Gruzja - RELACJA - Gruzja państwo w Azji na Kaukazie Południowym - Forum turystyczne na wakacje (1)\n#1 2015-03-29 19:29:11\nRELACJA - Gruzja państwo w Azji na Kaukazie Południowym\nJest to relacja kopiowana, więc mogą być pewne nieścisłości\nJakoś nie miałam serca do napisania relacji na "wakacjach"\nTutaj coś skrobnę bo może komuś się przyda, a Gruzja to przepiękny kraj naprawdę wart polecenia aby go na własna rękę zobaczyć.\nDo Tbilisi przylecieliśmy ok 3.00 w godzinach porannych. Zamówiliśmy sobie z hotelu shattel bus na 5 osób , koszt 50 lari, czyli ok 100 pln. Kilka godzin snu, czas na odpoczynek. Śniadanie i w drogę po mieście i tak przez 2 dni:\n- najstarsza świątynia miasta: Katedra Sioni, gdzie znajduje się tajemniczy Krzyż Św. Nino, oraz Świątynia Metechyjska i wiele innych\n-wjechaliśmy kolejką (wagonikami) na górujące nad miastem wzgórze z ruinami Twierdzy Narikala, z którego roztacza się wspaniała panorama Tbilisi., a u podnóża stoi pomnik założyciela Tbilisi\n- na wzgórzu jest z pomnik Matki Gruzji Niny ,a wieczorem rozciąga się niesamowita nocna panorama miasta.\n- Muzeum Państwowe, Operę, Teatr Rustawelego, Pałac Gubernatora, budynek Parlamentu – to z zewnątrz zobaczyliśmy przy głównej ulicy\n- byliśmy na Kaczyńskiej Avn.\nSzwendaliśmy się po starym mieście zmieniając kafejki gdzie degustowaliśmy wino i zakończyliśmy dzień w super restauracji z gruzińskim jedzeniem i muzyką\nKolejnego dnia kontynuowaliśmy zwiedzanie , wjechaliśmy na wzgórze gdzie jest super park rozrywki Mtatsminda i widoki na całe Tbilisi i okolice. Na wzgórzu jest również wieża telewizyjna i olbrzymia karuzela, takie Londyńskie oko. Tego dnia zobaczyliśmy nowy, bo wybudowany ok 1998r największy kościół w Gruzji i podobno na Zakaukaziu St Trinity.( Sobór Trójcy Świętej). Trafiliśmy na targ staroci, który jest tam codziennie i jest niesamowicie rozległy, można tam kupić wszystko (stare, brzydkie, ładne, przydatne, porcelana, rogi, części zamienne, biżuteria, obrazy, monety, biała broń, szmalc mydło i powidło) – fajne miejsce\nWieczorem wybraliśmy się do bani. Miejsce niesamowite z pięknymi kaflami i mozaikami, dostaliśmy „pokój” kąpielowy tylko do swojej dyspozycji, dzbanek herbaty, napoje rozweselające można wnosić. Dodatkowo zamówiliśmy peeling i masaż polecam, jakże inne doświadczenia od europejskich.\nKolejnego dnia wyruszyliśmy z Tbilisi do Gori, Uplisciche i Mccheta\nPrzejazd do Gori, miejsca urodzin Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwili, spacer po Stalin Avenue, którą zamyka monumentalne Muzeum Stalina wraz ze stojącym przed nim wagonem-salonką oraz jednym z ostatnich istniejących pomników dyktatora. Tragedia nie polecam, z różnych powodów…… Samo muzeum bardzo słabe, wstęp do muzeum , salonki i domu 15 lari, .\nWycieczka do Uplistsiche – jednego z największych starożytnych skalnych miast Gruzji. Położone jest na wysokim brzegu rzeki Kury, jego powstanie datuje się na V w p.n.e. Było tam pięknie i niesamowicie, wiatr chciał nas porwać.\nTam był nasz pierwszy nocleg nie w hotelu, a w domu u popa, tzw. family house. Miejscówka godna polecenia. Na dzień dobry pop pokazał nam swoją piwniczkę i zachęcał do częstowania się, nalał wina do 5 litrowego słoja i polewał, żonę poprosił o przygotowanie przekąsek, robiło się wesoło i „groźnie”, wieczór chyba by się dla nas zbyt szybko skończył w tym tempie. Grzecznie podziękowaliśmy za gościnę i powiedzieliśmy , że idziemy do restauracji na co pop wręczył nam 2l dzban wina i do restauracji kazał iść z pobłogosławionym napojem. Oczywiście w restauracji to nie jest problem że mamy swój napój rozweselający.\nRano pierwsze nie hotelowe śniadanie. Na trasie naszej podróży w zależności od regionu na śniadanie dostawaliśmy różne specjały. Dobre sery domowej roboty, jogurty, konfitury, herbaty z pysznych kompozycji ziół.\nW Mccheta żona popoa po śniadaniu raczyła nas koniakiem i cały czas powtarzała, że tylko ciut, ciut i że na jedną nóżkę i na drugą i że Pan Bóg lubi Trójcę Świętą……\nPomimo naszego sprzeciwu, że musimy jechać autem twierdziła, że to żaden problem.\nNa do widzenia pop wręczył nam na drogę 3 litry wina, a żona popa wręczyła mnie i mojej koleżance piękne pierścionki własnej roboty.\nI już w południe (a miało być rano po śniadaniu) wyruszyliśmy w drogę.\nJechaliśmy naszym wypożyczonym samochodem terenowym przez Zhinvali do Ananuri, a dalej do Kazbegi tzw drogą wojenną – i to jest przeżycie, rollercoaster to pestka. Droga na mapie jest zaznaczona jako autostrada. Dla wytłumaczenia droga jest szutrowa kamienista, wyboista z milionem olbrzymich dziur. Jest jedną z dwóch dróg , która prowadzi do przejścia granicznego z Rosją, więc jechały nią duże ilości tirów, marszrutki, auta osobowe, ruch bardzo duży. To jest przeżycie samo w sobie, ale do odważnych świat należy, a widoki gór rekompensują wszystko.\nW Ananuri, zwiedzanie XV- wiecznej twierdzy, położonej malowniczo nad rzeką Aragwi. Przejazd Gruzińską Drogą Wojenną przez przeł. Krzyżową 2379 m n.p.m. – najwyższy punkt tej trasy - do Kazbegi. Po drodze postój w miejscu, gdzie ze zbocza przy drodze wypływa woda tworząc trawertyny, przypominające tureckie Pamukkale.\nNocleg w Kazbegi znalazł się samJ tzn przy wjeździe stoją panowie wynajmujący pokoje w family housa (ch). Mięliśmy pokój z widokiem na Tsminda Sameba i Kazbeg. Właściciel z żoną okazali się bardzo gościnnymi Gruzinami (już nas nie powinno to dziwić , a jednak) oczywiście biesiadzie z pysznym lokalnym jedzeniem nie było końca i lekko sponiewierani grubo po północy poszliśmy spać, no bo na rano mięliśmy plany wyjścia w góry.\nKazbegi to stolica Chewi, rejonu Gruzji położonego już na północnych stokach Kaukazu!\nRano ruszyliśmy jednak naszym wozem terenowym do Tsminda Sameba, cerkwi i klasztoru będących jednymi z najbardziej malowniczo położonych obiektów sakralnych w tej części świata! Tam spacer na przełęcz, z której rozciąga się wspaniały widok na szczyt góry Kazbek 5047m n.p.m. oraz wypływający spod niego lodowiec Gergeti.\nPowrót Gruzińską Drogą Wojenną do Telawi, gdzie po drodze zaliczaliśmy kolejne klasztory i świątynie. W Telawi zatrzymaliśmy się na kolejny nocleg, i o dziwo wieczór spędziliśmy jak zwykle tak samo, dużo jedzenia, dużo wina, dużo chachy, dużo śmiechu i zabawy.\nZ Telawi wyruszyliśmy to miasta miłości Sighnaghi, dech zaparło nam w piersiach, piękne miasteczko, bardzo urokliwie położone, widoki niezapomniane. Na bardzo płaskim terenie z widokiem na Kaukaz wyrasta nagle olbrzymia góra i na niej jest to miasteczko. ulokowaneg na wzgórzu z malowniczym widokiem na dolinę rzeki Alazani, a także pasmo gór Kaukaz. Sighnaghi otoczone jest 4,5 km pasem XVII-wiecznych murów obronnych, a tutejsza twierdza była uważana za jedną z najlepszych w całej Kakheti, wstęp na mury i baszty jest bezpłatny, zresztą jak wszystko w Gruzji (na prawie wszystko).\nW Sighnaghi również mieszkaliśmy na kwaterze i jak zwykle……\nStandard kwater, które wybieraliśmy był bardzo podobny, duże pokoje z łazienkami, z reguły łoża małżeńskie, bardzo czysto, we wszystkich miejscach w jakich mieszkaliśmy kawa i herbata ogólnie dostępna. Nam nie był to potrzebne, ale dostęp do kuchni wszędzie również zapewniony.\nZ miasta miłości bezpiecznie wróciliśmy do Tbilisi gdzie poszwędaliśmy się po mieście i zjedliśmy nasz ostatni pyszny lokalny posiłek.\nLot powrotny był o masakrycznej porze 4.00....\nChętnie wstawiłabym kilka zdjeć jednak jakoś słabo z tym sobie radzę, może ktoś na priva tak łopatologicznie by mi wytłumaczył\n#2 2015-03-29 19:30:18\nGruzja jest bardzo łatwa , prosta i przyjemna w podróżowaniu! A to dlatego , że:\n1. kraj jest stosunkow mały\n2. ludzie otwarci, serdeczni i pomocni\n3. wtedy widzi się wszystkie uroki tego magicznego kraju\nCo do punktu pierwszego, jeżeli ktoś nie chce wypożyczyć samochodu może wszedzie dojechać marszrutkami - taki ich lokalny transport (no bo kraj mały).\nWypozyczalni samochodów sporo, ceny przystępne , paliwo trochę taniej niż w Polsce. Drogi słabe, ale ruch raczej mały.\nNasze podróz odbywała się bez kierowcy z mapą papierową nie używaliśmy GPS-a.\nMozna też wynegocjować w Tbilisy samochód z kierowcą bardzo przystępne ceny, ale to już albo w bezpośrednim kontakcie z taryfiarzem, albo przez biuro podróży na miejscu, jest ich wiele.\nW każdym hotelu, hostelu również mozna taką usługę zamówić.\nI jest to tez fajna opcja bo kierwoca wiezie nas gdzie chcemy, czeka tak długo jak chcemy, a my nie czujemy oddechu przewodnika i grupy, że za długo robimy zdjęcia lub się gdzieś szwendamy.\nDlaczego samemu, no bo Wszędzie nas witaja jak dobrychh przyjaciół, lub dawno nie widzianych dobrych krewnych, to jest tam niesamowite w tych ludziach. Nie traktują nas jak chodzące bankomaty.\nDla przykładu za nocleg biorą ok 50zł a zaraz potem na stół wtaczaja napitek (wino, czacza) i zagryzkę, a i w droge następnego dnia nie wypuszczą z pustymi rękami.\nNoclegów na trasie nie mieliśmy zarezerwowanych, bo nie wiedzieliśmy gdzie i jak długo zabalujemy !!!!!! A to w Gruzji bardzo ważny element! Wszędzie gdzie dojechaliśmy to albo taryfiarzy , albo w sklepie, albo w restauracji pytaliśmy o spanko i nie było z tym problemu. Wręcz przeciwnie, dla przygładu w Mucchecie pani zamknęła sklep wywiesiła kartę zaraz wracam i poszła z nami wybierać kwatery. No bo nic na siłę i jak nam się gdzieś coś nie podobało to dalej z uśmiechem na twarzy przekazywali nas sobie z rąk do rąk i polecali się na wzajem z usługą "hotelarską".\nKomunikacja jest łatwa w tym kraju, stara gwardia zna rosyjski (jak ja z mężem - bo my z tamtego pokolenia , to chyba "X) a młodziż zna angielski, no a my z tego pokolenia to też daliśmy radę.\nNamawiam wszystkich do podróży na własną rękę !\nP.S W czasie naszej podróży spotkaliśmy dużo rodaków podróżujących marszrutkami oraz z kierowcami wszycy byli zadowoleni ze swojej formy, bywały nawet osoby same (nie samotne:)) i potwierdzały , że Gruzja to bezpieczny kraj\nPolecam książkę Mellerów Gaumardżos - wszystko co piszą jest prawdą\n#3 2015-03-29 19:31:01\nTo moje ulubione zdjęcie Cminda Sameba\n#4 2015-03-29 19:31:42\nTamada - ktos wyjątkowy w Gruzji, potrafi wznosić toasty godzinami\n#5 2015-03-29 19:32:24\nW drodze na Kaukaz do Kazbegi drogą wojenną dowód przyjaźni radzieckiej\n#6 2015-03-29 19:33:01\nOstatnio edytowany przez Bea37 (2015-03-29 19:33:42)\n#7 2015-03-29 19:35:40\nGruzini bardzo nas szanują i są nam wdzięczni za to co zrobił nasz prezydent.\n#8 2015-03-29 19:37:47\n#9 2015-03-29 19:38:27\nW oddali Kaukaz\n#10 2015-03-29 19:39:08\nJest to postać gruzińskiej matrony symbolizującej Gruzję. W lewym ręku kobieta trzyma wielki dzban wina, którym wita przyjaciół. Z kolei prawa dłoń ściska nagi miecz, którego smak poznają wrogowie. W ten sposób Gruzini pokazują światu swoje umiłowanie przyjaźni oraz silne pragnienie wolności i niezależności. Kartlis Deda stoi na stoku góry Mtacminda, nieopodal twierdzy Narikala.\n#11 2015-03-29 19:39:59\nWidok na Tbilisi z nowoczesnym mostem (na który mówia podpaska:)) z góry Mtacminda\n#12 2015-03-29 19:40:39\nWardzia to spore miasto skalne, które jest największą atrakcją turystyczną regionu Mescheti.\n#13 2015-03-29 19:41:22\nJeden z wielu klasztorów.....\n#14 2015-03-29 19:42:24\nLeży ona dosłownie obok Tbilisi, przy Mcchecie biegną najważniejsze szlaki komunikacyjne w kraju, jest wyjątkowo urokliwie położona, miasto może się poszczycić wspaniałymi zabytkami gruzińskiej cywilizacji, które w 1994 roku wpisano na listę światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego UNESCO.\n#15 2015-03-29 19:43:32\nKaukaz, Taki miałam widok z okna pokoju jak się raniutko obudziłam, cud !


czwartek, 27 lutego 2020 11:10\nPolicjanci gnieźnieńskiego ruchu drogowego ujawnili kolejny przypadek rozbieżności we wskazaniach drogomierza z przebiegiem wpisanym do Centralnej Ewidencji Pojazdów.\nW środę, 26 lutego 2020 roku w trakcie kontroli Fiata Bravo, którym kierował mieszkaniec Gniezna funkcjonariusze drogówki sprawdzili m.in. aktualny stan licznika. Okazało się, że istniała rozbieżność co do stanu faktycznego przebytych kilometrów. Odczyt przebytych kilometrów na liczniku nie zgadzał się z wpisem, który widniał w zaświadczeniu o badaniu technicznym pojazdu - w chwili kontroli odczyt drogomierza wskazywał blisko 238 900 km, natomiast wpis w dniu badania technicznego wskazywał, że pojazd ma przebytych ponad 243 500 kilometrów.\nPolicjanci sprawdzają teraz, kto jest odpowiedzialny za cofnięcie licznika i czy była to pomyłka czy celowe działanie. Grozi za to do 5 lat więzienia.\nLink do komentarza\t czwartek, 27 lutego 2020 16:31\tnapisane przez\tsli\nnikt normalny nie cofa licznika o kilka kkm. Sprawa jest w naszym kraju tradycyjna. wymyślili nowe prawo pewnie w dobrej wierze ale czegoś nie dopracowali. teraz policja prowadzi multum śledztw o cofniecie licznika o parę km zamiast zajmować się większymi przekrętami..... tylko patrzeć aż przestaną sprawdzać przebiegi żeby nie robić bezsensownej roboty... i wtedy będzie jak zawsze.... pomysł dobry tylko wykonanie coś niekoniecznie......\nLink do komentarza\t czwartek, 27 lutego 2020 16:26\tnapisane przez\tKierowca\nA co jeśli ktoś sprowadził auto i już za granicą cofnieto licznik?\nLink do komentarza\t czwartek, 27 lutego 2020 13:17\tnapisane przez\ttomasz\nWłaśnie wpisałem dane swojego auta, które jest od 5 lat w Polsce i nic?


Misja Startup Sauna cz. 3 – inwestorzy – MamStartup\nStrona główna - Felietony - Misja Startup Sauna cz. 3 – inwestorzy\nWchodząc na stronę Startup Sauny widzimy licznik zebranych funduszy przez projekty biorące udział w programie. Na dzień dzisiejszy jest to 11.9 milionów euro w ciągu ostatnich kilku lat. Kwota potrafi pobudzić wyobraźnię i tak było też w naszym przypadku.\n#Accel Partners #Almaz #Creandum #demo day #EduKoala #EduKoala.com #Felietony #Juhe Ruohonen #Michał Karmiński #Startup Sauna #venture capital


As (prolog do powieści?) - Sir Wolf - Weryfikatorium.pl\nAs (prolog do powieści?) - Sir Wolf\nczw 16 sie 2007, 15:09\n1 autor: Sir Wolf\nTak, wiem, skromny jestem i dowodzę tego, rozpoczynając dyskusję nad własnym tekstem. Inna sprawa, że nie chodzi mi wyłącznie o dyskusję nad tekstem jako takim. Chciałbym w oparciu o tenże prolog poruszyć kwestię następującą: jak wiele miejsca powinniśmy poświęcać opisywaniu świata rzeczywistego?\nPojawiają się w tekście Messerschmitty, Dorniery i Spitfire'y. Czy autor powinien brać pod uwagę możliwość, że ktoś nie wie, co to są? Ergo: czy powinno się w tekście pojawić jakieś zgrabne, ale zarazem szczegółowe wytłumaczenie? Czy też w ramach konwencji/gatunku mieści się założenie, iż czytelnik będzie dysponował tego typu wiedzą?\nśr 14 kwie 2010, 22:45\nUważam, że autor ma prawo wybrać sobie grupę odbiorców. Nie ma dzieła literackiego, które byłoby dla wszystkich. Gorąco bronię prawa autora do pisania dla prostaczków. I tak samo gorąco bronię prawa autora do pisania dla czytelników wyrafinowanych czy dysponujących określoną wiedzą. Ktoś w komentarzach do tego tekstu napisał: "suche fakty dla chłopców, a gdzie coś dla dziewczynek?" A kto powiedział, że to ma być książka dla dziewczynek? Może to jest książka tylko dla chłopaków i już?\nJedyne, co jest w moim odczuciu istotne, to żeby autor był konsekwentny - jeżeli książka jest z założenia dla czytelnika, który lubi ten gatunek i pewną wiedzę posiada, to nie tłumaczymy mu rzeczy oczywistych nigdzie. Jeżeli dla czytelnika niedysponującego tą wiedzą - tłumaczymy je zawsze.\nJeśli odbiorcą ma być pasjonat tej tematyki - to nie ma potrzeby wciskać tłumaczeń. Ja, laik, biorąc taką książkę do ręki, wiem, że pewnych rzeczy mogę nie zrozumieć, i jeśli mi na tym zależy, to wezmę encyklopedię czy inne dzieło i się dokształcę, dorosnę do tej książki. Albo zrezygnuję. Akurat ten konkretny fragment podobał mi się, mimo że pewnych rzeczy nie rozumiem, bo nie mam odpowiedniej wiedzy. Mogę ją pozyskać albo poprzestać na takim odbiorze, na jaki mnie stać - piłeczka jest po mojej stronie, po stronie odbiorcy.\nczw 15 kwie 2010, 12:40\n3 autor: Martinius\nJa to widzę tak: ty, tworząc tekst, wybierasz grupę odbiorców. I od tego zależy, czy wstawisz tam objaśnienia czy nie. Klucz raczej będzie tkwić w tytule i ew. okładce. Ona sama opowie jakąś scenę i naprowadzi potencjalnego czytelnika na to, o czym książka będzie traktować.\nczw 15 kwie 2010, 12:48\npn 28 gru 2009, 21:29\n4 autor: mamika6\nBiorąc pod uwagę Twoje pytanie - sam fakt, że się pojawiło - myślę, że zależy Ci na tym, aby grono odbiorców było jak najszersze.\nOkładka i tytuł, wiadomo, że sugerują charakter książki, ale przecież do książki są również recenzje. Recenzja mówiąca o tym, że książka jest przystępna dla każdego, z pewnością może wpłynąć na poszerzenie grona zainteresowanych nią czytelników, i sprawić, że sięgną po nią również i tacy, którzy nie mają w zwyczaju czytać książek (akurat w tym przypadku) wojennych. Są osoby, które czytają różne rzeczy, nie mając ulubionego gatunku. Recenzja w stylu "tylko dla znawców' z pewnością ich odstraszy.\nJeżeli chcesz więc pisać dla fanów konkretnego gatunku i brać równocześnie pod uwagę innych, musisz się liczyć, że nie każdy będzie wiedział co to są Messerschmitty, Dorniery i Spitfire'y. Co do szczegółowy opisów, jestem przeciw. Zanudzą każdego: znawcy gatunku są obyci z wyglądem (przykładowo) samolotów, pozostali będą zainteresowani głównie fabułą. Wspomnienie, że Dornier jest samolotem znawców nie ubodzie, a ignorantom pomoże (ale też nikomu nie trzeba opisywać, jak dokładnie wygląda Dornier i czym się różni od innych samolotów - znawca wie, ignorant jak będzie ciekawy - sięgnie sobie po zdjęcia, choćby w Internecie).\nsob 17 kwie 2010, 21:15\nsob 08 lis 2008, 16:39\n5 autor: Vialix\nOstatnio czytałem "Żmiję" Sapkowskiego, gdzie roiło się od nazw broni, pojazdów i ogólnie slangu. Nie miałem problemów, bo na końcu znalazłem obszerny słowniczek pojęć ułożony alfabetycznie.\nsob 17 kwie 2010, 21:24\nRe: As (prolog do powieści?) - Sir Wolf\nSir Wolf pisze: Pojawiają się w tekście Messerschmitty, Dorniery i Spitfire'y. Czy autor powinien brać pod uwagę możliwość, że ktoś nie wie, co to są? Ergo: czy powinno się w tekście pojawić jakieś zgrabne, ale zarazem szczegółowe wytłumaczenie? Czy też w ramach konwencji/gatunku mieści się założenie, iż czytelnik będzie dysponował tego typu wiedzą?\nJak autor chce być zrozumiany to musi wytłumaczyć Czytelnik - erudyta to rzadkość, ktoś, kto się zna na militariach także. Tyle, że trzeba bardzo uważać, aby te wyjaśnienia nie przeszły w natrętny dydaktyzm.\nSłowniczek to kiepski pomysł. Lepszy - posłowie. Zerkanie do słowniczka co drugą stronę denerwuje, posłowie - zawierające coś od autora, nie tylko wyjaśnienie terminów może być interesujące.\nsob 17 kwie 2010, 21:30\nNavajero pisze: Jak autor chce być zrozumiany to musi wytłumaczyć\nCiekawe, czy ta myśl przyświecała Joyce'owi, gdy pisał "Ulissesa"? Albo (jeszcze lepiej) "Finnegans Wake"?\nNavajero pisze: Czytelnik - erudyta to rzadkość\nRacja. A mimo to, "Ulisses" został wydany i przetłumaczony na rozmaite języki, nawet filmy kręcono na jego motywach.\nŻeby było śmieszniej, jak podaje Wikipedia:\nNa podstawie badań statystycznych przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych w latach 20. XX wieku stwierdzono, że ze względu na specyficzny, trudny styl "Ulissesa", większość czytelników nie czytała książki.\n"Czytelnicy", którzy nie czytają... a dzieło i tak sławne na całym świecie.\nMoże książka to obecnie rodzaj gadżetu i w ogóle nie jest ważne, czy ktoś ją rozumie, tylko czy uda się "wytworzyć" snobizm albo modę na nią?\nGdyby na kanwie powieści Sir Wolfa nakręcono film z wartką akcją i przystojnymi aktorami, to może nagle okaże się, że liczba pasjonatów lotnictwa bardzo w społeczeństwie wzrosła?\nndz 18 kwie 2010, 07:47\n8 autor: Sir Wolf\nZ całą pewnością nie chciałbym, aby jakakolwiek moja powieść stała się tylko snobistycznym gadżetem -- niezależnie od zysków finansowych, jakie by się z tym mogły wiązać i sławy, jaką mogłoby zyskać moje nazwisko. Natomiast nie miałbym nic przeciwko modzie.\nndz 18 kwie 2010, 11:42\nDzisiaj jest pt 25 wrz 2020, 17:18


Prawo Agaty - Sezon1 - Seriale Online TVN\nPrawo Agaty – polski serial obyczajowy telewizji TVN w reżyserii Macieja Migasa z Agnieszką Dygant w roli głównej.Serial opowiada o trzydziestoparoletniej dyrektor działu prawnego w koncernie ubezpieczeniowym – Agacie Przybysz (Agnieszka Dygant), pochodzącej z Bydgoszczy która w wyniku nieprzyjemnych wydarzeń traci pracę i musi od nowa zbudować zarówno swoje życie zawodowe, jak i prywatne. Dostaje propozycję od swojej przyjaciółki – Doroty (Daria Widawska), by wraz z nią wynająć lokal i założyć kancelarię prawniczą. Dla Agaty jest to prawdziwe wyzwanie, gdyż sprawy, ludzie i problemy, z którymi będzie mieć do czynienia, znacznie odbiegają od wielkich ubezpieczeniowych batalii, do których była przyzwyczajona.\nAgnieszka Dygant jako Agata PrzybyszDaria Widawska jako Dorota Gawron, przyjaciółka AgatyLeszek Lichota jako Marek DębskiMichał Mikołajczak jako Bartek Janowski, asystent AgatyTomasz Karolak jako Wojciech Gawron, mąż DorotyMałgorzata Kożuchowska jako prokurator Maria OkońskaMarian Opania jako Andrzej Przybysz, ojciec Agaty\tPrawo Agaty - Odcinek 1\nSekrety ojca - odcinek 19\nBake Off – Ale ciacho! - odcinek 16\nDlaczego ja? - 740\nTrudne sprawy odcinek 694\nBarwy Szczęścia - odcinek 1629\nKlan - odcinek 3099\nO mnie się nie martw - odcinek 70\nDruga szansa sezon 3 - odcinek 7\nMilionerzy odcinek 26\nNa Wspólnej - odcinek 2450\nSprawiedliwi Wydział Kryminalny 63\nPolicjantki i policjanci - odcinek 255\nUkryta prawda - 745\nCena miłości - odcinek 9\nZłote serce odcinek 65\nGliniarze odcinek 72\n19 + odcinek 98\nSekrety ojca - odcinek 18\nDlaczego ja? - 739\nTrudne sprawy odcinek 693\nBarwy Szczęścia - odcinek 1628\nKlan - odcinek 3098


Klaudia Halejcio rozstała się z partnerem - WP Gwiazdy\nKlaudia Halejcio rozstała się z partnerem\nKlaudia Halejcio przez półtora roku spotykała się z prawnikiem Jackiem. Choć wydawała się bardzo zakochana, postanowiła zakończyć ten związek.\nHalejcio przez ponad rok była w związku z Tomaszem Barańskim, swoim partnerem z "Tańca z gwiazdami". Po rozstaniu z nim szybko znalazła pocieszenie w ramionach innego mężczyzny. Zaczęła spotykać się z prawnikiem Jackiem. Choć gwiazda deklarowała, że to coś poważnego i że czeka na oświadczyny, teraz okazuje się, że i ten związek nie przetrwał próby czasu.\nW rozmowie z "Twoje Imperium" Halejcio wyznała, że obecnie jest singielką. Przyznała też, że przy rozstaniu nie obyło się bez łez: - Niezależnie od tego, czy sami podejmujemy taką decyzję czy zostaje ona podjęta przez drugą stronę, zawsze pojawiają się łzy.\nNie ma jednak żalu do byłego partnera, uważa nawet, że wiele mu zawdzięcza: - Dzięki niemu zaczęłam mocniej stąpać po ziemi. Był bardzo stonowany i potrafił na chłodno analizować różne sytuacje. Ja jestem emocjonalną artystką, więc te emocje są u mnie na wierzchu i czasem trzeba je studzić.\nZobacz także: Halejcio: "Traktuję swój Instagram jako specjalny album"


Lakieromaniaczki: Paznokciowe Inspiracje 7\nPaznokciowe Inspiracje 7\nParamore22:55 13 komentarze\nDziś w poście z cyklu Paznokciowe Inspiracje chcę zaprezentować Wam rodzaj niebanalnego i nie takiego trudnego do wykonania zdobienia - ruffian manicure.\nSądzę, że zdobienie to, w zależności od kształtu paznokci i dobranych kolorów, może mieć różny charakter. Daje nam to duże pole do popisu - możemy stworzyć duet bardziej elegancki, szykowny i kobiecy wybierając kolory stonowane, klasyczne, łącząc połyskujący spód i kremową górę. Możemy zdecydować się też na wesołe, kontrastujące kolory, tworząc wyraźne, graficzne zdobienie.\nJeśli chodzi o wykonanie - mamy dwie możliwości. Najpierw należy pomalować paznokcie pierwszym lakierem. Gdy dobrze wyschnie, nakładamy drugi wybrany lakier, zachowując równomierny odstęp od linii skórek. Możemy to zrobić odręcznie lub pomóc sobie przyklejanymi paskami do french manicure.\nMając długą płytkę, można pozwolić sobie na większy odstęp od skórek - taki rodzaj zdobienia optycznie ją skraca, uważajmy więc przy krótkich paznokciach, aby ich nie zmniejszyć.\nZielone Serduszko 9 października 2012 23:09\nBardzo podoba mi się ten trend! Będę musiała wypróbować :)\nPatrycja 9 października 2012 23:28\nGenialnie wygląda taki mani, koniecznie muszę coś takiego zrobić :)\nSarita 9 października 2012 23:45\nDziś, na którymś blogu przeczytałam o tym sposobie pierwszy raz i muszę wypróbować wkrótce. A może by zrobić taką akcję, że po każdej inspiracji tygodnia każda chętna robi taki mani, a potem post z efektami?\nCamillie 10 października 2012 07:32\nJej, świetny pomysł! Może spróbuję coś takiego wyczarować na moich paznokciach? :)\nCosmetics Freak 10 października 2012 09:09\npróbowałam kiedyś zrobić ale jakoś krzywo mi wyszło:P\nfreewolna 10 października 2012 10:55\nw ciemniejszych kolorach wyglądają jak pawie oczka :)\nB. 13 października 2012 12:48\nten srebrny z czarnym matem jest obłędny! Zrobię takie :)\npink.bubbles 15 października 2012 18:28\nŚwietny efekt, najbardziej podobają mi się te pierwsze. Muszę kiedyś spróbować tej techniki :)\nLola`s clothes 15 października 2012 21:59\naloosiakrk.pinger.pl 20 października 2012 21:34\nale sie obijacie :D więcej postóóóóóów!\nPieknoscdniablog 28 października 2012 13:46\nsrebro z rozowym na pierwszych pazurkach przesliczne\nvanessa mercado 29 października 2012 09:46


Dieta 1900 kalorii BEZ LAKTOZY przykładowy jadłospis - Mocne Kalorie\n7 kwietnia 2019 12 kwietnia 2019 1\nMiło mi poinformować, że przygotowałem dla Was kolejny profesjonalny i w pełni darmowy jadłospis. Tym razem w wersji około 1900 kalorii i bez laktozy. Zaznaczam, że jest to przykładowy jadłospis i nikogo nie namawiam do jego stosowania. Dieta powinna być układana indywidualnie. Jednak nic nie szkodzi na przeszkodzenie aby ten jadłospis posłużył Wam jako inspiracja i przykład jak można jeść i komponować posiłki.\nNie chciałem iść na “łatwiznę” i nie umieszczałem w jadłospisie produktów, typu serek wiejski bez laktozy, twaróg bez laktozy, mleko bez laktozy itp. Zawarte w jadłospisie składniki nie mają w swoim składzie laktozy i nie mają bez-laktozowych odpowiedników.\nJadłospis będzie udostępniony w dwóch częściach. Na ten moment ułożyłem jadłospis na 3 dni tygodnia, a wkrótce ukaże się jego aktualizacja na kolejne dni tygodnia.\nJadłospis rozpisałem na 4 posiłki w ciągu dnia. Uważam, że jest to wystarczająca i optymalna ilość posiłków przy tej kaloryczności. Jeżeli chodzi o godziny, w których spożywać posiłki, to podałem przykładowe, jednak każdy powinien je dopasować indywidualnie pod swój plan dnia. Oczywiście teoria niejedzenia po 18:00 została już dawno obalona Dodam, że można kierować się zdroworozsądkową zasadą: wstaję o godzinie X i jem śniadanie maksymalnie do godziny po przebudzeniu np. wstaję o 9 i jem śniadanie o 9:45. Idę spać o godzinie Y i jem śniadanie minimum od 3 do 1 godziny przed spaniem w zależności od naszego planu dnia np. zazwyczaj kładę się o 23 więc kolację jem o 20:30. Oczywiście, istnieją systemy żywieniowe, w których śniadań się w ogóle nie je jak również istnieje przekonanie, że kolację można jeść nawet 5 minut prze snem. Nie chcę się wypowiadać na temat takich metod, przerabiałem je na sobie i są skuteczne (ale czy skuteczniejsze od ‘zwykłej’ diety wg wytycznych WHO?), ale nie będę ich ślepo polecać początkującym, a śmiem wątpić, że zaawansowany skorzysta z gotowego jadłospisu. Wyjątkową sytuacją, w której kolację zjesz zaraz przed snem jest trening, który kończysz późnym wieczorem.\nBardzo fajny jadłospis. Będę się inspirować. Czy możemy liczyć na jadłospis na cały tydzień?


28-latek aresztowany za inną czynność seksualną wobec 11-letnich dziewczynek Białołęka Warszawa | iBialoleka.pl\nPortaI iBiałołeka.pl 10/09/2018 13:03\nZaniepokojona kierowniczka jednego ze sklepów na Białołęce wezwała policję po tym, jak zauważyła podejrzane zachowanie pracownika. Chodziło o 28-letniego mężczyznę, który "zachowywał się podejrzanie przy młodych dziewczynkach odwiedzających sklep." Okazało się, że obawy mają też rodzice dwóch 11-latek.\n- Policjanci bardzo szczegółowo rozpytali pracowników na okoliczność tego zgłoszenia. Zapoznali się również z nagraniem z monitoringu. Gdy 28-latek stawił się w pracy został zatrzymany - relacjonuje stołeczna policja.\nZebrany materiał dowodowy pozwolił na przedstawienie Jakubowi P. zarzutu dopuszczenia się innej czynności seksualnej wobec dwóch małoletnich poniżej lat 15. 28-latek został aresztowany na trzy miesiące. Grozi mu 12 lat więzienia. Śledczy sprawdzają, czy mężczyzna nie popełnił innych podobnych czynów na małoletnich.\n28-latek aresztowany za inną czynność seksualną wobec 11-letnich dziewczynek komentarze opinie


Trzeba też spać we właściwej porze - inaczej zmęczenia się nie pozbędziemy! (...) Wystarczy jedna noc z zaledwie 4 godzinami snu, by wrażliwość danego człowieka na insulinę zmniejszyła się o 25 proc. - Ten efekt...\nCzym się charakteryzuje i ile powinien trwać? Sen i jego fazy - sen głęboki jako część fazy NREM Czym właściwie jest sen? (...) Cały cykl powtarza się od 4 do 5 razy (jeśli śpimy odpowiednio długo).\nRozwój dziecka • Nadwaga i otyłość • Sen dziecka • Zdrowy sen • Sen niemowlaka • Leki nasenne • Sposób na sen • Problemy ze snem • Rozwój niemowlaka • Karmienie dziecka • zdrowie_indeks • Mleko matki • Pielęgnacja noworodka • Błędy wychowawcze • Wychowanie dziecka • Rozwój społeczny dziecka • spuchnięte palce • sine palce • zasinione palce • gdy niemowlę śpi niespokojnie • ile powinno spać 2 miesięczne niemowlę • Pielęgnacja niemowląt • Kobiety nago • Kortyzol norma • Melanina w skorze • hormon wzrostu • Golenie intymne • Obuwie • 18 miesięczne dziecko • 16 miesieczne dziecko • Pierwsza pomoc medyczna • pierwsza pomoc przy zadławieniu • Problemy z oddechem • Problemy z oddychaniem • indeks_zdrowie


Archiwa: KULTURA | Nowy Dzwon | Tygodnik Mazowiecki\nII Przegląd teatrów amatorskich “Chodź na scenę” będzie kontynuacją przedsięwzięcia zapoczątkowanego w 2021 roku. Cele przyświecające organizacji konkursu to: – podniesienie...\n„Rodowity mieszkaniec Mińska Mazowieckiego. Absolwent Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej. Pracuje w warszawskiej firmie szkoleniowej. Obserwator polityki i miłośnik geopolityki....\nKiedy Polanie z księciem Mieszkiem I kładli podwaliny pod przyszłą Rzeczpospolitą, na porośniętym knieją Mazowszu słowiańskie plemiona przeżywały schyłek prastarych wierzeń i obyczajów. A gdzieś...\nOd trzech miesięcy funkcję dyrektora Miejskiej Biblioteki Publicznej w Mińsku Mazowieckim pełni Karolina Wieczorek. Na stanowisku tym zastąpiła ona Elżbietę Sieradzińską. Pomysły...\nW graficznej, olejowej i pastelowej technikach pracuje twórczo bohaterka najnowszego przedsięwzięcia wystawienniczego mającego miejsce w Muzeum Ziemi Mińskiej w Mińsku Mazowieckim. Dzieląca życie...\n-Twórzcie zespoły, zakładajcie kluby – to przesłanie, które pozostawił licznym uczestnikom sobotniego koncertu lider Muzyki Końca Lata Bartek Chmielewski. Kulturalne...\nNiesłabnącą popularnością cieszy się Festiwal Himilsbacha. Przebieg tegorocznej, już dwunastej, edycji kulturalnego wydarzenia przyniósł potwierdzenie tej opinii. Realizacja interesującego scenariusza...\nKoncertową ucztę przygotowali dla miłośniczek i miłośników aktywnego spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu przedstawiciele różnych placówek funkcjonujących w powiecie mińskim. Korzystając...\nPierwszy z wakacyjnych miesięcy przyniósł pojawienie się na ogólnopolskim, wydawniczym, rynku dwóch książek napisanych przez mieszkanki Mińska Mazowieckiego. Miłośniczki i miłośnicy dobrej lektury...\nPrzygodami małej Małgosi, która postanowiła sprawdzić co kryje się za horyzontem ekscytowali się młodsi i starsi widzowie, którzy w niedzielne, 5 lipca, popołudnie spotkali...


Magdalena Adamowicz: Wspólnota była dla Pawła najważniejsza | Dzień Dobry TVN\nO uhonorowaniu długoletniego prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza najwyższym wyróżnieniem przyznawanym przez pomorski samorząd sejmik zdecydował na sesji, która odbyła się pod koniec lutego. W czwartek na kolejnej sesji pomorskiego samorządu wyróżnienie odebrała Magdalena Adamowicz.\n"Dla Pawła samorząd był niezwykle ważny i całą praktycznie swoją drogę zawodową, życiową łączył z samorządem, z działalnością samorządową" – powiedziała Adamowicz. "Paweł tą swoją pracę nie traktował jako pracę, ale także jako wielką pasję i mogę powiedzieć, że jako miłość. Kochał Gdańsk. Czasem czułam, że ta jego działalność to jest największa moja rywalka, ale pogodziłam się z tym i też zaczęłam tą rywalkę lubić, a potem nawet kochać" – mówiła.\n"On się ciągle uczył, nie bał się nowych wyzwań i też w tej swojej działalności samorządowej się zmieniał. Pierwsze jego kadencje skierowane były bardziej na działania zmieniające miasto w sensie jego infrastruktury: budował drogi, żeby była dobra komunikacja, dbał o nowe linie tramwajowe, następnie o wielkokubaturowe budynki użyteczności publicznej. Nie zapominał nigdy o remontach szkół, o nowych przedszkolach, żłobkach, potem przyszła kolej na chodniki, podwórka - to wszystko, co powoduje, że żyje się nam wygodniej i lepiej" – powiedziała.\nPodkreśliła, że "najważniejszym celem, najważniejszą ideą w jego działalności samorządowej, była działalność na rzecz wspólnoty". "Dla niego było ważne to, aby zaktywizować mieszkańców Gdańska, mieszkańców Pomorza, aby czuli oni tożsamość tego miejsca, szczególne znaczenie tego miejsca, aby chcieli się sami zaangażować, sami zmienić coś na dobre, dać coś od siebie właśnie wspólnocie" – mówiła Magdalena Adamowicz.\n"Właśnie wspólnota była dla Pawła najważniejsza. On walczył o wspólnotę demokratyczną, otwartą, tolerancyjną, o wspólnotę solidarną. To było dla niego najważniejsza. Dlatego bardzo, bardzo dopingował wszystkich do tego, żeby sami decydowali o swoim losie. Prosił ludzi, było to dla niego ważne, namawiał ich, zachęcał, aby każdy poszedł na wybory, aby głosował tak, jak chce, tak, jak uważa, ale żeby poszedł i był za ten wybór odpowiedzialny" – powiedziała.\nHonorowe Wyróżnienie za Zasługi dla Województwa Pomorskiego jest przyznawane osobom, a także instytucjom, szczególnie wybitnym, których praca i aktywność publiczna wpływa na kształtowanie pozycji Pomorza oraz zachowania jego tożsamości. Wśród dotychczasowych laureatów są m.in. abp Henryk Muszyński, Lech Wałęsa, abp Tadeusz Gocłowski, ks. Jan Kaczkowski, prof. Brunon Synak, Bogdan Borusewicz oraz Marian Kołodziej.\n13 stycznia, podczas gdańskiego finału WOŚP prezydent Gdańska Paweł Adamowicz został zaatakowany nożem przez 27-letniego Stefana W. Samorządowiec trafił do szpitala, gdzie następnego dnia zmarł. Urna z prochami Adamowicza spoczęła w kaplicy św. Marcina w Bazylice Mariackiej w Gdańsku.\nAdamowicz miał 53 lata, prezydentem Gdańska był od 20 lat. W samorządzie gdańskim zasiadał od początku jego powstania w 1990 r., w latach 1994-98 był przewodniczącym Rady Miasta Gdańska.(PAP)


[Falcon] Foka MKI, już 10 lat razem! :) (236530/310) - Strona 2 - ASC\n[Falcon] Foka MKI, już 10 lat razem! :)\n[Falcon] Foka MKI, już 10 lat razem! :) - Strona 2\nStrona 2 z 10«123...8910»\ntakie rzeczy powinno sie robic jak auto jest nowe, wtedy by tak nie polecialo, a teraz to i tak wylezie:9 ale przynajmniej znacznie pozniej. troche ta ruda przychamowales, ale po zimie posprawdzaj jak to wyglada.\nJak juz to progi trzeba byłoi zalac preparatem do profili zamknietych, ewentualnie wczesniej brunox/cortanin etc, po tym elakson bo jest sporo lepszy od fluidolu, lub iny wynalazek.\nCo do spodu to dobrze zrobiłes, tylko nie wiem, bo cos widac, przed podkładem malowałes jakims odrdzewiaczem, bo jesli tak to dobrze, jesli nie to podkład tylko bedzie przykrywał wychodzaca rdze.\nOgolnie jest jeszcze srodek duzo lepszy niz preparaty antykorozyjne, jeden to cos podobnego do podkładu antykorozyjnego, koler rowniez podobny z tym ze ten działa bezposrednio z rdza, a minia to juz przezytek.\nKupowałem takie cos na escorta, koszt ok 30zł.\nA drugi jest jeszcze lepszy, tyle ze ponoc trzeba go wypalac w piecu, a nie miałem gdzie tego zrobic wiec darowałem sobie, chociaz moze i by wysechł tak, ale nazwy tego nie pamietam, kosztuje cos ponad 50zł.\n2009-09-02 08:13:05, Magik123 pisze:\nJak juz to progi trzeba było zalac preparatem do profili zamknietych, ewentualnie wczesniej brunox/cortanin etc, po tym elakson bo jest sporo lepszy od fluidolu, lub iny wynalazek.\nMagik czy ty czytasz co ja pisze? Poczytaj sobie TO To jest do tego wszystkiego co ty wymieniasz i to jest ten wlasnie inny wynalazek\nŻadnym odrdzewiaczem nie malowałem przed podkładem - nie było to konieczne...bo nie czytales TEGO\nOgolnie jest jeszcze srodek duzo lepszy niz preparaty antykorozyjne, jeden to cos podobnego do podkładu antykorozyjnego, koler rowniez podobny z tym ze ten działa bezposrednio z rdza, a minia to juz przezytek. Kupowałem takie cos na escorta, koszt ok 30zł. A drugi jest jeszcze lepszy, tyle ze ponoc trzeba go wypalac w piecu, a nie miałem gdzie tego zrobic wiec darowałem sobie, chociaz moze i by wysechł tak, ale nazwy tego nie pamietam, kosztuje cos ponad 50zł.\nCzytając neta nie znalazłem lepszego śordka...większośc polecala właśnie te które użyłem czyli TECTYL\nOdświeżam temat i wygląd Foczki...drobne zmiany wizualne, ale jakże korzystne\nFoczka dostała halogeny (oryginalne używki), kratka między halo (zamiast pasków),oryginalny grill w kratkę (zamiast ohydnych pasków) z wersji poliftowej,przeźroczyste kierunki w zderzak (clear Depo),boczne kierunki clear (oryginał Ford), do tego nowe letnie oponki Fulda w standardowym rozmiarze no i komputer pokładowy - jakże przydatny bajer\nTeraz mi przypomina wersję USA\nJa przerobiłem swoją "żabę" na czarno...czy do komputera musiałeś coś dorabiać czy instalacja już była?\nInstalka na szczęście juz była...kompletna...wystarczyło tylko kupić i podłączyć kompa,założyć ramkę licznika pod kompa,kupić manetke kierunków z funkcją INFO oraz czujnik temperatury i zbiornik sprysków z czujnikiem poziomu Ogólnie wszystko plug&play...łącznie z halogenami\njak na auto z 2000r to jest 'mała' masakra z tą rdzą.. widac ford nie wyciagnal zadnych wnioskow z escorta.\nGdyby to był samochód z Włoch to by była zupełnie inna bajka...kumpel ma Włocha i bez porównania...moj niestety jest z Alp austriackich...\nDziś Foka dostała seryjne focusowe piętnastki (Vario-Y) wraz z nowiutką gumą Toyo Proxes 195/60.\npięknie się prezentuje i skrobnę zaraz priva z zapytaniem\nNa felgach ładniej, ale tak rdza , widze wziela sie juz za nadwozie: ranty drzwi nadkole z tyłu. Ciekawe czy nowe focusy tak samo beda rudzieć\nTaki mały, drobny tuning...myślę, że warto o nim wspomnieć...\nDo rzeczy...dziś Foka zawitała do grodu Kraka (http://www.gcstuning.pl/) na małe co nieco czyli tuning mechaniczny bez otwierania maski Foczka dostała drugie życie, które jest znaaaacznie żwawsze niż poprzednie\nCzips (tak, Foka dostała czipsa ) mocno daje radę, a fun z jazdy mooocno wzrósł...elastyczność wymiata! Oto wykres:\n[ wiadomość edytowana przez: falcon0 dnia 2014-06-03 15:09:44 ]\n[ wiadomość edytowana przez: falcon0 dnia 2014-06-03 15:10:33 ]\nno widze, ze sie oplacila ta wycieczka szkoda, ze nie mialem czym podjechac do ciebie.\nSzkoda ze mnie nie odwiedziłeś. Ale warto bylo jechać po dodatkowe konie.\nno no a podpowiesz ile taka przyjemność\n2011-11-12 18:18:57, zeberko pisze:\nNie odwiedziłem Cię bo Częstochowę omijałem szerokim łukiem Jechałem trasą przez Leszno-Wrocek-Katowice-Kraków (A4-ką) i powrót tak samo.\n2011-11-12 18:31:16, zsmarti pisze:\nW grupowej promocji FKP czips kosztował 800pln+bak paliwa\na nie orientujesz z się czy mdo tez czipują??? z chęcią bym coś pokombinował\nWidzę, że w ogóle nie zaglądałeś na ich stronę, którą podałem wcześniej...czipują wszystko, co sie da, oto przykład :\nOczywiście chip chipowi nierówny ze względu na m.in. stan samochodu...\n[ wiadomość edytowana przez: falcon0 dnia 2011-11-12 20:05:23 ]\nno tak pytam bo byleś wiec wiesz jak i na czym to polega jak sam wiesz jest dużo tych firm co to robią ale jak zrobią nie wiadomo lepiej zapytać i zrobić w sprawdzonym warsztacie dzięki wielkie


15:07 / 10.02.2016\nPraca w supermarkecie też może być fajna!\nOd zawsze lubiłeś kontakt z ludźmi i praca z nimi sprawiałaby Ci radość. Może więc czas pomyśleć o nowym stanowisku, które choć przez tak wiele osób jest niedoceniane, gwarantuje Ci stałą pracę, na godnych warunkach i to, co tak lubisz – relacje z drugim człowiekiem. Jeśli jestem bezrobotnym, albo szukasz pracy dorywczej jako student, poważnie przemyśl oferty pracy w sklepach. Możesz być mile zaskoczony!\nDlaczego praca w sklepie jest fajna?\nWielu osobom wydaje się, że praca „na kasie” jest pracą niewdzięczną i nikt o zdrowych zmysłach nie zgodziłby się na jej wykonywanie. I właśnie te osoby są w błędzie! Bo praca ekspedienta czy kasjera jest jedną z pewniejszych prac o jakie można aplikować. Przecież sklepów wciąż przybywa, ludzie kupować będą zawsze, jeśli więc ktokolwiek myśli o stałej i pewnej posadzie, powinien rozważyć też tę ewentualność. Jak już wspomnieliśmy na początku, praca w sklepie to nie tylko nabijanie towaru na kasę, ale przede wszystkim kontakt z ludźmi, więc przede wszystkim pomoc im. Czasem tylko w znalezieniu towaru, czasem w zwykłej życzliwej rozmowie, która ma za zadanie rozluźnić kogoś po ciężkim dniu.\nKorzyści z pracy w supermarkecie\nJeśli myślisz, że praca w sklepie się nie opłaca, jesteś w błędzie. To przede wszystkim praca pewna i stała, gwarantująca odpowiednią umowę i świadczenia zdrowotne, a jak wiadomo o te aspekty dzisiaj bardzo trudno. Nie jest to również praca nader ciężka, dlatego mogą ją wykonywać zarówno osoby młode (studenci), jak i te, które myślały już powoli o emeryturze. To praca, w której zawsze coś się dzieje, nie jest monotonna i pozwala każdego dnia poznawać coś lub kogoś nowego. Nie musisz martwić się, że sklep zostanie nagle zamknięty, a Ty zostaniesz bez pracy - to nie zakład produkcyjny! Każdego dnia miesiąca masz więc spokojną głowę o to, że wypłata wpłynie na konto na czas. Czego chcieć więcej?\nGdzie szukać takiej pracy?\nJeśli poważnie myślisz o tym, by pracować w sklepie, niezależnie od tego, czy będzie to sklep odzieżowy, market budowlany, czy sklep spożywczy, musisz koniecznie rozeznać się w ofertach pracy w regionie. Możesz to zrobić poprzez różne portale ogłoszeniowe, ale również bezpośrednie strony sklepów, takie jak http://topaz24.pl/praca/, na których właściciele sklepów często zamieszczają ogłoszenia o nowych naborach. Szukaj też ogłoszeń w lokalnych gazetach i na witrynach sklepowych – kto wie, może szczęście uśmiechnie się do Ciebie szybciej niż myślisz!


Dzień bez Ciebie jest jak rok bez deszczu: Rozdział 25: W szale owutemów\nUczucie: Zaskoczenie, stres\nNiemal nieskazitelna cisza panowała w całym Hogwarcie – mimo że był to piątkowy wieczór. W każdym z pokojów wspólnych było cicho, jak makiem zasiał. Żaden uczeń, który nie był z siódmego ani piątego roku nie miał odwagi na bycie głośnym, czy rozmowę bez szeptania. Nikt nie chciał narażać się na gniew niewyspanych uczniów, którzy przeklinali siebie samych za to, że wcześniej nie zaczęli się uczyć.\nCicho nie było tylko na korytarzu, którym zmierzali prefekci na spotkanie z McGonagall. Chłopcy oczywiście gadali o ostatnim meczu jakichś dwóch drużyn z Ligi Angielskiej. Dziewczyny natomiast próbowały nauczyć Ramonę formułek zaklęć – która, niestety, pamięć miała dosyć słabą... Do tego stopnia, że bała się, iż miała jakąś dziwną odmianę sklerozy, uniemożliwiała jej zapamiętanie rzeczy, które naprawdę jej się przydadzą.\n– Zaklęcie na udrożnienie dróg oddechowych? – spytała Hermiona blondynkę.\n– Um... – Zawahała się. – Ja to wiem! – powiedziała. Kiedy zobaczyła miny koleżanek, dodała na obronę: – Wczoraj sobie to powtarzałam, naprawdę! To jest... A... Anapneo! Tak?\n– Tak – przyznała Hermiona. – No więc dalej... Zaklęcie oślepiające ofiarę?\n– Merlinie, jaka ty brutalna! Pytałaś mnie o Zaklęcia Niewybaczalne, Drętwotę, Diffindo, Sectum Semprę... Nie jestem pewna, czy ty aby na pewno jesteś bezpieczna. – Ramona rzuciła jej rozbawione spojrzenie. Jednak kiedy zobaczyła poważną minę panny Granger, spięła się.\n– Jeżeli zaraz mi nie odpowiesz, to rzucę na ciebie po kolei każde z nich. – Poważny ton omal nie sprawił, że przeszły ją ciarki. Jedno spojrzenie na minę panny Clive wystarczyło, żeby Hermiona pękła i roześmiała się. Zaraz za nią zrobiły to Amber i Pansy.\n– To nie było śmieszne. Wasze poczucie humoru jest zerowe – rzekła blondynka, zakładając ręce, by pokazać, że była zła.\n– To właśnie było śmieszne, Ramono. – Amber stuknęła ją palcem w ramię. Blondynka mimowolnie uśmiechnęła się.\n– No więc? Jakie to zaklęcie? – zapytała Hermiona, która nadal oczekiwała odpowiedzi.\n– Conjuctivitis – burknęła dziewczyna.\n– Dobrze, nie jest z tobą aż tak źle. Myślałam, że jest gorzej – przyznała Hermiona.\n– Dziękuję – wtrąciła Ramona.\n– Ale wiesz, że szału nie ma, prawda? – Szatynka uniosła brew.\n– No wiem, ale co ja ci na to poradzę? – Ramona wyraźnie oklapła.\n– Nauka. Polecam, na pewno ci pomoże – zażartowała Gryfonka, kiedy znaleźli się przed wejściem do gabinetu pani dyrektor McGonagall.\nPrefekt naczelna wypowiedziała hasło, a chimera przepuściła grupę uczniów dalej. Chwilkę później weszli do gabinetu dyrektora, przywitali się z kobietą i zajęli miejsca w fotelach. Pierwsza połowa spotkania przebiegła tak, jak zawsze – została przedstawiona punktacja domów, poproszono Hermionę o ułożenie grafiku oraz załatwiono podstawowe sprawy. Dopiero potem poruszono główny temat, na jaki mieli porozmawiać.\n– Czas nieuchronnie biegnie do przodu – zaczęła powoli kobieta, prostując się. – I już niedługo skończycie szkołę. A z tym wiąże się pewna tradycja...\n– Bal Absolwentów – szepnęła szeroko uśmiechnięta Hermiona. Jednak wszyscy dobrze ją usłyszeli.\n– Dokładnie tak, panno Granger. Wielkimi krokami zbliża się także Bal Absolwentów, który, co nie powinno być dla was żadną niespodzianką, zorganizujecie wy. Na początku roku wśród waszych obowiązków zostało wymienione urządzanie zabaw. Czas, żebyście skorzystali z tego przywileju.\n– Czyli to my mamy zorganizować Bal Absolwentów? – Ernie wydawał się być z lekka zdziwiony.\n– Nie musicie, panie Macmillan – przyznała pani dyrektor. – Tylko proszę się potem nie dziwić, że najważniejszy bal waszego życia jest podobny do stypy.\nMalfoy zagryzł wargę. Gdyby nie był w gabinecie dyrektorki, roześmiałby się. Oczywiście, jego wyobrażenie o takim wydaniu balu było co najmniej przekoloryzowane, ale przez to zabawniejsze.\n– Ernie, przecież organizacja takiego balu to świetna sprawa! – zauważyła Amber. – Nie rozumiem twojego zdziwienia.\n– Nie, nie, ja nie mam nic przeciwko. Po prostu zapomniałem o tym przywileju, to wszystko.\n– W takim razie musimy się zastanowić nad tematem przewodnim balu. Jakieś propozycje?\nW pomieszczeniu zapadła cisza. Uczniowie zaczęli w głowach analizować wszystkie swoje pomysły i wybierać te ciekawsze. Najszybciej została odrzucona idea zrobienia balu maskowego – nikomu (nie licząc przy tym Ramony, która była święcie przekonana, że akurat na bal wyskoczy jej ogromny pryszcz) się ona nie podobała i wydawała się być bardziej niż oklepana. Małym zainteresowaniem cieszył się także pomysł Draco, jakim była plaża nudystów. Niby tylko szepnął to do siebie, w dodatku pod nosem... Niestety, chłopak, który dawno nie miał lekcji z McGonagall, zapomniał o jej idealnym słuchu i dostał niezłą burę.\nW pewnym momencie wszystko było nudne i „nie takie". Nic się nie podobało. Wszystkie pomysły i propozycje były natychmiast obalane. Brak natchnienia był widoczny z kilometra. Jednak po pewnym czasie w końcu znaleziono tą jedną perełkę wśród tony węgla.\n– Zróbmy coś w stylu mugolskiego czerwonego dywanu – zaproponowała Ramona.\nO tak, to było to.\nReszta tygodnia minęła jak z bicza strzelił, jeśli nie szybciej. Nim ktokolwiek się spostrzegł, była niedziela, a wszyscy powtarzali, co tylko mogli. Stres dopadał każdego po kolei, nie szczędząc nikogo. W poniedziałek miały być zaklęcia i eliksiry – zarówno wersja teoretyczna jak i praktyczna.\nWśród uczniów zapadła moda na używanie pesymistycznych wyrażeń – im bardziej gorzkie było, tym lepiej. Na pierwszym miejscu bez dwóch zdań znajdowało się „Nic nie umiem", które z godziny na godzinę cieszyło się coraz większą, niegasnącą popularnością. Zaraz po nim były „Zostanę w tej budzie na następny rok", „Merlinie, ja to wszystko zapomnę", czy „Jeszcze nigdy w życiu bardziej nie pragnęłam (bądź nie pragnąłem) być Granger". Jednak żadne lamenty nie dodawały im wiedzy, na co nie mogli nic poradzić.\nBiblioteka była wręcz przepełniona, a wszędzie był taki sajgon, że pani Pince już nawet nie starała się utrzymać porządku, tylko co dwie godziny chodziła do pani Pomfrey po eliksir uspakajający.\nHermiona trzymała się z daleka od tego zgiełku. Wraz ze swoimi notatkami uciekła na błonia, pod swoją ulubioną wierzbę. W tamtej chwili nie chciała spotkać nikogo, kto był z siódmego rocznika, nawet jej przyjaciół. Była zdania, że tyle im pomogła, że z pewnością powinni poradzić sobie bez niej – co było zwykłą ściemą, ale Hermiona nie miała siły wszystkiego znów im powtarzać. Dlatego zaszyła się nad jeziorem, gdzie cisza była błoga, a spokój niemal namacalny.\nKiedy powtarzała sobie skład eliksiru nasennego, usłyszała czyjś głos. Początkowo zignorowała go, będąc święcie przekonaną, że ktoś pewnie wybrał się na spacer, ale tak nie było. Znała ten głos.\nWychyliła się zza pnia. Między gałązkami dostrzegła Malfoya, który w ręce trzymał różdżkę i bawił się nią, a pod nosem namiętnie coś mruczał – po usłyszanej treści można było stwierdzić, że właśnie powtarzał skład Eliksiru Pieprzowego. Dziwnie wyglądał, kiedy rozmawiał sam ze sobą – w dodatku z zamyślonym wyrazem twarzy. Hermiona dostrzegła u niego w oczach coś na kształt spokoju, choć jego ręce kompletnie tego nie wskazywały. W pewnym momencie blondyn przystanął kilkanaście metrów od drzewa. Wyglądał na głęboko zamyślonego. Wielkie było zdziwienie Hermiony, kiedy odezwał się:\n– Granger, przestaniesz się w końcu na mnie gapić? – spytał, po czym skierował się w stronę zarumienionej dziewczyny, która próbowała się ukryć za konarem. – Nie chowaj się, już za późno – stwierdził z uśmiechem. I rzeczywiście, chwilę później stanął przed nią, z rękoma włożonymi do przednich kieszeni swoich spodni. – Cześć – zaczął.\n– Cześć – mruknęła lekko zmieszana. Była pewna, że chłopak jej nie dojrzy i było jej wstyd, że gapiła się na niego tak nachalnie, że to wyczuł.\n– Widzę, że Granger w swoim żywiole – powiedział. Hermiona zmarszczyła brwi, po czym przeniosła swój wzrok na notatki.\n– Wybitnie trafne spostrzeżenie – przyznała, ponownie unosząc oczy do góry. – Długo tak będziesz nade mną stał? Słońce mnie razi – dodała, mrużąc powieki.\n– Ale nikt nie każe ci się patrzeć na mnie lub na moje wspaniałe oblicze. – Blondyn zaśmiał się cicho. Na twarz Hermiony wstąpił gorzki uśmiech, a ona sama oparła się plecami o pień drzewa.\n– Och, racja. Rozmowa z kolanami szanownego pana Malfoya może być fascynująca – stwierdziła, wzruszając ramionami. Chłopak westchnął.\n– Skoro tak bardzo nalegasz, to usiądę z tobą. – Klapnął obok niej.\nHermiona poczuła się dosyć nieswojo. Myślała raczej, że Ślizgon odejdzie zostawiając ją samą – chociaż nie chciała tego w stu procentach... Bo gdyby tego chciała, to na pewno byłaby bardziej przekonująca. Dziwnie było jej ze świadomością, że siedzi sobie obok Draco, nie rzucając się sobie do gardeł, a nawet – w jakiś dziwny, niewytłumaczalny sposób – ciesząc się ze swojej obecności. A to wszystko zasługa tego, co zaszło między nimi...\n– Stresujesz się? – spytał Draco, kiwając w stronę kartek. Nogi miał ugięte w kolanach, na których oparł ręce.\n– Tak – rzekła po chwili zastanowienia. – Boję się, że przez jakiś mały błąd mogę zawalić siedem lat nauki.\n– Żartujesz? – prychnął. – Boisz się, że zamiast stu procent będziesz miała dziewięćdziesiąt dziewięć? – Pokręcił głową. Kiedy tak postawił sprawę, to rzeczywiście robiło jej się głupio. Ale zaraz zrozumiała, że on nie myśli w sposób, w jaki myślała ona.\n– To nie tak – zaczęła, nie bardzo wiedząc, co powiedzieć. – Stresuję się, bo wiem, że jestem skłonna do wielu pozornie nic nie znaczących błędów. A w takiej sytuacji mogę stracić kilka punktów. Boję się, że moja wiedza okaże się zbyt duża i pomylę dwie różne rzeczy.\n– Granger, uwierz w siebie, przecież doskonale wiesz, że sobie poradzisz. Nie dobijaj mnie. – On także oparł się o pień. – A gdzie masz swoich wiernych pachołków?\nPopatrzyła na niego ze zmarszczonymi brwiami. Pomimo typowej dla niego wrednej odzywki, nie zezłościła się na niego. Po ich ostatniej kłótni wolała zostać z Malfoyem w jak najbardziej ciepłych stosunkach, co okazało się nie być takie trudne, jak się wydawało.\n– To nie są moje pachołki, tylko moi przyjaciele – powiedziała typowym dla siebie, przemądrzałym tonem. – A Harry i Ron są w zamku i się uczą.\n– A ty im nie pomagasz? A to nowość – przyznał. W jego głosie wyczuwalna była bezpieczna dawka kpiny. Ona natomiast pokręciła głową.\n– Są dorośli, poradzą sobie beze mnie.\nI tak zakończyła temat Harry'ego i Rona, chociaż nie samą rozmowę. Jeszcze długo konwersowała z Malfoyem, poruszając przy tym wiele różnych tematów. Dziewczynę bardzo zdziwiło to, że owy dialog się jej podobał. Draco był naprawdę świetnym rozmówcą, potrafił wysłuchać człowieka, miał wiedzę, był inteligentny i można było powiedzieć, że miał poczucie humoru, chociaż bardzo głupie. Nie spodziewała się tego po Ślizgonie. I dodatkowo był dla niej wyjątkowo miły, co także nie uszło jej uwadze. Zupełnie, jakby to nie był on. W tamtym momencie czuła się z nim tak dobrze, że nawet poczuła do niego sympatię... I to ją przeraziło.\n– Gdzieś ty była cały dzień? – usłyszała tak dobrze znajomy głos za swoimi plecami. Szybko się obróciła.\n– O, tu jesteście. – Uśmiechnęła się. – Myślałam, że już jesteście w Wielkiej Sali – przyznała szczerze, idąc przy boku Harry'ego.\n– Gdzieś ty była cały dzień, martwiliśmy się o ciebie – powiedział brunet, powtarzając słowa rudowłosego.\n– Uczyłam się pod naszą ulubioną wierzbą, a coś się stało? – spytała kiedy przekraczali próg jadalni. Chłopcy popatrzyli po sobie, ale nic nie powiedzieli.\n– Nie – powiedział z uśmiechem Potter i na tym zakończył się temat.\nNie chcieli przyznać się, że potrzebowali pomocy przyjaciółki w nauce, ale dali sobie radę sami. Na szczęście.\nNastępnego dnia zaczęły się owutemy.\nO ósmej rano wszyscy stawili się w Wielkiej Sali, żeby napisać teoretyczną część testu z zaklęć. O dziwo, nie był on taki trudny, choć rzeczywiście wymagał dużego skupienia. W stresie nietrudno było pomylić dwa całkowicie inne zaklęcia, o czym przekonał się Ron, kiedy prawie pomylił zaklęcie Avis z Impedimenta.\nJednak według uczniów zdecydowanie ciekawsza była część ustna – chociaż nie dla wszystkich. Wywołana Susan Bones zemdlała w drodze do sali, w której miał się odbyć egzamin. Dopiero po zażyciu sporej dawki Eliksiru Cucącego i Przeciwstresowego mogła przystąpić do testu jej umiejętności.\nPo przerwie na obiad, czekały ich Eliksiry. Wszystko wyglądało niemal tak samo, różniły się tylko pytania. Siedząca przed klasą, w której odbywała się część ustna, Hermiona miała nadzieję, że pójdzie jej dobrze. Chociaż ona w porównaniu do Harry'ego to pryszcz. Potter nigdy nie był orłem z Eliksirów, a nie chciał popsuć sobie ostatecznych wyników jednym głupim przedmiotem.\n– Patrz na Pottera – mruknął cicho Blaise, będący obok Draco. – Stresuje się, jakby sam Snape miał być egzaminatorem – zaśmiał się czarnoskóry, co udzieliło się samemu blondynowi.\n– Kto wie, co nas czeka za tymi drzwiami. – Malfoy wzruszył ramionami. – Może Snape miał jakiegoś wyjątkowo wrednego bliźniaka, który zamierza dokończyć niecne plany udupienia Pottera?\n– To by było ciekawe... – przyznał Zabini.\n– Ale raczej się nie zdarzy – stwierdził stojący przy parapecie Harry. – Z tego, co wszyscy wiemy, Snape nie miał bliźniaka, więc nie sądzę, żeby wasze marzenia się spełniły.\nDraco i Blaise wymienili między sobą zdziwione spojrzenia. Nie spodziewali się, że Potter ich usłyszy.\n– Następnym razem polecam mówić ciszej – wtrąciła swoje trzy knuty Hermiona. Chłopcy mieli wrażenie, że czytała im w myślach. – Wtedy prawdopodobieństwo, że ktoś usłyszy jest dużo mniejsze. – Uprzejmy uśmiech wstąpił na jej oblicze, chociaż Draco widział w jej spojrzeniu naganę. Ślizgon głośno przełknął ślinę, co mógł usłyszeć tylko Blaise, siedzący najbliżej niego.\n– Niezły pomysł. Sam bym na to nie wpadł – odpowiedział. Według niego to było dyplomatyczne, ale prawda okazała się być inna. Hermiona cicho się roześmiała.\n– To nie ulega żadnej wątpliwości – zauważyła, a jej kąciki ust nadal były uniesione. I, co dziwne, Draco także.\nHarry przyglądał się przyjaciółce i Ślizgonowi. Coś było nie tak, jak powinno. Malfoy był dla niej uprzejmy, a ona rozmawiała z nim bez cienia skrępowania. Wiedział, że Draco się zmienił w jakiś sposób, chociaż lepszym stwierdzeniem było, że dorósł. Już nie zachowywał się jak dzieciak, który wywoływał kłótnie na każdym kroku. Jednak nie spodziewał się, że będzie zachowywał się aż tak dobrze w stosunku do jego przyjaciółki. Co nadal nie zmieniało faktu, że go nie lubił.\n– Granger Hermiona. – Usłyszał głos egzaminatora, który co jakiś czas wywoływał kolejne osoby. Harry odwrócił się do szatynki.\n– Powodzenia – szepnął cicho.\n– Nie, dziękuję – odpowiedziała mu, po czym poszła w stronę drzwi.\nHarry, pchnięty impulsem, przeniósł swój wzrok na Malfoya. Ku jego zdziwieniu, odprowadzał on Hermionę spojrzeniem. I wcale go od niej nie odrywał. W końcu ona przystanęła i odwróciła się. A wtedy Malfoy zrobił coś, czego Wybraniec się nie spodziewał. Blondyn kiwnął głową, jakby chciał ją uspokoić i puścił jej oczko. Ona odpowiedziała mu kolejnym uśmiechem i dopiero wtedy weszła do sali.\nHarry nie rozumiał tej całej sytuacji, ale nie zamierzał też wypytywać o to przyjaciółkę. Był zdania, że Hermiona powie mu o wszystkim jeżeli będzie taka potrzeba. Ufał jej, nawet wtedy, kiedy w grę wchodził Malfoy.\n– Wszystko dobrze? – spytał Ron, który w końcu wrócił z toalety.\n– Tak, oprócz tego, że to jest egzamin z eliksirów.\n– Przecież wiem, że mamy eliksiry – powiedział rudowłosy, rozglądając się wokoło. – A Hermiona już weszła?\nKiedy Hermiona weszła do pomieszczenia, drzwi same się zamknęły. Obok niej stał mniej–więcej czterdziestoletni mężczyzna. Miał krótkie, czarne włosy, które powoli zaczynały siwieć. Jego oczy były szare i uśmiechał się uprzejmie. Na jego czarnej, eleganckiej szacie znajdowała się plakietka z napisem: Thomas McCartney, egzaminator.\n– Powtarzam to każdemu uczniowi: nie denerwuj się – odezwał się mężczyzna. – Test będzie banalny. – Na te słowa Hermiona kiwnęła, aby pokazać, że wszystko rozumie. – Zaraz podejdziesz do pani Spacey i wylosujesz kartkę. Następnie dasz ją panu Smithowi, który przeprowadzi cię przez ten egzamin, że nawet nie zauważysz, kiedy śpiewająco go zdasz – wytłumaczył. – W sali jest sto Eliksirów. – Wskazał dłonią. Hermiona posłusznie spojrzała w bok. Dziewczyna zauważyła stojące w dziesięciu rzędach. Na każdej z nich stało dziesięć zamkniętych kociołków, a każdy z nich miał swój numer. Już wiedziała, co miała zrobić, choć mężczyzna jej tego nie powiedział. – Twoim zadaniem jest odgadnięcie eliksirów, które wylosowałaś. Każdy eliksir to dziesięć procent z tej części egzaminu. Proste?\nPodeszła do siedzącej przy stoliku siwej kobiety. Miała łagodny wyraz twarzy. Przywitała ją z uśmiechem, a Hermionie stres zaczął opadać. Wierzyła, że sobie poradzi. Wzięła przypadkową kartkę. Podniosła ją i przeczytała napis: Zestaw 15. Niczego jej to nie mówiło.\nPodała kartkę panu Smithowi, który zaraz trzymał jej egzamin. Mężczyzna był stary i bardzo niski – nawet Hermiona, która do osób wysokich nie należała, przewyższała go.\n– Szczęściara – odezwał się pan Smith. – Masz jeden z prostszych zestawów – dodał, po czym podszedł do stanowiska numer trzy.\nPodniósł pokrywkę kociołka, a Hermiona pochyliła się nad nim. Substancja nie miała ani zapachu, ani koloru. Bez problemu odgadła, że to Veritaserum. Przy następnym stanowisku było Felix Felicis, dalej Eliksir Przeciwbólowy. Czwartym odgadniętym okazał się być Wywar Żywej Śmierci. Potem już szło z górki – zgadła Eliksir Utrwalający, Szkiele–Wzro, Eliksir Słodkiego Snu, Eliksir Wiggenowy oraz Eliksir Żywego Ognia, który ważyła w tym roku szkolnym z Malfoyem.\nPotem podeszła do ostatniego stanowiska w ostatnim rzędzie. Egzaminator uprzedził, że eliksiry stąd jest najtrudniej odgadnąć. Kiedy podniósł pokrywkę, Hermiona nachyliła się nad substancją. Uderzył ją intensywny zapach – Hermiona poczuła pastę do zębów, woń skoszonej trawy i nowego pergaminu. To była Amortencja. Pannę Granger zdziwiło jednak, że to nie wszystko, co czuła – było coś jeszcze. Delikatny, subtelny zapach, którego wcześniej nie wyczuwała w swojej Amortencji. Dziewczyna wzięła głębszy wdech, by móc przypisać woń do konkretnej rzeczy. Wiedziała, że skądś ją znała, ale nie wiedziała co to było. Zaintrygowało ją to i czuła, że musi odkryć, czego był to zapach.\n– Nie wiesz co to jest? – spytał pan Smith, kiedy zobaczył, że Hermiona pochylała się nad kociołkiem od dłuższego czasu, ale nie podawała odpowiedzi.\n– To jest Amortencja – odparła szybko. Staruszek uśmiechnął się, a potem przykrył kociołek.\n– Brawo, wszystkie odpowiedzi prawidłowe. Gratuluję.\nDraco Malfoy nie bardzo wiedział, co może być na części ustnej z Wróżbiarstwa.\nNiby wróżbiarstwo to przedmiot jak każdy inny, ale uczniowie nie traktowali go poważnie. Niemal wszyscy chodzili tam, żeby się pośmiać ze starej wariatki, jaką niewątpliwie była Trelawney – nie wliczając w to Lavender Brown i Parvati Patil, którym rzeczywiście zależało. Jednym, ale za to wielkim minusem całej tej sytuacji był fakt, że musieli się uczyć. I chyba to było najgorsze. Draco poszedł na wróżbiarstwo, bo zależało na tym Pansy. On lubił chodzić na te lekcje ze względu na to, że zawsze miał po nich wyśmienity humor, a czasem udało mu się coś zobaczyć w kuli. I, co ciekawe, jak już udało mu się określić czym było to, co widział, to było aż pięćdziesiąt procent szans na to, że się sprawdzi.\nJednak w czasie trwania owutemów, Draco był pewien, że nienawidził wróżbiarstwa i to całym sobą. Nawet ta dziwaczka Trelawney nie była warta jego czasu spędzonego w Wieży Północnej. Musiał się uczyć rzeczy tak głupich, że przekładało się to na niego samego.\n– Zabini, wiesz co? – zaczął Draco na śniadaniu w środę, przed częścią teoretyczną.\n– Jesteś jak bukiet składający się z piętnastu białych stokrotek – zaczął blondyn. Blaise uniósł brew. – Kiedy się śnisz, to z góry wiadomo, że kolejny dzień będzie do dupy. – Uśmiechnął się. – Śniłeś mi się dzisiaj.\nBlaise nie obraził się na niego, gdyż sam nie miał przyjemności uczyć się wróżbiarstwa, zrezygnował niedaleki czas po Granger. Wiedział jednak jakie katusze i odmóżdżenie przeżywał jego przyjaciel. Musiał jakoś odreagować.\nSama część teoretyczna nie była zła. Połowa odpowiedzi Draco brzmiała „śmierć" – głównie dlatego, że zgadywał – a na resztę, w głównej mierze, znał odpowiedź.\nDopiero potem było gorzej. Chłopak zastanawiał się, co mogło by być na części ustnej i doszedł do wniosku, że jedyne, co mogli zrobić, to patrzenie w szklaną kulę i interpretacja widoku. Co ciekawe, miał rację – zupełnie, jakby to przewidział.\nSiedział przed szklaną kulą, a jakaś stara (ledwo trzymająca się, jak określił w myślach) baba, która tak się wyperfumowała, że aż go odurzyło, stała nad nim, jakby chciała go wkurzyć. Blondyn myślał tylko o tym, jak kulturalnie zatkać nos. Ale nie znalazł takiego rozwiązania.\n– Widzisz coś w kuli, kochanieńki? – spytała.\nTylko odbicie twojej parszywej gęby – pomyślał niechętnie, ale spojrzał w kulę i skupił się. W końcu musiał coś powiedzieć.\nKu jego zdziwieniu, zobaczył coś – a dokładniej małą, fioletową stokrotkę. Szczerze, to nie miał pojęcia, co to oznaczało – to znaczy, coś mu majaczyło w głowie, ale kwiatowe symbole powtarzał dawno temu, bo był to dosyć rzadki znak. A że cisza między nim, a egzaminatorką trwała niepokojąco długo, musiał improwizować.\n– Tak, widzę – odparł. – Tylko nie bardzo wiem co to jest... – wyrwało mu się niechcący, gdyż był zbyt zajęty wymyślaniem czegoś wiarygodnego. Kobieta popatrzyła na niego zdziwiona.\nCholera – pomyślał. – Zasada numer jeden: Nigdy. Nie. Mów. Że. Czegoś. Nie. Umiesz. Na. EGZAMINIE.\n– To znaczy, wiem – stwierdził szybko. – Widzę ponuraka, omen śmierci – rzekł pewnie, chociaż w jego oczach mienił się śliczny kwiatek.\n– Och, naprawdę? – spytała zdziwiona staruszka. – Raczej w tych czasach ponurak nie powinien się pokazywać się w przywidywaniu przyszłości.\nDraco zachmurzył się.\nOdurzyłaś mnie tymi chrzanionymi perfumami, to teraz słuchaj pierdół – przeszło mu przez myśl.\n– Ciotka mojego przyjaciela jest śmiertelnie chora. Ona... – Kobieta przerwała mu ruchem dłoni.\n– Rozumiem. – Kiwnęła głową. – Zdałeś, masz sto procent. – Zapisała coś w notesie. – Albo jesteś znakomitym aktorem, albo rzeczywiście masz zdolność przewidywania przyszłości – skrzeknęła. – Dziękuję ci, że nie musiałam słuchać naiwnych głupot.\n– Proszę – odpowiedział niepewnie. Nie wiedział, czy właśnie tego oczekiwała. – Do widzenia.\nJeszcze tego samego dnia Draco zawitał w bibliotece. Poczuł się trochę jak Hermiona Granger, która spędziła połowę swojego życia w tym miejscu. Dział ksiąg o wróżbiarstwie był zaskakująco... skąpy. Musiał to stwierdzić nawet on – osoba, którą ilość książek w bibliotece interesowała tyle, co zeszłoroczny śnieg. I pomimo tego, że owy dział ograniczał się do kilku niewielkich regałów, to i tak nie wiedział od czego zacząć – zupełnie, jak w dziale historycznym, który ograniczał się do prawie dwudziestu regałów.\nBlondyn z nadzieją chwycił jedną cienką książkę i zabrał się za szukanie w niej informacji o stokrotkach. Lektura okazała się być równie bezużyteczna, co cienka, więc zaraz odłożył ją na swoje stare miejsce.\nKompletnie nie wiedział jak zacząć. Niby tytuły ksiąg mogłyby mu co–nieco podpowiedzieć, ale ich grubość była wręcz odpychająca. On chciał dojść do swojego celu, używając przy tym jak najmniej siły i chęci – w skrócie: po szlachecku. I zamiast powtarzać sobie wszystkie po kolei bitwy goblinów, on stał przed zbiorem i drapał się w głowę w zamyśleniu. W końcu, po pewnym czasie, zdecydował się na jedną z lektur z obiecującą, zieloną okładką. Już miał usiąść na swoim stałym miejscu i przeanalizować jej treść, kiedy poczuł ból w łokciu i usłyszał za sobą cichy syk. Szybko obrócił się, żeby zobaczyć do kogo należał głos.\nZa nim stała Granger, która z grymasem rozcierała sobie ramię. Spojrzała na niego ze zmarszczonymi brwiami.\n– Uważaj trochę – powiedziała.\n– Granger, z nieba mi spadłaś! – zawołał, nie przejmując się jej poprzednimi słowami. – Potrzebuję twojej pomocy.\n– Najpierw na mnie wpadasz, nabijasz siniaka, a potem chcesz, żebym ci pomagała?\n– No dobrze, przepraszam – rzekł. – Chociaż to nie było celowe, ale to mniej ważne...\n– Czego ode mnie chcesz? – spytała, przerywając mu. – Tylko nie masz na co liczyć, jeżeli to ma jakikolwiek związek z jutrzejszą historią magii, wiesz?\n– Historię Magii to ja mam w jednym palcu – powiedział pewnie, trochę koloryzując prawdę. Nie był zły, ale najlepszy też nie. Można było go zaliczyć do osób średnich.\n– Czyżby? Trzecia bitwa goblinów za czasów Sharka VI? – spytała, zakładając ręce na piersi.\n– Tysiąc pięćset sześćdziesiąty siódmy – odparł gładko. Hermiona kiwnęła z uznaniem.\n– Trzeci kwietnia, oczywiście. – Malfoy posłał jej dumny uśmiech.\n– Malfoy, to był czwarty kwietnia! – zauważyła. Blondynowi zrzedła mina.\n– Racja – mruknął niezadowolony, trąc z niezadowoleniem czoło. – Ale nie chodziło mi o historię magii, tylko o wróżbiarstwo...\nSzatynka spojrzała na niego zdziwiona. Miała wrażenie, że żartował, ale jego mina jasno wskazywała na szczerość jego intencji. Zdziwiła ją jego prośba – każdy wiedział, że nie radziła sobie z Wróżbiarstwem. To był jedyny przedmiot, który na zawsze miał zostać jej piętą achillesową, a mimo wszystko ktoś oczekiwał pomocy od niej właśnie z nim – i to nie byle kto! Sam Draco Malfoy! Dziewczyna popatrzyła na niego uważnie, jakby chciała określić, czy żartował. Był poważny, bez problemu można było zauważyć, że mu na tym zależało. Hermiona głośno westchnęła.\n– Malfoy, wiesz, że nienawidzę wróżbiarstwa i kompletnie się na nim nie znam? – spytała. Malfoy uśmiechnął się kpiąco.\n– Oczywiście, że wiem! Jednak to nie zmienia faktu, że potrafisz wszystko znaleźć, szczególnie, kiedy chodzi o książki.\nOstatecznie zgodziła się, jednak pod warunkiem, że da mu jedynie pół godziny, nie więcej. Samo żądanie nie miało większego sensu, bo po kwadransie potrzebna chłopakowi informacja została odnaleziona. Pannę Granger szczerze interesowało, czemu akurat chciał wiedzieć, co oznaczała stokrotka. Wolała go o to nie pytać, bo była pewna, że by jej tego nie powiedziałby. A nawet, gdyby do czegoś się przyznał, to nie mogła mieć pewności, że to prawda. Kiedy odrzuciła od siebie chęć, żeby go spytać, nachyliła się bliżej książki, żeby dowiedzieć się, co oznaczał symbol.\nStokrotka widziana w szklanej kuli jest bardzo dobrym omenem. Najczęściej widzianą stokrotką jest ta o kolorze fioletowym; przypadki, kiedy ktoś dostrzegł inne barwy tego kwiatu są pojedyncze, rzadko podparte faktami innymi niż zapiski danych wróżbitów. Fioletowa stokrotka oznacza zbliżające się zmiany w sferze miłosnej. Ten, kto zobaczył ową stokrotkę, może spodziewać się nadchodzącej miłości, lub zaczyna jej doświadczać. Rada: mieć oczy szeroko otwarte i uważać na płeć przeciwną.\nZdziwiona dziewczyna wciągnęła powietrze… I wtedy to poczuła. Wyczuła nieznany jej zapach z Amortencji. I – co najbardziej ją zdziwiło – należał on do Malfoya. To były jego perfumy... Otworzyła szeroko oczy i natychmiast wstała ze swojego krzesła.\n– Gratuluję, Malfoy – zaśmiała się nerwowo. Wiedziała, że to zapewne on zobaczył stokrotkę w kuli, inaczej nie zależałoby mu na odnalezieniu jej znaczenia. Draco popatrzył na nią spod byka, na ona się roześmiała. Jednak jej dobry humor nie był szczery… W środku dziewczyna, oprócz przerażenia i szoku spowodowanego swoim odkryciem, czuła zazdrość, choć kompletnie nie wiedziała, dlaczego.\n– Bardzo śmieszne… – Pokręcił głową. – Granger... – zaczął sekundkę później. Dziewczyna spojrzała na niego z delikatnym uśmiechem. – Dziękuję za pomoc. Nie wiem, co bym bez ciebie zrobił – przyznał i odwzajemnił jej gest. Hermionie zrobiło się cieplej na sercu na ten widok.\n– Nie ma za co – odpowiedziała. – Radzę uważać na swoją sferę sercową – dodała i odeszła.\nCzuła na swoich plecach spojrzenie Draco aż do momentu, kiedy zniknęła za zakrętem. Wyszła na hogwarckie błonia. Musiała się uspokoić i przetrawić swoje nowe odkrycie...\nWyczuła perfumy Malfoya w swojej Amortencji... To nie mogła być prawda!\nSkończyłam rozdział na czas, tak jak obiecałam :D Myślę, że kolejny będzie już za tydzień (wywiążę się z terminu, obiecuję!).\nMam nadzieję, że niespodzianka w postaci świadomości Hermiony się spodobała. :D\nWidzimy się za tydzień ❤\nZuzanna Pizun 8 maja 2016 10:39\nOna już wie, ona już wie. Rzeczywiście to niespodzianka.\nSelena Feltson 8 maja 2016 11:39\nCieszę się, że niespodzianka Cię zaskoczyła :3\nThe Grey Lady 8 maja 2016 11:17\nOho! Egzaminy pomagają im w „sferze miłosnej”! Wyobrażam sobie zmieszanie Hermiony. A i Draco musi być zaskoczony. Wyczuwam, że niedługo już będą razem :D\nChociaż szkoda, że to już koniec (wiem, jeszcze troszeczkę będzie). Planujesz pisać następne opowiadanie? :)\nSelena Feltson 8 maja 2016 11:42\nHm, jeszcze się trochę z nimi podroczę, jeżeli chodzi o bycie razem :D\nJeszcze zostało sześć notek, to nie tak mało :P\nI tak, planuję jeszcze co najmniej 2 opowiadania :D Ale nad kolejnym prace powoli trwają :)\nArcanum Felis 8 maja 2016 12:51\nCzuję, że teraz dopiero się zacznie dziać między naszą parką ;)\nRozdział bardzo fajny i cieszę się, że oboje odkryli to czego się nie spodziewali. Fajnie wymyśliłaś te egzaminy\nOczywiście czekam na dalszy ciąg i życzę weny ;)\nzapraszam na nowości dzisiaj będzie 3 rozdział\nSelena Feltson 8 maja 2016 18:10\nNapiszę dziś komentarz na Simply... :)\nNoctem 8 maja 2016 13:09\nMIŁOŚĆ ROŚNIE WOKÓŁ NAS! xD\nBardzo oryginalny sposób by dowiedzieć się, że się w sobie zakochali.\nCiekawe kiedy się to tego przyznają xD Przeczuwam, że będzie się działo... (Będzie, będzie zabawa, będzie się działo i znowu nocy będzie mało!).\nPisz dalej! Ja chce znać ich dalsze losy!\nSelena Feltson 8 maja 2016 18:11\nCzy ja wiem, czy będzie aż taki szał... Wszystko się okaże! :D\nJudah 8 maja 2016 16:46\nHermiona już wpadła :D Harry już coś się domysla :D a co Draco o tym sądzi? domysla się kogo może dotyczyć to co przeczytał czy dalej głową w mur?\nDużo weny i pozdrawiam! :)\nSelena Feltson 8 maja 2016 18:16\nJeszcze nie wiem, co zrobię z Draco... Ale raczej to pierwsze :3\nKrólowa Huncwotów 8 maja 2016 17:39\nMam okropnego lenia. Dodaję znak, że byłam tu :P Rozdział super. Akcja miłosna się rozwija... :3\nSelena Feltson 8 maja 2016 18:17\nDzięki ♥ Każdy, nawet najmniejszy ślad się liczy :)\nHariet 8 maja 2016 21:37\nPerfumy Malfoya? Czyli Hermiona wpadła. Harry'emu już tam coś w tej cudnej główce świta *·* Teraz to będzie Moda na sukces! XD Ale przyznam że czekałam na to od 1 rozdziału ;*\nSelena Feltson 9 maja 2016 17:43\nHariet! :D Nie będzie Mody na sukces, bo nie zamierzam robić 5k (lub nawet więcej części) ale trochę się porobi :D\nanna_katarzyna 8 maja 2016 21:55\nIluvia Storm 8 maja 2016 22:05\nDoskonały pomysł z egzaminami! Z ich formą i tym, czego dowiedzieli się Hermiona i Draco. Są tacy uroczy - zupełnie nie zauważają tego, co się pomiędzy nimi dzieje - chociaż już nawet Harry zaczyna coś zauważać!\nCiekawa jestem, czy w kolejnym rozdziale będzie ciąg dalszy egzaminów, czy może zaskoczysz Nas już Balem Absolwentów (wtedy musi zaiskrzyć pomiędzy nimi! i wybuchnąć ^^).\nJedyny zgrzyt - powinien być chyba eliksir Cucący, a nie Cudzący. ;)\nSelena Feltson 9 maja 2016 17:45\nBal będzie trochę później, ale zgadza się - zaiskrzy! :3\nAleksander Kopiec 9 maja 2016 10:01\nMoim zdaniem jeśli idzie o ucucia to Draco to ciemniak, a takie przedstawianie go w fanfikach to klasyka. Podejżewam ze dostrzegłby to w kim się zakochał dopiero w tedy gdy "pociąg do stacji Miłośc" rozsmarował go na drzewie. Niech wena będzie z tobą\nSelena Feltson 9 maja 2016 17:47\nPociąg go nie rozsmaruje, ale aż taki ciemny to on nie będzie... Ale będzie zaprzeczał (w końcu to Zenit skrajnych uczuć :D )\nAna Bella 9 maja 2016 22:07\nCzytając przygotowania uczniów do egzaminów widziałam siebie przygotowującą się do matur, które mam za rok. xD\nNieźle się zsynchronizowałaś z czasem, rozdział w tym samym czasie, co maturki. :D\nNie zdziwił mnie fakt, że Hermiona zdaje wszystko na setkę. Czasem mam wrażenie, że jak była mała to połknęła jakieś obszerne tomiszcze. Encyklopedia z niej.\nStokrotka - masakra! Ciekawi mnie jak długo Malfoy będzie odkrywać swoją miłość w powietrzu. :D\nAmortencja, no, no, no. Spodziewałam się, że coś będzie związanego z Malfoyem, jak tylko doszłam do "pastę do zębów". Zmieszanie Hermiony w tym wszystkim jest najlepsze.\nCiekawi mnie jak pozostali sobie radzą z egzaminami...\nŻyczę powodzenia w napisaniu następnego rozdziału!\nSelena Feltson 11 maja 2016 08:44\nSzczerze mówiąc, to inspirowały mnie matury :D\nAle synchronizacja nie była planowana...\nReszta okaże się później... :D\nAnonimowy 11 maja 2016 21:16\nUroczy rozdział :3\nSelena Feltson 11 maja 2016 21:20


Oregasept H97 olejek z oregano 30 ml - Niska Cena - DrogeriaWapteka.pl\n(1 porcja - 8 kropli) zawiera: 105,51mg oliwy z oliwek; 11,72mg olejku z oregano.\nOregasept H97 suplement diety to olejek z wyselekcjonowanych odmian oregano, wytwarzany tradycyjną metodą destylacji parą wodną. Zawiera on wiele rodzajów aktywnych fenoli i polifenoli. Jest bogaty we flawonoidy, kwasy fenolowe, gorycze, terpenoidy, garbniki, fitosterole, witaminy A i C oraz sole mineralne. Dzięki aktywnym składnikom Oregasept H97 przywraca naturalną równowagę organizmu. Wspomaga układ pokarmowy usprawniając procesy trawienia i przyswajania pokarmów. Udrażnia zatkany nos oraz inhaluje zatoki dzięki naturalnym olejkom eterycznym. Poprawia samopoczucie, zwiększa siły witalne i energię. Wykazuje także działanie ochronne na naczynia krwionośne. Pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu odpornościowego. Polifenole zawarte w olejku z oregano działają na proces redukcji tkanki tłuszczowej.\n4 krople rozcieńczone w około 1/3 szklanki płynu 2-3 razy dziennie. Rozcieńczyć w przynajmniej 1/3 szklanki wody, soku lub herbaty. Dobre rezultaty daje rozcieńczenie w maślance, jogurcie lub kefirze.\nOpinie o Oregasept H97 olejek z oregano 30 ml\nbardzo dobry skuteczny produkt. Godny polecenia.\nKlienci, którzy kupili Oregasept H97 olejek z oregano 30 ml kupili także:


Borowski: Zakajewa nie ma jeszcze w Polsce, ale przyjedzie - Polityka i społeczeństwo\nBorowski: Zakajewa nie ma jeszcze w Polsce, ale przyjedzie\nData: 16-09-2010, 11:53\nSzefa emigracyjnego rządu Czeczenii Ahmeda Zakajewa nie ma jeszcze w Polsce, ale przyjedzie na Światowy Kongres Narodu Czeczeńskiego - powiedział w czwartek PAP konsul honorowy Czeczenii w Polsce Adam Borowski.\n"Będziemy go oficjalnie witać, będą go witać posłowie, europosłowie, będą kamery, ale póki co nie ma go jeszcze w Polsce" - podkreślił Borowski, z którym PAP rozmawiała ok. godz. 10 rano w czwartek.\nKonsul nie chciał powiedzieć, gdzie odbędzie się to powitanie. Zapowiedział jednak, że media zostaną o tym poinformowane. "Pan Zakajew nie ma powodu, żeby się ukrywać w Polsce, dostał wizę. Mamy adwokatów, pójdziemy do prokuratury, żeby wyjaśnić problemy" - zaznaczył. Dodał, że organizatorzy Światowego Kongresu Narodu Czeczeńskiego w Polsce liczą się z tym, iż Zakajew zostanie zatrzymany.\nW czwartek prokuratura Generalna Federacji Rosyjskiej potwierdziła, że jeśli Zakajew przyjedzie do Polski, to strona rosyjska zażąda jego ekstradycji.\n"W stosunku do Zakajewa istnieją niepodważalne dane o jego udziale w działalności terrorystycznej. Nadal będziemy domagać się jego wydania - bez względu na to, gdzie się znajduje" - oświadczyła rzeczniczka prokuratury generalnej Marina Gridniewa, którą w czwartek cytuje rządowa "Rossijskaja Gazieta".\nCzeczeński przywódca jest ścigany listem gończym przez Federację Rosyjską pod zarzutem działalności terrorystycznej, dokonywania porwań i udziału w zabójstwach. Zakajew nie przyznaje się do popełnienia tych czynów.\nProkuratura Generalna RP poinformowała w środę, że Zakajew, który jest ścigany międzynarodowym listem gończym przez Rosję, jeśli przyjechałby do Polski, zostałby zatrzymany przez policję lub straż graniczną. O jego wydaniu Rosji decydowałby polski sąd.


#hażlach - SCI24.pl\nCROSS COUNTRY W CIESZYNIE\nCKS Piast 3:1 LKS Beskid Brenna\n„Makbet” na Wzgórzu Zamkowym w Cieszynie\nOtwarcie Galerii Fotograficznej przy Głębokiej 52 w Cieszynie\nKoncert Anny Wyszkoni w Cieszynie\nPIOTR CUGOWSKI – „40” AKUSTYCZNIE\nBorgońka Cross Olsa Race 2021\nSzkoły19 lipca 2018\nW Przedszkolu w Pogwizdowie dobiega końca druga część rozbudowy. Po rekrutacji głównej i uzupełniającej dysponujemy jeszcze wolnymi miejscami dla naszych maluchów. Zachęcamy do zapisu dziecka do naszego przedszkola. (więcej…)\nStarodowne Szkubaczki w Zamarskach\nFotoreportaże19 lutego 2018\nW dniu 17 lutego 2018 r. w strażnicy w Zamarskach odbyły się Starodowne Szkubaczki, gdzie śpiewano i tańcowano pod góralską nutę. Organizatorem wydarzenia było miejscowe KGW. Panie były ubrane w sposób tradycyjny: w fartuszki oraz szatki. Na stołach królowały „lawory”, do których „paniczki” szkubały pierze. Było nawet „cosik” fajnego na ząb! Gaździnki podawały kołacz, gulasz oraz warzonkę.\nKonferansjerkę prowadził niezawodny Klaudiusz Zawada, sołtys Zamarsk w towarzystwie przewodniczącej miejscowego KGW Anny Więcek. Podczas imprezy panowała wspaniała atmosfera. Wszyscy uczestnicy dobrze się bawili.\nTAGS: #dobrazabawa#folklor#gmina#hażlach#KGW. #annawięcej#klaudiuszzawada#mariuszpietrzak#muzyka#tradycja#zamarski\nArchiwum Wybierz miesiąc Czerwiec 2021 (9 Maj 2021 (3 Marzec 2021 (2 Luty 2021 (3 Styczeń 2021 (1 Grudzień 2020 (4 Listopad 2020 (3 Październik 2020 (10 Wrzesień 2020 (9 Sierpień 2020 (5 Lipiec 2020 (10 Czerwiec 2020 (6 Maj 2020 (1 Kwiecień 2020 (4 Marzec 2020 (9 Luty 2020 (7 Styczeń 2020 (5 Grudzień 2019 (14 Listopad 2019 (17 Październik 2019 (4 Wrzesień 2019 (7 Sierpień 2019 (8 Lipiec 2019 (9 Czerwiec 2019 (25 Maj 2019 (26 Kwiecień 2019 (30 Marzec 2019 (30 Luty 2019 (23 Styczeń 2019 (53 Grudzień 2018 (97 Listopad 2018 (179 Październik 2018 (174 Wrzesień 2018 (206 Sierpień 2018 (134 Lipiec 2018 (142 Czerwiec 2018 (203 Maj 2018 (224 Kwiecień 2018 (212 Marzec 2018 (191 Luty 2018 (113 Styczeń 2018 (84 Grudzień 2017 (48 Listopad 2017 (52 Październik 2017 (23 Wrzesień 2017 (31 Sierpień 2017 (24 Lipiec 2017 (2 Czerwiec 2017 (9 Maj 2017 (41 Kwiecień 2017 (41 Marzec 2017 (7 Luty 2017 (3 Styczeń 2017 (4 Grudzień 2016 (48\nCROSS COUNTRY W CIESZYNIE 19 czerwca 2021\nCKS Piast 3:1 LKS Beskid Brenna 19 czerwca 2021\n„Makbet” na Wzgórzu Zamkowym w Cieszynie 19 czerwca 2021


Tucholskiego Parku Narodowego. Pokonanie kajakiem tego szlaku wodnego nie przysporzy kłopotów nawet mniej doświadczonym wodniakom.\nOd Jeziora Lubiszewskiego Wda nadaje się do spływów. Od niego też, aż po jezioro Wdzydze, jest rzeką pstrągów i lipieni. Ze względu na dogodny dojazd autobusowy i kolejowy linia Kościerzyna-Chojnice spływy Wdą zaczyna się od Lipusza. Trasa spływu przebiega przez Bory Tucholskie oraz przez parki krajobrazowe wdzydzki i wdecki, po drodze jest jedno z najpiekniejszych polskich jezior Wdzyckie. Jednak jezioro podczas brzydkiej pogody jak silny wiatr może nas zaskoczyć całkiem sporymi falami. Choć szlak nadaje się dla początkujących kajakarzy to ze względu na przeszkody wymagające przenoszenia kajku może być trochę dla nas uciążliwy.\nSzlak jest bardzo dobrze zagospodarowany na jego trasie znajdują się liczne punkty gastronomiczne i pola biwakowe. Po drodze możemy zwiedzić rezerwat Kamienne Kręgi w Odrach w okolicy Suchobrzeźnicy powinniśmy obejrzeć 300 i 400 letnie sosny i dęby o 6 metrowym obwodzie oraz skansen w Wdzydzach.


Ranzania japonica – ranzania japońska | BT Ogrody\n← Niezwykły ogród Annemarie i Guntera Deeg\nKolekcja roślin Dietera Zschummela →\nW subalpejskich liściastych lasach centralnej części Honsiu rośnie niezwykle rzadki i piękny przedstawiciel berberysowatych – Ranzania japonica. Prezentuje samodzielnie rodzaj Ranzania, wyróżniony w 1888 roku przez japońskiego botanika Tokutaro Ito, nazwą upamiętniającego innego słynnego botanika japońskiego Ono Ranzana, nazwanego przez Siebolda japońskim Linneuszem.\nW oryginalnych zapiskach Ito na temat rośliny pojawia się japońska nazwa mihi, pisana w znakach logograficznych kanji 美姫, gdzie 美 oznacza piękno, wdzięk, urok, a 姫 księżniczka.\nFot. Zenon Kozendra\nMihi bywa spotykana, nieczęsto, w runie lasów tworzonych głównie przez buk karbowany Fagus crenata, występujący do 1500 m n.p.m. w centralnej części Honsiu, znajdującej się w zasięgu strefy klimatycznej znad Morza Japońskiego. Zgodnie z tabelą stref mrozoodporności obszarom tym przypisano numery od 5 do 8, oznacza to średnie wieloletnie najniższe temperatury na poziomie -28,9 do -9,4 °C.\nRanzania to roślina wieloletnia, rozpoczynająca sezon wegetacyjny w ojczyźnie od kwietnia. Z kłącza opatrzonego gęstą plątaniną korzeni wyrasta łodyga o wysokości ok. 30-45 cm. Jako pierwsze rozwijają się pojedynczo lub skupione po kilka jasnoliliowe kwiaty o średnicy ok. 25-30 mm. Nieco później, ale w szybkim tempie, kształtują się dwa łodygowe liście. Ich blaszki są podzielone na 3 listki, każdy z nich osiąga 8-12 cm szer. i 7-10 cm dł. Po zapyleniu i zapłodnieniu rozwijają się jajowate owoce z drobnymi nasionami.\nRanzania preferuje stanowiska pod okapem drzew liściastych, wiosną jasne, w późniejszym okresie wegetacji zacienione i chłodne. Wymaga próchnicznego podłoża, lekkiego, przepuszczalnego (np. ziemia kompostowa zmieszana z odkwaszonym torfem, rozdrobnionymi liśćmi, żwirem) oraz umiarkowanej wilgotności. Korzystne jest dla niej ściółkowanie powierzchni wokół, np. rozdrobnionymi liśćmi i gałązkami. W okresie zimowym oprócz pogrubienia ściółki warto roślinę zabezpieczyć dodatkową okrywą z jedliny lub bukowych/dębowych liści. To ważne, aby podłoże było przepuszczalne i nie zatrzymywało wody w tym czasie, co mogłoby spowodować zgnicie kłącza.\nZdaniem doświadczonych ‘właścicieli‘ ranzanii roślina źle reaguje na podział grubego kłącza i plątaniny korzeni. Zdecydowanie lepiej rozmnażać ją przez wysiew nasion. Po ich dojrzeniu, w połowie lub drugiej połowie lata, należy je wysiać do skrzynek wypełnionych mieszaniną piasku, ziemi kompostowej i liściowej, przykrywając warstwą piasku. Skrzynki należy pozostawić na zewnątrz do czasu, kiedy tylko pojawią się pierwsze oznaki budzenia się nasion. Wtedy należy pojemniki przenieść do pomieszczeń zabezpieczonych przed mrozem.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Poradniki i oznaczony tagami Ranzania japonica. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Turkusowe trójkąty kolczyki witrażowe ręcznie robione sowikoj autorska biżuteria i rękodzieło\n» Turkusowe trójkąty kolczyki witrażowe ręcznie robione\nUwaga - z dniem 1.02 zmiana cen sznurków !\nTurkusowe trójkąty kolczyki witrażowe ręcznie robione\nKod produktu: 10285\nNiebiańskie - ręcznie robione kolczyki witrażowe\nKwiatuszki - kolczyki posrebrzane\nKwiatuszki, kwiatki drobne czterolistna na szczęście - kolczyki wykonane z elementów posrebrzanych. Symetryczne, dwustronne.\nŚwiderki kolczyki pozłacane satynowany kolczyki sztyft\nDelikatne niewielkie kolczyki świderki ze srebra - próba 925. 0,6 cm średnicy. Bita próba. Zapięcie na wkrętki. Kuleczka nacinana laserowo.\nPiórka - kolczyki posrebrzane\nPiórko - kolczyki wykonane z elementów posrebrzanych. Symetryczne, dwustronne.\nKolczyki Bronzyt kule żmijki\nPiękna srebrne kolczyki. Srebro próby 925, giętki łańcuszek - żmijka dodaje blasku dzięki swojej elastyczności. Bronzyt kule - średnica około 10 mm.\nAnhydryt kolczyki srebrne jeansy\nAnhydryt - srebrne kolczyki z eleganckim wykończeniem, kuleczki 12 mm\nKoła srebrne delikatne kolczyki 2 do 6cm cieńsze\nKolczyki wykonane z czystego srebra - próba 925. Obręcz 6cm średnicy. Bita próba.\nCzarne trójkąty trapez kolczyki\nSrebro oksydowane i szczotkowane oraz miejscowo pozłacane - interesujące kolczyki ze srebrnym zapięciem - delikatny i ciekawy awangardowy wzór.\nNausznice srebrne skrzydła kolczyki\nKolczyki srebrne rodowane - nausznice - skrzydła anioła. Srebro próby 925. Lekkie. Nietuzinkowa ozdoba na płatek ucha.\nRęcznie w całości wykonane kolczyki witrażowe w technice Tiffany. Szkło witrażowe. Każda para niepowtarzalna - każda ma indywidualny rysunek warstw. W całości autorska i ręcznie wykonana biżuteria. Fantastycznie dodaje "pazura" do noszonych strojów. W parze kolczyki różnią się między sobą choć "grają wzajemnie". Bigle antyalergiczne - bez niklu i ołowiu.\nKolory: turkusowy zielony z dodatkiem szmaragdowej zieleni, czarna patyna.\nWymiary element około 1,5*4,5cm. Długość całkowita ok 7cm. Uwaga poszczególne sztuki różnią się między sobą z uwagi na ręczne wykonanie.


Jak uniknąć świątecznych kłótni? 6 sposobów, aby święta były naprawdę spokojne! | Gliwice Nasze Miasto\nMięso mielone jest bardzo popularne i chętnie przygotowywane w polskich domach. Z mięsa mielonego można ugotować wiele przepysznych potraw – zapiekanki, spaghetti, kotlety oraz pieczeń. Jednak jest to bardzo kapryśny produkt, który wymaga specjalnego traktowania. Wiele osób popełnia, kardynalne błędy przygotowując, przechowując i rozmrażając mięso mielone.


Wideorejestratory - sklep internetowy Sport-Shop\nNawet najlepszy kierowca nie może być pewien, że nie będzie uczestnikiem jakiegoś nieprzyjemnego incydentu na drodze. Przestrzeganie przepisów nie chroni niestety przed brawurą i bezmyślnością innych użytkowników ruchu. Bywa też, że niektóre wydarzenia są sporne i trudno w nich udowodnić swoją niewinność - rozwiązanie tego problemu jest jednak bardzo proste. Wystarczy zainwestować w nowoczesny wideorejestrator, który nagra wszystko, co dzieje się przed maską samochodu.\nRejestrator jazdy - niezbędne wyposażenie każdego auta\nWideorejestratory pojawiają się coraz częściej w prywatnych autach - kupują je zarówno posiadacze drogich marek, jak i używanych samochodów starszej daty. Wszystko to jest spowodowane stosunkowo niską kulturą na naszych drogach i bardzo częstymi przypadkami łamania przepisów. Umieszczony za przednią szybą samochodu obiektyw, to doskonały sposób na udowodnienie swojej niewinności w przypadku stłuczki lub dowód na niebezpieczne zachowanie innego uczestnika ruchu. Nowoczesne rejestratory jazdy zapisują obraz w doskonałej jakości, a dodatkowo nakładają na film najważniejsze parametry jazdy - dokładny czas oraz prędkość pojazdu. Warto mieć takie urządzenie na wyposażeniu - niektórzy tłumaczą, że zakup kamery nie jest opłacalny, gdyż nieprzyjemne incydenty na drodze nie zdarzają się codziennie. Takie myślenie nie jest jednak prawidłowe - tą samą argumentacją można podważyć przecież nieprzydatność gaśnicy, gdyż pożary aut są prawdziwą rzadkością. Wideorejestratory w awaryjnej sytuacji są niezwykle cenne - w przypadku, gdy staniemy się ofiarą czyjejś brawury, nagranie wykonane przez rejestrator jazdy może być niepodważalnym dowodem dla policji czy towarzystwa ubezpieczeniowego. Nierzadko posiadanie kamery może uchronić przed otrzymaniem mandatu lub zwiększeniem puli punktów karnych oraz ułatwić wypłatę odszkodowania.\nWideorejestrator i kamera cofania samochodu w jednym\nWybierając sprzęt do zainstalowania we własnym aucie warto zainteresować się modelem dodatkowo wyposażonym w kamerę tylną. Nie wszystkie incydenty i wydarzenia dzieją się przed maską pojazdu - zdarza się przecież, że ktoś uderzy w tył auta, a rejestrator jazdy umieszczony z przodu zarejestruje tylko ewentualnie wstrząs. Na takim nagraniu nie będzie widać sprawcy czy numerów rejestracyjnych wozu odpowiedzialnego za incydent. Dodatkowa kamera z tyłu sprawia, że przygotowani jesteśmy na wszystko, a zakres widzenia wideorejstatora obejmuje niemal całe otoczenie wozu. Dodatkowo, rejestrator wyposażony w kamerę wsteczną może być używany jako kamera cofania samochodu. Jest to bardzo przydatna funkcja, która znacząco ułatwia parkowanie oraz jazdę na biegu wstecznym w ciasnym garażu podziemnym lub przy ograniczonej widoczności w kabinie. Kamera cofania samochodu to w praktyce nowoczesne lusterko wsteczne, które wyróżnia się znacznie szerszym polem widzenia, którego nie ograniczą sylwetki pasażerów zajmujących tylną kanapę, czy też wysoko umieszczone bagaże, zasłaniające całkowicie tylną szybę.\nRejestrator jazdy do samochodu - jaki kupić?\nPrzy wyborze modelu warto zwrócić uwagę na jakość obrazu, pojemność pamięci wewnętrznej oraz dodatkowe opcje, takie jak automatyczny start nagrywania przy rozpoczęciu jazdy czy podgląd z kamery wstecznej. Ważnym atrybutem jest też sposób montażu urządzenia - większość z nich mocowana jest do deski rozdzielczej lub przylepiana do przedniej szyby samochodu z pomocą mocnych przyssawek. Są to rozwiązania bardzo dobre, ale niektórzy uważają, iż psuje to estetykę wnętrza i ogranicza widoczność. W takim wypadku warto zainteresować się urządzeniem ukrytym w lusterku wstecznym. Wideorejestrator o takiej konstrukcji pełni zarówno rolę centralnie umieszczonego rejestratora i lusterka wewnętrznego w aucie. Jest to bardzo wygodne i estetyczne rozwiązanie, charakteryzujące się także bardzo dużą dyskrecją. Dobrze także posiadać sprzęt wyposażony w mikrofon - dźwięk lub zapis rozmów pomiędzy kierowcami może rozjaśnić wszelkie niejasności i umożliwić bezsporne wskazanie sprawcy zdarzenia lub wypadku.\nOstatnio wyszukiwane: Kółka i kołyski do ćwiczeń Body Sculpture, Odzież i obuwie Viking


Ślub Wiktoria - Pomponik\nPlotki Pomponik » ślub wiktoria\nArtykuły na temat: ślub wiktoria\n"rodzinka.pl": Wiktoria Gąsiewska bierze ślub?!\nCzyżby Wiktoria Gąsiewska szykowała się do ślubu z ukochanym - Adamem Zdrójkowskim? W mediach społecznościowych pojawił się tajemniczy kadr ukazujący gwiazdę "rodzinki.pl" w ślubnej kreacji...\nWiktoria Gąsiewska bierze ślub?! Wyciekło jej zdjęcie w sukni ślubnej!\nCzyżby Wiktoria Gąsiewska (20 l.) szykowała się do ślubu z ukochanym - Adamem Zdrójkowskim (19 l.)? W mediach społecznościowych pojawił się tajemniczy kadr ukazujący gwiazdę "Rodzinki.pl" w ślubnej kreacji...\nAdam Zdrójkowski i Wiktoria Gąsiewska przechodzą poważny kryzys w związku?\n...decyzje przyjdzie jeszcze czas" - swego czasu zdradziła Wiktoria Gąsiewska w rozmowie z "Super Expressem". Czyżby jednak zamiast ślubu było... rozstanie? Jak donosi informator Pudelka, aktorska para(...)Adam i Wiktoria grają razem w "Rodzince.pl", wspólnie wystąpili również w programie "Dance, dance, dance", który zresztą wygrali. Co więcej, oboje dołączyli do obsady "The Voice of Poland". Jednak...\nAdam Zdrójkowski i Wiktoria Gąsiewska szczerze o ślubie!\nZwiązek Adama Zdrójkowskiego (19 l.) i Wiktorii Gąsiewskiej (20 l.) wzbudza wiele emocji. Para mimo młodego wieku jest ze sobą już od ponad dwóch lat. Wielu zaczęło zastanawiać się, czy zakochani wkrótce zapragną stanąć na ślubnym kobiercu i sformalizować związek. Znamy odpowiedź!\n...w odstawkę? Szybki rozwód i kolejny ślub? Gdyby Wiktoria faktycznie chciała zawrzeć nowy związek małżeński w kościele, musiałaby wcześniej unieważnić swoje małżeństwo z Tomaszem Rzepeckim. Nie jest(...) serialu, na łamach chotomowskiej "Gazety Powiatowej". Czy Wiktoria i Adam faktycznie staną na ślubnym kobiercu? A może scenarzyści zadrwili z widzów i w odcinku specjalnym zobaczymy jedynie senne...\nZdjęcia na temat: ślub wiktoria\nWideo na temat: ślub wiktoria\nWiktoria Gąsiewska snuje plany o ślubie!\nWiktoria Gąsiewska (20 l.) i Adam Zdrójkowski (19 l.) są parą od przeszło dwóch lat. Poznali się na planie serialu „Rodzinka.pl”. Podczas jesiennej ramówki TVP młoda aktorka została zapytana przez naszego reportera czy planuje ślub ze swoim ukochanym i jak go sobie wyobraża. Gwiazda powiedziała bardzo dużo. Zobaczcie nagranie!\nDyskusje na temat: ślub wiktoria\nCo Wy chcenie od Wiktorii? to bardzo ładna jeśli nie piękna dziewczyna. Uroda i wdzięk to największe walory tak młodej kobiety. Powodzenia Wiktorio. Ala\nJa po czymś takim biorę prysznic. A ona bierze ślub?\nkobiete czy dziurę\na moja ma dziurę jak studnia , ale ją uwielbiam\nmoże nie ta dziura\na ja mam dziewczyne która ma 27 lat i ma bardzo ciasną , 2 palca nie wsadzę , a jak wsadzę to naprawdę na ciasno\nposzukałam i 43 , duże jak na kobietę\nAdam to powinien być moim chlopakiem .


Forum stowarzyszenia OPPEN :: Temat: Pytanie o koszty upomnienia. (1/1)\nJesteś tutaj: Strona główna Forum Porady prawne Administracja i podatki Pytanie o koszty upomnienia.\nPytanie o koszty upomnienia.\nTEMAT: Pytanie o koszty upomnienia.\nPytanie o koszty upomnienia.\t7 lata 9 miesiąc temu\t#1721\nChciałam zapytać, czy Urząd Gminy ma prawo naliczać koszty upomnienia od... niezapłaconych kosztów poprzedniego upomnienia?\nSytuacja wygląda następująco: otrzymałam z UMIG pismo - wezwanie do zapłaty, w którym napisano, iż mam zapłacić koszty upomnienia (nie napisano nawet za co było to upomnienie) w wysokości 8 zł i do tego doliczono odsetki i kolejne koszty upomnienia w wysokości kolejnych 8zł. Czy to jest zgodne z prawem, naliczenie kolejnych kosztów upomnienia od kosztów upomnienia, i tak w kółko?\nPytanie o koszty upomnienia.\t7 lata 9 miesiąc temu\t#1736\nDziękujemy za zainteresowanie poradami on-line Stowarzyszenia OPPEN. Odpowiedź na Pani pytanie zostanie udzielona w najszybszym możliwym terminie.\nPytanie o koszty upomnienia.\t7 lata 9 miesiąc temu\t#1747\nCzy Urząd Gminy ma prawo naliczać koszty upomnienia od niezapłaconych kosztów upomnienia?\nNa podstawie art. 265 k.p.a. wszelkie nie uiszczone w terminie opłaty i koszty postępowania oraz inne należności wynikłe z tego postępowania podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej świadczeń pieniężnych.\nNa mocy art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Art. 15 § 2 powyższej ustawy, koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i są pobierane na rzecz wierzyciela.\nNa gruncie § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie wysokości kosztów upomnienia skierowanego przez wierzyciela do zobowiązanego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej, koszty upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wynoszą czterokrotną wartość opłaty dodatkowej pobieranej przez państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej "Poczta Polska" za polecenie przesyłki listowej. Polecenie przesyłki listowej zgodnie z cennikiem za usługi pocztowe od 2 stycznia 2003 r. wynosi 2,20 zł (Zarządzenie Nr 121 i 122 Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej z dnia 20 grudnia 2002 r.).\nReasumując po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku zapłaty, a następnie przesłania mu pisemnego upomnienia następuje skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Wezwanie do zapłaty konkretnych kosztów upomnienia jest wysyłane raz. W jednej kopercie może być więcej niż jedno wezwanie do zapłaty kosztów upomnienia (dotyczące różnych obowiązków zapłaty) i od każdego z nich jest naliczana opłata.