Το λάθος του ΔΝΤ πρέπει να πληρωθεί με χαλάρωση της λιτότητας | ΠΟΛΙΤΙΚΗ | antinews.gr\nΤο λάθος του ΔΝΤ πρέπει να πληρωθεί με χαλάρωση της λιτότητας\nΤα έχουμε δει όλα στην Ελλάδα αναφορικά με την οικονομική κρίση. Έχουν ανατραπεί τα πάντα, όμως, αν γίνει κι αυτή η μεγάλη ανατροπή τότε θα είμαστε η μοναδική χώρα που το πέτυχε αυτό.Συνήθως λένε ότι «με την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται». Λέτε, όμως, να αναγνωριστεί για την Ελλάδα το λάθος του Ταμείου και να δούμε έστω και μικρές θετικές εξελίξεις;Τις τελευταίες ημέρες εντός της τρόικας γίνονται συζητήσεις και διεργασίες για το ελληνικό θέμα σε συνδυασμό με το λάθος που παραδέχθηκε πρόσφατα το ΔΝΤ. Να θυμίσουμε ότι ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, παραδέχθηκε σε ένα έγγραφο εργασίας τον Ιανουάριο του 2013, ότι υποτίμησε το δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή για την Ελλάδα. Είχε υποτιμήσει τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις των περικοπών των κρατικών δαπανών ή των αυξήσεων στους φόρους στην οικονομική δραστηριότητα. Η μείωση του εισοδήματος και οι άσχημες χρηματοοικονομικές συνθήκες πιθανότατα βλάπτουν την κατανάλωση πολύ περισσότερο από ό,τι αναμενόταν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ενώ είχε οριστεί πολλαπλασιαστής 0,5, δηλαδή για κάθε ευρώ λιτότητας η ύφεση θα ήταν 50 λεπτά, το σωστό θα ήταν πολλαπλασιαστής 1 ή ακόμη και 1,7, δηλαδή για κάθε ευρώ λιτότητας ύφεση έως και 1,7 ευρώ.Αυτό σημαίνει επίσης με απλά λόγια ότι η ύφεση που υπολογίστηκε ήταν λάθος και η χώρα πήρε δημοσιονομικά μέτρα ύψους 30 δις ευρώ που δεν έπρεπε να πάρει. Το ντόμινο το γνωρίζουμε και το ζούμε όλοι. Η ύφεση στην Ελλάδα θα έχει εξαερώσει μέχρι το 2016 περί το 30% του ΑΕΠ. Θα έχουν χαθεί πάνω από 40 δις, πάνω από 1,5 εκατ. άνθρωποι θα είναι άνεργοι, πάνω από 5 εκατ. πολίτες θα είναι εργαζόμενοι πτωχοί, η χώρα θα ξεπουλάει τα ασημικά της έναντι πινακίου φακής, θα έχει διαλυθεί η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα. Κι όλα αυτά για ένα… λάθος ή τουλάχιστον ένα μέρος όλης της κόλασης που ζούμε για έναν… πολλαπλασιαστή. Εντυπωσιακό όσο και τραγικό.Κι αφού λοιπόν το ΔΝΤ και η τρόικα παραδέχονται το λάθος τους τι γίνεται, που πάμε; Οι πληροφορίες λένε ότι ήδη οι τροικανοί έχουν αρχίσει να προβληματίζονται με το ελληνικό πρόγραμμα και να βλέπουν ότι δε βγαίνει. Όχι γιατί οι Έλληνες είναι λαμόγια, παίρνουν δανεικά και δεν πληρώνουν ποτέ ή δεν μπορούν να υλοποιήσουν όσα δεσμεύτηκαν να κάνουν αλλά διότι το πρόγραμμα στηρίχθηκε σε λάθος στοιχεία. Η τεράστια ύφεση οδηγεί στην αδυναμία πληρωμής φόρων, στα άδεια ταμεία και στην αγωνία της κυβέρνησης να βρει άλλους πόρους. Όταν λοιπόν ο Σαμαράς ή ο Στουρνάρας αγωνιούν για το αν θα βγει το πρόγραμμα δεν το κάνουν γιατί είναι διεστραμμένοι. Ξέρουν ότι δε βγαίνει, γνωρίζουν τις φορολογικές δυνατότητες των Ελλήνων, ξέρουν ότι όσες ΔΕΚΟ και ακίνητα να πουλήσουν τα ταμεία δε θα γεμίσουν. Αν μη τι άλλο από οικονομικά ξέρουν καλύτερα από τους μαθητευόμενους μάγους της κυβέρνησης Παπανδρέου.Είναι στο χέρι, λοιπόν της τρόικας, στην επίσκεψή της μέσα στο Φεβρουάριο να δείξει ότι μπορεί να αναγνωρίσει και έμπρακτα το λάθος της. Μόνο με χαλάρωση της πολιτικής λιτότητας μπορεί να το κάνει αυτό. Και η κυβέρνηση οφείλει να το απαιτήσει. Εδώ δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για υποχωρήσεις και ενδοτισμούς. Η παραδοχή του λάθους πρέπει να πληρωθεί από τους δανειστές και η πληρωμή θα είναι τα λιγότερα μέτρα για την Ελλάδα.Κανείς δε λέει ότι πρέπει να χαλαρώσουμε το πρόγραμμα. Τα διαχρονικά λάθη της ελληνικής οικονομίας και οι στρεβλώσεις πρέπει να διορθωθούν, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Όμως και το Ταμείο πρέπει να βρει τρόπους να χαλαρώσει το πρόγραμμα για να βγει, αλλιώς η καταστροφή θα έρθει πολύ σύντομα. Ίσως, ακόμη και το νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους να είναι η παραδοχή του λάθους τους. Κι αυτό ήδη έχουν αρχίσει να το σκέφτονται, αν όχι φωναχτά, σίγουρα στις κλειστές συνεδριάσεις. Όχι μόνο οι τροικανοί αλλά και όλοι οι παράγοντες της οικονομικής ελίτ. Χαρακτηριστική η συνέντευξη της Πάολα Τόσκι, στελέχους της JPMorgan Asset Management η οποία τονίζει για το θέμα: «Αυτό το «mea culpa» ανοίγει ως θέμα συζήτησης το αν η λιτότητα αποτελεί τον ενδεδειγμένο τρόπο για να αντιμετωπιστούν προβλήματα που σχετίζονται με το υψηλό επίπεδο του δημόσιου χρέους, δίνοντας έμφαση στις εναλλακτικές προσεγγίσεις ανάμεσα στη μονεταριστική και κεϋνσιανή σχολή, που παραδοσιακά προτείνουν διαφορετικά φάρμακα για το πρόβλημα του χρέους. Δεν περιμένουμε καμία σχετική αλλαγή στο ρόλο του ΔΝΤ εντός της τρόικας. Αναμένουμε, όμως, μια λιγότερο αυστηρή προσέγγιση στη διαχείριση της κρίσης που αναδύεται με σαφήνεια την τελευταία περίοδο. Αυτή η παραδοχή θα μπορούσε να αποτελέσει την αφετηρία για την πρόταση των νέων μέτρων που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη και να σταματήσουν οι επιπτώσεις της ύφεσης».Η πρόταση λοιπόν είναι να τεθεί και επισήμως η πρόταση της χαλάρωσης από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ\nἩ τακτική,πληρῶστε τῶρα καί τά βρίσκουμε μετά,ὅπως μέ τό ἐπίδομα στό πετρέλαιο θέρμανσης,δέν θά ἔχει κανένα νόημα καί καμμιά ἐλπίδα ἀνάσχεσης τῆς πορείας πρός τήν καταστροφή.Πρέπει νά παρθοῦν γενναῖες ἀποφάσεις γιά μειώσεις φόρων καί χαρατσιῶν,συγχρόνως μέ νέο κούρεμα τοῦ χρέους.\nΣωστά! Ο φόρος στο πετρέλαιο που δεν αποδίδει είναι παράδειγμα της αντίθετης πορείας των εσόδων από το στόχο. Πολύ μικρή αύξηση εσόδων αναλογικά με την τεράστια επιβάρυνση των πολιτών.\nΌλα αυτά τα παράδοξα που ανατρέπουν την λογική της σύγχρονης Οικονομικής σκέψης, τα είχαμε επισημάνει από καιρό. Κάθε επιχειρούμενη προσπάθεια να πείσουμε τους Κυβερνώντες ότι το εφαρμοζόμενο σχέδιο οδηγεί με ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ στην αποτυχία της σχεδιαζόμενης πολιτικής ,με φυσικότατο επακόλουθο την Οικονομική καταστροφή της Ελλάδας , έπεσε στο κενό..Δυστυχώς όμως ακόμα και χθες , όταν το ΔΝΤ, παραδέχθηκε το λάθος στον "πολλαπλασιαστή", υπήρξαν φωνές οι οποίες ακόμα υποστηρίζουν ότι το σχέδιο είναι πραγματοποιήσιμο αρκεί να ακολουθηθούν απαρέγκλιτα οι δεσμεύσεις.Και επαναλαμβάνω για μια ακόμα φορά, καλά οι υπεύθυνοι της Τρόικας ενδεχομένως ίσως έχουν τους λόγους τους να επιμένουν στην καταστροφή της Ελλάδας, συνεχίζοντας την ίδια τακτική παρά τις αντίθετες διαπιστώσεις.Οι δικοί μας Κυβερνώντες τηρούν τουλάχιστον ένοχη στάση σιωπής και απάθειας!Αυτό δίνει το δικαίωμα στον ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάζεται ως δικαιωμένος για τις επιλογές του.Το επακόλουθο είναι πάρα πολύ επικίνδυνο γιατί αναβλύζει ιδέες και προοιωνίζεται πράξεις που θα οδηγήσουν τη χώρα σε άγνωστες περιπέτειες.Το κύριο ερώτημα που πλανάται αυτή τη στιγμή είναι, ποια στάση θα κρατήσει η Κυβέρνηση μας από δω και πέρα, δεδομένου ότι ο κ. Στουρνάρας ακόμα και σήμερα, δήλωσε ότι το θνησιγενές ( κατά την πιο επίσημη ομολογία) πρόγραμμα θα εφαρμοσθεί κατά γράμμα.Συνεπώς ή θα πρέπει να προβεί σε μια επαναστατική αναθεώρηση της πολιτικής πλεύσεως, ή θα πρέπει να μας πείσει ότι το ΔΝΤ έχει ..άδικο να πιστεύει ότι έχει κάνει λάθος και ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική είναι η πλέον ενδεδειγμένη παρά τις από πανταχόθεν αντίθετες απόψεις.Τα μασημένα λόγια ή η σιωπή, θα δώσουν έρεισμα και αφορμή, σε ανατρεπτικά στοιχεία, για αιματοχυσία. Και δεν αστειεύομαι!!!\nΜα, καλα, μπορει κανεις να πιστεψει στ' αληθεια οτι καποιοι αφελεις "εκαναν λαθος" σε καποιον ... "πολλαπλασιαστη" και σ' αυτο το "λαθος" οφειλεται η διαρκης καταστροφη της χωρας ; Υπηρξε ποτε χωρα στην οποια να μπηκε η κλικα των νεοφιλελευθερων και να μην οδηγηθηκε στον ολεθρο ; Φανταζεται κανεις οτι οι Αμερικανοι, μολις ανακαλυψαν το "λαθος" με τα περιφημα "οπλα μαζικης καταστροφης" που δεν υπηρχαν θα εσπευδαν να αποχωρησουν απο το Ιρακ λεγοντας "συγγνωμη, λαθος" ; Οσο ηθελαν "να σωσουν" το Ιρακ απο τον Σανταμ Χουσεϊν οι Αμερικανοι, αλλο τοσο ηθελαν "να σωσουν" την Ελλαδα οι τροϊκανοι. Και, τελος, υπαρχουν ακομα αφελεις που πιστευουν οτι μια κυβερνηση αποτελουμενη απο ατομα που δεν διαπραγματευτηκαν το παραμικρο οταν μπορουσαν -οταν τα ελληνικα ομολογα μπορουσαν να τιναξουν στον αερα την γερμανικη οικονομια- θα σπευσει τωρα να ζητησει "επανορθωση" του λαθους ; Μια κυβερνηση που αποτελειται απο τα ιδια ακριβως ατομα; Δεν υπαρχει λοιπον κανενα "λαθος", απλως συνεχιζεται ο οικονομικος πολεμος αναμεσα στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, μεσω των διορισμενων γραφειοκρατων τους και η χωρα μας χρησιμευει ως το γηπεδο της μαχης των ελεφαντων. Κατα τα αλλα, το πραγματικο σχεδιο, που ειναι να ωθησουν την Ελλαδα σε σημειο ωστε να εκχωρηθει εντελως -τοσο απο πλευρας φυσικου πλουτου, οσο κι απο γεωστρατηγικης πλευρας- προς το παρον δειχνει να εκτελειται μεχρι κεραιας, με την πειθηνια συνεναιση των κυβερνωντων και με την παθητικη ανοχη μεγαλου μερους των -σκοπιμως παραπληροφορημενων- κατοικων της.\nΚαι ποιος θα δωσει τα προσθετα χρηματα;Γιατι οι υπολοιποι λαοι της Ευρωπης να δωσουν δανεια στην Ελλαδα;Της τα χρωστανε;Εκεινο που δεν εχει γινει αντιληπτο ειναι οτι το "λαθος" ηταν εσκεμμενο οχι γιατι θελουν να παρουν τον "πλουτο" και άλλα αεροψεκασμενα αλλα γιατι αν υπολογιζαν σωστα θα επρεπε να χρηματοδοτουν την Ελλαδα για διπλασιο χρονο και διπλασια χρηματα.Και δεν τα ειχαν ή εν πασει περιπτωσει δεν μπορει να πεσει τοσο χρημα για να εχουν ομαλη προσγειωση 10 εκατομμυρια που τιναξαν στον αερα τον προυπολογισμο τους.\nΤιποτα απολυτως δεν χρωσταει η Ευρωπη στην Ελλαδα. Κανενα δανειο, καμια εγγυηση, κανενα κουρεμα, κανενο κοινοτικο δεν επρεπε να δωθει ποτε. Μονοι μας επρεπε να το αντιμετωπισουμε απο την αρχη με αμεσο ισοσκελισμο του Π/Υ και με πραγματικες αλλαγες (πχ.φοροδιαφυγη, διαφθορα, γραφειοκρατια) και τοσα αλλα που χρειαζεται η χωρα και ΔΕΝ εχουν γινει ουτε 2 βηματα. Ασφαλως και αμεση εξοδο τοσο εμας οσο και των υπολοιπων παρακατιανων απο το πανακριβο λουστραρισμενο και απαστραπτων ευρω. Δεν ειναι για εμας αυτα. Παντως, δεν φταινε και τα 10εκ. για το τιναγμα του Π/Υ. Μην βαζετε τους παντες στο ιδιο σακι...\nΑπορών @ ψυχραιμια\nΠολύ σωστά και απλά τώρα το ΔΝΤ το βγάζει στη φόρα λέγοντας ότι ήταν "λάθος" ενώ στην πραγματικότητα υπέκυψε στις πιέσεις των Γερμανών προκειμένου να βάλουν αυτοί τα περισσότερα λεφτά (το ΔΝΤ έπιασε ήδη ταβάνι στο΄ποσό που θα μπορούσε να μας δανείσει) και να μην τιναχτεί η παγκόσμια οικονομία στον αέρα πριν τις αμερικανικές εκλογές... Τώρα όμως, η παραδοχή του "λάθους" (βλέπε η παραδοχή ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει ως προς το χρέος [γιατί ως προς τα ελλείματα τα πάμε πραγματικά περίφημα]) ουσιαστικά αποτελεί μια ανταπόδοση της πίεσης προς τη Γερμανία να μην περιμένει μέχρι τον Οκτώβριο και τις γερμανικές εκλογές και να δράσει εδώ και τώρα.Προσοχή όμως: όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι ό,τι γίνεται είναι λάθος, αυτό είναι μεγάλο σφάλμα και αυτό προσπαθεί να περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ στον κόσμο. Ούτε ότι από ένα "λάθος" βρεθήκαμε από το 2009 στο 2012. Αυτό σημαίνει απλά ότι δίνουμε περισσότερη ρευστότητα στην αγορά ώστε να μην κλείνουν επιχειρήσεις λόγω έλλειψης κεφαλαίων κίνησης (σαφώς όμως και θα πρέπει και καλώς κλείνουν οι προβληματικές), ότι ξαναξεκινάμε τα μεγάλα έργα, ότι μειώνουμε τη φορολογία, ότι κουρεύουμε το χρέος ώστε να έχουμε πλέον περιθώριο να εφαρμόσουμε μια πραγματικά φιλελεύθερη αναπτυξιακή πολιτική.\nΧαλάρωση σημαίνει να επιτραπεί στην Ελλάδα να συνεχίσει να παράγει ελλείμματα και κάποιος να τα χρηματοδοτεί , σημαίνει δηλαδή να αυξήσουμε το χρέος μας. Ποιος θα το δεχτεί? Και γιατί? Επειδή το ΔΝΤ δεν προέβλεψε σωστά το υφεσιακό αποτέλεσμα των μέτρων? Ας είμαστε σοβαροί , το ΔΝΤ θα πει (το λέει ήδη) ότι το υφεσιακό αποτέλεσμα δεν προβλέφθηκε λόγω του ότι:1. Όταν μας είπανε να πάρουμε μέτρα το ΠΑΣΟΚ καθόταν στα αβγά του 6 μήνες γιατί είχε δημοτικές εκλογές το φθινόπωρο.2. Όταν τελικά ξύπνησε ξόδευε χρόνο με διαβουλεύσεις και άλλα τερτίπια για να μειώσει τις αντιδράσεις του κόσμου.3. Όταν τελικά τα πήρε, τα πήρε με τέτοιο τρόπο που τα μέτρα δεν είχαν αποτέλεσμα. (τα επαγγέλματα άνοιγαν και όλο κλειστά έμεναν, οι μισθοί κόβονταν και το μισθολογικό κόστος δεν έπεφτε!)4. Όταν έπρεπε να δημιουργήσει αίσθημα σταθερότητας στην αγορά , έπαιζε καθυστερήσεις με την τρόικα και έκανε διαπραγματεύσεις γύρο από την χρεοκοπία της χώρας , αναγκάζοντας την χώρα για ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ να ζει με την απειλή της χρεοκοπίας εντός του επομένου μήνα.5. Όταν έπρεπε να δημιουργήσει συμμαχίες με τους εταίρους μας ο ΓΑΠ είχε τρικυμία στο κρανίο και εξάγγειλε δημοψηφίσματα.Αυτοί είναι οι περίφημοι πολλαπλασιαστές , αυτά τους διαμορφώνουν.Όταν λένε "κάναμε λάθος στους πολλαπλασιαστές" , σημαίνει "δεν καταλάβαμε πόσο ανίκανες ήταν οι Ελληνικές κυβερνήσεις". Αν πιστεύει κανείς ότι η Merkel έχει όρεξη να επιβραβεύσει την ανικανότητα των Ελληνικών κυβερνήσεων να μου το πει , να μου πει επίσης σε ποιο πλανήτη ζει.\nΑπορών @ Geros\nΣωστά, πολύ σωστά... Ο πολλαπλασιαστής 1,7 σημαίνει πολύ απλά ότι ήταν ΤΟΣΟ μα ΤΟΣΟ στρεβλή η οικονομία μας που δεν μπορούσαν ούτε καν να το διανοηθούν το πόσο η ελληνική φούσκα στηριζόταν στα δανεικά με θέσεις εργασίες οι οποίες δεν ανταποκρίνονταν σε πραγματική ζήτηση της αγοράς... Ωστόσο, χρειάζεται χαλάρωση ως προς τη ρευστότητα: θεωρώ ότι η ρευστότητα είναι πλέον πολύ πιο χαμηλά από το σημείο ισορροπίας το οποίο θα επηρέαζε το εμπορικό ισοζύγιο, άρα θα πρέπει να πέσει ΛΙΓΟ περισσότερο χρήμα στην αγορά προκειμένου να μη συνεχίσουν να κλείνουν και υγιείς επιχειρήσεις οι οποίες απλά έχουν πρόβλημα ρευστότητας και έλλειψη κεφαλαίων κίνησης. Κατά τα άλλα, φυσικά και αυτό δεν θα πρέπει να είναι πολύ! Το κακό είναι ότι κανείς δεν εξηγεί στον κόσμο τί συμβαίνει οπότε πεδίο δόξης λαμπρόν να συνεχίσουν οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ, οι Καμμένοι και οι λοιποί λαϊκιστές να συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τον κόσμο...\nΘα εξαγω συμπερασμα απο τα λογια σας:Αφου πιστευετε οτι με λιγοτερη λιτοτητα θα κλεισουν πιο αργα τα ελλειμματα, πιστευετε οτι με μεγαλυτερη λιτοτητα θα κλεισουν πιο γρηγορα τα ελλειμματα. Για την ελαστικοτητα στα οικονομικα εχετε ακουστα; Το νομο της φθινουσας αποδοσης;Ειδαμε ποσο εκλεισε το ελλειμμα με τοση βαρβαρη λιτοτητα. Μολις... 1,2% του ΑΕΠ για την περιοδο 2011-2012 γιατι η λιτοτητα ηταν τοση που μειωσε το ΑΕΠ ποσοστιαια οσο και το απολυτο σε αριθμους ελλειμμα. Καταλαβαινω οτι δεν μπορειτε να το καταπιειτε οτι περισσοτερη λιτοτητα ΔΕΝ μπορει να φερει γρηγοροτερο κλεισιμο το ελλειμματων, το αντιθετο μαλιστα. Για τον απλουστατο λογο οτι η οικονομια μιας χωρας δεν ειναι σαν την οικονομια ενος νοικοκυριου.Ξερω οτι ειναι πολυ prestigeαρικο στους μνημονιακους και ευρωφιλους κυκλους να σκεφτεται κανεις σαν το παραπανω, δηλαδη σαν την ανιδεη Μερκελ. Αλλα μερικοι τα χωρισαν πριν πολυ πολυ πολυ καιρο σε Μικρο και Μακρο και τα μελετουν ξεχωριστα.Λιγοτερη λιτοτητα δεν σημαινει οτι θα κλεισουν πιο αργα τα ελλειμματα. Τουναντιον. Θα κλεισουν πολυ πιο γρηγορα, ιδιως αν δοθει αυτο που μετραει περισσοτερο στα οικονομικα απο ο,τιδηποτε. Αισιοδοξια.\nGeros @ Φοιτητης\nΤο σχόλιο σας αποπνέει την γνωστή πια σε όλους μας Συριζεικια άρνηση της πραγματικότητας.Φυσικά και αν κάποιος μας έδινε το δικαίωμα η προσαρμογή να γίνει σε .... 50 χρόνια θα ήταν καλύτερα για εμάς. Έχετε καμία ένδειξη ότι αυτός ο κάποιος υπάρχει?Το ότι με λιγότερη λιτότητα θα κλείνανε γρηγορότερα τα ελλείμματα είναι απλά αστήρικτο. Αν έχετε κάποιο μοντέλο που δείχνει ότι με συνεχίσει της δημιουργίας ελλειμμάτων τα ελλείμματα θα εξαφανίζονταν γρηγορότερα παρακαλώ να μας το παραθέσετε , όχι μόνο σε εμάς αλλά και στην ακαδημία επιστημών της Νορβηγίας για να σας έχουν στα υπόψιν τους για τα νόμπελ.Σας θυμίζω ότι το 2009 κάναμε αυτό ακριβώς αυτό που λέτε , δανειζόμασταν για να μην υπάρξει ύφεση. Το αποτέλεσμα το θυμάστε? ΥΦΕΣΗ είχαμε!Ξεχνάτε κάτι πάρα πολύ σημαντικό στα οικονομικά , αυτά που κάνει μια κυβέρνηση δίνουν ΚΙΝΗΤΡΑ για συγκεκριμένες συμπεριφορές. Το να συνεχίσει να μας δανείζει κάποιος μας δίνει κίνητρο να συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε όπως πριν. Το ότι κάποιος θα συνέχιζε να μας δανείζει και εμείς (επειδή μάλλον θα μας έπιανε η ψυχοπόνια) θα κάναμε παράλληλα ριζική μεταρρύθμιση του μοντέλου ανάπτυξης είναι ευσεβείς πόθος , φαντασία και όχι οικονομικά. Είναι ο κόσμος της τσιχλόφουσκας που προσπαθεί να μας κρατήσει το ΣΥΡΙΖΑ.Υ.Γ.Εγώ ξέρω και τι είναι Diminishing marginal returns και η ελαστικότητα , εσείς ξέρετε ή τα κοπανάτε για να μοιάζει η απάντηση επιστημονικοφανής ?\nΣωστή η άποψή σου. Δέν “εκαναν λαθος” σε καποιον … “πολλαπλασιαστη”.Ο δικός μας πολλαπλασιαστής νοημοσύνης δέν λειτουργεί εδώ καί καιρό.\nΠολύ σωστός καί στό «αεροψεκασμενα».Παρόλο πού έχω μιά μικρή ένσταση.Δρυός πεσούσης, πάς ανήρ ξυλεύεται.Αλλά, όντως, δέν συνωμότησε η υφήλιος γιά νά μάς κλέψει τόν φυσικό μας πλούτο.Η μεγάλη συνωμοσία άλλους στόχους έχει.Εμείς έτυχε νά βρισκόμαστε σέ βατό σημείο από τό οποίο περνάει η μπουλντόζα τής παγκοσμιοποίησης.\nΤί στά κομμάτια νά μήν μπορώ νά διαφωνήσω μέ κανέναν σας σήμερα.\nΛυπάμαι, από ότι διαπιστώνω πολλοί από αυτούς που θέλουν να σχολιάσουν, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα περί Οικονομικής Επιστήμης!Κανένας χωρίς να είναι Γιατρός δεν διεκδικεί την Ιατρική αυθεντία, τα ίδιο χωρίς να είναι Δικηγόρος, το αυτό χωρίς να είναι Μηχανικός.Ο καθένας όμως είναι έτοιμος να προβάλει την οικονομική του ..διάνοια ασχέτως γνώσεων, επηρεαζόμενος είτε από την ιδεολογική του τοποθέτηση, είτε από προκαταλήψεις ή εμμονές, με μόνα εφόδια την ημιμάθεια. Γιαυτό εξάλλου φτάσαμε εδώ. Μην ξεχνάτε πόσοι άσχετοι με τα οικονομικά Υπουργοί Οικονομικών πέρασαν. Και μην μου πείτε ότι ηπήρξαν και καθηγητές Οικονομολόγοι, γιατί πάντα υπάρχουν και τα ιζήματα σε κάθε κλάδο!Και επί τη ευκαιρία, θα πρέπει να σταματήσει η καραμέλα των καλών Ευρωπαίων που μας δίνουν τα λεφτά τους.Τίποτα δεν είναι τσάμπα,τους τα επιστρέφουμε και με τόκο. Η Γερμανία μόνο , από την κρίση, κέρδισε 37 δισ EUR, όπως ομολόγησε η ίδια η Μέρκελ!Τα δάνεια δεν τα δίνουν για να ανορθωθεί η Ελληνική Οικονομία, αλλά κυρίως να εξοφλήσουμε αυτά που τους χρωστάμε αυξημένα με τους τόκους.Και το σπουδαιότερο, ξέρετε ότι οι τόκοι υπερβαίνουν κατά πολύ το μισό από τα χρωστούμενα;\nτο μνημονιο ειναι προμελετημενη εισβολη κ καταληψη της Ελλαδας.......,\nΜε το ευρώ έτσι όπως είναι θα έχουμε για πολλά πολλά χρόνια συρρίκνωση της οικονομίας μέχρι να γίνουμε οικονομική αποικία πλήρως. Αφού κλέψουν τον πλούτο και αφού εξαγοράσουν τις καλές επιχειρήσεις,θα δημιουργήσουν κάποια ανάπτυξη ,οχι για τους ιθαγενείς αλλά για αυτούς. Το όπλο που χρησιμοποιούν είναι το ευρώ και μάλιστα η ρευστότητα.Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι σχολιαστές είναι ότι νομίζουν ότι φταίει η Μέρκελ , ότι φταίει η δοσολογία ή η έλλειψη σωστών οικονομικών μέτρων.Η ίδια η δομή του Ευρώ με την σταθερή κυκλοφορία του,τον έλεγχο του από τους γερμανούς ,την έλλειψη κεντρικής κυβέρνησης κτλ δημιουργεί τις προυποθέσεις οικονομικής και εθνικής υποδούλωσης των νοτίων.Κε Ντίνο , συνεχίζω την σκέψη σας ! Δεν είμαι οικονομολόγος .Οσοι οικονομολογοι θεωρουν οτι το ευρώ ειναι το πρόβλημα είναι μέσα στις προβλέψεις (Αλλοι εξ αυτών λένε να βγούμε άλλοι να το αλλάξουμε από μέσα)Οσοι μιλάνε για τα ελαττώματα της ελληνικής αγοράς ,της φυλής κτλ εχουν αποτυχημένες προβλέψεις (Με αποκορύφωμα τους εκάστοτε υπουργούς οικονομικών...)Πλέον η καταστροφή της χώρας θα ενταθεί από τους αδίστακτους κακοποιούςΑνάπτυξη?Ποιός τελικά θα επενδύσει στην χώρα αυτή που οι φορολογικοί νόμοι αλλάζουν, ακόμα και κάθε μήνα, ανάλογα με τις ταμειακές ανάγκες του Γενικού Λογιστηρίου; Και που οι πολίτες υφίστανται τα λογής βίτσια των εκάστοτε κυβερνώντων δίχως ασφάλεια, προστασία από αυθαιρεσίες και χρηστή διοίκηση.Η έννοια της υπηκοότητας δείχνει να μοιάζει με καταδίκη. Η Βουλή ψηφίζει νόμους περίπλοκους και πολυσέλιδους με μόλις λιγότερες από 15 ώρες ενημέρωσης των βουλευτών.Την ίδια ώρα Πράξεις Νομοθετικού Περιεχόμένου προωθούν τεράστιας σημασίας ζητήματα και κυρώνονται από την Βουλή σχεδόν χωρίς καθόλου συζήτηση μέσα σε ελάχιστες ώρες. Ελάχιστοι έχουν γνώση του τι ακριβώς ψηφίζουν.Το κάνουν απλά και μόνο για να «σώσουν την χώρα».Ειναι αυτό δημοκρατία?Η εγκαθίδρυση ενός προτεκτοράτου?\nΕίναι ενδιαφέρον το ότι ενώ κατηγορείτε τους άλλους για έκφραση άποψης χωρίς να είναι οικονομολόγοι, κάνετε ακριβώς το ίδιο εκτός και αν είστε οικονομολόγος. Αλλά αν είσασταν θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι οι τόκοι είναι λογικό να "υπερβαίνουν κατά πολύ το μισό από τα χρωστούμενα;" αφού από τα μέσα του '80 επιλέξαμε να δανειζόμαστε για να εξυπηρετούμε τα τοκοχρεωλύσια και όχι μόνο δεν μειώσαμε τα ελλείματα αλλά κάναμε και κοινωνική πολιτική με επιπλέον δανεικά! Λογικό δεν είναι οι τόκοι να έχουν φτάσει σε αυτά τα ύψη; Δική μας επιλογή δεν ήταν όμως αυτή; Επιπλέον, τα ελλείματά μας είναι το πραγματικό μας πρόβλημα όχι το χρέος! Και όσο έχουμε πρωτογενές έλλειμα και έλλειμα εμπορικού ισοζυγίου (τεράστια αμφότερα που μόνο με το μνημόνιο άρχισαν να μειώνονται θεαματικά) κάθε συζήτηση για το χρέος περισσεύει... Όσο για το κέρδος των Γερμανών... εντάξει... ωραία τα ντοκιμαντέρ και οι "αλήθειες" πρέπει να μάθουν οι Γερμανοί, αλλά ίσως θα είναι καλύτερα να το ξανασυζητήσουμε το φθινόπωρο... γιατί οι Γερμανοί ξέρουν ότι αυτά είναι δανεικά και αγύριστα... και επιπλέον τα βγάζουν από τα ομόλογά τους, δεν τα βγάζουν από την... Ελλάδα όπως μερικοί προσπαθούν αγωνιωδώς να μας πείσουν... Αν είχαμε 10 χρόνια περιοριστική πολιτική ενδεχομένως να βγάζαμε κι εμείς πολλαπλάσια από την κρίση... Εμείς όμως μοιράζαμε λεφτά, γιατί "λεφτά υπήρχαν"... ε τώρα ήρθε ο λογαριασμός... τί τρομερές οικονομικές γνώσεις απαιτεί αυτό για να το καταλάβουμε;\nΙαπετός @ Απορών\nΤό κακό είναι ότι η χώρα μας έπεσε μέ τά μούτρα στήν παγίδα τής πιστωτικής επέκτασης πού προώθησαν οι αμερικάνικοι τραπεζικοί κολοσσοί.Τήν τελευταία δεκαετία είναι γνωστό ότι οι αμερικάνοι τό μόνο πού εξήγαγαν ήταν δομημένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, μέ στόχο τήν παγκόσμια διάχυση τών τοξικών αυτών προϊόντων. Προϋπόθεση αυτής τής διάχυσης ήταν η υπερβολική αύξηση τής ρευστότητας παγκόσμια, παντείω τρόπο.Η ιδιοποίηση τών κερδών τού καζινοκαπιταλισμού καί η κοινωνικοποίηση τών χρεών είναι καί τά χαρακτηριστικά αυτής τής μέγιστης οικονομικής κρίσης τού δυτικού καπιταλισμού μετά τόν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.Οι ευρωπαϊκές χώρες πέσανε μέ τά μούτρα στήν τραπεζική παγίδα, πόσω μάλλον πού οι συστημικές τράπεζές τους δέν είναι πιά εθνικές, αλλά υπερεθνικές.Η τρομακτική αυτή παγίδα κρατικού καί ιδιωτικού χρέους, σέ συνάρτηση μέ τά τραπεζικά Derivates (ο όγκος τών οποίων αγγίζει τά 600 τρισ.$-δέν είναι λάθος, είναι τρίσ.-) οδήγησε καί στήν αστρονομική ρευστότητα - μέ μηδενικό σχεδόν επιτόκιο- τής FED καί τής ΕΚΤ, η οποία δέν φθάνει όμως στήν πραγματική οικονομία. Ο λόγος είναι ότι διοχετεύεται εξ ολοκλήρου στίς μεγάλες τράπεζες, ώστε νά σορτάρουν παντού, ώπου μπορούν νά βγάλουν κέρδη (πρώτες ύλες, τρόφιμα, κ.λ.π.) γιά νά μπορέσουν νά ισορροπήσουν κάπως τίς τοξικές τους επισφάλειες, οι οποίες είναι τόσο μεγάλες, πού προκαλούν τόν απόλυτο τρόμο. Τώρα ποιός καλείται νά πληρώσει τό σορτάρισμα δέν είναι τόσο δύσκολο νά γίνει αντιληπτό. Όλοι οι υπόλοιποι.Η κρίση αυτή τού χρέους είναι πιθανόν νά καταλήξει σέ έκρηξη. Η έκρηξη αυτή θά έχει τά χαρακτηριστικά μιάς σούπερ νόβας καί θά είναι ότι πιό τρομακτικό έχουμε δεί μέχρι τώρα.Είναι ανάγκη στυγνής επιβίωσης, η χώρα -όσο έχουμε ακόμα χρόνο- νά στραφεί στήν παραγωγή αγαθών καί όχι στήν αδιάφορη κατανάλωση. Είναι η μόνη δυνατότητα πού έχουμε, άν θέλουμε νά αποφύγουμε τόν κανιβαλισμό.Σέ ένα κόσμο πού βαδίζει μέ ορμή στόν χρηματοπιστωτικό γκρεμό, τό μόνο πού θά μετρήσει είναι πραγματικές αξίες. Εκεί πρέπει νά στραφούμε πάση θυσία.Τά κλειδιά τής επιβίωσής μας είναι ο ενεργειακός καί ο διατροφικός τομέας. Οι άλλοι οικονομικοί τομείς πρέπει νά αναπτυχθούν επικουρικά καί όχι κατά προτεραιότητα (π. χ. τουρισμός καί άς επιμένουν όλοι ότι πρόκειται γιά τήν βαριά μας βιομηχανία).\nΚαμιά φορά που έχω τις μαύρες μου, με πιάνουν ακριβώς οι ίδιες σκέψεις. Πως οδεύουμε προς έναν παγκόσμιο οικονομικό γκρεμό και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε τουλάχιστον τα τρόφιμα και τα καύσιμά μας ως χώρα. Μετά μου περνάει αλλά τώρα τελευταία, τα μεσοδιαστήματα όλο και μικραίνουν. Γιατρέ πέστε μου, είμαι τρελός για δέσιμο ή όλοι οι άλλοι είναι ανύποπτοι;\nΑριστείδης-ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ @ Ιαπετός\nΑγαπητέ Ιαπετέ ,Διαπιστώνω οτι ολοκλήρωσες πλέον την ανάλυση της κρίσης και τα συμπεράσματά σου ταυτίζονται απόλυτα με τα δικά μου. Δυστυχώς ο ενεργειακός τομέας όσο υπάρχουν οι υδρογονάνθρακες , δεν είναι πλέον στην δικαιοδοσία μας. Εχουμε αποδεχτεί ακόμα και το Αγγλικό δίκαιο και οι βάσεις του Ακτίου και της Σούδας είναι σε απόλυτη ετοιμότητα...Ο διατροφικός, για να ασχοληθούμε σοβαρά μαζί του, θα πρέπει πρώτα να συμβεί η έκρηξη σούπερνόβα στην Παγκόσμια οικονομία.Ο τουρισμός θα αναπτυχθεί μόνον αν τελικά αποφευχθεί η έκρηξη. Σ' αυτή την περίπτωση, αν εξομαλυνθεί (πχ. με εκούσιο ξεφούσκωμα του "εικονικού" κεφαλαίου απο τις Μεγάλες τράπεζες ή με την συστηματική ακύρωσή του με τύπωμα χρήματος απο όλες τις κεντρικές Κρατικές τράπεζες) η κατάσταση της Παγκόσμιας οικονομίας, τα καλύτερα και ταχύτερα κέρδη θα μας φέρει και πάλι ο χρηματοπιστωτικός τομέας όπως είχε γίνει με την Κύπρο και την Ιρλανδία...Εκτός αν αλλάξει ρότα ο Παγκόσμιος καπιταλισμός και βρεθεί τρόπος να χαλιναγωγηθεί η απληστία...\nΦοιτητης @ Απορών\nΤο ξερω οτι θα σας αγχωσω αλλα καμια χωρα στον κοσμο δεν υπολογιζει τα χρεωλυσια της παρα μονο τους τοκους στους Π/Υ τους για τον απλουστατο λογο οτι καμια χωρα δεν ξεχρεωνει τα χρεη της, απλα τα επανακυληει και τα μειωνει τεχνητα με την αναπτυξη μετρουμενα ως % του ΑΕΠ. Τα προβληματα δεν ειναι το πρωτογενες αλλα το συνολικο δημ.ελλλειμμα, προβλημα δεν ειναι το εμπορικο ισουζυγιο αλλα των τρεχουσων συναλλαγων. Αλλωστε, ολα ειναι σχετικα. Για παραδειγμα, θα μπορουσαμε και εμεις να μαζεψουμε μερικες εδρες πολυεθνικων και να περναμε στα ισοζυγια τις τιμες μεταφορας κατι που ειναι καθόλα νομιμο και να λεμε οτι εχουμε υπερπλεονασματα εμπορικα, τρεχουσων συναλλαγων, κτλ (οπως κανει η Ιρλανδια). Το ερωτημα ειναι "υπαρχει αξιοπιστια στα στατιστικα;". Και το προβλημα δεν ειναι αν θα κλεισεις ή οχι τα ελλειμματα αλλα πως θα τα κλεισεις. Με νεους φορους ή τον περιορισμο της φοροδιαφυγης; Τελος, σας διαβεβαιω οτι η Γερμανια (οχι οι Γερμανοι) δεν προκειται να χασει απολυτως τιποτα. Ουτε ΟSI που καποιοι ονειρευονται δεν προκειται να γινει, ουτε περαιτερω μειωση επιτοκιων. Τωρα, για τα κερδη της Γερμανιας στα ντοκιμαντερ, θα σας προτεινα να αφησετε τα ντοκιμαντερ και να πιασετε την σκληρη και απλη λογικη που φαινεται οτι τοσο διακατεχεται: 1) Το τραπεζικο συστημα - ζομπι της Γερμανιας σωθηκε με τα τοσα δις ευρω που πηγαν εκει απο ολη την ΕΖ, 2) Δανεισμος δημοσιου Γερμανιας με 0% και δανεισμος σε εμας με 3,5% = ΚΕΡΔΟΣ αλλα ζημια για αλλες χωρες που μας δανειζουν (πχ.Ιταλια), 3) Εμφανης επηρεασμος του ευρω απο τον κομπλεξισμο της Γερμανιας με τον πληθωρισμο και την αξια του νομισματος οταν ειχε το θρασος να καλεσει τον Ντραγκι της κατα τα αλλα ανεξαρτητης ΕΚΤ (αλλα με εδρα τη Γερμανια! - τι περιεργο!) να δωσει εξηγησεις στο Γερμανικο κοινοβουλιο για ενα προγραμμα που ανακοινωσε που κανενας δεν προκειται να αγγιξει. 3 ωρες το ειχαν το μαριονετακι Ντραγκι στην Μπουντεσταγκ. Θα μπορουσε να τον καλεσει και για εξηγησεις η Γαλλια; Η Ολλανδια; Η Ιταλια; Πρεπει να καταλαβουμε οτι η Γερμανια ειναι πολυ μικρη για τον κοσμο (εξ ου και ο ποθος της για ενοποιηση της ΕΖ) αλλα πολυ μεγαλη για την Ευρωπη με αντικρουομενες αποψεις στα παντα.\nΑπορών @ Φοιτητης\nΓιατί να με αγχώσετε; Διάλογο κάνουμε, το καλύτερο για την Ελλάδα υποθέτω πως ψάχνουμε και ούτε καν έχω το θάρρος να γράφω επώνυμα ώστε να φοβάμαι πως εκτίθομαι (σε αντίθεση με τον κ. Μητραλέξη για παράδειγμα)... οπότε μην ανησυχείτε...Για τις παρατηρήσεις σας:1. Σωστά, καμμία χώρα δεν μετράει χρεολύσια λόγω επανακύλησης. Αν δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα επανακύλησης, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, τότε... αλλάζει το πράγμα και όντως όλα είναι σχετικά.2. Σαφώς και είναι πρόβλημα κυρίως το πρωτογενές έλλειμα και κυρίως το εμπορικό έλλειμα: έχοντας πρωτογενές πλεονάσμα, οικονομικά δεν έχεις ανάγκη κανένα όσο μεγάλο χρέος και αν έχεις απλούστα επειδή μπορείς να το διαγράψεις χωρίς κανένα πρόβλημα (μεσοπρόθεσμα τουλάχιστον) σε συνδυασμό με το θετικό εμπορικό ισοζύγιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι το προτείνω ως λύση, αλλά από αυτά τα δύο φαίνεται το πόσο ανούσια είναι η όλη συζήτηση περί διαγραφής εδώ και τώρα χωρίς να λάβουμε υπόψιν μας κανένα: απλά δεν μπορούμε. Για εμπορικό ισοζύγιο αναφέρω το υποσύνολο και όχι το υπερσύνολο τρεχουσών συναλλαγών, ακριβώς επειδή εκεί είναι που αρχίζουν να γίνονται πολύ πολύ σχετικά τα πράγματα όπως κι εσείς αναφέρετε κι έχετε και δίκιο. Η αναφορά μου όμως αφορά στην άσκηση κρατικής κυριαρχίας: στο γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό: και αυτό οφείλεται κυρίως στα δύο υποσύνολα ελλειμάτων στα οποία αναφέρθηκα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάνετε λάθος κάνοντας λόγο για τα μεγέθη που κατά βάση απασχολούν την μακροοικονομία, τα υπερσύνολα δηλαδή. Μιλώ πιο μπακάλικα, πιο πρακτικά μήπως και καταλάβει κανείς ακόμα από όσους συνομωσιολογούς πιο είναι το πρόβλημά μας, γιατί αν αναφερόμουν στα υπερσύνολα εκεί όντως, χωράει πολύ περισσότερη σχετικοποίηση και μαγείρεμα.3. "θα μπορουσαμε και εμεις να μαζεψουμε μερικες εδρες πολυεθνικων" για αυτό δεν θα ήμουν και τόσο σίγουρος...4. Για την στατιστική έχει λεχθεί ότι είναι η επιστήμη του ψεύδους. Δεν διαφώνουμε στη λογική. Κάποια πράγματα όμως πέρα από στατιστική είναι και απλά μαθηματικά "do the maths" που λένε...5. Ο κ. Τσίπρας είπε προχθές "τί περιμένει ο κ. Σαμαράς να επανεκλεγεί η Μέρκελ και θα πρέπει να υποφέρει ο ελληνικός λάος έως το φθινόπωρο για αυτό;". Ακόμα και αυτός φαίνεται να θεωρεί δεδομένο το OSI... 6. Στο ότι ο κύριος λόγος του μηχανισμού και ο κύριος στόχος ήταν να διασωθεί η DB και η BNP Paribas δεν διαφωνούμε. Τότε θα έπρεπε να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση και από την Ελλάδα: άλλο όμως το 2009 άλλο το 2012, τώρα που περάσαμε τα 2/3 του ποταμού είναι καλύτερα να επιλέξουμε το υπόλοιπο 1/3 που είναι μπροστά μας παρά τα 2/3 που είναι πίσω μας φτάνοντας από εκεί που ξεκινήσαμε και ψάχνοντας για άλλη λυση. Επιπλέον, τα βάρη για τη διάσωση της BNP και της DB δεν τα επιβαρύνθηκε η Ελλάδα, αλλά το σύνολο των ευρω-φορολογούμενων... είναι λογικό όμως να είναι οργισμένοι μαζί μας γιατί εμάς βλέπουν να τα παίρνουμε...7. Τα υπόλοιπα είναι ένας γενικότερος προβληματισμός περί της ΕΕ κτλ. Όντως μακροπρόθεσμα δεν μπορείς να έχει κοινό νόμισμα χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα την πληρώσουμε εμείς παίρνοντας το κόστος της διάλυσής του γιατί εδώ η ύφεση θα είναι πολύ πολύ μεγαλύτερη. Τόσα χρόνια έπρεπε να κάνουμε άλλα πράγματα και όχι να δίνουμε επιδοτήσεις για να επεκταθούν οι βιομηχανίες στα βαλκάνια φεύγοντας από την Ελλάδα και αγοράζοντας Καγιέν... Έστω και αργά ήρθε η ώρα... ή τώρα ή ποτέ...\nΑριστείδης-ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ @ Απορών\nΑγαπητέ Απορών, διαπιστώνω ότι και εσύ όπως και ο Ιαπετός επιβεβαιώνεις και τα δικά μου συμπεράματα. εκεί που διαφέρουμε είναι το τελευταίο που λές: "άλλο όμως το 2009 άλλο το 2012, τώρα που περάσαμε τα 2/3 του ποταμού είναι καλύτερα να επιλέξουμε το υπόλοιπο 1/3 που είναι μπροστά μας παρά τα 2/3 που είναι πίσω μας φτάνοντας από εκεί που ξεκινήσαμε και ψάχνοντας για άλλη λυση."Eγώ βλέπω οτι προχωρώντας όπως λές κάθετα στις όχθεσ και φτάνοντας πέρα απ' τη μέση του ποταμου εγκαταλείποντας τη μία μετα την άλλη τις πέτρες που μας βοηθούσαν να κρατιόμαστε στην ευθεία, τώρα μας έχει παρασύρει το ρεύμα και η απόσταση απο την απέναντι όχθη είναι και πάλι μεγαλύτερη απο τα 2/3. Τώρα πια δεν εξαρτάται πλέον απο εμάς η σωτηρία μας αλλά εξαρτάται καθαρά απ' το που θα καταλήξουν οι άλλοι. Ιταλοί, Γάλλοι, Γερμανοί. Αν ο στόχος των Γερμανών είναι να διαιωνίσουν αυτή την κατάσταση που τους αποφέρει κέρδη(και γιατί να μην το θέλουν?) καθιερώνοντας το μοντέλο Βορρά-Νότου που ισχύει κατα κανόνα σε όλες τις προηγμένες χώρες, κι αν εμείς ξεχάσουμε και τις τελευταίες αντιστάσεις μας και αποδεχτούμε τη μοίρα μας, αφού οι ικανώτεροι μεταναστεύσουν...Αρα αγαπητέ Απορών δεν μας ρωτάει κανείς να επιλέξουμε το υπόλοιπο που είναι μπροστά μας ούτε αυτό που είναι πίσω μας αφού έχουμε αφεθεί απόλυτα στο ρεύμα του ποταμού λέγοντας ΝΑΙ σε όλα... Ούτε μπορούμε πια "να την πληρώσουμε εμείς παίρνοντας το κόστος της διάλυσής του ενιαίου νομίσματος" διότι απλά μας το δήλωσαν ξεκάθαρα οτι δεν θα μας αφήσουν να το κάνουμε ακόμα κι αν το επιχειρήσουμε...Η ώρα του τώρα ή ποτέ, παρήλθε ανεπιστρεπτί, εκτός αν η Ιταλία το κάνει αντι για εμάς...\nΑπορών @ Αριστείδης-ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ\nΝομίζω πως η απάντηση στον προβληματισμό σας είναι απλή: καταρχήν θα ήταν παράλογο οι Γερμανοί να μη μας ζητήσουν να μειώσουμε τα ελλείματά μας εφόσον μας δανείζουν. Από εκεί και πέρα η εξάρτηση είναι σχετική: με το που θα έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα και δεν έχουμε πρόβλημα με το εμπορικό ισοζύγιο (άντε τρεχουσών συναλλαγών) θα μπορούμε να τους πούμε "ευχαριστώ δεν θα πάρουμε άλλο" αλλά αυτό δεν πρόκειται να γίνει γιατί θα έχει ήδη προηγηθεί το OSI ακριβώς για να μην το πούμε αυτό. Και ο λόγος που δεν έγινε ακόμα δεν είναι ενδεχομένως οι γερμανικές εκλογές τόσο όσο πιστεύουν οι δημοσιογράφοι και όλοι λέμε... αλλά προκειμένου να μην υπάρχει χαλάρωση και θεωρήσουμε ότι λύσαμε το πρόβλημά μας πριν λύσουμε το ζήτημα των ελλειμάτων. Εγώ άρχισα να νιώθω πολύ πιο αισιόδοξα από τότε που είδα μια εσωτερική λογική σε ό,τι γίνεται. Και αυτοί μας κρατάνε και εμείς τους κρατάμε... Είναι καταδικασμένοι είτε να πληρώνουν τα ελλείματά μας δανείζοντάς μας δανεικά και αγύριστα, είτε να πληρώσουν μια και καλή το χρέος μας με το OSI αφού πρώτα διασφαλίσουν ότι δεν θα παράγουμε ελλείματα. Με όρους εθνικής κυριαρχίας σαφώς προτιμώ το 2ο, αυτό που τώρα συμβαίνει δηλαδή. Παλαιότερα μπορούσαν και να μας πετάξουν έξω κλείνοντας τη στρόφιγκα: πλέον αυτό δεν το βλέπω στον ορίζοντα με τόσο χρήμα που έχουν ρίξει...\nΑν και δεν αποδέχομαι την οσιοποίηση της Μέρκελ, συμφωνώ με τον Geros στο σκέλος της συμπεριφοράς της κυβέρνησης ΓΑΠ το πρώτο εξάμηνο Σε αυτή τη περίπτωση 2 τινά συμβαίνουν...-Ή δεν προέβλεψαν την κατάσταση και είχαν άγνοια εγκληματικών διαστάσεων, οπότε μιλάμε για πρωτοφανή ανικανότητα και αβλεψία (οπότε όφειλαν να πάνε σε εκλογές με νέο διακύβευμα) ή...-γνώριζαν πολύ καλά και ήθελαν η διαχ/ση της κρίσης να περάσει (σε ό, τι αφορά την εισπρακτική πολιτική και τις περικοπές) στο χρηματοδοτικό άρμα του ΔΝΤ για να αποσείσουν την ευθύνη από πάνω τους και να έχουν έτοιμο τον "μπαμπούλα" ώστε να απορροφηθεί ως εκτόνωση η κοινωνική οργή.Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.Ήθελαν ως αντάλλαγμα να μείνει ανέγγιχτο το σύστημα που τους εξασφαλίζει τη νομή της εξουσίας, δηλαδή να μην αλλάξει τίποτα, ούτε το παραγωγικό μοντέλο, ούτε η εξάρτηση από τον πολιτικό, ούτε τα οφίκια και η μοιρασιά τους κ.λπ...Αυτό λοιπόν που σίγουρα δεν ήθελαν και δεν θέλουν, είναι να αλλάξει το πολιτικό σύστημα κατά μικρόν.Ενδεικτικά αναφέρω, τις δηλώσεις του γεν. επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης Ρακιντζή, για το κόστος της διαφθοράς (μιλάμε για δεκάδες δισεκατομμύρια), αλλά και μια εμβληματική περίπτωση συμπεριφοράς της κεντρικής κυβέρνησης επί Παπαδήμου...Υπουργικό Συμβούλιο με ΠΕΝΗΝΤΑ υπουργούς!Ποια κρίση;Ποια μνημόνια και ποια μεσοπρόθεσμα;Το καθεστώς επιθυμεί να παραμένει αναλοίωτο και μάλιστα να θεωρούν ως "λαϊκιστές" όσους τους λένε να προσαρμόσουν τις απολαβές τους στην πραγματικότητα της εποχής, με εντελώς προσχηματικά κριτήρια.Θαρρεί κανείς και η συνείδηση του βουλευτή είναι ακέραια όσο παραμένει η αποζημίωση υψηλή.Είναι δε οι μόνοι που πληρώνονται για να κάνουν τη δουλειά για την οποία ήδη λαμβάνουν αποζημίωση!Οπότε για να οχυρωθούν πίσω από την ασυλία τους και για να μην αλλάξει η κατάσταση που τους συντηρεί στην εξουσία ενοχοποιούν την κοινωνία (βλ. όλοι μαζί τα φάγαμε).Από την άλλη ο τυχοδιωκτισμός της προσφυγής στο ΔΝΤ και η προσπάθεια να ακυρωθεί η ευρωζώνη, συνιστά λόγο ώστε να μην κατηγορούμε τυφλά τη Γερμανία (καθόλου τυχαία η πρόθεση να διεξαχθεί δημοψήφισμα για την παραμονή μας στην ζώνη του ευρώ), αλλά να προσπαθούμε να βρούμε λύση μέσα στην Ε.Ε.Η λύση θα βρεθεί αν αλλάξει το πολιτικό σύστημα προς όφελος της κοινωνικής-οικονομικής ανάταξης και όχι προς όφελος της ελίτ που έχει το καταπίστευμα κατά χείρας και καθορίζει την αντζέντα.Άρα κάπως έτσι θα μπορούμε να διαπραγματευτούμε, ώστε να αποφασιστεί ρήτρα ανάπτυξης και να μην προβάλλεται ως μονόδρομος η επιλογή της εσωτερικής λιτότητας που τελικά αφορά και στην ίδια την αξία της εθνικής παραγωγής ώστε να αξιοποιηθεί έναντι πινακίου φακής ο εθνικός πλούτος.Αλλά για αυτά δεν μιλάει κανείς από τους έχοντες το καρπούζι και το μαχαίρι για ευνόητους λόγους.Υ.Γ.« Η Γερμανία μόνο , από την κρίση, κέρδισε 37 δισ EUR, όπως ομολόγησε η ίδια η Μέρκελ!»σσσσσσστ...Κρύβε λόγια!Υ.Γ 2.cool «το μνημονιο ειναι προμελετημενη εισβολη κ καταληψη της Ελλαδας…….»Συμφωνώ...\nΑποζημίωση για το λάθος και τις επιπτώσεις που αυτό είχε στην οικονομία και στην κοινωνία, θα διεκδικήσουμε δικαστικά απο την τρόικα?\nΓιατί δε ζητάμε ως κόμμα συντεταγμένα επαναδιαπραγμάτευση με θέμα νέο ορισμό του πολλαπλασιαστή;\nΙαπετός @ fitsoulas\nΓιά τούς λόγους πού πολύ σωστά αναφέρει πιό πάνω ο Geros.\nΟυδεν λάθος αναγνωριζεται οταν απομακρυνθούμε από το ταμείο.....αργά ...νωρίς το καταλάβατε?\nΠολύ σωστά όλα αυτά... αναφέρονται στο "εξωτερικό" περιβάλλον... απλά προτιμώ να ασχολούμαι περισσότερο με το "εσωτερικό" γιατί αυτό μπορούμε να αλλάξουμε... για αυτό και λέω ότι πρέπει να πάμε φιλελεύθερα, αν ζούσαμε το '50 χωρίς άλλες αγορές πλην Δυτικής Ευρώπης και Αμερικής ενδεχομένως η πολιτική που ακολουθήθηκε να ήταν πολύ καλύτερη... Συμφωνώ για τον ενεργειακό τομέα. Για το διατροφικό θα πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι η αγροτική παραγωγή είναι χαμηλής προστιθέμενης αξίας οπότε θα πρέπει να συνδυαστεί κατ' ανάγκην με 2γενή παραγωγή, τυποποίηση κτλ. Συμφωνώ και με το τουρισμό, ωστόσο έχουμε ανεκμετάλλευτο δυναμικό: συνεδριακός / θρησκευτικός / ιατρικός τουρισμός για παράδειγμα είναι χρυσωρυχεία και εμείς ασχολούμαστε με τον ήλιο και τη θάλασσα... ακόμα...\nΑ και φυσικά... ξέχασα τη Ναυτιλία! Θα πρέπει να καταστήσουμε την Ελλάδα ναυτιλιακό κέντρο με οποιοδήποτε "κόστος"... είναι στα γονίδιά μας πως να το πω... το κράτος κατάφερε να μην κερδίζει τίποτα, μην πω κατάφερε να καταστρέψει, την πραγματικά βαρειά βιομηχανία των Ελλήνων και να μην είναι πλέον "της Ελλάδας"...\nΑγαπητέ Απορών, λέτε:"Είναι ενδιαφέρον το ότι ενώ κατηγορείτε τους άλλους για έκφραση άποψης χωρίς να είναι οικονομολόγοι, κάνετε ακριβώς το ίδιο εκτός και αν είστε οικονομολόγος. Αλλά αν είσασταν θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι οι τόκοι είναι λογικό να “υπερβαίνουν κατά πολύ το μισό από τα χρωστούμενα;”Και σας απαντώ;Μα αυτό ακριβώς θέλω να καταδείξω, ότι τίποτα δεν μας έδιναν από την καλή τους την καρδιά, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού τους είχαν ως σκοπό να οδηγήσουν τα πράγματα εδώ που έφτασαν. Και μην ξεχνάτε ότι τα περισσότερα των χρημάτων που τόσο εύκολα και αφειδώς μας χορηγούσαν, ξαναγύριζαν στις τσέπες τους, ίσως και πολλαπλάσια. Και μάλιστα μας τα έπερναν με ύποπτες και αδιαφανείς διαδικασίες, ( Υπόθεση Χριστοφοράκου, Υποβρύχια, Άρματα μάχης Leopard, C4I, Υπερτιμολόγηση έργων και προμηθειών και τόσα άλλα).Και μην μου πει κανένας ότι η Τρόικα δεν γνώριζε την πραγματική κατάσταση της Οικονομίας μας;Μόνο εμείς οι απλοί πολίτες δεν είχαμε την σχετική πληροφόρηση!Με αυτά που παραθέτω, προσπαθώ να σας ..παρασύρω και σε ..ατραπούς σκέψεως, λίγο ανορθόδοξους μεν αλλά , αλλά καθώς πιστεύω , στους μόνους που οδηγούν στην πραγματική αλήθεια!!\nΑπορών @ ΝΤΙΝΟΣ\nΓιατί θεωρείτε ότι δεν είχαμε την πληροφόρηση; Την πληροφόρηση την είχαμε αλλά προτιμούσαμε τους δημαγωγούς πολιτικούς: εγώ θυμάμαι τον Σπράο και το Γιαννίτση, θυμάμαι τον Προβόπουλο να φωνάζει πολλά έτη πριν το 2009, θυμάμαι το Μητσοτάκη να μιλάει για ΔΝΤ ήδη από το 1994(!), θυμάμαι τις διαπιστώσεις μου βλέποντας το ένα εργοστάσιο να κλείνει μετά το άλλο... Όσο για το ότι μας "τα δίνανε" για να αγοράζουμε τα προϊόντα τους: καταρχήν δεν μας τα έδιναν κυρίως οι Γερμανοί αλλά άλλοι (όχι ότι η DB δεν είχε πολλά ελληνικά ομόλογα) αλλά όντως η Γερμανία έκανε τα στραβά μάτια γνωρίζοντας τι συμβαίνει λόγω των εξαγωγών της. Σχέδιο όμως δεν υπήρχε: σαφώς και δεν στόχευαν στο να φορτωθούν ένα τεράστιο χρέος (αν και τεχνιέντως κατάφεραν να το μετακυλήσουν σε όλους τους ευρωπαίους φορολογούμενους).Κανείς δεν είπε, επίσης, ότι το κάνουν από την καλή τους την καρδιά! Αυτό εννοείται! Αλλά δεν νομίζω να θέλανε να οδηγήσουν εδώ τα πράγματα, σίγουρα θα θέλανε να συνεχίσουν να πουλάν με τους ίδιος ακριβώς ρύθμους. Επιπλέον, δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον να αγοράσουν οτιδήποτε παρά την απαξίωση, εκτός και αν αναφέρεστε στα πιθανολογούμενα κοιτάσματα φυσικού αερίου: ούτε στη ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ τους είδα και επιπλέον δεν έχουν σχετική τεχνογνωσία.Για τις υπόλοιπες ατραπούς τις έχω περάσει κι εγώ: το αρχικό σοκ του 2009 σε οδηγεί σε αυτές ως μαγνήτης. Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθείς ότι τα σε συλλογική επίπεδο τα έχεις κάνει... μην πω τί. Δυστυχώς όμως, όσο δεν το παραδεχόμαστε τόσο πιο μακρυά θα είμαστε από την επίλυση της κατάστασης αυτής... Τί να πω... ίσως να έχω και το σύνδρομο της Στοκχόλμης ή να είμαι αθεράπευτα αισιόδοξος... υπάρχει όμως άλλη λύση;\nΚε Ντίνο πολλοί ομιλούν για πολλά πολλά swaps σε ντουλάπες .Νομίζω ότι υπάρχει άπειρη αδιαφάνεια....\nΔεν σας ειπα να συνεχισει να μας δανειζει κανεις. Και επεκτεινα την χρηση των νομων της φθινουσας αποδοσης και την ελαστικοτητα στο προβλημα μας. Πχ. Αυξανει υπερμετρα τα τελη κυκλοφοριας η κυβερνηση και τελικα εισπραττει λιγοτερα. Δεν ειχε υπολογισει την ελαστικοτητα ζητησης που μπορει να προεκταθει και να εξηγησει το προβλημα. Ο νομος της φθινουσας αποδοσης επεκτεινεται και στην λιτοτητα. Πολυ λιτοτητα δεν φερει τα επιθυμητα αποτελεσματα γιατι προκαλει υπερμετρη υφεση, οπως και η υπερμετρη αυξηση της παραγωγης δεν φερει τις επιθυμητες οικονομιες κλιμακας απο τον επιμερισμο του τελικως αυξανομενου σταθερου κοστους. Το ελλειμμα παντα μετρατε ως ποσοστο του ΑΕΠ, απο μονο του δεν εχει κανενα νοημα. Αν το ελλειμμα μειωθει με μικροτερο ρυθμο απο τον ρυθμο μειωσης του ΑΕΠ εχεις ΑΥΞΗΣΗ του ελλειμματος, παροτι εφαρμοσες πανσκληρη λιτοτητα. Και ασφαλως η λιγοτερη λιτοτητα θα εφερνε καλυτερα αποτελεσματα στην μειωση του ελλειμματος ΑΝ και ΜΟΝΟ ΑΝ υπηρχε σταθεροτητα και αισιοδοξια στην οικονομια ωστε να την βγαλει απο το υφεσιακο σπιραλ που εχει μπει. Και σας ευχαριστω για την προταση σας, θα το ντυσω με καποια μαθηματικα για να το κανω θεωρημα μολις αποφοτιησω, αλλα δεν θα το παρουσιασω στην επιτροπη της Νορβηγιας. Το να παρω νομπελ απο αυτους που δινουν νομπελ Ειρηνης σε οποιον λαχει, δεν θελω τιποτα. ;)\nΣτην γενική ιδέα δεν έχετε άδικο, ωστόσο θέλω να ελπίζω ότι όπως πιέσαμε πολύ το "επάνω" ελατήριο με την υπερθέρμανση της οικονομίας τώρα πιέζοντας πολύ το "κάτω" ελατήριο θα έχουμε πολύ πιο ισχυρή ανάπτυξη από τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ μεσοπρόθεσμα. Επιπλέον, κανείς δεν διαφωνεί ότι υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας στην αγορά και ότι κλείνουν και πολλές υγιείς επιχειρήσεις εξ αιτίας αυτού του προβλήματος. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι όσες απομείνουν θα είναι κάτι περισσότερο από υγιείς ανταποκρινόμενες σε πραγματική ζήτηση και θα υπάρχει πεδίο για νέες επιχειρήσεις να ανοίξουν εκεί που κλείσαν οι παλαίες αλλά υπάρχει ζήτηση. Ευτυχώς δεν θα ξανανοίξουν όσες άνοιξαν με επιδοτήσεις στο δόγμα "πλήρης απασχόληση με κάθε κόστος" χωρίς πραγματική ζήτηση, από όπου προέρχεται και ο κύριος όγκος της ανεργίας (βλ. ΕΣΠΑ, επιδοτήσεις κτλ. κτλ.). Το ξεσκαρτάρισμα πονάει... αλλά είναι απαραίτητο. Στις περιπτώσεις αυτές θεωρώ πως καλύτερα είναι να τα κάνεις όλα γρήγορα και μετά να εκτοξευθείς σε υγιείς βάσεις, παρά να διατηρείς μια κατάσταση επί μακρόν συνεχίζοντας τα λάθη του παρελθόντος με μικροπαρεμβάσεις γιατί το πρόβλημα θα αυξάνεται... Άλλωστε, όσοι προτείνουν το default και την κατάργηση του μνημονίου, αυτό που προτείνουν είναι αυτό που λέω σε πολύ πιο ακραία μορφή! Κατακόρυφη πτώση του ΑΕΠ κατά 50-60% εν μια νυκτί και στη συνέχεια εκτόξευση της ανάπτυξης (και είναι εκπληκτικό που καταγγέλουν τους μνημονιακούς για αναλγησία). Για τους φόρους την καμπύλη Laffer κτλ. έχετε προφανώς δίκιο: για αυτό είμαι όμως και αισιόδοξος γιατί ενδεχομένως να δούμε την ακριβώς αντίθετη διαδικασία όταν αρχίσουν να χαλαρώνουν τα μέτρα και θα μιλάμε για αύξουσες αποδόσεις κλίμακος... έχω ξαναπεί ότι μπορεί να είμαι αφελέστατα αισιόδοξος αλλά προφανώς γνωρίζεται (εφόσον μιλάτε για το νόμο φθ. απ.) ότι όσο πιο ανεπτυγμένες οι οικονομίες τόσο δυσκολότερο να επιτύχουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης...\n@ΦοιτητηςΑυτά τα έξυπνα περί ελαστικότητας δεν τα ανακάλυψαν οι οικονομολόγοι πρώτοι , είναι μαθήματα απλής λογικής. Ο Βούδας σταμάτησε την ακραία του στάση όσο αφορά την ασκητική ζωή και την νηστεία όταν είδε κάποιον να κουρδίζει ένα μουσικό όργανο , κατάλαβε ότι η χορδή όταν είναι ακούρδιστη δεν βγάζει ήχο , όταν είναι κουρδισμένη βγάζει και όταν την παρακουρδίσεις σπάει!Αυτό όμως δεν αφορά την σημερινή πραγματικότητα , είναι θεωρία χωρίς νόημα. Το πρόγραμμα δεν φτιάχτηκε σε κενό αέρος , φτιάχτηκε για να ικανοποιήσει εκατό διαφορετικές παραμέτρους σε μια αρνητική διεθνή συγκυρία. Προφανώς και υπάρχει υπερφορολόγηση (φιλελεύθερος είμαι τι νομίζατε ότι θα πω?) , προφανώς σε συγκεκριμένους τομείς οι επιβαρύνσεις είναι τόσες που καταλήγουν να έχουν αντίθετο εισπρακτικό αποτέλεσμα από το αναμενόμενο. Αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα , μπορείτε να κάθεστε σε μια γωνία και εκ του ασφαλούς να σχολιάζετε την υποτιθέμενη βλακεία ανθρώπων που είναι απείρως καλύτερα επιστημονικός καταρτισμένοι από εσάς. Από την άλλη κάποιοι πρέπει να βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά στον πραγματικό κόσμο και στους περιορισμούς που αυτός μας βάζει.\nΑριστείδης-ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ @ Geros\nΓέρο, καλα΄τα λες στον φοιτητή. Αντί να κάθεται σε μια γωνιά και να σχολιάζει την λάθος πλευρά, θα πρέπει να αναλάβει δράση περνώντας στην απέναντι...\n"Το λάθος του ΔΝΤ πρέπει να πληρωθεί με χαλάρωση της λιτότητας"...ΚΑΙ..ΠΟΥ ΠΙΖΕΤΑΙ ΕΙΠΑΜΕ Η...ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ;;;;;;;;;;;


Τριάντα τέσσερα  έργα μαθητών που συμμετείχαν στον Μαθητικό Διαγωνισμό δημιουργίας αφίσας, ο οποίος διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Γονέων-Κηδεμόνων του Σχολείου μας και το Αρσάκειο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης με θέμα: «Θέλει ἀρετήν καὶ τόλμην ἡ ἐλευθερία 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821», συνέθεσαν ένα γιορτινό ψηφιδωτό μιας πολύχρωμης πατρίδας. Η Κριτική Επιτροπή συνήλθε διαδικτυακά την Τετάρτη 21 Απριλίου και απένειμε τα τρία πρώτα βραβεία σε τέσσερα έργα, κατόπιν ισοψηφίας στο 2ο βραβείο. Σύμφωνα με την απόφαση των μελών της Κριτικής Επιτροπής, τα βραβεία απονέμονται ως εξής:\nΑ΄ Βραβείο: Ζωή Δημογιάννη, μαθήτρια του Α1.\nΒ΄ Βραβείο: Ελισάβετ-Ευαγγελία Ντίτριχ-Αγγελή, μαθήτρια του Α2, και Μιλτιάδης Δημητρίου, μαθητής του Β1. Κατόπιν ισοψηφίας, το βραβείο απονέμεται και στους δύο μαθητές.\nΓ΄ Βραβείο: Ιωάννης Τζίμας, μαθητής του Α3.\nΣτην Κριτική Επιτροπή συμμετείχαν οι:\nΆννα Γκιώτη, Εικαστικός\nΑποστολία Δεμερτζή, Αρχιτέκτων Μηχανικός\nΘούλη Μισιρλόγλου, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του MOMus-Πειραματικού Κέντρου Τεχνών (πρώην Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης)\nΑικατερίνη Μπουζίκα, Εικαστικός\nΘεόδωρος Σπανός, Εικαστικός\nΠαναγιώτης Υφαντής, Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας (Τομέας Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας, Αρχαιολογίας και Τέχνης) της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ\nΔιαβάστε τα σχόλια και τις εντυπώσεις των μελών της Κριτικής Επιτροπής\nΘούλη Μισιρλόγλου, Ιστορικός τέχνης, Αν. Διευθύντρια ΜΟΜus-Πειραματικού Κέντρου Τεχνών\nΘέλω να συγχαρώ όλους τους μαθητές που συμμετείχαν στον διαγωνισμό. Αρχικά για το ενδιαφέρον να μάθουν ένα καινούριο εργαλείο για τη δημιουργία εικόνας: Πώς συνθέτει κανείς μια ενδιαφέρουσα εικόνα; Υπακούει με πειθαρχία στους όρους ενός διαγωνισμού; Πώς επιλέγει ή συμπυκνώνει τα νοήματα που τον ενδιαφέρουν; Τι κρατάει και τι αφήνει; Σε τι διαφέρει μια αφίσα από μια οποιαδήποτε άλλη εικόνα;\nΟ διαγωνισμός όμως ήταν μια ακόμη ευκαιρία να ξανασκεφτούν οι μαθητές (και μαζί τους κι εμείς) το 1821 και τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση. Έτσι, θέλω να τους συγχαρώ επίσης, γιατί με κάποιο τρόπο μπορεί να ξανασκέφτηκαν μέσα από τις εικόνες την ελευθερία: ίσως η ελευθερία γίνεται πιο συγκεκριμένη ως αίσθηση, όταν φέρνει κανείς μπροστά του τα πρόσωπα του Αγώνα ή τα διάφορα σύμβολα, παραμένει όμως ένα ζητούμενο δύσκολο, ολισθηρό και άπιαστο όταν κανείς την… φτιάχνει!\nΟι εικόνες που κατέθεσαν οι μαθητές ήταν όλες πρωταρχικές ασκήσεις μιας ελευθερίας, πρωτίστως της ελευθερίας να ολοκληρώσουν μόνοι τους μια καινούρια, δική τους εικόνα. Ευτυχώς στην τέχνη δεν υπάρχει σωστό και λάθος, υπάρχει μόνο η επιθυμία να εκφραστεί κανείς. Να χαίρεστε τα χρόνια σας και αυτό που μπορεί να μοιάζει άπιαστο να το κάνετε εφικτό! Καλό Πάσχα!\nΠαναγιώτης Υφαντής, Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ\nΔιαγωνισμός αφίσας με θέμα τη συμπλήρωση 200 ετών από την εθνεγερσία; Επετειακό το κίνητρο, αλλά το πνεύμα και το αποτέλεσμα; Γιορτή μνήμης ή μνημόσυνο; Ήταν τιμητική η πρόσκληση και άμεση η θετική μου ανταπόκριση για μια θέση στην κριτική επιτροπή. Ωστόσο, ήδη μέσα μου άκουγα ψιθυριστή την προειδοποίηση ενός σπουδαίου ποιητή πως το έργο τέχνης δεν είναι αντικείμενο κριτικής αλλά πηγή συγκίνησης. Καλή η άσκηση για τα παιδιά του Γυμνασίου αλλά η δημιουργία θέλει βαθιές ανάσες, ελευθερία κινήσεων και τόλμη. Πόσο τους το επιτρέπει αυτό το ασήκωτο βάρος των γεγονότων που άλλαξαν τη ρότα ενός λαού;\nΌταν είδα τα έργα, οι δισταγμοί, τα ερωτήματα και οι επιφυλάξεις μου πνίγηκαν μέσα στον κατακλυσμό των χρωμάτων, των σχημάτων, των συνθέσεων, των φανερών μηνυμάτων και των υπαινιγμών. Το ηλεκτρονικό μέσο απαιτητικό αλλά συνεργάσιμο στα χέρια των παιδιών. Τολμηρά κολλάζ από πορτρέτα ηρώων και ηρωίδων, από θραύσματα διάσημων έργων τέχνης, συνθέσεις συμμετρικές ή ασύμμετρες, αφηγηματικές ή συμβολικές, νοσταλγικές ή υποβλητικές. Διάλογοι με παλιές καρτ-ποστάλ, με σύγχρονα γκράφιτι, με κινηματογραφικά πλάνα και κόμικς.\nΟι μαθητές σεβάστηκαν το θέμα αλλά το χειρίστηκαν με τη φρεσκάδα της ηλικίας, με τη δροσιά των καθαρών τους ματιών και με τη δημιουργική ελευθερία που ταιριάζει στη γιορτή. Τους συγχαίρω και τους ευχαριστώ για τη χαρά και τη συγκίνηση που ένιωσα βλέποντας τα έργα τους. Ευχαριστώ και πάλι τους διοργανωτές του διαγωνισμού και εύχομαι σε όλους Καλή Ανάσταση.\nΠολλά πολλά μπράβο και συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για την πρόθεση, την προσπάθεια και την υλοποίηση των εργασιών τους. Όλα τα έργα περιείχαν όμορφα και δυνατά στοιχεία –τόσο από τεχνικής όσο και από καλλιτεχνικής πλευράς. Αν και μερικά μόνο θα βραβευθούν –αυτοί, άλλωστε, ήταν οι κανόνες του διαγωνισμού εξ αρχής–, δεν είναι τα μόνα που είναι άξια θαυμασμού! Θερμά, λοιπόν, συγχαρητήρια και πάλι για τα έργα σας, μαζί με ένα μεγάλο και ειλικρινές «ευχαριστώ» εκ μέρους μου, διότι μέσα από τις εργασίες σας εγώ έγινα σοφότερη.\nΣτο πλαίσιο της επετείου συμπλήρωσης των 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, η προκήρυξη μαθητικού διαγωνισμού δημιουργίας αφίσας ήταν μια εξαιρετική πρωτοβουλία του Αρσακείου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης, που όχι μόνο έδωσε στους μαθητές την ευκαιρία να γνωρίσουν σε βάθος τις αξίες και τις προσωπικότητες που συνετέλεσαν στην επιτυχία της αλλά και τη μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσουν τα δικά τους ορόσημα για την Ελλάδα. Πρόκειται για έργα πρωτότυπα, δουλεμένα με πάθος υπό την επίβλεψη των διδασκόντων καθηγητών και μάλιστα στις, πολύ δύσκολες για την εκπαίδευση, συνθήκες που δημιούργησε η πανδημία τόσο για τους μαθητές όσο και για τους δασκάλους. Τα έργα αυτά είναι η εικαστική ματιά του κάθε μαθητή, η οποία εσωκλείοντας τις σχολικές διδαχές για την Επανάσταση του 1821, καταφέρνει να μας επανασυστήσει τη δική του, σημερινή σύγχρονη Ελλάδα. Συγχαρητήρια στα παιδιά για τη συμμετοχή τους, στο Σχολείο για την πρωτοβουλία του και θερμά «ευχαριστώ» που μου δώσατε την ευκαιρία να είμαι μέρος όλου αυτού του όμορφου εγχειρήματος.\nΈνα περιστέρι φωτίζει τον γκρίζο ουρανό και αναπτερώνει την ελπίδα για ελευθερία. Σκηνές από αγώνες σε πολλά μέτωπα, μεταξύ αυτών και δημοσιογραφικά, ονομαστοί αλλά κι ανώνυμοι αγωνιστές και ανάμεσά τους ένας τσολιάς, εκπρόσωπος του κάθε σημερινού «μικρού ήρωα», λειτουργούν ως μικρές ή μεγάλες αφηγήσεις, αφιερώματα στην εθνική επέτειο. Όλες παραστάσεις, ενάρετες και τολμηρές, βγαλμένες από τη σκέψη, το αίσθημα και το χέρι των παιδιών, άλλοτε με μια διάθεση ερμηνευτική, υπερβαίνοντας τα στερεότυπα, και άλλοτε με μια αίσθηση οικειότητας που αναπαράγει με τρόπο γλυκό γνώριμες σε όλους μας εικόνες, σύμβολα και πρόσωπα. Παραστάσεις δημιουργικές που καταφέρνουν και λειτουργούν ως ζωντανά ενθύμια μιας ελευθερίας πολύπαθης και πολυπόθητης, γέννημα του 1821 και κληροδότημα στο 2021, 200 χρόνια μετά. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά!\nΜέσα από τα έργα των παιδιών είδαμε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης για ένα θέμα με ιστορικό βάθος και πολιτισμική φόρτιση. Είδαμε και χαρήκαμε την αυθόρμητη ματιά τους για το θέμα σε μια πιο μοντέρνα προσαρμογή και μια ναΐφ απόδοση, χωρίς περιορισμούς ή δεσμεύσεις. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για την προσπάθεια και τη δημιουργικότητα τους.\nΔιαβάστε σχόλια και ευχαριστίες εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής\nΣτο πλαίσιο του εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 αναζητήσαμε έναν τρόπο δημιουργικής έκφρασης των μαθητών-τριών με δεδομένους τους περιορισμούς λόγω της πανδημίας. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα του Μαθητικού Διαγωνισμού δημιουργίας αφίσας.\nΤο Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Αρσακείου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης ευχαριστεί τη Διεύθυνση και τους καθηγητές του Σχολείου, τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής και όλους όσους συνεισέφεραν στην επιτυχή διοργάνωση του Μαθητικού Διαγωνισμού δημιουργίας αφίσας με θέμα: «Θέλει ἀρετήν καὶ τόλμην ἡ ἐλευθερία – 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821».\nΕυχαριστούμε και συγχαίρουμε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετείχαν στον Διαγωνισμό και ιδιαίτερα όσους διακρίθηκαν για τις εμπνευσμένες δημιουργίες τους.\nΓια το Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων-Κηδεμόνων του Αρσακείου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης\nο πρόεδρος Ιωσήφ Ιωσηφίδης\nΤίποτε πιο σοφό για ένα παιδί από το να παρατηρεί και να αφουγκράζεται. Τίποτε πιο εποικοδομητικό για έναν ή μία έφηβο από το να διαλέγεται εσωτερικά με τα ερεθίσματα και τις ιδέες του κόσμου που τους περιβάλλει, σμιλεύοντας το μέσα τους. Και τίποτε πιο επιτακτικό, και συναρπαστικό συνάμα, για έναν άνθρωπο από το να μοιράζεται με τις δικές του άμοιαστες συλλαβές οράματα και πόθους παναθρώπινα.\nΚι αν η διαδρομή στα δύο πρώτα στάδια έχει ως κοινό παρονομαστή τη σιωπή, το τρίτο στάδιο, εφοδιασμένο πια με τόλμη και αρετή, σε οδηγεί στη χαρά της συνάντησης και της γιορτής. Τι κι αν η γιορτή είναι χαμηλόφωνη, όπως η φετινή; Ίσως και καλύτερα έτσι, καθώς δεν αφήνει περιθώρια για φαντασμαγορικές κοινοτοπίες, παρά μόνο για αληθινή κι ανόθευτη χαρά. Έτσι κι αλλιώς, τα εικαστικά έργα της τέχνης είναι έργα σιωπηλά και φανερώνουν τα μυστικά τους μόνο σε εκείνους που σκύβουν προσεκτικά για να τα οικειωθούν.\nΜε αυτές τις σκέψεις τολμήσαμε και διοργανώσαμε με τον Σύλλογο Γονέων του Σχολείου μας τον Μαθητικό Διαγωνισμό αφίσας, προσδοκώντας την έκπληξη που μόνο τα παιδιά ξέρουν να χαρίζουν τόσο απλόχερα. Είμαστε ευτυχείς, γιατί τα έργα που κατέθεσαν δικαίωσαν το τόλμημα, χαρίζοντάς μας εικόνες μιας πολύχρωμης πατρίδας. Είμαστε ευγνώμονες στα μέλη της Κριτικής Επιτροπής, όχι μόνο γιατί τίμησαν το Σχολείο με τη συμμετοχή τους, αλλά κυρίως γιατί η δική τους ευαισθησία και γνώση συνομίλησε με τα έργα των παιδιών, αναγνωρίζοντας τα ουσιώδη αλλά και αναδεικνύοντας τις μυστικές κι αθέατες στη βιαστική ματιά χειρονομίες τους.\nΘανάσης Νευροκοπλής, διευθυντής Αρσακείου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης\nΚατεβάστε και αποθηκεύστε ολόκληρο το αρχείο με τα έργα των παιδιών,\n« ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ «ΚΑΝΤΟ Ν’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ» ΚΑΙ ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ\n«Σκληρό καρύδι» με.. τρυφερή καρδιά: Βιωματικό διαδικτυακό εργαστήριο στο πλαίσιο της Ζώνης Πολιτισμού και Επιστημών »


Απλά βήματα για όμορφα νύχια - Fashion - Style Fashion – Style\nBeauty | Tags: γαλλικό μανικιούρ, μακρια νυχια, Μανικιούρ, νύχια, Νυχια 2015 Τα νύχια μας είναι ένα κομμάτι του σώματος μας που απαιτεί εξαιρετική φροντίδα. Η περιποίηση αυτή είναι απαραίτητη καθώς ένα από τα πρώτα πράγματα που θα παρατηρήσουν οι άλλοι σε εμάς είναι τα νύχια μας είτε των ποδιών είτε των χεριών. Γι’ αυτό, ας δούμε κάποια απλά βήματα ώστε να έχουμε όμορφα νύχια συνέχεια.\nΚατ’ αρχάς, όταν λιμάρετε τα νύχια σας, να χρησιμοποιείτε τη λίμα προς μία μόνο κατεύθυνση. Η κίνηση «μπρος- πίσω» που κάνουμε συνήθως καταστρέφει τα νύχια μας καθώς τα αποδυναμώνει σε σημαντικό βαθμό.\nΝα ενυδατώνετε τουλάχιστον μία φορά την ημέρα τις παρανυχίδες σας. Αυτό το βήμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό διότι οι παρανυχίδες μας γίνονται πολύ ξηρές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το συχνό πλύσιμο των χεριών, ο παγωμένος αέρας και άλλοι παράγοντες επηρεάζουν πολύ την κατάσταση των παρανυχίδων. Εάν τις ενυδατώσετε λίγο πριν φύγετε, φορέστε γάντια ώστε η ενυδάτωση να μην χαθεί από το κρύο του χειμώνα.\nΦροντίστε τις παρανυχίδες με τον κατάλληλο τρόπο χρησιμοποιώντας κάποιο ειδικό stick. Είναι καλύτερο να το κάνετε αυτό, αφού τις έχετε ενυδατώσει. Μην τραβάτε ή κόβετε τις παρανυχίδες διότι αφήνετε το εσωτερικό του δέρματος απροφύλακτο. Εάν κάνετε κάτι τέτοιο, οι πιθανότητες να δημιουργηθεί κάποια μόλυνση στο χέρι σας είναι πολύ μεγάλες.\nΝα εφαρμόζετε μία βάση πριν απλώσετε το βερνίκι νυχιών. Εάν το βερνίκι εφαρμοστεί μόνο του, ίσως δείτε στα νύχια σας ανεπιθύμητα αποτελέσματα όπως η κιτρινίλα, η ξηρότητα και η ευθραυστότητα.\nΝα κάνετε ένα διάλειμμα από το βερνίκι νυχιών, αφήνοντας τα νύχια σας να αναπνεύσουν. Το διάλειμμα αυτό θα πρέπει να διαρκέσει τουλάχιστον μία βδομάδα ανά δίμηνο ή το πολύ τρίμηνο. Μην αφήνετε το βερνίκι νυχιών για μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς θα κάνει τα νύχια σας να σπάνε ή να ξεφλουδίζουν.\nΑκολουθήστε λοιπόν αυτά τα απλά βήματα όσον αφορά την περιποίηση νυχιών και αποκτήστε τα πιο όμορφα νύχια τόσο στα χέρια όσο και στα πόδια.\nFashion-style.gr » Beauty » Απλά βήματα για όμορφα νύχια\tΠροηγούμενο άρθρο\nΑντιμετωπίστε την ακμή αποτελεσματικά Επόμενο άρθρο\nΠολύχρωμες ρίγες στα νύχια\nΜαύρα νύχια που λαμπιρίζουν!


Η απάντηση του Λ. Μαλούτα για τη διενέργεια του διαχειριστικού ελέγχου στο Δήμο Κοζάνης για την περίοδο 2013-14: “Έλλειμμα ή μη ενταλματοποίηση; Η απάντηση έχει δοθεί ήδη” – Εμείς από την πλευρά μας περιμένουμε απάντηση για το επίκαιρο θέμα του ειδικού συνεργάτη του κ. Ιωαννίδη που είχε ασυμβίβαστο κατάληψης της θέσης του” | Καθημερινή ενημέρωση για την Kοζάνη από το 2001 -- Κοζανη Κοζάνης Κοζανη kozani kozanh kozanhs KOZANI Πτολεμαίδα ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ Eordaia Εορδαία\nΗ απάντηση του Λ. Μαλούτα για τη διενέργεια του διαχειριστικού ελέγχου στο Δήμο Κοζάνης για την περίοδο 2013-14: “Έλλειμμα ή μη ενταλματοποίηση; Η απάντηση έχει δοθεί ήδη” – Εμείς από την πλευρά μας περιμένουμε απάντηση για το επίκαιρο θέμα του ειδικού συνεργάτη του κ. Ιωαννίδη που είχε ασυμβίβαστο κατάληψης της θέσης του”\n15 Μαρτίου 2019 - 1:59 ΜΜ 15 Σχόλια\nΠότε και πώς θα επιστραφούν τα καταβληθέντα στον συνεργάτη του κ. Ιωαννίδη, για την τριετία που μισθοδοτούνταν από το δήμο;\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 14:15\nΤεκμηρίωση, σοβαρότητα, υπευθυνότητα.\nΔήμαρχε μαζί σου.\nΟι ανύπαρκτοι προσπαθούν να βλάψουν τον συνδυασμό σου.\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 14:57\nΟ κ. Ιωαννίδης και η παρέα του το θυμήθηκαν τώρα 3 μήνες πρίν τις εκλογές… Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;\nΣΟΥΡΔΟΣ - 15 Μαρτίου, 2019 at 15:13\nΟ Βαγγέλης Σημανδρακος!!\nΕγώ ρωτώ!!!! - 15 Μαρτίου, 2019 at 16:26\nΑπό ποιό κονδύλι πλήρωσες τους δημοτικούς συμβούλους των πρώην δήμων τέως δήμαρχε;;;\nΛογιστής - 15 Μαρτίου, 2019 at 21:12\nΌποιος γνωρίζει τις βασικές αρχές της λογιστικής και από δημόσιο λογιστικό, καταλαβαίνει ότι το θέμα διογκώθηκε εσκεμμένα.-\nΜη λογιστής - 15 Μαρτίου, 2019 at 22:07\nΓια πες μας λοιπόν που στο δημόσιο λογιστικό πληρωμή χωρίς έκδοση εντάλματος ( πλήν μισθοδοσίας ) δεν σημαίνει έλλειμμα. Αυτό δεν αποτελεί καν αρχή της λογιστικής.\nΛογιστής - 16 Μαρτίου, 2019 at 09:53\nΓΡΑΦΩ ότι το θέμα διογκώθηκε.\nΗ λέξη έλλειμμα είναι λογιστικός όρος.\nΗ ουσία είναι αυτή που γράφει ο Μαλουτας.\nΤώρα αν θες να συζητήσουμε τη λέξη έλλειμμα σε όλες τις εκφάνσεις θα σου έλεγα απλά Ιωαννίδης =έλλειμμα πράξης\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 19:17\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 19:47\nΈτσι κάνουν εκλογές οι λαικιστές – εκφραστές του νέου ήθους που μας προέκυψαν την προηγούμενη φορά. Και εκμεταλλεύονται τα πάντα για να παραμείνουν .\nΑΙΣΧΟΣ – ΝΤΡΟΠΗ.\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 21:15\nΕκκαθάριση δαπάνης νοείται η πράξη, με την οποία αναγνωρίζεται οφειλή του Δήμου ως νομίμως αναληφθείσα και υφισταμένη, και προσδιορίζεται το ποσόν αυτής με την έκδοση του ΧΕΠ. Δηλαδή εαν δεν εκδοθεί ΧΕΠ μιλάμε για τον ορισμό του ελλείμματος.\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 22:28\nΤζάμπα Κύριε Μαλουτα κρατήσατε το θεμα του ειδικού συνεργάτη Για να το αναδείξετε πριν της εκλογές γιατι δεδουλευμένα δεν επιστρέφονται δεκάδες πράξεις του ελεγκτικού συνεδρίου τζάμπα χαρήκατε\nΑνώνυμος - 16 Μαρτίου, 2019 at 08:24\nΟι ειδικοί συνεργάτες , οι αναθέσεις δήμου, ΔΕΥΑΚ, όργανισμου αθλητισμού πολιτισμού και νεολαίας, θα εξετασθούν στην ώρα τους.\nΟι υπηρεσιακοί υπάλληλοι να προσέχουν γιατί τυχόν λάθη τους θα τα αντιμετωπίσουν ΜΟΝΟΙ τους..ο νοων νοειτω.\nΑνώνυμος - 15 Μαρτίου, 2019 at 23:39\nΌ Μαλουτας πάει για νίκη και όλοι τρώμε τα σωθικά τους και τον χτυπάνε κάτω από το τραπέζι. Ό,τι και να κάνετε ο Λάζος είναι ο επόμενος δήμαρχος!\nΑνώνυμος - 16 Μαρτίου, 2019 at 08:20\nΚοζαν επιλεκτικά βγάζεις σχόλια όσα βολεύουν\nΑνώνυμος - 20 Μαρτίου, 2019 at 11:11\nΤον τρώει το άδικο. Επιτέλους όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο Λάζαρος Μαλούτας, ένας άνθρωπος καθαρός,με συνείδηση καθαρή που στα 40 χρόνια του μέσα στο Δημαρχείο δεν είδε ούτε μία ατασθαλία. Έλεος με την στρεψοδικία εναντίον του κεντρώου δημοκρατικού χώρου.\nΛάζος για Δήμαρχος. Επιστροφή στη νομιμότητα και την διαφάνεια ΤΩΡΑ.\n« Εορδαία: Τα «Λιβάδια» της Βλάστης Δημόσια Δασική Έκταση – Αντιδράσεις\nΚοζάνη Μπροστά: Βιώσιμες αστικές συγκοινωνίες στο Δήμο Κοζάνης (του Βαγγέλη Σημανδράκου, Υποψηφίου Δημάρχου Κοζάνης) »


O Μαρτίνς έδειξε την Ολυμπιακή φιλοσοφία μέσω 2 τελικών! - Contra.gr - Live Sports Magazine\nO Μαρτίνς "έδειξε" την Ολυμπιακή φιλοσοφία μέσω 2 τελικών!\nΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ ΤΕΛ. ΑΝΑΝΕΩΣΗ: 09 Μαϊ. 2018 | 23:02\nΟ Πέδρο Μαρτίνς τόνισε στην παρουσίασή του πως γνωρίζει τη φιλοσοφία του Ολυμπιακού και το επιβεβαίωσε 24 ώρες μετά, μέσω ανάρτησής του για τα τρόπαια σε ποδόσφαιρο και βόλεϊ.\nΜία ημέρα αργότερα έδειξε τι ακριβώς εννοεί όταν μιλάει για τη φιλοσοφία που έχασε η ανδρική ομάδα του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο και που πρέπει να την ξαναβρεί, με τον Πορτογάλο να συγχαίρει το σύλλογο για την επιτυχία του στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα Κ17 και στο πρωτάθλημα βόλεϊ μέσω μίας άκρως συσπειρωτικής και εμψυχωτικής ανάρτησης.\nCongratulations to our men's volleyball team and our U17s for becoming national champions. This is the Thrylos philosophy: to win! pic.twitter.com/1UAkqa7rh3


Συλλήψεις για ναρκωτικά στο Αγρίνιο: 22χρονος με 900 gr χασίς (φωτο) | AgrinioPress\nΑρχική/Γεγονότα/Συλλήψεις για ναρκωτικά στο Αγρίνιο: 22χρονος με 900 gr χασίς (φωτο)\nΣυλλήψεις για ναρκωτικά στο Αγρίνιο: 22χρονος με 900 gr χασίς (φωτο)\n30/01/2018 , 20:09\nΣε δυο συλλήψεις προχώρησε χθες το απόγευμα, έπειτα από νομότυπες κατ’οίκον έρευνες, το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας του Αγρινίου.\nΣτην πρώτη περίπτωση συνελήφθη ένας 22χρονος επειδή σε διάφορα σημεία στην οικία όπου διέμενε βρέθηκαν και κατασχέθηκαν συνολικά 900 gr χασίς , ένας μεταλλικός τρίφτης αλλά και άγνωστη λευκή χημική ουσία βάρους 77,1 γραμμαρίων που θα αποσταλεί για εργαστηριακό έλεγχο.\nΑκόμη βρέθηκε αι κατασχέθηκε και μια ναυτική φωτοβολία. Ο 22χρονος παραπέμπεται για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών και του νόμου περί βεγγαλικών.\nΑκόμη συνελήφθη σε άλλη περίπτωση ένας 25χρονος που στην οικία του είχε 0,3 gr χασίς και έναν μεταλλικό τρίφτη.


Artcore magazine :: Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, του Martin McDonagh (Ταινιοθήκη, Κινηματογράφος)\nΤα πάντα σ’ αυτήν την ταινία μοιάζουν καλοκουρδισμένα και ενορχηστρωμένα από κάποιον εξαιρετικά ευφυή σχεδιαστή. Κυλούν κομψά και μας παρασύρουν από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο πλάνο σ’ έναν εξωπραγματικό κόσμο εκστατικής μέθεξης. Σ’ ένα παροιμιώδους αρμονίας casting, ο McDonagh εμπιστεύεται ένα βαθυστόχαστο σενάριο πολιτικών προεκτάσεων στο πολύπλευρο ερμηνευτικό ταλέντο της Frances McDormand (γνώριμη με ανάλογες κινηματογραφικές πολιτικές στοχεύσεις από το εξαιρετικό “Mississippi Burning”), του καλλιτεχνικού ογκόλιθου και εσαεί αγαπημένου μου Woody Harrelson και του πραγματικά απολαυστικού Sam Rockwell (με τους δύο τελευταίους να είναι ήδη οικείοι του σκηνοθέτη από το ταραντινικό “Seven Psychopaths”). Πρόκειται για μια ταινία που βαδίζει ολοταχώς για τα μεγάλα βραβεία της Ακαδημίας στις 4 Μαρτίου, ενώ ταυτόχρονα συνομιλεί ευθέως χωρίς καμία ντροπή με το προ δεκαπενταετίας κομψοτέχνημα που ακούει στ' όνομα “Mystic River” του δαιμόνιου Clint Eastwood, χωρίς όμως να υπολείπεται καθόλου σε βάθος διανόησης και εικαστικό αποτέλεσμα.\nΗ εισαγωγή όλης της ιστορίας είναι κομψότατη και λακωνική όπως της αρμόζει. Όλα αρχίζουν όταν η Mildred, κατά κόσμον Frances McDormand, αναζητώντας τη λύτρωση και την ικανοποίηση του περί δικαίου αισθήματος μερικούς μήνες μετά τον βιασμό και την ειδεχθή δολοφονία της κόρης της, αναρτά με περισσή τόλμη κάποιες αμφιλεγόμενες και εξαιρετικά λαομίσητες φράσεις σε τρεις διαφημιστικές μαρκίζες ενός επαρχιακού δρόμου σε μια μικρή πόλη του αμερικανικού Νότου. «Τη βίασαν ενώ πέθαινε – Κι ακόμα καμία σύλληψη – Πως κι έτσι αρχηγέ Willoughby?». Αυτές οι τρεις φράσεις αποτελούν το ορμητήριο από το οποίο θα ξεδιπλωθεί μια πλούσια σημειολογικά και εξαιρετικά δαιδαλώδης ιστορία που θα συνθέσει με σαφήνεια το ψυχογράφημα των πλέον πολυδιάστατων χαρακτήρων. Η μεσήλικη Mildred είναι μια δυναμική κι ανεξάρτητη γυναίκα που αποφάσισε να χωρίσει με τον θερμόαιμο άντρα της όταν αυτός την κακοποίησε και βρήκε μια πολύ μικρότερή του σύντροφο. Μετά την στυγερή δολοφονία, τη βασανιστική απώλεια και την παρατεταμένη ατιμωρησία, η αγωνιώδης αναζήτηση της αλήθειας υποκαθιστά νοηματικά και συναισθηματικά για την Mildred την αδικοχαμένη της κόρη. Οι πινακίδες μετουσιώνονται σ' ένα ύστατο οχυρό ελπίδας κι έτσι αποφασίζει να στραφεί χωρίς κανένα δισταγμό απέναντι σε κάθε είδους αυταρχική εξουσία που κωλυσιεργεί και παρεμποδίζει την απονομή της δικαιοσύνης. Ένας φίλος μου χαρακτήρισε την υποδειγματικής υποκριτικής ικανότητας Frances McDormand ως “strong female figure”. Και δεν είχε καθόλου άδικο. Η McDormand κατορθώνει με εμβληματικό τρόπο να εκφράσει μέσα από την Mildred όλες εκείνες τις φλογερές πτυχές ενός ανυπάκουου πνεύματος και εν τέλει να ενσαρκώσει με απόλυτη ευπρέπεια έναν επαναστατικό γυναικείο χαρακτήρα που έρχεται σε ρήξη με την καταπιεστική καθεστηκυία τάξη και το άγραφο σύστημα ηθικών αξιών μιας τυπικής επαρχίας του Νότου. Μ' έναν ανδρικό ρόλο σε ανάλογη θέση σίγουρα θα μιλούσαμε για μια εντελώς διαφορετική ταινία.\nΣτον αντίποδα συναντούμε στο ρόλο του αρχηγού της αστυνομίας Bill Willoughby τον πραγματικά γοητευτικό Woody Harrelson, ο οποίος καταφέρνει με το απέραντο ταλέντο του να αναδείξει έναν ελκυστικό χαρακτήρα απύθμενης ευσυνειδησίας και κοινωνικής συναίσθησης. Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι αλλάζει μέχρι και την προφορά του ώστε να σκιαγραφήσει όπως του πρέπει αυτόν τον ζωτικό ρόλο, συνειδητοποιείς ότι παρακολουθείς κι απολαμβάνεις έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα. Συν των άλλων όμως έχουμε και τον αξιοπρεπέστατο Sam Rockwell που στοιχειώνει την ατμόσφαιρα του δράματος και προκαλεί τις ηθικές ευαισθησίες του θεατή υποδυόμενος έναν αδιανόητα μαλθακό και αργόστροφο ρατσιστή αστυνομικό, τον Dixon, ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά θέματα μητρικού «απογαλακτισμού». Θυμίζει εγκεφαλικά εκείνον τον εξαίσιο ρόλο του Wild Bill στο “Green Mile”, χωρίς ωστόσο καμία επιτηδευμένη αντιστοιχία.\nΌλα τελικά βρίσκονται κάτω από την αυστηρή εποπτεία του ιδιοφυούς Martin McDonagh, ο οποίος συνθέτει αριστοτεχνικά ένα έργο ακριβείας. Όλα κινούνται σε μια τάξη και ακολουθούν συγκεκριμένες νοηματικές κατευθύνσεις. Από την ερμηνευτική δεινότητα των ηθοποιών μέχρι και την επιλογή της μουσικής, τα πάντα συνδιαλέγονται κι αλληλεπιδρούν για να κατασκευάσουν ένα πληρέστατο καλλιτεχνικό δημιούργημα. Πίσω από ένα φανταστικό μουσικό θέμα, μερικά αξιομνημόνευτα θραύσματα ιλιγγιώδους γοητείας είναι οι country μελωδίες του Townes Van Zandt και οι folk ήχοι των Monsters of Folk που συνοδεύουν το ασύλληπτης εμβρίθειας και τεχνικής κατάρτισης μονόπλανο του ξυλοδαρμού ενός διαφημιστή (μια κατά τη γνώμη μου από τις καλύτερες κινηματογραφικές στιγμές της δεκαετίας). Και ξαφνικά αστράφτει το μουσικά περίεργο “Chiquitita” των Abba και καταλαβαίνεις εκ νέου το αχανές βάθος στο οποίο ξεδιπλώνεται η ταινία. Η ορθόδρομη αφήγηση αναδεικνύει τις υπαρξιακές αγωνίες των ηρώων χωρίς να κουράζει ενώ οι συνθέσεις των κάδρων είναι περιεκτικές και λιτές. Ο φακός τοποθετείται πάντα σε μεσαίο ή σχετικά γενικό πλάνο ενώ οι κοντινές λήψεις υπερτονίζουν όπου χρειάζεται την ψυχική οδύνη και το κουράγιο της Mildred, το συναισθηματικά ανερμάτιστο κόσμο του Dixon και τον παγερό χαρακτήρα του Willoughby. Φυσικά οι γωνίες λήψης είναι απόλυτα οριζοντιωμένες και φέρνουν τα μάτια του θεατή στο ύψος των ηθοποιών δίνοντάς του ένα αρκετά μεγάλο μερίδιο μετοχής στα σκηνικά δρώμενα. Οι μόνες περιπτώσεις στις οποίες ο σκηνοθέτης αφήνεται σε κοντρ πλονζέ γωνίες και φέρνει την κάμερα από κάτω στοχεύουν στον υπερτονισμό της δυναμικής προσωπικότητας της Mildred. Τελικά, όλη η ψυχρή αλλά απόλυτα ελκυστική ατμόσφαιρα του δράματος συμπληρώνει τις φιλοδοξίες του σκηνοθέτη και κατατείνει στην ηθική «δικαίωση» των ηρώων, χωρίς ποτέ, ωστόσο, να φτάνει στον τερματισμό.\nΤα αρνητικά; Πραγματικά δυσεύρετα. Μόνο υποκειμενικές απόψεις μπορώ να εκφέρω για ένα τόσο άρτιο έργο, οι οποίες και ενδέχεται να είναι εξαιρετικά άστοχες. Θα άξιζε ίσως να τονίσω ότι ο McDonagh επιχειρεί να ιχνογραφήσει πολλά λεπτά θέματα μαζί και να στοχαστεί πάνω σε τελείως διακριτά αν και αλληλοεξαρτώμενα ζητήματα χωρίς όμως να λέει κανείς ότι αποτυγχάνει να αναδείξει όλες τις διαστάσεις των προβληματισμών του. Ο ρατσισμός, η ανοχή στη διαφορετικότητα, ο σεξισμός, η εξουσιαστική καταπίεση αλλά μέχρι και τα οντολογικά άγχη σχετικά με την ύπερθεν αλήθεια, ισορροπούν άψογα σ' όλο το μήκος του έργου. Με κάποιο δισταγμό επίσης μπορώ να πω πως δεν μου άρεσε μια αναδρομική σκηνή ενός καυγά της Mildred με την κόρη της, γιατί θεώρησα πως δεν προσέφερε κάτι στην εξέλιξη του δράματος. Τέλος, σε μια άλλη στιγμή συνάντησης μ' ένα ελάφι, είναι, ίσως, λόγω φωτισμού και χρωμάτων, σουρεαλιστικά εμφανής η συνεισφορά του υπολογιστή στο εικαστικό αποτέλεσμα κι αυτό ξενίζει κάπως την αισθητική.\nΛεπτομέρειες· πραγματικά ανούσιες λεπτομέρειες. Το νέο αυτό καλλιτεχνικό δημιούργημα του αγγλοτραφούς σκηνοθέτη δεν έχει σχεδόν κανένα ψεγάδι κι εκτός του ότι είναι απολαυστικότατο μέχρι τελευταίου δευτερολέπτου, μας εισάγει με απίστευτη ορμή σ’ ένα σινεμά υψηλών αξιώσεων και αχανών κοινωνικοπολιτικών ανησυχιών. Αποτελεί το καλύτερο δείγμα ενός στοχαστικού κινηματογράφου που δεν φοβάται να αναμετρηθεί με τις πιο σκοταδιστικές και μισάνθρωπες τάσεις της σύγχρονης πραγματικότητας και να εκφράσει με παροιμιώδη καθαρότητα τα βαθύτερα άγχη της τέχνης για τον καταβαραθρωμένο ανθρωπισμό. Αυτή είναι η «πτώση» που είθισται από την καταβολή του να πολεμάει το σινεμά. Η «πτώση» πίσω από την οποία ο Camus εμπιστεύτηκε διαπαντός την «αδήριτη τάση του ανθρώπου για συμπόνια». Κι ουσιαστικά εδώ είναι που εντοπίζεται η μεγαλειώδης νίκη της ταινίας. Δίχως να οδηγεί ποτέ στην κάθαρση, μέχρι το τελευταίο μεγαλειώδες πλάνο, εγκλωβίζει τον θεατή σ’ ένα ασφυκτικό δράμα αδυσώπητων γεγονότων και τον σφυροκοπάει ανηλεώς με τις σκληρότερες συνέπειες ενός αναπόδραστου πεπρωμένου· του πεπρωμένου των ανθρώπων. Ώσπου τελείως αναπάντεχα, μέσα στον οριστικό χαμό και την κατάρρευση, σκιαγραφείται ένα αχνό σημείο ελπίδας παρόμοιο μ’ εκείνο στη σκέψη του Camus. Ένα κατά Bukowski σωτήριο «φως που διώχνει το σκοτάδι» και τελικά καθηλώνει το θεατή μέχρι και το ζενερίκ του εξαίσιου αυτού αριστουργήματος. Αυτό σημαίνει πραγματικά όμορφος κινηματογράφος.\nΝα έχετε μια αξέχαστη προβολή.\nΜεταφρασμένος τίτλος: Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι


Γκ. Χαρδούβελης: Μπορεί να βρεθούμε εκτός ευρώ από ατύχημα\nΤρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015 10:50\nΌπως είπε ο κ. Χαρδούβελης (φωτ. αρχείου), η μεγαλύτερη πρόκληση για οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει από τις επικείμενες εκλογές θα είναι να κλείσει την έκθεση προόδου για την Ελλάδα, επιτυγχάνοντας τους στόχους που έχουν τεθεί από την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).\nΓκ. Χαρδούβελης: Πολύ μικρός ο κίνδυνος bank run 09/01/2015 12:20\n«Η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει από το ευρώ από ατύχημα», αν η νέα κυβέρνηση δεν καταλήξει σε συμφωνία με τους δανειστές μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, προειδοποίησε ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Bloomberg.\nΌπως είπε ο κ. Χαρδούβελης, η μεγαλύτερη πρόκληση για οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει από τις επικείμενες εκλογές θα είναι να κλείσει την έκθεση προόδου για την Ελλάδα, επιτυγχάνοντας τους στόχους που έχουν τεθεί από την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).\nΑν πρόκειται να υπάρξει κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν συνετό το κόμμα να αντιστρέψει τις θέσεις του και να διαπραγματευτεί επέκταση του μνημονίου πριν την εκπνοή της βοήθειας προς την Ελλάδα στις 28 Φεβρουαρίου, υποστήριξε ο υπουργός Οικονομικών.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις τις οποίες έχει υπογράψει η Ελλάδα, υπογράμμισε, συμπληρώνοντας ότι από τις εκλογές του 2012 η Ευρωζώνη έχει δημιουργήσει αντιστάσεις στο σενάριο εξόδου μιας χώρας από το ευρώ.\nΠροειδοποίησε δε ότι η προοπτική εξόδου από την Ευρωζώνη δεν είναι απαραίτητα «μια μπλόφα». «Ένα ατύχημα θα μπορούσε να συμβεί και όλη η προσπάθεια είναι να την αποφύγει κανείς», υποστήριξε ο υπουργός Οικονομικών.\nΠάντως, ο κ. Χαρδούβελης εμφανίστηκε καθησυχαστικός όσον αφορά στις εκροές καταθέσεων, τονίζοντας πως «όλα είναι υπό έλεγχο».\nΌσον αφορά στο ενδεχόμενο κουρέματος του χρέους που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησε ότι είναι «πολιτικά απαράδεκτο για τους δανειστές». Αντίθετα, σημείωσε, «χώρος για ανάσα» θα μπορούσε να δημιουργηθεί από την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής, ενώ παράλληλα η Ελλάδα θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί και τις συνθήκες ρευστότητας, από τη μετατροπή των δανείων από κυμαινόμενου σε σταθερού επιτοκίου.\nΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ EΚΛΟΓΕΣ 2015 Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Ε.Ε. - ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ


Πώς να διαχειριστείτε το άγχος σας γύρω από τις εκλογές του Νοεμβρίου\nΣεΨηφίστε το 2020\nΜε η εκλογή πλησιάζοντας γρήγορα, πολλοί Αμερικανοί πάσχουν από «διαταραχή άγχους εκλογών», έναν όρο επινοήθηκε από τον θεραπευτή Steven Stosny το 2016. Σύμφωνα με μια έρευνα από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία, το 68% των ενηλίκων Αμερικανών έχουν άγχος για τις επερχόμενες εκλογές, ένα άλμα από 52% το 2016.\nΕίναι λογικό. Τα στοιχήματα αισθάνονται πολύ, πολύ υψηλότερα. Για πολλούς, αυτές οι εκλογές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και φυλετική ισότητα. Και βρίσκεται στο πλαίσιο μιας πανδημίας, όχι λιγότερο - μιας αυτό σκοτώθηκε περισσότερα από 216.000 άτομα στις ΗΠΑ και πάνω από ένα εκατομμύριο παγκοσμίως.\nΔυστυχώς, αναμένεται καθυστέρηση στα αποτελέσματα των εκλογών χάρη στην άνοδο ψηφοφορία μέσω ταχυδρομείου και διαφορετικούς κρατικούς νόμους σχετικά με το πότε θα αρχίσει να τους μετράει. Μερικοί λένε ότι μπορεί να είναι μέρες πριν από τα αποτελέσματα, παρατείνοντας αυτά τα αισθήματα φόβου και αβεβαιότητας. Εάν αισθάνεστε ανήσυχοι για τις εκλογές, ακολουθούν συμβουλές για το πώς μπορείτε να περάσετε την ημέρα των εκλογών και μετά.\nΠρογραμματίστε τις δραστηριότητες των εκλογών σας και ακολουθήστε τη ρουτίνα σας όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτό περιλαμβάνει γεύματα, άσκηση, κοινωνικά check-in και δραστηριότητες για χαλάρωση. «Όταν φρικάρουμε, πολλές φορές το πρώτο πράγμα που πηγαίνει είναι η ρουτίνα μας και αυτό μπορεί να είναι αποσταθεροποιητικό», λέει. Χάτι Λι, M.S., LMFT και ιδρυτής του Θεραπεία βελανιδιάς και πέτρας. "Ψηφίστε όσο το δυνατόν νωρίτερα την ημέρα, ώστε να μην ανησυχείτε για την ψηφοφορία και κάτι που πάει στραβά." Ακόμα καλύτερα, ψηφίστε νωρίς.\nΕπιλέξτε με ποιον να αλληλεπιδράσετε\nΒρείτε ασφαλείς χώρους. «Σημειώστε ποιες είναι οι προτιμώμενες πηγές υποστήριξής σας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου», λέει Δρ. Mariel Buquè, εκπαιδευμένος θεραπευτής τραύματος στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια. "Ένα υγιές δεύτερο βήμα είναι να μεταδώσετε σε αυτά τα άτομα πώς θέλετε να υποστηρίζονται από αυτά." Φυσικά, υποστήριξη προχωρά και προς τα δύο, οπότε είναι επίσης σημαντικό να επικοινωνήσετε με την κοινότητά σας και να τους ρωτήσετε πώς πρέπει να παρηγορηθούν. Απλώς να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας και τους άλλους, σχετικά με το αν έχετε την ικανότητα να φιλοξενήσετε κάποιον άλλο.\nΔεν πρέπει όλοι να έχουν πρόσβαση σε εσάς. «Θα απέφευγα άτομα που δεν θα είχαν ανοιχτό μυαλό σε μια συνομιλία και ενδιαφέρονται περισσότερο να προωθήσουν αυτό που πιστεύουν», λέει ο Hatty. Εάν οι αλληλεπιδράσεις με τους αγαπημένους σας με αντίθετες πολιτικές πεποιθήσεις είναι αναπόφευκτες, ειδικά όταν κάνετε σχέδια διακοπών με την Ημέρα των Ευχαριστιών πολύ κοντά, ορίστε τα όριά σας. Να θυμάστε ότι είναι εντάξει να εξαιρεθείτε από την ενεργοποίηση συνομιλιών και, αν θέλετε, απλώς να τις επισκεφτείτε όποτε είστε έτοιμοι.\nΜειώστε το χρόνο της οθόνης σας\nΠεριορίστε την κατανάλωση κοινωνικών μέσων και συζήτηση, ειδικά με αγνώστους. Ορίστε ένα όριο για τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και αποσυνδέστε τη στιγμή που αρχίζετε να αισθάνεστε αναστατωμένος. «Ανακαλύψτε πώς θέλετε να λαμβάνετε τα νέα και από ποιον, και σχεδιάστε ανάλογα», συμβουλεύει η Μάριελ. Μπορείτε να ρυθμίσετε ειδοποιήσεις από αξιόπιστους ιστότοπους ειδήσεων, να κάνετε νυχτερινά check-in μερικών αποτελεσμάτων ή να ζητήσετε από έναν αξιόπιστο φίλο να στείλει ενημερώσεις για να αποφευχθεί η τρύπα του κουνελιού.\nΠότε νιώθω άγχος, ηρεμεί μέσα από τις δραστηριότητες γείωσης. «Βεβαιωθείτε ότι έχετε δραστηριότητες που καταπραΰνουν τις πέντε αισθήσεις σας για να γειωθείτε στην πραγματικότητά σας, έτσι ώστε η καταστροφή να μην σας κατακλύζει και να εκλείψει τις εργασίες που πρέπει να κάνετε», λέει. Meghan Watson, M.A. RP, ασκούμενος ψυχοθεραπευτής. Ορισμένες ιδέες για χαλάρωση περιλαμβάνουν διαλογισμό, αναπνευστικές ασκήσεις, έξω στη φύση και περιοδικό. Η αυτοεξυπηρέτηση είναι το κλειδί, οπότε αν πρέπει να χαλαρώσετε και να αποσυνδεθείτε, κάντε το.\nΚάντε το δικό σας μέρος και αποδεχτείτε τι θα συμβεί στη συνέχεια. «Μόλις υποβάλετε την ψηφοφορία σας, αυτό είναι το όριο του ελέγχου σας», λέει ο Meghan. "Αποδεχτείτε ότι κάνετε ό, τι μπορείτε για να εφαρμόσετε την αλλαγή που θέλετε να δείτε και να αφήσετε την αναμονή που συνοδεύει την αναμονή." Και όποια και αν είναι τα αποτελέσματα, θυμηθείτε ότι είναι εντάξει να θρηνήσετε. Δώστε στον εαυτό σας χρόνο και χώρο για να θρηνήσετε και να θυμώνετε και, στη συνέχεια, αφήστε τα συναισθήματά σας να σας τροφοδοτήσουν σε μια δράση βασισμένη στην αξία.