YEYINTNGE(ကနဒေါ): Sunday, September 04\nYou can buy the tickets for THE LADY next week in Toronto\nThe Lady will be at 2011 Toronto International Film Festival.\nThe Toronto International Film Festival (TIFF) is recognized as the most important film festival after Cannes. Gala Presentations are Red Carpet Premiere events at Roy Thomson Hall. Featuring an address by the director and cast members before the film. The Lady will be one of this year TIFF's Gala Presentations.\nPlease see below for some excerpts about The Lady.\nDirector Luc Besson takes on the inspiring true story of Burmese democracy leader, political prisoner and Nobel Peace Laureate Aung San Suu Kyi (Michelle Yeoh) and the tenacious long-distance bond she maintained with her British husband, Michael Aris (David Thewlis) while under house arrest for overadecade.\nFrom the Programmer's Note\nFrom one of the world’s most ambitious craftsmen of large-scale cinematic entertainment comes this sweeping account ofatrue hero of our time. ….\nFilmed largely in Thailand and Burma, whose beautiful cities, fecund jungles and diverse cultures fill the screen with dynamic colour and rich detail, The Lady tells the story of Suu Kyi’s simultaneous triumph and tragedy. Michelle Yeoh eloquently embodies Suu Kyi’s tranquil defiance and wisdom — yet her political struggle is only half of the story. Played with great tenderness by David Thewlis, Michael Aris was Suu Kyi’s British husband and tireless advocate, and he is the film’s second protagonist. ………..\nAt once epic and intimate, disturbing and galvanizing, The Lady celebrates the struggle ofapeople and the difference thatasingle strong-willed individual can make in the world.\nMonday September 12, 9:30pm\nGala Presentation (premium screening)\nTuesday September 13, 11:00am\nSaturday September 17, 6:00pm\nYou can buy the tickets from the below links.\nBY YeYint Nge ... 9/04/20110comment\nKIA ဒုတိယစစ်ဦးစီးချုပ် အက်စ်ဂွမ်မော်အားဗိုလ်မှူးအလဖိုင်ဇော်ဘောက်မှသေနတ်ဖြင့်ပစ်\nKIA အဖွဲ့အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေမှုများနှင့်ပက်သက်၍ သိရှိထားသောအကြောင်းအရာများအား သတင်းဌာနများ အနေဖြင့်သိရှိစေလိုသောကြောင့် ပေးပို့ဝေငှခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာကိုပေးပို့လာတဲ့ အစည်းအဝေးတက်ရောက် သူ တစ်ဦးရဲ့အမည်ကို မဖော်ပြပေးလိုက်တာကိုတော့ နားလည်ပေးစေချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။\n၁-၉-၂၀၁၁ ရက်နေ့ နေ့လည်ပိုင်းတွင် KIA ကချင်အဖွဲ့ဗဟိုဌာနချုပ်ရှိရာ လိုင်ဇာဟိုတယ်အစည်းအဝေးခန်းမဆောင်တွင် KIA ကချင်စစ်ဦးစီးချုပ် ဂမ်ရှောင်၊ ဒုတိယစစ်ဦးစီးချုပ် အက်စ်ဂွမ်မော်တို့ ဦးစီး၍ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပွဲပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ KIA တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် တပ်ဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများ၊ ဗဟိုဌာနချုပ်ရှိ အရာရှိများ၊ တပ်ရင်းမှူးအဆင့်ရှိသူများ တက်ရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ အစည်းအဝေးကျင်းပပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း KIA ဒုတိယစစ်ဦးစီးချုပ် အက်စ်ဂွမ်မော်အား KIA အဖွဲ့၏ ဗိုလ်မှူးအဆင့်ရှိ လဖိုင်ဇော်ဘောက်မှသေနတ်ဖြင့်ပစ်ကာလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင်အစည်းအဝေးတွင်ပါဝင်ခဲ့သူအားလုံးအား တယ်လီဖုန်း (လုံးဝ)မသုံးရ၊ ခွင့်ပြုချက်မရဘဲသွားလာခြင်းမပြုရန်နှင့် သတ်မှတ်ထားသောနေရာတွင် နေထိုင်ရန်ညွှန်ကြားကာ လက်နက်များ သိမ်းဆည်းထားတယ်လို့ သတင်းရရှိပါတယ်။ အက်စ်ဂွမ်မော်အနေနဲ့ ယခုလက်ရှိဖြစ်ပွားနေတဲ့တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ကချင်ဒေသခံ ပြည်သူလူထုတွေမှာ အခက်အခဲ၊ အကျပ်အတည်းတွေ ရင်ဆိုင်နေရကြောင်းပြောဆိုပြီး ပြည်သူ့စစ်မဟာဗျူဟာ အောင်မြင်ရန် ကချင်လူမျိုးများကို ပိုမိုစည်းရုံးရန်ဆွေးနွေးပြောဆိုရာမှ KIA ပြည်သူ့စစ်တပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်သူ လဖိုင်ဇော်ဘောက်မှ ၎င်း၏စစ်ရေး အတွေ့အကြုံများအရ တုံ့ပြန်ပြောဆိုရာမှ ဒုစစ်ဦးစီးချုပ်နှင့် အခြေအတင်စကားများခဲ့ပါတယ်။\nKIA ကို လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဖိဖိစီးစီးတာဝန်ယူထားတဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ် ဂမ်ရှောင်ကတော့ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ တိုက်ပွဲများမှာအနိုင်ရရှိရန် စစ်ရေးအတွေ့အကြုံရင့်သည့် ယခင်စစ်သားဟောင်းကြီးများကို နေရာပေးဆက်ဆံလာမှုကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဒုစစ်ဦးစီးချုပ်ကို ယခင်စစ်သားဟောင်းများက စည်းရုံးရေးသမားအဖြစ်သာ သဘောထားလျက်ရှိပါတယ်။ ယခုလို ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးနေတဲ့ အက်စ်ဂွမ်မော်ကို ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးက ပြန်လည်ပစ်ခတ်မှုအား KIA ကော်မတီဝင်များမှ လက်ခံခြင်း မရှိကြောင်းသိရှိရပါတယ်။ တရားမ၀င်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ် ဂမ်ရှောင်အနေဖြင့် ယခုလိုငြိမ်းချမ်းရေး လိုလားတဲ့ အက်စ်ဂွမ်မော်မှာ ခလုတ်ကန်သင်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် လက်အောက်မှ ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးအား လုပ်ကြံခိုင်း ခဲ့တယ်လို့ သိရှိရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် KIA ကချင်အဖွဲ့အတွင်းရှိ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများမှာလည်း အချင်းချင်းမသင့်မြတ်မှုတွေ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပါပဲ။ နောက်ဆုံးရရှိသောသတင်းများအရ KIA ဒုတိယ စစ်ဦးစီးချုပ် အက်စ်ဂွမ်မော်အား KIA စစ်ရုံးချုပ်ရှိ အရေးပေါ်ကုသရန် ဖွင့်လှစ်ထားသောဆေးရုံ၌ ဆေးကုသမှုခံယူနေရပြီး စိုးရိမ်ရတဲ့အခြေအနေရှိနေတယ်လို့ သိရှိရပါတယ်။\nBY YeYint Nge ... 9/04/20115comment\nby Hlaing Bwa on Saturday, September 3, 2011 at 7:45pm\nရှိလာခဲ့ပြီလို့ ဆိုပါတယ်။ နောက်ပိုင်းကာလတွေမှာတော့ လူတွေဟာ မြို့ ပြတွေကို\nတည်ထောင်လာနိုင်ခဲ့ချိန်မှာ လူမူရေးပြဿနာတွေကိုထိမ်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ရှုပ်ထွေးတဲ့\nအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတွေကို အစပြုကျင့်သုံးလာရပါတော့တယ်။ မြို့ ပြတွေမှာ\nတိုးပွါးလာသော လူဦးရေကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြဿနာရပ်တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက်\nတရားဥပဒေအကျုံးဝင်သော နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ အစုအဖွဲ့ က အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာကို ကိုင်စွဲ\n'အုပ်ချုပ်သည်' (Govern) ဟူသော စကားလုံးသည် အလယ်ခေတ်အင်္ဂလိပ်အသုံးအနှုံး\ngovernen နဲ့ ရှေးဟောင်း ပြင်သစ်စကားလုံး governor တို့ ကဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး\nလက်တင်ဘာသာအရ gubernare ဆိုတာ လမ်းညွှန်သည် ထိမ်းကျောင်းသည် လို့ \nအဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။ ဂရိဘာသာမှာတော့ kubernan လို့ ရေးသားပြီး "လမ်းညွှန်ထိမ်း\nကျောင်းသည်" ဆိုတဲ့အဓိပ္ပါ့ယ်ကိုဆောင်ပါတယ်။ သည့်နောက် kubernetes လို့ ခေါ်တဲ့\n'ထိမ်းကျောင်းသူ' ဆိုတဲ့ ဂရ်ိဝေါဟာရကို အစိုးရလို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ မူရင်း\nအဓိပ္ပါယ်ကတော့ "ထိမ်းကျောင်းသူ" (Steersman) သို့ မဟုတ် "ပဲ့ကိုင်သူ"\n(Helmsman) ပါပဲ။ ဂရိအယူအဆမှာ သင်္ဘောနှင့်တိုင်းပြည်ကို တင်စားထားခြင်းပါပဲ။\nသည်လို သင်္ဘောတစီးနဲ့ တိုင်းပြည်ကို ထပ်တူတင်စားမူမျိုးကို ပလေးတိုးနဲ့အရစ္စတိုတယ်လ်\nတို့ ရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း (၂၄၀၀) ကအရေးအသားတွေမှာ the ship of state ဆိုပြီး\nသုံးနှုံးခဲ့တာကို တွေ့ ရှိရပါတယ်။\nသတင်းခေတ်နဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်မူ\nအမေရိကန်နိုင်ငံရေးသိပ္ပံပညာရှင် ကားလ်ဒုတ်ခ်ျ (Karl Deutch) ကတော့သူ့ ရဲ့\nCybernetics ခေါ် 'ဆက်သွယ်ရေးသိပ္ပံပညာ' အရ အစိုးရတရပ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ထိမ်းကျောင်း\nခြင်းဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အောက်ပါအတိုင်းဖွင့်ဆိုထားပါတယ်။ "ယနေ့ ခေတ်\nအစိုးရတရပ်ရဲ့ ထိမ်းကျောင်းပဲ့ကိုင်ခြင်းဟာ - ပြင်ပကမ္ဘာကြီးက ၀င်ရောက်လာတဲ့\nသတင်းအချက်အလက်များအား သိုလှောင်သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လိုအပ်သလို\nပြောင်းလဲအသုံးချမူဖြစ်တယ်" (လက်ခံရရှိသော သတင်းဟုဆိုရာ၌ နိုင်ငံခြား\nတိုင်းပြည်များရှိသံရုံးများ ရေခြားမြေခြားရောက်စစ်တပ်များ အစိုရမဟုတ်သော\nအဖွဲ့ အစည်းများ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်များသို့ သွားရောက်အခြေစိုက် လုပ်ကိုင်နေသော\nစီးပွါးရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ကုမ္မဏီများ စသည်တို့ ထံမှ သတင်းများ အချက်အလက်\nများ ပါဝင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nကားလ်၏အယူအဆသည် အစိုးရတရပ်၏လုပ်ငန်းစဉ်အား ခေတ်သစ်ကမ္ဘာ၏\nရှူ့ ဒေါင့်ထခုမှ သုံးသပ်သော မြင်ကွင်းတခုသာဖြစ်သည်ဟုယူဆနိုင်စရာရှိသော်\nလည်း သူ၏တင်ပြချက်နှင့် စစ်လျှဉ်း၍ စောဒကတက်စရာမရှိအောင် မှန်ကန်နေ\nသောအချက်များလည်းရှိပါသည်။ အကြောင်းကတော့ သတင်း (ကောင်းသတင်း\nဖြစ်စေ ဆိုးသတင်းဖြစ်စေ) နဲ့ ကောလဟာလ (မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ)\nများသည် လူတို့ ၏စိတ်ခံစားချက်မှ တိုက်ရိုက်စေစားနိုင်ပြီး အဆိုပါစေစားမူမှ\nတဆင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ ပြန်မူများရှိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်\nပါသည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း (မတ်လ ၁၉၊ ၁၉၄၅) က ပစ္စိဖိတ်သမုဒ္ဒရာ\nအတွင်း၌ လူတထောင်ကျော်သေကြေပျက်စီးခဲ့တဲ့ အမေရိကန်လေယာဉ်တင်\nသင်္ဘော 'ယူအက်စ်အက်စ် ဖရန်ကလင်' ရဲ့အကြောင်းကို စစ်နိုင်လိုတဲ့အမေရိကန်\nအာဏာပိုင်တွေက လအတန်ကြာသည်အထိ ပြည်သူကိုအသိမပေးခဲ့ပဲ မစ်ဒ်ဝေး\nတိုက်ပွဲမှာ ဂျပန်ရေတပ်ကို သူတို့ အနိုင်ရပြီးတဲ့နောက်မှ သည်သတင်းကို\nမြန်မာနိုင်ငံက အာဏာရှင်အစိုးရအဆက်ဆက်သည်လည်း သူတို့ အာဏာတည်\nမြဲရေးအတွက် ပြည်တွင်းကနေပြည်ပကိုထွက်မည့် သတင်းများကိုထိမ်းချုပ်နေ\nသလို ပြည်ပကနေ၀င်လာမည့်သတင်းများကိုလည်း ကြောက်လန့် တကြား\nအထူးသတိထားထိမ်ချုပ်နေသည်ကိုတွေ့ ကြရမှာဖြစ်သည်။ ပြည်သူတွေ\nမခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မဲ့ ပြည်တွင်းပြည်ပ သတင်းတခုဟာ မတရားသဖြင့် အဓမ္မရယူ\nထားတဲ့သူတို့ ရဲ့ ရာထူးစည်းစိမ် တွေနဲ့ အာဏာကို အချိန်မရွှေးထိပါးနိုင်တဲ့\nအတွက်ကြောင့်ပါပဲ။ သည့်အတွက် ကွန်ပြူတာသတင်းကွန်ယက် (Internet)\nတွေကို ကြောက်လန့်သွေးပျက်ပြီး အဓမ္မထိမ်းချုပ်ထားခြင်းဟာ သတင်းနဲ့ \nနိုင်ငံရေးရဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေမူပါပဲ။ ယနေ့ မြန်မာပြည်မှာ အင်တာနက်\nကို အခြားတိုးတက်တဲ့ လူ့ အဖွဲ့ အစည်းတွေလို အပြည့်အ၀သုံးစွဲခွင့်ပြုလိုက်\nမယ်ဆိုရင် သူတို့ လည်ပင်းကို သူတို့ ကြိုးကွင်းစွပ်ခြင်းဖြစ်တယ်ဆိုတာကို\n'အစိုးရ' နှင့် 'နိုင်ငံတော်'\nမြန်မာနိုင်ငံသားအများစုသည် 'အစိုးရ' (Government) နှင့် 'နိုင်ငံတော်'\n(Nation-State) ဟူသော ဝေါဟာရနှစ်ခုအား ပြက်ပြက်ထင်ထင် နားမလည်\nကြပဲ 'နိုင်ငံတော်' ဟူသော ဝေါဟာရတလုံးကြောင့် တိုင်းပြည် စုံးစုံးမြုတ်ရမည့်\nအဖြစ်ကို ရောက်ခဲ့သည်မှာ အနှစ်လေးဆယ်ကျော်ကြာမြင့်ခဲလေပြီ။ မ.ဆ.လ\nခေတ်ကတည်းက နေ၀င်း စန်းယု တို့ ပါးစပ်မှ အကွပ်အညှပ်မရှိ ပရမ်းပတာ\nထွက်ကျလာသောအမိန့် များကို 'နိုင်ငံတော်မှချမှတ်သော မူဝါဒများ' ဟုဆိုကာ\nလေးတန်းအထိမသင်ဖူးခဲ့သော ရပ်ကွက်ကောင်စီဥက္ကဌများ၊ (၇) တန်းမအောင်\nသော စောမောင်နှင့် ခြောက်တန်းမအောင်သော စိန်လွင်ကဲ့သို့ စစ်အရာရှိများ\nတလကိုသကြားတဆယ်သားရ၍ မ၀င်မဖြစ်ဝင်ခဲ့ရသော အလုပ်သမားအစည်း\nအရုံးအဖွဲ့ ဝင် ဆိုက္ကားသမားနှင့် ကွမ်းယာသည်များ၊ ဓါတ်မြေသြဇာကို အစိုးရ\nထုတ်ဈေးနှင့်ရရှိရန် မ၀င်မဖြစ်ဝင်ခဲ့ရသော တောင်သူလယ်သမားအစည်းအရုံး\n၀င် လယ်သမားများ၊ အလွန်တရားရိုးစင်းလှသည် လူငယ်ဘ၀ကိုမျက်မှန်စိမ်း\nတပ်ပေးထားခြင်းခံရသော လမ်းစဉ်လူငယ်ဆိုသူများ - အားလုံး (အားလုံး) တို့ \n၏ နှုတ်ဖျား၌ 'နိုင်ငံတော်က ချမှတ်သောမူဝါဒများ' 'နိုင်ငံတော်ကချမှတ်သော\nလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ' စသည်ဖြင့် အမိန့် အာဏာဖြင့်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်အားလုံး\nသည် 'နိုင်ငံတော်' ဟူသော ဝေါဟာရတလုံးဖြင့် လုံးတုပ် ထားခံရသည်မှာ ယနေ့ \nနိုင်ငံတော်အတွက် အသက်ပေးရသည်။ နိုင်ငံတော်အတွက်လုပ်အားပေးရသည်။\nနိုင်ငံတော်သို့ စပါးပေးသွင်းရသည်။ စသည်ဖြင့် နိုင်ငံတော်ဆိုသည်မှာ အလုံးလား\nအပြားလား သက်ရှိလား သက်မဲ့လား မသိ။ နိုင်ငံတော်ဆိုတာ ငါ့အထက်ကလား\nငါ့အောက်ကလား မေးခွန်းထုတ်ရန် အခွင့်မသာခဲ့ကြ။ 'နိုင်ငံတော်' ကိစ္စသည်\nသမ၀ါယမဆိုင်က နို့ ဆီ သကြား ငစိန်ဆန် မီးထွန်းရန် ရေနံဆီတို့ လောက်\nအရေးမကြီးသော်လည်း ဆင်းရဲတွင်း၌အသက်ဆက်ဖို့အတွက် မ.ဆ.လ\nခေတ် (၂၆) နှစ်တွင် နိုင်ငံတော် ဆိုသောအသုံးအနှုံးသည် အမိန့် အာဏာကဲ့သို့ \nတည်သော ဝေါဟာရဖြစ်ခဲ့သည်။ "ဒါနိုင်ငံတော်က ချမှတ်ထားတာ" ဟုတစုံတဦး\nကပြောလိုက်ပါက အပြောခံရသူမှာ စောဒက တစုံတရာမတက်ရဲလောက်အောင်\nပင် အမိန့် အာဏာဆန်ခဲ့ပါသည်။ ၁၉၈၈ နောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံတော်ဆိုတာ\nဘာလဲလို့မေးခွန်းထုတ်ရကောင်း စူးစမ်းရကောင်းမှန်းသိလာကြသည်။\n'အစိုးရ' နှင့် 'နိုင်ငံတော်' သည်သဘောသဘာဝအားဖြင့် အလွန်တရာကွာခြား\nလှပါသည်။ အစိုးရ ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတော်ကြောင့်ဖြစ်လာရပြီး နိုင်ငံတော်သည်\nအစိုးရအတွက် ဖြစ်တည်နေရခြင်းမဟုတ်ပါ။ အစိုးရသည်သာ နိုင်ငံတော်ကို\nအလုပ်အကြွေးပြုရန် ဖွဲ့ စည်းပ်ါပေါက်လာရခြင်းဖြစ်သည်၊ (ဤသို့ - အစိုးရ\nကြောင့် နိုင်ငံတော်ဖြစ်နေရတဲ့ သဏ္ဍန်ဟုတ်ယောင်မူ အဓမ္မစံနစ်ဆိုးများ\nကြောင့် မြန်မာပြည်ရေတိမ်နစ်ရတော့မည့် အခြေကိုဆိုက်ခဲ့ရ ခြင်းဖြစ်ပါသည်)။\nမည်သည့်အစိုးရတက်တက် တိုင်းပြည်မပျက်သ၍ နိုင်ငံတော်သည် ပကတိအတိုင်းတည်\nရှိနေမည်သာဖြစ်သည်။ ထို့ အတွက် နိုင်ငံတော်က မည်သည့်အမိန့် အာဏာကိုမျှ\nပြည်သူကိုချမှတ်ခိုင်းစေလိမ့်မည်မဟုတ်ပဲ - နိုင်ငံတော်ကသာ ယင်း၏ တည်တံ့\nခိုင်မြဲရေးအတွက် အစိုရတွေကိုမွေးဖွားစေခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ယနေ့ နိုင်ငံတကာရဲ့\nဥပဒေအရ တိုင်းပြည်တခုရဲ့ အစိုးရပြောင်းလဲမူဟာ သည်တိုင်းပြည်ရဲ့ အချုပ်အချာအာဏာ\nပိုင်ဆိုင်မူ တနည်းအားဖြင့် မူလ 'နိုင်ငံတော်' တည်ရှိမူကို ပြောင်းလဲမူမရှိ လို့ \n'အစိုးရ' ဆိုတာ စုစည်းထားတဲ့ အစုအဖွဲ့ တခုမျှသာဖြစ်ပြီး သည်အဖွဲ့ အစည်းဟာ\nနိုင်ငံရေးအာဏာ တရားစီရင်ရေးအာဏာနဲ့ဥပဒေပြုမူအာဏာတွေကို အချိန်\nကန့် သတ်ချက်အရ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းနဲ့ အညီ အကန့် အသတ်နဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်\nပေးထားခြင်းခ့ရတဲ့ အစုအဖွဲ့ သာလျှင်ဖြစ်ပါတယ်။ ပညာရှင်တွေရဲ့ ဖွင့်ဆိုချက်အရ\n'အစိုးရ' ဆိုတာ 'နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ' (Political) လို့ သတ်မှတ်ပြီး အတက်အကျ\nသည်တော့ 'ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်' ဆိုတာ တိကျတဲ့အချုပ်အချာအာဏာ\nနဲ့ ခိုင်မာတဲ့ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ချက်ရှိတဲ့ ယန္တရား ဖြစ်ပြီး 'ပြည်ထောင်စုမြန်မာ\nနိုင်ငံတော်အစိုးရ' ဆိုတာ မြန်မာနိုင်ငံတော်နဲ့ လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန်မှာတင် သက်ဆိုင်\nနေတဲ့ နိုင်ငံတော်ကို အလုပ်အကြွေးပြုနေတဲ့ အစုအဖွဲ့ ကိုဆိုလိုပါတယ်။\nသည်အစုအဖွဲ့ ဟာ ဘယ်လိုအစုအဖွဲ့ ပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံတော်ကို အပိုင်စားရထား\nခြင်းမဟုတ်ပါ။ နိုင်ငံတော်၏အရေးသည် 'အမျိုးသားရေး' ဟူသော လေးနက်မူ\nအသွင်ကိုအပြည့်အ၀ဆောင်ယူသည်။ အခါများစွာတွင် အမျိုးသားရေးသည်\nအစိုးရဟူသော အစုအဖွဲ့ ၏လုပ်ပိုင်ခွင့် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ထက် ကျော်လွန်သွားသော\n'နိုင်ငံတော်၏အရေး' ဖြစ်သည်။ ဤသို့ သောအမျိုးသားရေး ကိစ္စများဖြစ်ပေါ်လာချိန်\nတွင် ပြည်သူတရပ်လုံးသည် 'နိုင်ငံတော်အဓွန့် ရှည်တည်တန့် ရေးအတွက်' မလွှဲ\nမရှောင်သာ ပါဝင်လာရပေတော့သည်။ ( ဥပမာ နိုင်ငံခြားရန်ကို ခုခံကာကွယ်မူ\nနိုင်ငံနှင့်အ၀ှမ်း သဘာဝဘေးဒုက္ခကပ်ဆိုးကြီးများကျရောက်မူ၊ တိုင်းပြည်တွင်\nအငတ်ဘေးရင်ဆိုင်ရမူ၊ ဧရာဝတီမြစ်ဆုံဆည်ကဲ့သို့ သော နိုင်ငံတော် ပျက်စီးမည့်\nအရေးကိစ္စကြီးများ)။ ထိုအခါ နိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ နိုင်ငံသားအားလုံးသည် မူလ\n'အထွဋ်အထိပ်' ဖြစ်သော 'နိုင်ငံတော်' ကိုစောင့်လျှောက်ကာကွယ်ရန်အတွက်\nတိုတုပ်တိကျစွာဖွင့်ဆိုရလျှင် 'နိုင်ငံတော်' တည်ရှိမူကို တနည်းနည်းနဲ့ ချိနဲလာစေမူ\nမှန်သမျှကို ကာကွယ်ချိန်တွင် - အမျိုးသားရေး အသွင်သဏ္ဍန်ဟာ ထင်ထင်ရှားရှား\nကနေ့ မြန်မာပြည်ရဲ့ လူဦးရေ သန်း (၅၅ - ၆၀) မှာ ခုခံအားကျရောဂါ ခေါ်တဲ့ ကမ္ဘာနာ\n(AIDS / HIV) ဖြစ်နေသူ ငါးသိန်းကျော်ရှိနေပြီး သည်ကိန်းဂဏန်းဟာ မြန်မာလူမျိုး\n(၁၀၀) မှာ တယောက်နီးပါးဟာ သည်ရောဂါဝေဒနာရှင်တွေဖြစ်နေတဲ့ ဖြစ်နေတဲ့\nသဘောပါပဲ (မှတ်ချက် - လူဦးရေ သန်း သုံးဆယ်ရှိတဲ့ ကနေဒါနိုင်ငံမှာ အဆိုပါရော\nဂါရှင် တသောင်းပဲရှိတဲ့အတွက် ကနေဒီယံ သုံးထောင်မှာ တယောက်သာသည်ရောဂါရှိ\nသူဖြစ်ပါတယ်)။ ကနေ့ မြန်မာလူမျိုးအများစုကြီးဟာ အဟာရဓါတ်ချို့ တဲ့မူ အထူးသဖြင့်\nမွေးစ ကလေး (၄) ဦးမှာ (၂) ဦးဟာ ပေါင်ချိန်မပြည့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျန်ပေါင်ချိန်ပြည့်သော\nကလေး (၂) ယောက်ထဲက (၁) ယောက်ကလည်း ထမင်းရည်သောက်ပြီးကြီးနေရတဲ့\nအခြေအနေပါပဲ။ မြန်မာတိုင်းရင်းသားစစ်စစ် အရွယ်ရောက်သူ အရွယ်ကောင်းတွေ\nကျန်းမာရေးကောင်းသူတွေ ပညာတတ်တွေ ပြည်ပကိုအလုံးအရင်းနဲ့ ထွက်နေချိန်မှာ\nတိုင်းပြည်ကို လာဘ်စားမူနဲ့ လည်ပတ်အုပ်ချုပ်နေတဲ့ အာဏာရှင်တွေကို အခွင့်ကောင်း\nယူပြီး မြန်မာပြည်တွင်းကိုပြည်ပကလူမျိုးခြားတွေ အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်ရောက်နေရာယူ\nနေပါတယ် (ရာဇ၀င်ထဲက မန္တလေးမြို့ ကြီး ရာဇ၀င်ထဲမှာကျန်ခဲ့ပါပြီ)။ မြန်မာလူမျိုး\nနှစ်သန်းကျော်ဟာ (မိမိတို့ အဘိုးအဘေးတွေထက်ထက်က နိုင်ချင်တိုင်းနိုင်ခဲ့တဲ့) ထိုင်း\nနိုင်ငံမှာမျက်နှာငယ်နဲ့ ကျွန်ခံနေကြရပါတယ်။ ကျန်တဲ့ မြန်မာပညာတတ်လူငယ်လူရွယ်\nသိန်းပေါင်းများစွာဟာ ကိုရီးယား၊ ဂျပန်၊ စင်္ကာပူ၊ မလေးရှား ယူအေအီး စတဲ့တိုင်းပြည်\nတွေမှာ ကျွန်ခံနေကြရပါတယ်။ ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော်ကို မွေးဖွားပေးခဲ့တဲ့\nမြန်မာ့အမွေအနှစ် မြန်မာအမျိုးသားပိုင် အမိဧရာဝတီမြစ်ကြီးဟာ ကြိုးမိန့် ပေးခံထား\nရပြီး မြန်မာတမျိုးသားလုံးရဲ့ အနာဂတ်ဟာ မတွေးဝံ့စရာအခြေအနေမျိုးနဲ့ လည်း\nရင်ဆိုင်နေရပါတယ်။ နာဂစ်နဲ့ ဂီရိလို စုနမီနဲ့ မုန်တိုင်းကြီးတွေကြောင့် မြန်မာလူမျိုး\nတွေ သိန်းချီသေခဲ့ပြီး အခုထက်ထိနလန်မထူသေးပါဘူး။ တိုင်းရင်းသားတွေအတွင်း\nမှာ ဘယ်တုံးကနဲ့ မှမတူတဲ့ သွေးကွဲမူ နာကျည်းမူတွေနဲ့ တဘက်နဲ့ တဘက် စစ်ပွဲ\nတွေဖြစ်နေကြပါတယ်။ အခုလို မြန်မာ့သမိုင်းမှာဘယ်တုံးကမှ မကြုံခဲ့ရဖူးတဲ့\nအဖြစ်ဆိုးတွေ ကိုခံစားနေရတဲ့ အခုအချိန်ကို National Crisis ဖြစ်နေတယ်လို့ \nမုချပြောလို့ ရခဲ့ပါပြီ။ မြန်မာတမျိုးသားလုံး အမျိုးသားရေးအမြင်နဲ့'နိုင်ငံတော်'\nကိုအဖက်ဖက်က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ အလျှင်အမြန်လိုအပ်နေခဲ့ပါပြီ။\nအင်္ဂလိပ်အတွေးအခေါ်ပညာရှင် သောမတ်စ်ဟောဗ်စ် (Thomas Hobbes) က\nအစိုးရရဲ့ပျက်ကွက်မူကြောင့် ပြည်သူတဦးချင်းစီမှာ ကျရောက်တဲ့ဝေဒနာတွေကို\n'အထီးကျန်ခြင်း၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးခြင်း၊ အသိုက်အမြုံပျက်ခြင်း၊ လူအဆင့်မှယုတ်\nလျော့ရခြင်း၊ အသက်တိုရခြင်း' တို့ ဖြစ်ရသည်လို့ ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ ခေတ်\nအဆက်ဆက်က အတွေးအခေါ်ပညာရှင်တွေအားလုံး သဘောတူတဲ့အချက်\nကတော့ 'အစိုးရရဲ့တာဝန်' ဆိုတာ သူ့ တိုင်းပြည်ထဲက ပြည်သူကိုအဖက်ဖက်မှ\nအကာအကွယ်ပေးဖို့ ပါပဲ။ သည်လိုကာကွယ်ဖို့ အတွက် လိုအပ်လျှင်ခွန်အား\nသုံးရမယ်လို့ လည်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ကပ်ရောဂါကြီးများကျရောက်\nမူ၊ တဘက်နှင့်တဘက်အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မူ၊ သဘာဝဘေးရန်များ\nကိုကြိုတင်ကာကွယ်တားဆီးမူ၊ မိမိတို့ ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင် ယဉ်ကျေးမူအမွေအနှစ်\nများကိုထိမ်းသိမ်းမူ၊ ပြည်သူ့ ပစ္စည်းဥစ္စာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မူ၊ အသိ\nပညာရှင်အတတ်ပညာရှင်များကို တိုင်းပြည်ပြင်ပသို ယိုဖိတ်မူမရှိစေရန်\nကာကွယ်စောင့်ရှောက်မူ၊ နိုင်ငံတော်၏ သယံဇာတများလေလွင့်ဆုံးရှုံးမူမရှိ\nစေရန်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မူ၊ သဘာ၀၀န်းကျင်မပျက်စီးစေရန် ကာကွယ်\nစောင့်ရှောက်မူ၊ တိုင်းတပါးရန်မှကာကွယ်မူ - အစရှိသည်တို့ ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nလွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်ကျော်ကနေ ကနေ့ အထိ မြန်မာတမျိုးသားလုံး\nရရှိခဲ့တဲ့ အစိုရအဆက်ဆက်ဟာ အထက်ကအချက်တွေနဲ့ ဖီလာဆန့် ကျင်\nဘက်ဖြစ်နေတဲ့ နိုင်ငံတော်ရဲ့ရန်သူအစုအဝေး များသာဖြစ်နေခဲ့ပြီး - နိုင်ငံတော်\nဆိုတာကိုခုတုံးလုပ်ပြီး နိုင်ငံတော်ကိုဆန်ကျင်ဖျက်ဆီးနေတဲ့ အမျိုးသား\nသေစ္စာဖေါက် နိုင်ငံခြားလက်ဝေခံ (အ၀တ်အစားအမျိုးမျိုးပြောင်းဝတ်နေတဲ့)\nကိုယ်ကျိုးရှာ အသံကောင်းလွှင့် ဖက်ခွက်စား နိုင်ငံရေးသမားတွေဖြစ်နေတာ\nကိုသာတွေ့ ရမှာပါ။ သည်တော့ ကနေ့ မြန်မာပြည်က အစိုးရဆိုတဲ့ 'စနစ်\nတကျဖွဲ့ စည်းထားသောလူစုလူဝေး' (Organized Mob) ဟာဘယ်လိုအတန်း\nအစားမှာရှိသလဲဆိုတာ အပျက်မြင်ဖြင့် ပြောခြင်းမဖြစ်ရန်အတွက် လွန်ခဲ့သော\nနှစ်ပေါင်း (၂၄၀၀) ကျော်က ဂရိအတွေးအခေါ်ပညာရှင် အရစ္စတိုတယ်လ်ရဲ့\nခွဲခြမ်းစိတ်ဖျာခဲ့မူ့ နဲ့ယှဉ်ထိုးကြည့်နိုင်ပါတယ်။\nအရစ္စတိုတယ်ရဲ့ အထက်ပါ စံနစ် (၆) မျိုးတွင် ဒီမိုကရေစီ ဟာအများအုပ်ချုပ်သော\nနည်းစံနစ်ဖြစ်သော်လည်း လူနည်းစုကောင်းစားရေးလို့ ဖေါ်ပြထားတာကိုတွေ့ ရ\nပါလိမ့်မယ်။ အရစ္စတိုတယ်လ်၏ အတွေ့ အကြုံအယူအဆတွင် လူထုအကြိုက်\nသွေးထိုးမြှောက်ပင့်တတ်သူများ (Demagouges) မှ ယင်းတို့ အား အများစုလ္ခံမူ\nရရှိစေရန်စွမ်းဆောင်ကာ ပြည်သူအများစုကို သွေးဆောင်းဖျားယောင်ပြီးနောက်\nအာဏာလက်ဝယ်ရရှိချိန်တွင် ယင်းတို့ .လူနည်းစု (အနည်းစု) ကောင်းစားရေးကို\nသာလုပ်လေ့ရှိကြတယ်လို့ ယူဆတဲ့အတွက် အရစ္စတိုတယ်က သူ့ ခေတ်က\nဒီမိုကရေစီစံနစ်ကို လူနည်းစုကောင်းစားရေးစံနစ်လို့ ဖေါ်ပြခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\n(သည်အခြေအနေဟာ ၂၁ ရာစုရဲ့ အတုအယောင် ရွှေရည်စိမ် ဒီမိုကရေစီတွေ\nအဖြစ်မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့ နိုင၈်ပါတယ်။ ပြည်သူကို မဲခိုးမဲလိမ်ပြီး အင်အား\nသုံးပြီး အာဏာကိုအရယူခဲ့တဲ့ သန်းရွှေ မောင်အေး သိန်းစိန်တို့ ရဲ့ မြန်မာပြည်က\nအာဏာရှင်တွေပြောတဲ့ ဒီမိုကရေစီဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၄၀၀ က အရစ္စတိုတယ်လ်\nရဲ့ စိုးရိမ်သုံးသပ်မူဟာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့တာပါပဲ)။\nသည်လိုပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ (၂၀) ရာစုအတွင်းက တရုတ်သမတ ချန်ကေရှိတ်နဲ့ဖိလစ်ပိုင်\nသမတ ဖာဒီနန်မားကိုစ့် တို့ ဟာ အများသဘောကျ ဒီမိုကရေစီနည်းအရ\nရွေးကောက်တင်မြှောက်ခဲံခဲ့ရတဲ့ သမတများဖြစ်ခဲ့ကြပေမဲ့ အာဏာရရှိပြီးနောက်\nမိမိဆွေမျိုး မိမိနှင့်သက်ဆိုင်ရာလူနည်းစု ကောင်းစားရေးကိုသာလုပ်ခဲ့ကြပြီးနောက်\nမိမိအ၀န်းအ၀ိုင်းရဲ့ အာဏာနဲ့ အကျိုးစီးပွါးကိုသာကာကွယ်ရင်း ရာဇာပလ္လင်ပေါ်က\nဆင်းမပေးတော့ပဲ တသွေးတသံတမိန့် နဲ့ အုပ်ချုပ်တဲ့ အာဏာရှင်တွေဖြစ်သွား\nခေတ်သစ်နိုင်ငံရေးသိပ္ပံပညာရှင်တွေကတော့ ခေတ်ပြိုင်ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တိုင်းပြည်\nအားလုံးမှာ ဖြစ်နေတဲ့ဖြစ်စဉ်များအရ - အုပ်ချုပ်တဲ့အစိုးရတွေကို အမျိုးအစား\nသုံးခုအတွင်းမှာပဲ ထည့်သွင်းနှိုင်းယှဉ်ထားတာကို အောက်ပါအတိုင်းတွေ့ ရှိရ\nအထက်ပါအစိုးရသုံးမျိုးစလုံးတွင် အမိန့် အာဏာဖြင့်အုပ်ချုပ်သည့်အစိုးရ\nနှစ်မျိုးဖြစ်သော အာဏာရှင်အစိုးရ (Authoritarian Government ) နှင့်\nတပါတီဗဟိုဦးစီးစံနစ်ဖြင့်အုပ်ချုပ်သော (Totalitarian Government) စံနစ်\nနှစ်မျိုး ၏မတူခြားနားမူမှာ တပါတီဗဟို ဦးစီးစံနစ်၌ တိကျသောအယူဝါဒနှင့်\nလမ်းစဉ် 'မူ' ကိုကိုင်စွဲပြီး၊ အာဏာရှင်စံနစ်မှာတော့ မည်သည့်မူ မျှမရှိပဲ မူအစား\nအခြေအမြစ်မခိုင်သော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် စိတ်ထင်ရာကိုဥပဒေပြုပြီး\nတိုင်းပြည်ကို အမိန့် အာဏာ သေနတ်တို့ ဖြင့်အုပ်ချုပ်ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။\nတပါတီဗဟိုဦးစီးစံနစ်မှာ တိုင်းပြည်စီးပွါးရေးကို စီမံကိန်းဖြင့်အကောင်အထည်\nဖေါ်လေ့ရှိပြီး အာဏာရှင်စံနစ်မှာတော့ စီးပွါးရေးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာအားလုံးကို\nအာဏာရ အာဏာရှင်အုပ်စုနှင့် သူတို့ ရဲ့သက်ဆိုင်ရာနီးစပ်ရာတွေကို အခွင့်\nအရေးပေး လုပ်ကိုင်တဲ့ စီးပွါးရေးမျိုးဖြစ်ပါတယ် (ဥပမာ အာဏာရှင်တို့ ၏\nမြန်မာ့ဦးပိုင်လိမိတက်၊ နှင့် ဘိန်းဘုရင်ခွန်ဆာ၏သား စတီဗင်လော၏ အေးရှား\nဝေါဒ်။ သန်းရွှေ့သားမက် တေဇ အစရှိသည်ဖြင့်)။\nသို့ သော် တပါတီဗဟိုဦးစီးစံနစ်၌ စာရွက်ပေါ်တွင်ရေးဆွဲထားသော စီမံကိန်း\nများ ကာလကြာမြင့်စွာ အောင်မြင်မူမရှိခဲ့လျှင်သော်လည်းကောင်း တည်ဆဲ\nကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေး စီးပွါးရေးနှင့် မူလ ၀ါဒတို့ မကိုက်ညီတော့သည့်အခါတွင်၎င်း\nပြည်တွင်းရှိပြည်သူမှ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာသည်အခြေအနေတို့ တွင်သော်၎င်း\nတပါတီစံနစ်ဟာ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားတတ်တာကိုတွေ့ ရပါလိမ့်မယ်။\n၁၉၈၈ မှာ မ.ဆ.လ တပါတီပြိုကွဲသွားရခြင်းနဲ့ ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်လွန်နှစ်များ\nအတွင်းဖြစ်ပွါးခဲ့တဲ့ အရှေ့ ဥရောပနိုင်ငံတွေရဲ့ ဖြစ်စဉ်များကသက်သေပြနေ\nစစ်အာဏာရှင်သို့ မဟုတ် အရပ်သားအာဏာရှင်တို့ ရဲ့ ထုးခြားတဲ့ ၀ိသေသ\nလက္ခဏာကတော့ အထက်ကတင်ပြခဲ့တဲ့ 'မူ' မရှိခြင်းပါပဲ။ သူတို့ ခေါင်းထဲမှာ\nပေါ်လာတဲ့ သူ့ တို့ အတွက် ကောင်းမယ်ထင်တာ သူတို့ အတွက်အကျိုးရှိမယ်\nထင်တာအားလုံးကို ပရမ်းပတာနဲ့ အကွပ်အညှပ်မရှိ လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်တဲ့ ၀ိသေသ\nလက္ခဏာပါပဲ။ နောက်ထပ် ထူးခြားမူတခုကတော့ တပါတီဗဟိုဦးစီးစံနစ်မှာ\nသေနတ်ကိုစားပွဲအောက်မှာဝှက်ထားပြီးတော့ ၀ါဒလမ်းစဉ်နဲ့ အုပ်ချုပ်ပေမဲ့\nစစ်အာဏာရှင်တွေကတော့ သေနတ်ကို ခါးကြားမှာဗြောင်ထိုးပြီး အုပ်ချုပ်\nတော့တာပါပဲ။ ငါပြောသလိုမလုပ်ရင် ငါ့ဘက်ကအဆင်သင့် ငါကတော့ပစ်မှာပဲ\nဆိုတဲ့ ၀ိသေသလက္ခဏာပါပဲ။ အကယ်၍သာ အာဏာရှင်စံနစ်မှာ 'မူ' ရှိတယ်\nဆိုလျှင်လည်း အဲသည်မူဟာ 'ထင်ရာလုပ်မူ' သာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အထက်က\nဖေါ်ပြခဲ့တဲ့ အစိုးရသုံးမျိုး၏ ကွာခြားမူများကို နိုင်ငံရေးသိပ္ပံပညာရှင်အချို့ က\nအောက်ဖေါ်ပြပါအတိုင်း အသေးစိတ်ထပ်မံဖွင့်ဆိုထားကြပါတယ် -\nအထက်ဖေါ်ပြပါဖွင့်ဆိုချက်များအရ အာဏာရှင်စံနစ်သည် တပါတီဗဟိုဦးစီး\nစံနစ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုဆိုးရွားနေတာကိုတွေ့ မြင်ရမှာဖြစ်တဲ့အတွက်\nမ.ဆ.လ တပါတီအာဏာရှင်စံနစ်က န.၀.တ န.အ.ဖ နာဂစ်အစိုးရ တို့ ထက်\nစာလျှင် ပိုသက်သာဦးမလားလို့ တွေးစရာဖြစ်နေပါတယ်။ အမှန်တော့ နေ၀င်းရဲ့\nမ.ဆ.လ တပါတီ စံနစ်ဟာ အခြားဆိုရှယ်လစ်တိုင်းပြည်တွေလို တိကျတဲ့ လမ်စဉ်\nနဲ့ မူဝါဒမရှိခဲ့ပဲ (အမှန်တော့) မြန်မာနိုင်ငံဟာ ၁၉၆၂ ခုနှစ်ကစပြီး စစ်အာဏာရှင်\nစံနစ်အောက်ကိုရောက်ခဲ့တာ ကနေ့ ဆိုလျှင်ရာစုနှစ်ထက်ဝက်နီးပါးရှိခဲ့ပြီလို့ \nနိုင်ငံရေးသွေးခုံနှုန်းတိုင်းတာမူအရဆိုလျှင် မ.ဆ.လ အစိုးရဟာ တစတစကျုံလှီ\nပြီးသေဆုံးစေတဲ့ ခုခံကျရောဂါ 'ကမ္ဘာနာ' (AIDS/HIV) နဲ့ အလားသဏ္ဍန်တူပြီး\nန.၀.တ န.အ.ဖ နဲ့ သန်းရွှေ သိန်းစိန်တို့ ရဲ့ နာဂစ်အစိုးရတွေဟာ Leukemia\nသွေးကင်ဆာရောဂါနဲ့ အလားသဏ္ဍန်တူပါတယ်။ ပိုပြီးသေချာတဲ့အချက်ကတော့\nယနေ့ မြန်မာပြည်ဟာ သည်ရောဂါဆိုးနှစ်ခုစလုံးကိုတပြိုင်နက်ခံစားနေရတဲ့\nလှိုင်ဘွား / ၈၈\nGuy, J James., People, Politics and Government\nScarborough: Prentice Hall Canada Inc., 1995\nMacridis, C. Roy., Contemporary Political Ideologies:\nScott, Foresman & Company., 1989\nSaunders, J. Trevor., Aristotle: The Politics\nLondon: Clays Lt., 1992\nWinter, R. Thomas., People and Politics\nJohn Wiley and Sons Inc., 1981\nPhilip E. Tetlock: Counterfactual Thought Experiments in World Politics\nPrinceton University Press., 1996\nHedley Bull: The Anarchical Society - A Study of Order in World Politics (2nd edition)\nMac. Millan Press Ltc, London 1977\nYou can buy the tickets for THE LADY next week in...\nKIA ဒုတိယစစ်ဦးစီးချုပ် အက်စ်ဂွမ်မော်အားဗိုလ်မှူးအ...


Contributor, Columnist » မြန်မာစာမြန်မာစကား – မောင်စွမ်းရည်\t22\nkai says: မြန်မာစာတတ်လှချေရဲ့ဆိုပြီး ကမ္ဘာအေးဗုဒ္ဓကျမ်းစာဌာနမှာဆိုလား ဝင်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတယောက်ကို “ဝလုံး” အကြောင်းပြောရင်း “ဝ” ကိုအသံဘယ်နှသံထွက်နိုင်သလဲ။လေးသံထွက်ပြပါလို့ပြောတော့ သူကရယ်တယ်။ ကဲ စာဖတ်သူကမြန်မာဆိုပါတော့ (ဝ)ကို ဘယ်နှသံထွက်ပြမလဲ။ဒီဂျာနယ်မှာဖော်ပြပေးပါ။ ဂုဏ်ပြုပါရစေ။\nဆိုတော့.. မှန်တဲ့သူကို ဒီနှစ်တွေ့ဆုံပွဲလုပ်ဖြစ်ရင်.. လက်ဆောင်ပေးမယ်လေ..။ ဖြေကြည့်ကြ..။ ကျုပ်လည်းအဖြေမသိ..။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 2714\nကထူးဆန်း says: ၀\nလုံမလေးမွန်မွန် says: ဟုတ်တယ်ဆို .\nnaywoon ni says: စေ နဲ့ ဇေ\nချောက်နဲ့ ဂျောက် ကောပါဝူးလားဗျ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 5027\nMr. MarGa says: သများ ဆိုတဲ့စကားလုံးကိုရော ဘယ်လိုသင်သလဲဟင်\nသများ ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်က ဘာတုန်း Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12396\nခင်ဇော် says: တညားး ဒို့ ဂဒေါ့\nယမကာကျော်စွာ အူးမြောက်မြောက် (B.E) says: ဝဆွဲ\nယမကာကျော်စွာ အူးမြောက်မြောက် (B.E) says: ဝ\nMa Ma says: တော်လိုက်တဲ့ အူးမြောက်မြောက်\nkai says: ဘဲဥ\nko six says: ဝလုံးက နည်းနည်းထူးခြားတာတော့ အမှန်ပဲ။\nkai says: သူ့ထင်ရာတွေက.. တော်တယ်ဟ…။\nအဂ္ဂမဟာ ပြောင်ကြီး says: . မြန်မာစာ မြန်မာစကား အကြောင်းတုန်း စပ်မိစပ်ရာ ဝင်ပြောရရင်\nလုံမလေးမွန်မွန် says: ငင် . . . ဒါမိုး ကြားဖူးဘာဒယ်\nခင်ဇော် says: မြန်မာ သဒ္ဒါ နဲ့ အင်္ဂလိပ် သဒ္ဒါ ကို\nခုတော့ မေဂျာထဲတောင် သူက အမှတ်အနည်းဆုံးဆို ဝင်တာလားး မသိ မြန်မာသဒ္ဒါ ကို မရေလည်ရင် English Grammer ကို နည်းလမ်းမှန် ချဉ်းကပ်လို့ ကို မရတာတော့ အသေအချာ..\nသင့်အရိပ် says: ကျနော် ငယ်ငယ်ကတော့… မြန်မာစာ/စကား ဆိုတာ…အလွန်တရာမှ…\nကျယ်ပြန့်နက်ရှိုင်းသော… တိကျသေချာပြီး ခမ်းနားသော ဘာသာစကားတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ စာတွေအတော်အတန်ဖတ်…ရေး…ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့…\nသူ့ရဲ့ မပြည့်စုံ မကြွယ်ဝမှုတွေ… မတိကျ မသေချာမှုတွေ …စသည်ဖြင့်..အပြစ်များစွာ တွေ့လာရတယ်…။ အဲ့ဒီနောက်တော့… ပိုစ့်မော်ဒန် ဝါဒီများရဲ့ အယူအဆအရ…\nဘာသာစကားကို ဆန့်ကျင် တိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်ချင်တယ်… ။ အထူးသဖြင့်…. ဆိုလိုချင်တဲ့အဓိပ္ပါယ်တိုင်းကို တိတိကျကျ ဖော်ပြနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ဘာသာစကားတွေကို…\nကဗျာ / ဝတ္ထု ဖန်တီးလို့ မရဘူးလား….ဆိုတဲ့ မေးခွန်းဟာ ကျနော့်အတွေးထဲ မကြာခဏ ဝင်လာတယ်.. ….\nအောင် မိုးသူ says: ၀\nအရင်ကကျော်စွာဦးကြီးမိုက် says: .“၀”အကြောင်းခုထိမသိကြသေးဘူးလား…အံ့ပါ့…သယံဇာတဖြင့်ကုန်တော့မယ် Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 14459\nရေးတော့.. ဝှေးစေ့… တဲ့..။ ဖတ်တော့.. ဂွေးဇိ တဲ့..။ ၀ က.. ဂ ဖြစ်သွားသတဲ့…။ တခု..။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12168\nသင့်အေးရိပ် says: ရေးတော့ ဝလုံး သုံးပြီး ဝှက် ထားတယ်\nkai says: ရေးတော့ “၀ှက်”.. ဖတ်တော့.. “ဖွက်” ပေါ့…။\nနောက်တခု.. Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 132\nKyi Lwin says: တင်ပေးထားတာကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီပို့စ်ကို ဖဘ မှာပြန်ရှယ်ချင်လို့ ကူးယူသွားပါပြီ။


သင်မသိနိုင်လောက်တဲ့ အမေရိကန်အင်္ဂလိပ် ဘန်းစကားများ - YOYARLAY Digital Media and News\nသင်မသိနိုင်လောက်တဲ့ အမေရိကန်အင်္ဂလိပ် ဘန်းစကားများ\nPublished: August 6, 201912:32 pm Updated: August 7, 20193:07 pm\nလူတော်တော်များများက ဘန်းစကားဆိုရင် မယဉ်ကျေးဘူး၊ ပုံစံကျပြောဆိုမှုမဟုတ်ဘူးဆိုပြီး သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နေ့စဉ်သုံးစကားတွေထဲမှာ ဘန်းစကားတွေရဲ့လူကြိုက်များရေပန်းစားမှုကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ငြင်းနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်စကားလေ့လာသူတွေအတွက်ကတော့ သင့်လျော်တဲ့စကားစပ်ထဲမှာ ဗန်းစကားတွေကိုထည့်သွင်းအသုံးပြုတာဟာ ပိုသဘာဝကျပြီး ခင်မင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်စေပါတယ်။ အောက်ဖော်ပြပါ အမေရိကန်အင်္ဂလိပ် ဘန်းစကား (၇) ခုကတော့ သင်သိထားဖို့လိုတဲ့စကားတွေပါ။\nသင်ဟာ busted အဖမ်းခံရကိန်းရှိနေတယ်ဆိုရင် သင်ဟာ အမှားအယွင်းတစ်ခုခုကိုလုပ်ထားလို့ တစ်စုံတစ်ယောက် (သို့မဟုတ်) ရဲကတွေ့မိသွားပြီး ပြဿနာကြုံနေရပြီလို့ ဆိုလိုတာပါ။\nE.g. Stop selling those illegal products. You are going to get busted. (အဲဒီ တရားမဝင်ကုန်ပစ္စည်းတွေ မရောင်းပါနဲ့။ သင်ဟာ အဖမ်းခံရကိန်းရှိတယ်)\nJohn is busted for stalking her Facebook page. (John ဟာ သူမရဲ့ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာကို စောင့်ကြည့်နေတာမိသွားတယ်)\nတစ်ယောက်ယောက်က သင့်ကို looker လို့ခေါ်လိုက်ရင် ဝမ်းသာလိုက်ပါတော့။ ဘာ့ကြောင့်လဲဆိုတော့ သူဟာ သင့်ကို ချီးမွမ်းနေတာမို့ ဖြစ်ပါတယ်။ Looker ဆိုတာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းတဲ့သူကို ခေါ်တာပါ။\nE.g. Our new neighbor isareal looker, don’t you think? (ငါတို့အိမ်နီးချင်းအသစ်ကတော့ တကယ်ကြည့်ကောင်းသူပဲ။ အဲ့ဒီလိုမထင်ဘူးလား)\nYou are going to bealooker someday, I can tell. (တစ်နေ့နေ့တော့ ခင်ဗျားဟာ ကြည့်ကောင်းသူဖြစ်လာမှာပါ။ ကျွန်တော်ပြောရဲတယ်)\n၃။ To rip off\nRip off ဆိုတာ တချို့နိုင်ငံတွေမှာ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်တွေကို ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုအတွက် ကျသင့်ငွေထပ်ပိုတောင်းတာကို ဆိုလိုတာပါ။ ဒါ့ကြောင့် သင့်အနေနဲ့ အမြဲပဲ ဈေးနှုန်းကို အရင်မေးသင့်ပါတယ်။ မြန်မာလိုဆိုရင်တော့ ရိတ်တယ်လို့ပြောလေ့ရှိကြပါတယ်။\nE.g. I was ripped off in my last trip. They soldaT-shirt for 60 dollars! (ကျွန်တော် နောက်ဆုံးခရီးစဉ်ထွက်ဖြစ်တုန်းက ငွေတော်တော်ကုန်သွားတယ်။ သူတို့က တီရှပ်တစ်ထည်ကို ဒေါ်လာ ၆၀ နဲ့ ရောင်းခဲ့တယ်)\nThis organization is ripping off our country. This is unacceptable! (ဒီအဖွဲ့အစည်းကတော့ ငါတို့တိုင်းပြည်ကို ရိတ်နေတယ်။ လက်မခံနိုင်စရာပဲ)\n၄။ To be hooked on something\nသင်ဟာ တစ်ခုခုကို စွဲလမ်းနေတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာ (သို့) တချို့ကိစ္စတွေမှာဆိုရင် စွဲလမ်းတွယ်တာနေတတ်တာကို ပြောတာပါ။ ဒီစကားလုံးမှာက အပြုသဘောရော အပျက်သဘောပါဆောင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေတတ်ပါတယ်။\nE.g. Elena is totally hooked on the new season of Game of Thrones. (Elena က Game of Thrones ဇာတ်လမ်းတွဲအသစ်ကို လုံးဝစွဲလမ်းနေတယ်)\nHe got hooked on drugs at an early age. (သူဟာ ငယ်ငယ်ကလေးထဲက မူးယစ်ဆေးဝါးတွေကို စွဲလမ်းခဲ့တယ်)\nGeek မှာ အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးရှိပါတယ်။ Geek ဆိုတာ ကွန်ပြူတာကိုပဲ စိတ်ဝင်စားပြီး၊ လူတွေကို စကားမပြောချင်ပြောရမှာ မုန်းတဲ့သူမျိုးကို ခေါ်ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ Geek ဆိုတာ နည်းပညာနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူလို့လည်း ခေါ်နိုင်ပါတယ်။\nE.g. First I thought Alex wasageek who loved online games, but he actually has good sense of humor. (ပထမ ကျွန်တော်က Alex ကို အွန်လိုင်းဂိမ်းတွေကိုပဲ သဘောကျပြီး လူတွေနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီးမနေတတ်ဘူးလို့ထင်တာ။ တကယ်တော့ သူက ပျော်တတ်ပြီး ခင်စရာကောင်းတယ်)\nIt’s time we needadata geek who could draw valuable insights for the next project. (အခုအချိန်က နောက်လာမယ့်ပရောဂျက်အတွက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့အမြင်တွေပေးနိုင်တဲ့ ဒေတာဆရာ (data geek) တစ်ယောက်တော့လိုအပ်နေပြီ)\n၆။ To haveacrush (on somebody)\nတစ်ယောက်ယောက်ကို ကြိတ်ချစ်မိတယ်ဆိုတာ အဲ့ဒီလူကို နှစ်သက်စွဲမက်တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစကားလုံးကို ငယ်သူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားမှုကိုဖေါ်ပြရာမှာ အများအားဖြင့်သုံးတတ်ကြပါတယ်။ အရွယ်ရောက်သူတွေရဲ့ခံစားမှုတွေကို ဖေါ်ပြရာမှာတော့ သုံးလေ့မရှိပါ။\nE.g. I think I haveacrush on Sam. He’s so funny and handsome! (ကျွန်မတော့ Sam ကို ကြိုက်နေပြီထင်တယ်။ သူဟာ အရမ်းဟာသပြောတက်ပြီး ချောလည်းချောတယ်)\nBack in the university, both Mickey and Tom hadacrush on that Australian girl. (တက္ကသိုလ်မှာတုန်းက Mickey နဲ့ Tom တို့ဟာ အဲဒီဩစတေးလျကောင်မလေးကို ကြိတ်ချစ်ခဲ့ကြတယ်)\n၇။ To be amped up\nဒီစကားစု to be amped up “မြောက်တက်နေတယ်” ဆိုတာက သင့်အနေနဲ့ တစ်ခုခုနဲ့ပတ်သက်လို့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေချိန်၊ သို့မဟုတ် အလွန်တက်ကြွနေချိန်မျိုးတွေမှာ ဖေါ်ပြဖို့သုံးတဲ့ ပြည့်စုံတဲ့စကားစုပါပဲ။\nE.g. The amped-up crowd nearly went crazy as Alan Walker appeared on the stage. ( Alan Walker စင်ပေါ်တက်လာတော့ တက်ကြွနေတဲ့ပရိသတ်လူအုပ်ကြီးဟာ ရူးသွပ်လုနီးပါးကိုဖြစ်သွားခဲ့တယ်)\nWe will go skiing this Saturday. I am all amped up. (ကျွန်တော်တို့ ဒီစနေနေ့ကျရင် နှင်းလျှောစီးကြမယ်။ ကျွန်တော်တော့ တက်ကြွလွန်းနေပြီ)\nဒီဆောင်းပါးကို ရိုးရာလေးရဲ့မိတ်ဖက် အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းကျောင်း Wall Street English ရဲ့ဝက်ဘ်ဆိုက် မှာ ဖော်ပြထားတာဖြစ်ပါတယ်။\nPrevious Previous post: Phone Manufacturer ဆုနှင့် Phone Design ဆုကိုရရှိခဲ့သည့် OPPO က “Game Color Plus” နှင့် “Dual Wi-Fi” နည်းပညာအသစ်နှစ်ခုကိုမိတ်ဆက်\nNext Next post: သားဖြစ်သူနဲ့ သမီးရည်းစားတွေလို့အထင်မှားခံရလောက်အောင် နုပျိုလွန်းနေတဲ့မိခင်\n၂၀၂၂ခုနှစ်ဆီ သယ်မလာသင့်တဲ့ အလေ့အကျင့်ဆိုးတွေ\nအလေ့အထဆိုးတွေကို အလွယ်တကူစွန့်လွှတ်ပစ်ဖို့ ခက်ခဲကြတယ်မလား။ အဲဒီအကျင့်ဆိုးတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကောင်းတဲ့အရာတွေနဲ့ သဟဇတဖြစ်ဖို့ကလည်း အချိန်တော့ယူရပါတယ်။ ဘယ်နေ့က အကောင်းဆုံးရက်ဆိုပြီး ရွေးလုပ်လို့တော့မရဘူး။ သင့်ရဲအလေ့အထတွေက မကောင်းဘူးဆိုတာ သင် သိလိုက်ရတဲ့နေ့က သင် အဲ့ဒါတွေကို စွန့်လွှတ်ပစ်ဖို့ စတင်အားစိုက်ထုတ်သင့်တဲ့အချိန်ပါပဲ။ အရင်က…\nPublished: January 5, 20226:48 pm Updated: January 6, 20223:04 pm\nအိပ်နေစဉ်အတွင်း အမြင့်တစ်ခုခုပေါ်ကပြုတ်ကျသလို၊ ချော်လဲသလိုမျိုးကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ဆတ်ခနဲတုန်တက်လာရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို ကျွန်တော်တို့အားလုံး ကြုံဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုမျိုးတွေခဏ၊ ခဏဖြစ်တာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတဲ့အဖြေကို ဒီဆောင်းပါးလေးကနေတစ်ဆင့် စာဖတ်ပရိတ်တို့နားလည်သိရှိရအောင် ရှင်းပြပေးသွားပါ့မယ်။ Post Views: 3,156


Rita, Writing for My Sake!: ပြောချင်လို့ ပြောတာတွေ\n"ရေဆန်လမ်း" ဖတ်လို့ပြီးသွားပြီ ။ ဖတ်ရတာတော့ တော်တော်လေးတယ် ။ "နွေတစ်ည" လောက်မကြိုက်ပေမယ့် "မသိန်းရှင့်ဆီ ပို့ပေးပါ" ထက်တော့ ကြိုက်ပါတယ် ... အယူအဆ ရေးရာတွေတော့ နားရှုပ်ပေမယ့် ၊ စာရေးသူရဲ့ တိကျပြတ်သားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတွေးအခေါ် ( လုံးဝ ဥသုံ လက်မခံနိုင်သည့်တိုင်) ကို ပြီပြင်အောင်တင်ပြနိုင်တာကို နှစ်သက်မိတယ် ။\n(like - me)\nတော ကျောင်း ဆရာ\nခေတ်နဲ့ဆိုင်မယ်ပေါ့ဗျာ.. ဆိုကြပါစို့ သခင်ဘသောင်းရဲ့ လောကနိဗ္ဗာန် (The Fall of Titan by Igor Gouzwnk ) ပြန်ထွက်လာတော့ အခုခတ်မှာ ပြန်ဖတ်ရတာ ဖတ်မိတယ်ဆိုရုံပဲရှိတာ။ ဒီလိုပဲ ခြေလေးချောင်းတော်လှန်ရေး( Animal Farm by George Orwell) ပြန်ထွက်လာလည်း ရယ်စရာဝတ္ထုလို့တောင် သဘောထားမိမယ်လေ။\nဟိုခေတ်တုန်းကတော့ သခင်ဘသောင်းက သူ့အကြောင်းနဲ့သူ စိတ်နာ၊ နောက်တော့ ဒီစာအုပ်တွေပြန်၊ အဲ့ခေတ်က စီပီတွေက သူ့ဆိုလည်လှီးပြီး သတ်ချင်စိတ်ဖြစ်၊ အဲသလိုတွေရှိခဲ့ကြတာကိုး။ နိုင်ဝင်းဆွေလည်း အဲသလိုပဲ၊ ရေဆန်လမ်းတို့၊ မသိန်းရှင်တို့၊ နွေတညတို့၊ ဘ၀စာမျက်နှာတို့ အဲတာတာတွေကို ပြန်ထွက်လာလို့ ဒီနေ့အချိန်ခါရောက်မှ ဖတ်ဖူးမယ်ဆို၊ အဲလိုဖတ်ဖူးတဲ့သူတွေအတွက် အနည်းနဲ့အများဆိုသလို ဟာတာဖြစ်သလိုလို၊ ခုနေသလို ခံနေသလို ဖြစ်မှာအသေအချာပါပဲ။\nစကားစပ်လို့ပဲဗျာ၊ မှတ်မိသေးတယ်၊ ခုလူငယ်တွေ အရမ်းကြိုက်ကြတဲ့ ဂျူးက ထက်မြက်နဲ့တွေ့တော့ .. အော် ... ရသကလောင်တစ်ချောင်းကို သတ်လိုက်တဲ့သူပါလား ဆိုတာ ပြောခဲ့ဖူးသတဲ့၊ နိုင်ဝင်းဆွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဂျူးက အဲသလိုပြောခဲ့ဖူးတယ်လို့ နီးစပ်သူတွေဆီက ကြားခဲ့ဖူးတယ် ၊ ဂျူးကောင်းတယ်ဆိုတာက နိုင်ဝင်းဆွေကို မီမှမမီခဲ့တာကိုး (သူ့ခေတ်နဲ့ သူပြောပါတယ်)၊\nဂျူးက ထက်မြက်ကို ဘာလို့အဲသလိုပြောလဲဆိုတော့ နောက်ခံက ရှိပြန်တယ်၊ မိုကြိုမုန်တိုင်း ကိစ္စနဲ့ဆိုင်နေတယ်လေ၊ ဒီကိစ္စက ကံအကြောင်းမလှတဲ့ နိုင်ဝင်းဆွေအတွက် မောဟအမှားဖြစ်ခဲ့တယ်။ အမှားသိပေမယ့် အချိန်မမီလိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒီနောက်ပိုင်းကာလတွေမှာ သူလည်း ကလောင်ရော၊ လူပါ နိဂုံးချုပ်သွားရတယ်။ နှမြောစရာပါပဲ။\nဆိုလိုချင်တာကတော့ဗျာ၊ သူ့ခေတ်ကရေးခဲ့တဲ့ နိုင်ဝင်းဆွေရဲ့ စာတွေဟာ ဒီဘက်ခေတ်မှာ ဖတ်မယ်ဆိုရင် သူ့အာဘော်ခြုံမိနိုင်ဖို အခက်အခဲရှိမယ်ဆိုတာပါ၊ ကျွန်တော်လည်း ဒီစာအုပ်တွေပြန်မထွက်ခင်တုန်းက မိတ္တူတွေဖတ်ဖူးတာ၊ နည်းနည်းတော့ အခက်အခဲတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ ပစ္စည်းမဲ့လူတန်းစားရဲ့ သရုပ်မှန်စာပေအနှစ်ကြီးတွေပဲလို့ စာဖတ်ဖူးတုန်းက သဘောထားမိတယ်၊ အခုချိန်မှာတော့ အဲ့ထက်ပိုသွားပါပြီ။ :)\n(like - Aung Phyoe & Mg Yu Pie)\nနောက် တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပြန်ဖတ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ် ။ သခင်ဘသောင်း ရဲ့ လောကနိဗ္ဗာန် ကိုဖတ်ဖို့ ထုတ်ထားတယ် ။\nနွေတစ်ည ကိုတော့ ရသမြတ်နိုးသူတိုင်း ခံစားနိုင်မယ်ထင်ပါတယ် ။ နိုင်ဝင်းဆွေဟာ နောက်ပိုင်းမှာ ဦးတည်ချက်လုံးဝပြောင်းသွား သလိုပဲ ။ လူတန်းစားအမြင် ပြင်းထန်လွန်းတယ် ။ "ဘဝစာမျက်နှာများ" မှာ 'အဆိပ်ပင်' ဆိုပြီး ခင်နှင်းယုကို တိုက်ခိုက်ထားတာ ... ၊ အဲဒါဖတ်တုန်းက တစ်မျိုးပဲ ဘာကြောင့်လည်းပေါ့ ။ ခု ရေဆန်လမ်း ကိုဖတ်မိမှ သူ့စာပေအမြင်ကို ရေးရေးသဘောပေါက်မိတယ်။\nခေတ်ကွာတာနဲ့ ဖတ်တဲ့လူအတွက် အနှစ်သာရကွာတယ်ဆိုတာကိုက အနုပညာမှာ ဝါဒရေးရာသွင်းထားတာကြောင့်လို့ ထင်မိတယ်။ အနုပညာ သက်သက် မဟုတ်လို့။ ဆိုလိုတာက အနုပညာက media အဖြစ် အသုံးချခံရလို့။\nဥပမာ - မိုးမိုး (အင်းလျား) အိမ်ထောင်ရေးဝတ္ထုတွေ ဖတ်ရတဲ့အခါမှာ သူတို့ခေတ်က ကိုယ်မသိ မမီလိုက်ရတဲ့ အကြောင်းအရာတွေပါလားဆို ဖတ်တဲ့လူက စိတ်ဝင်တစား ဖတ်မိလိမ့်မယ်။\nမိုးမိုး ဝတ္ထုမျိုး မကြိုက်ဘူးဆိုတဲ့သူကတော့ အိမ်ထောင်ရေး ဘဝသရုပ်ဖော်ကို ကြိုက်ကို မကြိုက်တတ်လို့ မကြိုက်တာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ (ကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ဝတ္ထုတွေ ကြိုက်လှတယ် မဟုတ်ပါဘူး)\nစာဖတ်သူရဲ့ စာဖတ်အား၊ ဓာတ်ခံတိမ်းညွတ်မှုပေါ် မူတည်ပီး ခံစားချက်တွေ ကွာသွားမယ်ထင်ပါတယ်။ လူအများစုဘဝအခြေအနေကတော့ မသိန်းရှင်၊ ရေဆန်လမ်းတွေ၊ မိုးမိုးနဲ့ မစန္ဒာစာတွေခေတ်ကနဲ့ တယ်မထူးလှသေးပါဘူး။\nဂျူးကတော့ ကြည်အေးလောက် အော်သန်တစ်ဖြစ်တယ်မထင်ဘူး၊ ဖတ်ဖူးတဲ့စာတိုပေစတွေနဲ့ လေလုံးကြီးကြီးတွေ ရောမွှေထားတဲ့ ဘတ်ဆဲလားတမျိုးလို့ပဲ မြင်တယ်။ အတိုတွေကတော့ ကောင်းတယ်။\nကိုယ်ပြောတာက မိုးမိုး တို့ရေးတာမှာ ဝါဒရေးရာ မပါဘူးလို့ ပြောချင်တာပါ။ သူတို့ကို အနုပညာသက်သက် တင်ပြတယ်လို့ မြင်မိတယ်။ ဒီတော့ သူတို့ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင် သူတို့ရေးတဲ့လိုင်းမျိုးကို မကြိုက်လို့ မကြိုက်တာ။ နိုင်ဝင်းဆွေကိုကျ ဝါဒရေးရာကို အနုပညာနဲ့ ရောပြထားလို့ကို ခေတ်ကွာလာတာနဲ့ အမျှ ဖတ်တဲ့လူနဲ့ ခံစားမှု အဟပ်က ကွာတာ။\nမိုးမိုး (အင်းလျား) မှာကျတော့ ကြိုက်ပြီဆို ခေတ်ကွာတာ ဖတ်ရတာကိုက အရသာ ဖြစ်မှာ။ မကြိုက်ရင်တော့ ခေတ်ကြောင့်မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရေးတာမျိုးကို ဖတ်တဲ့လူက မကြိုက်လို့ပဲ။\nဂျူးဟာ အော်ရီဂျင်နယ် မဟုတ်တာတော့ အမှန်ပဲ .. ဒါပေမယ့် မှီးတယ်လို့လဲပြောလို့ မရဘူး .. သူကကြိုက်တဲ့ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ရဲ့ အီမိုးရှင်း ကိုပဲ ယူတာကို ..။\nဒီလို ပြောကြေးဆိုရင်တော့ ဘယ်သူမှ မလွတ်တော့ဘူး။\nဥပမာ - မီ ဟာ မေ ကနေ လာတယ်လို့ ကိုယ်က ထင်တာကိုး။\n(မီ ကို မှီးတယ်ဆိုတဲ့စာအုပ်လည်း မဖတ်ဖူးပါဘူး)\nမီ က အမေရိကန် ရုပ်ရှင်ရှိတယ် ... နာမယ်မမှတ်မိလို့ ။ ဝန်ခံထားတယ် .... ။\n(မှတ်ချက်။ စာအုပ်ပါရှိတယ်။ မီ အမှာစာမှာ ဒဂုန်တာရာ ထည့်ရေးထားတယ်။ ရုပ်ရှင်နဲ့ စာအုပ် နာမည်တူတူပဲ)\nကျေးဇူး ဆရာဘို ၊ မေ့နေတာ ရုပ်ရှင်နာမည်ကို\nမိုးမိုးက မဆလ NLD မှာ တာဝန်ထမ်းခဲ့တဲ့ စာရေးဆရာပဲ။ အထွေထွေကျပ်တည်းမှုကို သူ့ပုံစံနဲ့သူတင်ပြတယ်ပဲမြင်တယ်။ သိပ်ဖီလင်မလာတာတော့ ရေးဟန်တွေပြောင်းတာလဲပါမယ်။ ခေတ်လူနေမှု စီးပွားရေးပုံစံကလဲ ကွာသွားပီ။\nဝါဒရေးတွေ မလည်ဝယ်တာတော့ မြန်မာပြည်မှာ နိုင်ငံရေးစိတ်ဝင်စားမှု ကျတာနဲ့လဲဆိုင်မယ်။ စာရေးဆရာက နိုင်ငံရေး၊ ဒဿန၊ သမိုင်း၊ လူမှုဗေဒ၊ စိတ္တဗေဒ သိပ္ပံ ဘက်စုံအောင် ဖတ်လေ ပိုထက်လေ ရေးကွက်များလေပဲ။ အနုပညာမြောက်တာ ဘာနဲ့တိုင်းလဲတော့မသိဘူး။\n(like - Mg Yu Pie)\nဟုတ်တယ် ကိုယ်လည်း မသိဘူး။\nဒါပေမဲ့ ဖျတ်ခနဲ ဦးသုခ ရိုက်တဲ့ အသုံးလုံးကားကို သွားသတိရတယ်။\n(like - Bo)\n(မှတ်ချက်။ "ဘယ်သူပြိုင်လို့ လှပါတော့နိုင်"။ တကယ်တော့ အဲဒါ မဆလခေတ်က ဝါဒဖြန့်တဲ့ကားပဲ)\nကျတော်ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ခံစားမှုနဲ့ပဲတိုင်းတယ် .. သူ့ရဲ့ ဖန်တီးမှုအပေါ် ကိုယ်ဘယ်လောက် ပူးဝင်ခံစားနိုင်သလဲပေါ့ .... ၊ နည်းလမ်းမှန်မမှန်တော့ မသိဘူး ။\nစိတ္တဗေဒ ဆိုလို့ အဲဒါကို စိတ်ဝင်စားတယ်။\nတဆက်တည်း ပြောရရင် တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင် ဝတ္ထုတွေ ကိုယ် မစွဲဘူး။ ဘာလို့ဆို ဇာတ်ကောင်စရိုက်တွေ သေ နေတယ်လို့ ထင်လို့။ စာရေးဆရာက ဝင်ပါပေးရတဲ့ စရိုက်တွေလို့ ထင်တယ်။\nတကယ်တော့ နိုင်ဝင်းဆွေကို တအုပ်မှ မဖတ်ဖူးဘဲနဲ့ ဝင်ပြောနေတာ အတော်တော့ ဂွကျတယ်။\nMg Yu Pie\nဆရာဘို...အဲလောက် အမှန်တိုင်းကြီးတွေပြောနဲ့လေ..း)\nဆရာမကြီးတောင် အနှီသို့ဆိုရင် ဆရာမကြီးကိုစုတုပြုပြီးထွက်လာတဲ့ နောက်ပိုင်း ဘုစုခရု (ဆေးကျောင်းတော့ရောက်ပြီ မထူးပါဘူး..ဘတ်ဆဲလာလေးဖြစ်အောင်လုပ်အုံးမှဆိုတဲ့ ရည်မှန်းချက်မျိုးရှိတဲ့) ဆရာမလေးတွေ တပြုံကြီး လှဲသေလိုက်ဖို့ပဲ ရှိတယ်။ : P\n(like - Aung Phyoe & Bo)\nအို ဘုရားရေ..မောင်တို့ယောက်ျားတွေရဲ့အတ္တကတော့ ကျွန်မသီးမခံနိုင်အောင်ပါပဲ။ မိုးမြင့်ထိပ်ခေါင် ကုမ္ပဏီမှာလုပ်နေတဲ့ ဦးထွဋ်ခေါင်အုပ်စိုးနေမင်းကျော်စွာထက်မြက်သိမ်းပိုက်ဆိုတာ ကျွန်မရဲ့ မောင်ဆိုတာ လေ။ ဟင်း ဟင်း ဒါပေမယ့် ကျွန်မကလည်း နွယ်ပင်တိမ်တိုက်လမင်းသက်တံ့ခင်ခင်ကြီးပဲလေ..ကျွန်မကိုတော့ လွယ်လွယ်သိမ်းပိုက်လို့ ရမယ်မထင်လိုက်ပါနဲ့ မောင်....စသဖြင့် စသဖြင့် ယနေ့ဘတ်ဆဲလာဘုတ်အုတ်လေးတွေမှာ လွမ်းမိုးဆဲဖြစ်သလို ဒီဘုတ်အုတ်တွေကို ဓါတ်ရှင်ဗီဒီယို ပြန်ရိုက်ကြတဲ့အခါ နဂိုကမှ စာပေ၀မ်းစာနည်းကျသည့် ယနေ့လူငယ်မျိုးဆက်အတွက် မတွေးဝံ့စရာပါလေ။\nအို ဘုရားရေ လား အို ကုလားရေ လား :-)\nဘက်ဆဲလားတွေ ဘာလို့ အဲလိုစာမျိုးရေးတာလဲဆိုတာ ကိုယ်နားလည်နိုင်တယ်။ နားမလည်နိုင်တာက ယောက်ျားကြီးတွေက သူတို့ကို ဘာလို့ လိုက်ဆော်နေကြတာလဲ ဆိုတာပဲ။\nI think it may be Jealous!\nMYP ကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စာနယ်ဇင်းတွေထဲ အရင်တည်းက ကြုံဖူးလို့ပါ။ လွှတ်ထားလိုက်လို့ မရဘူးလား။ ဘာမှလည်း အရေးကြီးတာမဟုတ်ဘူး။\nကြီးတာပေါ့ ဗမာပြည်မှာ ဒီလိုစာဆိုးစာညံ့တွေပဲ ကျန်အောင် တုံးသထက်တုံး ချာသထက်ချာအောင် စနစ်တကျလုပ်ခဲ့တာပဲ။ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း မင်းသုဝဏ် ဇေယျ ဒဂုန်တာရာ မောင်စွမ်းရည် ဒေါ်အမာ ကစပီး ခေတ်အဆက်ဆက် ဒါမျိုးတွေအန္တရာယ်ကို သတိပေးခဲ့တာပဲ။ ဘတ်ဆဲလားက တမူးတန်ခေတ်အဆက်ပဲ။ မြမျိုးလွင် တက်ထွန်း တင့်တယ် ဝင်းဦး မောင်သာရ ဘုန်းနိုင်စတဲ့ အထီးတွေ စခဲ့တာပဲ။ ဂျန်ဒါနဲ့ မဆိုင်ပါ။\n(like - KTZ)\nဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စနစ်တကျလုပ်ခဲ့တယ်ပဲ ထားပါဦး။\nစနစ်ပြောင်းလဲ ရှိနေမှာပဲ။ အနည်းအများတော့ ကွာနိုင်တယ်။ (ကွာချင်မှလည်း ကွာမယ်) နောက် သူတို့ကို ဝေဖန်တဲ့စာတွေကိုယ်၌က ဝေဖန်တာနဲ့ မတူဘဲ ကလိသလိုလို ရိသလိုလိုဖြစ်နေတာ။ လှောင်သလိုလို ပြောင်သလိုလို လေသံ။\nကိုယ်ပြောတာက စာနယ်ဇင်းမှာ တွေ့ရများတဲ့ အဲဒီစာတွေကို ဝေဖန်တဲ့ပုံစံကို အဓိက ပြောချင်တာ။\nနောက်တခုက အဲဒီစာရေးသူတွေကို တားဖို့ ပိတ်ပင်ဖို့ ဆော်ဖို့ ကလော်ဖို့ထက် စာဖတ်သူကို ဖွင့်ပေးနိုင်ဖို့ပဲလိုတာလို့ ထင်တယ်။\nကိုယ့်အထင်ပါပဲ။ ကိုယ့်အတွက်တော့ မှန်တယ်။\nဟီးဟီး...အဲဒါ ပုရိသကြီးဘက်ကနေ လိုက်ဆော်တာဟုတ်ပါဘူး၊ ကနေ့ လူငယ်တွေလမ်းမှားသွားနိုင်တဲ့ Pop art ရဲ့အစွယ်အပွားတစ်ခုကို ထောက်ပြတာပါ၊ Jနဲ့လည်းဆိုင်ပါဘူးဂျာ..\nသမိုင်းစဉ်ဆက်အမျိုးသမီးစာဆိုတွေထဲကလည်း respect ထားရတာတွေအများကြီးပါ.. ဒေါ်မိုးမိုးရဲ့အတိုပေါင်းချုပ်တွေတစ်အုပ်မကျန်ဖတ်ခဲ့သလို ဂျူးရဲ့ချစ်သူရေးသောကျွန်မညတို့ ဟို ပန်းချီကားတွေပါတဲ့အတိုပေါင်းချုပ်တို့ဆိုရင် လေ့လာတဲ့အနေနဲ့တောင်ဖတ်ရှုခဲ့ရပါတယ်ခင်ဗျာ။\nအထက်မှာပြောတဲ့ မီးကျိုးမောင်းပျက်ဒတ်သနတွေ အရူးအတွေးတွေကို ရိုးအတဲ့လူငယ်မျိုးဆက်တွေ မှိုင်းမိအောင်မလုပ်ဖို့တော့ (အဲလိုပြောရတာက အဲလိုကောင်လေး ကောင်မလေးတွေ အပြင်မှာတွေ့တွေ့နေရလို့) အရေးကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော်တော့ ထင်ပါရဲ့ခင်ဗျာ။\nကိုယ်ကလဲ Gender ကို မမြင်ပါဘူး။\nဂျူးကို ယောက်ျားတွေ ဝိုင်းပြောကြသလို ဆိုတာမျိုးတောင် မမြင်ပါဘူး။\nဒါပေမဲ့ အဲဒီ ဘက်ဆဲလားဆိုတာတွေက မိန်းမတွေ အများဖြစ်ပြီး ကလိတိတိရိတိတိ ရေးတဲ့ ဆရာတွေက ယောက်ျားတွေ အများဖြစ်နေတာကို မြင်နေရလို့။ ကြည့်မကောင်းဘူး။\nတကယ်တော့ မင်းခိုက်စိုးစန် ဂျွန်စတိုင်းဘက် ဝတ္ထုကိုလားမသိ ဘာမှ အညွှန်းမထည့်ဘဲ ဟိုခုတ်ဒီထစ်လုပ်ပြီး ပါးပါးလှီး ဝတ္ထုရေးသွားတာမျိုး ဝိုင်းဆော်ပါ့လား။ ကြည့်ကောင်းတာပေါ့။\nကိုလိုနီခေတ်ကနေ ခုထိ အစိုးရစာပေပေါ်လစီက အပြောင်းအလဲမရှိပါဘူး။ အပြာသာသာစာတွေကို ဆော်တာတော့ ဘယ်ပုံနဲ့ဆော်တယ်ဆိုတာက အဓိကမကျပါဘူး။ ဝေဖန်ရေးဆရာတွေပြောလို့ ဖိနှိပ်တယ်လဲ မကြားမိပါဘူး။ သိသိကြီးနဲ့ လွှတ်ထားတာပဲ။ ခုဆို သရဲဝတ္ထုပါ ပြန်ခေတ်ထနေပီပဲ။ ဒီလိုစာပေဖာသည်တွေကို ဘယ်သူကမှ မနာလိုစရာမရှိပါဘူး။\nသူတို့အများစုကို ရှဲဒိုးရေးပေးတာ ယောက်ျားတွေပဲ။ သူတို့ကို ဝေဖန်တာ သူတို့ ပြန်ရေးခွင့်ရှိတာပဲ။ စာမှ သေချာ မရေးတတ်တာ။\n(ဝေဖန်ရေးဆရာတွေပြောလို့ ဖိနှိပ်တယ်လဲ မကြားမိပါဘူး)\nအဲဒီစာတွေ အရေးမပါတာတော့ လက်ခံပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ ဖိနှိပ်တယ်ဆိုတာရော လိုအပ်လို့လား။\nအဲဒါ ဖတ်တဲ့သူဘက်က ရွေးပါစေပေါ့။\nနောက် ဆော်တယ်ဖြစ်စေ၊ ဝေဖန်တယ်ဖြစ်စေ၊ ဘယ်ပုံဘယ်နည်းဆိုတာ ကိုယ့်အတွက်တော့ လိုတယ်။\nနိုင်ငံရေးနဲ့ ပတ်သတ်လို့ ကိုယ်အမြဲပြောတဲ့စကားရှိတယ်။\nဆန့်ကျင်တာခြင်းတူတာတစ်ခုတည်းနဲ့ ဘယ်တော့မှ တသားတည်းမဖြစ်နိုင်တာတွေ ရှိတယ် ဆိုတာ။\nဘယ်အရာအတွက် ဘယ်ရည်ရွယ်ချက်အတွက်ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်ပုံဘယ်နည်းသုံးတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်အတွက်ကတော့ အရေးကြီးတယ်။\nတချို့ကိစ္စတွေ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ နှိုင်းပြောလို့မရဘူး။ (ဆိုလိုတာက Bo က ဒါမျိုးတွေကို မနာလို မဖြစ်တာနဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေကလည်း မနာလို မဖြစ်ပါဘူး လို့ ပြောမရဘူး)\nဂျူးနဲ့ နုနုရည်ကို နယ်က စာပေဟောပြောပွဲမှာ အရေခွံခွာပြီး ဟောပြောသွားကြတဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းထွက် ထိပ်တန်းစာရေးဆရာကြီးတွေ အလယ်တန်းတုန်းက မြင်ခဲ့ဖူးလို့။ စာပေသက်သက် ဝေဖန်တယ်ဆို မပြောလိုပါဘူး။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာထိ ပရိသတ်တွေရှေ့မှာ၊ ကာယကံရှင်တွေ ကွယ်ရာမှာ။ သူတို့ကတော့ စာဖတ်သူတွေကို လမ်းပြရမယ်၊ စေတနာထားရမယ်၊ ပြုပြင်ရမယ် ဘာမယ်ညာမယ်တွေ ကိုင်ပြောတာပေါ့။ ကိုယ်ကတော့ ကိုယ့်ပြုပြင်ချင်တဲ့၊ စာတအုပ်ဖတ်ပြီး လမ်းမှားလိုက်သွားမယ်အထင်ရှိတဲ့ စာရေးဆရာမျိုး မနှစ်သက်တာ အမှန်ပဲ။\n(မှတ်ချက်။ လက်ရှိ တစ်လ တစ်အုပ်မက ထုတ်နေတဲ့ စာရေးဆရာမတွေကနေ ဂျူးနဲ့ နုနုရည် ဂုဏ်သရေရှိ စာရေးဆရာရင့်မကြီးများရဲ့ အဆော်ခံရတဲ့အကြောင်း ချော်ပြီး ရောက်သွားတယ်)\nဘတ်ဆဲလားပရိသတ်ကတော့ အဲဒိဝေဖန်ရေးတွေ အရေးလုပ်ဖတ် မထင်ပေါင်ဗျာ :D\n(ဘို Bo ဘတ်ဆဲလားပရိသတ်ကတော့ အဲဒိဝေဖန်ရေးတွေ အရေးလုပ်ဖတ် မထင်ပေါင်ဗျာ :D)\nအဲဒါကြောင့် အရေးမကြီးဘူး ပြောတာပေါ့။\nဝေဖန်လည်း အဖက်မလုပ်မယ့်ဟာကို ဘာလို့ စာရွက်ကုန်အောင် ဖြုန်းတီးမလဲ။\nမဂျူးကို တက်ခါစက ဝိုင်းအုပ်တာ အဲ့ဒါကြောင့် ပိုနာမည်ကြီးသွားတယ်ထင်တယ်။ သူကလဲ အရည်အချင်းရှိတာကိုး။ နောက်ပိုင်းကျမှ ရှိတာထက် ပိုမြောက်သွားတာကတပိုင်းပေါ့။\nအဲလို အဘိဇ္ဈာများလို့ လုံးချင်းလောကမှာ ယောကျာ်းတွေ မအောင်မြင်တာထင်တယ်း)\nအောင်ဖြိုးရေ အစွမ်းပြတော့ ဟိ\nလောကနိဗ္ဗာန်က သံရုံးစာအုပ်ကြီးပဲ ဗမာ့ခေတ်ကရိုက်တာ။ ခြေလေးချောင်းကလေးကြိုက်ထက် ၁၉၈၄က ပိုမိုက်ပါတယ်။\nအမယ် အဲဒါ တက်ခါစတောင် မဟုတ်ဘူး။ 1994 လောက်ဆိုတော့ ပီပီပြင်ပြင် ဖြစ်နေပြီ။\nလုံးချင်းလောကမှာ ယောက်ျားတွေ မအောင်မြင်တာ ဘာလို့တော့ မသိဘူး။\n(မှတ်ချက်။ အမျိုးသားစာရေးဆရာများ အမျိုးသမီးစာရေးသူများလောက် စန်းမထ ခေတ်မထသည်ကို ဆိုလိုသည်)\nယောက်ျားတွေက ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို မိန်းမတွေလောက် မနိုင်နင်းတာတော့ အမှန်ပဲ။\nမိန်းမတွေ အရက်သောက်ရင်လဲ ကျသွားမှာဗျ မဂျူးကို အပြင်းတိုက်မှး)\nနီကိုရဲ မင်းလူ ဇာတ်ကောင်စရိုက်တွေ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တလိုင်းလောက်ပဲ ရတယ်။ ကျန်တာဆို စဉ်းစားကြည့်လို့တောင် ပေါ်မလာဘူး။\nမိန်းမတွေ စဉ်းစားလိုက်ရင် ဆုံးတောင် ဆုံးမယ်မထင်ဘူး။\nဝေဖန်တာကို အဖက်မလုပ်လည်း ရေးသင့်ရင် ရေးရမှာပဲ၊ မှိုင်းတိုက်တာလို့ ထင်ရင် မှိုင်းတိုက်တယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားရမှာပဲ၊ ဒီမှာတော့ စုတုပြု ၀ဲဂယက်က မထွက်နိုင်သေးတော့ စာပေအကြောင်းပြောရင် ဝေဖန်တယ်ဆိုတာက အမြင့်ဆုံးလိုဖြစ်နေတယ် ၊ ဝေဖန်ရေးဆိုခေါင်းစဉ်တပ် ပုဂ္ဂိုလ်ထိုးနှက်မှု ရောထွေးမှာလည်း ရှိမှာပဲ၊ ခက်တာက မြန်မာစာပေဆိုတာက ဘယ်က ဘယ်လိုစတယ် ဘယ်လိုပြောကြမှာလဲ၊ မြုပ်ကွက်တွေက အများကြီး၊ ပျော့ကွက်တွေက အများကြီး၊ ငါတောင်မပြင်ရက်လို့ ဒီအတိုင်းထားတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်က လက်တွေ့မကျဘူး၊ မှားနေတာကို ထုံးအိုးထဲ နှစ်ပြီး ခပ်ရဲရဲ ပြောရဲတဲ့သူတွေ ရှိနေရမယ်၊\nစာပေအဆင့်ပိုမြင့်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ဖန်တီးမှုက အရင်လာသလား၊ သီဝရီက အရင်လာသလား အဲတာဆက်ပြောကြမယ် ထင်တယ်၊ ခုတော့ ဘုရားပွဲက ရဟတ်ကြီးလို တကျွိကျွိမြည်သံဆွဲ လည်နေကြတုန်း၊ ဘေးကိုမကြည့်ပဲ ဟောင်းနွမ်းရဟတ်ကြီးကို ဇိမ်ခံစီးသူတွေက စီးနေကြတုန်း၊ ရိုလာကိုစတာစီးဖို့စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ရဟတ်တစ်ပတ်နွမ်းကို သံယောဇဉ်တွယ်သူတွေက တွယ်နေကြတုန်း၊\nအိုဘယ့်.. မြန်မာစာပေ၊ ဆုတ်ယုတ်တာကို ခေတ်တစ်ခုတည်းကြောင့်လို့ ပြောမရပြန်ဘူး၊ အာဖရိကက၊ တရုတ်က လူတွေတောင် ဘယ်ခရီးရောက်နေကြပြီလဲ၊ ဒါလေးတွေးမိတယ်။\n(ဝေဖန်တာကို အဖက်မလုပ်လည်း ရေးသင့်ရင် ရေးရမှာပဲ)\nရေးသင့်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ရေးရင် ကောင်းပါတယ်။\n(မှိုင်းတိုက်တာလို့ ထင်ရင် မှိုင်းတိုက်တယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားရမှာပဲ)\nကိုယ်ကတော့ သူတို့ မှိုင်းတိုက်တတ်တယ်လို့တောင် မထင်တာ။\nအဓိကက စာဖတ်သူပဲ လို့ ထင်တယ်။ အဲဒီစာတွေကို ဖယ်လိုက်ဖို့ထက် စာဖတ်သူကို ဖယ်တတ်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။\nဒါပေမဲ့ အဲဒီစာတွေကို ဝေဖန်ရေးရေးတဲ့လူတွေကိုက အဲဒီစာတွေ အဆင့်လောက်ပဲ လိုက်ရေးနေတယ်။\nယောက်ျားစာရေးဆရာတွေထဲမှာ လုံးချင်းရေးတာ ကြိုက်တာ "သိန်းဖေမြင့်" ပဲရှိတယ် .. မိန်းမစာရေးဆရာတွေကတော့ အများကြီး ၊ ခင်ခင်ထူးနဲ့ နေဝင်းမြင့်တောင် မတူဘူး ... လင်မယားချင်း ရန်တိုက်ပေးမှာပဲ .. "မအိမ်ကံ" နဲ့ "တိမ်တောင်ပျော်ပိုက်" ရွှေမှာလစဉ်ပါတာချင်းတောင် မျှော်ရတာ မတူဘူး :D\nအရာအားလုံးတန်းတူညီမျှ မရှိနိုင်ဆိုတဲ့ စကားရှိတယ်၊ ခေါင်းဆောင်ကြီးက ခေါင်းဆောင်ကြီးပဲ၊ လက်အောက်သားက လက်အောက်သားပဲ၊ တန်းတူညီမျှဆိုတာ မရှိဘူး၊ မရှိတဲ့အရာကို အခြေတည်ပြီး တန်းတူညီမျှ လိုက်စဉ်းစားနေမယ်ဆိုရင် အထွက်တိုးညံ့တဲ့ စပါးခင်းလို့ မျိုးမအောင်တဲ့ အဖျင်းစားတွေနဲ့ပဲ သံသရာလည်နေမှာပေါ့၊ ခွဲခြားစဉ်းစားဖို့တော့ တွေးမိတယ်။\nကိုယ့်သဘောအတိုင်းဆို ဘယ်စာပေမျိုးမှ ဘယ်အနုပညာမျိုးမှ ဖိနှိပ် ဖယ်ရှားစရာ မရှိဘူး။ စာဖတ်သူက ရွေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲလို ပြောရင် မြန်မာပြည် အနေအထားက ဘယ်လို ပေါ်လစီက ဘယ်လို ဆိုတာတွေ ပါလာဦးတော့မယ်။ မြန်မာပြည်က တခုခု အကြောင်းပြောရတာ အတော်လက်ဝင်တယ်။\nခုလည်း အပျော်ဖတ်စာပေ၊ အဆိပ်အတောက်စာပေလို့ ဝိုင်းတံဆိပ်ကပ်ကြတာ တကယ်တော့ ကိုယ့်အလိုသာဆို ကိုယ်မဖတ်ချင် မဖတ်ဘဲ နေဖို့ပဲ။ ဝေဖန်ချင်လား ဝေဖန်လိုက်။ ဒါပေမဲ့ ဝေဖန်တာ ပုံမကျရင်တော့ ပြန်ဝေဖန်ခံရဖို့ ပြင်ထား။\nကိုယ့်ဘာသာ ရေးပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ကြိုက်လိုက်တာ =)\nကိုယ့်အတွက်ကတော့ ဘယ်ပုံဘယ်နည်းသုံးတယ် ဆိုတာ သိပ်အရေးကြီးတယ်။ ခုပြောတဲ့ အပျော်ဖတ်စာပေ ဆိုတာမျိုးကို ခုအစိုးရက နှိပ်ကွပ်ပစ်တယ်၊ ဖယ်ရှားပစ်တယ် ဆိုရင်တောင် ကိုယ့်အတွက် လက်ခံနိုင်စရာ မဖြစ်ဘူး။ (ဒါပေမဲ့ မြန်မာပြည် လက်ရှိအနေအထားဆိုတာကြီးက ကန့်လန့်ဖြစ်နေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဘာပဲပြောပြော အဲဒါကြီးကြောင့် လက်ဝင်နေရတယ်)\nAMKK - အမ ပိုစ့်တင်လိုက်ပါ့လား အမှတ်တရ ။ နောက် ဆရာတို့လည်း ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ။\nမောင်သာရကောင်းတာတွေ ရှိပါတယ် ဆာဖြိုးရယ်။ ဒေါ်ထူးကို ဒေါ်နုလောက် အားမရဘူး သူက ပုံပြောတယ် တရားပြတယ်အဆင့်မှာတင် ရပ်နေသလိုပဲ။ နတ်သမီးဖတ်စား)\nဟုတ်တယ် သူ့ကိုမေ့နေတာ မတ်တပ်ရပ်လို့ ... ၊ "ကတ္တီပါဖိနပ်စီး ..." ပဲဖတ်ဖူးတယ် ကြိုက်တယ်... ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်စာအုပ်၂ အုပ်ကတော့ ဆက်ကိုမဖတ်ဖြစ်ဘူး .. "ညှာရွှေတစ်ခက် ကြွေရက်စော" ဆိုလား သူ့အရေးအသားက တင်စားလွန်းတာ Over ကြီးလို့ထင်လို့ ။ :D\nဒေါ်ရီတာက မပြောလဲ တင်မှာပဲ ဟဲဟဲ :D\nsorry မနေ့ညက ဖုန်းထပြောပြီး ဒီ ပြန်မရောက်တော့ဘူး။\nအကုန်ဝိုင်းပြောမှပဲ တင်ဖို့ သတိရတာပါ။ ကိုယ့်ဘာသာဆို စိတ်တောင်ကူးမိမှာမဟုတ်ပါဘူး တကယ်။\nကျွန်တော် အထင်တော့ အပျော်ဖတ်က နိုင်ငံတကာမှာလည်း ရှိတယ်လေ။ ဒါကို အပြစ်တင်နေလို့မဖြစ်ဘူး။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် စာစဖတ်တော့ ဒါတွေကနေ စဖတ်တာပဲလေ။ ဒါကတစ်ဆင့် ကိုယ်ဖတ်ချင်တာကို ရွေးဖတ်လာခဲ့တာပါပဲ။ အမှန်က စာဖတ်သူနဲ့လည်း ဆိုင်တယ်။ ကျွန်တော်ဆို ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေကို ဟိုစာအုပ်လေးဖတ်ပါ။ ဒါလေးဖတ်ပါ ညွှန်းတာပဲ။ တစ်ချို့ က ဖတ်ပေမယ့် တစ်ချို့ က လေးတာတွေ မဖတ်ချင်ဘူးဆိုပြီးတော့ကို ငြင်းတယ်လေ။ အပျော်ဖတ်မကြိုက်တဲ့သူတွေက အပျော်ဖတ်တွေ ဖတ်နေရင်းနဲ့ကို မဖတ်ချင်တော့တာ။ ကျွန်တော့်တုန်းကလည်းအဲ့လိုပဲ ဖတ်ချင်စိတ်ကုန်လာတာ။ တစ်ချို့လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ဖတ်ချင်ကြတယ်လေ\nဒီတော့ အဲ့လိုဖတ်ချင်သူတွေ အတွက်လည်း အဲ့လိုစာတွေလိုတယ်လေ။ မဟုတ်ရင် သူတို့ ကဘာသွားဖတ်မလဲ။ ဒါပေမဲ့ အပျော်ဖတ်ရေးသူတွေက တော့ ကိုယ့်စာထဲမှာ အကျိုးရှိမဲ့ တစ်ခုခုကို ထည့်ပေးနိုင်မယ် ပြီးတော့ အဆိပ်အတောက် ဖြစ်အောင် မရေးသင့်ဘူးပေါ့လေ။ နိုင်ငံတကာက နာမည်ကျော်နေတဲ့ ဟယ်ရီပေါ်တာတို့ Twilight တို့၊ Da Vince Code တို့တွေကရော ဘာတွေလဲ။ သူတို့လည်း ဒါတွေပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အံထဲကနေ ယူစရာ ရှိအောင်ရေးထားတယ်လေ။\nပြီးတော့ ကိုဘိုပြောတာကို နည်းနည်းပြောချင်ပါတယ်။ ဂျူးကတော့ ကြည်အေးလောက် အော်သန်တစ်ဖြစ်တယ်မထင်ဘူး၊ ဆိုတာကို ကျွန်တော်ကတော့ လက်မခံပါ။ ပြီးတော့ နောက်တစ်ခု နောက်ပိုင်းကျမှ ရှိတာထက် ပိုမြောက်သွားတာကတပိုင်းပေါ့။ဆိုတာလည်း မဟုတ်ဘူးထင်ပါတယ်။ ဂျူးဟာ အဲ့လို မျိုးလူမဟုတ်ဘူးထင်ပါတယ်။\nဒါဟာ Personal အရ ကိုးကွယ်မှု တစ်ခုနဲ့ပြောတယ်လို့ မထင်စေချင်ပါဘူး။ ဂျုးရေးတဲ့ထဲမှာ စာဖတ်သူကို ဆရာလုပ်ထားတာ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်အမြင် သက်သက်ပါ။ ဒီထဲမှာ ကျွန်တော်က အငယ်ဆုံးဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ စာဖတ်အားအရ ဝင်မပြောသင့်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်တာပါ။ ရေဆန်လမ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အမြင်ကိုတော့ ဟိုတစ်ခါ ပြောပြီးပြီဆိုတော့ မပြောတော့ပါဘူး။ :)\n"ကိုယ့်သဘောအတိုင်းဆို ဘယ်စာပေမျိုးမှ ဘယ်အနုပညာမျိုးမှ ဖိနှိပ် ဖယ်ရှားစရာ မရှိဘူး"\nဆိုတာနဲ့ ပတ်သတ်လို့ ပြောရရင်တော့ အတော်ရှည်မှာပဲ။ ဆိုခဲ့သလို မြန်မာပြည် လက်ရှိအနေအထားအရ သိပ်လည်း ပြောရခက်တယ်။\nမြင်သာအောင် ပြောရရင် ဂျောက်ဂျက်ကိစ္စပဲ။\nဂျောက်ဂျက်ကိစ္စ ကိုပေါတို့ ဖြစ်လိုက်ကြတုန်းက မသိလိုက်ဘူး။ တော်တော်ကြီးကြာမှ အဲဒါတွေကို သူငယ်ချင်းတယောက်က မေးလ်ပို့ပေးလို့ (မေးလ်ပို့ပေးပြီးတာတောင် တော်တော်ကြာမှ) ဖတ်ဖြစ်တယ်။\nအဲဒီမှာ မပိတ်ပင်သင့်ပါဘူးလို့ဆိုတဲ့လူတွေ (တကယ်တော့ ကိုပေါတစ်ယောက်တည်းလား မသိ :D) ကို တန်ပြန်ပြီး ဆန့်ကျင်အငြင်းပွားကြသူတွေ အဓိက ကိုင်တဲ့အချက်က ဘာလဲဆိုတော့ အဲဒီ သီချင်းသံတွေကို မပိတ်ပင်သင့်ပါဘူးပြောတဲ့လူတွေရဲ့ သားသမီးလေးတွေ နားထောင်ပြီး လိုက်ဆိုကုန်ကြရင်၊ အကောင်းထင်ကုန်ကြရင် ဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာပဲ။ အဲဒါက လက်ရှိ နိုင်ငံအနေအထားကြောင့် ထွက်လာတဲ့ မေးခွန်းလို့ မြင်တယ်။\nမှန်တယ်။ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဘေးအိမ်ကနေ ကိုယ့်အိမ်ဘက်က ကြားအောင်ဖွင့်ရင်၊ အိမ်နား လက်ဘက်ရည်ဆိုင်၊ ဘီယာဆိုင်၊ ကာရာအိုကေဆိုင်များရှိလို့ ကိုယ့်အိမ်ဘက်က ကြားအောင်ဖွင့်ရင် (ဒီကိစ္စ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငြင်းလို့မရတဲ့ အနေအထားပဲ)။ အဲလိုသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆို စိုးရိမ်စရာပဲ။ (နန်းညီရဲ့ ပို့စ်တစ်ခုမှာ ဖတ်လိုက်ရတာ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ဖွင့်နေဆိုလား။ မောင်စိမ်းသူ ရေးပြီး ဖြိုးကြီး ဆိုတဲ့ သီချင်း။ အဲဒါ ဟိုးအရင်ခေတ်က အပိတ်ခံရတဲ့ သီချင်းလို့ ဆိုတယ်)။\nကိုယ်တိုင်လည်း ဒါမျိုးတွေ မကြားချင်ဘူး။ ဒီတော့ မြန်မာနိုင်ငံ ဒီပုံစံတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆို၊ မတော်လို့များ ကိုယ့် generation ကို အဲဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှာပဲ ကြီးပြင်းစေရတော့မယ်ဆို အဲဒီလိုသီချင်းမျိုး ပိတ်ပစ်သင့်ပါတယ်လို့ ရှေ့ဆုံးကနေ ထ အော်ရမယ့် အနေအထားပဲ။\nအဲဒါကြောင့် လက်ရှိအနေအထားအရ ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို မြန်မာပြည်အတွက် ဆွေးနွေးရတာ လက်ဝင်တယ် ပြောတာ။ (လူတစ်ယောက်၊ လူတစ်စုရဲ့ လုပ်ရပ်က ကျန်တဲ့လူတွေကို မထိခိုက်စေအောင် ကာကွယ်လို့ မရတဲ့ အနေအထားမျိုးမို့)\nဆိုလိုတာက အိမ်ဘေးက သီချင်းသံ ကျယ်တာနဲ့ ကိုယ့်လွတ်လပ်ခွင့်ကို ထိပါးတာနဲ့ ဥပဒေအရ တိုင်တော အရေးယူလို့ ရတဲ့ အနေအထားမရှိလို့။ တကယ်လို့သာ ကိုယ့်လွတ်လပ်ခွင့်ကို သူတပါးက မထိခိုက်စေ၊ သူတပါးလွတ်လပ်ခွင့်ကို ကိုယ်က မထိခိုက်စေဘူး ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်အမြင်မှာ နှိပ်ကွပ်သင့်တဲ့၊ ပိတ်ပင်သင့်တဲ့၊ ဖယ်ရှားသင့်တဲ့ ဖန်တီးမှုဆိုတာ မရှိပါဘူး။\nဒီလိုဆိုလည်း မေးစရာ ရှိချင်ရှိကြဦးမယ်။\nသူများက ကိုယ့်လွတ်လပ်ခွင့်ကိုတော့ မထိပါးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့် generation တိတ်တိတ်ကလေး ဒီလို စာပေမျိုး၊ ဒီလို ဂီတမျိုး ကိုယ်မသိအောင် ခိုးနားထောင်ခံစားနေတယ် ဆိုရင်ရော... လို့။\nဖြေစရာက တခုပဲ ရှိပါတယ်။\nကိုယ့်တာကိုယ် လုံအောင် တာဖို့ပါပဲ။\nဒီလိုမှ လုံအောင် မတာ နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ တာ ထားတဲ့ ကြားကမှ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါ သူတို့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်၊ ရွေးချယ်ခွင့်ပါပဲ။\nဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပိတ်ပင်ထားတာနဲ့၊ မပိတ်ပင်ဘဲ ခွင့်ပြုထားတာမှာ ပိတ်ပင်ထားတဲ့ကြားက ဖြစ်လာမယ့်အနေအထားဟာ ပို မဆိုးရွားနိုင်ပါဘူးလို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး။ လုပ်ချင်တဲ့လူဟာ ဗြောင်မလုပ်ရရင် ခိုးလုပ်လိမ့်မယ်။ ဆိုတော့... မသင့်တော်ဘူးထင်ရတဲ့ ဖန်တီးမှုတွေကို ပိတ်ပစ်တယ်ဆိုတာ မှန်ကန်တဲ့ solution လို့ မယုံကြည်ဘူး။ အဲဒီ ဖန်တီးမှုတွေကို လိုက်ပိတ်နေတာထက် ခံစားသုံးစွဲမယ့်သူတွေကို သူတို့ဘာသာ ရွေးချယ်နိုင်အောင်၊ ဖယ်ရှားနိုင်အောင် လေ့ကျင့်ပေးဖို့ပဲ အဓိကလို့ ထင်တယ်။\nနောက်တခုက ကိုယ့်အတွက် ကောင်းမွန်မြင့်မားမှန်ကန်တယ် ထင်တဲ့ စံ တွေက သူတပါးအတွက် အမှားကြီး ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမှာပဲ။ နောက်တချက်က ခေတ်။ အရင်ခေတ်က လမ်းသရဲသီချင်း ဆိုတာတွေ ခု ဂျောက်ဂျက်နဲ့ ယှဉ်တော့ ထီးသုံးနန်းသုံးလို့တောင် ပြောရနေပြီ။ တချိန်က ကိုယ် မှန်တယ်လို့ ယုံကြည်နေတဲ့အရာတွေဟာ နောင်တချိန်ကျ မှန်ချင်မှ မှန်မှာ။\nဒီနေရာမှာ တောကျောင်းဆရာလည်း စကားဝိုင်းထဲမှာ ပါနေပြန်၊ အကြောင်းကလည်း တိုက်ဆိုင်ပြန်လို့ ဂျူး အမှတ်တရ အကြောင်း ဆွဲထည့်လိုက်ဦးမယ်။ ဟိုဘက်ခေတ်မှာ အမှတ်တရ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်ခံ၊ အရေခွံနွှာခံရလဲဆိုတာတော့ ထူး ပြောစရာ မရှိပါဘူး။ တချို့ ဂုဏ်သရေရှိ ထိပ်တန်းကျောင်းထွက် ထိပ်တန်းစာရေးဆရာကြီးများလည်း အာပေါင်အာရင်းသန်သန်နဲ့ ပရိသတ်ကို လမ်းမှားမပို့ရေး၊ လမ်းမှန်ပြရေး၊ စေတနာဆိုတာတွေ ကိုင်ပြီး ဂျူးကို နင်းတက်ခဲ့ကြသေးတာပေါ့။\nနောက်ဆုံး ဂျူးက "သူမင်းကို ဘယ်တော့မှ" လို "စောင့်နေမယ်လို့ မပြောလိုက်ဘူး" လို စာမျိုးရေးလာတော့ ဒီနေ့ခေတ်လူငယ်များက လူငယ်ပြုပြင်ရေးတွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးတွေ၊ အကျိုးပြုလုပ်ငန်းတွေက ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဂျူးကိုတော့ ဂျူးမို့လို့ ပြောနေရတာပါ။ အမှတ်တရ လို ဟာမျိုးလေး လုပ်စမ်းပါဦး နဲ့ လာကြပြန်ရော။ (ဇွတ်ပဲ။ အသက် ၅၀ ကျော်ပါပြီဆိုမှ အမှတ်တရ လိုဟာ ပြန်ရေးတော့ရော ဖြစ်မလား)\nကိုယ်က ဂျူးကို ကြိုက်ပါတယ်။ အထင်လည်းကြီးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူရေးသမျှ ကြိုက်တယ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ "ချစ်သူရေးတဲ့ ကျွန်မရဲ့ညတွေ" က စလို့ နောက်ပိုင်း ခံစားမှုနဲ့ ကြိုက်လို့ မရတော့ဘူး။ အဲဒီထဲက ရတနာ ကို ခံစားလို့ မရဘူး။ အဲဒီ စာအုပ်ထဲက စကားလုံးတွေ သိပ်ကောင်းတယ် သူများပြောလည်း ကိုယ်က ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ခံစားလို့မရဘူးဆိုရင် သွားရောပဲ၊ စကာလုံး ဘာဖြစ်ဖြစ်၊ ဇာတ်လမ်း ဘာဖြစ်ဖြစ်။\nနောက် "စကားတစ်ပွင့်"။ ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်။ ပုံပြောနေတာလိုလို၊ ဒဏ္ဍာရီလိုလိုဟာတွေ ဖတ်နေတုန်းသာ စိတ်ဝင်စားတာ။ ပြီးတော့လည်း ပြီးသွားတာပဲ။ အဲဒီ စကားတစ်ပွင့် မှာ စွဲကျန်ခဲ့တာဆိုလို့ "ကျွမ်းထိုးကောင် အိုင်ချင်း" တစ်ပုဒ်ပဲရှိတယ်။\nဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းစာတွေ ကိုယ့်ခံစားမှုအရ မကြိုက်တော့ဘူး ဘယ်လိုပြောပြော၊ ဂျူးကတော့ ဂျူးပါပဲ။ ဂျူးကိုတော့ impressive ဖြစ်တုန်းပါပဲ။\nအဆက်အစပ်မိအောင် နည်းနည်း ပြန်ကောက်လိုက်မယ်။\n(နောက်ဆုံး ဂျူးက "သူမင်းကို ဘယ်တော့မှ" လို "စောင့်နေမယ်လို့ မပြောလိုက်ဘူး" လို စာမျိုးရေးလာတော့ ဒီနေ့ခေတ်လူငယ်များက လူငယ်ပြုပြင်ရေးတွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးတွေ၊ အကျိုးပြုလုပ်ငန်းတွေက ဘယ်သူမဆို လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဂျူးကိုတော့ ဂျူးမို့လို့ ပြောနေရတာပါ။ အမှတ်တရ လို ဟာမျိုးလေး လုပ်စမ်းပါဦး နဲ့ လာကြပြန်ရော။)\nအနုပညာနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာတွေရဲ့ စံ ဆိုတာကလည်း ပြောရရင်တော့ တရားကျစရာကြီးပါကွယ်ရို့။\nနိုင်ငံရေးဝါဒတွေကို စာပေအနုပညာထဲ အတင်းသွင်းတဲ့အကြောင်းက စ ပြောခဲ့ကြပေမယ့် ထည့်ပြောဖို့ကောင်းတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် မေ့ကျန်ခဲ့တယ်။\nPosted by Rita at 9/13/2010 11:28:00 AM\nLabels: book, Friend, This and That\nညကပဲ ဖဘမှာ ဝင်ဖတ်နေရင်းနဲ့ ဘလော့မှာပြန်တင်ပါလားလို့ ရီတာ့ကို ပြောဦးမလို့။း)\nတကယ်ပါ။ သူတို့ ပြောမှ ပြန်တင်ဖို့ အိုင်ဒီယာရတာ။\nရီတာဆီဖတ်ရသမျှ အကြိုက်ဆုံး post ဘဲ\nစာဖတ်သူတွေရဲ့ရွေးချယ်ခွင့်ပဲ...။ ပြီးတော့ အသက်အရွယ်၊ကြီးပြင်းလာရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်၊ဘဝပေး\nငယ်ကဆို အဲဒါမျိုးတွေ စဖတ်ခဲ့တာပဲ...။နောက် အပျော်\nများတယ်။(ကျွန်တော်က စာအုပ်အငှားဆိုင်ဖွင့်ခဲ့ဖူးလို့ သိ\nတာ )။သူတို့တွေမှာ အဲဒါမျိုးတွေနဲ့ စိတ်အပန်းမဖြေရင်\nဘာနဲ့ဖြေမလဲ။သူတို့တွေ အနေနဲ့ ဖတ်ပြီး တွေးရမယ့်\nစာမျိုးတွေဖတ်ပြီး ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်လို ဦးနှောက်မျိုး\nနဲ့ သွားတွေးမလဲ။ဆိုလိုတာက သူတို့မှာ အဲဒါမျိုးတွေ\nအတွက် ဘာမှ မပေးနိုင်တော့ဘူး။ဒီတော့ ဖတ်၊ဖတ်နေ\nတဲ့အချိန်မှာ ဇာတ်ဆောင်တွေနေရာက ဝင်ပြီး ခံစား၊\nကျနော်တယောက်တည်း အမည်ဝှက်အမျိုးမျိုးနဲ့ ရေးတယ်လို့ ပြောတာပေါ့လေ။း-) ကိုယ်ပိုင်အိုင်ဒီအမှန်နဲ့ ကျနော်နဲ့တဖက်တည်း ရပ်တည်ကြသူတွေလည်း ရှိကြပါတယ်ဗျ။ အိုင်ဒီမသုံးပေမယ့် CMAတို့၊ ရလွတ်ပလွတ်ရွာစားကြီးတို့ စသဖြင့် အိုးပင်းအိုင်ဒီသမားတွေလည်း ရှိကြပါသေးသဗျိုး။\nဒါပေမယ့် ကိုယ့်ဖက်မှာ ထောက်ခံသူတယောက်မှမရှိလည်း ကျနော့်အယူအဆက အဲသည်အတိုင်းပါပဲ။\nအခုနောက်ပိုင်း အယူအဆတရပ်ကို လူကြိုက်များခြင်း မများခြင်းထက် အဲဒီအယူအဆကို ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်တိုင် သဘောကျသလား၊ ဘာကြောင့်သဘောကျသလဲဆိုတာကိုပဲ ဦးစားပေးတော့တယ်။\nရှင်းအောင် နည်းနည်း ထပ်ပြောရရင် အခုနောက်ပိုင်း ကျနော်လက်ခံယုံကြည်လာတဲ့ အတွေးအခေါ် အယူအဆမျိုးတွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်လောက်ကမှ ကိုယ့်ဘာသာ အသေအချာ စဉ်းစားတွေးတောကြည့်ရင်း၊ မိတ်ဆွေအရင်းတွေနဲ့ အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးကြည့်ရင်းနဲ့ တစထက် တစ နှစ်ခြိုက်လာမိတာပါ။\nအမှန်အတိုင်းပြောရရင် နည်းနည်း ကြီးကျယ်ရာကျမလားမသိဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုပြောမယ့်စကားဟာ အမှန်ပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်မတိုင်ခင်လောက်အထိက ကျနော့်အတွေးအခေါ်တွေဟာ အခု ကျနော်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက်ကရပ်ပြီး ငြင်းနေတဲ့လူတွေနဲ့ တထပ်တည်းလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ ဆိုလိုတာက သူတို့တွေးသလို လက်ခံသလိုမျိုး တချိန်က ကိုယ်လည်း တွေးခဲ့ လက်ခံခဲ့ဘူးတယ်။ သူတို့ ပြောသလိုမျိုးတွေ ကိုယ်လည်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ (သူတို့နဲ့ မတူဘဲ ခံနိုင်ပါ့မလား။ ဒီတမြေတည်းမှာမွေး၊ ဒီတရေတည်းသောက်၊ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းမှာဘဲ အတူတူ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ကြရသူတွေပဲ။) အခုနောက်ပိုင်းကျမှ အဲသည်အယူအဆ၊ အတွေးအခေါ်တွေကို မကြိုက်လို့ကို လက်မခံတော့၊ မပြောတော့တာပါ။\nဒါကြောင့်မို့လည်း တချို့ပို့စ်တွေ၊ ကွန်မင့်တွေဆိုရင် မရေးခင်ကတည်းက ကြိုသိနေတယ်။ ဒါကိုရေးလိုက်ရင်တော့ မြန်မာအများစု လက်ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့ဘာကြောင့်လက်မခံနိုင်သလဲဆိုတာကိုရော၊ သူတို့ဘာပြောကြမယ်ဆိုတာပါ ကိုယ်က ကြိုသိနေတယ်။ သူတို့တွေးသလို တချိန်က ကိုယ်လည်း တွေးခဲ့ဖူးတာကိုး။ (တပန်းသာတယ်ပြောရမယ်။း-)\nအထက်မှာ ဆွေးနွေးထားတဲ့ စာပေနဲ့ပတ်သက်လို့ ရီတာနဲ့ တသဘောတည်းပါပဲ။ ကျနော်တောင် အဲဒီအကြောင်းအရာနဲ့ နည်းနည်းပတ်သက်တဲ့ ပို့စ်တခုကို ရေးဖို့ စိတ်ကူးရှိတယ်။\nနောက်ပြီး တမင်ရေးထားတာပါ။ ကိုပေါဘက်က ထောက်ခံတဲ့လူတွေကိုလည်း တွေ့ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းပို့လိုက်တဲ့ ကိုကလိုစေးထူးဆီမှာ ရေးထားကြတဲ့ စာတွေဖတ်ရင်း အဲဒီကတည်းက ကျွန်မလည်း ကိုပေါပြောတာကို နားလည်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လက်လည်းခံတယ်။\nရီတာ နောက်မှန်း သိပါတယ်။ ကျနော်ကလည်း ပြောချင်တာတွေ ရှိတဲ့အတွက် နည်းနည်း ရှည်ရှည်ဝေးဝေးပြောလိုက်တာပါ။း-)\nအစ်မ ရီတာရေ ဖတ်လိုက်ရတာ ။ ဖတ်ဖတ်ကို မောပဲ\nကျတော်ဆို ငယ်ငယ်က စာဘတ်ခါက က ပေါ့\nတွပ်ပီ ကို နည်းနည်းကြီးမှ ဘတ်ပါတယ် လက်ရေးမလှလို့ပါ\nနောက် ဧရာ ကျော်အောင်မော်တို့ စိုင်းလားရှိုးတို့ ဘတ်ပါတယ်\nတင်အောင်နီ တော့ သိပ်မကြိုက်လို့ မဘတ်ဖြစ်တာများတယ်\nတပြိုင်တဲမှာဘဲ မင်္ဂလာမောင်မယ် လိုဟာလဲဘတ်ပါတယ်\nရွှေသွေးတို့ မိုးသောက်ပန်းတို့လဲဘတ်ပါတယ် အဲ့တာတွေက နည်းနည်းပို ငယ်တုံးကပါ\nနောက်စာမေးပွဲတွေနီးတော့ အိမ်က ကာတွန်းမငှားရ အမိန်းထုတ်တဲ့အတွက် (ဒေါ်ရီတာ ပြောတဲံ မြန်မာပြည်ရဲ့ ဘောင်တွေပေါ့) အိမ်မှာ ရှိတဲ့ ဇာတ်ကြီး ဆယ်ဘွဲ့ ဘတ်ပါတယ် ၅၅၀ ဇာတ်နိပါတ်တော်တွေဘတ်ပါတယ်\nအပယ်ဘုံသား စာအုပ် ဘတ်ပါတယ်\nနောက် ဘုရားရဲ့ သမီးတော်များ ထင်ပါတယ် ဘိက္ခုနီမ တွေ အကြောင်းရေးထားတာ အဲတာ ဘတ်ပါတယ်\nနောက်တော့ တဆင့်တက်ပြီးတော့ ဘုန်းနိုင်\nဘုန်းကြွယ် နေလင်အောင် မဟူရာဓါး သတိထား တွေ သိုင်းလောကက စိန်ခေါ်သံတွေ\nသရဖူငြင်းသော သိုင်းဧကရာဇ် တွေဘတ်ပါတယ်\nစကားမကျန်အောင်ပြောရရင် နဂါးနိုင်ဓါးတို့ တိမ်လွှာဓါးတို့လဲဘတ်ပါတယ်\nနောက်တော့ ဦးစံရှား ရွှေဥဒေါင်း ဒဂုန်ရွှေမျှား\nနောက်တော့ မောင်သက်နောင် နောက်တော့ မောင်ဝံသ ရဲ့ ရှေ့နေကြီး ပယ်ရီမေဆင်တွေ\nစိုးသိဏ်း ရဲ့ ဘာသာပြန်တွေ\nတဆက်တည်းမှာ (အဲ့အချိန်မှာ အသက်အရွယ်က ၁၅ ၁၆ ပါ) ကမ္ဘာကျော် ရတာနာ ဝင်းထိန်တို့ ပေါက်ကျော်မ တို့ မန္တလာ မောင်မောင် တုတ်တို့လဲ ဘတ်ပါတယ်\nတဘက်ကလဲ ရှင်မိုး ရဲ့ မောင့်မဟေသီ တို့ လွန်းထားထား ရဲ့ ပင်လယ်ပင်နဲ့ ကောင်းကင်ပြာတို့ ကို အရမ်းကြိုက်နေပါပြီ\nနောက် ထွန်အိန္ဒြာဗိုလ် တို့ မေသန်းနုတို့ ပြန်ရိုက်တော့ ပိုတောင် ကြိုက်ပါသေးတယ်\nအဲ့အချိန်က သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ရေးပေးတာ နန္ဒမိုးကြယ်လို့ ပြောပါတယ် (ဖြစ်နိုင်ပါတယ် တခါတလေ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ လစဉ်ထွက် ဘက်ဆဲလားတွေမှာ မင်းသမီး နာမ်ညတွေ အသစ်အဆန်း အပြိုင်တွေပေးကြရင်းနဲ့ သီရိခေတ် ဆိုတဲ့ တယောက် နာမည်တူပါတယ်\nနောက်တခါ အင်္ဂလိက် ရုပ်ရှင် မက္ကဆီကန် အဆိုတော်မလေး ဆလီနာ ကို ဂျေလိုပြန်ရိုက်တဲ့ကား ကို မှီး ပြီး ဝတ္ထု နှစ်အုပ် ရှင်မိုးနဲ့ လွန်းထားထား တလခြားလောက် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ထွက်လာပါသေးတယ်\n(ရှဲဒိုး က လုပ်စားတာလား ပညာပြတာလား တခုခုပါပဲ)\nအဲ့မတိုင်မှီက နိုကိုဇူးဇင်တို့ မီကိုဇူးဇင် တို့ ရဲ့ မင်းသမီးက မိသားစုမှာ အနှိမ်ခံ လင်ပါသားသမီးတွေက အနိုင်ကျင့် နောက်တော့ အဖွားဆီက အမွေရ ပြန်လက်စားချေ မင်းသားတွေ က နူတ်ခမ်းတွန့်ပြီးတော့ အဟွင်းလို့ရယ် အဲ့တာတွေလဲ ဘတ်ခဲ့တာပါပဲ\nနောက်ပိုင်း အပျော်ဘတ်တွေထဲမှာ ပိုကြိုက်လာတာကတော့ လမင်းမိုမိုနဲ့ ပုဏမီ (ကီးပက်ကြောင်နေပါတယ် ဏ ကြီး နှစ်လုံးဆင့်မရဘူး)တို့ကို ပိုကြိုက်လာပါတယ်\nအပျော်ဘတ် အချင်းချင်းမှာ တခုခု ပိုရတယ်ထင်လို့ပါ\nတဆက်တည်းမှာ ဂျူးဆိုတာ ကို ချစ်သူရေးတဲ့ ကျမ ရဲ့ ညတွေမှာ မှ စဘတ်ဘူးပါတယ် ဝတ္ထုအရေးအသားး က ဘိုဆန်လို့ ကြိုက်ပါတယ်\nနောက်တော့ နမည်ကြီး လို့ အကုန်ပြန်ရှာဘတ်ပါတယ်\nခုတော့ အယ်လ်ဂိုး တို့ ဘာတို့ လဲဘတ်ပါတယ်\nken follet တို့လဲကြိုက်ပါတယ်\nခုနောက်ပိုင်းကျတော့ bronte' sisters jane austen တို့ ဘတ်ဖြစ်နေပြန်ပါတယ်\nသတင်းစာ ကို နာရေးကလွဲရင် မဘတ်ဘူးပါဘူး\nအမျိုးထဲက ဘယ်သူတွေ သေပြီလဲ သိချင်လို့ လှန်လေ့ရှိတာတခုပါပဲ\nဂျာနယ်တွေတော့ ထွန်းအိန္ဒြာဗိုလ် ကို ကြိုက်တုံးက သူ့ပုံပါတာ အကုန်ဝယ်ဘတ်ပါတယ်\nမဂ္ဂဇင်းတွေထဲမှာ အရင်တုံးက ကြိုက်တာ ဟန်သစ်ပါ နောက်တော့ ငှားမရတော့ဘူး\nငှားဘတ်တာကတော့ မြင်ကွင်း မဟေသီ ပေဖူးလွှာ ဖက်ရှင် အင်းမေဂ်ျ ခုနောက်ပိုင်းဆို ဖေစ်ဆက် ပေါ့\nအဲ့တာတွေကတော့ လူငယ်တယောက်ရဲ့ စာပေ အဆင့်ဆင့် လေ့လာဆည်းပူးခြင်းပါဘဲ\nတခုပဲ ပြောချင်တာ ခုန ဖော်ပြခဲ့တာတွေ အကုန် သူဟာနဲ့ သူ ယူတတ်ရင်တော့ အကုန်ရတာချည်းပါဘဲ\nမကောင်းဘူးထင်ရင် မယူနဲ့ပေါ့ နော်\nဝေဖန် ဖို့ ရန်ကတော့ အဲ့လောက် ဝမ်းစာမပြည့်သေးဘူးထင်ပါတယ်\nတခုပဲ အင်တာဗျူးမေးတာတွေမှာ ကိုကိုလှမြင့်ကိုတော့ မကြိုက်ပါဘူး\nမှတ်ချက် နောက်ပိုင်း တွပ်ပီ ကို လက်ရေးမလှတာတောင် သည်းခံဘတ်တဲ့အထိ ကြိုက်လာပါတယ်\nတာရာမင်းဝေ မင်းခိုက်စိုးစန် တို့ ကြိုက်ပါတယ်\nတာရာ မင်းဝေ ကို ပိုကြိုက်တယ်\nနောက် မနော်ဟရီ ထွက်လာတော့ ထွက်ခါစမှာ တာရာမင်းဝေ လေသံတွေနဲ့ တူလို့ ကြိူက်ပါတယ်\nနောက် ပိုင်းတော့ (သိသွားတော့)မရတော့ဘူး\nခုနောက်ပိုင်း ထူးထူးခြားခြား သစ္စနီ ကို ကြိုက်တယ်\nတာရာလင်းနွယ်နဲ့ ဒေဝစကြာ ဒေဝလက်ျာ တို့ကိုကျတော့မကြိူက်ပြန်ဘူး (အဲ့တာတွေလဲ သစ္စာနီပဲ)\nအကြိုက်ဆုံးထဲက နောက်တယောက်ကတော့ သော်တာဆွေပါ ဇဝန ကိုလဲ သော်တာဆွေ တွေ ကုန်သွားတော့ ဘတ်တယ် သိပ်မကြိုက်မိပါ\nကာတွန်းတွေ ပြောတဲ့ထဲမှာ ကျန်ခဲ့တာတွေလဲရှိသေးတယ်\nဥပမာ ဝိဇ္ဇာ ရဲ့ ဗျူးတို့\nနောက်ပိုင်းတော့ မလိုအပ်ဘဲ ညစ်ညမ်းတာတွေများတော့ သိပ်မဘတ်ဖြစ်တော့ဘူး အပြာစာအုပ် နဲ့မတူဘူးလေ အပြာစာအုပ် ဘာဘတ်ရင် ဘာရမလဲ သိပြီးသား အဲ့ထဲမှာလဲ ယူတတ်ရင်ရတာပါပဲ\nလူတွေအကြောင်း ပထွေးတွေ က မယားပါ သမီး တွေကို အနိုင်ကျင့်တတ်သလို\nယောင်းမတွေကလဲ ခဲအိုတွေကို မြှူဆွယ်တတ်တယ် စသဖြင့်ပေါ့\nမင်းသားက ပါဂျဲရိုးနဲ့လာပြီး မင်းသမီး ကို ဟမ်းဖုန်း လက်ဆောင်ပေးတာလဲ ရင်ခုန်စရာကောင်းတာပဲပေါ့\nညဘက်ကြီးမှာ ကာပူချီနိုလေးတခွက် ကို အိမ်ရှေ့လာပို့ပေးရင်လဲ ကြည်နူးမှာဘဲလေ\nပိတ်ပင်တာ ဖိနှိပ်တာကိုတော့ အားမပေးတာ မှန်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ ဘယ်အရာကမဆို ယူတတ်ရင် ရတာချည်းပဲဆိုတာတော့ နည်းနည်း ပြောစရာရှိတယ်။\nမိုးမျှော်ငရုတ်သီးတောင့်ဆီကနေ ထန်းလျက်က အချိုဓါတ်လိုမျိုးတော့ လိုချင်လို့ မရဘူး မဟုတ်လား။ ဒီသဘောပါပဲ။\nဒါပေမဲ့ အချိုသည်သာ လူ့လောက အတွက် အလိုအပ်ဆုံး အသုံးအဝင်ဆုံး အကျိုးအရှိဆုံးဆိုပြီး ငရုတ်သီးကို မျိုးတုံးပစ်စရာမလိုဘူး။ ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။\nကိုယ်က အကောင်းထင်ပေမယ့် သူများအတွက် ကောင်းချင်မှ ကောင်းမှာကိုး။ နောက် ကိုယ်ထင်တာကလည်း မှားနေနိုင်သေးတာကိုး။\nအရေးအကြီးဆုံးက တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ရွေးချယ်ခွင့်ပဲ။ အဲဒါကို ထည့်စဉ်းစားရမယ်။\nလူ နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်


မြန်မာမုန့်များ | Danuphyu Daw Saw Yee (London)\nဒါလေးက ကျွန်မရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့\nမဆုတ်မနစ် ကျိုးနွံစွာ သင်ယူချင်စိတ်လေးရဲ့ ရလဒ်လို့ ခံယူထားပါတယ်။\nမတ်လ ၂၄ ရက်နေ့တုန်းက မှတ်မှတ်ရရ ပါရမီစိန်ဂေဟာ\nကားပါကင်ရှာရင်း စိန်ဂေဟာဘေးလမ်းမှာ သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်နဲ့\nဈေးရောင်းနေတဲ့ မုန့်ပေါင်းသည်အဒေါ် ကြီးကိုတွေ့ပါတယ်။\nအဖေအရမ်းကြိုက်တဲ့ မုန့်မို့ ပဲနဲ့ရော၊ အုန်းယိုနဲ့ရော ဝယ်မယ်ပေါ့လေ။\nအဖေက ဆိုင်မှာနေသူဆိုတော့ အဖေ့ကို ဘာကျွေးချင်ချင် များများဝယ်ရတယ်။\nသူတစ်ယောက် တည်း ဘယ်တော့မှ မျိုမကျဘူး။ သူ့ဘေးက လူတွေပါ\nစားရလေမှ ကျေနပ်သူပါ။ ဒါကြောင့် များများဝယ်မယ်ဆိုတော့\nအဒေါ်ကြီးက ဒါဆိုရင် သူဆန်နှစ်ကို ဆန်ခါချနေတုန်း\nခဏစောင့်တဲ့ သူလုပ်နေတာကြည့်ရင်း အမေပြောတာ သတိရသွားတယ်။\nမုန့်ပေါင်းက သန့်ရတယ်။ မုန့်ချဉ်သွားရင် မရဘူးဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း\nစပ်စုပါလေရော။ အဒေါ်ကြီးက ပထမ စိတ်တိုတိုနဲ့ လေသံမာတယ်။\nနင်တို့ ပြန်ရောင်းစားမှာလားတဲ့။ မဟုတ်ပါဘူးအဒေါ်ရယ် ကျွန်မက\nဟင်းချက်နည်းရေးသူပါ။ အဓိက ဗမာ့အစားအစာ ရှားပါးတဲ့နေရာက\nကျွန်မ ကားဆရာကတောင် အမတော်တော်တောင်းပန်နိုင်တယ်။\nဘေးက ဈေးဝယ်တဲ့လူတွေလည်း ကြည့်လို့တဲ့။ မရှက်ပါဘူး။\nပညာရှာပမာ သူဖုန် စားပဲ ကိုက လိုချင်သူကိုး။\nခပ်မာမာ သင်နေရာက ဖြည်းဖြည်းချင်း လေသံပျော့လာတယ်။\nသမီးတွေ၊ ဘာတွေခေါ်လာတယ်။ ကျိုးနွံချင်းရဲ့ ရလဒ်လေပဲလို့ တွေးမိတယ်။\nဆန်ကောင်းကောင်းနဲ့ လုပ်ရပါမယ်တဲ့နော်။ အဓိက မုန့်ပေါင်းဟာ\nဆန်နဲ့ရေပဲလိုပါတယ်။ သန့်နေမှ ရပါမယ်။\nကျွန်မနည်း (၂)မျိုး ရေးပေးပါမယ်။\nမြန်မာ မုန့်ပေါင်း စစ်စစ်လေးလုပ်ဖို့မှာ အဓိက\nမုန့်သားက ဆန်ရယ်၊ ရေရယ်ပဲ လိုပါ တယ်။\n• မုန့်အခုရေ – ၂၅ ခုခန့်စာ\n• ပေါ် ဆန်းဆန် – Rice Cooker ဆန်ချိန်ခွက် ၅ ခွက်\nဆန်ကို တစ်ညသိပ်ရေစိမ်ရပါမယ်။ ကြိတ်ဆုံမှာ ညှက်နေအောင် ကြိတ်ရပါတယ်။\nBlender ကောင်း ကောင်းနဲ့ ညက်နေအောင်လည်း ကြိတ်နိုင်ပါတယ်။\nအဝတ်ပါးတစ်ခုမှာ ထဲက ခပ်ကျပ်ကျပ်စည်း၊ အလေးဖိ၊ ရေစစ်ထားပါ။\nခပ်မခြောက်တခြောက်အနေရဖို့ကို ၈ နာရီကြာ စစ်ထားဖို့လိုပါတယ်။\nအဲဒါကိုမှ ဆန်ခါစိတ်စိတ်မှာ တိုက်ချကာ မုန့်သားမွမွကို ယူတာပါ။\nဆား အချိုစားဇွန်း တစ်ဇွန်း နယ်ထား ပါ။\n• ၂ဝ ခုစာ ၂ လက်မခွဲ အချင်းရှိမုန့်\n• ဆန်မှုန့် – ၂၅ဝ ဂရမ်\n• ရေနွေးဆူဆူ – ၂ဝဝ မီလီလီတာ\n• ဆား – အချိုဇွန်း ၁ ဇွန်း\nဆန်မှုန့်များကို ဇလုံထဲမှာထည့်ကာ ရေနွေးဆူဆူကို\nဖြည်းဖြည်းချင်းစီထည့်လိုက်၊ နယ်လိုက် (သစ်သားယောင်းမဖြင့်)\nမွှေလိုက် လုပ်ပေးပါ။ ပထမ ခပ်စိုစိုအနေနဲ့ ဆန်သားမွှမွှလေးတွေ\nရလာပါမယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လုံးလာပါမယ်။\nအဲဒီလို လုံးထွေထွေဖြစ်နေတဲ့ ဆန်မှုန့်၊ မုန့်ညက်သားအတုံးလေးကို\nလက်နဲ့ကိုင်လို့ ရလောက်အောင် မပူတော့ဘူးဆိုရင် ဆန်ခါတိုက်ရပါမယ်။\nဆန်ကာစိပ်ပေါ်မှာ ဖိချပြီး တိုက်ရတာပါ။ မုန့်အမှုန့် အစိလေးတွေ ခပ်မွှမွှရလာပါမယ်။\nဒါကတော့ မုန့်ပေါင်းအတွက် မုန့်ညက်သားကို ဆန်မှုန့်နဲ့ လုပ်တာပါ။\nအခုကတော့ အုန်းယိုနဲ့ ပဲလွမ်းလိုလာပါပြီ။\nတစ်ညရေစိမ်ထားတဲ့ ပဲလွမ်းကို နူးနေအောင် ပေါင်းပါ။ (ပြုတ်ပါ)\n• ထန်းလျက်ဖြူ (ဆားထန်းလျက်) – ၅ဝ ဂရမ်\n• အုန်းသီးဖတ် – ၁ဝဝ ဂရမ်\n• ရေ – ၅ဝ ဂရမ်\nထန်းလျက်နဲ့ရေကို မီးအေးအေးနဲ့ ပျော်အောင် တည်ထားပါ။\nထန်းလျက်ရည်ကို စစ်ကာ (အမှိုက်တို့၊ သဲတို့ပါတတ်ပါတယ်။)\nနည်းနည်းပျစ်လာရင် အုန်းသီးဖတ်ကို ထည့်မွှေပါ။\nခြောက်ခြောက် လေးဖြစ်လာရင် ရပါပြီ။ ထန်းလျက်မရှိရင်\nသကြားလည်း သုံးနိုင်ပါ တယ်နော်။\nမုန့်ညက်သားလည်းရပြီ။ ပဲနဲ့ အုန်းယိုရပြီဆိုရင်\nမြန်မာပြည်မှာတော့ မုန့်ပေါင်းလုပ်ရန်အိုးကို သပ်သပ်လုပ်ထားပြီးသားပါ။\nမုန့်ထည့်ရန် ခွက်ကလေးကလည်း အသင့်ရှိပါတယ်။\nကျွန်မကတော့ အဖေ့ကို မုန့်ပေါင်းဆိုင်မှာ ဝင်ပေးရင် အဖေ့ရဲ့\nရေနွေးအိုးက အဖုံးရယ်။ အော်ဒါအတွက် အသုံးပြုတဲ့ စတီးရေခဲမုန့်ခွက်ရယ် မ,လာပါတယ်။\nနောက်တစ်နေ့မနက် ဆိုင်သွားတော့ အဖေနောက်ကျောကို\nခပ်နာနာတစ်ချက် ရိုက်တာခံရပါတယ်။ မပြောဘဲ ယူမိတာကိုး။\nဆန်ကာတင်ထားလိုက်ပါတယ်။ ပိတ်စပါးပါးလေးတစ်ခုပါ တင်လိုက်ပါတယ်။\nမုန့်ပေါင်းက မထူမပါးနေမှ အကျက်ညီကာ စားလို့လည်းကောင်းတာမို့\nစတီးရေခဲမုန့်ခွက်ဖင်လေးကို မုန့်သားထည့်ပြင်ရန် အသုံးပြု ပါတယ်။\n( ၂ လက်မ အချင်းရှိပြီး အနက်ကတော့ လက်မဝက်သာသာရှိပါတယ်။)\nအလားတူ ခွက်မျိုး၊ ဘယ်ခွက်မဆို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်တွယ်ဖို့ လွယ်ကူရာကို သုံးနိုင်ပါတယ်နော်။\nခွက်ကလေးထဲကို ပုံမှာပြထားတဲ့အတိုင်း မုန့်သားဖြည့်ပါတယ်။\nပဲလွမ်းတင်မယ်ဆို ရင် မုန့်သားကို ခပ်ပြည့်ပြည့် များများလေး\nခပ်ဖွဖွသိပ်ပြီး ဖြည့်ပါ။ ပဲတင်ပြီး မုန့်သားထဲ အနည်းငယ်ဖိထည့်ကာ\nရေနွေးဆူဆူပေါ်က ပိတ်ပါးပေါ်ကို မှောက်လိုက်ပါ။\nမုန့်က ပိတ်ပါး ပေါ်ရောက်ပြီဆိုရင် မုန့်ပေါ်ကို ပိတ်ပါးလေး ပြန်အုပ်ပေးပြီး အဖုံးအုပ်ထားပါ။\nမုန့်ပေါင်းက ရေနွေးငွေ့လုံဖို့လိုတာမို့ ဘေးက အဝတ်စိုတစ်ခုပါ ပတ်လိုက်ပါတယ်။\nအကယ်၍ အငွေလုံတဲ့အိုးဆိုရင်တော့ အဝတ်စိုပတ်စရာမလိုပါဘူးနော်။\n၂ မိနစ်ခန့်ပေါင်းပြီးရင် မုန့်ပေါင်းလေး အဆင့်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။\nအုန်းယိုနဲ့ လုပ်မယ်ဆိုရင် မုန့်သားကို နည်းနည်းပဲထည့်ပြီး\nအလယ်မှာ နည်းနည်း ခွက်စေကာ အုန်းယိုကို ထည့်၊\nမုန့်သားပြန်အုပ်ကာ ခပ်ဖွဖွဖိပြီး အထက်ပါအတိုင်း ပေါင်း ပေးရင် ရပါပြီ။\nတချို့က ဆီလေးနည်းနည်းပုတ်ပြီး နှမ်းထောင်းလေးနဲ့ စားကြပါတယ်။\nနှမ်းထောင်း ကတော့ နှမ်းလှော်နဲ့ဆားကို ခပ်ဖွဖွရောထောင်းတာကို ဆိုလိုပါတယ်။\nပူပူနွေးနွေး မြန်မာ့မုန့်ပေါင်းလေးကို အဆင်ပြေပြေ လုပ်စားနိုင်တယ်ရှင်။\nအောင်ဗလကြော် ဒီမုန့်က ကျွန်မအလွန်ကြိုက်သော မုန့်ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိမ့်ဆိမ့်အိအိလေးနဲ့ စားကောင်း လွန်းလှပါတယ်။ ဗမာမုန့်များဟာ တကယ်ကောင်းလွန်းလှတာမို့ ကျွန်မကတော့ ကိတ်မုန့် တစ်တုံးနဲ့ လဲမယ်ဆိုရင် ဗမာမုန့်ကိုသာ အားပါးတရစားမဲ့သူပါ။ ကြည့်ရအောင်နော်။\nပါဝင်ပစ္စည်းများ (၄လက်မ ခွဲ အချင်းရှိမုန့် ၅ ချပ်စာ)\n• ဆန်မှုန့် – rice cooker ဆန်ခွက် ၂ ခွက်\n• ကောက်ညှင်းမှုန့် – rice cooker ဆန်ခွက် ခွက်တစ်ဝက်\n• ကြက်ဥ – ၂ လုံး\n• ရေ – rice cooker ဆန်ခွက် တစ်ခွက်ခွဲ\n• ဆား – အချိုဇွန်း တစ်ဇွန်း\n• ဆော်ဒါ (ဆိုဒါ) – အချိုဇွန်းတစ်ဝက်\n• သကြား – စားပွဲတင် ၆ ဇွန်း\nဆန်မှုန့်၊ ကောက်ညှင်းမှုန့်တို့ကို ဇလုံတစ်ခုမှာ ရေကို နည်းနည်းစီထည့်မွှေပေးပါ။\nသကြားကို ရေနွေး ၂ ဇွန်းစာနဲ့ဖျော်၊ ဆိုဒါနှင့် ကြည်ဥကို ခေါက်ထည့်ပြီး ခုဏက ဖျော်ထားသော မုန့်နှစ်ရည်ထဲသို့ ရောကာမွှေပေးပါ။ မုန့်ပွလာစေရန် ရေစိုဝတ်အုပ်ပြီး ၄ နာရီခန့်ထားပေးပါ။\n၅ လက်မ အချင်းရှိ non stick ဒယ်အိုးကို (ပုံမှာပြထားသလို) ဆီအနည်းငယ်ဆိုရုံမျှ ထည့်ပြီး အပူပေးပါ။ မုန့်နှစ်ရည်ကို ခပ်ပြည့်ပြည့်ဖြည့်ပြီး အဖုံးခဏအုပ်ထားပါ။\n၂ မိနစ်ခန့်ကြာရင် မုန့်ကို တစ်ဖက်သို့ လှန်ကာ အပူပေးပါ။ ညိုရောင်သမ်းလာရင် ရပါပြီ။\nအောင်ဗလမုန့်ကို တချို့က သကြားရည်ကျိုပြီးသား သကြားပွင့်များကပ်ကာ စားကြ ပါတယ်။ ကျွန်မကတော့ လွယ်လွယ်ကူကူ သကြားနဲ့ပဲ တို့စားလိုက်ပါတယ်။ ဒီအတိုင်းစား လည်း ဆိမ့်ဆိမ့်လေးနဲ့ အလွန်ကောင်းသော ပွပွ အိအိ အောင်ဗလကြော် မုန့်လေးပါ။\nကြက်ဥမုန့်သိုင်းခြုံဆိုတာလေးကလေ မြင်ရင်လည်း စားချင်စဖွယ်\nချစ်ဖို့အလွန် ကောင်းပါတယ်။ ပါဆယ်ထုပ်လေး ထုပ်ထားသလိုပဲ\nနောက်တစ်ခုက မြန်မာ့ရိုးရာ စစ်စစ် မုန့်ကလေးပေါ့။\nဟိုတလောက ဘုရားပွဲဈေးတန်းမှာ သွားတုန်းကလည်း တွေ့လိုက် တယ်။\nလုပ်ထားတာလည်း စားချစ်စရာ သန့်သန့်ပြန်ပြန့်လည်းရှိတယ်။\nကိုထက်လည်း ကြိုက်တယ်ဆိုပြီး ဝယ်စားကြတယ်။\n၉ မိုင် ရှမ်းပွဲတော်မှာ တွေ့တာပါ။ လန်ဒန်မှာတုန်းကလည်း\nခဏခဏ လုပ်စားဖြစ်တာလေပေါ့။ ကျွန်မရဲ့ Facebook မှာတော့\nလုပ်နည်းတင်ပေးဖူးပါတယ်။ Food Magazine မှာတော့ ခုမှ တင်ပေးလိုက်တာပါ။\nဗဟုသုတအနေနဲ့ ကြက်ဥမုန့် သိုင်း ခြုံသည်က ပြောလိုက်တာလေ။\nသူ့မုန့်ဆိုင်ထဲမှာ ကြက်ဥပြုတ်လေး မနှဲလေးတင်ထား တာတွေ့လို့ မေးကြည့်တော့\n‘မမနှဲလေးက ကြက်ဥပြုတ်တင်ပေးရတယ် ဆိုင်ရောင်းကောင်း အောင်\nသူက ကြက်ဥပြုတ်၊ ဘဲဥပြုတ်ကြိုက် တယ်’ဆိုတော့\nမဒီဒီက ‘ဒီဒီလည်း ကြက်ဥပြုတ်ကြိုက် တယ် မမနှဲလေးနဲ့ တူတယ်’ဆိုလို့\nမုန့်သည်ကြီးလည်း တအားရယ်ရောလေ အဲဒီလို အရှုပ် လေးလေ။\nနေရာတကာပါတာ။ ကဲမုန့်သိုင်းခြုံလုပ်ရအောင် . . . ။\nပါဝင်ပစ္စည်းများ (တစ်နည်း) (၁)\n• ကြက်ဥ (သို့) ဘဲဥ – ၃ လုံး\n• ဆား – နည်းနည်း\n• ဂျုံမှုန့် – ၁၃ဝ ဂရမ်\n• ရေ – ၆ဝ ဂရမ်\n• ဆိုဒါ – နည်းနည်း\n• ကောက်ညှင်းမှုန့် – ၁၂ဝ ဂရမ်\n• ဆန်မှုန့် – ၃ဝ ဂရမ်\n• ဘဲဥ – ၃ လုံး\n၁။ ပထမ (၁)နည်းက အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် ကြက်ဥ၊ ဆား၊ ဂျုံမှုန့်၊ ရေ၊ ဆိုဒါ တို့ကို\nရောမွှေပေးပါ။ အရမ်းပျစ်နေရင် ရေနည်းနည်းထပ်ထည့်ထားပြီး မိနစ်အနည်းငယ် ကြာရင်\nဒယ်အပြားကို ဆီသုတ်ခါ မုန့်ပါးပါးထည့်ပြီး အလယ်မှာ အိုးယိုထည့်ပြီး ခေါက်ပြီး ရင် ရပါပြီ။\n၂။ ဒုတိယ (၂)နည်းက ကောက်ညှင်းမှုန့်၊ ဆန်မှုန့်၊ ဆား၊ ဘဲဥ၊ ရေ၊ ဆိုဒါထည့်\nရေကိုလည်း မပျစ်မကြဲ လိုသလို ထပ်ချိန်ထည့်ပေးပါ။ ဒယ်ပေါ်ဆီသုတ်ကြော်က အုန်းယို ထည့်ပြီး\nမှတ်ချက် မုန့်သိုင်းခြုံဟာ ဆဋ္ဌဂံလိုပုံမျိုး ခေါက်မှ လှပါတယ်။ အိမ်မှာလုပ်စား ရင်တော့\nအုန်းယိုလုပ်တာကတော့ . . .\n၃။ အုန်းသီးအဖတ်လေးတွေကို သကြားအချိုကို လိုသလောက်ထည့်ပြီး\nအပူပေး ပြီး သကြားပွင့်ပျောက် သည်အထိ လှော်ထားတာကို ပြောတာပါ။\nကျမ အမျိုးသားက ပဲအမျိုးမျိုးကြိုက်တယ် ကျွန်းကျောင်းသား\_အညာသားစစ်စစ်။ ကျမ လုပ်တဲ့ မုန့်တွေမှာ သူက ပဲနဲ့လုပ်တဲ့ မုန့်ဆိုအလွန်ကြိုက်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ တခြားဟာတွေ အားမပေးဘူးလား ဆိုတော့ အမှန်အကန်ပုံမှန်စားသုံးသူပါပဲ။ ဒီ မုန့်လေးမှာသုံးတဲ့ ready madeဆန်ပြားဖတ်လေးကိုတော့ ကျမ က facebook မနီဆိုတဲ့အမရဲ့ စိတ်ကူးကို ယူပါတယ်။ ဒီလို နိုင်ငံခြားက အိမ်ရှင်မတွေ အတွက် မုန့်လုပ်စားရာမှာ လွယ်ကူနေဖို့ လိုတာကြောင့် ဒီ ready made ဆန်ပြားလေးတွေက နေရာမရွေးဝယ်လို့လဲရနေတော့ သုံးရန်အလွယ်ကူဆုံးပါ။ တနေ့ကတော့ snow white khaing က black bean နဲ့လုပ်ထားတာတွေ့လို့ black bean ပါထပ်ထဲ့ရေးပေးလိုက်တယ်။ ဗမာပြည်မှာတော့ကတော့ ပဲကတ္တီပါ နဲ့ လုပ်ကြရတာပါ။\n-rice paper ၁၀ ရွက်\n– red kidne (သို့) black bean ၁ဘူး 400 g\n-ဆား ဇွန်းဝက် ( အချိုဇွန်း )\n-ထန်းညက် ၃ခဲ ( အချိုကြိုက်ရင်ပိုထဲ့ပါ)\nဗူးပဲကို သုံးတာမို့ ပဲပြုတ်ရတဲ့အချိန်သက်သာပါတယ်။ ပဲကို ခဏရေစစ်ထားပါ။ ပဲတွေက နူးညံ့ပြီးသားမို့ ဇွန်းတချောင်းနဲ့ ဆားထဲ့ ပြီး ဖိခြေလိုက်ပါ။ ထန်းညက်ကို အရည်ဖျော်( သို့) အသေးလေးများတုံးပြီးရော မွှေပေးပါ။\nဒီအနေမှာတင် သုံးလို့ရပေမဲ့ ကျမက ပဲ အနံ့မွှေးချင်လို့ microwave မှာ ၁မိနစ်စီ ထဲ့ တခါပြန်မွှေ အဲလိုမျိုး ၅ မိနစ်လုပ်ပါတယ်။ (မွှေးနေတာပဲ ) ရိုးရိုးနည်းနဲ့အိုးတလုံးထဲရေခံပေါင်းလို့လဲရပါတယ်နော်။ ခဏပေါ့ ။\nရေနွေးပူပူကို ဗန်းတဗန်းမှာထဲ့ ၁ရွက်ချင်းစီ 2မိနစ်ခန့်စိမ် ပြန်ဆယ်ကာ ပန်ကန်တချပ်ပေါ်တင်ပြီး အလယ်တွင် ပဲကို တင်ပေးပါ။\n( ကျမ ကတော့ ပဲမတင်ခင် rice paper မျက်နှာပြင်ကို kitchen towel လေးနဲ့ ရေခြောက်အောင် လိုက်တို့လိုက်တယ် ) ပြီးရင်ခေါက်ပြီး သုံးဆောင်လို့ရပါပြီ။\nအုန်းသီးခြစ်၊ အုန်းဆီချက်အနှစ်နဲ့ လဲတွဲစားနိုင်ပါတယ်. ဆန်ပြားကို စိမ်တဲ့ ရေနွေးဟာ နွေးတယ်ဆိုတဲ့အနေထက်နဲနဲပိုပူရပါမယ်။ ဆန်ပြား ကျက်မှစားလို့ကောင်းတာမို့ အလျင်စလိုမထုတ်စေချင်ပါဘူး။ အဆင်ပြေလွယ်ကူစားသုံးနိုင်ပါစေရှင်။\nဒီမုန့်စိမ်းပေါင်းကတော့ ကျမတို့မြန်မာလူမျိုးတွေမှ မဟုတ်ပဲ သီရိလင်္ကာ လူမျိုးများမှာလဲ စားကြပါတယ်။ တရက်က ကျမအိမ်က ဘေစင်ထဲမှာ ပင့်ကူ အကြီးတကောင်ဝင်နေပြီး အပေါ်ပြန်တတ်တိုင်း မရလို့ အဲဒီထဲပဲနေနေရပါတယ်။ ကျမ ကလဲ ပုရွတ်ဆိတ်တောင် နဲနဲကြီးရင် ကြောက်သူမို့ ကိုထက်ကိုဖုန်းဆက်ခေါ်တော့ သူက အိမ်နဲ့တော်တော် ဝေးဝေးကို ရောက်နေပြီ။ အဲဒီတော့ ဒီပင့်ကူတကောင်နဲ့ ဒီအိမ်ထဲ ထိုင်မရ ထမရဖြစ်နေရတာမို့ အိမ်ရှေ့ကသီရိလင်္ကာ လူမျိုးများဖွင့်ထားတဲ့ ကုန်စုံဆိုင်မှာ သွား အကူအညီတောင်းရပါတယ်၊ ပိုင်ရှင်မိန်းမက ကျမနဲ့ခင်နေသူမို့ သူ့သားလေး ကို လိုက်သွားပြီးကူ ဆိုခိုင်းလိုက်တယ်။ ကလေးက ၁၃ နှစ် မျက်နှာစပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ လိုက်ဖယ်ပေးရှာတယ်။ သူ့စိတ်ထဲ ငါတောင်မကြောက်တာ ဒီမိန်းမကြီး မကြီးမငယ်နဲ့ ကြောက်တတ်လိုက်တာဆိုပြီး နေမှာပေါ့။ ကျမက သူ့ကို မီးဖိုထဲ ပိတ်ကိုထားလိုက်တယ်၊ မတော် ဟိုပင့်ကူက သူ့လက်က လွတ်ပြီး ကိုယ့်ဆီပြေးလာမှဆိုပြီးလေ။ ဟိုကလေးကပင့်ကူကို ခြံထဲ လွှတ်ပေးပြီး ငါ့လဲ တံခါးပြန်ဖွင့်ပါအုန်းဆိုမှ ဖွင့်ပေးတာ။ သူ့ကိုပြန်လိုက်ပို့ပြီး သူအမေကို ကျေးဇူးတင်စကားပြောမှ သူစားနေတာ ငါတို့ မုန့်စိမ်းပေါင်းနဲ့ တူလှချည့်ဆို စိတ်ဝင်စားဟန်ပြ ဟိုက စားမလားမေးတော့ အရှက်မရှိ ဝင်မြည်း ဒါဘယ်လိုလုပ်သလဲမေးနဲ့ အဲသလို ရဲတင်းပြီး ရထားတဲ့နည်းပေါ့။ သူတို့က မုန့်သားမှာ အုန်းသီးဖတ်လေးတွေတောင်ပါသေး။ ကျမက မအားလပ်တဲ့ အိမ်ရှင်မများအဆင်ပြေစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး လွယ်ကူအောင် နည်းကို ပေါင်းစပ်ပြီး ရေးပေးပါမယ်။\n-ဆန်မှုန့် အကြမ်း course rice flour ၃၀၀ ဂရမ်( ဆန်မှုန့်ကြိတ်ထားတာတွေ အလွန်မှုန့်နေရင် မကောင်းပါ)\n-အုန်းနို့ ဦးရည်၁၀၀ မီလိမီတာ ( အပျစ်ကိုဆိုလိုပါတယ်)\n-ထန်းညက်ရေ ကျို ၁၀၀ မီလီမီတာ\n-ဆား အချိုဇွန်း ၁ဇွန်း\n-ရေနွေး ဆူဆူ ၁၀၀မီလီလီတာ\nစစချင်း ဆန်မှုန့်များကို ဇလုံတခုမှာ ထဲ့ပြီး ရေနွေး ဆူဆူကို နဲနဲချင်းစီ ထဲ့လိုက် သစ်သားယောင်းမဖြင့် မွှေလိုက်လုပ်ပေးပါ။ မစိုတစိုဖြင့် လုံးထွေးမနေသော ဆန်သားမွှမွှရပါမယ်။ ဆား ထဲ့ရောပေးပါ။ အဲဒါကို ကျမက ရေနွေးဆူပြီးသားပေါင်းအိုးမှာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ပေါင်းပါတယ်။\nဒီအဆင့်မှာ ကြာကြာပေါင်းနိုင်ရင် ပိုကောင်းပါတယ်\nရလာပြီဆိုရင် တော့ ခဏ အအေးခံပြီးမှ ဆန်မှုန့် ၁ဝက်ကို အုန်းနို့ ကိုနဲနဲစီရောပြီး လိုက်မွှပါ။ နောက် တဝက်ကို ထန်းညက်ရေဖြင့် ရောမွှပေးပါ။ လက်ဖွဖွဖြင့်မွှေပေးပါ။ ဆုပ်နယ်လိုက်ရင် မုန့်သား မလှပဲ အခဲပုံဖြစ်သွားပါမယ်။\nအဲဒီနောက်မှာ တော့ ဇကာပေါ်ဖိချပေးရပါမယ်။ မုန့်အမှုန့်လေးများရအောင်ပါ။ ကျမက blender ထဲ ထဲ့ကြိတ်ပါတယ်။ ပုံပါအတိုင်း ခပ်မွှမွှလေးများရလာပါမယ်နော်။\nကျမကမုန့်ပေါင်းအိုးအစား ဖန်ဇလုံ အသေးကို သုံးပါတယ်။ အုန်းနို့အရော မုန့်သားအမွှများကို အရင်ထဲ့ ထန်းညက် အသားကို အပေါ်က ထဲ့ပါတယ်။ (ဖိသိပ်မထဲ့ရပါ)\nအပေါ်က အဝတ်ပါးတခုကို အုပ်ပြီး ပေါင်အိုးမှာပါတဲ့ ဇကာပေါ် မှောက်ရက်အနေဖြင့်တင်ကာ အောက်က ရေများများခံပြီး ၄၅ မိနစ်ခန့်အလုံပိတ် ပေါင်းပါတယ်ရှင်။\nပေါင်းပြီးရင်တော့ ပန်းကန်တချပ်ပေါ် မှောက်ချကာ နှမ်းထောင်းတို့ အုန်းဆံခြစ်တို့ဖြင့် ပူပူနွေးနွေးမွှေးမွှေးလေးစားလို့ရပါပြီ။ အဆင်ပြေနိုင်ကြပါစေရှင်။\nအုန်းနို့ ၊ ထန်းညက် အပျစ်အကျဲပေါ် မူတည်ပြီး ပေါင်းချိန်ပိုကြာတတ်ပါတယ်။ ပေါင်းပြီးရင် ဘေးနားတွေမခြောက်အောင် ဆီသုတ်ထားတာ (သို့) ပတ်ထားတာတို့ လုပ်သင့်ပါတယ်။\nကောက်ညှင်းဆနွမ်းမကင်း ( ၈”၊ ၆”၊ ၂.၅” ဘန်း)\nကောက်ညှင်းဆနွမ်းမကင်းက တော့ အလွန်လွယ်ပါတယ် စားလို့လဲကောင်းပါတယ်။ တချို့က ရွှေထမင်းနဲ့ ကောက်ညှင်းဆနွမ်းမကင်းကိုမှားတတ်ကြပါတယ်။ လုပ်နည်းက ရွှေထမင်းက လုပ်နည်းက အလွန်လွယ်ပါတယ်။ ဒီ ဆနွမ်းမကင်းနည်းကတော့ နဲနဲလေးအလုပ်ရှုပ်ပေမဲ့ ပွဲလယ်တင့်ပြီးစားလို့ ကောင်းပါတယ်။ လုပ်စားကြည့်ပါနော်\n-အုန်းနို့ ၁ဗူး ၄၀၀ မီလီလီတာ\n-သကြား ၁၀ သား\nကောက်ညှင်းဆန်ကို ရေ တညစိမ်ထားပေးပါ။\nကောက်ညှင်းများကို နူးကာနီး အထိပေါင်းထားပါ။( ပေါင်းတာများသွားရင် မုန့်ဖုတ်တဲ့အခါ မုန့်သား အတုံးမထွက်ပဲ ပြဲနေတတ်ပါတယ်) ပေါင်းတယ် ဆိုပေမဲ့ကျမက လွယ်လွယ်ပဲ ထမင်းချက်သလို ရေထဲ့အဖုံးအုပ်ချက်တာပါ။ အိုး တလုံးထဲမှာ အုန်းနို့ ၃၀၀မီလီကို သကြားနဲ့ ပျစ်လာသည်အထိရော အတူရောကြိုပေးပါ။ ပေါင်းထားတဲ့ ကောက်ညှင်းများရောမွှေပြီး ရေခန်းလာ ပြီးပျစ်လာသည်အထိ မွှေပေးပါ။\nပျစ်လာရင် ဆီသုတ်ပြီး ဘန်းထဲကိုထဲ့ကာ မျက်နှာပြင် ညှိပါ။ ကျန်အုန်းရည်များကို မျက်နှာပြင်ပေါ်လောင်းကာ ဘိန်းစေ့ကြိုက်ရင်ဖြူးနိုင်ပါတယ်။ (သကြားဖြူးလဲရပါတယ်)\nကြိုတင် အပူပေးထားသော အလယ်ဆင့်တွင် အပေါ်မီး များများ အောက်မီး နဲနဲဖြင့် ၂၅၀ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်ဖြင့် မိနစ် ၃၀ ခန့် ဖုတ်ပေးပါ။ မုန့်ကျက်မကျက်ကိုမုန့်အလယ်ကို ဓားသေးသေးဖြင့်ထိုးကြည့်လို့ မုန့်သားမကပ်နေရင် မုန့်ကျက်ပါပြီ။ အပြင်ထုတ်ပြီး အေးလာရင် လှီးစိတ်စားသုံးလို့ရပါတယ်။\nငှက်ပျောသီးကောက်ညှင်းထုပ်ကို ကျမ လုပ်ချင်လို့ ရခိုင် ငှက်ပျောသီး ရန်ကုန်ကို မှာရပါတယ်။ ရခိုင်ငှက်ပျောကမှ ကျက်ရင်နီသွားပြီး ပိုချိုတာကို။ နိုင်ငံခြားက လူတွေ တော့ plantain banana ကိုသုံးလို့ရပါတယ်။ ငှက်ပျောသီးကို အခြမ်းလေးများခြမ်းထားပေးပါ။ ကျမ ကတော့ ကိုထက် မေမေ ကိုထက်ပြန်လာတုန်းက ထဲ့ပေးလိုက်တာကိုသုံးတာပါ.\n-ကောက်ညှင်းဆန်ကောင်းကောင်း-.၂ ခွက်( ဆန်ချိန်ခွက်)\n-ရခိုင်ငှက်ပျောသီး- ၅ လုံး\n-ဆား- ၁ ဇွန်း(အချိုဇွန်း)\nကောက်ညှင်းဆန်ကိုတည ကြိုတင်ရေဆေးစိမ်ထားပါ။နောက်တနေ့မှာကောက်ညှင်းတွေကိုရေစင်အောင်စစ်ထားပါ။ ကောက်ညှင်းကို ဆာ့း ဖြင့်နယ်ထားပါ။ ငှက်ပျောသီးကို အခြမ်းလေးများခြမ်းထားပေးပါ။\nငှက်ပျောဖက်ကို မီးကင်ထားပါ။ နို့မို့ရင် ထုပ်တဲ့အခါ ဖက်က မာဆတ်ဆတ်နဲ့ကွဲထွက်လာတတ်ပါတယ်။\nဖက်ကို နှစ်ရွက်လောက် ထပ်ပြီး ကောက်ညှင်း၁ဇွန်း (စားပွဲတင်) တင်ပါ ။ အပေါ်က ငှက်ပျောသီးစိတ်ကိုတင်ပါ။ ကောက်ညှင်း ၁ ဇွန်းနဲ့ ထပ်\nအုပ်ပါ။ နှီးကြိုး(သို့) ကြိုး တမျိုးမျိုး တင်းတင်းစည်းရပါမယ်\nပီးရင်တော့ ပြုတ်မည့်အိုးထဲကို စီထည့်ပြီးရေကိုကောက်ညှင်းထုပ်လေးများ မြုပ်အောင်ထည့်လိုက်ပါ။ကောက်ညှင်းထုပ်ပြုတ်ရာမှာ အပြုတ်နာလေ ကောက်ညှင်းထုပ်အသား ကောင်းလေပါဘဲ။ ရေကို ၂ခါလောက် ထပ်ဖြည့်ပြီးပြုတ်ပါ။\nပြုတ်ပြီးသွားရင်တော့ ဖက်ကိုခွါ ကာ လှီးစိတ်ပြီး အုန်းသီးနဲ့ သကြား ဖြူးကာ စားသုံးနိုင်ပါပြီ။\nမုန့်ကြွပ်ကြော် (အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ၊ ရွှေတောင်ခေါက်ဆွဲ၊ နန်းကြီးသုတ် စတာတွေအတွက်သုံးရန်)\nဒီ မုန့်ကြွပ်ကြော်ကို ကျမ ဆိုင်မှာ ဘယ်လိုကြော်လဲ လာလာမေးကြပါတယ်။ အဲဒီတော့ အရမ်းခက်တဲ့ ဒီနည်းလေးကို ရေးပေးလိုက်ပါပြီရှင်။ စတာပါ လွယ်လွယ်လေးပါနော်။ မြန်မာပြည်မှာလို အလွယ်ဝယ်လို့မရတဲ့နေရာမှာ ဒီနည်းလေးက အသုံးဝင်လှပါတယ်။ ဂျုံခေါက်ဆွဲကို သုံးရင် ကြော်တဲ့အခါ ကျစ်သွားမှာမို့ အသုံးမတဲ့ပဲ စားလို့လဲမကောင်းပါဘူး၊ တကယ်က ဆန်ခေါက်ဆွဲက ဆီပူနဲ့ ထိရင် ကျွတ်ပြီး ငါးမုန့်ကြော်လိုပွလာတာပါ။ တကယ် မုန့်ကျွတ်ကြော်အရသာအတိုင်း လိုရာသုံးနိုင်ပါတယ်\n-ဆန်ခေါက်ဆွဲခြောက်အပြား (flat rice stick, flat rice vermicelli or noodle)\nဆီ များများကို အဝကျယ်ကျယ် ဒယ်အိုးထဲ ထဲ့ အပူပေးပြီး ဆနွမ်းမှုန့်ကို များများထဲ့ပေးပါ ။ဆီဝါဝါလေး ဖြစ်နေပါစေနော်။ နောက်ပြီး ဆန်ခေါက်ဆွဲချောက်လေးတွေကို ချိုးခြေ၍ ဖြစ်စေ ဒီတိုင်းဖြစ်စေ ထဲ့ ကြော်ပေးပါ။\nငါးမုန့်ကြော် ကြော်သလိုပွတက်လာပါမယ် ။ ဟိုဖက်ဒီဖက် လှန်ကြော်ပြီး အကျက် ညီညီကြော်ပါ ။ အဝါရောင်သန်းရင် ဆီပူက ဖယ်ကာ ဆီစစ် ဇကာပေါ်စစ်ထားပါ။ အေးရင် လေလုံတဲ့ ဗူးထဲ သိမ်းထားရင် အကြာကြီးခံပါတယ်။ လိုသလိုသုံးပြီး အဆင်ပြေကြပါစေ။\nဒီဆီချက်ခေါက်ဆွဲကို နည်းပေးသူကချက်ကျွေးတာမဟုတ်ပဲ နည်းပဲပေးတာဖြစ်လို့ မုံရွာသူစစ်စစ်တွေက ကျမရဲ့ ဆီချက်လေးကို မှန်တယ်မှားတယ်ရယ်လို့ ဒေါသမထွက်ဖို့ကြိုတောင်းပန်းပါရစေ။ မမှန်ရင်လဲ နည်းပေးသူ အပြစ်လို့သတ်မှတ်ပါရှင့် 😛 မှန်တာမှားတာနောက်ထား ကျမတို့လင်မယားကတော့အသဲစွဲသွားအောင်ကို ကြိုက်ပါတယ်နော်။ နည်းပေးတဲ့ မုံရွာသူ စစ်စစ်ရယ်လို့အမြဲ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာပြောတတ်တဲ့ မဇင်ကိုဒီ post လေးနဲ့ အထူးကျေးဇူးတင်ပါကြောင်းပြောပါရစေ။\n-ဝက်သားအသားချည်း ၅၀၀ ဂရမ်\n-ကြာညို ၄ဇွန်း( စားပွဲတင်) sweet soy sauce\n-ဂျုံခေါက်ဆွဲပြား ( ၅ပွဲစာ)\n-ကြာညို ၅ဇွန်း (စားပွဲတင်)\n-ကြက်သွန်ဖြူ ၃ဥ (ဓားပြားရိုက်ပါးပါးလှီး)\n-ရေနွေးပွက်ပွက် ၃ဇွန်းခန့် (စားပွဲတင်)\nပထမဆုံး (sauce အရည်လုပ်ရန်) ဆိုတာလေးများကို ရောစပ်ထားပါနော်။\nဝက်သားကို ဆား၊ ကြက်သားမှုန့်ဖြင့်နယ်ပြီး ခဏအကြာ ရေမြုပ်အောင်ထားပြီးပြုတ်ပေးပါ။ နူးလာပြီဆိုရင် ဆယ်ပြီးအအေးခဏခံထားပါ။ ကိုင်နိုင်လောက်အောင်အေးပြီဆိုရင် ကြာညို နဲ့ သကြားတို့ကိုဆုပ်နယ်ထားပေးပါ။ ၁၅ မိနစ်ခန့်နယ်ပြီးရင် ဆီဒယ်အပူတွင် ရဲနေအောင်လှိမ့်ကြော်ပေးပါ။ ဝက်သားအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ။\nဆီချက်လုပ်မဲ့ ဂျုံခေါက်ဆွဲကို ဆီပူတွင် ကျွတ်နေအောင်ကြော်ထားပါ။ ပဲပင်ပေါက်လေးများကိုရေနွေးဖျောပေးထားပါ။\nကျမကတော့ခေါက်ဆွဲကိုမစားခင် ကျက်ရုံပြုတ်ပြီးရေအေးဆေးချထားပေးပါတယ်။ ကျက်ရုံပြုတ်ခိုင်းရ ခြင်းအကြောင်းရင်းက စားခါနီးမှာ ရေနွေးလေးနဲ့ ပြန်စိမ်မှာမို့ပါ။ ခေါက်ဆွဲအေးအေးကြီးစားလို့ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲနော်\nပန်ကန်တချပ်မှာ ရေနွေးပြန်စိမ်ထားတဲ့ တပွဲစာခေါက်ဆွဲဖတ်လေးများကို ရေမစစ်တစစ်အနေနဲ့ ထဲ့လိုက်ပါ။\nsauce အရည်ကို ထမင်းစာဇွန်းနဲ့ ၃ဇွန်း ခန့်ထဲ့မွှေပေးပါ။ ဆီစိမ်း၊ပဲပင်ပေါက်လေးများ၊ ကြက်သွန်မြိတ်များဖြူးကာ မုန့်ကျွတ်လေးများကိုလဲချေထဲ့ပေးပါ။ အသားပြားပါးပါးလှီးလေးများတင်ပြီးရင်ပွဲပြင်ပြီ ပြီဖြစ်ပါတယ်။


ရေခဲသေတ္တာ - တိုင်းလူတစ်ဦး၏နေ့စဉ်အသက်တာ၌တစ်ဦးအစားထိုးလို့မရတဲ့အရာ, မိသားစုနီးပါးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး, အရာမရှိဘဲကုန်ကျစရိတ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့နေ့ရက်ကိုအဘယ်သူမျှ။ ဒါပေမယ့်သင်အနည်းငယ်ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့်စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို အသုံးပြု. သင်ပင်တစ်ရေခဲသေတ္တာနှင့်သင့်မီးဖိုချောင်၏အမှန်တကယ်အလှဆင်စေနိုင်သည်ကိုသိခဲ့ဘူး!\nကြှနျုပျတို့သညျဤဆောင်းပါး၌သငျပေးကြောင်းအနည်းငယ်အကြံပေးချက်များနှင့်အတူ, သငျသညျ, သင့်ရေခဲသေတ္တာ၏အသွင်အပြင်အသွင်ပြောင်းကြောင့်ထူးခြားတဲ့အောင်သို့မဟုတ်ဟောင်းရေခဲသေတ္တာကိုအလှဆင်, သူ့ကိုအသစ်တစ်ခုကိုဘဝပေးကမ်းနိုင်ပါတယ်။\nဒါဟာတာရှည်တစ်စုံတစ်ဦးကအံ့သြခြင်းနှင့်ထူးခြားသောဖြစ်စဲထားပြီးကတည်းကဤဆောင်းပါး၌ငါတို့သည်ရေခဲသေတ္တာပေါ်မှာ banal သံလိုက်အကြောင်းပြောဆိုလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။\nရေခဲသေတ္တာ - သင့်စိတ်ကူးများများအတွက်ပတ္တူတစျမြိုး။ သင်, ပုံရဲ့မျက်နှာပြင်ကိုအလှဆင်ပန်းကပ်အလှဆင်ခြင်း technique ကိုအလှဆင်သို့မဟုတ်ရိုးရိုးမှုန်ရေမွှားဆေးသုတ်၏သံဗူးကို အသုံးပြု. သင်၏အပုံစံမျိုးအနီရောင်သို့မဟုတ်အစိမ်းရောင်ပိုမိုသင့်လျော်သောပုမှိုင်းအဖြူအရောင်များ၏ repaint နိုင်ပါတယ်။\nသငျသညျပြင်ပပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုရှိပါတယ်ထားတဲ့အပေါ်သူတို့၏ကိုယ်လက်နှင့်ကိုယ်အဟောင်းရေခဲသေတ္တာကိုအလှဆင်ဖို့ဘယ်လိုစိတ်ဝင်စားနေကြသည်, ဒါမှမဟုတ်သူကပဲအသေအချာပြင်ဆင်ထားတဲ့ကြည့်လျှင်, ငါတို့သည်သင်တို့သည်သူ၏ပန်းကပ်အလှဆင်ခြင်း technique ကိုထုတ်ယူကြောင်းအကြံပြုပါသည်။ ဒီလိုလုပ်ဖို့သင်တစ်ဦးလှပသောပုံစံ, PVA ကော်နှင့် acrylic ဆေးသုတ်နှင့်အတူသာလေးသိပ်သည်းတစ်ရှူးလိုအပ်ပါတယ်။ ဂရုတစိုက်ပုံဆွဲ, အဖြူရောင်အခြေစိုက်စခန်းစက္ကူလက်သုတ်ပုဝါကတဆင့်ခြိုးဖောကျဘဲ, သီးခြား, လက်သုတ်ပုဝါရုပ်ပုံများသို့မဟုတ်ပုံစံများကနေခုတ်ဖြတ်။ အရောင်ငါးပိအဘယ်သူမျှမတွန့်သို့မဟုတ်မူမမှန်ရှိကြ၏သေချာအောင်သတိထားပြီးတစ်ဦးရေခဲသေတ္တာမျက်နှာပြင်မှတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပါတယ်။ acrylic အရောင်တင်ဆီနှစ်ခုမှသုံးအင်္ကျီအားဖြင့်ရရှိလာတဲ့ပုံနှင့်အတူထိပ်တန်းအဖုံး။ ဒါဟာလက်သုတ်ပုဝါကိုမသာအသုံးပွုနိုငျသျောလညျးသငျနှငျ့အတူတစ်သျှူးစက္ကူပုံစံကြိုက်တယ်။ ပန်းကပ်အလှဆင်ခြင်း၏အကူအညီနှင့်အတူ, သင်သည်မည်သည့်အတွင်းပိုင်းမှသင့်လျော်သောရေခဲသေတ္တာတစ်မူထူးခြားတဲ့ဒီဇိုင်းဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။\nနောက်ထပ်နည်းလမ်းဟောင်းကိုရေခဲသေတ္တာပုံစံမျိုးမိမိတို့လက်ကရန်ဗီနိုင်းရုပ်ရှင်အပေါ်ပုံစံကပ်နေသည်။ ဗီနိုင်း - သင်ကိုယ်သင်ကြိုက်နှစ်သက်ပုံ paste, အဲဒီနောက်ရေခဲသေတ္တာ၏စေးကပ်ခြမ်းပေါ်မှာထားနိုင်သည့်တစ်ဦး Self-ကော်ရုပ်ရှင်ဖြစ်ပါတယ်။ သငျသညျကိုလည်းကျွမ်းကျင်သူများထံမှကိန်းဂဏန်းများနှင့်အတူကြိမ်ဒဏ်အမိန့်သို့မဟုတ်အဆင်သင့်လုပ်အတွင်းပိုင်းစတစ်ကာများကိုဝယ်လို့ရပါတယ်။ ဒါကရေခဲသေတ္တာကိုအလှဆင်ဖို့မျှမျှတတလွယ်ကူသောနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပါသည်, အရေးအကြီးဆုံးကတော့, အဗီနိုင်းရုပ်ရှင်ရဲ့မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာအရေးအကြောင်းတွေသို့မဟုတ်လေထုပူဖောင်းကိုဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းမရှိပါကြောင်းသေချာပါစေ။\nသင်တို့သည်လည်းသံလိုက်ပျဉ်ပြားနှင့်သင်၏ရေခဲသေတ္တာကိုအလှဆင်နိုင်ပါတယ်။ ရေခဲသေတ္တာပေါ်မှာသံလိုက်ဘုတ်အဖွဲ့ - ကလုံးဝသင့်လျော်မည်သည့်မီးဖိုချောင်, ဒါပေမယ့်လည်းနံနက်ယံ၌သူတို့ကိုယ်သူတို့နှင့်၎င်းတို့၏ချစ်ရသူများအတွက်စိတ်ဓါတ်များ communicate နှင့်တင်ထားရန်အခွင့်အလမ်းကအလှဆင်ဖို့တစ်ခုသာကြီးမြတ်လမ်းမဟုတ်ပါဘူး။ $ 20- $ 40 ပျမ်းမျှပေမယ့်လက်ဖြင့်လည်းလုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ် - သံလိုက်ဘုတ်အဖွဲ့အတော်လေးစျေးသိပ်မကြီးတဲ့ဖြစ်ပါသည်။ ဒီလိုလုပ်ဖို့ကိုသင် MDF နှင့်ကွဲပြားခြားနားသောအဆင်းအရောင်ဖြစ်နိုင်သည်ကိုအထူးသံလိုက်မှင်တစ်စာရွက်လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ "ကြော်" ရိုးရှင်း - သံလိုက်ဘုတ်အဖွဲ့လိုအပ်သောအရွယ်အစားအဘို့အ MDF အခြေခံ၏စာရွက်ဖြတ်အနားကိုင်တွယ်, သံလိုက်ဆေးသုတ်ကအများအပြားအလွှာလျှောက်ထားကြောင့်နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်ခန်းခြောက်ပါစေ။ ဤအပျဉ်ပြားတွင်, သငျသညျညဦးတိုင်အောင်နံနက် မှစ. အပြုသဘောနှင့်အတူသူတို့ကိုအားသွင်း, သူတို့ရဲ့ချစ်ရသူမှသတိပေးချက်များနှင့်မက်ဆေ့ခ်ျများဆွဲရေးနိုင်ပါတယ်။\nတစ်ဦးရေခဲသေတ္တာဆေးမှုတ် decorating ၏နောက်ဆုံးနှင့်စျေးအကြီးဆုံးနည်းလမ်း။ ဒါဟာလှပသောစတိုင်, ထူးခြားတဲ့ဖြစ်တယ်, ဒါကြောင့်သာအနုပညာရှင်တစ်ဦးကိုဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာတကယ်န့်အသတ်အခွင့်အလမ်းများကို၏နံပါတ် - သင်သည်မည်သည့်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်အေးပုံတူဆွဲသွင်းထားနိုင် - နံရံဆေးရေးပန်းချီကားများထံမှ Leonardo da Vinci အားဖြင့်ပေါ်ပြူလာမှမကြာသေးမီနှစ်များအတွင်းပြည်ထောင်စုဂျက် (ဗြိတိန်အလံ), သို့မဟုတ်တိရိစ္ဆာန်ထုတ်။\nသင်တို့ကိုတွေ့မြင်နိုင်သကဲ့သို့, ရေခဲသေတ္တာပုံစံမျိုးမှနည်းလမ်းများစွာရှိပါတယ်, ကျနော်တို့ကသူတို့ကိုအနည်းငယ်အကြောင်းအရာကိုသင်တို့ကိုပြောသည်။ ဖန်တီးမှု, စမ်းသပ်မှု Be နှင့်သင့်ကိုယ်ပိုင်စတိုင်နှင့်ရေခဲသေတ္တာအပေါင်းတို့နှင့်ဟင်းလျာများ၏ဒီဇိုင်းကိုဖန်တီးပါ။\nအသက်တာ၏ 99 ကြိမ်မြောက်တစ်နှစ်ကွယ်လွန်သွားတွင်, ဂျော့ခ်ျ Gain - "ရဲတပ်ဖွဲ့အကယ်ဒမီ" မှပါမောက္ခချုပ် Lassard\nဆားဗီးယနျးတင်းနစ်ကစားသမားအတွက် Novak ဂျိုကိုဗစ်ကသမီးခဲ့\nLadies '' စားပွဲပေါ်မှာ\nအဘယ်အရာကိုယောက်ျား Virgos နဲ့တူအမျိုးသမီးတွေ?\nအမြားအဖြစ်လာကြပြီ 19 ကျပန်းတောက်ပတီထွင်မှု\nဆွေးနွေးချက်တွေလျှို့ဝှက်ချက်မင်္ဂလာဆောင်ဂျနီဖာနဲ့ Justin Theroux - ဆက်လက်!\nမင်းသားဟယ်ရီနှင့်သူ၏သတို့သမီးကို Meghan Markle နှင့်အတူပထမဦးဆုံးအရာရှိတဦးကအင်တာဗျူး


အလတ်ကောင် | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » My Dear Diary » အလတ်ကောင်\nPosted by teekock on Jan 16, 2012 in My Dear Diary |9comments\nကျွန်တော်သည် ကျွန်တော်တို့မိသားစုတွင် အလတ်ကောင်ဖြစ်ပါသည်။\nအားလုံး၏ချစ်ခင်ဂရုစိုက်မှုတွေပိုရသည်ဟုဆိုကာ ညီလေးကို ကျွန်တော် မနာလို။ အားလုံး၏ကိုးစားမှုတွေရသည်ဆိုကာ အကိုကြီးကို မကျေနပ်။ ဤသို့ဤနှယ် ဖြင့် အလတ်ဘဝကို ကျွန်တော်ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။ တခါတရံ မေမေ့ကို ရန်လုပ်တတ်သလို ပါပါ့ကိုလည်း နှုတ်လှန်ထိုးရဲသည်။ ကျောင်းစာမှာလဲ မတော်သဖြင့် ဆရာမများ၏ငြိုငြင်မှုကိုကလဲ ခံရပြန်ပါသေးသည်။ အသက်တောင်ပုံမှန်မရှူချင်လောက်အောင် ပျင်းသဖြင့်လည်း အမေ့အဆူအဆဲကို အမြဲခံယူရသည်။\nထုံထိုင်းညံ့ဖျင်းလွန်းသဖြင့် အဖေ့အရိုက်အမောင်းလည်း သေရာပါဒဏ်ရာရအောင် အရိုက်ခံရဖူးသည်။ အိမ်စာပေးလျှင် ဘယ်တော့မှလုပ်လေ့မရှိဘဲ နောက်နေ့ကျမှပဲ အရိုက်ခံလိုက်တော့မယ် ဟု ခပ်ပေါ့ပေါ့တွေးတတ်သော ကျောင်းသားပျင်းဖြစ်သည်။ မုန့်ဖိုးများအားမသုံးဘဲ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် စုထားတတ်သဖြင့် ဒီကောင် ငကျစ် ဟု အကိုနှင့်ညီက စွပ်စွဲသည်။ စကားသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွင် တစ်ဖက်ကမ်းခတ်သဖြင့် နှုတ်မလုံဟုဆိုကာ မည်သူမျှကျွန်တော့်အား မနှစ်သက်ကြ။အဖေနှင့်အမေသည် ဤကဲ့သို့သော ဥပုပ်သားမျိုးကို ဘယ်လိုထွန်းပေါက်ပြီးများ မွေးထားမိသလဲ မသိပါဘူး ဟု မကြာမကြာညည်းညူခဲ့ကြလေသည်။\nမှတ်မိပါသေးသည်။ ၆တန်းကျောင်းသား (ဆယ်တန်းများအောင်ဖြစ်ခဲ့ပါက အီးမေဂျာ တက်မည်ဟု ကြေးကြော်ထားသော) ကျွန်တော့်အား ၄တန်းကျောင်းသား ကျွန်တော့်ညီလေးက handkerchief ဆိုသော ဝေါဟာရအား သိပါသလားဟု မိသားစုအားလုံးရှေ့တွင် မေးခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်ငယ်ခဲ့ရဖူးသည်။ ကျွန်တော် ထိုစာလုံးအရှည်ကြီး၏အဓိပ္ပယ်အား မသိခဲ့ပါ။ သူတို့ ခေတ် လေးတန်းစာသည် (လွန်ခဲ့သော၂နှစ် ကျွန်တော် လေးတန်း) ခေတ်တုန်းက စာတွေထက် ရုတ်တရက် အဆင့်မြင့်သွားခြင်းပင်ဖြစ်မည်ဟု လွယ်လွယ်လေးတွေးမှတ်ယူရင်း အပြုံးမပျက် အရှက်ကိုခံယူခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနေ့ညက မိသားစုအားလုံး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောခဲ့ကြသည်။ (အခုရေးရင်း ငိုချင်လာသည်)\nညီလေးက ကျောင်းတွင် ပထမဆုရသဖြင့် မိဘများက စက်ဘီးတစ်စီးဆုချပါသည်။ BMX အမည်းရောင်လေးဖြစ်ပါသည်။ (ကျွန်တော့်ညီလေးက ကျွန်တော့်အား ပေး စီး ခဲ့ပါသည်)။ ကျွန်တော်လဲ လိုချင်သဖြင့် မေမေ့ထံတောင်းဆိုခဲ့ပါသည်။ အကြိမ်အရေအတွက်များလာသောအခါ မေမေက ဒီကောင် တော်တော်ဂျီကျတယ်၊ အကြီးဖြစ်ပြီး မသိတတ်ဘူးဆိုကာ ကြက်မွှေးဖြင့်ရိုက်သည်မှာ နောက်၂ရက်လောက် ဘောင်းဘီတို မဝတ်ရဲခဲ့ပါ။ (အငယ်ဖြစ်ပြီး နေရာတကာပါချင်တယ်ဆိုသည့်မှတ်ချက်များလဲ ရခဲ့ဖူးသည်။ အသေးစိတ်မမှတ်မိတော့ပါ။)\nကျွန်တော် ၇တန်းကျောင်းသားအရွယ်တွင် ရပ်ကွက်ထဲမှ သူငယ်ချင်းများနှင့် ရန်ဖြစ်ပါသည်။ ထုံထိုင်းညံ့ဖျင်းသုံးမရသည့်အပြင် မိသားစုအား ဒုက္ခပေးသည့်အကောင်ဟု အဖေက မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်အား အဖေပါးရိုက်သည်လား နရင်းအုပ်လိုက်သည်လား ကျွန်တော်မခွဲခြားတတ်။ အဖေ့လက်ဝါးသည် ကျွန်တော့်မျက်နှာနှင့်ခေါင်းအတွက် အတော်အတန်ကြီးမားပါသည်။ ကျွန်တော်၏စွမ်းစွမ်းတမံစွမ်းဆောင်ချက်များကြောင့် ဤရပ်ကွက်မှပြောင်းသင့်သည်ဟု ဦးလေးအငယ်က အဆိုပြုခဲ့သည်။ အဖေကတော့ ဒီကောင်ကို ကျောင်းပြောင်းပစ်ရမယ် ဟိုပြောကာ နောက်နှစ်မှစ၍ အထက်တန်းကျောင်း ကမာရွတ် သို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့သည်။\nကျွန်တော်သည် သုံးမရသော ခပ်ထုံထုံ အလတ်ကောင် ဖြစ်သည့်အပြင် လူတွေနှင့်လည်းမတည့်သည် လူ့ဂွစာဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်တော်သည် စာတော်သော လိမ္မာသော အားလုံး၏ချစ်ခင်မှုကိုခံယူရရှိသော ညီလေးအား မနာလိုရင်းပင် သူ့အကိုဖြစ်ရခြင်းအပေါ် ဂုဏ်ယူသည်။ အားကိုးရသော အရာရာဦးဆောင်နိုင်သော အရာအားလုံးတွင် တတ်သိကျွမ်းကျင်သော (ဤသို့တကယ်ပင် မှတ်ယူခဲ့သည်) အကိုကြီးအား မကျေနပ်ရင်းပင် သူ့ညီဖြစ်ရခြင်းအပေါ် ဂုဏ်ယူသည်။ အလတ်ဆိုတာ ဘယ်တော့မှမကောင်းဘူး… အလယ်မှာလပ်တာပဲ၊ အကြီးလဲမဟုတ်ဘူး အငယ်လဲမဟုတ်ဘူး ဟု ပြောနေရင်းဖြင့်ပင် တစ်ဘဝတည်းမှာ အကိုလဲဖြစ်ခွင့်ရ ညီလဲဖြစ်ခွင့်ရခြင်းအပေါ် ဂုဏ်ယူသည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အဖေနှင့်အမေအား ခပ်စိမ်းစိမ်းနေသော်လည်း ကျွန်တော် ချစ်သည်။\nအလတ်ဖြစ်ရတာ…မေတ္တာတော့ အနည်းနဲ့ အများ ငတ်သဗျာ\nအနဲနဲ့ အများလဲ ပိုလွတ်လပ်တယ်\nကောင်းဆို ကျနော်ဆိုလည်းမောင်နှမ ၅ဦးမှာအလတ်လူဗျ..\nဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းလူမှုဆက်ဆံရေးမှာ အိမ်မှာအလတ်ဖြစ်တဲ့သူတွေကပိုပြေပြစ်တယ်ထင်တယ်ဗျ.(အထင်)\nI think your way of living and your way of thinking on your position is very nice.\nReally simple writting, writting with the words come out from heart.\nI will looking forward your upcoming posts.\nအကြီင်္းပဲဖြစ်ဖြစ် အငယ်ပဲဖြစ်ဖြစ် မိသားစုမှာ တာဝန်သိသူ၊ မိသားစုကို တန်ဖိုးထားချစ်ခင်သူကို မိသားစုကလည်း တူညီတဲ့ တုန့်ပြန်မှုကို ပေးတယ် ထင်ပါတယ်။\nတချို့ အကြီးဖြစ်ပြီး တကိုယ်ကောင်းဆန်တတ်သူ၊ မိသားစုအပေါ် မသိတတ်သူကို ဘယ်သူကမှလည်း လေးစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။\nအငယ်ဖြစ်ပေမယ့်လည်း မိသားစုတာဝန်သိသူ၊ မိသားစုအပေါ်ပေးဆပ်သူဆိုရင် မိသားစုက အားထားမှာပါပဲ။\nနောက်ဆုံးတော့ မိသားစုဆိုတာလည်း မိသားစုဝင်အားလုံး တက်ညီလက်ညီရှိကြမှသာလျှင် အေးချမ်းသာယာပျော်ရွှင်တဲ့ဘ၀ကို ရရှိခံစားကြရမှာပါ။\nကျွန်မလည်း မောင်နှမတွေထဲမှာ အလတ်ပဲ။ တခါက အမေ့ကို ပြောဖူးတယ် အမေတို့က ကိုကြီးကို အကြီးမို့ အားကိုးပြီးချစ်တယ်။ အငယ်လေးကိုတော့ အငယ်ဆုံးမို့ ပိုချစ်တယ် သမီးကိုတော့ သူတို့လောက် မချစ်ဘူးမဟုတ်လားမေးတော့ အမေက အကုန်လုံး ငါမွေးထားတာ အတူတူချစ်တယ် နင်မိဘ ဖြစ်လာရင် သိလိမ့်မယ်တဲ့။ မေးမိတာတောင် အမေ့ကို သနားသွားတယ်။ သူတို့ ရင်က ဖြစ်တာမို့ အတူတူချစ်တာပါပဲ။ ကိုယ်ကသာ ကိုယ့်အထင်နဲ့ကို အားငယ်မိတာပါ။ ဆိုးတဲ့သားသမီးဆို ပိုတောင်ချစ်တယ်တဲ့ စိုးရိမ်လွန်း ပူပင်ရလွန်းလို့တဲ့။\nတော်တော်လေး ဖတ်ကောင်းပါတယ်ဗျာ။စာရေးသူရဲ့ ဒီစာလေးကိုရေးထားပုံ သဘောကျတယ်။\nသူတို့ ခေတ် လေးတန်းစာသည် (လွန်ခဲ့သော၂နှစ် ကျွန်တော် လေးတန်း) ခေတ်တုန်းက စာတွေထက် ရုတ်တရက် အဆင့်မြင့်သွားခြင်းပင်ဖြစ်မည်ဟု လွယ်လွယ်လေးတွေးမှတ်ယူရင်း အပြုံးမပျက် အရှက်ကိုခံယူခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနေ့ညက မိသားစုအားလုံး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောခဲ့ကြသည်။ (အခုရေးရင်း ငိုချင်လာသည်)\nဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ…ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်းတွေ သိရလို့… :eek:


ရေခဲပြင်ထဲမှာပွင့်တဲ့ပန်း _ ခွန်မြလှိုင်: ရှမ်ဘဲလားသို့ အပြန်လမ်း (စတုတ္ထပိုင်း)\nရှမ်ဘဲလားသို့ အပြန်လမ်း (စတုတ္ထပိုင်း)\n(တတိယပိုင်းမှ) ကိုယ့်တာဝန် ကိုတောင် ကိုယ်တိုင် မယူဘဲ သူများ လာလုပ်ပေးမှာ ထိုင်မျှော် ထိုင်စောင့် နေသူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီလူတွေက သူတို့ တာဝန်ကို တော့ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ယူသေးတယ်လေ.. သူများအတွက် လုပ်ပေးရတဲ့ တာဝန်ကို သာ မကျေပွန်တာ မို့လား.. သူတို့ ကိုယ်ကျိုး သူတို့ ရှာရမယ့် တာဝန်တော့ ကျေပွန်သားပဲလေ… တခုပဲ အပြစ်ပြောစရာ ရှိတာက သူတို့က သူတို့ ကိုယ်ကျိုးကို မသမာနဲ့ နည်းနဲ့ ရှာတာလေးပဲ အပြစ်ပြော စရာ ရှိတာ… ကိုယ့်တာဝန် ကိုယ့်အကျိုး အတွက်တောင် ကိုယ်မလုပ် ဘဲ သူများကို အပြစ်ဖို့ ပြီး ကယ်သူထိုင်မျှော် နေတဲ့ သူတွေက ပိုမဆိုးဘူးလား… မကောင်းမှု လုပ်တာတင်မှ မလုပ်သင့် တာကို လုပ်တာ တင်မှ အပြစ် ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလေ. လုပ်သင့်တာကို မလုပ်တာလဲ အပြစ်ပဲလေ..\nဒီလိုဆို လူဖြစ်ရတာ အပြစ်ကင်းတဲ့ လူသားဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ တော်တော် သတိထားရ မှာပဲနော် မယ်မယ်\nလူဆိုတာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုက ကိုယ့် ပတ်ဝန်းကျင်လောကကို အညွန့် တလူလူနဲ့ ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက် အောင် ကြံ ဆောင် လုပ်ကိုင် နေတဲ့ သူကို ခေါ်တာလေ။ သတ္တ လောကမှာ လူဟာ တခြား တိရစ္ဆာန် အားလုံးထက် အရည် အချင်း တစ်ခုချင်း စီမှာ နိမ့်ကျ နေလျက်က ဦးဆောင်သူ ဖြစ်လာတာဟာ ဒီလို လောကနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အကျိုး ကို အညွန့် တလူလူ ဖြစ်အောင် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်အောင် ကြံဆောင် နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းကြောင့် ဉာဏ်ရည် ဉာဏ်သွေးကြောင့် ဖြစ်လာတာ သမီးရဲ့\nအင် .. ဒီလိုဆို အဲလို အညွန့် တလူလူ ဖြစ်အောင် ကြံဆောင် ကြိုးစားဖို့ ပျက်ကွက် ခဲ့ရင် လူလို့ ဘယ်ခေါ်လို့ ရတော့ မလဲနော်\nလူတစ်ယောက်ဟာ လူသား မျိုးနွယ် ထဲမှာ ရှင်သန် ကြီးပြင်း နေလျက်က လုပ်သင့် လုပ်ထိုက် တာကို လုပ်ဖို့ ပျက်ကွက် ခဲ့ရင် မလုပ်သင့် မလုပ်ထိုက် တာကို လုပ်ဆောင် ခဲ့ရင် ဒါဟာ ပြစ်မှု တစ်ခုပဲလေ။ ဒီနေရာမှာ ဆန္ဒာ ဂတိ၊ ဒေါသ ဂတိ၊ မောဟ ဂတိ၊ ဘယာ ဂတိ ဆိုတဲ့ အဂတိ လေးပါးကြောင့် လုပ်သင့်တာကို မလုပ်၊ မလုပ်သင့် တာကို လုပ်ခဲ့ မိကြလို့ တချို့ လူသား မျိုးနွယ်စု တွေ မျိုးသုဉ်း ခဲ့ကြတယ်။ တချို့ လူသား မျိုးနွယ်စု တွေ လူမျိုး လိုက် မုန်းတီးခံ အနှိမ်ခံ အပစ်ပယ် ခံခဲ့ ကြရတယ်။ ဒါဟာ ရှေ့က ပြုလုပ်ခဲ့သူ တစ်ချို့ တစ်အုပ်စုကြောင့် မျိုးနွယ် တစ်ခုလုံး အရိပ်ထိုး ခံကြရတာ ပဲလေ။ ဆိုးမွေခံ ကောင်းမွေခံ မို့လား။\nဒါကြောင့်လဲ သားသမီး ကျင့်ဝတ် ထဲမှာ ကျွေးမွေး မပျက်၊ ဆောင်ရွက် စီမံ၊ မွေခံထိုက်စေ၊ လှူမျှဝေ၍ စောင့် လေ မျိုးနွယ် လို့ ထည့်ထားခဲ့ တာပဲနော်။ မိဘအပေါ် ကျေးဇူး သိတတ်ဖို့ ကျင့်ဝတ်က ၃ခု တည်းရယ်၊ ကျန်တဲ့ ကျင့်ဝတ် ၂ခုက ဘိုးစဉ် ဘောင်ဆက် ပေးခဲ့ ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ အမွေထက် ကိုယ်ကျင့်တရား၊ အကျင့် စာရိတ္တ၊ ယဉ်ကျေးမှု နဲ့ ရိုးရာ အမွေ တို့ကို ဆက်ခံ ပြီး နောင်လာ နောင်သား မျိုးဆက်သစ် တွေကိုလဲ ကောင်း မွေ တွေကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးသွားဖို့ ထားခဲ့တဲ့ ကျင့်ဝတ် တွေပဲ.. တကယ်တော့ ဒါတွေဟာ လူသား မျိုးနွယ် အပေါ် ကျင့်ရမယ့် ကျင့်ဝတ် တွေပဲနော်.. ဒီလိုဆို အမျိုး အနွယ်ရဲ့ အစဉ် အဆက် စောင့်ထိန်း ခဲ့တဲ့ လူ့ ကျင့် ၀တ် သိက္ခာ တန်ဖိုး တွေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းမှု မလုပ်ဘဲ ချိုးဖောက် ဖျက်ဆီး သူကို အမျိုးဖျက်လို့ ခေါ်မှာ ပေါ့နော်။ ဒါဆို အမျိုးဖျက်မှာ အပြစ် ရှိမှာပေါ့နော် မယ်မယ်\nဒါပေါ့ သမီးရယ် ရာဇ၀တ် ပြစ်မှု ကျူးလွန်တာ မဟုတ် ပေမယ့် လူသား မျိုးနွယ် အပေါ် တာဝန် ပျက်ကွက်မှု အပြစ် ကိုတော့ ကျူးလွန်ရာ ရောက်တာပေါ့… ကိုယ့်ရဲ့ ဘိုးဘေး ရှေးမျိုးဆက် တွေက အပြစ် လုပ်ခဲ့ရင်လဲ သူတို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ် တွေကို သင်ခန်းစာ ယူပြီး ကိုယ့်လက်ထက်မှာ ပိုကောင်းအောင် ပြုပြင် ထိန်းသိမ်း ယူရမယ်။ သူမှားခဲ့တာကို အစဉ်အလာမို့ ဆိုပြီး ကိုယ်က လိုက်မှားစရာ မလိုဘူးနော်။ တချို့က လာသေးတယ် “မိဘ ဘိုးဘွားကို အပြစ် မမြင်ရဘူး ငရဲကြီး တတ်တယ်။ သူတို့ ချမှတ် ထားတဲ့ လမ်းစဉ်ကို ကိုယ်က မသွေဖီ ရဘူး” ဆိုပြီး တလွဲ ဆံပင် ကောင်းကြ သေးတယ်။ တကယ်က အမှန်ကို ပြန်ပြင်ရင် မှားခဲ့တာကို ၀န်ခံ ရမှာ ကြောက်လို့ ဇွတ်အတင်းကြီး ငါစကား နွားရ ပြောကြတာပါ။ ဒါမျိုး အကျင့်ဟာ ပစ္စုပ္ပန် မှာရော သံသရာ မှာပါ ဆုတ်ယုတ် ပျက်စီးကြောင်း တရားပဲ သမီး…\nဟုတ်ကဲ့ပါ မယ်မယ်ရဲ့.. ဘုရား တောင်မှ ဟောထား သေးတယ်။ လမ်းမှားကို လျှောက်နေသော မိဘ ဆရာနဲ့ ကျေးဇူးရှင် တို့ လမ်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်အောင် သိမ်းသွင်း ဆွဲဆောင် စည်းရုံးခြင်းကို မှန်ကန်သော ကျေးဇူး ဆပ်ခြင်း၊ မြင့်မြတ်သော ကျေးဇူး ဆပ်ခြင်းလို့ ငါဘုရား ဟောဧ။် တဲ့။\nလင်းချင်း ကြည်လင်စွာ ပြုံးလိုက်သော အပြုံး တစ်ပွင့်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အေးချမ်း ကြည်လင်သော စိတ်အစဉ် က တသိမ့်သိမ့် ငြိမ်းချမ်းလျက်… အနာဂတ် အတွက် အားအင်များကို ဖြည့်တင်း ပေးလျက် … စကားလေး တပြောပြောနဲ့ စကားထဲ အာရုံ ၀င်စားပြီး လမ်းလျှောက် လာရင်း သတိထားမိတော့ လူက သဲကန္တာရ တစ်ခုရဲ့ အလယ်က အိုအေစစ်လေး နားမှာ.. ဖြူဖွေး ထွေးအိ နေသော သဲမှုန် လွလွ တို့အပေါ် နင်းဖြတ် ရသည်က ခြေဖ၀ါးကို ထူးခြားသော အတွေ့တို့ကို ပေးသည်။ အဝေးကို မျှော် ကြည့်မိတော့ ရေကန်… ကျယ်ပြောစွာ၊ သန့်ရှင်းစွာ… သန့်ရှင်း လိုက်သည်မှ သဲဖြူနဲ့ ရေသန့်က လွဲလို့ ဘာဆို ဘာမှ မရှိဘဲ ကြည်လင် သန့်ရှင်း လွန်းလို့ ရေထဲက သဲပွင့် ဖြူဖြူ တို့ကို တပွင့်ချင်း ရေတွက်လို့ ရလောက်အောင် သန့်နေသော ရေကန်… ကျယ်လွန်းလို့ ဟိုးမှာဘက် ဆီကို ကူးဖို့ တံတား ခုံးခုံးလေးကလဲ ဖြတ်သန်း လျှောက်လှမ်း ချင်စရာ ဟင်္သပြဒါး တို့ နီနီရဲရဲ ဆေးခြယ် ထားလျက်..\nသို့သော် ရေကန်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ပိုလို့ ကောင်းနေသည်လား.. ရေကန် စပ်ဆီ လျှောက်လှမ်းလာသော သဲဖြူ စိုစို တို့က တင်းတင်း ရင်းရင်း အေးမြလျက်… ရေကန်ထဲကို ခြေသလုံး မြုပ်သည် အထိ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းမိတော့ အေးစိမ့် နေသော ရေအတွေ့က သူမကို ပိုလို့ ကြည်နူး စေလေ သည်။ ရေကန်ထဲကနေ ပတ်ဝန်းကျင် ကို ငေးမိတော့ ရေကန်ရဲ့ တဖက်စွန်းမှာ သစ်တောအုပ်က စိမ်းစိမ်း ညို့ လို့… အာရုဏ်ဦးရဲ့ ရောင်နီ ဖြာဖြာ အောက်မှာ ကျေးငှက်တို့ တီတီ တာတာ အုပ်ဖွဲ့ ပျံသန်း နေကြရဲ့… ဒီ အခိုက် မှာ နေလုံး နီနီက တောအုပ်ကြားထဲကို လင်းရောင်ခြည် နီနီ များဖြင့် ဖောက်ထွင်း ဖြန့်ကျက် နေရင်း တဖြည်းဖြည်း ကောင်းကင် ထက်ကို မြင့်တက် လာနေ လေသည်။ ရေကန်ဆီကို အကြည့် ရောက်မိတော့ ရေအောက်က ကိုယ့်ခြေသလုံးနဲ့ ခြေဖ၀ါးတို့ကို တင်းရင်း ဖြူဖွေးစွာ မြင်ရရုံသာ မက ခြေတလှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ၀ဲကနဲ့ လွင့်တက် လာသော သဲဖြူ မှုန်မှုန်တို့က ရေထဲမှာ အလွှာလိုက် လွင့်မျောလို့…\nရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး နီရဲ စွေးစို သွားလို့ သူမ ကောင်းကင် ပြင်ကို မော့ ကြည့်လိုက် မိသည်။ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ပတ်ဝန်းကျင် တပြင်လုံးကို အနီရောင် အလင်းတန်းတွေ ဖြန့်ကျက်လျက် နေလုံးကြီးက ကြွေကျ လာလေသည်။ ဦးတည်ရာက သူမရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ…\nနင့်ခနဲ နောက်ကို ယိုင်သွားသော သူမ … ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး နွေးခနဲ ဖြစ်သွားရင်းက တကိုယ်လုံး အားအင် တွေ ပြည့်ဖြိုး လာသလို ခံစား လိုက်ရသည်။ သတိထား မိတော့ ကောင်းကင်မှာ နေမရှိတော့.. သူမကိုယ်ထဲ နေလုံးကြီး ၀င်လာတာ ပါကလားးးး… အံ့သြ မင်သက်မိ နေခိုက် ကောင်းကင်က အရာ တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပြီး ရေကန်ထဲက သူမရဲ့ ခြေထောက်ဘေးကို ကျလာသည်။ ကြည့်လိုက်တော့ ဘယက်လိုလို အဆင်တန်ဆာလေး တစ်ခု… စိန်နဲ့တော့ တူသလိုလို ရှိသား… ကြည့်နေဆဲ နောက်တစ်ခု ထပ်ကျ လာသည်။ သူမ ကုန်းကောက်ဖို့ ကြိုးစားတော့ ထို အရာလေးက ရှေ့ကို ရွေ့သွားသည်။ ရေကန်က မနက်လှ သည်မို့ သူမ ရှေ့ကို ခြေတလှမ်း တိုးသွားရင်း ထပ်ကောက်တော့ ထပ်ရွေ့ သွားပြန်သည်။ ကောက်လို့ မမိသေး\nဒီတန်ဆာလေးက လူသာမန်တွေရဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်း မဟုတ်ဘူး သမီးရဲ့… ကောင်းကင်နေ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ် တို့ရဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်း ဖြစ်တယ်\nသူမရဲ့ ညာဘက်ဘေးက အသံကို သူမ ဂရုမစိုက်အား.. သာမန် အသုံးအဆောင် မဟုတ် ဆိုလို့ ပိုစိတ်ဝင်စား မိတာမို့ မရမက လိုက် ကောက်ရာ တတိယ အကြိမ် တွင် ထိုတန်ဆာလေး သူမ လက်ထဲ ပါလာသည်။ သေချာ နှိုင်းယှဉ် ကြည့်လိုက်တော့ စောစောက ဘယက်လို ပုံစံလေး…. လုံးဝ ဆင်တူ\nဟင်… ပုံစံက တူတူပဲ.. ဘာကွာလို့လဲ\nဟင်… ကွာတယ်လေ.. ဒါက NOKIA၊ ဟိုဖုန်းက HUTCH… ဒီဇိုင်းလေးပဲ တူတာ။ ဒီမှာကြည့် model ရော function ပါ တခြားစီ\nမျက်လုံးအစုံကို သေချာ ပွတ်သပ်မိတော့ ခင်ပွန်းသည်က မနေ့ညက သူအသစ် ၀ယ်လာသော ဟန်းဖုန်း နှစ်လုံးကို သေချာ ယှဉ်ပြရင်း manual books များနဲ့ အလုပ်ရှုပ် နေလေသည်။ သူမလဲ အိပ်မက်ယောင် တာကို သတိ မထားမိဘဲ သူ့ ဟန်းဖုန်း နှစ်လုံးကို သေချာ လာရှင်းပြ နေသော ခင်ပွန်းသည်ကို ရီရ အခက်၊ ထုရ အခက်နဲ့မို့ အသာ အိပ်ရာ ထရင်း ရေချိုးခန်းသို့ ၀င်ခဲ့ရ လေသည်။\nPosted by ခွန်မြလှိုင် at 8:03 PM


Wancoin အွန်လိုင်းဂဏန်းတွက်စက်, converter Wancoin ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးလဲလှယ်စျေးကွက်အပေါ်စျေးနှုန်းယနေ့။\nWancoin စျေးနှုန်း မြန်မာကျပ်ငွေ (MMK)\n1 Wancoin (WAN) တန်းတူ6129.22 မြန်မာကျပ်ငွေ (MMK)\n1 မြန်မာကျပ်ငွေ (MMK) တန်းတူ 0.000163 Wancoin (WAN)\nပြောင်းပေးတဲ့ Wancoin တွင် မြန်မာကျပ်ငွေ။ ယနေ့တွင် Wancoin မှုနှုန်း သို့ မြန်မာကျပ်ငွေ တွင် 12/12/2019.\nWancoin စျေးနှုန်း ဒေါ်လာ (USD)\n1 Wancoin (WAN) တန်းတူ 4.07 ဒေါ်လာ (USD)\n1 ဒေါ်လာစျေး (USD) တန်းတူ 0.25 Wancoin (WAN)\nပြောင်းပေးတဲ့ Wancoin ဒေါ်လာပါ။ ယနေ့တွင် Wancoin မှာတဒေါ်လာနှုန်းကို 12/12/2019.\nWancoin ဒီနေ့အတွက်စျေးနှုန်း 12/12/2019 - ကုန်သွယ်မှုအရောင်းအ ၀ ယ်ရလဒ်များအရပျမ်းမျှစျေးနှုန်း Wancoin ယနေ့ အိမ် ဖလှယ်မှုများတွင်။ Wancoin ၏စျေးနှုန်းကိုဂန္တဝင်ငွေကြေးကဲ့သို့ပင်ဘဏ်ကသတ်မှတ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာအရောင်းအ ၀ ယ်များ၏လက်ငင်းစျေးနှုန်းများတွက်ချက်မှုကိုကျွန်ုပ်တို့၏စျေးနှုန်းတွက်ချက်မှုဆိုင်ရာ algorithm တွင် Wancoin ၏ပျမ်းမျှစျေးနှုန်းကိုယနေ့ထုတ်ပေးသည်။ 12/12/2019 ။ Wancoin စျေးနှုန်းပြောင်းလဲမှုကိုအချိန်နှင့်တပြေးညီဆန်းစစ်လေ့လာခြင်းအားဖြင့် Wancoin ငွေလဲနှုန်းကိုမနက်ဖြန်အတွက်ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စေပါတယ်။\nWancoin ဒီနေ့အပြန်အလှန်အားဖြင့် - ကုန်သွယ်မှုအားလုံး Wancoin ဖလှယ်မှုအားလုံးမှဇယားတစ်ခုတွင်အကျဉ်းချုံးထားသည်။ ယနေ့လဲလှယ်မှု၏ Wancoin ဝန်ဆောင်မှုကဏ္တွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်အရောင်းရဆုံးနှင့်ဝယ်ယူမှု Wancoin နှုန်းထားများကိုပြသသည်။ လေလံပွဲတွင်မည်သည့် အိမ် အတွဲပါ ၀ င်သည်ကိုကျွန်ုပ်တို့ပြသသည်။ ဒီအရောင်းအ ၀ ယ်တွေလုပ်တဲ့နေရာလဲလှယ်ရေးနဲ့အချိတ်အဆက်ပေးတယ်။ Wancoin မြန်မာကျပ်ငွေ - Wancoin ပျမ်းမျှစျေးနှုန်း မြန်မာကျပ်ငွေ အချိန်တိုအတွင်း စျေးနှုန်း Wancoin အတွက် မြန်မာကျပ်ငွေ ၏ပျမ်းမျှစျေးနှုန်းများမှကျွန်ုပ်တို့၏ bot မှတွက်ချက်သည် Wancoin ဒေါ်လာစျေးနဲ့ငွေလဲနှုန်းကနေလဲလှယ်တယ် မြန်မာကျပ်ငွေ ဒေါ်လာသို့\nအားလုံး ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး စျေးကွက်ကနေအကောင်းဆုံး Wancoin ငွေလဲနှုန်းယနေ့။ ယနေ့ Wancoin ဝယ်ဖို့သို့မဟုတ်ရောင်းဖို့အကောင်းဆုံးစျေးကွက်။\nWancoin ဒေါ်လာ (အမေရိကန်ဒေါ်လာ) - Wancoin ၏စျေးနှုန်းကိုဒီနေ့အတွက်ကျွန်ုပ်တို့ဝန်ဆောင်မှု၏ bot မှတွက်ချက်သည် 12/12/2019 ။ Wancoin ဒေါ်လာစျေးဟာကျန်ရှိနေသေးသော Wancoin ကူးသန်းရောင်း ၀ ယ်နှုန်းကိုတွက်ချက်ရာတွင်အခြေခံနှုန်းဖြစ်တယ်။ Wancoin လဲလှယ်ရေးအရောင်းအဝယ်အများစုကို အိမ် ဖလှယ်မှုတွင်ဒေါ်လာသတ်မှတ်ထားသည်။ Wancoin ဒီနေ့ကုန်ကျစရိတ် 12/12/2019 စျေးနှုန်းနဲ့မတူဘဲ - Wancoin ။\nယနေ့ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာအရောင်းအ ၀ ယ်အားလုံးကိုဒေတာဘေ့စ်သို့တင်ထားပြီးပျမ်းမျှ Wancoin သို့ဒေါ်လာလဲလှယ်နှုန်းကိုတွက်ချက်သည်။ ထို့နောက်၎င်းသည်အမေရိကန်ဒေါ်လာ၏ဗဟိုဘဏ်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ Wancoin မြန်မာကျပ်ငွေ လဲလှယ်နှုန်းကိုယနေ့ရရှိသည်။ ၏တန်ဖိုးတစ်ခုလွတ်လပ်သောခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ Wancoin အတွက် မြန်မာကျပ်ငွေ ကိုဒီစာမျက်နှာရှိ အိမ်-exchange trading table တွင်ရှိသောတိုက်ရိုက်အရောင်းအ ၀ ယ်များတွင်လည်းဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ Wancoin ဒေါ်လာ (USD) တန်ဖိုးသည်အခြားသောငွေကြေးနှင့်လဲလှယ်ခြင်းအတွက်အခြေခံတွက်ချက်မှုနှုန်းဖြစ်ပါတယ်။ Wancoin ကုန်ကျစရိတ်သည်အမေရိကန်ဒေါ်လာဖြင့် Wancoin ၏စျေးနှုန်းနှင့်မတူဘဲ Wancoin\nWancoin ဂဏန်းတွက်စက်အွန်လိုင်း - Wancoin ငွေပမာဏကိုလက်ရှိ Wancoin ငွေလဲနှုန်းဒါမှမဟုတ်အခြား ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး ။ စည်းကမ်းချက်အရ၊ အွန်လိုင်းပြောင်းလဲခြင်းအစီအစဉ် " Wancoin မှ မြန်မာကျပ်ငွေ Calculator "ကိုအသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည်ပမာဏ၏ပမာဏကိုဖော်ပြသည် ပေးထားသောငွေပမာဏကိုလဲလှယ်ခြင်းအတွက် မြန်မာကျပ်ငွေ Wancoin ဒီ site မှာအခမဲ့အွန်လိုင်း ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး converter service ရှိတယ်။ မြန်မာကျပ်ငွေ Wancoin ကိုသတ်မှတ်ထားတဲ့ငွေပမာဏကိုပြောင်းလဲဖို့အခြားအရာတွေထဲမှာသုံးပါ။ converter သည်သင်ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် အိမ် အရေအတွက်လိုအပ်ကြောင်းတွက်ချက်လိမ့်မည်။


Baby taster: သီချင်းကြောင့်ပါ\nဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး ဟိုတခါက တိုက်ဆိုင်ပုံလေး သွားသတိရမိလို့ပါ။ ကိုယ်က ကျေးဇူးရှင်ကို စိတ်ဆိုး ပါတယ်။ အဲ့ဒါလည်း သူများကြောင့်ပါ။ ထမင်းစားချိန် ထမင်းပြန်မစားဘူး တလောကလုံးက လူတွေရဲ့ အ လုပ်တွေ လိုက်လုပ်နေတတ်လို့လေ။ မနက်စာနဲ့ ညနေစာ ပေါင်းစားတတ်တယ်။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေလည်း မနားရဘူး။ ရုံးပြီးလို့လည်း မနားရပြန်ဘူး။ အိမ်ထိ လိုက်လာကြတဲ့လူတွေက ကူညီပေးရတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ပတ် သက်လို့ တခုခုဖြစ်လို့ နေမကောင်းဖြစ်ရင်တော့ ကိုယ်ကပဲ ဂရုစိုက်ရမယ်ပေါ့။ ဘာညာကွိကွ နေကြာကွာစေ့ပေါ့လေ သိတယ်မှလာ ရစ်တာပေါ့။ အဲ့ဒါနဲ့ စကားများကြပါတယ်။ ဒေါကန်ကန်နဲ့ သီချင်းတွေ အော်ဆိုနေတာ (ဘေးအိမ်ကတောင် ရဲခေါ်တော့မလို့ :P တူများ တီချင်းတံ လှလှပပလေးကို မနာ လိုကြ တာများနော်)\nအဲ့ဒါနဲ့ ဒီသီချင်း ဖွင့်ပြီး လိုက်အော်နေတာပေါ့ :) (အသံကောင်းတယ် ထင်မနေနဲ့အုံး ရန်ဖြစ်သံနဲ့ :) )\nသူကလည်း အားကျမခံ လိုက်ဗြဲတာပဲ သိလာ ဒီသီချင်းလေးနဲ့ပေါ့။ နောက်နေ့တော့လည်း ပြန်ခေါ် လိုက်ပါ တယ်လေ တီနားလို့ :) သူကလည်း ကြားချင်သေးတယ် ချစ်လို့လား? သနားလို့လား? တဲ့ ရှက်ရမ်းရမ်းပြီး သီချင်းထဲက စာသားတချို့ ကြောင့်ပါလိုို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ သြော် ဒီအသက်ရွယ်မှ မေးခံရတော့လည်း ရှက်သွေးဖြာ တတ်တုန်းပါပဲ လားလို့ တွေးမိတယ် :P