Ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι και η εκστρατεία του ενάντια στον αυριανισμό « Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία\n« Μια μικρούλα ξεσπάει σε κλάματα πριν από 80 χρόνια\nΟ άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης: Η ζωή στην Καλλιθέα »\nΟ πηχυαίος τίτλος της Αυριανής στις 9.9.87 ήταν «Όλοι εναντίον του Μ. Χατζηδάκη», ενώ ένα ολόκληρο δισέλιδο στις μέσα σελίδες ήταν αφιερωμένο σε αντιδράσεις επωνύμων, υπουργών, βουλευτών, δημάρχων, κομμάτων και κινήσεων! Παραθέτω τις σελίδες με τις δηλώσεις (πρώτη και δεύτερη), προειδοποιώ πάντως ότι είναι βαριές στα κιλομπάιτ και ασήκωτες στο περιεχόμενο.\nThis entry was posted on 16 Ιουνίου, 2014 στις 09:44\tand is filed under Εφημεριδογραφικά, Πρόσφατη ιστορία. Με ετικέτα: Αυριανή, Γ. Γούκος, ΚΚΕ, Μάνος Χατζιδάκις, Ριζοσπάστης, Στάθης Σταυρόπουλος, Χρήστος Σαρτζετάκης, αυριανισμός. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n265 Σχόλια προς “Ένα κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι και η εκστρατεία του ενάντια στον αυριανισμό”\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:03\nε, θυμήθηκα κι εκείνο το φύλλο της Αυριανής\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:08\nΈνα ηχητικο από την περίφημη συναυλία:\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:15\nΥπουργός Πολιτισμού Φ. Πετσάλνικος.\nΟ ΠΕΤΣΑΑΑΛΝΙΚΟΣ! 😛\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:21\nΝα τους θυμόμαστε όλους αυτούς.\nΜου κάνει εντύπωση, Νίκο, που θεωρείς ότι οι Κουρήδες π.χ. χρειάζονται επεξήγηση (ενώ μέχρι πρότινος ζούσαν και βασίλευαν στα ίδια τοπία) και ο Τόμπρας όχι. Λες να είμαστε όλοι άνω των σαράντα; 🙂\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:29\n4: Να σου πω, η αναφορά στους Κουρήδες είναι επειδή δεν θυμάμαι το περιστατικό με την οπλοφορία τους, μήπως και το θυμηθεί άλλος.\n2: Ναι μπράβο!\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:30\nΗ πρώτη επιστολή προς την Αυγή θα μπορούσε να δημοσιεύεται κάθε χρόνο μέχρι σήμερα στην επέτειο της «αποκαταστάσεως» με μόνες αλλαγές το νούμερο και τα ονόματα και να είναι»πιο επίκαιρη από ποτέ» που λλέμε\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:32\nΤο ίντερνετ είναι πιο αυριανικό από τα κανάλια, νομίζω\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:43\nΈνα από τα καλύτερα μη γλωσσολογικά κείμενά σου που βοηθά να ξαναθυμηθούμε -όσοι ζήσαμε τον αυριανικό βόθρο- και να μάθουν οι νεότεροι, με τί υλικό ανθρώπων έχτιζε τον «σοσιαλισμό» του ο Ανδρέας και πάνω σε ποιό ηθικό υπόβαθρο κυλίσαμε μέχρι εδώ. Και είναι πολύ σημαντική η επισήμανσή σου ότι «ο αυριανισμός δεν εξασθένισε..» για να συνειδητοποιήσουμε ότι συχνά οι ζωτικές πολιτικές διαιρέσεις των ανθρώπων δεν είναι κομματικές/ κατακόρυφες αλλά ποιοτικές/ οριζόντιες, και να είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα για πόλεμο με κάθε αποχρώσεως αυριανισμό…\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:45\nΠότε προλάβατε; Ακόμα και τον Γς βάλατε κάτω;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:48\nΣήμερα ο αυριανισμός υπάρχει και είναι πολύ περισσότερο χυδαίος από τότε.\nΠολύ περισσότερο φασιστικός από τότε.\nΕκείνη την εποχή, ο Κουρής, Διακογιάννης κλπ ονομάτιζαν τα θύματα των χυδαίων επιθέσεων τους. Είχαν τουλάχιστον την αναίδεια να γίνονται …τιμητές του Χατζηδάκη, του Φλωράκη (βίλες, «άουντι» ), του Μητσοτάκη (με γερμανική στολή) και τόσων άλλων.\nΣήμερα, ο εκ των επιγόνων τους Δημοσιογράφος (προσοχή στο δέλτα κεφαλαίο), δεν λέει ονόματα, απειλεί να «πάει στον εισαγγελέα τα στοιχεία», κυκλοφορεί ή όχι ( ; ) σιντί, αφήνει υπονοούμενα, τελειοποιεί το πατρόν της χρυσαβγίτικης συμπεριφοράς, απειλώντας με συγκεκριμενοποίηση των δήθεν αποκαλύψεων, οι οποίες σπάνια αποκτούν υπόσταση (αν αυτό δεν είναι εκβιασμός, τι είναι; ) …\nΓια παράδειγμα και να με συμπαθάτε: http://www.zougla.gr/politiki/article/krivonte-piso-apo-to-karoto , και http://www.zougla.gr/politiki/article/o-protagonistis-tou-karotou\n16 Ιουνίου, 2014 στις 10:59\nΔιέκρινα ένα σημαντικότατο λάθος στο άρθρο, και το επισημαίνω για να το λάβουν υπ’ όψη τους οι σχολιαστές!\nσημαντικότατο λάθος ΕΙΠΑ\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:00\nΕπίτηδες δεν το γράφω για να σας κρατάω σε αγωνία\nΝα θυμίσω πως διάσημα θύματα του Γούκου υπήρξαν οι ποδοσφαιριστές Μητρόπουλος και Αναστόπουλος- λογικό από μια άποψη…\nΞαναθυμήθηκα τον Πάγκαλο και…πείνασα\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:01\nΤι θα ξεφουρνίσει πάλι αυτό το παλιόμουτρο, που καταφέρεται εναντίον του Ιστολογίου μας;\nΗ αμοιβαδοποίηση που ντύνεται αμοιβαιοποίηση…\nΤο λάθος είναι ότι\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:02\nΓια τα δεδομένα της εποχής η Αυριανή ήταν ότι πιο … αυριανικότερο υπήρχε. Φτηνή, απευθυνόμενη στους ανερχόμενους μικροαστούς, που λίγδωσε τ’ αντεράκι τους με την ΑΤΑ, (ανεξάρτητα αν το χρήμα πληθωριζόταν, αυτοί έβλεπαν μπόλικο «χαρτί» στα χέρια τους) στηρίζοντας ένα ΠΑΣΟΚ που προσπαθούσε να κάνει μια αναδιανομή εισοδήματος, μιλώντας σε μια γλώσσα που ελκύει, μια γλώσσα που οι υπόλοιπες αστικές εφημερίδες δεν μιλούσαν ή δεν ήθελαν να μιλήσουν.\nΑδελφάκι της ο Φίλαθλος, που τώρα τα άρθρα των αποδυτηριάκια κλπ θεωρούνται καλτ. :P.\nΒέβαια τα εργοστάσια σιγά-σιγά έκλειναν (ΒΙ.ΠΕ Αυλώνας και Οινοφύτων) ο ΦΠΑ στα εισαγόμενα από Ευρώπη καταργήθηκε, η μαμά μας πέταξε την παλιά κουζίνα ΙΖΟΛΑ και επειδή δεν έβρισκε πια ΕΣΚΙΜΟ ή ΙΖΟΛΑ αγόραζε AEG και MIELE.\nΟ δρόμος για την καταστροφή είναι (ή μπορεί να είναι) στρωμένος με καλές προθέσεις. Τι να’ λεγε λοιπόν ο Χατζιδάκης; Άνθρωπος της τέχνης ήταν, το ακαταλόγιστο είχε στην τέχνη, μιλούσε τη δική του γλώσσα, πολλοί δεν έπιαναν τα χοντρά του υπονοούμενα, δεν είμαστε όλοι ίδιοι … 🙄\nΤο έργο του ήλθε, το ζήσαμε και θα μείνει, οι ιδεολογικοί του αντίπαλοι κλίνουν το γόνυ.\nΠερί της οπλοφορίας των Κουρήδων ούτε εγώ θυμάμαι κάτι (μόνο την οπλοφορία του Ρίνγκο θυμάμαι) πασίγνωστες όμως ήταν οι μαρτυρίες για τις συνθήκες εργασίας στην οδό Δήμητρος 24 στον Ταύρο.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:05\nΣε όλη του την ζωή ο Χατζηδάκις με την στάση του απέδειξε ότι ήταν περισσότερο άνδρας από πολλούς άλλους.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:17\nΕξαιρετικό το άρθρο Νίκο και το ταξίδι στο χρόνο!\nΉταν σίγουρα μια από τις πιο «ρυπαρές» περιόδους της ελληνικής πολιτικής ζωής.\nΌμως κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος να ταυτίζονται ΠΑΣΟΚ και Αυριανή, πολύ δε περισσότερο Αντρέας Παπανδρέου και Αυριανή (αναφέρομαι στο σχόλιο 8).\nΣαφώς και το επίσημο ΠΑΣΟΚ έχει τεράστια ευθύνη για τον Αυριανισμό αλλά…\n…ο Κουρής ήταν ένας σαλτιμπάγκος της δημοσιογραφίας που γαύγιζε κατά πως τον τάιζαν ή κατά πως τον συνέφερε.\nΑπόδειξη η …κωλοτούμπα που έκανε αργότερα, οι ρυπαρότητές του στην υπόθεση Λιάνη, και η απόλυτη ταύτισή του εντέλει με τη Δεξιά…\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:21\nΤον Αυριανισμό δεν τον ανακάλυψε η Αυριανή. Απλώς τον εφήρμοσε, κι επειδή δεν υπήρχε μέχρι τότε λέξη που να περιγράφει τόσο παραστατικά το μόνιμο νόσημα της πολιτικής μας σκηνής, απεκλήθη Αυριανισμός. Να θυμίσω ότι και οι λέξεις Εβραϊσμός, Χριστιανισμός (όχι το χριρτιανός ή το εβραίος) είναι εξωνύμια, δηλαδή οι άλλοι τους ονόμασαν έτσι, και ασφαλώς πολύ καιρό αφού ήδη ασκούνταν ως θρησκεύματα.\nΕπομένως δεν έχει κανένα λόγο να λείψει. Μην το ελπίζετε!\nΟι άνθρωποι ανοίγουν το στόμα τους και καταπίνουν ό,τι τους ρίχνουν αμάσητο.\nΠάρτε το ραδιόφωνο, κι εκείνον τον εξευτελισμένο σταθμό με το σύνθημα ‘η καλύτερη μουσική της πόλης’. Όλες οι αηδίες απ΄’ο κει πρωτακούστηκαν. Ανοίγεις το ραδιόφωνο κι ακούς αθλιότητες, ηλιθιότητες, μαγκιές κ.ο.κ. και ο κόσμος τ’ ακούει.\nΔεύτεο κρούσμα: Τα παραϊατρικά, βιολογικά, οι θαυματουργές αλόες, οι υπερθερμίες, τα λέιζερ κ.ο.κ. (Δεν είπα ότι κάποια δεν κάνουν δουλειά. Με αφέψημα δυόσμου καταπρα-ύνω κι εγώ το στομάχι μου.) Μιλάω για τη βρούβα των Άλπεων δσε συνδυασμό με σπαραγκι των Άνδεων που κάνει 80 ευρώ και το αγοράζουν σαν πατάτες ενώ διαμαρτύρονται για το Σαλοσπίρ που κάνει 2. Διαμαρ΄τρομαι για κάτι αχρείους γιατρούςε που ανοίγουν μαγιοκά ιατρεία Αθήνα Θεσσαλονίκη (και με συνεργούς) καλυπτόμενοι από μια ‘υπεράνω υποψίας’ ιδιότητα. Εννοώ την κυρά-Κατίνα που μ΄’ολις ακούσει πως έχεις κάτι, έχει το θαυματουργό φάρμακο.\nΑυριανισμοί υπάρχουν και όχι μόνο στην πολιτική. ακούω το παιδί μου να σιγορ=τραγουδάει ένα σαχλοτράγουδο και το ρωτάω: Μα τι στα κομμάτια τραγουδάς; Και απαντάει: Είναι ποπ! Όλο με σοβαρά θ’ ασχολούμαστε. Σωστά! Το θέμα είναι ότι δεν ασχολείται με τίποτα πιο σοβαρό. ό,τι τους σερβίρουν τα τρώνε αμάσητα.\nΒλέπεις όλα εκείνα τα σριφώματα που τρέχουν, τα δικτυωτά που καλύπτουν σάρκες αηδιαστικές, κάτι ώμους μεγέθους μεγάλης κολοκύθας στο φως και λες: Καλά, αυτή η γυναίκα δεν κοιΤΆΧΤΗΚΕ ΠΡΙΝ ΒΓΕΙ; ΙΚαι της άρεσε;\nΑυριανισμός παντού. Κι όταν γράφεις κάτι… στο πετάνε στη μούρη: Πολύ δύσκολο Φυσικά! Αφού στο τέλος ο ήρωας και η ηρωίδα θα πέσουν στο κρεβάτι… τι τα θέλουμε τα υπόλοιπα;.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:22\nΜάλλον θύμωσα… αλλά όχιμε το ιστολόγιο βεβαίως\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:24\n@21: Γιατρέ μ’ εκνευρίστηκες και πήρες το πληκτρολόγιο παραμάζωμα! 😀\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:31\n18: Ωραίο άρθρο!\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:39\nΤο χειρότερο πράγμα σήμερα στην Ελλάδα είναι η Χρυσή Αυγή. Το αμέσως χειρότερο δεν είναι και πολύ μακριά ποιοτικά και είναι αυτό που εκτράφηκε μες στο ΠΑΣΟΚ στις αρχές του 80 – και ΔΥΣΤΥΧΩΣ μια χαρά και σήμερα μέρος του βολεύεται παρά την εξουσία – με πρωτοστάτη την Αυριανή και «λαϊκούς αγωνιστές» όπως ο Μένιος. Ανδρώθηκε όταν δεν υπήρξε καμία άμυνα απέναντι σε ανθρώπους τρελαμένους για πολύ, μα πάρα πολύ όμως, μέλι που το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να μην παράγουν κανένα έργο και να οργανωθούν στη μάσα. Είναι αυτοί που έστρωσαν στην Ελλάδα το δρόμο στον μεσαίωνα του εκσυγχρονισμού που καλά κρατεί εδώ και 18 χρόνια.\nΑνάμεσα στο «οι Έλληνες να ανήκουν στην Ελλάδα» και την επιχειρηματολογία της Χρυσής Αυγής δεν υπάρχει παρά ένας μικρού μήκους βατός μονόδρομος. Φυσικά οι απαλλαγμένοι εφορίας εφοπλιστές και οι επιχειρηματίες χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής εξαιρούνται (βλέπε το τρέχον unfollow).\nΆσχετα με το χώρο προέλευσης των οπαδών και των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής που είναι κυρίως η άκρα δεξιά, η δήλωση του Μπούκουρα ότι έγινε εθνικιστής ακούγοντας το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» του Αντρέα είναι σωστή. Καθόλου τυχαίο ότι το υβρεολόγιο σήμερα των χρυσαυγιτών και της αυριανής τότε είναι παρόμοια επιθετικά και προσβλητικά (με έμφαση στη στοχοποίηση ατόμων λόγω των προσωπικών τους σεξουαλικών συμπεριφορών) και αποσκοπούν / αποσκοπούσαν στο να διαλύουν ψυχολογικά το πρόσωπο.\nΤην επίθεση που δέχτηκε τότε, ο Μάνος Χατζιδάκις, μπόρεσε να την αντέξει γιατί ήταν πνευματικός Φάρος στην (ανέκαθεν) κυρίαρχη σαπίλα του νεοελληνικού πολιτισμού και τρόπου ζωής.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 11:58\nΚαλό που μας τα θύμησες, Νίκο. Για να μην θυμόμαστε μόνο πόσο «ρόδινα» ήταν όλα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:23\nΑν ψάχνει κάποιος να βρει τον αυριανισμό σήμερα ας ρίξει μια ματιά σε πιτσιρίκο-ανφόλοου. Λαϊκισμός με τη σέσουλα, συνομωσιολογία, δακτυλοδεικτούμενοι προδότες του λαού και εχθροί προ των πυλών που έρχονται να πιούν το αίμα των Ελλήνων. Οι δεξιές φυλλάδες-μπλογκ νομίζω ότι ανήκουν σε άλλη βρώμικη κατηγορία.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:27\nΚι όμως καλο είναι να «θυμομαστε» ολα αυτα τα μικροσκοπικά ανθρωπακια του πασοκικου ελλαδισταν την περίοδο υπο-αναπτυξης στη χωρα πρασινου παπαγαλου με τα κιτρινισμένα δόντια και την βορβορώδη χυδαιότητα. (δημοσιογραφισκους σφουγγοκωλαριους αλλα και ανεπαρκεις πολιτικάντηδες\nΜανος Χατζιδακις και Μικης δυο μεγαλοι Ελληνες του πνευματος που τίμησαν αυτό τον τοπο\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:31\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:42\n«Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, ο αυριανισμός νομίζω ότι δεν εξέλειψε, έστω κι αν σήμερα παίρνει άλλες μορφές και έχει, ίσως, άλλα οχήματα».\nΚάθε περαιτέρω σχόλιο είναι για μένα περιττό.Και δεν νομίζω, πως πρέπει «ένα κάτι» να το εξαιρέσω, ως υπεράνω πάσης υποψίας.Με αιχμή δόρατος τα ιδιωτικά κανάλια,μηδενός εξαιρουμένου.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:48\nΑξιότιμε κύριε Sarant,\n«Μαγαρίσατε» την ιστοσελίδα με τα κοπρο-δημοσιεύματα της αυριανής.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:51\nΣελίδα; Μάλλον το μαρμάρινο τραπέζι της ιστορικής αναομίας\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:52\n31: Λέτε να το παράκανα με τα παραθέματα; Αλλά πώς να αναφερθείς σε ένα θέμα χωρίς να το παρουσιάσεις;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:57\nΚαι να δεις που η φορμόλη σκεπάζει όλες τις δυσωδίες στην ανατομία.\nΕχω ανοίξει πτώματα και ξέρω\n16 Ιουνίου, 2014 στις 12:58\nΜε αφορμή το σχόλιο 27, θέλω να παρατηρήσω ότι όσο ο «πιτσιρίκος» και το «ανφόλοου» ή η «ζούγκλα» που έδειξα και εγώ είναι αυριανισμός, άλλο τόσο αυριανισμός είναι και οι ακροδεξιές φυλλάδες και τα μπλογκ. Δεν έχει να κάνει με τη πολιτική τοποθέτηση ή τη πολιτική άποψη της φυλλάδας, αλλά με το επίπεδο δημοσιογραφίας και το πως και ποια θέματα παρουσιάζονται.\nΚαι δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Μάλλον εισαγωγής είναι. Θυμόσαστε τις υποκλοπές του Μέρντοκ. Ούτε «Ο Πολίτης Κέην» ήταν προϊόν φαντασίας.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 13:08\nΚαλό και σκόπιμο είναι να ξεχωρίζουμε την τεκμηριωμένη δημοσιογραφία ή τη διακωμώδηση από τον αυριανισμό και τους επιγόνους του, έντυπους, ηλεκτρονικούς ή διαδικτυακούς.\nΚριτήρια έχετε, έτσι μπορείτε να ξεχωρίσετε την ήρα απ’ το στάρι. 😉\n16 Ιουνίου, 2014 στις 13:10\nΈνας τεράστιος καλλιτέχνης με άποψη, που με το ήθος του με επηρέασε βαθύτατα., (ήταν αυτός που με ένα άρθρο του για το εισητήριο που έβαζε στις συναυλίες του, με έπεισε να αποφεύγω το τζάμπα, κάτι που δίδαξα και στις κόρες μου). Είκοσι χρόνια απο τον θάνατό του, ο δεξιός Μάνος Χατζιδάκις φαντάζει πιό αριστερός απο τον οποιοδήποτε σημερινό αριστερό, ο ομοφυλόφιλος Μάνος Χατζιδάκις, φαντάζει πιο άντρας απο τους σημερινούς Έλληνες που τους πηδάει κανονικά το κράτος, αλλα δεν βγάζουν άχνα. Μετά απο είκοσι χρόνια, στέκει υπέρλαμπρος φωτεινός φάρος για τις επόμενες γενιές, σε αντίθεση με όλους αυτούς που των λοιδόρησαν, που έσβησαν σαν κροτίδες, ενώ κάποιοι εξακολουθούν να σέρνονται σαν σκουλήκια που ήταν πάντα.\n7 – Τεράστια αλήθεια αυτή, έχω έρθει σε μεγάλη αντιπαράθεση κατα καιρούς με πολλούς, λέγοντας αυτή την άποψη, και χαίρομαι που το έγραψες εσύ, γιατι δικαιώνει την κρίση μου για σένα, παρά τις κάποιες αντιπαραθέσεις μας.\n21 – Συμφωνώ μαζί σου για τον αυριανισμό και για τα παραϊατρικά, διαφωνώ για τα παιδιά, την ευθύνη την έχουν οι γονείς που τα γέννησαν, οφείλουν να γνωρίζουν σε τι κόσμο τα έφεραν, και τι πρέπει να τα διδάξουν για να αποφύγουν τις κακοτοπιές. Η παιδεία διδάσκεται κυρίως στο σπίτι, όχι στο σχολείο, πόσο μάλλον που οι περισσότεροι δάσκαλοι είναι απαίδευτοι, αλλιώς όλα βασόζονται στην τύχη, κάτι που συμβαίνει άλλωστε. Σίγουρα το σύστημα έχει όλα τα μέσα για να «ξεμυαλίσει» τα παιδιά, αλλα η παιδεία απο τους γονείς είναι πιο δυνατή, αρκεί να συμβαδίζει με την σύγχρονη πραγματικότητα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 13:22\n@36, Δεν κάνω διαχωρισμό σε δεξιό και αριστερό αυριανισμό, αυτό που λέω είναι ότι πολύ πιο εύκολα διολισθαίνει κανείς στον κόπρο των Κουρήδων από «αριστερά» μονοπάτια. Και αυτό διότι όσο χαμηλά και να πέσουν και την επίφαση δημοσιογραφικού λειτουργήματος διατηρούν και τις κορώνες περί φίμωσης ανεβάζουν με λιγότερους δισταγμούς και υπερασπιστές από την πολιτική διανόηση βρίσκουν άφθονους, όταν τους χρειαστούν. Τα δεξιά έντυπα-μπλογκ έχουν πολύ οριοθετημένο το κοινό και παρά την παπαρολογία τους δεν πλασάρονται ως διαμορφωτές πολιτικής.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 13:29\nτο να βαφτίζεις το unfollow (αναφέρομαι στο έντυπο και στο site: http://unfollow.com.gr/ ) – εκτός αν υπάρχει κάτι άλλο που το αγνοώ – αυριανισμό είναι μακράν η καλύτερη υπεράσπιση του αυριανισμού\nΟ Μάνος δήλωνε δεξιός,οι καλύτεροι φίλοι του ήσαν δεξιοί.Εκεί μένω.Γιατί να τον σκέφτομαι σε ιδεοληπτική στρούγκα;Ας τον αφήσουμε ήσυχο…Μού αρκούν οι υπέροχες μουσικές του.Άλλωστε, δεν ήλθε σε σύγκρουση με κομματικά κατεστημένα ,πέραν τής φασιστο-λαϊκίστικης αυριανής;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 13:37\n>αλλα η παιδεία απο τους γονείς είναι πιο δυνατή, αρκεί να συμβαδίζει με την σύγχρονη πραγματικότητα.\nΤα έχουμε ξαναπεί Λάμπρο. Τέτοια μυαλά είχα κι εγώ κάποτε\n16 Ιουνίου, 2014 στις 13:58\nΩραίο άρθρο, να τα θυμόμαστε αυτά. Θυμάμαι και τη στήλη με σατιρικά στιχάκια (οθντκ), «Τσάμπα πράμα ό,τι πάρεις, διαλαλεί ο Μάνος Χάρης».\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:00\nΕνδημικόν το φαινόμενον:\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:20\n43: Ναι, και ο Ζήσης Τσιριγκούλης.\nΥπάρχει κι ένα βίντεο από μιά εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη (Ιούλιος 2013) που περιέχει σχεδόν όλα όσα αναφέρετε στο σημερινό άρθρο σας\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:26\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:29\n46: Ξέρετε, έβαλα το βιντεάκι σας να παίξει τυχαία και έπεσα στο 2.23 όπου κάποιος (δεν τον ξέρω) λέει ότι «ο Ριζοσπάστης μάς έλεγε ομοφυλόφιλους». Φυσικά αυτό είναι άθλιο ψέμα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:42\nO Mάνος ήταν τόσο δεξιός και υπεράνω υποψίας, που στους καναπέδες του στο Κολωνάκι,μιαεποχή κρυβόταν και ο…Μίκης !\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:44\nδύο πράγματα μου ήρθαν στο μυαλό\nνομίζω ήταν λάθος του Μάνου να πει ότι η αυριανή πρέπει να κλείσει. όχι τόσο για τον τόπο που το είπε, ίσα ίσα έιχε το σθένος να πει δημόσια, αλλά στο ότι όντως ακούγεται αντιδημοκρατικό, και όχι μόνο αυτό, αλλά είναι αντιαποτελεσματικό. αυτό το διαπιστώνουμε όλοι σήμερα που η Αυριανή δεν ξέρω καν αν υπάρχει αλλά ο αυριανισμός είναι δεν είναι πια υπόθεση του γραφικού λαϊκότροπου δήθεν περιθωρίου.\nτο άλλο είναι ότι μια ζωή θυμάμαι να ακούω για τη σιωπή των διανοουμένων. Να λοιπόν που οι διανοούμενοι δε σιώπησαν, ή τουλάχιστον όχι όλοι, αλλά πήραν και δημόσιο βήμα\nεπίσης την προηγούμενη φορά που ήμουν κάτω, ένας άνθρωπος που γενικά εκτιμώ μου έλεγε για τον επικίνδυνο λαϊκισμό του Λαζόπουλου και εγώ συμφωνούσα, η κατακλείδα όμως με σκότωσε «άσε που ποιος ξέρει πόσους νέους έχει διαφθείρει…» Το έιπε με νόημα\nη αυθόρμητη τριλεκτη αντίδρασή μου δεν αναπαράγεται γραπτώς και δημοσίως\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:54\n@50: Καλά μωρέ, πού τα ξέρουν όλα αυτά τα “άσε που ποιος ξέρει πόσους νέους έχει διαφθείρει…”; Εραστές τους είναι, ή μπας και είναι σαν αυτούς που διέδιδαν ότι, οι καθαρίστριες παίρνουν περισσότερα απ’ το ΓΓ του υπουργείου;\nΩ, φτάνει πια, γκώσαμε από γκόσιπ! 😛\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:55\nΚι ας μην ξεχνούμε το άλλο θύμα του Αυριανισμού. Τον Ιόλα, που δεν είχε τα @@ του Μάνου και τον κατασπάραξε.\n«Για χρόνια δεν περνούσε εβδομάδα που η Αυριανή να μην ασχοληθεί μαζί του. Την ακολούθησε σχεδόν ολόκληρος ο ελληνικός Τύπος, με τη συνδρομή δημοσιογράφων της προοδευτικής, κυρίως, παράταξης. Μερικοί τίτλοι ήταν «Ο σάπιος Ιόλας και η σαπίλα των άλλων», «Υψηλή σαπίλα: Ασέλγειες και ναρκωτικά», «Καλός κόσμος και υπόκοσμος στην αγκαλιά του Ιόλα», «Γνωστοί Αθηναίοι σε όργια του Ιόλα. Παραπέμπονται για πορνεία – παιδεραστία». Ποιοι υπέγραφαν τα ρεπορτάζ; Εκτός από τον Μάνο Χάρη, που το είχε αναγάγει σε προσωπική βεντέτα, ασχολήθηκαν, μεταξύ άλλων, και ο Αιμίλιος Λιάτσος, η Αγγελική Νικολούλη, ο Άρης Πορτοσάλτε, ο Θοδωρής Δρακάκης αλλά και ο Γιώργος Μαύρος.»\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:57\nP.S. : Gpoint, για να μη σε ξεχάσω, τα τελευταία μου 102,40 στο Γκάνα-ΗΠΑ απόψε. Αν δεν έρθει «Χ»,ως Gpoint μπορείς άνετα να οργάσεις ! 🙂\n16 Ιουνίου, 2014 στις 14:58\nΠοιος τους γαμεί μωρέ;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:00\n52: Της προοδευτικής παράταξης είναι ο Λιάτσος, η Νικολούλη και ο Πορτοσάλτε;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:04\nΕχεις δίκιο, το είδα μόλις το έστειλα. Κόπι- πέιστ απο το λίκνο που επισύναψα\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:08\nΘαυμάσιο το άρθρο -μαζί με τα παραθέματα. Αυτά δεν είναι θαυμάσια από μόνα τους αλλά δείχνουν ανάγλυφα πώς δημιουργήθηκε ένα υπόστρωμα βαρβαρισμού και συντηρήθηκε επί 30 χρόνια με διάφορες μιντιακές συμβολές.\nΑυτό το υπόστρωμα είναι σήμερα η δεξαμενή της ΧΑ. Συμφωνώ λοιπόν με το γενικότερο πνεύμα του #25 αλλά θα διαφωνήσω στο σημείο που χαρακτηρίζει κυρίως ακροδεξιάς προέλευσης τους ψηφοφόρους της ΧΑ.\nΚαταρχήν υπάρχουν έρευνες που έγιναν πρόσφατα και δείχνουν ότι πολλοί ψηφοφόροι της ΧΑ αυτοπροσδιορίζονται σαν κεντρώοι-κεντροοαριστεροί. Τα ποσοστά των κεντρώων αγγίζουν το 60% σε σχέση με τους παραδοσιακούς δεξιούς που είναι περίπου στο 30%.\nΗ αιτία αυτού του πολιτικού (και ουχί πολίτικου) τουρλού δεν μπορεί να βρίσκεται στο ότι το ΠΑΣΟΚ είχε μαζέψει και ακροδεξιές-χουντικές ψήφους στο παρελθόν.\nΚατά τη γνώμη μου ο αυριανισμός λειτούργησε σαν καταλύτης που μετάλλαξε κομμάτι της λαϊκής μικροαστικής αριστεράς σε ένα εκβαρβαρισμένο και εκχυδαϊσμένο πολιτισμικά πλήθος. Ο αυριανισμός κολάκεψε υποδειγματικά το παραδοσιακό ανορθολογικό συλλογικό μας υποσυνείδητο και οδήγησε σε τρομακτική οπισθοδρόμηση, και μάλιστα με σημαία προόδου.\nΟ αυριανισμός εξάλλου σταδιακά μέσω της τηλεόρασης διαχύθηκε σε όλη την κοινωνία και όχι μόνο στους αναγνώστες της εφημερίδας. Θυμόμαστε όλοι τον «αείμνηστο» Γιαννόπουλο που τον έβλεπαν όλοι επειδή είναι, λέει, «καλτ». Όταν αποδέχεσαι τους σαπιοκοιλιάδες και το λοιπό υβρεο(ανθο)λόγιο του Γιαννόπουλου, όταν χασκογελάς με τη ρητορική της Αυριανής κατά του κύναιδου (σικ) Χατζιδάκι, γιατί να σε ενοχλήσει ο Παναγιώταρος που αποκαλεί ηθοποιούς «πουσταριά»;\nΛίγα χρόνια μετά Γιαννόπουλον, εμφανίστηκαν ο άναρθρος χασοδόντης Γεωργίου, ο πνευματικός ηγέτης Τσουκαλάς, ο Θέμος με τον Πρωταθλητή του εκμαυλισμού, ενώ σε όλη τη δεκαετία του ’90 βασίλευε η φυσική συνέχεια του αυριανισμού, ο Κωστοπουλισμός, που παρέλαβε τις μάζες και τις χάιδευε εκσυγχρονιστικά: τώρα μπορούσαν να υπερηφανεύονται όχι μόνο για το χρονικό βάθος του σχήματος της τρισχιλετούς συνέχειας αλλά και για τη σημερινή μαγκιά, κλανιά και εξάτμιση. Όχι μόνο «εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες όσο εσείς μασάγατε βελανίδια», αλλά και «ακόμη σας ρίχνουμε στα αυτιά, τσιγκούνηδες κουτόφραγκοι, που αγοράζετε το καρπούζι με τη φέτα ενώ εμείς τρώμε όλη την καρότσα στην καθισιά μας».\nΚατά τη γνώμη μου αυτά όλα είναι στο ίδιο πακετάκι και έχουν σχεδόν οριζόντια επίδραση που δεν σχετίζεται απαραίτητα με τις πολιτικές καταβολές. Ίσα ίσα σχετίζονται περισσότερο με το φαινόμενο του απολιτίκ, στην ευρύτερή του έννοια.\nΌλα αυτά ο βαθιά πολιτικός διανοούμενος Χατζιδάκις τα έβλεπε από τότε και εξεγειρόταν -σχεδόν αβοήθητος- κατά του εντύπου/φαινομένου.\nΟ Χατζιδάκις ήταν στ’ αλήθεια πολύ μπροστά. Τον καταλαβαίνουμε με 20 χρόνια καθυστέρηση. Για αυτό ήταν και τόσο μόνος. Φωνή βοώντος στην έρημο.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:16\nΕίναι μια καλή αφορμή ο Μ.Χατζιδάκις ώστε το μεγάλο πρόβλημα του λαϊκισμού να είναι μη μας διαφεύγει.\nΔεν έχουμε μόνο λαϊκιστές πολιτικούς.Έχουμε λαϊκιστές εκπαιδευτικούς, λαϊκιστές συνδικαλιστές κ.ο.κ\nΤι γελοία περίπτωση. Στην υπόθεση του Μάρτενς ανέδειξα ποιοι πήραν την σκυτάλη του σύγχρονου αυριανισμού και το έκαναν επιστήμη. Η λάσπη και συκοφαντίες εναντίων του Ποτάμι τι άλλο παρά αυριανισμός είναι. Και δη ακραίος. Οι επαγγελματίες λασπολόγοι γίνανε συνάμα κατήγοροι του αυριανισμού. Οξύμωρο, όχι, νοσταλγούν περασμένες εποχές.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:19\n42 – Tο έχουμε ξαναπεί Γς, και διαφωνήσαμε και τότε, παιδεία δεν είναι να ακούνε τα παιδιά ό,τι τους λένε οι γονείς τους, αλλα οι γονείς να αποδεικνύουν στα παιδιά οτι έχουν δίκιο σ΄αυτό που τους λένε, με δημοκρατικό τρόπο. Απο κεί και πέρα, οι πιθανότητες είναι με το μέρος των γονιών, τα παιδιά να ακολουθήσουν την «σωστή» πορεία στην ζωή τους. Βασική προϋπόθεση, οι γονείς να ζούν στην σημερινή πραγματικότητα, και όχι στον κόσμο τους. Οι γονείς οφείλουν να καλύψουν το χάσμα των γενεών, όχι τα παιδιά.\n50 – Ένας Χατζιδάκις, κι ένας Χάρυ Κλίν (που δεν τους λές και διανοούμενους) μίλησαν στο Πασοκιστάν του 80, κόντρα στον αυριανισμό γενικώτερα απο τους τότε διάσημους, δεν ήταν και πολλοί δεν νομίζεις; Ο Λαζόπουλος (που δεν τον παρακολουθώ απο το 2010 που είπε οτι θα σταματήσει την τηλεόραση) σίγουρα λαϊκίζει εκ του ασφαλούς, οι μομφές κάποιοων γελοίων για την προσωπική του ζωή, απλώς είναι ανάξιες απαντήσεως.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:37\nΚαι κοίταξε σύμπτωση ρε πούστη μου.\nΠριν από λίγο με πήρε τλφ εκείνη η δικιά μου, που τραβήξαμε κάτι αισθησιακά βίντεο για την πλάκα μας.\nΕ, αυτά τα βίντεο τα έκλεψαν και τα έδωσαν σ αυτόν τον κύριο.\nΜε πρόβαλε πανελληνίως σε μια σειρά από τις μεγάλης τηλεθέασης εκπομπές στα τηλεοπτικά κανάλια.\nΔεν τόλμησε όμως να τα προβάλει, όπως είχε κάνε τότε με τον Κορκολή [και την έφαγε δικαστικά].\nΛέω να τα αναρτήσω κάπου για να τα δει ο κόσμος. Τώρα πια που δεν υπάρχει κίνδυνος να με απολύσουν από το πανεπιστήμιο.\nΕίχε καταγγείλει μια ύποπτη συναλλαγή μεταβίβασης βίλας και εκλογής καθηγητού και τελικά τα έκανε πλακάκια μαζί τους.\nΕβαλε πλάτη στη προσπάθεια των γελοίων συναδέλφων μου με το να με παρουσιάζει στα κανάλια ως βιαστή φοιτητριών επειδή δεν τους έκανα τα κέφια τους\nΠάνε με πεζά μου είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟ αν θα κερδίσεις ή θα χάσεις.\nΕγραψες κάποια λάθος πράγματα, σου τα επεσήμαινα και συ αντί να δεχθείς το λάθος σου άρχισες να γράφεις για την κατσίκα του γείτονα…\nΤο μόνο που με νοιάζει σαν συχνό επισκέπτη του ιστολογίου, είναι να μην βρεθεί κανένας αδαής και ακολουθήσει τις ανόητες στοιχηματικές συμβουλές σου.\nΓιατί γράφτηκε κάτι για την μεγάλη συχνότητα του Χ στα προκριματικά λες και τα προηγούμενα αποτελέσματα προδικάζουν τα επόμενα (!), ανέφερες κυνήγι του Χ σε συνεχόμενα παιχνίδια ενώ ο ίδιος κατά δήλωσή σου έβγαλες τα παιχνίδια της Γαλλίας και της Χιλής και ανέφερες πως με 300 ευρώ κεφάλαιο θα έπιανες 900 ενώ το σωστό είναι με κεφάλαιο 300 θα έπαιρνες 450\nΤα γραπτά ως γνωστόν μένουν, πήγαινε και ξανακοίταξε αυτά που έγραψες.\nΤα θεωρώ σαν αποτέλεσμα άγνοιας για να μη σου πω πως χαρακτηρίζονται τέτοια πράγματα στην γλώσσα και τον κόσμο των τζογαδόρων\nΑπλά θα αναφέρω πως με το σύστημά σου αν ερχότανε το πρώτο ματς Χ θα κέρδιζες 0,2 ευρώ ενώ αν ερχοτανε το τέταρτο θα κέρδιζες 0,9. Φυσικά θα ξανάρχιζες τον στοιχηματισμό αν όμωςΜΙΑ ΦΟΡΑ χάσεις όπως είναι πολύ πιθανόν πλέον να σου συμβεί θα χάσεις περισσότερα από 200 ευρώ !!!!, ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΤΕΤΡΑΚΟΣΑΡΙΑ ΦΟΡΕΣ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΡΕΦΑΡΕΙΣ\nΤα γράφω μόνο και μόνο γιατί το σάίτ έχει μεγάλη επισκεψιμότητα και πολλοί που δεν κατέχουν από τζόγο μπορεί να παρασυρθούν από τα γραφόμενά σου. Εδώ χιλιάδες «ξύνουνε» ή παίζουνε κίνο χωρίς να ξέρουν τι γκανιότα υπάρχει και τι πιθανότητες έχουν\n16 Ιουνίου, 2014 στις 15:53\nΜην τσακώνεστε άδικα για τα πιο αποδοτικά στοίχηματα.\nΕίναι γνωστό ότι το καλύτερο σύστημα το έπαιζε ο νυν Δήμαρχος Βόλου: «εεεε, οοοο, άσσο στο ημίχρονο, διπλό το τελικό!» 😛\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:03\n@62 : Δεκτές οι επισημάνσεις.Ο τρόπος επισήμανσης φυσικά είναι ίδιον «ενός εκάστου εξ ημών», αλλά δεν είναι το θέμα μας, όπως ούτε και το στοίχημα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:07\nήθελα να δείξω το μέγεθος της αλλοτροίωσης. από τη μια καταγγέλουμε τον αυριανισμό και από την άλλη λαϊκίζουμε (το πρώτο πληθυντικό για ευνόητους λόγους)\nΣτην Ελλάδα, ακόμα και στους κύκλους υπεράνω υποψίας, οι σεξουαλικκές προτιμήσεις, όταν δεν είναι αυτές που πρέπει,να είναι, αποτελούν στίγμα, καθιστούν το άτομο αυτόματα ύποπτο για τα χειρότερα εγκλήματα. Ακόμα και οι εμφανιζόμενοι ως ανεκτικοί, όταν ενοχληθούν από σε΄να νομίζουν νομιμοποιούνται να χρησριμοποιήσουν τις σεξ. προτιμήσεις αλλά και το φύλο σου εναντίον σου για να σε απαξιώσουν.\nμετά τις χυδαιότατες σεξιστικές επιθέσεις του κ. Πάγκαλου εναντίον της κ. Δούρου έτυχε να διαβάσω στα ΝΕΑ (το ξέρω λάθος μου) ένα κατάπτυστο άρθρο που υπογραφόταν επίτηδες από γυναίκα συντάκτη που λίγο ως πολύ έλεγε ότι τα θελε και τα παθε η Δούρου και η Κωνταντοπούλου αφού α) βγαίνουν στα γυναικεία περιοδικά προβάλλοντας τη γυναικεία τους ταυτότητα και β) είπαν το Βενιζέλο χοντρό. Με λίγα λόγια: δε φταίει ο βιαστής, αυτή φορούσε κραγιόν προκλητικό\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:12\nΕιλικρινά, όσοι (δυο βρηκα) γράφετε και λέτε » Χατζηδάκις ήταν περισσότερο άνδρας από πολλούς άλλους» θεωρείτε πως γράφετε κάτι πολύ ας πούμε προοδευτικό; Μου γυρίζει το μάτι κάθε φορά\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:16\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:23\n@59, Το παράδειγμα του Ποταμιού και του Θεοδωράκη αρκετά εύστοχο. Το μένος και η μαζικότητα των επιθέσεων (ολόκληρες τηλεοπτικές εκπομπές και σάιτ αφιερώθηκαν σ’ αυτό), η προέλευσή τους από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, η επιχειρηματολογία που περιορίζεται στον ηθικά αρνητικό χρωματισμό και τους εύκολους χαρακτηρισμούς του κόμματος («εκλογικό δεκανίκι της δοσίλογης κυβέρνησης»), του αρχηγού («Τζήμερος με σακίδιο») και των ψηφοφόρων («χίπστερ/χαζογκόμενες»), η ευκολία στο να κρίνονται υποθετικές προθέσεις, η έγνοια μην ξεγελαστεί και ξεστρατίσει η νεολαία και οι ψήφοι της (άραγε πόσους αθώους δεκαοχτάρηδες ψηφοφόρους έχει εκμαυλίσει ο Θεοδωράκης;) έδωσαν, νομίζω, μια γεύση του σύγχρονου αυριανισμού.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:27\nμη στεναχωριέστε, αύριο μεθάυριο που θα γίνονται διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβ. συνασπισμου, θα πάρουν το αίμα τους πίσω\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:44\nΑν εννοείτε ότι οι σύγχρονοι κουρήδες θα εξαγοραστούν από μια/την μελλοντική κυβέρνηση (αναγκαστικά συνασπισμού, τι άλλο;) και θα αρχίσουν να τη λιβανίζουν μέχρι να βρεθεί ο επόμενος πλειοδότης, θα συμφωνούσα, αλλά ούτε θα με ξάφνιαζε ούτε θα με στεναχωρούσε. Άλλωστε οι πολιτικές κωλοτούμπες και η εξαγορά περιλαμβάνονται στον ορισμό του αυριανισμού, έτσι δεν είναι;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:48\nΚάποιοι σχολιαστές είπαν για τον Χατζιδάκη ότι ήταν «περισσότερο άνδρας», «πιο άντρας» από άλλους.\nΤα παραπάνω σχόλια είναι σεξιστικά και ως εκ τούτου ομοφοβικά. Ναι, είναι φράσεις που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στην καθομιλουμένη. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αθώες πολιτικά. Πριν κάμποσες δεκαετίες η αγγλική λέξη «nigger» χρησιμοποιούνταν κατά κόρον στην καθομιλουμένη.\nΕπειδή όμως εδώ λεξιλογειτε και δεν πολιτικολογείτε, να το θέσω αλλιώς. Τα επίθετα έχουν βαθμούς, συγκριτικό, υπερθετικό, τα παραθετικά των επιθέτων. Το «άντρας» είναι ουσιαστικό. Υπάρχουν άλλα ουσιαστικά στα Ελληνικά με συγκριτικό βαθμό (όπως «πιο άντρας»); Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, αναρωτιέμαι πραγματικά.\nΑν όσο πιο άντρας είναι κανεις τόσο το καλύτερο (έχουμε και το επίθετο «άνανδρος» για να χαρακτηρίσουμε αρνητικά την παντελή απουσία όλων εκείνων των αρετών που κάνουν έναν «άντρα»), πώς θα χαρακτηρίζατε τις έμφυλες σχέσεις που αποτυπώνονται γλωσσικά σε τέτοιες εκφράσεις; Εδώ η ερώτηση είναι ρητορική.\nΗ γλώσσα βεβαια δεν είναι δοχείο να το αποστειρώσουμε. Η γλώσσα είναι ζωντανή, εμείς την ράβουμε και την ξηλώνουμε. Η γλώσσα εκφράζει τις κυρίαρχες εξουσιαστικές σχέσεις. Και με τη σειρά της γίνεται μια από τις μεταβλητές αναπαραγωγής ή ανατροπής αυτών των σχέσεων. Η παρέμβαση μου δεν είναι παρα μια αντίσταση στη γλώσσα του σεξισμού. Που δεν είναι παρα μια μικρή αντίσταση στον ίδιο τον σεξισμό.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 16:51\nΚαι σίγουρα δεν στεναχωριέμαι για τις μελλοντικές εκλογικές ή κυβερνητικές συνεργασίες του Θεοδωράκη, από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί… Ό,τι πει ο σοφός λαός.\nΚαλημέρα, πολύ ενδιαφέρον το κείμενο. Συγχαρητήρια για το ιστολόγιό σας. Ενας νέος επισκέπτης. .\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:00\n73: Καλώς ήρθατε, ευχαριστώ.\n71: Δεν έχετε άδικο σε όσα λέτε. Όμως λέμε άνανδρος, ανδρεία, αντρειωμένος. Και αντρίκειο φέρσιμο. Όλα αυτά είναι στο όριο και δεν ξέρω και από ποια μεριά της γραμμής πέφτουν.\nΌταν λένε «πιο άντρας» έχει θέση επιθέτου, ουσιαστικά. Μπορώ να σκεφτώ κι άλλα ανάλογα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:24\nΑπό το Θεμέλιο 1989 : Αυριανισμός,το σημερινό πρόσωπο του φασισμού. του Άρη Παπάνθιμου\nΟ «Αυριανισμός» δεν είναι ούτε γνήσιο ριζοσπαστικό κίνημα υπέρβασης του καπιταλισμού, ούτε η φωνή του «κατατρεγμένου λαουτζίκου», όπως θέλει να αυτοπαρουσιάζεται. Είναι ο συνηθισμένος εθνικοσοσιαλισμός, ο συνηθισμένος φασισμός στις σημερινές ιδιόμορφες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες της χώρας μας. Εθνικοσοσιαλισμός-φασισμός, με όλα τα γνωστά, βασικά χαρακτηριστικά του γνωρίσματα: Με την υποκριτική αντικαπιταλιστική-φιλοσοσιαλιστική δημοκοπία, τον ολοκληρωτικό αντικομμουνισμό, το μίσος προς τους κοινοβουλευτικούς και δημοκρατικούς θεσμούς, την εχθρότητα προς την κουλτούρα και τους φορείς της, το χυδαίο λαϊκισμό, τη μεθοδολογία του ψεύδους και της απάτης, το σοβινισμό-ρατσισμό-αντισημιτισμό, την πολιτική και ιδεολογική τρομοκρατία, την λατρεία της κρυμμένης κάτω από φιλολαϊκή φρασεολογία αντιλαΪκής βίας…\nΚαι το 2011: http://www.logiosermis.net/2011/02/kontra-channel.html#.U57875R_t8E\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:37\nΤο τελευταίο καλό πράγμα που μου συνέβη είναι πως το (πέτρινο) σπίτι μου έχει γίνει φωλιά τσαλαπετεινών. Είναι περισσότερο από υπέροχα αυτά τα πουλιά !!!!!!\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:40\n75.Το βιβλίο(δοκίμιο) στο τέλος περιέχει διακόσιες από τις πιο συνηθισμένες λέξεις που χρησιμοποιεί ο»Αυριανισμός» στην «επιχειρηματολογία» του,ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους.(Προέρχονται κυρίως από σχόλια εντός πλαισίου και από τις μόνιμες στήλες της Αυριανής).Είναι όμως βόρβορος.Δεν αντέχεται ούτε στην «κάθετη» ανάγνωση.Στις 3-8-89, η Αυριανή έγραφε:Σήμερα που το ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζει μόνο του τη συνασπισμένη ραδιουργία και προδοσία,χρειάζεται χίλιους Τόμπρηδες και Γιαννόπουλους\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:42\nΌποιος λέει ότι ο Χατζιδάκις ήταν «πιο άντρας από άλλους» είναι -λέει..- ομοφοβικός.Κι εγώ το λέω και δεν νιώθω ή είμαι διόλου ομοφοβικός.Επίσης – λέει..- είναι σεξιστικό να λές σε μιαν άγνωστη κοπέλλα,πόσο ωραία είναι.Ρε,έλεος!\nΚαλώς ήλθες Κοντσίτα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:45\n76.το (πέτρινο) σπίτι μου έχει γίνει φωλιά τσαλαπετεινών\nΘε μου τί τύχη!Είναι φαίνεται η εποχή. Είδα δυο στο Χαλάνδρι και (ορκίζομαι) πάλι στα Εξάρχεια για δευτερόλεπτα στο περβάζι τρίτου ορόφου! αλλά φωλιά; Γεννούν εδώ οι τσαλαπετεινοί; Μαγεία…\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:50\nΑπ’ τη μεριά προφανώς του στερεότυπου που συνέδεε/συνδέει τη γενναιότητα με τον άντρα. Υπάρχει και το πιο γυναίκα, πιο θηλυκό πάλι με βάση το στερεότυπο. Παραδόξως όμως και οι άντρες παντρεύονται. Εντάξει οι πολύ φανατικοί νυμφεύονται.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 17:57\nΕκτός από το προφανές η δική μου ενόχληση δεν είναι απλώς θέμα ορολογίας. Αποο τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο περίφημος ανδρισμός είναι προνόμιο των ετεροφυλόφιλων αντρών και άρα ένας ομοφυλόφιλος -ή μια γυναίκα, υποθέτω- πρέπει να «αποδείξουν» ότι τον έχουν, καληώρα ο Χταζιδάκις, ενώ ο κάθε βαρβάτος μαλάκας όχι. Πάρντον μάι φρεντς, ε;\nΜα αυτό είναι το ενδιαφέρον με το «πιο άντρας», ότι δηλαδή λειτουργεί ως επίθετο. Θα μ’ ενδιέφεραν οι ανάλογες περιπτώσεις που έχετε υπόψη σας.\nΟι λέξεις στις οποιες αναφέρεστε είναι επιπλέον παραδείγματα του ζητήματος που έθιξα.\nΔεν λέω κάτι το εξαιρετικά πρωτότυπο. Αν σας ενδιαφέρει το θέμα, διαβάστε εδώ πως αναλύει η κυρια Ψαρά τη χρήση της φράσης «τιμώ τα παντελόνια που φοράω»:\nΝα κάνω και μια απαραίτητη διευκρίνιση στο πρώτο μου σχόλιο. Η παρέμβαση μου δεν ήταν μονο μια αντίσταση στον σεξισμό. Ήταν κι ο δικός μου φόρος τιμής στον Χατζιδάκη. Το θεωρώ τουλάχιστον αισχρό να θεωρείται ότι τον τιμούν όσοι του αποδίδουν – ως τιμής ένεκεν παράσημο – τον τίτλο του «άντρα» παρόλο που ήταν ομοφυλόφιλος (!).\nΣταματώ εδώ γιατί οποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Είδα ότι ήδη έχω εισπράξει ένα από τα προβλέψιμα σχόλια αντρικού εκνευρισμού με τις ακρότητες που λέγονται, έλεος κλπ…Yπερασπιστείτε, βρε παιδιά, το status quo αλλα κάντε το με λίγη περισσότερη πρωτοτυπία! Οι απαντήσεις σας είναι απελπιστικά βαρετές, καμια παραλλαγή, έχετε πάρει καρμπόν και δώστου…\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:01\nΗταν τόσο άνανδρη η επίθεση ,και από υποτονική εως καθόλου η υπεράσπιση του Χατζηδάκη,που ήταν φανερό ότι όλοι μα όλοι, φοβήθηκαν μη πέσουν στο στόμα της Αυριανής. Ακόμα και η Μελίνα.\nΣυγγνώμη για την κακία , μα όποιος συγκρίνει το ανφόλοου ή τον Πιτσιρίκο με τον Αυριανισμό,δεν έχει διαβάσε Αυριανή.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:02\nΜα ναι, χαίρομαι που δεν είμαι εντελώς «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:03\nΧάνω πολλές ώρες να τα χαζεύω που πάνε κι έρχονται με τροφές και υλικά για την φωλιά.\nΝαι, έχουν γενήσει και είναι τουλάχιστον δυο ζευγάρια. Δυστυχώς ένα μικρό έπεσε από την φωλιά νεκρό\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:05\n76. Moυ ομόρφηνες το απόγεμα με τους τσαλαπετεινούς.Και να τί βρήκα (κι έμαθα ότι κάνουν φωλιές και μάλιστα στης Αττικής το φαιό τοπίο :http://floraattica.blogspot.gr/2007/06/blog-post_22.html\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:07\nΜπορεί ο καημένος ο Σαρτζ να εννοούσε ότι οι Έλληνες, όπως θέλουν να έχουν δικαιώματα, έτσι πρέπει να έχουν και υποχρεώσεις, Τη δεκαετία των επιδοτήσεων που κατέληγαν στα μπουζούκια, αυτή η ρήση μου φαίνεται μια χαρά. Ο ΜΧ τη χρωμάτισε ως μοραλιστική παλαιάς κοπής, αλλά, σαν καραμανλικός που ήταν, αντικαθιστούσε σφόδρα τον Σαρτζ. Είναι επομένως θέμα κόντεξτ.\nΠεραιτέρω, θα ήθελα οι αριστεροί υποστηριχτές του ΜΧ να θίξουν πιο κομβικά για την ιδεολογία τους ζητήματα, πχ να τοποθετηθούν σε σχέση με τη στάση του ΜΧ για τις κινητοποιήσεις της ορχήστρας της ΕΡΤ. και τις κόντρες του με τους φορείς των μουσικών.\nΤέλος, ο αυριανισμός δεν μπορεί να συγκριθεί με τα σημερινά κανάλια. Εκτός κι αν ό,τι καλώς-κακώς δεν μας γουστάρει το ονομάζουμε αυριανισμό. Αλλά σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν τα υπερώνυμα «κιτρινισμός» και «ρυπαρογραφία», που ταιριάζουν περισσότερο. Για μένα μια από τις ειδοποιούς διαφορές του αυριανισμού είναι το ότι ανήκε στον «προοδευτικό» χώρο.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:15\nαντικαθιστούσε = αντιπαθούσε\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:22\nΕυτυχώς,ούτε όλοι οι άντρες είμαστε ίδιοι,ούτε όλες οι γυναίκες,ούτε όλοι οι ομοφυλόφιλοι,ούτε όλοι οι άνθρωποι γενικώς.Ευτυχώς.Αν δεν ήμουν άθεος,θα έλεγα «δόξα το θεό»!\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:34\n87.>>ανήκε στον “προοδευτικό” χώρο.\nΓια ιδέστε στο 75β, ένα λινκ (τελείως τυχαία βρήκα να κάνει αναδρομή στο βίο και πολιτεία των Κουρήδων και με όσα ήξερα,είδα να αναφέρεται σε πραγματικά περιστατικά γι αυτό το παρέθεσα.Εκεί βλέπουμε την «προοδευτικότητα» τους).\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:39\nΓια τις γυναίκες χρησιμοποιείται σαν … θετικός χαρακτηρισμός το υποκοριστικό αντράκι.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:40\n87 90: Εγώ δεν θα έλεγα ότι η Αυριανή ανήκε ή εξέφραζε τον προοδευτικό ή «προοδευτικό» χώρο. Το αξιοπερίεργο είναι που ο προοδευτικός χώρος, όπως δείχνουν τα ντοκουμέντα που παραθέτει σήμερα ο Νικοκύρης, ε΄δωσε χώρο, καμιά φορά και γή και ύδωρ στον αυριανισμό.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:43\n89.Το αντρίκιο φέρσιμο που λέμε δεν έχει πάντως σεξουαλική χροιά,όπως και το πούστικο εξίσου. Φτηνοβλακώδης ο σεξισμός όποιου τα χρησιμοποιεί με κακεντρεχή κυριολεξία έναντι προσώπων,ειδικά ομοφυλόφιλων. Αυριανίζει,για να ΄ρθούμε στο νήμα. Και:\nενούς αντρούς τ΄αντέτι\nτου κάνουν το ραέτι .\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:46\n93.μετά το τέλος: Το δεν έχει βρέθηκε να πετά αυτοβούλως.Δεν έχει υπονοούμενο 🙂\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:47\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:50\nΤό πρώτο πράγμα πού απαίτησε τό “ελεύθερο πνεύμα” τού Θεοτοκά ήταν η αποκοπή από τό παρελθόν καί ιδιαίτερα από τόν Σολωμό πού αποτελούσε ένα απόλυτο μέτρο σύγκρισης. Ο Σολωμός ήταν τό σημείο αναφοράς τών Αποστολάκη καί Πολίτη. Αλλωστε ο Σολωμός, λέει ο Θεοτοκάς, δέν έχει “αξία χρήσης”. Είναι η αρχή ενός “βαρειού ρεύματος απογοήτευσης” πού διατρέχει τήν ελληνική ποίηση ώς τόν Καβάφη. Μετά τόν Καβάφη “η πηγή στερεύει”. “Υστερα από τόν κ. Καβάφη υπάρχει μονάχα η σιωπή τού τάφου ή μιά αναγέννηση”. Είναι η ώρα, πού “μερικοί άνθρωποι… κόβουν όλους τούς δεσμούς μέ τό άρρωστο παρελθόν καί τραβούν μπροστα… Αρχίζουν μιά νέα εποχή”.\nΕίναι βέβαια έργο τού ιστορικού η εξακρίβωση τού μέτρου τής αντιφατικότητας τής “γενηάς τού ’30”. Αλλα επιχειρεί καί άλλα αναγκάζεται νά σκέπτεται: “προσωπικά, ένας οποιοσδήποτε Γιαγκούλας τών ελληνικών βουνών μ’ ενδιαφέρει πολύ περισσότερο από ό,τι μ’ ενδιαφέρει ο Αλεξανδρινός ποητής”, λέει ο Θεοτοκάς. Δέν είναι λοιπόν ότι ενδιαφέρει η “κοπή μέ τό παρελθόν”. Ενδιαφέρει η κάποια “ειδική κοπή”. Σήμερα πιά πού ο Σεφέρης μάς ανεκάλυψε τόν Μακρυγιάννη καί ο κ. Ελύτης τόν Θεόφιλο, καταλαβαίνουμε καλύτερα ποιού είδους “κοπή” εννοούσε ο Θεοτοκάς καί σέ ποιό παρελθόν αναφερόταν.\nΔέν ξεκόβει εύκολα κανείς από τό παρελθόν. Ηταν ένα δήθεν αυθαίρετο επίταγμα αυτό επειδή έπρεπε νά εξευρεθή τό κατάλληλο βάθρο, όπου θά εστηρίζονταν οί επιδιώξεις τής “νέας” λογοτεχνικής παραγωγής. Γι’ αυτό καί ο Καβάφης εφάνηκε τόσο ενοχλητικός στόν Θεοτοκά. Αντί τού Κοραή ή τού Κούμα, τόν Μακρυγιάννη. Αυτή ήταν η έννοια τής απαλλαγής από τό παρελθόν. Αντί τά κείμενα τών διαφωτιστών, τ΄απομνημονεύματα (καί μάλιστα μερικά, όχι όλα) τών αγωνιστών.\nΔέν ίσχυριζόμαστε βέβαια ότι ο Μακρυγιάννης είναι λιγώτερο ποιητής από τόν Σεφέρη. Δέν μάς ενδιαφέρει η αξία τού Μακρυγιάννη καθ’ εαυτή, τήν ώρα τούτη . Λέμε ότι αυτή η αλλαγή τού παρελθόντος αίτιάται κάποια πρακτικώτερα κοινωνικά τέλη: άν ο Σεφέρης δέν είναι κάτι νέο ώς πρός τόν Σολωμό, είναι όπωσδήποτε ώς πρός τόν Μακρυγιάννη . Απαραίτητο σκηνικό γιά νά καλυφθή ή όλη πνευματική χρεωκοπία.\nΣύμμαχος στήν προσπάθεια αυτή τής “γενηάς τού ’30” είναι ο κομμουνιστοδημοτικισμός, ολοένα τονίζοντας τήν “συντήρηση” τής καθαρεύουσας κι’ ολοένα απομακρύνοντας τόν λαό από τήν πνευματική του παράδοση. Αυτό όμως ήθελε καί η “γενηά του ’30”: νά κοπή ο Ελληνας από τήν πνευματική του παράδοση καί νά “συνδεθή” μέ τήν λογοτεχνική, δηλ. νά αναδειχθή η ίδια “γενηά τού ’30” πνευματική ηγεσία.\nΗ εκκόλαψη τής “γενηάς τού ’30” γίνεται μέ τήν δικτατορία τού Μεταξά. Η πολιτική ηγεσία προωθεί τήν πνευματική της σύστοιχη. Τά “Νέα Γράμματα”, τό περιοδικό τής γενηάς αυτής, καλύπτουν τήν δεκαετία σχεδόν, από τόν Μεταξά ώς τήν απελευθέρωση. Κυρίως όμως τήν Μεταξική δικτατορία. Ολη τήν περίοδο τού Μεταξά, τά “Νέα Γράμματα” εκδίδονται ανενόχλητα, στήνοντας τή νέα πνευματική ηγεσία τού συγχρονου Ελληνισμού. Αφού υπάρχουν σκοπιμότητες κοινωνικές, δέν τίθεται θέμα αξιολόγησης τής λογοτεχνικής παραγωγής τών “Νέων Γραμμάτων”. Ωστόσο, άν ήθελε κανένας νά ενδιαφερθή γι’ αυτήν, θά μπορούσε νά αρκεσθή στήν γνώμη τού Αιμ. Χουρμούζιου, τού βαθύτατου αυτού πολιτικού Αβραάμ τής μεταπολεμικής Δεξιάς: “Φοβούμαι πώς η Λογοτεχνία τής εποχής τής Αυγουστιανής δικτατορίας θά είναι ή ανύπαρκτη ή, άν υπάρχει, θά είναι αναξία λόγου” . Ο Χουρμούζιος βλέπει τήν ιστορία κατά σύνολα καί ειδοποιεί. Δέν παρέχουν όλοι τής “γενηάς τού ’30” τίς ίδιες προσδοκίες. Καί η μεταπολεμική τέχνη στήν Ελλάδα έχει μεγάλη κοινωνική αποστολή, “πρέπει ν’ αντιληφθή πρίν τήν προλάβουν ανεπανόρθωτα τά γεγονότα, πώς ο μεταπολεμικός άνθρωπος θ’ αποβλέψη πρός τήν τέχνη σάν σέ μιά ανώτερη θρησκεία”, συμπληρώνει ο Χουρμούζιος . Μέσα στήν τέτοια τροπή τής τέχνης θά κατωρθωθή η σταθερότης τού κοινωνικού status quo. Η τέχνη πρέπει στούς μεταπολεμικούς νέους νά έχη τήν μορφή θρησκείας κι’ ο ποιητής νάναι ένα σκαλί πιό κάτω από τόν Θεό. Οχι συνθήματα καί θεωρίες. Αλογικότητα, συναίσθημα καί εκτόνωση μέσω τής τέχνης.\nΤό αποτέλεσμα τού εμφυλίου διευκόλυνε πολύ πρός τήν τέτοια τροπή τών πραγμάτων. Οι συνειδητές κοινωνικές επιδιώξεις πού θέτει ο Θεοτοκάς τό ’29 καί συντονίζει ο Χουρμούζιος τό ’44, γίνονται όπλα στά χέρια τού Μελά από τίς στήλες τής “Ελληνικής Δημιουργίας”. Τό περιοδικό αυτό πού άρχισε νά βγαίνη απ’ αφορμής τού εμφυλίου, επηρεασμένο από τό πνεύμα τών γεγονότων, δείχνει ασίγαστη μαχητικότητα – μερικές φορές μάλιστα ώς σέ σημείο χαμερπείας – γιά τήν κατοχύρωση τών θέσεων τού ειδικού κοινωνικού περιεχομένου πού επιδιώκεται μέσω τής τέχνης. “Χειριζόμαστε μιά μεγάλη πνευματική υπόθεση, πού δέν σηκώνει συμβιβασμούς” λέει ο Μελάς . “Αντίθετα μ’ άλλους, πού βγάζουν πανηγυρικά γιά επετείους τού Γκαίτε καί τού Μπαλζάκ, εμείς προσφέρουμε ό,τι σχετίζεται άμεσα μέ τό Ελληνικό Εθνος τήν πνευματική του σταδιοδρομία… Είναι πολύ αστείο νά ξαίρουμε τούς ξένους (ή μάλλον νά κάνουμε πώς τούς ξέρουμε) καί νά μήν γνωρίζουμε τόν εαυτό μας”. Η “Ελλ. Δημιουργία” εχει σκοπό τήν “γνωριμία τής Νέας Γενηάς μέ τίς κύριες αξίες τής Ελληνικής παράδοσης” (αυτές δηλ. τού Μακρυγιάννη καί τού Θεόφιλου). Οι αρχές τής “Ελλ. Δημιουργίας” συνοψίζονται στό “γνωστό τρίπτυχο”: “Επιστροφή στή μεγάλη μας εθνική παράδοση.Επιστροφή στό γνήσιο καί βαθύτερο νόημα τού Δημοτικισμού. Ελληνική Τέχνη” .\nΑυτά όλα εναντίον τών “φερεφώνων τής κλίκας τών δυτικόπληχτων ξενολατρών”, πού γυρεύουν “νά πλευρίσουν τήν νεολαία καί νά τής κάνουν τόν “προστάτη””. Κι’ αυτοί οι δυτικόπληχτοι, απ’ τούς οποίους νομίζει ότι κινδυνεύει ο Μελάς, είναι ο Σικελιανός κι’ ο Καζαντζακης! Οπως είπαμε, ο αστικός αναρχισμός επιτρέπει τήν διαδρομή όλης τής κλίμακας: ήδη ο Θεοτοκάς αυτά τά χρόνια είναι κρυφοκουκουές καί συνοδοιπόρος, λέει ο Μελάς . Καί η γλώσσα τού Μελά λέει αλήθεια, γιατί ο Μελάς συνεχίζει τόν πόλεμο πού κάνουν οι άλλοι στά βουνά. Δέν εχει καιρό γιά υπονοούμενα καί φιλολογίες. Βρίζει ανοιχτά, χαρακτηρίζει καθαρά, έχει ξεσπαθώσει καί φανερώνει τά μύχια τών προθέσεών του. Είναι αληθινές αυτές οι στιγμές, γιατί είναι στιγμές πολέμου. Ο Μελάς αποκαλύπτει “προθέσεις” γιατί πολεμά. Η αρχή του είναι η πασίγνωστη: άς κερδίσουμε τόν πόλεμο καί άς πάνε καί μερικοί αδικοχαμένοι. Ας αποκαλυφθή κι’ η τακτική τού Θεοτοκά.\nΑξίζει νά προσέξη κανένας πώς συνδυάζει αμέσως στό “τρίπτυχό” του τήν “μεγάλη Ελληνική παράδοση” μέ τόν δημοτικισμό. Από τόν Ψυχάρη κι’ εδω ενδιαφέρεται ο Μελάς, κι’ όσο τού επιτρέπει ο δημοτικισμός νά φθάση, δηλ. ώς τόν Μακρυγιάννη!\nΦανερές απάτες κι’ ακόμη πιό φανερές οι προθέσεις. Καί η μεγαλύτερη, τό υπνωτικό τής μεγάλης κληρονομιάς. Δέν εχει καμμιά ζηλευτή κληρονομιά ο νέος Ελληνισμός κι΄ούτε είναι περισσότερο ποιητής απ’ όσο είναι όλοι οι λαοί. Αυτοί οι ισχυρισμοί τής “κληρονομιάς” τού νέου Ελληνισμού είναι φαιδρά πράγματα σήμερα πού οι κοινωνικές καί ιστορικές επιστήμες έχουν χειραφετηθή. Η ερευνα τής “κληρονομιάς” σταματάει από τούς κληρονόμους, όπως δείξαμε, πολύ πρίν από τήν αρχή της. Γιατί στήν αρχή της υπάρχει η αλήθεια πού οι νέοι δέν πρέπει νά μάθουν. Αυτοί πού αρχιτεκτόνησαν τόν νέο Ελληνισμό ήταν κατ’ ανάγκην πραγματιστές. Η γνώση ολάκερης σχεδόν τής τότε ευρωπαικής παιδείας, κάνει τόν Ευγ. Βούλγαρη ταπεινόφρονα κι’ αληθινό:\n“Αλλ’ ημίν τοίς τούτων απορουμένοις λιτόν άγαν καί αφελές, καί πενιχρόν επιεικώς παρεσκεύατο τουτί τό δειπνάριον, ώς ούτοι κοινόν, ιδιωτικόν δέ, καί ολίγοις καί τούτοις ολιγαρκέσιν εσόμενον φιλοτήσιον. Παραθέσθαι γάρ προήχθημεν αυτό ού τοίς τρυφώσιν, τοίς δέ φαγείν τι δεομένοις εκ τών ενόντων αποσχεδιάσαντες. Ουδέ γάρ ώς τινες τών αρτιπλούτων αγροίκως τοίς παρούσιν ημείς επιδεικτιώμεν. Αλλ’ ώς εκ πλουτούντων ήδη πενόμενοι… άμα δέ καπί τήν πρώτην επανελεύσεσθαι ουκ απελπίζοντες ευελτηρίαν, είποτε ταίς καθ’ ημας ευμενώς η πρόνοια επιβλέψειεν”.\nΕκ “πλουτώντων πενόμενοι” λένε αυτοί πού έκαμαν τούς “Ρωμιούς” Ελληνες, “μεγάλη παράδοση” οι σύγχρονοι μας πνευματικοί άνθρωποι. Γιατί όμως είναι “μεγάλη παράδοση” η εντόπια παραγωγή τών αμόρφωτων αγωνιστών καί τού Ψυχάρη, καί όχι τών αττικιστών καί τού διαφωτισμού, κανένας δέν τό λέει.\nΟ διαχωρισμός είναι προφανής. Προσέγγιση τού έργου τών διαφωτιστών ή τού αττικισμού, προυποθέτη διανοητική καλλιέργεια καί κρίση, ενώ σκοπός τής καθολικής νεοελληνικής παιδείας είναι ακριβώς τό αντίθετο. Αν ιδή κανείς, πόσο απεγνωσμένη καί γελοία ήταν η προσπάθεια τής κριτικής τής “γενηάς τού ’30” νά απομακρύνη κάθε έννοια επιστημονισμού, θά καταλάβη αμέσως πόσο άτεγκτες ήταν οι κοινωνικές σκοπιμότητες όλης αυτής τής επιχείρησης:\n“Μεγάλος σαματάς στό βιβλιοπάζαρο. Οι τυφλοπόντικες τσιρίζουν… Οι λογοτέχνες κριτικοί κάνοντας μιά νέα έκδοση τών έργων του σέβονται τήν θέληση τού ποιητή καί παραλείπουν κι’ εκείνοι τά ποιήματα πού εκείνος παράλειψε… Δέν σκέπτεται όμως έτσι κι’ ο γραμματικός. Καί πώς θά μπορούσε νά σκεφτεί; Η τέχνη έχει ανθρωπιά, η επιστήμη είναι απάνθρωπη (L’ art est humain, la science est inhumaine – Suares)… Ο Γραμματικός είναι νεκροτόμος. Αυτός μάτια μου θέλει νά ροκανίσει, θέλει λουφέ, θέλει υλικό γιά νά τό ελέγξει, νά τό κατατάξει, νά τό κάνει “δελτία”… Καί τί τήν έχουμε τήν Επιστήμη λοιπόν; Αψε – σβήσε δέ λύνει η μεγάλη αυτή κυρά όλα τά ζητήματα;”.\nΓιά νά γράφωνται αυτά τόσο φυσικά καί αβίαστα, ο καθένας μπορεί νά καταλάβη τό επικρατούν κλίμα. Αυτά διάβαζα εγώ, όταν ήμουν στό Γυμνάσιο. Η επιστήμη είναι “κυρά” θεατρικής επιθεώρησης. Μά τό πρόβλημα δέν είναι μόνο αυτό. Eίναι ότι μέ τό παιδικό μου μυαλό κινδύνευσα νά πιστέψω ότι ο Suares ήταν έξαλλος τής “γενηάς τού ’30”. La Science est inhumaine, θά πή η επιστήμη είναι απάνθρωπη, λέει ο Παράσχος. Καί ο Παράσχος μετέφρασε καί Montaigne! Αυτά τά πράγματα μοιάζουν τά πλέον φυσιολογικά μέσα σ’ ένα καθεστώς όπου τό πρώτο άρθρο πίστεως είναι ότι ο ποιητής δέν είναι σάν τούς άλλους ανθρώπους. Οτι είναι ένα εξωτικό όντο, φθασμένο από τό υπερπέραν τής έμπνευσης καί τής ευαισθησίας, διά βίου συνανάστροφο τής μούσας . Αυτό τό θεώρημα, πώς, άν κανείς δέν συναγελάζεται μέσα στό καθιερωμένο περιβάλλον τού ποιητικού σνομπισμού – περιττό νά θυμηθούμε τά επιχειρήματα τού Αλκη Θρύλου γιά τόν Πολίτη – είναι πληβείος τού πνεύματος, έχει βαθύτατη κοινωνιολογική ερμηνεία: αποκλείει τήν ύπαρξη καί τήν προβολή κάθε μή καθιερωμένου καί εγκεκριμένου τρόπου σκέψεως. Δέν υφίσταται θέμα διακρίβωσης, αλλά μόνο “συζητήσεων”. Η πνευματικότης γίνεται υπόθεση συρμού καί ο μηχανισμός γιά τό “αναγνωστικό κοινό” καταντά απλούστατος: όχι τί γράφει, αλλά ποιός είναι αυτός πού τό γράφει. Μέσα στό απύθμενο κοινωνικό πλέγμα τού χαφιεδισμού, μέ τό οποίο διακινείται η όλη ζωή μας, πρώτο χρέος είναι ο καθορισμός τού οποιουδήποτε ποιού τού συγγραφέα. Συνήθως αυτό τό ποιόν καθορίζεται από τούς φακέλους τής Ασφάλειας καί φθάνει ως τήν πλέον απόκρυφη ιδιωτική του ζωή. Από εκεί κι’ έπειτα τόν λόγο έχουν τά δημοσιογραφικά όργανα σπιλώσεως, πού χρησιμοποιεί τό κατεστημένο. Υπάρχει δηλ. κάποιος μηχανισμός πού μεταβάλλει στόν τόπο μας τό πνεύμα… σέ ξυλόπνευμα, κι’ αυτός είναι η ανάγκη τής επιβίωσης. Μέσα στήν διαρκή αστυνόμευση τών πάντων, σπανίως συμβαίνει νά αποφύγη κανείς τήν περιπλοκή μέ τίς εγγυήσεις ταπεινότητας πού έχουν ορισθή ώς προκρίματα τής\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:52\n@87 http://www.poiein.gr/archives/3741 Του χρωστούν οι «αναρχικοί»\nΤου χρωστάμε [Φεστιβάλ Ν. Σμύρνης (ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος & ΚΚΕ Εσωτερικού)], του χρωστάμε ένα Οσκαρ, του χρωστάμε τη Λιλιπούπολη, του χρωστάμε Τα σχόλια του Τρίτου, του χρωστάμε τις μουσικές του, του χρωστάμε…\nΓια τους φορείς των μουσικών θα μιλούμε τώρα; Είναι κρίμα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 18:54\nΔηλαδή, αν αποκαλέσω το Βενιζέλο «χοντρό», είμαι σεξιστής; Όταν πια δεν υπάρχει ούτε καν ένα σημείο σε κοινό πεδίο συνεννόησης και το ρίχνουμε στην παλαβή, εγώ λοιδορώντας και αυτός εξ ίσου, αν και νομίζει ότι μιλάει πολιτικά, εγώ είμαι σεξιστής και αυτός πολιτικός;\nΤο αυτό ισχύει και για τον Θεοδωράκη το Σταύρο. Η κόρη μου τον αποκαλεί Λεονάρντο.\n– Γιατί, τον ρωτούν ποιες είναι οι θέσεις του κόμματός σας για …, για …, για …, κι αυτός δεν απαντάει. Ο Λεονάρντο το χελωνονιντζάκι τουλάχιστον είναι πιο σαφής.\n(και η κουβέντα συνεχίζεται …)\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:00\nΓια όσους θεωρούν ότι ο Αυριανισμός έχει πολιτικό πρόσημο (και μάλιστα «προοδευτικό» λες και τα κόμματα και οι παρατάξεις είναι προοδευτικά ή μη, και όχι δρουν ή πολιτεύονται προοδευτικά ή συντηρητικά ή ότι άλλο) .\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:02\nΤρελή είσαι, άντρα μου;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:14\nΚαλα οταν λεγεται για αντρα.Αλλα οταν λεγεται για γυναικα;.To σχολιο π.χ που ειχε κανει ο Βλαντιμιρ Πουτιν πριν καποια χρονια για την Γιουλια Τιμοσενκο οπου την ειχε αποκαλεσει τον μοναδικο αντρα μεσα στο ουκρανικο κοινοβουλιο πως θα το .χαρακτηριζε καποιος ;.Εγω λεω οτι ηταν πολυ επαινετικο.\nΑγνοουσα την ρηση αυτη του Σαρτζετακη αλλα τωρα που την διαβασα δεν βρισκω να εχει κατι λαθος.Ισως το μονο αρνητικο που θα μπορουσα να πω ειναι οτι μοιαζει λιγο σαν ευφυολογημα η οτι ειναι κοινοτυπο.\nΚαι δεν καταλαβαινω γιατι αντεδρασε ο Χατζηδακης και ενοιωσε την αναγκη να απαντησει.\nΘελω να πω πολυ σωστα είναι αυτα που λεες κι εγω συμφωνω αλλα προφανως και ο Σαρτζετακης και ο οποιοσδηποτε ελεγε μια τεοια φραση τυπου γενικολογης ευχης δεν προκυπτει απο πουθενα οτι η λεξη Ελλαδα ταυτιζεται με Κουρηδες Μιχαλοπουλους η Αγ.Αθανασιες του τοτε η αντιστοιχα προσωπα η καταστασεις σημερινες.\nΤον ενοχλουσαν καποια πραγματα προσωπα κλπ τοτε και καλως ειπε οτι ειπε αλλα η φραση του Σαρτζετακη απο μονη της δεν εχει καποιο λαθος για μενα.\nΟ Κουρης για μενα ηταν και ειναι παντα ενας τυπος θρασυδειλος.Τα εβαζε με τον Χατζηδακη γιατι τον θεωρουσε τοτε ανισχυρο.\nΕπισης πιστευω οτι πριν γραψει οτιδηποτε η πριν ξεκινησει πολεμο κατα καποιου η του γερου Καραμανλη η του Χατζηδακη η οποιων αλλων ζητουσε και επαιρνε παντα αδεια απο αυτους που τον εκαναν εκδοτη και του επετρεψαν καποια περιοδο να.γινει ισχυρος.\nΘα ελεγα οτι παντα εκτελουσε και εκτελει διατεταγμενη υπηρεσια με το αζημιωτο αλλα δεν μπορω βεβαιανα το αποδειξω\nΑς πουμε κατηγορουσε τον Χατζηδακη για την ομοφυλοφιλια και χρησιμοποιουσε αυτο και οι εντολοδοχοι αρθρογραφοι του επιθετα τυπου κιναιδος ανωμαλος κλπ αλλα αν αυτο ηταν πραγματικα το προβλημα του θα ελεγε τα ιδια και για τον Λαμπρακη.\nΑλλα χερι που σε ταιζει δεν το δαγκωνεις που λεει η παροιμια.\nΕνταξει φετος δεν καθησε το συστημα και οποιος το ακολουθησε μεχρι τωρα εχασε λεφτα αν δεν αντεχει να συνεχισει η αλλιως κινδυνευει να χασει πολλα αν επιμεινει.\nΑλλα εγω χωρις να το εχω ακολουθησει ποτε (κυριως λογω συμπτωματικης ελλειψης χρηματων οταν εχει παρομοια διοργανωση) πιστευω οτι ειναι λογικο συστημα σε τετοιου τυπου διοργανωση.\nΕδω και 60 και χρονια δεν εχει ξαναγινει ποτε να μην υπαρξει ισοπαλια σε 11 παιχνιδια.\nΤι να κανουμε συνεβη τωρα.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:27\nΑυτά διαβάζεις και απογοητεύεσαι. Ποιός θα μπορέσει να αλλάξει αυτό το βούρκο, που έχει πια ξεχειλίσει;\nΠαίρνεις θάρρος όμως όταν σκέφτεσαι το Χατζιδάκι και το ότι, καλά τα μαζικά κι ενεργητικά, αλλά υπάρχει και η προσωπική ευθύνη του καθενός μας, και η πράξη του ενός, που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Δεν ξέρω, πικρή παρηγοριά κι αυτό.\nΑπό μια άλλη πλευρά, Κουρής δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ, μόνο ο Χατζιδάκις υπάρχει .\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:35\nΔηλαδή αν πω ότι, ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι μόνο για σαμπουάν, ζελέ και κοκοράκια στο μαλλί θα είμαι σεξιστής; 🙄\n(33:00 Γερμ-Πορτ: 2-0)\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:37\n74: Ό,τι μπορεί να συνδυαστεί με το «πολύ» έχει θέση επιθέτου, π.χ. πολύ άντρας, πολύ καραγκιόζης, πολύ κλέφτης.\n87: Μα, η συμφωνία με τον ΜΧ δεν ήταν εφόλης της ύλης. Μίλησα για συμπαράσταση στην επίθεση της Αυριανής.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:42\nΚαι μια που σήμερα ο Νικοκύρης του σπιτιού δε λεξιλογεί αλλά πολιτικολογεί, ας μουσικολογήσω λίγο.\nΑπό κει που στέκομαι εγώ, βλέπω στην κορυφή των Ελλήνων συνθετών τον Χατζιδάκη, μετά, αλλά κάμποσο μακρυά τον Σαββόπουλο ( ναι, επιμένω) και μετά τον Μίκη. Μακρύτερα στον ορίζοντα φαίνονται οι πανύψηλες κορυφές Βαμβακάρη και Τσιτσάνη, αλλά είναι από άλλη οροσειρά, του Λαϊκού .\nΦυσικά μιλάω για τις μελωδίες.\nΤώρα σε ποτάμι, 🙂 το πράγμα είναι αλλιώς. Ο Μίκης κατεβάζει πολύ νερό, και λιγότερο ο Χατζιδάκις και ακόμα πιο λίγο,μόνο μιας πηγής, ο Σαββόπουλος. Μόνο που των δύο τελευταίων είναι καθαρότερο.\nΟ Σαββόπουλος πάλι παίρνει το δίαθλο, είναι και εξαίρετος ποιητής.\nΑλλιώς. Τα μουσικά θέματα του Μίκη θα μπορούσε να τα γράψει μόνο ένας μεγάλος συνθέτης. Του Χατζιδάκη, όμως, ούτε ένας μεγάλος συνθέτης. Μόνο ο ίδιος ο Χατζιδάκις.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 19:59\nΚάτι για το μεγάλου διαμετρήματος ήθος του Χατζηδάκη\nΌταν ήταν διευθυντής του Τρίτου, (ποιος δεν θυμάται την εκπληκτική Λιλιπούπολη στην οποία κατήγγελλε τον Αυριανισμό) παρουσίασε κάποτε ένα έξοχο θεατρικό (;) έργο ενός νέου, αν βρει κανείς τα ονόματα θα ήταν έξοχο, εμπνευσμένου προφανώς από τον Αριστοφάνη, σύμφωνα με το οποίο, επειδή τα μουσικά πράγματα δεν πήγαιναν καλά στη χώρα, αποφασίστηκε να πάει ο Ηρακλής στον Άδη και ν’ ανεβάσει τον ένα τουλάχιστο από τους δύο μεγάλους, αλλά πεθαμένους μουσικούς, τον Αισχυλάκη ή τον Ευριπιδάκη. Την απόφαση θα την έπαιρνε ο Ηρακλής αφού άκουγε και τους δυο στον κάτω κόσμο. Ο καημένος ο Ευριπιδάκης είχε γράψει ‘τον Υμηττό, τον Ιλισσό…’ ενώ ο Αισχυλάκης είχε γράψει ‘τα θεμέλιά μου στα βουνά, και στα βουνά οι λαοί….’, Σύμφωνα , λοιπόν, με τη γνώμη του Ηρακλή προκρίθηκε ο Αισχυλάκης (=Θεοδωράκης) ως βαρύτερος.\nΔεν ξέρω… αλλά εγώ εντυπωσιάστηκα από το γεγονός ότι πρόβαλε αυτό το έργο, το οποίο τον υποβίβαζε ως κατώτερο του Θεοδωράκη. Δεν ξέρω τι άποψη είχε ο ίδιος, Για μένα κανείς δεν είναι περιττός. Αλλά το ήθος του Χατζηδάκη ήταν μεγαλειώδες, όπως φαίνεται από αυτό το παράδειγμα\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:01\nΝικ., με τα πολλά Χατζιδακικά εκείνο το «εξέλειψε» στην τελευταία αράδα μάλλον διέλαθε την προσοχή όλων…\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:04\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:16\nΝα, που σε κάποια πράγματα συμφωνούμε, φίλε μου.\nΣτη νιότη μου, τον καιρό της χούντας και της μεταπολίτευσης, είχα μαγευτεί\n1) από τον Θεοδωράκη. Ήταν πιο «λαϊκός», εξεγερτικός και εύπεπτος για κάποιους, όχι και τόσο σχετικούς με τη μουσική, όπως ήμουν τότε. Τώρα πολύ δύσκολα τον ακούω.\nκαι 2) από τον Σαββόπουλο. Ήταν πιο κοντά στην ηλικία μου και την τρυφερότητά της. Τώρα τον ακούω μόνο για τους στίχους του, αυτόν τον ποιητικότερο από τους τραγουδοποιούς μας.\nΤον Χατζιδάκι τον ανακάλυψα στα χρόνια της ωριμότητας, μετά τον θάνατό του. Δεν «φωνάζει» με τη μουσική του αλλά σε προσεγγίζει ήρεμα και απαλά με τη μαστοριά του ως συνθέτη και την αισθαντικότητά του ως ανθρώπου· μιαν αισθαντικότητα που εκφράζει στη μουσική του.\nΑς αναπαύσει ο Θεός αυτή την ευαίσθητη ψυχή.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:36\nΜην υποτιμάς τον Σαββόπουλο σαν συνθέτη. Βέβαια οι άλλοι δύο τον ξεπερνούν σε ποσότητα (ο Χατζιδάκις και σε αισθαντικότητα), οι μελωδίες του Σαββόπουλου όμως είναι εξαίσιες.\nΜια θάλασσα μικρή;\nΑυτό το αριστούργημα από τους Αχαρνής;\nΚαι όλα αυτά με τα τρία ακόρντα που ξέρει. Ενώ ο Μίκης ( όπως και άλλοι, ατάλαντοι εκείνοι και κουφοί) μπορεί να σου κατεβάσει αντιστίξεις και φούγκες, έχει σπουδάσει μέχρι και Σύνθεση.\nΑυτό αποδεικνύει και κάτι που, ντρέπομαι, αλλά το έμαθα πολύ τελευταία: Μουσικός γίνεσαι-Συνθέτης γεννιέσαι.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:38\n107 Όσοι τον ξέρουμε, καταλάβαμε ότι είναι άποψη, κι όχι λάθος\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:48\n107-111: Ακριβώς, και είναι και πάσα (προς τον εαυτό μου) για άρθρο, κάποτε. Ακόμα και το ΛΚΝ συστήνει αόριστο «εξέλιπε», που το βρίσκω διαστροφή -και βέβαια όλοι γράφουν «εξέλειπε» σα νάταν παρατατικός. Λείπει, έλειπε συχνά, έλειψε για πάντα. Εκλείπει, εξέλειπε, εξέλειψε.\n106-108: Ήταν όμως εξαιρετική παρωδία οι Βάτραχοι εκείνοι.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 20:58\nΑπό το λινκ 75β προκύπτει αυτό που λέω εγώ: ο αυριανισμός (όχι οι Κουρήδες ως βιογραφικό ή η Αυριανή ως διαχρονικό φύλλο αλλά η Αυριανή ως μπλοκμπάστερ) είναι ιστορικά προσδιορισμένο φαινόμενο της δεκαετίας του ’80, και ορίζεται ως η συμμαχία ενός σοσιαλίζοντος και λαϊκίζοντος, πλην (πλην;) διεφθαρμένου και πελατειακού κόμματος και μηχανισμού μ’ ένα φύλλο χαμηλού κόστους και ακόμα χαμηλότερου ήθους με λαϊκό προφίλ και με αναγνωστικό κοινό στα «προοδευτικά» λαϊκά και μικροαστικά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου. Αλλιώς, επαναλαμβάνω το αυτονόητο, δεν έχει καμία χρησιμότητα ως όρος: θα μπορούσαμε να μιλάμε για ένα ακόμα φύλλο του κριτινισμού και της ρυπαρογραφίας, ασχέτως πολιτικής κατεύθυνσης. Ή λοιπόν θα του δώσουμε ιστορικό περιεχόμενο ή αλλιώς γίνεται ένας άχρηστος νεολογισμός αντί των καθιερωμένων όρων που προανέφερα.\nΝαι, καλό παράδειγμα.\nΑναφερόμουν σε μια διάχυτη και άτυπη τάση αρκετών σχολίων και όχι στο άρθρο.\nΣίγουρα το «εξέλειψε» είναι επιλογή. Αλλά δεν μ’ αρέσει, ίσως λόγω της συμπτωματικής ηχητικής ομοιότητας με το εξάλειψε. Γούστα…\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:02\nκριτινισμού = κιτρινισμού (και όχι κρετινισμού…)\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:03\nΝίκο και φίλες -οι, γεια σας μετά από πολύν καιρό.\n1. Από το Χατζιδάκι έχουμε τη μουσική, τα ποιήματα, τα σχόλιά του. Από την «Αυριανή», τη λέξη – έννοια αυριανισμός. Η αντιπαραβολή τα λέει όλα.\n2. Νίκο, σίγουρα υπάρχει ο τύπος «εξέλειψε»;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:05\nΑμ, το Ζειμπέκικο με τη Μπέλλου; Κοίτα , όταν λέμε Ελλάδα, τι είναι η Ελλάδα, οι κwλοχλαμύδες και τα «μάρμαρα» και η υπογεγραμμένη και ο «ανώμαλος χίτης» ο Κασιδιάρης; Αυτά τα τραγούδια είναι η Ελλάδα.\nΟ Σαββόπουλος έγραψε και Τσάμικο. Πόσοι γράφουν τσάμικο σήμερα; Ο Χατζιδάκης , ναι είχε γράψει τσάμικο, ωραιότατο:\nΠροχτές ανακάλυψα και μια «κλοπή» του Μάνου που δεν είχα παρατηρήσει ποτέ. Η αρχή του Ένα μυθο θα σας πώ, είναι ολόιδια με τις πρώτες νότες του Βella figlia dell amore .\nΕίπαμε. Ο ατάλαντος αντιγράφει, ο ταλαντούχος κλέβει.\nΩραίο ντοκυμαντερ για Χατζιδάκι, από τον Δημήτρη Βερνίκο (Βερνίκος δεν ήταν το αληθινό του όνομα, τον έβγαλε έτσι ο ίδιος ο Χατζιδάκις).\nΥπενθυμίζω ότι στα Δεκεμβριανά νομίζω, κάποιος Χίτης είχε σπάσει με λαβή από περίστροφο τα δόντια του Χατζιδάκι, που σαν νεαρός ΕΠΟνίτης έπαιζε πιάνο στη διάρκεια παράστασης τύπου «μουσική για το λαό». Ποτέ δεν τα έφτιαξε τα δόντια του. Πέθανε με το τραύμα που του χάρισε η Μητέρα Πατρίδα.\nΕ, τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών των Χιτών μας κυβερνάνε ακόμα.Ή μάλλον τα αφεντικά τους.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:10\nO Xατζηδακις ειχε ενα περιεργο για μενα χαρακτηριστικο που το εχουν και αλλοι συνθετες η τραγουδοποιοι του λεγομενου εντεχνου.\nΕιχε μια ταση να υποτιμα ο ιδιος καποια τραγουδια του που σαν αυτα που εγραψε για ταινιες η που ειναι ας πουμε χαρουμενα απλα και που πολλες φορες απ’οτι εχω διαβασει τα εγραφε στην στιγμη για πλακα πανω σε ενα προχειρο χαρτι.\nΣαν να μην τα θεωρουσε της ιδιας αξιας με τα «σοβαρα» του εργα.Τα θεωρουσε τραγουδακια.Ακομη και τα Παιδια του Πειραια τα απαξιωνε καπως.\nΚακως κακιστα κατα την γνωμη μου.θα πω κατι υπερβολικο ισως.Για μενα ο Ιλισσος ας πουμε ειναι καλυτερη μποσα νοα απο ολα τα τραγουδια του Jobim και οποιου αλλου βραζιλιανου η μη και το Γαρυφαλλο στ’αυτι καλυτερο η ισαξιο με οτιδηποτε «σοβαρο» εχει γραψει.\nΚαποια στιγμη οι ξενοι θα ανακαλυψουν αυτα τα τραγουδια πιστευω.\nΛεω οτι το εχουν κι αλλοι αυτο το ελαττωμα γιατι θυμαμαι παλαιοτερα και του αδελφους Κατσιμιχα που περιπου στραβωνανε αν καποιος εκθειαζε το (θαυμασιο και ανεπαναληπτο) Ριτα Ριτακι και καπως σαν να προσπαθουσανε να δικαιολογηθουν ενταξει γραψαμε κι ενα ελαφρυ τραγουδακι αλλα εχουμε και «σοβαρα» τραγουδια που μιλανε για ναρκωτικα κλπ τυπου ο Φανης.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:25\nδὲν διάβασα ὅλα τὰ σχόλια, ἀλλὰ τὸ πρῶτο κείμενο τοῦ Χατζηδάκι μοῦ φαίνεται κάπως λαϊκιστικό. ἂν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀνήκαμε στὴν Ἑλλάδα ὁ καθένας ἀπὸ τὸ πόστο του θὰ εἴχαμε πιστεύω μιὰ καλύτερη Ἑλλάδα. βέβαια ἀνήκω στὴν Ἑλλάδα δὲν σημαίνει ἀνήκω στὴν κυβέρνησι, εἰδικὰ ὅταν ἡ κυβέρνησι δὲν ἀνήκῃ στὴν Ἑλλάδα. τέλος πάντων. εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Χατζηδάκις ὑπῆρξε κίναιδος, ἀλλὰ ἡ ἰδιότης του αὐτὴ εἶναι τελείως ἄσχετη μὲ τὸ ὅλο θέμα καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιστρατευθῇ ὡς ἐπιχείρημα. ἀλλὰ δὲν εἶναι τυχαία ἡ σημασία τοῦ ὅρου «αὐριανισμός».\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:54\nΤο εξέλειψε μια χαρά το βρίσκω και εγώ.\nΚατά σύμπτωση το είδα τις προάλλες στην απόφαση για τις καθαρίστριες. Αλλά, εντάξει, αυτή δεν μετράει, όπως λέει κι ο Πάσχος, θα αποτελέσει θέμα ειδικών νομικών σεμιναρίων.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:55\n115: Δημήτρη, γεια χαρά -για το ‘εξέλειψε’ δες την απάντηση στο σχ. 112\n16 Ιουνίου, 2014 στις 21:57\n119: Μήπως έχεις το σχετικό χωρίο ή λινκ προς την απόφαση;\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:09\nΕδώ σελ. 34\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:18\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:30\nΝαι, ο Σαββόπουλος έχει αρκετές καλές συνθέσεις. Και το ζεϊμπέκικό του με την Μπέλλου είναι κορυφαίο. Αλλά τα τελευταία χρόνια με απωθεί κάπως η φωνή του, που με μάγευε τόσο στη νιότη μου. Ίσως, επειδή την τελευταία δεκαετία έχω βάλει ν’ ακούσουν τα τραγούδια του κάποιοι νεώτεροι (κι ένας ελληνομαθής Γερμανός φίλος) και φαίνεται πως δεν τον αντέχουν. Και να μ’ επηρέασαν.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:37\n> > […] οι μελωδίες του Σαββόπουλου όμως είναι εξαίσιες.\nΚαι όλα αυτά με τα τρία ακόρντα που ξέρει.\n_______________ Μιας και σήμερα εκτός των άλλων μουσικολογούμε κιόλας, να παρατηρήσω ότι αυτό για τα τρία ακόρντα δεν είναι ακριβές. Σε πολλά τραγούδια του τα ακόρντα είναι τόσο πολλά και τόσο δύσκολο να τα απομνημονεύσεις (δηλ. τόσο διαφορετικά από το λογικά αναμενόμενο) όσο και οι στίχοι του.\nΒέβαια αυτό από μόνο του δε θα ήταν ούτε καλό ούτε κακό. Το εκπληκτικό όμως είναι ότι με τόσο ανορθόδοξη σύνθεση βγάζει μελωδίες που ακούγονται απολούτως στρωτές, απλές, whistlable. Πολλά τραγούδια φανταζόμουν ότι θα τα ‘παιζε κανείς με χαρακτηριστική άνεση, τόσο απλά που είναι, μέχρι που δοκίμασα να τα παίξω!\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:46\nΠιο παλικάρι, πιο άξιος. Όχι πιο άντρας. Άντρας ήταν. Είχε όλα τα χαρακτηριστικά και αυτό δες αίρεται από τις σεξουαλικές προτιμήσεις του. Σαν να λέμε μεταξύ πιθήκων, αυτός είναι πιο πίθηκος. Αυτό ισχύει και για τις γυναίκες. Δεν είναι σωστό να λέμε «αυτή είναι αντράκι». Δεν είναι. Είναι παλικάρι (παλικαρού στην απαλάμη του Θεού) – άξια.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:53\nAυτός ο αυριανισμός που φαίνεται να έχουν ξεχάσει πολλοί από εκείνους που συνεργάζονται με τους ιδρυτές της εφημερίδας αυτής ,σε «αντιμνημονιακό πλαίσιο«..πώς μπορείς να συνεργάζεσαι με αυτούς και επειδή βριζεις πχ την Μέρκελ να θεωρείται οτι διάγεις επαναστατικό..δημοσιογραφικό βίο..μα το να βρίζεις χυδαία την Μλερκελ δεν είναι «αυριανισμός« επίσης ;Ο Μάνος Χατζιδάκις..τόσο μπροστά από την εποχή του και μας λείπει τόσο μα τόσο αυτόν τον καιρό..\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:54\n126: «Σαν να λέμε μεταξύ πιθήκων, αυτός είναι πιο πίθηκος.» Μόνο ποιητικά κατά το «Τι τέλεια κατσίκια, τα κατσίκια»\n16 Ιουνίου, 2014 στις 22:59\nΣτην «κλασική» μουσική οι αναφορές σε άλλα έργα (quoting) είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο.\n16 Ιουνίου, 2014 στις 23:01\n122-123: Ευχαριστώ σας!\n16 Ιουνίου, 2014 στις 23:29\nΓια την δολοφονία Καλτεζά:\n«Όταν έχω να κρίνω ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων, που πετάει μολότωφ, κι έναν τριαντάρη εκπαιδευμένο αστυνομικό, που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του παιδιού και όχι του αστυνομικού. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω κι αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει μολότωφ. Και δεν εκτιμώ καθόλου έναν αστυνομικό που το πυροβολεί. Ό,τι και αν έχει γίνει, όπως και αν έχουν τα πράγματα, θεωρώ τραγικό λάθος την αθώωση του αστυνομικού. Και πολύ κακό μήνυμα, που στέλνουμε στα νέα αυτά παιδιά, το υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν έχει ακόμη διαφθαρεί, όπως εμείς.«\n16 Ιουνίου, 2014 στις 23:47\n#7: «Το ίντερνετ είναι πιο αυριανικό από τα κανάλια, νομίζω»\nΤο ίντερνετ είναι τα πάντα: καλύτερο από τα κανάλια, χειρότερο από τα κανάλια, ποιοτικό, αισχρό, κουτσομπολίστικο, βαθυστόχαστο, τεκμηριωμένο ή ατεκμηρίωτο.\nΑλλά έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με ένα κανάλι ή μια εφημερίδα: δεν ελέγχεται κεντρικά από κανέναν εκδότη, μέτοχο ή καναλάρχη. Ο καθένας μπορεί να φτιάξει ένα ιστολόγιο και να πει τη γνώμη του (ή την μπούρδα του), κι ο κάθε άλλος μπορεί να την αντικρούσει, χωρίς να χρειάζεται έναν ολόκληρο μηχανισμό πίσω του.\nΣτο ίντερνετ, ο γράφων δεν έχει κανένα κύρος εκτός από αυτό που έχει κερδίσει με τα γραφόμενά του, και μόνο στο κοινό που ενδιαφέρεται για όσα έχει να πει. Από τους επώνυμους που διάλεξαν να ιστολογήσουν ή να τιτιβίσουν, άλλοι απέκτησαν κοινό κι άλλοι πήγαν άπατοι, ή έγιναν ρεντίκολο, και δεν έπαιξε κανένα ρόλο η πολιτική τους δύναμη ή η τηλεοπτική προβολή τους.\n(Ε, τώρα βέβαια, μπορεί να σου κάνει μήνυση κανένας Κατσανέβας, αλλά κάπως πρέπει να θυμόμαστε ότι ζούμε στο Ελλάντα)\n16 Ιουνίου, 2014 στις 23:49\nΣυγνώμη που διαφωνώ με τους πιο πάνω, και με τον Σερ Σαρ επίσης περί το εξέλειψε.\n‘Ελειψε μια ώρα, δεν ηταν εδώ, από το λείπω.\nΕξέλιπε = χάθηκε, μας τέλειωσε, έπαψε να υπάρχει από το εκλείπω.\nΤο μεν ρήμα είναι το ίδιο, αλλά θα παρατηρήσετε ότι στα σύνθετα γενικά που προέρχονται από τη λόγια γλώσσα, οι λόγιοι τύποι επιμένουν. Εάν δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις το ‘εκλείπω’ βάζεις οποιοδήποτε, από τα πολλά, συνώνυμα που διαθέτει η γλώσσα.\nΤο ‘μια χαρά το βρίσκω…’ ο καθένας μπορεί να βρίσκει ό,τι θέλει, αρκεί να υπάρχει.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 00:00\nΝα πω κι εγώ ότι, χωρίς να δικαιολογώ στο ελάχιστο την αήθη επίθεση της Αυριανής στον Χατζιδάκι, βρίσκω πως ερμήνευσε στην επιστολή του πολύ στενά το «να ανήκουν στην Ελλάδα οι Έλληνες». Παρόμοιες ενστάσεις είχα όταν ο Νίκος Δήμου έγραψε ότι ενοχλήθηκε που τον ρωτούσαν φορτικά «πού ανήκετε;» κι αναρωτιόταν (παραθέτω από μνήμης) «τι άσχημη έκφραση! Τι είμαι, σκύλος, για να ανήκω;»\nΝομίζω ότι τόσο ο Χατζιδάκις όσο κι ο Δήμου κόλλησαν στη σημασία του «ανήκω ως ιδιοκτησία», ενώ βέβαια πολύ συχνά λέμε ότι «ανήκω στον τάδε χώρο» για να δηλώσουμε την ιδεολογική μας συγγένεια προς τον χώρο, τη συμπάθειά μας για έναν σκοπό, γενικά τη συμπόρευσή μας. Και βέβαια, δεν είναι καθόλου παράδοξο ούτε μειωτικό της προσωπικότητας και την ανεξαρτησίας του πνεύματος να «ανήκουμε» σε έναν χώρο, εφόσον με συνέπεια εκφράζει ιδέες ή αξίες τις οποίες ασπαζόμαστε· το όνειδος είναι να προσκολληθούμε σε μια «ταμπέλα» και να την ακολουθούμε ακόμη κι όταν έχει πάψει να εκφράζει οτιδήποτε.\nΌταν λοιπόν λέει κάποιος, με καμάρι μάλιστα, (εδώ έχω κατά νουν περισσότερο τον Δήμου κι όχι τον Χατζιδάκι) «πουθενά δεν ανήκω», είναι μάλλον θλιβερό να σκεφτείς ότι με κανέναν, με απολύτως κανέναν, δεν μπορεί να «κάνει χωριό», ότι δεν έχει απόψεις που να βρίσκει έστω κι έναν άλλον να τις υπερασπιστεί — ή, το πιθανότερο, ότι αλλάζει τις απόψεις σαν τα πουκάμισα.\n(Εντάξει, κι ο Δάντης έγραφε στη Θεία Κωμωδία «μόνο με τον εαυτό μου θα κάνω κόμμα!», άλλα διάολε, ήταν ο Δάντης! 😉 )\n17 Ιουνίου, 2014 στις 00:32\n>Ο Κουρης […] πριν γραψει οτιδηποτε η πριν ξεκινησει πολεμο κατα καποιου […] ζητουσε και επαιρνε παντα αδεια απο αυτους που τον εκαναν εκδοτη […] Θα ελεγα οτι παντα εκτελουσε και εκτελει διατεταγμενη υπηρεσια\nΚομμένος! Εντελώς αδιάβαστος!\n17 Ιουνίου, 2014 στις 00:39\nΔεν μ’ αρέσει ο Σαββόπουλος.Όταν έκανα εκπομπές,το μόνο τραγούδι του που έβαζα ήταν ο «λαϊκός τραγουδιστής» κι αυτό λόγω τού πολύ καλού Μενιδιάτη.Υπάρχουν και 2-3 άλλα βέβαια.Αλλά δίπλα σε Μάνο και Μίκη…; Σαν πλακίτσα μού μοιάζει.Πάντως η αλήθεια είναι ότι de gustibus et de coloribus non disputandum est.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 00:53\nΤσαλαπετεινολογίας συνέχεια: Επειδή σήμερα τέθηκε και τέτοιο θέμα στο θαυμαστό κόσμο αυτού του μπλόγκ, να ενημερώσω ότι: Ναι. Τσαλαπετεινοί ζουν στο κέντρο της Αθήνας. Αρκεί να υπάρχει γι αυτούς λίγος ζωτικός χώρος. Στους λόφους του Φιλοπάππου για παράδειγμα (αυτούς που θέλουν να περιφράξουν και να εκμεταλευτούν εμπορικά) εμφανίστηκαν σε μεγάλους αριθμούς αμέσως μετά την καταστροφή της Πάρνηθας, χωρίς να ξέρω αν συσχετίζονται τα δύο γεγονότα. Μάλιστα σε ένα σημείο είναι τόσοι πολλοί που δεν περνάει λεπτό χωρίς να βλέπεις μερικούς από δαύτους . Τόσοι, που το συγκεκριμένο σημείο η φαντασία των πιτσιρικάδων (που αρέσκεται να εξερευνά και να ονοματίζει εξωτικούς τόπους που ανακαλύπτει) το ονόμασε «Τσαλαπετεινοί» (π.χ: «συναντιώμαστε στους Τσαλαπετεινούς για να πάμε για μπαλα»). Τα πουλιά εκεί είναι εξοικειωμένα με τους ανθρώπους, τουλάχιστον όσο και τα περιστέρια της Αθήνας.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 01:15\nΚάτω από τα δέντρα του Λυκαβηττού, του Φιλοπάππου και στον Εθνικό Κήπου ακούγονται τα ψιθυριστά λόγια αγάπης των ερωτευμένων, αλλά πάνω σε αυτά ξαποσταίνουν και κοιμούνται περισσότερα από 90 είδη πουλιών!\nΣτα πράσινα «σπίτια» του κέντρου της Αθήνας κατοικούν γεράκια, τσαλαπετεινοί, τσίχλες και κοκκινολαίμηδες και άλλα πολλά είδη που κανείς μας δε θα φανταζόταν ότι μπορεί να τιμούσαν με την παρουσία τους μία άθλια πρωτεύουσα σαν τη δική μας.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 01:36\n137. >>“συναντιώμαστε στους Τσαλαπετεινούς για να πάμε για μπαλα”\nΜα τί θάματα είναι ετούτα; Θα πάω να τους ψάξω.Φανήκαν ουρανοκατέβατοι στον κήπο εδώ και είπα ότι είναι τα κορόμηλα που ρόδισαν και τους τράβηξαν.Αλλά νωρίτερα, με την αναφορά του Τζι ,ψάχνοντας είδα πως οι κάμπιες είναι ο μεζές τους.Η Ρεματιά με τα πεύκα θα είναι ο πόλος έλξης τους εδώ.Στου Φιλοπάππου ως φαίνεται,επίσης. Προσωπικά ευχαριστώ. Πλέω στα Χατζιδακικά κύματα παρέα με τσαλαπετεινούς, μες τη νύχτα.\nΧοχλοπετεινούς τους λέμε κάτω. Χοχλιδάτος πετεινός,ο χρωματιστός με γκρίζες σαν τα χοχλάκια (βοτσαλάκια) αποχρώσεις.\nσ.σ.Η αδυναμία μου είναι οι κορυδαλλοί,οι σιταρήθρες, οι ασκορδαλλοί των παιδικάτων μου που τους ξέρω καλύτερα.Με λοφίο επίσης ,ταπεινότεροι στην εμφάνιση αλλά μαστόρια στο χτίσιμο της φωλιάς (την κάνουν εντελώς χάμω στη γη,όχι σε τρύπα,μόνο το βαθούλωμα της πάνω στην επιφάνεια του χέρσου)με πολύ ιδιαίτερο σφύριγμα και πέταγμα.\nΝυχτερινά ‘επεα πτερόεντα κυριολεκτικά.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 01:47\nΠολύ καλό άρθρο. Συγχαρήτηρια.\nΟ Αυριανισμός καθιέρωσε τη βία της χυδαιότητας διά του γραπτού λόγου. Την έκανε κυριάρχο ρεύμα έκφρασης, νομιμοποιημένο ύφος στη γλώσσα, άλλοθι στην κομπλεξική επιθετικότητα του ατομικιστή, του (μελλοντικού) ρατσιστή, του φαλλοκράτη και ημιμαθή μικροαστού, του «οπαδού», του χαβαλέ, του ξερόλα και του μικρολαμόγιου, και όλα αυτά πλασσάρονταν σε «δημοκρατική», «προοδευτική», «αντιδεξιά», και «σοσιαλιστική» συσκευασία. Διαβάζοντας τα αποσπάσματα από την κωλοφυλλάδα, βρίσκει κανείς τα εκφραστικά στερεότυπα των νεοναζιστών (που οι Κουρήδες και συνεργάτες τους τα ξεπατίκωναν από τις ναζιστικές φυλλάδες).\n17 Ιουνίου, 2014 στις 01:52\n17 Ιουνίου, 2014 στις 01:53\n17 Ιουνίου, 2014 στις 02:10\n>Ο Αυριανισμός καθιέρωσε\nτη βία της χυδαιότητας διά του γραπτού λόγου.\nΤην έκανε κυριάρχο ρεύμα έκφρασης,\nνομιμοποιημένο ύφος στη γλώσσα,\nάλλοθι στην κομπλεξική επιθετικότητα του ατομικιστή,\nτου (μελλοντικού) ρατσιστή,\nκαι ημιμαθή μικροαστού,\nκαι του μικρολαμόγιου,\nκαι όλα αυτά πλασσάρονταν σε “δημοκρατική”,\nκαι “σοσιαλιστική” συσκευασία.\nΝικοκύρη έχεις γράψει τίποτα ειδικά για το Μαύρο Πρόβατο;\n17 Ιουνίου, 2014 στις 08:28\nΔυστυχώς οι δικοί μου δεν είναι εξοικειωμένοι με την ανθρώπινη παρουσία. Φαίνεται πως φώλιασαν αρκετά πριν έρθω και τους ενόχλησε η παρουσία μου. Εξαφανίζονται μόλις βγω στον κήπο ή στο παράθυρο του πρώτου ορόφου πάνω ααπό το οποίο έχουν φωλιάσει. Περισσότερο τους βλέπω καθισμένους στα σύρματα της ΔΕΗ μ’ ένα σκουλήκι να κρέμεται στο ράμφος τους να περιμένουν πότε θα μπώ μέσα για να πάνε να ταΐσουνε τα μικρά τους και στιγμιαία, αν ταμπλό βιβάν στο παραθύρι μου όταν «ζυγίζονται» για να μπουν μέσα στη φωλιά ή χαμηλώνουν βγαίνοντας απ’ αυτήν.\nΘυμήθηκα που μου κλέψανε την εφουάν με τους τηλεφακούς της, θα μπορούσα ίσως να βγάλω καμιά καλή φωτογραφία, με το κινητό τι να βγει από μεγάλη απόσταση.\nΠιο παλιά στο σπίτι είχαν φωλιάσει πετρίτες που έχουν περίπου τα ίδια χρώματα με τους τσαλπετεινούς, αυτοί δεν ήταν τόσο φοβιτσιάρηδες. Ισως τα χρώματα αυτών των πουλιών ταιριάζουν με τα χρώματα της πέτρας του σπιτιού και έλκονται να φωλιάσουν εδώ.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 08:38\nΠάντως, νομίζω ότι και ο Σαββόπουλος και ο Νίκος Δήμου είχαν κατακρίνει τον αυριανισμό, όχι με τέτοια σφοδρότητα βέβαια. Κι αν δεν κάνω λάθος, την περίοδο του κανιβαλισμού του Ιολα, είχαν μαζευτεί και υπογραφές συμπαράστασης (θυμάμαι σίγουρα τον Γαβρά).\n17 Ιουνίου, 2014 στις 08:39\nΕξαιρετικό! Έτσι, για να θυμόμαστε …\n17 Ιουνίου, 2014 στις 09:00\n#52, #145: Δεν ήταν μόνο ο Ιόλας, οι χυδαιολόγοι της Αυριανής είχαν πιάσει στο στόμα τους κι έναν άλλο μεγάλο του πολιτισμού μας, τον Γιάννη Τσαρούχη, με την ίδια πάντα «τεκμηριωμένη» επιχειρηματολογία (ανώμαλος κλπ.).\nΑπορώ πως και δεν το ανέφερε κανείς σχολιαστής μέχρι τώρα.\nΝομίζω ότι τότε αφορμή ήταν η περίφημη συλλογή Ιόλα για την οποία η Αυριανή τον κατηγορούσε για αρχαιοκαπηλεία.\nΚαι βέβαια και ο Λαζόπουλος, με αφορμή την θεατρική παράσταση «Τι έδε ο Γιαπωνέζος» και τη σάτιρα που έκανε στον Σαρτζετάκη, είχε ακούσει τα «εξ αμάξης» από τη φυλλάδα του Κουρή…\n17 Ιουνίου, 2014 στις 09:02\n17 Ιουνίου, 2014 στις 09:33\nΟ Σαρτζετάκης -τηρουμένων των αναλογιών- σαν ΠτΔ ήταν τίμιος, τυπικός και by the book, μην αμαυρώνοντας με πράξεις που ήταν αρμόδιος την ιστορία του στην υπόθεση Λαμπράκη. Άλλωστε ο ΠτΔ σαν διακοσμητικό πρόσωπο στο πολίτευμα υπογράφει αβλεπί και αμίλητα, ότι του σερβίρουν. Σκεφτείτε ότι, επί Σαρτζετάκη η κατάσταση δεν ήταν όπως τώρα, που ο Παπούλιας υπογράφει τις ΠΝΠ των συγκυβερνήσεων χωρίς καν για τα μάτια του κόσμου να τις αναπέμψει στη Βουλή. Έτσι η μόνη ρετσινιά που του’ μεινε ήταν το «ανάδελφον έθνος» των Ελλήνων και πολλά χρόνια μετά σατιριστήκαν τα στρυφνά του κείμενα και οι ελληνοκεντρικές του απόψεις. Μετά και προκειμένου να μην τον φάει η δηλωτή στο καφενείο, ξεσάλωσε.\nΝα δω τι θα πουν και για τον Παπούλια στο μέλλον … 🙄\n(η κυρία Έφη και η Πετρούλα τι να κάνουν άραγε;)\n17 Ιουνίου, 2014 στις 09:45\n#149: (η κυρία Έφη και η Πετρούλα τι να κάνουν άραγε;)\nΆμα γκουγκλίσεις θα βρεις αρκετό υλικό…\n17 Ιουνίου, 2014 στις 09:46\nΣε κάτι τέτοιες ευκαιρίες διπλαρώνω πρωτοκλασάτους που χαλαρώνουν στις εκδηλώσεις αυτές. Εκείνο το βράδυ ήταν η σειρά του Σαρντζετάκη. Εύκολος στόχος.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:11\nΑυτό το κείμενο του Γιάννη Χάρη δεν το θεωρώ από τα πολύ πετυχημένα του. Μου αρέσουν συνήθως τα κείμενά του όπου κριτικάρει καλλιτέχνες, όπως για παράδειγμα αυτά με το Σαββόπουλο και τον παλμογράφο. Θεωρώ όμως ότι στο εν λόγω κείμενο στέκεται σε ανούσιες λεπτομέρειες και ότι χάνει την ουσία.\nΟ Χατζιδάκις δεν ήταν πολιτικός διανοητής ούτε μπορεί να κριθεί με αυτή την αυστηρότητα όταν πολιτικολογεί. Ως καλλιτέχνης είχε για βασικό κίνητρο έκφρασης το συναίσθημα. Αυτή η πρόταξη δεν του επιτρέπει τον τίτλο του πολιτικού διανοητή. Παρασυρμένος από το συναισθηματισμό σου μπορεί να γράψεις και μπαρούφες ή έστω να καταλήξεις σε εντυπωσιολογία ή μπορεί να εκφραστείς με τρόπο που υπονομεύει αυτό που προσπαθείς να πεις. Δεν ήταν λοιπόν πολιτικός διανοητής, ήταν όμως και πολιτικός, και διανοητής.\nΠεραιτέρω, οι καλλιτέχνες όταν γράφουν για πολιτική συχνά ορίζονται και από τη διαίσθηση. Θεωρώ ότι ο Χατζιδάκις έχει αφήσει πίσω του 10-20 πολιτικά κείμενα που αποδείχτηκαν προφητικά αλλά και πολύ εύστοχα. Ίσως από ευαισθησία και ενόραση, πάντως είναι κείμενα που δείχνουν το πρόσημο της σκέψης του. Αντίθετα μια αναδρομή στο στοχασμό του Σαββόπουλου δείχνει ότι οι παλαμογράφοι δεν ήταν μια λεπτομέρεια αλλά διατρέχουν τη σκέψη του συνολικά.\nΠέρα από κάθε διάθεση μυθοποίησης, νομίζω ότι χάνουμε την ουσία των μεγάλων καλλιτεχνών όταν ψάχνουμε στις λεπτομέρειες, οι οποίες ακυρώνουν την ουσία τους.\nΜάλιστα κάποιες από τις λεπτομέρειες που καταγράφει ο Χάρης το 2007 φωτίζονται αλλιώς εν έτει 2014.\nΌταν π.χ. κάποιος εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τον πασοκικό συνδικαλισμό του ’80, μοιάζει για αντισυνδικαλιστής και αντιαριστερός που εκφέρει ταξικό λόγο, αλλά σήμερα εξ αριστερών τείνω να συμφωνήσω μαζί του, όταν βλέπω πόσο η κατάντια των συνδικαλιστικών θεσμών επιτρέπει να λοιδωρείται η ιδέα του συνδικαλισμού και μειώνει τη χρησιμότητά του ως εργαλείου των λαϊκών αγώνων. Ναι, υπήρξαν πολλοί «ατάλαντοι εργατοπατέρες» τη δεκαετία του ’80 και στις επόμενες που έκαψαν ένα θεσμό που τώρα χρειαζόμαστε απεγνωσμένα. Μάλιστα αν το καλοσκεφτούμε οι εργατοπατέρες τότε ήταν στο ίδιο πακετάκι με την Αυριανή (που αποκαλούσε τότε τον Χατζιδάκι διασπορέα του AIDS στη νεολαία) ενώ σήμερα δίνουν το καλύτερο πάτημα στον αντισυνδικαλισμό των Τζήμερων και Στέφανων Κασιμάτηδων, οι οποίοι κατά τη γνώμη μου κάνουν νεοφιλελεύθερο αυριανισμό (και καφενειακό στοχασμό, απλώς με γραβάτα όβερ εν εσπρέσο).\nθα μπορούσε να είναι και αντίρρηση αριστερού αυτή για τα έργα και τις ημέρες των εργατοπατέρων. Θα είχε διατυπωθεί ίσως πιο πολιτικά, λιγότερο διαισθητικά, με λιγότερο εστετίστικο περιτύλιγμα, αλλά θα μπορούσε και νομίζω ότι τελικά θα έπρεπε. Η αντίδραση της αριστεράς απέναντι στο μέγεθος της ζημιάς που γινόταν ήταν δυασανάλογια μικρή.\nΌσο για το κείμενο με τον «αλήτη που πετάει πέτρες», θεωρώ ότι το κείμενό του με τα «πολύχρωμα παιδιά» υπήρξε σαφώς πιο επιδραστικό. Εξάλλου όλοι είμαστε λίγο αμφιθυμικοί με τα παιδιά που πετάνε πέτρες.\nΚαι ασφαλώς δεν πρέπει να παραβλέπουμε την ομοφυλοφιλία του η οποία προφανώς τον οδήγησε σε μονοπάτια σκέψης πιο ανατρεπτικά από τις συντηρητικές πολιτικές του καταβολές.\nΤέλος για τον Χατζιδάκι έχω να πω ότι ανέδειξε πολλούς μουσουργούς και τραγουδοποιούς, και όχι απλώς εκτελεστές, δηλαδή άμεσους συναγωνιστές του δικού του ρόλου. Άλλο ένα δείγμα ακεραιότητας αλλά και πολιτικής με την ευρεία έννοια στάσης, ανεξαρτήτως του αν κατά περίπτωση την εξέφραζε ατυχώς.\nΚατά τη γνώμη μου ο Χατζιδάκις, από την ιερή τριάδα που συγκροτεί άτυπα μαζί με Θεοδωράκη-Σαββόπουλο, υπήρξε συνολικά ο λιγότερο αντιφατικός.\nΚαλοδεχούμενη η κριτική λοιπόν στον Χατζιδάκι, αλλά αυτή την κριτική δεν τη θεωρώ πολύ πετυχημένη.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:12\n143: Εννοείς αν έχω γράψει για την έκφρ. «μαύρο πρόβατο»; Όχι.\n147: Ναι, και ο Τσαρούχης ήταν στόχο τους και όταν αναφέρονταν στον Χατζιδάκι καμιά φορά έπαιρναν τα σκάγια και τον Τσ.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:19\nΝαι για την έκφραση. Για το μαύρο πρόβατο που πάντα φορτώνεται τα ανομήματα μας\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:32\nΕπειδή μόλις σήμερα διάβασα τα σχόλια για τον χαρακτηρισμό άνδρας που έγραψα για τον Χατζηδάκι απλά παραθέτω τις 4 επεξηγήσεις που έχει για το ουσιαστικό άνδρας, το Βικιλεξικό:\n1- κάθε ενήλικος άνθρωπος αρσενικού φύλου\n3- αυτός που έχει τις καλές ιδιότητες που, συνήθως, αποδίδονται στους άντρες\n4- μέλος ομάδας, συνήθως ένοπλης\nΕπίσης είναι γνωστό πως από την λέξη άνδρας προέρχεται η ανδρεία και ο ανδρείος.\nΤο πόσο δε ανδρείος είχε αποδείξει ότι ήταν ο Χατζηδάκις τα αποδεικνύει η φράση που είχε πει, χωρίς να φοβηθεί την περιρρέουσα ομοφοβία στην ελληνική κοινωνία:\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:43\nΠάρα πολύ καλό άρθρο. Θα συμφωνήσω με κάποιους σχολιαστές, ότι υπήρξε απόλυτη ταύτιση του ΠΑΣΟΚ (και άρα του Ανδρέα Παπανδρέου) με την Αυριανή, ακριβώς τότε που η Αυριανή είχε φτάσει στο ζενίθ της χυδαιότητας. Το ότι αργότερα στράφηκε εναντίον του, δεν έχει την παραμικρή σημασία.\nΔε διάβασα όλα τα παραπάνω, ίσως το γράφει και κάποιος άλλος, αλλά υπήρχε ένα καταπληκτικό, μεγάλο αφιέρωμα του «Αντί» στο φαινόμενο του Αυριανισμού, και στην επίθεση της Αυριανής στο Χατζηδάκη.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:48\nΚαμιά φορά απαντάω στη γυναίκα μου με τη φράση «Τρελή είσαι, άντρα μου;» Κι αυτή, θεούσα ούσα, ενοχλείται. Την θεωρεί «ομοφυλοφιλική». Κι άντε να της εξηγήσω πότε και γιατί την λέμε.\nΤην λέγαμε παλιά σε περιπτώσεις ασυνεννοησίας, παρεξήγησης και τέτοια.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 10:57\nΚαλό θα ήταν να αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε τη λέξη με την έννοια 3. Όσο για την ανδρεία και τον ανδρείο, δόξα τοις θεοίς υπάρχουν επαρκέστατα συνώνυμα.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 11:24\nΤο ρεζουμέ της υπόθεσης και το ηθικόν δίδαγμα ποιο είναι. Όσοι ενστερνίσθηκαν τόσο θερμά την Αυριανή τότε, είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για την ΧΑ της σημερινής εποχής. Οι λεγόμενοι προοδευτικοί (με ή χωρίς εισαγωγικά) και οι περιβόητες δημοκρατικές δυνάμεις (ξανά με ή χωρίς εισαγωγικά). Δια ταύτα, να προσέχουνε οι σημερινές δημοκρατικές δυνάμεις, μη ενστερνίζονται τόσο ένθερμα το σύγχρονο αυριανισμό, καθότι οι αριστερές δυνάμεις είναι τροφοδότες των άλλων δυνάμεων. Άρα, τα ίδια σκατά.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 11:40\n«Δια ταύτα, να προσέχουνε οι σημερινές δημοκρατικές δυνάμεις, μη ενστερνίζονται τόσο ένθερμα το σύγχρονο αυριανισμό, καθότι οι αριστερές δυνάμεις είναι τροφοδότες των άλλων δυνάμεων. Άρα, τα ίδια σκατά.»\nΣπάστα μπρος σου και ξαναρίχτα 🙄\n17 Ιουνίου, 2014 στις 11:43\nΆραγε ο Γλέζος και λοιποί προοδευτικοί εκείνης της εποχής, na νιώθουν τύψεις για τις μαλακίες που έλεγαν τότε. Μπα, όσες τύψεις νιώθουν για τις μαλακίες που λένε τώρα.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 11:45\n@ Γς – 154 – 143 : για ύαινες έκανα λόγο, όχι για μαύρα πρόβατα και παρδαλά κατσίκια.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 11:54\nΔηλαδή να καταργήσουμε και λέξεις που δεν προσβάλουν, αλλά αντιθέτως τιμούν κάποιο, όπως το ανδρείος ; !!!\nΠως θα ήταν πολιτικώς ορθό να πούμε τον ανδρείο ώστε η λέξη να μην παραπέμπει σε άνδρα;\nΆτομο αδιακρίτως φύλου που επιδεικνύει ιδιαίτερη γενναιότητα σε δύσκολες περιστάσεις;\nΆραγε το αριστείο Ανδρείας, που είχε πάρει και ο Κων/νος Δαβάκης για τον οποίο γράφει σήμερα και ο οικοδεσπότης ,πως θα το πούμε;\nΤις ακρότητες αυτές, με τις αντικαταστάσεις λέξεων που μερικοί δεν θεωρούν πολιτικώς ορθές σατιρίζει το παρακάτω κείμενο που βρήκα στο\nΑν θέλετε να είστε «πολιτικά ορθός», δηλαδή προοδευτικός και φιλελεύθερος, δεν επιτρέπεται να πείτε στον φίλο που φόρεσε ό,τι βρήκε μπροστά του για να έρθει στο πάρτι: «Πώς ντύθηκες έτσι; Σαν χαχόλος είσαι!».\nΠολιτικά ορθό είναι να του πείτε: «Αντιλαμβάνομαι πως επικυρώνεις το δικαίωμά σου στη διαφορετικότητα στον τομέα της ένδυσης, αλλά έχω την αίσθηση ότι θα είσαι κατά κάποιο τρόπο ανισότιμος στο πάρτι».\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:19\nΚαθώς οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους και οι ευαισθησίες μας, επόμενο είναι κάποιες λέξεις / έννοιες / εκφράσεις να αρχίσουν να παλιώνουν. Εγώ π.χ. δεν θα κλάψω καθόλου αν η έννοια 3 (σχόλιο 155) πάει στον αγύριστο, ή αν το παράσημο ανδρείας γίνει παράσημο γενναιότητας.\nΝαι, δεν τίθεται τέτοιο θέμα στην ανάρτηση σου (#140). Το τίθω εγώ!\nΤο λαμόγιο, ο λύκος, το «Μαύρο Πρόβατο» που έφερε όλα τα δεινά που λες.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:30\n163: Πολλά πράγματα αλλάζουν, πάντως. Το αριστείο Ανδρείας και τον αντρειωμένο μην τον κλαις δεν θα το αλλάξουμε, αλλά θα πεις, τάχα, ότι «ο τάδε τιμάει τα παντελόνια που φοράει;»\nΠέστα χρυσόστομε, όχι τίποτα άλλο αλλα για να γλυτώσει και κανένα πουκάμισο… Διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους επειδή κάποιοι-ες τολμήσαμε να πούμε ότι θέλουμε να ζούμε σε ένα κόσμο όπου η γενναιότητα, η τιμή και η αξιοπρέπεια (κι ο,τι άλλες αρετές εμπεριέχονται στο «άνδρας», «ανδρείος» κι όλα τα παράγωγα) δεν εξαρτώνται και δεν συνδέονται με το αν κάποιος έχει πέος ή όχι.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:33\nΣήμερα ναι, γιατί οι περισσότερες γυναίκες φοράνε παντελόνια!\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:38\nΔεν είμαι ο Χρυσόστομος, είμαι ο Παλαιών Πατρών! 🙂\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:41\nΕδώ κολλάει κι ένα δικό μου παντελόνι\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:42\nΘεωρώ αστείο να μιλάς για ιερή τριάδα και να εξισώνεις κατά κάποιο τρόπο τον Σαββόπουλο με τους Χατζηδάκι-Θεοδωράκη. Θα το γράψω όπως το εννοώ και ζητώ συγγνώμη από τους επισκέπτες για πρώτη (κι ελπίζω τελευταία) φορά αλλά μπερδεύεις τα σκατά με την κολώνια. Μπερδέυεις δυο συνθέτες με διεθνή απήχηση με κάποιον παντελώς άγνωστο έξω από τον ελλαδικό χώρο.\nΜπερδεύεις δυο συνθέτες ανυπάκοους στα κελεύσματα των πολιτικών χώρων που αντιπροσώπευαν με κάποιον που το έπαιξε ΚΚΕ – ΠαΣοΚ – ΝΔ (στο μέλλον μπορεί και ΧΑ ) για να προωθήσει τη δουλειά του\nΟι ΠυξΛαξ στο Σενιόρ κάναν καλύτερη μετάφραση-προσαρμογή απ’ ότι ο Σαββόπουλος στον παλιάτσο και τον ληστή ή τον άγγελο εξάγγελο\n17 Ιουνίου, 2014 στις 12:57\nΦυσικά δεν μιλώ για πολιτικά ορθές αναδρομικές αλλαγές (Ο δωδεκάλογος του Ρομά κλπ) αλλά για την μελλοντική (πλεονασμός) εξέλιξη της γλώσσας. Είμαστε σίγουροι ότι θα απονέμονται ακόμα αριστεία ανδρείας και ανδραγαθίας μετά από εκατό χρόνια και θα λέγονται ακόμα έτσι;\n17 Ιουνίου, 2014 στις 13:03\nπαράσημο της περικνημίδος.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 13:06\nΤο 30% των μάχιμων τμημάτων του ΔΣΕ ήταν γυναίκες, σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν στην Α` Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της Πανελλαδικής Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών (βλέπε: Εισήγηση στη Συνδιάσκεψη της Ρούλας Κουκούλου – Εκδοση Π. Δ. Ε. Γ. Λεύτερη Ελλάδα, Απρίλης 1949, σελ. 18). Σε 688 ανέρχονται οι γυναίκες στελέχη, αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του ΔΣΕ. Σε 55 απονεμήθηκαν μετάλλια ανδρείας, σε 244 δόθηκε προαγωγή για ανδραγαθίες, ενώ εκατοντάδες πήραν έπαινο (βλέπε: «Για να θριαμβεύσει η ζωή», Έκδοση «Ριζοσπάστης 1996», σελ. 13)\nΕίμαι σίγουρος πως καμία από αυτές όταν τις έδωσαν τα μετάλλια για ανδρεία και τις προαγωγές για ανδραγαθία, δεν σκέφτηκε ότι στο μέλλον τις τιμές που τους έγιναν θα τις συσχέτιζαν κάποιοι με την ύπαρξη ή όχι πέους!\n17 Ιουνίου, 2014 στις 13:15\nΣχετικά με το παράσημο της περικνημίδος\n17 Ιουνίου, 2014 στις 13:29\nΗ σιγουριά σας είναι αξιοθαύμαστη, όταν μάλιστα είναι σιγουριά που μιλα εκ μέρους άλλων.\nΔεν ξέρω τι σκέφτονταν οι γυναίκες της αντίστασης και του ΔΣΕ ούτε και το θεωρώ δέον να μιλήσω εκ μέρους τους. Σαν γυναικα-εγγονή (ιστορικά όχι βιολογικά) αυτών των γυναικών, θεωρώ ότι τις τιμώ όταν φεμινιστικά εξετάζω κριτικά το πλέγμα γλωσσικών, κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών και άλλων δομών και σχέσεων που καταδικάζουν τις γυναίκες όχι απλά σε κατηγοριες δεύτερης κατηγοριας αλλα σε υποκείμενα χωρίς ιστορία.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 13:32\nΑν θέλετε να πειτε «ανδρείος» να λέτε «ανδρείος». Εγώ διάβασα «απέδειξε» -σα να χρειαζόταν κανείς να αποδείξει οτοδήποτε επειδή είναι ομοφυλόφιλος!- και «άνδρας». Τα υπόλοιπα είναι σοφιστείες.\n176: διόρθωση: «…όχι απλά σε πολίτες δεύτερης κατηγοριας αλλα σε υποκείμενα χωρίς ιστορία.»\n17 Ιουνίου, 2014 στις 14:13\n‘Όταν φέρνω σαν παράδειγμα τις γυναίκες του ΔΣΕ και τα μετάλλια ανδρείας και τις προαγωγές για ανδραγαθίες που πήραν, είναι γιατί πιστεύω πως ζούσαν σε περιβάλλον που είχε ξεπεράσει το πλέγμα γλωσσικών, κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών και άλλων δομών και σχέσεων που καταδικάζουν τις γυναίκες όχι απλά σε κατηγορίες δεύτερης κατηγορίας αλλά σε υποκείμενα χωρίς ιστορία.\nΑν θέλετε να πειτε “ανδρείος” να λέτε “ανδρείος”.\nΑπό τον καιρό της χούντας είχε να υποδείξει κάποιος τι να γράψω και πως να το γράψω!\nΣτο σχόλιο 155 παρέθεσα από το Βικιλεξικό τι έννοια που έχει στην νεοελληνική η λέξη άνδρας και νομίζω πως σε όλους τους καλόπιστους έγινε κατανοητό ποια από τι; 4 σημασίες εννοούσα στην φράση μου.\nΑ; δούμε όμως και την εξήγηση που δίνει το ίδιο στην λέξη σοφιστεία.\nΣοφιστεία λοιπόν είναι επιχείρημα ή συλλογισμός που, αν και φαίνεται σωστός, είναι λανθασμένος και γίνεται συνήθως με κακοπιστία με σκοπό την εξαπάτηση του συνομιλητή\nΠεριμένω λοιπόν να αποδείξετε την κακοπιστία και την εξαπάτηση που διέπραξα.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 14:28\nΤόκιν ετ κρος πέρποσιζ, που λέμε και στην Πάτρα.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 14:29\nΕίσαστε σοβαρός; Εκσφενδονίζετε την κατηγορια στην Ππαν (νομίζω ότι είναι γυναικα) ότι σας λογοκρίνει χουντικά (!!!) και μετά την προσκαλείτε να αποδείξει αυτό και το άλλο;\nΕγώ είμαι καινούρια εδώ μέσα αλλα νομίζω ότι τόσο ο οικοδεσπότης όσο κι οι υπόλοιποι σχολιαστές δεν πρέπει να αφήσουν τέτοια επίθεση να περάσει στο ντούκου.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 14:38\n17 Ιουνίου, 2014 στις 14:43\n17 Ιουνίου, 2014 στις 14:59\nΕπειδή έχω μια μικρή αλλεργία εις τας υποδείξεις του τι θα πω και πως θα το πω σας αφιερώνω το αντίστοιχο άσμα\n17 Ιουνίου, 2014 στις 15:04\nΕίχα βγει για λίγο και τώρα γύρισα, ελπίζω ότι το επεισόδιο έληξε.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 15:11\nΕχθρός πανικοβληθείς ετράπη εις φυγήν στοπ\n17 Ιουνίου, 2014 στις 16:24\nΚαλά, Τζι, τόσο πολύ βαράινει στη γνώμη σου για την αξία κάποιου καλλιτέχνη η διεθνής απήχησή του;\nΚι ο Παπαδιαμάντης κι ο Μακρυγιάννης, που δεν την έχουν κι είναι άγνωστοι στους πολλούς έξω από τον ελλαδικό χώρο, δεν αξίζουν μία ως συγγραφείς;\n17 Ιουνίου, 2014 στις 16:34\nείπα τρία ακόρντα, υπερβάλλοντας για να αντιπαραβάλλω τις λίγες θεωρητικές γνώσεις του Σαββόπουλου στις αντίστοιχες πχ του Μίκη, που γνωρίζει Αντίστιξη και φούγκα. Φυσικά ο ίδιος δε γράφει πάνω σε γνωστά κι αναμενόμενα σχήματα, το τραγούδι βγαίνει από την πρωτότυπη μελωδική γραμμή. Πολλά έργα του Σαββόπουλου, πάντως, τα εναρμονίζουν άλλοι.\nΤο είχε πει και ο Χατζιδάκις, ότι μια μελωδία πρέπει να εντάσσεται σε κάτι γνωστό, υπαρκτό, αλλά συγχρόνως να έχει και κάτι καινούριο και μοναδικό, που θα δώσει στο τραγούδι την προσωπικότητά του.\nΓια να προβοκάρω και την κουβέντα περί «ανδρισμού», η σύνθεση τύπου Χατζιδάκι και Σαββόπουλου είναι ο «αντρικός» τρόπος, ο τρόπος του Κυνηγού, που ψάχνει στην ομίχλη, χωρίς να βλέπει το θήραμα, ενώ οι διάφοροι που απλά εφαρμόζουν αυτά που ξέρουν, λειτουργούν με το γυναικείο τρόπο, του καρποσυλλέκτη, δηλαδή αντιγράφουν και μαζεύουν χόρτα και στιχάκια από δω κι από κει, σαν τη μάνα του Ευριπίδη.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 16:36\nΑλλά κι ο Σαββόπουλος κάποια απήχηση (σ’ αυτούς που νιώθουν από μουσική) την έχει.\nΤη δεκαετία του ’90, όταν έπαιζε στη Ν. Υόρκη, ο δικός σου (και δικός μου) Bob Dylan και κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες πήγαν να τον ακούσουν.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 16:50\n189.>>Τη δεκαετία του ’90, όταν έπαιζε στη Ν. Υόρκη, ο δικός σου (και δικός μου) Bob Dylan και κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες πήγαν να τον ακούσουν.\nΜεθαύριο που παίζει εδώ ,στη Θεσσαλονίκη και στη Μαλακάσα ο (και δικός μου) Bob Dylan και κάποιοι άλλοι καλλιτέχνες, φαντάζομαι θα πάει κι αυτός να τους ακούσει 🙂 🙂\n17 Ιουνίου, 2014 στις 16:54\nΟ τραγουδοποιός κρίνεται μόνο για τη μελωδία του τραγουδιού, το στίχο και τον συνδυασμό των δύο. Τίποτε άλλο. Ο τέταρτος παράγοντας είναι η ερμηνεία του τραγουδιστή και τελικά ο τρόπος που ταιριάζει και δένει ο συγκεκριμένος τραγουδιστής με το τραγούδι.\nΟ συνθέτης όμως κρίνεται κυρίως για τη μελωδία του.Ούτε για τις πολιτικές του, ούτε για την επιτυχία του. Και σε τελευταία ανάλυση, δεν υπάρχουν συνθέτες. Υπάρχουν τραγούδια. Ο άσημος Άσιμος έχει γράψει μερικά πανέμορφα τραγούδια.Οι «Γλάροι», ένα από τα ωραιότερα λαϊκά, είναι γραμμένο από έναν που δεν τον ξέρει ούτε ο θυρωρός του και που δεν έγραψε άλλο.\nΟ Σαββόπουλος έχει γράψει αρκετά τραγούδια που είναι ωραιότερα από του Μίκη .Έτσι νομίζω, τελεία. (Για μην ξαναπαίξουμε τη ζυγαριά του Αριστοφάνη και του Αισχυλάκη-Ευριπιδάκη).\n17 Ιουνίου, 2014 στις 17:01\n@ Ιάκωβος – 188 : Για να προβοκάρει κάποιος χρησιμοποιώντας μεταφορές, η μεταφερόμενη έννοια πρέπει να στέκει. Να είναι ορθή. Έλα όμως που το παράδειγμα που φέρατε, εκτός του γεγονότος ότι είναι έωλο από ανθρωπολογική άποψη, εμπεριέχει και αστήρικτες αξιολογήσεις: ο «γυναικείος τρόπος» είναι τάχα μου μη εφευρετικός. Αυτό εννοείτε?\nΜπορεί από ένα σημείο και πέρα να θεωρώ σχολαστικιστική την ανάλυση σχετικά με τη χρήση λέξεων και όρων με σεξιστική καταγωγή, εντούτοις, συχνλά δεν αποβαίνει άκαρπη. Επειδή πολλά μπορεί να βγούν στη φόρα … Σφάλλω?\n17 Ιουνίου, 2014 στις 17:06\nΈβαλα τη λέξη «άτυπα» ακριβώς επειδή την τριάδα δεν την ορίζω εγώ μόνος μου (είναι διαδεδομένη) και επειδή όντως αποτελείται από δύο μεγάλα σκέλη και ένα πιο κοντό. Πιο κοντό γιατί ο Σαββόπουλος δεν είναι μουσουργός, είναι δηλαδή της ίδιας κλάσης με τους άλλους.\nΟ Σαββόπουλος όμως είναι σπουδαίος στιχουργός, σαφώς πολυγραφότερος των άλλων δύο, και επίσης σπουδαίος τραγουδοποιός της σύγχρονης φόρμας, και μάλιστα ο πρώτος που μπόλιασε την ελληνική μουσική, παραδοσιακή και έντεχνη, με τις ροκ επιρροές, και με τρόπο οργανικό και δόκιμο. Διακρίθηκε μάλιστα για τις ανατρεπτικές και αιχμηρές προσεγγίσεις του, ιδίως στην ιερή τριάδα (αυτή δεν είναι άτυπη) Περιβόλι του Τρελού-Μπάλος-Βρόμικο Ψωμί, η οποία μπορεί να αποκληθεί με άνεση αριστουργηματική.\nΟ Σ. είχε μικρότερη και πιο τοπικής εμβέλειας απήχηση αλλά με τεράστια σημασία, που είναι άδικο να παραβλέπουμε, για την ελληνική μουσική. Υπήρξε το ορόσημο μετά από το οποίο άρχισε αυτή να μπολιάζεται με σύγχρονες επιρροές. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 τα ξένα μουσικά περιοδικά κατέγραφαν τον Σαββόπουλο ως τον μόνο άξιο λόγου εκπρόσωπο του ελληνικού ροκ.\nΔεν συμμερίζομαι λοιπόν την απαρέσκειά σου. Και ακόμη, άλλο Ξενοδοχείο, άλλο Άγγελος Εξάγγελος. Το τελευταίο είναι πολύ πετυχημένο και αυθύπαρκτο καλλιτεχνικά. Τι κι αν πούμε ότι είναι κακή απόδοση. Με συγχωρείς, αλλά εχέσθην (και μύρισε κολώνια).\nΌσο για την εν γένει στάση του Σαββόπουλου, πολιτική και μη, θεωρώ ότι δεν είναι τόσο απλοϊκός όσο τον ερμηνεύουμε. Μπορεί να διαφωνώ με τις απόψεις του, μπορεί να τον θεωρώ καλλιτεχνικά ωραιοπαθή και πονηρόφατσα (όπως τον λέει και ο Πουλικάκος) αλλά διαφωνώ και με την άποψη «όλα στο καζάνι να βγάλουμε ετυμηγορίες».\nΕλαττώματα έχουν και οι τρεις μεγάλοι. Άλλοι -όσο και αν σοκάρει αυτό- εκφράζονται με τα μελανότερα χρώματα για τον Μίκη. Αλλά κατά τη γνώμη μου αυτές είναι χαζοσυζητήσεις. Όπως δεν πρέπει να παραβγαίνουμε σε αγιογραφικό ζήλο, έτσι δεν πρέπει να παραβγαίνουμε και σε ζήλο αποκαθήλωσης.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 17:07\nΠαρόραμα στην πρωτη γραμμή του 193: ΔΕΝ είναι της ίδιας κλάσης με τους άλλους\n17 Ιουνίου, 2014 στις 17:22\n189: Ο Σαββόπουλος έχει μεγάλη απήχηση σε καναδυό (και παραπάνω) γενιές που γαλουχήθηκαν μαζί του. Αυτό σίγουρα.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 17:37\n@193: De gustibus et de coloribus non disputandum est.\nΠροσωπικά, από την τριάδα που αναφέρεις προτιμώ τα Δέκα χρόνια κομμάτια και τη Ρεζέρβα, ίσως γιατί ανδρώθηκα μαζί τους.\n@195: Έτσι είναι, Νικοκύρη. Αλλά και κάποια απήχηση στις επόμενες γενιές την έχει.\nΠάντως, στο σχ. 189 αναφερόμουν στη διεθνή απήχησή του (βλ. και σχ. 171).\n17 Ιουνίου, 2014 στις 18:13\nο “γυναικείος τρόπος” είναι τάχα μου μη εφευρετικός. Αυτό εννοείτε?\n17 Ιουνίου, 2014 στις 18:20\nΆον: Συμμερίζομαι τα καλά λόγια για τον Σαββόπουλο. Συμμερίζομαι επίσης την άποψη του Δήμου Μούτση (την είπε στα σέβεντις) ότι ο Σαββόπουλος χωρίς να είναι «παιδί» των Δύο, παραμένει αξιόλογος.\nΒον: Όσοι συγκρίνουν τον Σαββόπουλο με τους Δύο, τον ρωτήσατε;\nΑμφιβάλω αν ο Σαββόπουλος είναι πολυγραφότερος είτε του ενός είτε του άλλου. Βέβαια, δεν είμαι μουσικός και το μέτρο που κρατάω 😉 μπορεί να μην είναι καλό και να μετράω λάθος.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 18:24\nKαμμια σχεση ο Σαββοπουλος με τούς αλλους δυο.Ο Σαββοπουλος εχει πεντε δεκα τραγουδια αξια λογου τα εξης τρια\nΑς αρχισουν οι χοροι (το μονο που αν ακουστει σε τιποτε πανηγυρια γαμους κλπ μπορει να δει κανεις παιδια να το ενθουσιαζονται και να χορευουν) τον Σαν τον καραγκιοζη και το Στην αγορα στο Λαυριο.Αντε και το Ντιρλαντα το οποιο ομως ισως δεν ειναι δικο του και καμμια συνεφουλα για τα παιδια του δημοτικου.\nΑυτα τα παλια τα πολιτικα κατι Αγγελος εξαγγελος η στιχοι τυπου στο Βιετναμ πυρπολησαν το ρυζι αυτα δεν ακουγονται σημερα (και μαλλον και στο μελλον) ουτε με σφαιρες που λενε.\nΥποκειμενικη γνωμη βεβαια δικη μου και πιθανον να κανω λαθος\n17 Ιουνίου, 2014 στις 18:34\n@ 197 – Με την ερώτηση ήθελα να εξακριβώσω αν στην περίπτωση σας πρόκειται για συνειδητό ή κομφορμιστικό φαλλοκρατισμό. Λυπάμαι για την απάντηση.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 18:49\n198.H ασημαντότης μου εξεπλάγη επίσης με το πολυγραφότερος των δύο, μα λέω, άντρες είναι, μετράνε καλύτερα. 🙂\nΣημαντικότερός τους,είμαι βέβαιη πως όχι, μην τρελαθούμε κιόλας.Παίζει σε άλλη κατηγορία. Διατελώ. 🙂 🙂\n17 Ιουνίου, 2014 στις 18:51\nΌχι και φαλλοκρατισμός…\n198, όχι είναι ο ολιγογραφότερος όλων. Αλλά τα τραγούδια του (μέχρι κάποια εποχή) είναι ένα κι ένα. Είναι από τις περιπτώσεις των ανθρώπων που όταν ήταν μικροί,έπεσαν στη μαρμίτα με τη μελωδία. Ή για να το πούμε ποιο σωστά, γεννήθηκε συνθέτης (όπως γεννιούνται, δεν γίνονται, όλοι οι μεγάλοι συνθέτες).\nΤα λίγα τραγούδια του έχουν μελωδίες σαν σπάνια διαμάντια, όπως και του Χατζιδάκη, μόνο που εκείνου είναι περισσότερα και μεγαλύτερα.(Και ας σταματήσω εδώ τις μεταφορές,μη μου κολλήσετε καμμιά ταμπέλα: «Εκτελούντε μεταφορέ») .\n17 Ιουνίου, 2014 στις 19:03\n201, 202: Είχα υπόψη το 193 όπου γράφει «Ο Σαββόπουλος όμως είναι σπουδαίος στιχουργός, σαφώς πολυγραφότερος των άλλων δύο».\nΤο παρεξήγησα ότι αναφερόταν στη μουσική (μα για μουσικούς μιλάμε! ) ενώ αναφερόταν στη στιχουργική.\nΟΚ είναι πολυγραφότερος ως στιχουργός.\n17 Ιουνίου, 2014 στις 19:19\nΠαίδες δικαίωμα του καθενός είναι τι του αρέσει και τι όχι και δεν χωρά κουβέντα. οταν όμως κάνουμε συγκρίσεις-ομαδοποιήσεις κ.λ.π. παραμερίζουμε το προσωπικό μας γούστο (όσο μπορούμε, εμένα μ’ αρέσει ο Μηλιώκας αλλά πέρα από την σούπερδιαχρονική τραγουδάρα με τα ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ, δεν…)\nΕγώ αν έφιαχνα μια τριάδα σαν τρίτο σκέλος θα έβαζα τον Ξαρχάκο, έναν πραγματικά εργάτη της μουσικής , το Αξιον εστί του Θεοδωράκη παρουσιάστηκε πολύ καλύτερα από τον Ξαρχάκο ο οπίος έβγαλε και μερικά διαχρονικά τραγούδια (Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι, θα γυρίσω λυπημένη παναγιά κ.λ.π)\nΤο μέγεθος του καλλιτέχνη το δείχνει η διάρκειά των έργων του αλλά και η διάρκεεια του ιδίου (π.χ. ο Ντύλαν που αναφέρθηκε γράφει θαυμάσια στα 70 του), ο Σαββόπουλος λίγο μετά την μεταπολίτευση «αδειασε» και στηρίχθηκε σε εφφέ για να μείνει στο επίκεντρο, ίσως του τέλειωσε η εκ θεσσαλονίκης βοήθεια που λένε οι κακές γλώσσες. Στην πραγματικότητα προσπαθούσε να μεταφυτεύσει στην Ελλάδα ό.τι «έπιανε» έξω.,τον «τυφώνα» ο Ντύλαν, μακρύ ζεμπέκικο ο Νιόνιος λες και είχε καμιά σχέση ο Κοεμτζής με τον νέγρο πυγμάχο, «καλέ μου φίλε σου γράφω» κ.λ.π. και πολύς κόσμος νόμιζε πως είναι δικές του ιδέες, Σήμερα με το ίντερνετ τέτοιες κινήσεις δεν έχουν νόημα\nΕπίσης θεωρώ τον Χατζηδάκι πολύ καλό ποιητή εκτός από συνθέτη\n‘Ενα αλλο γνωστό και πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Χατζιδάκι, που μιλάει για τη Γενιά της Εθνικής Αντίστασης είναι «Τα παιδιά της Γαλαρίας», με αφορμή την ταινία «Τα Παιδιά του Παραδείσου» του Μαρσέλ Καρνέ.\nΤο περίεργο είναι ότι δεν το βρήκα όλο το άρθρο,φταίω εγώ, είναι τυχαίο, ή μήπως πρέπει να ξεκαθαριστεί ο τρόπος που ποδηγετείται το Ιντερνετ;\n17 Ιουνίου, 2014 στις 23:05\n182: Σχετικά καινούρια.\n184: Αγαπητέ, θα σας το πω στα Αγγλικά αφού ούτως ή άλλως τα Ελληνικά φαίνεται να σας δυσκολεύουν. Το ιντερνετικό σας όνομα – Αθεόφοβος – είναι wishful thinking. Μακάρι να ήσασταν! Μπορώ να σκεφτώ πολλά επίθετα με στερητικό α- που θα σας ταίριαζαν αλλα για να μην το ξεχειλώσουμε θα περιοριστώ μονο στο ανιστόρητος…\n188: Αγαπητέ (κι εσύ αγαπητός, αφού είσαι ο Ιάκωβος που κύλησε και βρήκε τον Αθεόφοβο), σε πρωτοετείς φοιτητές ανθρωπολογίας να έλεγες αυτές τις σαχλαμάρες το μονο που θα προκαλούσες θα ήταν ξεκαρδιστικά γέλια.\n192: Γι’ αυτό κάνω αυτές τις παρεμβάσεις, για να βγούν τα σεξιστικά άπλυτα στην φορα.\n200: Τουλάχιστον ο κύριος αυτός εκτίθεται αλλα τα λέει. Αν λυπάμαι για κάτι είναι γι’ αυτούς που σιωπούν.\n202: «Όχι και φαλλοκρατισμός…»\nΕπιτέλους, σταματήστε, δεν μας λυπάστε που μας βλέπετε να χτυπιόμαστε κάτω από τα γέλια;\n17 Ιουνίου, 2014 στις 23:29\nΣεξιστής; Εγώ σεξιστής; Μα… μερικοί απ’ τους καλύτερους φίλους μου είναι γυναίκες! Η… η… σύζυγός μου είναι γυναίκα!\n(Ο αθάνατος Σερ Χάμφρι / Νάιτζελ Χόθορν στο «Μάλιστα κ. υπουργέ»)\n18 Ιουνίου, 2014 στις 00:32\nΣυγγνώμη αν μου διέφυγε, αλλά δεν είδα άλλον να το επισημαίνει: ο Τζαννετάκος, βέβαια, ήταν ο Γιάννης κι όχι ο Βασίλης, ο γνωστός συμπαθής ηθοποιός με το ρεκόρ παθητικής σφαλιάρας.\nΕπίσης: αν μιλάμε για αυριανισμό, θα άξιζε μια μνεία και στον δημοσιογράφο του «Ριζοσπάστη» Άρη Παπάνθιμο που έβγαλε βιβλίο με θέμα τον αυριανισμό ως προστάδιο του φασισμού. Τον είχα γνωρίσει, πολύ συμπαθής. Δυστυχώς απεβίωσε πρόωρα.\nΚαι σήμερα βέβαια Νίκο ο αυριανισμός καθ’ εαυτόν (υπογραμμίζω) εξέλιπε (ξαναϋπογραμμίζω), όμως η χυδαιότητα είναι περισσότερο απλωμένη στην κοινωνία, άρα από μιαν άποψη η κατάσταση χειρότερη. Κι ο Χατζιδάκις, πάντως, αξεπέραστα επίκαιρος, όπως υπαινίσσομαι κι εγώ σε ένα από τα πολλά κείμενα που δημοσιεύτηκαν ανήμερα της επετείου:\n18 Ιουνίου, 2014 στις 00:36\n@ Δέσποινα – 206: Πολύ φοβάμαι ότι οι πολλοί φοιτητές ενδέχεται τις ανυπόστατες επιστημονικά (αλλά χρήσιμες ιδεολογικά) «προσεγγίσεις» της εξελικτικής ψυχολογίας και της κοινωνιοβιολογίας.\nΟ σεξισμός (όπως και ο ρατσισμός, φυλετικός ή ταξικός – άλλωστε, από την ίδια μήτρα αδερφάκια είναι όλα τους) κυκλοφορεί σε πολλές και διάφορες συσκευασίες, την παραδοσιακή, τη θρησκευτική, την πολιτική, αλλά και την «επιστημονική» μέσω των διαφόρων ρευμάτων του βιολογικού ντετερμινισμού.\n18 Ιουνίου, 2014 στις 00:40\n209 – Διόρθωση (καταραμένο κόπυ πάστε) – διαβαζε: Πολύ φοβάμαι ότι οι πολλοί φοιτητές ενδέχεται να διδάσκονται τις ανυπόστατες επιστημονικά (αλλά χρήσιμες ιδεολογικά) “προσεγγίσεις” της εξελικτικής ψυχολογίας και της κοινωνιοβιολογίας.\n18 Ιουνίου, 2014 στις 00:43\n208.>>βιβλίο με θέμα τον αυριανισμό ως προστάδιο του φασισμού\n18 Ιουνίου, 2014 στις 00:54\nΕφυγε ένας γενναίος μαχητής,\n18 Ιουνίου, 2014 στις 01:12\n>της εξελικτικής ψυχολογίας και της κοινωνιοβιολογίας\nΜπα τι καλούδια λέτε εσεις εδώ;\nΜεχρι να σας τσεκάρω να και κάτι το ωραίον. Το Βιοτεχνολογικόν.\nΕκανα το μάθημα (Μικροσυστοιχίες γονιδίων, DNA chip) και κάτι τέτοιο το περίμενα.\nΕλεγα στα παιδιά ότι θα πουλιέται και στα φαρμακεία. Σαν το Πρεντίκτορ να ούμε…\n(Ελληνοκυπριακής καταγωγής ο καθηγητής)\n18 Ιουνίου, 2014 στις 01:31\nΚι απ’ αυτό έχει το μαγαζί 🙂\n18 Ιουνίου, 2014 στις 01:44\n208: Ο ηθοποιός ήταν ο Αλέκος.Κι εγώ τον Γιάννη Τζανετάκο θυμάμαι, αλλά η εφημερίδα έγραφε Β.\n18 Ιουνίου, 2014 στις 01:47\n204. Δεν είναι θέμα προσωπικού γούστου, αυτό λέω κι εγώ.\nΗ δόκιμη μίξη ροκ-ελληνικής μουσικής είναι παράσημο του Σαββόπουλου. Αυτό είναι αντικειμενικό. Μέχρι τότε υπήρχαν οι Ολύμπιανς και οι λοιπές μπάντες που είχαν ένα στιλ χαριτωμένο αλλά αφελές. Και μιαν ωραίαν εσπέραν ακούς στο πικάπ σου γκάιντες με ηλεκτρική κιθάρα, σου σηκώνεται η τρίχα και ο δίσκος είναι του Σαββόπουλου. Μπορεί σήμερα να γίνονται κατά κόρον τέτοια τουρλού, τότε όμως όχι. Αν επιχειρήσουμε λοιπόν μια αποτίμηση των μεγάλων φυσιογνωμιών της ελληνικής μουσικής μετά το ’60, πώς να αφήσουμε απέξω αυτόν που συνέδεσε έτσι πετυχημένα την ελληνική με τη σύγχρονη διεθνή μουσική;\nΌσο για την αντιγραφή στις τέχνες, δεν είναι συνήθως κάτι το μεμπτό, κατ’ εμέ τουλάχιστον. Ο Σαββόπουλος ό,τι αντέγραψε, το έκανε δικό του. Και στην τέχνη κλοπιμαίο που αφομοιώθηκε, παύει να είναι κλοπιμαίο, όπως λέει ο Τζάρμους. Το Μακρύ ζεϊμπέικικο είναι ένα δυνατό, πρωτότυπο ποίημα.\nΟ Ξαρχάκος κατά τη γνώμη μου χαρακτηρίζεται από έναν γενικότερο ακαδημαϊσμό, είναι αποστασιοποιημένος από το κοινό, αν εξαιρέσουμε κάποια αριστουργήματά του. Αν επιχειρούσα να αντικαταστήσω τον Σαββόπουλο στην άτυπη τριάδα, θα προτιμούσα τον Μούτση, τον Λοΐζο ή τον Μαρκόπουλο.\nΕξάλλου όπως είπε πολύ εύστοχα στο 125 o compay primo μου (κατά κόσμον Πέπε) ο Σαββόπουλος γράφει πολύ σύνθετα, μπορεί να αλλάξει 30 συγχορδίες κάτω από μια απλή μελωδία. Αυτό είναι ένα μορφολογικό χαρακτηριστικό που για να αποτιμηθεί χρειάζονται μουσικές γνώσεις, αλλά αντικειμενικά είναι στοιχείο ιδιοφυίας.\n18 Ιουνίου, 2014 στις 01:56\n207: 🙂 [από τις αγαπημένες μου σειρές!]\n209: Οι φοιτητές κι εδώ κι αλλου πολλά περίεργα μπορεί να διδάσκονται, σίγουρα. Η αναφορά μου στους πρωτοετείς φοιτητές δεν ήταν στατιστικό στοιχειο, ήταν ρητορικό σχήμα λόγου μέσα στο πλαίσιο του σαρκασμού-αστείου που έκανα (ή τουλάχιστον, επιχείρησα να κάνω).\n18 Ιουνίου, 2014 στις 02:51\n>Ο Ξαρχάκος κατά τη γνώμη μου χαρακτηρίζεται από έναν γενικότερο ακαδημαϊσμό […] Αν επιχειρούσα να αντικαταστήσω τον Σαββόπουλο στην άτυπη τριάδα, θα προτιμούσα τον Μούτση, τον Λοΐζο ή τον Μαρκόπουλο.\nΜε νευρίασες. Είσαι φάουλτ!\nΚαι δεν είναι που μου θύμησες τον Ξαρχάκο, μου θύμησες την μακαρίτισσα.\nΤα πρώτα χρόνια της Χούντας κει στην Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια xαζοξενυχτάγαμε που και που με την κυρά μου και το φιλοσοφούσαμε με τη παρέα μας φοιτητές.\nΚαμιά φορά όμως μέσα στη νύχτα σιωπούσαμε και τον ακούγαμε να παίζει. Μυσταγωγία\n18 Ιουνίου, 2014 στις 08:27\nΉταν εποχή που όλοι έτρεμαν την «Αυριανή». Ελάχιστοι τολμούσαν να τα βάλουν μαζί της ή να την καταγγείλουν, σίγουροι πως την επόμενη μέρα θα δέχονταν χυδαία επίθεση. Ο Μανώλης Γλέζος ελπίζω να έχει μετανιώσει για εκείνη τη δήλωσή του. Ανεξάρτητα για ποιο λόγο την έκανε, πήρε εκ των πραγμάτων θέση υπέρ της φυλλάδας και κατά του Μάνου.\nΕπειδή μια συζήτηση που ξεκίνησε από την έννοια του τι σημαίνει άνδρας κατέληξε στο ότι με δυσκολεύουν τα ελληνικά και ότι το Αθεόφοβος δεν με αντιπροσωπεύει γιατί είμαι ανιστόρητος!, νομίζω ότι η οποιαδήποτε πλέον αντιπαράθεση θα καταλήξει στον Godwin’s law ο οποίος για τους μη δεινούς ως η Δέσποινα γνώστες της αγγλικής, λέει ότι:\nΚαθώς επιμηκύνεται μια διαδικτυακή συζήτηση, η πιθανότητα μιας σύγκρισης που θα περιλαμβάνει τους ναζιστές και τον Χίτλερ προσεγγίζει τη μονάδα!\nΤην ευχαριστώ δε γιατί με το wishful thinking μου θύμισε το ομώνυμο τραγούδι το οποίο και της το αφιερώνω!\n18 Ιουνίου, 2014 στις 08:36\nΑπό τότε που ανακαλύφθηκε το πολιτίκαλι κορέκτ χάθηκε το φιλότιμο χάσαμε τη μπάλα. 😀\n18 Ιουνίου, 2014 στις 08:42\n208-215: τώρα θυμάμαι ότι υπήρχε και Βασίλης Τζανετάκος δημοσιογράφος, πιθανόν αδελφός του Γιάννη. Ολίσθημά μου που ανακάτεψα τον Αλέκο. Ο Γιάννης, παρεμπιπτόντως, είχε κάτι κοινό με τον Μάνο: αν και στον ευρύτερο χώρο της Δεξιάς, τόλμησε να συγκρουστεί ευθέως με την Ακροδεξιά (του Καρατζαφέρη) – κι ας το πλήρωσε με τη μη εκλογή του στη Νομαρχία Αθηνών. Αν θυμάται κανείς καλύτερα, ας μας πει σε ποιες εκλογές ακριβώς ήταν.\n18 Ιουνίου, 2014 στις 08:51\n@222: Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002.\n(με το τζιπ και το μικράκι αυτοκίνητο)\n18 Ιουνίου, 2014 στις 09:35\n222: Είναι εύκολο να τους μπερδέψεις, κι εγώ το τσέκαρα δυο φορές.\n18 Ιουνίου, 2014 στις 09:43\nΚαλή η Φώφη, αλλά εδώ χρειάζεται Τζανετάκος\n19 Ιουνίου, 2014 στις 08:34\nΈνα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενο του Μάνου Χατζηδάκι «Βιογραφικό σε πρώτο προσωπικό» που το έγραψε το 1980 στη Μελβούρνη\n19 Ιουνίου, 2014 στις 09:03\nΟ θεός να με συγχωρέσει που ακουμπάω τα λόγια του, αλλά αυτά τα “ομαλός – ανώμαλος” μου θύμισαν κάτι εντελώς άσχετο από αυτό που λέει ο Μέγας μας.\nΠου αναρωτιόμουν στην εφηβεία μου μήπως εγώ τελικά ήμουν ο ανώμαλος που δεν μπορούσα να ανεχτώ γύρω μου τόσους ανώμαλους και τις πρακτικές τους.\nΕνδημικόν το φαινόμενον!\n[…] στη χειρότερη εκδοχή του είναι και ο αυριανισμός (περισσότερα εδώ) και τα παράγωγά του, όπως και ο νεοαυριανισμός που […]\n13 Αυγούστου, 2015 στις 17:32\nΑριστερά και Αυριανισμός | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές said\n19 Σεπτεμβρίου, 2015 στις 08:34\n[…] αποσπάσματα από το ιστολόγιο του κ.Ν.Σαραντάκου (16.6.2014), στον οποίο οφείλουμε την πιο εμπεριστατωμένη και […]\n30 Απριλίου, 2018 στις 18:31\nΜήπως έχει κανείς αντίγραφα των βιδεο του σχ. 2 ή.και του 47;;;\n30 Απριλίου, 2018 στις 19:33\n232: Με αφορμή τον θάνατο του Μ. Κουρή σήμερα, εδώ: https://www.youtube.com/watch?time_continue=525&v=ZkGIh4gX05Q ένα σχετικό απόσπασμα (από το 8:46 λεπτό) από ομιλία του Χατζιδάκι με θέμα την Αυριανή και τον Κουρή (ομιλία στο Ολυμπιακό Στάδιο στις 3/11/1989, λέει κι άλλα, κομματικά, πολιτικά κλπ. π.χ. υπέρ του πατρός Μητσοτάκη, τρομοκρατία κλπ. Το βάζω για ιστορικούς λόγους).\n30 Απριλίου, 2018 στις 20:17\nΟ Γ. Κουρής, βέβαια.\n30 Απριλίου, 2018 στις 20:44\n234: Ναι βέβαια, ευχαριστώ 🙂\n30 Απριλίου, 2018 στις 20:45\n@233. Γιάννη, ὁ Γ.(ιῶργος) Κουρὴς πέθανε, ὄχι ὁ Μ.(άκης).\nΠάντως, ἀνεξαρτήτως ἐπικαιρότητας, εἶναι ἐξαιρετικὸ τὸ ἄρθρο ποὺ ἀναβίωσες, ὅπως καὶ πολλὰ ἀπὸ τὰ σχόλια (ἀκόμα δὲν τὰ διάβασα ὅλα).\nΔυστυχῶς τὸ φαινόμενο τοῦ Αὐριανισμοῦ ἔχει ἐξαπλωθεῖ καὶ ἔχει κατακτήσει τὰ ΜΜΑ (ποὺ λέει ὁ Λάμπρος) καὶ περισσότερο τὸ διαδίκτυο καὶ τὰ Μέσα Κοινωνικῆς Ἐκτόνωσης (ποὺ λέω ἐγώ).\nΕἶναι σὰν τὸ κρεμμύδι· ἀπ᾿ ἔξω μιὰ λεπτὴ «ἀριστερὴ» φλούδα, ἀπὸ κάτω χυδαῖος λαϊκισμὸς καί, ὅσο προχωρεῖς στὸ βάθος, φασισμὸς ποὺ σοῦ καίει τὰ μάτια.\nΚαὶ εἶναι μεταδοτικὸς σὰν ἐπιδημία, ἀκόμα καὶ στὰ «πιό καλά σπίτια». Δὲν θὰ ξεχάσω τὶς ἀποκαλύψεις τῆς Αὐγῆς γιὰ τὰ ἐξωσυζυγικὰ παραστρατήματα τοῦ ἀντιπροέδρου τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ποὺ ἔκανε εἰσήγηση κατὰ τοῦ νόμου γιὰ τὶς τηλεοπτικὲς συχνότητες.\nΑὐτὸς ὁ χυδαῖος φασίζων λαϊκισμὸς ἔχει κυριαρχήσει στὴν πολιτικὴ ζωή καὶ τὸ κακὸ εἶναι ὅτι σιγὰ-σιγὰ τὸν συνηθίζουμε.\n30 Απριλίου, 2018 στις 20:48\n@233, 234. Ἔγραφα καὶ μὲ πρόκανε ὁ Σταῦρος.\n30 Απριλίου, 2018 στις 20:57\nΠαρ’ όλο που ποτέ δεν έπιασα Αυριανή στα χέρια μου, θα πω για τον Γιώργο Κουρή, ο Θεός να τον αναπαύσει, οι νεκροί δεδικαίονται της αμαρτίας…\n30 Απριλίου, 2018 στις 21:37\n30 Απριλίου, 2018 στις 21:45\n239 Σε τέτοιες ώρες πρέπει να είμαστε… καλόψυχοι 🙂\n30 Απριλίου, 2018 στις 22:20\n@239,240. Γιὰ τὴν ἀνάπαυση τοῦ μεταστάντος δέεται ἡ κυρία ποὺ σταυροκοπιέται.\nΤί πιὸ καλόψυχο; 🙂\n30 Απριλίου, 2018 στις 22:46\nΣτην Ελλάδα ο νεκρός δεδικαίωται σε τέτοιο βαθμό, που αυτό που έκανε ο Κουρής σε όλη τη ζωή του, σήμερα αποκαλείται δημοσιογραφία…\n30 Απριλίου, 2018 στις 22:55\n242 Εκανα το εξής σχόλιο στο ΦΒ\nΤο πρωί, καθώς μαθεύτηκε η είδηση του θανάτου του εκδότη Γ. Κουρή, ένας καλός φίλος θυμήθηκε οτι είχε γνωρίσει τον Κουρή όταν αυτός εξέδιδε την Νέα Εφημερίδα, ένα-δυο χρόνια πριν εκδώσει την Αυριανη.\nΠράγματι, ο Κουρής (που είχε εκδώσει εφημερίδες στο Αργοστολι) τον Μάιο του 1978 έβγαλε τη Νέα Εφημερίδα, η οποία, εκτος λάθους, έχει τη διακριση ότι ήταν η πρώτη καθημερινή εφημερίδα σε σχήμα ταμπλόιντ, νωρίτερα από το Έθνος.\nΗ Ν.Ε. ήταν λαϊκη εφημερίδα, αντιπολιτευόμενη (τη ΝΔ) και αντιδεξιά, αλλά σαφώς πιο ευπρεπής από την Αυριανή. Προσπάθησε να κερδίσει κοινό δημοσιεύοντας δωρεάν τις Μικρές Αγγελίες -με το σύνθημα «Οι Μικρές Αγγελίες για μας ειναι ειδήσεις και τις δημοσιεύουμε δωρεάν».\nΧαρακτηριστικά, διευθυντής σύνταξης της ΝΕ, οπως μου θύμισε ο Φώντας Τρουσσας, ηταν ο Μανώλης Γλέζος.\nΩστοσο, δεν βρήκε ανταποκριση απο το κοινό και έκλεισε πριν συμπληρωσει μηνα λειτουργίας -κάπου στο δεκαπενθήμερο αν θυμαμαι καλά- καταγγέλλοντας και το πρακτορείο για προσκόμματα στη διακίνηση.\nΛέτε η αποτυχία του ευπρεπούς εγχειρήματος να έσπρωξε τον Κουρή στο χυδαίο -που πέτυχε; Ή αν πετύχαινε η Ν.Ε. θα γινόταν, σε πρώτη ευκαιρία, όμοια με την Αυριανή; Ποιος ξέρει…\n30 Απριλίου, 2018 στις 22:59\n242 Γιάννη, εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο προκείμενος…. 🙂\nΑν το δούμε και στα σοβαρά το θέμα, ο θανών ήταν αίτημα και δημιούργημα των καιρών. Ένα εκατομμύριο άνθρωποι κρατούσαν ψηλά την Αυριανή στην πλατεία Αριστοτέλους. Αν αυτή την ώρα μπορούσε να μιλήσει ο μεταστάς, νομίζω θα απήγγειλε το:\nαπό την κόλασή μου σου φωνάζω\nεικόνα σου είμαι κοινωνία και σε μοιάζω.\n30 Απριλίου, 2018 στις 23:30\n243/244 Και στα δύο σχόλια βρίσκω κοινά σημεία: Άρτον και θεάματα … ζητούσε και το φιλοθεάμον κοινόν της Ρώμης 🙂\nΑυτό όμως δεν ξεπλένει, μόνο εξηγεί.\n30 Απριλίου, 2018 στις 23:43\n245 Ο Κουρής ήταν το πρόσωπο που δέχθηκε να υπηρετήσει τα νέα ήθη που άλλοι έφεραν στο προσκήνιο της πολιτικής. Και ο λαός και κάποιες ιδεολογικές ηγεμονίες αρέσκονται σε τέτοια. Νομίζω καταλαβαινόμαστε, ας μην ανοίξουμε άλλη συζήτηση.\n1 Μαΐου, 2018 στις 00:07\n246: Κώστα, ναι.\nΠάντως αυτόν κρίνουμε εδώ, τώρα.\nΆλλοι το εξειδίκευσαν 🙂 αργότερα (να τους καεί τ΄ αμάξι … που λένε) ή άλλοι διάλεξαν άλλους δρόμους εξυπηρέτησης των αναγκών της πελατείας για «ειδήσεις», αληθινές ή ψεύτικες (the sky is the limit που λέeι ο λόγος). ή έστω δεν πήραν κανένα «δρόμο», μείναν «σπίτι τους».\n1 Μαΐου, 2018 στις 00:12\n-Το Ας αρχίσουν οι χοροί δε χορεύεται (μοιάζει με καλαματιανό αλλά σε κάποιο σημείο σε πετάει έξω).\n-Το Ντιρλαντά σαφέστατα δεν είναι δικό του. Ούτε ο ίδιος ισχυρίστηκε ποτέ ότι είναι. Όλο το ζήτημα ήταν αν είναι δημοτικό ή του καπετάν Παντελή Γκινή, που το ηχογράφησε σε μια παραγωγή της Δ. Σαμίου (ο Σαββόπουλος θεώρησε δικαίωμά του να το επανεκτελέσει ως δημοτικό, ο Γκινής υποστήριζε ότι είναι δική του δημιουργία).\n-Η Συννεφούλα είναι καλή για παιδιά δημοτικού. Δεν είναι εύκολο να γράψεις τραγούδια καλά για παιδιά του δημοτικού. Εκτός από τη Λιλιπούπολη, πόσα παιδικά τραγούδια ξέρεις που ν’ αντέχουν στον χρόνο;\n-Το Βιετνάμ το άκουσα πριν 10-15 μέρες σε κιθαροταβερνοπαρέα.\n1 Μαΐου, 2018 στις 00:17\nΩχ, δεν είχα προσέξει ότι το σχόλιο στο οποίο απαντώ ήταν του 2014!\n1 Μαΐου, 2018 στις 01:27\n249: Ε, και; Αυτά που γράφεις είναι κατά κάποια έννοια διαχρονικά. (Να μου πεις, σιγά μην τα δει ο Gryphon του #199 🙂 )\n1 Μαΐου, 2018 στις 01:35\nΕίχε βάλει χέρι και στην Δήμητρα\n1 Μαΐου, 2018 στις 02:43\nΚαι τι με νοιάζει εμένα που πέθανε ο Κουρής;\nΤο τερατούργημά του ζει και βασιλεύει\n1 Μαΐου, 2018 στις 02:49\nΝα, εδώ η αυθεντική σκηνή\n1 Μαΐου, 2018 στις 05:33\nΠοια αυθεντική; Σκηνή βασισμένη σε αγγεία που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Κυρίως από το βάζο Hamilton.\nΗ Δήμητρα του αναγλύφου, θεότητα της καλλιέργειας, της γονιμότητας και του αυτόματου πιλότου\n1 Μαΐου, 2018 στις 06:30\nΓιάννη’μ αν θυμάσαι περιεχόμενο στο περίπου κάτι γίνεται με το δικό μου\n1 Μαΐου, 2018 στις 07:03\nΚαι το ποιο εξοργιστικό ήταν η υποστήριξη στον Αυριανισμό από ένα σωρό επωνύμους.\nΟλοι εναντίον του Μάνου Χατζηδάκι!\nΤα έχουμε ξαναπεί εδώ\n1 Μαΐου, 2018 στις 07:05\nΤα έχουμε ξαναπεί εδώ:\n1 Μαΐου, 2018 στις 07:46\n>ο Αθήνα 984 με τότε διευθυντή τον Β. Τζανετάκο\nΔεν πειράζει, αλλά για το εγγόνια μας που θα μας διαβάζουν\n1 Μαΐου, 2018 στις 08:26\nη συναυλία του Χατζιδάκι το 1987 στο Καλλιμάρμαρο (μαζί με τον Ξαρχάκο).\n1 Μαΐου, 2018 στις 08:51\nΌλη η σοφία του κόσμου, βρίσκεται συμπυκνωμένη σε μιά λέξη, Θάνατος, ανέκαθεν όμως οι σοφοί ήταν λίγοι.\nΕτσι είναι ο έλληνας, κατανοεί με διαφορά φάσεως την 20ετία …και τώρα όλοι τι μεγάλος που ήταν ο Μάνος\nΟπως τώρα λένε (σχεδόν – υπάρχουνε και Ρίβες) όλοι τι καλή ομάδα είχε ο ΠΑΟΚ το 70, κρίμα που πήρε ένα μονο πρωτάθλημα αλλά τότε όλοι τον βρίζανε σαν νεοφερμένο όπως τώρα\nΣε 20- 30 χρόνια θα λένε άδικο που του πήρανε το πρωτάθλημα στα δικαστήρια με λαμογιές, γιατί σο γήπεδο δεν μπορούσανε, τώρα…μπάουγκ !!\nκι ο τελικός κυπέλλου στην έδρα της ΑΕΚ… γιατί σε ουδέτερο δεν την παίρνει. για ασφάλεια λέει, λες και στον Βόλο δεν υπήρχαν οποδοί της ΑΕΚ που μάλιστα ξεκίνησαν τα επεισόδια για να τιμωρηθεί διπλά ο ΠΑΟΚ…..και λίγα τα εισιτήρια στις ομάδες τα πολλά να τα διαθέσει η ΕΠΟ\nκατά πως θέλει… μια ζωή Γκόλφω και νούμερα\n1 Μαΐου, 2018 στις 09:47\n261: Ευχαριστώ 🙂\n260: Λάμπρο, πρωινιάτικα σε έπιασε, ε;\n2 Μαΐου, 2018 στις 16:26\nΚαι να πρέπει να βγάλεις και τον επικήδειο του συνεταίρου σήμερα στην Κεφαλονιά.\nΚαι τα κατάφερε και χάρηκαν όλοι.\nΤι σπουδαίο προσώπατο ήταν ο εκλιπών και άλλα τέτοια