepiej stopniując temperaturę), jeśli nie jesteś na to gotów, polej kilka razy twarz zimną wodą, albo opatul swoje nagie ciało mokrym zimnym ręcznikiem.\nRozgrzewka treningowa – niech rozgrzewka da znac mózgowi, że każdy kawałek ciała ma być gotowy do akcji. Zrób rozciąganie, pajacyki, pompki, przysiady, wyskoki itd. Staraj się, aby rozgrzewka trwała przynajmniej 5-10 minut. Powinieneś z niej wyjść delikatnie zmachany!\nCzas na dobre śniadanie – przygotowując je, włącz jakiś wartościowy materiał po angielsku. Niech umysł zacznie się już skupiać.\nPoczuj wdzięczność – jeśli jesteś wierzący, pomódl się. Jeśli nie – pomyśl o tym co masz. Podziękuj za to w jakim miejscu i w jakim czasie się znajdujesz. Za ten poranek. Zdaj sobie sprawę, że znakomita wiekszość ludzi na globie chciałaby mieć Twój stan posiadania. Pomyśl o zasobach jakie masz i poczuj zdrową mieszankę wdzięczności i zobowiązania.\nI do boju! Jesteś gotowy, lub gotowa. Za Tobą poranek, którego nie zrobiła znakomita większość osób, więc już teraz jesteś do przodu. Możesz sobie przybić auto-szacun i ruszyc do działania. Szczególnie jeśli za Tobą także zimny prysznic, jestem przekonany, że energii Ci nie zabraknie. W końcu jest jakaś 7:00 a Ty już masz parę osiągnięć na koncie;-)\nTo tylko jeden z wariantów! Takich wariantów możesz stworzyć kilka. Wykorzystaj do tego bazę wiedzy – o tym w następnym rozdziale.\nWiedz do czego przyczynkiem jest Super Poranek\nWspomniałem wyżej, że w momencie przebudzenia dobrze jest wiedzieć co masz robić. Ma to także przełożenie na dalszą perspektywę – w kontekście do całego dnia. Warto, abyś po ukończeniu Super Poranka (w punkcie 7 z omawianego wyżej wariantu) wiedział dokładnie za co się zabrać i dlaczego.\nAby to zrobić – przemyśl co chcesz dzisiaj zrealizować. Przemyśl to jednak nie rano, a poprzedniego dnia wieczorem! Możesz to zrobić na spokojnie, bez pośpiechu. W Warthogu wykorzystaj do tego listy ToDo. O tym jak to zrobić – poniżej;-).\nWarthog pomoże w pierwszych krokach po przebudzeniu.\nPowyżej opisałem jak może wyglądać Twój poranek, aby z ociężałego zbierania się do życia zamienić go w Super Poranek, po którym przechodzisz przez wszystko z energią. Warto się zastanowić które z narzędzi dostępnych w Warthogu możesz tu wykorzystać.\nW mojej opinii są dwie rzeczy, na które warto zwrócić szczególną uwagę:\nBaza Wiedzy – tu możesz gromadzić kolejne testowane przez siebie scenariusze Super Poranków wraz ze swoimi notatkami\nListy zadań (ToDo) – tu widzę konkretnie jedną, podstawowa listę z którą zaczynasz – czyli „Dzisiaj do zrobienia”.\nBaza wiedzy to narzędzie, w którym możesz zbierać swoje własne notatki na dowolny temat. Takie materiały można grupować w folderach, można je udostępniać znajomym oraz upubliczniać dla wszystkich użytkowników. Tworzenie materiałów jest banalnie proste i intuicyjne. Aby przejść do tego narzedzia wybierz „Baza Wiedzy” na górnej belce. – jak na obrazku poniżej.\nNastępnie kliknij w „Nowy materiał” i… twórz wedle swojego uznania! Wszystko jest na tyle proste i intuicyjne, że nie wymaga dodatkowego tłumaczenia! Gotowa baza wiedzy wygląda mniej więcej tak jak poniżej (materiały w folderze „kwarantanna”).\nPolecam w tym miejscu otworzyć nowy materiał „Super Poranki” i rozpisać tam parę wariantów. Następnie testować je i dopisywać skrótowe notatki. Dzięki temu po jakimś czasie wypracujesz swój idealny wariant (albo kilka idealnych!). Pomyśl o której godzinie chcesz wstawać, co robić najpierw, czy nie zamienić rozgrzewki na konkretniejszy trening? Powodzenia!\nLista zadań (ToDo)\nJak działa lista zadań, nie trzeba chyba nikomu tłumaczyć. W Warthogu mamy do czynienia z podręczną listą, która dostępna jest zawsze po lewej stronie ekranu. Gdy klikniesz na ikonkę, lista się pokaże. Możesz na samych listach zbudować zaawansowany system organizacji pracy – więcej o tym pisałem m.in. tutaj.\nJedna kropka – a od razu widać, co jest naprawdę istotne.\nTaką listę jak powyżej, dostajesz na start (ale bez zadań;-)). Masz jednak duże możliwości rozwoju – sortowanie, określanie ważności, przypisywanie tagów (labelków), terminu wykonania itd. Polecam przyzwyczaić się do tej konkretnej listy („Dzisiaj do zrobienia”) i uzupełniać ją każdego wieczoru przed snem. Jeśli w ciągu dnia stracisz rozpęd, po prostu wejdź w listę i zobacz jakie masz wytyczne.\nOd tego jak zaczniesz dzień, naprawdę wiele zależy.\nNie musisz próbować polubić poranków. Musisz je dobrze przejść! A to zupełnie co innego. Czas na zmianę filozofii.\nWykorzystaj Warthoga, aby ustawić warianty Super Poranka oraz codziennie precyzować listę ToDo na następny dzień.\nTemat poranków na pewno jeszcze wróci. Napisać tu można całe grube tomy, ale grunt żeby artykuł spełniał swoje zadanie – a więc aby pomógł Ci lepiej wejść w dzień i stać się prawdziwą bombą energii. Głęboko wierzę, że tak właśnie będzie. Daj znać co o tym sądzisz, no i oczywiście POWODZENIA!\nJuż teraz przejdź do Warthoga i wejdź na wyższy poziom.\nbaza wiedzy kwarantanna kwarantannaNaSwoich listy todo listy zadań organizacja pracy\nPrevious articlePrzeżyj kwarantannę na swoich zasadachNext article Metodyka pracy - czyli jak być zabójczo skutecznym długoterminowo


CI Games: są straty, możliwa emisja - Puls Biznesu - pb.pl\nCI Games: są straty, możliwa emisja\nopublikowano: 31-08-2018, 07:38\nW pierwszym półroczu 2018 r. CI Games zanotował 10 mln zł straty netto. Zarząd chce dostać upoważnienie akcjonariuszy do przeprowadzenia emisji akcji.\nPrzychody producenta gier w pierwszym półroczu wyniosły 13,2 mln zł. To o ponad 80 proc. mniej niż przed rokiem. Strata EBITDA to 0,5 mln zł, a strata netto sięga 10 mln zł.\nMarek Tymiński, prezes CI Games Fot. MW\n11bit rozczarował, kurs nurkuje\nProducenci gier w odwrocie\nDo słabych wyników przyczyniły się także odpisy aktualizujące wersję mobilną gry „Lords of the Fallen”, aktywa na odroczony podatek oraz wartość zapasów. Bez zdarzeń jednorazowych skonsolidowana EBITDA wyniosłaby 6,1 mln zł, a strata netto 1,3 mln zł.\n– W I półroczu osiągnęliśmy zadowalającą sprzedaż, jednak na wyniki znacząco wpłynęły zdarzenia jednorazowe – odpisy o łącznej wartości 8,6 mln zł. W tym czasie uporządkowaliśmy strukturę naszej firmy oraz wzmocniliśmy kadrę menedżerską. Równolegle prowadziliśmy intensywne działania koncepcyjne i produkcyjne nad kolejną grą snajperską pt. Sniper Ghost Warrior Contracts oraz rozpoczęliśmy współpracę w zakresie tworzenia gry Lords of the Fallen 2 z nowojorskim studiem Defiant. Do 2020 roku chcemy zrealizować co najmniej trzy istotne projekty o łącznej wartości 100 mln zł. Jesteśmy wreszcie gotowi, żeby skoncentrować się na wzbogaceniu naszego portfolio o nowe tytuły. Mamy zabezpieczenie finansowe – umowę kredytową na 35 mln zł z mBankiem, z której korzystamy dopiero od czerwca 2018 r. Na dzień publikacji raportu okresowego mamy również ponad 10 mln zł gotówki na naszych rachunkach bankowych.– informuje Marek Tymiński, prezes CI Games.\nSpółka poinformowała jednocześnie o zwołaniu Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia, w porządku obrad którego umieszczono głosowanie nad uchwałą upoważniającą Zarząd Spółki do podwyższenia kapitału zakładowego, w ramach kapitału docelowego, za zgodą Rady Nadzorczej. Proponowane upoważnienie zarządu przewidziane jest na okres trzech lat. NWZ zostało zwołane na 27 września.\n– Obecnie spółka nie ma potrzeby przeprowadzenia emisji akcji. Uwzględniając środki na rachunkach bankowych oraz linię kredytową mamy przeszło 40 mln zł dostępnych środków. Natomiast w przypadku, gdy będziemy mieli interesujące cele akwizycji w obrębie producentów gier wideo lub istotne, nowe projekty, rozważymy opcję skorzystania z emisji. W takich sytuacjach liczy się często szybkość działania i dlatego chcemy, aby akcjonariusze zdecydowali o upoważnieniu zarządu i Rady Nadzorczej do ewentualnego podwyższenia kapitału zakładowego w ramach kapitału docelowego. – wyjaśnia Marek Tymiński.\nQuiz: co wiesz o zakupach w Chinach?\nTo musisz wiedzieć dziś rano 31 VIII 2018\nKrezus na razie nie ma pieniędzy na przejęcie\nRekordowe wakacje w kraju\nInne / CI Games: są straty, możliwa emisja


duże rozmiary - Strona 2 z 4 -\n5 października 2016 5 października 2016 AgataModa\nWe Wrocławiu od dwóch dni panuje bardzo listopadowa aura. Wieje przejmująco zimny wiatr i na zmianę siąpi lub leje deszcz. Wrzesień mnie chyba za bardzo rozpieścił słońcem i trudno mi się przyzwyczaić do niższych temperatur. Zagapiłam się też z zakupami. Czym prędzej muszę wybrać się po jesienne buty i jakiś cieplejszy sweter lub kardigan. Na dobry początek zapraszam Was na mój przegląd „rozgrzewających” elementów garderoby dla dziewczyn Plus Size. Najlepiej z kubkiem ciepłej herbaty w dłoni 😉\nDanielle Brooks aktorka i ikona mody Plus Size\n28 września 2016 28 września 2016 AgataModa\nJeśli oglądaliście serial „Orange is the new Black”, to świetnie znacie zabawną dziewczynę o imieniu Taystee. Do niedawna aktorka obsadzona w tej roli kojarzyła mi się właśnie z szaloną łobuziarą o pełnych kształtach. Tymczasem Danielle Brooks poza planem to kobieta modna i z klasą nosząca swoje krągłości. Po ostatnich wydarzeniach związanych z modą Plus Size śmiało można powiedzieć, że stała się ikoną. Warto się inspirować takimi kobietami, więc zapraszam na post, którego Danielle jest główną bohaterką.\nModa Plus Size w pięknych ilustracjach Kathleen Doyle\n13 września 2016 13 września 2016 AgataModa\nZapraszam na kolejny wpis o modzie w dużych rozmiarach. Będzie on się znacznie różnił od dotychczasowych. Kreacje, które chcę Wam pokazać są narysowane, tak samo, jak modelki, które je prezentują. Inspiracje są jednak zaczerpnięte z prawdziwego świata mody. Zakochałam się w tym połączeniu i mam nadzieję, że podzielicie mój entuzjazm 🙂\n7 września 2016 7 września 2016 AgataModa\nZapraszam na pierwszy poradnik zakupowy Plus Size w nowym sezonie. Tym razem zaczynam od lekkich okryć wierzchnich, które świetnie sprawdzą się w końcówce lata i w ciepłe wrześniowe dni. Znajdziecie tu zarówno sportowe jak i bardziej formalne ubrania. Jak zwykle na Grubszych Sprawach wszystkie propozycje dostępne są w dużych rozmiarach.


① Brighton, noclegi Wielka Brytania, Anglia, tanie hotele i apartamenty Brighton, rezerwacja, last minute\nZnaleziono 822 ofert noclegowych w miejscowości Brighton (Wielka Brytania, Anglia) oraz w jego najbliższej okolicy. Jeżeli szukasz informacji o noclegach w pobliżu miejscowości, wtedy wykorzystaj wyszukiwanie na mapie, a z pewnością znajdziesz ofertę w interesującej Cię lokalizacji. Wyszukaj apartamenty last minute w różnych kategoriach, hotele, pokoje dwuosobowe, wieloosobowe, z dostawką, hostele, apartamenty oraz pensjonaty w atrakcyjnej cenie. Wybierasz się na wczasy do Brighton w Wielkiej Brytanii, w Anglii? W naszym portalu znajdziesz rezerwacje hotelu w wybranej miejscowości, zakwaterowanie z wyżywieniem lub bez.\nBrighton & Hove, Old Steine\nYHA Hostel Brighton znajduje się 5 minut spacerem od centrum, molo i nabrzeża w Brighton. Swoim Gościom oferuje on pokoje z łazienką, licencjonowany bar oraz restaurację serwującą posiłki, przekąski i napoje. YHA Hostel Brighton zapewnia salę konferencyjną oraz bezpłatne WiFi w pomieszczeniach ogólnodostępnych. W tętniącym życiem Brighton znajdują się liczne kluby nocne, bary koktajlowe, miejsca, w których można posłuchać muzyki na żywo, oraz tradycyjne puby. Przystań Brighton Marina z dużym centrum handlowym, nadmorską strefą gastronomiczną i kinem dzieli od obi... [więcej]\nBrighton, 8 Madeira Place\nObiekt Istanbul Ev Guest House położony jest zaledwie 2 minuty spacerem od nabrzeża w Brighton. Oferuje on całodobową recepcję, bezpłatne WiFi oraz śniadanie na ciepło. Z okien niektórych pokoi podziwiać można widok na morze. Pokoje urządzone są w neutralnych kolorach i wyposażone w telewizor z płaskim ekranem, zestaw do parzenia kawy i herbaty oraz bezpłatny zestaw kosmetyków. Niektóre pokoje dysponują łazienką z prysznicem. Codziennie rano w jadalni serwowane jest śniadanie angielskie i kontynentalne. Wiele barów i restauracji oddalonych jest o zaledwie 5 minut space... [więcej]\n3. Cross Street Guesthouse\nHove, 13 Cross Street\nHotel Cross Street Guesthouse położony jest w spokojnej części miasta Brighton, w odległości krótkiego spaceru od sklepów, restauracji i plaży. Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi. Każdy z pokoi w hotelu Cross Street Guesthouse dysponuje zestawem do parzenia kawy i herbaty. W niektórych pokojach mieści się łazienka z prysznicem. Na każdym piętrze dostępna jest ponadto wspólna łazienka z prysznicem. Z niektórych pokoi roztacza się widok na morze. Codziennie rano w hotelu Cross Street podawane jest pełne śniadanie angielskie. Oferta obiektu obejmuje także lżejsz... [więcej]\n4. Pink Pavilion ★★★\nBrighton, 12 Madeira Place\nObiekt Pink Pavilion usytuowany jest w sercu tętniącego życiem miasta Brighton, zaledwie 200 metrów od molo. Na miejscu do dyspozycji Gości są pokoje urządzone w butikowym stylu oraz bezpłatne WiFi. W 5 minut można dojść z obiektu nad brzeg morza. Pokoje w obiekcie Pink Pavilion są elegancko oraz nowocześnie urządzone i oferują drewniane podłogi. W każdym pokoju do dyspozycji Gości jest telewizor z płaskim ekranem oraz łazienka. Niektóre pokoje wyposażono w również w ekskluzywną wannę w stylu retro. Codziennie rano w obiekcie Grand Pier Guest House za dodatkową opł... [więcej]\n5. Adastral Hotel ★★★★\nBrighton, 7-8 Westbourne Villas\nAdastral Hotel zaprasza! Czterogwiazdkowy hotel Adastral mieści się w eleganckiej wiktoriańskiej willi, wyróżniającej się znakomitą lokalizacją w odległości zaledwie 200 metrów od brzegu morza w mieście Hove. Obiekt oddalony jest również o 10 minut spacerem od centrum Hove. Pokoje są komfortowe i zapewniają telewizor, łazienkę oraz bezpłatny zestaw powitalny. W cenę zakwaterowania wliczono śniadanie. Na miejscu do dyspozycji Gości jest również bezpłatne WiFi. Goście mogą relaksować się przy drinku w barze lub delektować się posiłkami w komfortowej restaurac... [więcej]\n6. The Prince Regent ★★★\nBrighton, 29 Regency Square\nHotel Prince Regent położony jest przy placu Regency w miejscowości Brighton, zaledwie 2 minuty spacerem od plaży. Oferuje on zakwaterowanie w pokojach z łazienką. W recepcji można bezpłatnie korzystać z WiFi. Molo West Pier usytuowane jest naprzeciwko budynku. Elegancki hotel Prince Regent szczyci się piękną architekturą w stylu epoki regencji. Pokoje objęte są zakazem palenia i zostały indywidualnie urządzone. Wyposażenie obejmuje telewizor z płaskim ekranem, suszarkę do włosów oraz zestaw do parzenia kawy i herbaty. Z niektórych pokoi roztacza się niczym nie przysł... [więcej]\n7. Waynes Place\nBrighton & Hove, 4 Atlingworth Court\nPensjonat Waynes Place zaprasza! Obiekt Waynes Place położony jest w dzielnicy Kemptown w Brighton. W całym budynku można bezpłatnie korzystać z WiFi. Pokoje wyposażone są w telewizor z płaskim ekranem. Do dyspozycji Gości są wspólne łazienki. Obiekt zapewnia ręczniki i bezpłatny zestaw kosmetyków. Pokoje usytuowane są na parterze lub na 1. piętrze. Obiekt zlokalizowany jest w spokojnej części Brighton, w pobliżu lokalnych udogodnień, zaledwie 2 minuty spacerem od plaży. Obiekt Waynes Place oddalony jest o 600 metrów od molo w Brighton, natomiast kilka sklepów i ba... [więcej]\nBrighton & Hove, 36 Waterloo Street\nHostel Seadragon Backpackers położony jest w odległości krótkiego spaceru od morza w Brighton i oferuje przytulne zakwaterowanie w pobliżu wszystkich lokalnych klubów nocnych. W całym budynku można bezpłatnie korzystać z WiFi. Pokoje wieloosobowe w obiekcie Seadragon dysponują nie więcej niż 4 łóżkami piętrowymi, co gwarantuje odpowiednią przestrzeń i komfort dla Gości. Bez dodatkowych opłat obiekt zapewnia pościel,kołdrę oraz poduszkę. Na życzenie dostępne są też ręczniki. Na każdym piętrze mieści się łazienka, która dzielona jest przez 2 pokoje. Śniad... [więcej]\n9. Kings Arm's Hostel\nBrighton & Hove, 56 George Street\nHostel Kings Arm's jest położony 7 minut spacerem od molo i nabrzeża w Brighton. Obiekt ten oferuje bezpłatne WiFi oraz dobrze zaopatrzony bar. W obiekcie regularnie organizowane są różne imprezy, w tym wieczory pokerowe i quizy. Do dyspozycji Gości są prysznice w stylu kabin plażowych oraz zamykane szafki w pokojach. W centrum Brighton zlokalizowane są liczne kluby nocne, lokale gastronomiczne i sklepy. Oceanarium Sea Life Aquarium jest oddalone od hostelu o 3 minuty spacerem.... [więcej]\n10. Hilton Brighton Metropole ★★★★\nTen luksusowy, czterogwiazdkowy hotel z widokiem na nabrzeże w Brighton położony jest w pobliżu sklepów i centrum miasta. Obiekt mieści się w imponującym wiktoriańskim budynku i oferuje przestronne pokoje, restaurację, a także centrum fitness z krytym basenem. Hotel Hilton Brighton Metropole z powodzeniem łączy zabytkowy charakter budynku z nowoczesnymi udogodnieniami. Pokoje dysponują łazienką z suszarką do włosów, a także telewizorem z dostępem do kanałów telewizji kablowej oraz sprzętem do prasowania. Z niektórych pokoi roztaczają się panoramiczne widoki na morze... [więcej]


Timex TW2R79900-outlet3 - Zegarek Fairfield Outlet3 • Zegarownia.pl\nStrona główna / OUTLET - ZEGARKI WYPRZEDAŻOWE - PROMOCJE / Zegarek męski Timex Fairfield Outlet3\nGdy tylko produkt: Zegarek męski Timex Fairfield Outlet3 będzie dostępny, otrzymasz powiadomienie na zostawiony poniżej adres e-mail.\nZegarek męski Timex Fairfield Outlet3\nZegarek Timex Fairfield Outlet3 TW2R79900-outlet3 to stylowy męski dodatek. Posiada on zdobiony dziurkowaniem pasek wykonany z naturalnej, brązowej skóry. Koperta tego modelu została wykonana z mosiądzu i utrzymana w kolorze srebra. Tarczę, wyposażoną w również srebrne wskazówki, indeksy, chronograf oraz datownik, przykryto szkiełkiem mineralnym, dobrze chroniącym przed drobnymi zarysowaniami i obtłuczeniami. Zegarek działa dzięki precyzyjnemu mechanizmowi kwarcowemu, zasilanemu baterią. Wodoszczelność została ustalona w klasie 30 metrów, co oznacza, że do wnętrza urządzenia nie dostanie się woda w przypadku drobnych zachlapań. Zegarek objęto trzyletnią gwarancją producenta.\nZegarek posiada wady: rysy na zapięciu, kopercie, koronce, ślady użytkowania na pasku.


BC Groan: Kpina przeznaczenia\nJak zwykle dziękuję za wszystkie komentarze :* I te do BCG i te do one-shota.\nDaimon: cieszę się, że podzielasz ze mną zamiłowanie do elektrycznej gitary :D napisz mi proszę co nieco o swoich ulubionych zespołach. lubię poszerzać horyzonty muzyczne :)\nMeester: nie mam nic przeciwko innym pairingom z Naruto :) jedyne co muszę mieć, to pomysł na fabułę. PeinNaru?... nie wiem, nigdy nie fascynowała mnie aż tak osoba Peina. zobaczy się :) pytałaś we wcześniejszym komentarzu jak to u mnie jest z tworzeniem zdań. powiem tak: przy BCG zwykle lecę nie poprawiając niczego i nie zastanawiając się zbytnio nad ich brzmieniem. potem czytam fragment, który napisałam i wprowadzam ewentualne poprawki. potem zaś Kuroneko czyta całość i wprowadza swoje poprawki :) przy opowiadaniu o wojnie...eeee XD wiele nie poprawiałam. natomiast przy zamieszczanym dzisiaj opowiadaniu o wampirach zastanawiałam się niemal nad każdym zdaniem i poprawiałam dużo, czytając opowiadanie niezliczoną ilość razy. acha, może cię zaskoczę, może nie, ale BCG to moje pierwsze opowiadanie w ogóle. kiedyś tam, w podstawówce skrobałam niby jakieś bajki na pól strony w zeszytach, ale to wszystko.\nDziś zamieszczam kolejnego one-shota, tym razem osadzonego w klimatach grozy i fantastyki. Potrzebowałam odpocząć trochę od humorystycznego BCG :D w ten sposób powstała 'Kpina przeznaczenia'. Teraz znowu będę potrzebowała odpoczynku od one-shotów, więc zajmę się BCG XD\nSasuke w roli wampira, Naruto w roli poszukującego go od lat badacza.\nPisząc oparłam się mocno na stylu Anne Rice i Stephena Kinga. sposób tworzenia wampirów zaczerpnęłam z 'Kronik Wampirów' A. Rice, poza tym wszystko jest moim autorskim wymysłem opartym oczywiście na ludowej tradycji wampirycznej.\nDałam z siebie 100% w tym opowiadaniu i przyznam, że mnie samej się podoba XD\nJedna z wędrujących po niebie ciemnych chmur zakryła księżyc, na moment pogrążając senne miasteczko w mroku. Wiatr muskał gałęzie drzew, strącając suche liście. Od czasu do czasu trzaskał też drewnianymi okiennicami niszczejących budynków, w których od dawna nikt nie mieszkał. A tych było w miasteczku wiele. Mówiło się, ze to miejsce jest nawiedzone.\nSłabe światło migało w jedynym w miasteczku barze, mieszczącym się na parterze starego piętrowego domu, tworząc ostoję normalności w tym niesamowitym, zapomnianym przez Boga miejscu.\nNaprzeciwko baru stał młody mężczyzna. Wyglądał jak wędrowiec, który wreszcie trafił do miejsca, do którego zmierzał. Wiatr targał jego wytartym płaszczem w szaroburym kolorze, mierzwiąc jednocześnie jasne włosy. W lewej ręce trzymał niewielką, płową walizkę, która wyglądała na więcej lat niż jej właściciel. Młodzieniec wpatrywał się w drzwi baru. Jego oczy były błękitne, jak letnie niebo. Wydawać by się mogło, że wejdzie do środka i zapyta o nocleg, jak każdy zwykły turysta. Tyle, że mężczyzna zwykłym turystą nie był. Odwrócił się i zdecydowanym krokiem skierował na północ, ku usytuowanemu na wzgórzu cmentarzowi.\nMinął zardzewiałą bramę cmentarza dokładnie w chwili, gdy chmura wreszcie odsłoniła księżyc. Potok srebrnego światła wypełnił ponure zbiorowisko zapadłych nagrobków, oświetlając dawno zapomniane nazwiska. Nagie, czarne drzewa sprawiały wrażenie płaczek pogrzebowych, pochylających się nad kamiennymi tablicami.\nJasnowłosy podniósł leżącą przy wejściu łopatę. Pozostawiono ją tu dla niego, tak, jak prosił. Rozejrzał się. Nie musiał długo szukać nagrobka człowieka, czy też stworzenia, które zaprzątało jego myśli całkowicie od ostatnich kilku lat.\nNa skraju cmentarza stał samotny obelisk, otoczony dawno umarłymi karłowatymi drzewami, tworzącymi plątaninę poczerniałych gałęzi. Na kamiennej tablicy wyryte było nazwisko, którego szukał. Mężczyzna pochylił się i odgarnął z nagrobka mech. Sasuke Uchiha.\nMam cię, Japończyku. Tutaj zamieszkałeś. Tutaj żyłeś. Tutaj umarłeś. I tutaj narodziłeś się dla ciemności.\nDłoń wędrowca mimowolnie musnęła skrawek szyi z prawej strony. Sprawdził jeszcze daty. 1793 – 1818. Wszystko się zgadzało. Pozostało odpowiedzieć na jedno pytanie.\nLeżysz tutaj, w grobie?\nCzy przechadzasz się ulicami tego świata w poszukiwaniu ofiary?\nGdzie jesteś, Sasuke?\nMężczyzna rzucił walizkę na bok i z rozmachem wbił łopatę w ziemię tuż pod obeliskiem. Po cmentarzu poniósł się głuchy odgłos kopania. Nawet wiatr ucichł, jakby korząc się przed odwagą, czy może szaleństwem przybysza, który ośmielił się naruszyć świętość odpoczynku zmarłych. Chmury raz po raz przesłaniały księżyc, oddając panowanie mrocznej nocy, a on kopał zawzięcie, tracąc poczucie czasu. Dół stawał się coraz głębszy i głębszy.\nNagle łopata uderzyła w coś twardego. Mężczyzna uśmiechnął się. Nareszcie! Podwoił wysiłki i po chwili spod ziemi wyłoniła się stara, drewniana trumna. Czas nie zdołał pozbawić wspaniałości jej złotych zdobień i uchwytów. Nie to jednak interesowało jasnowłosego badacza. Z wysiłkiem podważył łopatą wieko. Ponad stuletnie drewno puściło.\nCo zobaczy w środku...?\nJednym silnym ruchem odsunął pokrywę i ujrzał zawartość na własne oczy.\nJego ramionami wstrząsnął śmiech.\nPo chwili roześmiał się na cały głos. Echo niosło ów upiorny chichot po całym wzgórzu.\nTrumna była pusta.\nWicher rozszalał się na dobre. Wcześniejsze momenty ciszy były jak podstęp, mający na celu tym bardziej zaskoczyć siłą i gwałtownością późniejszych podmuchów.\nW miasteczku ponad barem, na piętrze, migotało światło nocnej lampki. Jasnowłosy siedział przy niewielkim, odrapanym stole i wsłuchiwał się w odgłosy zawieruchy. Przed nim leżał otwarty, sfatygowany zeszyt i wieczne pióro. Widocznie był w trakcie pisania, gdy wycie wiatru odwróciło jego uwagę.\n„Zgodnie z moimi oczekiwaniami, nie było go w grobie. Pozostanę w tym miejscu jeszcze kilka dni. Muszę dokładnie sprawdzić okolicę, zwłaszcza dom, w którym kiedyś mieszkał.” – głosił ostatni zapisany akapit.\nMężczyzna ziewnął potężnie i zamknął zeszyt. Późna godzina i zmęczenie dawały o sobie znać, a w najbliższych dniach czekało go jeszcze wiele pracy. Powinien odpocząć.\nZ ulgą położył się w czystej pościeli, przyniesionej przez żonę właściciela baru. Szczęście, że dysponowali wolnymi pokojami.\nSen spłynął na niego, gdy tylko zamknął oczy. Nie, nie sen. Koszmar, którego był uczestnikiem, a który powracał w snach regularnie od siedemnastego roku życia.\nBył wtedy szczęśliwym, młodym wybrańcem losu, utalentowanym sportowcem, zdolnym uczniem, kochanym przez rodzinę i licznych przyjaciół. Jego życie było tym, o czym inni w jego wieku mogli tylko pomarzyć. Szedł przez nie od sukcesu do sukcesu.\nDopóki go nie spotkał.\nTo był moment, który odmienił całe jego życie, sprawił, że stał się tym, kim był teraz - wędrowcem, przemierzającym świat w poszukiwaniu prawdy, w poszukiwaniu potwierdzenia istnienia... i unicestwienia reliktu dawno zapomnianego świata grozy i tajemnicy.\nMoment spotkania wampira.\nMężczyzna poruszył się niespokojnie w pościeli. Jego wyobraźnia wróciła we śnie do tamtego zimowego wieczoru.\nByło to prawie siedem lat temu, w ostatnim miesiącu odchodzącego tysiąclecia. Wracał wówczas z wieczornego treningu. Od kilku dni panował siarczysty mróz. Płatki śniegu wirowały niespokojnie w świetle ulicznych latarni, ograniczając widoczność. Niewielu ludzi znajdowało się wówczas w pobliżu, przekładając taksówki lub własne samochody nad spacer w śnieżnej zawiei. Minął dzielnicę handlową, zagłębiając się w słabiej oświetlone uliczki starej części miasta.\nNagle instynkt nakazał mu się zatrzymać. Wyczuł zagrożenie, zanim jeszcze je zobaczył. Coś czekało na niego w głębi ciemnej uliczki. Niesiony wiatrem śnieg przesłaniał widok, lecz chłopak wyraźnie czuł czające się w ciemności niebezpieczeństwo.\nNie zwykł ufać takim przeczuciom, zawsze polegając na racjonalnej ocenie sytuacji. Kiedy indziej wyśmiałby sam siebie, lecz teraz zakorzeniony głęboko strach przed nieznanym, istniejący w każdej istocie ludzkiej, wyraźnie nakazywał mu odwrót.\nZ mroku wyłoniła się postać mężczyzny. Wiatr rozwiewał jego czarne włosy tak, że ich kosmyki raz po raz padały na policzki tworząc silny kolorystycznie kontrast z upiornie bladą twarzą. Ubrany był w długi, ciemny płaszcz oraz ciężkie, zimowe buty. Na jego nagich dłoniach osiadały płatki śniegu.\nMężczyzna zatrzymał się. Jasnowłosy chłopak nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego wyczuwa od przybysza potężną aurę zagrożenia. Jakby nie patrzeć wyglądał przecież na zwykłego, może nieco staromodnie ubranego przechodnia, odnajdującego w tej zadymce własną drogę do domu.\nA jednak atmosfera tajemnicy i straszliwego niebezpieczeństwa potęgowała lęk w sercu młodzieńca.\nKąciki ust czarnowłosego uniosły się w potwornym uśmiechu. Chłopak cofnął się o krok. Przez chwilę wydawało mu się, że widzi w jego ustach kły.\n- Jesteś piękny... – powiedział przybysz. Jego głos sprawił, że młodzieńcowi włosy stanęły dęba na głowie.\nW następnej chwili czarnowłosy był tuż przy nim, objąwszy go tak, jak matka obejmuje dziecko i obróciwszy się z nim w upiornej parodii tańca. Wypełniona płatkami śniegu ciemność zawirowała wokół chłopaka. Chciał go odepchnąć, lecz z przerażeniem stwierdził, że nie może się poruszyć. Co go paraliżowało? Strach? Czy może jakaś nieznana magia tego mężczyzny?\n- Strach, mój książę... Tylko strach – szepnęła zjawa gładząc jego policzki.\nPrzez ciało blondyna przebiegł dreszcz. Przerażenie mieszało się z wywołanym bliskością mężczyzny potężnym uczuciem rozkoszy.\n- Kim jesteś?... – wyszeptał z trudem.\n- Twoim przeznaczeniem – odpowiedział nieznajomy dotykając wargami jego ust, a następnie przesuwając twarz w stronę szyi chłopaka.\nTo, co poczuł jasnowłosy, przewyższało zwykłe podniecenie. To była wszechogarniająca ekstaza nadchodząca mimo woli, odbierająca zmysły oraz nakazująca bezwzględne oczekiwanie na moment kulminacyjny.\nA ten nastąpił zaraz potem.\nMężczyzna obnażył długie kły, wgryzając się w szyję chłopaka od prawej strony. Jasnowłosy wygiął się w spazmie rozkoszy. W jego umyśle pojawiła się nagle seria wizji: osiemnastowieczny dom otoczony cieniem lip, ciemnowłosy chłopak jadący konno przez niewielkie, ale tętniące życiem miasteczko. Zapach róż, miodu i wina. Widok starej krypty i leżących na niej zwojów pergaminu. Ten sam ciemnowłosy chłopak podnoszący te zwoje, dotykający dłonią wejścia do krypty... Imię. Powracające raz po raz imię. Sasuke... Uchiha.\nJasnowłosy mężczyzna poderwał się z łóżka w przerażeniu. Zawsze budził się w tym samym momencie. Powoli opanował oddech, na spokojnie już wracając wspomnieniami do tamtej chwili.\nNie pamiętał, co działo się potem. Wiedział, że został uratowany przez grupę studentów, która po prostu znalazła się w pobliżu, przerywając wampirowi posiłek.\nOczywiście nie wierzyli, że to wampir. Nikt nie wierzył. Powszechnie sądzono, iż chłopak został napadnięty i poderżnięto my gardło nożem.\nBlondyn nieraz oglądał po tym wszystkim blizny, jakie zostały mu na szyi. To były blizny po ugryzieniu, nie miał co do tego wątpliwości. Z czasem zniknęły całkowicie, lecz w sercu chłopaka pozostał niemożliwy do zatarcia ślad pozostawiony przez wampira - rozpaczliwy głód wiedzy. I chęć ponownego spotkania.\nŚwitało. Jasnowłosy obserwował wschód słońca stojąc na schodach przed drzwiami baru. Promienie oświetlały dachy domów oraz korony drzew. Jesień powoli obierała panowanie nad przyrodą, malując liście drzew na żółto, czerwono i brązowo.\n- Zdrastwujtie! – pozdrowiła go żona właściciela baru, miła, niska i korpulentna kobieta. Miała na imię Irina.\n- Dzień dobry – odpowiedział jej blondyn we własnym języku. Niektóre słowa nie potrzebują tłumaczenia.\nKobieta wracała właśnie z porannego obchodu gospodarstwa. W miasteczku tak niewielkim jak to, prawie każdy mieszkaniec prowadził własną hodowlę bydła i ptactwa domowego lub uprawiał ogródek warzywny.\nKobieta zniknęła na chwilę w barze, po czym wróciła plikiem papierów w ręce. Powiedziała kilka melodyjnych słów pokazując jednocześnie na migi, o co jej chodziło.\nTrzeba wpisać imię, nazwisko, ilość noclegów i kwotę do zapłacenia. Jasnowłosy zrozumiał. Podpisał się w odpowiednich rubrykach. Jego pismo było duże, zamaszyste. Kobieta uśmiechnęła się. Odczytała głośno imię i nazwisko gościa. Uzumaki Naruto?\nMężczyzna skinął głową. Tak. Jestem Uzumaki Naruto.\nNaruto. Dawno już nikt nie zwracał się do niego po imieniu, przez co brzmiało ono dla niego niemal obco. Jak imię kogoś innego.\nMężczyzna westchnął. Nieważne.\nSkupił myśli na czekającym go w nadchodzącym dniu zadaniu. Na wizycie w domu Sasuke Uchihy.\nDom ów mieścił się kilka kilometrów za miasteczkiem, od wschodniej strony wzgórz otaczających teren. Nikt nie zapuszczał się w tamte rejony. Wokół opuszczonego dworu rosła napełniona lękiem zmowa milczenia, legenda szeptana z ust do ust. Naruto Uzumaki poznał ją dokładnie. Była to legenda o żonie niegdysiejszego barona panującego na tych ziemiach - pięknej Japonce - i jej synu, których baron sprowadził tu z dalekiego kraju. Podobno baron tak naprawdę nie uczynił nigdy Japonki żoną wobec Chrystusa, który to bezbożny czyn, wedle miejscowych podań, zemścił się na ich synu, sprowadzając na niego śmierć i zamieniając jego duszę w demona posilającego się ludzką krwią. Naruto podejrzewał jednak, że przemiana nastąpiła przez przypadek – młody Sasuke Uchiha musiał po prostu spotkać na swej drodze innego wampira, który postanowił uczynić go synem ciemności. Świadomość istnienia innych takich stworzeń, a raczej nieznajomość ich dokładnej liczby, przerażała go. Był jednak przygotowany na ewentualne ich spotkanie w trakcie swych poszukiwań. W walizce nosił autentyczny zestaw do polowania na wampiry, pochodzący z siedemnastego wieku. Dostał go w prezencie od swego nauczyciela, jedynej osoby, która wiedziała o istnieniu wampirów i podobnie jak on, zajmowała się ich zwalczaniem. Biblia, krzyże, woda święcona, młotek oraz ogromny srebrny kołek do przebicia serca krwiopijcy – oto co zawierał ów zestaw. Te wszystkie przedmioty mogły się jednak przydać tylko w przypadku wampira śpiącego za dnia. Prawdziwą broń nosił przy sobie i nie rozstawał się z nią nigdy. Był to pistolet wykonany ze srebra z zapasem odpowiednich kul. Na szyi miał również zawieszony ciężki srebrny krzyż, którego nie zdejmował nawet do snu. Wiedział, że jako badacz, jest bardziej narażony na ciekawość i atak wampirów niż reszta gatunku ludzkiego.\nObecnie szedł powoli piaszczystą drogą przez gęsty, jesienny, ciemny las rozmyślając nad naturą tych stworzeń. Słońce już dawno wspięło się na nieboskłon, ogrzewając swymi promieniami jego twarz. Wokół panowała cisza, przerywana czasem szumem wiatru w koronach drzew lub krzykiem jakiegoś leśnego ptaka. Powoli las przerzedzał się, a jego cień zanikał, oddając pierwszeństwo pełni promieni słonecznych, błękitnemu niebu i płowym łąkom.\nNaruto przystanął na skraju lasu.\nW oddali, w dolinie, widać było rozciągające się przynajmniej na kilometr zabudowania posiadłości baronowskiej. Otoczone zapadłym ze starości żeliwnym płotem stajnie, obory, chlewy... a w centrum, wśród pochylonych wiekiem potężnych lip - dwór, niegdyś biały, obecnie poszarzały i niszczejący. Ciężko właściwie było nazwać ów budynek dworem. Dużo trafniejszym określeniem byłby pałac. Zaniedbany, zniszczony czasem pałac, wciąż jednak piękny w swych proporcjach i kształcie. Jego okna czerniały pustką, gdzieniegdzie tylko dzikie wino oplatało ich ramy przywodząc na myśl ozdoby starożytnych rzeźb.. Łodygi rośliny pięły się po ścianach, sięgając piętra i rozgałęziając się pod dachem.\nNaruto szedł powoli w stronę posiadłości, mijając rosnące po bokach drogi lipy i graby. Stara, zardzewiała brama, prowadząca do niej, była zabezpieczona przed nieproszonymi gośćmi skomplikowanym węzłem z łańcuchów oraz kilkoma nadgryzionymi przez czas kłódkami. Zupełnie bez sensu, gdyż na drugą stronę łatwo można było przedostać się jedną z licznych wyrw w wiekowym ogrodzeniu. Tak też uczynił nasz badacz.\nGdy znalazł się na dziedzińcu przed pałacem, ogarnął go magiczny nastrój tego miejsca. Lipy szumiały cicho, a na wielkim klombie przed wejściem do budynku kwitła jesienna odmiana róż. Po tylu latach wciąż kwitły! Podszedł do krzewu i zerwał jedną z nich. Ukłuła go boleśnie, rozmazując mu na dłoni niewielką ilość krwi. Mężczyzna uśmiechnął się. Wyśmienicie! Zapach krwi powie wampirowi lepiej niż cokolwiek innego, że tu był.\nPowoli wszedł na schody, z różą w ręce. Jedno ze skrzydeł drzwi leżało zerwane w głębi ogromnego korytarza, drugiego nie było. Przechodząc musnął dłonią ramę wejściową, zostawiając na niej niewielką, czerwoną smugę.\nPałac był olbrzymi. Hol przechodził płynnie w korytarze do przeciwległych skrzydeł – wschodniego i zachodniego, a przecież korytarz ciągnął się jeszcze na północ, za potężnymi schodami prowadzącymi na piętro. Naruto nie odważył się jednak spróbować wejść po nich na górę – bał się, że zmurszale drewno może nie wytrzymać.\nW podłodze brak było niektórych desek, a wzdłuż ścian zewnętrznych, tuz przy oknach, pokonując opór drewna rosły krzewy dzikiej róży. Mężczyzna skierował swe kroki do zachodniego skrzydła, gdzie, jak sądził, znajdzie pomieszczenia gościnne. Nie mylił się. Wyminąwszy stertę połamanych, zjedzonych przez korniki krzeseł, wszedł do ogromnego pokoju gościnnego. Tutaj królowało słońce, wpadając przez liczne, pozbawione szyb okna. W pokoju oprócz pozostałości dwustuletniego fortepianu był jeszcze potężny kominek, z kratami ozdobionymi motywem roślinnym. Nad drzwiami zaś, tuż nad głową jasnowłosego, wisiał portret niegdysiejszego pana tego pałacu – legendarnego barona.\nAni śladu wampira.\nNie znaczyło to oczywiście, że go tu nie ma. Blondyn, mimo czaru, jaki rzucało nań to miejsce, cały czas miał się na baczności.\nPrawdopodobieństwo, że wampir znajdował się akurat tutaj – w swym dawnym domu - było doprawdy znikome. Było to jednak miejsce, z którym był emocjonalnie związany – tak jak fałszywy grób – dlatego, nawet jeśli dzieliła go spora odległość, powinien wyczuć, że dzieje się tutaj coś niezwykłego.\nNaruto błądził jeszcze jakiś czas po domu, szukając wskazówek przydatnych w śledztwie. Odwiedził kuchnię, jadalnię i pomieszczenia służby. W bibliotece pełnej rozsypujących się książek zabawił dłużej, z wielką ostrożnością i pieczołowitością przeglądając i segregując stare dokumenty. Kilka razy zwalczał w sobie pokusę wspięcia się na piętro – schody naprawdę mogły nie wytrzymać. Wreszcie, gdy słońce przemierzyło już znaczną część nieba, uznał, ze nie powinien pozostawać w tym miejscu dłużej.\nWampirza posiadłość rzucała na niego urok zachęcając do pozostania, wiedział jednak, że jeśli ma dotrzeć do miasteczka przed zachodem słońca, powinien wyjść teraz. Spojrzał jeszcze raz na schody wiodące na piętro. Cóż właściwie się stanie, jeśli zmarudzi pięć minut? Powoli podszedł do nich, dotykając zerwaną wcześniej z klombu różą balustrady. Wszedł na pierwszy stopień. Stare drewno zatrzeszczało pod jego ciężarem. Dla osoby postronnej ten dźwięk mógł brzmieć niebezpiecznie, dla jasnowłosego badacza brzmiał jednak nad wyraz zachęcająco. Widział tańczące w promieniach słońca drobinki kurzu parę metrów nad nim, za balustradą zwieńczającą kondygnację. Cały dom zdawał się szeptać do niego kojąco, usypiając czujność.\nNaruto zaśmiał się szyderczo, cofając się i zgniatając różę w zaciśniętej pięści. Po nadgarstku pociekła mu krew.\n- Nie, mój wiecznie żyjący przyjacielu – powiedział – Nie uda ci się uwięzić mnie tutaj.\nRozchylił dłoń pozwalając płatkom róży sfrunąć na podłogę, dotykając następnie poręczy i rozsmarowując na niej czerwoną posokę. Stare drewno zatrzeszczało przychylnie. Naruto nie miał już wątpliwości - pałac niepojętym cudem przejął coś z wampirzej natury swego prawowitego właściciela.\nDalsze pozostawanie w nim wiązało się z ryzykiem. Mężczyzna odwrócił się i pospiesznie opuścił teren posiadłości, zerkając niespokojnie na słońce. Nie miał poważnych powodów, by się obawiać – do zachodu pozostało jeszcze kilka godzin.\nMusiał uznać, że niezależnie od niebezpieczeństwa, wizyta w przeklętej posiadłości opłacała się. Dzięki niej być może uda mu się nawiązać kontakt z tym, którego poszukiwał od lat, a co za tym idzie – unicestwić go. Czy się uda?... I co będzie dalej?\nW tej chwili wolał o tym nie myśleć. Od siedmiu lat jego jedynym celem było ponowne spotkanie tego konkretnego wampira, od siedmiu lat zbierał na jego temat informacje i planował kolejne etapy swych poszukiwań. Sasuke Uchiha był jego jedynym sensem istnienia. Przeznaczeniem. Teraz był bardzo blisko osiągnięcia swego celu. Co będzie potem, czas pokaże.\nSłońce kryło się za horyzontem, śląc śmiertelnikom ostatnią wiązkę swych czerwono-złotych promieni. Stado gawronów hałasowało nad miasteczkiem, od czasu do czasu siadając na nagich gałęziach i łapiąc dziobami ostatki światła. Jeden z nich usiadł na parapecie okna znajdującego się nad barem i zaraz odfrunął, gubiąc czarne pióra.\nNaruto w skupieniu załadowywał pistolet.\nTo była właśnie ta noc! Był tego pewien!\nPoprawił wiszący na szyi ciężki krzyż.\nPrzyjdzie tu. Może nie od razu, zapewne najpierw będzie chciał odwiedzić swój rodzinny dom. Naruto uśmiechnął się z przekąsem. Wampir dbający o rodzinny spadek! Jakie to sentymentalne, ludzkie wręcz! Był jednak pewien, że Sasuke uda się najpierw do przeklętej posiadłości. A gdy będąc tam, poczuje krew... wtedy będzie można spodziewać się jego wizyty tutaj.\nMężczyzna z trzaskiem złożył pistolet i schował go do wewnętrznej kieszeni płaszcza.\n- Będę na ciebie czekał – szepnął groźnie.\nNie mógł jednak pojedynkować się z wampirem w tym ciasnym pokoiku, pod nosem niewinnych i nieświadomych niczego śmiertelników. Wybrał do tego celu dogodniejsze miejsce.\nSpojrzał na niknące słońce. Już czas.\nWyszedł na ulicę, skręcając od razu na południe, w stronę starej części miasteczka. Tutaj większość domów była opuszczona, na końcu zaś wąskiej brukowanej uliczki, na niewielkim wzgórzu, znajdował się wiekowy, zaniedbany kościół. Stał pusty od śmierci ostatniego kapłana pięćdziesiąt lat temu. Nikt nie celebrował w nim mszy, nie dbano nawet o piękne niegdyś kwietniki otaczające budynek.\nNaruto zatrzymał się za bramą muru, otaczającego kościół. Słońce zaszło za horyzont, na niebie pozostawiając już tylko delikatne smugi czerwieni. Znad mrocznego lasu wzeszedł księżyc.\nMijała minuta za minutą. Dokoła zapadł już mrok. Księżyc majestatycznie rozpoczął swą wędrówkę po niebie. W oddalonej części miasteczka powoli gasły światła. Noc obejmowała władzę nad światem.\nNaruto stał nieruchomo, czekając.\nNagle usłyszał za sobą upiorny oddech, przywodzący na myśl syk jadowitego węża. Odwrócił się gwałtownie, sięgając po pistolet. Nie wyjął go jednak. Oddech ucichł tak, jak się pojawił.\nUspokoił się siłą woli. Wampir nie zaatakuje go od razu. Będzie ciekawy. Czekał aż się odezwie. Nie trwało to długo.\n- Witaj, mój książę.\nNaruto powoli skierował wzrok na schody prowadzące do kościoła. Stał tam.\nUbrany w nowoczesny płaszcz i czarny, francuski beret, wyglądał, jakby dopiero co wyszedł z kościoła po skończonej mszy. Nic się nie zmienił – te same czarne włosy opadały kosmykami na bladą twarz.\n- Sasuke Uchiha – powiedział blondyn.\n- Tak – szepnęło stworzenie wpatrując się w niego smolistymi oczami – Sporo o mnie wiesz, śmiertelniku.\n- A czy ty mnie pamiętasz?\n- Owszem, książę. Nie stałeś się moim kochankiem. Ale to można jeszcze zmienić.\nNaruto z uwagą obserwował, jak wampir schodzi po stopniach, jak zbliża się do bramy, jak uśmiecha się widząc napięcie na jego twarzy.\n- Bez obaw. Nie zaatakuję cię. Przynajmniej nie teraz – rzekł – Choć muszę przyznać, ze zapach krwi, który pozostawiłeś w rezydencji był nadzwyczaj... kuszący.\n- Dlaczego istnieją tacy jak ty? Ilu was jest? – warknął Naruto\n- Dlaczego miałbym odpowiadać na którekolwiek z tych pytań? Czy ty nie jesteś aby zbyt zadufany w sobie? Chodzę po tej ziemi dwieście lat, wierz mi, nie jesteś pierwszym, który chciał mnie unicestwić.\n- Mogę być jednak pierwszym, który naprawdę to zrobi. – wycedził blondyn.\nWampir roześmiał się.\n- Szczerze wątpię. Jeśli to cię jednak uspokoi, powiem, że jest nas niewielu. Nasz ojciec, pierwszy człowiek, który na łożu śmierci pił ludzką krew przeklinając Boga za swoją śmierć i wzywając mocy szatańskiej nie mógł wiedzieć, że przemiana w wampira nie w każdym przypadku będzie możliwa. Do tego trzeba mieć predyspozycje.\nWzrok wampira zatrzymał się w miejscu, w którym blondyn miał ukryty pistolet. Uśmiechnął się.\nNaruto obserwował go w skupieniu.\n- A ty je miałeś.\n- Oczywiście. Czyż nie stoję tu teraz przed tobą? Muszę ci jednak wyznać, że wcale tego nie chciałem. Cóż za ironia losu, prawda? Przeznaczenie często kpi sobie z ludzi... – spojrzał na blondyna drapieżnie -... i z wampirów.\nW mgnieniu oka znalazł się tuż przy jasnowłosym, jednym szybkim ruchem wyciągając mu zza poły pistolet i odrzucając go daleko, za mur. Żeby nie sparzyć się srebrem, chwycił go przez beret. Naruto nie zdołał nawet zakląć, gdyż wampir złożył mu na ustach gwałtowny, niecierpliwy pocałunek kochanka, który czekał zbyt długo na przyjście swego ukochanego.\n- Nie broń się przed tym – wyszeptał, gdy blondyn, zwalczając zalewającą go falę nagłego podniecenia, sięgnął za pazuchę wydobywając łańcuszek z krzyżem. Sasuke odskoczył z głośnym chichotem. Jego płaszcz rozpiął się i rozwiał na wietrze, przywodząc na myśl skrzydła nietoperza.\nNaruto rzucił się w kierunku bramy z zamiarem odnalezienia pistoletu. Sasuke zagrodził mu drogę, unieruchamiając jednocześnie w żelaznym uścisku rękę trzymającą krzyż.\n- Dlaczego się bronisz przed tym, co nieuniknione? – szepnął – Mówiłem ci już... jestem twoim przeznaczeniem.\n- Nie... – warknął Naruto próbując się wyrwać. Ponad ramieniem wampira dostrzegł srebrny błysk- To ja... jestem... twoim!! – wykrzyknął i odepchnął go z całej siły na bok.\nWampir syknął, gdy poczuł dotknięcie przypadkowo rzuconego w jego kierunku krzyża, Naruto natomiast dopadł leżącego w trawie pistoletu, błyskawicznie go odbezpieczając i odwracając w miejscu, poszukując wzrokiem wampira. Ten zaś pojawił się tuż przy nim, a lufa pistoletu zawadziła gwałtownie o jego pierś. Na jego twarzy nagle pojawił się nieopisany smutek.\n- Naruto... – szepnął podnosząc dłonie do ramion blondyna.\nJasnowłosy patrzył prosto w jego oczy, przeciągając chwilę. Wyraz twarzy wampira paraliżował go, nie pozwalając pociągnąć za spust. Nie rozumiał tego. Skąd ta nagła boleść?\nDłonie Sasuke pogładziły jego pierś, dotknęły twarzy i ust. Nagle naparł na pistolet, przybliżając się do niego. Naruto nie wiedział, co się z nim dzieje. Dlaczego nie wystrzelił?\n- Może dlatego, że tak naprawdę też mnie kochasz, książę – szepnął wampir, patrząc z bliska w jego oczy – A chciałeś mnie spotkać nie po to, aby mnie zabić, ale po to, by ze mną być.\nNaruto jęknął słysząc te słowa, a pistolet wypadł mu z dłoni. Zrozumiał, że czarnowłosy miał rację. Całe siedem lat od momentu pierwszego ich spotkania utraciło nagle znaczenie. Serce blondyna wypełniła bolesna pustka.\nSasuke objął go mocno, przyciągając jego twarz do swojej i całując jego skronie i powieki. Ten gest wyzwolił w odrętwiałym Naruto falę dzikiego pożądania. Przeszłość i przyszłość przestały się liczyć. Odnalazł wargami jego usta i wpił się w nie chciwie. Wampir nie pozostawał mu dłużny. Jego dłonie błądziły po ciele kochanka, wsuwając się pod ubranie i pieszcząc nagą skórę.\n- Tak... – szeptał w przerwach między pocałunkami – Jestem twoim przeznaczeniem... a ty jesteś moim.\nUłożył mężczyznę na ziemi, pochylając się nad nim i wpatrując się w jego oczy, które o tej porze przybierały barwę granatu. Wsłuchiwał się w bicie jego serca, celebrując ostatnią chwilę człowieczeństwa swego wybranka. Naruto nie poruszał się. Wpatrywał się jedynie w Sasuke w niemej zgodzie na to, co za chwilę miało nastąpić. Był zupełnie bezbronny, pozbawiony celu w życiu oraz tego wszystkiego, co czyniło go niegdyś człowiekiem. Ale nie dbał o to. To wszystko nie miało teraz znaczenia. Powoli zamknął oczy.\nW następnej chwili poczuł na swej szyi ugryzienie. Wraz z nim przyszła znana mu ekstaza oraz szereg wizji przedstawiających młodego Sasuke.\nZ dachu kościoła zerwało się stado wron, odlatując w kierunku zalanego światłem księżyca cmentarza.\n- Teraz ty – szepnął Sasuke, obnażając swoją szyję – Pij.\nNaruto instynktownie wgryzł się w skórę kochanka, docierając do źródła krwi i sącząc ją łapczywie. Z każdym łykiem do jego ciała wkradało się nowe życie. Krew wampira wypełniała go żywym ogniem, powodując niemożliwy do zniesienia ból. Jęknął w agonii.\n- Wystarczy, mój kochany – Sasuke odsunął go od siebie delikatnie, a następnie ponownie wpił się w jego szyję.\nNaruto poczuł bliskość śmierci. Obecność wampirzej krwi napełniała jego ciało niemożliwym do wytrzymania bólem, od którego tracił zmysły i który sam wystarczał do zakończenia istnienia. Paradoksalnie to, co mogło go w każdej chwili zabić jednocześnie podtrzymywało go przy życiu. A teraz odpływało z niego wraz z haustami czerwonej posoki. Oczy blondyna zaszły mgłą. Powoli tracił rozeznanie w rzeczywistości.\n- Pij jeszcze raz – zacharczał Sasuke przybliżając do jego ust swą szyję – I żyj razem ze mną.\nBlondyn, wstrząsany agonią, nie zdołał jednak wykonać tego polecenia.\nSasuke szybko rozszarpał zębami swój nadgarstek i przybliżył go do ust umierającego kochanka.\nCzy było już za późno...?\nMiesiąc później dawny nauczyciel Naruto otrzymał kartkę pocztową z przepięknym widokiem rosyjskiego Uralu. Kartka nie miała nadawcy ani adresu zwrotnego. Zawierała jedynie kilka słów.\nStarzec usiadł na schodach przed domem i przeczytał je z zaciekawieniem. W następnej chwili kartka wypadła mu z rąk, a mężczyzna rozpłakał się jak dziecko.\n„Odnalazłem go. Odchodzę. Nie szukaj mnie.”\nWiedział, co to oznaczało. Jego uczeń nie żył. Dojrzały ponad wiek, skrupulatny a jednocześnie wesoły i ujmujący Naruto zakończył życie.\nRozpoczął je za to nowy syn ciemności.\nKpina przeznaczenia. Tylko tak można to było określić.\nAutor: meme o 17:10\nFaktycznie, to było cudowne. Było kilka błędów, niestety teraz Ci ich nie przetoczę. Powiem tylko tyle, że nie przeszkadzały one w czytaniu, bo fabuła była cacy. Mam nadzieję, że napiszesz jeszcze kiedyś takiego one-shota, w tym klimacie :).\npozdrawiam. Wierna Czytelniczka :D.\n22 lipca 2010 18:43\nA buuu widzę, że nie udało mi się być pierwszą komentującą ; ( Ktoś mnie uprzedził paskudnie! >.<\nUwielbiam opowiadania o wampirach (swoją drogą Anne Rice w swoich Kronikach Wampirów rządzi). Kolejny ze świetnych pomysłów. Mam nadzieję, że pojawi się ich o wiele więcej i uraczysz nas nimi na blogu. Baardzo podobają mi się opisy miejsc. Scena na cmentarzu, opis dworu Uchihy - po prostu bomba! Genialne pierwsze spotkanie Naruto z Sasuke. Czytałam jego opis już kilka razy i z pewnością jeszcze do niego wrócę. Podczas czytania aż dreszcz przechodzi po plecach. Będę sobie go serwować podczas deszczowych nocy : D Sasek jako wampir *wyje do księżyca* Wrauuu *_______*\nMoment "śmierci" Naruto również świetnie przedstawiony, człowiek nie ma pewności czy zamiana dokona się pomyślnie.\nPo przeczytaniu tego one-shota aż miałam ochotę odsłonić własną szyję z okrzykiem "Pij Sasuke pij!" XD *przeszedl ja dreszcz nieopisanego wręcz podniecenia* Mrrrrrr <3\n22 lipca 2010 21:08\nNa wstępie muszę przyznać, że uwielbiam opowiadania o wampirach lub podobnych stworach (patrz. wilkołaki). Co więcej uwielbiam twórczość Anne Rice!\nPomysł na one-shone jest świetny! Bardzo dobre opisy miejsc i zdarzeń! Sasuke zawsze będzie bardziej pasował na wampirka @_______@ Chciałabym czytać więcej takich one-shotów :)\nWidzę, że przede mną jeszcze opowiadanie rozdziałowe XD Jutro rano na pewno zacznę czytać :D\nChciałabym także zaprosić do siebie. Nie mogę się zdecydować który wątek wybrać na moje pierwsze opowiadanie i byłabym wdzięczna jakbyś pomogła mi w wyborze :)\n22 lipca 2010 22:50\nDodałam jeszcze jedną propozycje. Co o niej sądzisz?\n23 lipca 2010 00:51\nAchhhhh, to było cudowne. Naprawdę! Dawno nie czytałam już tak pięknego opowiadania. Coś niesamowitego. Jego te wszystkie opisy i normalnie... doskonale, doskonale. I wszystko potrafiłam sobie wyobrazić, tak doskonale wczułam się w ten klimat, że aż sama nie mogłam uwierzyć. A najbardziej zadziwiające jest to, że ja nigdy nie miałam z wampirami nic wspólnego. Raz zostałam tylko -niemal siłą- wyciągnięta na Zmierzch. A kiedy go zobaczyłam, żyłam w przeświadczeniu, że wampiry to tylko kasowy hit i nic więcej. Ale to co wyczyniasz tutaj z owymi wampirami, a raczej wampirem, przekracza moje najśmielsze wyobrażenia. I pozwolisz, że skopiuję sobie tego one-shota do własnej kolekcji, prawda? Oczywiście nie wykorzystam go w jakichś niecnych celach ;) Będzie tak, jak zawsze piszesz na końcu BC, pod tytułami piosenek ;D\nAchhh, a jeśli już o one-shocie mowa. Boże, byłoby cudownie, gdybyś zrobiła z tego dłuższe opowiadanie. Byłabym chyba najszczęśliwszą osobą na świecie. Przecież tak wspaniałego pomysłu nie można umieścić jedynie w jednym króciutkim opowiadaniu. To zbrodnia przeciwko ludzkości! No. Mam nadzieję, że chociaż weźmiesz pod uwagę mój pomysł ^-^\nAch, i jeszcze kilka rzeczy muszę wtrącić, dotyczących one-shota:\n1. >W walizce nosił autentyczny zestaw do polowania na wampiry, (...) Biblia, krzyże, woda święcona, młotek oraz ogromny srebrny kołek do przebicia serca krwiopijcy<\nhaha, wydaje mi się, że sam młotek jest bronią tak śmiercionośną, że byłby w stanie wytępić wszystkie wampiry ;D\n2. 'Dzień dobry' nie jest słowem uniwersalnym ;D Bo Izraelczyk wołający 'dzien dobry' do Chińczyka, raczej nie zostanie zrozumiany ;)\nNo ale w ramach usprawiedliwienia, nie wiemy przecież skąd Naruto pochodzi, więc jego 'dzień dobry', rzeczywiście mogło zostać zrozumiane.\n3. Zirytował mnie opis historii barona, Sasuke, jego matki. Strasznie dużo powtórzeń i nieczytelny przekaz, przez co, szczerze powiedziawszy mało z niego zrozumiałam. Ten fragment był chyba najsłabszy w opowiadaniu.\n4. Sasuke i beter?! O bogowie ;D\nNo to chyba na tyle. Jeszcze raz powiem ci, że dawno tak ładnego one-shota nie czytałam. I muszę jeszcze dodać, że twoje one-shoty są czymś zupełnie innym, niż większości blogerów w sieci. Twoje pomysły mają jakąś głębszą koncepcję, naprawdę ciekawy pomysł dotyczący fabuły i treści, nie oscylujący wokół skrzywdzonego Naruto, złego Sasuke i zakończenia opierające się na śmierci. A tylko jedna osoba pisała, według mnie one-shoty godne uwagi. Nie sądziłam, że kogoś jednopartówki, zachwycą mnie w równym stopniu.\nZ niecierpliwością czekam na hmm... mam nadzieję, że na to, co uczyni mnie najszczęśliwszą na świecie ;)\nO dziwo zalogowana, Koko\n23 lipca 2010 10:14\nJest jedna rzecz która nie daje mi spokoju, więc muszę się zapytać. To ty rysowałaś ten obrazek który masz w nagłówku? :)\n23 lipca 2010 23:13\nJeszcze nie miałam przyjemności czytania twoich one shotów, ale chciałabym wypowiedzieć się na temat fika, które piszesz, BC Groan.\nZacznę od sprawy, która strasznie rzuciła mi się w oczy i nadal o niej pamiętam, a to już coś, bo jestem z natury sklerotyczką- tak, więc chodzi o słowo "sorasy" moja szczęka uderzyła w biurko kiedy przeczytałam to. Sorki, ale nie mam do czego się przyczepić, bo jak na razie piszesz tylko na plus, więc musiałam po marudzić ^^\nPierwsze wrażenie jakie odniosłam- jestem szczera i za to proszę o wybaczenie- była okropna niechęć. Gdyby nie fakt, że poleciła mi twojego bloga Koko, której ufam, to bym nie poznała wciągającego fika i z niecierpliwością nie czekała na następną notkę ^^\nStrasznie nie lubię Sakury i Hinaty przez to, kiedy zobaczyłam twój baner pomyślałam sobie... Że to zapewne jakieś opowiadanie o SasuHina i NaruSasku itp. I skoro nie lubię tych pań, to jest nie dla mnie.\nPodobają mi się dialogi i opisy są ciekawe. Z łatwością wyobrażam sobie otoczenie i ich odczucia.\nCo do postaci muszę przyznać, że sakura ( tak znów ona) nie denerwuje mnie. Podoba mi się relacja jej z Sasuke, on ją ma w czterech literach, a ona.. a ona jest głupiutką dziewczynką ^^\nJestem pod wrażeniem stworzonego Sasuke. Na prawdę rzadko kiedy udaje się komuś oddać jego uczucia i sposób bycia. U ciebie on nie jest maszyną do zabijania, ani nie jest ciągle cool ( ee jest cool! co ja piszę!? Jak Sasuke może być nie cool?!) pokazujesz, że ma uczucia, ale w takiej dawce, przez to jest bardziej ludzki. Nie jest jakiś płaczącą ciotą ani nic z tych rzeczy jest UCHIHĄ SASUKE, którego kochamy (yaoistki i reszta świata) xP\nNaruto jest ciekawym obiektem sporów Saia i Sasuke, będzie się dziać, kiedy czarnowłosy dowie się o zakładzie.\nJuż nie przynudzam. Mam pytanko, czy jest możliwość powiadamiania? Jeżeli tak, czy mogłabym być na gg? Jeżeli tak to mój numer 11216207.\nPozdrawiam i życzę weny ;3 Ah, jeszcze czekają mnie dwa one shoty ^^\nAaa! Póki pamiętam da się powiększyć literki? Bo mi strasznie rozmazują się po dłuższym czytaniu. I podobają mi się dłuższe notki ^^ Oczywiście jeżeli nie są pisane na siłę.\nPS: Czy na prawdę nie będziesz przesadzać z yaoi? I czy mam się bać tego shoumen ai, bo wiesz ja to 100% yaoistka^^\n24 lipca 2010 18:10\nJestem chora, więc musiałam przeczytać tego one shota- został mi jeszcze jeden ^^.\nPrzepraszam, że piszę komentarz pod komentarzem, ale muszę pisać od razu po przeczytaniu bo wszystko mi ucieka z głowy.\nCzytałam z narastającym napięciem. A wątek zwiedzania domu i motyw z różą- było przepiękne *pokłony*. Opisy REWELACYJNE! Wszystko wyobrażałam sobie bez problemu.\nAż smutno zrobiło mi się, kiedy okazało się, że już kończy się strona * wyje w desperacji*.\nTak jak Koko uważam, że fik zasługuje na "rozwiniecie". Chociaż to nie moja sprawa. Czasami krótkie one shoty są lepsze niż rozdziałowe fiki.\nPS: Smutna mina Sasuke spowodowała u mnie fale współczucia. Uchiha tak długo czekał na swego kochanka... ;___;\n25 lipca 2010 18:30\nWitam, przeczytałam i powiem ze szczerą satysfakcją, że opowiadanie bardzo mi się podobało. Czytając, nie mogłam uciec od takich uczuć jak napięcie, wyczekiwanie, bicie serca aż w końcu spełnienie :>\nAle mam pytanie, co do jednej części zdania na początku:\n"Słabe światło migało w jedynym w miasteczku barze"\nTo tak miało być, czy jest tu pomyłka, bo szczerze mówiąc, nie zrozumiałam tego kawałka XD\nW każdym razie, myślę że z chęcią zabiorę się za twoje BC Goran. Zachęciłaś mnie tą pojedynczą, aczkolwiek wyjątkową lekturą, dlatego jestem ciekawa historii twojego opowiadania :)\n27 lipca 2010 23:11\nŁAŁ :D Aż żałuję, że nie przeczytałam tego w deszczowy, burzowy wieczór. Ale na pewno do tego wrócę i będę wracać, bo opowiadanie jest po prostu magiczne. Widać Twoją inspirację Anne Rice. Ten mroczny i powolny styl. Taki jak życie wampirów, one nie muszą się spieszyć, mają na wszystko całą wieczność. Chyba, że chodzi o złapanie ludzkiego istnienia, tego jedynego a jak krótkotrwałego w porównaniu z ich długim „życiem”. Jestem po prostu zauroczona. I tu mnie masz.\nZanim przejdę do komentowania tekstu, muszę zacytować piosenkę, która mi tu pasuje „Chciałbym umrzeć z miłości” - Myslovitz\nitd. do końca piosenki http://www.youtube.com/watch?v=soXFm1WL5Sg&NR=1\nŚwietnie połączyłaś teraźniejszy świat z dawnym. Widać kontrast. Naruto wyrwał się z cywilizacji i jadąc w „rodzinne” strony Sasuke, jakby przeniósł się w czasie. Stara walizka, wyświechtany płaszcz, tworzy wizję podróżnika sprzed wieku. I wieczne pióro, nie długopis, ołówek, czy inne pisadło. Użycie przywitania w języku rosyjskim dopełnia wizji. Gdybyś napisała, że Irina przywitała się w swoim języku, to nie byłoby tego efektu. Lubię takie szczegóły. Nadają tekstowi klimatu, tego czegoś co nie pozwala oderwać oczu. Twoje opisy pałacu i okolic, w ogóle opisy wszystkiego, natury martwej, żywej, uczuć są niesamowite. Tak samo przejście Naruto na ciemną stronę mocy ;)\nCiekawa jestem, czy jakby Naruto nie wyruszył na poszukiwania swojego księcia ciemności, czy ów książę przybyłby do niego po raz drugi. A może wiedział, że ten kęs i wizja wystarczą aby zmienić nastolatka w poszukiwacza i tylko czekał aż ten go znajdzie?\nZ jednej strony aż szkoda, że jest to one-shot, bo mogłabym czytać taką historię w nieskończoność ale z drugiej strony kończy się, dobrze (? – kwestia sporna dla ludzkiego gatunku ;) ) i jest kompletna. Ech, takie rozdwojenie jaźni jak u moich przedpiszczyń.\nKoko, co do:\n„Dzień dobry – odpowiedział jej blondyn we własnym języku. Niektóre słowa nie potrzebują tłumaczenia.”\nMyślę, że chodziło o to, że przywitanie samo w sobie nie potrzebuje tłumaczenia, to jest pozdrowienie. Wiadomo, że jak człowiek spotyka rano drugą osobę, to pierwszym słowem jest dzień dobry, a nie np. spadaj. No może w niektórych przypadkach tak jest ;) Ale wierzmy, że Naruto to wychowane stworzenie i wita się kulturalnie z napotkanymi ludźmi. W jakim języku by nie było, razem ze szczerym uśmiechem zawsze pozostaje powitaniem.\nTo tyle w temacie Twojego opowiadania. Mam nadzieję, że masz w głowie jeszcze parę takich perełek. Czekam i nigdzie się nie wybieram :D\n28 lipca 2010 15:35\nW kwestii muzycznej, jak pytałaś, po zacytowanej piosence można się domyślić, że kocham Myslovitz. Uwielbiam ich gitary, szczególnie na koncertach. http://www.youtube.com/watch?v=EyScgKOkteY&feature=related to fragment utworu granego tylko na koncertach, trwający około 20 minut, ech, bez komentarza.\nPoza tym moją świadomość ukształtowała muzyka rockowa. M.in. The Doors, The Cure (taaak byłam na koncercie w Warszawie, było cudnie :D ), Metallica, Deep Purple, Black Sabbath, Kult, Róże Europy, Sztywny Pal Azji, T.Love, Brygada Kryzys, Republika, Dżem och można by wymieniać, dużo tego było. Lata 80 rządzą ;D To była podstawówka laaata temu ;) Potem Nirvana, Pearl Jam, U2, Radiohead, Placebo, White Stripes, Perfect Circle, Rammstein, Green Day (zdrowy, rockowy kop ;) ), System of a down, a teraz sam Serj Tankian, Manu Chao, Nine Inch Nails, Lao Che i moje kochane Tea Party, które to poznałam parę lat temu przez opowiadanie tłumaczone przez moją przyjaciółkę. Bohater słuchał i chciałam zobaczyć cóż to i wpadłam po uszy. http://www.youtube.com/watch?v=LMZoiatUQJE&feature=related no jak tu nie wpaść ;D Zespół już niestety nie istnieje :( Chociaż wokalista sam jeszcze się udziela. Czego efektem są TAKIE rzeczy http://www.youtube.com/watch?v=cdrOwxhArv8\nNo i parę wynalazków z ostatniego czasu, których to dostarcza mi jedna z dwóch ulubionych stacji ESKAROCK (druga to trójka, na której liście przebojów Niedźwieckiego i innych programach muzycznych też się wychowałam. Trójka była światłem w tunelu w latach 80-tych)\nTrudno mi wymienić w tej chwili wszystko co mi chodzi po głowie. Ale zarys jest ;)\nPoza tym przy okazji oglądania mojego kochanego serialu „Supernatural” poznałam wiele nowych-starych kapel i przypomniałam sobie o tych zapomnianych. No i właśnie dochodzimy do muzyki filmowej. KOCHAM całym sercem. A co za tym idzie lubię też muzykę klasyczną. Muszę oczywiście wspomnieć o muzyce z „Naruto”, którą uwielbiam. Jeszcze na koniec krótka historia a propos muzyki z „Naruto” właśnie. W sobotę byłam w Malborku. Oblężenie, pokazy walk rycerzy, jazdy konnej i takie tam. Oglądam zatem jak piorą się rycerze, a w tle leci muza, różna. I nagle słucham i nie wierzę. Poleciał kawałek „Hidan” z Shippuudena. Oczy mi wyszły. Potem jeszcze jeden ale nie jestem pewna już co to było (Kokuten, Himoji lub Narukami). Ale pasowało do zamku i tych walczących rycerzy. Pięknie było.\nNo dobra to chyba tyle ;)\nŚciskam, pozdrawiam, pozostawiam z wenem :*\n28 lipca 2010 15:39\nwow ;o to bylo przepiekne;d naprawde masz talent do pisania, po prostu odplynelam;p najbardziej podobala mi sie scena odwiedzin palacu przez Naruto, momenty z tą różą.. slicznie:D\n4 grudnia 2010 17:52\nHmmm...Już po przeczytaniu tytułu coś mi nie grało. Przecież...JA ZNAM TEN TYTUŁ! Czytam dalej i już wiem, że ZNAM ten tekst. I to nie z tego bloga! Działasz na fanfiction.net pod pseudonimem 'Fin0111'?\nNo więc tak: Ten oneshot z pełnością spełnia warunki dobrego horroru, czy też jego klimatu. Nie czytałam TERAZ, przyznaję się, ale ponieważ na ffictionie, to mój ulubiony,zaraz po 'Chwili bez cienia'...\nPo drugie, co BARDZO cenię w fficach - stopniowe dążenie do, absolutnie nieprzewidywalnego, zakończenia.\n28 grudnia 2010 18:40\nUjęło mnie za serce.. takie mrocze a jednocześnie pełne pasji i uczuć! Sugoi ! Cudowne... ale czemu tylko oneshot ?.. :(\n18 marca 2011 09:38\nNa sam koniec się poryczałam ;_; to takie słodkie: Naru chciał go zabić i nie zorientował się że to miłość ; _ ; dziewczyno, to jest, było, i będzie lepsze od zmierzchu!! //Nagato Uchimaki\n27 października 2012 09:36\nDrewniana trumna rozkłada się po niecałych 10 latach :I


Projekcja okularowa - problemy\n08.12.06, 18:42 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08.12.06, 18:44 przez McArti.)\nzdecydowanie tak! projekcja okularowa to projektowanie skomplikowanego wieloelementowego obiektywu i wojna z winietowaniem, korekcją, dystorsją i aberracjami. W praktyce dobre rezeultaty mozna osiągnąć tylko przez experyment, ale podejmując się tego dobrze jest również wiedzieć jak to wszystko działa, bo w przeciwnym razie mozna sie poddac mimo, że jest mozliwość skutecznego rozwiązania.\nPozatym wiedza powoduje, że sie odrzuca dużo kombinacji z góry skazanych na niepowodzenie.\nNp. dłuuugi okular z jasnym newtonem w projekcji spowoduje winietowanie centralne.\ntak więc mozna przypasować na sucho w sklepie sam okular i mocno sie zdziwić w domu wkładając go do newtona.\nJa myślę, że nie ma powodu żeby się poddawać, nawet jeśli nie dobierze się okularu bez winietowania. W końcu jak robimy filmik Saturna to przecież nie potrzeba nam w rogu dobrego obrazu. Ważne żeby w środku był dobry. Z tego aparatu można mieć dużo pociechy w astrofotografii, nawet więcej niż z mojego bo Saturn, Jowisz czy fragmenty Księżyca mogą wyjść dużo lepiej bo aparat jest dużo lepszy.\nNie ma się co łamać i bawić się tym co jest !\nmi sie w jednym zestawie udało bardzo dobrze\nbrak dystorsji i komy aż pod sam brzeg.\n08.12.06, 23:52 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08.12.06, 23:55 przez Dziadek.)\nArti dobrze pisze i rada jest słuszna.\nDobraby była wizyta u tokarza, zdiąć w domku obiektyw i niech tokarz zmierzy gwinty plus średnica wew. wyciągu okularowego, powstanie złączka-redukcja dłuższa ok. 40 mm , da się włożyć do wyciągu, jest sensowna decyzja.\nPS. bywają inne połączenia z obiektywem, zerkaj na ATM astrosprzęt jako przykłady bywają.\nBardzo fajne te Plejadki ;D. Jak na kompakt to nieźle. Jak się wykadruje i obrobi to fajna fotka z tego będzie. Moim nie da się chyba tak zrobić bo najdłuższy czas to 2s. Dlatego nie ma się aż tak co zamartwiać winietą tylko dobrać jak najlepszy okular żeby dawał dobrą ostrość w środku i kręcić planetki w rozdzielczości 640/480. Może wyjść nawet lepiej jak z webkamerki Philipsa bo moim zdaniem to jej jakość w rozdzielczości 640/480 nie jest powalająca a jednak widać nieźle zrobione tymi kamerkami planetki i księżyc. Są to niewątpliwie najlepsze kamerki do celów astro ale mają jednak CCD tylko 1/4". W końcu to jest tylko zabawa. Warto sprawdzić czy można kompaktem nagrywać w trybie webkamery na dysk komputera. Moim można.\nHej dziadku ! Ciekawa ta Vista ! Nigdy nie słyszałem o takiej. Napisz coś więcej o przetworniku, jego czułości i czy jest na USB. Nadaje się do guidowania za słabymi gwiazdami w MTO ? Może się gdzieś dorwie tanio taką ?\nSpecjalnie czekałem na Księżyc - niestety balkon mam na zachodzie - żeby się przekonać jaki wielki wychodzi tym Rubinarem. Rubinar oparty o balustradę balkonu ponieważ cały sprzęt mam w górkach, tak, że o ostrości nie można mówić. Wszystkie klatki są w galerii - Księżyc 1, Księżyc 2, Księżyc 3. To są pełne kadry zrobione w rozdzielczości 2 Mpix i zmniejszone do 50%, a ostatnia do 25% ze względu na ostrość. Pierwsza jest bez zooma, druga z 3,2x zoomem optycznem (maksymalnym), trzecia jeszcze dodatkowo z maksymalnym zoomem cyfrowym 3,6x.\nPowinien być z tego zestawu pożytek z moim teleskpem ;D\nDziękuję wszystkim bardzo za odpowiedzi. Mój problem leży wyłącznie w doborze odpowiedniego okularu. McArti proponował RKE, ale obawiam się, że DO nie ma RKE w ofercie(czy one mają jakąś inną nazwę?). Poza tym wszystko co potrzeba prawie mam: złączka okularowa m42/1,25"/m42, mieszek makro, okular 25mm (który jest dołączony do zestawu Meade i nie mam o nim żadnych więcej informacji), odwrotne mocowanie obiektywu m42/52mm. Brakuje mi tylko przejściówki do mieszka (jak pomierzę, to zamówię dorobienie) i wszystko razem świetnie chodzi. Na razie mogę robić projekcję okularową bez obiektywu z Practicą. Niestety zniechęca mnie czas od wykonania zdjęcia do otrzymania wątpliwej jakości odbitki (od pół roku mam 3 filmy do wywołania - 3 czeka jeszcze w puszce na dokończenie).\nOkular, który mam, czasami dawał mi w miarę ostry obraz, ale to było przy przystawianiu z ręki, więc jest to do weryfikacji. Niestety winietował.\nNa razie jednak czekam na trochę wolnego czasu i czyste niebo.\nLunetkę biegunową już mam !\n13.12.06, 21:12 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.12.06, 12:07 przez Dziadek.)\ndołączam kilka przykładowych zdięć wykonanych amatorsko z kamerek typu Vista i Vesta 646vc.\nWiele m-cy straciłem na rozwijanie astronomi amatorskiej, staram się\nRównież należy stosować motofokus i także prowadzenie chociaż w osi godzinowej .\nPoprawi się konfort i jakość wykonania zdięć.\nOkulary RKE w DO to Celestron E-LUX\nAktualny czas: 30.03.20, 22:53 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Kredens Irma IM-5 dąb/biały - Las Mebli\nkredens Irma IM-5 dąb/biały\nnowoczesny i stylowy kredens z oświetleniem LED\ncała kolekcja BOGFRAN Irma dąb >>\nKolekcja Irma to nowoczesne i stylowe meble które pięknie wpasują się do twojego wnętrza. Irma to idealne rozwiązanie do pokoju dziennego, salonu oraz jadalni.\nKredens wykonana jest z trwałej odpornej na zarysowania,wilgoć i wysoką temperaturę płyty MDF oraz wysokiej jakości płyty laminowanej. System bezuchwytowego otwierania w Irmie sprawia że meble z tej serii wyglądają bardzo atrakcyjnie a to powoduje że jest to jedna najbardziej popularnych kolekcji w naszym sklepie. Podświetlenie LED zewnętrzne i wewnętrzne w standardzie.


Dzień 4: Karpacz – Szarocin – Niezwykłe Miejsca w Polsce\nSzlak za Karpaczem\nRuiny Opactwa - Bukowiec\nPawilon Herbaciarni - Bukowiec\nStaw w Bukowcu\nNiemieckie oznakowania szlaków\nPora rozbić obóz\nKarpacz - Szarocin\nBudzi nas wdzięczny dźwięk maszyn budowlanych, zaangażowanych w remont budynku obok naszego pola namiotowego w Karpaczu. Ale jesteśmy trochę sami sobie winni gdyż jest już po 8:00. Trochę późna godzina jak na zaplanowaną na dzisiaj trasę. Zatem prysznic, śniadanie i zwijamy namiot i w drogę! Dzień już tradycyjnie rozpoczynamy podejściem pod Strzelczyk (745 m) i granią do Grabowca (784 m) gdzie podziwiamy ciekawe formacje skalne m.in. Ostrą Skałę oraz Patelnię. Przy zejściu do Głębocka mijamy ruiny prewentorium czyli dawnego zakładu leczniczego dla dzieci. Szlak do Mysłakowic prowadzi nas malowniczą doliną rzeki Łomnicy przy której założona stawy hodowlane.\nW Mysłakowicach szlak prowadzi niedaleko pałacu cesarskiego, w którym znajduje się szkoła podstawowa, oraz dworzec kolejowy. Niestety stacja jest obecnie zdewastowana i widać, że już dawno nie odjechał z niej żadnego pociąg. Trochę szkoda bo budynek wydaje się ładny. Ponoć warto tu również rzucić okiem na zabytkowe domy tyrolskie jednak my przekraczamy już rzekę Jedlicę i wkraczamy w kolejne pasmo górskie na naszej trasie – Rudawy Janowickie. Przechodzimy przez Mrowiec (507 m) by zejść do Bukowca. Niegdyś znajdowała się tutaj siedziba bogatego przemysłowca von Redena. Pałac otacza przepiękny ogród ze stawami, a na wzgórzu wzniesiono sztuczne ruiny opactwa dla podkreślenia bajkowości całego zespołu parkowego. W Bukowcu odwiedzamy mały wiejski sklepik, gdzie uzupełniamy zapasy i kierujemy się na południowy-wschód, przed nami szczyt z Korony Gór Polski!\nPo drodze widać, że nie zapomnieli tutaj o wędrowcach GSS ponieważ mijamy 2 lokale zapraszające nas na nocleg. Dzień jest jedna jeszcze młody więc cały czas zdobywamy wysokość. Gasimy pragnienie przy Źródle Jola za którym zaczynają towarzyszyć nam dawne niemieckie znaki turystyczne wykuta na kamieniach w postaci nazw wzgórz i dróg. Przy Ostrej Małej (935 m) robimy przerwę ponieważ znajduje się tutaj punkt widokowy na całą Kotlinę Jeleniogórską oraz nieodległe Karkonosze. Po mały posiłku odbijamy kawałek od szlaku żeby zdobyć najwyższy szczyt Rudaw Janowickich – Skalnik (944 m). Po krótkich poszukiwaniach odnajdujemy pieczątkę i już mamy pamiątek z odwiedzin tego miejsca.\nSchodzimy teraz dość szybko w dół by minąć Czarnów. Z ciekawszych tematów można tutaj odwiedzić Świątynię Nowe Śantipur należącą do wyznawców Hare Kryszna. Główny Szlak niestety przechodzi tuż obok tej miejscowości przez Rozdroże pod Boborzakiem praktycznie omijając to miejsce. Przed Szarocinem pozostaje nam zdobycie Wilkowyji (775 m) i Liściastej (755 m). Przy schodzeniu z tej drugiej naszym oczom ukazuje się niecodzienne zjawisko. Cały las na długości kilkuset metrów usiany jest dużymi mrowiskami oddalonymi od siebie c kilkanaście metrów. Wyglądają jak prawdziwy mrówczy Manhattan. Jeżeli ktoś z Was jest w stanie wyjaśnić ten fenomen to chętnie zasięgniemy języka.\nW Szarocinie brakło nam 15 minut by zdążyć przed zamknięciem miejscowego sklepu. Od braku wody ratują nas miejscowi mieszkańcy, którzy napełniaj nasz puste butelki. Plan na dzisiaj był taki by dość do miejscowości Paprotki na Jeziorem Bukowskim jednak noc zmusza nas do rozbicia się na łące za wioską. Rozłożeniu namiotu i przygotowaniu kolacji udajemy się na zasłużony odpoczynek.\n#GłównySzlakSudecki #Karpacz #Prewentorium #Mysłakowice #RudawyJanowickie #Bukowiec #RunyOpactwa #Reden #Skalnik #Czarnów #Szarocin\nGSS Dzień 5: Szarocin - Schronisko PTTK Andrzejówka\n42 km Dystans na GSS:\n36 km Całkowity dystans GSS: 96 km\nPrzewyższenia w górę: 1013 m Przewyższenia w dół: 1087 m\nNocleg w namiocie na polance w Szarocinie.\nKarpacz – mysłakowice – Rudawy janowickie – bukowiec\nRuiny Prewentorium w Karpaczu\nBukowiec: ruiny opactwa, Pałac von Redenów, Pawilon Herbaciarni\nSkalnik 944 m n.p.m – najwyższy szczyt Rudaw Janowickich, należący do Korony Gór Polski


Wyjątkowy czarny parasol damski zdobiony motywem skóry węża – Pasotti\nParasole dla kobiet\nSKU: Pasotti-189 55651-93 A35\nPrestiżowe wzornictwo w połączeniu z najwyższą jakością surowców dają nam obraz włoskiej firmy Pasotti.\n„Marka powstała w 1956 roku” – wyjaśnia właścicielka, pani Eva Giacomini – „założyła ją jej mama Ernesta Pasotti, która zaczęła produkować jedyne w swoim rodzaju parasole, sprzedając je bezpośrednio, czasami jeżdżąc na rowerze. Następnie, wraz z ojcem obecnej właścicielki Vittorio, który zajmował się głównie sprzedażą, firma rozrosła się z małej manufaktury rzemieślniczej do dużej, zatrudniającej ponad stu pracowników. Dziś nie ma już miejsca na tak dużą przemysłową produkcję, więc marka zmniejszyła rozmiar i koncentruje się głównie na luksusowych parasolach z limitowanych edycji. Rocznie produkuje 40 tysięcy ręcznie robionych parasoli: są to produkty bardzo wysokiej jakości, które sprzedawane są w najbardziej prestiżowych butikach w 75 krajach. 93% naszych obrotów odbywa się za granicą, głównie w Europie, Ameryce Północnej, Rosji i Chinach. Poza kolekcją Pasotti firma jest dumna z szeregu współpracy marek własnych z najbardziej światowymi markami modowymi”.\nSKU Pasotti-189 55651-93 A35\nModel 189 55651-93 A35\nMateriał Ręczne otwieranie - 100% poliester - skórzany uchwyt\nWymiary Długość: 93cm - Średnica: 102cm


Nasze przedszkole | Bajkowa wyspa | Publiczne przedszkole w Palędziu\nNasze Przedszkole to miejsce, gdzie najważniejsze jest Dziecko. Działania naszego przedszkola BAJKOWA WYSPA w Palędziu skoncentrowane są na wszechstronnym rozwoju dziecka. Jesteśmy placówką otwartą na potrzeby i zainteresowania dziecka. Wspieramy jego aktywność, kreatywność oraz pomagamy w rozwoju jego talentów . Poznajemy je by móc w pełny i zindywidualizowany sposób stymulować rozwój oraz inspirować i wspierać wszystkie dzieci w wędrówce w świat wiedzy, wartości, twórczości, ekscytującej przygody jaką jest każdy kolejny dzień.\nNasza placówka jest przedszkolem publicznym . Dzieci mogą korzystać w nowoczesnym, jednokondygnacyjnym budynku z przestronnych w pełni wyposażonych sal do zajęć dydaktycznych, przy których znajdują się węzły sanitarne dostosowane do ich potrzeb . Teren wokół budynku jest ogrodzony i bezpieczny, dzieci korzystają z rozległego placu przedszkolnego, wyposażonego w różnorodny sprzęt ogrodowy do zabaw.\nW przedszkolu realizujemy podstawę programową w oparciu o program Jadwigi Pytlarczyk „W kręgu zabawy”. Prawidłowe funkcjonowanie placówki w olbrzymiej mierze zależy od wykwalifikowanej kadry, a w naszym przypadku to młode zaangażowane nauczycielki z pełnymi kwalifikacjami zawodowymi , które systematycznie uczestniczą w różnorodnych formach doskonalenia zawodowego, wzbogacając swój warsztat pracy. Gwarantujemy najlepsze warunki nie tylko do zabawy ale przede wszystkim do prawidłowego rozwoju dziecka. W naszej pracy stosujemy metodę wszechstronnego rozwoju dziecka organizując również zajęcia dodatkowe.\nGłównym celem zajęć rytmicznych jest rozwijanie słuchu oraz poczucia rytmu. Poprzez szereg ćwiczeń, ukazujących możliwości interpretowania ruchem utworów muzycznych, dzieci rozwijają swoją kreatywność oraz uwrażliwiają się na piękno otaczającego świata. Zajęcia dla wszystkich dzieci odbywają się 2 razy w tygodniu.\nNauka języka angielskiego odbywa się w każdej grupie , prowadzona jest przez nauczyciela posiadającego odpowiednie kwalifikacje. Dzieci uczą się angielskich słów i zwrotów, wykorzystują poznane słownictwo w różnych zabawach, recytują wierszyki i śpiewają piosenki. Zajęcia dla wszystkich dzieci odbywają się 2 razy w tygodniu.\nNa zajęciach gimnastyki korekcyjnej dla dzieci wspieramy i kierujemy aktywnością ruchową naszych przedszkolaków. Wszystko po to, żeby przeciwdziałać powstawaniu albo pogłębianiu się stwierdzonym przez specjalistów deformacjom w postawie ciała i wyrównywać odchylenia fizjologiczne. Zajęcia dla wszystkich dzieci odbywają się 2 razy w tygodniu.\nOkres przedszkolny to czas, kiedy terapia wad wymowy jest najbardziej efektywna. Logopeda w pracy z dziećmi w przedszkolu zajmuje się diagnozowaniem rozwoju mowy, profilaktyką oraz terapią zaburzeń mowy.


Spotkanie po latach - RadzyńINFORadzyńINFO\nHome » Z I LO » ABSOLWENCI I LO » Spotkanie po latach\nODSŁON STRONY 656\nSpotkanie rozpoczęło się na dziedzińcu pałacu Potockich. Uczestniczyło w nim ponad 20 osób z klas A i B. Następnie byli maturzyści udali się na cmentarz parafialny, by złożyć kwiaty i pomodlić się za zmarłych pedagogów oraz koleżanki i kolegów.\nKolejnym punktem było spotkanie w I LO z dyrektor Ewą Grodzką, która opowiedziała o obecnym kształcie placówki i planach szkolnej społeczności na przyszłości. Zaprosiła zebranych na przyszłoroczny zjazd z okazji 100-lecia szkolnictwa średniego w Radzyniu. Zaproszenie na zjazd przyjęli byli nauczyciele: prof. Stanisław Mazgaj oraz Maria i Antoni Beń. Życzenia przesłał także ówczesny dyrektor, Mieczysław Sawicki.\nZwieńczeniem spotkania była wspólna zabawa w Zajeździe Wiedeńskim. Była to dobra okazja do wspomnień, opowieści o dniu dzisiejszym i radości z bycia razem. Warto nadmienić, że jedna z absolwentek przybyła na zjazd aż z Australii.\nzdj.: Mirosław Załużny\nI LOmatura 1966\nWyróżnieni nauczyciele I LO odbiorą medale\nOd jutra Szkolne Dni Kultury w I LO


e-Kiosk.pl - Detektyw 1/2018\nStrona Główna > Audiobooki > Prasa > Detektyw 1/2018\nWieńce z białych kwiatów, biała trumienka, w której w białym ubranku leżał 3,5-letni Tomek, czapeczka na głowie maskująca odniesione rany? Ten widok łamał serca nawet twardych facetów? Kolejna tragiczna śmierć małego, bezbronnego dziecka. Kiedy Tomek w połowie listopada 2017 roku trafił do szpitala w Grudziądzu był nieprzytomny i miał poważne zaburzenia oddychania. Dziecko miało na ciele wiele siniaków, oba przedramiona były złamane. Obrażenia nie pozostawiały wątpliwości, że Tomek został skatowany. Po kilku dniach u małego pacjenta doszło do śmierci mózgu, a komisja lekarska zdecydowała o odłączeniu go od aparatury. 30-letni ojczym usłyszał zarzut znęcania ze szczególnym okrucieństwem i spowodowanie ciężkich obrażeń ciała u chłopczyka. Został aresztowany na trzy miesiące.\nTen dramat nie miał prawa się zdarzyć, bo - tak przynajmniej wynika z ustaleń lokalnych dziennikarzy - sąsiedzi alarmowali administrację domu, że małemu Tomkowi dzieje się krzywda. Posiedzenie sądu w tej sprawie miało odbyć się następnego dnia po tym, jak chłopiec trafił do szpitala. Było już za późno!\nMoże ta tragedia jeszcze mocnej uczuli ludzi na przemoc wobec najmłodszych. Kiedy maluchom z sąsiedztwa dzieje się krzywda trzeba natychmiast działać. Małe dzieci są bezbronne. Nie bez powodu, gdy jest przemoc w rodzinie, skupia się ona na najsłabszej ofierze. W takich sytuacjach nie można być obojętnym.


Eduszka. Blog twórczo - humorystyczny: kwietnia 2013\nAutor: Eduszka o 23:51 44 komentarze:\nAutor: Eduszka o 13:35 40 komentarzy:\nAutor: Eduszka o 18:14 39 komentarzy:\nAutor: Eduszka o 09:38 28 komentarzy:\nAutor: Eduszka o 13:55 49 komentarzy:\nChciałam bardzo podziękować wszystkim, którzy zgłosili chęć uczestnictwa w zabawie. Było mi także ogromnie miło czytać wszystkie przemiłe opinie na temat mojego bloga. Bardzo, bardzo Wam dziewczyny dziękuję :)\nSam przebieg losowania został pieczołowicie udokumentowany:\nDo maszyny losującej wrzucone zostały losy z nickami wszystkich chętnych. Tutaj oficjalne podziękowania : losy przygotowała moja pracowita Eduszka :)\nNastępnie maszyna losująca została komisyjnie zamknięta:\nWstrząśnięta - nie zmieszana ;)\nNastępnie chuda łapina Edzi wyciągnęła los:\nTorba i mysz jadą do:\nShabby Shop, torba i mysz są Twoje!!!!\nJeszcze serdeczne podziękowania dla wszystkich uczestniczek zabawy.\nA już któregoś kolejnego 13-tego zapraszam na nowe Candy :)\nAutor: Eduszka o 18:45 30 komentarzy:\nEtykiety: candy, humor, singer 834, torba, torba handmade, zabawka handmade, zabawki handmade\nAutor: Eduszka o 22:49 48 komentarzy:\nAutor: Eduszka o 12:11 38 komentarzy:


Noc Świętojańska – świętuj z nami • Centrum Kultury i Biblioteka Publiczna Suchy Las\nNoc Świętojańska – świętuj z nami\nNoc Kupały, zwana też Nocą Świętojańską lub Sobótką to najkrótsza noc w roku – wypada zwykle około 21 czerwca. Z tym terminem wiąże się wiele ludowych zwyczajów, z których część może stanowić nasze narodowe dziedzictwo. W wielu miejscach do dzisiaj jest żywy zwyczaj palenia ognisk czy puszczania na wodę wianków, które mają wywróżyć miłość. W tym roku organizujemy lokalne obchody Nocy Świętojańskiej, wypełnione opowieściami naszych przodków i dawnymi wierzeniami. Kupalnocka to doskonała okazja do spotkania i obcowania z polską kulturą. Zapraszamy!\n19 czerwca, godz. 10.00-15.00 – warsztaty z tworzenia wianków.\nDla kogo: dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych\nCzas trwania: 5 godzin (rotacyjnie)\nSpotkajmy się w Centrum Kultury i Bibliotece Publicznej, by wspólnie tworzyć wianki. Będzie można je wyszywać, pleść z wikliny i kwiatów polnych, a także malować. Spędźmy ten czas razem w sposób kreatywny!\n19-27 czerwca – terenowa gra mobilna „Gdzie Licho nie może, tam ciebie pośle”.\nDla kogo: dzieci od 12 roku życia, młodzież i dorośli\nCzerwiec w tym roku jest wyjątkowy. Częste burze, ogromne upały, nawałnice… Ludzie chodzą podenerwowani i nie wiedzą, z czego to wynika. Ewidentnie coś wisi w powietrzu. Któregoś dnia podczas spaceru w parku spotykasz… Licho. Licho, czyli postać z przysłów, które wszyscy rzucają, a nikt się nie zastanawia, co tak naprawdę znaczą. Licho jest w potrzebie. Płacząc, opowiada o Welesie, który znowu pokłócił się z Perunem i na pewno coś kombinuje. A jak Weles coś kombinuje, to cały świat jest w niebezpieczeństwie – bo przecież bogowie inaczej postrzegają naszą rzeczywistość. Trzeba więc szybko coś zrobić! Licho jednak nie da sobie rady – jest małe i nie wszędzie może się dostać. Więc gdzie Licho nie może, tam Ciebie pośle. I razem uratujecie świat! Po drodze spotkacie inne postaci z rodzimego folkloru, poznacie rekonstrukcje słowiańskich mitów i będziecie musieli wykazać się odwagą – bo tylko prawdziwy śmiałek może zdobyć Kwiat Paproci, który pomoże powstrzymać Welesa.\nAby dołączyć do gry należy pobrać bezpłatną aplikację Action Track i zeskanować kod QR dostępny na dziedzińcu CKiBP oraz na naszej stronie internetowej.\n25 czerwca godz. 17.30 – warsztaty twórcze „Na początku było jajo. Mity słowiańskie”\nDla kogo: dzieci od 6 do 8 roku życia\n„Na samym początku było jajo. Powiesz, że to niemożliwe? A przecież wszystko bierze swój początek z drobiny.”\nŁukasz Wierzbicki, Drzewo. Mity słowiańskie i inne opowieści\nKosmiczne jajo pęka. Złocisty Perun i kosmaty Weles zabierają się do tworzenia świata, ale nie jest to łatwe zadanie, bo bracia różnią się od siebie jak ogień i woda. Czy mimo podstępów i sztuczek Welesa uda się stworzyć piękną ziemię? I jaką rolę odegra w tej historii zwykły słomiany wiecheć? Zapraszamy na warsztaty, podczas których poznamy słowiański mit o stworzeniu świata i stworzymy inspirowane mitami zabawki z naturalnych materiałów.\nWarsztaty są bezpłatne. Liczba miejsc ograniczona – na listę uczestników można wpisać się w bibliotece.


Matka Boska z Ostrego Końca - MB Ostrobramska - Fara Sierpc\nMatka Boska z Ostrego Końca – MB Ostrobramska\nNa całym świecie są liczne miejsca szczególne dla pątników, którzy pielgrzymują aby ukłonić się przed wizerunkiem Najświętszej Panienki. Takim miejscem jest również stolica Litwy – Wilno. Rokrocznie przed oblicze Matki Boskiej Ostrobramskiej przybywają setki tysięcy pielgrzymów z Polski, Litwy czy Białorusi.\nDlaczego Brama Ostobramska? Ostra pochodzi od nazwy części południowego przedmieścia, zwanego Ostrym Końcem. Wcześniej zwana była Miednicką ponieważ wychodziła na drogę prowadzącą do Miednik. A dlaczego umieszczono wizerunek Matki Bożej w owej bramie? Ponieważ wierzono, że wizerunek Maryi uchroni miasto od nieszczęść.\nCudowny obraz namalowany prawdopodobnie został w latach 1620-1630. Pod obrazem widnieje napis po łacinie: „Mater Misercirodiae sub Tuum praesidium confugimus” ( Matko Miłosierdzia pod Twoja obronę uciekamy się).\nSzczególny dzień wspomienia przypada na 16 listopada.\nObraz przedstawia Maryję bez Dzieciątka Jezus. Głowę Matki Bożej otacza nimb z 42 promieni na których widać dwanaście gwiazd. Maryja chyli swoje oblicze lekko w lewo, ręce ma skrzyżowane na piersiach, a oczy półprzymknięte. Widoczna suknia Maryji wykonana jest ze srebra pozłacanego ,a na niej są umieszczone pozłacane kwiaty. Na skroniach Maryi nałożone są korony, wykonane ze złoconego srebra, które podtrzymywane są przez aniołki.\nCała kaplica jest wyłożona srebrem i złotem gdyż od podłogi aż po sufit ukazane są wota dziekczynne w liczbie ok. 14 tysięcy. Wśród nich widnieje blaszka ofiarowana przez Józefa Piłsudskiego z napisem „ Dzięki Ci Matko za Wilno”. Do kaplicy prowadzą schody od strony kościoła św Teresy. Pielgrzymi pokonują je na kolanach aż do celu. Cały ten trud oddają w ręce Maryi dziękując za łaski i prosząc w intencjach swoich rodzin.\nW tym miejscu nasuwa się na myśl piękna historia młodego rosyjskiego żołnierza, który przybył do Wilna, kilka lat po wojnie. Zauważyła Go pewna kobieta sprzedająca w pobliskim sklepiku. Zdziwiła się Jego zachowaniem ponieważ był rozkojarzony i bardzo nerwowy. W pewnym momencie jednak podszedł do niej i poprosił aby w jego imieniu zapaliła świece dziękczynne przed wizerunkiem Matki Boskiej. Przytaczając swoją opowieść: „ podczas wojny został ciężko ranny. Tracąc przytomność zauważył, że pochyla się nad nim piękna kobieta , która kojąco i bardzo delikatnie do niego przemawiała – jak do dziecka. Prosiła aby wstał i próbował przejść poza polę bitwy. Pomimo zmęczenia, braku sił i wyczerpania ruszył posłusznie dalej. Po długich minutach dotarł do domostwa w którym udzielono mu pomocy, schronienia i pozwolono dojść do zdrowia. Później szukał owej kobiety ale nie mógł jej znaleźć. Skierowano Go do swojego oddziału, który znajdował się w Wilnie. Jakże wielkie było Jego zdziwienie gdy stanął przed bramą i skierował swój wzrok na wizerunek Panienki Litewskiej. Po tym zdarzeniu nie widziano więcej owego żołnierza.” Opowiadała sprzedawczyni.\nTakich historii jak ta zapewne jest wiele. Matka Boska Ostrobramska czuwa nad każdym kto powierzy się w jej opiekę.\nPiękne słowa nakresił wielki poeta Adam Mickiewicz z inwokacji „Pana Tadeusza” :\n„ Panno Święta co Jasnej bronisz Częstochowy I w Ostrej świecisz Bramie”.\n„Któż nie zna łagodnej i pięknej twarzy Maryi Dziewicy z pełnym miłosierdzia i litości obliczem, która od kilku wieków patrzy na stare Wilno i stoi na straży bram jego” – pisał Józef Ignacy Kraszewski.\nKs Jan Twardowski napisał takie słowa: „ Znam na pamięć jasnogórskie rysy, ostrobramskie wileńskie srebro, wiem po ciemku, gdzie twarz Twoja i koral, gdzie Twa rana , Dzieciątko i berło”.\nMy również możemy się modlić pięknymi słowami\nModlitwy do Matki Boskiej Ostrobramskiej, która brzmi :\nWilna Obrono Jedyna!\nDo Ciebie modlitwę swą zanoszę o Maryjo,\nMatko wygnańców, Pocieszycielko smutnych i tęskniących.\nKto Ciebie słucha – nie będzie zawstydzony,\nkto przez Ciebie swe dzieła sprawuje – nie zgrzeszy.\nMatko uwielbiana i umiłowana, królująca miłościwie w Ostrej Bramie,\nw tysiącu miejsc sławiona i wyobrażana, wszędzie obecna, ta sama.\nKrynico Nieustającej Pomocy, Bramo Niebios i Stolico Mądrości Bożej.\nAlbowiem gdzie Ty wejdziesz, tam łaskę uświęcenia wypraszasz.\nPrzez Twe ręce wszystkie łaski Najświętszego Serca Jezusowego na nas spływają.\nPrzeto okaż nad nami Swoja moc potężną, Polski Królowo, a Litewska Księżno. Amen\nPrzed Cudownym wizerunkiem modlili się najznamienitsi Polacy: królowie, dostojnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczpospolitej, poeci, pisarze, dostojnicy kościelni, głowy państw: św papież Jan Paweł II, śp para prezydencka Lech i Maria Kaczyńscy.\nMyślę ,że dopóki czcimy, wielbimy i oddajemy hołd Królowej Polski Pani Litewskiej, dopóty nie zaginie wiara. Nie zostaniemy sami, porzuceni bo zawsze będziemy mieć wsparcie Matki z nieba.