sfrang: July 2012\nτου Χάρη Βάρβογλη, ΤΟ ΒΗΜΑ, 29/7/2012\nΗ πρόσφατη απόδειξη ότι η αρχική ανακοίνωση για την παρατήρηση υπερφωτεινών νετρίνων από τους ανιχνευτές του Γκραν Σάσο (Gran Sasso) της Ιταλίας οφειλόταν σε πειραματικό σφάλμα επιβεβαίωσε, για μια ακόμη φορά, την ισχύ της Θεωρίας της Σχετικότητας.\nΤαυτόχρονα όμως ενίσχυσε και μια λανθασμένη ιδέα που έχει επικρατήσει λίγο-πολύ στο ευρύ κοινό, ότι δηλαδή η θεωρία αυτή δεν επιτρέπει σε οποιοδήποτε υλικό σώμα να ταξιδέψει πιο γρήγορα από μια φωτεινή ακτίνα. Η αλήθεια είναι ότι κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί, και μάλιστα πάντα στο πλαίσιο της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Μέχρι στιγμής έχουν προταθεί δύο μέθοδοι για την επίτευξη αυτού του φαινομενικά εξωπραγματικού στόχου: η κοσμική σήραγγα και η στρέβλωση του χωροχρόνου. Το αξιοσημείωτο είναι ότι και οι δύο μέθοδοι έχουν ήδη εμφανισθεί σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας: η πρώτη στην ταινία Επαφή (Contact) και η δεύτερη στην τηλεοπτική σειρά «Σταρ Τρεκ».\nΗ ιδέα για ταξίδια με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός ξεκινάει από την επιθυμία των ανθρώπων να επισκεφθούν εξωπλανήτες που περιφέρονται γύρω από άλλα αστέρια (και όχι γύρω από τον Ηλιο), σε συνδυασμό με τις τεράστιες αποστάσεις των αστεριών αυτών από το δικό μας ηλιακό σύστημα. Με τις ταχύτητες που πετυχαίνουν τα σημερινά διαστημόπλοια, για παράδειγμα το «Voyager-1», θα χρειαζόμασταν 72.000 χρόνια για να φτάσουμε στο κοντινότερο σε εμάς αστέρι, στον α Κενταύρου, και 1,5 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσουμε σε ένα αστέρι στην άλλη άκρη του Γαλαξία μας.\nΑλλά ακόμη και αν το διαστημόπλοιό μας ταξίδευε με την ταχύτητα του φωτός, θα χρειαζόμασταν τέσσερα χρόνια για τον α Κενταύρου και 75 εκατομμύρια χρόνια για το μακρινότερο αστέρι του Γαλαξία μας. Η προφανής λύση στο πρόβλημα της μεγάλης διάρκειας των διαστρικών ταξιδιών είναι η κίνηση με υπερφωτεινή ταχύτητα, αν βέβαια γίνει ποτέ δυνατό να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.\nΗ πρώτη επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση για διαστρικά ταξίδια με υπερφωτεινές ταχύτητες έγινε το 1935 από τους Αϊνστάιν και Ρόζεν. Η ιδέα τους ήταν ότι είναι δυνατό μεταξύ δύο σημείων του Διαστήματος να υπάρχει και δεύτερος δρόμος, συντομότερος από αυτόν που ακολουθεί το φως. Με αυτόν τον τρόπο η διάρκεια του ταξιδιού για ένα μακρινό αστέρι είναι δυνατό να γίνει συντομότερη από τη διάρκεια διάδοσης του φωτός, όχι επειδή το διαστημόπλοιο κινείται γρηγορότερα από το φως αλλά επειδή ακολουθεί συντομότερο δρόμο.\nΕτσι έχουμε ένα αποτέλεσμα που ικανοποιεί τόσο την επιθυμία μας για πραγματοποίηση διαστρικών ταξιδιών σε «λογικά» χρονικά πλαίσια, όσο και την απαίτηση της Θεωρίας της Σχετικότητας να μην ξεπερνάμε ποτέ την ταχύτητα του φωτός κατά μήκος του δρόμου που ακολουθούμε. Η ιδέα αυτής της κοσμικής σήραγγας (ήσκουληκότρυπας, όπως την αποκαλούν πολλοί από τη μετάφραση του αντίστοιχου αγγλικού όρου wormhole) χρησιμοποιήθηκε από τον Καρλ Σέιγκαν (Carl Sagan) στο σενάριο της ταινίας «Επαφή» (Contact), που γυρίστηκε το 1997.\nΟ Σέιγκαν, και ο σύμβουλός του στο σενάριο μεγάλος σχετικιστής Κιπ Θορν (Kip Thorne), φαίνεται ότι δεν είχαν δώσει τότε ιδιαίτερη σημασία στην επαναστατική ιδέα του μεξικανού φυσικούΜιγκέλ Αλκουμπιέρε (Miguel Alcubierre), που λίγα χρόνια πριν, το 1994, είχε δείξει ότι είναι δυνατή η επίτευξη υπερφωτεινής ταχύτητας στο πλαίσιο της Θεωρίας της Σχετικότητας ακόμη και χωρίς το τρικ του «συντομότερου δρόμου» της κοσμικής σήραγγας.\nΟταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό...\nΗ ιδέα του Αλκουμπιέρε θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «το αβγό του Κολόμβου». Αντί να προσπαθούμε να επιταχύνουμε το διαστημόπλοιο σε υπερφωτεινές ταχύτητες, πράγμα που αντίκειται στη Θεωρία της Σχετικότητας, γιατί να μην προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε τον χωρόχρονο γύρω από το διαστημόπλοιο με τέτοια ταχύτητα; Η περίπτωση αυτή δεν αντιβαίνει καθόλου στις γενικές αρχές της Θεωρίας της Σχετικότητας, αφού άλλωστε σήμερα το γενικά παραδεκτό σενάριο για τη Μεγάλη Εκρηξη προβλέπει ότι αμέσως μετά τη δημιουργία του το Σύμπαν διαστελλόταν με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός.\nΟ Αλκουμπιέρε βρήκε ότι, πραγματικά, οι λύσεις των εξισώσεων του Αϊνστάιν έχουν μια λύση με την επιθυμητή μορφή. Η λύση αυτή προβλέπει ένα είδος βαρυτικού κύματος, που από τη μια μεριά συμπιέζει τον χωρόχρονο και από την άλλη τον διαστέλλει. Η παράξενη αυτή δομή έχει ως αποτέλεσμα την κίνηση της «φυσαλίδας» που περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοχών συμπίεσης και διαστολής με πολύ μεγάλη ταχύτητα, που μπορεί να γίνει μεγαλύτερη και από την ταχύτητα του φωτός. Ενα διαστημόπλοιο στο κέντρο αυτής της «φυσαλίδας» του χωροχρόνου θα κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν μιας ακτίνας φωτός που διαδίδεται έξω από τη φυσαλίδα.\nΤο ωραίο είναι ότι το διαστημόπλοιο θα είναι ακίνητο μέσα στη φυσαλίδα, οπότε όχι μόνο δεν παραβιάζεται καθόλου το σχετικό αξίωμα της Θεωρίας της Σχετικότητας, αλλά και δεν εμφανίζονται όλα τα παράδοξα που συνοδεύουν κίνηση με μεγάλες ταχύτητες, όπως η διαστολή του χρόνου και η συστολή του μήκους. Ο Αλκουμπιέρε, επηρεασμένος από την αντίστοιχη συσκευή υπερφωτεινής κίνησης της τηλεοπτικής σειράς «Σταρ Τρεκ», ονόμασε τη λύση του Warp Drive, που σε ελεύθερη μετάφραση μπορεί να αποδοθεί ως προώθηση στρέβλωσης, αλλά στη μεταγλώττιση της σειράς τότε είχε μεταφραστεί ως κινητήρας δίνης.\nΦυσικά το ότι υπάρχει μια μαθηματική λύση των εξισώσεων του Αϊνστάιν με αυτές τις εντυπωσιακές ιδιότητες δεν σημαίνει ότι είναι δυνατό και να την υλοποιήσουμε. Στους φοιτητές μου χρησιμοποιώ το ακόλουθο παράδειγμα. Οι εξισώσεις του Ηλεκτρομαγνητισμού του Μάξγουελ έχουν ως λύση δύο είδη κυμάτων: ένα που εκπέμπεται από την κεραία προς το άπειρο και ένα άλλο που έρχεται από το άπειρο και καταλήγει στην κεραία. Από αυτά στην καθημερινή μας ζωή χρησιμοποιούμε το πρώτο, ενώ κανείς δεν έχει ανιχνεύσει το δεύτερο. Για τον λόγο αυτόν πολλοί φυσικοί έχουν από το 1994 προσπαθήσει να βρουν τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να υλοποιηθεί η «στρεβλή» μορφή του χωροχρόνου του Αλκουμπιέρε.\nΟ καλύτερος, ίσως, που έχει προταθεί ως σήμερα χρησιμοποιεί τη θεωρία των χορδών, δηλαδή τη θεωρία με την οποία επιχειρείται η σύνδεση της Βαρύτητας με την Κβαντομηχανική. Η θεωρία των χορδών υποθέτει ότι το Σύμπαν έχει 11 διαστάσεις και η ιδέα είναι να συρρικνώσουμε την ενδέκατη διάσταση μπροστά από το διαστημόπλοιο και να την επεκτείνουμε πίσω από αυτό. Το αποτέλεσμα θα είναι να κατασκευάσουμε μια φυσαλίδα σκοτεινής ενέργειας, αυτής της μυστηριώδους δύναμης που ανακαλύφθηκε πριν από μόλις 14 χρόνια και κάνει το Σύμπαν να διαστέλλεται με ολοένα και μεγαλύτερη ταχύτητα.\nΟπως λέει ένας από τους συγγραφείς αυτής της εργασίας: «Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αναδημιουργήσουμε τις αρχικές στιγμές του Σύμπαντος πίσω από το διαστημόπλοιο». Το αν αυτό θα γίνει ποτέ δυνατό, καθώς και το πόση ενέργεια θα χρειαστεί για να το πετύχουμε, είναι κάτι που θα αργήσουμε να το μάθουμε.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Tuesday, July 31, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nΓραφική παράσταση για την εμφάνιση και την εξαφάνιση διαφόρων ειδών στη Γη... (από το site: http://i.imgur.com/EIbub.gif)\nΥποβολή από Stelios Frang στις Monday, July 30, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nτου Χρήστου Γιανναρά, Καθημερινή, 17/6/2012\nTυχόν γενικευμένη συναίνεση θα υποψίαζε, ίσως, για στοιχεία λαϊκισμού του οράματος, επομένως θα συνιστούσε αναίρεση του πραγματικά καινούργιου. Επιμένουμε λοιπόν στο ερώτημα ιχνογραφώντας απάντηση προσωπική. Ποια γνωρίσματα θα έχει το καινούργιο, αν ποτέ προκύψει, στον ελλαδικό πολιτικό βίο;\nH μεταφορά της πρωτεύουσας στη Θεσσαλονίκη έχει και τεράστια συμβολική σημασία, αναπροσανατολίζει το κοινωνικό φαντασιακό: Mπαίνει οριστικό τέλος στο κοραϊκό κράτος, στο προτεκτοράτο της ζηλότυπης αρχαιολατρίας των Δυτικών, το καταγωγικά και προγραμματικά μεταπρατικό. Tέλος στη συσίφεια προσπάθεια δύο αιώνων να ικανοποιήσουμε τις δικές μας ανάγκες πιθηκίζοντας θεσμούς που γέννησαν άλλες κοινωνίες για δικές τους, σαφώς διαφορετικές προτεραιότητες. H ενεργός μετοχή του Eλληνισμού στο σύγχρονο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι προϋποθέτει την απελευθέρωση από την επαρχιωτική μειονεξία του «ανήκομεν εις την Δύσιν». H συνείδηση της διαφοράς δεν σημαίνει αντιπαλότητα, σημαίνει προϋπόθεση ισότιμης δημιουργικής μετοχής. Nα ξαναπιάσουμε το νήμα της ιστορικής μας συνέχειας αντλώντας ταυτότητα από την αδιάκοπα ελληνική «Συμβασιλεύουσα» και όχι από την αερογέφυρα που στήσαμε πηδώντας πάνω από είκοσι πέντε αιώνες για να φανούμε απευθείας απόγονοι του Περικλή και του Αριστοτέλη.\nTρίτο γνώρισμα του καινούργιου: Mια συνεπής πραγματική αποκέντρωση. Oχι «παραχώρηση αρμοδιοτήτων στην περιφέρεια» και άλλα συναφή τεχνάσματα επιβίωσης του ολοκληρωτικού κομματικού κράτους, αλλά ανάδειξη της μικρής κοινότητας σε ζωντανό αυτοδιοικούμενο κύτταρο της συλλογικής μας υπόστασης. Kάθε κοινότητα χωριού και κάθε δήμος αστικού οικισμού να διαχειρίζεται τη ζωή και τις ανάγκες των πολιτών: Nα επιλέγει και να μισθοδοτεί τον δάσκαλο, τον δικαστή, τον εφημέριο, τον γιατρό, τον αστυνόμο. Nα χτίζει το σχολειό, να φτιάχνει και να συντηρεί τους δρόμους. Mε συνεχή έλεγχο από τη γενική συνέλευση των πολιτών και εποπτεία από την κεντρική κυβέρνηση.\nΠέμπτο σημάδι του καινούργιου – τεράστιας συμβολικής και αυτό σημασίας: Aλλαγή του Eθνικού Yμνου. O σολωμικός «Yμνος στην Eλευθερία» είναι από τα μετριότερα στιχουργήματα του μεγάλου μας ποιητή, θεματικά περιορισμένος στην απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό και με λεξιλόγιο κυρίως αφηρημένο, νοησιαρχικό. H μελοποίησή του από τον Mάντζαρο υπέταξε το ποίημα στις σκοπιμότητες εντυπωσιασμού που υπηρετεί η δυτική φανφάρα και ο Ύμνος ταυτίστηκε με τον επαρχιώτικο εθνικισμό του μεταπρατικού μας κράτους. Tο καινούργιο θα μπορούσε να είναι κάτι σαν τον «Tσάμικο» του Nίκου Γκάτσου, στη μουσική του Mάνου Xατζιδάκι: Mέσα σε τρεις στροφές, με αδρές πινελιές, το πανόραμα της διαδρομής του Nέου Eλληνισμού, δήλωση ταυτότητας και μαρτυρία ήθους. Που μαζί με την αυθεντική ελληνικότητα της μουσικής μεταγγίζουν ιδιαιτερότητα πολιτισμού, όχι ψυχολογική ξιπασιά.\nτου Νάσου Βαγενά, ΒΗΜΑ, 22.7.2012\nΗ υπέρβαση αυτή δεν έγκειται τόσο στην αντίφαση ανάμεσα (από τη μια) στη «φαντασιώδη ελπίδα του προσωπικού οραματισμού» του των «πέντε γνωρισμάτων του καινούργιου», τον οποίο ο Χ.Γ. καταθέτει «σαν λυγμό για το ανέφικτο», και στην πεποίθησή του (από την άλλη) για τον «πολιτικό ρεαλισμό του οραματισμού» του· βρίσκεται κυρίως στο πέμπτο σημείο του καινούργιου, το οποίο ο Χ.Γ. παρουσιάζει στο πλαίσιο του ρόλου του λογοτεχνικού καθοδηγητή, που ανέλαβε τον τελευταίο καιρό, και των σχετικών κριτικών του παραινέσεων, που έχουν εκπλήξει τη λογοτεχνική κοινότητα. Το παραθέτω:\nΔεν θα χρειαζόταν να σχολιάσει κανείς την παραπάνω πρόταση, που θυμίζει την - λιγότερο παράδοξη για τα δεδομένα του 1891 - πρόταση του Α. Ρ. Ραγκαβή να αντικατασταθεί ως εθνικός ο «Υμνος» του Σολωμού με τον δικό του «Βασιλικό Υμνο», αν τη συμμετοχή στον προσωπικό λυγμό του o Χ.Γ. δεν την όριζε ως γνώμονα πνευματικής επάρκειας· διότι, γράφει:\nΘα αμφέβαλλε, πρώτα, για την κριτική ευστοχία της βεβαιότητας ότι ο «Υμνος» δεν είναι ποίημα αλλά «στιχούργημα», και μάλιστα από τα «μετριότερα» του Σολωμού (διότι για τα ελληνικά ποιητικά δεδομένα της εποχής - και όχι μόνο γι' αυτήν - ο «Υμνος» είναι ένα καλλιτεχνικό επίτευγμα). Θα σημείωνε, έπειτα, ότι ο «Υμνος» έχει το ηρωικό περιεχόμενο που πρέπει να έχει ένας εθνικός ύμνος: υμνεί, με λεξιλόγιο κάθε άλλο παρά «αφηρημένο, νοησιαρχικό», την ελευθερία των λαών, επικεντρούμενος στην εθνική απελευθέρωση των Ελλήνων. Θα απορούσε, ακόμη, που ο Χ.Γ. πιστεύει ότι ο «Υμνος» συνέβαλε στην κατασκευή «της αερογέφυρας που στήσαμε πηδώντας πάνω από εικοσιπέντε αιώνες για να φανούμε απόγονοι του Περικλή και του Αριστοτέλη»· διότι ο Σολωμός - όπως άλλωστε και ο Μάντζαρος και γενικότερα οι Επτανήσιοι - πίστευε (το δείχνει στο έργο του) στην αδιάσπαστη συνέχεια του Ελληνισμού. Και θα αναρωτιόταν γιατί ο Χ.Γ. δεν πρότεινε, ως έκτο γνώρισμα του καινούργιου, και την αλλαγή της γαλανόλευκης σημαίας με την κιτρινόμαυρη του δικέφαλου αετού.\nΜέτριο στιχούργημα, αφελές και νοησιαρχικό - θα αντέτεινε ο ρεαλιστής εκτιμητής - είναι το προτεινόμενο τραγούδι του Γκάτσου, με τους «τρεις [βυζαντινούς] αντρειωμένους» - τον «Διγενή», τον «Νικηφόρο» (ποιον απ' όλους;), «τον γιο της Αννας της Κομνηνής» (ποιον από τους δύο;) - και τον νεότερο «Νικηταρά», που «χορεύουν» σε ένα εθνοφολκλορικό «πανηγύρι» «για να γλυτώσουν μια φλούδα γης απ' το τσακάλι και την αρκούδα»! (και, βέβαια, η Άννα Κομνηνή θα αμφισβητούσε τα περί αερογέφυρας, αφού ήταν περήφανη για την αρχαιοελληνική κληρονομιά της).\nΤο ίδιο συναίσθημα - θα κατέληγε - εκφράζει και η εύτονη μελοποίηση του «Υμνου» από τον Μάντζαρο, που μαζί με τους στίχους του Σολωμού μόνο «ψυχολογική ξιπασιά» δεν μεταγγίζει· προσθέτοντας ότι η μελοποίηση του «Τσάμικου», που κινείται στον χώρο της ελαφρότερης μουσικής του Χατζιδάκι, δεν έχει τίποτε το ελληνοπρεπές, όπως και αν όριζε την ελληνικότητα ένας ιδεοληπτικός της. Εκτός αν θεωρούσαμε ότι το τρίσημο μέτρο της μελωδίας του, που απαντά σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου και που χαρακτηρίζει πρωτίστως το βαλς (ο εν λόγω «Τσάμικος» χορεύεται θαυμάσια σε σαλόνι), αποτελεί απόδειξη ελληνικότητας.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Thursday, July 26, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nΚάνοντας χρήση των πιο εξελιγμένων τεχνικών της επιστήμης υλικών και της μηχανικής ιστών ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) δημιούργησαν την πρώτη «τεχνητή» μέδουσα στον κόσμο η οποία μάλιστα κολυμπά όπως ακριβώς οι πραγματικές.\n«Μεδουσοειδές» από σιλικόνη\nΤο δημιούργημα των Αμερικανών ειδικών που ονομάζεται «μεδουσοειδές» (medusoid) αποτελείται από σιλικόνη καθώς και από καρδιακά μυϊκά κύτταρα αρουραίου. Όπως αναφέρει ο Κιτ Πάρκερ, καθηγητής Μηχανικής Ιστών και Εφαρμοσμένης Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και ένας εκ των κύριων συγγραφέων σχετικής μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Biotechnology», ο στόχος της «γέννησης» στο εργαστήριο ενός όντος από το μηδέν είναι άκρως σοβαρός.\nΗ ερευνητική ομάδα ελπίζει ότι η «τεχνητή» μέδουσα θα επιτρέψει την έρευνα για ανάπτυξη νέων φαρμάκων ενάντια στις καρδιοπάθειες. «Αυτή τη στιγμή η έρευνα για ανάπτυξη θεραπειών ενάντια στις καρδιοπάθειες δεν λαμβάνει υπόψη της τη δομή της καρδιάς, παρότι οι καρδιοπάθειες προκαλούν δομικές αλλαγές του καρδιακού μυός οι οποίες οδηγούν σε δυσλειτουργία. Η μελέτη του "μεδουσοειδούς" θα επιτρέψει να παρακολουθήσουμε στενά το πώς οι διαφορετικές μυϊκές δομές της καρδιάς κάνουν τα κύτταρα του καρδιακού μυός να λειτουργούν με διαφορετικούς τρόπους» εξηγεί ο καθηγητής Πάρκερ.\nΟ ίδιος λέει ότι η έμπνευση για τη δημιουργία της μέδουσας εργαστηρίου ήλθε κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στο Ενυδρείο New England στη Βοστόνη. «Εκεί παρατήρησα το σύστημα πρόωσης της μέδουσας και κατάλαβα ότι θα έπρεπε να φτιάξω ένα τέτοιο ον στο εργαστήριο». Το εγχείρημα ήταν πάντως δύσκολο και χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια ώστε να το φέρει η ερευνητική ομάδα εις πέρας.\nΓια να «γεννήσουν» το «μεδουσοειδές» οι επιστήμονες δημιούργησαν αρχικώς ένα εκμαγείο με βάση τρισδιάστατα υπολογιστικά μοντέλα μιας νεαρής μέδουσας πλάτους μόλις 6 χιλιοστών. Στη συνέχεια κάλυψαν το εκμαγείο με κύτταρα του καρδιακού μυός αρουραίου – τοποθέτησαν μάλιστα τα κύτταρα με τέτοιο τρόπο ώστε τα δίκτυα που δημιουργούνταν να είναι ίδια με εκείνα από τα οποία «υφαίνεται» το σώμα της μέδουσας. Τα κύτταρα καλύφθηκαν με ένα λεπτό στρώμα ενός πολυμερούς υγρής σιλικόνης.\nΒήμα Science, 23/7/2012\nΥποβολή από Stelios Frang στις Tuesday, July 24, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nΤο σύνολο του γενετικού υλικού από ενενήντα ένα σπερματοζωάρια του ίδιου άνδρα ανέλυσαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ. Πρόκειται για την πρώτη φορά που αποκωδικοποιείται το DNA γαμετικών κυττάρων και οι ερευνητές έχουν μια μοναδική ευκαιρία να δουν πως προκύπτει η φυσική γενετική ποικιλομορφία στο ανθρώπινο είδος. Επιπροσθέτως, τα ευρήματά τους ίσως αποκαλύψουν κρυμμένα αίτια της ανδρικής στειρότητας και βοηθήσουν στην αντιμετώπισή της.\nΤα αποτελέσματα της δεκαετούς προσπάθειας των Αμερικανών ερευνητών δημοσιεύονται στο τελευταίο τεύχος της επιθεώρησης Cell. Σύμφωνα με το άρθρο, ο άνδρας από τον οποίο ελήφθησαν τα προς μελέτη σπερματοζωάρια ήταν 40 ετών, υγιής και πατέρας ενός υγιούς παιδιού. Οι ερευνητές αρχικώς διάβασαν όλο το γονιδίωμά του και στη συνέχεια συνέκριναν με αυτό κάθε ένα από τα γονιδιώματα των σπερματοζωαρίων, αποκαλύπτοντας ένα τεράστιο εύρος ποικιλομορφίας μεταξύ τους.\nΜείωση και ανασυνδυασμός\nΣε αντίθεση με τα υπόλοιπα κύτταρα του οργανισμού τα οποία είναι διπλοειδή, (περιέχουν δηλαδή δύο αντίγραφα από κάθε ένα από τα 23 χρωμοσώματά μας), τα γαμετικά κύτταρα (ωάριο και σπερματοζωάριο) είναι απλοειδή (περιέχουν ένα αντίγραφο από το κάθε χρωμόσωμα). Τα γαμετικά κύτταρα προκύπτουν μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται μείωση. Στην πράξη πρόκειται για μια κυτταρική διαίρεση η οποία ακριβώς μοιράζει στα δύο θυγατρικά κύτταρα ένα χρωμόσωμα από το κάθε ζεύγος. Έτσι, μετά τη σύντηξη ενός ωαρίου και ενός σπερματοζωάριου προκύπτει και πάλι ένα διπλοειδές γονιμοποιημένο ωάριο με τη δυνατότητα να δώσει έναν διπλοειδή οργανισμό.\nΚατά τη διάρκεια της μείωσης τα ζεύγη χρωμοσωμάτων μπαίνουν στη σειρά στο κέντρο του κυττάρου και μια σειρά διαδικασιών λαμβάνουν χώρα ώστε να εξασφαλιστεί η ακριβοδίκαιη μοιρασιά τους. Πριν όμως απομακρυνθούν το ένα από το άλλο, κάθε ομόλογο ζεύγος χρωμοσωμάτων επιδίδεται σε μια ανταλλαγή γενετικού υλικού. Αυτή η ανταλλαγή κομματιών DNA, η οποία ονομάζεται ανασυνδυασμός, εξηγεί γιατί τα αδέλφια (που έχουν προέλθει από ωάρια και σπερματοζωάρια των ιδίων ανθρώπων) δεν είναι γενετικά ταυτόσημα.\nΗ σύγκριση του γενετικού υλικού των σπερματοζωαρίων κατέδειξε ότι όλα τα χρωμοσώματα είχαν υποστεί ανασυνδυασμό, αλλά το εύρος των κομματιών που ανταλλάχτηκαν ήταν πολύ μεγάλο όπως επίσης και ο αριθμός των τυχαίων μεταλλάξεων που έλαβαν χώρα σε κάθε χρωμόσωμα.\nΜέχρι σήμερα, οι ερευνητές βασίζονταν σε πληθυσμιακές μελέτες προκειμένου να εκτιμήσουν την συχνότητα του γενετικού ανασυνδυασμού σε ένα ωάριο ή σπερματοζωάριο. Ένα από τα ευχάριστα ευρήματα της μελέτες ήταν ότι αυτές οι βασισμένες στον πληθυσμό μελέτες ήταν ακριβείς, καθώς επαληθεύτηκαν από το διάβασμα της αλληλουχίας του DNA των σπερματοζωαρίων.\nΓια να μελετηθεί το DNA των σπερματοζωαρίων, αυτά χρειάστηκε να καταστραφούν και δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη γονιμοποίηση ενός ωαρίου. Ωστόσο οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μέθοδός τους θα μπορούσε να αποκαλύψει τα αίτια και να δώσει λύσεις σε ορισμένες περιπτώσεις ανδρικής στειρότητας.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Monday, July 23, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nΤης Μ.Σ., 38 ετών, Αθήνα\nΟι γονείς μου δεν ήταν θεοφοβούμενοι άνθρωποι. Δεν ξέρω πως τα κατάφεραν, είχαν κι οι δυο μόρφωση μόλις δημοτικού, καταγωγή από φτωχούς αγράμματους αγρότες και μεγάλωσαν σε εποχές που η θρησκοληψία φοριόταν ακόμα πολύ.\nΔεν θα έλεγα ότι μου μίλησαν ποτέ ενάντια στη θρησκεία, μα ούτε και τα μάσησαν μπροστά στην -απροκάλυπτη ούτως ή άλλως- υποκρισία των παπάδων. Ποτέ δεν μου απαγόρευσαν κάποια σχετική σχολική δραστηριότητα (πχ. εκκλησιασμούς, αγιασμούς), ενώ ποτέ δεν με κράτησαν και μακριά από το γενικότερο socializing του πράγματος (γάμοι, βαφτίσια, ανάσταση, i-βασίλης κλπ).\nΚάπως έτσι λοιπόν, με τη θρησκεία ντεκόρ και φολκλόρ, ξεκίνησα το δημόσιο σχολείο αρχές δεκαετίας του ’80, όπου παρά την κατάργηση της ποδιάς, ο αυταρχισμός και ο επαρχιωτισμός καλά κρατούσαν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά δασκάλους που (αυτόβουλα κατά πως φαίνεται, δεν ξέρω κιόλας) αφιέρωναν ολόκληρες ώρες διδασκαλίας σε ατόφιο προσηλυτισμό.\nΘα έλεγε κανείς ότι δεν υπήρχε λόγος να με ακουμπήσουν όλα αυτά και όμως, ο τρόμος μιλάει στην παιδική ψυχή, τη μαυρίζει: θυμάμαι πολύ καθαρά ένα διάστημα που επηρεασμένη από τις σχολικές πλύσεις το είχα ρίξει στην προσευχή παρακαλώντας τον καλό θεούλη να μην τιμωρήσει εμένα και τους αγαπημένους μου.\nΕυτυχώς οι φοβικές κρίσεις σταδιακά ξεθύμαναν, ευθέως ανάλογα με τις ώρες προσηλυτισμού στο σχολείο, και οριστικά πια υποχώρησαν με την εμφάνιση της μοναδικής δασκάλας που μου εντυπώθηκε ποτέ ως πρότυπο: ο πρώτος άνθρωπος που -στα εννιά ολόκληρα χρόνια της ζωής μου- άκουσα ανοιχτά και θαρραλέα να αμφισβητεί την ύπαρξη του θεού, μπολιάζοντάς με για πάντα έκτοτε με την ιδέα του αγνωστικισμού και τη σημασία της κριτικής σκέψης κι αντίληψης.\nΕρωτήματα τύπου ποιοι είμαστε, που πάμε, πώς και αν ορίζεται το καλό και το κακό και ποιο είναι το νόημα-της-ζωής-τελοσπάντων, με απασχολούσαν ανέκαθεν, όπως όλους. Όμως ούτε κατ’ ελάχιστο ένιωσα ποτέ να βρίσκω ικανοποίηση στις χαοτικές απαντήσεις των θρησκευτικών, άσχετα με το πόσο ενδιαφέρουσες ή λυρικές έβρισκα ενίοτε τις μεταφορές τους.\nΠράγματι, ήδη ως το τέλος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης η σχέση μου με τις εν γένει μεταφυσικές ερμηνείες του κόσμου διαμορφωνόταν σε ένα έντονο αλλά ξεκάθαρα αποστασιοποιημένο (λογοτεχνικό/ ανθρωπογεωγραφικό/ κοινωνιολογικό) ενδιαφέρον για τα σύμβολα και την αλληγορία. Με συνάρπαζαν οι απανταχού θρύλοι και οι λαϊκές παραδόσεις, την κατάβρισκα να ξετυλίγω κλωστίτσες συμπυκνωμένης σοφίας και προαιώνιας μνήμης μέσα από τα κουβάρια του συλλογικού φαντασιακού που ανακάλυπτα στις σελίδες της βίβλου, τις παραβολές του Ιησού, τα συναξάρια των αγίων, την Ορφική και Ησιόδεια κοσμογονία, τα Ομηρικά έπη, τους άθλους του Ηρακλή, τους μύθους του Αισώπου, τους παράδοξους δεσμώτες ή το ανδρόγυνο του Πλάτωνα, τις επτά σφαίρες της Ροδοσταυρικής κτίσης, τις τρεις ρίζες του Υγκντράσιλ, το «αυτόματο» του Γκουρτζίεφ, τις περιπλανήσεις του Σιντάρτα, τις ιστορίες του Χότζα, τις διδαχές του Προφήτη, τα ονειρέματα του Δον Χουάν, τις ανάστατες ψυχές των ποιητών, και πάει λέγοντας…\nΚι έτσι αναίμακτα θα συμπορευόμουν ακόμα με τα απανταχού σκιρτήματα-κοσμικής-συνείδησης υποθέτω, αν δεν συνέβαινε το υπερπαράδοξο -κάπου στο δεύτερο έτος πια των σπουδών μου- να ερωτευτώ έναν χριστιανό.\nΚαταρχάς να εξηγηθώ μπας και διασώσω μια ρανίδα αξιοπρέπειας: δεν ήταν το πρώτο πράγμα που διέκρινες πάνω του :D\nΔιέκρινες μάλλον έναν άνθρωπο εξαιρετικά εύστροφο, βαθιά καλλιεργημένο και σε έντονη ψυχική εγρήγορση. Έναν άνθρωπο με έφεση στις τέχνες, και ιδιαίτερα τη μουσική και τη λογοτεχνία. Έναν άνθρωπο με «αρχές και ιδεώδη» (ουαί κι αλί, θα μάθαινα…) εν μέσω μάλιστα εποχών που στα νεανικά και ονειροπόλα ακόμα μάτια μου, τα πάσης φύσης ιδανικά έμοιαζαν τουβλάκια σε ασυγκράτητο σούπερ ντόμινο.\nΚι έβρισκα, το ομολογώ, κάτι βαθιά γοητευτικό σε αυτή του την (εκ των υστέρων μόνο ως τέτοια αντιληπτή) ψύχωση: ο εσωτερισμός και οι εμμονές, οι συνεχείς συναισθηματικές (αλλά τόσο ποιητικές) μεταπτώσεις, η πυρετώδης γραφή και σκέψη, κι ο Έρωτας, αυτός ο αλλόκοτος, που γητεύει...\nΌντας τελείως ανυποψίαστη μπροστά στην απιθανότητα μιας σεναριακής πλοκής που θα κορόιδευα και σε σαπουνόπερα ακόμα, διάολε!, τίποτα απ’ όσα φαίνονταν ή λέγονταν εκείνα τα χρόνια δεν μου προμήνυε αυτό που ερχόταν. Τίποτα δεν με προϊδέαζε ότι είχα παράφορα ερωτευτεί μια αναλαμπή, μια προνύμφη. Κι ότι κάπου υποδόρια, πίσω από το φαινομενικά τόσο φευγάτο κι ατίθασο lifestyle του, παράλογες έγνοιες βράζαν και χόχλαζαν, μνήμες καταναγκαστικές ξυπνούσαν κι αγρίευαν, τύψεις και πρέπει εμφυτευμένα βαθιάαα, στον πρώτο νου, βλάσταιναν πια κι ερχόταν η ώρα του θερισμού, η εκκόλαψη του κτήνους…\nΚαι, κάπως έτσι κύριε δικαστά -αφελής κι ανοχύρωτη, στη δίνη της ερωτικής παραζάλης, βήμα το βήμα τις μικρές μα απανωτές συγκαταβατικές υποχωρήσεις, προσπαθώντας να προστατέψω και να σεβαστώ την ιδιαιτερότητά του- ξύπνησα κάποτε ανελέητα γδαρμένη απ’ τη δική μου, σε ένα αδιάλλακτο κι εφιαλτικό σύμπαν όπου όφειλα λέει να είμαι αλλιώς για να είμαι ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ.\nΔύσκολο να το εξηγήσω, τότε και τώρα, μα πες το πείσμα/ άγνοια κινδύνου + ρομαντισμό/ υπερεκτίμηση δυνάμεων/ όλα τα παραπάνω. Κόντρα στις εύλογες ανησυχίες και απεγνωσμένες παραινέσεις δικών και φίλων, κόντρα στον ίδιο τον εαυτό και τη στοιχειώδη λογική μου, πέρασα σχεδόν δύο κατάμαυρα χρόνια παλεύοντας να γεφυρώσω το χάσμα, προσποιούμενη ότι δήθεν μπορούσα.\nΤον έβλεπα να κατρακυλάει, στα μάτια μου χρειαζόταν βοήθεια, ήμουν ο τελευταίος σύνδεσμός του με τον κόσμο, δεν ήταν δυνατό να τον εγκαταλείψω... Τι ειρωνεία, έτσι ακριβώς σκεφτόταν κι αυτός, πάσχιζε να με βοηθήσει ο δυστυχής, πάσχιζε λέει να σώσει την ψυχή μου!\nΚι ενόσω εγώ αρνούμουν να παραδεχτώ το εξόφθαλμο, το τρενάκι του χριστιανορθόδοξου τρόμου συνέχιζε αμετάκλητο την αδυσώπητη τροχιά του: μια στο καρφί μια στο πέταλο, ο αγαπημένος μου κέρδιζε σταθερά έδαφος, φτάνοντας μέχρι κι απροσχημάτιστα κάποτε πια να απαιτεί την πλήρη «προσαρμογή μου», τη μεταμόρφωσή μου δηλαδή σε μια αφοσιωμένη, υποστηρικτική, υποταγμένη, χριστοήθη σύζυγο, την κατά τας Γραφάς άλλωστε (κι ένα μάτσο καλογέρους ζηλωτάς btw) προβλεπόμενη.\nΣου έχει συμβεί ποτέ να κοιτάς τον εαυτό σου από απόσταση; Όχι δεν μιλάω για αστρικές προβολές και τέτοια, κυριολεκτώ! Να νιώθεις πλήρως εκδιωγμένος από σένα ενόσω κάποιος άλλος εκβιαστικά καταλαμβάνει το σώμα σου, το ντύνει, το ταΐζει, το κινεί, το ορίζει, κατά τη δική ΤΟΥ βούληση αλλά για το καλό ΣΟΥ. Έτσι κι εγώ, κοίταζα μόνο, αγκυλωμένη κι έντρομη, ανίκανη να επικοινωνήσω, να αντισταθώ, να ξεφύγω -κάτι σε «ο Τζόνι πήρε το όπλο του» αλλά σε βερσιόν κοσμοκαλόγριας ένα πράγμα :)\nΑλλά αρκετά με τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Εξυπακούεται ότι κατάφερα τελικά να σπάσω τον κλοιό και να αναπνεύσω (ακόμα τρομάζω με το πόσο κυριολεκτικά εννοώ τη λέξη). Αλλά όχι ότι ήταν και εύκολο. Συστηματικά αποδιώχνοντας όλο αυτό τον καιρό όσους εγκαίρως και καλόκαρδα αποπειράθηκαν να με απαγκιστρώσουν, είχα πια μείνει ολομόναχη στην πλευρά της λογικής –απέναντι μου μαινόταν τώρα ένας συντονισμένος, λυσσαλέος κι ελεεινά ΑΝΗΘΙΚΟΣ πόλεμος «τιμής» και φανατίλας. Μα όσο επώδυνος και τραυματικός, τόσο και αναπόφευκτος ήταν αυτός ο χωρισμός, σαν ξέρασμα.\nΚέρδισα κάτι μέσα από αυτό το πρόσκαιρο, οικειοθελές, μπάι-πας ύπαρξης; Ναι, βαριά αθεράπευτη τελειωτική ενηλικίωση.\nΑπότομο ξύπνημα στην πραγματικότητα όπου η θρησκεία δεν είναι πια ένα αθώο ανθολόγιο παραμυθιών και συμβόλων αλλά ο άσπονδος εχθρός της νόησης και το πλέον ύπουλο μεθόδευμα επιβολής εξουσίας. Οι «πνευματικοί πατέρες» και οι (μονα)δικές τους αλήθειες δεν είναι παρά δόκανα, αριστοτεχνικά στημένα στους δρόμους της ποθητής αυτοπραγμάτωσης. Λεία και τρόπαιο, ο αφύλακτος παιδικός νους, εκεί προσβάλλει, εκεί ενδημεί ο αληθινός ο ιός του θεού, που μέχρι πρότινος δυστυχώς αψηφούσα.\n· είναι χριστιανός: θέλω σαφώς να σου το ξεκαθαρίσω, δεν έπεσα θύμα καμιάς πλάνης, δεν με παρέσυραν οι σοφιστείες «σάπιων αθέων και σιωνιστών» ή οι διαβολές αιρετικών και αλλοθρήσκων. Όχι! Τη γνήσια κι ατόφια πίστη σου σιχάθηκα, βιώνοντάς τη βαθιά στο μεδούλι μου, καρφί το καρφί τη μισαλλοδοξία, το μισογυνισμό, την υποκρισία, την παράνοια, τον ολοκληρωτισμό, την αδιαλλαξία, την αλαζονεία, τον εκφοβισμό, τη δεισιδαιμονία, τον αποκλεισμό, το ζόφο, την ασφυξία ΣΟΥ… (κι αν όλα αυτά νομίζεις ότι δεν σε αφορούν, κάνε μια επανάληψη στις «ιερές» γραφές σου, δε λέει να μείνεις μετεξεταστέος, μπρρρρ)\n· είναι άνθρωπος: είναι πολύ πιο ύπουλη, πολύ πιο δυνατή από αυτό που αρχικά ίσως αφήνει να διαφανεί. Σκέψου σε τι τεχνάσματα, τι μεταλλάξεις και προσαρμογές έχει καταφύγει όλες αυτές τις χιλιετίες για να μπορεί να επιβιώνει –το κλέος της ασυναρτησίας!- ακόμα και σήμερα. Μην επαναπαύεσαι μπροστά στη θρησκεία, μη θεωρείς ότι με λόγο και παρρησία αντιμετωπίζεται ο θρησκόληπτος. Ξαγρύπνα ασταμάτητα όταν σε περιτριγυρίζει, λίγο για σένα, πολύ για το παιδί –their precious.\nΚοιμήσου λοιπόν τον μακάριο ύπνο σου, κανένας πια δεν θα τολμήσει να σε ενοχλήσει, εγώ μονάχα ίσως που και που θα νανουρίζω\nεκεί αρετή είναι ν’ αγαπάς τον διπλανό και να μισείς –πολύ πολύ- τον απέναντι\nΥποβολή από Stelios Frang στις Sunday, July 22, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nΥποβολή από Stelios Frang στις Saturday, July 21, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nτης αν.καθηγ. Μαριάννας Κατσογιάννου, http://new-deal.gr, 20/7/2012\nΌταν έχεις άγνοια για κάτι, εύκολα βρίσκεται κάποιος επιτήδειος να την εκμεταλλευτεί: να σε κλέψει στο ζύγι, να το σκάσει με την προίκα σου, να σε πείσει να τον ψηφίσεις… κοντολογίς να σου πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αυτό ισχύει για όλους μας. Όταν μάλιστα πρόκειται για θέμα που μας «πονάει», που σχετίζεται με κάποια ανάγκη ή ευαισθησία, τότε γινόμαστε πιο ευάλωτοι σε κάθε είδους τερτίπια, νομικά, λεκτικά, εμπορικά… και είναι ακόμα πιο εύκολο να πέσουμε θύματα απάτης.\nΚάτι τέτοιο γίνεται συχνά μ’ ένα θέμα για το οποίο ενδιαφερόμαστε όλοι, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, πάντως όλοι το νιώθουμε δικό μας. Εννοώ το πολλαπλά σημαντικό ζήτημα της γλώσσας που και μέρος της ταυτότητάς μας αποτελεί και την ποιότητα της επικοινωνίας μας καθορίζει και σε στενή σύνδεση βρίσκεται με το, πανθομολογούμενο πλέον, έλλειμμα εθνικής πολιτικής στα θέματα παιδείας (και όχι μόνο). Δεν θα επαναλάβω την πρόσφατη συζήτηση γύρω από τα φωνήεντα, τα σύμφωνα και τις διφθόγγους, γιατί πιστεύω ότι έχει διεξαχθεί σε ένα παραπλανητικό πλαίσιο που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πριν πάρουμε οποιαδήποτε θέση.\nΗ πλάνη (ή μήπως πρόκειται για απάτη;) που με απασχολεί βασίζεται στην άγνοια της ιστορίας. Όπως γίνεται παντού, βρίσκονται μερικοί «επιτήδειοι» να επωφεληθούν από το γεγονός ότι δεν είμαστε όλοι ειδικοί σε όλα και επομένως υπάρχουν πράγματα που αναγκαστικά δεν γνωρίζουμε. Για να στηρίξουν τις απόψεις τους αποκαλύπτουν ένα μέρος της αλήθειας που, αποκομμένο από το πλαίσιό του, φαντάζει πειστικό. Ένα απλό παράδειγμα για να το καταλάβουμε καλύτερα: διαμαρτύρονται κάποιοι ότι, επειδή καταργήθηκαν οι τόνοι και τα πνεύματα, η ελληνική γλώσσα έχασε ένα μέρος από τις εκφραστικές της δυνατότητες. Το τι ακριβώς σημαίνει «εκφραστική δυνατότητα» και πώς μπορεί να χαθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά δεν πειράζει, μία πομπώδης ρητορική σε συνδυασμό με το συναισθηματικό φορτίο του θέματος είναι αρκετή για να μας πείσει. Με έναν όρο όμως, να μην έχουμε τις απαραίτητες γνώσεις.\nΓιατί τίποτα από τα παραπάνω δεν μπορεί να πιστέψει κάποιος που γνωρίζει την ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Η πραγματικότητα είναι ότι τα αρχαία ελληνικά δεν είχαν ούτε τόνους, ούτε πνεύματα, ούτε καν διάκριση σε πεζά και κεφαλαία γράμματα: θα έχετε παρατηρήσει ότι όλες οι επιγραφές στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους είναι γραμμένες με κεφαλαία. Στην Αθήνα του 500 π.Χ. δεν έγραφαν Ἔδοξεν τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ αλλά ΕΔΟΧΣΕΝ ΤΕΙ ΒΟΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΙ ΔΕΜΟΙ. Και βεβαίως η προφορά της φράσης ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή. Τις λεπτομέρειες θα χρειαζόμαστε αρκετές σελίδες (ή ώρες) για να τις εξηγήσουμε, η ουσία όμως είναι ότι κάποια στιγμή, οι διαφορές στην προφορά έγιναν τόσο πολλές που οι άνθρωποι δεν μπορούσαν πια να διαβάσουν εύκολα τα αρχαία κείμενα. Και τότε ήταν που εφηύραν τους τόνους και τα πνεύματα. Γύρω στα 200 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, τα σημαδάκια αυτά ήταν το «σκονάκι» που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι ως βοήθημα επειδή δεν ήξεραν πια πώς να προφέρουν τις λέξεις με τον παλιό τρόπο. Καμία σχέση με την κλασική ελληνική της Αθήνας του Περικλή!\nΠροσοχή, αυτά που γράφω δεν αποτελούν τοποθέτηση υπέρ ή κατά του πολυτονικού. Η μόνη μου θέση είναι ότι πριν επιλέξει κανείς, καλό είναι να γνωρίζει την ιστορική αλήθεια για να μην βασίζει τις αποφάσεις του σε επιστημονικοφανείς (και αν) φαιδρότητες.\nΔεν θα ήθελα να προχωρήσω σε πιο περίπλοκα ζητήματα γραμματικής, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Κι αυτό επειδή ο στόχος μου δεν είναι να διδάξω σε κανέναν τι συμβαίνει με τους τόνους, τα πνεύματα και την ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Το μόνο που θεωρώ σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να ξεκαθαρίσει το τοπίο ως προς το τι θα πει παραπλάνηση και πόσο εύκολο είναι να εκμεταλλευτεί κάποιος την καλή μας πίστη και να μας παρασύρει σε λανθασμένα συμπεράσματα, είτε επειδή ο ίδιος έχει πέσει θύμα πλάνης, είτε επειδή η ημιμάθεια, σε συνδυασμό με λίγο θράσος μπορεί να κάνει θαύματα μετατρέποντας τα φύκια σε μεταξωτές… διφθόγγους.\n*Δεν πρόκειται για λάθος, η λέξη δίφθογγος ήταν θηλυκού γένους μέχρι πολύ πρόσφατα. Τη διάλεξα ειδικά για να σας πείσω ότι οι αλλαγές στη γλώσσα δεν σημαίνουν απαραίτητα κάποιου είδους ξεπεσμό: το πρόβλημα δεν είναι αν χρησιμοποιώ το ουσιαστικό δίφθογγος ως αρσενικό ή θηλυκό, αλλά αν γνωρίζω τι σημαίνει (αυτό σας το προτείνω για άσκηση στο σπίτι).\n(βλέπε επίσης για πολυτονικό, μια και αναφέρθηκε >>>)\nΥποβολή από Stelios Frang στις Friday, July 20, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nτου Πασχου Μανδραβελη, Καθημερινή, 19/7/2012\nΈνα είναι σίγουρο: αν είχε ενδιαφερθεί επενδυτής για να αξιοποιήσει το παραλιακό μέτωπο του Κατάκωλου στην Ηλεία θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Οι αριστεροί θα μιλούσαν για «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας». Οι βουλευτές όλων των κομμάτων -«τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»- θα δήλωναν με τον γνωστό στόμφο «δεν θα επιτρέψουμε τον βιασμό της Ηλείας από ιδιωτικά συμφέροντα». Οι οικολόγοι θα ξεσηκώνονταν για τον «φυσικό πλούτο που κινδυνεύει να χαθεί»· δεν μπορεί, κάποια περιοχή Natura θα υπάρχει κι εκεί!\nΟι τοπικοί παράγοντες θα έβρισκαν το δικό τους «Οβριόκαστρο», το οποίο -όπως κάθε πέτρα σ’ αυτήν τη χώρα- άλλαξε τον ρουν της παγκόσμιας ιστορίας. Οι ακροδεξιοί θα ανακάλυπταν εβραϊκές ρίζες στα μέλη του Δ.Σ. της επενδυτικής εταιρείας και θα επεσήμαιναν τους «θανάσιμους εθνικούς κινδύνους στο στρατηγικής σημασίας Ιόνιο Πέλαγος»· έχει κι έξω από την Ηλεία «αμύθητης αξίας» πετρέλαια. Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας θα έδινε τη χαριστική βολή: κάποια δένδρα ή έστω πουρνάρια θα υπήρχαν στην περιοχή, οπότε -με δεδομένο το «άπαξ δάσος, πάντοτε δάσος»- θα απαγόρευε την επένδυση.\nΚαι ενώ, λοιπόν, σύσσωμο το έθνος φυλάει καραούλι μην τυχόν και περάσει κανένας βδελυρός επενδυτής και μαγαρίσει το ελληνικό τοπίο, οι εγχώριοι αετονύχηδες ιδιωτικοποίησαν παρανόμως, αδαπάνως, χωρίς σχέδιο και υποδομές ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Κ» (15.7.2012) όταν οι τεχνικοί ελεγκτές του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων επισκέφθηκαν την Ηλεία για επιθεώρηση των δημόσιων ακινήτων «όχι μόνον δεν βρήκαν κενή γη, ως όφειλε να υπάρχει, αλλά ανακάλυψαν ολόκληρους οικισμούς με χιλιάδες αυθαίρετες κατοικίες...». Ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο ήταν κατειλημμένο: Από 20.000 στρέμματα δημόσιας γης δεν είναι αξιοποιήσιμα ούτε τα 2.000. «Η αξιοποίηση αυτών θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς οι μη καταπατημένες εκτάσεις αντιστοιχούν στις... τρύπες μιας γραβιέρας».\nΚάπως έτσι γίνεται η μάχη κατά των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα. Ενώ οι αριστεροί ταγοί κραυγάζουν για φαντάσματα πολυεθνικών, που δήθεν κάνουν ουρά στα σύνορα για «να μας πιουν το αίμα», εντός της χώρας γίνεται πάρτι της λούμπεν ιδιωτικοποίησης. Εμείς, σκιαγμένοι από το «επάρατο Μνημόνιο», αντί να συζητάμε τους όρους αξιοποίησης της κοινής περιουσίας, έχουμε εγκλωβιστεί σε μανιχαϊστικά διλήμματα «ναι ή όχι στις ιδιωτικοποιήσεις».\nΚαι όσο εμείς φυλάμε τις Θερμοπύλες για να αποκρούσουμε τον «νεοφιλελευθερισμό», στα μετόπισθεν τρώνε τα φιλέτα που κινδυνεύουν. Οι αετονύχηδες ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες εκτάσεις, οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ κάνουν τα πολυτελή τους ταξιδάκια, οι πρυτάνεις «αξιοποιούν» με τον καλύτερο για τους ίδιους τρόπο τα ερευνητικά κονδύλια, οι γιατροί εμπορευματοποιούν την υγεία με τα φακελάκια κ.λπ.\nΕμείς όμως παραμένουμε ακλόνητοι στις Θερμοπύλες. Κραυγάζουμε «Νο Πασαράν» στους ιδιώτες επενδυτές, ίσως για να διευκολύνουμε τους εγχώριους μπαταχτσήδες να ολοκληρώσουν το έργο τους.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Thursday, July 19, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nΚινητοποιιήσεις διαρκείας και διακοπή της λειτουργίας των περισσοτέρων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας αναμένεται να αποφαιστεί εντός των επομένων 24ώρων από τη Σύνοδο των Πρυτάνεων, αντιδρώντας στο σχέδιο δραστικών περικοπών που ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας χθες. E-mail που απεστάλη στους πρυτάνεις από το υπουργείο, τους καλούσε να διακόψουν κάθε ερευνητική δραστηριότητα και να παγώσουν πληρωμές προς κάθε κατεύθυνση.\nΚυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι η απόφαση ανήκει προσωπικά στον υπουργό Κώσταντίνο Αρβανιτόπουλο ενώ το θέμα γνωρίζει και ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας.\nΣτόχος είναι να εξοικονομηθούν κεφάλαια από τα πανεπιστήμια και την εκπαίδευση τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως μαξιλάρι για τους μισθούς στον κλάδο. Το Sofokleousin.gr έχει στην κατοχή του το e-mail του υπουργείου προς τους πρυτάνεις ενώ είναι σε θέση να γνωρίζει και τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ στελεχών του γραφείου του υπουργού με τα πανεπιστήμια.\nΑνθρωποι που γνωρίζουν το περιεχόμενο των επικοιωνιών και επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους υποστηρίζουν πως το υπουργείο διέταξε κατ ουσίαν τη διάλυση των πανεπιστημίων καθώς κλείνει ερευνητικά τμήματα και φοιτητικές εστίες ενώ ζητά από τους πρυτάνεις να εκμηδενίσουν τα λειτουργικά κόστη καθώς λεφτά υπάρχουν μόνο για τους μισθούς.\nΜετά από αυτές τις εξελίξεις υπήρξε μπαράζ συναντήσεων και επικοινωνιών σε επίπεδο πρυτάνεων από τα πανεπιστήμια όλης της χώρας και όπως φαίνεται τα πανεπιστήμια θα βάλουν λουκέτο εν μέσω του καλοκαιριού, αναστέλλοντας όλα τα ερευνητικά προγράμματα και τινάζοντας στον άερα την εξεταστική περίοδο του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Wednesday, July 18, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\nτης καθηγ. Θεοδώρας Δ. Παπαδοπούλου, Καθημερινή, 17/7/2012\nΈνας νέος ορίζοντας άνοιξε για τα πειράματα Φυσικής Υψηλών Ενεργειών (ΦΥΕ) με τη συλλογή δεδομένων από συγκρούσεις δεσμών πρωτονίων (pp) που άρχισαν τον Δεκέμβριο 2009 στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων LHC (Large Hadron Collider) στο CERN. Δύο μεγάλες ανιχνευτικές διατάξεις, τα πειράματα ATLAS και CMS, στα οποία εργάζονται οι πειραματικοί φυσικοί του πεδίου ΦΥΕ, αφού ολοκλήρωσαν τη φάση κατασκευής και ελέγχου λειτουργίας τους με δεδομένα από κοσμική ακτινοβολία, άρχισαν να καταγράφουν γεγονότα από συγκρούσεις πρωτόνιο-πρωτόνιο και να αναλύουν τα αποτελέσματα.\nΈνα πρωταρχικό ερώτημα που αναμένει απάντηση από τις μετρήσεις στο LHC είναι η αναζήτηση της προέλευσης της μάζας των στοιχειωδών σωματιδίων. Η θεωρία του μηχανισμού Higgs που δίνει μάζα στα σωματίδια μέσω αλληλεπιδράσεων με πεδία Higgs εμπνέει την αναζήτηση του SM Higgs μποζονίου στο πλαίσιο του Καθιερωμένου Προτύπου (Standard Model, SM). Σε υπερσυμμετρικές προεκτάσεις του SM προβλέπονται επίσης και άλλα μποζόνια Higgs, τα οποία επίσης αναζητούνται, αν υπάρχει υπερσυμμετρία στη φύση.\nΤο Καθιερωμένο Πρότυπο περιγράφει επιτυχώς τα στοιχειώδη σωματίδια που γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μέχρι σήμερα και τις αλληλεπιδράσεις τους. Αλλά η γνώση της φύσης δεν είναι πλήρης, εφόσον δεν μπορούμε να απαντήσουμε στο βασικό ερώτημα της γέννησης της μάζας των στοιχειωδών σωματιδίων.\nΣτις 4 Ιουλίου 2012, σε ειδικό σεμινάριο στο αμφιθέατρο του CERN, τα δύο πειράματα ATLAS και CMS παρουσίασαν τα προκαταρκτικά αποτελέσματα (preliminary results) που ταυτόχρονα (two-way video) παρουσιάζονταν στο Διεθνές Συνέδριο της Μελβούρνης, ICHEP 2012 (4-11 Ιουλίου).\nΜε ευχάριστη έκπληξη επιβεβαιώθηκαν οι ψίθυροι των τελευταίων ημερών από τους συνεργάτες των πειραμάτων. Το μποζόνιο Higgs είναι το μόνο σωματίδιο που προβλέπεται από το Καθιερωμένο Πρότυπο και δεν έχει βρεθεί ακόμη. Ο μηχανισμός Higgs δεν προβλέπει την τιμή της μάζας του αλλά μια περιοχή μαζών που μπορεί να έχει.\nΤο σωματίδιο, στο οποίο αναφέρονται τα πειράματα, δεν γνωρίζουμε προς το παρόν τι ακριβώς είναι: είναι το σωματίδιο Higgs του Καθιερωμένου Προτύπου ή ένα σωματίδιο που ανήκει στη Νέα Φυσική πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο;\nΜε προσεκτική μελέτη και τη λήψη περισσότερων δεδομένων θα φανεί. Εχει μάζα περίπου 125 φορές τη μάζα του πρωτονίου και διασπάται σε δύο φωτόνια, που σημαίνει πως είναι μποζόνιο. Αναμφισβήτητα, αν επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα με μεγαλύτερη στατιστική, θα είναι κάτι θεμελιώδες!\nΑυτό το επίτευγμα είναι αποτέλεσμα πάνω από 20 χρόνια προσεκτικής, επίπονου και υψηλού επιπέδου εργασίας από πολλούς συνεργάτες από διάφορα ερευνητικά εργαστήρια και πανεπιστήμια που εργάστηκαν στον επιταχυντή, στους ανιχνευτές, στα προγράμματα και στη φυσική.\nΗ έρευνα ΦΥΕ έχει δημιουργήσει παράδοση στην Ελλάδα και έχει συμβάλει στην ποιοτική άνοδο της εκπαίδευσης στα ΑΕΙ. Η Ελληνική Εταιρεία Σπουδών ΦΥΕ έχει περίπου 200 μέλη θεωρητικούς και πειραματικούς, καθηγητές, ερευνητές και διδακτορικούς φοιτητές σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας, αλλά και αρκετά μέλη από το εξωτερικό.\nΣυγκεκριμένα, στο πείραμα ATLAS συμμετέχουν το ΕΜΠ (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο), το ΕΚΠΑ (Εθνικό Καποδιστριακό Παν/μιο Αθηνών), το ΑΠΘ (Αριστοτέλειο Παν/μιο Θεσσαλονίκης), το Παν/μιο Αιγαίου και το ΕΑΠ (Ελληνικό Ανοικτό Παν/μιο). Στο πείραμα CMS συμμετέχουν το ΕΚΠΑ, το Παν/μιο Ιωαννίνων και το Ερευνητικό Κέντρο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος».\nΟι Ελληνες ερευνητές ΦΥΕ αναμένουν εδώ και αρκετούς μήνες τη χρηματοδότηση των εγκεκριμένων προτάσεων του προγράμματος «ΘΑΛΗΣ», για να διεκπεραιώσουν τις υπευθυνότητες που έχουν αναλάβει στα πειράματα του LHC.\nΤο παράδοξο είναι πως ενώ η Ελλάδα είναι ιδρυτικό μέλος του CERN, οι ερευνητές της αδυνατούν να εκμεταλλευθούν πλήρως την τεχνολογία αιχμής που παρέχει το εργαστήριο λόγω της σχεδόν μηδενικής χρηματοδότησης των δραστηριοτήτων τους, και με μεγάλες προσπάθειες και θυσίες παράγουν αποτελέσματα που τους επιτρέπουν να είναι παρόντες στο επιστημονικό γίγνεσθαι!\nΥποβολή από Stelios Frang στις Tuesday, July 17, 2012 Δημιουργία συνδέσμων\n«Η τέχνη ενοποιεί την ψυχή με τη λογική και το όνειρο», αναφέρει στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Αττική free press» η ζωγράφος και εκπαιδευτικός κα Νίκη Ρουμπάνη.\nΣτην Μαρίνα Προβατίδου, εικαστικό\nΜε σπουδές στην Ανωτάτη Καλών Τεχνών και στο Central School of Art and Design στο Λονδίνο, η κα Ρουμπάνη δραστηριοποιείται παράλληλα έντονα στον χώρο της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικότερα, αλλά και της προώθησης των γυναικείων δικαιωμάτων ειδικότερα.\nΗ τέχνη σας έλυσε προβλήματα;\n«Η τέχνη ανοίγει ορίζοντες, δεν είναι ο ρόλος της να λύνει προβλήματα. Είναι ένας τρόπος για να αντλείς δύναμη. Γιατί καταρχήν θεραπεύει τη σχέση με τον εαυτό μας, αλλά και μας δείχνει δρόμους για το μέλλον, για να ταξιδέψουμε. Κάτι άλλο που κάνει η τέχνη είναι να ενοποιεί την ψυχή σου με την λογική και με το όνειρο. Επειδή πολλές φορές στην καθημερινότητα είμαστε τεμαχισμένοι, νιώθουμε από τη μια να μας παρασύρει το συναίσθημα, ενώ κάποια άλλη στιγμή λέμε να ακούσουμε την καρδιά μας. Με την τέχνη δεν υπάρχει αυτή η διχοτόμηση, λογική και συναίσθημα δεν γίνεται να μην είναι ένα. Ακόμα και όταν συμμετέχεις και σαν θεατής».\nΈχετε ασχοληθεί με το art therapy. Πώς λειτουργεί αυτό;\n«Η τέχνη είναι ένα εργαλείο στην άρση τραύματος. Η τέχνη είναι ασφαλής χώρος, όπου μπορείς να διακινδυνεύεις καταστάσεις, που στην πραγματική ζωή δεν θα τολμούσες. Όταν ζεις κάτι μέσα σε μια ατμόσφαιρα παραμυθιού, είτε εικαστικού, είτε σκηνοθετικού, μπορείς να φθάσεις στο χείλος του φόβου σου και των ενοχών σου και να αποκτήσες νέες οπτικές για τα πράγματα αυτά και να βγεις από την αντιπαράθεση με μια πιο δυνατή ψυχή. Για παράδειγμα πολλοί από εμάς, φοβόμαστε τον θυμό μας είτε πιστεύοντας πως θα κάνουμε κακό στον εαυτό μας ή στους άλλους, είτε γιατί το βλέπουμε σαν αδυναμία. Μια άσκηση που χρησιμοποιώ είναι να ζητάω από ανθρώπους να ζωγραφίσουν τον θυμό. Αυτό δίνει την ευκαιρία αφενός να εκφράσουν με φαντασία, με χιούμορ και με τόλμη αυτό το “φοβερό” συναίσθημα, έτσι που γίνεται αμέσως λιγότερο φοβερό, ενώ από την άλλη βλέπουμε τον θυμό και των άλλων που εκφράζεται μέσα στην ομάδα. Υπάρχει απενοχοποίηση και έτσι μπορούμε να δούμε τον θυμό όχι ως μόνιμη κατάσταση, αλλά σαν κάτι το προσωρινό και αντιμετωπίσιμο».\nΥπάρχουν καθορισμένες ασκήσεις για την θεραπεία;\n«Υπάρχουν διαδοχικά στάδια. Το πρώτο είναι να δημιουργηθεί ένα αίσθημα ασφάλειας και ανταλλαγής συναισθημάτων, ώστε να χτιστεί μια ενότητα στην ομάδα. Το δεύτερο στάδιο είναι η ανταλλαγή περισσότερο προσωπικών εμπειριών. Και το τρίτο στάδιο είναι η έκφραση πολλαπλών προσωπικών λύσεων. Τις δραστηριότητες τις καθορίζει το άτομο ή η ομάδα. Ανάλογα με την έκφραση και τη δυναμική της ομάδας γίνονται και τα βήματα».\nΠώς σας ήρθε η ιδέα ως καλλιτέχνης να βρεθείτε στον χώρο της υποστήριξης θυμάτων κακοποίησης;\n«Έγινε από τη βαθειά αντίθεση που βίωσα βγαίνοντας από την Χούντα και πηγαίνοντας για σπουδές στο Λονδίνο, τέλος της δεκαετίας του 70, με καθηγητές επηρεασμένους από τον Μάη του 68. Από το κίνημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το φεμινιστικό κίνημα και το αντιρατσιστικό».\nΜοιάζουν τα αιτήματα του σήμερα με εκείνης της εποχής;\n«Νομίζω πως το αίτημα για αξιοπρέπεια και περισσότερη δημοκρατία υπάρχει από πάντα και επανέρχεται σε κάθε γενιά. Τουλάχιστον ένας αριθμός ανθρώπων σε κάθε γενια δεν παραιτείται από αυτό το όραμα, ενώ ένας άλλος αριθμός ανθρώπων επιδιώκει να καταπιέσει και να εκμηδενίσει τους συνανθρώπους. Μέσα από αυτές τις συγκρούσεις αναβιώνουν τα αιτήματα για ανθρώπινη αξιοπρέπεια και για δικαιώματα. Ο 20ος αιώνας ήταν ο πιο αιματοβαμμένος αιώνας και ενώ φαινομενικά τα τελευταία 50 χρόνια δεν είχαμε πολέμους στην Ευρώπη, ωστόσο δεν είχαμε ούτε και ειρήνη».\nΠώς σας επηρέασε στην επιλογή των θεμάτων σας και γενικότερα στο έργο σας η γραμμή SOS, που έχετε ιδρύσει για την στήριξη θυμάτων κακοποίησης;\n«Έχω ασχοληθεί πολύ με την ανθρώπινη μορφή με διάφορους τρόπους και κοιτάζοντας πίσω και με τη βοήθεια ανθρώπων που με ρωτάνε για τη δουλειά μου βλέπω κάποια πράγματα που επανέρχονται ξανά και ξανά.Την ανάγκη για παράδειγμα να κλειστούν οι άνθρωποι στον εαυτό τους για να αναρρώσουν και να αυτοθεραπευτούν, την διαφορετική ανάγκη του να βρίσκονται οι άνθρωποι μαζί, είτε σαν ζευγάρι, είτε σαν ομάδες. Την ευάλωτη ανθρώπινη φύση, που όμως έχει φοβερές ικανότητες ανάκαμψης μετά από φαινομενική κατάρευση και την συγκλονιστική επίδραση της φύσης στον ψυχισμό μας, των βράχων, των νερών, του χώματος, των δέντρων. Επίσης με ενδιαφέρει πολύ η μεταβολή, η αλλαγή τη στιγμή που κάτι μεταβάλλεται σε κάτι διαφορετικό, η κίνηση, όχι μόνο η φυσική κίνηση, αλλά και η εσωτερική κινητικότητα. Η πνευματική κινητικότητα, το πως αλλάζουμε σαν συνειδητοί άνθρωποι. Είμαστε το μόνο συνειδητό ζώο. Δεν υπάρχει άλλο ζώο που να έχει συνείδηση της αλλαγής, για αυτό έχουμε ευθύνη να μην καταστρέψουμε τον πλανήτη».\nΠώς μπορεί να στηρίξει κάποιος το έργο αλληλεγγύης, στο οποίο δραστηριοποιείστε;\n«Δεχόμαστε και εκπαιδεύουμε εθελοντές και μια ευκαιρία ενημέρωσης υπάρχει την Παρασκευή 20 Ιουλίου το βράδυ σε μια πολιτιστική εκδήλωσή μας στο Μαρούσι, Κηφισίας 70, στα “Θαλασσινά χρώματα”, όπου σας προσκαλούμε με τις κιθάρες σας να πιούμε ένα κρασί και να σας μιλήσουμε για την Τράπεζα Εθελοντικού Χρόνου, τις Γραμμές SOS και τις επιμορφώσεις και παιδαγωγικές παρεμβάσεις στην εκπαίδευση. Θα συμμετέχει και η Ζανετ Καπούγια».\nΠείτε μας τι είναι η Τράπεζα Χρόνου.\n«Ξεκίνησε το 2005 σαν χώρος αλληλεγγύης και ανταλλαγής εθελοντισμού. Πιστεύουμε ότι σήμερα η ιδέα αυτή είναι από τις πιο αισιόδοξες στις δύσκολες στιγμές που περνάμε, γιατί στηρίζεται στον άνθρωπο και στο χτίσιμο δεσμών αλληλεγγύης».\nΥποβολή από Stelios Frang στις Saturday, July 14, 2012 Δημιουργία συνδέσμων


juanasnz99 προφίλ | Porno Sex Chat 18 Free\n18, Ιχθύες, Colombia, Medellín\nΤελευταία Είσοδος: 26/02/2020 7:40:54 π.μ.\nΚάνοντας κλικ στο κουμπί, ανεβάζεις την juanasnz99 στην πρώτη θέση στην κεντρική σελίδα για 60 δευτερόλεπτα. Κατά τη διάρκεια αυτή, το δωμάτιο συζητήσεων του μοντέλου θα γίνει πολύ πιο εμφανές και απίστευτα δημοφιλές! Μια ειδοποίηση σχετικά με την ενέργειά σου θα κάνει την εμφάνισή της στη συζήτηση, που θα είναι ορατή στο μοντέλο και στους υπόλοιπους χρήστες της συζήτησης. Η juanasnz99 σίγουρα θα εκτιμήσει την κίνησή σου αυτή και θα είναι ιδιαίτερα υποχρεωμένη σε εσένα!\njuana banana 5 φωτογραφίες 5 photos\nΣημαντικές λεπτομέρειες του/της juanasnz99\nΏρες εργασίας του/της juanasnz99\nΔευτέρα 4:00 μ.μ. – 7:00 μ.μ.\nΤρίτη 4:00 μ.μ. – 7:00 μ.μ.\nΤετάρτη 4:00 μ.μ. – 7:00 μ.μ.\nΠέμπτη 4:00 μ.μ. – 7:00 μ.μ.\nΠαρασκευή 4:00 μ.μ. – 7:00 μ.μ.\nΕρασιτεχνικά βίντεο του/της juanasnz99\njuanasnz99 Λίστα Επιθυμιών


Crousma: "Στην οικοδόμηση μιας ισχυρής λαϊκής συμμαχίας το συμφέρον του λαού"\n"Στην οικοδόμηση μιας ισχυρής λαϊκής συμμαχίας το συμφέρον του λαού"\nΠηγάδι δίχως πάτο για μέτρα σε βάρος του λαού *\nΣε ισχύ τέθηκε από 1/1/2013 το νέο «δημοσιονομικό σύμφωνο», προσθέτοντας ένα ακόμα όπλο στη φαρέτρα των μονοπωλίων και του πολιτικού τους προσωπικού, για την επιβολή της αντιλαϊκής στρατηγικής σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης ή ανάπτυξης.\nΤο νέο «δημοσιονομικό σύμφωνο» υπογράφτηκε από 25 κράτη - μέλη της ΕΕ στη Σύνοδο Κορυφής που έγινε στις 2 Μάρτη στις Βρυξέλλες και καθιερώνει ένα διαρκές μνημόνιο (τέρμα ο τσελεμεντές) σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης....\n...Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Λ. Παπαδήμο ήταν από τις πρώτες που επικύρωσαν το «δημοσιονομικό σύμφωνο». Οι προβλέψεις του δεν ισχύουν ακόμα για την Ελλάδα, η δημοσιονομική πολιτική της οποίας, διέπεται από τους όρους των μνημονίων που έχει συνυπογράψει με την τρόικα....\n"Η ΕΕ είναι εχθρός και αντίπαλος των λαών"\n...Στην ίδια Σύνοδο που καταλήχθηκε το νέο «δημοσιονομικό σύμφωνο», οι 27 αποφάσισαν επίσης μέτρα για την τόνωση της απασχόλησης, ο πυρήνας των οποίων αντανακλάται στα όσα νομοθετούνται σήμερα και στην Ελλάδα...\n...Με τους επίσημα ανέργους στην Ευρωζώνη να ξεπερνούν τα 17 εκατομμύρια, οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών δεσμεύτηκαν για:\n- Νομοθέτηση για τη «βελτίωση των μηχανισμών διαμόρφωσης μισθών και ημερομισθίων». Δηλαδή, άμεση κατάργηση κάθε εργατικής κατάκτησης που προστατεύει τους κατώτερους μισθούς, κατάργηση κλαδικών συμβάσεων και επιδομάτων, αφήνοντας ουσιαστικά τον καθορισμό των μισθών στην αγορά και στις αδηφάγες ορέξεις των εργοδοτών.\n- Νομοθεσία που «θα καθιστά τις προσλήψεις ευκολότερες και πιο ελκυστικές για τους εργοδότες». Με παραπέρα μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους» (καρατόμηση των ασφαλιστικών εισφορών). Νέες επιχορηγήσεις προς τους επιχειρηματίες, προκειμένου να προσλαμβάνουν τζάμπα εργαζόμενους, κατάργηση κάθε έννοιας σύμβασης για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας κ.ά.\n- Προγράμματα με «ενεργές πολιτικές για την αγορά εργασίας, ιδίως με σκοπό την ενίσχυση της συμμετοχής των νέων, των γυναικών και των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας». Πρόκειται ουσιαστικά για προγράμματα «απόκτησης εργασιακής εμπειρίας» με πενιχρούς μισθούς και δικαιώματα, μερικής απασχόλησης και «πράσινων θέσεων εργασίας», όπως επιτακτικά ζητούν τα μονοπώλια.\n- «Δομικές μεταρρυθμίσεις για αύξηση της ανταγωνιστικότητας». Μέσω της επέκτασης των προγραμμάτων εκ περιτροπής εργασίας, σύνδεσης του μισθού με την παραγωγικότητα του εργαζόμενου, γενικευμένης κατάργησης του σταθερού ωραρίου κ.ά.\n- Λήψη «δέσμης μέτρων για την προώθηση των μετακινήσεων των εργαζομένων εντός της αγοράς εργασίας και τη βελτίωση της γεωγραφικής κινητικότητας». Πρόκειται για το εφιαλτικό μέλλον που ετοιμάζουν για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους, τους οποίους τους καλούν να αποδεχτούν τη μόνιμη μετακίνηση από επάγγελμα σε επάγγελμα και από χώρα σε χώρα για να βρουν ένα πενιχρό μεροκάματο.\nΣε όλες τις παραπάνω αποφάσεις μπορεί να δει κανείς τα βάρβαρα μέτρα που παίρνονται σε βάρος του λαού στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες της ΕΕ... Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν καθημερινά τις εκτιμήσεις και τις θέσεις του ΚΚΕ...\n...Καμία διόρθωση δεν παίρνει η ΕΕ. Καμιά αλλαγή...Το ευρωενωσιακό οικοδόμημα έχει σαπίσει μαζί με τον καπιταλισμό και χρειάζεται γκρέμισμα της αστικής εξουσίας σε κάθε κράτος - μέλος χωριστά, για να μπορέσει ο λαός να ανασάνει, να ευημερήσει.\nΜέσα σ' αυτή τη λυκοσυμμαχία το μόνο που μπορεί να περιμένει ο λαός είναι να πολλαπλασιάζονται τα βάσανά του. Η ελπίδα βρίσκεται στη συνειδητοποίηση της τεράστιας αναξιοποίητης δύναμης της εργατικής τάξης στο επίπεδο της ταξικής πάλης.\nΣτην ενίσχυση του ΚΚΕ και του ταξικού εργατικού κινήματος. Στην οργάνωση της πάλης σε κάθε χώρο δουλειάς, στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο χωράφι, στις λαϊκές γειτονιές, για να μην περάσουν τα μέτρα. Στην οικοδόμηση μιας ισχυρής λαϊκής συμμαχίας για να τραβήξει ο λαός μπροστά το δρόμο της ρήξης, της ανατροπής, της αποδέσμευσης από την ΕΕ, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, με λαϊκή εξουσία και οικονομία.\nΑπό τον Ριζοσπάστη. Όλο το άρθρο ΕΔΩ


Η ρίψη των πήλινων αγγείων κατά την Ανάσταση - KEFALONITIS - Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά\nΗ ρίψη των πήλινων αγγείων κατά την Ανάσταση\n«Το σπάσιμο της στάμνας»\nΛόγω που πολλοί φίλοι με ρωτούν για το πασχαλινό έθιμο «το σπάσιμο της στάμνας ή καλύτερα το σπάσιμο των πήλινων αγγείων», την καταγωγή του και το τι συμβολίζει αποφάσισα να ξαναδημοσιεύσω το παλιό κείμενο με νεότερες προσθήκες, ώστε να γίνει γνωστή η εξελικτική πορεία του εθίμου. Ωστόσο, νιώθω χαρά γιατί την αρχική του επαναφορά και θύμηση στις τελευταίες δεκαετίες την πραγματοποίησα μέσα από κείμενο που δημοσιεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας 1990-2000 στην εφημερίδα «Ανεξάρτητος», και πήρε «τα επάνω του».\nΌμως είναι φοβερό ότι άκριτα ακούγονται και λέγονται διάφορες απόψεις, που μάλλον θεωρούνται βιαστικές και απαίδευτες ως προς το έθιμο και την ιστορία του. Μάλιστα κάποιοι για να δηλώσουν την ύπαρξή τους, διακωμώδησαν το έθιμο, νομίζοντας πως κάνουν έξυπνη σάτιρα, κρύβοντας πίσω από την πράξη τους «πολιτικές» ανησυχίες προς τους αντιπάλους τους… Άλλοι προσπαθούν να βρουν φθηνές θέσεις και δικαιολογίες χωρίς ιστορικές τεκμηριώσεις.\nΕπίσης, είναι φοβερό να υποτιμούμε τη δική μας ελληνική και ορθόδοξη παράδοση, θεωρώντας τα πάντα «ξενικά».\nΕίναι βέβαια πολύ μεγάλο το θέμα και χωράει αρκετή συζήτηση, (στο παρόν άρθρο αυτό για λόγους χωρητικότητα δεν μπορεί να γίνει), για το πώς πρέπει να αναβιώνουν τα ξεχασμένα έθιμα, το πώς πρέπει να διατηρούνται και να εκτελούνται, τη διαμόρφωσή τους στο χρόνο και το πώς το μεταλλάσει- τροποποιεί μια κοινωνία για πολλούς λόγους, ιδίως τουριστικούς και γενικά εμπορικούς.\nΑς πάρουμε όμως τα εθιμικά πράγματα κατά το πώς έχουν. Ένα από τα πιο «παράξενα» έθιμα του Πάσχα, το οποίο διατηρείται κυρίως στην Κέρκυρα, είναι και το «σπάσιμο της στάμνα, του μπότη». Μάλιστα, γίνεται με τέτοιο φανφαρόνικο τρόπο για τουριστικούς λόγους, με αποτέλεσμα να ξεφύγει από την παλιά εθιμική διαδικασία, «να πλατειάσει» για να ικανοποιήσει τις αισθήσεις της όρασης, της αφής και της ακοής. Βέβαια, εξυπηρετεί στον κερκυραϊκό τρόπο της τέλεσης του εθίμου η αρχιτεκτονική του χώρου και των κτηρίων του όμορφου νησιού.\nΣυγκεκριμένα το έθιμο «το σπάσιμο της στάμνας» πραγματοποιείται με την πρώτη Ανάσταση, που γίνεται να ξημερώνει Μεγάλο Σάββατο, τότε που ο ιερέας λέει το «Ανάστα ο Θεός» και οι χριστιανοί σπάνε πήλινα αγγεία ή κάνουν με ότι μπορούν θόρυβο για να διώξουν το κακό του θανάτου. ( όπως το άλλο «Έθιμο του σεισμού» στις περισσότερες εκκλησίες της Παλικής. Γι αυτό, «το έθιμο του σεισμού», αναφέρεται και ο Δημήτριος Λουκάτος στο θέμα της Ανάστασης.)\nΣτην Κέρκυρα το έθιμο «το σπάσιμο της στάμνας» μεταφέρθηκε τις πρωινές ώρες, γύρω στις 11 με 12π.μ και από τα τριώροφα και τετραώροφα κτήρια ανοίγουν τα παραθύρια και «αμολούνε» με δύναμη τις στάμνες και παρόμοια αγγεία, που καθώς πέφτουν κάνουν τον ανάλογο θόρυβο. Έτσι, η εθιμική αυτή πράξη κάνει συμμέτοχους τους πιστούς στη Ανάσταση του Χριστού και συγχρόνως πατούν τον θάνατο. Οι Κερκυραίοι με τη δεύτερη καμπάνα που σημάνει την πρώτη Ανάσταση, εκσφενδονίζουν από τα μπαλκόνια τους που τα έχουν στολίσει με κόκκινα λάβαρα, προς το δρόμο «τους μπότηδες», που έχουν συνήθως διπλή λαβή. Μάλιστα για να κάνουν μεγαλύτερο θόρυβο, τους γεμίζουν με νερό και έτσι είναι πιο βροντεροί.\nΈχουν ειπωθεί πολλά για την καταγωγή αυτού του εθίμου, που άλλοι το θεωρούν ξενικό και άλλοι, πως είναι αρχαιοελληνικής προέλευσης.\nΤο έθιμο αρχικά αναφέρεται στα χρόνια της ελληνικής αρχαιότητας, συγκεκριμένα στη μινωική περίοδο, όπου οι Κρητικοί από την παραμονή του γάμου τους συγκέντρωναν σε ένα μεγάλο δωμάτιο διάφορα πήλινα βάζα κι ενώ τραγουδούσαν και χόρευαν, τά’ σπαζαν ένα – ένα. Η συνήθεια αυτή με τον καιρό γενικεύτηκε σε όλη την Ελλάδα κι έτσι σήμερα όχι μόνο σε γάμους αλλά σε κάθε διασκέδαση, οι Έλληνες τους αρέσει πάνω στον ενθουσιασμό τους να σπάνε πιάτα και ποτήρια. Από αυτό, άλλωστε βγήκε και η γνωστή φράση «τα σπάσαμε» που τη λέμε μετά από κάθε γλέντι (1).\nΤο έθιμο πέρασε,(όπως και άλλα της ελληνικής λαογραφίας) στη Δύση και προσαρμόστηκε ανάλογα στις ιδιαιτερότητες του κάθε λαού. Έτσι οι Ενετοί κατά την περίοδο της Πρωτοχρονιάς έσπαγαν τις παλιές στάμνες, στη μεγαλύτερη γιορτή τους,- ως φόρο- στο νέο χρόνο, προκειμένου να τους φέρει νέα αγαθά στο σπίτι τους. Οι Ορθόδοξοι διατήρησαν το έθιμο κατά την περίοδο της Λαμπρής, λόγω που αυτή η εορτή θεωρείται η μεγαλύτερη για αυτούς. Είναι η γιορτή της επιβεβαίωσης της ζωής και η νίκη ενάντια στο θάνατο.\nΥπάρχει και εκδοχή που φαίνεται να έρχεται από τον μεσαίωνα, είναι αυτή που θέλει να γίνεται το σπάσιμο της στάμνας, για να φύγουν μακριά τα «μολυσμένα» κακά πνεύματα που ταλαιπωρούν τους ανθρώπους.\nΜια πρακτική θέση δικαιολογεί κατά πολλούς την εκδοχή που λέει, πως επειδή μέσα στα πήλινα αγγεία τα παλιά χρόνια φύλαγαν τα φάρμακα για να συντηρηθούν, λόγω που εκεί υπήρχε δροσιά, όταν έρχεται η χαρά που πατάει τον θάνατο όπως είναι η Ανάσταση του Χριστού μας, είναι μια ευκαιρία να σπάσουμε το πήλινο αγγείο, ως πράξη συμβολική ενάντια στο κακό.\nΑκόμη σώζεται και παγανιστική προέλευση του εθίμου, και θέλει να δείξει, πως καθώς η φύση οργιάζει την άνοιξη, για τη συλλογή των καρπών απαιτούνται νέα κανάτια και δοχεία για την αποθήκευσή τους. Αυτός είναι και ο λόγος σύμφωνα με αυτή την εκδοχή που σπάμε τα παλιά κανάτια στην Ανάσταση του Κυρίου μας, Ιησού Χριστού.\nΤο έθιμο του «σπασίματος της στάμνας ή των πήλινων αγγείων», διατηρούνταν στην Κεφαλλονιά μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα. Φαίνεται δε ότι το έθιμο αυτό ήταν κοινό σε πολλά ελλαδικά μέρη, όπως στη Στερεά Ελλάδα, στην Αθήνα σε κάποιους ναούς, και σε όλα τα Επτάνησα. Τώρα τελευταία αναβιώνει στη Ζάκυνθο με τουριστικές προεκτάσεις.\nΒέβαια, είναι απορίας άξιο πώς δεν το αναφέρει ο ιστοριοδίφης της Κεφαλλονιάς Ηλίας Αγγ. Τσιτσέλης «ως σπάσιμο των κανατιών ή κάτι παρόμοιο».\nΠιθανόν το έθιμο να είχε εξασθενήσει από πολύ παλιά. Το βρίσκουμε:\nόμως ως αναφορά στο «Κεφ. Α’- Στατιστική εξέτασις της Νήσου. Κεφαλληνίας, καθ’ ην ευρίσκετο κατάστασιν το Ι829ον έτος» στον τόμο «Ιόνιος Ανθολογία» Κέρκυρα, Ιούλιος ΛΩΛΔ.\nΣυγκεκριμένα, στη σελίδα 511 αναφέρεται από αρθρογράφο της τότε κεφαλληνιακής λαογραφίας: «… Το Μέγαλο Σάββατον όταν ψάλλεται εις την εκκλησίαν το ανάστα ο Θεός ρίπτουσιν έξω των οίκων τα αγγεία ακέραια ή ημίθραυστα. Δεν διαβαίνουσιν επάνω τών συντριμμάτων, αλλά τα μετατοπίζουσιν, αν πρέπη αναγκαίως να διέλθωσιν εκείθεν….».\nΑς δούμε όμως το έθιμο, «το σπάσιμο της στάμνας» και μάλιστα σε σχέση με το άλλο παρεμφερές έθιμο, αυτό που λέγεται, «πέφτει το κομμάτι» και που διατηρήθηκε μόνο στην περιοχή της Ανωγής, αδιαλείπτως δε στα Μονοπολάτα.\nΤις 5 το πρωί Μ. Σάββατο που όλα είχαν τελειώσει, άρχιζε όρθρος της κρυφής Ανάστασης. Ο παπάς κρατάει ένα πανέρι γεμάτο φύλλα και κλαριά ελιάς ή δάφνης\nκαι φωνάζει «Ανάστα ο Θεός». Τότε οι πιστοί χτυπούνε με ξύλα τα στασίδια και το γυναικωνίτη, ρίχνουν βαρελότα, όπως λένε “πέφτει το κομμάτι” (2).\nΕπιβάλλεται μια αναλυτική και τεκμηριωμένη αναφορά για το έθιμο αυτό, μια και πολλοί το θεωρούν ξενικό, ότι ήλθε από τη Δύση, δηλαδή ότι είναι φράγκικο.\nΣτα «Άπαντα» (3) του Ανδρέα Λασκαράτου, η φράση «Πέφτει το κομμάτι», εξηγείται, ως «το πρώτο σμπάρο που πέφτει το Μεγάλο Σάββατο».Αναφέρεται δε ως ίδια έκφραση και από τον ιστοριοδίφη Ηλία Α. Τσιτσέλη (4), σε μια καταγραφή ταφικών εθίμων προερχόμενα από την περιοχή της Αγίας Θέκλης-Ανωγής.\nΑναφέρεται στα έθιμα της Μεγάλης Πέμπτης γράφοντας : « Αι γυναίκες δεν εσάρωνον από την Μεγάλην Πέμπτην μέχρι το Μεγάλο Σάββατον, και αν εσάρωνον, δεν επετούσαν τα σκουπίδια. Και αφού ήθελε πέση το κομμάτι, τότε τα επετούσαν. Και επετούσαν και παλιόπιατα, παλιοπαδέλες και άλλα διάφορα αγγεία, και έλεγον :Στην πομπή σας κ.λ.π.». Βλέπουμε πως κυρίως πετούσαν πήλινα αγγεία και πιάτα.\nΤο έθιμο «το σπάσιμο των πήλινων αγγείων ή της στάμνας» δεν είναι ξενικό, αλλά προέρχεται από τα Αρχαία Ελληνικά χρόνια και πέρασε στο Βυζάντιο και ως κατάλοιπο διατηρείται σε κάποια μέρη των Επτανήσων. Πρόκειται για ταφικό έθιμο, που λίγο πολύ αθέλητα το διατηρούμε όλοι μας έως σήμερα. Αφού βγάλουμε τη σορό του νεκρού από το σπίτι, κάποιος παίρνει και σπάει ένα πιάτο ή κάτι πήλινο, έξω από την πόρτα, για να σταματήσει το κακό. Για να μη πάρει ο νεκρός, σύμφωνα με την πρόληψη που επικρατεί, κάποιον άλλον από την οικογένεια σε σύντομο χρόνο. Ο λαός νομίζει πως δια του κρότου, που παράγεται από το σπάσιμο των αγγείων, εκτοπίζει το κακό. Το έθιμο του να θραύουμε τα αγγεία (5) και ιδίως τα πήλινα, ανήκει στην αρχαιότητα και πέρασε στο Βυζάντιο και έπειτα στη Δύση. Προέκτασή του ή καλύτερα μια άλλη μορφή του εθίμου είναι τα βαρελότα και οι κροτίδες και όλα αυτά που παράγουν τον βροντώδη θόρυβο, με σκοπό να εκτοπίσουν το κακό ενεργειακά.\nΤο έθιμο του να σπάμε τα αγγεία ή κάτι πήλινο, όταν ο άνθρωπος τελειώσει τη ζήση του, καθιερώθηκε και σε βαριά ασθενείς επειδή μέσα σε πήλινα αγγεία τοποθετούσαν τα φάρμακα (6). Βέβαια υπάρχουν και άλλες εξηγήσεις, που η κάθε μια θέλει να πει τη δική της αλήθεια, όπως ότι τα πήλινα είναι φτιαγμένα από χώμα, από πηλό και αφορούν στη δημιουργία του ανθρώπου σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, δηλαδή ότι ο Πλάστης μας έφτιαξε από χώμα (Εκφράσεις: είσαι κακό ή καλό αγγειό…)\nΗ δικαιολόγηση του εθίμου, ότι αυτό στηρίζει την ύπαρξή του σε τροπάριο της Μ. Παρασκευής, πιστεύω πως, είναι λάθος και πρόκειται για ύστερη θέση κάποιων λαογράφων. Πράγματι, υπάρχει στους Ψαλμούς Β΄(2) ΑΙ ΜΕΓΑΛΑΙ ΩΡΑΙ της Μ. Παρασκευής το ψαλτικό κείμενο «Ποιμανείς αυτούς εν ράβδω σιδηρά, ως σκεύη κεραμέως συντρίψεις αυτούς» και πιστεύεται από πολλούς ότι το έθιμο δημιουργήθηκε πάνω σ’ αυτό το εκκλησιαστικό κείμενο. Κατά την άποψή μου είναι μια σύμπτωση λαογραφικού και εκκλησιαστικού κειμένου, όπως υπάρχουν και τόσες άλλες…\nΌπως και να έχει το έθιμο «το σπάσιμο της στάμνας» διατηρείται ακόμη, (δεν σταμάτησε ποτέ) στην αρχική του μορφή στα Μονοπολάτα, με την αμέριστη βοήθεια των Επιτρόπων και πραγματοποιείται μέσα στο ναό της Αγίας Παρασκευής κατά την ώρα που ο ιερέας λέει το «Ανάστα ο Θεός». Από τον διπλό γυναικωνίτη, έπειτα από το θόρυβο των ξύλων και των χτυπημάτων, αμολάρουν το μεγάλο πήλινο αγγείο στο κάτω μέρος του ναού και συνεχίζουν την αναστάσιμη ακολουθία γιορταστικά και πολύ όμορφα χριστιανικά. Μακάρι να αναβιώσει προσεκτικά και σε άλλους τόπους του νησιού, χωρίς ακρότητες και παραλλαγές και να το χαίρονται οι πιστοί και ο κάθε επισκέπτης. που χαίρεται την πασχαλινή περίοδο στο νησί μας.\n1. Βλ. Τάκη Νατσούλη, Το Λεξικό της Λαϊκής Σοφίας, εκδόσεις Σμυριωτάκης, σελ.494. Επίσης υπάρχουν πλήθος αναφορές για αυτό το έθιμο της μινωικής αρχαιότητας σε ανάλογες μελέτες των αρχαιολόγων και ιστορικών, πρβλ Χαράλαμπους Βουδόλημου, Δοκίμιον περί του ιδιωτικού Βίου των Αρχαίων Ελλήνων, Αθήναι, τ. Α΄ 1895, τ.Β΄1903.\n2. Για το έθιμο Πέφτει το κομμάτι, βλ. Θεόδωρος Π. Ευαγγελάτος, Μονοπολάτα, Αθήνα 1984.\n3. Βλ. Τ. 3ος, σελ. 601\n4. Βλ. Τ. 3ος, σελ. 629, Έθιμα Μ. Εβδομάδας, και άρθρο του ιδίου στο περιοδικόν σύγγραμμα «Παρνασσός» 1892, σελ. 290\n5. Pouqueville, Voyage dawn la Grece t. VI σ. 146. Επίσης βλ. Ν. Γ. Πολίτου, Λαογραφικά Σύμμεικτα Γ΄, Τα κατά την τέλευσην, σελ. 333, και του ιδίου, Λαογραφικά Σύμμ. Β΄,σελ. 280\nΠηγή: Facebook page – Κομπόγιο ιστορίας Κεφαλονιάς & Ιθάκης- Ανάρτηση από τον Παναγή Βλαχούλ…\nΠηγή: Facebook page – Κομπόγιο ιστορίας Κεφαλονιάς & Ιθάκης- Ανάρτηση από τον Γιώργο Καππάτο…\nΑντικείμενα ενός “παλιού καιρού”\nΠηγή: Facebook page – Κομπόγιο ιστορίας Κεφαλονιάς & Ιθάκης- Ανάρτηση από την Φερενίκη Διαμα…\nΗ ακτοπλοϊκή συγκοινωνία Πόρο- Πάτρα 1965\nΠηγή: Facebook page – Κομπόγιο ιστορίας Κεφαλονιάς & Ιθάκης- Ανάρτηση από τον Γεράσιμο Γαλια…\nΠηγή: Facebook page – Κομπόγιο ιστορίας Κεφαλονιάς & Ιθάκης- Ανάρτηση από τον Άγγελο Παπαδάτ…\nΠηγή: Facebook page – Κομπόγιο ιστορίας Κεφαλονιάς & Ιθάκης- Ανάρτηση από τον Σπύρο Καλογερά…


ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΘΟΥΛΗΣ: ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ - ΑΠΟΤΡΕΨΑΜΕ ΑΚΡΑΙΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ(VIDEO)\nΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ - ΑΠΟΤΡΕΨΑΜΕ ΑΚΡΑΙΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ(VIDEO)\n«Δώσαμε μια σκληρή μάχη, έξι μήνες τώρα και μέχρι τέλους παλέψαμε προκειμένου να διεκδικήσουμε ότι καλύτερο, μια συμφωνία που θα δώσει τη δυνατότητα να σταθεί η χώρα στα πόδια της και ο ελληνικός λαός να μπορέσει να συνεχίσει να αγωνίζεται» είπε ο πρωθυπουργός μετά το τέλος της Συνόδου και πρόσθεσε:\n«Βρεθήκαμε μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις, σε σκληρά διλήμματα, πήραμε την ευθύνη της απόφασης προκειμένου να αποτρέψουμε την υλοποίηση των πιο ακραίων επιδιώξεων των πιο ακραίων συντηρητικών κύκλων στην ΕΕ. Η συμφωνία είναι δύσκολη, όμως αποτρέψαμε την επιδίωξη για μεταφορά της δημόσιας περιουσίας στο εξωτερικό, αποτρέψαμε το σχέδιο της χρηματοπιστωτικής ασφυξίας και την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σχέδιο το οποίο είχε, μέχρι τη λεπτομέρειά του, το τελευταίο διάστημα σχεδιαστεί στην εντέλεια και είχε αρχίσει να υλοποιείται.\nΤέλος, καταφέραμε σε αυτή τη σκληρή μάχη να κερδίσουμε την αναδόμηση, την αναδιάρθρωση του χρέους.\nΚαι μια βέβαιη χρηματοδότηση για το μεσοπρόθεσμο διάστημα. Γνωρίζαμε ότι δεν θα ήταν μια εύκολη υπόθεση, έχουμε αφήσει όμως μια σημαντική παρακαταθήκη πίσω μας. Μια σημαντική παρακαταθήκη για την αναγκαία αλλαγή σε όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να αγωνίζεται και εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε προκειμένου να μπορέσουμε να ξαναγυρίσουμε στην ανάπτυξη, να ξανακερδίσουμε τη χαμένη εθνική μας κυριαρχία. Τη λαϊκή μας κυριαρχία την κερδίσαμε, το μήνυμα της δημοκρατίας, το μήνυμα της αξιοπρέπειας το στείλαμε σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η πιο σημαντική παρακαταθήκη».\n«Η απόφαση σήμερα κρατάει την Ελλάδα σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ευστάθειας, δίνει δυνατότητες ανάκαμψης, ταυτόχρονα όμως ξέραμε από πριν ότι θα είναι μια συμφωνία που η υλοποίησή της είναι δύσκολη. Τα μέτρα που περιλαμβάνει είναι τα μέτρα που ψηφίστηκαν στη Βουλή, μέτρα που θα δημιουργήσουνε, αναπόφευκτα, υφεσιακές τάσεις, έχω όμως την αίσθηση, την πεποίθηση και την ελπίδα ότι τόσο το πακέτο το αναπτυξιακό των 35 δισ. που καταφέραμε, η αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά και η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για την επόμενη τριετία, θα δημιουργήσουν την αίσθηση στις αγορές, στους επενδυτές ότι το Grexit αποτελεί παρελθόν.\nΚαι αυτή η αίσθηση μπορεί να δημιουργήσει το κύμα των επενδύσεων που θα αντισταθμίσει τις υφεσιακές τάσεις» ανέφερε ακόμη ο πρωθυπουργός.\n«Ταυτόχρονα πιστεύω ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα στηρίξει την προσπάθεια για την επιστροφή στην ανάπτυξη, καθώς αφενός μεν μας καταλογίζει το γεγονός ότι δώσαμε μια δίκαιη μάχη, δώσαμε τη μάχη μέχρι τέλους, όλη νύχτα διαπραγματευόμασταν σκληρά, αφετέρου διότι για τα όποια βάρη, είναι εγγύηση η παρουσία μας, τα όποια βάρη θα κατανεμηθούν με κοινωνική δικαιοσύνη.\nΔεν θα πληρώσουν πάλι μόνο αυτοί οι οποίοι όλα τα τελευταία χρόνια παίρνανε όλα τα βάρη στους ώμους τους. Αυτή τη φορά θα πληρώσουν, θα φορτωθούν τα βάρη και όλοι αυτοί οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν καταφέρει να ξεφύγουν ή είχαν βρει τη δυνατότητα να ξεφύγουν διότι τους προστάτευαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις» είπε ο Αλέξης Τσίπρας.\nΕτικέτες ΑΚΡΑΙΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ, ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ, ΑΠΟΤΡΕΨΑΜΕ, ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, ΕΕ, ΕΛΛΑΔΑ, ΘΟΥΛΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ


Ι.Ν. Αγίων Αντωνίου και Χαραλάμπους εις Κρύα Ιτεών Πατρών: Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης\nΉχος πλ. α΄ Τον Συνάναρχον Λόγον.


Αποκάλυψη τώρα: Η Mercedes θέτει δραματική μείωση της σειράς μοντέλων και των κινητήρων - Ανταλλακτικά αυτοκινήτων Mercedes & Smart\nΑρχική / Βιομηχανία / Αποκάλυψη τώρα: Η Mercedes θέτει δραματική μείωση της σειράς μοντέλων και των κινητήρων\nΑποκάλυψη τώρα: Η Mercedes θέτει δραματική μείωση της σειράς μοντέλων και των κινητήρων\n18:00 04 Μαρτίου στο Βιομηχανία από admin\nΑποκάλυψη τώρα. Η Mercedes σκοπεύει να καταστήσει την μάρκα μελλοντική απόδειξη μειώνοντας δραματικά το σημερινό χαρτοφυλάκιο. Το μέλλον πολλών, ιδιαίτερα ακριβότερων, μοντέλων και μεγάλων κινητήρων είναι επομένως πολύ αβέβαιο.\nΥπάρχουν δύο πράγματα που θέτουν τα στοιχεία στη Mercedes: η δέσμευση για την ηλεκτρική οδήγηση και τα επακόλουθα του σκανδάλου ντίζελ. Εν μέρει ως αποτέλεσμα αυτού, η μητρική εταιρεία Daimler είδε μια απότομη πτώση των κερδών το 2019. Τα επόμενα χρόνια, πολύ περισσότερα πρέπει να επενδυθούν σε ΗΨ και έτσι η Mercedes πρέπει να διασφαλίσει ότι θα παραμείνει οικονομικά βιώσιμη. Σύμφωνα με το περιοδικό Autocar του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Markus Schäfer, επικεφαλής της Ε & Α για το εμπορικό σήμα, δηλώνει ότι θέλει να εξοικονομήσει κόστος, αφαιρώντας μοντέλα, πλατφόρμες και κινητήρες από την περιοχή.\nΟ Schäfer δεν έχει ακόμη κάνει συγκεκριμένες δηλώσεις σχετικά με τα μοντέλα που πρόκειται να διαγραφούν, αλλά αναφέρει ότι ορισμένα από αυτά τα καταδικασμένα μοντέλα γίνονται στη δική τους πλατφόρμα. Αυτοί μπορεί να είναι οι πιο σημαντικοί υποψήφιοι για την εκκαθάριση του τομέα, λόγω των υψηλών εξόδων ανάπτυξης. Η Schaefer παραθέτει ως παράδειγμα τα S-Class, G-Class, SL και Mercedes-AMG GT. Σύμφωνα με την Schäfer, η πρόθεση είναι να εργαστούμε μακροπρόθεσμα προς μια βασική δομική πλατφόρμα. “Στο μέλλον θα έχουμε την ίδια βάση για διαφορετικά αυτοκίνητα”, είπε. Μια αρθρωτή πλατφόρμα για σχεδόν ολόκληρη την εμβέλεια. Ένα αυτοκίνητο όπως η S-Class μπορεί να έρθει με μια μεγάλη παραλλαγή μετασχηματισμού της υποτιθέμενης πλατφόρμας, αλλά για αυτοκίνητα όπως η G-Class και η Mercedes-AMG GT αυτό το καθήκον γίνεται ιδιαίτερα δύσκολο.\nΕκτός από ορισμένες πλατφόρμες, σύμφωνα με την Schäfer, διάφοροι κινητήρες έχουν επίσης οριστεί να εξαφανιστούν. Οι V8 και V12 είναι οι πρώτοι υποψήφιοι για αυτό. Η Schäfer δηλώνει ότι δεν θα εξαφανιστούν ξαφνικά «ενώ η ζήτηση είναι ακόμα αρκετά μεγάλη», αλλά ότι η Mercedes θα επανεξετάσει ποιες πηγές ενέργειας θέλει να ετοιμάσει μακροπρόθεσμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό εξαρτάται κυρίως από τα επερχόμενα πρότυπα Euro7. Τα προαναφερθέντα μοντέλα είναι ακριβώς τα αυτοκίνητα στα οποία μπορούν να βρεθούν οι μεγαλύτεροι κινητήρες, έτσι ώστε το μέλλον τους να είναι διπλά αβέβαιο.


Με αφορμή το θέατρο...: η κατιούσα σπείρα\nη κατιούσα σπείρα\nΝα με συμπαθάτε, δε μου αρέσει να γράφω αρνητικά, αλλά θα γκρινιάξω, και θα βγάλω το χρυσό μου φτυάρι και θα θάψω.\nΕίναι ένα κορίτσι, η αλκιμήδη (τι κορίτσι δηλαδή τριανταπέντε χρονώ γαιδάρα) που φέτος έκανε ένα δώρο στον εαυτό της. Η αλκιμήδη βλέπετε έχει ένα πάθος πανάκριβο, της αρέσει το θέατρο, και δεν είναι ούτε ηθοποιός, ούτε δημοσιογράφος. Φέτος λοιπόν χάρισε στον εαυτό της ένα πολύτιμο δώρο (νόμιζε). Την ετήσια συνδρομή στο θέατρο του Νότου. Πόσο ευτυχισμένη ήταν, θα έβλεπε πέντε (τουλάχιστον καλές) παραστάσεις. Ίσως και να μαγευόταν, όπως με το "τόσο πολύ νερό, τόσο μακριά από το σπίτι" ή με το "Ο αγλέορας και οι φίλοι της Ευριδίκης Μπόντυ" πέρυσι.\nΚαι εκεί αποφάσισε και να ξεκινήσει τη θεατρική της σαιζόν. Με ένα εκπληκτικό "Μαμ" κατενθουσιάστηκε. Τι καλά σκέφτηκε, ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσουμε τη σαιζόν φέτος! και έτριψε τα μη παχουλά χεράκια της.\nΣτη συνέχεια ευχαριστήθηκε ένα αρκετά καλό "Σάρα". Ένταξει δεν ενθουσιαστήκαμε, αλλά ηθοποιοί καταπληκτικές, κείμενο ενδιαφέρον, μια χαρά!\nΜετά μας προκύπτει ένας συμπαθητικός ναι μεν χλιαρότατος δε "Πελεκάνος". Η αλκιμήδη ψιλοαπαγοητευμένη αλλά ευχαριστημένη. Παραστάσεις καλές, ευπρεπεις, δε μπορούμε να συγκλονιζόμαστε πάντα, σωστά;\nΓια να δούμε τι λέει κι αυτός ο "Ορφανός του Ζάο"; Χμ, ένα μεγάλο ερωτηματικό μένει, καμία σκέψη δε γεννιέται για να καταγραφεί στο μπλόγκ και η παράσταση περνά στο πεδίο της λήθης.\nΚαι για το τέλος, ταρατατατα! έχοντας διαβάσει καλή κριτική στο αθηνόραμα και με το ηθικό αναπτερομένο... τρώει η γλυκειά αλκιμηδούλα τη κεραμίδα στο κεφάλι\n"Άγριοι - Ο άντρας με τα θλιμένα μάτια"\nΠέντε εξαίρετοι ηθοποιοί, δε μπορούν να σώσουν το "δε σώζεται αυτό το έργο που να χτυπιέσαι μάτια μου δε σώζεται!" όσο και να προσπαθούν, όσο και να τα δίνουν όλα, όσο επαγγελματίες και να είναι. Μα πως τους ήρθε να το επιλέξουν το συγκεκριμένο έργο και ποιούς μαλιοτραβηγμένους συμβολισμούς κι αναφορές να κάνω για να πω ότι κάτι πήρα. Όσο καλή διάθεση και να έχω (που την έχω τρομάρα μου, την έχω)συγνώμη αλλά δεν, δεν σας λέω, δεν!\nΤώρα γιατί γκρινιάζω; Γκρινιάζω γιατί στην πολυαγαπημένη μου χώρα που έχει πολύ καλό θέατρο (και συγκρίνοντας με το αγγλικό σας διαβεβαιώ είμαστε έτη φωτός μπροστά στο να δημιουργούμε ουσιαστική τέχνη και κοινωνία ηθοποιων/δημιουργών με θεατές) συμβαίνει το εξής εκνευριστικό.\nΚάποιοι θεατράνρωποι/οργανισμοί που έχουν προσφέρει πολλά στο χώρο και έχουν κάνει πολύ καλό θέατρο, και δικαίως είναι καταξιωμένοι, και έχω στο μυαλό μου Θέατρο του Νέου Κόσμου, Θέατρο του Νότου και Βογιατζή, για να μιλάω ξεκάθαρα και να μη πετάω σπόντες εκεί που δε πρέπει, κάπου έχουν χάσει το μέτρο. Και δε πειράζει, μέσα στο παιχνίδι είναι να το χάσουν, κομμάτι της διαδικασίας της τέχνης τους. Αλλά το κοινό και οι δημοσιογράφοι τους επιτρέπουν να συνεχίζουν να το χάνουν το μέτρο, και να πέφτουν σε μια πραγματικά κατιούσα σπείρα. Και οι ίδιοι δε το βλέπουν άραγε; Δεν το διαισθάνονται; Βλέπω μια έπαρση, και αυτό με εκνευρίζει. Ίσως και να με ανησυχεί.\nΑναρτήθηκε από αλκιμήδη στις 2:56 μ.μ.\nΔάφνις και Χλόη: Ταξίδι Αναψυχής\nΗ δική μου ομπρέλα (παιδικό)


Βασικά στοιχεία ένδυσης, εφαρμόσιμα απ' όλους.\nΒασικά στοιχεία ένδυσης εφαρμόσιμα απ' όλους.\nΗ ποικιλία ρούχων τώρα πια είναι τεράστια είτε είναι σε μικρά ή μεγάλα μεγέθη μπορούν να ανταποκριθούν σε όλα τα γούστα. Τι πρέπει, όμως, να προσέξετε κατά τις αγορές σας, ώστε να πάρετε και να φορέσετε κομμάτια που θα αναδεικνύουν τα όμορφα στοιχεία σας;\nΣε αυτό το άρθρο θα αναφέρουμε μόνο κάποια βασικά στοιχεία τα οποία πιστεύουμε ότι μπορούν να εφαρμοστούν απ όλους.\nΈνα στοιχείο που πρέπει να προσέξουμε στην επιλογή κάποιου ρούχου είναι πρώτα απ’ όλα το χρώμα του. Δεν είναι λίγες οι φορές που δεν έχουμε δοκιμάσει καν κάποιο ρούχο ακόμα και αν μας αρέσει επειδή δεν είναι στο χρώμα που θέλουμε. Το χρώμα στο ρούχο είναι σημαντικός παράγοντας, ειδικά για τις γυναίκες, διότι αναδεικνύει τα όμορφα στοιχεία της σιλουέτα σας. Στην περίπτωση που δεν είστε σίγουροι για το χρώμα του ρούχου τότε επιλέξτε πρώτα βασικά χρώματα, όπως το μαύρο, λευκό. Ειδικά το μαύρο χρώμα στα γυναικεία ρούχα έχει την δυνατότητα να σας κάνει να μοιάζετε λεπτότερες, αλλά κυρίως δείχνετε όμορφες και μοδάτες. Κλασικό παράδειγμα για τις γυναίκες, έχουν ή δεν έχουν καμπύλες, είναι ή δεν είναι εύσωμες, η επιλογή ενός μαύρου φορέματος με κατάλληλα αξεσουάρ μπορεί να κολακεύσει και να αναδείξει οποιονδήποτε σωματότυπο. Το αντίστοιχο για τους άνδρες είναι το λευκό πουκάμισο.\nΈνα άλλο στοιχείο είναι το ύφασμα του ρούχου. Τα ρούχα, ειδικά οι μπλούζες, τα μπλουζοφορέματα, τα γυναικεία φορέματα και τα ανδρικά πουκάμισα πρέπει να αγκαλιάζουν το σώμα χωρίς να το βαραίνουν. Καλό είναι να αποφεύγετε τα ελαστικά υφάσματα, τη λύκρα και το πολύ λεπτό βαμβακερό που διαγράφει κάθε ατέλεια.\nΈχει μεγάλη σημασία να ξέρετε το σώμα σας, ώστε να πάρετε κομμάτια που θα το κολακεύουν. Για παράδειγμα, γυναίκες με κοιλιά , οι μπλούζες και τα φορέματα σε γραμμή Α είναι ιδανικά, αν όμως το πρόβλημα εστιάζεται στα πόδια, τότε μπλούζες που σας υποχρεώνουν να φορέσετε κολάν από κάτω δεν συνιστώνται. Τα αξεσουάρ μπορούν να σας βοηθήσουν να φέρετε την επιθυμητή ισορροπία στη σιλουέτα σας. Για παράδειγμα, οι ζώνες στα ανδρικά παντελόνια είναι πολύ σημαντικές, αφού μαζεύουν τη μέση με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν είναι πολύ σφιχτές, ενώ οι μεσαίες και μεγάλες εντυπωσιακές τσάντες στις γυναίκες τραβούν τα βλέμματα ώστε να παραβλέπονται κάποιες πιθανές ατέλειες.


Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού Ελλάδος 1ος Αγώνας Wild Terrain 2016: Αποτελέσματα\n1ος Αγώνας Wild Terrain 2016: Αποτελέσματα\nΔευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016 11:44\nΜε σύμμαχο τον καλό καιρό ολοκληρώθηκε ο πρώτος αγώνας Wild Terrain για το 2016, που πραγματοποιήθηκε με επίκεντρο την Αμαλιάδα Ηλείας στις 26-28 Φεβρουαρίου, υπό τη διοργάνωση του Αθλητικού Σωματείου "Αγωνιστική Ολυμπιακή Λέσχη Αυτοκινήτου Πύργου" (Α.Ο.Λ.Α.Π.), με τη συνεργασία του Σωματείου ΠΑΛΕΑμαλιάδας.\nΟ αγώνας, αποτέλεσε τον εναρκτήριο γύρο του Κυπέλλου Wild Terrain Πελοποννήσου και Στερεάς Ελλάδας και αποτελούνταν από 5 ειδικές απαιτητικές διαδρομές στην φύση της Ηλείας, οι 4 από τις οποίες έλαβαν χώρα το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου, ενώ ο επίλογος γράφτηκε την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου, με μία αλλά ιδιαιτέρως δύσκολη διαδρομή, προτού τα 10 πληρώματα που συμμετείχαν, επιστρέψουν στην Αμαλιάδα για τον τερματισμό. Ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που προκάλεσε ο αγώνας, είναι το γεγονός ότι πολλοί θεατές βρέθηκαν στις ειδικές διαδρομές, για να παρακολουθήσουν από κοντά τις προσπάθειες των αγωνιζόμενων.\nΣε αγωνιστικό επίπεδο, τον καλύτερο χρόνο της κατηγορίας WT-40 μεταξύ των 3 πληρωμάτων που συμμετείχαν, σημείωσαν οι Βασίλης Ραυτόπουλος-Βασίλης Μπάρλος (Mitsubishi Pajero), που εκπροσώπησαν το Σωματείο "4Χ4 Πάτρας". Στην κατηγορία Entry 33, καλύτεροι ανάμεσα στα 7 πληρώματα που έλαβαν μέρος, αποδείχθηκαν οι Νίκος Πλιάκας-Κωνσταντίνος Μπιρμπίλης (Jeep Wrangler) που εκπροσώπησαν επίσης το Σωματείο "4Χ4 Πάτρας".\nΤο Κύπελλο Wild Terrain Πελοποννήσου ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και η συνέχεια αναμένεται να δοθεί στις 19-20 Μαρτίου, με τον δεύτερο αγώνα του θεσμού να διεξάγεται με επίκεντρο το Ναύπλιο Αργολίδας.\nLast modified on Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016 12:17\nMore in this category: « 1ος Αγώνας Wild Terrain 2016: Συμμετοχές 14ο Trial Χανίων »


Πρόσκληση για τακτική συνεδρίαση του δημοτικού Συμβουλίου | sikionia.gr\nΑρχική » Πρόσκληση για τακτική συνεδρίαση του δημοτικού Συμβουλίου\nΠρόσκληση για τακτική συνεδρίαση του δημοτικού Συμβουλίου\nΠαρακαλούμε να προσέλθετε στην 19η Τ Α Κ Τ Ι Κ Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Σικυωνίων, στο Δημοτικό Κατάστημα (Γ. Γεννηματά 2 στο Κιάτο) την 08 Σεπτεμβρίου 2016 ημέρα Πέμπτη και ώρα 20:30', σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 67 του Ν. 3852/10, για να συζητήσουμε και αποφασίσουμε στα παρακάτω θέματα :\nΈκθεση διαδικασιών κατάρτισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος Δήμου Σικυωνίων 2015-2019\nΈγκριση εκπόνησης μελέτης με τίτλο: «Αναγνωριστική γεωλογική έκθεση υδροαρδευτικής γεώτρησης στην Τ.Κ. Τιτάνης Δήμου Σικυωνίων».\nΕκμίσθωση ή μη του Δημοτικού Ακινήτου που βρίσκεται στην οδό Εθν. Αντίστασης στην Δ.Κ. Κιάτου.\nΕκμίσθωση ή μη του Δημοτικού Ακινήτου «Εξοχικό» που βρίσκεται στην Τ.Κ. Αρχ. Σικυώνα-Βασιλικού.\nΕκμίσθωση ή μη του Κοινοτικού Καταστήματος που βρίσκεται στην Τ.Κ. Μικρού Βάλτου.\nΕκμίσθωση ή μη του Κοινοτικού Καταστήματος που βρίσκεται στην Τ.Κ. Μεγάλου Βάλτου.\nΔημιουργία αναρριχητικών πάρκων στο Δήμο Σικυωνίων.\nΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ & ΟΡΩΝ ΧΡΗΣΗΣ ΑΥΤΟΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ ΔΗΜΟΥ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ\nΈγκριση της αρ. 4/2016 απόφασης της Δημοτικής Επ. Παιδείας περί «Κατανομής λειτουργικών δαπανών 2016 των σχολείων Α'θμιας & Β'θμιας εκπαίδευσης ποσού 60.670,00€ (Γ' Κατανομή)»\nΔωρεάν παραχώρηση του Δημοτικού Θεάτρου στο Σύλλογο «ΣΤΕΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ» σύμφωνα με την § 2 της 238/2015 κανονιστικής.\nΕπί αρ. πρωτ. 12354/19.08.2016 αιτήματος περί αγοράς πόσιμου νερού.\nΕπί αρ. πρωτ. 11375/28.07.2016 αιτήματος περί πώλησης πόσιμου νερού, εντός διοικητικών ορίων Δήμου Σικυωνίων.\nΣυμμετοχή του Δήμου μας στη διοργάνωση του 1ου Rally Regularity ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ.\nΨΗΦΙΣΜΑ για την πανελλήνια εκστρατεία περιορισμού του Καπνίσματος σε δημόσιους χώρους της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.\nΕξέταση της με αρ. πρωτ. 11993/10.08.2016 ένστασης κατά του πρωτοκόλλου προσωρινής & οριστικής παραλαβής του έργου: ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΔΟΠΟΙΙΑ ΣΤΗΝ Τ.Κ. ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ της αρ. 11/2011 μελέτης της Τ.Υ. και έγκρισή του.\nΑναγκαιότητα εκτέλεσης του έργου: «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥΛΙΩΝ (LIFE12 NAT/GR/000275» και προσδιορισμός ανάθεσης.\nΈγκριση 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών (Α.Π.Ε.) και 1ου Π.Κ.Τ.Ν.Μ.Ε. του έργου : «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ ΣΤΗΝ Τ.Κ. ΜΟΣΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ» της αρ. 27/2014 μελέτης.\nΈγκριση 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών (Α.Π.Ε.) και 1ου Π.Κ.Τ.Ν.Μ.Ε. του έργου : «ΕΠΙΣΚΕΥΗ -ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Τ.Κ. ΚΛΗΜΕΝΤΙΟΥ» της αρ. 6/2015 μελέτης.\nΈγκριση της αρ. 74/2016 απόφασης του Ν.Π.Δ.Δ. Δημ. Λιμενικό Ταμείο Σικυωνίων περί «Τροποποίησης προϋπολογισμού τρέχοντος έτους»\nΑδυναμία εκτέλεσης της εργασίας με τίτλο: «Εργασίες καθαρισμού βλάστησης περιαστικών δασών και αλσυλλίων και καθαρισμού δασικών δρόμων Δ.Ε. ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ» (πυροπροστασία – ΣΑΤΑ 2014 =24,60€ = από ΣΑΤΑ 2016=24.575,40€).\nΑδυναμία εκτέλεσης της εργασίας με τίτλο: «Εργασίες καθαρισμού βλάστησης περιαστικών δασών και αλσυλλίων και καθαρισμού δασικών δρόμων Δ.Ε. ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ» (πυροπροστασία – ΣΑΤΑ 2016)\nΑδυναμία εκτέλεσης της εργασίας με τίτλο: «Εργασίες καθαρισμού βλάστησης περιαστικών δασών και αλσυλλίων και καθαρισμού δασικών δρόμων Δ.Ε. ΦΕΝΕΟΥ» (πυροπροστασία – ΣΑΤΑ 2016)\nΤροποποίηση προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2016.