Κάποιος νέος κάποτε, ζώντας ακόλαστη ζωή, θέλησε κάποια Κυριακή να πάει στην εκκλησία, από περιέργεια. Στο κήρυγμά του ο λειτουργός ιερέας μίλησε για τη μετάνοια. Ο νέος συγκλονίστηκε τόσο πολύ, τόσο βαθειά, ώστε αποφάσισε να αλλάξει ζωή. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ζήτησε να εξομολογηθεί.\nΕξομολογήθηκε και την επομένη αποσύρθηκε στην ερημική του εξοχική κατοικία και έκλαιγε νύχτα μέρα για τις αμαρτίες του. Κατά παράδοξο, όμως, τρόπο δεν μπορούσε να παρηγορηθεί.\nΜια νύχτα σαν σε όραμα βλέπει τον Κύριο, τριγυρισμένο από ουράνιο φως και με καλοσύνη, τον ρωτάει με την γλυκύτατη εκείνη φωνή Του:\n- Τι έχεις παιδί μου και κλαις με τόσο πόνο;\n- Κλαίω, Κύριε, γιατί έπεσα.\n«Έπεσα», είπε με απόγνωση ο αμαρτωλός νέος.\n- Ε, τότε σήκω.\n- Δεν μπορώ μόνος Κύριε…\nΤότε άπλωσε το θεϊκό Του χέρι ο Βασιλεύς της αγάπης, ο φιλάνθρωπος Κύριος, και τον βοήθησε να σηκωθεί. Εκείνος, όμως, δεν σταμάτησε να κλαίει…\nΚαι τον ρωτάει ο Κύριος.\n- Τώρα γιατί κλαίς;\n- Πονώ, Χριστέ μου, γιατί σε λύπησα. Ξόδεψα τον πλούτον των χαρισμάτων σου και τα νιάτα μου στις ασωτείες.\nΈβαλε τότε με στοργή το χέρι Του ο φιλάνθρωπος Δεσπότης στο κεφάλι του πονεμένου αμαρτωλού και του είπε με πολλή ιλαρότητα.\n- Αφού για μένα κλαις τόσο πολύ και’γω ξέχασα όλες σου τις αμαρτίες.\nΟ νέος σήκωσε τα μάτια του για να ευχαριστήσει τον Σωτήρα του Χριστόν, μα Εκείνος είχε εξαφανιστεί.\nΛυτρωμένος πλέον από το βάρος της αμαρτίας και αναγεννημένος επέστρεψε στο σπίτι του. Από τότε έγινε το πιο λαμπρό παράδειγμα ενός πιστού χριστιανού, μέσα και έξω απ’ το σπίτι του, με λόγια και με έργα.\nΧριστιανοί μου, αυτή η ιστορία, έχει να μας διδάξει πολλά.\nΚαι το πρώτον είναι η ανάγκη του τακτικού εκκλησιασμού από όλα τα μέλη της οικογένειας. Διότι η Θείας Λειτουργία με τις ιερές ψαλμωδίες, τα αναγνώσματα, το κήρυγμα, και ειδικά την Θεία Κοινωνία, παρέχουν τις προϋποθέσεις της σωτηρίας μας. Ο λόγος του Θεού που ακούγεται είναι ο σωτήριος σπόρος που σπέρνεται στις καρδιές των χριστιανών. Και αν μεν η καρδιά αποδειχθεί γη αγαθή, τότε ο σπόρος μεγαλώνει και αποδίδει καρπούς μετανοίας, τριάκοντα, εξήκοντα, εκατό.\nΜετάνοια σημαίνει, μετάνοια σημαίνει ολοκληρωτική αλλαγή της ζωής μας. Την άρνηση της αμαρτίας με όλη μας την καρδιά. Μίσος για το διάβολο. Τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας, δυνατή απόφαση να μην ξαναπέσουμε στα ίδια. Να αισθανθούμε ως αμαρτωλοί ότι ζούμε σ’ ένα στάβλο μαζί με τους χοίρους. Απέναντι δε από το στάβλο, βρίσκεται η πολυτελής βίλα του πατέρα μας.\nΚαι τότε να πούμε : «Μα καλά τρελλάθηκα; Εδώ ο πατέρας μου έχει ένα παλάτι με όλα τα αγαθά και γω κάθομαι εδώ μέσα στις βρωμιές, μέσα στην κοπριά. Γυρίζω πίσω. Επιστρέφω, δηλαδή, στο σπίτι. Συμφιλιώνομαι με το Θεόν Πατέρα μου και με το κάθε αδελφό που έβλαψα και αρχίζω μια καινούργια ζωή, αναγεννημένος πλέον και δεδικαιωμένος».\nΆρα με τα έργα μετανοεί ο χριστιανός και όχι με τα λόγια.\n«Όλοι οι πνευματικοί, όλοι μαζί οι Πατριάρχες, όλοι οι Αρχιερείς, και ο όλος ο κόσμος να σε συγχωρέσουν είσαι ασυγχώρητος, αν δεν μετανοήσεις έμπρακτα», λέγει ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.\nΕάν, δηλαδή, δεν μισήσουμε την αμαρτία, και αν δεν πονέσουμε για το κακό που κάναμε στην ψυχή μας και στις ψυχές των άλλων, προσέξτε το αυτό, και στις ψυχές των άλλων κάνουμε ζημιά με τη δική μας αμαρτία, και δεν αλλάξουμε ζωή, τότε η μετάνοιά μας δεν είναι αληθινή. Δεν είναι τίποτα.\nΕδώ, όμως, αδελφοί μου πρέπει να αναφέρουμε μερικούς τρόπους εξομολογήσεως χριστιανών, που δεν είναι καθόλου σύμφωνα με το πνεύμα του μυστηρίου της Ιεράς Εξομολογήσεως.\nΠρώτον: Η εξομολόγησις δεν είναι φιλική συζήτησις με τον πνευματικό. Ούτε μπορούμε να ρθούμε και να καθίσουμε μπροστά του, καθήμενοι σταυροπόδι.\nΔεύτερον: Δεν είναι ξερή απαρίθμησις αμαρτημάτων που αναφέρονται σε μια κόλλα χαρτί. «Είμαι αυτό, είμαι εκείνο, είμαι εκείνο, είμαι εκείνο, είμαι το άλλο, είμαι το άλλο, είμαι το άλλο, το άλλο…». Αυτό δεν είναι Εξομολόγησις!\nΤρίτον: Δεν είναι αναφορά των καλών μας έργων.\nΤέταρτον: Δεν είναι μετάθεσις της ευθύνης στους άλλους. Γιατί στην ουσία εξομολογούμαστε τις αμαρτίες των άλλων και όχι τις δικές μας.\nΠέμπτον: Υπάρχει μια κατηγορία χριστιανών που είναι όλο δικαιολογίες. Είναι μεν αμαρτωλοί, ναι μεν έπεσαν σε σοβαρά λάθη, στην άλφα ή στην βήτα θανάσιμη ή μη αμαρτία, αλλά φταίνε πάντοτε οι άλλοι, φταίνε οι περιστάσεις, φταίει η κακιά τους τύχη, φταίνε τα μάγια που τους έκαναν οι άλλοι, φταίει ακόμα και η κακή συνήθεια. Αυτοί δεν φταίνε ποτέ. Είναι καλοί άνθρωποι. Αγαπάνε όλο τον κόσμο αλλά αμάρτησαν γιατί φταίνε οι άλλοι. Έχουν, είναι αλήθεια, πολλές και καλές δικαιολογίες, και μερικές είναι και πολύ λογικές. Αλλά, χριστιανοί μου, η δικαιολογία είναι δικαιολογία. Δεν είναι αναγνώρισις του σφάλματος που ξεκινάει από τον ίδιο τον εαυτόν μας. Η δικαιολογία, λένε οι Πατέρες, είναι ο δικηγόρος του διαβόλου. Θέλετε να το επαναλάβω; Όσοι δικαιολογούμαστε στην εξομολόγηση καλούμε τον διάβολο συνήγορο. Γι’ αυτό, όποιος δικαιολογείται, ούτε σωστή εξομολόγηση κάνει, ούτε αληθινή μετάνοια έχει.\nΈκτον: Δεν είναι, επίσης, εξομολόγησις το να ζητάμε να μας διαβαστεί η συγχωρητική ευχή, χωρίς να εξομολογηθούν, και αυτό διότι πιστεύουν ότι δεν έχουν αμαρτίες. Ή άμα δεν έχουν αμαρτίες, αν δεν έχουν αμαρτήσει, δεν τους χρειάζεται και η ευχή. Εάν είναι άγιοι, να τους βάλουμε και μια μετάνοια.\nΈβδομον: Δεν υπάρχει μετάνοια, όταν οι εξομολογούμενοι αντιδρούν στις υποδείξεις του πνευματικού για κάποια αποχή από τη Θεία Κοινωνία, για εγκράτεια και προσευχή, για λογική νηστεία, για εκκλησιασμό, για μικρό πνευματικό αγώνα και λοιπά.\nΌγδοον: Άλλοι πάλι το έχουν δίπορτο και για να μην το πω και τρίπορτο. Όποια γνώμη ή συμβουλή τους βολεύει, αυτή και ακολουθούν διότι πηγαίνουν σε δυο και τρείς πνευματικούς. Από τις αντικρουόμενες όμως οδηγίες των δύο πετραχηλίων δημιουργείται ψυχική ακαταστασία, που αποτελεί άμεσο κίνδυνο για τη σωτηρία τους.\nΈνατον:Υπάρχουν και αρκετοί χριστιανοί, που αναζητούν πνευματικούς με προορατικά, με διορατικά ή και με προφητικά χαρίσματα. Εξαιτίας δε αυτών των λανθασμένων αναζητήσεων, ο πατήρ Εφραίμ ο Κατουνακιώτης έλεγε τα εξής, προσέξτε το τι έλεγε: «Με την ευχή του διαβόλου και την κατάρα του Θεού, βγήκε γύρω από το όνομά μου η φήμη, ότι είμαι άγιος, και από τότε έχω χάσει την ησυχία μου». Το επαναλαμβάνω: «Με την ευχή του διαβόλου και την κατάρα του Θεού βγήκε η φήμη ότι είμαι άγιος». Άρα, αυτού του είδους οι χριστιανοί δεν ενδιαφέρονται για την σωτηρία της ψυχής των, δια μέσου της αληθινής μετανοίας, αλλά ψάχνουν να βρούν μαγικές λύσεις για τα προβλήματά τους, ή για να καμαρώνουν, για τον άγιο πνευματικό που έχουν. Μα όσο πιο πολύ άγιος είναι ο πνευματικός, τόσο και περισσότερο μεγαλώνουν οι ευθύνες μας απέναντι στον Άγιο Θεό.\nΤα παραδείγματα που αναφέραμε, είναι αρκετά, υπάρχουν και άλλα, αλλά θα φανεί ότι θίγω ορισμένους εξ ημών. Εκείνο που μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι η αληθινή μετάνοια. Η συναίσθησις της αμαρτωλότητος και της αθλιότητός μας, αδελφοί μου, μπορεί να μας έρθει και εντελώς απροσδόκητα, ύστερα από ένα κήρυγμα. Ή ύστερα από ένα συνταρακτικό γεγονός, είτε σε μας προσωπικά το γεγονός αυτό, είτε στην οικογένειά μας. Και αυτό μπορεί να μας δημιουργήσει σεισμόν μετανοίας. Αληθινής μετάνοιας, που για να διατηρηθεί με σοβαρότητα, χρειάζεται αρκετός χρόνος, κόπους, θυσίες, άσκηση, πολλά καυτά δάκρυα, και αγώνα πνευματικό μέρα νύχτα και πάντοτε κάτω από την Χάριν του Αγίου Θεού. Ολοκληρώνεται δε και πραγματοποιείται με υπομονή πολλή και μυστικά στην καρδιά του μετανοούντος χριστιανού.\nΑρχίζει δηλαδή καθημερινός σκληρός αγώνας, για να κοπούν οι κακές συνήθειες. Μετανόησες, συγχωρέθηκες, τις συνήθειες να κόψεις τώρα.\nΝα μαραθούν και να ξεριζωθούν τα πάθη.\nΝα εξαγνισθούν οι πέντε αισθήσεις.\nΝα περιορισθούν οι προσβολές των ακαθάρτων λογισμών απ’ τη Χάρη του Θεού.\nΝα δημιουργηθούν νέες καλές συνήθειες.\nΝα πυκνώσει η συνειδητή συμμετοχή στα δύο σωστικά μυστήρια της Εκκλησίας μας και να αλλάξει ολόκληρος ο άνθρωπος ψυχοσωματικά.\nΜετάνοια και εξομολόγησις είναι ακόμα χριστιανοί μου, ένα ξέρασμα. Ξέρασμα πνευματικό. Ξερνάμε με πόνο ψυχής όσο δηλητήριο έχουμε πιεί, ό,τι σάπιο έχουμε φάει. Στην εξομολόγηση δηλαδή ξερνάμε το δηλητήριο της αμαρτίας. Και αν αυτό το δηλητήριο της αμαρτίας δεν το αποβάλουμε αμέσως, υπάρχει κίνδυνος να μη γιατρευτούμε ποτέ και να πεθάνουμε μια για πάντα.\nΜετά, όμως, από το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, απαιτείται άμεση συντηρητική αγωγή με τα φάρμακα που χορηγεί το μεγάλο θεραπευτήριο της Εκκλησίας μας.\nΑν τυχόν πάλι η Εξομολόγησή μας δεν είναι ειλικρινής, και ολοκληρωμένη, αυτό σημαίνει δύο πράγματα.\nΉ λέμε τις μισές αλήθειες γιατί φοβόμαστε να δούμε ποιος είναι ο πραγματικός εαυτός μας, από ντροπή; πιθανόν\nή που ασυνείδητα θέλουμε να συνεχίσουμε την αμαρτία. Αυτό, όμως, είναι εμπαιγμός του μυστηρίου και «Θεός ου μυκτηρίζεται». Αυτή η τακτική, δυστυχώς, γίνεται αφορμή στο να επιστρέφουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε στα ίδια σκοτάδια της αμαρτίας και ανατρεφόμαστε ηδονικά, από την πληθώρα των παθών μας. Δεν θέλουμε, δηλαδή, να δούμε τον παλιάνθρωπο που κρύβουμε μέσα μας. Έναν άνθρωπο γεμάτο εγωισμό. Υπερηφάνεια και φιλαυτία. Έναν πεισματάρη, γεμάτο θυμό και οργή. Έναν άνθρωπο γεμάτο κακίες και αισχρότητες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην έχουμε τη συντριβή της μετανοίας. Άρα η εξομολόγησίς μας δεν είναι εξομολόγησις. Απλώς ξεγελάμε τον εαυτόν μας.\nΟ Θεός, όμως, που δεν θέλει το θάνατον του αμαρτωλού, ως το επιστρέψαι και ζείν αυτόν, επεμβαίνει πολλές φορές με τρόπους δυναμικούς, και συχνά οδυνηρούς, για να μας φέρει στα σύγκαλά μας, να μας φωτίσει και να μας βάλει μυαλό.\nΔηλαδή, η Θεία Χάρις ξυπνά την κοιμισμένη ή πωρωμένη συνείδησή μας και ενεργοποιείται η προαίρεσίς μας ξανά για μια νέα αρχή, για ένα καινούργιο αγώνα ειλικρινούς μετανοίας.\nΑς έχουμε όμως υπόψη μας, ότι όλοι εμείς οι αγωνιζόμενοι πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί είμαστε μέλη του θεανδρικού σώματος της Εκκλησίας του Χριστού, με ατέλειες και αδυναμίες που τείνουμε εργαζόμενοι τις Ευαγγελικές εντολές απ’ το κατ’ εικόνα στο καθ’ ομοίωσιν. Στο σκοπό αυτό ή στην προσπάθεια αυτήν, πρέπει ο ένας να βοηθάει τον άλλον, ως μέλη της αυτής οικογένειας. Άλλωστε αυτό το συνιστά και ο αγιογραφικός λόγος, λέγοντας «Αδελφός υπό αδελφού βοηθούμενος, ως πόλις οχυρά» και όχι να καταδικάζουμε ή να κατακρίνουμε ο ένας τον άλλον για τις τυχόν φανερές του αδυναμίες και πτώσεις.\nΚαι ας μην ξεχνάμε ότι επειδή είμαστε όλοι αμαρτωλοί και φέρουμε μέσα μας την ανθρωπίνη πεπτωκεία φύση, την πεσμένη φύση μας, στο σφάλμα που έπεσε σήμερα ο αδελφός, αύριο μπορεί να πέσουμε εμείς. Το βεβαιώνει και μια λαϊκή παροιμία που μας λέγει: «Το δένδρο που περιγελάς, στην πόρτα σου φυτρώνει».\nΚατακρίνοντες, λοιπόν, τον πλησίον, τον συγκρίνουμε με τον εαυτό μας, και αυτό μας παρασέρνει, μας παρασύρει στην πλάνη της αυτοδικαιώσεως. Αναφερόμενοι δε συνεχώς στα δικά μας δήθεν καλά έργα, φτάνουμε στο σημείο να πιστεύουμε ότι και ο Θεός είναι υποχρεωμένος απέναντί μας. Ούτε λίγο ούτε πολύ μας χρωστάει και τον Παράδεισο.\nΗ ζωή, όμως, είναι γεμάτη βάσανα και θλίψεις. Και όταν αυτές έρθουν στο σπιτικό μας, αμέσως γογγύζουμε και τα βάζουμε με το Θεόν λέγοντας: «Μα εγώ στη ζωή μου έκανα μόνο καλά. Γιατί να μου στείλει ο Θεός αυτό το κακό;» ή «τι του έφταιξα του Θεού και με βασανίζει τόσο πολύ; Μήπως οι άλλοι είναι καλύτεροι; Κοιτάξτε εκείνους. Στο Θεό δεν πιστεύουν. Εκκλησία δεν πηγαίνουν. Κλέφτες είναι, εργοστάσια έχουν, όλα τους πάνε καλά». Λέγονται και άλλα πολλά που δεν χρειάζονται να αναφερθούν, αυτά είναι αρκετά σαν παραδείγματα.\nΔυστυχώς ξεχνάμε ότι ο Θεός δεν μας έταξε καλοπέραση αλλά σταυρό και θλίψεις όπως και ο ίδιος τα υπέμεινε. «Εν τω κόσμω τούτω θλίψιν έξητε». «Στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν». «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνισάσθω εαυτόν και αράτω τον Σταυρόν αυτού καθ’ ημέραν, καθ’ ημέραν, και ακολουθήτω μοι».\nΑς επανέλθουμε, όμως, στην αληθινή μετάνοια και μάλιστα όπως την βλέπει ο Μέγας Βασίλειος. Ο ουρανοφάντορας αυτός Άγιος χαρακτηρίζει την αμαρτία σαν αρρώστια της ψυχής, και προτείνει για φάρμακο γιατρειάς την μετάνοια.\n«Για την αμαρτία σου να κλαις», λέγει ο Άγιος, «διότι αυτή είναι εκείνη που συντελεί στην αρρώστια της ψυχής σου, ακόμη και στον αιώνιο θάνατό της». Η αμαρτία σου είναι άξια πένθους και ασιγήτων στεναγμών. Μακάρι για τις αμαρτίες σου να χύνεις κάθε μέρα δάκρυα μετανοίας και να μη σταματά να ανεβαίνει από το βάθος της καρδιάς σου ο στεναγμός.\nΚαι ερωτώ κι εγώ, αν όλοι οι άγιοι κλαίνε για τις ασήμαντες αμαρτίες τους, εγώ κι εσύ τι πρέπει να κάνουμε;\nΚι ο Άγιος συνεχίζει: «κι ο απόστολος Παύλος έκλαιγε αφού εδίωξε την εκκλησίαν του Χριστού και ομολογούσε συντετριμμένος ότι ο Θεός αμαρτωλούς ήλθε να σώσει, ο πρώτος ειμί εγώ. Δεν έλεγε ήμουν, αλλά είμαι, είμαι αμαρτωλός.\nΚάνοντας όμως μια παρένθεση λέμε ότι στον ικετήριο κανόνα του Ιησού Χριστού, που βρίσκεται στο Ωρολόγιον το Mέγα, στο τέλος υπάρχει μια προσευχή που την απευθύνει παρακλητικά προσευχόμενος στον Κύριο και λέγει: «Χάρισέ μοι Κύριε τω πολλά σοι πταίσαντι δάκρυα κατανύξεως διότι ουκ έχω μετάνοιαν, ουκ έχω κατάνυξιν, ουκ έχω δάκρυον παρακλητικόν». Και πιο κάτω: «Δώρησαί μοι μετάνοιαν ολόκληρον, και καρδίαν επίπονον εις αναζήτησίν Σου».\nΚαι ο Μανασσής στην προσευχή του παρακαλώντας τον Θεόν μεταξύ των άλλων λέγει: «Συ ουν Κύριε έθου μετάνοιαν επ’ εμοί τω αμαρτωλώ, διότι ήμαρτον υπέρ αριθμόν ψάμμου θαλάσσης. Επλήθυναν οι ανομίαι μου, Κύριε, επλήθυναν αι ανομίαι μου, και ουκ ειμί άξιος ατενίσαι ειδείν το ύψος του ουρανού από το πλήθος των αδικιών μου. Ημάρτηκα Κύριε, ημάρτηκα, και τα ανομίας μου εγώ γινώσκω». Η προσευχή αυτή του βασιλέως Μανασσή υπάρχει στο Μεγάλο Απόδειπνο.\nΆρα η αληθινή μετάνοια χαρακτηρίζεται με τα λίγα που είπαμε, από τα παρακλητικά δάκρυα, την συντετριμμένη ομολογία, την κατάνυξη και τους στεναγμούς.\nΑπό τότε, αδελφοί μου, που έπεσαν οι Πρωτόπλαστοι, μέχρι και της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας, όλα αυτά τα χιλιάδες χρόνια, ονομάζονται από τον Μέγα Βασίλειο αιώνας της μετανοίας. Η αμαρτία μοιάζει με τη σκιά του ανθρώπου. Όπως, λοιπόν, μας ακολουθεί η σκιά, μέχρι το θάνατόν μας, έτσι και η αμαρτία δεν ξεκολλάει από πάνω μας παρά μόνον όταν πεθάνουμε. Άρα η μετάνοιά μας, οφείλει να είναι καθημερινή και διαρκής, δηλαδή σε όλη μας τη ζωή.\nΚαι επί λέξη λέγει τα εξής ο Μέγας Βασίλειος: «Ο αιώνας της παρούσης ζωής είναι αιώνας μετανοίας, ενώ της άλλης ζωής, είναι της ανταποδόσεως. Αυτός ο τωρινός, της υπομονής. Και κείνος της παρακλήσεως.»\nΤη μετάνοια, χριστιανοί μου, τη συνιστούσε ο Άγιος και στους ιερείς της επαρχίας του, κάνοντας ταυτόχρονα και μια ομολογία. Εύχομαι σε όλους σας να ζείτε με δάκρυα και διαρκή μετάνοια επειδή και γω δεν κάνω τίποτε άλλο από το να παρακαλώ το Θεό για τις αμαρτίες μου.\nΚαι δω μπαίνει το ερώτημα: Αν ένας Μέγας Βασίλειος παρακαλούσε συνεχώς το Θεόν για τις αμαρτίες του, είχε, δηλαδή, συνεχή μετάνοια, εμείς οι άμοιροι, και δυστυχείς, τι πρέπει να κάνουμε; Και προπαντός εμείς οι ιερείς;\nΑυτό το βλέπουμε και σε άλλους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, που και στο τέλος ακόμα της ζωής των, ζητούσαν μικρή παράταση αυτής της ζωής, για να βάλουν μια καινούργια αρχή μετανοίας, για να την καλλιεργήσουν ακόμα περισσότερον. Παράδειγμα ο Μέγας Σισώης.\nΈλεγαν, λοιπόν, για τον Άγιο Σισώη ότι, όταν επρόκειτο να πεθάνει και μαζεύτηκαν οι πατέρες της σκήτης γύρω απ’ το ξυλοκρέβατο, έλαμψε το πρόσωπό του σαν τον ήλιο και τους λέγει: «Να, ήλθε ο αββάς Αντώνιος». Και μετά από λίγο, «να ηλθε η χορεία των προφητών». Και πάλι το πρόσωπό του έλαμψε περίσσεια και είπε: «Να,ήλθε και ο χορός των δώδεκα Αποστόλων». Και έλαμψε το πρόσωπό του πάλι, ακόμα πιο πολύ από θεϊκή λαμπρότητα. Και κάτι ψιθύριζε, σα να μιλούσε με κάποιους. «Με ποιόν μιλάς Αββά;» Τον ρώτησαν. Και κείνος απάντησε: «Να, ήλθαν οι άγγελοι να με πάρουν, και τους παρακαλώ να με αφήσουν για να μετανοήσω λίγο ακόμη».\nΤο επαναλαμβάνω, ο Μέγας Σισώης, ο μεγάλος αυτός πατέρας και όσιος της Εκκλησίας μας, ζητούσε από τους αγγέλους να τον αφήσουν να ζήσει λίγο ακόμα, για να μετανοήσει.\nΚαι του λέγουν οι γέροντες: «Δεν έχεις ανάγκη να μετανοήσεις Αββά». Και τους είπε ο μεγάλος αυτός Άγιος: «Σας βεβαιώνω ότι δεν βλέπω να έχω κάμει ακόμη αρχή».\nΚαι τότε πληροφορήθηκαν όλοι τους, ότι ο Αββάς Σισώης είναι τέλειος, άγιος. Και πάλι ξαφνικά, το πρόσωπό του έλαμψε σαν τον ήλιο, και φοβήθηκαν όλοι και τους λέγει: «Βλέπετε; Ήλθεν ο Κύριος και λέγει “Φέρτε μου το σκεύος της ερήμου”» και αμέσως παρέδωσε το πνεύμα. Και έγινε σαν αστραπή και γέμισε όλο το κελί από υπερκόσμιο φως, και γλυκυτάτη ευωδία.\nΈτσι αδελφοί μου, επιβεβαιώνεται ακόμη και από τους αγίους η ανάγκη, της αληθινής μετανοίας μέχρι το τέλος της ζωής μας. Γιατί μετάνοια δεν έχουμε.\nΈνα άλλο βασικό θέμα που επισημαίνεται, όχι μόνον απ’ τον Μέγα Βασίλειο, αλλά και απ’ τους άλλους Πατέρες της Εκκλησίας μας, είναι το θέμα της απογνώσεως και απελπισίας. Και αν σ’ αυτήν προσθέσουμε και τις ενοχές, τότε η ψυχική κατάστασις του πεσμένου αμαρτωλού γίνεται τραγική. Και αυτό διότι σκοτίζεται ο νούς, θολώνει το μυαλό και μειώνονται κατά πολύ οι ψυχικές μας αντιστάσεις.\nΕδώ μας βρίσκει ο διάβολος και διά μέσου των λογισμών μας λέγει συνεχώς: «Για σένα πλέον δεν υπάρχει σωτηρία. Δεν υπάρχει ελπίδα να σωθείς. Δεν υπάρχει ελπίδα, άδικα αγωνίζεσαι καημένε! Ο ίδιος είσαι πάλι! Κοροϊδεύεις τον Θεό. Ο Θεός σε σιχάθηκε!» Και άλλα παρόμοια τέτοια.\nΜε τις ενοχές, τις τύψεις και την απελπισία, δεν καλλιεργείται ποτέ η μετάνοια.\nΠιο, όμως, είναι το βαθύ και αληθινό συναίσθημα της μετανοίας; Η λύπη!\nΟ Άσωτος γιος της γνωστής παραβολής, που είπεν ο Κύριος, δεν αισθάνεται ενοχές. Ούτε και τον πιάνει η απελπισία. Νοιώθει μονάχα βαθειά λύπη.\nΛύπη για την κατάστασή του.\nΛύπη γιατί έθλιψε και πόνεσε τον Πατέρα του.\nΛύπη γιατί δεν στάθηκε άξιος της αγάπης του πατρός του.\nΕίναι όμως βέβαιος πως ο πατέρας του εξακολουθεί να τον αγαπά. Έχει την βεβαιότητα ότι θα τον ξαναδεχθεί έστω και σαν δούλο. Γι’ αυτό και αποφασίζει να επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι κοντά στον Πατέρα του και δεν διαψεύδεται.\nΑς δούμε όμως επ’ αυτού, τι μας λέγει ο Μέγας Βασίλειος. «Άραγε ποιο είναι το όριο των αμαρτιών που μπορεί να ελπίζει ο αμαρτωλός στη φιλανθρωπία του Θεού, μέσω της μετανοίας του;» Ερωτά ο ίδιος ο Άγιος και ο ίδιος απαντά ως εξής: «Εάν είναι δυνατόν να αριθμήσομε το πλήθος των οικτιρμών του Θεού, και να μετρήσουμε το μέγεθος του θείου ελέους, τότε ας απελπιζόμαστε και από τις δικές μας αμαρτίες. Τα αμαρτήματά μας όμως, όπως είναι φυσικόν, μπορούμε να τα μετρήσουμε. Επειδή, όμως, το έλεος του Θεού είναι άπειρον, και τα σπλάχνα των οικτιρμών του αναρίθμητα, γι’ αυτό και δεν μας επιτρέπεται η απόγνωσις. Ούτε και οι ενοχές μας επιτρέπονται, ούτε και η απελπισία. Τότε τι πρέπει να κάνουμε όταν αμαρτάνουμε και μάλιστα θανάσιμα; Να αποκτήσουμε την επίγνωση της Θείας ευσπλαχνίας και να μισήσουμε τις αμαρτίες μας με όλη μας την καρδιά και τότε διά της μετανοίας, η άφεσις είναι βεβαία, αφού παρέχεται δωρεάν από το Πανάγιον Αίμα του Σωτήρος Χριστού. Το ότι δεν πρέπει να μας πιάνει απελπισία», συνεχίζει, ο Άγιος Βασίλειος, «το διδασκόμαστε σε πολλά μέρη της Αγίας Γραφής, και με πολλούς τρόπους, ιδιαίτερα όμως από την παραβολή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που αναφέρεται στον Άσωτο γιο, που πήρε την Πατρική περιουσία και την κατασπατάλησε στα διάφορα αμαρτήματα. Η έμπρακτη, όμως, μετάνοια, έγινε αιτία μεγάλης γιορτής και μάλιστα μεγάλης αξίας, αφού ενεδύθη την στολήν την πρώτην, την ολόλαμπρη, και δακτυλίδι στο χέρι του και υποδήματα εις τους πόδας. “Και ενέγκαντες τον μόσχον τον σιτευτόν”, λέγει ο Θεός Πατέρας, “θύσατε ότι ούτος ο Υιός μου νεκρός ήν και ανέζησε και απολωλός ήν και ευρέθη”».\nΣε μια του, όμως, άλλη επιστολή, πολύ παρηγορητική, προς εκπεσούσα ψυχή, γράφει τα εξής ο Μέγας Βασίλειος. Τμήματα αυτής θα δώσουμε. «Όσο μας είναι δυνατόν, αδελφή μου ψυχή, ας ανυψώσουμε τους εαυτούς μας απ’ την πτώση και ας μην απελπιζόμαστε με την προϋπόθεση, όμως, ότι θα απομακρυνθούμε γρήγορα από το κακό. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαρτωλούς. Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Αυτώ και κλαύσωμεν ενώπιον αυτού, μας λέγει ο Ψαλμωδός στον ψαλμό ενενήντα τέσσερα στίχος έξι. Ο λόγος του Θεού βοά και κράζει προσκαλώντας όλους μας σε μετάνοια. Υπάρχει οδός σωτηρίας, εάν θέλουμε. Αφού ο Θεός είναι εκείνος που αφαιρεί κάθε δάκρυ από τα πρόσωπα όλων εκείνων που αληθινά μετανοούν. Έτοιμος είναι ο μεγάλος ιατρός των ψυχών να σου θεραπεύσει το πάθος. Εκείνου λόγια είναι εκείνο το γλυκύτατο και σωτήριο στόμα είπεν, “ου χρείαν έχουσιν οι ισχύοντες ιατρού αλλ’ οι κακώς έχοντες. Ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλ’ αμαρτωλούς εις μετάνοιαν”. Ο Κύριος είναι εκείνος που θέλει να σε καθαρίσει από τον πόνον και το πύον της πληγής και να σου δείξει φως μέσα στο σκοτάδι. Εσένα ζητεί ο ποιμήν ο καλός, εγκαταλείψας τα μη πεπλανημένα. Εάν παραδώσεις τον εαυτόν σου σ’ Αυτόν, δεν θα διστάσει και δεν θα απαξιωθεί ο φιλάνθρωπος Κύριος να σε κρατήσει πάνω στους δικούς του θεϊκούς ώμους καταχαρούμενος που βρήκε το πρόβατο το απολωλός. Ο Θεός Πατέρας στέκεται και περιμένει την επάνοδό σου από την πλάνη της αμαρτίας. Μόνο να επιστρέψεις και ενώ θα είσαι ακόμα μακριά, θα τρέξει και θα πέσει στο τράχηλό σου, και θα αγκαλιάσει με Πατρικούς ασπασμούς την καθαρισμένη ήδη από την μετάνοια ψυχή σου. Και θα την ενδύσει με την πρώτη πάλλευκη στολή και θα σου βάλει δαχτυλίδι στο χέρι, και υποδήματα στους πόδας που επέστρεψαν από τον κακό δρόμο της αμαρτίας στο δρόμο του Ευαγγελίου της ειρήνης και της ελευθερίας. Και θα εξαγγείλει μέρα χαράς και ευφροσύνης στους δικούς του αγγέλους και αγίους στον ουρανό και θα γιορτάσει με κάθε λαμπρό τρόπο τη σωτηρία σου. “Αμήν γαρ λέγω υμίν, ότι χαρά γίνεται εν ουρανώ ενώπιον του Θεού, επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι”. Και αν γι’ αυτό παραπονεθεί κάποιος απ’ αυτούς, που νομίζουν ότι στέκονται καλά, και είναι δίκαιοι, αυτός ο Πανάγαθος Θεός θα απολογηθεί για σένα λέγοντας “έπρεπε και συ να είχες χαρεί και ευφρανθεί, διότι η ψυχή αυτή ήταν νεκρή και ανεστήθη, χαμένη δε και ευρέθη”.\nΌλα αυτά, τα πολύ παρηγορητικά και φιλάνθρωπα λόγια, χριστιανοί μου, ήταν του Αγίου και Μεγάλου Βασιλείου, που χαρακτηρίζεται ως άγιος αυστηρός και ασκητικός.\nΚήρυκας, όμως, της αληθινής μετανοίας, ήταν κατ’ εξοχήν ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ας δούμε, όμως, έστω και συνοπτικά μερικά αποσπάσματα από τις περίφημες αυτές ομιλίες του για τη μετάνοια και τους μετανοούντας.\nΣτο θαύμα, αδελφοί μου, του παραλυτικού, του αιρομένου υπό τεσσάρων, το πρώτο πράγμα που είπεν ο Κύριος ήτο: «Τέκνον, αφέονταί σου αι αμαρτίαι σου».\nΚαι ο ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύει. «Άφεσις αμαρτιών σημαίνει πηγή σωτηρίας και βραβείο μετανοίας. Γιατί μετάνοια είναι ιατρείο, που θεραπεύει την αμαρτία. Είναι ακόμα ουράνιο δώρο, και δύναμις θαυμαστή, δύναμις που με την Θεία Χάρη νικάει όλα τα κακά αποτελέσματα της παραβάσεως των Ευαγγελικών εντολών, γι’ αυτό\nδεν απορρίπτει τον πόρνο,\nδεν απομακρύνει τον μοιχό.\nΔεν κατακρίνει την μοιχαλίδα,\nδεν αποστρέφεται τον μέθυσο,\nδεν σιχαίνεται τον ειδωλολάτρη,\nδεν αποδιώχνει τον υβριστή.\nΔεν αποπέμπει τον βλάσφημο.\nΔεν αποκρούει ούτε ακόμη και αυτόν τον υπερήφανο.\nΑρκεί όλοι τους και ο καθένας χωριστά, να μετανοήσουν. Όλους τους δέχεται και όλους τους αγκαλιάζει. Ναι, αδελφοί μου», καταλήγει ο Ιερός Χρυσόστομος.\n«Η μετάνοια είναι το χωνευτήρι της αμαρτίας. Η μετάνοια είναι το χωνευτήρι της αμαρτίας.»\nΓια την απόγνωση είπαμε αρκετά, γι’ αυτό ας δούμε με δυο λόγια τι μας λέγει ο Άγιος Χρυσόστομος και για τη ντροπή.\n«Η ντροπή δόθηκε από τον Θεόν, για να μας συγκρατεί από τον κατήφορο της αμαρτίας. Κι όμως. Αυτό το δώρο, το πήρε ο διάβολος και το έκαμε εμπόδιο για τη μετάνοια και την Ιερά Εξομολόγηση. Πρόσεξε τι σου έκαμε ο διάβολος,» λέγει ο Ιερός πατήρ. «Δύο είναι αυτά, η αμαρτία, και η μετάνοια. Η αμαρτία είναι η θανατηφόρος πληγή, ενώ η μετάνοια είναι το φάρμακο. Η αμαρτία έχει την ντροπή και η μετάνοια την παρρησία. Η αμαρτία έχει το σάπισμα, έχει την αιμορραγία και το θάνατο, ενώ η μετάνοια προκαλεί την πλήρη θεραπεία. Την τάξη αυτή την αντέστρεψε ο Σατανάς και έδωσε την παρρησία και τον κομπασμό στην αμαρτία και την ντροπή στην μετάνοια. Και όμως πρέπει να ντρέπεσαι και να ντρέπομαι όταν αμαρτάνουμε και όχι όταν εξομολογούμεθα. Εκείνος λέγει, πρέπει να ντρέπεσαι όταν αμαρτάνεις και όχι όταν εξομολογείσαι. Στη μετάνοια βρίσκεται η θεραπεία και κατακτάται η σωτηρία».\nΌσον αφορά τη μετάνοια και τη σχέση της με το χρόνο που απαιτείται γι’ αυτήν, ο Ιερός Χρυσόστομος λέγει τα εξής καταπληκτικά: «Δεν περιμένει ο Θεός να περάσει χρόνος απ’ τη μετάνοια. Ομολόγησες την αμαρτία σου με ειλικρίνεια; Το επαναλαμβάνω. Με ειλικρίνεια την ομολόγησες; Δικαιώθηκες και συγχωρέθηκες. Μετανόησες αληθινά; Ελεήθηκες. Δε χρειάζεται πολύς χρόνος. Ο τρόπος που μετανοείς σβήνει την αμαρτία. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις που περιμένει κάποιος αμαρτωλός, πολύ πολύ χρόνο, κι όμως μπορεί να μη κερδίσει τη σωτηρία του. Κι αυτό διότι δεν μετανοεί ειλικρινά. Ενώ κάποιος άλλος που εξομολογείται με ειλικρίνεια και με σταθερή την απόφαση να μην ξαναλυπήσει το Θεό, τουλάχιστον μη θεληματικά, αυτό που λέμε ακουσίως, αυτός αποβάλλει την αμαρτία μέσα σε λίγες στιγμές, συγχωρείται και δικαιώνεται. Αυτή είναι και η του Θεού άπειρη μακροθυμία και φιλανθρωπία.»\n«Η έμπρακτη αυτή μετάνοια», λέγει σε κάποιο άλλο σημείο, ο Ιερός Χρυσόστομος, «έχει άμεση ευεργετική επίδραση πρώτα στους οικείους, στην οικογένεια, στους συνανθρώπους, στο κοινωνικό και επαγγελματικό περιβάλλον. Ακόμα και στους απογόνους, όλοι διδάσκονται και όλοι σιωπηλά παροτρύνονται στην εξάσκηση της αρετής. Και, επειδή η μετάνοια δεν είναι έργο μόνον μιας ημέρας αλλά και συνεχής και ισόβιος, αυτό έχει σαν συνέπεια να μεταμορφώνεται ο μετανοών χριστιανός, και με τα δάκρυα που χύνει, το πένθος και τη συντριβή που καλλιεργεί, και τον καθημερινό αγώνα που διεξάγει, με νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, εγκράτεια, Θεία Κοινωνία, προσοχή στις αισθήσεις, ιερά μελέτη, φιλεύσπλαχνη ελεημοσύνη, και λοιπά, και λοιπά, επιδρά πολύ ευεργετικά δια της Χάριτος του Ιησού Χριστού, σε όλα τα μέλη της οικογένειάς του, ακόμη και σε ολόκληρον τον κόσμον. Οι καρποί της αληθινής μετανοίας είναι πάντοτε φανεροί και ωφέλιμοι,» καταλήγει ο Ιερός Χρυσόστομος.\nΠάρα πολλά είναι τα θέματα της μετανοίας με τα οποία ασχολείται, αδελφοί μου, ο Άγιος αυτός Πατέρας. Εμείς, όμως, θα κλείσουμε τη σημερινή μας ομιλία με την ανάμνηση της αμαρτίας στον μετανοούντα χριστιανό.\n«Ο Θεός συγχωρεί και εξαλείφει μια για πάντα τις αμαρτίες μας, όσο θανάσιμες και αν είναι αυτές. Εφόσον εξομολογηθήκαμε με απόλυτη ειλικρίνεια και δεν τις θυμάται πλέον. Αλλά εμείς, όμως, θα πρέπει να τις έχουμε διαρκώς μπροστά μας».\nΚαι επί λέξη τονίζει ο Άγιος τα εξής: «Και, όταν ο Θεός σου έχει συγχωρήσει και τις πιο βαριές σου θανάσιμες αμαρτίες, εσύ χάριν της ψυχικής σου ασφάλειας να τις έχεις πάντοτε μπροστά στα μάτια σου. Γιατί, όποιος θυμάται τα σφάλματα του παρελθόντος, αποτρέπεται από μελλοντικές παρεκτροπές, και όποιος πονάει αληθινά για τα πρώτα του λάθη, προφυλάσσει οπωσδήποτε τον εαυτόν του από την επανάληψή τους. Γι’ αυτό και ο Δαυίδ λέγει και ομολογεί: ‘Και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστί δια παντός. Και την ανομία μου εγώ γιγνώσκω.’ Η διπλή δηλαδή αμαρτία της μοιχείας και του φόνου, βρίσκεται διαρκώς μπροστά στα μάτια μου, λέγει ο Προφήτης Δαυίδ. Διότι, όποιος υποφέρει για τα θανάσιμα αμαρτήματα των παρελθόντων ημερών, τόσο και πιο πολύ φυλάγει τον εαυτόν του στο να μη ξαναπέσει στα ίδια στις επόμενες ημέρες. Και το ότι απαιτεί από μας ο Θεός αυτή τη στάση, άκουσε τι μας λέγει διά μέσου του Προφήτου Ησαΐα, τεσσακοστόν τρίτο κεφάλαιον, στίχοι 25 - 26. ‘Εγώ ειμί, εγώ ειμί ο εξαλείφων τας ανομίας σου ένεκεν εμού, και τα αμαρτίας σου και ου μνησθήσομαι. Συ δε μνήσθητι και κριθώμεν. Λέγε εσύ τας ανομίας σου πρώτος, ίνα δικαιωθείς.’»\nΑς ερμηνεύσουμε τώρα τους στίχους, μαζί με τα σχόλια του Ιερού Χρυσοστόμου. «Εγώ είμαι, Εγώ και μόνος εγώ είμαι που σβήνω και εξαλείφω τις ανομίες σου, εξαιτίας της αγαθότητός μου. Και τις αμαρτίες σου δεν θα τις ενθυμηθώ ποτέ. Συ δε μνήσθητι. Σύ όμως πρέπει να θυμάσαι τις ανομίες σου και τις πτώσεις σου, και ενθυμούμενος αυτές έλα να δικασθούμε και να αναμετρηθούμε μαζί. Εγώ είμαι ο αναμάρτητος Θεός, ο Πανάμωμος, ο Πανάσπιλος, ο Πανάγαθος, ο Παντελεήμων, και συ ο αμαρτωλός. Γι’ αυτό λέγε εσύ πρώτος τας ανομίας σου, ίνα δικαιωθείς. Λέγε εσύ πρώτος τις ανομίες σου, τις αμαρτίες σου, τις πονηρίες σου, τις κακίες σου, και αναγνωρίζοντας αυτές δια της μετανοίας και μόνον θα συγχωρεθείς και θα δικαιωθείς. Και προσέξτε, αδελφοί μου, δεν είπεν ο Θεός λέγε εσύ πρώτος τις αμαρτίες σου για να μην κολασθείς, αλλά για να δικαιωθείς, και δικαιώνεσαι επειδή τις ομολογείς με συντριβή και πόνο, δηλαδή με αληθινή μετάνοια.»\nΣυνεχίζοντας δε ο Ιερός Χρυσόστομος, κάνει ένα άλμα πνευματικό, ελάτε μαζί να ανέβουμε τώρα αυτό το άλμα, και να το κάνουμε, μαζί να το κάνουμε. Που δύσκολα μπορεί να το φθάσει ο χριστιανός εκείνος που μέσα του δεν καλλιεργήθηκε η αληθινή μετάνοια, το πνεύμα της αληθινής συντριβής, όπως την ορίζει η Ορθόδοξη διδασκαλία του Ιερού Ευαγγελίου. Λέγει ο Χρυσόστομος:\n«Ο Θεός εξαλείφοντας τα αμαρτήματά σου, ούτε ουλές αφήνει, ούτε ίχνη επιτρέπει να παραμείνουν, αλλά μαζί με την υγεία της ψυχής, χαρίζει και την ομορφιά, και μαζί με την απαλλαγή από την Κόλαση, προσφέρει και την δικαίωση.»\nΚαι κάνει άλλο ένα άλμα, λίγο ψηλότερα πνευματικά. Ανεβαίνει ψηλότερα, λέγει και βεβαιώνει κάτι το ασύλληπτο για τα ανθρώπινα πεπερασμένα μυαλά μας. Τι λέγει ο Χρυσόστομος; Ότι «αυτόν που αμάρτησε κατά τον πλέον χειρότερον τρόπον, αφού αποκτήσει την αληθινή μετάνοια, με ποταμούς δακρύων μέρα νύχτα, Αυτόν τον εξυψώνει με κείνον που δεν αμάρτησε. Που δεν αμάρτησε και που δεν είχε τις ίδιες και όμοιες πτώσεις.\nΝα, ποια είναι η δύναμις της μετανοίας, αλλά της αληθινής όμως.\nΌχι της υποκριτικής,\nόχι της Φαρισαϊκής,\nόχι της ψεύτικης,\nόχι αυτής που συνεχώς δικαιολογείται,\nόχι αυτής που συνεχώς μεταθέτει ελπίδες…\nΑλλά αυτή που ζείς μέσα σου με πόνον ψυχής, γιατί λύπησες τον Πατέρα σου τον Θεόν.\nΤο ποια θα είναι η τιμητική σους θέση και δόξα στους ουρανούς, για τον καθένα χωριστά, γι’ αυτόν που δεν αμάρτησε θανάσιμα, και γι’ αυτόν που αμάρτησε θανάσιμα, αυτό είναι άλλο πράγμα που μόνον ο Θεός ο Πανάγαθος το γνωρίζει εκεί στους ουρανούς. Εδώ είναι το ίδιο, εκεί διαφέρει. Αστήρ από αστέρος διαφέρει κατά την λάμψιν και κατά την δόξαν.»\nΓι’ αυτό και τονίζει ιδιαίτερα ο Ιερός Χρυσόστομος την υπενθύμιση των αμαρτημάτων μας. Και μάλιστα κατά την διάρκειαν των συντετριμμένων μας προσευχών, ανεξάρτητα αν έχουμε πάρει την άφεση στην Ιερά μας Εξομολόγηση. Δηλαδή, «και μετά την Εξομολόγηση, συνεχώς θα μετανοείς και θα μετανοούμε, και θα συντριβόμαστε και θα κλαίμε για τις αμαρτίες μας και την αμαρτωλότητά μας.»\n«Μάλιστα δε», συνεχίζει ο Άγιος, «αυτή η ενθύμηση των αμαρτιών μας και των φοβερών πτώσεών μας, που γίνεται με δάκρυα και συντριβή, ούτε μας ντροπιάζει, ούτε και μας τρομάζει, αλλά αντίθετα μας καθιστά μπροστά στα μάτια του Θεού λαμπρούς και αστραφτερούς. Και δεν μας κάνει τόσο λαμπρούς μπροστά στο θρόνο του Θεού η απαρίθμησις των καλών μας έργων, και των δήθεν αρετών μας, όσο η μνημόνευσις των αμαρτημάτων μας.\nΌχι ‘εγώ δεν είμαι ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων’.\nΌχι ‘εγώ δεν είμαι άρπαγας, κλέφτης και τα λοιπά’.\nΌχι ‘αποδεκατώ όσα κτώμαι’.\nΌχι ‘νηστεύω δις του Σαββάτου’.\nΑλλά ‘ο Θεός μου ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ’. Και, συγκεκριμένα, είμαι αυτό και αυτό και αυτό. Αυτά μας λέγει ο Ιερός Πατέρας, για να τα έχουμε υπόψη μας όλοι εμείς, που από ντροπή, ή από μία αξιοκατάκριτη αξιοπρέπεια», το τονίζω αυτό, «αξιοκατάκριτη αξιοπρέπεια, δεν λέμε και δεν ομολογούμε τις αμαρτίες μας και δεν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, και δεν προσπαθούμε να τις ξεχάσουμε για να μην έχουμε τάχα ενοχές και καταπιέσεις στη συνείδησή μας. Ας μη μας ξεγελάει, λοιπόν, και μας κοροϊδεύει συνεχώς και κάθε μέρα ο διάβολος».\n«Στην παραβολή του Τελώνου και Φαρισαίου,» συνεχίζει ο Ιερός Χρυσόστομος, «το Φαρισαίο που απαρίθμησε τα κατορθώματά του, τον σιχάθηκε ο Θεός. Ενώ τον Τελώνη, που ομολόγησε την αμαρτωλότητά του και ζήτησε το έλεός Του, τον αγάπησε και τον δόξασε. Η απαρίθμησις, λοιπόν, των δήθεν καλών μας πράξεων, και των δήθεν αρετών, που νομίζουμε ότι έχουμε, και των δήθεν θυσιών που πιστεύουμε ότι κάνουμε, μας οδηγούν στην υπερηφάνεια και στον κομπασμό, δηλαδή στην καταδίκη μας. Στην καταδίκη μας. Ενώ η ενθύμησις των αμαρτημάτων μας, συγκρατεί την διάνοιά μας από την υπερηφάνεια, ταπεινώνει τους λογισμούς μας, συγκρατεί τις αισθήσεις μας, αυξάνει την επιείκεια και την συγχωρητικότητά μας στα λάθη των αδελφών μας και πλούσια προσελκύει την εύνοια του Θεού, γι’ αυτό και ο ίδιος ο Χριστός εντέλλεται, “όταν ποιήσετε πάντα τα διαταχθέντα υμίν, λέγεται ότι δούλοι άχρειοι εσμέν”. Ότι, “ό, οφειλομεν ποιήσαι, πεποιήκαμεν”, Λουκάς, ιζ 10.»\nΑδελφοί και χριστιανοί μου, είπαμε ότι η αληθινή μετάνοια έχει και τη σωστή εξομολόγηση. Και όμως είδαμε, πιθανόν από άγνοια, τρόπους εξομολογήσεως, που δεν ανταποκρίνονται καθόλου στο πνεύμα του ιεροτάτου αυτού μυστηρίου. Εμάς, όμως, μας απασχόλησε κυρίως, η θανάσιμη αρρώστια της αμαρτίας, όπως μας την περιέγραψαν ο Μέγας Βασίλειος και ο Ιερός Χρυσόστομος. Είδαμε ακόμα και περιγράψαμε τα φάρμακα που προσφέρει το άπειρον έλεος και η φιλανθρωπία του Αγίου Θεού, μέσα από την αληθινή μετάνοια, τη συντριβή της καρδιάς, και τα καυτά δάκρυα.\nΣε μας τώρα εναπόκειται, ποιες αποφάσεις θα πάρουμε πριν να είναι πολύ πολύ αργά.\nΚαι είναι βεβαιωμένον εκ των προτέρων ότι οι σωτήριες αποφάσεις με την έμπρακτη μετάνοια, θα μεταμορφώσουν τη ζωή μας, θα μας δικαιώσουν, και θα μας οδηγήσουν στη θεία μακαριότητα της Βασιλείας του Θεού. Όχι μόνον τώρα και εις τους αιώνας των αιώνων. Οι ολιγωρίες, όμως, και οι χλιαρότητες, οι αναβολές και οι αμφιβολίες, όπως και οι πολλές δικαιολογίες για έμπρακτη μετάνοια, πιθανόν να αποβούν για όλους μας ολέθριες και καταστρεπτικές. Με τραγική συνέπεια τον αιώνιο θάνατο της ψυχής μας, δηλαδή την Κόλαση.\nΑλήθεια, αδελφοί μου, εμείς όλοι, ποιες αποφάσεις θα πάρουμε; Τις καλές ή τις κακές; Τις σωστές ή τις λανθασμένες; Αυτές που θα μας οδηγήσουν στον Παράδεισο ή αυτές που θα μας οδηγήσουν στην Κόλαση;\nΕλπίζω και το εύχομαι να πάρουμε όλοι μας, πρώτος εγώ και ύστερα όλοι εσείς, τις σωστές και σωτήριες αποφάσεις,


Ο ΧΑΦΙΕΣ: Νέα στοιχεία για τη ληστεία στο ζεύγος Γαρμπή-Σχοινάς - Πού στρέφονται οι έρευνες της ΕΛ.ΑΣ.\nΈχουν περάσει περίπου δέκα μέρες από την ημέρα που τέσσερις άγνωστοι εισέβαλλαν στο σπίτι της Καίτης Γαρμπή και του Διονύση Σχοινά στη Νέα Ερυθραία. «Είναι πολύ εύκολο να λέμε ότι οι δράστες είναι Αλβανοί, Γεωργιανοί, Ρουμάνοι αλλά στην πραγματικότητα κανείς δεν γνωρίζει» λέει αξιωματικός της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Βορειοανατολικής Αττικής που ασχολείται από την πρώτη στιγμή με την συγκεκριμένη υπόθεση.\nΟι αστυνομικοί μελετούν και ξαναμελετούν τα στοιχεία που κατάφεραν να εντοπίσουν, αν και όπως φαίνεται οι κακοποιοί ήταν αρκετά επαγγελματίες ώστε να μην αφήσουν τα πράγματα στην τύχη. Σύμφωνα με πληροφορίες του zougla.gr, στα εγκληματολογικά εργαστήρια έχουν μεταφερθεί για εξέταση τα tireup που χρησιμοποίησαν οι κακοποιοί για να δέσουν τους δυο καλλιτέχνες και τον γιο τους μέσα στο σπίτι της Νέας Ερυθραίας.\nΔεν αναστάτωσαν τα δωμάτια καθώς ενδιαφέρονταν μόνο για το χρηματοκιβώτιο και αυτό δείχνει ότι είχαν πολύ καλή πληροφόρηση για το περιεχόμενο του. Δυο από αυτούς κρατούσαν όπλα ενώ οι άλλοι δύο έψαχναν το χρηματοκιβώτιο για περίπου είκοσι λεπτά.«Είμαστε γνωστοί, όχι τίποτα τυχαίοι άνθρωποι» φέρονται να είπαν οι δυο καλλιτέχνες προσπαθώντας να ηρεμήσουν τους θρασύτατους ληστές για να πάρουν «πληρωμένη» απάντηση: «Ξέρουμε ακριβώς ποιοι είστε».\nΜέχρι να ξεπεράσει το αρχικό σοκ η οικογένεια των δυο καλλιτεχνών, δυσκολεύτηκε να δώσει ακριβή στοιχεία στους αστυνομικούς ακόμα και για την ώρα που έφτασε η Καίτη Γαρμπή στο σπίτι της και βρεθεί αντιμέτωπη με τους κουκουλοφόρους. Μεχρι σήμερα οι αστυνομικοί έχουν στα χέρια τους λίγα στοιχεία καθώς τα γύρω σπίτια δεν διαθέτουν κάμερες και πολλά σημεία είναι «τυφλά». Δεν γνωρίζουν επίσης πως διέφυγαν οι δράστες μετά την ληστεία.\n«Το γεγονός ότι η σπείρα των κακοποιών πριν φύγει φρόντισε να πάρει και το καταγραφικό μηχάνημα λέει πολλά αλλά και τίποτα» υποστηρίζει αξιωματικός που ερευνά την υπόθεση. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αστυνομικοί εξετάζουν πολύ σοβαρά πίσω από την ληστεία να κρύβεται μια συγκεκριμένη σπείρα κακοποιών που δρούσε και παλιότερα στην περιοχή των βορείων προαστίων και είχε το χαρακτηριστικό στα «χτυπήματα» της να παίρνει το καταγραφικό μηχάνημα των καμερών.\nΗ «συμμορία των τεσσάρων» είχε αδυναμία σε εταιρείες και εγκαταστάσεις όπου υπήρχαν χρηματοκιβώτια και ήταν πολύ καλά οργανωμένη. Συγκεκριμένα, όπως διαπιστώθηκε μετά την εξάρθρωση της, εξουδετέρωναν τον συναγερμό, έκοβαν τα καλώδια του τηλεφώνου, αχρήστευαν με ειδική ηλεκτρονική συσκευή τη δυνατότητα μετάδοσης σημάτων κινητής τηλεφωνίας ώστε να μην ενημερώνονται οι εταιρείες σεκιούριτι.\nΕπιπλέον,χρησιμοποιούσαν φιάλες οξυγόνου και προπανίου, επαγγελματικά τρυπάνια και κόφτες για να ανοίγουν τα χρηματοκιβώτια. Είχαν πάντα μαζί τους ρούχα και παπούτσια προκειμένου να αλλάζουν μετά από κάθε επιχείρηση ενώ ενδεικτικό του «επαγγελματικού» τρόπου δράσης τους ήταν ότι πριν φύγουν, ψέκαζαν με ειδικό υγρό τις επιφάνειες που είχαν έρθει σε επαφή ώστε να μην είναι δυνατή ο εντοπισμός και η επεξεργασία βιολογικού υλικού.\nΗ συνολική τους λεία, σύμφωνα με την αστυνομία, ξεπερνούσε τις 200 χιλιάδες ευρώ ενώ μετά από έρευνα που έγινε εδώ και καιρό… κυκλοφορούν ελεύθεροι.


Άμπερ Χερντ: Έχει το πιο όμορφο πρόσωπο σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες\nΗ θριαμβευτική ήττα της Άμπερ Χερντ εναντίον του πρώην συζύγου της Τζόνι Ντεπ στην πολύκροτη υπόθεση συκοφαντικής δυσφήμισης, έχει προκαλέσει αναστάτωση τόσο στην προσωπική ζωή της ηθοποιού, όσο και στην καριέρα της. Η Αμερικανίδα σταρ, μάλιστα, είναι υποχρεωμένη από το δικαστήριο της Βιρτζίνια να καταβάλει χρηματική αποζημίωση ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων στον χολιγουντιανό αστέρα ως "παραδειγματική τιμωρία". Και ενώ υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους η 35χρονη θα μπορούσε να είναι στεναχωρημένη, τουλάχιστον γνωρίζει – αποδεδειγμένα πλέον – πως ένα από αυτούς δεν είναι η αγαλματένια όψη του προσώπου της.\nΗ Άμπερ Χερντ διαθέτει ένα από τα πιο όμορφα πρόσωπα του κόσμου, αφού τα χαρακτηριστικά του προσεγγίζουν την Χρυσή Αναλογία, σύμφωνα με τις μαθηματικές υποδείξεις των αρχαίων Ελλήνων.\nΚαι αυτό γιατί, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, η Άμπερ Χερντ διαθέτει ένα από τα πιο όμορφα πρόσωπα του κόσμου, αφού τα χαρακτηριστικά του προσεγγίζουν την Χρυσή Αναλογία, σύμφωνα με τις μαθηματικές υποδείξεις των αρχαίων Ελλήνων. Ο Βρετανός αισθητικός χειρούργος Dr. Julian de Silva χρησιμοποίησε την Χρυσή Τομή, η οποία υποδηλώνεται με το ελληνικό γράμμα Φ, για να μελετήσει τις αναλογίες του προσώπου της ηθοποιού και όπως απεδείχθη πλησιάζουν σε σημαντικό βαθμό τις "τέλειες" και ισορροπημένες ποσότητες αυτής. Συγκεκριμένα, ανέλυσε δώδεκα σημεία του πρόσωπο της, από μια φωτογραφία της σταρ στο κόκκινο χαλί, μετρώντας διάφορες αναλογίες μεταξύ των ματιών, της μύτης, του μετώπου, του πηγουνιού και των χειλιών, υπολογίζοντας πως φτάνουν 92% πιο κοντά στην Χρυσή Τομή, γνωστή επίσης και ως Θεϊκή αναλογία.\nA post shared by The Secret Teachings (@teachingsthesecret)\n"Οι Έλληνες ανακάλυψαν ότι η αναλογία εμφανίζεται παντού στη φύση και για χιλιάδες χρόνια πιστεύεται ότι κατέχει τη μυστική φόρμουλα των πιο όμορφων προσώπων του κόσμου. Η αναλογία Φ θεωρείται ότι εσωκλείει το μυστικό της άψογης ομορφιάς και πλέον μέσω της τεχνολογίας μπορούμε να χαρτογραφήσουμε διάφορα πρόσωπα και να ανακαλύψουμε τι ισχύει σε κάθε περίπτωση" δήλωσε ο Dr. Julian de Silva.\nΟι μαθηματικές μετρήσεις του αισθητικού χειρούργου, δεν περιοριστήκαν αποκλειστικά και μόνο στις αναλογίες της Αμερικανίδας καλλονής, αφού ο Βρετανός γιατρός μελέτησε και άλλες κυρίες του Χόλιγουντ ανακαλύπτοντας πως η Κιμ Καρντάσιαν έχει τα πιο τέλεια φρύδια, η Έμιλι Ραταϊκόφσκι τα πιο αξιοζήλευτα χείλη, η Κέιτ Μος άψογο μέτωπο και η Σκάρλετ Τζοχάνσον εκπληκτικά μάτια.


ΔΑΚΕ ΕΛΤΑ: Με μετρητά πλήρωσε ο Καμμένος στο Λονδίνο - Δείτε την απόδειξη από το Mandarin\nΟ Σταύρος Θεοδωράκης ζητά την παραίτηση του - Παρέμβαση και από τον Άδωνι Γεωργιάδη: Αν δεν είναι δικά του μήπως τα χρέωσε τελικά με κάποιο τρόπο στον Έλληνα φορολογούμενο ή του τα πλήρωσε κάποιος άλλος;\nΜε μετρητά πλήρωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος το ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε στο Λονδίνο και όχι...\nμε την πιστωτική του κάρτα όπως διαβεβαίωσε την ολομέλεια κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έγινε τη Δευτέρα.\nΕτικέτες ΑΝΕΛ, Βουλή, Κυβέρνηση, Πολιτική\nΕΛΤΑ: Βαριές καταγγελίες για εσωτερικά κυκλώματα χρήζουν παρέμβασης εισαγγελέα\nΔΑΚΕ : Οι οριζόντιες μειώσεις στους μισθούς δεν μας βρίσκουν σύμφωνους!\nΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΑΚΕ ΕΛΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ\nΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ τον Διευθύνοντα Σύμβουλο ΕΛΤΑ\nΈφυγε η «αμερικανοκίνητη Χούντα» από το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ για το Πολυτεχνείο\nΚομισιόν: Στα 5 δισ. ευρώ το «έλλειμμα ΦΠΑ» στην Ε...\nΔύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ: Τι και πόσα έταξε ο Τσίπρας που...\nΠετρελαιοκηλίδα: Η ρύπανση έφτασε στο Λαγονήσι - Τ...\nΓεωργιάδης: Παραιτηθείτε τώρα - Κουρουμπλής: Ο Τσί...\n«Πόλεμος» ΔΝΤ - ΕΚΤ για τις ελληνικές τράπεζες\nΠΡΟΣΟΧΗ: Επιστροφή 1000 έως 3000 ευρώ σε χιλιάδες ...\nΜεγάλη «τρύπα»« στα έσοδα του Δημοσίου τον Αύγουστο\nΗ ΤΡΑΙΝΟΣΕ πουλήθηκε στην ιταλική Ferrovie Dello S...\nΔώδεκα φορές σε δεκατέσσερις μήνες έκοψε κορδέλες ...\nΓερμανικός Τύπος: Η ΕΕ εξετάζει νέο δάνειο για την...\nΑποφάσεις βόμβα για χιλιάδες πολίτες που καλούνται...\nΑΔΕΔΥ Ανακοινώσεις ΑΝΕΛ Ανεργία Απεργία Ασφαλιστικό Αφιέρωμα Βουλή ΓΣΕΕ ΔΑΚΕ ΔΑΚΕ ΙΤ Δανειστές ΔΕΚΟ Δημόσιο Δημοσκόπηση Διεθνής τύπος Δικαιοσύνη ΔΝΤ Εκλογές Εκλογική Αλληλογραφία Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελλάδα ΕΛΤΑ ΕΛΤΑ Ενέργεια ΕΛΤΑ courier Ενημέρωση Επικαιρότητα Επιστήμη Επιστολή Επιχειρήσεις Εργαζόμενοι Εργασιακά Ευρώπη Ευχές Καθολικές Υπηρεσίες Καιρός ΚΚΕ Κοινωνία Κονδύλια Κόσμος Κυβέρνηση Μέτρα ΜΜΕ ΜΜΜ Μνημόνιο ΝΔ Νομοσχέδιο Οικονομία Παιδεία Παράξενα ΠΑΣΟΚ Πολιτική Πολιτισμός ΠΟΣΤ Ποτάμι Σκάνδαλα Σκίτσα Συμβασιούχοι Συνδικαλισμός Συντάξεις ΣΥΡΙΖΑ Ταμεία Ταχυμεταφορές Τεχνολογία Τουρισμός Τροικα Υγεία Υπερταμείο Φόροι Φορολογικά Φωτογραφία Χαράτσι Χρέος ESM Eurogroup Grexit


Ο Νικος Σταυρελης για το Προαναχωρησιακο κεντρο Κορινθου και τις εξελιξεις… – korinthiatv\nΠέμπτη 24 Ιούνιος 2021 5:53 μμ\nΟ Νικος Σταυρελης για το Προαναχωρησιακο κεντρο Κορινθου και τις εξελιξεις…\nΤο καυτο θεμα του Προαναχωρησιακου κεντρου μεταναστων Κορινθου συνεχιζει να απασχολει την κοινωνια της Κορινθου.Αναμενομενο…\nΟπως λεγεται,απο στιγμη σε στιγμη,θα μεταβουν στον χωρο εκανονταδες,ακομα,μεταναστες!Για αυτο αλλωστε γινονται,εντος του πρωην στρατοπεδου και οι σχετικες εργασιες διαμορφωσης…\nΟ Δημοτικος συμβουλος Νικος Σταυρελης εξεδωσε για το θεμα την ακολουθη ανακοινωση:\n“Το 2012 είχαμε λάβει αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου (αν ενθυμούμαι καλώς ομόφωνες) για δικαστική προσφυγή κατά της απόφασης της τότε Κυβέρνησης μετατροπής του 6ου Συντάγματος Πεζικού σε Κέντρο Φύλαξης Μεταναστών, με δεδομένο ότι δεν πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις. Παρόμοια απόφαση είχατε λάβει και εσείς ως Επιμελητήριο.\nΠαρακαλώ να μου γνωρίσετε αν υλοποιήθηκαν οι σχετικές αποφάσεις με ασφαλιστικά, προσφυγές κλπ και ποιο το αποτέλεσμά τους”.\nΑπ’ όσο γνωρίζω βέβαια η Ομοσπονδία Εμποροεπαγγελματοβιοτεχνών Κορινθίας επί προεδρίας Μαρίνας Ταουξίδη έχει υποβάλει μήνυση κατά παντός υπευθύνου και έχουν κληθεί μάρτυρες να καταθέσουν, εδώ και μερικά χρόνια, χωρίς να γνωρίζω το τελικό αποτέλεσμα.\nΗ ΚΟΡΙΝΘΟΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ – ΟΛΟΙ ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ


Ε Μ ΠΡΟ Σ... για Ανάπτυξη !: Διεθνούς φήμης αιγυπτιολόγος: Ο τάφος ανήκει είτε στη μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου, είτε στη σύζυγό του, είτε και στις δύο\nΔιεθνούς φήμης αιγυπτιολόγος: Ο τάφος ανήκει είτε στη μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου, είτε στη σύζυγό του, είτε και στις δύο\n«Οι ροζέτες που βλέπουμε στην Αμφίπολη είναι παρόμοιες με εκείνες στο χρυσό φέρετρο του Φιλίππου Β', του πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μοιάζει να είναι ένα σήμα κατατεθέν».\nΜάλιστα ο Chugg δίνει τη δική του αίσθηση για το ποιος βρίσκεται μέσα στον τύμβο. ...\n«Η βασίλισσα Ολυμπιάδα (μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου) είναι η βασική υποψήφια, αλλά δεν αποκλείεται η Ρωξάνη ή και ο συνδυασμός και των δύο ταυτοχρόνως».\nΟ Chugg αναφέρει πως μέσα στον τάφο ενδέχεται να είναι θαμμένη η μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου Ολυμπιάδα και συμπληρώνει:\n«Οι Καρυάτιδες είναι πραγματικά εντυπωσιακό εύρημα. Οι Καρυάτιδες είναι ένα ακόμα δείγμα πως ο τάφος ανήκει σε ένα σημαντικότατο πρόσωπο της βασιλικής οικογένειας. Σημείωσε, δε, πως οι σφίγγες είναι χαρακτηριστικό σύμβολο των Μακεδόνων από τον τέταρτο αιώνα π.Χ. Οι σφίγγες δεν ήταν συχνές σε τύμβους εκείνης της περιοχής, βρέθηκαν όμως σε δύο τάφους στη Βεργίνα – ο ένας εκ των οποίων αποδόθηκε στη γιαγιά του Μ. Αλέξανδρου, την Ευρυδίκη.


ΣΤΕΙΡΙΔΑ - EL STEIRI - ΣΤΕΙΡΙ ΒΟΙΩΤΙΑΣ: Πρόσκληση σε Γεύμα.\nΣτρώθηκε η Τράπεζα. Ετοιμάσθηκαν τα εδέσματα. Το συμπόσιο μπορεί να καυχηθεί σαν το λαμπρότερο ανά την υφήλιο. Η Κρίση είναι η μητέρα όλων των μαχών. Προσφέρει ευκαιρίες, σαν τούτο δώ το γεύμα.\nΝάτοι λοιπόν οι εκλεκτοί και οι κλητοί. Στο ένα σαλόνι οι μέν, στο άλλο οι δέ. Πληθύς κοράκων αρπαχτικών συνωστίζεται πέριξ της μεγάλης τραπεζαρίας. Μυριάδες αυλοκόλακες, φιλόδοξοι συνδαιτημόνες των εκλεκτών συνωστίζονται στον προθάλαμο. Και διατίθεται πληθύς εδεσμάτων.\n1730 οικονομικοί αυτόχειρες στα δύο χρόνια της Μάχης, τα εκλεκτά θηράματα για το τραπέζι του οικοδεσπότη. Δαφνοστέφανα των κυνηγών του. Και είναι αυτοί που καταχωρήθηκαν σε στατιστικές φρίκης, που όλο και λαξεύονται για να μην χαλάσουν οι ισορροπίες, να μη διαταραχθεί η προσφορά και η ζήτηση.\n1500 άνεργοι κάθε μέρα φρέσκια σοδειά του Οκτώβρη είναι το ορεκτικό. Ανοίγει την όρεξη και το δρόμο για τα περαιτέρω: Και καθ' οδόν προς τον Καιάδα περιμένουν: Τραπεζίτες να τους πάρουν τα σπίτια, κοινωνικοί λειτουργοί να τους κόψουν την ασφάλιση, δουλέμποροι να διαλέξουν τους πιο μεστούς για δουλικά τους.\n20.000 νεοάστεγοι περιμένουν την ελεημοσύνη για να βρούν ένα πιάτο φαί, λίγη ζεστασιά, λίγη περίθαλψη. Θίασος και πεδίο ελεημοσύνης λαμπρό για τους εκλεκτούς καλεσμένους του οικοδεσπότη.\nΚαι είναι πολλοί άλλοι αντάμα: ψυχές σε κατάθλιψη, οικογένειες σε σκοτάδια και ερέβους, επαγγελματίες στροβιλιζόμενοι στη δίνη των αγορών, νέοι με καρφωμένα τα μάτια στο άπειρο μηδέν, χωριά που ανυπομονούν να διαγραφούν από το χάρτη, δρόμοι πόλεων χωρίς ίχνη ανθρώπινης παρουσίας, σχολεία βουβά, εργαζόμενοι κοιτώντας πότε την πόρτα της εξόδου, πότε ψηλά το ταβάνι και πότε κάτω στο πάτωμα για να κρύψουν τα δάκρυά τους.\nΑυτό το μενού της ανάπτυξης και της ευημερίας, πούταξαν σε όλους, ήταν για λίγους, πολύ λίγους. Όλοι τους γνωστοί, στρώνονται στο τραπέζι της απόλαυσης, μακαρίζοντες τον οικοδεσπότη και τους σπόνσορές του.\nΚαι παρά δίπλα, στον προθάλαμο, άλλο τραπέζι στρωμένο για τους κλητούς, αυτοί με σαλιάρες όπως απαιτεί και το savoir vivre. Κόκκαλα θα περισσέψουν πολλά, να γλείψουν και να χορτάσουν. Και πάντα να λοξοκοιτάζουν στην μεγάλη των εκλεκτών τράπεζα, ευελπιστώντες σε μια πρόσκληση ΑΑΑ. Κόκκαλα και λίγο από το επιδόρπιο, να γλυκάνει ο νούς των, να ντοπάρει την προδοσία του, να ανταμείψη το δράσκελο. Του πικραμένου κυρ Κουβέλη και του πειναλέου κυρ Ψαρριανού.\nΚόκκαλα έχει να γλείψουν οι πάντες λοιποί: ο κυρ Κώνστας, ο κυρ Προτοσάλτε, ο κυρ Μπάμπης Παπαδημητρίου, ο κύριος Οικονομέας, ο κύριος Τσίμας. Η Όλγα και οι λοιποί κάθονται εξ ευωνύμων του οικοδεσπότη. Αξιολόγηση ΑΑΑ.\nΚαι αρχίζει η πανδαισία. Τι κι' αν οι ψυχές των οικονομικών αυτόχειρων φτερουγίζουν πάνω από την τράπεζα, ανάμεσα στα σερβίτσια τους, πάνω από την άχνα του οίνου τους. Ουδέν πρόβλημα, κόκκινες γραμμές δεν υπάρχουν, πρέπει το τραπέζι νάναι πάντα γιομάτο από θηράματα.\nΚαι το μέλλον προοιωνίζεται λαμπρόν. Για να χωρέσουν κι' άλλοι στη μεγάλη τράπεζα του οικοδεσπότη των Αγορών. Μόλις η σαλιάρα μουσκέψει για τα καλά, θα αδειάσουν θέσεις στον προθάλαμο και θα χωρέσουν κι' άλλοι. Και όσο πληθαίνουν οι εκλεκτοί και οι κλητοί, πληθαίνουν και τα εδέσματα. Αλλά και η ποικιλία ολοένα και θα αναβαθμίζεται. Τόταξαν οι μεγάλοι του οικοδεσπότη σπόνσορες.\nΚαι θα δούν πράγματα και θαύματα μέσα στα πιάτα τους, τους εμήνυσαν οι σπόνσορες. Και τους εμήνυσαν συνάμα να φουρκιστούν να βρούν και άλλες σπεσιαλιτέ, ειδεμή θα τους κάνουν εδέσματα στο δικό τους τραπέζι. Όπως μερικές θρηνούσες Μαγδαληνές, μιας εξ' αυτών εσχάτως εκπεσούσης στον …σοσιαλισμό. Εμπαιζόμενη και λοιδωρούμενη για την ανικανότητά της.\nΚάθε γεύμα τους ένα σκαλί πιο κάτω: για τους μη-εκλεκτούς και τους μη έχοντες θέληση να κληθούν. Συνάμα και ένα σκαλί πιο πάνω οι ψυχές τους. Γιατί ο σφαγιασμός τους κάποια ημέρα θα λεκιάσει με το αίμα τους το λινό τραπεζομάντηλο, δηλητήριο θα γίνει χυμένο στα κρυστάλλινα ποτήρια τους. Εφιάλτης στα όνειρά τους.\nΔεν μπορεί, ένας πόλεμος ακήρυκτος να μένει πάντα στα μισά. Όσο οι μάχες κρατούν, όσο οι μάχαιρές των θερίζουν, τόσο πιο σκοτεινές θα γίνονται και οι νύχτες τους. Και κάποια νύχτα, χωρίς προβολείς και μές στο σκοτάδι, θα δούν τις σκιές των σφαγιασθέντων να τους επισκέπτονται, κρατώντας τη σπάθα της εκδίκησης και της δικαιοσύνης.\nφωτογραφία: σκηνή από την Κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας (Λ. Μπονιουέλ).\nΑναρτήθηκε από Στειριώτης στις 9:30 π.μ.\nΕτικέτες Αναδημοσίευση από e-Apenanti


Τη συνδρομή του Λευτέρη Αυγενάκη ζήτησαν οι Σύνδεσμοι Αθλητών - Kingsport.gr\nBy Kingsport team\t On Nov 16, 2020\nΤηλεδιάσκεψη έλαβε χώρα σήμερα ανάμεσα στον Υφυπουργό Αθλητισμού, Λευτέρη Αυγενάκη και σε όλους τους Συνδέσμους Αθλητών.\nΣε αυτή, ζητήθηκε η συνδρομή του, προκειμένου να επιτραπούν από τους Λοιμωξιολόγους προπονήσεις και αγώνες.\n– Γιώργος Μπαντής (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών – ΠΣΑΠ)\n– Ανδρέας Γλυνιαδάκης (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών – ΠΣΑΚ)\n– Εβίνα Σταμάτη (Σύνδεσμος Αθλητριών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας – ΣΑΚΕ)\n– Παναγιώτης Πελεκούδας, Γιάννης Αχιλλεόπουλος, Στέλλα Χριστοδούλου (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Πετοσφαιριστών – ΠΑΣΑΠ)\n– Γιώργος Φουντούλης, Αλεξάνδρα Ασημάκη (Σύνδεσμος Ελλήνων Αθλητών Υδατοσφαίρισης – ΣΕΑΥ)\n– Ανδρέας Αραπακόπουλος, Αθηνά Βασιλειάδου (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητών Χειροσφαίρισης – ΠΣΑΧ)\nΠάνω σε αυτό, ζήτησαν τη συνδρομή του Υφυπουργού Αθλητισμού προκειμένου η Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων να επανεξετάσει το ενδεχόμενο να δοθεί “πράσινο φως” και σε άλλα κορυφαία πρωταθλήματα, πάντα με την πιστή τήρηση ειδικών υγειονομικών πρωτοκόλλων και διενέργειας τακτικών τεστ.\nΧαρακτήρισαν ζωτικής σημασίας την επιστροφή στις προπονήσεις, τονίζοντας ότι η αθλητική προσαρμογή των αθλητών χρειάζεται χρόνο, αναφέρθηκαν στους φόβους και τις ανασφάλειες που δημιουργεί η καραντίνα, παραπονέθηκαν επειδή δεν βρίσκουν ανταπόκριση σε ορισμένες από τις Ομοσπονδίες τους, επεσήμαναν ότι, παρότι “ερασιτέχνες”, πρόκειται για ειδική κατηγορία εργαζομένων και πρότειναν τρόπους ώστε να συμπεριληφθούν στα μέτρα στήριξης.\nΟ Υφυπουργός, Λευτέρης Αυγενάκης εξήρε την ενεργή και δραστική συμμετοχή τους στα κοινωνικά μηνύματα και στις δράσεις κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας, ευχαριστώντας τους. Πρότεινε και άπαντες συμφώνησαν ώστε αυτές οι επαφές με όλους τους Συνδέσμους αθλητών να γίνονται σε τακτική βάση πλέον και όσο πιο συχνά γίνεται.\nΣυμφώνησε ότι οι “ερασιτέχνες” αθλητές σ’ αυτές τις κορυφαίες κατηγορίες ομαδικών αθλημάτων είναι “ειδική κατηγορία εργαζομένων” και γι’ αυτό, όπως τους ανακοίνωσε, γίνεται προσπάθεια σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας ώστε να ανοίξει περισσότερο η “ομπρέλα” ενίσχυσης των αθλητών που πλήττονται. Ζήτησε, μάλιστα, ακόμα πιο στενή συνεργασία όλων προκειμένου να βρεθεί συντομότατα λύση σ’ αυτό το πρόβλημα.\nΟ κ. Αυγενάκης επισήμανε, ωστόσο, ότι “δεν μου είναι ευχάριστο να κλείνω αθλητικές εγκαταστάσεις. Να ανοίγω θα ήθελα, να γίνονται αγώνες, να παίρνουμε διοργανώσεις, να σφύζει από αθλητική ζωή όλη η Ελλάδα. Ωστόσο, οφείλουμε να σεβόμαστε τις απόψεις των ειδικών. Γίνομαι δυσάρεστος, αλλά ως προς το γενικό αίτημά σας για επιστροφή ΟΛΩΝ σε προπονήσεις και αγώνες, δεν νομίζω ότι θα έχουμε τόσο καλά νέα σύντομα, έτσι όπως εξελίσσονται αυτές τις ημέρες επιδημιολογικά τα πράγματα στη χώρα”.\nleuteris avgenakisΛευτερης Αυγενάκης\nΝΒΑ: Πάει στο Μπρούκλιν ο Χάρντεν


DANKO JONES: Νέο video - ROCKWAY\nHomeΝΕΑDANKO JONES: Νέο video\nDANKO JONES: Νέο video\nApril 19, 2021 Rockway News ΝΕΑ Comments Off on DANKO JONES: Νέο video\nΟι Καναδοί hard rockers Danko Jones, έχουν έτοιμο το νέο τους album.\nΟ τίτλος του είναι “Power Trio” και θα κυκλοφορήσει στις 27 Αυγούστου. Την παραγωγή ανέλαβε ο Eric Ratz.\nΗ μπάντα, έδωσε στην δημοσιότητα και ένα νέο video για το κομμάτι “Flaunt It” το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω.\nH tracklist του “Power Trio” είναι:\nΟι Danko Jones είναι οι:\nDanko Jones- Φωνητικά, Κιθάρα\nJohn Calabrese- Μπάσο\nRich Knox- Τύμπανα\nOfficial Page: https://www.dankojones.com/


Η συμμαχία που δεν έγινε | Η Εφημερίδα των Συντακτών\nΗ δολοφονία του στρατηγού Καραγεώργη ήταν μεγάλη απώλεια για Ελληνες και Σέρβους\nΖέφυρος Αθ. Καυκαλίδης*\nΣε τέσσερα χρόνια οι Ελληνες θα γιορτάσουν την επέτειο των διακοσίων χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Το Κέντρο Eρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες (ΚΕΑΕ) διευθύνει εδώ και έναν χρόνο ένα πολυεπίπεδο...


Ετικέτα: περιβάλλον | The Indicator\nΠερίπου 10,3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από φαινόμενα που οφείλονται στις κλιματικές αλλαγές, όπως πλημμύρες.\nΈκκληση 126 κατόχων Νόμπελ προς τη G7 να δράσουν άμεσα για την προστασία του κλίματος\nΛίγες μέρες πριν από την προσεχή σύνοδο κορυφής της Ομάδας των Επτά (G7) στη Βρετανία,.\n4 Ιουνίου 2021 • Ώρα δημοσίευσης: 11:08 μμ\nΚόκκαλης: Ο κ. Χατζηδάκης τα έχει βάλει με το περιβάλλον\n«Ο κ. Χατζηδάκης τα έχει βάλει με το περιβάλλον. Μετά τον 4685/2020 που παραδίδει τις.\n19 Δεκεμβρίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 7:31 μμ\nΤα υβριδικά και ηλεκτρικά οχήματα μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση του ατμοσφαιρικού αέρα στις πόλεις.\n12 Ιουλίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 11:41 μμ\nΠεριβάλλον: Έρχεται τέλος 0,04 ευρώ στη χρήση πλαστικών το 2021\nΣε μια προσπάθεια περιορισμού της αλόγιστης χρήσης πλαστικών με σκοπό την οριστική απαγόρευση χρήσης του .\n1 Ιουλίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 2:11 μμ\nΑπό τον Ιούλιο του 2021, έξι μήνες νωρίτερα, θα τεθεί σε ισχύ το νομοσχέδιο, που.\n30 Ιουνίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 6:06 μμ\nΦάμελλος: Το περιβάλλον απαιτεί ισχυρές υπηρεσίες με προσωπικό και χρηματοδότηση, κάτι που δεν κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ\nΔεν μπορεί να μειώνεται ο προϋπολογισμός ή να «ιδιωτικοποιείται», να μεταφέρεται δηλαδή το κόστος προστασίας.\n23 Ιουνίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 5:35 μμ\nΠανδημίες όπως ο κορωνοϊός είναι προϊόν της καταστροφής της φύσης από τον άνθρωπο σύμφωνα με.\n20 Ιουνίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 12:20 μμ\n«Εμείς για το περιβάλλον μιλάμε με έργα», δήλωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης.\n5 Ιουνίου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 11:44 πμ\nΑμαζόνιος – Προειδοποίηση: Η παρέμβαση στο δάσος ίσως προκαλέσει νόσο που θυμίζει κορωνοϊό\nΟ κορωνοϊός έχει μειώσει σημαντικά την ανθρώπινη δραστηριότητα σε όλο τον κόσμο, ωστόσο κάτι τέτοιο.\n19 Μαΐου 2020 • Ώρα δημοσίευσης: 12:01 πμ


ανάγνωση: Το κουαρτέτο του Χάρλεμ, James Baldwin («Just above my head»)\nΤο κουαρτέτο του Χάρλεμ, James Baldwin («Just above my head»)\nΗ αγάπη δεν βρίσκεται στο έλεος του χρόνου και δεν αναγνωρίζει τον θάνατο,\nη αγάπη κι ο θάνατος είναι δυο ξένοι.\nΌσο γερασμένο, τσακισμένο ή σημαδεμένο κι αν είναι το πρόσωπο που αγαπάς,\nπάντα θα κρύβει το πρόσωπο του παιδιού που ήταν κάποτε\n–και που θα είναι πάντοτε για σένα.\nΕίναι το πρώτο βιβλίο που διάβασα του διάσημου Αφροαμερικανού συγγραφέα, που εκτός από μυθιστοριογράφος ήταν και θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, δοκιμιογράφος, ποιητής και ακτιβιστής. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες είναι αισθητή η πολύπλευρη προσωπικότητά του, καθώς και η ιδιοφυής και χαρισματική γραφή του, νιώθεις παράλληλα γιατί είναι τόσο σημαντικός και διάσημος ο συγγραφέας αυτός. Άλλωστε, διαβάζοντας το πλούσιο βιογραφικό του καταλαβαίνουμε ότι παρόλα τα δύσκολα παιδικά χρόνια (φτώχεια, ρατσισμός, κακοποίηση, ομοφυλοφιλία κλπ) ο Μπάλντουιν είχε το θάρρος, την ευαισθησία και το πάθος να εκφράσει και να αγωνιστεί για τα προβλήματα των φυλετικών-σεξουαλικών-ταξικών διακρίσεων, της ομοφυλοφιλίας και γενικότερα του κοινωνικού ρατσισμού, να υπερασπιστεί τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα σε μια δύσκολη για τους μαύρους εποχή, και θαυμάζουμε το απίστευτο εύρος των ενδιαφερόντων και της ακτιβιστικής του δράσης.\nΑρχικά θα έλεγε κανείς ότι το «Κουαρτέτο του Χάρλεμ» είναι οικογενειακή ιστορία, με κύριο πρωταγωνιστή τον Άρθουρ Μοντάνα, έναν χαρισματικό τραγουδιστή γκόσπελ από το Χάρλεμ («αυτοκράτορας της Σόουλ» αναδείχτηκε προς το τέλος), που ουσιαστικά τον παρακολουθούμε από μικρό παιδί μέχρι τον θάνατό του σε πολύ νεανική ηλικία, 39 ετών. Ο αφηγητής είναι ο αδερφός του, Χαλ, κατά 7 χρόνια μεγαλύτερος, που με απίστευτη ευαισθησία και σπάνια αδερφική αγάπη παρακολουθεί την τεθλασμένη πορεία του Άρθουρ και της παρέας του (του περίφημου κουαρτέτου: Κόκκινου, Τραγανού και Φιστίκη, όλα παρατσούκλια), με τάσεις προστατευτικές και με έκδηλη ανησυχία για το επισφαλές μέλλον, μια και ο ρατσισμός στα μέσα του 20ου αιώνα ζει και βασιλεύει (στα χρόνια που μεγάλωσα, τα πάντα -τα πάντα!- μπορούν ν’ αλλάξουν σε κλάσματα δευτερολέπτου), ιδιαίτερα στις νότιες επαρχίες των ΗΠΑ. Καθώς ξεδιπλώνονται οι σχέσεις και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, βλέπουμε σε δεύτερο πλάνο και μια άλλη φιλική οικογένεια των οποίων τα παιδιά, Τζούλια και Τζίμι, δρουν καταλυτικά στον ψυχισμό των δυο βασικών συμπρωταγωνιστών.\nΑυτό είναι το πλαίσιο, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι τόσο η «πλοκή», όσο η ατμόσφαιρα∙ πλούσια συναισθήματα με πολλές αποχρώσεις -μέσα σε συνθήκες ακραίες, υψηλή ενσυναίσθηση, βαθιά αγάπη και φιλία, έρωτας, πένθος. Και η ερωτική επικοινωνία όπου και όπως εκφράζεται, που υπογραμμίζεται από το λυρισμό και τους στίχους των γκόσπελ και τις παρατηρήσεις του αφηγητή πάνω σε λεπτά ζητήματα τέχνης και αισθητικής, ζητήματα που δεν αγγίζουν τον νου αλλά την καρδιά. Ατμόσφαιρα μελαγχολική και νοσταλγική, όπως τα τραγούδια γκόσπελ, που όμως υμνούν τη ζωή, την αγάπη και τον έρωτα. Παράλληλα θίγονται θέματα καυτά όσο αφορά τις κοινωνικές ανισότητες και τον ρατσισμό ενάντια στους μαύρους και τους ομοφυλόφιλους.\nΤο σκάνδαλο του θανάτου, του θανάτου του αγαπημένου του αδερφού είναι η πρώτη εικόνα που μάς παραθέτει ο Χαλ∙ για την ακρίβεια μάς περιγράφει την αποφράδα στιγμή που εκείνος έμαθε ότι ο Άρθουρ βρέθηκε νεκρός στην τουαλέτα ενός ξενοδοχείου στο Λονδίνου, μέσα σε μια λίμνη αίματος. Η βαθιά ταραχή της ψυχής που δεν μπορεί να συλλάβει το αδιανόητο (όλες οι απαντήσεις μένουν αναπάντητες, όλες οι ερωτήσεις είναι ακατάληπτες, όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με ένα γεγονός πιο αδιανόητο ακόμα κι από τον δικό σου θάνατο. Γιατί είναι ο δικός σου θάνατος, που συμβαίνει πέρα απ’ τα όρια της φαντασίας σου) φαίνεται όχι μόνο άμεσα αλλά και έμμεσα, από τις εμμονικές επαναλήψεις της ταραγμένης ψυχής. Ο χείμαρρος συναισθημάτων εναλλάσσεται με τις τύψεις που νιώθουμε συνήθως απέναντι στο αγαπημένο πρόσωπο που φεύγει οριστικά, για όσα δεν κάναμε, δεν προλάβαμε, δεν έφτασαν σε κείνο.\nΑυτή η πικρή γεύση του τέλους φορτίζει τον Χαλ, που δυο χρόνια αργότερα αποφασίζει να γράψει αυτήν την -τραγική- οικογενειακή ιστορία, ιστορία που συνοψίζει όλη την τραγική ζωή των μαύρων της Νέας Υόρκης. Θέλει να εκφράσει την αλήθεια για τον αδερφό του, να μην την κουκουλώνει πια, να διαφυλάξει τη μνήμη του. Την ιστορία του αδερφού του, τον οποίο όχι μόνο αγάπησε παράφορα («παρόλο μερικές φορές μού την έδινε τόσο, που μου ερχόταν να τον πνίξω απ’ τα νεύρα μου. Έκανε τόσο δύσκολη τη ζωή του!), αλλά που του επέτρεπε να βλέπει καθαρά και τον ίδιο του τον εαυτό.\nΈχουμε επομένως αναδρομική αφήγηση, αλλά με αναστοχασμούς ενδιάμεσα, ενός προσώπου που πάσχει να βάλει σε τάξη τις αναμνήσεις και τις σκέψεις του, που εμπλέκεται συναισθηματικά, ωριμάζει και εντέλει ίσως είναι και σημαντικότερο πρόσωπο από τον ίδιο τον Άρθουρ. Γιατί ο αφηγητής Χαλ όχι μόνο περιγράφει τα απίστευτα πάθη του Άρθουρ και της Τζούλια, έχει επομένως την ευαισθησία να διακρίνει τις δυο αυτές άπιαστες προσωπικότητες, αλλά πάσχει μαζί τους και αποδεικνύει άμεσα και έμμεσα ότι έχει τη δύναμη να καταλάβει, να αγκαλιάσει, να συγχωρέσει κάθε ανθρώπινη αδυναμία/στραβοπάτημα/αντίφαση, γιατί είναι φανερό ότι αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η αλήθεια της ανθρώπινης ψυχής. Του Άρθουρ, της Τζούλια, του Τζίμι.\nΤότε δεν μπορούσα φυσικά να ξέρω ότι, κάποια στιγμή, χρόνια μετά,\nθα εγκατέλειπε τον άμβωνα, θα γινόταν πόρνη και, αργότερα,\nερωμένη ενός Αφρικανού φυλάρχου στο Αμπιτζάν.\nΟι δυο οικογένειες είχαν πολύ στενούς δεσμούς μεταξύ τους αρχικά, γιατί και ο Άρθουρ τραγουδά από 11 χρονών στην εκκλησία ξεσηκώνοντας τους πιστούς, αλλά και η Τζούλια ήταν παιδί-θαύμα: ήταν παιδί-ιεροκήρυκας (!), «δέχτηκε το κάλεσμα» στην ηλικία των 7 χρονών και συνέχισε μέχρι τα δεκατέσσερα. Είχε δηλαδή το χάρισμα του κηρυγματικού λόγου, με όσες δεισιδαιμονίες μπορεί να συνεπάγεται αυτό (όταν π.χ. αρρώστησε βαριά η μητέρα, δεν πήγαιναν στο νοσοκομείο πιστεύοντας ότι θα την σώσει ο λόγος του θεού). Ήταν ένα αντιπαθέστατο κοριτσάκι με αναμφισβήτητο ταλέντο, όμως υπεροπτικό και κακομαθημένο που έσερνε τους δικούς του απ’ τη μύτη, όπως κακομαθημένο και γκρινιάρικο ήταν και το πολύ μικρότερο αδερφάκι της, ο Τζίμι. Έτσι, τα συναισθήματα αντιπάθειας του Χαλ (και όλων της οικογένειας, λίγο-πολύ) προς την οικογένεια Μίλλερ ήταν βαθιά και δικαιολογημένα (η Έιμι και ο Τζόελ μ’ έκαναν να βαριέμαι μέχρι θανάτου, η Τζούλια ήταν σαλεμένη και μου έσπαγε τα νεύρα με τα καμώματά της. Μόνο για τον Τζίμι νοιαζόμουν λιγάκι, αλλά και πάλι μόνο επειδή ήταν μικρό παιδί).\nΕπειδή όμως η αναδρομική αφήγηση διακόπτεται από αναφορές στο παρόν, γρήγορα εμείς οι αναγνώστες μαθαίνουμε ότι στο σήμερα υπάρχει ακόμα, όχι μόνο επικοινωνία με την Τζούλια αλλά και βαθύς δεσμός (σελ.40: «μια σχέση αληθινής ελευθερίας και αγάπης που γεννήθηκε μέσα από πάθη και δοκιμασίες»). Η Τζούλια του σήμερα είναι μια γυναίκα όμορφη, με μια ομορφιά που τη βλέπεις μόνο στα πρόσωπα όσων έχουν υποφέρει τόσο πολύ, ώστε κανένας πόνος πλέον δεν τους ξαφνιάζει. Είναι μια ομορφιά τρομακτική, επειδή δεν μπορείς να την αρνηθείς, αλλά ούτε και να την κατανοήσεις/είχε μάθει τόσο καλά τι θα πει φόβος, που πλέον ήταν πολύ δύσκολο να φοβηθεί ξανά. Είχε μάθει τι θα πει να ανήκεις σε κάποιον άλλο, πολύ πριν τολμήσει να ονειρευτει καν τι θα πει αγάπη.\nΗ μεταστροφή είναι καθολική, καθώς και η μεταστροφή των συναισθημάτων της οικογένειας Μοντάνα απέναντί της. Και το ενδιαφέρον του αναγνώστη κορυφώνεται.\nΛίγο μετά τον θάνατο της μητέρας της ένα βαρύ πλέγμα συναισθημάτων την οδήγησε στο να παρατήσει τον άμβωνα (έχασα την πίστη μου… Δεν πιστεύω πια, δεν πιστεύω…), παρά την θέληση και τη μωροφιλοδοξία του πατέρα της που επέμενε να την «προωθήσει», γιατί νόμιζε ότι είχε βρει τη χήνα με τα χρυσά αυγά. Το τελευταίο της κήρυγμα στην ηλικία των 14 χρόνων («τακτοποίησε τα του οίκου σου») σηματοδοτεί την «κατρακύλα» της Τζούλια: η Τζούλια είχε γίνει σκιά του εαυτού της, όμως ο θάνατος αρνούνταν να επιλέξει εκείνη αντί για τη μητέρα της. Από κει και πέρα σηκώνει έναν πολύ βαρύ σταυρό, που απλώνεται από σεξουαλική και σωματική κακοποίηση από τον πατέρα («κάθε άντρας θέλει να κάνει την κόρη του γυναίκα»), εκβιασμό, μέχρι εγκυμοσύνη/αποβολή, πορνεία, αγώνα επιβίωσης ενώ τη βασανίζει το αίσθημα ευθύνης απέναντι στον εξαφανισμένο αδερφό της που τη σιχαίνεται, τον Τζίμι. Έχουμε δηλαδή μια απίστευτη ιστορία δύναμης, ψυχικού θάρρους αλλά και βαθιάς αγάπης προς πατέρα και αδερφό, που τη λυτρώνει και την κάνει σοφή και τρυφερή.\nΔεν γίνονται βέβαια όλα αυτά γνωστά παρά πολύ χρόνια αργότερα, όπως κι εμείς οι αναγνώστες τα μαθαίνουμε αργά και σταδιακά, μέσα απ’ την αφήγηση του Χαλ. Γιατί όταν η παρέα ανταμώνει μετά από χρόνια, η αλλαγή της Τζούλια είναι απίστευτη: πολύ αδύνατη, μαυροφορεμένη με τακούνια, με αλλόκοτη και απερίσκεπτη γενναιότητα/ψηλόλιγνο, φλεγόμενο, μαυροφορεμένο κορίτσι/σαν να μην είχε ηλικία/ο Άρθουρ διέκρινε εκείνο το τρομαγμένο πείσμα που αποτελεί το κλειδί τηςομορφιάς/ο τρόμος την έκανε αληθινή.\nΗ επανασύνδεση της Τζούλια με τον Τραγανό, τον Άρθουρ, και πολύ αργότερα με τον Χαλ, της δίνει τη δύναμη να λυτρωθεί από τα θηρία που την καταδυναστεύουν, που δεν είναι άλλα από την τρέλα, την απόγνωση, τον θάνατο. Αυτό που την κρατάει ζωντανή, όπως εκμυστηρεύεται, είναι η υπόσχεση που έδωσε στη μητέρα ότι θα προσέχει τον αδερφό της. Προς το παρόν όμως υποφέρει σιωπηλά (προς το παρόν, αυτή είναι η ζωή μου). Κι αυτό που διαφοροποιεί αυτήν την ιστορία από τις συνήθεις ιστορίες εκμετάλλευσης και κακοποίησης πατέρα προς κόρη είναι ότι ενώ πεθαίνει καθημερινά από αγωνία, τρόμο και αντιφατικά συναισθήματα, προστατεύει και τον πατέρα και τον αδερφό με τη σιωπή της∙ στιγμές στιγμές νιώθει συνένοχη, αλλά ενώ είναι έτοιμη να το βάλει στα πόδια και να φωνάξει, ήξερε πως, αν συνέχιζε να φωνάζει, θα έπαιρναν τον πατέρα της μακριά της και θα τον έχανε. Έτσι οι φίλοι της νιώθουν ότι έχουν να κάνουν μ’ ένα αίνιγμα, ένα γρίφο.\nΟ έρωτας με τον Τραγανό, στον οποίο εκφράζει με υπαινιγμούς τα μαρτύριά της, τη λυτρώνει. Μα και με τον Άρθουρ έχει βαθιά επικοινωνία, αν και δεν μπορούσαν να γκρεμιστούν τα τείχη που η Τζούλια ύψωνε ανάμεσά τους (Άρθουρ: ήταν ένα μυστήριο, ένα πολύ βασανιστικό κι ευχάριστο μυστήριο, που το μυαλό του δεν μπορούσε να το αγνοήσει, αλλά ούτε και να το κατανοήσει). Όταν όμως τα γεγονότα κορυφώνονται, η φρικτή αλήθεια γίνεται γνωστή σε όλους, πρώτα στη μαμά των Μοντάνα, τη Φλόρενς (Μαμά Μοντάνα, μαμά Μοντάνα! Έλα γρήγορα σε παρακαλώ, τρέξε, πεθαίνω).\nΟ Χαλ αργεί να δει τη μεταμόρφωση της Τζούλια γιατί λείπει στον πόλεμο στην Κορέα (ο συγγραφέας δεν δίνει λεπτομέρειες για τα βιώματα των ηρώων σ’ αυτόν τον πόλεμο). Μαθαίνει τα νέα της από τους τρίτους κι όταν πια την επισκέπτεται καταπλήσσεται. Είναι πλέον μια γυναίκα που έχει βρει τον εαυτό της, φωτεινή κι ευάλωτη, αληθινή και συνειδητή. Έρχονται τόσο κοντά που ξεκινά αργά και σταδιακά μια σχέση αγάπης και έρωτα που θα τον βασανίσει για χρόνια (ήταν κάτι τρυφερό και τρομακτικό συνάμα).\nΑυτό που δίνεται όμως αριστοτεχνικά, και είναι και η αιτία που επιμένω τόσο στην παρουσίαση τη ιστορίας της Τζούλια είναι ότι αποδίδεται με λεπτομέρεια, βιωματικά και αβίαστα, το βαθύ αίσθημα αγάπης που διαποτίζει την Τζούλια και την έκανε να νικήσει τους δαίμονές της. Όπως συνειδητοποιεί και ο Χαλ, αργότερα βέβαια, η «χαλύβδινη αποφασιστικότητά της να μην καταδικάσει τον πατέρα της», οφειλόταν στο ότι έτσι προστάτευε και τον αδερφό της (που ήταν πολύ μικρός και δεν ήθελε να μάθει για την κακοποίηση) αλλά υπήρχε κι ένα είδος ενσυναίσθησης (το ξέρω ότι φοβάται. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά του, ότι πάντα φοβόταν). Δεν λέει ποτέ κακό για τον βασανιστή της, αλλά η πιο μεγαλειώδης ήταν η φράση της που αφορούσε τον Τραγανό, στον οποίο ποτέ δεν αποκάλυψε ότι ήταν δικό του το παιδί που απέβαλε: «Δεν ήθελα να το εκμεταλλευτώ αυτό για να τον κάνω να νομίζει ότι μ’ αγαπούσε» (σχόλιο Χαλ: Δεν κατάλαβε ότι αποκάλυψε πολύ περισσότερα από όσα είπε/ Η Τζούλια μού είχε μόλις πει ότι ήξερε πως μπορεί να νοιαζόταν για τον Τραγανό περισσότερο από ό, τι θα νοιαζόταν ποτέ ο Τραγανός γι’ αυτήν, και μου είχε πει επίσης πόσο πολύ αγαπούσε -ή είχε αγαπήσει- τον πατέρα της»).\nΓιατί όταν η Τζούλια γίνεται ο «εαυτός της», η ώριμη Τζούλια, είχε ένααν βαθύ, σχεδόν παθολογικό φόβο μήπως προκαλέσει πόνο σε κάποιον.\nΑυτό είναι που κάνει ο ένας εραστής για τον άλλο,\nβρίσκοντας το θάρρος να απογυμνωθεί,\nπροσφέροντας στον άλλον τη δύναμη\nνα μην κρατήσει τίποτα κρυφό\nΠαρά τη ζοφερή ατμόσφαιρα και τις δύσκολες περιστάσεις, το βιβλίο είναι διαποτισμένο από το συναίσθημα, ένα συναίσθημα φωτεινό και θετικό, έρωτα, αγάπης, επικοινωνίας, κατανόησης. Αγάπη στον αδερφό, στον πατέρα, πατέρα προς γιο, αγάπη προς τον φίλο, αγάπη στην ερωμένη ή στον εραστή… Βαθιά και διεισδυτική κι όχι δεδομένη, αγάπη στο συγκεκριμένο πρόσωπο, γι’ αυτό που είναι, μ’ όλες τις αντιφάσεις που συνεπάγεται η βαθιά αγάπη (οι πιο άγνωστοι άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουμε γνωρίσει κι έχουμε αγαπήσει/Οι άνθρωποι που γνωρίζουμε λιγότερο απ’ όλους είναι εκείνοι τους οποίους αναγνωρίζουμε όχι με τις αισθήσεις μας αλλά με την ψυχή μας –οι άνθρωποι δηλαδή που είναι τελείως απαραίτητοι για το ταξίδι μας στη ζωή). Οι σκηνές του έρωτα είναι καταπληκτικές σ’ όλο το βιβλίο (ακόμα και οι σκηνές του βιασμού), όχι μόνο γιατί η περιγραφή είναι πολύ ζωντανή, αλλά γιατί εντάσσονται σ’ όλο το συναισθηματικό κλίμα και αποτελούν την κορύφωση δυο ψυχών που συναντιούνται, με όλες τις υποδηλώσεις και τις συνυποδηλώσεις, με τις αγωνίες, τις σιωπές, τις ανασφάλειες, τις χαρές που συνοδεύουν την ερωτική πράξη. Μα αυτό που ορίζει την ερωτική επικοινωνία δεν είναι το σεξ (αν και οι σεξουαλικές σκηνές είναι μοναδικές), αλλά αυτό που κάνει ο ένας εραστής στον άλλον είναι το θάρρος να απογυμνωθεί, προσφέροντας στον άλλον τη δύναμη να μην κρατήσει τίποτα κρυφό. Και πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο συγγραφέας εστιάζει στο συναίσθημα, άλλωστε οι ήρωες είναι έφηβοι/νέοι και γυρεύουν τη συναισθηματική πλήρωση, είναι άνθρωποι με ανησυχίες και έντονη δράση.\nΗ ιστορία μου είναι τραγούδι αγάπης για τον αδερφό μου\nΚανείς δεν ξέρει πολλά πράγματα για τη ζωή του άλλου.\nΚαι η άγνοια αυτή γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν αγαπάς κάποιον.\nΑς μην ξεχνάμε όμως ότι η όλη αφήγηση ξεκίνησε από την ανάγκη του Χαλ να εκφράσει το πένθος για τον πρώιμο θάνατο του Άρθουρ. Τον αδερφό στον οποίο τρέφει μια παθολογική αδυναμία και λατρεία (η φωνή του είναι παντού, μα ούτε αυτή μπορεί να γεμίσει τον χώρο που γέμιζε ο Άρθουρ με τις κινήσεις του και με το περπάτημά του, με τους αναστεναγμούς και τις κουβέντες του, τον χώρο που γέμιζε όταν κλαψούριζε και έκλαιγε και θρηνούσε, κι όταν γελούσε). Του μυστήριου, μοναχικού, χαρισματικού Άρθουρ, που κάποια στιγμή στα 13 του αντιλήφθηκε, με επίπονο τρόπο, ότι νιώθει ερωτική έλξη για τους άντρες, και στην ίδια ηλικία αναφώνησε γελώντας «Τελικά, μάλλον πρέπει να ζήσω τη ζωή που τραγουδάω στα τραγούδια μου». Είναι το1957, η εποχή της πρώτης του εμφάνισης, που σχηματίζεται το περίφημο κουαρτέτο «οι Σάλπιγγες της Σιών», εποχή που σηματοδοτεί την είσοδο του Άρθουρ σ’έναν κόσμο σκληρό (ποτά, χασίς, γυναίκες/άντρες, μαριχουάνα) και σ’ έναν αγώνα δύσκολο εφόσον εγκαινιάζει μια σειρά συναυλιών για τα πολιτικά δικαιώματα, σε μια κοινωνία όπου το ξύλο, οι κραυγές και οι προσευχές ακούγονταν από το Μισισίπι μέχρι το Χάρλεμ.\nΕίναι λοιπόν δικαιολογημένη η ανησυχία του μεγάλου αδερφού, γιατί ο Χαλ έβλεπε τον τρόπο με τον οποίο σπαταλιόταν ο Άρθουρ, έβλεπε πόσο δεν ευχαριστιόταν με τίποτα και άντεχε τα πάντα, ότι βυθιζόταν στη μοναξιά γιατί είχε μάθει να ζει μ’ αυτήν, και δεν ήταν σε θέση να προστατέψει τον εαυτό του (μπορούσε να τραφεί με τη σιωπή της πέτρας). Αλλά και η στάση του πράου και συνετού πατέρα τους, Πολ (μουσικός κι αυτός, πιανίστας), ήταν σοφή: δεν ενθάρρυνε ιδιαίτερα τον Άρθουρ στο τραγούδι(δεν τον αποθάρρυνε κιόλας), γιατί καθώς εξομολογήθηκε στον Χαλ που τον ρώτησε ποιο είναι το πρόβλημά του αν ο Άρθουρ ασχοληθεί με τη μουσική, απάντησε «κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει, εκτός απ’ το ότι αυτό το πράγμα θα τον ξεκάνει. Αυτό το πράγμα, φίλε, θα τον κάνει κομμάτια, θα τον διαλύσει». Και βέβαια, δεν έπεσε έξω… ενώ συνέχισε, δίνοντας μια από τις πιο βαθιές σκέψεις για τα γκόσπελ:\n«Η μουσική μπορεί να γίνει τραγούδι, όπως πάντα γεννιέται από μια κραυγή. Αυτό είναι όλο. Μπορεί να είναι το κλάμα ενός νεογέννητου παιδιού, η στριγκιά φωνή του χοίρου όταν τον σφάζουν ή το αγκομαχητό ενός άντρα που του μπήγουν το μαχαίρι στα αχαμνά. Κι ο ήχος αυτός είναι παντού. Υπάρχουν άνθρωποι που σπαταλάνε ολόκληρη τη ζωή τους παλεύοντας να πνίξουν αυτόν τον ήχο».\nΜα κι ο ίδιος ο Άρθουρ πολύ μικρός συνειδητοποιεί ότι όταν τραγουδάς, δεν μπορείς να τραγουδάς έξω απ’ το τραγούδι. Κι όλο το πάθος που νιώθει όταν από πολύ μικρός τραγουδά, εκφέροντας τους υπέροχους στίχους που κι εμείς απολαμβάνουμε, διαισθάνεται ότι το πάθος αυτό θα το ζήσει στη ζωή του με καημό και δάκρυ («πρέπει να ζήσω τη ζωή που τραγουδάω στα τραγούδια μου»). Τα γκόσπελ, ως θρησκευτικοί ύμνοι, μεταφέρουν έντονα συναισθήματα, δέος, έκσταση: οι νέγροι τραγουδούν τα γκόσπελ όπως κανείς άλλος επειδή δεν τραγουδούν τα γκόσπελ –καταλαβαίνετε, ελπίζω (…) δε μιλάει για πράγματα αλλότρια: μιλάει για πράγματα που συνέβησαν σήμερα στον ίδιο και θα συμβούν αύριο σε σένα.\nΜαθαίνουμε ακόμα, πολύ πρώιμα σε σχέση με τον κύριο σκελετό της γραμμικής αφήγησης (που όπως είπαμε ξεκινά από τα παιδικά χρόνια) ότι ο Τζίμι αγαπούσε παράφορα τον Άρθουρ και το πένθος του για τον νεκρό εραστή του είναι πολύ βαρύ.\nΣτο πρώτο τους ταξίδι στον Νότο έχουν κι ατζέντη, τον αχώνευτο Γουέμπστερ. Έχουμε την ευκαιρία να ταξιδέψουμε μαζί με το κουαρτέτο στο Τενεσί (Νάσβιλ), Μπέρμινχαμ (Αλαμπάμα), Ατλάντα, Ουόσινγκτον (αργότερα), βλέποντας τις διαφορετικές συμπεριφορές των νότιων αυτών πολιτειών απέναντι στους μαύρους. Στο ταξίδι ο Άρθουρ θα γνωρίσει και τον πρώτο, παρθενικό, βαθύ έρωτα στο πρόσωπο του Τραγανού (κι εδώ o Baldwin δίνει από τις πιο ωραίες ερωτικές προσεγγίσεις). Η Κορέα τούς απομακρύνει οριστικά, για να βυθιστεί ο Άρθουρ σε μια παράξενη μοναξιά, μην έχοντας δίπλα του ούτε τον αδερφό του, το μόνο ίσως άτομο απόλυτης εμπιστοσύνης.\nΣτη νέα περιοδεία στο Νότο, ατζέντης του Άρθουρ είναι ο Χαλ. Το ενδιαφέρον σ’ αυτό το επεισόδιο του βιβλίου δεν είναι μόνο γεωγραφικό αλλά και ιστορικό και ανθρωπολογικό. Προβλήματα ασφάλειας που στη Νέα Υόρκη ούτε μπορούσαν να τα φανταστούν. Η συγκέντρωση στο Μπέρμινχαμ της Αλαμπάμα(«η πιο αποκρουστική πόλη») ήταν για να «βγάλουν τα παιδιά τους από την φυλακή», αλλά η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη και καταλήγει σε σύγκρουση. Στην Ατλάντα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα (είναι τρομακτικό να σκέφτεσαι πόσες συγκεντρώσεις είχε κάνει η Κου Κλουξ Κλαν εδώ γυρω, καθώς και τι επεδίωκε να πετύχει). Τρώνε ξύλο, τραγουδούν μέσα στην εκκλησία με τον φόβο στο στόμα, ενώ στο τέλος της εκδήλωσης ο Φιστίκης (ο πιο πολιτικοποιημένος) έχει εξαφανιστεί (ακόμα κι αν ήταν φόβος αυτό που ένιωθα, ήταν ένας φόβος αλλιώτικος, ο φόβος της τρέλας, ο φόβος ότι, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να πεταγόταν από μέσα μου κάτι τόσο βίαιο όσο ένας σεισμός, τόσο ολέθριο όσο ένας λοιμός). Δεν τον ξαναείδανε ποτέ, και η εξαφάνιση αυτή τους «έκανε κομμάτια».\nΔεν έχει καμιά σημασία τι ξέρουν οι λευκοί και τι όχι.\nΤο μόνο που μετράει είναι τι κάνουν –κι ο μαύρος ξέρει καλά τι θα κάνουν:\nΉ θα τον σκοτώσουν ή θα τον αφήσουν να πεθάνει.\nΣτα ταξίδια του ο Άρθουρ, και όσοι τον συνοδεύουν, αναμετριούνται με την ιστορία. Καναδάς, Βορράς, Νότος, Ευρώπη. Ο καθένας, όπως λέει κι ο Χαλ θα προτιμούσε να ζήσει τη ζωή του χωρίς να χρειάζεται να παλεύει με την Ιστορία. Γιατί η ρατσιστική βία είναι παρούσα, σε άλλες περιοχές λιγότερο και σε άλλες απροκάλυπτα, κι έχει πολλές μορφές και πολλά συμπτώματα (δεν μπορούσε να καταλάβει για ποιο λόγο προσπάθησα να τον σκοτώσω/διόλου δεν θα με πείραζε να μην καθίσω ποτέ στο ίδιο τραπέζι με τους λευκούς).\nΣε κάποιες περιοχές φοβούνται πράγματι για τη ζωή τους, και συνειδητοποιούν ότι τίποτα, μα τίποτα δεν έχει για κάποιους ανθρώπους σημασία γιατί το μόνο που μετρούσε ήταν ότι ήταν μαύροι «σε τούτη τη χώρα που τόσο πολύ αγάπησα, τούτη τη χώρα που έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι να κτιστεί», λέει ο Χαλ.\nΌποιος αναμετριέται με τους βαθύτερους, τους πιο σκοτεινούς φόβους του,\nαναμετριέται και με τις επουράνιες δυνάμεις\nΌπως κι ο ίδιος ο Χαλ επαναλαμβάνει πολλές φορές, χωρίς να το συνειδητοποιήσει η ζωή του είχε αρχίσει να καθορίζεται από τον ρόλο που έμελλε να παίξει στη ζωή του αδερφού του. Η ανησυχία του γίνεται μερικές φορές προβληματική (τρόμο ένιωθα μα κι ελπίδα ότι θα κατάφερνα να αναμετρηθώ με αυτό που σπανίως βρίσκω το θάρρος να αναμετρηθώ: τον εαυτό μου –τον εαυτό μου μέσα σ’ όλ’ αυτά, τον εαυτόν εκείνον που ήταν εγκλωβισμένος στον αδερφό που τόσο δικαιολογημένα λάτρευα. Είναι άραγε η λατρεία βλασφημία ή μήπως είναι το μυστικό της ζωής;)\nΟ Χαλ αρχικά δεν έχει φίλους, ζει κάπως στη σκιά. Είναι μετριοπαθής, συνετός, διακριτικός αλλά έχει σπάνια διεισδυτικότητα κι ενσυναίσθηση που φαίνεται σε κάθε γραμμή της αφήγησής του, από το πώς περιγράφει τον ψυχισμό των τεσσάρων φίλων του κουαρτέτου, μέχρι πώς προσεγγίζει την Τζούλια, τον Άρθουρ, τον πατέρα του. είναι βέβαια και αρκετά μεγαλύτερος.\nΟ Χαλ, στο σήμερα, είναι παντρεμένος κι ευτυχισμένος με τη γυναίκα του κι έχει και δυο μεγάλα παιδιά, κι όλες αυτές τις σχετικές ιστορίες τις μαθαίνουμε μέσα από την εξαιρετικά συγκινησιακή του αφήγηση (ζούσαμε ο καθένας στο αδιανόητο παρόν του). Γιατί η ψυχογραφική του ικανότητα εν περιορίζεται στο να διεισδύει στον ψυχισμό των άλλων, αλλά και στην αυτοπαρατήρηση.\nΔεν είναι βέβαια σκόπιμο να παραθέσουμε εδώ όλη την ιστορία του Χαλ, τις ερωτικές του περιπέτειες, το πώς χειρίστηκε την απόρριψη της γυναίκας που περίμενε να συναντήσει μετά την Κορέα (η οποία τα έφτιαξε με τον μοναδικό του φίλο), ή την εξαφάνιση της Τζούλιας. Μόνο να πούμε ότι ένα κεντρικό στοιχείο στον χαρακτήρα του, αυτό που του δίνει αυτήν την αποδοχή και κατανόηση με την οποία φωτίζει όλα τα πρόσωπα που αγαπά, είναι αυτό που λέει και για τον Άρθουρ και είναι φανερό ότι επεκτείνεται σ’ όλους τους αγαπημένους:\nΚατάλαβέ το φίλε, δεν έχω κανένα πρόβλημα με ό, τι κάνεις στη ζωή σου. Το μόνο που θέλω είναι να είσαι ευτυχισμένος.\n Με τον όρο γκόσπελ (αγγλικά: gospel, ευαγγέλιο) αναφερόμαστε στη μουσική η οποία προήλθε από την παράδοση της εκκλησιαστικής λειτουργίας προτεσταντικών εκκλησιών στην Αμερική, και αναπτύχθηκε γύρω στα 1870, με σαφείς μουσικές επιρροές από τα σπιρίτσουαλς και τα μπλουζ. Χαρακτηριστικό της μουσικής γκόσπελ είναι οι εκφραστικοί αυτοσχεδιασμοί σε στιλ ρετσιτατίβο (είδος μουσικής απαγγελίας), το μελισματικό τραγούδι και η πληθωρική εκφραστικότητα.


Καθόλου τυχαία δεν θεωρώ την επίσκεψη του πρέσβη των ΗΠΑ στο Αγιον Ορος. Εχει σημασία,\nκρύβει συμβολισμούς και ουσία. Προσωπικά, δεν θυμάμαι άλλον πρέσβη των ΗΠΑ να επισκέπτεται μονές της Αθωνικής Πολιτείας είτε επίσημα είτε ανεπίσημα.\nΑπό την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια-Dimokratianews


Οι δύσκολες ώρες του Νίκου Μουτσινά και το μήνυμά του! - TLIFE\nΗΟΜΕ Ειδήσεις - Νέα Οι δύσκολες ώρες του Νίκου Μουτσινά και το μήνυμά του!\n08.12.2016 | 21:15\nΚάτι παραπάνω από στραβά του πάνε τα πράγματα τις τελευταίες ημέρες του Νίκου Μουτσινά. Ναι, αυτές οι τελευταίες ημέρες είναι κάτι παραπάνω από δύσκολες για ΄κείνον. Μέρες περίεργες όπου ο γνωστός ηθοποιός και παρουσιαστής έχει αναγκάστει να απουσιάζει τόσο από την καθημερινή εκπομπή του στον Alpha, όσο και από την θεατρική παράσταση , «Οι από πάνω».\nΤι έχει συμβεί; Ο Νίκος έχει κολλήσει μια ίωση που τον κρατά στο σπίτι, γι΄αυτό και την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου δεν εμφανίστηκε στο «Ξαναδέστε τους».\nΗ ίωση όμως, που τον ταλαιπωρεί φαίνεται πως είναι πιο σοβαρή από ότι περίμενε και ο ίδιος, αφού ο γιατρός του, του συνέστησε να μείνει στο σπίτι και να μην παραβρεθεί ούτε στην εκπομπή, ούτε στην παράσταση.\nΈτσι λοιπόν, ο παρουσιαστής και δημιουργός, αναγκάστηκε να ακυρώσει και παραστάσεις του έργου του «Οι από πάνω».\nΓια την κατάσταση της υγείας του και την απουσία του έγραψε στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook:\n«Δυστυχώς η ίωση που με ταλαιπωρεί είναι πιο σοβαρή απ’ όσο πίστευα και με οδηγίες γιατρού πρέπει να μείνω στο σπίτι. Με λύπη σας λέω ότι ΟΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ αναβάλλονται και για σήμερα, Πέμπτη, 08/12 και ελπίζω αύριο τα νέα μου να είναι καλύτερα! Καλό μεσημέρι!»


Η Fiat θα παραμείνει στην Ιταλία | Κόσμος | News 24/7\nΟλοκληρώθηκε η συνάντηση κυβέρνησης Μόντι-Fiat. "Θα παραμείνουμε στην Ιταλία", τονίζει η αυτοκινητοβιομηχανία\nΣεπτεμβρίου 23 2012 10:50\nΗ συνάντηση του Ιταλού πρωθυπουργού, Μάριο Μόντι, με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Fiat, Σέρτζιο Μαρκιόνε, ολοκληρώθηκε πριν από λίγο, έπειτα από πέντε ώρες διαλόγου.\n"Οι ιθύνοντες της Fiat εξέφρασαν τη δέσμευσή τους να προστατευθεί η βιομηχανική παρουσία του ομίλου στην Ιταλία, χάρη και στην οικονομική ασφάλεια που οφείλεται, ιδίως, στην δραστηριότητα που έχει αναπτυχθεί εκτός Ευρώπης", τονίζεται σε κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσαν η αυτοκινητοβιομηχανία του Τορίνο και η κυβέρνηση της Ρώμης.\nΣτο ανακοινωθέν αναφέρεται, επίσης, ότι η Fiat προσανατολίζεται προς την χρήση των τεσσάρων βιομηχανικών μονάδων που διαθέτει στην Ιταλία, με λογική που να ευνοεί τις εξαγωγές.\nΣε ό,τι αφορά νέες επενδύσεις, προστίθεται ότι «θα γίνουν την πρέπουσα στιγμή, για να μπορέσουν να ευνοηθούν πλήρως από την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής αγοράς».\nΗ σημερινή συνάντηση ορίσθηκε μετά τη δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας, Σέρτζιο Μαρκιόνε, ότι το σχέδιο Fabbrica Italia (Βιομηχανία Ιταλία) ύψους είκοσι δισεκατομμυρίων ευρώ δεν θα πρέπει πλέον να θεωρείται δεσμευτικό, δεδομένης της μεγάλης κρίσης των πωλήσεων στην ευρωπαϊκή και ιταλική αγορά.\nΤα συνδικάτα της χώρας έχουν εκφράσει έντονη ανησυχία για πιθανή νέα προσφυγή σε εκ περιτροπής ταμείο ανεργίας και για το ενδεχόμενο να κλείσει η Fiat μια από τις βιομηχανίες που διαθέτει στην Ιταλία.\nΣυνολικά η βιομηχανία που ιδρύθηκε από την οικογένεια Ανιέλι απασχολεί σε όλη τη χώρα 25.000 εργαζόμενους.\nΟι πρώτες αντιδράσεις των σχολιαστών, μετά το πέρας της συνάντησης, ήταν θετικές, αν και πρέπει να διευκρινιστούν οι περαιτέρω κινήσεις: Ο Μάριο Μόντι και ο Σέρτζιο Μαρκιόνε συμφώνησαν να εντατικοποιηθεί η συνεργασία τους, με σειρά συναντήσεων της κυβέρνησης με τους ιθύνοντες της Fiat, ώστε να μπορέσει να ενισχυθεί η ανταγωνιστική ικανότητα της ουσιαστικής σημασίας για την Ιταλία επιχείρησης αυτής.


Μιλάει με Κοουτίνιο η Τσέλσι - 04/04 14:11 : aek365\nΣάββατο 04 ΑΠΡ 2020 - 14:11 0 ΣΧΟΛΙΑ\nΈντονο το ενδιαφέρον των μπλε για τον Βραζιλιάνο\nΟ Φελίπε Κοουτίνιο δεν θα μείνει στην Μπάγερν και θεωρείται ξένο σώμα στην Μπαρτσελόνα, όπου και ανήκει. Ο Βραζιλιάνος βρίσκεται λοιπόν σε αναζήτηση ομάδας και κοιτάζει ιδιαίτερα προς το Νησί όπου έχει ακόμα πολλούς θαυμαστές. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με την Τσέλσι η οποία αποσύρθηκε από τη διεκδίκηση του Τζέιντον Σάντσο. Αν τα βρει με τον Κοουτίνιο με μια λογική πρόταση προς την Μπαρτσελόνα η μεταγραφή θα γίνει καθώς οι "μπλαουγκράνα" τον έχουν στην κορυφή της λίστα με τους υπό παραχώρηση παίκτες.


ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Ο Μέγας Βασίλειος για τον πλούτο και τους πλούσιους\nΘα ήθελα να σε ξεκουράσω ολίγον από τα έργα της αδικίας και να δώσω ευκαιρίαν εις τας σκέψεις σου, δια να ενθυμηθής δια ποίον σκοπόν έγινεν η μελέτη των πραγμάτων αυτών. Έχεις τόσα και τόσα πλέθρα καλλιεργησίμου γης, άλλα τόσα φυτευμένα, βουνά, πεδιάδας, κοιλάδας, ποταμούς, λιβάδια. Τι λοιπόν θα συμβή ύστερα από όλα αυτά; Δεν σε περιμένουν τρεις πήχεις όλοι όλοι; Δεν θα είναι αρκετόν το βάρος ολίγων πετρών δια να φυλαχθή η δυστυχής σάρκα; Δια ποίον κοπιάζεις; Δια ποίον αδικείς; Διατί με τα χέρια σου μαζεύεις ακαρπίαν; Μακάρι να μαζεύης ακαρπίαν και όχι ύλικόν δια το αιώνιον πυρ! Δεν θα απαλλαγής ποτέ από την μέθην αυτήν; Δεν θα υγιάνουν τα λογικά σου; Δεν θα συνέλθης; Δεν θα φέρης εμπρός εις τα μάτια σου το δικαστήριον τού Χριστού; Τι θα απολογηθής όταν θα σε έχουν περικυκλώσει οι αδικημένοι και θα σε κατηγορούν εις τον δίκαιον κριτήν; Τι Θα κάμης λοιπόν; Ποίους συνηγόρους θα πλήρωσης; Ποίους; μάρτυρας θα προσκόμισης; Πως θα ξεγελάσης τον δικαστήν που δεν εξαπατάται; Δεν παρίσταται δικηγόρος εκεί, δεν υπάρχει επιχειρηματολογία που να ημπορή να υποκλέψη την αλήθειαν από τον δικαστήν. Δεν συνοδεύουν οι κόλακες, ούτε τα χρήματα, ούτε το μέγεθος του αξιώματος. Μόνος χωρίς φίλους, χωρίς βοηθούς, χωρίς συνήγορον, αναπολόγητος, εντροπιασμένος θα οδηγηθής, σκυθρωπός, κατηφής, ολομόναχος, δειλός. Διότι όπου και αν περιφέρης το βλέμμα σου θα ιδής καθαράς τας εικόνας των κακών έργων από την μίαν τα δάκρυα του ορφανού, από την άλλην τους στεναγμούς της χήρας, άπ' αλλού τους γρονθοκοπημένους από σε πτωχούς, τους υπηρέτας που κατεξέσχισες τας σάρκας, τους γείτονας που εξώργιζες. Όλα θα ξεσηκωθούν εναντίον σου. Ο πονηρός χορός των κακών σου πράξεων θα σε περιστοιχίση. Διότι όπως η σκιά το σώμα έτσι και αι αμαρτίαι συνοδεύουν την ψυχήν και εξεικονίζουν ολοκάθαρα τας πράξεις. Δια τούτο εκεί δεν χωρεί άρνησις, αλλά βουβαίνεται το στόμα και μάλιστα το αδιάντροπον. Διότι τα ίδια τα πράγματα του καθενός, χωρίς να εκβάλλουν φωνήν, αλλά εμφανιζόμενα όποια ακριβώς από ημάς έχουν διαπραχθή, καταθέτουν ως μάρτυρες. Πως να ημπορέσω να φέρω τα φρικτά κάτω από τα μάτια σου; Εάν βέβαια ακούσης, εάν βέβαια μετανοιώσης, να ενθυμηθής την ημέραν εκείνην κατά την οποίαν η οργή τού Θεού φανερώνεται από τον ουρανόν. Να ενθυμηθής την ένδοξον παρουσίαν τού Χριστού, οπότε θα αναστηθούν εκείνοι μεν που έκαμαν το καλόν δια ζωήν, εκείνοι δε που έκαμαν το κακόν δια καταδίκην.


Κίνα Κηροπήγιο Κατασκευαστές & Προμηθευτές & Εργοστάσιο\nΚηροπήγιο - κατασκευαστής, εργοστάσιο, προμηθευτής από την Κίνα\n(Σύνολο 24 Προϊόντα για Κηροπήγιο)\nεργοστασιακό αρωματικό κεφ\nεργοστάσιο χονδρικής αρωματισμένο αναθηματικό κερί tealight βάρος κεριού από 8g έως 23g ύψος κεριού από 0,5 έως 2,3 εκατοστά tealight κερί χρόνο καύση από 0.5hrs-8hrs tealight χρώμα κερί όπως σας επέλεξε: άσπρο κερί φως κερί, κόκκινο tealight κερί, κίτρινο tealight κερί Οθόνη λεπτομερειών: Λευκό Κερί, Κηροπήγιο,...\nΗ εκκλησία χρησιμοποιεί λευκό κεκλιμένο κερί 8 ιντσών\nΗ εκκλησία χρησιμοποιεί πολύ φτηνό καθαρό κερί παραφίνης λευκό κεκλιμένο κερί Αυτό το είδος κεριού είναι το κύριο προϊόν μας και έχουν την ευρύτερη αγορά. Με την υψηλή ποιότητα και πολύ φθηνή τιμή, έχει ανοίξει την αγορά της Αφρικής. Μπορούμε να παράγουμε προϊόν μεγέθους muti μεταξύ 9g-95g. Εάν σας ενδιαφέρει,...\nρουστίκ κερί εξαγωγή κερί πυλώνα στην Ινδία επικοινωνία: Jenny 8615630150917 Τα κεριά Tealight έγιναν από 100% κερί παραφίνης, μπορεί να καεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όπως γνωρίζουμε, το καθαρό βαμβάκι δεν έχει καμία φλόγα, το φυτίλι του κεριού είναι φούξας 100% βαμβακερό, έτσι δεν μπορεί να είναι πρόβλημα με τη...


ΕΛΛΗΝ και ΧΑΟΣ - Επίσημο Ιστολόγιο Ο.Ε.Α/Ο.ΠΛ.Α. Αληθής Γεωστρατηγική & Αστροστρατηγική: ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΚΙΝΕΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΙΚΑ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ. ΔΩΣΤΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΥΛΗ ΔΡΑΚΟΝΙΑΝΗ ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ\nΚαι για να γίνει πιο λιανά: Παπούτσια, μπλούζες, παντόφλες, κασκόλ, σουτιέν, βρακιά, κάλτσες, υπολογιστές, τηλεοράσεις, συσκευές παντός είδους, ρολόγια, πλαστικές συσκευασίες, ολοκληρώματα υπολογιστών, εξαρτήματα Η/Υ, αυτοκίνητα, εξαρτήματα αυτοκινήτων, ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Και επ'αυτού και εγώ ο ίδιος απελπίζομαι. Όπου και να γυρίσω το κεφάλί μου, ό,τι και αν χρησιμοποιήσω έχει την κινεζική σιν υπογραφή.\nΕΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ.\nΨΑΞΤΕ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΑΣ ΟΤΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΒΡΕΙΤΕ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 700.000 ΚΙΝΕΖΩΝ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΜΑ, 100.000 ΚΙΝΕΖΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ ΜΕ 10.000 ΤΟΜΑ (!!!) ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕΞΙΚΟΥ-ΗΠΑ(ΤΕΞΑΣ) ΚΑΙ 300.000 ΚΙΝΕΖΩΝ ΨΕΥΔΟ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ.\n23 March 2011 at 12:11\nΤο Σήμα για τα ραδιενεργά Κινέζικα και όχι μόνο προιόντα έχει μπει στο μπλογκ μου\nKai pano sth ora me ton alimentarious etsi? erxontai ta radienerga parea me ta metalagmena. "tyxeo den nomizo" apla. Ikseran pou xtipisan oi amerikanoi ... An kai prosopika pisteyo sampotarane thn pyrinikh egkatastash. Apo thn proth mera eixe parei fotia se ena soro metopa... den pisteyw oti itan atyxima me thn kamia.\n24 March 2011 at 00:19\nΤο άλλο καλό με τα καλόπαιδα;\nΑπό το Τόκυο, φεύγανε σαν τα ποντίκια λέει τα golden boys, οι χρηματιστές, οι μπρόκερς, τα μεγαλοστελέχη(τα εργοστάσια ανήκουν σε ...ιδιωτικές εταιρίες....).\nΟι φιλάνθρωποι αυτοί την έκαναν και βέβαια οι ιαπωνικές αρχές τους άφησαν(ποιές αρχές, οι δουλικοί τους δηλαδή).\nΤώρα είτε οι τύποι βρήκαν τρόπο να σπάσουν τις ζώνες βαν άλλεν και να την πουλέψουνε πριν την άφιξη της νεμέσεώς τους και σου λέει "μην αφήσουμε ίχνη πίσω μας", είτε πήραν τον πούλο και έχουν πάρει χαμπάρι ότι έρχεται ...καταιγίδα και αφήνουνε χάος πίσώ τους.


Όλα τα νέα αυτοκίνητα και φορτηγά στις ΗΠΑ θα μπορούσαν να είναι ηλεκτρικά έως το 2035 » Yale Climate Connections - Ιστολόγιο\nΑρχική σελίδαΚοινωνικό ντοκιμαντέρΌλα τα νέα αυτοκίνητα και φορτηγά στις ΗΠΑ θα μπορούσαν να είναι ηλεκτρικά έως το 2035 » Yale Climate Connections\nΌλα τα νέα αυτοκίνητα και φορτηγά στις ΗΠΑ θα μπορούσαν να είναι ηλεκτρικά έως το 2035 » Yale Climate Connections\nΣκεφτείτε τι (και αν;) μπορεί να οδηγείτε – μπορεί να έχετε σταθμεύσει στο γκαράζ ή στο δρόμο ή στο πάρκινγκ σας – σε λίγα χρόνια από τώρα; Όπως, για παράδειγμα, το 2035;\nΜόνο με «στιβαρές» πρωτοβουλίες δημόσιας πολιτικής που δεν βρίσκονται ακόμη στα βιβλία (και ίσως ούτε καν στον ορίζοντα;), θα μπορούσατε να επιλέξετε, είτε ένα νέο επιβατικό είτε ένα φορτηγό, ανάμεσα σε αποκλειστικά ηλεκτρικά οχήματα; Αυτό ισχύει αν γίνουν πιστευτά τα ευρήματα μιας ανάλυσης που κυκλοφόρησε πρόσφατα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ και τους συναδέλφους του.\nο ειδησεογραφίααπό μελετητές του Berkeley και συναδέλφους από τη μη κερδοσκοπική ομάδα Ενεργειακή Καινοτομία, ανακαλύψτε (εδώ ειδοποίηση σπόιλερ: έρχεται μεγάλη προειδοποίηση) ότι με τη «σωστή πολιτική» σε διάφορους τομείς, «όλα τα νέα αυτοκίνητα και φορτηγά που πωλούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούν να τροφοδοτούνται με ηλεκτρική ενέργεια έως το 2035». Εκτός από αυτές τις προσαρμογές πολιτικής, προειδοποιούν οι ερευνητές, «το μεγαλύτερο μέρος της δυνατότητας μείωσης των εκπομπών, μείωσης του κόστους μεταφοράς και αύξησης των θέσεων εργασίας δεν θα πραγματοποιηθεί».\n(Οι σαρωτικές μελέτες που περιγράφονται σε αυτό το άρθρο δημοσιοποιήθηκαν λίγο πριν από δημοσιεύματα ειδήσεων ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν επρόκειτο να δεσμευτεί να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά περίπου 50% μόλις στα τέλη αυτής της δεκαετίας, απαιτώντας «βαθιές αλλαγές στο εσωτερικό», Washington Post έχουν αναφερθεί.)\nΤα τεχνικά και οικονομικά εμπόδια είναι «προκλητικά αλλά επιτεύξιμα»\n«Η πολιτική βούληση, η πολιτική και η αποδοχή των καταναλωτών –όχι η τεχνική ή οικονομική σκοπιμότητα– είναι τα μεγαλύτερα εμπόδια» που πρέπει να ξεπεραστούν, γράφουν οι συντάκτες της έκθεσης σε ένα σημείο.\nΣε κάτι που πρέπει να φαίνεται γενική επιδοκιμασία των υποστηρικτών των EV, λένε ότι οι αναλύσεις τους δείχνουν ότι η βελτιωμένη τεχνολογία μπαταριών, το κόστος, η κλίμακα κατασκευής και η φιλοδοξία της βιομηχανίας θα επιταχύνουν την ταχεία ηλεκτροδότηση των αυτοκινήτων και των φορτηγών. Και δεν τους προκαλεί δέος η ανάγκη να δημιουργηθεί η εκτεταμένη υποδομή φόρτισης μπαταριών που απαιτείται για την υποστήριξη της μετάβασης στα ηλεκτρικά οχήματα: Όλη αυτή η υποδομή «μπορεί να κατασκευαστεί γρήγορα και οικονομικά», γράφουν: «Ο ρυθμός της απαιτούμενης υποδομής κλίμακας- Το up είναι δύσκολο αλλά εφικτό και το κόστος είναι μέτριο σε σύγκριση με τα οφέλη της ευρείας ανάπτυξης των EV».\nΚαι, ω ναι, τα σχετικά οφέλη για τη δημόσια υγεία θα οδηγήσουν σε 150.000 λιγότερους πρόωρους θανάτους και σε εξοικονόμηση 1,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στο κόστος περιβάλλοντος και υγείας τις επόμενες τρεις δεκαετίες.\n«Η υπόθεση για τα ηλεκτρικά οχήματα είναι ισχυρότερη από ποτέ».\nΔουλειές; Κι αυτό, δεν είναι πρόβλημα. Εκτός από την εξοικονόμηση των καταναλωτών 2,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2050 – περίπου 1.000 $ ετησίως ανά νοικοκυριό – η ταχεία ηλεκτροκίνηση νέων αυτοκινήτων και φορτηγών θα οδηγήσει σε καθαρή αύξηση άνω των 2 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας έως το 2035. Και πάλι αυτό το γκρινιάρικο «αν»: Αν όλα συνδυάζονται με ένα δίκτυο καθαρής ενέργειας κατά 90%. Αυτό, εξηγούν οι συντάκτες της έκθεσης, σημαίνει ότι δεδομένων των κανονικών περιόδων ζήτησης, «η υφιστάμενη υδροηλεκτρική και πυρηνική δυναμικότητα, περίπου το ήμισυ της υπάρχουσας χωρητικότητας ορυκτών καυσίμων και η νέα αποθήκευση μπαταριών, η αιολική και η ηλιακή ενέργεια επαρκούν για την κάλυψη του φορτίου αξιόπιστα με ένα καθαρό δίκτυο κατά 90%. .»\nΚαι τι γίνεται με τις περιόδους υψηλής ζήτησης ή/και χαμηλής παραγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας; Καλύπτεται επίσης, καθώς οι ερευνητές λένε ότι η υπάρχουσα χωρητικότητα ορυκτών καυσίμων και η νέα αποθήκευση μπαταριών, η αιολική και η ηλιακή ενέργεια επαρκούν για να καλύψουν το φορτίο αξιόπιστα με ένα καθαρό δίκτυο κατά 90%. Οι συγγραφείς χαρακτηρίζουν τις 100% πωλήσεις EV μέχρι το 2030/2035 και τους στόχους καθαρού δικτύου κατά 90% ως «σίγουρα φιλόδοξους».\nΟι συγγραφείς επισημαίνουν το „υψηλό αρχικό κόστος οχημάτων και την ανεπαρκή υποδομή φόρτισης“ – αντί για την τεχνική ή οικονομική σκοπιμότητα – ως εμπόδια για την αύξηση των πωλήσεων EV και την ταχύτερη απαλλαγή από τον άνθρακα για την επίτευξη των παγκόσμιων στόχων για το κλίμα που περιγράφονται στη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα του 2015.\n«Η υπόθεση των ηλεκτρικών οχημάτων είναι ισχυρότερη από ποτέ και ένα από τα πιο συναρπαστικά ευρήματα αυτής της μελέτης είναι η δυνατότητα για μεγάλες εξοικονομήσεις για όλα τα νοικοκυριά», δήλωσε ο Nikit Abhyankar, ανώτερος επιστήμονας στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Δημόσιας Πολιτικής του Berkeley. Και, για άλλη μια φορά, η προειδοποίηση: «με τη σωστή πολιτική και υποδομή», οπότε τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τα φορτηγά «θα είναι πολύ φθηνότερα στην κατοχή και τη λειτουργία».\nΈνας άλλος ανώτερος επιστήμονας του Μπέρκλεϊ που συμμετείχε στη μελέτη, ο Amol Phadke, επισημαίνει σε μια δήλωση ότι οι πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων και φορτηγών ξεπερνούν τις προηγούμενες προβλέψεις και «ξεπερνούν ήδη τις προβλέψεις της αγοράς». Λέει ότι «η απόδοση και το κόστος της τεχνολογίας είναι έτοιμα να ανταποκριθούν στις ανάγκες των Αμερικανών οδηγών σήμερα και η απαραίτητη υποδομή φόρτισης μπορεί να κατασκευαστεί οικονομικά, χωρίς να επιβαρύνει τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας».\nΑν μόνο Οι εθνικοί, κρατικοί και τοπικοί φορείς χάραξης πολιτικής, οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και άλλοι ηγέτες θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν τη «φιλοδοξία και την ηγεσία». Εκτός αυτού, «οι βιομηχανίες κατασκευής οχημάτων και μπαταριών μας υστερούν στην παγκόσμια ανταγωνιστικότητα, οι καταναλωτές επιβαρύνονται με υψηλότερο κόστος και χάνουμε το διαρκώς στενό παράθυρο για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και τη διασφάλιση ενός βιώσιμου πλανήτη», προσθέτει ο συγγραφέας της μελέτης David Wooley. Καθηγητής δημόσιας πολιτικής στο Μπέρκλεϋ και εκτελεστικός διευθυντής του Κέντρου Περιβαλλοντικής Δημόσιας Πολιτικής του σχολείου.\nΚάποια εμπόδια δημόσιας πολιτικής θα μπορούσαν να είναι εμπόδια\nΑλλά δυστυχώς, υπάρχουν πάλι και εξακολουθούν να υπάρχουν εκείνα που γκρινιάζουν εμπόδια δημόσιας πολιτικής…και πάρα πολλοί αδιάλλακτοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής. «Με πολιτική ηγεσία, φιλοδοξία πολιτικής και εστίαση σε μια δίκαιη μετάβαση για όλους, οι ΗΠΑ μπορούν να χαράξουν την πορεία για ένα μέλλον καθαρών μεταφορών», λέει η Sara Baldwin, διευθύντρια πολιτικής ηλεκτροδότησης για την Energy Innovation, εταίρος πολιτικής στο ερευνητικό έργο. , η οποία αφορούσε επίσης τεχνική υποστήριξη από GridLab.\nΣυνοδοιπόρος της Energy Innovation συνεργάτης έρευνας έκθεση πολιτικής αναλύει πολλές νομοθετικές και ρυθμιστικές προσεγγίσεις πολιτικής που απαιτούνται για την παροχή κινήτρων στα τεχνικά και οικονομικά στοιχεία. Πολλές από αυτές τις ιδέες είναι πιθανό να αντικατοπτρίζονται στη σαρωτική προτεινόμενη πολιτική ατζέντα της κυβέρνησης Μπάιντεν μόλις γίνουν σαφείς οι λεπτομέρειες.\nΔεν θα είναι εύκολο, επισημαίνουν οι ερευνητές, ιδίως δεδομένων των βαθιών φιλοσοφικών, ιδεολογικών και πολιτικών διαιρέσεων στην πολιτική κοινότητα, ειδικά σε εθνικό επίπεδο, και λαμβάνοντας επίσης υπόψη την ουσιαστική βεβαιότητα της ενδεχόμενης αντιδικίας.\nΒλέποντας τη χώρα (και ίσως επίσης μεγάλο μέρος του κόσμου;) «σε ένα σταυροδρόμι» με το τέλος των οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κινούνται με ορυκτά καύσιμα να έρχονται σε σαφέστερη εστίαση, η έκθεση πολιτικής του ομίλου αναγνωρίζει εύκολα έναν προφανή κρίκο που λείπει: «Μας λείπει μια ολοκληρωμένη στρατηγική πολιτικής καθαρών μεταφορών» για να μας οδηγήσει σε καθαρότερες μεταφορές αύριο. (Υπόμνημα στα αρχεία: Πρόσφατα επιβεβαιωμένος Γραμματέας Μεταφορών Pete Buttigieg – σημειώστε.)\nΣτην έκθεση πολιτικής, οι συγγραφείς εξετάζουν επιλογές που κυμαίνονται από ένα σενάριο „business-as-usual“ χωρίς νέα πολιτική έως ένα σενάριο που κάποιοι μπορεί να εκλάβουν, σωστά ή λάθος, ως κάπως ουτοπικό: 100% πωλήσεις EV από το 2030 έως το 2035 σε συνδυασμό με 90% καθαρό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Στην τελευταία αυτή κλίμακα, κυριαρχεί η αισιοδοξία όσον αφορά το θετικό κλίμα, τις περιβαλλοντικές, οικονομικές, θέσεις εργασίας και επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.\nΚρίσιμη σημασία της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της ένταξης\nΠάρα πολύ καλό για να είναι αληθινό? Όχι τόσο γρήγορα, προειδοποιούν οι συγγραφείς της έκθεσης, υπενθυμίζοντας την εμπειρία της κοινωνίας να έχει πηδήξει σχετικά αδύναμα – από άλογα και άμαξες σε αυτοκίνητα με βενζίνη. Αλλά υπάρχουν και περισσότερα βέλη στη φαρέτρα τους – λένε ότι η δυνατότητα για τολμηρή δράση, αν και δεν είναι παγκόσμιος στόχος στη σημερινή εξαιρετικά πολιτικοποιημένη Ουάσιγκτον, «ενισχύεται από την ευρεία υποστήριξη μεταξύ των Αμερικανών για πιο επιθετική πολιτική δράση» για την κλιματική αλλαγή και την ευνοϊκή στάση του κοινού έναντι των ηλεκτρικών οχημάτων.\nΣαφώς, έχοντας κατά νου τους αξιωματούχους της κυβέρνησης Μπάιντεν, καθώς επιδιώκουν τη σαρωτική νομοθετική τους πρόταση για τις υποδομές και άλλες επιθετικές δράσεις για την κλιματική αλλαγή, οι ερευνητές του Energy Innovation αναφέρουν τη μελέτη τους ως «οδηγό και αναφορά για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής». Κατανέμουν τις ευθύνες επίσης στις κρατικές και τοπικές κυβερνήσεις και στις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.\nΚαι περιλαμβάνουν μια σημαντική και έγκαιρη προειδοποίηση: η περιβαλλοντική δικαιοσύνη, η κοινωνική ισότητα και η κινητικότητα και οι διαδικασίες χωρίς αποκλεισμούς πρέπει να είναι χαρακτηριστικά των νέων πρωτοβουλιών πολιτικής που κρίνουν αναγκαίες. Εδώ ξεχωρίζουν συγκεκριμένα άτομα «που επιβαρύνονται δυσανάλογα από τις βλαβερές για την υγεία εκπομπές από φορτηγά και λεωφορεία» και καταναλωτές χαμηλού και μέτριου εισοδήματος και τις κοινότητές τους. (Σκεφτείτε εδώ εκείνους που είναι απίθανο να ψωνίσουν σοβαρά παρτίδες από αντιπροσώπους αυτοκινήτων για το πιο πρόσφατο και καλύτερο Tesla.)\nΗ ιεραρχία των πρωτοβουλιών πολιτικής προτεραιότητας είναι λεπτομερής σε ένα πολυσέλιδο γράφημα:\nΙσχυρά εθνικά πρότυπα οικονομίας καυσίμου και εκπομπών καυσαερίων για όλες τις κατηγορίες οχημάτων. Η ομάδα τα χαρακτηρίζει ως «την υψηλότερη προτεραιότητα» για την επίτευξη των μειώσεων των εκπομπών.\nΠολιτικές και προγράμματα με επίκεντρο τη δικαιοσύνη αντικατοπτρίζοντας τη συμβολή της κοινότητας από εκείνους που επηρεάζονται περισσότερο από τη ρύπανση των μεταφορών – εκείνων που συγκρατούνται ως αποτέλεσμα των γειτονιών με κόκκινες γραμμές και των κοινοτήτων πρώτης γραμμής και υποεξυπηρετούμενων.\nΠροσωρινά στοχευμένα κίνητραμειώνεται καθώς ωριμάζει η αγορά και καθώς το χαμηλότερο κόστος ωφελεί όλο και περισσότερους ανθρώπους και επιχειρήσεις.\nΔαπάνες για ένα «πανταχού παρόν δίκτυο φόρτισης και ένα σύγχρονο δίκτυο». Εδώ, η ανάγκη είναι να κατευναστούν οι ανησυχίες των καταναλωτών και των επιχειρήσεων και να οικοδομηθεί εμπιστοσύνη.\n‚Κατασκευασμένο στην Αμερική‘ εγχώριας κατασκευής, για να βοηθήσει τις αυτοκινητοβιομηχανίες να ανακατασκευαστούν ως κατασκευαστές μπαταριών με επίκεντρο τα EV, την αποθήκευση ενέργειας και πολλά άλλα. Ένας ξεκάθαρος στόχος εδώ: θέσεις εργασίας, θέσεις εργασίας και περισσότερες θέσεις εργασίας για εργαζόμενους που περνούν από τις συμβατικές θέσεις εργασίας της αυτοκινητοβιομηχανίας.\nΚανονισμοί έξυπνης ηλεκτρικής ενέργειας και ηγεσία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Το κίνητρο της ομάδας εδώ: διευκόλυνση των διασυνδέσεων και της ενσωμάτωσης των ηλεκτρικών οχημάτων σε σπίτια, επιχειρήσεις και κοινότητες με τρόπους που «πληρώνουν μερίσματα καθώς αυξάνεται η ζήτηση».\nΌλα στρώνουν το τραπέζι για τις επερχόμενες συζητήσεις και διαμάχες – στον απόηχο της Ημέρας της Γης της εβδομάδας 2021 και της διήμερης «σύσκεψης κορυφής» για το κλίμα που διεξάγεται εξ αποστάσεως – για αυτό που θα μπορούσε να αποδειχθεί η οριστική ανατροπή στον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ στην κλιματική αλλαγή . Διαφορετικά, κάποιοι μπορεί να φοβούνται εύλογα, απλώς περισσότερα λόγια, ακολουθούμενα από πολύ λίγη και πολύ αργά ουσιαστική δράση. Ο χρόνος θα δείξει.\nΚινούμενα σχέδια από Τομ Τόροο οποίος έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 200 καρτούν στο The New Yorker από το 2010.\nΠροηγούμενη ανάρτησηΤα περισσότερα άρθρα εφημερίδων δεσμεύονται για τον Μπάιντεν 50% έως το 2030 » Yale Climate Connections\nΕπόμενη ανάρτηση Σπιτικά Classic Trifle Desserts – Little Homesteaders