Wysłany: Nie Maj 09, 2004 9:14 am slub - oprawa i przebieg uroczystosci\nBylismy wczoraj u ksiedza i bylo strasznie milo. Opowiedzial nam juz troche jak bedzie wygladala uroczystosc i co on praktykuje, mianowicie:\nwyjdzie po nas i wprowadzi nas do kosciola\nprzed zalozeniem obraczki , calujemy ja na znak szacunku (fajne nie)\npo przysiedze dajemy sobie buzi i na znak pokoju tez i wychodzimy do rodzicow.\naha pojechalismy juz z wybranymi czytaniami i ewangelia czym go strasznie zaskoczylismy i ucieszylismy, co prawda mowil ze na slubie jest zazwyczaj jedno czytanie, ale skoro sie tak przygotowalismy to beda u nas dwa ( czytaja je swiadkowie).\na i jeszcze jedno nasz slub jest ostatnim tego dnia, wiec zaprosilismy go na obiad na wesele, byl strasznie zdziwiony ale chyba pod wrazeniem, powiedzial ze jest mu milo bo jak jest na tej parafi dwa lata to go jeszcze nikt nie prosil.\nOstatnio zmieniony przez lesia Nie Maj 09, 2004 11:50 am, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie Maj 09, 2004 10:20 am\nLesia moment całowania obrączek jest bardzo piekny.\nMoja siostra i szwagier mieli tak samo :\nnapierw całowali obrączki , a zaraz po tym rączkę swojej drugiej połówki\nWysłany: Nie Maj 09, 2004 11:01 am\nnajpierw całowali obrączki , a zaraz po tym rączkę swojej drugiej połówki\nPanna Młoda całowała Pana Młodego w rekę?\nJa byłam na ślubie gdzie państwo młodzi całowali obrączki przed włożeniem na palec, a pan młody dodatkowo jeszcze klękał na jedno kolano przed panną młodą\nWysłany: Pon Maj 10, 2004 11:44 am\nMnie się podoba to, że ksiądz po was wyjdzie...\nWysłany: Pon Maj 10, 2004 12:54 pm\na właśnie !! nie nie całowała\nrozpedziłam się z tym pisaniem\nWysłany: Czw Maj 13, 2004 1:06 pm\newangelie i cztania znalazlam w watku na gimbli\nDar Pana – żona spokojna i za osobę dobrze wychowaną nie ma odpłaty.\nBardzo podobalo sie mojemu N\nWszystko znosi, wszystkiemu wierzy,we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.\nLecz na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela!\nWysłany: Wto Maj 18, 2004 11:40 pm\nPo nas rowniez wyjdzie ksiadz. Taki jest zwyczaj w mojej parafii.\nA co do calowania w reke meza przez zone (narzeczonego przez narzeczona) po zalozeniu obraczek i zlozeniu przysiegi malzenskiej, to nie uwazam, aby bylo to cos dziwnego. W tak wyjatkowej chwili jest to okazanie szacunku ukochanej osobie.\nWysłany: Nie Cze 20, 2004 12:49 am\nOch, dziewczyny, ale super Jestem pod ogromnym wrażeniem! Ja tez chciałabym, żeby czytania były dwa i już dawno wymysliłam sobie, że przeczytają je świadkowe (mam 2 kobiety), ale nie wiem, jak na to zareaguje ksiądz... Zobaczymy, do tej pory wszytko szło OK, przystawał na absolutnie wszystko, co zaproponowaliśmy, więc nie powinno byc problemu.\nWysłany: Czw Lip 15, 2004 8:34 am\nA co z muzyką? Macie jakiś pomysły? Najpopularniejsze jest Ave Maria... ale może można mieć coś innego? Tylko co?\nWysłany: Czw Lip 15, 2004 8:48 am\nJa chyba muszę to ustalić z organistką, bo też nie wiem.\nWysłany: Nie Lip 18, 2004 12:39 pm\nWysłany: Nie Lip 18, 2004 12:48 pm\nAgata i Sisi - zapraszam do tematu "Oprawa muzyczna w kościele" .\nMoże tam coś szybciej znajdziecie i ktoś Wam doradzi.\nWysłany: Nie Paź 09, 2005 10:26 am PRZEBIEG MSZY ?WI?TEJ ?LUBNEJ\nObrzędy wstępne Mszy obrzędowej za nowożeńców mogą się rozpocząć na 3 sposoby:\nb) narzeczeni sami podchodzą do ołtarza po wejściu księdza. Ksiądz wita ich przy ołtarzu.\nc) Pan młody ze świadkami staje przy ołtarzu, przed krzesłami dla narzeczonych. Po wyjściu księdza ojciec prowadzi pannę młodą od drzwi kościoła. Następuje przekazanie narzeczonej Panu młodemu. Pan młody wita się z narzeczoną, całuje w rękę, (wg amerykańskiej tradycji właśnie w tym momencie pierwszy raz ją widzi w sukni ślubnej),podaje dłoń teściowi. Następnie narzeczonych wita ksiądz, i zajmują miejsca przy ołtarzu. Podprowadzanie narzeczonej należy uzgodnić z księdzem.\nWszyscy goście przed wyjściem księdza muszą już być w kościele i zająć miejsca.\nGdy wszyscy zajmą swoje miejsca, kapłan zwraca się do narzeczonych i zgromadzonych, aby wprowadzić ich do udziału w obrzędach.\nNarzeczeni odpowiadają: Chcemy. NIE MÓWIMY "TAK" TYLKO" CHCEMY"\nNastępnie wszyscy stojąc śpiewają trzy zwrotki hymnu do Ducha ?więtego.\nNarzeczeni powtarzają teraz kolejno za kapłanem: (pierwszy Pan młody) (Młodzi mogą również sami wypowiadać słowa przysięgi, bez powtarzania za księdzem)\nJa (imię) biorę Ciebie (imię) za żonę (męża) i ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny i wszyscy ?więci.\nPo wypowiedzeniu przez kapłana słów potwierdzenia małżeństwa usuwa stułę z dłoni nowożeńców.\n(Imię) przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha ?więtego.\n(ważne jest aby założyć obrączkę do połowy palca wypowiedzieć w/w słowa a następnie wsunąć ją do końca. Dzięki temu fotograf i kamerzysta będą mogli uchwycić moment zakładania obrączek) Przed założeniem obrączki należy ją pocałować. Pan młody całuje żonę w rękę po założeniu obrączki , panna młoda już NIE.\nCzasem po ślubie następuje pocałunek pary młodej, jak również ksiądz inicjuje oklaski zgromadzonych w kościele\nLiturgia sakramentu kończy się modlitwą powszechną, która obejmuje nowożeńców, ich bliskich oraz potrzeby całego Kościoła. Podane intencje należy dostosować do okoliczności. Nowożeńcy mogą uczestniczyć w ustaleniu brzmienia wezwań modlitwy powszechnej. Intencje podaje kantor albo sam kapłan.. Także nowożeńcy mogą podać intencje dotyczące ich rodziców, bliskich i zgromadzonych.\nLiturgię eucharystyczną, odprawia się w zwykły sposób. Po słowach Przekażcie sobie znak pokoju małżonkowie i wszyscy obecni mogą sobie przekazać, w ustalony sposób znak pokoju i miłości. Najlepiej wcześniej ustalić z księdzem czy podejdzie do noworzeńców na znak pokoju, jeśli tak to najpierw młodzi podają rekę księdzu następnie sobie i świadkom. (unikamy kiwnięcia głową do osób którym możemy podać rękę)\nNaturalne stało się aby nowożeńcy podeszli do rodziców ( rodzice muszą siedzieć obok siebie w pierwszej zajętej ławce, najlepiej z jednej strony ołtarza, ale mogą również po dwóch stronach)\nNowo zaślubieni mogą przyjąć Komunię świętą pod obiema postaciami. Msza św. kończy się uroczystym błogosławieństwem nowożeńców i wszystkich obecnych.\nPrzed wyjściem z kościoła niekiedy nowożeńcy mają zwyczaj udawania się do bocznego ołtarza Matki Bożej na krótką chwilę modlitwy. Mogą tam złożyć kwiaty - wiązanka którą miała świadkowa\nPotem przez nawę główną udają się do drzwi kościoła,\nSpotka się, że podczas gdy modzi są przy bocznym ołtarzu, goście ustawiają szpaler, trzymając w ręku róże. Z trzymanych róż robią jakby tunel dla pary młodej. Przy wyjściu mogą również klaskać.\nKilkoro gości powinno wyjść jako pierwsi z kościoła żeby móc obsypać nowożeńców wychodzących z kościoła ryżem\nPrzed kościołem nowożeńcy przyjmują życzenia od uczestników uroczystości ślubnej.\nWysłany: Nie Paź 09, 2005 8:22 pm\nGAMBI - jesteś wielka\nWysłany: Pon Sty 30, 2006 4:14 pm\nA PROPOS CAłOWANIA OBRąCZEK\nDowiedziałam się że u mnie w parafii tez jest zwyczaj całowania obrączek. w pierwszym momencie pomyślałam że to jakiś dziwny zwyczaj. Nie spotkałam sie z tym. Ale widze ze tak jest tez w innych parafiach.\nJak to sobie przemyślałam to... to miły zwyczaj i mnie się tez spodobał Cieszę się ze na moim ślubie tak będzie.\nAle wracając do całowania to u mnie wygląda to tak:\n* pan młody zakłada obrączkę na palec panny młodej , następnie całuje ja w rękę\n* panna młoda zeby nie całowac pana młodego w rękę najpierw całuje obrączke a potem wsuwa ją na palec małżonka\nWysłany: Pon Sty 30, 2006 5:13 pm\nMisiu, ale przecież nie musicie robić wszystkiego tak, jak jest w zwyczaju Waszej parafii... Chyba jest możliwość zmiany niektórych elementów uroczystości?\nWysłany: Pon Sty 30, 2006 5:47 pm\należ oczywiście że jest mozliwość, tylko ze mnie akurat zwyczaj z całowaniem obraczek się podoba, więc po co go zmieniać\n[ Dodano: Pon Sty 30, 2006 5:50 pm ]\nI w tym momencie już jesteście małzeństwem...\nWysłany: Wto Sty 31, 2006 8:41 am\n* panna młoda zeby nie całowac pana młodego w rękę\nZgadzam się ze zdaniem Anny.b. To wyjatkowa chwila na wyjątkowe gesty\nWysłany: Wto Sty 31, 2006 9:21 am\nMy też całowaliśmy obrączki przed ich włożeniem na palec, a mój P tak się rozpędził, że pocałował ją jeszcze raz już na mojej ręce, a ponieważ się tego nie spodziewałam byłam bardzo szczęśliwa, że się domyślił.\nWysłany: Pią Mar 17, 2006 8:02 pm\nCo do całowania obrączek, to nie wiem jak to było kiedyś (za naszych rodziców czy dziadków...), ale ten piękny gest nie tylko nam się podoba ale także starszym - do dzisiaj rodzina mojej psiapsiółki, która na swoim ślubie pocałowała obrączkę lubego przed nałożeniem, zachwyca się tym faktem i z rozżewnieniem wspomina ... :brawa:\nWysłany: Pon Mar 20, 2006 3:40 pm\nPodczas naszej ceremoni slubnej P pocałował obrączkę przed nałożeniem jej na mój palec. Ja niestety zapomniałam to zrobić (tak a zestresowana byłam). Nie wiem czy w naszej parafii taki zwyczaj całowania jest czy nie ma. My sami tak chcieliśmy, nikt nam nie mówił co mamy robić, trafiliśmy akurat na naszego proboszcza którego nie lubię a jest on niemiły, oschły (żadnego miłego słowa nie powiedział aby Młodych odstresować tylko ble ble ble powiedział co musiał i do widzenia). Raz tylko mnie zaskoczył - podczas przysięgi i zakładania obrączek. Wziął ode mnie wiazankę abym nie kładła jej na posadzkę (ceremonia była bez mszy więc bez krzeseł).\nJedna uwaga dla planujących ślub - jeśli ktoś bierze ślub w Wielkanoc lub tuż po niej - nie może wybrać sobie dowolnych czytań. ?więta jak gdyby narzucają to, co ma być czytane podczas mszy.\nI tak będzie i u nas.\nWysłany: Wto Kwi 11, 2006 2:21 pm\nTeoretycznie tak - oba czytania powinny być z Nowego Testamentu. A to też chyba wszystko zależy od ułożenia się z księdzem. Bo aż się sama zastanowiłam teraz jak to możliwe, że dwa lata temu byłam na ślubie, gdzie tydzień po Wielkanocy było czytanie z Księgi Rodzaju\nWysłany: Wto Kwi 11, 2006 2:30 pm\nRaz tylko mnie zaskoczył - podczas przysięgi i zakładania obrączek. Wziął ode mnie wiazankę abym nie kładła jej na posadzkę (ceremonia była bez mszy więc bez krzeseł).\nbez krzeseł?? ło matko normalnie dla mnie , ja tez nie miałam slubu na mszy, krzesła były i to pięknie udekorowane\nWysłany: Wto Kwi 11, 2006 7:21 pm\nCeremonia bez krzeseł - wielki szok!!!\nNie zdażyło mi się nigdy być na ślubie (chodzi o ślub bez mszy oczywiście) gdzie młodzi cały czas by stali...\nDobrze Dotka, że emocje nad Wami nie wzięły górę i przez to stanie ani Tobie ani Twemu Lubemu nie zakręciło się w głowie i nie pomdleliście...\nA swoją drogą, mam pytanie: czy z faktu że nie było krzeseł i musieliście cały czas stać, ksiądz nie śpieszył się z całą ceremonią?\nWysłany: Sro Kwi 12, 2006 8:24 am\nU św. Wojciecha młodzi składają przysięgę za ołtarzem tzn w prezbiterium . Tam po prostu chyba nie bardzo jest miejsce na krzesła. Jeśłi ślub jest na mszy to krzesła ustawiają przy balustradzie oddzielającej prezbiterium od reszty kościoła, czyli "klasycznie"\nU mnie znowu było bez klęczników, ale za to na poduszkach, a ślub na mszy. Nam sie podobało...:)\nWysłany: Sro Kwi 12, 2006 8:47 am\nU św. Wojciecha młodzi składają przysięgę za ołtarzem tzn w prezbiterium . Tam po prostu chyba nie bardzo jest miejsce na krzesła.\nno własnie Nie było krzeseł. Pamietam tylko jaka zdziwiona byłam jak się okazało że mamy podejśc tak bliziutko ołtarza Doszliśmy kawałek a ksiądz pokazuje że jeszcze bliżej i tak ze 2 razy.\nNo i nie było klęczników... Powiem szczerze że klęczenie tak długo na halkah jest troszke niewygodne\nWysłany: Sro Kwi 12, 2006 10:23 am\nZgadza się my również ślubowaliśmy u ?w. Wojciecha i także nie mieliśmy krzeseł\nWysłany: Sro Kwi 12, 2006 12:23 pm\nJa również stałam całą uroczystość.\nNa Ogrodowej stoi się nie przed ołtarzem a nawet za nim - dobrze że poszliśmy sobie kiedyś obejrzeć jak wygląda ślub u nas w kościele, bo w życiu ksiądz by nam nie wytłumaczył gdzie mamy dojść\nAle jakoś tak szczególnie bardzo mi tych krzeseł nie brakowało, da się przeżyć te 20 min., o ile nie ma się za wysokich szpilek\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 7:38 am Re: PRZEBIEG MSZY ?WI?TEJ ?LUBNEJ\nNie wiem, dlaczego księża nie zwracają na to uwagi niektórym młodym, a młodzi przysięgają sobie wcale na siebie nie patrząc, tylko stojąc do siebie bokiem?\nWysłany: Nie Mar 09, 2008 2:23 pm Oprawa liturgiczna\nChciałam zapytać jakie macie propozycje czytań, Ewangelii no i psalmów na ten dzień?? Wkleję to co wyczytałam z innych wątków, ale są tam tylko propozycje czytań i Ewangelii - nic o Psalmach a na tym nam najbardziej zależy. proszę podawajcie swoje propozycje\nRdz 1, 26-28 (31)\nTb 7, 9-10 11-17\nTb 8, 4-8\nTen zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem. Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy. Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha ?więtego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za [wielką] bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele!\nBądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej! ?ony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus - Głową Kościoła: On - Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom - we wszystkim. Mężowie miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby osobiście stawić przed sobą Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz [każdy] je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus - Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała. Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła.\nNie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! ?wiat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.\nDobra żona to dobra część dziedzictwa i jako taka będzie dana tym, którzy się boją Pana: wtedy to serce bogatego czy ubogiego\nbędzie zadowolone i oblicze jego wesołe w każdym czasie.\nDar Pana – żona spokojna i za osobę dobrze wychowaną nie ma odpłaty.\nGdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym\ngóry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym.\nWysłany: Pon Mar 10, 2008 11:08 am\nPsalm nie może być "dowolny" - jest ściśle związany z pierwszym czytaniem. Nie mogę wkleić linku do strony na której można znaleźć informacje dotyczące tego który psalm następuje po którym czytaniu. Jeśli jesteś zainteresowana mogę wysłać na priv.\nOstatnio zmieniony przez truskawka_ja Pon Mar 10, 2008 11:08 am, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon Mar 10, 2008 3:38 pm\nNo cóż widac, ze to tez jest zależne od parafii i od księdza. Bylismy dzisiaj w kościele uiścić opłaty, podać dane światków i dopytać o szczegóły ceremonii i ksiądz nam dał (a raczej pozyczył) lekcjonarz mszalny, i możemy sobie wybrać dowolne czytania, psalm i Ewangelię Także poczytamy, pomyślimy a czas mamy do niedzieli\nWysłany: Pon Mar 10, 2008 8:39 pm\nJa mam pytanko, czy jeżeli mam ślub na mszy o 18.00 to czy mogę wybrać sobie jakieś czytanie/Ewangelię czy są one ściśle określone że tego i tego dnia to jest czytane to i to\nI czy na takiej sobotniej mszy są dwa czytania - z Nowego i Starego Testamentu, czy tylko jedno\nWysłany: Pon Mar 10, 2008 9:50 pm\nWiele zalezy od księdza - my możemy sobie wszystko wybrać. Tzn sposób wejścia do kościoła(sami/wprowadzani przez księdza/po amerykańsku), wszystkie czytania, psalmy, Ewangelię, modlitwę powszechną, sposób mówienia przysięgi (powtarzanie po księdzu/czytanie z kartki/z pamięci) także w sumie mamy pełną dowolność. Możemy też wybrać sami pieśni i będziemy to omawiać z zespołem parafialnym. Także najlepiej iść do parafii i zapytać.\nWysłany: Wto Mar 11, 2008 8:40 am\nCosola! Wszystko zależy od tego czy Wasz ślub będzie na Mszy, która zwyczajowo jest w planie czy na mszy specjalnie dla Was. Jeśli o 18 jest zwykle msza w tym kościele to chyba za wiele nie możesz zmienić. Ale zawsze można zapytać księdza.\nOstatnio zmieniony przez truskawka_ja Wto Mar 11, 2008 8:41 am, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto Mar 11, 2008 8:57 am\nNo cóż ja nawet nie pamiętam co było... heheh\nWysłany: Wto Mar 11, 2008 12:43 pm\nTruskawko tak jak napisałam wszystko zal;eży od księdza. My mamy na mszy ogólnej o 18 i możemy sobie wszystko wybrać.\nWysłany: Sro Mar 12, 2008 7:40 pm\nA powiedzcie mi co należy wybrać, ile tego i z której części (Stary , Nowy Testament, Ewangelie)?\nA może mi ktoś podać przykład Psalmu? Kiedy i w jakiej formie pojawia się na mszy?\nMatko! Uczestniczę we mszy i nawet nie wiem co jest czym\nWysłany: Sro Mar 12, 2008 11:41 pm\nNa niedzielnej mszy jest zawsze czytanie ze Starego Testamentu potem śpiewany jest Psalm (refren wszyscy powtarzają) potem czytanie z Nowego Testamentu (np.Listy Apostolskie), potem znowu Psalm (refren to Alleluja) i Ewangelia, która może być wg. św.Jana, albo św.Mateusza, albo św.Marka, albo św.Łukasza, czyli coś z Nowego Testamentu opowiadającego o życiu Jezusa. Czytania ze Starego i Nowego Testamentu mogą być czytane przez osoby świeckie (u nas będzie czytał brat mojego K) a Ewangelia tylko przez księdza.\nMyślę że na ślubie z mszą jest podobnie, a na ślubie bez mszy na pewno jest Ewangelia ale nie wiem jak z resztą.\nWysłany: Sro Mar 12, 2008 11:58 pm\nEwo ale chodzi Ci o cały przebieg mszy czy tylko o samą liturgię słowa?? No i jeszcze pytanie czy ślub będzie na mszy czy nie. Ale postaram się to jakoś wszystko opisac Przynajmniej tyle ile ksiądz nam powiedział do tej pory\nI Najpierw jest oczywiście pieśń na wejście i młodzi wchodzą do kościoła i moze się to odbyć na 3 sposoby:\n1) Ksiądz wchodzi przez zakrystię, podchodzi do ołtarza w tym czasie młodzi idą do ołtarza i tam są witani przez księdza.\n2) Ksiądz również wchodzi przez zakrystię ale idzie do młodych, tam ich wita i potem prowadzi przez nawę główną do ołtarza.\n3) Po amerykańsku, czyli młoda jest prowadzona przez ojca do młodego, który stoi przy ołtarzu. Ojciec "oddaje" córkę młodemu, młody całuje młodą w rękę i razem siadają w przygotowanych krzesłach.\nII Następnie ksiądz wita wszystkich zebranych i mówi "po co sie tu zebralismy" albo formułką albo własnymi słowami.\nIII Rozpoczyna sie liturgia słowa. Zazwyczaj są to:\n1 czytanie ze Starego testamentu lub z Apokalipsy\n2 czytanie z Nowego Testamentu\nNo i przed Ewangelią oczywiście Aklamacja\nIV Potem ksiądz wygłasza homilię na podstawie tekstów o małżeństwie chrześcijańskim, o miłości, łaskach sakramentu itp. ?e tak powiem co mu przyjdzie do głowy\nV Później rozpoczyna się Liturgia Sakramentu:\nWszyscy wstają, narzeczeni podchodza do ołtarza i staja przed księdzem. Ksiądz mówi kolejną "formułkę" że zapyta o Wasze postanowienia\nN. i N. czy chcecie dobrowolnie i bez żadnego przymusu zawrzeć związek małżeński?\nNastepnie śpiewane są 3 zwrotki Hymnu do Ducha ?więtego, później narzeczeni podają sobie prawe dłonie na prośbę księdza (ksiądz obwiązuje je stułą).\nTeraz następuje wypowiedzenie znanej chyba większości przysięgi i można to zrobić na 4 sposoby:\n1) Czytanie z kartki\n2) Powtarzanie za księdzem (najbardziej powszechne)\n3) Mówienie z pamięci\n4) odpowiadanie "Chcę" na pytania księdza (tylko w uzasadnionych przypadkach, np uposledzenie słuchu czy mowy).\nw punktach 1-3 tekst przysięgi brzmi:\nJa, N. biorę Ciebie N. za żonę (za męża) i ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże wszechmogący, w Trójcy Jedyny, i wszyscy ?więci.\nW punkcie 4 brzmi to:\nN. czy chcesz wziąć N. za żonę (za męża) i ślubować jej (mu) miłośc, wierność i uczciwość małżeńską oraz że jej (go) nie opuścisz aż do śmierci??\nPrzy czym zawsze najpierw mówi narzeczony a potem narzeczona.\nVI Nastepuje potwierdzenie małżeństwa przez księdza ("Co Bóg złączył człowiek niech nie rozdziela..." itd) i błogosławieństwa obrączek. Nalożenie obrączek:\n?ono (Mężu) przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłoci i wierności. W imię Ojca i Syna i Ducha ?więtego.\nTutaj również najpierw mówi mąż (juz nie narzeczony ), nakłada obrączkę żonie po czym całuje obrączkę na dłoni, potem żona bierze obrączkę całuje ją, mówi powyższy tekst i nakłada obrączkę mężowi.\nVII Po nałożeniu obrączek jest modlitwa powszechna (modlitwa wiernych), która zazwyczaj jest przygotowana przez narzeczonych, albo chociaż z nimi konsultowana. Dla osób które nie bardzo wiedzą czym jest modlitwa powszechna powiem ogólnie ze to ten fragment mszy w którym osoba czytająca mówi "Ciebie prosimy" a uczestnicy mszy odpowiadają "wysłuchaj nas Panie". Może głupio, ze to tłumaczę, ale spotkałam sie już wielokrotnie z pytaniem czym jest modlitwa powszechna\nVIII Rozpoczyna sie Liturgia Eucharystyczna. Zdarza się, że nowożeńcy idą w procesji z darami i zanoszą chleb i wino. Po Modlitwie Pańskiej nastepuje Błogosławieństwo nowożeńców. Bezpośrednio po błogosławieństwie ksiądz mówi Pokój Pański i Przekażcie sobie znak pokoju. Wtedy nowożeńcy i wszyscy obecni przekazują sobie znak pokoju. Młodzi mogą dać sobie buziaka, byle z tego nie wyszedł jakiś pocałunek Komunia dla nowożeńców zazwyczaj jest pod dwiema postaciami, przy czym młodzi nie wstają, tylko ksiądz do nich podchodzi (ale warto o to zapytać, bo chyba nie musi tak być).\nIX Na końcu Mszy kapłan udziela błogosławieństwa nowożeńcom.\nNo i zostaje podpisanie dokumentów, ale to już jest różnie w różnych parafiach, dlatego warto sie dowiedzieć kiedy macie podpisywać akt małżeństwa.\nObrzęzy bez mszy w sumie niewiele się róznią, tzn I-VII jest bez zmian (ew. mniej czytań). Punkt VIII wygląda następująco: Po Modlitwie Powszechnej następuje błogosławieństwo nowożeńców, następnie ksiądz wyjmuje puszkę z "Ciałem Pańskim" stawia na ołtarzu, odmawiana jest Modlitwa Pańska, wszyscy przekazują sobie znak pokoju, klękają, ksiądz mówi "oto Baranek Boży" itd ludzie odpowiadają "Panie, nie jestem godzien" itd, ksiądz udziela Komunii, potem modlitwa po Komunii. No i dalej punkt IX\nJeżeli chodzi o pieśni to po kolei:\nHymn do Ducha ?więtego\nofiarowanie (czyli w trakcie procesji z darami)\nuwielbienie (tuż po Komunii)\nNo i w zależności od tego kiedy podpisuje się dokumenty, może jeszcze być w trakcie podpisywania i jeśli po mszy młodzi przyklękają, żeby sie pomodlić.\nUfff trochę się rozpisałam\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 8:00 pm\nWow! Jesteś wielka! Dokładnie o to mi chodziło. Chodzę do kościoła (może nie za często ale zawsze) i wiem jak się zachować i uczęstniczę we mszy, ale nigdy się nie zastanawiałam co jest czym i jak się nazywa. A już mój ewentualny udział w wybieraniu elementów mszy był czarną magią A ty tu tak ładnie, łopatologicznie wszystko wyjaśniałaś.\nDzięki. Jeszcze raz sobie wszystko na spokojnie przeczytam i jak będę miała jeszcze jakieś pytania to będę się z tym do ciebie zwracać.\nNa razie jedno mi przychodzi do głowy: Tam gdzie napisałaś, że wypadają pieśni, to wtedy właśnie wierni śpiewają, czyli to wpada oprawa muzyczna ślubu, tak? Dobrze zrozumiałam. Tylko słowo pieśni zdecydowanie wskazuje na sakralny charakter. Ja bym chciała żeby mi zagrano na skrzypcach Love Story. Czy to możliwe? I kiedy najlepiej?\nI jeszcze: hymn też można sobie wybrać? Jeśli tak, to gdzie ich szukać?\nAcha, będziemy mieli całą mszę.\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 10:14 pm\nDokłądnie tak - oprawa muzyczna, ale obawiam się, ze Love Story to nie jest utwór na mszę - chyba, że np w trakcie podpisywania dokumentów, czy na sam koniec po mszy a przed Marszem Mendelsshona. No ale mówiąc szczerze nie wiem. Znalazłam kiedyś stronkę gdzie było napisane jakie pieśni się nadają na jaki fragment mszy - a raczej jakie powinny być. Ale teraz nie mogę znaleźć\nCo do Hymnu to musi być Hymn do Ducha ?więtego i są 2 wersje, ale myśle, że nie ma co cudaczyć i wziąć ten najbardziej znany:\n?wiatłem rozjaśnij naszą myśl,\nPrzy czym śpiewa sie 3 zwrotki - pierwsza, ostatnią i którąś z pozostałych.\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 11:22 pm\nJa bym chciała żeby mi zagrano na skrzypcach Love Story. Czy to możliwe? I kiedy najlepiej?\nPrzepisy kościelne mówią, że nie wolno wykonywać w liturgii utworów o charakterze świeckim. A jakby nie patrzył, akurat "Love Story" jest właśnie utworem typowo świeckim.\nZdaję sobie sprawę z tego, że pewnie są kościoły, gdzie tego typu utwory funkcjonują, ale nie zmienia to faktu, że ich wykonywanie nie jest zgodne z literą prawa kościelnego. Na pewno w katedrze takie rzeczy nie przejdą.\nPoniżej przedstawiam kilka punktów z instrukcji Episkopatu Polski o muzyce w liturgii:\nMuzyką liturgiczną nazywamy tę muzykę, która może być używana przy sprawowaniu kultu Bożego. Zgodnie z treścią Instrukcji "Musicam sacram" powinna się ona odznaczać charakterem sakralnym oraz doskonałością formy (MS 4a). Celem muzyki liturgicznej jest "chwała Boża i uświęcenie wiernych" (KL 112), tak wykonawców jak i pozostałych uczestników liturgii. Do muzyki liturgicznej zaliczamy: śpiew jednogłosowy (chorał gregoriański i śpiew ludowy), śpiew wielogłosowy (polifonia dawna i nowa) oraz muzykę instrumentalną (MS 4b).\nRepertuar utworów, czy to śpiewanych, czy wykonywanych na instrumentach, musi zgadzać się z myślą przewodnią dnia liturgicznego lub przynajmniej zgadzać się z okresem liturgicznym, jak również odpowiadać treściowo danej czynności liturgicznej (MS 32).\nWszystkie śpiewy przeznaczone do użytku liturgicznego mają mieć aprobatę Konferencji Episkopatu Polski, albo przynajmniej Władzy diecezjalnej. Nie wolno w liturgii wykonywać utworu o charakterze świeckim.\n"Należy pilnie wystrzegać się, by pod pozorem podnoszenia okazałości nie wprowadzać do obrzędów czegoś czysto świeckiego albo niezgodnego z kultem Bożym" (MS 43). Jeżeli okoliczności za tym przemawiają można przed lub po zakończeniu obrzędu liturgicznego wykonać solową muzykę wokalną lub instrumentalną, byleby odpowiadała ona duchowi muzyki kościelnej.\nMuzyka w czasie sprawowania czynności liturgicznych winna być wykonywana "na żywo", dlatego nie wolno zastępować śpiewu zgromadzonych lub gry na instrumentach muzyką odtwarzaną za pomocą aparatów, np. magnetofonu, adapteru, radia itp.\nOstatnio zmieniony przez organ_katedra Pią Mar 14, 2008 11:24 pm, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 11:31 pm\nRepertuar utworów, ... , musi zgadzać się z myślą przewodnią dnia liturgicznego ... jak również odpowiadać treściowo danej czynności liturgicznej (MS 32)..\nJak najbardziej odpowiada treściom czynności liturgicznej\nWszystkie śpiewy przeznaczone do użytku liturgicznego mają mieć aprobatę Konferencji Episkopatu Polski, ... Nie wolno w liturgii wykonywać utworu o charakterze świeckim.\nNo, tu jest akurat pewien problem.\nJeżeli okoliczności za tym przemawiają można przed lub po zakończeniu obrzędu liturgicznego wykonać solową muzykę wokalną lub instrumentalną, byleby odpowiadała ona duchowi muzyki kościelnej..\nZ tego wynika, że po błogosławieństwie (przed odejściem od ołtarza) moglibyśmy posłuchać Love Story.\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 11:33 pm\nHmm, dość swobodna interpretacja\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 11:34 pm\nCzasami trzeba trochę nagiąć rzeczywistość, żeby była radośniejsza\nWysłany: Pią Mar 14, 2008 11:38 pm\nMimo wszystko uważam, że jest mnóstwo bardziej stosownych utworków na tą okoliczność. A "Love Story" można z powodzeniem wrzucić w repertuar weselny w charakterze "przytulańca".\nCo do naginania rzeczywistości - w kwestii oprawy muzycznej ślubu jestem tradycjonalistą. Uroczysty nastrój i klimat wnętrza sakralnego narzucają jednak pewne ograniczenia i określony styl muzyki. Uważam, że na nazwijmy to bardziej swobodne formy jest czas podczas imprezy weselnej.\nOstatnio zmieniony przez organ_katedra Pią Mar 14, 2008 11:41 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob Mar 15, 2008 1:40 am\nA czym moglibyśmy prosić o jakies propozycje utworów na poszczególne elementy mszy?? Bo własnie nad tym się zastanawiam, do slubu juz tylko 2 tygodnie a my chcemi sami dobrać odpowiednią muzykę Na mszy będzie u nas też grał zespół młodzieżowy, więc wszelkie utwory "młodzieżowe" (np Lednickie) no i ogólnie nie spiewane na "zwykłych" i typowych mszach również wchodzą w grę. Będę wdzięczna za wszelkie sugestie\nI takie pytanko - kiedy najlepiej zaśpiewać "Jestes blisko mnie"?? Wydaje mi się, że na Komunię albo na Uwielbienie ale w sumie sama nie wiem


Strajk, który zagroził egzaminom maturalnym\nW artykule "Puste klasy" Gwarek informował o sytuacji w szkołach, która była dynamiczna i zmieniała się w kolejnych dniach, a strajk obejmował coraz większą liczbę placówek. Zagrożone były egzaminy maturalne. Fot. Archiwum Gwarka\nNajpierw strajk w szkołach zorganizował Związek Nauczycielstwa Polskiego. Potem do akcji strajkowej przystąpiła Sekcja Krajowa Oświaty i Wychowania NSZZ “Solidarność”. W kwietniu i maju 1993 roku działo się u nas to, co może wydarzyć się już niebawem, bo w szkolnictwie, jak wiadomo, wrze.\nZNP protestował z powodu "ustawicznego zmniejszania nakładów na oświatę, głodowych wynagrodzeń, podwyżki pensum, zwalniania nauczycieli i arogancji władzy". Domagał się "zapewnienia oświacie należytego miejsca w polityce państwa, szkołom środków finansowych na realizację zadań, dzieciom i młodzieży równych szans edukacyjnych, opieki…\nArtykuł ukazał się w GWARKU 13/2019 z 26.03.2019\nRok 1919. Pogranicze w ogniu\nList gończy za tarnogórzanami\nGwarki i krupnioki dla Jorga


Ergonomiczne wyposażenie biura - aktywność fizyczna w biurze - GazetaPrawna.pl\nErgonomiczne wyposażenie biura - aktywność fizyczna w biurze\nPraca biurowa kojarzy się z wielogodzinnym siedzeniem przed komputerem, co prowadzi do problemów zdrowotnych (z kręgosłupem, krążeniem, czy cholesterolem), czy chorób cywilizacyjnych, takich jak otyłość. Jak temu zaradzić? Rozwiązaniem może być urozmaicenie pracy biurowej o aktywność fizyczną, którą można wykonywać w biurze. Jest to możliwe dzięki ergonomicznemu wyposażeniu biura, w skład którego wchodzą m.in. biurowe bieżnie, czy rowery. Jak połączyć pracę biurową z aktywnością fizyczną?\nPracując w biurze większość dnia spędzamy siedząc przed komputerem. Powszechnie wiadomo, że jest to szkodliwe do organizmu, ponieważ powoduje m.in. bóle kręgosłupa, ramion, zaburzenia krążenia, czy obciąża wzrok. W związku z tym zaleca się robienie regularnych, kilkuminutowych przerw, które pozwalają rozruszać mięśnie oraz zresetować umysł. Tego typu przerwy pozytywnie wpływają na zdrowie, samopoczucie oraz wydajność pracownika. Można je również wykorzystać na przeprowadzenie krótkiego treningu.\nObecnie coraz częściej wyposaża się biura w sprzęt do ćwiczeń, który umożliwia szybki reset oraz rozładowanie negatywnych emocji. Są to przede wszystkim rowery i bieżnie biurowe, z których można korzystać w czasie przerw, czy pomiędzy umówionymi spotkaniami. Oczywiście nie chodzi o trening w dużym tempie, czy z wysokim obciążeniem, ponieważ prowadziłoby to do zbyt dużego zmęczenia oraz zbytniej potliwości. Spokojne tempo jazdy, czy marszu wystarczy, by spalić kalorie i poprawić krążenie krwi. Tego typu aktywność polepsza również samopoczucie oraz redukuje stres, co bezpośrednio przekłada się na właściwe podejście do obowiązków oraz zwiększa wydajność pracy.\nWykonywanie obowiązków biurowych w pozycji stojącej\nW sytuacji, kiedy trening w biurze nie jest możliwy, aktywność fizyczną można podejmować pracując w pozycji stojącej. Pozwala na to ergonomiczne wyposażenie biura, które obejmuje biurka z regulowaną wysokością. Możliwość podnoszenia i obniżania blatu w dowolnym momencie umożliwia łączenie pracy siedzącej ze stojącą. Tego typu urozmaicanie pozycji jest korzystne, ponieważ ludzki organizm przystosowany jest do ruchu i źle reaguje na długotrwałe przyjmowanie jednej pozycji.\nPozycja stojąca pozwala przyjąć właściwą postawę oraz poprawić krążenie krwi, co jest korzystne zarówno dla ciała, jak i umysłu. Dodatkowo aktywizuje mięśnie i pozwala spalić więcej kalorii. Posiadając regulowane biurko w dowolnym momencie można zmienić pozycję na siedzącą, co należy zrobić, gdy zaczynamy odczuwać zbytnie zmęczenie.\nMaty antyzmęczeniowe - zredukuj obciążenie swojego działa\nRosnąca popularność pracy w pozycji stojącej przyczynia się do rozwoju ergonomicznych rozwiązań, które ją umożliwiają i ułatwiają. Jednym z nich są specjalnie zaprojektowane maty antyzmęczeniowe. Stojąc na nich odczuwamy większy komfort oraz odciążamy nogi, kolana, stawy, czy plecy. Więcej informacji na ich temat można znaleźć na stronie AJ Produkty.\nPlatforma balansująca - rzuć sobie wyzwanie stojąc\nOsoby, które uważają, że sama praca w pozycji stojącej to za mało mogą skorzystać z platformy balansującej. Pozwala ona zachować równowagę we wszystkich kierunkach, zapewniając jednocześnie ruch, co jest wyraźnie poprawia krążenie krwi. Dodatkowo ćwiczenia równoważące wzmacniają mięśnie nóg, bioder, brzucha oraz pleców, co pozytywnie wpływa na utrzymanie prawidłowej postawy.\nStać na platformie balansującej można nawet w czasie obsługi klienta, który również załatwia swoje sprawy w pozycji stojącej. Ta forma obsługi klientów staje się obecnie coraz popularniejsza, ponieważ osoba stojąca jest bardziej skoncentrowana na celu wizyty w biurze oraz chce jak najszybciej go zrealizować.\nErgonomiczne wyposażenie biura to wszystkie rozwiązania, które łączą w sobie komfort pracy oraz dbałość o zdrowie i samopoczucie pracowników. Coraz ten aspekt jest brany pod uwagę również przez kandydatów do pracy biurowej, ponieważ są oni coraz bardziej świadomi wynikających z niej uciążliwości.\nErgonomiczne wyposażenie biura Maty antyzmęczeniowe


przyszłość mediów | Zielonogorska.pl Ilustrowana\nArchiwum kategorii: przyszłość mediów\nDodano 19 stycznia 2012 przez zielonogorska\t• Dodaj komentarz\nFragment materiału wideo: „środki masowego przekazu ponoszą ogromną odpowiedzialność za kształtowanie naszego rozumienia wydarzeń, do których nie mamy bezpośredniego dostępu. […] Ale w krajobrazie mediów, w którym mała garstka firm posiada na własność praktycznie wszystkie media drukowane, radio i telewizję w każdym kraju, jedynym ratunkiem jakie społeczeństwo posiada, jest odwrócenie się od głównych mediów całkowicie. … Czytaj dalej →\nŁódzkie wydarzenia (morderstwo motywowane politycznie) tylko obnażają sytuacje które są codziennością wielu polskich miast. Autor wielokrotnie zetknął się z przemocą polityczną, jest ona normą dnia codziennego wielu polskich miast, niewidoczna może dla osób zamkniętych w swoich warszawskich biurach i gabinetach. Walka polityczna odbywa się na ulicach, wolność niektórych grup jest ograniczona agresją np. grup skrajnych, … Czytaj dalej →\nDyktat dolnego i średniego rynku Debata publiczna w Polsce kształtowana jest niemal w całości przez media średniego i dolnego rynku. Jest to sytuacja nieznana w wyżej rozwiniętej gospodarczo części kontynentu. Niedawne zabójstwo, które jego sprawca umotywował politycznie, tłumacząc to chęcią zabicia przywódcy partii opozycyjnej, z wysokim prawdopodobieństwem może być wynikiem złej działalności mediów w Polsce. … Czytaj dalej →\nKoniec epoki papieru? Schyłek mediów papierowych jest ewidentny. Gazeta The San Diego Union-Tribune, wyceniana w 2004 roku na miliard dolarów, została podczas niedawnej transakcji wyceniona na tysiąckrotnie mniej, będąc dodatkiem do transakcji zakupu jej nieruchomości. W Stanach Zjednoczonych kilkanaście wielkich tytułów codziennych zamknęło podwoje albo skurczyło wydania papierowe do dwóch-trzech tygodniowo. McClatchy Company, trzeci co do … Czytaj dalej →\nRzadko ostatnio piszę, ale sporo czytam. Zauważyłem u siebie zmianę nawyków medialnych. Głównym medium stał się Twitter. Dziś, naśladując znajomych, podpiąłem moje konto w sieci społecznościowej pod konto na Twitterze, tak bym mógł od razu publikować w dwóch miejscach. Piszę i czytam głównie po angielsku. Regularnie przeglądam The Economist, Time, Foreign Policy. Zaglądam do niemieckiego … Czytaj dalej →


NOSOROŻCE NA SPRZEDAŻ - EWA KOŁODZIEJAK-NIECKUŁA - Wiedza i Życie - 11/1997\nTegoroczne spotkanie w Harare, stolicy Zimbabwe, przedstawicieli 135 państw sygnatariuszy konwencji CITES - regulującej międzynarodowy handel zwierzętami i roślinami z gatunków zagrożonych wyginięciem - zakończyło się triumfem Afrykanów, choć tylko częściowym. Na próbę zniesiono zakaz handlu kością słoniową dla Zimbabwe, Botswany i Namibii. Oprotestowały to organizacje "zielonych" oraz kraje Unii Europejskiej i Stany Zjednoczone podzielające pogląd, że w ten sposób pozostawia się słonie na łasce kłusowników, a kość słoniowa pochodząca z nielegalnego źródła zacznie być sprzedawana oficjalnie. Ci, którzy poparli wniosek o uchylenie zakazu, uznali, iż jest to nagroda za skuteczność w ochronie słoni. Nie przyjęto natomiast wniosku o przywrócenie handlu rogiem nosorożca.\nCzy prawa popytu i podaży mogą zdominować ochronę przyrody i działać na korzyść zagrożonych wyginięciem gatunków? Wśród afrykańskich ekologów coraz częściej przeważa opinia, że dzikie zwierzęta i rośliny należy traktować jako element odnawialnych, naturalnych zasobów. I jako takie powinny one krajom, w których występują, przynosić materialne korzyści - podobnie jak ziemia produkująca żywność.\nZwolennicy pragmatyzmu i komercjalizacji w tak delikatnej materii, jaką jest stosunek człowieka do przyrody, często cytują przykład RPA. Kraju, na którego sukces w odtworzeniu populacji nosorożca białego, uznany za jeden z największych osiągnięć światowej ochrony przyrody, pracują także prawa rynku.\nZasięg występowania nosorożca białego i czarnego wg Behavior Guide to African Mammals\nMasowe zabijanie zwierząt i rosnący popyt na róg nosorożca w XIX i XX wieku przesądziły o losie jednego z największych lądowych ssaków. Nosorożec biały, większy z dwóch żyjących w Afryce gatunków nosorożca, o mały włos zostałby wytępiony, czarny natomiast, kiedyś bardzo rozpowszechniony, stał się rzadkością.\nNa południu Afryki z pogromu ocalało jedynie stado 20 nosorożców, żyjące nad Umfolozi, niewielką rzeką w Natalu, wpadającą do Oceanu Indyjskiego. W 1897 roku założono tam rezerwat, którego głównym celem była ochrona dużych gatunków zwierząt. Rejon ten, będący w XIX wieku terenem polowań zuluskich królów, miał już dobre "ochroniarskie" tradycje - specjalne straże strzegły stad zwierząt przed kłusownikami.\nRezerwat Umfolozi w RPA słynie jako enklawa nosorożca białego\nW wyniku ścisłej ochrony nosorożce rozmnożyły się i stały na tyle liczne, że zagroziły trwałości ekosystemu. W 1960 roku zaczęto je przenosić z Umfolozi do innych afrykańskich parków narodowych, ogrodów zoologicznych i parków safari, a także na inne kontynenty.\nW ciągu ponad trzydziestu lat 3.6 tys. nosorożców zmieniło miejsce pobytu. Na wolności żyje ich około 7 tys.\nw 8 krajach afrykańskich (w RPA 6.3 tys.) i ponad 600 osobników w niewoli na całym świecie. Rezerwat Umfolozi okazał się także bezpiecznym miejscem dla nosorożca czarnego. Jest ich tam 350 i stanowią drugą pod względem wielkości populację tego gatunku w Afryce.\nObecnie afrykańskie nosorożce żyją głównie w małych rezerwatach otoczonych płotem. Wszędzie tam, gdzie jeszcze do niedawna licznie występowały na chronionych, ale nie ogrodzonych terenach, na przykład w kenijskim parku narodowym Tsavo, rezerwacie Solous w Tanzanii czy dolinie rzeki Zambezi w Zimbabwe i Zambii, zostały wybite przez kłusowników. Kilometr kwadratowy rezerwatu kosztuje rocznie RPA 1-1.2 tys. dolarów. Są to koszty utrzymania licznych patroli, helikopterów, samochodów, opłacenia informatorów ostrzegających przed kłusownikami. Uboższe kraje przegrywają walkę z kłusownictwem, gdyż korzyści z udanego polowania znacznie przewyższają ryzyko związane z ujęciem przez służby parku narodowego.\nNa czarnym rynku kilogram rogu wart jest niecałe 100 dolarów - to dla kłusownika czasami więcej niż roczny dochód. Co prawda, od 19 lat obowiązuje zakaz międzynarodowego handlu rogiem, ale ograniczenie to, zamiast chronić, stało się przyczyną zagłady nosorożców na nie spotykaną dotąd skalę. W 1970 roku liczbę żyjących na wolności nosorożców czarnych szacowano na 65 tys. osobników, obecnie jest ich zaledwie 2.5 tys. Popyt na róg wzrósł, jego cena dwukrotnie się zwiększyła - w Hongkongu 1 kg rogu wart jest 5 tys. dolarów, w formie gotowego leku zaś (po zmieleniu i zmieszaniu z innymi składnikami) 50 tys. dolarów. Wbrew powszechnej opinii, rzadko służy on jako afrodyzjak, najczęściej bywa używany do spędzania gorączki. Duży rynek zbytu na róg nosorożca jest także w Jemenie, gdzie robi się z niego rękojeści tradycyjnych noży.\nKłusownictwo w Afryce jest tym trudniejsze do zlikwidowania, że, poza ekonomicznym, ma także podłoże historyczno-polityczne. Biali osadnicy rugowali czarną ludność z najżyźniejszych gruntów przeznaczanych pod uprawy, a także z obszarów, na których zakładali parki narodowe. Polowanie będące pradawnym zwyczajem stało się nielegalne, lecz dzikie zwierzęta, tak jak dawniej, wyrządzały szkody na polach i zagrażały zdrowiu. Łatwiej było się ich pozbyć niż przestrzegać przepisów, które nie uprawniały do jakiegokolwiek odszkodowania za straty. Tym bardziej że w wielu krajach afrykańskich ruchy narodowowyzwoleńcze prowadziły wręcz kampanię przeciwko przepisom chroniącym przyrodę, utożsamiając je z kolonializmem. W Zimbabwe, na przykład, tuż po uzyskaniu przez ten kraj niepodległości w 1980 roku kłusownictwo stało się powszechne, ale w ocenie służb ochrony przyrody w prawie 90% przypadków przyczyną był nie potencjalny zysk, ale chęć łamania prawa białych.\nFot. Nigel Dennis\nLudność wiejska, a także rządzące elity traktują olbrzymie połacie ziemi zajmowane przez parki narodowe jak deficytowe obszary i przeszkodę w rozwoju danego regionu. Dla afrykańskich ekologów coraz bardziej oczywisty staje się fakt, że dzika przyroda przetrwa, jeśli zmieni się do niej nastawienie całego społeczeństwa. Będzie to możliwe wtedy, gdy parki narodowe, zamiast obciążać skąpy budżet państwa, zaczną utrzymywać się same. W przeciwnym wypadku ich przyszłość wraz z gatunkami, które chronią, będzie przesądzona.\nSukces RPA w odtworzeniu populacji nosorożca białego był możliwy m.in. dzięki przyciągnięciu turystów płacących za szansę wytropienia, obejrzenia i sfotografowania rzadkich gatunków. Powstał rynek pracy dla przewodników, tropicieli i strażników. Nie brakuje także zatrudnienia w hotelach, przy budowach dróg, w pamiątkarstwie. Każdy nowy etat stworzony przez ekoturystykę jest realną szansą na poprawę bytu miejscowej ludności (jeden zatrudniony utrzymuje średnio 15 osób).\nAle prawdziwie lukratywny biznes to aukcje nosorożców, które zarząd parków narodowych Natalu organizuje od 1989 roku. Do 1995 roku za 1 mln dolarów sprzedano 328 nosorożców białych i 36 nosorożców czarnych. Sprzedawane są także inne gatunki zwierząt. Kupują je prywatni właściciele parków safari lub tzw. farm łowieckich - terenów dawniej rolniczych, na które powróciła pierwotna roślinność, a dzikie zwierzęta żyją tam na wolności i są rozmnażane. Zjeżdżający się do nich z całego świata myśliwi słono płacą za prawo do polowania. Obecnie w RPA na prywatnych terenach żyje około 1.3 tys. nosorożców białych. Rocznie około 3% zostaje zastrzelonych, przy czym na każdorazowy odstrzał wymagana jest zgoda konserwatora przyrody.\nŻyrafa - najbardziej majestatyczny mieszkaniec Umfolozi\nKomercjalizacja dzikich zwierząt nie tylko skierowała strumień obcej waluty do kasy parku narodowego, ale przede wszystkim zaangażowała w ochronę nosorożców lokalne urzędy i policję. Wysokie ceny - obecnie nosorożec biały kosztuje na giełdzie 18 tys. dolarów, czarny 31 tys. dolarów - sprawiły, że kłusownictwo i nielegalny handel rogiem stały się wykroczeniami zasługującym na wysokie kary i pierwszeństwo w ściganiu. Ochrona przyrody natomiast nabrała wartości jako forma gospodarowania ziemią, a także zdobyła poparcie polityków i opinii publicznej.\nGuziec - afrykański krewniak dzika\nCoraz więcej Afrykanów zaangażowanych w ochronę nosorożców zdecydowanie twierdzi, że jedynym ratunkiem dla tych zwierząt będzie przywrócenie legalnego handlu rogiem. Podobne rozwiązanie przyniosłoby miliony dolarów zysku parkom narodowym na terenie całego kontynentu, zwłaszcza w takich państwach, jak Zimbabwe i Namibia. Krajów tych nie stać na skuteczną walkę z kłusownictwem i, by ratować nosorożce, często przeprowadza się tam akcje odcinania rogów żywym zwierzętom.\nZa kilka lat będzie można ocenić trafność podjętych w tym roku decyzji z Harare. Jeśli los słoni polepszy się dzięki międzynarodowemu handlowi ich kością, może już wkrótce i nosorożce nie będą ginęły z powodu swoich rogów.\nZdjęcia: Jacek Nieckuła


Popularne mity ślubne | Wesela i Przyjęcia\nŚlub jest jedną z bardziej emocjonujących chwil, rozpoczynających wspólną drogę pożycia małżeńskiego. Choć para młoda zwykle stara się dopiąć wszystko na ostatni guzik, zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie sypał przesądami jak z rękawa. Które z nich są najpopularniejsze?\nMit 1 – Zapraszanie rodziny\n„Musicie zaprosić ciocię Wiesię i wujka Henryka, bo bawiliście się na weselu ich córki” – takie formułki nieraz padają z ust najbliższych. Jeszcze do niedawna kurczowo trzymano się tradycji i zapraszano osoby, do których również przybyliście jako goście weselni. Tymczasem taka forma odwdzięczania się powoli przestaje obowiązywać. Młodzi coraz częściej decydują się na kameralne przyjęcia w gronie najbliższych lub ich budżet nie pozwala na zorganizowanie hucznej imprezy.\nJeśli będziecie mieć wrażenie, że ktoś poczuł się dotknięty waszą decyzją, dobrym rozwiązaniem jest zorganizowanie uroczystego obiadu tuż po ślubie.\nMit 2 – Powszechne przesądy\nIstnieje całe mnóstwo stwierdzeń, które usłyszycie przed ślubem jako przyszli nowożeńcy. Pan młody nie powinien oglądać swojej przyszłej żony w sukni ślubnej tuż przed ceremonią, bo to przyniesie pecha obojgu. Szczęście natomiast zagwarantuje ustawienie butów ślubnych na parapecie. I pod żadnym pozorem nie pobierajcie się w miesiącu, w którego nazwie brakuje literki „r”. To tylko niektóre z całej rzeszy przesądów, które będą serwować wam najbliżsi. Wszystkie "mity ślubne" bez wyjątku traktujcie z przymrużeniem oka.\nMit 3 – Suknia ślubna powinna być biała.\nTrendy w modzie ślubnej od wielu lat udowadniają, że suknia o barwie diamentowej bieli nie jest obowiązkowa. Panny młode coraz chętniej decydują się na kreację w odcieniu kości słoniowej, śmietanki, a nawet pudrowego różu. Współczesne trendy dają o wiele więcej swobody, zachowując tę samą klasę i wysoki poziom elegancji.\nMit 4 – Czy pasjonat robienia zdjęć w rodzinie to profesjonalista?\nByć może rodzina będzie nakłaniać was, aby całą ceremonię uwiecznił swoim aparatem utalentowany kuzyn, a bukiet ślubny przygotowała zdolna sąsiadka. A co jeśli kuzyn nie jest profesjonalnym fotografem, a sąsiadka doświadczoną florystką? Ogrom fachowej wiedzy, którą posiadają specjaliści, przekłada się na doskonale wykonaną pracę. Może okazać się, że kuzyn nie ma wyczucia odpowiedniej chwili, a sąsiadce zwyczajnie brakuje „tego czegoś”. Profesjonalne usługi warto jednak zlecać fachowcom.\nMit 5 – Kredyt na wesele\nNierzadko słyszy się o zaciąganiu kredytu na wyprawienie weselnego przyjęcia. Młodzi liczą na zwrot inwestycji w postaci podarunkowych kopert od zaproszonych gości. Jeśli zależy wam na oszczędnościach, spróbujcie ograniczyć liczbę gości, wynegocjować koszty poszczególnych usług czy znaleźć salę weselną, której wynajęcie nie zrujnuje waszego budżetu. Zgodnie z zasadą „ziarnko do ziarnka”, zrezygnuj z drogiej sukni od projektanta, wyszukaj stylową, lecz tańszą biżuterię oraz eleganckie i proste zaproszenia na ślub. Po podsumowaniu wszystkich kosztów sami przekonacie się, że kredyt na wesele jest kolejnym mitem.


Ludzie kupują kwiaty od handlarzy pod cmentarzami. Solidarność z poszkodowanymi jest ogromna!\nStrona główna/ Silesia Informacje/ Region/Ludzie kupują kwiaty od handlarzy pod cmentarzami. Solidarność z poszkodowanymi jest ogromna! [WIDEO]\nLudzie kupują kwiaty od handlarzy pod cmentarzami. Solidarność z poszkodowanymi jest ogromna! [WIDEO]\nCmentarze zamknięte, ale handlarze liczą na to, że ludzie i tak kupią od nich kwiaty. I w wielu przypadkach nie są to nadzieje bez pokrycia, bo coraz więcej akcji w internecie daje owoce w rzeczywistości – miasta, instytucje, organizacje ale i zwykli ludzie starają się pomóc tym, których decyzja o zamknięciu cmentarzy wepchnęła w poważne tarapaty.\n-Falami przyjeżdżają. Jak mają czas, to przyjeżdżają. Ale solidarność ludzka pokazała się w pozytywny sposób – mówi pan Andrzej, sprzedawca na cmentarzu. –Żeby nas wspomóc, to będą sobie ustawiać na balkonach, domy przyozdabiać tymi kwiatami. Wiadomo, że jak przetrzymają, to pozanoszą na cmentarze – mówi handlarz kwiatami.\nPodjęta w ostatnim momencie przez rząd decyzja o zamknięciu cmentarzy na 3 dni, w tym Wszystkich Świętych, spotkała się z szybką reakcją samorządowców.\nW Sosnowcu handlarzom udostępniono parking, gdzie klienci mogą mieć pewność, że zrobią zakupy. Dalej ze wsparciem poszedł Bytom.\n-Decyzja może być zrozumiała, ale sposób jej podjęcia i czas ogłoszenia na pewno nie. Dlatego staraliśmy się reagować od razu. Po pierwsze, żeby trochę uspokoić nastroje tych przedsiębiorców, którzy będą mieli ogromne straty. Dzisiaj realizujemy to, co powiedzieliśmy i docieramy do tych przedsiębiorców. Liczymy, ile będzie w sumie na to potrzebne pieniędzy. Tak, żeby choć częściowo zniwelować ich straty – mówi Mariusz Wołosz, prezydent Bytomia.\nMiasto odkupi towar od kupców, których dzisiaj przy cmentarzach nie ma w Bytomiu wcale. Kwiaty zostaną rozwiezione przez miejskie służby i trafią na zapomniane groby lub nekropolie znanych mieszkańców. Podobną akcję zaproponowały Katowice. Miasto czeka na zgłoszenia od handlarzy.\n-My głównie będziemy skupować od nich chryzantemy. Te kwiaty typowo wykorzystywane w tym okresie. Z jednej strony, docelowo one mają trafić na wszystkie miejsca pamięci i pomniki na terenie Katowic. Z drugiej strony będziemy prawdopodobnie będziemy chcieli je zasadzić na naszych terenach zielonych – mówi Michał Szafraniec, Zakład Zieleni Miejskiej w Katowicach.\nDo tej pory w Katowicach zgłosiło się tylko kilku przedsiębiorców. Natomiast w Bytomiu szacuje się, że zainteresowanych taką pomocą może być nawet 150 podmiotów. Handlarze, żeby odsprzedać swoje kwiaty, muszą odprowadzać podatki w tych miastach.\nCmentarz cmentarze handlarze handlarze kwiatami Katowice kwiaty pomoc Śląsk Śląskie Solidarność sprzedawcy kwiatów sprzedawcy zniczy znicze


Idealna cera przez cały rok ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / Inne / Nowe produkty / Idealna cera przez cały rok\nPodaruj prezent swojej skórze /fot materiały prasowe\nPodkład w płynie to podstawa niemal każdego makijażu – bez względu, czy jest to makijaż dzienny czy wieczorowy. Fluid to idealny kosmetyk, który tuszuje mankamenty naszej urody. Marka ARTISTRY wprowadza nowy produkt do perfekcyjnego, naturalnego makijażu. Dzięki niemu można uzyskać efekt naturalnej, nieskazitelnej i zdrowej cery.\nPłynne podkłady w bardzo łatwy sposób można aplikować na skórę. Tego typu kosmetyk nakładamy prawie tak samo jak zwykły krem pielęgnacyjny. Ważne jest jedynie to, aby równomiernie go rozprowadzić i rozetrzeć jego brzegi. Można również aplikować płynny podkład za pomocą specjalnego pędzla bądź też gąbeczki.\nArtistry Hydra V to lekki podkład w płynie, który jest przeznaczony do każdego rodzaju cery. Specjalna formuła maskuje wszelkie niedoskonałości i nierówności skóry, zapewniając jej naturalny wygląd. Zawarte w podkładzie pigmenty są półprzezroczyste i gładkie, dzięki czemu optycznie niwelują niedoskonałości. Produkt powstał na bazie krystalicznie czystej wody z norweskich fiordów i hawajskiej odmiany jagody acai, która nadaje cerze świeży i zdrowy blask.\nInnowacyjna formuła podkładu Artistry Hydra V jest dostępna w 6 odcieniach i gwarantuje dokładne wykończenie. Podkład daje gwarancję doskonałego makijażu przez wiele godzin oraz chroni przed promieniowaniem UV.\nKosmetyk można stosować do pielęgnacji wszystkich rodzajów skóry. Formuła beztłuszczowa. Testowany dermatologicznie.


199,00 zł549,00Cena netto: 161,79 zł\nFutureS Thinking to unikalne podejście do projektowania przyszłości i procesów wypracowane na bazie wieloletniego doświadczenia na arenie polskiej i międzynarodowej. Jest to metoda wspierania organizacji w zakresie projektowania strategii, modeli biznesowych, produktów czy usług, która pozwala przekształcić szereg możliwości w konkretne wyniki. Łączy signals of change ze świadomością i potrzebami klientów, tworząc dobre podstawy dla rozwoju i innowacji.\nFutureS Thinking Cards – Legacy edition to narzędzie do pracy ułatwiające projektowanie możliwych przyszłości, które są odpowiedzią na zachodzące i przyszłe zmiany. Są inspiracją zarówno dla biznesu, jak i środowiska designu, a także osób poszukujących kreatywnych metod w codziennej pracy. Pozwalają nakreślić i zaprojektować możliwe przyszłe scenariusze rozwoju dla biznesu, organizacji czy zespołów.\npomagają w projektowaniu biznesu, strategii, innowacji czy modeli biznesowych z perspektywy przyszłości,\nrozszerzają myślenie i kreatywne wizjonerskie spojrzenie w przyszłość z perspektywy potrzeb klienta i kluczowych zmian na rynku,\nsą praktycznym narzędziem do projektowania scenariuszy przyszłości,\nwspierają proces projektowy na różnych etapach w zależności od wyboru talii i sposobu jej użycia,\nosadzają w szerszym kontekście zmian społecznych, rynkowych i biznesowych,\nsą katalizatorem do dyskusji o implikacjach i następstwach zmian,\npozwalają na pracę z czarnymi łabędziami i wspierają przygotowanie organizacji na nieprzewidziane zjawiska.\nZestaw kart składa się z 3 talii – 180 elementów:\n80 kart areas of change - to hasła, które pełnią funkcję triggerów myślenia – pobudzają wyobraźnię, rozszerzają perspektywę i zachęcają do szerszej interpretacji zjawiska\n70 kart signals of change - są wskazówkami informującymi nas o tym, jak może wyglądać przyszłość. Każda karta to nazwany signal of change zawierający dwa przykłady z różnych branż, które pomagają w interpretacji danego zjawiska\n30 kart disruption - to karty-wstrząsy, które inspirują do myślenia o wizjach dystopijnych. Pozwalają przygotować się na wiele różnych fluktuacji i pomagają zbudować antykruche scenariusze i organizacje praktycznej instrukcji, która opisuje metodę FutureS Thinking, sposoby używania kart oraz zawiera formatki narzędzi do pracy z nimi.\nKarty spakowane są w eleganckie etui\nNarzędzie jest w języku angielskim


Zdrowe zęby na długo? Jak to osiągnąć, jak cieszyć się pięknym uśmiechem przez wiele lat? - Artystyczne stylizacje\nArtystyczne stylizacje > Zdrowe zęby na długo? Jak to osiągnąć, jak cieszyć się pięknym uśmiechem przez wiele lat?\nadmin Listopad 1, 2019 dentysta, stomatolog, zęby\nWitalność, piękno, młodość, tego wszystkiego pragniemy jako ludzie. Niestety, w pewnym momencie te wartości się kończą bezpowrotnie, ale czy na pewno? Tak naprawdę zdrowiem możemy cieszyć się dość długo, wiele jest zależne od profilaktyki, ale też mocnych genów, piękno nie zawsze jest jedynie czymś zewnętrznym, na pokaz, a młodzi możemy być duchem. Mimo to, nie da się zatrzymać uciekającego czasu, no chyba że,w poszczególnych obszarach. Niekiedy się dzieje tak, iż spotykamy ludzi w starszych, którzy wyglądają nie na swój wiek. Wiadomo, że nie da się oszukać pędzącego czasu, więc widzimy zmarszczki i siwe włosy, lecz na przykład ich uzębienie w korzystniejszym stanie niż u niejednego młodego człowieka.\nIch piękny uśmiech zadziwia, sprawić, że jesteśmy trochę oniemiali, myślimy jak to możliwe, iż w tym wieku mają takie porządne zęby. W takiej sytuacji nie należy się za bardzo nad tym zastanawiać, gdyż opcje są dwie.\nJeśli po przeczytaniu tego artykułu w dalszym ciągu masz jakieś wątpliwości, to zobacz oprócz tego to ważne źródło (www.gabinet-dietetyczny.pl) – są w tamtym miejscu analogiczne treści.\nNie, nie ma mowy o protezie, choć w większości przypadków tak to może się prezentować. Najbardziej istotne są geny i właściwa profilaktyka, to znaczy regularne wizyty u dentysty. Na geny nie mamy za bardzo wpływu, natomiast wizyty u dentysty to powinien być obowiązek każdego z nas. Więcej na stronach:\nOczywiście, jeśli zależy nam na cudownym uśmiechu i zdrowych zębach. Jednakże sporo osób na samą myśl o wizycie u dentysty wzdryga się bardzo niepokojąco, tak jakby była to najgorsza rzecz w ich życiu. Tymczasem regularne wizyty u stomatologa gwarantują, że zamiast bólu będzie jedynie błyskawicznie sprawdzenie i kontrola zębów. No przecież w sumie trzeba nie dbać o\nuzębienie, aby chodząc regularnie na kontrole mieć do wyleczenia parę ubytków. Jeśli natomiast będziemy troszczyć się o zęby, czyli szczotkować je regularnie i zjawiać się na kontrole co pół roku, to będziemy mieć pewność, że tw wizyty nie będą niczym przerażającym. Zobacz również stronę:\nOne nawet mogą być nudne, ponieważ za każdym razem usłyszymy to samo: nie ma zębów do wyleczenia, do zobaczenia za pół roku. Dzięki takiemu racjonalnemu podejściu możemy mieć pewność, iż nasz cudowny uśmiech będzie naprawdę piękny, nie będziemy musieli uśmiechać się jednocześnie zakrywając zęby ze wstydu.\nCzy umieszczone na tej stronie www teksty przypadły Ci do gustu? Masz chęć na następne? W takim razie śpieszymy Cię poinformować, że już czekają na Ciebie nowe wpisy.\nMiejmy na uwadze jednakowoż, jak ważne jest, by pamiętać o regularności, to pewność pięknego uzębienia na bardzo długo.


Форум Руслана Ароматова :: Pozycjonowanie sklepów\nCzynnikiem, jaki daleko działa na wkłady pozycjonowania, jest pozycję fraz (słów newralgicznych), na jakie zależymy pozycjonować stronicę WWW. Określając marka musimy zdobywać pod rozwagę nie tylko liczba wyszukiwań wybranych słów węzłowych w wyszukiwarce Google, Bing czy Yahoo, lecz jeszcze ich sezonowość albo zostały charakter, pragnienie ze okolice marek z specjalności SEO zaś morze następujących elementów.\nDla najzwyklejszych fraz cóż jest zdobyć doskonałą lokatę – koszty przedstawienia takich wyrażeń przewodnich na szczytne lektury w owocach dopasowywania są największe, ze motoru na maksymalną rywalizację. W owym wypadku trzeba korzystniejszej lokacie w pozycjonowanie, aby przejść w sukcesach wyszukiwania liczne firmy pozycjonujące osobiste okolicy na aktualne jedyne, modne wyrażenia zasadnicze.\nBez odpowiedniego wyznaczenia budżetu koniecznego na przeprowadzenie dobrego oraz łagodnego pozycjonowania zawieramy wtedy niewielkie okazje na załatwienie zaplanowanego rezultatu. Ale wprawna ocena kursów pozycjonowania, poprzedzona wnikliwie wykonaną logiką stanowi regułą rekordu w pozycjonowaniu paginy internetowej.\nCennik pozycjonowania zawżdy będzie włączał różnorodne zapłaty zbyt pozycjonowanie stron. Sumy te są bowiem ściśle ograniczone z wybranych wyrażeń ważnych również modnego i faktycznego szczebla ich dostępności w Google, Bing i subiektywnych wyszukiwarkach. Że często użytkowane są praktyki skrzętnie przekuwające zmienny kierunek cennika pozycjonowania na zaleta pozycjonera. Najczęstszymi są ograniczanie i zawyżanie sum za pozycjonowanie w Google, Bing zaś nowych wyszukiwarkach.\nEfektem zaniżania kosztów pozycjonowania jest regularnie wada jego efektów. Niedoświadczeni pozycjonerzy starający się za jakąś opłatę zdobyć kontrahenta są bez sposobów na sfinalizowanie normalnego mechanizmu kreowania odnośników również nie są w etapie podać obiecywanych pozycji.\nNiestety nim uda się o ostatnim fakcie ująć mogą ustąpić 2-3 miesiące. Po aktualnym etapie wystawia się, iż zobaczony budżet jest targ mały aby "dogonić" konkurencję, jakkolwiek jest poprzednio zbytnio późno na modyfikacje strategiczne. Obniżanie wartości bywa niezawodnym wybiegiem na załatwienie kolejnych klientów, ale powszechnie jedzie do unieważnienia umowy, straty kilku miesięcy oraz zupełnie – braku postawie w sukcesach wyszukiwania.\nPraktyką znacznie liczną jest w wszyscy dojrzałe, lub niekiedy nieświadomie, "naciąganie" odbiorcę na pozycjonowanie właściwości na przestarzałe słowa zasadnicze, jakie nie są w bycie dostarczyć wymarzonych rezultatów. Jeśli załatwiony budżet honoruje na dobór niesłychanie pospolitych powiedzeń przemożnych – pozycjonowanie kilka odpowiednich fraz oprócz ładnego wykresu zysków nie proponuje mężczyźnie nic. Koniec istnieje wiadom – konsument po trochę miesiącach reprezentuje firmę pozycjonującą jego właściwość czy silnie zawiedziony opuszcza w komplecie z pozycjonowania, popadając w osobie, iż nic ono nie daje. W aktualny forma konsument nieszczęśliwie oddaje z najskuteczniejszej odmiany promocje, jaką jest pozytywne pozycjonowanie pagin internetowych.\nPozycjonowanie (ang. SEO – Search Engine Optimization) to ozdobny proces, jakiego celem jest wielkie zwiększenie widoczności pojedynczej strony internetowej w organicznych wynikach wyszukiwania. Dzięki pomocy pozycjonowania Twoja wystawa będzie pojawiać się na ważnych siedzeniach w wyszukiwarce Google, dla wyznaczonych wcześniej pojęć decydujących. Zespół naszych wykwalifikowanych lekarzy przeanalizuje wszystek kawałek Twojej ściany również zadba o obecne ażeby przetrwała ona profesjonalnie zoptymalizowana.\nBazując na krajowym luksusowym doświadczeniu istniejemy w nastroju zdobyć wysoki prestiż Twojej kompetencje, poprzez zdobywanie dobrych linków spadających spośród autentycznych miejsc w Necie. Pozycjonowanie stron internetowych zatem nie tylko bajeczny strategia reklamy serwisu w wyszukiwarce, natomiast również doskonale narządzie serwujące do generowania dobrego skoku na krawędzi.\nВсего записей: 1 Дата рег-ции: Сент. 2018 Отправлено: 13 Сентября, 2018 - 10:55:47


Cudnie wymalowanie paznokcie u kobiet są często elementem nie tylko elegenckiego, ale także zwykłego wyglądu - Lisaferrera\nCudnie zrobione paznokcie u dam są w większości wypadków elementem nie tylko elegenckiego, ale również codziennego wyglądu. Każda kobieta chce, aby jej dłonie były jej znakiem rozpoznawczym, a zatem każda dziewczyna troszczy się o to, żeby mieć ładnie pomalowane paznokcie. Manicure hybrydowy zapewnia piękne paznokcie hybrydowe, które nie potrzebują systematycznego malowania. Taki manicure daje doskonały wynik na długo. Dziewczyna nie powinna przejmować się tym, że coś będzie w jej imażu nie tak już kilka dni po opuszczeniu gabinetu kosmetyczki.\nTeż pedicure jest przeważnie robionym zabiegiem poprzez dziewczyny, ale nie tylko dziewczyny. W dzisiejszych czasach również panowie postanawiają zatroszczyć się o swoje stopy a także ich wygląd, oraz higienę.\nbardzo często pracodawcy domagają się jakiegoświzerunku dziewczyn i facetów w miejscu pracy. Ładne dłonie są wyłącznie częścią. Ręce, twarz i włosy to fragmenty sylwetki, na które w większości sytuacji zwraca się uwagę w pierwszej kolejności, przy 1-wszym zbliżeniu. W ten metodę oceniają się nie tylko potencjalni partnerzy w życiu, ale także partnerzy biznesowi. Ostatnio chłopcy i dziewczęta, które zajmują się malowaniem paznokci, posiadają dość dużo roboty, bo wszelakiego typu manicure stał się niebywale rozchwytywaną usługą dla wielu dziewczyn. Bardzo trudno się temu dziwić. żeby zgodnie stworzyć tą usługę, trzeba posiadać określoną wiedzę z zakresu zajmowania się paznokciami. Istnieje możliwość douczyć się tego w szkole, jest możliwość douczyć się tego na różnorakich szkoleniach, niemniej jednak jest też wielu samouków, którzy samemu zgłębiają tajniki tej wiedzy.\nAutor: paznokcie kraków\n20 marca 2019 adminNo Comments


Widok z paryskiego okna: Hardkorowe polskie kino i Pola Elizejskie\nHardkorowe polskie kino i Pola Elizejskie\nKino Balzac mieści się w samym sercu Paryża, dosłownie kilkadziesiąt metrów od Łuku Triumfalnego i tuż obok Pól Elizejskich. To małe, w cudowny sposób ocalone przed zachłannością deweloperów kino studyjne gości od kilku lat festiwal kina polskiego. Lubię kino Balzac, nie tylko dlatego, że jest mi do niego najbliżej i lubię polski festiwal, bowiem daje mi możliwość obejrzenia polskiej produkcji minionego sezonu.\nObejrzałam kilka filmów również i w tym roku i gdyby nie to, że czuję się jak skatowany przez narodowców w filmie „Płynące wieżowce” gej Michał, to pewnie bym o nich nie napisała. Może to wina innej perspektywy, może, gdy ogląda się najlepszą ponoć polską produkcję ubiegłego roku tuż przy Polach Elizejskich, to widać je troszkę inaczej niż gdyby siedziało się w kinie na Ursynowie.\nZacznę więc od „Płynących wieżowców”, które tematyką niewiele różnią się od „Życia Adeli”, tyle, że dzieją się w polskich warunkach. Jest to historia Kuby, championa pływania, w którym budzi się nagle pożądanie/miłość do Michała, geja. Kuba jest młodym mężczyzną, ale jeszcze zupełnie niedojrzałym, niesamodzielnym, żyjącym na garnuszku u samotnej matki ze swoją dziewczyną. Ale Kuba nie potrafi podjąć żadnej decyzji, jest totalnie pozbawiony asertywności. Całkowicie uzależniony od matki, skazany na jej humory. Zaszokowała mnie scena, gdy matka siedząca w wannie prosi go o zrobienie jej masażu szyi-i on to robi! Po wielu rozterkach i próbach przeżywa wreszcie krótki i brutalny (przy kracie) romans i seks z Michałem, ale ta próba odcięcia pępowiny, zdobycia samodzielności życiowej i wybrania orientacji seksualnej kończy się szybko. Matka zabrania mu spotykania się z Michałem i zmusza do ślubu z dziewczyną, czemu Michał się, bez protestu, poddaje. Daleko nam tu do samodzielnych, biorących za siebie odpowiedzialność dziewczyn z „Życia Adeli”.\nkadr z filmu "Płynące wieżowce"\nFilm ma słabiutki scenariusz, rzadkie i cienkie dialogi, częściej się w nim milczy i uprawia seks niż mówi, film ma dłużyzny i zanim się dotrze do końca, to przerabia się cały polski słownik przekleństw. Ma jednak jedną zaletę, pokazuje jak wiele nas dzieli od francuskiego społeczeństwa, w którym to, że syn jest gejem nie wywołuje u nikogo emocji, gdzie młodzież się bardzo szybko usamodzielnia, często ogromnym kosztem, nie tylko materialnie ale również psychicznie. Nie wyobrażam sobie, aby ktoś po ukończeniu 20 lat mieszkał we Francji z dziewczyną w mieszkaniu i na utrzymaniu rodziców. Polski seks pokazany w tym filmie jest również jakiś strasznie biedny, pozbawiony wyobraźni w porównaniu z tym co możemy zobaczyć w „Życiu Adeli”. Może młodzi realizatorzy powinni czytać „ 50 odcieni Greya”, oglądać więcej filmów, czytać więcej literatury libertyńskiej a może już tak musi być, przaśnie i brutalnie?\nWyraźnie widzę jednak, i to nie pierwszy raz, fascynację reżysera wybetonowaną Warszawą, tunelami, metrem, blokowiskami. To ten nowy świat, po „Transformacji”-to nawiązanie do tematu tegorocznego przeglądu.\nDrugi film, który obejrzałam, to „Pod mocnym aniołem”. Dostał on w Polsce wiele nagród, został uznany przez polską krytykę za film wybitny. A ja w połowie tego filmu wyszłam z kina. Bo nie po to wyjechałam z Polski, żeby po raz enty oglądać tarzająacych się we własnych wymiocinach alkoholików, oglądać sceny seksu pijanych w sztok meneli. I co z tego, że Więckowski potrafi zagrać wszystko? Że pozostali aktorzy znakomicie wcielili się w role innych polskich pijaczków. Pilch i jego proza to bajka, która się skończyła. To tematyka, która tu, na zachodzie Europy nikogo nie obchodzi, może poza skrajnym marginesem, kloszardami siedzącymi na ławce przy placu Clichy. A czy jest to film o polskiej rzeczywistości? Niestety już nie! Picie na umór to rzeczywistość PRL-u, Rosji, marginesu z Brzeskiej i nikt mi nie wmówi, że jest to warte pokazania w Paryżu. Bo czy tak chcemy się pokazywać? Niejednokrotnie musimy walczyć ze schematami myślenia Polak-pijak, Polak-alkoholik. Czasem nam się to nawet udaje. Taki film jak „Pod mocnym aniołem” pokazany przy Polach Elizejskich odbiera nam argumenty, ucina skrzydła-to my, oglądajcie nas! No bo tak u nas jest...Jedyne co ten film ratuje, to kilka scen humorystycznych, naprawdę śmiesznych, ale i nieśmiesznych, jak ta w tramwaju, gdy menel, który jest na bani od kilku dni nie wie, czy to szósta rano, czy szósta wieczorem a drugi, również w stanie upojenia alkoholowego mu odpowiada-Jak to, K. nie wiesz? Szósta w południe!”. I nie obchodzi mnie kto, co, ani jak pana Pilcha z pijaństwa ratuje. Nie ta tematyka, są dziś ciekawsze i ważniejsze historie do opowiedzenia. Mam wymieniać?\nMam taki zwyczaj, aby co roku zabierać swojego syna na polski film. I tak przed dwoma laty była to znakomita „Sala samobójców” a w ubiegłym roku dowcipna i znakomicie zrobiona „Yuma”. W tym roku poza Reksiem, dla młodzieży nic ciekawego, nowego nie znalazłam. Wybrałam więc „Hardkor disko”, ale na szczęście syn nabawił się kataru i na film poszłam sama.. I może lepiej, że tego filmu nie widział.\nWiem, reżyser i scenarzysta jest autorem słynnych klipów, to jego specjalność ale tym razem, po raz pierwszy, chciał się zmierzyć z długim metrażem. Obawiam się jednak, że otwarta forma scenariusza i język filmowy nie znajdą zbyt wielu wielbicieli we Francji. Jest to film autorski, całkowicie autorski, o psychotycznych lękach i poglądach autora. To nie jest film na którym można zagłębić się wygodnie w fotelu i przenieść w świat opowieści. Ponieważ tej opowieści tak naprawdę nie ma. To znaczy jest, ale musimy ją sobie napisać sami.\nkadr z filmu "Hardkor disko"\nW skrócie chodzi o to, że młody chłopak postanawia się zemścić na nowobogackiej parze mieszkającej w eleganckim apartamentowcu. Dlaczego? Tego nie dowiadujemy się do końca. Ponoć scenariusz jest zainspirowany tragedią grecką. Którą? Na spotkaniu po filmie autor zasugerował króla Edypa. Ale z tą tragedią grecką to trochę taki szpan. Dobrze brzmi. Film lepiej się sprzedaje, ale nie bardzo wiem, co ma z nią wspólnego. Edyp nie wie, że zabija ojca, nie wie też, że śpi z własną matką a bohater filmu Skoniecznego morduje z premedytacją, bez wyraźnej motywacji. O coś mu chodzi, ale o co?\nCzytając natomiast między wierszami czuje się , że w tym filmie autorom scenariusza chodziło o wyrażenie nienawiści do pokolenia rodziców, którzy się dorobili, zaprzedając jednocześnie własne marzenia. Albo, którzy oszukiwali. Pokolenia, które jest tolerancyjne w wychowywaniu dzieci, zgadzając się praktycznie na wszystko, łącznie z narkotykami. W tym filmie morduje się za tolerancję, za pracę dla pieniędzy, za bogacenie się. Młody człowiek dokonuje egzekucji na rodzicach przypadkowo poznanej dziewczyny. Film oglądam w okresie, w którym co kilka dni dowiadujemy się o krwawych egzekucjach dokonywanych na bezbronnych ludziach, dziennikarzach i pracownikach humanitarnych przez fanatyków islamu. Bohater filmu Krzysztofa Skoniecznego to psychopata, chory człowiek, którego okrucieństwo ma się czymś tłumaczyć. Nie tłumaczy się, nigdy nie da się wytłumaczyć. Nawet jeśli podeprzemy się grecką tragedią.\nJest więc w tym filmie agresja, nienawiść i przemoc. Reżyser świadomie gloryfikuje przemoc, każe zabijać i to w sposób okrutny i bez uzasadnienia. Pokazuje również autodestrukcję naszej złotej, elitarnej młodzieży. Tak jakby wszystko to, co najbardziej brutalne i złe miało być prawdziwe.\nI wreszcie język, ale on dominuje we wszystkich trzech obejrzanych filmach. Film zaczyna się od słowa sp...Właściwie każdy dialog, to stek wulgaryzmów. Nie ma konwersacji, w której nie padałyby słowa na k., innych nie muszę cytować, wszyscy je doskonale znacie. Tylko dlaczego my musimy tego słuchać? Nie, nie musimy i z „Pod mocnym aniołem” po prostu wyszłam.\nW Płynących wieżowcach, jak zauważyłam, Francuzi nawet tych naszych wulgaryzmów nie tłumaczą. W dwóch pozostałych filmach tak, ale tłumacz je mocno osłabił, bo gdyby naprawdę używał krwistego języka polskiego, to chyba uszy żadnego francuskiego widza by tego nie zniosły. Obserwuję jakieś potworne zubożenie naszego słownictwa. Ale piszę o tym już nie pierwszy raz.\nFestiwal polskiego kina to nasza wizytówka w Paryżu. Niewątpliwie najlepsza impreza organizowana przez polski Instytut Kultury i obrazy jakie są pokazywane dają wizerunek naszego kraju i jego mieszkańców. Problemów jakimi żyje, warunków i stanu umysłowego Polaków. Gdyby jakiś pechowiec trafił, tak jak ja w tym roku, na te trzy obrazy, to chyba zraziłby się do polskiego kina do końca życia.\nA może polskie kino współczesne jest zupełnie inne, tylko ja miałam cholernego pecha?\nPublié par Holly à l'adresse 12:41\nHmm. Nie wiem, jak to jest z polskim kinem, bo przyznam, że rzadko chodzę na polską produkcję (ostatnio Bogowie- film biograficzny o Relidze- całkiem niezły), natomiast mogłabym niemal to samo napisać o teatrze. Być może mam takiego pecha, jak Ty i trafiam na sztuki, których wątkiem przewodnim jest tarzanie się po scenie (czyt. spółkowanie), pokazywanie bielizny lub tego co pod bielizną i koniecznie kilkanaście razy powtórzenie k........ Kiedy więc przedwczoraj trafiłam na sztukę, w której nikt nie używał wulgaryzmów, a aktorzy grali w ubraniu i nikt nikogo nie przeleciał byłam już w siódmym niebie. A do kina rzadko chodzę, bo najczęściej trailery odstręczają skutecznie. Żadnego z opisywanych filmów nie oglądałam, natomiast czytałam Pod mocnym aniołem i przyznam, że mimo niezłego języka literackiego książka kompletnie mnie nie wciągnęła.\nJa z reguły oglądam polskie kino raz do roku i mam wrażenie, że to całkowicie wystarcza! Obawiam się, że ludzie też dlatego uciekają od polskiego kina, bo co to za przyjemność oglądać filmy, w których tylko przemoc i żadnej sensownej treści. Ale chut! Krytycy na nas napadną-mamy kochać naszych rodzimych artystów i tyle. Byłam dziś na dwóch dobrych filmach. Pierwszy z nich to dokument o francuskim dyrygencie Marku Minkowskim, dyrektorze Sinfonia Varsovia, który dzięki nominacji odkrył swoje polskie i warszawskie korzenie. Film znakomicie udokumentowany. Drugi, to ostatni film Zanussiego, za którym osobiście nie przepadam, ale w porównaniu z poprzednimi produkcjami, jest ciekawy, wielowątkowy, dobry materiał do dyskusji. Starzy mistrzowie, dosłownie i w przenośni trzymają się dobrze-film Wajdy o Wałęsie mnie wzruszył i oczarował. Czyli u nas też można! Ale dlaczego dopiero po skończeniu 75 lat?\nMademoiselle Kier 17.11.14\nJa byłam wczoraj na filmie "Dreszcze". Film ciekawy i dyskusja z reżyserem również interesująca. "Pod Mocnym aniołem" oglądałam kiedyś i nie przypadł mi do gustu, a film "Człowiek z nadziei", jak najbardziej polecam.\nDreszcze...znakomite! Mimo, że zrobione ponad trzydzieści lat temu, nadal się je dobrze ogląda, nieprawdaż? Co do pozostałych filmów, to oczywiście się zgadzam:)\nSissi Paris 18.11.14\nkocham Francję i Paryż,a Twój blog przybliża mi to miasto :)\nDzięki! To muszę się teraz starać:)))\nsama obejrzalam wszystkie powyzsze fimy oprocz "plonacych wiezowcow", bo nie jestem fanka kinematografii ani literatury lgbt ogolnie. niestety, rzeczywiscie tegoroczne filmy wybrano slabe, po prostu. ja jednak uwazam pilcha za genialnego prozaika i literacki pierwowzor "pod mocnym aniolem", choc trudny i ciezki, rowniez uwazam za genialny. film jednak juz niekoniecznie, ale na pewno nie z tego powodu, ktory u Ciebie uderzyl mnie najbardziej - "Bo nie po to wyjechałam z Polski, żeby po raz enty oglądać tarzająacych się we własnych wymiocinach alkoholików, oglądać sceny seksu pijanych w sztok meneli". Naprawde? Bo ja tak naprawde nie widywalam ich w polsce w takich ilosciach, by zmusilo mnie to do emigracji - tym bardziej, ze wlasnie na emigracji niepijacy polak to czesto cos nieslychanego. Jasne, ze chcielibysmy miec wystawiona filmowa laurke, ale czy na nia zasluzylismy? Chyba nie, skoro nawet kino nam ostatnio nie wychodzi (z oczywistymi paroma wyjatkami).\n@Zuzanna: Trochę mnie poniosło...te obrazy z mojego tekstu, które przytoczyłaś dotyczyły raczej filmu niż polskiej rzeczywistości aczkolwiek jestem faktycznie być może przesadnie wrażliwa na widok ludzi pijanych, alkoholowych libacji i to nie wzięło się znikąd, ale z tylko dwudziestu kilku lat przeżytych w Polsce. Prawdziwą radość sprawia mi to, że do obiadu, kolacji i na imprezach wszelkiego rodzaju pije się we Francji szampany i wszelkiego rodzaju wina. Nie spotkałam się też nigdy, żeby ktoś miał po konsumpcji takich trunków jakiekolwiek kłopoty gastryczne-u nas zdarza/ło się to niestety często, po wódce.\nPilcha za słało znam, żeby się wypowiadać. Ale problem alkoholizmu, znakomicie opisany przez Jerofiejewa w "Moskwie Pietuszki" to nie jest problem naszej polskiej Transformacji. To jest problem przed Transformacją, to, jak pisałam, wpływy Rosji. Od 25 lat należymy do zachodniej cywilizacji i jeżdżąc regularnie do Warszawy czuję jak zmieniają się stopniowo obyczaje. Jak powstają wspaniałe winiarnie, zmienia się kultura picia. Nie wiem, prawdę mówiąc dlaczego ten film znalazł się na tegorocznym przeglądzie.\nZgadzam się natomiast z Tobą, że w przeciwieństwie do ubiegłych lat, tegoroczne filmy były po prostu słabe. Szkoda...\noch, zgadzam sie ze wszystkim! kultura picia powinna byc wlasnie tym, czym jest z nazwy - kultura. moze i zbytnio na Ciebie naskoczylam, przepraszam, jesli zabrzmialo to agresywnie, nie bylo to moim zamiarem. a aby oswoic pilcha, polecam goraco "miasto utrapienia", przezabawna ale i przy tym wyjatkowo madra i blyskotliwa powiesc, nie sklamie, jesli powiem, ze jedna z moich ulubionych w ogole.\nJustyna - blog o Francji 22.11.14\nA ja będę broniła współczesnego polskiego kina :) Może faktycznie brakuje młodym reżyserom warsztatu, nie potrafią bawić się niedopowiedzeniami, brakuje im subtelności, którą można zauważyć u reżyserów ze starszego pokolenia, ale przynajmniej zaczęli poruszać "niewygodne" tematy. Mnie film "Płonące wieżowce" poruszył. Daleko mu do "Życia Adeli", który jest świetnie wyreżyserowany i świetnie zagrany, ale też "szokuje" seksem i to w wydaniu pornograficznym, dla którego w tym filmie nie widzę uzasadnienia! Nawet gdzieś wyczytałam, że same aktorki były zszokowane tym, co zobaczyły później na ekranie... Wierzę, że młode pokolenie reżyserów jeszcze się wyrobi i nas zaskoczy :) Co do przekleństw, prawie we wszystkich filmach się przeklina, z tym że np. słowo "kurwa", bardziej nas szokuje niż angielskie "fuck" czy francuskie "putain", bo jesteśmy z nim bardziej związani emocjonalnie i bardziej do nas przemawia :)\nWiem, zdaję sobie sprawę, że moja bardzo surowa opinia o tych trzech filmach nie może dotyczyć całej naszej produkcji. "Płynące wieżowce" są, z wielu względów filmem ciekawym i o tym też napisałam. Ale pozostaje to bardzo nieporadna, amatorska próba filmowa, która ze względu na poruszanie "niewygodnych" tematów może się spodobać w Polsce, ale nie wiem, czy ktoś się nią zainteresuje na Zachodzie. Mnie "Życie Adeli" nie szokuje seksem. Bardzo mi się ten film podobał.Wręcz przeciwnie-podobała mi się fizyczność,wręcz zwierzęcość związku dwóch kobiet. We francji ten film też chyba nie szokował. Może dlatego, że Francuzi zostali wychowani na "Filozofii w buduarze" markiza de Sade i na literaturze libertyńskiej i wiele rzeczy mniej ich szokuje niż nas. Jeśli chodzi o przekleństwa, to widziałam wczoraj po raz drugi "Człowieka z nadziei"-tam też pada kilka ostrych słów, ale jakoś zupełnie mnie nie raziły. Może wszystko zależy od kontekstu, sposobu w jaki się mówi?\nPrzez ostatnie kilka lat byłam wieloma polskimi filmami zachwycona, niektóre uważam naprawdę za arcydzieła i szkoda, że nie zostały szerzej dostrzeżone, ale tegoroczne wybory chyba jednak nie wszystkie były trafione.:)\nmyślę, że to wirus ambasadora. ;)\nSzalenie krytycznie oglądasz filmy, w których polskie realia dalekie są od tych, z którymi dobrze byłoby się utożsamić. I które jako nasza wizytówka "psują robotę" tych, którzy o polskiej kulturze chcieliby pisać z dumą. Rozumiem (ze względu na Twoją pasję łączenia kultury francuskiej i polskiej: chciałoby się, by w kinie Balzac wyświetlano rzeczy najwyższej urody i jakości; poza tym: chcesz zachęcić syna tym, co wartościowe ).\nI nie rozumiem. Bo co ma estetyka obrazu czy języka do ważności filmu?\nOwszem, coś ma. Niejeden kinoman czuje, że Smarzowski nie odpuszcza. Nie dziwi mnie brak ochoty na oglądanie kolejnych filmów w czarnej tonacji. Ale - nie oglądać to jedno, odbierać im wartość to drugie. "Pod Mocnym Aniołem" wstrząsa, wprowadza w pętlę bez wyjścia, w absurdy wcale nie z palca wyssane. Przy czym - w moim odbiorze - aktorskie epizody Kingi Preis, Iwony Wszołkówny, Iwony Bielskiej, Jakubika, Braciaka czy Dziędziela to były niezwykle tragiczne role. Nie ujmując niczego Więckiewiczowi. Nie dlatego, że wszystko umie zagrać, ale że zagrał coś sensownego: bezsens uzależnienia. ;) Bezsens i tragizm.\nMój znajomy (związany z AA, który "zachorował" we Francji a "wyleczył" się w Polsce) też ten film odrzuca, bo nie zgadza się z tym, że Smarzowski nie zostawia nadziei (moim zdaniem zostawia, ale wątłą). Zarzuca filmowi nonszalancję wobec widza, który chce zobaczyć szansę na ratunek. I myślę, że choć patrzycie z różnych perspektyw, Ty i Znajomy, chcecie, by film miał przesłanie, coś krzepiącego, odrobinę źródlanej wody etc. Ok, ale film nie musi tego zapotrzebowania spełniać. Może właśnie w tym jego wartość, że nas konfrontuje z niechcianym. I absolutnie wtórny wydaje mi się problem jak nas zobaczą, bo ważniejsze od czyjejś oceny jest skonfrontowanie się z problemem.\nMuszę upraszczać, bo to komentarz, więc może rysuję grubą kreską. Ale Smarzowskiego cenię, na siłę nie polecam. Jestem pewna, że alkoholizm jest realnym problemem i obejmuje nie "degeneratów", lecz ludzi z bardzo różnych, często - na pozór - wysoce kulturalnych kręgów.\nCo do "Płynących wieżowców" - ja doceniam. Ale porównania z "Życiem Adeli" film Wasilewskiego może nie wytrzymać. Intensywność zauroczenia mężczyzną, odrzucenie dziewczyny, wybór, którego ryzyko jest tragicznie namacalne... Relacje z rodziną pokazane są świetnie. Oczywiście, że matka grana przez Katarzynę Herman jest nadopiekuńcza, ale nie karykaturalna, całkiem prawdopodobna. No cóż, tu nad Wisłą, Odrą czy Wartą takie pomieszkiwanie u mamy jeszcze się zdarza. A pamiętasz ten obiad w rodzinie drugiego chłopaka, gdy on chce oznajmić ojcu, że jest gejem, a Tato po prostu zmienia temat? Plus dla scenarzysty.\nTyle rozbieżności. Ale nie chcę wchodzić w rolę oponenta, bo ani ja nie bronię wszystkich polskich filmów, ani Ty ich nie krytykujesz. Pamiętam, że u Ciebie czytam zawsze bardzo ciepłe relacje festiwalowe (z kina Balzac!) i nie tylko. Mamy świetne kino i wspaniałych reżyserów, a obok nich tych średnich i trochę słabszych. Wczoraj z dużym smutkiem przyjęłam wiadomość, że odszedł Krzysztof Krauze. Bardzo go będzie brakować.


Gorączka herbaciana - Gotujmy.pl\nSwoimi przepisami na wyśmienitą herbatę zieloną i czarną dzieli się z nami Katarzyna Kochańska, właścicielka marki Herba Thea.\nMarta Chowaniec: William Gladstone powiedział:\nKatarzyna Kochańska: Wszystko się zgadza! Herbata zielona wychładza organizm, czarna – rozgrzewa. W krajach, gdzie jest gorąco, pije się zieloną herbatę, w krajach zimnych – czarną. W Polsce zimą instynktownie sięgamy po czarną herbatę.\nI dodajemy do niej rum na przykład.\nK.K.: Lub inną wódkę (śmiech). Polecam też cynamon, bo rozgrzewa. Świetnie sprawdza się ziele angielskie, które dodajemy zwykle do zup i sosów. Sama dodaję je też do herbaty. Smakuje wyjątkowo korzennie.\nDo herbaty zielonej nie możemy dodawać niczego, co jest sprzeczne z jej chłodną naturą, natomiast sprawdza się np. plaster owoców cytrusowych. Zaparzam herbatę zieloną w temp. 80 st. C, odstawiam na 3 minuty, dodaję plaster np. limonki, cytryny lub trawy cytrynowej i parzę kolejne 3 minuty.\nCzy zdarzyło Ci się skomponować herbatę niedobrą w smaku?\nNie, nigdy. Niedobre w smaku są sztuczne herbaty ze sztucznymi dodatkami, chemicznymi zapachami, jak większość kupowanych w sklepie. A uważasz, że herbata z masłem i solą byłaby niedobra w smaku?\nA dla mnie byłaby superciekawa. Na granicy potrawy, czyli zupy. A herbata wędzona?\nMoi pracownicy nazywali ją herbatą pomieszaną kabanosem. I to oddaje jej zapach i smak. Inny, ciekawy. Lapsang souchong ostatnio zrobiła się dość modna. Ale takiego naprawdę dobrego lapsanga trudno dostać, bo w przeciętnych sklepach najczęściej dostępny jest aromatyzowany sztucznym zapachem dymu.\nJeśli ktoś chce pić dobrą herbatę, to niech sam ją sobie zrobi. Kupi herbatę liściastą, niearomatyzowaną, i doda jakieś przyprawy. Szczypta szafranu zabarwi herbatę na żółto, będzie wyglądała i smakowała orientalnie. Przedziwnie, nietypowo.\nProszę sobie kupić zielony kardamon malabarski, goździki, pieprz, kwiaty lawendy i eksperymentować. Do tego herbata czarna liściasta. Ceylon jest mocny jak smoła i ma smak jak diabeł. Yunnan jest średnio lekki, ma smak orzechowy. Assam jest mocny, nasycony, pąsowy. Darjeeling ma bardzo wiele smaków. A z zielonych proponuję senchę.\nGorączka herbaciana chodzi za mną od wielu lat jak gorączka złota.\nHerbata uspokajająca Katarzyny Kochańskiej\n3 łyżeczki senchy (zielonej chińskiej)\nParzyć w temp. 80 st. C przez 3 minuty w czajniczku półlitrowym.\nKatarzyna Kochańska – znawczyni herbat, eterycznych olejków, naturalnych receptur na urodę, kiperka, kompozytorka smaków i zapachów. Poza tym od lat zajmuje się aromaterapią i aromamarketingiem. Właścicielka marki Herba Thea, która została wybrana najlepszą herbaciarnią w stolicy głosami widzów TVN Warszawa, oraz Akademii Sztuk Wonnych. Organizuje warsztaty i pokazy w całej Polsce. Warsztaty dla małych grup, 4-10-osobowych lub maksimum 60-osobowych, i pokazy dla dużych grup, nawet 1000-osobowych (np. na targach, festynach).\nJak zrobić idealną rybę?\n15 maj 2014 09:52\nNo i o to chodzi! Żeby opowiadać o wspaniałym świecie herbaty, jej smaków, aromatów i wyjątkowych właściwości. Komponujmy i pijmy prawdziwe herbaty !\nHerbaciana miłośniczka :)\nNo i o to chodzi! Żeby opowiadać o wspaniałym świecie herbaty, jej smaków, aromatów i wyjątkowych właściwości. Komponujmy i pijmy prawdziwe herbaty ! Herbaciana miłośniczka :)\nPopieram w 100 % takie podejście do herbat . Herbata to poezja . Polecam nie tylko komponowanie swoich smaków herbat ale i wykorzystywanie potem tych herbat w kuchni nie tylko jako napoju ale i jako przyprawy . Od lat marynuję np ryby w naparach herbacianych , dodaję je do deserów .Z zielonej robię japońską zupę Ochazuke .\nJedno jest ważne - z parzeniem herbaty nie wolno się spieszyć - trzeba przestrzegać pewnych zasad inaczej będą to popłuczki czyli woda zabarwiona na brązowo .\nPopieram w 100 % takie podejście do herbat . Herbata to poezja . Polecam nie tylko komponowanie swoich smaków herbat ale i wykorzystywanie potem tych herbat w kuchni nie tylko jako napoju ale i jako przyprawy . Od lat marynuję np ryby w naparach herbacianych , dodaję je do deserów .Z zielonej robię japońską zupę Ochazuke . Jedno jest ważne - z parzeniem herbaty nie wolno się spieszyć - trzeba przestrzegać pewnych zasad inaczej będą to popłuczki czyli woda zabarwiona na brązowo .


Drony Gladius od WB Electronics\nGladius to nowe drony uderzeniowe dla polskiej armii. Będzie ich kilkaset. Umowa na zakup systemu warta jest 2 mld zł i została właśnie podpisana. Pierwsze dostawy spodziewane są w tym roku. Ten sprzęt jest dziełem polskich inżynierów z firmy WB Electronics i zapewni znaczące wzmocnienie polskich sił zbrojnych.\nStronami zatwierdzonej w piątek umowy jest Skarb Państwa reprezentowany przez Agencję Uzbrojenia oraz WB Electronics S.A., producent systemów.\nMariusz Błaszczak, szef resortu obrony, wskazał, że umowa na bezzałogowce to kolejne potwierdzenie możliwości polskich zakładów, firm i ośrodków naukowo-badawczych. Jak zaznaczył minister, to ważne, że na wyposażeniu żołnierzy Wojska Polskiego jest sprzęt i uzbrojenie, które jest produkowane, serwisowane i rozwijane w Polsce.\nUmowa obejmuje dostawę na potrzeby Wojsk Rakietowych i Artylerii, czterech bateryjnych modułów bezzałogowych systemów poszukiwawczo-uderzeniowych Gladius wraz z pakietami szkoleniowym i logistycznym.\nPakiet logistyczny obejmuje dostawę zestawów obsługowych oraz usługę serwisową bezzałogowych statków powietrznych, natomiast w ramach pakietu szkoleniowego, uwzględniającego szkolenia personelu, pozyskane zostaną treningowe bezzałogowe statki powietrzne oraz symulatory bezzałogowego systemu poszukiwawczo-uderzeniowego Gladius.\nWojsko Polskie dostaje bardzo nowoczesny produkt, opracowany przez polskich inżynierów, wyprodukowany w Polsce w polskich zakładach Grupy WB przy szerokiej współpracy z całym polskim przemysłem zbrojeniowym, Grupą PGZ oraz wieloma innymi podmiotami. Dzięki temu, że system Gladius został oparty o już istniejące polskie produkty, pierwsze dostawy nastąpią jeszcze w tym roku. Kolejne fazy projektu będą ten system wzbogacały o nowe funkcje w miarę zdobywania nowych doświadczeń\n- powiedział Piotr Wojciechowski, prezes Grupy WB.\nGladius to latające stado pocisków\nBateryjne moduły bezzałogowych systemów poszukiwawczo-uderzeniowych Gladius przeznaczone będą do precyzyjnego rażenia celów na odległości do 100 km oraz prowadzenia rozpoznania z powietrza z wykorzystaniem rozpoznawczych bezzałogowych statków powietrznych FT-5, wyposażonych w głowice optoelektroniczne umożliwiające rejestrację obrazu, zarówno w świetle dziennym jak i z wykorzystaniem termowizji.\nRolę efektorów, czyli dronów uderzeniowych systemu będą pełniły uderzeniowe bezzałogowe statki powietrzne Gladius, zintegrowane z użytkowanym w Siłach Zbrojnych RP systemem kierowania ogniem Topaz.\nMinister Obrony Narodowej Mariusz Błaszczak i prezes Grupy WB Piotr Wojciechowski\nO tym, jak w praktyce będzie wyglądać taktyka użycia systemu Gladius, nie wiemy jeszcze nic. Wygląda jednak na to, że dron FT-5 będzie krążył nad polem bitwy, wypatrując celów, a jego operator będzie miał do dyspozycji krążące w pobliżu uderzeniowe bezzałogowe statki powietrzne Gladius.\nTo one będą kierowane bezpośrednio na cel. Sądząc po rozmiarach, wadze głowicy i prędkości maksymalnej, Gladius będzie mógł zniszczyć pojazdy opancerzone, czołgi czy fortyfikacje polowe.\nBędzie to więc coś w rodzaju latającej artylerii z możliwością błyskawicznego reagowania i zabójczą precyzją. Co niesłychanie ważne, Gladius będzie zdolny do niszczenia celów na odległości do 100 km. Takich możliwości nie dają żadne seryjnie produkowane działa.\nMinister podkreślił, że Gladius powstał w oparciu o doświadczenia z prawdziwego pola walki w Ukrainie.\nTo jest nowoczesny sprzęt polskiej produkcji. To jest sprzęt, który został opracowany w polskiej firmie, a opracowanie tego sprzętu wynikało również z pozyskiwania doświadczeń związanych z wojną jaka toczy się za naszą wschodnią granicą\n- powiedział minister Mariusz Błaszczak podczas spotkania poświęconego doposażeniu Wojska Polskiego w nowoczesne uzbrojenie.\nJak zaznaczył minister M. Błaszczak, jeszcze w tym roku Wojsko Polskie zostanie doposażone w kilkaset dronów.\nProjekt Gladius to nie tylko miecz. To również oczy, uszy i mózg, to złożony system rozpoznawczo-uderzeniowy oparty o znane ekspertom wyroby polskiego przemysłu. W projekcie wdrożone zostały zbierane latami bogate doświadczenia, w tym z konfliktu o wysokiej intensywności, w którym działa silna obrona przeciwlotnicza oraz środki walki radioelektronicznej\n- powiedział podczas podpisania umowy Piotr Wojciechowski, prezes Grupy WB.\nUderzeniowe bezzałogowe statki powietrzne Gladius\nUderzeniowe bezzałogowe statki powietrzne Gladius będą stanowić zbrojne ramię systemu. O ich danych technicznych niewiele wiadomo. Z wyglądu przypominają amunicję krążącą Warmate 2 (choć jest to inna konstrukcja, co podkreśla producent) i zapewne ma zbliżone do niej osiągi.\nUderzeniowy bezzałogowy statek powietrzny Gladius\nWarmate 2 to największa wersja w rodzinie amunicji krążących WB Electronics. Ma 150 cm długości, a rozpiętość skrzydeł wynosi 250 cm. Maksymalna waga startowa to 30 kg, a ciężar ładunku może wynosić 5 kg. Prędkość maksymalna Warmate 2 wynosi 150 km/h na wysokości operacyjnej 200 m. Maksymalna długość lotu to aż 120 minut. Promień operacyjny to 20 km.\nFT5 to nowatorska konstrukcja cechująca się prostotą logistyki i obsługi, a jednocześnie długotrwałością lotu. Bezzałogowy System Powietrzny FT5 to dwusilnikowa konstrukcja znacznie zwiększającą niezawodność i tym samym gwarancję wykonania misji. FT5 może być wyposażony w głowice optoelektroniczne, sensory COMINT/ELINT, detektory rozpoznawania skażeń, a także uzbrojenie.\nObserwacji pola walki,\nMonitorowania skutków katastrof,\nPatrolowania granic państw,\nPrecyzyjnych misji uderzeniowych.\nModułowa konstrukcja FT5 ułatwia transport. Gotowość do startu osiągana jest ciągu ok. 30 minut. Zastosowana technologia zapewnia w pełni autonomiczny start oraz lądowanie. Bezzałogowy System Powietrzny FT5 jest platformą nośną, standardowo wyposażoną w głowice optoelektroniczne (obserwacyjne), lekkie systemy rozpoznania radioelektronicznego i sensory rozpoznawania skażeń.\nGrupa WB jest zatrudniającym 1400 osób polskim producentem nowoczesnych rozwiązań technicznych, którego udziałowcem jest Polski Fundusz Rozwoju.\nPrzedsiębiorstwo działa globalnie na rynku systemów łączności, zarządzania kryzysowego, bezpieczeństwa publicznego, transportu, energetyki, elektromobilności i obronności.\nTagi: armiadrony wojskowepolskie dronypolskie wojskowb electronicswojskowojsko polskie