Bajki biorą się z serca by Małgorzata Grabowska on Genially\nBajki biorą się z serca\nCreated on Wed Mar 03 2021 22:25:12 GMT+0000 (Coordinated Universal Time)\n„Można by napisać o wszystkim, co się wydarzyło, gdy skończyło się lato! – Zakończył Antek z dumą w głosie.- Ach… – Dzidka wreszcie zrozumiała! - Moglibyśmy napisać o wyprawie na drzewa…! - Albo o powodzi na wyspie! - Albo o tym, jak dzieci wyruszyły zbadać, gdzie kończy się las! - I sprawdzić, gdzie mieszkają DUZI LUDZIE! - A w następne wakacje znowu mogłyby tam przyjechać dzieci takie jak my i pomagać im po cichu… - A może kiedyś by się spotkali?\nNiezwykła historia o malutkich dzieciach mieszkających w dużym lesie.\nIwona RypsonSkąd się biorą bajki?\nKsiążka opowiada o dziewczynce imieniem Dzidka, która postanowiła sama napisać bajkę, chociaż poznała już wiele innych, napisanych przez dorosłych.Jak postanowiła – tak zrobiła i w ten sposób powstała niezwykła historia o malutkich dzieciach mieszkających w dużym lesie.Czytelnik może poznać trudności, z którymi musiała dawać sobie radę, rozterki, radości i emocje, jakie odczuwała, czyli… wszystko, co przeżywa każdy PRAWDZIWY pisarz!2 bajki w jednej i jeszcze więcej!\nW książce ... dostrzegamy wiele przykładów dobrego zachowania, bezinteresownej pomocy czy przyjacielskich gestów. Między wierszami z łatwością odczytamy także przesłanie książki.Autorka tłumaczy, że więksi (dojrzalsi, starsi – w zależności od sytuacji, kontekstu) zawsze służą pomocą, wskazówką, dobrą radą tym mniejszym (młodszym, niedojrzałym).Fragment recenzji


Najlepszy materac dla dziecka - jaki wybrać?\nOdpowiednie podparcie kręgosłupa rozwijającego się malucha jest niezwykle ważne. I to nie tylko w przypadku przedszkolaka – niemowlęta spędzają przecież w swoich łóżeczkach większość czasu, więc odpowiednio dobrany dla nich materac jest szczególnie istotny. Materace dla dzieci powinny zapewniać naszym pociechom spokojny sen, a co za tym idzie odpowiednie warunki do regeneracji i odpoczynku, co znacząco wpływa na rozwój psychiczno-fizyczny. Jaki rodzaj materaca będzie najlepszy? I na co zwrócić uwagę? Dziś przyjrzymy się najważniejszym aspektom materacy dla dzieci.\nDla dzieci polecane są przede wszystkim różnego rodzaju materace piankowe oraz materace lateksowe. Materace tego typu mają właściwości antyalergiczne i cechują się świetną izolacją cieplną, więc dobrze sprawdzają się już u najmłodszych dzieci. Ważnym aspektem wyboru materaca dla dziecka jest jego twardość – ze względu na niewielką wagę dziecka polecane są dla nich materace twarde lub średnio-twarde. W materacach dla niemowląt często stosuje się dodatkowo matę kokosową, ponieważ usztywnia ona materac, a także zwiększa jego właściwości antygrzybiczne i antyalergiczne.\nWażnym aspektem jest również grubość materaca. Dla niemowląt przeznaczone są raczej niskie materace (nawet 6 cm grubości), natomiast materace dla dzieci w wieku szkolnym powinny mieć już grubość około 12 cm, odpowiednią do większego ciężaru rozwijającego się malucha. Bardzo ciekawym rozwiązaniem, które pozwoli nam na zakup materaca na kilka pierwszych lat życia, są materace dla dzieci dwustronne. Z jednej strony mamy twardą warstwę przeznaczoną dla niemowląt (często usztywnianą matą kokosową), a z drugiej średnio-twardy materac dla kilkuletniego malucha.\nMaterac dla dziecka i dla młodzieży – czym się różnią\nWarto pamiętać, że materace dla najmłodszych nie powinny mieć podziału na strefy twardości – takie materace nie są dopasowane do wzrostu malucha i niemowlę będzie zapadało się w niewłaściwych miejscach. Zakup materaca z podziałem na strefy twardości należy rozważyć dopiero wtedy, kiedy będziemy zmieniać materac dziecięcy na materac dla nastolatka. Wówczas mamy też większe pole do manewru jeśli chodzi o wybór rodzaju materaca dla dziecka – przy wyborze materaca dla młodzieży powyżej 15 roku życia możemy swobodnie przeglądać oferty materacy również dla dorosłych.\nPokrowiec na materac dla dziecka\nDuże znaczenie przy wyborze materaca dla dziecka ma też rodzaj pokrowca na materac. Szczególnie korzystne są pokrowce na materac dla dziecka z powłoką Aegis, która ma właściwości antybakteryjne i antyalergiczne oraz chroni przed bakteriami, grzybami, glonami, drożdżami, pleśnią i roztoczami. Przy niemowlętach, których skóra jest niezwykle delikatna i wrażliwa, doskonale sprawdzą się pokrowce z żelem Aloe Vera, który nie tylko chroni, ale też pielęgnuje skórę. U dzieci z delikatną skórą sprawdzą się też pokrowce z domieszką kaszmiru lub jedwabiu, które są przyjemne dla skóry oraz mają dobre właściwości termoregulacyjne i dobrze odprowadzają wilgoć.\nCzy wiecie już na co zwrócić uwagę przy zakupie materaca dla dziecka? A może jakichś informacji Wam zabrakło? Dajcie znać w komentarzach co sądzicie!


Łóżko rama LUINO w stylu nowoczesnym - KONSIMO. internetowy sklep meblowy online - salony Poznań, Leszno\nhome / LUINO\nLUINO Łóżko rama\n101x102x206 cm | lite drewno sosnowe | *dąb\nlite drewno sosnowe lite drewno sosnowe\nŁóżko wyróżnia się bardzo solidnym wykonaniem. Wszystkie elementy jego konstrukcji wykonane zostały z wysokiej klasy drewna sosnowego, które zapewnia wyjątkową trwałość i odporność na uszkodzenia. Co więcej, jest to najlepszy wybór na łóżko dla alergika. Drewno sosnowe posiada bowiem właściwości elektrostatyczne, co w praktyce oznacza, iż nie osiada na nim kurz. Łóżko jest zatem bardzo łatwe do utrzymania w czystości oraz zapewnia w pełni bezpieczny sen. Model dostępny jest w dwóch wariantach kolorystycznych: naturalnym, w odcieniu drewna oraz białym, pomalowanym bejcą.\nbejcowane drewno sosnowe bezsęczne\n7. Nóżki/ ślizgacze:\nMebel do samodzielnego montażu, dostarczany wraz z wniesieniem\nWygoda w pięknej oprawie\nPiękne, drewniane łóżko LUINO doskonale dopełni wystrój sypialni urządzonej w stylu skandynawskim, rustykalnym, boho lub tradycyjnym. Ciekawy i modny kształt ramy sprawi zaś, że oprócz funkcji użytkowych, spełni ono również funkcję dekoracyjną.\n• Mebel do samodzielnego montażu, dostarczany wraz z wniesieniem


"Dżoana" wygryzie Muchę? - Pudelek\n"Dżoana" wygryzie Muchę?\nZamiast następnego "You Can Dance" - "Top model 2".\nPolska edycja Top Model okazała się strzałem w dziesiątkę. Widzowie polubili Joannę Krupę i jej zabawny akcent. Podobno tak bardzo, że zupełnie wyleciało im z głowy, że jeszcze niedawno podobne emocje wzbudzała Anna Mucha w roli jurorki You Can Dance.\nSukces "Tap madl" nakłonił szefów stacji do rozważań, czy jest w ogóle sens wracać do nieco już zapomnianego You Can Dance. Według informacji tabloidu, bardzo prawdopodobne jest, że taneczne show nie wróci na antenę TVN-u na wiosnę, jak zapowiadano. Zamiast tego planowana jest druga edycja Top model.\nProgram jest tak popularny, że jeśli byłyby teraz castingi, przyszłyby na nie tłumy dziewczyn - mówi tabloidowi osoba z produkcji programu.\nTo niezbyt dobra wiadomość dla Muchy. Tak walczyła o wyższą gażę, udając brak zainteresowania 6. edycją You Can Dance. W końcu się udało. A teraz możliwe jest, że nie tylko nic nie zarobi, ale też jej pozycja gwiazdy TVN-u zostanie mocno zagrożona.\nnie lubię Krupy bo ona jest taka sztuczna i mało sympatyczna a jej mowa wręcz mnie irytuje.\nniewidac cipki szajse !!!hahaha pewnie fiutka chowie heeeee\nYCD owszem, ale bez Muchy a jak TVN chce wstawiać osoby niekomepetentne, to znjadzie takich miliony na jej miejsce, a przynajmniej nie będą tak zadzierać nosa...\nycd już się znudziło, było tyle edycji. Stawiam na top model, lubie krupe!!!\nlubię i muchę i krupę, ale jeśli chodzi o program to Tap Madl zdecydowanie lepszee! ;))\nwolalabym zeby mucha prowadzila top model jest sliczna naturalna i zna jezyk polski\nKRUPA DO DOMU...PRACY W HAMERYCE ZABRAKLO 9bo jak na tamte realia jest poprostu za stara)TO PRZYJECHALA WYCISNAC Z POLSKI TROCHE KASKI I PRZELAC NA ZAGRANICZNE KONTO.....buhahaha nawet nie potrafi sie poprawnie wyslowic po polsku.totalne dno.taki program powinna prowadzic typowa polka z klasa a nie jakis polsko-amerykanski przerób.... INTERNATIONAL I***T\ni dobrze, ja tam wolę tap madl\nMucha ładniejsza ??????? Ciekawe z której strony! Krupa jest śliczna i do tego przyjemnie się ją ogląda , A Mucha niech wracam do M jak Miłość bo tam pasowała a nie pcha się do Playboya itp. W You Can Dance. Włosy sobie doczepiła zmieniła swój wizeunek o 180 stopni i wielka gwiazda hahaha\nżoana kochacz polaki a one kochacz żoana\nja sie zglosze do nastepnej edycjuu


Po eksplozjach w Tiencinie aresztowano 12 osób\nwww.radioem.pl → Po eksplozjach w Tiencinie aresztowano 12 osób\nW Chinach aresztowano 12 osób, które mogły mieć związek z gigantycznymi wybuchami w portowym mieście Tiencin (Tianjin). Wśród podejrzanych są członkowie kierownictwa firmy logistycznej, która przechowywała chemikalia. W eksplozjach zginęło prawie 140 osób.\nAresztowano 12 osób ws. wybuchów w Tiencinie\tJózef Wolny /Foto Gość\nPaństwa agencja prasowa Xinhua podała w czwartek, że aresztowano m.in. szefa przedsiębiorstwa Ruihau Yu Xueweia, wiceszefa Donga Shexuana oraz trzech zastępców dyrektora generalnego. Agencja cytuje ministerstwo bezpieczeństwa publicznego.\nDo eksplozji, które zniszczyły sporą część portu w Tiencinie, doszło w magazynie firmy Ruihai, w którym przechowywano niebezpieczne chemikalia. Przedsiębiorstwo w swej działalności nie przestrzegało standardów dotyczących produktów chemicznych.\nJak wynika ze śledztwa, wysocy rangą urzędnicy z Tiencinu najpewniej przyjmowali łapówki od Ruihai i innych firm. W zamian mieli ignorować naruszanie przez nie norm bezpieczeństwa.\nW środę Xinhua podała, że w następstwie wybuchów władze zwolniły szefa państwowego urzędu bezpieczeństwa pracy Yanga Donglianga w związku z podejrzeniami o korupcję.\nDo eksplozji i pożaru doszło w Tiencinie 12 sierpnia. Dotychczas potwierdzono śmierć 139 osób, w tym 84 strażaków. 34 ludzi uważa się za zaginionych. W wyniku eksplozji rannych zostało ponad 700 osób, z których ponad 500 wciąż przebywa w szpitalach.\nKilka dni po tragedii chińskie media informowały, że w magazynie było 700 ton cyjanku sodu - 70 razy więcej niż powinno się przechowywać w jednym miejscu. Substancja ta jest silną trucizną. Był tam również azotan amonu, który jest składnikiem wielu materiałów wybuchowych.\npublikacja 27.08.2015 06:55


Pyszne Kadry: Włoskie biscotti z migdałami\nBiscotti to tradycyjne włoskie ciasteczka pochodzące z Toskanii wypiekane dwa razy po to, aby nadać im należytej chrupkości i kruchości. Można powiedzieć, że totalnie oszalałam na ich punkcie:-) Tak na prawdę jest wiele wersji tego śniadaniowego przysmaku. Te, które prezentuje dzisiaj zawierają duże ilości posiekanych migdałów, suszone morele, żurawinę a nade wszystko zachwycają pomarańczowym aromatem. Są dość twarde przez co idealne nadają się jako przegryzka do kawy. Nie ma co się dłużej rozpisywać, po prostu trzeba ich koniecznie spróbować:-) Są bardzo proste i szybkie w przygotowaniu.\nSkładniki: ( ok. 14-15 sztuk)\n100 g całych migdałów ( można dodać pistacje)\n40 g drobno posiekanej suszonej moreli\nJajko ubijamy z cukrem na gładki krem. Dodajemy mąkę, proszek do pieczenia, skórkę z pomarańczy, migdały, morele, żurawinę. Wszystko mieszamy do połączenia składników. Ciasto bedzie dość lepkie. Następnie obsypując dłonie mąką formujemy ciasto w podłużny chlebek. Układamy go na blaszce oprószonej mąką i pieczemy w temperaturze 175ºC przez 25 minut, aż będzie złotobrązowy i twardszy. Po tym czasie wyciągamy go i ostudzamy. Po wystudzeniu kroimy ciasto ( najlepiej nożem z piłą) na ok. 1 cm kromki (tzw na ukos). Układamy je poziomo na blaszce i podpiekamy w piekarniku ok. 10-15 min w temperaturze 175 C. Uważajcie, aby ich za mocno nie przypalić. Docelowo mają wyschnąć i stać się chrupiące. Biscotti można długo przechowywać w szczelnym pojemniku.\nAutor: Katarzyna Wala o 05:28\nNatalie 11 grudnia 2013 05:31\nUwielbiam ! A najbardziej te maczane w kawie z mlekiem :)\nwhiness 11 grudnia 2013 06:28\nZawsze chciałam sama zrobić biscotii :) Czas się za to zabrać.\nMaggie 11 grudnia 2013 07:48\nOd biscotti jestem uzalezniona.\nA zdjecia powalaja!\nteenager ;) 11 grudnia 2013 09:41\nchętnie zrobię te ciasteczka, są jedyne w swoim rodzaju i smakowicie się zapowiadają ;)\nwedelka 11 grudnia 2013 13:04\nUwielbiam biscotti, choć sama jeszcze nie próbowałam ich robić :) Może kiedyś się odważę :)


Chwilówki bez bik i krd katowice - Chrzanow\nChwilówki bez bik i krd katowice Chrzanow\nCzy to oznacza, że Polacy są głupsi. Bielsk Podlaski, Mickiewicza 32, 24 h, bankomat BGŻ Myślę, że, to były wszystkie kwestie, które chciałem dopowiedzieć do tego, co już wcześniej zostało powiedziane.\nNa tym etapie windykacji kredytujemy koszty zastępstwa procesowego. Generalnie ceny nowych-wtórnych mieszkań kształtowały sie w okolicach 5,500 za metr : mozesz poszukac na stronie oferty. Termin spłaty uzależniony chwilówki bez bik i krd katowice od cyklu produkcyjno-handlowego chwilówki bez bik i krd katowice i zwykle nie przekracza 1 roku.\nGdzie pojechać na wycieczkę. Okres: 3-24 mc Kwota: 1500- 7500 zł Czas decyzji: 15 minut AktualnościHapi spłaci pożyczkę za CiebieMaj 31, 2016Osoby, które do 21 czerwca wezmą pożyczkę na hapipozyczki.\nNajwiększą liczbą przestępstw objętych "chwilówki bez bik i krd katowice" karą łączną było 127. Kup teraz na allegro pl za 1 099 00 z - nowy ipad mini wi-fi 16gb gray mobilne allegro raty payu chwilówki bez bik i krd katowice szybka poyczka online program ochrony przez payu lub zwyky przelew bankowy na konto ing bank lski s a 46 1050 odbir osobisty po przedpacie : chwilówka mińsk mazowiecki ul limanowskiego 13 0 z 0 z - natychmiast.\nMaksymalny wiek pojazdu nie może przekroczyć 13 lat w momencie rozpoczęcia spłaty zobowiązania i 15 lat w momencie jej zakończenia. W prospekcie firma informuje, czy jest właścicielem użytkownikiem wieczystym chwilówki bez bik i krd katowice, czy nie jest ona obciążona hipoteką, jakie jest w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie sąsiednich działek Powrót króla żelatyny.\nCodziennie zarządzają bilionami dolarów należących do największych firm na świecie czy rządów. Cevizli alarak sesini cikaran azinliklari, pożyczki pozabankowe chwilówki alarak ise, sessiz azinliklari gozettiler, sagolsunlar. Oprocentowanie kredytu studenckiego to teraz niecałe 1,9 proc. Pozwala ona na odliczenie od dochodu odsetek od kredytu pożyczki zaciągniętego na budowę domu lub mieszkania.\nProsty dostęp do konta i szereg interesujących produktów, chwilówki bez bik i krd katowice których w każdej chwili możesz skorzystać. Tym samym do opodatkowania pozostanie mu kwota 2 863 zł czyli: 5 000 zł - 2 137 zł. Pamiętajmy ze kredyt hipoteczny w porównaniu z innymi i tak jest tani. Z prawnego punktu widzenia występowanie z ww. Jak uzyskać kredyt samochodowy. Wielka prośba o wypełnienie ankiety. Relacja ceny do jakości zadowoli użytkowników i przyszłych klientów Dacii.\nPrzesyłkę uznaje się za utraconą jeżeli nie zostanie doręczona przed upływem 30 dni od dnia nadania ani DHL nie zawiadomi w tym terminie o próbie doręczenia. Jest to doskonałe rozwiązanie dla wszystkich, także osób z zajęciem komorniczym. Witam mam 30 mieszkam obecnie w anglii ale chcialbym wyjechac do kanady.\nRozpoczęte przez polskafinanseChwilówki bez bik i krd katowice 26 2015 11:13 AM Chwilówki bez bik i krd katowice się zalogować aby szybka chwilówka przez internet Brak odpowiedzi na ten temat : Kredyty dla każdego - potrzebujesz pieniędzy.\nDo usug naszej oragnizacji zaliczamy kredyty i poyczki pozabankowe propagujc ide samopomocy finansowej w ofercie poyczki przez internet lub pod.\n17.05.2016 by Zenobia Ziemianin


Ilustracja - Daj ArBuziaka - Obraz - Decor Mint\nIlustracja - Daj ArBuziaka\nObraz Ilustracja - Daj ArBuziaka zaskoczy cię naturalnymi i soczystymi barwami, poruszającymi kubki smakowe. Oferowane przez nas obrazy drukowane są na płótnie canvas,, które w swojej fakturze przypomina artystyczne obrazy malarskie. Jeśli marzy Ci się lekkie odświeżenie wnętrza i nadanie mu smaku to obraz Ilustracja - Daj ArBuziaka będzie do tego idealny.\nObraz z potrawami ozdobi wnętrza w różnym klimacie, szczególnie lubi je styl Eklektyczny. I tak Owoce to opcja na aranżacje wielu pomieszczeń, szczególnie nadadzą się Do kuchni Do jadalni. W naszej kolekcji z obrazów z potrawami znajdziesz jeszcze wiele więcej, innych, obrazów smakowitych dodatków i dań z różnych kuchni świata.\nPotrawy, jak Owoce to doskonały motyw przewodni wielu różnych dekoracji wnętrzarskich, także obrazu. Charakter tej tematyki szczególnie sprawdzi się jako ozdoba Do kuchni Do jadalni – choć nie jest to oczywiście jedyna opcja. Potrawy to wyjątkowo smaczny detal, który do wnętrza, na przykład Do kuchni Do jadalni, może wnieść stylową odmianę, dopełnić istniejącą już aranżację albo przełamać jej nudny charakter. Obraz z potrawamiz łatwością da się zestawić z różnymi stylami – Eklektyczny nie jest wyjątkiem.\nOwoce jako baza wzoru obrazu są na pewno motywem przyciągającym uwagę. Widać to doskonale w przypadku dekoracji Ilustracja - Daj ArBuziaka. Będzie doskonałym rozwiązaniem Do kuchni Do jadalni, szczególnie jeśli aranżacja pomieszczenia opiera się o styl Eklektyczny.\nOpinie klientów o: Ilustracja - Daj ArBuziaka\nMagnes dekoracyjny[ Ilustracja - Daj ArBuziaka ] Plakat [ Ilustracja - Daj ArBuziaka ] Obraz [ Ilustracja - Daj ArBuziaka ] Plakat samoprzylepny[ Ilustracja - Daj ArBuziaka ] Obraz w ramie[ Ilustracja - Daj ArBuziaka ] Plakat w ramie[ Ilustracja - Daj ArBuziaka ]


Forum Posiadaczy I Miłosników Volkswagen Golf V Forum posiadaczy i miłośników Volkswagena Golfa V / [Wnętrze] pranie tapicerki\n» [Wnętrze] pranie tapicerki (RSS Feed)\n#1 09-02-2011 18:00:19\n[Wnętrze] pranie tapicerki\nmuszę wyprać tapicerkę w swoim wozie, i mam pytanko..\nznacie może jakieś środki typowo do samochodów godne polecenia?\nkiedyś kupiłem sobie jakiś środek za 30 zł, wyprałem siedzenia i zostały ślady\nna myjni ręcznej taki zabieg wyceniają sobie na 80-120 zł za wszystkie siedzenia i obicia drzwi (zależnie od stopnia zabrudzenia), trochę sporo..\ntak więc jeśli ktoś mógłby polecić sprawdzony środek, to będę wdzięczny..\n#2 09-02-2011 18:17:40\nRe: [Wnętrze] pranie tapicerki\nMogę ci śmiało polecić STP Tuff Stuff naprawdę dobra pianka i niedroga. Nie przebarwia tapicerki, a usunie każdy brud.\n#3 09-02-2011 18:28:49\nja bym nie ryzykował, wolałbym dać te 100zł i mieć pewność, że wszystko będzie idealnie czyste.\nCena moze nie jest niska, ale jest z tym praniem troche roboty i gimnastyki.\np.s jeśli zdecydujesz sie na pranie "na mokro" to koniecznie wstaw pózniej auto do ogrzewanego garażu, bo jak sie "zaśmierdzi" taką wilgocią to nic nie poradzisz.\n#4 09-02-2011 18:34:22\nTaka robota powinna być przeprowadzona najwcześniej na wiosnę. Z tym środkiem nie ma większego ryzyka, sam u siebie stosuję i nie narzekam.\n#5 09-02-2011 19:33:58\npoczekam aż się ociepli, to oczywiste..\nnie wiem tylko właśnie czy bawić się z tym samemu, czy dać do myjni..\nnie napisałem na początku, ale miałem kiedyś okazję widzieć samochód po praniu w myjni, kolega tak zrobił, dał 110 zł, odebrał auto jak tapicerka jeszcze była trochę wilgotna (panowie z myjni twierdzili że doschnie i będzie OK).. na drugi dzień miał masę przebarwień, reklamacji nie przyjęli, no i musiał prać drugi raz..\nsłyszałem też o praniu "na sucho", nie wiem na czym to polega..\nno nic, pomyślę, dzięki za podpowiedzi..\n#6 09-02-2011 20:13:41\nKiedyś kumpel pracował na myjni i używali środka DELTA wszystko schodziło bez problemu i nie zostawiało śladu jak go spotkam spytam się o więcej info tego środka\nDobrze jest mieć parę mocnych zasad i zawsze się ich trzymać.\nW małżeństwie, w życiu, na wojnie – zawsze i wszędzie...”\n#7 09-02-2011 20:49:43\nja używam tego środka jest bardzo dobry Prestone Interior Cleaner With Odor\nhttp://www.autokosmetyki.pl/prestone_in … ,p334.html\n#8 09-02-2011 21:14:38\nRównież polecam STP Tuff Stuff , jest jedną z lepszych pianek do mycia tapiecery.\n#9 09-02-2011 21:27:22\nceny tych środków jak widzę są przyzwoite, więc pewnie się zdecyduję..\nddomas, jak możesz to podpytaj, będzie już trzeci do kolekcji..\n#10 09-02-2011 21:48:43\notoz ja bylem na tyle leniwy ze oddalem auto do czyszczenia tapicerki koszt 95 pln efekt taki sobie kilka zaciekow na boczkach skonczylo sie na tym ze sam to usunalem pianka firmu Noveom bez zadnego problemu\n#11 10-02-2011 19:02:54\nPytałem się kumpla mówił że to płyn do rozcieńczania sprowadzali z Niemiec więc lipa i cena też kosmiczna ale potwierdził że nie było brudu co by nie zszedł no i reklamacji żadnej za jego kadencji\n#12 25-03-2014 20:11:12\nw lidlu kiedyś kupiłem, nie powiem Ci dokładnie nazwy (nie pamietam) takie w spraju. Działa pierwsza klasa, trzeba polować, bo u nich to sie pojawia raz na jakiś czas\nOstatnio edytowany przez torx (25-03-2014 20:11:43)


„Social Media Day Poland” to cykl konferencji o social media i rewolucji komunikacyjnej, jaka się dzięki nim dokonała oraz polski akcent w światowych obchodach Dnia Mediów Społecznościowych. 22 lutego 2013 roku w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego odbędzie się już dziewiąta edycja wydarzenia. Jakie tematy zostaną omówione podczas najbliższego spotkania?\n– Chcielibyśmy porozmawiać o tym, jak internet zmienia media: o odpowiedzialności, o komunikacji społecznej, o nowym otoczeniu medialnym oraz opiniotwórczości AD 2013 – mówi Szymon Sikorski, pomysłodawca „Social Media Day Poland”, prezes Agencji Publicon.\nWśród prelegentów wydarzenia znajdą się: Jacek Żakowski (Polityka), Tomasz Machała (NaTemat.pl), Kamil Dąbrowa (Program Pierwszy Polskiego Radia), Marcin Gadziński (Sport.pl), Tomasz Tomczyk (bloger znany jako Kominek), Paweł Czuma (Urząd Miejski Wrocławia) oraz Dominik Kaznowski (Publicon).\nWięcej informacji o konferencji znajduje się na oficjalnej stronie wydarzenia: www.socialmediaday.pl i na fanpage’u: facebook.com/smdaypoland\nOtagowane jako:dominik kaznowski, Jacek Żakowski, Kamil Dąbrowa, kominek, Marcin Gadziński, Paweł Czuma, publicon, Social Media Day Poland, Szymon Sikorski, Tomasz Machała, Tomasz Tomczyk\nPoprzedni artykuł Telefonia komórkowa – błędne reklamy\nNastępny artykuł Nowy sezon w House od zjednoczenie.com\nby AdMonkey 22/02/2013 0 Comments


Polskie MSZ ostrzega podróżujących do Turcji - wiadomosci.com\nPolskie MSZ ostrzega podróżujących do Turcji\nPo zamachu stanu w Turcji MSZ wydał apel do Polaków o odłożenie wyjazdu do Turcji a do czasu unormowania się sytuacji w tym kraju. Oto treść oświadczenia MSZ:\n“W związku z zamachem stanu w Turcji, który miał miejsce 15 lipca br. Ministerstwo Spraw Zagranicznych kategorycznie odradza wszelkich podróży do tego kraju do czasu ustabilizowania sytuacji. Aktualnie wszystkie przejścia graniczne są zamknięte, w Ankarze trwają działania zbrojne, a brak jest oficjalnych informacji nt. sytuacji na pozostałym terytorium kraju.\nMSZ dokłada wszelkich starań, aby zawarte w tym miejscu dane były rzetelne, wyczerpujące i aktualne, jednak mają one charakter wyłącznie informacyjny i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń. Treść powyższego ostrzeżenia pozostaje aktualna do czasu publikacji nowego komunikatu.”\nTS/Wojciech Rogacin AIP\nPILNE 6263 POLSKA 15338 MSZ 130 news 19962 ostrzeżenie 192 podróż 36 Polacy 229 Turcja 336\nKongres USA odtajnił raport ws. zamachów z 11 września 2001\nTurcja: W nocnych starciach w Ankarze zginęły 42 osoby


isbelde. napisano: 27.12.2010 21:54\nZapewne wiele razy każda z was wydawała duże pieniądze na kosmetyki drogeryjne, które okazały się kompletną klapą lub na dodatek uczulały. Domowe maseczki są niedrogim sposobem na szybkie poprawienie stanu twojej skóry. W większości przypadków przygotowanie ich jest bardzo proste i nie zabiera wiele czasu, a potrzebne składniki możemy znaleźć w swojej kuchni. Maseczki domowe na pewno nikomu nie zaszkodzą (chyba, że jesteśmy uczuleni na jakiś składnik), gdyż nie zawierają sztucznych, chemicznych substancji, które posiadają kosmetyki z drogerii. Poniżej przedstawię wam kilka przepisów na maseczki, które każda z was może samodzielnie wykonać w domu.\nMaseczka z żółtka kurzego dla skóry suchej\n• Na twarz kładziemy ręcznik zwilżony wcześniej gorącą wodą. Ręcznik pozostawiamy na kilka minut, aby dobrze rozgrzać skórę i otworzyć pory. Jeśli mamy mało czasu możemy pominąć ten punkt i po prostu przemyć twarz ciepłą wodą.\n• Zdejmujemy ręcznik i nakładamy świeże żółtko kurze. Okład pozostawiamy na ok. 15-30 minut. W tym czasie możemy zrelaksować się i posłuchać muzyki ;-)\n• Zmywamy maseczkę chłodną wodą (najlepiej przegotowaną)\nŻółtko kurze jest bogate w wiele odżywczych składników, które doskonale nawilżają naszą skórę i odżywiają ją.\nMaseczka z jabłka do cery tłustej, trądzikowej\n• Duże kwaśne jabłko myjemy i ścieramy na tarce, dodajemy dwie łyżki stołowe miodu pszczelego i dokładnie mieszamy. Możemy dodać też łyżkę drobnych płatków owsianych, aby zagęścić maseczkę i ułatwić jej utrzymanie na skórze.\n• Nakładamy maseczkę na twarz i pozostawiamy na 10-15 minut\n• Zmywamy twarz chłodną wodą\nTonik na czarne zaskórniki\nDo 1/4 filiżanki gorącej wody dodajemy łyżeczkę gorzkiej soli i 3 krople jodyny.\nRozgrzewamy twarz bardzo ciepłym ręcznikiem, pozostawiając go na ok. 1 minutę. Możemy też zrobić parówkę z rumianku. W tym celu bardzo gorącą wodę wlewamy do naczynia, dodajemy 2 torebki rumianku i pochylamy twarz nad gorącą parą, przykrywając głowę ręcznikiem.\nWacikiem nasączonym przygotowanym wcześniej tonikiem przemywamy miejsca pokryte zaskórnikami.\nJeśli efekt nie jest dla nas zadowalający delikatnie wyciskamy zaskórniki. Pamiętajmy jednak, żeby nie robić tego na siłę !\nPo usunięciu zaskórników przemywamy twarz odkażającym tonikiem\nProsta maseczka miodowa, do każdego rodzaju cery\nPrzemywamy twarz ciepłą wodą, w celu otwarcia porów.\n• Zmywamy skórę ciepłą wodą, a następnie zimną (dla zamknięcia porów skóry)\nMaseczka nadaje się do każdego rodzaju skórym, jedynie osoby posiadające bardzo wrażliwą lub naczynkową cerę nie powinny stosować wstępnego rozgrzewania skóry.\nZnana i skuteczna maseczka z ogórka\n• Ogórek cały ze skórką, pokrojony w plasterki układamy na twarzy i pozostawiamy na 10-20 minut.\nPo upływie czasu ściągamy plasterki ogórka i przemywamy twarz wodą.\nMaseczka przeznaczona jest głównie do skóry tłustej. Ma działanie nawilżające i wybielające.\nMaseczka peelingowa z cukrem\nDo filiżanki (lub innego małego naczynia odpornego na gorącą wodę) wsypujemy cukier i zalewamy łyżką gorącej wody lub łyżką miodu pszczelego. Mieszamy do czasu, aż kryształki cukru rozpuszczą się całkowicie.\nPrzygotowany roztwór nakładamy na twarz wacikiem lub wcieramy palcami.\nDelikatnie masujemy skórę opuszkami palców kolistymi ruchami. Jeśli poczujemy, że maseczka zacznie schnąć możemy nałożyć dodatkową porcję płynu.\nNastępnie pozostawiamy ją na twarzy na ok. 3 minuty i zmywamy ciepłą, a następnie zimną wodą (dla zamknięcia porów).\nPo skończonym zabiegu nakładamy krem odpowiedni dla naszej cery, gdyż skóra może być lekko przesuszona.\nMaseczka mimo prostoty jest skuteczna. Nadaje się do każdego rodzaju cery, jedynie osoby z wyjątkowo wrażliwą skórą powinny zrezygnować z masażu cukrem. Maseczka oczyszcza skórę i wygładza ją. Zabieg można powtarzać nie częściej niż co 3 - 4 dni.\nNa koniec chciałabym przedstawić wam absolutny hit wśród maseczek, czyli:\n3-4 tabletki najzwyklejszej aspiryny firmy Bayer zalewamy łyżką wody i rozdrabniamy. Następnie dodajemy łyżkę jogurtu naturalnego.\nPowstałą maseczkę nakładamy na twarz i pozostawiamy na ok.20 minut.\nZdejmujemy poprzez delikatne pocieranie skóry opuszkami palców.\nAspiryna za sprawą kwasu acetylosalicylowego ma nie tylko działanie przeciwzapalne, ale także potrafi zdziałać cuda na naszej twarzy. Wiele osób ją poleca i ja także. Pomaga zmiękczyć i wygładzić skórę, walczy z trądzikiem. Regularne stosowanie powinno przynieść widoczne efekty. Pamiętaj jednak, żeby nie stosować jej nie częściej niż raz w tygodniu !\nodpowiedział(a) 11.02.2013 o 17:06:\nCzas wygenerowania strony: 0.05053500


Dwadzieścia nowych autobusów elektrycznych trafi wkrótce do Jaworzna. Firma Solaris wygrała przetarg na zakup 20 elektrobusów, które zasilą flotę PKM Jaworzno.\nTrwająca od września kwestia przetargu na zakup nowych autobusów nareszcie dobiegła szczęśliwego końca. Po tym jak w styczniu potwierdzone zostało kupno pięciu mniejszych autobusów, w ostatnim tygodniu udało się dopiąć resztę formalności. 7 lutego potwierdzony został zakup kolejnych 15 elektrobusów i Solaris otrzymał zielone światło na dostawę pojazdów do Jaworzna.\nAutobusy elektryczne już na dobre wpisały się w krajobraz Jaworzna i od kilku lat dobrze służą mieszkańcom. PKM Jaworzno stara się regularnie uzupełniać swoją flotę i kupuje kolejne nowe autobusy o napędzie elektrycznym. W najbliższym czasie do Jaworzna trafi aż 20 nowych elektrobusów w dwóch rozmiarach. Przed kilkunastoma dniami udało się ostatecznie rozstrzygnąć przetarg na zakup takich właśnie pojazdów. Jedyna ofertę złożyła firma Solaris z Bolechowa. Co prawda złożona przez nią oferta okazała się droższa, niż zakładano, ale ostatecznie radni zgodzili się na przesunięcie środków z budżetu miasta, umożliwiając tym samym pozytywne rozstrzygnięcie przetargu.\nW sumie do Jaworzna trafi 20 autobusów za łączną kwotę 53 800 200 zł brutto. W tym znajdzie się 5 autobusów w rozmiarze MIDI – Urbino 8,9LE electric (od 8 do 10,5 metra), a także 15 elektrobusów rozmiaru MAXI – Urbino 12 electric (12-metrowych). Zamówione pojazdy mają być napędzane wyłącznie elektrycznie i będą w całości niskopodłogowe. Solaris udzieli na autobusy 48 miesięcy gwarancji.\nNowe autobusy dołączą do 23 elektrobusów, którymi dotychczas dysponował PKM Jaworzno. Dzięki zakupowi nowych pojazdów, flota jaworznickiego przewoźnika już w 2/3 składać się będzie z autobusów elektrycznych.\nRelated Items:autobus, autobus elektryczny, autobusy elektryczne, e-mobilność, elektromobilność jaworzno, Featured, jaworzno komunikacja, pkm, pkm jaworzno, przetarg, solaris\nPrzechodnie uratowali kobietę


Spotkania online pełne pasji – Sposoby i metody\nOpublikowano 3 miesiące temu: 27 listopada 2020 Biura prasowe Przeczytasz w: 3 minut/y\nArtyści Studia Buffo, Paweł Domagała oraz rozmowy o\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Spotkania online pełne pasji\nArtyści Studia Buffo, Paweł Domagała oraz rozmowy o planszówkach\nW nadchodzącym tygodniu podczas wirtualnych spotkań zaproszeni przez Empik goście porozmawiają o kulturalnych premierach oraz nowościach w świecie planszówek. O pracy nad audiomusicalem „Piotruś Pan” opowiedzą Natasza Urbańska, Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa. Paweł Domagała zdradzi, co inspirowało go w trakcie nagrywania albumu „Wracaj”. Natomiast podczas wydarzenia inaugurującego cykl #conowego Katarzyna Czajka-Kominiarczuk i Mariusz Serafin wskażą najciekawsze premierowe planszówki, a także podpowiedzą, jakie gry warto wybrać na świąteczny prezent.\nNatasza Urbańska, Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa – poniedziałek, 30 listopada, godz. 18:00\nZ okazji premiery audiomusicalu „Piotruś Pan” odbędzie się wirtualne spotkanie z jego twórcami – Nataszą Urbańską, Januszem Józefowiczem i Januszem Stokłosą. Wydarzenie będzie szansą do zadania artystom pytań i podzielenia się własnymi wrażeniami. Rozmowę poprowadzi Katarzyna Borowiecka.\n„Piotruś Pan” Jamesa M. Barrie’go to jeden z najbardziej cenionych tekstów literatury dziecięcej. Historia chłopca, który nie chciał dorosnąć, wciąż inspiruje artystów – na podstawie utworu powstały kolejne książki, filmy, a także kultowy już spektakl Janusza Józefowicza i Janusza Stokłosy. Tym razem ponadczasową opowieść będzie można poznać dzięki słuchowisku przygotowanemu przez zespół Studio Buffo. Produkcja z udziałem Nataszy Urbańskiej, Edyty Geppert, Wiktora Zborowskiego, Mariusza Czajki i wielu innych zadebiutowała 24 listopada w aplikacji Empik Go oraz na płycie CD, dostępnej w salonach Empik i na Empik.com.\nPaweł Domagała – wtorek, 1 grudnia, godz. 18:00\nPaweł Domagała, którego dwa poprzednie albumy pokryły się platyną, powraca z nowym krążkiem „Wracaj” (Mystic Production). O pracy nad premierowym materiałem muzyk opowie podczas spotkania online, które poprowadzi Agnieszka Szydłowska.\nTa płyta to przełom. Walka o to, co najpiękniejsze w ludziach. A także powrót do młodzieńczej bezczelnej odwagi, która domaga się, by iść po swoje bez niepotrzebnych kompromisów ze światem. Także w sensie muzycznym.\nTo realizacja naszych najśmielszych pomysłów, bez zastanawiania się, jak zabrzmią na tle polskiej sceny muzycznej. Będziemy ryzykować, a nie szukać sposobów na napisanie nowego hitu według sprawdzonej receptury. Powrót do gatunków, które obaj z Łukaszem lubimy, jak folk, a nawet country, które w Polsce nie miało dotąd szczęścia.\nSpotkania online pełne pasji https://www.sposoby.pl/spotkania-online-pelne-pasji\n#kluski leniwe idealne ciasta #kluski leniwe gotowe #kluski leniwe ania gotuje #delikatne kluski leniwe #kluski śląskie leniwe\ncholesterol wyniki, pomysy na zdjcia?, warszawa literacka lat międzywojennych teresa dąbrowska, readers digest, zwycięzcy 25 edycji loterii riders digest, najwikszy stadion na wiecie, minie kegla u mczyzn, DOWODY OSOBISTE, w finale 25 wielkiej loterii, laureaci 25 edycji readers digest


BIN-Y czy MICHAŁY??? - Budynki i obejścia gospodarskie - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 24 październik 2010 - 18:50\nBIN-Y czy MICHAŁY??? które silosy są lepsze i jakie oprzyrządowania do nich???\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Dzisiaj, 04:27\nNapisany 24 październik 2010 - 19:03\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Mam dwa biny i bede kupował 3. Z wyglądu mi się bardziej podobają biny, a poza tym to niema za bardzo o czym tu mówic bo to tylko blacha i śruby.\nZalezy jaki silos bo jak coś wiekszego to bierz wybierak i właz dolny.\nNapisany 24 październik 2010 - 19:07\nBIN-Y czy MICHAŁY??? A może lepiej Michała z perforowanym lejem wewnętrznym powinien wyjść taniej niż z wybierakiem.\nNapisany 24 październik 2010 - 19:10\nBIN-Y czy MICHAŁY??? perforowanym tzn jakim? silosy mają byś około 80 ton\nNapisany 24 październik 2010 - 19:59\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Z lejem wewnętrznym preferowanym to chyba z takim Michał\nNapisany 24 październik 2010 - 20:09\nBIN-Y czy MICHAŁY??? te są o wiele droższę...10 000 trzeba do łożyć\nNapisany 24 październik 2010 - 20:22\nBIN-Y czy MICHAŁY??? A wybierak gdzieś ok 2000zł. Albo 6piw dla dwóch pijaczków. Jak będziesz opróżniał silos raz w roku to po 10latach wydasz 200-300zł na ,,zapłatę''.\nLej jest dobry jak kilka razy do roku opróżniasz silos do czysta, jak ciągle dosypujesz i wybierasz to bym wzią zwykły bez niczego, jak sa trudności z siła roboczą i opróżniasz raz w rok to lepiej wybierak.\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Witam ja posiadam taki bin (100t) http://www.bin.agro....id=51&Itemid=65 i jestem zadowolony załadunek dmuchawą a rozładunek z rekawem na żmijke (nieurzywalem jeszcze), głównie rozładowuje swoim sposobem : w podłodze zamontowalem takjagby zmijke tylko zamiast swidra metalowego jest sprezyna a róra jest plastikowa i samo mi sie pobiera do srutownika w kurniku (w podłodze sa 3 szuflatki) ale to jusz sam robilem podpatrzylem u znajomego tesz fermiasz...\nSlimak jest troche elastyczny to po wyjsciu z bina jest wyprofilowany do budynku odleglosc bina od kurnika to 15m\nwłaz dolny tez mam polecam...\nNapisany 04 listopad 2010 - 22:21\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Mam 5 binów w tym 3 najstarsze mają już ok 15 lat, te pierwsze mają zwykłe stalowe drabiny i już pordzewiały, podłoga miejscami się pozaginała, w tych nowszych jest już inna podłoga i się nie zagina, wszystkie elementy są w ocynku i nic nie rdzewieje. Dolny właz bardzo się przydaje jak zboże w silosie się kończy bo nie trzeba wchodzić przez wierzch\nNapisany 05 listopad 2010 - 12:43\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Ja najstarszego bina też mam z 15lat i drabina zewnętrzna była ocynkowana, a wewnętrzna stalowa ale nie wiem jak miała by w środku przerdzewieć. A podłoga jak dotąd równa jak na stole.\nNapisany 05 listopad 2010 - 14:45\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Michał wyjdzie korzystniej cenowo, i przelicznik z m.sześciennych jest korzystny ja miałem już 34t ale trzeba zrobić solidniejszą płytę bo zwykle są wyższe, mi czasami w 30t troszkę zboża stęchnie przy samej podłodze, może przez to że płyty się sypią 07r. cementownia w Chełmie do zaorania cementu dodawał facet z inż. i to dużo, teraz dałbym pospółkę i chemie(środek do lepszego wiązania) do betonu, bo aż żal patrzeć a cementu było naprawdę dużo dane.\nNapisany 17 luty 2013 - 11:57\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Doradźcie który?\nEdytowany przez MAT912, 17 luty 2013 - 13:23.\nNapisany 17 luty 2013 - 12:46\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Który będzie tańszy to bierz jakościowo będzie to samo.\nBIN-Y czy MICHAŁY??? michał napewno bedzie droższy chyba za marke sie więcej płaci\nNapisany 17 luty 2013 - 18:22\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Chyba odwrotnie.\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Troszkę na wesoło.\nJa mam dwie córki więc "wybrałem" Michała do paszy, zawsze to facet .\nNapisany 17 luty 2013 - 22:35\nBIN-Y czy MICHAŁY??? My posiadamy bina 60 tonowego super sprawa zboże się świetnie przechowuje.\nNapisany 18 luty 2013 - 16:57\nBIN-Y czy MICHAŁY??? michał płaskodenny tańszy od bina ? a zawsze myslałem ze droższy i tak wole biny\nNapisany 06 marzec 2013 - 23:41\nBIN-Y czy MICHAŁY??? Biny, Biny i jeszcze raz Biny!!!\nBIN-Y czy MICHAŁY??? ja mam BIN 130 i 70 maja po 10 lat i nie narzekam blacha ok tylko podłoga miescami juz malowana była ale jeszcze kilka lat wytrzyma, na jesieni w planach jest 2 x 200t i tez BIN


Filcowanki i nie tylko: Kilka nowych prac\nZdarzyło mi się ufilcować kilka rzeczy, których do tej pory nie pokazywałam, zdjęcia może nie są super, to znaczy ja mam poczucie, że są kompletnie do bani, ale nie umiem robić zdjęć i na razie nie będę się tego uczyć, ale pokażę moje filcowanki a czego nie widać trzeba sobie wyobrazić.\nI jeden wisiorek sutaszowy, torebka jest wykonana przez Danusię z Koszalina, jej torebki są śliczne.\nAutor: Wioletta o 12:24\nAtelier Stylu 11 czerwca 2013 09:08\nWioleta, sukienka jest śliczna! wręcz czarodziejska! a zdjęciami się nie przejmuj, ja też nie umiem :)K.\nWioletta 11 czerwca 2013 13:37\nDziękuję za wsparcie psychiczne, nabieram odwagi na kolejne rzeczy (mam zrobione, ale nie sfocone)


Kasyno Online w serwisie Spinamba – informacje na rok 2021🌟\nRecenzja – Kasyno Online Spinamba - O\n< Spinamba recenzjaOWłaściciel i CEONumer licencjiGdzie znajduje się kasyno Spinamba?\nSpinamba Casino działa obecnie w 27 krajach, a niektóre z nich to Polska, Szwecja, RPA, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Belgia, Argentyna, Meksyk, Peru, Chile, Urugwaj, Turcja, Norwegia, Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa, Węgry , Słowacja, Serbia, Rumunia, Bułgaria, Dania, Rosja, Białoruś i Kazachstan.\nTo, co najbardziej uderza nas w Spinamba Casino, to nowoczesny design, który jest utrzymany w czarnej tematyce z jasnymi, przyciągającymi wzrok żółtymi elementami i afrykańskimi elementami.\nNiektóre z najpopularniejszych gier, które można tutaj znaleźć, to Starburst, Wild Wild West, The Book of Dead, Gonzo's Quest, Book of Gold, Fruits&Jokers: 20 linii, żeby wymienić tylko niektóre. Co więcej, gry są dostępne w różnych językach, takich jak rosyjski, angielski, niemiecki, hiszpański, polski, turecki, portugalski, fiński, norweski, czeski i szwedzki.\nSpinamba jest własnością i jest zarządzana przez Atlantic Management BV\nSpinamba jest oficjalnie licencjonowana przez Atlantic Management BV z licencją nr 5536/JAZ.\nGdzie znajduje się kasyno Spinamba?\nKasyno ma swoją siedzibę pod adresem: Emancipatie Boulevard Dominico F. „Don” Martina 29, Curacao.


Doda³: red Data: 2020-03-04 09:40:26 (czytane: 889)\nZgodnie z przewidywaniami ostatnie dni rejestracji do „ma³ego ZUS” by³y w Zak³adzie Ubezpieczeñ Spo³ecznych gor±ce. To w³a¶nie wtedy wp³ynê³o najwiêcej zg³oszeñ. Przez miesi±c w placówkach Oddzia³u ZUS w Bi³goraju do ulgi zg³osi³o siê prawie 1,5 tys. firm.\n1 lutego wesz³y w ¿ycie zmiany w „ma³ym ZUS”, które rozszerzy³y grupê przedsiêbiorców uprawnionych do ulgi. Obecnie mo¿e z niej korzystaæ przedsiêbiorca, którego przychód z poprzedniego roku nie przekroczy³ 120 tys. z³otych. Wcze¶niej ta granica by³a prawie dwukrotnie ni¿sza. Nowi zainteresowani mieli miesi±c na zg³oszenie siê do „ma³ego ZUS”. Termin min±³ 2 marca.\nDo placówek Oddzia³u ZUS w Bi³goraju wp³ynê³o od pocz±tku lutego prawie 1,5 tys. nowych zg³oszeñ od przedsiêbiorców, a w ca³ym województwie lubelskim - ponad 5,3 tys. Ta liczba mo¿e jeszcze nieco wzrosn±æ, bo dokumenty mo¿na by³o z³o¿yæ tak¿e poczt± tradycyjn±, a wtedy liczy siê data stempla pocztowego. Wiêkszo¶æ przedsiêbiorców z rejestracj± czeka³a na ostatni mo¿liwy moment.\nNajwiêcej wniosków dotar³o bezpo¶rednio do ZUS w Lublinie - prawie 2 tysi±ce. Kolejne pod wzglêdem wp³ywu zg³oszeñ by³y: Zamo¶æ (340), Bia³a Podlaska (325), Che³m (301) i £uków (300). Najmniej zainteresowanych by³o we W³odawie (62) i Parczewie (63).\nJest zg³oszenie. Co dalej?\nSamo zg³oszenie to nie wszystko. Trzeba jeszcze dostarczyæ do ZUS dokumenty rozliczeniowe za luty. To w nich przedsiêbiorca korzystaj±cy z „ma³ego ZUS” wskazuje niezbêdne dane: przychód z 2019 roku, ubieg³oroczny dochód i formy opodatkowania dzia³alno¶ci gospodarczej. Jednoosobowe firmy musz± przes³aæ dokumenty do 10 marca, a pozostali przedsiêbiorcy – do 16 marca. Dokumenty rozliczeniowe musz± z³o¿yæ tak¿e przedsiêbiorcy, którzy ju¿ w styczniu byli na „ma³ym ZUS” (na starych zasadach) i w lutym dalej korzystali z ulgi (ju¿ na nowych zasadach).\nW tych samych terminach trzeba równie¿ op³aciæ sk³adki w nowej obni¿onej wysoko¶ci. W wyliczeniu podstawy wymiaru sk³adek na ubezpieczenia spo³eczne na „ma³ym ZUS” pomaga internetowy kalkulator na stronie eskladka.pl. Ulgowe sk³adki zale¿± od ubieg³orocznego dochodu przedsiêbiorcy. Kwota, od której oblicza siê sk³adki, to minimum 780 z³ (czyli 30% minimalnego wynagrodzenia krajowego). Oszczêdno¶æ w sk³adkach mo¿e wynie¶æ od kilkudziesiêciu do nawet kilkuset z³otych miesiêcznie. Ulga nie dotyczy sk³adki zdrowotnej – ona wynosi aktualnie 362,34 z³.\n„Ma³y ZUS” mo¿na op³acaæ dopiero po wykorzystaniu pozosta³ych ulg sk³adkowych. W ci±gu 5 lat prowadzenia firmy z „ma³ego ZUS” mo¿na korzystaæ przez maksymalnie 3 lata. Uprawnieni do niego s± przedsiêbiorcy, którzy prowadzili dzia³alno¶æ w poprzednim roku przez co najmniej 60 dni.\nZ „ma³ego ZUS” nie mog± korzystaæ firmy, które rozliczaj± siê na karcie podatkowej z jednoczesnym zwolnieniem sprzeda¿y od podatku VAT oraz te, które prowadz± tak¿e inn± pozarolnicz± dzia³alno¶æ (np. jako wspólnik spó³ki jawnej). Z ulgi nie skorzysta te¿ osoba, która wykonuje dla by³ego lub obecnego pracodawcy to, co robi³a dla niego jako pracownik w bie¿±cym lub poprzednim roku kalendarzowym.\nSzczegó³owe informacje o zasadach korzystania z „ma³ego ZUS” i obliczania sk³adek s± na stronie www.zus.pl\nTagi: ma³y zus zus bi³goraj zak³±d ubezpieczeñ spo³ecznych ulgi dla przedsiêbiorców\nDodane: 2020-05-20 12:05 - Komentarze (0) czytane (749)


00061 002904 18775895 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Joseph Conrad Liczba stron: 159\nISBN: 978-83-272-2048-6 Data wydania: 2010-08-05\nZE WSPOMNIEŃ Joseph Conrad\nOD AUTORAUkazanie się tej książki w nowej postaci nie wymaga właściwie drugiej przedmowy. Ale ponieważ wynurzenia autora są tu bardzo na miejscu, korzystam ze sposobności, aby wspomnieć o dwóch kwestiach, wynikłych z pewnych dotyczących mnie oświadczeń, które niedawno pojawiły się w prasie. Jedno z nich dotyczy języka. Czułem zawsze, że ludzie patrzą na mnie jak na pewnego rodzaju dziwoląga; jest to opinia, którą tylko cyrkowcy mogą uznać za pożądaną. Trzeba specjalnego usposobienia, aby lubować się w fakcie, że się umie dokonywać dziwacznych rzeczy z rozmysłem i jak gdyby z czystej próżności. Fakt, że nie piszę w ojczystym języku, był naturalnie często omawiany w recenzjach i notatkach o różnych mych książkach oraz w obszerniejszych artykułach krytycznych. Sądzę, że to było nieuniknione, a komentarze brzmiały naprawdę wyjątkowo pochlebnie. Ale nie mam i nie mogę mieć pod tym względem próżności, którą by można połechtać. W notatce tej chcę przede wszystkim odrzucić wszelką zasługę, mogącą wypływać z aktu świadomej woli. Rozpowszechniło się jakoś wrażenie, że dokonałem wyboru między dwoma obcymi dla mnie językami, francuskim i angielskim. To wrażenie jest mylne. Zdaje mi się, że wywołał je artykuł Sir Hugh Clifforda, ogłoszony, o ile pamiętam, w roku 1898. Na jakiś czas: przedtem Sir Hugh Ciifford przyjechał mnie odwiedzić. Wprawdzie nie jest pierwszym przyjacielem, którego pozyskały mi moje książki, ale jest jednym z dwóch pierwszych, obok pana Cunninghame Grahama; ostatni – rzecz charakterystyczna – zachwycił się moją nowelą Placówka postępu. Te związki przyjaźni przetrwały po dziś dzień i zaliczam je do swych cennych skarbów. Pan Hugh Clifford (nie miał jeszcze wówczas tytułu) ogłosił był właśnie pierwszy tom szkiców malajskich. Oczywiście wizyta jego ucieszyła mnie niezmiernie, zarówno jak i wszystkie miłe słowa o pierwszych mych książkach oraz o pewnych nowelach imających za tło Archipelag Malajski. Pamiętam, że powiedział wiele rzeczy, od których powinienem był w swej skromności zaczerwienić się po uszy, i w końcu rzekł z bezwzględną, lecz dobrotliwą stanowczością człowieka, zwykłego mówić gorzką prawdę nawet potentatom Wschodu (oczywiście dla ich własnego dobrą), że właściwie nie mam pojęcia o Malajach. Wiedziałem o tym dobrze. Nie uważałem się nigdy za wyrocznię w tych kwestiach i odpaliłem (dziwię się po dziś dzień swej zuchwałości): „Naturalnie że nie mam pojęcia o Malajach. Gdybym wiedział choćby setną część tego, co pan i Frank Swettenham wiecie o nich, to wszyscy by otwarli usta z podziwu.” Hugh Clifford w dalszym ciągu patrzył na mnie dobrotliwie (lecz stanowczo) i wreszcie obaj wybuchnęliśmy śmiechem. Podczas tej przemiłej wizyty sprzed lat dwudziestu, którą tak dobrze pamiętam, mówiliśmy o wielu rzeczach – między innymi o charakterystycznych cechach różnych języków – i tego dnia właśnie mój przyjaciel odniósł wrażenie, że zrobiłem świadomy wybór między francuskim i angielskim. Później, gdy przyjaźń (która dla Sir Hugh Clifforda nie jest pustym słowem) pobudziła go do napisania studium o Josephie Conradzie w „North American Review”, podzielił się swym wrażeniem z publicznością. Odpowiedzialność za owo nieporozumienie, gdyż nie było to nic innego, Spada z pewnością na mnie. Widać się źle wyraziłem w ciągu przyjaznej i poufnej rozmowy, kiedy się słów nie dobiera. Pamiętam, że chciałem rzec co następuje: Gdybym był musiał zrobić wybór między tymi dwoma językami, to – pomimo że znam nieźle francuski i władam nim od dzieciństwa – lękałbym się wypowiadać w języku tak bardzo „skrystalizowanym”. Zdaje mi się, że użyłem właśnie tego słowa. Potem przeszliśmy na inne tematy. Musiałem mówić trochę o sobie, a to, co Sir Hugh Clifford opowiadał o swej pracy na Wschodzie, na jego odcinku Wschodu, który poznałem tylko (przelotnie i powierzchownie, było niezmiernie zajmujące. Może obecny gubernator Nigerii nie pamięta tej rozmowy równie dobrze jak ja, lecz jestem pewien, że nie weźmie mi za złe tego, co w języku dyplomatów nazywa się „sprostowaniem”; a sprostowanie to dotyczy słów nieznanego autora, którego Sir Hugh Clifford wyszukał i z którym nawiązał przyjaźń, powodowany szlachetną sympatią. Prawda polega na tym, że moja właściwość pisania po angielsku przyszła mi tak łatwo jak pierwsza lepsza wrodzona skłonność. Mam szczególne a niezachwiane poczucie, iż ta właściwość była zawsze (nieodłączną częścią mojej istoty. Angielski język nie był dla mnie nigdy kwestią wyboru lub adopcji. Pomysł wyboru nie przyszedł mi nawet do głowy. A co do adopcji – no tak, ta miała istotnie miejsce; ale to ja zostałem zaadoptowany przez ducha języka, który owładnął mną z chwilą, gdym przezwyciężył pierwsze trudności angielskiej mowy; owładnął mną tak zupełnie, że, według mego przekonania, nawet jego idiomy wpłynęły bezpośrednio na moje usposobienie i kształtowały mój charakter, wówczas jeszcze podatny wpływom. Oddziaływacie to sięgało bardzo głęboko i dlatego zbyt jest tajemnicze, aby można je było wyjaśnić. To jest równie niemożliwe, jak wyjaśnić miłość od pierwszego wejrzenia. Była w tym związku ta sama prawie fizyczna radość z zetknięcia się, ta sama wzruszona uległość i duma z posiadania, a zarazem zdumienie towarzyszące wielkiemu odkryciu; lecz nie było tam ani śladu strasznego zwątpienia, które pada cieniem na płomień naszych przemijających namiętności. Wiedziałem bardzo dobrze, że to już nie przeminie. Właściwość pisania po angielsku przypadła mi jak odkrycie, nie otrzymałem jej w spadku, i właśnie niższość mych praw do niej czyni mi ją tym bardziej cenną i obowiązuje do tego, aby okazać się godnym wielkiego szczęścia. Ale zdaje się, że to wszystko brzmi, jakbym usiłował wyjaśnić tę sprawę – co przed chwilą uznałem za niemożliwe. Można przyznać z najwyższym uznaniem, że w zakresie czynu Niepodobieństwo nie istnieje dla nieugiętego ludzkiego ducha, natomiast w zakresie analizy stajemy wcześniej czy później wobec Niepodobieństwa. Wszystko, do czego mam prawo po upływie tylu lat pracy pełnej żarliwego oddania, a także i niepokoju, płynącego ze zwątpień, wahań i niedoskonałości, wszystko, do czego mam prawo – (to, aby mi wierzono, gdy mówię, że gdybym nie był pisał po angielsku, nie byłbym pisał wcale. Druga uwaga, która mi się nasuwa, jest także sprostowaniem, ale mniej bezpośrednim. Nie ma żadnego związku ze sposobami wypowiadania się; wprawdzie dotyczy mnie jako autora, lecz w inny sposób. Nie moją jest rzeczą krytykowanie mych sędziów, tym bardziej że czułem zawsze, iż oceniają mnie wyżej, niż na to zasługuję. Ale wydaje mi się, że ich niezmienna dla mnie życzliwość przypisywała narodowym i historycznym wpływom to, co, moim zdaniem, zależy po prostu od indywidualych cech jednostki. Tak zwany w literackim świecie sclavonism jest absolutnie obcy polskiemu temperamentowi z jego tradycją wolności, jego rycerskim poglądem na moralne wędzidła i przesadnym szacunkiem dla praw jednostki; pominąwszy już ten ważny fakt, że polska umysłowość, zachodnia z natury, kształtowała się na wzorach włoskich oraz francuskich, sympatyzując zawsze, jak świadczy historia, nawet w sprawach religijnych, z najbardziej liberalnymi prądami myśli europejskiej. Bezstronny pogląd na ludzkość we wszystkich jej fazach wspaniałości i nędzy, a przy tym szczególny szacunek dla praw tych, co na tej ziemi pozbawieni są przywilejów, szacunek nie wypływający z pobudek mistycznych, lecz oparty na gruncie prostego koleżeństwa i szlachetnych wzajemnych usług – oto zasadnicze rysy duchowej i moralnej atmosfery w domach, pod których dachem spędziłem niespokojne dzieciństwo; a rysy te wypływają z wewnętrznych głębokich przekonań, niewzruszonych i konsekwentnych, bardzo dalekich od tego humanitaryzmu, który wydaje mi się tylko kwestią niepoczytalnych nerwów lub chorobliwego sumienia. Jeden z najżyczliwszych mych krytyków usiłował przypisać pewne charakterystyczne cechy mego dzieła temu, że „jestem synem rewolucjonisty”. Jest to najmniej trafne ze wszystkich określeń w stosunku do człowieka, którym był mój ojciec, mający tak silne poczucie odpowiedzialności w zakresie idei i czynu i tak nieczuły na poduszczenia osobistej ambicji. Nie mogę doprawdy pojąć, dlaczego w całej Europie określano jako „rewolucje” polskie powstania z lat 1831 i 1863. Te powstania były po prostu buntami przeciw obcej przemocy. Nawet sami Rosjanie nazywali je rokoszami, co z ich punktu widzenia było ścisłą prawdą. Ojciec mój nie był bardziej rewolucyjny od innych Polaków zajętych przygotowaniem wypadków z 1863 r., to jest nie pracował nad obaleniem żadnego społecznego czy politycznego systemu. Był po prostu patriotą, człowiekiem, który wierzy w ducha narodu i nie może znieść, aby ten duch cierpiał niewolę. Wywołano na forum publiczne postać ojca w życzliwej intencji usprawiedliwienia dzieła syna, pragnę więc jeszcze kilka słów powiedzieć o tej postaci z mojej przeszłości. Jako dziecko nie zdawałem sobie sprawy z działalności ojca, bo umarł, zanim jeszcze skończyłem lat dwanaście. Widziałem na własne oczy uroczysty pogrzeb, pustą jezdnię, milczące tłumy; lecz było dla mnie jasne, że duch narodu chwycił dogodną sposobność, aby się wypowiedzieć. Tłum robotników i młodzieży akademickiej z obnażonymi głowami, kobiety u okien, uczniowie na chodnikach, wszyscy ci ludzie nie mogli wiedzieć o moim ojcu nic poza znaną jago wiernością dla uczucia, które panowało wszechwładnie we własnych ich sercach. I ja sam wówczas nie wiedziałem nic więcej; ta wielka, milcząca manifestacja wydała mi się najprostszym z hołdów nie dla człowieka, lecz dla idei. Mnie osobiście wzruszyło daleko silniej spalenie rękopisów ojca na jakie dwa tygodnie przed jego śmiercią. Odbyło się to pod własnym jego nadzorem. Tego wieczora wszedłem do pokoju ojca trochę wcześniej niż zwykle i, nie zauważony przez nikogo, przypatrywałem się szarytce wrzucającej rękopisy do ognia rozpalonego na kominku. Mój ojciec siedział w głębokim fotelu wsparty o poduszki. Wstał wówczas z łóżka po raz ostatni. Wyglądał w moich oczach jak człowiek nie tyle beznadziejnie chory, co śmiertelnie znużony – jak człowiek pokonany. Ów akt zniszczenia papierów dotknął mnie głęboko, bo wyglądał na poddanie się. Ale nie śmierci. Dla człowieka tak silnej wiary śmierć wrogiem być nie mogła. Przez wiele lat byłem pewien, że rękopisy ojca zostały spalone aż do ostatniego skrawka, lecz w lipcu 1914 roku bibliotekarz Uniwersytetu Jagiellońskiego odwiedził mnie w czasie mego krótkiego pobytu w Polsce i wspomniał, że istnieje kilka rękopisów mego ojca, a także i seria listów pisanych przed wygnaniem i podczas wygnania do najbliższego przyjaciela, który przesłał je do Uniwersytetu na przechowanie. Poszedłem od razu do biblioteki, ale miałem wtedy czas tylko okiem na nie rzucić. Chciałem przyjść znowu nazajutrz i polecić, aby sporządzono kopię całej korespondencji. Lecz nazajutrz wybuchła wojna. Więc może już się nigdy nie dowiem, co ojciec mój pisał do najbliższego przyjaciela w czasach domowego szczęścia, w pełni żywych nadziei, w początkach swego ojcostwa – i później, w godzinach rozczarowania, sieroctwa i żałoby. Myślałem także, że zapomniano o nim zupełnie w czterdzieści pięć lat po jego śmierci. Ale nie. Kilku młodych literatów wydobyło go z zapomnienia, głównie jako wybitnego tłumacza Szekspira, Wiktora Hugo i Alfreda de Vigny; ojciec mój przełożył dramat tego ostatniego Chatterton i zaopatrzył go wymownym wstępem, broniąc głęboko ludzkich uczuć poety i jego ideału, polegającego na szlachetnym stoicyzmie. Przypomniano także polityczną działalność mego ojca; kilku współczesnych mu ludzi – jego kolegów w pracy, zmierzającej do utrzymania w narodzie niezłomnej nadziei na przyszłą niepodległość – ogłosiło po dojściu do starości wspomnienia, w których rola odegrana przez mego ojca została ujawniona po raz pierwszy. Dowiedziałem się wówczas o faktach z jego życia zupełnie mi nie znanych, faktach, które poza grupą wtajemniczonych mogły być wiadome tylko jednej osobie – mej matce. I tak, z tomu pośmiertnych wspomnień odnoszących się do tych gorzkich lat, dowiedziałem się, że pierwotnym zamiarem tajnego Narodowego Komitetu było zorganizować opór moralny przeciwko wzmożonemu rosyjskiemu uciskowi i że projekt ten wyszedł od mego ojca, a pierwsze zebrania Komitetu odbywały się w naszym mieszkaniu w Warszawie; pamiętam z tego mieszkania wyraźnie tylko jeden pokój, biały i czerwony, prawdopodobnie salon. Były tam sklepione drzwi – najwyższe, jakie sobie można wyobrazić. Dokąd prowadziły, pozostaje dla mnie tajemnicą; lecz po dziś dzień nie mogę się oprzeć wrażeniu, że wszystko to było olbrzymich rozmiarów i że posta–,cie, ukazujące się i znikające w tej niezmiernej przestrzeni, przerastały wzrostem ludzi, których spotykałem w późniejszym życiu. Pamiętam wśród nich moją matkę, bliższą mi od innych postaci, ubraną w czerń narodowej żałoby, noszonej wbrew okrutnym zakazom policji. Zachowałem też, głównie z tych czasów, wspomnienie lęku wobec tajemniczej matczynej powagi, która nie była jednak pozbawiona uśmiechu. Bo pamiętam i uśmiechy mej matki. Pewno dla mnie umiała zawsze zdobyć się na uśmiech. Była wówczas młoda, nie miała jeszcze trzydziestulat. Umarła w cztery lata później na wygnaniu. Na kartach tej książki wspominam o odwiedzinach mej matki w domu brata, mniej więcej na rok przed jej śmiercią. Opowiadam też trochę o moim ojcu, tak jak go pamiętam w latach następujących po śmiertelnym ciosie, którym była dla niego utrata żony. Wywołałem ponownie te cienie, odpowiadając na słowa życzliwego krytyka, a teraz niechże im będzie wolno powrócić na miejsce swego spoczynku, gdzie ich ziemskie postacie trwają wciąż, zasnute mgłą, lecz żywe, czekając chwili, kiedy ich dojmująca rzeczywistość, ostatni ślad ich życia na ziemi zniknie wraz ze miną na zawsze z tego świata. J. C. 1919 r.\nPRZEDMOWA BEZ CEREMONIIMe potrzebujemy w zasadzie silnego bodźca, aby mówić o sobie, a jednak ta niewielka książka jest wynikiem przyjaznej zachęty, nawet lekkiego przyjaznego nacisku. Broniłem się dość żywo, lecz przyjazny głos powtarzał mi z charakterystycznym uporem: „Słuchaj, musisz koniecznie napisać swoje wspomnienia.” Me był to żaden argument, ale poddałem się od razu. Jak trzeba, to trzeba! Oto jaką siłę ma słowo. Ten, który pragnie innych przekonać, powinien zaufać nie właściwemu argumentowi, lecz właściwemu słowu. Siła dźwięku działa zawsze mocniej niż siła argumentu. Me mówię tego z pogardą. Korzystniej jest dla ludzkości rządzić się wrażeniem niż refleksją. Mc z tego, co po ludzku jest wielkie – w tym znaczeniu, że dotyczy ogromnej liczby istnień – nie zrodziło się z namysłu. Natomiast każdy zdaje sobie sprawę z potęgi słów – takich na przykład jak Chwała lub Litość. Innych nie wymieniam. Nie trzeba ich szukać daleko. Te dwa słowa – wygłaszane z zaspałem, z przekonaniem, z wytrwałością – samym swym dźwiękiem wprawiły w ruch całe narody i rozkołysały suchy, twardy grunt, który jest podłożem całej naszej społecznej budowy. Jeśli chcecie, wymienię także i Cnotę! Trzeba naturalnie uważać i na ton wypowiedzianego słowa. Na właściwy ton. To bardzo jest ważne. Trzeba mieć potężne płuca i grzmiące lub czułe głosowe struny. Nie mówcie mi o dźwigni Archimedesa; był to roztargniony osobnik o wyobraźni matematyka. Nauki matematyczne budzą we mnie wielki szacunek, ale nie umiem się obchodzić z maszynami. Dajcie mi właściwe słowo i właściwy ton, a świat z miejsca poruszę. Cóż to za marzenie dla pisarza! Albowiem pisane słowa mają także swój ton. Tak! Byle tylko znaleźć właściwe słowo! Tkwi ono gdzieś z pewnością wśród szczątków wszystkich radosnych uniesień i wszystkich skarg, rozbrzmiewających już od pierwszego dnia, kiedy nadzieja – nieśmiertelna nadzieja – zstąpiła na ziemię. Może słowo to jest gdzieś blisko, pod ręką, nie zauważone i niewidzialne. Ale cóż mi z tego? Myślę, że są ludzie, którzy potrafią znaleźć od razu igłę w stogu siana. Co do mnie, nigdy się takim szczęściem nie cieszyłem. A przy tym chodzi także i o ton. Jeszcze jedna trudność. Bo jakże osądzić, czy ton jest właściwy, czy nie, dopóki nie wykrzyknie się słowa, które może poleci z wiatrem nie zauważone przez nikogo i wcale świata nie poruszy? Żył ongi cesarz, który był mędrcem i poniekąd pisarzem. Notował na tabliczkach z kości słoniowe myśli, maksymy, uwagi, ocalone przez los ku zbudowaniu potomności. Wśród różnych powiedzeń – cytuję z pamięci – jest tam uroczyste napomnienie: „Niech wszystkie twoje słowa mają ton bohaterskiej prawdy.” Ton bohaterskiej prawdy! Bardzo pięknie, ale sądzę, że łatwo było surowemu cesarzowi spisywać wzniosłe rady. Prawdy, według których ludzie postępują, są po większej części skromne, a nie bohaterskie; istniały zaś czasy w historii, gdy słowa bohaterskiej prawdy budziły w ludziach tylko szyderstwo. Niech się nikt nie spodziewa, że znajdzie na kartach tej książki słowa o niezwykłej potędze lub ton porywającego bohaterstwa. Wprawdzie obniża to moje pojęcie o samym sobie, ale muszę wyznać, iż rady Marka Aureliusza do mnie nie przemawiają. Odpowiedniejsze są dla moralizatora niż dla artysty. Mogę wam obiecać prawdę z rodzaju tych skromnych – i szczerość poza tym. Tę zupełną, chwalebną szczerość, która wydaje człowieka w ręce jego nieprzyjaciół, a jednocześnie poróżnia go często z przyjaciółmi. „Poróżnia” jest może zbyt silnym wyrażeniem. Nie umiem sobie wyobrazić ani wśród mych przyjaciół, ani wśród wrogów kogoś tak znudzonego bezczynnością, aby chciało mu się ze mną pokłócić. „Szczerość rozczarowuje przyjaciół” – bliższe jest prawdy. Większość przyjaźni – prawie wszystkie przyjaźnie w okresie pisarskim mego życia – zawdzięczam mym książkom; i wiem, że powieściopisarz żyje w swym dziele. Tkwi w nim jako jedyna rzeczywistość wymyślonego świata, wśród urojonych rzeczy, wydarzeń i ludzi. Pisząc o nich, piszę jedynie o samym sobie. Ale to uzewnętrznienie się nie jest zupełne. Pisarz pozostaje do pewnego stopnia jakby za zasłoną, obecność jego jest raczej przeczuwana niż widzialna – niby ruchy i głos dochodzące zza ekranu powieści. W tych zapiskach zasłona ta nie istnieje. I nieodparcie przychodzi mi tu na myśl pewien ustęp z Naśladowania Chrystusa, gdzie ascetyczny autor, co tak głęboko znał życie, mówi: „Bywa, że osoby, które szanujemy na podstawie ich reputacji, przy osobistym zetknięciu psują opinię, jaką miało się o nich.” Oto niebezpieczeństwo grożące pisarzowi powieści, który zaczyna mówić o sobie bez osłonek. Gdy te wspomnienia wychodziły w odcinku, strofowano mnie za złą gospodarkę, jakby tego rodzaju pisanie było czymś na kształt pobłażania samemu sobie, jakby trwoniło materiał przyszłych tomów. Widocznie zbyt mało we mnie jest z literata. Doprawdy, człowiek, który aż po trzydziesty szósty rok życia nie napisał ani jednego wiersza z myślą o druku, nie może siebie zmusić do zapatrywania się na swoje istnienie.i przeżycia, na wszystkie swe myśli, doznania i wzruszenia, na swoją przeszłość i swoje żale, i wszystko, co go kiedykolwiek spotkało, wyłącznie jako na tworzywo dla swoich rąk. Robiono mi już podobne uwagi ze trzy lata temu, gdy wydałem Zwierciadło morza, tom złożony ze wspomnień i wrażeń. Uwagi te były praktyczne. Lecz wyznam, że nie mogłem nigdy zrozumieć tego rodzaju oszczędności, jaką mi zalecano. W Zwierciadle morza pragnąłem złożyć hołd morzu, jego statkom i ludziom, którym zawdzięczam w wielkim stopniu, że stałem się tym, czym jestem. Okazanie czci ich cieniom wydawało mi się możliwe jedynie w takiej formie. Inaczej sobie tego wyobrazić nie mogłem. Widać zły ze mnie ekonomista – ale jestem stanowczo niepoprawny. Dojrzewałem na morzu, wśród szczególnych warunków morskiego życia, i mam specjalny pietyzm dla tej fazy mojej przeszłości; albowiem skupione w niej wrażenia były żywe, jej zew bezpośredni, a wymagania tego rodzaju, że mogłem im sprostać z właściwym młodemu wiekowi uniesieniem i siłą. Nie było w tych wymaganiach lnic, co by mogło wprowadzić rozterkę do młodego sumienia. Wyrwałem się ze swego kraju wśród gromów rzucanych na mnie przez wszystkich łudzi, mających choćby najlżejsze prawo do wypowiadania opinii; od pozostałych mi najbliższych osób oddzielała mię nie tylko wielka przestrzeń, ale poniekąd i niepojęty dla nich rodzaj życia, które uwiodło mnie tak tajemniczo i sprowadziło z drogi posłuszeństwa – toteż mogę śmiało powiedzieć, że na skutek ślepej siły okoliczności morze stało się na długi szereg lat mym światem, a marynarka handlowa jedynym domowym ogniskiem. Mc więc dziwnego, iż w moich dwóch wyłącznie morskich książkach, w Murzynie z załogi Narcyza i Zwierciadle morza a także w kilku krótkich opowieściach z morskiego życia, np. w Młodości i Tajfunie usiłowałem z nieledwie synowskim szacunkiem odtworzyć życie drgające w wielkim świecie wód, w sercach prostych ludzi, którzy od wieków wędrują po jego (pustych obszarach, a także oddać to coś żywego, co zdaje się tkwić w okrętach – dziele ludzkich rąk i przedmiocie ludzkiej pieczołowitości. Życie twórcze pisarza musi się często zasilać wspomnieniem i szukać rozmowy z cieniami – chyba że autor postanowił pisać tylko w tym celu, aby strofować ludzkość za to, czym jest, lub chwalić ją za to, czym nie jest, albo też w ogóle uczyć ją, jak się ma zachowywać. Nie będąc ani sprzeką, ani pochlebcą, ani mędrcem nie uprawiałem żadnej z tych rzeczy i jestem gotów znieść z pogodą lekceważenie będące udziałem tych, którzy nie zajmują się wścibstwem w jakimkolwiek zakresie. Lecz rezygnacja nie jest obojętnością. Nie chciałbym, aby mnie uważano tylko za widza, który stoi na brzegu wielkiej rzeki unoszącej tyle istnień. Pragnąłbym, żeby mi przyznano dar pewnej wnikliwości, która umie się wypowiedzieć głosem sympatii i współczucia. Zdaje się, iż co najmniej jeden z miarodajnych odłamów krytyki posądza mnie o to, że się odnoszę do faktów z pewnego rodzaju ponurą obojętnością; Francuzi nazwaliby to sécheresse de coeur. Piętnaście lat niezachwianego milczenia wobec pochwał lub nagany świadczy dostatecznie o mym szacunku dla krytyki – pięknego kwiatu wyrosłego z osobistych wynurzeń w ogrodzie literatury. Lecz tamto posądzenie jest bardziej osobistej natury, dosięga człowieka poza jego książkami i dlatego wolno mi o nim wspomnieć w dziełku, które jest osobistą notatką na marginesie publicznej karty. Nie czuję się bynajmniej dotknięty owym zarzutem. Oskarżenie – jeśli w ogóle można to nazwać oskarżeniem – zostało wypowiedziane z jak największym szacunkiem; brzmiała w nim nuta żalu. A oto moja odpowiedź. Jeśli jest prawdą, że każda powieść zawiera autobiograficzne pierwiastki – a trudno temu zaprzeczyć, ponieważ twórca może wyrazić tylko siebie w swym dziele – to dla niektórych pisarzy publiczne rozwodzenie się nad swymi uczuciami jest wstrętne. Nie chciałbym wychwalać przesadnie cnoty powściągliwości. Często jest to jpo prostu' kwestia temperamentu. Ale powściągliwość nie zawsze świadczy o chłodzie. Bywa także oznaką dumy. Największe z upokorzeń grożących pisarzowi, to widzieć, jak pocisk jego wzruszenia omija cel – wzbudzenie łez lub śmiechu. Nic bardziej nie upokarza! A to dlatego, że jeśli cel jest chybiony, jeśli pokaz uczuć nie wzruszył czytelnika, wówczas "wrażenie przepada niechybnie, budząc wstręt lub pogardę. Nie można mieć za złe żadnemu artyście, iż wzdraga się przed ryzykiem, które tylko durnie biorą na siebie z ochotą, a którego jedynie geniusz może bezkarnie się podjąć. W zadaniu polegającym głównie na tym, że w mniejszym lub większym stopniu obnaża się duszę przed ludźmi, wzgląd na przyzwoitość – nawet za cenę powodzenia – jest u pisarza tylko szacunkiem dla własnej godności, związanej nierozdzielnie z godnością jego dzieła. Poza tym bardzo trudno na tej ziemi być całkowicie wesołym lub też całkowicie smutnym. Śmieszność, jeśli jest głęboko ludzka, nabiera cech bólu; niektóre zaś z naszych cierpień (tylko niektóre, nie wszystkie, bo właśnie zdolność do cierpienia czyni człowieka wzniosłym w oczach innych ludzi) mają swe źródło w słabościach, które należy przyjąć z uśmiechem współczucia, jako do wspólnego dziedzictwa nas wszystkich. Radość i smutek na tym świecie przenikają się nawzajem, stapiając swe kształty i szepty w półmroku życia tajemniczego jak mroczny ocean, a olśniewająca, czarowna jasność wymarzonych nadziei tkwi nieruchomo w dali, u krańca odległego widnokręgu. Tak! I ja bym pragnął trzymać magiczną różdżkę, dającą władzę nad śmiechem i łzami, uznaną za szczyt literatury pięknej. Lecz aby się stać wielkim czarodziejem, trzeba się poddać tajemnym i nieodpowiedzialnym siłom, znajdującym się poza nami lub też w naszych własnych piersiach. Słyszeliśmy wszyscy o prostaczkach sprzedających duszę dziwacznemu diabłu w zamian za miłość lub potęgę. Najzwyklejszy umysł potrafi dostrzec, nie wytężając się zbytnio, że na tego rodzaju,umowie musi się wyjść jak Zabłocki na mydle. Me uważam, alby moja antypatia i nieufność do podobnych transakcji dowodziła szczególnej mądrości. Może zaważył tu mój zawód marynarza – w połączeniu z wrodzoną mi skłonnością do trzymania się jedynej rzeczy bezspornie mojej – lecz odczuwam po prostu wstręt do utraty, nawet na jedną chwilę wzruszenia, tej pełnej władzy nad samym sobą, która jest pierwszym warunkiem dobrej służby. A pojęcie o dobrej służbie przeniosłem z mego wcześniejszego do późniejszego życia. Ja, który nie szukałem nigdy w pisanym słowie nic poza pewną postacią Piękna, przeniosłem tamten artykuł wiary z pokładu okrętów na bardziej ograniczoną przestrzeń mego biurka i sądzę, że stałem się przez to raz na zawsze niedoskonały w oczach wykwintnego towarzystwa czystych estetów. Zarówno na politycznym, jak i na literackim polu ludzie najczęściej zdobywają Babie przyjaciół przez namiętność swych uprzedzeń i konsekwentną ciasnotę poglądów. Ale nigdy nie umiałem kochać tego, co nie jest godne miłości, lub nienawidzić tego, co na nienawiść nie zasługuje – wyłącznie przez szacunek dla jakiejś ogólnej zasady. Nie wiem, czy trzeba odwagi, aby to wyznać. Gdy przebyliśmy połowę drogi wyznaczonej nam w życiu, patrzymy beznamiętnie na radości i niebezpieczeństwa. Tedy oświadczam ze spokojem, że w wysiłku dążącym do wywołania skrajnych wzruszeń, podejrzewałem zawsze poniżający odcień nieszczerości. Aby głęboko poruszyć innych, musimy z całym rozmysłem dać się porwać uniesieniu poza granice właściwej nam wrażliwości; jest to może dość niewinne i nieuniknione – jak u aktora, który na scenie podnosi głos ponad ton zwykłej rozmowy – ale jest jednak konieczne. Niewielki to grzech bez wątpienia. Lecz niebezpieczeństwo polega na tym, że pisarz może stać się ofiarą swej przesady, może stracić poczucie własnej szczerości i w końcu może zacząć lekceważyć samą prawdę jako coś zbyt zimnego, zbyt tępego dla jego celu, jako w gruncie rzeczy coś, co zbyt słabo wyraża zachłanne wzruszenie twórcy. Od śmiechu i łez łatwa droga do szlochów i chichotu. Te uwagi mogą się wydać egoistyczne; ale zasady zdrowej etyki nie pozwalają potępić człowieka za to, że dba o własną uczciwość. To jego prosty obowiązek. A już najmniej można potępić artystę, który dąży – choćby pokornie i nieudolnie – do twórczego celu. W tym wewnętrznym świecie, gdzie myśl artysty i jego wrażliwość dążą do przeżywania zmyślonych przygód, nie ma policjantów ani praw, ani nacisku okoliczności lub lęku przed opinią, które by pomogły twórcy utrzymać się w ryzach. Któż zatem przeciwstawi się jego pokusom, jeśli nie jego własne sumienie? A przy tym – pamiętajcie, że to jest miejsce i okazja do zupełnej otwartości – sądzę, że każda ambicja jest uprawniona prócz tych, które pną się w górę po ludzkiej łatwowierności i ludzkich cierpieniach. Wszelkie umysłowe i artystyczne ambicje są dozwolone aż do granic zdrowego rozsądku, a nawet poza jego granicami. Nikomu to krzywdy nie wyrządzi. Jeśli ambicje artysty są szalone, tym gorzej dla niego. Zaiste – takie ambicje, podobnie jak i cnota, bywają same dla siebie nagrodą. Czy to jest szaleńcza zarozumiałość, jeśli pisarz wierzy we władczą potęgę swej sztuki, jeśli próbuje coraz innych środków, innych dróg, alby potwierdzić tę wiarę przez osiągnięcie głębszej wymowy w swym dziele? Gdy artysta usiłuje sięgnąć głębiej, nie znaczy to, aby był nieczuły. Dziejopis serc nie jest dziejopisem wzruszeń, a jednak przenika głębiej, mimo swej powściągliwości, (ponieważ celem jego jest dotarcie aż do samego źródła śmiechu i łez. Widok ludzkich spraw zasługuje na podziw i litość. A także i na szacunek. Nie można pomawiać o obojętność tego, kto składa powściągliwy hołd ludzkim sprawom w westchnieniu, które nie jest szlochem, w uśmiechu, który nie jest grymasem. Rezygnacja, bynajmniej nie mistyczna lub oderwana, rezygnacja o szeroko otwartych oczach, świadoma siebie i natchniona przez miłość, jest jedynym z uczuć, które nie może stać się blagą. Me uważam jednak rezygnacji za ostatnie słowo mądrości. Zbyt jestem na to dzieckiem swego czasu. Ale myślę, że właściwą mądrością jest pragnąć tego, czego pragną bogowie, nie wiedząc może, czego oni pragną, a nawet czy mają w ogóle jakie pragnienia. W tej sprawie życia i sztuki „jak” ważniejsze jest dla naszego szczęścia niż „dlaczego”. Zgodnie z powiedzedzeniem tego Francuza: „II y a toujours la maniere." Święta prawda. Tak. Sposób także coś znaczy. Sposób, w jaki człowiek się śmieje, płacze, ironizuje, oburza czy zapala, wypowiada swą opinię – i nawet kocha. Sposób postępowania, który – niby rysy i wyraz ludzkiej twarzy – odbija wewnętrzną prawdę dla tych, co umieją patrzeć na swoich bliźnich. Ci, którzy mnie czytają, wiedzą o mym przekonaniu, że świat, doczesny świat, spoczywa na paru bardzo prostych wyobrażeniach, tak prostych, że muszą być prastare. A między innymi Spoczywa głównie na pojęciu Wierności. W czasach, kiedy można się spodziewać, że tylko to, co zawiera jakikolwiek element rewolucyjny, przyciągnie ogólną uwagę, nie byłem rewolucyjny w swych książkach. Buntowniczy duch jest niezmiernie wygodny z tego względu, że pozbawia człowieka wszelkich skrupułów w stosunku do idei. Jego surowy, bezwzględny optymizm jest mi obcy z powodu groźby fanatyzmu i nietolerancji, którą zawiera. Należałoby oczywiście zbyć te sprawy uśmiechem; lecz nieudolny ze mnie esteta i nie lepszy filozof. Wszelkie pretensje do wyjątkowej słuszności moralnej budzą we mnie tę pogardę i gniew, od których filozoficzny umysł powinien być wolny… Zdaje się, że, chcąc utrzymać ton konwersacyjny, odbiegłem niepotrzebnie od przedmiotu. Nie posiadałem nigdy w pełni sztuki konwersacji – tej sztuki, która, jak słyszałem, uchodzi obecnie za przepadła. W mych młodych latach – latach kształtujących przyzwyczajenia i charakter człowieka – obcowałem najczęściej z długotrwałym milczeniem. Głosy, które je przerywały, nie miały nic wspólnego z konwersacją. Bynajmniej. Więc nie nabrałem tego nawyku. Ale moje dygresje nie są bez znaczenia dla tej książki, choć jej to wytykano – zarówno jak i lekceważenie chronologicznego porządku (co już samo w sobie jest zbrodnią) oraz niekonwencjonalną formę (co jest nieprzyzwoitością). Zapowiedziano mi surowo, że czytelnicy odniosą się niechętnie do bezceremonialnego charakteru mych wspomnień. „Jakże mi przykro! – zapewniałem, łagodnie. – Czyż mogłem zacząć od sakramentalnych Słów: urodziłem się takiego to a takiego dnia, w takiej to a takiej miejscowości?” Jest to miejscowość bardzo odległa, co pozbawiłoby wszelkiej wagi moje wyznanie. Nie przeżywałem nadzwyczajnych przygód, które bym mógł kolejno opowiadać. Nie znałem wybitnych ludzi, o których bym mógł wygłaszać banalne uwagi. Nie byłem zamieszany w wielkie lub skandaliczne sprawy. Te kartki są tylko krótkim psychologicznym dokumentem i nie pisałem ich po to, by wyciągać jakiekolwiek osobiste wnioski. Ale mój oponent nie został ułagodzony. Oświadczył, że powyższe argumenty nie są żadnym usprawiedliwieniem dla tego, co jest już napisane, lecz dowodem, iż wcale pisać nie należało. Zgadzam się z tym, że prawie wszystko, wszystko na świecie mogłoby służyć za słuszny powód, aby nie pisać wcale. Ale ponieważ te kartki są już gotowe, chcę powiedzieć na ich obronę, co następuje: wspomnień swych, kreślonych bez żadnego względu na ustalone zwyczaje, nie rzuciłem na papier bez systemu i celu. Tkwi w nich pewna nadzieja i pewien zamysł. Nadzieja, że może z tych kart wyłoni się nareszcie wizja osobowości; człowiek tkwiący za książkami tak zasadniczo różnymi jak na przykład Szaleństwo Almayera i Tajny agent – a 'jednak konsekwentny i zrozumiały na tle swego pochodzenia i swej działalności. Taka jest moja nadzieja. Bezpośrednim zaś celem, związanym ściśle z tą nadzieją, jest przedstawienie osobistych wspomnień przez wierne oddanie moich uczuć i wrażeń, dotyczących napisania mej pierwszej książki oraz mego pierwszego zetknięcia z morzem. W połączonych świadomie dźwiękach tej podwójnej melodii niektórzy z mych (przyjaciół odkryją, być może, tu i ówdzie subtelną harmonię. J. C.\nIKsiążki można pisać w przeróżnych miejscach. Zdarza się, że natchnienie wcielone w słowa nawiedza kajutę marynarza na statku unieruchomionym w środku miasta przez zamarzniętą rzekę; a że święci spoglądają podobno życzliwie na pokornych wyznawców, lubię sobie wyobrażać cień starego Flauberta (który wierzył między innymi, że jest potomkiem Wikingów) unoszący się z żartobliwym zainteresowaniem nad parowcem „Adowa”, o wyporności 2000 ton, uwięzionym przez niełaskawą zimę przy nabrzeżu w Rouen; na tym właśnie parowcu zacząłem pisać dziesiąty rozdział Szaleństwa Almayera. Powtarzam, że cień Flauberta przyglądał mi się z zainteresowaniem, bo czyż dobrotliwy normandzki olbrzym o wielkich wąsach i grzmiącym głosie nie był ostatnim z romantyków? Czyż w swym nieziemskim, prawie ascetycznym poświęceniu dla sztuki nie był czymś w rodzaju świętego pustelnika literata? „Zaszło nareszcie – rzekła Nina do matki, wskazując na wzgórza, za które stoczyło się słońce…” Pamiętam, jak kreśliłem te słowa romantycznej córki Almayera na szarym papierze bloku, który leżał na kocu okrywającym moje łóżko. Słowa te odnosiły się do pewnego zachodu słońca na wyspach malajskich i ukształtowały się w mym mózgu wśród gorączkowej wizji lasów: i rzek, i mórz, leżących daleko od handlowego, a jednak romantycznego miasta północnej półkuli. Lecz właśnie w owej chwili nastrój pełen wizji i słów został zniweczony przez trzeciego oficera, wesołego, przeciętnego młodzika, który wszedł, trzaskając drzwiami, i wykrzyknął: „Jak tu u pana rozkosznie ciepło!" Było rzeczywiście ciepło. Otworzyłem ogrzewanie parowe, ustawiwszy blaszankę pod cieknącym kurkiem; może nie wiecie, że woda cieknie przez szparę, którą para się nie przedostanie. Nie mam pojęcia, co mój młodociany przyjaciel robił na pokładzie przez cały ten ranek, lecz ręce, które mocno zacierał, były bardzo czerwone; sam ich wygląd przejął mnie chłodem. Młodzieniec ów pozostał jedynym z moich znajomych uprawiającym grę na banjo, a że;był przy tym młodszym synem emerytowanego pułkownika, więc przez dziwną, a bezsensowną asocjację myśli zawsze mi się wydaje, iż poemat pana Kiplinga dotyczy wyłącznie;jego osoby. Kiedy mój młody (kolega nie grał na banjo, pasjami lubił siedzieć i na nie patrzeć. Zabrał się i teraz do tej sentymentalnej kontemplacji; przyglądałem mu się badawczo, a on rozmyślał chwilę nad strunami, po czym zapytał lekko: – Co też pan tam wciąż bazgrze, jeśli wolno zapytać? Było to pytanie zupełnie usprawiedliwione, ale nic nie odrzekłem i odwróciłem po prostu blok w odruchu instynktownej skrytości: nie mogłem powiedzieć temu młodzikowi, że wypłoszył mi z myśli psychologię Niny Almayer, wypowiedziane przez nią zdanie, rozpoczynające rozdział dziesiąty, i pełne swoistej mądrości słowa pani Almayer, które miała wyrzec wśród zapadającej złowieszczo tropikalnej nocy. Nie mogłem mu powiedzieć, że Nina oznajmiła: „Zaszło nareszcie.” Niezmiernie by go to zdziwiło i byłby może upuścił swe drogocenne banjo. Nie mogłem mu także powiedzieć, że słońce niego życia na morzu chyliło się również ku zachodowi w tej samej właśnie chwili, gdy kreśliłem słowa opisujące niecierpliwe porywy młodości pochłoniętej swym pragnieniem. Sam o tym nie wiedziałem, a można śmiało powiedzieć, że nie byłoby to obeszło mego kolegi, choć zacny ten młodzian odnosił się do mnie z większym uszanowaniem, niż tego właściwie wymagały nasze służbowe stosunki.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Ze_wspomnien-ebookRO/p020461i020" target="_blank" title="Ze wspomnień [Joseph Conrad] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ze wspomnień [Joseph Conrad] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Obraz najwyższej jakości Dane statystyczne wskazują, że modele 32-calowe tracą popularność na korzyść telewizorów o większych przekątnych ekranu. Postanowiliśmy zatem sprawdzić, co reprezentują nowe odbiorniki o takich właśnie ekranach i który z nich warto kupić.\nOkiem cyfrowego strażnika Kamery IP to niezbędny składnik systemu monitorowania, pozwalający kontrolować dostęp do domu, mieszkania, posesji czy biura. Z bardzo bogatej oferty rynkowej kamer IP wybraliśmy najnowsze modele przystosowane do pracy w różnych warunkach i poddaliśmy je gruntownym testom.\nNAS-y dla wymagających Rozbudowany serwer NAS zaspokoi potrzeby zarówno małych i średnich firm, jak i wymagających użytkowników indywidualnych. W poniższym artykule omawiamy test najnowszych modeli urządzeń kosztujących 2–3 tysiące złotych, wyróżniających się wysoką wydajnością, bezpieczeństwem i funkcjonalnością.\nAlternatywne drukowanie Laserowe urządzenia drukujące to podstawa wyposażenia każdego biura, a materiały eksploatacyjne stanowią wciąż liczącą się pozycję w budżetach po stronie kosztów. Czy firmom starającym się ograniczać wydatki w czasach kryzysu bardziej opłaca się stosować tańsze zamienniki niż oryginalne materiały? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, przeprowadziliśmy test zamienników tonerów do drukarek laserowych.\nBezprzewodowe dyski Dyski z dostępem do sieci WLAN to doskonała składnica danych dla urządzeń przenośnych takich jak smartfony czy tablety. Zapewniają mnóstwo miejsca, a mimo to są smukłe i lekkie. Zasilanie akumulatorowe i możliwość bezprzewodowej transmisji danych sprawiają, że świetnie radzą sobie jako sprzęt mobilny.\nCzarna skrzynka w samochodzie Coraz więcej osób decyduje się na zakup wideorejestratora, bo nagrany nim materiał filmowy może okazać się cennym dowodem, świadczącym o niewinności jego właściciela. Sprawdziliśmy, które konstrukcje najlepiej się nadają do rejestrowania filmów w czasie jazdy.\nSmartfon w dobrej cenie Producenci, którzy dotychczas nie oferowali smartfonów, wprowadzają do sprzedaży tanie i – jak się okazuje – bardzo ciekawe konstrukcje. Giganci działający w tej branży od lat również mają modele o dużych możliwościach za rozsądną cenę. Sprawdzamy, które z nich są najlepsze.\nNajlepsze czytniki e-booków Kindle nadal wyznacza trendy w branży czytników e-booków, konkurencja jednak ma też coś do powiedzenia i oferuje całkiem dobre konstrukcje o sporych możliwościach za rozsądną cenę. Sprawdzamy, który z obecnie sprzedawanych czytników jest najlepszy do czytania elektronicznych książek.\nNawigacje na wakacje Chociaż coraz więcej osób korzysta z nawigacji wbudowanej w smartfon, to klasyczne GPS-y ciągle mają zwolenników. Są bardziej funkcjonalne i o większe możliwości niż mapy zainstalowane w telefonie. Nawet w niezbyt drogich modelach można znaleźć zaawansowane funkcje, takie jak omijanie korków czy bezterminową aktualizację map. Jeżeli wolisz - podobnie jak my - klasyczną nawigację, przeczytaj poniższy test i sprawdź, które urządzenia warto kupić.


Wybili szybę wartą 5 tysięcy złotych. Posiedzą nawet 5 lat? - Gazetawroclawska.pl\nWybili szybę wartą 5 tysięcy złotych. Posiedzą nawet 5 lat?\n13 kwietnia 2013 13.04.2013 Aktualizacja: 14 kwietnia 2013 07:14 14.04.2013 07:14\nW sobotę nad ranem lubińscy policjanci otrzymali informację o tym, że nieznani sprawcy wybili szybę w jednym zakładów na osiedlu Polne. Gdy funkcjonariusze dojeżdżali na miejsce na ich widok czterech mężczyzn zaczęło uciekać.\nPo krótkim pościgu mężczyźni zostali zatrzymani i trafili do policyjnego aresztu. To czterej mieszkańcy Lubina w wieku od 19 do 20 lat. Pokrzywdzony straty ocenił na kwotę 5 tysięcy złotych. Grozi im teraz do pięciu lat więzienia.\nwybili szybę lubin osiedle polne\nprzyznali sie ?\npolne (gość) 13.04.13, 23:42:00\nbo nikt nie napisal ze to oni wybili szybe\npewnie mieli w sercu\ndwr wyryte (gość) 13.04.13, 23:31:58\nstad takie zachowanie:)\nNatala (gość) 14.04.13, 09:13:56\nSkoncz juz z tym DWR ,bo staje się to naprawde nudne.\nberk (gość) 13.04.13, 22:20:51\nNiech wreszcie wsadzą do paki tych bandziorów ,czy jak kto woli chuliganów .\nTo co sie dzieje i co wyparwia ta otumaniona przez wolność młodzież to już nie są zarty to już budzi normalny...rozwiń całość\nTo co sie dzieje i co wyparwia ta otumaniona przez wolność młodzież to już nie są zarty to już budzi normalny strach.Dewastują , niszczą , kradną i nikogo się nie boja ,bo im wszystko wolno i niech inni sie boją... Do paki i do robót publicznych z nimizwiń


256 Prawdziwych Opinii o Apartamencie Rezydencja Na Szymoszkowej | Booking.com\nOpinie o obiekcie Rezydencja Na Szymoszkowej\nRezydencja Na Szymoszkowej – opinie\nDroga na Szymoszkową 3, 34-500 Zakopane, Polska\nNr 16 z 724 obiektów na wynajem wakacyjny w mieście Zakopane\nJęzyki: Wszystkie języki angielski arabski chiński tradycyjny czeski francuski hebrajski hiszpański litewski niderlandzki niemiecki polski rosyjski szwedzki słowacki ukraiński węgierski\nNa podstawie 256 opinii o apartamencie\n„Fajne miejsce ze strefą Spa na wypoczynek w Górach”\n• Apartament z antresolą i widokiem na góry\nSpa powinno być dostępne przez cały dzień a nie od 17- 21 i to po wcześniejszym poinformowaniu właścicielki, że chce się z niego skorzystać. Cena dość wysoka Kołdry były za duże w stosunku do wielkości łóżka , niewygodny materac\nŁadny pokój, w wyposażeniu czajnik, garnki, patelnie, talerze, kubki, lodówka , sól, pieprz, herbata, kawa, cukier i sztućce, ponadto ręczniki i mydło w łazience, spokojna okolica, ładny widok, parking, do centrum Zakopanego 20 minut pieszo, plus za duża wannę w pokoju i telewizor w sypialni ( turkusowa sosna), Spa to najmocniejszy punkt obiektu ( dwie sauny i jacuzzi) niestesty w jacuzzi czuć było nieprzyjemny zapach pleśni.\n• Apartament z prysznicem (2 osoby dorosłe)\nSuper lokalizacja, piękny pokój (turkusowy Jelonek) bardzo komfortowo urządzony przestronny, było w nim wszystko czego było potrzeba, cała rezydencja naprawdę robi wrażenie, a strefa Spa rewelacyjne dopełnia całości, właścicielka bardzo uprzejma i sympatyczna, był to naprawdę trafny wybór, z szystym sumieniem polecam każdemu kto ceni wygodę, spokój, relaks Z pewnością Jeszcze tam wrócimy 😁\n„Warunki świetne (piękny klimatyczny wystrój), czystość...”\n• Apartament z prysznicem i widokiem na góry\nWarunki świetne (piękny klimatyczny wystrój), czystość pierwsza klasa, miła i pomocna właścicielka, Sauna i SPA rewelacja, duży parking, duży ogród z placem zabaw dla dzieci, lokalizacja bardzo dobra. Polecam\nOgromny ogród z placem zabaw dla dzieci, strefa spa, wnętrze apartamentu, nieskazitelna czystość, bardzo miła i pomocna gospodyni, świetna lokalizacja( bardzo blisko do Krupówek) parking,\n„Ładnie, czysto, klimatycznie, dobra lokalizacja.”\nCiężko się do czegokolwiek przyczepić.\nBardzo ładny wystrój, klimatycznie. Gospodyni bardzo miła i pozytywna. Duży parking ogrodzony, czystość na bardzo wysokim poziomie. Można było zostawić auto na parkingu rezydencji po wymeldowaniu.\nŁóżko mogłoby być trochę większe lub wystarczyłaby na taką szerokość tylko jedna pościel – przez dwie pościele było nam trochę ciasno. Ale to taki maleńki mankament :)\nPrzemiło spędziliśmy czas! Pokoje były doskonale wyposażone, SPA bardzo kameralne i przyjemne, a właścicielka bardzo pomocna i sympatyczna. Wydaje mi się, że podłogi w pokoju były podgrzewane (nie jestem pewna) — generalnie wszystko cudownie. Zdecydowanie będziemy wracać! :)\n„Pobyt bardzo udany, jestesmy zadowoleni.”\nGodziny otwarcia SPA. SPA otwarte w godz.17-21 bez mozliwosci korzystania we wczesniejszej lub troche pozniejszej porze. Przy dluzszym pobycie mogloby brakowac pralki, żelazka i deski do prasowania oraz kuchenki mikrofalowej.\nKomfort w apartamencie,czystosc,lokalizacja.\n„Czysto, blisko, tylko lozka niewygodne”\n• Apartament z wanną (2 osoby dorosłe)\nlozka BARDZO niewygodne, double bed na dwie osoby przypominal mi raczej single. Brak pralki, mikrofalowki i piekarnika. Pokoje troche mniejsze niz myslalysmy\nMozna powiedziec ze jest prawie sterylnie! Czystosc pierwsza klasa! Nie ma sie do czego doczepic. SPA bardzo mile ale laznia parowa zimna i nie korzystalam z tego powodu. Bardzo blisko Krupowek, sklep spozywczy, muzeum stylu Zakopianskiego.\nBart U-Touch PL\n„Aranżacja całego obiektu robi wrażenie.”\nAranżacja całego obiektu robi wrażenie. Teren wokół również cieszył oko;) Miejsce do grillowania i plac zabaw dla dzieci-bardzo fajnie pomyślane udogodnienia. Pokoje czyste i urządzone ze smakiem.\n„Super, na pewno tam wrocę :)”\nŻe światło w kuchni było zbyt mocne, tzn. Przydałoby się oddzielne na kuchnię, oddzielne nad stołem. I generalnie możliwość łatwiejszej adaptacji światła do potrzeb, więcej źródeł światła. Nie podobalo mi się też automatyczne wyłączanie światła na balkonie o 22:00\nWłaściwie wszystko było ok, poza małym drobiazgiem o którym niźej\n„Wspaniale. Miejsce, do którego warto wrócić.”\n• Apartament rodzinny z antresolą\n1. Czystość - dotyczy każdego zakamarka apartamentu oraz obiektów wspólnych (korytarze, otoczenie budynku, SPA). 2. Lokalizacja - pieszo około 10-15min do Krupówek od strony kolejki na Gubałówkę. 3. Widok z balkonu - prosto na Giewont :) 4. Sauna i jacuzzi - klimatycznie :) 5. Właścicielka rezydencji - uprzejma, pomocna. 6. Dużo zieleni dookoła. 7. Duży parking. 8. W pobliżu świetna Karczma Sopa - pysznie i niedrogo.\nRewelacyjne miejsce! Bardzo ładnie urządzone apartamenty z pięknym widokiem na Giewont! Bardzo dobry kontakt. Bezpłatny parking na miejscu. 15 minut spacerem do centrum. Blisko sklepy i całkiem przyzwoita karczma. Polecam! Everything's ok! Very nice and comfortable apartments with beautiful views. Quiet vicinity. To the center a 15-minute walk. I would highly recommend!\n„Miejsce godne polecenia :-))”\nNiezwykle sympatyczna właścicielka - Pani Magda :-). Bardzo dobry kontakt z gośćmi, doskonałe i wiarygodne źródło informacji o atrakcjach, miejscach wartych odwiedzenia, W obiekcie ciepło, bardzo wygodne łóżka, ładna łazienka z dużą wanną, funkcjonalna lodówka. Dostęp do jacuzzi. Mocna 10-tka :-)). Dziękujemy! Agata, Maciej i Małgosia\nBardzo ładny i czysty apartament, dobrze wyposażona kuchnia, sprawne wi-fi. Bardzo miła i pomocna właścicielka. Wrócę tu podczas mojej następnej wizyty w Zakopanem.\n„Na narty do Zakopanego”\nMożna by dodać filiżanki na kawę ale czepiam się bo kubki i cała zastawa kuchenna była ok! piękna i stylowa\nSerdecznie polecam wypoczynek w tej rezydencji.Czysto,miło,pachnąco i cieplutko.Fajne spa(byliśmy mile zaskoczeni)Bardzo mili i sypatyczni gospodarze.Mieliśmy cudowne widoki z jednej strony na Giewont(prosto z łóżka i z wanny i z kuchni)a z drugiej strony na Gubaówkę.Blisko do stacji narciarskiej na Polanie Szymoszkowej i na Krupówki ok.1km.Polecam my wrócimy napewno!\n„Perfekcja i profesjonalizm. Polecam”\nWszystko dopracowane w najmniejszych detalach, przemiła pomocna gospodyni, sauna i jaccuzi rewelacyjne. Widok z pokoju Żółty narciarz wprost na Giewont. Ta Pani wie jak rozpieszczać swoich gości. Pozdrawiamy Marta i Artur z Poznania.\n„Wspaniałe miejsce, gorąco polecane!”\nWspaniałe miejsce, gorąco polecane! Właściciele to przemili i bardzo pomocni ludzie. Wszystko było idealne - pokój sterylnie czysty, łóżko wygodne i cała rezydencja zawsze miło pachniała. Na pewno tam wrócimy!\nNiezwykle miła gospodyni, piękny pokój w góralskim klimacie. Czysto, schludnie, kuchnia wyposażona we wszystko co potrzebne. Jacuzzi i sauna były dodatkowymi atutami domku. Gorąco polecam jeżeli szukacie odpoczynku i relaksu!\n„Super miejsce z klimatem”\nMiejsce zdecydowanie godne polecenia, wszystko dopracowane w najmniejszych szczegółach, przemiła Pani Włascicielka, można poczuć sie jak w domu:) sauna i Jacuzzi to dodatkowe świetne udogodnienie, szczególnie po całym dniu w górach\nniepotrzebnie były dwie mniejsze kołdry zamiast jednej dużej.\nBardzo ładny czysty apartament, dobrze wyposażony aneks kuchenny, piękne widoki z okna, wygodne łóżko, do dyspozycji jacuzzi i sauna/łaźnia parowa, duży przestronny parking. W łazience niczego nie brakowało, a wanna była ogromna.\n„Na szymoszkowej - Z czystym sumieniem do polecenia!”\nŻadnych zastrzeżeń, kapitalne miejsce, klimat i obsługa. Pani Magdalena niesamowicie uprzejma, profesjonalna i pomocna. Miejsce jest niesamowite, standard bardzo wysoki - w wykończenie włożono kawałek serca - nie jest to zwykle, typowe, katalogowe miejsce noclegowe. Polecamy!!!!\n„Gorąco polecam !!!! Wspaniałe miejsce !”\nGorąco polecam! Przemiła i pomocna Właścicielka. Pokoje czyste i urzadzone w pięknym stylu. Kazdy detal dograny. To miejsce sprawia, ze człowiek wypoczywa.Na pewno wrócimy!\nBardzo klimatycznie , wyposażony aneks kuchenny. Jacuzzi i saunna.\n„Jeden z lepszych pobytów. Fantastyvznie spędzony czas.”\nStrefa spa wyjątkowo klimatyczna. Pokoje urządzone w fantastycznym stylu. Bardzo czysto. Obsługa bardzo miła.\nCzystość, funkcjonalność nawet niewielkich apartamentów, dobre wyposażenie, piękny widok na góry, świetne spa :)\nLokalizacja jest plusem, trochę na uboczu i w ciszy a jednak blisko centrum. Czysta łazienka, możliwość korzystanie z sauny i jacuzzi wliczona w cenę\nNie ma czego się przyczepić ☺\nWszystko na 100% zarówno czystość jak i personel. Właścicielka przesympatyczna i pomocną. Dbający o każdy szczegół.\nBardzo dobrze wyposażony pokój.\n„Fantastyczna Pani Gospodarz, zawsze wita uśmiechem!”\nZa szybko kończy się urlop ;(\nFantastyczna Pani Gospodarz, zawsze wita uśmiechem! Bardoz polecam! :)\n„Urlop po weekendzie majowym.”\nWszystko czyste i nowiutkie Spa Wyposażenie Lokalizacja Uprzejmość właścicieli. Parking.\n„Pobyc był super tylko z jedna wadą..............za krótko. Obiekt godny polecenia.”\nNie ma takiej opcji aby się można było czepiać\nDługo można było by opisywać , a w skrócie to wszystko w tej Rezydencji jest zrobione ze smakiem :)\n„Czysto, uroczo, wygodne lozka a widok z okna sprawia że...”\nCzysto, uroczo, wygodne lozka a widok z okna sprawia że dzień staje się jeszcze piękniejszy:)\n„Wszystko było na 5+”\nWszystko było na 5+\nSuper kontakt z rezydentką, Świetne widoki z okna, Po całym dniu wędrówek górskich sauna i Jakuzzi w których można zregenerować siły. POLECAM :)\nCudowne łóżko i wielka wanna ;)\nDobra lokalizacji, czystosc\n„Polecam wszytkim !!!”\nBardzo czysto , duże jacuzzi Wszytko w bardzo dobrym stanie\n„Czystość i strefa spa”\nCzystość i strefa spa\nPrzemiła i bardzo pomocna Właścicielka, wygodny parking, niezwykle czysto i przyjemnie. Położony bardzo blisko Polany Szymoszkowej. Polecam\n„Idealna czystość w całym obiekcie”\nIdealna czystość w całym obiekcie\nCudne miejsce, przesympatyczna, miła i bardzo pomocna właścicielka 😊 polecam gorąco!\n„Czystość komfort i spokój ”\nSpa zbyt krótko otwarte 23 cia byłoby idealnie czasem woda niezbyt ciepła\nCzystość komfort i spokój\n„Bardzo polecam ten obiekt.”\nBardzo polecam ten obiekt. Bardzo miła atmosfera, doskonale i klimatyczne miejsce.\nApartament był gotowy przed planowanym czasem naszego przyjazdu! Świetna obsługa i czystość na najwyższym poziomie!\n„Bardzo udany romantyczny wyjazd.”\n„Apartamet w zakopiańskim klimacie z nutą nowoczesności, ...”\nApartamet w zakopiańskim klimacie z nutą nowoczesności, bardzoo czysto. przemiła obsługa .\n„Nic dodać, nic ująć ! W 100% polecam ! ”\nCisza, spokój, ład i porządek, wyposażenie apartamentu, strefa SPA\nCzysto schludnie, bardzo mili właściciele. Wspaniałe SPA\n„Piękne miejsce,wystrój apartamentu przewyższył moje oczekiwania, wspaniałe spa , spokój cisza”\n„Wspaniały czas spędzony w wspaniałym miejscu”\nCały pobyt w apartamencie był wspaniały. Bez żadnych minusów :-)\n„Można jechaćw jjljjkkjnccm”\nŚwietne miejsce na wypoczynek! Pozytywne opinie nie kłamią :)\nWszystko jak na zdjęciach, bardzo czysto. Wysoki standard.\n„Przytulnie, stylowo,czyściutko,bardzo wygodnie,miło.”\nPrzytulnie, stylowo,czyściutko,bardzo wygodnie,miło. Spa mega klimatyczne. Doskonałe miejsce na wypady w góry i regenerację po :)\n„To moja stała miejscówka z Zakopanym :)”\nFajny klimat, wygodnie, komfortowo, cicho, obiekt zaprojektowany ze smakiem.\n„Znakomitym Hotel wystrój pokoi nadaję klimat gor :)”\nZnakomitym Hotel wystrój pokoi nadaję klimat gor :)\nCiepłe powitanie! Piękny dom! Деская zabaw! Bardzo вежлевый i uprzejmy personel! Przytulność! Komfort!\n„Świetna lokalizacja, wspaniały klimat obiektu, przemiły...”\nŚwietna lokalizacja, wspaniały klimat obiektu, przemiły Gospodarz, piękny widok z okna. Nie można się do niczego przyczepić.\n„Kuchenka mikrofalowa byłaby idealnym dopełnieniem udanego...”\nKuchenka mikrofalowa byłaby idealnym dopełnieniem udanego wyjazdu spędzonego w Rezydencji na Szymoszkowej.\n„Podrozowalam sama i jestem bardzo zadowolona.”\nPodrozowalam sama i jestem bardzo zadowolona.Parze doradzalabym jednak większy apartament.\n„Wspaniałe miejsce na pobyt we dwoje :) Byliśmy zachwyceni!”\nWspaniałe miejsce na pobyt we dwoje :) Byliśmy zachwyceni! ;)\n„Gorąco polecam napewno tam wrócę ... miła uczciwa atmosfera”\nŁadnie czysto gustownie\nNie mieliśmy żadnych zastrzeżeń, wszystko było idealnie\nCudowne miejsce, przemili właściciele, czystość na najwyzszym poziomie\n„Polecam Rezydencje dla ludzi ktorzy cenia sobie spokoj i komfort”\nWszystko super.Rezydencja godna polecenia.\nwystrój, wyposażenie i wielkość apartamentu\nPolecam wszystkim !!! Wymagającym i ceniącym sobie prywatność, czystość, komfort, ciszę, itd 😃😃😃 100%\n„Miła obsługa Pani Właścicielki oraz wspaniały obiekt na...”\nMiła obsługa Pani Właścicielki oraz wspaniały obiekt na wypoczynek. Polecam 😀\n„Funkcjonalny i komfortowy apartament z klimatem.”\nFunkcjonalny i komfortowy apartament z klimatem. Polecam!\nBardzo ciche miejsce wygodne, pokój miły gustowny\nObiekt ma także 65 opinii, które nie zawierają tekstu. Mają one jednak wpływ na ogólną ocenę.


Ekologiczny i innowacyjny dworzec powstał w Zwierzynie - Architektura\n15 wrz 2015 10:36\nW Zwierzynie (Lubuskie) oddano do użytku innowacyjny i ekologiczny dworzec Strzelce Krajeńskie Wschód, który powstał w ramach pilotażowego projektu PKP S.A. pn. Innowacyjne Dworce Systemowe. Zastąpił stary, uszkodzony podczas katastrofy budynek.\nWewnątrz budynku znajduje się także pomieszczenie dla matki z dzieckiem. Z myślą o podróżnych oczekujących na pociąg na terenie nowego dworca udostępniona została darmowa sieć WiFi.\nInnowacyjne Dworce Systemowe to pilotażowy projekt PKP S.A. realizowany w czterech lokalizacjach. Oprócz dworca w Zwierzynie, 28 sierpnia br. oddano do użytku podobny obiekt w Nasielsku (woj. mazowieckie).\nAktualnie takie dworce są budowane na dwóch innych stacjach na Mazowszu - w Ciechanowie i Mławie. Obiekty powstają według standardowego wzoru, dopasowanego wielkością, materiałami i wykończeniem do lokalnych uwarunkowań.\nBułtowicz dodał, że PKP S.A. analizuje kolejne lokalizacje, w których mogłyby powstać dworce systemowe. Pod uwagę brane są m.in. Pomiechówek, Poznań Garbary czy Sędziszów Małopolski.