Author: m - Title: ငှက်သိုက် ကိုယ်တော် ရဲ့ အဖြေ - Ainmat.com - Myanmar Blog - Poems - Short Stories - Personal blogs - Online Myanmar Burmese Writings\n" မီးဆိုလျှင် လောင်တုန်းဆွဲနှုတ် မည်းရုံသာ ၊ စွဲသွားလျှင် နှုတ်မရ ပြာကျသွားမည်"\nRandom Entry: မဲခေါင် ငါလာတယ် မင်းဆီကို\n< ရွာဦးကျောင်းက သရဲ တစ္ဆေများ (၁) | ဆောင်းအမှီ >\nTitle : ငှက်သိုက် ကိုယ်တော် ရဲ့ အဖြေ\nအကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး အမြင့်မြတ်ဆုံး အခမ်းနားဆုံးသော ...\nဟိုးရှေးရှေတုံးက တရုတ်ပြည်မှာ သစ်ပင် အမြင့်မှာ ထိုင်ပြီး တရားကျင့်တဲ့ ဘုန်းကြီး တစ်ပါး ရှိတယ်။\nလေကြမ်းလို့ မိုးပြင်းပါစေ ဘယ်ညာ ယိမ်းထိုးနေတဲ့ သစ်ပင်မြင့်မှာ ဘုန်းကြီးကတော့ သက်တောင့် သက်သာပဲ နေရာယူပြီး တရား ကျင့်လေ့ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် အနီးအနား ၀န်းကျင်ရွာက လူတွေက ငှက်သိုက်ကိုယ်တော် ရယ်လို့ ခေါ်ဝေါ်သမုတ် ကြတယ်။\nပတ်ဝန်းကျင်က ရွာသူရွာသားတွေ ဟာ ဘုန်းကြီး တရားထိုင်တဲ့ သစ်ပင် အောက်ကနေ မကြာမကြာ ဆိုသလိုပဲ သူ တို့ နေ့စဉ်ဓူဝ စားရေးသောက်ရေး အတွက် အမဲလိုက်၊ ထင်းခွေရင်း ဖြတ်သွား ဖြတ်လာ လုပ်လေ့ ရှိတာပေါ့။ တွေ့ဖန် များလာတာနဲ့အမျှ လူအများဟာ ငှက်သိုက်ကိုယ်တော်နဲ့ ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင် ရှိလာကြတယ်။ အချို့ သူတွေဆို အလုပ် ခဏထားပြီး သူတို့ သိလိုတာကို မေးမြန်း လျှောက်ထား လာကြတယ်။\nဘုန်းကြီးရဲ့ ဉာဏ်ပညာ အမြော်အမြင် နဲ့ မေတ္တာတရား ရှေ့ထား ဖြေရှင်းချက် တွေကြောင့် လူအများရဲ့ ယုံကြည် ကိုးစား သဘောကျ နှစ်ကြိုက်မှု နဲ့အတူ ငှက်သိုက်ကိုယ်တော် ရဲ့ သတင်းဟာ ကျော်ကြား လာတယ်။\nအချိန် ကြာလာတာနဲ့ အမျှ ကျော်ကြားမှုဟာ အနီး ပတ်ဝန်းကျင် မက ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး အထိ ပျံ့နှံ့ တယ်။ အမြို့မြို့ အနယ်နယ်က လူတွေဟာ ခရီးဝေးကို ခြေလျင် လျှောက်ပြီး ငှက်သိုက်ကိုယ်တော်ရဲ့ အဆုံးအမ နဲ့ နည်းပေးလမ်းပြမှု ကို ခံယူ နာကြားဖို့ လာကြတယ်။ ပြည်နယ်ရဲ့ အကြီးအကဲ နယ်ပိုင်ကြီး ကတောင် လောကရဲ့ အရေးအကြီးဆုံးသော သူ့မေးခွန်း အတွက် ဘုန်းကြီးကို ချဉ်းကပ် မေးမြန်းဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။\nနွေဦးကာလရဲ့ တစ်ခုသော နံနက်ခင်းမှာ ငှက်သိုက်ကိုယ်တော် ရှိရာကို ရှာဖွေ ဖူးတွေ့ဖို့ နယ်ပိုင်ကြီး ခရီး စတယ်။ ရက် အတော်ကြာ ခရီးနှင် ပြီးမှပဲ ဘုန်းကြီးရှိရာ တောနက်ထဲက သစ်ပင်ကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်တော့တယ်။ ဘုန်းကြီးကတော့ သစ်ပင်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးသော အကိုင်းမှာ တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ရှိနေတယ်၊ ပူနွေးပြီး သာယာ ကြည်လင်လှတဲ့ ဂိမာန်ဦးမှာ ကျေးငှက်တို့ရဲ့ တေးသီသံနဲ့ အတူပေါ့။\nသစ်ပင်ပေါ်ကို မော့ကြည့်ပြီး နယ်ပိုင်ကြီးက လှမ်းအော်လိုက်တယ်\n“ငှက်သိုက်ကိုယ်တော်ဘုရား ကျွန်ုပ်ဟာ ဒီပြည်နယ်ရဲ့ အကြီးအကဲပါ၊\nခရီးဝေးကနေ ကိုယ်တော့်ဆီ မေးမြန်းလျှောက်ထားဖို့ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။\nကျွန်ုပ်မှာ အရေးအကြီးဆုံး သော မေးခွန်းရှိပါတယ်။”\nခွန်တုံ့ပြန်ဆိုသံကို စောင့်ပေမယ့် လေပြည် လေညင်းတို့ အသုတ်မှာ မြည်လာတဲ့ သစ်ရွက်တို့ရဲ့ ထိခပ်သံ ငြိမ့်ငြိမ့်ကိုသာ နယ်ပိုင်ကြီး ကြားရတယ်။ ဒီတော့ နယ်ပိုင်ကြီးက ဆက်တယ်\n“ကျွန်ုပ်ရဲ့ မေးခွန်းကတော့ ပညာရှိ အားလုံးရဲ့ သင်ပြဆုံးမ ထားသမျှမှ\nအကောင်းတကာ့ အကောင်းဆုံး အမြင့်မြတ်ဆုံး အခမ်းနားဆုံးသော၊\nဗုဒ္ဓရဲ့ ဆုံးမစကားများထဲမှ အရေးအကြီးဆုံးကို သိလိုပါတယ်။”\nစကားပြန် မကြားရပဲ အတော်ကြာ သစ်ရွက်သံ ငြိမ့်ငြိမ့်လေးသာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးထားတယ်။\nနောက်ဆုံး ဘုန်းကြီးဆီက သစ်ပင်အောက်ကို စကားပြန်တယ်\n“ နယ်ပိုင်ကြီး မေးခွန်းရဲ့ အဖြေကတော့ မကောင်းမှု မှန်သမျှ ပယ်ပါ၊\nကောင်းမှု မှန်သမျှ တွယ်ပါ လို့ ဗုဒ္ဓက မိန့်မြွက်ဆုံးမခဲ့ပါတယ်။”\nရိုးစင်းလွန်းတဲ့ အဖြေကို ကြားရင်ပဲ နယ်ပိုင်ကြီးဟာ ပင်ပင်ပမ်းပမ်းနဲ့ နှစ်ရက်ကြာ လာခဲ့ရတဲ့ ခရီးနဲ့ မတန်လိုက်တာ ငါ့ အချိန်တွေ အလကား ကုန်တယ်ဆိုပြီး စိတ်လဲဆိုး တော်တော်လည်း ကသိကအောက် ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ဒီတော့ စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့\n“မကောင်းမှုပယ်၊ ကောင်းမှုတွယ် ဒါတော့ ကျွန်ုပ် သုံးနှစ်သားကတည်းက သိတာပေါ့၊\nလို့ ဆောင့်ဆောင့် အောင့်အောင့်နဲ့ဆိုလိုက်တယ်။\nဒီတော့ သစ်ပင် အမြင့်ကနေ့ ငှက်သိုက်ကိုယ်တော်က ငုံကြည့်ပြီး ညင်ညင်သာသာ ပြုံးရင်း မိန့်ကြားလိုက်တယ်\n“သိပ်မှန်ပါတယ် သုံးနှစ်သား ကလေးငယ်တောင် သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်\nအသက် ရှစ်ဆယ်ကျော်တွေတောင်မှ ဒီအဆုံးအမ အတိုင်း ကျင့်ကြံဖို့ သိပ်ကိုခက်ခဲ\nနေကြပါတယ်” တဲ့။ ။\nKindness: A Treasury of Buddhist Wisdom for Children and Parents မှ Birdnest\nCollected and adapted by Sarah Conover ကိုဘာသာပြန်ဆိုပါသည်။\nCategory: Buddism , Children\nCurrent Pts: 35, 1039 vote(s) 15542 hits\nDefined tags for this entry: Buddism, Children\n#1 TT (Link) on 2006-05-04 01:31\n#2 m (Link) on 2006-05-05 10:33\nငှက်သိုက်ကိုယ်တော် က သိုင်းကောတတ်လားဟင်..\n#3 B2 on 2006-05-10 10:36\n#3.1 m (Link) on 2006-05-10 11:39\nကိုယ်ဖော့ပညာတော့ တတ်တယ် ထင်တယ်\n#3.2 TT on 2006-05-11 08:29\nသစ်ပင်ပေါ်မှာပါဆိုမှ၊ အကြောပိတ် ခံချင်လို့လား?\n#3.2.1 m (Link) on 2006-05-11 10:44\nကျနော်တော့ သဘောကျတယ်ဗျာ။ ကောင်းပါတယ်ဗျာ...........\n#4 phoehtet on 2006-05-28 11:39\nI am no better than the person in the passage.\n#5 ekw on 2006-09-24 09:06\nNice teaching and very interesting! But it'sabit strange, ya. Why does he sit up there all day?\n#6 mi_soe_sweet on 2006-10-01 00:32\n>Why does he sit up there all day?\nThat'sabig question. Up is his choice I think.. but sit is for meditation. Buddhist monk meditates in search of truth, to experience the truth themselves for Nivarana.\nEasier way for us to understand meditation would be, "why one eats? It’s for physical well being. Also one meditate for mantel well being." People sometime take vacation to get away from stress build up in work-life and etc. When meditation is done properly, it brings calmness, tranquility, peace and wisdom.\nHope that help. For certain thing, one must experience to understand, like falling in love or swimming.\n#6.1 Anonymous on 2006-10-01 07:45\nHi, thanks. It seems that you don't let it slip away the chance of guiding readers the core value! Appreciate that.\n#6.1.1 mi_soe_sweet on 2006-10-02 05:00\nိ်ငငငပေါကြီး။ လျောက်ရေးတာ ရီရတယ်။\n#7 Dr.vandolar on 2009-05-16 23:13


ရေကြည်ရာမြက်နုရာ ရှာသောသူများသို့ နှင့် စင်္ကာပူရောက် မြန်မာများ ဘ၀ရှေ့ရေး - Myanmar in Singapore\nPosted by Zaw Aung on March 9, 2013 at 9:30pm\nရေကြည်ရာမြက်နုရာ ရှာသောသူများသို့ အင်္ဂါနေ့၊ ဇူလိုင်လ ၀၁ ရက် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ၁၉ နာရီ ၂၉ မိနစ် ဆောင်းပါး\n၂၄ ရက် ဇွန်လ ၂ဝဝ၈ မှာ မဇ္ဈိမက ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ စာရေးဆရာ ဆန်းသစ် ရေးတဲ့ “စင်္ကာပူရောက် မြန်မာများ ဘဝရှေ့ရေး” ဆောင်းပါးကို ဖတ်မိပြီး၊ အလွန်အားကျတာကြောင့် ဒီစာကို ရေးပို့လိုက်ရပါတယ်။ စာပါ အကြောင်းအရာတွေ အလွန်ကောင်းပါတယ်။ နိုင်ငံခြားထွက်ပြီး တကယ် စွန့်စားလိုသူတွေ မဖြစ်မနေ ဖတ်သင့်တဲ့ စာတမ်းတခု ဖြစ်ပါတယ်။ အတွေ့အကြုံတွေကို သီးသန့်ခွဲပြီး တင်ပြပုံတွေလည်း မှတ်သားလောက်ပါတယ်။ ဆက်ပြီး တင်ပြဘို့လည်း ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ အခုလို ပြည့်စုံတဲ့ စာတမ်းတစောင် ရှိနေရက်နဲ့ ကျနော်က ဘာ့ကြောင့် ရေးရပါသလဲလို့ မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာပါတယ်။ ကျနော် အားဖြည့်ကူညီ မြေတောင်မြှောက်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာလုပ်ခြင်း မဟုတ်ပါ ဆိုတာကို ရိုးရိုးပဲ ဝန်ခံပါရစေ။ စာရှုသူတွေ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံခြားမှာထွက်ပြီး အလုပ်ရှာ စွန့်စားလိုသူတွေ သတိထားဘို့ အချက်ကလေးတွေကို ထပ်ဖြည့်လိုပါတယ်။ အောက်မှာ ကျနော် တင်ပြထားတဲ့ ယေဘုယျ အချက်ကလေးတွေဟာ ကျနော့် အယူအဆတွေ မဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာကျော် ဒဿနိက ဆရာကြီးတွေရဲ့ အယူအဆတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ မူကွဲတွေ ရှိကောင်း ရှိပါမယ်။ ဘယ်မူက မှန်တယ် ဆိုတာကို ကျနော် ဉာဏ်မမီလို့ မသိပါ။ ဒဿနိက ဘွဲ့ရတယောက်လည်း မဟုတ်ပါ။ စွန့်စားရတော့မယ်၊ ဆုံးဖြတ်ရတော့မယ်ဆိုရင် အောက်ပါ အချက်လေးတွေကို သတိပြုပါ။ ၁။ General Knowledge လို့ခေါ်တဲ့ အထွေထွေ ဗဟုသုတ ရှိရပါမယ်။ ရှိတဲ့သူနဲ့လည်း ဆွေးနွေး တိုင်ပင်ရပါမယ်။ အထူးသဖြင့် နိုင်ငံခြား အတွေ့အကြုံရှိတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို လေ့လာ မှတ်သားရပါမယ်။ ဒီအချက်ဟာ ရှင်းနေလို့ အထူးတင်ပြဘို့ မလိုတော့ပါ။ ၂။ Common Sense သာမန်အသိဉာဏ် ရှိရပါမယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းကို သူမသိသေးခင် ကိုယ်လိုချင်တာကို တောင်းဆိုခဲ့ရင်၊ သာမန် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူ တယောက်လို့ ခေါ်နိုင်ပါသလား။ ၃။ Skepticism လို့ခေါ်တဲ့ သံသယ အယူဝါဒလည်း ရှိသင့်သလောက် ရှိရပါမယ်။ ဒီလိုမဟုတ်ပါက လွယ်လွယ်နဲ့ အလိမ်ခံရပါမယ်။ အားလုံးကို သံသယ အယူဝါဒ မျက်စေ့နဲ့ စောင့်ကြည့်နေဘို့ မဟုတ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံခြားမှာ အလိမ်ခံရရင် ဘဝပျက်ဖို့ ပြင်ထားရလိမ့်မယ်။ အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးတွေ သတိထားရမယ်။ ၄။ တရားသူကြီးတွေရဲ့ ငြင်အတိုင်း အလယ်လမ်းကြောင်း ရွေးပြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်ရမယ်။ ၅။ Decisive Settlement အထက်ပါ ပေတံတွေနဲ့ တိုင်းထွာပြီး ယတိပြတ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရမယ်။ စွန့်စားသူတွေရဲ့ လက်စွဲစာအုပ်မှာ အထက်ပါအတိုင်း ရေးထားတာကို အကျဉ်းချုံးပြီး ဖော်ပြပါတယ်။ ခေတ်စကားနဲ့ ပြောရရင်၊ ဉာဏ်ကို ပါးပါးလှီးပြီး အသုံးချနိုင်ရမယ်။ စာရေးဆရာ ဆန်းသစ် ရေးသားတဲ့ “စင်္ကာပူရောက်မြန်မာများ ဘဝရှေ့ရေး” ဆောင်းပါးဟာ ထမင်း ခွံ့ကြွေးနေတဲ့ ဆောင်းပါးမျိုး မဟုတ်ပါ (Spoon feeding) ၊ ကွယ်လွန်သူ ဆရာတင်မိုးရဲ့ “ဖန်မီးအိမ်” ကဗျာထဲက အပိုင်းလေးလို ... ဖန်မီးအိမ်သည် မငြိမ်မသက်၊ စိတ်ယောက်ယက်နှင့် လမ်းပျက်တူရှု၊ လျှောက်လာသူကို အားကူမျှသာထွန်းမည်တည်း။ အဘယ့်ကြောင့် အခုလို တင်ပြရသည်မှာ၊ မြန်မာပြည်ရဲ့ ပညာရေးစံနစ်ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ထမင်းခွံ့ကြွေးတဲ့ စနစ်အောက်မှာ ကျောင်းသားတွေ ပြားပြားဝတ်အောင် ခံစားနေရပါတယ်။ လှေနံ ဓားထစ်မှတ်တဲ့ စနစ်မျိုးနဲ့ မူလတန်းကျောင်းက စပြီး ပညာရေးဝန်ကြီးအထိ “ပြန်မပြောနဲ့ ... ငါ ခွန့်ကြွေးတာ စား” ဆိုတဲ့ သံမှို ခေါင်းထဲမှာ ရိုက်သွင်းထားတာကြောင့် မြန်မာတွေ ပြည်ပမှာ အလုပ်လုပ်တော့ အခက်အခဲများစွာနဲ့ ကြုံတွေ့တော့တာပါပဲ။ တချိန်က အာရှထိပ်တန်း တက္ကသိုလ်တွေထဲမှာ အမြဲပါနေတဲ့ ရန်ကုန် တက္ကသိုလ်ကြီး အခု ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေပါသလဲ။ ကမ္ဘာ့ အဆင့်အမီဆုံး တက္ကသိုလ် ၂ဝဝ မှာမပြောနဲ့၊ အာရှအဆင့် တက္ကသိုလ် ၂ဝဝ မှာတောင် မြန်မာ့တက္ကသိုလ် တခုမှ မပါဘူးဆိုတာ ယုံတမ်းစကား မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပညာရေးဝန်ကြီး ဒေါက်တာ ချမ်းငြိမ်း သိရဲ့လား။ မြန်မာကျောင်းသားတွေ စာမတော်လို့ မဟုတ်ပါ၊ စနစ်နဲ့ အုပ်ချုပ်သူတွေ မကောင်းလို့ပါလို့ပြောရင် အပေါ်နဲ့အောက် အဆင့်ဆင့် လက်ညိုးထိုးနေတော့မှာပဲ။ နာဂစ် လေမုန်တိုင်းကြောင့် ပြိုသွားတဲ့ မူလတန်းကျောင်းက အိမ်မဲ့ယာမဲ့ မိဘမဲ့ ကလေးတွေ ကျောင်းသွားအပ်တော့ ကျောင်းဝင်ကြေး တောင်းလွှတ်လိုက်တာကြောင့်၊ ကမ္ဘာ့ အစွန်အဖျားမှာ ရှိနေတဲ့ နယူးဇီလန်နိုင်ငံက မူလတန်း ကျောင်းသားတွေက အလှူငွေ ဝိုင်းထည့်ပြီး အဲဒီ ကျောင်းသားလေးတွေအတွက် ကျောင်းဝင်ကြေး ပို့ပေးတယ်ဆိုတာ သိရတော့ “ဗိုလ်ကြီးရယ် ... ကျမနွားကလေး ပြန်ပေးပါ” လို့ မပြောတော့ဘဲ၊ “နွားကြီးရယ် ကျမသားကလေး ကျောင်းအပ်ခွင့် ပေးပါ” လို့ ပြောရရင် လွန်မယ်မထင်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်ဟာ ကမ္ဘာကျော်နေတာကြောင့် အောက်က ဆရာဆရာမတွေ လုပ်နေတာ ပညာရေးဝန်ကြီး မသိဘူး၊ မကြားဘူး ဆိုပြီး ဘူးခံနေလို့ မရပါ။ ဒုက္ခတွေ ပင်လယ်ဝေနေတဲ့ မူလတန်းကျောင်းသားလေးတွေ ကျောင်းဝင်ကြေးပေးဘို့ မလိုဘူး ဆိုတာလောက်တော့ ပညာရေးဝန်ကြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့် ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။ အဲဒါကို ကြပ်ပြေး နေပြည်တော်က ကက်ဘိနက်အထိ တင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ရယူနေရရင်၊ ဒီနိုင်ငံရဲ့ ပညာရေးအဆင့် မီပါတယ်လို့ ပြောရင် ယုံတဲ့လူ အမှားပဲ” ဒါပေမဲ့ မြန်မာတွေ စိတ်ပျက်ဖို့ မလိုပါ။ ပင်ကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးသား၊ လေ့ကျင့်ပြီးသား ဖြစ်နေတာကြောင့် လုပ်ငန်းခွင်မှာ မြန်မာလုပ်သား အများစုဟာ နာမည်ရပြီးသား ဖြစ်နေပါတယ်။ ကြိုးစားမှု၊ အနစ်နာခံမှုတွေကြောင့် တခြား နိုင်ငံသား အလုပ်သမားတွေနဲ့ စာရင် အလုပ်ရှင် အကြိုက်များပါတယ်။ တခုပဲ မြန်မာ အလုပ်သမားတွေရဲ့ အားနည်းချက်က နိုင်ငံနဲ့ လူမျိုးကို ထိလာရင် မြွေပွေးကြီးလို ထပေါက် ပစ်လိုက်တာပဲ။ အဲဒီတော့ နှစ်ဖက်စလုံး နစ်နာတာပဲ၊ အဲဒီလို ထပေါက်လိုက်မယ့်အစား ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ဒို့ယဉ်ကျေးမှုအရ လူတယောက်ရဲ့ နိုင်ငံကို မစော်ကားပါဘူးလို့ ပြောလိုက်ရင် တီကောင်ကို ဆားနဲ့ တို့လိုက်သလို ဖြစ်သွားတဲ့ အလုပ်ရှင်တွေလို ချက်ချင်း ပြန်တောင်းပန်တာ မကြာခဏ တွေ့ရပါတယ်။ မယုံရင် စမ်းကြည့်ပါ။ အထက်ပါ လူမှုရေး ပြင်ဆင်မှုများနှင့်အတူ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ် ထွက်လုပ်လိုသူများအား ပိုမို အလုပ်ရလွယ်ပြီး အဆင်ပြေစေရန် တင်ပြလိုက်ပါတယ်။ ထို့အပြင် နယူးဇီလန်နိုင်ငံမှ ကျွမ်းကျင် အလုပ်သမားတွေ ခေါ်ယူနေကြောင်း အစိုးရရဲ့ ကြေညာစာကိုလည်း ဖော်ပြလိုက်ပါတယ်။ သင့်တော်သလို လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်။ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ ဆိုသလို၊ နယူးဇီလန် နိုင်ငံလောက် ရေကြည်တဲ့၊ မြက်နုတဲ့နိုင်ငံ ရှိမယ်မထင်ပါ။ လာကြည့်ပါက ပိုသိပါမယ်၊ အထူးပြောစရာ လိုမယ်မထင်ပါ။ မေတ္တာဖြင့်\nစင်္ကာပူရောက် မြန်မာများ ဘ၀ရှေ့ရေး | ဗုဒ္ဓဟူးနေ့၊ ဇွန်လ ၂၅ ရက် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ၀၀ နာရီ ၀၀ မိနစ်\nစင်္ကာပူမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ မြန်မာပြည်၊ စင်္ကာပူ၊ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံရေး အခြေအနေများကို လေ့လာသုံးသပ်ပြီး ဒီစာကို ရေးပါတယ်။ ကိုယ့်အမြင်နဲ့ရေးတော့ တဦးချင်းရဲ့ ဘ၀ အဖြစ်အပျက်တွေကို မသိတော့ ကိုယ်နဲ့ သင့်တင့်သလို ဆုံးဖြတ်နိုင်မှုမှာ အထောက်အကူ အနည်းအကျဉ်း ရတယ်သိရရင် ရေးရကျိုးနပ်ပါတယ်။ မြန်မာတွေ စင်္ကာပူ ရောက်လာတာကတော့ ကိုယ့်နိုင်ငံမှာ အဆင်မပြေလို့ပါပဲ။ ပိုချမ်းသာ၊ ကြီးပွား၊ ပညာတတ်လာအောင် စင်ကာပူ ထွက်လာသူကတော့ အနည်းအကျဉ်းပဲ ရှိမှာပါ၊ ကိုယ်နိုင်ငံတွင်းမှာ လစာငွေ ကောင်းရင် ၀င်ငွေနဲ့ထွက်ငွေ ဖူလုံလောက်ငရင် ပြည်တွင်းမှာပဲ နေမှာပါ။ ထားပါတော့။ အရင် အပိုင်း (၁) မှာတော့ လက်ရှိ ပေါ်ပင်ဖြစ်ရပ်များကို အခြေခံပြီး ရေးထားပါတယ်။ အခုအပိုင်းကတော့ ဘ၀ကိုမှန်ကန်စွာ ကြိုးစား တိုးတက်ချင်တဲ့ သူများအတွက် အထူးပြုပါမယ်။ အသက်အပိုင်းအခြားအလိုက် သတ်မှတ်ရရင် ၁။ အသက် ၂၀ နဲ့ ၃၀ ကြား လူငယ်ကျောင်းသား ၂။ အသက် ၃၀ နဲ့ ၄၀ ကြား ပညာအသင့်တင့်ရှိသူ လူငယ် ၃။ အသက် ၄၀ အထက် ပညာ၊ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ၊ လူမှုရေး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်စပြုတဲ့ လူကြီး စသဖြင့် ၃ ဆင့် ခွဲခြားချင်ပါတယ်။ ၁။ အသက် ၂၀ နဲ့ ၃၀ ကြား လူငယ်ကျောင်းသား တချို့ လူငယ်တွေကတော့ သူ့ရဲ့ မိဘ၊ မောင်နှမများ အားကိုးနဲ့ အမေရိကားကို အထူးသဖြင့် ပညာသင်ဖို့ ရောက်လာတာပါ။ မိဘ၊ ဦးလေးများက အမေရိကားကို စောစီးစွာ ရောက်နေတဲ့အတွက် ဂရင်းကဒ် (သို့မဟုတ်) အမေရိကန် နိုင်ငံသား ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားကို ရပြီးသူ လူငယ်ခမြာ ဘာမှ ကြိုးစားစရာ မလိုဘဲ ဖြုတ်ကနဲ ရောက်လာပါတယ်။ မြန်မာတွေ အမေရိကား ရောက်ချိန်မှာ ကိုယ့်ဆွေမျိုးစာရင်းကို အင်မီဂရေးရှင်းမှာ ရေးတင်ရတော့ သူတို့ ချစ်ခင်တဲ့ တူ၊တူမ၊ မောင်နှမ နာမည်တွေကို ကောက်ရေး ထည့်ထားလိုက်တယ်။ အဲ - တနေ့ သူအဆင်ပြေတဲ့ အချိန်တော့ အမေရိကားကို အဲဒီလူတွေ ခေါ်ခွင့်ရတယ်။ ဒီတော့ သူတို့ကို ခေါ်ဖို့ တင်ပေးလိုက်တာကြောင့် ဘ၀ပေးကုသိုလ် (ရှေ့ဘ၀ ကံ၊ တနည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင် ကောင်းချီးရရှိသူ) လူငယ်များ မြန်မာတိုင်း တမက်တမော သွားချင်တဲ့ အမေရိကားကို ရောက်လာရတယ်။ သူတို့ကိုတော့ အမေရိကား အရင်ရောက်နှင့်တဲ့ အဒေါ်၊ ဦးလေး၊ အမေ၊ အမေများက ကျောင်းပဲ တက်ခိုင်းတယ်။ ဒီလူငယ်တွေကလည်း အလုပ်ပဲလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရချင်တယ်။ အိမ်မှာထိုင်ပြီး စားသောက်၊ ပညာသင်၊ အဒေါ်ဦးလေး ပူညံ ပြောဆိုတာတွေ၊ အိမ်အလုပ်တွေ ဘယ်လုပ်ချင်မလဲ၊ ဒီတော့ ပါးစပ် အပြောမတတ်တဲ့ အဒေါ်ဦးလေးအိမ်က ထွက်ပြီး ကိုယ်ဖာသာ အပြင်မှာနေ၊ ကျောင်းမတက်တော့ဘဲ တလကို ဒေါ်လာ၂၀၀၀ လောက် ရတဲ့အလုပ်တွေမှာ ၀င်လုပ်တယ်။ ကားကောင်း ၀ယ်စီးတယ်။ အိမ်မှာ စတီရီယို ဟိုင်ဖိုင်၊ တီဗီတွေ ၀ယ်ယူ ဇိမ်ခံပြီး လောကကျေးကွန်ဘ၀ ရောက်သွားတယ်။ Rich Dad - Poor Dad စာအုပ်ကို ဖတ်ရင် ဒီလူငယ်များ သိပ်ကြိုက်ပေါ့။ လူတိုင်း သူဌေး ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းလည်း သူဌေးဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆပါ။ ဟုတ်ပါတယ်။ သူဌေးအကျင့်အတိုင်း ကျင့်နိုင်ရင်တော့ သေချာပေါက် သူဌေးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိဘ၊ ဆွေမျိုးက အစိုးရ၀န်ထမ်း၊ သာမန်လုပ်ငန်းရှင်၊ သာမန်ဘွဲ့ရ မိဘရဲ့ သားသမီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူဌေးအကျင့် ရပါမလဲ။ သူဌေး (သို့မဟုတ်) သူဌေးသားနဲ့ သွားပေါင်းရင် သူတို့ကျွန်ဘ၀ပဲ ရောက်ရုံပဲဆိုတော့ သူဌေးကျွန် မဖြစ်ချင်တဲ့ ဒီလူငယ်လဲ သူဌေးမဖြစ်ဖို့ လမ်းများပါတယ်။ ကြုံလို့ပြောရရင် အခု အမေရိကားမှာ သမ္မတလောင်း အိုဘားမား တော်တော် နာမည်ကြီးနေပါတယ်။ လူမဲအမျိုးသား ပထမဆုံးသော သမ္မတလောင်းပဲ။ ဒီမိုကရက်တစ် ပါတီကြီးက အရင် သမ္မတကတော် ဟီလာရီ ကလင်တန်ကို အနိုင်ယူပြီး ရေပန်း အရမ်းစားနေပါတယ်။ နောက် နာမည်ကြီး လူမဲ အမျိုးသမီးကတော့ သမ္မတ ဂျော့ဘွတ်ခ်ျရဲ့ လက်စွဲ၊ အကြံပေး အရာရှိနဲ့ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ကွန်ဒိုလီစာ ရိုက်စ် ပါ။ အဲဒီလူမဲ နာမည်ကြီးတွေဟာ ငယ်စဉ်ဘ၀က အမေရိကားမှာ အနှိမ်ခံခဲ့ရပါတယ်။ သူတို့လည်း ဘ၀နာခဲ့တော့ လူဖြူတွေ လေးစားပြီး၊ တန်းတူအခွင့်အရေး ဖြစ်သွားအောင် ဘာလုပ်ရမလဲ စဉ်းစားတော့ သူတို့ရဲ့ အဖေပြောတယ် - ဆင်းရဲ၊ နှိမ့်ကျခြင်းက ထာဝရ လွတ်မြောက်အောင် "ပညာကို အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၊ လေ့လာလိုက်စားခြင်း" တခုတည်းရှိတယ်လို့ ဆုံးမပြောဆိုခဲ့တယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း လက်ခံပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပဲ ပညာကို ထွန်းပေါက်အောင် အရမ်းကြိုးစားတယ်။ နှိမ့်ချစွာ ဆရာကောင်းများနဲ့ ကြိုးစားတော့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိတယ်။ အခုဆိုရင် လူဖြူတွေ ကြီးစိုးတဲ့ အမေရိကားမှာ အစိုးရ ထိပ်တန်းရာထူးတွေကို လူမည်းတွေ ရယူနိုင်ခြင်းဟာ စံပြသက်သေ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှေးကမ္ဘာဦးကတည်းက ကြိုးစားတဲ့ သူကိုပဲ မြှောက်စားတဲ့ ပုံသက်သေ ဥပမာတွေ အများကြီးပါ။ မိဘ ဆွေမျိုးမရှိပေမဲ့လည်း ကြိုးစားချင်တဲ့ စိတ်နဲ့ အမေရိကား ထွက်လာသူ၊ ရှိပါရက် မိမိဖာသာ ကြံဖန် ကြိုးစားထွက်လာတဲ့ လူငယ်တွေ အများကြီးပါ။ ဒီနေရာမှာ အကြံတခု ပေးချင်တာကတော့ မသွားခင်မှာ အသေအချာ လေ့လာစုံစမ်းပါ။ မေးမြန်းပါ။ စနစ်ကျတဲ့ ပြင်ဆင်မှု ပြုလုပ်ပါ။ ဒါကြောင့် အမှတ်စဉ် (၁) လူငယ်များကိုတော့ ပညာကြိုးစားဘို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။ အမေရိကားကို ဗီဇာရဖို့ မိဘဆွေမျိုး ခေါ်မဲ့လူမရှိရင် အလွယ်ကူဆုံးကတော့ Student Visa နဲ့လာပါ။ လာပြီးရင် ကျောင်း ပြီးအောင် တက်ပါ။ ငွေရတဲ့ အလုပ်တွေနောက် မလိုက်ဘဲ ကျောင်းတနှစ်ကနေ ၄ နှစ်အထိ ပြီးအောင်တက်မယ် ရဲရဲဆုံးဖြတ်ပါ။ အမေရိကားမှာ ကျောင်းတက်ရင် Part Time အလုပ်လုပ်ခွင့် ရှိပါတယ်။ မိတ်ဆွေတဦးရဲ့ ဆန်ဖရန်စစ္စကို State University မှာ အာဖရိက ဂါနာ၊ အီသီယိုးပီးယားတွေက လာရောက် ကျောင်းတက်နေတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ၂ ယောက်ကို စကားပြောခွင့် ရပါတယ်။ သူတို့ကို တက္ကသိုယ်က တပတ်မှာ နာရီ ၂၀ အလုပ်လုပ်ခွင့် ပေးတယ်။ တက္ကသိုလ်က ဆရာတွေနဲ့လည်း အဆင်ပြေအောင်နေတော့၊ မိတ်ဆွေ တက္ကသိုယ်ဝန်ထမ်းရဲ့ ဌာနမှာပဲ အချိန်ပိုင်းဝင်လုပ်တော့ သက်သက်သာသာ ကွန်ပြူတာရှေ့ ထိုင်ပြီး တလ ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ လောက် ရနေတယ်။ ထောက်ပံကြေး Grant ကလည်း အမေရိကားမှာ သိပ်မခက်လှဘူး။ မြန်မာဆိုရင် ပိုတောင် လွယ်သေးတယ်။ (မြန်မာတွေ စစ်အစိုးရ လက်အောက်မှာ တော်တော်ခံနေရတာ အမေရိကန်များ ဂရုဏာသက်တာ ရှိပါတယ်)။ ဒီတော့ အဲဒီကျောင်းသားတွေ အပြင် စားသောက်ဆိုင်၊ အလုပ်ရုံတွေမှာ သွားလုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ သွားလုပ်ချင်ရင်လည်း အလုပ်ရှာရတာ လွယ်ပါတယ်။ Student ဗီဇာရရှိပြီး အမေရိကားကိုသာ အရင်ဝင်ခဲ့ပါ။ ကျန်တဲ့ အရာများကတော့ အမေရိကားက မြန်မာတွေကို သေချာပြောပြ အကူအညီ တောင်းရင် စာတကယ် ကြိုးစားမယ့် မြန်မာကျောင်းသားတွေကို ကူညီမယ့် အဖွဲ့အစည်း အများကြီး ရှိပါတယ်။ အပိုင်း (၁) မှာ ရေးခဲ့တာကို ဖြည့်စွက်ပြောရမယ်ဆိုရင်… အမေရိကားမှာ H1 visa, Student visa, Business visa, Medication visa, Social Charity visa စတာတွေအနက် မြန်မာ Passport ကိုင်ဆောင်ထားသူတွေ အများဆုံး အသုံးချတဲ့ ဗီဇာကတော့ Student Visa ပါပဲ။ လူသိနည်းတဲ့ အမေရိကန် ပြည်နယ်လေးတခုက တက္ကသိုလ် တခုကို ကိုယ့်ကို ခင်မင်သူ တယောက်ရဲ့ Bank Statement တခုနဲ့ အဲဒီ တက္ကသိုလ်ရဲ့ Website ကတဆင့် ဆက်သွယ်ပြီး ကျောင်းဝင်ခွင့် တင်လိုက်ပါ။ အလွယ်တကူ ရပါတယ်။ ဘယ်တက္ကသိုလ်လဲတော့ ကိုယ်နဲ့ နီးစပ်သူတွေကို မေးပါ။ နယူးယောက်၊ ၀ါရှင်တန်၊ ဆန်ဖရန်စစ္စကို၊ လော့စ်အိန်ဂျလိ၊ ချီကာဂို စတဲ့မြို့ကြီးတွေ၊ ပြည်နယ်ကြီးတွေတော့ ယောင်ပြီး သွားမလျှောက်လိုက်လေနဲ့၊ ၀င်ခွင့် ရကောင်းရမယ် - အဲ ငွေကတော့ သောက်သောက်လဲ ကုန်သွားလိမ့်မယ်။ ၀င်ခွင့်ရကြောင်း တက္ကသိုလ်က တရားဝင်စာ တလ၊ နှစ်လ နဲ့ ရလိမ့်မယ်။ ရပြီးရင်တော့ စင်္ကာပူ အမေရိကန် သံရုံးကို သွားပြီး ဗီဇာလျှောက်ပေ တော့။ ဘယ်လိုလျှောက်ရမလဲဆိုတာ http://singapore.usembassy.gov/general_information.html အင်တာနက် ၀ဘ်ဆိုဒ်မှာ အသေးစိတ် ရေးထားတယ်။ အမေရိကန်ကတော့ Talent တွေအတွက် လမ်းအများကြီး ရှိတယ်။ Google, Yahoo, Microsft, .. စတဲ့ ကမ္ဘာကျော်တွေ၊ ကမ္ဘာ့ အချမ်းသားဆုံး လူတွေရဲ့ တ၀က်လောက်ကလည်း အမေရိကားမှာ နေကြတော့ သဘောပေါက်နိုင်ပါတယ်။ အဲ - ပျက်စီး၊ ကျဆုံးတဲ့လူတွေလည်း အမေရိကန်မှာ ပိုဆိုးတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်အထင်ကြီးပြီး လူကြီး၊ သူငယ်ချင်းကောင်း စကားနားမထောင်ဘဲ ထင်ရာ ဇွတ်လုပ်သူများအတွက်တော့ ငရဲနိုင်ငံကြီးပေါ့။ ၂။ အသက် ၃၀ နဲ့ ၄၀ ကြား ပညာအသင့်တင့်ရှိသူ လူငယ် ဒီလူငယ်ကတော့ အိမ်ထောင်ကျပြီးသူ ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ အိမ်တောင်ကျပြီးသူ အများစုဟာ မြန်မာပြည်ကနေ စင်္ကာပူကို ပြောင်းရွှေ့လုပ်ကိုင်ပြီး အခြေကျနေသူ များပါတယ်။ စင်္ကာပူကနေ အမေရိကားကို ရွေ့တော့ ရွေ့ချင်ပေမယ့် နေ့စဉ် လုပ်ငန်းတွေ၊ အပျော်အပါးတွေနဲ့ အလုပ်များနေတာကြောင့် ထပ်မံ ရွေ့ပြောင်းဖို့ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ စင်္ကာပူရောက် မြန်မာများ နိုင်ငံခုန်ရန် ကြိုးစားနေတဲ့ အထဲမှာ နံပါတ် (၁) နိုင်ငံကတော့ သြစတြေးလျား ဖြစ်ပါတယ်ဆိုရင် လက်တွေ့နဲ့ ပိုကိုက်ညီပါတယ်။ အမေရိကားရောက် မြန်မာများက သိန်းဂဏန်းလောက် ရောက်နေပေမယ့် စင်္ကာပူကတဆင့် ရောက်သူတွေ အတော်နည်းပါတယ်။ သြစတြေးလျားက စင်္ကာပူရဲ့ ဘွဲ့နဲ့ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ (Singapore Certificates and Experience) ကို အသိအမှတ် ပြုပါတယ်။ သြစတြေးလျားရဲ့ Permanent Resident လျှောက်တဲ့ ပေါ်လစီအရ စင်္ကာပူမှာ ဘွဲ့တခုရပြီး ၃ နှစ်အထက် လုပ်သက်ရှိရင် အသက် ၄၅ နှစ်အောက်ကို အလွယ်တကူပဲ PR ပေးလိုက်ပါတယ်။ အေးဂျင့်ကတဆင့် လျှောက်ရရင် ပိုက်ဆံ ထောင်နဲ့ချီပြီး တော်တော်ကုန်တော့ ငွေအရင်းအနှီး မရှိသူတွေ Australia PR မလျှောက်ဖြစ်ဘူး။ လျှောက်ရင်လည်း တနှစ်အထက် ကြာတတ်ပါတယ်။ တချို့လည်း သြစတြေးလျားမှာ အလုပ်ရအောင်ရှာပြီး Work Permit ရမှ သွားတယ်။ ဟိုမှာနေပြီးမှ PR ဆက်လျှောက်တယ်။ သြစတြေးလျား ဗီဇာကလည်း စင်္ကာပူက ထုတ်ပေးထားတဲ့ PR ဆိုရင် ၁ နာရီအတွင်းမှာပဲ ထုတ်ပေးလိုက်တော့ PR ရရှိထားသူတွေ အလည်အပတ် ခရီးထွက်တဲ့ နိုင်ငံလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာများ Touch and Go အနေနဲ့ သြစတြေလျားကို Tourist Visa eg.3days,4night စတဲ့ Tour Package နဲ့ ခရီးသွားပြီး ပြန်လာသူ များပါတယ်။ နောက်ပြီး သြစတြေလျား နိုင်ငံမှာလည်း မြန်မာတွေကို Work Permit လက်ခံနေပါတယ်။ အင်တာနက်မှာလည်း ပညာရေးအကြောင်း အများကြီး ရှာဖွေ ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ - http://www.mingalaronline.net/education/ သြစတြေလျားကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ အခြေခံ အကြောင်းတွေကိုလည်း အစိုးရ အင်တာနက် ၀ဘ်ဆိုဒ်မှာ ရေးထားပါတယ်။ စင်္ကာပူမှာလည်း သြစတြေလျား အလုပ်ပွဲစား အများကြီး ရှိပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အကြံပေးချင်တာကတော့ ကိုယ်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သြစတြေးလျား ရောက်နှင့်သူ မိတ်ဆွေတွေကို ဖုန်းဆက် မေးမြန်းပါ၊ တတ်နိုင်ရင် Tourist Visa ယူပြီး သွားရောက်လည်ပတ် မေးမြန်းပါ။ ကနေဒါ၊ အင်္ဂလန်၊ နယူးဇီလန်၊ နော်ဝေး စတဲ့ နိုင်ငံတွေကို စင်္ကာပူကတဆင့် ပြောင်းရွှေ့သွားသူတွေ တော်တော်ရှိပေမယ့် သူတို့ အကြောင်းထက် အမေရိကန်၊ သြစကြေးလျား အကြောင်းက ပိုစိတ်ဝင်စားစရာ၊ လက်တွေ့ ပိုကျတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ အမေရိကန်ကို လာအလုပ်လုပ်ဖို့ကတော့ တော်တော် ကြိုးစားရပါမယ်။ ဒါကြောင့် ကျောင်းအရင်တက်တာကို တိုက်တွန်းပါတယ်။ အနည်းအကျဉ်း မြန်မာတွေ H1 Visa ရရှိပါတယ်။ ကံ၊ ဥာဏ်၊၀ီရိယ ကောင်းသူများ H1 Visa ရရှိသွားပါတယ်။ ကံကို နံပါတ် (၁) မှာ ရေးထားပါတယ်။ ကံတရား (သို့မဟုတ်) ဘုရားကောင်းချီးပေးခြင်း ဆိုတာ အင်မတန် ထူးဆန်းပေမယ့် ၀ိရိယ မရှိသူတွေဟာ ကံမကောင်းသူတွေ ဖြစ်သွားလေ့ ရှိပါတယ်။ အဆင်ပြေနေသူတွေ ဘ၀ကို သေချာကြည့်ရင် ထင်သလို မိဘချမ်းသာလို့ ဘာမှမလုပ်ပဲ သုံးဖြုန်းနေသူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရင့်သားဆိုတိုင်း ဘုရင်မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ မှားသွားရင် ဘုရင့်သား အချင်းချင်း သုတ်သင်တဲ့ဘ၀ထဲ ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ၀ိရိယ ရှိရင် ဥာဏ်နဲ့ ကံ တွေလည်း ကောင်းလာလေ့ ရှိပါတယ်။ အပိုင်း (၁) တုန်းက ရေးပြီးသားကို ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အလုပ်ရှာချင်တဲ့ လူငယ်တွေအတွက် H1 Visa အကြောင်း နည်းနည်းပဲ ရေးပါမယ်။ အလုပ်ဗီဇာ H1 ကို မြန်မာပတ်စ်ပို့ ကိုင်သူတွေအတွက် ရနိုင်လမ်း တော်တော်နည်းပါတယ်။ စင်္ကာပူ Passport ကိုင်တဲ့ မြန်မာတွေအတွက်တော့ အိုကေပေမယ့် ၂၀၀၈ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမေရိကန် စီးပွားရေးကပ် ဆိုက်နေတော့ စင်္ကာပူ လူငယ်တွေက လစာ ပိုကောင်းနေသလိုပါပဲ။ အမေရိကန် ဒေါ်လာဈေးကလည်း သမ္မတ ဂျော့ဘွတ်ခ်ျ မတက်ခင် US$1 = S$1.8 ကနေ ကျဆင်းသွားလိုက်တာ အခုဆို US$1 = S$1.3 လောက် ဖြစ်သွားတော့ စင်္ကာပူမှာ တလ ဒေါ်လာ ၃၀၀၀ လောက်ရသူ အမေရိကားမှာ သွားလုပ်ရင် ဒီလောက်လစာ များများရဖို့ နဲနဲခက်တယ်။ ရရင်လည်း လစာ ၅၀၀၀ အထက် ရမယ်။ မရရင်လည်း ဆူရှိလိပ်ပြီး တလ ၂၀၀၀ လောက်နဲ့ ကျေနပ်နေရမယ် ဆိုတော့ စင်္ကာပူက မြန်မာများ အမေရိကား အလုပ်လာရှာဖို့ သိပ်မသင့်တော်တဲ့ အချိန်ကာလပါ။ အမြဲတမ်း အခြေချဘို့ ဆိုရင်တော့ တမျိုးပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် H1 Visa ရချင်ရင် အနည်းဆုံး ၆ လ ကနေ တနှစ်လောက်ကြာမယ်။ စင်္ကာပူလို အခု အီးပီ၊ အက်စ်ပတ်စ်၊ Work Permit တင်ပြီး တပတ်၊ နှစ်ပါတ်နဲ့ အဖြေသိရတဲ့ နိုင်ငံမဟုတ်ဘူး။ Paper Work လုပ်တဲ့နေရာမှာ Lawyer, Insurance တွေနဲ့ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာ တိုးတက်တဲ့ နိုင်ငံကြီးတွေရဲ့ သဘောသဘာဝပါပဲ။ ပြီးတော့ အမေရိကားမှာ H1 Visa ဆိုရင် အစိုးရ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လစာက တနှစ်ကို US$65K အထက် ပေးရမယ်ဆိုတော့ ပွဲစားကုမ္မဏီတွေ အကြိုက်ပေါ့။ ကုမ္မဏီတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး တနှစ်ကို Us$30K လောက်ပဲပေးပြီး ပွဲစားနဲ့ အလုပ်လုပ်သူ နားလည်မှု ယူလိုက်တယ်။ စင်္ကာပူမှာလည်း ဒီလို ကလိန်ကကျစ် လုပ်နည်းတွေ ရှိတယ်။ လစာကိုတော့ အမှန်အတိုင်း ဘဏ်ထဲ ထည့်ပေးပြီး ပွဲစားကို လစဉ် Cash ပြန်ပေးရတဲ့ သဘောပါပဲ။ အမေရိကား အရင် ရောက်နှင့်နေတဲ့ တရုတ်၊ အိန္ဒိယ၊ ဖိလစ်ပင်း၊ ဗီယက်နမ်၊ ကိုးရီးယားနဲ့ မက္ကဆီကို၊ အမေရိက အလယ်ပိုင်းနိုင်ငံများ နိုင်ငံတွေက လူတွေ လုပ်စားလာတာ ကြာပြီပဲ။ မြန်မာလူလည်တွေ ကော်ပီ လိုက်လုပ်ရုံပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမေရိကားလာပြီး အမှန်အကန် H1 Visa လာရှာမယ်ဆိုရင် ခန့်မယ့် ကုမ္မဏီအသင့်ရှိတောင် ၆ လ ကြာဦးမယ်။ ၂၀၀၈ အတွက် H1 Visa ကိုတာ ကုန်သွားပြီလို့ သိရတယ်။ အဲ - H1 Visa ရတိုင်း ဂရင်းကဒ် မရနိုင်ဘူး ဆိုတာလည်း သိထားရမယ်။ ၃။ အသက် ၄၀ အထက် ပညာ၊ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံ၊ လူမှုရေး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်စပြုတဲ့ လူကြီး မနှစ်က စင်္ကာပူက မိတ်ဆွေတယောက် ရောက်လာပါတယ်။ သူက မြန်မာပြည်မှာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီးကို ပိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ခင်ညွန့် အုပ်စု အနားယူသွားပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာမှ လုပ်စားလို့မရတော့ဘူး။ စင်္ကာပူမှာ ငွေသိပ်မကုန်ဘဲ နေထိုင်လုပ်စားဖို့ အရင် ကြိုးစားကြည့်ပါတယ်။ Investment 1 millions ပေးရင်တော့ စင်္ကာပူ ပီအာကို ချက်ချင်း ရပါတယ်။ အရင် ၁၀ နှစ်လောက်ကတော့ Investment 0.1 million ဆိုရင် အီးပီ ချက်ချင်းကျပြီး ပီအာ ဆက်တိုက် ရနိုင်ပေမယ့် အခုတော့ စင်္ကာပူက တော်တော် တိုးတက်သွားတော့ အရင်လောက် မလွယ်တော့ပါဘူး။ ဒီတော့ စင်္ကာပူမှာ ငွေ ဒေါ်လာ သိန်းချီ ရင်းနှီးမှုမရှိဘဲ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ကို ကြံတယ်။ ငွေဆိုတာ လူကလုပ်တာပဲ ခံယူထားတော့ နည်းလမ်းများစွာ စုံစမ်းမေးမြန်းတယ်။ ရောက်နှင့်ပြီးသား အဆင်ပြေနေတဲ့ မြန်မာ စီးပွားရေးသမားတွေကလည်း လုပ်နည်းကို မပြောပါဘူး။ ဒီတော့ မြန်မာပြည်ကို ပြန်ပြီး စင်္ကာပူမှာ အဆင်ပြေနေတဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေအကြောင်း စုံစမ်းတယ်။ ရိပ်ရိပ်တော့ သဘောပေါက်လာတယ်။ တိုးတက်တဲ့ နိုင်ငံကြီးတွေဟာ Talent ဖြစ်တဲ့ Entrepreneur တွေကို အရမ်းလက်ခံပါတယ်။ အမေရိကား၊ သြစတြေးလျားတွေမှာ မြန်မာ အက ကောင်းကောင်း ကတတ်ရင်၊ (ပန်တျာကျောင်းဆင်း လက်မှတ်နဲ့ သြစတြေးလျားရောက် မြန်မာအဖွဲ့အစည်းတခုက ထောက်ခံစာ) နဲ့ Migrant Visa ရတတ်ပါတယ်။ မြန်မာတွေအရင် တရုတ်၊ အိန္ဒိယ လူမျိုးတွေ လမ်းကြောင်းပြ၊ လုပ်ပြီးသွားပါပြီ။ မြန်မာတွေက Just copy and paste လုပ်လိုက်ရုံပါပဲ။ ဒီတော့ နည်းလမ်းသိသွားပြီး ကြိုးစားလိုက်တာ ၆ လအတွင်း ငွေသိပ်မကုန်ဘဲ စင်္ကာပူမှာ အခြေကျနေထိုင်ခွင့် ရသွားပါတယ်။ Entrepreneur Pass လို့ ခေါ်ပါတယ်။ စင်္ကာပူ Immigration နဲ့ Ministry of Labor / Company Registration စတဲ့ နေရာတွေကို ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် သွားလိုက်ရတယ်။ အိန္ဒိယက နွားနို့ကို စင်္ကာပူမှာ တင်ပို့ရောင်းချဖို့ ဆိုင်လေးဖွင့်ချင်တဲ့ အသက် ၂၈ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးလည်း Entrepreneur Pass ၂ နှစ် လုပ်ခွင့် ပေးတယ်။ တရုတ်ပြည်က အသက် ၄၀ လောက် သွင်းကုန်၊` ထုတ်ကုန် လုပ်ငန်း လုပ်ချင်သူကိုလည်း ပေးတာ မဟုတ်လား။ ဆိုတော့ ကျနော့် မိတ်ဆွေကြီးက မြန်မာပြည်မှာ လယ်ယာလုပ်ငန်းကို အခြေခံတဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်း စင်္ကာပူမှာလုပ်ဖို့ တင်ပြတော့ အိုကေတယ်။ ဒီလိုကနေ ရိုးသား ကြိုးစားလုပ်ကိုင်သူတွေ အောင်မြင်လာတာ ရှိတယ်။ အဲ - မိတ်ဆွေတယောက်တော့ တွေ့ဖူးတယ်။ မြန်မာပြည်မှာ နှလုံးထီ၊ မိုးကြိုးသွား၊ ကျည်နိုင်ဆေး၊ ရွှေရှာဖွေရေး၊ ရေနံရှာဖွေရေး၊ ရေနက်ကွင်း၊ ခရီးသွားလုပ်ငန်း၊ သွင်းကုန်ထုတ်ကုန် လုပ်ငန်း စသဖြင့် မြန်မာပြည်တွင်းက ပေါ်ပင် မြန်မာ စီးပွားရေးသမားများ လုပ်စဉ်အတိုင်း အကုန် လျှောက်လုပ်တယ်။ ငွေအရင်း ထုတ်ပေးချင်သူတွေကို အာဘောင်ရင်းသန်သန် ပြောရင်း အတူလုပ်၊ မိတ်ဆွေပျက်၊ စစ်တပ်၊ အာဏာပိုင်တွေနဲ့လည်း နည်းမျိုးစုံ ပေါင်းသင်း လုပ်ကိုင်ပေမယ့်လည်း သွေးသား မတော်စပ်တော့ သူတို့အထဲက အဖြစ်မရနိုင်ဘူး။ သွေးသားတော်စပ်အောင်လည်း ကိုယ်သမီးကို ပေးရလောက်အောင် သမီးလည်း မရှိ၊ ရှိအောင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသားက ကြိုက်ဦးမှကိုး။ နောက်ဆုံးတော့ စင်္ကာပူရောက်လာတယ် - မြန်မာပြည်က အကျင့်ဆိုးတွေ အားလုံး ဘုရားမှာ ကပ်လှူပစ်လိုက်တော့ ၂ နှစ်အတွင်းမှာ ကြီးပွားလာတယ်။ စင်္ကာပူ ပီအာဖြစ်လာပြိး အိမ်ပိုင်၊ ကားပိုင် ဖြစ်လာတယ်။ အဲ - ဒီလို အဆင်ပြေလာတော့ အရင်က ဘုရားမှာ ကပ်ထားတဲ့ အကျင့်ဆိုးတွေ ပြန်ပေါ်လာတယ်။ အခုတော့ အဆင်မပြေ ဖြစ်နေပြီ ကြားရတယ်။ အမေရိကားက ပညာတတ်သူ၊ ကျွမ်းကျင်သူ၊ အတတ်ပညာရှင်၊ စီးပွားရေးပညာရှင်၊ ဆရာဝန်၊ လုပ်ငန်း အသေးလေးကအစ အကြီးအထိ လုပ်နိုင်သူများကို ကြိုဆိုနေပါတယ်။ ဒီမှာတော့ Credit Card System နဲ့ အလုပ်လုပ်ပေမယ့် ဆရာဖေမြင့် ဘာသာပြန်တဲ့ ဘေဘီလုံမှ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် စာအုပ်ထဲက တကယ့်အဖြစ်အပျက် ဇာတ်လမ်းတွေလိုပဲ ချမ်းသာချင်ရင် အကျင့်ကောင်းလေးတွေ ရှိရပါမယ်။ ငွေကို ငွေလို မြင်တတ်ရမယ်ဆိုတဲ့ ရှေးနှစ်ပေါင်း ၅၀၀၀ ကျော် ဘေဘီလုံခေတ်အတိုင်း အကျင့်ကောင်းလေးတွေနဲ့ ကြိုးစားရတာတော့ အဓိက အခြေခံအကြောင်းအရင်းပါ။ စိတ်နဲ့ ကိုယ် ၂ မျိုးစလုံး ချမ်းသာဖို့ ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ စင်္ကာပူက ၀န်ကြီးချုပ်ဟောင်း ဂိုချောက်ထောင် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်လောက် သူ အာဏာရှိစဉ်က စင်္ကာပူ ကြွယ်ဝစေတဲ့ လူတန်းစား ၂ ရပ်အကြောင်းကို Straits Times သတင်းစာ မျက်နှာဖုံးမှာ အပြည့်၊ အတွင်းထဲမှာရော အများကြီး သူ့မိန့်ခွန်းကို ဖေါ်ပြခဲ့တယ်။ တမျိုးက CEO Corporate နဲ့ တက္ကသိုလ် ပညာတတ်အုပ်စု၊ နောက်တမျိုးကတော့ ပွဲစား၊ မြေပိုင်ရှင်၊ ငွေတိုးချေးစား၊ ကုန်စုံဆိုင်ပိုင်ရှင် အုပ်စု။ နိုင်ငံရဲ့ ကြွယ်ဝမှုဟာ အဲဒီ စိတ်ရောကိုယ်ပါ ချမ်းသာတဲ့ အုပ်စု ၂ စု လက်ထဲမှာ ရှိပါတယ်။ အစိုးရကတော့ အဲဒီအုပ်စုတွေနဲ့ ပေါင်းလုပ်နေရတဲ့ အကြောင်းပြောခဲ့တယ်။ ချမ်းသာသူတွေကတော့ ချမ်းသာနည်းစာအုပ် ရေးမှာ မဟုတ်ပေမယ့် ပညာတတ်သူတွေကတော့ သူတို့လိုပဲ ပညာတတ်စေချင်တယ်။ ချမ်းသာသူတွေကတော့ သူတို့ဆွေမျိုးတွေကိုပဲ သို့မဟုတ် ကိုယ်စေတနာ ရှိသူကိုလည်း ကိုယ်လို ချမ်းသာလာအောင် ကူညီတတ်ပါတယ်။ အဲ - ပညာတတ်ကတော့ ကိုယ့်ဆွေမျိုးသာမက ကိုယ်နဲ့နည်းစပ်သူတွေကိုလည်း ပြောပြ၊ လမ်းပြ၊ လမ်းညွန်တတ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အမေရိကားမှာ Opportunity တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ အမေရိကား ရောက်ပြီး အနည်းဆုံး ၅ နှစ်လောက် အချိန်ယူ ကြိုးစားရတယ်လို့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတဦးက ပြောပြါပါတယ်။ ကြီးပွားတိုးတက်ဖို့ လုပ်နည်းကိုင်နည်း၊ အကြံပေးများ လိုအပ်သလို တိုက်ပွဲဝင်ဖို့အတွက် လက်နက်ကရိယာ တန်ဆာပညာတွေလည်း ၀ယ်ယူ၊ တပ်ဆင်ရပါမယ်။ Certificates တွေကတော့ အရေးကြီးဆုံးပါပဲ။ Language and American Culture ကို ကောင်းကောင်း သိနားလည်အောင် နှစ်နဲ့ချီ ကြိုးစားရပါမယ်။ ဥပမာ အမေရိကန်တွေဟာ အလုပ်အများကြီး လျှောက်မလုပ်သလို၊ စင်္ကာပူ ကုမ္ပဏီတွေလို အလုပ်အားလုံး သိမ်းကျုံး မခိုင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခုခိုင်းရင် ခိုင်းတာကို အသေးစိတ် သေချာစွာ အောင်မြင်အောင်လုပ်တာ ကြိုက်တယ်။ မအောင်မြင်ရင်လည်း စင်္ကာပူ ကုမ္ပဏီတွေလို အလုပ်ဖြုတ်၊ ဌာနပြောင်း မလုပ်ပါဘူး၊ မအောင်မြင်ရတဲ့ အကြောင်းကို သေချာ ရှင်းပြပေးရင် အိုကေပါတယ်။ Don't make the same mistake twice ကိုတော့ သတိထားပြီး အရင် မအောင်မြင်တာကို သင်္ခန်းစာယူတတ်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ အမေရိကန်မှာ မြန်မာတယောက် ၀င်လာလို့ရှိရင် ဗီဇာ ၆ လပေးပါတယ်။ နောက်ထပ် ၆ လလည်း Extension အသာတကြည် ပေးပါတယ်။ စင်္ကာပူလို စတေးကုန်လို့ အင်မီဂရေးရှင်း ပြေးပြီး Extension လုပ်ရ၊ တခါတိုးရင် ၂ ပတ်ပဲ ရတယ်။ ၃ ခါတိုးပေးပြီးရင် အင်မီဂရေးရှင်း အရာရှိက ဒါနောက်ဆုံးပဲ၊ မပေးတော့ဘူး ခပ်မာမာ ပြောခံရတာတွေ အမေရိကန်မှာ မရှိသလောက်ပါ။ အမေရိကန်မှာ နောက်ထပ် ၆ လ ဆက်နေချင်ပါသေးတယ် ပြောပြီး Visa Extension တောင်းရင် အကြောင်းပြချက်ကတော့ လည်ပတ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးလို့ပါ ပြောလိုက်ရုံပါပဲ။ အမေရိကားမှာ ကုမ္မဏီ ထောင်ချင်ရင် နိုင်ငံခြားသား Passport ပြပြီး ထောင်လို့ရတယ်။ ကိုယ့်မှာ Credit Card တခုရှိပြီးသားဆိုရင် အမေရိကားမှာ ဘယ်ဘဏ်မှာမဆို အကောင့်ဖွင့်လို့ ရတယ်။ အမေရိကား Credit Card ရပြီးရင် အမေရိကားမှာ လုပ်စားလို့ နဲနဲလေး ရလာပြီပေါ့။ စင်္ကာပူ ကားမောင်းလိုင်စင် ရှိရင် အမေရိကား တခွင်လုံးကို ပြဲပြဲစင် မောင်းချင်ရင် မောင်းလို့ရပြီ။ စင်္ကာပူလို ကားဈေးမကြီးဘူး။ စင်္ကာပူ ကားမောင်းလိုင်စင်ပြပြီး အမေရိကန်အစိုးရရဲ့ DMV Department of Motor Vehicles ကိုသွားပြီး ပြည်နယ် အိုင်ဒီ ID နဲ့ Driving License Conversion လုပ်ချင်ပါတယ် ပြောရင် လုပ်ပေးပါတယ်။ အမေရိကန်ကို တရားဝင် လာတဲ့အကြောင်း ပတ်စပို့နဲ့ I-94 White Card ကိုတော့ ပြရမယ်။ မြန်မာပြည်က တိုက်ရိုက်လာတဲ့ လူတွေကတော့ Driving License (In English) ရှိရင် ပြောတတ်ရင် လုပ်ပေးပါတယ်။ မပြောတတ်ရင်တော့ စာရေးမက မင်းမှာ Social Security Number SSN ရှိသလား မေးခံရရင် မရဘူးဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ ဒီမှာတော့ ပြည်နယ် အိုင်ဒီ ID နဲ့ ဒရိုင်ဘာ လိုင်စင် ၂ခုရှိရင် အမေရိကားမှာ သွားလာ၊ လုပ်ကိုင်ဖို့  အတော်အဆင်ပြေသွားပါတယ်။ SSN နံပါတ်ကတော့ အလုပ်လုပ်သူများ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါတယ်။ အမေရိကားကို ကျောင်းလာတက်သူ၊ Business Visa long term pass သမားတွေကိုလည်း ကုမ္မဏီထောက်ခံစာနဲ့ SSN ထုတ်ပေးပါတယ်။ အမေရိကားမှာ ကုမ္မဏီ အလွယ်တကူ ထောင်ပြီးရင်တော့ ကိုယ့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။ စင်္ကာပူမှာ Bio Semiconductor လုပ်တဲ့ ကုမ္မဏီတခုမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ မြန်မာတဦး ပြောပြချက်ကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ အမေရိကားမှာ ပညာလာသင်တဲ့ လူတဦး ထူးချွန်ကြိုးစားလို့ Stanford University က ဒေါက်တာဘွဲ့ရပြီး၊ သူတို့ ကျောင်းက အားပေးချက်နဲ့ နောက်ဆုံး ကုမ္မဏီတခုကို ထောင်တယ်။ တက္ကသိုလ်က နာမည်ကြီးပဲ၊ သူတို့ချင်း ထောက်ခံစာတွေ ရေးပေးရင်း အမေရိကန် သူဌေးကုမ္မဏီ R&D လုပ်ဖို့ စမ်းသပ်တဲ့စက် Order ရတယ်။ စက်အမှာစာရတော့ ဘယ်မှာလုပ်ရမလဲ စဉ်းစားရင်း စင်္ကာပူ အစိုးရ EDB က Bio Technology လုပ်ငန်းတွေ အားပေးနေတော့ စင်္ကာပူ အစိုးရဆီကို Grant လှမ်းလျှောက်တယ်။ အမေရိကန် အစိုးရဆိုင်ရာနဲ့ Stanford University မိတ်ဆွေတွေရဲ့ ထောက်ခံစာတွေရော၊ အမေရိကန်မှာ အော်ဒါ ရထားပြီးကြောင်း။ အမေရိကန်မှာ ၀ယ်မယ့် ကုမ္မဏီတွေ Potential Customers စာရင်းတွေနဲ့ ဘယ်လိုဘယ်လို စင်္ကာပူမှာ ကုမ္မဏီထောင်ပြီး အရင်းအနှီး ဒေါ်လာ သန်း၂၀ လိုကြောင်း။ စင်္ကာပူ EDB ဆီက သန်း ၂၀ Grant တောင်းတော့ ၁၀ သန်း ချေးငှား ပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ စင်္ကာပူ အတတ်ပညာရှင်တွေ စာရင်းစစ်မှု Audit အောက်မှာ လုပ်ရမယ်ဆိုပြီး အိုကေသွားပါတယ်။ အခုဆို အဲဒီ ကုမ္မဏီက အမေရိကန် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမှာ တော်တော် ကြီးမားနေပြီး မြန်မာ အင်ဂျင်နီယာတွေကိုလည်း ခန့်ထားပါတယ်။ စင်္ကာပူ ကုမ္ပဏီခွဲမှာလည်း အလုပ်သမား ၁၀၀ လောက် တနှစ်အတွင်း ဖြစ်လာပြီး စက်အော်ဒါပေါင်း များစွာ ၃ နှစ်အတွင်း အမေရိကန် Research R&D ဌာနတွေကို ရောင်းချခဲ့ပြီးပြီလို့ သိရတယ်။ နောက်တယောက်လည်း ၅၀ နှစ် မပြည့်သေးပါဘူး။ သိပ်ချမ်းသာချင်တဲ့ ဇနီးသည် အကြံနဲ့ ရိုးသားကြိုးစားတဲ့ သူငယ်ချင်းကို စီးပွားဖြစ် မလုပ်တော့ဘဲ သူတို့ဖာသာ လုပ်ကိုင်လို့ ချမ်းသာနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူမှုရေး မတည်ငြိမ်တော့ အိမ်ထောင်ရေး ဆုံးရှုံးသွားပါတယ်။ အမေရိကားမှာ နှစ် ၃၀ ကျော်နေပြီး စီးပွားအောင်မြင်လို့ လင်မယားလည်း ပျော်ရွင်စွာရှိနေတဲ့ မြန်မာဆိုင်ရာ အလှုဒါနပြု လုပ်ငန်းတွေမှာ ပျော်မွေ့နေတဲ့ မိတ်ဆွေ သူဌေး ဇနီးမောင်နှံကိုလည်း မြင်ရတာ စိတ်ချမ်းသာပါတယ်။ မြန်မာလူငယ်များစွာကို တက္ကသိုလ် စကောလားရှစ်၊ Grant ရအောင်လုပ်ပေးပြီး အမေရိကားမှာ အခြေချနိုင်အောင် အကူအညီပေးနေတဲ့ မြန်မာလူမျိုး တက္ကသိုလ် ပါမောက္ခတဦးနဲ့ မချမ်းသာပေမယ့် လူမှုရေး၊ ဘာသာရေး၊ နိုင်ငံရေးတွေမှာ မြန်မာတွေကို ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးနေတဲ့ မြန်မာ ကူညီတတ်သူတွေကို တွေ့ရင် အများကြီး ကျေနပ်မိပါတယ်။ သူတို့ကိုလည်း ငွေကြေးအားဖြင့် ပိုမိုဖူလုံစေလိုပေမယ့် သူတို့ဘ၀ဟာ Spiritual Rich ဖြစ်နေတော့ လောကစည်းစိမ် သိပ်လိုဟန်မတူပါဘူး။ နောက်ဆုံး နိဂုံးကတော့ အရင် Revision 1 အတိုင်းပါပဲ။ စဉ်းစားကြပါ မိတ်ဆွေတို့။ သြစတြေးလျားကို ချောင်းနေသူတွေလည်း ကောင်းပါတယ်။ ဆက်လုပ်ကြပါ။ လူဆိုတာ ရောက်နေတဲ့ အရပ်ကနေ တခါ စွန့်စားပြောင်းလဲဖို့ရာ အင်မတန် ၀န်လေးပါတယ်။ ကြောက်တတ် ရန်ကင်း၊ သေမဲ့ကျား တောပြောင်း စကားပုံတွေကို ယူထားတဲ့သူတွေက စင်္ကာပူ ပီအာတယောက် တခြားနိုင်ငံကို မိုင်ဂရိတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ ကန်ထုတ်လောက်တဲ့အထိ အခြေအနေ ဖြစ်နေမှ စင်္ကာပူက ထွက်မှာပါ။ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်နေရင်းနေရာကနေ တခြားပြည်ကို Migrate မလုပ်ချင်ပါဘူး။ လုပ်သူတွေကိုတော့ နှစ်မျိုး ခွဲခြားချင်ပါတယ်။ ၁။ ကိုယ်ဘ၀ တိုးတက်ရေးအတွက် စွန့်စားချင်သူ ၂။ လက်ရှိ နိုင်ငံမှာ နေလို့မရနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာလို့ စွန့်စားရသူ ဒီစာကိုဖတ်သူ မိတ်ဆွေကတော့ အဲဒီ ၂ မျိုးထဲ ပါမယ် မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအဆင့် ရောက်နေတဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို ကူညီပြောပြပေးနိုင်ရင် ဒီစာ ရေးရကျိုးနပ်ပါတယ်။\nမှတ်ချက် ၂၀၁၃ မတ်လယခုအခါ မြန်မာနိုင်ငံပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ အလုပ်ကိုင်အခွင့်လမ်းများ တိုးတက်လာပြီဖြစ်သော်လည်း ဆင်းရဲတွင်းနက်လှသော မြန်မာပြည်တွင်းမှ လူငယ်များအတွက် ပြည်ပ အလုပ်အကိုင်၊ ပြည်ပ ကျောင်းတက်ခွင့် (ပညာသင်ဆု)များမှာ အလွန်အရေးကြီးလိုအပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း၊ ပြည်ပသို့ထွက်ခွာ စွန့်စားရှာဖွေမှုများမှာ ခေတ်မကုန်သေး၊ နောင်၁၀နှစ်အထိ ပြည်ပအလုပ်ကိုင်နှင့် ပညာရေးမှာ မြန်မာများအတွက် အရေးပါနေဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ထပ်မံတင်ပြရခြင်းဖြစ်သည်။ အစိုးရသစ် စေတနာစိတ်ဖြင့် တိုင်းပြည်အကျိုးအတွက် Nationalists များကို နေရာပေးနိုင်ပါစေ...။ ဇော်အောင် Views: 580\nComment by Michael on March 10, 2013 at 12:09am Good Post. Thks RSS


ပဲပြားများနှင့် ပတ်သက်၍ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး FDA က “အထူးသတိပေး ကြေငြာချက်” ထုတ်ပြန်ထား ⋆ The Ginger Media\nမုံရွာမြို့နယ်ရှိ သာစည်ဈေး နှင့် သံလမ်းဈေးများတွင် ရောင်းချလျှက်ရှိသော အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ(I)စာလုံးပါရှိသည့် ပဲပြားအစိုတုံးများတွင် ခွင့်မပြုဓာတုပစ္စည်း(Formalin)(ဖော်မလင်)များ ပါရှိကြောင်း…..\nစစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသဖြင့် ၎င်းအမှတ်တံဆိပ်ပါ ပဲပြားများအား ၀ယ်ယူရောင်းချခြင်း၊ စားသုံးခြင်းများ မပြုလုပ်ကြရန် နှင့် ထပ်မံဝယ်ယူရောင်းချခြင်း ပြုလုပ်ပါက အမျိုးသားအစားအသောက်ဥပဒေအရ ထိရောက်စွာ အရေးယူသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး FDA က အသိပေးကြေငြာထားသည်။\n(အငြိမ်းစား) အစားသောက်နှင့်ဆေးဝါးကွပ်ကဲရေး ဦးစီးဌာန နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း\nမေး. ဖော်မလင် အကြောင်း သိပါရစေ ဆရာမ။\nဖြေ. ဖော်မလင် ဆိုတာ အရောင်အဆင်းမရှိ၊ အနံ့ပြင်းတဲ့ ဓာတုပစ္စည်း တစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nဖော်မယ်ဒီဟိုက်((formaldehyde)၊ မက်သနော((methanol)၊ ရေ (water) စုပေါင်းထားတဲ့ အရောအနှောတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖော်မလင် အရည်မှာ ဖော်မယ်ဒီဟိုက် ၃၇ ရာခိုင်နှုန်း ပါဝင်ပါတယ်။\nမေး. ဖော်မလင် ကို သဘာဝအားဖြင့် ဘယ်လိုနေရာတွေမှာ အသုံးပြုလေ့ရှိပါသလဲ ဆရာမ။\nဖြေ. ဖော်မလင် ကို အဓိကအားဖြင့် လူသေ တွေကို ကြာရှည်ခံအောင် စိမ်တဲ့နေရာမှာ သုံးပါတယ်။ ပြီးတော့-\n– ပိုးသတ် ရာမှာ သုံးပါတယ်၊ ကြမ်းခင်းတွေ၊ အ၀တ်အစားတွေ၊ သဘောင်္တွေနဲ့ သိုလှောင်ရုံတွေကို သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ရာမှာ အသုံးပြုပါတယ်။ အင်းဆက်ပိုး တွေ၊ ယင်ကောင်တွေ နှိမ်နင်းရာမှာသုံးပါတယ်။\n-ပိုးချည်၊ ဆိုးဆေး၊ မှန်နဲ့ ဖောက်ကွဲပစ္စည်းတွေ ပြုလုပ်ရာမှာ သုံးပါတယ်။ ဓာတ်မြေသြဇာနဲ့ ရေမွှေး ပြုလုပ်ရာမှာ သုံးပါတယ်။ အလှကုန်ပစ္စည်းတွေ တာရှည်ခံ အောင် ပြုလုပ်ရာမှာ သုံးပါတယ်။ လျှပ်ကာပစ္စည်းတွေ ပြုလုပ်ရာမှာ သုံးပါတယ်။ အထပ်သား တွေ ကပ်ရာမှာ သုံးပါတယ် ….\nမေး. အခုအခါမှာ ဖော်မလင် ကို အစားအသောက် တွေမှာတာရှည်ခံအောင် သုံးနေကြတယ်လို့ ကြားသိရပါတယ်။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင်းပြပေးပါ ဆရာမ …..?\nဖြေ. ဖော်မလင် ကို အစားအသောက် တွေမှာ တာရှည်ခံပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးမပြုရပါ။ ဖော်မလင် ကိုတာရှည်ခံပစ္စည်းအဖြစ် လွဲမှားစွာအသုံးပြုတတ်တဲ့ အစားအသောက်တွေကတော့-\n– အသား၊ ငါး၊ Seafood ခေါ် ပင်လယ်စာတွေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ၊ ပန်းသီး၊ လိမ္မော်သီး စတဲ့ အသီးအနှံတွေ၊ Tofu/ ပဲပြား၊ ပဲသွေး၊ မုန့်ဟင်းခါးဖတ် စတာတွေဖြစ်ပါတယ် …..\nမေး. ဖော်မလင် ပါတဲ့ အစားအသောက် တွေကို စားသုံးမိရင် ဘယ်လို ကျန်းမာရေး ပြဿနာတွေ ဖြစ်တတ်ပါသလဲ ဆရာမ။\nဖြေ. ဖော်မလင် ပါတဲ့ အစားအသောက် ကို စားသုံးမိတာကြောင့် ဗိုက်နာခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ ၀မ်းသွားခြင်း၊ သတိလစ်မေ့မြောခြင်းနဲ့ အခန့်မသင့်ရင် သေဆုံးတဲ့အထိ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nဖော်မလင်ပါတဲ့ အစားအသောက် ကိုရေရှည် စားသုံးမိတာကြောင့် ကျောက်ကပ်၊ အသည်းအစာအိမ်၊ အဆုတ်တို့ ပျက်စီးခြင်း၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကင်ဆာရောဂါဖြစ်ပွားခြင်း ၊ အသည်းခြောက်ခြင်း၊\nအသည်းကင်ဆာ၊ သွေးအားနည်းခြင်း၊ သွေးကင်ဆာတို့ ဖြစ်နိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နဲ့ မွေးကင်းစ ကလေးတွေမှာ ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။\nဖော်မလင် ပြဿနာ က မြန်မာတစ်နိုင်ငံတည်းမဟုတ်ဘဲ တရုတ်၊ ဗီယက်နမ်၊ ဘင်္ဂလား ဒေ့ရှ်၊ ထိုင်း၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ ဟောင်ကောင်စတဲ့နိုင်ငံတွေမှာလည်း ရှိနေတဲ့အတွက် ဥပဒေ ထုတ်ပြန်ပြီး အရေးယူနေကြတာ တွေ့ရပါတယ် …..\nမေး. အစားအသောက် တွေမှာ ဖော်မလင် ပါ၊ မပါ ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ ဆရာမ ….?\nဖြေ. ငါးဆိုရင် ဖော်မလင် ပါတဲ့အခါ အသား က ရာဘာ လို မာမာတောင့်တောင့်ဖြစ်နေမယ်၊ အကြေးခွံကမာနေမယ်၊ ငါးညှီနံ့မရဘူး၊ ယင်မနား ဘူး။\nပင်လယ်စာ ဆိုရင်ရာဘာလိုမာပြီး ဖြူနေမယ်၊ အနံ့မရှိဘူး။ ကင်းမွန် ဆိုရင် အရမ်းမာပြီး ဓား နဲ့ဖြတ်မှ ပြတ်နိုင်တယ်။ Tofu/ပဲပြား ဆိုရင်ပျော့မနေဘဲ မာမာတင်းတင်းဖြစ်နေမယ်။ ၂၄ နာရီ ကျော်ရင်လည်း မပျက်စီးဘူး။\nမုန့်ဟင်းခါးဖတ် ဆိုရင် ပျော့ပြောင်းမနေဘဲ အီလက်စတစ် (Elastic)လို ဖြစ်နေမယ်။ ရေနွေးထဲထည့်ရင်ဆေးနံ့လိုလို၊ ပြာ(Ash)နံ့လိုလို ရနေမယ် ။\nမေး. စားသုံးတဲ့ ပြည်သူ တွေကို ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုအကြံပြုချက်တွေကို ပေးလိုပါသလဲ ဆရာမ ….?\nဖြေ. ဖော်မယ်ဒီဟိုက်((Formadehyde)က ရေမှာ ပျော်ဝင်ပြီး အပူပေးရင် အငွေ့ပြန် ပျောက်ကွယ်နိုင်တာကြောင့် အသီးတွေကို မစားခင် တစ်နာရီခန့် ရေစိမ်ထားပါ။ အသီးအရွက် တွေကို မချက်ပြုတ်ခင် ဆားရေနဲ့ အချိန် ၁၀ မိနစ်ခန့် စိမ်ပြီးမှ ချက်ပါ။\nငါးဆိုရင် ဆားရေထဲမှာတစ်နာရီ စိမ်ထား ရင် ဖော်မလင် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း ကို ဖယ်နိုင်တယ်၊ ရှလကာရည် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း (Vinegar 90%)ပါတဲ့ ရေထဲမှာ စိမ်ရင်တော့ ဖော်မလင် ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖယ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ် …..\nမုံရှာမွို့နယျရှိ သာစညျစြေး နှငျ့ သံလမျးစြေးမြားတှငျ ရောငျးခလြှကျရှိသော အင်ျဂလိပျအက်ခရာ(I)စာလုံးပါရှိသညျ့ ပဲပွားအစိုတုံးမြားတှငျ ခှငျ့မပွုဓာတုပစ်စညျး(Formalin)(ဖျောမလငျ)မြား ပါရှိကွောငျး…..\nစဈဆေးတှရှေိ့ရပါသဖွငျ့ ၎င်းငျးအမှတျတံဆိပျပါ ပဲပွားမြားအား ၀ယျယူရောငျးခခြွငျး၊ စားသုံးခွငျးမြား မပွုလုပျကွရနျ နှငျ့ ထပျမံဝယျယူရောငျးခခြွငျး ပွုလုပျပါက အမြိုးသားအစားအသောကျဥပဒအေရ ထိရောကျစှာ အရေးယူသှားမညျဖွဈကွောငျး စဈကိုငျးတိုငျးဒသေကွီး FDA က အသိပေးကွငွောထားသညျ။\n(အငွိမျးစား) အစားသောကျနှငျ့ဆေးဝါးကှပျကဲရေး ဦးစီးဌာန နှငျ့ တှဆေုံ့ခွငျး\nမေး. ဖျောမလငျ အကွောငျး သိပါရစေ ဆရာမ။\nဖွေ. ဖျောမလငျ ဆိုတာ အရောငျအဆငျးမရှိ၊ အနံ့ပွငျးတဲ့ ဓာတုပစ်စညျး တဈမြိုးဖွဈပါတယျ။\nဖျောမယျဒီဟိုကျ((formaldehyde)၊ မကျသနော((methanol)၊ ရေ (water) စုပေါငျးထားတဲ့ အရောအနှောတဈခုဖွဈပွီး ဖျောမလငျ အရညျမှာ ဖျောမယျဒီဟိုကျ ၃၇ ရာခိုငျနှုနျး ပါဝငျပါတယျ။\nမေး. ဖျောမလငျ ကို သဘာဝအားဖွငျ့ ဘယျလိုနရောတှမှော အသုံးပွုလရှေိ့ပါသလဲ ဆရာမ။\nဖွေ. ဖျောမလငျ ကို အဓိကအားဖွငျ့ လူသေ တှကေို ကွာရှညျခံအောငျ စိမျတဲ့နရောမှာ သုံးပါတယျ။ ပွီးတော့-\n– ပိုးသတျ ရာမှာ သုံးပါတယျ၊ ကွမျးခငျးတှေ၊ အဝတျအစားတှေ၊ သဘောင်ျတှနေဲ့ သိုလှောငျရုံတှကေို သနျ့ရှငျးရေးပွုလုပျရာမှာ အသုံးပွုပါတယျ။ အငျးဆကျပိုး တှေ၊ ယငျကောငျတှေ နှိမျနငျးရာမှာသုံးပါတယျ။\n– ပိုးခညျြ၊ ဆိုးဆေး၊ မှနျနဲ့ ဖောကျကှဲပစ်စညျးတှေ ပွုလုပျရာမှာ သုံးပါတယျ။ ဓာတျမွသွေဇာနဲ့ ရမှေေး ပွုလုပျရာမှာ သုံးပါတယျ။ အလှကုနျပစ်စညျးတှေ တာရှညျခံ အောငျ ပွုလုပျရာမှာ သုံးပါတယျ။ လြှပျကာပစ်စညျးတှေ ပွုလုပျရာမှာ သုံးပါတယျ။ အထပျသား တှေ ကပျရာမှာ သုံးပါတယျ ….\nမေး. အခုအခါမှာ ဖျောမလငျ ကို အစားအသောကျ တှမှောတာရှညျခံအောငျ သုံးနကွေတယျလို့ ကွားသိရပါတယျ။ အဲဒါနဲ့ ပတျသကျပွီး ရှငျးပွပေးပါ ဆရာမ …..?\nဖွေ. ဖျောမလငျ ကို အစားအသောကျ တှမှော တာရှညျခံပစ်စညျးအဖွဈ အသုံးမပွုရပါ။ ဖျောမလငျ ကိုတာရှညျခံပစ်စညျးအဖွဈ လှဲမှားစှာအသုံးပွုတတျတဲ့ အစားအသောကျတှကေတော့-\n– အသား၊ ငါး၊ Seafood ချေါ ပငျလယျစာတှေ၊ ဟငျးသီးဟငျးရှကျတှေ ၊ ပနျးသီး၊ လိမ်မျောသီး စတဲ့ အသီးအနှံတှေ၊ Tofu/ ပဲပွား၊ ပဲသှေး၊ မုနျ့ဟငျးခါးဖတျ စတာတှဖွေဈပါတယျ …..\nမေး. ဖျောမလငျ ပါတဲ့ အစားအသောကျ တှကေို စားသုံးမိရငျ ဘယျလို ကနျြးမာရေး ပွဿနာတှေ ဖွဈတတျပါသလဲ ဆရာမ။\nဖွေ. ဖျောမလငျ ပါတဲ့ အစားအသောကျ ကို စားသုံးမိတာကွောငျ့ ဗိုကျနာခွငျး၊ ပြို့အနျခွငျး၊ ၀မျးသှားခွငျး၊ သတိလဈမမွေ့ောခွငျးနဲ့ အခနျ့မသငျ့ရငျ သဆေုံးတဲ့အထိ ဖွဈနိုငျပါတယျ။\nဖျောမလငျပါတဲ့ အစားအသောကျ ကိုရရှေညျ စားသုံးမိတာကွောငျ့ ကြောကျကပျ၊ အသညျးအစာအိမျ၊ အဆုတျတို့ ပကျြစီးခွငျး၊ နောငျတဈခြိနျမှာ ကငျဆာရောဂါဖွဈပှားခွငျး၊ အသညျးခွောကျခွငျး၊\nအသညျးကငျဆာ၊ သှေးအားနညျးခွငျး၊ သှေးကငျဆာတို့ ဖွဈနိုငျပွီး အထူးသဖွငျ့ ကိုယျဝနျဆောငျနဲ့ မှေးကငျးစ ကလေးတှမှော ဆိုးရှားစှာ ထိခိုကျစနေိုငျပါတယျ။\nဖျောမလငျ ပွဿနာ က မွနျမာတဈနိုငျငံတညျးမဟုတျဘဲ တရုတျ၊ ဗီယကျနမျ၊ ဘင်ျဂလား ဒရှေျ့၊ ထိုငျး၊ အငျဒိုနီးရှား၊ ဟောငျကောငျစတဲ့နိုငျငံတှမှောလညျး ရှိနတေဲ့အတှကျ ဥပဒေ ထုတျပွနျပွီး အရေးယူနကွေတာ တှရေ့ပါတယျ …..\nမေး. အစားအသောကျ တှမှော ဖျောမလငျ ပါ၊ မပါ ဘယျလို သိနိုငျမလဲ ဆရာမ ….?\nဖွေ. ငါးဆိုရငျ ဖျောမလငျ ပါတဲ့အခါ အသား က ရာဘာ လို မာမာတောငျ့တောငျ့ဖွဈနမေယျ၊ အကွေးခှံကမာနမေယျ၊ ငါးညှီနံ့မရဘူး၊ ယငျမနား ဘူး။\nပငျလယျစာ ဆိုရငျရာဘာလိုမာပွီး ဖွူနမေယျ၊ အနံ့မရှိဘူး။ ကငျးမှနျ ဆိုရငျ အရမျးမာပွီး ဓား နဲ့ဖွတျမှ ပွတျနိုငျတယျ။ Tofu/ပဲပွား ဆိုရငျပြော့မနဘေဲ မာမာတငျးတငျးဖွဈနမေယျ။ ၂၄ နာရီ ကြျောရငျလညျး မပကျြစီးဘူး။\nမုနျ့ဟငျးခါးဖတျ ဆိုရငျ ပြော့ပွောငျးမနဘေဲ အီလကျစတဈ (Elastic)လို ဖွဈနမေယျ။ ရနှေေးထဲထညျ့ရငျဆေးနံ့လိုလို၊ ပွာ(Ash)နံ့လိုလို ရနမေယျ ။\nမေး. စားသုံးတဲ့ ပွညျသူ တှကေို ဒါနဲ့ပတျသကျပွီး ဘယျလိုအကွံပွုခကျြတှကေို ပေးလိုပါသလဲ ဆရာမ ….?\nဖွေ. ဖျောမယျဒီဟိုကျ((Formadehyde)က ရမှော ပြျောဝငျပွီး အပူပေးရငျ အငှပွေ့နျ ပြောကျကှယျနိုငျတာကွောငျ့ အသီးတှကေို မစားခငျ တဈနာရီခနျ့ ရစေိမျထားပါ။ အသီးအရှကျ တှကေို မခကျြပွုတျခငျ ဆားရနေဲ့ အခြိနျ ၁၀ မိနဈခနျ့ စိမျပွီးမှ ခကျြပါ။\nငါးဆိုရငျ ဆားရထေဲမှာတဈနာရီ စိမျထား ရငျ ဖျောမလငျ ၉၀ ရာခိုငျနှုနျး ကို ဖယျနိုငျတယျ၊ ရှလကာရညျ ၉၀ ရာခိုငျနှုနျး (Vinegar 90%)ပါတဲ့ ရထေဲမှာ စိမျရငျတော့ ဖျောမလငျ ကို ၁၀၀ ရာခိုငျနှုနျး ဖယျနိုငျတယျလို့ ဆိုပါတယျ …..