Η Ιατρική της ψυχής.Μέρος Ε. | Φύτρο\nΜέσα στα νύχια αντανακλάται η κατάσταση της ζωτικής ενέργειας.\nΤα «τρώμε», αν δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε όπως θέλουμε κι’ αν η ζωή μας υποχρεώνει να υποταχθούμε.\nΣπάνε, εάν η ζωτικότητα είναι ακανόνιστη κι’αν έχουμε πτώση της ισχύος, έχουν άσχημη μορφή, εάν η δύναμη δεν αντιλαμβάνεται κάποιο νόημα της ζωής.\nΕίναι μαλακά,αν αρχίζει να μας καταλαμβάνει η κόπωση.\nΗ Κινέζικη ιατρική διδάσκει: » Ο Μεσημβρινός του Ήπατος ανθίζει μέσα στα νύχια».\nΕξετάζοντας τα θα κάνετε πολύ καλή διάγνωση για την κατάσταση αυτού του Μεσημβρινού,του οποίου τα κύματα διανέμουν τις βιταμίνες που συντηρούν την τονικότητα της ζωτικής ενέργειας.\nΗ Κινέζικη ιατρική έχει πολύ όμορφες εικόνες για να περιγράψει τους όγκους.\nΜεταξωτό σακούλι», «δίκτυο των φουσκωμένων αγγείων», μυς δίχως κόκαλα», «σάκο».\nΟ όγκος είναι μια συσσώρευση ζωτικότητας που έχει μπλοκαριστεί, έχει σχηματιστεί από κάποια εσωτερική θλίψη, που το άτομο δεν μπορεί να την εκφράσει:\nΗ διανοητική πνοή την οποία διαθέτει, δεν είναι αρκετά ισχυρή για να κάνει αυτή την συσσώρευση να εξαφανιστεί.\nΚάθε ον θα έπρεπε να είναι ικανό να διαλύσει κάθε τι που έχει γίνει κόμπος.\nΗ συγκινησιακή ευαισθησία, αυτή που φοβάται κι απελπίζεται, γεννά νερό, κάνει να πρηστεί το σώμα και σιγά σιγά το δηλητηριάζει. Αυτό το νερό είναι περισσότερο ψυχικό παρά φυσικό, άρα είναι δύσκολο να το διώξουμε.\nΔεν είναι καλά να βλέπουμε τα πράγματα κάνοντας τα να χοντρύνουν.\nΔεν έχουν τη σημασία που τους αποδίδουμε.\nΑνεβείτε σ’ένα μεγαλύτερο ύψος(στο ύψος του Πύργου του Άϊφελ ή κάποιας σύγχρονης πολυκατοικίας) κι έπειτα κοιτάξτε τα αυτοκίνητα να τρέχουν στο δρόμο: Θα έλεγε κανείς πως μοιάζουν με παιδικά παιχνίδια. Και σκεφτείτε ,πως αν ατενίζετε την ζωή όπως αυτά τα αντικείμενα όταν τα βλέπετε από ψηλά,το οίδημα σας σιγά σιγά θα εξαφανιστεί.\nΕίναι αυτό που αποκαλούμε: «Να φιλοσοφήσεις τη ζωή».\nΟ οισοφάγος συστέλλεται όταν δεν μπορεί πια να καταπιεί ένα κομμάτι της ζωής ,συσπάται λόγω φόβου κι αγωνίας ή πίκρας, όταν οι επιθυμίες δεν πραγματοποιούνται, πυρακτώνεται μετά από συγκινησιακές κρίσεις που έχουν αγγίξει την ευαισθησία του προς την αρμονία.\nΠονάει, όταν η απελπισία του δεν βρίσκει πια γέφυρα για να ξεφύγει ή όταν δεν μπορεί πια να επιλύσει τα προβλήματα του.\nΗ συνείδηση ταράσσεται:\nΜ’αυτή πρέπει να ασχοληθεί ο ασθενής.\nΞαναβρίσκει εκεί τάξη κοιτάζοντας την ζωή κατά πρόσωπο κι όχι παραμερίζοντας αυτό που δεν θέλει να βλέπει.\nΤο καλό φάρμακο είναι να χαλαρώσεις και να επιλέξεις ένα ζεστό, ήρεμο, φιλικό χέρι που χαλαρώνει τους σπασμούς και βοηθάει την βάρκα του εαυτού να διασχίσει τον στρόβιλο του ποταμού της ζωής.\nΜπορείτε επίσης να βάλετε το χέρι σας ή κάποιο αντικείμενο από κεχριμπάρι, πάνω στον οισοφάγο.\nΤο κεχριμπάρι, συλλαμβάνει τα κακά κύματα, ανακουφίζει, θέτει και πάλι τάξη, μόλις τελειώσει η εργασία, το κεχριμπάρι πρέπει να πλυθεί με νερό για να παραμείνει φορτισμένο.\nΟ οκνηρός κουράζεται με την σκέψη πως θα κάνει κάτι.\nΗ Κινέζικη ιατρική θεωρεί αυτήν την κατάσταση ως ασθένεια:\nΔείχνει έλλειψη επιθυμίας για τη ζωή ,ένα άφημα, η νευρική ένταση δεν έχει θάρρος.\nΕδώ έχει ελλείψεις ο μεσημβρινός της Χοληδόχου Κύστης του οποίου τα κύματα είναι φτωχά και σε μικρή ποσότητα.\nΛειτουργώντας σε συμβίωση με τον μεσημβρινό των Πνευμόνων, φτωχαίνει τις ικανότητες αυτού του υπουργού των ανταλλαγών, που δεν θέλει πλέον ούτε να δώσει, ούτε να πάρει.\nΛέγεται: «Τα χέρια του πιάσανε αράχνες», όταν κάποιος δεν θέλει να εργαστεί…\nΚι ακριβώς σ’αυτό το σημείο η Κινέζικη ιατρική έχει ένα σημείο βελονισμού που ονομάζεται «ανάκτορο των κοπώσεων».\nΠρέπει,τέλος πάντων,να θεραπεύσουμε και τα δυο.\nΑν κάποια μέρα ο ομφαλός σας προκαλέσει πόνο ανακαλεί στην τάξη:\nΓιατί να προστατεύετε τόσο τον εαυτό σας και ν’ασχολείστε υπερβολικά μαζί του;\nΚάντε του κάποιες χαρές, χαϊδεψτε τον για να τον ενθαρρύνετε,αλλά φροντίστε να μην γίνει ο στόχος της ζωή σας.\nΟι πόνοι γύρω από τον ομφαλό εκφράζουν τα βάσανα που επιβάλλει η ζωή στον εαυτό..\nΠροσοχή να μην γίνετε ομφαλοσκόποι.\nΗ ορθοκολίτιδα είναι μια ταυτόχρονη φλεγμονή του ορθού και της τελικής μοίρας του παχέως εντέρου.\nΑυτή η κατάσταση εκφράζει μια μεγάλη εσωτερική θλίψη που φλέγει τον «υπουργό των μεταδόσεων και των ατραπών».\nΗ ευαίσθητη ψυχή πληγώθηκε στην ευαισθησία της, εκδηλώνει την ευαισθησία της με δάκρια αίματος, όταν η ορθοκολίτιδα καταστεί αιμορραγική.\nΗ χροιά φτάνει σε μια «Υπέρτατη Λευκότητα», λέει το σημείο που αγγίζει ο βελονιστής για να περιθάλψει την αιμορραγία και να καταπολεμήσει την ψυχική κόπωση, το άτομο είναι «κοντα στα δάκρια», λέει το σημείο που τονώνει και ξαναδίνει την παρόρμηση προς την ζωή και τους άλλους.\nΤο δάκρυ είναι εσωτερικό:\nΟ ασθενής έθεσε τέλος στις χαρές του, τις οποίες δεν βλέπει πλέον, αυτοτιμωρείται, θέτει μόνος του απαγορεύσεις στον εαυτό του, αυτοακινητοποιείται «φλέγοντας» μια πόρτα εξόδου (πρωκτός), δεν χωνεύει μια δοκιμασία και το αίμα εξέρχεται επαναστατικά.\nΘα ήταν προτιμότερο να ηρεμήσει ο ασθενής τις επιθυμίες του, να αποδεχθεί τους σταυρούς της ζωής μάλλον, παρά να αυτοκρωτηριάζεται και να τίθεται μόνος του πάνω στον σταυρό.\nΤο κόκαλο της μύτης, το ηθμοειδές, απαρτίζεται από δυο πολύ λεπτά φύλλα που είναι κολλημένα κάθετα,τα οποία λαμβάνουν τον αέρα που διεισδύει από τα ρουθούνια.\nΗ πρόσληψη των οσμών δίνεται από ένα νεύρο που ξεπροβάλλει από τον πρόσθιο λοβό του εγκεφάλου και που καταλήγει σ’ένα εξόγκωμα στον οσφρητικό βολβό.\nΜια αμφιβολία, μια απελπισία για το περιβάλλον μέσα στο οποίο δρούμε, μια αποθάρρυνση που δόθηκε από μια βαθιά δυσφορία λόγω ελάχιστα αρμονικών ανταλλαγών με τους άλλους, αρκεί στο νεύρο για να συσπαστεί ,η όσφρηση χάνεται, ο οσφρητικός βολβός δεν έχει δύναμη.\nΑν ένας καλός τρόπος διαβιώσεως, μια αίσθηση ιεραρχίας δεν τηρούνται μέσα στο περιβάλλον το οποίο δεν μπορούμε πλέον να νοιώσουμε, η όσφρηση απαντά με το να απομονωθεί και το εσωτερικό της μύτης αναπνέει, αλλά δεν προσλαμβάνει πλέον τίποτε.\nΗ έλλειψη οσφρήσεως κατά τη γέννηση συχνά είναι η συνέχιση μιας ιστορίας περασμένης ζωής.Όμως συμβαίνει να υπάρχει τότε που μια αντιστάθμιση.\nΟ εγκέφαλος είναι πιο δυνατός, η φαντασία είναι πλούσια, οι συνειρμοί είναι έξοχοι, η συγκέντρωση είναι καλύτερη από το φυσιολογικό.\nΓιατί να βοηθήσουμε έναν τέτοιο άνθρωπο να ξαναβρεί την όσφρηση του; Θα έχανε την αξία του εγκεφάλου του.\nΟ καθένας είναι κύριος του εαυτού του και τον χρησιμοποιεί όπως θέλει.\nΠάνω σε κάθε σπόνδυλο της σπονδυλικής στήλης, η Κινεζική παράδοση θέτει ένα σημείου βελονισμού που αντιστοιχεί σε έναν Μεσημβρινό ή σε ένα μέλος του σώματος:\nΟι πέντε οσφυϊκοί σπόνδυλοι βρίσκονται πάνω από το ιερόν οστούν.\nΠαίζουν σημαντικό ρόλο και οι διαταραχές τους μας κάνουν να υποφέρουμε πολύ.\nΠέμπτος οσφυϊκός : Την χλιδή (είτε ως προς την ενδυμασία, την διατροφή, την νόηση ή την σάρκα), κάθε ένστικτο ηδονής, απορύθμισης, που είτε το εμποδίζουμε, είτε το αφήνουμε να πορευθεί ελεύθερα ,την περιφρόνηση, την απουσία ελέους, την δυσαρέσκεια, την πικρία, την νευρική ένταση ,την κατάθλιψη λόγω εξαντλήσεως.\nΤέταρτος οσφυϊκός : Την ανάγκη να δώσουμε μια κλωτσιά σε κάποιον ή σε κάτι, την άρνηση της υποταγής, την πικρία που οφείλεται σε μια κακή αφομοίωση ενός εξωτερικού περιστατικού, την πληγωμένη ευαίσθητη ψυχή, την δυσκολία προσεγγίσεως των πραγματοτήτων της ζωής, τον φόβο.\nΤρίτος οσφυΪκός : Το συναίσθημα αδυναμίας που μπλοκάρει την ανάγκη να δώσουμε μια κλωτσιά σε κάποιον, την άρνηση επικοινωνίας, την έλλειψη επιθυμίας για ζωή, την ανάγκη να απομονωθούμε από τον κόσμο, την συγκινησιακή ευαισθησία που ασθενεί συναισθηματικά λόγω αποθαρρύνσεως, την ντροπαλότητα που παραλύει, τα συναισθήματα ενοχής.\nΔεύτερος οσφυϊκός : Την άρνηση της υποταγής που συνοδεύεται από συναίσθημα αδυναμίας, την καταπιεσμένη οργή και την καταπιεσμένη αμφιβολία, την πικρία,την ντροπαλότητα που καταπνίγει τις επιθυμίες και το πνεύμα, την θλίψη, τις συγκινησιακές κρίσεις που οφείλονται στην απογοήτευση και που μπορούν να φθάσουν ως τις διανοητικές διαταραχές.\nΠρώτος οσφυϊκός : Το συναίσθημα αδυναμίας με το οποίο προσκολλάται στην καρδιά μας μια απελπισία, την αγωνία που υπερμεγεθύνει τις έγνοιες, τον φόβο, την απελπισία,την καταπιεσμένη οργή, την νεύρωση που οφείλεται σε έμμονες ιδέες, την αδράνεια μπροστά σε κάποια πράγματα.\nΟι πόνοι ,τα περαστικά μπλοκαρίσματα του κάθε συγκεκριμένου οσφυϊκού σπόνδυλου, έχουν ένα πολύ συγκεκριμένο αίτιο. Έχουν πάντοτε στη βάση τους ένα συναίσθημα αδυναμίας και πικρίας ανάμικτο με ναυτίες μέσα στις οποίες έχουμε κολλήσει με μια απελπισία στην καρδιά. Αν μπορούσαμε να δώσουμε μια κλωτσιά σε κάποιον ή σε κάτι…\nΗ σκέψη κινητοποιεί μια ολόκληρη στρατιά που συσσωρεύεται πάνω στον αντίστοιχο οσφυϊκό σπόνδυλο και εγκαθίσταται εκεί για να δώσει την κλωτσιά.\nΈτσι, κολλημένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, οι κινητοποιημένοι «στρατιώτες » περιμένουν πάνω στο νεύρο που βγαίνει από την ακανθώδη απόφυση.\nΒρίσκονται εκεί, αλλά καμιά εντολή δεν δίνεται, είτε για να κινηθούν και να δώσουν μια γερή κλωτσιά, είτε για να διαλυθούν και να εγκαταλείψουν την μάχη.\nΠολύ καλά πειθαρχημένοι ,οι στρατιώτες αυτοί δεν κινούνται και γίνονται πέτρες, παραλύουν τις κινήσεις του οσφυικού σπονδύλου. Δεν ακούν τις κραυγές του πόνου, ούτε τις γεμάτες ,νευρική αναταραχή, σκέψεις που στερούνται λογικής.\nΌπως έχει συμβεί σε πάμπολλους ανθρώπους, βρέθηκα ένα βράδυ με ισχιαλγία, είχα διπλωθεί στα δυο και πήγα στο σαλόνι μπροστά στις χαλαρωτικές μαξιλάρες μου…\nΕίχε έρθει η στιγμή να εφαρμόσω τη μέθοδο που δίδαξα σε όλους…\nΔίχως να κάθομαι ή να ξαπλώσω, μα ούτε και να σταθώ όρθια, γιατί υπέφερα, προσπαθούσα να βρω ποιό ήταν το άτομο πάνω στο οποίο θα ήθελα να μετρήσω τη δύναμη του ποδιού μου.\nΉταν πολύ εύκολο, μέσα σ’ένα δευτερόλεπτο είχε έρθει στη σκέψη μου.\nΝα του επιτεθώ;\nΑδύνατον και αδιανόητο.\nΝοιώθοντας εντελώς αδύναμη να ανακουφιστώ σωματικά μ’ενα τέτοιο άθλημα ,ένοιωθα μια ναυτία που ανέβαινε, συνοδευόμενη από πικρία.\nΟμολογώντας πως ήμουν ηλίθια επειδή είχα απογοητευθεί ηθικά και σωματικά από μια επιθετικότητα, άρχισα να φαντάζομαι με πολύ απαλό τρόπο τα κύτταρα να «κουτρουβαλούν» με την άνεση τους προς τον δεύτερο οσφυϊκό σπόνδυλο, κάνοντας εκεί μασάζ και περιμένοντας, περίμενα δε να τους μιλήσω, να τους εξηγήσω πως θα έπρεπε να πάνε στην θέση τους.\nΤα βοηθούσα διανοητικά.\nΠροσπάθησα να διώξω την πικρία, την απελπισία, την επιθετικότητα.\nΒάζοντας επίσης και την κρέμα τίγρη που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι για να κάνουν μασάζ (με περιστροφική κίνηση) σ’ αυτόν τον δεύτερο οσφυϊκό σπόνδυλο.\nΔυο ώρες αργότερα, είχα ξαπλώσει για τον βραδινό ύπνο με κάποιους πόνους, αλλά έχοντας συνειδητοποιήσει πλήρως τα σφάλματα των σκέψεων μου που είχαν προκαλέσει το μπλοκάρισμα.\nΤην επόμενη το πρωϊ ,ανάλαφρη και γαλήνια, θυμήθηκα τους πόνους της προηγούμενης ημέρας, μονάχα την ώρα που έπαιρνα το πρωινό μου.\n«Μάτωσαν τα ούλα του».\nΘαρραλέα, όπως φαίνεται, κλείνει το σώμα και σιωπά.\nΤι είναι το στόμα; Το μικρό Ιατρικό Λεξικό Λαρούς ,το περιγράφει ως ένα όργανο που διαθέτει ένα «δάπεδο»(μυϊκό),’εναν θόλο(οστέϊνο), που περιορίζονται στο μπροστινό μέρος από τις «αψίδες» των δυο γνάθων, που ανοίγονται σ’ ένα άνοιγμα του οποίου οι «πόρτες» είναι τα χείλη. Στο πίσω μέρος ,συναντάμε τον «ισθμό του λάρυγγα», μια πόρτα εξόδου.\nΜέσα σ’ αυτόν ον χώρο είναι που ζει η γλώσσα, την οποία υγραίνει το σάλιο. Εδώ περνούν οι τροφές και οι ήχοι. Οι βάσεις των αψίδων είναι τα ούλα.\nΑπό την κατάσταση τους εξαρτάται η υγεία των δοντιών και η καλή υγεία του στόματος.\nΕίναι πάρα πολύ εύθραυστα.\nΔεν τους αρέσει η μόλυνση και αντιδρούν στους τραυματισμούς.\nΜία από τις ασθένειες τους είναι η ουλίτιδα.\nΤα ούλα φλέγονται και εκφράζουν μιαν απελπισία, εκφράζουν μια κακή αυτοάμυνα που συνοδεύεται από κόπωση, θλίψη, φόβο, μελαγχολία, το έδαφος καθίσταται τότε ανεπαρκές για την εξασφάλιση θεμελίων ,μιας και κατατρώγεται από ένα συναίσθημα αδυναμίας μπροστά στις επιθέσεις της ζωής ή κάποιου άλλου.\nΌταν τα οχυρά μιας πόλης φαίνεται να χάνουν τις δυνάμεις τους, τα στερεώνουν, τα δυναμώνουν εκδιώκοντας κάθε δυσαρέσκεια ή εκνευρισμό, προσπαθώντας να αποφύγουν τους τσακωμούς που βάζουν φωτιά.\nΌποιος έχει άρρωστα ούλα, πρέπει να δράσει κατά τον ίδιο τρόπο.\nΚι’αν το μπορεί, ας αποσυρθεί για λίγο στην ζωή ακούγοντας μια γλυκιά μουσική σε λα.\nΗ ουλίτιδα θα καλμάρει και η αυτοάμυνα θα αντλήσει και πάλι την δύναμη της.\nΤα ούλα είναι ένα οργανικό ανάχωμα όπου ριζώνουν τα δόντια και τρέφονται με την συνεργασία του υπερβάλλοντος των οστών(που κυβερνώνται από τον μεσημβρινό των Νεφρών),λέει η Κινεζική ιατρική.\nΕίναι ντελικάτα, ματώνουν εύκολα εάν μια βούρτσα, που κάποιο νευρικό χέρι την κινεί άτσαλα, ξεφλουδίζει την αρρωστημένη ευαισθησία τους.\nΤα ούλα φοβούνται τους ερεθισμούς, σφίγγουν όταν υπάρξει ένα συναίσθημα νευρικής απελπισίας ή μαλακώσουν πολύ και μολύνονται, όταν νοιώσουν ανίσχυρα. Όταν είναι αναιμικά, άρρωστα, παρατούν τα δόντια ,τα οποία μένουν ξυπόλητα και εγκαταλείπουν αυτό το οργανικό ανάχωμα που δεν τους δίνει πια τίποτε το εποικοδομητικό.\nΟ ιδιοκτήτης τους τα συντηρεί άσχημα στα περάσματα της ζωής, όπου έχει μια δυσπεψία έναντι κάποιου ανθρώπου ή κάποιου πράγματος εξοργιστικού ,που κάνει τις νευρικές εντολές να είναι υπερβολικές.\nΤα ούλα αντιδρούν στις συγκινήσεις, όπως τα οχυρά μιας πόλης τρέμουν και καταρρέουν απ’τις ρωγμές όταν υποστούν επίθεση.\nΚολυμπούν μέσα στην ζεστή υγρασία του σάλιου που τα λιπαίνει.\nΤο σάλιο ήταν η πανάκεια των γιαγιάδων μας για τα σπυράκια των παιδιών.\nΌμως αυτό το σάλιο είναι ευεργετικό ή ανθιυγεινό, ανάλογα με την νοοτροπία αυτού που τα δημιούργησε…\nΤα ούλα σας δεν θα πάθουν ποτέ ουλίτιδα, αν θεμελιώσετε την σιγή στην εσωτερική σας ζωή, προφυλασσόμενοι από τα αισθήματα που έρχονται από τα έξω.\nΚάντε τα να κολυμπήσουν μέσα στην μακαριότητα.\nΗ πίκρα και η ψυχική κόπωση ανοίγουν την πόρτα στην ουρηθρίτιδα ,ασθένεια φλεγμονής ή μόλυνσης ης «ατροπού περάσματος για την εκπομπή ούρων».\nΗ πίκρα, η αναταραχή, η υπερβολή στην απόφαση ,στην οργή, στον χαρακτήρα, οι φυγές, οι πυρετοί, οι αϋπνίες, οι δοθιήνες, η επιθυμία να κοιμάσαι και να μην τρως, δείχνουν έναν μεσημβρινό της Ουροδόχου Κύστης του οποίου τα κύματα είναι υπερβολικά ισχυρά .\nΟι καταπτώσεις, μια τάση προς τον φόβο ,ένας εγκέφαλος συγκεχυμένος και ταραγμένος, οι απυσίες, μια έλλειψη απόφασης, τα σκουλήκια στο έντερο, η αναιμία, η κωφότητα, η μαλθακότητα, προέρχονται από έναν μεσημβρινό της Ουροδόχου Κύστης του οποίου τα κύματα είναι πάρα πολύ ασθενή.\nΣτην Κινεζική ιατρική ,ο μεσημβρινός της Ουροδόχου Κύστης είναι ο «υπουργός των ποταμών». Διαδραματίζει έναν σημαντικό ρόλο.\nΔίνει δραστηριότητα, ζωντάνια, λαμπερά μάτια, αν τα κύματα του έχουν ρυθμίσει καλά τα κύματα των Νεφρών, δινοντάς τους δύναμη και σταθερότητα.\nΣταθεροποιεί την νευρική ένταση κι εκχέει στο αίμα τα σχηματιζόμενα ερυθρά αιμοσφαίρια.\nΔιατάσσει το αίμα, τους σπασμούς, τα μάτια.\nΑπ’αυτόν εξαρτώνται οι κράμπες, οι καλόγεροι, οι αϋπνίες μ’εναν εγκέφαλο που δεν σταματά να εργάζεται, η ιγμορίτιδα.\nΕίναι αυτός που ηρεμεί ή διεγέρει τα όργανα σε περίπτωση πυρετού. Αυτός ο μεσημβρινός είναι ο μεσημβρινός που έχει την μεγαλύτερη διαδρομή. Μέσω αυτού δρα η φαντασία, μέσω αυτού διατυπώνονται οι έννοιες, μέσω αυτού υπάρχει η λογική. Βοηθά την πραγμάτωση.\nΟι ποταμοί αποτελούν τον πλούτο της χώρας την οποία διασχίζουν,ο μεσημβρινός της Ουροδόχου Κύστης είναι παράλληλος με την σπονδυλική στήλη:\n» Ποτίζει» το κεφάλι, την πλάτη, τις κνήμες, για να καταλήξει στο μικρό δάκτυλο του ποδιού.\nΧωνέψτε την ζωή, αφομοιώστε το εξωτερικό, διώξτε τις εσφαλμένες ιδέες, ισορροπείστε την εσφαλμένη ένταση, κι οι γαίες σας θα έχουν καλή άρδευση.\nΗ ουρτικάρια είναι ένα εξάνθημα που συμβαίνει μετά από μια τροφική τοξίνωση.\nΠοιές ήταν οι σκέψεις που κατοικούσαν στον εγκέφαλο σας καθώς τρώγατε αυτήν την τροφή;\nΜεταξύ επτά ατόμων που έφαγαν το ίδιο φαγητό, μονάχα ένας έπαθε κρίση ουρτικαρίας.\nΚατά την διάρκεια της συζήτησης, ήταν σιωπηλός…Τι να σκεφτόταν;\nΤο εξέφρασε με ουρτικάρια.\nΣτην αρχαία Κίνα, κάθε πάθηση των γεννητικών οργάνων εθεωρείτο αποτέλεσμα διαμάχης ανάμεσα στην ηδονή και στο καθήκον ,λόγω ανισορροπίας των παθών.\nΜε τη γεμάτη εικόνες γλώσσα τους, ονομάζουν την κλειτορίδα «Χρυσή Πύλη» ,πύλη που έχει την ισχύ να ανοίγει στο πέρασμα του αγαπημένου όντος, του οποίου η «Παρατεταμένη Σκληρότητα» της προσφέρει χαρά και γονιμότητα.\nΕίναι όμως, επίσης το σύμβολο του ανοίγματος προς κρυμμένα πλούτη, όταν ένας «Πάντοτε Ισχυρός» χρησιμοποιεί την ράβδο του, όπως ο Μωυσής, δίχως ν’ αναζητά εκεί κάποιο εγωϊστικό και ιδιωτικό συμφέρον, αλλά προκειμένου να κάνει την πνευματική ζωή να αναβλύζει.\nΟι Ινδουϊστές ομιλούν για το Γιονί και το Λίνγκαμ και για την ένωση τους, που τους διδάσκουν στον λαό με τα αγάλματα, που η παρακμή μας τα αποκαλεί ερωτικά, αλλά που σημαίνουν κάτι το εντελώς διαφορετικό.\nΤο συζυγικό κρεβάτι επιστεγάζεται από έναν θόλο, που θυμίζει ουρανό, γιατί κάθε ένωση που συντελείται με υγιή και δυνατή αγάπη, αποδεσμεύει μεθυστικές δονήσεις που φέρει τα δυο συμπλεκόμενα όντα στον έβδομο ουρανό.\nΜακράν του να διαταράξει τα γεννητικά όργανα, αυτή η πράξη τα εμπλουτίζει και τα δυναμώνει.\nΠάντοτε στην αρχαία Κίνα,η μήτρα της γυναίκας ήταν το «Βασιλικό Ανάκτορο» του «Μεγάλου Ροπάλου»,του ροπάλου που έφεραν οι Γίγαντες του Βάγκνερ.\nΤο να γίνουν οι δυο Ένα απαιτεί ένα δόσιμο του εαυτού, αυταπάρνηση προκειμένου ο ένας να σκέφτεται μονάχα τον άλλον για να του δώσει τα πάντα, πράξη πολύ δυσκολότερη απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε στην σύγχρονη εποχή μας, όπου ο Έρωτας δεν διδάσκεται πλέον ως μια θρησκευτική πράξη, αλλά σχεδόν σαν κάτι το άγριο όπου ο καθένας προσπαθεί να νοιώσει ότι καλύτερο, εξ’ου και οι διαταραχές και οι παθήσεις των γεννητικών οργάνων που αυξάνουν ολοένα και περισσότερο.\nΗ ασθένεια μας δίνει το αίτιο της διαταραχής :\n– Η φλεγμονή είναι μια επανάσταση που πυράκτωσε το αίμα.\n– Η μόλυνση είναι μια απελπισία που γενικώς καλλιεργείται λόγω εσφαλμένων ιδεών.\n– Οι συσπάσεις είναι ψυχικά μπλοκαρίσματα που προκαλούνται από την πικρία ή από μια συγκινησιακή ευαισθησία που προκαλεί απομόνωση.\n– Η φαγούρα : Σημαίνει πως «έχω ανάγκη», αλλά «δεν θέλω» ή «δεν μπορώ».\nΚαι το σημείο όπου εκδηλώνεται η πάθηση έχει νόημα: Έτσι, ένα πρήξιμο ή μια φλεγμονή στα χείλη του κόλπου ή στους βαρθολίνιους αδένες, κλείνει την «Χρυσή Πύλη» για τον σύντροφο της στιγμής εκείνης.\nΗ φλεγμονή του πέους είναι μια ηδονή την οποία αρνούμαστε στον εαυτό μας, την ηδονή της εισόδου…\nΉ πάλι, προκαλείται από μια διεστραμμένη απόλαυση.\nΤο μπλοκαρισμένο όσχεο, η σκληρή ή υπερβολικά χαλαρός σπερματικός πόρος ,το μπλοκάρισμα της εκσπερμάτωσης, είναι το σημάδι μιας ιστορίας διακυβευόμενων συμφερόντων που δεν θέλουμε να τ’αφήσουμε.\nΈνα ινομύωμα κατασκευάζεται από την επιθυμία της γυναίκας που θέλει ένα παιδί μέσα στην ψυχή της, αλλά που το σώμα της το αρνείται.\nΟ προστάτης είναι ένα πρήξιμο με την μορφή καρδιάς: δεν υπάρχει συνολική ικανοποίηση στο σωματικό και στο συναισθηματικό πεδίο.\nΗ έλλειψη στύσης είναι ένας ασθενής Μεσημβρινός του Ήπατος, γιατί αυτός είναι που διεγείρει την σεξουαλική επιθυμία.\nΤα γεννητικά όργανα είναι ένα εξαίρετο λεπτεπίλεπτο, πολύτιμο, υπερευαίσθητο ρολόι, που υπακούει στα ένστικτα ή στον εγκέφαλο.\nΔημιουργεί την σεξουαλική ζωή μου εμψυχώνει το σώμα, τη ψυχή και το πνεύμα.\nΕμψυχώνεται από την εσώτερη φλόγα της οποίας ο στόχος διαφέρει από άτομο σε άτομο.\nΛόγω σωματικής ή ηθικής εξάντλησης , ο εγκέφαλος «κατασκευάζει ένα βουνό πραγμάτων » και χάνει την επαφή του με το πραγματικό.\nΔίχως να το συνειδητοποιήσει, τρέφεται με εσφαλμένες ιδέες.\n«Βλέπει κι ακούει αυτό που δεν υπάρχει», λένε τα κείμενα.\nΣτις σοβαρές περιπτώσεις, δίνεται η εντύπωση ότι το σώμα και η ψυχή έχουν αποσπασθεί το ένα από τ’άλλο.\nΟι Κινέζοι λένε ότι υπάρχει «ένα κενό αίματος», άρα ένα κενό ζωτικότητας.\nΤις πιο πολλές φορές εμφανίζονται με κρίσεις όπου οι περισσότεροι από εμάς, λόγω πίκρας, κατασκευάζουν λανθασμένες ιδέες.\nΕίναι ενδιαφέρον να ξέρουμε ότι αυτά τα σφάλματα κρίσεων δεν οφείλονται, για τους ανατολικούς, στην βλακεία, αλλά πρόκειται για μια ασθένεια των μεσημβρινών που την προκαλεί ο εγκέφαλος λόγω του άγχους και της απώλειας αυτοελέγχου.\n‘Οταν δοθεί μια εντολή να σταματήσει η εργασία ,μια απεργία, παραλύει την χώρα.\nΚατά τον ίδιο τρόπο, ένα χέρι, ένα πόδι, ένα πρόσωπο ,ένα στόμα ή ένας μυς, παραλύει μετά από εντολή του εγκεφάλου.\nΛόγω αρνήσεως να πάει προς τη ζωή (είτε λόγω απελπισίας, είτε λόγω οργής),λόγω επιθυμίας να μην την κοιτάζει πια στο σύνολο της και λόγω απόφασης να μην κάνει πια κάτι, μια απεργία έχει κηρυχτεί και τα μέσα επικοινωνίας έχουν παραλύσει.\nΗ Κινέζικη ιατρική έχει μια χαρακτηριστική φράση : » Όταν οι ενέργειες Γιν και Γιανγκ δεν βρίσκονται πλέον σε αμοιβαίες αντιδράσεις(δηλαδή ,όταν μια χώρα έχει επαναστατήσει ή όταν ένα ον διαφωνεί με το περιβάλλον του) οι ΟΕ (αγωγοί κυμάτων που χρησιμεύουν ως κύκλωμα άμυνας και κάνουν να κυκλοφορήσουν τα κύματα) δεν είναι ικανοποιημένοι.\nΤο άτομο χάνει την βούληση του και δεν μπορεί να στηριχτεί στον εαυτό του, ούτε να κυριαρχήσει στο σώμα του «.\nΜ’άλλα λόγια ,τούτο σημαίνει ότι ο εγκέφαλος παραλύει το σώμα και θέτει εκεί την επανάσταση, εάν δεν το ελέγχει πλέον.\nΚάθε άτομο κυβερνά τον εαυτό του ,όπως κυβερνά την οικογένεια του, την εργασία του, την ζωή του.\nΑν όμως, ευθύς εξαρχής θέλει να διορθώσει το σφάλμα που τον ακινητοποιεί, δίνει στο χέρι, στο πόδι ή σε κάποιο άλλο σημείο, την διαταγή να ξαναρχίσει την πορεία του.\nΕίναι πιο εύκολο να παραλύσεις, παρά να ξαναρχίσεις να αμύνεσαι, να πολεμάς,να κυβερνάς τον εαυτό σου.\nΜια καταπίεση συναισθημάτων και ιδεών, ια κόπωση του πνεύματος(πολύ κοντά στην οκνηρία) κάνουν να γεννηθούν οι παρανυχίδες, είδος αποστήματος και μόλυνσης ,πάνω στα δάκτυλα και προς τα νύχια.\nΕάν η ενέργεια Γιανγκ, θερμή και ενεργή, δεν χρησιμοποιείται, ούτε από τον εγκέφαλο (που κοιμάται) ,ούτε από την φυσική δραστηριότητα (λεμφατισμός ή έλλειψη επιθυμίας),»κραυγάζει την επιθυμία της» αποσυντιθέμενη (πύον) στο σημείο όπου θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί (χέρια).Οι παρανυχίδες ανακλούν την νοοτροπία του ιδιοκτήτη των δακτύλων.\nΟι έγνοιες, η θλίψη, οι δυσκολίες ανταλλαγής ή κατανόησης με το περιβάλλον, οι συγκινησιακές καταστάσεις, διαταράσσουν τα κύματα των Μεσημβρινών του Στομάχου και των Πνευμόνων, που είναι υποχρεωμένοι να καταπίνουν και να αναπνέουν ιδέες αντίθετες με τις δικές τους,το στομάχι βάζει σ’ αυτήν την πέψη οξύτητα.\nΟι πνεύμονες αφήνουν να εισέλθει διεστραμμένη ενέργεια μέσα στο ελάττωμα των κυμάτων του παιδιού της, του Παχέως Εντέρου…και τα παρασιτικά σκουλήκια εγκαθίστανται, καθιστώντας το ον νευρικό και ευερέθιστο.\nΑυτά τα σκουλήκια ωοτοκούν και αυξάνονται με τη νέα Σελήνη, στιγμή κατά την οποία τα φυτά, τα μαλλιά, θα αποκτήσουν μια νέα παρόρμηση.\nΑν δεν θέλετε να αφήσετε να πολλαπλασιαστούν αυτά τα σκουλήκια, πρέπει να περιθάλψετε τις ιδέες εγκαταλείποντας τις έγνοιες.\nΑν δώσετε «χαρά και ηδονή » ,τούτο θεραπεύει τους πνεύμονες,’ χαρά , δραστηριότητα, χλιαρότητα» είναι αυτά που θεραπεύουν το στομάχι.\nΌταν τα χέρια αρχίζουν να τρέμουν, μπορούμε να σκεφτούμε τον μεσημβρινό του Ήπατος, η κακή κατάσταση του οποίου μεταφράζεται σε τρεμουλιάσματα που προκαλουνται από την θλίψη, την κόπωση, ένα είδος κατάθλιψης.\nΤο αίτιο είναι ψυχικό ή σεξουαλικό.\nΑν η ταραχή των χεριών ακολουθείται απο παραλυσία,τα ότε έχουμε την Παρκινσον:\nΈνα πρόβλημα της ζωής δεν επιλύθηκε και η θλίψη γι’αυτό είναι βαθιά .\nΠρόκειται για έναν αργό θάνατο, όπου ο ασθενής εγκατάλειψε την μάχη πριν καν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα :\nΤα χέρια του ξαφνικά ένοιωσαν ανίκανα να συνεχίσουν την εκπλήρωση των συνηθισμένων κινήσεων, ταράχτηκαν ,κι έπειτα σιγά σιγά ακινητοποιήθηκαν, αρνούμενα τη ζωή .\nΗ νευρικότητα, η ταραχή, η εκτίμηση του εαυτού, οι πόνοι του ώμου, οι πόνοι του λαιμού και των ούλων, η δυσκοιλιότητα, προέρχονται από τον Μεσημβρινό του Παχέως Εντέρου,του οποίου τα κύματα είναι πανίσχυρα.\nΟι μαύρες ιδέες, η νευρασθένεια, οι έγνοιες που δημιουργούμε ως προς τον εαυτό μας, το κρύο, η διάρροια, τα σπυριά, δείχνουν πως ο Μεσημβρινός αυτός έχει πολύ αδύναμα κύματα.\nΣτην Κινεζική ιατρική, ο Μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου είναι ο » Υπουργός Επικοινωνιών » : Απορροφά και εκκενώνει.\nΓια την Κίνα, αυτός που εξασφαλίζει την ζωτικότητα και δρα επί των διαταραχών του νευρικού συστήματος.\nΤα πάντα κυκλοφορούν καλά ?\nΗ ζωτικότητα είναι πανίσχυρη.\nΈχει φράξει η οδός ;\nΟι μαύρες ιδέες εγκαθίστανται μαζί με την κόπωση.\nΤα κύματα αυτού του Μεσημβρινού κινούνται ,δονούνται νευρικά στην περίπτωση της συγκινησιακής επιδρομής.\nΕπηρεάζονται από το μέσο εντός του οποίου ζουν.\nΔίνουν χαρά στη ζωή ή την καταργούν, δίνουν μια μεγάλη ευαισθησία και ευσυγκινησία, καθώς και καπατσοσύνη.\nΑυτός ο Μεσημβρινός ικανοποιείται από το καλό φαγητό.\nΜπορούμε να συγκρίνουμε τις περιελίξεις του εγκεφάλου με τις περιελίξεις του εντέρου:\nΑν διατηρείτε άχρηστες ιδέες μέσα στο κεφάλι σας ,θα κρατάτε τα απόβλητα μέσα στα έντερα σας.\nΗ παχυσαρκία έχει πολλούς λόγους υπάρξεως.\nΣυχνά, είναι η έκφραση μιας «έλλειψης» στο συναισθηματικό πεδίο :\nΠεριμένουμε «κάτι» που δεν φτάνει, κι ωστόσο το αναζητάμε, κι όταν πιστέψουμε πως το βρήκαμε, κάνουμε τα πάντα για να το αποκτήσουμε, όμως το παιχνίδι απογοητεύει και ψάχνουμε τότε ένα άλλο.\nΑυτή η έλλειψη ικανοποίησης δίνει ένα συναίσθημα απογοήτευσης, που «αντισταθμίζεται» με το να φουσκώσει το στομάχι μας.\nΟι συναισθηματικές σχέσεις δίνουν συγκινήσεις που προστιθέμενες η μια μετά την άλλη, παράγουν, με τον ίδιο ρυθμό, την ενέργεια του νερού στο σώμα.\nΑυτά τα κύματα συσσωρεύονται και κάνουν να ανέβει το βέλος της ζυγαριάς ως την παχυσαρκία, σημάδι μιας ασθενούς συγκινησιακής ευαισθησίας.\nΑυτές οι συγκινησιακές καταστάσεις, συχνότατα οξείες σε ορισμένους παχύσαρκους, ξέρουν πώς να αποδεσμεύουν το υπερβάλλον τους σε ξεσπάσματα οργής…που τους προσθέτει κιλά.\nΗ παχυσαρκία έχει επίσης σχέση με μια δυσκολία στις κοινωνικές ανταλλαγές.\nΟι «αγάπες» ή τα «μίση», μια έλλειψη ισορροπίας στα πάθη (είτε είναι υλικά, είτε ψυχικά),οι εξεγέρσεις ενάντια στο περιβάλλον, σχηματίζουν ένα βασικό υφάδι.\nΟ ασθενής δεν απεχθάνεται να «πετάξει έξω απ’την πόρτα» αυτόν που δεν του αρέσει, αλλά μπορεί επίσης να υποδεχθεί με εξαίρετο τρόπο τον καλεσμένο ,έστω κι’αν αυτός δεν αξίζει τίποτε.\nΟ παχύσαρκος προσελκύει τις σχέσεις με άσχημο τρόπο.\nΦανταστείτε ότι διαθέτετε μέσα στον εγκέφαλο μια θέση ελέγχου που ,δια των πνευμόνων ,αερίζει τους σωλήνες των εντέρων σας, τους σωλήνες των ατροπών και των επικοινωνιών που, κατά τις περιόδους δυσκολίας της ζωής, δεν κάνουν καλά την δουλειά τους :\nΔεν γαλακτώνουν τα λίπη, δηλαδή δεν τα διαλύουν, τα αφήνουν να τελματώνονται και να διεισδύουν παντού, προσθέτοντας κιλά στους άλλους.\nΑν θέλετε να αδυνατίσετε, αλλάξτε και μεταμορφώσετε την συμπεριφορά σας στις ανθρώπινες σχέσεις, αερίστε μέσα στην ηρεμία κάθε τι που είναι άχρηστο ή βλαβερό.\nΝοιώστε την γεύση της ζωής ,χωνέψτε την ,και οι μεσημβρινοί των Πνευμόνων και του Παχέως Εντέρου και θα κάνουν τη δουλειά τους.\nΔεν θα παχυνέτε άλλο.\nΤην συσσώρευση αίματος που προετοιμάστηκε για να κατασκευάσει μια «φωλιά» για κάποιο νεογέννητο, αίμα που δεν έχει γονιμοποιηθεί για τρεις ή τέσσερις εβδομάδες, η σελήνη, που το διέπει, το αποδιώχνει, κι έτσι δημιουργεί καινούργιο χώρο και η γυναίκα ξαναρχίζει ένα νέο κύκλο.\nΑυτό που ονομάζουμε «μηνιαία περίοδο» ,στην αρχαία Κίνα ονομάζεται «νερό του ουρανού».\nΑυτό το ποιοτικό όνομα μας κάνει να καταλάβουμε τους πόνους της κοιλιάς που νοιώθει η γυναίκα ,η οποία, θέλοντας ένα παιδί, βλέπει την ελπίδα της να χάνεται και να μεταμορφώνεται σε απώλεια αίματος μια φορά για κάθε Νουμηνία.\nΓενικά, θα έπρεπε να έχουμε μια ωορρηξία στην πανσέληνο και η περίοδος να έρχεται κατά τη νέα σελήνη.\nΟι απορυθμίσεις είναι πολυάριθμες και ποικίλες :\nΗ Δύση στρέφει την προσοχή της στους πόνους, την ποσότητα, την ποιότητα, στον ρυθμό του αποβαλλομένου υλικού, ενώ η Ανατολή στρέφει όλη της την προσοχή πάνω στην ισορροπία ανάμεσα στο αίμα και στην ενέργεια που το εμψυχώνει.\nΓια την Κινεζική αντίληψη, η ύλη εμψυχώνεται από ένα καλώδιο λεπτών κυμάτων : » η ενέργεια είναι πάντοτε ενωμένη με το αίμα», λένε τα κείμενα, «όταν η ενέργεια μειώνεται, το αίμα παγώνει, εάν κατέβει κατεβαίνει και το σώμα, εάν ανέβει, ανεβαίνει και το αίμα».\nΑυτή η ενέργεια ελέγχεται από τον εγκέφαλο, που την τρέφει με σκέψεις.\nΟ άντρας δίνει την σπορά, αλλά μόνο η γυναίκα έχει την ισχύ να παντρευτεί» με την σελήνη για να αποκτήσει ένα παιδί…\nΌσες γυναίκες ενδιαφέρεσθε γι’αυτό το θέμα, να ξέρετε ότι η γονιμοποίηση του ύδατος του ουρανού εξαρτάται από την αρμονική ισορροπία των μεσημβρινών του Ηπατος και των Πνευμόνων, όπου ο πρώτος πρέπει να είναι πιο «πλούσιος» από τον άλλο.\nΠοιοι είναι αυτοί οι δυο μεσημβρινοί ;\nΜέσα στον μεσημβρινό του Ύπατος αποθησαυρίζεται το «Ρουν» και μέσα στον μεσημβρινό των Πνευμόνων αποθησαυρίζεται το «Προ», λένε τα κείμενα.\nΑυτές οι δυο λέξεις είναι Κινέζικοι όροι που υποδηλώνουν την ψυχή και το σώμα.\nΑν το σώμα της γυναίκας θέλει παιδί και η ψυχή της δε το επιθυμεί, δεν θα συμβεί η σύλληψη.\nΗ σωματική και η ψυχική ένωση του άντρα και της γυναίκας έλκει ένα παιδί, αλλά η ένωση του σώματος και της ψυχής της γυναίκας πρέπει να εναρμοστεί προς τον ίδιο στόχο για να μπορέσει να συλλάβει.\nΚαι,από τη στιγμή που το συλλαμβάνει, είναι μόνη με το παιδί της…καθώς και μαζί με τη σελήνη,της οποίας οι μήνες σημειοδοτούν τις βαθμίδες.\nΤα αγάλματα των αρχαίων παρθένων είναι στηριγμένα πάνω σε ημισέληνους, στραμμένες προς τα πάνω, όταν η παρθένος είναι Μητέρα Παιδιού, αλλά με τις αιχμές προς τα κάτω, όταν είναι μόνη, και γενικά αυτή η ημισέληνος είναι κάτω από το πόδι της.\nΑυτή η συμμαχία της μητέρας και της σελήνης θραύεται με όλα τα σύμβολα που αντιπροσωπεύει, όταν η γυναίκα απομακρύνεται από τη φύση, ξεχνά τον ρόλο της και ρυθμίζει την περίοδο της με χάπια.\nΟι πέτρες είναι αποτέλεσμα ιδεών που συγκεντρώθηκαν, οι οποίες είναι εσφαλμένες, μιας και κατέληξαν σε λάθος.\nΌσο συγκεντρώθηκαν οι σκέψεις, ταυτόχρονα και στην ίδια εικόνα, σχηματίζοταν μια συσσωρευση ζωτικότητας, σκληρή σαν πέτρα, στο όργανο που αντιστοιχεί στο σφάλμα.\nΙδού δυο παραδείγματα :\nΟ μεσημβρινός που τρέφει τα νεφρά, είναι ο «Υπουργός που κατασκευάζει τη ρωμαλεότητα».\nΦτιάχνει ένα φράγμα που φιλτράρει και που απωθεί ό,τι δεν θέλει.\nΕίναι ο «Κύριος των Νέφρων».\nΑν είστε ισορροπημένοι σ’αυτούς τους τομείς, τα νεύρα σας είναι σωματικά και διανοητικά στερεά.\nΑν όμως, γνωρίζετε τον φόβο ή τις συγκινήσεις, φρενάρουν.\nΤο ίδιο δε ,συμβαίνει αν είστε πολύ αυταρχικοί.\nΚαι πώς σχηματίζονται οι πέτρες;\nΛόγω μιας έλλειψης βουλήσεως και μιας αναποφασιστικότητας που εναλλάσσονται με εκδηλώσεις εξουσίας και αυταρχισμού, ένας άνθρωπος υιοθετεί την ακόλουθη στάση.\nΞέρει πως είναι αδύναμος, κι έτσι, μπροστά σε μια επίθεση, «συσσωρεύει» τη ζωτικότητα του για να ντοπαριστεί και να μπορέσει να αμυνθεί.\nΓι’αυτόν τον λόγο, ο εγκέφαλος του συγκεντρώνεται και θέτει εκεί όλες τους τις σκέψεις που ανταποκρίνονται στην κινητοποίηση των δυνάμεων που, σαν ένα σύνταγμα στρατιωτών ,συγκεντρώνονται στα νεφρά, πίσω από το φράγμα, για να φιλτραρουν το πέρασμα.\nΌμως, αυτή η κινητοποίηση είναι εξουθενωτική για τον αδύναμο:\nΜόλις τελειώσει η μάχη, ξεχνάει τους στρατιώτες του, τους αφήνει στο πεδίο μάχης, βάζει την ουρά στα σκέλια ,καθίσταται κωφός στις φωνές των άλλων, δεν βλέπει πια…και η μάζα της νευρικής ενέργειας που είχε αποθηκεύσει ,γίνεται πέτρα.\nΟι πέτρες δεν προέρχονται από τα νεφρά.\nΣχηματίζονται μέσα στα νεφρά, πράγμα που είναι εντελώς διαφορετικό.\nΕίναι σχεδόν πάντοτε προβλήματα συνειδήσεως που αγγίζουν το θέμα της αποφασιστικότητας και της βουλήσεως.\nΑν πάρουμε έναν εργένη που δείχνεται πάντοτε αναποφάσιστος στις εντολές του όταν έχει προβλήματα συνειδήσεως:\nΞέρετε, ήδη, ότι μπορεί να αποκτήσει πέτρες στα νεφρά, ίσως να έχει πολλές.\nΜια μέρα, συναντά μια ισορροπημένη και αποφασιστική γυναίκα που του αρέσει, την παντρεύεται.\nΑυτή πια παίρνει τις αποφάσεις για λογαριασμό του, κι οι πέτρες εξαφανίζονται.\nΜετά από αρκετούς μήνες, καμιά άλλη πέτρα δεν σχηματίζεται.\nΈνας νεαρός συγκεντρώνει τα βάσανα του, τα ταξινομεί, δίχως να τα λησμονεί, μέσα στα ερμάρια του εαυτού του και τα απωθεί με ξεσπάσματα βίαιης οργής…που εκδηλώνονται σχηματίζοντας πέτρες στα νεφρά, των οποίων ο Μεσημβρινός είναι ο κύριος των νεφρών:\nΤα μετέτρεψε σε σφαιρίδια!\nΤα ξεσπάσματα της οργής του τον τυφλώνουν, άρα διψά για απολύτρωση.\nΣκάει ,κατά τον ίδιο τρόπο που αυτές οι πέτρες εμποδίζουν το φράγμα των νεφρών.\nΤο νερό πρέπει να κυλάει ήρεμα και γαλήνια το φίλτρο δεν σταματάει το νερό, αλλά το βελτιώνει.\nΑν δημιουργείται ένα δράμα συνειδήσεως για πράγματα που δεν αξίζουν ,αν φράζετε την πορεία του νερού σ’ένα σημείο κι έπειτα το αφήνετε να διαφύγει ορμητικά ,σημαίνει πως παίρνετε αποφάσεις δίχως κρίση.\nΠρέπει να στοχαστείτε πάνω στην εφήμερη αξία των πραγμάτων της ζωής και να μην χρησιμοποίται το δημιουργικό σας Yang ,που είναι γόνιμο και θερμό, για να φτιάχνετε πέτρες που δεν χρησιμεύουν σε τίποτε.\nΣτην Κινεζική ιατρική,ο Μεσημβρινός που τρέφει την χοληδόχο κύστη, «δίνει παρόρμοση σε όλα τα όργανα».\nΣυμβολικά,»είναι ο υπάλληλος που κάνει τις καλύτερες κρίσεις,που δείχνει αποφασιστικότητα και αυθεντία».\nΕλέγχει το ευερέθιστο των νεύρων.\nΈνα ατρόμητο,μαχητικό,αποφασιστικό άτομο δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ατού του εάν κάποιος από το περιβάλλον του το φρενάρει και το καταπνίγει.\nΟι σκέψεις του είναι βαριές από επιθετικότητα, από δυσαρέσκεια, ακόμα και από ζηλια ή φθόνο.\nΤο θάρρος βάφεται από φόβο.\nΜια πέτρα που συγκεντρώνει αυτή την απελπισία, σχηματίζεται μέσα στην χοληδόχο κύστη του.\nΤο άτομο που είναι μαλακό μέσα στη ζωή, που παραβλέπει τον ρόλο του, που δεν διατάζει ούτε αποφασίζει, έχει τις ίδιες πιθανότητες με το δεσποτικό ή τυραννικό άτομο να έχει πέτρες.\nΚαι οι δυο αυτές κατηγορίες ανήκουν στο έδαφος των πετρών, γιατί εκτρέπουν τις δονήσεις από τον ρόλο της χοληδόχου κύστης τους.\nΔεν είναι θαρραλέα, αποφασιστικά, αλλά τυραννικά, αυταρχικά, οξύθυμα άτομα.\nΔεν δίνουν παρόρμηση στους άλλους, αλλά οπισθοχωρούν μπροστά στη προσπάθεια, αποθαρρυμένοι, κεραυνοβολημένοι μπροστά σε μια απόφαση.\nΠέτρες στούς σιελογόνους αδένες.\nΣτην ταοϊστική αλχημεία, διδάσκεται οτι το σάλιο φτάνει στο στόμα μέσω δυο σιελογόνων :\nΟ αριστερός ονομάζεται «Πηγάδι Χρυσού», ο δε δεξιός «Πηγή Λίθων» .\nΈνας αυταρχικός άνθρωπος, που η ζωή δε του επιτρέπει να πραγματοποιήσει τον αυταρχισμό του,έχει πέτρες στο σάλιο…\nΥλοποιεί την απελπισία του…ή την οργή του!\nΕίναι καλύτερο να κάνετε να ρέει ο αγωγός του «Πηγαδιού του Χρυσού».\nΣτα δεξιά βρίσκεται η κοινωνική ζωή, στα αριστερά η εσωτερική ζωή.\nΑντί να θέλετε να παίξετε τον αυταρχικό στο περιβάλλον σας, θα ήταν προτιμότερο να ασκήσετε αυτή την εξουσία επί του ίδιου σας του εαυτού, ζ ώντας μια εσωτερική ζωή, γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο θα αποκτήσετε τον «Χρυσό Αθανασίας».\n«Δεν μπορώ να χωνέψω αυτήν την ιστορία», λέει με πίκρα και αηδία.\n«Τούτο εδώ χωνεύει άσχημα την τροφή», διαπιστώνει ένας γείτονας,\n«Την ξερνά κι αυτή του προκαλεί ανησυχία».\nΗ πίκρα, το άγχος, ο εκνευρισμός, ανακατεύουν την ψυχική οξύτητα με τις τροφές που δέχεται το στομάχι.\nΣτην εξοχή, απαγορεύεται να μιλάνε ή να ενοχλούν τα γουρούνια όταν τρώνε,\nΣκεφτείτε, τώρα, πως διεξάγονται τα γεύματα στις περισσότερες οικογένειες στην εποχή μας.\nΚοιτάνε μια ταινία με πολλούς φόνους στην τηλεόραση ή διαλέγουν εκείνη ακριβώς τη στιγμή(όπου είναι συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια) για να τσακωθούν…\nΗ καλή ή κακή πορεία της πέψης ελέγχεται εξ’ολοκλήρου από τον εγκέφαλο, που δέχεται ή αρνείται ιδέες, γεγονότα ή το περιβάλλον.\nΈνας άνθρωπος σαράντα ετών ξεκινάει μόνος του για διακοπές ,η γυναίκα του ταξιδεύει για λογαριασμό της.\nΑκουμπισμένος στην κουπαστή ενός πλοίου που πλέει σε μια άλλη ήπειρο για να του αλλάξει τις ιδέες ,σκέφτεται το πόσο μοναχικός είναι, καθώς κοιτάζει τα κύματα.\nΞαναθυμάται τις τελευταίες φράσεις της γυναίκας του…και αρχίζει να κάνει εμετό.\n«Χωνεύουμε τις τροφές ,όπως χωνεύουμε τις ιδέες» , λένε οι Ασιάτες.\nΤο να είναι μέσα στο κουκούλι που αντιπροσωπεύει την μήτρα της μητέρας, σαφώς πρέπει να δίνει ευχάριστα αισθήματα, που το παιδί τα ξαναδημιουργεί ενστικτωδώς, βυθίζοντας τον αντίχειρα του μέσα στην υγρή και ζεστή ατμόσφαιρα του στόματος.\nΟ αντίχειρας είναι ο δρόμος του μεσημβρινού των Πνευμόνων,έτσι,όντας καλά προφυλαγμένος, ο «υπουργός των ανταλλαγών» δεν φοβάται τίποτε,το μόνο που του χρειάζεται πια,είναι να απολαμβάνει τον ίδιο του τον εαυτό,κάνοντας πιπίλα με τον αντίχειρα του,μακριά από τις καταιγίδες του εξωτερικού κόσμου.\nΜερικά παιδιά αντικαθιστούν τον αντίχειρα με το μέσο δάκτυλο.\nΕίναι το δάκτυλο του μεσημβρινού του Παχέως Εντέρου,που είναι η έδρα της ευαισθησίας : την βάζουν στην άκρη ,προστατεύοντας την από τις καταιγίδες της ζωής.\nΑυτά τα μικρά λεπτά σωματίδια, που αποκαλούνται πιτυρίδα, παράγονται από δυο υπερβολές:\nΕίτε ένα κενό ζωτικότητας με οκνηρία και νωθρότητα, είτε μια υπερβολή ζωτικότητας, σκέψεων, νοημοσύνης, συνειρμών, αισθημάτων, εικόνων και φαντασίας.\nΚαταργώντας τις προαναφερθείσες υπερβολές,κάνουμε οικονομία στις λοσιόν και τα σαμπουάν, το δέρμα ηρεμεί.\nΗ πρόσοψη ενός σπιτιού είναι κάτι το οποίο το βλέπεις, βρίσκεται απέναντι στους επισκέφτες.\nΚανείς δεν μπαίνει από το πίσω μέρος, εκτός κι’αν είναι μέλος της οικογένειας.\nΤο ίδιο συμβαίνει με την πλάτη μας:\nΕίναι το μέρος του σώματος που στηρίζουμε στην πλάτη της καρέκλας ή στον τοίχο, σε περίπτωση που κουραζόμαστε, το προστατεύουμε δε ή το προσανατολίζουμε, όπως η Πυθία των Δελφών, προς το όρος ,για να αντλούμε από εκεί δύναμη και έμπνευση.\n«Γυρίζουμε την πλάτη¨ στον άλλον για να του δείξουμε την διαφωνίας μας.\nΟι πόνοι στην πλάτη επέρχονται γενικά από συναισθήματα βαθιά πληγωμένα. Αν κάποιος σας επιτεθεί από πίσω και πετύχει τον στόχο του:\n* Ή κυρτώνετε την πλάτη από αδυναμία, υποφέροντας διανοητικά, συγχέοντας την αδυναμία και την ταπεινότητα έχετε ναυτίες που σας αφήνουν «δίχως ευλυγισία», κάνετε να γεννηθεί ο φόβος, κι όσο περισσότερο μεγαλώνει η ανησυχία σας ,τόσο περισσότερο η πλάτη σας προκαλεί πόνο.\n* ή κάνετε άκαμπτη την πλάτη λόγω αλαζονείας και άρνησης να υποταγείτε. Δεν θέλετε να υποταγείτε σε κάποιον ή μπροστά σε κάτι, και παθαίνετε νοητική ακαμψία καθώς αναδιπλώνεστε πάνω στα προβλήματα σας.\nΓια να μην υποφέρετε, η πλάτη ζητάει εσωτερική αρμονία που καλλιεργεί τον σεβασμό, το θάρρος και την ταπεινότητα.\nΤο Ι Κινγκ,το βιβλίο της Κινεζικής σοφίας λέει στο δέκατο πέμπτο εξάγραμμο: «Η Κινέζικη ευγένεια, η τόσο διάσημη, της οποίας η μετριοπάθεια εκδηλώνεται με χαμόγελα και με μια πλάτη που κάμπτεται» υπενθυμίζει ότι «όταν σκύβει η πλάτη, στη συνέχεια ανορθώνεται». Διαβάστε επίσης, τα όσα γράφονται στο λήμμα «σπονδυλική στήλη».\nΗ πλευρίτιδα είναι μια φλεγμονή της μεμβράνης των πνευμόνων, που καθιστά οδυνηρή την αναπνοή,εξηγεί η Ασία.\nΤα Κινέζικα κείμενα προσθέτουν:\nΠρόκειται για μια «ενέργεια δυσαρέσκειας».\nΑυτή η ασθένεια εμφανίζεται μετά από μια κακή πέψη ενός περιστατικού της ζωής,που αφήνει το άτομο αποθαρρυμένο με την εντύπωση πως δεν μπορεί να βρει μια γέφυρα για να ξεφύγει.\nΑν σας συμβεί αυτό, αναζητήστε βοήθεια προκειμένου να ανακτήσετε το θάρρος σας και να δείτε καθαρά, προκειμένου να ξαναβρούν την ισχύ τους τα κύματα των άρρωστων μεσημβρινών.\n‘Πλήττω», λέει ένα παιδί που φαίνεται να μην του αρέσουν καθόλου τα μοναχικά παιχνίδια.Του χρειάζονται φίλοι για να ζωογονήσει τη δύναμη του. Ξέρετε ότι η Κινεζική ιατρική θεωρεί αυτήν την κατάστάση ως ασθένεια ; Τα ζωτικά κέντρα δεν έχουν αρκετή ισχύ.\nΗ πλήξη εκφράζει την μελαγχολία που προκαλεί την αναιμία, και που αναγγέλει καταστάσεις κατάθλιψης στο μέλλον,αν δεν δράσει το περιβάλλον.\nΜια αναγκαία για τρυφερότητα, μια ευτυχία στο κλάμα, νευρικά χτυποκάρδια, βήχας, υπερτάση, λαχάνιασμα ,άσθμα, αναπνευστικά προβλήματα λόγω φλεγμονής, όλα αυτά δείχνουν ότι τα κύματα του μεσημβρινού των Πνευμόνων είναι πάρα πολύ ισχυρά.\nΤο άγχος, οι θρήνοι, η θλίψη, οι στεναχώριες, τα αναπνευστικά προβλήματα, η υπόταση, η αδύναμη καρδιά, η μεταβαλλόμενη χροιά ,όλα αυτά δείχνουν ότι τα κύματα του μεσημβρινού αυτού είναι πάρα πολύ αδύνατα.\nΣτην Κινεζική ιατρική, οι μεσημβρινοί των Πνευμόνων είναι ο ϋπουργός των ανταλλαγών» , «σύνδέει το εσωτερικό με το εξωτερικό» ,αντλώντας απ’τον αέρα που αναπνέει, μια δύναμη που μπορεί να συγκριθεί με την δύναμη που αντλεί το στομάχι από τις τροφές.\nΔρα επί του μεταβολισμού των λιπαρών ουσιών.\nΔρα επί των μαλλιών, που όταν είναι αδύναμος είναι άτονα, η φωνή, η όσφρηση, το δέρμα, εξαρτώνται από την κατάσταση του.\nΣ’ αυτόν τον μεσημβρινό δεν αρέσει η ξηρασία, αλλά η υγρασία τον παγιδεύει.\nΌταν έχει λαχανιάσει, τον έχουν εξασθενίσει οι έγνοιες, οι μεταμέλειες.\nΕίναι ένας μεσημβρινός ευαίσθητος στη επιρροή των συναισθημάτων, που βάζουν φωτιές στις σκέψεις. Πρέπει να εναρμονίσουμε την αναπνοή του.\n‘Οταν είναι σε καλή κατάσταση ,δίνει καλή αντίληψη, ικανότητα να τα βγάζουμε πέρα στις δυσκολίες, εμπιστοσύνη στον εαυτό, διαίσθηση.\nΑν θέλετε να υπερέχετε των άλλων, να έχετε μια κανονική και ήρεμη δράση, και τότε ο μεσημβρινός των Πνευμόνων θα σας δώσει πολύ χαρά.\nΑυτή η ασθένεια είναι «μια φλεγμονή μικρών βρόγχων λεπτών σαν τρίχα».\nΠροκαλείται από ψυχικές διαταραχές με κρύο και κατάθλιψη, όπου η ανησυχία ,ο φόβος, η συγκίνηση, έχουν εξασθενίσει την ενέργεια.\nΚουρασμένος από την ζωή ενάντια στην οποία εξεγέρθηκε, ο ασθενής νοιώθει πλέον αποθάρρυνση, έχει κατεβάσει τα χέρια παραιτούμενος από την μάχη.\nΒρίσκεται σε μεγάλη αδυναμία και η πνευμονία εμφανίζεται.\nΟ μεσημβρινός των πνευμόνων ‘ανθίζει μέσα στις τρίχες ,οι οποίες τρέφουν τα Νεφρά».\nΤα Νεφρά έχουν ως κύριο την Σπλήνα-Πάγκρεας και οι Πνεύμονες δέχονται την πνοή Γιν της Σπλήνας-Παγκρέατος.\nΑυτοί οι τρεις μεσημβρινοί δεν διανέμουν σχεδόν καθόλου ενέργεια Γιν, έχουν χαλάσει, είναι ανίκανοι να σβήσουν τη φωτιά που τους κατέβαλε.\nΗ σύζυγος των Νεφρών είναι ο Κύριος της Καρδιάς, που είναι «μητέρα του Γιν¨.\nΕίναι ο μεσημβρινός που μπορεί να δράσει .\nΟ ασθενής πρέπει να συνειδητοποιήσει ξανά την στάση του, όταν θα επανέλθουν οι δυνάμεις, θα θεραπευτεί την ημέρα που θα αναλάβει την έννοια των ευθυνών.\nΟ Κύριος της Καρδιάς ονομάζεται επίσης «Περίβλημα της Καρδιάς «,αυτός που κυβερνά με νοημοσύνη τις σκέψεις και τις έγνοιες και του επιτρέπει την κατανόηση.\nΜια κόπωση της ζωής, μια επιθυμία να μην κάνεις κάτι που είναι μπροστά σου, μια απελπισία, πρήζουν τις αρθρώσεις.\nΔεν μπορείς πια να βαδίσεις.\nΑυτά τα ξεσπάσματα της φλεγμονής είναι πολύ επώδυνα.\nΈχουν πάντοτε ως σημείο εκκινήσεως έναν δισταγμό ανάμεσα στην ηδονή και στο καθήκον:\nΌταν καρφώνεσαι στο κρεβάτι, δεν χρειάζεται πια να επιλέξεις.\nΌμως, αυτή η αντίδραση μπροστά σε μια δοκιμασία της ζωής, καθιστά το άτομο νευρικό πάνω σ’ένα υπόβαθρο φόβου, γιατί ξαναβάζει στην μνήμη του κάποιον ή κάτι που δεν το χώνεψε καλά.\nΜια νευρική ταραχή καταλαμβάνει τον μεσημβρινό του Ήπατος, που αρχίζει να πυρακτώνεται με μια ανώμαλη θερμοκρασία.\nΌσο περισσότερο πυρακτώνεται η τροφή που απαρτίζεται απ’το γεγονός ή απ’το άτομο, τόσο περισσότερο χάνει την ισορροπία του το ουρικό οξύ του αίματος κι αυξάνεται.\nΟ μεσημβρινός του Ήπατος, «η αποθήκη του αίματος», δεν ρυθμίζεται πια, το Γιανγκ-Οέ ξεκινάει να πυρακτώνει την περιοχή των αρθρώσεων.\nΗ ποδάγρα πιάνει το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού, απ’όπου περνά ο μεσημβρινός του Ήπατος, και η κορύφωση των πόνων συμβαίνει την νύχτα, μεταξύ της πρώτης και της τρίτης πρωινής ώρας ,που είναι και η ώρα αυτού του μεσημβρινού.\nΤο Ήπαρ είναι ο σύζυγος του μεσημβρινού Σπλήνας-Παγκρέατος,του οποίου η διαδρομή περνάει επίσης από το μεγάλο δάκτυλο.\nΑυτή η σύζυγος Σπλήνα γεμίζει την πορώση ουσία της με τις ακαθαρσίες που συσσώρευσε ο σύζυγος της,το Ήπαρ.\nΌμως, αυτό το παιχνίδι έχει όρια, κι η ποδάγρα γεννιέται ξεχειλίζοντας κατά τρόπο ώστε ούτε ο ένας ούτε ο άλλος να μπορούν να την σταματήσουν.\nΟ μεσημβρινός του Ήπατος είναι «ο καθρέφτης της σοφίας».\nΟ μεσημβρινός Σπλήνας-Παγκρέατος δρα σύμφωνα με την συνείδηση και την ηθική, που υπαγορεύονται από τους πρόσθιους λοβούς του εγκεφάλου.\nΗ ασθένεια, κακή και επώδυνη, ενοχλεί την πορεία κι απασχολεί την διάνοια.\nΚάθε συμφορά έχει ένα καλό:\nΑυτές οι μέρες υποχρεώνουν τον ασθενή να ασχοληθεί με έναν στοχασμό (Ήπαρ) που δείχνει τα σφάλματα (Σπλήνα-Πάγκρεας).\nΗ ποδάγρα μπορεί να προσβάλει επίσης και τα δάκτυλα των χεριών.\nΤο νόημα είναι το ίδιο:\nΟι κρίσεις θα επανέλθουν ,εάν δεν γίνει η αφομοίωση κάποιου ανθρώπου ή κάποιου πράγματος.\nΈνα πόδι που σε κάνει να υποφέρεις, κραυγάζει πως δεν έχει καμιά επιθυμία να προχωρήσει στην ζωή.\nΤα επιχειρήματα που πρέπει να εκπληρώσει, του φαίνονται πάρα πολύ δύσκολα, δεν έχει πια θάρρος, μπορεί να έχει μέχρι και φόβο.\nΟι λόγοι αυτής της άρνησης ‘εχουν διάφορα αποτελέσματα:\nΜια καταπίεση ιδεών ή συναισθημάτων καταστρέφει την νευρική ένταση και μεταφράζεται σε κράμπες όπου το πόδι συσπάται.\nΜια ανορεξία για την ζωή σπρώχνει στην αναζήτηση της σιωπής και στην απέχθεια για κάθε ανθρώπινο θόρυβο:\nΤα πόδια υποφέρουν καθώς αγγίζουν το έδαφος, οι έγνοιες, η ανασφάλεια, επιφέρουν αναποφασιστικότητα.\nΣε ποιον θα υπακούσουν τα πόδια;\nΔεν προχωρούν παρά μονάχα όταν ο εγκέφαλος τους δώσει την εντολή, δισταγμοί για το παραμικρό, που βασανίζουν όμως την συνείδηση και βλέπουν το κακό παντού, παραμορφώνουν το πόδι στο μεγάλο δάκτυλο, βλέπε επίσης και τις λέξεις <κάλος>, <φτέρνα > και <κρεατοελιά> .\nΤα πόδια είναι «οι τροχοί» του οχήματος σας, περιθάλψτε τα διανοητικά με το να αγαπάτε τη ζωή και να αποδέχεστε αυτό που η ζωή θέτει στα πόδια μας, είτε είναι ρόδα ,είτε αγκάθια.\nΈτσι τα πόδια σας δεν θα σας κάνουν πια να υποφέρετε.\nΟι πολύποδες είναι «μια υλοποίηση κάποιου πράγματος που δεν πάει καλά».\nΕίναι του ίδιου είδους με τα γάγγλια.\nΤο σημείο όπου εμφανίζονται δείχνει το αίτιο, που είναι ένας ελλατωματικός μεσημβρινός:\nΟ πολύποδας γενικά βρίσκεται πάνω στην πορεία του, μπορεί επίσης να βρίσκεται πάνω σ’ένα μέρος του σώματος που προκαλέι έγνοιες.\nΠριν τον αφαιρέσετε, βρείτε το αίτιο της παρουσί ας του, γιατί διαφορετικά, έστω κι’αν φύγει αυτός ο πολύποδας ,θα εμφανιστεί ένας μικρός αδελφός του.\n» Οι πόνοι είναι παραμύθια κι αυτοί που τους ακούν είναι ακόμα πιο τρελοί», προειδοποιεί μια λαϊκή παροιμία.\nΓια την ίδια επιχείρηση, ο ένας θρηνολογεί και ουρλιάζει από πόνο, ενώ ο γείτονας του παραμένει σιωπηλός :\n«Μπορώ να το αντέξω», διαβεβαιώνει.\n‘Ελεγαν στο παρελθόν :\n«Σώπα, και πρόσφερε το στον καλό Θεό» και η ιδέα δεν ήταν τόσο χαζή, γιατί το να κάνεις μια θυσία και να την προσφέρεις, υποχρεώνει την διάνοια να απελευθερωθεί από το σώμα και τις αθλιότητες του, να αποσπαστεί από ένστικτά που δεν ενοχλούνται καθόλου όταν έλκουν την προσοχή.\nΝα περιθάλψετε το ηθικό αίτιο του πόνου.\nΝα μην λυπηθείτε καθόλου τα βάσανα σας, μέχρι του σημείου να εξεγερθείτε ενάντια στην ύπαρξη τους.\nΓιατί, δίχως να το ξέρετε, καταστρέφετε τον μεσημβρινό του Ήπατος σας λόγω μιας άχρηστης δυσαρέσκειας (και τον εξασθενίζετε παρ’όλη την καλή σας διάθεση).\nΟ πόνος είναι ευεργετικός όταν εξαφανίζεται, έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε τόσο καλά τότε!\nΚι αυτός που τον υπέμεινε στωικά, έχει μεγαλώσει μέσα στην ψυχή του.\n– Οι ημικρανίες επηρεάζουν μια μονάχα πλευρά του κεφαλιού, στους κροτάφους.\nΕίναι συγκινησιακά στρες που προκαλούνται από την επιθυμία να εξουσιάσουμε.\nΤο συναντάμε σε ακέραια όντα, αποφασιστικά, που έχουν ανάγκη να δράσουν, αλλά η αδυναμία τους είναι πως παραλύουν από τις συγκινήσεις ή τα σοκ.\nΟι ημικρανίες είναι συχνά μια οργή, έστω και ελαφράς μορφής.\n– Οι κεφαλαλγίες είναι χρόνιες.\nΜπορούμε να δούμε εδώ τα σημάδια μιας θλίψης, γενικά μια μελαγχολία ή μια αγωνία, που κατατρέχουν ένα άτομο, που στρέφεται προς τον εαυτό του ,γιατί ο αέρας του περιβάλλοντος δεν του είναι ευχάριστος ή ευνοϊκός.\n– Οι νευραλγίες είναι πάρα πολύ επίπονες, γιατί το κακό ακολουθεί την πορεία ενός νεύρου του οποίου ο εντοπισμός δείχνει την πηγή του προβλήματος, π.χ, κοντά στα αυτιά, το άτομο δεν θέλει να ακούσει κάποιον ή κάτι.\nΥποφέρει πολύ !\nΣτη σιαγώνα, το άτομο έχει κρατήσει σφικτά τα δόντια του για πολύ ,κρατά την οργή του ή την απελπισία του και δεν την εκφράζει, η δε νευραλγία του προσώπου είναι τόσο πιο οδυνηρή ,όσο περισσότερο καιρό έχουμε λησμονήσει το αίτιο του προβλήματος.\nΌποιο κι’αν είναι το σημείο, πρόκειται για μια εσωτερική αναταραχή γεμάτη πικρία που τεντώνει υπερβολικά το νεύρο.\nΟ πόνος στα πόδια εκφράζει την έλλειψη επιθυμίας να προχωρήσουμε στην ζωή λόγω ατονίας, όποια κι’αν είναι η μορφή του πόνου.\nΟι μεσημβρινοί των Νεφρών και του Ήπατος έχουν προσβληθεί.\nΟι Νεφροί είναι η επέκταση της κνήμης και του ποδιού:\nΕκτελεί μια κίνηση αναδίπλωσης λόγω φόβου, τρόμου ,συγκινήσεων του Ήπαρ, δίχως σεξουαλική επιθυμία προς διέργεση, όταν έχει δεχθεί ένα σοκ , μετά από μια οργή ή μετά από μια δυσαρέσκεια, «στρεβλώνει τα πόδια, έχει αδυναμία στο βάδισμα».\nΣκεφτείτε αυτά τα πόδια, κάντε τους μασάζ, βάλτε τους λίγο άρωμα, μιλήστε τους για να τα ενθαρρύνετε.\nΕίναι πιο εύκολο να τους μιλήσετε, παρά να σταθείτε με θάρρος στα πόδια σας για να αντιμετωπίσετε την ζωή που είναι δύσκολη.\nΟ πόνος στη κοιλιά είναι ένα καταφύγιο για το παιδί που έχει μια εσωτερική κατάθλιψη.\nΔε θέλει να εκφραστεί, γιατί κανείς δεν θα ήθελε να το ακούσει, κι έτσι δείχνει το παχύ του έντερο, αυτό απορροφά και εκκενώνει τους πόνους του, έστω κι’αν είναι φανταστικοί, εκφράζουν την δυσκολία του να εκφραστεί και να επικοινωνήσει.\nΟι πονόκοιλοι των ενηλίκων έχουν την ίδια σημασία…γιατί ο μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου είναι «η έδρα της ευαισθησίας» και αντιδρά στο περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος.\nΤο Γιανγκ είναι ενεργό, θερμό, το Γιν είναι ήρεμο, ψυχρό, δε μπορούν να υπάρξουν μόνα, ούτε να κάνει κάτι το ένα δίχως το άλλο.\nΖουν μονάχα το ένα για το άλλο.\nΑν εξασθενίσουν και τα δυο, τίποτε δεν πάει καλά.\nΤο πρήξιμο είναι ένα είδος λεμφατισμού που συμβαίνει κατά τις στιγμές όπου έχει χαθεί η ανάγκη να τα βγάλουμε πέρα, όπου μας λείπουν οι δυνάμεις για να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας.\nΗ εξάντληση, η κόπωση, εξεδίωξαν το Γιανγκ.\nΗ ηρεμία του Γιν έγινε παθητικότητα, μιας και δεν αφυπνίζεται πια από το Γιανγκ.\nΌ,τι μέσα στο σώμα είναι νερό, αρχίζει να λιμνάζει.\nΤα νεφρά λιμνάζουν άσχημα.\nΟ μεσημβρινός της Χοληδόχου Κύστης σβήνει την εσωτερική του φλόγα, και, συχνά κατ’αρχήν, ο μεσημβρινός της καρδιάς εκδηλώνεται για να εκπέμψει ένα σήμα κινδύνου γι’αυτή την αρχή και πρησμένη συμπεριφορά που υιοθετεί το σώμα.\nΣυχνά τα γόνατα είναι αυτά που ξεκινούν.\nΠρήζονται σε δυο σημεία του μεσημβρινού του Ήπατος.\nΕίναι άρρωστα λόγω μιας μελαγχολίας, δίχως χαρά, που οπισθοχώρησε μπροστά στην προσπάθεια που έπρεπε να κάνει.\nΤο μόνο μέσο για να φύγει το πρήξιμο είναι να βάλουμε σε τάξη την καθημερινή συμπεριφορά όπου η δραστηριότητα και η ανάπαυση πρέπει να αντισταθμίζονται.\nΝα διεγείρουμε τις επιθυμίες του μεσημβρινού του Στομάχου, ο οποίος ξαναδίνει την επιθυμία για ζωή.\nΑν είστε έτοιμοι να βάλετε τα κλάματα ,κάντε το, με την προυπόθεση ό,τι μετα θα γελάσετε και θα νοιώσετε τη χαρά της ζωής.\nΑν το πρήξιμο είναι το αποτέλεσμα μιας συναισθηματικής απογοήτευσης, παρηγορηθείτε: Ένας χάνεται, δέκα βρίσκονται.\nΤο να αλλάζετε τους φίλους αποτελεί μια ανανέωση. Το να πετάμε το άχρηστο, πάντοτε μας ανακουφίζει και μας ξανανιώνει.\nΤο πρήξιμο της κοιλιακής χώρας παράγεται από μια εντύπωση συναισθηματικής απογοήτευσης.Η εντύπωση είναι ένα αίσθημα που δεν είναι πάντοτε εξαίρετο, κι άν προσθέσουμε την λέξη συναισθηματικό,το έδαφος γίνεται γλιστερό.\nΗ συναισθηματικότητα, η τρυφερότητα, η αγάπη που πιστεύει κάποιος πως έχει ανάγκη, είναι αδύνατον να μετρηθούν.\nΓια κάποιον ,ένα φιλί είναι αρκετό για να γίνει ευτυχισμένος, για κάποιον άλλον, τα πολλά φιλιά που του δόθηκαν ,δεν είναι πάντοτε αρκετά.\nΗ συναισθηματική απογοήτευση δεν υπάρχει παρά μόνο μέσα σε μια φαντασία που έχει ακόρεστη δίψα.\nΚάντε ένα παιχνίδι : Σε μια λευκή σελίδα, χαράξτε μια κάθετη γραμμή στο μέσο του φύλλου, για να έχετε έτσι δυο στήλες.\nΣτη πρώτη καταγράψτε αυτό που σας λείπει, στη δεύτερη αυτό που κατέχετε.\nΗ πρώτη στήλη θα γεμίσει ταχύτατα, η δεύτερη αργά αργά, τις περισσότερες φορές δε , θα είναι μικρότερη.\nΈχουμε συνηθίσει αυτά που κατέχουμε και δεν τους προσδίδουμε προσοχή.\nΜην τελματώνεστε παραφουσκώνοντας την λίστα αυτών που σας λείπουν, αναγνωρίστε ότι η συναισθηματική απογοήτευση είναι πολύ σχετική, και το χαμόγελο σας θα ξεπρήξει την κοιλιά σας.\nΟ προστάτης προκαλεί μια στένωση της διόδου απ’όπου περνούν τα ούρα.\nΣυμβαίνει σε κάποιον που γερνά. Κουρασμένος από την ζωή, νοιώθει τις δυνάμεις του να μειώνονται.\nΗ βούληση του δεν είναι πια αρμονική.\nΗ εκμηδένιση των εξωτερικών περιστατικών γίνεται κατά τρόπο άσχημο.\nΤα γειτονικά όργανα φλέγονται, είναι δυσαρεστημένα απ’αυτή την κατάσταση δράσεως…Και η ουρήθρα συστέλλεται και στενεύει κι’άλλο.\nΕίναι μια εντολή για λειτουργία ,που έχει χαλαρώσει.\nΜπορούμε να «επισκευάσουμε» το πρόβλημα για λίγο προκειμένου να «ανοίξουμε και να επιφέρουμε την επικοινωνία «,αλλά ο εγκέφαλος έχει ήδη δείξει μια κόπωση.\nΤο σχήμα του προστάτη μοιάζει με καρδιά:\nΟ ασθενής εξακολουθεί να διατηρεί την ποιότητα αγάπης που του χρειάζεται ;\nΟ πυρετός έχει πάμπολλα αίτια που έχουν παντός είδους διαφορετικές εκδηλώσεις.\nΑυτό που έχουν ως κοινό στοιχείο, είναι μια έντονη εσωτερική θερμότητα, «μια υπερβολή του yang «,όπως λένε στη Κίνα.\nΑν ο εαυτός μας έχει ταραχθεί ως συνέπεια μιας απογοητεύσεως, μιας άγνοιας, «αναμασά» τις συμφορές του με μια εντονότατη ενδοσκόπηση γυρνώντας προς τα πίσω και πάνω στον εαυτό του, με μια τέτοια ισχύ που μπορεί να φτάσει ως τις διανοητικές διαταραχές, η λαϊκή γλώσσα λέει για κάποιον που φαίνεται πως παροδικά χάνει το μυαλό του.\n» Θα έχει πυρετό, τούτος εδώ».\nΔίχως να πάει τόσο μακριά, δημιουργεί συγκινησιακές κρίσεις θερμαίνοντας την συνειδητότητα του έχοντας απογοητεύσεις και λύπες. Αν παραγεμίσουμε ένα καζάνι με κάρβουνα, αποκτούμε θερμότητα.\nΟ πυρετός είναι μια διαταραχή της ψυχής.\nΦεύγει από μόνος του όταν πάψει η ενδοσκόπηση.\nΒγαίνουμε απ’ αυτόν αδυνατισμένοι, αλλά αποφορτισμένοι. Είναι απαραίτητο να έχουμε πυρετό για να καταπραϋνουμε ένα καζάνι συγκινήσεων που βράζει :\nΑν τον σταματήσουμε, υπάρχει κίνδυνος να εκτονωθούμε με τρόπο πιο οδυνηρό, μέσω κάποιας άλλης εξόδου.\nΣτις αρθρώσεις των δακτύλων του χεριού μπορεί να εμφανιστούν ραγάδες, σκασίματα που ενοχλούν και που προκαλούν πόνο.\nΔείχνουν τις άσχημες μορφές τους μετά από μια εσωτερική εξέγερση εναντίον μιας εργασίας, ενός περιστατικού ή ενός ανθρώπου.\nΗ ζωτική ορμή κόβεται, η επικοινωνία με τους άλλους συμβαίνει άσχημα, τα χέρια δεν θέλουν πια να σφίξουν τα χέρια των άλλων ή μια εργασία δεν μας αρέσει.\nΟ άνθρωπος που υποφέρει απ’ αυτές, δεν αγαπά αυτό που κάνει στη ζωή του, νοιώθει εξασθενησμένος , αποκαμωνένος, αδύναμος να την αλλάξει.\nΕάν δεν τεθεί ξανά η τάξη στην διάνοια και στην καθημερινή ζωή, οι ξεροκέφαλες ραγάδες θα μείνουν στη θέση τους.\nΟι κρέμες δεν τις απασχολούν, γιατί αυτές περιθάλπουν ένα αποτέλεσμα και όχι ένα αίτιο. Ο ασθενής πρέπει ν’ αλλάξει επάγγελμα ή τον τρόπο ζωής…ή να τα αποδεχθεί.\nΟι ρευματισμοί είναι ένα » σταμάτημα της ενέργειας που δεν κυκλοφορεί πια».\nΤα χέρια ,τα πόδια, τα μέλη του σώματος πονούν και οι κινήσεις επιβραδύνονται, το άτομο δρα λιγότερο, η ζωτικότητα μειώνεται.\nΗ απαισιοδοξία, η αγωνία για το μέλλον, η υπερβολή ως προς τη σημασία των εννοιών, η θλίψη, οι δισταγμοί είναι επίσης φρένα που συσσωρεύουν την συγκινησιακή ενέργεια για να εμποδίσουν την δράση.Όταν ο εγκέφαλος είναι δειλός, το σώμα απαντά με ρευματισμούς.\nΑπ’ τη στιγμή που γεννιέται, στη Δύση, κρατάμε όρθιο το μωρό μέχρι που να ρευτεί, αλλά διδάσκουμε στον ενήλικα ότι το ρέψιμο είναι αγενές :\n» Δεν πρέπει να ρεύεσαι » Αντίθετα, κατά τον Μεσαίωνα, το ρέψιμο ήταν ένας τρόπος για να ευχαριστήσεις τους οικοδεσπότες : το γεύμα ήταν καλό, επιστρέφει στη μνήμη,ευχαριστώ !\nΕπιστρέφουμε τον αέρα και κάνουμε εμετό, υγρό ή στερεό.\nΑυτά είναι δυο τρόποι εξέγερσης της ενέργειας.\nΕίναι προτιμότερο να έχουμε ρεψίματα και να φαινόμαστε αγενείς, παρά να καταστρέφουμε το στομάχι μας μπλοκάροντας τα.\nΑν ακολουθήσετε μια τέτοια συμπεριφορά, θα το πληρώσετε ακριβά, καθώς θα υποφέρετε μετά από αεροφαγία.\nΗ Κίνα τα αποκαλεί «σπασμούς παροξυσμού -ρίγη «.\nΕίναι ακανόνιστα και επέρχονται μετά από μια οργή ή μια βαριά δυσαρέσκεια ,έναν φόβο ή μετά από μια κατάσταση σωματικής αδυναμίας.\nΕδώ έχει προσβληθεί ο μεσημβρινός του Ήπατος ,δεν ήξερε πως να αμυνθεί ή δεν το κατάφερε.\nΟ ασθενής πρέπει να βρει το αίτιο στο βάθος του εαυτού του και να πάψει να τρέμει,αν αποδεχθεί να διαπιστώσει πως τούτο δεν αξίζει τον κόπο.\nΟ μεσημβρινός του Ήπατος τρέμει μετά από ένα σοκ κι ο μεσημβρινός των Πνευμόνων μετά από ένα διεγερτικό.\nΗ ρινορραγία είναι ένα συγκινησιακό στρες που απελευθερώνεται .Ένα αρχαίο έθιμο ζητά να τοποθετήσουμε ένα παγωμένο κλειδί στη πλάτη, το κλειδί επίσης είναι σύμβολο απελευθέρωσης. «Κάτι το κακό φεύγει»\nΤα αίτια είναι ίδια μ’αυτά που προκαλούν τα κρυολογήματα, αλλά είναι πιο βαριά, πιο σοβαρά, δε τα εκφράζει καθόλου ο ασθενής :\n«Βγάζει» με τα φτερνίσματα και με τη μύτη αυτό που έχει «στην καρδιά».Σκάει,για να καλέσει σε βοήθεια και να ασχοληθούν οι άλλοι μ’αυτόν.\nΟ μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου,»ο υπουργός των ατραπών και των επικοινωνιών»,έχει προσβληθεί :\nΕίναι δυσαρεστημένος, ερεθισμένος, αυτό που κάνουν οι άλλοι δε του αρέσει,το περιβάλλον δεν είναι καλό.\nΟι ρυτίδες γεννιούνται μετά από μια εσωτερική καταιγίδα, μια δοκιμασία, έναν πόνο, μοιάζουν με την αποξήρανση της αστραπής που έκαψε στο πέρασμα της τις φλούδες.\nΗ απελπισία, τα βάσανα, ανάβλυσαν μέσα από το ον, βγαίνοντας από ένα άνοιγμα ,το άνοιγμα ενός σημείου βελονιστικού, προκειμένου να τρυπώσουν στο πρόσωπο.\nΣτη Δύση, το να έχεις ρυτίδες σημαίνει πως γέρασες και πλησιάζει ο θάνατος,μια κατάσταση που γεμίζει την λευκή φυλή με αγωνία για το μέλλον.\nΣβήνοντας τις ρυτίδες, ο Δυτικός νοιώθει ασφαλής :Παραμένει νέος.\nΣτην Ανατολή, όπου ο γέρος παραμένει το σύμβολο του σοφού που είναι γεμάτος εμπειρίες, τιμούν το πρόσωπο όπου τα αυλάκια είναι η σφραγίδα ενός αγώνα που οδηγεί στην αποκόλληση, στην κατανόηση, στη γνώση.\nΤο σάλιο τροφοδοτεί την επιθυμία : «Μας τρέχουν τα σάλια»,μπροστά σε κάτι που επιθυμούμε, θεραπεύει τις εκδορές, γιατί του δίνεται η ισχύς να εμποδίζει την ανάπτυξη των μικροβίων.\nΓονιμοποιεί τους λόγους :\nΈνας δικηγόρος έχει πολύ άμυνα και πολύ σάλιο.\nΣυγκρίνεται με το σπέρμα, του οποίου την δημιουργική ισχύ διαθέτει, αλλά σ’ένα διαφορετικό πεδίο.\nΟ δισταγμός, οι μεταμέλειες, η πίκρα, ο φόβος, η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό,η ευσυγκινησία καθιστούν το σάλιο δίχως ισχύ:\nΔεν χρησιμεύει πια σε τίποτε, όταν βρίσκεται σε υπερβολή ή σε έλλειψη.\nΟ μεσημβρινός της Χοληδόχου Κύστης,»ο θησαυρός των υγρών που εκκρίνονται», είναι ενεργός για το σάλιο ,αλλά χρειάζεται να εξισορροπηθεί με τον μεσημβρινό των Πνευμόνων για να έχει καλή ποιότητα.\nΟ πρώτος αντιστοιχεί στην νευρική ένταση, ο δεύτερος στην ηρεμία και την αυτοπεποίθηση. Αν ένα απ’αυτά τα τρία σημεία σας λείπει, ας μην εκπλαγείτε αν έχετε υπερβολικό σάλιο ή έλλειψη σάλιου.\nΤα χέρια ,τα πόδια σκίζονται:\nΔεν θέλουμε πια να σφίξουμε το χέρι των άλλων ή να εκτελέσουμε μια χειρονακτική εργασία,δεν θέλουμε πια να προχωρήσουμε στην ζωή λόγο ντροπαλότητας ή κόπωσης.\nΣτο παρελθόν, κατά τον χειμώνα, οι Κινέζες διέλυαν πάγκρεας χοίρου σε οινόπνευμα και άλειφαν μ’αυτό το πρόσωπο και τα χέρια τους, για να αποφύγουν τα σκασίματα.\nΤο πάγκρεας ονομάζεται, στα Κινεζικά ιδεογράμματα,το «διπλό συκώτι», και «ζαχαρωμένο κρέας».\nΟ μεσημβρινός του Ήπατος σας «υπερασπίζεται ενάντια στο εσωτερικό», άρα δεν έχει παίξει τον ρόλο του ως προστάτης.\nΕίναι ο μόνος που «κατασκευάζει ζάχαρη» ,αυτήν την ζάχαρη που ο συμβολισμός της είναι η τρυφερότητα.\nΚι εδώ επίσης το συκώτι είναι ανεπαρκές ,μιας και τα σκασίματα είναι μια ένδειξη ενός καυτού ερεθισμού ενάντια σε κάτι που σας προκάλεσε ψύχος στη καρδιά.\nΜια εσωτερική εξέγερση ενάντια σ’ ένα γεγονός ή σ’ένα ον είναι γενικά το σημείο εκκίνησεως αυτής της ασθένειας.\nΗ εξέγερση είναι μια νευρική αποφόρτιση,όταν επεκτείνεται σε μια λανθάνουσα κατάσταση, προκαλεί ανισορροπία στο Γιανγκ και σιγά σιγά η στάση του ατόμου περνά στην νευρικότητα, με λόγους πολλές φορές παρανοϊκούς, με αναδίπλωση στον εαυτό.\nΗ εσωτερική νευρική αναταραχή είναι σχεδόν συνεχής και προδίδεται από μια δυσκολία συντονισμού.\nΜια έλλειψη αντίστασης στην κόπωση (το γιανγκ ευρισκόμενο σε υπερβολή, καίει όπως ο ήλιος ή ένα κύμα καύσωνα) κόβει την παρόρμηση προς τη ζωή.\nΤα πόδια δεν σε κρατούν πια.\nΑυτή η έλλειψη αυτοελέγχου ανακλά την κατάσταση του μεσημβρινού του Λεπτού Εντέρου,του οποίου η παραγωγή σε ζωτική ενέργεια δεν είναι καλής ποιότητας.\nΑυτή η ασθένεια είναι μια αργή αυτοκαταστροφή του εαυτού.\nΑυτή η λέξη πρόερχεται από την λέξη σκολιός, που σημαίνει στρεβλός, είναι μια ασθένεια που καθιστά την σπονδυλική στήλη ελικοειδή.\nΗ Κίνα συμβουλεύει να περιθάλψουμε μ’΄ενα σημείο του μεσημβρινού των Πνευμόνων,το δέκατο, » για να ενδυναμώσουμε και να σβήσουμε τον φόβο, την αγωνία,την θλίψη «.\nΗ σημασία που δίνεται στην μορφή στην Ανατολή, είναι λιγότερο σημαντική απ’αυτήν που δίνεται στην ενέργεια.\nΑν το ον το έχει καταφάει η απελπισία, επιστρέφει χωρίς πολύ δύναμη ψυχής, και η μορφή ακολουθεί αυτήν την εικόνα.\nΜέσα στην σπονδυλική στήλη, υπάρχουν οι λεπτοί μεσημβρινοί ,που ξεκινώντας από τον εγκέφαλο, δίνουν τις εντολές στους μεσημβρινούς, καθώς πέρνουν μέσα από τους αντίστοιχους σπονδύλους, που εδώ είναι πιο αδύναμοι απ΄όσο κανονικά.\nΤο ελικοειδές των σπονδύλων πρέπει να περιθαλπεί, αλλά σκεφτείτε και την ψυχή που δεν είχε το θάρρος που έπρεπε. Βοηθήστε την αυτή την φορά να ενδυναμωθεί για να σβήσει τα αχνάρια, όπως συνιστούν στην Κίνα γι’αυτήν την ασθένεια. Πρέπει να μάθει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής και να βγει απ’ αυτήν μεγαλωμένη κι όχι εξασθενημένη και στρεβλή.\nΗ σκωληκοειδίτιδα είναι μια φλεγμονή του τυφλού εντέρου : Σημιώστε τη λέξη » τυφλό «. Μια φλεγμονή προκαλείται από τον φόβο, την κούραση και το συναίσθημα ανασφάλειας : Σωματικά, πρόκειται για μια αντίδραση θερμότητας, ερυθρότητας, πόνου.\nΗ σκωληκοειδής απόφυση αποτελεί μέρους του κόλου το οποίου, στην Κινεζική ιατρική είναι η έδρα της ευαισθησίας.\nΣ’αυτή την τυφλή γωνία, το τυφλό έντερο, η φλεγμονή είναι το αποτέλεσμα τηα αταξίας που προκλήθηκε από το συναισθηματικές ταραχές,οι οποίες αποδιοργάνωσαν την ισορροπία της ευαισθησίας και της ευσυγκινησίας.\nΟι σπασμοί είναι συσπάσεις μικρής διάρκειας, πολύ βίαιοι, που συστέλλουν και χαλαρώνουν. Είναι ακανόνιστοι και δημιουργούν μια κατάσταση ανησυχίας, τους αναμένουμε μ’ένα συναίσθημα αδυναμίας ,σα να είχαμε ένα κόμπο πόνων που βρίσκονται εκεί στα ξαφνικά και δεν ξέρουμε πώς να τους περιθάλψουμε.\nΑυτός ο νευρικός κόμπος σχηματίστηκε σιγά σιγά, μετά από μια σειρά δυσαρεσκιών ή ερεθισμών που αφαίρεσαν όλη την γεύση της ζωής : Το άτομο επέτρεψε στις συγκινήσεις να δράσουν από τα μέσα.\nΚάνοντας ταυτόχρονα μασάζ με τα δάκτυλα σας ανάμεσα στο μεγάλο δάκτυλο του ποδιού και το δεύτερο δάκτυλο του ποδιού, προσπαθήστε να βρείτε το αίτιο αυτών των εσωτερικών συσπάσεων. Αναγνωρίστε το σφάλμα σας, σκουπίστε το, χαλαρώστε σιγά σιγά την διάνοια και προσπαθήστε να μην αφήνετε να σας επηρεάζουν πια οι συγκινήσεις.\nΣΠΛΗΝΑ – ΠΑΓΚΡΕΑΣ\nΗ κατάθλιψη, οι μεγάλοι αναστεναγμοί, οι έμμονες ιδέες που υπερβάλλουν τις έγνοιες, η νευρασθένεια, η αποθάρρυνση, η μνήμη που χάνεται, η υπνηλία, το αργόστροφο μυαλό, δείχνουν έναν μεσημβρινό Σπλήνας -Παγκρέατος, του οποίου τα κύματα είναι υπερβολικά ισχυρά.\nΗ κακή διανοητική εργασία, η κόπωση από το πρωί μέχρι τις πέντε το απόγευμα, ο μετεωρισμός, η δυσκολία στην επίλυση των προβλημάτων των μαθηματικών και της ζωής, η έλλειψη ευθυμίας ,όλα αυτά δείχνουν ότι τα κύματα αυτού του μεσημβρινού είναι πάρα πολύ αδύναμα.\nΣτην Κινεζική ιατρική, ο μεσημβρινός Σπλήνας -Παγκρέατος είναι «ο υπουργός που δείχνει τα σφάλματα και μιλάει για την δικαιότητα».\nΔρα επί της συνειδήσεως και της ηθικής ,επί της γνώσεως ,της νοημοσύνης και των ιδεών.\nΜεταμορφώνει το αίμα, καταστρέφει τα φθαρμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κατασκευάζει δε καινούργια : Αυτά τα αιμοσσφαίρια είναι καρπός των σκέψεων μας, γιατί ο εγκέφαλος είναι αυτός που διατάσσει την ποιότητα του αίματος, » κατοικίας της ψυχής», βλέπε την λέξη,» αίμα».\nΟ μεσημβρινός χρειάζεται μουσική :Τον τονώνει και τον καθιστά αρμονικό.\nΗ ενέργεια του «πνίγεται», όταν ο εγκέφαλος έχει έμμονες ιδέες, «στραγγαλίζεται» , όταν οι έγνοιες είναι πάρα πολύ ισχυρές.\nΌταν είναι σε καλή κατάσταση, αυτός ο μεσημβρινός δίνει την ηθική συνείδηση, το πνεύμα της σύνθεσης, την ικανότητα να υπομένεις αυτό που ακούς και δεν σου αρέσει, την συγκέντρωση του πνεύματος.\nΗ Δυτική λαϊκή γλώσσα λέει : «Μου έπρηξες την σπλήνα», όταν το ον δεν μπορεί να χαλαρώσει εντελώς, όταν δεν μπορεί να εκδιώξει τις έμμονες ιδέες και τις έγνοιες…Όταν δεν έχει αρμονία στον μεσημβρινό του.\nΗ σπονδυλική στήλη είναι ο στύλος του ατόμου.\nΤου δίνει την οριστική του μορφή και τον κάνει να ζήσει. Φανταστείτε ένα ωραιότατο δοκάρι που στηρίζει την οροφή μιας στέγης:\nΛυγίζει, και το σπίτι γκρεμίζεται.\nΠιάνει σκουλίκια, κι όλα τ’άλλα δοκάρια που στηρίζονται σ’αυτό, αρρωσταίνουν.\nΠαθαίνει σκολίωση.. Εδώ κάτι μπορεί να γίνει, αλλά το σύνολο αδυνατίζει.\nΤο ίδιο συμβαίνει και με τη σπονδυλική στήλη.\nΗ εξωτερική της όψη έχει λιγότερη σημασία απ’όση φαντάζεστε.\nΚοιτάξτε μια ελιά.\nΌσο περισσότερο γερνά ,τόσο πιο πολύ στρεβλώνει ο κορμός της, αλλά ταυτόχρονα παραμένει στερεή σαν βράχος.\nΗ σύγχρονη λευκή φυλή αγαπά τα καλοφτιαγμένα σπίτια που έχουν ορθές γωνίες, που είναι στιλπνά και ψηλά.\nΜε την ίδια λογική, το ιατρικό σώμα ανησυχεί όταν έχει μια σπονδυλική στήλη που δεν είναι ευθεία, και την φροντίζει όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν.\nΗ κίτρινη φυλή αντιλαμβάνεται διαφορετικά τα πράγματα.\nΔιδάσκει ότι η σπονδυλική στήλη είναι το καταφύγιο, «το σπίτι» εξαιρετικά λεπτών δονούμενων σωματιδίων που σχηματίζουν μια χορδή μέσα στο νωτιαίο μυελό.\nΑυτή η χορδή είναι η ζωή που κανείς δεν μπορεί να την αγγίξει δίχως να παραλύσει ή να πεθάνει.\nΌσο αυτή η χορδή δονείται, το ον μπορεί να δρα, να πραγματοποιεί, να σκέφτεται.\nΑυτή η χορδή εξαφανίζεται την ίδια ακριβώς στιγμή που επέρχεται ο θάνατος.\nΗ δραστηριότητα της ελέγχεται από τον εγκέφαλο.\nΟι διαταγές κατανέμονται μέσα στο σώμα δια μέσω των νευρών που ξεκινάνε από κάθε σπόνδυλο, προς τα δεξιά και προς τα αριστερά, και τα οποία νευρώνουν τις περιοχές του σώματος.\nΟι σκέψεις δρουν πάνω στους μεσημβρινούς, ένας δε, από τους σημαντικότερους διατρέχει την σπονδυλική στήλη.\nΣε κάθε σπόνδυλο, σ’ένα χώρο εκτάσεως ενός τετραγωνικού χιλιοστού, βρίσκεται ένα σημείο βελονισμού, ένα είδος σταθμού διαλογής.\nΑπό αυτούς τους σταθμούς ξεκινούν τα «τραίνα» των κυμάτων, που πηγαίνουν κατόπιν εντολής του εγκεφάλου να «θρέψουν» ή να «καταστρέψουν «ένα όργανο.\nΑυτή η αρχαιότατη ασιατική παράδοση είναι εξαίρετη, γιατί με απλό τρόπο σ’αυτήν την εποχή του Υδροχόου που ανοίγεται μπροστά μας, οι δυτικές έρευνες θα » ανακαλύψουν» αυτόν τον τρόπο θεάσεως των πραγμάτων, που ήταν ίδιος με τον τρόπο θεάσεως των πραγμάτων που είχαν οι Σοφοί της Αρχαιότητας.\nΈχουμε την σπονδυλική στήλη που θέλουμε να έχουμε.\nΤην ενδυναμώνουμε ή την εξασθενούμε με τον μεσημβρινό των νεφρών ,του οποίου τα κύματα τρέφουν τα οστά, σχηματίζουμε δε ,τον νωτιαίο μυελό με τις σκέψεις μας, που τον εκλεπτύνουν ή τον κάνουν να ατροφήσει ανάλογα με το αν επιλέγουν την αφύπνιση προς τη σοφία ή προς τις ηδονές της γης.\nΟ πυρετός είναι το αποτέλεσμα μιας ενδοσκόπησης (εξέτασης του εαυτού) που ζεσταίνει την συνείδηση :Γυρνάμε προς τα πίσω και επί του εαυτού μας με μια τέτοια δύναμη, η οποία μπορεί να δημιουργήσει διανοητικές διαταραχές.\nΗ λαϊκή γλώσσα λέει : «Τούτο το πράγμα μου προκαλεί πυρετό, κοντεύω να παλαβώσω «.\nΑυτές οι συγκινησιακές κρίσεις εκδηλώνονται και αποδεσμεύονται πάνω στο δέρμα με κόκκινα εξογκώματα, που αποκαλούνται σπυριά.\nΆστε τα να βγουν, αν αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο » εκφράζετε «την σκέψη σας, αλλά προσπαθήστε να μειώσετε σιγά σιγά την ένταση των εξετάσεων της συνειδήσεως και των προβλημάτων σας που προκύπτουν από αυτό. Με τον ίδιο ρυθμό, πυρετός και σπυριά θα χαθούν.\nΌταν εμφανίζεται ένα σπυρί, έρχεται να διηγηθεί κάποια εσωτερική απελπισία που δεν μπορεί να εκφραστεί. Συχνά, σ’αυτή την περιπτώση ,ασθενεί ο Μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου, που είναι η έδρα της ευαισθησίας, τα ης υπερευαισθησίας προς το περιβάλλον.\nΕίναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε το σημείο στο οποίο βγαίνει το σπυρί, προκειμένου να γνωρίσουμε την προέλευση της θλίψης ή των βασάνων.\nΈτσι, πάνω στο πρόσωπο, όπου ανθεί ο Μεσημβρινός της Καρδιάς, πρόκειται για ένα συναισθηματικό δράμα. Πάνω στα μάγουλα, κάτω από τα μάτια, το σημείο του βελονισμού ονομάζεται «Δοχείο των Δακρύων» και μιλά από μόνο του.\nΣτα δεξιά και στα αριστερά των πτερυγίων της μύτης, το σημείο του βελονισμού ονομάζεται «Υποδοχή των αρωμάτων «.\nΤι έχετε μέσα στη μύτη ;\nΠάνω στα χέρια, ένα σπυρί μπορεί να σημαίνει πως δεν νοιώθετε την ανάγκη να σφίξετε τα χέρια των άλλων ή να εργασθείτε.\nΚάθε δάκτυλο έχει μια έννοια : Ένα σπυρί πάνω στον παράμεσο δείχνει πως δεν έχετε ευτυχισμένη σχέση, πάνω στο μεσαίο δάκτυλο δείχνει οικογενειακά προβλήματα,κτλ…\nΠροσπαθήστε να βρείτε το γιατί, έπειτα καλέστε κάτοπιν ειδικά για να του εξομολογηθείτε τα βάσανα σας, και το σπυρί θα χαθεί σιγά σιγά.\nΗ στειρότητα υπάρχει ,αλλά είναι πολύ σπανιότερη απ’ όσο φαντάζεται κανείς. Αν η γυναίκα είναι από πέτρα και δεν θέλει να έχει παιδιά ,τότε δεν συμβαίνει.\nΓιατί είτε παίρνει χάπια είτε αυτοστειρόνεται εκούσια ηθικά ή φυσικά.\nΗ αντίθετη υπερβολή είναι η γυναίκα που θέλει παιδί με οποιοδήποτε τίμημα.\nΗ Κίνα αποκαλεί αυτό το φαινόμενο «οργή ,γιατί δεν έχω παιδιά «,κι αποδίδει αυτή την στειρότητα στην οργή που καίει τον μεσημβρινό του Στομάχου, προκαλώντας αναπηρία στον αντίθετο του Μεσημβρία – Μεσονύχτιο, στον μεσημβρινό Κύριο της Καρδιάς ,που είναι «ο κύριος των ενώσεων «και διέπει την γονιμότητα.\nΗ στειρότητα εξαρτάται, μεταξύ άλλων ,από τον μεσημβρινό του Ήπατος, που διεγείρει την σεξουαλική επιθυμία κι έχει έντονη δράση επί της σεξουαλικής ενέργειας (οωθήκες, όρχεις, στειρότητα κτλ..),από τον μεσημβρινό των Νεφρών που είναι το «καταπίστευμα της αναπαραγωγικής ενέργειας,(σπέρμα) «,και κυρίως από τον μυστηριώδη Κύριο της Καρδιάς, δια του οποίου «οι άντρες σχηματίζουν το σπέρμα, οι γυναίκες αποσπούν το ωάριο τους και έχουν την περίοδο τους».\nΑυτή η στειρότητα είναι σωματική. Υπάρχει και μια άλλη πολύ πιο σοβαρή, η ασθένεια της ψυχής που είναι στείρα πνευματικά.\nΗ στενοχώρια είναι μια μορφή κατάθλιψης που προκαλείται από πολλούς μεσημβρινούς των οποίων τα κύματα είναι αδύνατα :\n– Η Καρδιά επιτρέπει να έχουμε επιρροή επί των άλλων λόγω της ευθυμίας της και του ενθουσιασμού της. Εάν τα κύματα της είναι σε αδυναμία, η ακτινοβολία σβήνει κι η στεναχώρια μας κάνει να χύσουμε δάκρυα.\n– Το στομάχι είναι η «πηγή των επιθυμιών». Τα κύματα του, όταν είναι σε αδυναμία, το δείχνουν θλιμμένο. Δεν του αρέσει πια η ζωή.\n– Το Ήπαρ είναι διαυγές, βλέπει, επεξεργάζεται, διεγείρει την σεξουαλική επιθυμία.\nΠως να το πετύχει, αν τα κύματα του είναι ανεπαρκή ; Είναι μελαγχολικό κι η στεναχώρια το καταλαμβάνει.\n– Το Παχύ Έντερο είναι ικανό να γελάει καθώς μιλάει, να τα βγάζει πέρα σ’όλες τις περιπτώσεις, να είναι γεμάτο εξυπνάδα.\nΑν τα κύματα του χαμηλώσουν μέχρι του σημείου να γίνουν ανεπαρκή, τότε έχει μαύρες ιδέες κι η στεναχώρια βρίσκεται εκεί.\n– Το Λεπτό Έντερο τροφοδοτεί το σώμα σε ενεργή ζωτική ενέργεια, καθιστά το άτομο δυναμικό και δημιουργικό. Τα κύματα του, όταν αδειάσουν ,δίνουν στεναχώρια.\n– Ο Πνεύμονας δίνει την υπεροχή, την προσήνεια, αλλά όταν βρίσκεται σε αδυναμία θρηνολογεί :Τον έχει καταλάβει η στεναχώρια.\n– Η Σπλήνα -Πάγκρεας βοηθά να επιλύσουμε τα προβλήματα και να «υποφέρουμε αυτό που ακούμε «. Πως να το κατορθώσουμε, αν τα κύματα δεν είναι δυνατά; Η στεναχώρια εμφανίζεται και υπερβάλλει τις έγνοιες.\nΗ ανυπομονησία της επιθυμίας να απελευθερωθούμε από την γήινη ζωή,να μην αναπνέουμε πια τα βάσανα μέσα στα οποία έχουμε την εντύπωση πως πνιγόμαστε δίχως να μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτά, προκαλεί πόνους στην καρδιά, πόνους που στραγγαλίζουν :\nΞεκινά με σπασμούς και πόνους που μοιάζουν με σουβλιές που τρυπάνε την καρδιά (το σουβλί είναι ένα είδος βελόνας που χρησιμοποιείται για να ράψουμε το δέρμα).\nΑν το αντιληφθείτε πως αυτός ο πρώτος πόνος δεν έχει σωματική προέλευση (γιατί το όργανο δεν πάσχει εκείνη τη στιγμή, απλώς προειδοποιεί πως «βασανίζεται από κάτι ή από κάποιον «),κι αν ψάξετε να βρείτε το αίτιο μέσα σας, οι κρίσεις δεν θα αυξηθούν, κι αυτή η προειδοποίηση δεν θα έχει συνέχεια.\nΨάξτε να βρείτε το αίτιο αυτού του πόνου μέσα στις σκέψεις που δημιουργήσατε εδώ και κάμποσο καιρό και που περιστρέφονται γύρω από κάποια θλίψη, από κάποια δυσαρέσκεια ή από κάποιον ερεθισμό ενάντια σε κάποιον ή σε κάτι :\nΑυτού του είδους οι σκέψεις προκαλούν απόβλητα που αμαυρώνουν «τον καθρέφτη της Σοφίας που γεννά τη σκόνη «,προειδοποιεί ένας γέρος Κινέζος σοφός.\nΓίνεστε «ικανοί να καταστρέψετε και να θάψετε», κάνετε κακό δίχως να το συνειδητοποιείτε.\nΑυτή η καταστροφή του εαυτού σας δεν σας αρέσει, γιατί νοιώθετε να αναταράσσεται η εσωτερική σας αρμονία.\nΗ συνείδηση σας νοιώθει άσχημα, φοβάστε, και η καρδιά σας, τρόπον τινά ,»τρυπιέται».\nΑυτός ο φόβος μεταδίδεται στον Μεσημβρινό των Πνευμόνων,του οποίου τα κύματα βλάπτονται.\nΔεν μπορούν πια να αναπνεύσουν, πνίγονται, οι σκέψεις έχουν συσσωρεύσει εκεί ενέργεια :Η αρχαία Κινέζικη ιατρική έλεγε πως επρόκειτο για μια «μυστηριώδη, απροσμέτρητη ασθένεια».\nΤο σώμα δεν ασθενεί, αλλά ο εγκέφαλος του ατόμου θα ήθελε να πεθάνει γρήγορα…\nΕξαπατάται και πονά, γιατί αυτή η στηθάγχη δε του προσφέρει έναν γρήγορο θάνατο :\nΤον φθείρει αργά αργά , παγώνοντας χέρια και πόδια. Τα χέρια δεν θέλουν πια να εργαστούν, ούτε να σφίξουν το χέρι του άλλου. Τα πόδια αρνούνται να προχωρήσουν :\nΑλλά μονάχα ο θάνατος θα τα παγώσει εντελώς.\nΣτην ουσία, αυτή η ασθένεια είναι μια διαμάχη ανάμεσα στην επιθυμία του θανάτου και στην επιθυμία της συνειδητότητας που σταματά, που φρενάρει, κρίνοντας πως δεν έχει φτάσει ακόμα η στιγμη :\nΗ επιθυμία δεν είναι ξεκάθαρη, άρα δεν αποκτούμε αυτό που θέλουμε.\nΈνας «αξιαγάπητος χαρακτήρας» που έχει ανάγκη από «πολύ τρυφερότητα» είναι το σημάδι ενός μεσημβρινού των Πνευμόνων με ντελικάτα κύματα, του οποίου η ισορροπία είναι αμφίβολη.\nΑυτός ο υπουργός των ανταλλαγών νοιώθει αδύναμος και προσπαθεί να νοιώσει ασφάλεια τρεφόμενος από εντυπώσεις και αισθήματα.\nΕίναι μια δίνη,γ ιατί δεν ικανοποιείται ποτέ :\nΈχει ανάγκη ενός στήθους για να κουλουριαστεί εκεί.\nΌταν υποφέρετε στο στήθος, τούτο μαρτυράει μια μεγάλη ευαισθησία που την νοιώθετε σε βάθος σχετικά με ό,τι αφορά την οικογένεια.\nΌμως ,το να παίρνεις είναι εύκολο, το να δίνεις είναι δύσκολο :\nΟι πόνοι στο στήθος συχνά έχουν ως αίτιο μια ανάγκη να δίνουμε με τον φόβο πως δώσαμε πολύ.\nΤο στόμα είναι λένε όργανο δράσης.\nΕίναι μια μήτρα όπου το σάλιο παίζει το ρόλο του πλακούντα για τις λέξεις που σχηματίζονται εκεί.\nΌπως το σπερματοζωάριο συναντάει το ωάριο για να το γονιμοποιήσει, ο ήχος βρίσκει το στόμα για να γεννήθεί με τη μορφή λέξεων.\nΗ χροιά της φωνής είναι σαν τη χροιά της καμπάνας.\nΗχεί χαρμόσυνα και αγνά ή θλιμμένα σαν ένα γυαλί. Είναι χαρούμενη σαν τον χείμαρρο ή σκληρή σαν σίδερο. Είναι η ηχώ της ψυχής.\nΣτις Ινδίες, θεωρούν το στόμα ως κατοικία της Ντέβι της γλώσσας :\nΕκφράζεται μονάχα στο μέτρο όπου δίνονται τα σχετικά μέσα.\nΟι ασθένειες του στόματος γεννιούνται από άρρωστες σκέψεις που τις κρατάμε πριν εκμπέμθούν. Εκεί φυτρώνουν…Μην τις καλλιεργείτε επί μακρόν.\nΔείτε και την λέξη «ούλα».\nΟι υπερβολές των σκέψεων, η διανοητική υπερδιέγερση, τα ταραγμένα όνειρα, η ανυπομονησία, «όλος ο κόσμος έχει άδικο», η βαρύτητα, προέρχονται από τον μεσημβρινό του Στομάχου ,του οποίου τα κύματα είναι πανίσχυρα.\nΤα δάκρυα, η θλίψη,η κατάθλιψη ο μισανθρωπισμός, η ντροπαλότητα, τα παγωμένα πόδια,η πλήξη, τον δείχνουν να έχει πολύ αδύναμα κύματα.\nΑυτή η τσέπη μέσα στην οποία καταχωνιάζονται οι τροφές,αποκαλείται από τους Ασιάτες «σιταποθήκη».\nΘα έπρεπε να βρίσκουμε εκεί «αφθονία και ευημερία».\nΑπό εκεί εξάγεται η ανθρώπινη ενέργεια που αντλείται από τις τροφές και τα ποτά.\nΑν έχετε έλκος ,αν είστε δυσαρεστημένος, γεμάτος έγνοιες όταν οι επιθυμίες σας δεν πραγματοποιούνται και φοβάστε, τότε το στομάχι σας λειτουργεί άσχημα.\nΣτην Κινέζικη ιατρική, λέγεται :\n«Το στομάχι χωνεύει τις τροφές, όπως κάποιος χωνεύει τις ιδέες».\nΠρέπει πάντοτε να τρώμε με ηρεμία, διαφορετικά η οξύτητα μιας συζήτησης στο τραπέζι ανακατεύεται με την πέψη και της επιτίθεται.\nΚαι πως θέλετε να έχετε προσόδους ,αν η σιταποθήκη σας έχει μουχλιασμένες προμήθειες ;\nΜάθετε στον εγκέφαλο σας να γεμίζει καλά την σιταποθήκη του, διχως να του δημιουργούνται έμμονες ιδέες ή να ξεσπά σε δάκρυα, έτσι ώστε να έχετε και την σωματική ζωτικότητα και την ψυχική ενέργεια που χορηγείται από ένα στομάχι σε καλή κατάσταση.\nΟ στραβισμός προδίδει μια ψυχική σύγκρουση μέσα σε μια δυσκολία επικοινωνίας με τους άλλους : Μια επιθυμία για μοναξιά, που έρχεται αντιμέτωπη με την ανάγκη να σε θαυμάζουν, το πνεύμα ανεξαρτησίας έλκει, αλλά ο φόβος του να μείνει μόνος τρομάζει, η αλαζονεία και η ταπεινότητα διασταυρώνονται, η γλύκα του να μην πεις τίποτε, χρησιμοποιείται εσφαλμένα από μια ανάγκη να θέτεις ερωτήσεις.\nΟ στραβισμός μπορεί να προέρχεται από κάποιο περιστατικό.\nΈτσι, ένα κοριτσάκι πηγαίνει στο νηπιαγωγείο σε ηλικά τριών ετών.\nΔυο μήνες αργότερα, τα δυο της μάτια συγκλίνουν :Την εμπόδισαν να μιλήσει και να έλκει την προσοχή.\n«Έπαθε ψύξη», έλεγαν κάποτε, όταν κάποιος στραβολαίμιαζε.\nΤο κρύο βρίσκεται μέσα στην συναισθηματική ή φιλική καρδιά, κάποιο πράγμα συνέβη κατά άσχημο τρόπο και δεν θέλουμε να κάνουμε έναν γύρο στον ορίζοντα για να το διαπιστώσουμε και να δράσουμε.\nΠροτιμάμε να μπλοκάρουμε τον αυχένα για λίγες μέρες και να εκτονώσουμε το βάσανο μας με τη μορφή πόνων.\n«Η συκοπή είναι μια εξέγερση της ενέργειας που κλείνεται». Είναι η εικόνα μιας διάνοιας που έχει επαναστατήσει, η οποία αναδιπλώνεται επί του εαυτού της και απομακρύνεται από τον κόσμο κλείνοντας την πόρτα του Εαυτού…ενώ όμως ,αυτός είναι στο εξωτερικό. Εγκατάλειψε για λίγο την επικράτεια του.\nΑυτό το κόψιμο δεν μπορεί να επεκταθεί χρονικά,το πνεύμα δεν μπορεί να εγκαταλείψει το σώμα για πάρα πολύ χρόνο…εκτός κι αν κάποιος είναι γιόγκι,αλλά σ’αυτήν εδώ την περιπτώση,δεν το εγκαταλείπει λόγω μιας εξέγερσης της ενέργειας.\nΗ δυσαρέσκεια, η οργή, η αδιαφορία, η πίκρα, η υπνηλία, η ζήλια, ο φθόνος, η κακία, σε βαθμό που να μπορεί κανείς να σκοτώσει και να θάψει, η φλεγμονή της άκρης των χειλιών, προέρχονται από τον μεσημβρινό του Ήπατος, του οποίου τα κύματα είναι πολύ ισχυρά.\nΜια κόπωση, μια δυσκολία στο βάδισμα, το ευρέθιστο, η θλίψη, η ανάγκη για πράγματα, η αγένεια, οι ταχυκαρδίες, η έλλειψη επιθυμίας για ομιλία που σε σπρώχνει να στραφείς προς τον εαυτό σου,το τρέμουλο, όλα αυτά δείχνουν ότι τα κύματα αυτού του μεσημβρινού είναι πολύ αδύναμα.\nΣτην Κινέζικη ιατρική, το συκώτι είναι ο «στρατηγός που ελέγχει την εξωτερική άμυνα».\nΕίναι ο μυστικός και κύριος της πανουργίας.\nΔιέπει την αίσθηση προσανατολισμού (σκεφτείτε το συκώτι σας,αν χαθείτε στους προσανατολισμούς που πρέπει να λάβετε) την οπτική οξύτητα ( η οργή σας και οι έγνοιες αποδεσμεύονται από τα μάτια σας τα οποία σκοτεινιάζουν).Το συκώτι έχει τριάντα πέντα λειτουργίες.\nΑπεχθάνεται τους διαπληκτισμούς ,αλλά επίσης και την πάρα πολύ μεγάλη σιγή.\nΤου χρειάζεται ένα μουσικό φόντο κάπως πνιγμένο,σαν να έχουμε χρησιμοποιήσει σουρντίνα ,που δεν το ακούει,αλλά που,παρ’όλα αυτά,το φόντο αυτό το ηρεμεί.\nΈνας μεσημβρινός του Ήπατος σε καλή κατάσταση καθιστά το άτομο διαυγές,δίνει την διάκριση και διεγείρειτην σεξουαλική επιθυμία.\nΣτην Κίνα,λένε να προσέχουμε την κατάσταση του ,γιατί «είναι ένας καθρέφτης της σοφίας που γεννά σκόνη» ευκολότατα.\nΑν ο εχθρός απειλεί να μας κατακτήσει, η στρατιά κινητοποιείται στο αδύναμο σημείο του εδάφους για να υπερασπίσει την χώρα.\nΜε βάση αυτή την εικόνα, ο οργανισμός αμύνεται κινητοποιώντας ταχύτατα στις στρατιές του :\nΜια πλημμυρίδα αίματος καταλαμβάνει την περιοχή του σώματος που νοιώθει αδύναμη\n.Κάθε υπερβολή είναι ασθένεια.\nΗ ασθένεια αυτή αποκαλείται συμφόρηση :\nΣτους πνεύμονες δείχνει την ύπαρξη εγνοιών:\nΗ φωτιά της ενέργειας των σκέψεων που συσσωρεύονται από τις δύσκολες κοινωνικές ή οικογενειακές ανταλλαγές ,δεν κινήθηκε σωστα.\n– Στη μύτη:\n«Σε τρώει η μύτη σου να τσακωθείς με τη γυναίκα σου ;\n» Η οργή κατατρώγει αυτόν τον σύζυγο που δεν νοιώθει αρκετά δυνατός για να επικοινωνήσει ήρεμα με τη σύζυγο του.\nΚινητοποιεί το αίμα του στο αδύνατο σημείο, στη μύτη του, που έχασε το πνεύμα της καπατσοσύνης.\n– Στον εγκέφαλο:\nΤο αφεντικό ενός μεγάλου εργοστασίου δεν πρέπει ποτέ να είναι εξασθενημένο.\nΟ εγκέφαλος χρειάζεται να είναι ξεκάθαρος και ταχύς.\nΕάν εξασθενήσει και δεν νοιωθει πια πως βρίσκεται στα ύψη της προσπάθειας του, το αίμα ανέρχεται εκεί επαναστατώντας ,το κεφάλι κοκκινίζει από οργή κι από το θερμό του Yang που συσσωρεύτηκε ταχύτατα επειδή οι επιθυμίες του δεν πραγματοποιήθηκαν.\nΚαι η εγκεφαλική συμφόρηση χειροτερεύει, αν ο εγκέφαλος έδωσε τη συμβουλή να πιούμε ποτό γιά να πάρουμε θάρρος.\n– Στο συκώτι: Κάποιος ,αφού επεξεργάστηκε και συνδύασε πολλά πράγματα μυστικά, έχοντας διεγείρει την σεξουαλική του επιθυμία με διαύγεια, να που δεν μπορεί να αποδεχθεί την ήττα του:\nΗ χροιά του προσώπου του γίνεται καφεκίτρινη, οι άκρες των ματιών του πρήζονται και σκοτεινιάζουν. Βρίσκεται σε υπερδιέγερση, είναι πικρόχολος, δυσαρεστημένος, απογοητευέμενος.\nΤα πάντα συμβαίνουν με μια χροιά οργής.\nΟ εγκέφαλος του έστελνε και εξακολουθεί να στέλνει υπερβολικές στρατιές στον «Υπουργό των Πολέμαρχων», το συκώτι, που συσσωρεύει τις ενέργειες αυτές με αταξία και παθαίνει συμφόρηση.\nΤι πιο καταστρεφτικό από το θέαμα μιας στρατιάς που κινητοποιήθηκε ταχύτατα;\nΟι επιθυμίες για ηδονές της σάρκας, καθώς και οι επιθυμίες του καθήκοντος, είναι δυο πόλοι έλξης εντελώς διαφορετικοί, οι οποίοι ενοχλούν τον μεσημβρινό του Παχέως Εντέρου, που είναι ο υπάλληλος ο επιφορτισμένος να υποδεικνύει τον καλό τρόπο διαβίωσης.\nΑυτή η διακύμανση δε του ταιριάζει, και δίνει την γνώμη του χειροτερεύοντας την πόρτα εξόδου του, τον πρωκτό.\nΘέλει να καταλάβει ο εγκέφαλος πως έχει διαπράξει σφάλμα .\nΑυτός ο μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου θα βελτιώσει την κατάσταση της πόρτας του ευθύς μόλις ληφθεί μια απόφαση.\nΠάνω στην σπονδυλική στήλη(για τους Ινδούς),ο πρωκτός είναι ένα όργανο δράσεως, που αντιστοιχεί στον δωδέκατο θωρακικό σπόνδυλο όπου βρίσκεται «το λαίμαργο πεπτικό κέντρο της ζωτικής τροφής» και «η πιθανή ανάπτυξη της περιοχής του μυστικού πυρός».\nΚαι αν,αντί να ταλαντευόσαστε επικίνδυνα, τα ζούσατε και τα δυο δίχως υπερβολή;\nΣκεφτείτε έναν αμαξά που οδηγεί μια άμαξα με δυο τελείως διαφορετικά άλογα(ένα γαλήνιο κι ένα αγριεμένο) ,ο οποίος προσέχει πολύ, γιατί η υπερβολή θα τον οδηγήσει σε ατύχημα.\nΠρέπει να δείξετε ορθότητα, αμεροληψία, να θυμάστε ότι το καθήκον πρέπει να έρχεται πρώτο, γιατί η ηδονή είναι άπληστη, θέλει πάντα περισσότερα και δεν παραχωρεί την θέση της παρά μόνον αν λάβει τη σχετική εντολή απ’τον κύριο της.\nΑξίζει τον κόπο να το στοχαστείτε αυτό πριν επιτρέψετε στα συρίγγια να χαράξουν τα φαράγγια τους.\nΑν κάποιο παιδί δεν θέλει να υποχωρήσει, γίνεται άκαμπτο, συσφίγγεται, εκδηλώνοντας με τον τρόπο του την αρνηση του να υποταχθεί.\nΌταν το παιδί γίνει ενήλικας, δεν αλλάζει πολύ τον χαρακτήρα του :\nΌταν κάποιο κομμάτι της ζωής του δεν του αρέσει, συσφίγγεται, κοκαλώνει τα χέρια και τα πόδια του. Και το περιβάλλον δηλώνει : «Είναι άρρωστος,παρέλυσε».\nΝαι, φαινομενικά, στην πραγματικότητα όμως ,φοβάται και ίσως να έχει βαρεθεί την εργασία ή την ζωή του. Όταν τα χέρια ή τα πόδια έχουν συσταλθεί, έχουν κοκαλώσει, δεν μπορεί πια να δράσει.\nΗ υπερβολική ακαμψία είναι τόσο ολέθρια όσο και η κατάσταση της μαλθακότητας ή της φλόγωσης.\nΗ πραγματική στάση θα ήταν να είμαστε απαλοί σαν την κληματίδα, αλλά ταυτόχρονα με την δύναμη της βελανιδιάς, που συνοδεύεται από μια ολόκαρδη γενναιοδωρία.\nΗ αγωνία, ένας πολύ γρήγορος βηματισμός, μια έντονη συγκίνηση, η σωματική ή διανοητική διαταραχή, ο φόβος, όλα αυτά διαταράσσουν την ισορροπία του μεσημβρινού της Καρδιάς, που έχοντας ανάγκη για ηρεμία και αρμονία, αρχίζει να χτυπά κατά τρόπο άτακτο :\nΗ ταχυκαρδία είναι το κάλεσμα του για βοήθεια. Μπορείτε ν’ αποκαταστήσετε την ηρεμία κάνοντας ρυθμικές αναπνοές.\nΗ καρδιά χρειάζεται ισορροπία και ηρεμία, δεν αντέχει τις εντάσεις και τις νευρικές εκτονώσεις δίχως να εκδηλώσει την σύγχυση της με νευρικά χτυποκάρδια.\nΗ ευσυγκινησία, η άρρωστη ευαισθησία, η κατάθλιψη, την κάνουν να χάσει την ισορροπία της.\nΜην αφήσετε να ταράζεστε από τις συναισθηματικές σας σχέσεις ,από τις φιλικές ή οικογενειακές σχέσεις, μέχρι του σημείου να κάνετε την καρδιά σας να χτυπά σαν τρελή :\nΤούτο είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι, που αδειάζει τα κύματα αυτού του μεσημβρινού και τρελαίνει το όργανο το οποίο δεν τροφοδοτείται πλέον.\nΤα δόντια είναι επάλξεις που κονιοποιούν κάθε τι που παρουσιάζεται μπροστά τους :\nΕίναι ανελέητα, προκειμένου να υπερασπίσουν την θύρα μέσα από το άτομο ή το ζώο.\nΗ λαϊκή γλώσσα λέει, «δείχνει τα δόντια του»,για να περιγράψει κάποιον που γίνεται κακός επειδή του επιτίθενται. Θέλουμε να «δαγκώσουμε» κάποιον που δεν πολυσυμπαθούμε,\nΌμως, τα δόντια μας κλονίζονται όταν η αυτοάμυνα μας είναι κακή.\nΤο χωριό έχει κακή άμυνα, και οι επάλξεις των οχυρών του βρίσκονται σε κακή κατάσταση.\nΣτην Κινέζικη ιατρική, ο Μεσημβρινός του Ήπατος μοιάζει με τον στρατηγό που διοικεί την άμυνα κατά του εξωτερικού ,όλες οι απόφάσεις προέρχονται απ’αυτόν.\nΣυνδυάζει, κάνει στρατηγικές. Αν οι επάλξεις δεν είναι σε καλή κατάσταση, αυτός φταίει.\nΈχει κάνει κακά σχέδια, σάπια σχέδια .Και ιδού η τερηδόνα που κατατρώγει μια έπαλξη.\nΤο ήπαρ ως όργανο δεν έχει τίποτε, γιατί ο αληθινός και ο μοναδικός κύριος του Μεσημβρινού του Ήπατος, που τον τρέφει, είναι η διάνοια, είναι οι σκέψεις σας που εκπέμπονται από τον εγκέφαλο σας.\nΑν επί αρκετούς μήνες κάνετε σχέδια βασιζόμενα πάνω στις νευρικές αντιδράσεις έναντι του περιβάλλοντος σας, αν νομίζετε πως η ζωή είναι πάρα πολύ σκληρή, η φρικτή πληρωμή αυτού του εσφαλμένου τρόπου θεάσως των πραγμάτων θα σας προκαλέσει έναν επι πλέον εφιάλτη : άρρωστα δόντια.\nΗ σωματική ζωτικότητα οφείλει την ισχύ της στην δύναμη της ψυχής σας ,που σβήνει αν αφεθεί να την καταβροχθίσουν οι έγνοιες και οι μαύρες ιδέες.\nΓιατί να πνίξετε μέσα στην απελπισία τον «Θησαυρό των Ιδεών»,δηλαδή τα κύματα του Μεσημβρινού Σπλήνας-Παγκρέατος; Σε τί θα χρησίμευε κάτι τέτοιο ;\nΕάν τα παιδιά αποκτήσουν τερηδόνα σε πολυ μικρή ηλικία, ο βελονισμός τα περιθάλπει μέσω ενός σημείου που ονομάζεται «Ανάκτορο των Κοπώσεων» :\nΗ ζωή ή το περιβάλλον δίνει στα παιδιά που γεννήθηκαν αγχώδη και ανήσυχα, μια ντροπαλότητα και μια αυτοάμυνα που προκαλούν φόβο ή εξέγερση.\nΤα παιδιά «κουράστηκαν» από τη ζωή πριν καν αρχίσουν να τη ζουν. Όσο θα τα περιθάλπει ο οδοντίατρος, προκαλέστε εμπιστοσύνη και ηρεμία σ’ αυτούς τους κατόχους των ροκανισμένων επάλξεων, ενδυναμώστε τους ηθικά ,καταλάβετε την ανησυχία τους.\nΈνα ζευγάρι γιατρών είχε τέσσερις κόρες.\nΗ μια απ’ αυτές κρατούσε συνέχεια στα χέρια της ένα μεγάλο σακούλι καραμέλες κι έτρωγε μέχρι να σκάσει.\nΟι άλλες αδελφές δεν έτρωγαν ποτέ καραμέλες.\nΗ μόνη που δεν πήγε ποτέ στον γιατρό, ήταν αυτή που κρατούσε τις καραμέλες\n.Μην κατηγορείτε τη ζάχαρη (αντιπροσωπεύει την τρυφερότητα) ,αλλάξτε μάλλον τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τα πράγματα, εκτιμήστε την καλοζωία ,μασήστε καλά τη ζωή, και η τερηδόνα θα εξαφανιστεί.\nΑλλάξτε τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τα πράγματα, εξελιχθείτε ενώ ταυτόχρονα θα εκτιμάτε τις καλές ευκαιρίες που σας προσφέρει η ζωή, και η τερηδόνα σας θα μειωθεί, ενώ τα δόντια σας ,που ονομάζονται «δόντια Σοφίας»,θ α μεγαλώσουν και θα ενισχυθούν.\nΠάνω σ’ένα μόνιμο φόντο ερεθιστικότητας, οι μυς και τα νευρά τεντώνονται και συσπώνται, αυτές οι επώδυνες κρίσεις εμφανίζονται με παροξυσμούς όταν έρθουμε αντιμέτωποι με μια αντιξοότητα.\nΤα χέρια, τα πόδια ,οι μυς, μπορούν να συσπαστούν, τα δάκτυλα του χεριού, σε μια δυνατή κρίση,σφίγγονται μεταξύ τους,ο αντίχειρας μπορεί να αναδιπλωθεί μέσα στην παλάμη και να κρυφτεί απ’τα άλλα δάκτυλα.\nΠάνω στην διαδρομή του αντίχειρα ,βρίσκεται ο μεσημβρινός των Πνευμόνων,αυτός που συλλαμβάνει τον αέρα του περιβάλλοντος :\nΌταν τον βάζουμε στο εσωτερικό του χεριού και τον απομονώνουμε ,τούτο εκφράζει την απελπισία και την ναυτία της ζωής που οδηγούν προς τον θάνατο, είτε τον νοιώθουμε να έρχεται, είτε τον επιθυμούμε.\nΑυτή η νευρική ασθένεια είναι πολύ οδυνηρή. Πρέπει να προσπαθήσουμε να αναστείλουμε τις κρίσεις και να μην αδειάσουμε τα κύματα του μεσημβρινού των Πνευμόνων,ο οποίος έχει προσβληθεί, εποπτεύοντας τον εαυτό μας όταν ξεπροβάλλει μια αντιξοότητα.\nΠρέπει να καταπνίξουμε αμέσως την επιθυμία να διεγερθούμε, βλέποντας το αντικείμενο σαν «ασήμαντο», έστω κι αν αυτό είναι λάθος.\nΑν κρατήσετε την ηρεμία σας ,τα νεύρα δεν θα συσπαστούν.\nΠρόκειται για μια άσκηση αυτοελέγχου.\nΟρισμένες κρίσεις προκαλούνται από μια ανήσυχη συνειδητότητα, που έχει την εντύπωση πως έδρασε λάθος.\nΑν αφήσουμε να γεννηθεί η δυσαρέσκεια ,οι Πνεύμονες σκάνε, τα νεύρα τεντώνονται κι η κρίση αρχίζει.\nΑν γυρίσουμε ταχύτατα προς τα πίσω για να σβήσουμε την δυσαρέσκεια και την αντιξοότητα, η νευρική κρίση σβήνει.\nΟ μεσημβρινός των Πνευμόνων ελέγχει το δέρμα, αλλά αν τούτο εδώ έχει ακούσιες κινήσεις, δηλαδή τικ, δείχνει ότι δεν το κυβερνά πλέον και δεν εκτελεί πια τον ρόλο του.\nΟ ένοχος είναι ο σύντροφος του,ο μεσημβρινός της Χοληδόχου Κύστης, ο οποίος ρυθμίζει την νευρική ένταση και ανακλά την ισορροπία των αντιλήψεων του εγκεφάλου :\nΤα τικ συναντώνται σε άτομα που έχουν ένα βαθύ άγχος και θλίψη και που εξωτερικεύουν αυτό που θέλουν να πουν,έσω αυτής της οξυθυμίας.\nΘα σας συνέβη, τουλάχιστον μια φορά στην ζωή σας, να θέλετε ν ‘αρχίσετε μια φράση για να πείτε κάτι,κι αμέσως να συγκρατιέσστε δίχως να μπορείτε να την ολοκληρώσετε, συνειδητοποιώντας πως μόλις τραυλίσατε.\nΟ εγκέφαλος σταμάτησε την εκπομπή, έκοψε τον ήχο.\nΜονάχα αυτός ξέρει το γιατί.\nΊσως γιατί φοβόταν τις συνέπειες που μπορεί να είχε η φράση, ίσως λόγω δισταγμού, ίσως γιατί η μνήμη έβγαλε στην επιφάνεια μια κακή ανάμνηση τη στιγμή κατά την οποία προφέρατε μια λέξη.\nΜπορεί να τραυλίζουμε περιστασιακά, σε ορισμένα μόνο γράμματα, ή συνεχώς.\nΘυμάμαι ένα ξάδελφο μου,ο οποίος τραύλιζε προφέροντας το οικογενειακό του όνομα που άρχιζε με το γράμμα «Π», όμως μέσα στην ίδια φράση μπορούσε να μιλήσει για ένα πηγάδι, ή για ένα παιχνίδι ,ή για ένα πλέγμα δίχως να διστάσει ούτε δευτερόλεπτο.\nΤο τρεύλισμα δεν υπάρχει, όταν οι σκέψεις και οι επιθυμίες είναι καθαρές και σταθερές, ο ήχος τότε περνά από μια ορθάνοικτη θύρα.\nΑν η ενέργεια της σκέψης είναι ταχύτατη, τα λόγια ταλαντεύονται ,γιατί θέλουν όλα να βγουν ταυτόχρονα σα να έβγαιναν από ένα μεγάλο κατάστημα σε στιγμή πανικού.\nΑν η ενέργεια της σκέψης είναι πολύ αργή,η ντροπαλότητα καθυστερεί τα λόγια,τα α οποία δυσκολεύονται να γεννηθούν, προχωρούν, οπισθοφρομούν,ανακατεύονται, μπερδεύονται αντί να βγαίνουν αξιοπρεπώς από το στόμα.\nΚι αν η ενέργεια της σκέψης μοιάζει με μια εκβολή ποταμών ή με μια λίμνη που την ταράσσουν ανεμοστρόβιλοι, η έλλειψη μέτρου και η αταξία προκαλούν το τραύλισμα.\nΣτην Τουρκία, στις αρχές του περασμένου αιώνα, δίδασκαν σ’αυτούς τους ασθενείς πώς να μάθουν να μιλούν, βάζοντας τους μέσα στο στόμα μικρές στρογγυλές γαλέτες.\nΤα παιδιά ήσαν έτσι υποχρεωμένα να προσέχουν να μην τις καταπιούν, οπότε μείωναν και διευθετούσαν τον ρυθμό τους. Τα αποτελέσματα ήσαν εξαίρετα.\nΤα λόγια μας είναι παιδιά μας.\nΕίναι πάρα πολύ δύσκολο να τα εκπαιδεύσουμε και να γίνουμε κύριοι τους,αλλά ,αν έχουμε πειθαρχία, μπορούμε να φθάσουμε στην εξωτερική και εσωτερική ηρεμία.\nΟταν βήχεις, τούτο αγγέλει την παρουσία μιας αμφιβολίας, μιας στεναχώριας, που γαργαλάνε κι έπειτα ερεθίζουν τον λαιμό, και τελικά φλέγουν την τραχεία.\nΗ συνείδηση δεν είναι ήρεμη.\nΜια επικοινωνία ή μια ανταλλαγή με τους άλλους υπήρξε δύσκολη κι άφησε μια μεταμέλεια.Η νευρικότητα διεγείρεται, σύντομα την βοηθάει και μια αγχωμένη μνήμη που εξεγείρεται και δεν καταπίνει πια κάποιον ή κάτι.\nΗ ακτινοβολία της προσωπικότητας σβήνει.\nΗ τραχειϊτιδα μπορεί επίσης να έχει ως προέλευση και μια σεξουαλική διαταραχή.Καλέστε τους πυροσβέστες του εγκεφάλου για να σβήσουν την φωτιά της τραχείας σας.Το αίτιο αξίζει πράγματι τον κόπο να σας προκαλεί τόσο κακό;\nΌταν τρίζουν τα δόντια, τούτο συχνά δείχνει πως υπάρχουν σκουλήκια στα έντερα.\nΗ ευαισθησία υπέφερε κατά τις προηγούμενες μέρες, ο ασθενής ήταν «κοντά στο κλάμα», «συγκράτησε» τη νευρική ένταση, τα δάκρυα ξαναμπήκαν μέσα του.\nΉρθε η νύχτα, τα δόντια τρίζουν, σαν μια πόρτα που δεν έχει λαδωθεί καλά, που είναι εγκαταλειμμένη και που θρηνολογεί.\nΗ κοιλιά φουσκώνει και σκληραίνει, αντιδρώντας προς την καταδίωξη οπως οι αρχαίες μουσικές Κινέζικες πέτρες.\nΓι’αυτό τον λόγο, οι Ασιάτες αποκαλούν τον τυμπανισμό «πρήξιμο -ταμπούρλο».\nΑυτή η κατάσταση παράγεται από μια άρρωστη συγκινησιακή ευαισθησία που συμβαίνει ψυχικά απ’τη στιγμή που το άτομο φοβάται ή νοιώθει πως έχει προσβληθεί η ευαισθησία του.\nΠολλές γυναίκες γίνονται τότε πέτρες και τρόπον τινά ψυχρές, αρνούμενες να προσφέρουν στον εαυτό τους την οποιαδήποτε ηδονή.\nΗ ευαισθησία έχει την έδρα της στον μεσημβρινό του Παχέως Εντέρου,»στον υπουργό επικοινωνιών και οδών» :\nΕίναι διάσημος για την ευλυγισία του ,την οποία χαλάει η ευσυγκινησία. Το να απομονωθείς και να σκληρύνεις, γιατί είσαι πληγωμένος ,δεν διευθετεί κανένα πρόβλημα. Μιμηθείτε τους Ινδούς :\nΑπ’τη στιγμή που νοιώθουν ότι η συγκινησιακή ευαισθησία τους έχει προσβληθεί από την ζωή ή τους άλλους ,φράζουν το δρόμο σ’αυτή την ομίχλη που αρχίζει να ανεβαίνει.\nΘέτουν τον εαυτό τους (το νοήμον μέρος τους) πάνω σε μια ντουλάπα και κοιτάζουν το εγώ τους( το ενστικτώδες μέρος) να χτυπιέται εδώ κάτω.\nΚάντε αυτή την άσκηση ανεβαίνοντας όσο πιο ψηλότερα γίνεται(σ’ένα είδος πύργου του Άιφελ) και κοιτάξτε τους άλλους να δρουν κάτω :\nΕίναι σαν παιχνίδι δίχως μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί η αναταραχή τους φαίνεται μάταιη. Είναι η εικόνα της λογικής που σας έδωσε ένα «πρήξιμο -ταμπούρλο».\nΑν καταλάβετε αυτή την αποκόλληση ,θα χαμογελάσετε, η ειρήνη και η ευκαμψία θα ανακτήσουν τα δικαιώματα τους.\nΥΠΕΡΓΛΥΚΑΙΜΙΑ – ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑ\nΗ υπεργλυκαιμία και η υπόγλυκαιμία είναι δυο διαταραχές του Μεσημβρινού του Παγκρέατος που η Κίνα τον αποκαλεί «Διπλό Ήπαρ» και «Μεσημβρινό του Γλυκού Κρέατος».\nΤο πάγκρεας απαρτίζεται από «αδένες που μοιάζουν με σταφύλι και σχηματίζουν το παγκρεατικό υγρό.\nΑυτό το υγρό εκχύνεται μέσω λεπτών αγωγών στον δωδεκαδάκτυλο και βοηθάει στην πέψη»\n– Το άτομο αμύνεται άσχημα ενάντια στη ζωή, κάνει το αντίθετο απ ‘ότι πρέπει:\nΟ Μεσημβρινός του Ήπατος και του Παγκρέατος(Διπλό Ήπαρ) είναι ανισόρροποι.\n– Το άτομο δεν χωνεύει τη ζωή, μιας και δεν της βάζει σωστή δόση σακχάρου.\nΗ υπεργλυκαιμία δίνει θλίψη, αποθάρρυνση, κόπωση.\nΗ υπογλυκαιμία είναι το αίτιο της αγωνίας, της εχθρότητας ενάντια στο περιβάλλον, προκαλεί δε,και μανιακές κρίσεις\nΟρισμένα άτομα βρίσκονται σε συνεχή κινητικότητα.\nΠάντοτε σε κίνηση, εμπέμπουν ένα είδος ηλεκτρισμού που εκνευρίζει το περιβάλλον.\nΜη τους πείτε τίποτα για να σταματήσουν, μην προσπαθήσετε να τους δώσετε ηρεμιστικά :\nΔεν θα θεραπευόταν το κακό και θα ξαναεμφανιζόταν με κάποια άλλη μορφή.\nΝα ξέρετε πως πνίγονται λόγω ελλείψεως εμπιστοσύνης στον εαυτό τους, ενώ ταυτόχρονα θέλουν να αποδείξουν πως είναι ικανά να κάνουν πολλά πράγματα, αφού βρίσκονται σε συνεχή κίνηση. Έτσι, εξωτερικεύουν αυτό που δεν μπορούν να πουν.\nΔεν εκφράζονται με λόγια, αλλά μονάχα κουνώντας τον αέρα…Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί για να καλέσει τους άλλους σε βοήθεια.\nΥΠΕΡΤΑΣΗ – ΥΠΟΤΑΣΗ\nΌταν το βαρόμετρο δείχνει καλό καιρό, τα πάντα είναι καλά.\nΗ ατμοσφαιρική πίεση είναι γαλήνια.\nΑν το άτομο είναι υπερευαίσθητο και δεν ελέγχει καλά τον εαυτό του, και η παραμικρή αντιξοότητα ,ή μια οργή που είναι υποχρεωμένο να την κρατήσει μέσα του, ή μια οξεία συγκινησιακή κρίση, η μια αγανάκτηση μπροστα σ’αυτό που θεωρεί ως αδικία, «αναταράσσουν το αίμα», το ζεσταίνουν, το κρατάνε υπό πίεση, έτοιμο να επιτεθεί.\nΑυτή την κατάσταση την αποκαλούμε υπέρταση.\nΗ υπερβολή καλεί πάντοτε και το αντίθετο της :\nΌταν οι δοκιμασίες έχουν φτάσει σ’ένα τέτοιο σημείο ώστε να μην μπορούμε ν’ αντέξουμε πια το βάρος τους, «απολύουμε’ την ενέργεια μας, αφηνόμαστε, μη έχοντας πια θάρρος, γιατί φοβόμαστε τις ευθύνες που επιβάλλει η ζωή.\nΑποκαλούμε αυτή την πτώση τάσεως υπόταση.\nΟ εγκέφαλος είναι αυτός που δίνει τις εντολές της νευρικής τάσεως, ο οποίος δίδει, ή θέλει να αγνοεί, την εσωτερική ειρήνη.\nΌταν ξέρουμε πως να την ελέγχουμε, δεν υπάρχουν πια σκαμπανεβάσματα.\nΜπορεί κανείς να νοιώσει υπνηλία μετά από ένα καλό γεύμα, αυτός είναι ένας μικρό – υπνάκος που επεκτείνει μιαν ευχάριστη στιγμή. Το άτομο δεν μπορεί να σκεφτεί πια, ο Εαυτός αφήνεται να ζήσει.\nΟ γέρος που έχει υπνηλία κατά την διάρκεια της ημέρας, βρίσκεται στο τέλος της ζωής του, περιμένει τον θάνατο.\nΤο να έχεις όμως συνέχεια υπνηλία, ενώ είσαι σε ενήλικη ηλικία, τούτο είναι ασθένεια. Το ον αρνείται ασυνείδητα να ζήσει, το σκάει για να μην δράσει πια.\nΟ ύπνος εξαρτάται από την κατάσταση του μεσημβρινού του Ήπατος.\nΤο να χρειάζεσαι πολλές ώρες ύπνου, είναι μια υπερβολή του Γιν του Ήπατος που φοβάται, έχει κουραστεί απ’τη ζωή ,πέφτει σε κατάθλιψη, στρέφεται προς τον εαυτό του…και κοιμάται.\nΜια επιθυμία να πεθάνεις σιγά σιγά,οι ψυχικές διαταραχές, όλα αυτά σπρώχνουν προς τον ύπνο.\nΑυτός που καθίσταται ευερέθιστος, δυσαρεστημένος, που βρίσκει τα πάντα άσχημα, έχει ενοχλήσεις με τον ύπνο του, «ο χαρακτήρας του φεύγει».\nΗ ώρα του Ήπατος είναι από τη μια έως τις τρεις το πρωί.\nΣυχνά ξυπνάμε κατ’ εκείνες εκεί τις ώρες. Ένας Κινέζικος κανόνας διδάσκει ότι το Ήπαρ είναι μεσημβρία – μεσάνυχτα με το Λεπτό Έντερο, του οποίου η ώρα είναι από τις μια εώς τις τρεις το απόγευμα.\nΟ ένας είναι βραδινός ,ο άλλος ημερήσιος, οφείλουν να αντισταθμιστούν.\nΤο Λεπτό Έντερο δίνει την παρόρμηση ,ανανεώνει, αναλαμβάνει, αν το κάνει κατά την διάρκεια της ημέρας, τούτο είναι εξαίρετο ,αν όμως, κατά την διάρκεια του ύπνου τη νύχτα συνεχίσει αυτή τη δραστηριότητα ,τότε ξυπνάει το Ήπαρ, που είναι μεσημβρία – μεσανυχτα του, δεν μπορεί πλέον να ξανακοιμηθεί.\nΑυτός ο μεσημβρινός του Λεπτού Εντέρου αντιστοιχεί στο κόκκινο, ενώ ο μεσημβρινός του Ήπατος στο μπλε μαρίν. Φανταστείτε ένα έντονο κόκκινο, δείτε το σαν φωτιά (δηλαδή σε υπερβολή),που το κάνει να φλέγεται.\nΤην στιγμή που το κόκκινο ξαναπαίρνει το κανονικό του χρώμα, τούτο είναι σημάδι της ηρεμίας του.\nΕπιτρέψτε στο Ήπαρ και κοιμηθείτε μέσα σένα μπλε μαρίν.\nΔεν υπάρχουν ώρες ύπνου, η κάθε φύση έχει διαφορετικές ανάγκες.\nΑν όμως, θέλετε να είστε σε καλή διάθεση την επόμενη ημέρα, ας είστε στο κρεβάτι σας στις έντεκα το βράδυ, γιατί αυτή είναι η ώρα του μεσημβρινού της Χοληδόχου Κύστης, που ξαναφορτίζει τον εσωτερικό ζήλο.\nΞέρετε ότι το δέρμα αναπνέει κι ότι χρειάζεται αέρα, νερό και ήλιο ,αλλά ίσως δεν ξέρετε ότι η κατάσταση του δεν εξαρτάται αποκλειστικά από αυτά τα τρία στοιχεία, αλλά πό την κατάσταση του μεσημβρινού των Πνευμόνων που το τρέφουν και που τα κυβερνά ο εγκέφαλος.\nΑν κάποια απασχόληση σταματήσει για μια στιγμή την αναπνοή σας προκειμένου να στοχαστείτε, κι αν το δέρμα κρίνει πως αυτό το διάστημα είναι υπερβολικά μακρύ, σας ανακαλεί στην Τάξη ζητώντας σας να το ξύσετε…\nΚαι οι πνεύμονες για να το κάνουν, εγκαταλείπουν για λίγο τις έγνοιες που απασχολούσαν τις σκέψεις τους, αναπνέουν…και τρέφουν και πάλι το δέρμα. Η φαγούρα παύει.\nΗ φαρυγγίτιδα ,σας κάνει να υποφέρετε, σας καθιστά άφωνους, κόβει τοβ ήχο ανάμεσα σε σας και τον άλλον. Για ποιον λόγο ο εαυτός σας έδωσε εντολή να φράξει αυτός ο αγωγός ;\nΠοιός είναι ο εχθρός μπροστά στον οποίον κλείνετε τον δρόμο ;\nΜην ψάξετε πολύ μακριά στον χρόνο :Το αίτιο βρίσκεται στην παραμονή ή στην προπαραμονή .Κάποιος ή κάτι σας πλήγωσε την ευαισθησία σας και δεν πέρασε ,εξακολουθεί να βρίσκεται στο λαιμό σας .\nΑντί να το καταπιείτε και να το ξεχάσετε, επιλέξατε να βάλετε φωτιά κατά μήκος αυτού του αγωγού απ ‘όπου περνάει η τροφή.\nΝαι, μέσα στο μυαλό σας είναι αδύνατον να καταπιείτε αυτή την ιστορία.\nΑν κάνετε μια γρήγορη ανασκόπηση στο περιβάλλον σας, θα βρείτε γρήγορα τον εχθρό :\nΓενικά, δεν βρίσκεται μακριά.\nΞαναζήστε τη σκηνή ή την ιστορία, παραδεχθείτε ότι η φαρυγγίτιδα είναι αρκετά επίπονη και πως το να βάζετε φωτιά στο λαιμό σας είναι κάτι το πολύ βίαιο…\nΚαι σίγουρα δεν είναι καθόλου επίπονο γι’ αυτούς που είναι το αίτιο του προβλήματος σας !\n«Σβήστε» μέσα στη σκέψη σας ό,τι σας ενόχλησε, και συγχωρείστε.\nΜόλις το κάνετε αυτό, κάντε την φωτιά να εξαφανιστεί χρησιμοποιώντας μια παλιά Τουρκική τεχνική :\nΒυθίστε έναν σπόγγο μέσα σε καυτό νερό, άστε τον πάνω στον λαιμό σας όλη τη νύχτα τυλίγοντας τον λαιμό σας με μια μάλλινη εσάρπα που θα κρατήσει ζεστή την υγρασία.\nΗ φαρυγγίτιδα θα φύγει μαζί με τις μαύρες ιδέες, αλλά την επόμενη φορά που θα έχετε δυσκολία με κάποιον, μην αφεθείτε να κατανικηθείτε από την εντονότατη αντίδραση σας προς τα αισθήματα που βιώνει η έντονη συναισθηματικότητα σας.\nΣκεφτείτε την φωτιά που θα προκαλέσετε.\nΟι φλέβες είναι ελαστικοί αγωγοί που μεταφέρουν το μαύρο αίμα στην καρδιά, αφού το λάβουν από τα τριχοειδή και τα λεμφατικά αγγεία.\nΗ Κίνα τα ονομάζει «ήσυχα αγγεία».\nΜια υπερβολική βίαιη σωματική ή διανοητική προσπάθεια, μια σύσπαση, μια σκλήρυνση μπροστά σε κάποιο περιστατικό της ζωής, προκαλούν την ασθένεια τους :\nΑν θέλετε να έχετε υγιείς φλέβες,ε λέγξτε τις δυνάμεις σας πριν αναλάβετε μια δράση, κοιτάξτε αν είστε ικανοί να την εκπληρώσετε. Και αν το πεπρωμένο σας υποχρεώνει ν’ αντέξετε μπροστά σε μια δοκιμασία, αποδεχθείτε την δίχως να σφίχτείτε. δίχως να σκληρυνθείτε, δίχως να δημιουργήσετε μέσα σας «κακό αίμα «.\nΚατά περίεργο τρόπο, στην Κινέζικη ιατρική ,οι φλέβες εξαρτώνται από τον μεσημβρινό του Κύριου της Καρδιάς( που αντιστοιχεί στην Σελήνη),και το βελονιστικό σημείο της Συγκεντρώσεως των φλεβών είναι το τριάντα δυο του Στομάχου, που ονομάζεται ¨ξαπλωμένος λαγός»( οι μεσημβρινοί του Στομάχου και του Κύριου της Καρδιάς αποτελούν μέρος του κανόνα μεσημβρία – μεσονύχτιο, στηρίζοντας ο ένας τον άλλο.\nΔρουν και οι δυο στις φλέβες και στις φλεβίτιδες).\nΣτο ζωικό βασίλειο, ο λαγός είναι σεληνιακός, και στους Κινέζικους μύθους διηγούνται πως ο λαγός είναι η Σελήνη. Παρουσιάζεται ως αυτός που προετοιμάζει το φάρμακο της αθανασίας( το Στομάχι είναι η «Αρχική Ενέργεια» στη αλχημεία και ο Κύριος της Καρδιάς προστατεύει το Τσεν).\nΤο μαύρο αίμα που κυλά στις φλέβες, ανανεώνεται μέσα στην καρδιά(που αποθησαυρίζει το Τσεν) και ξαναγίνεται κόκκινο.\nΟ λαγός είναι ξαπλωμένος, είναι ήρεμος, δεν έχει κιρσούς.\nΑκολουθήστε τις συμβουλές του Τσι -Πο : «Ο μεσημβρινός Κύριος της Καρδιάς έχει το καθήκον της κυκλοφορίας ,είναι ο υπάλληλος που καθοδηγεί τους υπηκόους στις χαρές και τις ηδονές τους», τότε το αίμα κυλά, οι φλέβες είναι ήρεμες .\nΑυτή είναι η πρώτη εργασία αυτού που θέλει να γίνει κάποια μέρα σοφός και να πετύχει την αθανασία.\nΑυτή η ασθένεια είναι ο σχηματισμός ενός θρόμβου στο εσωτερικό μιας φλέβας,ενός ήρεμου αγγείου, όπως την αποκαλεί η Κινέζικη ιατρική.\nΑυτός ο θρόμβος είναι το παράγωγο ενός χολερικού χαρακτήρα, που είναι δυσαρεστημένος, σε υπερδιέγερση ,ή του αντιθέτου του, όταν η απόφαση και η βούληση είναι ανεπαρκής, όταν υπάρχει ένα άφημα.\nΌπως και να έχει το πράγμα, ο ασθενής φτιάχνει «κακό αίμα».\nΞεχάστε για λίγο την δυτική ιατρική και γίνετε Ασιάτες φανταζόμενοι το εξής :\nΣε περίοδο μεγάλων εγνοιών, εξαντλημένοι, υπερβάλλετε στα πάντα και ζείτε ένα εσωτερικό δράμα.\nΜ’αυτή τη στάση ,παραγεμίζετε τον μεσημβρινό Σπλήνας -Παγκρέατος ,ο οποίος αντιπροσωπεύει «τον θησαυρό των ιδεών» και δίνετε σ’αυτά τα κύματα μια υπερβολή ζωτικότητας.\nΑυτός ο στρόβιλος κυμάτων σε κίνηση (που μπορεί να συγκριθεί με τους στροβίλους των ιδεών σας ) τροφοδοτεί μια λίμνη που ονομάζεται Γιν -Οε ,όπου θέτει φωτιά.\nΑυτή η φωτιά καίει το πνεύμα της αποφασιστικότητας σας.\nΔεν καταφέρατε να πετύχετε τον στόχο που θέσατε στον εαυτό σας.\nΈχετε χάσει την ελπίδα σας, έχετε ξεφύγει από τον δρόμο σας ,οι ιδέες παγιδεύτηκαν…μέσα στον στρόβιλο τους.\nΗ μετάδοση που πρέπει να εκτελέσει ο μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου, ξέφυγε κι αυτή με τη σειρά της απ΄τον δρόμο της.\nΟι δρόμοι έχουν γεμίσει κίνηση, ο μεσημβρινός των Πνευμόνων σκάει :Δεν μπορεί ν΄αντέξει τα βάσανα με τα οποία τον φόρτωσε το παιδί του, ο μεσημβρινός του Παχέως Εντέρου.Αυτές οι έγνοιες έγιναν φλέγματα.\nΚι όσο μεγαλώνει η εξέγερση ,τόσο αυξάνεται το πνίξιμο. Φτάνει ως τον εμετό.\nΕίναι καλό να φτύνετε, αλλά είναι ακόμα καλύτερο να καταπραϋνετε τις ιδέες, δίχως να λυσμονείτε ότι «οι σκέψεις είναι τόσο δύσκολο να δαμαστούν, όσο και η διάνοια», όπως μας θυμίζει ένα βιβλίο της Ινδουϊστικής σοφίας.\nΌταν ο υπαίτιος της «άμυνας ενάντια στο εξωτερικό «είναι ανεπαρκής ,τα κύτταρα δρουν με αταξία.\nΣε περίπτωση επίθεσης ,η αντίδραση τους είναι το να πυρακτωθούν. Σπεύδουν σε υπερβολικά μεγάλο αριθμό στο σημείο που δέχτηκε την επίθεση, προκειμένου να καταβροχθίσουν τους βλαβερούς βακίλους.\nΚατ’αυτόν τον τρόπο ορισμένοι άνθρωποι, που έχουν μια ανεπάρκεια του μεσημβρινού του Ήπατος ,έχουν επώδυνες φλεγμονές, οι οποίες μπορούν να φτάσουν μέχρι το σημείο να τους προκαλέσουν πυρετό.\nΔίχως να το ξέρουν, αυτή η αταξία είναι δική τους…\nΑλλ ‘αυτή η φλεγμονή, αν κατανοήσουν το νόημα της, μπορεί να τους σώσει από ένα σοβαρότερο κακό.\nΧίλια αίτια μπορούν να προκαλέσουν τον φόβο, κι ο καθένας μας τον γνώρισε τουλάχιστον μια φορά στην ζωή του.\nΣε στιγμές αδυναμίας, αποθάρρυνσης, θλιψης,λόγω συμπλέγματος κατωτερότητας ή αποτυχίας,ένα σοκ, ένας ξαφνικός θόρυβος,μια «έκρηξη» ευσυγκινησίας και να η πόρτα που ανοίγεται διάπλατα στον φόβο :\nΜπαίνει μέσα σ΄ένα δευτερόλεπτο ,και κάνει πολλές ζημιές ,γιατί αδειάζει τα κύματα πολλών μεσημβρινών μεταξύ των οποίων :\n– Του Μεσημβρινού των Νεφρών, πάνω στον οποίο δρα πάρα πολύ ο φόβος.\nΤον φρενάρει,η ενέργεια του «αμβλύνεται».\nΗ Κινέζικη ιατρική διδάσκει ότι τα νεφρά τρέφονται από το αυτί:\nΣκεφτείτε τους στρατιώτες που ξεκινούν για τη μάχη με τον ήχο των ταμπούρλων και των σαλπίγγων, καθώς και τα μαγαζιά, όπου μια κατάλληλη μουσική χαλαρώνει τα νεφρά ,των οποίων κύριος είναι ο μεσημβρινός των Νεφρών, κι ωθεί τους πελάτες να ψωνίσουν. Τους ντοπάρουν όλους ,κοιμίζουν τον φόβο της μάχης ή της υπερβολικής μεγάλης δαπάνης μέσα στο μαγαζί.\n– Όταν τα νεφρά φοβούνται, θέτουν σε κίνδυνο την καρδιά, που αρχίζει να χτυπά και σπέρνει την αταξία.\nΗ καρδιά δεν καταλαβαίνει πλέον τα πράγματα, τα κύματα της διασκορπίζονται.\n– Αυτός ο μεσημβρινός των Νεφρών είναι επιφορτισμένος να τρέφει τον μεσημβρινό της Χοληδόχου Κύστης. Όταν φρενάρει από τον φόβο, είναι ανίκανος να το κάνει. Κι ιδού η Χοληδόχος Κύστης να μη δίνει πια την παρόρμηση της.\n– Προκαλεί επίσης πανικό στην μητέρα του, στον Κύριο της Καρδιάς, που είναι » η μητέρα του αίματος». Λέγεται :»Φοβήθηκα τόσο ,ώστε το αίμα μου πάγωσε».\n– Και τέλος, καθιστά εύθραυστο τον μεσημβρινό του Ήπατος ,ο οποίος αφήνοντας τον φόβο να διεισδύσει ,δεν έχει πλέον αυτοάμυνα. Μετά από ένα μεγάλο φόβο, συμβουλευουμε να πιείτε (νεφρά),να χαλαρώσετε (κύριος των νεύρων) και αν είναι απαραίτητο ,να κάνετε εμετό. Πρέπει να ηρεμήσει και η καρδιά και το αίμα. Ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρό σας. Διαβάστε στην λέξη «νεφρά» το τι χρειάζονται για να είναι δυνατά.\nΤο φούσκωμα είναι ο καρπός ενός αισθήματος απογοήτευσης στη συναισθηματική ζωή.\nΤο αίσθημα είναι καθαρά προσωπικό: εμείς κρυώνουμε κι οι άλλοι είναι ζεστοί.\nΠρόκειται για μια εκτίμηση του εγκεφάλου μας, και το στομάχι μας θέλει συνέχεια κάτι παραπάνω.\nΗ απογοήτευση υπάρχει μονάχα μέσα στην φαντασία μας:\nΈχω έναν φίλο που μεγάλωσε δίχως γονείς, ικανοποιημένος από τη μοίρα του στο συναισθηματικό πεδίο, κι έναν άλλο που τον παραχάλασαν οι γονείς του, ο οποίος διαμαρτύρεται συνεχώς πως δεν τον αγαπούν.\nΤο φούσκωμα είναι ένα πρήξιμο από νερό ή από αέρα που δεν βρίσκεται στην θέση του.\nΗ κοιλιά φουσκώνει σαν αορτήρας, τούτο δεν έχει περισσότερη υπόσταση απ΄όση ένα αίσθημα της συναισθηματικής ζωής.\nΤο να συνειδητοποιείς τα πράγματα, να αρκείσαι στην τύχη σου με χαμόγελο σημαίνει πως ξέρεις να υπολογίζεις τα καλά πράγματα σε κάθε τομέα, λησμονώντας τα κακά :\nΠετάξτε στα σκουπίδια αυτές τις κακές αναμνήσεις και η κοιλιά σας δε θα είναι πια πρησμένη.\nΗ κίνηση του σώματος προς τα εμπρός στηρίζεται στην φτέρνα.\nΟι πόνοι σ΄αυτό εδώ το σημείο εμφανίζουν μιαν ηθική ¨κράμπα», έναν δισταγμό ,μια δυσαρέσκεια για τον εαυτό ή την ζωή, άγχος ή σύσπαση που ενοχλούν την βούληση, που εμποδίζουν την κυριάρχηση του σώματος και που υποχρεώνουν να κάμψουμε το σώμα.\nΌταν ανακαλυφθεί αυτό το αδύνατο σημείο ,τούτο είναι μια διδασκαλία για τον εγκέφαλο που πρέπει να τον επιλύσει:\nΟ πόνος στην φτέρνα φεύγει ,έτσι όπως ήρθε:\nΔίχως φαινομενικό λόγο.\nΦτερνίζεστε συχνά; «Ποιός σας κάθεται στη μύτη;»…\nΠώς θα θέλατε να τον ξεφορτωθείτε!\nΚατά την διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αμερική, βρέθηκα με μια νεαρή κυρία που φταρνιζόταν είκοσι εώς τριάντα φορές μόλις ξυπνούσε το πρωί.\nΜε τίποτε δεν μπορούσε να σταματήσει τούτη την άσκηση.\nΟμολογώ πως ξέσπασα στα γέλια καθώς την κοίταζα να φταρνίζεται μ΄αυτόν τον τρόπο, γιατί ήδη ήξερα πως θα θεραπευόταν:\nΠερνούσε όλη τη νύχτα με κάποιον που φαινομενικά την καθιστούσε ευτυχισμένη ,αλλά που αυτή δεν ήξερε πως να τον ξεφορτωθεί…\nΌταν έγινε κι αυτό,σαν από θαύμα, σταμάτησαν τα φταρνίσματα.\n«Να βάζεις το χέρι σου μπροστά στο στόμα σου, όταν χασμουριέσαι».\nΤούτο μου έλεγαν με κοφτό τόνο όταν ήμουν παιδί, κι η έκφραση αυτή επαναφέρει σε τάξη τον ασύνετο που εκδηλώνει την κούραση του, τη κόπωση του ή το γεγονός πως χωνεύει άσχημα κάποιο περιστατικό ή μια ιδέα που άκουσε και που του είναι ενοχλητική.\nΕνστικτωδώς ,αν η ενέργεια εξαντληθεί, ο μολυσμένος αέρας προσπαθεί να εξέλθει και το στόμα ανοίγει εντελώς σαν ένας φούρνος που περιμένει μια φουρνιά ψωμιού.\nΑυτή η πολύ χαλαρή στάση είναι συχνά ένας σπασμός που απαιτεί χαλάρωση και ύπνο: «Πήγαινε να κοιμηθείς αφού χασμουριέσαι, σημαίνει πως χρειάζεσαι ύπνο».\nΌλοι μας έχουμε χασμουρηθεί ακούσια όταν παρακολουθούμε κάποια διάλεξη, κάποιο κήρυγμα, ή κάποια συζήτηση που είναι πληκτική.\nΟ μεσημβρινός των Νεφρών είναι αυτός που προκαλεί τα χασμουρητά.\nΟ σύντροφος του, σύμφωνα με τον κανόνα Μεσημβρία – Μεσονύχτιο ,είναι επιφορτισμένος με το να μας κάνει να σεβόμαστε τους καλού τρόπους ζωής. Αν δεν του αρέσει ένα περιβάλλον ,επηρεάζει τον Μεσημβρινό των Νεφρών που προκαλεί χαλάρωση δια του χασμουρητού.\nΟι διαταραχές της ζωτικότητας που προκαλούνται από τα συναισθήματα ( χαρά, θλίψη, οργή, ανησυχία, φόβος), σχίζουν τα χείλη και τα ξεραίνουν, όπως ο ήλιος το καλοκαίρι ξεραίνει τη γη.\nΑν δεν χωνεύουμε κάποια όντα ,κάποια πράγματα ή κάποια περιστατικά, τότε πρήζονται τα χείλη, που υποφέρουν κι έχουν έτσι κάποιο λόγο για να μην επικοινωνούν πια και να τρώμε με «μισόκλειστα χείλη» ,δηλαδή όσο γίνεται λιγότερο.\nΗ σύνθεση του αίματος πρέπει να είναι συνεχής, προκειμένου η ψυχή να είναι σε ειρήνη.\nΟ μεσημβρινός του Ήπατος, ο Υπουργός των αρχηγών του στρατού, που διευθύνει την άμυνα ενάντια στο εξωτερικό, πρέπει ν΄αγρυπνά έτσι ώστε να είναι πάντα διαυγής στις ιδέες και στα σχέδια του. Αν διαταραχθεί από την δυσαρέσκεια, από την μνησικακία, από την ζηλοτυπία ,τα κύματα του αναταράσσονται και ταράσσουν τα κύματα της μητέρας του,του μεσημβρινού της Χοληδόχου Κύστης, που με τη σειρά του απορυθμίζει τα κύματα του μεσημβρινού του Παχέως Εντέρου.\nΚατ΄αυτήν την αταξία, τα χείλη πρήζονται ,το αίμα δηλητηριάζεται.\nΠρέπει να εξουδετερώσουμε τα δηλητήρια του αίματος προκειμένου τα χείλη να ξαναγίνουν φυσιολογικά, και να περιθάλψουμε την δυσαρέσκεια , την οργή ή την μνησικακία που τα έκαναν να πρηστούν.\nΌταν κάποιος λέει παραπάνω λόγια απ΄όσο πρέπει και κρίνει πως αυτό το σφάλμα είναι σημαντικό, λέμε ότι «μίλησε τόσο, ώστε δάγκωσε τα χείλη του».\nΤο να δαγκώνεις τα χείλη ( ή το εσωτερικό του στόματος) σημαίνει πως διαβρώνεις το φρένο σου, για να μην πεις κάποια πράγματα που κρύβεις. Είναι μια εικόνα που προδίδει μια αναστολή ανάμικτη με αγωνία και ανησυχία…που γρήγορα γίνεται μανία, αν δεν το προσέξεις.\nΚινδυνεύοντας να σας σοκάρω, σας θυμίζω πως η γυναίκα έχει χείλη που ανοίγουν το στόμα και άλλα χείλη μπροστά στον κόλπο. Σπάνια ασθενούν και τα δυο:\nΑρρωσταίνουν ή τα μεν ή τα δε, ανάλογα με την περίπτωση.\nΤα χείλη του προσώπου δίνουν πρόσβαση προς την μήτρα του στόματος, τα άλλα προς την μήτρα όπου συλλαμβάνονται τα παιδιά. Τα ίδια αίτια είναι αυτά που διαταράσσουν και τα πάνω και τα κάτω χείλη.\n«Δώσε μου το χέρι σου»,λέει η μητέρα στο παιδί και μια επικοινωνία εγκαθίσταται ανάμεσα στα δυο αυτά άτομα, γιατί η παλάμη του αριστερού χεριού έχει φτιαχτεί για να λαμβάνει και η παλάμη του δεξιού χεριού για να δίνει.\nΤα παιδιά κινούνται κυκλικά και πιασμένα χέρι χέρι για να επικοινωνήσουν μεγαλειωδώς μεταξύ τους και να νοιώσουν το ένα κοντά στο άλλο.\nΟι πόνοι στα χέρια εκφράζουν μια βαριεστιμάρα για τη ζωή:\nΓιατί να δίνεις και να παίρνεις, όταν είσαι μελαγχολικός, άδειος ,κουρασμένος ;\nΈνα σημείο βελονισμού στο μέσο της παλάμης αποκαλείται «Ανακτορο των Μόχθων».\nΌταν χάσετε την ευλυγισία σας, όταν δε νοιώθετε πια επιθυμία να αντιδράσετε, κλείνετε την πόρτα σ΄αυτό το σημείο.\nΠρέπει να το αναζωογονήσει ο βελονιστής, προκειμένου να ανακτήσετε θάρρος. Οι χιονίστρες,οι ραγάδες, είναι μέσα εκφράσεως για να δείξουν αυτή την ατονία.\nΗ παραλυσία έχει ένα άλλο νόημα προέρχεται από τον εγκέφαλο μέσω μιας εντολής που δώθηκε στον μεσημβρινό ο οποίος κυβερνά τις κινήσεις του σώματος,\nΌταν είστε ήρεμοι, το χέρι λειτουργεί φυσιολογικά δίχως να το σκέφτεστε όταν βρίσκεστε σε υπερένταση, για κάποιο πρόβλημα εργασίας ή λόγω των ανθρώπινων σχέσεων, αναμιγνύοντας επίσης και την οργή ( μέχρι του σημείου να προκαλέσετε τους σπασμούς) ,καλείτε τόσες πολλές δυνάμεις Γιανγκ ταυτόχρονα, ώστε έρχονται τρέχοντας ως συμπαγής μάζα, σπρώχνονται η μια πάνω στην άλλη προκειμένου να δράσουν.\nΑλλά επειδή έφυγε η υπερδιέγερση, αυτές οι δυνάμεις δεν έχουν κινηθεί, κι εσείς τις ξεχνάτε πολύ γρήγορα σκληραίνουν και το χέρι ακινητοποιείται.\nΕίστε «έτοιμο να βάλει τα κλάματα’, λένε τα κείμενα, δεν καταλαβαίνετε το τι σας συμβαίνει, αλλά το σφάλμα έγινε και πρέπει να ξαναβάλετε τα πράγματα σε τάξη, δηλαδή «να διαλύσετε» διανοητικά τις δυνάμεις Γιανγκ, προκειμένου να ανακτήσουν την ρευστότητα τους και να επιστρέψουν στη θέση τους :Τούτο απαιτεί μεγάλο έλεγχο του εαυτού.\nΗ παραλύσια έρχεται δίχως να μας προειδοποιήσει, μετά από μια υπερβολή διέγερσης και μιαν άρνηση. Πρέπει να έχει κανείς ένα σιδερένιο χέρι ,το χέρι του εγκεφάλου, μέσα σ΄ένα βελούδινο γάντι, ένα γλυκό και ζεστό χέρι που δεν γνωρίζει την ασθένεια.\nΟι χιονίστρες δεν είναι αποστήματα, αλλά πρηξίματα.\nΓενικά,τις συναντάμε στα χέρια και στις φτέρνες.\nΜπροστά στις δυσκολίες της ζωής, μη τρεφόμενο σωστά ψυχικά, το ον σφίγγεται. Μοιάζει ,άρα, εξωτερικά δυνατό, αλλά στην πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Βρίσκεται δίχως εσωτερική ευλυγισία, αντιδρά αργά κι ελάχιστα.\nΑυτή η αντίθετη προκαλεί ένα κενό ανάμεσα στις δυο συμπεριφορές ,κενό που κάνει να πρηστούν οι αρθρώσεις των δακτύλων, που «παγώνουν» για να μεταφράσουν αυτή την εσωτερική ακινησία που κανείς δεν υποψιάζεται.\nΔεν μπορεί κανείς να δράσει όταν υποφέρουν τα χέρια και τα πόδια του. Εδώ,δεν είναι ο εγκέφαλος αυτός που ναρκώνεται, όπως στην περίπτωση των πρηξιμάτων, αλλά η επιθυμία για ζωή είναι αυτή που ακινητοποιείται.\nΗ ζήλια, η έντονη επιθυμία, η επιθετικότητα, η δυσαρέσκεια, η ανάγκη να κάνεις το κακό, η βεβαιότητα περι του εαυτού σου, ο αδιάλλακτος χαρακτήρας ,η ξεροκεφαλιά, η επιθυμία για καυγάδες, η οργή, η επιθυμία για σιγή, το ασθμα συνοδευόμενο από ανασφάλεια ,οι αναστεναγμοί, δείχνουν ότι ο μεσημβρινός της Χοληδόχου Κύστης έχει πολύ ισχυρά κύματα ,η εσωτερική αναταραχή, οι αϋπνίες, η αποθάρρυνση, ο φόβος για το μέλλον, η οπισθοδρόμηση μπροστά στην προσπάθεια ,τα ρίγη, δείχνουν πως τα κύματα του είναι πολύ αδύναμα.\nΣτην Κινέζικη ιατρική, ο μεσημβρινός της Χοληδόχου Κύστης είναι ο «υπουργός της εσωτερική ορθότητας», «ο κοφτερός και ο αποφασιστικός βγαίνουν απ΄αυτόν».\nΜπορεί να συγκριθεί με το ξίφος της δικαιοσύνης, δίνει θάρρος και σθένος :\nΔίνει την παρόρμηση.\nΟι άνθρωποι που διαθέτουν αυτόν τον ανισόρροπο μεσημβρινό ,δεν είναι εύκολοι ως προς την διαβίωση με τους άλλους, γιατί η νευρική τους ευερεθιστικότητα είναι υπερβολικά ισχυρή…ή υπερβολικά αδύναμη.\nΗ όραση κι ο ακοή εξαρτώνται από την κατάσταση αυτού του μεσημβρινού. Αυτός ο μεσημβρινός δεν αρέσκεται στην ευσυγκινησία, η οποία τον διαταράσσει.\nΌταν τα κύματα του αναστατωθούν, γεμίζει αγωνία.\nΌταν είναι σε καλή κατάσταση, δίνει κουράγιο, παλικαριά, μαχητικότητα, επιχειρηματικό πνεύμα. Χρειάζεται συνήθειες για να ξεκουράσει τον αυταρχισμό του.\nΗ Κίνα του αποδίδει μια ισχύ: Την ισχύ «μια προσπάθειας απελευθερώσεως από τα υλικά πράγματα και των πιθανών επαφών με το σύμπαν. Μη στραγγαλίζετε την Χοληδόχο Κύστη σας, αν θέλετε να πετύχετε έναν κάποιο βαθμό στην κλίμακα της γνώσης.\nΗ λέξη ψωρίαση προέρχεται από την λέξη ψώρα.\nΑυτό το εξάνθημα σχηματίζει πλάκες σαν κηλίδες, που οι πρώτες απ΄αυτές συνήθως σχηματίζονται μετά από έντονες συγκινήσεις ή ένα σοκ.\nΟ μεσημβρινός του Ήπατος δεν αγαπά τα σοκ και τις συγκινήσεις, γιατί κάτι τέτοιο τον γεμίζει με φωτιά Γιανγκ, που το παιδί του, ο μεσημβρινός των Πνευμόνων,τα ην αδειάζει μέσω του δέρματος.\nΑυτό το εξάνθημα εμφανίζεται κάθε φορά που το άτομο βρίσκεται μπροστά στην ίδια δυσκολία ,και η συνήθεια είναι τόσο έντονη, ώστε συχνά είναι αρκετά δύσκολο και πολύπλοκο να βρούμε το πραγματικό αίτιο.\nΣτην Κινέζικη ιατρική, λέγεται ότι ο μεσημβρινός του Λεπτού Εντέρου είναι ο δράστης της αποστολής αυτού του υπερβολικού Γιανγκ.\nΠράγμα που είναι πιθανό, μιας κι αυτοί οι δυο μεσημβρινοί είναι μεσημβρία -μεσάνυχτα.\nΕάν το Λεπτό υπερβάλλει τον νευρωτισμό του ,ο ρόλος του Ήπατος ,που είναι να τον δροσίζει, δεν εκπλήρώνεται, ο άλλος είναι πιο δυνατός απ΄αυτόν.\nΛέγεται πως ο Ήλιος κάνει καλό…μήπως ,γιατί αυτός ο φωτοδότης μπορεί να κυριαρχήσει πάνω στην θερμότητα του Λεπτού Εντέρου και να το υποχρεώσει να ηρεμήσει ;\nΠροσπαθήστε να γίνετε πιο δυνατοί ηρεμώντας τον νευρωτισμό ή την υπερβολική διέγερση, προκειμένου να μην εξαντλήσετε αυτόν τον κακομοίρη μεσημβρινό του Ήπατος, και το παιδί του,τον μεσημβρινό των Πνευμόνων.\nΓιατί τείνεις το χέρι προς τη ζωή…και προς τους άλλους ;\nΗ απάντηση δίνεται αμέσως με πόνους στην ωμοπλάτη, που την εμποδίζουν να κινηθεί. Κάποιο πράγμα τρίζει μέσα στην ζωή αυτού του όντως.\nΜόνο του πρέπει να βρει : μια νευρασθένεια ή μια εξέγερση ;\nΑν, κάποια μέρα, η ενέργεια και η ζωτικότητα του σώματος σας μειώνουν τον τόνο, μπορείτε να νοιώσετε ένα βάρος στους ώμους, που υποφέρουν ή συσπώνται, έχοντας την εντύπωση πως κουβαλάτε στους ώμους σας ολόκληρο τον κόσμο.\nΝαι, οι ώμοι σας κουβαλούν ένα φορτίο, το δικό σας, το φορτίο που μάζεψε εκεί η κόπωση, μ ΄ένα αίσθημα πως δεν μπορείτε πια ν ΄αντέξετε τις έγνοιες της καθημερινής ζωής.\nΑυτή η παραίτηση που οφείλεται σ΄ένα είδος εσωτερικής απελπισίας και ανικανότητας ,βρίσκει τον λόγο ύπαρξης της υποφέροντας ορατά και σαφώς.\nΈχετε, κατ΄αυτόν τον τρόπο, ένα πραγματικό αίσθημα πως δεν είστε στο ύψος των περιστάσεων, τις οποίες δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε, επειδή οι ώμοι σας παραλύουν από τις κινήσεις σας.\nΚαι να που συσσωρεύσατε μια εντελώς ηλίθια συγκινησιακή ενέργεια ,μιας και το αίτιο είναι ένα παράγωγο της δική σας ατονίας.\nΔύστυχε ώμε !\nΣτην πραγματικότητα, βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση υγείας. Ένα σημείο βελονισμού περιθάλπει τους πόνους και αποκαλείται: «βοήθεια προς τους γέρους «,αυτούς που έχουν ένα μπαστούνι, που πλησιάζουν τα εκατό και τρικλίζουν. Μήπως είστε ένας τέτοιος γέρος ;\nΟρθώστε το σώμα, κάντε να ξαναζήσει η αναπνευστική ηθική ενέργεια σας, απαλλαγείτε από τις καταθλιπτικές ιδέες και ο μεσημβρινός της Καρδιάς θα ξαναζωντανέψει την χροιά σας,θα κάνει τα μάτια σας να λάμψουν. Ο ώμος σας θα απελευθερωθεί.\nΗ ωτίτιδα είναι ένα εξαίρετο μέσο για να προκαλέσετε διακοπή της επαφής με τους άλλους. Κλείνεις τ΄αυτία σου για να παραμείνεις μόνος, λόγω δυσκολίας στη σχέση σου με το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζεις. Τα βάσανα ,ο πόνος ,ο πυρετός, σε απασχολούν όλες τις στιγμές.\nΗ παρόρμηση προς την ζωή κόβεται από τα άτομα με τα οποία ζούμε ή εργαζόμαστε.\nΟι εσφαλμένες ιδέες δίχως χαρά μεταφράζονται σε μια φλεγμονή που φωνάζει την θλίψη,την μελαγχολία,την έλλειψη απόλαυσης της ζωής,την στεναχώρια.\nΗ ωτίτιδα σπάνια συμβαίνει μια μόνο φορά.\nΕίναι ένα μέσο επανειλημμένης εκφράσεως, συχνή στα παιδιά των οποίων το περιβάλλον δεν ακούει την κραυγή της εσωτερικής έντασης των συγκινήσεων που τα αναστατώνουν εσωτερικά.\nΗ νεαρή ηλικία δεν εκφράζεται όπως οι ηλικιωμένοι άνθρωποι…\nΑλλά εάν οι ηλικιωμένοι πάθουν ωτίτιδες ,τα αίτια είναι τα ίδια.\n[…] Η Ιατρική της ψυχής.Μέρος . […]\nἩ Ἰατρικὴ τῆς ψυχῆς. (Ε’ μέρος.) | Φιλονόη καὶ Φίλοι...\n« Η Ιατρική της ψυχής. Δ μέρος.\nΚατάθλιψη, Αλτσχάιμερ, ινομυαλγία, πάρκινσον και η φυσική καταπολέμηση με την SAMe.. »