Skierniewice: MCK do likwidacji\nStart Filmy Skierniewice: MCK do likwidacji\nO przyszły model funkcjonowania jednostek kultury w mieście kilka dni temu zapytaliśmy prezydenta Leszka Trębskiego. Odpowiedź znajdą Państwo w materiale filmowym.\nWięcej informacji o aktualnych pracach nad reformą jednostek kultury w Skierniewicach zajduje się tu: http://www.skierniewickie.pl/wiadomosci/aktualnosci/Skierniewice_MCK_do_likwidacji_VIDEO,4980.html\nW przyszłym roku są wybory samorządowe. Obecne władze miasta wiedzą o tym, a MCK zajmował się prawdziwą kulturą, a nie promowaniem prezydenta i pani wiceprezydent. I stąd pewnie pomysł o reformie. Teraz szefem zostanie jakiś swój i będzie jeden wielki festyn proprezydencki, tak obstawiam. A że szlag trafi kulturę? A kogo to obchodzi? Na pewno nie urzędników i prezydenta, który sam nie przychodzi na imprezy na które zaprasza ludzi. A może szefową nowej instytucji zostanie pani wiceprezydent?\nA teraz ceny za koncerty. Nadmieniam, że są to oficjalne stawki, ich górna granica, czyli przed negocjacją. Ceny koncertów polskich gwiazd Honorarium w tysiącach złotych za koncert 1\tPiotr Rubik\t150 2\tBudka Suflera\t80 3\tMaryla Rodowicz\t80 4\tT.Love\t65 5\tFeel\t65 6\tDoda\t60\t42 7\tGolec uOrkiestra\t58 8\tRyszard Rynkowski\t55 9\tKayah\t53 10\tKOMBII\t52 11\tIch Troje\t38 12\tZbigniew Wodecki\t28 13\tBayer Full\t28 14\tK.A.S.A.\t27 15\tBlenders\t27 16\tJustyna Steczkowska\t26 Wyobraźcie sobie 10 koncertów Rubika w Skierniewicach, ok 1 w miesiącu lub 58 koncertów Justyny Steczkowskiej, czyli prawie 5 w miesiącu:) Oczywiście żart, a to wszystko tylko z naszych pieniędzy i tylko z dotacji na MCK chociaż jeśli chodzi o pieniądze, to już jest mniej śmiesznie...:(\nPrzeszukując fora znalazłem takie wyliczenie: MCK Plan finansowy na ten rok: 1,96 mln zł. Dotacja UM: 1,52 mln zł. Wydatki na płace: 920 tys. zł. Przychody: 430 tys. zł. Zatrudnienie: 24 osoby (w tym 13 administracja i obsługa). MOK Plan finansowy na ten rok: 2,98 mln zł. Dotacja UM: 1,04 mln zł. Wydatki na płace: 1,2 mln zł. Przychody: 2,93 mln zł. Zatrudnienie: 28 osób (w tym 7 administracja i obsługa). BWA Plan finansowy na ten rok: 210 tys. zł. Dotacja UM: 210 tys. zł. Wydatki na płace: 147 tys. zł. Przychody: 0 zł. Zatrudnienie: 4 osoby (w tym 2 administracja i obsługa). IHS Plan finansowy na ten rok: 210 tys. zł. Dotacja UM: 210 tys. zł. Wydatki na płace: 153 tys. zł. Przychody: 3 tys. zł. Zatrudnienie: 4 osoby (w tym 2 administracja i obsługa). Czy ktoś może mi potwierdzić prawdziwość tych danych?\nPanie Prezydencie jestem mieszkańcem Skierniewic i nie wyobrażam sobie miasta bez MCK-u. Mam dziecko które uczęszcza tam regularnie na zajęcia pozaszkolne od wielu lat. I niech pan nie opowiada bzdur że były jakieś konsultacje z mieszkańcami. Na pewno nie ze mną.\nCi co niszczą kulturę w mieście będą ukarani głosowaniem przy najbliższych wyborach samorządowych. Panie prezydencie, chyba pora na zmianę zastępczyni.\nKultura to takie "zgniłe jajo" w szeregu rzeczy, które robi np. Pani Wiceprezydent. To nie tłumaczy jednak braku działań. Być może się mylę, może jest coś robione w temacie, tylko musi potrwać. Ciężko teraz będzie znaleźć nowego naczelnika. Kto się w tym bałaganie podłoży?


Skrzynie biegów i mosty do samochodów ciężarowych - hurtownia AUTOS\n» Asortyment skrzynia biegów i mosty\nAsortyment skrzynia biegów i mosty\nDostępne w ofercie firmy Autos skrzynie biegów do autobusów oraz części i całe skrzynie biegów do TIRa są nieodzownymi elementami każdego pojazdu. Gwarantujemy wysoką jakość i udany zakup, a wszystko za sprawą jakości naszego asortymentu. Części i podzespoły do skrzyni biegów i mostów przystosowane zostały do samochodów ciężarowych (TIR) i autobusów. Są to części do skrzyni biegów w samochodzie ciężarowym, a więc wysokiej klasy podzespoły znanych producentów: CEI, ZF, Kaçmazlar, Meritor, SKF, FAG czy Fersa. Wytrzymałość, jak i możliwość długiej eksploatacji to ich główne cechy. Sprzedaż części i podzespołów, takich jak skrzynie biegów i mostów do ciężarówek marek: MAN, DAF, VOLVO, SCANIA, IVECO, RENAULT, MERCEDES, SETRA, BOVA, NEOPLAN, VAN HOOL, SOLARIS, SOLBUS, CASE, DEUTZ FAHR, NEW HOLLAND, JCB, JOHN DEER, CATERPILLAR.\nWybierz sprawdzone części od cenionych dostawców\nPunkty sprzedaży naszej firmy znajdują się w wielu miejscach w Polsce, Czechach czy na Słowacji. Dzięki temu będziesz miał możliwość szybkiego zakupu niezbędnych zamienników. Każdy wie, że niezwykle ważna jest jakość części dostępnych w naszym sklepie. Jesteśmy pewni, że dostępne u nas części spełnią Państwa wszelkie wymagania.\nChłodnica oleju - części\nFiltry hydrauliki skrzyni biegów - części\nKoła zębate skrzyni biegów - części\nŁożyska skrzyni biegów - części\nObudowa skrzyni biegów - części\nPrzekładnia planetarna skrzyni - części\nCzęści do przełączanie skrzyni biegów\nSterowanie automatycznej skrzyni biegów - części\nSterowanie mechanicznej skrzyni biegów - części\nSynchronizatory do skrzyni biegów - części\nUszczelka skrzyni biegów - części\nWałek skrzyni biegów - części\nWybierak skrzyni biegów - części\nZawieszenie skrzyni biegów - części\nFunkcjonalny kubek termiczny od DT Spare Parts.\nŚwieć przykładem z Wabco.\nSmartband lub słuchawki bezprzewodowe za 1zł netto? W Autos to możliwe!\nWytrzymałość + Pewność=Banner\nNóż składany lub latarka inspekcyjna za 1 zł netto.\nOświeć się z Hella.\nSpodnie robocze do ekstremalnych zadań za 1 zł netto.\nModnie i wygodnie za 1 zł.\nTorba do Jaltesta za 1 zł netto.\nBądź gotowy na bosch-owanie po świecie.\nCiepło i modnie z marką Behr za 1 zł netto.\nLegendy Polskiego Transportu wjechały do Autos.\n4 litrowy żel do dezynfekcji rąk z pompką za 1 zł netto.\nZestaw kluczy nasadowych za 1zł netto.\nAkcja promocyjna „Stare na Nowe”.\nOkulary ochronne 3M jakich potrzebujesz za 1 zł netto.\nPlecak biznesowy od Meritor\nCzas na relaks z Febi.\nPewnie w każdym warunkach i w każdym miejscu.\nKurtka zimowa od Fuchs.\n32 – częściowy zestaw bitów za 1 sprzęgło.\nZnajdź swój oddziałBiała PodlaskaBiałystokBielsk PodlaskiBielsko-BiałaBieruńBrodnicaBydgoszczChojniceCiechanówCzęstochowaDąbrowa GórniczaDziałdowoElblągEłkGarwolinGdańskGdyniaGnieznoGorzów WielkopolskiGrodzisk MazowieckiGrudziądzInowrocławJarocinJarosławJelenia GóraKaliszKatowiceKędzierzyn KoźleKępnoKielceKluczborkKołoKoninKoszalinKrakówKrosnoKwidzynLisi OgonLubinLublinŁazyŁódźMiliczMińsk MazowieckiNowy SączNowy TargOleśnicaOlsztynOpoleOstrołękaOstrów MazowieckaPiłaPiotrków TrybunalskiPłockPłońskPoznań APrzasnyszPuławyRadomRadom MBRudzienice k/IławyRzeszówRzgówSandomierzSiedlceSkawinaSłupskSochaczewSokołów PodlaskiSolec KujawskiStargardStarogard GdańskiSzczecinSzczecinekTarnówTomaszów LubelskiToruńWłocławekWrocławWyszkówZabrzeZamośćZielona GóraŻaryŻnin


Aktualnosci - Strona 23 z 25 - Coaching Institute - Rozwój Osobisty i Zawodowy przez Coaching, Business Coach Warszawa, Szkolenia Coaching: Sukces i Kariera, Zmiana Pracy, Relacje\nSEKRET - Przyciągnij obfitość (TM)!\nSekret - Przyciągnij Obfitość™ Jednodniowy warsztat interaktywny - Warszawa termin zostanie podany! Dla pierwszych 15 osób, które zarezerwują miejsce! Od kilku lat wykorzystuje ten Sekret w pracy z moimi klientami, zanim jeszcze powstał słynny film "The Secret" nadszedł czas by się nim podzielić w szerszym zakresie, abyś i Ty mógł stworzyć wszystko to czego pragniesz: *** wspaniałą pracę lub własny biznes, wymarzone wakacje, *** harmonijne relacje z innymi ludźmi, spokój wewnętrzny i znacznie więcej W...\nSpełnij swoje marzenia dla pierwszych 10 osób!\nWarszawa Jesteś zmęczony pracą. Masz wiele stresów w życiu codziennym. Chcesz nabrać dystansu i mieć więcej energii. Relacje z ludźmi w Twoim otoczeniu nie są harmonijne. Zastanawiasz się jak obrać właściwą dla Ciebie drogę. Brak Ci wystarczającej odwagi, aby dokonać zmian. Potrzebujesz dodatkowej motywacji do działania. Jeśli któreś z powyższych stwierdzeń odpowiada Twojej obecnej sytuacji, zapraszam na 2 dniowy warsztat Korzyści dla uczestników: Poznasz strategię...\nJak zaplanować zmiany w pracy lub karierze zawodowej i życiu osobistym, aby odnieść satysfakcję.\nJak zaplanować zmiany w pracy lub karierze i życiu osobistym, aby odnieść satysfakcję™ Uczyń Rok 2007 rokiem pozytywnych zmian! Warsztat cieszył się ogromną popularnością na 8 Festiwalu dla Kobiet w 2006 r. 2 dniowy warsztat 20-21 styczeń 2007 (sob-niedz) Warszawa - zrealizowany Chcesz poprawić swoje relacje z partnerem, pracodawcą, pracownikami, klientami. Chcesz zdobyć pracę, która sprawia Ci satysfakcję. Chcesz nauczyć się wykonywać pracę z mniejszym wysiłkiem. Chcesz...\n[ wyzwania: przekonania nt. pieniędzy, niezależność, nowa praca, zmiana, cele, uwolnienie blokad ] Mariusz trafił do mnie po raz pierwszy na kilkugodzinne warsztaty: Jak stawiać cele z sukcesem i wykorzystać intuicję do podejmowania trafnych decyzji™, ten sam warsztat, w którym uczestniczyła Renata, o której sukcesach pisałam w artykule: Zadbaj o piękno wewnętrzne. Ponad pół roku po warsztacie zadzwonił do mnie ponownie i umówił się na sesję osobistą coachingu. Jak okazało się w trakcie rozmowy miał bardzo ważny...\nSukces przychodzi do tych osób, które otwarte są na zmiany! Renatę poznałam w styczniu tego roku przyszła na mój 3 godzinny trening :: Jak stawiać cele z sukcesem i wykorzystać intuicję do podejmowania trafnych decyzji™. Zaprosiła ją koleżanka, która sama doświadczyła efektów coachingu (coaching jest prostą i efektywną formą rozwoju osobistego prostą. Jest to współpraca pomiędzy Coachem, a Klientem indywidualnym lub Firmą, aby osiągnąć rezultaty jakich pragnie Klient zarówno w biznesie jak i życiu osobistym -...


dr Roman Seredyński - UHY ECA\nStrona główna › Zespół › dr Roman Seredyński\ntel. +48 32 376 41 40\nBiegły rewident (nr: 10395)\nDoktor nauk ekonomicznych. Tytuł naukowy uzyskał w katedrze rachunkowości Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach. Karierę zawodową rozpoczął w międzynarodowej firmie audytorskiej. Brał udział w licznych projektach między innymi dotyczących badania sprawozdań finansowych, w tym spółek giełdowych, przekształcania sprawozdań finansowych zgodnie z MSR/MSSF oraz HGB, sporządzaniu analiz finansowych typu Due Dilligence oraz wyceny przedsiębiorstw. Posiada bogate doświadczenie z dziedziny Międzynarodowych Standardów Rachunkowości. Obecnie zarządza Grupą UHY ECA.\nAutor licznych artykułów z zakresu audytu oraz sprawozdawczości finansowej, ceniony wykładowca z zakresu rachunkowości. Autor i współautor podręczników z zakresu polskich oraz międzynarodowych standardów rachunkowości między innymi:\n“Dokumentacja zasad (polityki) rachunkowości”\n“Komentarz do Ustawy o Rachunkowości\n„Operacje gospodarcze w praktyce księgowej” wydanie III uaktualnione”\n„Operacje gospodarcze w praktyce księgowej” wydanie II\n„Operacje gospodarcze w praktyce księgowej”\n“Niefinansowe Aktywa Trwałe”\n„Międzynarodowe Standardy Rachunkowości”


Miasta partnerskie – Urząd Miasta w Brzegu\nBrzeg posiada umowy o partnerstwie z trzema miastami w Europie – niemieckim Goslar (od 7 maja 2000 r.), z czeskim Beroun (od 21 maja 2002 r.) oraz z francuskim Bourg en Bresse (od 5 października 2005 r.). Parterska współpraca to oczywiście rozwój kontaktów kulturalnych, społecznych i gospodarczych pomiędzy naszym miastem a miastami partnerskimi. Współpraca układa się bardzo dobrze, co więcej – stale sie rozwija. Odbywa się już nie tylko na szczeblu urzędowym, ale np. na poziomie poszczególnych szkół, czy instytucji (np. straż pożarna, ośrodki kultury), a także prywatnych kontaktów.\nGoslar (www.goslar.de) – miasto leżące około 80 km na południe od Hannoweru, na skraju parku narodowego Gór Harzu. Dzieje miasta sięgają 1000 lat. Godne podziwu są zabytki, wskazujące na bogatą historię Goslar. Panorama miasta, posiadającego ponad czterdzieści baszt, wież kościołów przyczyniła się do nadania mu przydomku „Rzym Północy”. Dziś Goslar jest niezwykle interesującym obiektem do zwiedzania: liczne muzea i zabytki przyciągają turystów, Goslar było rezydencją królów i cesarzy niemieckich, znajduje się w nim pałac cesarzy z XI–XII wieku, kościoły z XI–XVI wieku, późnogotycki ratusz i fontanny, domy z XV–XVI wieku, fragmenty obwarowań z XV-XVI wieku. Liczące 45 tysięcy mieszkańców Goslar oferuje przybyszom jednak nie tylko swoją historię. Są tu liczne przytulne piwiarnie, sporo możliwości uprawiania sportu (m.in. boiska, pływalnie), wiele interesujących sklepików, kina i teatr. Dogodne położenie daje także możliwość spacerów u podnóża Gór Harzu.\nBeroun (www.mesto-beroun.cz) – czeskie miasto położone kilkanaście kilometrów od Pragi. Mieszka w nim około 18 tysięcy ludzi, leży ono u zbiegu rzek Berounka i Litawka. Gród ten zasiedlony był już w starożytności, o czym świadczą wykopaliska archeologiczne. Miasto Beroun powstało w połowie XIII wieku. W Beroun rozwijał się przemysł garncarski i sukienniczy, w mieście wytwarzano także wino i piwo. Na przestrzeni lat rozwój miasta ograniczały powodzie, pożary i epidemie. Dopiero w połowie XVIII wieku miasto przeżyło rozkwit i rozwinęło do dzisiejszego kształtu. W końcu XIX wieku rozwija się tu typowy dla tego rejonu przemysł hutniczy i wapienniczy. Obecnie Beroun określane jest jako miasto przemysłu, szkolnictwa, kultury i sportu. Przyjeżdżający tu turyści mogą podziwiać zabytki – ratusz, Muzeum Czeskiego Krasu, Pilzneńską Bramę i Praską Bramę (będące dawniej częścią muru obronnego), a także kościoły. W parkach i innych miejscach Beroun umieszczono rzeźby różnych autorów. W Beroun odbywają się cykliczne imprezy kulturalne (m.in. festiwal muzyczny). W mieście znajduje się duże boisko, gdzie odbywają się mecze różnych dyscyplin sportu. Latem czynny jest basen, a przez cały rok – kryte lodowisko. W okolicy znajdują się skały, z których korzystają miłośnicy wspinaczki. W Beroun i okolicy jest sporo szlaków turystycznych przeznaczonych zarówno dla pieszych, jak i rowerzystów.\nBourg en Bresse (www.bourg-en-bresse.org) usytuowane we wschodniej części Francji, w regionie Rhône-Alpes. Miasto ma 43 tys. mieszkańców, położone jest na 120 ha terenów z dużą ilością zieleni. W mieście funkcjonuje blisko 1200 stowarzyszeń. Bourg en Bresse jest członkiem Zespołu Miast Regionu Rhône-Alpes. Od ponad 10 lat rozwija się tu szkolnictwo wyższe.\nBourg en Bresse jest pełne zieleni i bardzo ukwiecone. Można tu beztrosko odpoczywać, oddychając świeżym powietrzem. Spacerowicze, sportowcy, czy rowerzyści mogą w pełni korzystać z tego, co oferuje miasto, zwłaszcza w lasku Seillon, parku rozrywki Bouvent oraz licznych ścieżek rowerowych.\nBourg en Bresse ma również swoje specjalności kulinarne: kurczak z Bresse w śmietanie ze smardzami, pulpety ze szczupaka w sosie Nantua, czy nadziewany karp.\nW dziedzinie kultury nacisk kładzie się nie tylko na waloryzację dawnych dzieł, ale również na tworzenie kultury współczesnej. Działa odrestaurowany teatr, szkoła muzyczna oraz scena muzyczna „La Tannerie”. Miasto sponsoruje wiele imprez w ciągu całego roku (m.in. kiermasz i imprezy przed Bożym Narodzeniem, czwartki z książką i muzyką).\nBourg en Bresse położone na skrzyżowaniu dróg europejskich, mając dobre połączenia drogowe i kolejowe, jest miastem atrakcyjnym dla przedsiębiorców i studentów. W 1 godzinę 45 minut można dojechać stąd do Paryża, w 45 minut do Lionu. W pobliżu są dwa międzynarodowe lotniska – w Lionie i w Genewie.\nDziała tu ponad 4 tysiące przedsiębiorstw w sektorach: przemysł spożywczy, metalurgia, produkcja nadwozi przemysłowych, mechanika, transport i zdrowie.\nZ bogatej historii Bourg en Bresse przejęło dużą i żywą spuściznę. Jednak dostosowuje się również do wymogów współczesności w dziedzinie kultury i propagowania dziedzictwa historycznego. Wśród cennych pamiątek z przeszłości wymienić można: średniowieczne domy drewniane, fasady renesansowe, fontanny, kamienice, stare apteki – to można odnaleźć w centrum miasta. Ale zabytkiem najbardziej znanym jest bez wątpienia położony na obrzeżach miasta klasztor królewski w Brou. Kościół klasztorny (początek XVI wieku) wybudowała Małgorzata Austryjaczka po śmierci swego męża, księcia Sabaudoi. Stworzyła olśniewające swym przepychem mauzoleum, jednocześnie pomnik zamierającego już stylu gotyckiego.\nW XVIII wieku w Bourg en Bresse posiadało królewską manufakturę produkującą zegary.


Karmelowa Herbata Czarna z Naturalnymi Dodatkami\nHerbaty Białe Klasyczne\nHerbaty Białe z Naturalnymi Dodatkami\nWild Tea Buds - Dzikie Pąki\nWhite Fujian z Różą\nHerbaty Czarne Klasyczne\nHerbaty Czarne z Naturalnymi Dodatkami\nAssam TGFOP 1 Hunwal\nHerbaty Zielone Klasyczne\nHerbaty Zielone z Naturalnymi Dodatkami\nSuszone Owoce i Kwiaty\nHerbaty AHMAD TEA\nKawy Klasyczne na Wagę\nKawy Smakowe na Wagę\nCukry do Herbaty\nCzajniki Żeliwne do Herbaty\nStrona główna Czarne Herbaty Czarne z Naturalnymi Dodatkami Karmelowa\nProducent: Tea Tea\nProdukt dostępny (347 szt.)\n50g (+0,00 zł)\n100g (+9,00 zł)\n250g (+36,00 zł)\n500g (+81,00 zł)\nIntensywny smak czarnej herbaty ceylońskiej połączony ze słodkimi kawałkami karmelu, które rozpuszczają się w filiżance nadając herbacie przyjemną nutę.\nSposób parzenia: po zalaniu wodą o temperaturze 100o C i zaparzaniu przez 3-5 minut otrzymuje się napar o ciemnej barwie i wyrazistym, słodkim smaku.\nimages/488.jpg Orange Spice Czarna herbata z dodatkiem kawałków jabłka, cynamonu, kolendry, kardamonu, całych plastrów pomarańczy, różowego pieprzu, oraz aromatycznych goździków. Wyśmienita i rozgrzewająca herbata 11,00 zł koszyk,powiedz, 27\nimages/1408269111_50280.jpg Kawa Kolumbia Supremo 18+ Jasno Palona Wspaniała arabika z plantacji kolumbijskich o wyselekcjonowanych ziarnach spełniających standard Supremo 18+. Charakteryzuje się pełnym, delikatnym smakiem i intensywnym kawowym aromatem. Dzięki jasno palonym ziarnom pozbawiona jest goryczy i posiada wyczuwalną wytrawną nutę. Proszę po złożeniu zamówienia o wybranie rodzaju ziarna: - ziarno, - drobna mielona ekspresy przelewowe/ kawa po turecku, - grubo mielona kawiarki/ekspresy ciśnieniowe, 14,50 zł koszyk,powiedz, 559\nKawa Kolumbia Supremo 18+ Jasno Palona\nimages/1414506002_6.jpg Czerwona Pomarańcza Wyśmienite połączenie intensywnej, czarnej herbaty ceylońskiej z kawałkami czerwonej pomarańczy, dzięki którym zyskuje orzeźwiający, egzotyczny smak. Sposób parzenia: po zalaniu wodą o temperaturze 100o C i zaparzaniu przez 3-5 minut otrzymuje się mocny, ciemno bursztynowy napar o wspaniałym, pełnym aromacie, idealny na upalne dni. 9,90 zł koszyk,powiedz, 52\nimages/1408274316_50218.jpg Kawa Czarny Bez Najwyższej jakości arabika z kolumbijskich upraw, której ziarna zostały wypalone wraz ze smakowym olejkiem. Naturalny olejek nadaje kawie wyrazisty smak i piękny, kwiatowy aromat czarnego bzu a sposób palenia zapewnia łagodną nutę i brak goryczy. Proszę po złożeniu zamówienia o wybranie rodzaju ziarna: - ziarno, - drobna mielona ekspresy przelewowe/ kawa po turecku, - grubo mielona kawiarki/ekspresy ciśnieniowe, 17,00 zł koszyk,powiedz, 593\nKawa Czarny Bez\nimages/1408274598_8406.jpg Kawa Vanilla Cream Wspaniała w smaku ciemno palona arabika z dodatkiem waniliowego olejku smakowego, który po dolaniu w procesie wypalania ziaren nadaje jej wyjątkowy, waniliowo-kremowy smak oraz sprawia, że napar ma piękny, apetyczny zapach. Proszę po złożeniu zamówienia o wybranie rodzaju ziarna: - ziarno, - drobna mielona ekspresy przelewowe/ kawa po turecku, - grubo mielona kawiarki/ekspresy ciśnieniowe, 17,00 zł koszyk,powiedz, 597\nKawa Vanilla Cream\nimages/1411940021_20s.jpg Księżycowa Noc Wyjątkowa kompozycja smaków zaklęta pod nastrojową nazwą. Czarna, klasyczna herbata z prowincji Ceylon połączona z kwiatami chabru i kawałkami poziomek. Sposób parzenia: po zalaniu wodą o temperaturze 100o C i zaparzaniu przez 3-5 minut daje napar o delikatnym, kwiatowym aromacie i pełnym, intensywnym smaku z wyczuwalną poziomkową nutą. 8,40 zł koszyk,powiedz, 99


Czwarta liga. Z Broni Radom do Oskara Przysucha. Chodzi o piłkarza z Ukrainy | Echo Dnia Radomskie\nCzwarta liga. Z…\nCzwarta liga. Z Broni Radom do Oskara Przysucha. Chodzi o piłkarza z Ukrainy\nWŁ 30 grudnia 2019, 17:30\nWładysław Terentiew (z prawej) prawdopodobnie wiosną będzie grał w Oskarze Przysucha. Sylwester Szymczak\nWładysław Terentiew, ukraiński obrońca, ostatnio grający w trzecioligowej Broni Radom, otwiera listę życzeń Oskara Przysucha, jeżeli chodzi o transfery w zimowym okienku transferowym. Wszystkie strony, to znaczy Oskar Przysucha, Broń Radom i sam ukraiński zawodnik są już po rozmowach.\nCo nie udało się w letnim okienku transferowym, może uda się w zimowym. Chodzi o pozyskanie ofensywnego pomocnika Marcina Mireckiego, byłego zawodnika Lechii Tomaszów Mazowiecki, a ostatnio zawodnika Ceramiki Opoczno.\nZ opoczyńskiego klubu przysuski Oskar chce także pozyskać młodzieżowca Jakuba Dąbrowskiego.\nKolejnym zawodnikiem, którym jest Oskar Przysucha zainteresowany to, Karol Bednarek z Szydłowianki Szydłowiec.\nMogę być także odejścia\nOskar Przysucha poważnie myśli o wzmocnieniach, ale w zimowym okienku transferowym może ktoś odejść z zespołu. Wszystko wskazuje na to, że zostanie skrócone wypożyczenie Daniela Wołowca ze Spartakusa Daleszyce. Z Oskarem Przysucha także raczej pożegna się Kacper Kokosza.\nPierwszy trening 13 stycznia\nOsiem meczów sparingowych w okresie przygotowawczym do rundy wiosennej w mazowieckiej czwartej lidze rozegrają piłkarze Oskara Przysucha.\nPierwszy trening po zimowej przerwie, Paweł Górak, trener Oskara Przysucha zaplanował na poniedziałek, 13 stycznia.\nOskar Przysucha zimą rozegra osiem spotkań sparingowych. Wśród rywali znajdą się zespoły z trzeciej i czwartej ligi oraz z klasy okręgowej. Pierwszy mecz kontrolny podopieczni trenera Pawła Góraka rozegrają dopiero pod koniec stycznia. Wówczas zagrają z Energią Kozienice, spadkowiczem z czwartej ligi.\nW lutym piłkarzy Oskara czeka wymagający tydzień, który otworzy mecz z liderem radomskiej klasy okręgowej - Drogowcem Jedlińsk.\nCztery dni później przysuszanie zagrają z Bronią Radom, a trzy dni po tym starciu zmierzą się z ligowym rywalem Broni, Lechią Tomaszów Mazowiecki. Ostatni sparing przed startem ligi Oskar Przysucha zagra 7 marca, kiedy podejmie Partyzanta Radoszyce. Wcześniej klub z Przysuchy zmierzy się między innymi z liderem świętokrzyskiej czwartej ligi, Łagowskim Klubem Sportowym Łagów.\nPlan sparingów Oskara Przysucha\n25 stycznia, Oskar Przysucha - Energia Kozienice,\n1 lutego, Oskar Przysucha - Powiślak Końskowola\n8 lutego, Oskar Przysucha - Drogowiec Jedlińsk,\n12 lutego, Oskar Przysucha - Broń Radom,\n15 lutego, Oskar Przysucha - Lechia Tomaszów Mazowiecki,\n22 lutego, Oskar Przysucha - Star Starachowice.\n29 lutego, Oskar Przysucha - ŁKS Łagów,\n7 marca, Oskar Przysucha - Partyzant Radoszyce.\nPoczątek w marcu, koniec w czerwcu\nRunda wiosenna w czwartej lidze rozpocznie się 14-15 marca. Cały sezon zakończy się 13 czerwca. Nie są jeszcze znane terminy barażu (mecz i rewanż) o awans do trzeciej ligi. Mistrz grupy południowej w któej gra Oskar zagra z mistrzem grupy północnej.\nOskar na początek rundy wiosennej zagra z Żyrardowianką w Żyrardowie. W drugiej kolejce, Oskar zagra na własnym boisku z Błonianką Błonie.\nSzóste miejsce na półmetku rozgrywek\nPodopieczni trenera Pawła Góraka po rundzie jesiennej zajmują szóste miejsce z dorobkiem 26 punktów.\nDo lidera Radomiaka II Radom nasza drużyna traci sześć punktów.\nTymex Liga Okręgowa. Ciekawe mecze w Pionkach, Grójcu oraz w Iłży\nBardzo poważna kontuzja Tomasza Bogołębskiego, piłkarza Oskara Przysucha\nCzy w takim składzie zagra Radomiak Radom z meczu ze Śląskiem Wrocław? (ZDJĘCIA)


Grób Konstancji Jakubowskiej – odnaleziony | Józef Czapski\nStrona główna / Wokół Czapskiego / Grób Konstancji Jakubowskiej – odnaleziony\n27 kwietnia 2020 roku Towarzystwo Przyjaciół Rodziny Czapskich (Białoruś) odnalazło na cmentarzu płytę nagrobną Konstancji Jakubowskiej, niani – zwanej przez rodzinę Czapskich, Babuśką. Tym samym znamy dokładnie miejsce jej pochówku.\n„Ucieczką naszego dzieciństwa i wielką miłością była nasza niania, Babuśka. Nie mogliśmy nigdy do syta nacałować się jej, napieścić. A kiedy się broniła przed naszą obcesową czułością:\n»to z miłości« — mówiliśmy, a ona — »z miłości, połamali kości«”. „Dziś nam się zdaje, że tamto pokolenie miało czas na wszystko, że żyli bez pośpiechu i rozproszenia, bez zalewu prasy, bez zgiełku radia, w ramach swojej sfery, rodziny, obyczaju i materialnych zasobów”.\nNiania i jej mąż Adam, zwany przez dzieci „Dziadusiem” towarzyszyli dzieciom w każdej prawie sytuacji.\n„Ojciec postanowił wyprawić nas całą gromadą wraz z Babuśką pod opieką panny Kempen do Austrii. Mieliśmy jechać przez Kazimierzę Wielką. Sześć piekielnych mil z Miechowa do Kazimierzy drabiniastym wozem i fornalską czwórką wytrząsło nas porządnie. Zwłaszcza naszą pannę Kempen, która to zsuwała się z siedzenia z ubitej słomy, chwytając za kapelusz z piórami, to traciła kapelusz, uczepiona oburącz do wozu. Potworny stan dróg tego żyznego kraju, gdzie nawet latem nie wysychające po miasteczkach błoto pomnożone pomykami i wszelkimi odpadkami, cuchnące zgnilizną, miało stanowić naturalną obronę Imperium Rosyjskiego w razie ofensywy nieprzyjaciela. Był to istotnie wał obronny płynnego lub skamieniałego w grudę błota. O szosie nie mogło być mowy z braku kamienia, kolejkę wąskotorową zbudowano dopiero znacznie później – wszystko spełniały cierpliwe i do swojej katorgi wdrożone konie, przeskakujące bajora i jamy drogowe, po uszy w błocie unurzane. W Proszowicach, miasteczku leżącym po drodze do Kocmyrzowa, stacji granicznej, utopił się wówczas w bajorze ulicznym koń, nie mogąc wyciągnąć wozu, a działo się to w kraju zwanym Egiptem Polski, o wsiach zasobnych i licznych, gościnnych dworach.\nStary, modrzewiowy dwór w Kazimierzy, o charakterystycznym, łamanym dachu, krytym gontem, ocieniały stare akacje, rozrosłe lipy i klony. Dom był parterowy, z dwoma tylko pokojami na piętrze, ale z obszernego strychu dało się zrobić kilka przyjemnych, gościnnych pokoi. Szwagier nasz, Leon Lubieński, rządny gospodarz, był pomysłowy w budownictwie i obie swoje siedziby pomnożył takimi ze strychu wykrojonymi pokojami. […] Rózia z Babuśką zostały w Kazimierzy, a nasza starsza piątka (w tym Józef Czapski) z panną Kempen ruszyła przez owe bagniste Proszowice, Kocmyrzów, Kraków na Morawy…”.\n„Wczoraj widziałem i Mamę w saloniku, i siebie na dywanie, i hiacynty, i moje przy Niej szczęście, czy prędzej bezpieczeństwo, i jak przychodziła rano do pokoju Babuśki, jakeśmy się rzucali w jej objęcia; jej szczupła wysokość, złote włosy, duże ręce i suknia czarna z aplikacjami „jak czarne sasanki”\nA w dzienniku Czapskiego, Babuśka zawsze obecna, jako ta, która wierzyła, że Bóg prowadzi ludzi ku wiecznej niebieskiej szczęśliwości.\nI w kontekście śmierci Ludwika, tak zanotował w dzienniku:\n[…] a moi bliscy jeśli nie wierzą, to starają się tak wierzyć jak Mama Babuśka. Ludwik odwrotnie – nie wierzył, a może i nie był pewny swojej niewiary, który w zapisie przedśmiertnym prosił czy żądał od kalwińskiego proboszcza (Ludwik był z rodziny kalwińskiej), żeby może nie przemawiał, tylko odmówił Ojcze Nasz!!*\nW 1931 Maria Czapska zapisała w dzienniku pod datą 4 czerwca.\n„21 lat od śmierci Babuśki od tej pierwszej straszliwej znajomości, dotykalnej realności śmierci. Ta noc przy jej najdroższym umarłym ciele –nasza rozpacz i ta niepocieszona tęsknota. Kawał życia za nami od tej chwili […].”\nMaria tego roku przygotowywała się do matury. Z dziennika dowiadujemy się, że niania długo chorowała, ale ona i jej rodzeństwo miało nadzieję, że Babuśka wyzdrowieje „tą nadzieją, że może jednak będzie lepiej żyjemy aż do śmierci” – zanotowała.\nNa zdjęciu: Konstancja Jakubowska („Babuśka”), piastunka rodzeństwa Czapskich, i jej mąż Adam („Dziaduś”), kucharz; Przyłuki 1905 r. [Z archiwum Janusza Przewłockiego]\nFILM Z PRAC NA CMENTARZU\nTagged with: Karolina Jakubowska (Babuśka), Konstancja Jakubowska (Babuśka)


W orbicie jego zainteresowań literackich znajduje się poezja liryczna, w której podejmuje tematy uniwersalne, związane z problemami przemijania oraz relacjami człowieka ze światem i innymi.\nW opowiadaniach maluje zmitologizowany obraz małego miasteczka, które odeszło już w przeszłość, podobnie jak spędzone w nim dzieciństwo. Na kartach Zielonych cukierków i Trzech rzek pojawiają się postacie charakterystyczne dla pejzażu małomiasteczkowej rzeczywistości – nierzadko odmieńcy i włóczędzy. Ten mikrokosmos widziany jest w podwójnej perspektywie; z jednej strony oczyma dziecka, a z drugiej – przez pryzmat wspomnień.\nRyszard Biberstajn jest też autorem tekstów do wydarzeń muzycznych: Oratorium leszczyńskie (komp. Zbigniew Kozub, prawykonanie w 1997 r.) i Leszczyńska wieża Babel (komp. Marcin Herman, prawykonanie w 2008 r.).\nRyszard Biberstajn jest doktorem nauk humanistycznych, członkiem Związku Literatów Polskich i wiceprezesem Leszczyńskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury.


forum.Kanu.pl » :: Zobacz temat - POGODA\nforum.Kanu.pl » Strona Główna » Varia » Na wodzie: technika pływania / bezpieczństwo » POGODA Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: 2012-07-17, 18:05 POGODA\nNA WSTĘPIE SŁÓW KILKA TEORII\n(zaczerpnięto w dobrej wierze z nieprzebranych otchłani internetu)\nCirrus (Ci) - pierzasta\nChmura pierzasta w kształcie białych włókien, nitek, ławic lub wąskich pasm o jedwabistym wyglądzie, podstawa chmury 7-10 km długość od 10 do 1000 km. Powodują opady, które nie docierają na ziemię. Sygnalizują dużą zmianę pogody. Może towarzyszyć im silny porywisty wiatr. Istnieje słynne przysłowie: "Gdy Cirrus na niebie, pogoda się z... epsuje".\nCirrocumulus (Cc) - kłebiasto - pierzasta\nChmura kłębiasto - pierzasta, występuje w postaci cienkiej białej ławicy, płat lub warstw chmur bez cieni, złożona z małych członów połączonych ze sobą lub oddzielonych w kształcie ziaren, zmarszczek. Chmury cirrocumulus są zawsze na tyle przejrzyste, że umożliwiają określenie położenia Słońca i Księżyca. Zapowiadają nadejście frontu chłodnego.\nCirrostratus (Cs) - warstowo - pierzasta\nChmura warstwowo - pierzasta występująca jako przejrzysta biaława zasłona z chmur o włóknistym lub gładkim wyglądzie, pokrywająca niebo całkowicie lub częściowo. Zasłona chmur cirrostratus może być prążkowana lub przybierać wygląd mglisty. Brzeg chmur jest niekiedy ostro zarysowany, lecz częściej zakończony chmurami cirrus na kształt frędzli. Chmury Cirrostratus powstają wskutek powolnego wznoszenia się rozległych warstw powietrza do dostatecznie dużych wysokości. Chmury te powodują często zjawisko tzw. "halo".\nAltocumulus (Ac) - średnia kłebiasta\nAltostratus (As) - średnia warstwowa\nNimbostratus (Ns) - warstwowa deszczowa\nStratocumulus (Sc) - kłębiasto - warstowa\nSzara lub biała, bądź częściowo szara, częściowo biała ławica, płat lub warstwa chmur, posiadająca prawie zawsze ciemne części, złożona z zaokrąglonych brył, walców itp., połączonych ze sobą lub oddzielnych od siebie i nie posiadających wyglądu włóknistego. Większość regularnie ułożonych małych członów chmury ma pozorną szerokość większą od pięciu stopni. Przynosi przelotne opady, zwiastuje załamanie pogody. Są one przyczyną zjawiska "halo", często można przez nie widzieć słońce/księżyc.\nStratus (St) - niska warstwowa\nCumulus (Cu) - kłębiasta\nOddzielne, na ogół gęste chmury o ostrych zarysach, rozwijające się w kierunku pionowym w kształcie pagórków, kopuł lub wież, których górna część przypomina często kalafior. Oświetlone przez Słońce części tych chmur są przeważnie lśniąco białe. Podstawa ich jest stosunkowo ciemna i prawie pozioma. Zwiastun dobrej pogody i umiarkowanego, porywistego wiatru, łączący się w zbite "stadka" zwiastuje deszcz za kilka dni. Należy uważać na występujące w jej pobliżu szkwały. Przy silnym rozwoju pionowym mogą dać opad.\n(DOPISEK Gradd: połączone małe, lub duże skupisko Cu z wieloma pionowymi-skierowanymi do góry, postrzępionymi, rosnącymi „wypustkami” różnej postaci i kształtu zwiastują szybkie utworzenie się Cb, a przynajmniej porywisty wiatr; zalecana duża ostrożność, zejście z wody, a przynajmniej brzegowanie)\nCumulonimbus (Cb) - kłębiasta deszczowa\nJAK TO BYŁO; lekcja poglądowa\n(fotki klikamy, by powiększyć)\nWymyśliliśmy sobie z szanowną Małżonką łykendowy spływ na trasie Sieradz (Krowimost)-Jeziorsko (Kościanki). Termin zeszłołykendowy (7-8. 07. 2012) odpadł, ponieważ aura potocznie nazywana „lampą” zwiastowała co najmniej szybką i bolesną śmierć w wyniku denaturyzacji białek, a w najgorszym wypadku wycieńczenie organów skutkujące niekoniecznie miłym wspominaniem wypadu „za miasto na wodę”. Obserwacje pogodowe czynione przez wszystkie dni robocze poprzedzające łykend spływu (14-15. 07. 2012) pozwoliły wyciągnąć wnioski, że „będzie się działo w kratkę”. Niemniej jednak – 50-o procentowe obłożenie deszczem, tudzież umówiony odbiór nas i jednostki pływającej wraz z osprzętem pomocniczo-beczkowym z miejsca i w czasie jakimkolwiek pozwoliło założyć, że:\n1. Lampa nie grozi\n2. Skończymy gdy będzemy chcieli (lub cokolwiek innego będzie chciało)\nW piątek trzynastego (13. 07. 2012) ogląd prognóz na łykend dla rejonu miasta Warty (icm.edu.pl) wskazał, iż:\n1S. W sobotę 14-go w godzinach popołudniowych nastąpi kilkugodzinny dół ciśnieniowy z histerezą około 20 hPa (szybki spadek, i szybki wzrost do poprzedniej wartości około 1018 hPa)\n2S. Wiatr południowy przez cały dzień, przechodzący do SSW w godzinach późnopopołudniowo-wczesnowieczornych, z siłą 2,5-3B\n3S. Zachmurzenie 50% z pokrywa niską, przechodzące w 100% po południu, by na noc spaść do około 20%, i chmur o pokrywie ulokowanej nieco wyżej, niż wciągu dnia. Przelotne opady konwekcyjne\n1N. W niedzielę ciśnienie stabilne, z lekkim spadkiem do wartości około 1008 hPa (czyli nieco poniżej „normalnego 1013 hPa)\n2N. Wiatr wschodni, z siłą około 2B\n3N. Chmury niskie, pokrywa 20-70-20% w ciągu dnia, brak opadów lub chwilowe konwekcyjne\nWięc – startujemy. Wywieźliśmy się pod Krowimost w Sieradzu. Niebo czyste jak łza, słoneczko daje, wiaterek lekki, rześki i przyjemny (nie więcej niż 1-1,5B). Jedynie nisko wiszący nad choryzontem, szybko formujący się Stratocumullus na północno-północnym-zachodzie (NNE) zapowiada niemiłe załamanie pogody, czyli coś na kształt zgodnego z tym, co zapowiadało icm.edu.pl.\nJest godzina 1018\nW okolicach Biskupic, około godz. 1200 zachmurzenie sięgało 50%, nad nami połacie Stratocumullusów poprzeplatane z gęstymi, i piękne, uformowanymi na południowo-południowym-wschodzie (SSW) Nimbostratusami, szybko sunące w wyniku wzrostu prędkości wiatru (2-2,5B), tudzież jego kierunki (mniej-więcej południowy). Decyzja: idziemy dalej. Skoro wieje, to przewieje.\nI faktycznie, wiało, kropiło, przewiewało, słoneczko, kropiło, lampa, kropiło. Czyli w fajną kratkę tak, jak sobie to zaplanowaliśmy (to się nazywa programowanie pogody).\nNa wysokości Warty, przed mostem drogowym na drodze nr 710 (Warta-Rossoszyca), kierunek północ (N)\nA owszem popadywało to tu, to tam, nawet przez moment myśleliśmy, że widzimy trąbeczkę powietrzną, ale po chwili okazało się, że porywy wiatru, tudzież takie ułożenie się opadu (a raczej spadu – gęsto i krótko) okłamało około, i zamiast obserwowanej „trąbeczki”, obserwowaliśmy przez chwilę „pompeczkę”\nTo samo mejsce j/w\nKierunek – zachód (E)\nZa mostem wpływamy na rozlewisko zbiornika wodnego Jeziorsko, a oznacza to, że znajdujemy się w Rezerwacie Jeziorsko. Cudne miejsce; oprócz urokliwych okoliczności przyrody pod postacią prawnie chronionego rejonu rozlewiska płytkiej wody z wszelakiej maści okazów flory, a miejscami nawet płynąc w oparach mięty, oczy cieszymy obserwowaniem ptactwa pod postacią nie tylko bociana czarnego, gęsi różnorakiej, mew, w tym małą i srebrzystą, kaczek, perkozów, ale i także czaplę białą, występującą w Rezerwacie w dużych stadach, a i dumnie wiszące „w powietrzu”, i skrzeczące w sobie tylko znanym kodzie rybitwy białowąse.\nKopyście obie leniwie pracują meandrując kanu w zawiłościach rozlewiska, a oczka nam chodzą na lewo nie tylko z powodu w/w przyjemności, ale także (a może powinno być napisane: przede wszystkim) – z powodu dziwnych oznak pogodowych. Nie to żeby zacichło zupełnie (czyli tzw. cisza przed wiadomo czym), niemniej jednak chwilowa (dosłownie) poprawa pogody nie powinna zwieść, i przed tym przestrzegam. Nawet na południu niebo zrobiło się piękne, więc nie miało skąd „przywiać” (i to także niech będzie przestrogą – brzydal wykondensuje w pół godziny!)\nU wrót Rezerwatu.\nW związku z wiedzą, którą posiedliśmy, tzn. prognozy pogody, oraz obserwacje zjawisk pogodowych na ziemi i w niebie podejmujemy decyzję, iż jak tylko wyjdziemy z rozlewiska, natychmiast szybki ogląd brzegów po lewej, tudzież prawej burcie, i lądujemy na brzegu przeczekać nieznane, a może nawet w razie konieczności wyewakuować kanu nieco w głąb (lądu), i się rozbić (namiotem). Należy pamiętać, iż wg tzw. Dyrektywy Ptasiej ochronie podlega nie tylko to, co zalane wodą i na wodzie, ale także teren do chronionego zbiornika przyległy.\nWpływamy na „dużą wodę”\nNo i tak jakby nie zdążyliśmy. Pomimo, że decyzja j.w. była nader słuszna, i adekwatna do zmieniających się warunków - Wiatr wzmógł się. Samowolnie i beszczelnie nawet rzekłbym. Sprawa przewidywania to jedno, a możliwości techniczne jednostki pływającej to drugie. Kanu to nie materac, się wie. Ale by dojść gdziekolwiek czas i tak jest konieczny. Wiatr wzmagał się szybko, koło 1630 miał już na moje oko dobrą trójczynę podchodzącą pod naciąganą czwóreczkę „B”. Podejmujemy kolejną decyzję. A nawet dwie. Przepraszam, trzy.\nDecyzja Nr 1: Osprzęcić tors w sprzęt wspomagająco-ratunkowy, tudzież jeszcze raz skontrolować sprzęt, czy jest odpowiednio przymocowany\nDecyzja Nr 2: Trzymać kurs ku prawemu brzegowi, w miarę możliwości poruszać się skokami pomiędzy kolejnymi rzutami formującej się fali, na czas ataku fali utrzymując BEZWZGLĘDNIE kurs prostopadły, rufą do fali\nDecyzja Nr 3: Spiąć tyłki, i nie panikować\nNależy zwrócić uwagę porównując poprzednie dwie fotki, że pomiędzy pierwszą, z tak naprawdę lajtowymi, zaśmiecającymi niebo Stratocumullusami, a kolejną, na której prym na niebie wiedzie Nimbostratus minęło zaledwie 27 minut!!!\nWiatr przeszedł na regularne, leczące z wszelakiego lekceważenia wody 4B, ze szkwalikami 5, może nawet pod 6B. Dopóki woda nie zdążyła się rozbujać, falka miała co najwyżej 30 cm. Natomiast koło godziny 1640 co kilka krótkich następowało uderzenie 3, 4 sztuk (co by nie przesadzić) o wysokości 80 cm. A może nawet w okolicy metra. Załogant (w osobie mojej Żony) na dziobie zameldował (już po akcji), że kanu podczas tych rzutów miało się wrażenie, że wetnie się pod falę. Żoneczka natomiast trzymała się dzielnie cały czas, pracowaliśmy równo (a cała praca była poświęcona w utrzymanie kursu). W tym też czasie podjęliśmy kolejne dwie decyzje:\nDecyzja Nr 4 (zmieniająca poprzednią Decyzję Nr 2): utrzymujać BEZWZGLĘDNIE kurs prostopadły, rufą do fali, nie walczyć z wodą, poddać się, i miziać pagajami z największa czułością\nDecyzja Nr 5: zaśpiewać (padło akurat na „Magdę” Koryckiego – tak jakby przez przypadek się wybrało, hehe: „Trójka wiała, jacht przy kei stał,\nAle lało - mówię wam!\nSpać w ogóle się nie chciało,\nA Mietek opowiadał nam….”\nNa zdjęciu powyżej niebo już zasnute Nimbostratusem całe, ze wschodu z czymś formującym się na kształt Cummulonimbusa. Policzcie – z sielanki i pierdów w przeciągu 39 minut taka jazda! Możliwe, że moje może skromne, aczkolwiek ładno-kilkusezonowe doświadczenie opatentowanego żeglarza jachtowego (czyt. szuwarowego), i trochu doświadczeń z takimi warunkami pogodowymi na wodzie (co prawda skorupa to nie kanu, refujesz grot, czy idziesz na foku sztormowym, zawsze możesz dryfkotwę wyrzucić, a bezwzględnie jesteś po prostu w większej skorupie BEZPIECZNIEJSZY) – pozwoliły warunki na wodzie spędzone w kanu opanować, i zakończyć rejs remisem (jedno wyjście na wodę = jedno wejście do portu). Nie bez znaczenia jest także fakt, że Małżonka moja stanęła nawet powyżej wysokości zadania, nie dając się ponieść ni ksztynie paniki, i dając z siebie wszystko, by utrzymać kurs (wg Decyzji Nr 5).\nZ planowanego lądowania „gdzieś na lewym, lub gdzieś na prawym brzegu” – dobiliśmy do brzegu na wysokości Brodni, pod skarpami.\nI tutaj kolejna ważna sprawa – pomimo tego, że był to nasz dopiero DRUGI spływ w życiu (w ogóle, i drugi w kanu) – opłaciło się ostro potrenować i nauczyć się dobijania do brzegu „pod prąd”. Manewr ten wykonaliśmy sprawnie, w kilkusekundowej przerwie pomiędzy rzutami dużej fali (a odnoszę wrażenie, że fala przyboju była jeszcze wyższa, niż na wodzie). Na stałym lądzie stanęliśmy około 1715.\nPochwalę się natomiast, że podczas całej akcji do kanu nabraliśmy jeziora nie więcej niż pół litra, natomiast zaraz po dobiciu do brzegu, gdy kanu straciło obciążenie, balastowanie ciałami, i sterowność – nabrało w siebie a z 1/3 lekko licząc .\nNie odpuściliśmy natomiast wycieczki do wiejskiego sklepiku w celu nabycia drogą kupna płynów (przemilczę markę, by nie popełnić kryptoreklamy na rzecz jednego z ogólnopolskich browarów).\nNa zdjęciu poniżej widać wyraźnie, z czym mieliśmy do czynienia: spadek ciśnienia, szybko posuwający się front niżowy, nagła kondensacja, i Cummulonimbus wyprodukowany. Dobrze, że esencja frontu „przeszła bokiem”; nasze kanu było obciążone naprawdę minimum minimorum, my razem ważymy około 110 kg, a i tak woda do przelania się brzez śródokręcie (śródburcie?) miała nie więcej, niż 5 cm.\nZgodnie z tym, co zaprogramowało icm.edu.pl – wieczór jak marzenie….\nI to wszystko pomiędzy 1630, a prawie 1900…\nA! miałem odpowiedzieć (obiecałem w Powitaniu), skąd i dlaczego moja tu, na forum.kanu.pl obecność.\njak wyżej. Nie mam najmniejszego zamiaru straszyć, czy odwodzić kogokolwiek od przyjemności spędzania czasu na łonie natury, a spędzanie tej przyjemności w tak fantastycznym urządzeniu pływającym, jakim jest niewątpliwie kanu jest radością wysublimowaną, i skondensowaną ponad wchech miar. Chcę natomiast, by nasze doświadczenia pozwoliły innym przypomnieć sobie, że woda to żywioł, do którego należy mieć ogromny szacunek (a i rozsądek się przyda ).\nW dniu następnym (15. 07. 2012) po przemieszczeniu się do Pęczniewa spotkaliśmy z Małżonką moją kolegę Drawa z synem.\nAle to już jest temat na inny post, a na pewno do umieszczenia w dziale „technika”, tudzież „patenty”. Dość powiedzieć, że zapytawszy kolegę Drawa o fantastyczny, czerwony budzik – dowiedziałem się, że jest to „zegar pokładowy”.\nAch, przygodo!.... Wszyszcy my bez Ciebie byśmy byli niespełnieni…\n....bo jeśli się nie boisz, to znaczy, że już nie żyjesz\nWysłany: 2012-07-17, 20:26\n[ Dodano: 2012-07-18, 07:33 ]\nWysłany: 2012-07-18, 08:19\nTemat dość ciekawy.\nZapewne każdy z praktykujących tu "kanadyjczyków" na coś podobnego się natknął.\nJa miałam takie zdarzenie na jeziorze Okrągłym (Rospuda). Jeziorko malusieńkie, drugi koniec widać, a wpływając na nie tak się rozchulało, że trzcinami się ratowaliśmy. Naprawdę trudno było utrzymać się prostopadle do fali i żeby ją zredukować płynęliśmy trzcinami lewym brzegiem, bo w przewodniku było zaznaczone właśnie tam miejsce biwakowe. Niestety miejsa tego tam nie było!!!! Same trzciny bez możliwości wyjśca na brzeg i schronienia się. (A wpływając na jezioro na prawym brzegu ładne trawiaste pastwiska, ale kierowałam się zgubnym przewodnikiem).\nTo chyba jedyna taka nieoczekiwana sytuacja. Resztę dało się przewidzieć. Na Okrągłym byłam już nawet psychicznie przygotowana na wywrotkę. Na szczęście wtedy byliśmy bezdzietni i nawet nie chcę myśleć, że w podobnej sytuacji znalazłabym się z niemowlakiem.\nA to jak woda potrafi się rozbujać, to uczestniczy zlotu na Bugu w 2011 mogą potwierdzić. Płynąc zaliczyliśmy 3 burze, w rzece dość szerokiej, ale zarazem i płytkiej. I różnież trzeba było się namachać. Jednak wtedy nie było żadnego zagrożenia. Może się tego nie czuło, bo byli inni, którzy pewnie by pomogli.\nI w tym miejscu twierdzę, że spływy chociaż w dwie załogi są dużo bezpieczniejsze.\nWysłany: 2012-07-18, 09:52\nPiszę dopiero teraz bo chciałem przebrnąć przez cały "referat"\nBardzo fajny i przydatny tekst, nie miałem pojęcia że to taki "głęboki" temat.\nPowoli zaczynam szukać nazwy dla łajy, jeszcze jej nie ma ale... "Nimbostratus"\nWysłany: 2012-07-18, 11:17 Re: POGODA\nNa zdjęciu poniżej widać wyraźnie, z czym mieliśmy do czynienia: spadek ciśnienia, szybko posuwający się front niżowy, nagła kondensacja, i Cummulonimbus wyprodukowany. Dobrze, że esencja frontu „przeszła bokiem”; nasze kanu było obciążone naprawdę minimum minimorum, my razem ważymy około 110 kg, a i tak woda do przelania się brzez śródokręcie (śródburcie?) miała nie więcej, niż 5 cm\nPo takich "niezbędnych" zakupach żadna fala na jeziorze straszną nie jest.\nWysłany: 2012-07-18, 16:13 Prawy-do Lewego, Lewy-do Prawego\nDziękuję Ci bardzo, mam nadzieję, że moja praca nie pójdzie na marne, i ktoś, choćby jedna osoba na mojej pracy skorzysta. Ot widzisz, rozwinięcie wypowiedzi ponad uśmieszki, tudzież inne emotikonki w Twoim przypadku zaskutkowało. Czym? No to teraz uważaj:\nTo chyba jedyna taka nieoczekiwana sytuacja.\nRaczej w tym miejscu chyba będziesz musiała, że tak brzydko powiem, zweryfikować opinię wydaną nt. przewodnika (chyba, że w przewodniku była mapka, to wtedy ja zweryfikuję opinię ).\nJak locja śródlądowa mówi,\n"Prawą stroną szlaku żeglownego lub prawym brzegiem drogi wodnej jest ta strona lub brzeg, które znajdują się na prawo od statku płynącego w dół rzeki. (w dół rzeki oznacza "z nurtem" - przyp. Grad)\nKierunek i strony szlaku żeglownego na kanałach i jeziorach określają lokalne przepisy żeglugowe. Jeśli takich nie ma, to za prawą stronę szlaku żeglownego należy przyjmować szlak z prawej burty statku jeśli statek płynie ze wschodu na zachód lub z południa na północ. Szczegóły zawierają załączniki do rozporządzenia Prezesa RM ( Monitor Polski nr 4, poz.20 z 29 stycznia 1992 r.). Wykaz wszystkich znaków żeglugowych zawiera załącznik nr 2 umieszczony na końcu części teoretycznej."\nPoniżej mapa jez. Okrągłego (mam nadzieję że portal mapowy się nie pogniewa, wszak wykorzystano w imię wyższych, niekomercyjnych idei), z zaznaczonym kierunkiem spływu (no tak, jedno z niewielu w Polsce, gdzie spływasz do przodu, a jednak masz morze za plecami )\nWersja rozwinięta znajduje się poniżej - klik\nJak podaje opis trasy spływu na stronie http://www.basniowasuwals...x1.htm?task=123\n[26,8 km] Jezioro Okrągłe otoczonym prawie w całości przez lasy. Brzegi w dużej części ma niskie, podmokłe, zarośnięte olsem bagiennym (olcha, wierzbina, osika). Cały teren jest przyrodniczo bardzo bogaty. Na zachodnim (prawym) brzegu znajduje się samotna zagroda dawnej rybakówki o nazwie Mazury.\nMamy czarno-na białym (a może nawet czarno na błękitnym, hehe) - zachodni brzeg jez. Okrągłego to brzeg LEWY, nie prawy, jak zaznacza autor opisu.\nI bądź tu mądry, jak to wszystko zrozumieć?\nAno wydaje mi się, że cały bałagan wynika z niezrozumienia przepisów, i mylenia przez ludzi lewo-prawo, czerwony-zielony...\nLocja morska (jest związana ze śródlądową, ale inna - i o tym proszę pamiętać) dzieli wody na rejon A, i rejon B\nWody śródlądowe w naszym Państwie noszą oznakowania wg rejonu A, natomiast ma to niewiele wspólnego z oznakowaniem wód morskich. Na mapie oznaczyłem stronę prawą jeziora kolorem czerwonym (w "dół" oznacza na jeziorach i w kanałach z południa na północ), ale na morzu (rejon A) strona prawa (dokł. szlaku, toru wodnego, czy też po żeglarsku: farwatera) będzie oznaczona kolorem zielonym. Wszystko przez to, że punktem centralnym dzielącym rejony morskie i śródlądowe jest punkt styku wód słodkich ze słonymi (umownie mówi się, że port). A że łatwiej ma być żeglarzom wrócić do portu z Wielkiej, Słonej Wody - kolorem czerwonym NA MORZU oznakowano stronę lewą farwatera - od serca (to w systemie "A", bo w systemie "B" z koloru ostały się jedynie kwadraty ).\nA my, szczury śródlądowe doznajemy szoku, gdy w miejscu pokazanym jako biwak na lewym brzegu (tzn. tym po lewej ręce widzianym zaraz po wpłynięciu na jezioro z nurtem rzeki, która doń wpada) znajdujemy trzciny, bo autor opisu gdzieś to przeczytał, a że tam nie był, i wydawało mu się, że lewa na jeziorze to lewa tak samo jak na rzece - narobił zamętu. A że na niewielkich rzekach, czy akwenach szlak żeglugowy nie jest oznaczony, stąd konieczność umiejętnego jego określenia nie tylko przez korzystającego z przyjemności pływania na czymkolwiek, ale przede wszystkim - przez autorów pozycji pisanych - a fałszywych informacji w tym zakresie widziałem oj! wiele... niestety....\nMoże najłatwiej, i najprościej będzie używać określeń "po lewej stronie" - bo to oznacza dokładnie, że po lewej stronie (idąc z.... do .....). Lub "na zachodnim brzegu" - bez fałszującej uwagi jak w opisie trasy spływu na cytowanej wcześniej stronie internetowej. Bo równie dobrze można zapytać: "przepraszam, niedosłyszałem - w nocy ze środy na co?"\nZ której by jednak strony nie spojrzeć - nawet takie malusieńkie kanu jest w/g prawa międzynarodowego traktowane jako statek śródlądowy, i jako takie musi przestrzegać przepisów o ruchu po wodach śródlądowych.\nGarść podstawowych materiałów poniżej, myślę, że w chwili wolnego czasu mógłbym szerzej rozwinąć temat. Ale to już kiedy indziej....\n[ Dodano: 2012-07-18, 16:19 ]\nA może narodziłaby się nowa, świecka "TRADYCJA", jak u Barei?\n[ Dodano: 2012-07-18, 16:25 ]\nA to zdjęcie powinniśmy umieścić w dziale pn "jak bezpiecznie na wodzie mieć pociechy". Oczywiście - nasze kamizelki niewidoczne, bo lewa burta zasłania\nWysłany: 2012-07-24, 19:16\nTak sobie czytam i dochodzę do jednego wniosku: wypływając na większy akwen trzeba być przygotowanym na najgorsze warunki. I jeszcze przypomina mi się tu ten Mazurski szkwał sprzed kilku lat :|\nWysłany: 2012-07-24, 22:11\nI jeszcze przypomina mi się tu ten Mazurski szkwał sprzed kilku lat\nTen szkwał informował o sobie z godzinnym wyprzedzeniem. Szkoda że tak wielu nie potrafiło tego odczytać.\nDlatego uważam że że każdy spędzający czas na wodzie powinien umieć rozpoznać cumulonimbusa, i wiedzieć że potrafi pod nim dmuchnąć.\nTo naprawdę prostsze i skuteczniejsze od systemów ostrzegawczych i pewniejsze od prognoz pogody.\nWysłany: 2012-07-24, 22:46\nÓw szkwal miał niewątpliwie ogromną siłę. Jenak nie był zaskoczeniem. Tego dnia burza wisiała w powietrzu od samego rana. Było bardzo duszno. Kto rozsądny nie wypływal tego dnia na otwarta wode. jednak z powodu sily wiatru nawet te zacumowane lódki sie przewracały. Ale o to trudno miec pretensje do ich załóg. Natomiast bardzo nierozsądne było przebywanie na otwartej wodzie. A to tam mialy miesce utonięcia.\nNas burza zastala wprawdzie na wodzie, ale na Krutyni za Uktą . Przeczekaliśmy ja w szuwarach. w osłoniętej od wiatru zatoczce. Bylo tam tak spokojnie że nie czuło sie tej wichury jaka sie nad nami przewalała, a jedynie deszcz lał sie strumieniem. Jednak w pobliżu slychać bylo chrzęst łamanych drzew w lesie. Z tego też względu uważam że miejse które wybraliśmy było najlepsze z możliwych, bo poza zasięgiem ewentualnych wykrotów.\nI nawet nie mieliśmy do końca świadomości jakie byly skutki tej burzy. Dopiero jak dopłyneliśmy do Nowego Mostu na biwak zobaczyliśmy co sie stalo. Połamane drzewa, mnustwo galezi spadłych z drzew. Trawa położona cala w jednym kierunku, jak by ja ktoś zagrabil.\nZwykle namiot rozbijamy na uboczu, jednak tej nocy rozbiliśmy go na środku pola, gdyz burza byla jeszcze w nocy,a ryzyko powalenia kolejnych drzew albo odpadnięcia nadlamanych gałęzi bardzo duże.\nJednak pradziwa Sodomę ujżeliśmy dopiero po 2 dniach na Bełdanach i Mikołajskim.\nWysłany: 2012-07-25, 14:54\nwypływając na większy akwen trzeba być przygotowanym na najgorsze warunki\nRacja to święta, i Twoja jest Racja\nAkurat udało Ci się trafić w mój, hm... konik. Jakby. Jestem zagorzałym fanem tzw. spontana. A mój konik to "spontan kontrolowany". A przez wieeeeele lat wyszło mi na to, że na końcu każdej gałęzi możliwych do wystąpienia ewentualności >jak nie/tak to co?< należy umieścić "rozsądek, umiar, zimna krew". I chyba wiesz, niekoniecznie mówimy o większym akwenie; na własne oczy widziałem, jak znajomi wywalili kanu - sternik złapał za konar nad wodą, leniwy nurt poniósł kanu w poprzek, a tyłek i nogi sternika chciały w kanu pozostać, bo ręce nie pomyślały, by konar puścić....\n[...]To naprawdę prostsze i skuteczniejsze od systemów ostrzegawczych i pewniejsze od prognoz pogody.\nMalutki, pod warunkiem, że Polacy zmienią mentalność z osławionej: "co, ja nie dam rady!?"\nkażdy [...] powinien umieć rozpoznać cumulonimbusa\nMalutki, budującego się Cb. Jak Cb wisi, zazwyczaj jest już za późno na ucieczkę\n[...]Jenak nie był zaskoczeniem.[...]\nZnajdź trochę międzyczasów, i wyskrob ładny artykuł do wątku POGODA, Żółtodziób\nWysłany: 2012-07-25, 15:41\nCzegoś nie rozumiem. Przecież cumulonimbus nie jest stacjonarny, przemieszcza się, nawet gdy nie ma wiatru barycznego. A że ma z 6 km wysokości to widać go z bardzo daleka.\nWe wspomnianym szkwale szczyt chmury był widoczny na godzinę, a wał burzowy na 30 minut przed uderzeniem wiatru. Na naszym śródlądziu to naprawdę dość czasu by się schować.\nWysłany: 2012-07-25, 15:42\nSzkwał nie był zaskoczeniem, jego siła natomiast napewno.\nTaki biały szkwał przezyłem na Morzu Śląskim, czyli jeziorze Sławskim. A że płynęliśmy dużą, ciązką dwumaszatową jednostką, to muszę przyznać iż na samych wantach dalo sie żeglować . Za to wiele załóg, szczególnie na lżejszych jednostkach - grzybki, połamane maszty itp, po nawet podarte ożaglowanie i zerwane wanty - jak co niektórzy zignorowali znaki pogodowe.\nWysłany: 2012-07-26, 08:34\nświetnie piszesz Grad, dzięki\nWysłany: 2012-07-26, 10:42\nMalutki, OK. Ale przede wszystkim zacznijmy:\n- all hands on the deck (on the cockpit )\n- kamizelki obowiązkowe, koło ratunkowe w pogotowiu, zamykamy bulaje, suw i sztorcklapę\nJeśli jest czas i możliwość:\n- Zrzucamy żagle, Odpalamy motor i spierniczamy do brzegu (nie bać się sztrandowania, jeśli pozwoli na to brzeg), w drodze żagle klar\nZazwyczaj nie ma czasu, lub do brzegu za daleko\n- Ustawiamy się rufą do wiatru (szkwału), odpalony silnik pomaga utrzymać kurs\n- Zrzucamy żagle, w miarę możliwości demontujemy bom, a już koniecznie wybieramy talię na maks\n- Dryfkotwa za rufę, jeśli płytko - kotwica przez knagę i do masztu\n- Nisko w kokpicie, i czekamy\nMalutki, przed wspomnianym białym szkwałem żeglarzom pozostało nie więcej niż 20 minut na ewakuację na ląd. Ale to akurat uważam, nie ma żadnego znaczenia. Nawet gdyby pozostały 2 godziny - większości "żeglarzy" i tak by to nie ruszyło.\nW warunkach niepogodowych nie chodzi o to, jaka i czy będzie niepogoda. Tylko o to, czy TY będziesz umiał się zachować. Ty wiesz. A ilu jeszcze nas? Garstka?\nNie obrażaj się za moją wytłuszczoną uwagę nt. budowania się Cb. Rozumiem doskonale, co miałeś na myśli. Ale jak sam wiesz ze swojego morskiego doświadczenia - jak przychodzi co do czego, zazwyczaj nie ma czasu na dłubanie w nosie, lub doczytywanie w podręczniku żeglarza schowanym głęboko pod koją.\nI dalej, cytując:\njak co niektórzy zignorowali znaki pogodowe\nuważam, że nie zignorowali. Patrzyli, ale nie widzieli. Więc nie wiedzieli, co za chwilę się stanie. U Zirkaua na Sławskim to nie było nieszczęście, Malutki - to była ignoracja. Załoga Zirkaua zostawiła na szkwał same wanty ( ), a pozostali? A pewnie jeszcze dla większego "bezpieczeństwa" pochowali ludzi pod pokład....\nPopraw mnie, Malutki, jeśli coś źle powiedziałem\nthx, jeśli pomogłem - cieszę się. Zawsze służę pomocą.\nI zerknij w chwili wolnego czasu do tegoż przewodnika - jak tam faktycznie stało napisane\nWysłany: 2012-07-26, 11:36\nGrad, myślę że w pełni się zgadzamy. Najważniejsze by pływający wiedzieli co widzą i wiedzieli jak na to zareagować. Na kanadyjce ta reakcja jest mało skomplikowana.\nW najprostszej, ale wystarczającej wersji wygląda to tak (przy całej świadomości wielkiego uproszczenia);\n"Jak zobaczysz wielką chmurę przypominającą okropny zmutowany kalafior, jasną u góry, ciemną na dole to wiej do najbliższego brzegu, w trzciny czy inne bezpieczne miejsce."\nI jeszcze zadanie domowe; w przeglądarce grafiki wpisz: cumulonimbus, storm cell, supercell, i postaraj się znaleźć i zapamiętać cechy charakterystyczne tych chmur.\nforum.Kanu.pl » Strona Główna » Varia » Na wodzie: technika pływania / bezpieczństwo » POGODA


Światowy renesans energetyki jądrowej? - Energetyka\nŚwiatowy renesans energetyki jądrowej?\nWedług firmy doradczej Frost & Sullivan w perspektywie średnio- i długoterminowej powinien nastąpić silny rozwój energetyki jądrowej. Moc wytwórcza instalacji nuklearnych na całym świecie znacznie wzrośnie z obecnych 372 GW do 600 GW w roku 2030. Udział we wzroście może mieć także Polska.\nEnergetyka jądrowa, zaspokajająca ponad 31 proc. zapotrzebowania na energię elektryczną, odgrywa istotną rolę w strukturze wytwarzania energii w Unii Europejskiej, stając się kompleksową i opłacalną metodą produkcji energii.\nwicherek, 30.05.2008 09:42\nI w ten spopsób spełnia się prognoza, że zasobów uranu w świecie wystaczy dla energetyki na 40 lat. Więc może już nigdy nie (...)\nStudent Berlin , 30.05.2008 02:18\nDobrze, ze w Polsce nie bylo wczesniej elektr. atom. bo teraz bedziemy budowac odrazu na najnowszych technologiach a nie na RADZIECKIEJ (...)\nzdegustowany, 29.05.2008 18:35\nPolska jak zwykle jest wyjątkiem w Europie,tu nigdy nie będzie elektrowni atomowych ani autostrad!


Zarządzenia organów centralnych\nAkty normatywne są wydawane zarówno przez centralne konstytucyjne organy państwa, jak i inne organy państwowe nie wymienione w Konstytucji. Akty normatywne mogą regulować tylko stosunki między organami a podległymi im jednostkami oraz stosunki między przełożonymi a podwładnymi, pod warunkiem, że nie...\nZarządzenia Prezesa Rady Ministrów i Ministrów w systemie źródeł prawa\nUchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu te akty.\nZarządzenia są wydawane tylko na podstawie ustawy. Nie mogą one stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych...\nUchwały zarządzenia i rozporządzenia (porównanie cech)\nRozporządzenie- akt normatywny wydany przez naczelne organy państwa na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie, wydawane przez Prezydenta RP, Prezesa RM, RM i ministrów.\nUchwała- akt woli ciała kolegialnego organu państwowego, samorządowego, organizacji społecznej i zawodowej.\nRozporządzenia i zarządzenia prezydenta RP w systemie źródeł prawa\nDo źródeł prawa powszechnie obowiązującego poza ; Konstytucją, ustawami, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi i rozporządzeniami – należą również :\nrozporządzenia Prezydenta RP z mocą ustawy , które może on wydać w okresie stanu wojennego jeżeli Sejm nie może zebrać się na...\nKościół lokalny rzymski powstał, jak wiele innych, w cieniu synagogi. Chrześcijanie mogli się rozwijaćbez konfliktu z władzą cesarską, bo uważano ich początkowo za pewien ruch w dozwolonej religii żydowskiej.Dość szybko jednak weszli w konflikt z oficjalnym mozaizmem, gdy nawracali pogan, jak...\nCesarz Leon III, władca silnej ręki, utalentowany wódz i dyplomata, podjął wewnętrzną reformę państwa,której utrwaleniu służył nowy kodeks prawa z 740 roku. W reformie nie pominięto życia kościelnego.Cesarz wezwał ludność już w 726 roku do zaniechania czci obrazów, prawdopodobnie na...


O drobnych przyjemnościach II | Jak kura pazurem…\n← O drobnych przyjemnościach\nO słuchaniu gazet →\n…które powoli przyjemnościami być przestają. Niby nie jest przyjemnie patrzeć na wypłowiałe włosy i coraz dłuższe odrosty, jednak kiedy przychodzi zapłacić za wizytę u fryzjera to sama już nie wiem, czy ściąć włosy na krótko i samodzielnie farbować, czy zapuścić długie, bez grzywki i zrezygnować z farbowania… Tyko że podobno zaczynam siwieć, a przecież nie będę wzorem jednej z moich znajomych, wyrywać sobie siwych włosów, a i nie chciałabym, żeby do Dzieci ktoś mówił, że babcia przeszła. Znaczy mówić mogą… o ile to faktycznie babcia do nich przyjdzie. Ja jednak wolałabym wyglądać jak mama. No to żeby sobie trochę bardziej i trochę taniej umilić życie zrobiłam sobie (co tam będę ściemniać, że Dzieciom, i tak robię to, na co JA mam ochotę) koktajl wieloowocowy: malinowo-melonowo-gruszkowo-bnanowy. Właściwie to smoothie było a nie koktajl, bo wyłącznie z owoców. Dobre to było i zdrowe. Ale też w sumie nie najtańsze, bo o tej porze roku maliny już do najtańszych owoców nie należą. No, ale cóż zrobić skoro od jakiegoś czasu mogę na swoje Dzieci mówić smarkacze i to jest jak najbardziej uzasadnione. A ja nie chcę mieć smarkatych dzieci. Przynajmniej nie w dosłownym tego słowa znaczeniu.\nWygląda więc na to, że nawet małe przyjemności coraz więcej kosztują. A i niektóre zdają się być coraz mniejszymi – wszak wiedzę, że fryzjerka dostrzegła pierwszy siwy włos na mojej skroni trudno do przyjemnych zaliczyć…\nTen wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami fryzjer, katar, koktajl, przyjemności, smoothie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n12 odpowiedzi na „O drobnych przyjemnościach II”\n08/10/2014 o 10:16\nJestem chyba nietypowa. Uwielbiam siwe włosy (nazywam je srebrnymi) i nigdy nie przyszłoby mi do głowy, aby je przekolorowywać. Pierwsze pojawiły się już około trzydziestki. Ładne są, uważam, tworzą efektowne pasemka 🙂\nOdsmarkaczanie dzieci (zresztą nie tylko dzieci) zdrowymi owocami, pomimo iż niektórych z nich do najtańszych jesienią zaliczyć nie można, przynosi często lepsze skutki niż karmienie ich gotowymi, niekiedy kosztownymi lekarstwami z apteki.\n08/10/2014 o 10:43\nJa się zaczęłam farbować dawno, dawno temu, a siwe włosy fryzjerka zobaczyła dopiero teraz. Ja po prostu nie bardzo lubię naturalny kolor swoich włosów. Ich kolor określiłabym mianem bliżejnieokreślonego a ja wolę nieco bardziej dookreślone. Ale szpakowaty mój Małżonek podoba mi się i wolę go sobie nie wyobrażać pofarbowanego. Jemu na szczęście takie rzeczy do głowy nie przychodzą 🙂\nA smarkateria już jest tak kaszląca i usmarkana, że owoce to już tylko wsparcie dla syropów 😦\n08/10/2014 o 12:25\nA jeśli Małżonka kiedyś takie pomysły nawiedzą, wybij mu je delikatnie z głowy. Szpakowaci panowie są podwójnie atrakcyjni 🙂\nTo ja tu wszerz i wzdłuż zachwalam naturalną medycynę a ta Twoja smarkateria moje mądrości sabotuje 😦 Na swoją obronę szepnę, że ostatnie potężne grypopodobne przeziębienie wyleczyłam większą konsumpcją owoców i warzyw, herbatą imbirową i sokiem z kwiatów czarnego bzu 🙂\n08/10/2014 o 14:21\nNie, Małżonek stanowczo nie ma tak głupich pomysłów jak farbowanie sobie włosów. Gdyby było inaczej, to mnie by z nim nie było. Jakoś metroseksualni faceci mnie nie fascynują…\nDzieć Starszy to tak ma, że jak raz się przeziębi to ciągnie się toto za nim. I nieważne, że owoce i warzywa to bardzo chętnie je, wszystko z malinami takoż… a w sumie to chemia pomaga jedynie tak długo, jak Dzieć zażywa, a zażywa nie dłużej niż lekarz każe. I pije teraz syrop z bzu czarnego (to kupne apteczne) i jeszcze porobiłam sok malinowo-żurawinowy. I nadal nic 😦\n08/10/2014 o 17:16\nNiektórych przeziębień rzeczywiście trudno się pozbyć, uparte są. Mam nadzieję, że Twoje dzieciaki wkrótce wrócą do pełnego zdrówka. Ja unikam aptekarskich specjałów na ile tylko się da. Mnóstwo leków (niekoniecznie cięższego kalibru) powoduje u mnie reakcje alergiczne a to nic przyjemnego… 😦\n08/10/2014 o 17:23\nJa się cieszę, że moja pediatra (czy raczej pediatra Dziecia Starszego) raczej delikatne leki, sugeruje maliny w sezonie… Jak podejrzewała, że trzeba będzie podać antybiotyk to go zapisała na osobnej recepcie, na wypadek, jakby gorączka była…\n08/10/2014 o 16:39\nU nas wszyscy smarkaci. 😦 A przyjemności niestety kosztują.\n08/10/2014 o 17:12\nNie każda przyjemność kosztuje. Spacer po pięknym jesiennym parku niekoniecznie. No, chyba że zapłatą jest bycie pociągającą i smarkatą…\nA Dzieć Młodszy to nie tylko smarkaty i pociągający, ale co gorsze kaszlący jak stary gruźlik 😦\njak się doczytałam do Twojego wpisu, czyli dzisiaj 😦 to mam nadzieję, że Maluchom przeszło. Moje szkodniki, pomimo, że syropu z czosnku nienawidzą, to piją bo wiedzą, że działa. może spróbuj ?\nja przeciskam czosnek przez praskę (kilka ząbków) dodaję sok z 2 cytryn i chłodną przegotowaną wodę (tak około pół szklanki), przelewam przez sitko i voila! trzymam w ciemnym miejscu. dużo zdrówka\n12/10/2014 o 17:26\nDalej kaszle jak stary gruźlik. Doktorka słucha, zagląda do gardła i tam wszystko w porządku. Katar się nieco zmniejszył, gorączki nie ma ale ten kaszel jest okropny. Od środy do przedszkola nie chodzi i w poniedziałek nie pójdzie bo w środku dnia ma dentystę, ale w środę to ja muszę trochę spraw urzędowych pozałatwiać, więc nie ma że boli – najwyżej syrop wykrztuśny przestanę podawać a dam przeciwkaszlowy…\nJa sobie mogę spróbować dać Dzieciowi ten syrop czosnkowy, ale wątpię, żeby Dzieć chciał to pić. Bardzo wybredne mam te Dzieci… Ale jak to dawkujesz?\n12/10/2014 o 17:35\nsyrop moim szkodnikom po dużej łyżce, ale oni są sporo starsi od Twoich, więc Twoim raczej łyżeczkę.\nna kaszel dzieciom powinien pomóc i smakować zarazem syrop z buraków, zetrzyj na tarce o grubych oczkach ze dwa duże buraki, dodaj ze 3 -4 łyżki miodu, podgrzewaj całość na małym ogniu ze 20 minut (staraj się nie zagotować) , po schłodzeniu podawaj po 1 łyżeczce nawet co godzinę, powinno pomóc 🙂\n12/10/2014 o 17:43\nDzięki. Jak myślisz, jeśli kupię ekologiczny sok z buraków, posłodzę go miodem i pogotuję bez zagotowania, to też pomoże? Bo przy moich zdolnościach to ja bym całą kuchnię uczerwieniła…


Pamięć i emocje straty, wystawa Michała Adamskiego - Kultura u Podstaw\nPamięć i emocje straty, wystawa Michała Adamskiego\nPrzez cały 2012 rok Michał Adamski dokumentował chorobę i powolne umieranie swoich rodziców. Wykonywał bardzo osobiste zdjęcia zdające sprawę ze skrajnie trudnych przeżyć. Powstała niewielka książka i wystawa, bezpośrednio relacjonujące ból i stratę. Po dziesięciu latach fotograf wrócił do tamtych zdarzeń. Przy okazji zakończonej właśnie wrocławskiej wystawy sprawdzał, jak czas wpłynął na pamięć i towarzyszące jej emocje. Z autorem „Przebrnąć przez chaos / Nie mogę przebrnąć przez chaos” rozmawia Michał Sita.\nPrzebrnąć przez chaos / Nie mogę przebrnąć przez chaos\nNa wrocławskiej ekspozycji „Przebrnąć przez chaos / Nie mogę przebrnąć przez chaos” skonfrontowane były ze sobą dwie wystawy. Kuratorowane przez Filipa Ćwika i Łukasza Rusznicę opowieści stanowiły dwa niezależne spojrzenia na osobistą historię choroby, śmierci i straty. Jedna z nich, powstała tuż po śmierci rodziców fotografa, bardzo bezpośrednia, czarno-biała, intymna, relacjonowała historię z wnętrza zdarzeń. Druga to spojrzenie z dystansu dziesięciu lat.\nPrzebrnąć przez chaos / Nie mogę przebrnąć przez chaos, fot. Michał Adamski\n„Co zmienia czas wobec tak granicznych doświadczeń? Co zmienia się w nas? Może być to zmiana pozornie niewielka, jak zniknięcie „nie mogę” z tytułu. Może przez ten czas ruszyliśmy się o centymetr, nic spektakularnego, ale pozwoliło nam to złapać oddech. Spróbujemy opowiedzieć o śmierci najbliższych. Nie jak o «chorobie» z której musimy się wyleczyć, tylko stracie, z którą musimy nauczyć się żyć” – pisał w swoim wprowadzeniu do ekspozycji Łukasz Rusznica.\nArchiwum choroby i umierania\nMichał Sita: Twoje zdjęcia to skrajnie osobiste archiwum – zapis zdarzeń i przeżyć, jakie towarzyszyły ci w czasie choroby rodziców. Mimo tego intymnego charakteru twojej pracy, kuratorom, z którymi współpracowałeś, pozostawiłeś ogromną swobodę działania. Filipowi Ćwikowi i Łukaszowi Rusznicy pozwoliłeś dość poważnie ingerować w twój zbiór obrazów. Stworzyli dwie różne opowieści, skonfrontowane ze sobą na wrocławskiej ekspozycji. Jaki sens miała dla ciebie ta współpraca?\nMichał Adamski: W obu przypadkach było inaczej. Filip Ćwik od samego początku zaangażowany był w ten temat i w te fotografie. Na warsztatach, które były dla mnie początkiem fotograficznej pracy traktowanej poważnie, zadał mi temat dokumentowania mojej najbliższej rodziny. Fotografowałem mamę przez miesiąc. Zaczęła wtedy chorować. Po zakończeniu warsztatów pracowałem dalej, nadal konsultowałem zdjęcia z Filipem. Zachorował też tata. Rodzice kolejno umierali. Filip uczestniczył w całym tym procesie. Oglądał zdjęcia, dawał mi wskazówki. Wiedział, jak się czuję, potrafił się w te moje emocje wgryźć. Odegrał ważną rolę w edycji książki i pierwszej wystawy, podsumowujących tamten rok.\nDziesięć lat później, współpraca z Łukaszem Rusznicą była zupełnie inna. Kiedy zaproponował mi wspólną realizację wystawy, nie byłem pewien, czy chcę po raz kolejny przechodzić cały ten proces.\nAle byłem jednocześnie ciekaw, co on z tych moich zdjęć wyłowi, jak je odczyta? Jak się zmienią dziesięć lat po śmierci rodziców? Tak zbudował się sens drugiej wystawy – jest zrobiona z dystansem. Kiedy Łukasz oglądał kolejne fotografie, rozmawialiśmy już o czymś zupełnie innym niż wcześniej z Filipem Ćwikiem – konfrontowaliśmy to, co zauważył w samych zdjęciach, z ich oryginalnymi sensami i znaczeniami, jakie były dla mnie istotne przed laty. Pojawiały się nowe znaczenia, których ani w fotografiach, ani w moich przeżyciach wcześniej nie było.\nDzięki współpracy z Łukaszem uświadomiłem sobie dystans czasowy do tych sytuacji.\nMimo że emocje wracały, opowiadałem o tym, co się stało, dlaczego robiłem te zdjęcia – to nie było już rozdrapywanie ran. Może to zabrzmi za mocno, ale działo się to na chłodno. Cierpienie, w jakim tkwiłem, gdy fotografowałem, zmieniło się. Oswoiłem je. Muszę dalej żyć, nie mam wyjścia.\nM.S.: W zbiorze tych samych zdjęć, na których pracował wcześniej Filip Ćwik, zaczynają się ujawniać inne właściwości. W tej części wystawy, za którą odpowiadał Łukasz Rusznica, to same fotografie wychodzą na pierwszy plan. Zdjęcia są wielkie, utrzymane w pastelowych kolorach, pojawiają się i ciągle powracają w nich promienie słońca. Są niemal dekoracyjne. Rzeczywiście, żeby tak rzeczowo i formalnie podejść do kolekcji fotografii zapisujących bardzo trudne przeżycia, trzeba dystansu.\nM.A.: I tego właśnie szukałem, to mnie skłoniło do pracy z Łukaszem. Byłem bardzo ciekaw jego spojrzenia właśnie dlatego, że znajdował się totalnie z boku tej historii. Dokładnie odwrotnie niż Filip Ćwik, który nie tylko znał dobrze moje zdjęcia, ale uczestniczył też w całym procesie ich powstawania. Wiedział, które fotografie zrobiłem jako pierwsze, które zaczęły się pojawiać później. Jak się zmieniała moja sytuacja, moja perspektywa i to, co zauważyłem w różnych momentach. Łukasz z początku nic z tego nie mógł wiedzieć. Ciekawe było dla mnie, co zobaczy człowiek odcięty od całego tego kontekstu.\nTo Łukasz Rusznica zaproponował układ wystawy, która miała się składać z tych dwóch, samodzielnych części. Zdjęcia, które zauważył Łukasz, i które oglądamy jako pierwsze, są pełne światła.\nPojawiają się na nich chłodniejsze i bardziej wyblakłe emocje. Takie, które już nie bolą.\nWystawa konfrontuje te dwa spojrzenia – jedno z dystansu dziesięciu lat i drugie z wnętrza zdarzeń. Wchodzisz w pustkę. W pierwszej sali widzisz wielkie, spokojne zdjęcia, pojawiają się sprzęty kuchenne, wnętrza, uschły kwiat… i dopiero druga część wyjaśnia ci, co się stało. Dlaczego przed chwilą doświadczyłeś tego dziwnego spokoju i ciszy. Bezpieczna nostalgia się załamuje, kiedy wchodzisz do drugiej sali. Cofasz się o dziesięć lat, gdzie doświadczenia straty były bardzo surowe.\nOpowieści o zdarzeniach i uczuciach\nM.S.: Zestawienie tych dwóch różnych opowieści sprawia, że zaczynamy zwracać uwagę na rozbieżności między nimi. Staje się jasne, że nie o rodziców tu chodzi, ale zmianę w reakcji na śmierć i utratę. Z wystawy nie dowiadujemy się, jaką osobą była twoja mama. Nie wiemy, co było ważne dla twojego taty. Nie chodzi o ich portret. Nie ma tu elementów biografii. To raczej twoje cierpienie i jego zmiany w czasie, ewoluujące emocje wysuwają się na pierwszy plan.\nM.A.: Od samego początku tak było. Również kiedy pracowałem nad książką siedem lat temu, myślałem o tym, że dotyczy ona jednego roku z mojego życia. Nie miała opowiadać o rodzicach. To, kim byli rodzice, co robili, jest całkowicie poboczne dla celu, jaki stawia sobie książka czy aktualna wystawa. Ta wiedza by przeszkadzała.\nJedna pani, oglądając wystawę, zapytała, czy jestem jedynakiem. Mówiła, że to widać. Gdyby pan miał rodzeństwo, mówiła, to pan by nie pokazał tych zdjęć. Brat albo siostra mogliby się nie godzić na to, jak prezentuje pan swoich rodziców… Mogliby czuć i myśleć inaczej. Coś w tym jest. Miałem totalną wolność budowania takiego obrazu choroby i śmierci rodziców, jaki był mi bliski. Z nikim nie musiałem tego uzgadniać. Opowieść była całkowicie podporządkowana moim przeżyciom.\nM.S.: Rzeczywiście. Kiedy wyeksponowany jest sam proces rejestrowania i późniejszego oswajania emocji, każdy z nas może tę figurę rodziców wypełnić własnymi znaczeniami. Zamiast twoich wspomnień, historii z dzieciństwa i detali biografii, możemy utożsamić twoich rodziców z kimś bliskim nam samym. To, że niewiele dowiadujemy się ze zdjęć o tobie i o nich, sprawia, że proces umierania i zmieniającej się pamięci otwiera się na nasze przeżycia. Sami możemy się rozliczyć się z własnymi relacjami z bliskimi. Dlatego ta wystawa jest tak trudna dla odbiorców. Każdy wypełnia ją własnym przeżyciem straty, uświadamia sobie czas, który minął, i ból, jaki nam towarzyszył przed laty. Anonimowość rodziców w twoim projekcie umożliwia taki odbiór.\nJednak teraz, kiedy ekspozycja dobiegła już końca, możemy chyba porozmawiać o czymś, czego w niej nie ma – o tym, jaki wpływ na ciebie samego miała ta wystawa. Jak ty ją odczytujesz? Jak dzięki ponownej pracy nad tymi zdjęciami zmienił się twój własny obraz rodziców i zdarzeń sprzed dziesięciu lat?\nM.A.: Mamy różne relacje z rodzicami. Nie mogę powiedzieć, że moje były złe. Nie były. Ale każda relacja ma swoje właściwości. Są rzeczy, których wzajemnie nie akceptujemy. Każdy chyba tak ma z rodzicami. Z czasem te zgrzyty nie są już tak ostre, pomału przestają być tak istotne, chociaż nadal są dostrzegalne. Nie wiem, czy to dlatego, że nie pojawiają się po prostu okazje do konfrontacji, kiedy rodziców już nie ma? Takie drzazgi w relacjach, które uwierały, przestały mieć znaczenie. Chociaż istniały, nie pojawiają się już okazje, by je rozdrapywać. To dziesięć lat daje dystans.\nM.S.: Pojawiają się pastelowe, pełne światła wspomnienia, skonfrontowane z surowym cierpieniem sprzed kilku lat. Ale dzieje się tu coś jeszcze, co mnie bardzo porusza. Wracasz po latach do tego, co zostawili ci rodzice, patrzysz na ślad, jaki na tobie wywarli, oceniając ich już z całkiem innej pozycji.\nM.A.: Filip Ćwik prowadził kiedyś spotkanie, na którym przedstawił mnie jako rolnika. Zwrócił uwagę na coś, co zawsze było mi kulą u nogi. Mówił: Michał dopiero niedawno stał się fotografem, wcześniej zajmował się uprawą ziemi. Unikałem tego tematu. Od tamtego zaplecza chciałem się odciąć. Dopiero teraz zacząłem dojrzewać do tego, żeby się zmierzyć z tym, co zostawili mi rodzice.\nM.S.: Te osobiste szczegóły nie pojawiają się oczywiście na wystawie.\nM.A.: Nie. To, o czym mówimy, to kolejny etap, on się dopiero zaczyna. Ziemia, od której uciekałem, ciąży mi coraz bardziej, im staję się starszy. Kilka pokoleń w mojej rodzinie na nią pracowało.\nA ja od bardzo dawna wiem, że nie będę mógł żyć tak jak oni. Mam pełną świadomość, że to ja będę ostatni, właśnie ja przerwę grubą kreską tę ciągłość.\nTo temat, który jest nadal przede mną. Ale by sobie go uświadomić, trzeba było domknąć żałobę po rodzicach, musiał się pojawić w myśleniu o nich ten promień nadziei, jaki zauważył Łukasz Rusznica. Musiało minąć dziesięć lat. To, o czym mówisz, zmiana w podejściu do pamięci o rodzicach, następuje powoli. Odcinam się od ziemi, ale to wcale nie jest proste.\nInaczej to wygląda, gdy po śmierci najbliższych dzielisz dom, sprzedajesz go i wyjeżdżasz do innego miasta. Ale kiedy zostajesz w tym samym miejscu, z ziemią dookoła, którą widzę na co dzień – jest inaczej. Słyszę komentarze sąsiadów, że mi łąka zarosła. Że na polu przy drodze ktoś wyrzucił gałęzie. To kłuje w oczy tych, którzy znali rodziców.\nPodtekst jest jasny: rozejrzyj się, do czego doprowadziłeś.\nZ takim bagażem trzeba sobie poradzić, żeby dało się żyć normalnie. Dopiero teraz sprzedałem ciągniki i maszyny rolnicze. Cała stodoła stoi pusta. Przez ostatnie dwa miesiące zajmowałem się właśnie tym.\nM.S.: Od ilu lat nie uprawiasz już ziemi?\nM.A.: Od czterech.\nM.S.: Przez ten czas maszyny czekały na twoją decyzję?\nM.A.: Chyba dopiero teraz stałem się na to gotowy. Krążę wokół tego tematu od lat. Próbuję fotografować miejsca i ludzi, którzy należą do świata, jaki zostawiłem za sobą. Był jeden mały ciągnik z lat sześćdziesiątych, na którym się uczyłem jeździć. Miałem sześć lat, kiedy mnie na nim sadzali. Obfotografowałem go, zanim go sprzedałem, zrobiłem sobie w nim portret i nakręciłem film, kiedy człowiek, który go kupił, odjeżdżał. Nie jest łatwo przejść do porządku dziennego nad takimi zmianami. Cały czas zmagamy się z jakimiś duchami.\n27.01.2022 – 11.03.2022\nMiejsce przy Miejscu 14, Wrocław\nKuratorzy: Filip Ćwik, Łukasz Rusznica\nMichał Adamski – fotograf dokumentalista. Zajmuje się głównie realizacją długoterminowych projektów dokumentalnych. Skupia się na tworzeniu szczerych historii, ale naznaczonych autorską interpretacją rzeczywistości. W swojej fotografii porusza tematy społeczne, w których ważny jest człowiek i jego życie we współczesnym świecie. Współtworzy Fundację i Galerię Pix.House. Jest członkiem ZPAF oraz studentem Instytutu Twórczej Fotografii w Opawie. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2017 roku oraz Marszałka Województwa Wielkopolskiego w 2015 roku. Autor książek fotograficznych „Nie mogę przebrnąć przez chaos” i „Two tailed dog”. Jego prace wystawiane były w wielu miejscach w Polsce oraz w USA, Portugalii, Niemczech i Litwie [biogram pochodzi z materiałów organizatora wystawy].\n„Przebrnąć przez chaos / Nie mogę przebrnąć przez chaos”Filip ĆwikfotografiaŁukasz RusznicaMichał AdamskiMichał SitaPIX.HOUSE\nNa granicy ludzkiej przyzwoitości Kilkanaście prac posługujących się dosadnym językiem komunikatu graficznego znalazło się na ekspozycji starającej się uwrażliwiać na los ludzi uwięzionych na polsko-białoruskiej granicy. Po interwencyjnej wystawie w poznańskiej Starej Papierni oprowadzają jej inicjatorki – Martyna Wojciechowska i Zuzanna Nowak, oraz kurator Witold Modrzejewski. Tekst Michał Sita.\nSłownik wyrazów nienormatywnych Ekspozycja w Galerii Miejskiej Arsenał „Polityki (nie)dostępności, obywatelki z niepełnosprawnościami i osoby sojusznicze” przemawia językiem nieoczywistym. O słowach pomagających zobaczyć świat innego z kuratorką wystawy Zofią Nierodzińską rozmawia Barbara Kowalewska.


Pomagajmy zwierzętom - Psy.pl\nDziś rusza akcja firmy Tesco Polska pod hasłem „Pomagajmy zwierzętom”. Organizowana jest po raz drugi. Będzie trwała do 1 października.\nW ramach akcji 10 proc. wartości sprzedanej przez najbliższe dwa tygodnie karmy dla zwierząt Tesco i Tesco Pet Food zostanie przekazane schroniskom dla zwierząt. O tym, które to będą schroniska, zadecydują klienci Tesco, oddając swe głosy na stronie www.tesco.pl. Do akcji przyłączyła się też firma Mars, która dodatkowo przeznaczy dla schronisk karmę dla zwierząt.\nPatronem medialnym akcji jest miesięcznik „Mój Pies”. (MC)\nKrólewicz i Kopciuszek


Fototapety dziecięce z piratami | LemonRoom\nlemonroom.pl > Fototapety na ścianę>Przeznaczenie>Fototapety do pokoju dziecka>Fototapety do pokoju dziecka z motywem pirackim\nShip with pirate 1\npirate with a parrot - vector illustration\npirates ship, fish, whale, waves and sun\nTreasure chest at the bottom of the sea\nPirate on coast theme 2\npirate shark - vector illustration\nSteampunk forever 2, background for your desktop\nGroup of cartoon pirates with funny animals on a decks of a ship\nCartoon pirates with funny animals on a beautiful tropical beach\nPirate ship deck theme 2\nPirate ship deck theme 4\nPirate ship deck topic 3\nPirate theme parchment 2\nTheme with pirate skull island 3\nPirate theme with treasure chest 6\nOld ship background\nPirate banner theme 2\nPirate theme parchment 9\nTheme with pirate skull island 5\nFototapety z piratami do pokoju dziecięcego\nFototapeta na ścianie do pokoju Twojego dziecka z motywem pirackim jest doskonałym sposobem na przełamanie aranżacyjnej nudy. Wysokiej jakości wydruk przygotowany na wymiar wspiera rozwój wyobraźni. Bezpieczna, zmywalna fototapeta stanowi doskonały pretekst do poznawania świata. Kolorowa dekoracja z piratami będzie doskonałym kompanem podczas zabawy i nauki. Każdy Mały Wilk Morski będzie czerpał radość z odkrywania pirackich skarbów zatopionych w ścianie twojego domu czy mieszkania. Oferowane przez nas wzory oparte są o różne przedstawienia motywów pirackich dla dzieci, począwszy od kreskówkowych i kolorowych fotoapet do bardziej dojrzałych, idealnych dla dorosłego majtka marzącego o własnej łajbie! Fototapeta z motywem pirackim dla Twojego dziecka będzie idealnym prezentem, który nie tylko pobudzi morską wyobraźnie, ale może stać się początkiem wspaniałej drogi zainteresowania tematyką! Bogata oferta wzorów sklepu internetowego LemonRoom.pl pomoże ozdobić przestrzeń w pokoju Twojego dziecka. Szybka realizacja pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze. Razem z nami wybierz idealną dekorację na ścianę.\nDziecięcy pokój to miejsce, w którym dziecko spędza większość swojego dnia. Nie tylko tam śpi, odpoczywa czy się uczy, ale także bawi, zarówno samo, jak i z kolegami. Warto zatem zadbać, aby wnętrze to było urządzone tak, aby pobudzało wyobraźnię malucha i zachęcało do kreatywnego spędzania wolnego czasu. Na pewno powinny się tam znaleźć kolorowe zabawki, ale także ulubione postaci z kreskówek czy też bohaterowie z filmów.\nZainteresowania dziecka wciąż się zmieniają, a wraz z nimi oczekiwania związane z wystrojem jego pokoju. Aby nadążyć za hobby swojej pociechy nie trzeba od razu robić generalnego remontu, wystarczy zmienić parę akcentów, aby wystrój dziecięcego pokoju wpasowywał się w aktualne upodobania dziecka. Doskonałym rozwiązaniem będzie więc fototapeta. Za jej pomocą można błyskawicznie odmienić wygląd wnętrza i i sprawić, że będzie ono spełnieniem marzeń dziecka.\nFototapety z piratami do pokoju dziecięcego to idealne rozwiązanie dla chłopców, ale też dziewczynek zainteresowanych tematyką morskich podbojów i poszukiwania zaginionych skarbów. Każdy mały, a także ten nieco większy wilk morski będzie zachwycony taką aranżacją swojego pokoju. Motywy znajdujące się na oferowanych w naszym sklepie fototapetach nawiązują do pełnego przygód, pirackiego życia. Pobudzają wyobraźnię dziecka i zachęcają do kreatywnych zabaw.\nNasze fototapety do pokoju dziecięcego z motywami pirackim to najlepszy sposób na stworzenie wyjątkowo atrakcyjnych aranżacji, które zachwycą każde dziecko zainteresowane tą tematyką. Oferujemy przeróżne ich wzory, zarówno te utrzymane w żywej, nasyconej kolorystyce, jak również w bardziej stonowanych barwach. Umożliwia to dopasowanie konkretnej fototapety do indywidualnych upodobań dziecka, a także do pozostałych elementów wystroju jego pokoju. Kolorowa dekoracja ściany pobudzi wyobraźnię malucha i na pewno będzie korzystnie wpływała na rozwój zmysłu estetyki, przydatny w życiu codziennym.\nZnajdujące się w naszym asortymencie fototapety do pokoju dziecięcego to nie tylko doskonałej jakości ścienne dekoracje, ale przede wszystkim wysokogatunkowe produkty, które świetnie sprawdzają się we wnętrzach przeznaczonych dla dzieci. Charakteryzują się one wysoką trwałością i odpornością na uszkodzenia mechaniczne, co jest niewątpliwym ich walorem. Łatwo utrzymać je również w czystości, ponieważ ich powierzchnia jest zmywalna. Kolorowy, najwyższej jakości wydruk to kolejna zaleta naszych fototapet. Każdą z nich można przygotować pod konkretny wymiar, co zdecydowanie ułatwi jej montaż.


Dlaczego tyję mimo diety - przyczyny tycia\n6 zaskakujących powodów, przez które możesz tyć\nTagi: dlaczego tyjemy , nadwaga , przyczyny tycia\nJakie są możliwe przyczyny tycia?\nKiedy myślisz o przyczynach tycia, pewnie od razu przychodzą Ci do głowy: słodycze, pizza, jedzenie w nocy i wszystkie popołudnia przed telewizorem. Jednak czasami przyczyny przybierania na wadze nie są tak jednoznaczne - oto niektóre z nich.\nMożliwe przyczyny tycia:\n1. Brak snu - jeśli pracujesz do późna w nocy, wówczas nie tylko jesteś narażona na pokusy w postaci nocnych przekąsek, ale też dochodzi u Ciebie do zawirowań hormonalnych, które mogą powodować zwiększony apetyt.\n2. Antydepresanty - w związku z coraz większą ilością przypadków depresji w społeczeństwie, wiele osób sięga po środki antydepresyjne. Tymczasem ich skutkiem ubocznym bywa tycie. Nie odstawiaj jednak leków na własną rękę - zapytaj lekarza, czy może przepisać Ci inny środek, który być może ma mniej uciążliwe działania niepożądane.\n3. Niedoczynność tarczycy, czyli choroba, w przebiegu której gruczoł tarczowy wytwarza za mało hormonów. Do objawów należą przybieranie na wadze, zaparcia, ciągłe uczucie zimna czy zmęczenie. Jeśli podejrzewasz, że możesz mieć niedoczynność, poproś lekarza o skierowanie na badanie hormonów.\n4. Zespół policystycznych jajników - schorzenie to dotyka kobiety w wieku rozrodczym, które oprócz tego, że tyją, mogą też mieć problem z trądzikiem lub nadmiernym owłosieniem ciała.\n5. Stres - podobnie jak brak snu może prowadzić do wahań hormonalnych czy zajadania nerwów. Niektórzy reagują na stres chudnięciem, u innych dzieje się zupełnie odwrotnie.\n6. Za dużo sodu w diecie - być może porcje, które zjadasz, nie są ogromne, a kiedy liczysz w głowie ich wartość kaloryczną - nie jest przesadnie wysoka. Jeśli jednak jesteś fanką bardzo słonych dań, nadmiar sodu może prowadzić do zatrzymywania wody w organizmie i obrzęków.\nZapewne istnieje wiele innych, zaskakujących przyczyn tycia, w tym przyjmowane leki albo poważne choroby, dotyczące np. nerek czy serca. Jeśli nie potrafisz wyjaśnić przyrostu masy ciała, koniecznie skonsultuj się w tej sprawie z lekarzem.\n10 KORZYŚCI ZE ZRZUCENIA NADWAGI >>\nZBĘDNY TŁUSZCZYK? OTO, CO MU SPRZYJA >>\nDlaczego tyjemy? Jakie błędy w diecie rujnują starania o piękną sylwetkę? Przeczytaj listę najcięższych "grzeszków", które mogą zniweczyć starania o boskie ciało. Te nawyki nie przynoszą nic dobrego, dlatego bez skrupułów...\nJedzenie w pośpiechu - jak wpływa na zdrowie i sylwetkę?\nJedzenie w pośpiechu jest niestety normą dla wielu osób, które nie mają czasu spokojnie usiąść i delektować się posiłkiem. Tymczasem ten zgubny nawyk może przynieść wiele szkody zdrowiu i sylwetce. Dlaczego podczas jedzenia...\n10 korzyści ze zrzucenia nadwagi\nNadwaga i otyłość są poważnym problemem w Polsce i na świecie. Coraz więcej słyszymy o konieczności kontroli masy ciała, co redukuje ryzyko rozwoju wielu groźnych chorób. Jakie są korzyści ze zrzucenia nadwagi?


Koń, który mnie wybrał. Jak znękana klacz uleczyła sponiewierane serce - SUSAN RICHARDS | Książka | Obyczajowe | merlin.pl\nKoń, którego chciała uratować Susan Richards, nie dawał się zapędzić do przyczepy. Za to Lay Me Down, była klacz wyścigowa, razem ze swoim źrebięciem wmaszerowała po rampie wprost w życie Susan. Łagodne zwierzę - osłabione z powodu niedożywienia, zapalenia płuc i infekcji oka - przeszło trudną drogę, lecz w przedziwny sposób jego serce pozostało szczodre i otwarte. Najwyraźniej Lay Me Down było pisane trafić na pastwisko Susan i nauczyć ją, jak w pełni cieszyć się życiem pomimo jego niebezpieczeństw.\nPrzepiękna, rozdzierająca serce opowieść. Zwierzęcy bohaterowie są równie złożeni i barwni jak ich ludzkie odpowiedniki, a cała historia inspiruje do przemyśleń na temat odwagi, nadziei i sposobu, w jaki każda miłość - nawet miłość zwierzęcia - może pokazać swą uzdrawiającą moc.\nSusan Richards myślała, że ratuje zagłodzonego, zmaltretowanego i porzuconego konia… Okazało się, że to Lay Me Down uratowała Susan Richards. Niewiarygodnie poruszająca opowieść, wnikliwa i pięknie napisana.\n„The Roanoke Times”\nHistoria o koniu, a tak naprawdę o człowieku\n„Dopiero miłość do chorego konia sprawiła, że wreszcie, po tylu latach, byłam gotowa stanąć oko w oko ze śmiercią i po raz pierwszy opłakać zmarłą matkę i utratę rodziny. Trzydzieści osiem lat trwało, nim przestałam pić i żartować lub kłamać na temat okropnego dzieciństwa, jakie od tamtej pory było moim udziałem. Przez te wszystkie lata radziłam sobie, dystansując się od niego, zupełnie jakby przydarzyło się komuś innemu, ot, dzieciakowi z opowiadania.” – fragment książki.\n„Koń, który mnie wybrał. Jak znękana klacz uleczyła sponiewierane serce” autorstwa Susan Richards to książka, na której lekturę bez wahania się zdecydowałam, ponieważ powieści ze zwierzęcymi bohaterami w rolach głównych są bardzo bliskie memu sercu. Jakież było zatem moje rozczarowanie, kiedy okazało się, że książka ta traktuje o tytułowej znękanej klaczy w dużo mniejszym stopniu niż się spodziewałam.\nBo według mnie, „Koń, który mnie wybrał” to nic innego jak spisana prostym, pamiętnikarskim językiem historia życia czterdziestotrzyletniej Susan Richards, mająca dla niej samej wartość terapeutyczną, bo tworzyła ją jako osoba nieoszczędzana przez los od wczesnego dzieciństwa. Tak naprawdę to ona gra w tej historii główną rolę, a nie uratowana klacz wyścigowa o dźwięcznym imieniu „Lay me down”, która bardzo wiele wycierpiała, kiedy przestała być częścią dochodowego biznesu. Trzeba przyznać, że wątki bezpośrednio związane z hodowlą koni, ich charakterami, relacjami między poszczególnymi członkami stada, opieką nad tymi pięknymi zwierzętami oraz uwagą, jakiej wymagają są opisane bardzo interesująco i przejmująco, i za to autorka ma u mnie plusik. Podobnie jak za ukazanie tego, jakimi bezdusznym biznesem są wyścigi konne, które ku uciesze gawiedzi wchłaniają warte po sto tysięcy dolarów piękne konie, a wypluwają wymęczone, zabiedzone i wyeksploatowane karykatury tych fantastycznych stworzeń.\nNiestety jednak wyzierające z przeważającej części książki zgorzknienie autorki oraz jej zapętlenie wokół zdarzeń z przeszłości (śmierci matki, problemów alkoholowych, nieudanych związków z mężczyznami) i ich nadmierne roztrząsanie, skutecznie mnie do niej zniechęciły. Nie neguję oczywiście tego, że autorka miała prawo być rozżalona na świat, za to co ją spotkało, ale nie oznacza to, że ma ten świat zamęczać swoimi rozterkami i dosłownie rozkładać je na łamach książki na czynniki pierwsze. No, przynajmniej ja poczułam się zmęczona, ponieważ liczyłam na książkę pokroju „Marley i ja” czy „Zaklinacz koni”, która rozbawi mnie, ale i wzruszy do łez, bo tak barwne jest życie ze zwierzakami u boku. I niestety nie zmienia moich uczuć fakt, że ostatecznie – jak wskazuje zacytowany wyżej fragment książki – Susan oswaja przeszłość i stara się na nowo zaufać ludziom w taki sposób, w jaki zaufaniem obdarzyła ją „Lay me down”, która to do końca swoich dni pozostała pogodnym koniem, pomimo koszmaru, jaki ją spotkał.\nLektura tego tytułu wywołała we mnie zatem bardzo mieszane uczucia, jednak ostatecznie, czas na nią przeznaczony nie został zmarnowany. Poznanie historii „Lay me down” przywraca bowiem wiarę w ludzi, którzy poświęcają się pomocy potrzebującym zwierzętom i szanują je dokładnie tak, jak powinniśmy szanować siebie nawzajem. I z taką myślą was zostawiam, podobnie jak z decyzją, czy dać tej książce szansę, czy jednak nie.\nBardzo dziękuję Wydawnictwu „Replika” za egzemplarz recenzencki.\n34,90 zł Oszczędzasz: 11,21 zł\n-44%25,38 zł44,90 zł\n-31%25,01 zł35,90 zł


Marcin Rola udzielił wywiadu BBC. Brytyjska telewizja zarzuciła mu „szerzenie nienawiści” [wideo]\nFot. bbc / Twitter / screen Twitter\nPopularny polski publicysta i wideobloger Marcin Rola w czasie swojego ostatniego pobytu w Wielkiej Brytanii rozmawiał z dziennikarką BBC Nawal Al-Maghafi. Stacja obiecała nie zmanipulować materiału, czy jednak dotrzymała słowa?\nMarcin Rola prowadził 17 czerwca w Leeds „Spotkanie z Polską Książką”. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m.in. red. Wojciech Sumliński, Major Tomasz Budzyński i Ks. Tadeusz Isakowicz-Zalewski.\nW pewnym momencie debatę przerwała dziennikarka BBC. Jak podał później Marcin Rola, wizyta brytyjskiej telewizji miała miejsce z inicjatywy pracującej dla stacji córki Jana Vincenta Rostowskiego, byłego ministra finansów w rządzie PO-PSL, która miała negatywnie nastawić brytyjską reporterę.\nKoniecznie przeczytaj: Szokujące doniesienia BBC ws. śmierci małego Alfiego Evansa. Szpital wydał ogromną kwotę na pomoc prawną\nCzytaj też: BBC przygotowało artykuł poświęcony Robertowi Biedroniowi. „Młodzi słuchają Biedronia jak proroka”\nZa całość zajścia BBC vs. Polonia Brytyjska w niedzielę w Leeds odpowiada córka byłego ministra finansów z PO Jacka Rostowskiego, Pani Maya Rostowska, która pracuje w BBC. Poniżej słów kilka o całym zajsciu a na dniach nagram vloga, w którym odniosę się do tej sprawy. ???????????????????? pic.twitter.com/ymvHTYpkb6\n— Marcin Rola (@MarcinRola89) 19 czerwca 2018\nRola obiecał dziennikarce BBC, że później udzieli jej wywiadu, jeżeli telewizja zobowiąże się, że materiał nie zostanie zmanipulowany.\nSam Rola miał dość pozytywne odczucia po rozmowie z Al-Maghafi.\nDziennikarka BBC, która przerwała dzisiejszą debatę patriotów w Leeds postanowiła po wszystkim zrobić wywiad ze mną. Pytania były tendencyjne, ale wg mnie wyszło dobrze. Także nagralismy ten wywiad więc w całości pójdzie dzień po emisji w BBC. ????????????????https://t.co/gcyfjdyBL9 pic.twitter.com/FnBM4wPxtI\n— Marcin Rola (@MarcinRola89) 17 czerwca 2018\nDziennikarką, która przeprowadziła ze mną wywiad dla BBC była Pani Nawal Al-Maghafi, która w mojej opinii przyszła ze złym obrazem w głowie polskich patriotów i mojej osoby. Liczę na to, że nasza rozmowa zbiła te wszystkie kłamliwe pomówienia i Pani Nawal pokaże tę prawdę. ???????? pic.twitter.com/almk3OyNCQ\n— Marcin Rola (@MarcinRola89) 18 czerwca 2018\nWydawałoby się, że materiał BBC nie musi być stronniczy. Czy tak stało się rzeczywiście? Poniżej fragment z wywiadu z polskim dziennikarzem, jaki opublikowała stacja BBC.\n— Marcin Rola (@MarcinRola89) 23 czerwca 2018\nTutaj można obejrzeć cały materiał brytyjskiej stacji o środowisku „skrajnej polskiej prawicy” działającej w Wielkiej Brytanii. Niestety wydaje się, że obiektywizm nie był nadrzędnym celem materiału. Na końcu reportażu pada sugestia, że przedstawiciele „radykalizującej się” polskiej Polonii mogą w przyszłości dokonać ataku inspirowanego nienawiścią podobnie jak... Anders Breivik.\nWarto przeczytać: Sensacyjne doniesienia BBC. Selekcjoner reprezentacji Rosji zastąpi Adama Nawałkę i poprowadzi polską kadrę?\nCo Żydzi sądzą o Polakach? Niezwykle wymowne odpowiedzi. „Tylko dla ludzi o mocnych nerwach” [wideo]


Auto Naprawa Czarnecki Diagnostyka komputerowa - Katalog stron Se-site\nsuplementy (31), motoryzacja (36), sklep internetowy (31), doradztwo (32), pożyczki (33), oprogramowanie (31), falownik (32), fotowoltaika (37), sprzedaż. (37), meble na wymiar (48), szukam pracy (71), bramy garażowe (33), jaka praca (53), skup samochodów (33), pisanie prac (37), porady (32), Księgowość (45), wroclaw (65), drukarnia (36), nieruchomości (37), Kraków. (115), zdrowie (34), blog (104), motovario (32), porady. (53), falowniki (36), gdańsk (36), chwilówki (33), meble (36), artykuły (42), lodz (31), biżuteria (31), odzież (41), praca (83), producent (41), dam pracę (62), oferty pracy (88), biuro rachunkowe (35), ogloszenia (45), przekładnie (34)\nSzukasz sprawdzonego miejsca, w którym specjaliści szybko i sprawnie naprawią Twoje auto? Skorzystaj z usług firmy Auto Naprawa Czarnecki, działającej na terenie Chojnic. W naszym serwisie stawiamy na pełen komfort klienta i indywidualne nastawienie do każdego przypadku. Dlatego liczyć możesz nie tylko na profesjonalny serwis, lecz także na korzystną cenę oraz krótki czas czekania na wykonanie zlecenia. Aby umożliwić szybkie rozpoznanie problemu i podjęcie właściwych działań wyposażyliśmy się w nowoczesny sprzęt i wysoce funkcjonalne narzędzia. Nasi pracownicy to osoby doświadczone oraz dokładnie przeszkolone, poszerzające swoją wiedzę tak, aby stale być na bieżąco. Dzięki kompleksowym, a równocześnie atrakcyjnym cenowo usługom jesteśmy w stanie dotrzeć do szerokiego grona klientów, zapewniając im usługi na najwyższym, europejskim poziomie, co gwarantuje między innymi przestrzeganie ścisłych norm. Szczegółowe informacje dotyczące propozycji na stronie\nZastanawiasz się w tym momencie nad wyborem zakładu samochodowego, gdzie zdołałbyś dokonać kilku niezbędnych napraw lub ocenę włas... więcej »\nRtservice.pl - Serwis DAF »\nNasz serwis ciężarówek Raben Truck Service zaprasza do sprawdzenia oferty. W naszym warsztacie można nie tylko zakupić części zami... więcej »\nAPM jest profesjonalną firmą mechaniczną z Warszawy i Michałowic. Oferuje głównie naprawę oraz regenerację maglownic i przekładni ... więcej »\nSprawdzone salony oferujące usługę car detailingu to miejsca, w jakich nie tylko karoseria będzie na dany moment doprowadzona do p... więcej »