Παιδιά και χρήματα | GR.DSK-Support.COM\nΔιδάξτε τα παιδιά σας να κάνουν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους και να δημιουργήσουν πραγματικό πλούτο την πάροδο του χρόνου.\nΣκεφτείτε για το πώς θα συμπεριφέρεται με τα χρήματα\nΤώρα σκεφτείτε πίσω στο πώς οι γονείς ή οι παππούδες σας ασχολήθηκε με τα χρήματα. Θα βρείτε πιθανώς ένα μικρό κομμάτι του γονέα ή παππού και γιαγιά σας στη δική σας οικονομική συμπεριφορά.\nΌλοι γνωρίζουμε ότι τα παιδιά μαθαίνουν πολύ περισσότερο από τις δράσεις ενός γονέα, παρά από τις οδηγίες ενός γονέα. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό όχι μόνο να μιλήσετε στα παιδιά σας για την καλή διαχείριση των χρημάτων, αλλά και να δώσει το καλό παράδειγμα, όταν πρόκειται για θέματα τα χρήματα.\nΣτην πραγματικότητα, τα χρήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να απεικονίσουν πέντε θεμελιώδεις έννοιες που μπορείτε να εφαρμόσετε μόνοι σας και μοιραστείτε με τα παιδιά ή τα εγγόνια σας. Οι έννοιες αυτές θα επιτρέψουν στα παιδιά σας να κάνουν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους και να δημιουργήσουν πραγματικό πλούτο την πάροδο του χρόνου.\nΟι πέντε έννοιες ΧΡΗΜΑΤΩΝ είναι:\nM - Λάθη\nO - Op είναι op (τελείωσε είναι έτοιμο)\nΝ - Όχι τώρα, περιμένετε λίγο\nE - Πρόωρη εξοικονόμηση σχεδιάζει\nΥ - πρώτα τον εαυτό σας\nΑφήστε τα παιδιά σας να κάνουν λάθη χρήματα νωρίς\nΑκόμα και αν δεν συμφωνείτε με την επιλογή, αφήστε τα παιδιά σας να δαπανήσουν χρήματα για ό, τι θέλουν. Λίγο μετά την αγορά, μπορείτε να ζητήσετε από το παιδί αν ήταν ευχαριστημένοι με την απόφασή τους και στη συνέχεια να συζητήσουν τις επιπτώσεις της απόφασής τους. Τα παιδιά θα αποκτήσουν δεξιότητες διαχείρισης χρημάτων πολύ νωρίτερα, αν τους αφήσουμε να κάνουν πολλά λάθη και να τους αφήσουμε να μάθουν από τα λάθη τους.\nOp Op είναι - διδάξει τα παιδιά πώς να του προϋπολογισμού\nΟι Ολλανδοί λένε «op είναι op σημαίνει» αν τελειώσει τότε θα τελειώσει. Εάν το παιδί σας θέλει να δαπανήσει ολόκληρο 4 ευρώ μηνιαίο χαρτζιλίκι τους την πρώτη ημέρα, στη συνέχεια, αφήστε τους! Πείτε τους ότι «op είναι op και αφού έχει περάσει το χαρτζιλίκι, τότε δεν υπάρχει πλέον μέχρι τον επόμενο μήνα.\nΜην μπείτε στον πειρασμό να δώσει προκαταβολές για το χαρτζιλίκι του επόμενου μήνα ή να αγοράσει ένα δώρο με τα χρήματά σας όταν το παιδί θα πρέπει να αγοράζουν την θεραπεία με το χαρτζιλίκι τους. Αυτό το μάθημα να μην ξοδεύουν περισσότερα από όσα κερδίζουν, θα αποδειχθεί ότι είναι ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα που μπορείτε να διδάξετε το παιδί σας.\nΧρήματα και καθυστερημένη ικανοποίηση\nΜεταξύ 1968 και 1974, ερευνητής Walter Mischel διεξάγεται τι θα γίνει αργότερα γνωστή ως η διάσημη Marshmallow Test Στάνφορντ. Mischel σπουδάσει τα παιδιά ηλικίας μεταξύ τεσσάρων και πέντε. Άφησε το κάθε παιδί σε ένα δωμάτιο με ένα marshmallow, λέγοντάς τους ότι θα επέστρεφε σε 15-20 λεπτά.\nΕξήγησε ότι αν δεν είχε φάει το marshmallow από τη στιγμή που επέστρεψε, θα τους ανταμείψει. Το ένα τρίτο των παιδιών έτρωγαν το marshmallow το συντομότερο Mischel έφυγε από το δωμάτιο!\nΔεκατέσσερα χρόνια αργότερα, Mischel συνέχεια στα παιδιά. Εκείνοι που δεν είχαν φάει το marshmallow ήταν πιο αυτενέργεια, εκπαιδευτικά επιτυχημένη και συναισθηματικά ευφυής. Η μελέτη αυτή απέδειξε ότι η ικανότητα να περιμένουμε για την καθυστερημένη ικανοποίηση έχει θετικό αντίκτυπο για το πού θα καταλήξετε στη ζωή.\nΕάν περάσει αυτή την αξία καθυστερημένη ικανοποίηση για τα παιδιά σας θα είναι λιγότερο πιθανό ως ενήλικες να καταφύγουν σε αγορά «θέλει με δανεικά.\nΠοτέ δεν είναι νωρίς για να αρχίσει εξοικονόμηση\nΑπό τη στιγμή που τα παιδιά αρχίζουν Δημοτικό Σχολείο, που είναι αρκετά μεγάλος για να ξεκινήσει εκτιμώντας την αξία της αποταμίευσης. Ανοίξτε ένα λογαριασμό ταμιευτηρίου στο όνομα του παιδιού σας και να μοιραστείτε με το παιδί σας την έννοια του ανατοκισμού και τη δύναμη των τακτικών καταθέσεων.\nΟι περισσότερες τράπεζες προσφέρουν σήμερα λογαριασμούς ταμιευτηρίου για τα παιδιά που προσελκύουν δεν αμοιβές και να πληρώνουν εύλογο ενδιαφέρον. Εξηγήστε ότι 4 ευρώ ανά μήνα αποθηκεύονται στο 5% θα μετατραπεί σε 39 ευρώ μετά από 1 χρόνο και 79 ευρώ μετά από 2 χρόνια!\nΓια να ενθαρρυνθεί η έννοια της αποταμίευσης, μπορείτε ακόμη και να αποφασίσει να ταιριάζει με το ποσό που οι καταθέσεις του παιδιού σας στο λογαριασμό ταμιευτηρίου. Το παιδί θα πρέπει να κατέχουν το αποταμιευτικό πρόγραμμα και θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να δαπανήσει τα χρήματα για κάτι το ιδιαίτερο, όταν τίθεται το χρόνο.\nΔιδάξτε στα παιδιά την πολιτική «πληρώσει πρώτα τον εαυτό σας»


Αλέξανδρος Μπαλτζής - Μέτρηση και Αξιολόγηση της Διαδραστικότητας στις Ιστοσελίδες Μουσικών: Θεωρητική Σημασία και Εμπειρική Έρευνα\nΜέτρηση και Αξιολόγηση της Διαδραστικότητας στις Ιστοσελίδες Μουσικών: Θεωρητική Σημασία και Εμπειρική Έρευνα\nΑλέξανδρος Μπαλτζής, Ανδρέας Βέγλης\nΖητήματα Επικοινωνίας, τεύχος 8/2008, σελ. 121-141\nΑθήνα: Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας - Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ\nΕξετάζονται 17 εμπειρικές έρευνες και μοντέλα μέτρησης, το θεωρητικό υπόβαθρο της έννοιας και η σημασία της διαδραστικότητας στις νέες συνθήκες παραγωγής, διανομής και πρόσληψης συμβολικών μορφών. Εστιάζοντας στις προσωπικές ιστοσελίδες των μουσικών, παρουσιάζεται ένα μοντέλο για τη μέτρηση και την αξιολόγηση της διαδραστικότητας και συμπληρώνεται ένα κενό στην έρευνα για το διαδίκτυο.\nΤο προτεινόμενο μοντέλο μπορεί να συμβάλει στον εμπειρικό έλεγχο των υποθέσεων ότι το διαδίκτυο οδηγεί στην αποκέντρωση της επικοινωνίας, στις αντίστροφες αγορές και στην αποδιαμεσολάβηση, ότι δηλαδή οδηγεί στη χειραφέτηση της καλλιτεχνικής επικοινωνίας από κατεστημένους θεσμούς διαμεσολάβησης και στον εμπλουτισμό της. Ακόμη, μπορεί να βρει εφαρμογή στο σχεδιασμό και την αξιολόγηση των ιστοσελίδων, αλλά και να χρησιμοποιηθεί μεθοδολογικά σε έρευνες, πέρα από εκείνες της σχέσης ανάμεσα στους μουσικούς και τα ακροατήρια στο νέο επικοινωνιακό περιβάλλον.\nΗ προσέγγιση που υιοθετείται, στηρίζεται στη διαπίστωση ότι αν και η έρευνα για τις ενδεχόμενες επιδράσεις του διαδικτύου στην καλλιτεχνική επικοινωνία εστιάζει σε ένα ευρύτατο φάσμα θεμάτων, ωστόσο έχει μέχρι στιγμής παραβλέψει τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιοι καλλιτέχνες αξιοποιούν το διαδίκτυο για την επικοινωνία με το κοινό τους.


Αιγιάλεια: Μας ανήκει το Χιονοδρομικό των Καλαβρύτων - «Αποκάλυψη» για παραχώρηση του 70% από το...1983! | Ειδησεις\nΑιγιάλεια: Μας ανήκει το Χιονοδρομικό των Καλαβρύτων – «Αποκάλυψη» για παραχώρηση του 70% από το…1983!\nΤο ιδιοκτησιακό σκέλος της Δημοτικής Επιχείρησης στο Χιονοδρομικό Κέντρου του Χελμού, στα Καλάβρυτα, βρέθηκε στο επίκεντρο της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγιαλείας.\n03 Φεβ. 2022\nΈνα έγγραφο αίτημα στον Δήμο Καλαβρύτων, για επαναφορά του εκπτωτικού καθεστώτος 50% που ίσχυε από το 2015 έως και το 2017 για Αιγιαλείς χρήστες του Χιονοδρομικού Κέντρου, οδήγησε το δημοτικό συμβούλιο – χθες βράδυ στο Αίγιο- στη διατύπωση ενός υψίστης σημασίας ζητήματος, που αφορά στο ιδιοκτησιακό σκέλος της Δημοτικής Επιχείρησης στον Χελμό.\nΑιγιάλεια: Βάζει θέμα έκπτωσης 50% για τους δημότες του στο Χιονοδρομικό Καλαβρύτων\nΟ πρ. Aντιδήμαρχος Ανατολικής Αιγιάλειας και νυν δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης Γιώργος Γιοβάς.\nΟ ακρατινός πρ. αντιδήμαρχος Ανατολικής Αιγιάλειας και νυν δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης Γιώργος Γιοβάς, «αποκάλυψε» πως το Χιονοδρομικό βρίσκεται κατά 70% σε έκταση του Δήμου Αιγιάλειας, η οποία από το 1983 έχει παραχωρηθεί προς χρήση, από τον αείμνηστο κοινοτάρχη Μεσορουγγίου Ακράτας Σωτήρη Κρικέτο και μάλιστα με αντίτιμο 5% επί των ακαθάριστων εσόδων του Κέντρου.\n«Μόνο το κομμάτι του Καταφυγίου ανήκει στον Δήμο Καλαβρύτων… και το άλλο -έως κα 80% θα έλεγα – είναι όλο δικό μας» πρόσθεσε, με έμφαση.\nΜάλιστα, για το ιδιοκτησιακό καθεστώς, ο κ. Γιοβάς έκανε γνωστό πως έχει ενημερωθεί η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, ονοματίζοντας τον μέχρι πρότινος αντιπεριφερειάρχη Παναγιώτη Σακελλαρόπουλο (καταγόμενο από την Περιστέρα Ακράτας) ο οποίος – ως συμμετέχων στο ΔΣ του Χιονοδρομικού – «θεωρεί το αίτημα δίκαιο, ώστε να επωφεληθούν και οι Αιγιαλείς πολίτες, πέραν των Καλαβρυτινών» και πρόκειται να βάλει το θέμα στο περιφερειακό συμβούλιο.\nΗδη, με παραίνεση της αντιπολίτευσης, ο Δήμος καλείται τώρα να βρει αντίγραφο της παραχώρησης έκτασης στο Κέντρο, όπως και το τοπογραφικό, ώστε να διεκδικηθεί, επιπλέον, η συμμετοχή στη Διοίκηση του ΧΚ του εκάστοτε κοινοτάρχη Μεσορουγγίου και του αντιδημάρχου Ανατ. Αιγιάλειας.\nΟ δημοτικός σύμβουλος (από Αιγείρα) Πάνος Γιαννούλης, παρεμβαίνοντας στη συνεδρίαση του ΔΣ, ανέφερε ενδεικτικά ότι «οι εγκαταστάσεις του Χιονοδρομικού είναι της Αιγιάλειας και αυτό φάνηκε όταν παλιότερα ιδιώτης θέλησε να φτιάξει ξενοδοχείο στον παραχωρημένο χώρο του σημερινού πάρκινγκ… κάτι που δεν επετράπη».\n«Εντός Μεσορουγγίου το Κέντρο, να μην υπάρχει αμφιβολία»\nΗ Αντιδήμαρχος Ακράτας – Αιγείρας Μαρία Σταυροπούλου.\nΤην ευκαιρία που έδωσε η αναφορά του δημοτικού συμβούλου Γ. Γιοβά -που να σημειωθεί είναι γιος του αειμνήστου δημάρχου Νωνάκριδας Αιγιάλειας Παύλου Γιοβά- άδραξε η αντιδήμαρχος Ακράτας – Αιγείρας Μαρία Σταυροπούλου, η οποία έδειξε να υπερθεματίζει, με τη φράση «είμαστε μαζί σε ό,τι είναι προς όφελος των Αιγιαλέων»!\nΤο στέλεχος της δημοτικής αρχής και νομικός, αναρωτήθηκε για ποιους λόγους τίθεται τώρα το θέμα (υπονοώντας κάποια σχέση με το έργο 18 εκατ. ευρώ αναβάθμισης του Χιονοδρομικού Κέντρου), αλλά και γιατί δεν έγιναν διερευνητικές κινήσεις για το παραχωρητήριο… ούτε επί Δήμου Νωνάκριδας.\nΩστόσο, ευθυγραμμίστηκε ευθέως στη γραμμή διεκδίκησης των δικαιωμάτων της Αιγιάλειας, λέγοντας: «Είμαστε στην κατεύθυνση να διεκδικήσουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για τις Κοινότητές μας και τους Οικισμούς μας, στα όρια των οποίων ανήκει η έκταση του Χιονοδρομικού. Εντός της Κοινότητας Μεσορουγγίου είναι το μεγαλύτερο μέρος του Κέντρου. Να μην υπάρχει αμφιβολία. Εχει γίνει κτηματογράφηση…».\nΜε το δημοτικό συμβούλιο, τελικά, να λαμβάνει ομόφωνη απόφαση, ο δήμαρχος Δημήτρης Καλογερόπουλος περιορίστηκε στο να πει ότι «δεν είναι όλο το Χιονοδρομικό στην Αιγιάλεια», προτίμησε ωστόσο να μη δώσει συνέχεια… τόσο απλά θεσμικά\nΟι ειδήσεις σε τίτλους σήμερα Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου στην Πελοπόννησο | Ειδήσεις - Νέα Πάτρα\n[…] Αιγιάλεια: Μας ανήκει το Χιονοδρομικό των Καλαβρύτων &#… […]\nΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ - Καλάβρυτα: Αρχίζει η έρευνα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χιονοδρομικού | Ειδησεις, Πατρα νεα\nΑεροδρόμιο Αράξου: Ο ιδιώτης φέρνει όρους και προϋποθέσεις\nΕμπορικός Σύλλογος Αιγιάλειας: Ξεκινούν 11 Ιουλίου οι εκπτώσεις\nΕνωτική ΝΔ με επεισοδιακό φινάλε στην Αιγιάλεια\nΑιγιάλεια – Συναπάντημα Αραγοζαναίων: Ζωντανές οι μνήμες ΦΩΤΟ


Who is who: Σαρλότ Γκενσμπούργκ | clickatlife\nWho is who: Σαρλότ Γκενσμπούργκ\nΣτον «Αντίχριστο» του Λαρς Φον Τρίερ πρωταγωνίστησε σε μια από τις πιο ακραίες σκηνές του σύγχρονου σινεμά. Μεγαλωμένη σε αντισυμβατικό οικογενειακό περιβάλλον, με ισχυρά καλλιτεχνικά γονίδια, η Σαρλότ Γκενσμπούργκ, ανήκει στις πιο αναγνωρίσιμες ηθοποιούς της γενιάς της στη Γαλλία.\nΣτον «Αντίχριστο» του Λαρς Φον Τρίερ πρωταγωνίστησε σε μια από τις πιο ακραίες σκηνές του σύγχρονου σινεμά. Μεγαλωμένη σε αντισυμβατικό οικογενειακό περιβάλλον, με ισχυρά καλλιτεχνικά γονίδια, η Σαρλότ Γκενσμπούργκ, ανήκει στις πιο αναγνωρίσιμες ηθοποιούς της γενιάς της στη Γαλλία. Αυτή την εβδομάδα θα τη δούμε να υποδύεται τη στοργική μητέρα τεσσάρων παιδιών στο μεταφυσικό δράμα «Το δέντρο που ψιθύριζε» της Τζούλι Μπερτουτσέλι που θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 9 Δεκεμβρίου. Στην υπόθεση της ταινίας, μια οικογένεια μετά την ξαφνική απώλεια του πατέρα, θεωρεί ότι το πνεύμα του έχει εγκατασταθεί σε ένα τεράστιο δέντρο.\nWho is who: Η Σαρλότ Γκενσμπούργκ, έχει κληρονομήσει τον αέρα της πρόκλησης που είχε ο πατέρας της, ο Σερζ Γκενσμπούργκ, ο οποίος έλαμψε στη Γαλλία με τα σκανδαλώδη ερωτικά τραγούδια του, κάνοντας σύντομα περάσματα από το χώρο της ζωγραφικής, της σκηνοθεσίας και της υποκριτικής τέχνης. Η μητέρα της είναι η Βρετανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια Τζέιν Μπίρκιν, ενώ ο θείος της Άντριου Μπίρκιν ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων. H γιαγιά της, από την πλευρά της μητέρας της, ήταν η διάσημη ηθοποιός Τζούντι Κάμπελ. Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1971 στο Λονδίνο αλλά μεγάλωσε στο Παρίσι. Είναι μητέρα δύο παιδιών, του Μπεν και της Άλις που τα απέκτησε μαζί με τον γαλλοεβραίο σκηνοθέτη Υβάν Ατάλ.\nΤο κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε δίπλα στην Κατρίν Ντενέβ στην ταινία «Paroles et Musique» (1984). Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε μαζί με τον πατέρα της Σερζ Γκενσμπούργκ στο αμφιλεγόμενο βίντεο κλιπ του «Lemon incest» που απεικόνιζε και τους δύο σε ένα κρεβάτι. Ένα χρόνο αργότερα η νεαρή ηθοποιός προσέλκυσε τα φώτα της δημοσιότητας κερδίζοντας το βραβείο Σεζάρ για την ερμηνεία της στην ταινία του Claude Miller «L’ Effrontee».\nΗ καλλιτεχνική συνεργασία με τον πατέρα της συνεχίστηκε, στο φιλμ «Charlotte Forever» (1986) που δεν έλαβε και τις καλύτερες κριτικές, αλλά άφησε πίσω ένα μουσικό άλμπουμ. Επέστρεψε στα χέρια του σκηνοθέτη Claude Miller, στο «La petite Voleuse» (1988) που σκιαγραφούσε τους πειραματισμούς μιας νεαρής έφηβης με το σεξ και τις παράνομες περιπέτειες. Ο ρόλος της επαναστατημένης εφήβου της πάει πολύ κι έτσι τον επαναλαμβάνει και στη μαύρη κωμωδία «Merci la vie» (1991) του Bertrand Blier. Διευρύνει το ρεπερτόριό της με το έργο του Jacques Doillon «Αmoureuse» (1992).\nΧάρη στο θείο της Άντριου Μπίρκιν επιχειρεί το πρώτο άνοιγμά της σε αγγλόφωνη ταινία με το δράμα μιας δυσλειτουργικής οικογένειας στο «The cement garden» (1994). Την ίδια χρονιά έκανε μια από τις πρώτες εμφανίσεις της στο θέατρο πρωταγωνιστώντας στο έργο του Ντέιβιντ Μάμετ «Ολεάνα».\nΈγινε γνωστή σε ευρύτερο κοινό, παίζοντας στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Σ. Μπροντέ «Τζέιν Έιρ» από τον Φράνκο Τζεφιρέλι (1996). Τη φήμη της ενίσχυσε ένα ακόμη βραβείο («Best supporting actress») για τη δουλειά της στην κωμωδία «La Buche» (1999). Το 2005 εντυπωσίασε τους κριτικούς, παίζοντας δίπλα στη Σαρλότ Ράμπλινγκ στο σουρεαλιστικό θρίλερ «Lemming» (σκην. Dominik Moll).\nΔύο χρόνια αργότερα συμμετέχει στο φιλμ του Michel Gondry’s « La Science des reves» και στο βιογραφικό δράμα του Todd Haynes για τον Μπομπ Ντίλαν «Ι’ m not there». Το 2008 εμφανίστηκε μαζί με τον Άντονι Χόπκινς και τη Λώρα Λίνεϊ στο ρομαντικό φιλμ του Τζέιμς Άιβορι «City of your final destination». Στη συνέχεια εντάχθηκε στο καστ της ταινίας του Πατρίς Σερώ «Persecution». Το 2009 είναι η χρονιά της: σοκαρισμένο το κοινό στο Φεστιβάλ των Καννών τη βλέπει να υποδύεται μια υστερική μητέρα που μετά το θάνατο του παιδιού της ακρωτηριάζει τα γεννητικά της όργανα στο αμφιλεγόμενο θρίλερ του Λαρς Φον Τρίερ «Αντίχριστος». Για τον δύσκολο αυτό ρόλο τιμήθηκε με βραβείο ερμηνείας. Τη νέα χρονιά αναμένουμε και τη νέα συνεργασία της με τον Τρίερ στο φιλμ του «Μelancholia». Συνολικά έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από τριάντα ταινίες.\nΟ κινηματογράφος την έκανε διάσημη αλλά η μουσική υπήρξε σταθερά η μεγάλη της αγάπη. Ο πατέρας της τη βοήθησε στα πρώτα της βήματα με το «Lemon incest» και το «Charlotte for ever». Στις πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές της το 2009 συγκαταλέγεται το άλμπουμ «ΙRM» που ήταν εμπνευσμένο από μια περιπέτεια της υγείας της αλλά και τα γυρίσματα του «Αντίχριστου» με τον Λαρς Φον Τρίερ.\nΕπιλεγμένη φιλμογραφία: «Paroles et Musique» 1984, «L’ Effrontee» 1985, «The cement garden» 1994. «Jane Eyre» 1996, «My wife is an actress» 2001, «Lemming» 2005, «La science des reves» 2006, «Ι’ m not there», 2007, «The city of your final destination» 2008, «Antichrist», 2009, «Persecution» 2009.\nΕπιμέλεια: ΜΑΝΙΑ ΣΤΑΪΚΟΥ


ΠΗΔΑΛΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: 08/16/16\nΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ E΄ ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ INDEX Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016\nΑφήνοντας τή Νέα Σκήτη καί προχωρώντας\nνοτιοανατολικά, φθάνουμε σέ μία πέτρινη Καμάρα. Σ’ αύτήν ή Παράδοση λέει πώς\nβρίσκονται τά σύνορα τής Ίεράς Μονής τού Αγίου Παύλου με τή μεγαλύτερη Σκήτη\nτού Αγίου Όρους, την «Αγία Άννα», επειδή στο σημείο αύτό συναντήθηκαν ό ήγούμενος\nτής Μονής Αγίου Παύλου Παύλος καί ό ήγούμενος τής Μονής των Βουλευτηρίων\nΑθανάσιος καί καθόρισαν τά όρια τών δύο αύτών 'Ιερών Μονών, έχοντας ξεκινήσει ό\nκαθένας από τή Μονή του ταυτόχρονα.\nΌπως μάς διηγήθηκαν σεβάσμιοι πατέρες, ή\nΣκήτη τής Αγίας Άννης είναι ή αρχαιότερη άλλα καί μεγαλύτερη Σκήτη τού Αγίου\nΌρους. Έχει όμως δύο περιόδους ζωής· ή μία, κατά τήν Παράδοση, άρχισε τόν 6ο μέ\n7ο αιώνα, όπόταν συστήθηκε ή Κοινοβιακή Μονή τών «Βουλευτηρίων». Άπό τις πολλές\nόμως έπιδρομές τών θαλασσοπειρατών διατηρήθηκε μέχρι τόν 9ο μέ 10ο αιώνα καί\nμετά καταστράφηκε. Ακολουθεί ή δεύτερη περίοδος, που ξεκινά άπό τόν Όσιο\nΓερόντιο, τόν φερόμενο ώς ιδρυτή τής Σκήτης, ό όποίος χρημάτισε καί τελευταίος\n(μάλλον) ήγούμενος τής Μονής τών Βουλευτηρίων. Ό Άγιος αύτός ήταν σύγχρονος μέ\nτόν άγιο Μάξιμο τόν Καυσοκαλύβη. Στήν άρχή έ’ζησε σέ παραθαλάσσιες σπηλιές,\nάλλά άπό τις συνεχείς ενοχλήσεις τών πειρατών, άνέβηκε ψηλά στά δύσβατα βράχια,\nέκεί που σήμερα βρίσκεται τό έκκλησάκι τού Αγίου Παντελεήμονος. τό όποιο αύτός\nπεριφρόνησε τίτλους καί αξιώματα δόξης καί τιμής καί παντός είδους ματαιοδοξία,\nέγκατέλειψε τά εγκόσμια καί κατετάγη σάν υποτακτικός καί άπλός μοναχός στή\nσυνοδεία τής Καλύβης τών «Αγίων Αποστόλων», ποό είναι κάτω άπό τό Κυριάκό τής\nΉ Καλύβη αυτή είχε ένα κτήμα με\nελαιόδεντρα κάτω στήν παραλία. τό όποιο καλλιεργούσαν οί πατέρες γιά άσκηση καί\nσκληραγωγία τού σώματος αφενός καί γιά ένα μικρό εισόδημα προς συντήρηση τών\nΌ Πατριάρχης Κύριλλος, παρ’ όλη τήν\nπροχωρημένη ήλικία του, πήγαινε πρώτος στο κτήμα νά βοηθήσει καί νά δίνει\nθάρρος στους αδελφούς, γιά νά έργάζονται με προθυμία. Επειδή όμως ήταν πολύ\nάπότομη ή άνηφόρα καί κατηφόρα, πολύ κουραστική σε νέους, πολύ δε περισσότερο\nσε γέρους, γιά τό λόγο αύτό καί με τήν άδεια τού Γέροντα τής Καλύβης, δόθηκε\nστον Πατριάρχη ένα υποζύγιο, γιά νά τον κατεβάζει καί ανεβάζει άπό τό κτήμα στο\nΣτο δρόμο μεταξύ τής Σκήτης τής Μεγάλης\nκαί τής Μικρής Άγιας ’Άννης. κάτω άπό βράχο πού σχηματίζει σπηλιά, υπάρχει ένα\nάλλο Προσκυνητάρι μέ ιερές εικόνες καί καντήλι, τό όποιο οί διερχόμενοι πατέρες\nδιατηρούν αναμμένο καί ό λόγος είναι ότι στο σημείο αύτό έχουν γίνει κατά καιρούς πολλές σατανικές ενέργειες, τις\nόποίες καί παραθέτουμε, όπως μάς τις\nάφηγήθηκαν σεβάσμιοι πατέρες καί αδελφοί:\nα) Μία απ’ αύτές, πιο γνωστή καί σέ μάς\nείναι ότι ό μοναχός Αρσένιος, ύποτακτικός τού γέροντα Αυξεντίου άπό την Καλύβη\nτού Αγίου Γεωργίου πού τώρα είναι έρειπωμένη, έφυγε άπό την Καλύβη τους χωρίς\nτην άδεια τού Γέροντά του, τον όποίον άφησε πολύ στενοχωρημένο, αλλά κι ό ίδιος\nσυγχυσμένος έφτασε στό δρόμο πού πηγαίνει γιά τη Μικρή Άγιάννα. Άκούμπησε στον\nκορμό ένός δέντρου, έκεί πού μέχρι σήμερα βρίσκεται καρφωμένος ένας ξύλινος\nσταυρός, τον όποιο μέ εύλάβεια προσκυνούν μοναχοί καί διερχόμενοι προσκυνητές.\nΚάθισε λίγο στό σημείο καί συλλογιζόταν πώς αυτό πού κάνει δέν είναι καλό. Είπε\nπρος στιγμήν νά γυρίσει πίσω στον Γέροντά του, αλλά νίκησε ό έγωισμός καί\nΚατά καιρούς πολλοί πατέρες και αδελφοί\nέχουν δει θαυμαστά και ύπερφυσικά πράγματα σε διάφορα μέρη τού Αγίου\n"Ορους. Πριν άπό τριάντα πέντε χρόνια κοιμήθηκε στο σημερινό Ησυχαστήριο\nτών χρυσοχόων Θωμάδων ό γερο-Κυπριανός άπό τή Μικρή Άγιάννα. ό όποίος μάς\nδιηγήθηκε τό ακόλουθο περιστατικό: «Θά έχουν περάσει πολλά χρόνια, δεν θυμάμαι\nκαλά πόσα, πού κίνησε ένας ευλαβής χριστιανός άπό τήν Κρήτη νά έρθει στο 'Άγιον\nΌρος, γιά νά προσκυνήσει τον Ιερό αύτόν τόπο με τούς Αγίους του καί νά δεί τον\nπρώτο του ξάδερφο, τον γέροντα Εύθύμιο, πού έμενε στήν τελευταία ήσυχαστική\nΚαλύβη, που δεν είχε έκκλησία καί βρισκόταν στο κατώτερο μέρος τής Μικρής\nΌ χριστιανός αύτός ταξίδεψε μέ πλοίο άπό\nτήν Κρήτη στή Δάφνη, τό κεντρικό λιμάνι τού Αγίου Όρους, κι άπό κεί μέ μιά\nμικρή βάρκα έφτασε τό άπογευματάκι στόν μικρό φυσικό ορμίσκο τής Άγιάννας. Δέν\nγνώριζε πώς νά πάει στή μικρή Άγιάννα ούτε πού άσκήτευε ό συγγενής του,\nγερο-Εύθύμιος. Ρώτησε ένα μοναχό, ό όποίος τού έδειξε πρόθυμα τό δρόμο· φυσικά\nτό μέρος έκεί ήταν όλο κατσάβραχα καί μέ πολλά κατσικοδρομάκια\nΌ γέροντας Δανιήλ, κατά κόσμον Δημήτριος\nΙσιδώρου, καταγόταν άπό τή Σμύρνη τής Μ. Ασίας. Μόλις τελείωσε την «Εύαγγελική\nΣχολή» τής Σμύρνης, άπό υπερβολικό ζήλο στην αρετή καί τό Μοναχισμό, νέος ακόμη,\nσε ήλικία 19 έτών, έγκατέλειψε τα έγκόσμια, έφυγε κρυφά άπό τους γονείς καί\nτους συγγενείς του καί πήγε στήν Πάρο. Στο νησί εκείνο συνάντησε τον άγιο\nΑρσένιο, ό όποίος είχε κάνει χρόνια στο 'Άγιον Όρος, άλλά έξαναγκάσθηκε νά\nφύγει λόγω τών πολλών τότε σκανδάλων. Τώρα ήταν ήγούμενος στήν Ιερά Μονή τού\nΑγίου Γεωργίου, πού ήταν μετόχι τής έν Νάξω Ίεράς Μονής Φανερωμένης. Δεν έμεινε\nόμως γιά πολύ καιρό κοντά στον άγιο\nΑρσένιο, διότι ό άγιος προέτρεψε τον Δημήτριο νά μεταβεί στο 'Άγιον Όρος τό\nσυντομώτερο, μιά καί ήθελε νά γίνει καί πραγματικός καλόγερος.\nΌ ήγούμενος, με συμβουλή τού Γέροντα\nΔανιήλ, γιά νά δοκιμάσει τον αδελφό Δαμασκηνό αν όντως μετανόησε άληθινά καί\nθέλει νά διορθωθεί καί νά κάνει ύπακοή, τού είπε: «Αδελφέ Δαμασκηνέ, αν θέλεις\nνά μήν υπακούς στο θέλημά σου καί νά προκόψεις άπό σήμερα κατά Θεόν, σοϋ δίνω\nέντολή νά μή ξαναβγείς έξω, στο προαύλιο τού μοναστηριού, καί νά μήν περάσεις\nτήν εξώπορτα τού μοναστηριού γιά κανένα λόγο. Ό άδελφός Δαμασκηνός δέχθηκε μέ\nχαρά τήν έντολή αύτή. έφόσον μάλιστα ήταν σύμφωνη καί μέ τή θέλησή του καί μέ\nτή συνήθεια που είχε καί πρώτα. Άπ’ έκείνη τήν ημέρα καί γιά άρκετό χρονικό\nδιάστημα δέν βγήκε έξω άπό τό μοναστήρι.\nΔέν πέρασε πολύς καιρός, ίσως δύο ή τρία\nχρόνια, μετά τήν εμφάνιση τού Ρώσου ασκητή καί ό γερο-Καλλίνικος έπεσε βαριά\nάρρωστος στο κρεβάτι. Ήταν μήνας Ιούλιος πού κυκλοφόρησε ή είδηση αύτή καί οί\nπατέρες, γνωστοί καί άγνωστοι, έτρεξαν νά έπισκεφθούν τον ασθενή καί νά πάρουν\nτήν εύχή του. Άπό τήν ίδια Ασθένεια είχε προσβληθεί και. ό μακαρίτης Γέροντας\nτου παπαΔανιήλ, μέ τή διαφορά πώς ή ασθένεια έκείνου είχε βαστήξει δεκαπέντε\nημέρες, ενώ του γέροντα Καλλίνικου, έπειδή ή κράση του ήταν πολύ γερή, βάστηξε\nπερίπου σαράντα ημέρες. Έτσι, μία ημέρα μετά την εορτή τής Μεταμορφώσεως τού\nΧριστού, ό γερο-Καλλίνικος έκλεισε γιά πάντα τά μάτια τού σώματος καί μέ τά\nόλάνοιχτα μάτια τής ψυχής, άφοϋ είδε επί τής γής τό «άκτιστο θαβώριο Φως» τού\nΚυρίου καί Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, καταξιώθηκε νά βλέπει εις\nαιώνας αιώνων καί τύ Τρισήλιον Σέλας τής Υπερουσίου καί Τρισυποστάτου Θεότητος,\nτού Πατρός καί τού Υιού καί τού Παναγίου Πνεύματος, τού Ενός καί μόνου Θεού καί\nΠοιητού τών Όλων, στις επτά (7) Αύγουστου τού 1930.\nΌ γέρων Παρθένιος καταγόταν άπό πριγκηπική\nοικογένεια τών Τσάρων τής Ρωσίας κα'ι σέ ηλικία δεκαοκτώ χρόνων έγινε μοναχός\nστο Κελλί «Άγιος Νικόλαος Βουραζέρη». Ασκήθηκε στην ύπακοή. την ταπείνωση και\nέξουθένωση που διδάσκει ή κοινοβιακή Καλογερική, άλλα ό πόθος τής τέλειας\nησυχίας τον ώθησε να φύγει άπό τό Κελλί καί νά πάει στα Καρούλια, όπου έδειξε\nτέλεια αυταπάρνηση καί μεγάλη αγάπη προς όλους τούς ερημίτες Πατέρες, τούς\nοποίους έβλεπε σαν αγίους καί έπίγειους άγγέλους τού Θεού.\nΒοηθούσε όλους γενικά καί δεν άφηνε κανένα\nνά μπει στο κελλί του, γιά νά μη δει που κοιμόταν καταγής στο σπήλαιο καί ποτέ\nστο κρεβάτι. Είχε βιβλική μορφή, ήταν σεβάσμιος καί μόνη ή όψη του φανέρωνε την\nευγενική του καταγωγή.\nΣέ μιά ξεροκαλύβα στήν έρημο τού\nΆγιοβασίλη άγωνιζόταν άσκητικά ό γερο-Ναθαναήλ. ό όποίος είχε δύο μοναχούς\nυποτακτικούς, καθώς μού διηγήθηκε καί πάλι ό σεβαστός καί άγαπητός μου γέροντας\nΔαμασκηνός. Ό ένας λεγόταν Αντώνιος καί ό άλλος Αθανάσιος.\nΟί υποτακτικοί αυτοί, έπειδή στην περιοχή\nπού ήταν ή ξεροκαλύβα πού έμεναν δεν είχε τίποτε νά καλλιεργήσουν, έστω καί ένα\nμικρό κηπάκι, δεν μπορούσαν νά ζήσουν από αυτή. Έρχόχειρο δεν είχαν καί έτσι τό\nμεγαλύτερο διάστημα τού χρόνου έφευγαν μακριά καί έργάζονταν γιά νά ζήσουν καί\nνά οικονομήσουν τά απαραίτητα γιά τον Γέροντα τους. Τούς διέκρινε όμως κάποια\nάμέλεια καί περιφρόνηση γιά τον Γέροντα, διότι κάποια φορά έ'καναν περισσότερο\nάπό έξι μήνες νά γυρίσουν στην ξεροκαλύβα τους. Αύτή την περίοδο ό\nγερο-Ναθαναήλ άρρώστησε καί έπειδή δεν υπήρχε κανείς νά τον υπηρετήσει,\nπαρουσιάστηκε ένας άγνωστος μοναχός, ό όποίος μέ κάθε προθυμία υπηρετούσε τον\nΌ γερο-Βαρνάβας άναστέναξε βαθιά καί είπε\nστόν άδελφό: «Αδελφέ μου, δέν είσαι καθόλου καλά. Πάσχεις άπό φοβερή πλάνη τού\nδιαβόλου καί έχεις κρυφή οίηση υπερηφάνεια. ’Άν θέλεις νά διορθωθείς καί νά γλυτώσεις άπό τήν πλάνη\nαυτή, άκουσέ με με προσοχή: «Πόσο έτρωγες καί πόσο έπινες στό μοναστήρι σου;».\nΌ μοναχός είπε: «Γέροντα, έγώ στό μοναστήρι έκανα μεγάλη εγκράτεια καί Γι’ αύτό\nοί πατέρες μέ είχαν γιά άγιο».\nΤότε ό γερο-Βαρνάβας είπε στόν μοναχό\nΝαθαναήλ: «Θά πας στό μοναστήρι σου, θά καθήσεις στό κοινό τραπέζι καί θά φάς\nόλη τή μερίδα διακονία τού φαγητού σου καί θά πιεις όλη τή μερίδα τού κρασιοϋ\nσου τή διακονία σου καί όταν φάς τή μερίδα τού φαγητού καί πιεις τή μερίδα τού\nκρασιοϋ. θά ζητήσεις νά φάς καί νά πιεις δεύτερη καί τρίτη μερίδα».\nΌ μοναχός Ναθαναήλ δέχθηκε μετά χαράς τή\nσυμβουλή καί άφοϋ ζήτησε τήν εύχή τού γερο-πρεσβύτερου Βαρνάβα, πήγε στό\nμοναστήρι του, τόν Άγιο Παϋλο, καί έκαμε κατά τήν έντολή που τού είχε δώσει,\nόλα όσα τού είπε.\nΣτην ίδια περιοχή, στά Κελλιά τής Κερασιάς\nκαί συγκεκριμένα στο Κελλί τού «Τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστού Ίωάννου»,\nτριάντα περίπου χρόνια μετά άπό τό προαναφερθέν άποτρόπαιο γεγονός, έζησε ένας\nεύλαβής καί ταπεινός μοναχός, ένας άληθινός ύποτακτικός μέ τό όνομα\nΠαντελεήμων, κατά κόσμον Θεοφίλης Θεοφιλόπουλος άπό τό Λογκανίκο τής Σπάρτης. Ό άπλός καί ενάρετος αυτός άνθρωπος, άφού\nμελέτησε μέ προσοχή τό βίο τού άββά Δοσιθέου που έζησε τον 5ο αί. στη Μονή τού\nάββά Σερίδου στήν Ανατολή καί άναφέρεται άπό τον άββά Δωρόθεο στο βιβλίο του,\nθέλησε νά τον μιμηθεί.\nΠρόκειται περί τού κατά σάρκα αδελφού τού\nσυγγραφέως (σημ. έπιμελητού).\nΌ τρόπος ζωής τού άββά Δοσιθέου έκανε τόση\nεντύπωση στον πατέρα Παντελεήμονα. που ολόψυχα άπεφάσισε νά τον μιμηθεί.\nΠράγματι, άντέγραψε σέ όλα τή ζωή τού άββά Δοσιθέου, ό όποίος κάποτε δέν θέλησε\nνά φάει αύγά. αν καί ήταν άπαραίτητα λόγω τής άσθενείας του, γιά νά νεκρώσει μέ\nτον τρόπο αυτό τή θέλησή του, επειδή τά είχε ζητήσει μόνος του. Έτσι καί ό\nπατήρ Παντελεήμων δέν θέλησε σέ κανένα πράγμα νά κάνει τό θέλημά του, άλλα\nήθελε κάθε πράγμα νά γίνεται άκριβώς κατά τήν εντολή τού Γέροντα. Είχε τέλεια\nαύταπάρνηση, ούτε νερό δέν έπινε χωρίς τήν άδεια καί τήν εύλογία τού Γέροντα,\nένώ ήταν άδύνατο νά κοιμηθεί τό βράδυ, αν δέν άποκάλυπτε τούς λογισμούς του καί\nτόν πνευματικό πόλεμο τής ήμέρας στον Γέροντα.\nΌ μακαρίτης Πνευματικός μου από τή Σκήτη\nτων Καυσοκαλυβίων ΠαπαΝικόδημος μοϋ διηγήθηκε την ακόλουθη Ιστορία, παρμένη άπό\nπατερικά άγιορείτικα χειρόγραφα: «"Ενας πιστός χριστιανός έπί δέκα πέντε\nχρόνια πήγαινε στόν' Πνευματικό του και έξομολογεΐτο τις ανθρώπινες αδυναμίες\nτου. Μια μέρα όμως, όπως συνήθιζε, πήγε στον Πνευματικό του καί τόν βρήκε νά\nπορνεύεται μέ μια γυναίκα. Αμέσως βγήκε έξω καί φεύγοντας είπε στον έαυτό του:\n«’Άχ! τί έπαθα. αλίμονο σέ μένα, έχω τόσα χρόνια που έξομολογοϋμαι σέ αυτόν καί\nτώρα τί θά κάνω; Θά κολασθώ, γιατί όσα άμαρτήματα κι άν μού συγχώρεσε, εφόσον\nείναι άμαρτωλός άνθρωπος, είναι όλα άσυγχώρετα». ’Έκλεγε καί χτυπιόταν ό\nάνθρωπος γιά τό κακό που τόν βρήκε καί δεν ήξερε τί πρέπει νά κάνει. Στο δρόμο\nδίψασε, προχώρησε λίγο καί μπροστά του βρέθηκε ένα μικρό ρεματάκι στο όποιο\nέτρεχε γάργαρο καί πεντακάθαρο νερό. "Εσκυψε καί ήπιε. ’Ήπιε τόσο που\nχόρτασε καί δεν τού έκανε καρδιά νά φύγει, αλλά ήθελε νά πιει κι άλλο άπό\nέκεΐνο τό νεράκι\nΌ παπάς απάντησε: «Ασφαλώς, πάτερ Ιερόθεε,\nέγκρατεύομαι όσο μπορώ άπό τά αρτύσιμα καί λαδωμένα φαγητά. Γιά μία βδομάδα κοιμάμαι\nσε χωριστό δωμάτιο άπό τήν παπαδιά μου καί προσπαθώ, έν όψει τής θείας\nΛειτουργίας καί τού Μυστηρίου πού θά έπιτελέσω, νά μήν έχω μίσος μέ κανένα\nσυνάνθρωπό μου. μέ τή γυναίκα μου, μέ τά παιδιά μου καί κυρίως νά μή\nσυκοφαντήσω ή κατηγορήσω κανένα καί προσπαθώ μέ όλη τή δύναμη τής ψυχής μου νά\nέχω τήν καρδιά καί τήν συνείδησή μου καθαρή μέ τή συχνή εξομολόγηση».\nΆΓΙΟΣ ΝΕΙΛΟΣ ΒΙΓΛΑ\nΠροχωρώντας άπό τή Σκήτη τών Καυσοκαλυβίων\nανατολικά, προς τή Μεγίστη Λαύρα, βρίσκουμε μεγάλη βραχώδη χαράδρα, κάτω καί\nδεξιά άπό την όποια σχηματίζεται ένας μικρός κολπίσκος που μέχρι σήμερα φέρει\nτην ονομασία «Καραβοστάσι». Την ονομασία αυτή έλαβε άπό την παράδοση, άφού στό\nσημείο αυτό στάθηκε τό καράβι με τό όποιο πήγαινε ό άγιος Πέτρος ό Αθωνίτης γιά\nτην Κωνσταντινούπολη, άλλα σταμάτησε καί δεν προχωρούσε έως δτου έβγαλαν τόν\nάγιο έξω καί μόνο τότε τό καράβι συνέχισε την πορεία του. Άπό τό μέρος αύτό\nπρος τά άριστερά άρχίζει ό δύσκολος καί άνηφορικός δρόμος, που μέχρι σήμερα\nλέγεται «τεθλιμμένη οδός», καί πρός τά δεξιά μάς οδηγεί στό ύψωμα πού\nβρίσκονται τά Ησυχαστήρια τού Αγίου Νείλου (16ος αί.). Τά ησυχαστήρια αυτά\nπήραν τήν ονομασία τους άπό τόν άγιο Νείλο τόν μυροβλύτη, ό όποίος με νηστείες,\nάγρυπνίες καί άκατάπαυστη προσευχή άγωνίστηκε στά μέρη έκείνα πού μέ τή χάρη\nτού Θεού μεταβλήθηκαν, άπό άχαρα καί άγρια βράχια που ήταν, σέ εύλογημένα καί\nχαριτωμένα λιμάνια σωτηρίας καί άγιαστήρια ψυχών. Καί έτσι μέ τό παράδειγμα\nεκείνου, μέ αύταπάρνηση καί αυτοθυσία, κατοίκησαν καί μέχρι σήμερα κατοικούν\nπνευματοφόροι πατέρες πού άγωνίζονται σκληρά γιά τήν ψυχική τους σωτηρία καί\nνυχθημερόν ικετεύουν τόν Κύριο γιά τήν ειρήνη καί τή σωτηρία τού ορθόδοξου\nχριστιανισμού καί τό φωτισμό όλου τού κόσμου.\nΑπό τή Σπηλιά τού Αγίου Αθανασίου\nσυνεχίζοντας την πορεία μας ανατολικά, πρός τή Μεγίστη Λαύρα, άφοϋ ανεβούμε\nπερισσότερα από 300 σκαλοπάτια, θά βρεθούμε στήν περιοχή τής περίφημης\nτοποθεσίας πού λέγεται Βίγλα.\nΤό μέρος αυτό είναι μιά πεδιάδα άρκετά\nμεγάλη, με ανώμαλη έπιφάνεια καί ανοικτό ορίζοντα, όσο κόβει τό μάτι σου. Από\nμακριά φαίνεται τό κτήριο τής Ρουμανικής Σκήτης καί πέρα στο χείλος πρός τή\nθάλασσα διακρίνεται μιά Καλόβη. Όσο όμως προχωρείς, βρίσκεις βαθουλώματα καί\nκοιλώματα μέσα στά όποια κρύβεται κι άπό μία άσκητική Καλύβη μέ κατανυκτικό,\nμικρό έκκλησάκι. περίπου δέκα τόν αριθμό. Όλες οί Καλύβες άπό μακριά, εκτός άπό\nμία τού Αγίου Φανουρίου ή όποια βρίσκεται σε ύψωματάκι, στο φρύδι κοντά στή\nθάλασσα, είναι κρυμμένες. Γιά νά τις ίδεί κανείς, πρέπει νά πέσει μέσα στό\nΣτήν Ιερά Κοινοβιακή Μονή τού Βατοπαιδίου\nπριν από πολλές εκατοντάδες χρόνια, όταν οί ληστοπειρατές λυμαίνονταν τα\nπαράλια τής Μεσογείου και τα Μοναστήρια τού Αγίου Όρους, μια νύχτα βγήκαν έξω\nάπό τή θάλασσα καί κρύφτηκαν στους θάμνους κοντά στή Μονή Βατοπαιδίου. μέ σκοπό\nτό πρωί ποό θά άνοιγαν οί πόρτες τού μοναστηριού νά όρμήσουν μέσα, νά σφάξουν\nτούς μοναχούς καί νά ληστέψουν τούς θησαυρούς ή καί ό,τι άλλο κακό μπορούσαν νά\nΠριν άνατείλει ό ήλιος, όταν τελείωσε ή\nΑκολουθία, οί μοναχοί πήγαν, κατά τήν τάξη, στά δωμάτιά τους νά συνεχίσουν τήν\nκατ’ ιδίαν προσευχή τον Κανόνα τους καί νά ξεκουραστούν.\n'Ο ηγούμενος παρέμεινε στήν έκκλησία νά\nσυνεχίσει έκεί τόν Κανόνα του, τήν προσευχή του. Ξαφνικά, άπό τήν εικόνα τής Παναγίας\nάκουσε φωνή πού τού έλεγε: «Μήν άνοίξητε σήμερον τήν πόρτα τής μονής, άλλά\nάνεβήτε στά τείχη, νά άποδιώξετε τούς πειρατές».\nΙΒΗΡΩΝ Κατά τά χρόνια τής κατά τού τουρκικού\nζυγού έπαναστάσεως τού 1821 πολλά Μοναστήρια τού Αγίου Όρους δεινοπάθησαν καί\nγιά πολλά χρόνια έμειναν έρημα από Καλογήρους. Τότε καί ή Μονή των Ίβήρων έμεινε\nμέ πολύ λίγους Καλογήρους. τρεις ώς πέντε, φύλακες τού μοναστηριού, μεταξύ τών\nόποιων καί ό μουσικός Συνέσιος πού ήταν αντιπρόσωπος τής μονής στην Ιερά\nΚοινότητα στις Καρυές.\nΜιά μέρα ό έφημέριος, πού τελεί τις\nκαθημερινές παρακλήσεις καί λειτουργίες στην Παναγία την «Πορτάί'τισσα» καί ό\nόποίος λέγεται καί προσμονάριος, μόλις τελείωσε τήν Θεία Λειτουργία, βλέπει\nμπροστά του μιά μεγαλόπρεπη καί μαυροφορεμένη γυναίκα νά βαστάει στά χέρια της\nμιά σκούπα καί νά σκουπίζει τό μοναστήρι. Έμεινε άποσβολωμένος.\nΤήν ρωτάει λοιπόν:\nκάνεις έκεί; Έσύ θά σκουπίσεις τό μοναστήρι;\nΚι αυτή τού άποκρίθηκε:\nΆπό την 'Ιερά Μονή Διονυσίου, έκτος άπό\nτον κτίτορα αυτής, άγιο Διονύσιο, μέ τέλεια ύπακοή. βαθειά ταπείνωση καί\nαπέραντη υπομονή, άναδείχθηκαν άλλοι ένδεκα άγιοι καί πολλοί πατέρες καί\nαδελφοί που αφιερώθηκαν στη νοερά καί αδιάλειπτη προσευχή καί έλαβαν ανάλογα\nπνευματικά χαρίσματα άπό τον Πανάγαθο Θεό.\nΘά άναφέρουμε ώς παράδειγμα γιά ψυχική\nώφέλεια καί μίμηση μερικά στιγμιότυπα άπό τή ζωή τού άγιου Νήφωνος. ό όποίος\nέγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καί. άφού έποίμανε τήν Εκκλησία τού Χριστού\nγιά πολλά χρόνια, παραιτήθηκε καί γύρισε στή μετάνοιά του. τή Μονή Αγίου\nΔιονυσίου, ώς άπλός δόκιμος μοναχός, έπειδή έλειπε χρόνια άπό τό μοναστήρι καί\nκανείς πλέον άπό τους παλιούς συναδέλφους του δεν τον γνώριζε.\nΠριν από ένδεκα περίπου χρόνια (1970)\nέφυγε άπό την πρόσκαιρη αύτή ζωή ό πατήρ Κοσμάς, Θρακιώτης στήν καταγωγή, συγγενείς\nτού όποιου διαμένουν στό χωριό «Καλλή» Γιαννιτσών.\nΌ πατήρ Κοσμάς άπό τήν Ιερά Μονή\nΣταυρονικήτα προερχόμενος, πριν άπό πολλά χρόνια, τό 1925, δηλαδή τόν επόμενο\nχρόνο άπό τήν άλλαγή τού ήμερολογίου, επειδή διαφώνησε με τους άδελφους τής\n'Ι.Μ. Σταυρονικήτα, άναχώρησε άπ’ έκεί καί κοινοβίασε στήν Ιερά Μονή\nΕκεί, έπειδή ήταν κάτι περισσότερο άπό\nό,τι έ'πρεπε εργατικός, άλλά καί γιά περισσότερη ήσυχία, ζήτησε άπό τους\nγεροντάδες τής μονής αυτής καί άνέλαβε τήν καλλιέργεια τής Άμπελικιάς, που\nήταν ένα μεγάλο κτήμα τής Μονής Παντοκράτορος καί βρίσκεται κοντά στή Μετάνοιά\nτου, τήν Ιερά Μονή Σταυρονικήτα.\nΆπό τό χωριό «Αγία Παρασκευή» της\nΧαλκιδικής, πριν από πολλά χρόνια (τό 1860), στήν Ιερά Μονή Δοχειαρίου μόναζε\nένας περίφημος καί πολύ καλλίφωνος ψάλτης με τό όνομα Συνέσιος.\nΌ μοναχός αύτός είχε ιδιαίτερη εύλάβεια\nστήν Αγία Παρασκευή καί πάντοτε μετά τόν καθορισμένο Κανόνα τής προσευχής του\nμετάνοιες καί κομβοσχοίνια που ήταν υποχρεωμένος νά κάνει, άπαραίτητα έκανε καί\nιδιαίτερη προσευχή στήν Αγία Παρασκευή. Στήν προσευχή του αυτή παρακαλοϋσε τήν\nΑγία νά τόν βοηθήσει γιά νά σώσει τήν ψυχή του. κι αν ώς άνθρωπος έχει επάνω\nτου κάτι που είναι έμπόδιο γιά τήν ψυχική του σωτηρία, νά τού τό άφαιρέσει μέ\nόποίον τρόπο γνωρίζει έκείνη.\nΠολλά χρόνια συνέχιζε νά λέει αύτή τήν\nπροσευχή καί ένα πρωί, μετά τήν πανηγυρική ιερή Ακολουθία καί τή Θεία Λειτουργία,\nστή μνήμη τού μαρτυρίου τής Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου) αίσθάνθηκε λίγο μιά\nμικρή ένόχληση στο λαρύγι του κι άπό τήν ένόχληση αύτή λίγολίγο άρχισε ή φωνή\nτου νά γίνεται βραχνή.\nΌταν προσμονάριος καί Βηματάρης ήταν ό\nπαπα-Άνδρέας, ό όποίος, όπως και οί έκάστοτε Βηματαραΐοι, έτσι κι αύτός είχε τό\nκλειδί καί τήν ευθύνη για τά αγία Λείψανα, έκαμε την έξης διαπίστωση:\nΌσες φορές έβγαζε τά αγία Λείψανα γιά νά\nτά προσκυνήσουν οί πιστοί, τοποθετούσε τή λειψανοθήκη με τό Λείψανο τού αγίου\nΔιονυσίου τού έν Όλύμπω πάντοτε στη δεξιά άκρη τού τραπεζιού καί δίπλα άπό αύτό\nτοποθετούσε στη σειρά καί τά υπόλοιπα Λείψανα.\nΜιά μέρα ό Διονυσιάτης π. Θεόκλητος, που\nβρισκόταν στο Ησυχαστήριο τής μονής αύτής πού τό λένε Ζαρκάδι, πήγε μαζί με\nαρκετούς προσκυνητές στο Μοναστήρι τού Αγίου Παύλου νά προσκυνήσουν τά άγια\nΛείψανα καί νά ξεναγήσει αυτούς πού ήταν μαζί του.\nΌ ευλογημένος παπαΆνδρέας για αρκετό καιρό\nπήρε σαν υποτακτικός μαθήματα άσκήσεως, ύπακοής και έκκοπής τού δικού του\nθελήματος άπό τούς ασκητές και πατέρες τής έρήμου τού Άγιοβασίλη, όπου, ώς\nπροείπαμε, έμαθήτευσε κοντά στον ευλαβέστατο γέροντα. Γεράσιμο Μενάγια τον\nχημικό. Έκεί, έκτος άπό τόν π. Γεράσιμο, γνώρισε κι άλλους πνευματικούς\nπατέρες, όπως τόν γερο-Χερουβείμ, τόν γερο-Ίωσήφ, τόν παπαΒαρθολομαΐο και\nπολλούς άλλους ερημίτες και άσκητές.\nΌ παπαΆνδρέας έκανε τό σύνδεσμο μεταξύ τού\nγέροντα Γερασίμου Μενάγια και τού γιατρού τής Μεγίστης Ααύρας Αθανασίου μοναχού\nΚαμπανάου και μετέφερε άπό τόν ένα στόν άλλο την αλληλογραφία καί τά διάφορα\nδημοσιεύματα τού περιοδικού «Άγιορείτικη Βιβλιοθήκη».\nΤότε στό Μοναστήρι τού Αγίου Παύλου είχε\nάρρωστήσει βαριά ένας άπό τούς μεγάλους αγωνιστές και άκάματος εργάτης τής\nύπακοής, ό μοναχός Άβράμιος.\n31. Θαύμα τής Παναγίας 0\nΓια τήν Ιδιαίτερη φροντίδα της Κυρίας καί\nΔεσποίνης ημών Θεοτόκου οί πατέρες της 'Ιεράς Νέας Σκήτης μοϋ διηγήθηκαν τό\nΤό 1942, που ή Γερμανική κατοχή είχε\nεπιφέρει μεγάλη συμφορά στην Πατρίδα μας καί ή πείνα καί στέρηση τών υλικών\nαγαθών καί Ιδιαίτερα ή έλλειψη τροφίμων θέριζε κυριολεκτικά τους αδελφούς μας\n"Ελληνες, οί μοναχοί τού Αγίου "Ορους με τη φροντίδα καί μέριμνα τής\nΠαναγίας Μητέρας μας καί μητέρας όλου τού κόσμου δεν αίσθάνθηκαν τήν έ'λλειψη\nτών αγαθών, όπως οί άλλοι αδελφοί μας που βρίσκονταν στόν κόσμο καί πέθαιναν\nκαθημερινά από τήν πείνα, τούς μάζευαν με κάρα άπό τό δρόμο καί τούς ενταφίαζαν\n"Ενας άλλος προχωρημένος στην κατά\nΘεόν άρετή καί προκοπή ήταν στή Νέα Σκήτη ό γερο-Δανιήλ, ό όποίος άσκήτευε μέσα\nστον μεγάλο πύργο πού έχει τό έκκλησάκι τής «Αγίας Άννης». Ήταν άπό τά μέρη τής\nΚοζάνης. Αρχικά δούλευε ως εργάτης καί πρόθυμα βοηθούσε τούς πάντες. Αργότερα\nέγινε μοναχός στην Καλύβη «Άγιος Γρηγόριος ό Παλαμάς».\nΜία ζεστή μέρα τού Ιουλίου τόν έβαλαν νά\nτακτοποιήσει τά οστά τών κεκοιμημένων πατέρων στο Κοιμητήρι τής Σκήτης. Άπό τή\nζέστη καί τόν πολύ κόπο κάθισε λίγο νά ξεκουραστεί καί τότε γύρισε μέ εύλάβεια\nκαί σεβασμό καί είπε στά όστά: «Άγιοι Πατέρες, δεν κάνετε κι έσεΐς καμμιά προσευχή\nκαι μεσιτεία στον Θεό και γιά μάς τους αμαρτωλούς να σωθούμε οί ταλαίπωροι και\nνα βρούμε ελεος από τόν πανάγαθο Θεό; Όταν είπε αύτά, παραδόξως καί με θαυμαστό\nτρόπο, ακούσε μια φωνή πού ερχόταν από τα οστά: «Καί βέβαια κάνουμε προσευχή,\nμεσιτεία κι άκατάπαυστη δέηση στον Θεό, γιά να σωθείτε, άλλα αδελφέ, πώς είναι\nδυνατόν νά σωθείτε, αφού σείς δέν θέλετε νά έχετε τις απαραίτητες προϋποθέσεις,\nδηλαδή τήν ακακία, τήν ταπείνωση καί τήν αγάπη; Δέν ξέρετε από τήν Αγία Γραφή\nότι ό Θεός είναι άγάπη καί μισεί καί σιχαίνεται τόν έγωιστή καί μνησίκακο\nάνθρωπο; Χωρίς άγάπη κανείς δέν σώζεταιόταν\nΣτην εύλογημένη αύτή Μονή τού Όσιου\nΓρηγορίου πολλοί πατέρες αγωνίστηκαν καί αγωνίζονται για την ψυχική τους\nσωτηρία, με πραγματική αύταπάρνηση καί τυφλή ύπακοή πρός τους μεγαλύτερους, πού\nμέ τή ζωή τους γνώρισαν τον σωστό δρόμο.\nΣτή μονή αύτή είχαμε γνωρίσει: α) τον ήγούμενο\nαύτής Αρχιμανδρίτη Αθανάσιο, πραγματικά άγιο άνθρωπο, ταπεινό, απλό, άκακο,\nαγαθό καί στολισμένο μέ πολλές αρετές. Αυτός, μαζί μέ τά πολλά άλλα χαρίσματα,\nείχε καί τό προορατικό καί τό χάρισμα τής διακρίσεως. β) Τον Κερκυραΐο γέροντα\nπαπαΣτέφανο. έργάτη τής ύπακοής καί τής ύπομονής. Ταπεινός, αγαθός καί ακέραιος\nμοναχός, μέ εΰθΰ χαρακτήρα, έζησε κι αυτός εβδομήντα περίπου χρόνια στήν ύπακοή\nστό μοναστήρι αύτό, χωρίς νά έχει βγει έξω, έστω καί γιά μιά φορά μέχρι τή\nΔάφνη. Έταν τακτικώτατος στήν έφημερία του καί πρόθυμος σέ δποια ύπηρεσία τού\nανέθεταν οί μεγαλύτεροι. Τό κομποσχοίνι άπό τό χέρι καί ή προσευχή από τά χείλη\nτου δέν έλειπαν ποτέ.\nΦοβερή απάτη ένάρετου Πνευματικού 0\nΤό Περιβόλι τής Παναγιάς\nΦοβερή απάτη ένάρετου Πνευματικού Κατά τά χρόνια 1870-72 σέ ένα «Κάθισμα» [ Κάθισμα λέγεται οίκημα εξω άπό τό μοναστήρι κατάλληλο γιά ησυχία· έκεΐ έφησυχάζουν μοναχοί μεγάλης ηλικίας καί έμπειροι πνευματικής ζωής.]\nτής Ίεράς Μονής Άγιου Παντελεήμονος ησύχαζε ένας Πνευματικός, τό όνομα Νικηφόρος, περίφημος για την άρετή του κα'ι ξακουστός ώς έμπειρος Πνευματικός.Ό Πνευματικός αυτός Νικηφόρος ήταν από την ελληνική αδελφότητα τής μονής αύτής, ή όποία (μονή) μέ τήν επέμβαση τού Οικουμενικού Πατριαρχείου, διαφωνούσης τής 'Ιεράς Κοινότητος τού Αγίου "Ορους, έπειδή έπλήθυναν οί αδελφοί Ρώσοι, τό 1875 έξερωσίσθη και άπό τότε ονομάζεται έλληνορωσική Μονή τού Αγίου Παντελεήμονος.Ό Πνευματικός Νικηφόρος μαζί μέ τά πνευματικά του καθήκοντα έπιδιδόταν πολύ καί στή νοερά προσευχή καί, κατά τήν ομολογία τού γέροντος Δανιήλ τών Δανιηλαίων. έπρόκειτο γιά πολύ προοδευμένο άνθρωπο στήν άρετή καί τήν πνευματική ζωή.\nΕπιστολή προς γηραιόν μοναχό Άγιοσαββίτη πλανηθέντα από τα δεξιά\nΣεβόμενοι τόν συγγραφέα τής έπιστολής, διατηρούμε τήν γλωσσική μορφή τού κειμένου μέ τους ανάμεικτους γραμματικούς τύπους πού τήν διακρίνουν.\nΠρός τόν όσιώτατον Καλλίστρατον χαίρειν έν Κυρίω, Μετά πολλής τής πνευματικής χαράς και θυμηδίας έλαβα τήν όσια επιστολή σου καί τα γραφόμενα σ’ αυτήν, μέ ακρίβεια και πολλή επιμέλεια μελετήσας «ύπερήσθην τώ πνεύματι» είδώς τήν άκραν ταπείνωσί σου, από τήν όποιαν κινούμενος αποφάσισες να έκθέσης στήν άναξιότητά μου όλον σου τόν βίον καί τις γενικές ένάρετες πράξεις καί αγώνες σου, φοβούμενος μήπως είς κενόν τρέχεις καί έδραμες καθυποβάλλων ταϋτα μετά πάσης σαφήνειας, καί μέ ακράδαντη πίστι ζητάς τήν έπί τούτων ταπεινή μου γνώμη.\n1.Σκοπός συγγραφής του έργου 0\nΣτους έν Χριστώ άδελφούς\nμου άπανταχού γης την ευλαβική\nπροσκύνηση καί τόν εκ ψυχής άσπασμό\nΕκείνος ό περίφημος καί\nπεριώνυμος Μάρκος ό Εφέσου ό Ευγενικός, παρουσιάζεται σήμερα από μένα, μέ τήν\nεπιγραφή ΄Άντίπαπας, ή αδιάψευστος μονομάχος. Ό ορθόδοξος φιλαναγνώστης,\nπρέπει νά έχει τήν υπομονή νά διαβάσει τόν παρόντα λόγο καί τότε ν’ αποφασίσει\nάν ταιριάζει ή όχι σ’ αυτόν μία τέτοια προσωνυμία. Ή ονοματοθεσία δέν είναι\nβέβαια ιδιότητα τοϋ κάθε τυχόντα, αλλά μιλούν τά γεγονότα ώστε κι οί πλέον\nαπαίδευτοι σ’ αυτά νά βρίσκονται ικανότατοι καί νά τά κατανοούν.\n’Έτσι ό Θεάνθρωπος\nονομάστηκε Ιησούς από τόν λόγο του αγγέλου, ακόμη καί πριν από τή σύλληψη, αλλά\nονομάστηκε ύστερα κι Εμμανουήλ άπό τούς ανθρώπους, παρακινούμενοι σ’ αυτό απ’\nαυτά τά πράγματα καί τόσο ορθά καί κατάλληλα, ώστε καί πριν πολλούς αιώνες ό\nπροφήτης Ήσαΐας προεϊπε μία τέτοια ονομασία.\nΑυτό υποστηρίζω κι εγώ\nγιά τόν δικό μας Άντίπαπα ή μονομάχο, γιατί τά γεγονότα τού αποδίδουν δίκαια\nαυτόν τόν τίτλο. Ποια είναι αυτά; Ελάτε καί θά σάς τά διηγηθώ. Καί θά τά\nδιηγηθώ όλα, όχι ανάλογα μέ τό πλήθος τους, ούτε ακριβώς ανάλογα μέ τήν αξία\nτους. Γιατί σέ μένα καί τό ένα είναι αδύνατο καί τό άλλο.\nΈγώ (όπως θ’ ακούσεις καί μέσα στό λόγο μου όπου\nτό ομολογώ), δεν κινήθηκα πρός αυτό από καμιά έπαρση καί αυθάδεια, άλλά στ’\nαλήθεια άπ’ έναν υπέρμετρο ζήλο γιά νά παρουσιάσω τήν αγιότητα τού Μάρκου τοϋ\nΕυγενικού σ’ όλον τόν κόσμο, γιά δύο λόγους: πρώτα γιά τήν ωφέλεια τού πιστού\nαπλού λαού καί δεύτερο γιά τήν καταισχύνη τών εχθρών του, τών μιαρότατων\nΉ ωφέλεια συνίσταται στό\nνά μάθει ό απλός λαός εκείνα πού προηγουμένως δέν ήξερε γι’ αυτόν τόν άγιο κι\nέτσι νά τόν τιμά όπως οφείλει καί νά τόν δοξάζει σάν αληθινό δοϋλο τού Θεού καί\nνά τόν μιμείται ό καθένας, κι όταν υπάρξει αιτία κι άνάγκη γιά την πίστη, νά\nτού γίνεται έτοιμος προστάτης καί βοηθός στις άνάγκες τής παρούσας ζωής. Κι\nείναι μεγάλη κι άθεράπευτη ντροπή γιά τούς αχρείους παπιστές, νά κηρύσσεται\nάγιος, καί δοξασμένος από τό Θεό, ό υπέρτατος εχθρός τους, ό άσπονδος πολέμιός\nτους καί τί άλλο περισσότερο νά πούμε παρά ό Άντίπαπας,\nΠαρακαλώ λοιπόν τούς\nαναγνώστες, νά χαρίσουν σέ μένα αδελφική συγγνώμη, άν σέ πολλά σημεία αυτής της\nδιήγησης, φανώ ελλιπής. Όπως προηγουμένως είπα, ή κοινή δυστυχία τού γένους\nμας, μας στέρησε από τις ακριβείς πληροφορίες τής αρχής καί τής συνέχειας των\nασκητικών καί τών όσιων κατορθωμάτων του, αλλά καί τά όσα ακολούθησαν. 'Όλα\nαυτά αναμφίβολα θά περιείχε πληρέστατα ό βίος του πού τότε ίσως θά είχε γραφεί.\nΖητώ συγγνώμη λοιπόν, αδελφοί, γιά τήν έλλειψη, επειδή τόσα μόνο πρόκειται νά\nποϋμε, όσα σποραδικά εδώ κι έκεΐ μπορέσαμε νά βρούμε σ’ άλλους καί νά τά\nσυνθέσουμε ενιαία. Τά περισσότερα, πρόκειται νά μοΰ χορηγήσει ό μέγας\nεκκλησιάρχης Σίλβεστρος, ό ονομαζόμενος Συρόπουλος, από τήν ιστορία τής\nψευδοένωσης πού είχε γίνει στήν βόρεια Ιταλία.\nΑλλά ούτε όμορφες φράσεις\nεπαγγέλλομαι εγώ εδώ, ούτε ρητορική χάρη. Γνωρίζει καλά ό γνώστης τών κρυπτών\nτής ψυχής, ό Θεός, κι ακόμα ή μακάρια ψυχή τού θείου αυτού Πατέρα, ότι μόνο ό\nένθερμος ζήλος τής καρδιάς μου διέγειρε τό πνεύμα μου στό νά συνθέσω αυτό τό\nέργο. Παρουσιάζω συγχρόνως σ’ όλους τούς χριστιανούς, πόσο είναι τό χρέος μας\nσ’ αυτόν τόν μέγιστο καί θειότατο ευεργέτη μας, κι. επιπλέον γιά νά\nδιακηρύσσεται παντού πρός δόξα τού Θεού, ότι μόνο ή δική μας αγία Εκκλησία\nτρυγά κι απολαμβάνει ευτυχέστατα τούς καρπούς τού 'Αγίου Πνεύματος. Ή άλήθεια\nαυτή άναδεικνύεί τήν Εκκλησί α μας λαμπρή κι ένδοξη, άφοΰ είναι ή μόνη αληθινή\nκαί ’Ορθόδοξη. ’Αλλά ταυτόχρονα ή αλήθεια άποδεικνύει καί καταλήγει σ’ αιώνια\nντροπή τής Παπικής, πού είναι αντίθετη κι εχθρική τής Ανατολικής καί δεν\nσταματά νά συκοφαντεί άκατάπαυστα, τήν αθωότητα κι άγιότητα τής ’Ορθοδόξου\n3. Περί πρωτείου και φιλιόκβε 0\nΑυτό το εθνος των Λατίνων\nτο οποίο η κοινή συνήθεια ονομάζει Φράγκους [Γάλλοι], από τή Φραγκιά, τήν\nονομαζόμενη τώρα Φράντζα [France-Γαλλία]  , δεν ήταν χωρισμένο έτσι άπό μάς\nεξαρχής, ούτε υπήρχαν δύο άντιμαχόμενες Εκκλησίες, ή Ανατολική κι ή Δυτική,\nόπως είναι σήμερα. Αλλά υπήρχε κι. ονομαζόταν μία Εκκλησία κι ή ’Ανατολική κι ή\nΔυτική, σάν μία έκλεκτή λ'ύφη, σάν σώμα καλό, έχοντας ουράνιο νυμφίο κι αθάνατη\nκεφαλή τόν Θεάνθρωπο Ίησοϋ, τόν Κύριό μας καί Θεό μας. Κι ή Ρώμη τότε δεν ήταν\nγιά μάς τό στόμα τοϋ 'Άδη, αλλά θύρα του ούρανοΰ. Κι οι φράτορες, ήταν στ’\nαλήθεια φράτορες, δηλαδή αδελφοί κι όχι όπως σήμερα, άδελφοκτόνοι σάν τόν Καιν,\nσκεύη τοϋ Σατανά, υπηρέτες τοϋ 'Άδη καί σκοτεινοί άγγελοι τοϋ αντίχριστου. Αυτή\nή ειρηνική ενότητα των Εκκλησιών κι ή αδερφική σύμπνοια, κράτησε ώς τό 800\nμ.Χ., ίσιος και περισσότερο.\nΤο διοικητικό σχίσμα\nΤήν εποχή τής\nβασιλείας των αύτοκρατόρων Μιχαήλ Γ'\n(842-867) καί Θεοδώρας (842-856), οί πάπες τής Ρώμης κινούμενοι χωρίς φρόνηση,\nάφόρισαν τούς δικούς μας ανατολικούς κι έκαναν καθαιρέσεις των Οικουμενικών\nΠατριάρχων . Οί δικοί μας από τήν άλλη πλευρά, κινούμενοι δίκαια, δέν έδωσαν\nσημασία στούς κεραυνούς πού έπεσαν από τόν ούραλ'ό τής Ρωμαϊκής καθέδρας.\nΕκείνοι, ονειρεύονταν τή μοναρχία καί καλοΰσαν τούς δικούς μας Πατριάρχες στό\nδικό τους υπέρτατο δικαστήριο καί, γιά νά τό πούμε κι έτσι, ήθελαν μέ κάθε\nτρόπο νά καθυποτάξουν τήν Ανατολική Εκκλησία στήν εξουσία τους. Οί Ανατολικοί\nόμως γαλουχημένοι νά διοικοΰνται σύμφωνα μέ τ’ αρχαία ήθη καί τούς\nΆποστολι.κούς καί Συνοδικούς κανόνες, άρνήθηκαν μέ μιας μία τέτοιου είδους\nυπέρτατη αρχή κι εξουσία τοϋ πάπα πάνω στό σύνολο τής Εκκλησίας καί δεν\nυπάκουσαν στις παπικές διαταγές. ’Από κεϊ έγινε ή πρώτη αρχή τοϋ σχίσματος των\nδύο φίλτατων κι αδελφών Εκκλησιών. Είπα ή αρχή τοϋ σχίσματος κι όχι τό\nτελειωτικό σχίσμα. Επειδή, όσο γινόταν λόγος γιά τά έθιμα καί τις\nεκκλησιαστικές διατάξεις, όπως ήταν αυτά πού συνέβηκαν τότε, ούτε τό δόγμα τής\nπίστης διασαλευόταν, ούτε ακολουθούσε καθόλου σκάνδαλο κι οριστικός χωρισμός.\n’Αφού αύτά μπορούσαν νά διορθωθούν μ’ ευκολία ως μικρότερες κι έπιμέρους\n4.Τα Προκαταρκτικά για την Συνάντηση της Φερράρα-Φλωρεντίας\nΟι λόγοι για τούς οποίους\nοδηγήθηκαν οι Ρωμαίοι- Βυζαντινοί στην Φερράρα-Φλωρεντία\nΑπό αυτή λοιπόν τή βασική\nαιτία, οί δύο’Εκκλησίες αποσχίστηκαν μεταξύ τους κι έτρεφαν μίσος καί άκρα\nαντιπάθεια ή μία γιά την άλλη, ώς τίς μέρες τού αύτοκράτορα ’Ιωάννη τού\nΠαλαιολόγου (1425-1448). Αυτός θέλησε νά πετύχει τάχα την ένωσή τους, μέ\nΟικουμενική Σύνοδο. ’Αλίμονο όμως ! Πώς νά θρηνήσω τήν τόση αφροσύνη καί μωρία\nσ’ ένα τέτοιο έγχείρημα; ’Έπειτα από τόσες καί τόσες ανώφελες δοκιμασίες καί\nτόσο ξεκάθαρες κι ήλιου φαεινότερες άποδείξεις τής εωσφορικής επιμονής και\nγνώμης των Λατίνων, πώς δέν είχαν πληροφορηθεϊ οί ’Ανατολικοί, ότι αύτό τό έγχείρημα, δηλαδή ή διόρθωση τών\nΛατίνων, είναι ακατόρθωτο; Τάχα δέν τό ήξεραν; Δέν ήταν βέβαιοι γι’ αύτό,\nπερισσότερο από καθετί άλλο; Ναι, βέβαια καί τό ήξεραν καί τό έλεγαν όλοι, όπως\nδιηγούνται οί ιστορικοί.\nΑλλά συνέβαινε σ’ αυτούς,\nεκείνο πού διαβάζουμε στή θεία Γραφή γιά τό γένος τών Εβραίων. Γιά κείνους ό\nΘεός αποφάσισε, άν δέν μετανοήσουν, όπως κήρυτταν οί θείοι Προφήτες, νά στείλει\nτά στρατεύματα τών ’Ασσυριών και των Βαβυλωνίων κι άλλους νά κατασφάξουν κι άλλους\nνά τούς πάρουν αιχμάλωτους στη Βαβυλώνα, σύν γυναιξί καί τέκνοις. Αυτό\nαποφάσισε ό Θεός, διά στόματος των αγίων Προφητών. Εκείνοι όμως τί έκαναν;\n5. Ο πρώτος ασπασμός 0\nΟ βασιλιάς, λοιπόν, λόγω\nτων μάταιων ελπίδων πού έτρεφε στην\nασυλλόγιστη ψυχή του, φρόντιζε νά φτάσει σάν διψασμένο ελάφι στή θολή πηγή τής\n’Ιταλίας. Αναχώρησε λοιπόν μέ τήν ’Ανατολική σύνοδο, παίρνοντας μαζί καί τόν\nιερό Μάρκο, πού ακολούθησε χωρίς τήν θέλησή του, όπως θά τό ακούσουμε ύστερα\nαπό τόν ίδιο. Γιά νά παραλείψω τά ενδιάμεσα τού ταξιδιού, έφτασε στή Βενετία\n[8. 2.1438], ’Από κεΐ πέρασε στή Φερράρα, [4.3. ] πόλη τής ’Ιταλίας, στήν οποία\nβρισκόταν ό Πάπας καί στήν όποία έπρόκειτο\nνά συγκροτηθεί κι ή Σύνοδος. Ό βασιλιάς όταν έμαθε πώς έφτασε κι ό Πατριάρχης\nτού στέλνει αμέσως τήν εξής είδηση μέσα στό πλοίο πού βρισκόταν:\nΜάθε (τού λέει),\nπαναγιώτατε δέσποτα, ότι ό Πάπας ζητά άπαραιτήτως νά τού φιλήσεις τά πόδια καί\nσύ κι όλοι οί υπόλοιποι καί κοίτα νά δεις τί θά κάνεις. Έγώ έχω τρεις μέρες πού\nαγωνίζομαι υπέρ σου, γιά νά μή γίνει αυτό καί νά πού πληροφορώ τή μεγάλη σου\nάγκυσύνη, γιά νά δεις πώς θα τό χειριστείς΄\nΑυτός ο Νικαίας στην αρχή\nπου πρόβαλαν αυτό τό ζήτημα οί Λατίνοι κι είπαν νά γίνονται γι' αυτό οί συζητήσεις, ομολόγησε ενώπιον τού\nβασιλιά ότι: Δέν έχω τί νά πώ γι’ αυτό. Γιά τά σχετικά μέ τό δόγμα, ίσως μπορώ\nνά μιλήσω. ’Αλλά γι’ αυτό δέν γνωρίζω τί νά πώ. Αυτός λοιπόν, πού πρώτα δέν\nήξερε τί νά πει σέ μία τέτοια υπόθεση, ύστερα καί χωρίς νά τού δοθεί εντολή,\nβρέθηκε πρόθυμος νά γράψει. ’Αλλά γιατί κι από ποϋ είναι γνωστή αυτή ή αιτία;\n’Ηταν σέ κείνη τή Σύνοδο κι ένας πνευματικός, μάλλον όμως σατανικός άνθρωπος,\nμέ τό όνομα Γρηγόριος, πονηρός καί κακότροπος υπέρ τό δέον, όπως περιγράφεται.\nικανοποιητικά γιά τά κακά του ήθη από τόν ιστορικό Συρόπουλο. Αυτός από\nμηδαμινές καί φαύλες αιτίες, έτρεφε μεγάλη έχθρα πρός τόν Εφέσου. Αυτός λοιπόν,\nαπό τόν τάχα δίκαιο φθόνο του, παρακινεί τόν Νίκαιας νά γράψει μέ κάθε τρόπο κι\nέκεΐνος ό φιλότιμος πείθεται καί γράφει. Τό παίρνει αυτό ό μηχανογράφος\nΓρηγόριος κι αμέσως τρέχει στό βασιλιά, τού τό δείχνει καί τό επαινεί, τό\nεξυψώνει καί παρακινεί έντονα τό βασιλιά νά στείλει αυτό στούς Λατίνους, ώς\nδήθεν σεβάσμιο καί ρητορικότερο στήν έκφραση. ’Αλλά αυτός ό δόλιος δέν πέτυχε\nνά συμπαρασύρει προς τό μέρος του τήν\nγνώμη τοϋ βασιλιά όπως ήθελε.\nΑλλά επριδή ήταν ανάγκη\nνά εξηγήσει τήν αληθινή πίστη και να διδάξει στον κόσμο τά ένάντια τής αίρεσης\nεκείνης, γιά τήν οποία γινόταν κι ή Σύνοδος, τί έκαναν οί θείοι Πατέρες; Βρήκαν\nτρόπο, μέ τόν όποίοκαί τήν τότε ανάγκη υπηρετούσαν καί τό άγιο Σύμβολο\nδιαφύλατταν άπαρασάλευτο. Ποιος ήταν αυτός ό τρόπος; Σέ ξεχωριστό χαρτί,\nκατέγραφαν λεπτομερώς τήν υπόθεση τής Συνόδου εξηγώντας παράλληλα μέ λεπτομέρια\nτήν αίτια γιά τήν όποία συνάχτηκαν σέ\nΣύνοδο καί πριν αποφασίσουν οτιδήποτε άλλο, έγραφαν ολόκληρο τό άγιο Σύμβολο. Έπειτα καθόριζαν τί έπρεπε νά φρονούν\nεναντίον τής τότε αίρέσεως (έξαιτίας τής οποίας μαζεύτηκαν) κι ακόμα νά μένει\nαμετάβλητο κι απαρασάλευτο τό άγιο Σύμβολο τής Πίστης, προσθέτοντας κατάρες κι\nαναθέματα, εναντίον εκείνων πού έπρόκειτο νά τολμήσουν νά προσθέσουν ή ν'\nάφαιρέσουν κάτι απ’ αυτό. Όλη αυτή τήν υπόθεση τήν υπέγραφαν όλοι οί θειοι\nΠατέρες καθεμιάς των Συνόδων. Κι αυτό λοιπόν είναι εκείνο τό όποίοονομάζεται\nΟρος. Επομένως μέσα σ’ αυτούς τούς Όρους των Οικουμενικών Συνόδιυν περιέχονται\nτά φρικτά αναθέματα εναντίον εκείνων πού θά τολμήσουν νά βάλουν τό μικρό τους\nχέρι μέσα στό άγιο Σύμβολο τής Πίστης.\n8. Διάσπαση και λιποταξία από την Ορθόδοξη πίστη μερίδας Ανατολικών 0\nΑλλά αλοίμονο αισθάνομαι\nστην ψυχή μου αδυναμία καί θλίψη γιά τη\nσυνέχεια τής διήγησης. Ώς εκείνη τή στιγμή, ήταν μαζί μέ τόν ιερό Μάρκο κι όλοι\nσχεδόν οί υπόλοιποι τής ανατολικής Εκκλησίας. Καί παρόλο πού αυτός ήταν ό\nέξοχος άγωνιστής. των άλλων ή βοήθεια ήταν είτε άποϋσα είτε μηδαμινή,\nτουλάχιστον δέν ήταν εχθροί, δέν πολεμοΰνταν κι από τούς δικούς του ό Μάρκος.\n’Αλλά στή συνέχεια, αλίμονο, οί άλλοι όχι μόνο δέν βοηθούσαν, αλλά άρχισαν νά\nείναι καί ν’ αναγνωρίζονται σάν εχθροί καί πολέμιοι αυτού τού Μάρκου αλλά πολύ\nπερισσότερο καί πολέμιοι τής αλήθειας.\nΓιατί σέ μάς, πού\nοφείλαμε νά είμαστε σύμμαχοί, του, αντί γιά τέτοιους, άλίμονο, έβρισκε\nεχθρούς΄. Αυτά είναι λόγια τού σοφότατου Σχολάριου.\nΌ Νίκαιας Βησσαρίων, αφού\nείπε ένα λόγο πού είχε συνθέσει ό προαναφερόμενος Σχολάριος, όπως τό μαρτυρεί ό\nιστορικός, σταμάτησε καί. βουβάθηκε στή συνέχεια κι άρχισε ό αποστάτης καί\nματαιόδοξος, νά ονειρεύεται τήν καρδιναλική πορφύρα, μέ τήν οποία, όπως λένε\nμερικοί, υπόσχονταν νά τού ικανοποιήσουν τή φιλοδοξία του.\n9. Νοθεία των Πατερικών κειμένων 0\nΌπως πρέβλεπαν πολλοί από\nτους δικούς μας ότι θα γίνουν τα πράγματα ,έτσι και έγιναν\nΔηλαδή, όταν σταμάτησαν\nοί συζητήσεις μέ τόν Μάρκο, οί Λατίνοι παρουσίασαν τελικά εκείνα τά ρητά πού\nδιαφήμιζαν πώς έχουν, τά όποία λένε ότι\n΄τό ΄Αγιο Πνεύμα εκπορεύεται καί εκ τού Υιού΄. Αυτοί έλεγαν, πώς τά ρητά εκείνα\nείναι παλαιών δυτικών άγιων, πού είναι δηλαδή αποδεκτοί καί στις δύο Εκκλησίες\nκαί στή Δυτική καί στην Ανατολική. Γι’ αυτό καί παρουσιάζονταν μέ πολύ θάρρος\nκι έλεγαν, νά, φανερά τό λένε οί Δυτικοί άγιοι, ότι τό ΄Αγιο Πνεύμα εκπορεύεται\nκαί εκ τού Υιού. Τί απαντάτε λοιπόν; Δώστε απάντηση σ’ αυτά. Κι άποχοαρισαν στά\nιδιαίτερα, περιμένο-ντας τήν απάντηση.\nΌ βασιλιάς άρχικά είπε,\nπώς πρέπει οί δικοί μας νά κάνουν τή ζητούμενη απολογία καί αυτό τό βάρος\nανατέθηκε πάλι σ’ αυτόν τόν μέγα δάσκαλο. Εκείνος απάντησε στό βασιλιά μ’ αυτά\nΒλέπω, λέει, ότι αυτές οί\nδιαλέξεις δεν θά τελειώσουν ποτέ, ούτε θά αποκομίσουμε εμείς απ’ αυτές κάτι\nκαλό. Γι’ αυτό, προτιμώ νά μήν μιλώ άσκοπα καί νά διαμάχομαι μάταια. Επειδή καί\nγι’ αυτό έλαβα χάρη πού μού παραχωρήθηκε από τήν αγία σου βασιλεία, γιά νά πώ\nόσα είπα στήν τελευταία ομιλία καί νά σταματήσω. Άν όμως εσύ προστάζεις έτσι,\nάς μιλήσει κάποιος άλλος κι άς δώσει απολογία.\nΑπό το σημείο και έπειτα\nεξερράγη ο μέγας και σκληρός πόλεμος .Απο εδώ ανυψώθηκε στ ανώτατο σημείο ή\nφλόγα των διαλέξεων, όχι πρός τούς Λατίνους, αλλά πρός τούς λατινόφρονες. Αλλά\nποιος απ’ όλους βγήκε στό στάδιο; Ποιος διεξήγε όλον αυτό τόν φοβερό αγώνα;\nΝαι, είπαν όλοι μαζί, πώς δέν δέχονταν αυτή τήν ομολογία. Πράγματι, όλοι μαζί\nείπαν πώς δέν επιδέχεται διόρθωση. Αλλά ποιος έδειξε τόση γενναιότητα, ώστε\nένας μόνος νά παλεύει μέ πολλούς καί μάλιστα ενάντια στήν απόφαση καί τήν\nέπιθυμία τού βασιλιά, τού βασιλιά πού δέν έβλεπε τήν ώρα νά γίνει ή ένωση, ώστε\nνά επιτύχει έτσι, τήν στρατιωτική παπική βοήθεια; Ποιος άλλος, παρά ό ακριβής\nγνώμονας τής θεοίιογίας καί γνησιότατος ερμηνευτής των άγιων Πατέρων; ΄’Όχι΄,\nαπάντησε άφοβα αυτός ό μέγας ένώπιον τού βασιλιά, ΄δέν τό λένε αυτό μ’ αυτή τήν\nέννοια οί άγιοι. Άλλη έννοια φανερώνει ή πρόθεση «Εκ» κι άλλη ή «Διά.»\nΚι ασχολούνταν λοιπόν μ’\nαυτή τή διαφορά καί γινόταν πολύς λόγος καί μεγάλος αγώνας πάνω σ’ αττή. Καί\nτρεις απ’ αυτούς, ό Νίκαιας, ό Ρωσίας κι ό μέγας πρωτοσύγκελλος, έλεγαν καί\nυποστήριζαν, ότι έχουν τήν ίδια σημασία, αλλά μόνο ό θείος Μάρκος άποδείκνυε\nότι σημαίνουν διαφορετικό πράγμα η κάθεμιά \n11. Εγκώμιο στο Μάρκο 0\nΕγώ βέβαια αν ήθελα\nνα εγκωμιάσω, αυτόν τόν μέγα ιεράρχη,\nέπρεπε νά πώ, όπως καί τό είπα καί στ’ αλήθεια τό εννοώ, πώς δέν έχω τόση\nδύναμη γιά νά πλέξω τά εγκώμια καί. τούς επαίνους πού άξια ταιριάζουν σέ μία\nτέτοια ηρωική καί υπεράξια κορυφή. Μά επειδή τά εγκώμια, όπως λένε οί δάσκαλοι\nτής ρητορικής τέχνης, δέν είναι τίποτα άλλο, παρά εκείνα τά λαμπροί προτερήματα\nκαί κατορθώματα τού έγκωμιαζόμενου. Σάς ρωτώ λοιπόν έγώ, ευσεβέστατοι\nχριστιανοί, πώς σάς φαίνεται, όταν άκοΰτε μία τέτοια αιφνίδια μαρτυρία γι’\nαυτόν τόν ιερό άντρα, από κείνον τόν συνετό άρχοντα; Πόση τέρψη; Πόση χαρά κι\nευφροσύνη δέν προξενεί στόν ένθερμο ευσεβή ’Ανατολικό, όταν από τό ένα μέρος,\nβλέπει τόσα κακά θηρία ν’ αντιβαίνουν μ’ όλη τους τήν ορμή καί τή θηριότητα\nστόν αγωνιστή τής αλήθειας, κι από τ’άλλο μέρος, μόνο αυτόν ν’ αντιπαλεύει καί\nνά υπερισχύει απέναντι τους; ’Απόρησε κι έμεινε εκστατικός κι εκείνος ό ευσεβής\nσυγκλητικός, γιά την παράδοξη πάλη καί τήν ακόμα πιό παράδοξη υπερίσχυση του\nΜάρκου. Κι επιπλέον απόρησε, γιά την τόση μοχθηρία εκείνων των πολέμιων κατά\nτού θείου άντρα καί περισσότερο κατά τής αλήθειας. Γιατί εκείνοι πού στ’\nαλήθεια έγιναν παράφρονες αθετώντας άφρονα τήν πατερική υγιή καί ’Ορθόδοξη\nπίστη, ονόμασαν παράφρονα τόν καλό κι ευσεβή υπερασπιστή της.\nΛαός πολύς στ’ αλήθεια,\nτό σύνολο τής Εκκλησίας, ή Σύνοδος τής ’Ανατολής συγκροτημένη όλη σχεδόν από\nλογάδες, περήφανη, μέ τόν Οικουμενικό της Πατριάρχη, λάμποντας μ’ αύτοκρατορικό\nδιάδημα, κίνησε από τήν ανατολή πρός τή δύση, γιά ν’ αλλάξει μέ συνοπτικές\nδιαδικασίες τήν πίστη της, γιά νά ενωθεί μέ κείνους πού ήδη πεντακόσια χρόνια\nτούς είχε αποβάλλει καί πολλές φορές τούς άναθεμά-τιζε ώς αιρετικούς κι ετήσια\nμάλιστα, τήν Κυριακή τής ’Ορθοδοξίας. ’Ώ, μωρία, ώ, ανοησία! Όντως έξίσταται,\nέξίσταται ό ουρανός εναντίον τους. Ποιά γλώσσα λοιπόν μπορεί νά εγκωμιάσει άξια\nαυτόν τόν αληθινό ιεράρχη πού μόνος, ανάμεσα σέ τόσα πλήθη, περικυκλωμένος,\nμπόρεσε νά διαφυλάξει αμετακίνητο από τις άνομες βουλές τούς τό λογισμό του;\nΑυτόν βέβαια μακαρίζει τό ΄Αγιο Πνεύμα μέ τή γλώσσα τού Δαβίδ λέγοντας:\n«Μακάριος ό άνήρ, πού δεν βάδισε μέ τή γνώμη των ασεβών, οΰτε πήρε τήν οδό των\nαμαρτωλών κι ούτε κάθισε στήν καθέδρα τής αρρώστιας»\nΤελική προσπάθεια των\nΛατινοφρόνων Αλλά παρόλο που το\nιερί και θείο εκείνο στόμα σώπασε κι\nέκλεισε ή πηγή τής αλήθειας, είναι ωστόσο αναγκαίο ν’ ακολουθήσουμε μέ συντομία\nτήν ιστορία εκείνης τής ψυχοφθόρου ένωσης πού μάς χωρίζει από τό Θεό, επειδή αυτή\nπρόκειται νά μάς δείξει τό σκοπό καί τό έπισφράγισμα των αγώνων τού τέλειου καί\nλαμπρότατου νικητή καί τροπαιούχου τού Μάρκου.


Μανική-καταθλιπτική ψύχωση - συμπτώματα και θεραπεία - Κατάθλιψη 2021\nΟι ψυχώσεις στη σύγχρονη ψυχιατρική είναι μια πολύ κοινή διάγνωση που επηρεάζει την ανθρωπότητα. Η εμφάνισή τους σχετίζεται με παγκόσμιους κατακλυσμούς, προσωπικά προβλήματα ανθρώπων, περιβαλλοντικές επιρροές και άλλους παράγοντες..\nΟι άνθρωποι, υπό την πίεση των προβλημάτων, μπορούν να πέσουν όχι μόνο σε κατάσταση κατάθλιψης, αλλά και μανιακοί.\nΕτυμολογία της νόσου\nΤι είναι η μανιοκαταθλιπτική ψύχωση μπορεί να εξηγηθεί με απλές λέξεις: είναι συνηθισμένο να καλείτε μια περιοδικά μεταβαλλόμενη κατάσταση αδράνειας ευφορίας και πλήρους κατάθλιψης.\nΣτην ψυχιατρική, οι ειδικοί αποκαλούν την ασθένεια που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση σε ένα άτομο δύο περιοδικά μεταβαλλόμενων πολικών καταστάσεων που διαφέρουν στους ψυχοσωματικούς δείκτες: μανία και κατάθλιψη (το θετικό αντικαθίσταται από το αρνητικό).\nΗ ψύχωση προχωρά σε δύο μορφές:\n- καταθλιπτική φάση,\n- μανιακή φάση.\nΗ καταθλιπτική φάση συνοδεύεται από την εμφάνιση μιας καταθλιπτικής απαισιόδοξης διάθεσης σε ένα άρρωστο άτομο και η μανιακή φάση της διπολικής διαταραχής εκφράζεται από μια μη κινητήρια χαρούμενη διάθεση.\nΜεταξύ αυτών των φάσεων, οι ψυχίατροι διακρίνουν ένα χρονικό διάστημα - διακοπή, κατά τη διάρκεια του οποίου ο ασθενής διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.\nΣήμερα, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς στον τομέα της ψυχιατρικής, η μανιοκαταθλιπτική ψύχωση δεν είναι πλέον ξεχωριστή ασθένεια. Με τη σειρά του, η διπολική διαταραχή είναι μια εναλλαγή της μανίας και της κατάθλιψης, η διάρκεια των οποίων μπορεί να είναι από μία εβδομάδα έως 2 χρόνια. Η διακοπή που χωρίζει αυτές τις φάσεις μπορεί να παραταθεί - από 3 έως 7 χρόνια - ή μπορεί να είναι εντελώς απουσία.\nΟι ψυχίατροι αποδίδουν τη μανιοκαταθλιπτική ψύχωση σε έναν αυτοσωματικό κυρίαρχο τύπο. Τις περισσότερες φορές, μια ασθένεια αυτής της φύσης είναι μια κληρονομική ασθένεια, που μεταδίδεται από τη μητέρα στο παιδί.\nΟι αιτίες της ψύχωσης έγκειται στην παραβίαση της πλήρους δραστηριότητας των συναισθηματικών κέντρων που βρίσκονται στην υποφλοιώδη περιοχή. Οι αποτυχίες των διεργασιών διέγερσης και αναστολής που συμβαίνουν στον εγκέφαλο μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση διπολικής διαταραχής σε ένα άτομο.\nΗ σχέση με άλλους, η παραμονή σε αγχωτική κατάσταση μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως αιτία της εμφάνισης της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης.\nΣτην ψυχιατρική, η μανιακή καταθλιπτική ψύχωση έχει ορισμένα συμπτώματα που εκδηλώνονται στις φάσεις της νόσου. Στους εφήβους, τα σημάδια είναι τα ίδια, μερικές φορές πιο έντονα.\nΗ μανιακή φάση αρχίζει στους ανθρώπους με:\n- αλλαγές στην αυτογνωσία,\n- η εμφάνιση πνευμάτων από το πουθενά,\n- ένα κύμα φυσικής δύναμης και άνευ προηγουμένου ενέργειας,\n- δεύτερες ανακαλύψεις ανέμου,\n- εξαφάνιση προηγούμενων καταθλιπτικών προβλημάτων.\nΈνα άρρωστο άτομο που είχε οποιεσδήποτε ασθένειες πριν από την έναρξη της φάσης ξαφνικά ξεφορτώνεται θαυμαστικά. Αρχίζει να θυμάται όλες τις ευχάριστες στιγμές από τη ζωή του που έζησε στο παρελθόν και το μυαλό του είναι γεμάτο με όνειρα και αισιόδοξες ιδέες. Η μανιακή φάση της διπολικής διαταραχής εκτοπίζει κάθε αρνητικότητα και σκέψεις που σχετίζονται με αυτήν..\nΕάν ένα άτομο έχει δυσκολίες, τότε απλά δεν τις παρατηρεί.\nΓια τον ασθενή, ο κόσμος εμφανίζεται με έντονα χρώματα, βιώνει μια επιδείνωση της μυρωδιάς και των γευστικών. Η ομιλία ενός ατόμου αλλάζει επίσης, γίνεται πιο εκφραστική και δυνατή, έχει ζωντανή σκέψη και βελτιώνει τη μηχανική μνήμη.\nΗ μανιακή φάση αλλάζει την ανθρώπινη συνείδηση τόσο πολύ που ο ασθενής προσπαθεί να δει τα πάντα μόνο θετικά, είναι ευτυχισμένος με τη ζωή, συνεχώς χαρούμενος, χαρούμενος και ενθουσιασμένος. Αντιδρά αρνητικά στην εξωτερική κριτική, αλλά αναλαμβάνει εύκολα οποιαδήποτε επιχείρηση, επεκτείνοντας τα προσωπικά του ενδιαφέροντα κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων του και αποκτώντας νέους γνωστούς. Οι ασθενείς που προτιμούν να ζουν σε αδράνεια και διασκέδαση, θέλουν να επισκέπτονται εγκαταστάσεις ψυχαγωγίας, αλλάζουν συχνά σεξουαλικούς συντρόφους. Αυτή η φάση είναι πιο χαρακτηριστική των εφήβων και των νέων με έντονη υπερσεξουαλικότητα.\nΗ καταθλιπτική φάση δεν προχωρά τόσο έντονα και πολύχρωμα. Σε ασθενείς που βρίσκονται σε αυτήν, μια θλιβερή κατάσταση εμφανίζεται ξαφνικά, η οποία δεν παρακινείται από τίποτα, συνοδεύεται από καθυστέρηση της κινητικής λειτουργίας και βραδύτητα των διαδικασιών σκέψης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ένα άρρωστο άτομο μπορεί να πέσει σε κατάθλιψη (πλήρης μούδιασμα του σώματος).\nΤα άτομα μπορεί να εμφανίσουν τα ακόλουθα συμπτώματα:\n- θλιβερή διάθεση,\n- μείωση της φυσικής δύναμης,\n- η εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων,\n- αίσθημα ακατάλληλης για άλλους,\n- απόλυτο κενό στο κεφάλι (έλλειψη σκέψεων).\nΤέτοιοι άνθρωποι, που αισθάνονται άχρηστοι για την κοινωνία, όχι μόνο σκέφτονται να αυτοκτονήσουν, αλλά συχνά με αυτόν τον τρόπο και τελειώνουν τη θνητή τους ύπαρξη σε αυτόν τον κόσμο.\nΟι ασθενείς είναι απρόθυμοι να κάνουν προφορική επαφή με άλλα άτομα · είναι εξαιρετικά απρόθυμοι να απαντήσουν ακόμη και στις πιο απλές ερωτήσεις.\nΤέτοιοι άνθρωποι εγκαταλείπουν τον ύπνο και το φαγητό. Πολύ συχνά, τα θύματα αυτής της φάσης είναι έφηβοι που έχουν φτάσει την ηλικία των 15 ετών, σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, άτομα μετά από 40 χρόνια υποφέρουν από αυτό.\nΈνα άρρωστο άτομο πρέπει να υποβληθεί σε πλήρη εξέταση, η οποία συνίσταται σε μεθόδους όπως:\n1. ηλεκτροεγκεφαλογραφία ·\n2. μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου\nΌμως όχι μόνο με τέτοιες μεθόδους συνηθίζεται η διεξαγωγή εξετάσεων. Η παρουσία μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης μπορεί να υπολογιστεί διενεργώντας έρευνες και εξετάσεις..\nΣτην πρώτη περίπτωση, οι ειδικοί προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα ιατρικό ιστορικό από τα λόγια του ασθενούς και να εντοπίσουν μια γενετική προδιάθεση και στη δεύτερη, η διπολική διαταραχή της προσωπικότητας προσδιορίζεται με βάση τις εξετάσεις.\nΈνα τεστ διπολικής διαταραχής θα βοηθήσει έναν έμπειρο ψυχίατρο να εντοπίσει το συναισθηματικό επίπεδο του ασθενούς, το αλκοόλ, το ναρκωτικό ή άλλη εξάρτηση (συμπεριλαμβανομένου του τζόγου), να καθορίσει το επίπεδο διαταραχής έλλειψης προσοχής, άγχους και ούτω καθεξής.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση περιλαμβάνει την ακόλουθη θεραπεία:\n1. Άλατα λιθίου (ανθρακικό λίθιο, Micalit, Kontemnol),\n2. αντισπασμωδικά (βαλπροϊκό οξύ, λαμοτριγίνη),\n3. αντιεπιληπτικά φάρμακα (καρβαμαζεπίνη, τοπιραμάτη).\nΨυχοθεραπεία. Αυτή η θεραπεία πραγματοποιείται με τη μορφή ψυχοθεραπευτικών συνεδριών (ομάδα, άτομο, οικογένεια). Αυτό το είδος ψυχολογικής βοήθειας επιτρέπει σε άτομα που πάσχουν από μανιοκαταθλιπτική ψύχωση να συνειδητοποιήσουν την ασθένειά τους και να αναρρώσουν πλήρως από αυτήν.\nΗ μανιακή καταθλιπτική ψύχωση είναι μια ψυχική ασθένεια που εκδηλώνεται σε περιοδικά μεταβαλλόμενες διαταραχές της διάθεσης. Ο κοινωνικός κίνδυνος των ασθενών εκφράζεται με την τάση να διαπράττει αδίκημα στη μανιακή φάση και αυτοκτονικές ενέργειες στη φάση κατάθλιψης.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση παρατηρείται συνήθως με τη μορφή εναλλασσόμενων μανιακών και καταθλιπτικών διαθέσεων. Η μανική διάθεση εκφράζεται σε μη κινητήρια διασκέδαση και η καταθλιπτική διάθεση εκδηλώνεται σε μια καταπιεσμένη απαισιόδοξη διάθεση.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση αναφέρεται ως διπολική συναισθηματική διαταραχή. Μια ήπια μορφή με λιγότερο σοβαρά συμπτώματα της νόσου ονομάζεται κυκλοτομή..\nΤα συμπτώματα της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης απαντώνται συχνότερα στις γυναίκες. Ο επιπολασμός της νόσου είναι κατά μέσο όρο ως εξής: επτά ασθενείς ανά 1000 άτομα. Τα άτομα με μανιοκαταθλιπτική ψύχωση αντιπροσωπεύουν έως και το 15% του συνολικού αριθμού των ασθενών που νοσηλεύτηκαν σε ψυχιατρικά νοσοκομεία. Οι ερευνητές εντοπίζουν μανιοκαταθλιπτική ψύχωση για ενδογενείς ψυχώσεις. Η αυξημένη κληρονομικότητα μπορεί να προκαλέσει μανιοκαταθλιπτική ψύχωση. Μέχρι ένα σημείο, οι ασθενείς φαίνονται εντελώς υγιείς, αλλά μετά από ένα άγχος, τον τοκετό και ένα δύσκολο συμβάν στη ζωή, αυτή η ασθένεια μπορεί να αναπτυχθεί. Ως εκ τούτου, ως προληπτικό μέτρο, είναι σημαντικό να περιβάλλετε αυτούς τους ανθρώπους με ένα φειδωλό συναισθηματικό υπόβαθρο, για την προστασία από το άγχος, οποιοδήποτε άγχος.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση είναι άρρωστη στις περισσότερες περιπτώσεις, καλά προσαρμοσμένα ικανά άτομα.\nΗ ασθένεια ανήκει σε έναν αυτοσωματικό κυρίαρχο τύπο και συχνά περνά από τη μητέρα στο παιδί, επομένως η μανιοκαταθλιπτική ψύχωση οφείλει την προέλευσή της στην κληρονομικότητα.\nΟι αιτίες της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης είναι η αποτυχία υψηλότερων συναισθηματικών κέντρων που βρίσκονται στην υποφλοιώδη περιοχή. Πιστεύεται ότι οι διαταραχές στις διαδικασίες αναστολής, καθώς και οι διεγέρσεις στον εγκέφαλο, προκαλούν την κλινική εικόνα της νόσου.\nΟ ρόλος των εξωτερικών παραγόντων (άγχος, σχέσεις με άλλους) θεωρούνται ταυτόχρονες αιτίες της νόσου.\nΤο κύριο κλινικό σημάδι της νόσου είναι μανιακός, καταθλιπτικός, καθώς και μικτές φάσεις, οι οποίες αλλάζουν χωρίς συγκεκριμένη αλληλουχία. Μια χαρακτηριστική διαφορά θεωρείται ότι είναι ελαφριά κενά μεταξύ των φάσεων (διαλείμματα), στα οποία δεν υπάρχουν σημάδια της νόσου και σημειώνεται μια πλήρης κριτική στάση απέναντι στην οδυνηρή τους κατάσταση. Ο ασθενής διατηρεί προσωπικά χαρακτηριστικά, επαγγελματικές δεξιότητες και γνώσεις. Συχνά, οι επιληπτικές κρίσεις αλλάζουν στην ενδιάμεση συνολική υγεία. Αυτή η κλασική πορεία της νόσου είναι σπάνια, στην οποία βρίσκονται μόνο μανιακές ή μόνο καταθλιπτικές μορφές..\nΗ μανιακή φάση ξεκινά με μια αλλαγή στην αυτογνωσία, την εμφάνιση σθένος, ένα αίσθημα σωματικής δύναμης, ένα κύμα ενέργειας, ελκυστικότητας και υγείας. Ο ασθενής παύει να αισθάνεται τα δυσάρεστα συμπτώματα που σχετίζονται με σωματικές ασθένειες που τον ενοχλούσαν προηγουμένως. Η συνείδηση του ασθενούς είναι γεμάτη με ευχάριστες αναμνήσεις, καθώς και αισιόδοξα σχέδια. Τα δυσάρεστα γεγονότα από το παρελθόν είναι γεμάτα. Το άρρωστο άτομο δεν μπορεί να παρατηρήσει τις αναμενόμενες και πραγματικές δυσκολίες. Ο εξωτερικός κόσμος αντιλαμβάνεται τα ζουμερά, φωτεινά χρώματα, ενώ παράλληλα επιδεινώνεται η οσφρητική, γεύση του. Καταγράφεται αύξηση της μηχανικής μνήμης: ο ασθενής θυμάται ξεχασμένα τηλέφωνα, ονόματα ταινιών, διευθύνσεις, ονόματα, θυμάται τα τρέχοντα γεγονότα. Η ομιλία των ασθενών είναι δυνατή, εκφραστική. Η σκέψη διακρίνεται από την ταχύτητα και τη ζωντάνια, την καλή νοημοσύνη, ωστόσο, τα συμπεράσματα και οι κρίσεις είναι επιφανειακές, πολύ παιχνιδιάρικες.\nΣε μια μανιακή κατάσταση, οι άρρωστοι είναι ανήσυχοι, κινητοί, ιδιότροποι. οι εκφράσεις του προσώπου τους είναι κινούμενες, η χροιά της φωνής δεν ταιριάζει με την κατάσταση και η ομιλία επιταχύνεται. Οι άρρωστοι είναι υπερβολικοί, ενώ κοιμούνται λίγο, δεν αισθάνονται κόπωση και θέλουν συνεχή δραστηριότητα. Χτίζουν ατελείωτα σχέδια και προσπαθούν να τα εφαρμόσουν επειγόντως, ενώ δεν τα φέρνουν στο τέλος λόγω συνεχών περισπασμών.\nΕίναι σύνηθες για την μανιακή καταθλιπτική ψύχωση να μην παρατηρεί πραγματικές δυσκολίες. Μια έντονη μανιακή κατάσταση χαρακτηρίζεται από μια απαγόρευση των οδηγών, η οποία εκδηλώνεται σε σεξουαλική διέγερση, καθώς και υπερβολικό. Λόγω της έντονης απόσπασης της προσοχής και της αποσπασμένης προσοχής, καθώς και της φασαρία, η σκέψη χάνει την εστίαση και οι κρίσεις μετατρέπονται σε επιφανειακές, αλλά οι ασθενείς είναι σε θέση να δείξουν λεπτή παρατήρηση.\nΗ μανιακή φάση περιλαμβάνει την μανιακή τριάδα: μια οδυνηρά αυξημένη διάθεση, μια επιταχυνόμενη ροή σκέψεων και επίσης τον κινητικό ενθουσιασμό. Το μανιακό επηρεάζει ενεργεί ως ένα σημαντικό σημάδι της μανιακής κατάστασης. Ο ασθενής βιώνει αυξημένη διάθεση, αισθάνεται ευτυχία, αισθάνεται καλά και είναι ευχαριστημένος με τα πάντα. Η επιδείνωση των αισθήσεων, καθώς και η αντίληψη, η αποδυνάμωση της λογικής και η ενίσχυση της μηχανικής μνήμης είναι έντονα γι 'αυτόν. Ο ασθενής χαρακτηρίζεται από ευκολία συμπερασμάτων και κρίσης, επιφανειακή σκέψη, επανεκτίμηση της προσωπικότητάς του, αύξηση των ιδεών του σε ιδέες μεγαλείου, αποδυνάμωση υψηλότερων συναισθημάτων, απαγόρευση οδηγών, καθώς και αστάθεια και ευκολία κατά την αλλαγή της προσοχής. Σε μεγαλύτερο βαθμό, οι άρρωστοι υφίστανται κριτική για τις δικές τους ικανότητες ή για τις επιτυχίες τους σε όλους τους τομείς. Η επιθυμία των ασθενών για έντονη δραστηριότητα οδηγεί σε μείωση της παραγωγικότητας. Εκείνοι που είναι άρρωστοι με επιθυμία παίρνουν νέα πράγματα, ενώ επεκτείνουν το φάσμα των ενδιαφερόντων, καθώς και γνωστούς. Οι ασθενείς έχουν μια αποδυνάμωση των υψηλότερων συναισθημάτων - απόσταση, καθήκον, τακτική, υπαγωγή. Οι ασθενείς μετατρέπονται σε αδέσμευτοι, ντυμένοι με φωτεινά ρούχα και χρησιμοποιούν ελκυστικά καλλυντικά. Συχνά βρίσκονται σε χώρους διασκέδασης, χαρακτηρίζονται από αδιάκριτες οικείες σχέσεις.\nΗ υπομανιακή κατάσταση διατηρεί κάποια επίγνωση της ασυνήθιστης φύσης όλων όσων συμβαίνουν και αφήνει στον ασθενή τη δυνατότητα να διορθώσει τη συμπεριφορά του. Στην περίοδο αποκορύφωσης, οι άρρωστοι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα οικιακά και επαγγελματικά καθήκοντα, δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν διόρθωση της συμπεριφοράς τους. Συχνά, οι ασθενείς νοσηλεύονται κατά τη μετάβαση του αρχικού σταδίου στην κορύφωση. Σε ασθενείς, η αυξημένη διάθεση παρατηρείται στην ανάγνωση ποίησης, στο γέλιο, στο χορό και στο τραγούδι. Η ιδεολογική διέγερση των ασθενών εκτιμάται ως αφθονία σκέψεων. Η σκέψη τους επιταχύνεται, μια σκέψη διακόπτει την άλλη. Η σκέψη συχνά αντικατοπτρίζει τα γύρω γεγονότα, πολύ λιγότερο αναμνήσεις από το παρελθόν. Οι ιδέες της επανεκτίμησης εκδηλώνονται σε οργανωτικές, λογοτεχνικές, υποκριτικές, γλώσσες, καθώς και σε άλλες ικανότητες. Ασθενείς με επιθυμία να διαβάσουν ποίηση, να προσφέρουν βοήθεια στη θεραπεία άλλων ασθενών, να δώσουν παραγγελίες σε εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Στην κορυφή του σταδίου της κορύφωσης (τη στιγμή του μανιακού φρενίτιδα), οι άρρωστοι δεν έρχονται σε επαφή, είναι εξαιρετικά ενθουσιασμένοι και επίσης κακώς επιθετικοί. Ταυτόχρονα, η ομιλία τους είναι μπερδεμένη, σημασιολογικά μέρη πέφτουν από αυτό, γεγονός που το καθιστά παρόμοιο με τη σχιζοφρενική ρήξη. Οι στιγμές της αντίστροφης ανάπτυξης συνοδεύονται από κινητική ηρεμία και την εμφάνιση κριτικής. Τα διαστήματα των ήρεμων ρευμάτων αυξάνονται σταδιακά και οι καταστάσεις διέγερσης μειώνονται. Η διέξοδος των φάσεων σε ασθενείς μπορεί να παρατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ παρατηρούνται υπομανικά βραχυπρόθεσμα επεισόδια. Μετά από μείωση της διέγερσης, καθώς και εξισορρόπηση της διάθεσης, όλες οι κρίσεις του άρρωστου έχουν ρεαλιστικό χαρακτήρα..\nΗ καταθλιπτική φάση των ασθενών χαρακτηρίζεται από κινητήρια θλίψη, η οποία συμβαίνει σε συνδυασμό με κινητική αναστολή και βραδύτητα στη σκέψη. Η χαμηλή κινητικότητα σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη διακοπή. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται καταθλιπτική διακοπή. Συχνά, η αναστολή δεν εκφράζεται τόσο έντονα και έχει μερικό χαρακτήρα, ενώ συνδυάζεται με μονότονες δράσεις. Οι καταθλιπτικοί ασθενείς συχνά δεν πιστεύουν στις δυνάμεις τους, είναι επιρρεπείς σε ιδέες που ενοχοποιούν τον εαυτό τους. Άρρωστοι άνθρωποι θεωρούν τον εαυτό τους άχρηστο άτομο και δεν μπορούν να φέρουν την ευτυχία στα αγαπημένα τους πρόσωπα. Τέτοιες ιδέες συνδέονται στενά με τον κίνδυνο απόπτωσης αυτοκτονίας, και αυτό με τη σειρά του απαιτεί ειδική παρατήρηση από το άμεσο περιβάλλον.\nΜια βαθιά καταθλιπτική κατάσταση χαρακτηρίζεται από αίσθημα κενού στο κεφάλι, βαρύτητα και δυσκαμψία σκέψεων. Οι ασθενείς με σημαντική καθυστέρηση λένε ότι είναι απρόθυμοι να απαντήσουν σε βασικές ερωτήσεις. Ταυτόχρονα, παρατηρούνται διαταραχές του ύπνου και μείωση της όρεξης. Συχνά η ασθένεια εμφανίζεται σε ηλικία δεκαπέντε, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις σε μεταγενέστερη περίοδο (μετά από σαράντα χρόνια). Η διάρκεια των επιθέσεων κυμαίνεται από μερικές ημέρες έως αρκετούς μήνες. Μερικές κρίσεις με σοβαρές μορφές διαρκούν έως και ένα χρόνο. Η διάρκεια της καταθλιπτικής φάσης είναι μεγαλύτερη από την μανιακή, ειδικά στους ηλικιωμένους.\nΗ διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται συνήθως μαζί με άλλες ψυχικές διαταραχές (ψυχοπάθεια, νεύρωση, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, ψύχωση).\nΓια να αποκλειστεί η πιθανότητα οργανικής εγκεφαλικής βλάβης μετά από τραυματισμούς, τοξικά ή λοιμώξεις, ο ασθενής αποστέλλεται σε ηλεκτροεγκεφαλογραφία, ακτινογραφία και μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου. Ένα σφάλμα στη διάγνωση της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης μπορεί να οδηγήσει σε ακατάλληλη θεραπεία και να επιδεινώσει τη μορφή της νόσου. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν λαμβάνουν κατάλληλη θεραπεία, καθώς τα μεμονωμένα συμπτώματα της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης συγχέονται εύκολα με εποχιακές μεταβολές της διάθεσης..\nΗ θεραπεία των παροξύνσεων της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης πραγματοποιείται σε νοσοκομείο, όπου συνταγογραφείται ηρεμιστική (ψυχοληπτική), καθώς και αντικαταθλιπτική (ψυχαναληπτική) δράση με διεγερτικό αποτέλεσμα. Οι γιατροί συνταγογραφούν αντιψυχωσικά φάρμακα, τα οποία βασίζονται στη χλωροπρομαζίνη ή τη λεβομεπρομαζίνη. Η λειτουργία τους είναι να σταματήσουν τον ενθουσιασμό, καθώς και ένα έντονο ηρεμιστικό αποτέλεσμα.\nΤα άλατα αλοπεριδόλης ή λιθίου δρουν ως επιπρόσθετα συστατικά της θεραπείας της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης. Χρησιμοποιείται ανθρακικό λίθιο, το οποίο βοηθά στην πρόληψη καταθλιπτικών καταστάσεων, καθώς και συμβάλλει στη θεραπεία μανιακών παθήσεων. Η λήψη αυτών των φαρμάκων πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη ιατρών λόγω της πιθανής ανάπτυξης ενός αντιψυχωσικού συνδρόμου, το οποίο χαρακτηρίζεται από τρόμο των άκρων, μειωμένη κίνηση και γενική μυϊκή δυσκαμψία..\nΠώς να θεραπεύσετε την μανιακή καταθλιπτική ψύχωση?\nΗ θεραπεία της μανιακής καταθλιπτικής ψύχωσης με παρατεταμένη μορφή πραγματοποιείται με ηλεκτροσπασμοθεραπεία σε συνδυασμό με δίαιτες εκφόρτωσης, καθώς και θεραπευτική νηστεία και στέρηση ύπνου για αρκετές ημέρες.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση μπορεί να θεραπευτεί επιτυχώς με τη βοήθεια αντικαταθλιπτικών. Η πρόληψη των ψυχωτικών επεισοδίων πραγματοποιείται με τη βοήθεια των νορμοκινητικών, τα οποία λειτουργούν ως σταθεροποιητές της διάθεσης. Η διάρκεια λήψης αυτών των φαρμάκων μειώνει σημαντικά την εκδήλωση σημείων μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης και καθυστερεί μέγιστα την προσέγγιση της επόμενης φάσης της νόσου.\nΟι πληροφορίες που παρουσιάζονται σε αυτό το άρθρο προορίζονται μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν υποκαθιστούν επαγγελματικές συμβουλές και εξειδικευμένη ιατρική βοήθεια. Με την παραμικρή υποψία για παρουσία μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης, φροντίστε να συμβουλευτείτε γιατρό!\n14 πρώιμα συμπτώματα διπολικής διαταραχής που δεν μπορούν να αγνοηθούν\nΗ ψύχωση είναι πιο κοντά από ό, τι ακούγεται. Ελεγξε τον εαυτό σου.\nΑυτή η διαταραχή συζητήθηκε δυνατά πριν από μερικά χρόνια, όταν η Catherine Zeta Jones σχετικά με τη ζωή με διπολική διαταραχή διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή από την Catherine Zeta-Jones..\nΕκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από αυτό, και είμαι μόνο ένας από αυτούς. Το μιλάω δυνατά για να γνωρίζουν οι άνθρωποι: δεν υπάρχει τίποτα επαίσχυντο να ζητάτε επαγγελματική βοήθεια σε μια τέτοια κατάσταση.\nΛόγω του θάρρους της μαύρης ντίβας του Χόλιγουντ που βίωσαν αυτήν την ψύχωση, άλλες διασημότητες άρχισαν επίσης να παραδέχονται: Mariah Carey Mariah Carey: My Battle with Bipolar Disorder, Mel Gibson, Ted Turner... Οι γιατροί προτείνουν διασημότητες με διπολική διαταραχή διπολική διαταραχή και ήδη νεκρές διάσημοι άνθρωποι: Kurt Cobain, Jimi Hendrix, Ernest Hemingway, Vivien Leigh, Marilyn Monroe...\nΑπαιτείται μόνο μια λίστα με ονόματα που είναι γνωστά σε όλους: η ψύχωση είναι ακριβώς δίπλα σας. Και ίσως ακόμη και εσείς.\nΜε την πρώτη ματιά, είναι εντάξει. Απλώς η διάθεση αλλάζει. Για παράδειγμα, το πρωί θέλετε να τραγουδήσετε και να χορέψετε για τη χαρά που ζείτε. Στο μεσημέρι, ξαφνικά μπαίνετε σε συναδέλφους που σας αποσπούν την προσοχή από κάτι σημαντικό. Προς το απόγευμα, ένα βαρύ καταθλιπτικό στριφτάρι σας κυλά όταν είναι αδύνατο ακόμη και να σηκώσετε ένα χέρι... Είναι οικείο?\nΗ διαφορά μεταξύ της αλλαγής της διάθεσης και της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης (όπως ακούγεται το δεύτερο όνομα για αυτήν την ασθένεια) είναι λεπτή. Αλλά είναι.\nΗ στάση εκείνων που πάσχουν από διπολική διαταραχή πηδά συνεχώς μεταξύ των δύο πόλων. Από το ακραίο μέγιστο ("Τι ενθουσιασμό για να ζήσουμε και να κάνουμε κάτι!") Στο ελάχιστο ακραίο ελάχιστο ("Είναι κακό, όλοι θα πεθάνουμε. Έτσι, ίσως δεν υπάρχει τίποτα να περιμένουμε, ήρθε η ώρα να βάλουμε τα χέρια μας στον εαυτό μας;!"). Τα ψηλά ονομάζονται περίοδοι μανίας. Χαμηλές - περίοδοι κατάθλιψης.\nΈνα άτομο αντιλαμβάνεται πόσο θυελλώδης είναι και πόσο συχνά αυτές οι καταιγίδες δεν έχουν λόγο, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα με τον εαυτό του.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση εξαντλεί, επιδεινώνει τις σχέσεις με άλλους, μειώνει δραματικά την ποιότητα ζωής και τελικά μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκτονία.\nΑπό πού προέρχεται η διπολική διαταραχή;\nΟι αλλαγές στη διάθεση είναι γνωστές σε πολλούς και δεν θεωρούνται ασυνήθιστες. Επομένως, η διπολική διαταραχή είναι αρκετά δύσκολο να διαγνωστεί. Ωστόσο, οι επιστήμονες το αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη επιτυχία. Το 2005, για παράδειγμα, ο επιπολασμός, η σοβαρότητα και η συννοσηρότητα των δωδεκαμήνων διαταραχών DSM-IV στην Εθνική Αναπαραγωγή Έρευνας Συνοδικότητας (NCS-R) διαπίστωσαν ότι περίπου 5 εκατομμύρια Αμερικανοί υποφέρουν από κάποια μορφή μανιακής καταθλιπτικής ψύχωσης..\nΣτις γυναίκες, η διπολική διαταραχή είναι πιο συχνή από ό, τι στους άνδρες. Γιατί - δεν είναι γνωστό.\nΩστόσο, παρά το μεγάλο στατιστικό δείγμα, οι ακριβείς αιτίες των διπολικών διαταραχών δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί. Είναι μόνο γνωστό ότι:\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Αν και συχνότερα εμφανίζεται στα τέλη της εφηβείας και στην πρώιμη ενηλικίωση.\nΜπορεί να προκληθεί από γενετική. Εάν κάποιος από τους προγόνους σας υπέφερε από αυτήν την ασθένεια, υπάρχει κίνδυνος να σας χτυπήσει επίσης..\nΗ διαταραχή σχετίζεται με ανισορροπία χημικών στον εγκέφαλο. Κυρίως σεροτονίνη.\nΗ σκανδάλη γίνεται μερικές φορές σοβαρό άγχος ή τραύμα..\nΠώς να αναγνωρίσετε τα πρώιμα συμπτώματα της διπολικής διαταραχής\nΓια να διορθώσετε τις ανθυγιεινές μεταβολές της διάθεσης, πρώτα πρέπει να μάθετε εάν αντιμετωπίζετε συναισθηματικά άκρα - μανία και κατάθλιψη.\n7 βασικά σημάδια της μανίας\nΒιώνετε μια πνευματική αύξηση και μια αίσθηση ευτυχίας για μεγάλες (από αρκετές ώρες ή περισσότερες) περιόδους.\nΈχετε μειωμένη ανάγκη για ύπνο.\nΈχετε μια γρήγορη ομιλία. Και τόσο πολύ ώστε όσοι γύρω σας δεν καταλαβαίνουν πάντα και δεν έχετε χρόνο να διατυπώσετε τις σκέψεις σας. Ως αποτέλεσμα, η συνομιλία σε άμεσους αγγελιοφόρους ή μέσω e-mail είναι ευκολότερη για εσάς από το να μιλάτε ζωντανά σε άτομα.\nΕίστε παρορμητικό άτομο: ενεργήστε πρώτα και μετά σκεφτείτε.\nΕίστε εύκολα αποσπασμένοι και πηδάτε από το ένα πράγμα στο άλλο. Εξαιτίας αυτού, η προκύπτουσα παραγωγικότητα υποφέρει συχνά..\nΕίστε σίγουροι για τις ικανότητές σας. Σας φαίνεται ότι είστε ταχύτεροι και γρηγορότεροι από τους περισσότερους άλλους.\nΣυχνά παρουσιάζετε επικίνδυνη συμπεριφορά. Για παράδειγμα, συμφωνείτε να κάνετε σεξ με έναν ξένο, αγοράζετε κάτι που δεν μπορείτε να αντέξετε οικονομικά και συμμετέχετε σε αυθόρμητους αγώνες δρόμου σε φανάρια.\n7 βασικά σημάδια κατάθλιψης\nΣυχνά βιώνετε παρατεταμένες (από αρκετές ώρες ή περισσότερες) περιόδους μη κινητοποιημένης θλίψης και απελπισίας.\nΚλειδώστε τον εαυτό σας. Είναι δύσκολο να βγεις από το δικό σου κέλυφος. Επομένως, περιορίζετε την επαφή ακόμη και με την οικογένεια και τους φίλους σας..\nΈχετε χάσει το ενδιαφέρον για εκείνα τα πράγματα που πριν κολλήσετε πραγματικά και δεν αποκτήσατε τίποτα νέο σε αντάλλαγμα.\nΗ όρεξή σας έχει αλλάξει: έχει μειωθεί απότομα ή, αντίθετα, δεν ελέγχετε πλέον πόσο και τι τρώτε.\nΝιώθετε τακτικά κουρασμένοι και έλλειψη ενέργειας. Και τέτοιες περίοδοι συνεχίζονται για αρκετό καιρό..\nΈχετε προβλήματα με τη μνήμη, τη συγκέντρωση και τη λήψη αποφάσεων.\nΜερικές φορές σκέφτεστε για αυτοκτονία. Πιάστε τον εαυτό σας να σκεφτείτε ότι η ζωή έχει χάσει το γούστο σας.\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση είναι όταν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε όλες σχεδόν τις καταστάσεις που περιγράφονται παραπάνω. Σε κάποιο σημείο της ζωής σας, έχετε σαφώς σημάδια μανίας και σε άλλο, συμπτώματα κατάθλιψης.\nΩστόσο, μερικές φορές συμβαίνει επίσης ότι τα συμπτώματα της μανίας και της κατάθλιψης εκδηλώνονται ταυτόχρονα και δεν μπορείτε να καταλάβετε σε ποια φάση βρίσκεστε. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μικτή διάθεση και είναι επίσης ένα από τα σημάδια της διπολικής διαταραχής..\nΑνάλογα με το ποια επεισόδια εμφανίζονται συχνότερα (μανιακή ή καταθλιπτική) και πόσο έντονα είναι, η διπολική διαταραχή χωρίζεται σε διάφορους τύπους τύπων διπολικής διαταραχής.\nΗ διαταραχή του πρώτου τύπου. Είναι σοβαρές, εναλλασσόμενες περίοδοι μανίας και κατάθλιψης είναι ισχυρές και βαθιές.\nΜια διαταραχή του δεύτερου τύπου. Η Μανία δεν εκδηλώνεται πολύ λαμπρά, αλλά καλύπτει την κατάθλιψη τόσο παγκοσμίως όσο στην περίπτωση του πρώτου τύπου. Παρεμπιπτόντως, η Catherine Zeta-Jones διαγνώστηκε με αυτό. Στην περίπτωση της ηθοποιού, η αιτία για την ανάπτυξη της νόσου ήταν ο καρκίνος του λαιμού, τον οποίο ο σύζυγός της αγωνιζόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα - Michael Douglas.\nΑνεξάρτητα από το είδος της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης που μιλάμε, η ασθένεια σε κάθε περίπτωση απαιτεί θεραπεία. Και κατά προτίμηση γρηγορότερα.\nΤι πρέπει να κάνετε εάν υποψιάζεστε ότι έχετε διπολική διαταραχή\nΜην αγνοείτε τα συναισθήματά σας. Εάν είστε εξοικειωμένοι με 10 ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα, αυτή είναι μια ευκαιρία να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Ειδικά αν κατά καιρούς βρίσκεστε σε αυτοκτονία.\nΠρώτα πηγαίνετε στον θεραπευτή. Ο γιατρός σας θα ζητήσει από τον Οδηγό διάγνωσης για διπολική διαταραχή να κάνει κάποια έρευνα, συμπεριλαμβανομένης μιας εξέτασης ούρων, καθώς και μια εξέταση αίματος για τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών. Συχνά, τα ορμονικά προβλήματα (ιδιαίτερα, ο διαβήτης, ο υπο- και ο υπερθυρεοειδισμός) είναι παρόμοια με τη διπολική διαταραχή. Είναι σημαντικό να τα αποκλείσετε. Ή μεταχειριστείτε εάν εμφανιστούν.\nΤο επόμενο βήμα θα είναι μια επίσκεψη σε ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Θα πρέπει να απαντήσετε σε ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο ζωής σας, τις αλλαγές στη διάθεση, τις σχέσεις με άλλους ανθρώπους, τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας, τους τραυματισμούς, καθώς και το οικογενειακό ιστορικό ασθενειών και περιστατικών ναρκωτικών..\nΜε βάση τις πληροφορίες που λαμβάνονται, ο ειδικός θα συνταγογραφήσει θεραπεία. Μπορεί να είναι είτε συμπεριφορική θεραπεία είτε φαρμακευτική αγωγή..\nΤελειώνουμε τη φράση με την ίδια Catherine Zeta-Jones: «Δεν χρειάζεται να υπομείνουμε. Η διπολική διαταραχή μπορεί να ελεγχθεί. Και δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται. ".\nΑιτίες, συμπτώματα και θεραπεία της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης σε άνδρες και γυναίκες\nΟ σύγχρονος κόσμος έχει πάρει πολύ ταχύτητα. Κάθε λεπτό ένα άτομο βιώνει σοβαρό σωματικό και συναισθηματικό στρες, το οποίο δεν ήταν καν πριν από 50 χρόνια. Αυτό δεν μπορεί να περάσει χωρίς συνέπειες για το σώμα, το οποίο δεν έχει χρόνο να προσαρμοστεί σε τέτοια πίεση.\nΗ σύγχρονη ιατρική σάς επιτρέπει να διαγνώσετε ασθένειες στα αρχικά στάδια και με μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτά τα γεγονότα εξηγούν γιατί όλες οι ασθένειες γίνονται νεότερες και ο επιπολασμός τους αυξάνεται κάθε χρόνο..\nΩστόσο, η ψυχική ασθένεια εξακολουθεί να προκαλεί διαγνωστικές δυσκολίες λόγω της ποικιλομορφίας, των διαγραμμένων μορφών και του ανθρώπινου παράγοντα. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι η ψυχική ασθένεια σήμερα είναι πολύ ρομαντική, ειδικά η σχιζοφρένεια και η μανιοκαταθλιπτική ψύχωση. Ένα σημαντικό καθήκον είναι να γνωστοποιήσει στον αναγνώστη ότι πρόκειται για σοβαρές ασθένειες και ότι πρέπει να ληφθεί θεραπεία εάν έχει γίνει τέτοια διάγνωση.\nΤι είναι το TIR\nΗ μανιοκαταθλιπτική ψύχωση είναι μια ομάδα ψυχικών ασθενειών που εμφανίζονται κυκλικά με περιοδικές καταθλιπτικές ή μανιακές προσβολές. Στις περιόδους μεταξύ των επιληπτικών κρίσεων, συμβαίνει μια πλήρης αποκατάσταση της ανθρώπινης ψυχικής δραστηριότητας. Προς το παρόν, καμία μελέτη δεν μπορεί να διακρίνει τον ασθενή από ένα υγιές άτομο. Ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της νόσου, δεν εμφανίζονται έντονες αλλαγές προσωπικότητας.\nΣυχνά η ασθένεια αναπτύσσεται στο πλαίσιο της γενικής ευημερίας και χωρίς προφανή λόγο σε νεαρή ή ώριμη ηλικία, αλλά μερικές φορές ένα ψυχολογικό τραύμα μπορεί να προηγηθεί της πρώτης επίθεσης.\nΗ συχνότητα των αλλαγών στη διάθεση μπορεί να ποικίλει.\nΣημειώνεται ότι η ασθένεια έχει σχέση με τους φυσικούς βιορυθμούς του σώματος. Συχνά συμβαίνει την περίοδο άνοιξης-φθινοπώρου, υπάρχει σύνδεση με τον μηνιαίο κύκλο στις γυναίκες και ακόμη και με τον κιρκαδικό ρυθμό.\nΗ ανάπτυξη μιας καταθλιπτικής ή μανιακής φάσης δεν σχετίζεται μεταξύ τους. Η διάρκεια, η συχνότητα και η σοβαρότητα αυτών των φάσεων μπορεί να είναι διαφορετική. Μερικές φορές παρατηρούνται παροδικές άτυπες κρίσεις. Υπάρχει επίσης ένας μονοπολικός τύπος φυσικά, όταν η ασθένεια προχωρά με μία μόνο φάση (συνήθως καταθλιπτική).\nΣτο ICD-10, όλες οι συναισθηματικές διαταραχές βρίσκονται σε μία κατηγορία F3 ("μανιακό επεισόδιο", "διπολική συναισθηματική διαταραχή", "καταθλιπτικό επεισόδιο", κ.λπ.). Στο ICD-11, οι ψυχικές διαταραχές βρίσκονται στην ενότητα 6. Άφησε το υποτμήμα «Συναισθηματικές διαταραχές» που εκπροσωπούνται από τις ομάδες «Διπολικές ή σχετικές διαταραχές», «Καταθλιπτικές διαταραχές» κ.λπ..\nΠρος το παρόν, τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον επιπολασμό του TIR δείχνουν περίπου 5-8 περιπτώσεις ανά 1000 πληθυσμό. Ο πραγματικός επιπολασμός της νόσου είναι πολύ υψηλότερος από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία. Διαφορετικές προσεγγίσεις στη διάγνωση, ένας μεγάλος αριθμός διαγραμμένων μορφών και το γεγονός ότι οι άνθρωποι στη μανιακή και υπομανική φάση είναι πεπεισμένοι για την ομαλότητα της κατάστασής τους και δεν πηγαίνουν στο γιατρό (σε αντίθεση με μια καταθλιπτική επίθεση) δημιουργούν δυσκολίες στη συλλογή ακριβών στατιστικών.\nΣυμπτώματα της μανιακής φάσης\nΤα συμπτώματα και τα σημάδια της μανιακής φάσης σε ασθενείς εκφράζονται από την «μανιακή τριάδα»:\nΕνίσχυση της διάθεσης.\nΕπιτάχυνση της σκέψης.\nΟι ασθενείς έχουν αισιοδοξία, ευφορία, υψηλή αυτοεκτίμηση, την επιθυμία να καυχηθούν και να ξεχωρίσουν. Μπορούν να αναπτυχθούν υπερτιμημένες ιδέες, όπως η επινόηση μιας αέναης μηχανής κίνησης ή οι αυταπάτες του μεγαλείου σε συνδυασμό με ασυνάρτητη σκέψη, αστάθεια της προσοχής και γρήγορη ομιλία. Μαζί με την αυξημένη δραστηριότητα, οι δίσκοι θα αυξηθούν:\nεπιθυμία για επικοινωνία\nεπιθυμία να επιβληθεί, να βοηθήσει?\nπροθυμία να αναλάβει όλα τα πιθανά πράγματα?\nλαχτάρα για αλκοόλ ή ναρκωτικά, απόβλητα.\nΗ μανιακή φάση συνοδεύεται από συμπτώματα διαταραχής του ύπνου που δεν προκαλούν αίσθημα κόπωσης. Οι ασθενείς μπορούν να πάνε χωρίς ύπνο για μεγάλο χρονικό διάστημα ή να κοιμηθούν μερικές ώρες την ημέρα.\nΈνας άντρας στη μανιακή φάση συνήθως δεν συνειδητοποιεί ότι κάτι πάει στραβά με αυτόν, αλλά, αντίθετα, είναι ακόμη ευχαριστημένος με την κατάστασή του. Ορισμένες δημιουργικές προσωπικότητες θεωρούν αυτή την κατάσταση μια ιδιαίτερη έμπνευση και προσπαθούν να την κρύψουν από άλλους ανθρώπους..\nΔιάφοροι βαθμοί ή στάδια της μανιακής φάσης διακρίνονται ανάλογα με το βάθος της βύθισης του ασθενούς σε αυτήν.\nΤα στάδια της μανιακής φάσης\nΉπια μανία. Η διάθεση ενός ατόμου αυξάνεται, κάπως ισχυρότερη από το συνηθισμένο του, και διαρκεί περισσότερο από 4 ημέρες. Η ανάγκη για ύπνο, προσοχή, επιμονή μειώνεται. Αυξημένη κινητική δραστηριότητα, ομιλία, λίμπιντο, απερισκεψία. Ταυτόχρονα, η κοινωνική αλληλεπίδραση δεν διαταράσσεται, δεν υπάρχει παραλήρημα και παραισθήσεις. Ένα άτομο γνωρίζει την υπομανική του κατάσταση, αλλά του αρέσει.\nΗ μανία χωρίς ψυχωτικά συμπτώματα διαρκεί από 7 ημέρες ή περισσότερο. Όλα τα παραπάνω συμπτώματα επιδεινώνονται. Υπάρχει αϋπνία. Η ευφορία δίνει τη θέση της στην επιθετικότητα. Η προσοχή δεν γίνεται. Ο ασθενής χάνει την κοινωνική αλληλεπίδραση.\nΌλα τα συμπτώματα εξελίσσονται σε ανεξέλεγκτη ψυχοκινητική διέγερση, συνοδευόμενη από βία και οργή. Η συνεκτική σκέψη συμπληρώνεται από αυταπάτες του μεγαλείου ή της δίωξης, σημειώνονται παραισθήσεις.\nΗ καταθλιπτική τριάδα περιλαμβάνει:\nΠαραλλαγές της πορείας της κατάθλιψης\nΜε κατάθλιψη, οι ασθενείς αναπτύσσουν τα ακόλουθα συμπτώματα και σημεία:\nπαραλήρημα αυτοεκτίμησης, αυτο-σηματοδότησης ·\nαισθήματα απελπισίας, ενοχής ή ανικανότητας.\nΣτην καταθλιπτική φάση υπάρχουν προβλήματα με τη μνήμη, τη συγκέντρωση, τη λήψη αποφάσεων. Συνοδεύονται από αίσθημα συνεχούς κόπωσης και μειωμένο επίπεδο ενέργειας, ευερεθιστότητα. Η διαταραχή του ύπνου είναι τόσο υπερυπνία όσο και αϋπνία. Απώλεια ευχαρίστησης στη ζωή, έλλειψη ενδιαφέροντος, μειωμένη ή αυξημένη όρεξη, απομόνωση, μειωμένη λίμπιντο. Σε αυτό το πλαίσιο, η υποτίμηση της ζωής και η επιθυμία για αυτοκτονία.\nTIR με υποτονική σχιζοφρένεια\nΑργή σχιζοφρένεια - σχιζοφρένεια με μικρές εκδηλώσεις. Μερικές φορές αυτή η έννοια ταυτίζεται με «σχιζοτυπική διαταραχή προσωπικότητας» ή οριακή διαταραχή προσωπικότητας.\nΔεδομένου ότι το MDP μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους και είναι μια ομάδα ψυχικών ασθενειών, είναι κλινικά παρόμοιο με τη σχιζοφρένεια, ειδικά την παρουσία ψευδαισθήσεων και παραληρήματος. Ορισμένες μελέτες έχουν αποδείξει την ομοιότητα των γονιδίων αυτών των ασθενειών, επομένως, τη γενική αιτιολογία και την αιτία της ομοιότητας των συμπτωμάτων.\nΜερικές φορές η συναισθηματική διαταραχή (MDP) μπορεί να συνδυαστεί με συμπτώματα αργής σχιζοφρένειας (ψευδαισθήσεις και παραλήρημα) ταυτόχρονα με μία έξαρση. Σε αυτήν την περίπτωση, εξετάστε τη διάγνωση - "Σχιζοτυπική διαταραχή" ICD-10 F25. Μπορεί επίσης να έχει αρκετούς υπότυπους - μανιακός, καταθλιπτικός ή μικτός, ανάλογα με το υπόβαθρο στο οποίο έγινε η διάγνωση..\nΗ αργή σχιζοφρένεια είναι μια ελαφρώς προοδευτική ασθένεια\nΥπάρχουν διαφορές στην πορεία της νόσου σε άνδρες και γυναίκες\nΤο TIR είναι εξίσου διαδεδομένο και στα δύο φύλα, καθώς και σε διάφορες εθνοτικές και πολιτιστικές ομάδες. Ωστόσο, πιστεύεται ότι οι διπολικές μορφές είναι πιο συχνές στους άνδρες και οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από μονοπολική μορφή.\nΥπάρχουν άλλες έντονες διαφορές μεταξύ των φύλων κατά τη διάρκεια της ψύχωσης κατά της μανίας. Στις γυναίκες, το TIR ξεκινά αργότερα από ό, τι στους άνδρες, ενώ η πρώτη φάση σε αυτές είναι πιο συχνά καταθλιπτική και στους άνδρες - μανιακή. Στη συνέχεια, τα μανιακά συμπτώματα και σημεία είναι λιγότερο συχνές στις γυναίκες από ό, τι στους άνδρες. Στις γυναίκες, η έναρξη της νόσου συχνά σχετίζεται με ορμονικές αλλαγές στο σώμα - εφηβεία, μετά τον τοκετό ή εμμηνόπαυση.\nΜια μελέτη το 2017 διαπίστωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα ψευδαργύρου στο αίμα στις γυναίκες σχετίζονται άμεσα με τη σοβαρότητα του καταθλιπτικού συνδρόμου. Τα σημάδια της νόσου στους άνδρες εξηγούνται από αυξημένο επίπεδο νεοπτερίνης, που αντιστοιχεί στη σοβαρότητα της μανιακής κατάστασης. Η αύξηση του ψευδάργυρου στη διατροφή εξασθένισε την κατάθλιψη στις γυναίκες και επιδεινώθηκε στους άνδρες, γεγονός που τονίζει τη διαφορά στην παθοφυσιολογία μεταξύ ανδρών και γυναικών με MDP.\nΗ ασθένεια μπορεί να ξεκινήσει στο πλαίσιο της απόλυτης υγείας, αλλά συχνότερα η αιτία είναι ένα προηγούμενο ψυχολογικό τραύμα. Οι αιτίες της MDP είναι σε μεγάλο βαθμό ασαφείς, αλλά εντοπίζεται μια γενετική προδιάθεση για την ανάπτυξη της νόσου..\nΗ ανεπάρκεια των μονοαμινών (νορεπινεφρίνη και σεροτονίνη) ή μια αλλαγή στην ευαισθησία των υποδοχέων τους στον εγκέφαλο θεωρούνται επίσης ως λόγοι για την ανάπτυξη της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης. Αυτό επιβεβαιώνεται από ένα πείραμα με ειδική δίαιτα με ανεπάρκεια τρυπτοφάνης (πρόδρομος της σεροτονίνης), στο οποίο η κατάθλιψη αναπτύχθηκε σε υγιείς ανθρώπους. Όπως και η υψηλή αποτελεσματικότητα των φαρμάκων που εμποδίζουν την επαναπρόσληψη σεροτονίνης σε συνάψεις (η οποία αυξάνει τη συγκέντρωσή της μεταξύ συνάψεων).\nΟι αιτίες της καταθλιπτικής διαταραχής θεωρούνται ότι επηρεάζουν την ανάπτυξη MDP στεροειδών ορμονών λόγω του υψηλού επιπολασμού της κατάθλιψης στις γυναίκες λόγω του εμμηνορροϊκού κύκλου και της εμμηνόπαυσης. Επίσης, βρέθηκε αποσυγχρονισμός βιολογικών εγκεφαλικών ρυθμών σε ασθενείς με κατάθλιψη, η οποία διαταράσσει τη δομή του ύπνου και σταματά καλά από την έλλειψη ύπνου. Υπάρχουν και άλλες θεωρίες σχετικά με τα αίτια της ανάπτυξης της μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης..\nΤι διαγνωστικά τεστ υπάρχουν\nΓια να προσδιορίσει το MDP, ο ψυχίατρος παίρνει συνεντεύξεις προσεκτικά από τον ασθενή σχετικά με την επίθεση, τη διάρκεια, τις εκδηλώσεις, την οικογένεια και άλλες ασθένειες και μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει μια δοκιμή για την ανίχνευση σημείων μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης. Επειδή δεν υπάρχουν αξιόπιστα εργαστηριακά κριτήρια για το TIR, ο γιατρός βασίζεται αποκλειστικά στην εμπειρία του..\nΕάν το επιθυμείτε, οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει το τεστ διαδικτυακά δωρεάν στο σπίτι μέσω του Διαδικτύου. Για να εντοπίσετε σημάδια μανιοκαταθλιπτικής ψύχωσης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε:\nΕρωτηματολόγιο Mood Disorder (MDQ)\nΔιαγνωστική κλίμακα διπολικού φάσματος (BSDS);\nγια την ανίχνευση υπομανιακών χαρακτηριστικών σε ασθενείς με κατάθλιψη - ένα ερωτηματολόγιο για τη διάγνωση της υπομανίας (Hypomania Cheklist - HCL-32).\nΜόνο ένας ψυχοθεραπευτής ή ψυχίατρος γνωρίζει πώς να θεραπεύσει έναν ασθενή. Κατά την επιλογή ναρκωτικών θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πάρα πολλές μορφές, ρεύματα και χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου ατόμου. Για παράδειγμα, θα πρέπει να εξετάσετε το ενδεχόμενο υπερβολικής δόσης ναρκωτικών όταν εργάζεστε σε ασθενείς με προθέσεις αυτοκτονίας..\nΣτην κατάθλιψη, συνταγογραφούνται αντικαταθλιπτικά από διαφορετικές ομάδες για κάθε ασθενή και υπό την αυστηρή επίβλεψη ψυχοθεραπευτή για την πρόληψη της αντίστασης στο φάρμακο. Ως σχετικοί παράγοντες - ηρεμιστικά, αντιψυχωσικά και υπνωτικά χάπια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η στέρηση ύπνου, η ψυχοθεραπεία συνταγογραφούνται.\nΣτη μανιακή φάση, η θεραπεία πραγματοποιείται με παρασκευάσματα λιθίου και αντιψυχωσικά.\nΚατά τη διάρκεια της περιόδου, οι ασθενείς είναι πλήρως αποκατεστημένοι και αποτελεσματικοί. Επομένως, είναι σημαντικό να τους εκπαιδεύσετε σωστά στον τρόπο αντιμετώπισης του TIR στο σπίτι. Μεταξύ των επιληπτικών κρίσεων, η κύρια έμφαση είναι στην πρόληψη της νόσου. Στους ασθενείς συνταγογραφείται θεραπεία με normotimics - φάρμακα που σταθεροποιούν τη διάθεση κοντά σε φυσιολογικό επίπεδο και προτείνουν επίσης επισκέψεις σε ψυχοθεραπευτικές ομάδες. Εκεί, ο ασθενής εκπαιδεύεται στις δεξιότητες αναγνώρισης και διαχείρισης συμπτωμάτων, βοηθώντας στη βελτίωση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και τηρώντας το σχήμα των φαρμάκων.\nΜια ομάδα καταστάσεων που οφείλονται σε σοβαρή ανισορροπία στο νευρικό σύστημα, που χαρακτηρίζεται από ταχεία (μερικές φορές μέσα σε μία ώρα) αλλαγή των συμπτωμάτων από κατάθλιψη σε μανιακή προσβολή, με ή χωρίς συμπτώματα σχιζοφρένειας. Η αιτία μπορεί να είναι ψυχολογικό τραύμα ή χρήση ναρκωτικών. Απαιτεί αυστηρό έλεγχο της πρόσληψης ναρκωτικών για να σταματήσει τα συμπτώματα και να αποφευχθεί η ανάπτυξη σοβαρών ασθενειών.\nΗ παρανοϊκή ψύχωση είναι ένα σύνδρομο χαρακτηριστικό ενός αριθμού ψυχικών ασθενειών με διαφορετικές αιτίες προέλευσης. Κοινά συμπτώματα για ασθενείς με παρανοϊκό σύνδρομο: ψευδαισθήσεις δίωξης, σχέσεις, ζήλια, βλάβες, κατηγορίες, έκθεση κ.λπ..\nΘα πρέπει να ζητήσετε τη συμβουλή ενός καλού ψυχοθεραπευτή\nΟι αλκοολικές ψυχώσεις είναι μια ομάδα οξέων ή χρόνιων παθήσεων που εμφανίζονται στα στάδια 2–3 του αλκοολισμού. Η ψύχωση δεν συμβαίνει με τη μέγιστη τοξίκωση αλκοόλ, αλλά μετά από αυτό, όταν η συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα μειώνεται απότομα. Οι πιο συχνές εκδηλώσεις είναι παραλήρημα, ψευδαισθήσεις, ψευδαισθήσεις και εγκεφαλοπάθεια..\nΨύχωση στις γυναίκες\nΗ ψύχωση στις γυναίκες έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες, σε αντίθεση με τους άνδρες, αν και εμφανίζεται εξίσου συχνά και στα δύο φύλα. Οι γυναίκες έχουν πολύ φωτεινά και ταχέως αναπτυσσόμενα συμπτώματα: απότομες αλλαγές στη διάθεση, απώλεια σύνδεσης με την πραγματικότητα, παραισθήσεις. Ο λόγος γίνεται συνήθως ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού, της εμμηνόπαυσης. Μπορεί να υπάρχουν και άλλοι λόγοι..\nΣυμπτώματα και θεραπεία παράλυσης προσώπου\nΝευροπόθεια Τι είναι η διαχωριστική αναισθησία; Στάδια ανάπτυξης και μέθοδοι θεραπείας\nΚατάθλιψη Πυελική νευραλγία: συμπτώματα και χαρακτηριστικά της πορείας της νόσου\nΚατάθλιψη Χρόνια κατάθλιψη\nΚατάθλιψη Η ψυχολογική σας κατάσταση είναι ένα τεστ σε εικόνες\nΚατάθλιψη Δύσκολο να αναπνέει, όχι αρκετός αέρας κατά την εισπνοή\nΚατάθλιψη Πώς να συμπεριφερθείτε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης\nΔυνατότητα διαζυγίου με ψυχικά άρρωστο σύζυγο μέσω δικαστηρίου\nΠώς να βρείτε εξαιρετικά σφιχτό κίνητρο για απώλεια βάρους\nΗ εγκυμοσύνη είναι μια πολυαναμενόμενη και μια από τις πιο συναρπαστικές περιόδους στη ζωή μιας γυναίκας. Αλλά ταυτόχρονα αυτό το στάδιο είναι ένα από τα πιο υπεύθυνα.\nΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ\n7 αποδεδειγμένες μέθοδοι θεραπείας και απαλλαγής από το τραύλισμα\n7 επικίνδυνα συμπτώματα της εμφάνισης της επιδείνωσης της άνοιξης και του φθινοπώρου


Ευχαριστήρια επιστολή προς το Νοσοκομείο του Άργους: Έσωσαν το παιδί μας! | NemeaPress\nΠαράλληλα, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τη χειρουργική ομάδα του νοσοκομείου και ιδιαίτερα τον χειρουργό Μουρταράκο Σαράντη και την αναισθησιολόγο Ευαγγελία Σίδερη.\nΤέλος, ευχαριστούμε από καρδιάς την προϊσταμένη και όλο το νοσηλευτικό προσωπικό της χειρουργικής για την φροντίδα και το χαμόγελο τους κατά την διάρκεια της νοσηλείας του γιου μας Γεωργίου Μπακοδήμα.\n← Κακοκαιρία Ιανός: Οι 3 οδηγίες sos από την Πολιτική Προστασία\nΝεμέα: Με τους ίδιους αντιδημάρχους συνεχίζει ο Κ. Φρούσιος! →